turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bosna Savaşı'nda Türkiye ve İran

Bu çalışmada Bosna Savaşı döneminde Türkiye ve İran'ın bölgedeki pozisyonları ve bölgeye yaklaşımları analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu konuda öncelikle Yugoslavya'nın dağılması ile Bosna Hersek'te patlak veren iç savaşı daha iyi anlayabilmek adına Bosnalı Müslümanların milli kimlik oluşumu tarihi süreç içerisinde açıklanmıştır. Bağımsız Bosna Hersek devletinin kurulmasına giden süreçte Boşnak kimliği açıklanmaya çalışılmıştır. Bosna Savaşı'nın başlaması ile birlikte ise Türkiye ve İran bölgeye ilk ulaşan ülkelerden olmuştur. Çalışmada bu iki aktör hangi araçlar ve söylemler ile bölgeye yaklaşmıştır, yaklaşımlarında ne gibi farklılıklar olmuştur ve bunların nedenleri nelerdir gibi soruların cevapları aranmaya çalışılacaktır. Sonraki bölümde, Bosna Savaşı dönemindeki dengeler ile önce Türkiye'nin daha sonra İran'ın buradaki etkinlikleri ayrı ayrı açıklanmıştır. Soğuk Savaş'ın bitmesinin ardından şekillenen yeni uluslararası sistemde Türkiye ve İran'ın yeri anlaşılmaya çalışılmıştır. Bosna Savaşı'nda aktörlerin davranışları, tarihi, sosyal ve kültürel arka planı düşünülerek incelenmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak ise Türkiye ve İran'ın Bosna Savaşı'na yaklaşımları karşılaştırılmış ve Türkiye'nin Bosna Hersek'e yardımlarının yanı sıra İran'ın da bu bölgede savaş sırasında da etkili olduğu anlaşılmıştır. Böylelikle araştırmada, İran'ın Bosna Hersek'te yeterince fark edilmeyen fakat bölgede derin izler bırakan önemli ülkelerden biri olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye'de kritik enerji altyapı güvenliği: Bakü-Tiflis-Ceyhan Ham Petrol Boru Hattı örneği

Yüksek lisans tez çalışması, Bakü-Tiflis-Ceyhan Ham Petrol Boru Hattı örneği kapsamında Türkiye'de kritik enerji altyapı güvenliğini incelemiştir. Sanayi Devrimi'nden itibaren, enerjinin her geçen gün daha önemli bir konuma yükseldiği görünmektedir. Enerjinin, 11 Eylül 2001 terör saldırıları sonrasında Kopenhag Okulu dahilinde güvenlikleştirme yaklaşımı çerçevesinde incelendiği ifade edilebilmektedir. Enerji ve enerji güvenliği, başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere pek çok ülkede ulusal güvenlik konusu kapsamına alındığı görülmektedir. Özellikle petrolün elli yıllık bir ömrü kaldığı kabul edildiğinde, enerji ve enerjiye duyulan ihtiyaç, kaynak arzı, transit ülke ve talep ülkelerinden oluşan boru hattı güzergahlarını ve nakil yollarıyla birbirlerine ulaştırılmasını zaruri kılmıştır. Buradan hareketle, Türkiye'nin kritik enerji altyapı ve enerji güvenliği incelenmeye çalışılmış, bu inceleme sırasında dünya örnekleri ile karşılaştırılmalar yapılarak Türkiye'nin mevcut konumu ve algısının ortaya çıkarılması hedeflenmiştir.
Yeni Osmanlılık yaklaşımı açısından Arap Baharı ve bunun Türk dış politikası ile ilişkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın konusu son dönemde Ortadoğu'da yaşanan ve Arap Baharı olarak adlandırılan süreçte Türkiye Cumhuriyeti'nin Yeni Osmanlılık yaklaşımı ile bölge halkının demokratikleşme çabalarına sağlayabileceği desteği göstermektir. Bu anlamda çalışmada Türkiye'nin ardılı olduğu Osmanlı Devleti'nin yönetim temeli olan ve eşitlik, adalet unsurlarını içeren Osmanlılık yaklaşımına atıfla Yeni Osmanlılık yaklaşımı ele alınmıştır. Yeni Osmanlılık yaklaşımı siyasi bir kavramdan ziyade toplumun sosyal, kültürel bütünleşmesi ve gelişmesi adına yapılabilecek katkılar bazında ele alınmıştır. Osmanlı Devleti toplumun inşası ve dengesi, devletin gelişmesi için izlediği fetih yöntemi ile hakimiyet sürdüğü kültür ve medeniyetleri kendi toplum yapısında yok etmek yerine dinsel ve etnik farklılıklarına rağmen bir arada tutabilen evrensel medeniyetler potası oluşturmuştur. Bu anlamda tarihinden bu yana toprakları üzerinde dil, din, etnik köken ve mezhepsel olarak birçok farklı unsuru barındıran Ortadoğu bölgesinde yaklaşık dört yüzyıl süren Osmanlı hakimiyetinin değerlendirilmesi gerekmektedir. Çalışmada varılan sonuçta Ortadoğu toplumlarının tarihsel zaman akışına uygun olarak şu an geçirmekte oldukları dönüşüm aşamasında kendi potansiyelleri içinde var olabilecek siyaset kültürleri ile evrensel hakları bağdaştırarak kendilerine özgü demokrasi bilincini oturtmalarına destek olunması gerekliliğidir. Bu açıdan hem bölge ülkesi olması hem de tarihsel miras bağları ile bu desteği sağlayabilecek tek ülke Türkiye'dir. Türkiye'nin son dönem ivme kazanan dış politikadaki aktif tutumu da göz önüne alınırsa kendisinin de var olduğu Ortadoğu bölgesindeki istikrar adına izleyeceği politika bu anlamda uluslararası alanda da hareket alanını şüphesiz genişletecektir.
3 pl hizmetlerinden duyulan memnuniyetin firma performansı üzerine etkileri

Lojistik faaliyetlerin küresel üretim ve ticaretteki kilit rolünün marka acıdan, ülkeler ve mikro acıdan işletmeler tarafından farkına varılmasıdır. Lojistik hem kavramsal hem de uygulama açısından hızlı bir ilerleme kaydetmiş ve akademik dünyanın dikkatini önemli ölçüde çekmiştir. Lojistik faaliyetlerin genellikle işletme dışından üçüncü bir tarafından hizmet alımı mantığına dayalı olarak temin edilmesi, taraflar arasındaki ilişkilerin işlemsel ve ilişkisel acıdan incelenmesi gereğini açığa çıkarmıştır. Özellikle, üretici ve ihracatçı firmaların üçüncü parti lojistik (3PL) hizmeti sağlayan firmalardan temin ettikleri lojistik hizmetlerin kalitesi, ihtiyacı karşılama yeteneği ve etkinliği, hizmet alan firmanın performans çıktıları üzerine etkilerinin sorgulanması önem kazanmıştır. Dolayısıyla bu çalışma, 3PL firmalarının hizmetlerinden duyulan memnuniyetin firma performans çıktılarını nasıl etkilediği problemine odaklanmaktadır. Ayrıca bu araştırma 3PL firmasının hizmet kalitesi ölçümü, memnuniyet, sadakat ve performans değişkenlerini ele alan kuramsal bir model oluşturmayı ve test etmeyi amaçlamaktadır. Bu model sayesinde; 3PL firmalarının zayıflıkları ve güçlü yönlerini fark etmelerine ve sunulan hizmetleri iyileştirmelerine ve müşterinin neye ihtiyacı olduğunu daha iyi anlamalarına yardımcı olmanın yanı sıra literatüre katkı verilmesi hedeflenmektedir. Ayrıca çalışmanın örneklemi Moldova'da yerleşik firmalardan kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak ulaşılan anahtar yanıtlayıcılardan oluşmaktadır. Çalışma verileri anket yöntemi ile elde edilecektir
The Ottoman policy towards Jewish immigration and settlement in Palestine: 1882-1920

Bu çalışma, 1882 ve 1920 yılları arası Osmanlı Devleti'nin Filistin'deki Yahudi göç ve iskanına olan politikasını incelemektedir. 1882'de Osmanlı Filistin'ine Yahudi göçü dalgası başlayınca, bazı Yahudi göçmenler Siyonist düşünce ile Filistin'desiyasi amaçlar güttüklerinden, Osmanlı Hükümeti Filistin'e göçü yasakladı. Fakat, Osmanlı yasaklarına rağmen, Filistin'de Siyonist bir varlık oluştu. Bu bağlamda, bu çalışma Osmanlıların Siyonist harekete karşı kısıtlayıcı bir politika izlemesiniengelleyen faktörleri incelemeyi taahhüt etmektedir. Bu araştırmanın amacı günümüzde Siyonizm'e yönelik Osmanlı politikasıyla ilgili popüler düşüncelerinyanlış olduğunu ve bu konunun çok daha kompleks olduğunu göstermektir. Bu tez Osmanlı Hükümetinin ne ölçüde Filistin'deki Yahudi hareketini kısıtlamak istediğinisorgularken, aynı zamanda yabancı Yahudiler'in Osmanlı Hükümeti tarafından uygulanan birçok yasağa rağmen nasıl Osmanlı Filistin'ine gidip yerleşebildiği gibi sorulara da yanıt aramaktadır. Bu çerçevede, Osmanlı liderlerinin Filistin'dekiSiyonist Hareket'e olan ilgileri de sorgulanacaktır.
1973 Arap - İsrail Savaşının Suriye basınına yansıması: El-Baas Gazetesi örneği

Bu tez, Baas Gazetesine göre, Araplar ile İsrail arasında 6 Ekim 1973 yılında meydana gelmiş olan savaşı incelemektedir. Aynı zamanda gazeteden okuduğumuz savaş, konuyu incelemiş yetkin uluslararası kaynaklarla da karşılaştırılmaktadır. Varılan sonuç; 1973 Savaşı'nda, Arap tarafının savaşın dolaylı sonuçlarından faydalanmış ve cephede savaşın ilk günlerinde önemli başarılar elde etmiş olmalarına rağmen, A. B. D'nin önemli desteğini arkasına almış olan İsrail'in, Arap tarafını 67 sınırlarının da gerisine itmiş olması ve gazetenin, savaşın nihayetine varmakta olduğu günlerde gerçekleşmeye başlayan cephesel başarısızlığı ciddi bir propoganda faaliyetiyle destek amaçlı örtmüş olduğudur.
The decision-making process of Turkey deploying Turkish troops to Korea

Bu tez, Kore savası örnek olayı çerçevesinde dış politika karar verme sürecini ve Türkiye'de bu sürecin nasıl işlediğini incelemektedir. kinci Dünya Savaşı ile uluslararası alandaki değişime bağlı olarak Türk dış politikası da değişmiş, Türkiye artan tehdit algılamaları sonucu Birleşmiş Milletlere üye olmuş; Kore'ye asker göndererekABD'nin yanında yer alıp NATO'ya girmeye çalışmıştır. Kore'ye asker gönderme kararı hükümette yer alan Demokrat Parti'nin birkaç yöneticisi tarafından alınmış ve uygulanmıştır. Mecliste yasallığına dair yapılan tartışmalara rağmen en önemli konu siyasi beklentiler olmuştur. Bu nedenle kararın kendisi değil sadece nasıl verildiği üzerinde tartışılarak karardanziyade hükümetteki parti ve onun liderleri eleştirilmiştir. Soğuk savaşın sona ermesi ile birlikte Türk Dış Politikası da rahatlamış, seçenekler artmış ve Türkiye barış gücü operasyonlarında daha fazla yer almıştır.
Uluslararası ticaret, Türkiye İran ilişkileri ve taşımacılık

Teknoloji her geçen gün ilerlemektedir. Gelişen ve değişen teknolojiye ayak uydurmak güç hale gelmiştir. Değişen bu teknolojiye ayak uyduran ülke ekonomileri ayakta kalabilmektedir. Özellikle gelişen teknolojik faaliyetleri lojistik sektörüne uyarlayan devletler, ekonomide çığır açmaktadır. Ülkemizin 2023 hedefleri doğrultusunda 'Dünyada İlk On Ekonomi İçerisine Girme' planı olduğu bilinmektedir. Türkiye bu hedefe akıllı siyaset, planlı altyapı ve güçlü ticari ilişkilerle ulaşılabilecektir. İran ve Türkiye arasındaki ilişkiler çok eskiye dayanmaktadır. İran, ticari ilişkilerimizin güçlü olduğu sınır komşumuzdur. Aynı zamanda İran ile siyasi birlikteliğe, sosyal ilişkilere, kültürel alışverişlere ve ticari altyapıya sahibiz. İki ülke arasında özellikle enerji alanında anlaşmalar mevcuttur. Dış ticaretimizin önemli bölümünde söz sahibi olan İran ile ilişkilerimiz ilerleyen yıllarda da devam edecektir.
Türk basınında Türkiye'nin NATO'ya giriş süreci (1948-1952)

II. Dünya Savaşı boyunca tarafsızlığını muhafaza eden Türkiye. savaş sonunda savaşın dışında kalmasına rağmen. savaşan Avrupa ülkeleri kadar zarar görüp. çok zayıf konuma düştü. Türkiye, ekonomik çökmüşlüğün yanında kendisini savaşın bitiminde 'yalnız' bir durumda buldu. Savaş sonunda iki süper güçten biri olan Sovyetler Birliği Türkiye için bir endişe kaynağıydı. Sovyetler Birliği'nin 1945'de önce Sovyet-Türk Dostluk ve Tarafsızlık Antlaşması'nı feshetmesinin ardından bazı Türk vilayetlerini istemesi ve Boğazlar konusunda isteklerde bulunması. Türkiye'yi 'Denge Politikası' çerçevesinde Batı'ya yaklaştırdı. Türkiye'yi 'toprak bütünlüğü ve güvenliği' açısından endişeye düşüren Sovyet istekleri başlangıçta Avrupa Devletleri'ni ve A. B. D.'yi fazla ilgilendirmedi. Ancak Doğu Akdeniz ve Ortadoğu'daki çıkarları doğrultusunda önce Ingiltere. ardından Türkiye'nin stratejik önemini anlayan A. B. D. destek verdi. Bu destek Truman Doktrini ve Marshall Planı'yla kendisini gösterdi. Sovyetler Birliği'ne endişeyle bakan diğer Avrupa ülkeleri Avrupa savunmasını sağlamak için 1948'de Brüksel Anlaşması'yla Batı Avrupa Birliği'ni kurdular. 1949'da da A. B. D.'nin katılımıyla NATO kuruldu. Truman Doktrini'yle Batı Bloku'nda yer alan Türkiye, C. H. P. ve D. P. hükümetleri döneminde NATO'ya girmek için iki kez başvurdu. Ancak Avrupa devletleri bazı sebepler göstererek bu isteğe olumsuz tavır gösterdiler. Fakat II. Dünya Savaşı'ndan sonra hiç çıkmayacağı düşünülen savaş Kore'de patlak verdi. Kore Savaşı'nı tarihi fırsat gören D. P, Kore Savaşı'na asker göndererek, hem B. M.'nin isteği karşılayacak hem de NATO hususunda A. B. D.'nin desteğini sağlayacaktı. Kore'deki Türk birliğinin üstün başarılar göstermesi A. B. D.'nin Türkiye'ye bakış açısını değiştirdi. Türkiye'nin NATO'ya alınmasını teklif etti. özellikle İngiltere olmak üzere bazı üye ülkeler teklife sıcak bakmadı. GeçenVI süreçte A. B. D.'nin ısrarlı tutumuyla üye ülkeler itirazlarından vazgeçerek Türkiye 1952'de NATO'ya katıldı. Türkiye'nin NATO'ya girme çabalarının başından sonuna, konuyu devamlı gündemde tutan Türk Basını. Türk hükümetlerini olumlu ve olumsuz eleştirerek. durum değerlendirmeleri sonucu ortaya fikirler atarak NATO'ya üye olunmasında etkin bir rol oynamıştır.
Liberal theories of self-determination: Towards peaceful settlement of self-determination disputes

Dekolonizasyon sürecinin uzun zaman önce sona ermiş olduğu düşünülmesine rağmen self-determinasyon hakkı zamana yenik düşmemiş ve halen bir akademik tartışma konusu olmuştur. Günümüz self-determinasyon tartışmalarının odağında çoğunlukla, bir grubun self-determinasyon hakkının gerekçeleri ve dekolonizasyon bağlamı dışındaki self-determinasyon hakkı iddialarının hangi koşullar altında meşru sayılacağı bulunmaktadır. Bu tezde, self-determinasyon kavramının tarihçesi irdelendikten ve Birleşmiş Milletler döneminde yürürlüğe giren uluslararası hukuki belgeler incelendikten sonra, ana akım liberal self-determinasyon teorileri değerlendirilmiştir. İyileştirici Haklar Teorisinin ahlaki olarak kabul edilebilir felsefi temellere dayanmadığı kanaatine varıldıktan sonra, İyileştirici Haklar Teorisinin geliştirilmesi amacıyla, bir grubun dışsal self-determinasyon hakkını kullanmadan önce dayanmak zorunda olduğu ahlaki eşik zorunluluğu ortadan kaldırılarak teorinin revize edilmesi önerilmiştir.
Peronism and contemporary Argentinean political right

Bu tez; Peronizm'in tarihsel sürecini, Peronist söylemin zamanla değişimini ve Arjantin siyasi sağın zaman içerisinde nasıl evrildiğini araştırmaktadır. Bu tezin ana argümanı ise Peronizm'den çağdaş Arjantin sağına geçişi araştırmaktadır. Çalışma ilk olarak Arjantin'in siyasi ve tarihi geçmişşini Peronizm ve Uluslararası Sermayenin söylemine atıfta bulunarak analiz etmektedir. Ardından bu çalışma Peronizm'in gücünü ve geçiş sürecini anlamak için Arjantin'de korporatizm ve işçi kavramını araştırmaktadır. Arjantin, Latin Amerika'daki herhangi bir ülkeden çok daha güçlü bir işçi sendikası ve işçi politikasına sahiptir. Bu yüzden, Peronist söylemindeki değişimi anlamak için işçi ve korporatizm kavramlarını incelemek önemlidir. Ayrıca bu tez; Peronist söylemin zayıf özelliklerini de vurgulamaktadır ve Arjantin'deki sağ kanat yükselişini, Peronizm eleştirisi olarak ekonomik, siyasi dinamikler ve kombinasyonlara odaklanarak vurgulamaktadır. Literatüre ek olarak, bu çalışma; Peronizm'in Arjantin'deki geçiş sürecini ve sağ kanat yükselişini anlamak için tarihsel ve siyasi perspektifler üzerinde yoğunlaşmaktadır.
Geopolitical discourse matters: Turkey and Israel

Bu tezde jeopolitik söylemin dış politika eylemlerini şekillendirmedeki fark yaratan rolü tartışılmıştır. Teorik çerçeve olarak Eleştirel Jeopolitik yaklaşımının perspektifi benimsenmiştir ve bu teorik çerçeveye uygun olarak da siyasi elitin jeopolitik söylemi üzerine odaklanılmıştır. İsrail ve Türkiye'deki siyasi elitin jeopolitik söylemine atıflarda bulunularak jeopolitik söylemin bazı dış politika seçeneklerini marjinalize ederken bazı seçenekleri mümkün kıldığı tartışılmıştır. Önce bu ülkelerdeki jeopolitik söylemin ana bileşenleri - ki bunlar İsrail'de 'diğerlerinden farklı olma', 'Yahudilik ', 'güvenlik ' ve Türkiye'de 'coğrafyanın belirleyiciliği ' ve 'Batılılık/ Avrupalılık 'tır - belirlenmiştir. Daha sonra da Oslo Barış Anlaşması ve Türkiye-AB ilişkileri örnekleri kullanılarak, bu bileşenlerin farklı şekillerde çerçevelenmesinin dış politika eylemleri açısından nasıl bir fark yarattığı gösterilmeye çalışılmıştır.
Foreign policy analysis and leadership style: An analysis of prime Minister Erdoğan's foreign policy towards the Middle East (2010-2013)

Recep Tayyip Erdoğan ve Adalet ve Kalkınma Partisi'nin 2002 yılında iktidara gelmesi ile birlikte Orta Doğu'ya yönelik Türk dış politikası ciddi bir değişime uğramıştır. Birbirini izleyen üç genel seçimden Erdoğan ın güçlenerek çıkması ve başbakanlığını sağlamlaştırması iç ve dış siyasetteki etkisinin artmasına yol açmıştır. Bu bağlamda, çalışma önemli bir karar verici olarak Başbakan Erdoğan'ın Türk dış politikası üzerindeki etkisini incelemeyi hedeflemektedir. Ayrıca tez Başbakan Erdoğan'ın kişilik özelliklerini ve liderlik tarzını Liderlik Özellikleri Analizi yöntemini kullanarak sayısal olarak incelemeyi ve bu özelliklerin Erdoğan'ın Türkiye'nin Suriye, İran ve İsrail ile ilişkilerini içeren dış politika kararlarını nasıl etkilediğini belirlemeyi amaçlamaktadır. Çalışma özellikle Türk Orta Doğu ilişkilerinin en yoğun etkileşim içinde olduğu 2010- 2013 dönem üzerine odaklanacaktır. Sonuç olarak çalışma hem nicel hem de nitel yöntemler kullanarak Erdoğan'ın Türkiye'nin Suriye, İran ve İsrail'e yönelik dış politikası üzerindeki etkisini derinlemesine inceleyecektir.
Soğuk Savaş sonrası Türk dış politikasının ekonomi politiği: Türkiye Cumhuriyeti-Rusya Federasyonu ilişkileri örneği

Devletlerin dış politika yapımında, tarihsel arka plan çerçevesinde ikili politik, ekonomik, kültürel, askeri ilişkiler ve bölgesel/küresel güvenlik ittifakları önemli etkenler olarak görülmektedir. Türk dış politikası da cumhuriyetin kurulmasından bu yana hükümet, TBMM, Dışişleri Bakanlığının ilgili uzmanları ve kamuoyunun da etkisiyle yapılagelmiştir. Bu araştırmanın amacı, uluslararası ekonomi politiğin buna olan etkisini tarihsel süreç içinde incelemek ve bu etkiyi Türkiye Cumhuriyeti-Rusya Federasyonu ilişkileri örneğinde analiz etmektir. Bu kapsamda, çalışmanın başlangıcında uluslararası ekonomik sistem ve iki ülkenin mevcut ekonomik durumu incelenmiş, devamında Türkiye-Rusya ilişkilerinin tarihsel süreç içindeki gelişimi ortaya konmuştur. Son bölümde ise, araştırmanın öznesini oluşturan iki ülke arasındaki ekonomi politik ilişkiler ayrıntılarıyla analiz edilerek tezin hipotezi test edilmiş ve bir değerlendirme yapılmıştır.
Soviet-American cooperation in WWII: Lend-lease as foreign policy

Bu tez, 1941- 1945 yıllan boyunca Amerika Birleşik Devletleri tarafından Sovyetler Birliği'ne sunulan Ödünç Verme ve Kiralama yardımını ve Amerikan Ödünç Verme ve Kiralama desteğinin 2. Dünya Savaşı'nda Sovyetler Birliği'nin savaş sürecine katkısını incelemektedir. Savaşın en yoğun ve zor evresi olan Haziran 1941 ile 1942'nin sonu arasındaki dönem üzerinde özellikle yoğunlaşılmıştır. Bu çalışma meseleye daha dengeli bir yaklaşım getirmeyi amaçlamakta ve Ödünç Verme ve Kiralama yardımının 2. Dünya Savaşı'ndaki Sovyet zaferine katkısı hakkında partizanca yaklaşmaları ve yanlı fikirleri aşmayı hedeflemektedir. Ödünç Verme ve Kiralama yardımı her ne kadar savaşın başında zaruri, sonunda ise daha az hayati idiyse de, Sovyetler Birliği yerli askeri üretime geçip pratikte ordusuna gerekli tüm materyalleri sağlayacak hale geldiğinde de yardım, ihtiyaçlarla ters orantılı olarak devam etmiştir. Sonuç olarak yardım, Sovyet savaş amacına hizmette bir fark yaratmak için çok geç kalmış, ancak ülkenin savaş ekonomisinin idame ettirebilmesi için paha biçilmez bir katkıda bulunmuş ve savaş baskısını kısmen azaltmıştır. Ödünç Verme ve Kiralama yardımı her ne kadar özellikle Kızıl Ordu'nun kullanımı için tasarlanmışsa da, insani katkısı ve sıradan halka katkısı hala belleklerdedir.
Post Dayton Political Structure and debate on constitution in Bosnia and Herzegovina

Yirminci yüzyıl Gorbaçov'un Presterokası, Almanya'nın birleşmesi ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğinin dağılması gibi beklenmeyen olaylara tanıklık etmiştir. Bütün bu olaylar Yugoslavyanın dağılmasını kolaylaştırmış ve katkıda bulunmuştur. Devletlerin bazılarının dağılma ve birleşmeleri barış içinde olmasına karşın, Yugoslavya'nın dağılma süreci kanlı ve vahşet dolu olmuştur. Özellikle Bosna Hersek Yugoslavya'nın dağılma sürecinde kanlı bir savaş alanı olmuştur. Bosna Hersek'te üç etnik grup arasında üç buçuk yıl süren savaş, Bosna Hersek Barışı için Çerçeve Antlaşması veya yaygın ismi ile Dayton Barış Antlaşmasının imzalanması ile sona ermiştir. Bu uzun savaş Bosna Hersek altyapısına büyük zararlar vermesinin yanında, ülkenin sosyal, ekonomik, politik ve dinsel değerlerini darmadağan etmiştir. Diğer bir ifade ile, Bosna Hersek etnik ve dinsel anlamda derin bir şekilde bölünmüştür. Dayton Barış antlaşması ülkeye barış getirmiş ancak istikrarlı ve uzun sürecek devlet yapısı ve kurallar bütününü hayata geçirememiştir. Dayton Barış antlaşmasının amaçlarından bir tanesi de antlaşmanın bir eki olan Bosna Hersek Anayasası ile üniter ve birçok etnik kökene sahip bir devlet yaratmaktır. Dayton Barış Antlaşmasının imzalanmasının üstünden on üç yıl geçmişş olmasına karşın, Dayton Barış Antlaşmasının yapısından kaynaklanan eksiklikler, Bosna Hersek vatandaşlarının politik sürece katılma isteklerinin yeterli düzeyde olmaması ve etnik liderler arasında yeterli işbirliğinin sağlanamaması, milliyetçi partilerin değişmeyen milli politik gündemleri ve Uluslarası Toplumun Bosna Hersek politik yapısına artan müdahalesi gibi sebeplerle kayda değer gelişmeler yaşanmamıştır. Yukarıda bahsedilen sebepler Bosna Hersek Devleti üzerinde çok önemli rol oynamakta ve bunların toplam etkisi arzu edilen reform seviyesine ulaşılamamasına ve Bosna Hersek politik yapısının ve müşterek kurumlarının kurumlaşmasına ve istikrar kazanmasına negatif etki yapmaktadır. Bu çalışmada öncelikle Dayton sonrası siyasal yapının temelleri ve yaratmış olduğu Bosna Hersek anayasasının arızaları ortaya konmak istenmektedir. İkinci olarak, çalışma ülkedeki etnik ayrılıklar nedeniyle önemli ölçüde işlevsiz kalan devlet yapısını aydınlatmaya çalışmakta, ve odak noktası olarak buradaki yetki paylaşımı rejiminin sorunlarına çare olacağı düşünülen anayasal değişikliklere dair tasarıları almaktadır.
IMF-Türkiye ilişkileri: Ekonomik ve siyasi gelişmeler doğrultusunda üyelik süreci

Uluslararası Para Fonu 1929 yılında dünyadaki tüm ülkeleri etkileyen Dünya Ekonomik Buhranı ve bu ekonomik bunalımın ardından gelişen İkinci Dünya Savaşı dolayısıyla meydana gelen ekonomik sıkıntıları ve uluslararası parasal sistemde oluşan dengesizlikler ile dış ticarette oluşan daralmaları gidermek adına 1944 yılında Bretton Woods Konferansı sonucunda oluşturulan bir kuruluş olarak ortaya çıkmaktadır. Uluslararası parasal işbirliğini teşvik etmek, uluslararası ticaretin genişlemesini ve döviz kurlarındaki istikrarı sağlamak, çok taraflı olarak ödemeler sistemi kurulmasına yardımcı olmak, üye ülkelerden ödemeler dengesi finansmanında sorun yaşayanlara yardım etmek adına önem arz eden IMF, genel olarak gelişmekte olan ülke ekonomilerini iyileştirmek ve istikrarlı hale getirmek amacıyla faaliyet göstermektedirBu çalışmanın amacı, 1947 yılında IMF'ye üye olan ve yaşanan krizler nedeniyle IMF ile teması daimi olan Türkiye'nin ilişkisini incelemek olup, bu uluslararası yapıya entegrasyon sürecini irdelemektir. Bu çalışma üç bölümden oluşmakta olup, birinci bölümde uluslararası parasal sistemin yapısı, Bretton Woods Konferansı, ikinci bölümde IMF'nin kuruluşu, IMF'nin örgütsel yapısı, kotalar ve borçlanmalar ele alınırken, çalışmanın üçüncü bölümünde ise üyelik kapsamında IMF-Türkiye ilişkileri incelenmektedir. Bunun yanı sıra IMF'ye üyelik sürecinde ekonomik ve siyasal etkiler doğrultusundaki gelişmeler irdelenirken, çalışma sonucunda iç ve dış faktörlerin pozitif etkisinin olduğu bulgulanmıştır.
Türkiye'nin Kafkasya-Orta Asya dış politikasının enerji koridoru ve terminali olmasına etkileri

SSCB'nin dağılmasıyla beraber Güney Kafkasya ve Orta Asya Türk Cumhuriyetleri bağımsızlıklarını kazanmıştır. Güney Kafkasya ve Orta Asya Türk Cumhuriyetleri'nin petrol ve doğalgaz kaynaklarına sahip olması ve stratejik-jeopolitik önemi, bu bölgeyi küresel bir rekabetle karşı karşıya bırakmaktadır. Bu çalışmamızda, Kafkasya ve Orta Asya'nın petrol ve doğalgaz potansiyeli ele alınmış, enerji kaynaklarının çıkarılması ve taşınmasında devletlerin gizli-açık rekabetine, oynanan bu büyük oyunun bölgeye yansımalarına ve devletlerin enerji odaklı dış politikalarına değinilmiştir. Ayrıca, Kafkasya ve Orta Asya'nın petrol ve doğalgaz kaynaklarının taşınmasında yaşanan rekabette, Türkiye'nin stratejik ve jeopolitik konumu ele alınmıştır. Enerji koridoru ve terminali olmaya çalışan Türkiye'nin boru hatlarından sağlayacağı avantaj ve kazançlarla beraber ortaya çıkabilecek riskler belirtilmiştir.