turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
2000'li yıllarda Türkiye sineması'nda polisiye türünde erkek kimliği

Polisiye film türü ele alındığında, bu film türünün beslendiği kaynak olarak polisiye edebiyat karşımıza çıkmaktadır. Polisiye alanla ilgili yapılan akademik çalışmaların, son on yıl içinde artmaya başladığını söyleyebiliriz. Bu dönem içerisinde polisiye film türüyle ilgili yapılan oldukça az olduğunu yapılan araştırmaların edebiyat alanında polisiye romanlar hakkında olduğunu gözlemlemekteyiz. Türkiye Sineması'nın polisiye film açısından en zengin olduğu dönem 1970 ve 1980'li yılları arasındadır. Bu dönemde 62 polisiye film çekilmiştir. Toplumsal yapıyı ve ilişkileri, suç sosyolojisi etrafında inşa eden katil, kurban ve dedektif gibi figürler üzerinden anlatmaya çalışan polisiye türü, Türkiye'de 1980'li yıllara kadar popülerliğini kaybetmemiştir. 1980'li yıllarda Türk toplumunda yaşanan sorunlar ve televizyon kitle iletişimindeki baskınlığı hem Türkiye Sineması'nın üretimini, hem de türler anlamındaki zengin yapıyı zedelemiştir. 1996 yılında Eşkıya filminden sonra, Türkiye Sineması bu çıkmazdan kurtulmuş ve 2000'li yıllarda çekilen polisiye filmlerle, polisiye tür yeniden canlanmıştır. Bu dönem içerisinde Türkiye Sineması'nda birçok polisiye film yapıldığını gözlemlemekteyiz. Yapılan bu filmlerdeki karakterler üzerinden değerlendirildiğinde, baskın olarak erkek karakterlerin olduğunu gözlemekteyiz. Bu tez çalışmasıyla, 2000'li yıllarda Türkiye Sineması'nda polisiye türünde erkek kimliğinin nasıl işlendiğinin çözümlenmesi amaçlanmaktadır. İncelenmek üzere seçilen beş Türk polisiye filmi; Sis ve Gece (Turgut Yasalar 2006), Polis (Onur Ünlü 2007), Ejder Kapanı (Uğur Yücel 2010), Av Mevsimi (Yavuz Turgul 2010), Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm (Serdar Akar 2011) olarak belirlenmiştir. Bu filmlerle suçun ve suçlunun nasıl anlatıldığı, erkek karakterlerin neden baskın bir karakter olarak izleyici karşısına çıkartıldığı tespit edilecek, son dönem Türkiye Sineması'nın polisiye film türüne bakışı incelenecektir.
Sivil toplum alanında çalışan anneler üzerine bir alan araştırması

Sosyal olarak inşa edilen toplumsal cinsiyet rolleri kadının özel alan içinde tanımlanmasına neden olmaktadır. Toplumsal yapının kadına atfettiği rollerin başında ise ev kadınlığı, çocuk bakımı ve zevcelik gelmektedir. Günümüz dünyasında kadının eğitim seviyesinin yükselmesi ve bunun bir sonucu olarak mesleklerini icra etme istekleri kadınların çalışma yaşamına katılımlarını arttırmaktadır. Özel alandan çıkarak kamusal alana adım atan kadınlar özellikle de anneler her iki alanda kendilerini bekleyen zorluklarla mücadele etmek zorunda kalmaktadır. Bu araştırmanın genel amacı, sivil toplum alanında çalışan annelerin iş ve aile yaşamında yaşadığı sorunları ortaya çıkarmaktır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle Psikanalitik ve Feminist kuramın Annelik kavramını ele alış biçimlerine çeşitli düşünürler bağlamında yer verilmiştir. Çalışmada ayrıca Türkiye şartlarında çalışan annelerin mevcut durumu; toplumun bakış açısı, iş ve ev hayatındaki sorumlulukları ve karşılaştıkları sorunlar ile yasal hakları kapsamında sahip oldukları çalışma izinleri ve finansal destekler incelenmiştir. Çalışma ayrıca çeşitli illerdeki sivil toplum kuruluşlarında tam zamanlı çalışan bir grup anneyle yapılan araştırmanın bulguları ile bu bulguların teorik plan temelinde ulaşılan sonuçlarını içermektedir. Gerçekleştirilen görüşmelerde çeşitli nedenlerle çalışma yaşamına girmiş annelere, çalışma koşulları, ev hayatı, aile içi iş bölümü, iş yaşam dengeleri ve buna yönelik uyum çabalarını kendi bakış açıları ile ortaya koymalarına imkan tanınmıştır.
Reconsidering the negotiation among intersecting identities: LGBT+ Alevis in Istanbul

LGBT+ Aleviler toplumlarında nasıl davranma eğilimindedirler? Sosyal kimlikleriyle ilgili tecrübe ettikleri, iç içe geçmişş baskı eksenleri var mıdır? Alevi çevrelerinde karşılaştıkları toplumsal cinsiyete içkin beklentiler nelerdir? Bu sorulardan yola çıkarak, bu tez, Türkiye'de aynı anda Alevi ve LGBT+ olmanın nasıl bir anlam ifade edebileceğini anlamaya çalışmaktadır. Kesişimsel perspektifi analitik bir araç olarak kullanan çalışma, Alevi ve LGBT+ dünyaları üzerine çok iyi belgelenmiş, ancak birbirinden oldukça ayrık literatürler arasında bağlantı kurmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda, Türkiye'deki cinsel çeşitlilik ve Alevi inanç dinamiklerinin genel bir resmi sunulmaktadır. Alevi inanç ve pratiğinde toplumsal cinsiyet meselesi, literatürde kadın-erkek eşitliği söylemi ile Alevi heteroseksüel kadınların ve erkeklerin toplumlarında oynadığı sosyal roller ışığında tartışılagelmiştir. İstanbul'daki LGBT+ Alevilerin hikayelerini göz önüne alarak tez, süregiden Alevi inanç ve pratiğinde toplumsal cinsiyet tartışmaları içerisinde yeni bir alan açmaya çalışmaktadır. Ayrıca, tezin dikkat çektiği bir diğer konu, hem Alevilerin hem de LGBT+ların Türkiye'de maruz kaldıkları cinsel sapkınlık ithamlarıdır. Alevilerin ve LGBT+ların günlük baskı deneyimlerini belirleyen cinsellik temelli bu ithamlardan dolayı tez, bu politik gruplar arasında kurulmayı bekleyen olası siyasi ittifakları tahayyül etmeye çalışmaktadır. Böylece bu araştırma, 'ötekilerin' içindeki ezen-ezilen ilişkilerine dönük tartışmalar açarak kesişen kimliklerin müzakere edilebilir ve edilemez sınırlarını yeniden düşünmeyi önermektedir.
Devletten sosyal devlete

İnsan topluluklarının tarihsel süreç içerisinde ilerlerken bir devlet çatısı altında toplandıkları görülür. İlk çağlardan bu yana devletin biçimi insanoğlunun kat etmiş olduğu sosyal, ekonomik ve siyasal gelişmelerle şekillenmiştir. Çalışmamızın amacı, devletin geçmişşten bugüne geçirmiş olduğu evreleri çağının sosyal ekonomik ve siyasi koşullarının ışığı altında ele alarak sosyal devlet anlayışına dek olan süreci ortaya koymak ve insanlık için en ideal olanı bulmaya yönelik anlayışı gözler önüne sermektir. Literatür taraması yöntemiyle gerçekleştirilen çalışmamız iki bölümden oluşup ilk bölümde devletin kaynağı, niteliği, tanımı ve zorunlu unsurları ele alınmış ve farklı düşünürlerin devlete yaklaşımını açıklayan görüşlerine yer verilmiştir. İkinci bölümde ise devletin geçirmiş olduğu siyasal ve tarihsel gelişim anlatılmıştır. Bu çalışma devletin sosyal devlet aşamasına kadar ve sosyal devlet dahil yapılmıştır. İlkel dönemden tarıma geçiş ile uygar topluma doğru adım atılmıştır. Bu aşama devletin ortaya çıkmasına sahne olmuş ve tarımdan sanayiye geçiş ile de ulus devletler meydana gelmiş ve modern devlet oluşarak sırasıyla önce temel hak ve özgürlükler, sonra siyasi haklar ile seçme-seçilme hakkı ve son olarak da sosyal haklar gelişmiştir. Sosyal devlet, sosyal hak ve özgürlükleri yaşama geçirmeyi, bunları anayasa ve yasalarda tanıyıp güvence altına almayı amaçlar. İnsan lehine gelişen ve değişen bu devlet anlayışının başarısı öncelikle hukukun üstünlüğüne inanılmasına, kuvvetler ayrığılığı prensibinin uygulanmasına ve yöneticilerin bunu içselleştirmesine bağlıdır. Bu varılan son nokta değildir devlet gelecekte de gelişimini sürdürerek anlam ve boyutlarını insan lehine geliştirecektir ve geliştirmelidir.
Ara Güler ve Henri Cartier-Bresson fotoğrafları üzerinden İstanbul ve Paris kentlerinin Modernite incelemesi

Bu araştırma, kentlerin ve kentli insanın sanayi sonrası süreçte yaşadığı değişimleri fotoğrafik unsurlar üzerinden değerlendirmeyi amaçlar. Tarihsel süreç içerisinde ele alınan kent, arkeolojik, antropolojik ve sosyolojik literatür üzerinden incelenip modernite kavramı temelinde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmamız kent temelli bir çalışma olup kent üzerinden modernite kavramına ulaşmak amaçlanmıştır. Öte yandan, çalışmamız literatüre farklı bir katkı sağlamayı amaçladığından yazınsal verilerin yanı sıra toplumsal bir malzeme olarak değerlendirdiğimiz fotoğrafın sosyolojideki önemine dikkat çeker. Çalışmada fenomenolojik- yorumsamacı yaklaşım temelinde nitel araştırma yönteminden yararlanılmıştır. İstanbul ve Paris kentlerinin modernite sürecini değerlendirmek amacıyla, bu kentlerin kentlileri olan iki usta sanatçı Ara Güler ve Henri Cartier-Bresson fotoğrafları incelenmiştir. Yirmi fotoğraf, göstergebilimsel yöntem açısından ele alınıp değerlendirilmiştir. 20. Yüzyıl sonrasında kültür dokuları esas alınarak karşılaştırılan iki büyük kentin, yaşam pratikleri ve geliştirdikleri yöntemler, benzerlikler ve farklılıklar odak alınarak incelenmiştir. Toplumsal dinamikler, kadının toplumsal yeri, inanç farklılığı, coğrafi farklılıklar, ideolojik farklılıklar göz önünde bulundurularak değerlendirilen fotoğraflarda, Paris'in, modernite süreciyle kente atfedilen simgesel anlamları taşıma ve korumaya çalıştığı gözlenmiştir. Çok kültürlü, çok medeniyetli bir kent olan İstanbul'un ise, sanayi sonrası ölçütler esas alındığında modernite deneyimini tamamlayamadığı sonucuna varılmıştır. Ne var ki, çalışmamız kentlerin tarihsel süreç içinde farklı modernleşme ve gelişme süreçleri yaşadıkları iddiasını taşır. Bu bağlamda, İstanbul kenti, gelişme sürecini daha önceki yüzyıllarda tamamlayıp bitirmiştir.
Erol Güngör'de modernleşme ve din

Bu araştırma Erol Güngör'e göre, Türkiye'nin büyük çoğunluğunun iman ettiği İslam dininin, diğer dinlerin aksine modernleşmeye engel olmadığını, modernleşebilmek için dini baskılamaya, yok etmeye gerek olmadığını göstermek amacı ile hazırlanmıştır. Ayrıca toplumun modernleştikçe dinden uzaklaşmaları beklenirken, gittikçe dine yönelmesinin sebepleri de sorgulanmıştır. Bu çalışma yapılırken Erol Güngör'ün kaleme aldığı kitaplar rehber edinilmiş, Erol Güngör üzerine yazılan makalelerden, yapılan sempozyumlardan faydalanılmıştır. Bu araştırmanın sonucunda, İslam dininin modernleşmeyi sağlayacak bilimsel ve teknolojik gelişmelere engel olmadığı, aksine bunları teşvik ettiği sonucuna varılmıştır. Din insanların varlıklarına anlam katan bir kurum olarak insanlara huzur vermektedir. İnsanları modern bir yaşam ile dini hayat arasında çelişki de bırakmak yerine, istenildiğinde aynı çatı altında yaşayamamalarının sebebi olmadığı gösterilmiştir. Ayrıca modernleşme adına dini yok etmeyi ve onun yerine ideoloji vermeyi amaç edinen sistemlerin insanları tatmin edemeyişi üzerine, insanların tekrar dine yöneldiği sonucuna varılmıştır.
Nikah Şekeri filmi bağlamında 2000-2012 yılları arasında Türk sinemasında aile kurumu

Aile kurumu, toplumların yapı taşı olan bir mikro kosmosdur. Dolayısıyla aile, toplumun yapısını en iyi temsil eden ve geçirdiği değişim dönüşümleri, karşılaştığı sorunları en derinden yaşayan kurumdur. Aile kurumunun içinde bulunduğu toplumla olan karşılıklı ililşkisi, onu, sosyoloji, psikoloji, antropoloji, tarih gibi pek çok sosyal bilimin yanı sıra, sanatın ve çeşitli sanat dallarının da ilgi alanlarına sokmaktadır. Bu sanat dallarının en başında da, sinema gelmektedir. Türk toplumu içinde aile kurumunun rolü ve yapısı, Türk Sinemasının da ele aldığı konuların en başında gelmektedir. Çalışmada, 2000- 2012 yılları arasında Türk Sinemasında aile kurumu, toplumumuzun içinde var olan farklı aile sistemleri, aile kurumunun yaşadığı değişim ve sorunlar örnekler üzerinden ele alınarak anlatılmaktadır. Filmlerde ana tema veya yan tema olarak sunulan aile kurumu ve onunla ilgili olan durum ve sorunların, sinematografik dille sunulma biçimleri bu çalışmanın eksenini oluşturmaktadır. Ayrıca bu çalışmayla eş zamanlı olarak ''Nikah Şekeri'' adlı bir kısa film projesi gerçekleştirilmiştir.
Bursa ilinde meskun Bulgaristan göçmenlerinin etno-sosyolojik incelenmesi

Göç, hem göç edenlerde hem de göç edilen yörede sosyo-kültürel değişmelere yol açan temel olgulardan biridir. Bugün Türkiye'nin hakimiyetin de bulunan topraklara tarih boyunca göçler olmuştur. Bu gruplar kimi zaman yerel halkla etkileşim ve evlenme sonucu asimile olmuşlar, bazen de etnik özelliklerini korumakta direnmişlerdir. Türkiye'ye en son kitle halinde göç 1 989'da Bulgaristan'dan yapılmıştır. Bu göçmenler, 1 878'den bu yana Bulgaristan'da maruz kaldıkları asimilasyon hareketlerine artık dayanamayan ya da zorla sınır dışı edilen Bulgaristan Türkleri'dir. Bursa, Bulgaristan'dan en çok göç alan illerimizdendir. Bu nedenle araştırma konusu olarak Bursa'da meskun 1950- 78 ve 1989- 1990 yıllarında göç etmiş Bulgaristan Türkleri'nden 1 50 hane seçilmiştir. Anket ve görüşmeler yoluyla toplanan bilgiler sonucunda elde edilen veriler, yeni göçmen ailelerin çevrelerindeki yerli halkla ilişkilerinin sınırlı olduğunu göstermektedir. Bu göçmenlerin ekonomik faaliyete katılımları dışında çevreye uyum sağlamada bazı problemleri vardır. Yerli halk göçmenleri bazı sosyal değerler açısından yadırgamaktadır. Göçmenler bölgenin yerlisi olanlara kız vermekte, fakat kız almamaktadırlar. Ekonomik açıdan da orta gelirli ailelerdir. Aile biçimleri çekirdek olup ortalama çocuk sayısı ikidir. Evlenme yaş ortalamaları kadınlarda 18 -22, erkeklerde ise 20 -24'dür. Çoğunluk orta dereceli okul mezunudur.
Marksist ve Foucaultcu iktidar anlayışları üzerine sosyolojik bir karşılaştırma

Marksist anlayışta sosyal yaşam insan emeğinin ürünüdür. Bu, çalışmanın insani kurumların temeli olduğu anlamına gelir. İnsanlar çalışma yoluyla kendilerini gerçekleştirirler ve bu üretim süreci tarihi açıklar. Ekonomik hakimiyet başta devlet olmak üzere tüm sosyal alanlardaki iktidara tahvil edilebilir. Böylece hakim ekonomik sınıf aynı zamanda yönetici sınıftır. Dolayısıyla Marksist açıdan, iktidar, belirli bireylerin sahip oldukları ve onlara ait bir şey değildir fakat sınıflar ve gruplara aittir. Marx, aynı zamanda bilincin maddi yaşam koşullarının bir sonucu olarak anlaşılması gerektiğini savunmaktadır. Bununla birlikte, maddi temel düşünsel yapıyı birebir belirlemez. Marx için, ideoloji, belirli bir zamanda bir toplumun nasıl düşündüğüyle ilgilidir. Marksist açıdan kapitalist üretim biçiminde, ideoloji, statükonun muhafaza edilmesine yarayan bir dizi fikirdir. Kapitalist üretim biçiminde metalar tamamıyla satılabilirdir ve bu işçilerin işlerine yabancılaşmalarına sebebiyet verir. Marx'ın gözünde kapitalist üretim biçiminin yüzeyiyle kökeni arasında bir farklılık vardır. Biz ideolojinin eleştirisi aracılığıyla bu farkı kavrayabiliriz. Foucault, iktidar, devlet, ideoloji, yabancılaşma ve cinsellik hakkındaki tüm Marksist fikirleri reddeder. Foucault için, iktidar bir kişinin elinde yoğunlaşan ve diğerleri üzerinde egemen olan veya bir grubun ve sınıfın elinde değildir. İktidar devlet gibi belirli bir konuma yerleşmemiştir. İktidar ağ gibi işleyen bir organizasyondur. Belli başlı sosyal ilişkiler gündelik yaşamda temellenir. Bu nedenle, Marx'ın sınıf mücadelesi gibi geniş ölçekli politikalarla ilgilenmesine zıt olarak Foucault mikro politikaya odaklanır. Nietzsche gibi, Foucault da hakikatin çok taraflı bir olgu olduğunu ileri sürer. Bu, yorumlarımızın ötesinde tek bir hakikatin olmadığı anlamına gelir. Foucault'ya göre, iktidar ve bilgi birbirleriyle doğrudan ilişkilidir. İktidar ve bilginin birleşmesi bilen özneleri üretir. Bu nedenle Marksist yabancılaşma teorisi açıkça geçersiz bir teoridir.
Din kültürü ve ahlak bilgisi dersleri bağlamında lise öğrencilerinin İslam düşüncesindeki yorum farklılıklarına ve eğitimine bakışları

Birçok alanda insanların yaşam biçimlerini şekillendiren din ve inançların öğretimi konusu günümüzde büyük bir önem görmektedir. Birçok farklı inanç ve düşüncedeki insanın bir arada yaşadığı bir dönemde bireylerin hem kendi din ve inançlarını öğrenmesi hem de farklı din ve inançları tanıyarak diğerlerini anlamaya çalışması büyük bir öneme sahiptir. Bu kapsamda günümüzde okullarda çoğulcu din eğitiminin bir gereği olarak, çoğunluk dışındaki diğer dinlerin ve bir din içerisindeki farklı yorumların öğretiminin önemine yönelik uygulamalar ve çalışmalar giderek artmaktadır. Çoğulcu düşünce yapısının bir gereği olarak Türkiye'de özellikle 2000 yılından sonra öğretim programlarında hem diğer dinlerin hem de bir din içerisindeki çoğulculuk bağlamında itikadi, fıkhi ve tasavvufi yorumların öğretimine daha çoğulcu perspektifle yer verilmeye başlanmıştır. Bu bağlamda ilköğretim ve ortaöğretimde DKAB öğretim programlarında ve ders kitaplarında bazı sınıf seviyelerinde bu konulara yer verilmeye başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, lise öğrencilerinin İslam düşüncesindeki yorum farklılıklarına ve bunların öğretimine yönelik düşüncelerini tespit etmek ve program geliştirme çalışmalarına katkı sağlamaktır. Bu çerçevede Sakarya ili merkez ilçelerinden seçilen on farklı lisede 956 öğrenciye anket uygulanmış ve sonuçları SPSS programında analiz edilerek değerlendirilmiştir.
Çocukların aile içi şiddete uğramasına neden olan sosyo-ekonomik faktörler

Şiddet çok yönlü bir olgudur. Şiddeti ortaya çıkaran bireysel, toplumsal ve kültürel birçok neden ve bu nedenler arasında çok yönlü bir ilişki söz konusudur. Her düzeyde farklı boyutlarda ortaya çıkan şiddet daha çok çocukları hedef almaktadır. Bu araştırmada, çocuklarına şiddet uygulayan aile profillerinin sosyo-ekonomik özellikler açısından belirlenmesine çalışılmıştır. Bunun yanında şiddetin okul başarısına etkisinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Sosyo-ekonomik değişkenler olarak; aile yapısı, gelir ve öğrenim düzeyi kriter olarak alınmıştır. Çalışmanın sonucunda; parçalanmış ailelerin, gelir düzeyi ve öğrenim düzeyi düşük ailelerin çocuklarına daha çok şiddet uyguladığı saptanmıştır. Çocukların şiddete maruz kalması okul başarısını olumsuz yönde etkilemektedir. Konuyla ilgili alan çalışması, Kütahya ilinin Tavşanlı ilçesinde, iki ilköğretim okulunda gerçekleştirilmiştir.
Kültürel performans bağlamında Edirne Roman düğünlerinin incelenmesi

Edirne ili, ülkemizde Romanların yoğun olarak yaşadığı şehirlerden birisidir. Kültürel performansın en orijinal konusu olabilecek Romanların, bu edimleri hem sosyal yaşantılarıyla hem de törensel edimleri ile anlatılmıştır. Birinci bölüm performans kavramının, ilgili kavramlar ışığında açıklarken ikinci bölümde Edirne'de yaşayan Romanların karakteristik sosyo-kültürel yaşantıları ve edimleri aktarılmıştır. Katılımcı- gözlemci yöntemi ve sözlü kaynaklar aracılığıyla elde edilen veriler, performans, oyun, sosyal drama, mahalle, sokak, kültürel performans gibi farklı kavramlar ile ele alınarak açıklanmaya çalışılmıştır.
Beyaz Türk kimdir? Kavramın oluşum sürecinin ve içeriğinin tarihsel olarak incelenmesi

Bu tez, beyaz Türk söyleminin hangi anlamları içerdiğini ve söylemin geçirdiği aşamaları açıklamaktadır. Eleştirel söylem analizi yöntemi kullanılarak, beyaz Türklükle ilgili medya tarafından üretilen anlamlarla, 'biz' ve 'öteki' ayrımının nasıl oluşturulduğu üzerinde durulmuştur. Beyaz Türk söylemi, resmi ideolojinin modernleşme muhayyilesinde bir ideal tip olarak tasarlanmış, bu sosyal tipin kamuoyunda kabulü medya ve simgesel seçkinler vasıtasıyla olmuştur. Yaşam tarzları, tüketim alışkanlıkları, boş zaman etkinlikleri gibi kültürel örüntülerle belirlenen beyaz Türk tipolojisine dahil olmayan ya da olamayanlar, medya elitleri tarafından sembolik şiddete maruz kalmıştır. Beyaz Türk söylemi, kendi dışındaki özneyi edilgen, pasif ve tarihsiz bir öze indirgeme eğilimindedir. İncelenen köşe yazılarında, beyaz Türklerin, Batılılaşma akımına ayak uydurmuş, kentli, liberal, eğitimli orta sınıflarla ilişkilendirildiği görülmüştür. Söylem, toplumsal dünyayı Doğu/Batı, modern/muhafazakar, laik/İslamcı gibi antagonizmalarla tanımlamaktadır. Bu karşıtlık, kendisini beyaz Türkler; diğerlerini kara kalabalıklar, Türkiye'nin zencileri, varoşlar veya öteki Türkiye gibi tipolojik kültürel kodlarla ifade etmektedir.
Rol-model almada ve benliğin sunumunda yeni bir alan olarak instagram

Bu çalışmada günümüzde oldukça popüler olan sosyal medya uygulaması Instagram, benlik sunumu ve rol-model alma ana başlıkları altında incelenmiştir. Kullanıcıların Instagram kullanım biçimlerini ve amaçlarını saptayabilmek amacıyla Afyonkarahisar ve Antalya illerinde yaşayan 18 ile 25 yaş aralığındaki Instagram kullanıcısı genç kadınlarla derinlemesine mülakat tekniği ile yüz yüze görüşülmüştür. Daha gerçekçi ve anlaşılır bilgilere ulaşılabilmesi amacıyla araştırmada fenomenolojik gözlem kullanılmıştır. Bu çerçevede kullanıcıların Instagram'ı kullanış amaçları anlaşılmaya çalışılmıştır. 'Yeni bir kimlik oluşturma', 'Instagram kullanım süresi', 'fenomenler', 'beğeni sayısı', 'mahremiyet' gibi alt başlıklar hakkında da katılımcıların görüşlerine başvurulmuştur. Elde edilen bulguların analizi sonucunda katılımcıların çoğunluğunun Instagram'ı benliklerini sunmak için bir araç olarak gördükleri, giyim vb. konularda diğer kullanıcıları örnek aldıkları, Instagram'ın mahremiyeti zedelediği konusunda hemfikir oldukları sonucuna ulaşılmıştır.
Geçici koruma statüsünde olan Suriyelilerin hayata tutunma stratejileri üzerine sosyolojik bir araştırma: Şanlıurfa örneği

Bu çalışmada 2011 yılından itibaren iç savaştan kaynaklı Suriye den Türkiye ye göç ederek sığınanların ev sahibi toplum içindeki dönüşümleri, ev sahibi toplumda yarattığı ekonomik, sosyal, kültürel etkileri ve varış noktasında hayatlarına devam edebilmek için geliştirdikleri stratejiler incelenmiştir. Michel de Certeau nun gündelik yaşam pratiklerinde ortaya koyduğu taktik ve strateji kavramları üzerinden Suriye den Türkiye ye zorunlu göçle gelen grupların ve bireylerin geldikleri yerleşim yerlerinde geliştirdikleri direnme biçimleri, tutunma biçimleri, gündelik pratikleri ele alınmıştır. Bu çalışmada göç kuramları etrafında Suriyeli grupların göç etme biçimleri, göçün itici ve çekici nedenleri, göç eğilimleri, göçün yarattığı sonuçlar incelenmiştir. Çalışma temelde Suriye den zorunlu göçle gelen grupları ve bireyleri ele aldığı için göçün farklı disiplinlerde ne anlam ifade ettiği ve göç türleri içinde hangi kategorilerde ele alındığı açıklanmıştır. Çalışma aynı zamanda Türkiye deki göç politikalarına ve mevzuatına, göç literatürüne farklı boyutlarda bakmamıza imkan sunmaktadır. Bu çalışmada Suriye den göçle gelen bireylerin ve grupların var olan baskın ya da egemen iktidara ve yerli olana karşı kendi düzenini kurma ve kendini içeriye dahil etme pratikleri gündelik hayat deneyimleri üzerinden incelenmiştir. Çalışmada Pierre Bourdieu nun alan, habitus ve mücadele alanı kavramları üzerinden Suriye den göç eden grupların mekansal deneyimlerinin okuması yapılmıştır. Göçün hayatın mevcut olan her alanına etkisi göz önünde bulundurularak çalışmanın görüşme soruları hazırlanmıştır. Çalışmada saha olarak Şanlıurfa il merkezi ve merkez ilçeler tercih edilmiştir. Saha çalışması olarak belirlenen Şanlıurfa il merkezi ve merkez ilçelerinde veriler çalışmanın doyuma ulaşılması sağlanan kadar devam etmiştir. 5 Arap kadın, 5 Arap erkek, 5 Kürt kadın, 5 Kürt erkek, 5 Ezidi kadın ve 5 Ezidi erkek olmak üzere toplamda 30 katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşme gerçekleşmiştir. Görüşmelerde nitel araştırma yöntem ve teknikleri kullanılmıştır. Katılımcılara ulaşabilmek için kartopu örnekleme uygulanmıştır. Bu çalışmada Suriye den göç eden grupların göç hikayeleri, geldikleri yerleşim yerinde yaşadıkları sorunların neler olduğu, bu sorunlarla başa çıkarken geliştirdikleri stratejiler, göç mevzuatında göç aktörlerinden hangi gruba dahil oldukları, Türkiye de kalıcı ve geçici olma durumları, mekansal yoğunlaşmaları, göçün getirdiği dönüşümün etkileri gibi niteliksel veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler bulgular kısmında katılımcıların anlattıkları aktarılarak analiz edilmiştir.
Diyarbakır örneğinde göç ve kadın

Bu çalışmada 'Diyarbakır örneğinde Göç ve Kadın' ilişkisi tartışılmaktadır. Kadının Diyarbakır'a yerleştikten sonra hane içinde ve hane dışında yaşamış olduğu toplumsal değişim göç kuramlarıyla ve yaşanılan yerin toplumsal yapısıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada kadınların etnik, dini, coğrafi kökeni, iş hayatı ayrımı yapılmaksızın Diyarbakır'daki kent yaşamının kadınlar üzerindeki etkilerinin incelemesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda Diyarbakır'a sonradan yerleşen 108 kadın ile görüşme yapılmış. Bu görüşmeler sonucunda elde edilen verilerin analizine bağlı olarak araştırma sonuçlandırılmıştır.