turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anayasal bir kurum olarak Milli Güvenlik Kurulu

Dünyada ilk kez İkinci Dünya Savaşı sonrası hukuki bir kavram olarak kullanılmaya başlanmış milli güvenlik, kapsamı yorumlayan kişiye ve zamana göre değişen sınırlandırılamaz bir kavramdır. Milli Güvenlik Kurulu, 1961 Anayasası m.111'de ilk kez 'milli güvenlik' gibi geniş bir alanda görev almak üzere oluşturulmuş; asker ve sivil üyelerden oluşan, Bakanlar Kurulu'na yardımcı, danışma nitelikli bir uzmanlar kuruludur. 1971 Anayasa Değişiklikleri ile gücünün artırıldığı kabul edilen Kurul, 1982 Anayasası m.118'de düzenlenen ilk şekliyle tarihteki en güçlü dönemini yaşamıştır. 2001 yılında Avrupa Birliği'ne uyum süreci kapsamında Anayasa'da yapılan değişikliklerde Kurulun görev alanı sınırlandırılmamış; sivil üyelerini artırmak ve kararlarının tavsiye niteliğinde olduğunu vurgulamakla yetinilmiştir. Anayasalarda hiçbir dönem icrai nitelik tanınmayan Kurul kararlarına ilişkin yapılan tartışmalar, MGK'nın uygulamada hukukun çizdiği sınırı aşarak hareket etmesinden kaynaklanmaktadır.
İş mahkemeleri ve iş mahkemelerinde yargılama usulü

İş uyuşmazlıkları, özel bir mahkeme olan iş mahkemesinde çözüme bağlanır. İş Hukukunun işçiyi koruma ilkesi ve iş uyuşmazlıkları üzerinde uzmanlaşma ihtiyacı, genel yargı mercileri yarımda iş mahkemelerinin de kurulmasına zemin hazırlamıştır. Diğer taraftan, iş mahkemelerinde görülen davaların çabuk, kolay ve masrafsız biçimde çözüme kavuşturulması ihtiyacında, bu mahkemelerde özel bir takım usul hükümlerinin kabul edilmesine neden olmuştur. Bugün iş mahkemelerinde kural olarak sözlü yargılama usulü, bazı hallerde ise özel usul hükümleri uygulanmaktadır. İş mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanmasının nedeni, bu usulde davaların yazılı yargılama usulüne göre daha çabuk sonuca bağlanacağı varsayımıdır. Öte yandan, iş mahkemelerinde uyuşmazlıkların uzlaşma ile çözümlenmesi esastır. Çünkü, bu mahkemeler tabiatları itibariyle uzlaşma mercileridirler. Çalışmamızın birinci bölümünde, iş mahkemelerinin kuruluşuna neden ihtiyaç duyulduğu, iş mahkemelerinin teşkilatı ve bu mahkemelerdeki görev ve yetki sorunu ele alınacaktır. İkinci bölümde ise, iş mahkemelerinde uygulanan yargılama usulü, bu mahkemelere özgü farklılıklar da dikkate alınarak incelenecektir.
Anayasa mahkemesi kararları ve avrupa insan hakları mahkemesi kararları doğrultusunda terörle mücadele

Terör hareketleri dünya barış ve güvenliği için büyük bir tehdit oluşturmaktadır. Çağdaş demokrasinin terörizmle mücadelede güvenlik ve özgürlük arasındaki hassas dengeyisağlaması gerekmektedir. Çağdaş demokrasilerin en temel özellikleri hukukun üstünlüğü ve insan haklarınasaygıdır. Terörizmle mücadelenin başarıya ulaşabilmesi bu mücadelenin hukukun üstünlüğü ve insan haklarına saygı esaslarına göre yürütülmesine bağlıdır. Anayasa Mahkemesi Yasaların ve Kanun Hükmünde Kararnamelerin Anayasa'ya uygunluğunu denetlerken ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ise Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ihlali iddialarını değerlendirirken terörle mücadelenin hukuksal ilkelerinigöstermekte ve teröre karşı savaşın hukuksal sınırlarını belirlemektedir. Bu çalışmanın özgünlüğü, Anayasa Mahkemesi'nin Kararları ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin Kararları doğrultusunda terörle mücadelede hukukun üstünlüğünün ve insan haklarına saygının egemen kılınmasına katkı sağlanmasını hedeflemesindenkaynaklanmaktadır
İslam hukukuna göre uluslararası insancıl hukuk ve insan hakları

Birey-devlet karşıtlığı üzerine kurulan modern insancıl hukuk kuramı, insanın savaş karşısında korunması ve insan onuruna, insanın canına aykırı muamelelere maruz kalmaması için kullanılan bir terimdir. İslam'da bir kuram olarak belirlenmese de savaşın ve barışın nasıl olması gerektiğine dair belirlediği ve uyguladığı bir çerçeve mevcuttur ve bu çerçeve insan haklarını korur. Bu tezde İslam'ın silahlı çatışma hukukuna bakışı ele alınacak olup konunun uluslararası insancıl hukuka göre mukayesesi yapılacaktır. Siyasi otoritelerin etkisinden uzak, herhangi bir durum veya kuruma karşı savunma olarak değil, insanın cisim bulmasıyla sahip olduğu yaşama hakkını bilmesi ve bunun korunması adına İslam perspektifinden insancıl hukuku ve savaş prensiplerini öğrenmesi gerektiği kanaatiyle bu başlık ele alınacaktır. İnsan hakları adına çalışmalar yapan devletlerin ve sosyal politikaların da siyasi otoriteleri değil, bu fıtri değerleri dikkate alarak muamelede bulunmasının gerekliliği ifade edilmeye çalışılacaktır.
Türkiye'de gayrimenkul sektöründe doğrudan yabancı yatırım: alışveriş merkezi uygulamaları

Bu çalışmada, alışveriş merkezleri yatırımları aracılığı ile gelen doğrudan yabancı yatırımların yarattığı etkiler istatistiki veriler yardımı ile incelenmiştir. Türkiye'de gayrimenkul sektörü ve gayrimenkul sektöründe DYY'ın yeri ve önemi üzerinde durulmuştur. Gayrimenkul sektörüne DYY'ın hangi yollarla girdiği irdelenmiş ve yatırımın Türkiye'ye hangi sebeplerle girdiği ve hangi bölgelerde yoğunlaştığı üzerinde durulmuştur. Türk gayrimenkul sektörü üzerinden Türkiye'ye giriş yapan yabancı sermayeye ilişkin istatistiki veriler ışığında, Türkiye'de alışveriş merkezlerine yatırım için gelen yabancı sermayenin Türkiye'deki durumu, elde edilen istatistiki veriler ışığında karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve sonuç bölümünde, DYY'ın ülkemize sağladığı yararlar ve sakıncalı yönleri analiz edilmiştir.
Roma Hukukunda ifa ve ifa ikameleri

İfa bir borcun en doğal sona erme biçimidir. İfa unsurlarına uygun olarak yapılan bir ifa borcu sona erdirir. İfa unsurları ifanın tarafları, konusu, yeri, zamanından oluşmaktadır. Bu unsurlarla ilgili pek çok ilke ve kuralın, borçlar hukukunun diğer alanlarında olduğu gibi Roma Hukukundan çıktığı görülmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde borç kavramı, Roma Hukukunda borç kavramı, borcun konusu yani edimin türleri, edimin özellikleri ve ifanın hukuki niteliği ile ilgili görüşler incelenmiştir. Bu görüşleri daha iyi anlayabilmek için bazı temel hukuki işlem türlerini de bilmek gerektiği için, bu işlemler Roma Hukuku kurumları karşılaştırılarak açıklanmıştır. İkinci bölümde, ifa unsurları ile ilgili Roma Hukuku kuralları, hukukumuzdaki düzenlemelere de değinilerek açıklanmıştır. Ayrıca Roma Hukukunda özellikle eski dönemlerde çok önemli olan ifanın şekli de ayrı bir başlık altında incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise ifa ikameleri üzerinde durulmuştur. İfanın borçlanılan edime uygun olması kuralının istisnası olan bu kurumlar Roma Hukuku ile karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
İcra ve İflas Hukukunda istirdat davası

Takibe itiraz etmemiş veya itirazının kaldırılmış olması yüzünden borçlu olmadığı bir parayı tamamen ödemek mecburiyetinde kalan borçlunun, borcu ödediği tarihten bir sene içinde genel hükümler dairesinde mahkemeye başvurarak geri alınmasını isteyebileceği dava türü istirdat davasıdır. Çalışmamızda, icra iflas hukukunda istirdat davası kavramı, tanımı ve amacı ve uygulamadaki bu amaca giderken kullanılabilecek yöntemler, eda davası mı yoksa icra hukukuna özgü bir dava çeşidi mi olduğu, hukuki niteliği ve istirdat davasının borç olmayan paranın tamamen ödendiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılması zorunluluğu yönleriyle sebepsiz zenginleşme davasından farkları, bir eda davası olan istirdat davasının tespit davası niteliğindeki menfi tespit davasıyla benzer ve farklı yönleri, istirdat davasının şartları, takip yolları açısından ayrı ayrı her takip yolunda istirdat davası açılması durumunda uygulanacak kurallar ve farklılıklar, menfi tespit davasının istirdat davasına dönüşmesi durumu ve istirdat davasının hukuk aleminde yol açacağı son kararla birlikte oluşacak hukuki durum yani davanın hüküm ve sonuçları incelememizde tüm yönleriyle değerlendirilmiştir.
Sağlık çalışanlarına yönelik şiddetin eczacılar açısından incelenmesi

Dünyada ve Türkiye'de sağlık çalışanlarına yönelik şiddet olayları, araştırmamızda da ele aldığımız rakamlar çerçevesinde ciddi boyutlara ulaşmış durumdadır. Literatürde yapılan pek çok çalışma göstermektedir ki, sağlık çalışanları üzerine yapılan araştırmaların konusunu genellikle hekimler, hemşireler, hasta bakıcılar ve diğer sağlık personeli oluşturmaktadır. Çalışmamızda da değindiğimiz üzere, eczacılar da birinci basamak sağlık hizmeti sunumunda yer alan sağlık çalışanı olmalarına rağmen; sırf eczacıları baz alan çalışmalar doktrinde ya bulunmamakta ya da diğer sağlık personeli adı altında yüzeysel olarak değinilmektedir. İstanbul ili dahilinde serbest eczacılık faaliyetini yürütmekte olan 300 kişiden oluşan serbest eczane eczacısı tezin örneklemini oluşturmuştur. 143 kadın ve 157 erkek eczacı İstanbul'un farklı ilçelerinden seçilmiştir. Önceden hazırlanmış sorular yüz yüze anket tekniği ile uygulanmıştır. Bu çalışma ile sağlık çalışanı eczacılara yönelik işyeri ortamında şiddete ilişkin sorunların irdelenmesi, güvenlik ortamının sağlanması ve eczacıların şiddet ile ilgili bilgi, tutum ve farkındalık düzeyleri belirlenerek yapılacak olan çalışmalara katkı sağlanması amaçlandı. Bu amaçla İstanbul Eczacılar Odası'na bağlı serbest eczacılara yönelik, işyeri ortamı olan eczanelerinde, karşılaştıkları şiddet olaylarının araştırılması, bu olayların sayısal olarak oran, şekil ve niteliklerinin belirlenmesi amacı ile bir anket çalışması yapılmıştır. Eczacıların kim tarafından yağmaya uğradıklarına göre dağılımları arasındaki fark anlamlı bulunmuştur. Üçüncü bir şahıs tarafından yağmaya maruz kalanların oranı (%21,0) hasta tarafından yağmaya maruz kalanların oranından (%0,8) yüksek bulunmuştur. Hasta tarafından sözel şiddete maruz kalanların oranı (%96,8) üçüncü bir şahıs tarafından sözel şiddete maruz kalanların oranından (%76,4) yüksek bulunmuştur. Üçüncü bir şahıs tarafından fiziksel şiddete maruz kalanların oranı (%42,5) hasta tarafından fiziksel şiddete maruz kalanların oranından (%1,6) yüksek bulunmuştur. Cebir ve şiddet içerikli eylemlerin saldırgan 3. kişiler tarafından ilaç ve nakit para gasp etmek amaçlı; sözel şiddetin ise daha çok hastalığın verdiği stres ve sistemsel nedenler dolayısıyla hastalar tarafından gerçekleştiği sonucuna ulaşılmıştır.
Boşanmanın mali sonuçları ve özellikle maddi ve manevi tazminat

Türk hukukunda boşanma, kanunda sayılan belli nedenlerin varlığı halinde ve hakim kararı ile mümkündür. Türk Medeni Kanunu'nun 162 -165. maddeleri arasında özel boşanma nedenleri ve 166. maddesinde ise genel boşanma nedenleri düzenlenmiştir. Evlenme sonucunda eşlerin ekonomik, sosyal, kişisel ve hukuksal statülerinde önemli bazı değişiklikler ve yenilikler meydana geldiği gibi boşanma sonucunda da, aynı şekilde boşanan eşlerin sosyal, ekonomik, kişisel ve hukuksal statülerinde önemli bazı değişiklikler ve yenilikler meydana gelmektedir. Boşanmanın mali sonuçları daha üst bir kavram olan boşanmanın hukuksal sonuçlarının en önemli kısmını oluşturur. Ancak, bizim bu çalışmamızda, boşanmanın tüm hukuksal sonuçlarını değil, sadece boşanmanın fer'i sonuçlarından olan, boşanmanın boşanan taraflar açısından ortaya çıkardığı mali sonuçları ve özellikle maddi ve manevi tazminat ele alınarak incelenmiştir. Çalışmamız da uygulamada Aile Mahkemeleri'nin görev alanına giren boşanma davaları hakkında karşılaşılabilecek tüm sorunlarla ilgili çözümleri de içermesi ve uygulamaya da ışık tutması açısından dört kısımdan oluşmakta olup, birinci kısımda genel olarak boşanma hususunda açıklamalara yer verilmiştir, ikinci kısımda boşanma davası genel olarak anlatıldıktan sonra boşanma kararı ve hukuki sonuçları üzerinde durulmuş, üçüncü kısımda boşanmanın mali sonuçlarından maddi tazminat ve dördüncü kısımda da boşanmanın mali sonuçlarından manevi tazminat konuları incelenerek ve konuların daha anlaşılır kılınması maksadı ile yeri geldikçe Yargıtay kararlarına atıf yapılarak uygulamadan örnekler verilerek çalışılmıştır.
Kanun hükmünde kararnamelerle kamu hürriyetlerinin sınırlandırılması

Kanun hükmünde kararname ile kamu hürriyetlerinin sınırlandırılması oldukça karmaşık bir konudur. Tarihte insanoğlu daha fazla özgürlük elde etmek için çabalayıp durmuştur. Bu gayretler özgürlük hakkında değişik teorilerin doğmasına neden olmuştur. Teoriler geliştikçe özgürlüklerin alanı da genişlemiştir. Bu gelişme insanlığı bir yıkıma da götürebilirdi. Bu nedenle hak ve özgürlükleri belirli bir yerde sınırlama düşüncesi olmuştur. Böylece sınırsız özgürlük değil, kamuya ait değerlerin korunması ve devletin devamı için gerekli olan kayıtların dışında bir hürriyet getirildi. Anayasalarda bu konuda düzenlemeler yapıldı. İnsanın doğuştan sahip olduğu haklar koruma altına alındı. Çağdaş anayasalar sadece kamu özgürlüklerini sınırlamakla kalmıyor, insanların sadece insan olmalarından dolayı sahip oldukları bir kısım haklan da koruma altına alıyordu. Böylece temel hak ve hürriyetler anayasal güvenceye kavuşuyordu. Toplum kendi iradesini kullanmak suretiyle, kendisine ait bir kısım hakları sınırlıyordu. Daha doğrusu kamunun yararı ve devlet yararına bir kısım hakların kullanmaktan vazgeçiyordu. Bunun ne kadar sınırlanacağını da anayasal kayıtlarla belirliyordu. Meclisler yapmış oldukları çalışmalarda olumlu, yani hak ve hürriyetler lehine anayasal maddeler çıkarıyorlardı. Bu maddelerde sınırlamanın aksine, sahip olduğumuz haklar güvence altına alınıyordu. Anayasal güvence altına alınan bu haklara artık kimsenin müdahelesi söz konusu olmayacaktı. Olağan durumlarda herkes bu hakların kullanmada tam özgürlük içerisindedir.
Markanın sulandırılması ve sulandırmaya karşı koruma

1927'den bu yana gerek Amerika Birleşik Devletleri gerekse Avrupa Birliği marka hukukunda, sulandırmaya karşı koruma, sıklıkla tartışılan ve hakkında sayısız eser yazılan bir konu olmuştur. Buna karşılık, Türk Marka Hukuku'nda markanın sulandırmaya karşı korunması, ancak son dönemlerde dikkat çeker hale gelmiştir. Sulandırmaya karşı koruma, ilk etapta sadece markanın ayırt ediciliğinin zarar görmesine karşı öngörülmüş, ancak zaman içerisinde markanın itibarının zarar görmesi de koruma kapsamına alınmıştır. Bu tezde, markanın sulandırılması ve sulandırmaya karşı koruma hususu derinlemesine analiz edilmiştir. İlk bölümde, 'sulandırma' kavramı, markanın sulandırmaya karşı korunmasının tarihçesi ve konuya ilişkin hukuki düzenlemeler inceleme konusu yapılmıştır. İkinci bölümde, sulandırmaya karşı korumanın amacı açıklanmış, korumaya ilişkin doktriner görüşlerden bahsedilmiş ve sulandırmaya karşı koruma ile karışmaya karşı korumanın karşılaştırması yapılmıştır. Sulandırmaya karşı korumanın özelliklerine ilişkin bu genel açıklamaları takiben, marka sahibinin sulandırmaya karşı korumadan yararlanabilmesi için gerekli koşullar detaylı bir şekilde incelenmiştir. Son bölümde, sulandırmaya maruz kalınması durumunda başvurulabilecek hukuki enstrümanlar, sonraki kullanıcı tarafından ileri sürülebilecek savunma sebepleri ve sulandırmanın ispatında başvurulabilecek yollara değinilmiştir.
Tüketici sözleşmelerinde şahsi teminatlar

Bu çalışmada 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamına giren tüketici sözleşmelerinde şahsi teminatlar konusu incelenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde bir sözleşmenin hangi durumlarda Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında uygulama alanı bulacağı konusunda genel bilgilere yer verilmiştir. Bu doğrultuda, tüketici hukukunun uygulanması bakımından son derece önemli konular olan Tüketici Kanunu'nun kişi bakımından uygulama alanı çerçevesinde 'tüketici' kavramı ve maddi anlamda uygulama alanı çerçevesinde 'tüketici sözleşmeleri' kavramına ilişkin açıklamalar yapılmıştır. İkinci bölümde, borcun ifasını sağlamaya yönelik bir güvence olan 'teminat' kavramına dair açıklamalara yer verilmesinin ardından, teminat sözleşmelerinde kullanılan ayrımlar ve teminatın türlerine yer verilmiştir. Devamında, tezin konusu açısından önemine binaen bir şahsi teminat sözleşmesi türü olan kefalet sözleşmesi geniş ve ayrıntılı olarak ele alınmış ve yine bir şahsi teminat taahhüdünün kefalet olarak mı yoksa garanti olarak mı nitelendirilmesi gerektiği, doktrinde ve yargı kararlarında sıklıkla tartışma konusu yapılmış olduğundan garanti ile kefalet ayrımına yönelik açıklamalarda bulunulmuştur. Üçüncü ve son bölümde ise Tüketici Kanunu'nun 4/6. Maddesi göz önüne alınarak tüketici sözleşmelerinde şahsi teminatlara ilişkin özelliklere yer verilmiş ve kanuni düzenlemeye göre tüketicinin borçlarına karşılık verilen şahsi teminatın adi kefalet, tüketicinin alacaklarına ilişkin verilen şahsi teminatın ise müteselsil kefalet sayılmasının hukuki sonuçlarına ilişkin detaylı açıklamalar yapılmıştır. Çalışmanın bütününde ilgili kanuni düzenlemelerden, doktrindeki çalışmalardan ve çeşitli ulusal yargı kararlarından faydalanılmaya çalışılmıştır.
KİŞİLER BAKIMINDAN İŞ KANUNUNDA KAPSAM DIŞINDA BIRAKILANLAR

Bu çalışma T. C İstanbul Kültür Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü'nde yüksek lisans tezi olarak hazırlanmıştır. Çalışmamızın konusu, tüm iş hukuku mevzuatlarının taranması ile kişiler bakımından İş Kanununda kapsam dışında bırakılan kişilerin değerlendirilmesidir. İş hukuku; işçi, işveren ve devlet arasındaki ilişkiyi düzenleyen bir hukuk dalıdır. İş hukukun temel ilkeleri ise işçinin korunması ve işçi lehine yorum ilkesidir. Bu nedenle kişiler bakımından İş Kanununda kapsam dışında bırakılan kişiler değerlendirilirken işçi kavramı önemli bir yer tutmaktadır. Bu çalışmada ise işçi kavramı geniş bir şekilde ele alınarak, İş Kanununun uygulama alanları ve İş Kanunu kapsamında bırakılan iş ve işçiler, Yargıtay kararları ve doktrinsel veriler ışığında bir bütün halinde ele alınmaya çalışılmıştır.
İslam'a göre para kavramı

İSLAM'A GÖRE PARA KAVRAMI 'İslam'a göre para kavramı', zihinlerde İslam'ın paraya bakış açısını çağrıştırmaktadır. Bu nedenle tezde İslam tarihinde paranın tarihi gelişimi, klasik hukuk kitaplarında çeşitli konularla ilgili olarak ele alınmış parayla ilgili genel prensipler ve hükümler üzerinde durulmuş; zaman zaman günümüz iktisat çalışmalarına da atıflar yapılarak mukayeseler yapılmıştır. Tezin birinci bölümünde, beşeri iktisatta para sistemleri ve paranın gelişimine değinilmiştir. İkinci bölümde, İslam öncesi Arap toplumunda ve İslam'ın zuhurundan sonra para konulan ele alınmıştır. Üçüncü bölümde müslüman toplumlarda para kavramı, zekat, sarf, riba gibi parayla ilgili hükümler incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise, paranın fonksiyonları ele alınmış, değer ölçüsü olma, tasarruf aracı olma ve mübadele aracı olma fonksiyonları incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise varılan neticeler maddeler halinde belirtilmiştir. VI
Hukukun ekonomipolitiği çerçevesinde serseri kavramı

Serseri kavramı, farklı tanımları bünyesinde barındıran ve pek çok farklı komşu kavramla birlikte anılan bir kavramdır. Ağırlıklı olarak hukuk disiplini içerisinde veya edebi olarak ele alınan serseri kavramı son yıllarda tarih, sosyoloji, siyaset bilimi, vb. disiplinler çerçevesinde ve emek, göç, birey, güvenlik vb. farklı kavramlarla ilişkili olarak da ele alınmaktadır. Kavramlar tarihi bakımından, ilk olarak on dördüncü yüzyılda İngiltere'de yürürlüğe giren İşçiler Yasası'yla hukuk disiplini içerisinden çıkan serseri kavramı, on dokuzuncu yüzyıla kadar ağırlıklı olarak ahlak disiplini içerisinde ve on dokuzuncu yüzyıldan itibaren başta sosyal bilimler ve modern hukuk disiplini içerisinde günümüze kadar tartışılagelmektedir. Serseri kavramının ortaya çıkışı, kabaca feodalizmden kapitalizme geçiş olarak da kavramsallaştırabileceğimiz, kronolojik olarak on beşinci ve on sekizinci yüzyıllarla sınırlandırılan, köklü toplumsal değişimlerle paralellik göstermektedir. Kapitalizmin günümüze kadar gelişimi ile birlikte serseri kavramı da farklı biçimlerde varlığını sürdürmektedir. İşbu çalışmada, serseri kavramı bir birey kategorisi olarak ele alınmakta ve bu kategorinin hukuk bireyi ile ilişkisi tartışılmaktadır. Bu tartışmaya temel teşkil etmesi bakımından serseri kavramının tarihsel süreçte nasıl ortaya çıktığı ve yapısall olarak nasıl geliştiği büyük önem arz etmektedir. Öte yandan, kavramın günümüzdeki örtük kullanımı ise mevcut yasalarda halen varlığını sürdürmesinin de temel sebebidir. Bu nedenle çalışmanın önemli bir bölümü kavramın tarihsel gelişimi ile belirli mevzuat ve içtihadı içermektedir.
Ceza muhakemesinde yakalama tedbiri ve SEGBİS uygulaması

Özgürlük insanlığın onurudur ve onu sınırlayan her şey hukuka uygunolmadıkça insan haklarına ve insanlık onuruna aykırıdır. Özgürlüğü kısıtlayan pek çokdurumdan biri olan yakalama tedbiri de bu anlamda düşünüldüğü sürece bir koruma tedbiri olabilir. Aksi halde fiili durumdan öteye geçemez. Ceza Muhakemesi Kanununda yer alan yakalama tedbirinin uygulanma şartları, yakalama yapmaya yetkili olanlar, kişinin en kısa sürede hakim güvencesinekavuşturulması ve haksız yakalamadan kaynaklanan tazminat sorumluluğu ile yakın zamana kadar uygulanan sevk tutuklaması kurumunun insan hakları açısından meydana getirdiği mahzurlara çalışmamızda yer verilmiştir. Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girmesi sonucu yargılama sistemine dahil edilen 'Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi ' yöntemi ile sorgu ve bu yöntemin yakalama tedbiri bakımından uygulanmasına değinilmiştir. Ayrıca sevktutuklaması yerine düzenlenen SEGBİS usulü ile hakim önüne çıkarılmanın kişi özgürlüğüne katkıları ve savunma hakkı bakımından beraberinde getirdiği tartışmalaruygulama usulü dikkate alınarak açıklanmıştır.
İşverenin iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerini yerine getirmemesinden kaynaklanan cezai sorumluluğu

İşverenler, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlüdürler. Bu çerçevede işverenler; mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar. İşverene yüklenen bu hukuki sorumluluk, beraberinde cezai sorumluluğu da getirmektedir. Zira Kanun, işverene hukuken bu yükümlülüklere uygun hareket etme zorunluluğu getirirken aynı zamanda işverenden beklenen dikkat ve özen yükümlülüğünün sınırlarını da belirlemekte; bu yükümlülüğe aykırı davranış neticesinde de işverenin ihmali hareketinden doğan cezai sorumluluğu gündeme getirmektedir. Hukuki sorumluluğun işveren için çizdiği sınırların, ceza sorumluluğunun şahsiliği ve kusur sorumluluğu ilkelerini benimseyen ceza hukuku alanına etkilerinin nasıl olacağı çalışmamızın esası teşkil edecektir. Bu inceleme sırasında, disiplinler arası nitelikte olan bu konunun, daha ziyade ceza hukukunu ilgilendiren yönü ele alınarak özellikle taksir sorumluluğunun teorik ve pratik yönlerine değinilecektir.
Kefalet sözleşmesinde kefil ile asıl borçlu arasındaki ilişki

Uygulamada sıkça karşılaştığımız kişisel teminat sözleşmelerinden bir tanesi kefalet sözleşmesidir. Kefil, esas borcun ifa edilmemesi halinde kefalet sözleşmesi ile birlikte alacaklıya güvence sağlamaktadır. Borcun ifa edilememesi üzerine ödeme yapmak zorunda kalan kefilin malvarlığında bir kayıp meydana gelecektir. Kefil yasal düzenlemeler ile malvarlığında meydana gelen kaybı esas borçludan talep edebilecektir. Kefilin esas borçluya yönelteceği rücu talebi kefilin esas borçlu ile arasındaki iç ilişkiden kaynaklanabileceği gibi yasa ile tanınmış halefiyete dayalı rücu hakkından da kaynaklanabilir. Kefil belirli şartların varlığı halinde ise, esas borçludan güvence verilmesini yahut borçtan kurtarılmasını talep edebilecektir. Bu çalışma kapsamında kefilin esas borçluyla arasındaki hukuki ilişki incelenmiş, kefilin esas borçluya karşı hak ve yükümlülükleri ele alınmıştır.