turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Küresel terörizm: Pakistan medyasının rolü

Küresel veya dini terör, dünya politikasında esas güvenlik gündemi haline geldi. El-Kaide gibi küresel teröristler; Afganistan, Pakistan ve bilhassa bu iki ülke arasındaki aşiret bölgeleri gibi merkezlerden faaliyet yürütmektedir. Terörle mücadele, ABD'nin teröre karşı savaş başlatmasıyla ortaya çıktı. ABD, Afganistan'ı işgal ederek teröre karşı savaşı başlatmış oldu. Diğer taraftan, teröre karşı savaşın başlatılmasından bu yana on yıldan fazla bir süre geçmesine rağmen terör eylemleri hala şiddetli bir şekilde devam ediyor. Teröristlerin siyasi şiddeti, bu savaşta ABD'nin tarafında yer alan Pakistan'ı da içine aldı. Afganistan ve Pakistan devletleri radikal İslami ideoloji ve militan gruplar için ideal bir ortam sağladı. Bu gelişmede esas aktör Pakistan oldu. Pakistan İslam adına kurulmuştu. Fakat ülkenin demokrasi'ye dayanan laik ve modern bir devlet mi yoksa Şeriat'a dayanan teokratik bir devlet mi olması gerektiği konusunda ülke içinde kimlik krizi bulunmaktadır. Bu kimlik bunalımına bağlı olarak, zamanla ülkenin farklı yönetimleri, özellikle Ziya ül Hak yönetimi devleti ve toplumu İslamlaştırmaya çalışmıştır. SSCB'nin Afganistan'a müdehalesi gibi uluslararası olaylar, Pakistan'a Batı sınırında etkili olma fırsatını sundu. Pakistan, İslami militanları Afganistan'daki komünist güçlere karşı direnmeleri için yetiştirdi ve destekledi. Bu, ABD'nin komünist rakiplerine son verme oyun planı ile örtüştü. ABD ve bazı Batı ve Müslüman ülkelerin desteğiyle; eğitilmeleri, doktrini benimsemeleri ve sonrasında Afganistan'a gönderilmeleri için dünyanın her tarafından Pakistan'a mücahitler getirildi. SSCB'nin çekilmesinden ve Kabil yönetiminin çökmesinden sonra Pakistan Taliban'ı destekledi. Bütün bu süreç boyunca devlet patronajındaki siyasi ve militan İslam, Pakistan toplumunu ve medyasını bir hayli radikalleştirdi. Bunun bir sonucu olarak, militan ideolojiyi destekleyen çevreler medyanın içine girdiler. Bu aktörler, medyada teröristlere olumlu bir şekilde yer vererek teröristlerin gündemini desteklediler. Böylece terörist gündemi ve kamu gündemi arasındaki bu sinerji kamu algısını etkilemiş oldu. Sonuç olarak insanlar, terörist grupların propagandasını olumlu karşıladılar. Bu durum, halkın teröristlerin hedeflerine sempati göstermekle kalmayıp aynı zamanda onlara adam ve materyal sağladığı kısır bir döngü yaratmaktadır. Bu tez, öncelikle korelasyon araştırma tekniğiyle terörist gündemi ve haber gündemi arasında bir ilişki kurarak iddiaları kanıtladı. Sonrasında da açıklayıcı araştırma yöntemiyle terörist grupların halkın algısı üzerindeki sebep-sonuç modeli ortaya çıkarıldı. Tez, hipotezde öne sürülen iddiaları doğrulamak amacıyla verilerin elde edilmesi ve analiz edilmesi için hem nitel hem de nicel araçlar kullandı.
Türkiye'nin Suriye politikalarının güvenlikleştirme teorisi kapsamında incelenmesi: 2011-2015

Dönüşüme uğrayan her şey gibi güvenlikte dönüşüme uğramaktadır. Güvenliğin bu dönüşümü ontolojik ve epistemolojik olarak incelenmeye değerdir. Bu dönüşüm uluslararası ilişkilere de yansımıştır. Klasik güvenlik eleştirileri üzerine kurulan uluslararası ilişkiler teorileri mevcut uluslararası ilişkileri açıklamakta daha ön plana çıkmıştır. Bu teorilerden biri olan, Kopenhag Okulunun temsilcilerinden Barry Buzan ve Ole Waever tarafından temellendirilen ve geliştirilen güvenlikleştirme teorisi uluslararası ilişkilere yeni bir soluk getirmiştir. Kopenhag Okulu güvenliği sadece askeri alanla sınırlandırmamış güvenliği farklı alanlarda da incelemeye başlamışlardır. Bu durum güvenliğin geniş bir boyutta incelenmesini kolaylaştırmıştır. Ayrıca güvenlik ve söylem arasında bağ kurulmuştur. Bir konunun güvenlikleştirilmesinde ve güvenlik-dışılaştırılmasında söylemin politika yapıcılığı üzerinde durulmuştur. Bundan dolayı bu çalışmada söylemler üzerinde durulmuş ve söylemin politikayı nasıl etkilediği aktarılmaya çalışılmıştır. Ortadoğu'da Arap Baharı ile başlayan ve Suriye'ye de sıçrayan toplumsal hareketler Suriye'yi iç savaşa sürüklemiştir. Bu iç savaş sonucunda bölge bir çatışma ortamına dönüşmüştür. Bu çatışma ortamı devletler ve toplumlar arasındaki ilişkilere de yansımıştır. Bu ilişkileri ve çatışma ortamını anlamak için güvenlikleştirme teorisinin güvenlikleştirme alanları kapsamında incelemek daha doğru olacaktır. Bu nedenle bu tezde dönüşen güvelik anlayışını ve çatışma nedenlerini anlamak için güvenlikleştirme teorisinden faydalanılmıştır. Bu çalışmanın temel amacı 2011- 2015 yılları arasında Türkiye'nin Suriye'ye yönelik politikalarının güvenlikleştirme teorisi üzerinden okunmasıdır. Türkiye iç savaştan kısa süre sonra rejimi ile ilişkilerini güvenlikleştirmiştir. İç savaş sonrasında Suriye'de birçok farklı grup türemiştir. Türkiye bu grupların bazılarını güvenlikleştirirken bazıları güvenlikleştirmenin dışında tutmuştur. Ayrıca bu çalışmada bunun nasıl olduğu üzerinde durulmuştur.
Amerika Birleşik Devletleri dış politikasında çevreleme siyaseti: Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği ve Çin Halk Cumhuriyeti örnekleri

Çevreleme politikasıyla etki sahasını genişletme amacı güden bir ülkenin, genel bir savaşa neden olmadan belirli sınırlar içerisinde tutulması hedeflenmektedir. Bu açıdan Soğuk Savaş süresince ABD tarafından Sovyetler Birliği'ne karşı birçok farklı dış politika aracının uyum içerisinde kullanılması suretiyle uygulanan bu politika aradan geçen uzun süreye rağmen başlangıçta öngörülen sonuçları doğurması bakımından dış politika stratejileri arasında dikkat çekici bir örnektir. Bugün ekonomik ve askeri gücünü arttıran Çin'in etki sahasını genişletme arzusu ve ABD merkezli dünya sistemini zorlayan tutumu, ABD'nin Çin'e yönelik politika arayışlarını hızlandırmaktadır. Yeniden dengeleme politikaları ile stratejik vizyonunu Asya-Pasifik'e kaydıran ABD ile 21'inci yüzyılın ilk 20 senesini 'stratejik fırsat dönemi' olarak isimlendirerek, askeri modernleşme çabalarına ivme katan Çin arasındaki çekişme tırmanma eğilimi göstermektedir. Bu kapsamda ABD Dışişleri eski Bakanı Hillary Rodham Clinton'un Soğuk Savaş esnasında Sovyetler'e karşı kurulan ilişkiler ağının bir benzerinin Asya-Pasifik'te de tesis edilmesi çağrısı önemli görülmektedir. Bu nedenle ABD'nin Sovyetler Birliği'ne yönelik çevreleme politikasından edindiği tecrübeler dikkate alınarak, bir başka dev, Çin'le mücadelesinde yaşanabilecek gelişmeler hakkında bir takım öngörülerde bulunulabileceği değerlendirilmektedir.
Türkiye'nin sınır güvenliğinin terörle mücadeleye etkisi

Türkiye terörle mücadele ederken birçok sorunla karşılaşmaktadır. Bu sorunlardan en önemlisi sınır güvenliğinin terörle mücadeleye etkisidir. Sınır güvenlik seviyesi yüksek olduğu takdirde terörle mücadelede birçok sorun minimize edilecektir. Türkiye'nin sınır güvenliğini etkileyen birden fazla faktör bulunmaktadır. Bu faktörler ayrı ayrı değerlendirilmesiyle birlikte terörle mücadele de profesyonel sürece geçmenin gerekliliği belirtilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde; ulusal ve uluslararası bağlamda gündemde olan sınır güvenliği, terörizm, terörle mücadele kavramı ve profesyonelleşme kavramları açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Türkiye'nin mevcut sınır güvenliği durumu ele alınırken; kurumlar arası koordinasyon, jeopolitik konum, komşu ülkelerle ilişkiler, sınır güvenliği süreçleri, sınır güvenliği yaklaşımları ve son olarak sınır güvenliğinde yaşanılan sorunlara değinilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde; Türkiye'nin sınır güvenliği konusunda komşularıyla olan sınırları tartışılmış ve sınır kapılarında karşılaşılan sorunlar anlatılmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde sınır güvenliği ile terörle mücadele kavramları çerçevesinde, profesyonel yaklaşımın getirileri ele alınmıştır. Çalışmanın beşinci bölümünde Türkiye'nin sınır güvenliğine ve terörle mücadelesine katkı sağlayacak teknolojik çalışmalar ele alınmıştır. Çalışmanın altıncı bölümünde; Türkiye'nin sınır güvenliğini etkinliğini arttırmak unsurlara karşı yaptığı operasyonlar ele alınmış olup; bu operasyonların etkinliği ele alınmıştır.
Post-Sovyet Kazakistan, Kırgızistan ve Özbekistan'da siyasal konsolidasyon ve mobilizasyon örüntüleri

GENEL BİLGİLER: İsim ve Soyadı : Hakan Güneş Anabilim Dalı : Uluslararası İlişkiler Programı : Uluslararası İlişkiler Tez Danışmanı : Prof. Dr. E. Büşra Ersanlı Tez Türü ve Tarihi : Doktora - Aralık 2005
Uluslararası antlaşmaların Türk Hukuku'nda hazırlanması ve iç hukuka etkileri

oz Bu çalışma ile uluslararası hukukun önemli bir kolu ve kaynağı olan uluslararası antlaşmaların Cumhuriyet dönemi Anayasalarına göre nasıl hazırlandığını, hazırlanan bu antlaşmaların iç hukuka hangi yöntemlerle girdiğini ve iç hukukumuzda nasıl sonuçlar meydana getirdiğini yüksek yargı organları olan Anayasa Mahkemesi, Yargıtay ve Danıştay'ın konu ile ilgili verdiği kararlan tarayarak inceledik. Antlaşmaların Türk hukuk sistemine göre kanunlar karşısındaki statüsünün neresi olduğunu; Anayasa kuvvetinde mi yoksa kanun kuvvetinde mi ya da ayrı bir statüde mi olduğunu öğreti ve uygulamadan örnekler vererek inceledik. Ayrıca antlaşmaların Anayasalarımıza göre egemenliğimizi nasıl etkilediğini egemenlik yetkisinin devrinin mümkün olup olmadığını Anayasanın genel ve özel hükümlerine değinerek açıklamaya çalıştık. Türkiye'nin Avrupa Topluluğu gibi supranasyonel bir kuruluşa üye olmasının, Türkiye'nin bugünkü Anayasasındaki egemenliğin devrini yasaklayan hükümler ile böyle bir kuruluşa girmesinin mümkün olmadığını gördük. Bu tezin hazırlanmasında bu konuda yazılmış ve yayınlanmış bütün kitap, dergi, makale jnternet, yargı kararları dergileri, TBMM tutanakları incelenerek konumuzla ilgili kısımlarından büyük ölçüde yararlanılmış ve teze katkısı sağlanmıştır. Ill
Geçmişten günümüze haklı savaş kavramının yorumu

Bu tezde, insanlık tarihinin en yıkıcı fenomenlerinden biri olan savaşın hangi şartlarda haklı olabileceğini sorgulayan haklı savaş düşünceleri ele alındı. Bunun için bu konunun en önemli düşünürleri olarak kabul edilen kişilerin görüşleri incelendi. Bu yapılırken, tarihsel süreç içerisinde bu düşünürlerin haklı savaş teorilerini etkileyen sosyal, siyasal ve konjonktürel olayların neler olduğuyla beraber; bu teorilerin de toplumsal süreçlerin belirlenmesinde ne kadar etkili olduğu belirlenmeye çalışıldı. İncelenen uzun zaman dilimi içinde bu konunun ortak noktalar üzerinden açıklanabilmesi için ele alınan üç dönemdeki haklı savaş yorumlarına beş soru yöneltildi:1)Savaşmaya izin verilip verilmediği2)Ehil otoritenin kim olduğu3)Savaş için haklı sebeplerin neler olduğu4)Savaşta ayrımcılık ilkesinin neleri kapsadığı5)Savaşta orantılılık ilkesinin neleri kapsadığıHaklı savaş düşüncesinin nasıl ortaya çıktığının, dönemden döneme ne gibi farklılıklar gösterdiğinin, bu düşünceyle ilgili hangi konulara önem verildiğinin daha iyi anlaşılabilmesi için tezimizi dört ana bölüme ayırdık: Klasik dönem olan birinci bölümde haklı savaş düşüncesinin temelde dinlerin etkisinde yapılandığını, modern dönemde bu düşüncenin dini etkilerden uzaklaştığını ve aynı zamanda evrenselleşip dünyevileştiğini, XX. yüzyılda ise kısmen Hıristiyan, kısmen seküler referanslarla temellendirilmeye çalışıldığını gördük. Son bölümde bu konuyu Birleşmiş Milletler açısından değerlendirdik. Bu çalışmamızda haklı savaşla ilgili siyasi düşünce tarihindeki önemli isimlerin eserlerine giderek, onların görüşlerini, haklı savaş açısından önemli bulduğumuz yukarıdaki beş temel kriter açısından değerlendirerek, birbiri ile mukayese ettik ve bu yaklaşımlar hakkındaki kendi analizlerimiz aktarmaya çalıştık.
The quest for a representative role of the muslim world in international system: The case of The Organization of Islamic Cooperation

Müslüman dünyasının Osmanlı / Hilafet sonrası dönemde analitik bir birim olarak kullanılıp kullanılmayacağı, uluslararası sistem açısından ciddi bir şekilde tartışılmaktadır. Tezimin ana amacı, Müslüman dünyasının / İslam toplumlarının uluslararası sistemdeki kendine uygun rol arayışını araştırmaktır. Özellikle 11 Eylül, Afganistan, Irak Savaşı ve Suriye'de ortaya çıkan kaosun ürettiği DAİŞ gibi terör örgütü yapılanmalar Müslüman dünyasını uluslararası toplumun gündemine yeniden taşımaktadır. Bu tez İslam İşbirliği Teşkilatı örneği üzerinden, Müslüman dünyasının Batı merkezli uluslararası sistemde nasıl temsil edildiği veya uygun rol benimsemesi durumunu tartışmaktadır. Ayrıca, Müslüman dünyasını temsil etme noktasında İslam İşbirliği Teşkilatı'nın mevcut ve potansiyel rolü tartışılmış, bu noktada İslam İşbirliği Teşkilatı'nın Müslüman dünyasını yeterince ve güçlü bir şekilde temsil edemediği sonucuna varılmıştır.
After cold war era NATO alliance's military interventions; Comparative probe of Bosnia-Kosovo-Afghanistan-Libya cases

Bu tezde öne sürülen iddia, dünyada değişen güvenlik ortamı ve NATO ittifakının bu bağlamda değişen rolü dikkate alınarak, NATO anlaşmasının 12 nci maddesinin işletilmesi, böylece anlaşmanın tekrar gözden geçirilmesi ve ittifakın uluslararası güvenliğin sağlanmasındaki görev alanını genişletecek şekilde 5nci maddenin yeniden ifade edilmesinin gerektiğidir. Çalışmada, NATO'nun soğuk savaş sonrası askeri müdahalelerinin, ülkelerin egemenlik hakları da göz önünde bulundurulup, hangi koşullara ve hangi haklı gerekçelere dayandırılarak icra edilmiş olduğu 1995 Bosna Hersek, 1999 Kosova, 2001 Afganistan ve 2010 Libya örnekleri üzerinden incelenmiştir. NATO Stratejik Konseptlerinin ittifakın genel maksadına mı, ittifak içerisindeki birkaç ülkenin çıkarlarına mı hizmet etmekte olduğu, NATO'nun geçirdiği değişimin yeni tehditleri karşılayabilecek bir yapılanma sağlayıp sağlamadığı sorularının cevaplarına da, tez kapsamında yapılan araştırmada ulaşılmıştır.
Karar verme kuramları çerçevesinde 2003 Irak işgali sürecinde Türk dış politikası

Körfez Krizi süresince (1990- 1991 yıllarında ve 2003 sonrasında krizler) Türkiye'nin 1923'ten beri uygulamaya çalıştığı komşu devletlerin içişlerine müdahale etmeme ve bölgede uzlaştırıcı, çözüm arayıcı bir dış politika izlemesi, başta Kitle İmha Silahlarını bahane ederek Ortadoğu'ya yerleşmek niyetinde olan Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere diğer Batı'lı ülkelerce sürekli sorgulanmış, Türkiye-Irak operasyonuna çekilmeye çalışılmıştır. Mart 2003'de Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından tezkere için onay verilmemesi ile sonuçlanan karar süreci sonrasında Türkiye üzerinde yoğun baskılar meydana gelmiş, Türkiye bu dönem itibarıyla Batı ile bir nevi eksen kayması yaşamıştır.2003- 2011 döneminden itibaren daha proaktif, 'Komşu ülkelerle sıfır sorun' gözeten ve dönemin Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nun akademik olarak tanımladığı 'Stratejik Derinlik' doktrini çerçevesinde yeni bir dış politika uygulanmaya başlanmış ve bu günümüze kadar devam etmiştir. Aynı zamanda Türkiye, meşruiyet üzerine inşa edilmiş, mevcut dengeleri dikkate alan ve kendi güvenlik ve istikrarının bölgesindeki güvenlik ve istikrara bağlı olduğunu bilen ilkeli tutumuyla gerek komşularıyla gerekse bölgesinde sürdürülebilir bir barış, güvenlik ve huzur ortamının yaratılması ve idame edilmesine yönelik bir dış politika anlayışını devam ettirmeye çalışmıştır. Bu tez çalışmasında, asıl hedef Körfez krizi süresince bir yandan komşu ve Ortadoğu'da aynı çoğrafyayı paylaşan ülkelerle barış ve huzur içinde yaşama arzusu güdülürken, diğer yandan başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere Batı'nın bölge üzerindeki emelleri doğrultusundaki politikaları ve uygulamaları ile çatışabilecek kendi bekasının/çıkarlarının temini için muhalefet etmek zorunda kalan Türkiye'nin karar mekanizmasını işletirken karşılaştığı sorunları ve çözüm tarzlarını ortaya koymaktır.
İran ve nükleer silahlanma politikası

Nükleer silahlar ilk kez 1945 yılında İkinci Dünya Savaşı'nın bitirilmesi için kullanılmış, Soğuk Savaş dönemine damgasını vurmuş ve halen devletlerin güvenlik politikalarında önemini korumaktadır. Öte yandan, bu silahlara sahip olmanın meşruiyeti de dünyada başlı başına bir tartışma konusudur. Nükleer yayılmanın gerek dikey ve gerekse yatay boyutlarıyla devam etmesi ve devlet-dışı aktörlerin de bu silahlara sahip olmaya çalışması, uluslararası barış ve istikrarın korunmasında bu tür silahların kontrolünü ve nükleer yayılmanın önlenmesi çabalarını önemli kılmaktadır. Bu bağlamda İran gibi stratejik öneme sahip orta ölçekli bölgesel güçlerin nükleer silahlanma çabasında olması kuşkusuz Ortadoğu'daki güç dengesini ve güvenlik denklemlerini alt üst edici bir etki yaratma potansiyeline sahiptir. İran, nükleer güç olduğu takdirde Ortadoğu'daki gücünü ve nüfuzunu dramatik olarak arttırırken bölgede var olan nükleer silahlanma yarışına ivme kazandıracaktır. Diğer yandan bölgedeki nükleerleşme çabaları askeri müdahaleyle önlendiği takdirde bölgede uzun yıllar sürecek istikrarsızlıklar ve insani trajediler ortaya çıkacak ve dünyadaki Müslüman-Hıristiyan gerginliği tırmanacaktır. Türkiye ise İran'ın bu çabalarından en ciddi olarak etkilenecek ülkelerin başında gelmektedir. İran'ın nükleer güç olması Türkiye'yi askeri güvenlik bakımından yeni önlemler almaya yönelteceği gibi siyasal, ekonomik ve çevresel sorunlarla da yüzleştirecektir. Öte yandan ABD'nin İran'ın nükleerleşme çabalarına yönelik olası bir müdahalesi de Türkiye için farklı düzlemlerde sorunlar doğurabilecek bir seçenek olacaktır.
Terör ve devletleşme amacı: PKK üzerinden bir inceleme

Terörizm günümüzde etkinliğini sürdürürken terör örgütleri, ideolojileriyle birlikte faaliyetlerini gerçekleştirmekte ve zaman içerisinde devletleşme sürecine girmektedirler. 11 Eylül saldırıları sonrası oluşan uluslararası terörizm kavramı ve beraberinde terör örgütlerinin uluslararası alanda kimlik kazanması, terörizme olan bakış açısının değişmesine sebep olmuştur. Teknolojinin gelişmesi, terör örgütlerinin sahip olduğu kaynakların ve teçhizatın da gelişmesini etkilerken bir ülkenin tek başına mücadele edemeyeceği güç potansiyeline ulaşmalarını sağlamıştır. Bu sebeple terörizmle uluslararası bir mücadelenin yürütülmesi gerektiği düşüncesi hakim olmuştur. Türkiye, stratejik konumu itibariyle her dönem terörden etkilenmiştir. Özellikle Suriye krizi sonrası bölgede faaliyet gösteren DEAŞ terör örgütünün gerçekleştirdiği saldırılar ve çözüm süreci sonrası PKK saldırıları Türkiye'nin hedef ülke olduğunu göstermektedir. Çalışma, PKK terör örgütünün yapısını ve ideolojisini saptayarak, devlet kurma amacı taşıyan bir strateji içinde olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda terör örgütlerinin devletleşme olasılığı değerlendirilmektedir.
Enerji boru hattı projelerinin Türkiye'nin jeopolitik önemine etkileri

Türkiye bulunduğu coğrafi konum itibariyle zengin hidrokarbon kaynaklarına ev sahipliği yapan bazı ülkeler ile aynı sınırı paylaşmakta, bazı ülkelerin ise yakın çevresinde yer almaktadır. Benzer şekilde dünyanın enerjiye en fazla ihtiyaç duyan sanayileşmiş ülkelerinin yer aldığı Avrupa Kıtası da Türkiye'nin hemen yanı başında bulunmaktadır. Türkiye, Soğuk Savaş'ın sona ermesi ile Kafkasya ve Orta Asya'da yer alan Türk Cumhuriyetleri'ne paylaşılan ortak değerler üzerinden ilgi ve destek göstermiştir. Aynı zamanda Türkiye, bu coğrafyanın zengin hidrokarbon kaynaklarının uluslararası sisteme aktarılması konusunda 1990'lı yılların başından itibaren BTC Projesi ile birlikte harcadığı çaba ile enerji politikalarında da değişikliğe giderek sahip olduğu coğrafi avantajı 'enerji merkezi' olma hedefiyle kullanmaya başlamıştır. Bu hedef doğrultusunda 2000'li yıllardan itibaren yükselen bir grafikle Türkiye'nin arz sahibi ülkeler ile yapmış olduğu anlaşma ve niyet beyanları çerçevesinde Azerbaycan, Irak, Kazakistan, Türkmenistan, İran ve Rusya'dan gelen enerji kaynakları Türkiye topraklarından boru hatları ile batı sınırlarına ve limanlarına taşınarak uluslararası piyasalara sunulmaya çalışılmaktadır. Bu çalışma ile Türkiye üzerinden transit geçiş yapan işletmede ve inşa halinde olan enerji boru hatları, arz ve pazar ülkeleri ile enerjinin jeopolitiği birlikte incelenerek, bu hatların Türkiye'nin jeopolitik önemine etkileri jeopolitik teoriler ışığında ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Orta krallığın çöküşü: emperyalist güçlerin gölgesinde Çing Hanedanlığı dönemi iç ve dış politikası (1644-1912)

Bu çalışmada, iç ve dış etkenler ele alınarak Çin İmparatorluğu'nun yıkılış süreci incelenmiştir. 19. Yüzyıl'da hanedanlığının yüzleşmek durumunda kaldığı emperyalizm ile birlikte, kendi kurumsal ve kültürel yapısının ürettiği problemler de dikkate alınmış ve imparatorluğun çöküşü bu doğrultuda açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, imparatorluğun karakteristik özelliklerini kavrayabilmek adına, kuruluştan itibaren imparatorluğu yöneten hanedanlıklar genel hatlarıyla anlatılmıştır. Bu tezin asıl konusunu teşkil eden Çing Hanedanlığı'na ve birçok kurum ve geleneği devraldıkları Ming Hanedanlığı'na,19. ve 20. Yüzyıl'da yaşanan kronik problemlerin anlaşılması için diğer hanedanlıklara nazaran daha ayrıntılı bir şekilde yer verilmiştir. Ayrıca Çing Hanedanlığı'nın refah dönemini sonlandıran Afyon Savaşları ve Taiping İsyanı gibi olaylar ele alınarak, imparatorluğun emperyalizm ve iç sorunlar karşısındaki refleksleri değerlendirilmiştir. Tezin ikinci bölümünde, Çing Hanedanlığı'nın 19. Yüzyıl'da yaşadığı krizler sonrasında başlattığı reform süreci incelenmiştir. İmparatorluğun yüzyıllardır devam ettirdiği Konfüçyen Sistem'den, Vestfalyen Sistem'e geçiş çabaları ve reform faaliyetlerinin ne kadar başarılı olabildiği konusu üzerinde durulmuştur. İmparatorluğun reform süreci boyunca kendi içinde yüzleşmek zorunda kaldığı yönetimsel ve sosyal problemlerle birlikte, emperyalist devletlerle yaşadığı krizler ve yapılan savaşlar da ikinci bölümde ayrıntılarıyla anlatılan konular arasındadır. Son olarak içsel ve dışsal baskıların artışıyla yükselen Çin milliyetçiliği ve imparatorluğun yıkılış süreci açıklanmaya çalışılmıştır. Kuruluşundan itibaren Çin İmparatorluğu'nun güçlü ve zayıf yanları analiz edilmeye ve emperyalist güçlerin 19. Yüzyıl'da nüfuz alanlarını Uzakdoğu'ya genişletmesinin bu denklemdeki yeri tayin edilmeye çalışılmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda, 19. Yüzyıl'dan itibaren emperyalist devletlerin Uzakdoğu'daki faaliyetlerinin Çin İmparatorluğu'nun yıkılışında önemli bir payı olduğunu kabul edilmekle birlikte, idari, sosyal, kültürel ve askeri sorunların imparatorluğu tehditlere açık hale getirdiği ve bu sorunlar aşılamadığı için imparatorluğun varlığını sürdüremediği sonucuna varılmıştır.
A comparative analysis of the foreign policy perspectives in two Latin American states: Brazil and Venezuela in the twenty-first century

Bu tez, 21. yüzyılda dünya siyasetinde etkileri artan iki Latin Amerika ülkesi Brezilya ve Venezuela'nın dış politika perspektiflerini karşılaştırmalı olarak ele almayı hedeflemektedir. Dönem olarak, Brezilya için Luiz Inacio Lula da Silva (2002- 2010); Venezuela için Hugo Rafael Chavez Frias (1999- ) başkanlık dönemleri incelenecektir. Kendilerini solcu/sosyalist olarak niteleyen iki başkanın, bu ideolojik tutumlarının dış politika söylemleri ve eylemleri ile ne kadar tutarlı olduğu, karşılaştırmalı dış politika incelemelerinde en çok kullanılan 'üçlü analiz düzeyi' yöntemi ile tartışılacaktır. Bunun tespiti için çalışmada, özellikle Chavez'in ve Lula'nın dış politika söylemleri analiz edilecektir ve bu söylemlerin dış politika uygulamaları ile ne kadar örtüştüğü gösterilmeye çalışılacaktır. Nihayetinde, Brezilya ve Venezuela devletlerinin tarihsel ve yapısall farklılıklarından ötürü, dış politika söylemlerinde önemli farklılıklar olduğu somut veriler ile iddia edilecektir.