turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Islam in Europa: Perceptions, misperceptions and coming to terms

Soğuk Savaşın bitmesi ideolojik farklılıklara nazaran etnik ve dini farklılıklara çok daha fazla odaklanılmasına yol açmıştır. Gerçekten de yeni uluslararası ortam değişik etnik ve dini grupların çatışmalarının çoğalmasına tanık olmuştur. Batının yeni düşmanlar aradığı ve bunların başında da İslam'ın geldiği söylenilmektedir. İslami köktendincilik ve bununla özdeşleştirilen şiddet Batı'da birçok insan tarafından tehdit olarak görülmektedir. Batı medyasında İslami köktendincilik ile ilgili olaylar çokça ele alınmaktadır. Çoğu Batık ülkenin bu tür olaylara ve genel olarak İslam'a gösterdiği tepki olumsuzdur. Müslümanların çoğunlukta olduğu birçok ülkede de Batı'nın algılanış şekli olumsuzdur. İslam kültür ve uygarlığını sarsmaya çalıştığı varsayılan batı, modernizasyonun getirdiği sorunlar için de suçlanmaktadır. İki kesim de aslında aşırı uçları geneli temsil edercesine algılamaktadır. Batı ve İslam dünyasının tarihsel etkileşimi birbirleri ile ilgili olumsuz imajların birikmesine yol açmıştır, ama bu durumu Avrupa'daki Müslüman toplulukların varlığı etkilemektedir. Bugün kıtadaki Müslüman nüfusun kalıcı olduğu kabul edildiğinden Avrupa'lılar Müslüman azınlıkları ile yaşamanın daha iyi yollarını aramaktadırlar. Büyüyen sosyal problemlere çözüm bulmak için birbirlerini daha objektif bir biçimde anlamak zorunda kalmaktadırlar. Bu da Batı ve İslam dünyasına daha genel, uluslararası anlamda ortak bir anlaşma zemini hazırlayabilir. Bu çalışma Batının ve Müslüman dünyasının birbirlerini algılama biçimlerini ve Batı Avrupa'daki islami varlığı incelemeyi amaçlamaktadır. İlk olarak Avrupa ve Müslüman dünyasının tarihsel etkileşimlerini ve tarihsel imajların nasıl bugüne kadar ulaştığım incelemektedir. Sonra, Batının Müslüman dünyasını nasıl algıladığı ve Avrupa ülkelerinin Müslüman azınlıklarına olan tavırları incelenmektedir. Ayrıca, Müslümanların çoğunlukta olduğu ülkelerin Batı'yı, ve Avrupa'daki Müslümanların 'ev sahibi' ülkeleri nasıl algıladığı incelenmektedir. Müslümanların Batı Avrupa'daki durumları ve Avrupa ülkelerinin Müslüman nüfusları ile nasıl ilgilendikleri vurgulanmaktadır. Yasal statüleri ve, başlıcaları asimilasyon ve etnik azınlık- entegrasyon modelleri olmak üzere, Müslüman topluluklarla ilgilenme modelleri üzerinde durulmaktadır.
Yunanistan'ın azınlık politikası bağlamında Batı Trakya Türk azınlığının sorunları

Azınlıkların kimliklerini koruma talepleri ve azınlık konusunun çatışmacı potansiyeli, devletleri bu alanda hassas olmaya itmiştir. Bu bağlamda insan hak ve özgürlüklerinin bir parçası olarak değerlendirilen azınlık haklarının geliştirilmesine yönelik ortaya koyulan uluslararası metinlerde devletlerin politik bağımsızlığına ve ülkesel bütünlüğüne önem verilmektedir. Bu denklemde devletler, içinde barındırdığı azınlıkları baskıcı politikalarla asimile etmek yerine, bu alana yönelik uygulamalarını uluslararası standartlara yaklaştırabildiği ölçüde ülkelerinde barış ve istikrarı tesis etmektedir. Tezin amacı, azınlık statüsü Lozan Antlaşması ile belirlenen Batı Trakya Türk azınlığına yönelik daha çok dış dinamik eksenli olarak 1990'lardan sonra iyileşen Yunanistan'ın uygulamalarının bu azınlığın yaşamını ne ölçüde etki ettiğini görebilmektir. Tezin ana amacı, Batı Trakya Türk azınlık kimliğinin korunmasıyla doğrudan ilişkili olan eğitim, kültür, dil ve din ekseninde Yunanistan'ın azınlık hakları kapsamındaki uygulamalarını ve devam eden sorun alanlarını ortaya koymak, diğer taraftan azınlık haklarının öneminin ve azınlığın önceliklerinin hem ulusal hem de uluslararası platformlarda bir bütün halinde dile getirmesi bakımından azınlık derneklerinin rolünü araştırmaktır. Ortaya çıkan durumda Yunanistan, Batı Trakya Türk azınlığının 'Türk' ve 'azınlık' kimliğini reddetmekte ve azınlığın doğal olarak sahip olduğu kolektif haklarını bireysel haklar temeline indirgemeye çalışmaktadır. Bu noktada azınlığa ait temel kurumlar ile dernekleşme özgürlüğü gibi alanlarda Yunanistan'ın yasal düzenlemeler ve idari tedbirlerle azınlığın hukuki özerkliğini elinden almaya çalıştığı görülmektedir.
Basında Türk-Yunan siyasi ilişkileri (1952-1959)

1952- 1959 yılları arasında Türkiye ve Yunanistan arasındaki siyasi ilişkilerin incelendiği çalışmada, Zafer, Ulus ve Cumhuriyet Gazeteleri'nde yer alan haber ve yorumlar esas alınmıştır. Gazetelerin dışında döneme ait yazılı hatıratlardan da faydalanılmıştır. Tez, giriş bölümün dışında beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Ü. Dünya savaşı'ndan sonra iki ülke arasındaki yakınlaşma üzerinde durulmuştur. NATO'ya 1952 yılında dahil olan Türkiye ve Yunanistan arasında ilişkiler ve 1952- 1953 yıllarında iki ülke arasında gerçekleşen üst düzey ziyaretler hakkında bilgi verilmektedir. İkinci bölümde, Balkanlar'da işbirliğini artırmak amacıyla kurulan Balkan Paktı hakkında bilgi verilmektedir. Yugoslavya, Yunanistan ve Türkiye arasında imzalanan Balkan Paktı'nın kuruluş amacı ve üye devletlerin Pakt'dan beklentileri anlatılmaktadır. Üçüncü bölümde, Türkiye ile Yunanistan arasında gerginliğe neden olan Kıbrıs sorunu üzerinde durulmaktadır. Kıbrıs Adası hakkında kısa bir bilgi verildikten sonra Kıbrıs sorunun ortaya çıkışı anlatılmaktadır. Yunanistan'ın Kıbrıs Adası'nı ilhak etme çabaları, İngiltere'nin ve Türkiye'nin tutumları anlatılmaktadır. Kıbrıs konusunu çözüme kavuşturmak amacıyla düzenlenen Londra Konferansı hakkında bilgi verilmektedir. Bu Konferans sırasında Türkiye'de İstanbul, İzmir ve Ankara'da Rum vatandaşlarına yönelik olarak çıkan olaylar üzerinde durulmuştur. 1956- 1958 yılları arasında Türkiye, Yunanistan ve İngiltere'nin Kıbrıs sorununda izlediği politikalara yer verilmiştir. Dördüncü bölümde, Kıbrıs Sorunuda varılan uzlaşma sonunda imzalanan Zürih ve Londra Andlaşmaları hakkında bilgi verilmektedir. Yine bu bölümde Yunan Başbakanı Karamanlis'in 1959 yılında Türkiye'de yaptığı ziyaret üzerinde durulmaktadır. Beşinci bölümde ise 1952- 1959 yılları arasında iki ülke arasındaki Ticari ve Kültürel ilişkiler üzerinde durulmuştur. 1952 yılında iki ülke arasında mutabakat sağlanan ancak yürürlüğe girmeyen Balık Avı Andlaşması ile Batı Trakya'da yaşayan Türk Azınlığın durumu hakkında bilgi verilmektedir. Ek kısmında ise, incelenen dönemde iki ülke arasında imzalanan andlaşmaların metinleri yer almaktadır.
European Union as a global environmental actor in search for sustainable development with a special reference to global climate change

Bu tezin amacı Avrupa birliği'nin küresel çevre problemlerinde ne kadar etkin ve aktif bir rol oynayıp oynamadığını ortaya çıkartmaktır. Tez, sürdürülebilir kalkınmayı referans alarak AB'nin ne kadar etkin bir çevre politikası oluşturduğu sorusuna odaklanmaktadır. Doğal olarak AB kendisini diğer aktörlerden ayıran özelliklere sahiptir. Buna bağlı olarak AB sürdürülebilir çevre korumasında lider bir aktör olma iddiası ve çabasındadır. Bu nedenle tez ayrıca AB'nin liderlik yapan nasıl bir küresel bir aktör olduğunu analiz etmek için ABD ile aralarındaki farlılıkları da ortaya koymayı hedeflemiştir. Bu bağlamda tez sanayileşmiş ülkelerin sürdürülebilir ekonomik güce sahip olmadaki hırslarının, sürdürülebilir bir çevre koruması olmaksızın hiçbir şey ifade etmediği sonucuna ulaşmıştır
İslam öncesi dönemde Ortadoğu'da eko-politik akıl

Uygarlıkların doğduğu ve yok olduğu bir yer olan ortadoğu coğrafyasında birçok iktisadi ve siyasi akıl yaşamış ve dünya tarihine iz bırakmıştır. Bağrından büyük imparatorluklar ve dinler çıkaran bu kadim bölge ilk ve ortaçağda İpek Yolu ve Baharat Yollarıyla doğuyu ve batıyı birbirine bağlamaktaydı. Kavimler oradan oraya göç ederken burada bazen bir devlet kurabildiler bazen artlarında ıssız yurtlar bıraktılar. Günümüzde halen süren çatışmaların sebep olduğu ve özellikle Müslüman halkların çoğunluğunu teşkil ettiği nufüs hareketleri, çile ve gözyaşı dolu hikayeleri tarihe yeniden kaydetmektedir. Bölge insanı sukuna kavuşacağı bir barış medeniyetine kavuşmayı sabırsızlıkla beklemektedir. Ortadoğu coğrafyasının biriken sorunlarının arkasında elbette geçmişşte orada nefes alıp vermiş toplulukların hatıraları yatmaktadır. Ortadoğu insanının halihazırdaki ekonomik ve politik alandaki faaliyetleri kendi derin tarihlerinden gelen sebep ve sonuçlar şeklinde tezahür etmektedir. Toplum, devlet ve din üçgeninde çeşitli varyasyonlarla gelişmiş bir Ortadoğu eko-politik aklıyla karşı karşıyayız. Bu aklın tahlil edilmesi bölgeye ait sorunlara çare bulunmasında bize yardımcı olabilir. Bölge insanını yani medeniyetler beşiği bir yurdun vatandaşını anlamaya çalışmak tarihte zorlu bir yolculuğa çıkmak anlamına geliyor. Her seyahat yanınızda iyi-kötü bir pusula bulundurmanızı gerektirir. Maalesef tarihe yapılacak bir yolculukta elle tutulur gözle görülür bir pusula veya harita bulunmaz. Tarihin karanlıklarında el yordamıyla ve daha çok karanlık hakkındaki rivayetlere kulak kabartarak yürümeye çalışırız. Pusulam var diyenler daha çok bulmak istedikleri istikamete ayarlıdırlar. Her halükarda daha önce bu yolculuğu tecrübe etmiş olanların öngörüleri ve tavsiyeleri tarih usturlabımızı doğru kullanmamıza hizmet edebilir. Ortadoğunun ve Ortadoğuluların tarihini anlamak için bir perspektif edinmek belki bir tarih felsefesi yapmak gerekecektir. Bu gayeyle Ortadoğu tarihine bakış çalışmamızı İslam'ın doğuşuyla sınırlandırdık. Uzak bir geçmişşi görebilmek için yolculuğa hazırlık mahiyetinde giriş bölümünü uzun tuttuk. Tarih hakkında mütehassıs birçok üstadın rehberliğine başvurarak böyle bir cüreti gösterebildik.'Eko-politik akıl' gibi yeni bir kavramla Ortadoğu tarihine nasıl bakabilirizi açıklamaya çalıştıktan sonra Doğu Roma ve İran aksında yaşananları ele aldık. Bu iki imparatorluğun tecrübeleri halen bölge halklarını, devletlerini ve dinlerini etkilemeye devam etmektedir. Daha sonra bölgenin bugün için aktif ancak İslam öncesi dönemde bölge tarihinde varlıkları olmayan iikavimlerin eko-politik akıllarını incelemeye çalıştık. Toplumların ve devletlerin yanında İslam öncesi ortadoğuya renk vermiş dinleri de acemi usturlabımızla ölçmeye çalıştık. Sonuç bölümünde yeni eko-politik akıl kavramı üzerinden ortaya çıkan sonuçları değerlendirdik. Ayrıca bu çerçevede yeni sorular sorduk ve yeni araştırma alanları teklif ettik. Bu basit tecrübenin çok daha faydalı yeni ve benzeri girişimleri cesaretlendirmesini temenni ederiz.
Class determinants of Turkish foreign policy under the rule of the Justice and Development Party

Bu çalışma 2002 yılından itibaren Adalet ve Kalkınma partisi dönemine içkin Türk Dış Politikasını ve onun konjonktürel olarak değişen dinamiklerini 'tarihsel' ve 'sınıf' bazlı bir okumaya tabii tutmayı amaçlamaktadır. Çalışma toplumsal yapılar ile devlet politikaları arasında 'içsel' bir ilişki olduğunu savunmaktadır. Bu doğrultuda, ilişkisel bir yaklaşım çerçevesinde; devlet politikalarının farklı sınıfsal fraksiyonlara ait birikim stratejileri ve hegemonya projeleri ve bunlar etrafında gerçekleşen mücadele koşulları tarafından belirlendiği iddia edilmektedir. Öte yandan, çalışma aynı zamanda bahsedilen toplumsal yapıların var olan biçimlerinin kendilerinden verili olmadığını, 'inodern' uluslararası sistem ile 'karşılıklı' olarak girmiş oldukları ilişkiler tarafından şekillendirildiklerini savunmaktadır. Bu anlamı ile, Uluslararası İlişkilerin ana akım kuramı olarak kabul edilen neorealist düşünceye içkin temel varsayımlarının aksine iç ve dış düzeyler arasında organik bir bağlantı olduğu iddia edilmektedir. Bahsedilen bu organik bağlantının doğasını açıklamak için çalışma 'sosyal bütünlüğün'; Marksist bir bakış açısından, toplumsal düzlemde vücut bulan yapısall sınıf ilişkileri ile öncekinin mekansal konumları veya uğrakları olarak kabul edilebilecek olan devletler ve uluslararası sistemler arasındaki 'diyalektik' ilişkinin toplamına karşılık geldiğini savunmaktadır. Bu çerçevede, günümüz Türkiye'sine ait sınıf ilişkilerinin yapısının -ve dolayısı ile de ülkenin iç ve dış politika tercihlerinin- bu çok yönlü ve kompleks ilişki ağlarının tarihsel bir sonucu olduğu gösterilmeye çalışılmaktadır.
İngiliz dış politikası ekseninde Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası

1990 yılında iki Almanya'nın birleşmesi, 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Soğuk Savaş'ın sona ermesi ile uluslararası sistemde iki kutuplu sistem yerini belirsizliğe bırakırken, değişen tehdit algılamalarıyla Sovyet tehdidi yerini etnik çatışmalar, azınlık sorunları, sınır anlaşmazlıkları ve terörizme bırakmıştır. Avrupa'nın uluslararası sistemde ortaya çıkan yeni koşullara uyum sağlama, dış politika ve güvenlik alanındaki etkinliğini arttırma isteğinin bir sonucu olarak gelişen Ortak Dış ve Güvenlik Politikası'nın bir uzantısı olarak 1990'ların sonlarında Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası ortaya çıkmıştır. AB içinde Atlantikçi tutumuyla öne çıkan İngiltere, Soğuk Savaş sonrası Avrupa'da güvenlik ve savunma alanındaki tartışmalarda Avrupa güvenliğinde NATO'yu esas alan, NATO içinde AGSK oluşumunu destekleyen bir tutum içinde olmuştur. Siyasi bütünleşme alanında bugün gelinen aşama olan AGSP'nin ortaya çıkması ancak, İngiltere'nin bu konudaki tavrını değiştirmesi sonucu gerçekleşen 1998 St Malo Zirvesi sonucunda gerçekleşmiştir. İngiliz dış politikasında meydana gelen söz konusu değişim AGSP'nin ortaya çıkmasına neden olmakla birlikte İngiltere'nin Atlantik ittifakını koruma odaklı temel siyasetinden kopma anlamına gelmemekte, aksine Atlantik ittifakını korumak amacıyla geliştirilen taktiksel bir değişimi ifade etmektedir. Diğer yandan Avrupa'nın en önemli askeri güçlerinden biri olan İngiltere'nin bu süreçte izlediği tutum AGSP'nin gelişimi ve şekillenmesinde önemli rol oynamaktadır.
Milliyetçilik ve din etkileşimi

Milliyetçilik, sosyal bilimlerde incelenmeye başlandığı tarihten bugüne kadar tanımı ve ne zaman doğduğu üzerine tartışmaların devam ettiği bir kavramdır. Milliyetçiliğin ilk dönemlerden beri var olduğunu savunan görüşlerin yanı sıra, modern dönemlerin ürünü olduğunu savunan görüşler de bulunmaktadır. Milliyetçilik nedir sorusuna cevap aranırken millet, etnik kimlik ve ulus gibi kavramlar ile birlikte kavim, ümmet ve kabile gibi kavramlar da incelenmiştir. Milliyetçiliğin doğuşundan itibaren din ile yoğun bir etkileşimi bulunmaktadır. Bazı toplumlarda dinin milliyetçilik üzerine etkisi olumsuz yönde olmuşken, bazı toplumlar da ise din ve milliyetçilik birbirlerini beslemişlerdir. Bu çalışmada öncelikle Batı toplumunda 1648 tarihinde imzalanan Westphalia Barış Antlaşmaları ile ulus devletlerin oluşum süreçleri incelenmiş; ardından Ortadoğu'da yaşayan toplumlarda milliyetçilik sürecinin nasıl anlaşıldığı ve din ile bağlantısına değinilmiştir. Batı toplumlarında insanların öncelikli milliyetçilikleri ait oldukları milliyete göre şekillenirken, Ortadoğu'da yaşayan toplumlarda bu açık bir şekilde görülmemektedir. Bu toplumlarda din ve mezhep çatışmaları, kavim ve millet çatışmalarından çok daha ileri düzeydedir. Bölgede yaşanan en büyük sorunlardan biri olan Arap-Yahudi çatışması din merkezli, Sünni-Şii çatışmaları da mezhep merkezli bir çatışmadır.
1979 sonrası Türk-İran ilişkileri

Bu çalışmanın konusu, Iran Devriminin meydana geldiği ve Iran için bir dönüm noktası olarak kabul edilen 1979 yılından sonraki Türk-lran ilişkileridir. Konuya ilişkin gerekli araştırma ve değerlendirmelerin yapılmasından sonra, aşağıdaki sonuçlar elde edilmiştir: Türkiye'nin Iran Devrimine yaklaşımı, daha önce beklenildiği gibi, olumsuz olmamıştır. Ayrıca Devrim, Türkiye ve iran arasındaki ilişkilerde bir kesintiye yol açmamış ve ilişkiler, öncelikle ne doğu ne batı, daha sonra ise hem kuzey hem güney anlayışı ile uygulanan Iran dış politikası çerçevesinde şekillenmiştir. Türkiye ve Iran arasında cereyan eden ilişkilerin belirlenmesinde, İran'ın etnik yapısı, İran'ın ekonomik yapısı, Iran-Irak Savaşı, Türkiye'deki laikliğin rolü, ABD, İsrail, Avrupa ülkeleri, Rusya, Soğuk Savaş sonrası bağımsızlığını kazanan Türk Cumhuriyetleri, İran'ın silahlanması, İran'dan Türkiye'ye yönelen terörizm ve PKK gibi etkenler önemli roller üstlenmişlerdir. Yukarıda belirtilen etkenlerden, Türkiye'deki laikliğin rolü, İran'dan Türkiye'ye yönelen terörizm ve PKK, iki ülke ilişkilerini çoğunlukla olumsuz etkilemiş ve bazı zamanlar iki ülke arasında sorunlar yaratmıştır. Diğer taraftan ekonomi, diğer faktörlerin olumsuz etkilerini azaltmış ve iki ülke arasındaki ilişkilerin gelişmesine katkıda bulunmuştur. Ayrıca, ABD, İsrail, Rusya ve Avrupa ülkeleri ise, gelişen durumlara göre iki ülke arasındaki ilişkileri olumlu ya da olumsuz etkilemişlerdir. Bunlardan başka, Türk Cumhuriyetleri etkeni ise, hem Türkiye hem de İran'ın işbirliğinde bulunacağı, rekabet edeceği ve diğer etkenleri birbirlerine karşı kullanacağı bir ortam yaratmıştır. Sonuç olarak, 1979 sonrası Türk-lran ilişkilerinin, düz bir çizgi takip etmediği, gelişen olaylar, değişen koşullar, etkenler ve ulusal çıkarlar çerçevesinde inişli-çıkışlı bir seyir takip ettiği söylenebilir.
Kırgızistan ve Birleşmiş Milletler örgütü

Bu tezin amacı, Kırgızistan'ın BM ile münasebetlerini ömek olarak incelemek suretiyle, ülkenin kalkınması ve güvenlik ihtiyaçları gereğince oluşan milli menfaatler doğrultusunda uluslararası alanda yapılan çalışmalar açısından Kırgız Cumhuriyeti'nin dış politika faaliyetlerinin etkinliği ve gelişimi konularında belirli bir yargının sağlanmasına yöneliktir. Böylece, Kırgızistan'ın değişik alanlardaki gelişim düzeyini göz önüne alınmasıyla Kırgız Cumhuriyeti'nin, BM nezdinde ve bu kuruluşun işbirliğinde yürüttüğü çalışmaları inceleyerek sonuç ve yararlan belirlemeye çalışılmaktadır. Bu ilişkiler sayesinde elde edilen sonuç ve yararlar, Kırgızistan'ın iç kalkınma ve gelişmesi, ülkede liberal ve demokratik yapının oluşturulması yanında Kırgız Cumhuriyeti'nin uluslararası toplumla bütünleşmesi bakımlarından değerlendirilmektedir. Birinci bölümde, Kırgızistan'ın yeni bir devleti ve Kırgız Cumhuriyeti'nin Birleşmiş Milletler Örgütü'nde üyeliği konulan ele alınmaktadır. Bölümün ilk alt başlığı altında, Kırgızistan'ın bugünkü durumunun oluşmasına etkiler sağlayan tarihsel gelişme ve bağımsızlığını kazanma süreci incelenerek, Kırgız Cumhuriyeti'nin uluslararası alanda dış politikasının ana ilkeleri ve öncelik yönlerini belirlemeye çalışılmaktadır. İkinci alt başlıkta, Kırgız Cumhuriyeti'nin BM'in üyeliğini kazanması süreci, bu örgüt organlarında temsili ve BM Örgütü karşısındaki temel yükümlülük niteliğim taşıyan üyelik katkı payını yerine getirmesi konulan yer almaktadır. İkinci bölümde, Kırgızistan'ın Birleşmiş Milletler Örgütü ile ilişkileri ele alınmaktadır. İlk alt başlıkta, Kırgız Cumhuriyeti'nin BM nezdinde girişilen uluslararası banşı koruma ve güvenlik konulanyla ilgili faaliyetleri, Kırgızistan'ın sosyo-ekonomik alanlarda ve örgütün reformasyonu konusunda izlenen politikalan incelenmektedir. İkinci alt başlıkta, Kırgız Cumhuriyeti'nin, Kırgızistan'da liberal ve demokratik yapının oluşturulması ve ülkede yaşayan insanların haklarım koruması konularında uluslararası kuruluşlarla ilişkileri yer almaktadır. Üçüncü bölümde, Kırgız Cumhuriyeti'nin BM'e bağlı kurumlanyla işbirliği ilişkileri ele alınmaktadır. Kırgızistan' m bu kuruluşlarla sürdürülen münasebetlerinin gelişimi, ve ülkenin sosyal sektörlerinde ve ekonomik alanında yapılan somut çalışmalar incelenerek, bu işbirliği faaliyetlerinin etkinliği ve önemini belirlemeye çalışılmaktadır. 147
İnşacı kuram çerçevesinde İran'ın 'Şii hilali' oluşturma söyleminin incelenmesi

Soğuk Savaş sonrası yaşanan gelişmeler Uluslararası İlişkiler disiplini içerisinde yeni yaklaşımları ortaya çıkardı. Bu dönemde güç, piyasa ve kapasite gibi maddi unsurları ön plana çıkaran geleneksel kuramların aksine kimlik, norm ve kültür gibi sosyal unsurları ön plana çıkaran İnşacı Kuram, disipline yeni bir soluk kazandırdı. Yapı ve aktörlerin karşılıklı olarak birbirlerini inşa ettiğini savunan İnşacılar, özellikle kimlik kavramına büyük önem vermiştir. Bu bağlamda diğer kuramlar tarafından arka plana itilen kimlik-dış politika ilişkisi İnşacılar tarafından analiz birimi olarak ele alınmıştır. İnşacılara göre aktörler arasında yaşanan etkileşim neticesinde şekillenenkimlikler çıkarları; çıkarlar da dış politikayı oluşturmaktadır. XX. yüzyılda İran'da Pehlevi Hanedanlığı ile başlayan ulus-devlet inşası ve bölgede etkin aktör olma arzusu, 1979'da yaşanan devrim ile eksen değiştirse de aynı şekilde devam etmiştir. Devrim sonrası dış politikada İslami devrimci ve revizyonistemellere sahip olan İran, bir müddet sonra bu politikasını terk etmek durumunda kaldı. Sert güce dayalı devletlerarası politikayı terk eden İran, yumuşak gücü ön plana çıkararak devlet-altı gruplara yöneldi. Bu bağlamda Lübnan, Irak ve Yemen'deki Şii grupların iç ve dış politikada yükselişe geçmesi İran güdümünde Sünni ülkeleri kuşatan bir Şii kuşak oluştuğuna yönelik iddiaların ortaya çıkmasına neden oldu. Bu iddialara göre İran, bir Şii Hilali oluşturarak bölgeyi domine ederek nüfuz sahasınıgenişletmekteydi. Bu çalışma içerisinde Şii Hilali söyleminin ortaya çıkışı, mahiyeti ve kapsamı değerlendirilecektir. Bu bağlamda İran'ın bölgedeki Şii unsurlarla arasında yaşanan etkileşim, uluslararası politikada yaşanan değişim ve dönüşümlere karşı İran'ıngeliştirdiği refleksler ile bölgesel ve küresel aktörlerin İran'a yönelik tutumları İnşacı Kuram çerçevesinde ele alınarak incelenecektir.
Oil in the Turkana region of Kenya: Development vs conflict lessons of the Niger delta conflict in Nigeria a political economy analysis

Bu tez gelişimi ve çatışma boyutları bakımından son zamanlarda Kenya Turkana havzasında keşfedilen petrol siyasi ekonomisini analiz eder. Tez zamanda belirlemek ve Kenya Nijerya'da Nijer Deltası petrol çatışma ve petrol kaynaklarının yönetimi ya da kötü yönetim siyasi ve kurumsal liderlik rolü öğrenebilirler en önemli ders, bazı inceleyeceğiz. ana amacı kendi topraklarında bulunan petrol ve petrol dışı mineraller ilişkin hakları yağ barındıran topluluklar arasında daha fazla bilinçlendirmek için nasıl konsolide analiz ve önerileri ile gelip etmektir. Bu bilgi ile donanmış, bu toplulukların pazarlık ve kendi bölgeleri geliştirmek için hükümet ve petrol şirketlerine üzerinde baskı getirmek ve bu süreçte çatışmaları önlemek için daha iyi bir konumda olacaktır. Bulgular Turkana yağı Kenyalı liderler yönetmek nasıl bağlı gelişme ve çatışma hem getirmek veya önceden petrol ve post-petrol Turkana ortamında sömürü ve faydaların paylaşımı süreçlerini idare edememek düşündürmektedir. Turkana sakinleri röportaj ve diğer görüşmeler Kenya'da kaynak yönetimde küçük inanç vardı ve yolsuzluk ve politika başarısızlıklarına inanç eksikliğini atfedilen açıktı. Aynı zamanda yerel topluluklar mevcut politikaları ve bunların yer rolünü kabul etmiyorum yasaları gibi kendi topraklarında bulunan doğal kaynakların konularda çevre üzerinde kalması netleşti. çatışma başlıca faktör olarak Nijer Deltası arıza yoksul kaynak yönetim petrol sektörüne yapılan çalışmalar. Toplumlar bu nedenle doğal kaynaklarının geliştirilmesi merkez parçası yapılmalıdır ve LMNOCs ev sahibi topluma faaliyet 'sosyal lisansı' almak zorundadır.
İran islam devrimi ve İran'da kurulan islam devletinin kuruluş felsefesi ve temel kurumları

İran İslam devriminden sonra ülkede kurulan İslam Cumhuriyeti devleti, genel anlamda batı tarzı devlet sistemlerinden çok farklıdır. Nitekim İran İslam Cumhuriyeti devlet anlayışı İslam hukukuna ve daha doğrusu Şii İslam anlayışına göre kurulmuştur. Şii İslam düşüncesi doğrultusunda 12 imam doktrini, Anayasa gücüyle dini lidere geniş kapsamlı yetkilere vermiştir. Ayrıca yasama yürütme ve yargı alanlarında ülkedeki yetkili şahıs Dini liderdir. Gelinen noktada ülkede var olan meclis yanı sıra, yetkili birçok kurum, karmaşık yetki ve sorumluluk içinde halk tarafından, Velayet-i Fakih tarafından veya halkın seçtiği kişiler tarafından seçilmektedir. Kısacası, çok karmaşık ve kendine has özelliklerle bir hukuk sistemi kurulup, sürdürülmektedir.