turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
2002-2013 yılları arasında Türkiye'nin Ortadoğu politikası

Ortadoğu, her daim dünya siyasetinin göz bebeği olmuş ve küresel ilgi ve rekabetin merkezinde yer almıştır. Kavramsal olarak takriben bir asırlık geçmişşi bulunmasına rağmen, sınırlarının nerede başladığı, nerede son bulduğu ve hangi devletleri kapsadığı noktasında uzmanlar arasında fikir birliği oluşmamıştır. Tek tanrılı üç dinin doğduğu yer olmasının yanında, İslamiyet, Yahudilik ve Hıristiyanlık için kutsal kabul edilen mekanları bünyesinde barındırması, kadim medeniyetlere ev sahipliği yapması, kıtalar arası konumuyla jeostratejik bir nitelik taşıması, uluslararası su yollarına hakim olması ve XX. yüzyıl ile birlikte temel enerji kaynaklarından biri haline dönüşen fosil yakıt rezervleriyle öne çıkması, bölgeyi ayrıcalıklı kılmıştır. Osmanlı ardılı olarak kurulan Türkiye Cumhuriyeti, XXI. yüzyılın ilk yıllarına kadar yaklaşık seksen yıl boyunca istisnai durumlar hariç, ana eksenin dışına çıkmayacak şekilde dış politikasını 'Batıcılık' ve 'Statükoculuk' ilkeleri üzerine inşa etmiştir. Dolayısıyla, Ortadoğu, uzak durulan ve görmezden gelinen bir coğrafya olarak kalmıştır. Kasım 2002'de Türkiye'de yapılan genel seçimler, sadece AK Parti'yi iktidara taşımamış, aynı zamanda, Türk dış politikasının ve Ortadoğu yaklaşımının parametrelerini yeniden tanımlamıştır. Bu dönemde, 'Komşularla Sıfır Sorun' ilkesi bölgeye yönelik tutumun esasını teşkil etmiş ve 2011 yılında Ortadoğu ve Kuzey Afrika'ya hakim olan Arap Baharı'na kadar başarıyla uygulanmıştır. Değişim talebiyle ortaya çıkan Arap Baharı, bölgeye demokrasi getiremezken, bir istikrarsızlık kaynağına dönüşmüştür. Türkiye, bu bağlamdaki en büyük sınavını yakın komşusu Suriye'de vermiş ve terör sorunu, mülteci akını, güvenlik tehdidi gibi sınamalarla karşı karşıya kalmıştır. Sonuçta, 2013 yılı sonuna gelindiğinde, 'değerler' üzerinden siyaset geliştiren Türkiye, 'çıkar' odaklı hareket eden küresel ve bölgesel güçler karşısında, bölgede, 'değerli yalnızlık' olarak nitelendirilen bir konuma gelmiştir.
Comparative analysis of Transatlantic involvements in the emerging world order: Multiateral coercive diplomacy in the Bosnian War (1992-1995) and Second Gulf War (2002-2003)

11 Eylül sonrasında Transatlantik müdahaleleri yeni bir ivme kazanmıştır. Günümüz Bush yönetiminin giderek artan tek yanlılığı da eklendiğinde bu süreç, öncesindeki Soğuk Savaş sonrası döneme göre, ortaya çıkan krizlere uluslararası müdahalelerde bulunma konusunda fikir birliğine varmanın güçleştiği bir evreyi göstermektedir. Transatlantik ilişkilerindeki uyumdan karmaşıklığa doğru giden bu eğilimi izlemek ve oluşan yeni dünya düzeninde uluslararası müdahalelerin karşılaştığı zorluklan göstermek amacıyla bu çalışma; çok taraflı kuvvet diplomasisinin, Bosna Savaşı (1992 - 1995) ile İkinci Körfez Savaşı'ndaki (2002 - 2003) uygulamalarını karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Bu amaçla, tezde Peter Viggo Jakobsen'in Kuvvet Diplomasisi'nin Başarısını Destekleyen Koşulları tez değişkenleri olarak kullanılmıştır. İlk vakanın Soğuk Savaş'in, ikincisinin ise 1 1 Eylül sonrasında gerçekleşmesi, Batı'nın uluslararası siyasetteki söylem evriminin karşılaştırmalı irdelenmesi için gereken zemini oluşturmaktadır. Her ne kadar bu konular kuvvet diplomasisinin bütünsel stratejisini şekillendirmekte önemliyse de, aynı zamanda tezin, yalnızca Transatlantik ilişkilerine odaklandığı gibi yanıltıcı bir izlenim de verebilir. Bu bağlamda, Kuvvet Diplomasisi'nin Başarısını Destekleyen Koşulların karşılıklı bağlantılı olduğu esas alındığında, uluslararası desteğin ayrıca önemli olduğu bakidir. Ancak, netice itibariyle uluslararası destek, Jakobsen'in yapısındaki dokuz boyuttan yalnızca biridir. Kuvvet diplomasisinin ilgili vakalardaki etkinliğini irdelerken teorisini de aktarabilmek için tez, kuvvet diplomasisinin soyut modelinin tanıtılmasıyla (Bölüm 1) başlar. Ardından, karşılaştırmalı vaka analizi metodolojisinin uygulanmasının sıralanmasıyla (Bölüm 2) devam eder; daha sonra da ilgili vakaların özet anlatımlarım ve kuvvet diplomasisi olarak kabul edilmelerinin temellerini (Bölüm 3) ortaya koyar. Analizin detaylı olarak temellendirilmesinden sonra, Bölüm 4, ilgili vakaları irdeler, ve sonuç bölümü (Bölüm 5) ise karşılaştırmalı bulgular ile kuvvet diplomasisinin ilerideki teoriye ve uygulamaya yönelik çıkarımlarım sıralar ve açıklar. v
Türkiye'nin kamu diplomasisi bağlamında Afrika'daki sağlık çalışmaları: Somali örneği

Bu çalışmada Türkiye'nin Kamu Diplomasisi bağlamında Afrika'da 1998 yılında başlattığı açılım stratejileri, stratejilerin sonuçları ve 2022 yılına kadarki gelişim süreci ele alınmıştır. Bu gelişmeler ışığında Türkiye'nin özellikle Sahraaltı Afrika'daki güçlenen siyasi ve ekonomik durumu değerlendirilmiştir. Kavramsal çerçeve tanımlanarak başlanan birinci bölümde; güç kavramı ve çeşitleri, diplomasi, kamu diplomasisi, insani yardım, sağlık diplomasisi konuları ve sağlık diplomasisinin yumuşak güç aracı olarak kullanılması ele alınmıştır. İkinci bölümde; Türkiye'nin, Afrika ile olan ilişkileri, yakın dönem Afrika politikası ele alınarak, Türkiye'nin Afrika'da uyguladığı insani yardım ve sağlık diplomasisi faaliyetleri değerlendirilmiştir. Üçüncü ve son bölümde Türkiye-Somali ilişkilerine değinilerek, Türkiye'nin, Somali'de yaptığı insani yardım ve sağlık diplomasisi faaliyetleri ele alınmıştır. Türkiye'nin uyguladığı sağlık diplomasisi faaliyetlerinin iki ülke ilişkilerine etkisi değerlendirilmiştir. Araştırma yapılırken kamu diplomasisi, sağlık diplomasisi, insani yardım, sivil toplum kuruluşu, Afrika ve Somali konuları ile ilgili literatür taraması yapılarak yazılan yüksek lisans, doktora tezleri, makaleler, kitaplar, değerlendirmeler, köşe yazıları, röportajlar ve kurumların faaliyet raporları incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı; Türkiye'nin sağlık diplomasisi adına yaptığı çalışmaların Türkiye-Somali ilişkilerine katkısının ne olduğu sorularına cevap aramaktır.
Societal security in the Middle East: The case of Ba'thist Iraq (1968-2003)

Bu tezde Güvenlik Çalışmaları alanında iki genel araştırma konusu ele alınmaktadır. İlk olarak Güvenlik Çalışmalarının devlet merkezli ve Batı odaklı kavramları Batı dışındaki örnek olayların güvenlik analizi bağlamında sorunsallaştırılmaktadır. İkinci olarak da Kopenhag Okulunun öne sürdüğü toplumsal güvenlik kuramının Avrupa dışındaki örnek olayları bağlamında devlet dışı aktörleri merkezine alan güvenlik analizi konusundaki açıklayıcı potansiyeli değerlendirilmiştir. Kuramsal bir katkı olarak sektörel güvenlik analizi toplumsal güvenlik kuramına dahil edilmiş ve 1968- 2003 yılları arasında Baas dönemi Irak örneğine uygulanmıştır. Bu iki araştırma alanı altında bu çalışma iki genel sav öne sürmektedir. Kavramsallaştırma bağlamında, Orta Doğu Güvenlik Çalışmalarının kuramsal yaklaşımları güvenlik sorunlarının altında yatan toplumsal dinamikleri açıklayan ve devlet dışı aktörleri konu alan kuramsal bir yaklaşım geliştiremediği öne sürülmektedir. Öte yandan, toplumsal güvenlik dinamiklerini ve güvenliğin toplumsal aktörlerini, referans nesnelerini ve tehdit unsurlarını anlamak bölgede kapsamlı bir güvenlik analizi için önem teşkil etmektedir. Analitik bakış açısından ise sektörel bir yaklaşımla ele alınan toplumsal güvenlik kuramı Irak gibi örnek olaylardaki güvenlik dinamiklerini anlamak için güçlü bir teorik alt yapı sağlamaktadır. Bu argümanlar dahilinde bu çalışma Batı dışı bir örnek olay olarak Irak özelinde güvenlik sorunlarının analizi için toplum merkezli alternatif bir bakış açısı önermektedir. Baas dönemi Irak'taki yerel güvenlik sorunları örnek olayla bağlantılı olan beş farklı güvenlik sektörü bağlamında incelenmiştir. Bu sektörler politik, askeri, dini, kültürel ve ekonomik sektörler olarak ele alınmaktadır. Bu sektörler, güvenlik aktörleri, referans nesneleri ve devlet-toplum ilişkisi yapısının bir sonucu olarak ortaya çıkan tehditleri bağlamında incelenmektedir.
Avrupa'ya işçi göçüne yönelik Türk milliyetçiliği yaklaşımı 'Devlet gazetesi örneği (1968-1977)'

1950'li yılların başında Avrupa ülkeleri 2. Dünya Savaşı'ndan henüz çıkmış, işgücü eksikliği ve ekonomik problemlerini çözmek amacıyla 'Yeniden Atak' projesi başlatmıştır. Bu poje kapsamında sanayi, madencilik, metro ve yol yapımından kısa vadede kalkınmasını destekleyecek işçi alımına yönelmiştir. Türkiye'de yaşanan işgücü fazlalığından yola çıkarak 1961 yılından itibaren yoğunlukla Anadolu taşrasından insan kaynağı Avrupa'ya göndermiştir. Bu çerçevede, 1968- 1977 yıllarında Türk milliyetçiliği çizgisinde yayımlanan Devlet gazetesinde Türkiye kökenli göçmenlerin karşılaştığı sorunlar ve gazetenin onlar özelinde Türk dünyasına bakış ve vizyonu incelenecektir. Araştırma'da Devlet gazetesinin 1968- 1977 yılları arasında çıkmış olan tüm sayıları taranmış, 'Avrupa Türklüğü' konusu ile ilgili haberler, makaleler, köşe yazıları incelenmiştir. Elde edilen bulgular, literatür taraması eşliğinde içerik analizi yapılarak değerlendirilmiştir.
Afganistan'da dış yardım ve ekonomik kalkınma

Bu çalışmanın amacı; uluslararası ve diğer örgütlerin, koalisyon ülkeleri ile birlikte Afganistan'nın iktisadi kalkınmasına sağladıkları katkının boyutlarını incelemek ve aynı zamanda, uluslararası örgütlerin desteğiyle, bugüne kadar oluşturulan idari yapıyı ortaya koymaktır. Amaç ve sonuçları bakımından, Afganistan için tasarlanan kalkınma programı, yeni Afganistan düzeni ve kalkınma sürecinde bağışcılar tarafından izlenmeye başlanan yeni stratejinin bir örneği olarak görüldüğünden, çalışmanın çıkış noktası, bu kalkınmanin görünmeyen amaçlarının olduğu temeline dayandırılmıştır. Araştırma sonucunda, uluslarararası yardımların Afganistan'ın iktisadi kalkınmasına yapılan katkıların hedefinin yalnızca, Afganistan'da barınan teröristleri yok etmek ve evrensel ölçülerde, demokratik bir yönetim yapısı oluşturmak olup olmadığının ortaya konması ve ABD'nin müdahale ile elde ettiği kazanımların tespit edilmesi hedeflenmiştir. Tez içeriğinde esas olarak, kalkınma programların ve koalisyon güçlerinin askeri müdahalesinin amaçları, hukuki durumu ve sonuçları ile Afganistan'da oluşturulan yeni yönetimin özellikleri, uluslararası konferans ve toplantılara yer verilmiştir. Ayrıca Afganistan'ın jeostratejik önemi ve bu nedenle bölgede yaşanan iktidar mücadelesi, Sovyet işgali, Afganistan'da Taliban ve köktendinci islami terörizm gerçeği, müdahale sonrası Afganistan'da bulunan uluslararası örgütler ve askeri güçler ele alınmış, BM'nin Afganistan'daki siyasi ve askeri faaliyetlerine yer verilmiştir.
Rusya Federasyonunun yeni tehdit algılamalarına yönelik hibrit savaş uygulamaları

Rusya Federasyonu, 2008 yılında Gürcistan ve 2014- 2015 yılında Ukrayna ile kriz yaşamış, ABD'li ve Batılı analistler Moskova'nın stratejisini tanımlamak için hibrit savaş terimini kullanmaya başlamışlardır. Rusya'nın hibrit savaş yaklaşımı 2008 Rus-Gürcü Savaşı'nda filizlenmiş ve Ukrayna savaşı ile bu yaklaşım geliştirilmiştir. Bu tez, hibrit savaşa ilişkin farklı bakış açıları ile hibrit savaşın pratikte nasıl etiketlendiği arasında bir köprü kuracak olan ve hibrit savaşı çevreleyen bilgi boşluğunu doldurmaya çalışmaktadır. Çalışma, hibrit savaş teriminin geçerliliğini tartışmakta ve Rus güvenlik yapılanmasındaki etkisini gösteren doktrinler çerçevesinde hibrit savaşın Rus dış politikasına tesirini analiz etmek için, Gürcistan ve Ukrayna'da gerçekleşen hibrit savaşın özelliklerini yansıtan iki vaka çalışmasını incelemektedir. Her iki vaka çalışması da hibrit savaş unsurlarına sahiptir ve karmaşık askeri operasyonları içermektedir. Rusya'nın Gürcistan ile Ukrayna'da uyguladığı hibrit savaş, sınırlı bir savaş dönemi için güçlü bir araçtır ve modern Rus savaş yöntemini göstermektedir. Bu araştırmada, Rusya Federasyonu'nun hibrit savaş yöntemi kullanarak uyguladığı stratejiler doğrultusunda 'savaş nasıl kazanılır' ve 'ne kazanılır' sorularına cevap aranmaktadır. 'Ne kazanılır' ın genel ilkeleri, hibrit savaşla ilgili bir savaş teorisi geliştirmek için ölçüt olarak kullanılmıştır. Bu teori Rusya Federasyonu'nun, hibrit bir savaşta stratejik siyasi hedeflere ulaşmak için ulusal gücün kullanılıp kullanılmayacağını, kullanılacaksa nasıl kullanılacağını ve bu durumda askeri çatışmanın olası sonuçlarının neler olabileceğini belirlemesinde yardımcı olmaktadır.
European Union's common foreign and security policy and Turkey from a rational institutionalist outlook

3 Ekim 2005'te Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılım müzakerelerinin baslamasındanbu yana, bu süreç birçok tartısmalara konu oldu. Bu tez Türkiye ve Avrupa Ortak Dıs ve Güvenlik Politikası ilişkilerini rasyonel kurumsalcı bir bakıs açısıyla analiz etmektedir. Günümüz Avrupa Birliği, sade bir ticaret klubü olarak baslamıskenekonomik ve politik bir varlığa dönüserek büyük yol katetmistir. Bu hususta, bu tezdekiarastırma konusuna göre, Avrupa Birliği, demir ve çelik ortak pazarını yönetmek amaçlıidari bir kurulus olarak basladı ve yarım yüzyıldan az bir sürede üyelerinin devlet yetkilerini uluslarüstü bir düzeye devrettikleri karmasık bir sebeke enstitüsüne dönüstü. Avrupa Birliği'nin daha kuvvetli bir ortak dıs ve güvenlik politikası olusturmaçabasında, Türkiye'nin AB'ye muhtemel üyeliği beraberinde stratejik faydalarla birlikte buna bağlı olarak bazı sorunlar da getirecektir. Baska bir deyisle, Türkiye'nin AB'ye katılımı Avrupa güvenliğine önemli maddi çıkarlar sağlayacaktır ve bu çıkarlar üye devletlerin ulusal tercihlerini ve belli bir noktada da Avrupa kamuoyunun Türkiye'ye karsı görüslerini etkileyen bir rol oynamaktadır.
Arap Baharı sonrası Akdeniz'de yaşanan düzensiz göçün Avrupa Birliği kapsamında güvenlik boyutu ve uluslararası hukuk açısından incelenmesi

Göç Avrupa'nın ve dünyanın en önemli gündem maddelerinden birini teşkil etmektedir. İç karışıklıklardan ve savaştan kaçan göçmenlerin mülteci krizini oluşturduğu söylenmektedir. Fakat bu durum Avrupa Birliği'nin temelini oluşturan insan hakları savunuculuğu ile Birlik ülkelerinin çıkarlarını uzlaştıramadığı için kriz ortamına dönüşmüştür. Göç yönetiminde başarısız olunması sonucu küçücük bedenler kıyıya vurmakta, sığınmacı çocuklara çelme takılarak Avrupa'nın insani değerlerden uzak tepkisi görülmekte ve Kale Avrupası'nın etrafına dikenli teller örülmektedir. Güvenlik odaklı ve ulusal çıkarlar kapsamında oluşturulmuş dar bir stratejinin göçmen olgusunda işlevsel bir hale dönüşmesini beklemek yaşanan göçmen trajedisini iyi analiz etmemek anlamına gelmektedir. Bu çalışma Arap Baharı'nın öncesinde ve sonrasında ortaya çıkan karışıklıklar sonucu oluşan göçmen akışının uygulanan politikalarla nasıl mülteci krizine dönüştüğünü anlatmaktadır. Güvenlik odaklı politikaların ve artırılan sınır kontrol tedbirlerinin göçmen akışını azaltmada başarısız olduğu görülmüştür. Birlik ülkelerinin ortak bir göç politikası oluşturma çabaları Avrupa Birliği'nin kurucu antlaşmalarına kadar uzanmaktadır. Birlik ülkelerindeki dayanışma eksikliği ve çıkar çatışması ortak göç politikası oluşturmayı güçleştirmektedir. Ortak noktada buluşulan kararlar ise göçmen odaklı olmaktan uzak kontrol odaklı politikaları yansıtmaktadır. Alan yazın tarama yöntemiyle oluşturulan bu çalışmada, bugün göçmen krizine dönüşen süreç; Akdeniz'de göçmen botlarının geri döndürülmesi ve binlerce göçmenin ölümü, sınırını dikenli tellerle ören Birlik ülkelerinin artması, Schengen sistemini umursamayan kararların alınması ve sığınma başvurusu kabul edilen milyonlarca göçmenin arasındaki şanslı küçük azınlık anlatılmıştır. Bu bağlamda Birliğin istediği göçmenleri kabul ederek, göç yönetiminde sorumluluğu üçüncü ülkelere kaydırarak oluşturduğu kontrol odaklı yaklaşımın Kuzey Afrika ve Orta Doğu'da istikrarsızlığın yol açtığı ve göç akışını insanlık trajedisine dönüştürdüğü değerlendirilmiştir.
Sovyetler sonrası Orta Asya'nın sınır aşan sularında yaşanılan uyuşmazlıklar ve bölge ülkelerinin çözüm önerileri

Orta Asya'nın sınır aşan en önemli nehirleri; Siri Derya vemu Derya, Şu ve Talas, Ural nehirleridir. Su kaynaklarının yönetiminin bu bölgede sağlıklı ve adil yapılmaması ülkeler arası sıkıntılara neden olmuştur. Suyun yönetiminin sağlıklı yapılamaması yüzünden göller ve nehirlerkurumaya yüz tutmuştur. Orta Asya topraklarının çoğu bu nedenden dolayı çöledönüşmüştür. Tacikistan ve Kırgızistan dağlık alanlarda bulunduğundan dolayı yüksek su kaynaklarına sahiptir. Kazakistan ve Özbekistan ise daha düz topraklara sahip olduğundan su kaynakları azdır ve su sorunu yaşamaktadır. Bu çalışmada Orta Asya'daki su sorunu iki bölüm altında ele alınmıştır. Orta Asya'daki su sorunları hakkında bilgiler verilmiş ve çözüm için şimdiye kadar yapılan çalışmalar üzerinde durulmuştur. Daha sonra dünyada çözülen suuyuşmazlıkları incelenmiştir. Su sorununun çözümü ve Aral gölünün kurtarılabilmesi için yapılabilecek öneriler verilmiştir.
Eurasianism and contemporary foreign policy in Turkey

Çeşitli Türk dış politika kararlarını veya Avrasyacılar gibi bazı aktörleri tanımlamak, dergilerde, gazetelerde veya konuşmalarda gözlemlenebilen bir trenddir. Türk devleti ve özellikle Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesindeki Avrasyacıların sahip oldukları güç hakkında pek çok spekülasyon bulunmaktadır. Ergenekon, Balyoz ve İzmir casusluk davaları sürecinde Avrasyacı düşünce ile bağlantılı olduğu iddia edilen subay ve siyasetçiler tasfiye edildikten sonra, pek çoğu 15 Temmuz 2016'da gerçekleşen başarısız darbe girişimi sonrasında görevlerine dönmüştür. Türk Avrasyacılar ve onların Alexander Dugin, Vladimir Zhirinovsky gibi Rus Avrasyacılar ve aşırı sağ politikacılar ile olan ilişkileri, Türk medyasında ve akademik çalışmalarında çeşitli şekillerde eleştirilmektedirler. Burada şaşırtıcı olan, bazı Türk Avrasyacıların politik geçmişşinin, Türkiye'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün milliyetçiliğini esas alan komünizm veya solcu milliyetçilik olduğu gerçeğidir. Dolayısıyla, Türkiye'deki Avrasyacılık'ın tanımı ve teorik altyapısı Türk politikasında son derece tartışılmakta olan, çağdaş ve elzem konulardır. Bu tezin amacı, 'Türk Avrasyacılığı' teriminin altında neyin esas olduğu sorusudur. Çeşitli yandaşlar ve içeriden kişiler ile görüşmeler yapmak Türk Avrasyacılığının amacına, yaklaşımlarına ve temelindeki teorilere ilişkin değerli anlayışlar kazandıracaktır. Bu amaçla, seçkin kişilerle 2008 ve 2018 arası dış politika yaklaşımları ve Avrasyacı çevredeki belirli aktörlerin geçmişşi odaklı, keşfedici niteliksel görüşmeler yapılacaktır.
Public acceptability of carbon tax

Bu tez çalışmasının temel amacı; karbon salınımının azaltılmasında kullanılan mali araçlardan biri olan karbon vergisinin toplum tarafından kabul edilebilirliğini etkileyen etmenleri ortaya koymaktır. Bu çalışmada iklim değişikliğine neden olan etkenler, uluslararası girişimler, karbon fiyatlama mekanizmaları ve ülke bazında karbon vergisi uygulamalarının üzerinde durulmuş, karbon vergisinin toplum tarafından kabul edilebilirliğini olumsuz yönde etkileyen rekabet ve gelir dağılımı üzerindeki etkisi, kamuoyu güvensizliği ve vergi algısı gibi etmenler incelenmiştir. Tez çalışmasının sonucunda, karbon vergisinin rekabet üzerindeki etkisinin sınırlı olduğu görülmüş, bunun sebebi verginin nihai fiyat üzerindeki etkisinin düşük olması ile açıklanmıştır. Benzer şekilde, karbon vergisi geliri mevcut vergi oranlarını düşürmek için kullanılabileceğinden ve düşük gelirliler için karbon vergisi muafiyetleri tanımlanabileceğinden, karbon vergisinin gelir dağılımı üzerindeki etkisi toplumda kabul edilebilirliği açısından çok etkili olmadığı kanaatine varılmıştır. Ancak, kamu güvensizliği ve vergi algısı, verginin toplumda kabul edilebilirliği açısından daha önemli belirleyicilerdir. Toplumun devletin niyetine olan şüphesi, siyasi meşruiyetin azalmasına neden olan yolsuzluk ve verimsizlik algısı, toplum güvensizliğinin temel nedenleridir. Ayrıca, karbon vergisi algısının 'davranış değişikliği açısından verimsiz', 'bir tür ceza', 'tüketim ve satın alma gücünde azalma', 'seçim özgürlüğünde kısıtlama' olduğu sonucuna varılmıştır. Sonuç bölümü, vergi gelirlerini tahsis etmek, verginin gelir dağılımı üzerindeki olumsuz etkisini sınırlamak için vergi gelirlerini kullanmak ve karbon vergisini belediye seviyesinde uygulamak gibi karbon vergisinin toplumda kabul edilebilirliğini artırmak için öneriler sunmaktadır.
2003 Irak işgalinden sonra Türk dış politikasında Kuzey Irak Kürtleri

20. Yüzyılın başlarından itibaren uluslararası başat aktörlerin gündeminde yerini koruyan Irak toprakları, gerek siyasal yönden gerekse ekonomik yönden duyarlı bir mücadele merkezi olmuştur. Ortadoğu ve Irak bölgesinde var olan enerji kaynaklarının kontrolünü sağlamak için, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Batılı devletler egemenliklerini sürdürmek için etnik temelli Kürt politikasını geliştirmişlerdir. Irak coğrafyası; gerek etnik, din, mezhep gerekse kültür açısından farklılık göstermektedir. Irak yönetimi, tarih boyunca bu farklılıkları bir arada istikrarlı bir şekilde tutmaya çalışsa da başarıya ulaşamamıştır. Dolayısıyla tarihsel süreç içerisinde Irak'ta meydana gelen siyasi ve ekonomik gelişmelerin bugünkü federal bir yapı almasına yol açmıştır. Birinci Körfez Savaşı'yla birlikte fiili bir yapı olarak ortaya çıkan kuzey Irak bölgesi, İkinci Körfez Savaş'ından sonra bu yapı Kuzey Irak Kürt Bölgesel Yönetimi olarak yasal bir zemine kavuşturulmuştur. Bu tez çalışmamız Irak işgalinden sonra bölgede oluşan boşluk itibariyle Türkiye'nin, IKBY ile geliştirdiği siyasi ve ekonomik ilişkilerine odaklanmaktadır. Üç bölümden oluşan çalışmamız; birinci bölümde Irak'ın coğrafi, etnik, dini, ekonomik, siyasi yapısı ve tarihsel süreci incelenecektir. İkinci bölümde, Irak kuzeyinin coğrafi, etnik, dini, ekonomik, siyasi yapısı ve tarihsel süreç içerisinde Kürtlerin durumu incelenecektir. Üçüncü bölümde ise, 2003 Irak işgalinden sonra Irak'ta yasal bir zemine kavuşan IKBY'nin, dönemsel olarak Türk dış politikasındaki siyasi ve ekonomik konumu incelenecektir. Bu İlişkiler güvenlik eksende başlayıp işbirliği ve yakınlaşma ekseninde devam ederken, IKBY'nin 'bağımsızlık referandumu' kararı ile yeniden bozulan ilişkiler incelenecektir.