turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yürütmenin durdurulmasına ilişkin 6352-6526 ve 6545 sayılı kanun değişikliklerinin yargı kararlarına etkisi

Hukuk devleti ilkesinin kesintiye uğramadan etkin bir şekilde uygulanması, hukuka aykırı idari işlemlerdeki olumsuz etkilerden bireylerin korunması ve bu amaçla da, onarılması güç veya imkansız zararların ortaya çıkmasının engellenmesi, idari yargının en önemli hukuki araçlarından biri olan yürütmenin durdurulması müessesesi ile sağlanmaktadır. Şuray-ı Devlet'in kuruluşu ile başlayan süreçte muhtelif değişikliklere uğramış olan yürütmenin durdurulması kurumunun nihai haline ulaşması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunun da yapılan 6352, 6526 ve 6545 sayılı kanun değişiklikleri ile olmuştur. Tezimizin amacı da; Yürütmenin durdurulması kurumunun, 6352, 6526 ve 6545 sayılı kanun değişiklikleri çerçevesinde açıklanması ve bu değişikliklerin uygulamadaki önemi doğrultusunda, yargı kararlarına yansımasının incelenmesidir.
Kamusal tercih alanında kuramsal yaklaşımlar ve anayasal iktisat

Devletin ekonomiye müdahalesinin objektif kriterlerden ziyade subjektifkriterlere dayanması yeni bir düsünce akımını dogurmustur. James M. Buchanan ve Gordon Tullock tarafından ortaya atılan ve gelistirilen bu akım, devletin ekonomiye müdahalesinin sınırlandırılmasını ve politik aktörlerin subjektif karar almalarını engelleyici Anayasal sınırlamalar getirilmesini öngörmektedir. Kısa zamanda gerek Dünyada ve gerekse Türkiye'de birçok taraftar toplayan Anayasal ktisat yaklasımı, devletin ekonomiye müdahalesinin sınırlandırılması ile yurt içi istikrarın saglanacagını savunmaktadır. Çalısmamızda genel olarak Anayasal ktisat yaklasımı ve devletin ekonomiye müdahalesi ile olusan yolsuzluk ekonomisi incelenerek, Anayasal ktisat'ın ne denli gerekli olduğu sorusuna çözüm aranmaya çalısılmıstır
Ceza Muhakemesi Hukukunda vekil ve müdafi

müdafi ve vekil kavramlarının, kanuni düzenlemeler ile hangi açılardan ele alınması gerektiği yanında, bu düzenlemeler ile, müdafii ve vekillerin hangi koşullarda görev ve yetki aldıkları, bu görevleri sırasında, karşılaşılan sorunlar yanında, bu görevleri gereği yerine getirmeleri halinde, hangi haklara sahip oldukları ele alınmıştır.
1982 Anayasası'nda sosyal haklar ve Avrupa sosyal şartına dair spesifik sorunlar

Bu çalışmada, 1982 Anayasası'nda Sosyal Haklar ve Avrupa Sosyal Şartı incelenmiştir. Üç bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde, sosyal hakların kavramsal olarak tanımı ve tarihsel süreci genel olarak ele alınmıştır. Ayrıca, Avrupa Sosyal Şartı'nın hazırlanışı Şart'a eklenen Protokoller açıklanmıştır. İkinci bölümde ise, Avrupa Sosyal Şartı'nın ulusal rapor ve toplu şikayet başvurularının incelenmesinden oluşan denetim sistemi incelenerek yapılan denetimle ilgili spesifik sorunlar tespit edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, 1982 Anayasası'nda yer alan sosyal haklara dair düzenlemeler açıklanarak, Avrupa Sosyal Şartı'nın bu düzenlemelere paralel düzenlemeleri hakkında açıklamalara yer verilmiştir.
Kazakistan Hukukuna göre yabancı hakem kararlarının tanınması ve tenfizi

Kazakistan Cumhuriyeti birçok dünya ülkesinde olduğu gibi, yerel hukuk ve tahkim sistemini geliştirmeyi amaçlamaktadır. Bu gelişmeler kapsamında ihtilafların tahkim yoluyla çözümünün yaygınlaşması yollarının, vatandaşlarına insan hak ve özgürlüklerini esas alan sosyal ve ekonomik sisteminin verdiği üstünlüklerden tam olarak yararlanma olanağı sunabilir. Kazakistan Cumhuriyeti'nde yabancı hakem kararlarının tanınması ve tenfizi konusu milletlerarası ticari ilişkilerin, üretim, bilim ve teknoloji alanındaki işbirliğinin gelişmesi ile birlikte daha da güncellik kazanmıştır. Yabancı hakem kararlarının tanınması ve tenfizi konusu Kazakistan Cumhuriyeti'nde daha önce bilimsel açıdan fazlaca incelenmemiştir. Bu sebeple Kazakistan Hukuku'nun uygulamasında zaman zaman çeşitli sorunlar meydana gelmektedir. Bu çalışmamızın amacı, Kazakistan Cumhuriyeti'ndeki yabancı hakem kararlarının tanınması ve tenfizi konusunda hem teoride hem de uygulamada meydana gelen sorunların incelenmesi ve bu sorunların giderilmesi hususunda çeşitli çözüm önerilerinin getirilmesidir.
Fikri mülkiyet hukukunda esaslı unsur doktrini

Esaslı unsur doktrininin kökenini Amerikan rekabet hukuku oluşturmaktadır. Bu hukuki kuramın uygulanması sonucu hakim teşebbüse/tekel teşebbüse anlaşma yapma yükümlülüğü getirilmektedir. Başta çok taraflı eylemler açısından uygulama alanı bulan esaslı unsur doktrini daha sonra tek taraflı eylemler çerçevesinde gelişme göstermiştir. Esaslı unsur doktrini, hakim/tekel teşebbüse sahibi olduğu veya kontrol ettiği ve rakipleri için vazgeçilmezlik nitelikte olan iktisadi varlığın kullandırılması koşullarını tespit eden hukuki kuramdır. Topluluk ve Amerikan hukuku ile Türk hukukunda esaslı unsur doktrininin uygulanması anlaşma yapmayı reddetmeye ilişkin tek taraflı davranışlar kapsamında mümkündür. Bu tür davranışlar dışlayıcı nitelik taşımaktadır. Bu yüzden bu davranışlar Topluluk ve Türk hukuku bakımından hakim durumun kötüye kullanılmasını; Amerikan hukuku açısından tekelleşme/tekelleşmeye teşebbüs suçunu oluşturmaktadır. Esaslı unsur doktrininin uygulanması sonucu getirilen anlaşma yapma yükümlülüğü, sözleşme özgürlüğüne istisna getirmektedir. Dolayısıyla bu doktrinin uygulanması için gerekli olan koşulları tespit etmek önem arz etmektedir. Bu konuda görev, mahkemelere ve teorisyenlere düşmektedir. Esaslı unsur doktrini fiziki varlıklar dışında fikri ürünler açısından da uygulama alanı bulabilir. Fikri mülkiyet hakları sahibine doğrudan hakim durum bahşetmez. Hakim durum, ilgili pazardaki koşullar dikkate alınmak suretiyle tespit edilir. Hakim teşebbüse getirilebilecek zorunlu lisans, fikri mülkiyet hukuku ile rekabet hukuku arasında ihtilafa neden olabilir. Bu doğrultuda, her iki hukuk alanındaki menfaatleri dengelemek kaydıyla sonuca ulaşılmaktadır. Anlaşma yapmayı ret ve fikri mülkiyet hukuku açısından lisans vermeyi ret suretiyle hakim durumun kötüye kullanılması kamu ve özel hukuk bakımından sonuçlar doğurmaktadır. Kamu hukuku alanındaki yaptırımlar, davranışa ilişkin yaptırımlar, yapısall yaptırımlar ve idari para cezalarından oluşmaktadır. Bu konuda yetkili kurum Topluluk hukukunda Komisyon, Türk hukukunda Rekabet Kuruludur. Özel hukuk açısından ise hakim teşebbüs tazminat sorumluluğuna tabi tutulmaktadır.
Uluslararası nitelikte silahlı çatışmalar bakımından uluslararası insancıl hukukun uygulama anının tespiti sorunu

1949 Cenevre Sözleşmeleri'nin ortak 2. maddesinde Uluslararası İnsancıl Hukuk'un savaş ilanı ve işgal hali dahil uluslararası nitelikte silahlı çatışmalarda uygulanacağı düzenlenmektedir. Ancak ilgili maddede UNSÇ'nin tanımına yer verilmediğinden UNSÇ'ler bakımından, UİH'nin uygulama anının tespiti zorlaşmaktadır. Buradan hareketle bu çalışmanın merkezinde bir UNSÇ'nin tespit edilebilmesi için aşılması gereken eşiklerin bulunup bulunmadığı hususu yer almaktadır. UNSÇ'nin çeşitli görünümlerinde farklı eşiklerin dikkate alınması gerekmektedir. Bu itibarla, UNSÇ'lerde ve UNSÇ'nin görünümlerinden olan savaş ilanı ve işgal durumlarında eşiklerin varlığının irdelenmesi gereği açığa çıkmaktadır. Öte yandan uluslararasılaşmış silahlı çatışmaların farklı görünümlerinde uygulanacak farklı eşiklerin bulunup bulunmadığı da bu çalışmada incelenmektedir. Ayrıca UİH'nin uygulamasının sona ermesi açısından bir UNSÇ'nin hangi eşiğin aşılması halinde sona ereceğine dair incelemeler ile devletler arasında fiilen bir çatışma hali bulunmasa dahi UİH'nin devreye gireceği durumlar da bu çalışmanın alanına dahil edilmiştir.
Markanın kullanılması zorunluluğu

Tez çalışmamda markanın kullanılması zorunluluğu konusu yasal mevzuat, doktrindeki görüşler ve mahkeme içtihatları çerçevesinde değerlendirilmiş, kullanılmayan markanın iptali ve hukuki sonuçları incelenmiştir. Markayı kullanma zorunluluğunun tez konusu olarak belirlenmesinin sebebi; 556 sayılı KHK döneminde Markanın Kullanılmamasının yaptırımının Anayasa Mahkemesi'nin 06.01. 2017 tarihinde Resmi Gazete yayınlanan hükmü ile mülkiyet hakkının ihlali gerekçesiyle iptal edilmiş olmasına rağmen 10.01. 2017 tarihinde yürürlüğe giren Sınai Mülkiyet Kanunu ile kullanılmayan markanın iptal edilmesi müessesesinin olmasıdır. Bir markanın kullanılması, marka sahibinin kendisi ya da izin verdiği üçüncü kişiler tarafından, amacına uygun, tescil edildiği mal ve hizmetler kapsamında ciddi bir biçimde kullanılmasıyla ortaya çıkabilir. Haklı sebep olmaksızın beş yıldır markanın kullanılmıyor olması ya da kullanımına ara verilmiş olması SMK kapsamında bir takım müeyyideleri beraberinde getirmektedir. Tez çalışmamın birinci bölümünde marka hukukunun tarihsel gelişimi, markanın fonksiyonları, marka hakkının özellikleri ve marka türlerine, ikinci bölümde markanın kullanılması kavramı, kullanma kavramının hukuki niteliği ve bu nitelikle ilgili doktrin ve içtihat birikimi, kullanma sayılan haller ve kabul edilen ilkelere, üçüncü ve son bölümünde ise kullanmamanın hukuki sonuçları konu başlığı altında iptal, kullanım kanıtı ve defi başlıkları ile markanın iptal edilmesi, iptalin sonuçları, Anayasa Mahkemesinin 556 sayılı KHK m.14 hükmünü iptal kararı ve bu kararın hukuki sonuçları ile güncel bir karar olan Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2019/ 1765 E. 2019/ 4421 K. ve 14.06. 2019 tarihli kararı, Sınai Mülkiyet Kanunu'nun markanın kullanılmasına ilişkin hükümleri, tecavüz ve hükümsüzlük davalarında defi konularına yer verilmiştir.
Boşanma davalarında maddi tazminat

Aile, T. C. Anayasası'nın 41'nci maddesinde de belirtildiği üzere Türk toplumunun temelini oluşturmaktadır. Bu özelliği nedeniyle aile hukuku Türk Medeni Kanunu'nda ayrı bir kitap olarak düzenlenmiştir. Aile hukukuna özgü bir nikah akdi ile kurulan aile kurumunda eşlerin arasındaki bağ yine hukuki yollardan ortadan kalkabilmektedir. Evlenmede olduğu gibi evlenmenin sona ermesi durumunda da eşlerin hukuksal durumlarında değişiklikler olmaktadır. Boşanmanın hukuksal sonuçlarından birisi de mali sonuçları olup bunlar; maddi ve manevi tazminat, nafaka yükümlülüğü olarak sıralanabilir. Boşanmada kusursuz ya da daha az kusurlu olan tarafın göreceği maddi zararların tazmini amacıyla kusurlu tarafın bir ödemede bulunması modern hukukta ve modern hukukun bir parçası olan medeni hukukumuzda kabul edilmiştir. Bu çalışmada boşanmanın tüm mali sonuçları değil yalnızca tazminat amaçlı bir ödeme olan maddi tazminat konusunun ayrıntılarıyla ele alınıp incelenmesi ve boşanmada maddi tazminatın hangi durumlarda söz konusu olabileceğinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu kapsamda, boşanmada maddi tazminata ilişkin Türk hukukundaki düzenlemeler ile maddi tazminatın koşulları, maddi tazminat kararının kapsamı ile maddi tazminat konusunda görevli ve yetkili mahkeme ve diğer usule ilişkin konular olmak üzere üç bölümde ele alınarak incelenecektir.
Anayasa mahkemesi kararlarında siyasi partilerin devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne aykırılık sebebiyle kapatılmasının incelenmesi

Bu çalışmada; demokratik siyasal hayatın vazgeçilmez unsurları olarak tanımlanan ve demokratik rejimin işleyişi bakımından büyük önem taşıyan siyasal partilerin kapatılması hususu incelenmeye çalışılacaktır. Öncelikle, demokrasi ilkesi ile siyasal partiler arasındaki ilişkiye değinilerek, demokratik rejimlerde siyasal partilerin yeri ve önemi incelendikten sonra bu konu militan demokrasi anlayışı ile farklı bir açıdan ele alınacaktır. Daha sonra ise; Türkiye'de siyasal partilerin geçmişşten bugüne tarihsel gelişim süreci hukuksal açıdan ele alınarak; siyasi partiler hakkındaki düzenlemelerin gelişiminin ve değişiminin, demokrasi açısından yeterli olup olmadığı hususu değerlendirilecektir. Ayrıca siyasi partilerin kapatılması hakkındaki Anayasal ve yasal düzenlemeler ele alındıktan sonra araştırma konumuz olan siyasi partilerin devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne aykırı amaç ve faaliyetlerine yönelik yasaklamalar da ayrıntılı olarak incelenecektir. Anayasa Mahkemesi'nin devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne aykırılık gerekçesine dayanarak verdiği kapatma kararları incelenerek, Anayasa Mahkemesi'nin pratikteki uygulaması somutlaştırmaya çalışılmış ve bu kararlara karşı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvurular da karar sonlarında ele alınarak iki Mahkeme arasındaki yaklaşım farkı net bir şekilde ortaya konulmaya çalışılacaktır.
Pay Sahipleri Sözleşmesi kapsamında anonim şirketlerde pay devrinin kısıtlanması

Günümüz dünyasında küreselleşme ile birlikte birçok teşebbüs, coğrafya ve zaman sınırlamaları engel olmaksızın birbirleri ile işbirliği içerisine girerek ticari faaliyet gösterebilmektedir. Bu işbirliklerinin bir türü de ortaklık şeklinde yapılabilmektedir. Böylece iki veya ikiden fazla teşebbüs, diğer seçenekler bir yana, bir anonim şirket kurarak veya halihazırda kurulu bir anonim şirkette pay iktisabı ile ortaklık kurabilmektedir. Bu çerçevede, ilgili teşebbüsler birbirleri ile 'Pay Sahipleri Sözleşmeleri' akdederek ortaklıkları süresince hem aralarındaki ilişkiyi hem de kendilerinin şirket ile olan ilişkisini düzenlemeyi amaçlamaktadırlar. Pay sahipleri sözleşmeleri kapsamında düzenlenen en önemli konulardan biri de pay devirlerinin kısıtlanmasına ilişkindir. Pay devir kısıtlamaları, zaman zaman anonim şirketler hukukuna aykırı bir durum yaratmakta ve kanunen anonim şirketlerin tasarlandığı yapıdan sapmalara sebep olmaktadır. Buna ilaveten pay devir kısıtlamalarına ilişkin hükümler çoğu kez esas sözleşmelere de dercedilmekte ve bu sayede ilgili kısıtlamaların şirketin korporatif yapısının bir parçası haline getirilmesi amaçlanmaktadır. Ancak bu gibi işlemler esasen anonim şirketler hukukuna aykırı durumlara sebebiyet verebilmektedir. Çalışmamız kapsamında, anonim şirketlerde pay devir kısıtlamalarına ilişkin pay sahipleri sözleşmeleri ve esas sözleşme hükümleri incelenmiş, İsviçre Hukuku ve Alman Hukuku örnekleri değerlendirilmiş ve bu kapsamda uygulamada fazlasıyla rastlanan pay devir kısıtlamaları borçlar hukuku ve şirketler hukuku açısından irdelenmiştir.
6502 sayılı tüketicinin korunması hakkında kanun kapsamında tüketici uyuşmazlıkları ve çözüm yolları

Bu çalışmada, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında tüketici uyuşmazlıkları ve bu uyuşmazlıkların çözüm yolları incelenmiştir. Öncelikle, tüketici hukukuna ilişkin genel bilgi verilmiştir. Bu doğrultuda, tüketici hukukunun genel kavramlarını teşkil eden tüketici kavramı ile; satıcı-sağlayıcı ve tüketici işlemi kavramları açıklanmıştır. Ardından tüketicinin korunmasının nedenleri, Kanun'un kapsamı ve tüketici hukukunun tarihsel gelişimi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, çalışmamızın esas konusunu oluşturan tüketici uyuşmazlıkları kavramı belirlenmiştir. Kanun'da düzenlenen tüketici sözleşmelerinden doğabilecek uyuşmazlıklar Yargıtay kararları ışığında tek tek açıklanmış; ayrıca tüketici örgütleri ile Bakanlık tarafından açılabilecek davalar da belirtilmiştir. Üçüncü bölümde ise, tüketici uyuşmazlıklarının çözüm yollarına geniş yer verilmiştir. Bu kapsamda tüketici hakem heyetleri ile tüketici mahkemeleri incelenmiş; bunun yanı sıra hukuk sistemimizde yer alan diğer uyuşmazlık çözüm yollarına başvuru durumları değerlendirilmiştir.
Şirket birleşmelerinde ortakların dava yoluyla korunması

Şirket birleşmelerinde ortakların korunması, belirlediği ilkeler ve tanıdığı dava hakları nazara alındığında, kanun koyucunun özel önem atfettiği hususlardan biridir. Devrolunan şirketin ortaklarının, mevcut pay ve haklarını karşılayacak değerde, devralan şirket pay ve haklarını iktisap etmesi esastır. Birleşmenin ortakların malvarlığı cephesinde yarattığı olumsuz sonuçlar, ortaklığın devamlılığı ilkesi çerçevesinde, denkleştirme davası ile denetlenmektedir (TTK m. 191). Bu davada ortaklar, pay ve haklarının gereğince korunmamış veya ayrılma akçesinin uygun belirlenmemiş olması gerekçesiyle, uygun bir denkleştirme isteyebilirler. Öte yandan, Kanun'un birleşmeye ilişkin hükümlerinin ihlali, yine ortakların açabileceği, özel iptal davası ile denetlenmektedir (TTK m. 192). Kanun koyucu, ilgili hükümlerin ihlaline iptal sonucunu bağlamakta; ancak eksikliklerin giderilmesi mekanizması ile bu ağır yaptırımla karşılaşılmaması için devralan şirkete olanak tanımaktadır. Son olarak, birleşme işlemlerine katılan bütün kişilerin, ortaklara karşı kusurları ile vermiş oldukları zararlardan sorumlu oldukları düzenlenerek, ortakların zararlarını tazmin edecek bir özel sorumluluk davası öngörülmektedir (TTK m. 193). Böylece birleşme karşısında ortaklar, üç farklı mekanizma ile koruma altına alınmış olmaktadır.
İnsan kökenli biyolojik maddeler üzerindeki hakkın hukuki niteliği ve bu maddelerin hukuki işlemlere konu edilmesi

Gelişen teknoloji ile birlikte, insan kökenli biyolojik madde adı altında ele alınan insan organ, doku ve hücrelerinin hukuki niteliğinin tespitinin yapılması önemli bir gereklilik olarak karşımıza çıkmaktadır. Hastane işletmeleri, sağlık ve araştırma kuruluşları, bilim adamı ya da hekim gibi, vücudundan biyolojik madde elde edilen kişi dışındaki üçüncü şahısların, bu maddeleri hangi hakka dayanarak ellerinde bulundurdukları, bu hakkı nasıl kazandıkları ve kaybettikleri ve bu hakkı kazanma ve kaybetme biçimleri konularının aydınlatılması gerekmektedir. Diğer yandan, organ, doku ve hücre gibi biyolojik maddeler, insanların değişik ihtiyaçları nedeniyle çok farklı yapıda sözleşmelere konu edilmektedir. Günümüzde, vücuttan tedavi amacıyla biyolojik madde alınmasının yanı sıra, estetik, teşhis, başka insanların vücuduna nakil, bilimsel araştırma ve saklama gibi amaçlarla da insan bedeninden biyolojik madde alınmaktadır. Vericilerden temin edilen bu maddeler, kan ve doku bankaları gibi aracı sağlık kuruluşları tarafından hastane işletmeleri ve benzeri sağlık kuruluşlarına devredilmekte ve yine, tedavi veya çocuk sahibi olunması gibi amaçlar doğrultusunda, kişilerin vücuduna insan kökenli biyolojik maddeler nakledilip, aşılanmaktadır. Biyolojik maddelerin nakli, dondurulması, saklanması, üretimi ve kopyalanması, tıbbi nitelikte bir takım sorunların ortaya çıkmasına neden olduğu kadar, birçok hukuki sorunu da beraberinde getirmektedir. Bu sorunların çözümü için, bu sözleşmelerin hukuki niteliklerinin tespit edilmesi gerekir. Keza, insan kökenli biyolojik maddeleri konu alan sözleşmelerin geçerliliği de önemli bir husus olarak karşımıza çıkmaktadır. Bunun yanında, vücuttan biyolojik madde alımı ve vücuda biyolojik madde nakli doğrultusunda gerçekleştirilen tıbbi müdahalelerde verilen rızanın, hangi koşullar altında geçerli sayılabileceği de, müdahalenin hukuka uygunluğunun tespiti bakımından önem arz etmektedir. Söz konusu çalışma, son yıllarda gündemi oldukça meşgul eden biyolojik ve tıbbi gelişmeler ile bu gelişmeler neticesinde hızı gün geçtikçe artan, organ, doku, hücre, üreme hücreleri ve kök hücre gibi maddelerle ilgili olarak yapılmakta olan araştırma ve teknik uygulamaların yarattığı hukuki sorunların giderilmesine yönelik olarak gerçekleştirilmiştir.
Evlilik birliğinin eşlerin tasarruf yetkisine getirdiği sınırlamalar

Bu çalışmanın amacı 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 193. maddesinde eşlerin birbirleriyle ve üçüncü kişilerle diledikleri hukuki işlemi yapabilme özgürlüğüne, evlilik birliğini korumak amacıyla getirilmiş bulunan sınırlamalardan, tasarruf yetkisi sınırlaması niteliğinde olanların incelenmesidir. Bu kapsamda, aile konutu ile ilgili işlemlerde eşin rızasının aranması (TMK m. 194), eşlerden birinin belirli malvarlığı üzerinde hakim kararıyla tasarruf yetkisinin sınırlandırılması (TMK m. 199) ve yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejiminde eşlerin paylı mülkiyetindeki mallar bakımından eşlerin pay üzerindeki tasarruflarının diğer eşin rızasına bağlı olmasına (TMK m. 223 /II) ilişkin yasal düzenlemeler incelenmiştir. Öncelikle aile ve evlilik birliği kavramları, evlilik birliğini koruyucu hükümlerin önemi ve amacı ortaya konulmuştur. Ardından, çalışmanın kapsamına giren her bir kanun hükmünün amacı, hukuki niteliği, uygulama şartları ve sonuçları, ayrı ayrı incelenmiştir.
Diş hekiminin aydınlatma yükümlülüğü

Diş hekimi; dişlerin, diş etlerinin ve bunlarla doğrudan bağlantılı olan ağız ve çene dokularının sağlığının korunması, hastalık ve düzensizliklerin teşhisi, tedavisi ve rehabilite edilmesi ile ilgili her türlü mesleki faaliyetleri icra etmeye yetkili olan kişidir. Tıbbi müdahale ise, diş hekiminin hastanın beden ve vücut bütünlüğü üzerine, endikasyon şartını ihtiva eden, doğrudan veya dolaylı olarak gerçekleştirdiği her türlü faaliyettir. Diş hekimlerinin, hasta ile ilk temas ettiği andan başlamak üzere bir takım yükümlülükleri bulunmaktadır. Bu yükümlülükler içerisinde, hem diş hekimliği hem de genel hekimlik uygulamalarında en sık ihlal edilen ise aydınlatma yükümlülüğüdür. Bu kapsamda çalışmamızın birinci bölümünde temel kavramlar, diş hekimliği sözleşmesinin hukuki niteliği ve diş hekiminin gerçekleştirdiği tıbbi müdahalenin hukuka uygunluğu için gereken şartlar açıklandıktan sonra, ikinci bölümde aydınlatma kavramı detaylı bir şekilde incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, diş hekiminin aydınlatma yükümlülüğünü ihlal etmesi halinde hangi yaptırımlara maruz kalacağı, bunun öncesinde hastanın zararını hangi ispat vasıtaları ile ispat edebileceği ve bu anlamda bilirkişilik kurumu ve tıp uygulamalarındaki yansımaları izah edilmiştir. Son olarak, örnek aydınlatılmış formu hazırlanarak uygulamaya ışık tutulmaya çalışılmıştır.
Bm Pekin kuralları ekseninde çocuk yargılaması ve çocuğun üstün yararı ilkesi

Uluslararası hukukta çocuk haklarına ilişkin en kapsamlı düzenleme Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmedir. Sözleşmenin 40. maddesi ile çocuklara özgü bir ceza adalet sistemi kurulması hedeflenmiştir. Hedeflenen yargı düzeni bakımından Sözleşme çerçeve metin olarak bir takım ilkeler ortaya koymuş; bu ilkeler çeşitli Genel Kurul kararları ile detaylandırılmıştır. İşte Pekin Kuralları bu Genel Kurul kararlarından biridir. Pekin Kuralları; ulusal çocuk ceza hukuku politikaları bakımından yol gösterici temel ilkelerden olup, bir takım asgari standartlar ortaya koymaktadır. Bu standartların özünde ise her zaman 'Çocuğun Üstün Yararı İlkesi' yer almaktadır. Çalışmamızın ana konusu, Pekin Kuralları ve Çocuğun Üstün Yararı İlkesi özelinde Türk hukukundaki çocuk yargılamasının incelenmesidir. Ulusal mevzuatımızda takip edeceğimiz öncelikli kanun ise Çocuk Koruma Kanunu olacaktır. Çalışmamızın ilk bölümünde; çocuk adalet sisteminin ilke ve amaçları tarihsel seyri içinde incelenmiş; çocuk adalet sistemine ilişkin ulusal ve uluslararası mevzuat hükümleri belirlenmiş, 'çocuk' kavramı ve 'çocuğun üstün yararı ilkesi' hukuki düzlemde ele alınmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise Türk hukukunda çocuk yargısı Pekin Kuralları rehberliğinde incelenmiştir. Soruşturma aşamasından başlayarak, ceza yargılamasının her aşaması suça sürüklenen çocuk özelinde ele alınmıştır. Mevcut çocuk yargı sistemi, çocuğun üstün yararı ilkesi yönünden büyüteç altına alınmıştır. Bu anlamda yer yer sistemde mevcut aksaklıklar ve çözüm önerileri hakkında kanaat belirtilmiştir.