turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mersin'de sosyal değişme ve siyasal katılma (1980-2004)

Bu çalışmada, 1980 sonrası Mersin ilinde yaşanan yoğun sosyal değişme süreci ve bunun siyasal katılma ve seçmen tercihlerine yansıması incelenmektedir. Özellikle 1990 yılından sonra Mersin'e yapılan göçün şehrin sosyal değişimini ve siyasal katılımını ne yönde etkilediği araştırılmıştır. Mersin özellikle 1990'lı yıllardan sonra aldığı göçle ciddi bir sosyal değişim süreci geçirmiştir. Bu da hem siyasal hem de günlük toplumsal hayata yansımıştır. Sonuçta Mersin'e yapılan göç, şehrin sosyal yapısını değiştirmektedolayısıyla halkın siyasi tercih ve tutumlarını da değiştirmesine neden olmuş, son on yılda yapılan seçimlerde de partiler arası rekabeti ve politik dengeleri etkilemiştir.
The dynamics of töre as the ethos of tribe in Kızıltepe

Bu çalışma, günümüze kadar akademide bağımsız bir mesele olarak çalışılmaktan ziyade, 'namus cinayetleri' tartışmaları etrafında ele alınmış olan töre kavramının, Kürt aşiret toplulukları içerisinde, yalnızca dar anlamda bir cezalandırma mekanizması meselesi olarak değil, aşiret toplumunun tüm yapıp etmeleri, yani ethosu olarak yapısının, mantığının, anlam örüntülerinin neler olduğunun ortaya çıkartılmasını amaçlamaktadır. Böylece kavramın hem teorik hem de görgül düzeylerde yeniden tanımlanmasına çalışılacaktır. Çalışmada her şeyden önce aşiret kavramı ele alınmakta, bir siyasal ve toplumsal yapı olarak bugün aşiretin ne anlam ifade ettiği sorgulanmakta ve devlet ile arasında egemenlik kavrayışı açısından var olan özsel gerilim araştırılmaktadır. Buna ek olarak aşiret bireyinin gündelik yaşantısında ortaya çıkan anlaşmazlıkların çözümünde töre'nin nasıl işlev gördüğü ortaya konmaya çalışılmaktadır. Aşiret içi veya aşiretler arası anlaşmazlıklarda devlet hukuku ile töre'ye dayalı olarak oluşan aşiret içinçözüm mekanizmalarının birbirine eklemlendiği veya birbirini yerinden ettiği durumlar analiz edilmeye çalışılmaktadır. Bu amaçla Mardin, Kızıltepe'de Kürt aşiretleri arasında katılımcı gözlem ve yapılandırılmamış görüşme teknikleri kullanılarak bir alan araştırması gerçekleştirilmiştir.
From urban politics to the politics of representation: Representing Istanbul's urban transformation in Urban Activism Documentaries of the 2000s

Bu çalışma 2000 sonrası AKP hükümeti sırasında yürütülen kentsel dönüşüm sürecinin belgesellerdeki temsilinin izini sürmeyi amaçlamaktadır. Çalışma, AKP hükümetinin neoliberal kent politikalarını eleştiren muhalefet siyasetinin farklı biçimlerinin 'kent aktivizmi belgeselleri'nde nasıl dile getirildiğini incelemektedir. İncelemede filmlerin metinsel analizlerinin yanı sıra film yapımı sürecine dahil olan yönetmenlerle görüşmeler de yer almaktadır. Bu tez; mevcut kent çalışmalarıyla ilgili akademik yazına, kent siyasetiyle temsil siyaseti arasında bir kesişim alanı araştırarak katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Belgesel filmlerin, Türkiye'de sürdürülmekte olan kentsel dönüşüm uygulamalarına ve hakim söylemlere ne ölçüde alternatif muhalefet alanları açabileceğini araştırmaktadır.
Tüketim kültürü bağlamında İslami moda dergileri: Karşılaştırmalı bir çalışma örneği

İslami moda dergileri konusundan çeşitli çalışmalar yapılmakta olup, bu çalışmalar bugün de devam etmektedir. Dergilerin bir kitle iletişim aracı olması onun iletişim disiplini açısından önemli bir çalışma alanı olmasına neden olmaktadır. İslami moda dergilerinin önemi sadece bir kitle iletişim aracı olmasından kaynaklanmamaktadır. Çeşitli disiplinler tarafından çalışma konusu edinilen İslami moda dergileri, Türkiye'de zaman içinde yaşanan ekonomik, siyasal ve sosyal değişmelerin belirgin bir şekilde incelenebileceği bir alan olarak da önem taşımaktadır. 1980 sonrası yaşanan ekonomik, siyasal ve sosyal bir takım değişimler, yaşam tarzları, tüketim pratikleri üzerinde de önemli değişimlere neden olmuştur. İslami moda dergileri bu değişimlerin incelenebileceği önemli bir alandır. Bu bağlamda, bir kitle iletişim aracı olarak İslami moda dergilerini, günümüz modern dünyasının egemen kültürü olarak kabul edilen tüketim kültürü çerçevesinde incelemek çalışmamızın temel konusunu oluşturmaktadır. Ayrıca çalışmamızda İslami moda dergilerinin diğer moda dergileriyle olan benzerlik ve farklılıklarını ortaya koymak amaçlanmaktadır. Bu kapsamda örneklem olarak seçilen Aysha ve Elle Dergilerinin 2016 yılı boyunca yayınlanan sayıları, içerdikleri tüketim iletileri bakımından içerik analizi yöntemiyle incelenmiş ve elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, İslami moda dergileri tüketim iletileri içermektedir.', 'Tüketim kültürü bağlamında İslami moda dergilerinin diğer moda dergilerinden pek fazla farkı yoktur.' şeklindeki varsayımlar test edilmiştir. Çalışma sonucunda Aysha Dergisi'nin büyük oranda tüketim iletiler taşıdığı ve tüketim kültürü bağlamında diğer moda dergileriyle pek fazla farkının olmadığı ortaya çıkmaktadır.
İran modernleşmesi bağlamında sosyolojinin doğuşu ve kurumlaşması

Bu çalışmada, İran'da Meşrutiyet Dönemi'nden, İslam Devrimi'ne kadar olan tarihi süreçte modernleşme bağlamında ortaya çıkan sosyal bilimsel düşüncenin ve sosyolojinin gelişimi ele alınmaktadır. İran'da sosyal bilimsel düşünce bir yandan modernleşme politikalarıyla birlikte gelişmiş, diğer yanda sosyolojinin ana konuları modernleşme olmuştur. Bu sebeple modernleşmenin, sosyal bilimsel düşüncenin gelişimindeki merkezi konumundan hareketle, Meşrutiyet Dönemi, I. Pehlevi ve II. Pehlevi dönemlerinde modernleşmenin yönelimleri ve modelleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Nedensel analitik tarihsel sosyolojik yöntemle modernleşme süreci dönemsel olarak incelenerek çıkarılan modernleşme tipolojileri üzerinden sosyal bilimsel düşünce tartışılmaktadır. Her bir tipin kendi içinde, bir sonrakinin çekirdeğini taşıyor oluşu, modernleşme sürecini ve bu sürece tekabül eden sosyolojik düşünce akımlarının nedensellik ilişkisi içinde ele alınmasını kolaylaştırmıştır. Meşrutiyet dönemi terakki ve teceddüt, I. Pehlevi Dönemi Batılılaşma ve devlet-milletleşme ve II. Pehlevi dönemi modernizm ideolojisi tipolojilerinden hareketle incelenmiştir. Çalışmada, bu modernleşme tipolojilerine paralel olarak, entelektüellerin modernleşmeye olan tutumları, sosyal bilimsel düşünce alanında ortaya çıkan akımlar ve ekoller tespit edilmeye gayret edilmiştir. Bu bağlamda, modern eğitim kurumlarının kuruluşu, entelektüellerin modernleşme politikalarına karşı tutumları, toplumsal değişim talepleri, geri kalmışlık, yerelleştirme ve tersten şarkiyatçılık gibi öne çıkan söylemlerin sosyal bilimsel düşüncenin ve sosyolojinin gelişmesine etkisi gösterilmiş ve sosyolojinin kurumlaşma koşulları ele alınmıştır. Sosyolojinin, en çok yurtdışında eğitim gören öğrenciler vasıtasıyla ülkeye girmesinden hareketle İran eğitim tarihi ve yurt dışına öğrenci olarak giden aktörler hakkında bilgi verilmiştir.
Uluslararası metinlerde yardımcı üreme tekniklerinin feminist kuram çerçevesinde eleştirisi

Yardımcı üreme teknikleri, bilimsel ilerlemelerin etkisiyle son kırk yılda hızla gelişmekle kalmamış, küreselleşme, sosyal düzen ve toplumsal cinsiyetteki dönüşümler aracılığıyla sınır ötesi boyuta ulaşmıştır. Yardımcı üreme tekniklerine ilişkin devlet politikaları genel olarak yasaklama ve eylemsizlik üzerine olup; bu teknikleri meşru olarak kabul edilen devletlerde ise ebeveynliğin statüsünün düzenlenmesi şeklindedir. Üreme ve ailevi ilişkilerin düzenlenmesi konusu, devletlerin ulus inşası ve sosyal politikalarının izlerini taşımaktadır. Zira yardımcı üreme teknikleri birçok ülkede anayasal ilkeleri işaret eden ve dahası, aile ilişkileri, soy bağı, milliyet ve vatandaşlık bağları gibi, genel olarak devletlerin iç yargı yetkisi olarak kabul edilen konuların hedefindedir. Ancak farklı ülkelerdeki farklı uygulamalar üreme teknolojileri için uluslararası bir boşluk yaratmıştır. Bu nedenle uygulamaların yeknesaklığı için uluslararası koordinasyon gereklidir. Bu bağlamda çalışmada, ilk olarak yardımcı üreme tekniklerine ilişkin genel bilgilere yer verilmiş; ikinci olarak devletlerin birbiri ile çatışan yasal düzenlemeleri karşısında doğan hukuksal problemlerin çözümü için uluslararası metinler incelenmiştir. Son olarak üreme yeteneklerinin varlığı bakımından yardımcı üreme tekniklerinde özne konumunda olan kadınların, bu uluslararası boşluktaki durumu, mevcut ve muhtemel sorunları feminist kuram çerçevesinde tartışılmıştır.
Türkiye'de 1960-1980 arası sol siyasal hareketler ve entellektüel kökenleri

Siyasal hareketler, toplumsal devinimlerin bir parçası olarak görülebilir. Toplumların tarihine baktığımızda, özellikle dikey toplumsal hareketlerin genellikle siyasal hareketliliklerle geldiğini ve toplumsal devrimlerin bu şekilde geliştiğini söyleyebiliriz. Bu anlamda siyasal hareketleri oluşturan iç dinamikleri görmek önemlidir. Türkiye'de toplumsal-siyasal hareketlerin en yoğun olduğu dönemlerden biri 1960- 1980 yılları arasındaki dönemdir. Bu dönemde özellikle sol siyasal hareketler tüm dünyada olduğu gibi ön plana çıkmaktadır. Bu bağlamda bu dönemdeki hareketlerin entelektüel kaynaklarının da göz ardı edilemez olduğu ve Türkiye'de siyasal açıdan bu dönemde şiddet olaylarının yanı sıra büyük çaplı bir muhalefet etme ve bilinçlenme ortamının da bulunduğu söylenebilir. İşte bu bilinçlenme ve muhalefet etme ortamıdır ki, öğrenci kesiminde ve daha sonra da işçi kesimi ile taşrada yaşayan insanların belirli bir düzeyde teorik bilgilerinin gelişmesine yol açmış görünmektedir.
Ortaöğretim öğrencilerinin sosyal beceri ve okula yönelik öfke düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Günümüzde, şiddet konusu toplumların önemli bir sorunudur. Bireylerin öfke durumları ile baş edememesi ile şiddet davranışları ortaya çıkmaktadır. Bu nedenle bu araştırmada, duyguların aşırı olarak yaşandığı ergenlik dönemindeki ortaöğretim öğrencilerinin sosyal becerileri ve okula yönelik öfke düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini 2013- 2014 eğitim-öğretim yılında Karabük ili merkezinde okuyan lise öğrencileri oluşturmuştur. Bu evrenden rastlantısal olarak seçilen, her sınıf düzeyinden 100 öğrenci olmak üzere 400 öğrenci çalışma grubunu oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında Sosyal Beceri Envanteri ve Çok Boyutlu Okul Öfke Ölçeği kullanılmıştır. Veriler bilgisayar ortamında SPSS 20.0 paket programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Ölçek verilerinin analizleri öncesinde normallik varsayımı incelenmiştir. Örneklem büyüklüğüne göre Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır. Sosyal Beceri Envanteri ve Çok Boyutlu Oklu Öfke Ölçeği puanları arasındaki ilişkiyi incelemek için Öfke Ölçeği normal dağılım göstermediğinden Sperman Brown Korelasyon katsayısına bakılmıştır. Tek yönlü Varyans Analizi, anlamlı farklılığın hangi ikili gruplar arasındaki farktan kaynaklandığını tespit edebilmek için Tukey testi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, öğrencilerin cinsiyetine göre Sosyal Beceri Envanter toplam puanlarında anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Sosyal Beceri Envanteri alt boyutlarına bakıldığında kız öğrencilerin duyuşsal anlatımcılık, duyuşsal duyarlık ve sosyal duyarlık özelliklerinin; erkek öğrencilerin ise duyuşsal ve sosyal kontrol özelliklerinin anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Kız öğrenciler duyuşsal yönden kendilerini anlatma, duyuşsal ve sosyal açıdan daha duyarlı olmalarına rağmen erkeklerin hem duyuşsal hem de sosyal kontrollerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin sınıf düzeyine göre Sosyal Beceri Envanteri puanlarında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p 0,05) Öğrencilerin cinsiyetine göre Okul Öfke Ölçeği toplam puanlarında anlamlı bir fark olmadığı belirlenmiştir (p 0,05). Öğrencilerin sınıf düzeylerine göre Okul Öfke Ölçeği Düşmanlık alt boyut puanlarında anlamlı bir fark olduğu (p<0,01), diğer alt boyut puanlarında anlamlı bir fark olmadığı belirlenmiştir (p 0,05). Sınıf düzeyine göre 11. sınıfların düşmanlık alt boyut puanı ( =15,04), 9. ve 10. sınıflara göre anlamlı bir şekilde yüksek bulunmuştur. Öğrencilerin Sosyal Beceri Envanteri Toplam Puanı ve Çok Boyutlu Okul Öfke Ölçeği puanları arasında anlamlı bir ilişki olmadığı belirlenmiştir (p 0,05). Literatür bilgileri ve elde edilen bulgular ışığında, ortaöğretim öğrencilerinde Sosyal Beceri Eğitim programlarının arttırılması, öfkenin alt boyutları olan düşmanlık, öfke yaşantısı ve yıkıcı ifade etme boyutlarına yönelik önleyici çalışmaların yapılması, olumlu başa çıkma stratejilerinin ise arttırılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Sivas'ta çocuk ve genç suçluluğu

Bu araştırmanın temel amacı Sivas il merkezinde çocuk ve genç suçluluğunun ne durumda olduğunu ortaya koymaktır. Çalışmamız iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda çalışmaya ilişkin genel bilgiler, suç ve suçluluk olgusu, suç teorileri, suç türleri, çocuk ve genç suçluluğunun özellikleri, nedenleri ve önleme çabalarına ilişkin bilgiler, uluslararası belgelerde çocuk haklan ve çocuk mahkemeleri üzerinde duruldu. Çalışmamızın ikinci kısmında ise, Sivas Emniyet Müdürlüğü Çocuk Şubesinden alman bilgiler tablolar haline getirilerek yorumlandı. II
XIII. yüzyıldan günümüze Eskişehir yöresinde Tatarlar

Kullanıldığı zamana ve mekana göre değerlendirilmesi gereken Tatar adı, Tatarların menşei meselesi ve Moğol-Tatar ayrımı gibi noktalar, üzerinde çok tartışılan ve ortak görüşe varılamayan önemli konulardan biridir. Türk ve Moğol tarihinin kesiştiği yerlerde mahiyetleri tam olarak bilinemeyen Tatarların ortaya çıkması, Tatar-ların etnik menşeinin ve Türk tarihindeki rollerinin başlı başına bir mesele olarak tartışılmasına neden olmuştur. Türkler ve Moğollar iki farklı kavim olmakla birlikte, tarih boyunca Moğolların en fazla karışıp kaynaştıkları millet Türkler olup, Türk ve Moğol topluluklarının çok uzun yıllar devam eden birliktelikleri sonucunda Moğol kabileleri, XIII. yüzyılın ikinci yarısından itibaren, bir İslamlaşma ve Türkleşme sürecine girmişlerdir. Moğol-lar'ın XIII. yüzyıldaki istilaları sırasında Anadolu'ya gelen ve Tatar diye adlandırılan Doğu Türkleri ile tamamen Türkleşmiş olan bu Moğol toplulukları, çoğunlukla Eskişehir bölgesinin de dahil olduğu Orta Anadolu bölgesine yerleşmeyi tercih etmişlerdir. XIII. yüzyıldan itibaren özellikle Orta Anadolu'da yerleşen, Tatar diye adlandı-rılan ve tamamen Türkleşmiş olan Moğol topluluklarının yerleştikleri yerler arasında bulunan Eskişehir yöresine Tatarların yerleşimi sadece bu dönemle sınırlı kalmamıştır. Geniş ve verimli boş arazilere sahip olması, sahip olduğu ulaşım olanakları nedeniyle, Anadolu Selçuklu Devleti'nin kuruluşundan itibaren, Türkler tarafından ideal bir yerleşim bölgesi olarak seçilen Eskişehir ve çevresi, Osmanlı dönemi de dahil olmak üzere uzun yıllar boyunca bu özelliğini korumuştur. XVI. yüzyıldan itibaren Kırım ve Kafkasya bölgesinde Rusların güçlenmeye ve etkili olmaya başlaması ile birlikte bu bölgelerden ve Osmanlı Devleti'nin kaybettiği topraklardan Anadolu'ya yönelik olarak yapılan göçlerde de Eskişehir yöresi göçmenlerin yerleştirildiği önemli merkezlerden biri olmuştur. Eskişehir'e yerleştirilen bu göçmenler arasında Tatarlar önemli bir yer tutmaktadır. Eskişehir yöresine yerleştirilen ve ilk dönemlerde çeşitli sıkıntılarla karşılaşan Tatarlar, yabancılık, yokluk ve çaresizlik içerisinde yurt tutmaya çalışmışlar ve genelde yerleştikleri köylerin ilk kurucuları olmuşlardır. Orta Anadolu'nun önemli bir ticaret merkezi olan Eskişehir'de Tatarlar, nüfusun büyük bir yüzdesini oluşturmakta olup Eskişehir, köyleri ve şehir merkezi ile en fazla Tatar muhacirin bulunduğu ilimizdir. Kırım, Kafkasya ve Rumeli'den getirdikleri adetleri uzun süre devam ettiren Tatarlar, çalışkanlıklarıyla da yaşadıkları çevreye örnek olmuşlardır. Göçler sonucunda Eskişehir'in nüfusu önemli ölçüde arttığı gibi, sosyal, kültürel ve ekonomik açıdan da büyük bir canlanma yaşanmıştır.
Türkiye'de iç göçler ve toplumsal dayanışma bir saha çalışması örneği olarak Sivas Dayanışma Derneği örneği

Göç olgusu insanlık tarihi kadar eskidir. Ancak Sanayi Devrimi'nden bu yana göçler nitelik değiştirmiş ve işgücü göçü şekline dönüşmüştür. Türkiye'de içgöçler sanayileşmenin ortaya çıkardığı bir olgu değildir. Daha çok kırların iticiliği ile başlamış, daha sonraları şehirlerin çekiciliği ve iletici faktörler etkili olmuştur. İçgöçler yeni kentli nüfusun dayanışma ihtiyacım belirgMeştirmiştir. İçgöçlerin sonucunda oluşan hemşehri dernekleri, sivil toplum örgütlerinin ilk örnekleri olarak ortaya çıkmışlardır. Hemşehri dernekleri üyeleri arasında birliği,, dayanışmayı, aynı yöreden gelenler arasında yöresel kültürü paylaşmayı ve toplumsal olaylar karşısında kanlımı olanaklı kılmaktadırlar. Örnek olarak Sivas Dayanışma Derneği üyesi sosyo-ekonomik-kültürel ve toplumsal dayanışma bakımından incelenmeye çalışılmış, hipotezler İstanbul Üniversitesi Bilgi-İşlem Merkezinde SPSS paket programı kullanılarak çözümlenmiş ve yorumlanmaya çalışılmıştır. 190
The Social control in the government ran dormitories in Ankara

öz ANKARADAKİ DEVLET YURTLARINDA SOSYAL KONTROL Demirbilek, Melahat M. S., Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Y. Ziya Özcan Aralık 1998, 110 sayfa Bu çalışmada, Yüsek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu yurtlarındaki sosyal kotnrol mekanizmaları incelenmiştir. Öğrencilerin yurt kurallarından sapmalarında ve ceza almalarında etkili olabilecek değişkenler ya da dış sosyal kontrol mekanizmaları araştırılmıştır. Yurtlarda yapılan anket uygulamasında, öğrencilerin sosyodemografik özellikleri, aile yapılan ve ilişkileri, yurt yöneticilerinin tutumları ile öğrencilerin yurt yaşamı ve kuralları ile ilgili düşünceleri araştırılmıştır. Araştırma verileri göstermiştir ki, Yurtkur yurtlarında kurallardan ayrılan ve disiplin cezası alan öğrencilerin davranışlarında, dış/resmi sosyal kontrol mekanizmalarından çok, iç sosyal kontrol mekanizmaları etkikli olmaktadır.
Social assistance as an instrument of political patronage in Turkey

Bu doktora tezinde bir sosyal politika uygulaması olan sosyal yardımların siyasi patronaj aracı olarak kullanılma durumu ele alınır. Patronaj, sosyal yardım ve inanç tabanlı örgüt kavramlarının açık ve net anlamlara kavuşturulması araştırmanın başlangıcı için önem taşır. Tarihi süreçte, sosyal yardımın varlığını ve siyasetteki anlamını görmek siyasi patronajın günümüze geliş sürecini belirler. Çalışmada istatistiki veriler ve raporlar gibi ikincil kaynaklar yanında, birincil kaynak olan saha çalışması verileri literatüre önemli katkılar sunar. Tez, sosyal yardım ve patronaj ilişkisinin Türk siyasi yaşamındaki durumunu kısaca ele aldıktan sonra, Ak Parti hükümetleri dönemine odaklanır. Sosyal yardım aktörleriyle yapılan saha çalışmasında derinlemesine mülakat yöntemi kullanılır. Mülakat verileri, siyasi patronajın sosyal yardım alanındaki varlığı ve sosyal yardım aktörleri arasındaki ilişkiler olmak üzere iki kategoride değerlendirilir. İlişkileri inceleyen bölüm aynı zamanda literatürde ilk defa kullanılan 'dolaylı siyasi patronajı' da sorgular. Çalışmadaki bir diğer ilk, 'bağımlılık'ın siyasi patronajı ölçümlemede bir gösterge olarak kullanılmasıdır.
Medyada kadın asker temsilinin toplumsal cinsiyet bağlamında incelenmesi

Kurumların toplumsal cinsiyet kalıplarını yeniden üreten mekanizmalar olması bağlamında Türk toplumunda ordu kültürü, sosyo-kültürel yapıyı, yaşam şeklini ve anlayışörüntülerini biçimlendiren bir özelliğe sahiptir. Ordu ve silahlı kuvvetler genelde maskülen bir alan ve askerlik erkek mesleği olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle çalışmada toplumsal cinsiyet örüntülerinin en keskin hissedildiği, erkekliğin yeniden inşa edildiği ve yeniden üretildiği bir alan olması nedeniyle Türk ordusunda görev alan kadın askerler ele alınmıştır. Kadının toplum içindeki yeri ve geleneksel rolüne ilişkin tanımlamaların rahatçagözlemlenebildiği medya, kadının toplumsal cinsiyetinin analiz edilmesinde önemli bir role sahiptir. Bu sebeple çalışmada medya toplumsal gerçekliği yansıtan önemli bir araç olduğu için, medyada toplumsal cinsiyet temsili kadın askerlerin medyada yer alma biçimleri üzerinden analiz edilmiştir. Çalışmada, medyada kadın askerlerin temsilinde kadınların genel olarak maskülen bir iş olarak görülen ve zor olan askerlik mesleğini layıkıyla yerine getirdikleri vurgusu yapılmakla birlikte kadına atfedilen toplumsal cinsiyet rolleri olan iyi ve fedakar anne ve eş olma rolleri üzerinde durularak üstü kapalı da olsa toplumsal cinsiyet ayrımcılığının yapılmaya devam edildiği ve kadınların profesyonel anlamda askerlikyapmasının sıra dışı bir olaymış gibi gösterilmeye çalışıldığı, kadının asker kimliğiyleyüceltildiği, diğer yandan da medyanın toplumsal cinsiyet örüntülerini yeniden ürettiği, cinsiyetçi bir dil kullandığı iddia edilmektedir. Çalışmanın amacı, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görevli kadın subay ve astsubaylarınmedyada temsil ediliş biçimlerinin toplumsal cinsiyet bağlamında incelenmesidir. Ataerkilideolojiler tarafından meydana getirildiği düşünülen kadının toplumsal konumunun ve bu çerçevede kurgulanan imajının yazılı ve görsel medyada kadın askerler ile ilgili yapılan haber ve röportajlar aracılığıyla detaylı bir incelemesinin yapılacağı çalışmada medyanın toplumsal cinsiyet örüntülerini yeniden üreten önemli bir araç olduğunun gösterilmesi amaçlanmaktadır. Tez için öncelikle literatür taraması yapılmıştır. Sonrasında yazılı ve görsel medyada kadın askerler ile ilgili yer alan haber ve röportajlar incelenerek medya metinlerinin içerik çözümlemesi yapılmıştır. Kadın askerlerin toplumsal cinsiyet bağlamında nasıl temsil edildikleri, medyanın kadın askerler ile ilgili yapılan haber ve röportajlarda cinsiyetçi bir dil kullanıp kullanmadığı ortaya konulmuştur. Haber ve röportajlar örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Elde edilen sonuçlar çözümlenip analiz edilmiştir.
Tribes and state: Ottoman centralization in Eastern Anatolia, 1876-1914

On dokuzuncu yüzyıl, tebalan ve ülkenin bütünü üzerinde etkin bir güce ve kontrole sahip modern devlet kavramının Osmanlı yönetici sınıfı tarafından benimsenmesi sonucu, Osmanlı İmparatorluğunda merkezileştirme çabalarının ivme kazandığı bir dönem oldu. Bu döneme kadar bölgenin coğrafi özellikleri ve merkeze olan uzaklığı nedeniyle merkezi otoriteye tam olarak tabi olmamış Doğu Anadoludaki aşiretler de on dokuzuncu yüzyılın sonu ve yirminci yüzyılın başlarındaki merkezileştirme çabalarının hedefi haline geldiler. Bu çalışma Osmanlı İmparatorluğunun Abdülhamid ve II. Meşrutiyet dönemlerindeki Doğu Anadoludaki merkezileştirme politikalarını ve bu polikaların aşiretler üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçlamıştır. Bu temel nokta etrafında merkezileştirme süreci ve 'aşiret sorunu' merkezi otoritenin doğudaki aşiretleri kontrol ve entegrasyon politikalarıyla paralel olarak incelenecektir. 11 pr-nDKSSv'>:UETM fflI
Çocuğun kültürel yabancılaşmasında televizyonun rolü

oz Bu tezde ele alınan konu çocuğun kültürel yabancılaşmasında televizyonun rolüdür. Sorunsalımız ele alınırken Kültürel yabancılaşmanın temeli, dildeki algılama problemlerine dayandırılmıştır. Bu bağlamda araştırmamız televizyondaki reklamların çocuğun dilde yaşadığı kültürel yabancılaşmaya etkileriyle sınırlandırılmıştır. Çalışmamızda kullandığımız yöntem alan araştırması olarak belirlenmiştir. Araştırmamızın içeriğine baktığımızda, dildeki kültürel yabancılaşmayı ölçümlemek amacıyla 150 İlköğretim öğrencisine, televizyondaki reklam metinlerinden seçilmiş 15 kelimeyi içeren bir sormaca uygulanmıştır. Araştırmanın sonucuna baktığımızda televizyon izleme oranıyla çocuğun dildeki kültürel yabancılaşması arasında doğru orantılı bir ilişki olduğu görülmüştür.
Modernleşme sürecinde ölüm hadisesine din sosyolojisi açısından bir yaklaşım

Bu çalışma ile modernleşme sürecinde ölüm hadisesinde meydana gelen değişimleri açıklamayı amaçlamıştır. Ölüm sosyal hayatın içinde yer alan bir gerçekliktir. Bütün canlıların ortak kaderi olması anlamında da evrensel bir nitelik taşımaktadır. Ölüm, modern ve modern öncesi toplumlarda farklı anlamlar yüklenen bir olgudur. Çünkü toplumsal yaşamdaki her türlü değişimden etkilenmektedir. Modern öncesi toplumlarda sosyal hayatın bir parçası olarak algılanırken, modern toplumlarda tabu niteliği kazanmıştır.