turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The rise of gcc and Turkey: Convergent and divergent agendas

Son yirmi yılda, hem Körfez İşbirliği Konseyi ülkeleri hem de Türkiye, benzeri görülmemiş bir ekonomik büyüme gerçekleştirip bölgede etkili roller oynamaya başladı. Birbirine bağlı olarak, iki taraf arasındaki ilişkiler giderek ekonomikişbirliğinden stratejik ortaklıklara doğru genişledi. Bu, tüm alanlarda işbirliğiniiçerecek şekilde ortak çıkarlarının geliştirilmesi yoluyla açıkça ortaya çıktı. Bunun sonucu olarak, Türkiye bir süre için KİK tarafından 'stratejik ortak' olarak kabul edildi. Irak'ın parçalanma potansiyeli, Suriye krizi, Yemen savaşı, devlet-altıaktörlerinin ortaya çıkan tehditleri ve Tahran'ın etkisinin artması gibi yeni bölgeseldüzensizlikler, Türkiye-KİK ilişkilerine yeni bir ivme kazandırdı. Bununla birlikte, ilişkilerdeki bu olumlu ilerleme bölgede çatışan gündemlere dönüştü. İki rakip kamportaya çıktı. Türkiye ve Katar bir kampı temsil ederken, diğer kamp da Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Bahreyn'den oluştu. İki kamp arasındaki farklılıklar Arap Baharı'nın yeni dinamiklerini temel alıp Mısır, Müslüman Kardeşler ve Libya konularında en açık halde tezahür etti. Bununla birlikte, Haziran 2017'denbu yana Katar ve Körfez üçlüsü artı Mısır arasında yaşanan Körfez krizi taraflar arasındaki ayrışmayı arttırdı. Türkiye ile KİK ülkeleri arasındaki farklılıklar, İran'ın etkisini dengelemek için hala bir ittifaka ihtiyaç duyup duymadıkları sorusunu gündeme getirdi. Bu çalışma, işlevselcilik, güç dengesi ve tehdit dengesi gibi uygun uluslararası ilişkiler teorileri ışığında işbirliği ve çatışmanın bir karışımı olan bu karmaşık ilişkileri kavramayı amaçlamaktadır. Çalışmada röportajlar, arşiv belgeleri, kitaplar, makaleler, resmi konuşmalar ve istatistikler gibi farklı yöntemler kullanılmıştır. Kapsamı, 2002 yılından başlayıp 2017 yılına kadar olan süre içerisindeki ilişkileri kapsamaktadır. Çalışma, tarafların farklı gündemleri olmasına rağmen, bölgesel güç denklemi dengesindeki etkilerini arttırmak ve ortak tehditlere karşı koymak için işbirliği yapmalarının önemli olduğu sonucuna ulaşmıştır.
Türkiye-Yunanistan karasuları sorunu

Ege'de Türkiye ve Yunanistan arasında bir ülkesel sınırlandırma yapılmamıştır. Hem Türkiye'yi hem de Yunanistan'ı bağlayan düzenleyici hukuk kuralı bulunmayan konuların başında ise karasularının genişliği gelir. Belirtmek gerekir ki Ege'de karşılıklı olarak karasularının genişliğini tespit eden bir kural üzerinde varılacak uzlaşma, iktisadi bölge ve kıt'a sahanlığı meselelerinin de hal şeklini etkileyecektir. Ege'de karasuları sorunu temelinde, Yunanistan'a uluslararası anlaşmalar ile devredilen adalar yer almaktadır. Söz konusu uluslararası belgelerde, Yunanistan'a dahil edilen ada, adacık, kayalıklar egemenliğin devrine ilişkin Uluslararası hukuk kuralları çerçevesinde belirlenmiştir. Bunu dışında kalan ada, adacık, kayalıkların egemenliğinin kime ait olduğu ise tartışma konusudur. Yunanistan'ın karasularının genişliğini 6 deniz milinin üzerine çıkarması, tüm denizci devletlerin çıkarlarına da aykırıdır. Zira, bu takdirde Yunanistan, Ege'nin hemen tümünü kendi egemenlik alanına alacağından, sadece yabancı savaş gemilerinin değil, yabancı bandıralı ticaret gemilerinin de hareket serbestliğini kayıtlayabilecektir. Bu devletler bugüne dek bu konuda tavır almamışlardır. Bellidir ki Türkiye ile Yunanistan arasında karşılıklı karasularının genişliği konusunu Milletlerarası Adalet Divanı'na götürmek için yapılacak bir kompromi anlaşmasında her iki tarafın da karasularının genişliğini 6 deniz milinde tutan bir kural yer almazsa iktisadi bölge ve kıta sahanlığı konularındaki anlaşmazlıkları çözümlemek mümkün değildir. Türkiye ile Yunanistan arasında, Ege'de başta kıta sahanlığı ve hava sahası olmak üzere hemen tüm sorunların kökeninde karasuları meselesi olduğu dikkate alındığında, bu konuda geri adım atılması, diğer hak ve çıkarlardan da vazgeçme anlamına gelecektir.
The Eu's and Turkey's policy responses to the Syrian refugee crisis

Bu yüksek lisans çalışmasının amacı Avrupa Birliği ve Türkiye'nin Suriye Mülteci Krizi'ne yönelik politikalarını incelemektir. Tez, uluslararası toplumun mültecilere karşı sorumlulukları ve göç ve iltica alanındaki Türk-AB politikaları bağlamında AB ve Türkiye tarafından belirtilen temel meseleleri ve problemleri ortaya koymaktadır. Bu çalışma, AB ve Türkiye'nin politikalarının Suriyeli mültecilere etkili çözümler sunmak için yeterli olup olmadığını değerlendirecektir. AB ve Türkiye arasındaki ilişki çok uzun bir geçmişşe sahiptir. Bu ilişki zaman zaman olumlu ya da olumsuz olarak etkilenmiştir. Suriye mülteci krizi hem komşu devlet olarak Türkiye'yi hem de uluslararası bir aktör olarak AB'yi etkilemiştir. Bu bağlamda, Türkiye ve AB göç ve iltica politikalarını geliştirmiştir. Ayrıca, Türkiye ile AB arasındaki ilişki Suriye mülteci krizinden çarpıcı biçimde etkilenmiştir. Türkiye ile AB arasındaki ilişkide birçok sorun olsa da, Türkiye-AB ilişkileri her iki aktörün de Suriye mülteci krizini çözümlemek için çaba göstermelerinden ötürü devam etmiştir.
Le processus de négociation de paix a Chypre après l'elections de Demetris Christofias

Kıbrıs Adası 1974'ten beri fiilen ikiye bölünmüş durumdadır. Adadaki belirsiz hukuki ve siyasi süreci düzenlemek için Türk ve Rum tarafları defalarca bir araya gelmiş olsa da taraflar anlaşamamıştı. 2005 yılında KKTC'de çözümden yana olduğunu belirten Mehmet Ali Talat cumhurbaşkanı olmuştu. Rum tarafında ise beklenen değişim 2008 yılında oldu ve seçimlere çözüm vaat ederek giren Dimitris Hristofyas kazandı. Her iki tarafta da çözüme yönelik bir iradenin iktidarda olması bugüne kadarki süreçte en umut verici dönem olarak nitelenmeye başlamıştı. Şimdiye dek ilk kez bu kadar umut vaat eden bir dönemin doğmasına sebep olduğu için Hristofyas'ın seçiminden sonraki Kıbrıs barış müzakerelerinin hangi yönde gelişeceği ilgimizi çekmiştir. Özellikle araştırmamız boyunca bu konuda Rum kesiminin tutarlı olup olmadığı sorunsalı üzerinde durduk. Rum tarafı tutarlı mıydı yoksa 2004 referandumu sonrasında kendi aleyhlerine dönen uluslararası ortamı tekrar masaya dönerek kendilerine olumlu bir hale mi getirmeye çalışıyorlardı?
Kosova: Yugoslavya Federasyonundan bağımsızlığa

Birinci Dünya Savaşı'nın ardından söz konusu olan gelişmeler doğrultusunda Yugoslavya kurulmuştur. Bu durum, daha önceki dönemlerde bir arada yaşamamış olan etnik kökenlerin aynı devlet içerisinde yer almalarına neden olmuştur. Ancak Yugoslavya, Soğuk Savaş Dönemi'nin sona ermesi ile birlikte mikro milliyetçi akımların baskısına dayanamamış ve dağılmıştır. Bu süreçte söz konusu olan Kosova Sorunu da, tarihsel temelleri olan ve çok boyutlu bir sorun olarak değerlendirilmektedir. Zira Kosova Sorunu; Balkanları, Kafkasya'yı ve Ortadoğu'yu etkileyecek güce sahip bir sorun olarak görülmektedir. Kosova'nın bağımsızlığını ilan etmesi ile birlikte bu sorunun çözümleneceği düşünülse de, bilakis daha karmaşık bir hal alması söz konusu olmuştur.
Rus dış politikasında donmuş çatışmaların dönüşümü

Bu çalışma, Rusya Federasyonu'nun genel yapısını, dış politikasını ve büyük dış politikası stratejilerinden birisi olan donmuş çatışmaları ele almaktadır. Donmuş çatışmalar, savaşın gerçekleştiği ve sona erdiği, ancak mevcut durumun barış anlaşmaları yolu ile genel bir siyasi çözüme ulaşmadığı durumları tanımlamaktadır. Rusya, eski SSCB'nin etkili olduğu bölgelerde hakimiyetini güçlendirmek için donmuş çatışmaları bir dış politika stratejisi olarak kullanmıştır. Çalışma, Sovyet sonrası bölgede dört belirli çatışmaya, yani Moldova'daki Transdinyester; Azerbaycan ve Ermenistan'ı kapsayan Dağlık Karabağ ve son olarak, Gürcistan topraklarını etkileyen Abhazya ve Güney Osetya bölgelerine donmuş çatışmalar olarak da adlandırılabilecek çözülmemiş çatışmalara- odaklanmış ve bu çatışmaları Rus dış politikasının büyük stratejilerinden biri olarak ele almıştır. Bu çalışmada Rusya'nın donmuş çatışma stratejilerinin ele alınmasının en önemli sebebi, bu yöntemin Rus dış politikası için önemli bir noktada olduğunun düşünülmesidir.
Geçici koruma statüsünde bulunan Suriyelilerin mevcut durumları ve yaşadığı sorunlar: Batman örneği

2010 yılında Ortadoğu ve Kuzey Afrika ülkelerinde Arap Baharı olarak adlandırılan toplumsal olayların yaşanması sebebiyle, 2011 yılında Suriye'de iç savaş başlamıştır. Türkiye'nin Suriye ile sınır komşusu olması, iki ülke halkları arasında din, dil, ırk gibi bir takım ortak öğelerin bulunması Türkiye'ye büyük bir göç akınının gerçekleşmesine sebep olmuştur. 2018 yılının sonlarına doğru savaş sebebiyle ülkelerini terk etmek zorunda kalan Suriyeli sayısı 3.5 milyonu aşmış ve 2011 yılından itibaren Suriyeliler için sınır kentlerinde kurulmuş olan geçici barınma merkezlerinin ve kampların kapasitesinin yetersizliği ve sınırlı imkanlara sahip olması, göç edenlerin büyük bir kısmının şehirlerde yaşamlarını devam etmesiyle sonuçlanmıştır. Başta geçici olacakları düşünülen Suriyelilerin Türkiye'de doğan çocuk sayısı yüzbinleri aşmış ve bu çocuklar Türkçe öğrenip okula başlamışlardır. Bunun yanında işsiz olanların bir kısmı işyeri açarak ya da iş bularak sosyal ve ekonomik hayata katılmış, Türkler ve Suriyeliler arasında evlilikler gerçekleştirilip, yeni akrabalıklar kurulmuştur. Kendi ülkeleri dışında yaşamak zorunda kalan Suriyelilerin bu yeni duruma alışmaları, Türkiye toplumuna uyum sağlamaları doğal olarak kolay olmamış ve bir takım konularda sorun yaşamalarına yol açmıştır. Çalışmada, Geçici koruma kapsamında Türkiye'de yaşayan milyonlarca Suriye vatandaşının mevcut hukuki durumları ve göç sebebiyle yaşadıkları sorunları ve toplumsal uyum süreçleri incelenmiştir. Bu çerçevede, Batman ilinde yaşamakta olan 21.457 Suriyeli içinden rastgele seçilmiş 301 kişiyle anket çalışması yapılmıştır. Yapılan anket çalışmasında barınma, beslenme, iş bulma ve çalışma, sağlık, eğitim, ikamet tezkeresi ve dil gibi konularda Suriyelilerin güncel durumları ve yaşanan sorunlar tespit edilmeye çalışılmıştır. 40 soruluk ankette Suriyelilerin Türkiye toplumuna uyum durumunu öğrenmek açısından da bir takım sorular sorulmuş elde edilen veriler SPSS Windows 21.0 programıyla çözümlenmeye çalışılmıştır. Ortaya çıkan veriler tablolaştırılmış Ki-kare ilişki testi ile de demografik değişkenler ve yaşanan sorunların ilişki durumları analiz edilmeye çalışılmıştır.
Erken modern dönem'de toplumsal bölünmeler ulusal kiliselerin oluşumu Anglikan kilisesi örneği

Ortaçağ, bir kurum olarak Kilise'nin; toplumsal, düşünsel ve siyasal yaşamı güçlü bir şekilde egemenliğinde tuttuğu karanlık çağ olarak anılan bir dönem olmuştu. Kilise toplumsal yaşamı düzenlerken, siyasi açıdan dağınık bulunan kıta Avrupası'nda tek kurumsal güç olarak varlığını sürdürebilmişti. Fakat merkezi monarşilerin güçlenmeye başlaması ile birlikte, 'Geç Ortaçağ' ve 'Erken Modern Çağ', Kilise'nin Krallar üzerindeki mutlak ve tanrısal gücü savına karşı en ateşli çıkışların yaşandığı bir dönem olmuştu. İmparatorlar, krallar ve prenslerin iktidarlarını Kilise'nin ve Papa'nın otoritesinden bağımsız kılma çabaları ve aralarındaki güç mücadelesi dönemin toplumsal bölünmelerinin de kaynağını oluşturdu. Rönesans ile başlayan düşünsel özgürleşme ve Kilise eleştirileri ile reform hareketi hem dogmalara hem de bir kurum olarak Kilise'ye karşı bir yeniden düzenleme talebi olarak ortaya çıktı. Muhalif hareketler sonucunda merkezi iktidarlar güçlenerek bir uluslaşma sürecine girilmiş ve Kiliseler de ulusallaşarak bu sürecin bir parçası olmuşlardı. Ulusal kilise örneği olarak İngiltere'de devlet eliyle ortaya çıkan Anglikan Kilisesi ve Anglikanizm, hem Roma otoritesinden kopuş hem de dünyevi otoritenin egemenliği ile sonuçlanan ulusal bütünlüğün bir kaynağı olarak karşımıza çıkacaktı.
Şanghay İşbirliği Örgütü'nün Afganistan sorununa bakışı

Şanghay İşbirliği Örgütü ;Çin Halk Cumhuriyeti, Rusya Federasyonu, Kırgızistan, Kazakistan, Tacikistan ve Özbekistan tarafından 2001 yılında kurulan bir bölgesel işbirliği örgütüdür. Örgüt, 1996 yılında Özbekistan hariç olmak üzere diğer üyelerin aralarındaki sınır sorunlarına çözüm bulmak amacıyla'Şanghay Beşlisi'olarak ortaya çıkmıştır. 2001 tarihinde Özbekistan'ın da örgüte dahil olmasıyla 'Şanghay İşbirliği Örgütü' adını almıştır. ŞİÖ ile birlikte 'Şanghay Beşlisi'birçok alanda etkili olmayı amaçlayan bir bölgesel işbirliği örgütüne dönüşmüştür. Örgüt özellikle güvenlik alanındaki işbirliğini öne çıkararak hedefinin bölgede terörizm, aşırıcılık ve ayrılıkçılikile güvenliği tehdit eden unsurları ortadan kaldırmak olarak belirtmiştir. Ancak, 11 Eylül saldırılarından sonra Amerika Birleşik DevletlerininAfganistan bölgesinde müdahaleye başlamasıyla Orta Asya'da yeni bir dönem başlamış ve ŞİÖ bu gelişmeden olumsuz etkilenmiştir. ŞİÖ'nün Afganistan'ın jeopolitik konumundan kaynaklanan politikalar geliştirmesinde etkili olmuştur. Afganistan, Asya'nın giriş kapısı olmasından ötürü küresel güçlerin dikkatini çekmiştir. Afganistan'da yaşanan terör, uyuşturucu gibi istikrarsızlığın temelini oluşturan sorunların çevre ülkelere de yayılmasından endişe duyulmuştur. RF, enerji kaynaklarının güvenlik kontrolünü sağlamak ve arka bahçesi olarak gördüğü Orta Asya'daki egemenliğini korumak istemesinin yanında genç nüfusutehdit eden uyuşturucu sorununda dolayı Afganistan ile yakından ilgilenmiştir. ÇHCuzun yıllardan beri Doğu Türkistan'da yaşanan ayrılıkçı faaliyetlerin iç siyasetiniolumsuz etkilemesinden ve ekonomi alanında yapmış olduğu yatırımların zarar görmesinden çekinmektedir. ŞİÖ etrafındaki iki gücün politikaları doğrultusundailişkilerini şekillendirmiştir. ŞİÖ'ye üye devletlerin ayrıldıkları konuların bulunmasının dışında ortak strateji geliştirdikleri hususlarda bulunmaktadır. ABD'nin Kırgızistan ve Özbekistanüslerini kapatarak bölgeyi terk etmesi gerektiği konusunda RF ve ÇHC ortak fikripaylaşmaktadır. Orta Asya içerisindeki üçüncü bir etkin gücün varlığıistenmemektedir. RF ve ÇHC, ABD güçlerinin bölgeyi terk etmesi ve terörizmleuyuşturucu konusunda ŞİÖ çatısı altında hukuksal ve uluslararası düzeyde mücadele edilmesine yönelik faaliyetlerine devam etmektedir.
Transformation of the international law of occupation: Case of Iraq

2003 Irak İşgali'nin nev'i şahsına münhasır yapısı, açgözlü hegemonlarca klasik muharip devlet işgal kavramının dönüştüğü söylemleri kapsamında enine boyuna tahlil edilmiştir. Geleneksel işgal hukukunun gelişimi, yapı taşları olan egemenlik kavramına dayanan cumhuriyetçilik ilkesi ile konzervasyonist ilkenin kodifikasyonu ile birleşerek oluşmuştur. Büyük güç olan bir devletin, ilk defa işgalci güç olarak resmen tayin edilmesine rağmen, dönüştürücü işgal saikleriyle yasadışı savaş açarak hegemonyacı arzularının peşinden gittiği gerçeği kabul edilmiştir. 6 Ağustos 1990 tarihli ve 661 sayılı BM Güvenlik Konsey Kararı'nın kabulü; Geçici Koalisyon Yönetimi ve Irak Kalkınma Fonu'nun önceden ihdas edilmesi ve müteakiben bahse konu eylemlerin 22 Mayıs 2003 tarihli ve 1483 sayılı BM Güvenlik Konsey Kararı ile tasdik edilmesi ile tetiklenen sürecin satır araları tamamen okunduğunda; 2003 Irak İşgalinin son dakika anlaşması olmadığı anlaşılacaktır. Devletlerin egemen eşitliği anlayışı, sadece süper güç olan ABD'nin değil aynı zamanda BM'nin de bu işgal suçuna müsamaha göstermesi ile ihlal edilmiştir. 28 Temmuz 2011 tarihli ve 2001 sayılı BM Güvenlik Konsey Kararı, Batılı bir devlet olmayan Irak'ın egemenliğinin Batılı devletlerin egemenlikleri kadar eşit olmadığını ve aslında 'inedeni Avrupalı-Batılı ulusların' gözleri önünde, ABD önderliğinde ve ABD'nin kendi çıkarları için BM'nin kullanılması ile Irak bir anlamda hizaya getirilmiştir. Mevcut uluslararası işgal hukuku, işgalci gücün işgal ettiği toprak parçası üzerindeki fiili egemenliğini hukuki egemene devredene kadar işgal edilen devletin halkının egemen haklarını yeterince koruyacak normları bünyesinde barındırmaktadır. 2003 Irak İşgali, hem halihazırdaki ve muhtemel emperyalist harekatları hem de onların sebep olduğu hukuk ihlallerini idrak etmek için hayati önemi haizdir.
Suriye iç savaşının Türkiye'ye etkileri

Araştırmanın amacı, Arap Baharı adı altında başlatılan halk ayaklanmalarının Suriye'de iç savaşa uzanan yankılarını ve bu yankıların Türkiye'ye olan etkilerinin incelenmesidir. Bu kapsamda Suriye'nin Tarihi ve uygulamış olduğu iç ve dış politikadan yola çıkılmış olup, Arap Baharı'nın ülkeye sıçramasına zemin hazırlayan sebepler ve sonuçları irdelenmiştir. Uluslararası aktörlerin etkisiyle şekillenmeye devam eden Suriye'deki iç savaşın seyri sadece kendi içerisindeki dengelerin değişmesine sebep olmamakla birlikte komşu ülkesi Türkiye'yi de içine alan ve diğer bölge devletlerini derinden etkileyen uluslararası bir mesele haline gelmiştir. Bu tez çalışmasında, Suriye İç Savaşı'nın yarattığı tehditler ve Türkiye'nin ekonomik, siyasi, askeri ve dış politikasına olan etkileri kapsamlı bir şekilde analiz edilmektedir.
L'interpretation de la politique etrangere Americaine pendant et apres la guerre froide selon la theorie de cycle de puissance

Uluslararası siyasi sistemin en göze çarpan dinamiklerinden birisi sistem dahilindeki aktörlerin göreceli bir sekilde yükselmeleri ve düsmeleri olarak ortaya çıkmıstır. Tarihi bir perspektifken bakılacak olursa, Atina, Roma, İspanya, Fransa, İngiltere, Sovyetler Birliği vakaları bu gerçegi kusku götürmez bir sekilde gözler önüne sermeye yetecek önemli örnekler olarak degerlendirilebilir. Bu çerçevede ortaya çıkabilecek olan temel sonuç ise bu dinamigin sistemin özünde mevcut olduğu ve, görünmese bile, sürekli bir sekilde isledigi yönündedir. Bu noktadan hareketle, günümüz uluslararası sistemindeki önderlik rolünü üstlenmis olan ABD'nin bu temel dinamikten ne kadar ve ne sekilde etkilendigi sorusu çoguakademisyeni mesgul eden bir konu olarak kendisini göstermistir. Bu çalısma ise, Soguk Savas'ın ortalarından itibaren varlıgı tartısılan ve büyük ölçüde kabul edilenamerikan gücündeki düsüsün daha da somut bir problematik olarak ele alınmasını ve bu durumun Soguk Savas sonrasında devam edip etmedigini Güç Döngüsüteorisi çerçevesinde ortaya koymayı hedeflemektedir.
Trends in NATO-Russia relations: From confrontation to uneasy cooperation

oz NATO-RUSYA İLİŞKİLERİNDE EĞİLİMLER: ÇATIŞMADAN GERGİN İŞBİRLİĞİ İLİŞKİLERİNE Doğan Aramaz, Füsun Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mustafa Türkeş Kasım 2001, 107 sayfa Bu tez NATO-Rusya ilişkilerinin Soğuk Savaş sonrası dönemde izlediği seyri belirlemeyi ve güncel konular çerçevesinde mevcut ilişkileri değerlendirmeyi hedeflemektedir. İki kutuplu dünya düzenindeki büyük güç konumundan, muhtemel tepkileri önceden kestirilemeyen, Batı tarafından ihmal edildiği düşüncesiyle hareket eden bir bölgesel güç konumuna gelen Rusya'nın yeni konumuna adaptasyon süreci incelenmektedir. Ayrıca, NATO'nun 1990'lı yılların yeni koşullarında hedeflerini daha etkin bir biçimde gerçekleştirmek amacıyla geçirdiği değişim süreci de tetkik edilmiştir. Bu tezde, NATO-Rusya ilişkilerinin bugünkü düzeyinden hareketle, ilişkilerin kopma noktasına gelmesi ihtimalinin yüksek olmadığı ve çatışmadan gergin işbirliğine doğru açık bir yöneliş olduğu tartışılmaktadır.
Israel's policy responses to Egypt in the post-Mubarak era

Bu çalışma, İsrail'in Mübarek sonrası dönemde Mısır'a karşı izlediği politikaları savunmacı realist bakış açısıyla inceler. Bu çalışma, İsrail'in bu dönemde değişen tehdit algılarına ve buna bağlı olarak farklı seviyeler gösteren endişelerine rağmen stratejik sessizlik politikası izlemesini açıklamaya çalışır. İsrail'in siyasi ve askeri liderlerinin söylem analizi yapıldığında ülkenin, belirsizlik atmosferi içinde gelişen Mısır'daki olayları olumsuz şekilde algıladığı açığa çıkar. Bununla birlikte, ulusal güvenliğini ve stratejik çıkarlarını koruma hedeflerini göz önünde bulunduran İsrail'in, Mısır Devrimi sırasında ve sonrasında sessizlik politikası tercih ettiği görülür.
The Russian legacy in Turkic republics during the decolonization process

Bu çalışmada, Türk Cumhuriyetleri'ndeki Rus mirası incelenmektedir. 'Sovyet mirası' demektense 'Rus mirası' tabirini tercih etmemin nedeni, Çarlık imparatorluğunun mirasçısı olan Sovyetler BirliğTnin de bir Rus imparatorluğu olduğu ve selefinin emperyal ve koloniyal politikalarını, farklı bir formatta da olsa sürdürdüğü gerçeğidir. Rus hakimiyetinin etkileri, öncelikle, Türk Cumhuriyetierinin, Türkistan'ın işgalinden Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılmasına kadar uzanan tarihlerinde incelenmektedir. Ardından, Rus kolonizasyonunun devam eden etkileri, yeni bağımsızlığını kazanan Türk devletlerinin dekolonizasyonu önünde duran engeller olarak analiz edilmektedir. On yıllarca süren Rus hegemonyasının bölgede bıraktığı derin izler söz konusu ülkelerin dekolonizasyonunda iç engelleri oluştururken, Emperyal tarihin mirasçısı olan Rusya Federasyonu ya da onun emperyal arzulan ve politikaları da dış engelleri oluşturmaktadır. Engellere rağmen Türk cumhuriyetleri dekolonizasyon yolunda adım adım ilerlemektedir.
Amerika Birleşik Devletleri dış politikasında dış yardımların rolü ve etkisi

Bu çalışmada Amerika Birleşik Devletleri'nin kuruluşundan bugüne değin geçen sürede dış politika yapım süreçlerinde dış yardımların oynadığı rol incelenmiştir. Çalışmanın öne sürdüğü argümanlar arasında politika ile ekonomi arasında değişmez bir ilişkinin olduğu ve devlet davranışlarının bu ilişki türü ile şekillendiği yer almaktadır. Dış yardımların da ekonomik bir araç olarak ABD dış politikasında bu tür bir şekillendirici rol oynadığı iddia edilmiştir. Uluslararası ilişkiler disiplinindeki hakim teoriler ekonomi-politika arasındaki ilişkiyi farklı şekilde yorumlamışlardır. Çalışmada bu iki kavram arasındaki ilişki realist ve liberal ekonomi politik teoriler çerçevesinde ele alınmıştır. Bu tez dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde dış yardım ve dış politikaya ilişkin kavramsal açıklamalar ile realist ve liberal ekonomi politik teoriler açıklanmıştır. İkinci bölümde ABD'nin kuruluşundan İkinci Dünya Savaşı sonrası döneme değin gelişimi ve dış politika davranışları üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde Soğuk Savaş dönemi ABD dış yardım politikaları incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise Soğuk Savaş sonrası dönemden günümüze değin Amerikan dış yardım politikalarının gelişimi incelenmiştir.
Politik savaş kavramı ve Abd'nin 1948 İtalya seçimlerine müdahalesi

Bu çalışma çerçevesinde, öncelikle politik savaş kavramı George Kennan'ın formülü ışığında anlatılmış ve ardından çeşitli açık ve örtülü dış politika araçları, ilgili politik savaş formülünün alt unsurları olarak açıklanmıştır. Ardından politik savaşın daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla Soğuk Savaş'ın başlangıç döneminde Amerika Birleşik Devletleri'nin İtalya'da yürütmüş olduğu bir politik savaş örnek olarak sunulmuştur. Söz konusu örneğin açıklanması, ilk kısımda politik savaşın alt unsurlarının açıklanması ile uyumlu bir biçimde düzenlenmiştir. Böylece politik savaş kavramı hem genel hatlarıyla hem de tarihten bir örnekle okuyucuya sunulmuştur. Tezin hazırlanması aşamasında konu ile ilgili çeşitli kitaplardan, makalelerden ve internet kaynağından yararlanılmıştır. Konu ile ilgili yeterli bilgi yerel literatürde yer almadığından çoğunlukla yabancı kaynaklara başvurulmuştur.
Türkiye'de insan ticareti suçu ve polisin fuhuş amaçlı insan ticareti ile mücadelesi

Modern kölelik olarak adlandırılan insan ticareti özellikle 20. yüzyılın son çeyreğinde ciddi bir dönüşüm geçirmiştir. Geleneksel olarak bir göç ülkesi olan Türkiye, 1990'lardan sonra düzensiz göç akımlarına maruz kalmıştır. Eski Sovyet ülkelerinin vatandaşları ekonomik kriz ve düşen yaşam standartları karşısında Türkiye'yi hedef alan göçmen grupları haline gelmişlerdir. Bu bağlamda Türkiye insan ticareti için bir hedef ülke olmuştur. İnsan ticareti, göç sürecinde karşılaşılabilecek en ağır insan hakları ihlallerinden biridir. Kadınlar, erkekler ve çocuklar suçun mağduru olabilmektedir. Bu çalışmada günümüzün modern köleliği olan insan ticareti genel itibari ile incelenecektir. Fuhuş amaçlı insan ticaretinde Türkiye'deki durum ortaya konulacaktır. İkinci bölümde, polisin bu suç ile nasıl mücadele ettiği ve karşılaştığı zorluklar anlatılacaktır.