turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rusya Federasyonu'nun trans-Kafkasya politikasının analizi: Süreklilik mi dönüşüm mü

Trans-Kafkasya, tarih boyunca Osmanlı İmparatorluğu, Moğollar, Safeviler ve Bizans İmparatorluğu gibi pek çok önemli aktörün güç mücadelelerine sahne olmuştur. Bu aktörler arasında Rusların kurduğu siyasal birimler de yer almaktadır. Bölge ile bağı 11. yüzyıla kadar giden Rusların Trans-Kafkasya hakimiyeti 4. Ivan'ın Kazan ve Astrahan'ı fethetmesiyle başlamıştır. Rus Çarlığı'nın Trans-Kafkasya'yı tamamen ele geçirmesi ise 19. Yüzyılın ikinci çeyreğinde iki güçlü bölgesel aktörü yenmesiyle gerçeklemiştir. Rusların Trans-Kafkasya'daki söz konusu hakimiyeti 1917- 1922 dönemi dışında 1991'de SSCB'nin dağılmasına kadar kesintisiz sürmüştür. SSCB'nin dağılması ve Trans-Kafkasya Cumhuriyetleri'nin bağımsızlıklarını ilan etmesiyle Bölge 'Yeni Büyük Oyun' adı verilen güç mücadelesinin alanlarından biri haline dönüşmüş, RF Trans-Kafkasya'daki tarihsel hakimiyetini sağlamak için güçlü bölgesel ve bölge dışı aktörlerle mücadele etmek zorunda kalmıştır. Bu bağlamda tez çalışmamızda Rusya Federasyonu'nun 1991- 2018 dönemindeki Trans-Kafkasya politikası, 'Beş Gün Savaşı', 'Dört Gün Savaşı', Kırım'ın RF tarafından ilhakı ve dondurulmuş çatışmalar gibi olay ve olgular ışığında, hegemonya kavramı çerçevesinde analiz edilecektir.
ABD'nin 2000'li yıllarda Irak politikası

Bu çalışmada Amerika Birleşik Devletleri'nin Irak politikasını, 2000'li yıllarda ABD'nin bölgede aktif rol almasını ve Irak devletinin bu politikalar ile dönüşümü neoklasik realizm çerçevesinde incelenmiştir. Soğuk savaşın bitmesiyle değişen çift kutuplu uluslararası sistem düzeni değişime uğrayarak ABD'nin 2000'li yıllarda süper güç olarak bölgedeki değişiminde başlangıcı olmuştur. ABD Başkanlık seçimleriyle birlikte yeni Başkan George W. Bush'un seçilmesi dış politikadaki değişiminde kaynağı olmuştur. 11 Eylül saldırıları sonrasında ABD'nin güvenlik anlayışı değişime uğramış, saldırıların El-Kaide tarafından yapıldığını öne sürerek terörün Ortadoğu'dan kaynaklı ülkeler tarafından desteklendiği belirlemiştir. Başkan Bush yönetimi bu doğrultuda 17 Eylül 2002 tarihinde ABD'nin yeni 'Ulusal Güvenlik Stratejisini' açıklayarak uygulamaya koymuş, Eski başkanlar George Herbert Walker Bush ve Bill Clinton döneminde başlayan Irak'a müdahale ve yaptırımlar Başkan Bush dönemimde 2003 yılında Irak'ın işgaliyle sonuçlanan boyuta ulaşmıştır. 2003 Irak'ın işgali ile başlayan süreçte Irak devletinin idari yapısında yeni yapılandırma çalışması yapılmış ve ülke 'federal cumhuriyet' yönetimi şeklinde dönüştürülmüştür. Ancak Başkan Bush'un görev süresinin bitimiyle beraber 2008 yılında yapılan ABD seçimlerinde demokratların adayı Barack Obama başkan olarak seçilmiştir. Obama'nın göreve gelmesiyle birlikte, seçim kampanyalarındaki vaatleri içerisinde de yer alan ABD askerini Irak'tan çekme stratejisini ve Irak'ı Iraklılara bırakma politikasını uygulamaya almıştır. Amerikan askerinin çekilmesiyle başlayan süreçte, Irak'ta henüz tam olarak toplumsal birliğin sağlanamamasından dolayı etnik ve mezhepsel kutuplaşmalar ardından ise çatışmalar yaşanmıştır. Nuri el-Maliki'nin iki dönem başbakanlık yaptığı süreçte kutuplaşma ve çatışmalar artarak sürmüştür. Nuri el-Maliki döneminde İran ile olan yakınlaşması bölgenin daha çok İran eşgüdümlü dış politika izlemesine neden olmuştur. Mevcut Irak Başbakanı Haydar el-Abadi göreve gelmesiyle zirve noktaya ulaşmış olan çatışmalar, IŞİD'in kontrolüne geçirdiği birçok bölgeyi geri almak için ülke içi dinamiklerle ve ABD önderliğindeki uluslararası güçlerle uzlaşarak örgütün ele geçirdiği bölgelerden çıkarılarak kontrolün tekrar sağlanması yönünde politikalar uygulanmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde, ABD'nin 2000'li yıllarda Başkan Bush ve Başkan Obama'nın Irak'ta izlediği dış politikaları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir.
United Nations changing role in the post-cold war era

oz BİRLEŞMİŞ MİLLETLERİN SOĞUK SAVAŞ SONRASI DEĞİŞEN ROLÜ Latif, Dilek Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Danışmam: Doç. Dr. Meliha B. Altumşık Ocak 1999, 129 pages. Bu çalışma Birleşmiş Milletlerin Soğuk Savaş sonrası dönemde değişen rolünü incelemektedir. Soğuk Savaşın bitmesinden sonra dünyanın çeşitli bölgelerinde iç savaşlar patlak verdi. Birleşmiş Milletler banş gücü için talep büyük ölçüde arttı. Böylece, Birleşmiş Milletler, devletlerin egemenliği, iç işlerine karışmama ve barış gücü operasyonlarında güç kullanmama gibi geleneksel uluslararası politika normlarını, ve uluslararası bir örgüt olarak kendi kurallarını sorgulamaya ve bazen de değiştirmeye başladı. Bu bağlamda, BM'nin Soğuk Savaş sonrası banş gücü operasyonlan; bir önceki Genel Sekreter Boutros Ghali'nin 'Bir Banş Gündemi'; örnek olay olarak Bosna, Somali, Ruanda, Haiti ve Kamboçya; banş gücü ve barış yaptınm operasyonlan arasında farklarin azalması; ve BM'nin insani müdahale operasyonlan incelenecektir. Bu çalışma, aynı zamanda BM'nin karşılaştığı yeni çevreye uyum sağlaması için yapılan yapısall reform önerilerini de araştıracaktır. Genel Kurul reformları ve Birleşmiş Milletlerin finansmanı gibi güncel konular da bu çerçevede tartışılacaktır.
Al-Qaeda: its ideology and organizational evolution

Bu tez, ideolojisi ve örgütsel gelişimi açılarından El-Kaide fenomenini açıklamaktadır. İlk olarak, El-Kaide'nin ideolojik karakterini ve örgütsel gelişimindeki başarısını açıklayabilmek için, teorik altyapı olarak 'gerçek inanan perspektifi' ile 'akılcı aktör perspektifi' kullanılacaktır. İkinci olarak, El-Kaide'nin ideolojisi olan El-Kaideism, önemli kavramları ve ideologları açısından analiz edilecektir. Son olarak, özellikle örgütsel gelişimindeki kırılma noktalarına ve kriz ile karşılaştığı her anda, ne tür stratejiler ürettiğine odaklanarak, kuruluşundan itibaren El-Kaide'nin nasıl evrim geçirdiği sorusu cevaplanmaya çalışılacaktır. Bu tez, El-Kaide'nin, kendisini, birçok müslümanı teşvik etmesini sağlayan ve kendisi ile mücadeleyi daha da zorlaştıran bir ideolojiye dönüştürürken; aynı zamanda örgütsel yapısında gereken değişiklikleri yaparak krizlerin üstesinden gelme yeteneğini gösterdiğini ifade etmektedir.
Global public diplomacy

Bu tez, devletlerin dış politika faaliyetleriyle ilgili kendi çıkarlarına olan ilgilerini elde etmek istediklerinden, ulusal ve küresel düzeyde kamu diplomasisi politikalarını sürdürdüklerini savunmaktadır. Bu argümanı tartışmak için tez, kamu diplomasisinin farklı şekilde uygulandığı çeşitli durumları araştırmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda, Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere, Çin ve Türkiye vakaları analiz edilmiştir. Tez, devletlerin, özellikle dış politika faaliyetlerini haklı çıkarmak zorunda kaldıklarında, ulusal ve güvenlik çıkarlarını teşvik etmek için kamu diplomasisini dış politika aracı olarak kullanma eğiliminde olduklarını göstermektedir. Bu tez altı ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm giriş bölümüdür. Aşağıdaki bölümlerin her birinde sırasıyla ABD, Britain, China ve Türkiye vakaları kamu diplomasileri ile ilgili olarak tartışılmaktadır. Ve son olarak altıncı bölüm sonuç bölümüdür.
Yapay su yollarının Uluslararası Hukuk bakımından incelenmesi ve Kanal İstanbul projesi

Uluslararası mal ve ticaret hizmetinin yüzde sekseninden fazlası denizler üzerinden gerçekleşmektedir. Deniz Ticaretinin en önemli güzergahları yapay ve doğal su yolları olarak nitelendirdiğimiz kanallar ve boğazlardır. Dünyadaki kanallar örneklerinin amacı ticaret yolunu kısaltarak maliyetten ve zamandan kazanım sağlamaktır. Türk Boğazlarının ticaret hacminin artmasıyla birlikte gemi trafiğinin yoğunlaşması beklemelere ve gemi kazalarına yol açması sebebiyle alternatif suyolu yapılması gerekmektedir. Türk Boğazlarından geçiş rejimi 1936 Montrö Boğazlar Sözleşmesi ile belirlenmiştir. Dönemin değişen koşulları münasebetiyle Türk Boğazlarında artan gemi trafiği ve gemi boyutlarının büyümesi İstanbul Boğaz'ında kazalara sebep olabilmekte ve bazı boyuttaki gemilerin geçişleri zorlaşabilmektedir. Boğazlardan seyir eden tehlikeli madde taşıyan gemilerin olası kaza sonucu şehre hasar vermesi çok yüksek ihtimaller dahilindedir. Ulusal suyolu projesiyle İstanbul Boğaz'ında geçiş sistemini yeniden düzenlenmesi gündeme gelmiştir. Kanal İstanbul olarak ifade edilen suyolu projesi İstanbul Boğaz'ına alternatif bir suyolu olarak planlanmaktadır. Bu çalışmada dünyada yer alan önemli kanalların tarihi, yapısı, geçiş sistemleri stratejik konumlarının ülkeye etkisi ve Kanal İstanbul incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde kavramsal çerçeve oluşturulmuş, ikinci bölümde deniz ticaretinde önemli kanallar; Süveyş, Panama, Kiel, Korint, Welland, Don-Volga, Lingqu ve proje olarak açıklanan Fars, İsrail ve Nikaragua kanalları incelenmiştir. Üçüncü bölümde yapılması planlanan alternatif suyolu Kanal İstanbul Projesinin yapısı ve konumu incelenmiş, Montrö ve Tüzükler ile İstanbul Boğazı'nda geçiş sistemi ve Kanal İstanbul'un hukuki boyutuna bakılmıştır.
An analysis of China Pakistan economic corridor utilizing complex interdependence theory

Ekonomi, askeriye ve politika alanlarında son elli yıl içinde başarılanlar, Çin'i bir büyük güç yapmıştır. Bölgesel ve küresel güç dağılımında olan değişikliklerin pek çoğu Çin'in menfaatine hizmet etmiştir. Çin, küresel güç dengelerinin ayrılmaz bir parçası olmuştur. Çin'in gücünün sürdürülebilirliği, düzenli enerji ve hammadde ikmali ve ticaret yollarının güvenliği gibi dışsal etkenlere bağımlılık göstermektedir. The Belt and Road Initiative ve bu projenin bir parçası olan China Pakistan Economic Corridor projesi bu tezin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Bir küresel güç ve komünist ülke, devlet otoritesinin çok zayıf olduğu, büyük sorunlar içindeki bir başka ülkeye yatırım yapıyor. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa birliği gibi küresel yatırımcıların aksine, Pakistan'daki demokrasi seviyesi, hukukun üstünlüğü kuralının etkinliği gibi hususlar, Çin için yatırım yapmanın zorunlu bir ön kuralı olmamıştır. İki ülke arasında pek çok asimetri olduğu halde, CPEC projesi her iki taraf için de kazançlı sonuçlar yaratacaktır. Netice itibariyle CPEC projesi, Pakistan'ın ekonomik, askeri, politik ve sosyal gelişmesine hizmet ettiği kadar, Çin'in büyük güç politikalarına da hizmet edecektir. Bu tez, 21. yüzyıla ait olan CPEC projesinin, 70'li yıllara ait karmaşık bağımlılık teorisi şartlarını yerine getirip getirmediğini sorgulayıp, analiz edecektir.
1 Mart Tezkeresi öncesinde Türk basınında Irak sorunu algılaması

Çalışmada Irak Savaşı'na giden süreçte 1 Mart 2003 tarihinde TBMM'de oylanan Irak'a askergönderimi hakkındaki tezkerenin öncesinde Türk basınının sorunu algılayış ve topluma sunuş biçimi tartışılmaktadır. Bu çerçevede birinci bölümde, bu tür çalışmalarda sıkça kullanılanimaj ve söyleme değinilmektedir. Genel teori açısından savaşın medyada nasıl yer bulduğunayer verilirken, ikinci bölümde Türkiye'de Irak Savaşı'nın algılanışını değiştiren unsurlara yer verilmektedir. Bunların en başında Türkiye'nin cumhuriyet döneminden beri karşısında bulunan Kürt sorunu ve global düzeyde 11 Eylül saldırılarıyla Yeni Dünya Düzenitartışmalarına değinilecektir. Üçüncü bölümde, Türk basınında tezkere öncesinde Iraksorununun nasıl yer aldığı tartışılacaktır. Çalışmada 1 Şubat- 2 Mart 2003 tarihleri arasındakiYeni Şafak, Hürriyet ve Radikal gazetelerinden yararlanılarak yapılan eleştirel haber söylem analizine yer verilecektir. Söz konusu üç gazetede aynı kaynaklı haberlerin nasıl işlendiği, haberlerin sunumu ve başlık seçimlerine dair incelemelerde bulunulmaktadır. Çalışmanın sonucunda bu tarihler arasında Irak sorununa ilişkin yayınlanan haberlere ilişkin analiz düzeyinde genel sonuçlar elde edilmeye çalışılacaktır. Yine bu bölümde tezkereninreddedilmesine ilişkin karar verme süreci ve Türk basınında bu sürecin nasıl yansıdığı incelenecektir.
Ürdün'ün dış politikası (1920 - 2006)

Coğrafi konumu, askeri ve ekonomik anlamda zayıf olması gibi etkenler Ürdün'ün dış politik yapısını önemli ölçüde etkilemektedir. Ekonomik açıdan Batıya olan bağımlılığı ve kendi bölgesinde bölge devletlerinin İsrail'e karşı takındıkları tutum Ürdün'ün siyasi yapısını şekillendirmekte ve Ürdün muhafazakar tutumunu devam ettirmek durumunda kalmaktadır. Ürdün; Ortadoğu bölgesinin içinde bulunduğu siyasi ortamın etkisi ile Batı ile olan ilişkilerini de tehlikeye atmayacak şekilde her zaman için denge politikası izlemektedir. 1999 yılı Ürdün için önemli bir dönüm noktası olmuştur. 1999'da II. Abdullah'ın Kral olması ile Ürdün dünya politikasına entegre olma sürecine girmiştir. Bu kapsamda Dünya Ticaret Örgütü'ne üye olması ve Avrupa Birliği ile diyaloga girmesi örnek gösterilebilir.
Rusya'nın Kırım'ı ilhakına yönelik Türk dış politikası

Soğuk Savaş sonrası ve özellikle de Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarı sonrası daha çok ön plana çıkmaya başlayan Türkiye'nin yumuşak gücünü ve bu bağlamda tarihi miras, kimlik ve kültür gibi değerlerin de ön plana çıktığı Ak Parti dönemi Türk dış politikasının sınırlarını ölçebilmek adına 2013 yılı sonunda patlak veren Ukrayna krizi ve akabinde Ukrayna'nın toprak parçası olan ve Karadeniz'in kontrolü açısından stratejik bir öneme sahip olan Kırım'ın Rusya tarafından ilhak edilmesi yeni Türk dış politikası açısından bir test ve çözümlenmesi gereken bir vaka olarak ortaya çıkmıştır. Altı ile sekiz milyon arası Kırım Tatar kökenli vatandaşı olan ve Kırım bölgesindeki Kırım Tatarları ile de tarihi, etnik ve kültürel bağları bulunan Türkiye'nin, 2008 yılı öncesine göre ilişkileri göreceli olarak Rusya ile kötüleşse bile, Türk dış politikası açısından diğer bölgelerde vuku bulan olaylar karşısında izlediği politikalar ile kıyaslandığında Kırım'ın ilhakı konusunda izlediği politikanın kendisinden beklenen seviyede olmadığı görüşü genel kabul görmektedir. Bu çalışmanın araştırma sorusunu, Türkiye'nin Kırım konusunda izlediği dış politikanın belirleyici faktörlerinin neler olduğu oluşturacaktır. Tezin ana argümanını ise, Türkiye'nin yumuşak gücünün sınırlarına ulaştığı ve sert güç olmadan yumuşak gücün tek başına yetmediği için Kırım'ın Rusya tarafından de facto ilhakına etkin bir şekilde karşı çıkamadığı olacaktır. Araştırmada metod olarak niteliksel, niceliksel ve röportaj yöntemleri kullanılacaktır. Niteliksel yöntem olarak, güç, sert güç, yumuşak güç ve Rusya'nın yakın komşu politikası kavramları ile ilgili literatür taraması yapılarak ilgili kavramların teorik çerçevesi çizilecektir. Niceliksel yöntem olarak ise, Türkiye ve Rusya askeri ve ekonomik güç karşılaştırması ile ilgili istatistiki veriler analiz edilecektir. Röportaj yöntemi ile de, konunun taraflarından Kırım Tatar temsilcileri ve Rusya alanında uzmanlarla yapılan röportajlar tezin ana argümanı çerçevesinde analiz edilecektir.
Turkish-Russian relations in the post-cold war era: A neorealist analysis

Bu tez, Soğuk Savaş sonrası dönemde Türkiye ve Rusya arasındaki ilişkileri araştırmayı amaçlamaktadır. Tez, ilişkilerin dinamiklerine neorealist bir analizle odaklanmakta ve karşılıklı tehdit algısının mevcudiyetinin ya da ortadan kalkmasının Türk-Rus ilişkilerini tanımlayan ana nokta olduğunu iddia etmektedir. Bu anlamda, tez iki ülkenin işbirliğine ya da çatışmacı ilişkilerine yol açan faktörleri açıklamaktadır. 2000'li yıllardaki iki ülke arasındaki ekonomik ilişkilerin sürdürebilir bir işbirliğine yol açtığını ileri süren genel görüşün aksine, tez politik gerginliğin hala mevcut olduğunu ve bunun özellikle Rusya'nın 2008 yılından beri saldırgan politikalarıyla daha belirgin hale geldiğini iddia etmektedir. Tez, giriş ve sonuç kısımlarının dışında üç bölümden oluşmaktadır. İlk gölüm teorik arka planla başlamakta ve devamında 1990'lardaki Türk-Rus ilişkilerini incelemektedir. İkinci bölüm işbirliğine yol açan faktörleri araştırırken 2000'lerdeki ilişkileri analiz etmekte ve ilişkilerdeki sorunlar ile sona ermektedir. Üçüncü bölüm Türkiye ve Rusya'nın çıkarlarının çatıştığı ve bölgesel çatışmalarda farklı pozisyonlara sahip oldukları Güney Kafkasya bölgesine odaklanmaktadır. Bölümde Rusya'nın 2008'den itibaren saldırgan politikaları ve bunun Türk-Rus ilişkilerine etkisi de değerlendirilmektedir.
Sahra altı Afrikası'nda terörizmin yükselişi

Bu tez, 21. Yüzyılda devletlerin yüzleştiği en önemli güvenlik zaafiyetlerinden biri olarak etkinliğini ve hedeflerini sürekli değiştiren terörizmin, Sahra Altı Afrika'daki etkinliğini incelemektedir. Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle çatışma ortamının artık biteceği yönündeki bekleyiş yerini terör gruplarının türediği bir ortama bırakmıştır. Sahra Altı Afrikası bölgesel olarak yaşadığı etnik, dini ve siyasi anlaşmazlıklara ek olarak tek kutuplu dönemde terörist gruplara da sahne olmuştur. Grupların ortaya çıkmasının sömürgecilik döneminden kalan pek çok sosyal ve ekonomik problemlerden kaynaklandığı ve zamanla ideolojik olarak var olan bu grupların Soğuk Savaş sonrasında radikalleşmesi ve militanist bir nitelik kazanması sonucunu doğurmuştur. Soğuk Savaş sonrasında küresel olarak terörle mücadele çalışmalarının artmasına rağmen Sahra Altı Afrikası'nda terörizmin arttığı görülmüştür. Çalışmada, toplamda iki bölümlük bir araştırmayla Sahra Altı Afrikası'nda Soğuk Savaş sonrasında artan terör eylemleri incelenmiştir. Araştırmamıza tarihsel olarak sürekli dönüşüm içerisinde olan terör ve terörizm kavramlarının açıklanmasıyla başlanmıştır. Bu bölümde terörizmin neden ve amaçları ve tarih sahnesindeki yerinden de bahsedilmiştir. İkinci bölümde ise Sahra Altı Afrikası'nın bölgesel olarak etnik ve dini iç içe geçmişş yapısının genel bir değerlendirilmesi sunulduktan sonra bölgede ortaya çıkan Eş-Şebab, Boko Haram ve Tanrı'nın Direniş Ordusu örgütleri incelenmiştir. Genelde dini ve etnik söylemlerle ortaya çıktığı gözlemlenen bu terörist grupların ortaya çıkışları ve eylemleri grupları daha yakından tanımamıza yardımcı olacaktır. Bölgede ayrıca küresel cihatçı terör örgütlerinden IŞİD ve El-Kaide'nin de bölgede hareket alanlarının olduğu ve yerel terörist gruplarıyla ilişki içerisinde olduğu tespit edilmiştir. Tüm bu veriler ışığında Sahra Altı Afrikası'nda Soğuk Savaş sonrasında terörizmin arttığı sonucuna ulaşılmıştır.
Taiwan's economic transformation after 1970s and its importance for Turkey

Bu çalışmanın amacı Tayvan'ın bilgi ekonomisine geçiş sürecini incelemek ve Türkiye için olası sonuçlara ulaşmaktır. Tayvan'ın 1950 ile 1990 arasındaki ekonomik performansı birçok ülkeden daha iyidir. Çalışmamızda, Tayvan'ın siyasi ve ekonomik tarihi literature taraması şeklinde ele alınmıştır. Bu kapsamda, Tayvan'ın ekonomik büyüme performansı ve dönüşüm süreci sanayi ve teknoloji politikaları üzerinden incelenmiştir. Türkiye ile Tayvan'ın güncel ekonomik yapıları karşılaştırılmıştır. Sonuç, Tayvan örneğinde, devlet müdahalelerinin kalkınma ve ekonomik dönüşüm süreci üzerinde olumlu etkisi olduğudur.
Balkan ülkeleri iç güvenlik yapılanmalarının incelenmesi: Romanya, Sırbistan, Yunanistan ve Türkiye Örnekleri

Yaygın olarak Soğuk Savaş öncesi ve sonrası adlarıyla bilinen dönemler ile 11 Eylül 2001 sonrasında devletlerin iç güvenlik algıları değişikliğe uğramıştır. Daha önce güvenliği iç ve dış olarak ikiye ayıran devletler, bakış açılarını genişleterek, güvenliğe ilişkin tüm kurumlarını, bir araya getirerek eşgüdüm eksikliğini ya da kurumlar arası çekişmeleri giderme yoluna gitmişlerdir. Bir ülkenin dış güvenliğini sağlayan ordu, dışişleri ve istihbaratın yanında, yurtdışında görev alanına giren konuların sorumluluğunu üstlenen, derin ve sağlam bir iç güvenlik yapısı, bu kurumların dışa odaklanmasını sağlamaktadır. Günümüzde iç güvenlik sadece ülke içinde bireylerin, toplumun, devletin güvenliğini sağlamak ve suç işleyenleri yargının karşısına çıkartmakla sınırlı kalmamaktadır. Sınıraşan suçlarla savaşım ile ikili, ortak bölgesel ve uluslararası güvenliğin sağlanması artık iç güvenlik kuruluşlarının görev alanında değerlendirilmeye başlanmıştır. Bu çalışma, önemli Balkan ülkeleri olan Romanya, Sırbistan, Yunanistan ve Türkiye'nin iç güvenlik kuruluşları ile bunların yapılanmalarını karşılaştırmalı olarak ortaya koymaktadır. Anılan ülkelerin söz konusu yapıları çağın gereklerine uygun, etkili, örgütlü, işler olması ya da olmaması, sadece kendi güvenliklerini değil, komşularının ve bulundukları bölgenin de güvenliğini olumlu ya da olumsuz olarak etkileyebilecek durumdadır.
The Implications of NATO's partnership for peace process on European security

Bu tezin amacı, Komünist Blok'un yıkılmasından sonra Avrupa'da ortaya çıkan yeni duruma karşı NATO'nun geliştirmiş olduğu, 'Barış İçin Ortaklık Süreci' olarak bilinen girişimin, Avrupa güvenliği'ne etkilerini incelemektir. Tez, altı bölümden oluşmaktadır. Bunlardan ilki, 'Barış İçin Ortaklık Süreci'ni kavram olarak incelemekte ve tarihi benzerliklerle karşılaştırmalar yapmakta, ayrıca, girişimin işleyiş biçimi, yapısı ve sürecin gelişimi ayrıntılarıyla anlatılmaktadır. İkinci bölüm, Avrupa güvenliğinin en önemli parçası olan Rusya'yı ve bu ülkenin 'Barış İçin Ortaklık' ve 'NATO'nun Doğu'ya Doğru Genişlemesi'gibi konulara bakış açışım ele almaktadır. Üçüncü bölüm, 'NATO'nun Doğu'ya Doğru Genişlemesi' tartışmalarının odak noktası, dolayısıyla 'Banş İçin Ortaklık Girişimi'nin en önemli parçası olan Orta ve Doğu Avrupa ülkelerinin genel durumu hakkında bilgi vermektedir. Bölümde, Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri tek tek ele alınarak, 'Barış İçin Ortaklık Süreci'nden nasıl etkilendikleri araştırılmaktadır. Dördüncü bölüm, NATO'nun Avrupa'daki diğer 'ortakları'nın durumunu ve 'Barış İçin Ortaklık Girişimi'ne yaklaşımlarını incelemektedir. Beşinci bölüm, bazı NATO 'müttefikleri'nin girişime yaklaşımım ele almaktadır. Bu bölümde, NATO'nun en önemli 'müttefikleri'; Amerika Birleşik Devletleri, Almanya, İngiltere ve Fransa'nın 'Banş İçin Ortaklık' konusundaki politikalarının yanı sıra, girişimin kapsamındaki bölgelere ve sorunlara en yakın 'müttefikler'den biri olan Türkiye'nin durumu da incelenmiştir. Son bölümde, 'NATO'nun Doğu'ya Doğru Genişlemesi'nin 'Barış İçin Ortaklık' açısından önemine değinilmektedir. Çalışma, 'Barış İçin Ortaklık Süreci'nin, 'müttefikler'in ve 'ortaklar'ın beklentilerini, bir asgari müşterek noktada buluşturmaya çalışan ve bir yandan 'müttefikler'e durumu değerlendirmek için zaman sağlarken, öte yandan 'ortaklar'ın da güvenlik yapılarını NATO standartlarıyla uyumlulaştırmalarına olanak tanıyan bir girişim olduğu sonucuna varmaktadır.
İran'da şah sonrası nükleer enerji politikası

Yüzyıllar boyunca Ortadoğu'da varlığını ikame ettirmeye çalışan İran, devrim dönemine kadar bunu oldukça başarılı bir şekilde gerçekleştirmiş, fakat halkın beklenti, istek ve taleplerini görmezden gelerek, silahlanma ve nükleer çalışmalara yönelmiştir. Bu durum halkın ayaklanarak, Humeyni'nin etkisiyle, devrimin gerçekleşmesini sağlamış, fakat bu sefer Batı'ya yönelik dış politika tamamen değişerek, yalnızlık politikası uygulanmıştır. Bu çalışmada, İran'ın devrimden sonra Batı'ya karşı uyguladığı politika, tekrardan başladığı nükleer çalışmalar ve bu çalışmalarda petrolün etkisine değinilmektedir.
Avrupa Birliği'nin Akdeniz politikasının gelişimi

Avrupa Birliği'nin dış politikası, iç ve dış faktörler tarafından şekillenmektedir. Avrupa entegrasyon süreci ile Avrupa içi dinamikleri ifade eden iç faktörler, uluslararası gelişmelerden bağımsız değildir. Avrupa entegrasyon süreci, uluslararası gelişmelere bir yanıt ve uluslararası sorunlara bir çözüm arayışı niteliği taşımaktadır. Tezde, uluslararası gelişmeler ile anılan gelişmelerin etkilediği Avrupa entegrasyon sürecinin Avrupa Birliği'nin Akdeniz politikasına etkisi değerlendirilmekte, Küresel Akdeniz Politikası, Yenileştirilmiş Akdeniz Politikası, Barselona Süreci, Avrupa Komşuluk Politikası ve Akdeniz Birliği önerisi incelenerek, Avrupa Birliği'nin Akdeniz politikasının dinamik yapısı sergilenmektedir.