turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de memurların soruşturulması ve yargılanması rejimi

öz Üzerinde yaşadığımız bu topraklarda Tanzimat döneminden beri memurlar için ayrı bir ceza soruşturma ve yargılama kuralları bulunmaktadır. Tanzimat döneminde memurların soruşturulması ve yargılanması idarece kendi bünyesinde yapılıp sonuçlandırılmaktaydı. Meşrutiyet döneminde bu kez ilk soruşturma idarenin kendi içinde yapılmakta son soruşturma ise genel hükümlere göre adli mahkemelerde yapılmaktaydı. Bundan sonra kabul edilip yürürlüğe giren ve bizim tez konumuz olan 4483 sayılı Kanunda ise yine ön soruşturma/inceleme idare tarafından yapılmakta ve fakat bu sefer Savcılar devreye girerek hazırlık soruşturmasını yapıp sonuçlandırmaktadır. İdare artık sadece ön inceleme yapmak ve ilgili memur için soruşturma izni verip vermeme kararı yetkisine sahiptir. Bu son durum şüphesiz büyük bir gelişmedir. Bilindiği üzere bir suç işlendiği haberi alan Cumhuriyet Savcısı genel hükümlere göre hazırlık soruşturmasına başlama ve sonucunu takdir etme yetkisine sahiptir. Ana ve genel kural budur. Ancak Meşrutiyet döneminde kabul edilen ve bize Osmanlı Devletinden miras kalan MMHKM, gerek doktrinde gerek yargıda oldukça ağır eleştirilere uğramıştır. İşte bu Kanunun sakıncalarını gidermek için getirildiği söylenen 4483 sayılı Kanun yine rejime olan tepkilere son verememiştir. Çünkü böyle bir Kanunun yürürlüğe konulması, yargıya ve onun bu gücünü kullanan Hakim ve Savcılara bir güvensizliğin işareti olarak nitelendirilmekten öteye gidememiştir. Yeni Kanun Cumhuriyet Savcılarına önemli yetkiler ve görevler tanımıştır. Memurun bir suç işlediğini bir şekilde öğrenen yetkili idari merciler ön inceleme yapmak ve sonunda soruşturma izni verilmesine veya verilmemesine kararı vermek zorundadırlar. Ön inceleme yaptıracak merciler Kaymakamdan başlayarak Cumhurbaşkanına uzanan bir yelpazeye dayanmaktadır. Soruşturma izni verilmesine veya verilmemesine kararına ilgisine göre şikayetçi, sanık memur veya Cumhuriyet Savcısı itiraz edebilir. İtiraz sonucunda duruma göre soruşturma izni verilmesi veya verilmemesi kararlarının itirazın kabulüne veya itirazın reddine karar verilebilir. Soruşturma izni alındıktan sonra her şey artık Savcıların elinde ve takdirindedir. İster dava açar, isterse takipsizlik kararı verir. Yetkili ve görevli mahkemeler sanıkların sıfatlarına göre değişmektedir. Yargılama genel hükümlere göre adli yargı yerinde yapılır ve sonuçlandırılır. Sonuç olarak ülkemizde 21. yüzyıl başlarına kadar uygulanan memurlar hakkındaki özel soruşturma ve yargılama rejimi tamamıyla artık ortadan kaldırılmalıdır.
Uzman görüşü: Mütalaa

Gelişen teknoloji ve bu teknolojinin günlük hayatta kullanımı sonucu hukuki uyuşmazlıklara konu olan sosyal ilişkiler karmaşıklaşmış ve bu ilişkilerin bir kısmının niteliğinin anlaşılabilmesi uzmanlık gerektirir hale gelmiştir. Bu gibi hallerde, davayı karara bağlamakla yükümlü olan hakim, kendisinde bulunmayan özel veya teknik bilgiye sahip kişilere başvurma ihtiyacı duymuştur. Söz konusu özel ve teknik bilgiye sahip kişilerin ne şekilde tayin edileceği konusunda Kıta Avrupası hukuk sisteminde esas olarak geçerli olan bilirkişilerin mahkemece atanması ile Anglo-Sakson hukuk sisteminde esas olarak geçerli olan uzmanın taraflarca atanmasıdır. Anglo-Sakson hukuk sistemlerinde uzmanın mahkemece atanması yönünde bir eğilim olurken, Kıta Avrupası hukuk sistemlerinin geçerli olduğu ülkeler de ise bilirkişi yanında tarafların uzmana başvurabilmesi hakkı tanınmıştır. Türk hukukunda ise teamülde uygulanagelen uzman görüşü, 2011 yılında yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda 'İspat ve Deliller' bölümünde ayrı bir madde olarak m.293'te düzenlenmiştir.
İbn Abdülber ve fıkhİ kişiliği

İbn Abdülber, İslami ilimlerin birçoğunda kendini yetiştirmiş, Maliki ekole mensup Endülüslü bir fakihtir. Genelde hadis ilminde söz sahibi bir alim olarak bilinmekle birlikte fıkıh alanında müctehid derecesinde bir alimdi. Kurtuba'da yetişen İbn Abdülber, yaşadığı dönemde ortaya çıkan iç çekişmeler nedeniyle yurdunu terk ederek Endülüs'ün değişik şehirlerini dolaşmak durumunda kalmıştır. İlmi yolculuklarla dönemin ilim merkezlerinden biri konumuna gelen Endülüs, İmam Malik'in öğrencilerinin çabalarıyla Maliki bir çehreye bürünür. Mısır ve Kayravan merkezli Maliki ekolünün gölgesinde gelişen Endülüs fıkhı, birçok fakih yetiştirir. Endülüs ekolü, İbn Abdülber gibi alimler sayesinde asli kaynaklara dönmeye ve ictihadı teşvik eden birçok değerli çalışmaya şahit olur. İbn Abdülber, özünde Maliki ekole bağlı bir fakih olmasına rağmen, fıkhi ictihadları ve görüşleri körü körüne alıp kabul eden bir alim değildir. Asli kaynaklara uymadığına inandığı görüşler, kimin olursa olsun karşı durur, eleştirir ve olması gereken şeklini ortaya koymaya çalışır. Maliki mezhebinin görüşlerini açıklayan eserler yazdığı gibi mukayeseli fıkıh anlayışıyla ilgili eserler de kaleme almıştır. Özgür düşünceyi teşvik ettiği gibi taklid anlayışını da eleştirir. Bu nedenle fıkıhta yeterli donanıma sahip alimlerin ictihad etmeleri gerektiğini savunarak yetkin alimler için taklidin uygun olmadığını söylemiştir.
Kambiyo senetlerinde temlik cirosu

Amacına göre ciro, temlik cirosu, tahsil cirosu ve rehin cirosu olmak üzere üçe ayrılır. Tahsil ve rehin cirosu, ayrı bir çalışmanın konusunu oluşturacak kadar geniş ve kapsamlı bir konu olduğundan, incelememizin dışında bırakılmıştır. Bu çerçevede, tez çalışmamızın konusunu 'Kambiyo Senetlerinde Temlik Cirosu' oluşturmaktadır. Çalışmada, kambiyo senetlerinde temlik cirosuna ilişkin doktrin ve uygulamada çıkan tartışmalar ve varılan sonuçlar irdelenmiştir. Tezin amacı; kıymetli evrak teorileri ve uygulama ışığında kambiyo senetlerinde temlik cirosunun yapılışının, işlevlerinin ve hükümlerinin değerlendirilmesidir. Çalışma, esas olarak üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk olarak, kambiyo senetleri kıymetli evrakın bir türü olduğundan, birinci bölümde kıymetli evrak kavramı ve kıymetli evrakın özelliklerine kısaca değinildikten sonra, kambiyo senedi kavramı, kambiyo senetlerinin ortak özellikleri, devir ve iktisap yolları üzerinde durulmuştur. Temlik cirosu, çalışmamızın asıl konusunu oluşturduğundan, ikinci bölüme, yani tezin merkezine yerleştirilmiştir. Bu bölümde temlik cirosunun tanımı, hukuki mahiyeti, nitelik ve özellikleri, şartları, gerçekleşme şekilleri, doktrin ve Yargıtay kararlarına da değinilmek suretiyle incelenmiştir. Son olarak, üçüncü bölümde, temlik cirosunun hüküm ve sonuçları hakkında açıklama yapılarak çalışmaya son verilmiştir. Çalışmamızın uygulama açısından da yararlı olması düşüncesi ile ciroya ilişkin Yargıtay kararları ve doktrindeki tartışmalı fikirler üzerinde özellikle durulmuştur. Böylelikle, kambiyo senetlerinde temlik cirosuna ilişkin sorunlar, teori ve uygulama açısından incelenerek sonuçlandırılmaya çalışılmıştır.
Milletlerarası Tahkim Hukukunda deliller

Devlet mahkemeleri yanında uyuşmazlıkların çözümü için en sık başvurulan yargılama türü olan tahkim, irade özerkliği prensibi üzerine kuruludur. Taraflar irade özerkliği prensibi uyarınca tahkim yargılamasına uygulanacak usulü tahkim yeri hukuklarına veya kurumsal tahkim kurallarına atıf yapmak suretiyle belirleyebileceklerdir. Delillerin toplanması, sunulması ve delil türleri de tahkim yargılaması usulünün bir parçasını oluşturmaktadır. Tahkim yeri hukuklarının ve kurumsal tahkim kurallarının getirdiği düzenlemeler, bağlı oldukları hukuk sistemine göre farklı olabilmektedir. Çalışmamız, tahkim yeri hukuklarının ve kurumsal tahkim kurallarının milletlerarası tahkim hukukunda delillere ilişkin getirdikleri düzenlemelerin incelenerek milletlerarası tahkim uygulaması ışığında nasıl şekillendiği sorusunun cevabını aramaktadır.
Üreme hakkı kapsamında üremeye yardımcı teknikler

Teknolojinin gelişimi tıp bilimine de yansımış ve doğal yollardan çocuk sahibi olamayan kişilerin çocuk sahibi olabilmesine imkan doğmuştur. Yapay döllenme şekli olan üremeye yardımcı teknikler, çocuk sahibi olamayan kişilere her ne kadar umut olmuşsa da ahlaki ve etik kaygılar, hukuki sorunlar devletleri bu konuda belli sınırlar getirmeye yönlendirmiştir. Çalışmamızda bahse konu teknikler, hukuki ve etik tartışmalar, yasal düzenlemeler ile belirlenen sınırlamalar açıklanmıştır. Tıbbi bir müdahale olan üremeye yardımcı tekniklerin hukuka uygun şekilde uygulanabilmesi için gerekli olan şartlara değinilmiştir. Üreme hakkı kapsamında, üremeye yardımcı tekniklere ilişkin her türlü bilgi edinme ve bilimsel gelişmelerden yararlanma hakkı olan bireylerin, sağlık hizmetlerinden eşit şekilde yararlanabilmesi konusu, uluslararası hukuk metinleri bağlamında incelenmiş ve sınırlı kaynakların tahsisi bağlamında değerlendirilmiştir.
Uluslararası toplumda uyuşmazlıkların diplomatik yollarla çözümü

Uluslararası toplumda ortaya çıkan uyuşmazlıkların tarafları dikkate alınarak incelendiğinde, uluslararası hukuk kişileri arasındaki uyuşmazlıklar ve uluslararası hukuk kişileri ile özel hukuk kişileri arasındaki uyuşmazlıklar biçiminde bir tasnif yapılmaktadır. Diplomatik uyuşmazlık çözümü, uluslararası hukuk kişileri arasındaki uyuşmazlık çözümünü konu edinmekte özel olarak ise uyuşmazlık taraflarından en azından birinin devlet olduğu uyuşmazlık çözüm yollarını ifade etmektedir. Uyuşmazlıkların diplomatik yollarla çözümü gerek tarihsel açıdan bakıldığında gerekse çağdaş uluslararası toplum düzeni incelendiğinde en çok tercih edilen ve tüm uyuşmazlıkların konu itibarıyla sınırlandırılmadan çözülebileceği yolları bünyesinde barındırmaktadır. Bu çalışmada uyuşmazlıkların tanımlanmasından başlanarak uyuşmazlıkların diplomatik yollarla çözülmesinin incelemesi yapılacaktır. Öncelikle bir uluslararası uyuşmazlığın yargı içtihatları çerçevesinde belirlenmesi ve tasnifi için öngörülen kıstasların değerlendirilmesi yapılacaktır. Ardından uyuşmazlıkların barışçı çözümü yükümlülüğünün içeriği kişi, konu ve nitelik itibarıyla işlenecektir. Diplomatik müzakereler, dostça girişim, arabuluculuk, soruşturma ve uzlaştırmadan oluşan yerleşik diplomatik uyuşmazlık çözüm yolları, hukuki dayanakları çerçevesinde temel vasıfları açıklanmak suretiyle değerlendirilecektir. Bu yolların tercih nedenleri ve hangi durumlarda işletildikleri incelenirken somut örneklere yer verilerek anlatım zenginleştirilecektir. Devam eden kısımda ise uluslararası ilişkilerde meydana gelen değişimlerin bu yolları nasıl etkilediği ve ne tip yönelimlerin diplomatik uyuşmazlık çözümünü etkilediği ele alınacaktır. Bu değişimlerden yola çıkarak diplomatik uyuşmazlık çözümünün geliştirilmesi adına dikkate alınabilecek tavsiyeler dile getirilecektir.
Vergi Ceza Hukukunda ölçülülük ilkesi

Aristoteles'in adalet tanımlamasında yer alarak toplumsal hayata filiz veren ölçülülük ilkesi, zaman içerisinde felsefi ve doktrinel bir görüş olmaktan çıkıp evrensel hukuk normu niteliğini almıştır. Günümüzde ölçülülük ilkesi, çağdaş hukuk sistemlerince benimsenen ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına yön verici temel hukuka uygunluk kriteri hüviyetindedir. Bu ilke 2001 yılında yapılan Anayasa değişikliğiyle Türk hukuk sistemi açısından da genel hukukprensibi olmaktan çıkarak, riayeti zorunluluk arz eden anayasal bir norm haline dönüşmüştür. Böylece yapılan düzenlemelerin ve takdir edilen cezaların meşruiyeti için ölçülülük ilkesine uygun olmasının mecburiyetine dair tereddütler bertaraf edilmiştir. İlkenin arz ettiği bu önemçalışmanın amacında da belirleyici bir rol oynamıştır. Bu noktada çalışmanın amacı: Vergi Ceza Hukuku kapsamında verilen cezaların ölçülülük ilkesine uygunluk derecesini Türk yüksek yargı organlarının kararları bağlamında değerlendirmektir. Ayrıca ölçülülük ilkesinin daha etkin bir şekilde uygulanabilmesi maksadıyla çözüm önerileri sunulması çalışmanın diğer amacını teşkil etmektedir. Bu doğrultuda çalışmada öncelikle Vergi Ceza Hukuku kapsamında verilen cezalardan ve yapılan düzenlemelerden kaynaklanan uyuşmazlıkların yüksek yargıya intikal edenleri tespit edilmiştir. Sonrasında tespit edilen uyuşmazlıkların çözümünde ölçülülük ilkesi denetiminin yapıldığıkararlar belirlenmiş ve belirlenen kararların ölçülülük ilkesine uygunluğu değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme neticesinde: Türk hukuk sistemi açısından teori ve uygulama bağlamında ölçülülük ilkesinin örtüşen ve ayrışan yönleri gün yüzüne çıkarılmıştır. Gerek çalışmanın detaylandırılmasıgerekse sunulan çözüm önerilerini daha etkin ve isabetli kılmak gayesiyle ölçülülük ilkesininunsurları ayrı ayrı ele alınmıştır. Ayrıca çalışmada Türk hukuk sisteminin ölçülülük ilkesiningerekliliklerini ne ölçüde kabullendiği ortaya koyulmuş ve ilkenin Türk hukuk sisteminde nasıl daha etkin hale getirileceğine ilişkin görüşler ileri sürülerek Türkçe literatüre bir katkı yapılmaya çalışılmıştır.
Otel konaklama sözleşmeleri

Bu çalışmanın amacı otel konaklama sözleşmelerinin, borçlar hukuku, sözleşme hukuku, turizm hukuku, tüketici hukuku ve ilgili diğer mevzuat kapsamında incelenmesidir. Böylece, günümüzde oldukça hızla gelişen ve gerek dünya gerekse ülke ekonomisinde önemli bir yere sahip olan otelcilik/turizm sektörünün, hukuki bileşeni olan, otel ve konaklayan arasındaki ilişkiye, mercek tutulması hedeflenmiş, özellikle otel konaklama sözleşmelerinin birden fazla sayıda hizmet edimi barındırılması nedeniyle bu ilişkinin farklı yönleri mevzuat ve yargı kararlarından da faydalanılarak ele alınmaya çalışılmıştır. Çalışma kapsamında öncelikle otel konaklama sözleşmelerinin yasal ve kavramsal boyutu, tarafları, ayırt edici unsurları, hukuki niteliği, türleri ve kurulması başlıkları irdelenerek konuya ilişkin genel bir çerçeve çizildikten sonra, otel konaklama sözleşmesi özelinde otel işletenin ve konaklayanının yükümlülükleri incelenmiş ve son olarak da ifa engelleri ile sözleşmenin sona erme nedenleri üzerinde durularak çalışma tamamlanmıştır.
Ceza Muhakemesinde gizli soruşturmacı ve ajan provokatör

'Ceza Muhakemesinde Gizli Soruşturmacı ve Ajan Provokatör' başlıklı doktora tezimizin, tez konusu olarak seçilmesinin nedeni, temel insan hakları çerçevesinde gizli soruşturmacı, ajan provokatör ve bu kavramlarla ilişkili diğer kavramların incelenmesi, hukuk devletinde bu müesseselerin hangi şartlar altında uygulanabileceğine ilişkin kuralların değerlendirilmesidir. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde gizli soruşturma usulleri ve temel insan hakları ilişkisi, müdahale konusu temel hak ve hürriyetler, gizli soruşturmacı görevlendirilmesi ile yakın ilişki içerisinde bulunan ajan provokatör ve muhbir kavramları incelenmiştir. İkinci bölümde gizli soruşturma usullerinin ortak özellikleri, kısaca gizli soruşturma usulleri ve gizli soruşturmacı görevlendirilmesi incelenmiştir. Üçüncü bölümde gizli soruşturmacı görevlendirilmesinin hüküm ve sonuçları, gizli soruşturmacı görevlendirilmesi elde edilen delillerin hukuk sistemimiz bakımından değeri incelenmiş, gizli soruşturma usullerinin temel insan hakları ve hukuk devleti ilkesi çerçevesinde uygulanabilme kabiliyeti bakımından sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır.
Franchise sözleşmesinin genel olarak incelenmesi, ifası ve sona ermesi

Franchise sözleşmesinin genel olarak incelenmesi, ifası ve sona ermesi isimli yüksek lisans tezimizde, giriş ve sonuç bölümleri dışında üç bölüm bulunmaktadır. Birinci bölümde, öncelikle franchise kavramı, franchise sözleşmesinin tanımı ve franchisingin tarihçesi açıklanmıştır. Ardından, franchise sözleşmesinin karakteristik özellikleri ile franchise sözleşmesinin hukuki niteliği, unsurlarını barındırdığı ve benzer sözleşmeler ile karşılaştırılarak açıklanmıştır. İkinci bölümde, franchisingin genel faydalarının yanı sıra, franchise sözleşmesinin taraflarına sağladığı faydalar ve günümüzde kullanılan franchise sistemleri anlatılmıştır. Üçüncü bölümde ise franchise sözleşmesinin taraflarına yüklediği borçlar franchise sözleşmesinin sona ermesi ve sona ermesinin taraflar açısından sonuçları açıklanmıştır.
Ceza muhakemesinde teşhis

Ceza muhakemesinin amacı, muhakeme sürecine katılan kişilerin, özellikle de şüpheli ve sanığın, haklarına zarar vermeksizin maddi gerçeği bulmak ve bunun sonucu olarak da ceza uyuşmazlığını çözmektir. Burada sözü edilen maddi gerçeğe, deliller aracılığıyla ulaşılır. Bu nedenle, maddi gerçeğe ulaşmada kullanılacak olan delillerin toplanması ve koruma altına alınması ceza muhakemesinin en önemli ayaklarından birini oluşturmaktadır. Günümüzde teknolojinin gelişmesiyle moleküler genetik inceleme gibi modern delil elde etme araçları geliştirilmiştir. Bu modern yöntemlerle maddi gereğe ulaşılması artık daha kolay hale gelmiştir. Ancak buna rağmen bazı suçların aydınlatılması bakımından bu yöntemler yetersiz kalabilmektedir. Zira suç faili mümkün olduğunca ardında delil bırakmama gayreti içinde olmaktadır. İşte bu tip durumlarda maddi gerçeğe ulaşılabilmesi bakımından kullanılabilecek tek delil, suçun mağdurunun veya tanığının olaya ve faile ilişkin beyanları olabilmektedir. Bu bakımdan bu kişilerin beyanları ceza muhakemesi bakımından hala çok önemli bir yere sahiptir. Kanun koyucu bu beyanların önemini dikkate alarak tanıkların ve mağdurların beyanlarının ne şekilde alınacağını ayrıntılı olarak düzenlemiştir (CMK md. 52 vd., CMK md. 236 /1). Teşhis işlemi de olayın mağdurunun veya tanığının suçun failine ilişkin beyanda bulunması anlamına gelmektedir. Bu yönüyle esasen teşhis de tanıklık etmenin bir biçimidir. Ancak olayın failinin kim olduğuna ilişkin bir takım kişilerin arasından bir seçim yapmak suretiyle beyanda bulunmanın arz ettiği önem ve hassasiyet dolayısıyla kanun koyucu, bu işlemi ayrıca düzenleme yoluna gitmiştir. Bundan dolayı, bu işlem ile elde edilecek olan delillerin hukuka uygunluğundan söz edilebilmesi, işlemin kanundaki (PVSK ek md. 6/9 vd.) usul ve esaslara tamamen uygun olarak yapılmış olmasına bağlıdır. Bu usul ve esaslara aykırı olarak yapılan bir teşhis işlemi sonucunda elde edilen delillerin hükme esas alınması ve değerlendirilmesi söz konusu olamayacaktır. İşte bu tezde, olayın failinin tespit edilmesi amacıyla başvurulan teşhis işlemi tüm boyutlarıyla ele alınmış, işlemin ne olduğu, hukuki niteliği, önemi, hangi şartlarda ve hangi usule göre yapılması gerektiği, delil değeri tartışılmış, konuyla ilgili problem teşkil eden başlıklar tespit edilip bunlara mümkün olduğunca çözüm önerileri sunulmuştur
Kuyumculuk sektörünün vergilendirilmesi

Degerli madenleri süs esyası haline getirme sanatı olarak tanımlanabilenkuyumculuk meslegi, madenlerin islenmesinden pazarlanmasına kadar tümasamaları içermektedir. Kuyumculuk meslegini diger ticari faaliyetlerden ayıran bir kısım farklılıklar mevcuttur. Burada ticari faaliyete konu olan emtianın altın gibideğerli bir maden olması bir takım karmasık islemleri de beraberinde getirmekte ve uygulamada bir takım sorunlara neden olmaktadır. Günümüzdekuyumculuk, önemli ölçüde sermaye birikimi gerektiren ve bazı yasal düzenlemelerin bilinmesini zorunlu kılan bir meslektir. Bu itibarla hazırlanan çalısmada, kuyumculuk sektörünün kavramsal ve tarihi gelisimi incelenerek kuyumculugun dalları, istihdam ettigi meslek grupları incelenerek kuyumculuk emtealarının özellikleri, agırlık ve ölçü birimleri irdelenmis, antik çagdan günümüze tarihi gelisim, sektörün geçirdigireform süreci anlatılmıstır. kinci bölümde, dünya ekonomik sisteminde kuyumculugun yeri ve önemi incelenmis, kuyumculuk sektörü ile ilgili kurumlar hakkında bilgiler verilmistir. Çalısmanın ana konusu olan sektör ile ilgili vergi düzenlemeleri ele alınarak, gelir vergisi, kurumlar vergisi, katma deger vergisi açısındanincelenmis, katma deger vergisinde sektöre tanınan istisnaların yasallıgıtartısılmıstır. Vergi usul kanunu açısından sektöre iliskin uygulamalar ile belge düzenine iliskin örneklere yer verilerek, sektöre dair 3100 sayılı kanunda yapılan düzenlemeler, özel tüketim vergisi kanununda sektöre iliskin hükümler ve son olarak talya ile ABD'de vergilemeye iliskin kısa bilgilere yer verilmistir.
Marka lisansı sözleşmesi

Marka lisansı sözleşmesi, marka hakkını münhasıran kullanma hakkına sahip olan kişinin, sahip olduğu bu hakkın kullanımını -kural olarak- lisans bedeli karşılığında kısmen veya tamamen bir başkasına devrettiği bir sözleşmedir. Tescilli bir markayı konu edinen marka lisansı sözleşmesinin ve buna ilişkin lisans hakkının hukuki nitelikleri hususu gerek Türk Hukuku gerekse İsviçre ve Alman Hukuku öğretisinde tartışmalı konulardan olsa da, genel temayül marka lisansı sözleşmesinin isimsiz sözleşmelerden, marka lisans hakkının da nispi haklardan olduğu yönündedir. Birbiri ile uzlaşmaz bir çatışma içerisinde olan fikri mülkiyet hakları ve rekabet hukukunun birbiriyle en çok yaklaşma ihtimalinin olduğu husus olan lisans sözleşmeleri, kendine has özellikleri nedeniyle çoğu zaman rekabet hukuku ile çelişki halinde bulunmakta ve fakat teknolojik yeniliklerin teşviki ve transferi hususlarında bir uzlaşma içerisine girebilmektedir. Bu nedenle tezimizde, özellikle yukarıda belirtilen noktalara açıklık getirmeye çalışılmıştır.
Hukuki açıdan forfaiting

Forfaiting, yatırım malları ve hizmet ihracından doğan alacakların satıcı-ihracatçıya rücu edilmeksizin satışı olarak tanımlanmaktadır. Farklı biçimleri bulunmasına karşılık, bu finansman yönteminin temel konusu poliçe ve bonodan doğan alacaklardır. Poliçe forfaiting'inde poliçe, ihracatçı tarafından ithalatçı üzerine çekilmekte ve onun tarafından kabul edilmektedir. Bu durumda ihracatçı keşideci, forfaiter ise lehdar ya da ciranta konumunda bulunmaktadır. Fakat bu durum bazı problemlere yol açmaktadır. Zira bu finansman yönteminin temel ve ayırıcı özelliği rücu edilmezlik klozudur. Bu kloz, kıymetli evrak hukuku bakımından ihracatçının, ciroya 'rücu edilmez' kaydı eklemek suretiyle kendisini poliçenin ödenmemesi sorumluluğundan kurtarmasını ve forfaiter'ın ticari riski üstlenmesini gerekli kılar. Fakat bir poliçenin keşidecisi, poliçenin kabul edilmesini ve ödenmesini garanti etmektedir. Onun kendisini poliçenin kabul edilmemesi sorumluluğundan kurtarması mümkün iken, ödenmemesi sorumluluğundan kurtarması mümkün değildir. Zira keşidecinin poliçenin ödenmemesinden sorumluluğunu kaldıran kayıtlar yazılmamış sayılır. Bu durum ise forfaiting'in özüne aykırıdır. Bahsi geçen bu problem bonolar bakımından söz konusu olmaz; çünkü bono forfaiting'inde ithalatçı, asıl borçlu olarak düzenleyen, ihracatçı ise lehdar konumundadır ve onun kendisini ciranta olarak ödememeden sorumsuz kılması mümkündür. Bu farklılık nedeniyle forfaiting işleminde birçok ihracatçı tarafından bonolar, poliçelere nazaran tercih edilmektedir.
Kurumsal yönetim açısından yönetim kurulunun üst gözetim görevi

6102 sayılı TTK ile anonim şirketler bakımından genel kurul ve yönetim kurulu olmak üzere iki zorunlu organ öngörülmüştür. Organlar arası eşitlik ilkesi uyarınca her bir organa münhasır görev ve yetkiler tanınmıştır. TTK m. 375 başta olmak üzere kanunun çeşitli maddelerinde ise yönetim kurulunun vazgeçilemez ve devredilemez görev ve yetkileri sayılmıştır. TTK m. 375/e ile yönetimle görevli kişilerin, özellikle kanunlara, esas sözleşmeye, iç yönergelere ve yönetim kurulunun yazılı talimatlarına uygun hareket edip etmediklerinin üst gözetimi görevi yönetim kurulunun münhasır görev ve yetkisi olarak düzenlenmiştir. Bu bakımdan üst gözetim, yönetim yetkisi devredilmiş olsun ya da olmasın yönetim kurulunun sorumluluğunu doğurabilecek bir görev ve yetkidir. Dolayısıyla, söz konusu düzenlemeden kaynaklı sorumluluğunun gündeme gelmemesi için yönetim kurulunun çeşitli üst gözetim mekanizmaları/sistemleri kurması gerekmektedir. Bu tez çalışmasında, öncelikle TTK sisteminde yönetim kurulunun nasıl bir konum teşkil ettiği, bu konumdan kaynaklı görev ve yetki alanı, üst gözetim görevi sorumlulukla ilişkili bir biçimde merkeze alınarak tartışılmaya çalışıldı. Üst gözetimin ne olduğu, kapsamı ve unsurlarından nelerin anlaşıldığı, genel kurul ve pay sahipliği haklarına etkileri ve son olarak sorumlulukla ilişkisi detaylı bir şekilde ele alınmıştır.