turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dijital sinema teknolojileriyle oluşturulan yeni kurgusal gerçeklik evreni: Hulk karakteri üzerinden bir inceleme

Sinema, zamanla sahip olduğu geniş izleyici kitlesiyle birlikte teknolojiyle iç içe girmesiyle popüler kültürün en önemli tüketim nesnesi haline gelirken izleyenleri daha da büyülemeye arayışına girmiştir. Bu amaca ulaşabilmesi için hem yaşamın içinden gerçek görüntüler kullanılmış hem de kurmaca olanla çalışılmıştır. 'Yeni' kavramına bağımlılıkla birlikte bir sorun belirmiş ve teknolojik gelişmelere bağlı olarak ortaya çıkan bu sorun gerçek'lik olarak ifade edilmiştir. Gelişen sinema teknolojilerinin gerçeklik algısı üzerine etkilerinin konu edinildiği bu çalışmada, sinema alanında dijitalliğin getirdikleriyle birlikte 'gerçek'le kurduğu ilişkinin irdelenmesi amaçlanmıştır. Dijitalleşme ve sinemada gerçeklik ilişkisi Hulk karakteri üzerinden okunmaya çalışılmış ve bu kapsamda, Marvel Film Şirketinin yapımcılığını üstlendiği filmlerden oluşan araştırma evreni içerisinden amaçlı örnekleme yöntemiyle 1988, 2008 ve 2019 yıllarında beyazperdede gösterilen 'Hulk' karakterine dayalı üç film incelenmiştir. İnceleme neticesinde, 80'lerden günümüze Hulk filmleri özelinde 3D teknolojisi ve yazılımlar ile reel dünyadan ayırt edilemeyecek kadar gerçek görüntülerin oluşturulabildiği bulgulanmıştır.
Korku filmlerinde 'Ben' ve 'Ben'in İçindeki Öteki'nin' varlık çatışmasının içerdiği ideoloji

Korku sineması, üzerine kurulu olduğu anlatı yapısı, olay örgüsü, karakterleri ile biçimsel özelikleri noktasında belli temsil göreneklerini içeren kültürel bir alanı ifade etmektedir. İzleyicinin sinemayla olan ilişkisinde tüm sinematik unsurlarla kurmuş olduğu bilişsel, duyusal, psikolojik düzeydeki bağ özdeşleşme süreciyle ilişkilendirilmektedir. Bu bağlamda insanların gerçekte somut karşılığı olan korkularının korku sinemasında kurgulanmış korkulara denk gelen yönü, birey açısından katarsistik etkiyle açıklanmaktadır. Korku sinemasın sunduğu korku temsilleri ile gerçek dünyadaki gerçek korkularından arındırılan insanlara bu süreçte ideolojik yapılar da aktarılmaktadır. Korku sinemasının insanın gerçek kaygılarından ideolojik olarak uzaklaştırılıp arındırılarak rahatlamasını sağlaması çalışmanın temel varsayımını ortaya koymaktadır. Korku sinemasında tehlikenin kaynağı olarak korku karakterlerine odaklanılan bu çalışmada ben-öteki ikiliğinin psikanaliz yaklaşımlardan hareketle neye karşılık geldiği, özdeşleşmenin nasıl sağlandığı ve ideolojik aktarımların neler olduğu analiz edilmiştir. Yöntem olarak niteliksel içerik analizi, söylem analizi, psikanalitik kuram ve ideoloji kuramının birlikte kullanıldığı çalışma, farklı metotlarla elde edilen farklı bulguların bir araya toplanarak yorumlanması bakımından anlamlıdır. Çalışmada popüler Hollywood korku sineması evren olarak kabul edilmiş olup, evreni temsil etmesi bakımından on farklı korku filmi amaçlı örneklem tekniğiyle oluşturulmuştur. Hayalet, frankeştayn, vampir, şeytan, cansız nesne, kurt adam, zombi, mutant, oyuncak bebek korku karakterleri olarak kategorize edilmiştir. Oluşturulan bu kategoriler eşliğinde seçilen filmler izlenerek değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda korku karakterlerinin ben-öteki çatışması psikanaliz açıdan yorumlanırken, bu çatışma temelli temsillerin kurulu olduğu söylemlerden ideolojik çıkarımlar yapılmıştır. Her bir filmin önce psikanalitikte karşılıkları daha sonra ideolojik karşılıkları ortaya koyulup değerlendirilirken kodlanmış ve maskelenmiş anlatılar da çözümlenerek yorumlanmıştır.
Nuri Bilge Ceylan films editing

Son yıllarda Türk Sinemasında Nuri Bilge Ceylan filmleri, özellikle Cannes Film Festivalinde aldığı ödüllerle dikkat çekmektedir. Neredeyse yaptığı her filmiyle çeşitli festivallerden ödülle dönen Nuri Bilge Ceylan'ın elde ettiği bu başarıda, fotoğrafik görüntü kadrajlarının, hikayesindeki dramatik gücünün ve oyuncu yönetiminin yanı sıra kurgu tekniğinin de önemli olduğu varsayılabilir. Peki, bol ödüllü filmlerin sahibi Nuri Bilge Ceylan'ın kurgu mantığı ve teknikleri nelerdir. Filmlerinde nasıl bir tempo hakimdir? İki planı birbirine bağlarken hangi tekniği kullanmaktadır? Kesmelerinin bir ölçüsü var mıdır? Filmlerinde ortalama kaç sahne, sekans ve bölüm vardır? Kullandığı çekim ölçekleri nelerdir? Söz ve müzik kullanımı nasıldır? Görsel-işitsel efektlerin kullanım sıklığı nedir? Renkler onun için hangileridir? Filmsel zaman ayarlaması ve mekan düzenlemesi nasıldır? Sayılarla Nuri Bilge Ceylan filmlerinin kurgulanma tekniğinin biçimsel araştırılması ve analizi bu tezin önceliğidir. Bu çalışmanın kuramsal içeriğinde sinemanın başlangıcından günümüze kurgunun gelişim süreci ve oluşturulan kuramlar ile kurgu dili, belli başlı kurgu sitilleri ele alınacaktır. Sonrasında, Nuri Bilge Ceylan'ın seçilmiş bazı ödüllü filmleri içerik analizi yöntemiyle toplanan verilerle, kurgu teknikleri bakımından, biçimsel olarak incelenecektir. Bu sayede Nuri Bilge Ceylan filmlerindeki kurgunun kullanım biçimleri ortaya çıkartılacaktır. Araştırmanın kapsamı, daha çok tekniklerin tespiti ile sınırlandırılmıştır. Bu tarz çalışmalar ekseriye kurgu ve anlatı ilişkisi üzerine yapılmaktadır. Fakat kurgu ve anlatı ilişkisi bu araştırmada incelenecek filmlerin sayısının fazla olmasından dolayı, derinlemesine yapılmayacaktır. Bu çalışmadan elde edilecek sonuçların film yapacak kişilere yol gösterici olabileceği, ayrıca karşılaştırmalı biçimsel analiz yapmak isteyenler için bir kaynak olacağı düşünülmektedir.
Yeni Türkiye sinemasında milliyetçilik söylemi: Can Ulkay filmleri

Bir ideoloji olarak uluslaşma süreci içerisinde belirginleşen milliyetçilik, günümüzde de etkisini sürdürmektedir. Milliyetçilik ideolojisi aynı zamanda bir kimlik tasavvuru ortaya koymakta ve bireylerin kimliklenme süreçlerinde başat bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda, kimliklenme sürecinin önemli çevresel ögelerinden biri olan kitle iletişim araçları ve bu araçlar arasında sayılabilecek olan sinema öne çıkmaktadır. Sinema gerek milliyetçilik söyleminin gerekse de diğer söylemsel kurguların etkili bir propaganda aracı olarak kullanılmaktadır. Diğer yandan sinema, hem toplumsal alandaki milliyetçilik söylemi tarafından belirlenmekte hem de milliyetçi söylem içeren kurgularla toplumsal alanda belirleyici olmaktadır. Günümüzde sinema, sektöründeki gelişmelere bağlı olarak değişen anlatım biçimleri ve alt yapı teknikleriyle daha da etkili bir araca dönüşmüştür. Bu bağlamda, zaman ve mekan sınırı gözetilmeksizin, konusunu bugünden alan ve geleceğe göndermeler yapan ya da çok eski tarihleri anlatan filmler yapılabilmektedir. Bu olanaklar dahilinde film yapan yönetmenler, milliyetçilik söylemi çerçevesinde güncel ya da tarihi olayların ikisini bir arada ele alan ve geçmişşle bugün arasında bağ kuran anlatıları filmlerinde işleyebilmektedirler. Milliyetçilik söylemi, gündelik hayat pratikleri içine yerleşmiş bir yapı olması ve etkinliğini zamana ve koşullara bağlı kalmaksızın sürdürmesi bağlamında var olan politik atmosfer içerisinde zaman zaman daha fazla öne çıkmaktadır. Dolayısıyla sinema hem gündelik hayatın hem de sektörel anlamda politik ortamın bir parçası olması bağlamında milliyetçilik söyleminin yeniden üretilmesinde önemli bir rolü bulunmaktadır. Dünden bugüne milliyetçiliğin Türk sinemasındaki temsillerine ve toplumsal algılanış biçimlerine bakıldığında çoğunlukla biz in yüceltilerek ötekinin düşmanlaştırıldığı görülmektedir. Dolayısıyla bir aidiyet duygusu ya da yaşam biçimi şeklinde ifade edilebilecek olan milliyetçiliğin günümüz Türk sinemasında yeniden inşa edilişini akademik olarak incelemek önem arz etmektedir. Bu tezin amacı da yönetmen Can Ulkay'ın filmlerinde ötekini düşmanlaştırmadan biz anlayışı ile milliyetçilik vurgusunu nasıl yaptığını ortaya koymaktır. Çalışma kapsamında yönetmenin; Sarıkamış Çocukları (2017), Ayla (2017) ve Türk İşi Dondurma (2019) filmlerindeki milliyetçi ögeler analiz edilmiştir.
Rethinking independent cinema: Public funding, market oligopoly and the film industry in Turkey

Türkiye film endüstrisinde bağımsız kavramı çoğunlukla belirli filmleri ana akım filmlerden ayırmak için kullanılmaktadır. Ana akım ve bağımsız terimleri, filmlerin sanat alanındaki siyasi, hegemonik, sanatsal ve maddi konumlarına bakılarak kullanılsa da bu tez bu iki kavramın kullanımının ekonomik arka planını tanımlama çabasındadır. Hatalı düzenlenmiş devlet desteği, dağırım ve gösterim piyasalarında giderek güçlenen tekelleşme ışığında bağımsız olmanın ne demek olduğu yeniden düşünülmelidir. Türkiye film piyasası göstermektedir ki, iki önemli etmen bağımsız sinema tartışmalarına dahil edilmelidir: 1) devlet desteği mekanizması ve yasal düzenlemeler piyasanın somut işleyişine, bu süreçlerin ayrılmaz parçası olacak düzeyde şekillendirmektedir; 2) dağıtım ve gösterim piyasasındaki tekelleşme üretim aşaması kadar dağıtım ve gösterim süreçlerinin de filmler için ne kadar önemli olduğunun altını çizmektedir. Bağımsız sinema tanımı uzun süredir dolaşımda olsa da, bu şekilde tanımlanan filmlerin maddi koşulları da bu tanımla ilgili tartışmalara dahil edilmelidir.
Türk sinemasında sanat filmi olgusu: Yeşim Ustaoğlu örneği

Çalışmadaki asıl amaç sanat filmi kuramı içerisinde Yeşim Ustaoğlu sinemasını incelemektir. 1990'lı yıllarda sinema hayatına başlayan Ustaoğlu ilk olarak Otel (1991) filmi ile dikkatleri üzerine çekmiş, İz filmi ile de film festivalleri içinde önemli bir yeri olan Film Festivali'nde En İyi Filim ödülüne layık görülmüştür. Adını 1999 tarihinde çektiği Güneşe Yolculuk filmi ile duyurmuştur. Güneşe Yolculuk Türkiye ile beraber neredeyse bütün ülkelerde vizyona girdi ve festivallerin aranan filmlerinden biri oldu. Berlin Film Festivali'nde Altın Melek dahil olmak üzere üç ödüle birden layık görüldü. Yaşadığı zamanın önünde filmler çeken Ustaoğlu, aynı titizliği yine çokça beğenilen, neredeyse tüm festivalleri dolaşan Rumların Karadeniz'den göçünü anlattığı Bulutları Beklerken (2003) ile sürdürdü. Ustaoğlu Pandora'nın Kutusu filmiyle politik, toplumsal filmlerden daha çok kişisel olarak aileye, bireye dönük konulara geçti ancak özünde çokça benzerlik taşıyan sinemasında kavramları daha da güçlendirerek öne çıkardı. Araf (2012) ve son olarak Tereddüt (2016) filmleriyle yoluna devam etmiştir. Yeşim Ustaoğlu filmleri için duyarlı, gerçekçi, yalın ve şiirsel gibi tanımlamalar kullanılabilir.
Women and precarity in contemporary cinema

Bu tez temel olarak güvencesizlik ve onunla bağlantılı prekarya, kırılganlık ve güvencesizleştirme gibi terimlere odaklanmaktadır. Bu sosyolojiye dayalı çerçevede, Türkiye ulusal sinemasından altı film, ulusötesi sinemadan üç tane film seçilmiştir. Bu filmler kronojik sırayla Belmin Söylemez'in Şimdiki Zaman'ı (2012), Yeşim Ustaoğlu'nun Araf'ı (2012), Pelin Esmer'in Gözetleme Kulesi (2012), Deniz Akçay'ın Köksüz'ü (2013), Emine Emel Balcı'nın Nefesim Kesilene Kadar'ı (2015) ve Ahu Öztürk'ün Toz Bezi'dir (2015). Ulusötesi bağlamda, sırasıyla İsveç, Amerika Birleşik Devletleri ve Romanya olmak üzere üç film seçilmiştir. Bunlar Gabriale Pichler'in Ata Sova Dö (Ye Uyu Öl, 2012), Andrea Arnold'ın American Honey (2016), and Teodora Ana Mihai'in Waiting for August (2014) filmleridir. Çalışmanın ana fikri bu filmlerde gözlemlenen güvencesizliğin birbirleriyle nasıl bağlanabileceğidir. Çalışma hem çalışma hem de sosyo-ontolojik açıdan kadınların erkeklerden daha güvencesiz olduğunu gösterir. Ancak, güvencesizliğin temsil edildiği ve kadın ana karakterlerin olduğu bu filmlerde kadınlar karşılaştıkları güvencesizliklerle başa çıkmaya çalışırken, erkek karakterlerin negatif nihilizme daha yakın olduğu savunulmaktadır.
Hegemonic masculinity in Yılmaz Güney's cinema

Bu çalışma Türk sinemasının kovboyu, kabadayısı, eşkıyası, soyguncusu, pamuk işçisi, faytoncusu, ırgatı, çobanı; kısaca Yılmaz Güney'i esas almaktadır. Yılmaz Güneysinemasını 'hegemonik erkeklik' penceresinden değerlendirmektedir. Bunun için öncelikle hegemonik erkeklik kavramı toplumsal cinsiyet bağlamında değerlendirilmiştir. Ardından kavramın Türkiye'de nasıl algılandığı ve kültürel anlamda nasıl inşa edildiği üzerinde durulmuştur. Çalışma psikoanalitik görüş ve feminist perspektifin sinemadaerkekliğe yaptığı vurgu çerçevesinde sinemada erkeklik imgesini somutlaştırmıştır. Yılmaz Güney filmlerinde hegemonik erkeklik imgesi ise onun sinemasını 2 parçayaayırarak sorgulanmıştır. Çirkin Kral dönemi filmlerinde erkek kahraman üzerindenilerleyen, erkek seyirciyi hedef alan bir erkek mitosu oluşturulmuştur. Toplumsal cinsiyete yapılan vurgunun onun politik düşüncesi ile şekillenen filmlerinde boyut değiştirmektedir. Bu çalışma Güney sinemasının öne sürdüğü erkeklik modellerinitoplumsal gerçekçilik, erkek egemen film türleri ile analiz etmektedir.
Türkiye'de belgesel sinemada kadın yönetmenler

Günümüzde, anlatacak hikayesi olan pek çok kişi için en etkili iletişim aracı belgesel sinemadır. Gün geçtikçe daha fazla kadın kendi hikayesini anlatmak istemektedir. Sinema alanında cinsiyet ayrımı gözetmeyen tek bölüm belgesel sinema sektörüdür. Kadın ve erkek yönetmenlere mümkün olduğunca eşit koşullar sunar bu alan. Ülkede sayısız belgesel filme imza atan, ulusal ve uluslararası pek çok ödül kazanan kadın belgesel yönetmenleri vardır. Belgesel alanındaki yetersiz Türkçe kaynaklarda bu kadın yönetmenlerin isimlerine rastlamak oldukça güçtür. Bu çalışmada Türkiye'de belgesel sinema sektöründeki kadın yönetmenlerin daha iyi anlaşılması için belgesel sinemanın tanımına, doğuşuna, gelişimine, amacına, türlerine, sinematografik diline, teknik verilerine, Türkiye'deki durumuna, kadınların sinema ve belgesel sinema alanındaki yerine çeşitli örnekler ve tarihsel tanıklıklar eşliğinde derinlemesine yer verilmiştir. Daha sonra Türkiye'deki kadın belgeselcilerin izi sürülmüş ve ulaşılan kadın belgeselcilerin kendi kendilerini anlatmaları sağlanmıştır. Birincil ağızlardan aktarılan bilgiler sonucunda Türkiye'deki kadın belgeselciler hakkında çeşitli analizler ortaya konmuştur.
Anlar

'Anlar' kısa filminde; kesin tedavisi olmayan ve herkesin yakalanma riski bulunan, toplum tarafından az bilinen ya da hiç bilinmeyen multipl skleroz hastalığı Can karakterinin öyküsü üzerinden kısa film formatında aktarılmıştır. İstanbul'da bir çağrı merkezinde çalışan, yalnız ve stresli bir hayat süren Can multipl skleroz hastalığına yakalanarak bir değişim sürecine girer ve içinde bulunduğu stresli iş ortamından uzaklaşarak hayata bambaşka gözlerle bakmaya başlar.
2000 sonrası politik Türkiye sinemasında kurmaca - belgesel etkileşimi: Gelecek Uzun Sürer filmi örneği

İki ayrı tür olarak imlenen kurmaca ve belgesel; kurmacanın gerçekliğe duyduğu ihtiyaç temelinde belgesel öğelere yönelmesi, belgeselin de kurmaca filmin kod ve konvansiyonlarına duyduğu ihtiyaç sonucu kurmaca öğelere yönelmesiyle zaman zaman iç içe geçerek etkileşimli bir form oluştururlar. Çalışma, 2000 sonrasında politik Türkiye sinemasında belirginleşen kurmaca-belgesel etkileşimli formun, politik içerik ile olan ilişkisinin mahiyetini araştırmaya yöneliktir. Bu bağlamda etkileşimli formun politik filmlerde ne şekilde ve ne amaçla kullanıldığı ve bu formun politik içerikle olan ilişkisi, 2000 sonrası politik filmler üzerinden değerlendirilmiştir. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı çalışmada veri toplama yöntemi olarak doküman incelemesi yapılmış ve örneklem olarak seçilen Gelecek Uzun Sürer filmi, yinelemeli bir izleme sürecine tabi tutularak, belirtilen bağlamlarda etraflıca çözümlenmiştir. 2000 sonrası Türkiye politik sinemasında hem içerik hem biçim hem de ikisinin etkileşimi bağlamında alternatif bir alanı imleyen filmler; hem ele aldıkları konu bağlamında hem de kurmaca-belgesel etkileşimli formları/biçimleri bağlamında sınırların bulanıklaştığı bir alanı temsil ederler. Bu bağlamda araştırma sonunda; ele alınan politik temanın etkileşimli biçimi dayattığı ve politik tema kurmaca/belgesel etkileşimli form arasında aktif bir ilişkinin var olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Sinemada caz

Bu belgesel film çalışmasında, sinemanın tarihsel gelişimi içinde sessiz sinema döneminde kendini var etmesi olanaksız olan caz müziğinin, sesli sinema döneminde ilk sesli film Al Johnson'un çektiği Caz Şarkıcısı (Jazz Singer, 1927) adlı filminden başlayarak filmlerde ortaya çıkışı örneklerle konu edinilmiştir. Bir bakıma sinema tarihi içinde cazı konu edinen, caz müziğini kullanan ya da caz şarkıcılarının yaşamlarını anlatan başlıca filmler belgeselin içeriğini oluşturmuştur. Sonuçta Sinemada Caz adını taşıyan bu belgesel film, sinema ve caz ilişkileri kapsamında kurmaca ya da belgesel filmlerle oluşan süreci görsel-işitsel konu edinmektedir.
Sesten usanmışlar

'Sesten Usanmışlar' adlı uzun film tezi senaryolaştırılırken Azer-baycanlı yazar Neriman Abdurahmanlı'nın 'İsimsiz' adlı hikayesinden esinlenilerek yazılmıştır. Uzun film yöntemi için 'Dram-komediden' etkilenilmiştir.
Masal formunun sinemaya uyarlanması: Pamuk prenses ve Keloğlan filmlerinin göstergebilimsel açıdan incelenmesi

Edebi eserlerin, genellikle de masalların sinemaya uyarlanışı sorunlu bir konudur. Çünkü masallar, yani yazılı metinler sinema diline göre yeniden oluşturulurken, bir takım farklılıklardan kaynaklanan sorunlar ortaya çıkmaktadır. Bu tez çalışmasında; sinemada masal uyarlaması bağlamında Türk Sineması'nda yer alan Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler ile Keloğlan ve Yedi Cüceler filmlerinin göstergebilimsel analizine yer verilmektedir. Çalışma, iki ayrı masalın filme uyarlamasını incelenmesini amaçlamaktadır. Çalışma sonunda, sinema sanatının masallardan da beslendiği, Pamuk Prenses ve Keloğlan masallarının filmlere uyarlanırken dilsel ve sanatsal açıdan farklarının olduğu ancak verilen temel mesajların benzerlik gösterdiği, gösterilenlerin ve gösterenlerin aynı niteliklerde olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Sinematek Derneği yayın organı Yeni Sinema Dergisi bağlamında ulusal sinema tartışmaları

Tez çalışmamızın amacı, sinema yayınlarının sinemanın kültürünün gelişimine, sinemanın düşünsel boyutunun zenginleşmesine sağladığı katkıları ortaya koymak, Türk Sinemasının 'altın yılları' olarak kabul edilen 1960'lı yıllarda Türkiye'de yayımlanan sinema dergilerinin gelişimini araştırmak ve bu çerçevede ülkemizdeki ilk ciddi sinema dergisi olan Yeni Sinema (1966) dergisinin amacını, işleyişini, çalışmalarını ve sinema kültürünün gelişimine sağladığı katkıları açıklığa kavuşturmaktır. Çalışmanın amacını oluşturan varsayımlardan en önemlisi; sinema sanatına bir katkı sağlanabilmesi için ciddi sinema dergilerinin yayımlanmasının gerekli olduğudur. Diğer önemli bir varsayım ise, Yeni Sinema dergisinin sinemamıza ve sinema eleştirmenliğine olan katkısının büyük olduğudur. Dergi, dönemin oluşan gerçekçi sinema anlayışına katkıda bulunmuş ve sonradan yayımlanan diğer sinema dergilerine öncülük etmiştir. Canlı bir tartışma ortamı yaratan ve yeni bir sinemacı kuşağı yetiştirmeye çalışan Yeni Sinema'nın yeri henüz doldurulabilmiş değildir. Birinci bölümde; 1960'lı yıllarda Türkiye'nin içinde bulunduğu sosyal ve siyasal ortam araştırılmıştır. Bu bağlamda önce 27 Mayıs 1960 askeri darbesini hazırlayan koşullar ve Demokrat Parti iktidarı anlatılmıştır. Darbe süreci ve darbenin özellikleri açıklanmış ve 27 Mayıs 1960 Darbesi ile 1961 Anayasası'nın topluma olan etkilerinden söz edilmiştir. Daha sonra 1961 Anayasası'nın sağladığı ifade özgürlüğü çerçevesinde gelişen basın yayın faaliyetlerine değinilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, 1960'lı yıllarda Türkiye'deki sinema hareketlerinin gelişimine değinilmiştir. Bu noktada Yeni Sinema dergisinin öneminin daha iyi kavranabilmesi için, bu hareketler ışığında yayımlanan diğer sinema dergileri incelenmiştir. Ayrıca Türk Sinematek Derneği kuruluş amacı ve çalışmaları aktarılarak, derneğin yayın organı Yeni Sinema dergisinin künyesi, amacı ve özellikleri açıklanmıştır. Bununla birlikte derginin eleştirel yaklaşımı irdelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde, ikinci bölümde söz edilen Yeni Sinema dergisinin ulusal sinemaya bakışı ve gerçekleşen tartışmalar ele alınmıştır. Yeni Sinema'nın, Türk sinema endüstrisinin yaşadığı sorunlarla ilgili yaklaşımı ve sanat olarak Türk sinemasına yaklaşımları incelenmiş, ayrıca Ulusal Sinema anlayışına bakışı aktarılmıştır. Tezin sağlam temellere dayandırılabilmesi açısından dergiye getirilen eleştirilere yer verilmiş ve 1970'den günümüze sinema dergileri incelenmiştir. Bu araştırma; derginin çıkardığı tüm sayılarının incelenmesiyle sınırlıdır. Bununla birlikte araştırmanın yöntemi arşiv taraması ve kaynak çalışmasıdır. Derginin tüm sayılarına güçlükle ulaşılmıştır. Dolayısıyla tez çalışmamız, gerek sinema dergiciliği kavramı, gerekse bu kavramın Türkiye'deki geçmişşini araştırılması bakımından toparlayıcı bir niteliğe sahiptir.
Türk komedi filmlerinde imam temsili: 2000 sonrası komedi filmleri

Toplumsal ve kültürel temsiller insanların sosyal yaşantılarında oldukça etkilidir. Bu temsillerin üretiminde günümüzdeki en önemli araçlardan biri medyadır. Medya içerisindeki sinemanın etkisinin kültürel temsiller bağlamında uzun dönemli ve kalıcı etkilere sahip olduğu iddia edilmektedir. Sinemanın bu etkisinden hareketle çalışmada, Türk Sineması komedi filmlerinde, dini hayatımızın en önemli kişilerinden birisi olan ve toplum tarafından saygın bir meslek olarak görülen İmamlar' ın özellikle Türk Komedi Filmlerindeki temsilleri irdelenmiş ve gerçek hayattaki imamların görevleri ile filmlerdeki temsilleri arasındaki farklar ortaya konmaya çalışılmıştır.
Controversial superheroes versus ambiguous supervillains: Transformational journey of superheroes throughout the big screen

2000'li yıllar ve özellikle 2010'lu yıllar boyunca, pek çok süper kahraman filmi izleyiciye sunulmuş ve gösterime giren film sayısı her geçen yıl yükselmiştir. Bu filmler ve çizdikleri süper kahraman profilleri, ilk gişe rekortmeni süper kahraman filmlerinden itibaren dikkate değer bir şekilde değişmeye devam etmiştir. Bu tezin ana amacı, bu filmlerinin hem karşılaştırmalı olarak hem de klasik süper kahraman tanımı ve onu sunuş biçimleri bakımından bir analizini sağlamaktır. Bu kapsamda analiz edilen tüm filmler, hem süper kahraman imgesi bağlamında hem de süper kötüler ve hikaye akışındaki rolleri bağlamında incelenmiştir. Çalışmada amaçlanan, bu karaterlerin, süper kahraman ve süper kötü karakteristiklerini mümkün olduğunca koruyarak, yıllar boyunca nasıl değişim gösterdikleri, siyah beyaz, saf iyi ve saf kötü karakterler olmaktan çıkarak daha muğlak ve müphem, daha çok boyutlu karakterlere dönüşmesinin anlaşılması ve değerlendirilmesidir. Bunun yanı sıra da süper kahraman hikayelerindeki değişikliklerin yanı sıra, aynı zamanda değişmeyen temel karakteristiklerin de neler olduğunu ortaya çıkarmaktır.
Aamir Khan filmlerinde dinİ öğeler

Gelişen teknoloji sayesinde günümüzde hem eğlendirici hem de öğretici bir araç haline gelen sinema, ortaya çıktığı andan itibaren sürekli dini konular ve öğeler ile yakından ilgilenmiştir. Bollywood Sineması da Hindistan'ın pek çok dini bünyesinde barındırması ve Hint kültürünü oluşturan mitolojik unsurların günlük hayatta etkili olması sonucu dini öğelere geniş yer ayırmıştır. Bollywood denince ilk akla gelen isimlerden biri olan Aamir Khan'ın filmlerinde hem Hindistan'ı hem de tüm dünyayı ilgilendiren pek çok konuya değinildiği görülmektedir. Daha açık ifadeyle Khan'ın, bir arada yaşama kültürü, kadın hakları, yoksulluk, çocuk hakları, din adamı kılığında insanları sömüren kişiler ve batıl inançlarla mücadele gibi sosyal problemlere, kast sistemi, sati geleneği gibi ülke sorunlarına vurgu yapması, filmlerini dünya çapında dikkat çekici kılmıştır. Aamir Khan filmlerinde kullanılan dini öğeleri incelemek amacıyla hazırlanan bu çalışmada, öncelikle sinemanın ortaya çıkışı, Bollywood Sinemasının gelişim aşaması, sinemada dinin kullanımı, Aamir Khan'ın hayatı ve filmlerine değinilmiş, daha sonra Hindistan'ın coğrafi, tarihi ve kültürel durumu hakkında bilgi verilmiştir. Ardından, Hindistan'da mevcut bulunan dinlerden bahsedilerek Aamir Khan filmleri içerisinde yer alan dini öğelerin vermek istediği mesajlar ortaya konmaya çalışılmıştır.