turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İsrail'deki Filistinli azınlığın siyasi durumu ve self - determinasyon hakkı

Bu çalışmada izlenilen yöntemler tarihsel olaylara dayanan tarihsel yaklaşım ile birlikte tanımlayıcı yaklaşımdır. Tarihsel yaklaşım, herhangi bir siyasi olayı anlamak ve kavramak için olayın tarihsel kökenleri ve evrimleri araştırılmıştır. Tanımlayıcı yaklaşımı ise belirli bir olay veya olayın özelliklerini tanımlamak amacıyla takip edilmiştir. Bu yaklaşımda sonuçlara ulaşmak için verilerin toplanması, yorumlanması ve olayların açıklanması gerekir. Ayrıca devlet faaliyetlerinin odak noktasını kapsamak için hukuki yaklaşım takip edilmiştir. 48 Filistinlileri'nin siyasi durumunu ve onların İsrail'de gerçek siyasi mücadelesinin şeklini açıklamayı amaçlayan bu çalışma aynı zamanda Filistin halkının mücadelesi sırasında temel kurallarını açıklığa kavuşturmayı ve Filistinli azınlığın self-determinasyon hakkını hukuki kapsamında incelemeyi da amaçlamaktadır. Ayrıca bu çalışma İsrail'in 48 Filistinlilerine karşı aşırı bildirileri konusunda, Uluslararası hukuk ihlallerini Uluslararası hukuka ve insan haklarına göre kutsal, bitmez ve vazgeçilmez 48 Filistinlilerinin kendi Self- Determinasyon hakkını nasıl savunduklarını ve Filistin - İsrail ikili görüşmelerin sırasında Filistinli azınlığın yerini belirtmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma dört kısımdan oluşmaktadır. İsrail, Filistinli Azınlık, Siyasi kelimesi ve Self- Determinasyon hakkı tek tek açıklanmıştır. İsrail'deki Filistinli azınlığın mücadelesinin evrimi ayrıntılı bir şekilde tartışılmıştır. Filistinli azınlığa karşı İsrail hükümetinin katı müeyyideleri ve haksız kanunları eleştirilerek Filistinli azınlığın mücadelesindeki yeni aşamadan bahsedilmiştir. Son olarak, Filistinli azınlığın hakları özellikle Self Determinasyon hakkında ayrıntılı bir şekilde bahsedilmiştir. Bu çalışma, İsrail'deki Filistinlilerin kendi ulusal kimliğini korumak ve haklarını almak için düzenli direnişini incelemektedir.
The impact of German missionary organizations on the Mutasarriflik of Jerusalem, 1876-1909

Bu çalışmada Alman Protestan misyoner örgütlerinin 1876- 1909 yılları arasında Kudüs Mutasarrıflığı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Bu örgütlerin seçiliş sebebi, yerel nüfus arasında görece en geniş kesime ulaşacak durumda olmaları ve farklı alanlarda etkinlik göstermeleridir: Schneller ve Talitha Kumi Yetimhaneleri eğitim, Kaiserswerther Diyakonezleri sağlık ve Templar Kolonileri de tarım ve imalat alanında faaldiler. Çalışma, ağırlıklı olarak 1876- 1909 yılları arasında Osmanlı Kudüsü'nde meydana gelen olayları yaşayan kişilerin belge, kayıt ve raporlarının incelenmesi ve yorumlanmasına dayalıdır. Söz konusu kaynak malzemesine dayanarak eğitim, sağlık, teknoloji, dil, din ve kimlik oluşumu alanlarında Alman misyoner örgütlerinin Filistin üzerindeki etkisi araştırılmaktadır. Bu araştırma, Filistin'e yerleşen Alman misyoner örgütlerinin bölgeye sadece Protestanlığı yerel halka vaaz etmek için gitmediklerini, aynı zamanda dil, kültür, teknoloji ve mimari alanlarında bölge üzerinde önemli bir etki gösterdiklerini ortaya koymaktadır.
Dağlık Barabağ sorunu ve uluslararası örgütler

Karabağ ve Uluslararası Örgütler isimli çalışmada önce tarih boyuAzerbaycan'a bağlı olan Karabağ'ın tarihi kısa şekilde araştırılmıştır. Daha sonra sorunun ortaya çıkışı, savaşın başlaması ve ateşkes imzalanmasına kadar olan dönem incelenmiştir. Karabağ Sorunu 1991 senesinde, Sovyetler Birliği'nin çökmesinin ardından Azerbaycan ve Ermenistan bağımsızlıklarını kazanmasıyla gündeme gelmiştir. Ermenistan, bağımsızlığını kazanmasının hemen ardından Azerbaycan'a bağlı Dağlık Karabağ Özerk Bölgesine saldırdı. Sonuç olarak Azerbaycan'ın Dağlık Karabağ bölgesi ve bu bölgeyle sınırlı daha 7 rayon işgal edilmiş oldu. Ermenistan'ın Azerbaycan topraklarını işgali zamanı Uluslararası Örgütler bir sıra girişimlerde bulundular. Bu konuda Azerbaycan'ı destekleyen ve Ermenistan'ısaldırgan devlet olarak kınayan tek uluslararası örgüt İslam Konferansı Örgütüdür. BM Güvenlik Konseyi, Dağlık Karabağ'la ilgili 822, 853, 874 ve 884 sayılı kararlaralsa da bu kararların uygulanmasında sessiz kaldı. Dağlık Karabağ sorunun inceleyen ve çözüm bulmaya çalışan bir başka örgüt ise AGİT'tir. 1992 senesinde kurulanAGİT Minsk Grubu, yaklaşık 14 senedir bu sorunu barışçıl yolla çözme çabası içerisindedir. Tüm bu çabalara rağmen Dağlık Karabağ Sorunu çözülmüş değil ve aslınabakılırsa yakın birkaç yıl içerisinde de çözüleceği söylenemez. Uluslararası örgütlerbölgede söz sahibi olma çabası içinde olan büyük güçlerin politikaları karşısında etkisiz kalmaktadır. Bu sorun yalnızca büyük devletlerin isteği doğrultusundaçözülebilir. 176
2014 Kırım krizi ve Karadeniz jeopolitiğinde denge politikası

Bu çalışmada, Ukrayna ve Kırım siyasi tarihi incelenmiş olup XXI. yüzyılda iktidara gelen Putin'in siyaseti doğrultusunda revize edilen Yakın Çevre Doktrini üzerinden Rusya'nın Ukrayna ve Kırım siyasal hayatına etkisi ortaya konularak Kırım'da yapılan referandumun gayri meşruluğu ve Kırım'ın Rusya'ya bağlanması kararının uluslararası hukukun boşluklarından ileri gelmiş olduğu ileri sürülmektedir. Ukrayna siyasi aktörlerinin bir yandan Kremlin ile olan ikili siyasetlerini geliştirirken, diğer yandan AB ile dostluk ilişkilerine yönelerek denge siyaseti güttüğü gibi Türkiye'nin de Ukrayna ve Kırım ile ilişkilerinde Batı ve Rusya ekseninde dengeyi gözettiğini söylemek mümkündür. Putin iktidarıyla birlikte hayata geçirilen stratejik politikalar ile Karadeniz jeopolitiğinde güç dengesinin değişmesiyle Rusya'nın Karadeniz'deki söz hakkı artarken, AB ve ABD bu durumdan rahatsızlığını sık sık dile getirmektedir. Türkiye açısından, Montreux Boğazlar Sözleşmesi temelinde Karadeniz'in güvenliği konusu hassasiyetini korumaktadır. Çalışmada Türkiye, Ukrayna ve Rusya eksenli ilişkiler çerçevesinde enerji güvenliği ve ticari ilişkiler ele alınarak Karadeniz'deki stratejik denge değişimi değerlendirilecek ve Batı'nın Karadeniz güvenliğine ve çalışmanın ana konusu olan Kırım'ın ilhakına yönelik tutumları analiz edilecektir.
Osmanlı-İran diplomatik ilişkilerinde sürekli diplomasiye geçiş ve Tahran sefareti'nin kuruluşu

Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyeti diplomasi tarihi birçok araştırmacı tarafından çalışılmıştır. Bu çalışmada, Türk diplomasisi araştırmalarında eksik kalan konulardan biri, Tahran Sefareti özelinde incelenmiştir. Bu çalışmada genel olarak Başbakanlık Osmanlı Arşivi'ndeki hariciye evraklarından ve telif eserlerden faydalanılmıştır. Üzerinde çalıştığımız hariciye evrakları Osmanlı Devleti'nin, Tahran Elçileri ile arasında gerçekleşen yazışmalar ve elçilik raporlarıdır. Osmanlı Devleti'nin yabancı ülkelerde açtığı diplomatik temsilciliklerin şekillenmesi henüz bir araştırma konusu olmadığından çalışmamızda Tahran Sefareti'nin açılışı araştırılmıştır. Osmanlı Devleti ve İran sınır komşusudur. İki devletin sınır komşusu olması, gönderilen elçiler için bir avantajdan ziyade dezavantaj olarak tespit edilmiştir. Osmanlı-İran arasında ticaret yapan tüccarlar, sınırdan vizesiz giren kaçaklar, bağlı bulunduğu devlete isyan ederek diğer devlete kaçan firariler ve sınır çizgilerinin devlet görevlileri tarafından ihlal edilmesi, İran nezdinde elçi tayin etme zorunluluğunu ortaya çıkarmıştır. Tayin edilen elçilerin Tahran Sefareti'ni kurarken karşılaştığı ve diplomatik hiyerarşinin belirlenme aşamasındaki zorluklar bu konunun önemini ortaya çıkarmaktadır. Osmanlı Devleti tarafından İran'a gönderilen elçilerin Nasırüddin Şah'ın huzuruna nasıl çıkacağı ve nerede oturacağı konuları bile belli değilken Mustafa Sami Bey Tahran'a Büyükelçi olarak tayin edilmiştir. Diplomatik hiyerarşinin zorluklarını yaşayan Mustafa Sami Bey bu konuda önemli çalışmalar yapmış ve başarılı olmuştur. Daha sonra Osmanlı'nın ilk daimi elçisi Maslahatgüzar Ali Namık Bey İran'a gittiğinde Sami Bey'in çalışmalarının olumlu sonuçlar aldığını görmekteyiz. Ancak Ali Namık Bey ve Mustafa Sami Bey arasında yaşanan problemden dolayı ikisi de 14 Haziran 1851 tarihinde merkeze alınmıştır. Osmanlı Devleti, Rusya ile Kırım Harbi arifesinde olmasından dolayı İran'a dirayetli bir elçi gönderme ihtiyacı duymuş ve Ahmet Vefik Bey'i Tahran'a Büyükelçi olarak görevlendirmiştir. Tahran Sefareti'nin kurumsallaşma aşaması, bu elçi döneminde tamamlandığından çalışmamız Ahmet Vefik Bey'in Büyükelçiliği ile sonlandırılmıştır.
Avrupa bütünleşmesi sürecinde Avrupa Parlamentosu'nun yeri ve önemi

'Avrupa Bütünleşmesi Sürecinde Avrupa Parlamentosu'nun Yeri ve Önemi' başlıklı çalışmada, Avrupa Topluluğu'nun kurumlarından biri olan Avrupa Parlamentosu'nun gelişim süreci, yetkileri ve gelecekte alabileceği görünüm incelenmiştir. Giriş Bölümü'nde Avrupa Topluluları'nın kuruluş ve tarihsel gelişimi hakkında genel bilgi verilmiş ve tez konusu olarak neden Avrupa Parlamentosu'nun seçilmiş olduğu belirtilmiştir. Çalışmanın Birinci Bölümü'nde Avrupa Topluluğu'nun kurumsal yapısı incelenmiştir. Buradaki amaç, Avrupa Parlamentosu'nun Topluluk içindeki yerinin daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla Topluluğu'un kurumsal yapısı hakkında genel bir fikir verebilmektir. İkinci Bölüm'de Parlamento'nun Topluluk içindeki yeri ve önemine, tarihsel gelişimine ve sahip olduğu yetkilere değinilmiştir. Son bölümde ise, Topluluğun geleceği açısından bir dönüm noktası teşkil edecek olan 1996 Hükümetlerarası Konferans'a ve bunun sonucunda ortaya çıkan Amsterdam Antlaşması'na Topluluğa, Topluluk Kurumlarına ve Avrupa Parlamentosu'na getirdiği değişiklikler açısından değinilmiştir. Sonuç bölümünde ise, bu çalışma ile varılan sonuç belirtilmiştir.
Kosova'nın bağımsızlığı ve emsal tartışmaları: Kuzey Kıbrıs, Dağlık Karabağ ve diğerleri

Kosova'nın bağımsızlığını ilan etmesi uluslararası hukuk ve uluslararası politikada yeni bir tartışma başlatmıştır. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra gelişen uluslararası sistemde devletlerin egemenliği, toprak bütünlüğü ve sınırlarının kutsallığı yerleşik ilkeler haline gelmiştir. Bu çerçevede kendi kaderini tayin hakkı belli durumlara özgü kılınmıştır. Bu durumların başında ise sömürgelikten kurtulma süreci gelmiştir. Oysa Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra barışçı yollardan ya da kanlı çatışmalarla kendi kaderini tayin hakkını kullandığını ileri süren yeni devletlerin sayısında ciddi bir artış görülmüştür. İşte Kosova'nın tek taraflı bağımsızlık ilanı bu bağlamda önemlidirKosova'nın bağımsızlık ilanıyla başlayan tartışma, bu bağımsızlığı diplomatik yollarla engellemeye ya da gayrimeşrulaştırmaya çalışan Sırbistan'ın Uluslararası Adalet Divanı'na başvurmasıyla yeni bir boyut kazanmıştır. Uluslararası Adalet Divanı'nın 22 Haziran 2010 tarihli kararı ise konunun Balkanları aşan bir etkiye sahip olmasına neden olmuştur. Uluslararası Adalet Divanı'na tek taraflı bağımsızlık ilanının uluslararası hukuka aykırı olmadığına ilişkin görüşü başka bölgelerde bağımsızlık ilanında bulunan aktörlerin kararı sahiplenmesini sağlarken kararda geçen kendi kaderini tayin hakkına ilişkin değerlendirmeler ve Kosova'nın özgünlüğünün altının çizilmesi süreci hukuksal boyuttan siyasi boyuta sürüklemiştir. Bu çerçevede tezin içinde Kosova örneğiyle üç örnek karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Bu örnekler bağımsızlık ve kendi kaderini tayin konularını hukuki ve siyasi yönden inceleme olanağı taşıdığı için KKTC, Dağlık Karabağ ve Abhazya olarak seçilmiştir. Çalışmanın içinde ayrıntılarıyla ele alınan olgular ışığında Kosova'nın bağımsızlığının KKTC için bir emsal teşkil edebileceği, Dağlık Karabağ ve Abhazya içinse edemeyeceği sonucuna varılmıştır. Fakat bu benzerliğin sadece hukuki süreçlerle bir yere varamayacağı görülmektedir. Konu aynı zamanda siyasidir. Bu nedenle KKTC'nin Kosova'nın yarattığı rüzgardan yararlanabilmesi için Türkiye'nin KKTC'nin bağımsızlığının tanınması konusunda çok daha aktif bir politika yürütmesi gerekmektedir.
An analysis of the rise of SYRIZA in the context of crisis of neoliberalism

Bu tez, Yunan radikal sol partisi SYRIZA'nın yükselişini 2008 ekonomik krizi ve onu izleyen Eurozone krizi bağlamında analiz etmektedir. SYRIZA'nın yükselişi özellikle Yunanistan'ın borç krizi ve onu izleyen sert kemer sıkma önlemleri gölgesinde oluşan atmosfer ile ilişkili olarak tartışılacaktır. Bu süreçte katı kemer sıkma politikalarına tepki olarak sosyal hareketler ülke genelinde yaygınlaşmıştır. SYRIZA bu hareketlerle bağ kurabilmeyi başarmış ve bu hareketleri aktif bir şekilde destekleyen ana parlamenter güç olmuştur. Bu bağlamda, SYRIZA'nın asıl gücünü sosyal hareketlere aktif katılımı ve desteğinden aldığı tartışılmaktadır. Neoliberalizmin krizi ve Avro Bölgesi krizi bu analize genel bir çerçeve sağlamıştır. Partinin tarihsel gelişimine, ülkedeki politik atmosfere ve ülkenin politik ve ekonomik arka planına da ayrıca değinilecektir.
Uluslararası karbon piyasaları ve Türkiye karşılaştırması

Tezin yazılış amacı; karbon dioksitin ticari bir emtiayadönüştürülmesiyle, neo-liberalizmin küresel iklim değişikliği sorununu fırsataçevirip, gerek ulusal gerekse uluslararası ölçekte etkin çözümler üretebildiği ve Türkiye'nin de uluslararası platformda söz sahibi olabilmesi için ulusal ve uluslararası stratejilerini bu yönde üretmesi gerektiği düşüncesinin savunulmasıdır. Bu çerçevede önce, neo-liberalizmin çıktısı olduğu düşünülen küreselleşme sistemi ve uluslararası ilişkilere olan etkisi literatür araştırmasıyla incelenmiş, ardından yaşanılan iklim değişikliğinin küresel bir sorun olarak algılanmasıyla oluşturulan siyasi ve iktisadi yapılanma süreçleri irdelenmiştir. Neo-liberal sistemin soruna yönelik hangi ulus üstü kurum ve rejimleri meydana getirdiği ve uygulanan siyasetsonucu ortaya çıkan küresel karbon piyasaları araştırılmıştır. Konuyla ilintili dünya genelindeki gelişmelerin sunulmasından sonra, Türkiye'nin neo-liberalizmin kurum ve araçlarından ne ölçüde faydalandığı ve günümüze kadar sürdürmüş olduğu iklim değişikliği sorununa yaklaşımının kendisine katkıları ve zararlarıyla beraber, meydana getirilmekte olan yeni yapılanmalar içerisinde zamanında ve etkin olarak katılmasının önemi araştırılmıştır. Tezin nihai amacı, küresel karbon piyasalarınınTürkiye'nin temiz teknolojiye geçişte ve enerji arz güvenliğini sağlama açısından itici bir güç olabileceğine dair farkındalık yaratma gayretidir.
Karadeniz havzasında rekabet analizi; işbirliği söylemlerinin bölgesel çatışma beklentilerine yansıması

Bu çalışmada, uluslararası sistem tabanlı bir rekabetin objesi haline gelmiş olan ve belli oranda bir sistemik kutuplaşmanın kolaylıkla fark edilebileceği Karadeniz Havzası'nda bölgesel işbirliğinin ne tür bir kuramsal altyapı üzerine şekillendirilebileceği havzanın içselleştirdiği çatışma ve işbirliği karşıtlığına da vurgu yapılarak, entegrasyon kuramlarından liberal hükümetlerarasıcılık ile fonksiyonalizm ekseninde tartışılmaktadır. Bu minvalde çalışmanın ilk bölümünde havzadaki çatışma ve işbirliği karşıtlığı neorealist ve neoliberal tabanlı kuramlar ekseninde değerlendirilmiş ve bölgesel işbirliğinin yapılandırılabilmesi aşamasında bir altyapı unsuru olarak görülebilecek olan entegrasyon teorileri ekseninde havzanın mevcut yapısall/sistemik görünümü değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise havzadaki çatışma yoğun ilişkiler ağının daha da güçlenmesini sağlayan ve bölgesel entegrasyon çabalarına zarar veren içsel ve dışsal nedenler üzerinde durulmuştur. Çalışmanın son bölümünde ise, havzadaki çatışma yoğun ilişkiler ağı ile çeşitli politika alanlarında/sektörlerde artan işbirliği girişimleri birlikte değerlendirilerek, havzanın bünyesinde bulundurduğu işbirliği potansiyeli ile mevcut kurumsal işbirliği girişimleri üzerinde durulmuş ve havzadaki bölgesel işbirliği girişimlerinin/inisiyatiflerinin muhtemel geleceği tartışılmıştır. Çalışmanın vardığı temel sonuç ise, Karadeniz Havzası'ndaki çatışma yoğun ilişkiler ağının bütüncül bir bölgesel işbirliği girişimine engel olmasına karşın, havzanın potansiyelini yansıtan belli sektörler/politika alanları çerçevesinde ve havzada yer alan tüm aktörlerin belli oranlarda kazanç sağlayacağı bir siyasal/kurumsal çerçeve doğrultusunda, kısa vadede liberal hükümetlerarasıcılık, orta vadede de fonksiyonalist kuram tabanlı olarak ortaya çıkacak çözüm odaklı ve bağımsız uzmanlık örgütleri eliyle bölgesel işbirliğinin kurumsallaştırılabileceğidir.
Kafkas müslümanlarının bağımsızlık mücadelesinde Kafkas İslam ordusunun rolü

Kafkas Müslümanlarının yirminci yüzyılda başlayan siyasi mücadelelerinin hukuki dayanağı Osmanlı Devleti ile imzaladıkları antlaşma metinleri olmuştur. Bu metinlere dayanarak bölgede oluşturulan Kafkas İslam Ordusu'nun da devreye girmesiyle bağımsızlıkları ve özgürlükleri uğruna yaptıkları mücadele siyasi ve askeri anlamda farklı bir sürece girmiştir. Kafkas Türkleri, üzerinden yüzyıllar geçse de Kafkas İslam Ordusu'nun bölgedeki önemli etkisini hiçbir zaman unutmamıştır. Türkiye'de Kafkas İslam Ordusu konusunda yapılan çalışmaların azlığı sebebiyle, Kafkasya bölgesinin tarihine, stratejik açıdan önemine, Rusya ile olan ilişkilerine, Osmanlı İmparatorluğu'nun Kafkas siyasetine, Kafkas İslam Ordusu'nun oluşumuna ve ardından gerçekleştirilen Kafkas harekatına, Osmanlı İmparatorluğu'nun Birinci Dünya Savaşı sonunda yenilmesi ile imzalanan Mondros Ateşkes Antlaşması hükmünce Kafkasya'yı boşaltmasına ve akabinde Bolşeviklerin Kafkasya'yı istilası hakkında bilgi vermek ve bu alanda daha sonra yapılacak araştırmalara kaynak niteliği taşıması maksadıyla bu çalışma kaleme alınmıştır. Çalışma hazırlanırken, temel kaynaklar olarak gösterilen Akdes Nimet Kurat'ın 'Türkiye ve Rusya - XVIII. Yüzyıl Sonundan Kurtuluş Savaşına Kadar Türk - Rus İlişkileri (1798-1919)', Halil Bal'ın 'Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Kuruluş Mücadelesi ve Kafkas İslam Ordusu' ve Mustafa Görüryılmaz'ın 'Türk Kafkas İslam Ordusu ve Ermeniler - 1918' isimli kitapları kullanılmıştır. Ayrıca kronolojik bir sisteme göre oluşturulan konu ile ilgili pek çok çalışmaya sahip araştırmacıların bu konuda yaptıkları çalışmaların gün yüzüne çıkarıldığı 'Kafkas İslam Ordusu ve Azerbaycan Halk Cumhuriyeti'nin Oluşumu' isimli eser de bu çalışmada değerlendirilmiştir. Kafkas İslam Ordusu hakkında yazılan birkaç tez olarak, Nasır Yüceer'in 'Birinci Dünya Savaşı'nda Kafkas İslam Ordusu'nun Azerbaycan ve Dağıstan Harekatı' başlıklı yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İsmail Özer'in 'Nuri Paşa, Hayatı, Askeri ve Siyasi Faaliyetleri' başlıklı yayınlanmamış yüksek lisans tezi ve Nejdet Karaköse'nin 'Askeri, Siyasi ve Silah Sanayicisi Kişiliği İle Nuri Paşa ' başlıklı yayınlanmamış doktora tezi de kullanılmıştır. Bunların yanında konu ile ilgili yazılan Rusça, Azerbaycan Türkçesi ve İngilizce makaleler çevrilip yararlanılmış, Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı'ndan çalışmaya katkısı olan arşiv belgeleri ve konu ile ilgili raporlar olmak üzere ulaşılan tüm kaynaklar objektif bir şekilde analiz edilerek çalışmada değerlendirilmiştir.
Avrupa Birliği'nde güvenlik entegrasyonunu açıklamak: Hükümetlerarasıcı bir bakış

Avrupa Birliği'nde güvenlik entegrasyonu, bütünleşme gündemindeki en önemli ve tartışmalı konulardan birisidir. Sorunlu olmasının nedeni, güvenlik kavramının devlet egemenliğinin çekirdeğinde yer alması ve bütünleşmesinin egemenliğin tek kullanıcısı olan milli-devleti tehdit etmesidir. Öte yandan, Avrupa Birliği'nin uluslararası ilişkilerde karşılaştığı ekonomik gücü ve siyasi nüfuzu arasındaki uçurumu kapatmasıiçin güvenlik entegrasyonu gereklidir. Bu ikilik, Avrupa Birliği bütünleşme sürecindekiderinleşme tartışmalarında güvenlik konseptinin sürekli gündemde bulunmasına karşın ortak mekanizmalar içinde yönetilmesine dikkat çekici bir biçimde engel olunmasısonucunu doğurmaktadır. Bu çalışma, güvenlik entegrasyonunun olasılığı ve kamuoyunun güvenlik entegrasyonuhususunda üye devlet tercihlerinin oluşmasındaki görece rolü konularında farklı yorumlar sunan hükümetlerarasıcılık ve yeni işlevselcilik kuramsal çerçevelerinikullanarak Avrupa güvenlik entegrasyonunun durumu ve gelişiminin arkasındaki dinamikleri açıklama amacını taşımaktadır. Bu bağlamda yapılan, Maastricht, Amsterdam ve Nice Anlaşmaları ile sonuçlanmış olan Hükümetlerarası Konferanslarınanalizi ve Eurobarometer kamuoyu araştırmalarının çözümlenmesi neticesindehükümetlerarasıcılığın Avrupa güvenlik entegrasyonunun güncel durumunu izah etmede daha çok açıklayıcı güce sahip olduğu sonucuna varılmıştır.
Davranışsal istihbarat teşkilatları analizi

Deborah Welch LARSON ve Alexei SHEVCHENKO Psikoloji'deki Sosyal Kimlik Teorisini ufuk açıcı bir şekilde uluslararası ilişkilere uyarlamışlardır. Kaleme aldıkları Statü Arayıcıları makalesinde, Soğuk Savaş sonrası oluşan uluslararası düzendeki Amerikan üstünlüğüne karşılık Rusya ve Çin gibi büyük güçlerin hegemonik düzende yeni bir statü elde etmek için bir takım dış politika davranışlarını değiştirdiklerini ve sosyal hareketlilik, sosyal rekabet ve sosyal yaratıcılık devletleri olarak sınıflandırıldıklarını vurgulamaktadırlar. Zira A. F. K. Organski'nin Güç Geçişi Teorisi'nde dile getirdiği gibi; devletler, her bir güç geçişi fazında, bulundukları pozisyona göre davranış değiştirmektedirler, buna göre kaybettikleri statülerini kazanmak yahut daha elverişli bir statü elde etmek isterler. Edinilen tüm statüler devletlere dış politikalarını geliştirme ve etki alanlarını büyütme avantajı sağlamaktadır. Bu çalışmanın amacı ise; 'Status Seekers: Chinese and Russian Responses to U. S. Primacy' makalesinin ortaya attığı tezi istihbarat teorilerine uyarlayarak; herhangi bir güç geçişi fazına gelindiğinde, devletlerin uluslararası ilişkilerdeki statü hiyerarşisinde bulundukları pozisyonun davranış kalıplarına göre kendi istihbarat teşkilatlarını nasıl organize edecekleri, gizli servislerine nasıl fonksiyonlar yükleyecekleri sorusuna cevap aramaktır. Çalışmada davranışsalcı ekole bağlı kalarak, çeşitli istihbarat teşkilatlarının davranışlarından örnekler sunularak; dominant devlet veya sosyal hareketlilik, sosyal rekabet ve sosyal yaratıcılık devletlerinin ayrı ayrı istihbarat reflekslerini açıklamaya gayret gösterilmiştir. Nihayetinde ilk olarak, hegemonik istihbarat; dominant devletin istihbarat teşkilatının, hegemonik düzenin istikrarını sağlamak için liberal demokrasi rejimlerini yayması ve müttefiklerini revizyonist güçlerin istihbarat operasyonlarına karşı muhafaza etmesi gerektiğini değerlendiren bir kavramdır. İkinci olarak, sosyal hareketlilik istihbaratı kavramı; politikalarını dominant devletle uyumlu hale getiren müttefik devletlerin istihbarat teşkilatlarının davranışlarını ve istihbarat işbirliklerini tabir etmek için kullanılmaktadır. Üçüncü olarak, sosyal rekabet istihbaratı jeopolitik rekabete dayanmaktadır. Bu tanım, dominant devletin hegemonik düzeninden memnun olmayan revizyonist büyük güçlerin rekabete dayalı istihbarat davranışlarını sınıflandırmak için kullanılmaktadır. Son olarak, sosyal yaratıcılık istihbaratı ise, mevcut konjonktürden memnun olmayan, revizyon isteyen fakat hegemonik düzenle de çatışmaya girmekten imtina eden istihbarat teşkilatı davranışlarının sınıflandırılmasında kullanılan bir tanımdır.