turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rusya Federasyonu'nun Orta Doğu politikası: İran ve Suriye örneği

Çalışmada Sovyetler Birliği dağıldıktan sonraki Rusya Federasyonu'nun Orta Doğu bölgesine yönelik dış politikası ele alınmıştır. Bununla birlikte söz konusu bölgenin uluslararası politikadaki yeri ve önemi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Akabinde ise, tarihsel olarak Rusya'nın Orta Doğu'ya bakışı ve Rusya'nın Orta Doğu bölgesindeki en önemli müttefikleri İran ve Suriye ile ikili ilişkileri incelenmektedir. Ayrıca Yeltsin, Putin ve Medvedev dönemleri ayrı ayrı incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın amacı Rusya Federasyonu'nun Orta Doğu bölgesine yönelik politikalarını incelemek ve Rusya'nın izlediği dış politikanın Orta Doğu'da yaşanan krizleri nasıl etkilediğini tespit etmektir. Rusya Federasyonu'nun Orta Doğu bölgesinde varlığını koruyabilmek için ABD ve İran gibi bölgede etkili güçler ile rekabete girdiğini göstermek; Rusya Federasyonu'nun İran ve Suriye ile arasındaki siyasi, askeri ve ekonomik ilişkileri ve bu ilişkilerin bölgenin güvenliğine etkisini incelemektir.
Democratic deficits of EU and the ways of solution

Avrupa Birliği Tek Senet ve Maastricht Antlaşmalarından sonra siyasi bütünleşmesine hız verdikçe yönetim ve demokrasi konularındaki tartışmalar da önemli boyutta artmıştır. Bazı çevreler daha da ileri giderek AB'nin çok kültürlü, çok milletli ve çok lisanlı sosyal yapısı hiçbir zaman demokratik yönetimin gerçekleşmesine izin vermeyecektir türünden iddialar bile ortaya atmaktadır. Bu iddia sahiplerine göre demokrasi için aynı köken, dil, din ve kültürel yapıdan beslenen homojen bir toplum üzerine bina edilmiş bir demos gereklidir. Ayrıca uluslar üstü bir yapı olarak Avrupa Birliği gerek karar alma mekanizması içinde gerekse hükümet fonksiyonlarını yerine getirmede birçok demokratik eksiklik iddialarına da maruz kalmaktadır. Direkt halk seçimiyle iş başına gelen tek kurum olarak Parlamento, Avrupa halkının temsilinde ve onlar için karar alma sürecinde zayıf kalmaktadır. Komisyon Birlik içinde bir yürütme organı olarak görülmesine rağmen halka hesap verebilirlik özelliği neredeyse oluşmamıştır ve bu kurum içindeki aşırı bürokratik yapı demokratik yönetim kanallarını tıkamaktadır. Karar alma ve uygulamada en etkili organ olan Konsey ise bu görevlerinde şeffaf olmayan bir tarz benimsediği için eleştirilmektedir. Bununla birlikte ülkeler arası ekonomik, finansal, ticari, sosyal ve kültürel etkileşimin neticesi olarak globalleşen çağımızda demokrasinin milliyetçi anlamı oldukça zayıflamıştır. Dolayısıyla bu yeni oluşan demokrasi yaklaşımı ulus devletçi manasından sıyrılmış ve demos oluşumu için artık global olarak kabul edilen hukukun üstünlüğü, insan haklarına saygı ve sivik erdem gibi değerler üzerine oturmuş bir sosyal kimlik yeterli görülmektedir. Dolayısıyla AB' ninVI demos problemi üye devlet halkları arasında güçlü bir 'Avrupa vatandaşlığı' duygusunu oturtmakla ortadan kalkacaktır. Bununla birlikte kurumsal demokratik eksiklikleri yok etmek için ise en etkili üç kurum arasındaki güç dengesini optimize etmek gerekmektedir. Dolayısıyla, Avrupa Birliği üye devletlerle Birlik arasındaki güç köprüsünü ayarlamak adına, Almanya örneğinde olduğu gibi, federal felsefeden beslenen bir yapıya oturtulmalıdır. Bu federalleşme prosesi içinde kurumlar arası birçok kombinasyon geliştirilebilir; örneğin Konsey ve Parlamento karar almada iki meclisli bir sisteme dönüşebilir; veya Komisyon başkanının ve istenirse üyelerin de direkt olarak seçilebileceği bir sistem benimsenebilir; veya Bölgeler Komitesi' ne ve Ekonomik ve Sosyal Komite'ye karar almada daha fazla sorumluluk verilebilir. Şurası önemlidir ki, ancak bu gibi radikal yasama ve yürütme reformlarıyla AB demokrasisini güçlendirip yeni üyeleriyle geleceğe hazırlanabilecektir.
Siyaset kuramı açısından Mehmet Ali Aybar

Bu tezin amacı, 1961- 1969 yılları arasında Türkiye İşçi Partisi Genel Başkanlığı yapmış, Turk siyasi tarihinin önemli bir siması olan Mehmet Ali Aybar'ın siyasal kuramının tahlilini yapmaktır. Mehmet Ali Aybar'ın özgün Marksist anlayışı ile Batı Marksizmin kesişmeleri, Türk solundaki bölünmenin teorik ve kuramsal nedenleri de bu tezde ele alınacaktır. Bu bağlamda bu çalışma bir siyasi tarih çalışmasından çok siyasi kuramsal bir çalışmadır. Mehmet Ali Aybar bir siyasi aktivist olmanın yanmda aynı zamanda dogmatik olmayan bir Marksist kuramcıydı. Aybar'ın Marksizm anlayışı evrensel olmakla birlikte; sosyal sınıfların ve devletin siyasi, tarihsel özelliklerinden oluşan üst-yapmm belirlediği 'ulusal koşullan' ihmal etmiyordu. Bundan dolayı sosyalizmin kuruluşunu her ülkede garanti eden 'evrensel reçetelere' itibar etmedi. Türkiye'de yaşayan bir Marksist olarak, Türkiye'nin özgün siyasi ve toplumsal koşullarını anlamaya çalıştı. Aybar'a göre Osmanlı İmparatorluğu'nda hakim olan üretim biçimi, Avrupa'daki gibi feodalizm değildi. Buna göre Osmanlı'nın sosyal ve siyasi yapısı Batı Avrupa'dan oldukça farklıydı. Osmanlı'nın tersine Batı Avrupa'nın sosyal ve siyasal yapısı burjuvazinin ve sivil toplumun ortaya çıkmasına ve kapitalizmim gelişmesine müsaade etmiştir. Diğer taraftan Osmanlı İmparatorluğunun yapısı farklı bir siyasi sınıfın ortaya çıkmasına neden olmuştur: Bürokrasi. Hakim bir sınıf olarak bürokrasi toplumun tüm ekonomik ve siyasi yaşamı belirlemekteydi. Bundan dolayı Osmanlı İmparatorluğu'nda kapitalizmi burjuva sınıfı değil; bürokrasi sınıfı getirmiştir. Bu bürokrat gelenek Osmanh İmparatorluğu'ndan Cumhuriyet Türkiyesi'ne miras kalmış, tıpkı Osmanlı İmparatorluğu'nda olduğu gibi Türkiye'de de siyasi hayatta önemli bir rol oynamıştı. Buradan yola çıkarak Aybar, Türkiye sosyalistleri için en önemli sorunun bürokrat sınıfın yıkılması ve yerine daha demokratik bir sistemin kurulması gerektiğini savundu. Bu balomdan 1950 seçimlerini bürokrat sınıfın yenilgisi olarak gördü ve DP'nin zaferini destekledi. Aybar bununla birlikte bürokrasinin sosyalist rejimlerdeki rolünü de eleştirdi. Çekoslovakya'nın Sovyetler Birliği tarafından işgal edilmesine karşı çıktı. Buna bağlı olarak da sosyalist ve komünist partilerdeki bürokratik mekanizmaları eleştirdi ve Leninist parti modeli mi reddetti. Bunun yerine yatay örgüt modelini önerdi. vı
Debating nuclear proliferation and international security nexus: The case of Iran

Bu tezin amacı, nükleer silahların yayılmasının uluslararası güvenlik bakımından sonuçlarını değerlendirmek ve İran nükleer krizi üzerinden, mevcut yaklaşımlara eleştirel bir gözle yaklaşarak daha kapsamlı ve tutarlı bir teorik çerçeve önermektir. Ortaya çıkışları ve yayılmalarının uluslararası politikada meydana getirdiği büyük etkilerden dolayı, nükleer silahlar, daima uluslararası güvenlik literatüründe önemli bir tartışma kaynağı teşkil etmiştir. Bu tez çalışmasında, nükleer silahların yayılması hususunda iki ana düşünce ekolü olan iyimser ve karamsar yaklaşımlar ayrıntılı bir şekilde incelenmiş, İran nükleer krizine dair yaklaşımları ortaya konmuştur. Buradan hareketle, nükleer silahların savaşların nedenleri, caydırıcılık ve savunma, saldırı-savunma dengesi, rejim tipi ve sivil-asker ilişkilerindeki rolleri gibi önemli kavramlarla ve değişkenlerle olan ilişkisi tartışılmıştır. Mevcut literatüre eleştirel bir şekilde yaklaşan bu çalışmada, nükleer silahların yayılmasının muhtemel sonuçlarının iyimser-karamsar ikileminden ziyade, istikrar-istikrarsızlık paradoksu yardımıyla daha tutarlı bir şekilde açıklanacağı ileri sürülmüştür. İran nükleer krizini örnek olay olarak alan tez çalışması, mevcut literatürdeki kümülatif iyimser ve karamsar yaklaşımlara karşın, İran'ın nükleer silah sahibi bir devlet olması durumunda, ortaya çıkacak sonuçların daha sofistike olacağını öne sürmektedir. istikrar-istikrarsızlık paradoksundan yola çıkarak, tez İran'ın nükleer silah sahibi olması durumunda stratejik istikrarın artacağını ancak stratejik olmayan istikrarın aşınacağını iddia etmektedir.
Birinci Dünya Savaşı sonrası yeni dünya düzeni

Birinci Dünya Savaşı önemli bir kırılma anını temsil eder. Savaş, Dünya sistemi ve güç dengeleri üzerinde yaygın etki oluşturmuştur. Siyasi ve entelektüel çevrelerde büyük değişimler yapmış olan savaş sonrasında adeta yeni bir dünya düzeni kurulmuştur. Ortak güvenlik ele alınmış ve ABD öncülüğünde güçler topluluğu kurulmuştur. Ülkelerin barış için örgütlenmeleri, iç siyasetin yenilenmesi ve şeffaflık üzerinde durulmuştur.
Bağımsızlık sonrası Azerbaycan-Rusya ilişkileri

SSCB'nin çöküşüyle bağımsızlık kazanan Azerbaycan Cumhuriyeti tarihi süreçten birbirine bağımlı olan Rusya Federasyonu ile sıkı ilişkiler kurmak zorundadır. Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla Azerbaycan ve Ermenistan arasında başlayan Dağlık Karabağ savaşı Azerbaycan ve Rusya arasında olan ilişkileri etkilemiş ve Azerbaycan, Dağlık Karabağ sorunun göz önünde bulundurarak dış politika izlemişti. Bağımsızlığın ilk yıllarında Azerbaycan ve Rusya arasında yaşanan siyasi sorunlar Haydar Aliyev'in iktidara gelerek izlediği dış politika sonucunda çözülmüş ve ilişkiler üst düzeye kaldırmıştır. Bu çalışmada, Azerbaycan ve Rusya arasında bağımsızlık sonrası olan ilişkileri analiz edilmiştir. Aliyev'in izlediği denge politikası ekseninde Türkiye, ABD ve NATO'nun Azerbaycan ve Rusya ilişkilerine etkisi ele alınmıştır.
Uluslararası gelişmeler çerçevesinde Türk Boğazları

Askeri, iktisadi ve stratejik bakımdan önemli bir yere sahip olan Türk Boğazları, İstanbul'un fethi ile beraber Türk hakimiyetine girmiştir. 18. yüzyıldan itibaren Osmanlı Devletinin askeri yenilgilerle birlikte güç kaybetmesi üzerine kapitülasyonlar rejiminin bir parçası olarak boğazlardan geçiş hakkının verilmesi, Osmanlı Devletinin gücünü yitirmesi ve özellikle kuzeyde Rusya gibi bir rakibinin yükselmesi sonucu boğazlar üzerindeki Türk hakimiyeti aşınmaya başlayacaktır. Bir ilgi ve rekabet alanı haline gelen Boğazların statüsü 18. yüzyıldan itibaren ikili veya çoklu taraflar arasında çeşitli düzenlemelere konu olmuştur. Bu tez çalışması 1774 yılında Osmanlı Devleti ile Rusya arasında imzalanan Küçük Kaynarca Anlaşmasından başlayarak 1936 Montrö Boğazlar Sözleşmesi de dahil olmak üzere Osmanlı Devletinden Cumhuriyet Dönemi boğazlarla ilgili anlaşmaları ve bu anlaşmaları ortaya çıkaran siyasi koşulları ortaya koymayı amaçlamıştır. Bu suretle söz konusu anlaşmaları da bir arada vermek ve değerlendirmek boğazların statüsü ile ilgili gelişmeleri krolonojik olarak takip etmeye imkan verecektir.
Temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılmasında devletlerin takdir marjı

Takdir marjı doktrini, İnsan haklarının ulusüstü düzeyde korunması amacıyla hazırlanmış belge olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin denetim organı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarıyla oluşturulmuş ve geliştirilmiştir. Sözleşme sistemine dahil devletler için ulusal menfaatlerle birey menfaatlerinin çatıştığı noktada mahkeme tarafından belli koşullarda kendilerine verilmiş bir hareket sahasını ifade etmektedir. Ancak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin, sözleşmede düzenlenen belli haklar açısından devletlere tanıdığı bu serbesti, zaman zaman aynı konu ile ilgili başvurularda farklı değerlendirmelere de sebebiyet vermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kendi içtihatlarıyla çelişen kararlar verdiği görülmekte ve bu durum da sözleşmenin ortak bir Avrupa insan hakları anlayış standardı oluşturma amacına ters düşmektedir.
Ottoman policy toward Central Europe during the Thirty Years' War: Paul Strassburg's Embassy to Constantinople

Bu çalışmanın asli amacı Osmanlı idari kademesinin dış politika analizini yaparak, Osmanlı karar mekanizmasının Otuz Yıl Savaşları'na (1618-1648) nasıl yaklaştığını tahlil etmektir. Daha önceki çalışmalar ve birincil kaynaklar ışığı altında Osmanlıların bu savaşa somut olarak müdahale ettiği durumları ibraz etmeye çalışacağım. Ayrıca, her ne kadar büyük ölçüde tarafsız kalsalar da, çağdaş diplomatik raporlara dayanıp Osmanlı siyasi gücünün Avrupa devletleri üzerindeki psikolojik etkisine dikkat çekerek, neden Osmanlınların da aslen bir Avrupa buhranı olarak bilinen bu hareketli sahnede bir aktör olarak görülmesi gerektiğini cevaplamaya uğraşacağım. Son olarak da hususi bir birincil kaynak çalışması sunuyorum: İsveç Kralı II. Gustaf Adolf'un 1632 ve 1633 senelerinde İstanbul'da bulunan fevkalade elçisi Paul Strassburg'un nihai raporu, orijinal Latince çevirimyazısından tercüme ve tarihi bağlamı içinde tedkik edilmiştir.
Turkey's approach to Northern Iraq after 1991

Türk dış politikasının incelenmesi konusunda Irak çok ilginç dış politika alanı olmuştur. Bunun en temel nedeni güvenlik kaygılarının sosyal ve kültürel konuların yanı sıra dış politika gündemini de belirlemesidir. Bütün bunlara rağmen Türkiye'nin Irak'a olan ilgisi sadece güvenlik konularıyla sınırlı değildir; Türkiye'nin Irak'a yönelik olarak gösterdiği ilginin tarihsel ve sosyo-kültürel bağlar gibi yönleri de bulunmaktadır. Bunlara ilave olarak, Türkiye'nin Kuzey Irak'a yönelik izlediği dış politikasının analizini yapmak için öncelikle Türkiye ile Irak arasındaki ilişkilerin tam olarak anlaşılması, tarihsel ve teorik zeminlere dayanan çok yönlü analizlerin yapılması gerekmektedir. Türkiye'nin Irak politikasını kapsamlı olarak değerlendirebilmek maksadıyla bu çalışmada bölgenin mevcut sosyopolitik realitelerinin yanı sıra mevcut Türk dış politikası ile ilgili analizler gerçekleştirmeye çalışılmıştır.
U. S.-İranian relations on the road to the İslamic revolution

Bu tez, İslam Devrimi öncesi ABD-İran ilişkilerini, kimlik-güvenlik dinamiklerine vurgu yaparak, bu dinamiklerin iki ülke arasındaki dış ilişkilere etkilerini incelemektedir. Buna ek olarak, Iran devletinin tehdit algılamalarına karşılık İran toplumunun güvenlik endişelerini tartışmaktadır. Bu bağlamda, ABD-İran ilişkilerinin, İran'ın 1979 İslam Devrimi öncesi iç ve dış dinamiklerini nasıl etkilediği sorusu da yanıtlanmaktadır.
Uluslararası sistemde iltica: Almanya, İngiltere ve Türkiye'nin karşılaştırmalı analizi

Ülkeler, çeşitli göç hareketliliklerini çok uzun zamandır kontrol altına almaya çalışmaktadırlar. İradi ya da gayri iradi olabilen göç hareketlilikleri içerisinde iltica kurumu ya da diğer bir ismiyle uluslararası koruma sistemi, sığınma hakkının doğal sonucu olarak ortaya çıkmış yapılardır. Zulümden kaçan kişiler için sığınma arayışı gerek ulusal gerekse de uluslararası pek çok metinde temel haklar arasında yer almıştır. 2010 yılı itibariyle başlayan Arap Baharı ve sonrasında Ortadoğu ülkelerinde gelişen olaylar neticesinde, sayıları milyonlarla ifade edilen ve sığınma arayan kişiler başta Türkiye olmak üzere kendilerine uluslararası koruma sağlayabilecek devletlere doğru göç etmeye başlamışlardır. Temel amaçları ise iltica kurumundan yararlanarak yaşam hakları başta olmak üzere temel insan haklarına sahip olmak olan bu kişiler için yakın coğrafyada Türkiye, daha sonrasında göç rotasının yönünü çevirdiği Avrupa'da ise Almanya ve ardından da İngiltere, yoğun göç alan ülkeler olarak ortaya çıkmışlardır. Bu ülkeler, yoğun göç dalgaları karşısında, kendisinden sığınma talep eden kişiler için iltica sistemleri eliyle bu kişlere uluslararası koruma sağlamıştır. Bu 3 ülkeye ilişkin olarak iltica sistemlerinin karşılıklı analizi, bu ülkelerin gerek bulundukları coğrafi konumları gerek aldıkları göç sayısı gerekse de sistemlerin etkin bir şekilde işletilebilmesi açısından oldukça önem arz etmektedir. Dünya genelinde iltica sisteminin kurallarının uluslararası metinlerde genel olarak konulmuş olmasına rağmen ülkeler arası farklılaşan uygulamalar, iltica sisteminin etkinliğini gündeme getirmektedir. Bu durum kimi zaman temel insan haklarının ihlaline kadar giden bir sonuca da sebebiyet verebilmektedir. Bunun için karşılaştırmalı iltica sistemlerinin analizi oldukça önem arz etmektedir. Bundan hareketle çalışmanın amacı, günümüzde sayıları milyonlarla ifade edilen sığınmacılar için iltica kurumunun önemini, Almanya, İngiltere ve Türkiye gibi yoğun göç alan ve farklı coğrafi konumlarda bulunan ülkeler özelinde ve karşılaştırmalı olarak incelemek ve analiz etmektir. Buna göre çalışma, üç bölümden oluşacaktır. Birinci bölümde mülteci hukukuna giriş ve temel tanımlar başlığı altında, ilticanın tarihsel gelişimi ve uluslararası metinlerdeki yeri incelenecek, ikinci bölümde, Almanya İngiltere ve Türkiye'nin iltica sistemleri genel olarak incelenecek, üçüncü bölümden itibaren ise iltica sürecinin aşamaları olan ilticaya başvuru, mülakat, değerlendirme ve karar süreçleri karşılaştırmalı olarak incelenerek genel değerlendirme ve sonuç yapılarak çalışma tamamlanacaktır. Ele alınacak konuda, yerli-yabancı monografi, makale, belge, tez ve mevzuat incelenerek değerlendirilecek, metin ise yapısallcı-fonksiyonalist bir bakış açısıyla ve içerik analizi yönteminden de yararlanılarak karşılaştırmalı olarak analiz yöntemiyle betimlenecektir.
Türkiye'de uluslararası ilişkiler lisansüstü eğitimi

Bu çalışma, kavramsal olarak uluslararası ilişkiler yüksek lisans eğitiminin irdelenmesi, Türkiye'de ve Dünya'da uluslararası ilişkiler eğitimlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi ve bu alanda mevcut lisans, yüksek lisans ve doktora programlarının müfredatlarında hangi derslere yer verildiğini açıklamayı amaç edinmektedir. Çalışma kapsamında, ilgili Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler programlarının müfredatlarında yer alan derslerin içerikleri, ders başlıkları ve statülerinin temel alındığı bir inceleme yapılmıştır.
Ak Parti Dönemi Afrika politikası: Politika Yapım Süreci ve Misyon Kuruluşlar

Türkiye'nin 2002'de Ak Parti ile birlikte yaşamış olduğu siyasi iktidar değişimi, siyasetin etkide bulunabileceği bütün alanlarda değişimi beraberinde getirmiştir. Bu değişimin gerçekleşmiş olduğu en önemli alanlardan bir tanesi de dış politika olmuştur. Türk dış politikası bu dönemde birçok yeni siyasi değer edinerek farklı coğrafyalarda bulunan siyasi, kültürel ve ekonomik yapılar ile ilişkilerini geliştirmeye başlamış ve bölgesel açılım politikaları gerçekleştirmiştir. Bu açılım politikalarının gerçekleştirildiği ve ilişkilerin eskiye nazaran çok daha ileri bir seviye geldiği önemli bölgelerden bir tanesi de Afrika kıtasıdır. Türkiye, Afrika kıtasında en fazla temsil edilen ülkeler arasında ilk dörtte bulunmakta ve dış politika misyon araçları olan büyükelçilikler, TİKA, Yunus Emre Enstitüsü, Türkiye Maarif Vakfı ve YTB ile birlikte kıtanın tamamında farklı alanlarda çalışmalar yürütmektedir. Bu çalışma Türkiye'nin Afrika politika yapım sürecini 2002 yılından itibaren değişen dış politika perspektifini esas alarak sorgulmakta ve yeni politika perspektifi çerçevesinde oluşan dış misyon kuruluşlarının Kıta'daki faaliyetlerini incelemektedir.
Hakimiyet-i Milliye Gazetesine göre Milli Mücadele Döneminde Türk-İngiliz ilişkileri

Osmanlı Devleti'nin, zayıflamaya başladığı andan itibaren, menfaatleri gereği Osmanlı Devleti'nin bütünlüğünü koruma siyaseti güden İngiltere, bu politikasını 20. yüzyılda Osmanlı Devletini imha etme siyaseti olarak değiştirmiştir. İngiltere, zengin topraklar üzerinde bulunan Osmanlı Devleti'nin her türlü zenginliğini ele geçirip, dünya hakimiyetini kurmak ve sağlamlaştırmak için yanında bir rakip istemiyordu. Bu nedenle, İtalya ve Fransa ile I. Dünya Savaşı'ndan sonra hep ihtilaf içinde olmuşlardır. Ancak bu süreç içinde, aynı 1920 Sevr Antlaşması'ndaki gibi, her imzalanan antlaşmanın altında, her girişilen askeri harekatın altında İngiltere, müttefiklerini hesaba katmadan hareket ediyordu. Bu nedenle Milli Mücadele'nin sonuna doğru, artık İngiltere bu siyaset içinde maşa olarak kullandığı Yunanlılar ile tek başına kalmıştı. Artk, İtalya ve Fransa'da, yıkılmış Osmanlı üzerinden bir Cumhuriyet çıkaracak olan Mustafa Kemal ve kurucusu olduğu Bağımsız Türk Devleti ile antlaşma imzalamış ve Türkiye'nin her anlamda bağımsızlığını tanımıştı. İngiltere Milli Mücadele döneminde ortada savaşan bir devlet görüntüsü çizmese de, Anadolu'da son kozu olan Yunanlıları öne sürerek Türk halkını zor durumda bırakmaya çalışmıştır. Yunan politikasının en büyük destekçisi ise, Gladstone siyasetini devam ettiren, Türklerin Anadolu'dan atılması gerektiğini savunan Lloyd George olmuştur. Lloyd George, çok katı bir biçimde gerek askeri, gerek siyasi ve gerek basını kullanarak Türk halkına zor zamanlar yaşatmıştır. Ancak izlediği siyaset daha sonra, en fanatik İngilizler ve dünya tarafından şiddetle kınanmıştır. Bu siyasetin acil olarak bitirilmesi ve Ortadoğu'da bağımsız bir Türkiye'nin bulunduğu bir sulh yapılması ve Türkiye'nin memnun edilmesinin Ortadoğu topraklarında barışı getireceği sık sık dile getirilmiştir. Bu çalışmada, 1920- 1923 yıllarını kapsayan Milli Mücadele dönemindeki, Türk-İngiliz İlişkileri tamamen Hakimiyet-i Milliye Gazetesi'nin bakış açısıyla incelenmiştir. Hakimiyet-i Milliye Gazetesi de, ilk sayısından son sayısına kadar Türkiye'nin en ezeli ve en tehlikeli düşmanının İngiltere olduğunu özenle çıkardığı haberlerlerle dile getirmiştir ve bu düşmandan kurtulmak için milletin, topyekün hareket ederek savaşması gerektiğini hep belirtmiştir. ve bu durumda Milli Mücadele'nin kazanılmasında en önemli ateşleyici güç olmuştur.
Direrct applicability and direct effect of European community law sources

Bu çalışma Avrupa Topluğu hukuku kaynaklarının doğrudan uygulanabilirliği ve doğrudan etkisini incelemektedir. Kavramın tanımını vermekle beraber, bu çalışmada, Topluluk hukukunun birincil kaynaklarının, ikincil kaynaklarının ve Avrupa Birliği tarafmdan imzalanmış uluslararası antlaşmaların her bir ayrı durumda doğrudan uygulanabilirliği ve doğrudan etkisi, Avrupa Toplulukları Adalet Divanı kararları ile desteklenerek ortaya konmuştur. Bununla beraber, bu çalışma Avrupa için bir Anayasa kuran Antlaşmanın doğrudan uygulanabilirlik ve doğrudan etki üzerine yaklaşımlarını da ortaya koymaktadır.
Aims of international prosecution: Deterrence and International Criminal Court

Uluslararası toplum savaş suçları, insanlığa karşı işlenen suçlar ve soykırım suçu faillerini kovuşturmak ve cezalandırmak için uluslararası mekanizmalar kurduğu sırada, uluslararası kovuşturmanın muhtemel failler üzerinde de caydırıcı bir etkisi olacağını öngörmüştü. Bu nedenle, bu tez uluslararsı adli mekanizmalarin devam etmekte olan çatışmalardaki insan hakları ihallerini önlemekteki katkısını incelemeyi amaçlamaktadır. Bir başka deyişle, bu tez önceden belirlenmiş caydırıcılık amacının uluslararası ceza mahkemelerince gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği ortaya koymaya çalışmaktadır. Uluslararası ceza sisteminin kapsamını ve kriminoloji literatüründeki caydırıcılık teorisini incelendikten sonra, caydırıcılık teorisinin uluslararası bağlamda uygulanabilirliği üzerine bir tartışma sunulmaktadır. Bu tezdeki ana argüman eğer bir uluslararası ceza mahkemesi bir çatışmaya aktif olarak müdahale ederse, muhtemel failler üzerinde caydırıcı bir etkisinin olacağı yönündedir. Bu hipotezi test etmek için Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin Demokratik Kongo Cumhuriyeti'ndeki çatışmaya müdahelesi incelenmektedir.
Küreselleşme ile birlikte uluslararası ticaretin gelişiminde devlet dışı aktörlerin etkisi: TOBB'nin akreditasyon çalışmaları

Uluslararası ticarette aktif ve rekabet edebilir olmak, ülkelerin ekonomik gücü açısından çok önemlidir. Uluslararası ticaret hem nakit kazancı sağlamakta hem de toplumun refah düzeyini doğrudan etkilemektedir. Bu nedenle ülkenin yalnızca üretim yapması yeterli değildir. Aynı zamanda diğer ülkeler ile iyi ticari ilişkilerinin olması lazımdır. Bunun yanı sıra, akreditasyonlar ile hem ürün hem de süreç kalitesini garanti altına almış olması ülkenin ticari başarısı için çok önemlidir. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Türkiye'de ekonomik faaliyet gösteren tüm birimleri bünyesinde toplamayı başarmış bir kurumdur. Ticaret ile uğraşan tüm KOBİ, oda ve borsalara, daha başarılı olmaları konusunda rehberlik etmekte, onların kurumsallaşması yönünde teşvik sağlamaktadır. TOBB ayrıca firmaların uluslararası pazara açılmaları konusunda yol gösterici konumdadır. Sağladığı akreditasyonlar ile Türk malının, firmalarının, odalarının ve borsalarının kalitesini de dünyaya göstermektedir. Bu çalışmada alan yazın taraması yöntemi ile TOBB'un faaliyetleri araştırılmıştır. Elde edilen bulgulara göre TOBB Türkiye'nin en önemli ticari kurumlarından biridir. TOBB ile uluslararası arenaya çıkmak daha kolay hale gelmektedir. Bununla birlikte Türkiye'nin rekabet edebilirliği artmaktadır.