turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Seçimsel otoriteryanizm bağlamında Polonya örneği: Hukuk ve Adalet Partisi iktidarının incelenmesi

Temsili liberal demokrasinin yaşadığı kriz, son yıllarda birçok ülkede gitgide derinleşmekte ve bu durum demokrasiye zarar vermektedir. Avrupa nezdinde konuşacak olursak, bu krizin odak noktasını oluşturan popülist, muhafazakar, milliyetçi ve Avrupa şüphecisi hareket ve partiler Sovyet-sonrası döneme tarihlenebilecek 'geçiş' döneminden beslenmişlerdir. Düzen-karşıtı karakterleriyle bir tepki hareketi/partisi olarak ortaya çıktıkları için en basitinden mevcut sistemin kurumlarını kendilerini dışlayan yozlaşmış seçkinlerin uzantıları olarak görmüşlerdir. Seçimler yoluyla iktidarı ele geçiren bu tip partiler devleti baştan aşağı yeniden ele alarak ve demokrasinin temel kurumlarına müdahale ederek otoritelerini sağlamlaştıracak çeşitli adımlar atmışlardır. Bu tezde Polonya'nın demokrasinin Hukuk ve Adalet Partisi'nin 2015'te iktidara gelmesinden sonra içinden geçmekte olduğu süreç incelenmektedir. Polonya'da iktdiar partisi tarafından atılan bu adımların demokrasiden sapmalara yol açtığı ve hatta liberal olmayan birçok siyasal kararın demokrasiyle de uyuşmadığı halde uygulamaya konduğu gözlenmiştir. Bu siyasaların artarak devam etmesi, demokrasinin açık bir şekilde hedefe konması ve demokrasinin tek taraflı okunması gibi faktörler artık otoriterleşmeye olan eğilimi daha görünür hale getirmiştir. Bu tezde hem demokrasinin hem otoriterliğin bazı unsurlarını içinde barındıran seçimsel otoriteryanizm, 'karma rejimler' arasında Polonya'nın sorunlu siyasal sistemini tanımlamada oldukça faydalı bir araç olduğu iddia edilmektedir. Bu bağlamda, Hukuk ve Adalet Partisi iktidarının Anayasa Mahkemesi, medya ve sivil toplum kuruluşlarına karşı siyasal tutumu ile demokrasinin olmazsa olmazlarından 'hukukun üstünlüğü' ve 'özgürlükler' kıstaslarındaki başarısızlıkları ele alınmıştır.
Irak müdahalesi ve bölgesel güvenlik: Türkiye örneği

SAÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tez Özeti Tezin Başlığı: Irak Müdahalesi ve Bölgesel Güvenlik: Türkiye ÖrneğiTezin Yazarı: Oktay YANIK Danışman: Doç. Dr. Emin GÜRSESKabul Tarihi: 26 / 06 /2006 Sayfa Sayısı: VII + 139 + 15 Anabilim dalı: Uluslararası lişkilerBu tez çalışmasında Irak Müdahalesi sonrasında bölgesel güvenlik sorunları ile Türkiye'nin güvenlik sorunları ele alınmıştır. Türkiye'nin güvenlik sorunları ve bölgesel güvenlik 2003 Irak Müdahalesinden sonra farklı boyutlara ulaşmıştır. Müdahale öncesinde ve sonrasında gelişen olaylar sebebiyle Türkiye ile ABD arasındaki ilişkilerde sorunlar ortaya çıkmıştır. Bölgesel güvenliğe de müdahale öncesinde var olmayan pek çok sorun eklenmiştir. Müdahale sonrasında ise ABD, Türkiye'nin güvenlik kaygılarını defalarca dile getirmesine rağmen, kaygılarını azaltacak herhangi bir girişimde bulunmamıştır. Bu çalışmanın araştırma problemi, Irak Müdahalesi sonrasında bölgesel güvenlik kaygılarını da ele alarak Türkiye'nin yeni güvenlik politikasının ne olacağını belirlemek olarak ifade edilebilir. Bu hipotez Türkiye'nin müdahale öncesindeki bölgesel güvenlik kaygıları ile müdahalesonrasındaki güvenlik kaygılarının farklarının ortaya çıkarılması ile test edilmiştir. Çalışmanın amacı Irak müdahalesinin gerçek sebep ve sonuçlarını ortaya çıkarmak, bölgesel güvenlikte meydana gelen değişmelerin Türkiye'yi nasıl etkileyeceği ve Türkiye'nin yeni güvenlik politikasına nasıl yansıtılması gerektiği sorularına cevap bulmaktır. Bu sorulara cevap ararken literatür taraması yapılmış ve konu ile ilgili kitaplar, makaleler, gazeteler, internet siteleri, röportajlar vb. kaynaklar araştırılarak elde edilen bilgiler yorumlanmıştır. Bu çerçevede yapılan çalışma sonucunda müdahale öncesindeNATO'nun Irak'tan gelecek tehditlere karşı Türkiye'nin güvenlik kaygılarını azaltıcı önlemler almaması, Kuzey Irak'ta kurulacak bir Kürt devletine müdahale etmemesi için Türkiye'ye AB üyeliği de dahil olmak üzere çeşitli konularda baskı yapılması, Kürt devletinin ekonomik olarak kalkınması için Kerkük'ün de dahil edilmesinin planlanması ve Kerkük'ün demografik yapısının bozulması, Türkmenlerin geleceği açısından Türkiye'nin güvenlik kaygılarının artması, bölgede srail'in varlığının gerek Türkiye gerekseTürkmenlerin güvenliği açısından tehdit haline gelmesi, ABD'nin kontrolü her ankaybedebileceği ve bölgede yeni oluşumlara müdahale edemeyeceği gerçeği, ABD'nin Türk askerinin Kuzey Irak'taki varlığını istememesi gibi değişen bölgesel sorunlar nedeniyle Türkiye'nin güvenlik politikasının yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu yönüyle bakıldığında çalışmanın bulgularının oldukça önemli oldukları söylenebilir.
İsrail'de din ve siyasal sistem ilişkisi bağlamında yerleşim politikası

Tezin amacı, İsrail'de siyasal sistem ve dinin iç içe geçmişş olduğunu, ayrıca siyasal sisteme dinin doğrudan ve dolaylı müdahalesi olduğunu ispatlamak; bu bağlamda İsrail Devleti'nin yerleşim politikalarında motivasyonlarını, izlediği stratejiyi ve başvurduğu yöntemleri anlamlandırmaya çalışmaktır. Tarihsel gelişmeler ile, aktörler ve yapılar arası ve İsrail'in uluslararası diğer aktörlerle olan karşılıklı tüm ilişkilerinin bir sonucu olarak ortaya çıkan kimlik, çıkar ve güvenlik algısı, İsrail'in var olma ve varlığını devam ettirme motivasyonuyla şekillenmiştir. Bu durum yerleşim politikalarında, dolayısıyla iç politika ve dış politika üzerinde belirleyici olmaktadır. İsrail'in kimlik ve çıkarlarının oluşturulmasında dini kitaplardaki vaat edilmiş toprak ülküsü, Siyonizm'in Mesihi Kurtuluş öğretisi ve Yahudilerin Kudüs'te yeniden bir araya geleceklerine dair öğreti, kendi topraklarından yaklaşık 3000 yıldır zorla uzak tutularak mağdur edildiklerine dair inanç, sürgün boyunca Yahudilerin yaşadıkları çeşitli aşağılanma ve sıkıntılar ve son dönemdeki Soykırım'ın üzüntüsü, korkusu ve telaşı gibi faktörler etkili olmuştur. Buna göre İsrail kendisini, kendisinden başka dostu ve koruyanı olmayan, hayatta kalmak için sürekli mücadele etmek zorunda kalan bir devlet olarak konumlandırmış ve bu mücadelenin de tek yolunun güç kullanımı olduğunu kabul eden bir yaklaşım benimsemiştir. Tez, yerleşim politikalarının esas dinamiğinin, çok sayıda başka alt etmenle birlikte, Yahudilik dini olduğunu savunmaktadır.
Avrupa monarşilerinin sosyo-politik ve tarihsel analizi

Topluluk halinde yaşayan insanların bir arada kalabilmesi ve yaşamlarına devam edebilmesi için bir takım kararların verilmesi, adaletin sağlanması gerekir ve bu nedenle bir lidere ihtiyaç vardır. İlkçağda lider o topluluktaki en bilgili kişi olabilirken, ortaçağda topluluktaki nüfusun artışıyla birlikte sistem monarşiye dönüşmüş ve hakimiyet bir aileye ait hale bürünmüş ve soydan geçer hal almıştır. Yönetimdenbeklentilerini gerçeğe dönüştürmesini isteyen halk, siyasi alanda karar verme haklarınımonarşilere devretmiştir. Hanedan ailesinin temel işleri diplomasi, askeriye veiçişleridir. Yönetimden tek bir kişinin sorumlu olması ve kendine ait olan topraklarıhalkının ve kendisinin menfaatine göre koruması halen bazı ülkelerde devam etmekte, bazı ülkelerde ise temsili olarak devam etmektedir. Tarihte birçok defa halk yönetimden memnun olmadığında ise yöneticilerini alaşağı etmiştir. Bunların en bilineni FransızDevrimi'dir. Roma ve Osmanlı İmparatorluklarında olduğu gibi merkezi yönetiminulaşmakta güçlük çektiği yerlerde monarşinin yetkilerinin nüfuzlu aileleredevredilmesinin temel sebebi ise bölgesel olarak huzurun, refahın ve adaletin merkezi otoriteden uzakta vekalet usulü ile daha kolay sağlanmasıdır. Bu çalışmada günümüzde aktif olan monarşi sistemleri ve aktif olarak bulunan fakat monarkın sembolik olduğumonarşiler incelenecektir. İçinde bulunduğumuz çağda halkın parlamentoya, parlamentonun ise sembolik de olsa, nihai olarak monarka biat ettiği İngiltere, İspanya ve İsveç örnekleri ve bu durumun günümüz Avrupa'sına etkisi incelenecektir.
Putin Döneminde Rusya Federasyonu'nun 'yakın çevre' politikası: (2000-2008)

Sovyetler Birliği yaklaşık 45 yıl boyunca dünyanın iki süper gücünden biriydi. Sovyetleri süper güç yapan unsurlar ağırlıklı olarak ABD ile stratejik dengeyi sağlayan nükleer gücü, ordusu, müttefikleri, BM Güvenlik Konseyi üyeliği ile jeopolitik görüşe göre dünya anakarasındaki hakimiyetiydi. Rusya Federasyonu, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Birliğin resmi halefi oldu. Nüfusunun azalmasına ve coğrafi yönden küçülmesine karşın uluslararası kuruluşlardaki etkin konumunu ve stratejik gücünü korudu. Yine de 1990'lı yıllarda kaosun eşiğine gelmekten sakınamadı. Rusya'yı kaosa getiren faktörler; enerji gelirlerinin azalması, ekonomik, askeri teknoloji ve bilimsel açıdan Batı'nın gerisinde kalması, iç istikrarsızlıklar, ayrılıkçı hareketler, merkezi yönetimin zayıflığı ve daha önemlisi Avrasya kalpgahını, yani zengin enerji kaynaklarına sahip Orta Asya ve Güney Kafkasya'yı kaybetmesiydi. Rusya'nın bu durumu geri çevirebilmesi için güçlü bir lidere ihtiyacı vardı. O lider 2000- 2008 yıllarında üst üste iki dönem devlet başkanlığı yapan Vladimir Putin'den başkası değildi. Putin istihbaratçı kimliği ile ülkesinin zayıf ve güçlü taraflarını, hasımlarını, yöntemlerini ve onları alt etme yollarını son derece iyi biliyordu. Putin'in ihtiyaç duyduğu kuvvet, federal merkezi güçlendirmek, Rus toplumunun güçlü lider etrafında toplanma geleneğini canlandırmak ve enerji kaynakları üzerinde denetime sahip olmaktan geçiyordu. Putin, Kuzey Kafkasya'da ayrılıkçı hareketleri bastırıp Moskova'nın elini güçlendirirken, 'Yakın Çevre'de nüfuzunu arttırma stratejisine yöneldi. Dolayısıyla hem ülkesinin güney sınırlarını güvence altına aldı hem de bölgenin enerji kaynakları üzerinde söz sahibi olmak suretiyle Batı'ya karşı konumunu güçlendirdi. Böylece güvenlik doktrinlerinde hedef olarak koyduğu ABD'nin tek taraflı müdahalelerinin sınırlandırıldığı, eşitliğe ve çok taraflılığa dayalı yeni bir dünyanın kurulması yolunda önemli katkı sağladı.
Germany, the Ottoman Empire and the Armenian question

Birinci Dünya Savaşı sırasında Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Ermeni azınlığın yerlerinin değiştirilmesi meselesi bugün hala politikacılar arasında, akademik çevreler içinde ve çeşitli memleketlerin parlementolarında tartışılmaya devam etmektedir. Tehcir kanununun geçmesinde sorumlu tarafın niyeti üzerine herhangi bir şüpheye yer bırakmayacak şekilde bir fikir birliği sağlanamamıştır. Savaş sırasında Osmanlı Ordusu'nda görev yapan bazı Alman generallerinin görüşleri dikkate alınsa da, akademik dünyanın geniş çevrelerince bu yasayı geçirenin Osmanlı Devleti olduğu kabul edilmektedir. Alman hükümetinin ve askeri komutanlığının rolü şimdiye kadar derin bir şekilde analiz edilmemiştir. Bu tezde, meseleye başka bir açıdan yaklaştım ve savaş sırasında Osmanlı İmparatorluğu'nun ana müttefiki Almanya olduğu için, bu yasanın çıkmasında Almanya'nın rolünü ve niyetlerini analiz etmeye çalıştım. On dokuzuncu yüzyılın sonunda ortaya çıkan Ermeni meselesinin analizi, Osmanlı İmparatorluğu'nda savaşın her yönünün planlanmasını Alman Askeri Komutanlığı'ndan devralındığından, Almanya'nın rolüne bakmadan yapılamazdı. Araştırmamda ağırlıklı olarak Alman arşivlerini ve Alman birincil belgelerini kullandım. Alman askeri, dışişleri ve devlet arşivlerinden materyaller topladım ve Alman Ordu Komutanlığı'nın ve hükümetinin askeri planlamasında ve doktrininde milliyetçi Ermenilerin tehlikeli ögeler olarak değerlendirildiği için tehcir yasasının çıkmasında geniş bir rol oynadığı hatta fikrin onlardan çıktığı sonucuna ulaştım.
1990 sonrası Moğolistan dış politikası ve küresel aktörlerle ilişkileri: Çin, Rusya ve ABD örneği

Sovyetler Birliği'nin yıkılması ile bağımsızlığını kazanan devletlerden biri Moğolistan Cumhuriyeti'dir. Bu çalışma, Moğolistan'ın 1990 sonrasındaki dış politikası üzerinde durulmuştur. Moğolistan sahip olduğu jeopolitik konumundan dolayı bağımsızlığından önce olduğu gibi bağımsızlığından sonra da Rusya Federasyonu ile Çin Halk Cumhuriyeti'nin dikkatini çekmektedir. Hem siyasi hem ekonomik bağlamda bölgedeki denklemde önemli yere sahip olan Moğolistan Cumhuriyeti, kendi güvenliğini koruyabilmek adına Soğuk Savaş sonrası dış politikasında denge politikasını uygulamaya başlamıştır. Komşuları olan Rusya Federasyonu ve Çin Halk Cumhuriyeti arasında yer alan küçük bir güç olan Moğolistan, ulusal çıkarını gözeterek, hem bölgede hem uluslararası alanda güvenliğini koruyabilmek için bu iki bölge güçleri dengeleyebilecek büyük bir güç olan ABD'yi de 'Üçüncü Komşuluk' politikası bağlamında denge politikasına dahil etmiştir. Büyük güçler arasında konumlanmış olan Moğolistan Cumhuriyeti, çalışmada küçük devletler yaklaşımına uygun bir devlet örneği olarak incelenmiştir ve uyguladığı denge politikası ile hem siyasi hem ekonomik ilişkileri üzerinde durulmuştur.
İslam dünyasındaki siyasal bütünlük ve İslam ülkelerinin iş birliği çabalarında Türkiye Pakistan örneği

Bu çalışmada, İslam Dünyası'nda Siyasal Bütünlük ve İslam Ülkelerinin İşbirliği çabaları ve Türkiye Pakistan ilişkileri üç bölüm halinde ele alınmaktadır. İslam Dünyası'nın köklü tarihinin günümüze kadar olan süreci genel bakış açısıyla ele alınarak, İslam'ın doğuşu ve kıtalara yayılışı, medeniyetlerin oluşumuna nasıl katkı sağladığı, stratejik önemi, demografik yapısı ve İslam coğrafyasının özellikleri anlatılmaktadır. İslam Dünyası'nın geçmişşten günümüze çeşitli medeniyetlerin uygulamaya çalıştığı bazen başarılı olduğu bazen de hiçbir gelişim gösteremediği ve potansiyelini bir türlü yansıtamadığı İslam Birliği anlayışı ele alınarak, İslam Dünyası'nda Siyasal Bütünlüğü sağlamak için İslam ülkelerinin Siyasi, Ekonomik, Bölgesel ve Hükümet dışı kuruluşların İslam Dünyası'na nasıl bir katkı sağladığı incelenmektedir. Türkiye Pakistan ilişkilerinin tarihsel ve kültürel boyutu, bölgesel ve küresel sorunlara sunacağı katkı, askeri, istihbarat ve ekonomik alanlarda oluşturulacak işbirliklerinin potansiyeli ve İslam Dünyası'nda Türkiye Pakistan ilişkisinin nasıl bir örnek teşkil ettiği ele alınmaktadır. Sonuç olarak Türkiye ve Pakistan'ın İslam Dünyası'nda yapılmış ya da yapılacak olan işbirlikleriyle gereken reformların yapılmasıyla küresel güçlerin etkisinden kurtularak küllerinden yeniden doğmaya çalışan İslam Dünyası'na ve İnsanlığa nasıl katkı sağlayabileceğine değinilmektedir.
Understanding and investigating İran's nuclear ambitions:What causes states to pursue nuclear weapons?

Bu tez üç soruya odaklanmaktadır: İlki, bir devletin nükleeri elde etme isteğini araştırmak için ne tip bir önermenin yardımcı bir çerçeve sağlayabileceğidir. İkincisi, İran'ın nükleer programı arkasındaki itici güçlerin ne olduğudur? Üçüncüsü, İran'ın uluslararası güvenliğe bir tehdit mi olduğudur? Böylelikle, bu tez İran'ın nükleer programının askeri veya sivil olma yönü, yani programın türü ile ilgilenmemekte, bir nükleer programı takip etmesinin arkasındaki nedenlere bakmaktadır. Buna ek olarak, araştırmacı, hipotezini geliştirmeden ve onu İran örnek olayıyla ilişkilendirmeden önce, uluslararası ilişkilerin güvenlik çerçevesini ana hatlarıyla belirtmektedir. Teorik bir çerçeveye başvurmak, İran'ın nükleeri elde etme isteğini analiz etmek için önemlidir. Bu nedenle, realizm, inşacılık ve Kopenhag yaklaşımı olmak üzere üç teoriden yararlanılacaktır. Ayrıca, bu tez, konuyla ilgili teknik meseleler, İran'ın nükleer programındaki mevcut durum ve İran'ın füze programı üzerinden askeri duruşu hakkında, realizm, inşacılık ve Kopenhag yaklaşımının yorumları ile bağlantılı bir özet sunacaktır. Dar kapsamlı bir tarihsel değerlendirme, örnek olayın siyasi gelişiminin Eylül 2015'e kadar olduğunu göstermektedir. Literatürde, İran'ın ABD'nin ve Avrupa'nın güvenlik ve çıkarları için yakın bir tehdit olabileceği yorumu yaygındır. Aynı şekilde, İran'ın durumu, özellikle nükleer silahsızlanma ve bölgesel güç dengesi göz önünde bulundurulduğunda, dikkate alınacak nedenler yığını ortaya koymaktadır. Nükleer silahlanmanın nedenlerini, karşılaştırmalı bir düzeyde araştırmak gerekmektedir. Bu nedenle, bu çalışmanın odağında olmamasına rağmen, Hindistan, Pakistan, İsrail örnekleri vurgulanacaktır.
Birinci Dünya Savaşı'ndan günümüze Ermeni terörizmi

Çeşitli ülkelerde yıllardan beri görülen Ermeni olayları günümüzde daha çok politik olarak devam etmektedir. Ancak daha önceki dönemlerde gerçekleştirilen kanlı eylemler 'Uluslararası Terörizm' faaliyetleri arasında tarihte yerini almıştır. Gerçekleştirilen bu eylemlerin kanlı ve insanlık dışı olması ise daha fazla korku ve endişeyi meydana getirmiştir. Ermeni örgütlerinin hedefinde Türkiye ve Türkiye Cumhuriyeti diplomatları yer alır. Tüm Ermenilerin ortak sesi olduklarını iddia eden bu örgütler, Türkiye Cumhuriyeti'ni ve Azerbaycan'ı parçalayarak kendi hayali projelerini hayata geçirmeyi amaçlamaktadır. Özellikle son yıllarda gündemi oldukça meşgul eden Ermeni meselesinin ortaya çıkışı ve bunu destekleyen ülkelerin amacının ne olduğu önceki dönemlerde Ermeni terör örgütlerinin de arkasındaki güçlerin kimler olduğunu gün yüzüne çıkartmıştır. Sözde Ermeni Soykırımı'nın bazı ülkelerce kabul edilmesi ve tarihi gerçeklerin saptırılarak özellikle Karabağ ve Hocalı olaylarının üzerinin örtülmesinin önüne bir türlü geçilememiş ve Ermeni devletinin yaptığı insanlık dışı olaylar yanına kar kalmıştır. Bu çalışmada geçmişşten günümüze süregelen Ermeni terörü ele alınarak tarihi gerçeklerin ışığında günümüzde de hala aynı zihniyetin ortaya çıkabileceğinin araştırılması amaçlanmıştır.
Bağımsızlığından günümüze Sudan; siyasi ve ekonomik yapı

Bu Tez Çalışmasında; Bağımsızlığından günümüze Sudan Cumhuriyeti'nin siyasi ve ekonomik yapısı irdelenmeye çalışılmış olup bu paralelde ülkenin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntıların çeyrek asırdan fazla devam eden ve şu ana kadar iki buçuk milyon kişinin öldüğü içsavaş diğer adıyla güney sorunu olarak bilinen probleme dayandığı anlatılmaya çalışılmıştır. Busorununun çözülebilmesi içinde siyasi ve ekonomik yapıdaki bölünmüşlük ortadan kaldırılarak tüm siyasi ve etnik unsurların dengeli katılımının sağlandığı bir konsensüs ile mümkün olabilir. Bu hipotezden hareketle tezde problemlerin kökeninde yatan ekonomik ve siyasi parçalanmışlık ve çözüm için gerekli olan birliktelik, paylaşım ve beraber hareket etme geleneğinin ne derece var olduğu ortaya konmaya çalışılmıştır.
Tony Blair dönemi İngiltere dış politikasında koruma sorumluluğunun araçsallığı

Soğuk Savaş'ın bitişi ile birlikte ortaya çıkan yeni dünya düzeninde ağır insan hakları ihlalleri, birer iç politika meselesi olarak algılanmaktan çıkarak uluslararası bir sorun haline gelmiş ve devletlerin kendi vatandaşlarını etnik temizlik, soykırım ve insanlığa karşı diğer suçlardan korumakla sorumlu oldukları görüşü giderek daha fazla kabul görmeye başlamıştır. Sorumluluğunu yerine getirmeyen veya getiremeyen devletler için ise devlet egemenliğinin daha fazla bir koruyuculuk sağlamayacağı ve bu doğrultuda koruma vazifesini uluslararası toplumun devralarak, ülkelerdeki acil insani krizlere son vermek için askeri bir müdahale dahil olmak üzere gerekli tüm önlemleri alabileceği fikri özellikle liberal Batı devletleri tarafından benimsenmiştir. Bu görüş ile birlikte 1990'lı yılların başından itibaren insani gerekçeler ile birçok askeri müdahale gerçekleştirilirken, hiçbir müdahale bütünüyle haklı görülmemiş ve müdahale yanlıları çoğu zaman sadece kendi ulusal çıkarlarının peşinde oldukları gerekçesi ile şiddetli eleştirilere maruz kalmıştır. Koruma sorumluluğu üzerine tartışmaların yoğunlaştığı bir dönemde İngiltere'de göreve gelen Tony Blair hükümeti, bu tartışmalarda merkezi bir rol oynamış ve koruma sorumluluğu anlayışının güçlü bir destekçisi olarak onun gelişimine hem öne sürdüğü fikirler hem de aktif olarak katıldığı insani müdahaleler ile katkı sağlamıştır. Ancak 9/11 sonrası dönemde iştirak ettiği Afganistan ve Irak müdahalelerini de bu çerçevede sunmaya çalışması ve bu müdahalelerin, o döneme dek gerçekleşen diğer müdahalelere oranla koruma sorumluluğu açısından çok daha tartışmalı müdahaleler olması, İngiltere'nin bu husustaki niyetinin daha fazla sorgulanmasına yol açmıştır. Bu tezde de amaç bu sorgulamayı yapmak ve İngiltere'nin koruma sorumluluğu bilinci ile hareket edip etmediğini ve koruma sorumluluğunu ulusal çıkarlarını gerçekleştirmek için bir dış politika aracı olarak kullanıp kullanmadığını ortaya koymaktır.
Tamil secessionism in Srilanka

Sn Lanka'da en eski tarihlerden beri farklı kütürler bırarada yaşıyor. Adada en büyük azınlığı temsil eden Tamiller, ayrı tarihsel geçmişşlerini, ayrı dil ve kültürlerini vurgulayarak, kendilerinin çoğunluk Sinhalese toplulğundan ayrı bir ulus oluşturduklarına inanıyorlar. Sn Lanka 1948 yılında bağımsızlığını elde etti ve hemen ardından Tamil azınlığı dışlayıcı yasalar yürürlüğe girmeye başladı. 1956 yılında, Sinhala ulusun resmi dili olarak kabul edildi ve Tamiller resmi görevlerden ve üniversite eğitiminden mahrum olmaya başladılar. Ardından, yönetici elit Sinhala topluluğunun bağlı olduğu Budizm, devletin resmi dini olarak anayasa güvencesine alındı ve Tamiller kendilerini toplumun maddi manevi bütün kurumlarından dışlanmış hissetmeye başladılar. Bunun sonucunda Tamiller arasında radikal eğilimler güçlendi ve ayrı. bağımsız bir devlet özlemi dile getirilmeye başlandı. Ülke 1983'te iç savaş ortamına sürüklendi: her iki taraftan birçok insan yaşamını yitirdi, birçoğu göç etmek zorunda kaldı 1987'de Hindistan 'in, adadaki Tarmilerin koruyucusu ve bölgesel süper güç ve etnik çatışmada 'arabulucu'' sıfatıyla müdahalesi, ülkeyi son derece kanlı bir savaşa görürdü. Hindistan birlikleri. 1990'da adayı terkettıklerinde, etnik çatışmayı sonlandıracak somut brr gelişme sağlanamamıştı, heı üç terafla da ölümler binlerle ifade ediliyordu
Soğuk savaş sonrası Türkiye-Suriye ilişkileri

Bu tez çalışması Türkiye-Suriye ilişkilerini incelemeyi amaçlamıştır. Bu düşünceden hareketle giriş ve sonuç bölümleri hariç olmak üzere çalışma dört bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde ülke hakkında bir kanı, düşünce oluşturulması amacıyla, Suriye hakkında genel bilgiler verilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde, iki ülke arasında Soğuk Savaş sırasında yaşanan önemli olaylar irdelenmeye çalışılmış ve ülkenin kaderini belirleyen Baas Partisi hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde Soğuk Savaş'ın bitişi ve yeni oluşan dünya düzeninde iki ülkenin birbirlerine karşı yaklaşımları ve ilişkilerdeki gerginlik dönemi yansıtılmıştır. 1990'ların sonu itibariyle iki ülke arasındaki ilişkiler yumuşamaya başlamıştır. Bu arada Körfez Krizi ve yansımaları da verilmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölüm iki kısma ayrılmıştır. Bunun nedeni 2000'li yıllarda ilişkiler tarihin en zirve noktasına ulaşmış daha sonra da yönetimsel anlamda kopmuştur. İlk kısımda uluslararası gelişmelerin Türkiye ve Suriye üzerindeki etkileri ve gelişen ilişkiler irdelenmiştir. Bu dönemde iki ülke ekonomik anlamda birbirine kenetlenmiş, sınırları kaldırmış ve hükümet düzeyinde ortak toplantılarla tam bir eşgüdüm oluşturmuştur. İki ülke de birbirlerini stratejik ortağı olarak görmekteydiler. İkinci kısımda, Arap Baharı ile bozulmaya başlayan ve daha sonra da kopan ilişkiler irdelenmiştir. Arap Baharı ve yansımaları, Türkiye'nin yaklaşımları ve Türkiye-Suriye ilişkilerinin kopma aşamasına nasıl geldiği irdelenmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde de genel bir değerlendirme yapılmış ve Türkiye-Suriye arasındaki ilişkilerinin düzelmesine yönelik bir takım öneriler ortaya konmuştur. Bu çalışma yeni bir yaklaşım ortaya koymayı değil; güncel bilgileri de içine katarak bir fikir oluşturmaya çalışmaktadır.