turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Toplumsal hareketler ve iletişim: Toplumsal yapı ve iletişimin kültürel dönüşümü

Toplumsal hareketler günümüz toplumlarının itirazlarını, tepkilerini ortaya koyabilmeleri, otorite tarafından dikkat çekilmelerini sağlayan en önemli yöntemlerdendir. Tarih boyunca insanoğlu otoriteye çeşitli şekillerde başkaldırmıştır. Günümüz demokratik, kapitalist toplularda bu şekil genel olarak toplumsal hareketler şeklinde tanımlanabilir. Toplumsal hareketler genel itibariyle modern dönemin bir ürünü olarak sistemin tümünü değiştirmeyi amaçlayan devrimci bir hareket olarak karşımıza çıkmaz. Çünkü devrimler ve isyanların aksine günümüzün siyasal sistemleri içerisinde var olan toplumsal hareketler sistemin tamamı değil yanlış gördükleri alanları üzerine yoğunlaşır. Toplumsal hareketler sistemin içindeki yanlışlara dikkat çekerken bir yandan da o sistemin varlığını meşrulaştırmış olur. Bu durum tabii ki demokratik dönüşümünü tamamlamış, toplumsal sınıfların oluştuğu ülkeler için geçerlidir. Bu dönüşümü sağlamayan toplumların çoğunda toplumsal hareketler devrim, darbe, isyan hatta iç savaşa varan şekillerde kendini gösterir. Toplumsal hareketler içerik olarak sabit bir politik düşüncenin ürünü olarak görülebilirler. En sol ideolojiden en radikal sağ ideolojiye kadar tüm toplumsal istekler otoritenin dikkatini çekebilecek bir şekilde, belli bir mekanda, belli bir kültürde, belli bir yapıyla ve belli bir zamanda üretilir. Fakat günümüzde enformasyonun da gelişmesiyle toplumsal hareketlere katılan kesim belli politik görüşlerin ötesinde belli kültürel kodlarla sokaklara çıkmaktadır. Bu çalışma bu kültürel kodların toplumsal hareketler üzerinde ne gibi değişimler sağladığı ve bu değişimlerini günümüzün önemli hareketlerinde görülüp görülmediği üzerine yoğunlaşacaktır. Repertuar açısından toplumsal hareketler modern iletişim teknolojilerinin dönüşümünden faydalanan unsurların başında gelmektedir. İdeolojisi, istekleri veya yapısı ne olursa olsun yeni enformasyon teknolojileri günümüz toplumsal hareketlerinin vazgeçilmez bir unsuru haline gelmiştir. Hareketin otorite tarafından kabul edilir bir hale gelmesi, meşrutiyet iddialarının kanıtlanması iletişim araçlarının ne kadar iyi kullanıldığı ile alakalıdır. Asla devrimci bir yapı olarak adlandırmamak gerekse de bu çalışmada günümüzün iletişim yöntemleri ve kaynaklarının harekete etkisi de incelenecektir.
Özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin sosyal destek algısı: Ankara Sincan örneği

Bu araştırma ile özel gereksinimli çocuğa sahip ailelerde çocuğun bakımını üstlenen annelerin sosyal destek algıları, memnuniyet düzeyleri ve görüşlerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada hem nitel hem nicel verileri ele alan karma yöntem araştırmalarından yakınsayan paralel karma yöntem deseni kullanılmıştır. Çalışmada engellilik sosyolojisi, engellilik, özel gereksinim ve sosyal destek gibi kavramların tanımları verilmiş ve gelişim süreçlerinin incelenmesine çalışılmıştır. Ankara ili Sincan ilçesi sınırları içerisinde yaşayan ve özel gereksinimli çocuğa sahip olan 100 anne ile hem anket çalışması hem de mülakat gerçekleştirilmiş, katılımcılara sosyal destek ölçeği ve yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır. Katılımcılardan elde edilen yaş, meslek, aylık gelir, eğitim durumu, hanedeki özel gereksinimli birey sayısı, babanın mesleği ve eğitim durumu gibi demografik bilgiler SPSS veri çözümleme programı kullanılarak çözümlenmiş ve katılımcıların demografik değişkenleri ile sosyal destek algıları ve memnuniyet düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Yine araştırmada yüz yüze görüşme yöntemi ile elde edilen veriler betimsel içerik analizi yöntemiyle ele alınmıştır. Özel gereksinimli çocuğa sahip annelerin yaşları ve eğitim durumları ile sosyal destek algıları ve memnuniyet düzeyleri arasında anlamlı farklılık olduğu ancak diğer değişkenler için böyle bir farklılıktan söz edilemeyeceği yine annelerin büyük oranda yetersiz destek algısına sahip oldukları, bu durumun memnuniyet düzeylerine de benzer şekilde yansıdığı, çocuklarının engel türüne ve oranına bağlı olarak fiziksel ve ruhsal sorunlar yaşadıkları, sosyal aktivitelerde bulunma ve kendilerine zaman ayırma gibi olanaklarının kısıtlı olduğu ve çocuklarının gelecekleri için kaygı duydukları gibi hususlar araştırmanın bulguları arasındadır.
Milli görüş gençliğinin siyasal toplumsallaşma süreci

Toplumsallaşma, biyolojik bir varlık olarak dünyaya gelen insanın, içinde bulunduğu toplumun değer ve normlarını içselleştirerek toplumsal bir varlık olan bireye dönüştüğü sürece işaret eden sosyolojik bir kavramdır. Toplumsallaşma süreci ile insanlar farklılıklarına rağmen ortak paydalar ekseninde bir toplumu oluşturan bireylere dönüşürler. Birey için bir öğrenme sürecine işaret eden toplumsallaşma, toplum için de toplumsallaşma ajanları vasıtasıyla değerlerini sonraki kuşaklara aktararak varlığını devam ettirdiği hayati bir sürece tekabül etmektedir. Bir alt toplumsallaşma kategorisi olarak siyasal toplumsallaşma da benzer şekilde insanın içinde yaşadığı toplumun siyasal değerlerini öğrenip içselleştirerek siyasal bir varlığa dönüştüğü süreci tanımlayan bir kavramsallaştırmadır. Söz konusu süreç içerisinde birey çeşitli faktörlerin etkisi ile siyasal kimliğini inşa eder ve kendisine ait politik görüşleri ve tutumları olan bir varlığa dönüşür. Üç bölüm halinde tasarlanan bu tez çalışması Milli Görüş hareketi mensuplarının siyasal toplumsallaşma süreçlerine odaklanmaktadır. Çalışma kapsamında ilk olarak toplumsallaşma ve siyasal toplumsallaşma kavramlarına ilişkin literatür bilgisi kısaca aktarılmıştır. Akabinde Milli Görüş hareketi hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmada örneklem olarak Milli Görüş hareketinin tercih edilmesinin nedeni; güçlü bir fikri altyapıya, doktriner eğitime, yaygın sivil toplum yapılanmasına, hareket içinde etkili medya organlarına ve disiplinli teşkilat yapılanmasına sahip olmasının yanı sıra Türkiye'nin son elli yılına etki eden önemli bir siyasi aktör olmasıdır. Bu bağlamda Milli Görüş hareketi, mensuplarının siyasal toplumsallaşma süreçlerine etkisi açısından önemli bir inceleme zemini oluşturmaktadır. Toplumsallaşma ve Milli Görüş hareketine ilişkin temel düzeydeki literatür bilgisinin arkasından, çalışmanın son bölümü Milli Görüş hareketi mensuplarına yönelik olarak gerçekleştirilen saha çalışmasının sonucunda elde edilen bulguları ve değerlendirmeleri içermektedir.
Bir kentsel etnografya denemesi: İstanbul'dan göçerlik anlatıları

Bu çalışmanın amacı göçene ilişkin kalitatif sosyolojik mikro araştırmalara farklı bir vurguyla yaklaşmaktır. Göçene 'yerleşik olmayan' tanımlaması dışında ve yerleşik tarafından tanımlanmış olan 'yer' bağlamı dışında bir yaklaşım amaçlanmıştır. Sanayi toplumundan iletişim toplumuna geçişi de içeren ve 'küreselleşme' olarak adlandırılan süreçte sermayenin sürekli yer değiştirmesine toplumsal mobilitenin artması eşlik etmektedir. Bu olgu sosyal bilimlerin en temel ve en çetrefil araştırma alanlarından biri olan toplumsal değişime farklı bir mercekten bakmayı çağırmaktadır. Çalışmada mobilitesi giderek yükselen insanlann artık yaşamlannı bir 'yer' değil, bir 'güzergah' üzerinde geçirecekleri önermesinden yola çıkıldı. Çalışma, insanlann göç güzergahtan üzerindeki 'uğraklardan biri olarak ele alınan İstanbul örneğinde, bir kent etnografyası denemesi olarak, yaşam tarihi niteliğinde görüşmelere dayanan bir alan çalışması üzerine kuruldu. Bireysel tarihler, toplumsal tarih ve örüntüler ile farklı nitelikteki 'özne kurucu' genel anlatılar arasındaki gelgitleri ve saiınımlan kavramsallaştırma denemeleri çalışmanın kapsamlı bir bölümünü oluşturdu. Gerek sosyolojik yöntem açısından belli anlatım ve yorumlama araçlarını farklı bir yaklaşımla sınamak, gerekse 'kentli kimdir' genel sorusunu, yaşanılan bir uğrak olarak ele alınan İstanbul'da kesişen kişiler açısından yaklaşmak adına girişilen bu çalışmanın 'toplumsal mobilite ve toplumsal değişim' sorunsalına olduğu kadar, küresel kent istanbul'un postmodern kimliği tartışmalarına da katkısı olacak ipuçlan sağlayacağı umulmaktadır.
Well-preserved boundaries: Faith and co-existence in the late Ottoman Empire

Bu tezin iki açıya sahip bir amacı vardır. İlk olarak, dini cemaatlerin ortak yaşam pratikleri ve onların nihai milletleşmeleri arasındaki ilişkinin analizi üzerinden geç Osmanlı İmparatoluğu'nda Kapadokya Bölgesi'nde Ortodoks Hıristiyanların sosyal kimliklerinin diniden milliye dönüşümüne odaklanmaktadır. İkinci olarak, Osmanlı İmparatorluğu'nu 'bir hoşgörü toprağı' ve Osmanlı çoğulluğunu 'çokkültürlülüğün tarihi bir örneği' olarak gösteren romantik bakış açısını tartışmaya açmaktadır. Bu amaçların takibi için, bu tez ağırlıkla Küçük Asya Araştırmaları Merkezi'nin Sözlü Tarih Arşivi'ne ve kütüphanesine dayanmaktadır. Kapadokya bölgesi bu tez için aslında milliyetçilik çağında bile cemaatler arasında görülür bir çatışmadan yoksun olduğundan sahne olarak seçilmiştir; bunun için, eğer biri 'barışçıl beraber yaşamadan' bahsedecek ise, İmparatorluğun başka yeri değil ama Kapadokya süregiden romatizmi desteklemenin hakkını en iyi verir. Ancak, orada bile insanlar cemaat sınırlarını korumuş ve sosyal kimliklerini dini farklılıkları üzerine kurmuşlardır ve Osmanlı yönetimine Balkan Savaşları sırasında ve sonrasında meydan okunduğu zaman, insanlar kendilerini daha yoğun bir biçimde milliyetçilik yoluna bağlanmış bulmuşlardır. Kapadokya'daki çoğulluğun analizine dayanarak, bu tez önceden var olan sosyal ilişkilerin milli kimlik inşasındaki rolüne özel bir vurgu ile mevcut romantizme karşı normalleştiren bir bakış açısı sunar.
Türkiye'de akademik girişimciliğin sosyolojik analizi

Çalışmada yenilikçilik ve girişimcilik politikalarına ışık tutabilmek için, akademik girişimcilik sosyolojik olarak analiz edilmiştir. Akademik girişimci 'lerin sahip oldukları habitus ve sermayeleri ile faaliyet gösterdikleri alanların özelliklerinin incelenmesi, başarılı olan akademik girişimcilerle olamayanlar arasındaki farklılıkların ortaya çıkarılması ve AG'lerin başarılarına etki eden faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda, bilgi toplumuna dönüşüm sürecinde ortaya çıkan girişimci üniversite ve akademik girişimcilik konuları Bourdieu'nün eylem kuramı çerçevesinde incelenmiştir. Türkiye'nin bilgi toplumuna geçişi, girişimci üniversite ve akademik girişimcilik kapasitesi değerlendirilmiştir. Daha sonra AG'lerin sahip oldukları habitus ve sermayeler ile içinde faaliyet gösterdikleri alanların özellikleri belirlenmiş ve bunların AG'lerin girişimcilik serüvenlerine yansımaları nitel saha araştırması yapılarak değerlendirilmiştir. Son olarak ise AG'lerin başarısını etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla nicel saha çalışması yapılmıştır. Araştırma sonuçları, AG'lerin az bir kısmının gerçek anlamda girişimcilik saikleriyle iş kurduğunu, bazı bireysel başarılar elde ettiklerini ancak bu alanda henüz sistematik bir başarı sağlanamadığını göstermiştir. Bu sonuçta habitus, alan ve sermayenin etkileri bulunmaktadır. Akademisyenlerin habitus özellikleri, girişimcilerin habitus özellikleri ile farklılık göstermektedir. Girişimciliğe yatkın habitusa sahip olan ve akademik habitusları girişimcilik habitusuna daha kolay evrilen AG'ler girişimcilikte daha başarılı olmaktadır. Nitekim habitusun girişimcilik başarısında istatistiki olarak anlamlı bir pozitif etkisi olduğu görülmüştür. Alanların işleyişi ve dinamikleri AG'lerin girişimcilik sürecinde son derece belirleyici olmaktadır. Buna karşın akademik girişimcilerin başarısında alanın istatistiki olarak anlamlı bir etkisi görülmemiştir. Bu durum alandaki sorunların AG'leri aynı düzeyde etkilediği çıkarımını mümkün kılmaktadır. Son olarak, AG'lerin sahip oldukları ekonomik, sosyal ve kültürel sermaye düzeylerinin girişimcilik sürecinde istatistiki olarak anlamlı bir etkisi olduğu görülmüştür. Kültürel sermaye daha detaylı incelendiğinde ise; toplumsal kökenin ve akademik iktidar sermayesinin etkili olmadığı, buna karşın akademik bilimsel ve akademik girişimcilik sermayelerinin girişimcilik başarısına istatistiki olarak anlamlı bir pozitif etkisi olduğu görülmüştür.
Türkiye'de boşanma nedenleri: Bolu ili örneği

Araştırma kapsamında hala Bolu'da ikamet eden 15'i kadın, 15'i erkek olmak üzere 30 boşanmış kişi ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Katılımcıların vermiş oldukları cevaplar sonucunda çeşitli boşanma nedenlerine ulaşılmıştır. Katılımcıların çoğu (%76, 7) hukuki boşanma nedenlerinin 'şiddetli geçimsizlik' olduğunu belirtmişlerdir. Bu çalışma ile en yaygın boşanma nedeni olan şiddetli geçimsizliğin içinde barındırdığı nedenler ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
Sosyal teoride işin sonu tartışmaları

Çalışma, insan doğasının yansıması olarak en temel insani faaliyettir. Bununla birlikte, anlamı ve doğası tarihsel süreç içerisinde, toplumsal örgütlenme biçimlerine göre değişmiştir. Modern kapitalist toplumlardan bu yana çalışma, ücret karşılığı yapılan 'iş' olarak bağımlı bir istihdam ilişkisini işaret etmektedir. Modern çalışma kavramsallaştırmasının sınırlılığı ve çalışmanın değişen doğası, klasik sosyologlar ve geç modern dönem teorisyenleri tarafından tartışma konusu edilmiştir. Bu anlamda, 'işin sonu' terimi, işe yönelik eleştirel incelemeleri ve insanın özgür iradesinin, arzularının, libidinal, yaratıcı ve üretken gücünün savunusunu yansıtır. Bu tezin amacı, çalışmanın anlamını ve rolünü tarihsel bir perspektifle eleştirel biçimde ele almak ve sosyal teorilerde işin sonu düşüncesini karşılaştırmalı bir biçimde izlemektir. Böylece, çalışma kavramına ilişkin felsefi tartışmaları gündeme getirerek özerk ve özgür insan aktiviteleri anlamıyla çalışma olgusuna katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Açıkça anlaşıldığı üzere, post-endüstriyel dönemden önce işin sonu teorileri, yabancılaşma sorununa odaklanarak, modern çalışma kavramının temel özelliklerini eleştiri konusu etmiş ve insan varoluşunu yansıtan yüce bir çalışma anlayışını idealize etmişlerdir. Bununla birlikte, 1990'ların teknolojik gelişmeleri ile neo-liberal küreselleşme süreci işin sonu tartışmalarının zeminini alt üst etmiş gibi görünmektedir. İnsanları zorunluluklardan özgürleştirmek bir yana, post-endüstriyel dönemden itibaren işin sonu, güvencesizlik anlamına gelmektedir. Bu yüzden, insan üretkenliğini örgütlemenin alternatif yollarını bulmaya çalışan eleştirel yaklaşımlar her zamankinden önemli görünmektedir.
The role of civil society in democratic consolidation process of Georgia between 2003 and 2011

Bu tezin amacı, demokratikleşme sürecinin son evresi olan demokratik pekiştirme dönemini, Gürcistan'daki sivil toplum örgütlerinin rolü üzerine odaklanarak anlatmaktır. Esas odak noktası, Gül Devrimi sonrası Gürcistan'dır zira 2003 yılında Gürcistan'da gerçekleşen Gül Devrimi demokratik geçiş sürecinin bir örneği olarak kabul edilmektedir ve başarılı bir demokratikleşme örneğinin doğası gereği, demokratik geçiş süreci, demokratik pekiştirme aşaması tarafından takip edilmelidir. Bu duruma müteakiben, Gürcistan'ın demokratik pekiştirme sürecini analiz etmek için, bu çalışma Gürcistan'daki sivil toplum oluşumuna, sivil toplum örgütlerinin çalışma alanlarına, amaçlarına ve sivil toplum örgütlerinin devlet, toplum, uluslararası aktörler ve medya sektörü ile etkileşimine yoğunlaşmaktadır. Bu tezin tartıştığı nokta şu şekilde özetlenebilir; Demokrasiyi pekiştirebilmek için sivil toplumun devlet ve toplum ile ilişkisi etkin olmalıdır ancak özellikle Gül Devrimi'nden sonra Gürcistan sivil toplum örgütleri devlet ve toplum ile ilişkilerindeki arabuluculuk vasfını yerine getirememiştir. Karşılıklı ilişkilerin sorunsal boyutu nedeni ile de demokratik pekiştirme süreci başarıdan uzaklaşmıştır. Bu tez Gürcistan'da toplanan nitel veri üzerine kurulmuştur.
Yeni muhafazakar gençlik kültürü:

Bu tez, muhafazakarlık kavramının ve kavramın ideolojisini yansıtan toplumun temel kurumlarının, toplumsal değişim sürecinde değişerek nasıl farklı bir muhafazakar ideolojiye; literatürdeki adıyla 'yeni muhafazakar' ideolojiye dönüştüğünü ve söz konusu değişimin toplumsal yaşamdaki yansımalarını ele almaktadır. Tezde, İzmir'deki üniversite gençliğinin, söz konusu değişimle ilgili gündelik yaşamlarına dair bulgular tespit edilmeye çalışılarak, yeni muhafazakar ideolojinin batılı değerlerle, yeni teknolojiyle ve özellikle de tüketim kültürüyle bütünleşmiş olduğu iddası öne sürülmektedir. Küreselleşen dünyada yaşanan toplumsal değişmeler, toplumların değerlerinde de farklılaşmalara neden olmaktadır. Bu değişimi en yoğun ve en hızlı yaşayanlar da tezin örneklemini oluşturan üniversite gençleridir. Gençlik, modernizmin bir ürünü olarak kentleşme, endüstri devrimi ve eğitim alanındaki reformlar sonucu, bugün anladığımız anlamda bir toplumsal kategori olarak ortaya çıkmıştır. Türkiye gibi genç nüfus oranının oldukça yüksek olduğu ülkeler için gençlik olgusu, hem nicel hem de nitel olarak önemli bir yere sahiptir. Bu önem, hem genç nüfusun ülke nüfusunun büyük bir çoğunluğunu oluşturmasından hem de ülkenin ekonomik, siyasal, toplumsal ve kültürel yapılarının gelecekteki belirleyicisi olması nedeniyle uzun vadeli hedefler dogrultusunda, kaliteli bir şekilde yetiştirilmesi zorunluluğundan kaynaklanmaktadır. Son yıllarda tüm dünyada kendisini hissettiren merkez sağ politikalar, Kıta Avrupasında ve ülkemizde uygulanan muhafazakar politikalar, bunu yanında yoğun bir şekilde toplumlarda gözlenen tüketim odaklılık, değişime en açık, değişimleri bilinçli ve yakından takip eden kategori olan gençleri etkilemektedir. Bu tespitten hareketle, yeni muhafazakar ideolojinin kendine has bir kültür oluşturduğu ve bu kültürün üniversite öğrencilerinin gündelik yaşam pratiklerinde ve geleceğe dair algılarında söz konusu kültürün değerlerini taşıdığı gerçeğine işaret edilmiştir.
The waste pickers of İstanbul: A case study

Bu tez, İstanbul'daki geri dönüşüm endüstrisinin işleyişine ve bu sektörde kağıt toplayıcılarının rolüne odaklanmaktadır. Geri dönüşüm çok sayıda aktörü barındıran bir sektördür. Kağıt toplayıcıları ise, bu sistemin en dezavantajlı grubu olmasına rağmen, bu sektörü mümkün kılan ana aktörler olmaları bakımından kritik bir konuma sahiptirler. Bu çalışma, geri dönüşüm sektöründeki hiyerarşinin nasıl şekillendiğini inceleyerek, enformel sektör, göç ve kentsel yoksulluk bağlamında kağıt toplayıcılığı işini anlamaya çalışmaktadır. Bu tez öncelikle, Türkiye'de atık toplama işinin merkezileştirme hikayesine odaklanarak atık ve geri dönüşüm sektörünü küresel bir olgu haline getiren koşulların tarihsel analizini yapmaktadır. Ardından, İstanbul'da kağıt toplayıcılığı işini, çalışma koşullarını ve kağıt toplayıcılarının kendi işleriyle ve kentle kurdukları ilişkileri incelemektedir. Bu tez, geri dönüşüm, atık ve atık toplama işleminin sosyolojik önemini ortaya koymaktadır.
Bursa ili Harmancık ilçesinin sosyoekonomik durumu ve ilçeden göç sorununun irdelenmesi

yapımızın sorunları ve çözüm yollarını belirleyebilmek, ancak Türkiye'de toplumsal değişimlere yönelik araştırmalara daha fazla ağırlık verilmesiyle mümkündür. Ülkemizde son yıllarda kırsal yapı üzerine yapılan araştırmalara büyük önem verilmektedir. Bu yapılan araştırmalarla, toplumsal yapının her yönü incelenmekte, değişimler hakkında ayrıntılı bilgi edinilebilmekte ve buna göre önlemler almak mümkün olmaktadır. Bu tür araştırmalar çoğaldıkça, kırsal kesime yönelik politikaların daha gerçekçi ve etkileyici olacağı söylenebilir. Bu çalışmada Bursa iline bağlı Harmancık ilçesinde, göç sonrası toplumsal yapıda meydana gelen değişimlerin sosyal ve ekonomik yönden incelenmesi ve göçyapısı ile ilçedeki mevcut durumun halkın göç eğilimine olan etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda Harmancık'taki ailelerin sosyal ve ekonomik yapısı ile göç olgusu ve göç eğilimlerini incelemek üzere, alanda bulunanailelerden örnekleme yoluyla seçilmiş kişilere uygulanan anketler değerlendirilmiştir. Araştırma sonucuna göre; göç sonrası aile genişliği küçülmüş olup, genelde 4 ve 5 kişilik aileler görülmektedir. Ailelerin çoğu düşük gelir düzeyindedir. Budaailelerin tasarruf yapma ve lüks olarak tanımlanabilecek eşyalara sahip olmalarınısınırlandırmaktadır. Ailelerin kültürel faaliyetlerle ilişkisi çok azdır. Boş vakitlerdegenelde televizyon izlenilmekte ve kahvehanelere gidilmekte olup, kitap ve gazete okuma alışkanlığı çok alt düzeylerdedir. Ailelerin geleceğe ilişkin bakışları karamsar olup, genelde daha iyi bir iş ve çocuklarına iyi bir yaşam sağlamak amaç edinilmiştir. İlçeden göçün en önemli sebebi, kırsal kesimin iticiliğidir. Bunlar, işsizlik, dar bir sosyal çevre, sosyal ve kültürel etkinlikler gibi hizmetlerin yetersizliği ile eğitim konusunda ilçede yeterli öğretim tekniklerinin bulunmamasıdır. Göç eğilimi daha çok genç yaşlarda ortaya çıkmaktadır. Göç edenlerin ve göç eğiliminde olanların nedeni, işsizlik doğrultusunda, yörede işsahasının bulunmayışı ve tarımsal üretimde de ailelerin yeterli araziye sahip olmaması, insanları bu gibi yörelerden uzaklaştırmaktadır.
Sınıf analizi kapsamında Negri'nin çokluk kavramı

Bu tez çalışmasının konusu; işçi sınıfının değiştirici gücü ve misyonunu yitirdiği iddiasından yola çıkarak yeni devrimci/dönüştürücü sınıf/grup/tabaka arayışının bir parçası olarak gündeme gelen Negri'nin 'postmodern' 'çokluk' kavramıdır. Çalışmanın amacı, günümüz dünyasında Negri'nin tanımladığı biçimiyle bir özne olarak 'çokluk'un varlığının kavramsal ve pratik olarak sorgulanmasıdır. Çalışmada, çokluğun bütününü tanımlayan 'maddi olmayan emek' hem kavramsal hem de pratik karşılığı açısından ele alınmıştır. Emek gücünün ürettiği ürünün niteliğine göre tanımlanmasının sınıf tartışmaları açısından doğru bir yöntem olmadığına dikkat çekilmiştir. Negri ve Hardt'ın endüstriyel üretimin 'maddi olmayan üretimin' niteliklerini kazandığı, giderek bilişsel ve entelektüel hale geldiği yönündeki tezi, çalışanların küçük bir azınlığı açısından geçerli olsa da, teknolojik gelişmeler işçi sınıfının büyük yığınları için böyle bir sonuç doğurmamıştır. İşyeri araştırmaları endüstriyel üretimde teknolojik gelişmelerle birlikte işin niteliğinin otomatik olarak artmadığını göstermektedir. Batıdaki kimi olguları tüm dünyadaki gelişmelerin yerine koymaya çalıştığından Negri'nin bakış açısı Avrupa-merkezcilikle maluldür. İddiasının sosyoekonomik temellerini ortaya koyma ihtiyacı duymamaktadır. Negri'nin çokluğu, postyapısallcı bir perspektif ve Spinozacı kavram setine atıfla iktidar ilişkilerini merkezinde tanımlanmaktadır. Böylece iktidara karşı mücadele eden tüm tekillikler 'postmodern özne' olarak çokluğun bileşeni kabul edilmektedir. Çokluğun iktidar ilişkileri temelinde değerlendirilmesi, sınıf tartışmaları açısından üretim sürecindeki mücadele ve çatışmaların göz ardı edilmesine, buradaki farklı karşıtlıkların çokluk kavramı içerisinde eritilmesine neden olmaktadır. Farklı grupların bir araya gelebiliyor olması bir özne olarak çokluğun oluşması için yeterli bir gösterge değildir. Negri'nin küresel işgücünün göstereni tayin ettiği, tek ve çok, teklik ve çokluk olarak tanımlayıp, üretim ilişkileri ve sömürüye göre tanımlanamayan mitolojik bir figür olarak 'çokluk' kavramının 'siyasal varlığı' sorunludur. Üretim ilişkilerindeki çelişkiler, toplumsal zenginliğin ve güç ilişkilerinin paylaşımın çok temel bir unsur olma özelliğini devam ettirirken Negri, kapitalist üretim ilişkilerinin bu belirleyiciliğini göz ardı etmektedir. Yöntem olarak somut verilere ve gerçek hayata bakmaktan çok, özellikle 'Spinoza aşısı'ndan sonra kavramları yatıştırmakla, türetmecilikle yeni postmodern kavramlar üretmeyi seçmektedir.