turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yüzücülere uygulanan core egzersizlerinin fonksiyonel hareket taraması skorları ve sportif performans üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, yüzücülere uygulanan core egzersizlerin fonksiyonel hareket taraması test skorları ve yüzme dereceleri üzerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya, 12-15 yaş arası toplam 32 gönüllü çocuk katılmıştır. Çocuklar herhangi bir egzersiz yapmayan kontrol grubu (N=10), sadece yüzme antrenmanı yapan yüzme grubu (N=11) ve yüzme antrenmanına ilaveten core egzersiz yapan antrenman grubu (N=11) olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. Hem YG hem de AG'da bulunan çocuklar 8 hafta boyunca hafta 4 gün 30 dk kendilerine verilen antrenman programlarını uygulamıştır. Çocukların fonksiyonel hareket kalıpları FHT testi ile, 50 m ve 100 m yüzme dereceleri ise kronometre aracılığı ile belirlenmiştir. Çocukların FHT skorları ve yüzme derecelerinin ön testleri ile son testleri arasındaki grup içi farklılığı belirlemede Wilcoxon İşaretli Sıralar testi, gruplar arası farklılığını belirlemede Kruskal-Wallis testi kullanılmıştır. İstatiksel analiz sonucunda, YG'da yüzme derecelerinin ön test ve son testleri arasında anlamlı bir farklılık belirlenmesine karşın, AG'da 100 m yüzme derecesinin son testte istatiksel olarak anlamlı şekilde arttığı tespit edilmiştir (p<0,05). Ayrıca grupların FHT toplam skorlarının son testleri arasındaki farklılıklar karşılaştırıldığında AG ile YG ve KG arasında AG lehine, YG ile KG arasında YG lehine istatiksel olarak anlamlı bir farklılık belirlenmiştir (p<0,05). Sonuç olarak, hem spor yer alanmalarının azaltılmasında hem de sportif performansın artırılmasında önemli bir gösterge olan FHT toplam skorunun core egzersizlerle arttırılabileceği ve core egzersizlerin yüzme derecesini geliştirebileceği söylenebilir. Yüzme antrenörlerinin antrenman programlarının içeriklerinde core egzersizlere yer vermeleri önerilebilir.
Öğrencilerin PISA matematik başarılarının yordanmasında veri madenciliği yöntemlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, PISA (2012) çalışmasına katılan öğrencileri, çeşitli özellikleri bakımından matematik başarılarına göre sınıflandırmada Naive Bayes, en yakın komşuluk, yapay sinir ağları ve lojistik regresyon analizlerinin sınıflandırma performanslarını örneklem büyüklüğü ve test verisi oranı açısından incelemektir. Araştırmanın evreni PISA (2012) uygulamasına katılan 15 yaş grubundaki öğrencilerdir. Hedef evren OECD ülkelerinden çalışmaya katılan ve ilgili değişkenlere ait kayıp verisi olmayan 62728 öğrencidir. Hedef evrenden yerine koyma yöntemiyle örneklem büyüklüğü için 500 (100 veri seti), 1000 (50 veri seti) ve 5000 (30 veri seti) kişilik 180 dosya oluşturulmuştur. Her bir örneklemden %11, %22, %33, %44 ve %55 oranında veri ile yöntemlerin performansları test edilmiştir. Verinin tek ve çok değişkenli analizlerin varsayımlarının ne düzeyde sağladığı kontrol edilmiştir. Her bir veri seti için test verisinin her defasında rastgele seçildiği 100 analiz gerçekleştirilmiştir. Değerlendirme ölçütleri olarak Kappa hata matrisi uyumu, ROC eğrisinin altında kalan alan ile doğruluk oranları ve standart sapma değerleri kullanırken manidar farklıkları da istatistiksel olarak test edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, örneklem büyüklüğü arttıkça yöntemlerin sınıflandırma performansında artış görülürken, test verisi oranının artması yöntemlerin performanslarında farklı etkiler yaratmıştır. Naive Bayes yöntemi küçük örneklemlerde bile yüksek performans göstermiş, analizleri çok kısa sürede gerçekleştirmiş ve test verisi oranının değişiminden önemli düzeyde etkilenmemiştir. Lojistik regresyon analizi büyük örneklemlerde en etkili yöntem iken küçük örneklemlerde düşük performans göstermiştir. Yapay sinir ağları benzer bir eğilim gösterirken, genel olarak Naive Bayes ve lojistik regresyona göre daha düşük performans göstermiştir. Tüm koşullarda en düşük performanslar en yakın komşuluk yöntemi ile elde edilmiştir. Genel olarak, öğrencilerin matematik performanslarına göre sınıflandırılmasında yüksek doğruluk değerleri elde edilmiştir. Araştırmanın sonuç ve öneriler bölümünde bulgular detaylı bir şekilde ele alınarak teori ve uygulamaya yönelik bazı önerilerde bulunulmuştur.
Sıcaklığa duyarlı hidrojel matrislere a-kemotripsin immobilizasyonu ve reaktör koşullarının immobilize sistem performansına etkisi

Bu çalışmada, a-kemotripsin fiziksel yöntemle monodispers ve sıcaklığa duyarlı poli, poli, partiküller içerisinde immobilize edilmiştir. Jel partiküller, kalsiyum aljinatın stabilizör olarak kullanıldığı sulu dağıtma ortamında hazırlanmıştır. Polimerizasyonda potasyum persulfat /tetrametilendiamin redoks başlatıcı, sodyum-aljinat/kalsiyum klorür ise stabilizör sistemi olarak kullanılmıştır. Polimerizasyon sonucunda sıcaklığa duyarlı ve a- kemotripsin içeren poli partiküller 3 mm boyutunda elde edilmiştir. Enzim- jel partiküllerinin hazırlanması sırasında sulu partikül oluşturma ortamının kullanılması önemli bir enzim kaçağına neden olmamıştır. Çalışmada kesikli reaktörde enzim-jel partiküllerin davranışı Michealis-Menten kinetiği ile tanımlanabilmiştir. Substrat difüzyonuna karşı partikül içi kütle transfer direncine bağlı olarak, immobilize enzim sistemi için serbest enzime kıyasla oldukça büyük Km değerleri elde edilmiştir. Kesikli reaktörde serbest enzim için maksimum aktivite 40 C'da gözlenirken, enzim-jel partikülleri varlığında maksimum aktivitenin gözlendiği sıcaklık 30 C'a kaymıştır. Çalışmanın son bölümünde, immobilize enzim sisteminin performansı sürekli karıştırmalı reaktörde incelenmiştir. Sürekli reaktörde yapılan deneylerde, besleme çözeltisindeki BTEE derişimi, besleme çözeltisi hacimsel akış hızı ve reaktör sıcaklığı değişken olarak seçilmiştir. Sürekli karıştırmalı reaktörde elde edilen kinetik veriler kullanılarak, immobilize enzim sisteminin kinetik davranışı difuzyon- reaksiyon modeli ile açıklanmıştır. Modelin uygulanması ile immobilize enzim sistemi için Thiele modülü, etkinlik faktörü ve substrat etkin difüzyon katsayısı değerleri farklı reaktör sıcaklıkları için tayin edilmiştir. Sonuçlar poli jelin alt kritik çözünme sıcaklığı değerinde Thiele modülünün ani bir artış, substrat etkin difüzyon katsayısının ise ani bir düşme gösterdiğini ortaya koymuştur.
Performans esaslı bütçe ve Kütahya il özel idaresinde uygulama

Yerel yönetim birimi olan il özel idareleri halkın da katılımı ile ilin gelirini yönetmekle yükümlü tüzel kişiliklerdir. Ülkemizde tarihi Osmanlı İmparatorluğu'na kadar dayan il özel idareleri, günümüzde ilin yerel ihtiyaçlarını karşılamak ve bu çerçevede ülke ekonomisine de katkıda bulunmak amacıyla faaliyetlerini yürütmektedirler. Bütçe kavramı en genel tanımıyla elde edilen gelirlerin yapılacak olan giderleri karşılayıp karşılayamayacağını belirlemek amacıyla hazırlanan bir belgedir. Özellikle kamu kurumlarında bir yıllık süreyi kapsayan bütçelerin hazırlanmasına yönelik olarak çeşitli bütçeleme sistemleri bulunmaktadır. Bu sistemlerden biri de çalışmaya da konu olan Performans Esaslı Bütçe sistemidir. Performans Esaslı Bütçe Sistemi, kamu hizmetlerinde yapılan harcamalar doğrultusunda en yüksek hizmet çıktısının elde edilmesini sağlamak amacıyla geliştirilen bir tekniktir. Sistemin uygulanması özellikle kamu uygulamalarında performansa dayalı ölçümlerin yapılabilmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Performans Esaslı Bütçeleme Sisteminin il özel idarelerinde uygulanmasına yönelik hazırlanan bu çalışmanın birinci bölümünde; il özel idareleri hakkında bilgilere ve il özel idarelerinde yönetimler arası mali ilişkilerin düzenlenmesine ilişkin konulara yer verilmiştir. İkinci bölümünde Performans Esaslı Bütçeleme Sisteminin tanımı, nitelikleri, temel unsurları, aşamaları, kullanılan bilgiler ve Performans Esaslı Bütçe Sisteminin dünyadaki uygulamalarına ayrıntılı olarak değinilmiştir. Üçüncü ve son bölümünde ise yapılan literatür çalışması doğrultusunda Kütahya İli İl Özel İdaresinde bütçeleme sistemine yönelik uygulama çalışmasına yer verilmiştir.
Kriptolojide kulllanılan asal sayı test algoritmalarının performans açısından karşılaştırılması

KRİPTOLOJİDE KULLANILAN ASAL SAYI TEST ALGORİTMALARININ PERFORMANS AÇISINDAN KARŞILAŞTIRILMASI Uzun yıllardan beri asal sayılar konusunda birçok çalışma yapılmıştır. Bu çalışmalar içerisinde en önemli olanlar, asallık testleridir. Bir sayının asal olup olmadığını incelemek için kullanılan bu testlerin en eskileri 'elek' olarak bilinmektedir. Sonraki buluşlar, matematiksel yöntemlerden yararlanarak oluşturulan çeşitli testlerdir. Böylece çok büyük sayıların asallık kontrolleri kolaylıkla yapılabilmektedir. Bu tezde, kriptolojide kullanılan asallık testleri incelenmektedir. Bu testlerin performans analizi yapılırken faydalanılan kriter, algoritmaların çalışma zamanıdır. Böylece oluşturulan programlar vasıtasıyla çalışma zamanlan ölçülen testler arasında karşılaştırma yapılmaktadır. Programların etkinliği sayesinde 512'den fazla bite sahip sayılar da asallık testinden kolaylıkla geçebilmektedir. Bu çalışmada asallık testlerinin programlamasında C dili kullanılmaktadır. Gerekli olan zaman ölçümü bir fonksiyon aracılığıyla yapılmaktadır. Çok büyük sayıların testi için de ek başlık dosyaları oluşturulmaktadır. VI
Süper lig kalecilerinin teknik performanslarının yansallık açısından analizi

Kaleci performansının teknik analizi, antrenörlere kalecinin performansını arttırmak için antrenman programlarını planlamadan ve uygulamadan önce kaleci performansını değerlendiren bilgiler üretmektedir. Bu araştırmanın amacı, Türkiye Futbol Süper Ligi'nde 2015 ve 2016 sezonunda kalecilerin yansallığa bağlı teknik performanslarını analiz etmektir. Araştırmacı tarafından Türkiye Futbol Süper Ligi'nden kalecilerin tüm maçlarının geniş özetleri izlenmiştir. 47 kalecinin tüm verileri el notasyon yöntemi ile toplanmıştır. El tercihlerinin dağılımına göre 45 kaleci (%95.74) sağ elli ve sağ ayaklı, 2'si ise (%4.26) sol elli ve sol ayaklıdır. Kalecinin hareketleri, dikdörtgen olarak yapılandırılmış hedefe göre kategorize edilmiştir. Kalecinin direkler arasındaki ve direğin altındaki futbol sahasına bakan orta konumda bulunduğu varsayılmıştır. Kaleci için bu hareketler, sağ ve sol yan pozisyonu ve sağ ve sol el tercihlerine göre kategorize edilmiştir. Bunlar; sağ üst (1), sol üst (2), sağ alt (3), sol alt (4), çift elle müdahale (5), havadan gelen topa sağ el ile müdahale (6), havadan gelen topa sol el ile müdahale (7), penaltı atışında kalecinin sağa doğru müdahalesi (8), penaltı atışında kalecinin sola doğru müdahalesi (9), kaleci rakiple karşı karşıya kaldığında sağ tarafa doğru müdahale etmesi (10), kaleci rakiple karşı karşıya kaldığında sol tarafa doğru müdahale etmesi (11) şeklindedir. Hareketlerin sıklığı ve yüzdesi kurtarılan ve gol ile sonuçlanan pozisyonlara göre ki-kare analizi ile değerlendirilmiştir. Bu çalışmanın sonuçları kaleci tarafından kurtarılan ve gol ile sonuçlanan hareketleri arasındaki dağılışın aşağıdaki değişkenlerde önemli farklılıkların olduğunu göstermiştir. Bunlar; iki elle topu yakalama, havadan gelen topa sağ elle uzanma, havadan gelen topa sol elle uzanma, penaltıda sağ tarafa müdahale, penaltıda sol tarafa müdahale ve karşı karşıya kalındığında sağa tarafı tercih etme şeklindedir. Yüzdelikler diğer değişkenler için iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermemiştir. Sağ yana kıyasla kalecinin sol tarafından gelen toplardaki başarısı kalecilerin en belirgin ayırt edici özelliğidir. İlk üçe giren ve giremeyen takımların kalecilerinin performans farklılıklarının en belirgin göstergeleri üst köşelere atılan toplar ile kalecinin sağına ve soluna yapılan penaltı vuruşlarıdır. Ayrıca havadan gelen topa sağ-sol el ile müdahalede ilk üçe giren takımlar diğer takımların kalecilerinden önemli derecede daha iyi performans sergilemişlerdir. Sonuç olarak, tüm pozisyonlarda kalecilerin sol tarafından gelen toplarda gol oranı artış göstermektedir. Kalecilerin bu zayıflığının, yüksek oranda sağ yanlı ve elli olmasından kaynaklanabileceği düşünülmektedir.
Green performance criteria and sustainable port concept: A comparative analysis

Günümüz limanları, lojistik merkezler olarak dünya ticaretine yön vermektedir. Limanlardaki yüksek hacimli yük transferleri ve yoğun elleçleme operasyonları, çevresel kirliliği de beraberinde getirmektedir. İşte bu noktada, 'yeşil liman' kavramı çevre dostu ve sürdürülebilir tüm yaklaşımları içine alacak şekilde, limanların çevresel etkilerini azaltmak üzere ortaya çıkmıştır. Bir limanın 'yeşil liman' statüsüne kavuşması 'yeşil liman performans kriterleri'ni yerine getirmesiyle mümkündür. Bu çalışmada, seçilen iki Türk limanının 'yeşil liman performans kriterleri'ne karşı öncelik algısı ölçülmüştür. Bu ölçüm, Analitik Hiyerarşi Yöntemi yardımıyla, örneklemi oluşturan iki limanın yöneticilerine anket çalışması uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizleri sonucunda bazı algısal farklılıklar gözlenmekle birlikte, temelde 'sıvı kirliliği yönetimi' ana kriterler arasında ön plana çıkmıştır. Bu çalışmayla, tüm Türkiye'deki liman yöneticilerine bu çalışmanın uygulanabileceği ve bu sayede Türk limanlarının 'yeşil liman performans kriterleri'ne karşı algısı ölçülerek Türkiye için bir 'yeşil liman politikası' oluşturulabileceği ortaya konulmuştur.
Yumurtacı tavuk rasyonlarına biberiye uçucu yağ ilavesinin performans, yumurta kalite kriterleri ile bazı kan parametreleri ve incebağırsak mikroflorası üzerine etkisi

Bu araştırma, yumurtacı tavuk rasyonlarına antibiyotik, vitamin E ve farklı dozlarda biberiye uçucu yağı ilavelerinin performans, yumurta kalite kriterleri, yumurta sarısı yağ asitleri kompozisyonu, kolesterol ve vitamin E düzeyleri, depolanan yumurta sarısındaki lipid peroksidasyon malondialdehit düzeyi, bazı kan parametreleri ile ince bağırsak mikroflorasındaki yararlı ve patojen mikroorganizmalar üzerindeki etkilerini belirlemek üzere yapılmıştır. Çalışmada, tavuklar tesadüf parselleri deneme desenine göre rastgele 6 gruba ayrılmış, her bir grup 5 tekrarlamalı ve her tekrarda 8 tavuk olmak üzere toplam 240 adet, 32 haftalık yaşta Bovans ırkı beyaz yumurtacı tavuk kullanılmıştır. Buna göre, deneysel gruplar; 1. grup standart bazal yemle, 2. grup 500 mg/kg antibiyotik, 3. grup 200 mg/kg vitamin E, 4. grup 100 mg/kg biberiye uçucu yağı, 5. grup 200 mg/kg biberiye uçucu yağı ve 6. grup 300 mg/kg biberiye uçucu yağı içeren rasyonlarla 90 gün süreyle beslenmişlerdir. Canlı ağırlık, yumurta verimi, yumurta ağırlığı, hasarlı yumurta oranı, kabuk ağırlığı, kabuk kalınlığı, kabuk kırılma mukaveeti, şekil indeksi, sarı indeksi, ak indeksi, Haugh Birimi, sarı rengi, bazı kan parametreleri ve yumurta sarısı kolesterol düzeyleri denemede kullanılan katkılardan etkilenmemiştir. Negatif kontrol grubuna göre tüm katkılar olumlu etki göstererek yem tüketimini düşürmüş (P<0.05), antibiyotik ve 100 mg/kg biberiye dozu hariç diğerleri yemden yararlanma oranını iyileştirmiştir (P<0.05). Rasyona 100 mg/kg biberiye uçucu yağ ilavesi yumurta sarısı oleik asit miktarı ile toplam tekli doymamış yağ asitleri miktarını önemli düzeyde (P<0.05) arttırırken, linoleik asit ve toplam çoklu doymamış yağ asitleri miktarını düşürmüştür (P<0.01). 100 mg/kg biberiye ilavesi 42 ve 56 günlük depolama süresinde, 200 mg/kg vitamin E ilavesi ise tüm depolama sürelerinde yumurta sarısı MDA değerlerini önemli düzeyde düşürmüştür (P<0.05). Vitamin E'in yemden yumurtaya önemli düzeyde geçtiği belirlenmiştir (P<0.001). Antibiyotik ve biberiye uçucu yağının tüm dozları bağırsak jejunum bakteri içeriğini etkilemiş ve muhtemel koliform (P<0.05), fekal koliform (P<0.001), Escherichia coli (P<0.001) ve Clostridium perfringens (P<0.001) bakterilerini önemli düzeyde düşürmüştür. Biberiyenin 100 mg/kg uçucu yağ dozu, incelenen tüm bakteri türlerinde, antibiyotik (500 mg/kg) ile aynı etkiye sahip olurken, 200 ve 300 mg/kg doz uygulamaları muhtemel fekal koliform ve E. coli üzerinde antibiyotikten çok daha etkili olmuştur. Sonuç olarak, biberiye uçucu yağı antimikrobiyal ve doza bağlı olarak antioksidan özellik göstermiştir. Yumurtacı kanatlı beslenmesinde performans özelliklerinin en önemlisi olan yemden yararlanma oranı dikkate alındığında 200 mg/kg biberiye uçucu yağın, lipid metabolizmasının genel parametreleri bakımından ise 100 mg/kg biberiye uçucu yağının yumurtacı rasyonlarında kullanılabileceği önerilmektedir.
Ödüllendirme sistemlerinin işgörenler tarafından değerlendirilmesi ve Netlon Mutfak Araçları Tic. San. Ltd. Şti'inde bir alan çalışması

Gelişen ve değişen piyasa koşullarına uyum sağlayabilmek için firmalar çeşitli yollar izlemektedirler. Sürekli olarak yenilenme içinde olan bir piyasaya karşı, durağan ve eski metotlar işe yaramamaktadır. Bu süreç içinde, işverenler için yetenekli ve bilgi yüklü personelin önemi bir kat daha artmaktadır. Firmaların üretim performansları ve verimliliği işgörenlerin bilgi, beceri ve yetenekleriyle doğru orantılıdır. İş piyasasında rekabet edebilmek içinde liyakat sahibi işgörenlerin işletme bünyesinde bulunması şarttır. Bu işgörenlerin farkına varan ve bu doğrultuda uygulamalar yapan bir işletme, iş piyasasında daha başarılı konuma gelmektedir. İşgörenlerin performanslarının ve verimliliklerinin en yüksek seviyeye ulaşması, doğru uygulanan ücret ve ödül sistemleriyle paralellik göstermektedir. Ücret, işgörenin emeğinin karşılığı, ödül ise işgörenin işteki başarısından dolayı işgörene verilmiş olan maddi ve manevi desteklerdir. Emeğinin karşılığını tam alan ve işyerindeki etkin performansı üst yöneticileri tarafından ödüllendirilen bir işgören, iş tatminine ulaştığı gibi performans ve verimliliği de en üst düzeyde olacaktır. Bu çalışmada, insan kaynakları, iş değerleme ve ödüllendirme sistemleri ile ilgili tanımlar, özellikler, amaçlar, problemler ve çözüm yollarına değinildikten sonra Netlon Mutfak Araçları Tic. San. Ltd. Şti.'inde bir çalışma yapılmıştır. Netlon Mutfak Araçları Tic. San. Ltd. Şti.'inde uygulanan ödüllendirme sistemleri öğrenilmeye çalışılmış ve bu doğrultuda çeşitli değerlendirmeler yapılmıştır.
Öğretmen performansına denetimin ve yöneticilerin etkileri

Araştırmanın amacı, resmi ve özel okullarda görevli öğretmenlerin performansına denetimin ve yöneticilerin liderlik özelliklerinin etkisini belirlemek ve öğretmen performansını geliştirmeye yönelik değerlendirme uygulamaları önerilerinde bulunmaktır. Bu amaçla, nitel araştırma veri toplama tekniklerinden yarı-yapılandırılmış görüşme yöntemi kullanılmıştır. Sekizi resmi, sekizi özel okullarda görevli toplam on altı öğretmenle görüşme yapılmıştır. Elde edilen veriler, betimsel olarak analiz edilmiş, bulgular niceliksel olarak sunulmuştur. Elde edilen bulgular, denetim uygulamalarının tutarlı olmadığını göstermektedir. Öğretmenlerin birçoğu, denetim yöntemlerini adil, değerlendirme ölçütlerini açık ve işlevsel bulmadıklarını dile getirmiştir. Öğretmenlerin dörtte üçü, denetim sonuçlarının hizmet içi eğitim çalışmalarının belirlenmesinde hiçbir etkisi olmadığını belirtmiştir. Öğretmenlerin geneli, denetimin ya hiç yapılmadığını ya da yapılanların amaca uygun ve yeterli olmadığını belirtmişlerdir. Özel okulda çalışan öğretmenlerin bir kısmı ise, okullarında yapılan iç denetim sonuçlarının daha iyi bir öğretmen performansı için düzenlenecek öğretmen eğitimlerine hedef belirlemede kullanıldığını belirtmiş, bu öğretmenlerin yapılan iç denetimi özellikle resmi okullarda çalışanlara oranla daha verimli bulduğu görülmüştür. Müfettiş denetimleri açısından bakıldığında, bu çalışmaların ve denetimcilerin yetersiz olduğu, rehberlik edici olmadığı konusunda öğretmenler hemfikirdir. Yöneticilerini liderlik özellikleri açısından değerlendirdiklerinde, öğretmenlerin yaklaşık dörtte birinin yöneticisini olumlu bulduğunu belirtmesine karşın; yarısına yakını, yöneticilerinin performanslarına olumlu bir etkisi olmadığını belirtmiştir. Öğretmenler, yöneticilerinin motive edici ve güvenilir olmayışı, hata yapanı bireysel olarak uyarmayışı; çalışanla çalışmayan arasında değerlendirme açısından bir fark bulunmayışı gibi nedenlerle performanslarını düşürdüğünü belirtmiştir. Denetimin amacının eğitim etkinliklerinin eğitim amaçlarına uygunluğunu ve uygulayıcı konumundaki öğretmenlerin gelişim ihtiyaçlarını belirlemek olduğunun bilincinde olan öğretmenlerin, denetim ve değerlendirme çalışmaları için önerilerinde; çok yönlü ve sürece yayılan bir değerlendirme öne çıkmaktadır. Denetimde belli ölçütler olması, farklı yöntemlerle farklı kaynakların görüşlerinin alınması ve adil bir değerlendirme yapılıp sonuçlarının öğretmen eğitimlerine yön vermede kullanılması da beklenen değerlendirme sisteminin özellikleri olarak görülmektedir.
Yeniden yapılandırma sürecinin ticari bankacılıkta verimlilik ve etkinlik üzerindeki etkisinin temel bankacılık ilkeleri çerçevesinde analizi

Bankacılık sektörü fon akımlarını düzenleyen ana kurumsal yapı olarak ekonominin düzenli işleyişinde yaşamsal bir öneme sahiptir. Sektörde oluşan krizlerin sistemik bir hal alması tüm ekonomiye yayılan ağır finansal ve ekonomik sonuçlara yol açabilmektedir. Kriz dönemlerini sektörün yeniden yapılandırılmasının takip ettiği bilinmektedir. Amaç, güncel durumun iyileştirilmesi yanında sektörün yeniden yapılandırılmasıyla sürekliliğin sağlanması ve krizlerin sistemik hal alarak telafisi olanaksız sonuçlar yaratmasının önüne geçilmesidir. Yeniden yapılandırma programlarının ortak özellikleri finansal, yapısall ve operasyonel yeniden yapılandırma tedbirleri bu amaca işaret eder. Uygulanan tedbirlerin ortak paydası sistemin verimli ve etkin çalışmasının köşe taşlarının yerli yerine oturtulmasıdır. Türk Bankacılık Sistemi'nde de 1990'ların ilk yarısında başlayan ve özellikle 2001'de ülke tarihinin yaşanmış en ağır krizi ile devam eden sürecin sonunda başlayan finansal sistemin yeniden yapılandırma süreci ile birlikte sistemin verimlilik ve etkinliği daha fazla sorgulanır olmuştur. Düzenleyici ve denetleyici otoritenin uygulamaya koyduğu ve titizlikle izlediği yeniden yapılandırma tedbirlerinin sonuçlarının analizi sektörün olumlu bir gelişme içinde olduğunu göstermekle birlikte, kırılganlığın halen devam ettiğini, verimli ve etkin bir bankacılık sistemine sahip olmak anlamına gelen yapısall dönüşümün henüz tam anlamıyla gerçekleştirilemediğini göstermektedir. Ekonomideki gelişmelere bağlı olmakla birlikte, sektördeki dönüşümün sağlanması açısından uygulanan yeniden yapılandırma tedbirlerinin sektörün verimlilik ve etkinlik parametrelerinin finansal ve finansal olmayan verilerle tam bir uyum gösterinceye kadar devam ettirilmesinin yerinde olacağı düşünülmektedir
Farklı ısınma yöntemlerinin okçulukta atış performansına etkisi

Bu araştırma farklı ısınma yöntemlerinin okçulukta atış performansına etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma deneysel araştırma modeline uygun olarak düzenlenmiştir. Bu çalışmaya Sakarya ilinde okçuluk sporu yapan 10 erkek ve 5 bayan olmak üzere 15 sporcu (Yaş: 17,8 2,4 yıl; Boy: 170, 5 6,5 cm; Ağırlık: 62,8 9,4 kg) katılmıştır. Çalışmada sporculara 5 dakika hafif tempoda koşu yaptırıldıktan sonra statik ve dinamik ısınma protokollerinde belirlenen 3 farklı hareket 3 set halinde 30 saniye germe ve 20 saniye dinlenme süresi aralığıyla uygulanmıştır. Isınma protokollerinin her biri 15 dakika 30 saniye sürmüştür. Araştırmada verilerin elde edilmesi amacıyla ısınma protokollerinden sonra alınan sonuçları karşılaştırmak için Friedman testi, gruplar arasındaki farkı bulabilmek için ise Wilcoxon işaretli sıralar testi uygulanmıştır. Çalışmada elde edilen veriler değerlendirildiğinde ilk 10 atışta ısınma protokolleri arasında atış performansında anlamlı bir fark bulunmazken ilk 20 ve toplam 30 atış değerlerinde anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Dinamik ısınma yöntemi okçulukta atış performansının düşmesine neden olurken statik ısınma yöntemi atış performansında bir değişikliğe sebep olmamaktadır.