turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kamu diplomasisi çerçevesinde Türkiye'nin Bosna- Hersek ve Sırbistan politikası

Kamu diplomasisi, dünyada yaşanan hızlı küreselleşme sürecinde ortaya çıkan önemli kavramlardan biridir. Yumuşak gücün bir unsuru olan bu kavram, bir ülkenin başka ülke vatandaşlarının sempati ve hayranlığını kazanmak amacıyla takip ettiği politikaları ifade etmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'nin kamu diplomasisi alanında yürüttüğü faaliyetler Bosna-Hersek ve Sırbistan özelinde ele alınmıştır. Türkiye ile iki ülke arasındaki tarihi ilişkilerin kamu diplomasisinin uygulanabilirliğini etkilediğine vurgu yapan çalışma kapsamında uygulamada karşılaşılan zorluklar ve yapılması gerekenler anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışma sürdürülürken konu dahilinde akademik makale ve kitaplara ek olarak güncel verilerden yararlanılmış, hükümet dışı organizasyonlar ile resmi kurumların internet siteleri, yayın organları ve faaliyet raporları incelenmiştir. İncelenen raporlar ve literatür taraması sonrasında Türkiye'nin Bosna-Hersek ve Sırbistan'a yönelik yürüttüğü kamu diplomasisi faaliyetlerinin farklı yoğunlukta olduğu ve resmi kurumların her iki ülkede de hükümet dışı organizasyonlara nazaran daha aktif roller üstlendikleri sonucuna varılmıştır.
The non-participation of Asean countries in the international criminal court: A constructivist perspective

Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin kurulması, uluslararası ceza adaletinin yeni bir gelişim aşamasına girmesi ve cezasızlık karşıtı normların resmi olarak kurumsallaştırılması olarak kabul edildiğinden birçok kişi tarafından kutlandı. ICC, soykırım yapmakla suçlanan, insanlığa karşı suçlar, savaş suçları ve saldırı suçlarıyla suçlanan kişilerin yargılanmasıyla görevlendirilmiştir. 1998 Roma Statüsü uyarınca yetki ve yargı yetkisini alan ICC, uluslararası sistemdeki tek daimi ve bağımsız uluslararası ceza mahkemesidir. Bununla birlikte, Kamboçya dışındaki Güneydoğu Asya Ülkeleri Birliği Üye Devletleri, ICC'nin normlarının ASEAN Üye Devletleri tarafından itiraz edildiğini gösteren ICC'nin bir parçası olma konusunda isteksizdir. Sosyal yapılandırmacı teoriye göre, paylaşılan fikirler ve normlar, devletlerin kararlarını dünyanın sosyal olarak inşa edilmiş bakış açısını etkiliyor. Özellikle, ASEAN'in normlarının,'ASEAN Yolu'nda belirtildiği gibi, devletlerin egemenliği ve iç meselelere müdahale etmemek olduğu söylenmektedir. Bu yazının amacı, Kamboçya, Malezya, Filipinler ve Myanmar başta olmak üzere ASEAN ülkelerinin ICC'ye farklı katılım düzeylerini, bunların kimliklerine dayalı itirazlar yoluyla analiz etmektir.
Avrupa'da islamofobi üzerine tartışmalar ve Polonya örneği

Korku olmaktan çıkarak nefrete doğru kaymaya başlayan ve ırkçı eğilimlerle beslenen İslamofobi, özellikle iki binli yıllardan sonra Avrupa'nın yeni nesil fenomeni haline gelmiştir. Kendini diğer kültürlere göre konumlayan 'Avrupalı' kimliği için İslamofobinin nefret ve ırkçılığa dönüşümü ise uzun bir tarihi ve kültürel geçmişşe dayanmakla birlikte son yılların nasıl çözüleceği hakkında bilinmezlerle dolu olan göç dalgaları ile hızlı bir yükselişe geçmişştir. Başta Ortadoğu olmak üzere savaşın yaşandığı ortamların itici etkisi ile gelişen göç süreci, Avrupa'daki Müslüman toplulukların şiddet ve terörle anılması, İslamofobiyi tetikleyen başka bir faktör olarak kendini göstermektedir. Diğer yandan 11 Eylül terör saldırılarının etkisi ve son dönemde Paris'te yaşanan terör eylemleri, Avrupa kamuoyunda Müslüman toplumun şiddete eğilimli olduğu algısını oluşturmuş ve bundan dolayı da başta Müslümanlar olmak üzere göçmenler artık güvenlik odaklı politikalar kapsamında değerlendirilmektedir. Avrupa'da yaşayan Müslüman toplumun ekonomik maksatlı göçmenliğe adanmışlığı ve kendi değerlerine karşı olan zayıf tutumları İslamofobi ekseninde yaşadıkları sorunları daha da artırmaktadır. Bu ana eksen etrafında bu çalışmada Avrupa'da yükselişe geçen İslamofobinin düzeyi, karşıtlık algısının ırkçılığa dönüşümü ve bunları besleyen faktörler araştırma ve gözlemlere dayanarak incelenmiştir. Çalışma seçili altı ülkede yaşayan Müslümanlar için genel ve Polonya için ise Müslümanlar ve Türkler kapsamında özel olarak ele alınmıştır. Polonya, hem uyguladığı esnek göçmen politikaları hem de diğer Avrupa ülkelerine geçmek isteyen göçmenler için tercih edilen bir ülkedir. Gözlem için bulunulan süreçten sonra Suriyeli göçmen akınına uğrayan diğer Avrupa ülkeleri gibi Polonya'da daha sert tutumlar göstermeye başlamış ve medyanın da etkisiyle islamofobi Polonya halkı arasında da görünür olmaya başlamıştır.
The analysis of the color revolutions under the light of revolutionary theories: The case of Kyrgyzstan

Bu tezin amacı, devrim teorileri çerçevesinde renkli devrimleri incelemektir. Bu amaçla Kırgızistan da gerçekleşen Lale Devrimi örnek olay olarak seçilmiştir. Tezde renkli devrimlerin belli özelliklerine bakarak teoriler geliştirmek yerine daha kapsamlı bir inceleme yapılması gerektiği iddia edilmektedir. Bu kapsamda renkli devrimlerin tüm özelliklerini kavrayabilmek amacıyla devrim teorilerindeki yapısall ve kültürel özellikleri bir araya getiren kapsayıcı bir yaklaşım tercih edilmiştir. Bu nedenle özellikle devrimlere getirdiği süreçsel yaklaşım sebebiyle Charles Tilly'nin teorisi bir başlangıç noktası olarak alınmış ve Tilly'nin teorisi diğer yapısall ve kültürel yaklaşımlar ile zenginleştirilmiitir. Renkli devrimler ve Arap Baharı gibi yeni devrimsel olayları anlayabilmek için yapısall ve kültürel yaklaşımları birleştiren yeni bir devrim teorisi yaklaşımına ihtiyaç olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
The Exemplary relationship in the Balkans: Turkish-Bulgarian relations in the post-cold war era

Bu çalışma, Soğuk Savaş'ın sona ermesinin ve Bulgaristan'da demokratikleşme ve liberalleşme yolunda reformlara başlanmasının ardından, Türkiye ile Bulgaristan arasındaki ilişkilerde meydana gelen değişimi incelemektedir. Soğuk Savaş'ın önemli bir bölümü boyunca iki ülke arasındaki ilişkilerin gergin olmasına ve Bulgaristan'ın Türk azınlığa karşı 1980'li yıllarda uyguladığı asimilasyon politikasıyla ortaya çıkan krize rağmen, Bulgar lider Todor Jivkov'un 1989'da görevden alınmasıyla Sofya-Ankara ilişkileri iyileşmeye başlamıştır. Halihazırda iki ülke arasında aralarında güvenlik, ekonominin de olduğu pek çok alanda işbirliği yapılmaktadır. Bu çalışmada, Sofya ile Ankara arasında son yıllarda meydana gelen yakınlaşmanın, Balkanlar için ileri sürülen tarihi etnik çatışmalar hipotezini çürüttüğü gösterilmektedir. Bu tez, ayrıca, Sofya'nın Ankara'yla yakınlaşmasının, Bulgaristan'ın Avrupa'yla işbirliğini geliştirme çabaları çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini ve iki ülkenin gelecekteki ilişkilerinin bu ülkelerin Avrupa kurumlarıyla olan ilişkilerine bağlı olduğunu savunmaktadır. IV
Teopolitik açıdan Nusayrilik ve Ortadoğu politikaları

Tarihi süreç içerisinde birçok medeniyetin yönetimine tabi olan Suriye toprakları 1946 yılında bağımsızlığını ilan ederek Suriye Arap Cumhuriyeti adını almıştır. Ancak bağımsızlık sonrası devletleşme süreci sancılı geçmişş ve yaklaşık yirmi yıl boyunca ülkede istikrar sağlanamamıştır. Ortadoğu'da tek bir Arap Devleti kurma ideolojisi ile yola çıkan ve zamanla siyasi arenada güçlü bir etkiye sahip Baas Partisi'nin yönetimi ele geçirmesi ile birlikte ülke yeni bir döneme girmiştir. 1970 yılında Hafız Esad'ın gerçekleştirmiş olduğu bir darbe sonucu ülke içindeki dengeler değişme sürecine girmiş, Sünni kesimin çoğunlukta olduğu Suriye'de azınlık konumunda olan Nusayriler yönetimin her kademesinde kendilerine yer bulmuştur. Otuz yıllık iktidarı boyunca Hafız Esad genellikle çıkarlarına ters düşmemek şartıyla ve bölgenin tek etkin gücü olma adına yalnız bir Suriye Arap Devleti oluşturmuştur. Hafız Esad yönetiminin çalkantılı döneminden sonra başa gelen Beşar Esad, gerek iç gerekse dış siyasette birçok sorunla karşılaşmak zorunda kalmıştır. Şüphesiz bu sorunlardan en önemlisi 2010 yılında Tunus'ta başlayarak Mısır'a ve daha sonra pek çok bölge ülkesine sıçrayan Arap Baharı olmuştur. Beşar Yönetimi başlangıçta bölgede yaşanan Arap Baharı rüzgarının ülkesini etkilemeyeceğini düşünmüşse de beklenilen olmamış ve Suriye'de Arap Baharı'nın getirmiş olduğu daha iyi şartlarda yaşama ve demokratik yönetilme fikrini savunmuştur. Ayaklanmalar karşısında Beşar yönetiminin halk ile silahlı mücadeleye girmesi ülkeyi bir iç savaşa sürüklemiştir. Ülke içerisinde yaşanan sorunlar coğrafyada yaşanmış ve yaşanmakta olan hareketliliklerin temel dinamikleri olan din, siyaset ve asabiyet bağlamında gerçekleşmiştir. Siyasi arenada Esad ailesinin etkin olması ve bu durumun Nusayri kimliğiyle özdeşleşerek aile bireyleri arasında yönetim kademelerinin taksim edilmesi, Sünni halkı harekete geçirmiştir. Esad ailesi iktidardaki meşruiyetini azınlık konumundaki dini gruplardan ve bilhassa mensubu bulunduğu Nusayri kesimden almakta olup, bu durumu halka 'Nusayrilik İslam dairesindedir' şeklinde almış olduğu fetvalar ile kabul ettirmek istemiştir. Böylece dini alanda da meşruiyet kazanacağını düşünen Esad ailesi yanılmış, Sünni halk bu durumu hiçbir zaman kabul etmemiştir.
Uluslararası toplumunun iklim değişikliği ve ozon tabakasının incelmesi karşısındaki tutumu ve değişen 'güvenlik' anlayışı

Uluslararası ilişkiler alanının temel aktörleri olan ulus devletler, 20. yüzyılın ikinci yarısı içerisinde, tarihte ilk kez, uluslararası barış, istikrar ve güvenlik ortammmın geleneksel addedilebilecek, dini karşıtlıklar, ideolojik tartışmalar, sınır anlaşmazlıkları ve ekonomik rekabet vb. faktörlerin yam sıra insan faaliyetlerinin doğaya verdiği zarardan kaynaklanan, yoksulluk, su kaynaklarının kirletilmesi, iklim değişikliği vb. çevresel tehditlerden de etkilenmekte olduğunu anlamışlardır. Bu anlayış çerçevesinde, devletler, küresel etkileri olan bu çevresel tehditlere karşı ortak bir hareket tarzı benimsemeleri gerektiğini ve hiçbir devletin tek başına bu tehditlerle mücadele edemeyeceğinin bilincinde olarak, söz konusu çevresel tehditlerle mücadele amacıyla çok taraflı yasal belgeler hazırlayarak ortak bir tutum belirleme yolunu seçmişlerdir. Bu çalışmada, devletlerin özellikle ozon tabakasının incelmesi ve iklim değişikliği konularında izledikleri tutumların, yöntemlerin ortak paydaları ve ayrıştıkları noktalan tarihi bir perspektifle incelenmektedir.
Russia's Asia-Pacific policy in the post-cold war era

Bu tez Rusya'nın soğuk savaş sonrası Asya-Pasifik Bölgesi'ndeizlediği siyaseti, Moskova'nın belli başlı bölge ülkeleri ile ikili ilişkileri ve bölgedeki bölgesel organizasyonlara yönelik yaklaşımı ve politikaları üzerine yoğunlaşarak incelemektedir. Çin-Rusya stratejik işbirliğinin Rusya'nın Asya-Pasifik Bölgesindeki politikasının oluşumundaki yeri özel olarak ele alınmaktadır. Bu işbirliğinin Rusya'nın Bölgede büyük güç olma isteğine olan etkileri tartışılmaktadır. incelemek ve tartışmaktır
IRAQI-Turkish relations 1990-2014

Mevcut tez, günümüzdeki Irak-Türkiye ilişkilerinin daha iyi anlaşılması için tarihselaltyapının ortaya konmasının bir gereklilik olduğu sonucuna ulaşmıştır. Bu sonuçtan hareketle iki ülke arasındaki tarihsel çerçeveyi teşkil temel olay ve sorunlara yoğunlaşarak1923- 26 yılları arasındaki Musul Sorunu, 1937 yılında imzalanan Sadabad Paktı ve 1955'te kurulan Bağdat Paktı gibi temel konuları ele almıştır. Özellikle Irak ve Türkiye arasında imzalanan bu paktların, iki ülke arasındaki iyi komşuluk ilişkilerinin tesis edilmesinde ve ikili münasebetlerin geliştirilmesinde büyük rol oynadığı ortaya kondu. Daha sonra,1960'lardan itibaren İki ülke arasındaki ilişkilerde öncelikli konu güvenlik kaygıları oldu ve bu durum 1990'lı yıllara kadar devam etti. Türkiye, 1990'larda Kürtleri SaddamRejimine karşı korumak için Irak'a karşı oluşturulan uluslararası koalisyona destek verdi ve Kuzey Irak'ta Uçuşa Yasak Bölge tesis edilmesi sürecine katıldı. Ne var ki Türkiye, bu yıllarda Irak'a karşı uygulanan ekonomik ambargodan olumsuz yönde etkilendi. Bu dönemde Irak-Türkiye İlişkileri ekonomik ve siyasi ambargolardankötü etkilense de sonraki yıllarda ikili ilişkiler hızla yeniden düzelmeye başladı. Fakat son dönemlerdeki Irak-Türkiye ilişkilerini etkileyen iç ve dış dinamikler, kuruluş yıllarındakifaktörlere oranla çok daha farklı alanlara kaymış ve farklı yönlerde şekillenmiştir. Değişen ve gelişen siyasi, ekonomik ve stratejik parametreler Irak-Türkiye ilişkilerini olumlu ve olumsuz yönde ve pek çok alanda etkilemiştir. Ancak oluşan tüm güncel ve konjektürelşartlar her iki ülkenin yekdiğerine olan güvenlik, ekonomi ve enerji alanlarındaki işbirliği ihtiyacını azaltmadığı gibi tam tersine çoğaltmıştır. Mevcut tezin en önemli bulgu vevurgularından biri bu durumun tespit edilmesidir. 2002 yılından itibaren Irak-Türkiye ilişkilerini etkileyen önemli olaylar incelendiğindebunların, Türkiye'deki hükümet değişikliği ve 2003'te Irak'ta başlatılan Amerikan savaşıolduğu görülmektedir. Çünkü Adalet ve Kalkınma Partisi Hükümeti, Irak ve komşu Arap ülkelerine karşı yeni ve aktif bir dış politika anlayışı benimsedi. Irak, bu politikanın önemli ayaklarından biri oldu. Ayrıca, Irak içinde, bölgede ve uluslararası siyasettemeydana gelen köklü algı değişimleri Türkiye'nin Kürdistan Bölgesel Yönetimi ile ilişkilerinin gelişmesine neden oldu. 2006- 2011 yılları arasında Türkiye'nin takip ettiği'Sıfır Sorun' politikası Irak'la ilişkilerinin gelişmesinde önemli bir rol oynadı. Bu çerçevede 2008 yılında iki ülke arasında 'Yüksek Stratejik İşbirliği Konseyi' oluşturulmuş ve 48 anlaşma imzalanmıştır. Fakat bu verimli siyasi ve ekonomik zemin 2011'den itibaren Arap Ayaklanmalarının patlak vermesi ve DAİŞ'in yükselişi neticesinde yerini birçok engel ve zorluğun ortaya çıkışına terk etti. Söz konusu bu durum, az ya da çok benzer bir şekilde 2014 yılına kadar devam etti. Anhatar Kelimeleri: Irak, Türkiye, Enerji, Irak Kürtleri, Türkmenler, Körfez Savaşları
Deniz egemenliği teorisi çerçevesinde Güney Çin denizi sorunu

Günümüzde Küreselleşme ile değişen güç dengeleri kendini büyük devletler arasındaki çatışmalarda askeri, politik ve ekonomik olarak göstermektedir. Bu bağlamda özellikle deniz ulaştırma yollarının devletler için büyük güç olma arzusu üzerindeki etkisi Güney Çin Denizi sorunu özelinde incelenecektir. Kökleri geçmişşe dayanan ve uzun bir süre bölgesel olarak kalan Güney Çin Denizi sorunu Çin'in bölgeyi kendi iç denizi olarak ilan etmesi ve özellikle önemli bir ticaret hattı olan bu bölgede tek kuşak tek yol projesi ile merkezinde kendisinin olduğu büyük bir ekonomik ve ticari işbirliği girişimi başlatması ile öncelikle ABD'nin ilgisini çekmiş ve uluslararası boyuta taşınmıştır. Deniz gücü, devletler için özellikle kıtalararası ticaret yollarının kullanılmaya başlaması ile büyük güç olmanın en önemli aracı haline gelmiştir. Günümüz dünyasında bu gücü elinde bulunduran ABD, Çin'in Güney Çin Denizi'ni de kapsayan büyük ekonomik ve ticari girişimi ile bu konudaki tekelini kaybetme tehlikesi ile karşı karşıya kalmıştır. Bu sebeple bölgedeki çatışmayı besleyerek Çin karşısındaki diğer iddiacı devletlerle taraf olmuştur ve soruna kendi müdahiliyetini meşrulaştırarak Çin tehdidini engellemeye çalışmaktadır. Bu tezde Güney Çin Denizi'nin ABD ve Çin arasındaki küresel güç yarışındaki rolü ve önemi Deniz Egemenliği Teorisi çerçevesinde incelenecektir.
Makedonya-Arnavutluk ilişkilerinde Makedonya Arnavutlarının etkisi

Osmanlı döneminde etnik, toprak ve siyasi bütünlüğe sahip olan Arnavutlar, 1913 Bükreş Antlaşması'yla yeni kurulan Arnavutluk'un dışında Karadağ, Yunanistan ve Sırbistan tarafından işgal edilen Koşma, Makedonya,, Sancak ve Preşova Vadisi'nde kaldı. Balkanlardaki Arnavut nüfusunun yansından adasını Arnavutluk dışında bırakan bu siyasi harita günümüze kadar varlığını sürdüren bir 'Arnavut Sorununun' çıkmasındaki en önemli etken oldu. Arnavutlar 1990'lı yıllara kadar söz konusu ülkelerden ayrılmaya ve Arnavutluk'a bağlanmaya çalıştılar. Makedonya Arnavutları uzun bir süre kendi kaderlerini Arnavutluk'a daha sonra Kosova'nın bağımsızlığı ile uluslararası toplumun müdahalesine ve en sonunda Ohri Çerçeve Anlaşması'na endekslediler. 1991 yılından itibaren amaçlan ilk aşamada Makedonya'yı bir Makedon-Arnavut federasyonuna dönüştürmekti. Ancak uluslararası toplumun belirlediği şartlar nedeniyle bunu kurucu ulus statüsüne indirgediler. Arnavutluk ile Makedonya arasındaki ilişkiler temelde 'Arnavut Sorununda' odaklanmaktadır. Çalışmadaki amacımız Makedonya Arnavutları'nın ilk aşamada, Makedonya- Arnavutluk ilişkilerinden etkilenen, ikinci aşamada ilişkileri etkileyen ve son aşamada ilişkilerden etkilenmeyen bir azınlığa dönüşme sürecini ortaya koymaktır. Bu nedenle değişimi somut olarak ortaya koyabilmek için Arnavut Sorununu, Makedonya ' daki azınlık haklarını ve Arnavutluk dış politikasını inceledik ve analitik ile karşılaştırma yöntemleriyle belirli sonuçlara ulaştık. Çalışmada özellikle Arnavut milliyetçiliğinde ve ulusal birlik stratejisinde yaşanan değişim üzerinde durduk ve Makedonya Arnavutları'nı kurucu ulus statüsüne kavuşturan bu değişimi, onu tetikleyen faktörleri ortaya koyarak Makedonya'daki Arnavut Sorununun sona erdiğim ileri sürdük.
Analyzing the Philippine-Moro conflict: Malaysia in the Moro National Liberation Front's discourse

Nur Misuari liderliğindeki olan Moro Ulusal Kurtuluş Cephesi, 1972'den bu yana Filipin devletine karşı olan bir Müslüman isyancı gruptur. MNLF, Filipinler Devleti'nden bağımsızlığını kazanmayı ve Bangsamoro Republik adlı bir Moro devleti kurmayı amaçlıyordu. Geçmişte, MNLF ve Malezya'nın yakın bağları vardı. Malezya hükümeti, silah ve fon sağlayarak MNLF'yi Filipinler devletine karşı destekledi. Bu esnada, Malezya, MNLF tarafından Moro halkının dini ve etnik akrabaları olarak kabul etti. Ancak, Malezya devleti MNLF arasındaki işbirliği devam etmedi. 2001 sonra döneminde MNLF, Malezya hükümeti ve politikalarını eleştirmeye başladı. Yeni Malezya hükümetini kınamanın yanı sıra, kendisini desteklemiş olan önceki Malezya liderlerini de eleştirmektedir. MNLF, Filipin Devletini MNLF'nın ulusal vatanlarını sömürgeleştirmek ve Moro halkına karşı baskı yapmak ve komplo kurmakla suçladı. Üstelik Filipin hükümeti ve Moro İslami Kurtuluş Cephesi'nin rakibi olan MILF arasında barış arabulucusu olarak Malezya'nın rolünü sorguladılar. MNLF grubu için, Malezya hükümetinin yeni barış müzakerelerinde yer alması, onların sömürgeci tasarımlarını sürdürmek amacıyla gerçek niyetlerini gizlemek için yapılan bir harekettir. MNLF'nin söylemindeki bu değişimi anlama noktasında, bu tez, postyapısallcı teoriyi benimser. Bu teoriye göre, devlet ve devlet dışı aktörler, kendi kimliklerini ve varoluşlarını haklı çıkarmaya çalıştıkları bir söylem savaşına dahil olurlar. Bu mücadelede kimliklerini korumak ve kendi yetki alanlarına göre yetkilerini pekiştirmek için Dış Politika pratiklerine başvururlar. Dış Politika aracılığıyla, devlet ve devlet dışı aktörler, kimliklerini meşrulaştırmak ve iç siyasetteki diğer aktörlerin dışlanmasını normalleştirmek için yabancı devletleri ve onlarla ilişkileri araçsallaştırırlar. Bu örnekte, bu çalışma, 2001'den sonra Filipinler'deki güç ilişkilerinde meydana gelen değişimin, MNLF'nin Moro'nun tek temsilcisi olma konumunu tehdit ettiğini ileri sürmektedir. Bu nedenle, Malezya'yı kendi söylemlerine dahil ederek meşruiyetlerini yeniden kurmaya çalışıyorlar. Başka bir deyişle, Malezya'yı, Moro halkının meşru temsilcisi olarak kimliklerini yeniden inşa ettikleri ve rakiplerini - Filipin devleti ve MILF'i - zayıflattıkları referans noktası olarak kullanıyorlar.
An Uneasy and intimate neighbourhood: Greek foreign policy towards 'Republic of Macedonia'

1990'lı yılların başından itibaren Balkanlarda yaşanan olaylar; Yugoslavya'nın dağılması ve bunu takiben Yunanistan'ın hemen yanı başında Makedonya Cumhuriyeti adı altında yeni bir devletin kurulması Yunanistan için ciddi bir rahatsızlık kaynağı olmuş ve bu tarihten itibaren kendi içinde yaşayan Makedon azınlığa uyguladığı 'azınlık politikası 'na ilaveten Yunanistan, Makedonya Cumhuriyeti'ne karşı da bir dış politika oluşturma zorunluluğu içerisine girmiştir. Genel olarak Yunan politikası kendi topraklan içerisinde azınlık unsuru taşımadığı iddiasına dayandığından, yeni kurulan Makedonya Cumhuriyetini bir tehdit olarak algılamasının sebeplerini izahta güçlük çekmiştir. Buna rağmen Yunan politikası ekonomik ambargo ve Makedonya Cumhuriyeti'nin ismini değiştirmediği takdirde uluslararası camiada tanınmaması için aşın baskılar gibi oldukça sert yöntemler içermiştir. Bu çalışmanın amacı, Makedonya Cumhuriyeti'nin 1991 yılında bağımsızlığını ilan etmesinden itibaren, Yunanistan' m bu yeni kurulan devlete karşı izlediği, öncelikle agresif ve baskıcı sonrasında ise ılımlı ve yapıcı politikasının temellerini, şekillerini ve hem uluslararası konjüktüre hem de kendi iç dinamiklerine bağlı olarak nasıl dalgalanmalar ve değişimler gösterdiğini nedenleri ile inceleyerek ortaya koymaktır.
İmparatorluktan ulus - devlete bir 'De Gaulle' tasavvuru: 1945 sonrası Fransa'nın yeni düzene adaptasyon süreci

Hegemonik savaşlar olarak nitelendirilen I. ve II. Dünya Savaşları sonrasında küresel çapta baş döndürücü hızda ve büyüklükte değişimlerin söz konusu olduğu, kimisinin 'Aşırılıklar Çağı', 'Yalan Çağı', 'Yeni Uluslar Çağı'; kimisinin de daha kapsayıcı bir biçimde 'Paradigma ve Tarihsel Dönüşüm Çağı' olarak adlandırdıkları Yirminci Yüzyıl, gerçek manada bir değişim çağı olmuştur. Özellikle II. Dünya Savaşı ve sonrasında yaşanan gelişmeler sebebiyle uluslararası ilişkiler ve uluslararası sistem dünya genelinde yükselmiş ve tüm dünyanın jeopolitik, jeokültürel konumlanmaları üzerindeki belirleyicilikleri artmıştır. Tez çalışması boyunca, savaş sonrası dönem olarak adlandırılan 1945 sonrası dönemde, ortaya çıkan yeni gelişmeler karşısında, uluslararası sistemde meydana gelen değişim ve dönüşümleri ve bunların Fransa özelinde yaptığı sistemik etkiyi incelemeye çalışacağız. Fransa'nın bu değişime verdiği tepkiyi ve bu değişim karşısında konum belirleme çabalarını, değişimin zorlayıcılığının sınırlarını inceleyeceğiz. 1945 sonrası dönemin hakim hegemonyası ve hegemonyanın düzen kurucu araçları olan dekolonizasyon, Soğuk Savaş, ulusüstü yapılanmalar karşısında Fransa'nın bu hegemonyaya, onun kurduğu yeni düzene ve araçlarına hem uyum sağlama çabalarını ve hem de ona meydan okuyarak onda Fransa lehine değişiklik meydana getirebilme uğraşını inceleyeceğiz. Giriş bölümünde araştırmamızın konusu, amacı, önemi, metodu ve sınırlarına değinirken teorik çerçevesini de çizmeye çalışacağız. 1945 sonrasında yaşanan dönüşümün Fransa üzerindeki etkilerinin ve Fransa'nın bu dönüşüme cevabının gerçek boyutları içinde içinde anlaşılabilmesi için, konumuza tarihsel ve sistemik bütüncül bir açıdan bakmayı uygun gördük. Bu açıdan dört bölümde tamamladığımız çalışmanın birinci bölümünü 1945 sonrası dönüşümünün temel öznelerinden, eski hakimiyet modelli Fransız sömürge imparatorluğunun tarihsel boyutunu ve imparatorluğun maddi ve moral alt yapısını, sömürge politikasını irdelemeye ayıracağız. İkinci bölümde 1945 sonrası kurulan yeni dünya düzeninin sac ayakları olan ABD hegemonyası ve dekolonizasyon ve bunlar karşısında Fransa'nın ilk tepkisini incelemeye ayıracağız. 'Bir Charles De Gaulle Tasavvuru' olarak isimlendirdiğimiz üçüncü bölümde, uluslararası sistemdeki değişimin kaçınılmazlığının bilincine varan Fransa'nın bu değişime karşı politikasının ana hatlarını çizerek uygulayacak lider olarak iktidara getirdiği De Gaulle'ü ve onu iktidara getiren şahsi özellikleri ile Fransa'nın onu çare adam olarak göreve getirme sebeplerini inceleyeceğiz. Dördüncü ve son bölümümüzde ise bütüncül bir biçimde incelediğimiz tez konumuzu tamamlayacak olan de Gaulle idaresinde Fransa'nın yeni dünya düzenine uyum ve ve o düzen içinde yeniden konumlanma politikasını ve araçlarını inceleyeceğiz. Son kısımda sonuç ve kaynakçayı vererek çalışmamızı tamamlayacağız.