turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyal bütünleşme sürecinde sosyal normlar

Bu araştırmada toplum hayatının her alanını saran sosyal normların sosyal bütünleşme sürecindeki fonksiyonlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Sosyolojide, en basit tanımı ile, toplumda insan davranışlarını belirleyen ölçü olarak ifade edilen sosyal normlar, gerçekten birer davranış beklentileri olarak ilişkileri etkiler ve belirlerler. Sosyal normlar toplumsal yaşama özgüdür ve normların bulunmadığı bir toplum yoktur. Her olgunun sınıflandırılmasında olduğu üzere ele alınan kriterlere göre çeşitli norm türlerinden söz edilebilir. Sosyal hayat alanlarına göre, sürekliliğine göre, yaptırım gücüne göre... gibi. Ancak sürekliliği ve yaptırım gücü ne olursa olsun toplum hayatının bütün alanlarındaki sosyal normlar toplumdaki ortak duygu, düşünce ve davranış kalıplarının sembolüdür. Bu nedenle bütünleşme ve çözülme olguları ile yakından ilgisi vardır. Bir toplumda küçük cemaatler, organizasyonlar, kurumlar gibi sosyal yapının temel etkileşim bileşenleri arasında birbirini tamamlayan bir etkileşim varsa sosyal bütünleşmeden söz edilebilmektedir. Hangi türde olursa olsun bütünleşmiş bir yapı, insanın istikrar ve güven isteğinin büyük ölçüde gerçekleştiği bir yapı demektir. Aksi durumlarda ise, yani sosyal yapının bu temel etkileşim bileşenleri arasında zıtlaşmalar ve çelişkiler olduğunda sosyal çözülme ve anomi söz konusudur. Farklı alanlarda farklı yaptırım gücüne sahip sosyal normlar arasında çelişki olmaz ise, birbirini destekleyen bu normların bütünleşme sürecine olumlu etki yaptıkları söylenebilir. Hangi türde olursa olsun bütünleşmiş bir sosyal yapı, bireylerin kendilerini geliştirmelerine imkan veren ve İstikrar, güven sunan sağlıklı bir sosyal etkileşim ağı demektir. Bu nedenle toplumun yapı taşlarından olan normlar ile yapı arasındaki ilişki bütünleşme süreci söz konusu olduğunda daha da önem kazanmaktadır.
Farm labor intermediaries in seasonal agricultural work in Adana - Çukurova

Bu araştırmanın temel konusu mevsimlik tarım işçiliğinde sadece emek transferini sağlaması açısından değil sistem içindeki diğer aktörlerle arasında var olan bağımlılık ilişkilerinden dolayı da önemli bir oluşum olan tarım aracılarıdır. Araştırma tarım aracılarının çok yönlü sosyal ilişkileri ve bu ilişkilerin kurulma ve yeniden üretilme pratiklerini sorgulamaktadır. Aracıların sosyal sermayesi olarak da görebileceğimiz bu sosyal ilişkilerin içeriği hem mevsimlik tarım işçiliğinin hem de tarım aracılarının anlaşılması açısından önemlidir. Araştırma bu kapsamda mevsimlik işçiliğin uzun zamandır gerçekleştiği Adana ilini kendisine çalışma sahası olarak belirlemiştir. Adana'nın son 20 yılda hem tarımsal hem de sosyal anlamda yaşadığı değişimlerde aracıların sosyal ilişkilerini yeniden üretmelerinin anlaşılması açısından önem taşımıştır. Tarım aracıları emek yoğun tarımsal üretimde ihtiyaç duyulan tarımsal işgücünü örgütleyen kimselerdir. Aracı, emek yoğun tarımsal üretimde hasat öncesi işverenin ihtiyaç duyduğu işgücünü genellikle kendi sosyal ilişkilerini kullanarak bir araya getirir. Bu anlamda aile, akrabalar, komşular, hemşeriler gibi sosyal ağlar aracının temel işgücü kaynaklarıdır. Aracı beraberinde çalıştırdığı işçilere sadece iş değil, genellikle işçilerin içinde bulunduğu yoksulluktan dolayı ihtiyaç duyulan birçok sosyal ve ekonomik alanda ön plana çıkar. Aynı zamanda çalışma süresince işlerin yürütülmesini denetlediğinden işverenle arasında da karşılıklı çıkara dayalı önemli bir ilişki gelişir. Bu haliyle Türkiye'de aracılık mesleği basit bir iş ve işçi bulma olayından daha fazlasıdır. Aracılık, çeşitli yönetmeliklerle denetim altına alınmış ve çalışma şekilleri belirlenmiş bir iştir. Ancak, Her ne kadar denetim altına alınmış olsalar dahi mevsimlik işgücü üzerine gerçekleştirilen çalışmalar aracılığın halen ağırlıklı olarak enformel olarak yapıldığını göstermektedir. Bu kayıt dışılığın temel belirleyicisi olarak aracıların süreç içinde ağırlıklı olarak yüz yüze sosyal ilişkiler aracılığıyla kurumsallaştırdıkları çalışma sistemleri görünebilir.
2000 sonrası Türk sinemasında eşcinsel bireylerin temsili

Cinsellik tarihi kadar eski olan eşcinsellik, toplumdan topluma derecesi farklılık gösterse de sürekli toplumsal yaptırımlarla ve cezalarla baskı altında tutulmuş, ötekileştirilmiştir. Kadın cinselliğinde var olan kontrol altında tutma durumu eşcinsellikte reddedilme biçiminde gelişmiştir. Toplumdan dışlanma ve marjinal sayılarak sistem dışı bırakılma korkusu yaratılarak toplumsal cinsiyet unsuru aracılığıyla 'öteki' cinsel kimlikler baskılanmış ve yok sayılmıştır. Bu yapılırken kültür, din ve sınıfsallık kullanılmış ve cinsiyetler tipleştirilmiştir. Sanat üretimi ataerkil iktidar ve egemen sistem etkisi altında kalmaktan kurtulamamış, topluma uyumlu birey olma anlatıları sanat üretimi içerisinde her zaman var olmuştur. 20. y. y. itibariyle yükselen ve iktidarın en önemli kitleye seslenme aracı olarak kullanılan sinema, söz konusu politik ve toplumsal cinsiyetin yeniden üretim sisteminde yer almıştır. Sinemada eşcinselliğin görünür olması ve güldürü unsuru ya da aşağılanan karakter dışında canlandırılması Dünya Eşcinsel Hareketinin ortaya çıkmasıyla paralellik gösterir. Aynı paralellik Türk Sineması ve Türkiye Eşcinsel Hareketi için de geçerlidir. 2000'lı yıllara kadar sadece yan unsur olarak işlenen eşcinsellik son dönem Türk Sinemasında konu eksenli işlenebilmektedir. Sayısal olarak hala Dünya Sinemasına göre oldukça geride olan Türk Sineması'nda az da olsa dikkate değer örnekler verilmeye çalışılmaktadır. Bu çalışmada, 2000 sonrası Türk Sineması'nda içinde eşcinsel karakterlerin yer aldığı 10 film amaca yönelik örneklem yöntemiyle seçilerek çözümlenmiştir. Söz konusu 10 filmde yer alan 12 karakter içerik analizi yönergesi oluşturularak incelenmiştir. Sonuçta, incelenen filmlerde genel olarak eşcinsel karakterlerin iç dünyalarının anlatımının yüzeysel kaldığı ve yeterince temsil edilmedikleri görülmüştür.
Hospitality and its many guises: Figuring a typology for carpet salesmen

Tipler ve tipleştirme, insanların günlük yaşantısının olağan seyri, ve bu suretle, diğer insanlar ve etraflarındaki dünyayla olan etkileşimleri açısından hayatın ayrılmaz bir parçası olarak görülebilir. Bu araştırma insanlardaki bu tipleştirme ihtiyacını, benimsenilmiş roller açısından başvurulan tipleri de dikkata alarak, misafir olarak turistler ve ev sahibi olarak halıcılar üzerinden ele alıyor. Bir yandan online seyahat sitesi TripAdvisor'daki turist geri bildirimleri ve konu odaklı forum tartışmalarının kalitatif bir içerik analizi, diğer yandan Sultanahmet'te birkaç hafta süreyle gerçekleştirilmiş bir saha çalışması olmak üzere karma bir metodoloji izlenmiştir. Bu araştırma, Goffman'ın dramaturjik metaforları ve yüz yüze rastlaşmalar üzerinden kurguladığı sosyal etkileşimler olgusundan da yararlanarak, misafirperverlik ve kisvelerinin hem halıcılar tarafından sergilenişi hem de turistler tarafından söylem olarak türetilmesinin, hakim bir halıcı tiplemesi yaratılmasındaki rolünü irdeliyor.
The impact of social trust on attitude towards the welfare state: The Case of Turkey

Toplumsal güven kavramının önemi son yıllarda özellikle refah devleti bağlamında artmaktadır. Bu tez Türkiye'de toplumsal güveni refah devletine yönelik tutumlar üzerinde bir etkisi olup olmadığını değerlendirmek amacıyla incelemektedir. Bu inceleme sosyal-demografik faktörlerle de kontrol edilmektedir. Bu tez, 2008 Avrupa Sosyal Anketi verilerinin 4. turunu kullanarak, Türkiye özelinde toplumsal güven düzeyi ile refah devletine yönelik tutumlar arasında bir bağlantı olup olmadığını değerlendirmek için nicel yöntemler kullanmaktadır. Türkiye'de toplumsal güven ve refah devleti arasında u-şeklinde bir ilişkinin olduğu sonucu ortaya çıkmaktadır: başkalarına güvenilmez diyen bireyler ile başkalarına güvenilir diyen bireyler hükümet sorumluluklarına yönelik daha olumlu bir tutuma sahip olma eğilimindeyken, ortasında yer alan bireylerin ise refah devleti sorumluluklarına yönelik olumsuz bir tutumları vardır.
Göçün kadın yaşamı üzerine etkileri

çalışma terör ve güvenlik nedeniyle genelde Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinin kırsal yerleşim birimlerinden, özelde ise Hakkari'den Van'adoğru kitlesel ve zorunlu olarak gerçekleşen göç sürecini, süreci yaşayan kadınlar açısından ele almaktadır. Bu sürecin kadınlarca nasıl yaşandığını ve değerlendirildiğini anlamak amacıyla öncelikli olarak Hakkari'den Van'a göç etmişaz sayıda kadınla derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiş, daha sonra benzer süreçleri yaşayan farklı kadınlarla yapılmış çalışmalar araştırılmıştır. Aynı süreci yaşayan kadın ve erkeklerin farklı deneyim ve algılamalara sahip olacağı savından yola çıkılarak oluşturulan bu çalışmada niteliksel araştırma teknikleri kullanılarak az sayıda kadının göç sürecini nasıl yaşadığı ve bu süreci nasıl etkilediği anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çalışmanın konusu ve amacı, çalışmanın yöntemi ve sorunlarına değinilmiştir. Literatür taramasına dayalı olan göç başlıklı ikinci bölümde ise kavram olarak göç, göç analizleri, göç türleri, genel olarak Türkiye'de göç hareketleri, Doğu ve Güneydoğu Anadolugöçünün özgünlüğü ve kadınların göç süreci içinde değerlendirilmesiyle ilgili alt bölümler yer almaktadır. Görüşmeler sonucunda elde edilen bulguların değerlendirilmesinden oluşan üçüncü bölüm kaset çözümlemelerinden elde edilen sonuçların yorumlandığı bölümdür. Bu bölümde kadınların göç sürecini nasılanlattıklarına, süreç içinde neler hissettiklerine, göç sonrasında ne gibi değişimleryaşadıklarına değinilmiştir. Kadınların göç öncesi ve sonrası yaşamlarınıdeğerlendirmeleri de bu bölümün bir diğer alt başlıklarındandır. Bunların yanı sıra kadınların aileleri, evlenme biçimleri, çok çocuk sahibi olmaları ve bunun nedenleri gibi konulara da değinilmiştir. Saha çalışmasında yapılan gözlemlerden oluşan dördüncü bölümde ise görüşme yapılan kadınların ve benzer koşullarda yaşayanzorunlu göçe maruz kalmış diğer ailelerin evleri, mahalleleri, yoksulluklarıanlatılmıştır. Sonuç ve değerlendirme bölümü olan beşinci bölümde yapılan literatür çalışması, görüşmeler ve gözlemlerle birlikte varılan sonuçlar değerlendirilmiş ve sunulmuştur.
The impact of social relations on administration in the kurdistan region

Resmi ilişkilerin ötesinde meydana gelen özellikle resmi olmayan Sosyo-ekonomik hayatta birbirlerine denk olan bireylerin çeşitli sosyal ilişkiler kurmaya çabalamaları muhtemeldir. Buna ek olarak gelişmekte olan toplumların karakteri memurlar resmi ilişkilerinin yanında sosyal hayatta resmi olmayan ilişkilerinden de etkilenmektedir. Dolayısıyla, birey diğerleriyle içinde olduğu resmi olmayan sosyal ilişkileri aracılığıyla pratik ve bilimsel yaşamda taleplerine ve ihtiyaçlarına ulaşabilmektedir. Sosyal ilişkilerin bu türleri genellikle adam kayırma, referans olmak ve yandaş olmaktır. Ayrıca Kürdistan toplumunda da resmi olmayan sosyal ilişkilerde yukarıda belirtilen noktaların görülmesi bağlamında gelişmekte olan diğer toplumlardan farklılık arz etmektedir. Adam kayırma ve referans olma eğitim, idari ve hizmet kurumlarında oldukça baskındır. Birey Irak Kürdistan Bölgesindeki topluluklarda önemli bir dezavantaj olarak görülen bu durumu kendi lehine çevirmek ve istediği işi elde edebilmek için sosyal ilişkilerini kullanabilmektedir. Bundan dolayı, bu çalışma Kürdistan bölgesinde ortaya çıkan bu tür sosyal ilişkilerin etkisini anlamaya ve çeşitli çözümler ortaya koymaya çalışmaktadır.
Yurt dışından Çalören'e geri dönen işçi aileleri

Bu araştırmada, yurt dışına ilk çıkış yeri olan Şereflikoçhisar'ın Çalören Kasabası'na geri dönen işçilerin göçe katılmaları, göç sürecindeki yaşam deneyimleri ve geri dönüşleri üzerinde durulmuştur. Geri dönen ailelerin durumlarını inceleyen çalışmaların sınırlı olmasının yanı sıra, ilk çıkış yeri olan kırsal yörelere tekrar geri dönen aileler hakkındaki bilgiler ve geri dönen ailelere götürülecek hizmet modelleri de sınırlıdır. Bu nedenle, araştırmanın, bu konudaki boşluğun doldurulmasına yardımcı olacağı umulmaktadır. Tarama modelinde ele alınan bu araştırmada, Çalören Kasabası'ndan Batı Avrupa'ya göç eden ve en az bir yıl yurt dışında çalıştıktan sonra, en az bir yıl Çalören'de kalmak üzere kesin dönüş yapan 75 işçi tam sayım yöntemiyle ele alınmıştır. İşçi ve toplumun karşılıklı değerlendirilebilmesi için Batı Avrupa ve Kuzey Afrika, Arap ülkelerine göç sürecine katılmayan ve Çalören Kasabası'nda kalan bir grup aile reisi de araştırmaya dahil edilmişlerdir. Bu ailelerden 53'üne ulaşılabilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen önemli sonuçlar şöyledir: Çalören Kasabası'nda yurt dışı göç sürecine katılan işçilerin düşük eğitimli, evli oldukları ve yalnız göç ettikleri anlaşılmıştır. Gençlerin yanı sıra yaşı büyük olanların göçe katılmış olması da dikkat çekicidir. İşçiler, yurt dışında, çoğunlukla fabrika işçiliği yapmışlardır. Nitelik kazandığını belirten işçilerin küçük bir orana sahip olduğu ve bu niteliklerin çok önemli olmadığı saptanmıştır. İşçi yurt dışında iken geride kalan ailenin sorumluluğunu üstlenen kişi de çok büyük bir oran ile geride kalan eştir. İşçilerin geri dönüşleri bireysel dönüş çerçevesindedir. Ancak uluslararası göç hareketlerinde meydana gelen değişmeler, mikro düzeyde izlenmektedir. Çalören'e geri dönüşte de işçinin geri dönüşünde etkili olan bireysel faktörlerin sosyal faktörlerden daha ağırlıklı olarak rol oynadığı anlaşılmıştır. İşçilerin geri dönüşlerinde, aile içindeki görev ve sorumluluklarını üstlenen kişilerde değişme ortaya çıkmıştır. Kadın göç süreci içinde üstlendiği, erkeğe ait pek çok görev ve sorumluluğu işçiye ya tamamen devretmiş ya da işçi ile birlikte paylaşmıştır. Bu açıdan, geri dönen işçi ailesinin daha çok kentsel özellikler taşıdığı anlaşılmıştır. İşçinin yurt dışındaki yaşamını değerlendirmek amacı ile ele alınan başarı durumunun belirlenmesine de çalışılmıştır. İşçilerin yarıdan fazlasının yurt dışındaki ve geri dönüşteki, psikososyal ve ekonomik yaşam deneyimlerine bağlı olarak başarılı oldukları sonucuna ulaşılmıştır.
Hatay ili Antakya ilçesinde yaşayan domların müzik kültürleri

Bu araştırma, Antakya'da yaşayan Domların müzik kültürlerini analiz etmek amacıyla kurgulanmıştır. Araştırmada, literatür taraması ve görüşme yöntemlerinden yararlanılmıştır. 15 Dom müzisyen ile görüşülerek Antakya'da yaşayan Domların müzik kültürlerine yönelik tespitler yapılmıştır. Bilimsel araştırmanın tümdengelim özelliğinden faydalanılarak, Çingene topluluğun genel özellikleri açıklanmış, tarihlerinden bahsedilmiş ve Antakya'daki Domlar konusuna geçilmiştir. Genelden özele doğru akan bir sistemsel yaklaşım uygulanmıştır. Daha sonra Domlarla, yarı yapılandırılmış görüşme formuna dayalı olarak alan çalışması yapılmış, toplanan veriler sınıflandırılarak bilgisayar ortamına aktarılmıştır. Dom kültürünü yaşamlarıyla temsil eden, geçimlerini genellikle mahalli sanatkar olarak sağlayan, Antakya yöresinde kendilerine 'usta' denilen kişilerden bilgiler toplanmıştır. Hatay Antakya ilçesinde yaşayan Domların gelenek ve göreneklerine göre, kendi kültürlerinde benimsedikleri müziksel özellikler araştırılmış ve elde edilen veriler sınıflandırılmıştır. Bu topluluğun hello, ud, cümbüş, darbuka, keman, org, ney, mey, zurna, davul, dilli düdük, kaval, bağlama, klarnet, saksafon, yan flüt, argun, sipsi, tef, bendir, bongo gibi enstrümanları icra ettikleri tespit edilmiştir. Yöre Domlarının Arapça, Kürtçe ve Türkçe dillerini konuştukları ve icra ettikleri şarkı sözlerinin ise Arapça ve Türkçe dillerinden ibaret olduğu saptanmıştır. Herhangi bir müzik eğitimine sahip olmayan Domların çoklu çalgı icracısı oldukları görülmüştür. Müziklerini çoğunlukla düğün ve sünnetlerde icra eden Domların hepsinin Türk Halk Müziği, büyük bir kısmının ise arabesk müzik icra ettikleri tespit edilmiştir.
Gündelik hayatta kaotik kurumsallaşmalar

'Gündelik Hayatta Kaotik Kurumsallaşmalar' konulu tez çalışması, öz olarak sosyal gerçeklikte meydana gelen ve tanıklık ettiğimiz ilişkileri birbirine zıt olan iki literatürü birleştirerek açıklama çabası içinde olan bir çalışmadır. Bir taraftan toplumsal kurumların nasıl ortaya çıktığını ve insanların ihtiyaçları doğrultusunda nasıl hazır bilgi stokları olarak kurumsallaştığını içeren 'kurumlar sosyolojisi', bir taraftan ise temelinde doğa bilimlerinin olduğu ve doğrusal olmayan dinamikleri ele alan, karmaşık olma halini ifade eden 'kaos teorisi' bulunmaktadır. Bu iki literatür ve paradoksal durum, 'gündelik hayat' sistemi içinde birey/aktör/özne yapı/sistem arasındaki ilişki çerçevesinde değerlendirilmektedir. Bu çalışmanın amacı, toplumda rol alan bireylerin gündelik hayatı inşa ederken nasıl bir yaklaşımı tercih ettiklerini ve sonucunda ortaya çıkan toplumsal sistemle ne şekilde bağlantı kurduklarını anlamaktır. İçerik olarak kuramsal olan çalışmada, sosyolojik gelenekte yer alan 'yorumlayıcı sosyolojiye' yakın bir yaklaşım tercih edilmiştir. Toplumsal gerçeklik, doğrudan bireylerin anlam haritalarından çıkarsanmıştır ve bu şekilde çağdaş sosyolojik teoride yer alan tartışmalar izlenmeye çalışılmıştır. Sosyolojik teorideki 'mikro-makro', 'öznelcinesnelci' ve 'yapı-fail' tartışmalarını inceleyerek kendi kavramsallaştırmam olan 'kaotik kurumsallaşmayı' bu tartışmalara katkı sunacak bir model olarak geliştirme çabası içinde oldum. Sosyolojik olarak toplumsal olguları ve olayları açıklayabilecek bir kavramsallaştırma ve modelin geliştirilmesi sancılı bir süreci gerektirmektedir. Bu çalışmanın da bu gözle ele alınması gerekmektedir.'Gündelik Hayatta Kaotik Kurumsallaşmalar' başlıklı çalışmanın sonucunda bireylerin/aktörlerin sosyal gerçekliği nasıl inşa ettikleri ve bu inşa sürecinde ne tür düşünsel yolları kullandıkları gösterilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma ile bireylerin gerçekliği aslında göründüğünden daha karmaşık bir biçimde organize ederek gündelik hayata katıldıkları ve bunu her türlü yaşamsal riski göze alarak sürdürdükleri fikrine ulaşılmıştır. Gündelik hayatın artık kendi gerçekliğini yarattığı ve toplumsal sistemle entegre olduğu sonucuna 'kaotik kurumsallaşma' ile ulaşılmıştır.
Türk Hayatı mecmuasının Türk kültür hayatına etkisi ve metin incelemeleri

Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü nezdinde Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı'nda yapılan Yüksek Lisans tezleri genellikle mecmualar üzerine yapılmıştır. Biz de, Fazlı Necip'in 1 Mart 1341 (1925) - 15 Mart 1926 tarihleri arasında on Uç ay. çıkartmış olduğu ve 15 günde bir okuyucularıyla buluşan Türk Hayatı' adlı mecmuayı incelemek ve eski yazıyla yazılmış metinlerden bazılarını günümüz harflerine çevirmek istedik. Ancak bizim üzerinde çalıştığımız Türk Hayatı mecmuasının şekil ve muhteva itibariyle diğerlerinden çok farklı oluşu, tahlili fihristini de onlardan tamamen farklı bir şekilde yapmamızı gerektirmiştir. Bu itibarla fihristi iki şekilde düzenlemek mecburiyeti doğmuştun 1- Konu fihristini 'İçindekilerin Yazı Adına Göre Sıralanışı' başlığı adı altında, 2- Mecmua içeriğini sayı itibariyle göstermek için de 'Türk Hayatı'nın İçindekiler ' başlığı altında inceledik. Tez çalışmasını da iki bölümde inceledik: Birinci bölümde 'Türk Hayatı' Mecmuası Hakında' genel inceleme ve değerlendirme yaptık, ikinci bölümde ise ''Türk Hayatı'ndan Seçme Metinler' başlığı altında eski yazıdan yeni yazıya çeviri yaptık. Türk Hayatı mecmuasında toplam 766 kalem yazı mevcuttur. Biz bu yazılan çeşitli konulara göre tasnif yaptık ve 64 adet yazıyı aslına sadık kalarak latin alfabesine çevirdik. Fazlı Necip'in 'Program' başlıklı yazısı ile mecmuanın tek şiiri, Mithat Cemal Kuntay'ın 'Annemin Kabrinden Semaya Hitap' adlı şiiri ve ünlü kişilere ait hikmetli sözlerin bulunduğu 'Malumat Hazinesi' bu çalışmalarımızın başlangıcım oluşturdu. Daha sonra Fazlı Necip'in hazırladığını tahmin ettiğimiz 'Türk Tarihinin Büyük Şahsiyetleri' serlevhalı araştırma ve kısa biyografik y azıların tamamını çevirilerimiz araşma kattık. Tarihten Sayfalar' serlevhalı 'Rumeli'ni Neden Kaybettik? tarihi araştırma yazılarının bir kısmım aslına sadık kalmak kaydıyla latin alfabesine çevirdik. Bu bölümdeki çevirilerimiz mecmuanın birinci cildini kapsayan yazılar oldu. Mecmunın edebi-mizah kısmının önemli bir kısmım kapsayan küçüklü büyüklü hoş sözler, küçük, komik fıkralar ve bilmecelerin yanı sıra belli başlı olarak ele alacağımız 'Milli Fıkralar' başlığı altında yayımlanan 84 adet fıkra vardır. Biz, bu kısımda güzel ve komik olan sekiz adet fıkrayı örnek olması hasebiyle yeni yazıya çevirdik. Çevirilerimizin en sonunda ise 'Son Günlerde Neler Olmuş? başlıklı güncel haberlerin bulunduğu bölümden seçme metinleri latin alfabesine aktardık. Biz, toplam 1 17 güncel haberlerin bulunduğu bu kısmın 34 adetini çevirmeyi uygun bulduk. Cengiz ZERMAN
İslamda sosyal politika uygulamaları: İslam ülkeleri ve Türkiye

İslamda sosyal politika uygulamaları sosyal adaletin ve eşitliğin sağlanması temeline dayanmaktadır. İslam, kişilere ve devletlere toplumun refahına yönelik bir takım sorumluluklar yüklemektedir. Bu anlamda İslam'da sosyal devlet esastır. Devlet, bireylerin temel ihtiyaçlarını karşılamakla ve yaşam koşullarını iyileştirmekle yükümlüdür. Yükümlülüklerini yerine getirirken de toplumun her kesimine adaletli olması gerekmektedir. İslam'da eşitsizlikleri azaltıcı ve refah ortamını iyileştirici etkiye sahip olan en önemli araç zekattır. Zekat yoksulluğun azaltılmasına, gelir dağılımı adaletsizliklerinin giderilmesine ve istihdam artışına katkı sağlamaktadır. Bunun yanı sıra faiz yasağı ekonomik kalkınma ve sosyal refahın artışına, toplumun her kesimine hitap etmesi ve sürdürülebilir olması bakımından katkı sağlamaktadır. Bazı çalışmalar göstermektedir ki, İslam ülkeleri gerek ekonomik gerekse sosyal refahı artırmaya yönelik uygulamalarında İslami bir bakış açısı geliştirememişlerdir Dolayısıyla İslam ülkelerinde refah politikaları oluştururken, mevcut politikaların toplumsal koşul ve ihtiyaçlara ne kadar uyum sağladığı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu tez çalışmasında, İslam'da sosyal politika uygulamaları ve 57 İslam ülkesinin sosyal politika uygulamaları incelenmiştir. Ayrıca İslami sosyal politika araçlarının İslam ülkelerinde ne kadar yer edindiği araştırılmıştır. İslam ülkelerinin sosyal politika uygulamalarına bakıldığında İslami uygulamaları tam anlamıyla benimsemedikleri görülmüştür. Bazı ülkeler İslami prensiplere göre belirlenen sosyal politikaları devlet aracılığıyla uygulamış olsa da, gerekli kurumsal altyapı oluşturulamadığı için sorunlar yaşanmaktadır ve sosyal politika uygulamaları merkezi hale getirilememektedir. Diğer bir husus ise, İslam ülkelerinin politika geliştirmeye yönelik işbirliklerinde zayıf kaldıklarıdır. İslam ülkeleri arasında siyasi ve ekonomik işbirliklerinin artması, ortak platformlar kurularak sosyoekonomik düzeyi oldukça kötü olan ülkeleri kalkındırmada bir araya gelmeleri gerekmektedir. Böyle bir yaklaşım ulusal kalkınma ve uluslararası işbirliklerinin dini ve kültürel temeller geçekleşmesine katkı sağlayacaktır.