turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vergi inceleme raporu ve hukuki niteliği

Vergi inceleme raporu, vergi incelemesi sonucunda düzenlenen rapordur. Bu raporda vergi inceleme elemanlarının vergi incelemesi sırasında yaptıkları araştırmalarda elde ettikleri ve doğuracağı sonuçlar açısından önemli gördükleri veriler ile inceleme elemanının bunlara ilişkin değerlendirmelerine yer verilir. Vergi inceleme raporu, vergi idaresi tarafından gerçekleştirilen bir tür bireysel idari işlem olan vergi incelemesinin irade açıklaması mahiyetindedir. Kural olarak, inceleme raporu tek başına hukuki sonuç doğurmaz ve bu nedenle doğrudan iptal davasına konu edilemez. İnceleme raporunun hukuki sonuç doğurabilmesi için rapora dayalı olarak vergi dairesi tarafından tarh işlemi veya ceza kesme işlemi yapılması gerekir. Bu bakımdan inceleme raporu, icrai olmayan işlemler arasında yer alır ve hazırlık işlemi olarak nitelendirilir. Ancak bazı hallerde başka bir işlem yapılmamasına rağmen inceleme raporu kendiliğinden hukuki sonuç doğurabilir. Bu tür durumlarda inceleme raporu icrai nitelik kazanır ve tek başına iptal davasına konu edilebilir.
1982 birleşmiş milletler deniz hukuku sözleşmesi'ne göre derin deniz yatağı madenciliğinin tabi olduğu hukuki rejim

Dünya nüfusundaki ve tüketimdeki artışa paralel olarak karadaki kısıtlı kaynakların tükenmeye başlaması, insanoğlunu denizlerde yeni kaynak arayışına yöneltmiştir. Yapılan araştırmaların sonunda uluslararası derin deniz yatağında ticari açıdan oldukça değerli mineral kaynakların bulunduğunun tespit edilmesiyle birlikte, deniz alanlarının bu bölümleri uluslararası toplum ve bilhassa gelişmiş devletler için yeni bir kullanım ve rekabet alanı haline gelmiştir. 1982 Deniz Hukuku Sözleşmesi'nde açık denizler sınırları içinde bulunan bu bölgede açık denizlerin serbestisinin uygulanamayacağı, bu bölgenin insanlığın ortak mirası ilan edilmiş, bölgedeki araştırma işletme faaliyetleri Uluslararası Deniz Yatağı Otoritesi'nin idaresi altında uluslararası bir hukuki rejime tabi kılınmıştır. Oluşturulan rejimde, bu bölgenin eşit haklar temelinde ancak tüm insanlığın ortak yararına olacak şekilde Otorite'nin idaresi ve denetimi altında işletilebileceği ilkesi kabul edilmiştir. Gelişmekte olan devletlerin özel ihtiyaç ve çıkarları birçok düzenleme ile korunmuştur. Rejim altında çevrenin korunmasına yönelik kapsamlı önlemlere ve sıkı düzenlemelerine yer verilmiştir. Derin deniz yatağı madenciliğinin çok yönlülüğü ve multidisiplinerliği çerçevesinde, rejim uluslararası işbirliğine dayalı uluslararası yönetişim temelinde oluşturulmuş, rejim kapsamında oluşturulan özgün kavramlar ve kurumlar uluslararası hukuka ve kurumlarına yeni bir bakış açısı kazandırmıştır.
Ceza Hukukunda güvenlik tedbirleri

Ceza hukukundaki gelişmelere paralel olarak yaptırımlar sistemi içinde yerini alan güvenlik tedbirleri kavramı çalışmamızda ayrıntılı olarak incelenmiştir. Türk Hukukuna yeni giren bu kavram suçlu veya toplum içintehlikelilik arz eden kişilerin topluma yeniden kazandırılmasında çok önemli ve vazgeçilmez bir role sahiptir. Çalışmamızda öncelikle ceza ve müeyyide kavramı üzerinde durulmuş daha sonra güvenlik tedbirlerinin ortaya çıkmasına sebep olan tarihsel gelişmeler anlatılmıştır. Birinci bölümün devamında yaptırımlarsisteminin iki esaslı öğesi olan ceza ve güvenlik tedbirlerinin nitelikleri, aralarındaki farklar ve benzerlikler açıklanmıştır. Bu bölümde güvenlik tedbirleri ile cezaların nitelikleri aynı başlıklar altında karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. İkinci bölümde ise 5237 sayılı TCK'nun 53-60 ncı maddelerinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin açıklamaları ve bu konuda önerilenteklifler sunulmuştur.
BEPS projesinin hukuki boyutu ve Türk vergi hukuku açısından etkileri

2013 yılında başlayan Matrah Aşındırma ve Kar Aktarımı Projesi uluslararası vergilendirmede anahtar bir husustur. OECD tarafından hazırlanan BEPS ile Mücadele Eylem Planının 2015 yılında G20 tarafından onaylanmasıyla Projenin uygulama safhasına geçilmiştir. BEPS Projesi ile vergi mevzuatlarındaki boşluklardan kaynaklanan çifte vergilendirmeme durumunu ortadan kaldırmak, ekonomik faaliyetlerin özü ile vergilendirme arasındaki ilişkiyi dengelemek ve vergilendirmede şeffaflığı artırmak üzere geliştirilecek standartların dünya çapında uygulanması hedeflenmektedir. Projenin hedefine ulaşıp ulaşamayacağını belirlemek için halen çok erken olsa da; sürdürülen çalışmalar, özellikle gelişmekte olan ülkelerde idari kapasite ve vergi gelirlerinin artırılması yönünde faydalı sonuçlar doğurabilecektir. En önemli getirisi ise küresel vergi sisteminin adilliği üzerinde yeniden düşünülmesini sağlamasıdır. Bir ülke ekonomisinin geleceği için, ülkenin vergi matrahı konusunda BEPS faaliyetlerinin gerçek bir risk olup olmadığını belirlemek, bu kapsamda vergi matrahını korumak için yeterli mevzuatın mevcut olup olmadığının değerlendirmesini yapmak ve uluslararası vergi hukukuna yansıması beklenen yeni gelişmeleri yakından takip ederek ülkenin vergi sistemine uyarlamak önemlidir. Çalışmada, BEPS Projesi uluslararası vergi hukuku açısından değerlendirilmekte ve günümüze kadar hayata geçirilen eylemlerin Türk vergi hukukuna yansıması irdelenmektedir.
Sebepsiz zenginleşme teorisinin İdare Hukukunda uygulanabilirliği ve teorinin idarenin sorumluluğu alanındaki görünümü

Sebepsiz zenginleşme müessesesi esas olarak özel hukuka ait bir müessese olsa da, idare hukuku alanındaki yansımalarından söz etmek de mümkündür. Bu yansımalardan birisi de sorumluluk hukuku kapsamında karşımıza çıkmaktadır. Tezde, sebepsiz zenginleşme kavramına ilişkin genel bir bilgi verildikten sonra, müessesenin idare hukuku alanındaki uygulanabilirliği ele alınmış, son olarak da müessesenin idarenin sorumluluğu alanındaki yansımaları incelenmeye çalışılmıştır.
İşveren açısından iş kazalarından ve meslek hastalıklarından doğan hukuki sorumlulukta kaçınılmazlık ilkesi

Bu çalışmamızda işveren açısından iş kazalarından ve meslek hastalıklarından doğan hukuki sorumlulukta kaçınılmazlık ilkesi değerlendirilmiştir. Özellikle kaçınılmazlık ilkesinin hukukumuzda yargı kararları ile girmiş olması nedeniyle Yargıtay kararları konu hakkındaki kökleşmiş içtihatlar başta olmak üzere çalışmamızın temelini oluşturmuştur. Hiç şüphesiz öğretideki farklı görüşler de göz önüne alınarak günümüzde işverenin hukuki sorumluluğunda kaçınılmazlık ilkesinin nasıl kullanıldığı açıklanmıştır. Mücbir sebep ve umulmayan hal ile kaçınılmazlık ilkesinin birlikte değerlendirmesi ile birlikte, mesleki risk ve işletmesel risk kavramları ile kaçınılmazlık ilkesi arasındaki benzerlik ve farklılıklar değerlendirilmiştir. Nihayetinde günümüz koşullarında gelişen bilimsel ve teknik kazanımlar da değerlendirmeye alındığında iş kazaları ve meslek hastalıkları açısından kaçınılmazlık ilkesinin geçerliliğini koruyup korumadığı ya da kullanım alanının daralıp daralmadığı - hakkındaki görüşümüz çalışmamız kapsamında ortaya koyulmuştur.
Viyana satım sözleşmesi'nde tazminat sorumluluğu ve istisnaları

Viyana Satım Sözleşmesi, Kıta Avrupası ile Anglosakson hukuk sistemleri arasında bir denge kurulması ve satım hukukunun yeknesaklaştırılması maksadına matuf bir milletlerarası antlaşmadır. Anglosakson hukuk sisteminde asli başvuru yolu tazminat olsa da, Kıta Avrupası hukuk sisteminde aynen ifa talebine öncelik tanınmaktadır. Viyana Satım Sözleşmesi'nde her iki hukuk düzeninin beklentilerinin karşılanması adına tazminatın yanında aynen ifayı talep hakkının da düzenlenmesi, başvuru yollarının sistemdeki konumları hakkında tartışmaların doğmasına sebebiyet vermiştir. Çalışmamızın temel amacı, Viyana Satım Sözleşmesi'nde tazminat sorumluluğunun konumunu tespit edebilmektir. Bu doğrultuda, birinci bölümde öncelikle Viyana Satım Sözleşmesi'nin tarihçesi ve uygulama alanı hakkında bilgi verilmiş, ardından ifa engelleri sistemi ve akdi sorumluluğa ilişkin genel bir değerlendirme yapılarak, tazminat sorumluluğunun sistemdeki konumu hakkında bir bakış açısı yakalamak amaçlanmıştır. İkinci bölümde, tarafların yükümlülüklerine ve bunların ihlali hakkında açıklamalar yapılmış, ardından 74, 75 ve 76'ncı maddelerde düzenlenen tazminat sorumluluğu hakkında bilgi verilmiştir. Bölümün sonunda, tazminat sorumluluğu ile diğer başvuru yollarının ilişkisine değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise Viyana Satım Sözleşmesi'nin 44, 74, 77, 79 ve 80'inci madde hükümleri, tazminat sorumluluğuna istisna teşkil etme biçimleri bakımından incelenmiştir.
Türk Vergi Hukukunda zamanaşımı

Zamanaşımı, kanunda belirlenen sürenin geçmesi sonucunda bir hak kazanmak, bir yükümlülükten kurtulmak, bir hak veya yetkiyi kaybetmek olarak ifade edilmektedir. Diğer hukuk dallarında olduğu gibi vergi hukukunda da kamu yararı amacıyla düzenlenen zamanaşımı alacak-borç ilişkisini sona erdiren nedenlerden biridir. Devletin vergilendirme yetkisini belirli bir süre esas alınarak sınırlandıran zamanaşımı verginin temel öğelerindendir ve kanunla düzenlenmelidir. Bu çalışmada, zamanaşımı kurumuna, Türk Hukukundaki tarihi gelişimine yer verilmiş, vergi hukukunda ve diğer hukuk dallarındaki zamanaşımı ve benzeri müesseler ile karşılaştırılması yapılmıştır. Vergi hukukunda zamanaşımı kurumunun farklı mevzuatlarda düzenlenmiş olması uygulamada sorunların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Çalışmada, uygulamada yaşanan sorunlara değinilmiş, tarh zamanaşımı, tahsil zamanaşımı ve vergi cezalarında zamanaşımı ayrı ayrı incelenmiştir. Her bir zamanaşımı türü için özellik arz eden durumlar üzerinde durulmuş, tartışmalı konular üzerinde doktrinin, vergi idaresinin ve Danıştay'ın konuya bakışına ilişkin örneklere yer verilmiştir.
Eser sözleşmesinde işsahibinin alacaklı sıfatıyla temerrüdü

Eser sözleşmesi ile yüklenici bedel karşılığında iş sahibine eser meydana getirmeyi ve teslim etmeyi borçlanır. Yüklenicinin bu borçlarını ifa edebilmesi genellikle iş sahibinin de aktif biçimde sürece katılmasına bağlıdır. Öyle ki, iş sahibi bu davranışları yerine getirmediği sürece yüklenici borcunu ifa edemez. Yüklenicinin ifasını ilgilendiren bu davranışların iş sahibi tarafından yerine getirilmemesi halinin incelenmesi önem arz etmektedir. İş sahibinin söz konusu katılım faaliyetlerinden kaçınması Türk Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerinde alacaklı temerrüdü (TBK m. 106 -110) kapsamında düzenlenmiştir. Buna karşılık, iş sahibinin alacaklı temerrüdüyle ilgili eser sözleşmesi kısmında ise herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu çalışmanın konusu, iş sahibinin alacaklı temerrüdüdür. Çalışmada, iş sahibinin alacaklı temerrüdü için gerekli olan şartlar tespit edilmiş ve incelenmiştir. Bu kapsamda, iş sahibinin temerrüde neden olan davranışlarının hukuki niteliği belirlenmeye çalışılmış ve Türk Borçlar Kanunu'nun getirdiği sistematiğin eser sözleşmesine uygun olup olmadığı değerlendirilmiştir. Çalışmada ayrıca iş sahibinin alacaklı temerrüdünün, yüklenicinin ve iş sahibinin edim yükümlülüklerine olan etkisi de incelenmiştir. İş sahibinin alacaklı temerrüdü sebebiyle yüklenicinin uğradığı malvarlığı eksilmeleri ve bunların ne şekilde karşılanacağı da tespit edilmiştir. Bu incelemeler yapılırken iş sahibinin alacaklı temerrüdü bakımından tamamlanması gereken boşluklar tespit edilmiş ve bunların ne şekilde doldurulacağı da açıklanmıştır.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu odağında şirket yetkililerinin gerçeğe aykırılıktan doğan kabahat ve suç sorumlulukları

Çalışmamızda, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu odak oluşturmak üzere, şirket yetkililerinin gerçeğe aykırılık oluşturan eylemleri sebebiyle ceza hukuku sorumlulukları anlatılmıştır. Bu sorumluluk, suç sorumluluğu ve kabahat sorumluluğu olmak üzere iki türlüdür. İncelememiz sırasında, şirket yetkililerinin tespiti açısından, ticaret hukuku doktrinimizin geçmişşten günümüze kadar pek çok eserinden faydalanılmıştır. Suçun/kabahatin unsurları açısından kullanılan metot ve yapılan değerlendirmeler için geçmişşten günümüze kadar ceza hukuku doktrinimizden faydalanılmıştır. Tezimizde özellikle, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda getirilen yeni bir hüküm olan 562. maddede yer verilen ve gerçeğe aykırılık bağlamıyla kesişen suçlar ile kabahatler, bunlardan başka yine aynı Kanun'da yer alan ve konumuzla temas eden suçlar ile kabahatler detaylıca incelenmiştir. Türk Ticaret Kanunu dışındaki mevzuatta yer alan ve tez konumuzla kesişen kabahatler ile suçlardan ise kısaca bahsedilmiştir.
Kimyasal kastrasyon uygulamasına bazı meslek gruplarının yaklaşımlarının araştırılması

Yaklaşık dokuz aylık veri toplama süreci sonunda 367 kişilik bir katılım sağlanmıştır. 297 kişi avukat, 35 kişi psikolog, 17 kişi pedegog, 18 kişi ise sosyal hizmet uzmanıdır. Kimyasal Kastrasyonun Türkiye de uygulanmasına yönelik 20 değişken ayrıca incelenmiş ve katılımcıların büyük bir çoğunlukla bu ifadeye katıldıkları görülmüştür. Özellikle çocuklu ve evli olan katılımcıların kimyasal kastrasyonun Türkiye'de uygulanmasına daha fazla destek verdikleri saptanmıştır. Meslekler arasında ise örneklemin ( 81 ni teşkil eden avukatların kimyasal kastrasyona diğer meslek gruplarına nazaran daha fazla destekledikleri görülürken, özellikle pedagogların kimyasal kastrasyon konusunda negatife kayan bir tutum sergiledikleri görülmüştür. Demografik değişkenler arasında en bariz ayrışma çocuk sahibi olmakla ortaya çıkmıştır.
Roma hukukunda tahkim

Tahkim, toplumun yargı kurumunun ayrılmaz bir parçası haline gelmistir. Günümüzdeiçerikleri geregi, tahkim usulünü gerektiren sorunlar bulunmaktadır. Elbette hakem yargılaması, yeni bir fikir degildir. Roma tahkiminin tarihi, uzun bir dönemi ve genis bir cografi alanıkarsılamaktadır. Böylece cumhuriyet döneminin basından, MÖ. 6. yy'ın sonuna kadar, Romamparatorlugu'nun her yerine yayılmıs ve günümüz hukukunu etkilemeye devam etmistir. Anlasıldıgı kadarı ile Romalılar da, mümkün olabildigince, tahkim ile ilgili idiler. Günümüzdeolduğu gibi o devirde de ihtilaflar daha çok, aile, malvarlıgı, miras, satım, kiralama, ödünç, sirket ve haksız fiillerden kaynaklanmakta idi. Roma tatbikatı büyük çogunlukla günümüzdeki gibi olmakla birlikte, özellikle yargılama yetkisi bakımından günümüz hukuku, Roma hukukununtahkim anlasması 'na dair hakem yargılaması kurallarına tabi bulunmaktadır. Diger taraftan, gelecekteki ihtilafları hakem yargılamasına tabi kılmak bakımından, moderntahkim uygulaması ile aralarında büyük bir fark da bulunmaktadır. Bu çalısma ile tahkiminkökeni ve dolaylı olarak modern hukuklar üzerindeki etkileri, göz önüne serilmektedir.
Acentenin denkleştirme talep hakkı

Bu çalışmanın amacı, ilk kez 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile yasal düzenlemeye kavuşturulan acentenin denkleştirme talep hakkını ayrıntılı olarak incelemektir. Acente, müvekkil tarafından üretilen mal ve hizmetlerin işletme merkezi dışında da pazarlanması için faaliyet gösteren ve tacire bağımlı bir hukuki konuma sahip olmaksızın tacire yardımcı olan kimseye denmektedir. Acentelik sözleşmesi süresi boyunca acente, müvekkile ait ürün ve hizmetleri pazarlamakta ve bu sayede müşteri çevresi oluşturmaktadır. Acentenin, acentelik sözleşmesinin sona ermesinden sonra oluşturmuş olduğu bu müşteri çevresinden yararlanamayacak olması; bunun karşısında müvekkilin bu müşteri çevresinden tek taraflı yararlanacak olması acentenin denkleştirme talep hakkının hukuki sebebini oluşturmaktadır. Acentenin bu talebinin hukuki niteliği, koşulları, hesaplama yöntemleri ve diğer özellikler tez konumuzu oluşturmaktadır. Çalışmamızda varılan sonuç olarak acentenin denkleştirme talep edebilmesinin başlıca koşulları; acentelik sözleşmesinin denkleştirme talep edebilecek şekilde sona ermesi, müvekkilin acente tarafından kazandırılan müşteri çevresinden sözleşmenin sona ermesinden sonra da önemli menfaatler elde etmesi, acentenin ücret kaybına uğraması ve denkleştirme talebinin hakkaniyete uygun olmasıdır.
İslam Hukukunda zina dışındaki cinsel suçların hukuki sonuçları

Baimurzaev, Chyngyz, İslam Hukukunda Zina Dışındaki Cinsel Suçların Hukuki Sonuçları, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Doç. Dr. Ahmet Ünsal, 78 s. Bu çalışmada, arasında nikah bağı olmayan kadın ve erkeğin meşru olmayan cinsel ilişkisi olarak tanımlanan zina suçu ve hükümleri haricindeki cinsel suçların önce tıbbi ve psikolojik analizi yapılarak, sonra da İslam hukukunun verdiği hükümler farklı mezheplere göre tespit ederek değerlendirmeye çalışılmıştır. Tez, giriş kısmıyla beraber iki bölümden oluşmaktadır. Tezin giriş kısmı konunun önemi, sınırlandırılması, araştırmada kullanılan yöntem ve araştırmanın sunulmasını içermektedir. Birinci bölümde, nikah bağı bulunan kimselerin yapmış olduğu suç mahiyetin taşıyan cinsel faliyetler ele alınmıştır. Bunları, hayız ve lohusalık halinde cinsel ilişkide bulunmak, zıhar yaptıktan sonra temas etmek, oruçluyken veya ihramda iken cinsel temas, hanımıyla yasak yoldan ilişki kurmak ve azl yapmak şeklinde sıralamak mümkündür. İkincisi bölümde ise, aralarında nikah bağı olmayan kimselerin ve tek şahıs tarafından meydana gelen suç mahiyeti taşıyan cinsel faliyetlerin İslam Hukukuna göre hukuki sonuçları değerlendirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca, bu kategoriye giren bazı cinsel faliyetlerin bir takım ortaya çıkış nedenleri de maddeler halinde sıralanmıştır.
1982 Anayasası değişikliklerinin siyasi arka planı

Tez çalışmasında, ilki 1987 ve en sonraki 2011 tarihlerinde yapılan anayasa değişikliklerinden sonra, 12 Haziran 2011 Seçimleri miladında 'yeni' anayasa yapımı şeklinde gündeme gelen değişim istekleri konusu üzerine odaklanılmıştır. Burada, esasen, yaklaşık çeyrek asırdır yapılan değişiklikler 'Niçin yetersiz kalmıştır? sorusuna; anayasal düzenlemelerin, siyasi ortamdan bağımsız olmadığı anlayışı temelinde, -ceteris paribus- Türkiye içi siyasetinde aynı süreçlerde cereyan eden gelişmeler üzerinden karşılık aranmaktadır. Böylelikle, anayasal değişim isteklerinin, On yedi anayasal düzenleme yapıldıktan sonra tüketilememesi, anlamlandırılmaya çalışılmıştır. 1982 Anayasası uygulamaları, anayasa değişiklikleriyle yakın tarihlerde siyaset hukukunda da değişikliğe gidildiğine işaret etmektedir. Anayasa değişiklikleri bu nedenle siyaset hukukunda aynı süreçlerde yapılan değişikliklerle irtibatlı şekilde incelendiğinde; yasa koyucularının, araştırma konusu alandaki düzenlemeleri, kimi hallerde araçsallaştırdığı görülmüştür. Başka bir ifadeyle, hükümetler/iktidarlar değişse de değişmeyen gündem maddesinin, bu alanda yeni düzenleme yapılması konusu olması; Araştırma'da, yürürlüğe konulan kimi anayasa tadil kanunlarının problemli yapılanmasıyla yakından alakalı bulunmuştur. 6 Kasım 1983 Milletvekili Seçimleriyle başlayan 'olağan' siyasi evrede işbaşına gelen hükümetler döneminde yürürlüğe konulan anayasa tadil kanunları, iç siyasi devingenler mecrasından irdelendiğinde; demokrasiye geçiş sağlanmış olmakla birlikte, son tahlilde, Türkiye'de demokrasinin pekişmesinin yeterince sağlanmadığından söz edilebilecektir. Bunun, sair sebepleri şüphesiz olmakla birlikte, bir sebebinin de, gelip geçen hükümetlerin, tez çalışmasında da somutlaştırıldığı üzere, bazı hallerde, kamu yararına yönelik hukuki düzenlemeler yerine; kendi siyasi çıkarlarını ve iktidarlarını pekiştirmeye yönelik düzenlemelere yönelmelerinden kaynaklandığı değerlendirilmektedir.
Manevi zarar

Manevi zarar, tazminat hukuku kapsamında tartışılan konulardan biridir. Manevi tazminat sorumluluğunun koşullarından olan manevi zarar, öğretide çeşitli teoriler kapsamında ve bu teorilere göre şekillenen farklı konular bağlamında tartışılmaktadır. Bu çalışmada da çeşitli teoriler bağlamında manevi zarar kavramının kapsamına yer verilmektedir. Ayrıca çalışmada manevi zarara bağlı olarak tartışılan konuların değerlendirmesi yapılmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde manevi zararın açıklanmasında kullanılan temel kavramlar olarak zarar gören, ihlal edilen değer ve bu kapsamda kişilik, kişi varlığı, kişilik hakkı ile kişiliğin korunması ve zarar konuları ele alınmıştır. İkinci bölümde manevi zarar, teorik çerçevede ve esaslı noktaları itibariyle ele alınmıştır. Bu bakımdan manevi tazminat kurumunun, dolayısıyla manevi zararın tarihi gelişimiyle birlikte günümüzde açıklandığı teoriler değerlendirilmiştir. Ayrıca söz konusu teoriler ile yakından ilişkili olan ayırtım gücü bulunmayanların ve tüzel kişilerin manevi zararı ile manevi tazminatın fonksiyonları konularına ikinci bölümde yer verilmiştir. Son bölümde ise doğrudan manevi zarar teorileri ile bağlantılı olmamakla birlikte manevi zarar ve manevi tazminat meseleleri ile ilişkili olarak öğretide tartışılan konulara yer verilmiştir. Manevi tazminatın devredilebilmesi ve mirasçılara geçmesi, sözleşmeye aykırılıktan, sözleşme görüşmelerindeki kusurlu davranıştan ve kusursuz sorumluluktan doğan manevi tazminat konularına ve manevi tazminata ilişkin bazı özel düzenlemelere bu bölümde değinilmiştir. Çalışmanın tamamında, kullanılan kavramlar ve ele alınan konuların değerlendirilmesi bakımından objektif manevi zarar teorisi benimsenmiştir.
Türk hukukunda yapı ipoteği

Tezin konusunu yapı ipoteği oluşturmaktadır. Yapı ipoteği Türk Hukukunda nadiren çalışılmış bir konudur. Ancak yapı çalışanları için oldukça lehe hükümler içermektedir. Bu tez ile kurumun Türk Hukukunda ön plana çıkarılması ve çalışmanın yapı ipoteği uygulamasının artmasına hizmet etmesi amaçlanmıştır. Konu ile ilgili çalışma yapılırken ilk olarak Türk Hukukunda yer alan kaynaklar incelenmiştir. Ayrıca yapı ipoteğinin karşılaştırmalı hukuktaki yeri de dikkate alınmıştır. Yapı ipoteği ile ilgisi doğrultusunda diğer kurumlar da çalışmada incelenmiş bulunmaktadır. Yapı ipoteği tescile dayanan kanuni bir rehin hakkıdır. Bu haktan yükleniciler, alt yükleniciler, zanaatkar ve şartların uygunluğu halinde diğer çalışanlar yararlanabilir. İpotek borçlusu üzerinde yapı işi gerçekleştirilen taşınmazın malikidir. İpoteğin konusu ise üzerinde yapı işi gerçekleştirilmiş taşınmazdır. Kamu malları, dernek ve vakıf malları ile madenler üzerinde yapı ipoteği tescil edilemez. İpoteğin tescil edilebilmesi için bir takım şartların gerçekleşmesi gerekmektedir. Tescil edilen ipotek diğer yapı ipotekleri ile aynı sırada yer alır. Ancak diğer ipoteklere karşı tescil tarihine göre sırası belirlenir. Yapı ipoteği taşınmazdaki değer artışı üzerinde öncelik hakkından yararlanabilir. Yapı ipoteği terkin ile taşınmazın yok olması ve kamulaştırılmasıyla sona erer.
Acentenin rekabet yasağı anlaşması

Acentenin sözleşme süresince tacirden edindiği bilgi ve tecrübeyi kullanması müvekkili ile rekabet etmesi anlamına gelir ki, bu birçok ülkede olduğu gibi ülkemizde de TK m. 104 ile yasaklanmıştır. Acente ile müvekkilin arasındaki ilişkinin sona ermesini müteakip serbest rekabet ortamında acentenin müvekkilden edindiği bilgi ve tecrübeyi kullanmasına ve onunla rekabet etmesine bir engel yoktur. Ancak, acentenin müvekkilin ismini ve markasını kullanarak oluşturduğu portföyü sözleşme sonrasında kullanması müvekkilin çıkarlarına zarar verir. Ayrıca acente, acentelik sözleşmesi sürecinde müvekkili ile ilgili üçüncü bir kişinin bilemeyeceği ve bilmemesi gereken birçok bilgi edinmiş olabilir. Bu durumu göz önüne alan kanun koyucu, sözleşme özgürlüğü çerçevesinde acentenin rekabetini engelleyici bir yol öngörmüştür. Acentenin sözleşme ilişkisi sonrasında rakip faaliyetlerini önlemeyi amaçlayan bu anlaşmaya 'rekabet yasağı anlaşması' denir