turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Suriyeli sığınmacı çocukların sosyolojik profili

Suriye'de yaşanan iç savaş, sonrasında büyük bir insani krize dönüşerek küresel ölçekte de büyük bir insanlık sınavı haline gelmiştir. Dünya gündemini etkileyen bu mülteci meselesi ile karşı kaşıya kalan Türkiye'de, milyonlarca Suriyeli sığınmacıya kapısını açmıştır. Suriyeli sığınmacıların yaşadığı trajik durumlar ve özelde de Suriyeli çocukların yaşadığı durumlar konunun ne kadar hassas bir öneme sahip olduğunu göstermektedir. Bu nedenle mülteci grubunun en kırılgan gruplarından biri olan çocukların bugünkü durumları, sorunları, gündelik yaşam pratikleri, yaşadıkları değişim ve dönüşümler ile bunların etkilerinin göç ve sığınmacı olma kimliği altında nasıl deneyimlendiğinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Hem savaşa tanıklık hem de zorunlu olarak göç etmek ve bunların etkileri çocukları birçok açıdan zorlamaktadır. Sığınmacı çocuklar yeni ama yabancı oldukları mekanlarda pek çok sorunla karşı karşıya kalmaktadır. Bu zorlukların en başında da eğitimden mahrumiyet, dil sorunu, düşük ekonomik koşullar, çocuk işçiliği ve entegrasyon problemi gibi sorunlar gelmektedir. Çalışma özelinde Elazığ il merkezinde ikamet eden Suriyeli çocukların göç öncesi ve sonrasında hayatlarında ne gibi değişimler olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Eğitim, barınma, sosyo-ekonomik durum, karşılaşılan risk ve güvenlik sorunları, sosyal izolasyon ve uyum konusunda yaşadıkları değişim ve dönüşümler bunlardan bazılarıdır. Suriyeli çocukların göç sonrasında eğitim imkanlarından mahrumiyet, düşük ekonomik koşullar içinde yaşama, çocuk işçiliği, dil sorunu, ötekileştirilme ve entegrasyon sorunu gibi problemler ile iç içe oldukları tespit edilmiştir. Çocukların gündelik yaşam pratikleri de bu sorunlar etrafında şekillenmektedir. Bu açıdan çalışma kapsamında Suriyeli çocukların zorunlu göç deneyimleri ve sonrasında hayatlarında ne gibi değişim ve dönüşümlerin olduğunun ortaya koyulması amaçlanmıştır. Suriyeli çocukların sığınmacı olma kimliği altında toplumsal alandaki görünürlüklerinin nasıl şekillendiğinin, bunun entegrasyon sürecine etkilerinin ve çocukların yaşadığı sorunların neler olduğuna yönelik bir durum tespitinin yapılması planlanmıştır. Bu bağlamda da Elazığ il merkezinde ikamet eden 10-18 yaş aralığındaki 308 Suriyeli çocuğa nicel araştırmaya dayalı yarı yapılandırılmış anket formu uygulanmıştır. Verilerin elde edilmesinde ayrıca gözlem ve çocukların ifadelerinin yer aldığı görüşme notlarından da faydalanılmıştır.
White Russians in Istanbul: The plight of the Russian emigrees during the years 1919-1924

oz İSTANBUL'DA BEYAZ RUSLAR: 1919- 1924 YILLARINDA RUS MÜLTECİLERİNİN DURUMU Timuçin, Tümay Yüksek Lisans, Tarih Bölümü Tez Yöneticisi. Prof. Dr. Uygur Kocabaşoğlu Eylül 1999, 199 Sayfa Bu tez Bolşeviklerden kaçan Beyaz Rus göçmenlerinin durumunu ele almaktadır. İstanbul'a gelen Beyaz Ruslar, bu çalışmanın asıl odak noktasıdır. İstanbul'a geldiklerinde karşılaştıkları ortam, yardım gördükleri kuruluşlar, şehirdeki yaşam mücadeleleri ve şehire etkileri -dönemin basınına yansıdığı ölçüde- ayrıntılarla incelenmiştir.
Yeni yoksulluk ve iş gücü piyasasında 'yaşlı çalışan yoksullar': Antalya ili örneği

Günümüzde giderek kentlerde yoğunlaşan yeni yoksulluk, istihdamın esnek ve güvencesiz yapısından bağımsız ele alınamaz. Yeni yoksulluk olgusu, derinleşen eşitsizlik ve toplumsal dışlama mekanizmalarıyla dikkat çekmektedir. Bu bağlamda, istihdam koşullarının önemi daha da belirgin hale gelmektedir. İstihdama dahil olamamak, gelirin yanı sıra sosyal, kültürel, mekansal dışlanma süreçlerini de beraberinde getirmektedir. Bu çerçevede yeni yoksulluk sadece ekonomik değil sosyal, kültürel, duygusal ve bilişsel bütün boyutlarıyla bir bütünlük içerisinde ele alınması gereken bir olgudur. Bu tez çalışmasında, yeni yoksulluk olgusu bağlamında 'yaşlı çalışanlar'ın işgücü piyasasında var olma biçimlerine ve deneyimlerine odaklanılmıştır. Yoksulluğun aldığı görünümler, yaşlı bireyler açısından da konunun analizini önemli hale getirmektedir. Kronolojik ve biyolojik yaşın getirisi olabilen kırılganlık durumu, yoksul yaşlı çalışanların iş piyasasına dahil olabilmek için daha fazla çaba sarf etmelerine neden olmaktadır. Yoksulluk olgusuna eklemlenen yaşlılık, katmanlaşarak daha derin bir yaşlı yoksulluğuna yol açmaktadır. Yaşlı çalışanların, işgücü piyasasında var olma nedenleri, biçimleri ve deneyimleri; yoksulluk yaşantısının aldığı yeni görünümlerin anlaşılmasını sağlayacak ve yoksulluğu sadece temel ihtiyaçların karşılanmasıyla sınırlı tutulmayarak, çoklu yoksunluk durumlarının kavrayışına da imkan verecektir. Yaşlı çalışan yoksulların deneyimlerine odaklanmak; çok yönlü kırılganlık durumlarının ürettiği sosyal sorunların, geleceği de içerecek şekilde kırılganlığın sürekli hale geldiğinin işaretlerini açığa çıkaracak ve gelecek kurgusu üzerinde çok yönlü düşünmeyi sağlayacaktır. Yoksullukla baş edebilmek için işgücü piyasasında var olma çabası gösteren yaşlı bireylerin yaşantılarına yoksulluk olgusu bağlamında yoğunlaşmak; çalışma yaşamının aldığı görünümler ve bu süreçlerin sosyal sonuçlarını da ortaya koymaktadır. Buradan hareketle bu çalışmanın amacı, iş piyasalarında yer edinmeye çabalayan yaşlı yoksulların deneyimleri; 'çalışma koşulları', 'sosyoekonomik durum', 'dayanışma ağları', 'çalışan yoksulluğu' ve 'yaşlı çalışan yoksulluğu' bağlamında kavranmaya çalışılmaktadır. Çalışma Antalya ilinin Konyaaltı ve Kepez ilçelerinde bulunan Çalışma ve İş Kurumu'na iş aramaya gelen elli (50) yaş ve üzeri bireyler ile yürütülmüştür. Bu kapsamda otuz üç (33) erkek ve on üç (13) kadın olmak üzere toplam kırk altı (46) kişi ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular; yaşlı çalışan yoksulluğunun ana sebeplerinin işsizlik, yetersiz gelir ve yaş ayrımcılığı olduğunu göstermektedir.
Küreselleşme sürecinde değişen tüketim anlayışının kültürel değerlere etkisi

Çetin, Merve, 'Küreselleşme Sürecinde Değişen Tüketim Anlayışının Kültürel Değerlere Etkisi'', Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale 2019. Küreselleşme günümüzde hayatın neredeyse her alanını kapsamaktadır. Bir toplumun hayat tarzını yansıtan kültür, küreselleşme ile birbirini etkilemektedir. Küreselleşmede yaşanan süreçler sosyal gerçeklik olarak karşımıza çıkmaktadır. Toplumun maddi, manevi değerlerini ve değişimi anlamak için sürecin kültür alanındaki etkisi üzerinde durmak gerekmektedir. Küreselleşmenin önemli bir aracı olan uluslararası ticaret ile yaygınlaşan tüketim, ihtiyacı sonsuzlaştırır. Öncelikli amacı maddi alt yapıyla kurulan, değer kaygısı gözetmeyen bir kültür meydana getirir. İnsanlar gündelik yaşamlarını değerler etrafında sürdürmektedir. Bu düşünceden hareketle her kültürde değerlerin var olduğu görüşü de ileri sürülmektedir. Kültürümüzde tüketirken; kanaat getirmek, tevazu içerisinde olmak, paylaşmak gibi düzenleyici değerler bulunmaktadır. Yaşadığımız dönem her şeyin hızlı tüketilmesine bağlı olarak değerlerin hassasiyetinin değişmesine sebep olmaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kültür kavramı, kültür ile ilgili ögeler açıklanarak, kültür ile tüketim ilişkisi kurulmuştur. İkinci bölümde küreselleşme tanımı, ortaya çıkışı, süreci etkileyen faktörler ve değişim ilişkisi örneklerle açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise tüketim kültür ilişkisi ve değerlere etkisi ele alınmıştır.
Milli eğitimde toplam kalite anlayışının sosyal boyutuna ilişkin bir analiz: İstanbul İstiklal İlköğretim Okulu örneği

Tarihin tüm dönemlerinde okullar toplumlarda, gelişmenin, ilerlemenin kaynağım oluşturan, bilgi ve becerilerin kazanılmasını sağlayan kurumlar olarak önemlerini korumuşlardır. Eğitim sosyolojisinin alanına giren bu konu, sosyoloji alanında yeni bir inceleme alanıdır ve eğitimin ve eğitim sonrası toplumun gelişmesine katkıda bulunacak bir bakış açısını görme anlamında önemli olacaktır. Bilgi işlem teknolojilerinin hızla gelişmesiyle, enformasyonda yani bilgi artışı, akışı ve iletişimi noktasında başlayan baş döndürücü gelişmeler, iş hayatım değiştirmiş ve sanayi toplumlarından bilgi toplumlarına bir geçiş yaşanmıştır. Bu hızlı değişim sürecinde toplumsal sistemler gibi eğitim sistemi yani okullar da bu değişimden nasibini almıştır. Ürettiği ürün insanların davranışlarındaki olumlu değişmeler olarak görülen eğitim kurumlarının kalite ve verimliliğin ölçülmesi mal ve hizmet üreten diğer kurumlara nazaran daha zordur. Fakat diğer kurumlarda görülen yenileşme ve uygulamalardan, eğitim kurumlarının etkilenmemesi de mümkün değildir. Eğitim kurumlarının ürünlerini kullanan çevre sistemler ya da genel anlamda toplum, eğitim kurumlarının yenilenmesini ve gelişmesini zorlamaktadır. Toplam Kalite Yönetimi, eğitimde müşterinin mevcut ve gelecekteki beklentilerini zamanında ve ekonomik olarak karşılamak amacıyla, tüm çalışanların katılımı ile eğitim-öğretim faaliyetlerinin sürekli geliştirilmesi ve yenilenmesini öngören bir yönetim anlayışı içerisindedir. Çalışmada, Toplam Kalite Yönetiminin genel kapsamı İncelenmiş, kalite yönetiminin sosyal boyutu ve eğitim ile olan ilişkisi ele alınmıştır. Toplam Kalite yönetimi ilkelerinin ilköğretime uygulanması ile, temel sorunların çözümlenmesi ve hedeflerin gerçekleştirilmesi yönünde Toplam Kalite Yönetiminin gerçekleştirebilecekleri incelenmiştir. Çalışmada incelenen ilköğretim okulununbulunduğu mahallenin çevre incelemesi yapılmış toplumun eğitime bakışı ortaya konulmaya çalışılmıştır. İlköğretim genelinden, İstiklal İlköğretim okulu örneği seçilerek uygulamalı çalışma gerçekleştirilrniştir. Uygulama çalışmasında okul, toplam kalite yönetiminin uygulaması için seçilmemiş olmasına rağmen, kalite yönetimini Topluma hangi boyutta yansıttığı incelenmiştir.
Fatherhood experiences of lower-middle class men: The case of Eskisehir

Kadınlık gibi erkeklik de tek bir şekilde var olan bir durum değildir; toplum içinde farklı erkeklikler ve bu nedenle de farklı babalıklar görülmektedir. Tarihsel, kültürel, ekonomik ve toplumsal faktörler erkeklerin babalık deneyimlerini farklı açılardan etkilemektedir. Bu çalışmada, amaç Eskişehir'de yaşayan ve en az bir oğlu olan alt orta sınıf erkeklerin babalık deneyimleri analiz etmektir. Bu bakış açısı ile erkeklerin oğulları ve kendi babaları ile olan ilişkileri bu tezin ana sorunsalını oluşturmaktadır. Bu nedenle erken çocukluk dönemi, ergenlik dönemi, eğitim hayatı, iş hayatı ve aile içi işbölümü gibi farklı konular ele alınmıştır.
Sosyal sermaye ve toplumsal eşitsizlik

Sosyal sermaye kavramı, gitgide gücünü günlük yaşamımızda hissedebildiğimiz ve oldukça etkilendiğimiz bir hal almıştır. Her ne kadar 19. yüzyıldan itibaren etkileri sosyal bilimciler tarafından hissedilmeye başlandıysa da 20. yüzyılın son çeyreğinde ancak kuramsallaşabilmiştir. Hatta bu konuda Putnam, sosyal sermayenin 20 yüzyıl boyunca en az altı kez keşfedildiğini fakat kimsenin dikkatini çekmediğini söylemiştir. Sosyal sermaye kabaca, sosyal iletişim ağlarını bir servet olarak yorumlayıp ondan belirli faydalar sağlama olarak tanımlanabilir. Herkesin eşit oranda sahip olduğu bir servet olmadığı için toplumsal adaleti zedelediği düşünülse de sosyal sermayenin temel sosyopolitik sorunlar olan eğitim, sağlık, çalışma ve barınma ihtiyaçlarını sorunlara çözüm getirdiği açıktır. Çalışmanın ilk bölümünde sosyal sermaye kavramı, gelişimi, türleri ve ölçümü incelenmiştir. Bölümün sonunda yer alan temel sosyopolitik sorunlar olan eğitim, sağlık çalışma ve barınma ile ilişkileri tartışılmıştır. Bu kısım ayrıca araştırmamızın desenini de oluşturacaktır. İkinci bölüm ise tamamen toplumsal eşitsizlik kavramına ayrılmıştır. Tüm yönleriyle toplumsal eşitsizlik kavramı ele alındıktan sonra kavramın içini dolduran yaklaşımlara yer verilmiştir. Bu bölümün son kısım ise toplumsal eşitsizliğin doğurduğu sonuçlara ayrılmıştır. Çalışmanın son bölümüne gelindiğinde ise çalışmaya da adını veren sosyal sermaye ve toplumsal eşitsizlik ilişkisi Dünya Değerler Araştırması verilerinden hareketle açıklanmaya ele alınacaktır. Sosyal sermayenin unsurlarına ve toplumsal eşitsizliği gözlemleyebildiğimiz temel sosyopolitik sorunlara ilişkin betimleyici istatistiklerin incelendiği ilk iki kısmın ardından, sosyal sermayenin her bir unsurunun eğitim, sağlık, çalışma ve barınma alanlarına doğrudan etkisi araştırılmış ve yorumlanmıştır.
Negotiation through a 'Tanzimat' Institution: The case of bosnian general council in the late Ottoman Empire

Bu çalışma, 1867'de ilan edilen Vilayet Nizamnamesinin sonucu olarak ortaya çıkan Bosna Meclis-i Umumisini konu almaktadır. Bunun sonucu olarak tezin ana odak noktası hem meclis üyeleri ve hem de meclis üyelerinin yerel ve merkezi hükümet organlarıyla kurmuş olduğu ilişkilerdir. Bosna Vilayet Meclisi toplantılarında meclis üyeleri tarafından talep edilen sosyoekonomik, eğitim, güvenlik, ve altyapısall yatırımlar ve bunları elde etmek adına yerel ve merkezi devlet otoriteleriyle girilen pazarlıklar mercek altına alınmaktadır. Pazarlık süreçlerine bakışı sadece Bosna Meclis-i Umumisi ile kısıtlı tutmayarak, bu çalışmada ayrıca farklı bölgelerin ve tarihsel süreçlerin Meclis-i Umumilerin işleyişi üzerindeki rolünü ortaya çıkarmak üzere Girit, Sivas ve Trabzon Meclis-i Umumileri de Bosna Meclis-i Umumisiyle detaylıca karşılaştırılmaktadır. Vilayet Umum Meclisleri üzerine var olan literatür oldukça dardır. Bunun en önemli sebeplerinden biri, bu meclislerin herhangi bir yasama veya yürütme yetkisine sahip olmamasıdır. Ancak, Bosna Meclis-i Umumisi örneğinden görülebileceği üzere bu meclisler sanıldığı kadar işlevsiz yerel organlar değildir. Bilakis, meclis üyeleri ile yerel ve merkezi hükümet organları arasında dönen pazarlıklar, üyelerin devlet otoritelerini ikna etmek için başvurduğu bölge-spesifik kozlar ve merkezin Bosna Meclis-i Umumisinde tartışılan konulara gösterdiği ilgi bu organların farz edilenin aksine Tanzimat sonrası yerel idari şekillenmede önemli bir yerleri olduğunu ortaya koymaktadır. Özellikle meclis temsilcilerinin devlet otoritelerini ikna etmek amacıyla başvurmuş olduğu kozlar ve bölgesel ayrıcalıklar, bu çalışmada karşılaştırılan farklı eyaletlerdeki Meclis-i Umumilerin işleyiş ve pazarlık süreçleri üzerinden açıkça ortaya çıkmaktadır. Özellikle Osmanlı İmparatorluğunun 19. yy'da içinde olduğu mali bunalım ve Tanzimat'tan sonra devletin artan sosyal sorumluluk rollerini göz önüne aldığımızda, bu çalışma Vilayet Meclis-i Umumilerinin altyapı yatırımlarında rolleri giderek azalan vakıflara ve yerel ayanlara alternatif oluşturduğunu da sorgulamaktadır. Bu amaçla Bosna Meclis-i Umumisinde talep edilen iki proje altına alınarak, bunların hayata geçirilmesinde insanlardan toplanan 'bağışların' detaylıca analizi yapılmaktadır. Merkezi hükümetin kontrolü altında gerçekleşen bu süreç, merkezi hükümetin yerel kalkınmadaki rolünü artırmış ve devleti Bosna'nın yerel kalkınmasının önemli aktörlerinden biri haline getirmiştir. En nihayetinde, bu çalışma, Vilayet Meclis-i Umumilerinin sanıldığı gibi etkisiz ve pasif organlar olduğu argümanına karşı çıkmaktadır.
Sosyolojik açıdan Türk halk oyunlarının tarihi gelişimi

Bu çalışmamızın konusu sosyoloji ve folklorun ilişkisi üzerinde yoğunlaşmaktadır. Sosyoloji, Folklor, Tarih, Kültür, Örf ve Adetler konusu üzerinde durulduktan sonra sosyolojik olarak sosyal yapı tipleri ve sosyal değişme açısından konuya yaklaşılmış, oyun kavramı üzerinde durulmuş, ayrıca halk oyunlarının Dünya'da ve Türkiye'de tarihi gelişimi anlatılmıştır.
Şeyhülislamlıktan diyanete değişen dini bilgi, otorite ve meşruiyet anlayışı bağlamında sivil diyanet tartışmaları

Bu araştırmanın amacı birbirinin devamı niteliğinde kabul edilen Şeyhülislamlık makamının ve Diyanet İşleri Başkanlığı'nın oluşum ve gelişiminin tarihsel seyir içerisinde ele alınarak Diyanet İşleri Başkanlığı'nın sivilleşmesi imkanını incelemektir. Araştırmanın birinci bölümünde Osmanlı devlet yapısının oluşumu ve halifeliğin Osmanlı Devleti'ne geçmesiyle beraber Şeyhülislamlık makamının yetki alanının, nüfuzunun arttığı ortaya konmuştur ve Osmanlı Devleti'nde batılılaşma hareketleriyle beraber Şeyhülislamlık makamının yetki alanının nasıl daraldığı incelenmiştir. Osmanlı Devleti'nin yıkılmasıyla kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin siyasi yapısı farklı bir temele oturtulmuş ve yeni devletin meşruiyet kaynağı da Osmanlı Devleti'nden farklı olmuştur. Bu bağlamda da bu yeni devletin din hizmetleri kurumu Şeyhülislamlık makamından çok farklı olmuştur. Araştırmanın ikinci bölümünde de Türkiye Devleti'nin din hizmetleri kurumu olan Diyanet İşleri Başkanlığı'nın kuruluş süreci, teşkilat yapısı ve yetki alanı incelenmiştir. Araştırmanın üçüncü bölümünde modernleşme sürecinin dini bilgi, otorite ve meşruiyet anlayışına olan etkisi ve bununla bağlantılı olarak Diyanet İşleri Başkanlığı'nın sivilleşmesi talepleri incelenmiştir. Sonuç olarak Osmanlı Devleti'nden beri yaşanan toplumsal, siyasal, zihinsel değişimler kurumsal bir dönüşümü de beraberinde getirmiştir. Türkiye'nin mevcut yapısındaki dönüşümlerin Diyanet kurumunun sivilleşmesi alanında başka dönüşümleri getireceği de beklenebilir bir durumdur. Ama mevcut yapısall durum içerisinde sivil bir Diyanet kurumu öngörülememektedir.
Kültür Bakanlığı'nın kültür politikaları ve uygulamaları

Kültür gibi yüzlerce tanımı olan bir kavramın tarihsel süreç içerisinde hangi anlamlarda kullanıldığı üzerine bir girişten sonra Türkiye Cumhuriyeti tarihinde başta Ziya GÖKALP ve M. Kemal ATATÜRK olmak üzere diğer sosyal bilimcilerin kültür konusunu nasıl tanımladıkları ve bu konuda neler söyledikleri üzerinde durulmuştur. Kültür ve Medeniyet gibi birbiriyle yakın ilgili iki kavramın gerek Dünya'da gerekse Türkiye'de nasıl algılandığı üzerinde durulmuş, aynı ve zıt anlamda kullanıldıkları dönemler ve geçirdikleri evreler hakkında bilgi verilmiştir. Kültürün Milli oluşuna vurgu yapılmış, kültürel kimilğin ne olduğu, kültür ve değişim arasındaki ilişki, kültür ve eğitim süreci üzerinde durulmuştur. Kültür ve dil arasındaki organik bağa ve kültür-dil ilişkisindeki etkilenme sürecine değişim çerçevesinde değinilmiştir. Kültür ve onun taşıyıcısı olan iletişim araçları konusu ayrı bir başlık altında verilmiştir. İletişim teknolojisinin kültürel yayılmaya getirdiği boyuttan söz edilmiştir. Kültür ve politika konusu anlatılırken özellikle Türkiye'de yaşanan Kültür Politikalarının belirlenmesi sürecine de değinilmiştir. Türkiye'de beş yıllık kalkınma planlarında kültür konusunun ele alınış biçimi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Kültür ve siyasi iktidar başlığı altında da çeşitli siyasi iktidarlar döneminde kültür uygulamaları ele alınmış ve dönemler arasında bir karşılaştırma yapılmıştır. Bu noktada Kültür Bakanlığı'nın 1977- 1994 yılları arasında yayınlanmış 'Milli Kültür Dergisi' örneklem olarak ele alınmıştır. Bu Dergi'nin kapak konulan üzerinde içerik çözümlemesi yapılmış, uygulamaların Dergi'ye yansıması üzerinde durulmuştur. Türkiye'de yaşanan kültürel sıkıntıların özgürlük ortamında gi derileceği, topyekün kalkınmanın ancak kültürel kalkınma ile mümkün olacağı üzerinde durulmuştur. Kültürel kalkınmada Kültür Bakanlığı'na düşen görev ve sorumluluklara değinilmiş, daha sonra konunun tümü üzerinde bir değerlendirme yapılarak sonuç ve öneriler verilmiştir. ti- YflKSK ftlffl,, amB f
Women's lived experiences of aging: Fragments of daily life from a seniors centre

Bu tez, İstanbul'da ikamet eden ve yaşları 60-83 arasında değişen bir grup kadının yaşlanma deneyimlerine odaklanmaktadır. Kendi evlerinde yaşayan ve gündüz saatlerini Şişli Belediyesi Emekliler Dinlenme Evi'nde geçiren katılımcıların biyografileri ve sahip oldukları ekonomik, sosyal ve kültürel sermaye biçimleri farklılıklar göstermekte, ancak gündelik hayatları bu mekandaki sosyalleşme yoluyla ortaklaşmaktadır. Çalışma, katılımcı gözlem sürecindeki çeşitli karşılaşmaları ve kadınların derinlemesine görüşmelerde paylaştıkları kişisel anlatıları temel alarak yaşlılık kategorisinin nasıl anlamlandırıldığını sorgulamakta; beden, sağlık, güzellik ve giyimin, ev hayatı ve ev içi emeğin, mahremiyetin, yalnızlığın, etnik ve sınıfsal farklılıkların katılımcılar tarafından deneyimlenme ve aktarılma biçimleriyle ilgilenmektedir. Anlatılarda özel alan toplumsal hayat iç içe geçmekte, mekan üzerinden üretilen politik bağlılık da kimi zaman aile hayatı kadar söz konusu edilebilmektedir. Çalışma, hak temelli sosyal politikaların zayıf olduğu koşullarda 'bir ilk' olarak öne çıkarılan Emekliler Evi'ni hem anlatılarda geniş yer tutması, hem de alan çalışmasının yürütüldüğü mekan olarak süreci doğrudan şekillendirmesi sebebiyle detaylı olarak incelemektedir. Bu çalışma kadınların hayat hikayelerine, şikayet dedikodu ve şakalaşmalarına kulak vererek, yaşlılığın da kadınlık deneyiminin bir parçası olduğunu hatırlatmak niyetiyle yola çıkmıştır. Alan çalışması yazıya dökülürken, kadınların kendi aralarındaki yakınlık ve çatışmaların olduğu kadar, araştırmacıyla ilişkilerinin de görünürleştirilip yöntemsel soruların sorulmasına önem verilmiştir. Ortaya çıkan etnografiyle, Türkiye'deki kadın araştırmalarına ve yaşlılık çalışmalarına toplumsal cinsiyet ve yaşlılığın kesişim alanından mütevazı bir katkı sunulması amaçlanmaktadır.
KKTC'de 1974 sonrası meydana gelen sosyo-ekonomik değişmeler ve bu değişim içerisinde turizmin etkileri

Turizm hareketi sosyal yapıyı etkilemekte ve sosyal değişimi hızlandırmaktadır. Bir toplumsal hareketlilik ve serbest zaman faaliyeti olarak değerlendirilebilen turizm hareketi sosyal bağlamda bir ilişkiler ve olaylar bütünüdür. Dolayısiyle turizm ve sosyoloji arasında çok yakın bir bağ vardır. Ekonomik yönden de turizm, kalkınma için gerekli döviz girdisini sağlayan, istihdam yaratan, ödemeler dengesine büyük katkısı olan, bütün ülkeye gelir ve refahın dağılımını sağlayan çok yönlü bir olaydır. Kuzey Kıbrıs'ın sosyal yapısı, 1 974 sonrasında gözle görülebilir, belirgin bir değişikliğe uğramıştır. Önce Barış Harekatının getirdiği yeni yapılanma; daha sonra Kuzey Kıbrıs için yeni bir olgu sayılan turizm hareketi; adanın sosyo-ekonomik yapısını değiştirmiştir. Araştırma ve değerlendirmeler köklü değişime neden olan faktörlerin başında nüfus mübadelesi, kültürel etkileşim, ekonomik-mesleki değişimler ve eğitimin geldiğini göstermektedir. Kıbrıs adasında turizm hareketi 1 960'lı yıllarda başlamıştır. 1 974 yılına gelininceyedek, Kıbrıs turizmi tamamen Kıbrıslı Rumlar tarafından yönlendirilmiş ve Kıbns'lı Türkler turizm olayının dışında tutulmuştur. Türk Toplumu Kıbrıs'ta kimliğini ancak 1 974 yılından sonra bulabilmiş ve Anavatanı Türkiye sayesinde siyasi ve ekonomik özgürlüğüne ve egemenliğine kavuşabilmiştir. Turizm hareketi de Kuzey Kıbrıs'ta 1 974 yılından sonra başlayabilmiş, 1 985 'lere kadar istikrarsız bir geçiş dönemi yaşamış ve ancak 1985 yılından sonra ağırlıklı bir gelişme sürecine girebilmiştir. Ülkenin turizm sektörünü etkileyen büyük sorunları vardır. Altyapı, ulaşım ve eğitim'de büyük aşamalar gerçekleşmiş olmasına rağmen eksiklikler mevcut olup adanın poltik sorunları devam etmektedir. Her şeye rağmen turizmin Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ekonomisindeki yeri büyüktür ve geliştirilmesi şarttır.