turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Cavit Orhan Tütengil'in sosyolojik düşünceleri

Bu tezin ana konusu, Türk sosyolojisinde önemli bir kimliğe sahip olan ve az gelişmişliğe ilişkin düşünceleriyle tanınan Cavit Orhan Tütengil'in temel sosyolojik fikirlerini tahlil etmektir. Tütengil, Türk toplumunun yaşadığı sosyal problemlere eğilmiş, bu problemler üzerine kafa yormuş ve problemlerin çözümü noktasında çaba göstermiş değerli bir sosyoloğumuzdur. Tütengil'in düşüncelerinin temelinde Sanayileşmenin yanı sıra Batılılaşma düşüncesi etkili olmuştur. Tütengil, Sanayileşme ve Batılılaşma süreci içerisinde, ülkemizin yaşadığı sosyal sorunları tespit etmiş, bu sorunların sebepleri ve sonuçları üzerinde durmuştur. Tütengil, sosyolojik analizlerinde milli bir tavır sergilemiştir. Tütengil, Türk toplumunun yaşadığı sorunların Batı toplumlarından farklı olduğunu, bu nedenle Batılı anlayışlardan yola çıkarak sorunların çözülemeyeceğini vurgulamıştır. Bu veriler ışığında, tezde, Tütengil'in sosyolojik fikirleri açıklanmaya çalışılmıştır. Tezimizde, ilk olarak, Tütengil'in hayatı, eserleri ve etkilendiği kişiler üzerinde durulmuştur. İkinci olarak, Tütengil'in yöntem anlayışı ele alınmış ve sosyal bilimler metodolojisi alanına ilişkin görüşlerine yer verilmiştir. Tütengil, bütüncül bir yaklaşım sergilemiştir. Tezimizde, üçüncü olarak, Tütengil'in kırsal yapı ve köy konularına bakışı, kır ve köy kavramlarının tanımı, köy ve kent arasındaki farklılıklar, kırsal yapı sorunları, köyden kente göç, toplumsal değişme ve Türkiye'nin kırsal yapısı hakkındaki görüşleri irdelenmiştir. Tütengil, Türkiye'nin kalkınma sorunları, kır/kent ayrımı, göç gibi sosyal yapı ile ilgili sorunlar üzerine araştırmalar yapmıştır. Tütengil, araştırmasını yaparken Sanayileşme ve Batılılaşma sürecinden hareket etmiştir. Dördüncü olarak, tezimizde, Tütengil'in az gelişmişlik konusundaki görüşleri incelenmiştir. 'Üçüncü Dünya' olarak nitelendirdiği az gelişmiş ülkelere yönelik önemli fikirler ortaya koymuştur. Beşinci olarak, tezimizde, Tütengil'in Atatürkçülüğe dair görüşleri ele alınmıştır. Tütengil, Atatürk'ün fikirlerinin canlı tutulabilmesi için ilk koşulun onu anlamak ve düşünce sistemini tamamlamaktan geçtiğini vurgulamıştır. Bu çerçeveden yola çıkarak görüşlerini ifade etmiştir. Tezimizde, altıncı olarak, Tütengil'in eğitim konusundaki düşünceleri bağlamında; eğitim ve üniversite sorunları, eğitimin Atatürkçü ilkeleri, eğitim-öğretimde öğretmenin rolü ve yaşadığı sorunlar, Köy Enstitüleri, köydeki eğitim sorunlarının çözümünde aydınlara ve gençlere düşen görevler konusundaki fikirleri genel olarak değerlendirilmiştir. Son olarak, Tütengil'in kitle iletişim araçlarından biri olan gazeteciliğe ilişkin analizleri, başta Türkiye dışı Türk gazeteciliği olmak üzere, Türkiye'de basın ve gazeteciliğin geldiği son durum ve yaşadığı sorunlara ilişkin temel görüşleri ortaya konulmuştur.
Cemil Meriç ve Kemal Tahir'in eserlerinde Türk toplum yapısı

Bu çalışmada Türk sosyolojisinde önemli bir yere sahip Cemil Meriç ile sosyoloji ve romanı harmanlayan Kemal Tahir'in Türk toplum yapısına yaklaşımları, çağdaş sosyoloji kuramları çerçevesinde incelenmiştir. Çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, Meriç ve Tahir'in hayatlarını ve eserlerini ele alır. Bu bölümde yazarların düşüncesini etkileyen tecrübeler ve tarihsel arka plan ortaya konulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde çağdaş sosyoloji kuramları kısaca tanıtılmıştır. Meriç ve Tahir'in görüşlerinin bu kuramlarla ilişkisinin analizi açısından kuramlara dair temel bilgi verilmesi gerekli görülmüştür. Üçüncü bölümde Türk toplum yapısını meydana getiren ögeler sosyolojik açıdan ve sosyoloji kuramları bağlamında incelenmiş, Meriç'in ve Tahir'in bu ögeleri nasıl ele aldıkları açıklanmış ve görüşlerinin hangi sosyolojik kuram ile ilişkili olarak ele alınabileceği araştırılmıştır. Sonuç bölümünde Meriç ve Tahir'in görüşleri karşılaştırmalı olarak analiz edilmiş, benzer ve farklı yönlerinin ortaya konulması amaçlanmıştır.
Kitle iletişimin etkileri ve sosyolojik işlevlerinde gündem kurma

Her türlü canlı ve örgüt klasik fonksiyonlarını yerine getirebilmek için. dışarıdan bilgi almakta, bunu kendi özelliklerine göre işlemekte ve dışarıya bir bilgi çıktısında bulunmaktadır. Bir girdi olarak alınan ve bir çıktı olarak ortama sunulan bilgi kitle iletişim araçları kanalıyla iletildiğinde topluma yayılmakta ve yeni tutumlar kazanılmasına vesile olmaktadır. Kitle iletişimi, kişiyi diğerleriyle birlikte çevre ve kendisi hakkında bilgilendirmekte, toplum veya toplumların yaşam koşullan, kültürleri, gelenek ve görenekleri, ilişkileri, davranış kalıpları konusunda bir ipucu vermektedir. Ancak, kitle iletişimin insanları sosyal davranışlara, şiddete, tüketici olmaya, hayal kurmaya, baş eğmeye yöneltiğide bir gerçektir. Günümüzde, kitle iletişim araçlarının gerek teknik, gerekse ulaşılma özelliklerinin ve etkinliğinin artmasından dolayı bilgi toplumu kavramı güncellik kazanmıştır. Bilgi toplumu çerçevesinde, kitle iletişimi ve etkileriyle ilgili 20. yy. 'in başlarından itibaren alanda psikolojik, sosyal psikolojik ve sosyolojik araştırmalara rastlanmaktadır. Kitle iletişimin. Sosyolojik işlevlerinden birisi olarak kabul edilen Gündem Kurma, kitle iletişim araçlarının hedef kitlesine nasıl düşünmelerini değil, ne hakkında düşünmeleri gerektiğini empoze ettiğini ileri sürmektedir. Kişiler medya vasıtasıyla gündemdeki konuyu öğrenmekte, ker-dine göre yorumlamaktadır. Dolayısıyla kitle iletişim araçları, kişileri belli davranış kalıplarına itmek yerine, daha çok belli konular etrafında kendi davranışlarını geliştirmeye yöneltmektedir.
Pathways to universal social security in lower income countries: Explaining the emergence of welfare states in the developing world

Refah devleti yazınındaki yaygın kanıya göre sadece sanayileşmiş, yani kalkınmış ülkelerde refah devletinin oluşması mümkündür. Ancak, kalkınmakta olan ülkelerdeki refah devletleri hakkında da giderek genişlemekte olan bir yazından söz etmek mümkün. Bu tez, iki araştırma sorusu üzerinden bu çelişkiye açıklık getirmeyi amaçlamaktadır: Kalkınmakta olan ülkelerde de refah devletleri var mıdır? Ve eğer varsa, bu olağan dışı vakaların gelişimi nasıl açıklanabilir? Tez, bu araştırma sorularını ardışık karma yöntemli ile cevaplamaktadır. İlk aşamada, karmaşık küme analizi ile kalkınmakta olan ülkelerdeki refah devletleri tespit edilmektedir. İkinci aşamada ise karşılaştırmalı tarihsel analiz ile kalkınmakta olan üç ülkenin Güney Afrika, Brezilya ve Kosta Rika refah devlet oluşumu incelenmektedir. Araştırmada refah devletine giden iki yol saptanmaktadır: (1) sosyal demokratik yol olarak tarif edilen biçimin ortaya çıktığı ülkelerde; merkez-sol partiler demokratik bir rejim içinde refah devletini kurmuştur. (2) Bismarkçı yol olarak tarif edilen biçimin ortaya çıktığı ülkelerde ise devlet elitleri demokratik olmayan bir rejimde refah devletini kurmuştur. İlk yol güç kaynakları teorisini andırsa da, sendikaların rolü klasik güç kaynakları teorisine göre farklıdır. İkinci yol ise devlet elitlerinin önemini vurgulayan devlet merkezli çalışmaların bulgularını desteklemektedir. Ancak, devlet merkezli çalışmalarının öne sürdüğünün aksine, devletin yüksek bürokratik kapasitesi refah devleti oluşumu için bir ön koşul olarak görünmemektedir. Son olarak, çalışma bu olağan dışı vakalarda dahi, refah devleti oluşumunun sanayileşme ile bağlantılı olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışmada incelenen her üç ülke de refah devleti olduklarında, artık tipik kalkınmakta olan ülke olmaktan çıkmışlardı. Dolayısıyla bu çalışmanın bulgularında, belli bir düzeyde kalkınmanın, refah devleti oluşumunun ön koşulu olduğunu doğrulamaktadır.
Tüketim toplumu ve değişen çocukluk

Günümüz dünyasında tüketim, öncelikli olarak akla gelen ekonomik boyutunun yanında sosyo-psikolojik boyutu tarafıyla ekonomik boyutundan daha baskın bir olgu haline gelmiştir. Tüketim, hayatımızın her alanında kendisini bize gösteren ve tüketme eylemine her an bizi teşvik eden bir yapı halini almıştır. Teknolojik gelişmelerin neticesinde her şeyin hızla güncellendiği bir başka ifadeyle hızla değer kaybettiğigünümüz toplumlarında gerek kitle iletişim araçları gerek moda kültürü ve reklamlar aracılığıyla bireye empoze edilen tükettikçe mutluluğu yakalama ironisi söz konusu olmaktadır. Çalışmamızda tüketim toplumu ve tüketim kültürü kavramsal bir çerçevede açıklanmış ve tarihsel boyutuyla incelenmeye çalışılmıştır. Beraberinde çocuk kavramı ve çocukluğun tarihi üzerinde durulmuştur. Toplumun nirengi noktası olan aile kurumunun biricik üyesi ve geleceğin inşasında rol oynayacak çocuğun kitle iletişim araçları, moda ve reklam kıskacı içerisinde 'çocuk olma' işlevini nasılgerçekleştirdiğine, tüketim toplumu içerisinde tüketici kimliğini elde etme süreci olan tüketici sosyalizasyonuna da değinilmiştir. En son bölümde ise, tüketim toplumu ve çocuk bir arada işlenerek 'hızlı yaşa' mesajlarının çokça yankı bulduğu tüketim kültürünün değişen çocukluğun üzerindeki etkisi izah edilmiştir. Öyle ki günümüz dünyasında çocukluk dönemi doğal seyrinin aksine hızla aşılıp bir an evvel yetişkinliğe doğru dönüşmekte ve bu durum yitirilen çocukluk söylemlerinin dile gelmesine sebep olmaktadır.
Hakkari ilinin sosyal, ekonomik ve kültürel yapısı (1950-2010)

Bu çalışmanın amacı; Hakkari ilinde Cumhuriyet dönemi sonrası modernleşme sürecinde; tarımda, sanayide, eğitimde, sağlık alanında, ticarette ve alt yapıda meydana gelen gelişmelerin analizini yaparak ilin sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel yapısının analizini ortaya koymaktır. Hakkari ilinin kültürü ve etnik yapısının diğer Doğu illerinden farklılıklar göstermesi nedeniyle ilin dışa kapalı sosyal yapısının incelenmesi büyük önem arz etmektedir. Çalışmanın alanını; Hakkari ili ve ilçelerinde yaşayan halk ve bu ile atanmış devlet memurları ile Hakkari ilinin kurum ve kuruluşları oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında; Hakkari merkez ve ilçelerinde; Vali yardımcıları, İlçe Kaymakamları, İl ve ilçelerde bulunan Halk Eğitim Merkezleri, Öğretmenevleri yetkilileri, Belediye yetkilileri, Milli Eğitim Müdürleri, Nüfus Müdürleri, İl Sağlık Müdürlüğü ve İlçe Sağlık Grup Başkanlığı yetkilileri, özel dershane yönetimleri, Hakkari Sanayi ve Ticaret Odası yetkilileri, Tarım Müdürlükleri, Çevre ve Orman Müdürlükleri, Sivil Toplum Örgütleri, Hakkari Üniversitesi yetkilileri gibi çok sayıda kurum ve kuruluş ile görüşülerek Hakkari hakkında geniş kapsamlı bir araştırma hazırlanmıştır. Bu araştırma kapsamında başta Ankara'da bulunan Milli Kütüphane, Yüksek Öğretim Kurumu Tez Merkezinde bulunan Hakkari konulu tezlerden de yararlanılmıştır. Çalışma yapılırken literatür araştırmasının yanında katılımlı gözlem tekniğinden de yararlanılmış ve halktan çok sayıda kişiyle de görüşülerek yerel halkın kültürel değerleri ve sosyal yapısı hakkında önemli veriler elde edilmiştir. Bu araştırma sonucunda Hakkari ilinin dışa kapalı kültürel yapısını koruduğu anlaşılmıştır. Son 30 senedir ilde yaşanan terör gerçeği ve 1990'lı yıllarda yaşanan göçler ilin modernleşmesini olumsuz etkilemiştir. İlde terör sorunu ve buna bağlı güvenlik probleminin atlatılması sonrası Hakkari'ye yapılacak yatırımlarla, kalkınabilme dinamikleri arz eden bu il modernleşme sürecinde gelişme açısından kendisine yer bulabilecek potansiyellere sahiptir.
Ulviye Mevlan: Yaşamı ve düşünceleri

Kadınlar, toplumsal yaşamın tüm kazanımlarına, gerek doğrudan gerekse dolaylı bir şekilde katkı sundukları halde, gösterdikleri mücadele pratikleri tarih yazınında yeteri kadar ele alınmamışlardır. Bu durum hem kadınların yaşamları ve deneyimlerine dair çalışmaların yetersizliğiyle hem de yazın hayatının başından itibaren kadın meselelerine gereken önemi vermemesinden kaynaklanmaktadır. Öte yandan var olan çalışmalar ise daha çok erkeklerin yaşam deneyimleri üzerinden sosyal meselelere bakmakla sınırlı kaldığından kadınların sosyal hayattaki büyük mücadeleleri görmezden gelinmiştir. Bu noktadaki ihtiyacı karşılamaya dönük olan bu çalışma; Osmanlı kadın hareketinin gelişmesinde büyük yararlılıklar gösteren Ulviye Mevlan'ın yaşamı ve düşüncelerini konu edinmektedir. Çalışma, aynı zamanda Ulviye Mevlan öznelinde II. Meşrutiyetle birlikte kadınların içine girdikleri hak ve hukuk mücadelesini görünür kılmayı amaçlamaktadır.
İş güvencesizliği ve Türk üniversite sisteminde araştırma görevlilerinin belirsizlikle mücadele stratejileri

Bu çalışma işgücünün niteliğine ya da emeğin vasfına bakılmaksızın tüm çalışan gruplarını etkileyen ve iki boyutlu bir niteliğe sahip olan güvencesiz çalışmanın araştırma görevlilerinin kurumsal yapı içerisindeki ilişkilerine, sosyal yaşamlarını nasıl kurguladıklarına ve doktora eğitimleri sonrasında kariyerlerine devam etmek bakımından gelecek planlarına olan etkisi hakkındadır. Çalışma, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 50/d maddesine göre çalışan 15'i kadın, 9'u erkek olmak üzere toplam 24 araştırma görevlisi ile yapılan mülakatlardan elde edilen verilere dayanmaktadır. Araştırma sonuçları, güvencesiz çalışmanın; bireylere özgü olarak hissedilen öznel boyutunun ortaya çıkarak, kendileriyle mülakat yapılan araştırma görevlilerinin aile yaşantılarını, iktisadi tercihlerini, psikolojik ve fiziksel sağlıklarını büyük ölçüde etkilediğini göstermektedir. Ancak bunun yanı sıra, bireylerin dışında ortaya çıkan ve herkes için objektif koşullar oluşturduğu kabul edilen nesnel boyutun da tek bir yapı tarafından tayin edilmediği ve aynı kadro tipine tabi araştırma görevlilerinin güvencesiz çalışmayı birden fazla şekilde deneyimledikleri görülmektedir. Kurumsal yapı içerisinde oluşturulan belli türden ilişkiler ağının nesnel koşulları bozan bir etkisi bulunmaktadır. Dahası, aynı koşullar içerisinde olanların mevcut durumlarını değiştirebilen ilişkiler ağının bilim insanı yetiştirme politikası bakımından önemli aksaklıklara işaret ettiği ve güvencesiz çalışmayı tetikleyen yanlarıyla ortaya çıktığı görülmektedir. Güvencesiz çalışmanın doktora sonrası gelecek öngörüsü ve planlarına etkisinin ise araştırma görevlisinin meslek olarak icra ettiği bilimsel faaliyetin genel olarak istihdam piyasasındaki görünümüyle yakından ilişkili olduğu görülmektedir.
Türkiye'de hane halkı işgücü anketinden işgücü üzerine gözlemler

Toplumsal sınıflar kuramsal ve analitik araçlar olmanın ötesinde nesnel, ve dolayısıyla ampirik olarak gözlemlenebilecek gerçekliklerdir. Bu çalışmanın ilk amacı Hane Halkı İşgücü Anketlerini kullanarak Türkiye'de bireyler ve haneler düzeyinde sınıfsal kompozisyonun 2004- 2009 dönemindeki dönüşümünü analiz etmektir. Bu analizin en temel sonuçlarından biri bu dönem içinde Türkiye'de toplumun artarak emekçileştiğidir. Birey sınıf pozisyonları ve hane yapıları kullanılarak türetilen hane sınıf pozisyonları emekçileşme sürecini hane bazında da ortaya koymuştur. Emekçileşme süreci hem birey hem de hane düzeyinde yoğunlaşarak devam etmektedir. Bununla birlikte orta sınıfların oransal olarak küçüldüğü gözlemlenmiştir. Diğer taraftan çalışmanın ikinci amacı hane ve birey düzeyinde sınıfsal yapıları kullanılarak işgücü üzerine gözlemler yapmaktır. Bu dönemde ülke girişimlerinin sektör ve ölçek açısından yapı değiştirdiği tespit edilmiştir. Karşılaştığımız her türlü yapısall değişim sınıflar arası geçişlerin incelenmesi gerektiğini ortaya koydu. Bu doğrultuda son bölümde anketin geçmişş iş deneyimi ile ilgili bölümünden faydalanarak bir önceki yıldan cari yıla sınıf yapısının nasıl değiştiği incelendi.
Hakkari bölgesinde iki eşliliğin evdeki ergen çocuklar üzerinde etkisi

Bu araştırmanın temel amacı, kumalık kavramının evin içinde yaşayan çocuklar tarafından nasıl değerlendirildiğini, bu yaşantıdan çocukların nasıl etkilendiğini ortaya koymaktır. Çalışmada çocukların kumalığa karşı bakış açısı, çocuklara göre aile hayatlarının nasıl bir değişime uğradığı okul hayatlarının, psikolojik durumlarının, sosyal yaşamlarının nasıl etkilendiği tespit edilmek istenmiştir. Çalışma, sıklıkla kadın gözüyle değerlendirilen çok eşliliğin, bu konuda hep arka planda kalan çocuklar tarafından ne ifade ettiğini, nasıl duygular oluşturduğunu araştırması sebebiyle önem arz etmektedir. Araştırmanın çalışma grubunu Hakkari ve çevresinde yaşayan 15-18 yaş aralığındaki çocuklar oluşturmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden yüz yüze mülakat/bireysel görüşme ve gözlem metodu birlikte kullanılmıştır. Araştırma için demografik bilgilerin yanında yarı yapılandırılmış açık uçlu sorular hazırlanarak derinlemesine bilgi alınmaya çalışılmıştır. Elde edilen veriler, betimsel-yorumlayıcı analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Katılımcılara sorulan sorular ve verilen cevaplar birbirleriyle ve kendi içlerinde karşılaştırılarak tablolar oluşturulmuştur. Benzerlikler ve farklılıklar yorumlanarak açıklanmıştır. Katılımcıların kimliklerini deşifre etmemek için isimler kısaltmalar halinde verilmiştir
The role of the state and the transformation of Ukrainian political elite in the resurrection of ethnic conflict: Euro-maidan and the civil war in post-Soviet Ukraine

Bu tez, Sovyet-Sonrası Ukrayna coğrafyasında etno-siyasal çatışmaların oluşumunda siyasal elitin dönüşümünü ve devletin rolünü ele almaktadır. Bu bağlamda, bu araştırma, öncelikli olarak yerel ve ulusal Rus eliti ile Rus azınlıklar hususunda, Ukrayna siyasal elitinin devlet kademesinde mevcut etno-siyasal tutumunun, Ukrayna Krizi'nin sözde barışçıl gösterilerden, görünürde etnik bir çatışmaya evrilmesinde nasıl bir rol oynadığını sorgulamayı amaçlamaktadır. İkincil olarak bu çalışma, Sovyet-Sonrası Ukrayna'da kapitalizmin restorasyonunun, yeni oluşan yönetici sınıfla birlikte, Ukrayna toplumundaki siyasal ve etnik kutuplaşmaya nasıl etki ettiği sorusuna yanıt aramaktadır. Tüm bunlar ışığında, bu tez, Sovyet Sonrası Ukrayna coğrafyasında etnosiyasal çatışmanın ve milliyetçiliğin dirilişiyle ilgili şu sonuçlara ulaşmıştır: İlk olarak, Euro-Maidan sürecinin Güneydoğu Ukrayna ile Batı/Orta Ukrayna arasındaki etno-siyasal ayrışmaya etkisinin bir sonucu olarak, birçok araştırmacının iddia ettiğinin aksine günümüz Sovyet-Sonrası Ukraynası, artık yurrtaşlığa dayalı milliyetçiliği benimseyen bir devlet olarak sınıflandırılamaz. Brubaker'ın ''üçlü bağ'' ve ''inillileştirici devletler'' modeli temelinde, Donbass bölgesinde, millileştirici/yeniden etnikleştirici Maidan-Sonrası Ukrayna devleti ile Rus azınlık arasında devam eden iç savaş, Ukrayna'yı, çekirdek milliyet ile ülkenin en büyük azınlık nüfusunu oluşturan etnik Rus azınlığın arasındaki sınırların bulanık olduğu bir ülke olarak tanımlamayı artık imkansız hale getirmiştir. İkinci olarak, Euro-Maidan'ın hemen sonrasında, Ukrayna devletinin yoğun ve şiddetli bir ''inillileştirme'' sürecine girişmesi, Kırım, Doğu ve Güney Ukrayna'da yaşayan Rus-dilli azınlığın ayrılıkçı istemini tetiklemiş, neticesinde Ukrayna'nın parçalanmasının yolunu hazırlamıştır. Son olarak, bu çalışma göstermektedir ki, Novorossiya halkları, sadece baskıcı Kiev rejiminden ayrılıp kendi cumhuriyetlerini kurarak tam bir özgürleşmeye varmayı başaramamışlardır: Bugün Novorossiya cumhuriyetlerinin cephe hatlarındaki ilerici güçlerin varlığına rağmen, Donetsk ve Luhansk'daki halk cumhuriyetlerinin yönetimleri, Rus milliyetçisi/şovenist söylemler ve anayasal düzenlemeler yoluyla sürekli olarak gerici ve sağ/muhafazakar ideolojilerini hakim kılmayı, yönetimsel düzeyde bu yollarla Novorossiya'daki ilerici güçleri tasfiye etmeyi amaçlayan Rus yanlısı milliyetçi elitlerin egemenliği altında bulunmaktadır.
Türkiye'de öğretmenlerin örgütlenme faaliyetleri ve fikir eylemleri(1960-1980)

Çalışmanın Temel çıkış noktası, Türk toplumunda başta eğitim alanında olmak üzere daha özgür, hakça ve iyi yaşam beklentilerinin arttığı ve bir toplumsal değişimin yaşandığı 1960- 1980 yılları arasında kamu görevlisi olan öğretmenlerin üye oldukları öğretmen örgütleri ile sürdürdükleri hak arama mücadelesinde savundukları ideolojik fikirler ve eylemler sonucunda içine düştükleri kutuplaşmalardır. Çalışmada 1960- 1980 yılları arasında öğretmenlerin örgütlenme faaliyetleri içinde öğretmenlerin gerçekleştirdikleri fikir eylemlerinin Türk kamuoyunda ne şekilde algılandığı, farklı ideolojik görüş ve fikirlere sahip öğretmen örgütlenmelerinin birbiriyle olan ilişkileri ve ideolojik çatışmaları ortaya konuldu.
Gündelik hayatta gelenek ve hurafelerin yeri

Gelenek, bir kelimenin taşıması mümkün olan bütün kapsamı taşıyan ve bu yüzden anlam kapasitesi en geniş kavramlardan biridir. Bu geniş anlam kapasitesi, kapsadığı unsurların çokluğu ölçüsünde de tenkide maruz kalmasına sebep olmuştur. İçerdiği bu anlam dünyası; dinden bilime, sanattan örf-adetlere ve bu çalışmada değineceğimiz nihai kavram olan hurafeye kadar geniş bir yelpazeyi içermektedir. Bunların hepsini kapsadığını kabul ettiğimiz gelenek, geçmişşle bugün arasında bağ kuran ve geçmişşin izini bize taşıyan yegane yapıdır. Ve en nihayetinde hurafeleri de kapsayan yapı olarak gelenekler, bugün bizce makul olsun ya da olmasın, kültürel mirası ifade eder.
Sosyalleşme sürecinde aile kurumu

Birey, toplumla bütünleşmeyi, toplumla uyumlu bir kimlik kazanmayı, toplumun kendine özgü belirlediği davranış ve düşünme kalıplarına uygun olarak hareket etmeyi 'sosyalleşme' sürecinde öğrenir. Böylece, birey, sosyalleşme süreci içinde benlik bilincini kazanmış olur. Gelecek yaşam için hazırlandığı bu sosyal çerçevede, her birey, doğallıkla, kendi kültürünün yaşam biçimini ve kültürel değerlerini içselleştirir. Sosyalleşme, hem birey hem de toplum için önemli olmaktadır. Birey için önemlidir çünkü sosyalleşme sayesinde toplumuyla bütünleşebilir. Toplum için önemlidir çünkü toplumsal düzenin ve devamın sağlanmasını garantiler. Sosyalleşme süreci ailede başlayarak yaşam boyu devam eder. Birey yaşamı öğrenirken ilk bilgilerini ve algılamalarını ailesinden alır. Bundan dolayı da okul, kitle iletişim araçları, akran grupları gibi sosyalleştirici diğer ajanlar içerisinde aile birinci derecede önemli olan bir ajandır. Aile kurumu evrensel bir kurum olmakla birlikte diğer kurumlar içerisinde de en eski ve en temel olanıdır. Bütün toplamlarda her birey bir aile içinde doğar ve orada yetişir. Hemen her toplumda farklı bir biçimde görülen ailenin, değişmez bir takım nitelikleri ve işlevleri vardır. Diyebiliriz ki, aile yapısı nasıl olursa olsun, yeni üyeleri topluma kazandırmak ve onları içinde yaşadıkları topluma üye yapmak gibi işlevleri yerine getirdiği için, önemini her zaman ve her toplum için koruyacaktır. Aile insan ilişkilerinin sergilendiği bir sahne gibidir. Çocuk bu sahnede annesiyle, babasıyla ve kardeşleriyle kurduğu iletişimin niteliğe göre kişiliğini geliştirmektedir. Bu nedenle çocuğun kişiliğini kazanmasında anne babanın izlediği çocuk yetiştirme tutumu önemli olmaktadır. Aile çocuğu yetiştirirken istediği veya istemediği biçimi, bilinçli veya bilinçsiz olarak vermekte onu sosyalleştirmektedir. Çocuğun ihtiyaçlarının sıcak bir ortamda, duyarlılık içinde, çocuğa hissettirecek şekilde karşılanması veya bunlardan yoksunluk, çocuk üzerinde farklı etkiler bırakmaktadır. Sağlıklı aile yapısı içinde, ailesi tarafından korunarak n