turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The Northern Iraq policy of Turkey

Ekonomik ve sosyo-kültürel konuların yanında güvenlik endişelerinin Türk dış politika gündemini domine etmesi sebebiyle Kuzey Irak ilgi çekici bir dış politika meselesi olmuştur. Bununla beraber, Türkiye'nin Kuzey Irak'a olan ilgisi, güvenlik kaygılarıyla sınırlı değildir. Bunun yanı sıra tarihsel ve sosyokültürel bağlar da bu ilginin önemli bir parçasını oluşturur. Kürdistan Bölgesel Yönetimi ile Türkiye arasındaki mevcut ilişkileri anlayabilmek ve Türk dış politikasının Kuzey Irak politikalarını masaya yatırabilmek için, bu konunun tarihsel ve teorik altyapına yönelik çok boyutlu bir analiz yapılması gerekmektedir. Kürdistan Bölgesel Yönetimi ile Türkiye arasındaki mevcut ilişkileri anlayabilmek ve Türk dış politikasının Kuzey Irak politikalarını masaya yatırabilmek için, bu konunun tarihsel ve teorik altyapına yönelik çok boyutlu bir analiz yapılması gerekmektedir. Türkiye'nin Kuzey Irak politikalarını detaylıca açıklamak amacıyla, bu çalışma; Anavatan Partisi, Refah Partisi ile Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarları dönemlerini içerecek şekilde ortaya konan dönemsel bir araştırma ve bu konunun teorik altyapısı üzerine inşa edilmiştir. Bu çalışma ile, Kuzey Irak politikası incelenerek, bu hükümetlerle birlikte Türk dış politikasının Kuzey Irak politikalarının daha aktif hale geldiği, bölgeye yönelik politikaların, barışçıl, pragmatik ve İslami bir kimlik sebebiyle gerçekleştirildiği ortaya çıkmıştır.
The role of religion in Iranian foreign policy as a soft power in the Middle East

Orta Doğu, tarihsel süreç boyunca jeopolitik konumu gereği bölgesel ve küresel güçlerin odak noktalarından biri olmuştur. Bu bölge, farklı etnik unsurlar ve farklı dinler barındıran bir coğrafyada olmasından ve Asya Avrupa, Afrika arasında bir köprü olmasından ötürü günümüze kadar doğrudan ya da dolaylı olarak sürekli din veya mezhep savaşları altında bırakılmıştır. Bu coğrafyanın böyle bir fıtrata sahip olmasının sonucu olarak politik istikrarsızlık da günümüzde halen devam etmektedir. İslam dini Sünnilik ve Şiilik mezhepleri olarak iki dala ayrıldıktan sonra; bu iki mezhep de yaşam alanı olan Ortadoğu'da birbirlerine karşı adeta hayatta kalma savaşı vererek amansız bir rekabete tutuştu. Savaşlar, istikrarsız ve güvensiz bölgeler bu rekabetin sonucudur. İran İslam Devrimi, İran'ın mezhep yönüyle Şiileşmesinde ve bu mezhebin ülke sathında etkili olmasında önemli rol oynayıp ülkede hızlı bir mezhep evrimine sebep olmuştur. Ülke içindeki devrimini mezhep yayılması ile bir anlamda tamamlayan İran, liderleri vasıtasıyla devrimi ihraç etmeye başladı. Bunun bir gereği olarak hükümetler İran'ın siyasi sınırlarının ötesinde daha fazla yoğunlaşmaya ve Şii grupları mezhep yayılmacılığında kullanmaya başladılar. İranın desteklediğı Şii gruplar elde ettiği kazanımlarla da bölgede dolaylı olarak aktif rol oynamaya çalışmaktadır. İran, yaşadığı İslam Devrimi'nden sonra siyasi sınırları içinde Şii mezhebi lehine bir toplum dönüşümü yaşamıştır. Bu dönüşümünü tamamlayınca özellikle Ortadoğu da olmak üzere dünya çapında devrimi ihracı yaparak aktif bir politika izlemiştir. İslam Devrimi'nden sonra İran'ın kendi siyasi sınırları dışında yaptığı farklı eğitim, kültürel ve politik aktiviteler, uluslararası alanda gerçekleştirdiği eylemlerin açık örnekleridir. Bu tez, İran'ın Orta Doğu'daki etki alanını genişletmek ve bu alandaki nüfuzunu artırmak için kullandığı yöntem ve yaklaşımlara ilişkin araştırmaya dayanmaktadır. Aynı zamanda İran'ın Ortadoğu politikası üzerinde etkili olan araçları ve faktörleri araştırıyor. Tezin temel konusu İran'ın Ortadoğu'daki dış siyasetini ve siyasetinde mezhebi araç olarak kullanmasını konu almaktadır. Tezde İran'ın dış siyasetindeki araçları ve bu araçların nasıl kullanıldığı araştırılmıştır. Ele alınan konulardan biri de İran ile Ortadoğu'da bulunan diğer ülkeler arasındaki siyasal ve kültürel farklılıklardır. İran'ın dış siyasetinde Şiilik mezhebini araç olarak kullanmasını değerlendirdikten sonra Ortadoğu'daki rolü ve tarihi emellerine ulaşmak için bölgedeki Şii gruplara verdiği siyasi destekler ele alınacaktır.
Yugoslavya'da Sırp ve Hırvat milliyetçiliği

'Yugoslavya'da Sırp ve Hırvat Milliyetçiliği' adını taşıyan bu tez çalışmasında 'inilliyetçilik' kavramı temel alınarak Sırp ve Hırvat milliyetçi hareketlerinin bir incelemesi yapılacaktır. Çalışma boyunca her iki milliyetçi hareketin tarihsel süreci dikkate alınarak özellikleri, aktörleri ve hem Birinci Yugoslavya hem de İkinci Yugoslavya üzerinde yarattıkları sonuçları karşılaştırmalı olarak incelenecektir. İki milliyetçi hareketin gelişim süreçleri Ortaçağ'da krallık dönemleri ile 20. yüzyıl arasında yer almaktadır. Bu süre içerisinde temel ulusal dayanaklarını ve hedeflerini belirlemişlerdir. Sırp milliyetçiliğinde en ehemmiyetli hedef 'Büyük Sırbistan Projesi'; Hırvat milliyetçiliğinde de en mühim hedef 'Büyük Hırvatistan Projesi'ni hayata geçirmektir. Sırp ve Hırvat milliyetçileri bu hedeflerini gerçekleştirmek için önce Sırp-Hırvat-Sloven/Yugoslavya Krallığı, sonra Hırvat milliyetçisi Ustaşalar ile Sırp milliyetçisi Çetnikler 1941- 1945 yılları arasında ve daha sonra da Yugoslavya Federal Halk Cumhuriyeti'nde mücadele içerisine girmişlerdir. Josif Broz Tito liderliğinde 1945 yılında Yugoslavya Federal Halk Cumhuriyeti kurulmuş ve 1945- 1980 arasında Sırp milliyetçiliği ile Hırvat milliyetçiliği bir zayıflama süreci yaşamışlardır. 1980 sonrasında Sırp milliyetçiliğinin yükselmesine bazı gelişmeler neden olmuştur. Yugoslavya'da uygulamaya konan yeni sosyalist ekonomik sistem ile devlet merkezi yapısını giderek kaybetmiş ve 1974 Anayasası ile de ademi merkezi bir yapıya bürünmüştür. Ayrıca Sırbistan topraklarının Kosova ve Voyvodina olmak üzere üç parçaya bölünmüştür. Hırvatlar ise Yugoslavya'da federe cumhuriyetlere daha fazla yetki verilmesini talep etmişler ve ayrıca devlet kademelerinde Sırp egemenliğinden şikayet etmişlerdir. Hırvat milliyetçiliği 1980 sonrasında bu iki gelişme etrafında yükselmiştir. Sırp ve Hırvat milliyetçiliklerinin yükselmesi ile Sırp-Hırvat mücadelesi yeniden başlamış ve en sonunda 1991 yılında Yugoslavya Federal Halk Cumhuriyeti'nin yıkılmasına yol açmıştır.
Friendship, crisis and estrangement: U. S.-Italian relations, 1871-1920

BUNALIM, YABANCILAŞMA:A. B. D.-İTALYA İLİŞKİLERİ, 1871 -1920Gürsel, BaharDoktora, Tarih Bölümü Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Timothy Mason RobertsNisan 20071870'li yıllarda Birleşik İtalya Krallığı neredeyse bütün İtalyan yarımadasını tek bir bayrak altında toplamış ve Amerika Birleşik Devletleri de bir iç savaşı geride bırakıp ülkeyi ve kurumlarını güçlendirmişti. Bu tez, 1871 ve 1920 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri ve İtalya arasında gelişen ilişkileri anlatmaktadır. Sözü geçen dönem, İtalya'dan Amerika'ya1880'li yıllarda başlayan kütlesel göç, askerlik hizmeti ve vatandaşlığa kabul edilme sorunu, özellikle Birleşik Devletler'in güney eyaletlerinde İtalyan göçmenlerinin linç edilmesi, her iki ülkedeki anarşizm hareketleri, Kuzey Afrika'da İtalya'nın kolonileşme faaliyetleri, Amerika'nın denizaşırı genişlemesinin başlangıcı ve Birinci Dünya savaşı gibi sayısız önemli olaya şahit olmuştur. Bu tez, her iki ülkenin yasalarını, siyasi koşullarını, içişlerini ve ideolojik gelişmelerini inceleyerek, İtalya ve Amerika'nın dış ilişkilerine şekil veren şartlarıbelirlemeyi hedeflemektedir. Bu konuların üzerinde dururken, aslında her iki ülkenin deiçişleri ve dış ilişkilerinde odaklandığı ana unsurun ulusal büyüklük olduğunu vurgulamaya çalışmaktadır.
Görsel iletişim araçlarıyla Türk karşıtı soykırım propagandası

BAŞN LIĞI: Görsel İ im Araçları Türk Karş Soykım Propagandasııletiş yla tı rıTEZİ YAZARI: Deniz Sarı ldıN yı zşgüçlerin deOsmanlıDevleti'nde asırlarca huzur içinde yaşayan Ermeniler dıetkisiyle 19. yüzyı sonları bağ zlı kazanmak için isyanlara baş şılın nda msı k lamılardır. ıÜlkenin pek çok yerinde kanlıisyanlar çıkaran Ermeniler, Birinci Dünya Savaşsı nda da isyan hareketlerine devam etmişrası lerdir. Bunun üzerine OsmanlıDevletibazıönlemler almak mecburiyetinde kalmı r. İştı syan çıkaran komite üyeleritutuklanmı r. Ermeniler için Sevk ve İştı skan Kanunu çıkılarak, savaş alanlarıkarışıdı nda daha güvenli bölgelere tehcir edilmişlerdir. Ama Ermeniler tehcirden dolayı, şsanki soykıma uğrı ramı gibi tüm dünyaya propaganda yapmaktadılar rlar. şBu çalı ma, Ermenilerin, sanatı propaganda uğ, runa politik bir araç olarakıkullandı nı ve bu yaklaş n Türk-Ermeni ilişkları mı kilerini kötü etkilediğ iddiainietmektedir. Çünkü bu sanat eserlerinin çoğ Türkleri, görüşu, lerini bile sorgulamadanşsuçlu ilan eden, tek taraflıpropaganda çalı maları r. dışBu çalımada görsel Ermeni propagandası odaklanına lacak ve Soykım lobisirıtarafından yapı sinema filmleri, belgeseller, karikatürler, portreler, illüstrasyonlarlanşafiş çalımalarıincelenerek; Ermeni lobisinin propaganda uğruna sanatınasılkullandıığ ortaya koyulmaya çalılacaktışı r.
Jeopolitik ve jeostratejik açıdan Kıbrıs sorunu (1960?1983)

Kıbrıs Ada'sının coğrafi konumu, Ada'yı tarih boyunca büyük devletlerin ilgi odağı yapmıştır. Akdeniz'e hakim olmak isteyen güçler Ada üzerinde egemenlik kurmaya çalışmışlardır. Bu yüzden Ada'da yönetim birçok kez el değiştirmiştir. Ada 1571 yılından 1918 yılına kadar Osmanlı hakimiyetinde bulunmuştur. Ada'nın Türkiye ile olan tarihsel bağları bu yıllara dayanmaktadır. 1918 yılında ise İngilizler tarafından işgal edilmiştir. Lozan Antlaşması ile Ada üzerindeki haklar İngiltere'ye devredilmiştir. Yunanistan'ın Kıbrıs Ada'sını kendine bağlamak ve Büyük Yunanistan'ı kurmak için yıllardır gayret göstermektedir. Tarihsel sürecin incelenmesi sonucunda, Kıbrıs sorunun yaratan en önemli etkenin Yunanistan'ın Megalo Idea'sı olduğu ortaya çıkmaktadır. Tarihsel bağlarla birbirimize bağlı olduğumuz Kıbrıs Türkü'nün yıllardır çektiği acılara son verilme çabası Türkiye ile Ada'da yaşayan vatandaşlarımızı daha da yakınlaştırmıştır. Bu yüzden gerek Kıbrıslı Türklerin özgür ve bağımsız yaşamalarının sağlanması gerekse Ada'nın statüsünün Türkiye'nin ulusal güvenliği açısından önemi; Kıbrıs sorununu Türkiye'nin en önemli dış politika sorunu yapmaktadır. Buna ilave olarak bu bölgeye hakim olmak isteyen ülkeler dün olduğu gibi bugün de Ada ile yakından ilgilenmektedirler. Bu yakın ilgi dış aktörleri de Kıbrıs sorunun bir parçası haline getirmektedir.
Avrupa birliğine katılım için öngörülen ekonomik kriterler ve Türkiye örneği

Bu çalısmanın ana konusunu, Avrupa Birliği'ne giris için öngörülen ekonomikkriterlerle Türkiye'nin bu kriterleri karsılama yönünde harcadıgı çabalar ve mevcut durumun değerlendirimesi olusturmaktadır. Çalısmada öncelikle, Kopenhag Ekonomik Kriterleri ile Maastricht Kriterleriarasındaki farklara dikkat çekilmis ve Kopenhag Ekonomik Kriterleri detaylarıylaincelenmistir. Kriterlerin uygulanmasında Avrupa Komisyonu tarafından göz önünde bulundurulan temel göstergelerin neler olduğu ve bunların açıklanması çalısmanınönemli bir bölümünü teskil etmektedir. Kopenhag Ekonomik Kriterleri'nin incelenmesinde ele alınan temelgöstergeler; isleyen bir piyasa ekonomisin varlıgı ve ekonominin rekabet edebilme gücü olarak ortaya konmakta ve bu göstergelere bilimsel kavramların incelenmesi yoluyla açıklamalar getirilmektedir. Ayrıca çalısmada, Türkiye'nin Kopenhag Ekonomik Kriterleri'ni yerine getirme amacıyla izledigi yol ve bu yolda Avrupa Birliği tarafından yapılan yıllıkdeğerlendirmeler kronolojik sıra ve alt baslık gruplandırmalarıyla incelenmistir. Bu bölümdeki temel amaç, Türkiye'nin AB'ye katılım amacıyla gösterdigi gelismelerindogru sekilde anlasılmasının saglanmasıdır. Bu inceleme yapılırken, Avrupa Komisyonu tarafından, 1998 yılından beri her yıl hazırlanan lerleme Raporlarıgösterge olarak alınmıs ve bu raporlar analiz edilmistir. ncelemeler sonucunda, Türkiye'nin Kopenhag Ekonomik Kriterleri'ni karsılama konusunda çok önemli gelismeler gösterdigi ancak uyum sürecinin tamamlanmasının daha uzun zamanalacagı degerlendirilmektedir.
Mikheil Saakaşvili döneminde Türkiye-Gürcistan arasındaki ilişkiler (2004-2013)

Bu tez çalışmasında uluslararası ilişkiler alanındaki yer alan devletlerin birbirleriyle olan ilişkileri çerçevesinde önemli iki sınır komşusu olan Gürcistan ve Türkiye ilişkileri tarihsel perspektiften yola çıkarak Neoklasik realizm çerçevesinde incelenmiştir. Bu çalışmada iki ülke arasındaki siyasi, ekonomik ve güvenlik çerçevesindeki askeri ilişkiler 2004- 2013 yıllar arasındaki süreçte incelenmiştir. İlişkilere yön veren tarihsel olaylar ile her ülke içerisindeki iç dinamikler ve içinde bulundukları bölgesel ve uluslararası faktörler çerçevesinde iki ülke arasındaki ilişkiler analiz edilmeye çalışılmıştır.
Adnan Menderes döneminde Türkiye'nin Ortadoğu politikası (1950-1960)

Adnan Menderes, iktidarı süresince öncelik olarak ABD yanlısı bir aktif politika izlemiştir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında artan Sovyet Komünizmi tehdidi ile Menderes hem bölgede lider olabilme hem de Amerikan yardımlarından olabildiğince fazla faydalanabilmek adına, başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere Batı yörüngesinde dış politika izlemek durumunda kalmıştır. Türkiye'nin Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü üyeliği dönüm noktası olmuştur. Bu doğrultuda Türkiye hem İngiltere ve ABD'nin bölgede oluşturdukları Bağdat Paktı'na üye olmuş, hem de bölgedeki Arap ülkelerinin katılımı hususunda çalışmalar yürütmüştür. Ancak Arap ülkelerinden beklenilen ilgi görülmemiştir. Türkiye'nin Ortadoğu'da Batı yanlısı politika izlemesi beklediğinin aksine Arap ülkeleri ile ilişkilerini iyileştirmekten ziyade zaman zaman bunalımlara neden olmuştur. Bu durumun öncelikli nedeni Türkiye'nin İsrail'i tanımış bir Müslüman ülke olması iken, aynı zamanda emperyal güçlerle ortak paydada hareket etmesi bölge ülkeleri ile Türkiye arasındaki uçurumun açılmasına sebep olmuştur. Menderes Hükümeti döneminde Türkiye'nin dış politikasında Ortadoğu bölgesi özelinde 1955 Bağdat Paktı, 1956 Süveyş Krizi, 1957 Suriye Krizi, 1958 Irak Darbesi, 1957 Eisenhower Doktrini, 1957- 1958 Lübnan-Ürdün olayları gibi önemli olaylar yer almaktadır.
Libyan-Chadian conflict (1976-1994)

Bu tezde Libya ve Çad arasındaki çatışmanın siyasi ve askeri yönlerinin etkilerini araştırılacaktır. Bu çalışmada, savaş ve nedenleri üzerinde durulacaktır. Esas olarak, iki ülke arasındaki arazi Aouzou şeridine odaklanacaktır. Söz konusu olan bölge, Afrika ve güç sahibi olan koloniler arasında çekişme alanı ve kalıntıları olmuştur. Bu çalışma aynı zamanda çatışan gruplar hakkındaki Birleşmiş Milletlerin yaklaşımlarına yer vermektedir. Bu çalışma, Libya ve Çad arasındaki sınır çatışmasını incelemek ve her iki ülke üzerindeki sosyal ve politik etkilerini analiz etmek, çatışmadaki iki tarafın da izlediği politikalar ve askeri hedeflerinin zorluklarını ve sosyal etkilerini analiz etmeyi hedeflemektedir. Ayrıca, bu çalışmada bahsedilen çatışma sonrasında toplumda ortaya çıkan toplumsal ve siyasal yapı değişikliklerini değerlendirerek, uluslararası toplumun çatışmaya tepkisini gözden geçirerek elde edilen bilgi ve tüm bulguları sonuç kısımda özetlemektedir.
Eylemleri ve söylemleriyle IŞİD: Dİnİ, siyasİ ve stratejik yapısı

Bu tezde, 2014 yılındaki Hilafet ilanı ve dünya çapında oluşturduğu terör dalgasıyla yeni bir küresel terör markası haline gelen Irak Şam İslam Devleti örgütü, ortaya çıkmasına zemin hazırlayan şartlarda ve ortaya çıkmasında dış müdahale olup olmadığı meselesi temelinde incelenmiştir. Küresel Cihad fikrinin uygulama zemini bulduğu SSCB'nin Afganistan işgalinden başlanmak üzere, Yahudi asıllı İngiliz kökenli Amerikalı Oryantalist Bernard Lewis tarafından geliştirilen Medeniyetler Çatışmasını da içeren planların, Neoconların öncülüğünde İngiliz-İsrail ittifakıyla 1979 senesinde uygulanmaya başlandığı anlaşılmıştır. Ronald Reagan döneminde; Afgan savaşında zemini hazırlanan bu planlar, 11 Eylül saldırıları ve sonrasındaki işgallerle fiilen uygulanmaya başlanmıştır. Obama'nın, başkan seçilmesinden sonra İslam dünyası ile işbirliği temelinde ilişkileri düzeltme yoluna gitmesi sebebiyle ters düştüğü bu aktörlerin tesirleriyle oluşturulan zeminde IŞİD; tarihin en kanlı terör örgütlerinden bir tanesi olarak ortaya çıkarılmıştır. Gerçekleştirdiği stratejik eylemlerle Obama dönemi Amerikan politikaları akamete uğratılmış, bazı İslami değerler ciddi biçimde yıpratılmış, bu planlarda önemli mesafe kat edilmiş ve Ortadoğu'da barışın sağlanmasında ciddi katkısı olacak olan Filistin'de iki devletli çözüm için önemli adımlar atan Fransa başta olmak üzere AB IŞİD tarafından düzenlenen terör saldırılarıyla vurulmuştur.
Türk-Rus ilişkilerinde: Sözde Ermeni soykırımının konumu

Ermeni Sorunu kökleri dışarıda ve tarihi eski zamanlara uzanan bir sorundur. Son 100 yılda yaşanan Ermeni meselesinde yaşanan gelişmeler, Ermenilerin tüm söylemlerini 'Türk düşmanlığı' üzerine yürüttüklerini göstermektedir. 'Türk düşmanlığı' ve lekeleme kampanyaları ile dünya kamuoyunda Türkiye ve Türkleri kötülemeye çalışmaktadırlar. 19. yüzyılın son çeyreğinde gerçekleşen ve Osmanlı İmparatorluğu için birçok siyasi, ekonomik ve sosyal travmaya neden olan 1877- 78 Osmanlı-Rus Savaşı (93 Savaşı), aynı zamanda Ermeni meselesine uluslararası bir çerçeve kazandırma girişimlerine sahne olmuştur. Bilindiği gibi Osmanlı İmparatorluğunun 'millet-i sadıka' olarak adlandırdığı ve devletin en üst kademelerine kadar yükselen Ermeniler, yüzyıllarca bu topraklarda Türklerin himayesinde din ve kültür açısından geniş özgürlükler içerisinde yaşıyorlardı. 19. yüzyıla gelindiğinde öncelikle özerklik için fırsatlar aramaya başladılar ve ardından bağımsızlık, misyonerlik faaliyetlerinin ve özellikle de diğer ülkelerdeki gibi liberalist milliyetçi hareketlerin etkisi altında kaldılar. 93 Savaşı bu fırsatı büyük ölçüde onlara vermiştir. Ermeniler Doğu'da savaş alanında Ruslar ile yan yana savaşmakla kalmayıp, aynı zamanda onların maşası olarak her alanda hizmet etmeye devam etmişlerdir. Ermeniler, Birinci Dünya Savaşında tüm güçleri ile sömürgeci Ruslara ve Batılı dış güçlere karşı istiklal mücadelesi sürdüren Osmanlı Devleti'ni arkadan vurma planlarının en açık şekilde uygulamaya başladılar. Osmanlı topraklarının birçok yerinde isyanlar çıkarmaya ve devletin askerine ve memurlarına saldırmaya devam ettiler. Osmanlının millet sistemi içerisinde kendi ulusundan bir parça olarak saydığı bu millet artık açıktan devlete savaş açmıştı. Her durumda ve her şartta mazlumları korumaya, suçluların bile adil yargılanmasına özen gösteren Türk milleti tüm bu ihanete rağmen Ermenilerin zarar görmeden sadece göç etmesine karar verdi ve bu göç bugün tüm belgeler ile açık bir şekilde hukuka uygun ve insan temelinde yapıldı. Ermeni propagandacıları, Osmanlı İmparatorluğu'nun güvenlik gereksinimleri nedeniyle yapmak zorunda kaldığı bu zorunlu göç eylemini sözde 'Soykırım' uyguladığı iftiraları ile özellikle de büyük devletleri yanlarına almak için kullanmıştır. Ermeniler, Türk hükumetini Hristiyanlık ile İslam arasındaki sürekli mücadele açısından yorumlamaya ve böylece modern Hıristiyan dünyada Türkler hakkında söylediklerini her konuda inandırmaya çalıştılar. Tarih, bu iddiaları ezici bir şekilde reddetmektedir. Günümüzdeki Ermeni tarihçilerinin bizzat kendileri bile Ermenilerin tarihin her döneminde Osmanlı hakimiyeti altında barış ve huzur içinde yaşadığını ortaya koymaktadır.
Uluslararası ilişkiler disiplininde feminizm, yeni savaş bağlamında feminist güvenlik yaklaşımı

Feminizm, post pozitivist cepheye dahil olarak, üçüncü büyük tartışma ile Uluslararası İlişkilerde yer almaya başlamıştır. Disiplinler arası bir teori olarak feminizm, uluslararası politika, devlet, küresel ekonomi, güvenlik gibi konuları ele alırken, toplumsal cinsiyetin, analizin bir parçası olması gerektiğini vurgulayarak yeni yaklaşımlar sunmuştur. Feminizm ayrıca Uluslararası İlişkilerin temel kavramlarını sorgulamış ve dünya siyasetinin temel varsayımlarını yeniden ele almıştır. Feminist anlayış, Uluslararası İlişkilerde kadınları görünür kılmayı amaçlamıştır. İlk bölüm, öncelikle Uluslararası İlişkiler alanında feminist duruşu analiz eder. Çalışma, feminizmin disipline sunduğu yeni bakış açılarına gönderme yaparak, feminist müdahaleyi ortaya çıkarmayı hedefler. Bu bağlamda tezin birinci bölümü, Uluslararası İlişkilerde feminist perspektifi ele alır. Birinci bölüm, feminizmin Uluslararası ilişkiler ile nasıl buluştuğunu açıklamayı denemektedir. Bu bölüm ayrıca Uluslararası İlişkilerde toplumsal cinsiyete ve feminist yönteme değinmiştir. İkinci bölüm feminist güvenlik anlayışına odaklanmıştır. Sovyet bloğunun çözülmesi, yeni tehdit unsurlarının oluşması ve geleneksel yaklaşımların sınırlılığının farkına varılması, Uluslararası İlişkilerin geleneksel güvenlik anlayışını yeniden değerlendirmeyi gerekli kılmıştır. Bu tartışmada feminizm kapsamlı bir güvenlik anlayışının, devlet merkezli sistemi ve devletleri temel alan, sınırlı ontolojiye tabi geleneksel yapının içinden çıkamayacağını öne sürmüştür. Son bölüm yeni savaş kavramını sorgularken, toplumsal cinsiyeti bir analiz kategorisi olarak ele almanın altınız çizer. Feminizm, yeni savaşlar çağında, toplumsal cinsiyet yoluyla, düşmanlığın katalize edildiğini iddia eder. Çalışmada, temel olarak, feminist güvenlik yaklaşımının, yeni savaşlara dair geçici çözümlerden öte, toplumsal cinsiyeti bir analiz kategori olarak ele alarak, bütüncül bir güvenlik anlayışı sunabileceği savunulmaktadır.
Civil society as foreign policy actor: The case of TÜSİAD

Bu çalışma devlet geleneğinin Türk işadamları üzerindeki etkisini, TÜSİAD'ın Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerine yaklaşımı çerçevesinde incelemektedir. Çalışma TÜSİAD'ın Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğinekatkılarını ve bu davranışın altında yatan nedenleri ele almaktadır.
Critical approach to Turkey's defense procurement behavior: 1923-2013

Bu araştırma, 1923 yılından günümüze kadar olan Türkiye'nin savunma tedariki davranışlarına eleştirel bir analiz sunmaktadır. Analizin uzun bir tarihsel sürece odaklanmasındaki temel amaç ise Türkiye'nindavranışlarınıdaki farklılıkları bulmak, bu farklılıkların yaratan değişim süreçlerini incelemek ve farklı davranışların meşrulaştırıldığı fikir tabanınıortaya çıkarmaktır. Fakat, var olan kuramlar Savunma Ekonomisi, SavunmaSiyaseti ve Savunmanın Ekonomi Politiği böyle bir tarihsel analiz için gerekli olan araçları sağlayamamaktadırlar, çünkü bu kuramlar özde sistem içinde sorun çözmeye odaklıdırlar. Ayrıca, farklı odak noktalarına sahip olmalarına rağmen, liberal ekonomi politiğinin belirlediği sınırlar içerisindevarolmaktadırlar. Farklı bir deyişle, ekonomiyi ve siyaseti farklı alanlar olarakvarsaymaktadırlar. Bu araştırma mevcut kuramların kısıtlamalarını aşmak üzere Gramsci'nin tarihsel materyalismini benimsemiş ve bu methodüzerinden savunma tedariki kuramı geliştirmeyi hedeflermiştir. Araştırmahegemonya nasıl kurulur, kendini yeniden nasıl üretir ve farklı topluluklarviarasında nasıl yayılır sorularına bakarken, farklı toplulukların bu düzlemdekietkileşimlerinin savunma tedarikine olan etkisini analiz eder. Bu kuramsalçerceveden yola çıkarak, Türkiye savunma tedariki davranışları üç farklı dönem (1923-1945, 1945- 1980 ve 1980 -2013) içinde incelenmektedir. Analizifarklı dönemler üzerinden yapılmasının en önemli nedeni ise, her dönem kendi içinde uluslararası yapı ve Türkiye'deki yapı üretim tarzı, fikiler ve kurumlar bağlamında tutarlılık göstermektedir. Bu araştırmanın temel savı ise Türkiye yapısının uluslararası hegemonik yapıya eklemlendiği derecedeTürkiye'nin savunma tedariki davranışları bu yapı ile bir araya gelmeninoluşturduğu çerçeve içerisinde gerçekleştirilmektedir.