turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Varieties of capitalism in the Middle East & North Africa: A comparative perspective

Ortadoğu çalışmaları, diğer bölge çalışmalarıyla aynı düzeyde ilerleyemiyor. Öne sürülen teoriler süratle Latin Amerika, Uzak Asya ve Doğu Avrupa'ya uyarlanıp uygulanırken, Ortadoğu çalışmaları istisnailikten mustarip. Bu tez, iki hedefi gerçekleştirmeyi amaçlıyor. Öncelikle bu çalışma, Ortadoğu'nun bütünleşmiş bir bölge olarak kabul edilebileceğini savunarak bölgeyi karşılaştırmalı ekonomi politik genel tartışmalarına, özellikle karşılaştırmalı kapitalizmler literatürüne dahil ediyor. Farklı kapitalizm ideal tiplerinin açıklama gücünü ve bunların Ortadoğu bağlamına uygulanabilirliklerini analiz ediyor. Bu analize göre, piyasa-dışı bir kapitalizm türü olarak patrimonyal kapitalizm Ortadoğu bağlamına genel olarak uyuyor. Patrimonyal kapitalizm, Sovyet bakiyesi ülkeler gibi başka alanlarda da gözlemlenen ve standart altı ekonomik performansa yol açan modern bir görüngü olduğu için; bu kavramsallaştırma Ortadoğu bölgesinin az gelişmişliğine dönük özcü/kültürcü teorilere karşı çıkılmasına yardımcı oluyor. 23 ülkenin kümeleme analizi ve dört ülkenin karşılaştırmalı vaka analizi ile Ortadoğu'yu Sovyet bakiyesi ülkelerle karşılaştıran bu çalışma, patrimonyal kapitalizmin yekpare bir kavram olmadığını ve alt tiplerinin olduğunu savunuyor. Ortadoğu'nun bölgeler arası bir karşılaştırmayla bu literatüre dahil edilmesi, patrimonyal kapitalizme dair anlayışımızı güçlendiriyor. Ayrıca bu çalışma, Ortadoğu'da bölge-içi çeşitliliği de Ortadoğu ülkelerinin patrimonyal kapitalizmin farklı alt kategorilerine sınıflandırılmasıyla açıklıyor. Ortadoğu bölge çalışmalarında, rejim tipleri ve otoritarizm dereceleriyle bölge-içi çeşitliliği izah eden analizler hakim konumdayken; bu tez, bölge çalışmalarına ve bölgedeki ekonomi politik varyasyona dair anlayışımıza katkı sunuyor. Tez, özellikle petrol zengini rejimler arasındaki farklılaşmayı önemli kurumsal alanlar olan kurumsal finansman, endüstriyel ilişkiler ve düzenleyici çerçeveler üzerinden açıklıyor.
Suriye krizi'nde Lübnan Hizbullahı'nın rolü

Lübnan Hizbullahı'nın örgütsel ve stratejik değişimi ekseninde Suriye krizine dahil olma süreci ve bu sürecin gerek örgüt gerekse Ortadoğu siyasetine etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Hizbullah'ın, Suriye krizinde etkin anlamda bir rolünün olup olmadığı, Esed'in görece başarısına katkısı ve krizin Hizbullah'ı ve etkileşim bölgesini olumlu ve olumsuz anlamda nasıl etkilediği incelenmiştir. Bu çerçevede öncelikle, Hizbullah'ı doğuran etmenler, bir toplumsal hareket olarak askeri ve siyasi bir güç haline gelmesi, Suriye krizine ilişkin stratejileri ve sonuçları ele alınmaktadır.
Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nde Belçika yönetiminın etkisi

Afrika kıtasının ikinci en büyük olan Demokratik Kongo cumhuriyeti, Afrika ülkeleri arasında dördüncü en fazla nüfusa sahip, din, etnik yapısı ve sosyokültürel açılarından çok renkli bir ülke kabul edilmektedir. Büyük kısmını kara ülkesinden oluşturan Demokratik Kongo Cumhuriyeti, aynı zamanda da önemli doğal zenginliklere sahip olmasıyla bilinmektedir. Nitekim önemli ve çok stratejik hammadde kaynaklarının varlığından dolayı uluslararası alanda ülkenin önemini artırmakla birlikte, bu durum ülke halkının eski sömürge yönetimler tarafından büyük zararlara uğratılmasına da yol açmaktadır. Bu çerçevede Afrika ülkelerinden en zengin biri olarak bilinse de, büyük keşif yolculuğu döneminden itibaren sömürge yönetimlerce sömürüldüğünden dolayı giderek fakirleşmektedir. Bu durum, dolayısıyla, sömürgecilik döneminde ve sonrasında ülkede sonu bilmeyen kriz ve çeşitli çatışmaların sebebi olmaktadır. Bu çalışma, Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nin bağımsızlığını kazanmasından itibaren ülkede süregelen kriz ve çeşitli siyasal çatışmalar üzerinde Belçika sömürge yönetiminin etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Başka bir deyişle bağımsızlıktan bu yana ülkede yaşanmakta olan siyasi çatışmaların üzerinde çatışmalar Belçika sömürge yönetiminin oynadığı rol ve etkisini incelemeyi ve tespit etmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca genel olarak uluslararası sistemdeki, özel olarak Afrika bölgesindeki gelişmelerin Kongo'daki sonu gelmeyen çatışmaları nasıl etkilediği araştırılacaktır.
Afrika Örf ve Adet Hukukunda self-determinasyon hakkı

Afrika'da self-determinasyon politikaları incelendiğinde çeşitli alanlarda farklılıklar olduğu görülmektedir. Kıtadaki self-determinasyon politikaları ve uygulamaları birbirinden farklıdır. Tezde incelemek için seçilen her örnek de self-determinasyon politikalarına yönelik farklı bir noktayı, özelliği ortaya koymaktadır. Taleplerin gerekçeleri, yaşanan süreçler birbirinden farklılık göstermektedir. Ayrıca devletler ve self-determinasyon talebinde bulunan hareketler arasında hakka yönelik farklı algılama bulunmaktadır. Öte yandan Afrika'da self-determinasyona dair bazı örnekler uluslararası hukukta genel geçer kabul gören uygulama ve anlayıştan da farklılık teşkil etmektedir. Bu farklılıklara rağmen kıtada self-determinasyona dair ortak bir tutum ve algılayış olduğu görülmektedir. Erite'nin ve Güney Sudan'ın ayrılma yönünde çalıştırdıkları self-determinasyonları emsal olarak değil; istisna olarak değerlendirilmektedir. Bu ortak tutum Afrika'da self-determinasyona dair örf ve adet hukukunun olduğunu göstermektedir. Sömürge yönetiminin varlığı ve uti possidetis gibi ayırt edici özellikleri de bulunmaktadır. Günümüzde kıtada self-determinasyon talep eden hareketler bulunmaktadır. Afrika'nın self-determinasyona yönelik genel tutumundan ve çerçevesinden farklılık teşkil etmektedir. Farklı hedefler ve bunlara getirilen cevaplar gündeme self-determinasyonun değişmesine, çeşitli siyasi unsurları kapsamasına dair talepleri de getirmektedir. Bu yönde devletler, iç self-determinasyon seçenekleri ile cevap vermeyi tercih etmektedir. Teamül değişikliği için yeterli veri, irade örneği kıtada mevcut dönemde bulunmamaktadır.
NATO'nun Rus dış politikasına etkisi

XX. Yüzyıldan itibaren dünya siyasetinin belirleyici iki temel aktörü olan Rusya ve NATO arasındaki ilişkilerin farklı boyutları ele alınmıştır. Özellikle Soğuk Savaş sonrası dönem üzerinde durulan bu çalışmada, tarafların birbirilerini algılayış ve etkileyiş biçimleri üzerine çıkarımlarda bulunulmuştur. NATO'nun Soğuk Savaş sonrasındaki entegrasyon süreçlerinde neleri hedeflediği ve bu hedeflere ne denli ulaştığı iredelenmiştir. Süregelen kriz ve güç mücadelesi durumunun, Rus dış politikasında ne gibi eğilimlere ve sapmalara yol açtığı incelenmiştir. Değişen devlet başkanlarıyla ilişkilerin ne yönde geliştiği ve tartışmalı noktalar neler olduğu konusu üzerinde durulmuştur.
Maritime piracy: Case of Somalia

Bu tezin temel iddiası üçüncü dünya ülkelerindeki azgelişmişliğin eski dünya için sözde asimetrik tehditler yarattığıdır. Bu topraklarda bir zamanlar doğrudan yönetim veya hammaddelerin sömürülmesi şeklinde var olan sömürü geçmişşi, üçüncü dünya ülkelerinde deniz haydutluğu da dahil sistem karşıtı güçlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu sömürü mirasının ortaya çıkardığı sonuçları idrak edemeyen eski dünya, sorunların ortaya çıkmasına neden olan temel nedenlere çözüm aramak yerine hala bu tehditleri caydırmakla zaman harcamaktadır. Deniz haydutluğu, bölgeye deniz ve hava kuvvetlerinin yığılması ile veya uluslararası hukuktaki boşlukların doldurulması ile çözülebilecek bir sorun değildir. Deniz haydutluğunun yaygın olarak bulunduğu ülkelerdeki halk etkin bir devlet otoritesinin yokluğu, kötü ekonomik şartlar, açlık ve kötü iklim şartları ile mücadele içindedir. Örneğin deniz haydutluğu faaliyetlerinin en yoğun görüldüğü Somali'nin güneyindeki bölünme, Puntland bölgesindeki belirsizlik ve Somaliland bölgesindeki nispeten sakin durumun yanı sıra, ülkedeki karışıklığı dengelemek için bulunan dış askeri güçler ve birbirini takip eden kuraklığın neden olduğu yaygın açlık ve fakirlik deniz haydutluğunun ortaya çıkmasına neden olan temel problemlerin çözümünün ne kadar zor olduğunu göstermektedir. Bu nedenle tez, deniz haydutluğunu küreselleşme ve sömürü mirasının az gelişmiş ülkeler üzerindeki etkisini eleştirmek amacıyla kullanmaktadır. Az gelişmiş ülkelerde son dönemde deniz haydutluğu saldırılarında görünen artışın arkasındaki sebepleri ararken, karşımıza bu ülkelerdeki temel ihtiyaçların karşılanması ile gelişmiş ülkelerdeki ikincil ihtiyaçların karşılanması arasında bir ilişki çıkmakta ve küreselleşmenin deniz haydutluğu saldırılarına doğru yönelimi ne denli artırdığını görmekteyiz. Tez kapsamında konu ile ilgili metodoloji anlatımı ve literatür taramasından sonra, deniz haydutluğu kavramının temel hukuki çerçevesi çizilmeye çalışılacaktır. Arkasından, deniz haydutluğunun son yirmi yılda neden tekrar yükselişe geçtiği ve çözümü için küresel düzeyde neler yapıldığı anlatılacaktır. Sonraki bölümde Somali'deki deniz haydutluğu, uluslararası tanımlara uymayan bu sözde devletin içinde bulunduğu ekonomik ve politik şartlar ortaya konularak değinilecektir. Son olarak, Somali'de deniz haydutluğu sorununun çözümü için ne gibi önlemler alındığı ve bunların neden başarısız olduğu incelenerek, sorunun tamamen çözümü için politika önerileri verilecek ve bu aşamada uluslararası sorumluluğun altı çizilecektir.
Rusya Federasyonu'nun Kırım'ı ilhakına uluslararası tepkiler

Ukrayna'da 2013 sonlarında Yanukoviç hükümetinin AB ile imzalanması gereken anlaşmayı imzalamaması sonrası halkın sokaklara dökülmesi ile başlayan iktidar karşıtı protestolar, kısa sürede genişleyerek büyük bir iç sorun haline gelmiştir. Ukrayna bu sorunun çözümü için uğraş verirken, Rusya Federasyonu'nun 2014 Mart ayı başlarında Kırım'a asker çıkarması ve 16 Mart 2014'te sözde bir referandum sonucu Kırım'ı kendi federal bölgesi olarak ilan etmesi, Ukrayna'nın iç siyasi meselesi olan bir konuyu uluslararası sorun haline dönüştürmüştür. Bununla birlikte Doğu Ukrayna'da Rusya tarafından desteklenen ayrılıkçı hareketler konuyu daha karmaşık hale getirmiştir. Rusya'nın tek kutuplu düzenden duyduğu rahatsızlık, yakın çevre olarak adlandırdığı bölgede daha ön plana çıkmaktadır. Bu hassasiyet 2008'de Gürcistan örneğinde görülmüştü. Rusya'nın jeopolitik hesaplarının en önemli yapı taşı Ukrayna'dır ve Ukrayna'nın NATO veya AB'ye entegre olmasının düşüncesi dahi Rusya'yı rahatsız etmektedir. Çünkü Ukrayna sadece Rus jeopolitiği için değil, Avrasya jeopolitiği için hayati öneme sahiptir. II. Dünya Savaşı'ndan bu yana Avrupa'da sınırların ilk defa işgal yolu ile değiştiği bu hareket sonrası, başta ABD ve AB olmak üzere birçok devlet ve uluslararası örgüt, Kırım ve Ukrayna üzerinden Rusya'ya askeri müdahaleye varmayan tepkiler göstermiş; ekonomik, siyasi ve diplomatik kanallarla bazı yaptırımlar uygulamıştır. Tezde ilk bölümde Kırım tarihine ve Rusya'nın ilhakın gerekçesi olarak ileri sürdüğü tarihsel bağlara bakılacak, daha sonra Ukrayna'da Batı-Rusya rekabetinin yaşandığı gelişmelere değinilecektir. İlhak sonrası verilen tepkiler, bu tepkiler kapsamında uygulanan yaptırımlar ve genel olarak bu tepkilerin analizi, tezin esas konularını oluşturmaktadır.
Legal and political dimensions of the european neighbourhood policy: The case of post-Soviet countries.

Mart 2003 tarihi ile baslayan Avrupa Komsuluk Politikası, günümüz Avrupa Birliği Dısliskilerinin öncelikli konusu haline gelmistir. Bu inceleme, bu konuyu hukuki ve siyasi açıdan analiz etmeyi ve bu baglamda post-Sovyet ülkelerini mercek altına almayı amaçlamaktadır. Söz konusu Politikanın gelisimi genel olarak, olusumu, gerekçeleri, amacı, ilkeleri ve araçları gibi hususlar açısından incelendikten sonra, incelememizPolitikanın hukuki gelisimi üzerinde duracaktır. Avrupa Komsuluk Politikasının, kapsamlı bir sütunlar arası bir politika olması, AB'yi olusturan üç sütundan da ilgili hususları birlestirerek tek ve tutarlı bir çerçeve içinde birlestirmesi ve bütünüyleherhangi bir Anlasma hükmüne dayanmaması oldukça tartısılmıstır. ncelememizde görülecegi üzere, Avrupa Komsuluk Politikasının jeopolitik sonuçlarınıaçısından ise, gerek AB gerekse komsuları, çizilen bu çerçeve içinde kendi çıkarlarını gözetecek biçimde bir isbirligine yönelmislerdir. AB'nin post-Sovyet bölgesindekisorun çözücülük görevi açısından ise, AB'nin bu sürecin tam anlamıyla bir parçası olmak konusundaki isteksizligine dikkat çekilmektedir. ncelememize göre, Politikanınen temel eksigi ise, genisleme sürecinin aynen yapılandırılmıs olmasına ragmen, komsular açısından katılım perspektifinin bariz eksik olmasıdır.
Türkiye'nin Irak poitikası ve Kuzey Irak (1989-2001)

Bu tez çalışmasında İran-Irak savaşının bitiminden 1 1 Eylül saldırılarına kadar olan dönemdeki Türkiye'nin Irak Politikası ve Kuzey Irak sorunu incelenmekte, iç ve dış etkenler çerçevesinde bu politikanın bir analizi yapılmaktadır. Tezin birinci bölümünde Irak devletinin, kuruluşu ve Körfez Krizine kadar olan dönemdeki Türkiye ile ilişkileri birinci kısımda incelenmekte, sonraki kısımlarda ise Türkiye'nin Körfez Savaşındaki politikası ayrıntılı olarak ele alınmaktadır. Birinci bölümde ayrıca Irak - Kuveyt anlaşmazlığından Körfez Krizine giden süreç, Irak'ın Kuveyt'i işgali, Türkiye'nin Körfez Krizi ve Savaş politikası, bu politikanın dönemlere bölünerek incelenmesi, BM kararlan ve son olarak da Türkiye'nin bu dönemdeki politikasının sonuçları değerlendirilen konulardır. Tezimizin ikinci bölümünde Körfez Savaşının yol açtığı mülteci göçü ile başlayan Kuzey Irak sorunu, bölgede oluşan otorite boşluğu, Huzur Operasyonu, bölgesel seçimler, Türkiye'nin IKDP ve KYB ile ilişkileri, Ankara süreci gibi konular ele alınmaktadır. Ayrıca bu bölümde Türkiye'nin Irak politikasını etkileyen bir unsur olan ABD'nin de Irak politikası ve Çekiç güç konuları da incelenmektedir. Sonuçta Türkiye'nin Körfez savaşı politikasının bireysel kararlar içerdiği için geleneksel dış politikasından tarz olarak biraz farklı olsa da, içerik olarak Batı ittifakına yönelik olması ve komşuları ile iyi ilişkileri korumayı amaçladığı için geleneksel dış politikasına paralel geliştiği değerlendirilmiştir. Körfez Savaşı sonrası Kuzey Irak politikası doğrultusunda Türkiye bölgedeki terörle mücadele kapsamında bölgeye sınır ötesi operasyonlar düzenlemiş, Kürt gruplarla işbirliğine gitmiş buna karşın ABD bu gruplarla kurduğu ilişkilerde bazen Türkiye'yi dışarıda bırakmaya çabalamışsa da başarılı olamamıştır. Sonuçta Türkiye'nin 1 1 Eylül saldırılan sonrasındaki dönem için Kuzey Irak'ta takip etmesi gereken politika geleceğe projeksiyon yapılarak değerlendirilmiştir.
Çatışan kimlikler: İsrail'de toplumlararası güvenlik ikilemi

Filistin-İsrail çatışması genelde toprak üzerinden sürdürülen bir çatışma olarak görülür. Realist perspektiften bakıldığında, bu doğru olsa da; kimliğin korunması bağlamında da bir çatışmanın olduğu muhakkaktır. Bu çalışma, toplumsal güvenlik ikilemi kavramını analitik çerçeve olarak kullanarak, İsrail vatandaşı Filistinliler ve Yahudiler arasındaki ilişkiyi, aynı zamanda Filistinlilerin İsrail devleti ile olan ilişkisini kimlik güvenliği bağlamında ele almaktadır. Çalışmanın hedefi İsrail'de toplumlar arası güvenlik ikileminin varlığını analiz etmektir. Bu açıdan, Arapların ve Yahudilerin Filistin'deki ilk karşılaşmalarından itibaren günümüze kadar gelen süreçte, Paul Roe'nun sınıflandırmasına göre hangi tür toplumsal güvenlik ikileminin ortaya çıktığı araştırılacaktır. Toplumsal güvenlik ikileminin analitik boyutları tarihsel analiz ve süreç takibi vasıtasıyla Araplar ve Yahudiler arasındaki ilişkiye tatbik edilecektir
Eski Sovyet coğrafyasında entegrasyon süreçlerinin ekonomik yönleri

Çalışmada BDT üyelerinin bulunduğu eski Sovyet coğrafyasının Avrasya kısmındaki entegrasyon süreçleri ele alınmaktadır. Dünya finans krizinin olumsuz etkileri ve uluslararası arenadaki istikrarsızlık karşısında Avrasya devletleri bölgesel entegrasyon süreçlerine büyük önem vermekte olup bu yönde önemli adımlar atmaktadır. Çalışmada Sovyetler Birliği'nin dağılmasından hemen sonra başlayan bölgesel entegrasyon süreçleri ele alınarak bölgesel entegrasyon yönündeki günümüz gelişmeler incelenmiştir. Avrasya bölgesindeki entegrasyon süreçlerinin incelenmesinde, Avrasya alanının yeniden entegrasyonun objektif temeli olan ekonomik işbirliğine özel ilgi gösterilmiştir. Bununla birlikte çalışmada incelenen ekonomik işbirliğinin yönleri hem belli bazı devletlerin hem bir bütün olarak BDT'nin siyasi çıkarları açısından analiz edilmiştir.
Soğuk savaş sonrası uluslararası aktörlerin Ortadoğu'da güç ve çıkar mücadelesi: AB, ABD, Çin ve Rusya üzerinden bir analiz

Soğuk Savaş sürecinde dünyada ve Ortadoğu'da ABD ve SSCB'nin başını çektiği büyük bir mücadele yaşanmıştır. Sovyetlerin yıkılması itibariyle Ortadoğu'da nasıl bir süreç yaşandığı ve nasıl bir güç ve çıkar mücadelesi yaşandığının araştırıldığı bu tez çalışması, bu yönüyle özgün bir araştırma olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışmayı farklı ve özgün kılan bir diğer husus ise AB, ABD, Rusya ve Çin'in Ortadoğu bölgesindeki politikalarının güç dengesi kapsamında ele alınmasıdır. Tezin ana araştırma sorusu Soğuk Savaş sonrası dönemde Ortadoğu bölgesindeki güç dağılımı ve çıkar ilişkisi nasıl değişmiştir? AB, ABD, Rusya ve Çin'in bölgeye yönelik politikalarını belirlemede diğer aktörlerin öncelikli politikaları nelerdir. Nasıl bir güç dengesi bulunmaktadır. Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle birlikte dünyada ve Ortadoğu da nasıl bir güç değişimi yaşanmıştır. Bu güç değişimi ile birlikte AB, ABD, Rusya ve Çin'in bölge üzerindeki politikalarında, nasıl bir değişimin yaşandığı irdelenmiştir. Bu çalışmanın amacı Soğuk savaş sonrası ABD, Çin, Rusya ve ABD'nin Ortadoğu politikalarının güç ve çıkar ekseninde nasıl değişkenlik gösterdiğinin analizini yapmaktır. Çalışma kapsamında Ortadoğu da yaşanan güç ve çıkar çatışması ülkelerin kullandıkları araçlar, bölgede yaşanılan savaşlar, çatışmalar, krizler ve toplumsal olaylar üzerinden irdelenmiştir. Çalışma sonucunda çatışmaların, savaşların, istikrarsızlığın, büyük güçlerin çıkar çatışmalarının bölgeyi nasıl etkilediğinin sebep ve sonuçlarına ulaşılmıştır. Tezde teorik çerçeve, kimine göre teori ve kimine göre bir kavram olan güç dengesi üzerine oturtulmuştur. Güç dengesinin olmazsa olmazları olan güç ve çıkar kavramları detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Bu kavramlar üzerinden tezin ana araştırma sorusuna cevap aranmış ve çalışmanın amacı kurgulanmıştır. Çalışmada uluslararası aktörler arasında bir güç ve çıkar mücadelesinin bulunduğu, bu güç ve çıkar mücadelesinin kendi coğrafyaları dışında olan başka bir bölgeye, Ortadoğu bölgesine kadar uzanabildiği görülmüştür. Bu noktadan hareketle konunun uluslararası ilişkiler boyutunun olmasından hareketle, analiz metodunun kavramsal ve kuramsal çerçevesini uluslararası ilişkiler disiplininin kavramları ve kuramları oluşturmuştur. Çalışmada ayrıca küreselleşme sürecinde yaşanan güç değişimleri ile birlikte, soğuk savaş sonrasında iki kutuplu dünyadan tek kutuplu dünyaya ve sonrasında yaşanan gelişmeler ile birlikte söz konusu aktörler çerçevesinde çok kutuplu dünyaya doğru bir değişim olup olmadığı sorgulanmıştır. Çok kutuplu dünyaya bir gidişin olduğu görülmüştür. Oluşacak çok kutuplu dünyada da ortaya çıkacak en güçlü sistemin güç dengesi sistemi olacağı tahmin edilmektedir.
İran'ın Şii Hilali hedefi olarak dış politika uygulamaları

İran olarak bildiğimiz topraklar birçok millete, kavimlere çok çeşitli tarihi sahnelere şahit olmuş olan Ortadoğu'daki önemli bölgelerden biridir. Bu şahit olunan tarih sahnelerinin, oyunlarının çok köklü değişimlere sebep olan olguları öne çıkan özellikleri ile araştırmak çalışmamızın esasını teşkil etmektedir. Bu çalışma ile İran İslam Devrimi gerçekleşmeden önceki süreci, gerçekleşmesini hızlandıran etkileri ve devrimden sonra oluşan siyasi, toplumsal, askeri yapılarda nasıl bir değişim içine girildiğini göstermek ve bu yapıyı açıklamak amaçlanmıştır. ABD'nin Irak'ı işgal etmesiyle birlikte İran bölgede bulunan Şii nüfuzunu kendi etki alanına toplamak istemiştir. Bununla birlikte İran'ın bu kitleyi kendi dış politika ideolojisi çerçevesinde yönlendirerek bir Şii Hilali oluşturma iddiası gündeme gelmiştir. Fakat iddia edilen bu oluşum ortaya atılan söylemler kadar somut bir durum değildir. Ayrıca Şii Hilali söylemi ile görülen her ne kadar mezhep temelli politikalar ise de bunun yanında esas amacın İran'ın dış politikada Şii nüfuzu üzerinden daha etkin olmasını sağlamak olduğu görülmektedir. Hazırlanan çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılarak; çeşitli literatür taramaları yapılmıştır. Ulusal ve uluslararası kaynaklardan da faydalanılmış olunan bu çalışmada şahsi olarak gözlenmiş olan gelişmeler de eklenmiştir.
The Russian Administration of the occupied Ottoman territories during the First World War: 1915-1917

Bu çalışmada, Birinci Dünya Harbi esnasında Rus Ordusu tarafından işgal edilen Osmanlı topraklarında tesis olunan geçici Rus idaresinin faaliyetleri incelenmiştir, 5 bölümden müteşekkil tezin ilk bölümünde doğu ve kuzeydoğu Anadolu'nun askeri işgal safhası izah edildikten sonra, ikinci bölümde Geçici Rus İdaresi'nin siyasi, adli ve ekonomik sistemlerinin planları ve uygulamaları ile işgal edilen bölgelerde yürütülmesi düşünülen sömürge projeleri ve inşa faaliyetleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde savaş esnasında mağdur olan bölge halkına yönelik Rus İmparatorluğu sivil yardım kuruluşlarının yardım organizasyonları üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölüm ise, Rus işgali süresince bölgede yapılan bilimsel çalışmalara ayrılmıştır. Tüm bu faaliyetler çerçevesinde, varılan sonuç, beşinci bölümde tartışılmıştır. m
Müslüman göçmenlerin ötekileştirilmesi, güvenlikleştirilmesi ve entegrasyon çelişkisi: İngiltere örneği

Bu tez çalışması, 11 Eylül sonrası dönemde Batı Avrupa'da yaşayan Müslüman göçmenlerin ötekileştirilmesi ve güvenlikleştirilmesi ile entegrasyonları arasındaki çelişkiyi, İngiltere örneği üzerinden incelemektedir. Güvenlikleştirmeyi ötekileştirmeye tehdit boyutu katan bir unsur olarak değerlendiren çalışma, Müslüman göçmenlerin entegrasyonu odağında Kopenhag ekolü güvenlikleştirme kuramının koşulları ile eleştirel söylem kuramlarının yöntem araçlarını bir araya getiren bir analiz ortaya koymaktadır. Güvenlikleştirme literatürüne bağlam, süreklilik ve hakimiyet unsurlarını kapsayarak katkıda bulunan analiz yöntemi, hem söylemi, hem de söylemin meşrulaştırdığı politikaları içermektedir. İngiltere'de 2001 ile 2015 arası dönemi kapsayan analizin sonucunda, Müslümanların entegrasyonu hakkındaki güvenlikleştirme söyleminin, çoğulcu olarak inşa edilen kolektif kimliğe uyum çerçevesinde kapsayıcı bir entegrasyon yaklaşımı ortaya koymasına rağmen, ötekileştirici unsurları nedeniyle hedeflenen entegrasyona engel teşkil ettiği tespit edilmiştir. Benimsenen politikaların ise, Müslümanların topluma kabulünü tek taraflı ve koşullu hale getirdiği, entegrasyon modelinin çokkültürcülükten asimilasyonculuğa doğru bir geçiş gösterdiği ve güvenlikleştirmenin huzursuzluk siyaseti çerçevesinde yeniden üretildiği görülmüştür. Müslümanların kuşaklardır içinde yaşadıkları toplumlara entegre olabilmeleri için, onlara yönelik şüphe, düşmanlık ve teyakkuz haline yol açan güvenlik dilinin terk edilmesi gerekmektedir. Bu, ancak güvenliksizleştirme ile mümkün görünmektedir.