turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Georg Wilhelm Friedrich Hegel'in estetik anlayışı

Georg Wilhelm Friedrich Hegel'in estetik anlayışı, onun genel felsefi sistemi içinde belli bir yere ve anlama sahiptir. Hegel felsefesinde mutlak tin kavramının önemli bir yeri vardır. Ona göre, tin, geist ya da idea kavramlarıyla anlatılmak istenen her şeyi kapsadığı gibi nesnel dünyayı da içine alan bir varlıktır. Bu varlık Tanrı'dır. İdealist bir felsefeye dayanan Hegel'in sanat anlayışında tin, kendisini üç biçimde ortaya koyar. Bunlardan ilki, kendi içinde tin ya da mantık, ikincisi kendi dışında tin ya da doğa, üçüncüsü de kendinde ve kendi için tindir. Tin'in üçüncü biçimi olan tin, kendi içinde sübjektif tin, objektif tin ve mutlak tin olarak üçe ayrılır. Mutlak tin, sanat, din ve felsefe olmak üzere üç alanda gerçekliğe çıkar. Sanat, mutlak tin alanında ele alınır. Tin, kendi özünü kavrayabildiği zaman sanat ortaya çıkar. Biz bu çalışmamamızda gerek telif gerekse tercüme eserleri tarayarak Hegel estetiğinde önemli olan mutlak tin, içerik-biçim, kültür-sanat ilişkisi, sanatın dönemleri ve sonu meselelerini ele almaya çalıştık. Bunun yanında sanatın din ve felsefeyle ilişkisine değindik. Ayrıca 'duyusal' olan ile 'düşünsel' olan üzerinde durarak, sanat eserinin kavramsal olarak ifade edilip edilemeyeceği sorunsalını yorumlamaya çalıştık.
İbn Teymiyye'nin Mecmuu'l-Fetava adlı eserinde Yahudilik ve Hıristiyanlık.

İbn Teymiyye'nin Mecmuu'l-Fetava adlı eserinde tarih boyunca Yahudilik ve Hıristiyanlığı çok sert bir dille eleştirdiği konular yer almaktadır. Bu tez çalışmasında ise sadece İbn Teymiyye'nin Mecmuu'l-Fetava adlı eseri değil el-Cevabü's-Sahih li Men Beddele Dine'l-Mesih ve er-Risaletü'l-Kıbrısiyye adlı eserlerinden de istifade edilerek Yahudilik ve Hıristiyanlığın öncelikle kutsal kitab'a nasıl sahip çıktıkları, kendilerine gönderilen peygamberlere nasıl icabet ettikleri ve kendilerine vahyedilen kitapta olmayan idddiaları işlenmektedir.
Cicero'da doğal hukuk anlayışı

Pek çok akademisyen ve düşünüre göre, Antikçağ'da mevcut olan doğal hukuk teorilerini kendisinden sonraki çağlara, özellikle de Hıristiyanlığa aktaran kişi Cicero'dur. Bizim bu tezdeki başlıca amacımız, Cicero'nun De Re Publica ve De Legibus adlı eserlerine dayanarak doğal hukuk anlayışına ilişkin görüşlerini ortaya çıkarmak ve soyut doğal hukuk anlayışına somut bir temel bulma çabasını göstermeye çalışmaktır. Bu amaçla hareket ettiğimiz, tezimizin ilk bölümünde Yunan'ın erken dönemindeki hak - hukuk, adalet anlayışlarına değinilmiş ve Cicero döneminde de varlığını sürdüren ve ideal devletinin ideal yasalarında önemli rol oynayan tanrısal yasaların kökeni gösterilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde, Cicero'nun düşünsel arka planını açımlamak amacıyla Sofistler, Platon, Aristoteles ve Stoa'nın doğal hukuk teorisiyle bağlantılanabilecek düşünceleri ana hatlarıyla incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Cicero'nun hak - hukuk ve adalet konusundaki fikirlerini daha iyi yorumlayabilmek için, Roma'nın sosyo-ekonomik ve siyasal durumu gösterilmiş ve Cicero'nun doğal hukuk anlayışındaki sınıfsal bakış açısına zemin oluşturulmaya çalışılmıştır. Dördüncü ve son bölümde ise, tezimizin ana konusu olan Cicero'nun doğal hukuk anlayışının incelenmesine ayrılmıştır. Bu son bölüm üç alt başlığa ayrılarak incelenmiştir. Birinci alt başlıkta, Cicero'nun yasa, adalet ve doğal yasa ile ilgili düşüncelerine, ikinci alt başlıkta insan anlayışına ve üçüncü alt başlıkta ideal devlet üzerine görüşlerine yer verilmiştir.
Hermeneutik gelenekten Frankfurt Okulu'na eleştirel bir unsur olarak refleksiyon

Frankfurt Okulu'yla özdeşleştirilen 'eleştiri' düşüncesinin Hermeneutik Gelenekten hiç de uzak olmadığı kabulüne dayanan bu çalışma, refleksiyonun eleştirel işlevi ve kapsamına odaklanmaktadır. Çünkü hem eleştiri hem de hermeneutik anlama refleksif bir boyuta sahiptir. Çalışmanın ilk iki bölümünde ele alınan Hermeneutik Gelenek ile Frankfurt Okulu analizinin ortaya çıkardığı sonuç, refleksiyonun iki anlamda eleştirel işleve sahip olduğudur. İlkin eleştirel hermeneutik refleksiyon aracılığıyla 'Ben', bir öz-bilinç kurarken, ikincil olarak, bunu gerçekleştirdiği anda toplumsal bir bilince açılmaktadır. Habermas ve Gadamer tartışmasıyla, işlev ve kapsamı bakımından derinleşen eleştirel hermeneutik refleksiyon, özgürleştirici bir yeti olarak öne çıkmaktadır. Bu yetiyi, hem benlik kurucu hem de uzlaştırıcı bir yeti olarak ortaya koyan Ricoeur için, yabancılaştırıcı mesafesinin yarattığı öz-bilinç hem bir açıklama modeli olduğundan teoriktir hem de 'Ben'in kendisini yeniden hatırlaması ve yeniden kurması olduğundan pratiktir. Bu nedenle eleştirel hermeneutik refleksiyonun ikili boyutu, açıklama ile anlama ve teori ile pratik birlikteliğini içermektedir. Eleştirel hermeneutik refleksiyonun bu ikili boyutunun etik ve politik sonuçları konusunda Ricoeur'un suskunluğunu aşsalar da Apel, Rorty ve Taylor, teori ile pratik ve açıklama ile anlama arasındaki ayrımı benimsedikleri için Ricoeur'un anlatı teorisinin gerisindedirler. Eleştirel hermeneutik refleksiyonun nasıl oluyor da hem teorik hem de pratik olduğu sorusunun, henüz theoria-praksis ayrımının olmadığı ilk duruma geri dönülerek yanıtlanabileceği, çalışmanın son bölümünün temel iddiasıdır. Çünkü sınır, henüz sınırın olmadığı duruma giderek ortadan kaldırılabilir. Bu nedenle Antik Yunan'da site devletinin resmi bir temsilcisi olarak theoros'un theoria etkinliğinin analizi yapılmaktadır. Henüz felsefi theoria'ya dönüşmeyen bu etkinlik, theoros'ta trajik bir öz-bilinç yaratarak onu ortaklaştırmaktadır. Oysa felsefenin gelişmesiyle başlayan theoria-praksis ayrımı, theoria'yı bireyleri ortaklaştıran değil aksine onu diğerlerinden üstün kılan bir yaşam biçimine dönüştürmüştür. Yaşamın öznelerarası özüne dayanan hermeneutik refleksiyonun yarattığı bilinç anı, theoria etkinliğindeki gibi hem bir kayboluş ya da unutuşu içerdiğinden özneye verilidir hem de hatırlamayı içerdiğinden öznenin kendi yaratımıdır ve onun özüne aittir. Bu ikili boyut, öz-bilincin saf teorik bir refleksiyonla değil, daha ziyade dilsel, tarihsel ve tekil koşullara bağlı olan eleştirel bir refleksiyonla kurulduğunu ama bu öz-bilincin yalıtık bir bilinç değil aksine başka öznelerle uzlaşan, ortaklaşan bir kendinin-bilinci olduğunu göstermektedir. Bu hermeneutik öz-bilinç, yaşanmış olanın yani belirli olanın ufkunda, yeni bir anlam yaratmanın, yani ortaklaşmanın koşulu olduğundan, hiç de saf değildir.
'Varoluş estetiği' olarak ütopya

Küreselleşme ya da neoliberalizmle birlikte insanlığın artık yeni bir toplumda yaşamaya başladığına dair birçok tez ileri sürüldü. Bu tezlerin ortak noktalarından biri bu yeni toplumda ütopyaya yer olmadığıdır. 'There Is No Alternative'. Dolayısıyla küreselleşme ya da neoliberalizm karşıtı hareketlerin ana gündemlerinden biri 'alternatifiniz ne? sorusuna elbette geçmişşin tezahürü olmayacak- cevap olacak ütopya sorunudur. Eskiden beri insanlığın kurtuluş ve mutluluk umutlarının mahfuzu olan ütopyanın öldüğünü ilan edenler ve de bu 'ölüm'e samimiyetle yas tutanlar, ütopya'yı ortaya çıktığı ilk biçimi ile alma hatasına düşmektedirler. Ütopyalar, belli bir tarihsel döneme mahsus rasyonalitenin ürünüdür ve farklı tarihsel dönemler farklı rasyonalitelere sahip olabilir. Dolayısıyla bu çalışma temel olarak, modern toplumdan birçok açıdan farklı bir ruha sahip olan postmodern ya da neoliberal toplumunda ütopyayı da yeni bir mantalite ile ele almak gerektiği ileri sürülmektedir. Bir distopyaya dönüşmesine cevaz vermeyecek bir yeni ütopyacılığı anlamak ve tasavvur etmek için kapitalizm birlikte gelişen ve belli bir rasyonaliteye dayanan iktidar ilişkilerine dair Foucault'nun düşüncesi takip edilecektir. Distopyaya varmayacak bir ütopyanın kuruluşunu sağlayacak özgürlük pratiklerinin ve yeni bir öznellik anlayışının geliştirilmesinin bir imkanı olarak Foucault'nun 'varoluş estetiği' anlayışı ele alınacaktır.
Immanuel Kant'ın eleştiri felsefesinde insan sorunu

İnsan, çevresinde olup bitenleri anlamak için büyük bir merak duymuş ve bu merak ile başlayan yolda büyük ilerlemeler kaydetmiştir; ancak konu kendisi olduğu zaman merak duygusu devam etse de diğer alanlarda olduğu kadar önemli gelişmeler kaydedememiştir. Kendi kendini inceleme konusu yapmak zordur; fakat bu zorluğa rağmen elimizde yol gösterici düşünceler de yok değildir. Immanuel Kant'ın insan hakkındaki görüşleri bu türdendir. Felsefi antropolojinin ve insan felsefesinin kurucusu olan bu isim, diğer disiplinlerde olduğu gibi bu alanda da özgün ve yol gösterici düşünceler ortaya koymuştur. Bu tezde amacımız Kant'ın insan sorununu nasıl ele aldığını inceleyip anlamak olacaktır.
The quiddity of knowledge in Kant's critical philosopy

Bu tezde Kant'rn eleştirel felsefesinde bilginin neliği, problemin tarihsel bağlamında incelenmiştir. Tezin konusunun köklerini sergilemek için, Kant'rn bilgi kuramı üzerine olan görüşlerinin tarihsel arka planı da araştırılmıştır. Bu araştırmanın sonucunda Kant'rn yeni bir felsefe problemi icat etmediği, ama felsefe tarihinin en eski problemlerinden birine yani 'Sentetik a priori bilgi nasıl olanaklıdır? sorusuna kalıcı bir yanıt geliştirmeye uğraştığı sonucuna varılmıştır. Kant'rn bilgi kuramının kuramsal boyutu bu amaca ayrılmıştır. Yukarıda anılan soru ne bizim için ne de Kant için yeni bir sorun değildir, ancak onun verdiği yanıt felsefi duruşu hem bizim için hem de onun için açıkça devrimci bir anlam taşır. Bu tez, onun duruş noktasının yalnızca bilgi kuramı için yeni bir çığıra yol açmadığını, aynı zamanda bilginin neliğini açıklayan yeni bir ontoloji için ciddi bir olasılık yarattığını öner sürer.
Meister Eckhart düşüncesinde Tanrı tasavvuru ve mistik tecrübe

Geç Orta Çağ döneminin etkili figürlerinden biri olan Alman Dominik Meister Eckhart, bir vaiz, mistik ve teolog olarak ortaya koymuş olduğu eserleriyle felsefi ve teolojik bir takım tartışmaların zeminini hazırlamıştır. Felsefenin temel konularından olan Tanrı tasavvuru ve mistisizm gibi iki önemli konuda savunduğu bazı görüşler yüzünden papalık fetvasıyla kınanacak ve kafir ilan edilecek kadar da kilisenin dikkatini çekmiş bir isimdir. Düşünürümüz üzerine yapılan akademik çalışmalarda bu tartışmalardan etkilenmiş, yer yer panteist, yer yer pananteist hatta mistik quetist olarak tartışmaların halen geçerliliğini koruduğu bir takım sonuçların çıktığı, dahası bir mistik olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğine dair çeşitli görüşlerin de mevcut olduğu görülmektedir. Bu bağlamda çalışmanın amacı kilisenin haklı olup olmadığı ya da herhangi bir akademik çalışmanın doğruluğunu ortaya koymaktan öte, düşünürümüzün mevcut Tanrı anlayışı ve mistik tecrübeye dair görüşlerini ifade ettiği çeşitlilik arz eden eserlerini ontolojik, epistemolojik ve aksiyolojik bağlamda ele alarak kapsamlı, objektif ve tutarlı bir sonuç elde etmeye yöneliktir.
Zygmunt Bauman'da postmodern etik

İnsanoğlu doğası gereği sosyal bir varlıktır ve bu evrende var olduğundan beri her türlü faaliyetinin ahlaki bir boyutu olagelmiştir. Ahlaka ilişkin pek çok konu ise Antik Çağlardan bu yana ahlak felsefesi/etik çerçevesinde tartışılagelmiştir. Düşünce tarihi boyunca felsefenin bir dalı olarak etik; ödev, yükümlülük, sorumluluk, gereklilik, erdem gibi kavramları analiz ederek; doğru ve yanlış, iyi ve kötü ile ilgili ahlaki yargıları ele almıştır. Böylece ahlaki eylemin doğasını soruşturmuş ve iyieylemin gerçekleştiği erdemli bir yaşamın nasıl olması gerektiğini açıklamaya çalışmıştır. Bu açıklamalarda etik iki boyutta ele alınmıştır: Birincisi, ahlaki yargılara ilişkin fikirleryürüterek, iyi bir yaşama ulaşmayı savunan 'normatif etik', ikincisi ise herhangi bir ahlakiyargıya ihtiyaç duymaksızın, en yüksek iyiyi belirlemenin, iyi bir yaşama ulaşmada yeterli olduğunu savunan 'ineta-etik'tir. Etiğin bu iki boyutunun sınırları sanayi devrimi ve sonrasında boy gösteren modernizm ve postmodernizm gibi olgularla daha keskin ve belirgin bir hale gelmiştir. Modernizme dek etik daha çok normatif kalıplarda ele alınmış, postmodernizmle birlikte ise daha çok meta-etik çerçevesinde tartışılmıştır. Bu iki kutup düşüncenin içindeki fikir adamlarından birisi olan Zygmunt Bauman (1925-...) ise modernizmin getirilerininrahatsızlığı içerisinde sadece modernizme ve düşünce yapısına değil, postmodernizme kadar olan tüm düşünce sistemlerine eleştirilerde bulunmuştur. Bauman'ın yaşamı, son yüzyılın düşünce ve sosyal yapısının derin izlerinibarındırmaktadır. Bauman, modernizmle birlikte, bireyin elinden alınan en büyük değerinetik olduğunu dile getirmiştir. Ahlak konusunda temel, mutlak, evrensel olanı aramayıreddederek, postmodern etik düşüncesini temellendirmiştir. Postmodern etiği, etiğinmodernizm sonrası tekrar insana sunulması olarak görmektedir. Bu düşüncelerle, postmodern etiği kendine has terimler ve yöntemlerle açıklamıştır.
Hugo Grotius'un hukuk ve siyaset felsefesi

Jüri: Doç. Dr. Neşet TOKU Prof. Dr. Mustafa YILDIRIM Yrd. Doç. Dr. Abamüslim AKDEMİR Bu çalışmanın amacı, felsefe tarihi ve özellikle de hukuk felsefesi alanında önemli bir yer işgal eden Hugo Grotius'u tanıtmak ve onun hukuk ve siyaset felsefesine ilişkin düşüncelerini irdelemektir. Çalışmamız, bu amaca uygun olarak giriş, üç ana bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Giriş bölümünde, hukuk ve siyaset felsefesinin tanım ve kapsamları ortaya konulmakta ve gerek hukuk gerekse siyaset felsefesinin problemleri değerlendirilmektedir. Bu bağlamda Hugo Grotius'un hukuk ve siyaset felsefesi geleneği içerisindeki yerinin daha iyi anlaşılması sağlanmaya çalışılmaktadır. Birinci bölümde, Hugo Grotius'un hayatı ve eserleriyle ilgili bilgi vermekte, ikinci bölümde ise Grotius'un hukuk felsefesine ilişkin düşünceleri çerçevesinde doğal hukuk, uluslararası hukuk ve savaş hukuku gibi konular ele alınmaktadır. Hukuk felsefesi içerisinde Grotius'un en büyük önemi doğal hukuka verdiği görülmektedir. Nitekim uluslararası hukuk ve savaş hukuku da doğal hukuk ekseninde temellendirilmektedir. Tüm sistemini doğal hukuk üzerine kuran Grotius, doğal hukukun kaynağım da insanın rasyonel doğasma bağlamaktadır. Üçüncü bölümde Grotius'un devlet, mülkiyet ve din konularına ilişkin düşüncelerinden oluşan siyaset felsefesi değerlendirilmeye çalışılmaktadır. Hukukun ardından Grotius, siyaset felsefesi bağlanımda, devletin kaynağım da insani iradede görmüş ve seküler bir devlet anlayışını benimsemiştir. Sonuç bölümünde ise konuyla ilgili tespitlerimiz özetlenmeye çalışılmaktadır.
If this is life: Rethinking the modern subject through the aporia of biopolitics

Giorgio Agamben ve Hannah Arendt'in düşüncelerindeki biyopolitik moderniteyi temel alan bu tez Zabel Esayan'ın Yıkıntılar Arasında, Hagop Mntzuri'nin Bulunduğum Yerler, William Faulkner'ın Döşeğimde Ölürken ve Joseph Conrad'ın Karanlığın Yüreği eserlerinde ortaya çıkan biyopolitize edilmiş hayatları incelemeyi amaçlamaktadır. Genel olarak, biyopolitik, hayat kategorisini bios ve zoe olarak tanımlayan Aritotelesçi tanımdan kopuşa işaret ederken, daha belirgin olarak, herhangi bir öznelik halinden yoksun bırakılan hayatların yeni güç mekanizmaları tarafından idare edilmesi anlamına gelmektedir. Dört eserdeki her bir ana kahraman bu anlamda bir bedene veya nesneye indirgenme süreci üzerinden incelenmektedir. İlk iki bölümde Agamben'in Homo sacer'ini kullanarak Esayan ve Mntzuri'nin eserlerinde Osmanlı Ermenilerinin radikal bir şekilde insani özelliklerini yitirmeleri özelinde biyopolitize olmuş hayat analiz edilmektedir. Sonraki iki bölümde ise, sırasıyla Bundren'lar ve Charles Marlow ve Kurtz ikilisi, Arendt'in Animal laborans'ı bağlamında ele alınıp, söz konusu hayatlar dahilinde emek kavramının nasıl eylem kavramının yerini aldığı sorunsallaştırılmaktadır. Dört eserde homo sacer veya homo laborans figürü ile tanımlanan bu karakterlerin hepsi de bir seyahat ile ilişkilenmelerine rağmen, hiçbiri Hegelci anlamda bir kendi veya özne olma bilincine ulaşamamaktadır. Biyopolitize edilmiş hayatlarını yazma eylemleri ancak 'otobiyotanatografi' halini almakta ve kendine özgü bir öznelik durumunu ortaya çıkarmaktadır.
Liberalizmde özgürlüğün imkanı problemi

Bu çalışma liberalizmin özgürlük düşüncesiyle ilgilidir. Sosyal, siyasal ve ekonomik birçok teoride üzerinde durulan özgürlük kavramı liberalizm içinde önemli bir yer işgal etmektedir. Liberalizm özgürlükçü ve birey merkezli bir doktrindir ve birey devlet ilişkisini birey özgürlüğünü esas alarak kurgulamıştır. Bununla birlikte özgürlük kavramı sadece liberalizme ait gibi gösterilmiştir. Ve liberal özgürlük tezlerinin mükemmel olduğu izlenimi oluşturulmuştur. Ancak bu özgürlük tezleri problemli olan kısımlara sahiptir. Çalışmanın amacı liberalizmin özgürlük düşüncesindeki problemli olan kısımları ortaya koymak ve liberalizm konusunda doğru bir kavrayış oluşturulmasına katkıda bulunmaktır. Bu nedenle liberalizmin özgürlük düşüncesi bireysel ve toplumsal olmak üzere iki temel noktadan hareketle incelenmiştir. Aynı zamanda imkanı bakımından sorgulanmıştır. Son olarak liberalizmin vaat ettiği toplumsal düzenin gerçekleştirilmesi için öncelikle bu problemlerin çözülmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Arendt'in politik düşüncesinde yurttaşlık kavramı

Hannah Arendt için politika, insan hayatını yaşamaya değer kılan tek etkinliktir. Bu etkinliğin aktörleri ise yurttaşlardır. Bu çalışmanın konusu; 'Arendt'in politik düşüncesinde yurttaşlık kavramıdır.' Arendt'in idealize ettiği yurttaş, politikaya aktif katılım sağlayan, farklılıklarıyla kendini ortaya koyan daha da önemlisi dünyanın geleceği hakkında söz sahibi olan insandır. Arendt, yurttaşı dünyaya karşı sorumluluğa ve ortak dünyayı kurmaya davet eder. Bu bağlamda Arendt, politika ve iktidarın şiddet araçlarını da kullanarak yurttaş üzerinde bir egemenlik kurmasını eleştirmiştir. Hannah Arendt'in yurttaşlık düşüncesini oluşturan kavramları birbirinden ayrı düşünmek imkansızdır. Bu nedenle yurttaşlık düşüncesini aktarabilmek için Arendt'in geliştirdiği kavramsal çerçeveye de çalışmada yer verilmiş; politika, kamusal alan, şiddet, iktidar, özgürlük ve totalitarizm hakkında söyledikleriyle onun yurttaşlık tanımına ulaşılmıştır.
The concept of evil in the early modern philosophy and Kant's doctrine of radical evil

Bu tezin amacı, öncelikle erken modern felsefe döneminde kötülük kavramının nasıl anlaşıldığına ve dönemin son temsilcisi olarak kabul edilen Immanuel Kant'ın kendisine ait ahlak felsefesi çerçevesi içinde radikal kötülük anlayışına ışık tutmaktır. Bu amacı gerçekleştirmek üzere, kötülük sorunu üzerine en önemli katkıları yapmış olan dönemin filozofları araştırılmıştır. Bu bağlamda Descartes, Spinoza, Bayle, Leibniz ve Hume'un görüşlerine çalışmada yer verilmiş ve söz konusu filozofların kötülük sorununa ilişkin farklılaşan görüşleri ve yaklaşımları analiz edilmeye çalışılmıştır. Tezin ikinci ve son bölümünde ise Kant'ın ahlak felsefesinin temelleri irdelenmiştir. Bu irdelemenin temel nedeni ise, Kant'a göre kötülük sorununun bu alanı ilgilendiriyor olmasıdır. Ödev, ahlak yasası, maxim, kategorik ve hipotetik buyruklar gibi temel kavramlar analiz edildikten sonra, Kant'ın ahlaki kötülük kuramının temelleri açıklanmaya çalışılmıştır. Tezin son bölümlerinde ise radikal kötülük kavramı açıklanmış ve özgür öznenin kötülük eğilimi üzerinde durulmuştur. Radikal kötülük evrensel ve içrek yapısı Kant'ın bakış açısından yansıtıldıktan sonra, nihayet Kant'a göre radikal kötülüğün türleri ile çalışma sonlandırılmıştır. Bu çalışmanın önemi radikal kötülük kavramının öneminden ileri gelmektedir. Madore'nin de ifade ettiği gibi radikal kötülük kavramını iyice anlamadan ve tartışmadan Kant'ın ahlak felsefesinin tam olarak anlaşılabilmesi mümkün görünmemektedir.
Akıllı tasarım ve Michael J. Behe

İnsanlık tarihi boyunca insanlar, yaratılışları hakkında daima bir arayış içerisinde olmuşlardır. Bazı insanlar bu arayışlarının karşılığını, Darwin'in evrim kuramında karşılık bulmuşlardır. Evrim kuramı, Darwin ve sonrasında çokça taraftar sahibi olsa da, günümüzde Darwinizm'e karşı var olan şüpheler, insanları yeni arayışlara yönlendirmiştir. Bunun sonucunda akıllı tasarım kavramı ortaya çıkmıştır. Araştırmamızda akıllı tasarımı temellendirebilmek için öncelikle evrim kuramını incelemeye çalıştık. Daha sonra ise akıllı tasarımın belli başlı savunucularını inceleyerek günümüzdeki en güçlü savunucularından biri olan Michael J. Behe'de akıllı tasarımı çalışmamıza konu edindik. Bu anlamda Michael J. Behe'nin akıllı tasarımını ve bu konuya dair örneklerini ele alarak, ona yöneltilen eleştirileri çalışmamızda analiz etmeyi amaçladık.
Muhafazakar yahudilik

Tezimizde; Reformist Yahudiler ile Ortodoks Yahudiler arasında bir orta yolbenimseyen ve yoğun olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde New York çevresinde yaşayan Muhafazakar Yahudiler işlenmiştir. Çalışmamızın konusu olan Muhafazakar Yahudilik, dört bölümde incelenmiştir. Birinci bölümde, Hareketin tarihi, menşei ve kurucuları üzerinde durulmuştur. Tarihiyle ilgili olarak, hareketin hangi şartlar ve ortamda ortaya çıktığı, Reformcularla Ortodokslardan hangi noktalarda ayrılarak nasıl bir yeni hareketoluşturduğu, tarihi süreçte Rabbi Zacharias Frankel'in 'Pozitif-Tarihi Ekol'ündenyeni bir hareket olan Muhafazakar harekete nasıl gelindiği irdelenmiştir. Ayrıca bu bölümde, hareketin gövdesini oluşturan ve ona kaynaklık eden kurumlartanıtılarak hareket içerisinde bu kurumların rollerine değinilmiştir. Bunun yanındahareketin yan kuruluşları da tanıtılarak, üstlendikleri görevler açısından harekete olan katkıları üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde ele alınan diğer bir başlık da, hareketin kurucularının tanıtılması ve hareket içindeki rolleri konusudur. Bu noktada harekete felsefe ve düşünce olarak öncülük eden Zacharias Frankel ve daha sonra hareketin kurumsallaşmasını sağlayanSolomon Schechter'in rolleri üzerinde detaylıca durulmuştur. Ayrıca birinci bölümün sonunda, hareket içerisinde önemli rol oynayan hareketin önemli rabbi ve önderleri hakkında da bilgi sunulmuştur. İkinci bölümde ise, Muhafazakar Yahudiliğin temel değerleri ve öğretileri, iki aşırıucu temsil eden Reformist ve Ortodoks Yahudilik' ten farklı olarak yeni bir ideoloji179oluşturma çabaları, harekete bir ülkü olarak temel teşkil edecek olan 'Katolik İsrail'kavramı gibi önemli kavramlar ve Muhafazakar Yahudilik ile Siyonizm ilişkisi v. b. konular detaylıca ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, Muhafazakar Yahudiliğin yaşam tarzı olarak benimsediğiibadetleri, adetleri, dini gün ve bayramları üzerinde durulmuştur. Dördüncü ve son bölümde ise, Muhafazakar Yahudilik genel olarak AmerikanYahudiliği içerisinde onun modern versiyonu olarak değerlendirilerek hareketin geleceği ile ilgili görüş ve tartışmalar ve günümüzdeki sorunları ele alınmıştır.