turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Marka ile alan adı arasındaki iltibas

Son yıllarda teknoloji alanında yaşanan gelişmeler sonucunda internet, hem günlük yaşantımızın hem de ticari yaşantımızın olmazsa olmaz bir parçası haline gelmiştir. Uluslararası statüye sahip olan ve sınırları tam olarak çizilemeyen internetin hayatımıza bu denli girmesi, özellikle alan adı ile markaya ilişkin pek çok ihtilafın ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Çalışmamızda ise bu alana ilişkin sorunlar tespit edilerek, bunlara ilişkin çözüm yolları incelenmiştir. İşletme sahiplerinin, mal veya hizmetlerini internet yoluyla oldukça geniş kitlelere sunma imkanı, özellikle markalar olmak üzere tanıtıcı ad ve işaretlerin alan adı olarak kullanılması sonucunu doğurmaktadır. Ancak bir başkasına ait markanın haksız bir şekilde alan adı olarak kullanılması iltibasa sebep olabilecek ve dolayısıyla hak ihlaline yol açabilecektir. İltibas sebebiyle olan bu kullanım, marka sahibi hakkına tecavüz oluşturabileceği gibi, alan adı sahibinin hakkına da tecavüz oluşturabilecektir. Bu noktada, önceki tarihli üstün hak sahibinin tespitinin yapılması gerekmektedir. Alan adları ile marka arasındaki iltibas sebebiyle doğan uyuşmazlıklara, ihtilaf konusuna göre haksız rekabet veya markalara ilişkin hükümler uygulanabilir. Bu hükümlere dayanarak hak ihlaline maruz kalan kişiler, dava yoluyla ihlalin ortadan kaldırılmasını sağlayabilirler. Ancak marka ve alan adı uyuşmazlıklarında hakkı ihlal edilen kişiler, haklarını adli yollarla arayabilecekleri gibi bunun dışında kurulmuş olan alternatif uyuşmazlık çözüm yollarına da başvurma imkanına sahiptirler. Alternatif uyuşmazlık çözüm yolunun avantajı, uyuşmazlıkların kısa sürede ve etkin bir şekilde çözüme kavuşturulabilecek olmasıdır. Alternatif uyuşmazlık çözüm yolları, uluslararası ve ulusal olmak üzere iki kategoride toplanmaktadır. Uluslararası boyutta Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü bünyesinde bulunan ve ICANN tarafından kabul edilen Yeknesak Uyuşmazlık Çözüm Politikalarını uygulayan Tahkim ve Arabuluculuk Merkezi bulunmaktadır. Ulusal boyutta ise her ülke kendi ülke uzantılı alan adlarına ilişkin Uyuşmazlık Çözüm Mekanizması oluşturabilmektedir. Türkiye'de de '. tr' uzantılı alan adlarına ilişkin ihtilafların çözümüne yönelik Uyuşmazlık Çözüm Mekanizması oluşturulmuştur.
Başbakan ve bakanların görevleriyle ilgili cezai sorumluluklar

Günümüz Türkiye'sinde Başbakan ve bakanların görevleriyle ilgili cezai sorumlulukları konusu hemen her ortamda sıkça tartışma konusu olmaktadır. Bu kadar çok konuşulmasına rağmen konu üzerinde doktrinde yeterince durulmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple Başbakan ve bakanların görevleriyle ilgili cezai sorumluluklarının incelenip açıklığa kavuşturulması bir ihtiyaç olarak ortaya çıkmaktadır. Bundan dolayı konu üzerinde çalışılmasına karar verilmiş ve Türk hukuku ile mukayeseli hukuktaki durum incelenmiştir. Başbakan ve bakanların görevleriyle ilgili cezai sorumluluklarını kapsayan çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır, tik bölümde Başbakan ve bakanların göreve başlamaları ve görevlerinin sona ermesi ile bunların görevlerinin nelerden ibaret olduğu incelenmiştir. Çünkü Başbakan ve bakanların göreve başlama ve bitiş tarihleri bilinmeden sorumlu olacakları dönem; görevlerinin neler olduğu bilinmeden de hangi eylem ve istemlerinin suç teşkil edeceği belirlenemez. İkinci bölümde Başbakan ve bakanların sorumlulukları, mukayeseli hukukta görevleriyle ilgili işledikleri suçlardan dolayı nasıl sorumlu tutuldukları, Başbakan ve bakanların statüleri, eski Anayasalarımızda ve 1982 Anayasasında görevle ilgili cezai sorumluluk konusunun nasıl düzenlendiği ve hangi suçlardan dolayı yargılanıp cezalandırılacakları açıklanmış ve cezai sorumluluk yoluna nasıl gidildiği; bu bağlamda meclis soruşturması açılması ve meclis soruşturmasının sonuçları ile Başbakan ve bakanları görevleriyle ilgili suçlarından dolayı yargılamak üzere özel bir mahkeme öngörülmesinin sebepleri, bu özel mahkemenin oluşumu ve görevleri ile bu özel mahkemede yargılamanın nasıl yapıldığı incelenmiştir.
Uluslararası hukukta insacıl müdahale

Savaş, yüzyıllardır kimi zaman yeni topraklar kazanmak için, kimi zaman kutsal hedefleri gerçekleştirmek için, kimi zaman da kendini savunmak için devletler tarafından başvurulan bir yöntem olarak uluslararası sistemde yerini almıştır. Ancak, ilk çağlardan bu yana savaşın yalnızca bir devletin kendi çıkarları veya inançları doğrultusunda değil, aynı zamanda başkalarının iyiliği için kullanılabileceğine dair fikirler öne sürülmektedir. Geçmişten bu yana bu fikirler farklı isimlerle anılmış, günümüzde ise içeriğinde çeşitli değişikliklerle beraber insancıl müdahale olarak tanınmıştır. İnsancıl müdahalenin bir tartışma konusu olarak ele alınması ise Birleşmiş Milletler Antlaşması'nda kuvvet kullanımının yasaklanması ile birlikte, eskiden var olan tüm kuvvet kullanma yöntemleri gibi insancıl müdahale de bu yasağın kapsamında kalmıştır. Ancak, bazı devlet adamları ve uluslararası hukukçular, insancıl amaçlarla bir ülkeye müdahale edilmesinin yasağın kapsamında olmaması gerektiğini veya uluslararası örf adet hukukunun bu yönde şekillendirilerek bu tarz müdahalelerin yasağın kapsamından çıkarılması gerektiğini savunmaktadırlar. NATO'nun, Kosova sorununa müdahale etmek amacıyla, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi yetkilendirmesi olmaksızın, Yugoslavya topraklarını bombalaması, insancıl müdahale tartışmalarında ciddi bir yer tutmaktadır. Söz konusu çalışmanın amacı, öncelikle insancıl müdahale kavramını tarihsel kökenleri ile birlikte tanımlamak ve günümüz uluslararası hukukuna uygunluğunu değerlendirmek; ardından NATO'nun Kosova müdahalesini, sorunun ortaya çıkış süreci ile birlikte ele alarak uluslararası sistemde insancıl müdahalenin uygulanabilirliğini ortaya koymaktır.
Marka Hukukunda gerçek hak sahipliği

Türk hukukunda markaların korunması konusunda özel düzenleme olan 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin öngördüğü üzere, marka koruması tescil yoluyla elde edilmektedir. Buna karşın bazı markalar, bir takım şartları haiz olmaları durumunda, tescil ettirilmeksizin, gerek Kanun Hükmünde Kararname'nin ilgili hükümleri gerekse genel hükümler kapsamında korunmaktadır. Bu bağlamda, tanınmış markalar ile gerçek hak sahipliği ilkesi tescil sisteminin istisnalarını teşkil etmektedir. Çalışmamızın konusunu oluşturan gerçek hak sahipliği ilkesi, Türk marka hukukunda kabul gören ve özellikle Yargıtay uygulamalarında yer bulan bir ilke olup, tescilsiz markaların korunması noktasında önem arz etmektedir. Tescil işlemi, hak sahipliğini ortaya koyan bir idari işlemdir. Diğer yandan, gerçek hak sahibi olduğunu iddia eden kişi, tescili talep edilen markanın tescil aşamasına müdahale ederek tescile engel olma ve hatta markanın tescil edilmiş olması halinde dahi markayı hükümsüz kılma hakkına sahiptir. Gerçek hak sahibinin bu güçlü konumu, elbette ki bazı şartlar dahilinde oluşmakta ve her somut olaya göre irdelenmesi gereken özellikler arz etmektedir. Çalışmamızda, konunun bütünlüğü itibariyle öncelikle marka hakkı incelenecek, marka hukukunda hak sahipliğinin kazanılmasına ilişkin sistemler ve bu bağlamda Türk hukuk sistemi, tescilsiz markaların korunması kapsamında gerçek hak sahipliğinin oluşumu, niteliği, şartları ve nihayet gerçek hak sahibinin hakları ve yetkileri, yargı kararları ve doktrinel tartışmalar ışığında ele alınacaktır.
Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçu

Üç ana bölüm altında ele alınan çalışmamızın konusu, 5237 sayılı TCK'nın 288. maddesinde düzenlenen 'Adil Yargılamayı Etkilemeye Teşebbüs' suçudur. 'Adliyeye Karşı Suçlar' arasında düzenlenen bu suç, ifade özgürlüğünün kasıtlı olarak yargılamanın adilliğini etkileyecek nitelikte kullanılmasını engellemeyi amaçladığından, birinci bölümde adil yargılanma hakkı ve ifade özgürlüğüne ilişkin genel açıklamalar yapılarak, birbiriyle yarışan bu iki hak ve özgürlük arasındaki dengenin nasıl sağlanması gerektiği tespit edilmeye çalışılmıştır. Daha sonra ise suçun günümüze kadar uğradığı değişikliklere değinilerek, TCK m. 288 hükmüne ilişkin kanuni düzenlemeye ve madde gerekçesine yer verilmiştir. Bu bölümde son olarak suçun; maddi ve hukuki konusu ile faili ve mağduru incelenmiştir. İkinci bölüm, suçun maddi ve manevi unsurlarına ayrılmıştır. Bu bölümde suça ait kanuni düzenleme, kanun koyucunun bu suçla ulaşmak istediği amaç, öğretideki farklı görüşler ve yargı kararları dikkate alınarak hangi fiillerin bu suç kapsamında değerlendirileceği incelenmiş ve failin kusurluluğuna değinilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, suçun ortaya çıkış biçimleri olan teşebbüs, iştirak ve içtima kurumları ile yaptırım, zamanaşımı, yetkili ve görevli mahkeme konuları ele alınmıştır. Son olarak bu bölümde, suçun benzer suçlarla olan ilişkisi mukayeseli olarak ortaya konulmuştur.
CEZA MUHAKEMESİ HUKUKUNDA TEBLİGAT

Hakkında işlem yapılan kimseye bu işlemle ile ilgili bilgi verilmesi gerekmektedir. Bilgilendirilen kimse ise bu işleme karşı temel hak ve özgürlüklerini korumak için gerekli girişimlerde bulunma imkanı elde etmiş olur. Bu bilgilendirme işleminin hukuk alanında bir anlam ifade edebilmesi ancak bilgilendirme işleminin belgelendirilmesine bağlıdır. İşte bu bilgilendirme ve belgelendirme işlemine tebligat denilmektedir. Tebligat bir usul işlemidir ve hukuken geçerli bir tebligattan söz edebilmek için ilgili mevzuata sıkı sıkıya uymak gerekmektedir. Tebligat ile ilgili usul ve esaslar genel olarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nda düzenlenmiştir. Ancak konusuna göre farklı alanlarda özel düzenlemelere ihtiyaç olacağından farklı kanunlarda tebligat ile ilgili özel düzenlemeler bulunmaktadır. Hukukta özel bir yere sahip olan ceza muhakemesi sürecinde de tebligatla ilgili özel düzenlemelere ihtiyaç duyulmaktadır. Çünkü ceza muhakemesi amacı, konusu, ilkeleri, süjeleri, işlevleri, işleyişi vb. bakımından diğer hukuk dallarından farklılık göstermektedir. Bu sürecin her aşamasında ve yapılan her işlemden ilgili tarafların bilgilendirilmesi, kamu açısından maddi gerçeği bulma, adaleti ve hukuk güvenliğini sağlama ve muhakeme sürecine katılan süjelerin temel hak ve özgürlüklerini korumak açısından önemlidir. Bireyler açısından ise adil yargılanma, savunma yapabilme, dinlenilme, makul sürede yargılanma, çelişmeli muhakeme vb. hakların hayata geçirilmesi açısından önemlidir. Bu bağlamda ceza muhakemesinde tebligatın amaca uygun, kolay ve hızlı bir biçimde yapılması bu sürecin yürütülmesinde ayrı bir öneme sahiptir. Ceza muhakemesinde geçerli tebligat usul ve esaslarıyla ilgili hem 7201 sayılı Kanun'da hem de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda düzenlemeler bulunmaktadır. Bu süreçte uygulanan tebligat türü 7201 sayılı Kanun'unda düzenlenen kazai tebligat türüdür. Bu tebligat türü sürecin hızlı bir şekilde işlemesine katkı sağlayacak uygulamalar içermektedir. İşte bu süreçte kazai tebligatın ne gibi kolaylaştırıcı uygulamalar içerdiği, tebligat işlemlerinin nasıl yürütüldüğü, 5271 sayılı Kanun'da ne gibi düzenlemeler yer aldığı merak konusu olmuştur. İşte bu çalışma ile ceza muhakeme sürecinde uygulanan tebligat işlemlerinde uygulanan usul ve esaslar incelenecektir.
İslam ve Roma Hukukunda genel hukuk prensiplerinin mukayesesi

İslam ve Roma hukukunda benzeşen genel hukuk prensipleri birçok çalışmaya konu olmuştur. Benzerliklerden yola çıkan bir takım Oryantalist çalışmalarda, Roma hukukundaki genel hukuk kuralları İslam hukukundaki kaidelerin kaynağı olarak gösterilerek, İslam hukukunun Roma hukukundan iktibas edildiği teorisi desteklenmeye çalışılmıştır. Elinizdeki bu çalışmada İslam hukukundaki kaideler ile Klasik dönem Roma hukuk prensipleri olan regulae iuris ile karşılaştırılmış ve ortaya atılan iktibas teorileri bu açıdan değerlendirilmiştir. Nitekim iki hukuk sistemindeki genel hukuk prensipleri, uygulama, kapsam ve mantık açısından incelendiklerinde, aralarında mühim farklılıklar görülebilmektedir. Roma-Bizans hukukunun mahiyeti ve kaynakları üzerindeki tartışmalara da yer verilen çalışmada, Kuzey Arabistan'da yerel hukuk uygulamasına örnek teşkil eden Suriye Roma Kodu'ndaki veriler de dikkate alınmıştır. Tekil hüküm ve prensipler üzerinden yapılan bir mukayesenin eksik kalacağı dikkate alınarak, kaide ve regula kavramlarının kaynakları, tarihsel süreci, türleri ve temel iç dinamikleri mukayese edilmiştir.
Anonim şirketlerde zorunlu organ kavramı ve eksikliklerine bağlanan hukuki sonuç

Tezimizde anonim şirketlerde zorunlu organ kavramı, eksikliklerinin hangi hallerde söz konusu olabileceği ve zorunlu organ eksikliğine bağlanan hukuki sonuç olan fesih davası incelenmiştir. Bu bağlamda tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde tüzel kişilerde organ kavramı ve tüzel kişilerin organlarının çeşitli kıstaslara göre türleri ele alınıp anonim şirketin zorunlu ve ihtiyari organlarına ilişkin açıklamalara yer verildi. İkinci bölümde şirketin zorunlu organları olan genel kurul ve yönetim kurulunun eksiklik halleri, doktrin ve Yargıtay kararları ışığında ele alındı. Üçüncü bölümde ise anonim şirketin zorunlu organlarından birinin eksikliği halinin yaptırımı olan şirketin feshi davası ile ilgili olarak uygulamada sorun yaratan usuli konulara ve özellikle davada alınacak geçici hukuki koruma tedbirlerinden kayyım kavramına yer verildi. Nihayetinde zorunlu organ eksikliği sebebiyle açılacak olan fesih davasının diğer fesih davalarıyla olan ilişkisi incelenerek çalışmamız sonuçlandırıldı.
Ceza Muhakemesinde karar ve hüküm

Ceza muhakemesi; iddia, savunma ve yargılamadan oluşan ortak bir faaliyettir. Bu faaliyet, suç işlendiği yönünde bir şüpheyle başlamakta, bu şüphe yargılama makamlarının katılmasıyla elbirliğiyle yenilmekte, maddi gerçekliğe ulaşıldığında verilen ortak kararla sona ermektedir. Mahkeme ve hakimler, yargılama sürecinde çeşitli kararlar verirler. Mahkeme ve hakimlerin verdiği tüm kararlar, özellikle yargılama sonucunda kurduğu hüküm ve hükmün içermesi gereken unsurlar, yargılamanın en kısa sürede sonuçlanması ve adaletin sağlanması açısından büyük öneme sahiptir. Karar ve hüküm kavramları çoğu zaman birbirinin yerine kullanıldığından, karar ve hüküm kavramlarını birlikte açıklamak gerekmektedir. Karar; bünyesinde hükmü ve diğer alt kategorileri de barındıran bir üst kavram, genel bir terim niteliğini taşımaktadır. Her hüküm bir karardır ancak her karar bir hüküm değildir. Ayrıca karar, yargılamanın her aşamasında verilebilir. Şöyle ki; hükme ulaşılması için mahkeme hükme hazırlayıcı ara kararları çok daha önceden vermeye başlamıştır. Çalışmamızda ceza muhakemesi hukukunda karar ve hüküm kurumları incelenmiştir. Kurumların tanımı, hukuki nitelikleri, amaçları ve çeşitleri ortaya konulmuştur. Daha sonra hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumları ele alınmıştır. Çalışma kesin hüküm kurumu üzerinde durularak tamamlanmıştır.
Yabancı unsurlu televizyon program formatlarının korunması

Bu tezde yabancı unsurlu televizyon program formatlarının telif hakkı yolu ile korumasının mümkün olup olmadığı incelenmiştir. İlk bölümde, televizyon program formatı, telif hakkı kavramları tanımlanmış, daha sonra televizyon program formatlarının telif hakkı ya da diğer yollarla korunmasının mümkün olup olmadığı Amerikan, İngiliz, Alman ve Türk hukuku ile uluslararası anlaşmalar kapsamında örnek kararlar ışığında değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise, yabancı unsur kavramı hakkında genel açıklamalar yapıldıktan sonra, televizyon program formatlarında yabancı unsurun nasıl oluştuğu incelenmiştir. Yabancı unsurlu televizyon program formatlarının hukuk sistemlerinde farklı vasıflandırılmasından doğan vasıf ihtilaflarına ilişkin açıklamalar yapıldıktan sonra fikri mülkiyet haklarına ve sözleşmelerine uygulanacak hukuk inceleme konusu yapılmıştır.
Uluslararası İnsan Hakları Hukukunda demokrasi teorisi bağlamında serbest seçim hakkı

Serbest seçim hakkı, halkın devlet yönetimine katılımını sağlayan önemli haklardan birisidir. Bu bakımdan demokrasinin işlerlik kazanabilmesi için seçimlerle ilgili meselelere birey ve hak temelli bir yaklaşımın hakim olması gerekir. Bu durumun gerçekleşebilmesi içinse serbest seçim hakkı özel önem arz eder. İlgili hak, oy kullanma hakkı, seçimlerde aday olma hakkı ve seçildikten sonra görevini sürdürme haklarını ihtiva eder. Seçim olgusunun farklı boyutlarını bünyesine alan serbest seçim hakkı sadece bunlarla sınırlı değildir. Aynı zamanda seçim sistemleri, seçimlerin yönetimi ve denetimi ve siyasi partilerin seçimlere ilişkin faaliyetlerini de kapsar. Sayılan ilgili hususlar çalışma da teorik ve uluslararası insan hakları düzenlemeleri kapsamında ele alınmış ve Türk hukukundaki ilgili düzenlemelerle karşılaştırılmıştır.
Türk Hukukunda gayrimenkul yatırım ortaklıkları

Gelişmekte olan Türkiye'de, hızla artan bir şekilde nitelikli gayrimenkul talebi vardır. Söz konusu ihtiyaca karşın, sektörünün halihazırda, kayıt dışılık, kurumsallaşamama ve finansman gibi yapısall sorunları bulunmaktadır. Tüm bu sorunların çözümü noktasında, Gayrimenkul yatırım ortaklıkları bir model olarak ortaya çıkmış bulunmaktadır. Gayrimenkul yatırım ortaklıkları, ağırlıklı olarak gayrimenkullerden oluşan portföyü işletmek üzere kurulan, riskin dağıtılması, kamuyu aydınlatma ve uzun vadeli yönetim ilkeleri ışığı altında faaliyet gösteren ve uzman kişiler tarafından yönetilen kayıtlı sermayeli halka açık anonim ortaklık statüsünde olan bir sermaye piyasası kurumudur. Türk hukukunda GYO'lar üç farklı türde kurulabilirler: (1) Belirli bir projeyi gerçekleştirmek amacıyla süreli, (2) belirli alanlarda yatırım yapmak amacıyla süreli veya süresiz, (3) amaçlarında bir sınırlama olmaksızın süreli veya süresiz. Altyapı GYO'ları ise, belirli alanlarda yatırım yapmak amacıyla kurulan GYO türüne girmektedir. GYO'ların işlevlerini yerine getirebilmesi için kurum hakkındaki düzenlemenin tebliğ ile değil kanun ile yapılması gerekmektedir. Bunun haricinde vergi muafiyeti ve temettü dağıtımı esasları hakkında, kurumun kaynağı olan ABD hukuku düzenlemesinin ülkemizde de kabul edilmesi gerekmektedir.
6769 sayılı sınai mülkiyet kanunu bağlamında Paris sözleşmesi anlamında tanınmış markaların koruma kapsamı

Tanınmış marka kavramı, fikri haklar tarihinde ilk olarak Paris Sözleşmesi hükümleri ile hukuki korumaya konu olmuş ve tanınmış markaya Paris Birliği içerisinde güçlendirilmiş koruma sağlanmıştır. Paris Sözleşmesi'nin 1'inci mükerrer 6'ncı maddesi ile tanınmış markaların, koruma talep edilen ülkede tescilli olmasalar dahi Birlik içerisinde korunacaklarına ilişkin bir asgari koruma standardı temin edilmiş ve Birlik ülkeleri bu asgari koruma standartlarını yabancı marka sahibine yerli ile eşit muamele ederek sağlamayı taahhüt etmişlerdir. Tanınmış markalar, marka hukukuna egemen olan temel ilkelerden tescil ilkesi, ülkesellik ilkesi ve sınıf esasına dayalı koruma ilkesinin istisnası konumundadırlar. Paris Sözleşmesi'nin orijinal metni ile tescilsiz yabancı markaya aynı ya da benzer mallar ile sınırlı bir koruma sağlanmıştır. 1995 yılında akdedilen TRIPS Anlaşması ise Paris Sözleşmesi'nin tamamlayıcısı niteliğindedir ve Paris Sözleşmesi'nin 1'inci mükerrer 6'ncı maddesi ile sağlanan tanınmış marka korumasını, hizmet markalarını ve farklı mal ve hizmetleri de kapsama alacak şekilde genişletmiştir. Sınai Mülkiyet Kanunu ile Paris Sözleşmesi anlamında tanınmış markalar, marka tescilinde nispi ret nedenleri arasında düzenlenmiştir. Paris Sözleşmesi anlamında tanınmış markanın koruma kapsamı, tanınmış markanın kapsadığı aynı ya da benzer mallar ve hizmetlerle sınırlı tutulmuştur. Paris Sözleşmesi anlamında tanınmış markaya ülkemizde nispi tescil engeli ve hükümsüzlük nedeni olma şeklinde koruma tanınmıştır. Paris Sözleşmesi anlamında tanınmış markanın kullanıma karşı korunmasına ilişkin Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında bir koruma öngörülmemiştir, ancak genel hükümler dairesinde haksız rekabet hükümlerine göre korumanın önünde bir engel bulunmamaktadır.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun şirketler topluluğu hükümleri ve 4054 sayılı Rekabetin Korunması Kakkında Kanun kapsamında 'kontrol' kavramı ve hukuki sonuçları

4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun kapsamında birleşme ve devralmaların denetlenmesi ve teşebbüslerin tespiti aşamasında 'kontrol' kavramı önem kazanmaktadır. İlgili kanun her ne kadar kontrolün tanımını yapmamış olsa da; gerek Rekabet Kurulu düzenlemeleri ve Rekabet Kurulu uygulaması, 'kontrol' kavramının ele alınmasında bizlere yol gösterici niteliktedir. Yürürlükteki 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, hukukumuza şirketler topluluğu ve onun kapsamında düzenlenen hak ve yükümlülükleri getirmiştir. Şirketler topluluğu kapsamında hakim ve bağlı şirketlerin belirlenmesinde de 'kontrol' kavramı öne çıkmaktadır. İşbu çalışma, gerek rekabet hukuku gerekse de şirketler topluluğu kapsamında tanımlanan 'kontrol' kavramını ele alarak, her iki hukuk dalı arasında bir karşılaştırma ve olası etkileşimi ele almaktadır.
Adil yargılanma hakkı bakımından Türkiye'de askeri mahkemelerin durumu ve geleceği: Karşılaştırmalı Hukuk açısından bir inceleme

Bu çalışmada, adil yargılanma hakkı, askeri mahkemeler yönünden, karşılaştırılmalı olarak üç bölüm halinde ele alınmıştır. İlk bölümde, adil yargılanma hakkı, AİHM kararları ve öğretideki görüş ve yayınlar çerçevesinde incelenmiştir. İkinci bölümde, Almanya, Fransa, Hollanda, İspanya, İtalya, Rusya Federasyonu, İngiltere ve ABD askeri mahkemeleri, adil yargılanma hakkının ölçüleri olarak kabul edilen ilkeler çerçevesinde, en önemli karşılaştırmalı hukuk uygulaması olan işlevsel denklik ilkesi göz önünde tutularak incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Türk Askeri Mahkemeleri adil hakkı yönünden ele alınmış; son bölümde ise çalışma sonrası varılan sonuçlara ve çözüm önerilerine yer verilmiştir.
Avrupa Birliği, İngiliz ve Türk hukukları çerçevesinde yabancı unsurlu mirasa uygulanacak hukuk

Avrupa Birliği, İngiliz ve Türk Hukukları Çerçevesinde Yabancı Unsurlu Mirasa Uygulanacak Hukuk başlığını taşıyan çalışmamız, giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Bu konuyu seçmemizin başlıca nedeni nüfus hareketlilikleri ve yabancı topraklarda mülk edinme eğiliminin artması ile milletlerarası unsurlu miras uyuşmazlıklarının artış göstermesi ve ülkelerin bu konuda benimsedikleri farklı sistemlerin, karşılaştırmalı bir çalışmayı gerekli kılması olmuştur. Çalışmamızın giriş kısmında, genel olarak maddi hukukta miras kavramı incelenerek yabancı unsurlu miras ve vasıflandırma konuları ele alınmıştır. Devamında mirasa uygulanacak hukukta benimsenen birlik, ayrılık sistemleri ile karma sistem incelenmiş ve yabancı unsurlu mirasa uygulanacak hukuk ile ilgili Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmeler açıklanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, Avrupa Birliği ve İngiliz Hukuklarında Yabancı Unsurlu Mirasa Uygulanacak Hukuk başlığı altında, öncelikle 650 sayılı AB Miras Tüzüğü'ndeki mirasla ilgili bağlama kuralları detaylı olarak incelenmiş ve konuya ışık tutması açısından AB'nin konuyla ilgili çalışmalarına da değinilmiştir. Ardından Birleşik Krallık hukukundaki yabancı unsurlu mirasa ilişkin bağlama kuralları sistemi incelenmiştir. Common law hukukunun Türk hukukundan farklılığı da düşünülerek, konunun daha iyi anlaşılması için, İngiliz maddi miras hukukuyla ilgili açıklamalara da yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci ve son bölümünde ise Türk hukukunda yabancı unsurlu mirasa uygulanacak hukuk incelenmiştir. Bu bölümde öncelikle Türk hukukunda mirasın gelişimi ve miras hukukunun temel ilke ve kavramları ele alınarak ardından, güncel hukukumuzda yabancı unsurlu mirasa uygulanacak hukuka ilişkin bağlama kuralları detaylı olarak incelenmiştir.