turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Imagining the family: Intergenerational cultural transmission in mixed families in Istanbul

Çeşitli ulusaşırı ailenin ve iki-kültürlü/etnisiteli çiftlerin ortaya çıkması, uluslararası göçün giderek karmaşıklaşarak ivme kazanmasıyla bağlantılıdır. Bir zamanlar tipik olarak göç veren bir ülke olan tanımlanan Türkiye, son zamanlarda hem transit, hem de göç alan bir ülkeye dönüşmüştür. Çok sayıda Avrupalı, Türk vatandaşlarıyla olan duygusal bağları sayesinde Türkiye'ye yerleşmiştir. Bu tez, İstanbul'da ikamet eden Avrupalı Türk aileleri, 'aktif ve karmaşık sosyo-kültürel melez alan' olarak incelemektedir. (Rodriguez Garcia, 2006, 426). Her ailenin kendini tanımlayışı, açık, akışkan ve daimi bir inşa sürecinde oluşur. Her ne kadar yeni bir ailenin yaratımı 'tahayyül' gerektirse de, melez çiftler ister istemez tek kültürlü sorulardan çok daha soyut sorulara cevap vermektedirler. a) Biz bir aile olarak kimiz ve kendi toplumlarımız karşısında nerede durmaktayız? b) Çocuklarımız kimler olacaklar? c) Onları nasıl yetiştireceğiz? Sonuç olarak, bu tez, yukarıda belirtilen sorulara karşılık gelen üç ana bölüme ayrılmıştır. İlk olarak a) araştırmanın katılımcılarının toplumsal niteliklerini b) ailelerinin ve arkadaşlarının onların ilişkilerine tepkilerini ve c) Türk olmayan eşlerin Türk toplumuna uyum stratejilerini inceler. İkinci olarak, bu çiftlerin anne ve baba olarak kültürel miraslarının belirli özelliklerini nasıl müzakere ettiklerini ve çocuklarına aktardıklarını araştırır. Üçüncü olarak, melez ailelerde ebebeynler, kendilerine özgü çevrelerde yetişmiş ve sosyalleşmiş olduklarından, kültürel aktarım ve çocuk yetiştirme modelleri konusunda iki ayrı sosyokültürel repertuara sahiptirler. Bu bakımdan, bu tez, Türk olmayan katılımcıların geniş ailenin rolü, iyi anne kavramı ve çocuk yetiştirme pratikleri üzerine olan algılarını analiz eder. Bu çalışma niteliksel mikro bir çalışma sunmaktadır ve yarı-yapılandırılmış derinlenmesine mülakatlara dayanmaktadır.
Kadın suçluluğu

İçinde yaşadığımız dünya, hukuk dahil tüm kurumlarıyla ataerkil sistem tarafından oluşturulmuş, kadının erkek karşısında 'öteki' kabul edildiği bir dünyadır. Suç, temel olarak 'kollektif şeye' yönelik bir harekettir ve kadının, bu 'kollektif şey' in kuruluşunda yer almadığı için, cinsiyetinden ötürü suçlu sayıldığı durumlara tarih içinde çok rastlanmıştır. Tarihsel bir bakışla, kadın suçluluğu kavramı genellikle cadılık, zina, fahişelik, ensest ve çocuk öldürme ile karşılanmaktadır. Bu suçların ortak özelliği, kadının, kadın olmasının onu suçlu yapmasıdır. Bu suçları oluşturan, tanımlayan ve cezalandıran ataerkil ahlaktır. Kadın suçluluğu konusunda araştırma yapanlar, öncelikle konuyu biyolojik cinsiyet bağlamında, nedensel olarak ele almışlardır. Bu dönemdeki araştırmacılar, kadının tekamül derecesi bakımından erkekten daha aşağıda yer aldığı şeklindeki düşünceyi destekleyici çalışmalar yapmışlar; kadının suçluluğunu bu zayıflığına bağlamışlardır. Süreç içinde konuya toplumsal açıklamalar da getirilmeye başlanmıştır. Kadın suçluluğunu toplumsal cinsiyet bağlamında niceliksel olarak ele alan bu araştırmacılar, kadınla erkek arasındaki farklılığın bir biyolojik güçlülük değil, bir iktidar ilişkisi olduğunu tespit etmişlerdir. Bu bağlamda, kadın suçluluğu değerlendirilirken, kadının mad- bad ve madonna- fahişe ikicilikleri kıskacına sokulduğuna değinilmiştir. Ataerkil bakış, özellikle şiddet suçlarını işleyen kadını, normal bir insan değil, 'inad' olarak değerlendirmekte, toplumun ahlaki beklentileri dışında davranarak suç işleyen ve 'inad' olarak değerlendirilemeyen kadına da 'inadonna' olması beklentisine aykırı davrandığı için 'fahişe' gözüyle bakmaktadır. Suç, kadın bakımından, kadınlık deneyimlerinden bağımsız olarak, genel kurallar çerçevesinde değerlendirilemeyecek bir alandır. Örneğin adam öldürme suçu çok büyük oranda şiddet gören kadının şiddet uygulayan kişiye yönelttiği veya namusunu, nefsini, çocuğunu vs. korumak için işlediği bir suçtur. Ekonomik suçlar, kadının kamusal alanda daha fazla yer almasıyla birlikte sayıca artmış olmakla birlikte, yine kadının, özellikle çocukları 'için', çocukları 'yüzünden' işlenen suçlar olmakla, kadınlık deneyimleriyle birlikte değerlendirilmesi gereken suçlardır. Organize suçlar, çete suçları, terör suçları da kadının cinsiyetinin diğer suçlardan farklı olarak, suç işleme sırasında kadınlığın sergilenmesi veya gizlenmesi anlamında çok belirgin olduğu suçlardır. Bu tespitler ışığında, amaçladığımız, kadın suçluluğu değerlendirilirken, kadın suçlulara ceza verilirken ve yasal düzenlemeler yapılırken, kadın deneyimlerinin gözetilmesi; bununla birlikte ve belki daha da önemlisi, kadın suçluluğunun ataerkil ahlaktan bağımsız olarak, kadın suçluların da 'normal' kabul ederek değerlendirilmesidir. II
Müslüman Gürcülerin kimlik inşasının karşılaştırmalı analizi: Artvin ve Batum örnekleri

Bu çalışma, Müslüman Gürcülerin kimlik inşasını karşılaştırmalı bir biçimde analizi etmeyi amaçlamaktadır. Müslüman Gürcülerin kendilerini nasıl tanımladıkları, kimlik inşasında yaygın din anlayışı ve ulusal kimlik karşısındaki konumları, kimlik inşa pratiklerinin özellikle maddi, sembolik ve toplumsal görünümler açısından ne tür benzerlik ve farklılıkları içerdikleri bu çalışmanın temel sorunsalını oluşturmaktadır. Bu sorunsal doğrultusunda, inşacılık yaklaşımı temelinde konu, kuramsal çerçeve ile araştırma verilerinin analizi ve sentezi şeklinde ele alınmıştır. Çalışma kapsamında, Artvin'de 24 ve Batum'da 20 olmak üzere, toplamda 44 kişi ile derinlemesine mülakat tekniğiyle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Alan araştırması sonucunda, Müslüman Gürcülerin kimlik inşasının Türkiye ve Gürcistan'daki içsel dinamiklere ve özgül koşullara göre farklılaştıkları tespit edilmiştir. Yaygın din anlayışı ve ulusal kimlikle kurulan ilişkiselliğin kimlik inşa etme pratiklerini şekillendirdiği sonucuna ulaşılmıştır. İçinde bulundukları koşulları anlamlandırma, gündelik yaşamlarını deneyimleme ve toplumsal ilişki ve etkileşim süreçlerini düzenleme biçimlerinin, kimlik inşa örüntülerini belirlediği sonucu ortaya çıkmıştır. İki farklı ulus-devlet temelinde karşılaştırma yapıldığında, kimlik inşasının hem toplumsal koşulların hem de bireysel yaşam deneyimlerinin, hem yapısall dinamiklerin hem de öznel anlamlandırmaların bir ürünü olduğu anlaşılmıştır.
2001-2006 yılları arası Türkiye'de yayınlanmış kitap televizyon dizisi ve filim temalarının, yazılı ve sözlü kültür bağlamında karşılaştırılması

İletişim bilimleri alanında, televizyon etkisinde gelişen görsel kültürün yeni bir sözlü kültür olduğu dolayısıyla günümüz insanını ilkelleştirdiği yönündeki görüşlerle son yıllarda gençliğe ait bunalımlar, paralellik göstermektedir. Türkiye'de son yıllarda yaşanan 'dizi patlaması', günümüz görsel kültürünü ve genç nesli anlayabilmek için önemli işaretler taşımaktadır. Derinlemesine incelendiğinde, televizyon etkisinde gelişen bu yeni kültürün, sözlü ve yazılı kültüre ait öğeleri yeni kültür endüstrileri bağlamında değerlendirip tükettiği fark edilmektedir. Öznesi kayıp bu yeni kültürün özelliklerini artık yalnızca televizyonda değil, yazılı kültür ürünlerinde de görmekteyiz. Popüler hale gelmiş kitap ve romanlarda da görselliğin çarpıttığı kavramların işlenmekte olduğu görülebilir. Bu durum insanlığın tüm kültür birikiminin, günümüz görsel kültürüyle yok edilmesini sağlamaktadır. Bu yeni kültür, ülkemizde kırsaldan kente doğru göç olgusuyla desteklenmektedir.
Yurt dışına işçi göçü sonrasında geride kalan kadınların toplumsal cinsiyet rollerindeki değişim: Akdağmadeni örneği

Bu çalışmanın amacı Avrupa ve Orta Doğu ülkelerine göç ile giden erkeklerin geride bırakmış oldukları eşlerinin gündelik hayat deneyimlerini incelemektir. Araştırmanın temel sorusu, eşleri yurtdışında çalışan ve gündelik hayatlarına eşleri olmadan devam etmek durumunda olan kadınların karşılaştıkları problemlerin neler olduğudur? Araştırmada eşleri yurtdışında yaşayan kadınların rol ve sorumluluklarındaki değişimlerin neler olduğu, hane yapılarında nasıl bir dönüşümün yaşandığı, toplumsal cinsiyete dair algı ve kanaatlerinin değişip değişmediği sorularına yanıt aranmaktadır. Araştırma Türkiye'nin Yozgat ilinin Akdağmadeni ilçesinde yürütülmüştür. Bu yörede araştırmanın amacına uygun olarak seçilmiş 9 kadından yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla nitel veriler elde edilerek analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda kadınların annelik ve eş rolü, bakım verme sorumluluklarının yanı sıra erkeklik rollerini de üstlendikleri tespit edilmiştir. Ancak toplumsal cinsiyetlerinden ötürü yine de kadınlık rollerine olan vurgularının yoğunluğu yine de göze çarpmaktadır. Dahası artan sorumluluklarla birlikte toplumsal cinsiyete dair algı ve kanaatlerin dedikodu ve söylenti biçiminde eril tahakkümün görünmez bir eli olarak sürdürülmesi kadınlar açısından büyük problemlere yol açtığı bulgularına ulaşılmıştır. Yine de kadınların toplumdaki eril tahakküme karşı kimliklerini yeniden yapılandırmak adına kendilerini savunma gayreti içinde oldukları görülmüştür.
The socio-spatial transformation of Beyazit Square

Bu çalışmada, Türkiye'nin modernleşme sürecine tanıklık eden Beyazıt Meydanı'nınoluşum ve dönüşümünü araştırdım. Araştırma boyunca özellikle sosyo-politikkırılmaların Beyazıt Meydanı'nın şekillenmesinde ne tür etkiler yarattığını 19. yüzyıldan bugüne tematik olarak inceliyorum. Lefebvre'in algılanan mekan, tasarlanan mekan ve yaşanan mekan olarak kavramsallaştırdığı mekan teorisine göre, Beyazıt Meydanı'nın nasıl tahayyül edildiği, yeniden üretildiği ve gündelik hayatta nasıl karşılık bulduğuna odaklanıyorum. Ayrıca Beyazıt Meydanı'nındüzenlenmesiyle bağlantılı olarak ideal kamusal alan ve toplumun oluşumunutartıştım. Bu tezde sosyal tarihte önemli yeri olan Beyazıt Meydanı'nı 'ideal kamusal alan ya da meydana imgesi ışığında tartışmaya çalıştım.
Kapalı konut yerleşkelerinin Antalya kenti örneğinde incelenmesi

Kentlerin karmaşık, yoğun ve heterojen yapısından rahatsızlık duyan ve kendini bu ortamdan izole etmek isteyen varsıl kesimin farklı konut arayışları, kentlerde 'kapalı konut yerleşkelerinin' oluşumunu tetiklemiştir. Kapalı konut yerleşkeleri sosyo-mekansal ayrışmalara, kent toprağının parçalanmasına ve belli gelir gruplarının bu parçalanmadan fayda sağlayıp diğerlerinin bu alanları kullanamamasına, kentin içinde ayrışmış adacıklar oluşmasına neden olmaktadır. Bu yerleşkeler 'ideal ev' ve 'ideal yaşamın' bir arada sunulduğu ve pazarlandığı benzer bir kurgu çerçevesinde şekillendiği prestij, statü, seçkinlik gibi kavramlar üzerinden yaşam biçimlerini tanımlayan birer tüketim nesnesi halinde sunulmaktadır. Bu çalışmada, kentteki sayıları, kapladıkları alan ve sahip oldukları nüfus göz önüne alındığında belli bir yaşam biçimi ve kent ile kurulan sınırlı/sorunlu ilişki üzerine kurgulanmış olan bu yerleşkeler araştırılmaya değer görülmüştür. Bunun için Antalya kenti çalışma alanı olarak belirlenmiştir. 1980 yılında Türkiye'nin birçok kentinde varsıl kesime yönelik inşa edilmeye başlanan kapalı konut yerleşkelerinin örnekleri, aynı yıllarda Antalya'da da görülmeye başlanmış ve günümüzde büyük bir alana yayılmıştır. Bu çalışmada, Antalya'daki kapalı konut yerleşkelerinin oluşum süreci incelenmiş, mevcut örnekler araştırılmış, bu yerleşkelerin ortak özellikleri, kullanıcılar açısından tercih nedenleri ve bulunduğu kenti ve kentte yaşayan insanlara oluşturduğu/oluşturacağı olumlu ve olumsuz etkiler tespit edilmiştir. Neticede, ekonomik kazanç sağlamak için yapılan ve varsıl kesimin tercih ettiği, kapalı konut yerleşkeler bireyleri avantajlı-dezavantajlı olarak ayrıştırmaktadır. Kapalı konut yerleşkelerinin sebep olduğu sınıfsal ayırımın Antalya kentinin biçimlenmesinde etkili olduğu gözlemlenmiştir. Bu durum, kentsel bütünlük ve toplumsal birliktelik açısından olumlu bir durum değildir. Kentin hem fiziksel hem de toplumsal yapısında bozulmalara yol açan bu durumun önümüzdeki yıllarda kaygı verici sonuçlara yol açacağı görülmektedir.
Çalışan kadının ve çalışmayan kadının sosyo-kültürel unsurlar bağlamında incelenmesi: İstanbul örneği

Feminizm; 'hak ve özgürlük' anlayışı olarak ortaya çıktığı 18. yüzyıldan 21. yüzyıla kadar, her ideoloji gibi birçok aşamalardan geçmişştir. Bu geçiş süreçlerinde öteki ideolojiler gibi elbette feminizm de gelişmiş, değişmiş ve farklı türlere ayrışmıştır. İçinde barındırdığı değişikliklere rağmen konu itibariyle feminizm aslında kimlik ve cinsiyete dayalı iş bölümü gibi olgularda kendini, kadın ekseninde ortaya çıkarmıştır. Özellikle son dönemlerde Türkiye'deki feministlerin belki de en fazla tartıştığı konulardan biri, bütün ayrımların dışında bir kadın kimliğinin var olduğu söylemidir. Yani kız/kadın, boşanmış/dul, ev hanımı/iş kadını gibi ayrımların ötesinde tek bir kadın kimliği oluşturulması ve kadının hak ettiği değere sahip olma mücadelesindedirler. Dahası feminist anlayışına göre, kadın kimliği sadece ayrım odaklı belirlendiği sürece kadın tek tür olmaktan çıkmakta ve ayrımlara bağlı üstünkörü bir tanımlamayla statü giydirilmektedir. Bu nedenle feministlerin bu ayrımın ortadan kalkması için mücadele ettikleri bilinmektedir. Bu çalışmada her ne kadar kadın, kimlik, cinsiyet gibi feminizm içerikli konulara değinilse de çalışmanın asıl amacı çalışan ve çalışmayan kadın kimliğini oluşturan sosyo-kültürel faktörlerin nasıl oluştuğuna, kişinin bunları nasıl öğrendiğine, bunları nasıl uyguladığına, kadının toplumsal etkileşiminde ve günlük yaşamında edindiği kimliğe göre nasıl hareket ettiğine odaklanmaktadır. Ayrıca, kadın kimliğinde etkili olan faktörler; cinsel, sosyal, kültürel, ekonomik, eğitimsel, dinsel, kökensel ve ailesel unsurlar çerçevesinde kadın değerlendirilecektir. Bu nedenle 'kadın ve erkek' ayrımı ile elde tutulur bir veri oluşturamayacağı varsayıldığından ötürü 'çalışan kadın ve çalışmayan kadın' çerçevesinde durum değerlendirilecektir. Çalışmanın hedeflerinden bir diğeri ise, kadın kimliğinin oluşumunda etkili olan sosyo-kültürel unsurların her iki grup arasındaki olası geçişkenliği gözlemlenerek değişen, gelişen Türkiye'de 'yeni nesil kadın' figürünün meydana gelip gelmediğidir. Araştırma evreni İstanbul'da ikamet eden, 18-58 yaş aralığındaki çalışmayan ve özel sektörde çalışan kadınlardan oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi Ataşehir, Kadıköy, Üsküdar, Altunizede, Ümraniye ve Eyüp olarak daraltılmıştır. Yapılandırılmış kapalı ve açık uçlu anketten elde edilen verilerin, araştırmacının literatür taraması, saha gözlemleri ve yorumlamasıyla elde edilen nicel ve nitel birikiminin bulgularla ortaya konulması amaçlanmaktadır. Bu gaye ile kadın kimliğinde etkili olan unsurların bütüncül bir yaklaşımla cinsiyet, eğitim, ekonomi, coğrafya, sosyokültürel ve geleneksel unsurlar çerçevesinde durumu değerlendirilecektir. Katılımcılara anahtar kişi/kişiler vasıtasıyla bilinen kartopu örneklem tekniğiyle ulaşılacaktır.
Sorgulama eyleminin sanat-mekan ile birlikteliğinde 1960'lar ve yansımaları

Eleştirel düşüncenin ve felsefi sorgulamanın ışığı altında zihinlerde oluşan 'dertlenme' baskılanamamış ve tarih boyunca farklı eylemlerle açığa çıkmıştır. Bu eylemler günümüzde de çoğalıp çeşitlenerek devam etmektedir. Bununla birlikte 'Derdi kusma' noktasında ifade araçlarının ve yöntemlerinin değiştiğini görmekteyiz. Bu çalışmada, çeşitli alanlarda özgür düşünceyle sorgulama ve düşüncelerin hür bir şekilde ifade edilmesi gerektiği inancıyla, 'dertlenme - derdi kusma' ve sanat-mekan ilişkisi üzerinden incelemeler yapılmıştır. Bu ilişkinin sorgulamaya farklı bir yön ve değer kattığı düşünülmüştür. Eleştiri ve sorgulamanın devamındaki dertlenme ve derdi kusma yolunda sanatın, mekanın, disiplinler arası ilişkinin varlığı ve kullanım şekli incelenerek düşünceyi yansıtmanın önemi konusunda farkındalığın güçlendirilmesi amaçlanmıştır. Sorgulama eyleminin XX. yüzyılda ve oradan da günümüze evrilmesinde etkili olan gelişmelerden birisi eleştirel teoridir. Bununla birlikte sorgulama eyleminin yer yer anarşist teori ile de kesişen yönleri olduğu söylenebilir. Anarşizm, daha iyi bir hayat için arzulana doğru hareketlenme olarak tanımlanabilmektedir. Anarşizm, hem söylemi hem de eylemi barındırarak farkındalık yaratmakta, propaganda manifesto gibi enstrümanlar kullanarak insanları uyandırmaktadır. Tarihte ve günümüzde hayatın, düzenin eleştirilmesiyle harekete geçen ve bunun sonuçlarını eyleme döken çeşitli oluşumlar vardır. Bu oluşumlar güçlü bir karşı duruşu yansıtmaktadır. En büyük özellikleri ise hayata dair sosyal, politik, psikolojik ve ekolojik durumlara karşı eleştirilerini sanat ve mekan ile yansıtmalarıdır. Bu noktada aktivizm -eylemcilik- sanat ile birleşerek 'artivizm'i yani eylemci sanatı yaratmaktadır. İnsanlık tarihinde aydınlanma ile birlikte sosyal ve politik yaşantılardaki değişimlerle hayata karşı söylemler hep sanatla ifade bulmuştur. Bu değişimler romantiklerle yoğun bir şekilde başlayarak Fütüristler, Dadacılar, Sürrealistler, Konstrüktivistler ve Avangardistler ile birlikte şiddetini arttırmıştır. Ne şekilde olursa olsun sorgulama eyleminin sonucunda düzenlere direnen, uykudan uyanıp ayaklanan ya da buna olanak sağlayan, insanlarla var olan sanat kendisini göstermektedir. Sanatlaşan hayat var olan dünya düzenini değiştirmektedir. Mekan ise bunu yansıtan ve hayata geçiren bir öğe olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada Postmodernizmin başlangıcı olarak sayılan ve avangardın doruk noktasını yaşadığı 1968 yılı ile Postmodernizm sonrası dönem olarak sayabileceğimiz günümüz karşılaştırması yapılmaktadır. Çoğu noktalarda ise daha çok birbirlerini andıran söylemler ve olaylarla karşılaşmaktayız.
Proje temelli kalkınmaya eleştirel yaklaşım: Muş ili örneği

Bu çalışmada, Muş ili örneğinde uygulanan kalkınma projelerinin eleştirel açıdan değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın türü nitel araştırma desenlerinden durum çalışmasıdır. Bu çerçevede öncelikle Muş ilinde uygulanan SODES ve DAKA projelerinin genel bir envanteri çıkartılmıştır. Araştırmada yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılıyla proje uygulayıcısı ve proje yararlanıcısı olarak toplamda 24 kişi ile görüşülmüştür. İlgili kamu kurumlarının ve yarı yapılandırılmış görüşme sonuçlarının verilerinden hareketle, ilin sosyo-ekonomik yönden gelişmişlik durumu ve uygulanan projelerin katkı düzeyi analiz edilmiştir. Bu bağlamda kalkınma ile ilgili temel yaklaşımlara yer verilmiş ve Türkiye'de uygulanmakta olan kalkınma politikaları değerlendirilmiştir. Çalışmada, SODES ve DAKA tarafından uygulanmakta olan kalkınma projelerinin ilin ve bölgenin temel sorun alanlarının çözülmesindeki katkısının oldukça düşük olduğu sonucuna varılmıştır. Proje yararlanıcı ve uygulayıcılarının kalkınma projeleriyle ilgili tutum ve beklentileri arasında farklılıkların olduğu görülmüştür. Söz konusu projelerle bölgesel dengesizlik, azgelişmişlik, yoksulluk, işsizlik gibi temel toplumsal sorunların giderilmesinin zor olduğu görülmektedir. Bu bağlamda uygulanmakta olan kalkınma politikalarının ve kalkınmayla ilgili faaliyet gösteren kurumların gözden geçirilerek yeniden düzenlenmesi gerekmektedir. Bu çalışmayla, kalkınma politikaları ve projelerine ilişkin eleştirel bir yaklaşımın geliştirilmesine katkı sağlanması hedeflenmektedir.
Lise ve üniversite öğrencilerinde yaşlılara yönelik ayrımcılık ile empati düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma gençlerin yaşlılara yönelik ayrımcılık düzeyini incelemek ve yaşlı ayrımcılığı ile empati düzeyi arasındaki ilişkiyi saptamayı amaçlamaktadır. Çalışma nicel yöntemle gerçekleştirilmiştir. Araştırma Sivas ilinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olan Selçuk Anadolu Lisesi ve Sivas Lisesinde ve Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Mühendislik Fakültesinde Makine Mühendisliği, İnşaat Mühendisliği ve Elektrik-Elektronik Mühendisliği ile Edebiyat Fakültesinde Türk Dili ve Edebiyatı, Tarih ve Antropoloji bölümlerinde uygulanmıştır. Çalışmanın örneklemi ise söz konusu okullarda öğrenim gören 3. sınıf öğrencilerinden oluşmaktadır (n=490). Bu çalışmada Vefikuluçay (2008)'ın geliştirdiği Yaşlı Ayrımcılığı Tutum Ölçeği ile Kaya ve Çolakoğlu (2015) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Empati Düzeyi Belirleme Ölçeği kullanılmıştır. Yaşlı Ayrımcılığı Tutum Ölçeği'nden yüksek puan almak yaşlı ayrımcılığı tutumlarının daha olumlu olduğu; Empati Düzeyi Belirleme Ölçeği'nden yüksek puan almak empati düzeylerinin daha yüksek olduğu anlamına gelmektedir. Elde edilen veriler SPSS 23 Paket Programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırmanın betimsel analiz kısmında sosyo-demografik değişkenler, her değişken için frekans ve yüzde değerleri verilerek sunulmuştur. Araştırmanın açıklayıcı analiz kısmında Korelasyon Analizi, Tek Yönlü Anova Testi ile Bağımsız Örneklem t-Testi uygulanmıştır. Bulgulara göre gençlerin yaşlı ayrımcılığı tutumları ile empati düzeyleri arasında zayıf düzeyde pozitif yönlü bir ilişki vardır. Yaşlı ayrımcılığı tutumlarının cinsiyet, yaş, okul düzeyi, ileride aile kurduktan sonra ebeveynleriyle yaşamayı isteyip istememe değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaştığı tespit edilmiştir. Buna göre kadınların, 19-25 yaş aralığı yaş grubunun, üniversite öğrencilerinin ve ileride aile kurduktan sonra ebeveynleri ile yaşamak isteyenlerin yaşlı ayrımcılığı tutumlarının daha olumlu olduğu belirlenmiştir. Empati düzeyinin ise cinsiyet, yaş, okul düzeyi, daha önce birlikte kalınan yaşlı değişkenlerine göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Kadınların, 19-25 yaş aralığı yaş grubunun, üniversite öğrencilerinin ve daha önce sadece büyükannesi ile yaşayanların empati düzeyleri diğer gruplara oranla daha yüksek olarak tespit edilmiştir.
Ulus devlet ve yurttaşlık

Bu araştırmanın temel konusu ulus-devlet yurttaşlık ilişkisini ortaya koymaktır. Bu araştırmada temel amacımız modern dünyada çeşitli tartışmalara kaynaklık eden ulus-devlet ile yurttaşlığın karşılıklı ilişkilerini sosyolojik yönden incelemektir. Çalışmamız öncelikle kuramsal bir çalışma olup dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde tüm boyutlarıyla yurttaşlık, ikinci bölümde ulus-devlet, üçüncü bölümde ise yurttaşlık ve ulus devlet ilişkisi ele alınmıştır. Son bölümde ise yurttaşlık ve ulus-devlet ilişkisine dair saptamalarda bulunmaya ve ulaşılan sonuçlan aktarmaya çalıştık. Çalışmamızın sonucunda yurttaşlığın modern toplumun önemli bir görüntüsü olduğu bilgisine ulaştık. Yurttaşlık modern dünyada hukuki, politik, ekonomik sosyal yapı ve sistemlerle ilişkili olma noktasında önemli, anlamlı ve evrensel bir gelenektir.
Altaylar'dan Anadolu'ya göç eden Kazak Türklerinde sosyo-kültürel yapı

Eldeki çalışmada 1911 yılında Qing İm aratorluğu'nun yıkılması sonrasındaki yaşanan siyasi mücadelelerin ardından anavatanlarını terk etmek zorunda kalan Doğu Türkistan Kazak Türklerinin göçleri konu edilmiştir. Göçün en büyük nedeninin de Çin'in ya tığı planlı katliamlar olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada Kazakların önce Gansu eyaletine, sonra Tibet'e, oradan Hindistan'a daha sonra da Anadolu to raklarına göç aşamalarının tarihi incelenmiştir. Göç sırasında oldukça ağır olan yolculuk şartları, binlerce insanın ölümüne neden olmuştur. Çalışmada günümüzde Türkiye'de ikamet eden Kazak ailelerinin sosyal-kültürel ya ısının, gelenek-göreneklerinin karşılaştırması yapılmıştır. Günümüzdeki Türkiye Kazaklarına ait olan örf-adetlerinin, dilinin, inanç kültürünün yöntemlerini Kazakistan Kazaklarıyla karşılaştırarak benzerlik ve farklılıklarını ortaya çıkarmaya çalıştık. Tez çalışmasında Altaylar'dan göç eden Kazakların destanları, Türküleri, şiirleri sıralandı. Doğu Türkistan'dan başlayıp, Gansu, Tibet, Himalaya, Hindistan, Pakistan'dan Anadolu'ya kadar devam eden göçün tarihi, göçmenlerin yolda çektikleri işkenceler, başlarında geçirdikleri olaylar, Anadolu'daki hayatları ve sosyo-kültürel yapıları araştırmamızın esas konusudur. İstanbul Kazakları ile ya ılan görüşmeler esnasında anketin düzenlenmesi ve video çekimleri, Kazak Türklerinin göç sırasında çektikleri fotograflar çalışmamızın değerini arttıracağına umut etmekteyiz. Bununla birlikte Çin to raklarından göç etmek zorunda kalan ve o göç hakkında bilgisi olan kişilerle ya ılan mülakatlar ve bu kişilerden elde ettiğimiz belgeler ile bu kişilerin hatıralarından yararlandık. Emek kattığımız çalışmamızın sonradan ya ılacak olan Doğu Türkistan ve Anadolu Kazakları üzerindeki araştırmalara katkı sağlayacağı kanaatindeyiz.