turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The Nuclear non-proliferation regime at the crossroads: Strengthening or uncertainty

Nükleer silahların yayılmasının uluslararası barışı ve istikran tehdit ettiği yargısından hareketle, yayılmanın önlenmesi konusunda neler yapılması gerektiği hakkında önerilerde bulunmak amacıyla kapsamlı bir araştırma yürütülmüştür. Araştırma ülkeler düzeyinde ele alınmıştır. Nükleer yayılmaya karşı alınması gereken önlemler çerçevesinde oluşan uluslararası çabalar bütünü nükleer silahların yayılmasının önlenmesi rejimi olarak tanımlanmaktadır. Bu sebeple, araştırma sırasında yol gösterici olarak Uluslararası Rejimler Teorisi'nin önermelerinden faydalanılmıştır. Böylece, bir uluslararası rejimin oluşması, sürdürülmesi, ve etkin bir yapıya kavuşturulması için neler yapılması gerektiği konularında en sağlam öngörüşlerin oluşturulması amaç edinilmiştir. Yayılmanın önlenmesine yönelik çabaların etkinliği ülkelerin tutumlarına bağlı olarak sınırlı bir gelişme kaydetmiştir. Bu gerçek karşında, öncelikle söz konusu tutumların sebepleri anlaşılmaya çalışılmış ve yayılmanın önlenmesi rejiminin izlediği gelişme çizgisi ortaya konulmuştur. Aynı zamanda, uluslararası anlaşmalar ve düzenlemelerde şikayet konusu olan ve rejimin daha etkin bir konuma getirilebilmesi için doldurulması gereken hukuki boşlukların ve yetersizliklerin neler olduğunun tespitine çalışılmıştır. Uluslararası camianın büyük bir çoğunlukla benimsediği ve katıldığı yayılmanın önlenmesi rejimine rağmen, bir kısım ülke çeşitli sebepler öne sürerek bu kapsamda bir gayret içinde olmadıkları gibi, aksine bir davranışla nükleer silah üretme yoluna gitmişlerdir. Dolayısıyla, nükleer yayılmanın önlenmesi rejimi kısa ve orta vadede daha etkin bir yapıya kavuşturulmadığı takdirde sayılarının çok daha fazla olacağından endişe edilen bu gibi ülkelerin, yayılmanın önlenmesi prensibi dahilinde politikalar benimsemelerini sağlayabilmek amacıyla bu yönde örnek teşkil edebilecek değişik uluslararası düzenlemeler tanıtılmıştır. Esas olarak, yakın geçmişşte ve günümüzde dünyada meydana gelen olaylar da dikkate alındığında, yayılmanın önlenmesi rejimi çerçevesindeki uluslararası anlaşmaların ve kurumsal yapıların işlerliklerinin ve etkinliklerinin arttırılması için nelerin yapılması gerektiği yönünde öneriler ortaya konulmuştur. Ayrıca, genellikle yayılmanın önlenmesi rejimi dahilinde tanımlanmayan, ancak tez araştırmacısı tarafından rejimin geleceği üzerinde etkili olacağı düşünülen konular da tez çalışması kapsamına alınmıştır. Böylece, nükleer yayılmanın önlenmesi rejimi dahilinde veya haricinde olan ülkelerin, rejimin prensipleri, normları ve kuralları bağlamında hareket etmelerinin kesin olarak sağlanabilmesi için ne gibi önlemler alınması gerektiği hakkında görüşler belirtilmiştir.
Türkiye-Rusya ilişkilerindeki Karadeniz siyasetinin geleceği

Bu tez çalışmasında, Karadeniz Bölgesinin jeopolitik önemi, 2000'li yıllardan itibaren olumlu yönde ilerleme kaydeden Türkiye-Rusya ilişkileri özelinde incelenmektedir. İlk bölümde bu kapsamda Karadeniz Bölgesi kavramının sınırları tartışılmıştır. ABD ve AB başta olmak üzere bölgede etkin olan aktörlerin bölgeye yönelik siyasetleri ortaya konmuştur. Ardından, Karadeniz Bölgesinin bölgesel sorunları ve anlaşmazlıkları incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde Türkiye ve Rusya'nın ikili ilişkilerinde Karadeniz Bölgesinin oynadığı rol incelenmiştir. Bu çerçevede Türkiye-Rusya ilişkilerinin tarihine değinilmiştir. Rusya'nın güncel bölge siyasetine ilişkin 'sıcak deniz' ve 'yakın çevre politikası' kavramları açıklanmıştır. Türk Boğazlarının önemi ile birlikte Türkiye'nin bölge siyasetinde güvenlik ve işbirliği oluşumlarının payı incelenmiştir. Tezin üçüncü ve son bölümünde ise Karadeniz Bölgesinin geleceği ele alınmıştır. Türkiye-Rusya ilişkileri açısından Karadeniz Bölgesinin barındırdığı olası çatışma alanları incelenmiştir. Ardından, Karadeniz Bölgesinin Türkiye-Rusya ilişkilerine sunabileceği işbirliği fırsatları ortaya konmuştur. Son olarak Karadeniz Bölgesinde yaşanmakta olan güncel gelişmelerin iki ülke ilişkilerine olumlu veya olumsuz olası yansımaları araştırılmıştır.
Bakü I. Doğu Halkları Kurultayı ve Kafkasya'da Sovyet etki alanının inşası

Bakü I. Doğu Halkları Kurultayı, Sovyetler Birliği'nin Doğu'ya açılan en önemli tarihsel süreçlerinden birisidir. Bu sürecin sonunda, XX. yüzyılın başlarında Kafkasya'da oluşan yeni siyasal yapılanma bölgeyi, Rusya'yı, Avrupa'yı, Türkiye'yi ve dolayısıyla dünyayı etkilemiştir. Söz konusu Kurultayı gerek hazırlayan tarihsel ve siyasal süreçler, gerekse sonuçlarının yerel düzeyde doğurduğu siyasal sonuçları Kafkas ülkelerinin SSCB sürecine katılmalarında katalizör rolü oynamıştır. Bu çalışmada, kurultay süreci, kurultaydaki ideolojik-politik söylemler ve Bakü I. Doğu Halkları Kurultayının Sovyet Sosyalizminin bölgede inşa edilmesindeki rolü incelenmektedir.
Yemen krizi ve dış müdahaleler

Bu tezde Arap Baharı sürecinin yansımasıyla köklü değişimlerin yaşandığı Yemen'de uzun yıllar ayakta kalan iktidarın devrilmesi sonucu gelişen kriz ortamının nedenleri ve taraflar arasında yaşanan çatışmanın olumsuz etkilerinin açıklanması amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda, yaşanan halk gösterilerinin nedenleri, iktidardaki rejimin bu gösterilere tepkisi, bölgesel ve uluslararası güçlerin bu isyanlara karşı girişim ve müdahaleleri ve ülkede yaşanan temel sorunlar üzerinde durulmaktadır. Bunun yanında, ülkede yaşanan kıtlık ve salgın hastalıkların Yemen halkı üzerindeki etkisine de yer verilmektedir. Tezin kapsamı, Arap Baharı süreci ile başlayan Yemen'deki rejim değişikliği ve bu değişikliğin etkileri çerçevesinde kısıtlı tutulmaktadır. Bu çerçevede, Yemen'i ortaya çıkaran tarihsel sürecin kısa bir şekilde ele alınmasıyla başlayan çalışmada son yıllarda etkisini gösteren ve günümüze dek devam eden kriz ortamı ortaya konulmaktadır. Tezde, uluslararası raporlara ve değerlendirmelere ulaşmak için yazılı literatürün yanı sıra elektronik kaynaklar da taranmış ve elde edilen veriler karşılaştırılarak bazı sonuçlara varılmıştır. Bu çalışmada; iç dengeler ve dış güçler bağlamında Yemen'de gelişen siyasal ve sosyal yapı ile ilgili bazı tahliller ortaya konulmaktadır. Elde edilen verilere göre, Arap Baharı sürecinde yaşanan devrim sonrasında ülkenin sürüklendiği savaşın birçok etkisi mevcuttur. İç ve dış aktörlerin meşru yönetime karşı tavırları savaşın seyrini şekillendirmektedir. Dolayısıyla gelinen nokta hem siyasal hem de insani krizi daha da derinleştirmektedir.
Kanunlar ihtilafı bağlamında mülteci ve vatansızların durumu ve vatandaşlık esasına göre yetkili hukukun değerlendirilmesi

Çalışma konumuzu 'Kanunlar İhtilafı Bağlamında Mülteci ve Vatansızların Durumu ve Vatandaşlık Esasına Göre Yetkili Hukukun Değerlendirilmesi' oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı, vatansızların, uluslararası korumadan yararlananlar ile bu kapsamın dışında bulunan statü sahiplerinin ve fiili bir durum arz edenlerin kanunlar ihtilafı bağlamında vatandaşlık esasına göre yetkili hukukun belirlendiği durumların bu kişiler bakımından hangi hukukun uygulandığı ve uygulanması gerektiği incelenecektir. Çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde sığınmacı, mülteci ve vatansızların hukuki durumları, ikinci bölümünde kanunlar ihtilafının konusu ve bağlama konusu ile bağlama noktaları ve üçüncü bölümünde vatandaşlık esasına göre vatansızlar ve mültecilerin kanunlar ihtilafı yetkili hukukun değerlendirilmesi konuları alt başlıkları ile açıklanmıştır. Yapılan çalışmanın sonucunda vatansızların, başka bir devletin korumasını elde edenlerin kanunlar ihtilafı bağlamında vatandaşlık esasına göre yetkili hukukun değerlendirilmesi hakkında bilgi sunulmuş ve kanuni boşlukların doldurulması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Liberal barış inşa modelinin yetersizliği: Bosna Hersek örneği

Dünya var olduğundan beri toplumlar, pek çok çatışma ile karşı karşıya kalmıştır. Bunlar arasında savaşlar, yıkıcı sonuçları en fazla olan çatışma türüdür. Bu nedenle barış kavramı uzun bir süre, savaşların yokluğu şeklinde açıklanmış ve çatışma bölgelerinde aktif savaşa son verilerek barışın sağlanması hedeflenmiştir. Ancak bu yönde bir tanımlamanın barışı anlamada yeterli olmayışı, kavramın Johan Galtung tarafından savaşlara neden olabilecek durumların da yokluğunu ifade edecek şekilde genişletilmesiyle sonuçlanmıştır. Bununla birlikte, çatışma bölgelerinde yalnızca aktif savaşın sonlandırılmaya çalışılması çatışma sonrası sürecin hassas dinamiklerinin gözden kaçırılmasına ve yerel halkın ihmal edilmesine yol açmıştır. Sonuç olarak bu toplumların, tekrar çatışma durumuna geri dönüş yaşadıkları gözlemlenmiştir. Diğer bir ifadeyle, çatışma bölgelerinde sürdürülebilir bir barış inşa edilememiştir. Bu durum barış inşa operasyonlarına temel teşkil eden, liberal barışın sorgulanmasının önünü açmıştır. Bu çalışma, tarihsel bağlamda toplumların barış vurgularına dikkat çekerek, barışın her dönemde istenilen bir durum olduğu gerçeğini temel almaktadır. Bu noktada çalışma, Bosna iç savaşı örneği üzerinden, Soğuk Savaş sonrası dönemde oldukça önem atfedilen liberal barış inşasının, barışı sağlamada ne kadar etkin olduğunu analiz etmeyi hedeflemektedir. Diğer bir ifadeyle, Batı'nın çatışma bölgelerinde gerçekleştirdiği müdahalelerin savaşa ve savaşa neden olabilecek durumları ortadan kaldırıp kaldırmadığını ve çatışma sonrası sürecin dinamiklerini anlamada ne kadar etkin olduğunu analiz etmektedir.
Jean De La Forest'in büyükelçilik döneminde Fransa-Osmanlı siyasi ve iktisadi münasebetleri

Bu tezde Fransa'nın 1535 yılında Osmanlı'ya gönderdiği ilk yerleşik elçilik misyonu olan Jean de La Forest misyonu incelenmektedir. Osmanlı-Fransa arasındaki müspet ilişkilerin başlangıcı olarak tespit edilen bu dönem literatürde 1536 tarihli kapitülasyon taslak metni merkeze alınarak tartışılmaktadır. Bu çalışmada 1518- 1538 yılları arasındaki Osmanlı-Fransa temasları mezkur elçilik misyonunu hazırlayan sebepler ve elçilik misyonunun doğurduğu sonuçlar açısından değerlendirilmektedir. Döneme ait olay ve veriler E. Charriere'in derlediği 16. yy. a ait elçilik yazışmaları, I. François'nın emirnameleri ve Fransız arşiv kaynaklarının ışığında ele alınmaktadır. Bu çalışma Fransa'yı Osmanlı'ya yakınlaşmaya iten ekonomik ve siyasi olayları açıklığa kavuşturarak 1518- 1538 arasındaki iki devlet arasındaki ilişkileri yeniden dönemlendirmektedir. Bu kapsamda Fransa açısından Osmanlı-Fransa yakınlaşmasının, Habsburg-Valois hanedanları arasındaki rekabetin yanı sıra güçler dengesi ve Habsburgları çevreleme politikası gibi Fransız siyasetlerinin bir tezahürü olduğunu ortaya koymaktadır. Bu tez Osmanlı tarafından Fransa'ya verilen kapitülasyonlara başlangıç teşkil eden bu döneme ait Osmanlı'nın Fransa'ya tanıdığı ayrıcalıklar ve karşılıklı taahhütleri irdelemektedir. Bunun yanı sıra döneme ait Avrupa döviz kur rejimi de dahil olmak üzere Osmanlı-Fransa karşılaştırmasına imkan tanıyan yeni iktisadi verileri ortaya çıkarmaktadır. Mezkur iktisadi veriler Osmanlı ve Fransa'yı konu edinen ve 16. yüzyılın ikinci çeyreğine ait askeri harcamalar, kamu maliyesi, diplomasi harcamaları, muhaberat harcamaları dikkate alınarak yapılacak çalışmalara yardımcı olacaktır.
Margaret Thatcher dönemi Türkiye-İngiltere ilişkileri

Margaret Thatcher, Winston Churchill'den sonra İngiliz siyasi hayatında en çok popülerlik kazanmış siyasi liderdir. Thatcherizm adı verilen kendine has yönetim tarzı, Falkland zaferi, ABD ve Sovyetlerin ardından üçüncü bir güç olarak uluslararası sisteme dahil olma çabası, aktif ve zaman zaman agresif bir tavırla yürüttüğü dış politika popülaritesini arttıran başlıca etmenler olurken onun İngiltere ve dünya siyaseti üzerindeki etkisi pek çok tartışmanın konusu olmuş ve olmaya devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı Margaret Thatcher'ın uluslararası alanda yankı uyandıran kişiliğinden hareketle belirlenmiştir. Bu doğrultuda 'Margaret Thatcher iktidarı sürecinde Türk-İngiliz ilişkilerinin seyrini etkileyen ana parametreler nelerdir ve Margaret Thatcher'ın olumlu ya da olumsuz seyreden bu ilişkilerdeki rolü nedir? sorusu çalışmanın temel sorunsalını oluşturmuştur. Üç ana bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümü söz konusu dönemde Türkiye ve İngiltere'nin siyasi, ideolojik, ekonomik, sosyal profilinin anlaşılarak iki ülke ilişkilerinin değerlendirilmesine olanak sağlayıcı zeminin hazırlanmasına hizmet etmiştir. Çalışmanın asıl amacını oluşturan iki ülke ilişkilerinin incelenmesi ikinci ve üçüncü bölümlerde gerçekleşmiş olup ilişkilerin seyri ikili ve çok taraflı ilişkiler şeklinde ele alınmıştır. Çalışma nitel ve nicel araştırma yöntemleri birlikte kullanılarak kaleme alınmıştır. Bu doğrultuda iki ülke ilişkilerinin seyrini anlamada yardımcı olabilecek sayısal veriler karşılaştırmalı ve betimsel bir yöntemle analiz edilmiş ve tarihsel araştırma yöntemi vasıtasıyla olayların tarihsel akış içerisindeki seyri değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Veriler doküman incelemesi yoluyla edinilmiş ve bu aşamada birincil ve ikincil kaynaklardan faydalanılmıştır. Bu minval üzerine, 1979- 1990 yılları arası Türk-İngiliz ilişkilerinin analizini amaçlayan çalışmada ilişkilerin seyrini etkileyen dört temel parametre ortaya konulmuştur. Bunlar; Yeni Sağ ideoloji, uluslararası ortamın Türkiye lehine değişen dinamikleri, Margaret Thatcher'ın pragmatik liderlik tarzı ve 'askeri güvenlik' merkezli uluslararası ilişkiler yaklaşımı ve Türkiye'nin söz konusu yıllardaki ülke profilidir. Bahsedilen dinamiklerden ilk üçünün iki ülke ilişkilerinin seyrini olumlu yönde etkileyen faktörler olduğu gözlemlenirken Türkiye'nin içerisinde bulunduğu koşulların daha fazla gelişme kapasitesine sahip ilişkileri yavaşlatıcı bir rol oynadığı saptanmıştır.
Rusya Gürcistan Savaşı ve Türkiye'ye etkileri

Sovyetlerden Birliğinin dağılmasından sonra bağımsızlığını kazanan Gürcistan stratejik açıdan önemli bir ülkedir. Sovyetler Birliğinden devraldığı sorunlarla birlikte varlığını sürdürmektedir. Rusya bu sorunları kullanarak Gürcistan'a müdahale imkanı bulmaktadır. 2008'de Gürcistan'ın Güney Osetya ayrılıkçı yönetimini devirmek için yaptığı operasyona karşı, Rus ordusu Gürcistan'a girmiş ve beş gün süren bir Rus-Gürcü savaşı yaşanmıştır. Rusya savaş sonunda Abhazya ve Güney Osetya'nın bağımsızlığını tanıdığını ilan etmiştir. Rusya, Gürcistan'ı Yakın Çevre Doktrini çerçevesinde kendi hakimiyet sahası içinde görmektedir. 2003'te Gül Devriminden sonra iktidara gelen Saakashvili'nin Batı yanlısı tutumu Rusya'yı rahatsız etmektedir. Rusya, Gürcistan'ın NATO üyesi olmasına şiddetle karşı çıkmaktadır. Gürcistan AB için önemli bir ülkedir. Ülkeden geçen enerji nakil hatları Türkiye vasıtasıyla Avrupa ülkelerine nakledilmekte ve Rus enerji kaynaklarına alternatif sunmaktadır. BTC ham petrol boru hattı, BTE doğalgaz boru hattı, Bakü-Supsa petrol boru hattı ve proje aşamasındaki Nabucco doğalgaz hattı Gürcistan'dan geçmektedir. Bu sebeple Gürcistan'ın toprak bütünlüğü ve istikrarlı yapısı Batılı ülkeler için büyük önem taşımaktadır. 2008 Ağustos savaşı da göstermiştir ki uluslararası projelerde kilit bir ülke olan Gürcistan'ın siyasi istikrarı ya da istikrarsızlığı küresel bir etki yapmaktadır. Gürcistan, Türkiye'nin Türk Cumhuriyetlerine açılan kapısıdır. Enerji projelerinde Rusya'yı, demiryolu projesinde de Ermenistan'ı bypass eden Gürcistan bölgenin transit geçiş ülkesidir. Türkiye, Gürcistan'ın da içinde bulunduğu Kafkasya bölgesindeki sorunların çözümüne yönelik, bölge ülkelerine, Kafkasya İstikrar ve İşbirliği Platformu önermiş böylece Kafkasya'nın istikrarının önemine dikkat çekmiştir.
Körfez Savaşı'ndan sonra Türkiye-Irak ilişkileri

İkinci Körfez Krizi, Kuzey Irak'ta hakim olan siyasal ve güvenlik boşluğu ile krizin ortaya çıkardığı yeni sorunlarla ilişkisi dolayısı ile Türkiye'nin siyasetini tekrar gözden geçirmeye mecbur etmiştir. Bu durum Ankara için gerçek bir kriz oluşturmuştur. Türkiye'nin hedefleri ve amaçlarına aykırı yeni bir oluşum gelişmiştir. Bu da Ankara'yı çok yönlü bir siyaset izlemeye yönlendirmiştir. Üstelik Türkiye Irak'ta ABD'nin güvenine mazhar olabilecek bir siyaset takip etmiştir. Türk hükümetinin, PKK'ya karşı yürüttüğü askeri operasyonlarında Kuzey Irak'ta beliren güvenlik boşluğu PKK tarafından istismar edilmiştir. PKK'ya karşı daha etkili olunabilmesi çin Türkiye'nin menfaatleri, Kürt partilerine gerekli yardımı sunmayı gerektirmiştir. Ayrıca Kürtlerin, Kuzey Irak'a himayelerini celbetmek için batı anlaşmaları konusunda kendilerine yardım etme ihtiyacını duymuştur. Bu iki sorun arasında Türkiye, kuzey Irak'a bakışı ve Musul-Kerkük konusundaki iddialarını, petrol konusundaki hakları ve Türkmenlerin hamisi rolü ile ortaya çıkma hususlarını yeniden tekrarlamaktan çekinmemektedir. Irak'a karşı ABD istismar projesi Türkiye için yeni bir krizdir. Türkiye stratejik ortağı ile kendisini Irak'la bağlayan tarihi dostluk ve komşuluk ilişkisi bahsinde, bu iki cazibe merkezi arasında tereddütte kalmıştır. Bu sebeplerden dolayı kendisi için açık ve sabit bir pozisyona yönelmiştir. Bu pozisyonunda da Irak'ın toprak bütünlüğünü koruma hedefini gerçekleştirmeye çalışmıştır. Nitekim Türkiye, Irak krizini atlatmak için, ABD'nin Irak savaşını engelleyecek birçok yola yönelmiştir. Bu konuya Türkiye'yi yönlendiren güney sınırında bir Kürt Devletinin kurulması endişesi olmuştur. Irak krizini aşma hedefi ve bu konudaki çalışmaların başarısızlıkla sonuçlanması neticesinde ve ABD yönetiminin evvelce Irak işgali ısrarının aşılması ve birçok zincirleme görüşme ve incelemeler, Irak işgali operasyonunun çeşitli ihtimallerini inceleme hedefini açıklama çalışmalarından sonra, Türkiye; ABD'nin Irak'a karşı, kendi sınırları boyunca Kuzey Irak'ta cephe açmaya ilişkin taleplerini reddetmiştir. Gerçekte Irak'ı işgal harekatında Türkiye'nin pozisyonunu şekillendiren esas neden Türk milletinin Amerika'nın Ortadoğu da bütünü ve ayrıntıları ile takip ettiği siyaseti reddetmesi, Türklerin, Irak halkı ile yakınlık ve komşuluk ilişkilerini yerleştirme arzu ve inancıdır. Nitekim bu pozisyon Türkiye'yi ABD'ye bağlayan stratejik ilişkilerin ne kadar dağılmaya mahkum olduğunu ispatlamış bulunmaktadır. Üstelik ve bunlardan daha fazla olarak Türkiye'nin pozisyonu, Irak işgali bahsinde Amerikan askeri operasyonunun seyrini etkilemiş ve ABD yönetiminin bu durumu aşmak için başka girişimleri aramasına sevk etmiştir.
Türk ve Irak Yabancılar Hukukunda yabancı gerçek kişilerin ülkeye girişi ve seyahat özgürlükleri

Bu çalışmada ulusal ve uluslararası alanda Türkiye'ye ve Irak'a yönelik artan olumsuz eleştiriler karşısında, yabancı gerçek kişilerin ülkeye giriş, ikamet ve seyahat özgürlükleri edinmeleri incelenmiştir. Çalışma konusu, hak ve özgürlükler öncelikle yabancıların hak ve özgürlüklerinin tanınmasında başvurulan esaslar, Türk ve Irak yabancılar hukukunda ve diğer kanunlarında yabancılara tanınan hak, özgürlükler ve ödevler incelenmiştir. Ardından Türkiye ve Irak mevzuatı kapsamında, yabancı gerçek kişilerin Türkiye'ye ve Irak'a giriş, ikamet ve seyahat özgürlüğü, uluslararası, evrensel, bölgesel antlaşma ve sözleşmeler düzeyinde ele alınmıştır. Türkiye ve Irak mevzuatında, Pasaport Kanununun ilgili hükümlerinde yer alan şartların yerine getirilmiş olması durumunda, yabancı gerçek kişilerin normal yollardan Türkiye'ye ve Irak'a girişini engelleyen özel bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak idareye çok geniş bir alanda taktir yetkisi tanıyan Türkiye Pasaport Kanunun 8 nci maddesi ve Irak'ta Yabancıların İkamet Kanununun 5 nci maddesi nedeniyle yabancı gerçek kişilerin geri çevrilmesi olasılığı bulunmaktadır. Benzer şekilde Türkiye YİSHK ve Irak'ta Yabancıların İkamet Kanununda yabancı gerçek kişilerin Türkiye'de ve Irak'ta ikamet ve seyahat özgürlükleri konusunda özel bir sınırlama bulunmaktadır. Zira, ikamet tezkeresi talebinde bulunan yabancı gerçek kişilerin, idarenin taktir yetkisi dahilinde bu taleplerinin reddedilmesi olasılığı bulunmaktadır. Yabancı gerçek kişilerin mülteci statüsü talep ederek, göçmen veya vatansız olarak Türkiye'ye ve Irak'a girişleri, ikamet ve seyahat özgürlüklerinde özel bir sınırlamaya tabidir. Türkiye YİSHK ve Irak'ta Yabancıların İkamet Kanununun hükmünün, hem ulusal hem de uluslararası alanda ayrımcılık içerdiği yöndeki eleştirilere, katılma olanağı bulunmamaktadır. Türk ve Irak Yabancılar Hukuku Mevzuatında, yabancı gerçek kişilerin Türkiye'ye ve Irak'a giriş, ikamet ve seyahat özgürlükleri edinmeleri hakkında sınırlayıcı bir düzenleme bulunmaktadır.
The role of the ASEAN way in Vietnam's South China Sea policy towards China

Bu çalışmanın amacı ASEAN Yolu diplomasi şeklinin, Vietnam'ın 1995- 2015 arası Çin'in Güney Çin Denizi'ndeki faaliyetlerine karşılık uyguladığı politika üstündeki etkisini incelemektir. Temel argümanım ASEAN Yolu'nun Vietnam'ı Çin'e saygı gösterme ve bazı konularda işbirliği yapma konusunda yönlendirdiğidir. İşbirliği konuları arasında askeri alanlar ve Güney Çin Denizi Sorununa yönelik çözüm faaliyetleri sayılabilir. Devlet davranışlarını tetikleyen ana faktörler Uluslararası İlişkiler Teorisi tartışmaları için hayati konulardandır ve benim tezim de ASEAN Yolu'nun bir fikirsel etken olarak Vietnam dış politikasına etkisini tartışmaya çalışacak. Ele aldığım konuyu incelerken inşacı ve realist yaklaşımları teorik çerçeveyi oluşturmak için kullanıyorum. İnşacı bir bakış açısından, Vietnam'ın ASEAN kimliğini benimsemesi, Çin'e saygıyla yaklaşma ve işbirliğinde bulunma konusunda itici olmuştur. Öte yandan, realizm de Güney Çin Denizinde hırçın bir Çin karşısında Vietnam'ın iç ve dış dengelemeye başvurmasını açıklayabiliyor. Fakat realizm, 2005 sonrası Vietnam'ın güç politikalarının yanında ASEAN Yolu'nun devam ettirmesindeki sürekliliği açıklayamıyor. İnşacılık bu uyumsuzluğu, Vietnam'ın ASEAN içinde geçirdiği sosyalleşme ve öğrenme sürecinin ülke yöneticilerini ASEAN tarzı diplomasinin temel ilkelerine saygı duymaları için yönlendirmesiyle açıklayabiliyor.