turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The theory of capitalism and its ontological foundations: A comparative study of Marx and Deleuze and Guattari

Bu tezin temel amacı kapitalizm teorisini ve onun ontolojik temellerini Marx veDeleuze&Guattari'nin başlıca eserleri üzerinden incelemektir. Kapital olarak bilinen anıtsal kitabında Marx, kökenlerini Hegel ve Feuerbach'tan alanfelsefu geleneğe dayanan bir kapitalizm anlayışı geliştirir. Ayrıca, İngiliz politik ekonomisi ve Fransız sosyalist geleneği de Marx'ın analizi için sağlam bir zemin görevi görürler. Bu tarihsel öncülerin yapıtları ışığında, Marx kapitalist üretim tarzının derin bir eleştirisini inşa eder. Öte yandan, çağdaş Fransız felsefesinin temsilcileri olarak Deleuze ve Guattari Anti-Oedipus olarak bilinen kitaplarında farklı bir kapitalizm anlayışı geliştirirler. Anti-Oedipus'ta, Nietzche'den temellerini alan diyalektik olmayan bir anlayışla kapitalizmianaliz ederler. Marx'çı düşünme tarzının başlıca veçhelerini reddetmelerinerağmen, Marx'ın ele aldığı benzer sorunlar üzerinde odaklanırlar. Kapitalizmin sermaye sayesinde sürekli kendini yeniden üreten içkin bir sistem olduğu anlayışı Marx ile paylaştıkları ve onları benzer şekildedüşünmeye iten ortak bir problem olarak ortaya çıkar. Bundan dolayı bu tez bu iki farklı kapitalizm anlayışındaki devamlılıkları ve kesintileri ortaya çıkarmak amacındadır.
A critical approach to Kant's conception of experience in view of Leibniz's ontology

Kant'ın Tecrübe Anlayışına Leibniz'in Ontolojisi Açısından Eleştirel Bir Yaklaşım Aliye Kovanlıkaya Kant'ın spekülatif olarak adlandırdığı metafiziğe yönelttiği eleştirilerin geçerli olabilmesi ve kendisinin metafiziği bir bilim olarak temellendirme girişiminin başarılı olabilmesi için, eleştirel düşüncede insanın tanıma faaliyetinin sınırını tayin eden tecrübenin bu düşünce çerçevesinde tesis edilebilmesi gereklidir. Kant'ın tecrübe anlayışı, Leibniz'in tecrübe anlayışının bazı cihetleri muhafaza edilerek oluşturulmuştur. Fakat, Kant'ın eleştirel düşüncesi Leibniz'in tecrübe anlayışının zemini olan cevher anlayışını iptal etmeye çalıştığı ' için, tecrübe, eleştirel düşüncenin çerçevesi içinde kalınarak tesis edilemez.
A Consideration of Davidson's meaning theory

Davidson'un Anlam Teorisi Üzerine bir Değerlendirme Aslı Güner Donald Davidson tümcelerin söylendiği andaki anlamlarını veren bir teori kurmayı amaçlıyor. Bu tür bir teorinin bir tür doğruluk teorisi olabileceği görüşünü benimsiyor. Söz konusu tür Alfred Tarski'nin geliştirdiği bir doğruluk tanımına dayanıyor. Böyle bir teorinin anlamları veren bir teori olması, belli formel ve empirik özellikleri taşıması ile mümkün olabilir. Bu özellikler hiçbir dil bilmeyen bir kimsenin epistemolojik durumu göz önünde bulundurularak belirlendiğinde, teori bir anlam teorisinin işlevlerini görebilecektir. John Foster bir doğruluk teorisinin hiçbir durumda bir anlam teorisi olamayacağını savunurken bu ihtimali gözden kaçırmıştır.
Antik Yunan'da ateizm kavramının ahlakla ilişkisi

Tanrı inancının ahlakla olan ilişkisi, Antik Yunan'la sınırlı tutularak bu çalışmanın araştırma konusu olmuştur. Bu dönemde, ahlaki ilkelerin inanç merkezli olup olmadığı incelemenin ana konularındandır. Böylece modern dönemde büyük oranda inanca bağlı olarak şekillenen 'ateizm' kavramının Antik Yunan'da hangi anlamda kullanıldığı, hangi aşamalardan geçerek sosyal hayatta yer aldığı ve ahlak ilkelerinin şekillenmesinde ne derece etkili olduğu tarihsel bağlamda ortaya konmuştur. Ayrıca, bu kavramın Antik Yunan'da kullanıldığı şekliyle, modern dönemdeki tanımından ne ölçüde farklılık gösterdiği ve dönemin ahlakıyla olan münasebeti incelemenin başat konusudur. Son olarak M. Ö. VIII. ve M. Ö. II. yüzyıllar arasındaki dönemle sınırlı tutulan bu çalışma, genel olarak toplumun inanç ve ahlakını yansıtmaları bakımından belli başlı filozoflarla sınırlı tutulmuştur.
Modern felsefede özne ve doğa problemi

Bu tez çalışmasında, Descartes'ta özne kavramı ve Spinoza'da doğa kavramı incelenmiştir. Her iki filozofun felsefe yapma ve kavramları kullanış şekli birbirlerinden farklıdır. Her iki filozofun özne ve doğa kavramlarına yönelik inceleme, genel olarak kavramları kullanış şeklini de bize göstermektedir. Özne ve doğa kavramlarının karşı karşıya gelmesi, sadece dönemin ters düşen kavramları olarak değil aynı zamanda günümüzde de tartışılan kavramlar olarak incelenmektedir. Bu kavramların günümüzde en yoğun kullanım biçimi, eko felsefe alanında olmaktadır. Bu bağlamda bu tez, eko felsefeyi modern felsefenin içinde anlamayı amaçlamaktadır.
Russell Felsefesinde tanrı ve kötülük problemi

Bu çalışmamızda Russell'ın Tanrı ve kötülükle ilgili düşüncelerini din felsefesi açısından incelemeye çalıştık. Russell Kilise'nin tutumundan hayatı boyunca son derece rahatsız olmuştur. Özellikle insanların özgürlüklerine müdahale edilmesi acımasızca ve adeta işkence mahiyetince cezaların uygulanması din karşı bir soğukluk geliştirmesine sebep olmuştur. Ayrıca Russell bir taraftan Tanrı'nın varlığı ispatlama noktasında agnostik olduğunu söylerken diğer taraftan Tanrı'nın ispatlanamayacağı yönünde görüş belirtmeyi tercih etmiştir. Bu da onun çelişkili yönlerinden biridir. Russell'ın inancının kaynağı olarak korku, nefret, adalet gibi duyguları dile getirmesi de dine karşı aldığı olumsuz tavrı göstermektedir. Ancak bütün insanların bu sebepten dolayı dine inanması fikri tutarlı bir fikir değildir. Tanrının varlığı probleminin yanı sıra Russell'ın Din felsefesinin önemli konularından birisi olan Kötülük Problemini Tanrı'nın varlığı aleyhine kullanıp kullanmadığını analitik bir metotla incelemeye çalıştık. Tezimizde Russell'ın tabi kötülük ve ahlaki kötülük delilini kullanarak Tanrı'nın iyi, adil ve merhametli olduğu şeklindeki anlayışa getirmiş olduğu itirazları tahlil etmeye çalıştık. Görebildiğimiz kadarıyla, Russell'ın itirazları teistik ahlaka yönelerek Tanrı'nın iyi, adil ve merhametli olmasına rağmen tabii ve ahlaki kötülüğe dünyada izin vermesinin kabul edilmez olduğu noktasında toplanmaktadır. Bizim Russell'a karşı yapmaya çalıştığımız kötülük problemi çabasında ise, Tanrı'nın adaletiyle kudreti arasındaki ikileme dikkat çekilmiştir. Kanaatimizce, bu ikilemin çözümü, teolojik ahlakın değil, ahlak teolojisinin Tanrı tasavvurunda bulunmaktadır. Russell, bu ikisi arasındaki farka dikkat etmeksizin teizmi 'dogmatik bir inanç' olarak kabul ettiği ve ahlak teolojisindeki değeri görmediği için Tanrı, insan ve evren tasavvurunda teizmi haksız bir şekilde eleştirmiştir. Diyebiliriz ki, Russell'ın iddia ettiği şekliyle kötülük problemi, monoteist dinler için bir tehlike oluşturmamaktadır.
Dinsel şiddetin kültürel kökenleri: Haricilik örneği

Bu çalışmada Haricilik özelinde din, şiddet, kültür ilişkisi ele alınmaktadır. Çalışmamızda din ve şiddet kavramlarından hareketle dinsel şiddetin ne olduğunu tespit etmeye, ardından da Harici şiddetini doğuran neden olarak kültürel faktörü incelemeye çalıştık. Çalışmamız Giriş dahil üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde konunun, günümüzdeki önemine değinerek, din felsefesi açısından ele alınmasının gereğini vurguladık. Kavramsal çerçeveyi oluşturduğumuz ikinci bölümde üç başlık şeklinde din, şiddet ve kültür kavramlarının kullanıldığı anlam çeşitliliğini yansıtmaya çalışarak, çalışmamızda bu kavramların hangi anlamlarda kullanılacağını belirttik. Üçüncü bölümde ise kavramın günümüzdeki kullanımından kaynaklanan belirsizlikten hareketle dinsel şiddetin anlamlandırılmasına, ardından dinsel şiddet ile kültür ilişkisinin incelenmesine çalışıldı. Son olarak da Haricilik, kültürel sebeplerden kaynaklı bir şiddet hareketi olarak incelendi.
Hegel'in Tinin Görüngübilimi'nde teori ve pratik

Hegel Tinin Görüngübilimi'nde bilincin deneyiminin gelişimini; duyusal bir varoluş durumundan bilimsel bilgiye doğru gelişimini betimlediğini söyler. Deneyim kavramının kendisi bir yaşantıyı imler. Demek ki bu durumda Hegel insanı tarih dışı aşkın öznelerin etkinliği olarak gören önceki felsefeyi reddetmiştir. Çünkü bu felsefe böylece bilgi ve pratik etkinliği insandan ayrı olarak aşkın özne varsayımının altına koyar. Bu durumda insan olmanın verili olduğu ve kendi başına toplum ve tarihten ayrı bir olgu olduğu söylenmiş olmaktadır. Hegel'in bu anlayışı redderek, insan olmanın tarihsel zaman içinde ancak kendi çabasının sonucu olabileceğini söylemeyi istediği açığa çıkmaktadır. Hegel'e göre insanın aşkın varsayımların kabul ettiği gibi zaman dışı olarak belirlenmiş bir özü yoktur. Özne olmanın tarihte başlayan bir yolculuk olduğunu söylemiş olur. İnsanın olduğu şey konusunda sorumluluğu başkasına yüklemek, insan olmayı imleyen tarihsel varoluşu anlamamaktır. İnsan olmak ezelden ebede olan bir şey değildir. Varlığın diyalektik hareke-tinin bir anında bir yarılma yaşandı ve insan olmak serüveni başladı. Hegel'de bilginin insanın tarihsel pratiği olarak kendi varlığı ile ilgili olduğu görülür. İnsan içinde bulunduğu dünyayı kendi arzusu doğrultusunda değiştirme yetisine sahiptir. Bu toplumsal üretim insanın bütün bilgisinin kaynağıdır. İnsanın toplumsal pratiği ve bu pratiğin kav-ramsallaştırması diyalektik bir hareketi oluşturur, birbirini var sayar, besler ve geliştirir.
Muhyyiddin İbnü'l-Arabİ'de hayal kavramının ontolojik mertebesi

Muhyiddinİbnü'l-Arabi'nin hayal anlayışınınontolojik mertebesinin incelendiği bu çalışmada, hayal mefkuresininonun Tanrı, insan ve evren tasavvurunu önemli ölçüde etkilediği tartışılacaktır. İbnü'l-Arabi'nin düşünce sisteminde hayalgenel olarak; ontolojik, kozmolojik ve epistemolojik olmak üzere üç kısımda değerlendirilebilir. 'Tanrı'nın Zihni' olarak ifade edilen, Tanrı'nın ezeli ilmi olan ontolojik hayal, kozmoloji düşüncesini izah ederken yaratılış mertebelerinin ortasında gördüğü hayal ve insanın zihni kuvveleri ile hayal alemi arasındaki epistemik ilişkiyi ortaya koyarken söz ettiği hayal. İbnü'l-Arabi'ye göre hayal duyular ile akıl arasında bir idrak ve metafizik aleme açılan bir kapıdır. Bu, hayalin insani olan yönüdür. Öte yandan hayal, Hakkın ilk zuhur ettiği mertebe ile bütün alem arasında kendine özgü işleyiş şekli olan bir ara alem özelliğini taşımaktadır. İbnü'l-Arabi, önceki filozof ve düşünürler gibi hayalin psikolojik boyutunu kabul etmenin yanı sıra, hayalin yanılsamalardan ibaret olmadığına ve aşkın bir boyutunun olduğuna inanır. Hayalin ontolojik mertebesi olan bu aşkınlık, soyut anlamlar ile duyulur şeyler alemi arasında orta bir mertebedir. Ona göre bilgiye ulaşma açısından hayal bir gerçeklik alemidir. İbnü'l-Arabi, maddi alem ile metafizik alem arasındaki karşıtlık sorununu üçüncü ve bir ara alem gördüğü hayal alemi ile çözmeye çalışır. Varlığın birliği hususunda, ikiliğe düşmenin gediğini hayal mefkuresi ile kapatır. Hayal sayesinde soyut şeyler somut şekillere bürünür. Bu anlamda hayal alemi gayri maddi hakikatler alemidir. Varoluşun tabiatını anlamaya yönelik bütün insanların sahip olduğu en anlaşılır yol kendi hayallerimiz, özellikle de rüyalarımızdır. Hayal dünyamızın içerisine daldıkça, onun özelliğinin varoluşun özelliğine benzediğini görürüz. Hayallerimiz ruhumuzla bedenimiz arasında bir berzah olduğu gibi, varoluş da vücud ile hiçlik arasında bir berzahtır. İbnü'l-Arabi, bu düzeyde hayaleve nasıl işlediğine dair bilgi sahibi olduğumuzda dini düşüncenin temel ruhuna ulaşabileceğimize inanır.
P. Van Inwagen metafiziğinde bağdaşmazlık sorunu

Nedensel determinizm, evrendeki tüm olayların bir ön-belirlenime bağlı olduğunu ve bu olayların nedeninin sadece önceden belirli olan doğa yasalarına tabi olduğunu iddia eden bir görüştür. Özgür irade tartışmalarında, bağdaşırcılık ve bağdaşmazcılık olarak adlandırılan iki farklı yaklaşım bulunmaktadır. Buna göre bağdaşırcı yaklaşımlar, özgür irade ile nedensel determinizmin birbiri ile bağdaşabileceğini ve birlikte var olabileceğini düşünür. Aksine, bağdaşmazcı yaklaşımlar nedensel determinizmin geçerli olduğu bir evrende, özgür iradenin var olamayacağını iddia eder. Bağdaşırcılık ise determinizmin geçerli olduğu bir dünyada bile özgür iradenin mevzubahis olabileceğini iddia eder. Bu tezde ele alacağımız temel yaklaşım, Amerikalı felsefeci Peter van Inwagen'ın özgür irade tartışmalarında tarafını tuttuğu bağdaşmazcı yaklaşımı olacaktır. Peter van Inwagen'ın bağdaşmazcılığa temel olarak ortaya koyduğu argümanlar, sonuç argümanı ve şans argümanı olarak özetlenebilir. Sonuç argümanı, hipotetik olarak nedensel determinizmin geçerli olduğu bir dünyayı hesaba katarak özgür iradenin böyle bir dünyada ne derece geçerli olduğunu sorgulamaktadır. Peter van Inwagen'ın şans argümanı ise failnedenselliğin kesin bir özgür irade sahipliği için yeterli olamayacağı çünkü içinde bulunduğu her olayda fail olarak kendini temsil eden insanın bu sefer de bu olayların sonuçlarının şansa bağlı olup olmadığı konusunda emin olamayacağını iddia etmektedir. Her iki argümanda da Peter van Inwagen, özgür irade yaklaşımı olarak bağdaşmazcılığı olumlayan ve bu pozisyonun tutarlılığını gösteren felsefi hamlelere başvurmaktadır. Dolayısıyla, tezimizde bağdaşmazcılığın aslında özgür irade ve nedensel determinizm ikilemini teorik anlamda çözmeye yönelik atılmış bir adım olduğunu savunuyorum. Tezde ayrıca, Peter van Inwagen'ın genel manada eylem felsefesi ve din felsefesine dair görüşleri de ele alınmıştır. Ek olarak, tezde sürekli olarak nedensel determinizm ve özgür irade arasındaki ilişkisel çerçeveyi çizebilmek adına, 'olay', 'nedensel güç' ve 'olgu bağlamı' kavramlarına metodolojik olarak başvurulmuştur. Bunun sebebi, salt etik bir özgür irade tartışması yapmak yerine, özgür irade metafiziğinin sınırları içerisinde kalınmaya özen gösterilmesidir.
A phenomenological approach to the film editing practice: Legacy of Maurice Merleau-Ponty

Merleau-Ponty'nin fikirlerini kullanarak film kurgusuna fenomenolojik olarak bakmak, kurgunun ne olduğunu ve izleyiciyi nasıl etkilediğine dair yeni bir görüş sağlıyor. Klasik bağlamda kurguya, teknik olarak filmin dili içerisindeki parçalarının kullanılışının yorumu ve analizi ile bir şeyin neden ve nasıl yapıldığını anlamak üzere bakılır. Bu tezde, amaç bir şeyin nedenini ve nasılını anlamak değil. Amaç, film kurgusuna değişik bir perspektiften bakarak ampirik ve entellektüel yaklaşımlardan başka bir düşünceye yol açılmasıdır. Klasik yaklaşım bir izleyicinin ne anlaması gerektiğini tatmin ediyor olsa da, izleyicinin hissettiği ve deneyimlediği üzerine yeterli tatmini sağlayamaz. Merleau-Ponty'nin fenomenolojik yaklaşımının film kurgusuna uyarlanmasını kavramaya çalışmak için, öncelikle baştan başlamalı ve kurgunun nasıl bugüne geldiğini ve birlikte hangi düşünceleri, yaklaşımları ve teknikleri getirdiğinden başlamak gerekir. Her yaklaşımın kendine has uygulumaları olduğundan dolayı bu yaklaşımları bu şekilde ele alıp Merleau-Ponty'nin yönüyle birlikte öne sermeli ve sonunda diğer yaklaşımlarla nasıl karşılaştıklarını görmeliyiz. Tabii ki, bu film tarihini silmek veya klasik yaklaşımına itibar etmemek demek değildir, bu filmlere klasik yaklaşımın bakamadığı bir perspektiften bakabilmemiz demektir.
Evrimci ahlak felsefesi

Evrimci Ahlak Felsefesi isimli bu tezde biyolojik evrim teorisi ile ahlak felsefesi arasında kurulan kavramsal ilişkiler temelinde evrimci etiğin tarihsel ve teorik gelişimi incelenmiştir. Bu gelişimin çeşitli aşamalarını tespit ederken biyolojik evrim teorisi ile evrimci etik arasında bir mantıksal zorunluluk ilişkisi olup olmadığı problemi temel bir tartışma konusu olarak ön plana çıkmıştır. Ayrıca insanın mahiyeti ve ahlaki değerlerin evrenselliğini ilke olarak benimsemiş klasik teolojiler göz önüne alındığında bir evrimci etiğin imkanını savunmak aksi yönde bir felsefi tutum benimsemek anlamına gelmektedir. Böyle bir çerçeve içinde konu biyoloji, sosyobiyoloji ve dini-felsefi teoloji sınırları içinde ele alınmıştır. Araştırmayla evrimci etiğin temel kavram ve ilkesinin insan tabiatındaki bencillik olduğu, diğer ahlaki davranışların da bu kavram üzerinden açıklandığı görülmüştür. Evrimci etiğe egemen olan bu anlayışa göre özgeci ahlakın temelinde bile bencilce eğilimlerimiz yatmaktadır. İnsan tabiatındaki bu vahşi yönün evrimci etikte aşırı vurgulanması güçlüyü haklı ya önceleyen bir zihniyete meşruiyet kazandırmış ve sonuçları insanlığa pek hayır getirmeyen bazı Batılı ideolojileri beslemiştir.
Peter Singer'ın faydacı etik görüşü çerçevesinde kürtajın değerlendirilmesi

Yaşamın başlangıcına ilişkin biyoetik bir problem olarak kürtaj, gebeliğin sonlandırılmasına dair kararın etik açıdan doğru olup olmadığını tartışma konusu yapmakta olup, uygulamalı etik çalışmalarıyla tanınan Peter Singer'ın görüşleri kürtaj yanlısı görüşlerin en radikali olarak nitelendirilmektedir. Singer etikte faydacılığın çağdaş bir yorumu olarak tercihe dayalı faydacılık görüşlerini savunmaktadır. Tercihe dayalı faydacılık kişilerin istek, ihtiyaç ve arzularını kapsayan bir kavram olarak 'tercihler'den yola çıkmakta ve ulaşılmak istenen nihai amacı tercihlerin gerçekleştirilmesi olarak belirlemektedir. Singer'a göre; etik açıdan doğru eylemde bulunmak için her bir eylemden etkilenenlerin tümünün tercihleri değerlendirilmeli ve bu tercihler bakımından en iyi sonuç doğuracak eylem tarzı seçilmelidir. Singer, insan merkezli etik teorileri redderek hissetme yetisine sahip tüm canlıların menfaatlerinin eşit derecede önemsenmesi gerekliliği üzerinde durmaktadır. Faydacılık perspektifinden kürtaj konusunu ele alan Singer, fetüsün ahlaki statüsü ve hayatın değeri bağlamında kürtaj probleminin çözülebileceğini savunmaktadır. Gebeliğin 18. haftasından itibaren haz ve acı duyma yeteneği kazanmasıyla fetüsü menfaat sahibi olarak kabul eden Singer, 18. haftaya kadar kürtaja tartışmasız izin verilebileceğini belirtir. Gebeliğin 18. haftasından sonra gündeme gelen kürtaj taleplerinde ise eylemin sonuçları bakımından değerlendirildiğinde gebe kadının tercihlerinin fetüsün menfaatlerinden üstün olduğunu vurgulamaktadır.
Bilimin toplumsal işlevi açısından bilim tarihinin yeniden inşası: John D. Bernal

Çağdaş bilim felsefesinde bilimin ne olduğuna ilişkin yürütülen tartışmalar 20. yüzyıl başlarına kadar hep bilimsel bilginin neliği, bilimsellik ölçütü ya da sınır koyma sorunu üzerine yapılmış ve bilimin ne için olduğuna veya yapılması gerektiğine ilişkin olarak bir şeyler söylenmemiştir. Bu çalışma bu problemi ele almak amacındadır. Çalışmanın birinci bölümünde bilim felsefesinde Sınırkoyma sorunu bağlamında büyük düşünürlerden Popper, Kuhn, Feyerabend ve Lakatos'un düşünceleri ele alınmıştır. Bu bağlamda bilim ile sahte-bilim arasında çizilen sınıra ilişkin görüşler ortaya konulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde bilimin antik, orta ve modern çağdaki yeri ile 20. yüzyılda insanın ve toplumun yaşadığı sorunlarla ilişkisi John Desmond Bernal'in düşünceleri ile paralel olarak incelenmiştir. Bu bağlamda Bernal'in perspektifinden bilimin ne için yapılması gerektiği belirtilmek suretiyle anlamı değeri ve insan ile toplum için önemi ortaya konulmuştur. Sonuç olarak, yapılan çalışmada Bernal'in de öngördüğü gibi, bilimin insan ve toplum için yıkıcı değil yapıcı, onarıcı, kurtarıcı olması ve bilim ile insanın diğer değerleri arasındaki bağın hiçbir zaman koparılmaması gerektiği vurgulanmıştır.
M. Foucault'nun biyo-politika görüşünün M. Hardt ve A. Negri'nin siyaset felsefesine etkileri

Bu çalışmanın temel amacı Foucault ile Hardt ve Negri'nin politik düşüncesindeki benzerlik ve farklılıkların biyo-iktidar ve biyo-politika kavramları takip edilerek gösterilmesidir. Foucault'nun sisteminde birlikte işleyen iki mekanizma olarak ele alınan biyo-iktidar ve biyo-politika kavramlarının iktidar çözümlemesinde yarattığı farklılıklar ortaya konacaktır. Bu kavram ikilisi ayrıca üretim ilişkileriyle bağlantısında ve liberalizm kavramıyla birlikte ele alınacaktır. Sonra, Hardt ve Negri aracılığıyla kavramların değişen üretim ve egemenlik ilişkileriyle birlikte günümüz politik sistemi içerisindeki konumu incelenecektir. Foucault'nun düşüncesinde bireylerin disiplinini amaçlayan biyo-iktidar kavramının ve nüfusların denetimi olarak biyo-politika kavramının Hardt ve Negri felsefesinde birbirlerinin karşıtı olarak konumlandırıldığı gösterilecektir.
Kütahya-Simav ilçesindeki manevi halk inançlarının dinler tarihi açısından değerlendirilmesi

İKütahya-Simav İlçesindeki Manevi Halk İnançlarının Dinler Tarihi Açısından Değerlendirilmesi'' adlı tezimiz giriş kısmı dışında iki bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında; ilçenin adının menşei, tarihi, coğrafi konumu, sosyal yapısı, ekonomik, dini durumu hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde Kütahya-Simav İlçesindeki Manevi Halk İnançlarının Yaşatıldığı Yerler, ikinci bölümde Kütahya-Simav İlçesindeki Manevi Halk İnançlarının Dinler Tarihi Açısından Değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu tezimiz sonuç, bibliyografya; kaynak eserler, internet siteleri, kaynak şahıslar ve ekler kısmında resimlerle sona ermektedir.
Modeling consciousness: A comparison of computational models

Günümüzde bilinç calışmalarında yoğun bir artış gözlenmektedir. Şu ana kadar elimizde bilincin işlevsel bir tanımı olmasada, felsefe alanında bilincin çeşitli yönleriyle ilgili olduğu düşünülen bir takım özelikler ve nitelikler belirlenmiştir. Diğer yandan, bilincin bilgisayar modellerinin geliştirilmesi konusunda da bir takım yeni çalışmalar vardır. Bu modellerin, bilincin bir ya da daha fazla özelligini başarıyla modellediği öne sürülmektedir. Bu çalışma var olan bilinç modellerinin değerlendirilmesi için, bu modellerin bilincin felsefece belirlenmiş özellik ve nitelikleri modellemekte ne kadar başarılı olduğuna bakamaktadır. İlk olarak bilinç felsefesinin detaylı bir incelemesinden sonra, bilincin özeliklerinin birleşik ve eklektik bir listesi geliştirilmiştir. Daha sonra bu liste ışığında, bilinci modellediği geliştiricileri tarafından öne sürülen bilgisayar modelleri incelenmiştir. Bu modeller, CLARION, IDA, ACT-R, ve Cleeremans'ın önerdiği bilinç modelleridir. İncelenilen modeller oluşturulan listedeki her bir özelliği ne kadar açıkladıkları bakımından değerlendirilmişlerdir.
An attempt to understand Hume's philosophy of religion

Bu çalışma David Hume'un bir emprisist ve naturalist olarak dini değerlendirmesini ve onun rasyonalist felsefecilere karşı savunmasını konu almaktadır. Hume hayatın ve bilginin sınırlarını insan doğası ve tecrübesi olarak görmüş ve naturalist bakış açısıyla dini ve ahlakı yeniden yorumlamıştır. İnsan psikolojisini ve aklını görmezden geldiği ve Tann'yı dini dogmalarla ispat etmeye çalıştığı için Hume, kurumsallaşmış din anlayışını eleştirmiş, bu nedenle de ateist ve din karşıtı olarak tanımlanmıştır. Bu tez, Hume'la ilgili bu yaygın anlayışın doğru olmadığını tartişmaktadir. William Rose, Richard Price ve Joseph Priestly gibi pek çok rasyonalist düşünür VIHume'u ateist anlayışı başlatmak, Tanrı kavramına saldırmak, insan ruhunun ölümsüzlüğünü inkar etmek ve ahlaki yapıyı yok etmekle suçlamaktadırlar. Tez aynı zamanda Hume'un insanı dini ve rasyonel dogmalardan kurtarmayı, insan ve doğa ile ilgili doğru bilgiye ulaşmayı amaçladığını ortaya koymaktadır.