turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İslami hareketlerin sosyolojisi: Mısır'da Selefi hareket

İSLAMİ HAREKETLERİN SOSYOLOJİSİ: MISIR'DA SELEFİ HAREKETHer ne kadar Selefiliğin tarihi, bir düşünce ekolü, İslam'ı anlama ve bir yorumla biçimi olarak İslam tarihinin ilk yıllarına kadar uzansa da, Selefiliğin yakın dönem için dikkati calip bir hal alması 11 Eylül saldırılarının akabine denk gelmektedir. Bu dönemde yapılan analizler selefi hareketleri şiddet ile özdeşleştirmiştir. Fakat Arap Devrimleri sonrası, şiddeti bir değişim yöntemi olarak kabul etmeyen ve çok daha büyük toplumsal desteğe sahip apolitik selefi hareketlerin bulunduğunun farkına varılmıştır. Biz de bu çalışmamızda, söz konusu sürecin ön plana çıkardığı ve şiddeti bir değişim yöntemi olarak kabul etmeyen bu apolitik selefi hareketlerin ortaya çıkışını, gelişimini, tasnifini, düşünce esaslarını, yapılanma tarzlarını, faaliyet alanlarını, yaşadıkları dönüşümü ve toplum ile olan münasebetlerini Mısır özelinde İslami hareket bağlamında incelemeye çalıştık. Çalışmamız giriş ve sonuç bölümleri dışında üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümümüzde genel hatları ile İslamcılık düşüncesini ve İslami hareketleri teorik olarak inceledik. İkinci bölümümüzde Mısır'da İslami hareketin ortaya çıkışını, gelişimini, dönüşümünü ve sosyolojisini inceledik. Ana bölümümüz olan üçüncü bölümde ise yukarıda çizdiğimiz sınırlar çerçevesinde Mısır'da selefi hareketi araştırdık.
Pozitivist bir milliyetçi olarak Ahmed Rıza Bey

Ahmed Rıza Bey, Türk siyasal yaşamında gerek kendi döneminde gerekse daha sonraki dönemde önemli etkileri olmuş bir düşünce ve 'eylem' adamıdır. Paris'ekaçtığı 1889 yılından itibaren Abdülhamid aleyhtarı muhalefet hareketi içinde, takındığı siyasal ve 'kişisel' tavırdan dolayı, bazen lider konumda bazenseistenmeyen bir adam olarak yer almış, 1908 devriminde sonra uzun yıllarınımücadeleye adamış bir 'devrimci' olarak Meclis-i Mebusan başkanlığınagetirilmiştir. Oldukça farklı bir fikri oluşum süreci geçiren Ahmed Rıza Bey Batı kaynaklı bir fikri akımı derinlemesine öğrenebilecek kadar onunla uğraşan ilk Osmanlı entelektüellerinden biriydi. Pozitivizmi kabul ettikten sonra öncelerimesafeli yaklaştığı geleneği artık gelişmenin önünde bir engel olarakgörmeyecekti. Türklüğü, Osmanlı geleneğinin asli unsuru olarak değerlendirecek, milliyetçiliğin yükseldiği bir konjöktürün etkisi altından kalarak zamanlapozitivist evrensel değerleri Türklüğü savunmak için araçsallaştıracaktı. Hakkında yayınlanmış çalışmalar, O'nu pozitivizm ve milliyetçilik ekseninde hareket eden biri olarak gösterir. İslamcı yönü ise çoğunlukla göz ardı edilmiştir. Ancak bu üç fikri akım arasında meydana gelen karmaşık ilişki veya içsel bağ üzerine yeterince çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada Ahmed Rıza Beyörneğinden yola çıkarak bu üç fikri akım arasındaki ilişki incelenecektir. Daha sonra ise Ahmed Rıza Bey'in yönlendiriciliğinde çıkan Şura-yı Ümmet gazetesi özelinde bu ilişkinin de tekrardan sorgulanacağı bir durum çalışması sunulacaktır. Bu çalışma ile söz konusu edilen farklı Ahmed Rıza Bey algılarını birincil kaynaklar ve son dönem ortaya çıkan çalışmalarının sunacağı yeni bulguların yardımıyla farklı bir perspektiften değerlendirilerek aşılması hedeflenmektedir.
Avrupa Birliği ve Türkiye'de kadın erkek eşitsizliğinin sosyolojik kökenleri ve politik etkileri

Lisans TeziAvrupa Birliği ve Türkiye'de Kadın Erkek EşitsizliğininSosyolojik Kökenleri ve Politik EtkileriAtiye KALKANDokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimleri EnstitüsüAvrupa Birliği Anabilim DalıAvrupa Birliği ProgramıKadın erkek eşitsizliği bütün dünyada, üstelik yaşamın her alanında karşımıza çıkan bir olgudur. Böyle bir olgunun varlık nedenlerine bakıldığında karşımıza ataerkillik gibi bir kavram çıkmaktadır. Ataerkillik kadın erkek eşitsizliğini besleyen, kökleştiren bir olgudur. Ataerkilliğin köklerine indiğimizde ise ataerkilleşmeyi sağlayan, dolayısıyla eşitsizliğe neden olan olgular olarak karşımıza özel mülkiyet, ilk kent devletleri, savaşçılık özelliğine verilen değer, demografi gibi kavramlarçıkmaktadır. Ancak bu olguların ortaya çıkmasından önce anaerkil dediğimiz bir dönem mevcuttur ve bu dönemde kadın erkek eşitsizliği gibi bir olgu söz konusu değildir. Burada cinsiyetler arası bir simetri görülmektedir. Ataerkilleşmeyleberaber bu simetri bozulmuş, erkeğe ait değerler yüceltilirken kadına özgü değerler küçümsenerek ikincilleştirilmiştir. Kadının ikincilleştirilmesi biyolojisiyle ilişkilendirilmek istense de bunu nasıl nedeni toplumsal cinsiyet ve ataerkil toplumsal cinsiyet anlayışının oluşturduğu cinsiyet kalıpları, kadına ve erkeğe atfedilen cinsiyet rolleridir. Ataerkilleşmenin kadına biçtiği rol her yerde karşımıza çıkmakta ve kadın özel alana kapatılarak kamusal alandan dışlanmaktadır. Ataerkillik kendini dilde, dinde sürekli göstermekte kadının ikincilliğini vurgulamaktadır. Kadın politik alana girememektedir. Yasalarda eşitlik sağlanmış ama bu içselleştirilememiş, toplumun her alanına yansıyamamıştır. Kadının kamusal alana girmesi, politikada cinsiyet eşitliğinin sağlanması ve kadınsı değerlerin kültüre yansımasıyla eşitliğingerçekleştirilmesi yolunda ilerlemeler kaydedilecektir. Bilginin önem kazanmasıyla bilgi toplumu da eşitliğin sağlanmasına katkıda bulunacaktır. Çünkü bilgi toplumunda kadınsı değerler öne çıkacaktır.
Hint kültüründe evlilik gelenekleri ve kadın takıları

Her yeni olgunun geçmişşle şekillendiği yaşam sürecimizde, bize ilham veren en zengin kaynaklardan birisi olan Hint kültürünün etnik oluşumunda, günlük yaşamın her anına nüfuz etmiş güçlü inançlardan sembolizme kadar pek çok olgunun etken olduğu gözlenir. Hint kültürü etkileşimli çalışmalar, günümüz takı eğilimlerinde tasarımsal olduğu kadar teknik yorumlar açısından da güncelliğini sürdürmektedir. Bu güncellikten de etkilenerek yapmış olduğum araştırmadaki bilgiler ışığında, Hint kültürünün etnik yapısı ve geleneklerinin eski çağlardan günümüze kadar olan süreçteki oluşumu incelenerek evlilik takılarının, teknik, form ve tasarım çerçevesinde açılımları yapılmıştır. Tezin araştırma konusu 'Hint Kültüründe Evlilik Gelenekleri ve Kadın Takıları' olarak belirlenmiştir. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Hint kültürü ve takılarının tarihsel süreçteki oluşumları ve bu oluşumları etkileyen güçlü inançlarla sembolik öğeler ele alınmıştır. İkinci bölümde Hint kültürünün en önemli parçası olarak görülen, ve bölgelere maçlara göre farklılık gösteren evlilik gelenekleri ve kadınların kullandıkları belli başlı evlilik takıları incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Hint evlilik takılarında kullanılan başlıca malzeme ve tekniklerin açılımları yapılarak, kuyumculuk teknikleri ve tasarımsal etkileşimler sunulmuştur. Yapılan bu araştırmada amaçlanan, etnik yapısını günümüzde de koruyan Hint kültürü için, yaşamın en önemli olayı olarak görülen evlilik gelenekleri ve takılarının form, teknik ve malzeme açısından incelenerek, elde edilen verilerin görsel malzeme ile birlikte, tek kaynakta toplanması ve sonraki çalışmalara katkıda bulunmasıdır. vı
An analysis of Turkish modernity through discourses of masculinities

Bu çalışma, Turk modernleşmesine eşlik eden erkeklik söylemlerini ve rollerini, Islamci-Kemalist ikilemine eleştirel yaklaşarak incelemiştir. Tez farkli ideolojik kesimler arasindaki geçişlilikleri ve ortakliklari tartışmıştır. Bu çalışma, Turk kültürel ve siyasi tarihi boyunca beliren süreklilikleri takip etmiş, cinsiyet rolleri ve erkeklik kaliplarinin modernite projesine ve hegemonik erkekliğe nasil eklemlendiğini irdelemeye çalışmıştır.
Farklı kültürlerdeki bireylerin boş zaman aktivitelerine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi: Ankara-Londra örneği

Bu araştırmada genel olarak, farklı kültürlerde yer alan gençlerin boş zaman aktivitelerine yönelik tutumları İngiltere/Londra ve Türkiye/Ankara örnekleri üzerinden incelenmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu gönüllü olarak seçilmiş Londra'da öğrenim gören 221 devlet üniversitesi öğrencisi ile Ankara'da öğrenim gören 462 devlet üniversitesi öğrencisi olmak üzere, toplam 683 katılımcı oluşturmaktadır. Çalışmaya 631 katılımcı dahil edilmiştir (Ankara 427 öğrenci; Londra 207 öğrenci). Araştırmada kullanılan veri toplama aracı 2 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, katılımcıların demografik bilgilerini belirlemeye yönelik ifadelerden oluşmaktadır. İkinci bölümde ise, Türkçeye uyarlaması bu araştırma kapsamında yapılan Boş Zaman Tutum Ölçeği katılımcılara uygulanmıştır. Verilerin analizi için betimleyici istatistik, Çok Değişkenli ANOVA ve Kay-Kare istatiksel yöntemi kullanılmıştır. Bulgulara göre, Ankara'daki bireylerin boş zaman tutumları genel olarak cinsiyete göre anlamlı bir fark gösterirken; yaşa, boş zaman yeterliliğine, gelir durumuna, yaşam yeri ve inanç etkisine göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Londra 'da ise boş zaman tutumu genel olarak yaşa göre anlamlı bir fark gösterirken, cinsiyete, boş zaman yeterliliğine, gelir durumuna, yaşam yeri ve inanç etkisine göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Ayrıca, öğrencilerin boş zamanlarda yapılan rekreasyonel etkinlikler içerisinde en çok tercih edilen etkinlik fiziksel etkinliklerde ve rekreasyonel etkinliklere nerede katıldıkları iki kent arasında değişiklik gösterirken; sosyal, kültürel-sanatsal, turistik ve diğer etkinliklerde iki kentte de aynı etkinlikler seçilmiştir. Bununla beraber, etkinliklere katılım sıklıklarında da çeşitli farklılıklar belirlenmiştir. Bu etkinlikler, öğrencilerin gelir durumlarına göre de değişmemektedir. Elde edilen bulgular, boş zaman tutumunun Ankara ve Londra kentlerinde çeşitli değişkenlere göre farklılaştığını göstermektedir. Londra'daki öğrencilerin rekreasyonel hayatının, Ankara'daki öğrencilerden daha aktif bir görüntü sergilediği söylenebilmektedir.
In pursuit of reunification: Interventions in everyday life through art in new social movements

Bu çalışma sanatın sosyal hareketler içerisinde kullanımını ve rolünü incelemektedir. Avrupa'daki hareketlerin 1960'lar ve 1970'lerde girdiği yeni dönem temel alınmıştır. Çalışmada birincil kaynak olarak İtalya'daki sokak eylemlerinde yapılan tiyatro, müzik, dans ve grafik tasarımı çalışmalarından örnekler ve aktivistlerle yapılan görüşmeler kullanılmıştır. Alan araştırmasının büyük bir bölümü İtalya'da gerçekleşmiş olmasına rağmen diğer ülkelere dair veri de kullanılmıştır. Sanatın çerçeve oluşturma ve kaynak mobilizasyonu gibi pratik amaçlar için kullanılmasını ele almasının yanında; bu tez sanatı, icra eden kişiyi koruyan ve yenileyen doğal güçlendirme mekanizması olarak inceler. Buna ek olarak, sanat gündelik hayatın bütünlüğünü temsil eder ve modernitenin yol açtığı bölünmeye karşı kişisel direniş için bir alan açar. Sanatın bu yönü sosyal hareketlerde öne çıkarak protesto eylemi sırasında bu bütünlük anını deneyimleme fırsatı yaratır.
Küreselleşme, şehirleşme ve küreselleşmenin bir boyutu olarak habitat toplantıları

Dünya toplumları hızla şehirleşmektedir. Bugün dünya ikinci dalga şehirleşmeyi yaşamaktadır. Birinci dalga şehirleşmeyi 1950'lere kadar büyük orandaBatılı ülkeler yaşamıştır. İkinci dalga şehirleşmeyi ise, bu tarihlerden günümüze kadar gelen süreçte, yine büyük oranda GOÜ'ler yaşamaktadır. Dünyanın henüzşehirleşmekte olan bu ikinci yarısı, aynı zamanda dünyanın altıda beşlik bir nüfusunu da içinde barındırmaktadır. Bu nedenle GOÜ'lerin şehirleşme oranlarındaki ufak bir büyüme, dünyanın şehirli nüfusuna çok büyük rakamlarda nüfusun eklenmesinesebep olmaktadır. Bu durum hızla devam etmekte olup, gelişmiş ülkelerin temel bir kaygısı haline gelmiştir. Çünkü şehirleşmenin kaynak sarfiyatı kırdan çok daha fazla iken; dünyanın kaynakları ise olabildiğince sınırlıdır. Bu kaygı, gelişmiş ülkeleriGOÜ'lerin şehirleşmeleriyle ilgili yeni yaklaşımlar geliştirmeye sevk etmiştir. Bu yaklaşımlardan birisi GOÜ'lerin şehirleşmesini kontrol altına almak şeklinde belirmiştir. Bu yaklaşımın bugünkü adı Habitat toplantılarıdır. Habitat toplantılarısayesinde dünya nüfusunun altıda beşlik bölümünün üreteceği şehirleşmenin niteliği belirlenmiş, en azından belli temel noktalarda kontrol altına alınmış olacaktır. Bu kontrol altına alma süreci ise, gelişmiş ülkeler açısından son derece ciddi bir konu olmuştur. Çünkü şehirlerin ağırlıklı kısmının niteliği, dünyanın ağırlıklı kısmınınbiçimini de belirleyecek güçtedir. GOÜ'lerin hızla şehirleşmesi dünyanın bu türden bir nitelik değişimine sebep olabilecektir. Bu ihtimal dünyanın yeni bir dünya düzeni ile karşı karşıya gelmesi demektir. Günümüz dünya düzeninin buna göz yummasımümkün değildir. Habitat toplantıları çerçevesinde GOÜ'lerin şehirleşmeleri'sürdürülebilir şehirleşme' amacına uygun olarak ve büyük oranda 'katılım' ilkesininmeşrulaştıracağı bir yapı içerisinde belirlenmiş ve kontrol altına alınmış olacaktır. Son tahlilde bu şehirler, içerisinde bulundukları dünyaya küresel bir hakimiyetimkanı tanımaktan uzaklaştırılmış şehirleşmeler haline getirilecektir.
Türk milliyetçiliği düşüncesini tanımlama ve temellendirme çalışmalarına bir örnek: Orkun Dergisi (1962-1965)

İdeolojik kamplaşmaya dayalı siyasal yaşamın çalkantıları o dönem ülkedeki toplumsal düzenin huzurunu kaçırmış bu huzursuzluk fikir ve düşünce dergiciliğini de derinden etkilemiştir. 1961 Anayasası ile Türkiye yeni bir fikir ve siyaset ortamına girmiştir. Sol düşünceyi yaymak gayesiyle yayın hayatına giren dergilere karşılık, Türkçü kesim de buna paralel olarak Ankara'da aylık bir derginin çıkarılması için teşebbüste bulunmuştur. 1961 yılında milletvekili olarak parlamentoya giren İsmail Hakkı Yılanlıoğlu'nun girişimi ve sahipliği altında 1962- 1965 tarihleri arasında 30 sayı olarak neşredilen Orkun'un kurucusu olarak Atsız gösterilmiştir. Dergi Atsız, Nejdet Sançar, Fethi Tevetoğlu, M. Zeki Sofuoğlu, Hikmet Tanyu, Galip Erdem, Yavuz Bülent Bakiler, Arif Nihat Asya, Muzaffer Özdağ, Ahmet Tuğcu gibi yazarların şiir ve makalelerine yer vererek Türk Irkçılığı ve Turancılık meseleleri üzerinde önemle durmuştur. Türk milliyetçiliği ekseninde Türk tarihi, vatan anlayışı ve Türkiye Türkleri konuları ile ırkçılık, milliyetçilik, Turancılık ve Türkçülük gibi kavramları işlemiş; kominizim, sosyalizm ve Anadoluculuk gibi diğer fikir sistemlerine şiddetle karşı çıkmıştır. Türklüğe yararlı bütün çağdaş fikir ve sanat akımlarının bir çeşit üniversitesi olma iddiası ile ortaya çıkmıştır. Türk milliyetçiliğine düşman unsurların rakip çıktığı bütün memleket sorunlarını sağduyunun ışığında yeni baştan vurgulamış ve Türklük ülküsünü, halka anlatmıştır. Orkun Dergisi ekonomi, din, askeri, kültür, Türk dili, folklor, eğitim gibi birçok konuyu milliyetçi bakış tarzı ile yorumlayarak okuyucu kitlesine ulaştırmıştır. Orkun dergisi sıklıkla özel sayılar çıkarmış ve siyaset ağırlıklı yazılara yer vermiştir. Öyle ki Atsız tarafından kaleme alınan ve ilk sayıda yayımlanan 'Milli Kalkınma Programı'nda belirtilen ilklerin MHP siyasi parti programına '9 Işık' adıyla yansıması siyasi tarihimizde önemli bir hizmet olarak görülmektedir.
Nurettin Topçu'nun devlet anlayışı

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışma, Nurettin Topçu'nun devlet anlayışını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada materyal olarak ağırlıklı olarak Nurettin Topçu'nun külliyatından faydalanılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde yazarın düşüncelerini nasıl bir sosyal yapıda ve hangi siyasal ve sosyal değişkenlerden etkilenerek geliştirdiğinin anlaşılması bakımından, modernleşme olgusu, Türk modernleşme seyri ve modernleşme karşısında gelişen fikir hareketleri ve yine bu çerçevede Nurettin Topçu'nun ortaya koyduğu felsefi bir hareket olarak Hareket Okulu irdelenmeye çalışılmıştır. Düşünürün sanayileşme karşısındaki muhalif tutumunun, savunduğu Hareket Okulu'nun ruhçu felsefesinden kaynaklandığı sonucuna varılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Nurettin Topçu'nun Türk modernleşme seyri içinde gelişen siyasi akımlardan biri içine yerleştirilip yerleştirilemeyeceği sorusu sorularak düşünürün siyaset olgusuna bakışı ve siyasi düşünceleri, islamcılık, milliyetçilik ve sosyalizm akımları tek tek ele alınarak karşılaştırmalı olarak verilmeye çalışılmıştır. Bunun sonucunda düşünürün, mevcut siyasi düşüncelere karşı geliştirdiği eleştirel yaklaşımdan yola çıkılarak tam olarak siyasi birtakım içine yerleştirilemeyeceği sonucuna varılmıştır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise Topçu'nun devlet düşüncesine yer verilmiştir. Düşünürün devlet anlayışı ortaya konulurken aynı zamanda modern devletin kabul ettiği yönetim biçimi olan demokrasi konusu ve bu yönetim biçimine karşı geliştirdiği eleştirel bakış alt başlık halinde işlenmiştir. Son olarak gerek modern devlet gerekse demokrasi düşüncelerine karşı geliştirdiği alternatif devlet ve yönetim biçimi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Topçu'nun ileri sürdüğü devlet savunduğu mistik dünya görüşü ve ruhçu, idealist felsefesiyle ütopik bir devlet olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu ütopik devlet merkeziyetçi, otoriter, sorumlu devlettir.
Çalışan çocukların sosyal, ekonomik ve kültürel özellikleri (Tekirdağ'da çalışan 7-15 yaş grubu çocuklar üzerinde uygulamalı bir araştırma)

Bu çalışma, Tekirdağ'da çalışan 7-15 yaş grubu çocukların sosyal, ekonomik ve kültürel özelliklerini, içinde bulundukları koşulları ve yaşadıkları sorunları ortaya çıkarmayı amaçlayan uygulamalı bir araştırmadır. Araştırma sürecinin başlangıcında çalışan çocukların çalışma koşulları, ekonomik durumları, eğitim-öğretim kurumlarıyla ilişkileri, mevzuat sorunları, sosyal güvenlik kurumlarından yararlanma durumları, çalışma nedenleri, sağlık sorunları vb. konularla ilgili çeşitli varsayımlar kurulmuştur. Fakat bu varsayımların sorun alanı içinde koşullarla test etmeden önce araştırmanın kavramsal ve kuramsal çerçeveleri çizilmiştir. Kavramsal çerçevede araştırma sürecinde kullanılan kavramların tanımları yapılmış ve aralarındaki ilişkiler açıklanmıştır. Kuramsal çerçevede ise, konuyla ilgili genel bir tarihçe üzerinde durulmuş ve Türkiye ile dün ya da çalışan çocukların çal ı şrı İma biçimleri ya da çalışma koşulları ile ilgili kimi çarpıcı örnekler aktarılmıştır. Bu arada getirilen toplumsal politika önlemleri üzerinde durulurken Türkiye'de konuyla ilgili yasal düzenlemelerin yanı- sıra, uluslararası örgütl erceoluşturul an ilke ve kararlar da gözden geçirilmiştir. Bununla beraber, kanunun sosyal, ekonomik ve kültürel boyutları açısından teorik düzeyde bir çerçeve çizilmiştir. Yukarıda açıklanan kuramsal çerçevenin ışığında araştırmanın uygulamalı sürecine geçilmiştir. Bu aşamada, belirlenen evrenden belirli sayıda bir örneklem grubu seçme yoluyla çalışan çocuklara yönelik anket uygulanmıştır. Bu anket uygulaması sonucunda ortaya çıkan bulgulara göre, çalışan çocukların ekonomik, sosyal ve kültürel içerikli birçok sorunla karşı karşıya kaldıkları saptanmıştır. 'Özellikle olumsuz işyeri koşulları, işverenin baskılı tutumları, güklük çalışma süresinin fazlalığı, ücretin düşüklüğü, sosyal güvenceden yoksunluk, mevzuat sorunları, sağlık koşullarının yetersizliği, denetim eksikliği, aile ortamındaki sorunlar vb. birçok sorunl a karşı 1 aşı İmi ş ve dolayısıyla bu konularla ilgili oluşturulan varsayımlar doğrulanmıştır. Ayrıca anketin uygulanması sonucunda elde edilen bulgular, sistematik bir biçimde sınıflandırması yapılmıştır. Son aşamada genel bir değerlendirme yapılarak sorun alanıyla ilgili elde edilen verilerin yorumlaması gerçekleştirilmiş, ilgili yasa hükümleriyle karşılaştırılması yapılmıştır. Bu arada daha önce kurulan varsayımlarla araştırma bulguları test edilerek çeşitli sonuçlara varılmış ve bu sonuçların evrene, giderek diğer illere genellemesi yapıldıktan sonra bu alanda karşılaşılan çeşitli sorunların çözümüne yönelik kimi öneriler geliştirilmiştir.
Gramsci ve Bourdieu düşüncesinde entelektüel kavramsallaştırmasının TEKEL işçi eylemi üzerinden analizi

Bu çalışmanın konusunu, Antonio Gramsci ve Pierre Bourdieu düşüncesinde entelektüel kavramsallaştırması üzerinden belirlenen Türkiye'deki entelektüel kesimlerin, 2010 yılında yaşanan TEKEL işçi eylemi sürecindeki söylemlerinin analizi oluşturmaktadır. Gramsci ile Bourdieu'nün kuramındaki entelektüel sınıflandırmasına bağlı kalınarak Türkiye'deki sosyal yapının temsilcisi olarak beş farklı kesim entelektüelliğin göstergesi olarak seçilmiştir. Bunlar, sermaye sınıfının temsilcisi olan iş adamları örgütleri, okumuş orta sınıfı temsil eden meslek odaları ve birlikler, işçi sınıfının temsilcisi sendikalar, gündemi belirleme gücüne sahip gazete köşe yazarları ve bilim çevresinin simgesi olan akademisyenlerdir. Öncelikle çalışmada tezin temel kavramı olan entelektüellik ile ilgili kavram karmaşasına çözüm olabilecek bir tartışma yürütülmüş ve entelektüelliğin sadece belirli temalar ile örülü olarak açıklanmasındaki güçlükler vurgulanmıştır. Entelektüeli belirleyenin, onun toplum içerisinde hareket halinde bir eylem adamı olması ve bunu yaparken teori/pratik birlikteliğine bağlı olması düşüncesinden yola çıkarak, entelektüeli açıklamamızı sağlayabilecek temanın praksis düşüncesi olduğu sonucuna varılmıştır. Gramsci ve Bourdieu'nün entelektüelliği açıklarken praksis üzerinden eleştiride bulunmaları, çalışmanın bu iki düşünürün çerçevesinden ele alınmasını gerekli kılmıştır. Bu anlamda her iki düşünürün, öncelikle teorik yaklaşımları ve genel düşünceleri ile birlikte kullandıkları temel kavramlara değinilmiştir. Gramsci'nin entelektüel anlayışında yer alan entelektüel katılım olmadan insanın hareket edemeyeceği ve yapan insan ile düşünen insanın birbirinden ayrılamayacağı fikri, onun entelektüel ile ilgili geliştirdiği kuramındaki özgün yanını oluşturur. Bourdieu'nün de iktidara karşı olma ve kolektifin içerisinde bulunma ile tanımladığı entelektüellin belirleyici özelliği, özerkliği ve bağlantısızlığıdır. Entelektüellik tartışmaları içerisinde süregelen yaklaşımlardan bir kopuş ve kırılma olarak görülebilecek her iki düşünürün entelektüellere yönelik praksis temelindeki eleştirileri ve entelektüeli siyaseten bağlantısız bir eylem adamı olarak ele almaları, çalışmanın teorik çerçevesi için kaynak olmuştur. Dolayısıyla TEKEL işçi eylemleri ile ilgili entelektüellerin söylemleri üzerinden yapılan metin analizinde de her iki düşünürün kavramları kullanılmış ve onların sınıflandırması temelinde seçilen entelektüel grupların yaklaşımları değerlendirilmiştir. Çalışmada, belirlenen entelektüel kesimlerin her birinin tek ve ortak bir yaklaşım geliştirmediği gözlemlenmiş olmakla birlikte, eylem ile ilgili zihinsel haritanın çıkarılması, entelektüelliğin geldiği konumun sorgulanmasını sağlamıştır. Böylelikle TEKEL işçi eylemlerinde olduğu gibi, entelektüellerin siyasal hareketlerin karşısında bir tavır içerisinde olmaları ya da tavırsız kalmaları, bize entelektüelin rolünü yeniden belirleme imkanı vermiş olacaktır.
İstanbul'da 2000'lerde mahalle kültüründen site yaşantısına mekansal değişim: Derbent Mahallesi örneği

Kentsel Dönüşüm kavramı, 1980 sonrasında Türkiye'de gündeme gelmeye başlamış, yaygın olarak gecekondu mahallelerini kapsayan dönüşümü içermekle birlikte kent merkezine yakın yoksul mahallelerin yenilenmesi ile de gündeme gelmiştir. Bu çalışma İstanbul'un en eski yerleşim alanlarından biri olan, mevcut konumunun Büyükdere-Maslak aksında yer almasıyla kentsel dönüşümü diğer gecekondu mahallelerine kıyasla daha erken tanıyan Derbent Mahallesi üzerine odaklanmıştır. Genel olarak Derbent Mahallesi'nde kentsel dönüşüm olgusunun mahalle sakinleri üzerindeki olumsuz ve olumlu etkileri üzerinde durulmuştur. Çalışmada ilk olarak küresel kapitalizmin kent mekanlarını dönüştürmesine ilişkin yaklaşım ve tartışmalar ele alınmış; postmodern kent tasarımı, mekanın üretimi ve kentsel dönüşüm kavramları incelenerek, tarihsel gelişimi, uygulama yöntemleri ve modelleri hakkında bilgiler verilmiştir. Kentsel dönüşüm tartışması, mahalle kültürü ve güvenlikli site karşılaştırması yapılarak incelenmiş; bu bağlamda mahalle kültürü ve temelinde yer alan sosyal ilişkiler Derbent mahallesi üzerinden tanımlanarak tartışılmıştır. Derbent mahallesi ile ilgili kuruluşu ve kentsel dönüşüm ile mücadele süreçleri hakkında bilgiler ile mahallede yaşanan mekansal değişimi ve toplumsal ayrışmayı ortaya çıkarmak ve kentsel ayrışmanın Derbent Mahallesi halkına etkisini ölçmek amacıyla araştırma yöntemi kurgulanmıştır. Araştırmanın bulgu ve yorumları ile kentsel dönüşüm kapsamında ortaya çıkan mekansal ve toplumsal ayrışmanın süreci ve etkileri hakkında ulaşılan bilgiler tartışılmıştır.