turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Üniversite idari personelinin boş zamanlarını değerlendirme engellerinin çeşitli değişkenlere incelenmesi

Bu araştırmada, Batman Üniversitesi'nde görev yapan idari personelin rekreasyonel faaliyetlere katılımlarını engelleyen faktörlerin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini; Batman Üniversitesi'nde 2018- 2019 yılı güz döneminde görev yapmakta olan 270 idari personel oluşturmaktadır. Örneklem grubunu ise 3 Enstitü, 7 Fakülte, 4 Yüksekokul, 5 Meslek Yüksekokulu, ve 9 İdari Birimde görev yapan 104'ü erkek ve 39'u kadın olmak üzere toplam 143 idari personel ve araştırmaya gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Türkçe uyarlaması Gürbüz ve arkadaşları (2012), tarafından yapılan Alexandris ve Carroll (1997), tarafından geliştirilen 'Boş Zaman Engelleri Ölçeği- 18 ' kullanılmıştır. Kullanılan bu ölçek 18 maddeden oluşmakta ve ölçek ile birey psikolojisi, bilgi eksikliği, tesis, arkadaş eksikliği, zaman, ilgi eksikliği gibi 6 alt boyut belirlenmiştir. Kullanılan ölçekte yer alan ifadeler 'Kesinlikle Önemsiz (1)', 'Önemsiz (2)', 'Önemli (3)' ve 'Çok Önemli (4)' şeklinde 4'lü Likert tipli olarak derecelendirilmiştir. Ölçek maddelerinden elde edilen puanların yorumlanmasında; 1 ,00-1,75: arası kesinlikle önemsiz, 1 ,76, 2 ,50: arası önemsiz, 2 ,51-3,25: arası önemli ve 3 ,26-4,00: arası ise çok önemli şeklinde değerlendirilmiştir. Araştırmada kullanılan ölçeğin hesaplanan Cronbach alfa iç tutarlılık katsayısı alt boyutlar itibarı ile. 69 -.79 arasında toplamda ise. 84 bulunup, ölçeğin oldukça güvenilir olduğu söylenebilir. Araştırma sonucunda; idari personelin boş zamanlarını değerlendirme engellerini önemli gördükleri saptanmıştır. İdari personelin boş zamanlarını değerlendirme engelleri tüm alt boyutlarda cinsiyet, eğitim durumu, yaş durumu, mesleki kıdem ve işlerinden artan boş zamanlarını değerlendirip değerlendirmedikleri değişkenleri açısından anlamlı olarak değişmemektedir Medeni durum değişkenine göre ise idari personelin boş zamanlarını değerlendirme engellerinin birey psikolojisi, tesis/hizmet, arkadaş eksikliği, zaman ve ilği eksikliği alt boyutlarında anlamlı olarak değişmediği sadece bilgi eksikliği alt boyutunda anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir.
Fransa'da Üçüncü Cumhuriyet dönemi ve Türk modernleşmesine yansımaları

1789 Fransız Devrimi sadece kendi sınırları içinde kalmayıp neredeyse tüm dünyayı saran bir devrim dalgasına sebep olmuş; yaydığı eşitlik, özgürlük, kardeşlik, milliyetçilik, cumhuriyetçilik ve daha nice fikirlerle Aydınlanma devrini taçlandırmıştır. Ancak var olan ancien regime kurumlarına taraftar olan kitleler bu devrimin Fransa'da tam anlamıyla yerleşmesinin önüne geçmişş ve ülke beş kez cumhuriyetini yeniden kurmak zorunda kalmıştır. Bu zihniyet önce Napoleon Bonaparte'ın ardından X. Charles, Louis Philippe ve III. Napoleon'un gelişine sebep olmuş ve ana konumuz olan Cumhuriyet'in üçüncü kez kuruluşu, yeniden bir devrimle sağlanabilmiştir. Ancak bu dönem Fransa'da geri dönüşü olmayan adımların atıldığı, Jakoben devrinde yapılanların geri alınması gibi bir durumun bir daha yaşanamayacağının açıkça gösterildiği bir süreç olmuş; kabul edilen kanunlarla Fransa'da cumhuriyet ve laiklik olgusu zihinlere yerleştirilmiştir. Fransız devriminden 100 yıl kadar sonra Osmanlı topraklarına tam anlamıyla giriş yapan devimci fikirler, burada yaşayan aydın sınıfını etkilemeye başlamış; istibdat döneminde Fransa'ya kaçan Jön Türkler, fikirleri yerinde gözlemleyip 1908 devrimini yapmışlardır. Bu durum Türkiye Cumhuriyeti'nin ve Türk modernleşmesinin önünü açarken, Cumhuriyet önderleri kendileri örnek olarak Aydınlanma felsefesi düşüncesini, Jakoben devrimini, III. Cumhuriyet radikalizmini almışlar ve ülkelerinde bu doğrultuda reformlar yapmışlardır. Bu çalışmada Fransız devrimi ve özellikle Üçüncü Cumhuriyet döneminin Türk modernleşmesine olan katkıları aktarılmaya çalışılmış; Fransız etkisinin Osmanlı topraklarına girdiği dönemden itibaren siyasi, sosyal, ekonomik, entelektüel yaşamdaki değişimler ön planda tutulmuştur. Bilhassa son dönem Osmanlı aydınlarının Fransa ile etkileşimi ve bunun Cumhuriyeti kuran Mustafa Kemal ve diğer siyasilere tesiri açıklanmaya çalışılmıştır.
Üniversite gençliği ve siyasal katılım: Selçuk Üniversitesi örneği

ile devletin ilişkisini kapsayan siyaset her toplumda olan önemli bir kurumdur. Birey bir topluma üye olur olmaz siyasal toplumsallaşma başlamaktadır. Siyasal toplumsallaşma ile bilinçli veya bilinçsizce aldığı değerler bireyin siyaset içerisindeki yerini belirler. Burada ise bireyin siyaset içerisindeki tutum, davranış ve değerlerinden siyasete katılımın derecesi belirlenir. Bu çalışmada bir siyasal toplumsallaşmanın içerisinde yer alan üniversite öğrencilerinin siyasal katılım içerisinde nerede yer aldıkları, siyasete katılımın hangi boyutlarda olduğu, ülkemizin gündeminde yer alan bir takım sorunlara nasıl yaklaştıkları ele alınıp araştırılmıştır. Üç bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde siyaset, siyasal toplumsallaşma, siyasal toplumsallaşmada yaklaşım ve aracı kurumları, siyasal katılım, siyasal katılımın düzeyi ve siyasal katılımı etkileyen faktörler ve üniversite gençliğinin siyaset algısı teorik olarak ele alınmıştır. İkinci bölümde Selçuk Üniversitesi'nde gerçekleştirilen 500 anket çalışmasının örneklemi ve tekniği açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise elde edilen verilerin tabloları ki-kare testleri çıkarılıp ortaya çıkan tablolar yorumlanmıştır.
Toplumsal hareketler bağlamında Gezi Parkı olaylarının medyaya yansımaları

'Toplumsal Hareketler Bağlamında Gezi Parkı Olaylarının Medyaya Yansımaları' adlı bu çalışmamda sosyolojinin önemli bir konusu olan toplumsal hareketlerin Türkiye'deki etkisi ve Gezi Parkı Olaylarının Türkiye'yi nasıl etkilediği üzerinde durulmuştur. Yeni toplumsal hareketler yeni iletişim teknolojileri sayesinde örgütlenmekte ve yayılmaktadır. Yaşadıkları olaylar karşısında toplumlar tepkilerini farklı yollarla ortaya koymaktadırlar. Miting, protesto, sosyal medya örgütlenmeleri vb. Sosyolojinin önemli konularından biri Toplumsal hareketlerdir. Toplumsal Hareketleri birçok sosyolog farklı şekilde tanımlamıştır. Toplumlar yaşamış oldukları hadiseler karşısında tepkilerini çeşitli yollarla ortaya koymaktadırlar. Miting, protesto ve sosyal medya örgütlenmeleri gibi. Gezi Parkı Olayları yeni toplumsal hareketlerin eylemsel tanımlamasına uygun görüntü sergilemiştir. Bu eylemler sadece meydanlarda gerçekleşmemiştir. Yine bu eylemler, siyasal partilerden ziyade, hareketlerin amaçları doğrultusunda kamuoyu ve medya desteği sağlamaya çalışmıştır. Dünya çapında ve Türkiye'de sayıları her geçen gün artan toplumsal hareketlerin birliği sağlama, haberleşme ve organize olma gibi faaliyetlerini kolaylaştırma amacıyla sosyal medyayı kullanma önemi daha da artmaktadır. Özellikle bilgisayar ve bilgisayar donanımıyla internet, iletişim serüvenini ontolojik bir dönüşüme uğratmakla kalmayıp, toplumsal yapının bütün unsurlarına dokunarak yatay ve dikey bütün geçişlerin yönünü değiştirmektedir. Bu yönüyle insanlık tarihinde varlığının çok yeni olmasına karşın internet, hiçbir alan ve konuyla sınırlandırılamayan, bütün dünyanın sınırlarını aşarak yepyeni bir ortamın oluşmasını sağlamıştır.
Modern dünyada ölüme bakış ve yas

Bu tezin amacı, insan hayatının tabii bir sonucu olan ölüm olgusu ve ölünün ardından yaşanan yas sürecine ilişkin görünüşteki değişikliklere, ölüm ve ölüm sonuçlarının imgelerine karşı sürekli değişen tutumlarımızdan hareketle ölümün nasıl tıbbileştiğini ve hastanede ölmeye doğru giden bir süreçte modernleşmenin ölüm üzerindeki belirleyiciliğini ortaya koymaktır. Ölümün, psikolojik ve biyolojik boyutlarının yanı sıra sosyolojik boyutu da içeren toplumsal boyutu literatür taramaları sonucu ortaya koymaya çalışılmıştır. Bu literatür taraması sürecinde, sosyoloji disiplininin kaynaklarının yanı sıra başka uzmanlık alanlarından da kaynaklar taranmış hem ölümün hem de ölüm olgusunun toplumsal boyutuna yönelik içerikler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada Modernite sürecindeki ölümü anlamlandırma, algılama ve ele alış tarzlarındaki değişimleri, ölümün inkar edilmesi ve medikalleşmesine doğru giden yönelimler üzerinde durulmuştur.
Sosyal güven oluşumunda dinin etkisi

Sosyal yapının ve insan ilişkilerinin her düzeyinde 'güven' tabanlı eylemler olduğu ifade edilebilir. Bu itibarla güven, insan ilişkilerinde ortaya çıkan bir sosyal dokudur. Güven teorisi, psikolojik ve sosyolojik temelleri olan sınır konu olarak literatürde yer edinmiştir. Çalışmanın temel iddiası din kurumunun güven üzerinde olumlu etkileri olacağı yönündedir. Bu çalışmada hem sosyal güven teorisine ilişkin tartışmalar, hem de bir alan araştırması yer almaktadır. Güven kavramının betimlenmesi ve kavrama ilişkin yapılan analizlerin yer aldığı çalışmada güven; sosyal sermaye teorisi, rasyonel tercih teorisi ve modernleşme teorisi bağlamında ele alınmıştır. Diğer yandan sosyal güven ve din kurumu arasındaki ilişkinin basit bir etkiden daha fazla olduğunu, din kurumunun bizzat güvene dayanan ve güvene göre işleyen bir kurum olduğu vurgulanmaktadır. Bu bağlamda din kurumunun güvene olan etkisinin araştırıldığı saha araştırması bölümünde anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda, sosyal güven düzeyinin toplum genelinde oldukça düşük olduğu tespit edilirken, grup içi güvenin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Diğer yandan sosyal güven oluşumunda dinin etkili olduğu görülmüştür. Dini yapılanmaların daha güvenilir olduğu ve dindar insanlara daha çok güvenildiği bulgularına ulaşılmıştır. Güven konusunda, daha çok karşı taraftaki insanın karakter özellikleri belirleyici olmaktadır. Bunların başında da doğruluk, dürüstlük ve dindarlık gelmektedir. Araştırmada 'din' ve 'dini yapılanmaların' güven üzerinde olumsuz bir etkisine rastlanmamıştır. Yapılan faktör analizi sonucunda 'din eksenli güven', 'genel güvensizlik' ve 'genel sosyal güven' şeklinde üç ayrı alt faktör tespit edilmiştir. 'Din eksenli güven' faktörü en yüksek varyans açıklayıcılığına sahip faktör olmuştur. Konya büyükşehir alanda gerçekleştirilen araştırmaya 1299 katılımcı dahil olurken, çalışmada 'kümeleme örneklem' tekniğinden faydalanılmıştır. Ayrıca çalışmada ki-kare, t-testi, ANOVA, faktör analizi ve lojistik regresyon gibi teknikler kullanılmıştır.
Subjectivity formation of working class women and respectability: A case study on women sales workers in Ankara

Bu tezin temel amacı, işçi sınıfı kadın öznelliğinin kurulumunda sınıf ve toplumsal cinsiyetin oynağı rolü anlamaktır. Farklı sınıflara ait kadınlar, alışveriş esnasında, müşteri ve tezgahtar olarak birbirleri ile karşılaşırlar. Bu karşılamayı yakından analiz etmek, işçi sınıfı kadın öznelliğinin kurulumunda sınıfın ve toplumsal cinsiyetin oynadığı rolü anlamamıza olanak sağlar. Bu nedenle, bu çalışma kapsamında kadın tezgahtarlar ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmelerde, birçok kadın tezgahtarın sınıf ve toplumsal cinsiyet eşitsizliklerini can acıtıcı deneyimler olarak yaşadıkları görülmüştür. Buna ilaveten, saygınlığın bu kadınların hayatında çok önemli bir yer kapladığı anlaşılmıştır. Görüşülen kadın tezgahtarların birçoğu, gündelik hayatında sıklıkla saygısızca davranışlara maruz kalır, ve başkalarının gözünde bir saygınlığı olmadığını düşünür. Lakin, kendisi saygın olmak, değerli bulunmak ve saygı görmek istemektedir. Bu nedenle kendisine saygınlık ve değer verebileceğini düşündüğü sermayelere yatırım yapar ve kendisine saygınlık vereceğini düşündüğü davranışlar sergiler. Örneğin, kendisine saygı gösterilmemesinin bir nedeni olarak gördüğü yoksulluğunu gizlemeye ve sanki orta sınıfmış gibi gözükmeye ve davranmaya çalışır. Bunun yanı sıra, dış görünüşüne yatırım yapar; iyi bir evlilik yapmayı, iyi bir anne ve iyi bir ev hanımı olmayı hedefler. Öte yandan, kadın tezgahtarla yapılan görüşmeler, onların yaşadıkları eşitsizlikleri sorguladıklarını, kendilerini alta sıralayan kapitalist ve ataerkil sistemin kurallarına göre oynayarak saygınlık kazanmaya çalışıyor olsalar bile, bu normları aynen kabul etmediklerini, ve zaman zaman bu normlara karşı kendi değer sistemlerini oluşturabildiklerini göstermiştir. Bu nedenle, bu kadınların kendilerinden esirgenen saygınlığı kazanmak için her gün yürüttükleri mücadele, var olan hiyerarşik sistemlerin devam etmeyeceği göstererek, sosyal değişiminin umudunu taşımaktadır.
Türkiye'de çok partili siyasi hayata geçiş yıllarının demokrasi kavramı ekseninde incelenmesi: Demokrat Parti uygulamaları

Demokrasi kavramı neredeyse hemen her dönemde, daha iyi bir yönetim anlayışı arayışları noktasında, tartışılmıştır. Son iki yüzyıldır ise pek çok uluslararası gelişmeler de her zaman ön plana çıkan bir kavramdır. Türkiye'de Cumhuriyet'in kurulmasından günümüze kadar geçen süreçte her dönemde tartışılan bir kavram olarak güncelliğini koruyarak karşımıza çıkmaktadır. Her toplusal yapının kendine has dinamikleri, kendine has gelişim özellikleri bulunmaktadır. Bu doğrultuda her toplum kendi iç dinamikleri doğrultusunda, tarihten getirmiş olduğu toplumsal yapı unsurları doğrultusunda kendisi için en iyi yönetim şeklini geliştirmiştir. Türkiye'de bir yönetim şekli olarak demokrasi ve demokrasinin olmazsa olmaz koşulu olarak çok partili siyasi hayata geçiş süreci sancılı ve sıkıntılı olmuştur. Demokratik kurum ve değerlerin yerleşmesi bakımından 1946 yılında başlayan bu geçiş süreci günümüzde hala devam etmektedir. Söz konusu toplumsal değişim ve dönüşümde etkili olan unsurların analiz edilmesi ve demokrasi anlayışındaki başkalaşımların tarihsel gelişim seyri içerisinde tespit edilebilmesi önem kazanmaktadır.
Yaşlı bireylerde ihmal ve istismar olgularının sosyoekonomik nedenleri: Muğla örneği

Bu çalışma, doğumda beklenen ortalama yaşam süresi açısından 80.3 yıl ile ikinci sırada, yaşlı nüfus oranı açısından da % 11 ,6'lık oranda 26. sırada olan Muğla'da yapılmıştır. Yaşlı ihmal ve istismarlarının sosyal ve ekonomik nedenlerini bulmayı amaçlayan bu araştırmanın saha araştırması altı ayda yapılmıştır. Saha araştırması Menteşe, Milas, Yatağan ve Köyceğiz'de 65 yaş ve üstündeki yaşlılarda 40 bireyle görüşme ve gözlem tekniği kullanılarak yapılmıştır. Ayrıca son beş yıl içindeki basına yansımış yaşlı ihmal ve istismarını içeren haberler de taranmıştır. Bu teknikle toplam 58 yaşlı ihmal ve istismarı ile ilgili habere ulaşılmıştır. Bu haberlerden elde edilen veriler de araştırma bulgularıyla birlikte analiz edilmiştir. Araştırma bir temel ve altı alt varsayımdan hareketle yapılmış, elde edilen bulgularla bu varsayımlar test edilerek yorumlanmıştır. Araştırmadaki temel kuramsal yaklaşım ekolojik yaklaşım olurken, yöntem olarak yorumlayıcı-anlayıcı yöntem tercih edilmiştir. Sonuç olarak, araştırma kapsamında 27 ihmal ve 21 istismar olgusu tespit edilmiştir. Sahadan elde edilen bulguların psikolojik ihmal ve istismar ile ekonomik istismar üzerinde yoğunlaştığı görülmektedir.
Türkiyeli orta sınıf seküler gençlerde kültürel, politik, duygusal dönüşüm ve yurt dışına göç fikri

Bu çalışma temelde Türkiye'nin yakın geçmişşinde deneyimlediği dönüşümün Türkiyeli orta sınıf seküler gençlerin yaşamlarında ne tür karşılıklar ürettiğini ve son yıllarda göç arzusunun neden yükseldiğini incelemektedir. Türkiye, Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarında tarihinin en büyük siyasal ve toplumsal dönüşümlerinden birini yaşarken yoğun bir muhafazakarlaşma, kutuplaşma ve otoriterleşme politikası güdülmekte, toplumsal, kültürel ve politikalan sil baştan düzenlenmektedir. Söz konusu toplumsal dönüşümler ve düzenlemeler ise orta sınıf, seküler, muhalif genç kitlede kültürel, politik ve duygusal karşılıklar üretmektedir. Bu karşılıklar çalışmada birkaç farklı temaya odaklanarak ele alınmaktadır. Bunlardan ilki, ülkedeki dönüşümler ve deneyimler neticesinde açığa çıkan duygulanımlar ve seküler cenahın toplumsal aidiyet duyumsamasındaki yitimdir. İkincisi, gençlerin Gezi direnişi, 15 Temmuz darbe girişimi, bombalı saldırılar veya seçimler gibi yüksek yoğunluklu momentlerdeki ya da gündelik ve toplumsal yaşamlarındaki deneyimlerine, fikirlerine, hislerine kulak verilmesi ve ne tür bir faillik biçimi geliştirdiklerinin paylaşılmasıdır. Bir diğer tema ise, AKP döneminde uygulamaya konan söylem ve politikalara seküler toplum tarafından karşılık olarak üretilen geleneksel, geleneksel olmayan ve pasif mücadele formlarının incelenmesidir. Ele alınan tüm bu temalar ve inceleme konuları, hem Türkiye'de iktidara muhalif seküler bir genç olarak yaşamanın muhteviyatını hem de gençler arasında göç arzusunun hangi dinamiklere ve saiklere bağlı olarak yükseldiğini açığa çıkarmaktadır. Çalışmanın, nihai olarak, son yıllarda ağır zihinsel, duygusal, psikolojik yükle yaşayan seküler kesime mensup gençlerin sesini duyurması ve hikayelerini anlatması beklenmektedir.
Bir kültürel 'alan' olarak elektronik dans müziği: İzmir örneği

Popüler müzik türleri arasında incelenmesi en güç türlerden biri elektronik dans müziğidir. Bunun nedeni bilgisayar teknolojilerindeki değişimlerin ve sosyal medya kullanımındaki artışın bu türü tanımlamayı zorlaştırmasıdır. Buna rağmen popüler kültür çalışmaları, tanımlanması zor olan bu alana dair teorik yaklaşımlar geliştirmeyi mümkün kılmıştır. Popüler kültür çalışmaları iki hatta ayrılmaktadır. Bunlardan ilki olan Frankfurt Okulu, popüler kültür ürünlerinin ticari ve ideolojik temellerine vurgu yapar. İkinci hattı oluşturan İngiliz Kültürel çalışmaları ise kültürel ürünlerin insanların dahil oldukları topluluk, sınıf ve etnik gruplarla ilişkisine odaklanır. Ancak, Frankfurt Okulu popüler kültür ürünlerinin tüketilme süreçlerine odaklanır ve bu süreçte yer alan özneleri edilgen tüketiciler olarak konumlandırır. İngiliz Kültürel Çalışmaları ise öznelere üretim süreçleri açısından yaklaşır ve onları üretim sürecindeki etkin aktörler olarak ele alır. Özneyi konumlandırma konusundaki bu farklılık kültürel üretim alanındaki ilişkiselliğin gözden kaçmasına neden olmaktadır. Bireylerin üretim sürecine rahatlıkla dahil olabildiği bilgisayar çağında, elektronik dans müziği gibi yeni ve yayılmakta olan bir alanı incelerken ilişkisel düşünmek elzemdir. Bu bağlamda, Pierre Bourdieu'nün ilişkisel olarak oluşturduğu habitus, sermaye ve alan kavramları, ilişkisel anlamayı sağlayacak kavramlar olarak karşımıza çıkar. Örneğin, habitus kavramı bir popüler kültür ürününe dair beğeninin altında yatan öznel ve nesnel yapılara işaret ederken, bu beğeninin sahibi olan öznelerin iradesini de hesaba katar. Ancak bu irade öznelerin sahip olduğu sermaye biçim ve hacmiyle ve içinde bulundukları alanla ilintilidir. Dolayısıyla, bu özneler herhangi bir elektronik dans müziğini dinlemeye veya icra etmeye karar verdiklerinde, bir yandan sahip oldukları sermaye biçimleri aracılığıyla ait oldukları alanın kurallarını ve sınırlarını belirlerken diğer yandan da ona tabi olurlar. Dinleyiciler, dj'ler veya prodüktörler, organizatörler veya mekan sahiplerinden oluşan öznelerin elektronik dans müziğinin sınırlarını belirleme konusundaki mücadelesi ve bu süreçte çeşitli alt türlerin ortaya çıkışıyla bu sınırların muğlaklaşması Bourdieucü anlamda bir 'özerk' alan anlayışını zorunlu kılmaktadır. Bu durum ise elektronik dans müziğinin bir kültürel 'alan' olarak ele alınmasının en büyük gerekçesidir.
The claims on modernity and tradition: Marriage in Turkey in the 1910s and the 1920s

Bu çalışma, 1910'lu ve 1920'li yıllarda Türkiye'de evliliğin ve ailenin geçirdiği dönüşümü incelemektedir. Amacı, bu döneme damgasını vuran modernizasyon problemi çerçevesinde modernite ve gelenek üzerine yapılan iddiaların, ailenin ve evliliğin dönüşümü üzerindeki etkilerinin izlerini sürmektir. Bu amaçla, gündelik hayatla bağlantılı bir söylem geliştiren dönemin popüler dergileri incelenmiştir. Böylece, bu çalışma, gündelik hayatta ailenin ve evliliğin geçirdiği dönüşüm ile entellektüellerin modernite ve gelenek üzerine kurdukları söylem arasındaki ilişkinin boyutlarını incelemeye çalışmaktadır. Bu çalışmada, millet kurma sürecinde ailenin geçirdiği dönüşümü inceleyebilmek amacıyla, evliliğe geçiş aşamasında önemli olan terbiye ve aşk kavramlarının dönüşümü de incelenmiştir. Genç kızların aile içindeki ve okuldaki terbiyelerinin milli amaçlarla nasıl aileye yönelik rasyonel bir eğitim olarak kurgulandığı ve aşk kavramının mutlu ve üretken aileler meydana getirilmesi amacıyla nasıl melankolik ve romantik aşktan rasyonel temellere oturan bir aşka dönüştürüldüğü günün popüler dergileri ve edebiyatı incelenerek açıklanmaya çalışılmıştır. Daha sonra, görücülük, ağırlık, düğün gibi evlilik adetlerinin günün ekonomik şartları ve modernite problemi çerçevesinde nasıl dönüşüme uğradığı ayrıntılı bir biçimde incelenmiştir. Son olarak, bütün bu rasyonelleştirme söylemi içinde milli ailenin burjuva ailesi normlarına göre kurgulanması süreci anlatılmıştır. Ayrıca, bu söylem içinde 'aile krizi' olarak adlandırılan ailenin ekonomik ve sosyal gelişmeler sonucu geçirdiği değişim gösterilmeye çalışılmıştır.
Milliyetçilik kuramları bağlamında Kürt milliyetçiliğinin analizi

'Milliyetçilik Kuramları Bağlamında Kürt Milliyetçiliğinin Analizi' adlı tez çalışması, genel hatlarıyla 19. yüzyıldaki önemli bir değişim ve gelişim grafiği çizen milliyetçilik ve milliyetçilik kuramları ile Kürt milliyetçiliğinin tarihsel arka planını ve Kürt milliyetçiliğinin günümüzdeki yansımalarını incelemektedir. Bu çalışmada, bir taraftan Kürt milliyetçiliğinin gelişimine etki eden siyasal, ekonomik ve sosyal değişimler ve bu değişimlerin neden olduğu, üzerinde mutabakat kurulamayan, muğlak bir kavram olan milliyetçiliğe ilişkin başlıca kuramlar; diğer taraftan ise ümmet fikrini ön planda tutan, milliyetçilik fikrinin en son geliştiği toplumlardan biri olan Kürt halkının milliyetçilikle ilişkileri araştırma konusu yapılmaktadır. Bu çalışmanın beş temel amacı bulunmaktadır. Bunlar sırasıyla, milliyetçiliğin nasıl ve hangi amaçla, ne zaman ortaya çıktığını anlamak, 1970'li yıllardan itibaren Batı'da üretilen milliyetçilik kuramlarını sistematik bir yaklaşımla ele almak, Kürt milliyetçiliğinin, Balkan, Arap ve Türk milliyetçiliklerden farklı ve benzer yönlerinin neler olduğunu açıklamak, milliyetçiliğin Kürt toplumuna nasıl ve ne şekilde yayıldığını anlayarak, neden en son Kürtlerin milli kimliğe vurgu yaptığını izah etmek ve Kürtlerin neden ulusal bir devlet kuramadığı sorusuna cevap aramaktır. Bu bağlamda, kuramsal bir içeriğe sahip olan çalışmada 'yorumlayıcı yöntem'den hareketle bir araştırma süreci tasarlanmış ve tümevarımsal bir yol izlenmiştir. Bu araştırmanın sonucunda 1890'larda sonra Şeyhlerin ön plana çıkmasının, Hamidiye Alayları'nın kurulmasının, 'Kürdistan' gazetesi gibi basın yayın organlarının sayısının artmasının 'Kürtçülüğü' geliştirdiği; Kürtçülüğün, Kürt Teavün ve Terakki Cemiyeti, Kürt Teali Cemiyeti ve Hevi Cemiyeti gibi cemiyetlerin kurulmasıyla sistematik bir hale geldiği saptanmıştır. Aynı zamanda araştırmanın en önemli sorularından biri olan Kürtlerin neden devlet kuramadıkları tartışılmış, bu süreçte sosyal yapıdan coğrafi özelliklere kadar birçok farklı değişkenin etkisi olduğu tespit edilmiştir. Bu bulguların yanı sıra, Kürtlerdeki isyan hareketleri, başlangıçta özel çıkarlara dayalı, dini ve feodal nitelikli ve yönetime karşı çıkan isyanlar olarak belirlenmiş fakat Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılma aşamasındaki isyanların ayrılıkçı milliyetçi hareketlerin etkisiyle milli bir karaktere büründüğü gözlemlenmiştir.