turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında eser sahipliği kavramı

Düşünme yetisine sahip olan insanoğlu kendini tanımlamaya başladığı andan itibaren bir ihtiyaç olan sanat ile sürekli hemhal olmuştur. Mağara duvarlarına çizilen figürlerden itibaren sanatsal üretim süreci içerisinde olmuşlardır. Mağara duvarlarına çizilen ilk eserlerin anonim olması sebebiyle sahipliği sorununun çözülemediğinin farkına varan eser sahipleri eserin kendilerine ait olduğunun ispatı için çeşitli yollara başvurmuşlardır. Bu çözümler eser çeşitlerinden her biri için farklılık arz etmiştir. Düşünsel ve sanatsal yaratma yetisine sahip insanoğlu söz konusu yaratımsal yeteneklerini kullanarak ortaya koyduğu fikir ve sanat eserlerinde eserin sahipliği sorunsalı tüm dünyada gündeme gelmiştir. Bu sorunun varlığını gören ve çözülmesi gereken bir algı olduğu noktasında modern hukukta oluşan fikir birliğine istinaden tüm dünyada eser sahipliği üzerine hukuksal düzenlemeler yapılmıştır. Eser türlerinin çeşitliliği dikkate alındığında bu çeşitlilik kapsamında eser sahipliği kavramının tanımlanması gerektiği açıktır. Söz konusu eser türlerinin sahipliği noktasında oluşacak sorunların çözümü iç hukukumuzda Fikir ve Sanat Eserleri Kanununda detaylı olarak belirtilmiştir. Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nda eser ve eser sahipliği kavramları üzerinde geniş bir biçimde durulmakta ve eser sahipliğinden kaynaklanan hakların devlet eliyle korunacağı taahhüt edilmektedir. Eser türlerinin çeşitliliği ve bu buna bağlı olarak gelişen eser sahipliğinin çeşitliliği düşünüldüğünde, ortaya çıkacak problemlerin çözümünün gerektiği muhakkaktır. Dava açma hakkı sayesinde eserin sahipliği tespit edilmekte ve bu sahipliğe bağlı haklar korunmaktadır. Çalışmamızın konusu Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nda yer alan eser kavramının ve eser sahipliği kavramının teorik açıdan incelenmesidir. Eser ve eser sahipliğinin incelenmesinden sonra eser sahipliği noktasında yaşanacak sorunların çözüm yolları da tarafımızca incelenmiştir. Çalışmada literatür geniş bir biçimde taranmış ve konunun teorik içeriği geniş bir biçimde ele alınmıştır. Çalışma içerisinde yer yer örnek yargı kararlarına yer verilmiş ve konunun pekiştirilmesi amaçlanmıştır.
Osmanlı Hukukunda cezaların infazı

Osmanlı Devleti, İslam hukukunu kendi gelenekleriyle birleştirmiştir. Böylece şer'i ve örfi hukukun beraberce uygulandığı bir sistem oluşmuştur. Toplumda meydana gelen suç tiplerine şer'i ve örfi hukuk kurallarına göre farklı yaptırımlar uygulanmıştır. Osmanlı hukukunda unsurları ve ispat şartları gerçekleşen had ve kısas suçlarına belirlenen cezalar uygulanmaktadır. Had ve kısas suçlarının dışında kalan ta'zir suçları ve cezaları kanunnameler ile belirlenmektedir. Aynı şekilde had ve kısas suçlarının unsurları oluşmadığında onlara uygulanacak cezalar da kanunnameler ile belirlenmektedir. Böylece suçların kanuni unsuru oluşturulmaya ve ta'zir cezaları uygulanırken keyfilik ortadan kaldırılmaya çalışılmıştır. Ancak cezaların infazında keyfiyet ortadan kaldırılamamıştır. Çünkü ta'zirde devlet başkanının emri ile infaz gerçekleştirilirdi. Çalışmamızda Osmanlı ceza hukukunu oluşturan temel kavramlar ve cezaların infazına ilişkin çeşitliliğin görülmesi mümkündür.
Uluslararası yatırım uyuşmazlıklarında tahkim

Tahkimin uluslararası uyuşmazlıkların çözümü için kaçınılmaz bir yol olduğu, hukuk alanındaki herkesçe bilinen bir gerçektir. Bugün, uluslararası organizasyonlar tarafından kabul edilen pek çok tahkim kuralı ve uyuşmazlıkların çözümü için tahkim hizmeti sunan çok sayıda merkez vardır. Yatırım Uyuşmazlıklarının Çözümü için Uluslararası Merkez de bunlardan biridir. ICSID, 1965 yılında Devletler ile Diğer Devlet Vatandaşları Arasındaki Yatırım Uyuşmazlıklarının Çözülmesine İlişkin Washington Sözleşmesi ile kurulmuştur. Sözleşmenin adında da belirtildiği gibi, Merkezin yargılama ehliyeti sadece yatırımdan doğan hukuki uyuşmazlıkları kapsamaktadır. ICSID Tahkimi'nin etkili ve özellik arz eden bir yol olması, onun bağımsız devletler tarafından ihdas edilmesine dayanmaktadır. Sözleşmeye göre, ICSID Tahkim prosedürü dairesinde verilen hakem kararlan, bütün akid ülkelerde mahkemeler tarafından verilmiş bağlayıcı kararlar gibi icra edilir. Diğer deyişle, Sözleşmeyi imzalayan ve onaylayan her ülke, ICSID hakem kararını kendi topraklarında yerel bir mahkeme tarafından verilmiş nihai karar gibi icra etmeyi taahhüt etmiştir. Görüldüğü gibi ICSID Tahkiminde, yerel yargı organlarının hakem kararlan üzerindeki denetimini yasaklayan sıkı bir tenfiz rejimi öngörülmüştür. ICSID Tahkimi, imzaladığı birçok ikili yatırım anlaşmasında Merkezin yargılama yetkisi kabul etmesi bakımından, Türkiye için de önem taşımaktadır. Türkiye gelişmekte olan bir ülke olarak yabancı sermayeye şiddtele ihtiyaç duymaktadır. Bunun farkında olan Türk Devleti, ülkesinde uluslararası tahkimin uygulanabilirliğini sağlamak için gerekli adımlan atmıştır. Bu amaçla, ilk önce imtiyaz sözleşmelerinde tahkim için var olan Anayasal engeller kaldırılmıştır. Daha sonra gerekli yasal düzenlemeler kabul edilmiş ve yürürlüğe konmuştur. Bu çalışmada, milletlerarası uyuşmazlıkların çözüm yollan ve milletlerarası tahkimin gelişim süreci, detaylarıyla ICSID Tahkiminin işleyişi ve Türkiye için ICSID Tahkiminin önemi ve son olarak Türk Tahkim Hukukundaki güncel gelişmeler açıklanmaya çalışılmıştır. 102
Bağımsız şer'İ müşavirlik ve kurumlar için önemi

' Bağımsız Şer'i Müşavirlik ve Kurumlar İçin Önemi ' Bu çalışma İslam ekonomisine göre faaliyet göstermek isteyen bir şirketin takip edilmesi ve gereken en uygun konuma ulaşabilmesi ve kendisine İslami bir şirket adının verilebilmesi için bağımsız bir hukuk müşavirliği çerçevesinde ilerlemeyi amaçlamıştır. Fetva ve Şeriat Denetleme Komiteleri işin baskısı ve yayınlanan Fetvanın uygunsuzluğu da dahil olarak birçok zorlukla karşılaşmaları bununla birlikte üyelerine yönelik yapılan aşırı baskı nedeniyle daha az etkili olmaları göz önünde bulundurulduğunda bu duruma alternatif çözüm bulunup önerilen şeriat danışmanının temsilci olarak İslam hukukunun nasıl uygulanacağıyla ilgili bilgi sahibi olması gereken şirketlere meşru yönü ile yasal öneride bulunması gerektiğini İslam ekonomisinin en önemli konularından biridir. Önceki çalışma ve araştırmalara istinaden Şeriat denetiminin bankalardaki rolünü ve İslam ekonomisine göre faaliyet gösteren şirketlerde hukuk danışmanlığı mesleği çalışmasının konusuna değinilmemiştir. Böylece meşru hukuk müşaviri olarak bu alanda bir uzman araştırmacı bilimsel bilgi birikimini düşünce ve zihinsel yaratıcılığı sunumu kodlaması ve sonuçlara ulaşmadaki olumlu rolünü tavsiyelerde bulunmayı amaçlamaktadır. Araştırmacı İslami ekonomisine uygun olarak faaliyet göstermek isteyen her şirket için harici hukuk danışmanlık mesleğinin öncelikli olarak benimsenmesini tavsiye eder. Böylece İslami Mali Kurumlar Muhasebe ve Denetim Kurumu tarafından yayınlanan standartlara göre Şeriatı referans göstererek yasal inceleme yapar ve başvuru hakkında yasal görüş bildirir. Bütünlüğü ve şeffaflığı sağlamak için bir denetleme personeli atanmasını uygundur. Bu durumda çalışanın bir iç hukuk denetçisi olarak atanmasını veya Şeriat Denetiminin işlevleri için daha fazla bir şey yapmasını engellemez.
Eser sözleşmelerinde ayıplı ifa nedeniyle sözleşmeden dönme

Çalışmamızın esas konusu gündelik hayatta sıkça uygulaması olan eser sözleşmelerinde ayıplı ifa nedeniyle iş sahibinin sözleşmeden dönme hakkını kullanmasının şartları ve bunun sonuçlarıdır. Konu ele alınırken doktrindeki tartışmalı görüşler belirtilerek Yargıtay kararlarından örnekler verilmiştir. Çalışmamızın ilk bölümünde eser sözleşmelerinde ayıplı ifa nedeniyle sözleşmeden dönme hakkının kullanılmasının şartları incelenmiştir. İkinci bölümde sözleşmeden dönme hakkının hukuki niteliği, bu hakkın kullanılmasının şekli ve kapsamı incelenmiş, ayrıca sözleşmeden dönme hakkının hangi koşullarda sınırlanabileceği ele alınmıştır. Son olarak üçüncü bölümde ise sözleşmeden dönmenin sonuçları anlatılmıştır. Bu kapsamda sözleşmeden dönmenin iş sahibine ve yükleniciye getirdiği yükümlülükler şeklindeki doğrudan sonuçları incelenmiştir. Ayrıca iş sahibinin ayıplı ifa nedeniyle uğradığı zararını tazminini talep etme hakkı ve cezai şartın durumu şeklindeki maddi sonuçları incelenmiştir.
Kredi kartı sözleşmesinde bankanın hak ve borçları/yükümlülükleri

Finansal hizmetler sektörü, gelişmiş ülkelerde yerini almış en önemli sektördür. Bu bağlamda, bilişim alanındaki hızlı gelişmeler, değişmeler ve bilgisayar ağlarının etkin kullanılmasıyla kişiler; günümüzde hızla yayılan hırsızlık ve gasp olaylarını da göz önünde bulundurarak harcamalarını daha çok kredi kartları yapmayı tercih etmektedirler. Ayrıca bu kartların nakit para çekebilme imkanının olması da ülkemizde ve dünyada kredi kartı kullanımının her geçen gün artış göstermesinin nedenlerindendir. Günümüz bankacılığı artık bireyi keşfetmiş olup, bireyin hayatını kolaylaştıran hizmetler sunmak için adeta rekabet içerisine girmiştir. Tek düşünce noktası, günlük yaşamda bireyin nasıl daha fazla rahat edebileceği, ödeme noktalarında daha hızlı ve çağdaş şekilde işlem yapılabileceği olmaktadır. Bu çağdaş ortam sağlandıktan sonra kazanç elde etmek kendiliğinden gerçekleşecektir. Özellikle plastik kartlarda çok sayıda çeşit ve özellikte farklı ürünler söz konusudur. Ülkemizde bankaların kredi kartı konusundaki çalışmalarını ve gelişmeyi görebilmek için yazılı ve görsel basını takip etmek yeterli olacaktır. Çalışmamız bu konular ışığında kredi kartlarının tarihsel gelişimini, fayda ve sakıncalarını, kötüye kullanımını ve hukuki niteleğini incelemekte ve kredi kartı sözleşmesinde hak ve yükümlülükler başlığı altında tezimizin ana konusu olan bankanın hak ve yükümlülüklerini ortaya koymaktadır.
Elektronik Haberleşme Hukukundaki idari yaptırımlar ve yargısal denetimi

Bu çalışmanın konusu, elektronik haberleşme hukukundaki idari yaptırımlar ve bu yaptırımların yargısal denetimidir. Bu kapsamda çalışmamızda, elektronik haberleşme sektöründe uygulanan kanunlar ve ikincil düzenlemelerde yer verilen idari yaptırım türleri incelenmiş ve bu yaptırımların yargısal denetiminin nasıl yapılacağı sorusunun cevabı araştırılmıştır. İdari yaptırım türleri ve bu yaptırımların yargısal denetimi incelenirken güncel gelişmeler, doktrindeki farklılıklar, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu kararları ve Danıştay kararlarından yararlanılmıştır. İdari yaptırım türlerini incelenmeye geçmeden önce, sektörün genel yapısı, yapılan hukuki düzenlemeler, elektronik haberleşme hizmetlerinin görülme usulleri ve sektördeki yetkili kurumlar üzerinde durulmuştur. İstisnaları olmakla birlikte, elektronik haberleşme hukukunda uygulanan idari yaptırımların yargısal denetimi idari yargı organları tarafından gerçekleştirilmektedir. Bu sebeple, idari yargı organları tarafından yapılan yargısal denetim ayrıntılı şekilde incelenmeye çalışılmıştır.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda kasten yaralama suçları

'5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda Kasten Yaralama Suçları' başlıklı çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kasten yaralama suçunun tarihçesi karşılaştırmalı hukuktaki durumu ele alınmış, benzer bazı suçlarla mukayesesi yapılmıştır. İki bölümde kasten yaralama suçu, ceza genel hükümler sistematiğine paralel bir şekilde, suçun koruduğu hukuki değer, maddi, manevi ve hukuka aykırılık unsurları, suçun nitelikli halleri ve son olarak da suçun özel görünüş şekilleri ele alınmıştırTezin, son ana bölümü olan üçüncü bölümde kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hali incelenmiştir. Bu bölümde ikinci bölüme benzer şekilde suçun unsurları ele alınıp, maddede düzenlenen ağır neticeler ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Tezin sonuç kısmında ise; incelemelere bağlı olarak varılan sonuçlar ve çözüm önerileri ana hatları ile belirlenmiştir.
Telif hakkının devri

Günümüzde teknolojinin gelişmesiyle birlikte fikri mülkiyet hukuku en önemli hukuk dallarından biri haline gelmiştir. İnsanı diğer varlıklardan ayıran düşünme yeteneği sayesinde, eser sahibinin fikri çaba ve çalışması sonucu ortaya çıkardığı eserde bulunan hakların tümü telif hakkını oluşturmaktadır. Telif hakkı da Fikri Mülkiyet Hukuku kapsamında yer almaktadır. Eser sahibinin fikir ve sanat eserleri üzerindeki telif hakkından kaynaklanan hak ve yetkileri 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ile koruma altına alınmıştır. Telif hakkı içeriğinde maddi ve manevi hakları barındıran tek bir haktır. Eser sahibi, eser üzerindeki mali haklarını üçüncü kişilere kısmen veya tamamen devredebilir. Ancak manevi haklar eserle sahibinin kişiliği arasındaki ilişkiden kaynaklı olup bu hakların üçüncü kişiye devri mümkün değildir. Telif hakkının devrinin konusunu yalnızca maddi/mali haklar oluşturur. Tezimizin konusu telif hakkının devri olduğu için öncelikle telif hakkı kavramı, hakkın hukukumuzdaki düzenlenişi, FSEK'e göre eser kavramı ve türleri ile telif hakkı içeriğinde yer alan maddi ve manevi hak çeşitleri kısaca açıklanmıştır. Tezimizin devamında telif hakkının devri, devre ilişkin sözleşme ve tasarruflar ile devrin şekli incelenmiştir. Tezimizin son bölümünde, telif hakkının devrinin diğer hakların devriyle kıyaslaması yapılarak devrin sonuçları üzerinde durulmuştur.
Türk Vergi Hukukunda örtülü sermaye

öz Bu çalışım, Türk Vergi sistemi içerisindeki vergi güvenlik tedbirleri içerisinde önemli bir yeri olan örtülü sermaye müessesesini çeşitli yönleriyle ele alarak incelemek ve konuya ilişkin sorunları olabildiğince açıklığa kavuşturmak maksadıyla, bu konuda yayınlanan kitap, makale, rapor ve etütler ile Danıştay'ın bu konuda verdiği emsal kararların ışığı altında hazırlanmıştır. Konuya ilişkin genel açıklamaların yapılacağı 'Giriş' bölümünden sonra, 'Örtülü Sermaye Kavramı ve Unsurları' başlığım taşıyan birinci bölümde, kavramın tanımı yapılarak, örtülü sermayenin yasal düzenlemedeki yeri üzerinde durulacak ve unsurları açıklanmaya çalışılacaktır. İkinci bölümde, örtülü sermaye ile ilgili özellik gösteren bazı hususlar incelenecek, örtülü kazanç kavramı ile karşılaştırması yapılacak, örtülü sermaye uygulamasının önemi vurgulanmaya çalışılacaktır. Sistemin aksayan yönlerinin tespiti ile, daha fazla işlerlik kazanması, yargıda gereksiz ihtilaflara yol açmaması, bu yolla oluşabilecek vergisel kayıpların en aza indirilmesi için yapılması gerekli değişiklikler ve çözüm önerilerine yer verilecektir.
İşçi avukatlık

Avukat, her derecede yargı organları, hakemler, resmi ve özel kişi, kurul ve kurumlar nezdinde müvekkili adına işlem yapmaya, hareket etmeye, dava açmaya, mahkemeye çıkmaya yetkili olan, hukuki münasebetlerin düzenlenmesine, hukuki meselelerin ileri sürülmesine ve çözülmesine, hakkaniyetin sağlanmasına yardım eden profesyonel meslek erbabıdır. Avukatlık mesleği klasik anlamda serbest meslek olma, kamu hizmeti olma, bağımsız olma, tekelci olma gibi nitelikleri taşır. Tarihte avukatlık mesleğinin bir uzmanlık dalı olarak ortaya çıkması Roma'ya dayandırılır. Ortaçağda avukatlık lonca örgütlenmesi olarak devam etmiş, 18. yy.'da avukatlık ticaretin gelişmesi ile birlikte Avrupa'dan yayılarak serbest meslek olarak devam etmiştir. Avukatlık kurumunun Ülkemize ilk defa 1875 yılında başlayan Tanzimat Döneminde, ilk önce İstanbul mahkemelerinde olmak üzere girdiği, bir yıl sonra çıkarılan fermanla tüm ülkeye yayıldığı bilinmektedir. Günümüzde avukatlık mesleği serbest avukatlık, bir avukat yanında avukatlık, şirket avukatlığı, hukuk müşavirliği, kamu avukatlığı, avukatlık ortaklığında ortak olarak çalışan avukat, serbest çalışmakla birlikte sürekli bir avukatlık sözleşmesinin tarafı olan avukatlık ve işçi avukatlık biçimlerinde icra edilmektedir. Ülkemizde avukatlık kanunları serbest avukatlık modeli esas alınarak ihdas edilmiştir. Gelinen noktada avukatlık mesleği, ekonomik gelişmelerin etkisi ile dönüşüme uğramış, işçi avukatlık yaygınlaşmış, işçi avukat sayısı birçok ülkede ve ülkemizde serbest avukatların sayısını aşmaya aday olacak şekilde özellikle son 30 yılda hızla artmıştır. Ülkemizde avukatın 'işçi' kavramı ile ifade edilmesi henüz tartışma aşamasındadır. Burada mesleki statüyü koruma kaygısı göze çarpmaktadır. İşçileşme süreci avukatlığın klasik niteliklerinden olan serbest meslek olma ve bağımsız olma niteliklerini ortadan kaldırmakta, avukatı emir ve talimat altında ücret karşılığı çalışan kişi haline getirmekte, işçi avukatın teknisyenleşmesi, yoksullaşması gibi süreçlerin yaşanmasına neden olmakta, işçi avukatın işverene ve işverenin müvekkiline karşı sorumluluğu ile ilgili sorunlar ortaya çıkarmakta, işçi avukatın kanundan ve meslek ilkelerinden kaynaklı hak ve sorumlulukları konusunda da tartışma yaratmaktadır. Bahsedilen yeni avukatlık piyasasında özellikle avukatlar arası işçi-işveren ilişkilerinde yaşanan, feshe, ücrete, fazla mesaiye vs. konuya ilişkin giderek daha fazla sayıda iş hukuku uyuşmazlığı mahkemeler önüne gelmektedir. Avukatlık alanında meslek hukuku ile iş hukuku arasında kalan, çelişik durumlar söz konusu olmaktadır. İşçi avukatlık çalışma biçimine ilişkin TBB tarafından Yönerge ve Yönetmelik türünde düzenlemeler yapılmış, bunlar bir süre uygulanmış, avukatlık çalışma yaşamına kısa sürede etkili olmaya başlamış ancak yetkili mahkemelerce bu mevzuat en son olarak kanunla düzenleme yapılması gerektiği gerekçesi ile iptal edilmiştir. Gelinen aşamada gerek yasa koyucu gerek meslek örgütlerince, ortaya çıkan ihtiyaca binaen mevzuat tasarıları oluşturulmakta ve bunlar tartışmaya açılmaktadır.
Zemahşerİ'nin Ruusu'l-Mesail isimli eserinde İlm-i Hilaf

Alimlerin farklı görüşlerini ve bu farklılıkların sebeplerini ele alan İlm-i hilaf, fıkıh melekesi kazandırması açısından önem arz etmektedir. Ruu'su'l-Mesail ismi ise İlm-i hilaf alanında kaleme alınan farklı bir türü simgelemektedir. Aynı isim altında bir eseri bulunan Zemahşeri, İslami ilimlerde iz bırakan, mutezili bir alimdir. Farklı yönleriyle ön planda olan Zemahşeri'nin söz konusu eseri, türünün güzel bir örneği olmasının yanında kendisinin fıkıhçı özelliğini ve fıkıh düşüncesini de yansıtan nadide bir eserdir. Bizim çalışmamız bu tür hakkında bilgi vermek ve Zemahşeri'nin fıkıh düşüncesini ortaya koymak amacıyla Zemahşeri'nin Ruu'su'l-Mesail isimli eserinin incelenmesi ve eserde yer alan Kitabu'n-Nikah bölümünün mukayeseli olarak tahlil edilmesini içermektedir.
Anonim ortaklıklarda ibra

İbra, anonim ortaklıklarda yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunu sona erdiren nedenlerden biridir. Anonim ortaklık genel kurulunun aldığı geçerli bir ibra kararı ile bir yandan ibra edilenlerin belli bir hesap dönemi içinde gerçekleştirmiş olduklarıiş, işlem ve faaliyetleri uygun bulunarak onaylanmış olurken, diğer yandananonim ortaklık, ilgililere karşı bu iş, işlem ve faaliyetleri sebebiyle herhangi bir hak veya alacak ileri sürmeyeceğini, onları sorumlu tutmayacağını, tazminat davasını açmayacağını beyan etmiş olur. Kuruluş dönemi bakımından ibra, Türk Ticaret Kanunu'nun 310. maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre, kurucuların, yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerin kuruluş aşamasındaki işlemlerinden doğan sorumlulukları, ortaklığın tescili tarihinden itibaren dört yıl geçmedikçe sulh ve ibra suretiyle sona erdirilemeyecektir. Faaliyet dönemi bakımından ibra ise TTK'nın 380. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddeye göre, bilançonun onaylanmasına ilişkin genel kurul kararı ile kural olarak ibra gerçekleşmiş olur. Ancak, bilançoda bazı hususlar belirtilmemekte veyahut bilanço, ortaklığın gerçek durumunungörülmesine engel teşkil eden nitelikte bir takım hususları ihtiva ediyorsa bu durumda, bilanço tasdik edilmiş olsa dahi ibra yapılmış sayılmaz. TTK'da ibra ile ilgili temel hükümler, yukarıda belirtilen 310. ve 380. maddelerdir. Ancak, bu maddelerin, ibranın ilgilileri sorumluluktan kurtaran önemli bir müessese olmasına karşılık, yeterli düzenlemeler niteliğinde olduğunu söyleyemeyiz. Ne yazık ki Türk Ticaret Kanunu Tasarısında da ibra ile ilgili açıkta, tartışmalı kalan yetersizlikler tümüyle giderilememiştir.
Rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takipte ticari işletme rehninin özellikleri

Çalışmamızda 'rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takipte ticari işletme rehninin özellikleri' konusu ele alınmıştır. Kredi olanakları sınırlı olan şirketlerin, menkul mallarını rehnederek kredi sağlamaları, Türk Medeni Kanunu'nun 940. maddesine göre ancak söz konusu taşınırların teslimi suretiyle mümkün olmaktadır. Bu ise, kredi almak isteyen işletmeleri zor bir duruma sokmakta ve kredi almalarını çok zor koşullara bağlamış olmaktadır. İşte bu duruma son vermek isteyen kanun koyucu, 1971 yılında 1447 sayılı Ticari İşletme Rehni Kanunu'nu kabul etmiştir. Bu yolla kredi alarak faaliyetlerinde devamlılık gösteren şirketlerin aldıkları krediyi ödeyememeleri durumunda ise, ticari işletme rehniyle teminat altına alınmış olan malların paraya çevrilmesi prosedürü başlayacaktır. Bu çalışmada ticari işletme rehni ve bu rehinle teminat altına alınmış olan malların paraya çevrilmesi prosedürü ele alınmıştır.
Vergi Hukuku kapsamında sorumluluk

Türk Vergi sisteminde, esas olarak, vergi tahsilatını güvence altına almak, vergi kaçakçılığının önlemek, vergi idaresinin daha sağlıklı çalışabilmesi amacıyla vergi sorumluluğu müessesesine geniş yer verilmiştir. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda vergi sorumlusu, alacaklı vergi dairesine karşı verginin ödenmesinden sorumlu kişi olarak tanımlanmıştır. Vergi kanunlarında düzenlenen diğer sorumluluk halleri incelendiğinde ise vergi sorumlusu ve vergi sorumluluğun farklı tanımlarının bulunduğu, uygulamada bu kurumun yeterince anlaşılmamasına sebebiyet verdiği görülmektedir. Vergi sorumluluğu müessesine hemen hemen tüm vergi kanunlarında yer verilmekle birlikte genel düzenlemeler Vergi Usul Kanunu'nda yapılmıştır. Bu kanun çerçevesinde vergi sorumluluğu, - Kanuni Temsilciler, Vergi Kesenler ve Mirasçılar yönünden incelenmektedir. Vergi sorumluluğu kurumunun öznesi konumunda olan vergi sorumlusunun ise; maddi vergi ödevi olan verginin ödenmesi haricinde verginin kesilmesi, beyanname verme gibi şekli ödevleri de bulunmaktadır. Vergi Usul Kanunu dışında kalan diğer vergi kanunlarında yer alan sorumluluk konusu incelenirken, Serbest Muhasebeci, Serbest Muhasebeci-Mali Müşavir, Yeminli Mali Müşavirler, Noterler, Trafik Sicil Memurları gibi bir takım resmi kuruluşlara da sorumluluk yüklendiği görülmektedir. Bu çalışmanın birinci bölümünde, genel hukuk sisteminde yer alan sorumluluk kurumu anlatılacak daha sonra vergi hukukunda dar ve geniş anlamı ile sorumluluk türlerine değinilecektir. İkinci bölümde, vergi hukukunda vergi mükellefi, vergi sorumluları ve temsil konuları incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Türk Vergi Mevzuatı içerisindeki çeşitli vergi kanunlarında sorumluluğun yer alış biçimi ve uygulama şekillerine değinilmiştir. Sonuç bölümünde de vergi sorumluluğu kurumuna ilişkin hükümlerin anlaşılamaması ve yetersiz kalması nedeniyle idari düzenlemeler yapılması gerektiği konusuna değinilmiştir.
1982 anayasası ve Türk yargı kararları çerçevesinde kitle iletişim özgürlüğü

Kitle iletişim araçları hükümet ve halk arasında bilgi ağını sağlarlar. Böylece, kitle iletişim araçları vasıtasıyla demokratik sistem içerisinde iktidarınkontrolü gerçekleştirilebilir. Eğer halk kamu işleri ve hükümet aktiviteleri hakkında bilgi sahibi olamazsa ilişkilerdeki birçok şey karanlıkta kalır. Dolayısıyla, kitle iletişim araçları bu denetimi gerçekleştirebilmek için özgür olmak zorundadır. Bu araştırmada, tarihi süreç içerisinde kitle iletişim özgürlüğükavramından bahsedilecek ve aynı zamanda mukayeseli hukukta incelenecektir. İkinci bölümde, 1982 Anayasası'nın kitle iletişim özgürlüğü ile ilgili hükümleritartışılacaktır. Son bölüm ise kitle iletişim özgürlüğüne ilişkin yüksek yargı kararlarına aittir.