turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de lisansüstü eğitime devam eden Suriyeli kadınların sosyal uyumuna toplumsal cinsiyet ve sosyal sermaye merkezli bir bakış

Bu tez, uluslararası göç hareketliliğine, Türkiye'nin Suriyeli deneyimi ekseninden bakmakta ve her biri farklı sosyal sermayelere sahip 10 genç kadın üzerinden göçün aidiyeti, sosyal ilişkileri, hayata bakış açılarını ne yönde etkilediğini anlamaya çalışmaktadır. İçinde bulunduğu patriarkal düzenin bir parçası olmanın kadına yüklediği sorumluluklara ek olarak göçmen olmak, kadını çok farklı alanlarda aynı anda mücadele etmek zorunda bırakabilmektedir. Bu çalışma, toplumsal cinsiyet temelli olarak lisans sonrası eğitimlerine devam eden ve geleceğe ilişkin farklı perspektiflere sahip bu kadınların içinde bulundukları duruma yönelik değişen algıları temelinde sosyal uyumlarını, karşılaştıkları güçlükleri, bunlarla nasıl mücadele ettiklerini ve geleceğe ilişkin beklentilerini anlamayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, kartopu tekniği ile ulaşılan katılımcı kadınlar ile 2019 yılının Mayıs-Temmuz ayları arasında yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakat tekniği ile görüşmeler gerçekleştirilmiş ve katılımcıların olgulara yönelik değişen bakış açıları anlamaya çalışılmıştır. Sıradan bir yer değiştirme olayından çok daha fazlasını ifade eden göç hareketleri, göç eden kişinin sahip olduğu sosyal sermayesini göç ettiği topluma ne ölçüde taşıyabildiği kadar göç ettiği toplum aracılığıyla sosyal sermayesini ne şekilde çeşitlendirebildiğini anlamak bakımından da önem taşımaktadır. Sosyal sermaye konusunda Bourdieu düşüncesinin temel alındığı bu çalışmada, Suriyeli kadınların mücadele etmek zorunda kalacakları en büyük problemin, Türk kadınlarıyla eşit eğitim düzeyleri ya da sosyo-ekonomik durumda olsalar da maruz kalacakları eşitsizlik ve ayrımcılık dolayısıyla yoksun kalacakları maddi ve manevi çıkarlar olacağı ileri sürülmektedir.
Türkiye'de gençlik hareketlerine bir örnek: Ülkücü hareket (1968-1980)

Osmanlı Devleti'nin parçalanma sürecine girmesiyle beraber Türk siyasal hayatında çeşitli fikir akımlarının ortaya çıktığı görülmektedir. Ortaya çıkan fikir akımları gençlik hareketlerini önemli ölçüde etkilemiştir. Bu açıdan çalışmanın konusunu, Türk milliyetçiliği fikrinden etkilenen ülkücü gençlik hareketi oluşturmaktadır. Türk milliyetçiliğinin kurumsallaşması ve kitleselleşmesi uzun bir dönemi kapsamıştır. Bu bağlamda milliyetçiliğin kurumsallaşma ve kitleselleşme sürecinde gençliğin önemli bir rol oynadığı görülmektedir. Nitekim gençler tarafından kurulan; dernekler ve yayın organları vasıtasıyla, milliyetçiliğin yayılması ve kitleselleşmesi için çaba gösterilmiştir. 1965 yılında ise Alparslan Türkeş'in Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi Genel Başkanı olmasıyla birlikte Türk milliyetçiliğinin, Türk siyasal hayatında temsil edilmeye başlandığı görülmektedir. İlerleyen yıllarda 'ülkücü hareket' ismiyle anılacak olan bu girişim, milliyetçi gençler üzerinde büyük etki yaratmıştır. Ülkücü hareketin ortaya çıkışıyla beraber; milliyetçi gençliğin, kurulan ülkücü gençlik teşkilatları altında birleştiği ve mücadele ettiği görülmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde; Türk milliyetçiliği fikrinin ortaya çıkışı, gelişim süreci ve gençler tarafından kurulan milliyetçi teşkilatlar incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; ülkücü hareketin çatısı altında birleşen milliyetçi gençlerin, 1968- 1980 yılları arasında devleti koruma iddiası ile vermiş oldukları mücadele incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümde ise; 1968- 1980 yılları arasında kurulan ülkücü gençlik teşkilatlarının detaylı bir analizi yapılmıştır. Bu zamana kadar ülkücü hareket üzerine yapılan çalışmaların; genel itibariyle Türk milliyetçiliği ve Milliyetçi Hareket Partisi temelinde yapıldığı görülmektedir. Yapılan bu çalışma ile ülkücü hareketin gençlik yapılanmasına ağırlık verilerek, literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır.
Finansallaşma sürecinde finansal okuryazarlık

20. yüzyılın ikinci yarısından günümüze kadar etkilerini sürdüren finansallaşma akımı ile birlikte finansal sistemin kapsamı genişlemiş ve hanehalklarını da yoğun olarak içine almıştır. Birey hem yatırımcı hem borçlu olarak sisteme dahil olmuştur. Sürekli yenilenen finansal ürün ve hizmetleri takip edebilmek, finansal refah ve istikrarı sağlamak ve bilinçli finansal tercihlerde bulunabilmek için modern toplumda finansal okuryazar olmak bir zorunluluk olarak karşımıza çıkmaktadır. Finansal okuryazarlık araştırmalarının ağırlık verdiği alanların başında özellikle genç nüfusun finansal bilgi, davranış ve tutumlarını incelemek gelmektedir. Çünkü finansal okuryazarlık mevcut finansal durumun en iyi şekilde yönetimiyle birlikte etkili bir gelecek planlamasını da içermektedir. Bu kapsamda çalışmada genç ve çalışan bir nüfus olan araştırma görevlilerinin finansal okuryazarlık araştırmasına uygun bir evren olarak finansal bilgi, davranış ve tutum konularında algılarının ve görüşlerinin ülkenin ekonomik ve finansal yapısı ve özellikleri çerçevesinde ortaya konması amaçlanmıştır. İstanbul Üniversitesi araştırma görevlilerinde finansal bilginin hangi alanlarda eksik olduğu, finansal davranış ve tutumlarının neler içerdiği ve ne yönde olduğu üzerinde durularak finansal okuryazar vasfına sahip olunarak bu konularda ne gibi gelişmeler kaydedilebileceği vurgulanmaya çalışılmıştır. Elde edilen veriler, toplumun genelinin olduğu gibi araştırma görevlilerinin finansal okuryazarlık seviyesinin de düşük olduğunu ortaya koymuştur.
Kadın ve yoksulluk devlet tarafından yapılan müdahaleler

Yapılan bu çalışma, kadınlar ve yoksulluk sorununu ele almaktadır. Resmi devlet kurumları bu olguyu ortadan kaldırmak ve yoksullukla ilgili konularda kadınların durumunu iyileştirmek için hangi müdahalelerde bulunması gerektiğini araştırır. Bu kurumların kadın yoksulluk sorunu ile nasıl başa çıktıkları ve bu kurumlar arasındaki ortak kavramların neler olduğu sorunu ortaya çıkmaktadır. Araştırma altı parçaya bölünerek konulara dağılmıştır. İlk olarak, giriş ve çalışma konusundaki gerekli tanımlara ek olarak oluşturulmuştur. İkinci olarak olgunun üç bakışta ele alındığı teorik çerçeveyi içeriyordu: Patriyarka, Dünya sistemleri analizi ve Bürokratik. Üçüncüsü ise kadınların yoksulluğu ve Sudan'daki kadınların durumu hakkında bilgi vermektir. Dördüncü ile altıncı yönler çalışmanın yöntemini, araştırma bulguları ve araştırmanın sonuçlarını içermektedir.
Gençliğin kültür ve değerleri: Türk ve Arnavut gençliğinin karşılaştırmalı araştırması

Bu çalışma Türkiye'de Selçuk Üniversitesi'nde, Arnavutlukta ise Tirana Üniversitesi'nde okuyan gençler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmanın örneklemi, 830 üniversite öğrencisidir. Değerler ile kültür arasında vazgeçilmez bir ilişki söz konusudur. Değerler, kültür içinde şekillendiklerinden, bir kültürü daha iyi anlamak için değerlerin ölçülmesi gerekli ve anlamlı olmaktadır. Bu çalışmada, küreselleşmenin de etkisiyle hızlı değişim geçirmekte olan iki farklı kültürün gençleri arasındaki ortak ve farklı yönleri ile değerler, sosyal kurumlar ve kültürel yaşamın analizi yapılmaktadır. Türk toplumu yaklaşık kırk yıldır modernleşme açısından hızlı bir değişim geçirmektedir. Arnavut toplumu ise yirmi yıldır aynı süreci yaşamaktadır. Türkiye ve Arnavutluk, bugün farklı devletler olarak dünya haritasında yer almakla beraber, ortak tarihsel kökleri ve yüzyıllardır devam eden toplumsal ilişkileri sebebi ile böyle bir karşılaştırmalı araştırmanın konusu olarak seçilmiştir. Sonuç olarak Türk ve Arnavut gençlerinin arasında belirgin farklar bulunmaktadır. Türk gençlerinin en çok önemsedikleri değerler, toplumsal ve dini değerler olurken, Arnavut gençlerinin en çok önemsedikleri değerlerin bireysel ve geleneksel değerler olduğu tespit edilmiştir.
Anadolu alevi kültüründe kurban

Kurban ritüeli, ilk elden modern topluma kadar birçok toplum bünyesinde icra edilmiş ve edilmeye devam eden özellikler taşımaktadır. Toplumların geleneksel dünya algı ve tasarımlarıyla şekillenen kurban ritüeli, bundan kaynaklı olarak her toplumda farklı şekillerde uygulanmıştır. Kurban, davranış temelli bir ritüel olduğu için kültürel bellekte korunması ve gelecek kuşaklara aktarılması diğer inanç unsurlarına göre daha kolay olmaktadır. Bu açıdan bakıldığında, Türk kültüründe kurban ritüellerinin inanç örüntüsünde saklanarak aktarıldığı görülmektedir. Türk kültür ve inanç sisteminin önemli bir parçasını teşkil eden Alevilik, ocak kurumu, dedelik kurumu ve cem ritüeli olarak belirlenen temel yapı taşlarından oluşmaktadır. Söz konusu yapı unsurları, birbirini tamamlayan özellikler göstermektedir. Alevi inanç sistemindeki temel yapıları destekleyen esas mekanizma ise kurban ritüelidir. Cem ritüeli kurban merkezli olarak icra edilmektedir. Cem ritüeli, Alevi inanç sisteminin eylem mekanizması olarak yer almakta ve ocak kurumu ile dedelik kurumunu meşrulaştıran yapının varlığını oluşturmaktadır. Bu bağlamda, kurban ritüelinin Alevi inanç sistemi içerisindeki konumu onun işletim mekanizması olarak görülmesini mümkün kılmaktadır. Tez çalışmasında Alevi inanç sisteminde kurban ritüeli yapısall-işlevsel ve performans teori temel alınarak çözümlenmeye çalışılmıştır. Böylelikle kurban ritüelinin inanç sistemine etkisi ve konumu tahlil edilmiştir. Çalışmada, alan araştırması ve literatür taramasından elde edilen bilgiler üzerinden değerlendirmelerde bulunulmuştur. Literatür taramasıyla ortaya çıkan kaynakların alan araştırmasına yönelik olmasına dikkat edilmiştir. Öte yandan tarafımızca yapılan alan araştırmasında ise hem kırsal hem de kentsel ortamda yaşayan Alevilik göz önünde bulundurulmuştur. Kaynak kişi olarak özellikle dede, kurbancı ve cem ritüellerine katılan aktif temsilciler tercih edilmiştir. Tez çalışmasında elde edilen materyaller, eski Türk inanç sisteminde uygulanan kurban ritüelleri dikkate alınarak değerlendirilmeye tabii tutulmuştur. Böylelikle Alevilikte kurban ritüelinin hem Alevi inanç sistemi hem de Türk kültür ve inancı çerçevesinde incelenmesi ortaya konulmuştur. Bu bağlamda, Türk ortak kültürel belleğinin önemli anlam alanına işaret eden Alevi inanç sistemi, kurban ritüeli temelinde incelenmiştir.
Türkiye'de iç göçlerin göç veren bölgelere etkisi ve tersine göç imkanları: Kastamonu örneği

Bu çalışma göç sosyolojisi kapsamında, iç göçlerin göç veren bölgeler üzerindeki ekonomik, siyasi ve sosyo-kültürel etkilerini ve tersine göçün mümkün olup olmadığını Kastamonu'nun İstanbul ile kurduğu göç ağı üzerinden tespit etmeyi amaçlamaktadır. İç göç ile ilgili literatür tarandığı zaman çok sayıda çalışma olduğu ancak iç göçlerin göç veren bölgeler açısından ne tür etkileri olduğunun büyük oranda ihmal edildiği görülmektedir. 1950'lerden sonra kitleselleşen iç göçlerin göç veren bölgeler açısından olumlu ve olumsuz etkilerini tespit etmek göç veren illerde gelişen bugünkü yapıyı anlayabilmek, sorunları çözebilmek açısından önem arz etmektedir. Ayrıca literatürde göçlerin tek yönlü bir süreç olarak ele alınıp değerlendirildiği ve tersine göç üzerinde durulmadığı görülmektedir. Bu bağlamda günümüzde gelişen ekonomik, siyasi ve sosyo-kültürel koşullara bağlı olarak bir tersine göç olgusunun söz konusu olup olamayacağı çalışmada değerlendirilen bir diğer boyut olmuştur. Çalışmada, nicel verilerle desteklenen nitel saha çalışmasına dayalı olarak iç göç olgusu, kendi süreçleri ve etkileri bağlamında betimsel olarak tespit edilmiş ve yorumlanmıştır. İç göçlerin, göç veren bölgeler açısından günümüzde ekonomik, siyasi ve sosyo-kültürel boyutlarda gittikçe yükselen katkıları olduğu ortaya çıkarılmıştır. Tersine göçün ise sınırlı düzeyde olduğu, mevsimsel emekli gidiş-dönüşleri formunda geliştiği tespit edilmiştir.
2006 yılında Türkiye'de üç yazılı basın organında yer alan ?çocuk haberleri?nin içerik analizi yöntemi ile değerlendirilmesi

Çalışmada çocukların gazete haberlerinde ne şekilde temsil edildiklerini ortaya koymak amacıyla, ideolojik duruşları farklı olan Hürriyet, Cumhuriyet ve Zaman gazetelerinde 1 Temmuz 2006 - 31 Aralık 2006 tarihleri arasında yer alan çocuk haberleri incelenmiştir. Söz konusu haberler içerik analizi yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Anılan süre içinde üç gazetede 1006 çocuk haberinin yayınlandığı tesbit edilmiştir. En önemli bulgulara baktığımızda çocukların en çok adli haberlerde yer aldığı ve çocukların başarısına ilişkin haberlerin yok denecek kadar az olduğu görülmektedir. Yasalarla düzenlenmiş olmasına rağmen bazı haberlerde çocuğun kimliği ve fotoğrafı açık, bir kısmında da kısmen açık bir biçimde belirtilmiştir. En çok çocuk haberi Hürriyet gazetesinde yer alırken bunu Zaman ve Cumhuriyet gazeteleri takip etmektedir. Çocukların önemli bir bölümü haberlerde suç mağduru konumunda yer almaktadır. Çoğunluğu üçüncü sayfada yer alan haberlerde suç mağduru ve şüpheli çocukların kimliklerinin sosyal çevreleri tarafından tanınmalarına yol açabilecek şekilde verildiği görülmektedir. Çocukların suç mağduru ya da şüpheli konumunda oldukları haberlerde çocuğun kendisinin ve ailesinin kimliğinin ya da fotoğrafının gerektiği şekilde verilmediği gözlenmektedir. Fotoğraf kullanımı ve kimlik konusunda en duyarlı gazete Cumhuriyet gazetesidir. Ancak bu gazetede yer alan çocuk haberi sayısının azlığı göz ardı edilmemelidir. Hürriyet gazetesinin bu konuda çok fazla özen göstermediği gözlenmektedir. Çocukların büyük bir çoğunluğu için herhangi bir tanımlama kullanılmazken, şüpheli konumunda yer alan çocukların tamamına yakını için olumsuz tanımlamaların kullanıldığı tesbit edilmiştir.
Göç ve kent: 1989'dan günümüze göç eden insanların kent adaptasyonu Diyarbakır örneği

Göç insanların bulundukları yaşam alanından, başka bir alana doğru yaptıkları yer değiştirme hareketidir. Tarih boyunca insanlar ekonomik, sosyal, kültürel ve siyasal nedenlerden dolayı bazen ülke sınırları içerisinde, bir noktadan başka bir noktaya; bazen de başka bir ülkeye doğru göç etmişlerdir. Göç veren ve alan yerin doğrudan etkilendiği bu süreçte; toplumsal yapıda önemli değişimler meydana gelmektedir. Türkiye'de genel olarak doğudan batıya- köyden kente doğru bir yol izleyen göç olgusu, bazı kentleri göç alan merkezler haline getirmiştir. 1989 yılı itibariyle Türkiye'nin Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesinde ortaya çıkan silahlı çatışmalar sonucunda yaşanan kitlesel göçlerin önemli adreslerinden biri de Diyarbakır'dır. Birçoğu hazırlıksız ve plansız bir şekilde göç eden bu insanlar kentte ekonomik yoksunluk, barınma, iş, eğitim ve sağlık gibi birçok alanda önemli problemlerle karşı karşıya kalmıştır. Büyük zorluklar yaşayan bu insanlar kentin değişik bölgelerinde birçoğu izinsiz yapılan evlerde yaşama tutunmaya çalışmaktadır. Kentin hemen her alanında kendilerine ait küçük yaşam alanları oluşturan göçmenler kentsel yaşamdan neredeyse tamamen kopuk yaşamaktadır. Ekonomik, sosyal ve kültürel açıdan, kentin diğer bölgelerinde yaşayan insanlarla aralarında büyük farklar olan bu göçmenler, yıllardan bu yana kentleşme sürecine tam anlamıyla uyum gösterememektedir. Bu tez çalışmasında 1989'dan günümüze kadar Diyarbakır'a farklı nedenlerden dolayı göç eden veya göç etmek zorunda kalan insanların, kentte yaşadıkları uyum süreci araştırılmaya çalışılmıştır. Ayrıca kente göç eden insanların önemli bir oranının yaşadığı yoksulluğun yol açtığı çarpık kentleşme, toplumsal ayrışma, işsizlik, eğitim ve sağlık gibi sorunlar incelenmiştir.
Türkiye'de İslamcı toplumsal hareket ve sendikacılık: Hak-İş ve alternatif mücadele pratikleri

Bu çalışmada Türkiye'de muhafazakar bir işçi örgütlenmesi olan Hak-İş incelenmektedir. Burada Hak-İş ele alınırken büyük ölçüde İslamcı toplumsal hareketin oluşumu, şekillenişi ve hareketin işçi örgütlenmesine yansıması olan Hak-İş konfederasyonu analiz edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde İslamcı toplumsal hareketin ortaya çıkış süreci, gelişimi ve yükselişi ele alınmaktadır. Bu bağlamda hareketin, siyasal ve sosyal yapıya yansıyan biçimleri ayrı ayrı analiz edilmeye çalışılmıştır. Bunun ardından çalışmanın esas konusu olan Hak-İş'in kuruluşuna giden süreçleri belirlemek açısından Türk Endüstri İlişkileri sistemi ve Türk Sendikal hareketin yapısı açıklanmaya çalışılmıştır. Son bölümde Hak-İş'i oluşturan süreçler, bir üst örgütlenme olarak konfederasyonun oluşumu, şekillenişi ve taban bulmasının arkasındaki etkenler analiz edilmeye çalışılmıştır.
Sosyoekonomik durumun çevre bilincinin gelişimine etkisi

Çevre eğitiminin amaçlarına ulaşmasında birçok faktör etkendir. Çevre eğitiminin amaçlarından biri olan çevre bilincinin geliştirilmesinde, sosyoekonomik faktörlerin de etkili olduğu düşünülmektedir. Sunulan çalışmada, sosyoekonomik durumun çevre bilincinin gelişimine etkisi araştırılmıştır. Bir içme suyu kaynağı olan, plansız sanayileşme ve yapılaşma nedeniyle kirlenen Küçükçekmece Gölü'nü kurtarma çalışmaları, Türkiye - Yunanistan ortaklı, TÜBİTAK destekli Çevre Yönetim Modeli projesi çerçevesinde sürdürülmektedir. Havzadaki genç nüfusun sosyoekonomik durumlarıyla çevre bilinçleri arasındaki ilişkilerin belirlenmesi bu çalışmaya yüklenmiş görevlerden birisidir. Bu amaçlarla bölgedeki okullarda okuyan ilköğretim, ortaöğretim ve yükseköğretim öğrencilerinin sosyoekonomik durumları anket yöntemiyle belirlenmiş, her bir öğretim kademesindeki öğrenciler kendi içlerinde düşük, orta ve yüksek sosyoekonomik seviye gruplarına ayrılmıştır. Sosyoekonomik grupların çevre bilinçleri anket yöntemiyle belirlenmiştir. Her bir öğretim kademesinde farklı sosyoekonomik grupların çevre bilinçlerinin birbiriyle karşılaştırılmasında, İlk ve ortaöğretim kademelerinde orta sosyoekonomik seviyedeki öğrencilerin, %95 güvenirlik seviyesinde istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde, en yüksek çevre bilincine sahip oldukları; yükseköğretim kademesinde ise düşük, orta ve yüksek sosyoekonomik seviyelerdeki öğrencilerin çevre bilinçleri arasında, %95 güvenirlik derecesinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Öğretim kademesi yükseldikçe sosyoekonomik grupların çevre bilinçlerinde meydana gelen değişimlerin incelenmesi sonucunda, düşük ve orta sosyoekonomik seviyedeki öğrencilerin ilk, orta ve yükseköğretim kademelerindeki çevre bilinçleri arasında %95 güvenirlik derecesinde istatistiksel olarak anlamlı bir farkın olduğu, yüksek sosyoekonomik seviyedeki öğrencilerin ilk ve ortaöğretim kademelerindeki çevre bilinçleri arasında %95 güvenirlik derecesinde istatistiksel olarak anlamlı bir farkın olmadığı, orta ve yükseköğretim kademelerindeki çevre bilinçleri arasında %95 güvenirlik derecesinde istatistiksel olarak anlamlı bir farkın olduğu görülmüştür.
Toplumsallaşma süreci içinde aile ve kültür İran örneği

İran, yirminci yüzyılın son çeyreğinde gerçekleştirilen slam Devrimi ile kökten bir toplumsal değişim sürecine girmiştir. Ortadoğu'da 2500 yıllık bir geçmişşi olan ran, Pers mparatorluğu'ndan slam Cumhuriyeti'ne doğru bir evrim geçirmiştir. Devrimle birlikte yeni bir toplum modeli ortaya konulmuştur. Bu modeli topluma benimsetmesürecinde aile yapısında da önemli değişiklikler meydana gelmiştir. Ben de yaşanan bu kültürel değişimi ve alt kuşakların bu gelişime aile içi sosyalleşme yoluyla uyum sürecini sosyolojik metot ölçüsünde incelemeye çalıştım. Derinlemesine bir yeniden oluşum sürecine giren ran toplumu çekirdek aileye geçme aşamasındadır. Ve bu süreçte modern yaşamın yenilikleriyle desteklenen üyelerinin bireyselleşmesine tanık olunmaktadır. Çalışmam iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kültür, aile ve sosyalleşme konularını inceledim. Sosyolojik açıdan kültür hakkında yapılan tanımları, kültürün içeriğini ve genel özelliklerine yer verdim. Aile başlığıyla aile hakkında yapılan çeşitli tanımlar, ailenin önemli fonksiyonları ve aile için yapılan sınıflandırmalara değindim. Birinci bölümün son başlığı olan sosyalleşme kısmındasosyalleşmenin önemi, sosyalleştirme kurumlarının neler olduğu ve aile içi sosyalleşme sürecini öne çıkarttım. kinci bölümde ise ran kültürünü şekillendiren etkenleri, aile yapısını ve aile içisosyalleşme sürecini inceledim. Bunun için tümevarım yöntemini kullandım. Sırasıylaran'ın ülke profili, tarihi yapısı, yönetim biçimi, nüfusu, etnik yapısı, Şah dönemi, Humeyni dönemi, Hatemi dönemi siyasi gelişmeler, ekonomik ve kültürel yapısı, bunların aile kurumu üzerindeki gelişim ve değişimine etkisi ve ailenin bireyin sosyalleşme sürecine katkısını incelemeye çalıştım.
Reality show programlarındaki şiddet olgusunun sosyolojik bir değerlendirilmesi

Bu çahşmada, normatif farklar gösteren şiddet olgusunun, batı toplumlarındaki algılama biçiminden yola çıkılarak Türk toplumundaki tanımlaması yapılırken, bireyleri şiddete yönelten nedenler medyada yer alan şiddet içerikli mesajlar ve 'reality show' programlan kapsamında tartışılmıştır. Çalışma sürecinde, bir özel televizyon kanalında 'Sıcağı Sıcağına' adıyla yayınlanan reality show programının içerik analizi yapılarak programdan örnekler verilmiş, AGB Anadolu AŞ. nin, Sıcağı Sıcağına programının sosyo-ekonomik düzeye ve cinsiyete göre izlenme oranları dağılımını gösteren verilerinden yararlanılmış ve 7 alt sosyo-ekonomik düzeyden, 7 üst sosyo-ekonomik düzeyden 14 kadınla odak grup görüşmesi yapılarak, medyadaki şiddet içerikli mesajlardan nasıl etkilendikleri ve şiddet konusundaki yaklaşımları değerlendirilmiştir. Şiddetin toplumbilimsel değerlendirmesi çerçevesinde tanımı yapılarak, psikolojik yaklaşımlara kısaca yer verilmiş, şiddeti doğuran toplumsal ekonomik koşullar başlığı altında kadın, kültür, siyasi kimlik arayışı, iktidar, devlet ve şiddet etkileşimi tartışılmıştır. Medyanın piyasa koşullan, üretim ilişkileri, devlet-şirket bağı doğrultusunda tekelleşmesiyle, popüler kültür yaratması bağlamında;medyamn etik sorumluluğunun reality showlar, canlandırma tekniği, medya çalışanının konumu kapsamında tanımlaması yapılmıştır. Çalışmanın sonunda psikolojik, fiziksel, toplumsal, kültürel, ekonomik, siyasal, sosyal engelleme, kısıtlama ve baskıların şiddeti doğuran nedenler olduğu görüşünden hareketle, alt sosyo-ekonomik düzeydekilerin, kadınlann, aktör ve kurban olarak, şiddet ortamından en çok etkilenen kesimi oluşturduğu görüşü bulgulanmıştır. Devlet organizasyonunun bireyin gereksinimlerini sağlamakta yetersiz kaldığı durumlarda, bununla ilişkili olarak tüketim toplumunun kültürel değerlere olumsuz etkisiyle, kendisini güvende hissedemeyen, yalnızlaşan, yabancılaşan ve kimlik bunalımı yaşayan birey, şiddete yönelim açısından önemli bir noktaya gelmektedir. Bu anlamda toplumun tüm katmanları etkilenmekle birlikte, en çok etkilenen kesimlerden bir diğeri de gençlerdir. Medya da bu şiddet ortamındaki yerini almakta, arz-talep etkileşimi doğrultusunda ürün verirken, etik sorumluluğunu yerine getirmekte yetersiz kalmaktadır. Şiddetin tarihsel süreçteki varlığı geçmişşte olduğu gibi, gelecekte de kaçınılmazdır. Ancak insanın kendisini özgürce gerçekleştirebileceği;bilime, sanata, üretime yönelimini sağlayacak ekonomik ve toplumsal ortamın gerçekleşmesi durumunda, ortak değerler dizgesini oluşturacak kültürel organizasyonun varlığıyla şiddeti bir ölçüde engellemek olası olabilecektir. Bu noktada sivil toplum örgütlerinin, devletten bağımsız çeşitli kurum ve derneklerin fonksiyonu ve üstlenecekleri rol son derece önemlidir.