turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Medeni Usul Hukukunda ön inceleme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yargılama faaliyetlerindeki kronolojik sıra gözetilerek bir düzenleme yapılmıştır. Yargılama, davanın açılması ile başlayıp belirli aşamalardan geçerek hüküm verilmesi ile sonuçlanacaktır. Yargılama düzenli bir şekilde ilerlemeli ve makul süre içinde sonuçlanmalı ki, usul hukukunun en önemli amaçlarından biri olan kişilerin maddi hukuktan doğan haklarının korunmasına, saptanmasına ve gerçekleştirilmesine hizmet edebilsin. Ön inceleme, yargılamayı gereksiz şekilde uzatabilecek unsurların ayıklanacağı, tahkikat ve hüküm için davanın olgunlaştırılmasına yönelik hazırlık işlemlerinin yapılacağı bir aşama olarak 6100 sayılı HMK ile getirilen yeniliklerden birisidir. Ön inceleme aşamasında öncelikle dosya üzerinden dava şartları ve varsa ilk itirazlar incelenip karara bağlanacaktır. İddia ve savunma kapsamında uyuşmazlık konularının tespit edilmesi ve üzerinde serbestçe tasarruf edilebilen davalarda tarafların sulhe veya arabulucuya teşvik edilmesi için ön inceleme duruşması açılacak ve daha önceden bildirilen ancak toplanmayan deliller toplanacaktır. Taraflar sulh olmadıklarında veya arabulucuya gitmeyi kabul etmediklerinde ise tahkikat için tüm hazırlıklar yapılmış olduğundan tahkikat aşamasında, deliller tartışılıp dosya tekemmül ettirilerek yargılamanın bir sonraki aşamasına geçilip hüküm verilebilecektir. Böylece yargılamanın işleyişi daha da hızlanacak ve gereksiz zaman kayıplarının önüne geçilmiş olacaktır. Ancak ön inceleme aşamasının en iyi şekilde sonuçlandırılması için gerek tarafların ve gerekse davaya bakan hakimin sürekli hazırlıklı olmaları, yapılması gereken işlemleri zamanında yapmaları ve dosyayı -davayı- çok iyi bir şekilde takip etmeleri gerekmektedir. İşte bu çalışmada, Medeni Usul Hukukunda yeni bir kurum olan ön inceleme aşaması, kanuni sistematiğe bağlı olarak ve uygulamaya yönelik tüm detayları ile incelenmeye çalışılacak, getiriliş amacına uygun işletilmesi halinde yargılamayı hızlandırabileceği üzerinde durulacaktır.
Sosyal Güvenlik ile İş Sağlığı ve Güvenliği Hukuku boyutlarıyla meslek hastalığı kavramı

Meslek hastalıkları, insanların yerleşik hayata geçmesi ve çeşitli mesleklerin oluşmasıyla ortaya çıkmış ve Sanayi Devrimi sonrası süreç ile büyük artış göstermiştir. Geçmişten bu yana meslek hastalıkları türleri değişiklik göstermişse de söz konusu hastalıkların ölümcül sonuçları hala ortadan kaldırılamamıştır. Zira günümüzde meslek hastalıkları, dünya çapında her yıl 2,78 milyon kişinin hayatını kaybetmesine sebep olmaktadır. Meslek hastalığının görünmezliği ve yıkıcılığı, bu çalışmanın yapılma gayesini oluşturmaktadır. Özellikle hastalıkların önlenememesi ve tespit edilememesi sorunları, çalışmanın hareket noktalarından biridir. Bu çalışmada meslek hastalıklarına ilişkin durumun, hastalıkların tespit edilmesi, önlenmesi ve işverenin sorumluluğu bağlamında ortaya konulması amaçlamaktadır.
Ceza Hukukunda mağdur ve mağdurun korunması

Ceza hukukunda mağdur ve suçtan zarar gören, geçmişş uygulamalar çerçevesinde bir tanık ve hatta muhakemenin unutulan bir süjesi olarak görülmekteydi. Konu hakkında uluslararası alandaki çalışmalar ve özellikle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile mağdur ve suçtan zarar gören muhakeme faaliyetleri bakımından çeşitli haklarla donatılmışlar ve kendilerine tanınan bu haklar sayesinde muhakeme faaliyetlerine katılan, görüş bildirme hakkı tanınan bir konum kazanmış olmaktadırlar. Bu sayede mağdur ve suçtan zarar görenin hukuki güvenliğinin sağlanması ve adalete katılım süreçleri beraberinde bir bütün oluşturmuş bulunmaktadır. Bununla beraber bu kişilere manevi yönleri ağırlık basan uygulamaların tanınması ve bu uygulamalardan etkin ve sürekli olarak yararlanmaları ihtiyaçlarının giderilmesi konusunda bir çözüm olabilecektir. Çalışmamızda, ilk olarak mağdur kavramı ve mağdur kavramının içerikleri incelenmiş, mağdur kavramının benzer kavramlardan farklarına değinilmiş, mağdurun kavramının tarihi gelişimi beraberinde uluslararası hukuk bakımından mağduriyetin önlenmesine ilişkin uygulamalar ile ceza hukuku bakımından mağduriyetin giderilmesine yönelik kurumlara yer verilmiş ve son olarak mağdur ve suçtan zarar görenin ceza muhakemesi yönünden hakları incelenmeye çalışılmıştır.
Maliki fıkhında namazın hazırlık şartları ve delillerinin değerlendirilmesi

'Maliki Fıkhında Namazın Hazırlık Şartları ve Delillerinin Değerlendirilmesi' başlıklı çalışmamızla öncelikli olarak Maliki fıkhında konuyla ilgili hükümleri tespit etmektir. Ayrıca bu konuda ortaya atılan bazı yanlış kanaatlerin Maliki mezhebi kaynaknaklarından referans göstererek tashih etmektir. Çalışmamız bir griş ve üç bölümden oluşmaktadır. Girişte Maliki mezhebinde konuyla ilgili görüşlerine yer verilen fakihler ile eserleri hakkında kısaca bilgi verildi. Birinci bölümde, taharet ve necaset konuları ile ilgili meseleler ele alınırken, ikinci bölümde setr-i avret ve namazın vakitleri konuları incelendi. Üçüncü bölümde kıble ve niyet konuları üzerinde duruldu. Çalışmamız esnasında elde edilen neticeler sonuç bölümünde sunuldu. Konuyu araştırırken konuyla alakalı yazılmış kitap, tez, makale gibi çalışmalardan bir literatür taraması yapıldı. Namaza hazırlık şartları hususunda fıkhi konular belirlenirken Maliki mezhebi ile sınırlı kalındı. Bununla birlikte, bu mezhebin kendi içindeki farklı görüşler ortaya konularak kısmen usul açısından da incelendi. Maliki mezhebi içindeki ihtilaflar ve bunların değerlendirmeleri de yapıldı. Bu konuda mezhebin usulü esas alındı.
İş hukukunda ibra sözleşmesi

İbra sözleşmesi, taraflar arasındaki bir borç ilişkisinin alacaklı tarafından borçlu lehine sona erdirilmesidir. İbra sözleşmesi, 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde kanuni olarak düzenlenmemiş, uygulanması öğreti ve yargı kararlarına bırakılmıştır. 818 sayılı Kanun döneminde ibra sözleşmesinin tabi olacağı kurallar temelde 1911 tarihli İsviçre Borçlar Kanunu'ndaki ibraya ilişkin hükümlerden yararlanılarak belirlenmiştir. İbra sözleşmesi ilk kez, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile hüküm altına alınmış ve kanuni olarak düzenlenmiştir. İş hukuku açısından ibra sözleşmesi, 'ibraname' olarak anılmaktadır. İş ilişkilerinde ibraname, genel olarak işçinin işverenden olan alacaklarına yönelik işvereni borçtan kurtarması olarak karşımıza çıkar. Bu çalışmamızda, ibranamenin 818 sayılı Kanun ve 6098 sayılı Kanun dönemindeki uygulama biçimleri öğreti ve yargı kararları ile ayrıntılı olarak açıklanmıştır.
Anonim şirketlerde denetimin konusu ve kapsamı

Tezde, anonim şirketlerde denetimin konusu ve kapsamını incelenmektedir. Denetim; konusu ve kıstasları, denetçi niteliği, süreçleri, hak ve yükümlülükleri, sorumlulukları ile somutlaştırılmış hukuki bir kurumdur. Denetime ilişkin düzenlemelerin düşünsel temellerini, evrensel nitelikteki kurumsal yönetim ilkeleri ile pozitif hukukun parçası olan dürüst resim ilkesi oluşturmaktadır. Denetimin amacı, mesleki standartlara dayanarak finansal tabloların, hukuk ve muhasebe ölçüleri karşısındaki güvenilirliğine ilişkin güvence elde etmektir. Denetimin konu ve kıstası ile oluşturduğu bütüncül yapıda kapsamı doğru belirlenmezse öncelikle denetim ve buna bağlı olarak finansal tablolar sakatlanır. Tez denetimin konusunu ve kapsamını, denetimin bütüncül yapısı ve muhasebe yönü dışında hukuki boyutu ile konu edinmektedir.
Ceza yargılamasında özel hayatın gizliliği hak ve hürriyetinin hukuka aykırı olarak elde edilen deliller nedeniyle ihlali

İnsan haklarını oluşturan bütün hürriyetler gibi, kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkında, insanın ahlaki doğasını oluşturan insan onurundan kaynaklanır. Fakat bütün hürriyetler esasında, kişinin maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılayarak, kişinin maddi ve manevi yönlerden korunmasına ve geliştirilmesine hizmet ederler. Bu husus bütün hürriyetlerin, kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkının sonuçları olduğu ve kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına hizmet ettiği anlamına gelmektedir. Bütün hürriyetlerin kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkının sonuçları olması; Anayasal temel haklar içinde bir hiyerarşi olarak yorumlanmaktadır. Böylelikle insan haklarının en üst basamağında yer alan, kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkı, İnsanın var olma amacını teşkil ettiği gibi, bütün hürriyetlerin de varlık nedenini teşkil etmektedir. Bu husus Anayasamız tarafından da kabul edilmiştir.
Medeni Usul Hukukunda belge ve senet ayrımı

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 199'uncu maddesinde yapılan düzenleme ile belge kavramı tanımlanmıştır. Bir ispat aracının Hukuk Muhakemeleri Kanunu anlamında belge sayılabilmesi için iki unsur önem taşımaktadır. Bunlardan ilki belge bir bilgi taşıyıcısı olmalıdır. Ancak belgenin bilgi taşıyıcısı olması tek başına yeterli olmamakta ve bunun yanında uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli olması aranmaktadır. Yani bu iki unsurun bir belge üzerinde kümülatif olarak bulunması gereklidir. İlk defa hukukumuzda belge kavramı ile senet kavramı birbirinden ayrılmıştır. Belge, senet kavramını da içine alacak şekilde bir üst kavram olarak kabul edilmiştir
Geçmişe etkili sigorta

Sigorta ettiren genellikle geleceğe etkili olarak sigorta korumasından yararlanmak üzere sigorta sözleşmesi yapmaktadır. Ancak sigorta ettiren, sözleşmenin kurulmasına ilişkin öneri ile sözleşmenin kurulması arasında veya sözleşmeye ilişkin önerininyapıldığı tarihinden önce sigorta korumasından yararlanmak isteyebilir. Sigorta ettirenin sözleşmenin kurulmasından önce sigorta korumasından yararlanabilmesi, geçmişşe etkili sigorta ile mümkün olmaktadır. Geçmişe etkili sigorta TTK m. 1458 hükmünde düzenlenmiştir. Geçmişe etkili sigorta sözleşmesinin kurulabilmesi için ikisi olumlu bir tanesi olumsuz şart olarak üç şartın bulunması gereklidir. Olumluşartlar, sigorta sözleşmesine ilişkin mutabakatın bulunması ve sigorta sözleşmesininkurulması; olumsuz şart ise, sigortacı, sigorta ettiren ve sözleşmeden haberdar olmak şartıyla sigortalının rizikoya ilişkin bilgi sahibi olmamasıdır. Bu şartların sağlanması halinde, geçmişşe etkili sigorta sözleşmesi geçerli olacak ve böylelikle sigorta koruması, sigorta sözleşmesinin kurulduğu tarihten önce başlayacaktır. Geçmişe etkili sigorta gerçek ve gerçek olmayan geçmişşe etkili sigorta olarak ikiye ayrılmaktadır. Gerçek geçmişşe etkili sigorta, sigorta korumasının sözleşmenin kurulmasına ilişkinönerinin yapıldığı tarihten önce başladığı sigortadır. Gerçek olmayan geçmişşe etkili sigorta ise, sigorta ettirenin sözleşmeye ilişkin öneride bulun-duğu tarih ile sözleşmenin şekli olarak kurulduğu tarih arasında sigorta korumasının sağlandığı sigorta olarak isimlendirilmektedir. Nitekim TTK m. 1458 düzenlemesinin ilk cümlesindede, sigorta korumasının 'sözleşmenin yapılmasından önceki bir tarihten itibaren'sağlanabileceği belirtilerek, gerçek veya gerçek olmayan geçmişşe etkili sigortanınyapılmasının mümkün olduğu anlaşılmaktadır.
Ceza muhakemesi hukukunda iddianamenin iadesi kurumu

İhbar, şikayet ya da diğer yollarla suç işlendiği haberini alan Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğe ulaşmak için emrindeki adli kolluk vasıtasıyla soruşturma işlemlerinebaşlamaktadır. Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa Cumhuriyet savcısı, görevli ve yetkili mahkemeye hitabenbir iddianame düzenleyecektir. Cumhuriyet savcısı, bu iddianameyi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 170 inci maddeye uygun olarak düzenlemelidir. Aksi haldeiddianamenin iadesi söz konusu olacaktır. İddianamenin iadesi kurumu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile 2005 yılında hukukumuza dahil edilmiştir. Söz konusu düzenlemeye göre kamu davasının açılabilmesi için, iddianamenin mahkeme tarafından kabul edilmesi gerekir. Bu düzenlemeden önce Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemesi ile kamu davasıaçıldığından, çoğu zaman soyut beyanlarla kişilerin lekelenmeme hakkı zedelenmekte ve gereksiz yargılamalarla mahkemelerin iş yükü artmaktaydı. Kanun koyucuiddianamenin iadesi kurumu ile delil olmadan düzenlenen iddianame nedeniyle kişilerin lekelenmeme hakkının zedelenmesini engellemek ve mahkemeleri gereksizyargılamalardan kurtarmayı amaçlamaktadır. İddianamenin iadesi kapsamında Ceza Muhakemesi Kanunu 170 inci maddeye uygun olarak düzenlenmeyen ve 174 üncü maddede sayılan şartlar bulunmadaniidüzenlenen iddianame mahkeme tarafından iade edilecektir. Ceza Muhakemesi Kanunu 174 üncü maddede sayılan iade nedenleri sınırlı sayıdadır. Bu nedenlemahkeme iddianameyi sadece maddede belirtilen sebeplerden dolayı iadeedebilecektir. Ancak uygulamaya baktığımızda; iddianamenin iadesinin mahkeme ilesavcılıklar arasında uyuşmazlıklara neden olduğu, bazen savcıların iddianameyikanunda belirtilen usule uygun olarak düzenlemedikleri halde mahkemelerin buiddianameleri kabul ettikleri, bazen hakimlerin maddede düzenlenmeyen sebeplerleiddianameleri iade ettikleri görülmektedir. Bu durum ise yargılamanın sürüncemedekalmasına, gereksiz uzamasına ve kişilerin adil yargılanma hakkının zedelenmesinesebep olmaktadır. Bu çalışmada iddianamenin iadesi kurumu ile amaçlanan hususların yerine getirilip getirilmediği ve kurumun uygulamadaki işleyişi ele alınmıştır.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen rüşvet suçu

Bu tezin konusu 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen rüşvet suçudur. Tez, giriş ve sonuç bölümü dışında üç bölümden oluşmuştur. Giriş bölümünde, konunun takdimi ve çalışma metoduna yer verilmiştir. Birinci bölümde, önce rüşvet suçunun kamu idaresinin güvenilirliğine ve işleyişine karşı suçlardan olması sebebiyle, bu kategorideki suçların genel özelliklerine değinilmiş; sonrasında rüşvet suçunun faili olması sebebiyle kamu görevlisi kavramı incelenmiştir. Daha sonra rüşvet kavramı incelenmiştir. Rüşvet suçunu daha iyi anlayabilmek açısından rüşvet suçunun tarihi gelişimine değinilmiştir. İkinci bölümde ise, önce rüşvet suçunun yapısı, rüşvet anlaşması ve rüşvet suçunun koruduğu hukuki değer, sonra rüşvet suçunun unsurları incelenmiştir. En sonunda da, suçun özel görünüş şekilleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde, muhakeme usulleri, zamanaşımı, etkin pişmanlık halleri ve rüşvet suçunun yaptırımı konusu, en sonunda da rüşvet suçunun diğer benzer suçlardan ayrımı konusu işlenmiştir. Sonuç bölümünde ise, çalışmamızın değer kazanması açısından kendi çıkarımlarımızla birlikte uygulayıcılara daha yararlı olabileceğini düşündüğümüz bilgilere yer verilmiştir.
Aynİ akit

Ayni akit, ayni hakların kurulmasında ve devredilmesinde uygulama alanı bulur. Türk ve İsviçre Medeni Kanunlarında ayni akit kavramı düzenlenmemiştir. Açık bir düzenleme olmasa bile, ayni hakların devredilmesi ve kurulması sürecinde ayni akit kavramının varlığı şart olarak aranmalıdır. Ayni akit, ayni hakların devredilmesi veya kurulması için gerekli olan zilyetliğin devrinin hangi amaçla yapıldığı hususunda iki tarafın iradelerinin uyuşmasını ifade eder. Ayni akit, hukuki işlem niteliğindedir. Zilyetliğin devri ile birlikte tasarruf işlemini oluşturur. Ayni akit, açık veya örtülü bir şekilde kurulur. Kanunda yer alan genel nitelikli hüküm ayni akit hakkında da uygulama alanı bulur. Ayni akit, sebebe bağlılık ilkesinin kabul edildiği hukuk sistemlerinde de uygulama alanı bulur.
Ticari işlerde faiz

Faiz bir miktar para borcunun zamana bağlı olarak işleyen medeni semeresidir. 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda faize ilişkin hükümleri düzenleyen sekizinci madde, ticari işlerde faizin serbestçe kararlaştırılabileceğini öngörmektedir. TTK'nin 19/2 maddesi uyarınca taraflardan biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmelerin diğeri için de ticari iş niteliğinde olacağı hükmü bulunmaktadır. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda 88. maddesinde anapara faizine, 120. maddesinde temerrüt faizine üst sınır getiren düzenlemeler ele alındığında tacir olmayan faiz borçlusuna hangi yasa hükmünün uygulanacağı gerek doktrinde gerekse de Yargıtay içtihatlarında tartışma konusu olmuştur. Bu hallerde 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun bakımından bir tüketici işlemi de oluşmaktadır. Başta bu kanun olmak üzere Tüketici Hukuku mevzuatında faize ilişkin öngörülen faiz uygulamaları ve üst sınırların geçerliliği de çalışmamızın çıkış noktasını oluşturmaktadır.
Ceza Hukukunda akıl hastalığının kusur yeteneğine etkisi

Günümüzde hemen hemen tüm modern ceza hukuku sistemlerinde, işlenmiş bir fiil nedeniyle doğacak ceza sorumluluğunun temelini, failin suçu işleme iradesi oluşturmaktadır. Failin ceza hukuku kuralları karşısında, bu kuralların emrettiği şekilde davranma imkan ve iktidarı bulunmasına rağmen, kanunu ihlal etme iradesi, onun toplumsal olarak kınanmasına yol açmaktadır. Bu kınama ile birlikte failin gerçekleştirdiği davranış için cezalandırılmasının da önü açılmaktadır. Bu davranışın ceza yaptırımı ile kınanmış olmasının nedeni failin kusurlu hareket etmiş olmasıdır. Failin kusurlu hareket edebilmesi için, kendisinde bir takım özelliklerin bulunması gerekmektedir. Ceza hukukunda bu özellikler, kusur yeteneği kavramı ile ifade edilmektedir. Kural olarak toplum içindeki tüm bireyler kusurlu davranabilmektedir. Ancak ceza hukuku düzeni, bireylerin davranışlarını hukuk kurallarına uygun şekilde yönlendiremeyen kişi gruplarını istisna olarak belirlemektedir. Bu istisna gruplardan birisi de, akıl hastalığı durumudur. Nitekim akıl hastalığı bulunan kişiler, davranışlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ya da davranışlarını hukuk kurallarına uygun olarak yönlendirme yetenekleri bulunmamaktadır. Bu nedenledir ki, akıl hastaları davranışları nedeniyle ya hiçbir şekilde cezalandırılamamakta, ya da normal insanlardan daha az bir şekilde cezalandırılmaktadır. Böylece ceza hukuku sisteminde cezalandırılamayan akıl hastaları için, tedavi içerikli tedbirlerin uygulanması yolu öngörülmüştür. Bu tedbirlere hükmedilmesinin nedeni, bir suç işlemiş akıl hastasının, hastalığı nedeniyle ileriki yaşamında da benzer suçları işleme tehlikesi yaratmasıdır. Akıl hastalarına tedavi uygulanarak, bu kişilerin tehlikeliliklerinin önlenmesine çalışılmaktadır. Çalışmanın konusunu kusur yeteneğine etki eden hal olan 'akıl hastalığı' kavramı oluşturmaktadır. Bu nedenle çalışmada Türk Ceza Kanunu madde 32 ve 57 kapsamında kusur, kusur yeteneği, akıl hastalarının ceza sorumluluğu, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri gibi konulara yer verilmiştir.
Ceza adaleti sisteminde mağdur hakları

teşkil eden fiil, bir ceza hukuku kuralını ihlal etmenin yanı sıra çoğu zaman özel hukuk anlamında bir haksızlığa yol açmaktadır. Suçtan ilk ve doğrudan etkilenen birey olan mağdur, ceza adaleti sisteminden tatmin olmuş bir şekilde ayrılmak istemektedir. Dolayısıyla ceza adaleti sistemlerinde yeniden keşfedilen mağdur ve mağdur hakları, gün geçtikçe önemi artan ve gelişmekte olan konulardır. 'Ceza Adaleti Sisteminde Mağdur Hakları' isimli tezimizin ilk bölümünde; ceza adaleti sistemi, onarıcı adalet ve mağdur kavramları üzerinde durulmuştur. Ardından mağdur haklarının tarihi gelişimine değinilmiştir. İkinci bölümde ise, Türk ceza adaleti sisteminde mağdur haklarına dair düzenlemeler incelenmiştir.
Anonim Şirketler Hukukunda hakim şirket yönetim kurulu üyesinin bilgi alma hakkı

Şirketler topluluğunda hakim şirket yönetim kurulu üyesinin bilgi alma hakkı, topluluk raporu vasıtasıyla belirli konularda bilgi alma imkanı tanıyan bir haktır. Bu hak, topluluğun finansal ve malvarlıksal göstergelerinin elde edilmesini, bu sayede denetim ve gözetim yapılarak gerektiğinde önlem alınmasını ve kayıp mevcut ise bunun tespitini sağlamaktadır. Bu çalışmada, genel olarak bilgi alma hakkı, şirketler topluluğunun yapısı ve anonim şirketlerde hakim şirket yönetim kurulu üyesinin bilgi alma hakkı, hakkın işlevi, hukuki niteliği, kapsamı, sınırları incelenmiştir. Devamında ise hakkın kullanımı için hakim şirket yönetim kurulu üyesi tarafından başvurulabilecek yollar usul hukuku çerçevesinde ele alınmıştır. Başvurulabilecek hukuki yol, şirketler hukukunda yer alan bilgi alma hakkının özelliklerinden yararlanarak değerlendirilmiştir. Hakim şirket yönetim kurulu üyesinin bilgi alma hakkı, Türk hukukunda yeni bir düzenlemedir. Bu sebepledir ki, bu hakka konu topluluk raporunun ne şekilde hazırlanacağı, bilgi alma usulünün nasıl olacağı, bağlı şirketin bilgi vermekten kaçınma hakkının kapsamı ve hakim şirket tarafından bir eda davası açılıp açılamayacağı hususlarında açıklık bulunmamaktadır. Bu tezin amacı, hukuk literatüründe detaylı şekilde incelenmeyen bu konudaki eksikliklerin tespiti ile bu eksikliklerin hükmün amacına uygun şekilde tamamlanmasına yönelik hukuki çareler aramaktır.
Araştırma-geliştirme sözleşmesi

Bu çalışmanın konusunu, araştırma ve geliştirme sözleşmeleri oluşturmaktadır. Araştırma ve geliştirme sözleşmeleri, uygulamanın ihtiyaçları sonucunda ortaya çıkan isimsiz sözleşmelerdir ve temelde 'karşılıklı Ar-Ge sözleşmesi' ve 'ortak Ar-Ge sözleşmesi' olmak üzere iki kısma ayrılmaktadır. Dört bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde, araştırma ve geliştirme sözleşmesinin tanımı, türleri, konusu, unsurları, hukuki niteliği, benzer sözleşmelerle karşılaştırılması ve sözleşmeye uygulanacak hükümler inceleme konusu yapılmıştır. 'Araştırma-Geliştirme Sözleşmesinin Hükümleri' başlıklı ikinci bölümde, Ar-Ge tarafları ile ortaklarının hak ve yükümlülüklerine değinilmiştir. Ar-Ge yapanın borçları bağlamında Ar-Ge sonucu üzerindeki hak sahipliği incelenmiş ve bu çerçevede fikri ve sınai mülkiyet hukukunda hak sahipliği, çalışanların buluşları, yükseköğretim kurumlarında gerçekleştirilen buluşlar ve kamu destekli projelerde ortaya çıkan buluşlar konu ile ilgili olduğu kadarıyla ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümü, Ar-Ge sözleşmesinin sona ermesi ve bunun hukuki sonuçlarına ilişkindir. Çalışmanın dördüncü ve son bölümünde ise, Ar-Ge sözleşmesinin rekabet hukukunun bakımından özellik arz eden noktalarına temas edilmiştir.
Değerli ve yarı değerli süstaşları ve mücevherlerde sahte ve ayıplı ürünlerin ayırt edilmesinin hukuksal yönden önemi ve adli gemoloji

Gelişen teknoloji ile beraber pek çok farklı disiplin için yeni analiz ve araştırma yöntemleri de ortaya çıkmaktadır. Adli bilimler bu yeni teknoloji konsepti içinde oldukça hızlı bir ilerleme göstermiştir. Adli Bilimler laboratuvarları yakın zamanlara kadar bilinmez ve meçhul olarak kabul edilen algı ve olguları bilimin izin verdiği sınırlar içerisinde açık bilinirliklere ve bulunurluklara dönüştürmüştür. Tarihin eski dönemlerinden itibaren süstaşlarının ışıltılı dünyası insanoğlunu etkilemiş ve farklı algı ve ilgi seviyelerinde süstaşları insanoğlunun hayatına girmiştir. Günümüzde en genel ifadesi ile süstaşları farklı formları ile endüstriyel amaçlardan, ekonomik değer ifade eden tasarruf aracı olmasından bir mübadele aracı olarak kullanımına kadar son derece çeşitli amaçlara hizmet eden bir şekilde kullanılır olmuştur. Alım satıma konu olması kendi özel piyasasını, standartlarını, normlarını oluşturması ve bir sektör halini alması genel olarak olumlu süreçler altında gelişse dahi normal insan davranış anomalisi olarak tarif edilebilecek suç eylemine konu teşkil etmesi engellenememiştir. Ülkemizde göreceli olarak yeni gelişmeye başlayan süstaşı ve değerli taş sektörü, sektörün ana paydaşlarından olan tüketici bileşeni itibari ile ve genel hukuk sistemimiz içindeki 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun çerçevesinde incelendiğinde mevcut düzenlemelerin ve yaklaşımların karşılaşılan ve olası sorunlara gereken etkinlikte ve basitlikte cevap veremediği tespit edilmiştir. Bu tespitten yola çıkılarak öncelikle 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun, Yönetmeliği ve ilgili mevzuatı incelenmiştir. Yapılan mevzuat taraması ve analizler sonucu gelişen teknolojiye paralel olarak gelişen gemoloji çalışmalarının laboratuvar kabiliyetleri ve uygulamaları araştırılmış; bu araştırmalar sonucunda ülkemizin bu sahadaki bilimsel çalışmalarının, imkan ve oluşan uzmanlıklarının sektörün ve adalet mekanizmasının ihtiyaçlarına cevap verebilir seviyede olduğu sonucuna varılmıştır.