turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Erken sinemanın aynasından Osmanlı İmparatorluğu ile Alman İmparatorluğu arasındaki sinemasal ilişkiler: Kültürel alışveriş, izlenimler, etkileşimler (1895-1918)

Sinematografın icadından itibaren siyaset üretmede üstlendiği ideolojik işlev bu tez çalışmasında 1895- 1918 tarihleri arasında Osmanlı İmparatorluğu ile Alman İmparatorluğu arasındaki ilişki üzerinden incelenmektedir. Hanedanlıkların, savaşların, rejim değişimlerinin, devrimlerin ve ideolojik akımların yarattığı çalkantıların siyasi ve gündelik hayatı biçimlendirdiği bu tarihlerde, Osmanlı-Alman ilişkileri en yoğun dönemlerinden birini yaşamıştır. Aynı günlerde yeni bir kitle iletişim aracı olarak sinema, hayatı ve görsel algıyı etkilemeye ve dönüştürmeye başlamıştır. Araştırmada, iki İmparatorluk arasında gerçekleşen yakınlaşmanın, sinema aracılığıyla kurulan temaslarda ve sinema imgelerinin bizzat kendilerinde de görülebildiği, diğer bir ifadeyle sinemanın dönemin siyasal, iktisadi ve kültürel gelişmelerine paralel bir şekilde dönemin aynası olabildiği ve kimi zaman da sinemanın kendisinin siyaset üreten bir aktöre dönüşebildiği gösterilmeye çalışılmaktadır. Bu çerçeve dahilinde sinema, devletler nezdindeki yeri açısından ele alınmaktadır ve sinemanın uluslararası ilişkilerdeki yeri ve propaganda yaratma gücü iki ülke ilişkisi üzerinden görsel ve yazılı tarihin belleğinde sorunsallaştırılmaktadır.
Yoksulluk ve hayaller: Toplumsal atmosferin aktarıcısı olarak sinema

Yoksulluk ve Hayaller: Toplumsal Atmosferin Aktarıcısı Olarak Sinema isimli bu doktora tezi; toplumsal dönüşüm çerçevesinde yoksulluğun ve yoksul bireylerin hayallerinin değişim sürecini geniş bir bakış açısıyla ele almayı amaçlamaktadır. Yoksulluğun tarihsel süreçler içerisindeki seyrine, neoliberalizm ve onun dönüştürdüğü ekonomik, politik ve sosyolojik süreçler çerçevesindeki toplumsal atmosfere odaklanan bu çalışmada yoksulluk; ekonomik, politik ve sosyolojik bir bağlamda değerlendirilmektedir. Yoksulluğun toplumsal atmosfer bağlamında geçirdiği dönüşümü, Türk sinemasının neoliberalizm çerçevesinde yaşadığı değişimle birlikte ele alan bu çalışmada, Türk sinemasının anlam ve ifade krizi üzerine de bir tartışma gerçekleştirilmektedir. Türk sinemasının 60'lı, 80'li ve 2000'li yıllarda ortaya koyduğu filmlerden örneklem olarak belirlenen Gurbet Kuşları, Balatlı Arif, At, Bir Avuç Cennet, Başka Semtin Çocukları ve Kara Köpekler Havlarken adlı filmler eleştirel söylem analizi ile incelenmiştir. Filmlerin içerisinde üretildikleri toplumsal atmosferden etkilendikleri retorik bağlamda ortaya koyulmuş ve yoksulluk anlatılarının değiştiği saptanmıştır. Ayrıca filmlerde yer alan karakterlerin hayallerinin bağlamı ve hayallerini ifade biçimleri de değişmiştir. 1960'larda kente yönelik hayaller daha çok topluma fayda odaklıyken 1980'lerde hayaller, ekonomik değerlerle kesişmeye başlayarak bireyselleşmiştir. 2000'lere gelindiğinde ise karakterlerin hayalleri, rant ve piyasa temelinde biçimlenmiştir.
Uğur Yücel'in yazı tura filminin postmodern anlatı özellikleri açısından

Bu tez çalışması Uğur Yücel'in ilk yönetmenlik denemesi olan Yazı Tura (2004) filminin postmodern anlatı özellikleri açısından bir değerlendirmesini sunar. Anlatı, zaman ve mekan; ve çekim tekniği kurgusu postmodern özellikleri açılarından Yazı Tura filminin postmodern özellikler taşıdığını tartışır. Yazınsal tez formatı ile birlikte postmodern özelliklerin yansıdığı kriterler göz önüne alınarak yeniden montajlanmış olan film dvd olarak tez ile birlikte sunulur.
Derviş Zaim sineması'nda estetik arayış

Bu çalışmanın amacı, Derviş Zaim Sineması'ndaki estetik arayışın ekonomi-politik açıdan eleştirisini yaparak 'bağımsız sinema' tartışmalarına katkı sunmaktır. Günümüz kapitalizminin üretim ilişkileri incelendiğinde modern dönemin Fordist üretim biçiminin aksine Post-Fordist bir esnek üretim dönemine girildiği gözlenmektedir. Bu ekonomik üretim biçiminin postmodern dönem olarak adlandıracağımız günümüz kültürel ve politik atmosferi ile olan ilişkisi de göz ardı edilemez. Böylece modern dönemin üretim ilişkilerinin yarattığı bağımlılık ilişkilerinden farklı bağımlılık ilişkileri doğmaktadır. Derviş Zaim filmleri üretim biçimleri açısından her biri farklı deneyime sahip filmlerdir. Modern dönemden postmodern döneme, Fordist dönemden esnek üretim dönemine geçişte üretici güçlerin ve belirleyenlerin değiştiği ve çağımızın biyopolitikasını belirleyen gücün küresel kapitalizm olduğu vurgulanmıştır. Biyopolitikanın kapsayıcı alanına ait olan üretici güçlerin belirleyen olmasının bağımsız yönetmenlerin estetik ve politik tavırlarına bir etkisinin olup olmadığı incelenmiştir. Söz konusu Batı-dışı bir üretim olduğunda bir de bu ekonomik bağımlılık ilişkisine kültürel bağımlılık ilişkileri de eklemlenmektedir. Küresel kapitalizm ne kadar merkezsiz görünse de günümüzde postmodernizmin de etkisi ile Avrupa liberal çokkültürcü politikaların Avrupa merkezci yaklaşımları devam etmektedir. Derviş Zaim'in filmlerinin ekonomik olarak bağımsız olup olmadığının tartışıldığı tezde Zaim'in, geleneği bağımsızlaştırıcı bir araç olarak kullandığı gözlenmiştir. Zaim'in, böylece kültürel anlamda da filmlerini bağımsızlaştırmayı denediği iddia edilmiştir. Zaim'in sekiz uzun metraj kurmaca filmi teker teker analiz edilerek küresel kapitalizmin, filmlerin politik tavrına etkisi ve günümüz postmodern politikaların filmlerin estetik tavrına etkisi incelenmiştir. Böylece günümüz üretim ilişkileri çerçevesinde bağımsız sinemanın imkanına dair bir çerçeve çizilmeye çalışılmıştır.
Alice Harikalar Diyarı'nda öyküsü: Sinema uyarlamaları üzerinden mekansal bir değerlendirme

Sinema ve edebiyat öznel olarak, anlatıcısının yaşam koşulları, kültürü, deneyimleri ile beslenerek ortaya çıkmış olayların yine anlatıcısı tarafından keyfi şekilde dizilmesi ile oluşan 'kurmaca anlatı'ya dayanan sanat biçimleridir. Birbirine yakın olan bu iki sanat dalından sinema, ilk yıllarından beri kendisine anlatı bazında sonsuz bir kaynak oluşturan edebiyattan yararlanmıştır. Bu bağlamda edebiyattan sinemaya uyarlanmış en eski eserlerden biri Alice Harikalar Diyarı'ndadır. Lewis Carroll 1865 yılında kaleme aldığı bu kitaplar Alice karakterini ve basmakalıp Viktoryan İngiltere'sinin aksine her şeyin mümkün olabileceği, genel geçer kuralların geçerli olmadığı harikalar diyarını yaratmıştır. Masal çok katmanlı metaforik anlatımıyla büyük küçük her kesime, zamansız bir coğrafyada geçen öyküsü ile de her kültüre hitap etmiştir. Bu nedenle de eser birçok dile çevrilmiş aynı zamanda da yeniden resimlendirilmiştir. Bilinçdışını anlatması özellikle sürrealist sanatçıların ilgisini çekmiş, Ernst, Dali ve Tanning tarafından konu olarak kullanılmıştır. Sinemada ise ilk olarak 1903 yılında İngiliz yapımcı/yönetmen, Cecil Hepworth tarafından sinemaya uyarlanır. Sinemada anlatı olarak popülerliğini koruyan öykü, takip eden yıllarda, hatta günümüzde bile farklı coğrafyalarda ve dönemlerde, farklı yönetmenler tarafından, senaryo olarak kullanılmaya devam etmiştir. Böylece, 'Alice Harikalar Diyarında' öyküsü, hemen hemen her örnekte gördüğümüz sabit mekansal düzenlemelerin dönemlerin ve kültürlerin etkisiyle ne gibi değişiklikler olabileceğini farklı örneklerle kıyaslama imkanı sağlaması bakımından çalışmanın kaynağını oluşturmuştur.
'Çöl Kraliçesi' filmi üzerinden İngiliz ajanı Gertrude Bell ve T. E. Lawrence'ın oryantalist söylemlerinin incelenmesi

Günümüzde kitle iletişim araçları arasında sinema, etkisini kitlesel bağlamda hem görsel hem de işitsel yönde oldukça yoğun olarak göstermektedir. Daha da popüler bir kitle iletişim aracına dönüşen sinemadaki anlatılar, gerek kurgusal gerek gerçek yaşamdan esinlenerek yapılmış olsun, içerisinde birçok ideolojiyi de barındırmakta olup, kitlelerin düşüncelerini etkileme gücüne sahiptir. Sinema filmlerinin yoğun olarak tercih edilmesindeki amaç ise aktarılmak istenen her türlü bilgiyi ve iletiyi, kitlesel olarak, etkileyici bir biçimde aktarabilmesi ve etkisinin kalıcı olmasıdır. Bu tez çalışması, 'Çöl Kraliçesi' filminden hareketle, Batı'nın Doğu'ya karşı 'oryantalist' bakış açısının bir örneği olarak gösterilmiştir. Filmde yer alan ama gerçekte de var olan dönemin İngiliz ajanları arasında bulunan Gertrude Bell ve Thomas Edward Lawrence'ın Arapları ve yaşadıkları yerleri en ince ayrıntılarına kadar fotoğraflaması, günlüklere kaydetmesi ve bu bilgileri İngiliz servislerine bildirmeleri bakımından önem taşımaktadır. Çalışmada, dönemin casuslarının seyyah ve yardımsever kisvesi altında 'Çölün Kraliçesi, Çöl Kızı, Çölün Annesi' diye anılan İngiliz Ajanı Gertrude Bell'in ve 'Arabistanlı Lawrence' lakabıyla anılan Lawrence'ın İngiltere'nin sınırlarını nasıl belirlediği, Arapların kaderlerine nasıl yön verdikleri, Türklere ve Doğululara karşı nasıl bir bakış açısına sahip oldukları gibi konular üzerinde odaklanılmıştır. ABD ve Fas yapımı olan 'Çöl Kraliçesi' filmindeki başrol ve diğer oyuncuların söylemleri üzerinde, eleştirel söylem analizi ve göstergebilimsel çözümleme ile literatür taraması yöntemleri kullanılmıştır.
The Bard and the seventh art: cinematographic interpretation of Shakespeare's four tragedies: Othello, King Lear, Macbeth and Hamlet

Yapıtları tüm dünyada en çok sahnelenen ve en çok izlenen Shakespeare, on dokuzuncu yüzyıldan başlayarak sinemaya uyarlanır ve bu yeni sanatın elinde hem daha geniş kitlelere ulaşma olanağı bulur hem de 'çağdaşımız' olur. önceleri bu genç sanata saygınlık kazandırma amacını güden uyarlamalar, giderek yönetmenlerin vazgeçemedikleri metinler haline gelir. Yönetmenleri, dünyanın en eski sanatlarından biri olan tiyatroya meydan okumaya iten nedenler nelerdir? öncelikle, bir Shakespeare metni, yapısı gereği, yani kısa sahnelerden oluşması ve hızlı zaman-mekan değişikliğine uğraması nedeniyle film tekniklerinin uygulanmasına elverişlidir; karakterlerin gerçek yaşamdanım şçasna canlı ve inandırıcı oluşu ve genelde Elizabeth dönemi tiyatro kavramının günümüzdeki sinema kavramıyla örtüşüyor olması yönetmenleri Shakespeare oyunlarına çeker. Kuşkusuz Shakespeare oyunlarının sinemada şiirsel değerinden kaybettiğini savunarak uyarlamalara karşı çıkan eleştirmen ve bilim adamları da var; fakat hemen belirtilmelidir ki, Shakespeare oyunlarının şiirsel dili sinemada yok olmadığı gibi görsel sembollerle güçlendirilerek yeni boyutlar kazanır. Diğer bir tepki ise, film uyarlamalarının Shakespeare metnine sadık kalıp kalmama konusudur. Burada hatırlanması gereken şey sinemanın, doğası ve kendini ifade ediş tarzı farklı bir111 sanat olması ve bir Shakespeare metnini kendi kurallarıyla ele alıp işlemesidir. Bu nedenle uyarlamanın metne sadık' kalması beklenemez. Bazı eklemeler, çıkarmalar veya değişiklikler kaçınılmazdır ve filmi oyundan ayıran, ona değişik boyutlar kazandıran da bu ekleme, çıkarma, ve değişikliklerdir. Aksi -halde, oyunları sahnelemek varken yönetmenlerin böyle zor ve pahalı bir işe kalkışmaları yersiz olurdu. Bunun yanında, sahnede gözden kaçabilen veya sahnelenmesi zor pek çok sahne sinemada yeniden sunulduğun da kurgu, karakter, uzam, izlek ve imgeler açısından hem metne hem de Shakespeare eleştiri geleneğine yeni bakış açıları kazandırabilir. Bu tezin amacı, işte bu yenidensunma sürecinde, temel film teknikierini n-montaj, mizansen, çeşitli çekim ve kamera hareketlerinin metne ne şekilde katkıda bulunduğunu filmleri inceleyerek örneklemektir. Bu nedenle, önce adı geçen film teknikleri tanımlanır ve işlevleri Shakespeare'in dört büyük trajedisi olan Othel 1 o, King Lear, Macbeth, ve Hamlet'in film uyarlamalarında tartışılır.
Türkiye'de hegemonik erkeklik olgusu ve Serdar Akar filmleri

Bu tez çalışmasında, Türkiye toplumunda hegemonik erkeklik olgusunun nasıl şekillendiği ve buna bağlı olarak Türkiye Sineması içerisinde Serdar Akar filmlerine nasıl yansıdığı incelenmektedir. Hegemonik erkeklik öncelikle toplumsal cinsiyet bağlamında tarihsel olarak değerlendirilmekte, ardından kavramın Türkiye'de erkekliği nasıl yeniden ürettiği tartışılmaktadır. Çalışmada, erkekliğin sinemadaki temsili, erkekliğin öteki olana bakışı ve hegemonik olamayan erkekliklerin krizi filmsel anlatı içerisinde sorgulanmaktadır. Bunun için, Türkiye Sinemasında 1990'lardan bugüne çekmiş olduğu filmlerde, kamerasını erkeklerin dünyasına çeviren Serdar Akar'ın filmografisi uygun görülmüştür. Film çözümlemelerinde, psikanalitik feminist eleştiri ve sosyolojik eleştiri birlikte yürütülmüştür. Filmlere hakim olan erkek egemen bakışın; iktidar, militarizm, toplumsal cinsiyet, şiddet gibi kavramlar ile ilişkisine dikkat çekilmiştir.
Frankfurt Okulu'nun sinemaya bakışı

Sinemanın bir sanat olmasının yanında, endüstriyel üretiminin değerlendirilmesi için, felsefenin imkanlarını kullanan yaklaşımlardan biri de eleştirel teoridir. Frankfurt Okulu düşünürleri, kültür dünyası üzerine çalışmalarını şekillendirirken farklı disiplinlerden yararlanmakla beraber, kendi aralarında eleştirel bir etkileşimle olguları değerlendirmişlerdir. Marksizm, psikanaliz ve tarihsel perspektifle, üretim ilişkileri içinde sinema üretimin önemini vurgulayan düşünürler, Weimar Cumhuriyeti ve Nazizm döneminde Alman sinemasından, Avrupa'dan ve Hollywood sinemasından örneklerle yaklaşımlarını açıklamışlardır. Teknolojik bir yenilik olan sinemanın, sanatsal anlatıma katkıları ve toplumsal etkileri düşünürler tarafından değerlendirilmiş, ticari ve propaganda olarak kullanımı eleştirilmiştir. Frankfurt Okulu düşünürleri tarafından, sinemanın eğlence ve göz boyama özelliklerinin yanında toplumsal değişime katkı sunmasının imkanları tartışılmıştır.
Toplumsal etkileşim mekanı olarak sinemalar

Tez kapsamında öncelikle sinemanın tanımı yapılmış, dünyada ve ülkemizde sinemanın doğuşu, gelişimi hakkında bilgiler aktarılmıştır. Çalışmanın devamında sinema, bir toplumsal etkileşim mekanı olarak daha çok sosyal yönü ile ele alınmış, Türkiye'deki seyirci alışkanlıkları hakkında fikir sahibi olabilmek için ise İstanbul'un belli noktalarında anket uygulaması gerçekleştirilmiştir. Ardından sinemanın mekansal özellikleri etkileşim dahilinde incelenmiş, sinema salonları ile ilgili genel teknik ve mimari bilgilere yer verilmiştir. Son bölümde, tez kapsamında ortaya konan tarihçe, kavramlar ve çeşitli veriler bağlamında; İstanbul Beyoğlu'nda bulunan Alkazar Sineması'nın incelemesi yapılmıştır.
Film estetiğinde gerçekçi sinemanın fenomenolojisi

Bu tez çalışmasında fenomenolojik yaklaşımın düşünsel geleneği ve felsefesi görüşü doğrultusunda gerçekçi sinemanın ne olduğu ve nasıl işlediği soruşturulacaktır. Fenomenolojik yaklaşımın üç önemli kuramsal aşaması olan transendental fenomenoloji, hermeneutik fenomenoloji ve felsefi hermeneutik ayrı ayrı incelenecektir. Bununla birlikte, gerçekçi sinema soruşturmasına bir bütün arz edecek şekilde uygulanacaktır. Bir sanatsal idealite olarak gerçekçi sinemanın ne olduğu, dünyayla olan bağı nezdinde analiz edilecek. Bu aşamada tarafsızlık, doğruluk, hakikat, biçim vb. gibi gerçekçilikle doğrudan bağlantılı kavramların argümantatif analizleri yapılacaktır. Gerçekçi sinemanın nasıl işlediği ise öncelikle sanatçının dünya görüşünün gerçekçilik idealiyle olan gerilimi bağlamında değerlendirilecek. Gerçekçiliği başarma niyetinde olan sanatçının angaje olduğu dünya görüşünün mahiyeti ortaya konacaktır. Ardından gerçekçi sinemanın prodüktif yapısı soruşturulacaktır.
Dijitalleşmenin Türk sinemasında yarattığı dönüşüm: Üretim, dağıtım ve gösterim

Ülke sinemalarını olumlu ya da olumsuz etkileyen sinema sanatındaki dijitalleşmenin, Türk Sineması'ndaki etkileri konusu akademik çalışmalarda henüz yeterince ele alınmamıştır. Teknolojik gelişmenin iletişim alanında ortaya çıkardığı yenilikler, yöndeşme olgusu ve küreselleşme süreçleri bir arada ele alındığında geleneksel sinema kavramının değiştiği görülmektedir. Bu değişimler sinemanın üretilmesinde, dağıtılmasında, gösterim ortamının değişmesinde ve olanaklarının çeşitlenmesinde zaman içerisinde hızla artan bir biçimde kendini göstermektedir. Bu tez çalışmasında Türkiye'de dijitalleşmenin sinemanın üretim, dağıtım ve gösterim süreçlerinde ortaya çıkardığı olanaklar ve yarattığı dezavantajlar incelenmiştir. Bu bağlamda, 2011- 2015 yılları arası temel alınarak, Türk sinemasının dijital teknoloji ile eklemlenen ve böylece dönüşüm göstermeye başlayan üretim şekli, uygulama pratikleri, ticari ve sermaye yapısı ve sektörün gelişme boyutuna ilişkin veriler, kapsamlı bir alan araştırması ile toplanmış, teknolojik gelişme ve ekonomi politik açılarından değerlendirmeye tabi tutulmuştur.
Hollywood sinemasında kahraman yaratma ve algı yönetimi: Bir örnek Vietnam Savaşı ve Rambo filmleri

Amerika'nın 1965- 1973 yılları arasında Vietnam ile yaptığı ve neticesinde kaybettiği savaşı, savaş sırasında Vietnam'da yaptığı yıkımı haklı göstermek için kitlelerin algılarını Rambo film serisi ile nasıl etkilediğini ele alan çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde algı yönetimi ve algı yönetiminin sinemayla ilişkisi ele alınarak, kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. İkinci bölümde Vietnam uygarlığı, savaş öncesi Vietnam, Amerika'nın Vietnam'a olan ilgisi ve Vietnam Savaşı incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise seçilen Rambo filmleri üzerinden yürütülen algı yönetiminin sinemayla olan ilişkisi incelenmiştir.
2000 sonrası Türk sinemasında görüntü estetiği ve mizansen

Genel olarak güzel üzerine düşünme anlamına gelen estetik, tüm sanat dallarıyla olduğu gibi sinemayla da yakın ilişki içindedir. Antik Yunan filozoflarıyla başlayan güzelliğe dair kuramsal yaklaşımlar, 18. yüzyılda estetiğin ayrı bir disiplin olarak kabul edilmesiyle devam etmiştir. Bu doğrultuda çalışmanın birinci bölümünde; estetik kavramı, klasik estetik anlayışın ortaya çıkışında önemli düşünürler doğrultusunda tarihsel olarak incelenmiştir. Böylece çalışmanın estetiğe dair kuramsal çerçevesi oluşturulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde ise teknik ve estetik yönden büyük benzerliklerin bulunduğu fotoğraf ve sinema, görüntü estetiği bağlamında ele alınmıştır. Tarihsel süreç içerisinde teknik ve teknolojik ilerlemeye paralel olarak, estetik yaklaşımların da geliştiği görülmektedir. Bu doğrultuda sinemada estetik olgusu; mizansen, gerçekçilik, biçimcilik kavramları ve yaratıcı yönetmeni ifade eden auteur yaklaşımı çerçevesinde değerlendirilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde; 2000 yılına kadar Türk Sineması'nda öne çıkan filmler, görüntü estetiği ve mizansen bağlamında incelenmiştir. Bu incelemeler yapılırken, Türkiye'nin geçirdiği tarihsel ve toplumsal dönüşümler de göz önünde bulundurulmuştur. Çalışmanın son bölümünde ise, 2000 sonrasında kendi biçim anlayışları doğrultusunda üretim yapan yönetmenlerin filmleri ele alınmıştır. Buradan hareketle, ana akımın dışında kalan beş Türk yönetmenin amaca yönelik örneklem yoluyla seçilmiş birer filmi, David Bordwell'in 'Biçem Analizi' modeli temel alınarak hazırlanan yönerge doğrultusunda niteliksel analize tabi tutulmuştur. Çalışmada böylece 2000 sonrası Türk Sineması'nda biçeme dair anlayışlarıyla öne çıkan yönetmenlerin estetik yaklaşımlarının ortaya konulması amaçlanmıştır.
Popüler Türk sinemasında erkekliğin sunumu: Cüneyt Arkın örneği

Sinema kurumu tarafından üretilen kadın imgeleri, son yirmi yıl içinde yayınlanan birçok kitap ve makalede tartışılmıştır. Sinemadaki kadın temsilini tartışan feminist film çalışmalarının kuramsal temeli, bu temsilde işleyen ideolojik ve siyasal mekanizmalara dayanmaktaydı. Feminist film kuramcılarının etkisi güçlendikçe, sinemada toplumsal cinsiyet tartışmaları yalnızca, erkekler tarafından arzu nesneleri haline getirilmiş kadınların temsili üzerine odaklanmaya başlamıştır. Erkeklik, kadın imgelerini biçimlendiren bir norm olarak görülmüş ve bu nedenle erkek imgelerinin sinemadaki temsili yakın zamanlara gelinceye dek sorunsallaştırılmamıştır. Kadın imgeleri sorunlu olarak görülüp çözümlenirken, erkek imgeleri sabit olarak algılanmış ve nadiren görünür kılınmış ya da derinlemesine incelenmiştir. Toplumbilim ve antropolojinin içinde erkek çalışmalarının ortaya çıkmasıyla birlikte film kuramcıları da filmlerdeki erkek imgelerinin ve erkekliğin temsilinin öneminin farkına varmaya başlamışlardır. 1990'lardan itibaren, birçok kitap ve makale, 1980'lerin başında yayınlanan birkaç öncü çalışmayı takip ederek ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı da; Türkiye'de, sinemada erkeklik temsili üzerine yeteri kadar inceleme yapılmamış ve yalnızca birkaç kadın yıldızın bağımsız imgeler olarak çözümlenmiş olduğunu göz önünde bulundurarak bir boşluğu doldurmaya çalışmaktır. Çalışmanın ikinci bölümü, yıldız çalışmalarının tarihçesi ve bununla birlikte yıldızlığın anlamlan ve yıldız sisteminin mekanizmalarına dair tartışmalar üzerine kuruludur. Üçüncü bölümün yöntemi, Cüneyt Arkın'ın seçilmiş filmlerinin içerik çözümlemesinin, sinematografik bir yaklaşımla birleştirilmesine dayanmaktadır. Arkın'ın üç ana sınıfa ayrılan filmleri, daha sonra belirli izlekleryardımıyla çözümlenmektedir. Sonuç bölümünde, elde edilen veriler, Türk sinemasında erkekliğin nasıl sunulduğuna dair genel bir kanıya varabilmek amacıyla özetlenmektedir.
Sinemada opera müziği kullanımı

Filmlerde opera müziklerinin kullanılması, dramatik anlatı yapısının etkisini artırabilmek / yoğunlaştırabilmek için kullanılmaktadır. Bu şekilde anlatıyı oluşturan pek çok faktör, etkinliğini arttırabilmektedir. Bu şekilde tema, karakter özellikleri ve çatışmayı besleyen unsurların etki gücünün artırılması beklenmektedir. Sinema sanatında sesin kullanımı, sessiz sinemadan sesli sinemaya geçişle birlikte yoğun olarak kullanılmaktadır. Öyle ki, bazı popüler filmler müzikleriyle tanınır, film için düzenlenene soundtrack albümleri, filmden ayrı olarak alıcı bulur. Opera müzikleri, sanatsal anlatımın belki de en yüksek formu olarak tanımlanmaktadır. Bu yüzden, filmlerde opera müziklerinin kullanımı, sanatsal / estetik anlamda filmi besler, onu estetik anlamda üstün bir noktaya taşır. Sanatçının bir filmde özellikle vurguda bulunmak istediği, anlatısal anlamda desteklemek istediği durum, tema, karakter ve çatışma özellikleri, opera müziklerinin kullanımı ile yüksek kültür ürünü düzeyine ulaşmaktadır. Bu bağlamda operanın insan ruhunun derinliklerine doğru yaptığı yolculuk, sinemasal anlatının desteği ile ifade bulur. Çalışmada, uygulama olarak çekilen filmin estetik yetisini kuvvetlendirmek ve çalışmada yer alan tema, karakter ve çatışma özelliklerini desteklemek amacıyla kullanılan opera müziğinin, sinema sanatındaki tarihsel gelişimi, sessiz filmden başlayan serüven içinde değerlendirmeye alınmıştır. Böylece opera müziğinin sinema sanatı içerisindeki varlığı tanımlanmıştır. Bu kullanımın altyapısını oluşturabilmek içinde, daha önce popüler örneklerde karşılaşılan opera müziklerinin güncel uygulamalardaki teorik altyapısı irdelenmiştir. Böylece, şu ana kadar yapılmış olan uygulamalar ile, çalışmada sonucunda hayata geçen uygulama arasındaki paralellikler, farklılıklar ve estetik yapı arasında bir bağlantı kurulma yoluna gidilmiştir.
Anime filmlerinde kent yorumlamaları

Anime, Japon kültürü ve manga gibi geleneksel Japon sanatları ile Batı animasyon sinemasından beslenerek oluşmuş ve günüzde artık büyük bir endüstri haline gelmiş, özgün bir sanattır. Animeler özellikle Japonya için üretilmiş olmalarına karşın, anlattıkları konuların tüm toplumlara hitap etmesi ve bu konuları işleyişleri bakımından evrenseldirler. Animeler, kent temsilleri için sınırsız imkan sunar. Animeler, çizimle veya dijital olarak yaratıldıklarından dolayı, anlatım olanakları açısından filmlerden daha özgürdür. Tamamen hayal ürünü, ütopik veya distopik bir kent tasarlanabileceği gibi, mevcut bir kent de aslına uygun olarak kopyalanabilir. Örnek olarak Metropolis animesinde, sınıfsal farklılıkların mekansal farklılıklarla ifade edildiği hayal ürünü, distopik bir kent yaratılmıştır. Buna karşın, The Melancholy of Suzumiya Haruhi animesinde mekanlar aslına uygun olarak yaratılmıştır. Ayrıca Animeler aracılığıyla Japon kültürü ve mimarisi hakkında da önemli bilgiler elde edilebilmektedir. Çünkü animeler içlerinde yoğun oalrak Japon kültürü barındırmaktadırlar. Tez kapsamında Metropolis, Spirited Away, Akira, Ghost in the Shell I ve Ghost in the Shell II animelerinin incelemeleri yapılmıştır.