turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tüketici'nin korunması hakkındaki kanuna göre satıcının ayıba karşı tekeffül borcu

Bu tezde, tüketicinin korunması olgusunun hukuki boyutu, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanuna göre satıcının ayıba karşı tekeffül borcu kapsamında ele alınmıştır. Bu bağlamda, ayıplı mal ve hizmetlerle karşılaşan tüketicinin seçimlik haklan ve satıcının sorumluluğunun şartlan, Borçlar Kanununda ve Avrupa Birliği'ndeki hukuksal düzenlemeler ile karşılaştırılarak incelenmiştir. Günümüzde, sözleşme ilişkisinin zayıf tarafı olarak tüketicinin, güçlü satıcı karşısında korunması, tüketiciyi koruyan hukuksal düzenlemeler ve tüketicilerin, kamu ya da özel tüketici örgütleri ile birlikte faaliyetlerde bulunmaları ile de gerçekleşmektedir. Ülkemizde, tüketicinin korunması konusundaki dağınık mevzuat Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesiyle derli toplu bir yapıya kavuşmuştur. Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun çalışmamız sırasında incelediğimiz ayıplı mal ve hizmetleri düzenleyen hükmü ile, tüketicilerin karşılaşabileceği tüm sorunları çözmek elbette mümkün değildir. Bu nedenle, özellikle imalatçının ayıplı ürünlerden sorumluluğunu düzenleyen Avrupa Birliği Direktifi, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun ayıplı mal ve hizmetleri düzenleyen hükmünü yorumlamamıza olanak sağlamıştır. Nitekim, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun gerekçesinde de, Avrupa Birliği'ndeki düzenlemelerin kanunun hazırlanmasında yol gösterici olduğu belirtilmiştir. Ayrıca, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun düzenlemediği alanlarda, genel hükümlerin uygulanacağı da kanunda açıkça hükme bağlanmıştır. Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun, ayıplı mal ve hizmetlerle karşılaşan tüketiciye karşı; satıcı, imalatçı, bayi, acenta ve ithalatçının müteselsilen ve kusursuz olarak sorumlu olduklarının düzenlemiş ve özel sorumluluktan kurtuluş nedenleri de getirmemiştir. Böylece, tüketicinin satıcı ve diğer sorumlu kişiler karşısındaki hukuki durumu son derece güçlenirken, tüketici-satıcı, tüketici-imalatçı arasındaki denge bozulmuştur. Bu durumun ise, mal ve hizmetlerin fiyatlarının yükselmesi gibi tüketici aleyhine sonuçlar doğurabileceği gözden uzak tutulmuştur. Sonuç olarak, eleştirilecek tüm yönlerine rağmen, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun, hukuk sistemimizde, tüketicinin korunmasına ilişkin yasal boşluğu doldurmuştur. Kanunun, ileride izlenecek tüketici politikalarına ve hukuksal düzenlemelere yön vererek, uluslararası düzeyde bir tüketici bilincinin oluşmasına katkıda bulunacağı görüşündeyiz.
Marka hukukunda markanın ülkesellliği ilkesi

Marka hukukunda markanın ülkeselliği ilkesi konulu yüksek lisans tezi üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel özellikleri ile marka kavramı, markanın tanımı, unsurları, fonksiyonları, çeşitleri, Türk hukuku ve uluslararası boyutta hukuki dayanakları ile marka hakkının hukuki niteliğine değinilmiştir. İkinci bölümünde, fikri haklarda ülkesellik ülkesinin tanımı, kapsamı, genel özellikleri anlatılmış, bu kapsamda, patent, tasarım, coğrafi işaret, telif hakkı bakımından ülkesellik ilkesi ayrı ayrı incelenmiş, ülkesellik ilkesinin günümüzde hakimiyetini koruyup koruyamadığı hususları değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise, markanın ülkeselliği ilkesinin kapsamı, Türk hukukunda marka olarak tescil edilebilecek işaretler, ülkesellik ilkesi kapsamında marka korumasından yer alanabilecek kişiler ve asgari haklar ilkesi, markanın ülkeselliği ilkesinin sonuçları anlatılmış, ülkesellik ilkesinin istisnası olmaları bakımından markanın olduğu gibi korunması, rüçhan hakkı dolayısıyla markanın tescil tarihinden önce korunması, yabancı marka sahibinin Türkiye'deki ticari vekili karşısında korunması, Madrid Protokolü kapsamında markanın esas tescilinin yapıldığı ülkede terkini, hakkın kötüye kullanılmasının önlenmesi bakımından yabancı markaların korunması, tanınmış markaya sağlanan koruma, topluluk markasının korunması hususları detaylı ve karşılaştırmalı olarak incelenmiş Gümrük Birliği ve Malların Serbest Dolaşımı ilkesi ile uluslararası tescilli marka kavramları, marka hukukunda markanın ülkeselliği ilkesi bakımından detaylı olarak incelenmiştir.
Ticari işletmelerin devri

Ticari işletmeler, ticaret hayatı içerisinde iktisadi anlamda talepleri karşılayan ve bunun karşılığında sürekli gelir sağlamayı hedef tutan işletmelerdir. Bu işletmelerin devir gibi bazı hukuki işlemlere konu olması mümkündür. İşletmelerin aktifleri ve pasifleri ile birlikte devri ve devralanın sorumluluğu TBK'nın 202'inci maddesinde; Ticari işletmelerin devri, devrin şekli, devrin kapsamı TTK'nın 11'inci maddesi ile TSY' nin 133'üncü maddelerinde düzenlenmiştir. TTK düzenlenmesi ile ticari işletmeler yazılı bir devir sözleşmesi ile içerdiği malvarlığı unsurlarının devri için zorunlu tasarruf işlemlerinin ayrı ayrı yapılmasına gerek kalmaksızın devredilebilir. Ticari işletme devri, devir sözleşmesinde aksi öngörülmemişse, duran malvarlığını, işletme değerini, kiracılık hakkını, ticaret unvanı ile diğer fikri mülkiyet haklarını ve sürekli olarak işletmeye özgülenen malvarlığı unsurlarını içermektedir. Tezimizin konusunu oluşturan 'ticari işletmelerin devri' üç bölüm başlığı altında ele alınmış olup; birinci bölümde ticari işletmenin tanımı ve iktisadi unsurları; ikinci bölümde ticari işletmelerin devri, devre hakim olan ilkeler, devrin şartları, devrin kapsamı, devrin sonuçları ve devrin geçersizlik halleri; üçüncü bölümde ilgili kanunlar bakımından ticari işletmenin devrini etkileyen unsurlar anlatılmıştır.
Pratik bir zorunluluk olarak hukuk güvenliği ve kanunlaştırma -İslam Hukuku açısından tahlili-

İslam hukuk tarihi boyunca, ilk devirlerden beri ictihadların bir araya getirilmesi ve siyasi otorite eliyle resmileştirilmesi çabaları söz konusudur. Bununla birlikte ülke sathında geçerli olmak üzere ayrıntılı ve kapsamlı bugünkü anlamda kanun niteliğini taşıyan hukuk normlarının devlet tarafından resmen ilan edilmesi Osmanlı'nın son döneminde gerçekleşmiştir. Kanunlaştırma hareketlerinin ürünü olan bu kanunlar İslam hukuk tarihi bakımından da bir dönüşümü ifade eder. Kanunlaştırmanın temel fonksiyonu uygulanacak normların belirlenmesi, bu normların standart hale getirilmesi ve bu normlar bütününün vatandaşlara bildirilmesidir. Bu fonksiyonları karşılayan 'hukuk güvenliği' ilkesinin kanunlaştırma ile diyalektik ilişkisi tezimizin ana teması olacaktır. İslam hukukunda hukuk güvenliğini gerçekleştirecek türlü kurumlar var olmuş, farklı teamüller, yöntemler uygulanmıştır. Netice olarak günümüz dünyasında hukuk güvenliğinin sağlanmasına hizmet eden kanunlaştırma bu noktada fonksiyonel bir vasfı haiz olup genel geçer bir zorunluluk haline gelmiştir.
Yasadışı grevin sonuçları

Çalışmamızda Türk Hukuku bakımından grev hakkı ve bu hakkın hangi koşullar altında hak olma niteliğini yitirerek yasa dışı grev sayılacağı ele alınmıştır. Yasada belirtilen sınırlara uyulmadan yapılan yasa dışı nitelikteki bu eylemlere bağlanan yaptırımlar ve bu yaptırımların hangi koşullarla uygulanacağı hususları üzerinde durularak özellikle kanunda açıklık bulunmayan ve doktrinde de tartışmalı bulunan konulara açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Yasa Dışı Grevin Sonuçları adlı tez çalışması iki temel bölümden oluşmakta olup, ilk bölümde ilk önce grev kavramı açıklanmış; bu çerçevede grevin varlığı için gereken maddi ve manevi unsurlara değinilmiştir. Grevin tanımı yapılırken yasal veya yasa dışı grev ayrımına gidilmeyip, sadece içerdiği unsurlar bakımından bir hareketin grev sayılıp sayılmayacağı, eğer tüm unsurları içine alıyorsa grevden söz edileceği, bundan sonra ise bir grevin yasal olması için gerekli şartlar doğrultusunda grevin hangi hallerde yasa dışı niteliğe bürüneceği incelenmiştir. İkinci bölümde yasa dışı greve bağlanan yaptırımlar konusu ele alınmıştır. Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu ile yasa dışı greve hukuki yaptırımların yanı sıra cezai yaptırımlar da bağlanmış bulunmaktadır. Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu ile yasa dışı grev için öngörülmüş olan yaptırımların işyeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler hakkında da uygulanacağı (TSGLK m.25/III) düzenlenmiştir. Yasadışı grevin sonuçlarının ele alındığı bu bölümde özellikle yasa dışı grev sebebiyle sözleşmelerin feshi, grev sebebiyle meydana gelen zararlardan sorumluluk ve cezai sonuçlar üzerinde durulmakla beraber, yasa dışı grevin etkilediği diğer hukuki durumlar da değerlendirilmiştir.
Toplu İş Hukukunda alt işverenlik ve uygulamada karşılaşılan sorunlar

Alt işverenlik ilişkisi, iş hukuku uygulamasında en fazla sorun yaratan alanlardandır. Gerek asıl işverenlerin gerekse sendikaların alt işveren işçilerine yaklaşımları, çoğu zaman alt işveren işçilerinin kolektif haklarını kullanmalarının önüne geçmektedir. Alt işverenlik uygulamasında toplu iş hukukuna dair ortaya çıkan sorunlar daha önce zaman zaman gündeme gelse de tam anlamıyla çözümler üretilememiş, yorum ve içtihat birliği sağlanamamıştır. Bu çalışmada, alt işverenlik ilişkilerinin toplu iş hukukuna dair uygulamasında ortaya çıkan ve çıkabilecek sorunlara ve öğretide tartışılan noktalara değinilmeye ve söz konusu sorunların çözümü için olası öneriler üretilmeye çalışılmıştır. Alt işverenlik uygulamasının toplu iş hukukuna dair ortaya çıkardığı sorunlar, bireysel iş hukukunda ortaya çıkan tartışmalardan tamamen bağımsız olmadığından, çalışmada kimi zaman bireysel iş hukukuna dair tartışmalara da değinilmiştir. Çalışmada alt işverenlik ve sorunları, Türk iş hukukunda alt işveren kavramı, toplu iş hukukunda alt işveren işçilerinin durumu, 6552 sayılı Kanun'un getirdiği değişiklikler ve alt işverenlik uygulamasının toplu iş hukuku bakımından yol açtığı sorunlar ele alınarak incelenmeye çalışılmıştır.
1876 tarihli Osmanlı Kanun-i Esasi'si ile 1924 tarihli T. C Anayasası'nın karşılaştırılması

mparatorluğunda III. Selim ile başlayan ilk ciddi reform girişimi, zaman zaman kesintiye uğramış olsa dahi Mustafa Kemal liderliğinde kurulan Türkiye Cumhuriyetine kadar devam etmişti. Bu reformlar iç ve dış baskılar sonucu oluşmuştu. Baskılar sonucu oluşan en önemli reformlardan biri hukukun modife edilmesi ve Anayasanın ilanıydı. Sened-i ttifak ile başladığı kabul edilen bu süreç, Tanzimat ve Islahat Fermanları ile devam etmişti. Ancak bunlar da istenilen sonucu vermemiş, Osmanlı Devletini içinde bulunduğu zor durumdan kurtaramamıştı. Bunun üzerine siyasi, idari, ve hukuki yapıda kanunlaştırma hareketine girişilmişti. Bunun sonucunda ilk Osmanlı Anayasası olan Kanun-i Esasi kabul edilmişti. Ancak yine aynı Anayasa dayanakgösterilerek Meclis kapatılmış ve otuz yıl sürecek meclissiz bir yönetim başlamıştı.1909'da II. Meşrutiyet'in başlamasıyla 1876 Anayasasında bazı değişiklikler yapılarakdemokratikleştirilmişti. Ülkenin işgali bu Anayasanın da uygulanmasına fırsat vermemiş, yeni kurulan Türkiye Devletinin ilk Anayasası olan 1921 Teşkilat-ı Esasiye Kanunu kabul edilmişti.1924'te eksikleri giderilen bu Anayasa 20 Nisan 1924'te BMM tarafından kabul edilmişti.
Türk Ticaret Kanunu'na göre haksız rekabet ve yaptırımları

tarihinde yürürlüğe girmiştir. Çalışmamız da 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 54 ve 63. maddeleri arasında düzenlenen haksız rekabet hükümlerinin tümü incelenmiş ve 6762 sayılı eski TTK ile farklılık ve benzerlikleri açıklanmıştır. Saptamalarımız ışığında, yeni kanunun haksız rekabete ilişkin hükümlerinin eski düzenlemelerden temelde çok farklı olmadığı tespit edilmiştir. Öte yandan 6102 sayılı kanun ile haksız rekabet kavramına yönelik olarak bir sistem değişikliğine gidildiği ve yeni fiillerin haksız rekabet halleri arasına eklendiği görülmüştür. Sonuç olarak, haksız rekabete ilişkin hükümlerin kapsam ve uygulama alanının TTK ile genişlediği ve tüm ekonomik rekabet hallerini de içine alan bir sistem getirildiği bu çalışmada ortaya çıkmıştır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, rekabet ve haksız rekabet kavramlarına, haksız rekabetin amacına, hukuki niteliğine ve unsurlarına, haksız rekabete hakim olan temel prensiplere değinilmiştir. İkinci bölümde, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile on bentten altı bent ve yirmi üç alt ben de çıkarılan haksız rekabet halleri detaylı olarak açıklanmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde, haksız rekabet eylemlerine karşı düzenlenmiş hukuki ve cezai yaptırımlara yer verilmiştir. Bu bölümde haksız rekabet dolayısıyla açılabilecek, tespit, men, eski hale iade ve tazminat davaları ve istenebilecek ihtiyati tedbir kararları incelenmiştir. Eski Türk Ticaret ve Borçlar Kanunu döneminde de haksız rekabet kurumunun adi iş - ticari iş ayrımı yapılarak iki ayrı kanunda düzenlenmesi durumuna, eleştirilere rağmen 1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK ve 6098 sayılı BK ile son verilmemiştir. Tezimizde, bu ikili yapının yarattığı sakıncaların giderilmesi açısından, Türk Hukukunda da, 1986 tarihli İsviçre kaynak kanununda olduğu gibi adi iş, ticari iş ayrımı yapılmadan tüm haksız rekabet hallerinin tek ve ayrı bir kanunda düzenlenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 48. maddesi kapsamında mesafeli sözleşmelerde ifa

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte mesafeli sözleşmeler her geçen gün daha çok tüketici tarafından tercih edilmektedir. Bu durumun en önemli nedeni tüketicilerin daha az zaman ve emek harcayarak istedikleri mala ya da hizmete mesafeli sözleşmeler ile ulaşabilmeleridir. Mesafeli sözleşmeler uzaktan iletişim araçları vasıtasıyla kurulmaktadır. Tarafların eş zamanlı şekilde fiziken karşı karşıya olmamaları nedeniyle bu sözleşmelerde edimlerin ifası özellik arz etmektedir. Öyle ki satıcılar, sözleşme konusu malı teslim edebilmek için çoğu zaman üçüncü bir kişinin, uygulamada kargo şirketlerinin, yardımını almakta; tüketiciler ise borçlarını çeşitli ödeme yollarıyla ifa etmektedir. Kanun koyucu çoğu zaman sözleşmenin kurulması sırasında ödemede bulunan tüketiciyi korumak için mesafeli sözleşmede satıcı veya sağlayıcılar açısından ifa zamanını ayrıca düzenlemiş, mal satışları için azami bir süre öngörmüş ve hatta 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'da satıcı ve sağlayıcılar için öngörülmüş olan azami on günlük ifayı uzatma süresini kaldırmıştır. Bunun yanı sıra Mesafeli Sözleşmeler Yönetmeliği ile satıcı veya sağlayıcının borçlunun temerrüdüne düşmesi durumda tüketiciye sözleşmeden dönme hakkının açıkça tanınması ve hasar ve zarardan sorumluluğun kural olarak satıcıya yüklenmesi de satıcı ve sağlayıcıya nazaran zayıf konumda bulunan tüketici açısından olumlu düzenlemelerdir.
Türk Hukukunda toplu işçi çıkarma

Türk Hukukunda toplu işçi çıkarma kurumu, 22.05. 2003 tarihinde kabul edilen ve aynı tarihte yürürlüğe giren 4857 sayılı İş Kanununun 29. maddesinde düzenlenmiştir. İşçilerin topluca işten çıkarılmaları hususunu belli bir usule bağlayan madde hükmünde; hangi hallerin toplu işçi çıkarma olarak kabul edileceği ve toplu işçi çıkarmak isteyen işverenin uyması gereken prosedür de yer almaktadır. Türk Hukukunda, İş Kanunlarında toplu işçi çıkarmanın hangi hallerde ve hangi şartlar altında gerçekleştirileceği düzenlenmiş buna karşılık kavramsal bir tanım verilmemiştir. Gerek Avrupa Birliği düzenlemeleri, gerek Mukayeseli Hukuk ve gerekse Türk Hukukundaki düzenlemeler göz önüne alındığında toplu işçi çıkarma kavramını; belirli sayıda işçinin, aynı işten çıkarma kararının uygulanması kapsamında, ekonomik nitelikteki aynı nedenle işten çıkarılması şeklinde tanımlamamız mümkündür. Toplu işçi çıkarma kavramının unsurları ve hukuki niteliği belirlenirken, işçilerin toplu olarak işten çıkarıldığı fakat buna rağmen toplu işçi çıkarma oluşturmayan hallerin de tespit edilmesi önem kazanmaktadır. Toplu işçi çıkarma yoluna başvuran bir işverenin uyması gereken prosedür, söz konusu prosedüre aykırı davranışı ve bu aykırılığa uygulanacak yaptırım da toplu işçi çıkarma konusunun çözüme kavuşturulması gereken meseleleri arasında yer almaktadır.
Yargıtay kararları ışığında Türk Aile Hukukunda kadın bedeninin ele alınışının feminist bir perspektifle incelenmesi

Bu yüksek lisans tezi bir feminist hukuk çalışması olup, Türk Aile Hukukunda kadın bedeninin ele alınışının mevzuattan kaynaklanan sorunlardan ziyade, hukuk uygulamasına odaklanılarak incelenmesini konu edinmektedir. Konunun incelenmesinin kapsamı, nişanın bozulması sonucu manevi tazminat davaları (MK m. 121), yanılma ve aldatma sebebiyle evliliğin nisbi butlanı davaları (MK m. 149 -150) ile cinsel ilişkinin kurulamamasına ve erkek eş tarafından kadın eşe fiziksel şiddet uygulanmasına dayanılarak açılan evlilik birliğinin temelden sarsılması sebepli boşanma davaları (MK m.166) ile sınırlandırılmıştır. Söz konusu MK maddeleri, teorik olarak kısaca açıklandıktan sonra ilgili konuda ulaşılabilmiş olan Yargıtay kararlarının sayı ve konu analizi yapılarak bunlardan bazıları alıntılanmak suretiyle değerlendirilmiştir. Tez üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde feminizm ve feminist hukuk teorisi incelenmiş, ikinci bölümde aile, aile hukuku ve Türk Aile Hukukunun feminist eleştirisine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; beden politikaları ile kadın bedeninin ataerkil denetiminin ele alınmasıyla, birinci ve ikinci bölüm ile birlikte tez konusunun değerlendirileceği teorik zemin tamamlanmış, ardından Türk Aile Hukuku yukarıdaki paragrafta açıklanan sınırlar dahilinde ve açıklanan yöntemle incelenmiştir. Böylece Türk Aile Hukukunun kadın bedenine bakışında etkili olan ataerkil düşünce kalıpları ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
Türk vergi sisteminde ücret gelirlerinin vergilendirilmesi

Günümüzde devletin, sosyal bir devlet olmanın gerekliliklerini yerine getirebilmek için bir bütçeye, bundan da evvel bir gelire sahip olması gerekmektedir. Devlet söz konusu bu gelirleri, vergiler, harçlar, resimler, şerefiyeler vb. mali yükümlülükler aracılığıyla elde etmektedir. Hiç şüphe yok ki devlet gelirleri içerisindeki en önemli gelir türü vergi gelirleridir. Vergi gelirleri içerisinde gelir vergisine baktığımızda %21'lik bir paya sahip olduğunu görmekteyiz. Gelir vergisi içerisinde ise % 57 gibi çok büyük bir payla ücretliler ön plana çıkmaktadır. Çalışmamızda da gelir vergisi içerisinde önemli bir yer tutun ücret gelirlerinin vergilendirilmesi açıklanmaya çalışılmaktadır. Ücretin tanımı, ücret sayılan ödemeler, muafiyet ve istisnalar ile ücret gelirinin vergilendirme usul ve esasları çalışmamızın temel konusunu oluşturmaktadır.
Türkiye ve İran Hukukunda banka kredi kartları

Günümüzde teknolojinin gelişmesiyle birlikte ve paranın kullanmasından doğan bazı sakıncaları gidermek için kredi kartları uygulamaya konuldu ve bugünkü gelişmiş dünyanın, en önemli ödeme araçlarından biri sayılmaktadır. Kredi kartlarının ekonomik boyutlarının yansıra hukuki boyutları ve özellikle kredi kartı ilişkilerini oluşturan tarafalar açısından da önem taşımaktadır. Sunmuş olduğumuz bu çalışmada Türkiye Cumhuriyetinde ve İran İslam Cumhuriyetinde kredi kartların hukuki durumu incelenmeye ve karşılıklı bilgi aktarmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de ve İran'da kredi kartlarını incelemek ve özellikle İran açısından iyi uygulama örneklerinden istifade edebilmektir. Kredi kartları İran'da yeni uygulamaya girdiği için henüz deneme sürecindedir. Bu süre içerisinde bazı sorunlarla karşılaşılması doğal karşılanabilir. Diğer yandan, bu sorunları gidermek için başka ülkelerin tecrübelerinden yararlanmakta fayda bulunmaktadır. Bu açıdan kültürel olarak yakın bir ülke olan Türkiye'nin İran için en uygun örneklerden birisi olması sebebiyle her iki ülke uygulamaları ele alınmıştır. Yüksek lisans olan çalışmamızda kredi kartlarla ilgili genel bilgiler, ilgili kanunlar, kredi kartların oluşturan sözleşmeler, tarafların yükümlülükleri ve haklarına değinerek kredi kartların hukuka aykırı kullanılmasının şekilleri ve aykırı kullanımından doğan sorumlulukları da açıklamaya çalışılmıştır. Ayrıca İran'da kredi kartların durumunu ve uygulamada karşılaşan sorunları ele alınarak, İran hukukunda kredi kartların uygulanması için önerilen yöntemlerin ve özellikle de son yıllarda uygulanan murabaha yönteminin üzerinde durulmuştur. Bu incelemede banka kredi kartlarını, Türk hukukunun Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu ve onun Yönetmeliği, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ve Türk Borçlar Kanunu ışığı altında ve İran'da yeni uygulanan murabaha akti çerçevesinde açıklamaya çalışılıp karşılıklı önerilerde bulunulmuştur.
Engellilerin sosyal güvenliği bakımından sosyal yardım ve sosyal hizmetler

Engelli hukukunda son yıllarda önemli değişiklikler yaşanmış ve bu doğrultuda gelişen yaklaşımlar, iş hukuku ve sosyal güvenlik hukuku alanında pozitif hukuk düzenlemelerine de yansımıştır. Konuya istihdam temelli yaklaşım, sosyal güvenlik alanında sosyal sigortaların ön plana çıkmasına; çalışmayanların sosyal güvenliğine ilişkin sosyal yardım ve sosyal hizmetlere ilişkin düzenlemelerin ihmal edilmesine yol açmıştır. İş hukuku alanında ise engelli çalıştırma yükümlülüğü düzenlemeleri yeniden ele alınmıştır. Buna karşın istihdam temelli yaklaşım çerçevesinde getirilen yenilikler, engellilerin karşı karşıya oldukları bağımlılık, yoksulluk ve sosyal dışlanma gibi sosyal sorunlara çözüm getirememiştir. Bu sebeple çalışmada, engellilikten kaynaklanan sorunların tespit edilmesi ve bu sorunlara sosyal yardım ve sosyal hizmet nitelikli sosyal güvenlik tedbirleriyle ne ölçüde cevap verilebileceğinin tartışılması amaçlanmıştır.
Karşılaştırmalı Hukukta iyileşme şansı kaybının tazmini

Giriş bölümünde konunun genel bir tanıtımı yapılarak, incelenecek olan kurumlar ve incelemenin nasıl yapılacağı belirtilmiştir. Birinci bölümde şans kaybı kavramı, şans kaybının tazmin edilebilirliği, çeşitli hukuk düzenlerinin şans kaybının tazminine genel bakışı ele alınmaktadır. Son olarak da iyileşme şansı kaybı ve iyileşme şansı kaybının yeri kavramları açıklanmıştır. İkinci bölümde şans kaybının, nedensellik bağı ve nedensellik bağının ispatı çerçevesinde tazmini incelenmiştir. Bu kapsamda çeşitli ispat kolaylıkları ile tesadüfün ve kusurlu bir davranışın yarıştığı durumlarda alternatif nedenselliğin kıyasen uygulanması ele alınarak, iyileşme şansı kaybının tazmini ile bu uygulama ve teorilerin ilişkisi incelenmiştir. Üçüncü bölümde iyileşme şans kaybının nedensellik bağının tesis edilememesi nedeniyle tazmin edilemeyeceği görüşü ele alınarak, ülke uygulamaları incelenmiştir. Son bölümde ise iyileşme şansı kaybının zarar olarak kabul edilerek tazmin edilmesi ele alınmış ve ülke uygulamalarına yer verilmiştir. Sonuç bölümünde ise tüm bu yaklaşımlar ve iyileşme şansı kaybının tazmini karşılaştırmalı hukuk metodu kullanılmak suretiyle değerlendirilmiştir.