turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde yargı teşkilatında yapılan reformlar ve istinaf mahkemeleri

Yargı erkinin etkinliğini sağlamak için, adil ve etkili bir hukuk reformuna ihtiyaç vardır. Tarihsel süreçte hukuk adına yapılan ve yapmakta olduğumuz reformların hepsinde ortak hedef; Medeni Batılı Devletlerin yürürlükte kullandıkları hukuk mevzuatlarını ve sistemlerini almak ve kendi ülke insanımıza uygulamak olmuştur. Hukuk reformu için tarihimizde üç önemli dönem vardır. ilki Tanzimat Dönemi, ikincisi Cumhuriyetin ilk kurulduğu dönemde gerçekleştirilen resepsiyon dönemi ve üçüncüsü Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde gerçekleştirilen ve gerçekleştirilmeye devam edilen yargı reformu sürecidir. Tezimizin, ilk kısmı Avrupa Birliği ile Türkiye arasındaki hukuki ilişkiyi, tarihimizdeki hukuk reformlarını ve Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde yargı teşkilatında yapılan reformları açıklamak olacaktır. Tezimizin ikinci kısmında ise, Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde kabul edilen 5235 sayılı Bölge Adliye Mahkemeleri yani istinaf mahkemeleri kurulmasına ilişkindir. Tezimizde; İstinaf mahkemeleri üzerine yapılan eleştiriler, tarihimizde istinaf mahkemelerinin örgütlenmesi ve 5235 Sayılı Bölge Adliye Mahkemeleri'nin kuruluş, görev ve yetkileri üzerine olacaktır.
İcra İflas Hukukunda itirazın iptali davası

İtirazın iptali davası, esasen genel haciz yoluyla takipte karşımıza çıkan, genel mahkemelerde genel kurallara göre görülen bir davadır. Hukuki niteliği tartışmalı olmakla birlikte, itirazın iptali davası, takip hukuku bakımından da özel sonuçlar doğuran ve İcra ve İflas Kanunu'nun kendisine özel bir takım sonuçlar bağladığı bir alacak davasıdır. Bu dava, itirazın kaldırılması yollarından ayrıldığı gibi (m. 68, 68a), normal bir alacak davasından da pek çok yönden ayrılmaktadır (m. 67 /V). İtirazın iptali davasının açılabilmesi için genel dava şartlarının yanı sıra Özel dava şartı diyebileceğimiz bir takım usuli şartların da bulunması gerekir. Bu usuli şartlara kısaca, takip ve itirazın geçerlilik şartları da diyebiliriz. İtirazın iptali davası, ödeme emrine itirazın tebliğinden itibaren bir yıl içinde açılmalıdır (m. 67). Bu bir yıllık süre, hak düşürücü süre olup hakim tarafından re'sen gözetilir. Tartışmalı olmakla birlikte, bir yıllık süreden sonra açılan itirazın iptali davasına normal bir alacak davası olarak devam edilmelidir. İtirazın iptali davasının yargılaması bakımından kural olarak genel hükümlerden bir farklılık söz konusu olmadığı gibi, itirazın iptali davasında karar ve kanun yolları bakımından da esasen bir farklılık bulunmamaktadır. İtirazın iptali davasının en önemli özelliği ise, bu dava sonucunda alınan ilamla ilamsız takibe devam edilebilmesi ve icra tazminatlarına hükmedilebilmesidir (m. 67 /11). Yapılan yargılama sonucunda 'davanın kabulüne' karar verildiği takdirde, -tartışmalı olmakla birlikte- alacaklı, dilerse mevcut ilamsız takibe devam eder, dilerse de ayrı bir ilamlı takip yapabilir.
Teknoloji transferi anlaşmalarının rekabete etkisinin AB, ABD ve Türk yargı sistemlerinde karşılaştırmalı analizi

Yenilik; yeni ürünler ve yeni süreçlerin önemli bir kaynağı olup, rekabeti arttıran bir unsurdur. Pek çok teknoloji lisansı, rekabetçi bir yaklaşımla sunulmakta ve bu nedenle, rekabet otoriteleri tarafından teşvik edilmektedir. Ancak bununla birlikte, yasal ve ekonomik alanlarda, fikri mülkiyet hakları ile Rekabet Hukuku arasındaki bağlantı, her iki politikanın çelişen amaçlara sahip olması nedeniyle konuyu bir o kadar önemli hale getirmekte ve tartışmayı kalıcı kılmaktadır. Fikri mülkiyet hakları ve Rekabet Hukukunun ikisi de tüketici refahının teşviğini sürdürdüğü için tamamlayıcı nitelikte olmasına karşın, aynı hedefe ulaşmak için farklı yöntemler kullanmaktadır. Fikri mülkiyet hakları üzerine regülasyonlar, yeniliği yapan kişinin gayretlerini ödüllendirmek amacı gütmektedir. Teknolojik gelişmeye paralel olarak, tüketicilerin nihai karlarını arttırmakta ve bu konudaki regülasyonlar, bu şekilde tüketici refahını arttırmayı hedeflemektedir. Rekabet Kanunları, rekabeti etkin piyasaların kaynağı olarak görüp, bunun korunması suretiyle en düşük fiyata en kaliteli ürünleri tüketicilere sunmayı sağlayarak tüketici refahını arttırmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, rekabet politikalarının, fikri mülkiyet hakları yasalarına ne derece müdahale ettiği ve her iki politika arasında iyi bir denge kurmanın herhangi bir yolu olup olmadığını araştırmaktır. Bu konuda, iki büyük yargı sistemi olan AB ve ABD uygulamalarını analiz etmek ve aralarındaki belirgin benzerlik ve farklılıkları ortaya koymak ve en nihayetinde Türkiye'nin konunun neresinde olduğunu tespit etmek amaçlanmaktadır. Yapılan incelemeler, ABD Rekabet Yasalarının en temel motivasyon kaynağının, verimlilik ve serbest ticaret politikaları olduğunu göstermekle birlikte, aksine, AB Rekabet Yasaları, entegre bir Avrupa pazarının geliştirilmesine dayanmaktadır. Türkiye ise, AB müktesebatını benimsemiştir. Ancak, mevcut düzenlemeleri, 772/ 2004 sayılı Teknoloji Transferi Grup Muafiyeti Tüzüğüne uyarlı olup, son revizeleri regülasyonlarına geçirmemiştir.
Çevre korunmasının sağlanması konusunda uygulanan idari yaptırımların Avustralya ve Türkiye açısından karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi

Çevre ve çevre kapsamına alınabilecek değerlerin kirletici faaliyetlerle zarar görmesi ve çevre sorunlarının her geçen gün çeşitlenmesi, dikkatleri çevre üzerinde yoğunlaştırmıştır. İnsanın çevre ve çevreyle ilişkilendirilebilecek toplumsal değerlere karşı ihlal niteliğindeki davranışları, ekonomik, siyasi, sosyal ve hukuksal çözüm araçlarını gerekli kılmıştır. Bu araçlardan birisi de idarenin kirletenlere karşı uygulamış olduğu idari yaptırım ve tedbirlerdir. İdare hukuku, kanunların ve diğer yasal düzenlemelerin uygulanmasında bir mekanizma görevi görmektedir. Bu yüzden de sağlık, eğitim, trafik ve çevre gibi birçok sosyal politika alanında önemi büyüktür. Fakat çevre koruma amacına yönelik idari yaptırım ve tedbirlerin varlığından daha önemli olan husus, bu tedbirlerin somut bir çevre korumaya dönüşüp dönüşmediği, yani caydırıcılığıdır. Dünya çevre indeksinde, çevre konusundaki performansı iyi olan ülkeler arasındaki Avustralya ile Türkiye arasında idari yaptırım ve tedbirlerin karşılaştırılması, caydırıcılık yönünden çeşitli bulgular ortaya çıkarmıştır. Bu bağlamda gerek çevre korumasını amaç edinen idari teşkilatlanma gerekse yürürlükte olan idari yaptırım ve tedbirlerin uygulama usulü zarar verici faaliyetlerin azaltılmasında etkili olmaktadır. İdari yaptırımlar ve denetimler kararlılıkla uygulandığında, halkın çevre bilinç düzeyi yükseltildiğinde, idari para cezaları hakkındaki bilgilendirme artırıldığında idare hukukunun etkisi daha da artmış ve çevre hukuku ile olan ilişkisinden somut çözümler ortaya çıkmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi çerçevesinde işkence yasağı ve yasağın Türkiye'de uygulanması

Çağdaş ceza hukukunun amacı, yapılacak adil yargılama sonucunda maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Delil elde etme yöntemlerinin gelişimi, teknolojinin ilerlemesi ile birlikte maddi gerçeğe ulaşılması günümüzde geçmişşe nazaran daha kolay hale gelmiştir. Bununla beraber bu gelişmelerin yaşanmadığı ve ayrıca insan hakları kavramının henüz ortaya çıkmadığı eski çağlarda ceza muhakemesinin edindiği en önemli amaç suçlunun bulunması ve cezalandırılması olmuştur. Bu amaç doğrultusunda mahkemeyi bu sonuca götürebilecek işkence ve kötü muamele dahil her yöntem meşru sayılmıştır. İnsanlık tarihi boyunca çeşitli amaçlarla işkence ve sair kötü muamele ve ceza, dünyanın her yerinde uygulama alanı bulmuştur. Esasen suça ilişkin ikrar veya delil elde etmek amacıyla yapılan işkence ve kötü muamele, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacına hizmet etmemekte aksine buna engel teşkil etmektedir. Zira işkence sebebiyle işkence gören yalnızca işkence uygulayıcısının duymak istediklerini ve ona söyletmek istediklerini söylemektedir. Dolayısıyla işkence ve sair kötü muamele sonucunda maddi gerçeğe ulaşılması mümkün olmamaktadır. Adalete ulaşmaya engel teşkil eden, insan haklarına ve insan onuruna aykırı olan işkence fiilinin, yasak olması yanı sıra bu yasağın ihlaline hukuki sonuç bağlanması elzem görülmüş ve ulusal ceza kanunlarında bağımsız bir suç olarak işkence suçu düzenlenmiştir. İşkence ve kötü muameleleri engellemeye yönelik pek çok ulusal, bölgesel ve uluslararası belge bulunmaktadır. Devletler bu sözleşmeleri imzalayarak ülkelerinde işkence ve kötü muameleyi önlemek için kanuni, idari, adli veya diğer tedbirleri alacaklarına dair yükümlülük altına girmektedirler. Bütün bunlara rağmen dünyanın hemen hemen her yerinde işkence ve sair kötü muamele günümüzde de uygulama alanı bulmaktadır. Politik yıldırma, ikrar veya sair delil elde etme, cezalandırma gibi çeşitli amaçlarla yapılan işkence hem ulusal hem de uluslararası yargı mercilerinin kararlarına konu olmaktadır. Bu kapsamda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m.3'te düzenlenen İşkence Yasağına aykırı davranan taraf devletler hakkında ihlal kararları vermektedir. Bu çerçevede hakkında sıklıkla ihlal kararı verilen ülkelerden biri de Türkiye'dir.
Türkiye'nin münhasır ekonomik bölgesindeki balıkçılık hakları

1982 tarihli Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi ile ilk kez düzenlenen münhasır ekonomik bölge kavramı, Sözleşme yürürlüğe girmeden önce örf ve adet hukukunun bir parçasını oluşturmuştur. Münhasır ekonomik bölge kavramı, kıta sahanlığı gibi jeolojik bir kavram değildir. Buna karşılık, kıta sahanlığı ve münhasır ekonomik bölge kavramının tarihsel gelişimleri benzerlik göstermektedir. Kıta sahanlığı, deniz yatağını ve toprak altını kapsamaktadır. Münhasır ekonomik bölge, deniz yatağı ve toprak altına ek olarak su kütlesini de kapsamaktadır. İki deniz yetki alanın da çakıştığı alanlar mevcuttur. Bu çakışan alanlar, hangi hukuki rejimin uygulanacağı sorununu gündeme getirmektedir. Münhasır ekonomik bölgenin hukuki rejimi, kıyı devletinin hakları ve yetkileri ile üçüncü devletinin hakları çatısı altında belirlenen kurallardan oluşmaktadır. Kıyı devletinin münhasır ekonomik bölgedeki hakları canlı ve canlı olmayan doğal kaynakların işletilmesi, muhafaza edilmesi, araştırılması ve idare edilmesi ile ilgili ekonomik nitelikli hakları kapsamaktadır. Aynı zamanda kıyı devletinin bu deniz yetki alanındaki hakları, sudan, akıntıdan ve rüzgardan enerji elde edilmesi gibi diğer ekonomik nitelikli hakları da içermektedir. Kıyı devletinin yetkileri ise, münhasır ekonomik bölgede yapay adalar, tesisler ve yapıların inşası ve kullanılması, deniz bilimsel araştırmaların yapılması ve deniz çevresinin muhafazası ve korunması hususlarından oluşmaktadır. Üçüncü devletlerin münhasır ekonomik bölgedeki hakları, tüm üçüncü devletlere tanınan ve bölge devletlerine tanınan haklar olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Denize kıyısı olmayan ve coğrafi bakımdan elverişsiz devletlerin hakları, bölge devletlerine tanınan haklar kategorisinde yer almaktadır. Coğrafi bakımdan elverişsiz ve denize kıyısı olmayan devletlerin, aynı alt-bölge veya bölgedeki devletlerin münhasır ekonomik bölgelerinden yararlanmaları, kural olarak, münhasır ekonomik bölge devletinin yıllık avlanmasına izin verilen miktar kadar avlama kapasitesinin bulunmamasına bağlıdır. Türkiye, Ege Denizi'nde kıta sahanlığı uyuşmazlığı ve Akdeniz'de münhasır ekonomik bölge uyuşmazlığı ile karşı karşıya kalmaktadır. Bu nedenle, Türkiye'nin münhasır ekonomik bölgesi Karadeniz ile sınırlıdır. Türkiye, diğer denizlerde münhasır ekonomik bölge ilan etmediği ve denizlerinin balık bakımından zengin olmadığı gerekçesiyle coğrafi bakımdan elverişsiz bir devlettir. Türkiye'nin coğrafi bakımdan elverişsiz devlet olması, bölge devletlerinin Türkiye'den hak taleplerini ve Türkiye'nin de bölge devletlerinden hak taleplerini etkileyebilecektir.
İslam hukukundaki değişim olgusunun Füru-i fıkha yansıması: Devlete isyan suçu örneği

Hızla değişen dünya hayatında insanın bildiği şeylerle yetinmemesi gerekiyor. İslam hukuk ilminin de hayattaki değişmeyi yakalaması ve ortaya çıkan yeni durumlara cevaplar vermesi görevi bulunmaktadır. Bu da İslam hukuk ilminin hayatiyetini sağlayan ictihadlar vesilesiyle olmaktadır. Bu çalışmada İslam hukukuna değişen hayat şartlarına cevap verebilme kabiliyeti sağlayan değişim olgusunun füru-i fıkıh üzerindeki etkileri konu edilmiştir. Tezin birinci bölümünde ahkamda değişime sebep olan etmenler, değişimi gerçekleştiren araçlar ve değişim etrafında oluşan görüşler incelenmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde değişim olgusunu örneklemek bağlamında füru-i fıkhın çeşitli alanlarından ictihad örnekleri sunulmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise çalışmanın odağında bulunan bağy konusu özelinde Hanefi füru literatürünün incelenmesine ve konuya dair ahkamın değişim ve gelişim sürecinin anlaşılmasına çalışılmıştır.
Müstehcenlik suçu (TCK M. 226)

'Müstehcenlik Suçu' başlıklı çalışmamızın temelini 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 226. maddesinde düzenlenen suç oluşturmaktadır. Bu kapsamda müstehcenlik suçu, suç inceleme metoduna bağlı kalınarak yargı içtihatları bağlamında ele alınmıştır. Ayrıca suça ilişkin doktrin ve uygulamadaki tartışmalı noktalara ışık tutulmaya çalışılmıştır.
Ücretin ödenmemesi durumunda işçinin sahip olduğu haklar

İş hukukunda ücret, iş sözleşmesinin temel unsuru olması nedeniyle, ayrı bir öneme sahiptir. Ancak, ücretin, hukuki önemi haricinde bir de sosyal boyutu bulunmaktadır. Zira, çoğu zaman işçi ve işçi ailesi hayatını, işçinin emeği karşılığında hak etmiş olduğu ücreti ile devam ettirmektedir. Ücret, iş sözleşmesinin diğer tarafı olan işveren açısından da, asli borç doğurması nedeniyle önemlidir. İşveren, işçisine iş görme edimi karşılığında ücreti, gereği gibi ifa ederek bu borcunu sona erdirecektir. Ne yazık ki; çalışma hayatının devamında, ücret ödememe olgusu ile karşılaşmak da olasıdır. Hiç şüphesiz ki, ücretin tamamen, kısmen ödenmemesinin yanı sıra gününde ödenmemesi halinde dahi, işçinin mağduriyeti söz konusu olacaktır. Ücreti ödenmeyen işçinin, işveren aleyhine, ücret alacağının tahsiline yönelik alacak talebinde bulunması olağan bir yoldur. Bunun yanı sıra, ücreti ödenmeyen işçinin, iş sözleşmesini devam ettirmesini beklemenin, iyi niyet kuralları ile bağdaştığından söz edilemez. Bu nedenle, Kanun koyucu tarafından, yerinde bir düzenleme ile işçiye, iş sözleşmesini, haklı nedenle derhal feshetme hakkı tanınmıştır. Yine aynı şekilde, ücreti ödenmeyen bir işçiden, iş görme borcunu yerine getirmesi beklenemeyeceğinden, kendisine çalışmaktan kaçınma hakkı da kabul edilmiştir. Belirtmek gerekir ki; ücreti ödenmeyen işçi, kanunun kendisine tanımış olduğu seçimlik haklarını kullanmak konusunda serbesttir. Dilerse iş sözleşmesini haklı nedenle feshedebileceği gibi, dilerse de iş sözleşmesinin feshi yoluna gitmeden ücret alacağının tahsiline yönelik alacak talebinde bulunabilir yahut şartları oluşmuş ise çalışmaktan kaçınma hakkını kullanabilir. Çalışmamızda da, öncelikle ücret kavramı üzerinde durularak ücretin tanımı ve önemi açıklanmaya çalışılacak olup, sonrasında ücreti ödenmeyen işçinin sahip olduğu yasal haklar irdelenecektir.
Türk ve İslam hakimiyet telakkileri çerçevesinde isyan suçu

İsyan suçu, siyasi bir suçtur. Tüm siyasi suçlar gibi isyan da, gerçekleştiği dönemin tarihi şartları ve o devirde geçerli hakimiyet telakkileri ile sıkı sıkıya irtibatlıdır. Gerek Avrupa tarihi, gerek Türk-İslam tarihinde görülen uygulamalar, bu umumi hükmün birer teyidi mahiyetindedir. Böylece, isyan suçunun ve bu suçun faillerine tatbik edilen müeyyidelerin anlaşılması bakımından o devirde geçerli bulunan hakimiyet telakkisinin bilinmesi gereklidir. Türk hakimiyet telakkisinde, hakimiyet hakkı Hakan ailesine mahsustur. İlahi bir tavzif mahiyetinde bulunan 'kut' bu ailede tecelli eder. Bu telakkinin bir yansıması olarak isyan girişimleri tarih boyunca genel olarak hanedan mensupları tarafından, yahut onlar namına gerçekleştirilmiştir. Yine bu telakkinin bir yansıması olarak isyanlarda hanedan mensuplarına daha müsamahakar bir tutum gösterilirken, diğer kişilere karşı sert ve tavizsiz müeyyideler tatbik edilmiştir. İslam hakimiyet telakkisi ise hakimiyeti emanet vasfında gören, yöneticilerin mes'uliyeti esasına dayanan meşveret eksenli yapısı nedeniyle bilhassa hulefa-i raşidin döneminde- muhalefete karşı hoşgörülü bir uygulama örnekliği gösterir. Fakat hilafetin saltanat esasına dönmesi ile birlikte, kadim Arap kabile gelenekleri, Sasani ve Bizans tesirleri hakimiyet telakkisini dönüşüme uğrattığından siyasi suçlulara ve bilhassa bağilere karşı daha sert uygulamalar görülür. İslamiyet sonrasında kurulan tüm Türk devletleri'nde olduğu gibi Osmanlı Devleti'nde de şer'i hukuk geçerlidir. Bunun yanında şer'i esaslara aykırı olmamak üzere padişah iradesi ile ortaya konulan kanunnameler de mevcuttur. Ta'zir suçu mahiyetinde bulunan bağy suçu da klasik dönem uygulamasında öncelikle şer'i hukuka, cezalandırmada takdir yetkisinin kullanımı bakımından da padişah iradesine dayandırılmıştır. Bunun yanında XVIII. asra kadar - isyan tehlikesinin önlenmesi kaygısıyla bir siyasi tedbir olarak ve bütünüyle örfi hukuk mahiyetinde olmak üzere - kardeş katli müessesesi de mevcuttur. Tanzimat Fermanı'nın kabulü ile birlikte ise, isyan suçu ceza kanunları ile düzenlenmeye başlamış, mahkeme önünde tarafsız bir yargılama yapılmaksızın kimsenin öldürülemeyeceği esası benimsenmiştir. Mutlak idare biçiminde kendisini gösteren hakimiyet telakkisinden meşruti idare biçimine doğru gerçekleşen bu tedrici dönüşüm süreci içerisinde, isyancılara uygulanan hukuki rejim ve verilecek cezalar bakımından da önemli sayılabilecek ölçüde bir yumuşama gözlenmektedir.
Tüketici sözleşmelerindeki haksız şartlar ve genel işlem koşullarının denetimi

6098 Sayılı TBK'nın yürürlüğe girmesiyle daha önce doktrin ve yüksek yargı kararlarında yer alan pek çok yeni kavram yasalaşmış ve uygulama hayatında güçlenmiştir. Genel işlem koşulları da 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nda yer almayan fakat Yargıtay'ın sayısız kararında gerekçelendirdiği bir kavramdır. Ancak tüketici sözleşmeleri bakımından, genel işlem koşulları denetimi 4822 Sayılı Kanun ile değişik 4077 Sayılı TKHK'da düzenlenmiştir. Dolayısıyla TBK'nın yürürlüğü öncesinde de, haksız şart denetimi kapsamında, genel işlem koşullarının denetimi mümkündü. Yargıtay, kendisine intikal eden ihtilaflara ilişkin pek çok kararında sözleşmenin taraflarının eşit statüde olmadığından hareketle, sözleşmeye tek taraflı tasarruf sonucu konulan adil olmayan düzenlemeleri 'haksız şart' olarak değerlendirmiş ve bunları geçersiz kabul etmiştir. Öte yandan tüketici sözleşmeleri açısından özel kanun olarak 4077 Sayılı TKHK'nın haksız şartları düzenleyen hükmü (m. 6), kısa bir süre önce yürürlüğe giren 6502 Sayılı TKHK'da (m. 5) daha kapsamlı bir şekilde düzenlenmiştir. Bu çalışmada ilgili kanunların birbiriyle örtüşen ve birbirinden ayrılan yanları ele alınırken, tüketici işlemi olmayan sözleşmeler bakımından, kanundaki ifadesiyle 'genel işlem koşulları'na ilişkin olarak TBK da (m. 20 -25) irdelenecektir. Bunların yanı sıra, çağımızın gerekleri ile mevzuatımızın konuya ilişkin kısmı sınırlandırılarak değerlendirmeler yapılacaktır.
Ceza muhakemesinde katılan

Ceza muhakemesinin temel amacı suç teşkil eden eylemi nedeniyle failin muhakeme işlemine tabi tutulması ve gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Gerçeğin ortaya çıkarılmasında muhakeme süjelerinin faaliyetleri önemlidir. Muhakemenin başlıca süjeleri yargıç, savcı, sanık ve suçtan zarar görendir. Muhakeme faaliyetine suçtan zarar gören perspektifinden bakılması, bu görüş açısı ile meseleye yaklaşılması adil yargılama, silahların eşitliği ilkelerinin ve nihai olarak insan haklarının bir gereğidir. Türk ceza muhakemesi hukukunda mağdur, suçtan zarar gören ve malen sorumlu olanların kamu davasına katılma hakkı vardır. Katılan, iddia makamını işgal edebilir ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacıyla tüm usulü işlemlere katılabilir. Bu amaçla delil ileri sürme, görüş bildirme ve son karara karşı kanun yollarına başvurma gibi haklara sahiptir. Ceza Muhakemesi Kanunu çağdaş bir anlayış ve insan haklarına dayanan düzenlemeler yapmış ve suç mağdurlarını üst düzeyde korumayı hedeflemiştir. Suçtan zarar gören, mağdurun ceza muhakemesine katılmasında yararı vardır. Kanun katılma ile ilgili hükümleri yeni bir anlayışla düzenlemiştir.
Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet olgusu ve hukuki boyutu

İnsan hayatının paha biçilmez değeri, sağlık hizmetine yönelik çalışmaları ve yatırımları arttırmaktadır. Sağlık çalışanlarına yönelik güvenlik tehditleri ise iş hayatında sürekli bir risk oluşturmakta ve kaliteli sağlık hizmetini olumsuz etkilemektedir. Sağlık kurumlarındaki şiddet, hasta, hasta yakınları ya da diğer herhangi bir bireydengelen, büyük risk oluşturan, sözel, fiziksel ve cinsel saldırılardan oluşan durum olarak tanımlanmaktadır. Bütün meslek grupları arasında, zor durumda kalanbireylerle doğrudan teması gerektiren sağlık sektörü çalışanlarının, işyeri şiddetinin en önemli hedef kitlesi ve kurbanları olduğu giderek daha fazla kabul görmektedir. Bu bakımdan sağlık çalışanlarına karşı şiddetin çok önemli bir sorun olduğu ve her türlü şiddet oranının yüksekliği dikkat çekicidir. Toplumda yaygınlaşma eğilimi gösteren şiddet eylemleri sağlık kurum ve kuruluşlarını da ciddi biçimde etkilemekte ve çalışanların verim oranının düşmesine neden olmaktadır.
Küreselleşme sürecinde sosyal güvenlik hakkı ve engelliler

İçerisinde bulunduğumuz ve küreselleşme olarak adlandırılan süreç, çok çeşitli boyutları ile karmaşık ve çelişkilerle dolu bir süreçtir. Süreç içerisinde pek çok kavram, kriz yaşamış, değişim ve dönüşüme uğramıştır. Kavram ve sistem olarak modern devlet içerisinde görünüm kazansa da, olgu olarak, insanlığın var olduğu günden bu yana, doğal bir talep olan sosyal güvenlik de, kriz içerisindeki kavramlar arasında yer almıştır. Söz konusu bu çalışma ile, 'sosyal güvenlik hakkı' kavramı, irdelenmiş; küreselleşme sürecinde hakkın görünümüne yer verilmiş; hakkın gerçekleşebilmesi için gerekli olan değişim ve dönüşüme değinilmiştir. Çalışma içerisinde somut bir zemine oturmak adına, Son Bölüm'de, engellilerin sosyal güvenlik hakkı ve bu hakkın alması gereken şekil ve içerik incelenmiştir. Sonuç olarak, sosyal güvenlik hakkının gerçekleşebilmesi için, kriz içerisindeki temel dayanak noktalarında, kuvvetli bir değişimin gerektiği görülmüştür.