Kamu yönetiminde sivil toplumun etkisi ve rolü: Ordu ili örneği

Kamu yönetiminde sivil toplumun etkisi ve rolü: Ordu ili örneği adlı araştırmamızın teori bölümünde kamu yönetiminin ve sivil toplumun batıda nasıl değerlendirildiği üzerinde durulacaktır. Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti dönemlerinde sivil toplumun gelişiminin ele alınmasından sonra kamuda katılıma yönelik mevzuat ve uygulama örnekleri anlatılacaktır. Son bölümde yer alan Ordu ili alan araştırması ile sivil toplum örgütlerinin kamuda etkileri ve rolleri ölçülerek bu konuda geldikleri seviye tespit edilmeye çalışılmıştır. İnsana has özelliği ile yönetim bir insanın diğer insanlar ve şeyler üzerinde oluşturduğu hakimiyettir. Çok farklı tanımlara sahip olan yönetimi sevk ve idare etme, çekip çevirme şeklinde ifade edebiliriz. Modern çağda teferruatlı bir görünüm arz eden yönetimin unsurları ise planlama, örgütlenme, bütçeleme, yönlendirme, koordinasyon ve kontrol şeklindedir. (Eryılmaz, 2012, s. 3 )Max Weber'in teferruatlı ve katı otoriteye dayalı anlayışı ve Wilson'un bürokrasiyi ve siyasetçiyi ayıran tavrı ilk zamanlarda öne çıkmaktadır. Taylor'un derin iş analizleri ise bilim dünyasında bir izmolarak anılmasını sağlamıştır. Simon çalışanların davranışlarına ağırlık vererek psikoloji ve sosyoloji verilerini kullanmıştır. (Eryılmaz, 2012, s. 37 )Kamu yönetiminde en önemli yeniliklerden biri de son yıllarda kendinden sık sık söz ettiren yönetişim kavramıdır. Şeffaflık, hesap sorma, katılım, yönetimde uyum, yerindelik ve hukukun üstünlüğü olarak ifade edebileceğimiz yönetişim ülkenin ekonomik ve sosyal her türlü kaynağı kapsamaktadır. Medeni, kibar, nazik anlamlarına gelen sivil kelimesi asker olmayan, resmi olmayan manalarına da gelmektedir. Sivil toplum ise devletten ari, gönüllü, bağımsız belli bir fayda niyetiyle hareket eden sosyal yapılanmalardır. (Doğan İ. , 2007, s. 20 )Dünyada sanayileşme ile başlayıp hızlı bir gelişme gösteren sivil toplumun Osmanlı devleti zamanında başlayan fakat farklılıkları gidererek benzer kültürel özelliklere sahip insan yetiştirmeyi hedefleyen ulus devlet düşüncesinin hakim olduğu Cumhuriyet döneminde de maalesef istenilen gelişmeyi gösterememiştir. Çok partili dönemle başlayan sivil toplumun tekrar ortaya çıkışı darbelerle duraksasa da özellikle sivil inisiyatifin hız kazandığı 80'li yıllarda çok yol almıştır. 90'lı yıllarda yaşanan terör vb. olaylardan dolayı yaşanan duraklamadan sonra son on yılda batıdaki konumuna yaklaşmaya başlamıştır. (Çaha Ö. , 2012) Alan araştırmasında ele alınan Ordu ili örneğinde ise şu sonuçlara ulaşılmıştır: Ordu ilinde her yaştan ve her kesimden aynı oranlarda STK'lara üye olunmadığını, sivil toplum örgütlerinin gerçekten de tahmin edildiği gibi birçok alanda faaliyette bulunduğunu göstermektedir. Ayrıca bu araştırma ilimizdeki STK'ların en önemli sorunlarının maddi kaynak sıkıntısı ve mevzuatla ilgili sıkıntıları olduğunu, kamu yönetiminde yönetişimi talep eden STK'ların kendi yönetimlerinde bu hususa yeterince yer vermediklerini ve katılım uygulamalarında kendi içlerinde yetersiz kaldıklarını ortaya koymaktadır. Kamuda görevli STK temsilcilerinin sadece kendi menfaatleri için katılım sağladıklarını düşünenlerin oranının hiç de azımsanmayacak kadar olduğunu, kamuda etkisi daha da artması istenen STK'ların mevcut performanslarının ise takdir edildiği görülmektedir. STK'ların kendi aralarında yeterince işbirliğine gidemedikleri ve ortak hareket edemedikleri görülmektedir. Ordu ilinde STK'ların etkin olduklarını kamu yönetimlerince verilmiş birçok kararı da değiştirttiklerini ancak bu etkinliklerini geliştirmeye muhtaç oldukları dile getirilmektedir. Kamudaki etkinlik bağlamında siyasi partilere nazaran STK'lara daha sempatik bakıldığı araştırmanın diğer bir çıktısıdır. Sivil toplum örgütlerini diğer baskı grupları ile kıyasladığımızda gerçekten de eskisi gibi olmadıklarını, artık toplum nazarında ön sıralarda hatta ilk üç içerisinde yer aldıklarını görmekteyiz.