turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye-Katar arasındaki ikili ilişkileri etkileyen dinamikler

Bu çalışmada Türkiye ile Katar arasındaki ikili ilişkileri etkileyen dinamiklergenel olarak Ortadoğu özelde ise Körfez bölgesinde meydana gelen gelişmeler bağlamında incelenmektedir. Bu bağlamda çalışmada ilk olarak bütüncül bir çerçeve çizmek adına Türkiye'nin Körfez bölgesine olan yönelimini etkileyen iç ve dış faktörler ayrıntılı bir biçimde ele alınarak bölge ülkeleri ile Türkiye arasında ilişkilerin gelişim süreci analiz edilmiştir. 2000'li yıllarda Türkiye ile Katar arasındaki ilişkilerin incelendiği çalışmanın ikinci bölümünde ilk olarak 2000 ve 2010 yılları arası ilişkilerin gelişimi analiz edilmiştir. Bununla birlikte 2010 yılından günümüze ilişkilerin belirleyici faktörlerinden olan Arap Baharına yönelik tutumun, Türkiye'nin 2017 yılında patlak veren Körfez krizine yönelik tavrının ve İran'ın nükleer anlaşmasına ilişkin benimsenen pozisyonların ikili ilişkileri nasıl şekillendirdiği incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise iki ülkenin iç dinamikleri bağlamında liderlik, fikirsel unsurlar ve çok boyutlu çıkarların ilişkiler üzerindeki etkisi analiz edilmiştirSonuç olarak ise çalışma kapsamına alınan dinamiklerin Türkiye ile Katar arasındaki ilişkilerin gelişmesinde önemli bir role sahip olduğu görülmüştür. Bu noktada özellikle Arap Baharı sürecinde bölgesel dinamiklerin değişmesi ile birlikte meydana gelen olayların Türkiye ile Katar arasında yakın ilişkiler kurulmasını beraberinde getirdiği görülürken Körfez krizi ile birlikte yakın ilişkilerin daha da derinleştiği sonucuna ulaşılmıştır.
Sovyetlerin Afganistan'ı işgal etmesi ve Afgan halkının direnişi

Sovyetler Birliği'nin Kızıl Ordusu 27 Aralık 1979 tarihinde Afganistan'ı işgal etmiştir. Bu tez çalışmasında Sovyet birliklerinin Afganistan'ı işgali sürecinden çekilmesine kadar on yıl sürecek olan bir dönem incelenmiştir. Giriş ve üç bölümden oluşan bu çalışmada Afganistan'ın siyasi coğrafyası ve etnik yapısıyla birlikte eski dönemlerden bağımsız devletinin kuruluşuna (1747) kadar tarihi süreci kısaca giriş kısmında bahsedilmiştir. Çalışmanın birinci bölümü, Afganistan bağımsız devletinin kuruluşundan Rusya ve Britanya'nın bu ülke üzerindeki rekabetlerinin yanı sıra Sovyet birliklerinin Afganistan'ı işgal etmesine kadar iktidar mücadeleleri ve Sovyet nüfuzunu kapsamaktadır. İkinci bölümünde, Sovyetler Birliği'nin Afganistan'ı işgali, dünya devletlerinin tepkileri ve Sovyet birliklerine karşı halkın direnişi farklı boyutlarıyla incelenmiştir. Ayrıca savaş döneminde Sovyet Kızıl Ordu'suna karşı mücadele eden direnişçi partilerin kuruluşları ve mücadelelerine de bu bölümde yer verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise, Sovyetler Birliği'nin işgal dönemindeki Afganistan'a yönelik politikasının değişmesi ve Kızıl Ordu'nun Afganistan'dan çekiliş süreci ele alınmıştır. Bu bölümün son kısmında savaşın kayıpları ve etkileri, işgalin sebepleri, Sovyetlerin Afganistan'daki Ruslaştırma politikası ve Sovyet yetkililerin işgale yönelik hatalarını dile getirmeleri konuları üzerinde de durulmuştur.
1929 dünya ekonomik buhranı sonrası Birleşik Krallık'ta siyasal ve toplumsal dönüşüm

Bu çalışmada, 1929 Dünya Ekonomik Buhranı'ndan itibaren günümüze kadar geçen sürede Birleşik Krallık'ta siyasal ve toplumsal dönüşümün ortaya konması amaçlanmıştır. Bu amaçla sürdürülen çalışmada, tarihsel ve betimsel araştırma yöntemlerinden yararlanılmıştır. 1929 Dünya Ekonomik Buhranı klasik liberal ekonominin başarısızlığı neticesinde ortaya çıkmış ve ardından İkinci Dünya Savaşı meydana gelmiştir. Gelişmiş devlet yapısı, ekonomisi ve demokrasisiyle küresel gelişmelere yön veren Birleşik Krallık'ta, savaş sonrası dönemde Keynesyen ekonomik model uygulanmıştır. 1979 yılına kadar hakim ekonomik model çerçevesinde İngiliz siyasetindeki gelişmeler dikkat çekicidir. Sonrasında gerçekleşen karşı neoliberal devrim ile refah devleti kurumlarına karşı mücadele başlatılmış ve bunun Birleşik Krallık siyasal ve toplumsal yapısı açısından sonuçları olmuştur. Ayrıca, Magna Carta Libertatum ile başlayan süreçle şekillenen anayasal düzen siyasal ve toplumsal dönüşüm açısından fikirler sunmaktadır. Bu çerçevede, çalışmanın birinci bölümünde; Birleşik Krallık'ta toplumsal ve ekonomik yapı irdelenmiştir. İkinci bölümde; Birleşik Krallık'ın siyasal yapısı ortaya koyulmuştur. Üçüncü bölümde; Büyük Buhran'ndan itibaren uygulanan Keynesyen politikalar ve refah devleti ışığında, Birleşik Krallık ekonomik ve siyasal anlamda irdelenmiştir. Dördüncü bölümde ise; Birleşik Krallık'taki dönüşüm ortaya konmuştur.
2003 sonrası Afganistan'da kadın hakları ve anayasal düzeni

Afganistan, Orta Asya'da denize kıyısı olmayan bir kara ülkesidir. Ülkenin stratejik konumu ve doğal kaynakları, uluslararası ve bölgesel güçlerin rekabeti bağlamında hassas bir duruma işaret etmektedir. Zaman zaman uluslararası ve bölgesel güçler veya yıllardır devam eden istikrarsızlık, güvensizlik ve iç kargaşa Afganistan halkını özellikle de kadınları sosyal ve siyasi alanda etkilemiştir. Bu nedenle ülkede hiçbir zaman kadınlara istikrarlı bir hak ve özgürlük tanınmamıştır. Tam aksine kadınlara tanılan haklar, tamamen yönetimi elinde bulunduran kişilerin kültür ve eğitim seviyesi veya kadınlara bakış açısından dolayı kimi zaman yok denecek seviyede azdır. Yine Afgan kadınları okula gidememek, küçük yaşta evlendirilmek, burka giymek ve pek çok şiddet türü ile karşı karşıyadır. Afgan kadınları 1996 ve 2001 yıllar arası Taliban örgütü döneminde kesin karar alınarak toplumsal ortamdam tamamen uzaklaştırılmıştır. 2001 yılında ise Taliban döneminin sona ermesi ile ülkede yeniden bir demokratikleşme süreci başlamıştır. Bu süreç içinde özellikle kadınlar için kamu ve özel alanlarda önemli gelişmeler yaşanmıştır. Çalışma Afgan kadınlarının Kanuni Esasıdaki yeri, sosyal, siyasal, kamu ve özel alandaki temel sorunlardan, ihtiyaçlardan bahsederek, devlet kurumlarında çalışan kadınların tecrübelerinden, hayat hikayelerinden yararlanarak onların sözlü anlatılarına yer vermiştir. Bu çerçevede Afgan kadınlarının toplumdaki statüsü, eğitim, sağlık ve kadına yönelik şiddet gibi konular ele alınmıştır. Bu tez Afgan kadınlarının 2003 sonrası günümüze kadar olan hedefleri, sorunları, başarıları ve Kanuni Esasi ve toplumdaki statüsünü araştıracaktır. Afgan kadınların hak ve siyasi katılım için son kırk yıl boyunca nasıl mücadele ettiklerini açıklayacaktır. Yine bu çalışmada dünya ülkelerinin Afgan kadın haklarının güçlendirilmesi ve kalkınmasındaki aldıkları rolünü ortaya koyacaktır.
Changing conceptions of 'Europe' in selected countries of Central Eastern Europe: A comperative analysis of pre-1989 era with The EU accession process

'Avrupa' fikrinin kavramsallaştinldığı ideolojik zeminin kayganlığı ve sürekli olarak yeniden tanımlandığı fikrinden yola çıkarak, bu çalışma, Merkez ve Doğu Avrupa'da iki ayrı dönemde ve bağlamda referans verilen 'Avrupa' kavramının iki ayrı açıklanış biçimini irdeliyor. Ek olarak, 'Muhalifler' olarak tanımlanan Merkez ve Doğu Avrupalı entellektüellerin, bölgenin, özelllikle kültürel anlamda, Avrupalılığı üzerine oluşturdukları söylemine sahne olan erken 19801er, yani 1989 öncesi dönem inceleniyor. Bu anlamda, çalışma, söz konusu entellektüel çizginin ve bu çizginin karşı-tezlerini sunmak amacıyla dönüşüm literatürünün temel argümanlarım ortaya koymayı hedefliyor. 'Avrupa' sözcüğünün tam anlamıyla ve sadece Avrupa Birliği ve Avrupa Entegrasyon süreci ile tammlandığı ikinci dönem olan geç 19901ar ve erken 20001er, tezin ikinci temel vurgu noktasını oluşturuyor. Bu bağlamda, söz konusu dönemin incelenmesi için örneklem olarak seçilen Polonya ve Macaristan'da, siyasi partilerin Avrupa söylemleri ve 'Avrupa Kuşkuculuğu' kavramı mercek altına alınıyor. Polonya ve Macaristan basım ve kamuoyunda, 'Avrupa nasıl ve hangi kavramlara referansla kavramsallaştınhyor? sorusunu cevaplayabilmek için, tezin asıl problematiği çerçevesinde, irdeleniyor. Bu çerçevede, tezin ana vargısının, Merkez ve Doğu Avrupa'da, söz konusu bölgenin 'Avrupalılığı' ve 'Avrupalı' olmak için hayata geçirmeleri gereken dönüşüm üzerine oluşturulan yazının, Polonya ve Macaristan'ın siyasi alanlarındaki Avrupa'nın şu anki kavramsallaştıniması bağlamında özsel bir temeli olmadığı argümanı olduğu savunulabilir.
Avrupa Birliği'nin gelecek inşaasında Almanya'nın rolü ve türkiye avrupa birliği ilişkilerine etkisi

Avrupa'nın bütünleşme süreci ve Avrupa'nın ortak bir ulus üstü çatı altında toplanması fikrinden Avrupa Birliği'ne uzanan süreçte Almanya'nın rolü büyüktür. Almanya'nın Avrupa'nın ekonomik, sosyal, siyasi ve kültürel bir entegrasyon sürecine girmesindeki payı AB'nin bugünüyle ve geleceği ile ilgili olduğu kadar Türkiye'nin geleceğini de ilgilendirmektedir. AB'nin geleceği bağlamında Almanya'nın olası politikaları ve AB içindeki liderlik rolünün ne olacağı kritik öneme sahiptir. Almanya her ne kadar AB içinde lider konumda görünse de AB'yi hedeflediği gibi şekillendirmesi zor olacaktır. Bunun yerine özellikle Fransa başta olmak üzere AB üyesi ülkeler ile uzlaşacağı bir formülü kabul etmek durumunda kalabilecektir. AB'nin geleceği bağlamında denklemin önemli taraflarından birisi olan Türkiye'nin AB'ye tam üyeliği tartışmasının artık kadim bir tartışmaya dönüşmesi de Almanya'nın bu konuya dair tutumları ve politikaları ile yakından ilgilidir. Türkiye-Almanya ilişkilerinin geçmişşten günümüze izlediği seyir AB'nin geleceği hususunda kritik bir öneme sahiptir. Ancak AB ülkelerinin artan göç tehtidi ile birlikte yükselen aşırı sağ eğilimler nedeniyle AB-Türkiye ilişkilerinde ilerleme sağlaması kolay görünmemektedir. Buna rağmen ne Türkiye ne de AB ülkeleri ilişkilerin bitirilmesi taraftarıdır. Bu husus AB'nin de Türkiye'nin de çıkarına değildir. Ucu açık da olsa sürecin devam ettirilmesi Türkiye'nin ve AB'nin stratejik hedefidir.
Avrupa Birliği'nde göçmen işçilerin çalışma hakları

Bugün dünyanın her yerinde kişiler, bir ülkeden bir diğerine çeşitli nedenler ile göç etmekte; gittikleri ülkelerde ücretli bir işte çalışarak hayatlarını kazanmaktadırlar. Bu kimselere genel olarak göçmen işçiler adı verilmektedir. Uluslararası örgütler tarafından, göçmen işçilerin hakları ile ilgili birçok sözleşme ve tavsiyeler kabul edilmiştir. Avrupa Birliği belgelerindeki göçmen işçi kavramı, uluslararası belgelerdeki kavramlardan farklıdır. 1993 yılında yürürlüğe giren Maastricht Antlaşması ile Avrupa Vatandaşlığı kavramı getirilmiş; Birliğe üye olmayan devletlerin vatandaştan, üçüncü ülke vatandaşları olarak tanımlanmıştır. Avrupa vatandaşı olan işçiler, Birliğe Üye Devletlerde serbest dolaşım hakkından yararlanmaktadırlar. Göçmen işçilerin çalışma haklarına yönelik Birlik seviyesinde bir takım yasal düzenlemeler yapılmasına ve göçmenlerin Birlik toplumuna uyum ve bütünleşmesini sağlamak amacıyla politikalar geliştirilmesine karşın bu alan, Üye Devletlerin iç hukukuna bırakılmıştır. Bu çalışmada, Avrupa Birliği'nde göçmen işçilere yönelik politikalar, bu alanda Birlik seviyesinde yapılan düzenlemeler ve Türkiye'nin, Avrupa Birliği'nin göçmen işçilere ilişkin politikalarına uyumu incelenmiştir. V
Tarihi olaylar ışığında Uluslararası Hukuk açısından Ermeni talepleri

Birinci Dünya Savaşı sırasında gerçekleşen 'Ermeni Zorunlu Sevki' ve sonrasında yaşanan olaylar bugün dahi Türk dış politikasının en önemli sorunlarından biri olmaya devam etmektedir. Ermeni Devleti ve diaspora, meseleyi 'kan davası' gibi görmekte, Avrupalı Devletler ve birçok ülke, giderek artan bir biçimde 1915 olaylarının 'soykırım' olduğunu parlementoları aracılığıyla kabul etmektedirler. Türkiye Cumhuriyeti'nin, sorunun çözümü için 'ortak tarih komisyonu' kurulması gerektiği yönündeki talebi görmezden gelinmekte ve bu mesele her '24 Nisan'da' Türkiye'nin önüne getirilmektedir. 1915 olaylarının uluslararası hukuk ve soykırıma dair uluslararası mahkemelerce verilen içtihatlar yönünden değerlendirilmesinde, soykırım iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışmada, 1915 olaylarını doğuran tarihi hadiselerin yanı sıra sorunun uluslararası hukuk açısından değerlendirilmesine çalışılacaktır.
Çatışma ve kriz yönetiminde siyasal lider davranışı: A. Menderes örneği

Bu çalışmada, dış politika krizleri, krizlerin yönetilmesinde birincil rolde olan karar alıcı liderlerin kişilikleri ile birlikte rakibine ve siyasi ortamın doğasına yönelik yargılarından yola çıkılarak incelenmeye çalışılmıştır. İki ya da daha fazla ülke arasında olası bir gerginlik yaşanması durumunda, bir ülkenin başka bir ülkeye veya ülkelere savaş açması ya da tam tersi temkinli ve işbirlikçi metotlarla uzlaşmaya gitmesi kararını veren ya da bu konuda en azından en yetkili olan kişi liderdir. Liderin kararlarının altında yatan önemli değişkenlerin tespit edilebilmesi için metodolojik olarak Alexander George'un Operasyonel Kod Analizi yöntemi tercih edilmiştir. George'un sisteminde beşi felsefi, diğer beşi ise araçsal şeklinde adlandırılan toplam on soru bulunmakta ve bu sorular karar alıcı liderin, muhatap rakibe yönlendirdiği sözleriyle birlikte fiillerine bakılarak cevaplandırılmaktadır. Karar alıcı lider olarak Türkiye'de 1950- 1960 yılları arasında 10 yıl boyunca Başbakan olan Adnan Menderes seçilmiş olup, örnek olay incelemesi olarak ise Menderes'in Başbakanlığı döneminde meydana gelmiş olan toplam altı kriz tercih edilmiştir. Bu krizler kronolojik sıraya göre, Kore Savaşı Krizi, 6-7 Eylül Olayları (1955), Süveyş Savaşı Krizi (1956), 1957 Suriye Krizi, 1958 Irak Krizi ve 1958 Lübnan Krizi'dir. Türkiye Cumhuriyeti'nde Adnan Menderes'e gelinceye kadar işleyen siyasal sistem ve karar alıcılarla ilgili genel tanımlamalar ve tespitler yapıldıktan sonra Menderes'in siyasi tarzı ortaya konmaya çalışılmıştır. Altı krizin sonucunda ulaşılan bulgu ise, detayları çalışmanın ilgili bölümünde sunulduğu gibi, Menderes öncülüğündeki Türkiye'nin daha çok çatışmacı bir tavır sergilediği yönündedir. Türkiye'deki ve dünya üzerindeki birçok kriz incelendikten sonra görülen odur ki, liderlerin çatışmacı davrandıkları krizler topyekun savaşa sebebiyet verebilmektedir; ancak bu arzu edilen bir durum değildir. Menderes örneğinde, Suriye ve Irak krizlerinde bariz çatışmacı tavra rağmen kapsamlı bir savaşın çıkmamasının sebebi Amerika ve İngiltere'nin askeri müdahaleye karşı çıkmış olmalarıdır.
Yeni kurumsalcılık teorileri bağlamında liberal barış inşası ve hakikat komisyonları

Geçmiş insan hakları ihlalleri ile hesaplaşma, geçiş süreci veya çatışma sonrası toplumların çözüm bulmak zorunda oldukları başlıca sorunlardan biridir. Bu bağlamda, hakikat komisyonları geçmişşle yüzleşmek konusunda geçiş dönemi adaletinin uluslararası düzeyde tanınmış bir yöntemini oluşturmaktadır. Komisyonlar, genel olarak, geçmişşteki sistematik ihlalleri araştırmak amacıyla kurulan, yargısal olmayan, özerk, resmi ve geçici birer mekanizma olarak tanımlanmaktadır. İlk olarak 1974 yılında kurulan hakikat komisyonları Soğuk Savaş'ın sona ermesinden bu yana sayıca artmış ve küresel bir olgu olarak ortaya çıkmıştır. Dahası komisyonlara atfedilen fonksiyonlar çeşitlenmiş ve komisyonlar demokrasiye geçiş süreçlerinin yanı sıra çatışma sonrası barış inşasının da bir bileşeni haline gelmiştir. Bu tez, hakikat komisyonlarının neden ve nasıl ortaya çıktığını, dönüştüğünü ve küresel bir model olarak çatışma sonrası barış inşasının bir mekanizması haline geldiğini yeni kurumsalcılık yaklaşımları ışığında analiz etmektedir. Bu bağlamda tez, rasyonel seçim kurumsalcılığının bu sorunsalı yanıtlamakta yetersiz kaldığını savunmakta ve tarihsel, sosyolojik ve söylemsel kurumsalcılık yaklaşımları çerçevesinde çok boyutlu bir açıklama modeli geliştirmektedir. Bu doğrultuda tez, hakikat komisyonlarının işlevsel değeri veya kurumsal verimlilikleri nedeniyle yaygınlaşmadığını göstermiştir. Çalışma, komisyonların belirli bir tarihsel ve siyasal bağlam içerisinde öznelerin söylemsel etkileşimleri sonucu geçmişşle yüzleşme konusunda bilişsel olarak gerekli ve normatif olarak uygun bir patika olarak inşa edildiği için uluslararası düzeyde kurumsallaştığı ve liberal barış inşasının tamamlayıcı bir parçası haline geldiği sonucuna varmıştır. Birincil kaynaklar, arşiv çalışması ve mülakatlara dayalı olarak gerçekleştirilen bu tez ayrıca Arjantin, Şili, El Salvador, Güney Afrika ve Sierra Leone'de kurulan komisyonları incelemektedir.
The impact of foreign nationals on state policy: Refugees and asylum seekers, European Court of Human Rights case law and Turkish Asylum Law

Bu tez, yabancı ve hassas durumda olan bir birey devlet politikasını nasıl etkiler sorusunu sormaktadır. Bu soru Türkiye şartlarında önemlidir çünkü iltica kanunu tasarısının hazırlanması ve mültecilerin davalarında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin Türkiye'ye karşı ihlal kararlarının artması gibi gelişmeler yaşanmaktadır. Bu soru bağlamında, bu tezin amacı; ekonomik, politik ya da sosyal anlamda toplumun en hassas gruplarından birini oluşturan mültecilerin Türkiye devleti iltica politikasını nasıl etkilediğini anlamaktır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarının iltica kanunu tasarısında etkili olduğu bu tezin temel argümanını oluşturmaktadır. AİHM bireysel başvuru üzerinden işleyen bir prosedüre sahip olduğu için, bu tez, her ne kadar başka aktörler araya girse de, mültecinin devlet politikası üzerinde etkili olabileceğini de öne sürmektedir. Bu noktada, devlet ve mülteci arasındaki ilişkiye üçüncü tarafların dahil olması büyük önem taşımaktadır. Ayrıca AİHM'in bireysel başvuru gibi bireyleri kapsayan olanaklar sağlaması da çok önemlidir. Ancak, mültecilerin eylem kapasitelerinin olmaması onların bu olanaklardan yararlanmalarını engellemektedir. Bu açıdan, STKlar, aktivistler ve avukatlar sadece devlet ve mülteci arasında değil, başvuran mülteci ve AİHM arasında da aracı olarak öne çıkmaktadır. AİHM içtihatlarını iltica kanunu tasarısı üzerinde önemli etkenler olarak kabul etmek mültecilerin mahkemeye erişimini de beraberinde sorgulatmaktadır. Bu yüzden, bu tez taslak kanunu mahkeme içtihatları ile karşılaştırmalı olarak analiz edilmesine ek olarak mahkemeye başvuru sürecini de incelemektedir. Buna göre, bu tezin başlıca katkısı, mahkeme içtihatlarının yerel mevzuattaki etkisini bireyin diğer aktörlerin aracılığıyla devlet politikası üzerine yaptığı etki olarak yani bireyi analiz düzeyi alarak incelemesidir.
Hidrokarbon nakil hatlarının geçiş ve terminal ülkesi olarak Türkiye: Tehditler ve fırsatlar

Orta Asya ve güney Kafkasya'nın enerji kaynakları Sovyetlerin 1991'de dağılmasıyla dış dünyanın ilgisine açılır. Yeni konjonktürde, bu kaynakların hangi güzergahı izleyerek dünyaya ulaşacağı en önemli gündem maddelerinden biri olur. Tüm diğer aktörler gibi Ankara da bölgeye olan ilgisini gösterir. Türkiye'nin önerisi Anadolu'dan geçip Akdeniz'e ulaşan bir petrol boru hattıdır. Bu hattın gerçekleşmesi yönünde kuvvetli adımların atılması bazı hatların önünü açar, diğer bazılarının önündeki psikolojik engelin kalkmasına neden olur. Türkiye'nin doğu ve güneyindeki enerji zengini ülkelerin kaynaklarını kendi topraklarından dünya pazarlarına ulaştırma, bu ülkeler ile batısındaki enerji ihtiyacı içindeki ülkeler arasında bir enerji köprüsü, transit ülke olma politikası 90'lardan itibaren bir devlet siyasasıdır. Çalışmamızda 90'ların başından itibaren bu amaçla neler yapıldığını örnek hatlar yoluyla işlemeye ve Türkiye'nin rakiplerini, ortaklarını, avantajlarını, önündeki engelleri göstermeye çalıştık.
Geopolitical curse and states born to be failed: A case study of Iraq and Bosnia

Başarısız devletler, küresel güvenlik alanında merkezi bir mesele haline gelmiştir. Son yıllarda uluslararası kabul görmüş devletlerin sayısında çarpıcı bir artış olmuştur. Özellikle SSCB'nin dağılmasının ardından birçok ülke bağımsızlıklarını ilan etmiştir. Batılı politika yapıcılar, Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve demokratikleşme ve küreselleşmenin yayılmasıyla birlikte dünyanın daha huzurlu hale geleceğini iddia ettiler. Ancak, Orta Doğu ve Batı Balkanlar gibi bazı bölgeler istikrarsız kalmaya devam etti. Küresel düzeni koruyan merkezi bir otoritenin yokluğunda, bu bölgeler sürekli çatışmaların odağı haline geldi. Yukarıda anlatılanlar ışığında, bu çalışma Irak ve Bosna'daki sürekli çatışmaların, devletin başarısızlığı üzerindeki etkisini ve savaş sonrası koşulları şekillendiren büyük güçlerin rolünü ortaya çıkarmayı hedeflemektedir. Çok Benzer Sistemler Tasarımı yöntemi kullanılarak yapılan bu inceleme, her iki devletin de tipik bir başarısız devletin özelliklerine sahip olduğunu, fakat Bosna'nın AB üyelik sürecinin hızlandırılması nedeniyle Irak'a kıyasla daha istikrarlı bir yapıya kavuştuğunu ortaya koymaktadır.
Hedley Bull'un uluslararası toplum kuramı ve uluslararası rejimlerin dönüşümü: Soğuk Savaş sonrası Batı uluslararası toplumu

Tez, uluslararası ilişkiler teorilerinin iki farklı yaklaşımı olan ancak aralarında benzerlikler bulunan Hedley Bull'un uluslararası toplum yaklaşımı ve rejim teorisinin sentezini yaparak, bu sentezden test edilebilir bir hipotez üretmeyi amaçlamıştır. Birinci bölümde Hedley Bull'un uluslararası toplum yaklaşımı açıklanmış ve Bull'un bu yaklaşımının ağırlıklı olarak düzen kavramı ile ilişkilendirdiği tespit edilmiştir. İkinci bölümde uluslararası ilişkilerin toplumsal yönüne vurgu yapan bir teori olan rejim teorisi ele alınmış ve uluslararası rejimlerin oluşumu, istikrarı, değişimi ve aktör davranışlarına etkisi incelenmiştir. Üçüncü bölümde bu iki yaklaşımın ortak yanları ve farklılıkları ortaya konmuştur. Son bölümde ise bu iki yaklaşımın sentezi yapılarak 'Batı Uluslararası Toplumunda' düzene yönelik bir istikrar analizi yapılmıştır.
The Problem of Northern Ireland as a case study of first World nationalism

Bu çalışma birinci dünya ülkelerinde ulus devletlerin egemenlik hakkına başkaldıran etnik hareketleri incelemiştir. Modern devletler kökünü kazıdıkları etnik kimliklerin, soğuk savaşın sona ermesini takiben self-determinasyon talepleri ile ortaya çıktıklarına tanık oldular. Bu cereyanlardan bir kısmı ayrılmak ve yeni devletler kurmak konusunda başarı göstermişlerdir. Bir kısmı, egemen merkezi yönetim ile düzenlemeler yaparak uzlaşma yolunu seçtiler. Bu iki amaca da ulaşamayan hareketler ise sonu gelmez etnik çatışmalar ile boğuşup durdular. Bu tez Kuzey İrlanda sorununu bu iki sonuca da ulaşamamış bir 'birinci dünya milliyertçiliği' örneği olarak incelerken, halen birinci dünyada varlığını sürdürmekte olan diğer milliyetçiliklerin nedenlerini belirlemek amacına yöneliktir.
Dünyada artan su sorununun Türkiye ve Ortadoğu açısından değerlendirilmesi

Petrole alternatif ve yeni enerji kaynakları bulundukça, dünya üzerindeki petrol sorunu ve petrole olan ihtiyaç kademeli olarak ortadan kalkacaktır. Fakat suya alternatif bulunamayacağı için artan dünya nüfusu ve sanayileşme oranında suya olan ihtiyaç gittikçe artacak ve dünya üzerindeki su problemi devamlı karşımıza çıkacaktır. Bu tez çalışmasında, dünyada artan su sorunu ve bu su sorununu en aza indirebilmek için eldeki mevcut su rezervlerini en verimli ve ekonomik şekilde kullanılmasının gerekliliği üzerinde durulmuştur. Aynı zamanda su rezervlerinin kullanımı Türkiye ve Ortadoğu açısından objektif veriler kullanılarak değerlendirilmeye gayret edilmiştir.