turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Demokratikleşme yaklaşımları açısından 'Arap Baharı' ve geleceği: Mısır örneği

Bu tez Mısır'ın uzun süredir iktidarda olan otoriter lideri Hüsnü Mübarek'in Şubat 2011'de devrilmesinden, ülkenin demokratik yollarla seçilmiş ilk Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi'nin Temmuz 2013'te askeri darbe ile indirilmesine kadar olan siyasi süreci demokratikleşme teorileri ve tartışmaları açısından analiz etmektedir. 'Arap Baharı' isyanları sırasında, Mısırlılar 18 günlük protestolar sonucunda Mübarek'in istifasını sağlamayı başardılar ve bu onlar için demokratikleşme fırsatını içeren bir siyasi geçiş sürecini başlattı. Mısır, Ortadoğu ve Kuzey Afrika'daki birçok ülke gibi 2011 öncesinde demokrasiye geçiş yaşamamıştı ve bu geçiş süreci sadece Mısırlıları değil, bölge ülkeleri ve küresel güçleri de yakından ilgilendirmekteydi. Bu süre zarfında, rejimin en güçlü muhalefeti olan ve yasaklı 80 yıllık İslami hareket Müslüman Kardeşler iktidara geldi. Ancak Müslüman Kardeşlerin iktidarı, demokrasinin inşası ve yerleşmesi yerine, yeni isyanlara yol açtı ve 3 Temmuz 2013'te askeri bir darbeyle sona erdi. Sürecin demokrasi açısından başarısızlıkla bitmesi, öncelikle Mısır'ın kendi şartları ve siyasi aktörleriyle ilgili olsa da, bölge ve Arap isyanlarının geleceğine dair sonuçlar ortaya koymuştur. Söz konusu dönemi demokratikleşme yaklaşımları açısından inceleyen bu tez, Mısır'daki 2011- 13 geçiş sürecinin başarısızlığını, aynı zamanda bölgedeki demokrasi eksikliğinin de sebeplerinden olan sekülerleşme konusuyla ilişkilendirmektedir. Bu bağlamda tez, Müslüman Kardeşler liderliğinin sekülerizmi ve dolayısıyla çoğulculuk ve demokratik yönetişim gibi liberal demokrasi ilkelerini benimsememiş olmasının sonuç üzerinde belirleyici olduğunu savunmaktadır.
Mülteci statüsünün belirli bir sosyal gruba mensubiyet nedeniyle tanınması

Türk hukukunda uluslararası koruma türlerinden olan mülteci ve şartlı mülteci statülerinin tanınması hallerinden biri olan belirli bir sosyal gruba mensubiyet nedeniyle zulüm görme tehlikesi, koruma ihtiyacı olan kişiler açısından diğer statü tanınma sebeplerine oranla daha esnek bir görünüm sergilemesi bakımından dikkat çekmektedir. Özellikle son yıllarda Türkiye'de ve dünyada en çok tartışılan konuların başında gelen 'göçmen sorunu'na bir çözüm arayışı açısından belirli bir sosyal gruba mensubiyet kavramı kullanışlı bir araç olabilecektir. Belirli bir sosyal gruba mensubiyet, belirli bir niteliği ya da özelliği paylaşan insan topluluklarının bulundukları toplumda büyük oranda objektif olarak ayırt edilebildikleri hallerde söz konusu olmaktadır. Söz konusu niteliğe sahip olan insan gruplarına mensup olan kişiler, sahip oldukları bu mensubiyet nedeniyle zulüm görme tehlikesi ile karşı karşıya kaldıklarında kişilerin mülteci veya şartlı mülteci statüsü tanınabilecektir.
Küreselleşmenin kavramsal, tarihsel, siyasal boyutları

Küreselleşme yirmi birinci yüzyılda yaşam biçimini, üretimi, siyaseti, uluslararası ilişkileri, tüketim kalıplarını, kısacası tüm yaşam alanlarını kapsayan ve biçimlendiren önemli süreçlerin başında gelmektedir. Küreselleşmenin, 1980'lerden itibaren etkileri, kazandırdıkları ve kaybettirdikleri üzerindeki tartışmalar bir hayli çoktur ve sosyal bilimlerin gündemini de uzun zamandır meşgul etmektedir. Küreselleşmenin bu denli makro ölçekli etkileri bugün olduğu gibi gelecek on yıllar boyunca da devam edecek gibi görünmektedir. 1980'li yıllarla birlikte tüm yaşam alanlarında etkin olan ve değişim, dönüşümlere yol açan küreselleşme olgusunun Türkiye'ye de bir takım etkileri vardır. Hızla küreselleşen dünya düzeni paralelinde küreselleşme döngüsüne girmiş olan ülkemizin; çok yönlü politikalar oluşturmak ve hedeflerini büyütmek açısından oluşturulacak yeni stratejilere yön vermesi ile dünya ülkeleri arasında küresel bir güç olarak yerini alması konusu, içinde bulunduğumuz 21. yüzyıl içerisinde önem kazanmış bir konudur. Bu çalışmada küreselleşmenin tarihsel ve siyasal etkileri üzerinde durulmuştur.
A Neo-Marxist analysis of the privatization of security

Özel güvenliğin gündelik ve politik hayattaki rolünde özellikle son otuz yıldır artış görülmektedir. Mevcut literatürde özel güvenlik ile ilgili farklı soru ve konular tartışılsa da özel güvenliğin tam olarak eleştirel açıdan ekonomi politik analizinin eksik olduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışma, özel güvenlikteki artışı eleştirel ekonomi politik bakış açısı içerisinde incelemektedir. Bu amaçla, güvenliğin özelleştirilmesi devlet-piyasa-güvenlik bağlantısı çerçevesinde neo-Marxist bakış açısı kullanılarak analiz edilmekte olup; Batılı ve Afrika ülkelerinde özel güvenlikten kaynaklı sermaye birikimine dikkat çekilmektedir. Ayrıca, bu çalışma özel güvenliği hem tarihsel hem günümüz koşulları altında devletin güvenliği sağlamadaki rolü çerçevesinde incelemektedir. Böylelikle, bu tezde özel güvelik ile ilgili mevcut literatürün ötesine geçilmesi ve devletin kapitalist düzenin sürekliliği için 'zor' aracını elinde bulundurmasının gerekliliği göz önünde bulundurularak güvenliğin özelleştirilmesinin incelenmesi gerektiği vurgusu yapmaktadır.
Assessing Turkey's possible role in the european union's migration challenges: 2014-2019

Yıllar boyunca, Avrupa Birliği birçok sorunla karşı karşıya kaldı, fakat özellikle son yıllarda düzensiz mülteci geçişlerinin artmasıyla beraber mülteci krizi en önemli sorunlardan biri haline geldi. 2015 yılında bir milyon kişinin sınırı geçmesiyle, Birlikkrizle baş etmek için birçok çözüm bulmaya çalıştı. Bu nedenle, tez Avrupa Birliği'nin karşılaştığı mülteci krizi sorununu, Türkiye'nin politikalars ve üye ülkeler arasında yapılan pazarlıklar sonucu oluşan işbirliği bağlamında incelemektedir. Türkiye ve AB arası işbirliğini incelemek adına, AB entegrasyon teorilerinden Yeni İşlevselcilik ve Liberal Hükümetlerarasıcılık açıklanmıştır. AB kurumlarının aldığı kararları Yeniİşlevselcilikle incelenirken, üye ülkeler arası pazarlıklar Liberal Hükümetlerarasıcılıklaaçıklanmaktadır. Tezde, AB ile Türkiye arasında göç konusunda yeni bir işbirliğibiçiminin nasıl ortaya çıktığını gözlemlemek için ifadelerden, ilerleme raporlarından, komisyon raporlarından, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği Bürosuverileri, AB verileri ve başka kaynaklardan faydalanılmaktadır.
Analysis of emerging international order system in the post-cold war era

11X OZ Soğuk Savaş sonrası ortaya çıkan yeni durum değişikliklerini aydınlatmak hayati bir önem taşıyor. Soğuk Savaş sonrası dönemde, dünyanın değişik yerlerinde, Soğuk Savaşta meydana gelmeyen olaylara tanık olmaktayız. Devletler bakımından da farklı dış politika davranışlarına tanık olmaktayız. Bütün bu dinamikler, uluslararası düzenle ilgili olarak sonuçlara ulaşmak için veri olarak alınmalıdır. Bu tezdeki ana nokta, Soğuk Savaş sonrasındaki uluslararası politikanın tutarlı bir çözümlemesi için, verileri bir araya getirmekti. Soğuk Savaşın sona ermesi uluslararası politikadaki aktörler üzerinde çarpıcı etkiler yarattı. Birçok aktör yeni şartlara ayak uydurabilmek için rollerini ve kimliklerini yeniden tanımlamak zorunda kaldı. İşte bu geçiş döneminde, bunun değerlendirmesini yapmak önemliydi. Rollerini tanımladıktan sonra, aktörler uluslararası sistemi etkilimeye başladılar. Sistemle birim arasındaki etkileşimi algılamak da önemli bir noktaydı. Aktörlerin politikalarındaki, davranış değişikliklerini anlamak için tümdengelimci yöntemi kullanmayı tercih ettim. Sadece bu, bize bu geçiş dönemindeki ana dinamikleri algılamamızı sağlayacaktı. Ayrıca, uluslararası politikadaki değişim kavramına verdiğim önemden dolayı, birim davranışlarını inceledim. Bunun bir kırılma noktası değişimi olduğu sonucuna vardım. Batı'nm liderliğindeki sistem baskın olmasına karşın, ona yönelen bazı baskılar var. Yeni uluslararası sistem, geçmişşin ve bugünün unsurlarını içeriyor. Dünya, karşılıklı bağımlılık devrinde çok kutupluluğa geri dönmeyecek.
ABD'nin Güney Kafkasya politikası (1991-2001)

'ABD'nin Güney Kafkasya Politikası (1991-2001) ' başlığı taşıyan tez Giriş, Dört Bölüm ve Sonuçtan oluşmuştur. Birinci bölüm 'Güney Kafkasya'da Devletlerin Jeostrateji ve Ekonomi Uğruna Rekabeti' ismini taşıyor. Bu bölümde genel olarak Giney Kafkasya ülkelerinde SSCB'nin çöküşünün ardından bağımsızlığını kazanan üç Güney Kafkasaya cumhuriyeti, baüımsızlıktan sonra ortaya çıkan problemler ve süper devletlerin bu bölge üzerindeki rekabetinden bahs ediliyor. 'Azerbaycan- Amerika İlişkileri (1991-2001)' başlığım taşıyan ikinci bölümde genel olarak Azerbaycan'ın 1991 yılında bağımsızlığım kazandıktan sonra başta ABD olmakla komşu ülkelerle olana siyası, ekonomik ve ticari ilşkileri araştırılmıştır. Üçüncü bölüm 'Gürcistan - ABD İlişkileri( 199 1 -2001)' ismini taşıyor. Bu bölümde Gürcistan'ın bağımsızlığım kazandıktan sonra Z. Gamsahurdia ve E. Şeverdnadze döneminde ABD ve komşularıyla siyasi ve ekonomik ilşkilerinden ve aynı zamanda her iki liderin dış politikasında Rusya'nın etkisinden bahs ediliyor. 'Ermenistan- ABD İlişkileri(l 99 1 -2001)' ismini taşıyan dördüncü bölümde Ermenistan'ın dış politikasının parametrelerinin neler olduğu araştırılmış 178ve Ermenistan'ın ABD'yle olan ilşkilerinin nasıl bir çerçeve içinde olduğuna dikkat edilmiştir. Böylece araştırdığım bu tez 1991- 2001 yıllan arasında Güney Kafkasya'da, başta ABD olmakla süper devletler tarafından yürütülen siyasi ve ekonomik politikalar ve onların ortaya çıkardığı sonuçlara dokunulmuştur. 179
Suriye iç savaşı sırasındaki Türk dış politikasının neoklasik realizmin bakış açısından analizi (2011-2017)

Uluslararası ilişkiler disiplininin en temel uygulama alanlarından birisi olan dış politika analizi konusunda açıklamalar sunan kuramsal yaklaşımların temel eğilimi, dış politikanın belirlenmesi hususunda uluslararası sistem ya da devletlerin genel nitelikleri gibi bazı unsurlara öncelik vermektir. Neoklasik realizm de ise hem uluslararası sistem hem de devletlerin içsel faktörleri birlikte değerlendirilirek bir model inşa edilmektedir. Buna göre, uluslararası sistemin devletler üzerindeki baskısı sistemik sinyaller olarak görülmekte, bu sinyaller başta karar alıcılar olmak üzere ilgili devletin yerel faktörlerinin algı süzgeçlerinden geçirilerek dış politika çıktılarına dönüşmektedir. Böylelikle, uluslararası sistem dış politikanın bağımsız değişkeni, devletlerin yerel dinamikleri ara değişkenler ve dış politika stratejisi ve çıktıları da bağımlı değişken olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada, söz konusu dış politika analizi modeli, XXI. yüzyılın en önemli uluslararası gelişmelerinden birisi olan Suriye iç savaşına yönelik Türk dış politikasına uygulanmaktadır. Bu bağlamda, Türk dış politikası, uygulanan stratejiler üzerinden dönemlere ayrılarak her bir dönemin bağımsız ve ara değişkenleri açıklanmakta ve daha sonra söz konusu stratejiler analiz edilmektedir. Başlangıçta Esad yönetiminin yanında ve Esad'a rehberlik etmek şeklinde belirlenen dış politika konumu, önce Esad karşıtı dış politikaya evrilmekte ve 2015 sonrasında da özellikle yerel durumdaki değişimlerden kaynaklanarak terör örgütü PYD'nin Suriye'nin kuzey bölgelerindeki hakimiyetinin kırılması şeklinde değişmektedir. Bu değişim ve dönüşümler, kuramsal bir bakış açısıyla ele alınmakta ve bu süreçte belirleyici olanlara değişkenlerin etkileri gösterilmektedir. Ayrıca, söz konusu sürecin Türkiye'nin geleneksel Batıcı konumuna dair yarattığı dalgalanmalar da değerlendirilmekte ve PYD'nin varlığı gibi milli güvenliğin tehdit altında olduğu bir durumda Türkiye'nin Batı ittifakı karşıtı bir politika izlemesindeki süreklilik ele alınmaktadır. Sonuç olarak, Suriye iç savaşı gibi son dönemin en önemli uluslararası gelişmelerinden birisi karşısındaki Türk dış politikası, bu çalışmada neoklasik realist çerçeveden incelenmekte ve bununla birlikte Türk dış politikasının süreklilikleri analiz edilmektedir.
Russia's responses to globalization under Vladimir Putin: Energy and foreign policy

Bu tezin amacı Vladimir Putin liderligindeki Rusya'nın enerji ve dıs politika alanlarında küresellesmeye verdigi tepkileri incelemektir. Bu tez, eneri ve dıs politika alanlarında uygulanan politikaların da gösterdigi gibi, Vladimir Putinliderligindeki Rusya'nın kendi küresellesme sürecini milliyetçi bir perspektifteyeniden tanımladıgını ileri sürmektedir. Bu tez, giris ve sonuç bölümleri dahil olmak üzere, yedi bölümden olusmaktadır. kinci bölümde küresellesme kavramı incelenmistir. Üçüncü bölüm Boris Yeltsin liderligindeki Rusya'nın küresellesmesürecini ve Yeltsin'in enerji ve dıs politikalarını incelemektedir. Dördüncü bölümde, komünist, milliyetçi ve liberal egilimli Rus entellektüellerinin Boris Yeltsinyönetimindeki Rusya'nın küresellesme sürecine tepkilerini değerlendirmektedir. Besinci bölüm Vladimir Putin'in enerji politikasını incelerken, Altıncı bölüm Vladimir Putin yönetimindeki Rus dıs politikasını tartısmaktadır.
İslami hareketin kurumsallaşma sorunu ışığında Müslüman Kardeşler teşkilatı

İslami hareket ya da daha özel manada Müslüman Kardeşler üzerine yapılan çalışmalar, genellikle ideolojik temelleri ya da siyasal rejimle yaşanan gerilimleri üzerine odaklanmıştır. Müslüman Kardeşler'in teşkilat yapısına, örgütlenme biçimine, eğitim ve ideolojik endoktrinasyon yöntemine dair sınırlı sayıda çalışma olsa da bunlar Teşkilat'ın kurumsallaşma düzeyine yoğunlaşmayıp tüm analizlerde kurumsallaşma faktörünü dışarıda tutan bir anlayış benimsemişlerdir. Bunun temelinde yatan en önemli gerekçe ise İslami hareketlerin siyasal kurum olarak kabul edilmemesinden kaynaklanan ön kabulün bulunmasıdır. Siyasal kurum mensuplarına değer ve kimlik atfeden yapılanmalardır. Bu yönüyle İslami hareketlerin de benzer özelliklere sahip olduğu düşünüldüğünde bakış açısının değiştirilmesi ve başta Müslüman Kardeşler olmak üzere tüm İslami hareketlerin analizlerinde kurumsallaşma faktörünün ciddi şekilde ele alınması gerekmektedir. Bu tez çalışması, yukarıda bahsedilenler ışığında, Müslüman Kardeşler Teşkilatı'nın bir siyasal kurum olduğu varsayımından yola çıkarak altı parametre üzerinden Teşkilat'ın kurumsallaşma sorunsalını ele alacaktır. Müslüman Kardeşler'in 1928'den günümüze kadar yaşadığı iç gerilimler ve tartışmalara ek olarak Mısır rejimiyle kurduğu ilişki bağlamında Teşkilat'ın kurumsallaşma düzeyi analiz edilmeye çalışılacaktır. Dolayısıyla çalışmanın ana odağı, Kardeşler'in hangi başlıklarda kurumsallaşma yolunda mesafe kat ettiği, hangi başlıklarda ise kurumsallaşmayı başaramadığı üzerine olacaktır. Özellikle çalışma, kurumsallaşma düzeyinin düşük olduğu alanların Teşkilat'ın içyapısında yol açtığı sorunlara ve devrim sonrası kısa süreli iktidar süreci üzerindeki olumsuz etkisine odaklanacaktır.
Rethinking the concept of hegemony and the rise of China

Çin'in 1980'lerden itibaren elde ettiği eşine pek az rastlanır ekonomik başarısı, ülkenin ekonomik kapasitesi, askeri donanımı ve yumuşak gücü gibi pek çok alanda ciddi ilerlemeler kaydetmesine yol açmıştır. Çin'in bu yükselişi bölgesel ve uluslararası düzlemde gücün yeniden dağılımını tetiklemiştir. Bu sebepten ötürü Çin'in bu yükselişini nasıl anlamlandırabiliriz, Çin'in uluslararası sistemdeki gelecek pozisyonu ne olacak, bir sonraki hegemon Çin mi olacak gibi sorular tüm dünyadaki akademisyenlerin zihnini tabi biçimde meşgul ediyor gibi gözükmektedir. Bu sorular küresel siyaset ile ilgilenen akademisyenlerin ve politika yapıcıların ajandalarındaki en önemli meselelerden olmayı sürdürecek ve bu soruların cevapları gelecek on yıllarda uluslararası ilişkileri nasıl düşünüyor olacağımızı belirleyen temel göstergelerden olacaktır. Bu tarz sorunsallar hakkında bir açıklama oluşturmaya girişmeden evvel hegemonya kavramını anlamak için mevcut uluslararası ilişkiler teorileri irdelenmelidir. Bu teorilerin sunduğu açıklamaların güçlü ve zayıf yanlarını ortaya çıkarmak hem konunun daha iyi anlaşılmasına hem de alternatif bir açıklama oluşturmaya yardımcı olacaktır. Bu bağlamda siyaset felsefesinde hegemonyanın nasıl kavramsallaştırıldığı ve ana akım uluslararası ilişkiler teorilerinin bu meseleye nasıl yaklaştıkları üzerine yürüttüğüm inceleme, ortaya çıkan durumu açıklamak için daha uygun olan eklektik bir çerçeve sunmaktadır. Çalışmanın sonunda bu geliştirdiğim yeni modeli temel alarak Çin'in mevcut yükselişinin materyal boyutuna ve Çin'in uluslararası sistemin yeni hegemonu olma ihtimaline ilişkin kapsamlı bir açıklama sunulmaktadır.
A tale of two villages: A gramscian analysis of the Hamula and the relations between the Israeli state and Palestinian Arab citizens of Israel

Bu çalışmada İsrail devleti ve Filistinli Arap vatandaşlar arasındaki ilişkilerin doğası Gramşiyan bir perspektifle İsrail'de bulunan Abu Ghosh ve Umm al Fahem adlı iki Filistin Arap köyü özelinde incelenmiştir. Bu incelemeye konu olan iki köydeki sosyo-ekonomik ve politik yerel yapılanmanın köy yaşayanlarıyla İsrail devleti ve baskın grupları arasındaki ilişkiyi özellikle toplum-içi bir kriz dönemi olan el Aksa İntifada'sı sonrasında nasıl etkilediği mercek altına alınmıştır. Hamula adı verilen aşiret yapılarının rızaya dayalı İsrail hegemonyasının Filistinli Arap köy halkı tarafından içselleştirilmesi ve yeniden üretilmesi süreçlerinde bir aracı rolü üstelenebileceği değerlendirilmiş ve bu araçsallığın koşulları, dinamikleri ve sonuçları Gramşiyan bir yöntemle irdelenmiştir.
Hazar'ın statü sorunu ve Uluslararası Hukuk açısından değerlendirilmesi

Bulunduğu coğrafi konum ve zengin doğal rezervleri ile bilinen Hazar Denizi her zaman kıyı devletlerinin yanı sıra dünyanın önemli güç merkezlerinin odak noktalarından biri olmuştur. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Hazar Denizi'ne kıyısı olan devletlerin sayısı ikiden beşe yükselmiştir. SSCB'nin resmi dağılma yılı olan 1991'e kadar Hazar Denizi'nin statü meselesi ve onun doğal kaynakları ile birlikte paylaşılması, iki kıyı devleti olan SSCB ile İran arasında ikili anlaşmalar ile düzenlenmiştir. Ancak 1991 yılında SSCB'nin dağılması ile birlikte bu mesele artık iki devlet arasındaki bir mesele olmaktan çıkmış, yeni bağımsızlıklarını kazanan Azerbaycan, Kazakistan ve Türkmenistan kıyı devletleri olarak Hazar'ın statüsü meselesinde kendi haklarını ileri sürmüşlerdir. Bu süreç ile birlikte Hazar Denizi'nin hukuki statüsü meselesi daha karmaşık bir mesele haline gelmiştir. SSCB zamanında Hazar Denizi İran ile SSCB arasında Azerbaycan'ın Astara ve Türkmenistan'ın Hasan Kuli yerleşim birimleri arasında çekilen bir çizgi ile ikiye bölünmüştür. Bu bölünmeden sonra SSCB, 1970 yılında Hazar'da kendi payı olan %86'lık bölümü Hazar kıyısı Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri arasında sektörlere ayırmıştır. 1991 yılında yeni devletlerin bağımsızlıklarını kazanmaları ile ortaya çıkan bu sorun, 1994 yılında Azerbaycan'ın 1970 bölünmesi ile kendi sektörü olan bölgedeki kaynakları Batı şirketlerinden oluşan bir konsorsiyum ile birlikte işletilmesini öngören anlaşma olan 'Asrın Anlaşması'nı imzalamasından sonra daha çok gündeme gelmiştir. SSCB zamanında yapılmış anlaşmaları SSCB dağılmadan önce kabul eden İran ve Türkmenistan gibi kıyı devletleri SSCB dağıldıktan sonra bu anlaşmaları kabul etmeyerek Hazar üzerinde yeni haklar iddia etmeye başlamışlardır. Bu durum Hazar'ın statüsü meselesini çözümü zor bir çıkmazın içine sokmuştur.
İran'ın Irak politikasında kullandığı siyasi araçlar; (2003'ten günümüze)

Bu çalışmanın temel amacı 2003 yılında Irak'ta Baas rejiminin sona ermesinden sonra İran dış siyasetinde Irak'a karşı kullandığı siyasi araçlar detaylı bir şekilde değerlendirilecektir. İran, Irak'ın komşu devleti olarak çok eskiden beri gözü Irak'ta baş aktör olarak rol oynamaktaydı. Ancak İran'ın bu amacı 1979'da İslam Devriminden sonra Iraklı Şii gruplara destekleme yoluyla bir yandan Baas rejimini zayıflatmaya çalışmakta diğer yandan ise Baas rejimine karşı savaşan Şii grupları kullanma yoluyla Irak'ta etki ve yetkisini sağlamlaştırmayı planlamıştır. Fakat Baas rejimi ABD tarafından 2003'te yıkıldıktan sonra İran, çıkarlarını arayan devletlerden birisiydi. Genel olarak çalışmanın konusu üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde 1979- 2003 yıllar arasında İran-Irak ilişkileri ele alınacaktır. Bu süre zarfında iki ülke arasındaki ilişkilerde ortaya çıkan sorunlar, sekiz yıl süren İran-Irak Savaşı, Irak'ın Kuveyt'e müdahalesine karşı İran'ın tutumu odaklanacaktır. Çalışmanın ikinci bölümünde 2003'ten sonra Irak'ta ortaya çıkan değişimler dikkete alınacaktır. Baas rejimi yıkılmasına karşı İran'ın tutumu, Irak devletinin yeniden inşa edilmesinde İran'ın rolü ve Irak'taki koalisyon güçlerine karşı tutumu özellikle ABD'nin Irak'taki askeri varlığı vurgulanacaktır. Çalışmanın üçüncü bölümü ise araştırmanın temel konusunu kapsıyor. Irak'ta 2003'te Baas rejiminden sonra nüfuzunu arttırmak isteyen İran, dış politikasında Irak'a yönelik kullandığı siyasi enstrümanlara değinilecektir. Çalışmanın üçüncü bölümü sonunda Irak'ın siyasi geleceğine dair senaryolar şeklinde arz edilmiş ve İran'ın Irak'taki siyasi rolün geleceği öngörülmüş senaryolar doğrultusunda incelenecektir
Uluslararası ilişkilerde güç kavramı ve yumuşak güç olarak sağlık turizmi

Çalışmanın amacı uluslararası ilişkiler alanında adından çokça söz edilen yumuşak güç ve sert güç ilişkisini ve Türkiye'de sağlık turizmi potansiyelinin ortaya konularak Türkiye sağlık turizminin yumuşak güç üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Bu kapsamda birinci bölümde uluslararası ilişkiler alanında güç tanımı farklı yaklaşımlar üzerinden ele alınmıştır. Uluslararası ilişkiler alanında önemli bir yeri bulunan idealizm ve realizm üzerinden ele alınan güç kavramları liberalizm ve çağdaş yaklaşımların realizm ve idealizm üzerindeki etkilerini ele almak adına neorealizm, liberalizm, konstrüktivizm ve karşılıklı bağımlılık yaklaşımlarında güce ilişkin tanımlara yer verilmiştir. İkinci bölümde Yumuşak gücün tanımı ele alınarak güç unsurlarından kültür, din, nüfus ve ekonomik kapasite konuları ele alınmıştır. Dünyadaki yumuşak güç uygulamaları ABD ve Avrupa Birliği deneyimleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise Türkiye'de dış politikada yumuşak güç kavramı ele alınarak kamu diplomasisi alanında faaliyette bulunan kurumlar ve faaliyetleri hakkında bilgiler verilmiş ve sağlık turizmi alanındaki faaliyetler incelenmiştir. Çalışmanın temel amacını oluşturan sağlık turizminin yumuşak güç potansiyeli alanda yapılan çalışmalar ele alınarak incelenmiş ve sonuç olarak Türkiye'deki sağlık turizmi faaliyetlerinin yumuşak güç unsuru olarak değerlendirilebileceği sonucuna varılmıştır.
Russian foreign policy and Eurassianism rhetoric versus reality

ÖZ RUS DIŞ POLİTİKASI VE AVRASYACILIK GERÇEK RETORİĞE KARŞI Akgül, Esra Yüksek Lisans, Avrasya Çalışmaları Yüksek Lisans Programı Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Oktay F. Tanrısever Kasım, 2005, 86 sayfa Bu tez Avrasyacılık söyleminin gelişimini ve Sovyet-sonrası Rus dış politikasının oluşturulması ve uygulanmasındaki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Tez Rusya'nın Sovyet-sonrası dönemde liderliğini yapan Boris Yeltsin ve Vladimir Putin'in yeni-Avrasyacılık söylemini Rusya'nın çıkarlarına uyduğu sürece pragmatik olarak kullandıklarım savunmaktadır. Moskova, dış politikasının çıkarları bu ideolojinin ana doktrinleriyle ters düştüğünde ise, bu söylemi görmemezlikten gelmiştir. Bu tezde beş bölüm bulunmaktadır. Giriş bölümünü izleyen ikinci bölümde bir söylem olarak Avrasyacılığın gelişimini ve Sovyet-sonrası dönemdeki başlıca çeşitlerini incelemektedir. Üçüncü bölüm Avrasyacılık söylemi ile Boris Yeltsin'in Rus dış politikası arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Dördüncü bölüm, aynı ilişkinin Vlamidir Putin dönemindeki durumunu incelemektedir. Sonuç bölümü tezin başlıca bulgularını değerlendirmektedir.