turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aygül Kemelbayeva'nın 'Tobılğı say ' adlı eseri üzerine dil incelemesi

Modern Kazak Edebiyatında postmodernizm akımının önemli temsilcilerinden Aygül Kemelbayeva'nın 2001 yılında yayımlanan 'Tobılğı Say' adlı hikaye kitabı üzerine bir dil incelemesi yaptığımız bu çalışmamızın amacı, Türk dünyası edebiyatlarının güçlenmesi ve birbirlerini daha iyi tanımaları için kolaylık sağlamaktır. Bu doğrultuda, Aygül Kemelbayeva'nın 'Tobılğı Say' hikaye kitabında yer alan on üç hikayeyi inceledik. Çalışmamızın Giriş bölümünde, Kazak edebiyatında önemli bir yeri olan Kazak hikayecilik geleneğinden kısaca bahsedilmiştir. Birinci bölümde, Aygül Kemelbayeva'nın hayatı, edebi kişiliği ve Kazak Edebiyatındaki yeri hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde, hikayeler üzerinde Kazak Türkçesi ses ve şekil bilgisi özellikleri incelenmiş, üçüncü bölümde ise hikayelerin transkripsiyonu ve Türkiye Türkçesine aktarımı verilmiştir.
Suriye Arapçasındaki Türkçe unsurlar

Dünyadaki en eski dillerden olan Türkçe, uzun yıllar boyunca geniş bir coğrafyaya yayılmıştır. Yaşam alanı bulduğu bölgelerde hem birçok dili etkilemiş hem de birçok dilden etkilenmiştir. Türkçe özellikle Osmanlı Devleti'nin ilk zamanlarından itibaren hem Arapça hem de Farsçanın büyük etkisi altında kalmıştır. Uzun yıllar aynı sahada yaşamaları nedeniyle de Türkçe Suriye Arapçasını etkilemiştir. Bu nedenle Suriye lehçesinde bulunan Türkçe kelimeler ya da Türkçe yoluyla ve şekliyle geçen kelimeler sıkça karşımıza çıkmaktadır. Türkçenin Suriye Arapçası üzerindeki olan dil etkisi bu sebeple ortaya koyma gereği görmekteyiz. Bu çalışmada, Suriye Arapçasının günlük konuşma dilinde yer alan Türkçe kökenli özel isimleri, , yiyecek ve içecekler, askeri terimler, ifade, edat ve bağlaç, ekler ve fiiller tespit ederek Türkçenin Suriye Arapçasının üzerindeki olan etkileri ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Dİvanu Lugati't-Türk'te yer alan atasözlerinin yabancılara Türkçe öğretiminde kültür aktarımına katkısı üzerine bir değerlendirme.

Bu araştırmanın temel amacı, Türkçeyi yabancılara öğreten en eski eser olarak kabul edilen Divanu Lugati't-Türk'te yer alan atasözlerini incelemek ve bu atasözlerinin kültür aktarımına katkısını belirlemektir. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma modeli olarak belge taraması seçilmiş ve veri analizi tekniklerinden de içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma içerisinde ikincil veri kaynaklarına da başvurulmuştur. Yabancılara Türkçe öğretirken kültür aktarımının önemi aşikardır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, yabancılara Türkçe öğretimi alanında başvuracağımız en önemli eserlerden olan Divanu Lugati't-Türk'ten yeteri kadar faydalanılmadığı görülmüştür. Bu bağlamda, Divanu Lugati't-Türk'te yer alan atasözlerine yabancılara Türkçe öğretiminde yer vermenin kültür aktarımına katkıda bulunacağı düşünülmüştür.
Hedges and boosters in L1 and L2 argumentative paragraphs: Implications for teaching L2 academic writing

Bu çalışma, orta-düzey öncesi İngilizce bilen Türkler tarafından birinci ve ikinci dilde yazılmış tartışma paragraflarındaki kaçınma sözcükleri ve vurgulama ifadelerinin tip, sıklık ve fonksiyonlarını araştırmaktadır. İngilizce öğrenen Türkler'in birinci ve ikinci dilde yazarken, kaçınma sözcükleri ve vurgulama sözcükleri kullanımında sözbilimsel aktarım olup olmadığını bulmayı amaçlar. Ayrıca, akademik yazım öğretiminde kullanılan materyallerinin, kaçınma sözcükleri ve vurgulama sözcüklerinin tip, sıklık ve fonksiyonel kullanımları bakımından ne derecede ölçülebilir bir değişikliğe sebep olduğunu da araştırmaktadır. Bu tez, akademik yazım materyalleri hazırlanırken göz önünde bulundurulacak hususları sağlamayı da amaçlamaktadır. Bu amaçla, TOEFL makalesi yönlendiricisine cevaben yazılmış 104 adet (52'si Türkçe ve 52'si İngilizce) tartışma paragrafından oluşan veri toplanmıştır. Veri analizi el ile kodlanarak yapılmıştır. CLAN CHILDES programı kullanılarak, paragraflarda kullanılan kaçınma sözcükleri ve vurgulama sözcüklerinin tip, sıklık ve bağlamsal fonksiyonları belirlenmiştir. Daha sonra, nicel analiz olarak PASW kullanılmış ve kaçınma sözcükleri ve vurgulama sözcüklerinin sıklık ve yüzdeleri hesaplanmıştır. Araştırmanın sonucu, kaçınma ve vurgulama sözcüklerinin tip, sıklık ve anlamlarının dil, kültür, konu ve yazım türüne özgü değişiklik gösterebileceğini ortaya koymuştur. Ayrıca, bulgular, bu çalışmadaki İngilizce'yi yabancı dil olarak öğrenen Türkler'in, birinci ve ikinci dilde yazarken, uygun derecede kesinlik ve bağlamsal belirsizlikten yararlandığı da sıklıkla gözlemlenmiştir. Ancak bazı durumlarda, kullanılan kaçınma sözcüklerinin kullanım fonksiyonlarında sözbilimsel aktarım örneklerine de rastlanmıştır. Ayrıca, bulgular, akademik yazım derslerinde kullanılan materyaller ve ikinci dilde yazılan paragraflarda kullanılan kaçınma sözcükleri ve vurgulama sözcükleri arasında paralellik olduğunu göstermektedir.
Mele Nurullahe Godİşkİ'nin 'Çenta Yetİman' adlı eserinin transkripsiyonu, Türkçeye çevirisi, tahlil ve tenkidi

Kürt çocukları için hazırlanmış ve Kürtçe akide/ilmihal kitaplarına güzel bir örnek teşkil eden, Mele Nurullahe Godişki'ye ait 'Çenta Yetiman' adlı eser üzerinde yapılan bu tez çalışmasıyla, genel olarak akide ve fıkıh ilimlerinin gayelerine değinilmiş ve Kürtler arasında yaygın olan, medreselerde okutulan Kürtçe akide kitaplarının öneminin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Özelde ise eserin Kürt diline katkıları ve diğer Kürtçe akide kitaplarıyla benzer ve farklı noktalarının tespiti amaçlanmıştır. Kitabın, yapılan tercüme ve transkripsiyon çalışmaları ile daha geniş bir kitleye ulaşmasını hedefleyen bu çalışma neticesinde, 'Çenta Yetiman'ın elde edilen iki nüshası arasındaki değişiklikler tespit edilmiş, kitabın kullandığı dil ve konuları işleyiş tarzı bakımından özgün bir eser olduğu anlaşılmıştır. 'Çenta Yetiman' bağlamında da Kürtçe akide kitaplarının genel olarak birbirine benzediği, medrese eğitimi almış olan yazarlarının, bunları yazmadaki amaçlarının halkın ihtiyaç duyduğu itikadi bilgileri ele almak, halkı dini yönden eğitmek ve onların itikadi yönden yozlaşmalarını önlemek olduğu tespit edilmiştir.
Türk kültüründe kişi adları

Bu çalışmada, ad verme kültürüne bağlı olarak Türklerin kullanmış olduğu kişi adlarının ilk kaynaklardan modern döneme kadar mitik, tarihi, dini, siyasi, coğrafi veya sosyal şartlar dahilinde geçirmiş olduğu her türlü gelişim ve değişim, Türk folkloru bağlamında incelenmiştir. Ad ve Adbilim başlıklarının yer aldığı Giriş bölümünde, ad kavramının sözlük ve farklı disiplinlerde tanım ve içerik olarak bilimsel karşılığına yer verilmiştir. Çalışmanın konu kapsamının Türk kişi adları ile sınırlı olması hasebiyle Kişiadbilim başlığı altında, Türk ad verme kültürünün kavramsal çerçevesi belirlenmiş; sonrasında ise Türk kişi adları üzerine yazılan bazı kitap, sözlük ve tasnif odaklı akademik çalışmalardan bahsedilmiştir. Çalışmanın Birinci Bölüm'ü, Türklerde Ad Verme Kültürü ve Türkiye'de Ad Verme Kültürünün Gelişim Süreci ana başlıklarından müteşekkildir. İlk başlık altında adlandırmanın ne olduğu, ad vermenin toplumsal kabul boyutu, ad ve ad verme arasındaki uyum, adlandırmanın kültürel kaynakları ve ad vermede etkili olan unsurlar; ikinci başlık altında ise eski Türk kültürü, İslamiyet etkisi ve Cumhuriyet ile birlikte Türk ad verme kültüründe yaşanan değişimler, tarihi bir seyir olacak şekilde üç dönem üzerinden incelenmiştir. Özellikle son dönemin irdelenmesi hasebiyle Cumhuriyet sonrası sözlü kültür, yazılı kültür ve elektronik/dijital kültür merkezli yeni ad ve ad verme biçimleri; akademik tespitler, derlemeler ve istatistiki verilere dayalı olarak ortaya konmuştur. Yine Türkiye'de popülerlik veya moda bağlamında tercih edilen yeni ad ve ad verme biçimlerine ayrıca ad verme kültürünün sanal mizaha yansıyan boyutuna ise çalışmanın son kısmında yer verilmiştir. Sonuç olarak Türk ad verme kültürü örnekleminden hareketle denebilir ki adlandırma, kişiye kimlik kazandırma boyutuyla süreğen bir işlevi yerine getirirken dönemsel şartlara göre ad ve ad verme uygulamalarında yaşanan her türlü değişim/dönüşüm, bu olgunun yeniliklere açık bir tarafının olduğunu ortaya koymaktadır. Her ne kadar bu durum, toplumsal bir bozulma veya dilsel bir yozlaşma olarak addedilse de kültür denen olgunun sabit bir yapı değil, çağa göre kendini güncelleyebilen dinamik bir yapı olduğu unutulmamalıdır. İşte bu çalışmada ele alındığı üzere Türklerin ad verme kültüründe görülen kültürel değişim/dönüşümler, bu yenilemenin somut bir göstergesidir.
Batı Türkçesinde G# ve VGV değişmelerinin tabaka ve tabakalanmaları

Orta Türkçe dönemi, şivelerin ayrılaşması bakımından önemli bir süreç olduğu gibi özellikle Eski Anadolu Türkçesi şivesi ile yazılmış eserlerin zenginliği bakımından da önemlidir. Şu ana kadar Orta Türkçe, Eski Anadolu Türkçesi ve Kıpçak Türkçesi hakkında yapılmış çalışmaların fazla olması gibi bunun devamının da geleceği bilinen bir gerçektir. Ancak ele almış olduğumuz Batı Türkçesindeki G# ve VGV değişmeleri konusunda daha önce yapılmış bir çalışmanın varlığına rastlamamamızın teşviki ile, Orta Türkçe dönemindeki şivelerin coğrafi konumunu belirleyen bu önemli değişmelerin durumunu incelemeyi amaç edindik.
Türk üniversite öğrencilerinin Fransızca öznellik kipi edinimi

Bu çalışma, Türk öğrencilerin Fransızca öğrenim sürecinde karşılaştıkları zorlukların dilsel boyutunun öznellik kipi bağlamında karşıtsal bir yaklaşımla incelenmesini konu edinmektedir. Söz konusu kipin hem öğrenimi hem aktarımı karşılaşılan en önemli sorunlardan biridir. Bu sorun, sadece söz konusu kipin çekimiyle ilgili değil, aynı zamanda ve belki daha çok, kullanım alanlarının tam olarak kavranamamasından kaynaklanıyor olmalıdır. Kullanım alanlarının öğrencinin ana dilindekiyle birebir örtüşmemesi de bir başka güçlüktür. Gerçekten, Fransızca öznellik kipi öğreniminin gerek öğrenciler gerekse eğitimciler için güçlük çekilen konuların başındadır. Bu zorluğun temelinde yatan etkenin ise, diller arasındaki farklılıklardan kaynaklanıyor olduğunu düşünmekteyiz. Uygulamalı dilbilimin karşıtsal dilbilim alanına giren bu çalışmada, Fransızca öznellik kipi ile Türkçede eşdeğeri olan tasarlama kipleri karşıtsal bir yaklaşımla incelenmektedir. Öznellik kipinin biçimsel, işlevsel, anlamsal ve sözdizimsel olarak Türk üniversite öğrencilerine farklı olduğu görüşü ileri sürülmekte ve farklılıkların, öğrenim sürecinde sebep olduğu zorluklar araştırılmaktadır. Bu çalışma, nicel araştırma tekniği çerçevesinde değerlendirilmiştir. Veri toplamada, sormaca tekniği kullanılmış, sayısal veriler elde edilmiş ve analizleri yapılmıştır. Söz konusu sormaca; olgusal, tutum ve bilgi sorularından olmak üzere 37 sorudan oluşturulmuştur. Bu sormacadan elde edilen verilere göre, dilsel benzerlikler öğrenimi kolaylaştırmakta, farklılıklar ise, zorlaştırmaktadır. Fransızca öğrenirken en zor konulardan birinin öznellik kipi olduğu saptanmıştır. Bu kipin kullanımı ve fiilin öznellik kipindeki çekimi, öğrenimini zorlaştırdığı anlaşılmıştır. Öğrencilerin öznellik kipi kullanım alanlarını iyi bilmedikleri saptanmış ve bu sorunun da önemli bir zorluğa neden olduğu belirlenmiştir. Türk üniversite öğrencileri için öznellik kipinin, tamamen yabancı öğe özelliği taşımadığı gibi tamamen aynılık özelliği de taşımadığı anlaşılmıştır.
El-Cezireli Şair el-Ahtal

el-Cezireli Şair el-Ahtalel-Ahtal, tahminen 20/ 640 yılında Hire'de doğmuş, 92/710 yılında el-Cezire bölgesindevefat etmiştir. Küçük yaştan itibaren şiire ilgi duymuş, şiirler ezberleyip şiirler söylemiştir. Emevi halifesi Yezid b. Muaviye'nin isteğiyle Medineli Müslümanların yermek içinsöylediği şiir tanınmasını ve şöhret basamaklarını tırmanmasını sağlamıştır. Uzun yıllar Emevi sarayında kalmış, Emevi Devleti'nin resmi sözcülüğü yapmıştır. Emevi halifelerini dini terimler kullanarak övmüş, böylece Emevi Devleri'nin siyasi otoritesininsağlamlaşmasını sağlamıştır. el-Ahtal, kabilesine çok düşkün bir şairdir. Kabilesini diliyle her zaman savunmuştur. Bu yolda her türlü fedakarlığa katlanmıştır. el-Ahtal, döneminin şiir konularının hemen hepsinde eserler vermiş bir şairdir. Daha çokhicivleri ve medhiyeleriyle tanınır. Abdulmelik b. Mervan için yazdığı medhiyenin ünügünümüze kadar ulaşmıştır. el-Ahtal, Arap edebiyatı uzmanlarınca hem kendi döneminin hem de bütün Arap Edebiyatı Tarihi'nin en önde gelen şairlerden bir olarak kabul edilir. Şair el-Ahtal'ın günümüze kadar ulaşan bir divanı vardır. Divanın, Berlin, Tahran ve stanbul gibi şehirlerde farklı yazma nüshaları mevcuttur. Anahtar kavramlar: Edebiyat, şiir, şair, el-Cezire, el-Ahtal
Mustafa Kutlu'nun Uzun Hikaye adlı hikaye kitabının söz dizimi açısından incelenmesi

Bu çalışmada Mustafa Kutlu'nun 'Uzun Hikaye' hikayesinin söz dizimi açısından incelenmiştir. Araştırmanın temel amacı, 'Uzun Hikaye' hikayesinden hareketle Türkçe söz diziminde cümle çeşitleri, cümle tahlilleri, cümlenin öğeleri ile ilgili özellikleri ortaya koymaktır. Araştırma, dil bilgisinin söz dizimi alanıyla ilgilidir. Konuyu daha ayrıntılı incelemeye tabi tutmak için araştırma, cümle çeşitleri, cümle tahlilleri, cümlenin öğeleri ile sınırlandırılmıştır. Çalışmada Leyla Karahan'ın 'Türkçede Söz Dizimi' adlı eseri temel çerçeve olarak alınmıştır. Farklı kaynaklar ve hikayedeki örneklerden hareketle bir sınıflandırma yapılmıştır. Tez, Türk hikayeciliğin son zamanında üzerinde çok konuşulan ve çeşitli araştırmalara konu olan yazarın kitabından hareketle söz dizimi ile ilgili tespitler yapmayı amaçlayan metin merkezli bir çalışmadır. Tez beş bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında araştırmayla ilgili kuramsal çerçeve ele alınmış, amacı belirlenmiş; çalışmanın sınırlılıkları ve konuyla ilgili temel terimlerin tanımları verilmiştir. İkinci bölümde araştırmanın yöntemi açıklanmıştır. Araştırmanın temel kısmı olan üçüncü bölümde ilk önce yazarın hayatı ve hikayeciliği ile 'Uzun Hikaye' adlı eser ele alınmış. Sonra cümle çeşitleri, cümlenin öğeleri, cümle tahlilleri ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Başlıklarla ilgili açıklamalardan sonra hikayeden örnekler sunulmuş ve örneklerin sonunda sayfa numaraları verilmiştir. Tezin dördüncü bölümü ise sonuç kısmından oluşmakta, bu kısımda araştırmanın bulgularına dayalı olarak elde edilen genel sonuçlara yer verilmiştir. Beşinci bölümde ise önerilere yer verilmiştir. En sona kaynakça listesi eklenmiştir.
Kumuk Türkçesinde hayvan ve hayvancılıkla ilgili söz varlığı

Çalışmada ele alınan dilsel malzeme Çetin Pekacar tarafından hazırlanan Kumuk Türkçesi sözlüğü esas alınarak tespit edilmiştir. Söz konusu kelimeler yapı anlam ve köken bilgisi bakımından değerlendirilmeye çalışılmış ve ayrıca Türkiye Türkçesi ile karşılaştırmalı olarak incelenip benzerlik ve farklılıklar tespit edilmiştir.
Tomarza Türkmen ağzı

'Tomarza Türkmen Ağzı' ismini verdiğimiz bu çalışma Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili Edebiyatı Anabilim Dalında Yüksek Lisans tezi olarak sunulmak için hazırlanmıştır. Bu çalışmaya metinlerin derlenmesi ile başlayıp, metinlerin transkiribe edilmesi ile devam edilmiştir. Transkiribe ettiğimiz metinleri inceleyerek bölge halkının ağız özellikleri ortaya koyulmaya çalışımıştır. Çalışmamız sırasıyla Giriş, İnceleme, Metinler ve Sözlük bölümlerinden oluşturulmuştur. Giriş bölümünde, ilçenin tarihi, coğrafyası ve Türkmen kimliğinden bahsedilmiştir. İnceleme bölümünde bölge ağzından derlenmiş metinlere dayanan ses ve şekil bilgisine yer verilmiştir. Metinler bölümünde, 26 farklı mahalleden 43 metin çeviri yazılı olarak verilmiştir. Sözlük bölümünde de derlemiş olduğumuz metinlerde geçen ve ayrıca bölge halkının konuşmalarından tespit ettiğimiz, yazı dilinde yer almayan veya ses değişmelerine uğrayan kelimeler sıralanmış ve standart dildeki karşılıkları verilmiştir.
Case as an uninterpretable feature

Bu çalışmanın amacı Türkçe ad öbeklerinin sözdizimsel özelliklerini, Durum özelliklerini ve üye kaydırmanın Genişletilmiş Yansıtma İlkesi yüzünden değil, yapısall Durumözelliklerinden kaynaklandığı bir dilbilgisi kuramını tartışmaktır. Çalışmada Türkçe'dekigönderimli adların Tanımlayıcı baş tarafından ada gönderim verdiği Tanımlayıcı Öbeği yapısına sahip oldukları iddia edilmektedir. TÖ'nün Sayı Öbeği/Sınıflayıcı Öbeği seçtiği ve bunların da Ad Öbeği seçtiği kaydedilmektedir. Gönderimsiz adların ise yalın Ad Öbeği yapısına sahip oldukları ileri sürülmekte ve bunun da AÖ ve TÖ yapıları arasında görülen sözdizimsel farkları açıkladığı öne sürülmektedir. TÖ'nün üretildiği konumdanyukarıda üretilmiş olan ve onunla I-Uyum gerçekleştiren işlevsel ulamların Belirleyicikonumuna kaydığı, AÖ'nün ise üretildiği yerde kaldığı iddia edilmektedir. TÖ ve AÖ ayrıcaDurum özellikleri bakımından da farklı davranır. AÖ zayıf Durum özelliği taşır ve eylemeyapışma yoluyla sözdizimde yetkilenir. TÖ ise güçlü Durum özelliği taşır. TÖ'nün kaydırılmasebebinin GYİ olarak sunulduğu inceleme ekonomi sorunlarıyla karşı karşıya kalmaktadır. Bu çalışmada kaydırmanın nedeninin ad yapılarının güçlü Durum özellikleri olduğu öne sürülmektedir.
Türkçe konuşma dilinde duygusal prozodi ve sözel bileşenlerin incelenmesine yönelik nörodilbilimsel bir inceleme

Prozodinin iletişimsel boyutlarından biri olan ve duyguların konuşmaya aktarılmasını ifade eden duygusal prozodi ses rengi bileşeni, duygu durumu ve prozodik anlamın sezdirilmesinde anahtar rol oynamaktadır. Bu anlamda sözlü dilin etkili bir şekilde kullanılması, konuşmada yansıtılmak istenen anlamın yapılandırılması ve doğru iletişimin sağlanabilmesi açısından bu dizge oldukça önemli bir işlev üstlenmektedir. Sözlü iletişimdeki kritik rolü nedeniyle dilbilim, tıp, bilgisayar bilimleri vb. gibi pek çok disiplinle ilişkili olan duygusal prozodi dizgesinin beyindeki işleyişinin bilinmesi hem dil gelişimi hem yabancı dil öğretimi hem de sözlü iletişim güçlüğü yaşayan bireylerin klinik değerlendirmesinde uygun yaklaşımların belirlenmesine katkı sağlayacaktır. Bu düşünceden hareketle, Türkçe konuşma dilinde duygusal prozodi ve sözel bileşenlerin beyindeki lokalizasyonunun belirlenmesine yönelik yapılan bu disiplinler arası çalışmada, son zamanlarda dikkat çekmeye başlayan ancak kullanımı henüz yaygınlaşmamış bir beyin görüntüleme yöntemi olan fNIRS tekniğinden yararlanılmıştır. Çalışmaya 20 Türkçe ve 20 İngilizce anadili konuşuru sağlıklı birey katılmıştır. Türkçe konuşma dilinde duygusal prozodinin beyindeki lokalizasyonu belirlemek amacıyla katılımcılara duygusal prozodi üretim ve işitsel uyaranlar testi uygulanmıştır. Eş zamanlı olarak da beyinde oluşan aktivasyonu ölçmek için fNIRS kaydı alınmıştır. Çalışmamızda elde edilen bulgular, duygusal değerliliğe bakılmaksızın Türkçede konuşma prozodisinin üst temporal girus, primer ve sekonder işitme korteksinin uzandığı orta temporal girus ve temporal sulkusu kapsayan üst temporal kortekste kodlandığını göstermiştir. Ayrıca bulgularımız mutlu, korku ve sinirli duygu durumlarını yansıtan Türkçe konuşma prozodisinin sol inferior frontal girusta yer alan pars triangularis (Broadmann Alanı 45) ve frontal göz alanlarında (Broadmann Alanı 8) yüksek aktivasyon göstermiştir. Gerek yöntemsel açıdan gerekse nörodilbilimsel açıdan Türkçeye ilişkin literatürde öncü araştırmalardan biri olma niteliği taşıyan bu çalışma, Türkçe konuşma dilinde duygusal prozodinin dil sisteminin bütünüyle ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca verilerimiz Türkçe konuşma dilinde duygusal prozodinin beynin her iki yarım küresinde de çift yönlü olarak işlemlendiğini göstermiştir.
Minhacü'ş-Şehadet

Aydınoğlu Cüneyd Beg'e sunulmuş olup mütercimi, müstensihleri, tercüme tarihi belli olmayan Minhacü'ş-Şehadet üzerine yapılan bu çalışma, Giriş, İnceleme, Metin ve Dizin bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, önce eserin yazmaları, mütercimi, yazılış sebebi, sunulduğu kişi, tercüme tarihi ve yeri, eserin türü ve içeriği, eser üzerine yapılan çalışmalar, Türk dili tarihi içindeki yeri ve söz varlığı üzerinde durularak eldeki mevcut bilgiler değerlendirilmiştir. İnceleme bölümünde eserin dili imla, ses ve şekil özellikleri bakımından ele alınmış ve incelenmiştir. Metin bölümü, eserin çeviri yazılı şeklinden oluşmaktadır. Bu bölümde, eserin Milli Kütüphanede bulunan 06 Mil ZY A 8308 numaralı ile 06 Mil ZY A 1634 numaralı yazmalar esas alınarak karşılaştırmalı metin oluşturulmuş, nüsha farklılıkları dipnot olarak sayfa altında gösterilmiştir. Dizin üç bölümden oluşmuş olup birinci kısımda metinde geçen özel isimler haricindeki kelimeler, bazı kelime grupları, isim ve fiil çekim ekleri abece sırasına göre dizilmiş, bunların kökenleri ve anlamları verilmiştir. Ardından metinde geçen özel isimlerin dizini oluşturulmuştur. Son olarak metinde geçen eklerin bulunduğu İşletme Ekleri Dizini hazırlanarak araştırmacıların dikkatine sunulmuştur. Son bölümde ise Kaynaklar kısmı bulunmaktadır. İ
Kuşadalı Mustafa bin Hamza ve 'Netaicü'l-Efkar fİ Şerhi'l-İzhar' adlı eseri

XVI. asır Osmanlı alimlerinden olan İmam Birgivi'nin (ö.981/1573) nahiv ilmine dair telif ettiği İzharul-esrar bu sahada önemli bir yer edinmiş, uzun yıllar Osmanlı medreselerinde okutulmuş ve büyük bir kabul görmüştür. Kuşadalı Mustafa b. Hamza'nın (ö.1085/ 1674 den sonra) Netaicül-efkar adlı İzhar şerhi bu alanda yazılan şerhlerin meşhuru olup, en çok rağbet göreni olmuştur. Uzun yıllar Osmanlı medreselerinde İzharul-esrar ile birlikte ders kitabı olarak okutulmuştur. Biz de bu çalışmamızda İzhar ile beraber yıllarca okutulmuş olan bu eseri, müellifini, üzerine yapılan haşiye çalışmalarını ve kıymet-i ilmiyesini ortaya koymaya çalıştık. Çalışmamız, inceleme ve metnin tahkiki olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır. Türkçe olan birinci kısım; giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. GİRİŞ bölümünde Osmanlı medreselerinde eğitim ve eğitim müfredatıyla Netaicü'l-efkarın müfredattaki yeri ortaya konulmaya çalışılmıştır. 2. BÖLÜM'de müellifin hayatına ve eserlerine dair bilgiler verilmiştir. 3. BÖLÜM'de İmam Birgivi ve İzharul-esrarına dair kısa bir malumat verildikten sonra Kuşadalı Mustafa b. Hamzanın Netaicül-efkar adlı eseri tafsilatlı olarak ele alınmıştır. Arapça olan 4. BÖLÜM'de Netaicül-efkarın tahkikli metni yer almaktadır.
Batı Oğuzcada edat soylu sözcükler

Bu çalışmada Batı Oğuzcadaki edat soylu sözcükler incelenmiştir. Üç bölümden oluşan çalışmamızın giriş bölümünde Türkiye Türkçesine ait edat soylu sözcükler üzerine ayrıntılı bir çalışma yapılmış ve Türkologların edat soylu sözcüklerle ilgili yaptığı sınıflandırmalar aktarılmıştır. Daha sonra Batı Oğuzca hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışmamızın yöntemi ve taradığımız metinlerin kaynakçası da bu bölümde sunulmuştur. İkinci bölümde 'Batı Oğuzcada Edat Soylu Sözcükler' başlığı altında çekim edatları, bağlama edatları ve ünlem edatları incelenmiştir. Bu edatlar, Türkiye Türkçesi, Azerbaycan Türkçesi ve Gagavuz Türkçesinde ayrı ayrı gösterilip örnek cümlelerle desteklenerek madde başlarında açıklanmıştır. Sonuç bölümünde ise ele alınan edatların sayısı tespit edilmiştir. Buna göre; Türkiye Türkçesinde 57 çekim edatı, 123 bağlama edatı, 39 ünlem edatı; Azerbaycan Türkçesinde 51 çekim edatı, 94 bağlama edatı, 31 ünlem edatı; Gagavuz Türkçesinde 30 çekim edatı, 51 bağlama edatı, 29 ünlem edatı belirlenmiştir. Aynı zamanda çekim edatlarından 24'ü yabancı kökenli, 45'i Türkçe kökenli; bağlama edatlarından 51'i yabancı kökenli, 69'u Türkçe kökenli, 34'ü karışık kökenli; ünlem edatlarından 20'si yabancı kökenli, 25'i Türkçe kökenli, 3'ü karışık kökenli edat tespit edilmiştir. Bu verilerden yola çıkarak Arapça ve Farsça kökenli edatların sayısının önemli bir yere sahip olduğu da görülmüştür. Taranılan metinlerdeki kullanımlarından yola çıkılarak has ve yönelik sözcüklerinin de çekim edatları grubuna dahil edildiği belirtilmiştir.