turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bilim kurgu filmlerinde yaratılan tematik mekanların tasarım ve üretim süreçlerinin analizi

Gün geçtikçe gelişen teknoloji, artık günümüz modern insanının yaşamına doğrudan etki eden boyutlara ulaşmıştır. Gelişen bu teknolojilerin, üretkenlik ve bilişim faktörlerini tetiklemesiyle, sanat dalları da bu durumdan etkilenmiştir. Çünkü, önceden imkansız görünen pek çok şeyi gerçekleştirmek artık mümkün hale gelmiştir. Günümüzde hala imkansız kabul edilen kavramları ve olayları ise sanal ortamlarda gerçekleştirmek söz konusu olabilmiştir. Dolayısıyla, yaşadığımız sosyal çevre bu süreçte hızla değişmiştir. Bilim kurgu filmleri, sadece insanları eğlendirmek için yapılan basit vizyon gösterileri değildir. Bu filmler; bilimden güç alarak gelecek hakkında ilham veren, izleyicilerin her anlamda hayata olan bakış açılarını değiştiren yapıtlardır. Hatta bu filmler birçok sanat dalına, endüstriyel sektöre hayal gücü ve inovasyon fikirlerini aşılayan önemli kaynaklardır. 2000'li yılların başlarında oldukça popüler olan kapaklı telefonların Star Trek filminden esinlenilip üretilmiş olması buna çok basit bir örnektir. Günümüzde mekan tasarımı kavramı ise; artık yaşadığımız gerçek dünya dışında, oluşturulan yapay veya sanal ortamlarda da anlam ifade eden çok boyutlu bir kavramdır. Sinema endüstrisi, özellikle bilim kurgu filmleri ise bu mekanları gerçek veya sanal yöntemlerle oluştururur. Bu filmler, karakterleri ve mekanları, belirli bir temaya göre oluşturulur ve bir bütün haline getirir. Dolayısıyla, her sahne mekana ihtiyaç duyar ve bu mekanlar sahnenin konseptine göre, çeşitli özel efekt yöntemileriyle oluşturulur. Gelecekte, mimarlık ve mekan tasarımının, sanal görsellik oluşturan bu teknolojiler ile daha da etkileşim halinde olacağı çok açıktır. Günümüzde bile, tasarlanan mekanlarda pek çoğu bilim kurgu filmlerinden esinlenilerek üretilmiş teknolojiler kullanılmaktadır. Dolayısıyla bilim kurgu filmlerindeki mekanların nasıl oluşturulduğunun araştırılması; hem bilim kurgu filmleri ile ilgili kaynak oluşturmak, hem de mimarlık ve iç mimarlık dallarına sağlayabileceği faydaları analiz edebilmek adına çok önemlidir. Tezin anlatımında genelden özele doğru bir yol izlenmiştir. 1. bölümde bilim kurgu ve bilim kurgu sinemasının ne olduğu, tarihçesi, türleri irdelenmiştir. 2. bölümde ise sinemanın mekan tasarımı ile algısal ve sanatsal yönden ilişkisi üzerinde durulmuştur. Tezin 3. bölümünde, bilim kurgu filmlerindeki tematik mekanların tasarım ve üretim süreçleri incelenmiştir. Sahne mekanlarının üretilmesi esnasında kullanılan efekt yöntemleri detaylı biçimde açıklanmıştır. Tezin son bölümü olan 4. bölümde ise, konu bağlamında 2001 Amerikan yapımı bir bilim kurgu filmi olan ''A. I Artificial Intelligence'' filmi incelenmiştir ve bu tez çalışması tamamlanmıştır.
Distopik filmlerin göstergebilimsel analizi Terry Gilliam sineması

Distopik Filmlerin Göstergebilimsel Analizi Terry Gilliam Sineması başlıklı bu tez üç bölümden oluşmaktadır. İnsanlık tarihi boyunca gelişen ve değişen toplum mükemmeli gelecekte aramıştır. Dünya savaşları, nükleer tehdit, salgın hastalıklar, ekonomik bunalım, teknolojik denetim gibi nedenlerin sonucunda bu arayışlar hayal kırıklığıyla sonuçlanmıştır. Bu çalışmada içinde bulunduğumuz dünyayı bir distopya olarak gören eleştirel teorisyenlerin modern dünyaya yönelik eleştirilerine yer verilmiş ve geleceğin eleştirel tezahürü olarak distopya türü ile ilişkilendirilmiştir. Bilim kurgu sineması içinde eleştirel bir tür olarak gelişen distopya ve bu türün örneği olarak Terry Gilliam'ın yönetmenliğini yaptığı distopik üçleme bu tezin konusunu kapsamaktadır. Bu konu kapsamında amaç, Brazil, 12 Maymun ve Sıfır Teorisi filmlerinin göstergebilim ve distopik sinema ilişkisini açıklamak ve bu doğrultuda göstergebilimsel film çözümlemelerine bir örnek oluşturmaktır. Çalışmada literatür taraması yapılmış, örnek filmler üzerinde göstergebilimsel çözümleme yöntemi kullanılmıştır. Roland Barthes'in anlamlandırma yöntemi ile Saussure'ün gösterge anlayışının temel alındığı çalışmada, Brazil, 12 Maymun ve Sıfır Teorisi filmlerinden belirli sekanslar seçilerek, göstergelerin ürettikleri anlamlar çözümlenmeye ve yorumlanmaya çalışılmıştır. Bu filmlerin seçilmiş olmasının nedeni, distopya türüne özgü bileşenleri fazlasıyla barındırması, kafkaesk ve orwellian bir anlatıma sahip olmasının yanı sıra modernizm ve postmodernizim eleştirisini sembolik bir dille yapmasıdır.
An analysis of a short-lived cinema journal: The Young Cinema in Turkey, 1968-1971

Bu çalışma, Ekim 1968 ve Nisan 1971 yılları arasında yayınlanmış olan ve 16 sayıdan oluşan Genç Sinema Dergisi'nin incelenmesinden yola çıkarak, dergi etrafında örgütlenmiş olan aynı isimdeki sinema grubunun içinde yaşadıkları sosyopolitik konjontürü nasıl algıladıkları ve bu algılayışın kendi sinema perspektiflerine nasıl yansıdığını ortaya koymayı amaçlamıştır. Çalışma belirli bir dönemde ortaya çıkmış bir sinema hareketi / grubu ya da gelişmesinin kendinden önceki ve/veya yaşadığı dönemin diğer sinemasal gelişmelerinin yanı sıra içinde bulunduğu sosyal ve politik ortamdan da belirgin bir şekilde etkilendiği iddiasında bulunur. Bu iddiadan hareketle elinizdeki bu tez, Genç Sinema'nın ortaya çıkmasında 1960'lı yılların ulusal ve uluslararası ölçekte filizlenen sinema haketlerinin ve yüksek derecede politize olmuş sosyal bağlamın etkisini açıklamaya ve dergide yazılan makalelerle bu etkiyi örneklendirmeye çalışmıştır. Bu tez söz konusu Grup'un 1960'ların sinema hareketlerinin barındırdığı iki temel karakteristiğini göstermekte olduğuna işaret eder. Bunlar, ortaya çıktığı dönemin baskın olan ekonomi ilişkilerine ve ideolojisine bir 'karşı' duruş ve uluslararası ve yerel sinema sektörüne karşı da bir 'kopuş' niteliğine sahip olmasıdır. Genç Sinema Grubu'nun var olan ekonomik ve politik sisteme karşı bir duruşta olması ve yeni bir düzen isteği onu dönemin devrimci gençlik hareketleriyle eylemsel ve teorik düzeyde beraber hareket etmelerine ve sinemayı devrimi gerçekleştirme yolunda bir araç olarak algılamalarına yol açmıştır. Aynı zamanda, emperyalist güçlere bağımlı olan ve kapitalist-emperyalist altyapının bir yansıması niteliği taşıyan Yeşilçam'a karşı bir kopuş özelliği göstermesi, Genç Sinema dergisinde, üyelerin kendilerini bu sistemden tamamen soyutlayacak bağımsız bir yapı kurma ve filmlerini bu yapının oluşturduğu alternatif ekonomik ilişkilerle üretecek bir 'organizasyon' sürecine dahil etme yollarını tartışmalarına neden olmuştur. Bu çalışma, bahsedilen tüm bu konuları temelde Grup'un dergisi olan Genç Sinema'daki makaleler ve tartışmalara riayet ederek ayrıca Grup'un bazı temsilcileriyle yapılan sözlü tarihi çalışmalarını dahil ederek irdelemiştir.
2000'ler Türkiye sinemasında erkeklik krizi ve erkek kimliğinin inşası

Bu çalışmada 2000'ler Türkiye sinemasında farklı erkeklik temsilleri, eleştirel erkeklik çalışmaları ve psikanalitik eleştiri yönteminin kavramlarından yararlanılarak feminist bir perspektif çerçevesinde çözümlenmiştir. Erkek öznelliğinin ne şekilde üretildiği, meşruiyetinin nasıl tesis edildiği, pekiştirildiği ve yeniden üretildiği mevcut toplumsal iktidar ilişkileri bağlamında ele alınmıştır. 2000'ler Türkiye sinemasında erkeklikte bir çoklaşma olduğu savından hareket eden çalışma, bunun özgürleştirici bir tutum olup olmadığını, erkek karakterleri bir kriz içinde sunan temsil yapılanmasının neye karşılık geldiğini ve bu krizin ne tür imgeler vasıtasıyla sunulduğunu araştırmayı hedeflemiştir. Bu doğrultuda İtiraf, Korkuyorum Anne, Yazı Tura, Mustafa Hakkında Her şey, Kabadayı, Başka Semtin Çocukları, Issız Adam, Üç Maymun, Nefes Vatan Sağolsun, Çoğunluk ve Kaybedenler Kulübü gibi filmler ele alınmış ve bu filmlerdeki erkek karakterler toplumsal cinsiyet, sınıf, ulus devlet, modernleşme ve cinsellik gibi farklı dinamiklerle ilişkileri etrafında çözümlenmiştir.
Sinema ve tiyatroda müzikal

Bu çalışmada, model oyun ve filmler üzerinden müzikal türünün sinema ve tiyatroda uygulanma biçimleri incelenmiştir. Amerikan Tiyatrosu/Sineması'nın karakteristik bir türü olan müzikal, büyük bir endüstriye işaret eder. Türk Tiyatrosu'nda, dönemsel olarak parlayan bir türdür, Türk Sineması'nda müzikal örnekleri ise oldukça azdır. Epik Tiyatro'nun etkisiyle Türk Tiyatrosu'nda başarılı epik müzikaller üretilmişse de sonrasında, uzun bir duraklama dönemine girilmiştir. 2000'li yıllarda tekrar dikkat çekici örnekler seyirciyle buluşmuştur. Son dönemde ise, uyarlamalar ve çeviri müzikal uygulamaları dikkat çekmekte, özel ve ödenekli kurumlar tarafından sahnelenmektedir. Yeni, yerli, özgün müzikal metinlerin üretilmemesi ilgi çekicidir. Üstelik, tiyatroda müzikal her zaman geniş seyirci kitlesine ulaşmıştır, buna rağmen yazarların türe ilgisi zayıftır. Sinema ve tiyatroda uygulama ve uyarlama özellikleri üzerine yapılan bu çalışmada, tiyatro ve sinemada müzik ve dramatik anlatımın ilişkisinin aktarılmasının ardından örnekler incelenmiştir.
Tiyatrodan sinemaya uyarlama: Shakespeare'in Macbeth oyunundan Akira Kurosawa'nın Kanlı Taht filmine karşılaştırmalı uyarlama çalışma yöntemi

En genel haliyle, önceki bir metinden film yapma olarak tanımlanan uyarlama, sinema tarihi boyunca sıklıkla başvurulan bir uygulamadır. Tiyatro oyunlarından sinemaya uyarlama üzerine odaklanan bu çalışma, Akira Kurosawa'nın Kanlı Taht filmi ile William Shakespeare'in Macbeth oyunu arasındaki ilişkiyi çözümlemeyi ve yorumlamayı hedefler. Bu ilişkiyi çözümlemek için karşılaştırmalı uyarlama çalışma yöntemi kullanılmıştır. Film ve kaynak metni, yöntemin basamakları gereği anlatı öğeleri açısından karşılaştırılmış ve filmin metne getirdiği yorumlama sinematik öğelerin de çözümlenmesi ile incelenmiştir. Akira Kurosawa perdeye taşıdığı Macbeth oyunu ile özgür bir ilişki kurar ve tiyatro oyununun dilini sinema diline etkili bir biçimde dönüştürür. Nitel bir durum çalışması olan bu araştırma ayrıca, uyarlamanın yalnızca araçlar arası değil kültürler arası bir aktarım olma özelliğine de dikkat çeker.
Sinema estetiğinin gelişim ve uygulama süreçlerinde canlandırma

Sanatın varoluş pratiğinde öz-biçim ilişkisinin niteliği en temel sorunlardan birisidir. Önemli bir sanat alanı ve iletişim aracı olan sinemanın post prodüksiyonunda, film estetiğinin başat bir rolü vardır. Tezimin amacı Öz- Biçim ilişkisi temelinde; gelişen sinema teknolojisinin önemli 'metaforik' bileşenleri olan fotoğraf - canlandırma üç boyutlu modelleme ve uygulama olanaklarının film estetiğinin başarısındaki niteliksel rolünün sorgulanması ve araştırılması alanına katkı sağlamaktır. Sanatın ve güzelliğin bilimi olarak tanımlayabileceğimiz Estetiğin; Sinema Sanatındaki niteliksel rolü bu çalışmamızda detaylı bir şekilde ortaya konulmuştur. Teknolojinin hızla gelişimi ve ilerlemesi sanat alanlarında yeni arayışların ortaya çıkmasında önemli bir rol oynamıştır. Ve bu ortamda sanatların en genci ve bir anlamda bileşkesi olarak tanımlayabileceğimiz Sinema Sanatı da günümüze kadar büyük bir gelişim öyküsüyle ortaya koyduğu yapıtlarıyla, kitleleri derinden etkilemeye devam etmektedir. Bu ortamda gerçekçi estetik kaygılarla üretilen filmlerin yanı sıra 'inimesis' kuramından da etkilenerek yapısallcı-kurgucu farklı anlatı öyküleri ve biçimleriyle özgün başarılı yapıtlarda ortaya konulmuştur. Bu bağlamda gelişen sinema teknolojisinin ve araçlarının öncelediği canlandırma teknikleri ve üç boyutlu modelleme vb. üretim teknolojileri ve uygulamalarının, sinemanın post prodüksiyonundaki önemli estetik rolü, bu çalışmamızda retrospektif bir yaklaşım ile betimlenmiştir.
THE VICTIM CHILDREN: PORTRAYALS OF CHILDREN CHARACTERS IN WAR FILMS

Başarılı bir film, onun hikayesi ve karakterlerine bağlıdır. Bunun bir sanat filmi ya da ticari film olup olmadığı önemli değil. Son birkaç on yılda film izleyicilerine yönelik önemli kitle iletişim kanallarından biri olarak ortaya çıktı. İzleyicilerin yüreğinedokunan hikaye, hikaye anlatımı tarzı ve görselleştirme izleyicilerin düşüncesineegemen olmaktadır. Piyasada binlerce savaş filmi var. Savaş filmi hikayesinin çoğu, sadece tarihsel, ideolojik, propaganda ve kahraman karakter algısına değil, aynı zamanda zaferlere veya mağdur ya da kurbanlara odaklanır. 1922'de Mussolini, Lenin'i'Sinema en güçlü silahtır' diyerek tekrarlamıştır. Eğer şiir, fotoğraf, resim, heykel sanatı vb. gibi diğer sanat eserleri ile karşılaştırılabilir ise sinema, videografi ve ses tasarımı ile gerçek duygu birleşimi nedeniyle izleyiciyi yönlendirme ve motive etme gücüne sahiptir. Temel olarak, savaş film hikayeleri trajik dram ile dertli bir mit taşır. Aristoteles'in şiirsel teorisine göre, her trajedide katarsis ve olumsuz duygular vardır ve olumsuz duygu izleyicinin dikkatini çok kolay çeker. Bu nedenle savaş mağduru ya da kurban çocuk karakterleri savaş filmi hikayesinden izleyicileri etkiler. Çünküsinema filmi görsel-işitsel bir retoriktir ve izleyicilerinin kafasında bir görüntü yadaimaj oluşturabilmesi için birçok yeteneğe sahiptir. Savaş filmlerindeki mağdur ya da kurban çocuk karakterleri sadece izleyiciler için etkili bir karakter değil, aynı zamandaretorik ve hikaye anlatma gücü ile savaş mağduru çocuklara doğru sempati duyma konusunda güçlü yeteneklere sahiptir. Bu tez, çocuk karakterlerin savaş mağdurlarıolarak gösterdiği farklı beş savaş filminde nitel, anlatısal analiz araştırma yöntemlerini kullanarak tartışmasını açıklamaktadır.
Belgesel sinemada anlatı yapısı: Michael Moore örneği

Sinema tarihinin başlangıcından itibaren sinemasal anlatı türleri içerisinde belgesel sinemanın ayrı bir yeri vardır. Bu sinemasal anlatı türünün yapısı, başlangıçta kurmaca filmlerin sinemasal anlatı yapısıyla uyum göstermektedir. Televizyon aracının ortaya çıkması ve kitlelere seslenme yeteneğinin keşfedilmesiyle birlikte belgesel anlatısının da bu yeni gösteri aracının anlatı yapısına uyum sağlamaya çalışarak varlığını sürdürdüğü görülmektedir. Bu yönüyle belgesel sinemanın sinemasal anlatı formlarından, televizyon programı anlatısına doğru bir dönüşüm gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır. Michael Moore da televizyon anlatısı ile belgesel anlatısını harmanlayarak, bahsedilen dönüşümlerin günümüzdeki öncülerinden biri haline gelmiştir. Bu çalışma, belgesel film hareketinde kendine özgün anlatısıyla dikkatleri üzerine çeken Michael Moore'un belgesel filmlerinin yapısall özelliklerini araştırmayı amaçlamıştır. Çalışmanın amacı doğrultusunda, sinemanın anlatı yapısı ve özelinde belgesel sinemanın anlatı yapısı irdelenmiş, Michael Moore'un beş belgesel filmi, anlatı yapısı bağlamında biçim ve içerik yönünden incelenmiştir. Bu bağlamda, çalışmada öncelikle sinemada anlatının ne olduğu, yapısall olarak ne gibi özellikler gösterdiği gibi sorulara yanıt aranmış, ardından sinemada kullanılan anlatı türlerine yer verilmiştir. Sonrasında ise, belgesel sinemanın tanımı, tarihsel olarak nasıl bir gelişim gösterdiği gibi sorulara yanıtlar aranmış ve sonrasında belgesel sinemanın anlatı türlerine yer verilerek, belgesel filmlerin yapısall özellikleri ortaya konulmuştur. Bu kuramsal alt yapının oluşturulmasının ardından çalışmanın örneklemini oluşturan Michael Moore'un belgesel filmleri biçim ve içerik açısından analiz edilmiş ve filmlerinin nasıl bir anlatı yapısına sahip olduğu belgesel sinema anlatısı bağlamında çözümlenmiştir.
Ulusal dijital kültür mirasının korunması ve arşivlenmesine yönelik kavramsal bir model önerisi

Gün geçtikçe sayıları artan bir şekilde kültür mirası kapsamındaki kaynaklar ve bilgiler dijital formatta üretilmekte veya dijitalleştirilmekte ve bu bilgilere Web servisleri aracılığı ile erişilmektedir. Dijital fotoğraflar, filmler, müzikler, görseller, ses kayıtları, metinler, müze objeleri, el yazmaları gibi dijital materyaller ulusal tarih ve kültür mirasının bir parçası olarak kabul edilmektedir. Pek çok ülke, ulusal ve uluslararası ölçekte dijital kültür mirasın korunması ve erişimine yönelik arşivleme çalışmaları yapmaktadır. Türkiye'de kültür mirası sektöründeki aktörler farklı teknolojiler kullanmakta ve birbirinden bağımsız uygulamalar geliştirmektedirler. Bu durum geliştirilen uygulamaların lenekselbirlikte çalışabilmesini ve kaynakların paylaşılmasını olumsuz yönde etkilemektedir. Ayrıca dijital kültürel mirasın uzun vadede korunarak gelecek kuşaklara aktarılması ve bu miras ürünlerine erişimin sağlanması için herhangi bir sistemli çalışma henüz yapılmamıştır. Bu çalışmada Türkiye'de kültürel miras sektöründe dijital materyaller üreten veya analog materyalleri dijitalleştiren kütüphaneler, arşivler, müzeler ve ilgili kuruluşlar incelenmiş, ulusal ve uluslararası ölçekte geliştirilmiş dijital arşivleme çalışmaları, standartlar, modeller ve literatüre yansıyan iyi uygulama örnekleri gözden geçirilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda, ulusal dijital kültür varlıklarının korunmasına yönelik olarak bir kavramsal model geliştirilmiştir. Bu kavramsal model çerçevesinde dijital arşivin yapılandırma aşamaları ve bu aşamalarda yapılacak olan işlemler ve atılacak adımlar belirlenmiştir. Kavramsal model üst düzey bir tanımlama içermekle birlikte, dijital arşivleme çalışmasının yapılabilmesi için gerekli olan çerçeve ve ana faktörler başlıklar halinde ele alınmış, yazılım, donanım, personel, yönetim, kurumsal yapı ve paydaşlar gibi bileşenler tanımlanmıştır. Dijital arşivin sağlama, yükleme, depolama, veri yönetimi, erişim ve koruma planlama fonksiyonlarına yönelik üst düzey mimari tanımlamalar yapılmış ve her fonksiyon için iş akış şemaları geliştirilmiştir. Arşivin işleyiş yapısını belirleyecek olan kapsam, metod, standartlar, kurumsal yapılanma ve sürdürülebilirlik ile ilgili öneriler getirilmiştir.
Romandan sinemaya yapılan bir uyarlama örneği olarak Vurun Kahpeye (1949, 1964, 1973) filmlerinin incelenmesi

Tu rk Sineması'nda popu ler film u retimine dair değişimlerin; filmi u retenler, seyirci beklentisi ve yaşanan gu ndelik hayatın getirdiği bağlamsal hassasiyetler ve dinamikler çerçevesinde ele alınması önemlidir. Bu çalışmada, Tu rk Sineması'nda yirmi dört sene içinde u ç kez yinelenen ve aynı yapım şirketi tarafından gerçekleştirilen Vurun Kahpeye (1949, 1964, 1973) filmleri, popu ler bir uyarlama ve ku ltu rel bir metin olarak u retildiği dönemlerdeki politik, ekonomik, tarihsel ve sinema sektöru içindeki yeri ve anlatısındaki değişimler bağlamında değerlendirilmiştir. Bu amaçla Vurun Kahpeye filminin u retilme su reci içindeki kendine özgu yapım koşullarını, gösterim koşullarını ve seyircinin popu ler sinemadan beklentilerini yeniden du şu nerek gözden geçirmek anlamlıdır. Ele alınan filmlerdeki; karakter temsillerine, olay örgu su ne, dini, ku ltu rel ve ideolojik kimi göstergelere daha yakından bakarak aynı zamanda bu popu ler metnin içindeki değişimleri ve farklılıkları anlatı boyutunda görmek mu mku ndu r.
Arcadia

Halit (16) yavaş öğrendiği gerekçesiyle okuldan alınmış ve mahalleli tarafından özürlü damgası yemiş aslında kendi çapında bir bilgisayar dehası olan içine kapanık bir gençtir. Oynadığı bilgisayar oyununun gerçekliğini bulunduğu gerçeklikle karıştırarak oyundaki 'Arcadia' adlı diyara gerçekten gidip gelebildiğini zannetmektedir. Damla (14) ise kuaförde kalfalık yapan ama gemiyle dünyayı dolaşmanın hayalini kuran bir mahalle kızıdır. Bir gün Halit'e kıyısında gemilerin demir aldığı tropik bir sahile gitmek istediğini anlatır. Halit Damla'nın tarifinden sonra bu yerin Arcadia olduğuna emin olur. Artık Halit' in amacı Damla'nın hayallerini gerçekleştirerek onu Arcadia'ya götürebilmektir.
Türk sinematografisinin dijital sinema teknolojisine geçiş sorunlarının incelenmesi

İnsanın kendini ifade etme biçimlerinin en etkili ve estetik yollarından biri olan sinema, bir anlatım aracı olma özelliğini yerine getirirken, içerikten etkilendiği kadar biçim ve gerçekleştirilme yöntemlerinden de etkilenir. Görüntünün kalitesi, formatı, kaydedildiği ortam, madde ve kayıt şekli bir dili kullanırken seçilen kelime, vurgu, tonlama ve duraklamalar ölçütünde değerli, duygu ve düşüncenin sağlıklı bir biçimde alıcıya ulaşması bakımından etkilidir. Bu biçim ve materyal kullanım pratikleri, teknolojinin gelişimiyle iç içe ilerlemektedir ve anlatımı bu bakımdan etkilemektedir. Ülkemiz sineması da bu dili kullanırken şüphesiz teknoloji değişimlerinden etkilenmiştir. Değişimlerin etkilediği konuların en başında ise insan unsuru gelmektedir. Bir sinema eserinin önemli bir parçası olan insan, gerek teknik kadroda, gerekse yaratım kadrosunda bilfiil çalışırken maruz kaldığı koşulları dolaylı ya da direkt olarak ortaya koyulan sinema eserine yansıtmaktadır. Bu çalışma, Türk sinematografisinde analog kayıt sisteminden dijital kayıt sistemine geçiş sürecinde ve sonrasında yaşanılan teknik ve insani sorunlara, bu sorunların günümüze etkilerine, bu dönemi birebir yaşayan dokuz Türk görüntü yönetmeniyle yapılan sorun merkezli görüşmeler analiz edilerek; Türk sinematografisinin sürekli gelişen teknolojiye karşı tutumu, uyum sağlama durumu ve yaşanılan problemler bağlamına yoğunlaşmakta ve dijital teknolojinin üretim sürecindeki insan unsuruna olan olumsuz etkilerine ulaşmaktadır.
Erken dönem Roman Polanski sinemasında ödipal üçgen

Bu çalışmada, bir auteur olarak ele alınan Roman Polanski'nin erken dönem film örneklerinde, Freudyen ödipal kuramdan yola çıkılarak psikanalitik film çözümlemesi tekniği ile kurgusal erkek karakterlerin kişilik dinamikleri analiz edilmektedir. İncelenecek filmler özelinde, Freudyen kuramın erkek ödipal karmaşası kavramının bir anlatıcı olarak Polanski'yi ne denli etkilediği tartışılmaktadır. Çalışma, Oedipus karmaşası kavramını ele alırken ödipal süreci biyolojik mekanizmalarla ilintilemek yerine, ödipal anlatının ataerkil ve heteronormatif sistemin bir ürünü olarak, toplumsallaşmanın her aşmasında yeninden üretilen bir örüntü olduğu varsayımına dayanmaktadır. Çalışmada ayrıca, ödipal karmaşa kavramının, anlatıbilimde ödipal yörünge adı verilen izleği takip etmeyen filmlerde de etkili rol oynayabileceği iddia edilmektedir. Toplumsal yaşama dair izler taşıyan bir alan olan sinemada, kurgusal karakter dinamiklerinin ödipal anlatıdan çokça etkilendiği görüşü savunulmuştur. Bu bağlamda çalışmada, ele alınan filmler ödipal yörüngeyi takip etmese de karakterlerin geleneksel cinsel örüntüleri içselleştirmesi nedeniyle ödipal karmaşa kavramından etkilendikleri görüşü savunulmaktadır.
Belgesel sinemada nesnellik olgusu

Fotoğraf ve sinemayla birlikte insan, nesnenin görüntüsünü yeniden üretir. Bu görüntü teknik yolla yapılan bir yeniden üretimdir, ilk defa görüntüyü oluşturan insan eli aradan çıkar, insanın nesne ile araşma, gördüğünü ve seçtiğini kaydedecek bir araç girer. Böylece insanın yüzyıllardır ulaşmaya çalıştığı görüntünün bir benzerini yaratma arzusu gerçekleşir. Bu aynı zamanda gerçekliğin yeniden üretimidir. Belgesel ve kurmaca film sinemanın iki farklı geleneğidir. Temel farklılıkları, kurmaca film yönetmem, kendi tasarladığı malzemeyle, belgesel film yönetmeni ise, kendi katkısı olmaksızın zaten var olan malzemeden yola çıkarak filrnini yapar. Ortak özellikleri ikisi de gerçekliği yeniden üretir. Belgesel film yönetoeninin gözlemlenebilir dünyadan yola çıkarak filmini yapması onun nesnel olması gerektiğini düşünmemize yol açar. Oysa gerçekliğin yeniden üretimi, yönetmenin içinde bulunduğu zamana, sosyo-kültürel, ideolojik, ekonomik yapıya bağlıdır. Bunun yanında yönetmen, görme eylemiyle birlikte yorum yapan, psikolojik ve toplumsal bir varlık olmasıyla koşullanmış ve sanatçı olmasıyla dönüştürücü ve yorumlayan bir bireydir. Bu nedenle belgesel sinema alanında nesnellik söz konusu olamaz.
Sinema filmlerinde yönetmen gözünden oyuncu yönetimi

Yönetmenlerin sinema filmi projelerinde oyuncu seçimini nasıl yaptıkları, seçin kriterlerinin neler olduğu ve seçim sonrası sette oyuncuları nasıl yönettikleri, bu konudaki temel yaklaşımlarının ve ilkelerinin nelerden oluştuğu yönetmenlerin gözünden anlatımını temel almaktadır.