turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'ye gelen doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının Türkiye'nin ihracat performansına etkilerinin analizi

Türkiye'de 1980'den bu yana dışa açık bir büyüme stratejisi benimsenmiştir. Bu tarihten itibaren benimsenen liberalleşme süreci ile doğrudan yabancı yatırımlar alanında da önemli değişiklikler gündeme gelmiştir. Doğrudan yabancı yatırımlar, yöneldiği gelişmekte olan ekonomilere yalnızca getirdiği ek sermaye ile üretim kapasitesi ve ona bağlı olarak istihdam açısından değil, aynı zamanda sağladığı yeni teknolojilerle üretim yapısının modernleşmesine ve dinamizm kazanmasına da ciddi katkılar sağlamaktadır. Bu tez çalışmasında, Türkiye'ye gelen doğrudan yabancı yatırımlar ile Türkiye'nin ihracat performansı arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu bağlamda, kavramsal ve teorik açılardan doğrudan yabancı sermaye açıklanmış ve Türkiye'ye gelen doğrudan yabancı yatırımlar ile Türkiye'nin ihracat performansı arasındaki dinamik ilişki, bu doğrudan yabancı yatırım akışının Türkiye'nin ihracat performansı üzerindeki etkileri açısından ele alınmıştır. Tezin amacı doğrudan yabancı yatırımlar ve ihracat arasındaki dinamik ilişkiyi incelemek olduğundan, Türkiye'de doğrudan yabancı yatırımların ihracat üzerindeki etkisi sekiz değişkenli VAR modeli yardımıyla analiz edilmiştir. Bu kapsamda VAR modeli ile ilgili olarak değişkenlere yönelik trend ve mevsimsellik analizi, durağanlık ve birim kök testleri yapılmıştır. Ayrıca VAR modeli tahmininde kullanılacak değişkenler arasındaki nedensellik ilişkilerinin yönünün belirlenebilmesi için Granger Nedensellik Analizi'nden yararlanılmıştır. Sonrasında uygun gecikme uzunluğunda VAR Modeli tahmin edilerek, VAR Modeli'nden elde edilen Etki-Tepki Analizi ve Varyans Ayrıştırması sonuçları her değişken için yorumlanmıştır. Türkiye'ye gelen doğrudan yabancı yatırımlarla Türkiye'nin ihracat performansı arasında olumlu bir ilişki olduğu gözlenmiştir.
Müzik eğitimi anabilim dalı 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin piyano performansı özyeterlik algıları ile piyano öğretim elemanlarının öğrencilerin piyano performansı hakkındaki görüşleri: Ege bölgesi örneği

Piyano, müzik eğitimi veren tüm kurumlarda, özellikle Müzik Eğitimi Anabilim Dalları'nda zorunlu ders olarak yer almaktadır. Dolayısıyla müzik öğretmeni adaylarının piyano performansı sergilemesi kaçınılmazdır. Piyano performansı topluluk önünde sergilenmek zorunda olan bir olgu olduğundan; sahne kaygısı, özgüven, özyeterlik gibi duyuşsal özelliklerden büyük ölçüde etkilenmektedir. Bu araştırmada, piyano performansına ilişkin özyeterlik algısı üzerinde durulmuştur. Araştırmanın amacı, Ege Bölgesi'nde yer alan üniversitelerin müzik eğitimi anabilim dallarında 3. ve 4. sınıfta öğrenim görmekte olan öğrencilerin piyano performansı özyeterlik algılarını belirlemek, aynı zamanda piyano dersi öğretim elemanlarından öğrencilerin piyano performansına yönelik görüş almaktır. Araştırmada öğrencilerin piyano performansı özyeterlik algıları Gün (2014) tarafından geliştirilen 'Piyano Performansı Özyeterlik Ölçeği' ile belirlenmiştir. Öğretim elemanlarının görüşlerini ise bireysel görüşme yoluyla elde edilmiştir. Elde edilen nicel veriler SPSS 20.0 paket programında çözümlenmiş ve çözümlemelerde p<.05 anlamlılık düzeyi esas alınmıştır. Anket sonucu elde edilen veriler aritmetik ortalama ve standart sapmalarla açıklanmış ve yorumlanmıştır. Ayrıca, gruplar arasında anlamlı fark olup olmadığını belirlemek için ikili gruplarda bağımsız t-Testi, ikiden fazla gruplarda Tek Yönlü Varyans Analizi uygulanmıştır. Öğretim elemanlarıyla yapılan bireysel görüşmelerden elde edilen nitel veriler üzerinde ise betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda öğrencilerin piyano performansı özyeterlik algılarının orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Öğretim elemanları, öğrencilerin piyano performansı hakkındaki görüşlerinde; öğrencilerin büyük bir çoğunluğunun teknik ve müzikalite açısından oldukça yetersiz olduklarını ve topluluk önünde performans sergilemekten kaçındıklarını belirtmişlerdir. Öğrencilerin piyano performansında kendilerini yetersiz gördüklerini, ideal bir müzik öğretmeninden beklenen piyano performansını çoğu kez gerçekleştiremediklerini bildiren öğretim elemanları öğrencilerin piyano performansını geliştirmek adına çeşitli önerilerde bulunmuşlardır.
About the artistic and performing features of violin works of Gara Garayev

Kara Karayev'in eşsiz müzik yetenekleri, 20. yüzyıl Azerbaycan müziğinde yeni bir sayfa açtı. Geleneksel ve modern müziği birleştiren Karayev, yaptığı bestelerde alışılmadık bir tarz benimsedi. Yeni temalar ve yeni simgeler, Karavey'in Azerbaycan müziğine getirdiği reformlardan bazıları olarak örnek gösterilebilir. Ulusal bale, koro ve oda müziğindeki başarılarının yanı sıra keman piyano sonatı ve keman konçertosunda da ses getiren sonuçlar ortaya çıkardı. Bu çalışmalar, Karayev müziğinde, geleneksel ve modern tınıların iç içe geçtiğini bir kez daha göstermişlerdir. Eserler, Karayev müziğinin temel özelliklerini yansıtırken aynı zamanda 20. Yüzyıl bestecilik metotları olan; neo-klasik ve seri tekniklerle bestelenerek tarihteki yerlerini almışlardır. Hem keman piyano sonatı hem de keman konçertosunda, Karayev Doğu ve Batı müziğini sentezlemiş ve yeni bir perspektif sunmuştur. Keman piyano sonatı içerisinde geçmişşin saklı izlerini görebileceğimiz gibi modern müziğin parçalarını da rahatlıkla gözlemleyebiliriz. Karayev, alışılmadık uygulamaları ve kendine has tekniği ile Azerbaycan müziğine yeni bir bakış açısı getirmiştir. Eserleri bir bütünlük içinde şekillenmiştir. Çalışmaları, hem ulusal müzikten hem de klasik ve çağdaş müzikten parçalar barındırıyorlardır. Kara Karayev geçmişşin izlerini de taşıyarak günümüz tekniklerini kullanmış ve yaratıcı bir bütünlük ortaya çıkarmıştır. Bu sentez ulusal müzik felsefesini ve Batı'nın tür ve formlarını sembolize etmektedir. Böylece, estetik kuralları, geleneksel uygulamaları ve modern müziğin özelliklerini 12 ton müziği gibi- kendi eserlerine göre uyarlamış ve Azerbaycan müziğine yenilik katmış ve yeni bir seviyeye çıkartmıştır.
Viyolonsel öğretiminde performansı değerlendirmeye yönelik hazırlanan dereceli puanlama anahtarının sınanması ve değerlendirilmesi

Bu araştırmada, Türkiye'deki Müzik Eğitimi Anabilim Dallarında yapılan, bireysel çalgı eğitimi dönem sonu performans sınavı değerlendirmesindeki genel durum saptanmaya çalışılmış olup; bu doğrultuda geçerliği ve güvenirliği test edilmiş standart bir ölçme aracı oluşturmak amaçlanmıştır. Araştırma, amacı doğrultusunda genel olarak betimsel nitelikte bir çalışmadır. Araştırmada, yeni geliştirilen viyolonsel rubriğinin dönem sonu sınavlarında kullanılmasının etkileri incelenerek, viyolonsel rubriği ölçütlerinin oluşturulması aşamasında ilgili öğretim elemanlarının görüşlerinden ve benzer nitelikteki performans ölçme araçlarından faydalanılmıştır. Ayrıca, öğretim elemanları tarafından kullanılmakta olan yöntem ve araçlarla yeni geliştirilen ölçme aracının, dönem sonu sınavındaki ilişkisi ele alınmaktadır. Bu sebeple araştırmada, 'İlişkisel Tarama Modeli' kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, farklı üniversitelerin MEABD'nda görev yapan 6 viyolonsel eğitimcisinden ve Gazi Üniversitesi MEABD birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıf bireysel çalgı eğitimi dersi alan 20 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada saptanan problemler, literatür taraması, öğretim elemanlarına ilişkin görüş anketi, araştırmacı tarafından yeni geliştirilen ve öğretim elemanları tarafından uygulanan ölçme aracı ile elde edilmiştir. İstatistiksel çözümlemeler için, SPSS 18.0 paket programı kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi 0.05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin çözümlenmesi sonucunda; 'fiziksel beceriler', 'teknik beceriler' ve 'müzikal beceriler' olmak üzere üç ana boyuttan ve buna bağlı olarak 18 ölçütten oluşan viyolonsel rubriği geliştirilmiş ve uygulanmıştır. Uygulama sonucunda elde edilen bulgular, viyolonsel rubriğinin güvenilir, geçerli ve tutarlı bir ölçme yaptığını göstermektedir. Ayrıca, hem birinci ve ikinci değerlendirmelerde hem de öğretim elemanları puanları arasında fark varmış gibi görünse de istatistiksel olarak değerlendirmeler ve puanlayıcılar arasında anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir. Ancak, viyolonsel rubriği korelasyon katsayısının diğer yönteme göre daha yüksek çıkması, öğretim elemanlarının daha kararlı puanlar verdiğini göstermektedir. Bu sonuçlara dayanarak, MEABD YÖK çerçeve programını kullanan tüm MEABD viyolonsel eğitimcileri, standart, geçerli, güvenilir ve objektif olması bakımından yeni geliştirilen viyolonsel rubriğini dönem sonu sınavlarında kullanmalıdır. Bununla birlikte, verilen eğitimin işlevselliği açısından ölçme ve değerlendirme boyutunun tekrar tekrar ele alınması, eğitime, programa, öğretmene ve öğrenciye olumlu katkılar sağlayacaktır. Evren sürekli değişim ve gelişim içindedir. Bu sebeple, yeni geliştirilen bu ölçme aracının belli zamanlarda yeniden test edilmesi, her zaman daha nesnel, nitelikli ve kararlı ölçme sonuçlarına ulaşmamızı sağlayacaktır.
Bir performans türü olarak turizm animasyon

Bu tezde, Performans Sanatı, Animasyon ve Turizm Animasyonu tarihsel gelişimleriyle birlikte incelenmiş, Turizm ve Turist kavramları irdelenmiş, Animatöru n özellikleri ve eğitimi ele alınmıştır. Foucault'nun heterotopya kavramı bağlamında turistik mekanlar irdelenmiş ve Turizm Animasyonun telafi/mutluluk heterotopyası olarak turistik tesise ve tatil deneyimine yaptığı katkılar tartışılmıştır. Bir performans sanatçısı olarak animatöru n u stlendiği çoklu roller betimlenmiştir.
Sathi kaplamaların performansına etki eden parametrelerin incelenmesi ve performans modeli geliştirilmesi

Sathi kaplamalar ekonomik nedenlerden dolayı Türkiye karayollarında en yaygın kullanılan asfalt kaplama türü olup, bitümlü sıcak karışımlardan farklı olarak, performansına birçok parametre etki edebilmektedir. Türkiye'nin çok çeşitli iklim koşulları, trafik hacmi ve zorlu topoğrafik özellikleri göz önüne alındığında sathi kaplamalı güzergahlardan çok farklı performanslar elde edilmektedir. Kimi sathi kaplamalı güzergahlarda sathi kaplamalar beklenenden çok kısa sürede performansı azalmakta bazı durumlarda bir yıl dahi servis vermeden yenilenmesi gerekmekte bu da Türkiye ekonomisine zarar vermektedir. Bu çalışma kapsamında on dört farklı sathi kaplamalı inceleme güzergahı belirlenmiş ve bu güzergahlarda belirli aralıklarla hasarsız deneyler gerçekleştirilmiştir. Güzergahlarda kum-daire deneyi ile makro doku, İngiliz pandül deneyi ile kayma-sürtünme sayısı değişimleri, elektromanyetik yoğunlukölçer ile sathi kaplama yoğunluk değişimleri, hafif düşen ağırlık deformasyon deney cihazı ile kaplamadaki mevsimsel deformasyon değişimleri, temel ve taban zemini tabakaları elastisite modülü değişimleri, dinamik konik penetrasyon deneyi ile temel ve alttemel CBR değişimleri ve üst yapı yapısall sayı değişimleri, termal kamera cihazı ile sathi kaplama yüzey sıcaklık değişimleri belirlenmiş ve zemin penetrasyon radar cihazı ile de tabaka kalınlıkları tespit edilmiştir. Ayrıca güzergahlardaki bozulmalar takip edilerek fotoğraflamalar yapılmıştır. Her güzergahtan alınan agrega ve bitüm numuneleri ile de laboratuar ortamında çalışılarak fiziksel ve mekanik özellikleri belirlenmiştir. Agrega numunelerinde Nicholson ve California soyulma deneyleri, Vialit ve Modifiye yapışma deneyleri gerçekleştirilmiştir. Ayrıca bu çalışma kapsamında geliştirilen çekip-çıkarma deney cihazı ile agrega numunelerini bitümlü yüzeyden kopması için gerekli çekme gerilmeleri belirlenmiştir. Yerinde yapılan deneyler ile TCK tarafından ölçülen trafik hacmi değerleri, Meteoroloji Genel Müdürlüğü iklim verileri ve malzeme özellikleri kullanılarak istatistiksel karşılaştırmalar yapılmış sathi kaplama performansı üzerinde etkili olduğu belirlenen parametreler için model geliştirilmiştir. Bu çalışma Türkiye'de uzun dönem kaplama performansı incelemesi için ilk kez yapılan bir başlangıç çalışmasıdır. Bundan sonraki çalışmalarda, geliştirilen modeller göz önünde bulundurularak ve çalışmanın diğer sonuçları dikkate alınarak, ülkemiz değişken iklim, trafik ve malzeme koşullarına uygun, bir sathi kaplama tasarımı geliştirilebilecektir
İlköğretimde öğrenci ve öğretmenin performansını etkileyen veli etkinlikleri

Aile, çocuğun eğitime başladığı ve sosyalleştiği kurumdur. Daha sonra sosyalleşme ve bilgi aktarma işlevini eğitim kurumu üstlenir. Çocuk eğitim kurumuna geçtiği zaman, kurumlar arası etkileşim ortaya çıkar. Bu ilişki esnasında, aile tüm yükü okula yüklememelidir. Eğitimde görülen problemlerin ortadan kaldırılması için eğitim öğretim çalışmalarında okullarla birlikte çevrenin ve ailenin de katkıda bulunması zorunlu olmaktadır. Çocuğuyla iletişime devam etmeli, okulla öğrenci arasında köprü olmalıdır. Karşılaşılan güçlükler de veli, öğretmenine ve çocuğuna destek olmalıdır. Velinin öğrenci ve öğretmenin performansını nasıl artırabileceğini bulabilmek için bu araştırma yapılmıştır. Araştırmanın veri toplama araçları için uzman kişilerden yararlanılıp, literatür taraması yapıldı ve benzer çalışmalar incelenerek sorular hazırlandı. Araştırmada 288 veliye ulaşılmış yaptıkları etkinlikler ve etkinliklerin ne düzeyde olduğu değerlendirilmiştir. Araştırma 300 öğrenci ve 30 öğretmene uygulanıp veli etkinliklerinin performanslarına nasıl katkısı olabileceği araştırılmıştır. Deneklere uygulanan anketlerden elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS istatistik programı kullanılmıştır. Anketten elde edilen veriler, frekans analizi ile analiz edilmiştir. Cinsiyet değişkeni için t ? testi çözümlemesi yapılmıştır. Kıdem yılı, mezuniyet durumu, Çocuk sayısı ile ilgili grup değişkenleri arasında farklılık olup olmadığını belirlemek için tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Yapılan tüm istatistiksel çalışmalarda anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmada velilerin; çocuğun öğretmeni, dersleri, iletişimi ve çevresi ile olan etkinliklere katıldıkları görülmektedir. Ailelerin bu tür etkinliklere katılımlarının öğrenci ve öğretmenin performansına etkili olduğu görülmüştür.
Piyano çalarken kullanılan tüm kasların ısıtılmasının anlık piyano performansına etkisinin incelenmesi

Bu çalışma, piyano performansı öncesinde yapılan ısınma hareketlerinin, anlık piyano performansı sırasındaki tempo, nüans, sonorite gibi müzikal değerlere olan etkisinin yanı sıra kalp hızı, yorgunluk gibi fizyolojik parametreler ve performans memnuniyeti üzerine etkisini değerlendirmek amacıyla planlandı. Çalışmaya yaşları 18-28 yıl arasında değişen gönüllü 7 piyanist dahil edildi. Çalışmaya alınan bireylerde cinsiyet ayırımı yapılmadı. Çalışmaya katılan 7 piyanistin toplam 14 piyano performansı ardışık iki günde gerçekleştirildi ve ses kaydı alındı. Birinci performans öncesi piyanist sadece müzikal ısınma, ikinci performans öncesi ise buna ek olarak fiziksel ısınma yaptı. Her iki koşulda gerçekleştirilen performansların değerlendirilmesinde aynı yöntemler kullanıldı. Isınma alışkanlıkları ve ısınmanın müzik kalitesine olan etkisini nasıl algıladıkları, 'Isınma Alışkanlığı Anketi' ile sorgulandı. Piyano performans kayıtları sonorite, nüans, tempo akıcılık ve yorum gibi özellikler açısından 'Piyano Performansı Değerlendirme Ölçeği' kullanarak değerlendirdi. Kalp hızı 'On Rhythm 110 Heart Rate Monitor' ile yorgunluk Borg Yorgunluk Ölçeği ile değerlendirildi. Isınmalı ve ısınmadan yapılan performanslara ilişkin BYÖ puanları arasında ısınmanın lehine anlamlı fark bulundu (p<0.05). Fiziksel ısınma yapılan performanslar ile yapılmayan performanslar kalp hızı açısından karşılaştırıldığında en düşük kalp hızları arasındaki fark anlamlı iken (p<0.05), en yüksek kalp hızları arasında fark bulunmadı (p>0.05). Isınmadan ve ısınarak yapılan performanslara ait 'Piyano Performansı Değerlendirme Ölçeği' puanları karşılaştırıldığında, aradaki fark ısınma yapılan performanslar lehine anlamlı bulundu (p<0.05). Bireylerin fiziksel ısınma yaparak ve yapmadan çaldıkları eserlerin süreleri arasında fark yoktu (p>0.05). 'Piyano Performansı Öz-Değerlendirme Anketi' ısınmalı performansın 'teknik, nüans ve tempo' karakteristiklerinin daha iyi düzeyde olduğunu gösterdi.
Çimento fabrikalarında makina performansına dayalı bakım planlaması sistemi ve yönetimi

Günümüz modern teknoloji çağı olarak bilinmektedir. Gelişen bu teknoloji beraberinde hızla artan rekabeti de getirmiştir. Artan hızlı nüfus sebebiyle ihtiyaçlar da artmış, bunu karşılayabilmek için üretim miktarı da ihtiyaç oranında artmıştır. Ayrıca artan hızlı nüfus sebebiyle yeni yerleşim yerleri, yeni kurulacak sanayi bölgeleri, iş merkezleri vs. gerekmektedir. Tüm bunların kurulması için gerekli temel malzemelerin başında çimento gelmektedir. Çimento fabrikaları 24 saat sürekli üretim yapan büyük endüstriyel tesislerdir. Bu fabrikalarda makina arızası ve dolayısıyla üretim kaybı hiç istenmez. Bununla birlikte, çimento sanayi belirli özellikleri olan bir üretim alanıdır. Bunlar ; ü Çok problemli bir üretim koludur. q Çok sayıda ve çok çeşitli makina teçhizatının bir araya gelmesinden oluşmaktadır. Dolayısı ile bu konuda karşılaşılan problemlerde o nispette çok ve özellikle çeşitli olmaktadır. q Hammaddesi taş ve toprağa dayalı bir sanayidir. Böyle olunca malzemenizde 99 elementin 99 'ununda bulunması ihtimali mevcut olmaktadır ve birkaç ana elementin dışında ürününüze ne etkiler getireceğini bilmeniz mümkün değildir. Bu etkiler her fabrikada izahı güç problemlerin ortaya çıkması sonucunu doğurmaktadır. Çözümlerinde ise, uygulama seviyesinde mevcut olması normal olmayan özel bilgi ve donanım gereklidir. Bu da ancak bir mütehassıs araştırma - geliştirme biriminin oluşturulmasıyla sağlanabilir. q Yeni ve daha verimli teknolojilere daha çok ihtiyaç duyan bir sanayi koludur. Tüm bu sebepler yüzünden uygulanan bakım tekniği, verimliliği doğrudan etkileyen bir faktör olacaktır. Bu tezde en modern bakım yöntemi olarak bilinen makina performansına dayalı bakım planlaması ve uygulamalarından söz edilecek, yöntemin klasik bakım yöntemlerine göre avantajlarına değinilecek, çimento fabrikalarının çalışma prensibi ile ürün eldesini doğrudan etkileyen kritik makinaların bir sınıflandırması yapılarak, makina performansına dayalı bakım tekniğinin bu kritik makinalar arasından seçilen 10 makina üzerinde uygulanması incelenecektir. Periyodik titreşim ölçümleri ile makinaların performanslarının sürekli izlenmesi arasındaki farklara değinilecek, periyodik ölçümlere dayalı performans izleme yönteminden sürekli izleme yöntemine geçiş için yapılması gereken fizibilite çalışmasına yer verilecektir. Elde edilen sonuçların değerlendirilmesiyle tez sonuçlandırılacaktır. XI
Yönetici ve öğretmenlerin performans değerlendirmeye ilişkin görüşlerinin incelenmesi

Türkiye'de Sekizinci (2001-2005) ve Dokuzuncu (2007-2013) Beş Yıllık Kalkınma Planı'nda kamu kurumlarında performans değerlendirme sistemine geçilmesi planlanmıştır. Bu bağlamda diğer kamu kurumlarında olduğu gibi, Milli Eğitim Bakanlığında da performans değerlendirme sistemine geçmek için gerekli çalışmalar ve pilot uygulamalar yapılmıştır. Ancak Onuncu (2014-2018) Beş Yıllık Kalkınma Planı uygulanmaya başlamasına rağmen performans değerlendirme sistemi hala tamamlanarak uygulamaya geçilememiştir. Bu çalışmanın amacı da performans değerlendirilmesine ilişkin olarak öğretmen ve yönetici görüşlerini ortaya koymaktır. Bu amacı gerçekleştirmek için veriler anket yolu ile elde edilmiştir. Veriler sunulurken çoğunlukla frekansları belirtilerek katılımcıların görüşleri detaylı olarak verilmiştir. Sonuç olarak, daha önce uygulanmakta olan sicil notu sisteminin birçok olumsuz yanının bulunduğu ve yürürlükten kaldırılmasının isabetli olduğu ancak yerine yeni bir sistem kurulmamasının öğretmenlerde performans düşüklüğüne sebep olduğu, çalışmayı teşvik edecek bir sistem olmadığından kendilerini geliştirme ve başarı gösterme çabası içinde bulunmadıkları tespit edilmiştir. Bu sebeple çoklu kanallardan ölçümün yapılabileceği objektifliği sağlayabilecek ve öğretmenlerin performans göstergesi olarak kabul ettiği etkenleri ölçecek yeni bir performans değerlendirme sisteminin kurulması gerektiği tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin görüşleriyle tespit edilmiş olan, performansı etkileyen etkenler üzerinde çalışmalar yapılarak bu etkenleri olumlu yönde değiştirecek tedbirler alınması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Analysis of the influences of rock mass properties on the blasting performance in open cast mines

öz AÇIK OCAK MADENCİLİĞİNDE KAYA KÜTLESİ ÖZELLİKLERİNİN PATLATMA PERFORMANSINA ETKİLERİNİN İNCELENMESİ Kaçar, Gökhan Yüksek Lisans, Maden Mühendisliği Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Abdurrahim Özgenoğlu Eylül 2002, 147 sayfa Bu çalışmada kaya kütlesi özelliklerinin açık ocak patlatma performansına etkilerinin incelenmesi amaçlamıştır. Bu doğrultuda TKİ kurumuna bağlı Ege Linyitleri ve Bursa Linyitleri İşletmeleri açık ocaklarında süreksizlikler arası uzaklıklar ve süreksizlik yönelimleri ölçülmüş ve değişik patlatma tasarımlarının uygulandığı tam ölçekli patlatma atımları izlenmiştir. Söz konusu kaya kütlesi özelliklerinin parçalanmaya ve patlatma maliyetine etkisi incelenmiştir. Patlatma sonuçlarının karşılaştırılmasında kazıcı üretkenliliğini etkileyen parçalanma kıstas alınmıştır. Atımlardan elde edilen parçalanmayı temsil eden parça boyut dağılımı sayısal görüntü işleme sistemini kullanan bir yazılımla belirlenmiştir. Parçaların %50 (K50) ve %80'inin(K80) geçtiği elek boyut ve en büyük boyut değerleri kaya kütlesi özelliklerine göre patlatma verimliliğinin tespitinde kullanılmıştır. Sonuçlar kaya kütlesi özellikleri ile K50, K80 ve en büyük boyut değerleri arasında artan eğilim gösteren ilişkiler bulunduğunu göstermektedir. Ayna ve hakimsüreksizlik doğrultulan arasındaki açı olan yönelim açısının artmasıyla parçalanma parametreleri (K50, K80 ve en büyük boyut) artmaktadır. Ek olarak süreksizlikler arası uzaklığın veya yerinde blok boyut endeksinin artmasıyla bu parametreler artmaktadır. Ayrıca, artma eğilimli ilşkiler kaya kütlesi özellikleri ve patlatma maliyeti arasında da gözlemlenmektedir. Yönelim açısının artmasıyla patlatma maliyeti artmaktadır. Bundan başka süreksizlikler arası uzaklığın veya yerinde blok boyut endeksinin artmasıyla patlatma maliyeti artmaktadır.
Bulanık TOPSİS ve AHP yöntemleri ile performans değerlendirmesi:Esenboğa Havalimanında bir uygulama

Havayolu taşımacılığı günümüzde oldukça gelişmiş, dünyanın bir ucundan diğer ucuna çok kısa sürelerde seyahat etmeyi sağlayan ulaşım türü olarak en çok tercih edilen taşımacılık yöntemlerinden biri haline gelmiştir. Havayolu taşımacılığına olan talebin artması ile birlikte birçok havayolu şirketi kurulmuş, dolayısıyla bir rekabet ortamı oluşmuştur. Oluşan rekabet ortamında havayolu şirketlerinin varlıklarını sürdürebilmeleri için bilimsel analizlerden faydalanılarak yapılan performans değerlendirmesi, şirketlerin hedefleri ve stratejilerini belirlemeleri açısından oldukça önemlidir. Havayolu şirketleri yolcular tarafından tercih edilebilir olmak amacıyla çeşitli hizmetler sunmak, kalite faktörü sağlamak gibi birçok uygulamaya gitmektedirler. Bu çalışmada Ankara Esenboğa Havalimanı'nda hizmet veren üç havayolu şirketi çok kriterli karar verme yöntemlerinden olan AHP ve Bulanık TOPSIS yöntemlerinden yararlanarak performans değerlendirmesine tabi tutulmuştur. Yapılacak değerlendirme ile hem havayolu seyahatini seçmeyi planlayan yolcuların tercih öncesinde ilgili havayolu şirketi hakkında fikir sahibi olması hedeflenmiş, hem de havayolu şirketlerinin kendilerini diğer şirketlerle karşılaştırması ve eksiklerinin görülmesi konusunda bir bakış açısı kazanmalarının sağlanması amaçlanmıştır. Analiz sonuçlarına göre AHP yönteminde en önemli kriter 'Maliyet' iken Bulanık TOPSIS yönteminde en önemli kriter 'Uçakların büyük ve yeni olması' kriteri çıkmıştır. Her iki yöntemde de üç alternatif havayolu şirketi içerisinden THY şirketi en yüksek öncelik değeriyle en iyi performansa sahip havayolu şirketi olmuştur.