turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Oruç Beg Tarihi Manisa Nüshası

Eski Anadolu Türkçesine ait bu çalışmanın giriş bölümünde; Osmanlı tarih yazıcılığı, Oruç Beg Tarihi ve bu metnin nüshaları, kaynakları ve etkileri, nüshalar üzerine araştırmalar, eserin yazarı, eserin hazırlanmasında kullanılan yöntem hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca 15. yüzyıl Türkçesinin daha iyi bir şekilde ortaya konabilmesine katkı sağlamak amacıyla eserin imlası, ses ve yapı bilgisi örneklendirilmeye çalışılmıştır. İmla bölümünde öncelikle, eserdeki ünlülerin ve ünsüzlerin başta, ortada ve sonda nasıl yazıldıkları gösterilmiştir. Ünsüzlerin de kalın ve ince sıraya göre nasıl yazıldıkları belirtilmiştir. Ses bilgisi bölümünde; ünlü-ünsüz uyumları ve fonetik hadiseler örneklendirilmiştir. Biçim bilgisi başlığı altında ise; isim, fiil ve bunların aldıkları ekler, sıfat, zamir, zarf, edat, fiilimsiler örneklendirilmeye çalışılmıştır. Metin bölümünde Oruç Beg Tarihi Manisa Nüshası'nın çeviri yazılı metni ortaya konulmuştur. Dizin bölümünde de Eski Anadolu Türkçesinin söz varlığına katkı sağlamak ve eserin söz varlığını ortaya koymak için yaklaşık olarak 2810 madde başlı söz dizini hazırlanmıştır. Dizin bölümünden sonra ise, kişi ve yer adları dizini de oluşturulmuştur. Eserin sonunda; sonuç bölümüyle birlikte, çalışmada başvurulan kaynaklara ve öz geçmişşe yer verilmiştir. En son olarak da; eserin tıpkıbasımı eklenmiştir.
Eski Uygur Türkçesinde Budizm ve Manihaizm terimleri

Eski Uygur Türkçesinde Budizm ve Manihaizm Terimleri başlıklı çalışma Eski Uygur Türkçesindeki Budizm ve Manihaizm metinlerini kapsamaktadır. Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Bu bölümler: 1. Eski Uygur Türkçesinde Budizm Terimleri, 2. Eski Uygur Türkçesinde Manihaizm Terimleridir. Eski Uygur Türkçesinde Budizm Terimleri bölümünde terimler öncelikle ETü, Skr., Pali., Çin., Tib., Sgd. ve Toh. olarak sıralanmış daha sonra da terimlerin Budizmdeki anlamları açıklanmıştır. Arkasından terimlerle ilgili Eski Uygur metinlerinden taranan örnekler sıralanmış ve bu örnekler günümüz Türkçesine aktarılmıştır. Bu bölümde terimler, alfabetik sıra halinde verilmekten ziyade Budizmin itikadı ve din şablonuna uygun olarak tasnif edilmiştir. Eski Uygur Türkçesinde Manihaizm Terimleri bölümünde ise terimler öncelikle ETü., Syr. ve Sgd. olarak sıralanmış olup daha sonra da terimlerin Manihaizmdeki anlamları açıklanmıştır. Yine Budizm terimlerinde olduğu gibi bu bölümde de terimlerle ilgili Eski Uygur Türkçesi dönemi metinlerinden taranan örnekler verilmiş ve bu örnekler günümüz Türkçesine aktarılmıştır. Yine bu bölümde terimler, alfabetik sıra halinde verilmemiş olup Manihaizmin itikadına uygun olarak sınıflandırılmıştır. Çalışmadaki dizin bölümünde ise her iki din ayrı ayrı ele alınmış ve bu dinleri konu edinen terimler de tezde yer alan dillere göre dizinlenmiştir.
İran - Zencan bölgesi, Kaydar ve yöresi ağızları

Türk dili bilim dalının en önemli çalışma sahalarından biri ağız çalışmalarıdır. Bu bağlamda Batı Türkçesinin birçok diyalekti dilciler tarafından incelenmiştir. İran'daki Türk ağızları da son zamanlarda bazı araştırmacıların dikkatini çekmiştir. Bu çalışma İran'ın kuzeybatısında yer alan Kaydar ili ağızlarını konu edinmektedir. Çalışma Giriş, Ses Bilgisi, Şekil Bilgisi, Metin ve Dizin olmak üzere beş bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde çalışma yöntemi ve bölge ile ilgili temel bilgiler sunulmuştur. İnceleme bölümlerinde Kaydar ili ağızlarının dil özellikleri art zamanlı ve eş zamanlı yöntemlerle incelenmiş, gerektiğinde diğer ağızlarla karşılaştırılmıştır. Dil incelemeleri sonucunda Kaydar ili ağızlarının genel özellikleri tespit edilmiş, bölge genelinde yaygın olan ağız grupları belirtilmiştir. Kaydar ilinde iki ana ağız konuşulmaktadır, bunlardan biri -Ay ağzı diğeri ise -sIn ağzıdır. -Ay ağzı da kendi içinde iki alt guruba ayrılmaktadır. Metin bölümü, Kaydar ilinden derlenen ses kayıtlarına dayanarak oluşturulmuştur. Çalışmanın son bölümünde, hazırlanan metnin gramatikal dizinine yer verilmiştir.
Cihenaven serbexo di navbera zimane Kurdİ u zi̇mane Tirkİ da

İnsanları hayvanlardan ayıran en önemli özelliklerinden biri konuşmaktır. 'Her lisan bir insan' diye bir söz vardır. Bu çalışmanın amacı Türkçe ve Behdinan Kürtçesinde bağımsız zamirlerin karşılaştırılması, fark ve benzerliklerinin gösteril-mesidir. Çalışmanın ismi de buradan gelmektedir. 'Türkçe ve Behdinan Kürtçesinde ki bağımsız zamirler' Bu çalışma, içindekiler, özet, sonuç ve kaynakça bölümlerinin dışında üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm Behdinan Kürtçesindeki zamirlerin tespit edilmesi tavrıyla yazılmıştır. 'Zamirlerin kavramsal açıklaması, özellikleri, sınıflandırılması, türleri ve dilbilimsel görevleri).' Aynı şekilde ikinci bölüm de Türkçe dilindeki bağımsız zamirlerin tespit edilmesi ve açıklanmasına ayrılmıştır. Aynı tavır bu bölümde de devam etmektedir. 'Zamirlerin kavramsal açıklaması, özellikleri, sınıflandırılması, türleri ve dilbilimsel görevleri.' Üçüncü bölümde ise bu iki dildeki bağımsız zamirlerin karşılaştırılmasına çalışılmıştır. Bu tezin amacı olan çalışma iki dildeki benzer ve farklı noktaların tespit edilmesi ve karşılaştırılması, bu bölümde gerçekleştirilmiş ve gösterilmiştir.
Torul ve Kelkit yöresi ağızları

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan 'Torul ve Kelkit Yöresi Ağızlan' adlı bu çalışma Gümüşhane'nin Torul ve Kelkit ilçelerinin merkez ve köylerinden derlenen halk. anlatılan, türküler, günlük olaylar ve anılar gibi dil malzemelerini kaynak olarak içermektedir. Bu malzeme özel transkripsiyon işaretleri kullanılarak metin bölümünde yazıya geçirilmiştir. İnceleme bölümünde, ortaya konulan metnin dil özellikleri işlenmiş, örneklerle açıklanmıştır. Bu bölümün önemli bir kısmını, fonetik hadiseler oluşturmaktadır. Morfoloji kısmında kelime yapımı ve kelime çeşitleri, ekler üzerinde durulmuştur. Arkaik kullanımlara dikkat çekilmiş, farklı anlamlara gelen değişik yapıdaki kelimeler tespit edilmeye çalışılmıştır. Her iki ilçenin ağız özellikleri karşılaştırmalı olarak incelenirken, ilişkili oldukları diğer bölge ağızlarıyla da bağlantıları tespit edilip değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmaya, dikkati çeken kelimeleri içeren bir de sözlükçe konulmuştur. Bütün bu çalışmalarda Torul ağzının kuzeyde yer alan Trabzon ağzıyla benzerlik gösterdiği ve onu güneyde Erzincan ili ağızlarına bağlayan bir köprü durumunda olduğu tespit edilmiştir. Kelkit ağzının ise özellikle fonetik incelemelerle Erzincan ili ağızlarına çok fazla yaklaştığı görülmüştür.
Afganistan Özbek Türkçesinde birleşik isimler

Yüzyıllar boyunca sosyokültürel ve sosyo-politik etkenler karşısında yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalan Afganistan Özbek Türkçesi üzerinde yabancı araştırmacılar tarafından yapılan birkaç çalışmanın dışında önemli bir çalışma yapılmamıştır. Yapılan çalışmalarda, ya tarihi-coğrafi ya da folklorik çalışmalardan oluşmaktadır. Kelime yapımında ek ekleme yolu dışında oldukça işlevsel bir görevi olan birleştirme yolunun Afganistan'da konuşulan Özbek Türkçesindeki durumunun yani birleşik isimlerin incelenmemiş olması, bu konuyu tez çalışması olarak seçmemizde önemli bir etken olmuştur.'Afganistan Özbek Türkçesinde Birleşik İsimler' konusuyla ele aldığımız çalışma, önsöz, İçindekiler, Kısaltmalar, İşaretler ve Giriş başlıklarını takip eden üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Özbek Türkçesinde kelime yapımı ve kelime yapma yolları hakkında genel bilgi verildikten sonra ek ekleme yoluyla kelime yapımı ve birleştirme yoluyla kelime yapımı incelenmiştir. Ayrıca birleşik kelimelerin yapım yolları, birleşik kelimelerin türemiş kelimelerden, tamlamalardan ve deyimlerden farkın üzerinde de durulmuştur. İkinci bölümde, birleşik isimler, kelime türlerine göre gruplandırılmış ve bu gruplar semantik gruplara da ayrılarak incelenmiştir. Birleşik isimlerin anlamları Türkçeye de aktarılmıştır. Tezimizin son kısmını oluşturan üçüncü bölümde, birleşik isimler sözlüğüne yer verilmiştir. Sözlük malzemesi, son yıllarda Afganistan'da yayımlanan 'Özbek Tili Sözligi', 'Ferhengi Farsi be Özbeki' sözlüklerinden ve birçok hikaye kitaplarından fişlenerek oluşturulmuştur. Birleşik isimlerin, transkripsiyonu yapılmış ve Türkçe anlamları da verilmiştir. Ayrıca birleşik isimler, Standart Özbek Türkçesinin 'Özbek Tilining İzahli Lugati I-II' ile de karşılaştırılmıştır. 'Özbek Tilining İzahli Lugati'inde bulunmayan birleşik isimler, birleşik isimler sözlüğünde işaretlenmiştir.
Qartqoca romanı esasında Kazak Türkçesi ve Türkiye Türkçesindeki zarf-fiiller

Bu çalışmamızda Cüsipbek Aymawıtulı'nın (1881-1931) Qartqocaromanında geçen Kazak Türkçesine ait zarf-fiilleri tespit edip, bunların Türkiye Türkçesindeki karşılıklarını vermeye çalıştık. Bunun için öncelikleQartqoca romanını tarayarak bu eserde geçen zarf-fiil örneklerini içinde geçtikleri cümleler veya ibarelerle birlikte tespit ettik. Tespit ettiğimiz zarf-fiilleri kendisini meydana getiren ekleriyle ve bu eklerin romanda bulunanşekillerinin örnekleriyle sıraladık. Sık kullanılan zarf-fiil eklerinin oluşturduğuzarf-fiillerin örneklerine de daha fazla yer verdik. Tespit ettiğimiz zarf-fiil örneklerini içinde geçtikleri cümleler veya ibarelerle birlikte Türkiye Türkçesine aktardık. Bu aktarmayı tabloda iki sütun halinde her cümle veya ibarenin Kazak Türkçesi örneğinin tam karşısında Türkiye Türkçesine aktarması olacak şekilde verdik. Böylece Qartqocaromanında geçen zarf-fiiller iki lehçe arasındaki mukayesenin daha kolayyapılabileceği bir şekilde göz önüne getirilmiş oldu. Daha sonra yaptığımız bu aktarmayı açık ve anlaşılır bir şekilde tasnif ettik. Böylece Qartqoca romanındaki zarf-fiiller ve onların kullanılış şekilleri, Türkiye Türkçesindeki karşılıkları sistemli bir şekilde ortaya çıkmış oldu. Çalışmamız sırasında vardığımız neticeleri tezimizin sonuç bölümündebelirttik. Ayrıca Türkiye Türkçesindeki zarf-fiiller ile Kazak Türkçesindeki zarf-fiiller hakkında tezimizin giriş bölümünde kısaca bilgi vermeyi faydalı bulduk.
Erken Dil Gelişimi Testi- Üçüncü Edisyon'un Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik ön çalışması

Çocuklarda dil bozukluklarının erken tanılanması sayesinde etkin ve erken bir müdahale sağlanabilir. Erken tanı sayesinde yapılan müdahale ve gerekli ek destekle çocuğun yaşam kalitesi artar, sosyal ve duygusal problemlerin önüne geçilebilir ve öğrenmeye temel olan okuma ve yazma gibi akademik becerilerinde yaşanabilecek sıkıntılar önlenebilir. Farklı bir kültür ve dil için geliştirilmiş ölçme araçlarının başka bir dile uyarlanmasında uyulması gereken bir takım ölçütler bulunmaktadır. Bir ölçme aracının Türkçeye ve Türk kültürüne uyarlanmaksızın, geçerlik ve güvenirliği sağlanmadan kullanılmasının yol açacağı bir takım sakıncalar bulunmaktadır. Bu çalışma, Erken Dil Gelişimi Testi-Üçüncü Edisyon'un (TELD-3) Türkçeye ve Türk kültürüne uyarlanması, güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı haline getirilme sürecini kapsamaktadır. Test farklı yaş gruplarından ve farklı demografik gruplardan toplam 359 kişiye uygulanmıştır. Testin uyarlama çalışmasında, uluslararası test uyarlama ilkeleri dikkatle uygulanmıştır. Testin geçerlik ve güvenirlik çalışmasına tüm örneklem grubu dahil edilmiştir. Güvenirlik analizi yöntemleri farklı demografik alt gruplara uygulanmış ve değerler oldukça yüksek bulunmuştur. Geçerlik çalışmasında testin normal dil gelişimi gösteren ve göstermeyen grupları iyi şekilde ayırt edebildiği, alternatif formlarının birbirleriyle yeterli düzeyde uyumlu olduğu ve gelişimsel bir test olduğu için yaşla korelasyonunun da yüksek olduğu ortaya koyulmuştur. Yapılan madde analizi sonucunda madde güçlük ve madde ayırt edicilik değerleri kabul edilebilir sınırların dışında olan maddeler gözden geçirilmiştir. Ön çalışma sonucunda testin Türk dili ve kültürüne uygun, çok yüksek düzeyde güvenirliği ve yeterli düzeyde geçerliliğe sahip olduğu ve norm puanlarını belirlemek amacıyla yapılacak çalışma için testin kullanıma hazır olduğu belirlenmiştir.
Türkiye Türkçesi ile Kazak Türkçesi'nin söz dizimi bakımından karşılaştırılması

Söz dizimi, dilin kelime grupları, cümle türleri ve cümledeki kelime münasebetleri ile ilgili bölümdür. Dilin, canlı bir varlık olduğu göz önünde bulundurulursa, onun zamanla gelişme kaydetmesi ve değişime uğraması tabiidir. Ancak dilin diğer alanlarına göre daha sabit olan söz diziminde bu süreç daha yavaş seyreder. Dilin tabii yapısını oluşturan söz diziminin gelişmesinde dilin kendi imkanları kadar, dilin yazı dili olması ve farklı yapıya sahip dillerle temas etmesi de büyük önem arz eder. Bu çalışmada aynı yapıya sahip olan Türkiye Türkçesi ile Kazak Türkçesi'nin söz dizimi karşılaştırılmış, ortak, benzer ve farklı yönleri belirtilmiştir. Ayrıca çok büyük boyutlara ulaşmamakla beraber, temasta bulundukları dillerin söz dizimi etkisiyle meydana gelen değişikliklerin tespitine çalışılmıştır.
Türkçede sevgi sözleri

Bu çalışmada, Tanzimat Dönemi'nden günümüze kadar yazılmış edebi eserler içinden seçilen 92 tane roman, hikaye ve tiyatro türündeki metinler sevgi hitapları yönünden taranmış ve bu metinlere dayanarak yazı dilimizde kullanılan sevgi hitapları tespit edilmiştir. Sevgi hitapları yapı ve anlam yönünden incelenerek elde edilen veriler doğrultusunda Türk insanının sevgi duygusunu aktarırken hangi dil göstergelerini kullandığı belirlenmiştir. Gramer kitaplarında, hitapların sözcük türü olarak hitap ünlemleri, bazı kaynaklarda ise seslenme edatları içinde değerlendirildiği görülmüştür. Sevgi içerikli seslenmeleri yapı yönünden değerlendirdiğimizde sevgi fonksiyonu taşıyan +CI4k küçültme ekinin ve 1. teklik kişi iyelik ekinin +I4m sıklıkla kullanıldığı, kelime grubu şeklinde kurulan sevgi hitaplarında ise sıfat tamlamalarına sıkça başvurulduğu tespit edilmiş; anlam açısından değerlendirdiğimizde ise duyguların ve insanlar arasındaki ilişkilerin anlatımında genellikle somut bir anlatımın tercih edildiği ve daha çok gözlemci ürünün sonucu olarak doğadan yararlanıldığı, sevilen varlığa hitap edilirken sık sık benzetmelere ve temeli benzetmelere dayanan aktarmalara başvurularak güçlü bir anlatım oluşturulduğu görülmüştür. Bu çalışmayla ana dilimizin söz varlığından yola çıkarak ne kadar zengin bir dile sahip olduğumuz gösterilmeye çalışılmış ve söz varlığı içinde kainatın üzerine yaratıldığı en güçlü duygu olan sevgiye ve onu ifade eden sözlere yer verilerek sahip olduğumuz güzel değerlerimiz ortaya konmuştur.
TÜRKİYE'DEKİ SURİYELİ GEÇ İKİ DİLLİ BİREYLERİN YAZILI ANLATIMLARI ÜZERİNE BİR HATA ANALİZİ

Türkiye'deki Suriyeli geç iki dilli bireylerin yazılı anlatımlarının hata analizi yaklaşımıyla incelendiği bu çalışmada, iki dillilik kavramı detaylı olarak ele alınmıştır. Dil edinimine, ikinci dil edinimine, iki dilliliğin tanımına ve iki dillilik türlerine geniş olarak yer verilmiştir. Bu araştırmada, iki dillilik türlerinden geç iki dillilik türü ele alınmıştır. Bu doğrultuda, araştırma kapsamındaki katılımcılar 80 Suriyeli geç iki dilli bireylerden seçilmiştir. Seçilen bireylerin alt yaş sınırı olarak 8, üst yaş sınırı ise 15 olarak belirlenmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen verilere göre Suriyeli geç iki dilli bireylerin yazılı anlatımlarında yaptığı toplam hata sayısı 1205'tir. Suriyeli geç iki dilli bireylerin yaptığı genel hataların oranları ise şöyledir; sesbilimsel hatalar genel hataların %17,86'sını, sözdizimsel hatalar genel hataların %14,108'ini, biçimbilimsel hatalar genel hataların %32,199'unu, sözcüksel ve anlamsal hatalar genel hataların %7,06'sını, yazımsal hatalar genel hataların %28,39'unu, ana dilin yapısından kaynaklanan hatalar genel hataların %1,5'ini ve diller arası hatalar genel hataların %1,909'unu oluşturmaktadır. Sonuç olarak, Türkiye'deki Suriyeli geç iki dilli bireylerin yazılı anlatımlarında yaptıkları hatalar ile geç iki dilli olmaları arasında bir ilişki vardır. Suriyeli geç iki dilli bireylerin yazılı anlatımlarında yaptıkları 1205 hatanın 388'i biçimbilimsel hatalardır. Bu hata sayısı, genel hataların %32,199'unu oluşturur ve en sık yapılan hata türüdür. Araştırmaya katılan geç iki dilli bireylerin yaş aralığı doğrultusunda, bireylerin yaptıkları en sık hata türünün biçimbilimsel hatalar olması geç iki dilli olmalarını doğrular niteliktedir. Araştırma kapsamında ortaya çıkan sonuçlar, Suriyeli geç iki dilli bireylerin yazılı anlatımlarında yaptıkları hata türlerinin dili erken yaşta edinen iki dilli bireylerin hatalarından farklı olduğunu göstermektedir.
İstanbul episkoposu Timateos Pavlus'un hatıratı

Timateos Pavlus (1837-1914), Osmanlı yönetimi altında Süryani Ortodoks Kilisesi'nin ilk İstanbul episkoposudur. Timateos Pavlus'un kaleminden çıkan ve tez çalışmamıza konu teşkil eden eser ise hatırat niteliği taşımakta ve söz konusu bu episkoposun yaşam öyküsünü içermektedir. Timateos Pavlus'un hatıratı tarihsel bir belge olarak önem taşımaktadır. Bu çerçevede, eserde, Osmanlı İmparatorluğu'nda XIX. yüzyıl sonları ile XX. yüzyıl başlarında yaşanan tarihsel olaylara bazı açılardan ışık tutabilecek kayıtlar muhafaza edilmiştir. Süryani Ortodoks Kilisesi'nin Ermeni Kilisesi'nin boyunduruğundan kurtulup yeniden bağımsız bir kürsü haline dönüşmesi veya Süryani cemaatin Osmanlı yönetimiyle ve Müslüman ve gayr-i Müslim diğer unsurlarla olan ilişkileri bu bakımdan örnek olarak gösterilebilir. Aynı şekilde Süryani Kilisesi'nin işleyişine, yapısına ve kendi bünyesinde yaşadığı problemlere ilişkin bilgiler de Timateos Pavlus tarafından kayıt altına alınarak nakledilmiştir. Bununla birlikte, okuyucular söz konusu hatıratta Urfa veya İstanbul gibi önemli bazı şehirlerin XIX. yüzyıl sonları ile XX. yüzyıl başlarındaki dini, sosyal, iktisadi ve siyasi durumu hakkında da fikir edinebileceklerdir. Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde ortaya çıkan bazı huzursuzluklar da yer yer kısaca tasvir edilmiştir. Bütün bu hususlar göz önünde bulundurulursa, Timateos Pavlus'un hatıratını önem taşıyan bir tarihsel belge olarak tanımlamak gerekir.'İstanbul Episkoposu Timateos Pavlus'un Hatıratı' şeklinde isimlendirdiğimiz bu tez çalışması 'Giriş' ve 'Sonuç ve Değerlendirme' kısımları dışında iki ana bölümden oluşmaktadır. 'Giriş' kısmında araştırmanın konusu, kaynak değeri, problematiği ve araştırma esnasında izlenen yöntem gibi konularda özet bilgiler verilmiştir. 'Birinci Bölüm'; Timateos Pavlus'a ait hatırat metninin dil yönünden incelenmesi, içeriğinin tanımlanması, yazmanın tavsifi ve yazmada geçip de tartışmalı olan bazı konular üzerinde tarafımızca yapılan değerlendirmeler ile kilise hiyerarşisi gibi konulara yöneliktir. 'İkinci Bölüm' ise bir bütün halinde sözXkonusu bu yazmanın Süryanice metnini, Türkçe tercümesini ve metin tahlilini içermektedir. 'Sonuç ve Değerlendirme' kısmı Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde yaşanan bazı olayları ve gelişmeleri 'İstanbul Episkoposu Timateos Pavlus'un Hatıratı' özelinde yorumlama amacı taşımaktadır. Ancak bunun bir yüksek lisans tezi olması sebebiyle iddialı yorumlar yapmaktan da özellikle kaçınılmıştır. Tez çalışmasının 'Ekler' başlığı altında sunulan en son kısmı ise Timateos Pavlus'a ait el yazmasından bazı örnekleri ve yine kendisine ait şahsi fotoğrafı içermektedir. ANAHTAR KELİMLER: Urfa, Süryaniler, Episkopos, Timateos Pavlus, Hıristiyanlık, Kilise, Manastır, Patrikhane.
Mantıku't-Tayr'ın dil bilgisel özellikleri ve dizini

'Mantıku't-Tayr', Feridüddin Attar'ın aynı adlı eserinin Türkçeye uyarlanmış şeklidir. 'Vahdet-i vücut' anlayışının konu edildiği eserin yapısı, hikayeler ve hüdhüd ile kuşlar arasındaki soru-cevap şeklinde vücuda getirilmiştir. Tez, 2007 yılında Kemal Yavuz'un yayımladığı 'Gülşehri'nin Mantıkut't-Tayr'ı ' adlı çalışması esas alınarak hazırlanmıştır ve 'Mantıku't-Tayr'ın ses ve şekil bilgisi yönünden incelendiği dil bilgisi, söz varlığı ve dizinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Eski Anadolu Türkçesi; yazar, eser ve çalışmanın amacı, yöntemi, sınırları ile ilgili bilgi verilmiştir. Birinci bölümde sözcükler, önce ses olaylarına göre bir incelemeye tabi tutulmuş; sonra ise şekil bilgisi yönünden değerlendirilmiştir. İkinci bölümde sözcükler türleri, anlamları, yapıları ve fonksiyonlarına göre sınıflandırılmış; bu bölümün sonuna eklenen grafiklerle de sözcüklerin kökeni ile geçiş sıklıkları hakkında bilgi verilmiştir. Son bölümde ise eserde geçen 4339 sözcük incelenmiş, metin göz önünde bulundurularak anlamlandırılmıştır. Sonuç bölümünde ise yapılan inceleme neticesinde elde edilen sonuçlar bildirilmiştir.
Muhammed b. Hamİd el-Kefevİ'nin Şerhu'l-Emsileti'l-Muhtelife adlı eserinin tahkiki

Gerek Osmanlı döneminde gerekse önceki dönemlerde yaşamış alimler Arap dili grameri hakkında farklı metotlarda pek çok eser telif etmişlerdir. Bu eserlerden çok azı tahkik edilerek gün yüzüne çıkarılmışken birçoğu da kütüphane raflarında muhakkikler tarafından keşfedilmeyi ve ilim dünyasına kazandırılmayı beklemektedirler. Çalışmamızın amacı, Osmanlı döneminde yaşamış alimlerden olan Muhammed b. Hamid el-Kefevi'nin Şerhu'l-Emsile adlı eserinin tahkikini yapıp yayına hazır hale getirmektir. Çalışmamız bir giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Girişte, Arap edebiyatında gramer ilminin temellerinin atılmasına sebep olan faktörlere değinildikten sonra bu ilmin tarihte geçirmiş olduğu dönemlere ve bu dönemlerde oluşan ekollere değinilmiş, ayrıca bu ekollere mensup olan bazı alimler zikredilmiştir. Birinci bölümde, Emsile ve üzerine yazılan şerhlere değinildikten sonra Muhammed b. Hamid el-Kefevi'nin hayatı ve eserleri hakkında bilgiler verilmiş, tezimize konu olan eseri tanıtılmıştır. İkinci bölümde, eserin Türkiye ve farklı coğrafyalarda bulunan nüshaları kısaca tanıtılmış, tahkikte izlenen metot hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde de, Şerhu'l-Emsile'nin metni tahkik kurallarına uygun bir şekilde oluşturulmuştur.
Mehmed b. Hamza Arab Vaiz Mevlidü'n-Nebī

Mevlid, Hz. Muhammed'in doğduğu zamanı, hayatını, mucizelerini, vefatını ve daha birçok yönlerini konu alan eserlere verilen addır. Türk Edebiyatında bu türün ilgi görüp sevilmesinde Süleyman Çelebi'nin Mevlidi'nin yeri tartışılamaz. Süleyman Çelebi'nin Mevlid'i sayesinde bu tür, geniş halk kitleleri tarafından benimsenerek okunmuş ve Süleyman Çelebiden sonra da pek çok şair mevlid adı altında bu tür eserler kaleme almışlardır. Bu eserlerden biri de Yüksek Lisans çalışmamızın konusu olan Mehmed b. Hamza Arab Vaiz'in Mevlidü'n-Nebi adlı eseridir. Tez, giriş ve devamında dört bölüm üzerine kurulmuştur. Giriş bölümünde Türk Edebiyatı'nda mevlid türü hakkında bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde şairin yazmış olduğu mevlid hakkında değerlendirmeler yapılmış daha sonra da yapılan çalışmalara dayanılarak hayatı hakkında bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde eser, ses ve şekil bilgisi açısından değerlendirilmiş sonrasında eserde yer alan atasözü, deyim ve söz varlığı üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde mevlidin ulaşabildiğimiz üç nüshası edisyon kritik yapılarak sağlam bir metin ortaya konulmaya çalışılmıştır. Dördüncü bölümde gramatikal dizin yer alır. Sonuç kısmında eser ana hatları ile değerlendirilmiş ve devamında faydalandığımız kaynaklar kaynakça başlığı altında verilmiştir.