turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Titanların Öfkesi filminin filmsel anlatı açısından çözümlemesi

Titanların Öfkesi' filminin filmsel anlatı çözümlemesi' adlı Yüksek Lisans Tezi beş bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, Yunan Mitolojisi'ne yer verilerek; Yaratılış mitosu ve Titanların Tanrılarla olan savaşları anlatılacaktır. Bu bölüm hem Titanların Öfkesi filminin mitolojiye dayanarak genel bir çerçevesinin oluşturulmasını sağlayacak, hem de çalışmayı tarihsel bağlamda ilişkilendirecektir. İkinci bölümde, Masalın Biçim Bilimi ile Filmsel anlatı çözümlemesinin içeriği ve yöntemleri açıklanarak Titanların Öfkesi filminin anlatı yapısı ortaya koyulacaktır. Diğer bölümlerde ise Vladimir Yakovlevich Propp'un Masal Çözümlemesinde Uyguladığı 31 İşlev ve 7 Eylem Alanı ve Kahramanı hakkında kısa bilgiler yer alırken, filmsel anlatı açısından çözümlenmesine yer verilecektir. Son bölümde ise Titanların Öfkesi filminin Vladimir Yakovlevich Propp'un masalın biçimbilimi ve filmsel anlatı yöntemiyle çözümlenmesi açıklanmaya çalışılacaktır.
1990 sonrası Türkiye sineması'nın taşra ve bozkır filmlerinde sinematografik zamanın inşası

Bu çalışmada, Gilles Deleuze'ün ortaya attığı 'zaman-imge' ve Mihail Bahtin'in ortaya attığı 'kronotop' kavramları kullanılarak, 1990 sonrasında Türkiye'de çekilmiş bozkır ve taşra filmlerinde nasıl bir sinematografik zaman rejimi inşa edildiği incelenmiştir. Bu doğrultuda Masumiyet (Zeki Demirkubuz, 1997), Yumurta (Semih Kaplanoğlu, 2007), Zefir (Belma Baş, 2010), Bir Zamanlar Anadolu'da (Nuri Bilge Ceylan, 2011), Gelecek Uzun Sürer (Özcan Alper, 2011), Tepenin Ardı (Emin Alper, 2012) ve Yozgat Blues (Mahmut Fazıl Coşkun, 2013) filmleri örneklem olarak alınmıştır. Zaman-imge rejimiyle birlikte optik ve işitsel durumlar önemli hale gelmiştir. Bu ikisi öznel imgeler, çocukluk anıları, görsel rüyalar ya da fanteziler gibi imgelerde görünür olur ve doğrudan doğruya zamana gönderme yaparlar. Fakat buradaki zamanda bir ardışıklık söz konusu değildir. Şimdi daima geçmişşle ve gelecekle bir ilişki içerisindedir. Bahtin'e göre ise anlatılarda zaman ve mekan birbirinden ayrılamaz biçimdedir. Zaman ve mekanlar bir araya gelerek kronotopları oluşturur. Zaman-imge kavramını merkeze oturtularak ve zaman ile mekanın birlikteliğiyle ilgili olarak kronotop kavramını kullanarak bir kavramsal çerçeve oluşturulmuş ve adı geçen filmler bu kavramsal çerçeve kullanılarak incelenmiştir. Ele aldığım filmlerde hem anlatısal yöntemlerle, hem de teknik yöntemlerle taşraya, bozkıra özgü bir sinematografik zaman inşa edilmiştir. Her iki yöntemle de genellikle yavaş akan, tekrar eden bir döngüden ibaret bir zaman rejimi kurulduğu tespit edilmiş ve bu sinematografik zaman rejiminin Deleuze'ün zaman-imge kavramsallaştırmasına uygun olduğu görülmüştür.
'We will fix it in post', but how will we fix post? Digital post labor processes in Turkey's film industry

İcadından bu yana, sinemanın geçirdiği değişimler içinde dijital sinemaya geçişin en önemli teknolojik gelişmelerden birisi olduğu söylenebilir. Dijital sinema hem film yapım pratiklerini hem de sinema teorilerini geri dönüşü olmaksızın çok yönlü değiştirmiş olması nedeniyle, önemli bir akademik araştırma alanı haline gelmiştir. Bu alanda yapılan çalışmaların dijital sinemanın sağladığı avantajları geniş biçimde ele almasının gerekliliği kadar, bu denli kapsamlı bir teknolojik değişimin film yapım pratiğinin önemli bir parçası olan emek süreçlerini nasıl etkilediğini araştırmak da gerekli ve mühimdir. Bu tez, digital intermediate iş akışından dijital sinema iş akışına geçişin etkilerini derinlemesine ele alarak, Türkiye sinema endüstrisinde post prodüksiyon çalışanlarının değişen çalışma koşullarını araştırmaktadır. Bu çalışma, dijital sinemaya geçişin çalışma süreçleri üzerindeki etkilerini kavrayabilmek için, teorik çerçeve içinde yapım çalışmaları ve ekonomi-politikten faydalanmakta ve araştırma dahilinde post prodüksiyon çalışanlarıyla yapılan derinlemesine görüşmelerden ortaya çıkan görüşlere ve ifadelere yer vermektedir. Tezin amacı, post prodüksiyon emek süreçlerinin, dijital sinemanın sağladığı teknik olanakların suistimal edilme biçimleriyle ilişkisine, kapitalist üretim biçimi dahilinde dikkat çekerek, Türkiye Sinema Endüstrisi çalışma alanında bir literatür boşluğunu doldurmaktır.
Disney animasyonlarında oryantalizm: Mulan örneği

Bu çalışmanın temel amacı uzun yıllar entelektüel alanın en önemli tartışma konularından biri olan oryantalizmin animasyonlardaki etkisini tahlil etmektir. Çalışmanın birinci bölümünde oryantalizmin tanımına ve güç, hegemonya, ötekileştirme, Doğu-Batı ayrımı gibi temel argümanlarına yer verilmiştir, Oryantalist söylemin tarihte ve günümüzde medyayla ilişkisi tartışılmıştır. Bu bölüm, Oryantalizmi Tanımlama, Doğu-Batı ve Öteki Sorunları, Batı ve İslam Dünyası, Oryantalizm ve Uzak Doğu gibi alt başlıklardan oluşmuştur. Oryantalizm ve Sinema olarak adlandırılan ikinci bölümde bu iki kavramın ilişkisi tartışılmış, öteki temsilini araştırmak için Hollywood filmleri ve Disney animasyonlarıgözden geçirilmiştir. Çalışmanın uygulama aşamasını içeren üçüncü bölümde Oryantalizmin Disneyanimasyonlarındaki yansımaları sorgulanmıştır. Disney animasyonlarındaki oryantalizmetkisi Mulan animasyonu örneğinde incelenmiş ve animasyonda Doğu kültürünün tektipleştirilmesi, Doğuda kadın olmanın temsili ve Batılı niteliklerin Doğu kültürüneaktarılması analiz edilmiştir.
Yeni Güney Kore sinemasında psikanalizm: Kım Kı-Duk, Lee Chang-Dong ve Park Chan-wook filmlerinin ruhbilimsel çözümlemesi

Bir sanat olarak kabul edilmesinden beri sinema, uluslararası tanınan yönetmenleriyle ülkeleri temsil eder hale gelmiş ve ülkelerin tarihi, sosyal, politik, ekonomik ve kültürel yönlerini taşır olmuştur. Güney Kore sineması özellikle de 1990'lı yıllarda oluşmaya başlayan Yeni Güney Kore sineması, uluslararası film festivallerinden ödüllü yönetmenleriyle dünyanın en ilgi çeken sinemalarından biri haline gelmiştir. Yeni Güney Kore sinemasının bu duruma gelmesinin en önemli nedenlerinden biri de psikanalizi yani psikanalitik unsurları kullanma biçimidir. Bunu sağlayan ise ülkenin auteur yönetmenlerinin kendilerine özgü film tarzlarıdır. Araştırmada psikanaliz ve Yeni Güney Kore sineması arasındaki ilişki konu alınmıştır. Araştırmanın amacı, Yeni Güney Kore sinemasında psikanalitik unsurların nasıl kullanıldığının ortaya konulmasıdır. Araştırmanın birinci bölümünde Sigmund Freud, Jacques Marie Emile Lacan, Alfred Adler ve Carl Gustav Jung'un psikanaliz kuramları ele alınmıştır. İkinci bölümünde Güney Kore tarihi ve Güney Kore sinemasının tarihsel gelişim süreci anlatılmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümünde ise Kim Ki-duk'un Acı (Pi-e-ta, 2012), Bire Bir (Il De Il, 2014), Ağ (Geu-mul, 2015) filmleri, Lee Chang-dong'un Nane Şekeri (Bak-ha-sa-tang, 1999), Gizli Günışığı (Miryang, 2007), Şiir (Si, 2010) filmleri, Park Chan-wook'un Haklı İntikam (Bok-suneun Na-ui Geot, 2002), İhtiyar Delikanlı (Oldeu Boi, 2003), İntikam Meleği (Chin-jeol-han Geum-ja-ssi, 2005) filmleri ruhbilimsel çözümleme yöntemiyle incelenmiştir.
Kitle iletişim çözümleme yöntemleri ve bu yöntemlerden toplumbilimsel çözümleme yöntemi ile 'Zübük' filminin incelenmesi

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU KİTLE İLETİŞİM ÇÖZÜMLEME YÖNTEMLERİ VE BU YÖNTEMLERDEN TOPLUMBİLİMSEL ÇÖZÜMLEME YÖNTEMİ İLE 'ZÜBÜK' FİLMİNİN İNCELENMESİ Saffet PAMUK Sinema Televizyon Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mart 2002 Danışman: Prof. Dr. Uğur DEMİRAY Sinema başlangıçtan beri en etkili kitle iletişim araçlarından biri olmuştur. Sinemanın türlerinden biri olan güldürü kendinden önceki mirası kullanmıştır. Şaban tiplemesi ile ünlenen Kemal Sunal Sineması da konularını hızlı toplumsal değişmenin sonucu ortaya çıkan köy kent çelişkisinden almaktadır. Kitle iletişim çözümleme yöntemlerinden biri olan toplumbilimsel çözümleme yöntemiyle incelenen Zübük filminde, temanın geçtiği dönemin toplumsal yapısı toplumbilimsel çözümleme yönteminin kavramları ile açıklanmaya çalışılmıştır.
Vedat Türkali'nin hayatı, eserleri ve sanatı

Bu çalışmada Vedat Türkali'nin hayatı, eserleri ve sanat anlayışı incelenmiştir. Çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Ayrıca çalışmamızda giriş, sonuç, kaynakça ve ekler başlıklıbölümler yer almaktadır. Giriş bölümünde neden bu tez konusunun seçildiği, kapsamı, yöntemi ve hedefleribelirtilmiştir. Birinci bölümde yazarın hayatı ve politik fikirleri anlatılmıştır. Burada yazarın ailesiningeçmişşi ve aile bireyleri, yazarın çocukluğu, eğitimi, evliliği ve ölümüne kadar geçen ömrüanlatılmıştır. Yazar politik bir kişi olduğu için ve eserleri de onun politik tutumunu yansıtır şekilde kurgulanmıştır. Bu nedenle onun politik fikirleri ve faaliyetlerine de bu bölümde yer verilmiştir. İkinci bölümde eserleri anlatılmıştır. Vedat Türkali sinema, tiyatro ve edebiyat alanında eser vermiştir. Bu bölümde onun eserlerinin tanıtımlarına, eserleriyle ilgili eleştirel yorumlara ve kendisinin eserleriyle ilgili görüşlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde eserlerinin yapı ve içerik olarak incelemesine yer verilmiştir. Bu bölümde yazarın romanları, şiirleri, oyunları incelenmiştir. Bu yapılırken aynı türden olan metinlerinkendi aralarında karşılaştırmalı incelemesi yapılmıştır. Örneğin roman başlığı altında yazarın sekiz romanında zamanın nasıl işlendiği 'zaman' başlığı altında karşılaştırmalı olarak işlenmiştir. Roman, senaryo ve oyunları dışındaki eserleri de 'Diğer Eserleri' başlığı altında incelenmiştir. Bu başlık altında bir anı kitabı, Kürt sorunu ile ilgili iki kitabı ve yazarın sanat, edebiyat ve politika konularındaki yazı, konuşma ve söyleşilerini derlediği kitaplarıanlatılmıştır. Sonuç bölümünde yazar ve eserleri hakkında ulaştığımız fikirlere yer verilmiştir. Kaynakçada, tezi yazarken kullandığımız kaynaklara yer verilmiştir. Ekler bölümünde ise yazar ile ilgili bazı arşivlerden edindiğimiz belgelere yer verilmiştir.
Özcan Alper'in 'Sonbahar' ve 'Gelecek Uzun Sürer' filmlerinde müzik, kimlik ve kültürel bellek ilişkisi

İnsanoğlu evrimsel gelişim sürecindeki var olma mücadelesinde yalnızca fiziki olarak gelişmemiş, canlılar dünyasında, araç-gereç yapma ve gelişmiş bir semboller sistemi oluşturma yetisiyle kendini farklı kılmış olan kültürü de oluşturmuştur. Farklı çevresel uyaranların ya da etkenlerin yarattığı farklı gerilimlerle çevrili olan insanoğlu, bu gerilimlerin üstesinden gelebilmesini sağlayacak uyarlanma süreçlerinde değişik kültürlerin oluşmasına da yol açmıştır. İnsan toplumsallaşırken içinde doğduğu kültürle biçimlendirilir ve diğer insanlarla bağ kurabilmesinin nedeni ait olduğu kültürdür. Oluşan bu birliktelik algısı ise kimlik denilen tutunumla sağlanır. Kimlik bir ait olma ihtiyacının belirmesiyle ortaya çıkar ve bir kültürel gösterge olur. Bu şekilde anlam kültür içinde oluşur ve dil ile sembolleşir. Kültürel olarak anlam yüklenmiş olan bu semboller, kendi kültürleri içinde düşünce ile yoğrulan birer temsil sistemi olarak çeşitli zihniyetleri ve bakış açılarını oluşturur. Binyıllar içinde doğadan edinilen sessel ve görsel bilgi, insanoğlunda aktarım geleneğiyle kolektif bir bellek oluşturmuş, güzelliğin arayışına içkin kültürel kodlarla bir estetik anlayışını da yeşertmiştir. Doğanın diyalektiği farkındalığı doğurmuş, sessizliği de, gürültüyü de deneyimlemiş insanoğlu gücün bilincine varmıştır. Güç, kültürel farklılıklar ve farkındalıklar neticesinde ideolojik bir tutuma dönüşmüş olarak kendine her mecrada yer bulmuş ve kendini savaşla, sanatla, bilimle, edebiyatla yansıtır olmuştur. İktidara içkin olan güç, böylece güzeli de yarattı ağıtları da. Bu şekilde kendine sahip olunması için uğraşılan bir mücadele alanıdır güç. Kültür bu bakımdan hem kendi içinde hem de kendi dışındaki öteki kültürlerle ideolojik ve politik bir mücadele alanına dönüşmüştür. Geçmişin izleri, binyıllar içinde oluşan toplumsal bellekle nesilden nesle aktarılmaktadır. Bu aktarım, çoğunlukla, kendini gizleyen iktidarların bilinç yönetimleriyle çarpıtılmakta ya da değişime uğratılmaktadır. Bu itibarla günümüzde kitle iletişimine yönelik sessel ve görsel temsiller olarak sinema ve müzik önemli bir noktada durmaktadır. Günümüzde müzik ve sinema hem muhalefet etme hem de gerçekleri çarpıtmaya dönük güçlü birer araçtırlar. Bu anlamda çalışmada, Özcan Alper'in Sonbahar ve Gelecek Uzun Sürer filmlerinde müzik, kimlik ve kültürel bellek ilişkisi sorgulanmıştır.
Türk sinemasında Osmanlı algısı (1923-1960)

Bu çalışmada, 1923- 1960 yılları arasında Türk sinemasında çevrilmiş Osmanlı tarihi temalı filmler Türkiye'de yaşanan sosyal ve siyasi gelişmeler göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir. İlk olarak tarih ve sinema ilişkisi üzerinde durularak tarihsel filmler açıklanmaya çalışılmış, bazı tarihçilerin sinema hakkındaki görüşlerine yer verilmiştir. Daha sonra, 1950 yılına kadar Osmanlı tarihine olan yaklaşımın yeni kurulan cumhuriyet rejiminin de etkisiyle olumsuz yönde olduğu, bu tarihe kadar çekilen filmlerle ortaya konmuştur. 1950'den sonra ise iktidarın el değiştirmesiyle birlikte bakış açısında yaşanan değişim, sinemada da yer bulmuş, Osmanlı tarihini ele alan birçok tarihsel film çekilmiştir. Bu filmler çalışmanın son bölümünde incelenmiş, Türk sinemasında Osmanlı tarihi algısının olumlu anlamda değiştiği gözlemlenmiştir. Çalışmanın sonucunda ülkede yaşanan siyasi gelişmelerin sinemaya da yansıdığı gerçeği ortaya çıkmaktadır. Sinema, yaşanan gelişmeleri etkileyebilir veya onlardan etkilenebilir. Toplumları etkileme gücü yüksek olduğu için de iktidarların her zaman ilgilendiği bir sanat dalıdır.
Sesli film çekimi ve film sesi-

Türk Sinema' sında henüz sesli film çekimine uygun teknik bir alt yapı kurulamamıştır. Birkaç örnek dışında, Türkiye'de tüm filmler sessiz olarak çekilmektedir. Teknik alt yapı ile birlikte düşünsel alt yapının da kurulamamış olması, sinemanın bir sanat ve endüstri olarak potansiyali- nin farkına varılamamış olmasını ve gelişmiş bir sinema kültürünün eksikliğini gösterebilir. Film ses kayıt ve kurgu tekniklerinde önemli gelişmeler olmaktadır, Ses kayıtı, tek izden çok ize ve sayısal ize dönüşmüştür. Bununla birlikte, film ses kuramlarında da önemli gelişmeler olmaktadır; özellikle, feminist kuramcıların film sesine yönelik psikanalitik çalışmalarına sıkça rastlanılmaktadır. Bu çalışma, sinemasal sese uygun bir kuram sağlamasa da, film sesinin teknik ve kuramsal analizini bir bütünlük içerisinde yapmayı amaçlamıştır. Bu da, Türk Sinema ses uy gulayımcılarının, yönetmenlerinin ve kuramcılarının yaratıcı çalışmalarını değerlendirmelerine yardımcı olabilir.
Toplumsal cinsiyet rolleri bakımından 1990 sonrası Türk sinemasında eşcinsellik

Cinsellik tarihi kadar eski olan eşcinsellik toplumdan topluma derecesi farklılık gösterse de sürekli toplumsal yaptırımlarla ve cezalarla baskı altında tutulmuş, ötekileştirilmiştir. Kadın cinselliğinde var olan kontrol altında tutma durumu eşcinsellikte reddedilme biçiminde gelişmiştir. Toplumdan dışlanma ve marjinal sayılarak sistem dışı bırakılma korkusu yaratılarak toplumsal cinsiyet unsuru aracılığıyla 'öteki' cinsel kimlikler baskılanmış ve yok sayılmıştır. Bu yapılırken kültür, din ve sınıfsallık kullanılmış ve cinsiyetler tipleştirilmiştir. Sanat üretimi ataerkil iktidar ve egemen sistem etkisi altında kalmaktan kurtulamamış, topluma uyumlu birey olma anlatıları sanat üretimi içerisinde her zaman var olmuştur. 20. yy. itibariyle yükselen ve iktidarın en önemli kitleye seslenme aracı olarak kullanılan sinema bu politik ve toplumsal cinsiyetin yeniden üretim sisteminde yer almıştır. Sinemada eşcinselliğin görünür olması ve güldürü unsuru ya da aşağılanan karakter dışında canlandırılması Dünya Eşcinsel Hareketinin ortaya çıkmasıyla paralellik gösterir. Aynı paralellik Türk Sineması ve Türkiye Eşcinsel Hareketi için de geçerlidir. 1990'lı yıllara kadar sadece yan unsur olarak işlenen eşcinsellik son dönem Türk Sinemasında konu eksenli işlenebilmektedir. Sayısal olarak hala Dünya Sinemasına göre oldukça geride olan Türk Sineması'nda az da olsa dikkate değer örnekler verilmeye çalışılmaktadır.
1968'den günümüze siyasal sinema

Sinema ile siyaset arasındaki ilişki, sinemanın ilk uzun metrajlı filmi kabul edilen Griffith'in Bir Ulusun Doğuşu'ndan bu yana var olmuştur. Bu ilişki karşılıklıdır. Yani siyasetçiler sinemayı yararlı bir araç olarak görürken, sinemacılar da siyaseti her zaman çekici bir konu olarak görmüşlerdir. 1968 olayları, bütün dünyayı etkilemiş büyük bir isyandır. Ülkeden ülkeye farklılık gösterse de, genel olarak bu isyanın öncüsü üniversite gençliği olmuştur. Bu isyan, gerçekleştiği ülkelerde özellikle de ABD, İtalya ve Fransa'da, rejim değişikliğine yol açmamışsa da, ciddi derecede tehdit etmiştir. Ayrıca sistemin kendi kendini sorgulamasını sağlamış, üniversiteler daha az hiyerarşik ve daha demokratik yapılar haline gelmiş,. İtalya ve Fransa'da ücretler yükselmiş, ABD'de ırkçı uygulamalar sürmesine karşın hafiflemiş ve Vietnam'daki savaşa son verilmesinin yolu açılmıştır. Bu ülkelerdeki yönetmenler de. bu isyan, dalgasından etkilenmişlerdir, özellikle İtalya'da ve Fransa'da siyasal film yapımına hız verilirken, ABD'de 1970'li yıllardan itibaren bol miktarda sistemi eleştiren filmler yapılmaya başlanmıştır.
İslamiyetteki kötülük anlayışı bağlamında 2000 sonrası Türk korku sinemasının örnek filmler üzerinden incelenmesi

Tüm insanlarda ortak, doğal ve evrensel bir duygu durumu olan korkunun, dinamikleri kültürlere göre farklılıklar gösterebilmektedir. Korku özünde varlığı tehdit edici bir duruma karşı geliştirilen duygu durumu olduğu için kötülük ile ayrı düşünülememektedir. Farklı kültürlerin kötülüğe karşı geliştirdikleri bakış açıları korku imgelerinin şekillenmesinde de etkili olmuştur. İmgeler üzerine kurulu bir sanat olan sinemada da korku filmleri içinden çıktığı toplumun korku ve kötülük anlayışına göre şekillenmiştir. Çalışmanın temeli Hristiyan ve İslamiyetteki kötülük anlayışlarının saptaması olacak ve Hristiyan ve İslamiyetteki kötülüğün örnek korku filmlerinde nasıl ele alındığı incelenecektir. 2000'li yıllarla birlikte Türkiye'de korku sinemasında niceliksel bir artış yaşanmaya başlamış ve günümüze kadar pek çok korku filmi çekilmiştir. İstisnalar dışında filmlerin çoğu İslamiyet'e ait dini imgeleri kullanarak korku unsurunu yaratmaya çalışmıştır. Çalışmanın çıkış noktasını İslami imgeleri kullanan filmlerin içerik açısından İslamiyet'i yansıtıp yansıtmadığı oluşturmuştur. Bu bağlamda İslamiyet ve Hristiyanlık dinleri kötülük anlayışı doğrultusunda ele alınmış ve farklılıklar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Başlangıcında yabancı filmleri taklit olarak başlayan Türk korku sinemasının 2000'li yıllar ile birlikte taklit anlayışını İslami imgeleri kullanarak nasıl devam ettirdiği incelenecektir. 2000 sonrası Türk korku filmleri üzerinden İslamiyetteki kötülük anlayışı bağlamında yapılan örnek filmlerin çözümlemeleriyle kötülüğe ve kötülüğün cisimleşmiş hali olan şeytan-cine, yaklaşımın nasıl olduğu araştırılacaktır. Bu çalışma, İslam dininin korku sineması için uygun bir zemin olup olmadığı sorusunu ortaya çıkarmaya çalışacaktır.
Charlie Chaplin: The evolution of Charlie, the tramp

Dünyanın en ünlü sinema ustalarından biri olan Charles Spencer Chaplin'in yaratmış olduğu Şarlo, sinemanın en evrensel tipidir. O ufak melon şapka, o dar ceket, bol pantolon ve bastonu ile bir efsane haline gelmiştir. Ancak Şarlo'nun önemi sadece seyirciyi güldürmesinde değildir. Chaplin hicvini Şarlo aracılığıyla seyircisine iletir. O, toplumun kanıksanmış değerlerine başkaldıran, güçsüz ve yoksulun daima yanında yer alan mitsel bir figürdür. Onun başkaldırısı insana karşı değil, acımasız düzene karşıdır. Suçlaması, insanlık dışı bir toplumun orman yasasına yöneliktir. Bu suçlama, bu karşı savaş, yavaş yavaş biçimlenerek Asri Zamanlar (1936) ve Diktatör (1940) Alimleri ile iyice açığa kavuşur ve sonunda Monsiuer Verdoux (1947) ile en uç noktaya ulaşır. Şarlo'nun gelişmesi doğal olarak Chaplin'in toplumsal ve siyasal dünya görüşünün derinlik kazanmasına bağlıdır. Chaplin'in değişen dünya görüşü dönüşümlü olarak sanatım ve Şarlo'yu etkiler. Canlandırdığı kahraman, zaman içinde değişir. Sevecen, çocuksu ve hareketli kişiliği, daha trajik, daha hüzünlü ve daha alaycı bir hal alır. Şarlo'nun karakterinin evrimi ile birlikte Chaplin'in komedi tarzı da değişir. Slapstick türü komediden kara mizaha bir geçiş gözlemlenir. Bu çalışma Chaplin'in Şarlo tiplemesini incelemekte, ve Şarlo'nun zaman içindeki değişim ve gelişimini göstermektedir. Şarlo'nun evrimine paralel olarak Chaplin'in değişen komedi anlayışı ve tarzı da incelenmektedir.
Biçimsel ve öyküsel düzlemde film eleştirisi

Teknolojinin hızlı gelişimi ve internet erişiminin yaygınlaşması, film üretiminden tüketimine kadar yoğun süreçlerin yaşanmasına neden olmuştur. İnternetin sağladığı kolay erişim ve ulaşım yolları, filmlerin üretim ve tüketimlerinin yanı sıra, eleştirisine de yansımıştır. Sadece gazete, dergi, kitap gibi basılı yayın mecralarında filmlerle ilgili yazılar yoktur. Zira çeşitli blog ve internet sayfalarında sinemadan, müziğe, edebiyata, spora kadar pek çok konuda, çok sayıda insanın yazabilme özgürlüğü vardır. Ancak bu özgürlük ve kolay erişilebilirlik bir yandan da bilgi kirliliği de yaratabilmektedir. İşte bu tezin amacı bir filmin eleştirilmesi sırasında nelerin dikkate alınması gerektiği, filmle ilgili yazının ne kadar 'film eleştirisi' olduğu ve filmi oluşturan parçaların biçimsel ve öyküsel olarak ne anlattığını açıklamaya çalışmak ve film eleştirisi yazmak isteyenlere bir bakış açısı kazandırabilmektir.
Sözlü anlatılardan Türk filmlerine süreklilik dinamikleri

insanlıgın var olusuyla birlikte dogan sözlü anlatılar, günümüze kadaryasamın geregi olarak degisim ve dönüsüm süreci içinde bünyesine birçok farklı özellikler ekleyen ve eskiden barındırdıgı özellikleri yenileriyle degistirerek bir nevicanlı bir organizma gibi her sart ve ortamda varlıklarını sürdüren ve günümüzde de Türk filmlerinde yasamlarına devam eden bir sözlü kültür gelenegidir. Sözün gücünü kesfeden insanoglu, bu gücü son derece iyi kullanmıs, sosyallesmesi için gereken bütün ihtiyaçlarını söz ile karsılamıstır. Neticesinde sözlü kültür gelenegini olusturmustur. Yazının icadı ve matbaa teknolojisininyerlesmesiyle bitecegi düsünülen, genelde sözlü kültür ve özelde sözlü anlatılar, tam tersine teknolojinin nimetlerinden faydalanarak degisim ve dönüsüm yasamıs, neticesinde varlıklarını daha da kalıcı hale getirmislerdir. Çagımızda da bu süreç devam etmis ve anlatının en yaygın biçimde icra edildigi genelde sinema özelde Türk filmleri sözlü anlatım türlerinin yeni yasam alanları haline gelmistir. Sözlü anlatım türleri varlıklarını Türk filmlerinde devam ettirmelerineragmen bu gerçegi birçok arastırmacı görmezlikten gelmis, bu konuda çalısmayapanlar da makaleden öte derinlemesine bir incelemeye girismemislerdir. Bu sebepler dairesinde masal, destan, menkıbe, halk hikayesi, efsane ve memorat türünde sözlü anlatıların devamı olduğunu düsündügümüz kırk Türk filminiseçerek bu filmleri üç asamada inceleyip sözlü anlatıların devamı olduklarını göstermeye çalıstık.
Türk korku sinemasında sembollerin incelenmesi ve Hasan Karacadağ sineması

Sinema ortaya ilk çıktığı günden itibaren insanın hayatını, ikili ilişkilerini, başka insanlarla kurduğu ilişkileri ele almıştır. Sinemada gündelik hayat dışında gerçek olaylar ya da olması ihtimal olayları ele almıştır. Türk sineması ise daha çok gerçek hayata yakın olaylardan esinlenmiştir bazı filmler kurgu olsa da hepsi çoğunluk gerçeğe dayatılarak ve gerçek olaylar düşünülerek yapılmıştır. Türk korku sineması ise özellikle Türklerin yaşadığı iddia edilen olaylardan esinlenmiştir senelerce süregelen üzerinde bir lanet ya da büyü olduğu düşünülen nesneler, objeler ya da insanlara görünen bazı yaşam dışı formlar ele alınarak Türk korku sineması yapılmıştır. Türk korku filmlerin de semboller birçok anlam taşımanın yanı sıra birden çok korku objesi ya da nesnesi olabiliyor. Filmler de sembollerin yanı sıra yaşam dışı formlar insan kılığına bürünüp insanları aldatarak dünya da gezinmektedirler. Hasan Karacadağ sinemasında ise bu konular farklı ve Türk korku sinemasının sağlam temellerini oluşturarak ele alınmıştır.