turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Suç korkusunun toplum ve birey davranışları üzerindeki etkileri: Bursa örneği

Suç korkusu özellikle 1960 yılından sonra gündeme gelmeye başlamış popüler olan konulardan biridir. Suç korkusu üzerine yapılan araştırmaların çoğunluğu Amerika ve Avrupa ülkelerinde gerçekleştirilmiştir. Ülkemizde ise suç korkusu üzerine yapılan çalışmalar son yıllarda artmaya başlamıştır. Suç korkusuna yönelik yapılan çalışmalarda ilk başlarda suç korkusu bireysel bir sorun olarak değerlendirilmiş ancak bu sorunun sonuçlarının tüm toplumu etkileyen ve giderek büyüyen sosyal sorun halini aldığı fark edilmiştir. Suç korkusu kavramı üzerinde çok çeşitli tanımlamalara yer verilmiş olsa da üzerinde en çok uzlaşılan tanıma göre suç korkusu, 'bir suça ya da kişinin suç ile ilişkilendirdiği sembollere karşı geliştirdiği bir duygusal korku veya endişe reaksiyonudur.' (Ferraro, 1995, s. 23). Kısaca suç korkusu bireylerin herhangi bir suçtan zarar görmekten korkmalarıdır. Bu çalışmada suç korkusunun kavramsal tanımlamaları, kentleşme ve suç korkusu arasındaki ilişki ve suç korkusunun toplum ve birey davranışları üzerindeki etkileri irdelenilerek, Bursa ilinde 2701 kişi ile yüz yüze görüşme yöntemi uygulanarak gerçekleştirilen anket çalışması sonucu elde edilen veriler Statistical Package for Social Sciences 22,0 istatistiksel veri analizi programı kullanılarak analize tabi tutulmuştur. Elde edilen veriler üzerinden gerçekleştirilen analizlerin sonuçları, literatürde var olan suç korkusuna yönelik yaygın düşünce ile örtüşmekte olduğu görülmektedir. İnsanların bir kısmı herhangi bir suça maruz kalmasalar bile suç mağduru olma korkusu ile çeşitli sosyal aktivitelerden kendisini sınırlandırma yolunu seçmektedir. Toplumda var olan ve suçun kendisinden daha yüksek oranda olduğu bilinen suç korkusunun azaltılmasına yönelik öneriler sunulmaya çalışılmıştır.
Ableism in Turkey through the eyes of families with disabled children

Bu tez, Türkiye'deki sakat çocuğu olan ailelerin sakatlık deneyimine odaklanır. Sağlamcılık, sakat kişileri ve ailelerinin hayatını doğrudan etkiler. Bu sebeple çalışmada ayrıca, sakat çocuğu olan ailelerin sağlamcı bir toplumu nasıl deneyimlediği araştırılmıştır. Sakatlığa dair teorik çerçeve literatürdeki sakatlık çalışmaları/ teorileri ve Türkiye'deki sakatlık politikalarının değişimi üzerine kurulur. Sakatlık çalışmalarındaki/ politikalarındaki değişimi izlemek, sakat çocuğa sahip ailelerin çocuklarını yetiştirme deneyimlerini anlamaya imkan sağlayacak bir alt yapı sağlar. Tezin teorik çerçevesinin diğer tarafında ise 'ideal çekirdek aile' ve bu aileye ilişkin değerler söylemi üzerinden çocuğa biçilen işlev vardır. Çalışmada, Çiğdem Kağıtçıbaşı'nın 'Çocuğun Değeri' araştırmasının bulguları yoluyla sakat çocuğa sahip olma deneyimi tartışılır. Çalışma, çocuklarının zihinsel veya bedensel sakatlığı olan yedi anne ve bir babanın anlatılarının aktarıldığı bir saha araştırması içerir. Bu saha araştırmasındaki görüşmeler yarı-yapılandırılmış biçimde, açık uçlu sorular ve derinlemesine mülakatlar aracılığıyla ilerlemiştir. Ailelere sorulan sorular aracılığıyla araştırılmak istenen esas nokta, ailelerin çocukları ilk doğduğunda hissettikleriyle çocuklarının büyüme sürecinde hissettikleri arasında bir fark olup olmadığıdır. Çalışmanın hipotezi, bu farkın tanınma ve temas yoluyla kamusal alanda bir arada kalabilmeye dair bir imkan üretebileceğidir.
Change and continuiyt in the urban working class family in Britain: Liverpool and Glasgow

Son yıllarda, değişim ve süreklilik kavramları, neredeyse kaçınılmaz gibi görünen, belirsiz bir ikilem yaratmıştır. İngiliz işçi sınıfi aileleri söz konusu olduğunda, bu ikilem öncelikle işçi sınıfı kavramı ve özellikleri ile ilgili olarak belirmektedir. Başlangıç olarak, İngiliz işçi sınıfının toplumsal konumunda, yüzyılın başından bugüne, ne dereceye kadar değişiklikler ve süreklilikler yaşandığı incelenmelidir. Bu nedenle, giriş bölümünde, İngiliz işçi sınıfi genel olarak ele alınmış ve geçirdiği süreç ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın temel amacı ise, İngiliz işçi sınıfi aileleri hakkında oluşmuş iki yanlış yargıya açıklık getirmektir. Öncelikle, İngiliz işçi sınıfi aile yapılan ve aile hayatının, İkinci Dünya Savaşının sonundan itibaren sürekli değiştiği ve hızla çeşitlendiği iddia edilmektedir. Ancak yakından incelendiğinde, değişim sürecinin İkinci Dünya Savaşının sona ermesiyle değil, Endüstri Devrimi ile başladığı ortaya çıkmaktadır. 1940'lann sonlarına doğru Refah Devleti sistemine geçilene kadar bu değişiklikler ve çeşitlenmeler gizli kalmıştır. Bu nedenle de, aile kurumunun toplumsal durumu hakkındaki ateşli tartışmalar ancak 20. yüzyılın ortalarında gündeme gelmiştir. İkinci olarak, işçi sınıfi aile yapılarındaki değişiklikler mutlak olarak kabul edilmiş ve böylece süreklilik gösteren yapılar göz ardı edilmiştir. Halbuki yeni ortaya çıkan bir aile yapısının bir öncekini geçersiz kılması beklenemez. Bütün aile yapılan bir arada varlıklannı sürdürmektedir ve günümüz İngiliz toplumunda ataerkil aileler, çekirdek aileler, tek ebeveynli aileler ve tekrar oluşturulmuş aileler eşit olarak yer almaktadır. uı İngiliz işçi sınıfi ailelerindeki değişim ve süreklilikler hakkındaki bu yanılgdann ortadan kaldırılması amacıyla, birinci bölümde, İngiliz işçi sınıfi ailelerinin durumu, Viktorya döneminin sonlarından İkinci Dünya Savaşının bitimine kadar incelenmiştir. Ayrıca aile yapılarının çeşitliliğine 1945'lerden öncesinde de en az sonrasında olduğu kadar sık rastlandığı iddia edilmiştir. İkinci bölümde, bu çeşitliliğin 1945'lerden önce ortaya çıkmamasının nedenleri ortaya koyulduğu gibi, işçi sınıfi aile yapılan ve aile hayatının İkinci Dünya Savaşının sonundan günümüze kadar olan durumu da incelenmiştir. Aile yapılarının çeşitliliğine karşın, aile içindeki işbölümünün hala geleneksel cinsiyet rolleri bağlanımda devam ediyor olması da, değişim ve süreklilik kavramlarının bir kere daha tartışılmasına firsat tanımıştır. Üçüncü ve son bölümde, nüfus çoğunluğunu işçi sınıfının oluşturduğu iki şehir, Liverpool ve Glasgow, üzerine yapılan bir inceleme ortaya koyularak ataerkil aile yapısının sürekliliği kanıtlanmıştır. Bu nedenle de, yeni oluşan aile yapılarının eski yapılan geçersiz kıldığı kanısı ortadan kaldırılmış olur. Sonuç olarak, İngiliz işçi sınıfi ailelerinin, değişikliklerin yanı sıra süreklilikler de sergilediği ve birinin diğerine göre üstün tutulmaması gerektiği ortaya çıkmaktadır.
Belonging to Imbros: Citizenship and sovereignty in the Turkish republic

İmroz'da Aidiyet: Türkiye Cumhuriyeti'nde Vatandaşlık ve Egemenlik Elif Müyesser Babül Bu çalışma İmroz/Gökçeada'da aidiyet anlatı ve pratiklerini ve bunların Türkiye genelinde egemenlik ve yönetimsellikle ilgili olarak nelere işaret ettiğini çözümlemeyi amaçlamaktadır. Adanın etnografik analizi ve saha araştırması sırasında yapılan mülakatların anlatı analizine dayanan çalışma, göç ve aidiyet konularım yönetimsellik ve egemenlik meseleleri olarak ele almaktadır. Bu anlamda tezin amacı, vatandaşlık kavramım toplumsal güç ve otorite ile ilişkisi bağlamında sorunsallaştırmaktır. Tez, Cumhuriyet Türkiyesi'nde vatandaşlığın ortaya çıkışının, milli sınırlar içerisinde meşru aidiyet şeklinin düzenlenmesi doğrultusunda bir kültürel özneleşme/özneleştirilme süreci ve yönetimsellik şekli olduğunu iddia etmektedir. Aidiyet mücadelelerinin güncel olarak yaşandığı İmroz/Gökçeada marjin ve istisna kavramları bağlamında tanımlanarak, bu kavramların adada nasıl işlediğine bakmanın Cumhuriyet vatandaşlık ve yönetimselliğinin etnisite, din, yerlilik, toprak ve yerelliğe ilişkin söylenmeyenlerine işaret ettiği tartışılmaktadır.
Kolektif hafıza ve toplu mezarlar: İspanya ve Türkiye deneyimleri

Kolektif hafıza ile toplu mezarlar arasındaki ilişkiden hareketle, bu çalışmada İspanya ve Türkiye deneyimleri incelenmiştir. Bu amaçla kolektif hafızanın iki biçimi olan ulusal hafıza ve karşı hafıza ele alınmış, geçmişşle yüzleşmeyle ilişkilendirilerek hafıza inşa süreçleri irdelenmiştir. Kalıcı bir barışın tesis edilmesinde, geçmişşte yaşanan felaketlerin toplumsal özneler tarafından nasıl hatırlandığı oluşturulan kolektif hafızalar için de oldukça önemlidir. Bu bağlamda, ulusal hafıza ve karşı hafıza tarih, zaman ve mekan kavramlarıyla birlikte irdelenmiştir. Bununla birlikte, hafızanın kimlikle ilişkisine hem İspanya hem de Türkiye deneyimlerinde yakından bakılmıştır. İspanya'da güçlü hafıza mücadelesi büyük oranda toplu mezarların açılması etrafında şekillenmiştir. Türkiye'de ise Kürt sorunu eksenli 1990'larda gerçekleşen toplu mezarların ortaya çıkarılması, devletin inkarı sürdürmesine rağmen tabandan örgütlenmelerle bir mücadeleye dönüşmüştür. Her iki ülke için kolektif hafıza süreçleri incelenmiştir. Böylelikle, toplu mezarlarda gömülü kalmış hafızanın nasıl, nerede ve kim tarafından gün ışığına çıkarıldığının bellek siyaseti çerçevesinde anlamak amaçlanmıştır.
Hayvan hakları kapsamında kentsel alanlarda sokak köpekleri olgusu İzmir - Nevşehir illeri örnekleri

Sokak hayvanları sayısının kentsel alanlarda giderek artmasından dolayı bu durumdan karşılıklı olarak zarar gören insan ve hayvanların zararlarının önlenmesi amacıyla gerek uluslararası gerekse ulusal düzeyde çeşitli mevzuat hükümleri yürürlüğe konulmuştur. Bu noktadan hareketle 15 Ekim 1978 tari-hinde ilan edilen Hayvan Hakları Evrensel Beyannamesi hayvan haklarına genel bir bakış açısı getirmesi insan ve hayvanların birbirlerinden gördükleri karşılıklı zararların önlenmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Bu beyanname ile bağlantılı uluslararası düzeyde ve ülkelerin kendi egemenlik sınırları içerisinde yürürlüğe giren ulusal mevzuat hükümleri ve bu hükümlerin uygulanmasının incelenmesi araştırma için önemli bir noktayı oluşturmaktadır. Geçmişten günümüze Türkiye'de hayvan haklarıyla ilgili önemli gelişme-ler kaydedilmiştir. 2004 yılında yürürlüğe giren 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu bu gelişmelerin somut bir çıktısı olup ayrıca merkezi yönetim ve yerel yönetimlere belirli sorumluluklar yüklediğinden dolayı bu araştırmanın mantık-sal çerçevesini oluşturmaktadır. Bu bağlamda Türkiye'de hayvanları koruma mevzuatının uygulanışı ve sorunların çözümünde merkezi yönetim, yerel yöne-timler, hemşehriler ve sivil toplum örgütlerinin duyarlılığının yanında birbirleri ile olan işbirliği de oldukça önemlidir. Hayvan Hakları Evrensel Beyannamesi ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu ile bağlantılı mevzuat hükümlerine dayanılarak İzmir ve Nevşehir ille-rinde mekansal analizler ışığında sorun tespiti ve bu tespit edilen sorun alanları-na ilişkin çözüm önerileri geliştirmek büyük önem taşımaktadır. Sokak köpekle-rinin ortaya çıkışının kök nedenleri kamu yönetiminin temel ilkeleri içerisinde planlamacılıktan kontrole kadar olan süreç içerisinde incelenmesi sorunların daha belirgin bir şekilde tespit edilmesini sağlayacaktır. Araştırmanın yöntemi genel olarak literatür taraması, insan ve hayvanla-rın karşılıklı olarak etkileşimde bulunduğu durumlarda ise basın araştırmalarına dayanacaktır. Ayrıca İzmir ve Nevşehir illerinde yaşayan 18 yaş üstü bireylerle yapılacak anket görüşmesine, İzmir Büyükşehir Belediyesi ve Nevşehir Belediyesi ile gerçekleştirilecek mülakat değerlendirmesine dayanacaktır. Tüm bu değer-lendirmeler alanında uzman öğretim üyeleri ile belediye bünyesinde çalışan ka-mu görevlileriyle yapılan görüşmelerle desteklenecektir.
Critique of vulnerability discourse through an alternative development approach: A case of seasonal migrant agricultural workers in Turkey

Bu tez; kırılgan, dezavantajlı, riskli gruplara yönelik kalkınma söylem ve pratiklerini Gezici Mevsimlik Tarım İşçileri örneği üzerinden incelemeyi, eleştirmeyi ve anlamayı amaçlamaktadır. Çalışma; 2000 yılından itibaren GMTİ'ye yönelik olan kalkınma söylem ve pratiklerini alternatif kalkınma yaklaşımıyla, kalkınma profesyonellerinin bakış açıları üzerinden incelemektedir. Çalışmada alternatif kalkınma yaklaşımı, post-kalkınmacı yaklaşımla zenginleştirilmiş ve Michel Foucault'nun yönetimsellik kavramı ile operasyonelleştirilmiştir. Bu bağlamda tez, kırılganlık söyleminin GMTİ'nin yönetilmesi ve kontrol altında tutulması için bir araç olduğunu öne sürmektedir. Araştırmanın sonucu olarak 2000 sonrası GMTİ'ye yönelik bilginin inşası ve GMTİ'ye yönelik güç ilişkilerinin inşası olmak üzere iki örüntünün olduğu gözlemlenmiştir. Birincisi, kırılganlık söylemi eşitsizlikleri gizleyerek, hedef grubu homojen göstererek ve GMTİ'ye yönelik kalkınma konularını normalleştirerek; GMTİ'ye yönelik tek tip ve ideolojik bilgi inşa etmektedir. İkincisi, GMTİ'ye yönelik güç ilişkileri, GMTİ ile ilgili inşa edilmiş ideolojik bilgiler temel alınarak, eşitsizliklerin temeline inmeden, kalkınma kuruluşları ve uzmanları tarafından yürütülmektedir.
Tüketim kültürü ve dönüşümüne dair sosyolojik bir değerlendirme: Bingöl örneği

Tüketim kültürü, toplumsal ilişkilerin tüketim ilişkileri çerçevesinde anlam kazandığı bir kavramı ifade etmektedir. Nesnelerin bireysel ihtiyaçların büyük bir çoğunluğu karşılaması, bu süreci doğurmuştur. Tüketimin toplumsal bir ilişki biçimi olarak gelişmesinde ürün mevcudiyeti temel olmakla birlikte, nesnelerle ilişkinin toplumsal bir nitelik kazanmasının tarihsel koşullar da bulunmaktadır. Bunlar; Batı toplumlarında doğan modernizmin ve kapitalizmin doğurduğu koşullardır. Gününmüzde küreselleşmeyle beraber modernizmin, kapitalizmin ve tüketim kültürünün sonuçlarının da küreselleşmesi ile karşı karşıya kalınmış bulunulmaktadır. Bu çalışma, belirtilen bu gelişme süreci bağlamında araştırma alanımızda görülen değişimi ele almayı amaçlamıştır. Çalışmada ulaşılan bulgular, genel anlamda tüketim kültürünün yerleşmekte olan bir olgu olduğunu göstermiştir. Bu araştırmada, dönüşüme uğramış sosyal ilişkilerin görünümlerinden biri olan tüketim perspektifi ele alınmıştır. Tüketim olgusu; ekonominin bir alt disiplini olan, doğrudan bireylerin kişisel tercihlerini ve toplumsal statülerini yansıtan, sosyal değerlere bağımlı bir özelliği olan ve sosyolojik verileri açığa çıkaran bir yapıya sahiptir. Bu araştırma ülkemizde tüketim aracılığıyla toplumsal yapının ortaya konulmasına yönelik yapılan nicel araştırmalardan biridir. Araştırmada, tüketim kültürü ve dönüşümüne dair sosyolojik yansımalarının tartışılması hedeflenmiştir.
Popüler kültür ve sanat

Bu çalışmanın esas amacı artık bütün varlığı ile hayatlarımızı dolduran popüler kültür olgusunun ve bununla birlikte popüler sanatların anlaşılır bir betimlemesini yapmaktır. Çalışma bu amaçla; popüler kültürün temel karakteristiklerini belirleyen kitle iletişimi, kitle iletişim araçlarının yakın dönem görüngüsü olan gösteriyi, popüler kültürün yaşam tarzını ve ideolojisini oluşturan tüketimi, estetize edilmiş yaşamı, farklılıkları bir potada eritme çabasında olan standartizasyonu ve her şeyi nicel yönleriyle ele alan hesaplanabilirliği açıklamayı esas almıştır. Aynı betimleyici özelliklerin popüler sanat alanındaki etkilerini görebilmek çalışmanın üzerinde durduğu diğer bir temel konu olmuştur. Tekniğin imkanlarıyla sanat eserinin seri üretime tabi tutulması, dolayısıyla metalaşmanın neden olduğu, sanat eserine içkin olan atmosferin kaybolması durumu açıklanmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte çalışmada konun karmaşık literatürüne sistematik bir yaklaşım sunmak ve literatüre hakim karşıtlıkları karşılaştırmalı bir biçimde ele almak çalışmanın hem yöntemi hem de diğer amacı olmuştur. Onun için de çalışmada yapılan asıl şey popüler kültürü, popüler ve yüksek kültür ürünlerinin üzerinde mücadele ettiği bir alan olarak değerlendirmek olmuştur. Çünkü bu çalışmada popüler kültür, ne bu süreçlere karşı gelişen popüler direniş gelenekleri olarak, ne de bunlara ya da bunların yukarıdan dayatılmış biçimleri olarak ele alınmıştır. Popüler kültür, dönüşümlerin üzerinde işlediği zeminin ta kendisidir. Buradan yeni bir tanıma varmak mümkündür; popüler kültür, güçlünün kültürüne karşı ve onun için verilen bu mücadelenin iç içe geçtiği yerlerden biridir: Aynı zamanda bu mücadele içinde kazanılacak ya da kaybedilecek olan bahsin ta kendisidir. Bir rıza ve direnme alanıdır. Kısmen hegemonyanın ortaya çıktığı ve korunduğu yerdir. Bu sebepten dolayı popüler kültürü belli ideolojik tutumlar içinde anlamının, onun bütünlüklü muhtevasını görmeye engel teşkil ettiği gerçeği kendiliğinden ortaya çıkmaktadır.
Aşıklık geleneğinden protest müziğe: Ali Asker örneği

Bu çalışma protest müzik alanında özgün bir yere sahip olan Ali Asker Ceylan'ı ve müziğini anlama çabasıdır. Ali Asker müziğe ozan-aşık geleneği etkisinde başlamıştır. Ancak müziğine modern kavramlar ve kentli öğelerin girmiştir. Aynı anda hem ozan geleneğinin bir temsilcisi hem de politik duyarlılığı üst seviyede bir protest müzik sanatçısı olarak üretimlerine devam etmiştir. Ali Asker yaptığı müzikle toplumu etkilemeye ve duyarlılık yaratmaya çalışmıştır. Bu noktada sadece bir müzisyen olarak değil aynı zamanda ezilen sınıfların organik aydını olarak toplumsal pratiğin içinde yer almıştır. Ali Asker müziğini anlamak için önce aşıklık geleneğinin daha sonra da protest müziğin tarihsel ve sosyolojik gelişimi ele alacağız. Ali Asker'i ve üretimlerini hegemonya, karşı hegemonya ve proletaryanın organik aydını kavramları üzerinden değerlendireceğiz.
Evli bireylerin problem çözme becerileri ve evlilik uyumları arasındaki ilişki

Araştırmanın temel amacı evli bireylerin problem çözme becerileri ve evlilik uyumları arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaçla çalışmaya 133 erkek 128 bayan olmak üzere toplam 261 denek katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan 'Kişisel Bilgi Formu', 'Problem Çözme Envanteri' ve 'Çiftler Uyum Ölçeği' kullamlmıştır. Bulgulara göre, Pearson Momentler Korelasyon katsayısı değerlendirildiğinde problem çözmenin aceleci, düşünen, kaçıngan, kendine güvenli ve planlı yaklaşım alt boyutlarıyla evlilik uyumu arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Yapılan analizlerde yaş ve tanışma süresi ile problem çözme becerileri arasında herhangi bir ilişki bulunamamıştır. Evlilik süresi ile problem çözme yaklaşımlarının kaçıngan ve planlı yaklaşım boyutları arasında anlamlı ilişkiler olmakla birlikte evlilik uyumu ile arasında herhangi bir ilişki bulunamamıştır. Bulgular erkeklerin evlilik uyumlarının bayanlardan daha yüksek olduğunu destekler niteliktedir. Gelir seviyesi, öğrenim durumu değişkenleri ve problem çözmenin bazı alt boyutlarıyla arasında da anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Sonuçlar diğer araştırma bulgularıyla karşılaştırılarak tartışılmış ve somut önerilerde bulunulmuştur.
The educational well-being of Syrian refugee children in public schools: A qualitative study in İstanbul

Türkiye, 2011 yılından beri Suriyeli mülteci çocukların eğitimine yönelik önemli çabalar sarf etmiştir. 2014 yılında yapılan düzenlemeler ile Suriyeli öğrencilerin devlet okullarına entegre olması ve geçici eğitim merkezlerinin aşamalı olarak kapatılması amaçlanmıştır. Bu tezin amacı Suriyeli çocukların eğitimdeki deneyimlerini ve perspektiflerini çocuğun iyi olma hali yaklaşımından ele almaktır. Çalışmada Konu ve Rimpela'nın (2002) oluşturduğu 'Okulda iyi olma hali' modeli, Suriyeli çocukların eğitimdeki iyi olma hallerini araştırmada analitik çerçeve olarak kullanılmıştır. Saha çalışmasında insani yardım kuruluşlarından destek alan ve Türkçe konuşan 12 Suriyeli çocukla çocukla yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Söz konusu çocuklar bir mülteci eğitim merkezinden destek alan çocuklardır. İstanbul'un Sultanbeyli ilçesinde bulunan bir mülteci toplum merkezi yoluyla ulaşılmıştır. Çalışmanın sonunda edinilen bulgulara göre çocukların eğitim almaya ve öğrenmeye yönelik motivasyonları çok yüksektir. Çocuklar okulda başarılı olmak için gösterdikleri yoğun çabalara, eğitime karşı yaptıkları derin duygusal yatırımlara ve oldukça destek verilen bir ortamda bulunmalarına rağmen, okullarda Türk eğitim sistemine uyumlarını zorlaştıran ve eğitimde iyi olma hallerini olumsuz yönden etkileyen ciddi engellerle karşılaşmaktadır. Dildeki yetersizlikler yüzünden eğitimde dezavantajlı olarak bulunulan konum, çocuklara göre adil olmayan ölçme ve değerlendirme sistemleri, kendi dillerindeki yeterliliği kaybetme korkusu, yatay ve dikey ilişkilerinde karşılaştıkları ayrımcılık ve dışlanma öğrencilerin eğitime ilişkin öznel deneyimlerinde ön plana çıkardıkları temalardır. Bu nedenle, bu tez sonuç olarak Suriyeli mülteci çocukların eğitiminde çocukların asıl eğitim ihtiyaçlarını, yapabilirliklerini ve adalet duygusunu göz önüne alan daha kapsayıcı sosyal ve eğitim içerme ve uyum politikaları geliştirilmesi önerisini getirir.
Umut mekanlarından kentsel dönüşüm alanlarına toplumsal hareketlilik

Türkiye'de kentler 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren tarımda meydana gelen yapısall dönüşüme bağlı olarak yoğun göç dalgalarına maruz kalmıştır. Göç neticesinde kentlerin nüfusu önemli oranda artarken, sanayileşme sürecini henüz tamamlamamış olan kentler göçmenlere istihdam alanı yaratamadığı gibi barınabilecekleri konut arzı da gerçekleştirememiştir. Bu sürecin zorunlu bir sonucu olarak ortaya çıkan gecekondular, enformel olarak kentlerdeki konut sorununa bir çözüm yolu olmuşlardır. Bu araştırma, 1950 sonrası Türkiye'sinde meydana gelen toplumsal ve ekonomik dönüşümün gecekondulular tarafından nasıl yaşandığını anlamaya çalışmaktadır. Kırdan kopan göçmenin çiftçilikten kent işçiliğine geçişine hizmet eden yapısall faktörler ile göçmenin kentte var olabilmek adına geliştirmiş oldukları stratejiler birlikte incelenmiştir. Gecekondular ve gecekondulular tarihsel ve toplumsal şartların çok boyutlu bir sonucu olarak incelenmiş, gecekondulu kendi sınıfsal pozisyonları çerçevesinde ele alınmış ve kentle girmiş oldukları mücadele kendi gözlerinden aktarılmıştır. Göç sonrası dönemde politik tutum göçmenler için umut mekanları haline gelen gecekonduların kentte kalıcı olmasını sağlayarak gecekonduluları kentin bir parçası haline getirmiştir. Gecekondulu emeğinin ise ithal ikameci ekonomik sistem açısından vazgeçilmez hale gelmesi ile birlikte gecekondulunun ucuz emek arzı ekonomik sistemin devamlılığı için önemli bir işlev haline gelmiştir. Böylece umut mekanları bir tür emeğin mekansal yansıması olarak ortaya çıkmıştır. Dayanışmaya dayalı ağ türü ilişkiler, kır ile kültürel ve ekonomik ilişkilerin sürdürülmesi, aşamalı kentleşme, azim ve fedakarlık, yatay hareketlilik, gecekonduların değişim değeri, eğitim imkanlarının kullanılması gibi gecekonduluların toplumsal ve kültürel özellikleri gecekonduları Batı'daki yoksulluk mekanlarından ayıran en önemli özellikler olurken bunun yanı sıra bu özellikler göçmenlerin kente tutunmalarının ve toplumsal hareketlilik sağlamalarının temel dinamikleri olmuştur. Gecekondulularda özellikle çocukların eğitimi yoluyla kuşaklar arası dikey toplumsal hareketlilik sağladıkları görülürken, gecekondulular 1980 sonrası çıkarılan yasalarla kentin işgalcileri olmaktan kurtulmuşlar ve kentsel dönüşüm ile birlikte apartmanlaşma süreci gecekonduluyu kentlerin orta sınıfının bir parçası haline getirmiştir.