turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
21. yüzyılda Çin Halk Cumhuriyeti-Japonya ilişkileri ve milliyetçilik

Bu tez milliyetçiliğin Çin Halk Cumhuriyeti ? Japonya ilişkilerinde oynadığı rolü konu almaktadır. İki ülke ilişkilerinin 2000'li yıllarda çıkmaza girmesinin sebebinin 1980 ve 1990'larda yükselmeye başlayan ve 2000'lerde olgunlaşan milliyetçi söylem olduğu savunulmuştur. Uluslararası ilişkilerde çeşitli şartların devletleri rasyonel aktörler olmaya zorladığını varsayan realist ve liberal paradigmalar, materyal faktörleri, yapıyı, halkın refahını, ya da evrensel barışı analizlerinin merkezine koymaktadırlar. İnşacı teori ise aktörlerin kendilerini ve ötekiyi algılayışları ve davranışları noktasında durumsal bir gerçekliğin varlığından söz etmektedir. İçyapısall bir faktör olan milliyetçilik aktörlerin, dışarıdan bakıldığında, irrasyonel olarak görülebilen çıktılar vermelerine neden olabilmektedir. Milliyetçi söylemin bir ülkede yükselişe geçmesi çeşitli tarihsel, kimliksel ve kültürel faktörlerin hazırladığı uygun zeminde gerçekleşmektedir. Bu bağlamda Çin ? Japonya ilişkilerinin 21. Yüzyıl'daki durumu ve bununla ilintili karamsar gelecek projeksiyonu söz konusu faktörlerin her iki ülke açısından karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesiyle ele alınmıştır.
Turkey's humanitarian diplomacy in Somalia as an emerging power

Uzun yıllar, insani ve ekonomik yardım, gelişmiş devletlerin gelişmekte olan ülkelere karşı sorumluluğu ve ülkelerin müttefiklerine yardımı olarak olarak değerlendirilip, göz ardı edildi. Fakat 21. yüzyılın başında, yükselen güçlerin insani ve ekonomik yardımı güçlü bir dış politika enstrümanı olarak kullanmaya başlamasıyla, insani ve ekonomik yardım; siyasi, ekonomik, diplomatik, ideolojik ve ahlaki faktörleri içeren kompleks bir fenomen haline geldi. Bu tez, Türkiye'nin insani yardımda dünyanın önde gelen ülkelerinden biri olmasının nedenlerini ve sonuçlarını, Somali'de 2011 den bu yana uyguladığı 'insani diplomasi' örneğiyle inceler. Somali'nin devlet ve barış inşasında içinde bulunduğu güç boşluğu, Türkiye'nin bu ülkede yürüttüğü insani diplomasiyi ilgi çekici bir konu haline getiriyor. Bu tez, yeni-klasik gerçekçi teoriyi kullanarak, Türkiye'nin Afrika'da yürüttüğü insani diplomasinin neden Somali'de yoğunlaştığının sebeplerini arar ve bu politikanın temelde bu ülkedeki güç boşluğunu doldurmaya çalıştığını iddia eder. Yeni-klasik gerçekçi teori, birçok akademisyen tarafından her ne kadar dış politika incelemelerinde göz ardı edilse de, çalışmanın sonucu gösteriyor ki; yeni-klasik gerçekçi teori Türkiye'nin Somali'de yürüttüğü insani diplomasiyi en iyi şekilde açıklıyor.
Françafrique- Fransa'nın Afrika'da siyasi ve ekonomik etkisi: madagaskar örneği

Bu çalışma, Fransa'nın Afrika kıtası üzerindeki etkisine ve daha spesifik olarak Madagaskar örneğine odaklanmaktadır. Sömürge sonrası dönemde, Fransa, bir dünya gücü olarak statüsünü korumak ve Afrika topraklarının büyük bir kısmında varlığını sürdürmek için Afrika'daki eski sömürgelerle bağlantısını korumakta ısrar oldu. Bunun için, yeni bağımsız sömürgelerini ekonomik, politik ve hatta mali açıdan daha bağımlı hale getirmek amacıyla 'Françafrique' olarak bilinen bir politika sistemini benimsedi. Charles de Gaulles ve Jacques Foccart'ın liderliğinde sürdürülen bu politika Madagaskar'ı da etkiledi. Altmış yıl süren Fransız varlığı yalnızca ekonomi ve politika üzerinde değil, Madagaskar'daki sosyal yaşam üzerinde de etkili oldu. Fransız etkisi, farklı yönetimlerle birlikte gelişti, değişti, ancak Büyük Ada'dan ciddi bir şekilde çıkmadı. ABD, Çin ve Hindistan gibi diğer büyük dünya güçlerinin ekonomik ve politik varlığına rağmen, Fransız etkisi Madagaskar'da önemini korumaktadır. Bu tez Madagaskar'ın bağımsızlığından bugüne kadar Fransız etkisini dönüşümünü incelemektedir.
Rusya Federasyonu'nun Türk Cumhuriyetleri'ne yönelik dış politikası

SSCB dağıldıktan sonra ortaya çıkan 15 Bağımsız Cumhuriyet kendi dış politikalarını belirlemek istemişlerdir. Rusya Federasyonu gerek Bağımsız Devletler Topluluğu aracılığıyla gerekse ikili münasebetleriyleSovyetler Birliği döneminde yönetiminde bulunan şimdinin BağımsızDevletlerine yeniden hakim olma mücadelesi vermektedir. Yakın Çevre doktrini olarak ifade edilen ve Putin ile en güçlü dönemini yaşayan bu siyaset şimdi Medvedev'le devam etmektedir. SSCB'den sonra Bağımsız birer Devlet olma yolunda hayli mesafe alan Türk Cumhuriyetleri dış politikalarında çeşitli devletlerle münasebet kurmaya çalışmışlardır. Fakat Rusya Federasyonu bölgede etkisini kaybetmemek ve daha da artırmak üzere politikalar uygulamaktadır. Uyguladığı politikalar neticesinde yakın gelecekte de bölgede Rusya'nın ağırlığı hissedilmeye devam edeceğe benzemektedir
Merkez çevre yaklaşımında Çin'in tehdit algılaması ve güvenlik yapılanması

Dünyanın en eski medeniyetlerinden birisi olan Çin, Afyon savaşından beri tartışılmaktadır. Fakat en önemli tartışma Berlin Duvarı'nın yıkılmasıyla başlayıp Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla sonra eren Komünist Blokun ortadan kalkma sürecinin ardından yaşanmıştır. Komünist Blokun ana kurucu unsuru Sovyetler Birliği yıkılırken nasıl olup da bu blokun bir mensubu olan Çin'in yıkılmadığı sorusu hem Batı'nın hem de bu doktora tezinin cevap aradığı önemli bir soru olmuştur. Katı ideolojik ilkeler tarafından belirlenmiş olan komünist devletlerin siyasi rotaları aslında onların ortadan kalmalarının da başlıca sebebidir. Komünist Blokun bir mensubu olarak Çin'in diğerleri gibi katı, statükocu bir politika benimsemek yerine ılımlı ve dönemsel değişken bir politika benimsemesi, Çin'in başarısındaki temel nedendir. Kuşkusuz, Çin'in böyle bir politika benimsemesinin ardında yatan en önemli faktör tehdit algılaması ve bu algılamaya karşı geliştirmiş olduğu güvenlik politikasıdır. Sovyetler Birliğinin aksine durağan bir tehdit algılamasına sahip olmayan Çin'in dolaysıyla katı bir güvenlik politikası da yoktu. Zamanına göre değişen tehdit algılamasına bağlı olarak tehdit merkezleri ve güvenlik politikası da değişiyordu. Çin, tehdit algılamasını da merkez-çevre yapısı şeklinde bir mekanizma üzerinden gerçekleştiriyordu. Bu tezin temel amacı Çin'in Soğuk Savaş sonrası tehdit algılamasındaki değişimi ve bu değişimi tetikleyen tarihsel faktörleri incelemektedir. Tezin temel argümanı Çin'in pragmatik bir dış ve güvenlik politikası izlemesinin aksine daha sistematik ve tarihsel gerçeklerin ve tecrübenin ışığı altında bir dış politika izlediğidir. İdeoloji, tehdit algılaması ve güvenlik yapılanması Çin dış politikasını oluşturan üç önemli unsurudur. Bu nedenle bu tezin temel çıkış noktasını da Çin dış politikasının bu üç önemli unsuru oluşturmaktadır. Bu tez, Merkez-Çevre şeklinde oluşturulmuş bir teorik çerçeve üzerinde oluşturularak, Çin'in Soğuk Savaş sonrası döneme entegre olmasını jeopolitika açısından değerlendirmektedir.
The Tuaregs and rebellion in Mali: The 2012 Rebellion and French military intervention

Mali'nin kuzeyinde göçebe bir grup olan Tuaregler, Mali devletine karşı Mali'nin Fransa'dan bağımsızlık kazanmasından üç yıl sonrasından (1963'ten) beri isyan etmektedir. 1990'da grup yine isyan etti ve o günden beri Mali devleti kendini grupla sürekli karşı karşıya buldu ve grupla Fransa'nın müdahale ettiği 2012 isyanının çıkışına kadar bu ya da öteki şekilde pazarlık içinde kaldı. 2012 isyanı belli bir ulus ötesi grubun da Tuareglerle birlikte Mali devletine isyan etmesiyle önceki isyanlardan farklılaşmış göründü. Mali devletinin isyan hareketini durdurmadaki başarısızlığı Mali devlet başkanının Paris'e müdahale etmeyi önermesiyle sonuçlandı. Bu araştırma Fransa'nın 2012 ihtilafına müdahale etmesinin nedenlerini bulmayı amaçlıyor. Bu müdahaleye iki perspektiften bakılabilir, Fransız perspektifi, Fransa'nın yoğun şekilde çeşitli sektörlerde yatırım yaptığı, Mali'yle sınırlı kalmayan Nijer gibi diğer komşu devletlerde de Fransız ekonomik çıkarlarına karşı oluşan güvenlik tehdidi bakımından açıklanabilir, Mali perspektifi ise Mali'nin zayıflığı ve isyancı gruplarn yarattığı sürekli tehdit, devletin bölgenin istikrarını tehdit eden isyancı grup saldırılarına karşılık verememesi ve Paris'in Sahel bölgesinde terörist bir devletin ortaya çıkması olarak adlandırdığı şeyi önleme ihtiyacı bakımından açıklanmıştır.
Counterterrorism strategy in civil war context: The case of al-Qaedaism

El-Kaidenin ideolojik argümanları üzerinden fundamentalist grupların iç savaş ve çatışma yorgunu bölgelerdeki radikalleşme stratejilerini değerlendirmeyi hedefleyen bu tez üç farklı konuyu sistematize etmeye çalışmıştır. Öncelikle Soğuk Savaş sonrası dönemde hız kazanan devlet-içi çatışmaların yeni savaş türleri içerisinde evrimini sürdürdüğü ve çatışan grupların yönetim kapasiteleri sayesinde toplumsal tabanda meşruiyetlerini kuvvetlendirdiklerine değinilmiştir. Bu amaçla savaş ve çatışma bölgelerinde etkin olan fundamentalist yapıların isyancı yönetim dinamikleri açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır. İkinci olarak günümüzde fundamentalist grupların hem lokal hem de global ölçekte meşruiyetleri artırmak için kullandığı el-Kaidecilik düşünce sistematiğini Sünni paradigmayla nasıl ilişkilendirdikleri açıklığa kavuşturulmaya çalışmıştır. Tezin bu bölümünde ayrıca el-Kaidenin sıklıkla atıfta bulunduğu dini doktrinler, okullar ve düşünürler iç savaş bağlamında detaylı olarak sunulmuştur. Üçüncü ve son olarak günümüzde uygulanan terörizmle mücadele stratejilerinin el-Kaidecilik konusunda yetersiz kaldığı ve bu amaçla terörizme karşı ideolojik çalışmaların risk azaltıcı etkisi incelenmiştir. Bu bağlamda günümüzde el-Kaidezm savaş ve çatışma ortamlarını kullanarak oluşturduğu üç temel radikalleşme aracına karşı uygulanabilecek ideolojik çalışmaların örgüte katılım sağlaması muhtemel ve katılan bireyler üzerindeki risk azaltıcı rolü açıklanmaya çalışılacaktır. Bu çerçevede el-Kaide'nin küresel siyasi ajandasını şekillendiren temel parametrelerin başında sadece terör kapasitesinin olmadığı aynı zamanda bağlamından kopartılan dini referans ve değerlerle birlikte isyancı yönetim yeteneğinin de etkili olduğu iddia edilmektedir.
Uluslararası para fonu 'nun kriz dönemlerinde Türk vergi politikalarına etkisi:1980 sonrası

Küreselleşme ile birlikte artan rekabet, piyasaların serbestleşmesi ve teknolojik alanda ortaya çıkan gelişmeler birçok sorunu da beraberinde getirmiştir. Özellikle Türkiye gibi gelişmekte olan ülkeler ile piyasalar sürekli etkileşim halinde olduğundan, bu piyasalar ile ortaya yeni fırsatlar ve beraberinde birçok risk unsuru çıkmıştır. Bu risklerin başında gelen finansal uyum ülkelerin gelişme göstermeleri yönünde büyük fırsatları beraberinde getirirken, ortaya çıkması muhtemel olan finansal kriz tehlikeleriyle de yüzleşmelerine neden olmuştur. Serbestleşen dünya ekonomisinde finansal uyumu sağlama görevini üstelenen Uluslararası mali kuruluşlar içerisinde en etken kurumlardan birisi de Uluslararası Para Fonu olmuştur. Tüm dünyada parasal alanda işbirliğini güçlendirmek, finansal istikrarı sağlamak, uluslararası ticarete destek olmak, istihdamı arttırmak, sürdürülebilir ekonomik büyümeye yardımcı olmak görevini üstlenen IMF'nin rolü, bu eksende sürekli tartışıla gelir bir hale gelmiştir. IMF, üyelerine ekonomik alanda destek verirken mali istikrarın ve düzenin en önemli araçlarından olan maliye politikaları konusunda önermelerde bulunmaktadır. Türkiye'de özellikle 1980 sonrası küreselleşme olgusu artmış, kambiyo rejimi serbestliği sağlanmasıyla ve uluslararası ekonomik sisteme uyum süreciyle artan ekonomik faaliyetlerle birlikte ülke finansal krizlere daha açık hale gelmiştir. Bu sürecin de etkisiyle 1980 yılından sonra yaşanan krizlerde ekonomik olarak ortaya çıkan sorunlar daha etkileyici ve sarsıntılı bir hale gelmiş ve ek fon ihtiyacı doğmuştur. Fon ihtiyacı sebebiyle başvurulan IMF ile ülke ekonomi tarihinde toplam 19 stand-by anlaşması yapılmış ve ekonomi bu anlaşmalara göre şekillenmiştir. Kanunlar tarafından desteklenen, ödeme yetisi ve gücü olan özel ve tüzel kişilerden alınması öngörülen vergi gelirleri devletin önemli maliye politikası araçlarından biridir. Serbestleşen uluslararası ekonomide ödemeler dengesi problemi yaşayan üye ülkelere destek veren IMF, bu desteği verirken ekonominin güçlü gelir unsuru olan vergilendirme üzerinde çeşitli düzenlemelerde ve önerilerde bulunmaktadır. Üye ülke ve ilişkisinin sürdürülebilirliği bu vergi düzenlemelerinin başarısına ve etkinliğine bağlı olmaktadır. Vergilendirme yetkisinin Ulus devletlerin egemenlik olgusu üzerinde önemli bir paya sahip olmasından dolayı bu çalışmada, 1980 yılından sonra meydana gelen ekonomik krizlerde Türkiye'nin fon kaynağı sağlayabildiği IMF ile yaptığı anlaşmaların Türk Vergi politikalarına olan etkisi incelenmiştir.
Sanayi sonrası toplumda sosyal demokrasi Yeni Britanya İşçi Partisi ve Üçüncü Yol

oz Bu tezin temel amacı sanayi sonrası toplumda siyasetin işleyişini, özellikle sosyal demokrasi üzerine odaklanarak, anlamaya çalışmaktır. Britanya İşçi Partisi ve ha partinin 1990'larda kabul etmiş okluğu yeni siyasal program olan 'Üçüncü Yol', bu işleyişi anlamada temel örnek olarak ele alınmıştır. Bu programın önemi sanayi sonrası toplamda yemlenen sosyal demokrasinin bakış açısın tipik bir şekilde sunmasından kaynaklanır. 'Sanayi sonrası' olarak adlandırılarak gelişmiş Batı toplumlarında, emek-sermaye çatışması tarafından belirlenen siyasal alan etkisini yitirirken, cinsiyet, etnisite, ırk, çevre gibi temel olarak kültürel olan alanda ortaya çıkan yeni çatışma biçimleri siyaseti belirlemeye başlamıştır. Böylesi bir genel gelişmeye paralel olarak sosyal demokrasi Avrupa'sın pek çok yerinde kendisi yeniden tanımlama ve kurma ihtiyacım hissetmiştir. Bu tez Britanya işçi Partisi örneğinden hareketle, yeni sosyal demokrasinin zihinsel dönüşümünü, farklılığım ve sınırlarını anlamaya çalışmaktadır.
Çin'in Sincan bölgesinde yaşayan Kazakların sosyokültürel yaşamı

Kazaklar, Çin'den Avrupa'ya uzanan geniş bir alanda birkaç yüzyıldır yaşayan göçebe bir halktır. Çarlık Rusya'nın 18. ve 19. yüzyıllarda bu coğrafya üzerindeki etkisinin yayılması ile, bugünkü Kazakistan vatandaşı olan Kazak halkının yaşamına dair kapsamlı bilgi birikimi sağlanmıştır.18. yüzyıldan beri Kazaklar Çin'in sınır bölgesi olan, Doğu Türkistan'ın Sincan Uygur Özerk Bölgesinde göçebe yaşam sürmektedir. Bazı Kazak grupları Çin'in Gansu, Qinhai ve Tibet vilayetlerinde de göçebe yaşam sürmektedir. Kazakistan'da yaşayan Kazakların aksine, Çin'deki Kazak halkının tarihi ve bugünkü sosyokültürel yaşamı daha az bilinmektedir.1980'li yılların başlarında Çin'in kuzeybatı bölgeleri turizm gelişimine açıldıktan sonra, bu bölgede bulunan çok uluslu etnik nüfusa ve özellikle Kazaklara olan ilgisi yenilenmektedir. Çin hükümeti, kuzey-batı bölgelerinde yaşayan halklar hakkında bir dizi çalışmanın yayınlanmasına katkıda bulunmaktadır. Ancak, bu çalışmalar her araştırmacı için izinli değildir. Bu çalışmanın amacı, bu bölgeye göçün nedenlerini belirlemek, Doğu Türkistan Kazaklarının tarihçesine, onların bugünkü sosyal yaşamına ve Kazakistan ve Çin'in bölgesel ve göç politikalarına genel bir bakışını sunmaktır.
International protection of refugees: The practice of UNHCR

Bu çalışmanın amacı, 1950'den bu yana uluslararası platformda yer alan Birleşmiş Milletler Yüksek Komiserliği'nin dünya mültecilerine sağlamakta olduğu korumanın incelenmesine yöneliktir. Mülteci terimine verilen tanımın anlaşilmasi için bu örgütün kurulmasına dek işlevlerini sürdürmüş ve bu terime değişik anlamlar vermiş olan diğer uluslararası örgütler ve hukuki kaynaklar incelendikten sonra Komiserliğin geliştirmiş olduğu uygulama ve bu çerçevede mülteci tanımını oluşturan kriterler tezin temelini oluşturmaktadir. Bu tanıma uyan mültecilere Birleşmiş Milletler Yüksek Komiserliği'nin sağlamis olduğu hukuki korumayı ve onlar için geliştirtiği somut çözümleri araştırmak tezin ana hedefidir. Buna paralel olarak tezin son bölümünde, değişen dünya konjüktürü göz önünde tutularak, Soğuk Şavas sonrası Yüksek Komiserliğin işlevliği tartışılmakta ve yeni dinamiklere uygun stratejiler önerilmektedir. ıı
Afghanistan - Pakistan relation and its implication on regional geopolitics

Bu çalışma, 9 Eylül Olayı sonrası Pakistan ve Afganistan ilişkilerini incelemekte, iki tarafın da endişe verici faaliyetlerinin sebeplerine inmeye çalışmaktadır. Ayrıca çalışma Pakistan'ın şu anki stratejik konumunu güçlendirmeyi hedefler. Siyasi yönleri ve dış ortamları bakımından her iki ülke de tartışmanın konusudur. Buna ilaveten Pakistan Afganistan ilişkilerindeki İran, Çin, Rusya, Hindistan ve Orta Asya ülkeleri gibi bölgesel aktörlerin etkisi de ele alacaktır. Tezin önemli sorusu ise Pakistan ve Afganistan'ın gelecekte istikrarlı ve sağlıklı ilişkiler yürütüp yürütemeyeceğidir. Bu çalışma, bu ikili ilişkiye farklı uluslararası aktörlerin katılımını, temel zorlukları, literatür taramasını, tarihsel bakış açısını ele alması bakımından analitiktir. Araştırmacı bu araştırmayı yürütürken ikincil verilerden yararlanmıştır. İkincil kaynaklar ise dergiler, makaleler, web siteleri ve akademik yayınlardan oluşmaktadır. Jeostratejik bir alanda Afganistan'ın varlığı yabancı devletlerin dikkatini çekmiş ve bu devletleri müdahil olmaları ve farklı süreçlerde etkin rol oynamaları hususunda etkilemiştir. Buna ilaveten, Afganistan'ın ekonomik olarak bağımlı bir devlet olması da bu müdahaleyi kolaylaştırmıştır. Afganistan ve Pakistan arasında barışçıl ve dostça ilişkilerin inşasında, diğer aktörlerin müdahil olmaları önemlidir. Ancak bu aktörler bu konuda başarılı olmadığı için söz konusu bölgede istikrarsızlık ve huzursuzluk devam etmektedir. Pakistan'ın hamleleri Afganistan'la olan ilişkilerini tehlikeye sokmakta ve bu durum istikrarlı, sağlıklı bir ilişkinin yürütülmesi için çok daha fazla çaba sarf edilmesi gerektiğini göstermektedir. Bu sebeple araştırmacı alternatif hipotezleri reddetmiş ve sıfır hipotezle çalışma sürdürmüştür. Gelecekte Afganistan ve Pakistan ilişkilerinin istikrarlı ve sağlıklı olacağını söylemek mümkündür.
International neoliberal development regime and regional development banks

Bu tez, Bretton Woods Kurumları'na benzer bir şekilde bölgesel kalkınma bankalarının da yapısall dönüşüm kredileri vererek neoliberal politikaların küresel çapta yayılmasında rol oynadığını iddia etmektedir. Bununla birlikte 1980 sonrası, prensip, norm, kural ve karar verme süreçleri neoliberal bir kimliğe sahip bir uluslararası kalkınma rejiminin oluştuğunu da belirtmek gerekir. Bu bağlamda bu tezde uluslararası neoliberal kalkınma rejimi kavramsallaştırılıp açıklanmıştır. Bu rejimin içinde hem Bretton Woods Kurumları hem de bölgesel kalkınma bankaları piyasa ekonomisi reformlarının dünya genelinde yaygınlaştırılıp kurumsallaştırılmasında tamamlayıcı roller oynamıştır. Bretton Woods Kurumları bu kalkınma rejiminin merkezini teşkil ederken, bölgesel kalkınma bankaları da yine aynı rejimin bölgesel eş değer birleşenleri olmuştur. Bölgesel kalkınma bankalarının uluslararası neoliberal kalkınma rejimindeki rollerini anlatırken bu tez ayni zamanda bu bankaların kendi içinde farklılaşan yapılarını da açıklamaktadır.
Oman foreign policy towards the arab spring in the framework of strategic hedging

Arap Baharı sırasında bölgesel ve küçük güçler, yükselen yeni siyasal rejimler ve hareketler, kendilerine karşı çıkan olaylara nadiren katılmışlardır. Sonuç olarak, bölgedeki karşı-devrimler ve mezhepçilik ortaya çıkmıştır. Her birinin katılımıyla, Umman dış politika araştırmacıları için dikkate değer bir istisna ve ilginç bir durum olarak kalmıştır. Bu araştırma, Riskten korunma stratejisini merkeze alarak küçük devletlerin davranışlarını açıklayan diğer Uluslararası İlişkiler teorisine alternatif olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Tezde Umman dış politikasını şekillendiren iç faktörler ile birlikte bölgesel ve uluslararası faktörler beraber incelenecektir. Bu çalışma aynı zamanda Umman ve diğer Körfez devletlerinin konumlarını birbirleriyle karşılaştırarak Mısır, Suriye ve Yemen krizlerinde Umman'ın politikalarını analiz edecektir. Körfez kriziyle ilgili Umman'ın politikası, Riskten Korunma Stratejisi ile analiz edilmiştir. Bu çalışmada, Umman, çıkarlarını en üst düzeye çıkarırken; diğer güçlerle yüzleşmekten kaçınabilmesi dolayısıyla Umman'ın Körfez krizine karşı tutumunun başarılı bir Stratejik Riskten Korunma olduğuna varılmaktadır.
The development of inter-communal figthing in Cyprus: 1948-1974

Bu tez 1948- 1974 tarihleri arasında Kıbrıs'ta toplumlar arası çatışmanın gelişimini incelemeyi amaçlamaktadır. Tez, Kıbrıs Rum ve Türk toplumlarının aşamalı dönüşümünü inceleyerek, toplumlar arası çatışmanın yerel etkenlerine odaklanmaktadır. Çalışma, Kıbrıs siyasetindeki süreklilikleri ve değişiklikleri de incelemektedir. Bu tez toplumlar arası çatışmanın tarihsel ve yerel etmenlere kök saldığını iddia etmektedir. Tarihsel süreç içinde Kıbrıs'ta gelişen çeşitli siyasi ve kültürel yapıların birbirine eklemlenmesini de incelenecektir. Tezde genel iddianın aksine, Kıbrıs'taki toplumlar arası çatışmanın sadece dış kaynakların bir ürünü olmadığı belirtilmektedir. Bu nedenle, ''etnik kutuplaşma'' konusu toplumlar arası çatışmanın temel kaynağı olarak vurgulanacaktır. Toplumlararası çatışmanın gelişimi değerlendirilirken, ayrıca Kıbrıs Türk ve Rum toplumlarının amaçları doğrultusunda harekete geçip siyasallaşma süreçleri de incelenmektedir.
Forced migration policy of britain and the united states in the first half of the twentieth century

Göçmenler sorunu eski zamanlardan beri gündemde olan bir konudur. Göçmenler sosyal, ekonomik ve siyasi faktörlerden dolayı anavatanlarını terk etmek zorunda kalmışlardır. Ancak yeni ülkelerinde de nativizm, ayrımcılık, savaş zamanı histerisi ve yabancı korkusundan dolayı enterne ve ülkesine geri gönderme politikaları ile yüzleşmişlerdir. Daha çok Üçüncü Dünya ülkeleri ile ilişkilendirilen bu politikalar modern çağlarda Amerika ve İngiltere gibi Büyük Güçler tarafından da benimsenmiştir. Bu çalışma 20. Yüzyılın ilk yarısında Amerika ve İngiltere'nin uygulamış olduğu enterne etme ve ülkesine geri gönderme politikalarını analiz edecek ve bu politikaları karşılaştırılacaktır. İngiltere-İrlanda Savaşı, Birinci ve İkinci Dünya Savaşları, İkinci Boer Savaşı ve Filipin-Amerikan Savaşında Almanların, İrlandalıların, İtalyanların, Yahudilerin, Japonların, Boerlerin ve Filipinlilerin enternesi ve ülkelerine geri gönderilmeleri incelenecektir. Ayrıca, Zencilerin ve Meksikalıların İngiltere ve Amerika'da uğradıkları ayrımcılık ve ülkelerine geri gönderilmeleri anlatılacaktır. Her iki ülkede uygulanan enterne ve ülkesine gönderme politikaları ve sivillerin tecrübeleri kıyaslanacak ve karşılaştırılacaktır. Amerika ve İngiltere'nin uyguladığı enterne ve ülkesine gönderme politikaları sivillere bir zorlama olarak dayatıldığından, bu politikalar zorunlu göç kapsamında yer almaktadır. 20. yüzyılın ilk yarısında tecrübe edilen savaşlar ve iki ülke toplumlarında gözlenen ayrımcılık bu politikaların kararının alınmasında temel faktör olmuştur. Her iki ülkenin de göçmenlere karşı çıkardığı yasalar, ülke vatandaşı olsalar bile onları etkilemiş ve yerli halktan ayırıp toplumun dışına itmiştir. Her iki ülke de göçmenlere karşı sert ve katı politikalar izlemiştir. Hükümetler tarafından uygulanan ayrımcı politikaların dışında basın, sivil toplum örgütleri ve gazeteler vasıtasıyla gayri resmi ayrımcılık bu politikaların uygulanmasında kullanılmıştır.