turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Social rights and immigrants: A comparative research on social rights of immigrants in european welfare states during the last two decades: Britain, Italy and Germany

Günümüzde, küreselleşme olgusu birçok yorumcu tarafından ekonomik aktiviteyi ve insan davranışlarını şekilllendiren başlıca güç olarak değerlendirilmektedir. Son yirmi yılda, piyasaların uluslararasılaşması ve artan rekabet, uluslararası göç dinamiklerini derinden etkilemiştir. İletişim ve ulaşım teknolojilerindeki gelişmeler ve bu gelişmelerin hızla yayılması dünyanın pek çok yerinden farklı sosyal ve ekonomik statüdeki insanın hareketliliğini inanılmaz bir şekilde hızlandırmıştır. Bu hareketlilik, içinde keskin sınırlarla belirlenebilecek gruplar yerine, farklı yasal statülere sahip bireyler barındırmaktadır. Soğuk savaş sonrası dönemde değişen ekonomik ve siyasi dengeler, refah devleti ve vatandaşlık gibi modern kavramların yeniden tanımlanma çabasını beraberinde getirmiştir. Bu dönemde, uluslararası göç, Avrupalı refah devletlerinde önemli tartışmalara yol açmıştır. Farklı yasal ve ekonomik statülerdeki göçmenler, sosyal refah devletinden faydalanan ve vatandaşların çalıştıkları işlere göz dikmiş istilacılar olarak değerlendirilmiştir. Uluslararası göç günümüzde bütün dünya devletlerini etkileyen önemli bir güçtür. Ancak farklı yasal statülere sahip göçmen kategorilerinin sosyal hakları için yasal düzlemde belirli bir çerçeve oluşturulmuş olsa da, uygulamada oldukça zayıftır. Bu çalışmada, refah rejimi, göç politikaları, sosyal politika kavramları ve haklar nosyonu ışığında farklı göçmen gruplarının sosyal hakları üç Avrupa ülkesinde karşılaştırmalı bir biçimde incelenmiştir.
Ortadoğu'da yaşanan rejim değişikliklerinin Türkiye ve dünya ekonomisine etkileri

Ortadoğu, farklı kültür ve medeniyetlere ev sahipliği yapmış olması, önemli ticaret yolları üzerinde bulunması ve stratejik konumu nedeniyle tarih boyunca önemli bir coğrafya olarak addolunmuştur.19. yüzyılın sonlarına doğru petrolün devletlerin politik ve ekonomik alanlarında etkin bir biçimde kullanılmaya başlaması ve Ortadoğu'nun petrol rezervleri bakımından oldukça zengin bir bölge olması, bu coğrafyanın önemini önemli ölçüde artırmıştır. Bu nedenle özellikle 19. yüzyıldan sonra bölge, dünyada ekonomik ve politik güç elde etmek isteyen ülkelerin hedefi haline gelmiş, kimi zaman bu bölgede bulunan ülkelerde yaşanan iç çatışmalardan kimi zaman ise bu ülkelerdekiyönetimlerin değişmesinden yararlanarak hedeflerini gerçekleştirmeye çalışmışlardır. Bu bölgede yer alan İran İslam Cumhuriyeti, Mısır ve Libya'da farklı dönemlerde yaşanan rejim değişiklikleriülkelerin dış politikası ve ekonomik yapısında önemli değişiklikler yaratmıştır. Çalışmada bu ülkelerde yaşanan rejim değişiklikleri ve bu değişikliklerin 2008- 2017 yılları arasında hem ülke ekonomisine hem de Türkiye ve dünya ekonomisine etkileri, söz konusu ülkelere ait temel ekonomik göstergeler değerlendirilerek analiz edilmiştir. Analiz sonucu petrol zengini olan İran ve Libya'da yaşanan rejim değişikliğinin önemli ekonomik etkiler yarattığı görülmüştür. Mısır'da yaşanan yönetim değişikliklerinin ise siyasi etkilerinin ekonomik etkilerinden daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Üçüncü dünya yaklaşımları ışığında Uluslararası Hukuk ve insani müdahale: Libya örneği

Uluslararası Hukuka Üçüncü Dünya Yaklaşımları, günümüz uluslararası hukuk düzeni ile geçmişşin sömürgecilik mirası arasında bağlantı kurmakta ve uluslararası hukukun Avrupa-merkezci doğasını tartışmaya açmaktadır. Uluslararası hukukun kolonyal temellerini ortaya çıkaran TWAIL, benzer bir bakışı insani müdahale ve koruma sorumluluğu gibi uluslararası hukuk doktrinlerine de yöneltmektedir. Geleneksel analizler dikkate alındığında, müdahale olgusunun ağırlıklı olarak uluslararası hukuk normlarına uyum noktasında tartışıldığı görülecektir. Uluslararası düzenin belirleyicisi olan bu normların değerlendirilmesi şüphesiz ki gereklidir ancak sadece hukuki boyutunun irdelenmesi eksik bir analize neden olmaktadır. Bu nedenle, çalışma kapsamında, uluslararası hukuk normları, TWAIL'in ortaya koyduğu eleştiriler ile ilişkilendirilerek incelenmiştir. Libya müdahalesinde olduğu gibi, Uluslararası Hukuk disiplininin temel vurgusu Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararlarına odaklanmışken, TWAIL tartışmayı hukuki prensiplerin ötesine taşımıştır. Uluslararası hukukun temel söylemlerinde yer alan insan hakları, demokrasi, özgürlük gibi kavramlar ekseninde inşa edilen ve 'insani' etiketini taşıyan müdahaleler analiz unsuru haline getirilmiştir. Bu bağlamda yorumlanan Libya müdahalesi, bir yandan TWAIL'in uluslararası hukuka ve insani müdahaleye ilişkin varsayımlarının test edilmesine olanak sağlarken, diğer yandan ise, yaklaşımın Güvenlik Konseyi kararı sonucu harekete geçirilen bir insani müdahale örneğini açıklama kapasitesini değerlendirme fırsatını sunmaktadır.
Understanding Turkey's Syria policy during the Ak party era: From desecuritization to securitization

Bu tezin amacı, Güvenlikleştirme Teorisi çerçevesinde AK Parti Dönemindeki Türkiye'nin Suriye Politikasını incelemektir. Tezin temel argümanı, Türkiye'nin Güvenlik ve Dış Politika uygulamalarının birbirine sıkı sıkıya bağlı ve iç içe geçmişş olduğundan; güvenlikleştirme teorisinin, dramatik bir dönüşüm içinde olan Türkiye'nin Suriye Politikasını anlamakta en uygun analiz aracı olduğudur. Bu bağlamda çalışma, dönüşümün dinamiklerinin yalnızca geleneksel ve konstruktivist güvenlik yaklaşımlarının belli başlı temalarıyla anlaşılıp açıklanamayacağını tartışırken; aynı zamanda, bu yaklaşımları güvenliksizleştirme ve güvenlikleştirme teorisi ve bu teoriye gelen eleştiri ve katkılarla yeniden şekillendirilerek kapsayıcı bir yaklaşımla açıklamayı hedeflemektedir.
International dimension of democratization: The impact of EU credibility on democratic consolidation of Turkey

Avrupa Birliği, Türkiye'nin uzun yıllar süren demokratikleşme yolculuğunda belirleyici bir aktör olmuştur ve bu durum AB demokratik şartlılığının Türk reform süreci üzerindeki önemli etkisine bağlıdır. Fakat bu etkinin sürekli olabilmesi Türkiye'ye karşı güvenilir bir AB yaklaşımının varlığına bağlıdır. Özellikle 2004 sonrası dönemde AB'nin Türkiye'nin üyelik sürecine ilişkin giderek artan taraflı ve ayrımcı politikalar izlemesi sonucu Türkiye'deki demokratik pekişmenin yavaşlaması bu durumun bir göstergesidir. Bu tezde, AB-Türkiye ilişkilerinin 3 farklı dönemi (1999 öncesi, 1999- 2004 ve 2004 sonrası) süresince, AB demokratik şartlılığının güvenilirliğindeki değişimin Türkiye'deki demokratik pekişmenin hız ve kalitesindeki değişime nasıl etki ettiğini incelenmektedir.
Soğuk savaş sürecinde Türkiye'de komünizm meselesi ve komünizmle mücadele(1945-1991)

İkinci Dünya Savaşı, uluslararası ilişkilerin seyri üzerinde önemli değişikliklere neden olmuştur. Savaş sonrasında, Dünya siyaseti uluslararası ilişkiler bağlamında bir tarafta ABD'nin temsil ettiği liberalizm ile diğer tarafta Sovyet Rusya'nın temsil ettiği komünizm arasında iki ayrı ideolojik kutba ayrılmıştır. Mart 1947'de ABD Başkan'ı Truman'ın Kongre'de yaptığı konuşma, Savaş Sonrası ABD'nin yeni dış politikasının özünü teşkil etmiştir. Kuruluşundan beri Monroe Doktrini çerçevesinde yalnızlık politikasını takip etmiş olan ABD bu andan itibaren, düşman olarak tanımladığı Sovyet Komünizmine karşı başlattığı mücadele ile yeni dış politikasının kapsam ve sınırlarını da belirlemiş olmaktaydı. Sovyetlerin komünizmi tüm dünyaya hakim kılacağı ve böylece hür dünyanın son bulacağı şeklinde ürettiği kurgu paranoyasını başta ABD kamuoyunda ve Avrupa'da etkin kılarak komünizme dolayısıyla da Sovyet Rusya'ya savaş açmıştır ancak bu savaş silahla değil fakat silahın gölgesinde gerçekleşecek bir Soğuk Savaştı. Bu bağlamda ABD, Amerikan iç politikasında komünizmle mücadeleyi sistematik bir politika haline dönüştürürken bu çerçevede kullandığı yöntem ve metotları Avrupa ve diğer dünya ülkelerine de yaymak suretiyle komünizmle mücadelenin uluslararası bir mesele haline gelmesini sağlamıştır. ABD etkisiyle Komünizmle mücadelenin Soğuk Savaş yıllarında sistematik bir devlet politikası haline dönüştüğü ülkelerden biri de Türkiye olmuştur. 1947 yılında Marshall Yardımlarının yürürlüğe girmesiyle yeni bir boyut kazanan Türk-Amerikan ilişkileri Türk iç politikasında komünizmle mücadele olarak kendini göstertmiştir. Bu çerçevede Türkiye Cumhuriyeti Devleti 1947den Soğuk Savaşın önemini kaybettiği 1980'lerin başına kadar giderek artan bir şekilde komünizm ile büyük bir mücadele örneği sergilemiş ve bu yönde siyasi, idari, adli ve her türlü tedbiri almaktan kaçınmamıştır. Türkiye'de yürütülen komünizmle mücadele sadece devlet kurumlarıyla sınırlı kalmamış hükümetlerin politikalarının da etkisiyle komünizme karşı güçlü bir kamuoyu oluşturulmuştur.
Büyük Arnavutluk İdeası'nın Kosova'nın bağımsızlık sürecine etkisi (1981-2008)

Çalışmada, 19. yüzyıldan itibaren Arnavutlarda hakim olan Büyük Arnavutluk İdeası'nın kökeni, doğuşu, tarihsel arka planı ve esin kaynağı ele alınmaktadır. Tarihsel süreç çerçevesinde yaşanan gelişmeler ile Kosova'nın bağımsızlık sürecine Büyük Arnavutluk İdeası'nın etkisi neden-sonuç ilişkisi içerisinde incelenmektedir. Kosova'nın Arnavutlar ve Sırplar için tarihsel önemi sebepleriyle birlikte ortaya koyulmaktadır. Bu bağlamda yaşanılan süreç milliyetçilik teorileriyle mercek altına alınmaktadır. Ayrıca Arnavut milliyetçiliğini tarih boyunca etkileyen unsurlar irdelenmektedir. Çalışmanın metodunu ise nitel veri analizi oluşturmaktadır. Tez çalışmasında materyal olarak harita, sayısal veriler, tablolar, eserler ve görüşler kullanılmaktadır. Araştırmada, Büyük Arnavutluk İdeası her ne kadar 19. yüzyıldan itibaren Arnavutlar tarafından dile getirilse de kökeninin antik çağlara dayandığı; himayesi altına girdiği Roma ve Osmanlı imparatorluklarının yönetim sistemlerinden de etkilenerek şekillendiği gözlemlenmektedir. Hipotezimize göre her ne kadar Büyük Arnavutluk İdeası bölgedeki halk tarafından benimsenip desteklense de olası Arnavutluk-Kosova birleşmesinin gerek bu aktörlerin kapasite yetersizliği gerek uluslararası konjonktürün böylesi bir birleşmeye elverişsiz olmasından dolayı gerçekleşmesi kısa ve orta vadede olası görülmemektedir.
Rus- Çeçen ilişkileri bağlamında çatışma ve işbirliği dinamikleri

Bu tez, Rus- Çeçen ilişkileri bağlamında çatışmayı doğrudan ve dolaylı olarak etkileyen çatışma ve işbirliği dinamiklerini analiz etmektedir. Çalışmada ilk olarak, Çeçen ayrılıkçılarla Rusya arasında çatışmaya yol açan faktörler tartışılacaktır. Ardından, hem Çeçenlerin Ruslarla ilişkilerine hem de Rusların Çeçenlerle kurduğu ilişkilere etki eden çatışma ve işbirliğine yol açan stratejiler tartışılacaktır. Bu tez aynı zamanda, Rusya ve Çeçenistan üzerinden, her iki bölgede meydana gelen günlük olayları takip ederek ve radikal İslami grupların faaliyetlerini göz önünde bulundurarak çatışma sonrası Rusya ve Çeçenistan'a yönelik yaklaşımları incelerken geleceğe yönelik olasılıklar ve tartışmaları araştıracaktır. Aynı zamanda bu çalışma, Çeçenistan'daki radikalleşme sürecini de incelemektedir. 1991 yılında bağımsızlık için milliyetçi bir ayaklanma başlamıştı, fakat zamanla Çarlık döneminde olduğu gibi İslamcı radikalizme dönüşmüştür. Bu çalışmanın bir diğer amacı da Çeçenistan'daki radikalleşmenin kendine özgü ve dini görüntüsünün arkasındaki nedenleri ortaya çıkarmaktır. Bu nedenle, Çeçenistan'daki sosyo-ekonomik durum, sosyal hareketler, terörizm olgusu, yasadışı faaliyetler ve Kuzey Kafkaslar'daki etnik çatışmalar Çeçenistan'daki gerçek durumu daha iyi anlamak için analiz edilmiştir. Yanı sıra, terörizm ve İslami radikalleşme vakalarında hangi unsurların sorumlu olduğunu göstermek için hem Rus hem de Çeçen politikaları detaylı bir şekilde incelenmektedir. Sonuç olarak, küresel İslami radikalizm ve terörizmin etkisinin yerel bir sorunu bölgesel bir çatışmaya dönüştürdüğü ortaya çıkmıştır. Bu nedenle, bu çalışma sadece söz konusu çatışmanın temel nedenini anlamaya değil aynı zamanda küresel çatışmaların geleceği için çatışmayı önleyici yöntemlerin geliştirilmesine de yararlı olabilir.
The Caspian oil and gas in international energy policy: Opportunities for Turkey

Hazar Denizi bölgesi hidrokarbonları uluslararası enerji güvenliği açısından önem taşımaktadır. Amaçları farklı olsa da, üretici, tüketici ve transit ülkeler bu kaynaklardan pay almaya çalışmkatadır. Bölgenin açılması Türkiye'ye yani fırsatlar sunmuştur. Bu tezde konuyla ilgili ülkelerin konumları incelenmiştir. Türkiye'nin bölgeye karşı yürüttüğü politikalar özellikle değerlendirilmiştir. Sonuç olarak hidrokarbon kaynakları ve boru hatları etrafında oluşan jeoploitik ortamdeğerlendirilmiştir. Bu ortamın Türkiye'yi çok olumlu bir konuma getirdiği ve Türkiye'nin kendi hidrokarbon kaynakları olmamasına rağmen uluslararası enerji konusunda artık bir oyuncu olduğu görülecektir.
A special relationship: Anglo-American relations during the cold war

Bu çalışmanın amacı Soğuk Savaş dönemi boyunca Britanya-Birleşik Devletler ilişkilerini analiz etmektir. Bu anlamda, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki yakın ilişkinin tarihsel belirleyicileri ve tarihsel özellikleri realist uluslararası ilişkiler teorisi çerçevesinde açıklanacaktır. Bu perspektif doğrultusunda, Britanya-Amerika ittifakının her iki devletin de güç hesaplarının ve jeopolitik belirleyicilerin bir sonucu olduğu bu çalışmada ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri'nin Soğuk Savaşın başından itibaren dış politikasının hedefinde, Sovyetler Birliği'nin dengelenmesi ve Amerikan küresel stratejisine bir tehdit olarak görülen komünizmin yayılmasının önlenmesi olmuştur. Diğer taraftan, Britanya için 2. Dünya Savaşı sonrasında temel öncelik, denizaşırı imparatorluğuna dair politikalarını bu savaş ertesinde de devam ettirebilmek ve Avrupa kıtasında kendi çıkarlarına ve hatta varlığına tehdit oluşturabilecek potansiyel bir hegemon gücün ortaya çıkmasının engellenmesi olarak şekillenmiştir. Bazı önemli kırılma noktalarına ve çıkar çatışmalarına rağmen Britanya-Amerika ilişkileri, bu çalışmaya konu olan dönemde gelişmeye devam etmiş ve Birleşik Krallık ile Birleşik Devletler arasında, güvenlik, istihbarat ve dış siyaset konularında diğer müttefikleri ile olandan daha yakın bir işbirliği içinde bulunma halini ifade eden 'Özel İlişki' ortaya çıkmıştır.
Yugoslavya'nın dağılma sürecinde ve Bosna krizi sırasında Türk basınının tavrı

1990 yılında dağılma sürecine giren Yugoslavya'da yaşanan çatışmalar ve bununla bağlantılı olarak dünya gündemine giren Bosna krizi, uluslararası medyanın olduğu kadar Türk basınının da ilgisini çekmiştir. Bu bağlamda, 1990- 1995 arası döneme odaklanılarak Türk medyasının önde gelen gazeteleri Cumhuriyet, Hürriyet ve Türkiye incelenmiş; Balkanlar'daki çatışmalı sürecin Türk kamuoyunda bulduğu yankı bu gazeteler aracılığıyla ortaya konmaya çalışılmıştır. Siyasal İslam'ı diriltme çabaları, içine düşülen Osmanlı nostaljisi ve Bosna krizini Türk iç politikası için araçsallaştırma denemeleri sözü geçen gazetelerin haber dili ve köşe yazarları analiz edilerek ortaya konulmuştur.
Kazakistan'ın idari ve sosyo-kültürel yapısında Ruslar

Eski Sovyet cumhuriyetlerinde meydana gelen siyasal ve sosyal dönüşümler sırasındaetnik unsurlar, hem bağımsız devletlerin oluşumunda ve gelişiminde, hem de bu cumhuriyetler arasında yeni tarz ilişkiler kurulmasında önemli bir rol oynamıştır. Etnikdurum, Çarlık Rusyası ve Sovyet döneminde uygulanan göç politikası sonucunda oluşanKazakistan'daki etno-demografik bileşim nedeniyle Kazakistan ve Rusya arasındaki ilişkilerde özel bir önem taşımaktadır. Bugün Kazakistan'daki Ruslar, egemen ve bağımsız Kazakistan'daki yeni gerçeklereuyum sürecini yaşamaktadırlar. Bu çalışmada, Rusça yazılmış kaynaklar kullanılarak Rus nüfusunun Kazakistan topraklarında oluşumu incelenmiş, Rusların idare, nüfus, eğitim, din, dil, kültürel etkileşim gibi Kazakistan toplumunun yaşam alanlarına katılma derecesi ele alınmıştır.
The EU energy policy and the importance of energy in Turkey's accession to the EU

Enerjinin ulus-devletlerin ekonomisi ve uluslararası ilişkilerdeki önemi enerjiye duyulan ihtiyacın artmasıyla orantılı olarak gün geçtikçe artmaktadır. Dünya fosilrezervlerinin hızla tükenmesi, son yıllarda devlet ve devletler üstü yapıların enerji politikalarını gözden geçirmelerine neden olmuştur. Avrupa Birliği dünyadaki enbütünleşmiş devletler üstü yapı olarak ortak bir enerji politikası geliştirmeye çalışmaktadır. Diğer yandan Türkiye de AB ile başlayacağı üyelik müzakereleriöncesi bu politika alanına uyum için çalışmalar yapmaktadır. Bu çalışma ile AB'nin ortak enerji politikasını oluşturma safhaları ve ortak politikanın temel sütunları ile Türkiye'nin uyumdaki performansı incelenmiştir. Türkiye'nin AB enerji politikasının çevre boyutuyla uyumu için henüz gerekli adımları atamadığı, fakat ortak Pazar ve enerji güvenliği alanlarında ilerlemeler sağladığı görülmüştür. Ayrıca enerjinin, Doğu-Batı Enerji Koridorunun gerçekleşmesiyle, Türkiye'nin AB üyeliği için önemli bir koz olduğunun altı çizilmiştir.
Russians in the newly independent states: A comparative analysis between the cases of Kazakhstan, Ukranie and the Baltic states

oz Bu çalışmanın amacı Sovyetler Birliği sonrası milliyet sorunları içerisinde sui generis bir pozisyona sahip olan yeni 'Rus sorununu', Kazakistan, Ukrayna ve Baltık Devletleri'nde yaşayan Rusların vatandaşlık ve azınlık hakları ile Rusya Federasyonu'nun bu yeni azınlığa karşı gösterdiği duyarlılık çerçevesinde karşılaştırmalı olarak incelemektir. Söz konusu karşılaştırmalı analiz için seçilen yeni bağımsız devletlerde önemli oranda Rus azınlık bulunmaktadır. Bu çalışmada ilk olarak Sovyetler Birliği'nin milliyet politikaları, Rusların bu dönemdeki sosyo-politik durumları ile yeni bağımsız devletlerin geçiş döneminde karşılaştıkları milliyetler sorunu Sovyetler Birliği'nin bıraktığı ikili miras çerçevesinde incelenmektedir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra yeni kurulan ülkelerde yaşayan Rusların sosyo-politik durumları ve demografik yapıları ile bu ülkelerin azınlık politikaları Sovyet sonrası dönemde yeniden şekillenen etnik ilişkiler çerçevesinde ileriki bölümlerde ele alınmaktadır. Sui generis bir grup olarak nitelendirebileceğimiz Ruslar, baskın pozisyonlarını kaybetmeye başlamış yeni bir azınlık grubu olarak eski Sovyet ülkelerinde yaşamlarını sürdürmektedirler. Rusya Federasyonu dışında yaşayan Ruslar zaman zaman 'yakın çevrede yaşayanlar' olarak anılmaktadır. Bu referanstaki 'Ruslar' kelimesiyle 'etnik yakınlık' hatırlatılırken, 'yakın çevre' kelimesiyle 'yeni Rus dış politika önceliklerinin' önemli bir parçasına atıfta bulunulmaktadır. Sonuç olarak 'diasporadaki Ruslar' ya da 'yakın çevredeki Ruslar' tanımlamalarıyla 'Rus dış politika hedefleri'nden biri kastedilmektedir. Bu nedenle bu çalışmada Rusya Federasyonu ile Kazakistan, Ukrayna ve Baltık Devletleri arasındaki ilişkiler, ayrıca bu ülkelerin azınlık politikalarının tarafların dış politikalarını nasıl etkilediği ayrı bir bölümde incelenmektedir. Son bölümde ise bu üç yeni bağımsız ülkedeki Rusların sosyo-ekonomik durumu ve bu ülkelerin azınlık hakları sorununun bu ülkelerin iç ve dış politikalarına olduğu kadar Rus iç ve dış politikasına etkileri karşılaştırmalı olarak ele alınmaktadır.
Kuruluşundan günümüze Şanghay İşbirliği Örgütü

Sınır güvenliğini sağlamak amacıyla Çin, Rusya Federasyonu, Kazakistan, Kırgızistan ve Tacikistan Çin'in Şanghay şehrinde bir araya gelerek 1996 yılında bir antlaşma imzalamışlar ve böylece 'Şanghay Beşlisi' adında bir grup oluşmuştur. 1996 yılından 2001 yılına kadar bir oluşum olan 'Şanghay Beşlisi' her yıl düzenli olarak devlet başkanları seviyesinde toplantılar yapmış ve neticesinde önemli kararlar almıştır. 2001 yılında Özbekistan'ın da katılımıyla örgüt statüsüne geçen 'Şanghay Beşlisi', altı üyeden oluşan Şanghay İşbirliği Örgütü'ne dönüşmüştür. 2001 yılında 2016 yılı dahil devlet başkanları seviyesinde toplantılar yapmaya devam ederek uluslararası kamuoyunun da dikkatini çeken önemli kararlar almış, antlaşmalar imzalamış ve basın açıklamalarında bulunmuştur.
Bağımsız Devletler Topluluğu üyesi devletlerin topluluğa farklı yaklaşımlarının karşılaştırılması

Bağımsız Devletler Topluluğu, Sovyetler Birliği'nin çökmesi ile bu ülkenin geniş toprakları üzerinde ortaya çıkan uluslararası otorite boşluğunu doldurmak ve muhtemel üye ülkeler arası ekonomik ve bir anlamda kültürel işbirliğini devam ettirmek amacıyla kurulmuştur. Kurulduğu günden itibaren Rusya'nın, Sovyetler Birliği'nin çökmesi ile birlikte bölgede kaybettiği etkiyi tesis etme aracı olarak da görülen BDT, bu sebepten muhtemel bazı üye ülkeler için uzak durulması gereken bir oluşum niteliği taşımıştır. Bazı muhtemel üye ülkeler ise BDT üyeliği ile birlikte Rusya'yı kendi yanlarına çekmede başarılı olacaklarını düşündüklerinden bu oluşuma sıcak bakmış ve komşu ülkelerle olan sorunların bu yolla kendi lehlerinde sonlanması amacında avantaj elde edeceklerine inanmışlardır. Bugün bölgesel bir örgütlenme olan BDT, kuruluş sırasında taşıdığı söz konusu ikilemleri bünyesinde bulundurmaya devam etmektedir. BDT içerisinde bazı üye ülkelerin diğer üye ülkelere karşı giriştikleri alt yapılanmalar da bu durumun kanıtıdır. BDT'nin böyle bir bölünme ile karşı karşıya olması, ekonomik ve diğer alanlardaki anlaşmaların da etkin bir şekilde uygulanmasını engellemektedir. Bu çalışmada, BDT, işaret ettiğimiz çerçevede incelenmektedir. Bu doğrultuda çalışmanın birinci bölümünde BDT'nin oluşumunun tarihi, siyasi ve hukuki boyutu, ikinci bölümde üye devletlerin BDT içi bütünleşme ve derinleşmeye yönelik tutumları, üçüncü bölümde ise BDT'nin geleceğine ve örgütselliğine yönelik oluşumlar ve gelişmeler ele alınmıştır.
The europeanization of foreign policy in Turkey: The case of the Aegean dispute in Turkey-Greece relations

Bu tez çalışmasında, Türk Dış Politikasının Avrupalılaşması, rasyonel tercih kurumsalcı bakış açısından ele alınmaktadır. Tezin temel argümanı Türk Dış Politikasının Avrupalılaşmasında rasyonel faydacı bir yaklaşımın etkili olduğudur. Nitekim, Avrupalılaşmanın karşılığında Türkiye'nin AB'ye tam üye olması beklenmektedir. Bu çerçevede, ilk olarak, Üye ve Aday Devletlerde iç ve dış politika alanlarının Avrupalılaşmasını açıklamaya yönelik teorik çerçeve sunulmaktadır. Ayrıca, Türk Dış Politikasının Avrupalılaşmasının genel bir incelemesi yapılmaktadır. Daha sonra, Türkiye-Yunanistan ilişkileri Ege Sorunu özelinde ele alınmaktadır. Bu bağlamda, Ege Sorununun hukuki ve politik yanları incelenmekte ve iki ülkenin konuya ilişkin görüş farklılıkları ortaya konmaktadır. Takip eden bölümde, Türk ve Yunan Dış Politikalarında önemli bir mesele olan Ege Sorununun, 1999 yılı Aralık ayında gerçekleştirilen Helsinki Zirvesi'nde Avrupalılaştığı ifade edilmektedir. Türkiye-Yunanistan ilişkilerinin uzlaşma yönünde ilerlemesinde AB'nin ne derece etkili olduğu incelenmektedir. Ayrıca, Helsinki Zirvesi'nden önceki dönemde iki ülkeyi uzlaşmaya iten olaylardan kısaca bahsedilmektedir. Böylelikle, iki ülke arasındaki uzlaşma sürecinin, Türkiye'nin adaylığının Helsinki Zirvesi'nde ilan edilmesiyle Avrupalılaştığı ifade edilmektedir. Son olarak, Türk Dış Politikasının Avrupalılaşmasının AB'ye tam üyelik beklentisinin inandırıcılığını yitirmemesine önemli ölçüde bağlı olduğu sonucuna varılmaktadır.