turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Saldırgan realizm ve büyük güçler: Ukrayna krizinde Rusya

Ukrayna krizi son beş yıllık zaman diliminde uluslararası siyaset sahnesinde öne çıkan hadiselerden biri olmuştur. Bu kriz toplumsal ve siyasal gerginlikler, silahlı çatışma ortamı, toprak ilhakı, barış anlaşmaları ve Rusya-Batı gerginliği gibi önemli olayları içinde barındırmıştır. Rusya, krizin başlangıcında Ukrayna'yı Avrupa Birliği ile Ortaklık Anlaşması imzalamaktan vazgeçirip kendi liderliğinde kurulan Avrasya Ekonomi Birliği'ne dahil etmeye çalışmıştır. Ukrayna'da devlet başkanın azliyle sonuçlanan ani bir iktidar değişikliği sonrasında ise stratejik çıkarlarının tehdit altında olduğunu düşünerek, potansiyel tehlikeleri gidermek amacıyla askeri yöntemlere başvurmuştur. Böylece Rusya, Ukrayna krizinde yaşanan gelişmelerin yönünü tayin eden başat aktör olmuştur. Bu saptamadan hareketle bu çalışma Ukrayna krizini bir vaka incelemesi olarak seçerek, Rusya'nın Ukrayna krizinde izlediği politikanın bir incelemesini yapmıştır. Gerekli tartışmalar geliştirilirken, Rusya'nın büyük bir güç olmasından hareketle, büyük güç politikasını açıklayan bir teorik perspektifin Ukrayna krizinde Rusya'nın eylemlerini anlamlandırmaya yardımcı olacağı düşünülmüştür. Bu bağlamda bu çalışma, Saldırgan Realist teorinin temel hipotezlerinden yararlanarak büyük güç siyasetinin karakteristiklerine ilişkin kavramsal/kuramsal bir çerçeve ortaya koyup, Rusya'nın Ukrayna krizi sırasında izlediği politikanın süreç takip yöntemi kullanılarak bir analizini gerçekleştirmiştir. Ulaşılan sonuç neticesinde, Rusya'nın Saldırgan Realist teorinin öngördüğü büyük güç davranışını sergileyerek, gücünü ve güvenliğini konsolide etmek için AEB üzerinden bölgesel hegemonik bir düzen kurmayı hedeflediği ve bu tasavvura uygun olarak Ukrayna'yı da bu örgüte katmaya çalıştığı vurgulanmıştır. Fakat bunu başaramayınca Rusya'nın, Ukrayna'nın Batı'ya kaybedilmesi ve Kırım üzerindeki nüfuzunun zarar görmesini önlemek için, Saldırgan Realist bir açıdan 'en kötü senaryoya karşı' harekete edip, askeri güç kullanımına başvurduğu ortaya konulmuştur. Krizin her iki aşamasında da Rusya'nın güç dengesindeki konumu ve güvenlik eksenli çıkarlarını merkeze alarak, inisiyatif alan ve revizyonist davranan büyük güç politikası sergilediği belirtilmiştir. Bununla birlikte bu çalışma, AB, ABD ve Çin gibi uluslararası sistemdeki etkili güçlerin Ukrayna krizi sırasında Rusya ile olan etkileşimlerini de mercek altına alarak, büyük güçler arasındaki ilişkilere ve uluslararası siyasi dinamiklere de ışık tutabilmiştir. Rusya'nın merkezi aktör olduğu bir analitik çerçevede, büyük güç politikasının bölgesel düzlemde hegemonya arayışı üzerinden icra edildiği, uluslararası düzlemde ise fırsatçı, revizyonist ve maksimum güç arayışında olan aktör davranışını yansıttığı, Ukrayna krizine referansla bu çalışmada ortaya konulmuştur.
İkincil güçlerin büyük güçlere yönelik stratejileri: Türkiye ve İran'ın Rusya'ya yönelik stratejilerinin analizi

Hegemonik İstikrar Teorisi ve benzeri teoriler, uluslararası sistemdeki güç ilişkilerini hiyerarşi kavramı üzerinden açıklamıştır. Bu kapsamda hiyerarşi piramidinin en tepesindeki ülke ile diğer ülkeler arasındaki ilişkilerin nasıl gelişeceğine dair argümanlar sunulmuş, ancak sıralamanın alt tarafındaki ülkelerin birbirleri ile ilişkileri yeterince kuramsallaştırılmamıştır. Bu tezde söz konusu kuramsal boşluğun doldurulmasına yönelik olarak 'ikincil güçlerin kendinden askeri, ekonomik ve coğrafi olarak daha büyük ve kendisine kara ya da deniz sınırı olan ülkelere yönelik krizler esnasındaki stratejilerini nasıl belirlediği' sorunsallaştırılmıştır. Bu bağlamda stratejiyi belirleyen en önemli unsurun, işbirliği ve rekabet alanları ile şekillenen kimliksel kültür olabileceği önerilmiştir. Bu öneri ise, uluslararası ilişkiler literatüründe anlatılan dengeleme, tabi olma gibi stratejiler kullanılarak bir modele dönüştürülmüştür. Müteakiben, söz konusu strateji modeli, araştırma sorusunun çerçevesine uygun olarak seçilen ülkelerin ilişkileri değerlendirilerek test edilmiştir. Tezde ampirik alan, Türkiye ve İran'ın Rusya ile ilişkileri ve bu iki ülkenin Gürcistan Krizi, Suriye Krizi, Ukrayna Krizi esnasındaki Rusya'ya yönelik politikalarıdır. İki ülke ilişkilerinin kimliksel kültürü ile kriz esnasındaki ikincil gücün stratejileri arasındaki bağlantıya yönelik elde edilen bulgular ile tezin ana argümanı olan strateji modelinin işlevselliği açıklanmıştır. Nihai olarak; Türkiye-Rusya ve İran-Rusya ilişkileri üzerinde yapılan araştırma neticesinde, ikincil güçlerin kendinden ekonomik, askeri ve coğrafi olarak daha büyük ve kara ya da deniz sınırı olan ülkelere yönelik krizler esnasındaki stratejilerinin, ikincil güç ile büyük güç arasındaki tarihsel süreçte oluşan kimliksel kültürün etkisinde olduğu sonucuna varılmıştır. Bu sonuç ise, önerilen strateji modelinin işlevselliğini göstermiştir.
Uluslararası politikanın yapısal teorisi: Kenneth Waltz ve Alexander Wendt'in uluslararası yapı kavramsallaştırmalarının eleştirisinden yeni bir senteze doğru

Bu tezin temel amacı sosyal ontoloji ve uluslararası yapının nedenselliği arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmanın çıkış noktası, Alexander Wendt'in Kenneth Waltz'un yapı kavrayışının sınırlıklarını aşmak üzere ortaya attığı kültürel uluslararası yapı kavrayışının, yapının nedenselliğini aktörlerin öznelerarası anlamlarına indirgediği, dolayısıyla uluslararası yapı kavramının yeniden düşünülmesi gerektiği varsayımıydı. Meta-teori düzeyde benimsenen ontolojik temellerin, yapı-fail sorunsalı konusunda ve dolayısıyla uluslararası politikayı nasıl açıkladığımız ile ilgili önemli sonuçları olduğu varsayımdan hareketle, bu çalışma Roy Bhaskar ve Margaret Archer'in çalışmalarına dayalı bilimsel realizmin yapı-fail sorunsalına sunduğu çözümünün, uluslararası politika teorisinde uluslararası yapı kavramını yeniden düşünmek için önemli olanaklar sunduğunu göstermeye çalışmaktadır. Bu çerçevede bilimsel realizmin sunduğu ilişkisel yapı modeli sayesinde en önemli katkısı, uluslararası yapı kavramının öznelerarası anlamlara dayanmayan nedenselliğini ortaya koyması ve yapının öznelerarası boyutunu uygun bir bağlama yerleştirme imkanını sağlamasıdır. Bu kapsamda, çalışmanın temel argümanı, bilimsel realizmden türetilen sosyal, ilişkisel ve katmanlı bir ontolojinin, Wendt'in ortaya koyduğu gibi öznelerarası bir ontoloji ve dolayısıyla öznelerarası bir uluslararası yapı anlayışına yol açmayacağıdır. Bu sonucun uluslararası politika teorisi açısından en önemli anlamı ise, uluslararası yapının hiyerarşik yönünün ortaya koymasıdır.
Avrupa Birliği rekabet politikasında devlet yardımları ve Türkiye'nin uyumu

Lisans TeziAvrupa Birliği Rekabet Politikası'nda Devlet Yardımları ve Türkiye'nin UyumuSerkan ÖZERDokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimleri EnstitüsüAvrupa Birliği Anabilim DalıAvrupa Birliği ProgramıKüreselleşme ülkeler arasındaki sınırları kaldırarak malların, hizmetlerin ve üretim faktörlerinin serbestçe dolaşımını sağlamıştır. Böylece küreselleşme dünya çapında serbest ticaretin gelişmesinde ve uluslararası rekabetin atmasında başat bir rol üstlenmiştir. Ulusal hükümetler bu rekabet ortamına uyum sağlamaları ve rekabet güçlerini diğer ülkelerdeki rakiplerine karşı artırmaları için kendi teşebbüslerini çeşitli yollarla desteklemektedir. Bu desteklerin en önemlilerinden biri devlet yardımlarıdır. Devletler belli teşebbüslere, bölgelere ve sektörlere devlet yardımı sağlayarak bunların rekabet avantajını diğer ülkelerdeki rakiplerine karşı yükseltmektedir. Ancak, devlet yardımları teşebbüsler arasında adil olmayan bir rekabet ortamı yaratarak uluslararası serbest rekabet düzeninin işleyişini bozmakta ve kaynakların etkin bir şekilde dağılımınıengellemektedir. Bundan dolayı çeşitli uluslararası kuruluşlar çatısı altında zararlı devlet yardımlarını kontrol etmek ve azaltmak için çalışmalar sürmektedir. Devlet yardımlarının denetlenmesine önem veren uluslararası kuruluşlardan birAB'dir. AB serbest dolaşıma ve serbest rekabete dayalı birkaç Pazar kurmuştur. ç Pazar'ındüzenli işleyişi için serbest rekabet düzeninin korunması gereklidir. Bu yüzden AB, ATAkurallarından, Tüzüklerden, Komisyon ve ATAD kararlarından oluşan geniş ve etkili bir devlet yardımı mevzuatına sahiptir. Komisyon da sahip devlet yardımları alanında sahip olduğu geniş yetkilerle devlet yardımlarını etkin bir biçimde denetlemektedir. AB üyeliğine aday bir ülke olarak Türkiye, devlet yardımları mevzuatını AB'nin devlet yardımları mevzuatıyla uyumlaştırmalıdır. Bunun için Türkiye, Ulusal Program ve KOB kapsamındaki devlet yardımları ile ilgili yükümlülüklerini kısa ve orta vadede yerine getirmelidir. Bu çalışmanın amacı müzakere sürecinin önemli başlıklarından biri olan AB devlet yardımları mevzuatını incelemek ve Türkiye'nin devlet yardımları mevzuatının bumevzuatına uyumunu değerlendirmektir. Bu amaçla öncelikle AB'nin devlet yardımlarımevzuatı ve denetleme sistemi ele alınmış, daha sonra Türkiye'nin devlet yardımlarımevzuatı incelenerek Türkiye'nin AB devlet yardımları mevzuatına uyumu açıklanmaya çalışılmıştır.
Kıbrıs Türk toplumunun siyasal, sosyal ve ekonomik gelişimi (1974-1983)

Kıbrıs Türk Toplumu, Kıbrıs'ın Türkler tarafından alındığı 1571 yılından beri adada varlığını sürdürmektedir. Adanın ingiliz yönetimine geçmesi (1878) ve bu tarihten sonra Kıbrıs Rumlarının Enosis faaliyetlerine başlaması, Kıbrıs Türklerini huzursuz etmiştir. Türklerin bir kısmı adadan ayrılmış, kalanlar ise köylerde tarımla, küçük el sanatları ile uğraşarak ve memurluk yaparak yaşamlarını sürdürmüşlerdir. Kıbrıs Türklerinin Rumların Enosis faaliyetlerine karşı, Birinci Dünya Savaşı'na kadar ciddi bir örgütlenmesi olmamıştır. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Rumlar Enosis faaliyetlerini artırınca Türkler de örgütlenmeye başlamışlardır. 1955 yılında Enosis'I gerçekleştirmek için EOKA'nın İngilizlere ve Türklere karşı terör eylemlerine başlaması karşısında Türkler, başta TMT olmak üzere silahlı ve siyasi örgütler kurarak kendilerini savunmuşlardır. Bu dönemde Türklerin bir kısmı, Rumlar yüzünden yaşadıkları yerleri terk etmek zorunda kalmış, ekonomik durumları giderek bozulmuştur. Türklerle Rumların ortak çalıştığı kurumlar yavaş yavaş Rumların eline geçmeye başlayınca, Türklerde, kendi kurumlarını oluşturmuşlardır. 1960'ta kurulan Kıbrıs Cumhuriyeti'nde, Türklerin ekonomik durumu Rumlardan daha kötü olmasına rağmen kendi Cemaat Meclislerine ve diğer anayasal haklarına kavuşmaları onları rahatlatmıştır. Cumhuriyet'in Türklere tanıdığı hakları fazla bulan Rumlar, 1963 sonunda Türklere saldırmaya başlamış, saldırılar karşısında Türkler kendilerini korumak için 'anklav' denilen küçük bölgelerde toplanıp bir arada yaşamak zorunda kalmışlardır. Türk Toplumunun Rumlardan tamamen koparak küçük bölgelerde ve çok zor koşullarda bu şekilde yaşamaları 1974'e kadar sürmüştür. Bu süre içinde toplum düzenini ve güvenliğini sağlamak için önce 'Genel Komite' daha sonra 'Geçici Türk Yönetimi' oluşturulmuş ve Türkleri yönetmiştir. 1974 Türk Barış Harekatı'ndan sonra, Türklerin can ve mal güvenliği sağlanmış, sahip oldukları Kuzey Kıbrıs topraklarında 1975'te Kıbrıs Türk Federe Devleti kurulmuştur. Devlet, önce halkın ev, toprak, işyeri ve sağlık ihtiyaçlarını karşılamaya çalışmış, birkaç yıl içinde Türkiye'nin de yardımlarıyla, Türk Toplumunun sorunlarını büyük ölçüde çözmüştür. Siyasi, ekonomik ve sosyal yapılanma hızla tamamlanmış, Türkler normal yaşamlarına dönmüşlerdir. Diğer yandan Rum tarafı ile ortak bir devlet kurma konusunda anlaşmazlık yıllarca devam etmiş ve uzlaşma sağlanamamıştır. Olaylar Türkler aleyhine gelişince, Türk tarafı, egemen bir devlet olduğunu ilan etmek zorunda kalmış, 1983'te Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ni kurmuştur. Türklerin egemenliklerini ilan etmeleri, çeşitli ülkeler ve uluslararası kuruluşlar tarafından tepkiyle karşılanmış, Türkiye dışında KKTC'yi tanıyan ülke olmamıştır. Rum tarafı ile ortak devlet kurma girişimleri ve görüşmeleri günümüze kadar sürdürülmüştür.
Kültür varlığı kaçakçılığının önlenmesine ilişkin uluslararası düzenlemelerin tarihsel gelişimi

Bu araştırmanın odak noktası, var olan düzenlemelere rağmen süren aksaklıkların giderilmesine, uluslararası düzenlemelerin tarihsel gelişimi zemininde yapılacak bir inceleme ile katkıda bulunmaktır. Araştırmanın gerek 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununda yapılabilecek değişikliklere ilişkin bir kaynak teşkil ederek ulusal uygulamalara, gerekse de konuya ilişkin temel uluslararası düzenlemelerin bir arada değerlendirildiği Türkçe bir kaynak oluşturmak yoluyla bilgi birikim ve uygulamaya katkı sağlayacağı değerlendirilmektedir. Araştırmanın giriş konunun önem ve kapsamına ilişkin kavramsal çerçeve çizilmiştir. Tezin sonraki bölümlerde birinci el arşiv belgeleri ve ikinci el kaynaklar incelenmek suretiyle Osmanlı Devletinde yasa dışı kültür varlığı trafiğinin önlenmesi için atılan adımlar, Cumhuriyet Döneminde yasa dışı kültür varlığı trafiğinin önlenmesi için yapılan ulusal düzenlemeler, uluslararası düzenlemelerin ulusal düzenlemelere etkisi, uluslararası düzenlemelerin hazırlanmasında yer alan aktörler geçmişşe yönelik analizler ışığında ele alınarak, gelecek düzenlemelerin öncelikleri yönünde önerilerde bulunulmuştur. Araştırmanın sonuç bölümünde ise kültür varlığı kaçakçılığı ile mücadeleye ilişkin ulusal kanunlarda ve uluslararası düzenlemelerin hazırlanmasında dikkat edilmesi gereken hususlar konusunda tespit ve önerilere yer verilmiştir.
Soğuk savaş sonrasında Afrika'daki çatışmaların önlenmesi: Afrika barış ve güvenlik mimarisi ve Darfur krizi örneği

Soğuk Savaş Sonrasında Afrika'daki Çatışmaların Önlenmesi: Afrika Barış ve Güvenlik Mimarisi ve Darfur Krizi ÖrneğiSoğuk Savaş sonrasında Afrika'da demokratik normların gelişmesine ilişkin önemli ilerlemeler sağlanmasına rağmen; kıtadaki silahlı çatışmalar günümüze kadar süregeldi. Son yirmi yıl içinde birçok Afrika ülkesinde uyuşmazlık nedenleri ulusal güç, ideoloji, otonomi, ayrılık, toprak/bölge, doğal kaynaklar ve diğer nedenler olarak kategorize edilebilecek şiddetli çatışmalar yaşandı. Afrika Birliği Örgütü, Afrika'nın entegrasyon sürecinde 1963'de kuruldu ve 2002'deki dönüşüm sonrasında anılan örgüt yerini Afrika Birliği'ne bıraktı. Her iki kuruluşun barış ve güvenliğin sağlanmasına yönelik yapılanmaları ve yaklaşımları farklılık göstermektedir. Afrika Birliği Örgütü'nün öncelikli hedefleri; 'Afrikalı' kimliğin güçlendirilmesi, kıtada sömürge yönetimi altındaki ülkelerin özgürlüklerini elde etmelerinin sağlanması ve Afrika'nın entegrasyonu olarak belirlendi. Afrika Birliği ise, önceki baskın prensip kıtadaki devletlere 'müdahale yok' yerine, Kurucu Yasa'da belirtilen koşullarla uyumlu olarak müdahaleye olanak veren 'ilgisizlik yok' prensibini kabul etti. Barış ve güvenliğin sağlanmasına yönelik çabaların sonucunda oluşturulan Afrika Barış ve Güvenlik Mimarisi, 2002'den itibaren fonksiyonel hale geldi. Afrika Birliği, kıtadaki bölgesel ekonomik topluluklardan güvenlik alanında yararlanarak; bunların Mimariye entegre edilmesini amaçlamaktadır. Bu çalışmada Afrika'nın entegrasyon sürecinde barış ve güvenliğin sağlanmasına yönelik çabalar, kıtada görülen silahlı çatışmalar ve örnek olay bağlamında Darfur krizi analiz edilmekte; kolektif savunma ve güvenlik anlayışıyla oluşturulan Afrika Barış ve Güvenlik Mimarisinin kapasitesi yorumlanarak yetersizliğinin giderilmesine yönelik çözümler önerilmektedir.
Nijerya'da etnik şiddet ve bölgesel terörizim

Nijerya ulusu, 1960'ta bağımsızlığını kazanmasından önce ve sonra, etnikmilitanlık ve terörizmle artan çeşitli türlerde güvenlik sorunlarını deneyimlemiştir. Güvenlikle alakalı bu zorlu deneyimler Nijerya'nın ulusal yapısına zarar vermiştir. BiafraCumhuriyeti, Arewa Cumhuriyeti, Oodua Halk Kongresi ve Nijer-Delta bölgesi gibi etnik ayrılıkçı grupların çoğalması Nijerya'yı çatışmaların ürediği bir alana dönüştürmüştür. Çeşitli etnik kışkırtmalar Nijerya'da Boko Haram, Ansaru ve Fulani Herdsmen gibi daha ölümcül terörist grupların oluşmasına sebebiyet vermiştir. Bu tez Nijerya'daki etnik militanlık / terörizm ile ulusal yapı arasındaki bağlantıyaodaklanmaktadır. Bu tez güvenlik sorununun nedenlerini ve boyutlarını, doğasını ve Nijerya'nın sosyo-ekonomik ve politik gelişimi üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu tez aynı zamanda etnisiteye karşı en iyi başa çıkma yöntemlerini ve Nijerya'nın ulusal güvenliğini iyileştirmeye ilişkin çözümleri önermeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, tarihsel araştırma ve çeşitli vaka çalışmaları kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Etnik militan grupların, daha vahşiyane olan Boko Haram vensaru'ya dramatik evrimi eleştirel biçimde incelenmiş ve hem birincil hem de ikincil kaynaklardan elde edilen bulgular kullanılarak analiz edilmiştir. Birincil kaynaklarröportajları ve devlet yayınlarını, mektupları, yazışmaları, belgeselleri vb. yazılı belgeleriiçerir. Ayrıca bu çalışma esas olarak kitaplar, dergiler, konferans çalışmaları ve internet kaynakları gibi ikincil kaynaklara bağlı olmaktadır. Hayal kırıklığı-saldırganlık teorisi bu çalışmanın temelidir. Bu tezin asıl amacı etnik militanlığın ve terörizmin Nijerya'nın ulusal güvenliğine en büyük engel olduğunu göstermektir.
ABD'nin Arap Baharı sonrası Suriye politikası

Arap Baharı sonrası Suriye'de ortaya çıkan karışık durum, hem insani hem politik hem de terör sorununu ortaya çıkardı. İç savaşın yaşandığı Suriye'de dini ve etnik grupların da savaşa dahil olmasıyla çatışmalar şiddetlendi. Amerika'nın Suriye'deki duruma ilk tepkisi, Esad'ın yönetimi bırakması yönünde oldu. Ancak Rusya'nın Esad rejimine sahip çıkmasından sonra Suriye'de Rusya'ya karşı vekalet savaşı başlamış oldu. Amerika ve Rusya Suriye'deki iç savaşı güç mücadelesine çevirmişlerdir. Arap Baharı sonrası DAEŞ, çatışmalarda kazandıkları bölgelerle iç savaşa yeni bir aktör olarak katıldı. İnternet üzerinden yayınladıkları videolarda dünyaya meydan okumaları DAEŞ'i en büyük tehdit haline getirdi. ABD'nin Suriye politikasında birinci önceliği Esad'ın devrilmesiyken, DAEŞ'in ortadan kaldırılması birinci öncelik oldu. DAEŞ'e karşı mücadelede NATO'ya destek veren ABD, bölgedeki örgütlerden PYD/YPG ile de yakın işbirliği içine girdi. Amerika'daki başkanlık seçimlerini kazanan Donald Trump, yaptığı açıklamalarda Obama'nın Suriye politikasında hatalı olduğunu söyledi. Ancak kendisi de tıpkı Obama gibi Kürt gruplarına destek vererek Obama'nın Suriye politikasını sürdürdü. Amerika'nın desteğini arkasına alan YPG, DAEŞ'in elinden pek çok bölgeyi aldı. Amerika, YPG'ye desteğini artırarak binlerce ağır silah, yüzlerce zırhlı araç, onlarca tank ve diğer yardımlarla birlikte yaklaşık 5000 tır askeri malzeme yardımında bulundu. Bu askeri yardımlar gösteriyor ki, ABD Irak'ın kuzeyinde oluşturduğu gibi Suriye'nin kuzeyinde de söz sahibi olabileceği bir Kürt yönetimi oluşturmayı hedefliyor. Rusya ile Suriye'de başlayan güç savaşında, dengeleri bozacak fırsatları arıyor.
Doğu Akdeniz'de enerji politikalarının Kıbrıs üzerinden Türkiye'ye etkileri

Ekonomik, siyasi ve askeri olarak önemli bir stratejik bölgede bulunan Kıbrıs Adası, Doğu Akdeniz'de gerçekleştirilen hidrokarbon kaynaklarının keşfi ile daha çok önem kazanmıştır. Doğu Akdeniz'de enerji kaynaklarının keşfi ile Avrupa Birliği, Amerika Birleşik Devletleri, Rusya, Çin, İngiltere, Fransa, gibi bölge dışı ülkelerin de ilgisi artmıştır. Bu çalışmada Doğu Akdeniz'de bulunan Türkiye, Yunanistan, Libya, Mısır, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi, Lübnan, Suriye ve İsrail gibi bölge ülkelerinin yürüttüğü enerji arama çalışmaları ve enerji kaynaklarının taşınması incelenmektedir. Ayrıca bölge ülkelerinin birbiri ile ilişkileri, oluşturdukları ittifaklar bölgesel aktörlerin faaliyetleri ve Kıbrıs'ın fiili durumu ve özellikle Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti varlığı üzerinden Türkiye'ye etkileri ele alınmaktadır. Yapılan sismik araştırmalar ve sondaj çalışmalarında bölgede bulunan hidrokarbon kaynaklarının bölge ülkeleri için yeterli olabileceği ve ihraç edilebileceği anlaşılmaktadır. Türkiye üzerinden AB pazarına da doğal gazın ihraç edilebileceği sonucuna varılmıştır. İleri sürülen iddialar ve savunulan diğer görüşlerin KKTC ve Türkiye aleyhine yürütülen siyasi faaliyetler olduğu dikkate alınarak KKTC vatandaşlarının olaylara bakışı için yüz yüze anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Araştırma; 18 yaş ve üzeri toplam 324 katılımcıyla önceden hazırlanmış soru formuna bağlı olarak yüz yüze anket tekniği ile uygulanmıştır. Araştırma örneklemi KKTC vatandaşlarının 18 yaş üzeri nüfusunun binde ikiye yakın oranını temsil etmektedir. Araştırma örneklemi KKTC'nin demografik koşullarına göre gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler kontrol edildikten sonra bilgisayar ortamına aktarılmış, SPSS programı ile çözümlemeler yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda KKTC ve Doğu Akdeniz'in jeopolitik ekseninde Doğu Akdeniz'e ilişkin, Türkiye'nin Doğu Akdeniz siyaset parametrelerinin ortaya çıkarılması hedeflenmektedir.
The transformation of the political ideology and the democracy discourse of the Muslim Brotherhood in Egypt

Bu tez, Mısır'da Müslüman Kardeşler'in geçirdigi temel ideolojik dönüşümü analiz etmektedir. Bu tez boyunca üzerinde durulan ana tema, lokal, bölgesel ve uluslararası ortamla evrimsel bir etkileşim içinde bulunan 'dönüşüm' kavramıdır. Bu ana temanın kapsamı dahilinde, bu çalışma Müslüman Kardeşler'in tarihsel gelişimini incelemekte ve bu dönüşümün ana evrelerini ve dönüm noktalarını iki temel düzeyde analiz etmektedir: İç ve uluslararası. Bu çalışma, Müslüman Kardeşler'in polititik sisteme daha geniş bir özgürlükle katılmaya basladığı 1980'lerin, Hareket'in ideolojik degişiminin ilk dönüm noktası olarak ortaya çıktığını savunmaktadır. Bu tez, 1980'lerdeki degişimin başlangıcıyla, Müslüman Kardeşler'in İslamcılar - devlet ilişkileri üzerine literatürde var olan hakim tartışmaya ters düşecek şekilde kendisini dönüştürmeye başladığını savunmaktadır: 'İşbirliği ılımlılık getirir, baskı radikalleşme getirir.' . Bu çalışma, Müslüman Kardeşler'in 1980'lerden sonra, baskı dönemlerinde dahi istikrarlı bir şekilde ılımlı kalarak bu tek yönlü döngüyü nasıl kırdığını incelemektedir. Özellikle 1990'lardan sonra, bu calışma iç odaklı incelemenin kapsamını genişleterek, Hareket'in dönüşümü üzerinde artarak etkili olmaya başlayan bölgesel ve uluslararası degişimleri göz önüne almaktadır. Bu çalışma, 2000'lerin, demokrasi kavramının yükselmesiyle Hareket'in ideolojik değişimine yeni bir ivme kazandıran ikinci ve en önemli dönüm noktası olarak ortaya çıktığını savunmaktadır. Bu çalışma, 2000'lerden sonra Müslüman Kardeşler'in demokrasi söylemi üzerine geniş bir analiz sunmakta ve bu yeni ideoloijik sürecin sorunlarını ön plana çıkarmaktadır. Müslüman Kardeşler'in demokrasi hakkındaki muğlak tutumunun, Hareket'in ılımlı politik aktör rolünün geçerliliği hakkındaki tartışmaları güçlendirdiği savunulmaktadır. Sonuç olarak, Müslüman Kardeşler'in politik katılım krizi ve Mısır'ın politik liberalleşme deneyiminin geleceği üzerine kapsamlı bir değerlendirme yapılarak bir takım nihai görüşler sunulmaktadır.