Flüt öğretiminde birlikte çalma öğrenme biçiminin performans kaygısı ve motivasyon düzeyine etkisi

Flüt öğretiminde birlikte çalma öğrenme biçiminin öğrencilerin müzik performans kaygısı ve motivasyon düzeylerine etkilerinin tespit edilmesi amacı ile karma yöntemin temel alındığı bu araştırmada, açımlayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Araştırma, nicel boyut açısından tek gruplu öntest-sontest model; nitel boyut bakımından ise durum çalışması desenlerinin özelliklerini bir arada barındırmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik Öğretmenliği Bilim Dalı'nda 2014- 2015 eğitim-öğretim yılının bahar döneminde öğrenim gören 1. 2. ve 4. sınıf flüt öğrencileri (N=14) oluşturmaktadır. 10 haftalık deneysel işlem sürecinde öğrencilere, araştırmacı tarafından oluşturulan birlikte çalma öğrenme biçimine dayalı flüt öğretim programı uygulanmış; deneysel işlem sürecinde çalışılan eserler, her hafta farklı izleyici kitlelerinden oluşan ortamlarda süreç boyunca sergilenmiştir. Birlikte çalma öğrenme biçimine dayalı gerçekleştirilen flüt öğretiminin öncesinde, ortasında ve sonrasında öğrencilerin performans kaygısı ve motivasyon düzeylerini belirlemek amacıyla Müzik Performans Kaygısı Envanteri ve Bireysel Çalgı Dersi Güdülenme Ölçeği; araştırmanın nicel verilerinin elde edilmesi amacı ile kullanılmıştır. Çalışma grubunu oluşturan öğrenciler ile deneysel işlem sonrasında yapılan görüşmelerde ise yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak araştırmacı tarafından oluşturulan öğrenci görüşme formu, araştırmanın nitel verilerinin elde edilmesi amacıyla kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 17.0 ve Nvivo 7 paket programlarına işlenmiş ve analiz işlemleri bu programlar aracılığı ile gerçekleştirilmiştir. Veriler, normal dağılım göstermediğinden dolayı nicel verilerin analiz işlemlerinde parametrik olmayan istatistik tekniklerinden yararlanılmıştır. İlişkisel analizlerin yapılması amacıyla ilişkili ölçümler için kullanılan Wilcoxon 'İşaretli Sıralar Testi' uygulanmış, etki büyüklükleri hesaplanmış ; puanlarının çizgi dağılım grafikleri oluşturulmuş ve bu grafikler üzerinden de karşılaştırmalar yapılmıştır. Elde edilen nitel veriler ise içerik analizi tekniği ile analiz edilmiştir. Araştırmada, nicel verilerin analizi sonucunda, birlikte çalma öğrenme biçimine dayalı gerçekleştirilen flüt öğretimi ile öğrencilerin; müzik performans kaygısı ve bireysel çalgıları olan flüte yönelik motivasyon düzeylerinde yüksek düzeyde olumlu yönde anlamlı farklılık olduğu, müzik performans kaygılarının azaldığı, bireysel çalgılarına yönelik motivasyonlarının arttığı tespit edilmiştir. Nitel verilerin analizi sonucunda ise flüt öğretiminde birlikte çalma öğrenme biçiminin uygulandığı çalışma grubu öğrencilerinin; gerçekleştirilen öğretim sürecinde düzenlenen dinleti ve konser etkinliklerinde müzik performans kaygılarının azaldığı, özgüvenlerinin ve öz-yeterlik inançlarının arttığı, sosyal becerilerinin, çalgılarına ilişkin teknik ve müzikal becerilerinin geliştiği, izleyicilerin takdir ve beğenisini kazanma güdüsünün yanında izleyicilerden gelen olumlu geri bildirimler ile motivasyonlarının arttığı, deneysel işlem sürecinde icra ettikleri eserlerin kendilerinde ilgi ve çalışma isteği uyandırdığı, öğretmenlerinin olumlu tutum ve davranışlarının motivasyonlarını arttırarak performans kaygılarını azalttığı yönünde olumlu görüş bildirdikleri belirlenmiştir.