turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Turkey's role in the European security and defence policy

Bu yüksek lisans çalışmasının amacı, 1990'larda gelişmeye başlayan ve 1998'den sonra özerk hale gelmeye başlayan yeni Avrupa güvenlik mimarisini açıklarken, bu süreçte Türkiye'nin rolünü ortaya koymaktır. Bu bağlamda Türkiye'nin AGSP'ye katılımı değerlendirilmektir. Çalışma birbiriyle bağlantılı birden fazla argüman üzerine kuruludur. Buna göre, AGSK'nın, AB üyesi olmayan Avrupalı Müttefiklerin, yeni Avrupa güvenlik yapısına katılımları açısından daha tatmin edici olduğu savunulmaktadır. AB'nin kendi öz imkan ve kabiliyetlerini geliştirebilmesi, NATO'dan bağımsız bir askeri yapılanma kurulması noktasında önem kazanmaktadır. NATO'dan bağımsız bir savunma yapısı, NATO ile AB arasındaki dengeyi bozmakta, bu bağlamda, NATO ile AB arasında bulunan dengenin bozulması en çok bu ülkeleri etkilemektedir. Bu ülkelerden birisi olan Türkiye'nin, AB ile olan ilişkileri, jeopolitik konumu ve askeri potansiyeli dikkate alındığında diğer ülkelerden farklı ve benzersiz olduğu ortaya çıkmaktadır. Ancak, Türkiye AB'nin geliştirdiği özerk AGSP yapısının dışında tutulmuştur. Bu bilgiler ışığında temel argüman, Türkiye'nin AB'ye tam üye olmadan AGSP'ye tam katılımının mümkün olmadığıdır. Bu bilgiler ışığında çalışma, toplam üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde 1990 ile 1999 arasında geçen süreçte, AGSP'nin erken gelişim dönemi ortaya konmuş, Transatlantik bağının korunması amacıyla ortaya konan çözümler açıklanmıştır. İkinci bölümde NATO'nun dışında özerk olarak geliştirilen AGSP yapısının geliştirilme ve uygulama süreci incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise ilk iki bölümde açıklanan AGSP içerisinde Türkiye'nin rolünün ne olduğu ortaya konmakta ve Türkiye-AB ilişkilerine güvenlik boyutundan bakılmaktadır.
The conceptions of 'The international' in Turkey

Uluslararası İlişkiler disiplini son birkaç on yıldır merkez-dışı aktörleri ele almaktaki kısıtları nedeniyle sorunsallaştırılmaktadır. Uluslararası İlişkiler içerisinde gelişmekte olan bir literatür, disiplin içinde öne çıkan yaklaşımların merkezi aktörlerin deneyimlerine dayanan belirli bir dünya politikası anlayışına sahip olduğunun ve bu anlayışın merkez-dışı aktörlerin düşünce ve tecrübelerini gözden kaçırabildiğinin altını çizmektedir. Bu literatür, merkez-dışı aktörlerin tecrübe ve düşünceleri de dikkate alınırsa nasıl bir Uluslararası İlişkiler disiplininin söz konusu olacağını sormaktadır. Bu tezin amacı, merkez-dışı aktörlerden biri olan Türkiye'deki 'uluslararası' anlayışlarını araştırarak bu literatüre katkı sunmaktır. Bu kapsamda, 'uluslararası' anlayışlarının araştırılmasına yönelik olarak, verili herhangi bir bağlamda kullanılmaya uygun, özgün bir analitik çerçeve oluşturulmuş ve önerilmiştir. Literatürün mevcut durumunu görebilmek için, bu analitik çerçeve ilk olarak Uluslararası İlişkiler disiplininde halihazırda bulunan anlayışların incelenmesi doğrultusunda uygulanmıştır. Daha sonra aynı çerçeve dünya politikasının merkez-dışı aktörlerine örnek teşkil eden Türkiye'deki 'uluslararası' anlayışlarının saptanması için tatbik edilmiştir. Sonuç olarak bu tez, merkez dışı bağlamlardaki 'uluslararası' anlayışları dikkate alındığında Uluslararası İlişkiler disiplininin neleri kavrayıp neleri gözden kaçırdığını tartışmaktadır.
Afganistan'da NATO ve Amerikan askeri varlığı

NATO ve ABD'nin Afganistan'daki Askeri Varlığı'nı konu alan bu tezimizde, ABD'nin Sovyetler Birliği'nin işgali dönemindeki rolü Afganistan'daki mücahitlerin iktidar mücadelesi ve iç savaş detaylı bir şekilde anlatılmıştır. Özellikle, 11 Eylül 2001 saldırısını müteakip ABD önderliğinde NATO'nun Afganistan'a müdahalesi ve askeri varlığı, NATO ve ABD askerlerinin Afganistan'a ne getirdikleri ve 2014 sonrası yabancı güçlerin çekilmesinin ardından neler olabileceği gibi mevzular incelenmiştir. Çalışmamızda ABD ve NATO'nun askeri varlığını incelerken Sovyetler Birliği'nin işgali döneminde ABD'nin konumu ve Mücahit gruplara yardımları konuları anlatılmıştır. Ayrıca, ABD'nin Taliban'ın ortaya çıkmasındaki rolü ve Taliban ile ilişkilerinin gelişmesi ve bozulmasının nedenleri de tezimizde incelenmiştir. 11 Eylül sonrası ABD'nin Afganistan'a müdahalesi ve bu süreçteki gelişmeler anlatılmıştır. Özellikle Afgan ordusu ve polis teşkilatına ABD'nin bu süreçteki desteği önemli olmuştur. Afgan Ordusu ve Polisi'nin terör ve uyuşturucu ile mücadele hususunda yeterli derecede ağır ve hafif silahlarının bulunmaması ve tüm teçhizat, maaş ve diğer masraflarının ABD tarafından ödenmesi, ABD'nin ülkeden tamamen çekilme ihtimalinin ardından Afgan ordusunun hava desteği olmadan Taliban ile mücadele konusunda yetersiz kalacağı bilinmektedir.
1973 Arap-İsrail Savaşı'nın Türk basınına yansıması

Filistin'de bir Yahudi devleti kurmak amacıyla Filistin'e başlayan Yahudi göçleri beraberinde Arap-İsrail çatışmalarını getirmiş, 1948 yılında yapılan savaş sonrası kurulan İsrail ve bölgede bulunan Arap devletleri arasında 1956, 1967 ve son olarak 1973 yılında savaşlar meydana gelmiştir. Arap devletleri ve İsrail arasında yapılan savaşların sonuncusu olan 1973 Arap-İsrail Savaşı ise sonuçları bakımından hem Orta Doğu tarihi hem de Dünya tarihi açısından büyük önem arz etmektedir. 1948 yılında kuruluşundan itibaren İsrail Devleti topraklarını büyük bir hızla artırmaya başlamış, temel olarak doğal savunma sınırlarına ulaşmak için büyük bir çaba içerisine girmiştir. 1967 yılında meydana gelen 6 günlük savaş sonrasında İsrail, büyük çoğunlukla hedeflediği sınırlara ulaşmayı da başarmıştır. 19. yüzyılın sonlarından itibaren başlayan Yahudi göçleri, geçen uzun yıllar içerisinde artarak devam etmiştir. 1973 yılına gelinen süreçte de bu göçlerin önemli bir sorun olarak karşımıza çıktığını görüyoruz. Şöyle ki İsrail, Araplardan elde ettiği topraklarda yeni yerleşim yerleri meydana getirmiş, Filistin'e göç eden Yahudileri bu bölgelerde iskan etmiştir. İsrail yayılmacılığı ve iskan politikaları, büyük bir Filistin mültecileri sorununu da beraberinde getirmiştir. Filistinli Arapların yaşamak zorunda kaldığı büyük sıkıntıların yanı sıra mülteciler, Lübnan ve Ürdün'de iç savaşların meydana gelmesine dahi yol açacak kadar büyük sorunlara yol açmıştır. Nihayetinde İsrail'in yayılmacılığı, mülteciler ve göç sorunları bir araya gelerek, 1973 Arap-İsrail Savaşı'na yol açmıştır. 1973 yılında yapılan savaş sonrası Orta Doğu da görece bir Arap-İsrail barışı meydana gelmiş, bu tarihten sonra Arap Devletler ve İsrail arasında topyekun bir savaş meydana gelmemiştir. Savaş sırasında petrol üreten Arap devletler tarafından başlatılan petrol ambargosu, petrol piyasası üzerinde Dünyayı derinden etkileyen sonuçlar doğurmuş ve beraberinde büyük bir ekonomik krize yol açmıştır. Savaş sonrasında petrol kolay ulaşılabilir bir yakıt olmaktan çıkmış, Dünya yeni enerji kaynakları arayışına yönelmiş ve tasarruf yoluna gitmiştir. Çalışmada 1973 Savaşı'na gelinen süreç, 1973 Savaşı ve sonrasındaki barış süreci, 1973 yılında günlük olarak yayınlanan Cumhuriyet, Milliyet, Barış ve Vatan gazetelerine yansıyan haberlerin taranması, telif ve tetkik eserler ve Birleşmiş Milletler yıllıklarının, derlenmesiyle meydana getirilmiş ve konu hakkındaki literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır.
Büyük Ortadoğu Projesi'nin Irak Savaşı'na etkisi bağlamına kuramsal yir Yaklaşım

Bu çalışma: ''Büyük Ortadoğu Projesi'nin Irak Savaşına Etkisi Bağlamında Kuramsal Bir Yaklaşım'', bu konuda yapılmış olan diğer çeşitli kaynakların bilimsel bir zeminde incelenmesi ile ortaya çıkarılmıştır. Bu amaçla Büyük Ortadoğu Projesi ve Irak Savaşı konusunda yayımlanmış olan kitap, dergi v. b. gibi kaynaklar ele alınarak incelenmiştir. 11 Eylül sonrası, ABD'nin dış politikası terörizm üzerine yoğunlaşmıştır. Bu terörizmin kaynağını ABD, Ortadoğu Bölgesi olarak gördüğünü her fırsatta dile getirmiştir. ABD'nin saldırgan politikası, Afganistan savaşı sonrasında Irak savaşı ile sonuçlanmıştır. Irak Savaşı sonrası, Irak'ta yönetimi eline geçiren AB, Büyük Ortadoğu Projesi ile Ortadoğu'nun demokratikleştirilmesini istediğini açıklamıştır. Proje'nin demokrasi amacı bunun doğru olup olmadığı tartışma konusu olmuştur. Bu sorunun cevabı olarak ABD'nin başta bölgedeki ekonomik ve siyasal kazançlarının olduğunu söyleyebiliriz. Irak Savaşı, Büyük Ortadoğu Projesinin yapılmak istenen bir basamağını oluşturmaktadır. ABD bu Projenin gerçekleştirilmesi için öncelikle Irak'ı işgal etmiştir. İşgal sonrası Projenin demokratik hedeflerini gerçekleştirmek pek mümkün olamamıştır. Bölgeye demokrasinin gelmesi ise bir sorun olarak devam etmektedir. Bölgede demokrasinin oluşumunun sağlanmasının, Büyük Ortadoğu Projesinin hedeflerinin gerçekleştirilmesinin, bölgenin sosyo-kültürel düzeyi açısından kolay olmayacağı görünmektedir.
Uluslaşma sürecinde siyasi hareket ve partilerin rolü: Azerbaycan örneği(1905-1920)

Çalışmamızda ulus devlet kavramı, Azerbaycan bağımsızlık temellerinin atıldığı Çarlık Rusya'sının son dönemleri, günümüz bağımsız Azerbaycan devlet yapısına esin kaynağı olan Azerbaycan Halk Cumhuriyeti (1918-1920) ve Azerbaycan ulus inşa sürecinde Müsavat Partisinin rolü ve yılmadan yaptığı gayretler incelenmektedir. Araştırmamızın birinci bölümünde ulus devlet kavramının ortaya çıkışı, tarihsel arka planı, Vestfalya düzeni, Fransız ihtilali, Birinci Dünya Savaşı sırasında oluşan egemenlik hareketleri, soğuk savaş sonrası ulus devlet kavramı anlatılmıştır. Ayrıca ulus tanımı, uluslaşma süreci, ulus devletin yapısı, unsurları temel özellikleri, siyasal geçerliliği ve ulusçuluk ve ulus devlet ilişkisi açıklanmıştır. Ulus ile devletin birlikte düşünülmesi milliyetçiliğin çıkışını hızlandırdığı gözlenmiştir. Araştırmamızın ikinci bölümünde 20. yüzyılda başlarında Rusya'nın siyasi durumu,1905- 1917 ihtilalleri ve sonrasında Azerbaycan'da meydana gelen siyasi olaylar ve kurulan siyasi partiler, Çarlık Rusya'da yaşanan olaylar nedeniyle Rusya Müslümanlarının bir araya gelmesi için toplanan Rusya Müslümanları Kongrelerine, Azerbaycan'da yaşanan siyasi hareketler kurulan siyasi partilere kısaca yer verilmiştir Azerbaycan'da ulus inşa süreci, bağımsızlık hükümet kurma bağlamında Müsavat partisinin kuruluşu anlatılmıştır. Dolayısıyla Mehmet Emin Resulzade ve arkadaşlarının da çalışmaları incelenmiştir. Azerbaycan Halk Cumhuriyeti (1918-1920)'nin kuruluş sürecindeki Müsavat Partisi'nin rolü açıklanmıştır
Din ve siyaset ilişkileri bağlamında Afganistan'da rejim değişiklikleri (1973 - 2001)

Son yıllarda hem akademik literatürde, hem de uluslararası alanda din ve siyaset bağlamında dini hareketlerin ortaya çıkışı, iktidar ve din arasındaki uyuşmazlıklar sıklıkla tartışılan bir konu konumuna gelmiştir. Bu çalışmanın amacı literatür alandaki bu boşluğu doldurmak ve Afgan siyasetini dinin etkisine yönelik bir analizle sunmaktadır. Özellikle son yıllarda Afgan siyasetinde dinin etkisinin artması üzerinde sıklıkla durulan bir konu olup bunun etkisiyle ortaya çıkan rejim değişikleri ele alınmıştır. Dolayısıyla dini hareketlerin çıkış noktasından başlayarak radikalleşme sürecine kadar, dönemler üzerinde durularak bu dönemlerde dinin hangi amaçla kullanıldığı ve ayrıca dış ülkelerin müdahaleleri üzerinde dinin etkisi ele alınmıştır. Afgan siyasetinde din 1973'lerden sonra çok etkin olmaya başlamıştır. Dolayısıyla bu dönemlerden sonra dini hareketler birer siyasi aktör olarak Afgan siyasetinde ortaya çıkmaya başlamıştır. Ayrıca bu dönemlerde yaşanan Soğuk Savaş ve İran İslam devrimi gibi olaylar, Afganistan'daki dini hareketleri etkileyerek dinin siyasetteki etkisini artırmaktaydı. Dolayısıyla bu dönemlerde bölgesel ve küresel aktörler din üzerinden siyaset yapmaya çok özen göstermiştir. 1973- 2001 yılları arasında Afganistan'da din ve siyaset birbirine bağlı ve birbirini oldukça etkilemiş kavramlar olarak ortaya çıkmaktaydı. Oldukça önem teşkil eden bu dönemin analizi tezin ana temasını oluşturmaktadır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında mülkiyet hakkı ve Türkiye

Bu tezde üç çalışma düzeyi belirlenmiştir: İlkinde, genel olarak mülkiyetin ne ifade ettiği ve hangi argümanlarla neden meşrulaştırıldığı konusu ele alınmıştır. Müteakip bölümde, AİHS öncesindeki uluslararası düzenlemelerde ve AİHS sisteminin içerisinde mülkiyet hakkının nasıl düzenlendiğine değinilmektedir. Ayrıca AİHM'nin mülkiyet hakkıyla ilgili bir davada nasıl bir test uyguladığı ve uyguladığı kuralların genel çerçevesi belirlenmiştir. Son bölümde ise Türkiye aleyhine mülkiyet hakkı ihlali gerekçe gösterilerek yapılan başvurular Kıbrıs, enflasyon, köy yakma ve boşaltma, parti kapatma ve çöplük patlaması konularında sınıflandırılarak incelenmiştir. 189
Ascending importance of Turkey within the veering direction of NATO's mission after 9/11

Soğuk Savaş'ın bitişinden bu yana NATO en önemli ve etkili savunma örgütü. 1949'da NATO ilk kurulduğunda 12 üyesi vardı ama bugün gelinen noktada ittifak, 28 üyeli devasa bir savunma örgütü ve tüm Dünya'daki savunma harcamalarının yüzde yetmişi NATO üyesi ülkeler tarafından yapılıyor. 11 Eylül 2001 terör saldırılarının hemen ardından NATO tarihinde ilk defa beşinci maddeyi uyguladı ve terörizme savaş ilan etti. Afganistan savaşı bittikten bir süre sonra ISAF kuvvetlerinin komutasını devralan örgüt hala bu görevi devam ettiriyor. Son zamanlarda, Libya da NATO kuvvetlerinin etkisi, olası bir Suriye operasyonunda NATO'nun rolünün ne olacağı üzerine yapılan tartışmalar da gösteriyor ki, savunma örgütü olarak kurulan NATO büyük bir değişim geçirdi ve de değişmeye devam ediyor. Bu tezin amacı, ittifakın tarihi dönüşüm süreci içerisinde Türkiye'nin rölünü tartışmak ve ittifakın görev tanımları değiştikçe Türkiye'nin de öneminin arttığını göstermektir. Bununla birlikte, eğer Türkiye'ye gerekli imkanlar tanınır ve de hak ettiği önem verilirse NATO'nun başarısı ve de saygınlığının artacağı savunulmaktadır.
Uluslararası hukuk perspektifinden küresel idare hukuku tartışması

Küresel idare hukuku kavramı, uluslararası literatürde son yıllarda ortaya çıkan popüler kavramlardan olmasına rağmen Türkiye'de bu konuda yapılan çalışmalar oldukça sınırlıdır. Bu sebeple bu kavram çerçevesinde var olan tartışmalar Türk hukukundaki uygulama da dikkate alınarak incelenmiştir. Uluslararası literatürde bu kavram, klasik uluslararası hukuk tanımının dışında daha geniş bir alanı tanımlamak için kullanılmaktadır. Bu konuda pek çok tartışma olmasına rağmen fikir birliği oluşmuş değildir. Bu kavramın kullanılması gerektiğini savunan yazarlar yanında, bu kavramın ifade ettiği alanın aslında uluslararası hukuk kavramı içinde yer alması gerektiğini savunan yazarlar da bulunmaktadır. Tez kapsamında her iki tarafın görüşlerine yer verilse de, ülkemizde bu kavram literatürde yaygın olarak tartışılmadığından lehte yazan yazarların görüşlerine ağırlık verilmiştir. Tez kapsamında bu yeni hukuk alanının, bir alan olarak kabul edilip edilmemesine ilişkin tartışmaların yanı sıra, bu alanın olumlu ve olumsuz yanlarına da yer verilmiştir. Son olarak bu konuda spesifik birkaç uygulama örneği üzerinden değerlendirme yapılmıştır.
The role of public opinion in Polish foreign policy making during 2003 Iraq War

Tez, 2003 - 2008 yıllarındaki Irak savaşı sırasında Polonya'nın dış politika yapımında kamuoyunun rolünü incelemektedir. Mart 2003'te Polonya Hükümeti, ABD'nin Irak'ı işgalini askeri kuvvetler ile destekleme kararı aldı ve bu kararın geçerli ve doğru olup olmadığıyla alakalı olarak Polonya kamuoyunu ikna etmeye çalışmadı. Polonyalı seçmenlerin büyük çoğunluğu işgale katılıma karşı çıktı, ancak mevcut durum resmi hükümet kararını etkilemedi. Dolayısıyla, bu tezin amacı, dış politika karar alma sürecinde demokratik hükümetin kamuoyunu görmezden geldiği koşulları daha iyi anlamaktır. Tez, beş önemli koşulun, hükümetin kamuyu görmezden gelme isteğini arttırma gücünün olduğunu ve Irak müdahalesine katılma kararını etkilediğini ileri sürüyor. Söz konusu değişkenler şunlardır: uluslararası kazanım algısı, elitlerin oybirliği, durumun önemliliği, bir sonraki seçimlerin zamanı ve müdahalenin kriz durumu olarak ortaya konulması. Bu değişkenlerin hiçbiri Polonya hükümetinin kararını açıklamak için yeterli değildir, çünkü bu faktörler birbiriyle yakından ilgilidir. Ülkenin uluslararası arena üzerindeki etkisiyle ilgili Uluslararası kazanımlar artıyorsa, elitlerin fikir birliği oluşması daha olasıdır. Öte yandan, elitlerin fikir birliği, konu ile alakalı tartışmaların eksikliğine, bu durum da konunun olduğundan daha önemsiz gözükmesine neden olabilir. Seçimler yakın gelecekte olmadığı zamanda, kamuoyunu çok dikkate almadan karar vermek de daha olasıdır.
Uluslararası hukukta tanınma konusu bağlamında Güney Osetya ve Abhazya sorunlarının değerlendirilmesi

Tanınma; uluslararası hukukun, üzerinde sıkça tartışılan ve net bir çerçeve oluşturulamamış konusu olmasının yanı sıra devletlerin tanınması, tanınma konusunun en karmaşık ve geniş alt dalını oluşturmaktadır. 21. Yüzyılın ikinci yarısı ile birlikte uluslararası sistemde sıkça şahit olunan ayrılıkçı hareketler ve bu hareketlerin meydana getirdiği yeni siyasal oluşumlar, beraberinde tanınma sorunsalını da getirmiştir. Uluslararası sistemde yer alan devletler arasında, yeni oluşan siyasal birimlere nasıl bir yaklaşım içerisinde olunacağı konusunda herhangi bir görüş birliği sağlanamamıştır. Uluslararası hukukta devletlerin tanınması konusunda objektif kriterler bulunmaması da, bu problemi doğurmaktadır. Devletler çoğu zaman yeni oluşan siyasi birimlerin tanınması konusunda kendi çıkarlarına göre hareket etmekte, yeri geldiğinde tanınmayı bir tehdit unsuru olarak da kullanabilmektedirler. Bu durum da uluslararası sistemde zaman zaman devletler arasında anlaşmazlık ve tartışmalara sebep olabilmektedir. Gürcistan sınırları içerisinde yer alan Abhazya ve Güney Osetya bölgelerinde, tanınmaları konusunda uluslararası sistemi oldukça meşgul etmişlerdir. Rusya Kafkasya'daki hegemonyasını sürdürme politikasının da etkisiyle iki bölgenin de bağımsızlıklarını ilan ederek tanınmayı çıkarlarının bir aracı olarak kullanmıştır. Bu doğrultuda çalışmamızda öncelikle uluslararası hukukta tanınma konusuna yer verilmiş, akabinde Güney Osetya ve Abhazya örneği üzerinden, tanınmanın uluslararası sistemdeki yeri sorgulanmıştır. Tanınmayan birimlerin, uluslararası sistemin istikrar ve güvenliğini nasıl tehlikeye attığının ve gerektiği zaman ülkeler tarafından nasıl bir politika aracı olarak kullanıldığının gösterilmesi amaçlanmıştır.
An analysis of role theory: Change and continuity in China's role conceptions

Amaç:Bu çalışma, devletlerin dış politikalarının yönetici elitlerin dış politika rol tassavvurları tarafından şekillendiği varsayımına dayalı olan rol kuramını kullanarak, 1982'den günümüze kadar süren Çin'in çeyrek asırlık dış politika davranışındaki ulusal rol kavramlarındaki değişimini gözler önüne sermektedir. Tümevarımsal tiplendirmeden gelen rol kuramı, yönetici elitlerin devletlerine uygun gördükleri en genel anlamda kararları, kuralları ve sorumluluklarını tanımlamalarıdır. Yöntem Rol kuramı ve içerik analizi uygulayarak, Xi Jinping, Hu Jintao, Jiang Zemin ve Deng Xiaoping'in dış politika rollerinin analizi yapılmıştır. İçerik analizi liderlerin konuşmaları içerisinde geçen, liderlerin ideolojilerini veya o ulusal rol kavramlarından birini yansıttığı düşünülen kelimeleri sayarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular Daha içe kapanık ve ideolojik olarak Komünist değerlere yoğun bir şekilde bağlı bir Çin rolünden ziyade kendine daha çok güvenen, daha iddialı ve aktif olan bir Çin rolü tespit edilmiştir. Yazın'a Katkıları Bu tezin asıl amacı mevcut rol kuramı yazınına Çin'in rollerini inceleyerek katkıda bulunmak ve bu roller arasında devamlılık mı yoksa değişim mi olduğunu anlayarak, roller arasında belirli bir düzen olup olmadığını saptayabilmektir. Bu vesileyle bu roller arasındaki değişimin nasıl yorumlanabileceğini de aytrıntılı şekilde anlatabilmektir.
Tarihi süreçte Kosova sorunu ve uluslararası boyutu

Kosova, 1974 Anayasası ile Sırbistan içerisinde hukuki özerklik elde ederek Yugoslavya'da bulunan diğer halklarla eşit kültürel haklara sahip olmuştur. Ancak Yugoslavya içerisindeki bu cumhuriyetlerinin sahip olduğu ayrılma hakkı Kosova'ya tanınmamıştır. Sırbistan'ın 1989'da Kosova'nın özerkliğini kaldırması bölgedeki şiddet girdabına ivme kazandırırken, Kosova'nın bağımsızlık sürecini hızlandıran en önemli olaylardan biri olmuştur. Milliyetçilik çatısı altında birleşen Arnavut gruplar silahlı direniş hareketi için UÇK'yı kurmuşlardır. Bu noktadan sonra önüne geçilemeyen katliamların, göçlerin ve insan hakları ihlallerinin bölgenin tamamını tehdit etmesi nedeniyle NATO 1999'da Yugoslavya'ya müdahale etmiştir. Neticede Yugoslav ordusunun Kosova'dan çekilmesi sağlanarak şiddet durdurulmuştur. Bölgede BM denetiminde geçici bir yönetimin kurulmasının ardından yeniden inşa süreci başlamıştır. Kosova'nın nihai statüsünün belirlenmesine yönelik gerçekleştirilen görüşmeler bir sonuca varamayınca Kosova 2008 yılında tek taraflı olarak bağımsızlığını ilan etmiştir. Ancak bu gelişme sorunun çözüldüğü anlamına gelmemektedir. Bir taraftan Sırbistan Kosova'yı hala kendisine bağlı olarak görürken, diğer taraftan da Kosova'nın kuzey bölgelerinde sayıca fazla olan Sırplar ile Arnavutlar arasında zaman zaman çatışmalar yaşanmaktadır. Kosova hükümetini tanımayan ve Sırbistan'dan destek alan kuzey Kosova Sırpları, kendi paralel kurumlarını kurarak bölgeyi yönetmektedirler.
Avrupa'da etnik terörle mücadele yöntemleri: ETA ve IRA örnekleri

Bu tez çalışmasının temel amacı, Avrupa'daki etnik ayrılıkçı terörizmin sebepleri ve etkin mücadele yöntemlerinin neler olduğunu incelemektir. Bu amaca ulaşmak üzere IRA ve ETA terör örgütleri öne çıkan örnekler olarak analiz edilmiştir Araştırmaya konu olan terör örgütlerinin ortaya çıkışları ve varlıklarını sürdürmelerinin altında yatan sebepler analiz edildiğinde şu ortak noktalara ulaşılmıştır. Örgütlerin varlıklarını sürdürebilmeleri kapsamında, üzerinde etkili oldukları tabanı ellerinde tutmak maksadıyla söylem ve eylemlerinde değişime yöneldikleri, örgüt içinde ise birliği sağlayıcı tedbirlerin alındığı görülmüştür. Belirtilen amaca ulaşmak için çalışma ilkçilik, modernist/yapılanmacılık, etno-sembolcülük ve inşacılık yaklaşımları kullanılarak analiz edilmeye çalışılmıştır. Çalışmada İspanya ve Birleşik Krallığın söz konusu örgütlerle mücadelesinin nasıl bir seyir izlediği, etnik çatışmaların altında yatan nedenler ve ETA ve IRA örgütlerinin örgüt yapılarını devam ettirmeleri ve üyelerini bir arada tutma eylem ve stratejilerinin neler olduğu yönündeki sorulara cevap aranmıştır. Bu noktada söz konusu örgütlerin yapılarını devam ettirmelerinin ve üyelerini bir arada tutmalarının nedenlerinin etnisite, kimlik ve milliyetçilik tabanlı olduğu görülmüştür. İlkçilerin genetik özellik ve kültürel değerlere vurgu yapması, modernist/yapılanmacıların milliyetçiliği ön plana almaları, etno-sembolcülerin tarihi sembolleri öne çıkarmaları ve inşacı yaklaşımın sosyal kimliğin yapılandırılmasını analiz etmesi çalışmada iki terör örgütünün gelişip evirilme aşamalarının açıklanmasına ışık tutmuştur. Etnik terörizmle mücadele anlamında ise, terör örgütlerinin eylem araçlarına göre farklı yöntemlerin etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Genel olarak, terör örgütleri silahlı eylemlerine devam ederken bastırıcı tedbirler, eylemler azaldığında ise sosyoekonomik ve kültürel tedbirlerin etkili olduğu görülmüştür. Etnik grup içinden çıkan ve terör örgütü ile ilişkisi olmayan siyasi partilerin de etnik terörle mücadelede olumlu rol oynadığı görülmektedir. Çalışmanın hazırlanmasında ETA ve IRA örgütleri ile alakalı tüm basılı ve elektronik kitaplar, yayınlanmış tezlerden yararlanılarak geniş bir literatür çalışması yapılmıştır. Çalışmanın daha iyi anlaşılması açısından nitel unsurların yanında niceliksel şekiller ve tablolardan da yararlanılmıştır.