turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bilim kurgu, ideoloji ve aile: Hollywood sinemasında ideolojik bir anlatı unsuru olarak aile

Aile, toplumun en küçük kurumu olmakla birlikte neslin devamlılığını sağlamasıyla büyük kurumların da temeli konumundadır. Toplumsal örgütlenme biçimi olarak ailenin devamlılığı devletlerin de örgütlenmesinde büyük önem taşır. Bu nedenle ailenin biçim ve içerik olarak şekillenmesinde sahip olduğu kültürel kodlar kadar dönemin egemen ideolojileri de etkili olmaktadır. Değişen ekonomik koşullar, aileyi temel fonksiyonlarından uzaklaştırıp sistemin devamlılığını sağlayan bir kurum haline getirmektedir. Ailedeki değişim onu üreme, üretme ve tüketme fonksiyonuyla kapitalist ideolojinin aracı haline dönüştürmektedir. Hollywood bilim kurgu sineması, gerçeği ve dünyayı yeniden üreterek yansıtırken kendine özgü anlatım tarzıyla ideolojisini üretmektedir. Teknoloji ve bilimin fantastik hikayelerle bir araya getirildiği bilim kurgu sineması, ideolojinin basit ve sıradan şeyler üzerinden inşa edildiği bir türü ifade etmektedir. Bilim kurgu filmleri, bilimsel gerçekleri manipüle ederek kültürel kalıplar içinde yeniden anlamlandırmaktadır. Anlatının kahramanlık kadar kültürel yapıya, aile ve çocuk gibi günlük hayatın olaylarına dayanması, aile ve ideoloji ilişkisinin ne olduğu sorusunu ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışmanın en temel amacı bilim kurgu sinemasında ideoloji ile aile arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda Hollywood bilim kurgu sinemasının, içerisinde aile ögesi barındıran; E. T. the Extra-Terrestrial (1982), Artificial Intelligence: AI (2001), War of the Words (2005), Interstellar (2014), Blade Runner 2049 (2017) filmleri aile ve ideoloji bağlamında çözümlenmek üzere amaçlı örneklem esasına göre seçilmiştir. Belirlenen filmler göstergebilimin aşamalarından olan dizisel ve dizimsel yöntem kullanılarak çözümlenmiştir.
2000 yılı sonrası Hollywood sinemasında İstanbul temsilleri

Sinema, günümüzde artık sadece bir sanat dalı ya da bir eğlence aracı olmakla kalmayıp kitleleri ideolojik olarak etkileyip yönlendirmek için kullanılan bir mecra halini de almıştır. Buna göre, sinema filmlerindeki görüntülerin belirli amaçlar doğrultusunda ve belli ideolojilerle oluşturulmuş olabileceği söylenebilir. Bir filmde mekan olarak bir kentin kullanılması, izleyicilerin zihinlerine o kent, üzerinde yaşayan toplum ve dahil olduğu ülke ile ilgili bazı fikirler yerleştirebileceği gibi bazı önyargı ve ön kabullere de sebep olabilir. Bu çalışma kapsamında gerek coğrafi konumu ve doğal güzellikleri gerek kültürel nitelikleri ve gerekse tarihi arka planı nedeniyle kendine has çok fazla özelliği bünyesinde barındıran İstanbul'un, dünya sinemasına birçok açıdan yön veren Hollywood'daki 2000 yılı sonrası yapımlarda sunumu ve beyaz perdeye yansıyış şekli incelenecektir. Sinema sektörünün lokomotifi olan Hollywood'un, İstanbul'u sinema-mekan ilişkisi bağlamında nasıl kullandığı ve hangi filmlerde ne şekilde sunduğunu tespit etmek çalışmanın en temel amacını oluşturmaktadır. Bu tezde, kentin sunumları üzerinde yapılan çözümlemelerde odaklanılan öge 'gerçekçilik'tir. Buna göre belirlenen filmler, sinemada gerçekçilik akımının temsilcisi Siegfried Kracauer'in sine-kent konsepti, çerçevesinde eleştirel film çözümlemesi yöntemiyle incelenmiştir.
Sovyet dönemi Azerbaycan sineması ve propaganda

Yaptığım bu araştırma Sovyet dönemi Azerbaycan Sinemasını kapsamaktadır. Kaynak tarama yöntemi ile incelenen filmlerde propaganda unsurlarının olup olmadığına dikkat edilmiştir. Araştırmada aynı zamanda Propaganda kavramı, Sovyet Sineması ve Azerbaycan Sineması incelenmiş ve kapsamlı bilgiler elde edilmiştir. İncelenen filmlerde propaganda unsurları tespit edilerek filmlerden kareler olarak araştırmaya dahil edilmiştir.
Arjantin ve Türk sineması'nda polisiye edebiyat uyarlamaları: Gözlerindeki Sır ve Son Hafriyat örnekleri

Sinema ortaya çıktığı andan itibaren diğer tüm var olan sanat dallarından belirli oranlarda etkilenmiştir. Bu sanat dallarından biri de edebiyattır. Gerek dünya sinemasında gerekse Türk sinemasında birçok roman ve öykü sinemaya uyarlanmıştır. Sinema ve edebiyat ilişkisi sinema sanatının gelişmesiyle ilişkiden çok etkileşime dönmüştür. Bu etkileşim sinemaya ve onun türlerine sirayet etmiştir. Polisiye roman da bu yayılmadan nasibini almıştır. Polisiye edebiyat uyarlamaları üzerinde yapılan çalışmalar göstermiştir ki, polisiye edebiyat içine doğduğu kültüre ait emareler taşır. Bu kültür, içerisinde, ülkenin adalet sistemi de barındırmaktadır. Adalet sisteminde var olduğu anlatı içerisinde kabul edilen, çarpıklıklar polisiyenin akışını etkiler. Arjantin Cumhuriyeti ve Türkiye Cumhuriyeti, yakın siyasi geçmişşleri birbirine çok benzeyen iki ülkedir. Benzer yıllarda darbe görmüş, benzer yıllarda demokrasileri askeri müdahalelerle bölünmüştür. Bu bölünmelerin iki ülke adalet sistemine yansımaları vardır. Ortaya çıkan kimi çarpıklıklar, haliyle dönemi anlatan polisiyelerde kendisine yer bulmuştur. Bu tezde, romanın sinemasal anlatıma nasıl yaklaştırıldığı, roman ve sinema etkileşimi ve romanın filme nasıl dönüştürüldüğü iki farklı ülkenin polisiye edebiyat uyarlaması sinema filmlerinden seçilen bir örnek ekseninde anlatıbilimsel açıdan incelenmiştir. Bu anlamda önce Son Hafriyat ve Gözlerindeki Sır romanları gerçeklik ve kurmaca ekseninde hem zamansal, hem uzamsal, hem de karakter özellikleri ekseninde incelenmiş, sonra da elde edilen bulgular ekseninde metinler sinema filmi uyarlamasıyla karşılaştırılmıştır. Bu anlamda Ayşe Eziler Kıran ve Zeynel Kıran'ın Yazınsal Okuma Süreçleri başlıklı çalışması, bu tezdeki önemli kaynaklardan biri olmuştur. Bu tezde, Eduardo Sachieri'nin romanı Gözlerindeki Sır'ın yaratıcı uyarlama yöntemiyle Juan Jose Campanella tarafından aynı başlıkla sinema filmine aktarıldığı, Emrah Serbes'in romanı Son Hafriyat'ınsa, Serdar Akar tarafından Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm başlığıyla sadakat ekseninde sinema filminde uyarlandığı sonucuna varılmıştır.
Türk sinemasında toplumsal gerçekçilik (1960-1966)

Bu çalışma 1960- 1966 yıllan arasında yapılan ve 'toplumsal gerçekçilik akımı' içinde sınıflandırılmaları genel kabul gören bir grup filmin yeniden değerlendirilmesi üzerinde durmaktadır. Çalışmada toplumcu gerçekçi akım daha çok filmler üzerinden irdelenmiştir. Bunu yaparken filmlerin neleri ve nasıl anlattıkları, kendilerinden önce gelen filmlerle aralarındaki benzerlikler ve farklılıklar, filmlerde öne çıkan mesajlar ve ortak söylem ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada ele alınan filmler birer anlatısal yapı olarak kabul edilerek, anlatıyı oluşturan öykü ve söylem üst başlıkları altında incelenmişlerdir. Bu anlamda içerik, karakterler ile fiziki ve toplumsal çevre gibi öykünün öğeleri ve olay örgüsü, görüntü ses ve kurgu gibi söylemin elemanlan açısından filmler analiz edilmiştir. Çalışmada incelenen filmlere ayrıca, hangi toplumsal sorunlan işledikleri, bunlara ne gibi eleştiriler getirdikleri ve bu sorunlar konusunda çözüm önerileri sunup sunmadıklan açısından bakılmıştır. Bu anlamda tartışılan bir nokta da bu filmlerin dile getirdikleri sorunların dönemin toplumsal yaşamında bir karşılıklannın olup olmadığıdır. Filmlerde gözlemlenen modern-geleneksel tartışmalanmn ışığında filmlerin resmi modernleşmeci söylemle olan ilişkileri de araştırmanın bir diğer tartışma konusunu oluşturmaktadır. Çalışmada toplumsal gerçekçi olarak nitelenen filmlerden ulaşılabilen 1 1 tanesi çözümlenmiş, bunun dışında döneme ait çeşitli gazete ve dergilerdeki konu ile ilgili yazılardan yararlanılma yoluna gidilmiştir. Türkiye de bir kültürel alan olarak sinemanın gelişimi açısından Türk sinemasına ait değerlendirmelerin ve tammlann yeniden gözden geçirilmesine ihtiyaç duyulmaktadır. Çalışma bu anlamda toplumsal gerçekçilik alamı olarak adlandınlan filmlere, daha önce yeterince önem verilmemiş bir açıdan yaklaşarak bu olguyu yemden değerlendirmiştir. 157
Avrupa Topluluğu'nda sinema

Avrupa Topluluğu, 25 Mart 1957'de imzalanan Roma Antlaşması'yla, toplam altı Üye ülkeyle, Avrupa Ekonomik Topluluğu adı altında kurulmuştur. Topluluk'un kurulmasındaki temel neden, 'Avrupa Birliği' düşüncesidir. II. Dünya Savaşı'ndan sonra büyük bir yıkıntı görüntüsüne sahip olan Avrupa'nın böylesi bir görüntüyle bir daha karşılaşmamak isteği de bu birliğin kurulmasında etkili olmuştur. A. E. T.'nin amacı, 'bir ortak pazarın kurulması ve üye ülkelerin ekonomik politikalarının birbirine giderek artan ölçüde yakınlaştırılması yoluyla, Topluluk'un tümü içindeki ekonomik faaliyetin uyumlu bir biçimde geliştirilmesi, dengeli ve sürekli gelişmeyi daha ileri bir istikrarı, hızla yükselen yaşama düzeyini sağlamak ve üye ülkeler arasında daha sıkı ilişkilerin kurulmasını sağlamaktır.' Topluluk bugün 12 üye ülkeden oluşmaktadır. Türkiye, Topluluk'a ilk kez 1959'da, bir ortaklık anlaşması için başvurmuştur. 1963'te imzalanıp, 1964'te yürürlüğe giren Ankara Antlaşması'yla ortaklık konusunda somut bir adım atılmıştır. Türkiye 1987'de Topluluk'a tam üyelik için başvuruda bulunmuş, halen de üyeliğinin kabulü için beklemektedir. Kültürel ve sanatsal gelişmeler açısından Avrupa zengin bir geçmişşe sahiptir. Farnsa'da 28 Aralık 1895'te, Lumiere Kardeşlerin yaptıkları film gisterisiyle başlayan sinema tarihi, günümüze kadar çok zengin bir şekilde gelmiştir ancak sinema çağdaş bir sanat olmasına karşın çeşitli ekol ve akımlara bağlı kalmıştır. Bu ekol ve 100 akımlar; 'Dışavurumculuk', 'Şairane Gerçekçilik', 'Yeni Gerçekçilik', 'Yeni Dalga', 'Özgür Sinema', 'Under graundı 'Deneysel Sinema'dır. II. Dünya Savaşı'nın ardından Avrupa Sineması bir bunalıma girmiştir. Bu bunalımın nedenlerini şöyle sıralayabiliriz, 'sayıları azalan sinema salonları, sinema talebinin düşmesi, film üretiminin azalması, dağıtım sektörünün durumu, Amerikan Sineması'nın etkileri ve televizyonun etkileridir'. Bu durumdan kurtulmak için Topluluk'un bulduğu tek çözüm 'işbirliği' olmuştur. Güçlü bir üretim ve gelişmiş bir dağıtım sistemi kurulmaya çalışılmıştır. Kültür birliği oluşturmak, ortak bir arşiv kurmak sorunların tartışıldığı düzenli toplantılar yapmak, düzeyli film şenlikleri düzenlemek ve coprodüksiyonların sayılarını arttırmak alman önlemler arasında yer almaktadır. 'Yüksek Tanımlı Dijital Televizyon ', 'Sınırları Olmayan Televizyon' yönergesi ve MEDIA pilot programının tamamlanması bu alanda elde edilen başarılar olarak kabul edilmektedir. MEDIA programının pilot evresinde yapılan eylemler, eğitim, üretim ve dağıtım alanlarındadır. Türk Sineması, gerek öykü zenginliği, gerekse titiz çalışılması nedeniyle, Avrupa'da ilgi görmektedir ancak bu ilgiyi sürekli hale getirmek ve sinemamızı güçlendirmek için, Avrupa Topluluğu'nun oluşturduğu kurumlara üye olmamız öncelikle gerekmekte ve devamında da, devletin Türk sinemasına yardım etmesi, sinema ile ilgili vakıfların güçlendirilmesi ve de Türk Sinema endüstrisinin kurulması gerekmektedir.
Tevfik Başer sineması'nda yabancı kimliği ve yalıtılmış yaşamlar

Dünya savaşı sonrasında yeniden yapılanan ve gelişen Alman endüstrisi bu değişime koşut olarak ortaya çıkan işgücü açığım kapatmak amacıyla, 1961 yılında Türkiye'den göçmen işçi alımına başlamıştır. Bugün farklı mesleki ve sosyal gruplara ait iki milyonu aşkın Türk vatandaşı Alman sınırları içinde yaşamaktadır. Farklı bir coğrafyada, yabancı bir toplumsal ve kültürel iklim içinde yaşamak zorunda kalan Türk topluluğu, birçok sosyal, kültürel ve ruhsal sorunlarla karşı karşıya kalmıştır. Bu yaşanılanlar toplumun aynası olan sanat ve yazın alanına da kaçınılmaz olarak yansımıştır. Sinema bu sorunları işleyen en etkili alanlardan birisidir. 1980 yılında öğrenim görmek amacıyla gittiği Almanya'da, Türklerin kendi içindeki baskıcı gelenek yapısı ve yabancı kimliği altında yaşadıklarını filme aktaran yönetmen Tevfik Başer, bu temayı işleyen iki belgesel ve üç sinema filmi çekmiştir. Tevfık Başer sinemasında 'yabancı kimliği ve yalıtılmış yaşam' unsurlarının inceleneceği çalışmanın birinci bölümünde; dış göç ile ortaya çıkan sorunlar, Almanya'ya yönelik göçün tarihçesi, kültür, yabancı kimliği ve yalıtılmış yaşam olguları çerçevesinde incelenmiştir. İkinci bölümde yönetmenin yaşam öyküsü ve tüm yapıtları incelenmiştir. Üçüncü bölüm Başer'in sinemasının 'yalıtılmış yaşam' unsuru çerçevesinde tematik ve dramatik yöntem ile çözümlemesini içermektedir. Sonuç bölümünde ise yönetmenin 'yalıtılmış yaşam' unsuru çerçevesinde çözümlenen filmleri, ve dış göç ile ortaya çıkan sorunlar arasındaki ilişkinin çıkarımları yapılmıştır. Ayrıca çalışmanın sonuna, çözümleme yöntemi, yönetmen ile yapılan söyleşi ve filmleriyle ilgili görsel materyaller eklenmiştir.
SSCB ideolojisinin Pudovkin filmerindeki temsili

Yaptığım bu çalışma SSCB ideolojisinin Pudovkin filmlerindeki temsilini kapsamaktadır. SSCB'de filmlerin devletin değişen politikalarından nasıl etkilendiği konusu Pudovkin filmleri üzerinden incelenmiştir. Araştırmada aynı zamanda SSCB'nin kuruluşu, sinemanın devletten bağımsızlığı, Sovyet sineması ve Pudovkin filmleri incelenmiş ve kapsamlı bilgiler elde edilmiştir.
Senarist

Bu tez çalışmasının konusu bir senaristin bulunduğu mekanda o anda oradaki kişilerden kendi zihninde bir film sahnesi yaratmasıdır. Senarist tanıdığı kişilerle sokakta, cafe'de veya başka bir yerde karşılaştığında, kendisine yöneltilen 'benim için bir senaryo yazar mısın' teklifi ile hemen oracıkta zihninde onlara bir sahne yazar. Senarist benzer durumlarda, karşılaşma esnasında, böyle bir teklifte bulunanların kişilik yapılarına uygun sahneler ve karakterler yaratır. Ama bunu dile getirmez ve yazmaz da. Bu sahneler, anlık birer durumdan ya da olaydan ibarettir. Birkaç saniyelik bir sürede senaristin zihninde canlanan sahneyi de hikayemize dahil ediyoruz. Hikayemiz, toplam üç ayrı kişi ve sahneden oluşmaktadır. Çünkü senarist görsel düşünmektedir. Bu hipotez, 'senarist' isimli tez çalışmamızda açıklanmaya çalışılmıştır.
Yazar, metin, okur sarmalında sinema ve müziğin alımlanması

Sinema ve müzik insanları hem duygulanıma hem de düşünmeye iten iki sanat dalıdır. Seslerin bir araya getirilip kompozisyon haline getirildiği süreçte müzik, armoni, ritm ve zamanı bir araya getirerek bir anlatım ortaya çıkarır. Bu bakıma hareketli imgeleri bir araya getirerek anlatım sunan sinema sanatı ile benzerlik gösterir. Tarihsel perspektiften sinema ve müziğin birlikteliğine baktığımızda bu iki sanatın biribirinden ayrılmaz bir birliktelik içinde oldukları söylenebilir. Bir filmdeki müziğin nasıl alımlandığı merak uyandıran bir konudur. İngiliz-Amerikan yönetmen Christopher Nolan filmlerinde izleyenlere görsel-işitsel bir dünya sunar. Çalışmanın merak konusu Nolan filmlerinde müziğin nasıl alımlandığı meselesidir. Bu bağlamda çalışma kapsamında Christopher Nolan'ın Memento, Inception ve Dunkirk filmleri sinema severler tarafından alımlanmış ve yeni bir metin üretmişlerdir. İşbirliği içinde bir yaratım süreci gerektirmesi, sinemanın benzeri olmayan bir sanat olduğunu akla getirir. Her sanat dalı gibi sinema da anlatılara odaklanır. Görsel-işitsel bir dünya sunan sinemada gördüğümüz ve duyduğumuz her şeyin bir anlamı olduğu söylenebilir. Dolayısıyla bu araştırmanın konusu, Christopher Nolan filmlerinde müziğin nasıl alımlandığıdır. Çalışmada, Christopher Nolan Memento, Inception ve Dunkirk filmlerinde müziğin nasıl alımlandığı sorunu inşacı bir onotloji ve fenomenolojik bir metodolojiye yaslanarak değerlendirilmektedir. Çalışmanın kuramsal çerçevesi Alımlama Estetiği Kuramı'na bağlı olarak oturtulmuştur. Alımlama Estetiği Kuramı metnin anlamına ulaşmak adına okurdan yana bir tutum sergiler. Etkileşime dayalı bu süreçte metne ilişkin yapılan her okuma metnin yeniden üretimi anlamına gelmekte ve her okur kendi yaşantısına, deneyimlerine ve dil becerileriyle ilişkili olarak metni yorumlamaktadır. Kuşkusuz her izleyici için bu unsurlar farklı olacağından izleyiciler alımlamalar yaşayacaktır. Bu araştırma özellikle sinema anlatısında müziğin bu farklı yorumlardaki yerini ve gizilini değerlendirmeyi hedeflemektedir. Araştırma referansını Christopher Nolan'ın sinemasından almaktadır. Yönetmenin filmografisinden söz konusu filmlerin nasıl alımlandığı, alımlamada müziğin filmin anlamlandırma sürecine nasıl dahil olduğu alımlayıcılarının perspektifi eşliğinde değerlendirilmiştir. Bu bağlamda çalışma kapsamında Christopher filmlerinin katılımcılar tarafından alımlandığı bir araştırma tasarlanmış ve katılımcıların yaratıcı süreçte metni anlamlandırmalarını teşvik etmek üzere bu metinlerle ilgili yarı yapılandırılmış sorulardan yola çıkarak yeni bir metin üretmeleri istenmiştir. Araştırma sonunda araştırmaya katılan her katılımcının farklı deneyim ve birikim sahibi olmasından ötürü filmlerin müziklerini farklı biçimlerde alımladığı sonucuna ulaşılmıştır. İzleyici bir yazar edasıyla filmin anlamını yeniden yazarken bunu müzik dolayımıyla da yapmaktadır.
Örtük propaganda aracı olarak egemen sinema: İrlanda örneği

Sinema, icat edildiği günden günümüze kadar geçen süreçte, sanatsal üretimin yanında üreticisinin ideolojisini izleyici özelinden toplum geneline yayılan bir yapı içerisinde şekillenmiştir. Sinema, sosyal bir sanat olması ve kitle iletişimindeki muazzam gücünün bir sonucu olarak birey ve toplumla aktif olarak etkileşim halindedir. Egemen sınıf ve destekçileri tarafından üretilen ana akım sinema filmleri, egemen ideolojinin yeniden yaratılması ve yaygınlaştırılması amaçlarına hizmet etmektedir. Aleni propaganda çalışmalarının toplumlar tarafından kabul görmediği ve hatta karşıt propaganda çalışmalarıyla karşılaştığı günümüzde, egemen ideoloji propaganda unsurlarını örtülü olarak izleyiciye sunmaktadır. Öte yandan ana akım sinemaya alternatif olarak varlık gösteren, içerik, üretim ve gösterim yöntemleriyle egemen ideolojinin karşısında yer alan Üçüncü Sinema, çıkış noktası olarak kullandığı karşıt ideolojiyi ve bu ideolojiye hizmet eden propaganda unsurlarını aleni olarak izleyiciye aktarmaktadır. Üretilen her sinema filmi üreticisinin ideolojisine sahiptir; bu durumun bir sonucu olarak sinemacının benimsediği ideoloji ile ürettiği filmler, toplumu oluşturan bireyler üzerinde ideolojik yönlendirme ve bilinçlendirme amaçlarına hizmet etmektedir. Bu araştırmadaki temel amaç; egemen gücün iştirakiyle üretilen siyasal İrlanda filmlerinin egemen ideoloji ile olan ilişkisini ideolojik alt metinler ve propaganda unsurları yönünden çözümlenmesidir. Filmlerin ideolojik alt metinlerini deşifre etmek için 'ideolojik analiz' yöntemi uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlarda propaganda, olay ve kararların nedensellik ilkesine dayandırılarak toplum psikolojisi üzerinde normalleştirilmesi, toplumsal hassasiyetlerden ticari kar elde edilmesi durumlarına dair egemen ideoloji ve karşıt ideoloji arasında anlamlı ilişki ve karşıtlıkları ortaya koyan anlamlı ilişki ve bağlantılar bulunmuştur. İdeolojik analiz sonucunda elde edilen bulgular literatür ve ideolojilerin temel dinamikleri ile ilişkilendirilerek tartışılmıştır.
Sinemasal anlatılar ve Yavuz Turgul sineması

Sinemasal anlatılar içerik ve biçim olarak iki kısma ayrılır. Film incelemelerinde yapılan gruplandırmalarda bu ayrım dikkate alınır. Bu çalışmada sinemasal anlatılar minimalist, klasik ve formalist anlatılar olarak sınıflandırılmıştır. Bu sınıflandırma ile filmlerin hem içerik hem de biçim açısından değerlendirilmesi mümkün olabilmektedir. Günümüzde önceki dönemlere oranla canlanan Türk Sineması'nda farklı biçim arayışları neticesinde minimalist ve formalist filmlerin oranı artmaktadır. Bu filmler klasik anlatının özelliklerini benimsemiş olan geleneksel Türk Sineması'nın anlatı özelliklerinden farklı filmlerdir. Klasik anlatının özelliklerini tam olarak filmlerde kullanmayan Türk Sineması'ndaki bu farklı biçem arayışları seyirciden ilgi görmemektedir. Son dönemde bu farklılık sonucunda seyirciye ulaşamayan filmlerin sayısı artarken seyircinin ilgi gösterdiği filmlerin kalitesi düşmektedir. Yavuz Turgul filmleri gelenesel Türk Sineması'nın özelliklerini içeren ve klasik anlatıyı kullanan filmlerdir. Bu filmler sağlam birer dramatik yapıya sahip oldukları için hem eleştirmenler hem de seyircilerden ilgi görmektedikler. Bu çalışmada Türk Sineması'nın yakın geleceği açısından Yavuz Turgul modelinin doğru bir model olduğunun altı çizilmektedir.
2000 sonrası Türk komedi sinemasında 'Öteki' erkekliğin temsili

Bu tez çalışmasında, toplumsal cinsiyet çerçevesinde 'öteki erkek' olgusunun Türk Sineması içerisinde komedi türündeki filmlerde nasıl temsil edilip işlendiği incelenmektedir. Öncelikle toplumsal cinsiyet olgusu feminist eleştiri ekseninde ve kültür çerçevesinde ele alınmıştır. Sonrasında hegemonik erkekliğin, eril tahakküm, iktidar, beden sosyolojisi, erkeklik unsurları ile ilintisi tartışılmıştır. Akabinde ise 'öteki erkek' olgusunun ne olduğunu anlayıp açıklamak için homofobi, dişilleştirme, marjinalize etme gibi unsurlarla ilişkisi ortaya koyulmuştur. Çalışmada, öteki erkeğin temsili filmsel anlatı içerisinde sorgulanmaktadır. Bunun için Türk Sineması'nda 2000 yılı sonrasında çekilmiş olan komedi türündeki Vizontele, G. O. R. A., Recep İvedik filmleri uygun görülmüştür. Film çözümlemelerinde, derinlemesine analiz yöntemi kullanılarak 'öteki erkek' karakterler ve tiplemelerinin temsil ediliş biçimleri ve mizah unsuru olarak nasıl konumlandırıldıkları incelenmiştir. Ayrıca 'öteki erkek' olgusunun cinsel kimlik ve tercihle olan ilişkisine de dikkat çekilmiştir.
Bahman Ghobadi sinemasında çocuk

Yeni İran Sineması'nın son dönemdeki en önemli Kürt yönetmenlerinden biri olan Bahman Ghobadi, ilk uzun metraj filminden itibaren dikkatleri üzerine çekmeyi başarmıştır. Yönetmenin filmleri ulusal ve uluslararası pek çok festivalde ödül almıştır. Ghobadi, kurgusu, hikayeleri ve görselleri ile dikkat çeken kendine özgü bir sinema dili yaratmıştır. Filmlerinde sınır, savaş, mülteciler, çocuklar, yaşam mücadelesi, insani ve toplumsal öğeler öne çıkmaktadır. Onun sinemasında metaforlar, simgeler, semboller yeni bir gerçeklik oluşturmaktadır. Bu çalışma Bahman Ghobadi'nin sinemasında çocuk kullanımı ve toplumsal özellikleri üzerinedir. Tezde, başrollerde çocukların yer aldığı iki filmi 'Sarhoş Atlar Zamanı' (2000) ve 'Kaplumbağalar da Uçar' (2004) filmleri toplumbilimsel çerçevede irdelenmektedir. Filmlerinden hareketle Bahman Ghobadi sinemasının genel özellikleri ve önemi de tespit edilmektedir.
Yabancı çizgi romanların Türk sinemasındaki yansımaları

'Türk Sinemasında Yabancı Çizgi Romanların Yansıması' başlıklı belgesel tez filminde, Türk sinemasında yabancı kaynaklı çizgi roman uyarlamalarının ortaya çıkışı, yapım süreçleri ile etkileri yapımcı, yönetmen ve oyuncu olarak bu filmlerde görev yapmış kişilerin tanıklıkları üzerinden irdelenmiştir. Tez raporunda, Türk sinemasının belli başlı yabancı çizgi roman uyarlamalarının bir dökümü yapılmış ve örnek olarak seçilen; 'Korkusuz Kaptan Swing' ve 'Süpermen Dönüyor' filmleri orijinal çizgi roman kaynaklarıyla karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
Günün Sonu

Günün Sonu? adlı kısa film tez çalışmamda öncelikle sinema tarihine genel bir bakış açısıyla yaklaşılıp; Filmin Ticari Gelişimi, Filmin Bir İfade Aracı Olarak Gelişimi gibi konu başlıkları üzerinde kısaca durulmuştur. Ayrıca Sinema Türleri ana başlıklarıyla örnekler verilerek açıklanmış, bu örneklerden yola çıkılarak kısa film hakkında kişisel yoruma gidilmiştir. İGünün Sonu? adlı kısa filmim, evlilik öncesi ve evlilik süresince yaşanacak olan ya da yaşanan kadın ve erkek arasındaki yabancılaşma olasılığını ele almaktadır. İlk bölümde sinema' nın kısa tarihine, ikinci bölümde sinema' nın türlerine, üçüncü bölümde kısa film hakkında yorum, dördüncü bölümde senaryo, beşinci bölümde filmin künyesi, altıncı bölümde çekim öncesi hazırlık, yedinci bölümde film çekimi hakkında genel bilgi ve buna ek olarak çekim fotoğrafları, sekizinci bölümde ise çekim maliyeti ? prodüksiyon hakkında bilgi ve sonuç bölümüyle neticelenmiştir.