turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Velayeti Fakih ve İran dış politikası: Ali Hamaney'in konumu

İran İslam Cumhuriyeti gerek bölgesel alt sistem dinamikleri açısından gerekse uluslararası sistem düzeyinde kritik bir konumda yer almaktadır. 1979 İslam Devrimi bölge dinamiklerinde ve uluslararası dinamiklerde önemli kırılma noktası olmuş, İran'da Şii Ulema iktidarı ele geçirmiştir. 1979 İslam Devrimi ile Şii Ulema'nın toplum içerisindeki konumu siyasallaşmış, yeni ve kendine özgü bir sistem oluşturulmuştur. Ayetullah Ruhullah Humeyni tarafından formülleştirilen bu sistem 1979'dan günümüze İran'ın yönetim şekli haline gelmiş ve devletin hükümet sisteminde güç kazanarak yerleşmiştir. Ancak İran'ın bu kendine özgü yapısı, dış ilişkiler açısından yeterince anlaşılamamaktadır. Gerek nükleer politikalar gerekse İran'ın Ortadoğu'ya yönelik politikaları konusunda 14 Temmuz 2015 tarihli Nükleer Anlaşma'ya kadar olan süreçte büyük tartışmalar yaşanmış ve bunun etkileri günümüze kadar devam etmiştir. İran'da seçimle işbaşına gelen Cumhurbaşkanı'nın da üzerinde, gücü anayasaya dayanan Lider'in etkinliği mevcuttur. Dolayısıyla, İran'da Lider Seyyid Ali Hüseyin Hamaney, politika yapım sürecinde önemli konumda yer almaktadır. Rehber'in Şii inanç sisteminden kaynaklanan aşkın konumu, pratik siyasette diğer kurum ve kişilere karşı hiyerarşik üstünlüğünün temelini oluşturmaktadır. Dolayısıyla Rehber'in bu konumu İran'ın dış politikalarında karar alma süreçlerine etki etmektedir. Bu çerçevede dış politika karar alma sürecinde de İran Cumhurbaşkanlarının etkisi sınırlı kalmakta, nihai karar konusunda Rehber belirleyici faktör olmakta ve genel çerçeveyi çizmektedir. Lider kararlar için bu çerçeveyi belirlerken, İran içindeki dengeleri de gözeterek içeride bir denge mekanizması olmakta ve uluslararası sistemden gelen baskılara cevap vererek İran'ın genel pozisyonunu belirlemektedir. Çalışmanın teorik arka planı neoklasik realizme dayanmaktadır. Böylelikle çalışmada karar alıcının algıları, ulusal ve uluslararası baskılar da yer alacaktır. Bu bağlamda, teorinin savunduğu üzere, karar alıcının eylemlerinin iç ve dış siyasal ortamla etkileşimi önemlidir. Bu çalışma, İran'ın kendine özgü siyasal sisteminde Liderin konumunu; siyasal, mezhepsel, kültürel faktörler ve politik psikoloji çerçevesinde ele alacaktır. Bu bağlamda karar alıcının uygulamaları ve İran'ın bölge politikaları daha iyi anlaşılacaktır. Bu çerçevede çalışmada, İran siyasal yapısı içinde Lider'in konumlandığı yer ve Lider'in dış politika üzerindeki etkisi incelenecektir.
Japonya dış politikasında güvenlik

1947 yılında kabul edilen ve hala daha da yürürlükte olan Japonya Anayasası, uluslararası anlaşmazlıkların çözümü için güç kullanımı veya tehdidini yasaklamış ve bu amaçla hiçbir zaman hava, kara, deniz kuvvetleri bulundurulmayacağını taahhüt etmiştir. Askeri güvenlik kavramının hiçbir zaman tam anlamıyla önemini yitirmediği ve devletlerin güvenliklerini kimi zaman diğer devletler pahasına sağlamaya çalıştığı uluslararası düzende Japonya, anayasasıyla böyle bir taahhütte bulunan ve kendi kendine kısıtlama getiren tek devlettir. Fakat bu Japonya'nın kendi içinde uyumlu bir güvenlik politikasına sahip olmadığı anlamına gelmemektedir. Hemen yanı başında teknik olarak hala daha savaş durumunda bulunduğu Rusya, sınır problemleri yaşadığı Çin ve Güney Kore, tüm yaptırımlara rağmen nükleer ve füze programını geliştirmekte ve denemelerini Japonya deniz sınırlarına çok yakın bir alanda yapmaya kararlı görünen Kuzey Kore bulunurken, bir güvenlik politikasına sahip olmaması imkansızdır. Esasında Japonya, geleneksel güç odaklı güvenlik politikalarından farklı olarak, güvenlik politikasının odak noktasına yalnızca askeri güvenlik kavramını oturtmamakta ve yumuşak güç unsurlarını da barındıran etkili bir güvenlik politikası takip etmektedir. Çalışmada Japonya'nın güvenlik sorunlarının ne olduğu, bu sorunlarla baş etmek için nasıl bir güvenlik politikası takip ettiği ve bu politikanın zaman içinde geçirdiği değişimler ele alınacaktır.
The radicalization in Chechnya from nationalist insurgency to Islamic terrorism

Bu çalışma Çeçenistan'daki radikalleşme sürecini incelemektedir. Bu süreç yekpare değildir; bağımsızlık için toplumsal hareketleri içeren milliyetçi bir ayaklanma olarak başlamıştır, fakat zamanla İslamcı radikalizm ve terörizme dönüşmüştür. Dolayısıyla, bu çalışmanın amacı bu kendine has veya dini radikalizm çeşidinin Çeçenistan'da ortaya çıkmasının ardındaki nedeni bulmaktır. İlk olarak, Çeçenistan'daki güncel durumun daha iyi anlaşılması için üç ana sosyal tepki çeşidinin, bunlar göreceli olarak en az şiddet içerenden en çoğa toplumsal hareketler, etnik çatışmalar ve terörizmdir, nedenleri ve yöntemleri incelenmiştir. Sonra, Çeçenistan'daki sosyo-ekonomik durum, Rusların bize karşı onlar anlayışını yaratan politikaları, Çeçenistan'daki liderlik değişimi ve Mücahitlerin gelmeleri ve konuşlanmaları, bu son etkenin İslami radikalizm ve terörizmin ortaya çıkmasının ana sorumlusu olduğunu göstermek amacıyla derinlemesine incelenmiştir. Bu argümanı destekleyen ve güçlendiren altı ana gösterge kurulan örgüt sayısı, konuşlandırılan savaşçı sayısı, yabancı finansman miktarı, Batı'nın azalan sempatisi, kanunlarda ve rejimdeki değişiklikler ve sivil kayıpların sayısıdır. Sonuç olarak, uluslararası İslamcı radikalizm ve terörizmin etkisi yerel meseleyi bölgesel bir hale dönüştürmüştür ve bu çalışma çatışmanın nedenlerini ve çatışmayı önleyici yöntemleri anlamak için yardımcı olabilecektir.
Komşu ülkeler ile Kürdistan bölgesinde petrol sözleşmelerin yasallığı

Bu araştırma, Irak federal devletlette servetlerin geliri dağıtımı sebebiyle ortaya çıkan çekişmeleri ele almaktadır, ki bu anlaşmazlıklar çoğu zaman anayasada bulunan boşluklardan ve kelimelerin nitelik eksikliğinden dolayı ortaya çıkar. Nitekim merkezi hükümet ve federe bölgeler arasında devletin servetini ve gelirini dağıtırken, ister istemez tatsızlık ve uyuşmazlıklar meydana gelir. Tezin ilk bölümünü genel olarak federal sistemin kavramını, yapısını, uluşumu, prensiplerini ve bu sistemin iç otoritelerini titiz bir şikilde aktarılmaktadır. Tüm bunlara ek olarak genel olarak Irak'ta ve bazı federal devletlerde orneğin ABD, Avustralia ve belçika gibi ülkelerde, doğal ve doğal olmayan servetlerin gelirini federal anayasaya göre dağıtım yollarını aktarılmaktadır. Tezin ikinci bölümü ise, Kürdistan federe bölgesinin uluşumu ve hukuki statüsü aktarılmıştır. Federe kürdistan bölgesinin yaptığı petrol sözleşmelerinin yasallığı ve bununla alakalı, Irak'ta federal anayasa kanun metinleri ve yürülükte olan ulusal kanun metinleri de tartışılmıştır. Tezin son bölümü ise ki oda üçüncü bölüm olarak geçiyor. Irak gündeminde bulunan federel ve federe otoritesi aralarında, kanunların metinleri çelişkiliği ve eksikliği nedeni ile çıkan çekişmelerin gederme yollarını titiz bir şikilde tartışılmıştır. Bu yollarda genel olarak, anayasada belirlenen ve uzmanların önerdiği yollardır.
Islamophobia as a result of the U. S. policy in the Middle East and its representation in Amy Waldman's post-9/11 novel The Submission

İnsanlık tarihinin en eski yerleşim yerlerinden olan Ortadoğu; konumu, tarihi, zengin kültürü, semavi dinlerin doğduğu topraklar olması ve ekonomik zenginlikleri gibi pek çok özelliği nedeniyle yüzyıllardan beri tarihin odak noktası olmuştur. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından iki kutuplu dünya düzeninin oluşması ile Ortadoğu güç mücadelelerine sahne olmuş ve özellikle zengin enerji kaynaklarına sahip olduğunun anlaşılması, Ortadoğu'ya olan ilgiyi artırmıştır. Soğuk Savaş'ın bitimi ile egemen güç olarak ortaya çıkan Amerika Birleşik Devletleri de Ortadoğu politikasını bu yönde geliştirmiştir. Her zaman çıkarlarını korumayı hedeflemesinin yanı sıra, 1948'de İsrail devletinin kurulması ile kendine İsrail'i daimi müttefik olarak seçmiş ve İsrail'in bölgedeki güvenliğini öncelikleri arasına almıştır. İsrail'in kuruluşu ve kuruluşundan bile önce başlayan çatışmalar bugün hala devam etmekte olan Ortadoğu'daki sorunların kaynağını oluşturmaktadır. ABD'nin İsrail yanlısı tutumu da sorunların çözümüne engel olmakla birlikte Amerikan karşıtlığını da artırmaktadır. ABD'nin izlediği politikanın sonucu olarak kendi kaynakları ile yarattığı teröristlerin, 11 Eylül 2001 tarihinde ABD'ye saldırması ile tüm dünyayı sarsacak gelişmelerin önü açılmıştır. Soğuk Savaş döneminde 'öteki' algısı ile politika izleyen ABD, Sovyetler Birliği'nin dağılması ile oluşan bu 'öteki' boşluğunu, 11 Eylül saldırılarının ardından terörizm ile mücadele ve İslam ile doldurmuştur. Ortaya çıkan bir diğer sorun ise ciddi boyutta artan İslamofobi olmuştur. Amerika'nın Ortadoğu politikasının tarihsel gelişimi, sonuçları, 11 Eylül saldırıları, İslamofobi'nin kökenleri ve günümüzdeki halinin yanı sıra, günlük hayatta olduğu gibi edebiyatta da yerini bulan bu olgunun çarpıcı örneklerden biri olan Amy Waldman'ın The Submission adlı romanı da bu çalışmada incelenmiştir.
Amerika Birleşik Devletleri' nin soğuk savaş sonrası Karadeniz'e ve çevresine yönelik stratejisinin/politikalarının bölge güvenliğine etkileri

Soğuk Savaş süresince iki kutuplu uluslararası sistemin sakin, stratejik önemi geri planda ve nispeten güvenli sınır alanlarından biri olan Karadeniz ve çevresi, ABD liderliğindeki Batı'nın, SSCB'ye karşı sürdürdüğü politik, ekonomik, askeri, diplomatik ve ideolojik mücadelesinde üstünlük sağlamasıyla bölgesel ve küresel güçlerin jeopolitik mücadele zemini haline gelmiştir. Karadeniz ve çevresi, Soğuk Savaş sonrası değişime uğrayan stratejik konumu, sahip olduğu doğal kaynaklar ve küresel ekonomiyi etkileyebilecek bir enerji koridoru olması sebepleriyle jeostratejik ve jeopolitik değer artışı yaşamıştır. Karadeniz Havzası yaşadığı değişimin sancıları ve çevresindeki bölgelerin istikrarsızlığı nedeniyle geçmişşten gelen ve yeni birçok sorunla karşı karşıya bulunmaktadır. ABD, Ulusal Güvenlik Stratejisi'nin gereği olarak Karadeniz Havzasında var olmak ve gerektiğinde kuvvet kullanmak yönündeki arayışlarını sürdürmekte, bu çabaları bölgenin güvenliğini etkilemektedir.
Haydar Aliyev Dönemi Azerbaycan dış politikasında Hazar enerji kaynaklarının rolü ve tesiri: 1993 - 2003

Devletler, bekalarını ve çıkarlarını sürdürebilmek için, çeşitli politikalar yürütmektedirler. Bazıları, birbirleriyle savaşa girerken, diğerleri de varlıklarını ve çıkarlarını korumak için, ekonomik alanda faaliyet göstermeye başlamışlardır. Günümüzde ekonominin temellerinden biri, hata en önemli unsuru petrol ve doğalgazdır. Petrol 20. y. y. da giderek uluslararası alanda önemli ve etkili rol oynamıştır. Hazar'ın çevresi, petrol ve doğalgaz açısından zengin bir bölgedir. Sovyet Rusya'nın çöküşü ile birlikte, Hazar çevresinde yeni rekabetler yaşanmaya başlandı. Hazar'da yer alan enerji kaynakları AB, ABD, Rusya ve Çin gibi küresel güçlerin hedefi haline geldi.
Yeni çatışmaların yarattığı sorunlar ve İnsancıl Hukuk

Bu çalışmada, insani muamele ve sivillerin korunmasına etkileri bakımından yeni silahlı çatışmaların özellikleri, yarattığı sorunlar ve İnsancıl Hukuk'un bu sorunlara verdiği yanıtlar araştırılmaya çalışılmıştır. İnsancıl Hukuk'un yeni çatışmalara uyarlanması ya da güçlendirilmesi gereken alanları incelenmiş; bu alanlara dair hukuki çabalar ve çözüm önerilerine yer verilmiştir. Mevcut hukuki çerçeve ile birlikte bu çabaların günümüzde yaşanan insani trajedilerin engellenmesine ve insanların korunmasına etkileri incelenmiş ve temel sorunun, yeterliliğinden bağımsız olarak İnsancıl Hukuk'un uygulanmaması ve hukuka gerekli saygının gösterilmemesi olduğu sonucuna varılmıştır. Uygulamaya bakıldığında, politik ve stratejik çıkarların evrensel insani değerlerin üzerinde tutulduğu ve aslında sorunun hukukun kendisinden ziyade, ahlaki ve politik bir sorun olduğu; bu nedenle hem devletlerin hem de devlet dışı silahlı grupların tutum ve davranışlarını değiştirmeye yönelik çabalara odaklanılması gerektiği kanaatine varılmıştır.
Realist ve liberal yaklaşımlar ışığında Çin'in kuşak yol projesi ve batı balkanlar ayağı

Çin 2000'li yıllarda artan ekonomik gücüne paralel olarak, uluslararası alanda daha proaktif bir dış politika izlemeye başlamıştır. 2013 yılında ilan edilen Kuşak-Yol Projesi'nde Pekin yönetiminin yeni dış politika paradigmasının en önemli araçlarından birisi olmuştur. Proje kapsamında dünya genelinde birçok bölgede, Pekin yönetimi tarafından sağlanan dış yardımlarla, Çinli şirketler liman, yol, enerji santralleri gibi büyük altyapı projelerini hayata geçirmektedir. Böylece şirketlerini dünyaya açarak ekonomik büyümesini sürdüren ve uluslararası alandaki gücünü artıran Çin, projelerin yürütüldüğü ülkelerin kalkınmasına ve uluslararası ticaretin güçlenmesine de katkı sağlamaktadır. Kuşak-Yol Projesi'nin en önemli ayaklarından birisi de Batı Balkanlar'dır. Bölge ülkeleri Avrupa'nın bir parçası olmakla birlikte, Avrupa Birliği'ne entegrasyonlarını henüz gerçekleştirememiştir. Balkanlar jeostratejik konumu itibariyle, Avrupa Birliği, Amerika Birleşik Devletleri, Rusya ve Türkiye gibi, küresel ve bölgesel aktörlerin güç mücadelesine girmelerine yol açmıştır. Bölgedeki geleneksel aktörlerden biri olmayan Çin de son yıllarda Kuşak-Yol ile birlikte Balkanlar'da etkinliğini artırmaya başlamıştır. Bu çalışmada Kuşak-Yol'un Sırbistan, Bosna-Hersek ve Karadağ ayakları vaka çalışması çerçevesinde incelenerek, projenin bütünü ve Çin'in değişen dış politika çizgisi hakkında ipuçları edinilmeye çalışılmıştır. Buna bağlı olarak vaka çalışmaları üzerinden Kuşak-Yol'un Balkanlar ayağı, realist ve liberal teoriler ışığında değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda edinilen bulgulara göre, realist argümanlar liberal argümanlara göre Kuşak-Yol'u daha tutarlı ve etraflı bir şekilde ele almaktadır. Buna göre Çin, Balkanlar'daki etkinliğini artırarak bölgedeki güç mücadelesinde Avrupa'ya karşı bir rakip olarak yükselmektedir. Bölge ülkelerini borç tuzağına düşürerek bu ülkeler üzerindeki nüfuzunu ve gücünü artırmaktadır. Bu bağlamda Çin, bölgenin hassas dengelerini bozabilecek adımlar atmakta, buradaki ülkelerin Batı'yla entegrasyonlarına ket vurmaktadır. Vaka çalışması üzerinden yapılabilecek çıkarımlara göre ise Çin, sadece kendi coğrafyasında güç kapasitesini artırmakla kalmamakta, bunun ötesinde gücünü maksimize etmek için dünyanın farklı bölgelerinde de etki alanını genişletmektedir. Bu da Çin'in revizyonist bir aktör olarak hareket ettiğini göstermektedir.
Russia Syria policy as UN Security Council permanent member

Bu tez Rusya ve Suriye'nin tarihsel köklerini, işbirliğini, çıkarlarını ve bu çıkarlar doğrultusundaki neticelerinin tüm dünyaya yansımasını araştıran bir çalışmadır. Bu tezde Rusya ile Suriye arasındaki ilişkiler hem Sovyetler Birliği dönemi, hem de Rusya Federasyonu kurulduktan sonraki dönem olarak ele alınmıştır. Rusya ve Suriye arasındaki ilişkiler ise SSCB'nin ilk zamanlarından beri başarıyla gelişmeye başlamıştır. Bu tezde 'Arap Baharı' olarak adlandırılan Mısır ve Tunus ayaklanmalarının başlangıcı ve 2011 yılında bu ayaklanmanın Suriye'ye sıçraması, ayaklanmalara karşı Birleşmiş Milletler olarak ve ayrıca Güvenlik Konseyi üyesi olarak Rusya ve diğer daimi üyelerin izlemiş olduğu politikalar irdelenmiştir. Bu tezin temel argümanı; tüm dünyada yankı uyandıran Suriye krizinin temel nedenlerinin ne olduğu, Esad'ın sahip olduğu gücün kaynağını, Rusya'nın bölgedeki rolünü ve göz ardı edemeyeceği çıkarlarının neler olduğunu realizmin sunduğu kuramsal pencereden ışık tutarak ortaya koymaktır. SSCB'nin dağılması sonrası Rusya'nın yaşadığı kaos ve hayal kırıklığının izleri Vladimir Putin döneminde büyük ölçüde silinmiştir. Putin döneminde artan petrol ve gaz gelirleri ile Rusya'nın ticareti artmış; halkın hayat standardı yükselmiştir. Rusya'nın artan ekonomik gücü dış politikaya yeni ufuklar çizmiştir ve dış politikada güce dayalı politika izlemiştir. Esad rejimine verdiği desteğin temel nedeni ise hem ekonomik, hem de siyasi açıdan bölgedeki gücünü özellikle Batı'ya karşı korumaya çalışmasıdır. Aynı zamanda 2015 Suriye krizi ile Rusya artık sadece kendi bölgesinde değil, dünyanın herhangi bir yerinde kendi çıkarlarını ilgilendiren konularda, küresel bir güç olarak olaylara müdahil olabileceğini göstermiştir.
The Impact of domestik political opposition on the launching and the progress of the Palestinian-Israeli peace process

Yerel Politik Muhalefetin Filistin-İsrail Barış Sürecinin Başlayış ve İlerleyişi Üzerindeki Etkisi yazan Emire Aylin Köksaloğlu İsrail devletinin 1948 yılındaki kuruluşundan itibaren, Filistinliler ve İsrailliler aynı toprak parçasına, Filistin'e sahip olabilmek için mücadele ettiler ve her iki halk da bu toprakları kendi ulusal egemenliklerinin dayanağı olarak gördü. Uzun yıllar süren yoğun bir çatışma dönemi ve sonuçsuz kalan barış girişimlerinden sonra; nihayet Filistin-İsrail barış süreci 13 Eylül 1995'de imzalanan Prensiplerin Bildirisi ile başlamış oldu. Bu tez, Filistin ve İsrail taraflarındaki yerel politik muhalefetin barış sürecinin başlayış ve ilerleyişindeki etkisinin çözümlemesini sunmaya çalışmaktadır. Yerel politik muhalefet dinamiklerinin barış sürecinin hem başlayış hem de ilerlemesi üzerindeki etkisi belli siyasi koşullar içerisinde meydana gelmiştir. Bu siyasi koşulları açıklamak için uygun bir zemine ihtiyaç vardır. Bu zemini göstermek amacıyla bu tez her iki taraftaki yerel muhalefetin çatışmanın değişim süreci üzerindeki rolünü araştırmıştır. Filistin-İsrail çatışmasının niteliğindeki değişim 1 967'den 1 990'da meydana çıkan Körfez krizine kadar olan dönem içerisinde incelenmiştir. Politik koşulların değerlendirilmesi ve 1990- 1993 döneminin analizinden sonra, şu sonuca varılmıştır ki; yerel muhalefetin etkisi Filistin-İsrail barış sürecini başlatan önemli faktörlerden biridir. Barış sürecinin ilerleme aşamasında ise yerel muhalefet dinamiklerinin birbiriyle çatışan iki boyutta etkili olduğu gösterilmiştir. Negatif boyutta bu dinamikler barış sürecinin gelecekteki başarısına önemli bir tehdit oluştururken, pozitif boyutta aynı dinamikler barış anlaşmasının uygulanmasını teşvik etmektedir. Bu çalışma için teorik bir çerçeve oluşturmak amacıyla bu tez, uluslararası ilişkilerin Gerçekçi ve Dünya Politikası paradigmalarının belli başlı vıvarsayımlarını incelemiştir. Dünya Politikası modelini kullanmayı seçmekle geleneksel Gerçekçi paradigmaya bir eleştiri sağlanmıştır. Devlet-merkeziyetçi Gerçekçi çerçevenin artık uluslararası gündemde cereyan eden ve çoğunlukla devlet olmayan aktörlerin gittikçe artan rolleri, psikolojik faktörlerin önemi ve iç ve dış politikanın birbirine bağlılığı ile karakterize edilmiş olan güncel konulara yeterli açıklama sağlayamadığı ileri sürülmüştür. Çatışma Çözümleme alanının da çok kısa bir değerlendirmesi yapılmıştır, çünkü bu çalışmada kullanılan bazı kavramlar bu alandan türetilmiştir. Yerel politik muhalefetin Filistin-İsrail barış sürecindeki rolünün analizini yaparak bu tez, çatışma çözümleme sürecinin karmaşık ve çoğu zaman da zorlu, çetin bir niteliğe sahip olduğunu ileri sürmektedir. Bu nitelik, çatışan tarafların birleştirici olmayan karakterlerine, devlet içi ve devletler arası politikanın birbirine bağlılığına ve de çatışma ilişkilerinde algılamanın önemine dikkat çekmektedir.
Özal Dönemi Türk Dış Politikası

Turgut Özal, hem Başbakanlığı hem de Cumhurbaşkanlığı görevi süresince iç siyaset ve dış politikasında koyduğu hedefler ve bu hedefleri yerine getirmede Türkiye'nin bu dönemine damgasını vurmuştur. Özal, icraatları ile günümüzde de hala etkisi devam etmektedir. Görevde olduğu dönemde olduğu gibi günümüzde de izlediği politikalar sonucunda ısrarla referans olarak gösterilmiş ve takdir edilen ya da eleştirilere maruz kalan nadir devlet adamlarından biridir. Devlet adamı olduğu yılları Türkiye için olduğu kadar uluslararası düzen açısından da kökten değişen ve oldukça hareket kapsamlı yıllar olmuştur. Özal ne kadar Türkiye'nin komşuları, bölge ülkeleri, Avrupa ülkeleri ve ABD ile ikili ilişkilerin düzeltilmesi için çaba gösterdi ve ekonomik alanda işbirliğinin geliştirilmesi için çaba sarf ettiyse, o oranda komşularımızla ve bölgede işbirliğinin geliştirilmesi ve güvenlikle ilgili problemle karşı karşıya kalmıştır. İran ile Irak arasında 1988, yılına kadar süren savaş, ekonomik olarak Türkiye'ye kazançlar getirdiği kadar, Türkiye'yi Kuveyt Savaşı ile birlikte bölge ülkeleri arasında bir problem olmaktan çıkıp, uluslararası bir nitelik kazanan ve Türkiye'nin güvenliğini tehdit eden Kürt sorunuyla karşı karşıya gelmesine neden olmuştur. Soğuk Savaşın, stratejileri ve dünya politikacılarını şaşırtacak bir biçimde aniden sona ermesi ile Sovyetlerin dağılması ve balkanlardan Orta Asya'ya kadar uzanan coğrafyadaki siyasi, kültürel, etnik çatışmalar Türkiye'nin alışılmadık bir biçimde dış politika ile ilgilenmeye, hızlı karar almaya zorlamıştır. Bu tez beş bölükten oluşuyor. Birinci bölükte Türk dış politikasının esas ilkeleri ele alınıp Kurtuluş Savaşı esnasında izlenen dış politikalar ve beraberinde Lozan süreci incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde Demokrat Parti dönemi işlenmiştir. Aynı zamanda Batı ittifakında yer alan Türkiye'nin konumu değerlendirilmiştir. Tek yönlü dış politikanın da incelendiği bu bölümde dönemin dış politika sorunları ve bu sorunlara yönelik geliştirilen çözümler ya da atılan adımlar yer almaktadır. Üçüncü bölüme gelindiğinde Türk iç politikasında görülen değişimler yer alırken tek taraflı politikadan çok taraflı bir değişime uğrayan politikaya yönelmeden bahsedilmiş ve ABD ile yaşanan krizler neticesinde SSCB ile Türk siyasi tarihinde ilk yakınlaşmaların başladığı yer almıştır. Bu tezin dördüncü bölümünde Özal'ın kişiliği ve bu kişiliğinin getirdiği dış politika anlayışı ele alınarak Türkiye'nin ABD, SSCB, Balkanlar, Yunanistan, AT gibi devletlerce olan ilişkilerine değinilmiştir. Aynı zamanda bu bölümde Ermeni sorunu ele alınarak bu sorunlara yönelik politikalar geliştirilmiştir. Çalışmanın son kısmını oluşturan beşinci bölümde ise Soğuk Savaşın bitmesi ile uluslararası sistemde Türk dış politikalarına olan etkileri söz edilip Soğuk Savaşın ardından ülkenin Orta Asya ile Kafkasya açılımı incelenmiştir.
Uluslararası Hukuk ve sözleşmelerde, soykırım, etnik temizlik ve saldırı kavramları

I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı gibi, dünya üzerindeki devletlerin hemen hepsinin topyekün bir savaşa girdiği, çok kanlı geçen, çok kayıpların verildiği, şiddet ve vahşet içeren ve insanlık tarihini, derinden etkileyen olayların ve ağır sonuçlarının görülmesi neticesinde, insanlığı hedef alan ağır hukuki ihlallerin yaşanması nedeniyle, uluslararası toplumda huzur, barış ve güvenliğin sağlanabilmesi için, bu olayların ve davranışların, kavramsallaştırılması, tanımlanması, bir kurala bağlanması, önlenmesi ve cezalandırılması gereği ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda, tezimiz kapsamı içerisinde yer alan, genel anlamda, insanlığa karşı işlenen suçlar olarak görülen ve artık, hukuk literatüründe, uluslararası suç olarak kabul edilen, üç kavram, soykırım, etnik temizlik ve saldırı kavramları ele alınmıştır. Kavramlar, öncelikle tarih sürecindeki gelişimleri ve uluslararası hukukta yerlerini almaları, daha sonra tanımlanmaları, unsurlarının ortaya konulması ve son olarak, uluslararası ve ulusal yargı kararları bakımından incelenmeye ve ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Kavramların açıklanması ve yorumlanması kapsamında, ele alınan olaylar, belli uluslararası mahkeme kararlarına konu olmuş ve uluslararası alanı ve terminolojiyi ekilemiş olaylar arasından seçilmiştir. Soykırım, milli, etnik, ırki veya dini bir grubu, grup olarak, tamamen veya kısmen ortadan kaldırmak amacıyla işlenen fiillerden oluşmaktadır. Etnik temizlik kavramı ise, belli bir toprak parçasının etnik bakımdan homojen kılınması amacıyla, belli bir grubun zorla sürülmesi ve uzaklaştırılması ve topraklardan tüm izlerinin silinmesi bağlamında gerçekleştirilen, soykırımsal fiiller olarak tanımlanmaktadır. Saldırı, bir devletin, bir başka devletin egemenliğine, ülkesel bütünlüğüne ve siyasi bağımsızlığına karşı ya da BM Statüsü'ne aykırı herhangi bir şekilde silahlı kuvvet kullanması olarak tanımlanmakta, bu bağlamda, barışa karşı suçlar yani bir saldırı savaşı planlama, hazırlama ve sürdürme ya da bunlardan herhangi birinin gerçekleşmesi için ortak planlama veya komploya katılma olarak kabul edilmektedir.