turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The role of international organizations for political instability of Somalia (1991-1998)

Bu yüksek lisans tezi, uluslararası örgütlerin Somali'nin 1991- 1998 arası dönemdeki siyasal istikrarsızlığı üzerindeki rolünü incelemektedir. Somali halkı, Somali yönetici elitlerince başvurulan baskı ve şiddet yüzünden çok acı çekmiştir. Somali halkı hem demokratik hem de askeri rejimler döneminde problemlerle ve zor şartlarda yaşamıştır. Askeri yönetiminin çöküşü ile birlikte Somali'de sivil savaş patlak vermiştir ve akabinde dış müdahalelerin etkisiyle ülkeler arası çatışmalar, siyasal istikrarsızlık, hükümet krizi ve Somali'ye uluslararası aşırı ilgi baş göstermiştir. Bu tezin amacı, 1991'de Somali merkezi yönetimin çöküşünden itibaren Somali siyasetine yönelik uluslararası, bölgesel dinamiklerin ve devletlerin müdahalelerinin daha rafine bir şekilde anlaşılmasına katkı sağlamaktır. Genel olarak bu çalışma, Somali Cumhuriyet'inin kuruluşu öncesi ve sonrasındaki Somali toplumunun sosyal ve siyasal yapısına, Somali sivil savaşının temel dinamiklerine ve otuz yıldır süren Somali siyasal krizindeki uluslararası ve bölgesel örgütlerin olumsuz müdahalesine ve komşu devletlerin rolüne odaklanmaktadır
1999 yılı sonrası Nijerya'nın dış politikası ve Nijerya-ABD ilişkileri

Dış politika; bir ülkenin, ulusal karakteri ve hedefleri doğrultusunda diğer ülkelerle olan ilişkilerine yön vermesine katkı sağlayan bir siyaset biçimidir. Bu bağlamda; devletin sınırları içinde sahip olduğu tarih, coğrafya, sosyolojik yapı, ekonomik özellikler ve idari düzen ile sınırları ötesinde bu ana başlıkların şekillendirdiği amaçlar, bir devletin dış politikasının çerçevesini oluşturmaktadır. Bu temel konular çerçevesinde ele alınacak olan Federal Nijerya Cumhuriyeti'nin dış politikası, bu tezin ana temasını oluşturacaktır. Bu sayede, Afrika kıtasının, her geçen gün daha fazla önem kazanan, bu ülkesinin uluslararası ilişkilerdeki rolünün tanıtılması hedeflenmiştir. Öncellikle Nijerya'nın bağımsızlık öncesi tarihi, ardından ülkenin karakteristik yapısı incelenecektir. Temel verilerin ardından, ülkenin dış siyasetine etki eden komşularla ilişkiler, güvenlik sorunları ve uluslararası kuruluşlar ile olan temaslarının çerçevesi çizilmeye çalışılacaktır. Bu şekilde, tezin diğer esas konusu olan Nijerya-ABD ilişkilerinin anlaşılabilirliğinin kolaylaştırılması amaçlanmıştır. Biri Afrika kıtasının diğeri ise dünyanın merkezi güç odağı olan bu iki ülkenin; tarihi bağları, ortak olarak yürüttükleri işbirliği projeleri, bağlantılara etki eden iç ve dış etkenler ise son bölümde irdelenecektir. Tüm bu incelemelerin ardından Nijerya dış politikası ve ABD ile olan ikili ilişkilerin gelecekteki çerçevesi değerlendirilecektir.
The role of small states in the international system: The case of the Gambia's foreign policy in the post-cold war (1990-2016)

ile bağlı çalışmalar güç ve kabiliyete önem verdiğinden dolayı, bu çalışmalarca küçük ölçüt devletlere uluslararası sistemde yalnızca gözlemci olarak bakılmıştır. Diğer açıklamalara göre, küçük ölçüt devletler eğer büyük ya da güçlü devletlerle bağlı olurlarsa uluslararası sistemde aktörler olabilirler. Yine diğer açıklamalara göre ise, küçük ölçüt devletler, ekonomiye önem verdikleri için uluslararası örgütlere üye olmaktadır. Ancak, çok küçük devletlerin dış politikaları maddi olmayan faktörlerce de inşa edilmektedir. Gambiya küçük ölçüt devlet olduğu için, dış politika alanında, fazla araştırma görmemektedir. Yapılan araştırmalar ise ya Realizm ya da Liberalizm perspektifinden konuyu ele almaktadır. Bu çalışma, Söylem Analizini kullanarak, Gambiya'nın dış politikasının uluslararası örgütlerdeki rolünü incelemektedir. Çalışma, konuyu Yapısalcılık perspektifi ile analiz etmektedir. Çalışmanın sonuçları, küçük ölçüt devletlerin yalnızca güvenliksizlik ya da ekonomi ile şekillendiğine karşı çıkmaktadır. Bu araştırmaya göre Gambiya'nın uluslararası örgütlerdeki politikaları maddi olmayan üç faktörle şekillenir. Bunlar, rejim tipi kimliği, kültür ve ülkenin az gelişmiş kimliğinde inşa edilmesidir.
İstihbaratın geleceği: Siber uzayda istihbarat ve karşı istihbarat faaliyetlerinde yapay zeka ve veri bilimi kullanımı

Bu çalışma istihbarat faaliyetlerinin siber uzayda nasıl daha etkili, daha ucuz ve daha hızlı yapılabileceğini, istihbaratta, nesnelerin interneti, veri madenciliği, makine öğrenmesi, veri bilimi ve yapay zeka kavram ve disiplinlerinden nasıl faydalanılabileceğini ve tüm bu kavramlar çerçevesinde gelecekte istihbaratın ne şekilde yapılacağını ortaya koymak için hazırlanmıştır. Çalışmada literatür taraması yapılarak tarama yöntemi kullanılmıştır. İstihbarat, siber istihbarat ve yapay zekanın tarihi gelişimi incelenerek, istihbaratın, bugünkü haline nasıl dönüştüğü, gelecekte nasıl dönüşebileceği ile ilgili çıkarımlar yapılmıştır. Siber istihbaratın bilim ve teknolojinin gelişmesi ile nasıl ortaya çıktığı, siber uzay diye adlandırılan, bilişim altyapı ve hizmetlerini, interneti, gerçek uzayı ve insanı kapsayan alanın, nasıl meydana geldiği ve bu alanın ne tür risk ve avantajlar barındırdığı sorularına yanıtlar aranmıştır. İstihbarat ve yapay zeka hakkında yeteri düzeyde Türkçe akademik çalışma bulunmaması literatür taraması açısından bazı zorluklara neden olsa da, her bir disiplin ile ilgili geniş literatür taraması yapılarak disiplinler arası bağlantı kurulmuştur. Ayrıca istihbarat teşkilatlarının ve devletlerin yöneticilerinin yapay zeka ve siber uzay hakkındaki söylemlerinin analizi yapılarak istihbaratın, gelecekte yapay zekayı çok yoğun bir şekilde kullanacağı sonucuna varılmıştır. Günümüzde istihbarat amacıyla bilginin, toplanması, tasnif edilmesi, değerlendirilmesi, analiz edilmesi ve yorumlanması sürecinin tamamı siber istihbarat ve yapay zeka yöntemleriyle yapılabilmektedir. Üstelik bu süreç klasik yöntemlerden daha geniş bir alanda ve daha ucuza, insan analistlerden daha hızlı ve daha rasyonel bir şekilde yürütülmektedir. Bu çalışma istihbarat çarkı olarak ifade edilen bahsi geçen sürecin gelecekte yapay zeka ile donatılmış tam otonom sistemler tarafından yürütülebileceğinin bilim kurgu olmaktan, nasıl bilimsel bir gerçeğe dönüştüğünü ortaya koymaktadır.
The border management issue in relation between Turkey and Eu

Avrupa Birliği ülkelerinin göç ve sınır konularında farklı ulusal yasalarınınolması, AB'ne ait genel bir müktesebatın olusturulmasını güçlestirmektedir. Yasadısı göçmenlerin AB ülkelerinde ortaya çıkardıgı sorunlar nedeniyle, sınırların etkin bir sekilde ele alınması hem AB'de hem de tüm dünyada politik anlamda önemli bir öncelige sahip olmustur. Türkiye'nin cografi konumu ve transit ülke olarak önemi göz önüne alındıgında, uzun kara ve deniz sınırları ile bu sınırların korunmasında karsılasılan digergüçlükler dıs sınırların kontrolu ve sınır yönetiminin gelistirilmesinde Türkiye'nin AB müktesebatını benimsemesi ve uygulamaya geçirmesinde en büyük tehdit olarak önüne çıkacaktır. Bu çalısma öncelikle AB'nin göç ve sınır yönetimi konularındaki yasaları ilemüktesebatını inceleyecek sonrasında ise, Türkiye'nin, yasalarını AB ileuyumlastırma çalısmaları, en iyi uygulamaları, etkin bir sınır yönetimi kapasitesi ortaya koymaya ve Schengen anlasmasını güçlü bir sekilde uyulamaya yönelik çabalarını sorgulayacaktır. Son olarak, Türkiye'nin uyumlastırma çabaları ile AB'nin sınır yönetimine iliskin karsılastıgı sorunlara yönelik hangi çözümlerin uygun olabilecegi açıga çıkarılmaya çalısılacaktır. Bu nedenle; Türkiye ile Avrupa Birliği arasında sınır yönetimi konusu derinlemesine arastırılacaktır.
France dans la francosphère :Enjeux et défis de la politique francophone de la France de la ve république comme levier du soft power À la française

Dünya çapında yaygın bir diplomatik ağa dayanarak ekonomik, askeri ve nükleer güç bileşenlerini yansıtan Fransa, günümüz uluslararası ilişkilerinin birçok önemli konusuna yön vermeye devam eden bir ülkedir. Bu çalışmanın amacı, Fransız dış politikası alanındaki frankofoni ve yumuşak güçle ilgili temel meseleleri ele almaktır. Bu bağlamda frankofoni, heterojen bir küresel frankofon alanla birlikte küreselleşme içindeki frankofoninin durumunu belirleyen frankosfer yani fransızca konuşulan küresel alan fikri etrafında Fransız diplomasisine yönelik bir güç kolunu temsil etmektedir. Fransız frankofonisi veya bir başka deyişle Fransa'nın sürdürdüğü frankofoni siyaseti, Fransız tarzı yumuşak gücün esaslı bir alanı olmaya devam etmektedir. Bu doktora tezi, Fransız etki diplomasisinin ekonomik, kültürel ve jeopolitik faktörlerini araştırmaktadır. Bu üç eksenle ilgili olarak kültür, tüm kültürel, medyayla ilgili ve eğitimsel konuları ele alırken; ekonomi, özellikle, işbirliği ve kalkınma yardımlarıyla ilgili aktörleri içermekte ve son olarak jeopolitika, Fransa'nın frankofoniyle ilgili farklı derecelerdeki angajman düzeylerini yansıtan çeşitli bölgeleri bir araya getirmektedir. Bu araştırma, Fransız Beşinci Cumhuriyeti'nin bu diplomatik bağlılık seviyelerini kapsamlı bir şekilde değerlendirmeyi ve temel özelliklerini Uluslararası İlişkiler perspektifiyle ele almayı amaçlamaktadır.
United Nations Peacekeeping Operations: Lebanon case

Bu tez, Birleşmiş Milletlerin Lübnan'da UNIFIL adı verilen Barışı Koruma Harekatında karşılaştığı temel güçlükleri Çatışma Çözümleme 'Conflict Resolution' teorisi yardımıyla tespit etmeye çalışmaktadır. Tez aynı zamanda, gelecekte icra edilecek BKH'ları için UNIFIL deneyiminden dersler çıkarmayı da hedeflemektedir. Lübnan zorlu arazi yapısı, derin etnik ve dini çatışmaları, özellikle Suriye ve Israil'in süregelen askeri müdahaleleri göz önüne alındığında Orta Doğu'nun en sorunlu ülkelerinden biridir. Gayet iyi bilinmektedir ki, bölgede barışın tesisinde en önemli güçlük, tarafların uzlaşmayan taleplerinin yanı sıra, güçlü devletlerin çıkarlarının da yer aldığı Arap-İsrail çatışmasıdır. UNIFIL'in yardımlarıyla İsrail-Lübnan ilişkilerinde bazı gelişmeler kaydedilmesine rağmen, bölgedeki güvenlik durumu halen kalıcı bir barış için yetersizdir. Özellikle Mavi Hat üzerinde hassas barış durumunun korunması için, İsrail Güvenlik Güçleri ve Lübnan Silahlı kuvvetleri arasında UNIFIL birliklerinin varlığına halen ihtiyaç duyulmaktadır. UNIFIL tecrübesi; diplomatik başarılar olmaksızın BKH'nın sadece geçici bir önlem olduğunu ve Lübnan gibi birbirini etkileyen pek çok problemin yaşandığı bir ülkede bu tip harekatların başarılı bir sonuç sağlayamayacağını göstermiştir. O aynı zamanda, direniş veya terörist grupların aktif bir şekilde müdahil oldukları 'devletlerarası' çatışmaların sona erdirilmesinde barışı koruma operasyonlarının yetersiz kaldığını da göstermektedir. BM bu tip çatışmalara BKH'ları ile müdahaleden kaçınmalı ve diğer Çatışma Çözüm yöntemlerini tercih etmelidir.
The impact of media on the formulation of foreign policy in Turkey and Greece 2004 - 2011

Bu tez, medya ve dış politika yapımı arasındaki ilişki bağlamında 2004- 2011 yılları arasındaki dönemde Türk-Yunan ilişkilerinde dış politikan oluşturulması sürecini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma ana görüşü temsil eden iki Yunan ve iki Türk gazetesinin arşivlerinde ikili ilişkilerin farklı taraflarını öne çıkaran üç ayrı konuyu baz alan bir araştırma ile medyanın dış politika yapımı sürecindeki etkilerinin ortaya çıkarılıp, analiz edilerek açıklanabilmesinin olasılığını tartışmaktadır. Bu çerçevede, medya baskısı, Türkiye ve Yunanistan'daki medya şirketleri, bu şirketlerin işleyişlerindeki benzer yönler ve farklılıklar ile bu şirketlerin devletler ile olan ilişkileri incelenecektir.
Türkiye'nin Balkan ülkeleriyle ilişkilerinde yumuşak güç faktörü olarak Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı ve Yunus Emre Enstitüsü

Soğuk Savaş'ın bitişi, yeni siyasi gelişmelere eş zamanlı olarak uluslararası ilişkiler disiplini içerisinde geleneksel teorilere karşı alternatif yaklaşımların yükselişe geçtiği bir dönemin başlangıcı olmuştur. Bu alternatif yaklaşımlar arasında Joseph Nye tarafından 1990'lı yıllarda kavramsallaştırılan ve geleneksel yaklaşımların göz ardı ettiği kültürün, ve siyasi değerlerin, cazibe ve gündemi yaratmanının önemini temel alan 'yumuşak güç' yaklaşımı şüphesiz ki çok önemli bir yer tutmaktadır. . Bu çalışmada yumuşak güç yaklaşımı çerçevesinde Türkiye'nin Balkanlara yönelik politikası analiz edilmiş ve bu kapsamda yumuşak gücün uygulayıcısı konumundaki Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı ve Yunus Emre Enstitüsü'nün faaliyetleri ve Türkiye'nin Balkan ülkeleriyle ilişkilerine etkileri incelenmiştir.
Uluslararası toplum ve koruma sorumluluğu: Libya ve Suriye örnekleri

İngiliz Okulu teorisinde uluslararası toplum devletlerin ortak çıkar, kural ve kurumlar aracılığıyla bir araya geldiği ve uluslararası düzenin sürdürülmesi için asgari düzeyde işbirliği yaptıkları bir toplumdur. İngiliz Okulu içindeki temel tartışma alanlarından biri uluslararası toplumda düzen adalet ikilemiyle bağlantılı olarak çoğulculuk dayanışmacılık tartışmasıdır. İki yaklaşım da egemenliğe saygı ve müdahale etmeme ilkelerini temel almaktadır. Ancak dayanışmacılık devletlerin kendi vatandaşlarını koruyamadığı veya onlara zulmettiği durumlarda bu ilkelerin uluslararası hukuk çerçevesinde askıya alınabileceğini, çoğulculuk ise bu yaklaşımın uluslararası toplumun altını oyacağını iddia etmektedir. Uluslararası toplumun, ortak insanlığı koruma ve insanlığın güvenliğini sağlama görevi bulunduğu tartışması 17. yüzyıla kadar götürülebilmektedir. Bu tartışma, uluslararası toplumun harekete geçmemesi veya geçmekte geç kalması nedeniyle yeniden gündeme gelmiş ve koruma sorumluluğu kavramı ortaya atılmıştır. 2005 tarihli Dünya Zirvesi Belgesi'nde koruma sorumluluğunun yer alması, sonrasında da BM Güvenlik Konseyi kararlarında kapsamının netleştirilmesi, uluslararası toplumun dayanışmacı bir yapı arz ettiği algısını beraberinde getirmiştir. Buna göre uluslararası toplumun, devletlerin kendi vatandaşlarını koruyamadığı ya da korumakta başarısız veya isteksiz olduğu durumda öncelikle ilgili devletin kapasite artırımına yardım etme, sonrasındaysa tehdit altındaki insanları koruma sorumluluğu bulunmaktadır. Çalışmanın amacı uluslararası toplumun çoğulcu mu yoksa dayanışmacı mı olduğunu ortaya koymaktır. Bu bağlamda Libya ve Suriye örnek olayları çerçevesinde, koruma sorumluluğu normunun hangi koşullarda işlevsel kılındığı uluslararası toplumun kurumlarından büyük güçler yönetimi, güç dengesi, diplomasi ve uluslararası hukuk aracılığıyla incelenmiştir.
The relationship between Hamas and Iran after the Syrian uprising

Bu çalışma 2006- 2013 yılları boyunca İran'ın Hamas'a karşı uyguladığı dış politikayı değerlendirmektedir. 2006'da Filistin'de parlamento seçimlerini kazanan Hamas ve kurulan hükümeti, İran İslam Cumhuriyeti gibi bazı müslüman ülkeler dışında bölgesel ve uluslararası alanda tanınmadı. İran'ın, seçilen Filistinli hükümet için desteğini hemen ilan etmesiyle, İran ile Hamas arasındaki ilişkiler gelişmeye başladı fakat sonrasında bazı olaylar taraflar arasındaki ilişkileri zedeledi. 2013 yılı Hamas kontrolündeki Gazze Şeridi için önemli bir sene oldu. Hamas zaferini gören ve onun manevi babası kabul edilen Mısır Cumhurbaşkanı Muhhamed Mursi ve Müslüman Kardeşler ülkeden izole edildi. Bu çalışma tanımlayıcı, analitik, tarihi bazı araştırmalara, dış politika gorüşlerine ve genişletilen analizlere dayanmaktadır. Ayrıca, araştırma aracı olarak uzmanların ve resmi görevlilerin fikirlerine de yer verilmistir. Çalışma dört bölüme ayrılmaktadır. Bunlar; İran'n dış politikasının dinamikleriyle mücadele, İran ve Hamas arasındaki ilişkiler, ilişkilerin Filistin'e ve İran'ın Hamasa karşı uyguladığı politikaya etkisi, ayrıca bu siyasette Arap baharının oynadığı rol incelenmektedir. Çalışma taraflar arasındaki ilişkilerle alakalı olarak bölgesel ve uluslararası olası seneryoları vererek sonlanmaktadır. Çalışmada farkedilmiştir ki Suriye krizindeki farklı pozisyonlarına rağmen ; İran'da Filistin meselesi siyasi karar alımında ana kaygılardan biridir ve Filistin direnişini desteklemek için İsrail ile karşı karşıya gelmek gereklidir.
Tamil sorunu: Tarihsel gelişim, çatışma süreci ve çözüm

11 Eylül sonrasında Sri Lanka Hükümeti, uluslararası aktörlerle beraber, başat güçlerin ve bölgesel güçlerin terörle mücadele söyleminde yer almıştır. Sri Lanka Hükümeti, bu süreçten Terör örgütü Tamil Kaplanlarını yok etmeye yönelik en çok yararlanan ve kazançlı çıkan ülke olmuştur. Batı çatışma çözüm perspektifi, Tamil Sorunu'nu Avrupalılaştırak çözmek istemiştir. Bundan dolayı, Sri Lanka Hükümeti geçmişşte Tamil Sorunu'nu çözmek için ılımlı yollar denemiş Fakat ne Sri Lanka'nın ne de Tamil Kaplanları'nın sorunu çözmeye istekli olmaması süreci başarısız kılmıştır. Gerçekte Sri Lanka Hükümeti, Sinhalese devleti kurmak istiyordu, bundan dolayı Tamillerin isteklerini reddetti. Üstelik Tamil Kaplanları'da, adanın kuzeyinde bağımsız Tamil devletini kurmak istiyordu. Bundan dolayı 2009 yılında LTTE, Sri Lanka Hükümet Kuvvetleri tarafından çökertildi. 2009 Mayıs'ının sonunda 300 bin kişi yerinden olmuş (en az 50 bin tanesi çocuktur) adanın belli bölgelerine 40 tane kamp kurulmuştur. Sri Lanka Hükümeti, krizi yanlış yönlendirmesi sebebiyle, Sri Lanka Hükümeti, birçok insan hakları ihlalleri yapmış buna rağmen, BM tarafından bir yaptırıma uğratılmamıştır. Sivil savaş boyunca uluslararası toplum, Sri Lanka Hükümeti'ne demokrasi konusunda yeteri derecede baskı yapmamıştır. Bugün, Sri Lanka Hükümeti, Tamil Kaplanları adlı ayrılıkçı bir örgüte sahip değil fakat, Sri Lanka'da insan hakları ihlalleri devam etmektedir. Bu tez, Tamil Meselesi'ni analiz etmek istemektedir. Ayrıca bu tez, Sri Lanka Hükümeti'nin çatışmayı çözme metodlarına odaklanmaktadır.
The impact of American exceptionalism on U. S. foreign policy

Bu tez Amerikan istisnacılığının Birleşik Devletler dış politikası üzerine etkisini açıklamayı amaçlamaktadır. Amerikan istisnacılığı, Birleşik Devletler'in üstünlüğüne, seçilmişliğine ve görevine olan inancı yansıtır. Neorealizm ve neoliberalizm gibi geleneksel rasyonel Uluslararası İlişkiler teorileri fikirsel değişkenlere açıklama gücü atfetmedikleri için Amerikan istisnacılığını açıklamakta yetersiz kaldılar. Bu tez, güç ilişkileri ve ulusal çıkar dışında, Birleşik Devletler dış politikasının yürütüldüğü yolların hem yüksek düzeyli politika yapıcıların hem de halkın sahip olduğu fikirlerden de etkilendiğini vurgulamaktadır. Amerikan istisnacılığına olan inanışın en temel sonucunun Birleşik Devletler'in dış politikada eylem alanını koruyabilme ve manevra kabiliyetini daha fazla artırma eğilimine bağlı olduğunu savunmaktadır.
Turkey as a major gas transit hub country

Bilindiği üzere doğal gaza olan ilgi hızlı bir şekilde artmakta olup Avrupa Birliği ' de doğal gaza karşı daha fazla ilgi duymaktadır. Bu nedenle doğal gaz sağlamaya yönelik enerji güvenliği Avrupa politikasında önceki zamanlara nazaran daha önemli bir yer tutmaya başlamıştır. Avrupa Birliğinin dış politika direktiflerine göre doğal gaz arz güvenliği kaynak bölgelere ilaveten temin güzergahlarınında çeşitlendirilmesiyle artırılabilecektir. Türkiye bu kapsamda Hazar bölgesinin iki tarafında ve Orta Doğu'daki yeni kaynaklara ulaşmak için önemli bir transit ve bu ülkelerin kaynaklarının birleşme yeri olarak önem kazanmıştır. Ancak söz konusu kaynakların Türkiye üzerinden taşınması teknik ve politik zorlukları da beraberinde getirmiştir. Üretici ülkelerin ihraç politikaları ve Amerika Birleşik Devletlerinin bölgede tek taraflı politikası Türkiye üzerinden yeterli bir gaz hacminin taşınmasını zorlaştırmaktadır. Günümüz koşullarında özellikle üreticinin ihrac politikasına bağlı olarak Türkiye'nin bir ana transit hub ülkesi olma şansı kendi iç bünyesinde artan talep gereksinimi nedeniyle de oldukça zayıf kalmaktadır.
II. Abdülhamid dönemi Osmanlı-Karadağ siyasi ilişkileri

Bugün Balkanlarda Adriyatik Denizi kenarında küçük ve bağımsız bir devlet olan Karadağ'ın Osmanlı Devleti ile ilişkileri 14. yy da başlamıştır. Osmanlı Devleti'nin, coğrafi şartlar ve kabile tarzı yaşam şekilleri nedeniyle tam anlamıyla hakimiyet sağlayamadığı Karadağ'da, özellikle 19. Yy'da milliyetçilik hareketlerinin ve panslavist hareketlerin etkisiyle, Osmanlı Devleti'ne karşı birçok isyan meydana gelmiştir. II. Abdülhamid'in tahta geçmesi ve patlak veren Osmanlı-Rus Harbi'nin ardından imzalanan 1878 Berlin Antlaşması'yla Karadağ bağımsızlığını kazanmıştır. Bağımsızlık sürecine kadar ilişkiler hep çatışma ve savaş ağırlıklı olmuştur. Karadağ, I. Nikola yönetiminde Osmanlı Devleti ile diplomatik ilişkilere başlamıştır. Böylece II. Abdülhamid'in tahttan indirilişine kadar, iki devlet arasında küçük sınır çatışmaları haricinde savaşın görülmediği, yaklaşık 30 yıllık bir süreç yaşanmıştır. Barışın hakim olduğu bu dönem, iki devlet ilişkilerini çok olumlu bir noktaya getirmiştir. Bunda II. Abdülhamid ve Nikola'nın devlet yönetimindeki şahsi becerileri ve kişisel dostluklarının büyük etkisi vardır. İki devlet arasında kriz noktasına gelen hadiselerin iki liderin çözümsel ve barışcıl yaklaşımlarıyla halledildiği görülmüştür. Ittihat ve Terakki Cemiyeti, Karadağ'a terk edilen toprakları nedeniyle hayal kırıklığı yaşayan Arnavutların da desteğiyle meşrutiyetin ilanını istemişlerdir. 1908'de II. Meşrutiyet'in ilanı ile Abdülhamid'in etkisi azalmış Jöntürk muhalefeti etkisini göstermiştir. Bu yıldan sonra ilişkilerin durağanlaşması ve Abdülhamid'in tahttan inmesiyle birlikte Balkan Savaşları'nın ortaya çıkması, Abdülhamid ve Nikola'nın siyasetlerinin yerindeliğinin bir kanıtıdır.