turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1950 sonrası Türkiye'ye Makedonya'dan göç eden Vranofçalılar üzerine sosyo-kültürel bir kimlik incelemesi

1699 Karlofça Anlaşmasıyla Osmanlı İmparatorluğunun ilerleyişi durdurulmuş, geri çekilme süreci başlamıştır. Bu süreçle birlikte göç meselesi de buna bağlı olarak ortaya çıkmıştır. Özellikle Balkanlar ve Kafkaslar'dan gerçekleşen göç hareketleri, Osmanlı Devleti'ni sürekli meşgul etmiş ve büyük bir sosyal problem olarak varlığını Türkiye Cumhuriyeti döneminde de devam ettirmiştir. Osmanlı İmparatorluğunun gerilemeye başlaması, söz konusu dönemin Avrupa tarihi açısından dönüm noktası sayılan milliyetçilik hareketlerine rastlaması.. vs nedenler ard arda sıralanınca, Balkan topraklarında yaşayan Müslüman halk için göç kaçınılmaz olmuştur. Hiçbir birey; refah ve mutluluğunu garanti eden devletini ve yaşadığı toprakları gönüllü olarak terk etmek istemez. Balkan coğrafyasının çok etnili, çok dinli ve çok dilli yapısı bugün hala çözümlenemeyensorunlarla boğuşmaya devam etmektedir. Balkan savaşları sonucunda Osmanlı egemenliğinden çıkan Makedonya topraklarındanTürkiye'ye yönelik göçün, Yunanistan ve Bulgaristan'dan olduğu gibi politik zorlamalardankaynaklanmadığı, daha çok sosyo-ekonomik nedenlere dayandığı kabul edilmektedir. Ancak, Yugoslavya'da yaşanan rejim değişikliği önceki dönemlerde göç etmemiş olanların da göç etmesine zemin hazırlamıştır. 20 kasım 1945 tarihinde Yugoslavya Sosyalist DevletlerFederasyonu kurulmuştur. Tito başkanlığında, Yugoslavya'da büyük ölçüde Sovyet denetimi dışında ve ülkenin iç dinamiklerine uygun bir komünist rejim tesis edilmiştir. Buna rağmen, yeni rejimin kimi yaptırımları Müslüman nüfus için sıkıntı yaratmıştır. Çoğu zaman bireyler, kendilerini en fazla saldırıya uğrayan aidiyetleriyle tanımlama eğilimindedirler. Bu çalışmada, söz konusu dönemde Müslüman Türk kimliklerine vurgu yaparak 1950 sonrasında, Türkiye'ye göç eden Vranofçalılar'ın göç sonrası İzmir-Karşıyaka'da yaşayageldikleri özgün hayat öncesi ve sonrası ve nedenleriyle incelenmiştir.
Çocuk suçluluğunun CHAİD çözümlemesi ile değerlendirilmesi

Çocuk suçluluğu giderek artan bir sorundur. Bu nedenle, bu çalışmada çocuk suçluluğunun nedenleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla Türkiye İstatistik Kurumunun güvenlik birimine gelen veya getirilen çocuklara ait 2008 yılı verilerinden yararlanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde CHAİD çözüm tekniği kullanılmıştır. CHAİD çözümlemesi en iyi bölümlerin teşhisi için ki kare istatistiğini kullanan bir tekniktir.
Türkiye'de kimlik farklılaşmasında din-mezhep etkisi ve siyasete yansıması

Günümüzde global ölçekte bir kimlik ve kök arayışı süreci yaşanmaktadır. Özellikle modernleşme ile birlikte ortadan kalkacağı düşünülen etnik kimlik ve inanç kimliği söz konusu kimliklerin başında gelmektedir. Türkiye de bu süreçten önmeli ölçüde etkilenmiştir. Günümüzde, Türkiye'de yaşanan etnik ve dini kimlik arayışları, cumhuriyetle birlikte modernleşme ve ulus devlet oluşumu sürecinde inşa edilen Müslüman ve Türk kimliklerinin, modernleşme sürecine daha geç katılan Kürt ve Alevi unsurlarca sorgulanmasının bir sonucudur. Bu çalışma, Türkiye'de etnik kimlik arayışlarını, Anadolu'da etkin olduğu düşünülen din-mezhep değişkeni çerçevesinde ele alarak, siyasal yansımalarım incelemeyi hedeflemiştir. Temel alınan etnik grup Kültlerdir. Din-mezhep ile ifade edilmek istenen ise Alevi ve Sünni gruplardır. Böylece araştırma, Sünni-Kürt ve Alevi-Kürt gruplardaki dini ve etnik kimliği karşılaştırmalı olarak incelemiş ve bu kimliklerin siyasal yansımalarını belirlemeye çalışmıştır. Hareket edilen varsayım, söz konusu etnik gruplarda din-mezhebin önemli olduğu ve etnik kimliği önemli ölçüde etkilediği, siyasal tercihlere de bu şekilde yansıdığıdır. Bu çerçevede çalışmada öncelikle kuramsal ve kavramsal çerçeve çizilerek kimlik, etnisite, etnisite ve din, etnisite ve millitetçilik, etnisite teorileri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, söz konusu etnik grupların Türkiye'de geçirdiği tarihi süreç, etnik kimlik ve dinin etnik kimlik üzrindeki etkisi çerçevesinde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölüm çalışmanın metodolojisini oluştururken, dördüncü bölümde, yapılan alan araştırmasının bulguları değerlendirilmiştir. Son bölüm, sonuç ve değerlendirme niteliğindedir. Çalışma temelde, Ankara'da yapılan bir alan araştırmasına dayanmıştır. 227 Alevi-Kürt, 217 Sünni-Kürt olmak üzere toplam 444 kişiye mülakat formu uygulanmıştır. Ayrıca katılmışız gözlem, derinlemesine mülakat, daha önce buIll konuda yapılmış araştırmalar, surveyler ve nüfus sayım sonuçlan kullanılan diğer teknikleri oluşturmuştur. Buna göre çalışmada, Sünni-Kürtler büyük ölçüde kendilerini
Çokkültürlülük açısndan Hatay: Sosyolojik bir yaklaşım

Bu çalışmada Hatay'ın çok kültürlü ortak yapısı sosyolojik açıdan ele alınmıştır. Tüm dünya çokkültürlülüğü tartışırken, Hatay bu konuda model olmuş ender kentlerden birisidir. Tarihten gelen önemli konumunu bugün de devam ettiren yapısıyla her dönem dikkatleri üzerine çekmiştir. Bu sebeple araştırmamızın konusu olmuştur. Araştırmada, çokkültürlülüğün olumlu ya da olumsuz etkileri ve sonuçları Hatay örneğiyle anlatılmaya çalışılmıştır. Bir toplumu tanıyabilmek için o toplumla özdeşleşmiş kavramları bilmek gerekmektedir. Çalışmamızda öncelikle kültür, kültür sosyolojisi ve çokkültürlülük kavramları üzerinde genel olarak durulmuştur. İkinci bölümde ise; Hatay hakkında kısa, tanıtıcı bilgiler verildikten sonra burada yaşayan ve ön planda olan beş topluluğun özellikleri, kültürleri vs. hakkında onları tanımaya ve anlamaya yönelik bilgiler verilmiştir. Daha sonraki bölümde ise Hatay'da yaşayan farklı din' den ve ırk' tan olan insanların bir arada nasıl yaşadıkları, yaşam tarzları, iş ilişkileri, kültürleri vs. araştırmamıza dahil olan kişilerin de yorumlarıyla birlikte anlatılmıştır. Son olarak; Hatay da gerçekleştirilen bir dizi görüşmeler sonucunda, çokkültürlülüğün Hatay' da nasıl algılandığı ve yaşandığıyla ilgili kişilerin yorumları çerçevesinde ve gözlemlerimiz neticesinde genel bir sonuca gidilmeye çalışılmıştır.
1970 sonrası Türkiye'de iskan politikaları ve uygulamalarının kültürel sonuçları: Kayseri, Hoca Ahmet Yesevi Mahallesi örneği

Göç hareketi sonuçları itibariyle sosyal, ekonomik, kültürel ve psikolojik birçok öğeyi içinde barındırır ve tarihsel önemi terk edilen ve varılan mekan üzerinde yaptığı etkiden gelmektedir. Anadolu yüzyıllar boyunca kitlesel ve irili ufaklı pek çok göç hareketlerine tanıklık etmiştir. Bu tanıklık, bir başka anlamda bu coğrafyada yaşayan kültürlerin hem mezarlığı hem doğum yeri olması anlamına gelir. Bir yerden bir yere göç eden gruplar kültürlerini de birlikte götürerek yerleşik kültürlerle karşılaşırlar ve bu karşılaşma dönüştürücü etkilerde bulunabilir. Göçmenler kimi zaman da yerleştikleri bölgelerin kültürlerini kendi kültürleriyle harmanlayarak kültürel dönüşüme kaynaklık eder. Ancak göç hareketinde devletlerin asli aktör olduğu durumlarda bu dönüşüm politik amaçlara uygun araçlarla ve amaçlanan yönde gelişir. Ulus devletlerin 20. yüzyıldaki pratikleri büyük ölçüde bu tür göç hareketlerinin yaygın şekilde gerçekleştiğini göstermektedir. Devletlerin, hakim etnik kimliği merkeze alarak tek bir dil ve kültür yaratma politikaları zorunlu olarak nüfus gruplarının yer değiştirmelerine yol açmıştır. Ulus devletlerin nüfuslarını homojenleştirme mantığı uyarınca Türkiye Cumhuriyeti de toprakları üzerindeki farklı etno-kültürel grupları sistematik göç uygulamalarına maruz bırakmıştır. Bu uygulamaya maruz kalan toplumsal kesimlerin başında hem etnik hem dinsel anlamda hakim kimlikten farklı olan Dersim bölgesi gelmektedir. Pek çok akademik çalışmaya da konu olduğu biçimde 1938 yılında bu çerçevede gerçekleşen zorunlu ikamet ile 14.000 dolayında Dersimli, Orta Anadolu'dan başlayarak Batı illerinin köylerine yerleştirilmiş ve on yıl süreyle burada yaşamaya mecbur edilmişlerdir. Bu yerinden edilme dalgası zorunlu/gönüllü faktörlerin etkisiyle 1970'li ve 1990'lı yıllarda tekrarlanmıştır. Bu tezde, kısmen 1938'de fakat büyük ölçüde 1970 ve 1990'lı yıllarda ikinci kez Dersim'in çeşitli köylerinden gelerek ya da getirilerek Kayseri Hoca Ahmet Yesevi Mahallesi'ne yerleşen göçmenlerin göç, yerleşme ve yaşam öyküleri ele alınacaktır. Bu süreçte göçmenlerin kültürel nitelikleri, bunun geçirdiği dönüşüm tartışılacak; bu tartışmayı kolaylaştıran bir unsur olarak yine aynı mahalleye 1960'lı yıllarda yerleştirilen Doğu Türkistanlı göçmenlerin durumuyla karşılaştırmalar yapılacaktır.
Sosyolojik bakımdan Türkiye'de izciliğin serüveni

Çalışmamızın konusu, Türkiye'de İzciliğin gelişimini; ülkeye giriş döneminden itibaren içerisinde yer aldığı tarihsel süreçler çerçevesinde ve ilişkili olduğu gençlik örgütlenmeleri bağlamında ele almaktır. Öncelikle izciliğin İngiltere'de ortaya çıkışı ve bu dönemin siyasal koşullarını değerlendirdik. İzciliğin dayanak noktalarını, kurucu Lord Baden Powell' ın yaşam öyküsü çerçevesinde tartıştık. Buna bağlı olarak 19. yüzyıldan 1945 sonrası süreç arasında Batıda ve ülkemizde paramiliter gençlik örgütü yapılanmalarını değerlendirdik. İzciliğin günümüzde WOSM ve WAGGS gibi kurumlar aracılığı ile küresel bir gençlik hareketi olarak işlevi ve toplumumuz karşısındaki konumunun tartışılması gerektiğini vurguladık. İzcilik, tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de üzerinde tartışmaya gereksinim olmayan bir kabul olarak, teknik bir takım bilgilerin aktarılması ve bunların uygulanması biçiminde tanıtılmaktadır. Bizi bu çalışmaya yönelten etkenler arasında bu iddia ciddi bir paya sahiptir. Öte yandan yüzyılı aşkın süredir Türk toplum yaşamında yer alan bir faaliyet hakkında yeteri kadar bir tahlil ve buna bağlı yazılı kaynakça olmayışı da bir başka etken olarak sayılabilir. Çalışmamız bir Türkiye'de İzcilik Tarihi anlatımı değildir. Amacımız, toplumsal yaşamımızda bir şekilde yer bulmuş bir olgunun tarihi ortamında ve toplum bilimi önünde olabildiğince çok yönlü olarak tartışılmasına yönelik alt yapının oluşmasına katkıda bulunmaktır.
أساسيات التصور الاقتصادي للعمل الخيري الكويتيالشيخ عبد الله المطوع 'نموذجا'

Bu çalışma hayır işleri ve insani yardımın, sağlam ve güçlü üretken bir ekonomiye dayanarak, gelişmesinin faktörlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda Kuveytli başarılı iş adamları örneği üzerinden hareket edilmiştir. Ticari alanda ve ekonomik arka plana sahip olan bu kişilerin Kuveyt hayır işlerinde nasıl başarılı işlere imza attıkları ve Kuveyt'e has bir örnek haline getirdiklerini incelemektedir. Kuveytte hayır faaliyetleri petrolün bulunmasından önceki döneme dayanmaktadır. Kuveyt Devleti bu kapsamda hayır ve insani yardım alanında önde gelen ülkelerden biridir. Siyasi ve doğal afet ve krizlere maruz kalan çok sayıda ülkeye yardımda bulunmuş bir ülkedir. Kuveyt geçmişşten bu yana her zaman önemli bir finans merkezi haline gelmiştir. Petrolün bu kapsamda çok büyük bir rolü vardır. Kuveytte bulunduğu zaman ekonomiye büyük katkıları sunmuştur. Kuveyt ekonomisi kısmen küçük sayılabilecek bir ekonomidir. Genelde devlet kontrolünde olan bu ekonomi hayır işlerini geliştirmiş olup, bu alanda çalışan kuruluşların sayısını artırmıştır. Siyasi, ekonomik ve diğer önemli ve etkili günlük hayat sektörlerini etkilemiştir. Kuveyt ayrıca İslam dininin talimatlarına göre çalışan bankaların kurulmasında da büyük rol üstlenmiştir. Bu kapsamda, Kuveyt finans Evi gibi içinde çok sayıda iş adamının emeği geçen kurumlar kurulmuştur. Şeyh Abdullah EL-Mutavva bu kapsamda öne çıkan kişilerden biridir. Kendisi tanınan cömert bir iş adamdır. Hayır, işleri alanında çok sayıda projeye imza atmıştır. Araştırmacı Şeyh Abdullah EL-Mutavvaa tarafında yapılan çok sayıda yerel düzeyde, körfez düzeyinde, Arap ülkeleri düzeyinde ve dünya düzeyinde çok sayıda başarılı işe imza atmıştır. Şeyh Abdullah EL-Mutavva güçlü ve etkili bir ekonomik sistemin kurulması ve hayır işlerinin etkili ve devamlı olması için çok sayıda çalışmaya imza atmıştır. Araştırmacı, Şeyh Abdullah EL-Mutavva örneğinin üzerine odaklanmayı ve ticari, hayır ve insani yardım alanındaki başarısının araştırılmasını tavsiye etmektedir.
A temperature-based, stochastic model of mate-choice with incomplete information and evolving representations

Eksik bilgi ve evrilen temsilli, sıcaklık-temelli, stokastik bir eş seçme modeli Elif T. Kuş tarafından Bu tez; eş seçme, daha ayrıntılı olarak, populasyon seviyesinde eş seçme davranışlarının, populasyondaki kişilere ait belli bir sayıda altta yatan tercih mekanizmalarından nasıl belirebildiği ile ilgilidir. Eş seçerken kullanılan karar verme mekanizmaları ilginçtir, çünkü rekabet halinde olan itici güç ve kısıtların etkileşimi ile ilgilidir. Daha ayrıntılı olarak, bireyler şunları yapmalıdır: i) olabilecek en iyi eşi bulabilmek, ii) bunu sadece potansiyel adaylar havuzundaki bireyler hakkında sadece kısmi bir bilgi ile yapmak, iii) bunu kısıtlı bir sürede yapmak. Bu tezde, var olan eş seçme modellerinden temelde beş açıdan farklı bir eş seçme modeli geliştirdik. Bu beş özellik sırasıyla şöyle: berimsel sıcaklığı seçiciliğin bir ölçüsü olarak içermektedir; her birey için, kişiyi tanımlayan tek boyutlu genel bir eşdeğeri yerine kişinin çeşitli karakteristikleri için çok boyutlu bir eşdeğeri vektörü kullanılmaktadır; potansiyel eşler için, o kişiyle ilgili yeni bilgi geldikçe zaman içerisinde değişen akışkan temsili bir yapı uygulanmaktadır; özneleşdeğerleri kullanılmaktadır, çünkü eşdeğeri, tamamen olmasa da, ağırlıklı olarak özneldir; ve belli bir kişinin diğer potansiyel eşlere göre kendi eşdeğerini ölçen dahili bir ölçme aleti gibi davranan bir öz-saygı parametresi içermektedir. Bu kısıtların bağlamında, bu modelin çeşitli yaşlardaki ilk evlenme oranlan ile ilgili deneysel veriyi, erkek-kadın evlenme yaşı ötelemesini, evli çiftlerdeki eşdeğeri ilintilerini ve evlenme baskısı azaldığında evlenme oram eğrisindeki değişiklikleri nitel olarak yeniden ürettiğini gösteriyoruz. Simülasyonlar, vmaynı zamanda Standart Model'i birkaç değişik parametre çeşitlemesiyle karşılaştırmak amacıyla koşturuldu. Standard Model' in, gerçek bir ortamda olabilecek durumlarda başarımının incelenmesi için belli sayıdaki parametre çeşitlemeleriyle karşılaştırılması amacı için de benzetimler koşturuldu.
Nuruosmaniye Külliyesi'nin fiziki, idari, mali ve sosyo-ekonomik yapısı

Nuruosmaniye Camisi Osmanlı Devleti'nin değişim dinamiğini mimari yapıyla sembolize eden nadide eserlerden birisidir. Cami ve Külliyesi XVIII. yüzyılın ortalarında yapılmış selatin camilerindendir. Külliye sadece mimarlık tarihi açısından değil, vakıf yönetimi, personel yapısı, vakfın işleyişi ve mali boyutu ile İstanbul sosyal tarihi çerçevesinde önemli bir rol üstlenmiştir. Vakıf mütevellilerinin devlet idaresinde önemli mevkide bulunan kişilerden oluşması külliyenin yarı resmi bir kurum özelliği taşıdığını göstermektedir. Vakıf gelirleri ilk yıldan başlayarak giderleri karşılamada yetersiz kalmış bütçe açığı Haremeyn hazinesinden karşılanmıştır. Külliye giderlerinden en büyük payın beslenme giderlerine ait olması külliyenin imaret yönünün ağır bastığını göstermektedir. Zira imaret sadece külliye personeline değil çevre medrese ve diğer ilim talebe ve hocalarına da hizmet etmiştir. Padişahların cami ziyaretlerinde yapmış oldukları ikram ve çeşitli hediye masraflarının vakıf giderlerine dahil edilerek protokol masrafları vakıf tarafından ödenmiştir. Nuruosmaniye vakfının medrese ve desteklediği sıbyan okullarıyla eğitim alanında devrin kültürüne büyük katkılar sağladığı görülmüştür. Özellikle sıbyan mekteplerinde önemli ilim adamlarına ait eserlerin okutulduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca öğrenci ve hocaların kırtasiye ve kıyafet masrafları sürekli olarak vakıf tarafından karşılanmıştır. Külliye kütüphanesinin hizmet alanı sadece medrese öğrenci ve hocalarıyla sınırlandırılmayıp İstanbul'un kültür hayatına katkı sağlayan ve ilimle uğraşan herkese açık bir şekilde geniş tutulmuş olduğu anlaşılmaktadır.
How does prohibition stop working? The visibility and legitimacy of Mevlevi ceremonies in modern Turkey

Türkiye Cumhuriyeti yasalarına göre tasavvuf 1925'ten beri yasaktır ve bu yasak tüm tarikatları, onların tekkelerini ve ritüellerini kapsamaktadır. Mevlevi tarikatı da diğerleri gibi bu yasaktan etkilenmiştir. Fakat ilginç bir şekilde, Mevlevi tarikatına ait sema törenleri Türk kültürünü temsil eden kültürel ve turistik bir gösteriye dönüşmüştür. Semazen figürü ikonlaşmış, Türkiye'yi tanıtan turistik reklamlarda sıkça kullanılmaya başlanmıştır. Öte yandan, Mevlevi tarikatının kurucusu Mevlana Celaleddin Rumi'yi anmak için her yıl düzenlenen anma törenleri devletin en üst kademesindekilerin her yıl katıldığı bir etkinliğe dönüşmüştür. Bu noktada, tezimin temel araştırma sorusu Mevlevi sema törenlerinin meşruiyeti ve görünürlüğünün 1925 yasağından sonra nasıl değiştiğidir. Bu çalışmayı daha popüler, düzenli ve merkezi bir organizasyon olması sebebiyle 1940'lardan beri her aralık ayında Konya'da düzenlenen Şeb-i Arus Mevlana anma törenleri ile sınırlandırıyorum. Bu alanda etkili aktörleri şöyle sıralıyorum: Türkiye Cumhuriyeti'nin ilgili devlet adamları ve kurumları dahil müdahale araçları, Mevlevi tarikatına mensup kişiler, törenlerde rol alanlar, Mevlana ile bilimsel, düşünsel yahut turistik olarak ilgilenen bilhassa ABD'li ve Avrupalı kişiler, kitle iletişim araçları ve sivil toplum örgütleri. Bu çalışmada, Türkiye Cumhuriyeti tarihi boyunca bu aktörler arasındaki gerilim ve uyum dengeleri incelenmiş ve tartışılmıştır.
Türk sinemasında dış göçü konu alan filmlerde kültürel kimlik bağlamında 'öteki' nin temsili

Tezin amacı, 1960'lı yıllarda Türkiye'den Batı ülkelerine doğru gelişen dış göç hareketi ile Batılı kimlik tarafından Öteki olarak konumlandırılan Türk göçmenlerin dönemler bazında Türk sinemasında nasıl temsil edildiğini araştırmaktır. Bu bağlamda, kuramsal düzeyde Öteki kavramına yaklaşım biçimleri ve dış göç sürecinin dinamikleri araştırılarak, örneklem olarak belirlenen dış göç konulu Türk filmleri analiz edilmekte ve 1970- 1980 dönemi ile 1980- 1990 dönemi dış göç filmlerinde temsil edilen Öteki'nin farklılaşan profili çıkarılmaktadır. 1970- 1980 dönemini temsil eden Almanya Acı Vatan, El Kapısı, Otobüs filmleri ile 1980- 1990 dönemini temsil eden Polizei, Alamancı'nın Karısı ve San Mersedes filmlerinin analizi sonrasında, Türk göçmenini Batı ülkelerinde kültürel kimlik bağlamında Öteki yapan koşullar saptanmış; bunun yanında dış göç sürecinin Türk sinemasına nasıl yansıtıldığı aynı yönetmenin belirlenen iki dönemde yaptığı filmler üzerinden araştırılmıştır.
İstanbul'da Alevi örgütleri ve Alevi olgusuna bakış

Bu çalışmada farklı Alevi-Bektaşi örgütlerinin Aleviliğin ne olduğuna dair birbirinden farklı tanımlamaları sorunsalından hareket ederek, çeşitli örgüt yöneticileriyle görüşme gerçekleştirilmiştir. Toplanan veriler analiz edilip, farklılıkların ve benzerliklerin, sosyo-ekonomik, inançsal ve kültürel etkilerini incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi 30-60 yaş arasında, İstanbul'da yaşayan, Alevi kurumlarında görev almakta olan, kadın ve erkek 10 katılımcı olarak belirlenmiştir. Her bir katılımcıyla 1 kez yarı yapılandırılmış görüşme yapılmış ve görüşmeler yorumlayıcı analiz yöntemiyle ile incelenmiştir. Yapılan analizde, Alevi kurumlarının, sosyo-ekonomik ve kültürel farklılıkları açıklanmaya çalışılmıştır. Araştırma sonucunda Alevi örgüt yöneticilerinin Aleviliği tanımlama noktasında birbirine yakın ifadelerde bulunuldukları, farklılığın ise daha çok demokratik hak arama mücadelesindeki yöntemler konusunda olduğu tespit edilmiştir.
İstanbul'da Helenizm: Sosyo-kültürel örgütlenmeler (1908-1922)

19. yüzyılın ilk yarısında reform hareketlerine hız veren Osmanlı Devleti'nde, 1839'da Tanzimat Fermanı'nın ve ardından 1856'da Islahat Fermanı'nın ilan edilmesi, Osmanlı ülkesinde yaşayan Gayrimüslim topluluklar açısından önemli yenilik ve değişimleri beraberinde getirmiştir. Tanzimat dönemi olarak adlandırılan bu dönemde Gayrimüslimler arasında ayrıcalıklı bir konuma sahip olan Rumlar da önemli değişimler geçirmiş, özellikle Yunanistan Krallığı ile etkileşimleri sayesinde eğitim ve kültürün gelişimine daha çok önem vermişlerdir. İstanbul'da yaşayan Rumların eğitim aracılığıyla topluluklarının genç mensuplarına Yunan kültürünü, dilini ve tarihini öğretmek konusunda seçtikleri en etkin araç olan eğitim, özellikle İstanbul'da yaşamakta olan varlıklı ve eğitimli Rumlar tarafından da desteklenmiş ve kısa sürede Rum okullarını yeniden yapılandırmak ve Yunan kültürünü yaymak amacıyla cemiyetler kurulmaya başlanmıştır. Kurulan bu cemiyetler varlıklı Rumlar tarafından finanse edilmiştir. İstanbul Rumlarının Tanzimat döneminde başlayan ve Meşrutiyet döneminde hız kazanan cemiyetleşme hareketi bağlamında ortaya çıkan örgütlenmeleri, yalnızca eğitim ve kültür alanıyla sınırlı kalmamış, hayırseverlik, kadın, mesleki, spor-sanat ve dini alanlarda da kendini göstermiştir. Bu bağlamda İkinci Meşrutiyet'in ilanından Birinci Dünya Savaşı'na uzanan süreçte yalnızca İstanbul'da sayıları neredeyse 500'e kadar varan çeşitli cemiyetler kurulmuş ve bu cemiyetler birer eğitim kurumu gibi çalışmışlardır. Birinci Dünya Savaşı esnasında kısmen duraklama dönemine giren Rum sosyo-kültürel cemiyetleri, 1918 yılında Mondros Mütarekesi'nin imzalanması ve 1920 yılında İstanbul'un İtilaf Devletleri tarafından işgal edilmesinin ardından, daha önceki yıllarda edindikleri sosyal ve kültürel kimliklerini siyaset ile harmanlayarak adeta yeniden inşa etmişlerdir. 1861 yılında kurulan ve 1922 yılına kadar faaliyetlerini sürdüren, İstanbul Rum Filoloji Cemiyeti çevresinde toplanan ve adeta ona bağlı birer şube gibi çalışan Rum cemiyetlerinin büyük bir kısmı da tıpkı Rum Filoloji Cemiyeti gibi Mütareke döneminde siyasi faaliyetlerde bulunmuş ve başta İstanbul olmak üzere Anadolu'nun Yunanistan'a bağlanması konusunda çalışmalar yapmışlardır.
Osmanlı İmparatorluğu'nun paylaşılması kontekstinde Yeni Yunanilik

Bu tez Rönesans itibariyle Avrupa'da hakim olan kadim Yunan hayranlığının edebi ifadesi olan Yeni Yunanilik akımını Avrupa - Osmanlı ilişkileri çerçevesinde incelemektedir. Literatür taraması yöntemiyle hazırlanan çalışmanın ilk bölümünde, Doğu - Batı kavramları ve bunların Yunanistan ile ilişkisi incelenmiş, dini ve tarihi amillerden dolayı Yunanistan'ın Doğu'nun bir parçası olarak görüldüğü sonucuna ulaşılmıştır. İkinci bölümde İstanbul'un fethi sürecinde Avrupa'ya göç eden Bizanslı bilginlerin, kadim Yunan hayranlığının yaygınlaşmasına ve olumsuz bir Osmanlı imgesinin oluşmasına nasıl vesile oldukları incelenmektedir. Bizanslı bilginlerin tesiriyle Batı'da, Osmanlı idaresindeki Rumların zulüm altında yaşadıkları kanaati hakim olmuştur. Gerçekteyse Rumların hakları fermanlarla koruma altına alınmıştı. Üçüncü bölümde Osmanlı idaresi altındaki Yunanistan topraklarını ziyaret eden Batı'lı seyyahların modern ve kadim Yunanlar hakkındaki fikirleri incelenmektedir. Gezginlerin ekseriyeti seyahatnamelerinde kadim Yunan medeniyetine hayranlıklarını dile getirirken, modern Yunanlara karşı olumsuz düşünceler ifade etmişlerdir. Böylece modern Yunanlar ötekileştirilmiş, Şarklılaştırılmıştır. Diğer taraftan, Osmanlı aleyhtarı politikalarını hayata geçirmek için Yunanları bir araç olarak kullanan Avrupalı devlet idarecileri, gezginlerin olumsuz fikirlerinden faydalanarak, harekatlarındaki başarısızlıklarının sorumluluğunu Yunanlara yüklemişlerdir. Son bölümde, Avrupalı ediplerce Yunan isyanı döneminde yazılan eserlerin aslında Yunan hayranlığıyla bir ilgisinin olmadığı, Osmanlı yönetimine başkaldıran Yunanların nezdinde sembolik olarak Avrupa'daki monarşi düzeninin eleştirildiği gösterilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda dönemin Yunanilik hareketinin meşhur temsilcileri olan Lord Byron, Aleksandır Puşkin, Chateaubriand ve Victor Hugo'nun Yunan isyanıyla ilgili eserlerinden bazıları incelenmiştir. Sonuç olarak Avrupalı aydınlar ve idareciler arasındaki Yunan hayranlığının bir kurgu olduğu ve çoğu kez, siyasi amaçlara ulaşmak için bir araç olarak kullanıldığı kanaatine varılmıştır.