turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tayvan-Türkiye ilişkileri (1923-2017)

Tayvan ve Türkiye ilişkileri yıllar itibarıyla birçok alanda ilerleme göstermiştir. Uluslararası konjonktürün etkisiyle iki ülke arasındaki resmi ilişkiler kesilse de kültürel ve ticari ilişkiler gayri resmi olarak devam etmiştir. Çalışmanın konusunu, 1923 ila 2017 yılları arası Tayvan ve Türkiye arasındaki ilişkiler oluşturmaktadır. Bu çalışmada öncelikle Tayvan adası ve Çin Cumhuriyeti'nin tarihsel arka planı dönemin önemli gelişmelerine değinilerek anlatılmıştır. Daha sonra, Tayvan ve Türkiye arasındaki resmi ilişkilerin kesildiği dönem ele alınmıştır. Son olarak, iki ülke arasındaki kültürel ve ekonomik konularda yaşanan gelişmeler anlatılarak konu toparlanmıştır.
An analysis of the impacts of sovereign ratings on countries' economies: The case of Turkey

Bu çalışma, ülke kredi derecelendirmesi kavramına politik ekonomi açısından bir açıklama sağlama amacıyla hazırlanmıştır. Bu bağlamda, kredi notlarının ülke ekonomilerine olan etkileri üzerinde çalışılmıştır. İşletme ve ekonomi literatürleri, kredi derecelendirme kuruluşlarının hatalarını eleştirmekle beraber, bu kuruluşları dünya ekonomisinin önemli aktörleri arasında değerlendirmektedir. Bu eleştiriler de göz önünde bulundurularak, bu çalışma, politik ekonomi açısından, kredi notlarının ülkelere politik ve ekonomik açıdan etkileri üzerinde durmakta, bu nedenle de Türk ekonomisinin 1993 ve 2006 yılları arasında not değişim dönemlerindeki görünümünü incelemektedir. Bu çalışmada Türk ekonomisini görünümü, ihracat rakamları, doğrudan yabancı yatırım seviyeleri ve sermaye akımları gibi üç gösterge üzerinden araştırılmıştır. Bu göstergeler, işaret ettikleri ekonomik aktiviteler kredi notlarından etkilenen karalar sonucunda gerçekleştiğinden seçilmiştir. Ayrıca, not değişimleri sırasındaki Türkiye'nin iç politik durumu ve politika değişimleri de, kredi notlarının politik etkisini değerlendirmek amacıyla incelenmiştir. Bu analizler sonucu, bu çalışmaya göre incelenen üç göstergenin hiçbiri ülke kredi not değişiklikleriyle paralel bir değişim göstermemektedir. Ancak, göstergeler arasında en çok ihracat rakamları kredi notlarındaki değişiklik dönemlerinde yakın değişimler göstermiştir. Bu incelemelerle, kredi notlarının etkilerinin kısıtlı oluşu ve derecelendirme kuruluşlarının uluslararası ekonomide bilgi sağlama rollerinin dışında değerlendirilmemesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Ayrıca, derecelendirme kuruluşlarına yönelik değişiklikler için bazı politika önermelerinde de bulunulmuştur.
Illiberal security practices of liberal states in the post 9/11 era: Aberystwyth & Paris schools compared

Güvenlik ve özgürlük arasındaki ilişki akademik dünyada her zaman ilgi çeken bir konu olagelmiştir. Özellikle 9/11 terör saldırılarından sonra, bu konuya olan ilgi daha da artmıştır. Bu artan ilginin nedeni, 9/11 terör saldırılarından sonra liberal devletlerin artan bir şekilde liberal prensiplerle çelişen güvenlik uygulamaları benimsemeleridir. Teröre karşı savaş bağlamında liberal devletlerin benimsedikleri bu liberal olmayan güvenlik uygulamaları ise devlet dışı aktörler için bir takım olumsuz sonuçlar doğurmaktadır. Bu çalışma, liberal devletlerin liberal olmayan güvenlik uygulamalarının devlet dışı aktörler üzerindeki etkilerini teröre karşı savaş bağlamında Aberystwyth ve Paris Ekollerini karşılaştırmalı bir biçimde bir araya getirerek eleştirel bir bakış açısından incelemektedir. Bu amaçla, liberal bir devlet olan Birleşik Krallık örnek vakası çerçevesinde, Aberystwyth ve Paris Ekolleri karşılaştırılmaktadır. Bu inceleme sonucunda, tez özgürlük ve güvenliğin birbirleriyle çelişen ayrı değerler olarak görülmesinin teröre karşı savaş bağlamında devlet dışı aktörler için daha fazla güvensizlik ile sonuçlandığını göstermektedir. Böylelikle, özgürlük ve güvenlik arasında denge ilişkisi olduğunu savunan argümanın aşılmasının gerekliliğine vurgu yapılmaktadır.
Avrupa Birliği vize politikasının Türkiye'nin AB üyeliğine etkisi

AB vize politikası 1957 tarihli Kişilerin Serbest Dolaşımına ilişkin Anlaşma çerçevesinde Avrupa Konseyi üyesi ülkeler arasında visesiz seyahatin gerçekleşmesi ile başlamıştır. AB vize politikasının gelişimi ise Schengen Anlaşması, vize taşıması gereken üçüncü ülke vatandaşlarına ilişkin Avrupa Konseyi'nin 539/ 2001 Sayılı Vize Tüzüğü ve Avrupa Konseyi'nin 1683/ 95 Sayılı Tek Tip Vize Tüzüğü ile olmuştur. AB vize politikası ortak bir vize uygulaması ile de entegrasyon seviyesine ulaşmıştır. Avrupa Konseyi bünyesinde oluşan 1957 tarihli Kişilerin Serbest Dolaşımına ilişkin Anlaşmaya Türkiye de taraftı. Hem Türkiye hem de Avrupa Topluluğu üyesi ülkeler 1957 tarihli Kişilerin Serbest Dolaşımına ilişkin Avrupa Konseyi Anlaşmasına taraf olduğundan, söz konusu Anlaşma çerçevesinde vizesiz seyahat uygulaması her iki tarafın vatandaşları için de geçerliydi. Bu bağlamda, 1980 tarihine kadar Türkiye ve AB arasında kişilerin serbest dolaşımı bulunmaktaydı. Buna karşın AB üyesi ülkeler söz konusu Anlaşmayı Türkiye'ye yönelik askıya alarak Türk vatandaşlarına karşı vize uygulamaya başlamışlardır. Bu bağlamda çalışmada Türk vatandaşlarının vizesiz seyahate ilişkin ortaklık hukukundan kaynaklanan hakları ele alınmakta ve AB'nin Türk vatandaşlarına yönelik uygulamalarının ortaklık hukukuna aykırı olduğu savunulmaktadır. Bununla birlikte, çalımada vize konusu üzerinden Türkiye-AB ilişkileri ele alınarak AB'nin olumsuz tutumunun Türkiye'nin üyelik sürecine etkisi sorgulanmaktadır. Bu anlamda çalışmada, AB'nin olumsuz tutumuna karşı Türkiye'nin tercih edebileceği alternatif politika önerileri değerlendirilmektedir.
KKTC'de Türkiyeli göçmenlerin siyasal entegrasyon sorunları (1974-2002)

Tezin amacı; Türkiye'den Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ne giden göçmenlerin siyasal bütünleşme sorunlarının tarihsel bir çerçeve içerisinde incelenmesidir. Türkiye'nin Ada'ya 1974 yılında gerçekleştirdiği askeri müdahaleden sonra ortaya çıkan koşullarda başlayan göç hareketliliği farklı dinamiklerin etkisiyle günümüze kadar devam etmiştir. Genellikle, Ada'ya geliş nedenlerine ve vatandaşlık statülerine bakılmaksızın 'Türkiyeliler' olarak adlandırılan göçmenler Kıbrıs sorunu çerçevesinde homojen bir nüfus kitlesi olarak akademik alanda ele alınmaktadır. Aynı zamanda bu yaklaşıma göre; Türkiyeli göçmenler, Türkiye tarafından kendi dış politik amaçları doğrultusunda rahatlıkla manüple edilebilen bir kitledir. Bu çalışma ise göçmenlerin kendi aralarında farklı çıkarlara ve bu çıkarları siyasal alana yansıtma kapasitesine sahip birer politik aktör olarak ele almaktadır.
Evaluation of the Libyan intervention on the grounds of international law

İnsani müdahale, özellikle Soğuk Savaş sonrası kendini göstermiş, uluslararası güvenlik içerisinde tartışmalı ve gelişmekte olan bir konsepttir. İnsani müdahalelerin uygulanışı, devletlerin 'bağımsızlık' anlayışları ve 'kuvvete başvurma' parametreleri ile ilgili sorunları gündeme getirmiştir. Öncelikle devletin sorumluluğunu vurgulayan, eğer devlet başarısız olur ise uluslararası toplumun hareket etmesi prensibini gündeme getiren Devletlerin Vatandaşlarını Koruması doktrini, insani müdahale kavramının yolculuğundaki son nokta olarak değerlendirilebilir. 2011 yılında gerçekleşen Libya müdahalesinin sonucu göstermiştir ki, bu tür konseptler halen çok tartışmalı olmakla birlikte, hayata geçirilişlerinde devletler halen tarafsız davranamamaktadır. Libya müdahalesinin insani müdahale kavramına etkileri üzerindeki endişelerin yanı sıra, bu günlerde en çok endişe uyandırmaya devam eden bir diğer konuda güç kullanımında dikkat edilecek araçlar ve metodlardır. Bu çalışma, Libya müdahalesinin hukuki boyutları üzerinde yoğunlaşarak, 'kuvvete başvurma' kurallarını, Devletlerin Vatandaşlarını Koruması doktrini ışığında ele almaktadır. Ayrıca bu çalışmada, Gaddafi karşıtı güçlere yapıldığı iddia edilen askeri yardımların uluslararası hukukun uygulanışı üzerinde yarattığı problemleri ve bu yardımların Gaddafi rejiminin sona ermesinde direkt veya dolaylı yoldan oynadığı rol değerlendirilmiştir. Bu nedenle, uluslararası hukuk içerisinde yer alan 'sivil' ve 'koruma' gibi yoruma açık terimlerin açıklığa kavuşturulması Libya müdahalesinin etik ve hukuki yanlarının değerlendirilmesi aşamasında önem arz etmektedir. Libya müdahalesi boyunca hem uluslararası hem de uluslarararası olmayan silahlı çatışmalar vuku bulduğundan, Uluslarası Ceza Mahkemelerinin eski kararları Libya müdahalesi ışığında incelenmiş ve çatışma çeşitleri arasındaki ayrımlar ile bunların müdahaleye yansıması beklenen etkileri değerlendirilmiştir. Dünya tarihi birçok silahlı çatışmaya tanıklık etmiş ve bu çatışmalar boyunca çok sayıda insan hayatını kaybetmiştir. Silahlı çatışmalarda tartışmaya açık olan konuları, devletlerin bu çatışmaları durdurmaya yönelik verdiği tepkiler, kullandıkları araçlar ve yöntemler oluşturmaktadır. Bu nedenle, Libya müdahalesi boyunca Gaddafi güçleri ve Gaddafi karşıtı direnişçiler tarafından işlendiği öne sürülen savaş suçları ile NATO tarafından gerçekleştirilen ve birçok sivil kayba neden olan hava operasyonlarından bahsetmenin önemli olduğu değerlendirilmektedir. Bu tür suçların tanımlanması ve cezai yaptırımların da karşılaşılan sorunlar ise Libya müdahalesinden sonra bir diğer önemli konu olarak ortaya çıkmış ve çatışmanın tarafları olan Gaddafi hükümeti yetkilileri, Gaddafi karşıtı güçler ve NATO'nun cezai sorumluluklarını gündeme getirmiştir.
Atatürk'ün Avrasya politikasında mazlum milletlerin yeri

Doğu'nun tamamını sömürgeleştiren batılı devletler, I. Dünya Savaşı'ndan yenik ayrılan Osmanlı İmparatorluğu'nun topraklarını da işgal etmişlerdi. Batılı devletler bu dünya savaşından sonra yaşama hakkını Türk Milleti'nden esirgemişlerdi. Türkler ve mazlum milletler aynı yazgıyı ve kaderi paylaşmaktaydı. İşte bu süreçte Doğu'yla Batı'nın kesiştiği Anadolu'da, Mustafa Kemal liderliğindeki Türk Kurtuluş Mücadelesi bütün mazlum milletlerin umudu olmuştu. Mustafa Kemal bağımsızlık mücadelesi süresince mazlum milletlerle ve batı emperyalizmle ideolojik savaş halinde olan Sovyet Rusya'yla en geniş anlamda işbirliği ve ittifak halinde olmuştu. Bilhassa Milli Mücadele'yle Türk dünyası arasındaki yakın işbirliği ve dayanışma göze çarpmaktadır. Mustafa Kemal mazlum milletlere imkan ve olanakları ölçüsünde yardım ederken, onların da Milli Mücadele'ye destek ve katkıları az olmamıştır. Bu süreçte mazlum milletler kendi bağımsızlık davalarını Türk Kurtuluş Savaşı'yla ilişkilendirmişlerdi. Batı emperyalizmine karşı verilen Türk Kurtuluş Savaşı, modern tarihte yeni bir çığır açtı. Emperyalizmin yenilmezlik efsanesine Anadolu'da son verildi. Mustafa Kemal Atatürk'ün açmış olduğu yoldan ilerleyen mazlum milletler, teker teker bağımsızlıklarını kazandı. Böylelikle Türk Kurtuluş Savaşı, Fransız Devrimi gibi, mazlum milletler nezdinde evrensel bir etki yaptı. Türk Kurtuluş Savaşını Lozan Antlaşması'yla taçlandıran Mustafa Kemal, mazlum milletlerle dayanışmasını ön plana çıkarmaya devam ettiği görülmektedir. Avrasya'da oluşturulan Balkan ve Sadabat Paktları bu politik anlayışın yansıması sunucu gerçekleşmiştir. Ayrıca Atatürk'ün dünya barışına yaptığı katkılarla, Türkiye'yi çağının en barışsever devleti haline getirmiştir.
Political economy of Eu-Us relations after 1990

Tezin amacı teorik bir çerçeve kurup AB ve ABD'nin Kenneth Waltz'un Yapısalcılık Teorisinden yararlanarak sınırları çizilen sistem içinde Susan Strange'in dört güç yapısı bakımından karşılaştırılmasıdır. Tez, kısa ve uzun vadede, iki aktörün politikalarının sahip oldukları güçle orantılı olarak belirleneceği varsayımına dayanmaktadır. İlk bölüm tezin kuramsal çerçevesinin çizildiği bölümdür. Ona göre uluslararası yapı iki prensip kullanılarak çizilebilmektedir: düzenleyici kurallar prensibi ve kapasitelerin dağılımı prensibidir. Uluslararası sistem içinde toplam gücün aktörler arasında nasıl dağıldığı sistemin yapısını ve dolayısıyla da sistemi belirleyecektir. Uluslararası yapıyı belirleyen düzenleyici kuralların nasıl oluştuğu ve günümüzdeki şekli tarihsel gelişimin verildiği ikinci bölümde incelenmektedir. Buna göre günümüzde uluslararası sistem iki kutuplu dünyanın da sona ermesiyle birlikte ABD'nin rakipsiz kalması ve dünya siyasetini büyük oranda belirlediği bir konuma gelmiştir. Üçüncü ve son bölüm ise AB ve ABD'den oluşan sistem içinde bu iki aktörün Susan Strange'in dört güç yapısı kullanılarak karşılaştırılmasını içerir. Dört alt başlığın hepsi bu alt başlıklara özgü olan çeşitli parametreleri içermektedir. Güvenlik yapısı bakımından günümüzde ABD'nin tartışılmaz askeri üstünlüğüne karşı AB'nin gelecekte verebileceği karşılık üzerinde durulmaktadır. Ancak ortaya çıkan sonuç AB'nin ABD'ye denk bir askeri güç olmak yönünde bir iradesinin olmadığını göstermektedir. Üretim Yapısı karşılaştırmasında GSMH, giren DYY, yatırımlar, katma değerler, işgücü verimliliği ve enerji arzı olmak üzere altı gösterge kullanılmıştır. Buna üretim yapısı bakımından AB, ABD'nin önünde görülmektedir. Finans Yapıları kıyaslanırken bankacılık sektörü büyüklükleri, borsa büyüklükleri, faiz hadleri, çıkan DYY ve kurumsal finansal yapıların kıymetlerinin GSYİH'ya oranları kullanılmıştır. Beş parametrenin hepsi de ABD'nin AB'ne kıyasla çok daha güçlü bir finans yapısı olduğunu işaret etmektedir. Son olarak Bilgi Yapısı; ar-ge faaliyetleri, AB ve ABD'nin eğitim seviyeleri, alınan patentler ve ileri teknoloji ürünlerinin katma değerleri bakımından karşılaştırılmakta ve AB son yıllarda bu alanda sarf ettiği çabaya rağmen ABD'nin gerisinde kaldığı görülmektedir. Sonuç olarak tez AB'nin üretim yapısı dışındaki yapılar bakımından geride kaldığını ortaya koymuştur. Dört yapının birbirleriyle bağlantılı olduğu ve eşit ağırlığa sahip oldukları varsayılırsa AB ABD'nin gerisinde kalmadığı sonucuna varılmaktadır.
Avrupa Birliğin'de bölgesel kalkınma ve mali fonlar

Küreselleşen dünyamızda, artık ülke sınırları eski önemini kaybetmekte, sosyo-ekonomik ve kültürel yapılar arasında gelişen iletişim ağlarının da etkisiyle hızla bir etkileşim ve bağlılık yaşanmaktadır. İşte bu iletişim ve etkileşim çağında entegrasyonların sayısal olarak genişlemesine ve kapsadığı alanlar bakımından da derinleşmesine tanık olmaktayız. AB de küreselleşen dünyanın ciddi anlamda öneme sahip ve pek çok ülkeyi, pek çok bölgeyi etkisi altına alan supranasyonel bir bütünleşme modelidir, önceleri sadece ekonomik birlik olarak AKÇT adı altında kurulan AB, zamanla bir hayli yol kat etmiş ve artık günümüzde sadece ekonomik değil siyasi, askeri, kültürel vb. pek çok alanda entegre olmuş bir konuma gelmiştir. AB'nin en eski ve en temel hedefi hiç şüphesiz Birlik refahını artırmak, daha yüksek yaşam standartları sağlamaktır. Bunun için Birlik, gelişme farklılıkları gösteren bölgeleri arasındaki açığın kapanması ya da en azından azaltılması amacına yönelik olarak 'Bölgesel Kalkınma Politikası' uygulamaya başlamış ve bu politikanın uygulanması için de çeşitli enstrümanlar kullanmıştır. Bu enstrümanlar arasında en fazla öneme sahip olanları AB'nin Bölgesel Kalkınma Politikasında en önemli mali araçları olan Yapısal Fonlar ve AYB gibi diğer mali araçlardır. AB, belli koşullar altında üye olmayan üçüncü ülkelere, ekonomik kalkınmalarına destek olmak amacıyla zaman zaman mali destek sağlamaktadır. Bu çalışmada AB'de bölgesel kalkınma politikaları ve mali fonlar incelenmiş, AB mali yardımlardan Türkiye'nin şu ana kadar hangi miktarda ve ne şekilde yararlanabildiği ve tam üye olması durumunda Bölgesel Kalkınma Politikası kapsamında, söz konusu fonlardan ne kadar yararlanabileceği incelenmiştir.
Batı Trakya'daki Müslüman Türk azınlığın hakları ve Avrupa Birliğinin rolü

Batı Trakya konusu ve burada yaşayan Müslüman Türklerin sorunları son yıllarda üzerinde sıkça tartışılan bir husus haline gelmiştir. Özellikle Yunanistan'ın 1981 yılında Avrupa Ekonomik Topluluğu'na üye olması neticesinde Yunanistan genelinde başlayan Avrupalılaşma sürecinden bu yana, Yunanistan vatandaşı durumundaki Batı Trakya Müslüman Türklerinin durumunda bir iyileşme olup olmadığı üzerine çeşitli araştırmalar yapılmıştır. İlgili literatürde Batı Trakya'da yaşayan Müslüman Türk toplumunun geçmişşten bu yana yaşadığı sorunlarla ilgili birçok çalışma bulunmakla birlikte, bu çalışmaların belirli bir kısmı sorunların özeline inerek tek bir sorun üzerinde yoğunlaşmaktadır. Bununla birlikte bu çalışmaların bir kısmı da Yunanistan'ın AB üyeliği sonrasında yaşadığı Avrupalılaşma sürecinde, Batı Trakya Müslüman Türk toplumunun sorunlarının durumunu araştırmaktadır. Bu çalışma kapsamında, Batı Trakya bölgesinin AB sınırları içinde yer alan bir coğrafyada olması ve Batı Trakya azınlığının Avrupa vatandaşlığı statüsünü kazanmış olmasından dolayı Avrupa Birliği'nin azınlık haklarındaki rolü Batı Trakya özelinde değerlendirilecektir. Bunun yanında Türkiye'nin Lozan Barış Antlaşması ile ülke dışında bıraktığı tek azınlık olması ve sorunun Türk-Yunan ilişkileri içinde karşılıklılık prensibi ile değerlendirilecek bir niteliğe sahip olması konuya ayrı bir önem katmaktadır. Türkiye ile Yunanistan arasında gerçekleştirilen nüfus mübadelesi, Kurtuluş Savaşı ve Mudanya Anlaşması sonrasında, İsviçre'nin Lozan şehrinde toplanan Lozan Barış Konferansı'nda alınan kararlardan biridir. Bu bağlamda araştırma neticesinde elde edilen bulgular yorumlanarak, AB ve Avrupa kurumlarının sorunların çözümünde etkisinin olup olmadığına dair değerlendirmelerde bulunulacaktır.
Conscientious objection in Turkey: A case of emancipatory-critical security thinking and practice

Bu çalışma Eleştirel Güvenlik Çalışmalarında özgürleştirici faillik konusunu Türkiye'deki Vicdani Red hareketi üzerinden incelemektedir. Bu tez Eleştirel Güvenlik Çalışmaları kapsamında pratik uygulamaya daha yatkın bir faillik anlayışının geliştirilebilmesi için eylem, özellike görüş ayrılığı-muhalif eylem, kavramını sunmaktadır. Bu şekilde faillik merkezini büyük olay ve kalıplardansa gündelik direniş hareketlerinde, hegemonyada oluşan kılcal çatlak ve fisürlerde aramanın uygunluğunu anlatmaktadır. Araştırma Türkiye Vicdani Red hareketini, bu bağlamda, özgürleştirici-eleştirel bir güvenlik failliği olarak ele almakta ve bu hareketin güvenliği devletçi ve militarist güvenlik anlayışının ötesinde geçilip özgürleşme temelinde güvenlik ve militarist olmayan güvenlik anlayışı çerçevesinde ele aldığını savunmaktadır.
A lethal weapon that became the cure-all for terrorism: discursive construction of U. S. dronified warfare

Son yıllarda, İnsansız Hava Araçları Amerikan askerlerinin varisi olmanın yanı sıra, hedeflerin ortadan kaldırılması ile ABD'nin Terörle Mücadele strajesinde belirleyici faktör haline gelmiştir. Obama döneminde İHA saldırılarının kullanım oranındaki sıra dışı artış, İHA temelli savaşın meşrulaştırılması için hızlı bir zemin arayışıyla sonuçlanmıştır. Obama yönetimi sürecinde, -şüpheci kesimler dahi- başlıca İHA saldırılarının hukuksal, moral ve etkilik oranını izah etmeye odaklanmışlardır bu çalışma; İHA temelli savaşın meşrulaştırılmasında dayanak noktası olarak gösterilen Terörizm söylemleri, jeopolitik ve realizm üzerine yoğunlaşmaktadır. Tüm bu söylemler ile mücadele sürecinde, Obama Yönetimi'nin İHA programını tüm ABD halkı önünde doğruluğunu nasıl kanıtlayabildiğini anlamak mümkündür. İHA temelli savaşın silahlanmaya yol açması dolayısıyla, ABD tarafından kullanılan ve diğer ülkeler tarfından da şüphesiz ki tekrar formüle edilerek kullanılacak söylemlerin-bu programın öncüsü olarak- doğru anlaşılması önemlidir.
The public opinion in the EU on Turkey's accession process for membership

Bu tezin temel amacı, AB ülkelerinde kamuoylarının Türkiye'nin üyeliğine nasıl baktığını araştırmaktır. Böylelikle Türkiye'nin AB'ye katılımının diğer genişleme süreçleriyle benzer şekilde yürütülüp yürütülemeyeceği konusu da kavranmış olacaktır. Bu tez çalışması ile, Helsinki Zirvesi sonrası dönemde AB'de genel kamuoyu perspektifinin nasıl şekillendiği ve ne tür değişimler gösterdiğini incelenmiştir. Avrupa'da, Türkiye'nin AB'ye katılımı hakkındaki genel eğilimleri belirlemek amacıyla, konuya ilişkin üç farklı yaklaşıma, İngiliz, Fransız ve Alman perspektiflerine yer verilmiştir. Bu amaçla da resmi görüşlerin yanı sıra, çeşitli siyasi partilerin ve sivil toplum kuruluşlarının programlarında ve kampanyalarında yer alan olumlu ve olumsuz tezlerinden, bu tezlerin ve yaklaşımların görsel ve yazılı basındaki yansımalarından ve son yıllarda yapılan araştırmalar ile kamuoyu yoklamalarından karşılaştırmalı olarak faydalanılmıştır.
'Öteki' kavramı ve Avrupa Birliği göç politikası

Avrupa Birliği, kuruluşundan bugüne kadar geçen sürede çeşitli kriz dönemlerinden geçmişş olmakla beraber, son yıllarda yüzleşmek zorunda kaldığı göçmen krizi Birliğin şimdiye kadar karşılaştığı en büyük sorunlardan birisi olarak gösterilebilir. Her ne kadar, bazı teorisyenler ve uluslararası toplumun bir kesimi tarafından uluslar üstü bir yapı olarak ele alınsa da, AB üyesi ülkelerin özellikle Suriye İç Savaşı ile başlayan dönemde en üst kriz seviyesine ulaşan büyük göçmen akımı ve bu akımın beraberinde getirdiği sorunlara karşısında aldıkları pozisyonlar ve verdikleri yanıtlar arasındaki farklılıklar, AB'nin uluslar üstü bir yapı olmaktan ziyade ulus-devletlerin kendi ulusal çıkarlarını koruyarak veya bunlardan en az düzeyde taviz vererek oluşturdukları bir organizasyon olarak tanımlanmasını gerektirmektedir. Bu çalışmada, AB'nin kuruluş aşamaları ve geçirdiği dönüşümsel süreçler, ortak bir göç politikası oluşturma çabaları ve bu sürecin yasal altyapısı anlatılırken, AB üyesi ulus-devletlerin ulusal göç politikaları ile Birliğin politikaları arasındaki farklılıklar ve AB'nin tam anlamıyla işleyen, sağlıklı bir ortak göç politikası oluşturmasının zorluğu üzerinde durulacaktır. Diğer taraftan, geçtiğimiz yıllarda başlayan, Avrupa ve dünyada her geçen gün biraz daha yükselişe geçtiği gözlemlenebilen göçmen karşıtı, ırkçılığa ve yabancı düşmanlığına varan düzeydeki aşırı sağcı söylem ve politikalar ile Avrupa'nın öteden beri inşa etmeye çalıştığı 'Avrupalı' kimliği arasındaki uzlaşmazlık bu çalışmada 'öteki' ve 'ötekileştirme' kavramları üzerinden ele alınacaktır. Sonuç olarak, bu çalışmada Avrupa'nın tarihinde kendini kurgulamaya ve yerleştirmeye çalıştığı konumun aslında sağlam bir zemin olmadığı ve özellikle son yıllarda meydana gelen ve kriz olarak tanımlanabilecek gelişmeler çerçevesinde Avrupa toplumunun ve Avrupa devletlerinin kendilerini tanımladıkları değerlerden ne ölçüde uzaklaşabilecekleri gözler önüne serilmektir.
Dış pazarlara girişte markalaşmanın önemi ve Turquality'nin ihracat performansına olan etkilerinin incelenmesi

Bu araştırmada işletmelerin Turquality desteğinin ihracat düzeyine etkisi hakkındaki görüşleri incelenmiştir. Bu kapsamda her ülke ulusalar arası pazara yayılmayı önemsemektedir. İşletmelerin uluslararası pazarlarda yayılmalarının arkasında bir takım nedenler vardır. Bu nedenler yabancı ülkelere hizmet verebilmek, tüketicilerin ihtiyaçlarına uygun ürün sağlamak, kendi ülkelerinin kalkınmasına katkıda bulunmak ve işletmenin kar hacmini arttırmaktır. İşletmelerin yabancı ülkelerdeki ticari faaliyetlerindeki durgunluğu veya düşüşü en aza indirmek için farklı ülke pazarlarında aktif olduğu görülmektedir. Ayrıca şirketler markalaşma ile birlikte küresel olup olmaması önemsenmeksizin uzun vadede rekabet gücünü arttırıp müşterilere değer katarak prestij kazanırlar. Bu amaçla Turquality programı işletmeye ve tüketiciye marka bilinci aşılamaktadır.