turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
XIX. yüzyılda Osmanlı Belçika ekonomik ilişkileri

Osmanlı Devleti ile Belçika Krallığı arasındaki ekonomik ilişkileri, Başbakanlık Osmanlı Arşiv' i ve Belçika Dışişleri ve Ticaret Bakanlığı arşivlerinden temin ettiğimiz belgeler ışığında inceledik. 1830'da bağımsızlığını kazanan Belçika Krallığı ile ilk ticari antlaşma 3 Ağustos 1838'de Balta Limanı'nda imzalanmıştır. Bunun haricinde aynı yüzyıl içinde imzalanan üç ticari antlaşma daha vardır. 1840 ve 1861 yılındaki antlaşmalar ilkiyle aynı niteliktedir. 1863'te imzalanan son antlaşma ise Anvers limanına ulaşan su yolunun kullanımıyla ilgili uluslararası bir antlaşmadır. 1839, 1850 ve 1862 yıllarında düzenlenen üç gümrük tarifesi ise iki ülke arasındaki ticari faaliyet hakkında önemli bir göstergedir. Genelde Belçika lehine gelişen bir ticari ilişkiden söz edilebilir. Belçika Dışişleri Bakanlığı'nda bulduğumuz belgeler de bunu doğrular niteliktedir. Osmanlı Devleti'nin ticari merkezlerine mamul mallar ihraç eden Belçika, buralardan ancak hammadde, halı ve benzeri hususi mamul ürünler ithal etmektedir. Belçika birçok Osmanlı vilayetinde konsolosluk açmış ve atadığı konsoloslar aracılığı ile bölgelerin ticari potansiyelleri ve ihtiyaç duyulan ürünler hakkında araştırmalar yaptırmıştır. Araştırma raporları düzenli olarak Bürüksel'e aktarılmıştır. Konsoloslar iki ülke arasındaki ticaretin gelişmesine önemli katkılarda bulunmuşlar, yaptıkları çalışmalarla büyük Osmanlı pazarında etkin olmanın yollarını aramışlardır. 1878 yılına ait kayıtlarda Belçika, 80753 altın liralık ithalat ve 69 altın liralık ihracat ile Osmanlı Devletinin ithalat ve ihracat yaptığı ülkeler sıralamasında % 0.4 ve % 0 .0'lık paya sahipken; yüzyılın sonunda (1899) bu oranlar 660365 altın liralık ithalat ve 92148 altın liralık ihracatla % 2.7 ve % 0.6 değerlerine yükselmiştir. Rakamlar sürekli artan bir ticaret hacminin varlığını göstermektedir.
Turkish press and the early cold war (1945-1950)

Bu tez, dönemin gazetelerini kullanarak, Türk basınının 1945- 1950 arasındaki erken Soğuk Savaş algılarının nasıl şekillendiğini incelemiştir. Bu dönem, Sovyetlerin Türkiye'den talepleriyle Türkiye'nin batıya yönelmesine ve çok partili sisteme geçiş gibi siyasi ve liberal ekonomiye geçiş gibi iktisadi dönüşümlere tanıklık etmiştir. Bu atmosferde, siyasilerle organik bağları bulunan Türk basını, erken Soğuk Savaş kamuoyunun şekillenmesinde anahtar bir role sahiptir. Basın, kamuoyunu Türk dış politikasındaki değişikliğin zorunluluğuna inandırmak görevini üstlenmiş ve ayrıca dış güçlere politikacıların resmi kanallardan veremeyeceği mesajları iletmek için aracı rolünü oynamıştır. Hem hükümet yanlısı hem de muhalefet destekçisi gazeteleri içeren Türk basınının, erken Soğuk Savaş algıları ve sunuşlarının doğrusal bir biçimde ilerlemediği hatta pek çok tutarsızlıklara sahip olduğu, bununla birlikte basının dış gelişmeleri algılamasının tekdüze olmadığı gözlemlenmiştir. Ancak yine de bu tezin tartıştığı üzere, yukarıda bahsi geçen algılar birbirlerinden çok uzak görünmemektedir.
The Tokugawa Japan and the English school: Within or outside international system?

öz TOKUGA VA DÖNEMİ JAPONYA VE İNGİLİZ EKOLÜ: ULUSLARARASI SİSTEM İÇİNDE Mİ, DIŞINDA MI? Ülker, Bahadır Boğaç Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç Dr. A. Nuri Yurdusev Aralık 1999, 92 sayfa Uluslararası ilişkilerde İngiliz Ekolünün önde gelen akademisyenlerinden Hedley Bull, devletler 'sistemi' ve 'cemiyeti' ayrımını geliştirmiştir. Böyle bir ayrımın geçerliliği tartışmalı olmakla birlikte, bu tezde ayrımın Avrupa devletler cemiyetinin, Avrupa-dışını da kapsayacak biçimde genişlemesi çerçevesinde anlamlı olduğu kabul edilmiştir. Ancak, bu tez, Ekol içinde ortaya çıkarılan çalışmaların aşın biçimde 'cemiyet' boyutuyla ilgilendiğini, ve 'sistem' aşamasını göz ardı ettiğini ileri sürmektedir. Japonya konusuna yaklaşımlar da bu önyargı ile belirlenmiş, ve vurgu daima Japonya'nın 'cemiyet'e dair geçmişşine olmuştur. Dolayısıyla Ekolün yaklaşımları Tokugava dönemi Japonya'sının 'izole' olduğu, ve 'sistem'e katılmadığını ortaya koymanın ötesine geçmemiştir. Bu yaklaşımı sorgulayarak, bu çalışma aracıyla, Japonya çalışmaları ile uluslararası ilişkiler alanındaki teorilerarasında, Tokugava dönemi Japonya'sının bir incelemesi üzerinden, bir diyalog kurulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın temel iddiası, Ekolün Japonya çalışmalarına farklı ve derinlikli bir yaklaşımı ortaya koymasına karşın, Tokugava dönemini göz ardı etmekle yanıldığıdır. Bu tez, sonuç olarak Tokugava dönemi Japonya'nın çağdaşı uluslararası düzene sistemik katılımına daha fazla vurgu yapmanın geçerliliğini ileri sürmektedir.
İnsan istihbaratı ve göç hareketleri fırsatlar ve tehditler

Günümüz dünyasının en önemli sorunlarından biri olan göç, her alanda olduğu gibi, insan istihbaratı alanını da etkilemektedir. İNİS 'kaynağı ve toplayıcısı insan olan istihbarat faaliyeti' olarak tanımlanmaktadır. İNİS birimleri, çeşitli metotlar kullanarak hedef kişilerin motivasyonunu öğrenip onlardan kaynak olarak faydalanmaya çalışmaktadır. Bu bağlamda, göç hareketleriyle gelen kişiler, İNİS birimleri için bir takım fırsatlar ve tehditler oluşturmaktadır. Göç hareketleriyle sınırları aşıp başka bir ülkeye gelen kişiler, o ülkenin bilimsel gelişimine ve kültürel yapısına katkılar sağlayabilmekte ve İNİS birimleri, bu kişilerin kaydettiği bilimsel gelişmelerin kapsamını genişleterek teşkilatın ihtiyaçlarını giderecek yeniliklere sahip olmaktadır. Ayrıca bu kişiler, kendi devletleri ve topluluklarıyla ilgili sağladıkları veriler ile vardıkları ülkelerin güvenlik politikalarına katkı yapmaktadırlar. Göç hareketleriyle gelen kişiler tehditlere de yol açabilmektedirler. Göçlerle gelen insanlar, açlık ve sefalet gibi nedenlerden dolayı organize suç örgütlerine katılım gösterebilmekte veya aynı topraklardan gelen hemşerileriyle suç örgütü kurabilmektedirler. Suç örgütü kurmanın haricinde, bu kişiler bizzat organize suç örgütlerinin hedefi de olabilmektedir. İNİS açısından başka bir tehdit de yabancı terörist savaşçıların ve yabancı ajanların, göçmenlerin arasında ülkeye girebilmesi olasılığıdır. Askeri eğitimi olan YTSler ve ajanlar, göçmen gibi geldikleri ülkelerde başka devletlerin çıkarları için suikast ve bombalı eylemler gerçekleştirebilmektedirler. Bu çalışmanın amacı, yasadışı göç hareketlerinin İNİS için sunduğu fırsatlar ile tehditleri ortaya koymak ve istihbarat teşkilatlarının yapılarının göçün yaratabileceği olumsuzluklarla mücadele edebilecek ve doğurabileceği fırsatları değerlendirebilecek şekilde nasıl reform geçirmekte olduğunu incelemektir.
Teknoloji transferlerinin uluslararası ilişkilerdeki yeri

küresel süreçleri iyi çözümleyip içselleştirmek ve yeni politikalar geliştirebilmek bakımından önemli bir unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma kapsamında, teknoloji ve teknoloji transferineilişkin tanımlar yapılmış, teknoloji transferi nedenleri, teknoloji transferiyöntemleri ve teknoloji transferinin uluslararası ilişkilerdeki yeri incelenmiştir. Teknolojinin değişik yöntemlerle elde edilmesinde teknoloji transferinin önemli bir yeri bulunmaktadır. Özellikle uluslararasındagerçekleşen teknoloji transferi ülkelerin birbirleri ile ilişkiye girmelerini sağlamaktadır. Bu ilişkide teknoloji transferinin yönü, gelişmiş -teknolojiyisağlayan, teknoloji geliştiren- ülkeden, gelişmekte olan -teknolojiyeihtiyacı olan- ülkelere doğru gerçekleşmektedir. Ayrıca bu süreçte devletler kadar diğer aktörler de -çokuluslu şirketler, uluslararası örgütler ve bireyler- etkin rol oynamaktadır. Bu bağlamda teknoloji transferikonusunun, uluslararası ilişkiler içerisinde ilişkileri artırıcı faktör olarak önemli bir konumu bulunmaktadır.
Political instrumentalization of commemorations of the Çanakkale victory

Bu çalışmada Çanakkale Savaşı anma törenleri milliyetçilik kavramı ve törenlerin yapısı çerçevesinde incelenmektedir. Çalışma kapsamında özellikle resmi törenlerdeki söylemler incelenmiştir. Anlatıların, resmi dökümanların, meclis tutanaklarının, gazete makalelerinin incelenmesi sonucu Çanakkale Zaferi anma törenlerinin farklı siyasi partiler, gruplar ve / veya iktidar partileri tarafından dönemin iç siyasetine veya dünyadaki gelişmelere bağlı olarak siyasal açıdan araçsallaştırıldığı sonucuna varılmıştır. Çanakkale Zaferi anma törenlerine milliyetçilik ile törenler arasındaki ilişkiden yola çıkılarak bakıldığında, bu anma törenlerinin ortak hafıza oluşturma, milli kimlik oluşturma ve iktidarın meşruiyetini artırma açısından da araçsallaştırıldığını sonucuna varılmaktadır. Ayrıca, törenler farklı siyasi gruplar tarafından birbirlerini eleştirmeleri için araç olarak kullanılmıştır. Taraflar ya da oyuncular değişse de Çanakkale Savaşı ve Çanakkale Zaferi anma törenleri siyasi oyuncular açısından araçsallaştırılma özelliklerini korumuştur. TBMM tutanaklarının, kitapların ve makalelerin incelenmesi sonucu Çanakkale Savaşı törenlerinin dönemin hükümetinin veya devletin amaçları doğrultusunda araçsallaştırıldığı savunulmaktadır. Tezin esas bulgusu 18 Mart Çanakkale Zaferi Anma Törenlerinin iktidar tarafından vatandaşlarına kendi uygun gördüğü bir kimlik inşa ederek meşruiyetini artırmak ve kimliğini güçlendirmek için araçsallaştırıldığı yönündedir. Kronolojik incelemeler sonucu 1934'te törenlere atfedilen önemin Boğazların kontrolünü tekrar ele geçirilmesi sürecinde arttığı belirlenmiştir. Törenlere atfedilen önem 2000 lerde daha da artmış ve törenlere uluslararası bir kimlik kazandırılmaya çalışılmıştır. Tezin bir diğer bulgusu ise Çanakkale Savaşı'nın ve anma törenlerinin muhafazakar kesim tarafından din ile ilişkilendirildiği ve törenlerin dini söylem üzerinden yapılması gerektiğini savunduklarıdır.
AİHM kararlarında ülke dışı yargı yetkisi kavramının uygulanması ve dönüşümü

Bu tezin genel amacı, AİHS'e taraf devletlerin ülke dışında yargı yetkilerininortaya çıktığı durumları AİHM'in hangi yöntemlere dayanarak saptadığını ve bu doğrultuda içtihatta ortaya çıkan tutarsızlıkları tespit etmektir. Sözleşme'nin 1. maddesine göre, taraf devletler Sözleşme'de tanımlanan hak ve özgürlükleri 'yargıyetkilerinde bulunan ' herkese tanımak zorundadırlar. Erken dönem Strazburgiçtihadı göstermektedir ki, Sözleşme'nin uygulama alanı taraf devletlerin ülke dışında gerçekleştirdikleri eylemlerini de kapsayabilmektedir. Öte yandan, Mahkeme'nin Bankovic kabul edilmezlik kararının gerekçesine göre, taraf devletlerin ülke dışındaki eylemleri Sözleşme'nin 'hukuksal alan'ındagerçekleşmişse, bu eylemler Sözleşme'nin uygulama alanına dahil edilebilir. Bu çerçevede tezin temel argümanları şunlardır: İlk olarak, Bankovic kararından itibarenSözleşme'nin ülke dışında uygulanmasına ilişkin Strazburg içtihadı ne kendi içinde ne de erken dönem içtihadıyla tutarlılık göstermektedir. İkincisi, bu durum insan haklarının uluslararası alanda korunması hususunda en önemli düzenlemelerden biri olarak kabul edilen Sözleşme'nin güvenilirliğinin sorgulanmasına yol açmaktadır. Son olarak, her ne kadar Mahkeme bu konuya ilişkin önüne gelen sonraki davalardainsan haklarının korunması açısından daha makul ve mantıklı kararlar vermeye çalışsa da bu davalarda hiçbir zaman, açık bir şekilde Bankovic kararının hatalı olduğunu kabul etmemiştir ya da tartışmamıştır.
Yumuşama döneminde Türkiye'nin Birleşmiş Milletler Örgütü'ndeki politikası

1964- 1979 yıllarını kapsayan Yumuşama Döneminde Türkiye'nin Birleşmiş Milletler Örgütü Genel Kurulu'nun gündemine gelen önemli siyasi ve ekonomik sorunlar ile ilgili davranış kalıplarının incelendiği bu çalışmanın amacı, Ankara'nın 1960'lı yıllarda başlayan çok-taraflı dış politika yönetiminin sınanmasıdır. Türk dış politikasının analizinde karar verme sürecini, iç ve dış faktör ile kamuoyunun tepkisi ve karar vericilerin algılamaları perspektifinden değerlendiren sistem düzeyi kullanılmıştır. Birleşmiş Milletler Örgütü'nün sistem içindeki rolünün Ankara'nın örgüt içindeki davranış kalıplarının saptanabilmesi için ise Örgütü Uluslararası sistemin bir uzantısı olarak kabul eden neo-realist yaklaşım benimsenmiştir. Toplam altı bölümden oluşan çalışmamın giriş bölümünde amaç ve yöntem İncelendikten sonra, ikinci bölümde Yumuşama döneminin Türkiye gibi orta büyüklükteki devletlere sunduğu açılımın değerlendirilebilmesi için detant sürecinin niteliği üzerinde durulmuş, üçüncü bölümde ise 1945 sonrası uluslararası konjonktürün yapısı ile üye ülkelerin dış politikalarına etkisi incelenmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde, Türkiye'yi çok-taraflı politika benimsemeye yönelten nedenler ile söz konusu politikanın unsurları ele alınmış, bu yönelimin Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun gündemine gelen önemli siyasi ve ekonomik sorunlar ile ilgili 186 tutumunu ne şekilde etkilediği beşinci bölümde incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Colonialism and the development in nigeria: Effects and challenges

Sömürgecilik 16. yüzyılda başladı ve 20. yüzyılın başında, bütün dünyaya yayıldı. 1960'lara gelindiğinde ise, sömürgeleştirilen Afrika devletlerinin çoğu bağımsızlıklarını kazanmıştı. Ancak bu ülkelerde yaşanan olaylar, bağımsızlıktan on yıllar sonra bile, sömürgeciliğin bu devletler üzerindeki etkilerinin geçmediğini gösteriyor. Birçok araştırmacı, sömürgeciliğin sömürüler üzerindeki olumsuz ve olumlu etkileri hakkında yazmış durumdalar. Elinizdeki araştırma ise, sömürgeciliğin Nijerya'da kalkınmaya etkisi üzerinde duruyor. Araştırmada literatürdeki görüşlerin temsil edilebilmesi için anlatısal ve betimsel bir araştırma yöntemi kullanıldı. Araştırmanın belli başlı bulguları şunlardır: Nijerya'da örgün eğitimin temelleri sömürgecilik döneminde atılmış olmasına rağmen, amaç kalkınma değildi. Asıl amaç, o dönemde yaşanan dil engellerini ortadan kaldırmak ve Avrupalı alt düzey çalışanların yerine geçecek beceride yerliler yetiştirerek maliyetleri düşürmekti. İkinci olarak, sömürgecilik Nijerya'da kabileciliği, etnik bölünmeleri ve sınıf savaşını teşvik etti ve yoğunlaştırdı. Üçüncü olarak, Nijerya'nın bağımsızlığı sömürgecilik tarzında yönetimi devam ettirecek liderlerin iktidara geçmesini sağladı. Bu, bağımsızlığa rağmen ekonomi üzerindeki sömürgeci denetimin devam etmesini sağladı. Dolayısıyla, kalkınma, ne sömürgecilerin ne de başa geçen liderlerin umurundaydı. Sömürgeciler için önemli olan, Nijerya'yı vekiller üzerinden yönetmek, yöneticiler için önemli olan ise iktidar ve imtiyazdı. Dördüncü olarak, sömürgecilik, Afrika'nın ve dolayısıyla Nijerya'nın toplumsal yapısını boyunduruk altında tutmak için kullanılan ekonomik, sosyal ve dini bir silahtı. Bu, geleneksel normlar, değerler ve pratiklerin yerine sömürgeci güçlerin uygulamalarını geçirerek başarıldı. Son olarak, Nijerya yurttaşlarına dayatılan anayasanın maddeleri ayrımcı idi. Bu ayrımcı maddeler, Nijerya'nın kalkınmaya yönelik ihtiyaçlarının yerine getirilmemesi sonucunu doğurdu.
The role of natural resources during the state building process: The case of Iraq

Bu çalışma, devlet inşaası sürecinde doğal kaynakların rolünü değerlendirmektedir. Bu hedefe ulaşmak amacıyla, ilgili terimlerin tanımları okuyucuya sunulmuştur. Buna, devlet, ulus inşaası ve devlet inşaası terimleri dahildir. Bu tez, devlet inşaası kuramlarını da incelemektedir. Bunlar sırasıyla Hızlı Demokratikleşme Kuramı, Güvenlik Odaklı Kuram ve YavaşDemokratikleşme Kuramlarıdır. Birinci Dünya Savaşı'ndan günümüze kadarki devlet inşaasısüreçleri anlatılmaktadır. Bu incelemeler, Birleşmiş Milletler, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa ülkeleri gibi devlet inşaası sürecine girişen aktörleri de kapsamaktadır. Bilahare, yerel ve uluslararası aktörler tarafından tarihi boyunca Irak'ta girişilen devlet inşaası süreci incelenmiştir. Irak sürecinin incelenmesindeki amaç, doğal kaynakların devlet inşaası sürecinde oynadığı role ışık tutmaktır. Sonuç olarak, bu tez doğal kaynakların Irak'ın devlet inşaası sürecinde önemli bir rol oynadığını gösterirken, sürecin başarılı bir şekilde sonuçlanmasının petrol ve doğal gaz kaynaklarının dağıtımında, idaresinde ve sahipliğinde kaydedilecek gelişmelere bağlı olduğu üzerinde de durmuştur.
Uluslararası Hukukta davetle müdahale

BM Antlaşması'nın, kuvvet kullanma yasağı ve iç işlerine müdahale yasağı ile devletlerin tek taraflı olarak diğer devletlere askeri müdahalede bulunmasına büyük ölçüde sınırlama getirmesinin ardından devletler, başka bir devletin egemenlik alanı içerisinde askeri güç kullanımlarını meşrulaştırmak için çeşitli argümanlar geliştirmişlerdir. Müdahale edilen devletin rızası ile askeri güç kullanımı anlamına gelen davetle müdahale bu argümanlardan birisidir. Söz konusu çalışmanın amacı, devletler tarafından sıklıkla başvurulan davetle müdahale gerekçesini karakteristik unsurları ile birlikte tanımlamak, bu gerekçenin geçerlilik koşullarını ve sınırlarını belirlemek ve uluslararası hukuka uygunluğunu değerlendirmektir. Çalışmada, 'rızanın hukuka aykırılığı ortadan kaldırdığı' prensibinden hareket kuvvet kullanma yasağının emredici norm kapsamına girmediği takdirde davetle müdahalenin hukuka uygun olduğu tezi savunulmaktadır. Emredici norma aykırı olmayan rıza ile yapılan müdahalenin geçerli olması ise gerekli şartları sağlaması ve belirli sınırlar içerisinde kalmasına bağlıdır.
Turkey's Europeanization process and its impact on the consolidation process of Turkish democracy in the post-Helsinki era (1999-2007)

Bu çalışma; Türkiye'nin Siyasal Avrupalılaşmasının Türk demokrasinin pekiştirilmesi süreci üzerindeki hızlandırıcı ve teşvik edici etkisini analiz etmeye çalışan bir teşebbüstür. Türkiye'nin Avrupa Birliği ile olan tarihsel ilişkilerini dikkate alarak, Avrupa Birliği'nin Türk demokrasinin sağlamlaştırılması sürecindeki yardımcı ve destekleyici rolüne ışık tutmak bu çalışmanın ana amacıdır. Aynı zamanda, bu çalışma Avrupa Birliği çapasının demokratik pekiştirilme yolunda başarılı reformları teşvik etmekte, süregelen kısıtlamalarını incelemektedir. Bu bağlamda, nihai amaç: Avrupa Birliği çapasının Türk demokrasinin pekiştirilmesi süreci içinde; özellikle halk desteğinin azaldığı süreçte; ne derece belirleyici faktör olduğunu değerlendirmektir. Bu kontekst içinde, bu çalışma şunu iddia etmektedir: Avrupa Birliği'nin Türkiye'nin AB tam üyelik isteğine karşı olumlu tutumu ile Türk demokrasisinin pekiştirilmesi süreci arasında nedensellik ilişkisi ve bağlantısı vardır; fakat bu nedensellik ilişkisi tek başına Türk demokrasisinin tam olarak pekiştirilmesi için yeterli değildir; çünkü AB'nin Türkiye'nin tam üyelik isteğine karşı olumlu tutumu geçici bir karakteristiğe sahiptir, ayrıca Türkiye'nin iç dinamiklerinden kaynaklanan siyasal sorunları, örneğin: güçlü devlet geleneğinin neden olduğu sivil toplumun zayıflığı ve etkisizliği, merkez-çevre kırılmasından kaynaklanan yüksek derecede siyasal kutuplaşma, sıkı ve kısıtlayıcı laiklik anlayışının, ve Türkiye'de askerin siyasi sorunlara karşı müdahaleci tutum ve davranışları demokratik sistemin tam manası ile pekiştirilmesi önünde engeller teşkil etmektedir.
Arab perception of Turkish Arab relations in respect to Arabic political writings

Bu çalışma Arap dünyasında, Türklere olan bakış açısını ele almaktadır. Arapların Türklere olan bakış açılan farklı nedenlerden dolayı zamanla değişiklikler geçirmiştir. Zaman zaman yüksek tansiyonlu, zaman zaman gerilimi az olan ilişkilerin kökü uzun bir geçmişşe dayanmaktadır. Giriş bölümünde, ilişkilerin sonucunda ortaya çıkan imajların zaman ve olaylara bağlı olduğu anlatıldıktan sonra üç bölümün birincisi olan tarihi arka plan adı altındaki birinci bölüm başlar. Uzun yıllara dayanan Türk-Arap ilişkilerinin temeli ilk tanışma günleri, ortak tarihleri anlatılmaktadır. Burada fazla detaya girmeden özet bir şekilde konu ele alınmıştır. Arkasından gelen ikinci bölümde genel olarak Orta Doğu ele alınmaktadır ve buradaki ülkelerin çoğunun halkının ve yazarlarının Türklere olan bakış açılan verilmiştir. Arkasından gelen Mısır bölümünde de Mısır özel örneği ele alınmaktadır ve neden Mısır özel örneğinin sorusuna cevap vermektedir. Sonucu da üçüncü bölümün sonuna kısaca yazarların Arab Türk ilişkilerindeki düşünceler ve kısaca çıkış yollan ve yeni formüllere yer verilmektedir. Bu bağlamda bu tez çalışmasında zaman zaman Türklere olan pozitif imajların neden zedelendiği cevaplanmaktadır. Bu çalışmanın bütün amacı tarihi olayları gözler önüne sererek Ortadoğu'daki Arapların Türklere olan bakış açılarını ve zamanla değişen imajı gözler önüne sermektir. Hicaz Orta Doğu-İslam V,
Su sorunu, uluslararası Hukuk ve Türkiye

Birden fazla ülke tarafından kullanılan akarsulardan ulaşım dışı amaçlarla yararlanma konusu 19. yüzyılın sonundan bu yana uyuşmazlıklara konu olmuştur. Bu akarsulara ilişkin çözüm yaklaşımları da uluslararası uygulamalarla ve uluslararası hukukla birlikte değişmiştir. Nihayet özellikle yüzyılın son çeyreğinde suyun artan stratejik önemiyle orantılı biçimde uluslararası ortamın ve buna bağlı olarak Birleşmiş Milletlerin, eş zamanlı olarak da Türkiye'nin gündeminde belirleyici yerini almıştır. Bu çalışmada; birden çok devleti ilgilendiren akarsuların ulaşım dışı amaçlarla kullanımıyla ilgili sorunların nedenleri, mevcut çözümler, Türkiye'nin sınıraşan / sınır oluşturan akarsuları ve birden çok devletçe kullanılan akarsularla ilgili uluslararası hukuk gelişmeleri incelenmiş, Türkiye'nin uluslararası politikasında son yıllardaki belirleyici etkisi nedeniyle, Fırat ve Dicle akarsularına ilişkin sorunlarla, bu sorunların, Fırat - Dicle havzasında faaliyetleri süren Güneydoğu Anadolu Projesi ile de bağlantılı olarak, uluslararası hukuk boyutu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca, Türkiye'nin 'hayati' projelerinden birisi olan Güneydoğu Anadolu Projesi'nin bölge ülkeleri açısından önemi vurgulanmıştır. Sonuç olarak; uluslararası hukukun bugün geldiği aşamada Türkiye'yi çözüme zorlayamayacağı, sorunu uluslararası hukukun yalnız başına değil uluslararası politika ile birlikte çözeceği, bunun için de uygun bir siyasal ortam oluşturulması için Türkiye'nin çabaları belirtilerek, oluşturulması gereken'su politikası'na dönük öneriler ortaya konulmuştur.