turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
NATO balistik füze savunma sisteminin uluslararası güvenliğe etkileri ve boyutları

İkinci dünya savaşından sonra dünyaya yön veren Avrupa çok yıpranmış ve bu savaşlardan güçlenerek çıkan Sovyet tehdidi karşısında güçsüz kalmışlardır. Avrupalılar Sovyet tehdidine karşı askeri ortaklıklarla karşı koymaya çalışsalar da ekonomilerinin iyi olmaması nedeniyle bunu başaramamışlardır. Sovyetler Birliği tehdidinin mutlaka önlenmesi gerektiğini düşünen Avrupalılar dünya savaşlarının diğer galibi olan ABD ile yakın bir iş bilirliği yaparak NATO'yu kurmuşlardır. Soğuk Savaş boyunca dünyadaki güvenlik, ABD'nin liderliğini yaptığı NATO ve Sovyetlerin öncülüğünü yaptığı Varşova Paktı askeri örgütleri tarafından yönlendirilmiştir. Ancak Berlin duvarının yıkılması ve Soğuk Savaşın sona ermesiyle Varşova Paktı dağılmış, NATO ise değişen ve gelişen uluslararası güvenlik ortamına göre stratejik konseptlerini sürekli yenileyerek günümüze kadar gelmeyi başarabilmiştir. Bu kapsamda NATO, Soğuk Savaş süresince Sovyet tehdidine karşı Kuzey Atlantik ve Avrupa bölgesini kolektif bir şekilde savunmayı misyon edinmiştir. Soğuk Savaş sonrasında ise kolektif savunmanın yanında çatışmaların önlenmesi, kriz yönetimi ve işbirliğine dayalı güvenlik misyonlarını üstlenerek görev alanlarını genişletmiştir. NATO halihazırda kullandığı stratejik konseptini 2010 yılında yapılan Lizbon Zirvesi ile yenilemiş ve bu konseptte füze savunma sisteminin konuşlandırılması benimseyerek kolektif savunma anlayışının temeline resmi olarak yerleştirmiştir. Bu çerçevede NATO, İran'ın balistik tehdidine karşı hem Avrupa bölgesini hem de harekat alanındaki kuvvetlerini korumaya yönelik balistik füze savunma sistemi kurmaya çalışmakta ve bu konuda başarılı gelişmeler kaydetmektedir.
Constructivism and the study of security and foreign policy: Identity and strategic culture in Turkish-Greek and Turkish-Israeli relations

Uluslararası İlişkiler kuramları yakın geçmişşte çok önemli bir dönüşüm geçirdi. Disiplini tanımlayan 'üçüncü tartışma' ve Soğuk Savaşın sona ermesi çok değişik yaklaşımların izlenebileceği bir alan sağladı. Konstrüktivizm işte bu ortamda ortaya çıktı. O geleneksel Uluslararası İlişkiler kuramlarının materyalist ve rasyonalist temellerini hedef aldı. Konstrüktivism dış politika analizinde ve güvenlik çalışmalarında kimlik ve kültür konularından faydalandı. O devletlerin kimliklerinin ve stratejik kültürlerinin onların dış ve güvenlik politikalarını belirleyen önemli unsurlar olduğunu iddia eder. İttifaklar ve güvenlik ikilemleri kimlik ve kültüre atıfla sosyal kurgular olarak kavramsallaştırılır. Türk-İsrail ve Türk-Yunan ilişkileri bu açıdan incelenerek, Türk-İsrail ittifakında ve Türk-Yunan ilişkilerindeki güvenlik ikileminde önemli kimlik sorunlarının ve stratejik kültürel unsurların var olduğu sonucu çıkartılır.
Dini motifli ve uluslararası bir terör örgütü olarak El-Kaide

Bu çalışmada; Selefi-Vahhabi ideoloji ile uluslararası ve dini motifli bir terör örgütü olan El-Kaide arasındaki ilişki ortaya konularak, El-Kaide terör örgütünün, küresel amaçları ve bu amaçları gerçekleştirmek amacıyla İslam dinini nasıl bir araç haline getirdiği tartışılmıştır. Tezin ilk bölümünde, terör ve terörizm kavramları tanımlanarak, devlet terörizmi, devlet destekli terörizm ve uluslararası terörizm hakkında açıklamalarda bulunulmuş, uluslararası hukukta terörle mücadele NATO, AB ve BM çerçevesinde ele alınmıştır. Bir sonraki bölümde ise dini motifli terörizm kapsamında İslam, İslamcılık ve fundamentalizm kavramları açıklanmış, El-Kaide üyeleri tarafından benimsenen Selefi-Vahhabi ideoloji analiz edilerek, bu ideolojinin gelişimine katkıda bulunan ideologların görüşlerine değinilmiştir. Çalışmamızın sonunda ise El-Kaide terör örgütü bütün yönleriyle ele alınarak, İslam'da cihad ve Selefi-Vahhabi ideoloji çerçevesinde El-Kaide'nin cihad yorumu tartışılmıştır.
Yeni dünya düzeninde Rusya-Çin ilişkileri

Bu çalışma, Soğuk Savaş sonrası Rusya-Çin ilişkilerini incelemektedir. Bu bağlamda çalışma, Doğu Bloku ve SSCB'nin çöküşünün ardından, Yeni Dünya Düzeninde denen ABD'nin tek süper güç olarak kaldığı dönemde, iki devletin birbirleriyle ilişkilerini, uluslararası politikadaki davranışlarını ve gelişmelere karşı tepkilerini anlamayı amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında, Rusya ve Çin'in değişen dünya şartlarına uyumu ve ilişkilerinin içeriği değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, iki ülkeyi birbirine yakınlaştıran faktörler üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, stratejik ortaklığa ve ardından Şangay İşbirliği Örgütü'nün kuruluşuna giden süreç incelenmiş, ardından örgütün fonksiyonları ile Rusya ve Çin'in Orta Asya ve örgütle ilgili algılamaları analiz edilmiştir. Üçüncü bölümde ise iki ülkenin stratejik ortaklığının temel konuları ve ortaklığı sınırlandıran unsurlar ayrıntılı olarak ortaya konulmuştur.
Property relations from the USSR to the Russian Federation: continuity or change

oz SSCB 'DEN RUSYA FEDERASYONUNA MÜLKİYET İLİŞKİLERİ: DEVAMLILIK MI, DEĞİŞİM Mİ? ATALAY, SERAP Yüksek Lisans, Uluslarası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Pınar BEDİRHANOĞLU Eylül 2005, 123 sayfa Bu çalışma, Yeltsin döneminin sonuna kadarki süreç içinde kapitalist dönüşüm sürecinde Rusya'da yaşanan politik değişimin kapsamını, SSCB'deki ekonomik reformlar ve Rusya Federasyonu'ndaki özelleştirme sürecine odaklanarak inceleyecektir. SSCB döneminde mülkiyet ilişkileri üzerindeki politik sürecin belirleyiciliği SSCB yıkıldıktan sonra Yeltsin döneminde de devam etti, Parti ve bakanlık yetkilileri ve işletme müdürleri gibi Sovyet sisteminin başlıca politik aktörleri mülkiyet ilişkileri bakımından baskın konumlarını sürdürdüler. Tezde görüleceği gibi, bu onların özelleştirme sürecine yaptıkları başarılı müdaheleleri yoluyla sağlandı. Böylece, eski Sovyetler Birliği'nde önemli konumlara sahip olan kimseler, ya devlet mallarının yeni sahibi oldular ya da yeni sahipleri belirleme yetkisine sahip oldular.
External interventions and civil wars: the case of Lebanon (1975-1990)

Bu çalışma, 1975 ile 1990 yılları arasında vuku bulan Lübnan İç Savaşı'na Suriye, İsrail ve İran'ın müdahalelerini analiz etmekte ve iç savaşı dış müdahaleler bağlamında incelemektedir. Gelişmeleri bölgesel açıdan ele alan çalışma, iç savaşın çıkma sebeplerinin Lübnan'ın siyasi ve toplumsal yapısından kaynaklansa da uzayıp karmaşık bir hal almasını, Suriye ve İsrail'in bölgesel anlamda güç mücadelesi sebebiyle müdahalelerinden kaynaklandığını savunmaktadır. Suriye ve İsrail, Lübnan'ı stratejik çıkarları açısından hayati görmüşler ve İç Savaşı bu çıkarları korumak için bir fırsata dönüştürmüşlerdir. Lübnan iç siyasetine, ülkedeki farklı gruplarla ittifak kurmak suretiyle müdahale etmişlerdir. İsrail, Lübnan'daki Filistinli varlığını, bu ülkeyi örgütlenmede bir üs olarak kullanmalarından dolayı güvenlik problemi olarak görmüş ve kuzey sınırları olan güney Lübnan'ı kontrol altına almak istemiştir. Suriye ise bölgesel üstünlük mücadelesinde Lübnan'ı hayati olarak görmüş ve kontrol altında tutmayı amaçlamıştır. İran ise özellikle 1980'lerden itibaren Lübnan'a ilgisini artırarak İslam devriminin etkisini artırmayı ve ülkedeki Şiiler üzerinde etki kurmayı amaçlamıştır. Nitekim, İç Savaş, bu iki ülkenin etkisini artırdığı yıllara tanık olduktan sonra, 1989 yılında Suriye'nin ve girişimiyle Taif Antlaşması'nın imzalanmasının ardından sona ermiştir ve ülkede Suriye'nin etkisi devam etmiştir.
International financial integration: A complex network analysis

Finansal entegrasyon yeni bir kavram olmadığı gibi küreselleşme de yeni bir fenomendeğildir. Finansal entegrasyon; sınır ötesi sermaye hareketliliğindeki engellerin kaldırılması, deregülasyon politikaları, teknolojinin evrimi ve artan uluslararası işbirliği imkanları ile hız kazanmıştır. Yine de, dünya tamamen entegre olmaktan uzaktır ve artan sınır ötesi sermayeakışlarından gerçekten fayda sağlamayı başaran birkaç ülke vardır. Yapılan tez çalışması, uluslararası finansal ağın analiz tipolojisine ve evrimine ağ yaklaşımı ile ışık tutmaktadır. Ana veri kaynağı, IMF tarafından yayınlanan Eşgüdümlü Portföy YatırımAnketi olup, 2004'ten 2015'e kadar olan dönemi kapsamaktadır. Analizde 70 ülkeyeyer verilmiştir. Finansal ağ kalıplarını ve evrilmesini değerlendirmek için kullanılan ağparametreleri: ağ yoğunluğu, kümelenme katsayısı, düğüm merkeziliği, aradalık merkeziliği, yakınlıkmerkeziliği ve merkezler ve otoriteler. Bu tez çalışmasında, karmaşık bir ağ modeli kullanarak, finansal ağın haritasınıçikarılması ve onun topolojisini ve emrimini analiz etmek amaçlanmaktadır. Bu tezin ampirik sonuçlarına göre, dış varlığı elinde bulunduran ülkeler artmaktadır, lakinen büyük portföy ABD tarafından tutulmakta ve finansal ağdaki en etkili ülke olarak mutlak liderliğini sürdürmektedir. Japonya, İngiltere, Lüksemburg, Fransa ve Almanya da ağda oldukça etkili görünmektedir. Bu ülkeler büyük miktarda uluslararası çaptayayınlanmış finansal varlıklara sahiptir. Genel olarak, yapılan tez çalışmasının bulgularıönceki çalışmaların sonuçları ile uyumludur. Finansal ağ merkez-çevre yapısıdır ve ağınmerkezinde bulunan az sayıdaki ülke ve hem kendi arasında hem de geri kalan çevre ülkelerlefinansal ilişkiler sürdürmektedir. Çevresel olarak sınıflandırılan ülkeler, merkez ülkelerleilişkiler kurma eğilimindedir ve bu ülkelerin diğer ülkelerle bağlantı kurma konusunda daha az istekli oldukları görülmektedir.
The policies of the Russian federation for domination over Azerbaijan (1991-1999)

Bu çalışmanın amacı, Sovyetler Birliği'nin 1991'de dağılmasından 1999'da Rusya Federasyonu'nda meydana gelen başkanlık değişimine kadar geçen sürede, Rusya Federasyonu'nun Azerbaycan üzerindeki politikalarını incelemektir. Azerbaycan üzerindeki Rus politikalarının incelenmesiyle Rusya'nın gerçekten de Azerbaycan üzerinde bir tür politik ve ekonomik üstünlük kurmaya çalıştığına dair önemli deliller ortaya çıkmaktadır. Geçmişte Çarlık Rusya'sı ve Sovyetler Birliği'nin Kafkaslar ve Azerbaycan üzerinde kurmuş olduğu egemenlik, Rusya Federasyonu'na da ilham kaynağı olmuş gibidir. Rusya, 1992'den başlayarak eski Sovyetler Birliği cumhuriyetlerini, üzerinde sadece Rusya'nın söz hakkının olması gereken 'Yakın Çevre' olarak isimlendirir. Azerbaycan'da ise Rusya'nın, Azerbaycan ve Dağlık Karabağ Ermenileri arasındaki savaşta Azerilerin aldığı yenilgilerin ve de anti-Rus Azeri Cumhurbaşkanı, Ebulfeyz Elçibey'in devrilmesinin arkasındaki aktör olarak görülmesi gerektiğine dair pek çok görüş ve delil sunulmaktadır. Rusya, ayrıca Hazar Denizi'nin Azerbaycan'a ait kıyısında yer alan geniş petrol rezervlerinin işletilmesi ve taşınması konusunda da aktif bir tutum almış, örneğin Hazar Denizi petrolünün, Rusya'ya söz hakkı verilmeden, hukuki statüsünün belirlenmesi çabalarına karşı olmuştur. Ayrıca özellikle 1994'ten sonra Azerbaycan'ın Batılı petrol şirketleri ile yaptığı bütün petrol anlaşmalarına dahil olmak istemiş ve petrolün Batı dünyasına Rus toprakları üzerinden geçecek boru hatları ile ulaştırılması gerektiğini savunmuştur. Rusya'nın Azerbaycan politikaları bölgede birbirine karşı olan ülke blokları oluşturmuştur. Rusya, İran ve Ermenistan'la görüş birliği içerisindeyken, Türkiye ve ABD, Azerbaycan'ın Rusya'dan tamamen bağımsız olması yönünde Baku ile işbirliği içine girmiştir. Özellikle 1990'ların ikinci yarısından itibaren, ABD, Azeri petrolüne olan ilgisi nedeniyle bölgede Rusya'ya karşı önemli bir aktör olarak ortaya çıkmaktadır.
Türk dış politikasında kamu diplomasisi: Bosna - Hersek örneği (2002 - 2014)

Dünya haritasının her dönem; en tehlikeli coğrafyalarından biri olan Ortadoğu'da yer alan Türkiye için uygulanacak dış politika ve izlenecek yeni stratejiler çok büyük önem taşımaktadır. Özellikle, 11 Eylül 2001'de Amerika Birleşik Devletlerine gerçekleştirilen terörist saldırıları sonrasında kurulmaya çalışılan 'Yeni Dünya' düzeninde Türkiye'nin hem bölgesel hem de küresel menfaatleri açısından bu hususlara özellikle dikkat edilmesi gerekmektedir. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra iki büyük gücün başat rol oynadığı çift kanatlı bir parçalanma yaşanarak, dünya sürekli bir rekabet ortamı içerisine girmiştir. 1989 senesinde Berlin Duvarı'nın yıkılması ve SSCB'nin dağılması sürecinin akabinde Soğuk Savaş süreci bitmiş, tek bir gücün hakimiyetinde yeni düzen kurulmuştur. Tam bu sürece uyum sağlanmaya çalışılırken beklenmeyen bir gelişme yaşanmış ve küresel dış politikada 11 Eylül 2001 tarihi milat olarak kabul edilmiştir. Yaşanan terör saldırıları neticesinde kargaşa, kaos ve korku ortamı yaratılabileceği endişesi ön plana çıkmıştır. Buna bağlı olarak, yeni bir küresel düzene geçilerek yeni kuralların sisteme girmesine neden olmuş ve ülkeler de dış politikadaki stratejilerini bu doğrultuda belirlemiştir. Uluslararası sistemin değişken ve çok boyutlu yapısı sebebiyle, ülkeler dış politikalarını inşa ettikleri temelleri sorgulayarak, yenilemek zorunda kalmışlardır. Son on yılda, değişen küresel kurallar gibi, ülkemizin dış politikası da yeni bir boyuta taşınmış ve farklı kavramlar literatürümüze girmiştir. Bunların başında; diğer ülkelerin de kendilerini sorgulamalarına sebebiyet veren yumuşak güç kavramı ve politik uygulanma biçimi olan 'Kamu Diplomasisi' gelmektedir. Bu çalışmada, 2002- 2014 yılları arasında Türkiye'nin dış politik uygulamaları kapsamında Kamu Diplomasisi kavramı kardeş ve dost ülke Bosna Hersek örneği üzerinden incelenecek ve izlenen stratejiler değerlendirilecektir.
Türkiye - Bulgaristan ilişkileri (1923-1933)

19. yüzyıl başlarında Avrupa'ya saçılan 'Milliyetçilik isyan ve hareketleri' Osmanlı ülkesine yayılmakta gecikmemiştir. Ortodoskların korumalığını üstlenen Rusya'nın teşvik ve yardımlarıyla bu isyan ve hareketler, 'ihtilalci bir karakter' kazanmıştır. Rusya'nın politikasından cesaret alan Bulgaristan; Makedonya, Trakya, Dobruca'yı ele geçirerek 'Büyük Bulgaristan Krallığı'nı hedeflemiştir. Bu amaç için en uygun fırsatı 1908'de bağımsızlığını kazanarak elde etmiştir. Bulgaristan'ın bağımsızlığını kazanmasından sonra iki devlet ilişkilerinde yaşanan diplomatik krizler gergin bir dönemin başlangıcı olmuştur. Bu süreci hızlandıran Balkan Savaşları olmuştur. Ancak; bu dönem kısa süreli olmuştur. İki devlet, 1. Dünya Savaşı'na 'müttefik' olarak katılmışlardır. Fakat savaş iki devlet beklentilerini tersine çevirmiş, iki devlet toprakları anlaşma devletleri tarafından işgal edilmiştir. Bundan sonra Türkiye'de Emperyalist devletlere karşı giriştiği 'Milli Mücadele Hareketi' Bulgaristan tarafından dikkatle izleniyor ve destek görüyordu. İlerleyen dönemde Avrupa ve Balkanlarda konjoktürün Bulgaristan'ın aleyhine gelişmeye ve genişlemeye başlayınca Bulgaristan; yakın komşusu ve müttefiki Türkiye'ye el uzatmıştır. Lozan Antlaşmasıyla dünya literatüründe 'uluslararası bir devlet' olarak yer alan Türkiye bu teklifi olumlu karşılamış, Bulgaristan ve Türkiye arasındaki resmi ilişkiler kurulmuştur. 'Roma Imparatorluğu'nun ihyası' peşinde olan italya, Avrupa'da dengeleri bozacak politikasıyla Balkan coğrafyasında yer almaya başladığı bir dönemde, Mussolini'nin nutuklarında hayat bulan Bulgaristan; dış politikasındaki 'barış' yerine 'revizyon'a yer vermeye başlamıştır. Bulgaristan ve İtalya'nın yakınlaşmasını fark eden Türkiye, 'ihtiyatlı' politikasını elden bırakmamıştır. Bu bağlamda; ilk önce İtalya ile sonrasında Bulgaristan ile Saldırmazlık Anlaşmaları imzalamıştır.1930'lu yıllara gelindiğinde Türkiye, uluslararası güç dengesi ve sistemi kuralları çerçevesinde ülkelerin toprak bütünlüğüne ve bağımsızlığına saygılı bir politika takip etmiştir. Bu politikayı 'Yurtta Sulh, Cihanda Sulh' ilkesiyle kurmaya çalışmıştır. Bulgaristan, ülke menfaatleri doğrultusunda kimi zaman bu politikanın yürütücüsü olmuş, kimi zaman da 'barış' a karşılık tavrını açıkça belli etmiştir. Ancak; Türkiye, Bulgaristan'ın çelişkili politikasına rağmen 'dostluk' adına 'barış'ı bozmamıştır.
Uluslararası terörizm ile mücadelede hukuk ilkelerinin etkisi: İngiltere örneği

Terörizm, özellikle küresel bir boyut kazandığı 11 Eylül saldırıları ardından dünya genelinde ağır ve muhakkak bir tehlike olarak algılanmaya başlamıştır. Uluslararası topluma ve onu şekillendiren kurallara ciddi bir tehdit oluşturan terörizm karşısında toplumların güvenlik duygusunu yitirmeye başlaması; devletlerin ve uluslararası örgütlerin bu tehdit ile mücadele etmek için yeni düzenlemeler ve politikalar üretmesi zorunluluğunu da beraberinde getirmiştir. Ne yazık ki devletler tarafından oluşturulan yeni ulusal güvenlik sistemleri, uluslararası toplumun büyük acılarla tecrübe ederek oluşturduğu demokratik ve hukuki ilkelere zıtlık teşkil eder nitelikte olmuştur. Aslen terör örgütlerinin toplumsal düzene ve devlet ? halk ilişkilerine zarar verebilmek için eylemleri ile yıpratmaya çalıştığı insan hakları, hukukun üstünlüğü, demokrasi gibi müşterek değerlerin; devletlerin uygulamaya koyduğu yeni terörle mücadele stratejileri ile bizzat devletler tarafından yıpratıldığı görülmüştür. Oysaki müşterek ilkelerin korunması ve güçlendirilmesi, devletlerin ulusal güvenlik stratejilerinin demokratik hukuk devleti ilkelerine uygun olarak şekillenmesi ve güvenlik politikalarının temeline yine bu ilkelerin yerleştirilmesi, etkin bir şekilde terörle mücadele edebilmek için zorunluluktur. Terörizm ile mücadelenin bir propaganda savaşı, bu propagandanın da amacının halk tabanını kazanmak olduğu unutulmamalıdır. Terör tamamen önüne geçilemeyen bir fenomen olduğu için, güvenlik stratejileri onu anlamsız kılmaya yönelik olmalıdır. Toplumun şiddete prim vermemesini sağlamak ve böylece bu yönde yapılan eylemleri anlamsız kılmak içinse, insanlara özgür, adil ve güvenli bir ortam sağlanması gerekmektedir. Bu ortamı sağlamak ise demokratik hukuk ilkelerini güçlendirmek ve bu ilkelerin işlerliğini göstermekle mümkün olmaktadır. Terörle mücadelede başarı sağlayan devletler ise bu önermenin doğruluğunun kanıtı olarak görülmektedir.
Türkiye'de sınıraşan sular politikasında karşılaştığı kısıtlar: Dicle-Fırat örneği

ÖKTEM, Onur. Türkiye'nin Sınıraşan Sular Politikasında Karşılaştığı Kısıtlar: Dicle - Fırat Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2005. Dünyada su kaynaklarının yönetimi ve planlaması, kaynakların sürdürülebilir ve bütünsel kullanılması başta olmak üzere birçok yeni ilke ve uygulamadan etkilenmektedir. Bu süreç, suların sınır aşmasına ve sınır oluşturmasına bakılmaksızın su kaynakları yönetiminin kilit öneme sahip olduğunu vurgulamakla kalmamakta, ülkelerin doğal kaynaklarından yararlanmalarında bütünsel yaklaşımları esas almaları anlayışının da giderek kabul edildiğini göstermektedir. Bir ülkenin tatlı su kaynaklarını ve nehir havzalarını yönetim biçiminin su dış politikası oluşumuna yansıması söz konusu gelişmelerle bir araya geldiğinde, çevresel güvenliklerini sağlamak isteyen 21. yüzyıl devletleri için en önemli meydan okumalardan birini oluşturmaktadır. Türkiye, su kaynaklan politikasında yeni değerlendirmeler yapmasını gerektirecek bir sürece girmiş bulunmaktadır. Süreç, Türkiye'nin daha önce izlediği sınıraşan sular politikalarının gözden geçirilmesi ihtiyacını getirmiştir. Bu ihtiyaca cevap verilirken, Türkiye'nin hidropolitik öncelikleri ve bunların stratejik planlaması ile dünyadaki uygulamalara Türkiye su kaynakları yönetimi ve karar alma süreçlerine etkileri, birlikte değerlendirilmesi zorunlu değişkenler olarak belirmektedir. Sınıraşan sular politikasının disiplinler arası değerlendirmesinin beraberinde bir hidro-stratejiyi kaçınılmaz kılması, üstelik bunun Dicle-Fırat nehir havzalarına yansıması da son derece önemli bir konudur. Bu çalışma, Türkiye'nin güneydoğusunda yer alan Dicle-Fırat sınıraşan sularının kullanımı ve tahsisi örneğinde, Türkiye'nin uluslararası nitelikteki sulannda takip ettiği hidropolitikte karşılaştığı kısıtlan değerlendirerek tümleşik su kaynaklan yönetimi anlayışının, başta Türkiye olmak üzere havzadaki diğer kıyıdaşlar arasında özgün bir sınıraşan sular perspektifi olasılığını irdeleme yolu açacaktır.
Turkey's democratzation and its effect on fereign policy decision making

Bu çalışmanın amacı demokrasi ve demokrasinin Türkiye'de dış politika kararların oluşturulmasına etkilerini incelemektir. Çalışmada Öncelikle 1991 Irak Savaşı'ndan bugüne kadar olan dönem incelenmekte ve Türkiye de demokrasideki gelişmeler ile bu gelişmenin politikayı oluşturma sürecine etkileri arasında bir bağ kurulması araştırılmaktadır. Son zamanlarda yapılan anayasa ve yasal değişikliklere özel önem verilerek değişikliklerin dış politikada alınan kararları nasıl etkilediği ortaya konulmak istenmiş ve bu çalışmayla genel olarak demokrasinin dış politikada alınan kararları nasıl etkilediği anlatılmaya çalışılmıştır. Girişten sonra gelen ikinci bölüm karar verme çalışmasına ye yönelik Teori üzerinde değişik yaklaşımları içeren teorik çalışmalardan oluşmaktadır. Dört analiz düzeyi ele alınmış ve bunların aracılığıyla farklı karar verme yöntemleri incelenmiştir. Üçüncü bölüm bir demokrasi çalışmasıdır. Burada, demokrasi felsefesi ve bugünkü demokrasi teriminin anlamı incelenmiştir. Ayrıca, demokrasinin kalitesini ve günümüz dünyasındaki en yaygın hükümet sisteminin değişik unsurlarım incelemek için bir çerçeve kurulmuştur. Dördüncü bölüm çalışmanın en önemli kısmım içermektedir. 1999 Helsinki Zirvesinden itibaren Avrupa Birliği adaylığı ile hızlı değişimi vurgulanarak, Türkiye'nin demokrasi, karar verme sistemi ve 1990'lann başında başlayan demokratikleşmesi üzerinde durulmuştur. Bu bölümün sonunda, dört farklı karar verme analiz düzeyi ile Türkiye'nin karar verme yöntemi ve uğradığı değişimler konusunda bir sonuca varmaya çalışılmıştır. Beşinci bölüm Türkiye'deki karar vermeye ilişkin iki olayı içermektedir. Bunlar 1991 ve 2003 Irak Savaşları üzerinedir. Bu iki olayın analizi, önemli bir demokratikleşme sürecindeki iki farklı olayda oluşan farklı karar alma süreçlerini anlamak için kullanılmıştır. Sonuç olarak, Türk politika sisteminin demokratik kalitesinde anlamlı ve önemli bir değişiklik olmuş ve bu değişikliğin dış politika kararlarının alınması sürecine fark edilir derecede etkileri olmuştur. En önemli değişiklikler, bürokrasi, özellikle silah kuvvetler ve hükümet arasındaki güç ilişkileri ile hükümetin dışında yeni ortaya çıkan medya, kamuoyu ve karar vermede direk rol oynamayan çevreler ile ilgilidir. Bu gruplar karar vermeyi direk bir şekilde etkilememiş olsalar bile daha kaotik ve karışık bir karar verme ortamı yaratmışlardır. Bu yem ortamı ve gelecekteki Türk Dış Politikasını anlamak için geleneksel rasyonel analiz sistem yeterli değildir ve bu demokratikleşmenin bir sonucudur. İlave olarak beklide söz konusu sürecin karmaşıklığı, demokrasilerin diğer yönetim şekillerine göre daha barışçı bir uluslararası aktör olduğunun kanıtlarından birisidir. in
Avrupa Birliği'nde mültecilerin hukuki durumu

nsan hakları, hiçbir ayrım gözetilmeksizin bütün insanların sahip oldukları vazgeçilmez ve devredilmez hakların tümüne denir. Bir insan hakkı olan sıgınma hakkı, kisinin kendi ülkesinde ırkı, dini, tabiiyeti, belirli bir toplumsal gruba mensubiyeti veya siyasi düsünceleri yüzünden, zulmeugrayacagından haklı sebeplerle korktugu için söz konusu ülkenin korumasından yararlanamaması ya da yararlanmak istememesi durumunda, baska ülkelerde koruma araması anlamına gelir. Baska bir ülkenin korumasından faydalanmak için basvuran ve basvurusu kabul edilen kisi de mülteci olarak tanımlanır. Sıgınma hakkı, insan onuruna yakısır sekilde yasama ihtiyacını ifade ettigi halde, devletlerin süregelen tutumu nedeniyle devletlerin yarattıgı bir hak olarak görülmektedir. Bu durumda sıgınma hakkı temel bir hak olmaktan çokdevletlerin bahsettigi bir hak olarak algılanmaktadır. Su anda 27 üyeye sahip olan Avrupa Birliği'nin, Üye Devletler arasında sıgınma konusunda ortak bir sistem yaratma çabaları devam etmektedir. Fakat devletlerin ulusal egemenlikleri söz konusu olunca bu uyumlastırmayı istenen düzeyeulastırmanın çok da kolay olmadıgı görülmektedir. Türkiye, AB'ye üye olma yolunda sürdürdügü müzakerelerçerçevesinde, sıgınma konusunu da AB müktesebatı ile uyumlastırmakzorundadır. Fakat Türkiye'nin özel cografi konumu, bu konunun karmasık bir hal almasına neden olmaktadır. Bu çalısmada; AB'nin uluslararası hukuk2çerçevesinde aldıgı tepkilerle birlikte halen gelismekte olan iltica müktesebatınaTürkiye'nin uyumu, uyumun sonuçları ve bu konuda saglanacak ilerlemeninortaya çıkaracagı etkiler incelenmeye çalısılacaktır.