turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası ilişkiler'de hegemonya ve hegemonik geçiş teorileri: 'Yeni hegemon' söylemi kapsamında Çin'in Ortadoğu politikası

Ortadoğu, Çin dış politikası için giderek önemi yükselen bir bölge haline gelmiştir. Ortadoğu'nun tarih boyunca küresel hegemonya kurmaya çalışan büyük güçlerin hakimiyetlerini dayandırdıkları merkez bölge konumunda olması, Çin'in bölgeye yönelik dış politikasının da küresel hakimiyet ve hegemonyaya yönelik bir amacı benimsediğinin a priori kabulüne yol açmıştır. Ancak, Çin'in Ortadoğu politikasının egemenliğe saygı, iç işlerine müdahale etmeme ve siyasi istikrar için mevcut hegemon güç ile işbirliği gibi unsurları içermesi bu kabulün Çin dış politikasının Ortadoğu'daki seyrini açıklamakta yetersiz kalmasına sebep olmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, Çin dış politikasını Avro-Amerikan merkezli güçlerle karşılaştırmalı şekilde ele alan yaklaşımların Çin'in Ortadoğu'da izlemekte olduğu politikaları açıklamakta yetersiz kaldığını ortaya koymaktır. Çalışmanın temel hipotezi, Çin'in Ortadoğu politikasının Avro-Atlantik hegemonya modelinden ziyade İmparatorluk dönemi Çin yönetiminin hegemonya anlayışı ve Konfüçyen siyasi gelenek ile harmanlanmış olan özgün Çin dış politika teorileri kapsamında şekillendiğidir. Bu hipotezi desteklemek için çalışmada ana akım Uluslararası İlişkiler teorilerinin 'hegemonya' ya ilişkin argümanları ile bu argümanlar kapsamında Çin dış politikasını ele alan çalışmalar detaylı şekilde analiz edilmiş ve başvurulan materyaller karşılaştırmalı şekilde ele alınarak çalışmada belirlenen temel teorik çerçeve kapsamında yorumlanmıştır. Çalışmada elde edilen bulgulara göre Çin tarafından Ortadoğu'da izlenen dış politika, Avro-Amerikan merkezli güçlerin yükseliş sürecinde izledikleri hegemonik mücadele stratejisi ile açıklanamayan unsurlara sahiptir. Buna göre Pekin tarafından Ortadoğu'da izlenen temel dış politika ilkeleri geleneksel Çin dış politika ilkelerine bağlılık göstermektedir. Çin'in imparatorluk dönemi yönetim anlayışının da etkisi ile Pekin tarafından sınırları ötesindeki bölgelerde doğrudan müdahaleye varan ve hegemonik mücadeleyi gerektiren bir dış politikadan kaçınılmaktadır. Bu politika doğrultusunda Çin'in Ortadoğu'da izlemiş olduğu dış politikanın hegemonya mücadelesinden ziyade çatışma ve işbirliği unsurlarının ulusal çıkarlar yönünde sentezlendiği bir görünüm arz ettiği ortaya konmuştur.
Uluslararası sistem perspektifinden Rusya Federasyonu dış politikasının analizi

Tarihini IX. yüzyılda kurulan Kiev Rusyası ile başlatan Rus Devleti, bilhassa I. Petro döneminden itibaren Avrupa güç dengesi sisteminin önemli bir parçası ve aktörü haline gelmiştir. Bu doğrultuda 1815 Viyana Sistemi'nin mimarlarından biri olmuş, 1918 Versay-Vaşington Sistemi'nin dışında kalsa da I. Dünya Savaşı'nda yer almıştır. II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası ve müttefiklerine karşı kazanılan zafer neticesinde ise uluslararası politikanın iki süper gücünden biri olarak savaş sonrası çift kutuplu olarak adlandırılacak olan uluslararası sistemin başlıca öncülerinden biri olmuştur. Fakat 1991 yılına gelindiğinde, ülke, içinde bulunduğu çok boyutlu kriz durumundan çıkamamış ve Sovyetler Birliği dağılmıştır. Bu gelişme çift kutuplu uluslararası sistem ve onun geçerli olduğu Soğuk Savaş dönemini de fiilen sona erdirmiştir. Soğuk Savaş sonrası dönemde ulusal gücün tüm unsurları bakımından küçülmüş ve zayıflamış olarak ortaya çıkan bağımsız Rusya Federasyonu, ilk etapta küresel anlamda Batı dünyası, bölgesel olarak ise Avrupa ile bütünleşmeyi, Büyük Avrupa'nın inşasını öngören bir dış politika takip etmiştir. Fakat başta Rusya Federasyonu'nun kendine münhasır hususiyetleri ve Batı devletleriyle Rusya Federasyonu'nun ilişkilerinin mahiyeti gibi etkenlere bağlı olarak bu politikanın hayata geçirilmesi mümkün olmamıştır. Bu şartlar altında Rusya Federasyonu tedricen Batı ile ortak bir kutbun parçası olma çabalarından uzaklaşmaya başlayarak, merkezinde kendisinin bulunduğu post-Sovyet coğrafyasını, Soğuk Savaş sonrası uluslararası sistemde ayrı bir kutup haline getirmeye yönelmiştir. Rusya Federasyonu dış politikasındaki bu değişim, kavramsal olarak çok kutuplu uluslararası sistemin/dünya düzeninin inşası olarak formüle edilmekte, uygulamada ise BDT, BD, KGAÖ, AEB, ŞİÖ, BRICS, RHÇ ve Büyük Avrasya gibi çok taraflılığı, kolektif idareyi esas alan uluslararası örgütler ve mekanizmalar ile hayata geçirilmeye çalışılmaktadır.
Business and power in Russia

10 yıl önce Rusya'nın bütün serveti Boris Berezovsky, Roman Abramovich, Vladimir Gusinsky, Mikhail Khodorkovsky'in elinde toplanmıştı. Bu Tezin amacı oligarkların neden Yeltsin'in döneminde Putin'in döneminde olduğundan daha güçlü olduğunu araştırmaktır. . Gorbachov ve Yeltsin'in başkanlığı dönemindeki perestroika ve özelleştirme reformları sonucunda oligarklar ellerinde oldukça büyük miktarda zenginlik topladılar ve bununla siyasi elitleri manipule ettiler. Bu, Gorbachov'un reformlarıyla birlikte oligarkların da yöneticiler arasına girdikleri nomenklatura sayesinde mümkün oldu. Ama güç tabanı Putin'in de içinde olduğu KGB kökenli yöneticilerin iktidara gelmesiyle değişti. İktidara geldikten sonra Vladimir Putin, oligarklara yönelik yeni politikasını açıkladı. Bu politika oligarkları uzaklaştırmaktı ve bu yeni politikayla oyunun kuralları tamamen değişmiş oldu. Onların iş yapmasına izin verildi ancak siyasette yer almamaları şartıyla. Bu politikayı kabul etmeyenler ya tutuklandı ya da ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. Şimdi iş adamları siyasete değil, hükümet iş adamlarına karışıyor.
Türkiye'deki Irak Türkmenleri: Sosyo-politik bir analiz (1990-2015)

Miladi 674 yılında Irak topraklarına ayak basan Irak Türkmenleri, Osmanlı Devletinin I. Dünya Savaşını kaybetmesi sonucunda Irak üzerindeki egemenliğini kaybetmiştir. Egemen toplumdan azınlık durumuna düşen Irak Türkmenleri, Irak siyasetinde kendilerine fazla yer bulamamışlardır Irak'taki baskıcı rejimler buna izin vermemiştir. Ayrıca Irak otoriteleri, Türkmen kimliklerini yok etmeye yönelik politikalar da izlemişlerdir. 1990 yılındaki Körfez savaşı sonucu olarak Kuzey Irak'ta uçuşa yasak bölge ilan edilmesi ile otonom bölge kurulmuştur. Her ne kadar Kürtlere yönelik bir politika olsa da Irak Türkmenleri, bu bölgelerde Saddam Hüseyin rejiminin etkisindeki bölgelere göre daha rahat hareket edebilmişlerdir. Siyasi partilerin ortaya çıktığı bu dönemde Irak Türkmenlerinde birçok siyasi parti kurarak Irak siyasetinde etkili olmaya çalışmışlardır. 1996 yılında Irak Türkmen Cephesinin kurulması ile tek çatı altında toplanmayı hedeflemişlerdir. ITC, günümüze kadar Irak Türkmenlerinin en etkili siyasi organı olarak faaliyet göstermektedir. ABD'nin 2003 yılında Irak'ı işgal etmesi ile birlikte, Irak Türkmenleri yine dışlanmış ve oluşturulan temsil mekanizmalarında yeterinde temsil edilmemişlerdir. Zaman içerisinde gerek Bağdat yönetiminin gerekse Kürtlerin, Türkmenlere karşı işbirliği, Irak Türkmenlerinin bir kısmını muhtelif zamanlarda göç etmeye zorlamıştır. Bu çalışmada Türkiye'ye göç eden Irak Türkmenlerinden 1990- 2015 yılları arasında Türkiye'de vatandaşlık, oturma ve çalışma izni almış olan Irak Türkmenleri incelenmiştir. Türkiye'deki yaşantıları, sosyo-kültürel durumları ele alınmıştır. Irak Türkmenlerinin sicil toplum kuruluşları incelenmiş, faaliyetleri araştırılmıştır. Türkiye'ye geldiklerinde karşılaştıkları sıkıntılar, eğitim, ekonomik durumları, yerleşme ve nüfuslarına dikkat çekilmiştir. Bu alanlarda bilgi elde etmek için kanaat önderleri ile görüşülmüş olup, genel bir tablo ortaya konulmaya çalışılmıştır. Eğitim durumlarından gelirlerine, mesleklerinden siyasi düşüncelerine kadar genel bir bilgi elde edilmiştir.
Turkish foreign policy since the disintegration of the USSR: Turkey-Azerbaijan relations from the primary fossil energy perspective

Bu çalışma, Sovyetler Birliğinin dağılmasından bugüne kadar geçen sürede Türk Dış Politikasının komşu bölgelerdeki genel eğilimini, bu dönemdeki Türkiye-Azerbaycan ilişkilerinin seyrini ve bu ilişkide birincil enerji ticaretinin rolünü ortaya koymak için hazırlanmıştır. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra uluslararası ortamda görülen değişimler, Türkiye için zaman zaman fırsat zaman zaman da tehdit olarak algılanmıştır. 1990'lar, Türkiye'nin yeni uluslararası ortama uyum sağlama çabalarına ve daha sonra da bölgenin önemli bir oyuncusu olmak için yaptığı hazırlıklara şahit olurken, 2000'li yıllarla birlikte Türk dış politikasının genel algısında değişiklikler olmuştur. Liberal görüşlerin ışığında, komşularla sıfır sorunlu ilişkiler kurma, düzen kurucu ülke olma ve yumuşak güç yöntemiyle Türkiye'yi merkezi bir devlete dönüştürme gibi kavramlar dış politika gündemine yerleşmiştir. Fakat Türkiye'nin yoğun çabalarına karşın, son yıllarda neredeyse tüm komşularla yaşanılan sorunlar ve Avrupa Birliği ile ilerlemeyen ilişkiler, Türk dış politikasının sorgulanmaya başlanmasına sebep olmuştur. Bu dönemde Türkiye ve Azerbaycan, özel bir ilişki süreci geçirmişlerdir. Çoğunlukla stratejik ortaklık düzeyine çıkan ve 'Bir millet, iki devlet' anlayışına dayanan ilişkiler, zaman zaman gerilmiş ama bu dönem uzun sürmemiştir. Enerji ticaretinin eklenilmesiyle, tarihi, kültürel, coğrafi, dilsel, dinsel ve siyasi bağlar üzerinde kurulu olan ilişkiler daha anlamlı hale gelmiştir. Türk Dış Politikasının realist temellere dönmesi ve Türkiye-Azerbaycan ilişkilerinin ekonomi ağırlıklı olarak devam etmesi, Türkiye'nin bölgesinde başat aktör olmasının önünü açacaktır.
PKK terör örgütü: Düşük yoğunluklu çatışma ve uluslararası bağlantıları

Düşük Yoğunluklu Çatışma şeklinde yürütülen savaşlar, Clausewitz döneminden beri bilinmekle beraber teorik olarak çalışma konusu yapılmaları yoğun olarak yaşandıkları Soğuk Savaş dönemine rastlamaktadır. Genellikle Üçüncü Dünya ile birlikte düşünülen söz konusu kavram 11 Eylül saldırıları, Afganistan ve Irak'taki harekatlar ile birlikte yeniden gündeme gelmiştir. Ne var ki ilgili literatürün olguyu daha çok terörizm perspektifinden ele aldığı görülmekte ve askeri-politik analizler bu bağlamda yapılmaktadır. Ülkemiz ise son birkaç on yılını DYÇ ortamında geçirmek durumunda kalmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ni 1970'li yılların sonundan beri tehdit eden Düşük Yoğunluklu Çatışma ortamı 1984 yılında PKK'nın Eruh ve Şemdinli baskınları ile bölücü terör aşamasına gelmiştir. Çalışmada PKK terörü, DYÇ teorisi çerçevesinde PKK'nın askeri olarak yenildiği 1998- 99 yıllarına dek ele alınarak analiz edilmiş ve politik yanı vurgulanmaya çalışılmıştır.
Putin dönemi Rus jeopolitik tahayyülü

Bu çalışmada Putin dönemi Rus jeopolitik tahayyülü incelenmiştir. Tezde Putin'in nasıl bir Rusya tahayyül ettiği ve post-Sovyet jeopolitik denklemi içerisinde Rusya'yı nereye konumlandırdığı incelenmiştir. Bu çalışma eleştirel jeopolitik perspektifinden kurulurken söylem analizi yaklaşımı çerçevesinde temellendirilmiş ve Putin'in ulusa sesleniş konuşmaları jeopolitik bir metin olarak yeniden anlamlandırılmıştır. Söylemsel farklılıklar göstermelerinden dolayı 20 senelik dönem 1999- 2011 ve 2012- 2019 olmak üzere iki tarihsel döneme bölünmüştür. İlk dönemin Rusya'nın SSCB'nin yıkılışının ardından bir restorasyon dönemine denk geldiği görülmüştür. Bu bağlamda bir yandan büyük güç statüsü ve post-Sovyet ülkelerinde etkinliği onarılmaya çalışılırken diğer yandan da Batı ve ABD nezdinde 'öteki'yi inşa sürecine girildiği tespit edilmiştir. Konuşmalardan Soğuk Savaş döneminin tehdit algısının devam ettiği ve Soğuk Savaş sonrası yeni dünya düzeninin ve Rusya'nın buradaki konumunun değiştirilmesi gerekilen bir durum olarak kurgulandığı anlaşılmıştır. İkinci dönemde ise medeniyetler küresel siyasetin birimleri olarak görülmüş ve Rusya'nın kadim bir medeniyet olarak anlatılaştırıldığı Rus Dünyası yeni jeopolitik bir söylem olarak yükselişe geçmişştir. Bu bakımdan Rusya da bir ulus-devlet olmaktan öte tüm farklılıkları içine alan bir medeniyet-devlet olarak yeniden tanımlanmıştır. Bu çalışmanın, Rusya'nın dış politika dinamiklerine ışık tutması ve aynı zamanda küresel siyasetin mekan anlayışını üreten doğallaştırılmış coğrafi varsayımları ve jeopolitik tahayyülleri de dikkate alarak eleştirel jeopolitiğe katkıda bulunması amaçlanmıştır.
Evrensel internet yönetimi tartışmaları açısından uluslararası hukukta siber uzaya yönelik yetki sorunu

Tez çalışması İnternetin yaygınlaşması ile birlikte günlük hayatın ayrılmaz parçasına dönüşen Bilişim ve İletişim Teknolojilerininin meydana getirdiği yetki sorununu uluslararası hukuki yönlere ile ele almıştır. Güncel olması hasebiyle BİT'lerin oluşum tarihi, teknik özellikleri gibi konuları da açıklığa kavuşturan çalışma Birleşmiş Milletler çatısı altında evrensel internet yönetimi teşebbüslerine değinmektedir. BM bünyesinde kurulan UNGGE ve OEWG özel komisyonları ve yayınladıkları raporlar çalışmada kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Nitekim BM himayelerinde gerçekleştirilen sürecin ideolojik farklılıklar sebebiyle bölünmesiyle ortaya çıkan bölgesel akınlar da göz ardı edilmemiştir. Nihayetinde ise elde edilen veriler uluslararası hukukun şekli kaynakları bakımından değerlendirilerek siber uzayda yetki uyuşmazlıklarına açıklık getirilmiştir.
Zayıf devletin güvenliği: modern Etiyopya örneği

Bu tez çalışması, Modern Etiyopya'daki üç farklı rejimin güvenlik ile ilişkisini konu alarak, ülke tarih ve siyasetini yeniden yorumlamak amacını taşır. Barry Buzan'ın zayıf devlet ve devletinbileşen parçaları yaklaşımından hareket ederek, bu yaklaşımı eklektik bir yöntemlederinleştirme iddiasındadır. Modern Etiyopya'yı devlet-toplum uyum/bütünlüğünüsağlama açısından bir zayıf devlet örneği olarak kabul ederek, tüm rejimlerde ortak olan'rejim güvenliği' kaygısını analiz etmektedir. Bunu yaparken her bir rejim, zayıfdevletlilik karakterini ortaya çıkaran kapasite, kurumsal ifade ve devlet fikri kavramları açısından incelenmekte ve her bir rejimin bu alanlardaki zafiyetleri vurgulanmaktadır. Rejim güvenliği kaygısından hareketle her bir rejimin iç ve dış bileşenlerini yaratma, bu bileşenleri ağ bağlantıları yoluyla tahkim etme ve rejim muhaliflerine karşı mücadele etme pratikleri ele alınmaktadır. Rejimlerin birbirinden farklı ideoloji ve ulustahayyülüne ve birbirinden farklı idari ve hukuki düzenlemelere dayanmasına karşın, rejimlerin uygulamalarının rejim güvenliği sağlama motivasyonuyla şekillendiği vedevlet-toplum uyum/bütünlüğünü kurma açısından benzer bir kısır döngü içerisinesürüklendikleri öne sürülmektedir. Tezin birinci bölümünde, zayıf devlet ve rejim güvenliği kavramlarına dair literatür incelenmiş ve neden Buzan'ın zayıf devlet kavramının seçildiği ve derinleştirildiği açıklanmaktadır. Diğer üç bölümde, sıraylaModern Etiyopya'daki tüm rejimlerin kapasiteleri, kurumsal ifadesi ve devlet fikrinineşgüdüm içerisinde nasıl tesis edildiği ve devamında rejim güvenliğini sağlamak üzererejim bileşenleri, ağ bağlantıları ve muhalifleri ilişkisinde nasıl politikalar izledikleriincelenmektedir.
Güvenlikleştirme teorisi ve dünya-sistem yaklaşımı çerçevesinde soğuk savaş sonrası İran dış politikasında Kürt meselesi

Bu tez, İran'ın Kürt politikalarını güvenlik temelinde ele almasına katkı sağlayan dinamikleri araştırmayı ve anlamayı amaçlamaktadır. Tezin metodolojisi, İran'ın Kürt politikalarını güvenlikçi yaklaşım temelinde değerlendirmesine etki eden iç ve dış dinamiklerin dikkate alınmasıyla belirlenmiştir. Güvenlikleştirme teorisi ile ülke içi faktörlerin rolü ortaya konulmaya çalışılmış, dünya-sistem yaklaşımıyla da İran'ın güvenlik temelli Kürt politikalarının bölgesel ve uluslararası boyutu tartışılmıştır. Bu iki kuramsal çerçevenin sunduğu perspektifte, İran'da İslam Cumhuriyeti rejimini koruma motivasyonları canlılığını muhafaza ettiği sürece güvenlik temelli Kürt politikalarının devam edeceği ortaya konulmuştur.
Military interventions in somalia and former Yugoslavia: A case study for peace-support operations

Bu çalışmada, Soğuk Savaş sonrası ortaya çıkan karışıklıklara karşı Birleşmiş Milletlerin başarısı, Somali ve eski Yugoslavya'da icraa edilen barış- destek operasyonları temel alınarak, üç temel konu altında incelenmiştir. Bu çerçeve içinde, birinci konu bölümünde genel olarak Somali ve Eski Yugoslavya'daki çatışmaların gelişimi, sepebleri ve bu çatışmalara Birleşmiş Milletler'in müdahalesi açıklanmıştır. Siyasi ve askeri açıdan hazırlıksız olunması, ortaya çıkan noksanlıklar, adı geçen harekatlardan elde edilen tecrübeler, yeni görevlerle ilgili temel yaklaşımlar ve alınan dersler ikinci konu bölümünün ana konularını oluşturmuştur. Bu Bölümde, özellikle komuta-kontrol muhabere, istihbarat, stres yönetimi, hava gücü, angajman kuralları ya da başka bir deyimle silah kullanma yetkileri, ikinci nesil olarak adlandırılan Soğuk Savaş sonrası barış operasyonlarında önem kazanmaktadır. Bunun dışında, yaklaşık olarak yarım asır sonra Türk Silahlı Kuvvetleri'nin bu karmaşık görevlere katılması ayrı bir inceleme konusu olarak son bölümde yer almıştır. Bu çalışmanın amacı, barış operasyonları için yeni bir konsept geliştirmek olmamasına rağmen, incelenen konuların, gelecekte olması muhtemel karmaşık görevlerde bir referans teşkil etmesi açısından önem taşıdığı açıktır. Bu tezdeki fikirler ve açıklamalar, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin resmi durumunu yansıtmamaktadır.
Norm hiyerarşisi ve abjection: BM cinsiyet rejiminin postkolonyal ve Kristevacı bir eleştirisi

Bu tez, dışarıdan gelen ile yerli arasındaki 'küresel/yerli' ikiliğine dayanan normhiyerarşisinin, Kristevacı abjection kavramından hareketle, postkolonyal bir eleştirisini sunmaktadır. Aydınlanmacı modern epistemenin özne-ben ile öteki arasında yarattığıhiyerarşik iktidar ilişkisi, kolonyal söylemde, dışarıdan gelen ile yerli arasındaki kurucufarkı ortaya koymaktadır. Bu kurucu fark sayesinde özne-ben kendiniöteki'den ayırmakta ve üstün ve ayrıcalıklı konumunu inşa etmektedir. Benzer bir ilişki iyi küresel normlar ile kötü yerli normlar arasında da ortaya çıkmakta; yerliinanışlar küresel süreçlere dahil edilmeyerek abjectleştirilmekte ve uluslararası normtaşıyıcılarının üstün ve ayrıcalıklı konumu bu yolla sabitlenmeye çalışılmaktadır. Söz konusu ilişkisellik çalışmada, ampirik olarak, Birleşmiş Milletler cinsiyet rejiminin inşasında üretilen hiyerarşik norm ilişkileri üzerinden ele alınmaktadır. Öyle ki BM cinsiyet rejimi özellikle de Kalkınmada Kadın ve Zararlı Geleneksel Pratiklergündemleriyle küresel normlar ile yerli normlar olarak addedilen normlar arasında küresel normlar lehine bir hiyerarşi öngörmekte ve bu hiyerarşiyi yerli normlarıabjectleştirerek sürdürmektedir.
Yapay zeka uluslararası ilişkilerde askeri alanda devrim midir? ABD ve Çin rekabeti üzerinden bir değerlendirme

Bu çalışmada; yeni bir teknoloji olarak ortaya çıkan, bireysel, toplumsal ve kurumsal düzeylerde insan hayatına etkileri olan Yapay Zeka 'nın, askeri alana uyarlanmasına ilişkin politikalar ABD ve Çin örnekleri üzerinden incelenmektedir. Çalışmada cevap aranan temel sorular şunlardır: 'YZ'nin askeri alana uygulanması bağlamında ortaya çıkan teknolojiler MR-RMA bağlamında hangi kavram kapsamında ele alınmalıdır, OSS ve Siber güvenlik RMA dalgasını tetikleyecek güçte teknolojiler midir, ABD ve Çin arasında YZ-RMA bağlamında stratejik bir rekabet var mıdır? Çalışmada Türkçe ve İngilizce olarak yayınlanmış olan akademik kaynaklar, uluslararası örgüt raporları strateji belgeleri doküman analizi yöntemiyle incelenmiştir. Çalışmanın temel bulgusu YZ'nin askeri alana uygulanmasının RMA kapsamında konumlandırmak gerekmektedir.
XXI. yüzyılda Türk-Rus ilişkileri (2000-2020)

Bu çalışmada 21. Yüzyılda Türk-Rus ilişkileri kapsamlı bir şekilde ele alınmaktadır. Türk-Rus ilişkilerinin geçmişşine baktığımız zaman iki toplum arasındaki ilişkileri VI. asırdan itibaren başlatmak mümkünse de kaynaklar ilk resmi ilişkiyi 1492 yılından itibaren başlatırlar. Türkiye-Rusya ilişkilerinin Soğuk Savaş sonrası 1990'lı yıllarından itibaren daha da önemli hale geldiği görülür. SSCB'nin dağılmasından sonra Türk-Rus ilişkileri yeni bir boyut kazanır. 1990'lı yıllar, iki ülke arasındaki münasebetlerde birçok sorunlarla karşılaşıldığı yıllar olarak da bilinir. Rekabetin de ağır bastığı bu dönemin en önemli alanını ekonomik-ticari ilişkiler oluşturur. 1990'lı yıllardan günümüze kadar olan sürede ekonomik ve ticari ilişkilerin her zaman siyasi ilişkilerini gölgede bıraktığını söylemek yerinde olur. Üç bölüm halinde ele aldığımız bu çalışmanın birinci bölümünde 2000 yılına kadar Türk-Rus ilişkilerinin tarihi gelişimi, ikinci ve üçüncü bölümlerde ise 2000- 2020 yılları arasındaki siyasi, diplomatik, askeri ve güvenlik konularındaki ilişkiler ile ekonomik ve ticari ilişkiler detaylı bir şekilde ele alınmaya çalışılmıştır. Araştırmamızda gördüğümüz kadarıyla ekonomik ve ticari ilişkiler iki ülke arasındaki işbirliğinde lokomotif rolünü üstlenerek siyasi, askeriivve güvenlik konuları ile üçüncü ülkelerle olan ilişkilere de farklı bir nitelik kazandırmıştır. Bunun en dikkat çekici göstergesi olarak iki ülke arasında hızla artan dış ticaret cirosunu ve 2000'li yılların başından itibaren günümüze kadar iki ülkenin yönetiminde bulunan liderlerin büyük çabasını belirtmek gerekir. Bu yıllarda ekonomik ortaklık zemininde yeniden şekillenen ikili ilişkiler bağlamında birçok stratejik projeye imza atılıp hayata geçirilmiştir. İki ülke arasındaki ilişkilerinde genel olarak henüz tam anlamıyla stratejik ortaklık seviyesine ulaşmasa da ekonomik-ticari ve enerji gibi alanlarda stratejik boyuta çıktığı görülür. Çalışmamızda şu da görülmüştür ki, Türk-Rus ilişkilerinde yakalanan ivme ve ilişkilerin iyi bir düzeyde olması, bölgesel istikrar ve ortak çıkarlara da hizmet etmektedir. Bu noktadan hareketle yaptığımız araştırmada 2000- 2020 yılları arasında Türk-Rus ilişkilerinin nasıl bir seyir izlediği ve iki ülke arasında siyasi-diplomatik, ekonomik-ticari, askeri-güvenlik ve enerji alanındaki ilişkilerin nedenleri ve sonuçları kapsamlı bir şekilde ele alınmıştır.
Spatial-temporal fixes and hegemonic transitions in the historical capitalism

Bu tez, tarihsel kapitalizmi, kendi tarihi bağlamında analiz etmektedir. Sermaye birikimi çevrimleri, hegemonik dönüşümler ve bunların birbirlerine bağlı yapıları tartışılacaktır. Bu tez içerisinde ayrıca sermaye birikimi çevrimleri, hegemonik dönüşümlerin nedenleri ve etkileri incelenecek ve bunların nasıl ve neden ortaya çıktıkları, bu sermaye birikimi çevrimleri, hegemonik dönüşümlerin ortaya çıkaran belirleyici unsurlar ve bu unsurların süreci neden ve nasıl etkiledikleri gibi sorulara yanıtlar aranacaktır. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı geçmişşteki ve günümüzdeki sermaye birikimi çevrimlerini ve hegemonik değişimleri inceleyerek tarihsel kapitalizmin tam bir fotoğrafını almaktır. Böylece tarihsel kapitalizm ve onun evrimsel yapısının açıklanması yanında günümüz uluslararası ilişkiler alanındaki gelişmelerinde açıklanma olanağı doğmuş olacaktır.