turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası vergi uyuşmazlıklarının çözümünde tahkim

Karşılıklı anlaşma usulünde, devletlerin anlaşmaya varma zorunluluğu bulunmamaktadır; uyuşmazlığın çözümü için çaba sarf etmeleri yeterli kabul edilmiştir. Bu durum uluslararası vergi uyuşmazlıklarının uzun sürede çözülmesi ve hatta hiç çözülememesi gibi bir sonucu ortaya çıkarmaktadır. Karşılıklı anlaşma usulünün bu eksikliğin giderilmesi amacıyla 1950'lerden itibaren tahkimin uluslararası vergi uyuşmazlıklarının çözümünde kullanılması düşünülmeye başlanmıştır. Bununla birlikte vergilendirme yetkisinin egemenlik ile olan ilişkisi sebebiyle devletlerin uyuşmazlığın çözümünü üçüncü kişilere sevk etme konusunda isteksiz olduğu görülmektedir. Ancak uluslararası ticareti de yakından ilgilendiren bir konu olması sebebiyle, IFA, ICC, OECD, BM gibi uluslararası kuruluşlar ve AB gibi uluslarüstü bir yapı konuyla ilgili çalışmalar yürütmüştür. Tez çalışmasında OECD Gelir ve Sermaye Üzerinde Model Vergi Anlaşması tahkim düzenlemesi esas alınmıştır. Öncelikle tahkimin diğer uluslararası barışçı çözüm yollarından farkı ortaya konulmuştur. Daha sonra kısaca tahkimin uluslararası özel hukuk ve uluslararası kamu hukukundaki tarihi gelişimi incelenmiş, uluslararası vergi hukuku bakımından yaşanan gelişmeler ayrıntılı olarak belirtilmiştir. OECD Modeli tahkimin hukuki ve anayasal statüsü açıklanırken egemenlik ve vergilendirme ilkeleri ile ilgili konularda Türk Hukuku ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası hükümleri esas alınmıştır. OECD Modeli tahkimin, idari bir süreç olan karşılıklı anlaşma usulünün uzantısı olarak düzenlenmesi sebebiyle, egemenlik ve mevcut vergilendirme ilkeleri ile çelişmediği düşünülmektedir. Devletler, çifte vergilendirmenin önlenmesi anlaşması imzalamakla vergilendirme yetkisi üzerindeki sınırlandırmaları zaten kabul etmektedir. OECD tarafından Model Anlaşma'da yer alan hükümlerin açıklaması niteliği taşıyan şerh kısmı düzenlemeleri ile, tahkimin hukuksal yapısı ortaya konulmuştur. Tahkim kararının yükümlü tarafından kabul edilmesi durumunda yetkili otoriteleri bağlaması, karar verme süresinin kısa olması ve sürece sınırlı da olsa yükümlünün katılımı, devletlerin çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarında OECD Modeli tahkimine yer vermelerine katkı sunacaktır.
From revolution to reform: The Iranian state left intacted

1979 İran devrimi 20. yüzyılın beklenmedik politik karmaşalarından birisi olarak anılır. İran devrimi 'beklenmedik' bir durum olarak anılır, çünkü kimse Şah'ın devrileceğine inanmamıştır. Her ne kadar ilk başlarda Ayetullah Humeyni bir kahraman olarak görülse de, Ulema'dan farklı siyasi süşünclere sahip diğer politik gruplar için 'istibdat' dönemi geri gelmiştir. 'Otokratik dönemin geri geldiğini' öne sürüyoruz, çünkü bize göre İran'a özgü mutlak otorite algısı ve yönetim şekli monarşiden İslami cumhuriyete geçişte bir değişikliğe uğramamıştır. Bu noktadan hareketle hipotezimizi İran devlet yapısı üzerinde şekillendirdik. Özellikle Mahammad Reza Pahlavi dönemine yoğunlaştık; zira devrim dinamikleri özellikle 1953 darbesinden sonra Şah'ın artan gücünün etrafından toplanmıştı. Değişmeyen İran devlet yapısını değerlendirerek bugünkü İran ve onun sosyo-politik tutumu ile bir bağlantı kurmayı amaçladık. Araştırma süresince İran'daki kaynaklara ulaşma noktasında zorluklar yaşadık, çünkü oldukça fazla sayıda kaynak ve yazar İran kütüphanelerinden ve İran'dan uzaklaştırılmıştır. Bu nedenle bazı önemli Farsça görüşlere dipnot düşemedik. Söz konusu bu görüşlere İngilizce kaynaklar üzerinden ulaşarak hipotezimizi güçlendirmeye çalıştık. Bu çalışma ile monarşiden bu yana değişmeden kalan devlet yapısını kanıtlamayı ve devlet ile toplum arasındaki bitmek bilmeye çatışmayı göstermeyi amaçladık.
Yahya Kemal Beyatlı'nın elçilik ve büyükelçilik yılları (1926-1949)

Bu çalışmada ünlü şair Yahya Kemal Beyatlı'nın diplomasi alanında yapmış olduğu görevler anlatılmıştır. Yahya Kemal'in diplomatik faaliyetleri ilk olarak Lozangörüşmelerine giden heyette basın danışmanı olarak yer almasıyla başlamıştır. Daha sonra kendisi Urfa Mebusu iken Türkiye-Suriye Sınır Heyeti'nde görev almıştır. Buradakiçalışmalarından dolayı 1926 yılında Polonya'ya Orta Elçi olarak atanmıştır. PolonyaElçiliği'ndeki görevi bittikten sonra Yahya Kemal'in yeni görevi 1929 yılında İspanyaolmuştur. Yahya Kemal, İspanya Elçisi iken uhdesine Portekiz Elçiliği 'de verilmiştir. AncakYahya Kemal'in bu görevlerinde yapmış olduğu bazı diplomatik hatalar 1932 yılında onunelçilik görevinden uzaklaştırılmasına sebep vermiştir. Daha sonraki aşamada Yahya Kemalbir süre Paris'te yaşamak mecburiyetinde kalmıştır. Ama kıymetli dostları vasıtasıylaTürkiye'ye geri dönmüştür. 1948 yılında kadar çeşitli görevlerde bulunmuştur;milletvekilliği, CHP sanat müşavirliği gibi. Ayrıca bu görevleri onun edebiyat ve tarih alanlarında konferanslar vermesini engellememiştir. Kendisi bu dönemde çeşitlikonferanslarda vermiştir. 1946 yılındaki seçimlerde Recep Peker'in ısrarlarıyla milletvekili adayı olan ancak seçilemeyen Yahya Kemal'in verdiği bu zahmetler boşa gitmemiştir. Ve1948 yılında yıllardır beklediği elçilik görevine hem de Büyükelçi unvanıyla kavuşmuştur. Türkiye nezdinde Pakistan Devleti'nin ilk Büyükelçisi olmuştur. 1949 yılında DışişleriBakanlığı'ndan yaş haddini doldurması nedeniyle emekli olmuştur.
Kazakhstan's role in strengthening the Turkic Council and regional cooperation in Central Asia

Bu tezde Orta Asya Türk Cumhuriyetleri'nin Türkiye ile olan sosyo-ekonomik, siyasi, kültürel alanlardaki işbirlikleri ve Orta Asya'da bölgesel işbirliği ile güvenlik konularının yanı sıra, Yeni Bölgeselcilik ve Liberal Kurumsalcılık teorileri çerçevesinde Kazakistan'ın Türk Keneşi'nin faaliyetlerindeki rolü incelenmiştir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Orta Asya Türk Cumhuriyetleri ile Türkiye arasında Türk Devletleri Başkanları Toplantısı, Türk Konseyi Zirveleri giderek önem kazanmıştır. Bu çalışmada, yüksek düzeyde gerçekleşen zirvelerin ana konuları gözden geçirilmiştir ve Türk Devletleri arasındaki ilişkilerin güçlendirilmesi ve geliştirilmesinde Türk Keneşi'nin rolü de tartışılmıştır. Türk Keneşi'ne üye ülkeler uluslararası kuruluşlar çerçevesinde bir işbirliği yürütmektedirler. Kazakistan, Türk Keneşi'nin geliştirilmesigirişimlerinde önemli role sahiptir. Bu tezin amacı Orta Asya'da işbirliği ve güvenlik sorunları bağlamında Türk Keneşi'nin faaliyetlerini ve Kazakistan'ın işbirliğini güçlendirmedeki rolünü belirlemektir. Çalışmanın ilk bölümünde, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra ortaya çıkan Orta Asya ülkelerdeki sosyo-ekonomik ve politik ilişkiler tartışıldıktan sonra, Türkiye dahil olmak üzere, ABD, Çin, Rusya ve Avrupa Birliği gibi güçlü aktörlerin Orta Asya'daki çıkarları saptanmıştır. İkinci bölümde, Orta Asya'daki bölgesel işbirliği ve güvenlik konuları ve Kazakistan'ın bu konular bağlamında öne attığı politikalar ve bölgesel işbirliğin güçlendirilmesindeki rolüne değinilmiştir. Üçüncü bölümde, Türk Keneşi'nin faaliyetleri, bölgesel işbirliğinin geliştirilmesinde ele aldığı politika ve stratejilerinin değerlendirilmesi yapılmıştır. Bununla birlikte, bu tez çalışmasında entegrasyonun güçlendirilmesi ve ortak çıkarların belirlenmesine ilişkin gerekli olan, Türk halklarının kültürel, psikolojik ve iletişimsel yakınlıklarının önemli faktörleri de vurgulanmaktadır. Ayrıca, entegrasyon sürecinde Türk Cumhuriyetleri'nin karşılaştığı güncel sorunlara yer verilmiştir.
National reconciliation and political stability in Libya

Uzlaşmanın başarısı, tartışmacıların bu uzlaşmaya ne kadar hazır oldukları ve başarılı olabilmeleri için negatif savaş sonrası yankıları ve intikamları gören ulusal kapsamlı bir çalışma ile ödül ve fedakarlıklara bağlı olduğunu görmekteyiz. Ülkenin siyasi ve ideolojik çatışmaları toplumsal barış, kalkınma, istikrar ve ulusal birlik üzerinde aşırı derecede etkili olmakta ve Kaddafi mirasını her seviyede gözden geçirmektedir.
The transatlantic security relations in the 21st century: New security challenges and the transformation of NATO

Bu tez, 21. yüzyıl transatlantik güvenliği tartışmalarından NATO'nun bu yeni dönemdeki varlığı ve transformasyonunu analiz eder. 20. yüzyıl ile birlikte Soğuk Savaş'ın da ortadan kalkmasıyla, yeni yüzyıl beraberinde, terörizm, kitle imha silahları, bölgesel çatışmalar, devletlerin iflası ve organize suç gibi yeni güvenlik tehditlerini getirmiştir. 21. yüzyılın bu yeni güvenlik tehditleri göz önüne alınırsa, Amerika'nın ve Avrupa'nın hayati güvenlik çıkarlarını ilgilendiren ve transatlantikdayanışma ve NATO'yu gerektiren en az iki ana stratejik konum vardır. Biri DoğuAvrupa'dır. Diğeri ise Orta Doğu'dur. Bu bölgelerle ilgilenebilmek için, transatlantikittifakın, NATO'nun genişlemesinin devamı ve bu yeni güvenlik tehditlerine karşı çıkmak için alanı dışında görevlendirilebilmesi şartlarını içeren NATO'nuntransformasyonunu gerçekleştirmesi gereklidir.
UK: Immigration policy and racialization of migrants

Çalışmanın amacı Theresa May'in ve David Cameron'un söylemlerinden yola çıkarak 2012 ve 2016 yılları arasında Birleşik Krallık 'Hostile Environment' politikası ve dönemin önemli krizlerinden 2015 yılı mülteci krizi ve Calais problemini göçmenlerin ırkçılaştırılması bağlamında analize tabi tutmaktır. Bu çalışma, göç politikası, göçmenler ve mülteciler üzerine söylemleri incelerken ırkçılık/ırkçılaştıma teorilerine başvurup ırkçılaştırmanın nasıl üretildiğine Eleştirel Söylem analizinin kollarından biri olan Tarihsel-Söylem analizi ile cevap arayacaktır. Biz ve öteki ayrımının politik söylemlerde nasıl yer aldığını ve hangi araçlarla göç, mülteci, göçmen kavramlarının dışsallaştırıldığını ortaya koyacaktır. Bununla birlikte, dönemin Başbakanı Cameron ve İç İşleri Bakanı May'in göçü kontrol altında tutmak için getirdikleri dışlayıcı politikaları nasıl meşrulaştırdıklarını tartışacaktır. Söylem türleri olarak May ve Cameron'ın parti konferansları, 'House of Commons'daki konuşmaları ve verdikleri mülakatlar değerlendirilecektir. Bu tez, İngiltere 'Hostile Environment' politikası, 2015 yılı mülteci ve Calais krizlerinde göç, göçmen ve mülteci kavramlarının hangi söylemsel stratejilerle ırkçılaştırıldığını tarihsel söylem analizine tabi tutarak literatüre katkıda bulunmayı hedeflemektedir.
Osmanlı Devleti'nde şehbenderlik ve Paris- Londra örnekleri

'Osmanlı Devleti'nde Şehbenderlik ve Paris- Londra Örnekleri' adlı bu tezde Osmanlı Devleti'nin şehbenderlik kurumu Paris ve Londra örnekleriyle birlikte incelenmiştir. XIX. yüzyılın başlarında ortaya çıkan şehbenderlikler kısa sürede hem dünyanın değişik yerlerine yayılmış hem de yapısall ve işlevsel birçok değişikliğe uğrayarak uluslararası diplomasinin önemli bir parçası olarak Osmanlı Devleti yıkılıncaya kadar önemli hizmetler vermiştir.'Devlet-i Aliye'nin reaya ve tüccarının her türlü işine yardım etmek' amacıyla tayin edilen şehbenderler, bulundukları yerlerde Osmanlı Devleti'ni iyi bir şekilde temsil etmişlerdir. Çalışmamızda işte bu kurumun oluşumu, yapısı, işleyişi ve bu çerçevede örnek olarak anlatılacak olan Paris ve Londra şehbenderlikleri üzerinde durulacaktır.
Bir uluslararası ilişkiler teorisi olarak feminizm

Bu çalışmanın temel amacı, geleneksel uluslararası ilişkiler teorisinde hakim olan eril zihniyetin dışarıda bırakma çabasında olduğu, feminist uluslararası ilişkiler teorisindeki temel tartışmaları irdelemektir. Bunun için üç bölümden oluşan araştırmanın ilk bölümünde feminizmin temel kavramları tartışılmış ve ardından feminizmin kısa tarihçesine yer verilmiştir. İkinci bölümde ise uluslararası ilişkiler teorilerindeki üç temel tartışma incelenmiştir. Üçüncü bölüm ise tezin özünü oluşturan feminist uluslararası ilişkiler teorisini temel kavramlar ve çalışma alanları açısından incelemektedir.
Turkish foreign policy toward transcaucasia on regional conflicts in Georgia

Bu çalışmadaki temel hedef; bölgelerin ve coğrafyanın dış politikadaki önemini göz önünde bulundurarak, II. Dünya savaşının ardından ortaya çıkan mikronasyonalizmve bağımsızlık hareketlerinin bir neticesi olan Transkafkasya'nın ve özellikleGürcistan'ın, Türk dış politikası açısından ne ifade ettiğini incelemek olacaktır. Çalışmanın ilk bölümünde, Cumhuriyetin kuruluşundan bugüne kadar Türk dış politikasının geçirdiği evreler, Transkafkasya eksenli olarak ele alınırken, ikinci bölümde, bu bölgeyi meydana getiren devletlerin bağımsızlık süreçlerinden bugüne kadar yaşadıkları sorunlar ve bugün gelinen nokta incelenecektir. Son bölümde ise, çalışmanın hedef noktasını oluşturan Gürcistan'ın yaşadığı problemlerin kaynağına inilmeye çalışılacak ve bu bağlamda probleme etki eden ulusal ve uluslararası aktörlerdeğerlendirilecektir. Çalışmanın sonunda ise, Türk dış politikasının çıkarları doğrultusunda, bu bölgeyle ilişkilerin geliştirilmesi yönünde çözüm önerileri sunulacaktır.
The Press and the international news coverage: A comparative analysis of the press coverage of the war in former Yugoslavia

Bu çalışmanın amacı, farklı ülkelerin haber dergilerinde yer alan Yugoslavya'daki savaşla ilgili haberlerin analizini ve karşılaştırmalarını yapmaktır. Time, The Economist, Aktüel, Nokta ve Tempo dergilerinin 1992 yılında yayınladıkları sayıları bu çalışmanın kapsamında incelenmiştir. Çalışma, savaşın dergilerde nasıl yansıtıldığını belirlemek üzere oluşturulacak analizin ortak çerçevesini belirleyecek şekilde olayların genel anlatımı ile başlamaktadır. Seçilen dergilerin haber içeriğinin analizi ile devam eder. Çalışma, medyanın ulusal nitelikli olduğunu ve uluslararası haber aktarımında, farklı ülkelere ait haber medyasının kendi ülkelerinin dış politikaları yönünde hareket ve yorumda bulundukları savlarından hareket etmektedir.
'1970'li yıllarda Türk kadınlarının uluslararası dünyayı yorumlaması: Kadınların Sesi gazetesi örneği'

Feminist hareketin 1960'larda ortaya çıkan ve kabaca yirmi yıl süren ikinci dalgası, üniversitelere erişimi olan kadınların entelektüel gelişimleri, ayrımcılıkla mücadele ve kadınlar arasında dayanışma konusunda ısrar etmeleri kadar, değişen sosyo-politiksistemlere yönelik eleştirileri, toplumsal cinsiyet eşitliği ve toplumsal cinsiyet eşitliğitalepleri etrafında şekillenen aktif bir dönemi ifade eder. İkinci dalga feminizminmerkezi çoğu zaman Batı'da olmasına rağmen, hareketin ele aldığı konuların yavaş yavaş tüm dünyaya yayıldığı görülmektedir. Türkiye de kadın hareketlenmelerininetkisinde kalan bir ülke olarak görülmektedir. Bu tez, 1970'li yıllarda Türkiye kadınlarının aile içi şiddetten evlilik içi tecavüze, üreme haklarından resmi hukuki eşitsizliklere kadar diğer ülkelerdeki kız kardeşlerinin tartıştığı çeşitli konuları, İlerici Kadınlar Derneği tarafından yayımlanan Kadınların Sesi gazetesine odaklanarak nasıl ele aldıklarını incelemektedir. Ancak çalışmanın temel amacı, İlerici Kadınlar Derneği başlığı altında örgütlenen bu kadınların uluslararası sistemi nasıl algıladıklarını ve dünyada olup bitenleri nasıl yorumladıklarını ve kendilerini dönemin uluslararası sistemi içinde nasıl konumlandırdıklarını ortaya koymaktır. Bu bağlamda çalışma, İlerici Kadınlar Derneği tarafından Ağustos 1975 -Ağustos 1980 tarihleri arasında yayınlanan Kadınların Sesi gazetesinde yer alan uluslararası haberlerin analizinden oluşmaktadır. Bu dönem, uluslararası sistemde soğuk savaşın hakim olduğu dönemdir. Bu nedenle bu tez, uluslararası haberleri analiz ederken, Kadınların Sesi gazetesinin soğuk savaş dünyasında baş gösteren farklı blokları nasıl anlamlandırdıkları, kendilerini bu farklı bloklar içerisinde nereye konumlandırdıkları ve en önemlisi farklı bloklar içinde yaşayan kadınların yaşamlarını nasıl temsil ettikleri üzerinde durulan temel analiz kategorilerini oluşturmaktadır.
İran'da islam, kimlik ve dış politika: Konstrüktivist bir ineceleme

1979 İslam devrimiyle iran, Şiiliğin devlet dini olduğu ve devletin tam anlamıyla Şii-lslami ilkeler üzerine kurulduğu, cumhuriyet rejimli tek ülke konumuna gelmiştir. Ayetullah Humeyni liderliğindeki yeni yönetim, devrimin daha ilk günlerden itibaren dış politika hedeflerini Pan-İslamcılık ve üçüncü dünyanın devrimci hareketlerinin desteklenmesi yönünde oluşturulacağım açıkça ifade ederek başta ABD olmak üzere iki kutuplu dünyaya meydan okumaya başlamıştır. İran İslam Cumhuriyetinin yeni bir kimlikle uluslararası sahneye çıkışı, Soğuk Savaş ortamında süper güçleri alternatif bir güç odağının doğduğu konusunda ciddi bir şekilde endişelendirmiştir. Bu endişe, Soğuk Savaş'in bitmesinden sonra da bölgesel ve küresel düzeyde etkisini sürdürmüş, özellikle 1 1 Eylül terör olaylarından sonra İslami terörizm kavramının gündeme gelmesiyle daha çok dikkat çekmeye başlamıştır. Bu gelişmeler bağlamında İran İslam Cumhuriyeti'nin geniş anlamda Soğuk Savaş'in sona ermesinden itibaren, dar anlamda ise 11 Eylül saldırılarından sonra uluslararası alanda önemli bir özne konumuna geldiğini göz önünde bulundurarak, bu çalışmada İran'ın, dış politikada ulusal çıkarlar adma izlediği uygulamalar ile siyasal-kültürel gelenekleri ve İslami devlet niteliğinden doğan tinsel özellikleri arasındaki ilişki ele alınacaktır. Diğer bir deyişle, İran'ın bir eden olarak uluslararası yapıyla sürdürdüğü karşılıklı etkileşim sürecinde nasıl bir kimlik stratejisi izlediği, bu stratejinin ulusal çıkar formülasyonundaki rolünün incelenmesi bu çalışmanın odak noktasıdır. Çalışmada Uluslararası İlişkiler disiplininde yeni yaklaşım sayılan Konstrüktivizmin analitik perspektifinden hareket edilecektir. Bu bakımdan araştırmanın içeriği, Konstrükvizmin açıklanması için seçilmiş bir vaka çalışmasından ziyade, İran dış politikası açısından kimlik faktörünün rolünü konstrüktivist yöntem ve yaklaşımlar çerçevesinde ele almayı hedeflemektedir.
Fener Rum Patrikhanesinin Cumhuriyet Dönemi siyasi faaliyetleri (1923-2005)

Fener Rum Patrikhanesi, Doğu Roma İmparatorluğu'nun kuruluşundan itibaren devlet yönetiminde söz sahibi olmaya çalışmış, yok olmak üzereykenFatih'in İstanbul'u fethi ile yeniden hayat bulmuş ve Türk Tarihine girmiştir. Hayatını borçlu olmasına rağmen İmparatorluğun zayıf düştüğü anlardadevlet aleyhinde faaliyetlerde bulunmuş, İmparatorluğun yıkılışında önemli bir rol oynamıştır. Bu çalışmamızda, 1923 yılından günümüze kadar Cumhuriyet dönemindepatrikhanenin, Lozan Antlaşmasına aykırı olarak gerçekleştirdiği siyasi faaliyetlerini, patrikhane hakkında basılmış kitapları ve hakkında çıkan haberleri mevcut basınyayınorganlarından araştırarak inceledik.
Civil society's view about Turkey's migration and asylum policy and Syrian refugee crisis

Bu çalışma, mülteci hareketinin ev sahibi devlet ve nüfusunun üzerindeki etkileriyle alakalı karmaşık soruları, ve ev sahibi ülkeye doğru gerçekleşen beklenmedik 'mülteci' akınıyla ilgili soruları, bir sosyal bilimcinin tarafsız bakış açısıyla ele almayı ve incelemeyi hedeflemektedir. Daha somut bir ifadeyle çalışmanın konusu, 2011- 2013 yılları arasında Türkiye'de kademeli olarak gelişen Suriye mülteci meselesinin genel niteliğini analiz etmektir. Özellikle mülteci statüsü verilmesi yerine Suriyelilerin geçici koruma altına alınması, bu politik adımın yasallığı açısından çok tartışmalı bir konu. Öte yandan, Türkiye'nin göç ve iltica sisteminin genel reformunun da Suriyeliler üzerinde çok olumlu bir etkisi olduğu kabul edilmelidir. Bu kapsamda, Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'ndan bahsetmek gerekir. Araştırma teorik ve pratik olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Teorik bölüm; Türkiye'nin göç ve iltica sisteminin tarihine ve Suriyeli mülteciler konusuna odaklanmaktadır. Tabi ki teorik bölümün yukarıda söz edilen iki konuyla ilgili akademik tartışmaları yansıtması amaçlanmaktadır. Son olarak, çalışmanın esas bölümü, sivil toplum temsilcileriyle şahsen yapılan görüşmelere dayanan pratik kısımdır. Bu bölüm, Türkiye'deki sivil toplumunun Suriyeli mülteci meselesi hakkındaki genel algısını yansıtmayı hedeflemektedir. Elbette ki pratik bölümün sorunla ilgili daha derin bir kavrayış kazandırması ve sivil toplumu çözüm bulma sürecine dahil etmesi planlanmaktadır. Ayrıca bu bölüm, Türk sivil toplum temsilcilerine meseleye bakışlarını ifade etme imkanı vermeyi ve Türkiye'deki Suriyeli mülteciler sorununa sürdürülebilir ve dengeli çözüm bulmada bir ön koşul olan ulusal bir diyaloğa katkıda bulmayı amaçlamaktadır.
Medyanın kitleleri etkilemedeki gücü: Suriye savaşı üzerinden yazılı basın incelemesi

Suriye'de Mart 2011'de başlayan rejim karşıtı gösterilerin ciddi çatışmalara ve ardından da iç savaşa dönüşmesi ile birlikte komşu ülkelere doğru ciddi oranda insan göçü yaşanmıştır. Ülkelerinden iç savaş ve yaşanan çatışmalar yüzünden ayrılmak zorunda kalan Suriyeliler 21. yüzyılın en büyük göç hareketini başlatmışlardır. Birleşmiş Milletler Sığınmacılar Yüksek Komiserliği Suriye'den diğer ülkelere yaşanan göç dalgasını yakın tarihteki en büyük göç dalgalarından biri olarak nitelendirmektir. Suriye'den Türkiye'ye yönelik ilk toplu göç, 29 Nisan 2011'de gerçekleşmiştir. Suriye İç Savaşı ile birlikte Türkiye'de ekonomik, sosyal ve kültürel anlamda da Suriyelilerin varlığından söz edilmeye başlanmış, Türk basınında da bu konularda çok sayıda habere yer verilmiştir. Suriyeli sığınmacıların Türkiye'ye entegrasyonları, ülkede kalma süreleri ve ülkeyi nasıl ve ne ölçüde etkileyecekleri Türk medyası ve dış politikasının gündemindeki soruların başında gelmektedir. Türkiye'nin hemen her bölgesinde yaşamaya başlayan Suriyeliler, yerel halk için tehdit midir, yoksa fırsat mı sorusu ise en çok tartışılan sorulardan biridir. Bu bağlamda Suriyelilerin üniversite öğrencileri için ne ifade ettiği, yerel halkın Suriyelilerden rahatsız olup olmadığı sorusu, yapılan anket çalışmasında tespit edilmek istenmiş, bu üç başlıkta haklarında ne düşünüldüğü ve medyada yer alan haberlerin Suriyeliler algısında ne kadar etkili olduğu ölçülmeye çalışılmıştır.
Kimlik ve güvenlik perspektifinden Çin Halk Cumhuriyeti'nin Doğu Türkistan politikası

1949 yılında kurulan Çin Halk Cumhuriyeti, 1955 yılında tarihsel olarak 'Doğu Türkistan' olarak bilinen Çin'in batı sınırını oluşturan bölgeye 'Sincan Uygur Özerk Bölgesi' adını verdi. Bölge halkının çoğunluğu Müslüman Uygur Türklerinden oluşurken Uygurlar dışında Kazak, Kırgız gibi diğer Türk boylarından topluluklar da bu bölgede yaşamaktadır. Doğu Türkistan bölgesindeki nüfusun önemli bir bölümünün Türk boylarından oluşması, nüfusun çoğunluğu ve siyasal erkin kontrolü Han Çinlilerden oluşan Çin devleti tarafında şüphe ile karşılanmakta ve bu durumu güvenlik sorunu olarak görmektedirler. Nüfus dağılımı dışında, bölgenin jeopolitik konumu ve sahip olduğu doğal kaynaklar sebebi ile Çin devleti bölgede tam bir hakimiyet kurmak istemektedir. Bu durum, Çin'in Doğu Türkistan'a asimilasyoncu ve baskıcı politikalar uygulamasına neden oldu. Doğu Türkistan halkının, Çin'in baskıcı politikalarından kurtulmak, daha fazla hak ve özgürlüğe sahip olmak istemesi, zamanla Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ni, Çin Halk Cumhuriyeti için 'sorunlu bölge' haline getirdi ve uluslararası toplumun 'Doğu Türkistan Sorunu' diye isimlendirdiği bir mesele ortaya çıktı. Bu doğrultuda bu çalışmanın amacı, Çin Halk Cumhuriyeti açısından stratejik öneme sahip olan Doğu Türkistan'a yönelik Çin politikalarını incelemek ve uygulanan bu politikaların bölgedeki Türk toplulukları üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Dolayısıyla bu tezde bölgede yaşayan halka ve bölgeye yönelik Çin politikaları analiz edilmektedir. 'Çin'in bölgeye yönelik politikaları Doğu Türkistan'ın bir sorun olmasının nedeni midir? temel araştırma sorusuna cevap aranmaktadır. Bu çalışmada, Uluslararası İlişkiler teorileri arasında, İnşacılık teorisinin kimlik, çıkar ve güvenlik eksenli yaklaşımı Çin'in Doğu Türkistan politikalarının açıklanmasında teorik bir zemin oluşturmaktadır.