turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Savunma Ajansı'nın Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası'nın gelişimindeki rolü

Bu tez çalışmasının amacı, Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası'nın önemli bir unsuru olan Avrupa Savunma Ajansı'nın temel işlevinin ve etkinliğinin analiz edilerek sözü edilen kurumun AGSP açısından taşıdığı önemin ortaya konulmasıdır. Bu bağlamda, Avrupa Savunma Ajansı'nın Avrupa Birliği bütünleşme sürecinde savunma alanında oynadığı rolün tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu tez çalışmasında Avrupa Savunma Ajansı kurumsal olarak ele alınmakta, bu kurumun çatısı altında geliştirilen savunma program ve projeleri değerlendirilmektedir. Savunma sanayinin geliştirilmesi ve ortak işbirliği projeleri hem AB'nin bütünleşmesi hem de Birlik içerisindeki üyelerin ulusal çıkarlarını gerçekleştirip daha fazla kazanç sağlamaları açısından önem taşımaktadır. Bu çalışma, AB'nin çeşitli sorunlarla baş etmek zorunda olduğu bu dönemde Birlik'in bütünleşmesi açısından önemli olan işbirliği alanı üzerine yoğunlaşmaktadır. Bu bakımdan teorik çerçeve olarak Avrupa bütünleşme teorilerinden liberal hükümetlerarasıcılık kullanılmıştır. Bununla birlikte, AB bütünleşmesinin AGSP politikası ayağının nasıl bir gelişme izlediği, başlıca üye ülkelerin günümüzde değişen uluslararası koşullara yönelik tutumlarının Ajans'a etkisi gibi konular tahlil edilmektedir.
Güvenlik anlayışının dönüşümü: İttifak kavramı ve NATO

Tarih boyunca uluslararası sistemin yapısı değiştikçe güvenlik anlayışı ve bu anlayış çerçevesinde şekillenen uygulamalar da değişiklik göstermektedir. 2. dünya savaşı sonrası ortaya çıkan uluslararası sistemin yapısı iki kutupludur. Bir tarafta ABD ve onun müttefikleri, diğer yanda Sovyetler Birliği ve onun müttefikleri olarak belirginleşen bu yapı 1980'lerin sonuna kadar devam etmiştir. Bu dönemin ittifakları da NATO ve Varşova Paktı olarak ortaya çıkmıştır. Devletler sıkı iki kutuplu yapı içinde kendi dış politika amaçlarını serbestçe sürdüremez ve blok politikası içinde kalırken, blok sistemin gevşediği dönemlerde daha serbest faaliyet gösterebilir hale gelmiş ve kendi ulusal çıkarlarını serbestçe uygulama olanağı bulabilmişlerdir. İki kutuplu yapı içindeki ittifaklar daha kurumsallaşmış, daha fazla somut yeteneklere sahip ve uzun dönemli uygulamalar olarak belirginleşmişlerdir. Sovyetler Birliğinin dağılmasıyla sona eren Soğuk Savaş dönemi sonrasında uluslararası sistemin yapısı ve bu anlamda iki kutuplu sistem ciddi biçimde değişmiştir. Soğuk Savaş sonrası ortamda varlık sebebini kaybeden NATO kendisini yeni sistemin yapısına ve güvenlik ortamına uydurarak ayakta kalmayı başarmıştır. NATO en üst seviyede kurumsallaşmış bir ittifaktır. Kuruluşundan bu yana birçok alanda bu kurumsallaşmasını karar alma yöntemi, ortak bütçe uygulamaları vb. somut uygulamalara dönüştürmüştür. Ad-hoc tipi koalisyon örgütlenmeleri ise bu özelliklere sahip değildir. Ancak koalisyonlar da başka bazı alanlarda kurumsal ittifaklara göre üstünlüklere sahiptirler. Koalisyonların sıkı bir yapıya sahip olmamaları ve bu nedenle de uzun vadeli yükümlülükler altına girmemeleri nedeniyle, üye devletler çıkarları değiştiğinde kolaylıkla bu angajmanlardan sıyrılıp yeni başka yapılar içinde ulusal çıkarlarını realize etme şansına sahip olabilirler. Soğuk savaş sonrası uluslararası sistemin yapısı bazılarına göre tek kutuplu, bazılarına göre çok kutuplu ve hatta bazı görüşlere göre de kutupsuzdur. Ancak kesin olan tek şey, artık sistemin iki kutuplu olmadığıdır. Dolayısıyla, Soğuk Savaş sonrası dönemde ad-hoc tarzı koalisyon oluşumları daha sık olarak görülebilecektir. Bu şekilde büyük devletler daha avantajlı konumda koalisyon oluşturarak çıkarlarını elde ederek ve çokulusluluk sayesinde eylemlerini haklı zemine oturtma imkanı bulurken, onlara katılan küçük devletler de normal şartlarda elde edemeyecekleri paylara ulaşabileceklerdir. Ancak yine de bu durumda güçlü devletler daha serbest hareket etme imkanına kavuşabilecek ve kurumsal ittifak yapılarının küçük devletlerin haklarını koruyan yapısından yoksun kalmaları onları istemedikleri durumlarla karşı karşıya kalmalarına neden olabilecektir.
Çin-Afrika ilişkilerinde güç ve kimlik faktörlerinin rolü

Çin'in küresel güç dengeleri açısından göz ardı edilemeyecek büyüklükte bir devlet oluşu, uluslararası alandaki faaliyetlerinin dikkatle takip edilmesine neden olmaktadır. Çin'in Afrika kıtasındaki faaliyetleri de bu anlamda oldukça ilgi çekmektedir. Çin, Afrika'nın hemen hemen tamamında, özellikle ekonomik olarak aktif bir varlık göstermektedir. Böylesine kapsayıcı ve aktif bir varlığa rağmen, Çin-Afrika ilişkileri denildiğinde, bunu Çin ile her bir Afrika ülkesi arasındaki ikili ilişkiler şeklinde değil, Çin'in Afrika kıtasına yönelik politikası ve Afrika devletlerinin genel olarak Çin'e yaklaşımları şeklinde anlamak daha doğru olacaktır. Çalışmada Çin-Afrika ilişkileri bu bakış açısı doğrultusunda ele alınmakla birlikte, yerinde örneklemelerle Afrika devletlerinin aktörlükleri de mümkün mertebe göz ardı edilmemiştir. Böylece, tek bir örneklem üzerinden sınırlı bir analiz yapmak yerine, Çin ile Afrika devletleri arasındaki ilişkilerin niteliğine dair genel bir çerçeve çizilmeye çalışılmıştır. Bu çerçeve dahilinde, Çin-Afrika ilişkilerini açıklayan çok sayıda dinamikten söz edilebileceği için, uluslararası ilişkilerin iki temel dinamiği olarak belirlenen güç ve kimlik olguları bağımsız değişken olarak alınmıştır. Analiz çerçevesi olarak İnşacı yaklaşımın benimsendiği çalışmada, Çin ile Afrika devletlerinin yapısall özellikleri ele alınıp tarihsel bir perspektifle dış politikaları analiz edilmiş; Çin-Afrika ilişkilerinde hangi faktörlerin ne oranda etkili olduğu belirlenmeye çalışılmıştır. İlişkilerin sistematiği tespit edilirken, Çin'in Afrika devletlerine yeni model bir ilişki biçimi sunup sunmadığı, bu kapsamda özellikle yeni-haraççı nitelikte bir ilişki biçiminin mümkün olup olmadığı tartışılmıştır.
İspanya'daki Katalan halkın kimliği ve özerklik sorunu

Uluslararası ilişkilerde üzerinde net bir kabule varılamamış kavramlardan olan kimlik, doğrudan insana ait olan bir kavram olması nedeniyle korunup saygı gösterilmesi gereken bir özellik olarak vurgulanmaktadır. Ancak uluslararası örgütler ve sistemdeki diğer bölgesel aktörler bir yandan çeşitliliğin eşitlik olduğunu savunsa da diğer yandan statükoyu korumayı amaçlamaktadır. Bu durum teori ve uygulama arasında farklılıklara neden olmakta ve ulus altı kimlik sahibi aktörler bu farklılıklardan etkilenmektedir. İspanya içerisinde yaşayan Katalanlar, sahip oldukları farklı dil, kültür, tarih ve değerlerle bu durumun en iyi örneklerinden birisini teşkil etmektedir. Katalanlar bir yandan akademik çalışmalar içerisinde kapsamı gelişen karar verme hakkı, demokrasi ve self determinasyon gibi kavramlara dayanarak menfaatleri doğrultusunda bir devlet oluşturmayı amaçlarken diğer yandan İspanya'nın sert tepkilerine maruz kalmakta ve Avrupa Birliği tarafından görmezden gelinmektedir. Ne var ki, tarihsel olarak Katalanlar incelendiğinde yalnızca İspanyol kimliğinin tanımlamadığı ayrı bir Katalan kimliğinin varlığının yanı sıra Avrupa Birliği'nin ve İspanya'nın Katalonya meselesine olan yaklaşımlarının İspanya içerisindeki Katalan sorununu çözmediğini söylemek de mümkündür. Gerek İspanya'nın gerekse Avrupa Birliği'nin tutumları Katalan kimliğinin üst kimlik olan İspanyol kimliğinden ayrılmasını tetiklemektedir.
Suriye iç savaşı'nın Türk dış politikasına ve Türkiye'nin güvenliğine etkileri

Tezin inceleme alanını Türkiye'nin dış politikasında Suriye İç Savaşı kaynaklı yaşanan değişimler ve Suriye İç Savaşı nedeniyle Türkiye'nin güvenlik tehdidi algılaması yaşadığı sektörler oluşturmaktadır. Tezde genel olarak Suriye İç Savaşı ile birlikte Suriye'de etkin rol oynayan küresel ve bölgesel aktörlerin Türkiye ile ilişkilerinde Suriye nedeni ile değişimler yaşandığı öne sürülmekte ve Suriye'de yaşanan iç savaşın yansımalarının Türkiye'nin askeri, ekonomik, toplumsal ve enerji güvenlik alanlarında tehditler oluşturduğu öne sürülmektedir. Türkiye 2001- 2011 yılları arasında Suriye ile kurduğu ilişkileri iç savaş nedeni ile devam ettirememiştir. Suriye'de İç Savaşın yaşanması ile birlikte birçok aktör Suriye İç Savaşı'na müdahil olmuştur. Bu süreç içerisinde Türkiye'nin mevcut aktörlerle ilişkileri Suriye'de yaşanan gelişmeler paralelinde asimetrik bir şekilde devam ettirilmiştir. Türkiye'nin özellikle ABD ve Rusya ile ilişkileri Suriye'de yaşanan dönemsel gelişmeler bağlamında değişim göstermiştir. Türkiye ve Suriye'de yaşanan gelişmeler de önemli rol oynayan ulusal aktörlerin uyumlu bir Suriye politikası geliştirememesi, Suriye sorununun çözümüne katkı sağlamadığı gibi toplu göç hareketlerinin yaşanmasına ve devlet dışı aktörlerin ortaya çıkmasına sebebiyet vermiştir. Göç ve devlet dışı aktörler ise Türkiye'nin askeri, ekonomik, toplumsal ve enerji güvenliğine etki etmiştir. Türkiye'nin bölgesel ve küresel aktörler ile ilişkilerinin geleceğinde Türkiye'nin güvenliğini tehdit eden alanlar belirleyici rol oynayacaktır. Suriye'de üniter yapının korunması ve göç etmek zorunda bırakılan halkın geri dönmesinin sağlanması Türkiye'nin dış ilişkileri ve güvenliği bakımından önem taşımaktadır.
Atomic ambitions: A role-theoretic analysis of Brazilian and Indian quests for nuclear capability

Bu çalışma, Rol Teorisi aracılığıyla ülkelerin liderlerinin nükeer silahlanma konusundaki motivasyonlarını araştırmaktadır. Çalısmanın vakası olarak seçılen Brezilya ve Hindistan örnekleri üzerinden, bu ülke liderlerinin benimsediği roller ve bu rollerden kaynaklanan nükleer silahlanma kararları arasındaki bağları incelemıştır. Bu analizde seçilen iki vaka birbiriyle en cok benzeyen sistemleri arastırma metoduyla karşılaştırılmıştır. Marjike Breuning (2011) tarafından geliştirilen modele göre liderlerin rol kavrayışlarının hem maddi hem de düşünsel katmanları değerlendirilmiştir. Bu çalışmayla, Brezilya vakasında liderler tarafından ifade edilen milli rol kavrayışlarının, nükleer silahlanma politikası ile uyusmadigi bulunmuştur. Aksine, Hindistan vakasında, nükleer patlayıcıların bir statü sembolü olarak algılandığı ve liderlerin benimsediği milli rol kavrayışlarıyla tutarlı olduğu saptanmiştir. Bu çalışmayla Rol Teorisi'nin bu vakalardaki gözlemlerinin nükleer silahların yayılması literatüre ne katkı sağladığı savunulmuştur.
Vladimir Putin sonrası Rus dış politikası kimlik arayışı

Bu tez çalışmasında Boris Yeltsin yönetiminden sonra başa gelen Vladimir Putin dönemindeki Rus dış politikasının kimliği incelenmiştir. Yeltsin Batı'ya yönelmenin Rusya Federasyonu için en iyi yol olduğunu düşünmüş ve Atlantikçilik ile dış politikayı şekillendirmiş. Fakat Batı'dan gerekli olan destek gelmeyince Yeltsin yönetimi Yakın Çevre'ye yönelmişti. Dış politikanın oluşmasından gerekli olan parametreler çerçevesinde ele alınan tez çalışmasında kimliği oluşturan unsurlar da kullanılmıştır. Putin, Rusya Federasyonu için en iyinin ne olacağı üzerinde durmuş ve Rusya Federasyonu'nu ayağa kaldıran başkan olmuştur. Attığı adımlar neticesinde hem iç hem de dış politikada başarılı olan Putin, Avrasya'ya yönelmiş fakat Batı'dan da yüzünü tamamen çevirmemiştir. Atlantikçilik ve Avrasyacılık arasında bir karşılaştırma yapılarak sosyal inşacılık teorisi çerçevesinde incelenen bu tez çalışmasının sonucunda Putin dönemindeki Rus Dış Politikası Avrasya bölgesine önem veren ve milli menfaatler çerçevesinde Batı'yla da iyi ilişkiler kuran bir görünüm sunmaktadır.
Avrupa Birliği'nin olası Ege politikaları kapsamında ulusal politikamız

Bu tez ile, önümüzdeki yıllarda Avrupa Birliğinin olası Ege politikaları incelenmiş ve bu politikaları karşısında ulusal politikamızın neler olacağı ortaya konmuştur. Jeopolitik, jeostratejik ve jeoekonomik önemi Türkiye'yi denizci bir devlet, hatta denizci bir ulus olmaya, çevresindeki denizleri azami ölçüde kullanmaya ve denizlerdeki menfaatlerini korumaya zorlamaktadır. 8333 kilometrelik kıyı şeridine sahip Türkiye'nin geleceğine önemli katkılar sağlayacak kaynaklarından biri de hiç şüphesiz Ege Denizi ve bu denizdeki menfaatleridir. Geleceğin süper gücü olmaya aday, bugünün en azından ekonomik yönden dünya devi Avrupa Birliği, küresel liderliğin gerektirdiği denizci politikaların yansıması olarak denizlere yönelik beklentileriyle beraber ilgisini de artırmaktadır. Mevcut duruma göre Ege Denizi, en doğudaki üyesi Yunanistan vasıtasıyla AB'nin sınır denizi konumundadır. Türkiye, bir anlamda AB ile kıyıdaş ülke durumundadır. Doğal olarak AB'nin, gelecekte büyüyen hedefleri paralelinde Ege Denizi'nden faydalanma eğilimi de artacak, bu denizdeki menfaatleri daha ön plana çıkacaktır. Bununla birlikte, 1999 Helsinki Zirvesi'nden sonra AB, Ege Denizi'ni siyasi etki alanına da dahil etmiştir. Bu nedenle Türkiye'nin Ege Denizi'ndeki menfaatlerinin korunmasında kritik bir sürece girildiği ve bu denizdeki 'statükonun idame ettirilebilmesinin, en azından gerisine düşülmemesi' asgari bir zorunluluk olarak ortaya çıkmaktadır. Araştırma kapsamında, konunun özünü teşkil eden 'Ege Denizi'nin' önemi ele alınmış, temel kavramlar açıklanmış ve genel bilgi verilmiştir. Böylece, araştırmanın sonraki bölümlerine alt yapı teşkil edecek başlangıç yapılması hedeflenmiştir. Diğer bölümlerde, 'Ege Denizi, Türkiye, Yunanistan ve AB' ekseninde, gerek birbirleriyle bağlantılı, gerekse her bir ülkenin Ege Deniziyle ilişkisi ayrı olarak, bütün yönleriyle incelenip araştırma derinleştirilmiş ve çözüme ışık tutacak veriler toplanmıştır. Son kısımda ise, elde edilen bulgular yorumlanarak 'Ege'deki menfaatlerimizin korunmasını sağlayacak ulusal politikalar' ortaya konmuştur. ıı
Sistemik uluslararası politika teorisi bağlamında ABD-Suudi Arabistan ilişkilerinin analizi

Bu tez Sistemik Uluslararası Politika Teorisi bağlamında ABD ve Suudi Arabistan ilişkilerinin analizini yapmaktadır. Tezin temel önermesi devletlerin uluslararası politika yapısında politik çıkarları ile etkileştiğidir. ABD ve Suudi Arabistan ilişkileri tezin temel varsayımı hem ekonomik hem de askeri politikalar örneğinde açıklamaktadır. Çalışmanın temel bulguları devletlerin uluslararası politika sisteminde çıkarları için eylediğini açıklığa kavuşturmaktadır. Ayrıca uluslararası sistemde eyleyen birimler olarak devletler uluslararası sistemik yapıda ekonomik ve askeri kapasitelerine dayalı olarak eylemektedir.
2011 Arab Uprising in Bahrain: Protests and politics in the Gulf Kingdom

2011 Arap Baharı Bahreyn Krallığı'nda bir rejim değişimin sebep olmadı. Azınlık Sunni hanedan tarafından yönetilen Şii çoğunluk eşitlik istiyor. Fakat Sunniler de Şiiler kadar El-Halife hanedanı'ndan eşitlik istiyorlar. 2011 yılının protestoları daha önce yapılan protestolarla karşılaştırılabilir. Mezhebçilik paradigmasından çıkarak 2011 protestolarını tarihsel bir çerçeveye yerleştirmeye çalışacağım. Referanslarım kitaplardan, akademik ve akademik olmayan makalelerden ve haber sitlerinden oluşmaktadır.
Azerbaycan'da bağımsızlığa giden süreçte 20 ocak 1990 olayları ve sonuçları

Tarihi boyunca çeşitli milletlere ev sahipliği yapan Azerbaycan, hem jeopolitik konumu hem de yeraltı ve yerüstü doğal zenginlikleriyle birçok devletin mücadelesine sahne olmuştur. Türkmençay Antlaşması (1828) ile birlikte Rusya hakimiyetine giren Azerbaycan'ın Rus işgalinden kesin olarak kurtulması ise uzun yıllar sürmüştür. Bu süreç içerisinde 1918- 1920 yılları arasında kısa bir bağımsızlık dönemi yaşayan Azerbaycan, Sovyet orduları tarafından Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğinin bir parçası haline getirilmiştir. Gorbaçov'un başlattığı perestroyka ve glasnost politikaları SSCB'ye bağlı diğer cumhuriyetlerde olduğu gibi Azerbaycan ve Ermenistan'da da bağımsızlık hareketlerini hızlandırmıştır. Bu dönemde Dağlık Karabağ probleminden dolayı karşı karşıya gelen Azerbaycan ve Ermenistan arasındaki mücadele SSCB'nin taraflı politikaları ve Ermenilerin saldırgan tavırları sebebiyle silahlı çatışmaya dönüşmüştür. Ermenilerin gerçekleştirdiği saldırgan tutuma karşı sessiz kalmayan Azerbaycan halkının başlattığı mitingler zaman içinde milli bilinci uyandırarak bağımsızlık isteğine dönüşmüştür. SSCB ise Azerbaycan halkının bağımsızlık isteğine çok sert karşılık vermiştir. Tarihe 'Kanlı Ocak' olarak geçen olayda, Sovyet Ordusu tanklarla 19 Ocak'ı 20 Ocak'a bağlayan gece Bakü'ye girmiş ve savunmasız halka karşı bir katliam gerçekleştirmiştir. Sivil halka karşı gerçekleştirilen bu katliam Azerbaycan'ın uyanışının ve bağımsızlığını kazanmasının dönüm noktasıdır. Bu çalışmanın amacı, Azerbaycan tarihinde dönüm noktasını teşkil eden ve ülkemizde hakkında az çalışma yapılmış olan 20 Ocak 1990 olaylarını dönemin Azerbaycan kaynaklarına dayanarak incelemektir.
Fransa ve Amerika Birleşik Devletlerinin 2005-2015 yılları arasında karşılaştırmalı Afrika politikaları

Soğuk Savaş döneminin Doğu-Batı kutuplaşmasında siyasal ve güvenlik odaklı sebeplerle uzun yıllar uluslararası sistemde incelenmeye değer görülmeyen ve iki kutup açısından hak ettiği ilgiyi göremeyen Afrika, iki kutuplu sistemin çöküşüyle birlikte başta Sahraaltı Afrika olmak üzere ilgi odağı haline gelmiştir. 2008 yılında küresel düzeyde yaşanan finansal kriz, dünya genelinde güçler arasındaki rekabeti şiddetlendirmiş, Afrika'nın sahip olduğu kaynaklar açısından çekiciliğini artırmıştır. Kriz sonrasında Fransa Afrika'daki eski nüfuz alanlarında yeniden etkin olma yönünde faaliyetlerine ağırlık verirken, Afrika, ABD ile birlikte yükselen güçlerin rekabet alanlarından biri haline gelmiştir. Ayrıca ABD'nin Afrika'ya girmesi, Fransa-Afrika iyi ilişkilerinde gerilemenin başlangıcı olmuştur. 2005 yılı sonrasında, ABD kıtaya gerçek anlamda ilgi göstermeye başlamış, 2007 yılında Afrika Komutanlığı'nın kuruluşu ile birlikte ABD'nin Afrika politikası AFRICOM ile özdeşleşmiştir. ABD ve Fransa'nın, günümüz uluslararası ilişkiler teori ve analizlerinin henüz tam olarak uygulanabilir olmadığı Sahraaltı Afrika'ya yönelik 2005- 2015 yılları arasında uyguladıkları politikalar, Afrika'nın değişiminde ve yerel güç dengelerinde etkili olmuştur. Fransa dış politikasının dayandığı barışçıl çok kutuplu dünya konsepti, ABD hegemonyasına muhalif bir çıkış olmuş, Kıtada geçmişşi ve çıkarları olan Fransa'nın ABD politika ve çıkarları ile işbirliği görüntüsü çoğu zaman örtülü rekabet olarak meydana gelmiştir. ABD dış politika kararlarının alınmasında iç ve dış kamuoyunun etkisi olmakla birlikte, Afrika ülkelerinde kimliğe ve geçmişşe dayalı dış tehdit algısı da bu politikaların belirlenmesinde önemli olmuş, 2008 yılı sonrasında ABD'nin Afrika'daki faaliyetleri ulusal çıkarlarını gerçekleştirecek tarzda özenle seçilmiş ve yönlendirilmiştir.
Azerbaycan Demokratik Cumhuriteti'nin dış politikası (1918-1920)

Şubat 1917'de, Rusya'da Çarlık yönetiminin son bulmasından sonra bağımsızlık mücadelelerinin başlaması için uygun bir ortam oluşmuştu. Böyle bir ortamda, 28 Mayıs 1918'de Azerbaycan devlet kuruluşunu oluşturdu ve bağımsız Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti ilan edildi. ADC Azerbaycan devletçilik tarihinde önemli bir yer tutmaktadır. ADC Müslüman Doğu'da ilk demokratik cumhuriyettir. Tüm olumsuz şartlara rağmen, Azerbaycan Cumhuriyeti aynı zamanda, Batı biçimli parlamento ve hükümete sahip ilk laik islam ülkesi olmuştur. Doğuda, kadın ilk defa olarak ADC'de seçme-seçilme hakkına sahip olmuştur. ADC'nin dış politikasının kavramsal temelini cumhuriyetin bağımsızlığının ve toprak bütünlüğünün tanıtılması ve korunması, diğer devletlerle eşit ve dostça ilişkilerin kurulması oluşturmaktaydı. Azerbaycan Osmanlı imparatorluğu ve ingiltere ile yakınlaşmayı, komşu devletlerle dostça ilişkiler ve entegrasyonlar kurmayı, kendi bağımsızlığı ve toprak bütünlüğü için büyük tehlike olarak gördüğü Rusya'ya karşı dengeleyici unsurlar olarak görmüştür. Yürüttüğü başardı dış politika sayesinde ADC Paris. Barış Konferansında de facto tanınmış, de jure tanınma ise Bolşevik işgali sebebiyle Tüm çabalara rağmen, Azerbaycan bağımsızlığım koruyamamış ve kurulduktan 23 ay sonra, 27 Nisan 1920'de, XI. Rus Kızıl Ordusu'nun işgaline uğramıştır.
Allied but close?

Bu tezin amacı Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü'nün bağlılığını Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda kullanılan oylardan elde edilen veri setini kullanarak aralığında ölçmektir. Tez, NATO üyesi devletlerin birbirleri ile oluşturdukları ikili devlet gruplarının bağlılık skorlarını baz alarak, ittifaka üye devletlerin Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda kullandıkları oyların ve tercihlerinin birbirine uyumunu tespit etmeye çalışmaktadır. Ortadoğu, Avrasya ve Asya'da meydana gelen güncel uluslararası gelişmeler NATO'yu bir kez daha kilit aktör haline getirmiştir. Diğer taraftan, NATO, Suriye Krizi, bazı üye devletlerde görülen otoriterleşme trendleri ve İngiltere'nin Avrupa Birliği'nden ayrılmasını öngören referandumun kabul edilmesi ve bunun AB'yi bir çözülmeye götürebileceği yönündeki kaygılar NATO üye devletleri arasında anlaşmazlılara sebep olabilmektedir. Bu bağlamda, bu çalışma NATO üye devletlerin birbirine ne kadar bağlı olduğunu ve gerçekten bir ittifak özelliği taşıyıp taşımadığını sorgulamaktadır. Veri setinden elde edilen bağlılık derecesi, üye devletlerin tercihlerini Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'na oylamalarıyla nasıl yansıttıklarını ve ittifak içi anlaşmazlıkların veya uluslararası gelişmelerin ittifak'ın bağlılık derecesinin nasıl etkilediğnin anlaşılmasına yardımcı olmaktadır. Var olan teorik varsayımlardan farklı olarak, bu tez NATO'nun geçmişşi, bugünü ve geleceğini anlamada farklı bir yaklaşım geliştirmektedir.
The lack of regional hegemon in Africa: Perspectives from international relations theories

Bu çalışma, Afrika'nın neden bölgesel bir hegemondan yoksun olduğunu ve herhangi bir Afrika devleti tarafından bu amaç için görünen özlem eksikliğini anlama girişimidir. Bunun ardındaki mantığı; eğer etkili liderlik mevcutsa Afrika sorunlarının kolayca yönetilebileceği ve etkin bir şekilde ele alınacağı hipotezine dayanıyor. Aksine, etkili liderlik eksikliğinden dolayı, gereken odak ve yönü dikkate almamakta ve kıtanın diğer bölgesel hegemonların ve küresel süper güçlerin sömürülmesine karşı açıklığını ve maruz kalmasını ölçmektedir. Bu çalışma, gerçekçilik, liberalizm ve yapılandırmacılık gibi üç temel uluslararası ilişkiler teorisinin mantıksal temellerini analiz ederek ve test ederek gerçekleştirildi. Başka bir deyişle, araştırmacı, inceleme altındaki bulmacayı ele almak için bir teori test yaklaşımı kullanmıştır. Uluslararası ilişkilerin üç temel teorisinin incelenmesinden, gerçekçi bakış açısının diğer iki perspektiften daha iyi açıklayıcı bir güç sunduğu ortaya çıktı. Şaşırtıcı bir şekilde, iki bakış açısının sağladığı açıklamalar, gerçekçi bakış açısıyla sunulan liderliğin mantıksal boyutlarını ve psikanalizlerini güçlendirir. Başka bir deyişle, gerçekçi düşüncede yer alan 'son' için 'araçları' bu iki teori ile açıklanmaktadır.
Isis: The political history of the messianic violent non-state actor in Syria

Bu tez, DAİŞ'i şiddet yanlısı bir devlet dışı aktör olarak analiz etmekte; örgütün Suriye ve Irak'taki tarihi, ideolojik ve operasyonel tarihine ve kökenlerine inmekte, ve DAİŞ'in Suriye'de savaşan taraflar matrisindeki pozisyonunu incelemektedir. DAİŞ'in VNSA tanımıyla uymayan hususiyetleri olsa da, örgüt yine de Westfalyan manada devlet özelliklerine de sahip değildir. DAİŞ, Selefi-cihadiliğin ve tekfiri-mesiyanizmin zirvesi olup, aynı zamanda bu hareketin değişen şartlara uygun olarak kendisini dönüştürebilme gücünün de canlı bir örneğidir. Örgüt özellikle Irak ve Suriye gibi başarısız devletlerde kaostan istifade etme ve güç boşluklarını doldurma yönüyle ön plana çıkmaktadır. Örgütün temelleri klasik EL-Kaide çizgisinden ideolojik ve operasyonel olarak ayrılan Ebu Musab El-Zerkavi tarafından atılmış; bu farklılık DAİŞ'in gücünü tahkim etmesiyle birlikte El-Zerkavi ve Bin Laden ekolleri arasında sıcak çatışmaya kadar evrilmiştir. Bu tez DAİŞ'in Esed rejimine karşı başlatılan Suriye devriminin bir parçası olmadığını; ve Esed rejimini devirip sistem içerisinde kalmaya çalışan muhalefetin aksine DAİŞ'in kendi öz gündemi olduğunu iddia etmektedir. DAİŞ mevcut sistemi hem siyasi hem de teritöryel açıdan reddetmekte ve coğrafi sınırları ve kısıtlamaları olmayan bir hilafet devleti kurmayı amaç edinmiştir.