turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İsrail'in bölgesel varlığının politik ve stratejik önemi: Bölgesel ve küresel aktörlerin çıkarları ve politikaları üzerinden bir inceleme

Filistin Bölgesi tarihten beri etnik ve dini olarak farklı birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Kudüs merkezli Filistin, M. Ö. 2000 de Arap, M. Ö. 1800 de Hitit, M. Ö. 1286 da Mısır hakimiyetine girmiştir. Bu dönemde Hz. Musa öncülüğündeki İsrail oğulları buraya yerleştiler. Hz. Davud ve Hz. Süleyman ın yönetimlerine sahne olan bölgede M. Ö. 64 te Roma egemenliği başladı. Bu dönemde Hz. İsa'nın gelmesiyle 637 yılına kadar Hristiyan hakimiyetinde kalmış sonrasında tümüyle İslam devletlerinin egemenliğine girmiş sırasıyla Emeviler, Abbasiler, Fatımiler, Selçuklu ve Osmanlı tarafından yönetilen bu bölge 20. yy a kadar barış içinde gelmiştir. Yahudilerin Filistin hayali tarihin hiçbir döneminde bitmedi. Kendilerine vaat edildiğine inandıkları topraklara kavuşma hayali kuran Yahudiler Osmanlı Devleti'nin dolayısıyla Müslümanların güç kaybetmesiyle bölgede tekrar şiddeti tırmandırmışlardır. Günümüzde bölge Müslüman Araplar, Hristiyan Araplar ve Yahudiler' in egemenlik mücadelesine şahit olmaktadır. Bölgede aktif politika izleyen Küresel ve Bölgesel Aktörler de bundan yararlanmak istemektedirler. Yahudiliğin temelini oluşturan Muharref Tevrat ve Yahudilerin kendilerine vaat edildiğine inandıkları Fırat nehrinin doğusundan Nil nehrine kadar bölgeye hakim olma düşünceleri ve gayretleri nedeniyle Ortadoğu bölgesinde yıllardır akan kan hiç durmamıştır. Çalışma, İsrail tehdidi altında olan Ortadoğu'nun her alanda dengeye oturması ve barışın bölgeye hakim olması için gerekli adımların seyrine ilişkin bir araştırma niteliği taşımaktadır.
A discussion on the factors of stability and instability in the black sea region

Bu tez Karadeniz Bölgesindeki istikrar ve istikrarsızlık kaynaklarını analiz etmeyi hedeflemektedir. Bölgedeki dahili ve harici temel aktörlerin bölgeye yaklaşımylarını araştırarak bu aktörlerin bölgeye dair çıkarlarını, motivasyonlarını ve güvenlik algılamalarını ortaya koymaya çalışmaktadır. Bu bağlamda tezin odağı, bölgesel istikrara bölge ülkelerinin sahip çıkması noktasıdır. Çalışmada öncelikle Karadeniz Bölgesinin gerçekte bir bölge olup olmadığına bakılmakatdır. Daha sonra gerek bölge içi gerekse bölge dışından kaynaklanan istikrar ve istikrarsızlık kaynakları incelenmektedir. Bu bağlamda bölgesel inisiytif ve organizasyonlar bölge istikrarına katkıda bulunan öğeler olarak sunulmuştur. Temel uluslararası aktörlerin bölgeye yönelik davranışlarının incelenmesinde, Rusya üzerinde tedirgin eoici etkisi bulunan NATO ve AB genişlemelerinin en önemli faktörler olduğu tartışılmaktadır. Çalışmada ortaya konan kanıtlar vasıtasıyla bölgesel güvenlik ve istikrarın bölge ülkleri tarafından sağlanmasının gerekliliği, dışarıdan yapılan müdahalelerin kendilerinin başlı başına istikrarsızlık kaynağı olduğu öne sürülmektedir. Bu bağlamda araştırmanın temel sorusu 'Karadeniz Bölgesinde dış aktörlerin istikrara önemli ölçüde katkısı bulunmakta mıdır? olarak ortaya konmuştur. Bu soru üzerine bir sonuca ulaşmak maksadıyla çalışma içinde bölge ülkeleri tarafından geliştirilen inisiyatiflerin pozitif yönleri ile dışarıdan başlatılan inisiyatifler ve geliştirilen politikaların pozitif ve negatif yanları da tartışılmıştır. ABD'nin Karadeniz'deki askeri varlığını sınırlayan Montreux Sözleşmesi bir istikrar kaynağı örneği olarak çalışmada geniş olarak sunulmuştur.
İç ve dış politikada medya ve siyaset ilişkisi:Türkiye örneği

Medya, günümüzde bireyi bilgilendirmede önemli bir rol üstlense de kurumsal kapsamı, ilişkileri ve yaratabileceği etkiler göz önüne alındığında toplumun ve siyasal sürecin evirilmesinde de etken bir pozisyonda olduğu söylenebilir. Bu nedenle medyanın siyasi aktörler açısından stratejik bir alan olduğu söylenebilir. Bu çalışmada medyanın sahip olduğu dinamikler, siyasi aktörlerle arasındaki ilişkiler ve bu çerçevede siyasal sürecin nasıl şekillendiği üzerinde durulmuştur. Bu ilişki ağının ve siyasal şekillenmenin açıklanmasında tarihten günümüze çeşitli örneklere yer verilmiştir. Bu tez çalışmasının birinci bölümünde basının tarihsel gelişimi dünya siyasetine belli dönemlerde yön vermiş olan İngiltere, Fransa, Sovyet Rusya ve ABD özelinde incelenmiştir. İkinci bölümde ise Türkiye'de medyanın dönüşümü üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda her iki bölümde medya işlenirken iç ve dış politikadaki etkileri incelenmiştir. Genel olarak medyanın siyasal alanı ve toplumu nasıl etkilediği üzerinde durulmuştur. Günümüzde yaşanan siyasal ve toplumsal gelişmeler analiz edilirken medyanın da ayrıca incelenmesi gerektiği bu araştırmada ortaya koyulmaktadır.
The murabitat: A women's civil resistance movement in the old city of jerusalem

Bu tez sivil direniş hareketlerinin başarı ve başarısızlıklarının ardında yatan sebepleri Murabıtat örneği üzerinden anlamayı hedeflemektedir. Murabıtat hareketi Israil hükümet politikalarını ve Mabet Dağı aktivistlerinin faaliyetlerini Mabet Dağı/ Mescid-i Aksa'ya ve buradaki ibadet haklarına yönelik tehdit olarak görmekte ve Mabet Dağı/ Mescid-i Aksa'yı korumayı temel hedefi olarak ilan etmektedir. Israil-Filistin meselesi en çok tartışma konusu olan çatışmalardan biridir ve Mabet Dağı/ Mescid-i Aksa barış görüşmeleri önündeki en büyük engellerden birini teşkil etmektedir. 2010 yılında Kudüs'teki siyasi boşluktan doğan Murabıtat hareketi etkili bir aktöre dönüşmüştür. Murabıtat hareketi yerele dayandığı, belli bir mesele etrafında örgütlenip toplumun yönetimine dair iddiası bulunmadığından siyasi bir hareket olarak nitelendirilemez. Murabıtat mensup, yönetici ve destekçilerinin öz yaşam öykülerini içeren on yedi video kaydı ve altı mülakata dayanan bu çalışma Murabıtat hareketini, cepheleşmiş, sivil ve kurumsal olmayan yapısı nedeniyle bir sivil direniş hareketi olarak kavramsallaştırır. Bu çalışma otoritenin sürekli ihlalleri ile özel hayatlarının mahremiyetini kaybeden kadın ve erkeklerin, özel hayatin tekrar elde edilmesinin kamusal alanda verilecek bir mücadeleyle mümkün olduğunu fark ettiklerini iddia etmektedir. Bu idrak Murabıtat'in bir kadın sivil direniş hareketi olarak ortaya çıkmasına neden olmuştur. Israil'in sessiz yıldırma politikaları ve Filistin ve İsrail toplumları arasındaki sosyal uzaklığın fazlalığı sivil direniş geri tepme mekanizmasının önünü kesmiştir. Ancak, yeni bir direniş kimliği oluşturan ve sivil toplum hareketleri ile ulus ötesi bağlar kuran hareket kitleleri harekete geçirmeyi başarmıştır.
Turkey's mediation initiatives between 2002 and 2015 a discourse and content analysis

Bu tez, Türkiye'nin uluslararası arabuluculuk girişimlerine gönüllü olarak dahil olmasının nedenlerini açıklamayı amaçlamaktadır. Metodolojik olarak, Türkiye'nin arabuluculuk faaliyetlerinde Türk dışişleri bakanlarının birincil rol üstlenmesi nedeniyle, arabuluculuk faaliyetleri kapsamında yaptıkları konuşmaların söylem analizi yapılmış; bunun yanı sıra, teze konu olan arabuluculuk faaliyetlerine ilişkin belgelerin toplu bir biçimde yer aldığı Türk Dışişleri Bakanlığı'nın internet sitesindeki ilgili belgeler de içerik analizi metoduyla incelenmiştir. Bu bağlamda; Güney Asya'dan Afganistan-Pakistan-Türkiye Üçlü Zirvesi, Balkanlardan Türkiye-Bosna Hersek-Sırbistan Üçlü Zirvesi, Kafkaslardan Azerbaycan, Ermenistan ve Gürcistan'ın katıldığı Kafkasya İstikrar ve İşbirliği Platformu, Orta Doğu'dan Irak'a Komşu Ülkeler Girişimi örnek olarak seçilmiş ve karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Tez, dışişleri bakanlarının söylemlerini ve analiz edilen ilgili belgeleri temel alarak, Türkiye'nin arabuluculuk yapma sebeplerinin salt insani bir yaklaşımdan değil, aynı zamanda reel çıkarlardan da müteşekkil olduğu kanısına varmaktadır.
Uluslararası petrol sistemi

Enerji tüketimi, sürdürülebilir kalkınma için hayati bir öneme sahiptir. Bu enerji gereksinimi yenilenebilir kaynaklar ve fosil yakıtlar gibi çeşitli enerji türleri vasıtası ile karşılanmaktadır. Bu enerji kaynakları içerisinde en yaygın şekilde kullanılan kaynak ise petroldür. Petrol endüstrisinin petrolün bulunması, bulunan rezervlere yatırım yapılması ve sonrasında işletilip pazara sunulması süreçleri sabit maliyetlerin yüksek olduğu büyük yatırımlar gerektiren projelerdir. Uluslararası petrolsisteminin aktörleri arasındaki etkileşimin aldığı yön ekonomi, politika, jeoloji, tarih ve sosyoloji gibi birçok disiplinden etkilenmektedir. Bu etkileşiminkökenleri ise petrolün henüz arama tarama çalışmaları evresindeyatmaktadır. Ekonomik gelişmeleri ve sosyal yaşantılarının kesintisiz bir şekilde sürmesi için tüketici ülkelerin petrol arzını güvene almaları gerekmektedir. Petrol üreticisi ülkeler de bu enerji kaynağına hayati bir derecede bağımlıdırlar. Başlıca gelir kaynakları petrol satışı olan bu ülkeler ise ekonomik gelişme ve sosyal hayatlarının devamı için petrol gelirlerine, talep güvenliğine ihtiyaç duymaktadırlar. Uluslararası petrol sisteminin önemli diğer aktörleri ise petrolşirketleridir. Uluslararası Petrol Şirketleri, Milli Petrol Şirketleri ve BağımsızPetrol Şirketleri bu hidrokarbon kaynağına sahip ülke yönetimleri ile birliktepetrolün küresel akışı içerisinde üzerlerine düşen görev ve sorumlulukları yerine getirmektedirler. Petrol şirketlerinin görev ve sorumlulukları imtiyaz sistemi ve kontrat sistemi ile belirlenen petrolü yeraltından tüketim pazarınaulaştıran süreç ile sona ermemektedir. Petrol şirketleri bu sistem içerisinde hem ülkesel hem de küresel ekonomik dengeler içerisinde anahtar bir yeri olan petrol fiyatlarının belirlenmesi konusunda da çok önemli roller üstlenmektedirler. Uluslararası bir sistem özelliği gösteren bu yapılanma içerisindeki aktörler karşılıklı olarak birbirlerine bağımlıdırlar. Bu sistem içerisindeki her bir unsur gücü oranında sistemi etkilemekte ve bu sistemdendeğişen oranlarda etkilenmektedir.
Terörizm: Bir dış politika alternatifi

Bu çalışma; dünya üzerinde geçmişşten günümüze kadar meydana gelmiş terörist hareketleri inceleyerek, genel anlamda tanımlayıcı bir şablon ortaya çıkarmak, terörizmin evrimini ve geldiği noktaları değerlendirerek, modern çağa damgasını vuran bu çatışma stratejisinin gelişimini ve değişimini etkileyen unsurları tespit etmek amacını taşımaktadır. Tez içerisinde, değerlendirilen ve örnekler vasıtası ile de ispata çalışılan ana fikir; günümüzde terörizmin, ülkeler için alternatif bir dış politika aracı olduğu gerçeğidir. Bu nedenle, çalışma boyunca, seçilmiş örnekler kendi iç ve dış dinamikleri açılarından değerlendirilerek, terörizmi oluşturan unsurlar ve terörizmin uluslararasılaşması gibi konuları mercek altına alınacaktır. Terörizm üzerine yapılan çalışmada bir diğer ana konu ise terör örgütlerinin farklı açılara göre sınıflandırılmasını içermektedir. Burada, politik şiddettin geldiği yön ve terör hareketinin politik çizgisi bu sınıflandırma içerisinde birer parametre olarak kullanılacaktır.
Güvenlik ve kapasite: 2002-2011 yılları arası Türkiye'nin Ortadoğu politikası

Türkiye'nin dış politikası tarihsel olarak 'batıcılık' ve statükoculuk' ekseninde şekillenmiştir. Bunun yanında, Türk dış politikası özünde güvenlik odaklı bir anlayışa sahip olmuştur. AK Parti'nin 3 Kasım 2002'de iktidar olmasıyla beraber, Türkiye'nin pek çok noktada ciddi değişiklikler yaşadığı gözlemlenmektedir. Dış politika bu noktalardan birini oluşturmaktadır. AK Parti döneminde birçok yeni kavram ve uygulama dış politikada kullanılmaya başlamıştır. Bu dönemde Türkiye'nin jeopolitik konumu ve kendini algılayış biçimi olarak 'ben idrakinde' bir farklılığın olduğu göze çarpmaktadır. Söz konusu farklılık Türkiye'nin Ortadoğu ilişkilerinde de bazı değişiklikleri beraberinde getirmiştir. Bu dönemde Ortadoğu, Türkiye'nin bölgesel ve küresel ölçekte daha etkin olabilmesine imkan tanıyan bir alan olarak algılanmıştır. Tarihsel miras ve ortak medeniyet algısıyla 'ben idrakinde' yaşanan değişim Türkiye'nin Ortadoğu ile daha derinlikli ilişkiler kurabilmesine yol açmıştır. Bu dönemde Türkiye, Ortadoğu'da daha önce olmayan alanlarda görünür hale gelmiş ve siyasi, ekonomik ve sosyal açıdan bir kapasite artırımından bahsedilebilir olmuştur. Buradan hareketle bu tezde amaçlanan, AK Parti dönemi Ortadoğu ilişkilerinin Türk dış politikasının güvenlik anlayışıyla ilişkisinin sorgulanmasıdır. AK Parti dış politika anlayışının 'batıcılık' ve statükoculuktan farklı bir konumda olup olmadığı tartışılmıştır. Temel soru AK Parti dönemi Ortadoğu ilişkilerinin güvenlik odaklı yürüyüp yürümediği olmuştur. Bu çalışmada neorealizmin teorik varsayımları esas alınarak bu dönem Ortadoğu ilişkileri incelenmiştir.
1934 Balkan Antantı'nın dış basındaki yansımaları

İki savaş arası dönemde, Avrupa barışı için en önemli adımlardan biri olarak nitelendirilen Balkan Antantı, yoğun bir diplomasi trafiği sonucunda ortaya çıkmıştır. 1920'li yılların başlarından itibaren Balkanlarda konuşulmaya başlanan Balkan birliği konusunda en önemli adım Balkan konferansları olmuştur. Balkan Antantı'nın imzalanmasıyla sonuçlanan süreçte, yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti devletinin ve özellikle de Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün büyük bir rolü vardır. Türkiye Cumhuriyeti, kuruluşundan itibaren, geniş çaplı reformlarını sürdürebilmesi için gerekli olan, güvenlik politikaları çerçevesinde, gerek komşu devletlerle, gerekse diğer devletlerle dostane ilişkiler kurma ve barışı korumaya yönelik adımlar atma politikası izlemiştir. Bu politika nedeniyle, Lozan Antlaşması'nı takip eden yıllarda, özellikle Balkan devletleri ile bir dizi dostluk antlaşması imzalamıştır. Balkan Antantı, bu politikanın en önemli getirisi olmuştur. Balkan Antantı'nın imzalanması sürecinde yaşanan bütün gelişmeler, yabancı basın kuruluşları tarafından yakından takip edilmiştir. Özellikle Antant'ın imzalanmasının ardından, Antant'ın faaliyetleri sıkı bir takibe alınmıştır. Bu çalışmada, Balkan Antantı'na giden süreç, Antant'ın imzalanması ve faaliyetlerinin yanı sıra, bu gelişmelerin yabancı basına nasıl yansıdığı da incelenmiştir.
Bulgaristan ve Romanya'da kurulacak A. B. D üslerinin bölgeye olası etkileri

BAŞLIĞI : BULGARİSTAN VE ROMANYA'DA KURULACAK ABDÜSLERİNİN BÖLGEYE OLASI ETKİLERİYAZAR ADI : ENVER AKSOYKaradeniz'in güvenliği ve istikrarı sadece bölge ülkeleri için değil, başta Avrupa ve ABD olmak üzere tüm dünya açısından önem arz etmektedir. Dünya üzerinde ABD'nin savaş gemilerini sokamadığı ve Türkiye'nin bariz üstünlüğü bulunan tek deniz olan Karadeniz bu özelliğini yitirmek üzeredir. Siyasi, askeri ve ekonomik tüm kanallardan bölgeye nüfuz etmeye çalışan ABD'nin bu girişiminin arkasında neleryattığını ortaya çıkarmak büyük önem arz etmektedir. Ayrıca, Bulgaristan ve Romanya'daki ABD üslerinin Karadeniz'deki statükoyu değiştirme potansiyeli de ortaya konmalıdır. Bu amaçla literatür taraması şeklinde hazırlanan tezde;Tarihi, coğrafi, ekonomik ve askeri açılardan Karadeniz bölgesinin özellikleri;Karadeniz'de 1936 yılından beri barışı koruyan Montrö sözleşmesine ilişkin görüşler;Değişik açılardan ABD'nin Karadeniz bölgesine olan ilgisi; Karadeniz'in yeni aktörleri olan Bulgaristan ve Romanya'nın bakış açısıyla ne istedikleri; Karadeniz'de dikkate alınmadan hiçbir şey yapılamayacak dev bir ülke olan Rusya'nın rolü; Türkiye cephesinden Karadeniz'e ilişkin yapılanlar ve yapılması gerekenler ortaya konmaya çalışılmıştır.
11 Eylül sonrası Türk dış politikasında kamu diplomasisi uygulamaları: Sahraaltı Afrika bölgesi

Türk dış politikası ekseninde kamu diplomasisi uygulamaları 11 Eylül 2001 terör saldırıları sonrası dönemde Türkiye ve Sahraaltı Afrika ilişkileri örneğinde incelenmektedir. Sert ve yumuşak güç unsurlarının birlikte değerlendirildiği bütünleşik güç yaklaşımının kamu diplomasisine etkisi temel alınmaktadır. Bu doğrultuda, sosyal inşacı yaklaşım perspektifinde Türkiye ve SAA ilişkilerinde kamu diplomasisi sürecinin yorumlanması amaçlanmaktadır. Özellikle 11 Eylül sonrası uluslararası ilişkiler düzenindeki değişim, kamu diplomasisi sürecini ve uygulamalarını önemli hale getirmiştir. Kamu diplomasisi kavramı etrafında yapılan tartışmalar 11 Eylül sonrası Türk dış politikasını etkilemiştir. Tez çalışmasında nitel araştırma tekniklerinden belge incelemesi ve görüşmeler yoluyla araştırma verileri toplanmıştır. Ayrıca Kasım 2014- 2019 yılları arasında Türkiye ve SAA ülkeleri arasında gerçekleştirilen üst düzey ziyaretlerde yapılan resmi açıklamalar kamu diplomasisinin temaları doğrultusunda söylem ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Sonuç olarak Türkiye ve SAA ilişkilerinde kamu diplomasisi uygulamalarının bir dış politika stratejisi olarak kullanıldığını ileri sürmek mümkündür. Ülkeler arası iletişimi merkezine alan kamu diplomasisi sürecinde sosyal ve kültürel unsurlar esas iken resmi açıklamalarda ekonomik ilişki temasının ön planda olduğu sosyal ve kültürel ilişki ve siyasi ilişki temalarının daha sonra geldiği saptanmıştır.
Bölgesel ve dengeleyici güç olma yolundaki Hindistan'ın Sahra-altı Afrika ile politik ve ekonomik işbirliği

Sahra-altı Afrika ülkeleri, gelişmişlik sıralamasında dünya ülkeleri arasında en alt sıralarında yer almaktadırlar. Kalkınmasını ve sanayileşmesini tamamlayamamış olan bu ülkeler, sahip oldukları potansiyel ve zengin kaynaklar ile her geçen gün daha fazla ilgi odağı haline gelmektedir. Bu kapsamda özellikle son dönemde Sahra-altı Afrika'da önemli ekonomik ve ticari girişimlerde bulunan ülkelerden birisi de Hindistan olmuştur. Hızla gelişen bir ekonomiye sahip olan Hindistan, bölgesel güç ve küresel aktör olma yolunda önemli adımlar atmaktadır. Gerek geçmişşe dayanan bağları gerekse günümüzde izlediği dış politika ve ekonomi politikaları sayesinde Sahra-altı Afrika ülkelerinin hemen hemen tamamı ile ekonomik, ticari, politik ve kültürel ilişkiler kurmaktadır. Hindistan, bu sayede bölgedeki en önemli aktörlerden biri haline gelmiştir. ÇHC, Hindistan'ın en önemli rakibi konumundadır. Elbette ki bu rekabette batılı ülkeler de yer almaktadır. Ancak, sömürgecilik geçmişşinin sebep olduğu yaralar, Hindistan'ın da sömürge düzeninin bir mağduru olması ve Afrika ülkeleri ile bu konuda ortak bir anlayışa sahip olması, batının Afrika'ya kolonyal perspektiften bakmaya devam etmesi gibi nedenlerden dolayı Hindistan'ın bölgedeki etkinliği ön plana çıkmaktadır. Hindistan batılı ülkelerden farklı olarak Sahra-altı Afrika'da bağış yapan bir ülke olarak değil, bir kalkınma ortağı olarak hareket etmektedir. Türkiye, 1990'lı yılların sonlarından itibaren Afrika kıtasına yönelik politikasında radikal değişimler yapmıştır. Bu yeni yaklaşım ile Sahra-altı Afrika ülkeleri ile politik, ekonomik ve ticari ilişkilerin geliştirilmesi için ciddi girişimlerde bulunmaktadır. Türkiye'nin bölgeye özellikle sağlık, altyapı, eğitim, sosyal yaşam gibi alanlarda yapmakta olduğu insani yardımlar oldukça dikkat çekmektedir. Bu açıdan bakıldığında Türkiye ve Hindistan'ın Sahra-altı Afrika'ya yaklaşımları benzerlikler göstermektedir. Türkiye'nin Sahra-altı Afrika ile ticari ve ekonomik ilişkilerini daha üst seviyelere çıkarabilmek için çabaları ve çalışmaları devam etmektedir. Bu kapsamda Sahra-altı Afrika'da geniş ve derin bir etkinliğe sahip olan Hindistan ile yapılacak işbirliği tüm taraflar için oldukça faydalı olabilecektir.
The place of the Ottoman Empire in the Russo-Circassian war (1830-1864)

Köremezli, İbrahim Master tezi, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doçent Dr. Hakan Kırımlı Bu çalışmada, Çerkeş olarak tesmiye edilen kabilelerin yaşadığı Kuzeybatı Kafkasya'da Rusya İmparatorluğu ile bölge halkı arasında cereyan eden ve Çerkeslerin büyük bir çoğunluğunun Osmanlı İmparatorluğu'na sürülmesi ve Rusların da bölgeyi tam olarak kontrol altına almalarıyla sonuçlanan 34 yıllık savaş müddetince (1830-1864) Osmanlı İmparatorluğu'nun Çerkezistan politikası ve bu bağlamda Rusya ile münasebatı açıklanmaya çahşılmıştır. Bu dönemde, Bab-ı Ali Rusya İmparatorluğu ile bansın devamını amaçlamaktaydı. Zaten, Devlet içerisindeki muhtelif meselelerden dolayı Kırım Harbi dönemi haricinde Bab-ı Ali aktif bir Kafkasya politikası izleyememiştir. Ancak kökleşmiş Osmanlı-Çerkez münasebatı, özellikle de köle ticareti Rusya' mn her türlü engellemelerine rağmen Rus-Çerkez' savaşı sırasında da devam etmiştir. Bunun yanında, Çerkez, İngiliz ve Lehlerin Çerkez mücadelesi lehindeki aktivitelerini Osmanlı topraklan üzerinden gerçekleştirmiş olmaları Osmanlı İmparatorluğu'nun Çerkez mücadelesinde izlemiş olduğu politikadan daha ehemmiyetli bir yeri haiz olduğunu göstermektedir. iv
Yeni güvenlik algılaması kapsamında küresel ısınma

Güvenlik kavramı, insanoğlunun varoluşu ile başlamış olup, dünya üzerindeki oluşumlar, dengeler ve değişimlerle birlikte biçimlenmiştir. Soğuk Savaş döneminde, ulusal güvenliğin ağırlıklı olduğu ve güvenlik kavramının yalnızca askeri terimlerle ifade bulduğu görülmektedir. Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle birlikte, güvenlik, ulusal güvenlik ve uluslararası güvenlik kavramları, içerik ve anlamlarına bakımından yeniden biçimlenmeye başlamıştır. Daha önceleri yalnızca askeri güç ile tanımlanan ya da ölçülen bu kavram, yeni oluşumların da etkisiyle birlikte, yeniden tanımlanmaya başlanmıştır. Ulusal güvenlik anlayışı yerine, daha çok uluslararası boyutta bir güvenliğin sağlanması gerektiği, birçok alanda görüş birliği sağlamıştır. Daha önceleri tehdit olarak algılanan birçok kavram bu dönemde etkisini kaybederken, tehdit olarak algılanan yeni kavramlar ortaya çıkmıştır. Çevre sorunları, küresel ısınma, göç, insan ticareti, etnik çatışmalar gibi konular da artık uluslararası güvenlik gündeminde yer almaya başlamıştır. Genel olarak dünyanın her yerinde, sıcaklığın sistematik bir şekilde yükselmesi olarak tanımlanabilen küresel ısınmanın ve oluşturacağı etkilerin, ulusal ve uluslararası düzeyde güvenliği etkileyeceği ve bu etkiler sonucunda da birçok coğrafyanın bu durumdan etkileneceği gözlemlenmektedir. Isınmanın yaratacağı en büyük olgu olan çevresel bozulmayla birlikte, kaynak kıtlıkları, göçler, salgın hastalıklar, etnik çatışmalar, ekonomik yoksunluk ve bunların toplam bir sonucu olarak da, devlet içinde darbeye kadar uzanabilecek sonuçların, devletler arasında ise, büyük ölçüde kaynaklara sahip olmayı hedefleyen şiddet çatışmalarının yaşanması beklenebilir.
Bugünkü Doğu Türkistan coğrafyasında kurulan şehir devletleri ile Çin arasındaki münasebetler (miladİ 73-108)

Miladın başlarında Doğu Türkistan'dan çekilmek zorunda kalan Çinliler Hunların da gerilemesiyle m. s. 73 yılında büyük bir işgal hareketi başlattılar. 108 yılına kadar süren bu işgal devresi çeşitli Çin kaynaklarında tafsilatlı olarak anlatılmaktadır. Bu devreden sonra bölgeden çekilen Çin ancak VI. yüzyılda geri dönebilmiştir. Tezimiz bu süreci tüm tafsilatlarıyla ele almış ve miladın başlarında Doğu Türkistan ve çevresindeki siyasi, askeri, ekonomik ve kültürel durumu ortaya koymuştur.