turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tek kutuplu sistemde bölgesel güçlerin ulusal güvenlik stratejileri: Suudi Arabistan örneği (1990-2015)

Bu araştırma, yapısall realist kuramla bölgesel güç statüsüne sahip olan Suudi Arabistan'ın Soğuk Savaş sonrası dönemde (1990-2015) takip ettiği ulusal güvenlik stratejilerini incelemektedir. Araştırmanın asıl amacı, tek kutuplu küresel güç dağılımının hakim olduğu bir ortamda bölgesel güçlerin ulusal güvenlik stratejileri ile uluslararası sistemin yapısı arasındaki nedensel ilişkiyi ortaya çıkarmaktır. Bu kapsamda araştırma, 'Soğuk Savaş sonrası dönemde küresel güç dağılımında bir değişim yaşanmadığı halde, neden bölgesel güçlerin ulusal güvenlik stratejilerinde değişim yaşanmaktadır' şeklinde formüle edilen ana araştırma sorusuna yanıt aramaktadır. Araştırmanın temel argümanı, tek kutuplu küresel güç dağılımında, kutup liderinin temel aktörlerin bölgesel güçlerden meydana geldiği stratejik bir bölgeye yönelik angajman biçimi ilgili bölgenin güç yapısının biçimlenmesinde etkili olmakta ve bu yapı da bölgesel güçlerin ulusal güvenlik stratejilerini şekillendirmektedir. Bu temel argümanla ilgili olarak araştırma sürecinde on ayrı hipotez geliştirilmekte ve bunlar Suudi Arabistan örneği üzerinden sınamaya tabi kılınmaktadır.
Uluslararası ilişkiler disiplininde gelenekselcilik-davranışsalcılık tartışması ve çağdaş uluslararası ilişkiler teorilerine etkileri

İlişkiler Disiplininde Gelenekselcilik-Davranışsalcılık Tartışması ve ÇağdaşUluslararası İlişkiler Teorilerine Etkileri Bu çalışma yaklaşık bir asırlık tarihinde üç büyük tartışmaya beşiklik etmişUluslararası İlişkiler disiplinindeki ikinci büyük tartışmayı ve bu tartışmanın disiplinihangi boyutlarda etkilediğini kapsamaktadır. Gelenekselcilik-Davranışsalcılıktartışması olarak da bilinen bu tartışmanın taraflarının, uluslararası ilişkilerin temel konularına yönelik bakış açıları ve disiplinin gelişiminde oynadığı roller, bir ilişki ve disiplin türü olarak uluslararası ilişkiler tanımlandıktan sonra tüm detayları ile analiz edilmiştir. Uluslararası İlişkiler disiplininin otonomisini kazanmasında ve daha bilimsel bir kılıfa bürünmesi anlamında çok önemli katkıları olan Davranışsalcılık konusunda Türkçe literatürde çok az çalışma yapıldığı için Davranışsalcılık, daha detaylı olarak ele alınmıştır. Davranışsalcılığın diğer disiplinlerde ifade ettiği anlam sorgulanmış ve ardından Uluslararası İlişkiler disiplininde Davranışsalcı devrimin beraberinde getirdiği katkılar başlıklar halinde sıralanmıştır. Ayrıca Davranışsalcılığın, dış politika analizi çalışmaları için ne kadar hayati bir rol üstlendiği ve metodolojik olarak disiplineyaptığı katkılar da vurgulanmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise bu tartışmanındisiplin için ne anlama geldiği, tarafların birbirlerine yönelttiği eleştirilerin neler olduğu ve Post-Davranışsalcılığın bir gerçeklik mi yoksa bir retorik mi olduğu analiz edilmiştir.
Türkiye'nin ve Rusya'nın Orta Asya'ya yönelik kamu diplomasisi faaliyetleri: Karşılaştırmalı bir inceleme

Kamu diplomasisi kavramı, Soğuk Savaş yıllarında ortaya atılmış, Soğuk Savaş'ın bitmesinin ardından ve özellikle 2000'li yıllarda uluslararası ilişkilerin önemli kavramları arasına girmiştir. 21. yüzyılda iletişim teknolojilerinin gelişimiyle de kavram giderek popüler hale gelmiştir. Uluslararası ilişkilerde devlet dışı aktörlerin ve sivil toplumun öneminin artmasıyla kamu diplomasisi faaliyetleri önem kazanmıştır. SSCB'nin dağılmasının ardından, Orta Asya'da kurulan beş devlet küresel siyasette önemini arttırmış; böylelikle Orta Asya hem bölgesel hem küresel bir rekabet alanına dönüşmüştür. Sovyetler dağılmadan önce bölgeyle ilişkilerini geliştirmeye başlayan Türkiye, bağımsız devletlerin ortaya çıkmasıyla Orta Asya'ya yönelik yoğun diplomatik temaslar yürütmüştür. Rusya'nın ise Soğuk Savaş'ın bitimini takip eden ilk yıllarda bölgeye yönelik ilgisi alt düzeydedir fakat daha sonra bölgeye yönelik ilgisini arttırarak dış politikasını şekillendirmiştir. Tezin ana teması Türkiye'nin ve Rusya'nın kamu diplomasisi faaliyetlerinin incelenmesi ve karşılaştırmalı olarak analizidir. Öncelikle her iki ülkenin genel dış politika görünümü ele alınmıştır. Türkiye ve Rusya'nın kamu diplomasisi faaliyetlerindeki temel aktörler ve kurumlar analiz edilmiştir. Daha sonra her iki ülkenin dış politikasında Orta Asya bölgesinin nasıl bir yeri olduğu, bölge ülkeleriyle ilişkilerinin temel dinamikleri çözümlenmiştir. Son olarak Soğuk Savaş'ın ardından kamu diplomasisi perspektifinden Türkiye'nin ve Rusya'nın Orta Asya ülkelerinde ne gibi faaliyetler yürüttüğü incelenmiştir. Kamu diplomasisi yürüten temel aktör ve kurumların buradaki varlığına değinilmiş ve bu ülkelerin Orta Asya özelinde ihdas edilmiş uluslararası kuruluşlarına değinilmiştir. Bu incelemeler sonucunda Türkiye'nin, bölgenin en önemli aktörlerinden Rusya ile karşılaştırılması yapılmıştır. Türkiye'nin bölgede kamu diplomasisi faaliyetlerinin imkanları ve sınırları, avantajları ve dezavantajları bu karşılaştırma çerçevesinde ortaya koyulmuştur.
11 Eylül sonrası Afganistan - Amerika Birleşik Devletleri ilişkileri : 2001-2014

Bu çalışmanın amacı, 11 Eylül 2001'de gerçekleşen terörist saldırılar sonrası Amerika Birleşik Devletleri ile Afganistan arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaçla, öncelikle taraflar arasındaki ilişkileri etkileyen temel faktörler ve dış aktörlerin bölgeye yönelik olarak izledikleri politikalar ve ilişkilerin kronolojik akışı üzerine odaklanılmıştır. Üçüncü bölümde, 11 Eylül sonrasındaki ikili ilişkiler temel alınmıştır. Burada özellikle H. Karzai'nin yönetimde bulunduğu zamandaki politik tercihleri ve NATO bünyesinde bölgeye yönelik olarak izlenen politikalar incelenmiştir. Sonuç bölümüne gelmeden önce ABD başkanlarının dış politika stratejileri üzerinde durulmuştur.
Türkiye'deki Suriyeli mülteci çocukların eğitimi ve Avrupalılaşma

Bu çalışma, Suriyeli mülteci çocukların eğitim ihtiyaçlarını ve Türkiye'nin sunduğu eğitim hizmetlerini analiz ederek, literatürde önemli bir kavram olan Avrupalılaşma çerçevesinde eğitim hizmetlerinin yeterli düzeyde gerçekleşip gerçekleşmediğini tartışmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde Avrupalılaşma bağlamı ile tezin ana sorusu ve alt soruları aktarılacaktır. Tezin ikinci bölümünde Avrupalılaşma kavramının kuramsal çerçevesi ile birlikte, Avrupalılaşmanın AB kurumlarına ve politikalarına nasıl yansıdığı anlatılmıştır. Üçüncü bölüm; Avrupalılaşmanın kurumsal ve mali etkilerine odaklanmıştır. Türkiye'de kamu kurumlarında ve STK'larda AB kurumlarının ve AB fonlarının görünürlüğü incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca Türkiye'de göç ve eğitim alanlarındaki Avrupalılaşma çalışmaları incelenmiştir. Dördüncü bölümde; Türkiye'deki Suriyeli mültecilerin sayısal verilerle genel durumu özetlenmiş ve Türkiye'deki Suriyeli mültecilere yönelik eğitimin Avrupalılaşması ile birlikte MEB ve ilgili kamu kurumları ve STK'larda Avrupalılaşmaya yönelik projeler incelenmiştir. Ayrıca Türkiye'nin mülteci çocuklara yönelik eğitim politikaları, Avrupa normlarıyla kıyaslanarak anlatılmıştır. Sonuç ve değerlendirme bölümünde ise; 2011- 2019 yılları arasında Avrupa Komisyonu raporlarının bulguları incelenmiştir. Son olarak 'Türkiye'deki Suriyeli mülteci çocukların eğitiminde Avrupalılaşma var mıdır?' sorusuna cevap aranmış ve Türkiye'de mültecilere yönelik düzenlenen eğitim politikalarının Avrupalılaşma mantığıyla kurumsallaşma düzeyine çıkamadığı sonucuna varılmıştır.
İnsani güvenlik kapsamında gerçekleştirilen insani diplomasi faaliyetlerinin Türkiye'nin yumuşak gücüne etkisinin analizi: Suriye örneği (2011-2017)

Bu çalışmada Türkiye'nin insani güvenlik kapsamında gerçekleştirmiş olduğu insani diplomasi faaliyetlerinin Türkiye'nin yumuşak gücü üzerindeki etkisi liberal yaklaşım çerçevesinde Suriye örneği üzerinden araştırılmaktadır. Türkiye'nin Suriye'ye yönelik gerçekleştirdiği bu faaliyetler ile temelde insani güvenliği sağlamak ve yumuşak gücü arttırmak olmak üzere iki hedefi bulunmaktadır. Araştırmada insan güvenliği liberal güvenlik yaklaşımı, yumuşak güç ise Nye'ın görüşleri esas alınarak açıklanmaktadır. Sınır ötesinde insan güvenliğini sağlamak için yürütülen faaliyetlerin değerlendirilmesinde politik istikrar düzeyi temel alınmaktadır ve bu duruma bağlı olarak Fragile States Index verileri kullanılmaktadır. Türkiye'nin yumuşak gücüne ilişkin yapılan analizde ise Monocle, Global Ranking of Soft Power ve Elcano Global Index olmak üzere üç farklı endeks verilerinden faydalanılmaktadır. Endeks verilerine ilişkin değerlendirmeyi sayısal değerlerle ifade edebilmek amacıyla toplam hedef düzeyini yansıtan bir denklem oluşturulmuştur. Denklem sonucuna göre Türkiye'nin insani güvenliği sağlama ve yumuşak gücünü arttırma konusunda hedeflenen sonuca ulaşıldığını söylemek mümkün değildir. Bunun temelinde ise çatışma ortamına bağlı olarak Suriye'de politik istikrarsızlık sürekli artarken 2011- 2017 yılları arasında Türkiye'nin yumuşak gücünde önemli bir artışın meydana gelmemesi bulunmaktadır. Bununla birlikte, göç ve dış yardım öğelerini yumuşak güç unsuru olarak değerlendiren Elcano Global Endeks verilerine göre bu alandaki faaliyetlerin Türkiye'nin yumuşak gücü üzerinde olumlu etkiye sahip olduğu söylenebilmektedir. Türkiye içindeki faaliyetlerin etkinlik düzeyinin değerlendirilmesinde hem insani güvenlik hem de yumuşak güç ile ilgili endeks araştırmalarını tamamlayıcı olarak ayrıca 29.11.2018-04.12. 2018 tarihleri arasında Gaziantep'te kamp içinde ve dışında yaşayan Suriyelilere uygulanan anket sonuçları kullanılmaktadır. Anket bulgularına endekslerdeki artışlara da parelel olarak yumuşak güç ile ilgili olumlu sonuçlar yansımıştır. İnsani güvenlik ile ilgili ise endeks verilerine göre daha olumlu bir tablo var olmakla birlikte bazı aksaklıklar olduğu görülmektedir. Her iki hedefe ilişkin endeks ve anket verileri birlikte değerlendirildiğinde Türkiye'nin hedeflerini kısmen gerçekleştirdiğini söylemek mümkündür.
EURO'nun uluslararası rolü: Amerikan Doları ile bir karşılaştırma

Uluslararası para olarak, 1944 Bretton Woods Antlaşmasıyla başlayan doların hakimiyeti, 21. yüzyılın başlarına kadar rakipsiz olarak devam etmiştir. Alman Markı, Japon Yeni ve İngiliz Sterlini uluslararası para olarak işlem görseler de, 1944'den bugüne kadar, doları bir adım geriden takip etmişlerdir. Dolar, günümüzde birçok ülkenin ulusal para birimlerinden sonra en çok tercih edilen para birimi haline gelmiştir. Bu süreç 'dolarizasyon' olarak ifade edilmektedir. 2. Dünya Savaşından bu yana ABD ekonomisi, dünya ekonomisine hakim olmuş ve böylece ABD Doları da, gücünü muhafaza etmeyi başarmıştır. Alman Markı ise, Alman Merkez Bankası'nın para arzını kontrol edememe endişesinden dolayı kontrol altında tutulmuş ve uzun yıllar ABD dolarının yanında ikinci para olarak kalmıştır. 1999 yılında, Euro'nun doğusuyla, ikinci bir para biriminin, ABD'nin dünya ticaretindeki payının çok üstünde kullanım oranına sahip olan Dolar'la rekabet edebilirliği ve Dolar'ın gücüne erişebilecek bir uluslararası paranın ortaya çıkabilme olasılığı tekrar gündeme gelmiştir. Euro'nun uluslararası piyasalardaki tasarruf aracı, değişim aracı ve değer ölçüsü olma özelliklerine sahip olması, bir başka deyişle uluslararası paranın kullanım amaçlarına uygunluğu ve uluslararası paranın karakteristik özelliklerini taşıması, Euro'nun uluslararası rolü hakkında bilgi verebilecektir. Dolar'ın ve Euro'nun uluslararası piyasalardaki rolü çeşitli kriterler bağlamında karşılaştırmalı olarak incelendiğinde, söz konusu paraların uluslararası para olarak rolünün nasıl şekilleneceğini değerlendirmek mümkündür. Bu kriterler; para birimlerinin ait olduğu bölgelerin, ekonomilerinin genişliği ve gücü, finansal piyasaların derinliği ve entegrasyonu, döviz kuru istikrarı ve dış ticaret hacimleridir. Ekonomik büyüklük ve dış ticaret hacmi açısından Euro Bölgesi, ABD ile yaklaşık aynı göstergelere sahip, ABD'den sonraki en büyük ikinci ekonomidir. Bu da Euro'nun gücünün Alman Markı kadar sınırlı kalmayacağının bir göstergesidir.
Başkasını koruma: Uluslararası Hukukta koruma sorumluluğu

Zorluk altındaki başkasını koruma düşüncesi, haklı savaştan bu yana hem felsefede hem hukuk disiplininde tartışılan bir durumdur. Ahlaki bir yükümlülük olarak başkasını koruma düşüncesi, insanın varlığının insanlığın varlığına içkin olmasından ileri gelir. Bireysel olarak ifade edilen bu yükümlülüğün kolektif sistemler bakımından, yani devletler ve uluslararası örgütler bakımından nasıl vücut bulacağı konusu muğlaktır. İnsani amaçlarla yapılan müdahalelerden, koruma sorumluluğu kavramına kadar tartışılan başkasını koruma düşüncesi, insan haklarının uluslararası alanda korunmasına isnat eder. Çalışmanın temel amacı, başkasını koruma düşüncesinin, insan haklarının uluslararası alanda korunması çerçevesinde değerlendirilmesine ve bu düşüncenin uluslararası hukuktaki varlığının tespitine odaklanmıştır. Bu bağlamda, ilk olarak başkasını koruma düşüncesi açıklanmış ve bu düşüncenin uluslararası hukukta nasıl var olduğu tarihsel olarak belirlenmeye çalışılmıştır. Ardından, koruma sorumluluğu kavramının normatif bağlayıcılığı tartışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise, Libya ve Suriye örnekleri üzerinden uygulamaların kavrama etkisi tartışılmıştır.
Gas resources in the Eastern Mediterranean: Implications for Turkish energy policies

Bu tez, doğu Akdeniz de son dönemde bulunan enerji kaynaklarının Türk enerji politikalarına etkileri bakımından değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Böylece, bu araştırma doğu Akdeniz'deki yeni enerji keşiflerinin Türk enerji politikasını ve bölge ülkeleri ile ilişkilerini nasıl etkileyeceği sorusunu cevaplamayı amaçlamaktadır. Bu tez doğu Akdeniz'deki son gelişmelere başlıca uluslararası ilişkiler teorileri olan gerçekçilik ve yeni-liberalizm vasıtasıyla ışık tutacaktır. Tez de doğu Akdeniz'deki yeni enerji kaynakları kıyı devletleri ve küresel aktörler açısından ekonomik, hukuki ve siyasi boyutlarıyla değerlendirilmektedir. Son olarak bütün olası sonuçlar dikkate alındığında Türkiye'nin farklı politika yaklaşımları ele alınmaktadır. Bu tez Türkiye'nin doğu Akdeniz konusundaki tutumunun enerji politikalarına etkilerini belirleyebileceğini savunmaktadır. Bu sava göre; doğu Akdeniz enerji kaynakları Türkiye'nin yaklaşım tarzına göre Türk enerji politikaları için olumsuz etkiler taşıyan yeni bir çatışma kaynağı ya da olumlu sonuçları olan bir işbirliği ve bağlılık için yeni bir umut olabilir.
19. yüzyııln ikinci yarısında Osmanlı-Hollanda ilişkileri

Osmanlı-Hollanda ilişkileri Osmanlı Devleti dıs politikası üzerine yapılan çalısmalarda üzerinde pek fazla durulmayan bir konudur. ki ülkenin sınırı olmadıgı ve aralarında herhangi bir savas geçmedigi için bu konunun üzerine pek fazlagidilmemistir. Bu çalısma ile Osmanlı Devleti dıs politikasındaki bu açıgı bir nebze olsun kapatmak ve 19. yüzyılın ikinci yarısında iki ülke arasındaki ilişkilerin Osmanlı Devleti'ne etkilerini saptamak amaçlanmıstır. Çalısmanın ilk bölümünde Osmanlı Devleti ile Hollanda arasında diplomatik ilişkilerinkurulma safhası ve 18. yüzyıla kadar iki ülke arasındaki ilişkiler ana hatları ileverilmistir. kinci Bölümde Tanzimat dönemine kadar Osmanlı-Hollanda ilişkilerinin gelisimiverilerek 19. yüzyılın ikinci yarısındaki ilişkilerin seyrinin anlasılmasına katkıdabulunulmustur. Çalısmanın üçüncü ve son bölümünde ise Sultan Abdulmecid döneminden Sultan II. Abdulhamid döneminin sonuna kadarki Osmanlı-Hollanda ilişkileri üzerinde durulmus, bu dönemdeki ilişkilerin önemi vurgulanarak kronolojik bir yapı içerisindeolaylar anlatılmıstır. Bu olaylar içerisinde en önemli olaylar olarak gözüken LaheyKonferansı ve Hıfz-ı Sıhha Kongreleri ayrı bir baslık altında sunulmustur. Ayrıca yine bu dönemde ön plana çıkan Osmanlı Devleti'nin Hollanda büyükelçisi Yusuf MisakEfendi hakkında verilen bilgiler de ayrı bir baslık altında toplanmıstır. Çalısmanın üçüncü bölümünde Basbakanlık Osmanlı Arsivinde yapılan taramalar sonucu elde edilen arsiv belgelerinden büyük ölçüde faydalanılmıstır. Bu çalısma ile Osmanlı dıs politikasında Hollanda'nın yerinin anlasılması hedeflenmektedir.
İkinci Dünya savaşı yıllarında Türk dış politikasına sovyet etkisi

Bu çalışmada, İkinci Dünya Savaşı Yıllarında Türk dış politikasına Sovyet etkisi hakkında bilgi verilmektedir. Türkiye ile Sovyetler Birliği arasındaki ilişkilerin temelinde Boğazlar meselesi bulunmaktadır. Ruslar, Çarlık döneminden beri her defasında Boğazların kontrolünü ele geçirme teşebbüsünde bulunmuştur. İkinci Dünya Savaşı sırasında da Sovyetler Birliği bu amacına ulaşabilmek için Türkiyeyi savaşa sokmaya çalışmıştır. Yayılmacı politika güden İtalyanın ve Almanyanın balkanlardaki ilerleyişinin durdurulamaması, Türkiye savaşa katılmadığı için müttefik devletler tarafından sorgulanmaya başlanılmıştır. Türkiyenin savaşa girmeme gerekçesi görünürde ekonomik ve askeri yetersizlikler olarak ifade edilmiş olsa da asıl neden Sovyetler Birliğine güvenmemesidir. İkinci Dünya Savaşından Sovyetler Birliğinin galip çıkmasının temelinde Batılı Devletlerin yardımları olmuştur. Türkiye savaş stratejik konumunu değerlendirerek denge politikası uygulayarak tarafsızlığını korumuştur. Batılı devletler Türkiyeyi savaşa sürükleyebilmek için görüşmeler ve konferanslar düzenlemiş olsalar da savaş dışı kalmayı başarmıştır. Savaşın sonlarına doğru Sovyetler Birliğinin galibiyetini ilan etmesiyle Türkiye Sovyetler Birliğinden gelebilecek tehlikelerden dolayı ABD ve İngiltere ile iyi ilişkiler içerisine girmiştir. Türkiyenin bu tutumu sonucunda Sovyetler Birliği ile olan ilişkileri kopmuştur. ABD Başkanı Roosveltin ölümüyle yerine geçen Trumanın Sovyetler Birliğine karşı uygulamış olduğu dış siyasetinin sert olmasından dolayı Türkiye kendinde güven hissetmiştir. Bu güvenden dolayı Sovyetler Birliği emellerine ulaşamamıştır. Soğuk Savaş dönemine girilirken Türkiye Sovyetler Birliğinin tehditkar politikasından korunabilmek için NATOya dahil olmuştur.
Soğuk savaş sonrası Çin Halk Cumhuriyeti'nin Orta Asya politikası

Bu tezin amacı, Çin Halk Cumhuriyeti'nin Orta Asya politikasını analiz ederek, bölgenin Çin dış politikasındaki yerini incelemektir. Orta Asya, gerek konumu gerek zengin yeraltı ve yer üstü kaynakları gerek ise başat güçlerle sınırdaş olması ile büyük güç sahibi ülkelerin dikkatini çeken öneme sahiptir. Başat güçlerden biri olan Çin için bölge, hem ulusal hem de uluslararası hedefleri için stratejiktir. Çin dış politikasının temel parametreleri olarak kabul edilen enerji ve güvenlik kavramları her iki hedefin de ana konusunu oluşturmaktadır. 'Kazan-kazan' anlayışıyla Orta Asya ile ilişkilerini geliştirmeye çalışan Çin, bölgede gerçekleştirdiği yatırımlar, geliştirdiği ikili ilişkiler sayesinde ülkelerin kalkınmasına destek olup, bölgenin küresel alanla entegrasyonunu kolaylaştırmakla birlikte, kolektif bir anlayışla Türkistan coğrafyasını istikrarsızlaştıran etmenlere karşı mücadele vererek bölgenin güvenliğini sağlama çabasındadır. Güvenliği sağlarken Rusya ile ortak paydada buluştukları görülmektedir. Nitekim bölgenin istikrarsız yapısı her iki büyük güç için de ulusal güvenliklerini tehdit edebilecek nitelikler barındırmaktadır. Bu bağlamda Şangay İşbirliği Örgütü, her ne kadar sınır sorunlarının çözümü için kurulsa da ilerleyen zamanlarda yeni misyonlar yüklenerek bölgesel güvenliğin sağlaması adına önemli bir bölgesel örgüt kimliğine sahip olmuştur. Çin aynı zamanda güvenlik anlamında ağırlıklı olarak Şangay İşbirliği Örgütü bünyesinde olmak kaydıyla Rusya ile birlikte hareket ederek Türkistan'daki fiziki varlığına karşı oluşabilecek tepkileri azalmak istemektedir. Öte yandan Çin'in resmi olarak beyan etmese de bölgesel hegemon güç ve sonrasında küresel hegemon güç olma iddiası, çevre ülkeler üzerinde oluşturduğu hakimiyet ile sağlanacaktır. Bu anlamda büyüyen ekonomisini Orta Asya ülkeleri üzerinde bir etki aracı olarak kullanan Çin, bölge vasıtasıyla uluslararası alanda da inisiyatif alan bir güce ulaşabilecektir. Nitekim Bir Kuşak Bir Yol girişimi inisiyatif anlamında tezde ele alınacak önemli bir örnektir. Bu politikasını uygularken yumuşak güç unsurlarına sıkça başvuran Beijing Yönetimi'nin, başarılı olabilmek için orta vadede enerjiyi sorunsuz elde etmesi ve ekonomik büyümesinin sürdürülebilir olması gerekmektedir. Bu yüzden Orta Asya'nın güvenliği aynı zamanda Çin'in hem enerji hem de ulusal güvenliğine hizmet etmektedir. Bu bağlamda Çin dış politikasının temel parametrelerini oluşturan ve Orta Asya politikasıyla örtüşen güvenlik ve enerji tezde ağırlıklı olarak ele alınacak kavramlardır.
Türkiye'nin ulusal güvenliği ve PKK

'Türkiye'nin Ulusal Güvenliği ve PKK' başlıklı bu çalışmada, Irak'ın Kuveyt'i işgali sonrası gelişmelerin, PKK bağlamında Türkiye'nin ulusal güvenliğine etkileri incelenmeğe çalışılmıştır. Kuveyt'in işgalinin, gerek Orta Doğu gerekse küresel düzlemde önemli etkileri olmuştur. Irak'ın fiilen üçe bölünmesi ve Bağdat'ın egemenliğinin ortadan kaldırılması, Türkiye'ye yönelen terörist eylemlerde K. Irak'ın geri üs olarak kullanılmasına yol açmıştır. İnsanlık suçu olan terörizm olgusu ele alınarak, karşılaşılan sorunlar sunulmağa çalışılmıştır. Uluslararası terörizmin tüm karakteristik unsurlarını barındıran PKK'nın, 70'i yıllardan Körfez Krizi'ne kadarki dönemi ve örgütün stratejisi ile taktikleri incelenmiştir. Kriz sonrası PKK'nın ulaştığı boyutun tespitinden önce de, bölge ülkeleri ile Batı'nın PKK'ya yaklaşımları ve PKK'nın ekonomik kaynakları ele alınmağa çalışılmıştır.
Osmanlı diplomasisinin modernleşmesinde Tanzimat Dönemi

İOsmanlı Diplomasisinin Modernleşmesinde Tanzimat Dönemi? başlıklı bu tezde, öncellikle modernleşmenin kavramsal ve tarihsel gelişimi ve Osmanlı modernleşmesi genel olarak tartışılmıştır. Daha sonra diplomasi kavramı ve diplomasinin tarihsel süreci ile Avrupa'da diplomasinin gelişimi detaylı olarak incelenmiştir. Bu çerçevede Avrupa'da Ad hoc diplomasiden sürekli diplomasiye geçiş süreci değerlendirilmiştir. Diğer taraftan, Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluş, yükselme, duraklama ve çöküş dönemlerindeki dış politikası ile dış politikayı yürütürken kullandığı yöntem tahlil edilmiştir. Osmanlı diplomasisinin kurumsal yapısı, Tanzimat döneminde diplomasi yöntemlerinde ortaya çıkan değişmeler ve Tanzimat dönemi Osmanlı dış politikasını önemli ölçüde etkileyen olaylar tartışılmıştır.
Putin dönemi Rus dış politikasında batı'ya karşı 'yumuşak dengeleme' arayışları

Bu araştırmada Putin dönemi Rus Dış Politikasındaki Batı'ya karşı izlenen politikalar Realist teorinin 'Yumuşak Dengeleme' yaklaşımı bağlamında incelenmektedir. Realizmin temel argümanları dikkate alınarak, Putin liderliğindeki Rusya'nın Batı devletlerini dengelemeyi amaçladığı savunulmaktadır. Dengeleme aksiyonunun katı askeri ittifaklardan ziyade gelişmekte olan ülkelere yönelik geniş kapsamlı bir diplomasi ağı ve ticari ortaklıklar yoluyla sağlanmaya çalışıldığı tespit edilmiş ve bu ortaklıklar bazı küresel ve bölgesel örgütler üzerinden incelenmiştir. Bu çalışmada Rusya'nın nihai amacının çok kutuplu ve büyük güçler arası eşitlik barındıran bir sistemde, yeniden büyük bir güç olarak tanınmak olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmanın ilk kısmında Realist teori ve dengeleme politikaları hakkında teorik bir giriş sunulmuştur. İkinci kısımda Rusya'nın Dış Politika yaklaşımındaki değişimler ve sürekliliklerin tespiti maksadıyla farklı dış politika ekolleri incelenmiştir. Yine bu kısımda Putin'in söylemlerinden ve yürürlüğe konan 2000 ve 2013 tarihli Dış Politika Konseptlerinden faydalanılarak Rus Dış Politikasının esas hedefi tespit edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü kısımda, teorik yaklaşımı sınamak maksadıyla dengeleme politikalarının yürütüldüğü örgütler ve bu örgütlerin kuruluş ve işleyişinde Kremlin'in hedefleri araştırılmıştır. Bu maksatla Rusya'nın veto ettiği Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararları tespit edilerek, Rusya'nın bu vetolardaki motivasyon ve amaçları analiz edilmiştir. Yeni bir küresel sistem arayışı neticesinde başlayan Rus ve Çin yakınlaşması, BRICS ve Şanghay İşbirliği Örgütü etrafında incelenmiştir. Rusya'nın yeniden büyük güç olma ideali ile yakın çevresinde kurmak istediği blok ise Kolektif Güvenlik Anlaşması Örgütü ve Avrasya Ekonomik Birliği temelinde yorumlanmıştır. Ayrıca bu son kısımda Rus silah ticareti ve enerji politikalarına dair verilere ve bulgulara yer verilmiştir.