turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Küresel sivil toplumun doğuşu mu? Çevre STK'larının uluslararası politikadaki rolü ve işlevleri

Küresel sivil toplum tartışmaları yeni bir sorun-alan olarak çevre ve dünya politikasında yeni bir aktör olarak çevre STK'ları üzerinde çalışılmasını önermektedir. Bu çalışma çevre STK'larının uluslararası çevre politikasındaki etkinliklerini ortaya koymaya çalışmakta ve çevre STK'larının uluslararası çevre kurumlarıyla nasıl bütünleştiğine ilişkin analitik bir çerçeve önermektedir. Çevre STK'larının uluslararası alana temel giriş noktasını oluşturan Birleşmiş Milletler Sistemi son yirmi yıldır STK katılımı için yeni kanallar açmıştır. Çevre STK'ları sadece danışma için değil proje geliştirme ve uygulama konusunda da etkinlik göstermektedir. Ayrıca çevre STK'ları birçok çevre rejiminin müzakerelerine, yürütülmesine ve uygulanmasına katılmaktadır. Çevre STK'ları küresel ölçekteki ozon ve iklim değişikliği rejimlerinin oluşmasında önemli rol oynamıştır. Küresel çevreye yönelik kollektif eylemde çevre STK'larının görünürlüğünün artması daha geniş anlamda küreselleşme süreci tarafından biçimlendirilmektedir. İktisadi küreselleşme, küresel yönetişim ve bilgi teknolojisi çevre STK'larına küresel ölçekte örgütlenmek için yararlanacakları bir fırsat yapısı sunmaktadır. Bilgi ve meşruiyetle çevre STK'ları küresel çevre politikasında bağımsız bir aktör haline gelmiştir.
Küreselleşme bağlamında Rusya-İran ve Türkiye arasındaki işbirliğin süreklilik potansiyeli

Soğuk Savaş'ın bitişi ve ardından SSCB'nin dağılmasıyla, dünya güç dengesinde büyük değişiklikler meydana gelmeye başlamıştır. Soğuk Savaş boyunca sürmüş olan iki kutuplu yapı son bulmuş, doksanlı yılların uluslararası sistemi ABD hegemonyasında tek kutuplu bir yapıya dönüşmüştür. 21. yüzyıla girerken 11 Eylül Terör Saldırısı, başarısız Afganistan ve Irak Harekatları ABD'nin prestijini sarsmış, toparlanan Rusya, büyüyen ekonomileri ile AB, Çin, ve Japonya, ABD'nin rakibi konumuna gelmişlerdir. Küreselleşme gibi başka faktörler de olmakla birlikte ABD hegemonyasındaki tek kutuplu yapı sarsılmaya başlamış, 21. yüzyıl uluslararası sistemi çok kutupluluğa doğru evrilmeye başlamıştır. Küreselleşme süreci bazı çevrelerce yararlı bulunsa da bazı çevrelerce getirdiği ekonomik, siyasi ve kültürel olumsuzluklar yüzünden eleştirilmiştir. Bünyesinde barındırdığı olumsuzluklar küreselleşme sürecinin tamamlayıcısı ya da karşıtı olarak görülebilen bölgeselleşme hareketlerini başlatmıştır. Bölgeselleşme hareketleri ile küreselleşme karşısında zayıf düşen ulus devletler ayakta durmaya çalışmakta, aşınan yetkilerini tekrar kazanmaya çabalamaktadırlar. Küreselleşmenin barındırdığı olumsuzluklar ulus devlet yapısını çevre ülkelerle ekonomik ve siyasi birlikler kurmaya sevk etmiştir. 21. yüzyıl uluslararası sistemin çok kutuplu yapısı, küreselleşme sürecinin ulus devleti bölgesel birlikler kurmaya teşvik etmesi; Suriye krizi üzerinden gelişen Rusya-İran ve Türkiye işbirliğinin süreklilik arz ederek daimi bir birliğe dönüşmesini kolaylaştırmaktadır.
Turco-Egyptian relations during the presidency of Mohammed Morsi:2012-2013

Bu çalışmada, Mısır'ın Muhammed Mursi dönemi ve bu dönemin Mısır'ın Türkiye ile ilişkisindeki ticari, ekonomik ve özellikle siyasal etkilerinin hangi yönde değiştiği incelenecektir. Buna ek olarak, Türk hükümetinin 2012- 2013 dönemindeki dış politikası ve Arap Baharı ve Türkiye'nin Arap Baharı'na bakış açısı ve Mısır'da Arap Baharı sonrasındaki siyasal olaylar ve ülkedeki etkileri ve Mısır'da siyasal bakımdan hangi değişiklikler olduğuna ve değişen Türkiye-Mısır ilişkisinin Ortadoğu'daki etkisine değinilenecektir. Bu çalışmanın asıl amacı, iki Orta Doğu müslüman toplumunun Muhammed Morsi başkanlığında değişen ilişkilerinin incelenmesi yönünde olacaktır. Bu doğrultuda, Türkiye'nin Adalet ve Kalkınma Partisi'nin ideolojilerinin Müslüman Kardeşler'in ideolejileriyle hangi açıdan benzer olduğu ve Mursi'nin yeni hükümetinin dinamikleri ve Mısır hükümetinin iç ve dış politika dinamikleri de incelenecektir. Ayrıca Mursi dönemdeki Mısır hükümetinin Türkiye ile olan ilişkisine geniş ölçüde yer verilecektir. Çalışmada, Mısır devletinin Türkiye hükümetine bakış açısı ve bu ilişkide Türk ve Mısır hükümetinin iç ve dış politikalarının göz önüne alınarak değişen ilişkilerinin ardında yatan sebepler de araştırılacaktır. Bunun yanı sıra, Türkiye'nin Morsi'nin başkanlığındaki Mısır hükümeti üzerinde nasıl bir etkisi olduğu ve Türkiye ile Mısır arasındaki ilişkinin nasıl ilerlediği 2012- 2013 yılları arasında iki ülkedeki ekonomik ve siyasi ilişkiler incelenerek çalışılınacaktır.
The impact of security sector reform on agriculture in post- conflict countries: an empirical appraisal: The case of Kosovo

Bu tez, mesleki meşguliyetlerinin ne olduğundan bağımsız, akademisyen ve pratisyenlerin çatışma sonrası bağlamındaki zorluklara cevap verecek kapsayıcı bir barış ve çatışma sonrası devlet inşasını önemserken, barış ve çatışma sonrası devlet inşası aktivitelerini oluşturan sektörler arası ilişki üzerinde yeterince akademik araştırma olmadığı fikrinden yola çıkmaktadır. Bir başlangıç girişimi olarak, bu tez, çatışma sonrası durumunda Güvenlik Sektörü Reformunun tarım üzerindeki etkilerine odaklanmaktadır. Bu tez, güvenlik güçlerinin kırsal alanlardaki angajmanı, iş göçü ve kaynak dağıtımını içeren hipotezlere dayalı olarak, Güvenlik Sektörü Reformunun tarım üzerindeki muhtemel pozitif ve negatif etkilerini incelemek üzere Kosova'yı bir vaka olarak ele almaktadır. Nitel verilere dayanan sonuçlar, olumlu etkilerin daha fazla görünür olmasına karşın, negatif olanların, çatışma sonrası bağlamın başka bir engeli olarak veri eksikliği nedeniyle tamamen kanıtlanmadığını göstermektedir.
Rusya'nın yeni-Avrasyacılık ideolojisi bağlamında Türk dış politikası

Liderliğini Rusya'nın üstlendiği Yeni-Avrasyacılık akımı, Rusya ve Türkiye'nin bölgede yakın muhatap olmayı gerektiren ilişkileri bağlamında Türk dış politikası açısından göz ardı edilemeyecek öneme sahiptir. Son yıllarda Batı ile ilişkilerinde gerileme yaşayan Türkiye, Rusya ile daha yakın ilişkiler geliştirme yoluna gitmiştir. Bu çalışmada temel olarak Avrasya'ya yönelimin Türkiye'nin Batı merkezli dış politikasına alternatif olup olamayacağı sorusuna yanıt aranmıştır. Bu çalışma sonunda öne sürülen iddia; Yeni-Avrasyacılığın Türk dış politikası için Batı karşısında bir alternatif veya ikame olmaktan ziyade, küresel ölçekte sürdürülebilir bir dış politika adına ancak tamamlayıcı bir niteliğe sahip olduğudur. Nitekim Türkiye'nin jeopolitiği göz önünde bulundurulduğunda Türk dış politikası herhangi bir kutba ait olma konusunda ciddi sakıncalar barındırmakta, günümüz diplomasi anlayışı ise belirli bir bölgeye yönelik olmaktan ziyade çok boyutlu dış politika uygulamalarını gerektirmektedir. Ayrıca Yeni-Avrasyacılık Rusya ve Türkiye merkezli görüş ayrılıkları nedeniyle ortak bir zeminde mutabakata varılmasına engel oluşturacak niteliktedir. Bununla birlikte Yeni-Avrasyacılık, Avrasya coğrafyasında potansiyel işbirliklerinin farkına varılması ve uygulamaya geçirilmesi adına Türkiye için somut getirilere vesile olacaktır. Bu çalışma ile Türkiye açısından Yeni-Avrasyacılık akımının olumlu ve olumsuz yönleri, sebep olacağı riskler ve kayıplar ile olası faydaları analiz edilerek, Avrasya coğrafyasında kültürel, siyasi ve kurumsal bütünleşmenin olabilirliğine dair incelemeler konu edilmiştir.
Nöropolitikanın tanımı ve nöropolitika araştırmalarından örnekler

Beyin görüntüleme teknolojisinin her geçen gün gelişmesi sonucu günümüz dünyası, birçok nörobilim araştırmacısına göre 'Nörobilim Çağı' olarak nitelendirilmektedir. Böyle nitelendirilmesinin en temel sebebi; bu çağda, canlıların beyninde bulunan bilgilere erişiminin, işlemenin ve bilgileri manipüle etmenin mümkün hale gelmiş olmasıdır. Haliyle bütün yaşantımızın ana komuta merkezi olan beyine ulaşmak, birçok akademik disiplinler için nöro-çağı başlatmıştır. Bu çağda nörobilim araştırmalarından etkilenen akademik disiplinlerden biri de siyaset bilimi disiplinidir. Bu çerçevede yarım asırdan fazla bir süredir 'nöropolitika' kavramı dünya literatünde kendine yer edinmiştir. Bu tezin amacı ise, öncelikle 'nöropolitika' kavramının ne olduğunu ve kapsamını tartışmaktır. Daha sonra ise nöropolitika alanındaki gelişmeleri, fırsatların genişliğine vurgu yaparak incelemektir.
Stratejik açıdan Avrupa Birliği enerji politikası ve uluslararası güvenlik sistemine etkisi

Bu çalışma beş ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, enerji kavramı ve enerjinin küresel boyutu başlığı altında enerjinin tanımı, önemi, tarihsel gelişimi ve geleceği, enerji ve enerji kaynaklarının türleri ve coğrafi dağılımı gibi enerjinin küresel boyutu ele alınmıştır. Çalışmada uluslararası sisteme daha fazla etkisi olan petrol ve doğal gaz hakkında diğer enerjibiçimlerine göre daha geniş yer verilmiştir. İkinci bölümde Kıt'a Avrupa'sındaki AB üye ve aday ülkeleri enerji rezervleri, üretimi ve tüketimi incelenmiştir. Üçüncü bölümde Toplulukboyutunda Avrupa Birliği'nin Avrupa da enerjinin tarihçesi, AB enerji politikaları, Avrupa Birliği'nde enerji ile ilgili hukuki dayanaklar, kurucu anlaşmalarda enerji, zirvelerde enerji, Avrupa Enerji Şartı, Trans-Avrupaenerji şebekeleri, stok tutma sistemleri, gibi enerji eylemleri hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde Avrupa Birliği'nin enerji boyutu tüm yönleri ile ele alınmıştır. Dördüncü bölümde, uluslararası siyasal ve güvenlik sistem model veteorilerinde kapsamında AB siyasal sisteminde enerjinin etkisi incelenmeye çalışılmıştır. Topluluğun siyasi bütünleşme sürecinde enerjinin ne derecede etkili olduğunun tespiti yapılmıştır. Beşinci ve son bölümde enerjinin uluslararası güvenlik sistemineetkisinin tespit edilebilmesi için önce enerji krizleri ve enerji arzının sürdürülebilirliği konusuna değinilmiş ardından sırası ile ulus üstü seviyede enerji politika araçları, stratejik açıdan küresel enerji aktörleri, enerji bölgeleri, stratejik konumdaki enerji köprüleri, küresel çevre kavramının enerji stratejilerine etkisi ve küresel enerji mücadeleleri ele alınmıştır. Orta Asya'dakiküresel enerji mücadeleleri, 11 Eylül'ün enerji stratejilerine etkisi, körfezsavaşlarının enerji boyutu, Büyük Ortadoğu Projesi'nde enerji gibi konular kapsamında Avrupa Birliği enerji politikasının uluslararası güvenlik sistemineetkisinin tespiti yapılmaya çalışılmıştır.
Gürcistan Türkiye ilişkileri

Kafkasya; Kuzey Kafkasya ile Transkafkasya olarak adlandırılan iki alt bölgeden oluşur. Bu alt bölgelerin sınırını, Kafkas Dağları belirlemektedir. Gürcistan;Transkafkasya'da bulunan ve Jeostratejik anlamda, önemli bir yer tutan; tarihte, dönemlerinin güçlü yapılarına sahip ve bölgede kontrolü ele geçirmeyi hedefleyendevletlerin harekat alanlarından birini teşkil etmiştir. Bu yönüyle Gürcistan, çok değişik uygarlıkların hükümranlığının boy gösterdiği bir coğrafya olmuştur. SSCB'nin, 1991 yılında meydana gelen dağılma sürecine kadar etkileri devam ettiği gibi; günümüzde de Rusya Federasyonu adı altında bu etkilerini en etkin bir şekilde sürdürmektedir. Hazar havzasının enerji kaynaklarının ulaşım yolları üzerinde bulunan Gürcistan; Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattı ile, bu özelliğini somut bir yapıya kavuşturmuştur. Bölgenin, alternatif enerji kaynaklarını yönlendiren bir güzergah üzerindeolması; çıkar çatışmalarının da, en üst düzeyde varlık göstermesine imkan sağlamıştır. Gürcistan'ın kendi içindeki etnik yapılar; bölgenin kontrolünü hedefleyen devletlerin, Gürcistan'a karşı tehdit unsuru oluşturmak üzere harekete geçirdiği ve desteklediği unsurlar olmuşlardır. Abhazya, Güney Osetya, Acara, Gürcistan'ın başta gelen sorunlarını teşkil etmektedir. Gürcistan, SSCB'nin dağılmasından sonra komşu ülkelerce oluşturulan KEİ, BLACKSEAFOR gibi ekonomik ve askeri organizasyonlarda varlık göstermeyi ihmal etmemiştir. Gürcistan; antlaşma ile tespit edilmiş tek sınırı bulunan Türkiye ile iyi ilişkiler içerisinde olmuş; Türkiye de Gürcistan'ın içişlerini ilgilendiren konularda Gürcistan'ınbütünlüğünü destekleyen bir politika izlemiştir.
Uluslararası ilişkiler ve banal milliyetçilik: İlkokul öğrencileri üzerinde bir çalışma

Bu çalışmada, Uluslararası İlişkilerin temel dinamiklerinden biri olan dost-düşman olgusu, başta Micheal Billig'in Banal Milliyetçilik varsayımları özelinde olmak üzere uluslararası bir aktör olarak ilkokul öğrencileri üzerinden incelenmiştir. Farklı uluslara karşı beslenen dost-düşman algısının rutin içerisinde fark edilmeden nasıl üretildiği incelenerek; bu sürecin başlangıç noktası olarak nitelendirilebilecek okul kurumu içerisindeki müfredat-öğrenci ve öğretmen üçgeni arasındaki ilişki ele alınmıştır. Bu kapsamda millet olmayı sürekli hatırlatan okul kurumu, Althusserci bakış açısıyla devletin ideolojik bir aygıtı olarak ele alınmıştır. Okul kurumunun hedef kitlesi olan -uluslararası bir aktör olarak- öğrencilerin bu süreçte fikirlerinin şekillendirilmesi sonucunda milletlere yönelik yaratılan özneler arası anlamlar ve kolektif imajlar ise Robert Cox ekseninde değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, ilkokul öğrencilerinin farklı milletlere yönelik algılarının şekillenmesinde, müfredat ve öğretmenler aracılığı ile okul kurumunun etkili olduğu; gündelik içerisinde -yeniden- üretilen dost-düşman imajı ve bu imajlara yüklenen anlamların banal göstergeler üzerinden sürekli olarak hatırlatıldığı izlenmiştir.
Türkiye'ye 2011 tarihinden sonra gelen Suriyelilerin durumu: Osmaniye örneği

coğrafyası, tarihi, dini, zengin kültürü ve ekonomik değerleriyle dünyada önemli bir yere sahiptir. Bölgede 2010 yılında başlayan Arap Baharı gösterileri; tüm bölgede siyasal, ekonomik ve sosyal gelişmelere neden olmuştur. Karışıklığın Suriye'ye sirayet etmesiyle halkın yaşam olanaklarının kalmaması ülkedeki insanların çoğunluğunun Türkiye ve diğer ülkelere göç etmesine neden olmuştur. Ülkelerini terk ederek Türkiye'ye gelen Suriyelilerin orta ve uzun dönemde etkilerinin giderilmesi gereken bazı sosyo-ekonomik sorunları ortaya çıkmıştır. Bu sorunları çözmek üzere politikaların geliştirilebilmesi için ayrıntılı bir araştırma bu tezin temel amacını oluşturmaktadır. Bu amaçla, Türkiye'ye gelen Suriyelileri temsil kabiliyetine sahip Osmaniye ilinden 3000 Suriyelikatılımcı ile araştırma gerçekleştirilmiştir. Geçici koruma altındaki Suriyelilerin sosyo-ekonomik ve demografik durumlarını, yaşamları hakkındaki bilgilerini, siyasal görüşlerini, uyumlarını, gelecek planlarını, Türkiye ve Suriye hakkındaki görüşlerini kapsayan veriler değerlendirilerek analiz edilmiş ve politika önerileri geliştirilmiştir.
Soğuk savaş ve sonrası dönemde Rusya'nın Orta Doğu politikaları

Bu çalışmanın amacı, Soğuk Savaş döneminde Sovyetler Birliği'nin, Soğuk Savaş bittikten sonra ise onun ardılı olan Rusya Federasyonu'nun Orta Doğu'daki ülkelere yönelik geliştirdiği ve uyguladığı dış politikanın çeşitli yönleriyle sorgulanmasıdır. Bu dış politikanın planlanmış uzun dönemli stratejik ve kısa dönemli, taktiksel ve pragmatik yönleri bölge ülkelerine yönelik özel ve genel tarihsel olayların kronolojik bir sırayla incelenmesiyle ortaya konulacaktır. Bu amaçla çalışmanın birinci bölümünde, Rus İmparatorluk döneminin politikaları, öncesi ve sonrasıyla Sovyet Rusya'nın ortaya çıktığı döneme kadar incelenmiştir. Daha sonraki dönemlerde ileri sürülecek olan Rus dış politika araçlarının bu dönemdeki temellerine dikkat çekilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, Soğuk Savaş koşulları altında şekillenen Sovyet Rusya'nın dış politika eylemlerinin niteliği ülkeler ve olaylar bazında incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, Soğuk Savaş'ın bitmesinden sonra Rusya Federasyonu'nun Orta Doğu'ya yönelik dış politika yaklaşımı ikili ve çok taraflı ilişkiler çerçevesinde incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, Soğuk Savaş ve sonrası dönemde Orta Doğu ülkelerine yönelik Rus dış politikasının uzun vadeli büyük stratejik planlara dayalı olmaktan ziyade kısa ve orta vadeli, taktiksel ve pragmatizme dayalı olarak uygulandığı gözlemlenmiştir.
Türkiye-İran ilişkileri (1923-1960)

Orta Doğu coğrafyasının önemli ve büyük devletlerinden olan Türkiye ve İran'ın binlerce yıllık geçmişşe sahip siyasi ve kültürel ilişkileri vardır. Bu uzun ve zengin tarihi arka plan iki ülke arasında zaman zaman dostane zaman zaman gergin ilişkiler örüntüsünü oluştururken, kaçınılmaz olarak karşılıklı etkileşimi de beraberinde getirmiştir. Geçmişte siyasi/ideolojik çatışma, jeostratejik rekabet, ekonomik hakimiyet ve dini ihtilaflar nedeniyle karşı karşıya gelen iki ülke; Türkiye'de cumhuriyetin kurulması İran'da Kaçar Hanedanlığına son verilmesiyle birbirine yakınlaşmaya başlamışlardır. Bu yakınlaşmada her iki ülkede söz konusu değişimleri gerçekleştiren ve ülkelerinde batılılaşma politikaları uygulayan milliyetçi karizmatik liderlerin büyük etkisi olmuştur. Bu sayede iki ülke arasında süregelen ihtilafların halli ve ilişkilerin sağlam hukuki zemine oturtulması mümkün olabilmiş, iki ülkenin ilişkilerini gölgeleyen kuşku ve önyargı bulutları dağıtılmıştır. Ortak güvenlik kaygılarını taşımaları ekonomik ve toplumsal gelişmeyi arzulamaları ve milliyetçi, modernist yaklaşımları iki ülkeyi yekdiğeriyle işbirliğine daha çok itmiştir. Yine iki ülkeyi tehdit eden ayrılıkçı/Kürtçü akımlarla ortaklaşa mücadele zarureti de iki ülke ilişkilerini etkileyen bir diğer faktör olmuştur. Yabancı aktörlerin de müdahil olduğu bu süreçte iki devlet birbirleriyle rekabet ve çatışma yerine uzlaşma ve işbirliği siyasetini takip ettikleri sürece karlı çıkacaklarının farkında olarak ilişkilerini bu doğrultuda sürdürmeye gayret etmişlerdir. Ancak içsel ve dışsal bir dizi faktörün izin verdiği ölçüde bu politika sürdürülebilmiş ve bölgesel işbirliği çabalarında da ortak hareket ederek birlikte yer almışlardır.
AB eğitim programları-erasmus ve Türk Yüksek Öğrenimi: Hollanda örneği

SAÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tez Özeti Tezin Başlığı : 'AB Eğitim Programları - Erasmus ve Türk Yüksek Öğrenimi : Hollanda örneği' Tezin Yazarı : Serpil Bardakçı inan Danışman : Yrd. Doç. Dr. İbrahim KAMİL Kabul Tarihi: 25 Haziran 2005 Sayfa Sayısı: VII + 61 + 7 Anabilimdalı: Uluslararası ilişkiler Bilim Dalı: Uluslararası ilişkiler Avrupa'nın ekonomik ve toplumsal geleceğinde eğitimin birinci derecede önemli bir etken olduğu düşüncesi ile oluşturulan bu çalışma, temel olarak Avrupa Birliği'nin eğitime ilişkin genel politikası, bu politikaya dayanılarak oluşturulan eğitim programları ve Türkiye'nin bu programlar karşısındaki yeri üzerine odaklanmıştır. Çalışmada, Avrupa Birliği'nin kurucu anlaşmaları aracılığı ile oluşturduğu, eğitime ilişkin politika ve programlarla ülkeler arasında kültürel yakınlaşmayı sağlayarak Avrupa'nın geleceğini idealdeki bütünleşme hedefine uygun olarak şekillendirmede etkin güç olan 'eğitim'e ne denli önem verdiği gözler önüne serilmektedir. AB eğitim programlarından biri olan ERASMUS çalışmamın ana temasını oluşturuyor. Erasmus; Yüksek Öğrenimi kapsayan bir eğitim programıdır. Erasmus'un ne olduğu ve koşulları detaylı olarak sunulmaktadır. AB ülkelerinden biri olan Hollanda eğitim sistemi örnek olarak incelenmiştir.
2002 sonrası Türkiye'nin yumuşak gücü ve kamu diplomasisi: Araçlar, uygulamalar ve etkileri

Joseph Nye'ın teoriden ziyade analitik bir kavram olarak ele aldığı yumuşak güç, son yıllarda uluslararası politikada birçok ülkenin politika aracı haline gelmiştir. Sert gücün aksine uygulanabilirlik hususunda daha zahmetli olan yumuşak güç ile ülkeler, rasyonel politikalarla başkalarını kendine çekme amacı içerisindedir. Türkiye de yurt dışındaki Türk vatandaşlarına ve diğer ülke halklarına ulaşabilmek için son dönemde yumuşak güç uygulamalarına ağırlık vermiştir. 2002 yılından sonra Türkiye'nin dış politikası bir takım ilkeler üzerinden yeniden inşa edilmiştir. Yumuşak güç, yenilenen dış politika anlayışında bir unsur olarak yer almıştır. Yumuşak gücün kullanımına ve önemine dair kavramsal bir analiz sunan bu çalışma, 2002 sonrası Türkiye'nin yumuşak gücünü ele alacaktır. Bu doğrultuda çalışma içerisinde Türkiye'nin kültürel etkileşim faaliyetlerine, siyasi değerlerine, dış politika ilkeleri ve pratiklerine yer verilecektir. Yumuşak güç uygulamalarının uzun bir zaman dilimi içerisinde gerçekleştiğini dikkate alan bu çalışma, ayrıca yumuşak güç kapasitesinin arttırılmasında etkili olan kamu diplomasisi kavramı üzerinde de duracaktır. 2002 yılından bugüne kadar geçen süre zarfında Türkiye'nin yumuşak güç politikaları kapsamında farklı alanlarda çeşitli araçlar vasıtasıyla birçok çalışmada bulunduğu, projeler hazırladığı ve faaliyetler yürüttüğü sonucuna varmak mümkündür.
Türk kaynakları ışığında Türk-Macar ilişkileri (1923-1950)

Türk-Macar ilişkileri tarihin ilk devirlerinden itibaren başlamış ve uzun süre iç içe yaşamaları, akrabalık bağlarını doğurmuştur. Osmanlı'nın Mohaç zaferinden sonra, Macaristan'daki Türk egemenliği döneminde de karşılıklı etkileşimler devam etmiştir. 19. yüzyıl sonundaki Türkoloji çalışmaları, Osmanlı Devleti ile olan iyi ilişkiler, Birinci Dünya Savaşı sırasında Türkler ve Macarların müttefik olmaları nedeniyle, Macar kamuoyunda
Alliance theory: The case of Turkey and Israel

Uluslararası İlişkiler teorisinde ittifakların kökeni en çok tartışılan konulardan birisidir. İttifakların kuruluşuna dair belli başlı teorik yaklaşımları gözden geçirdikten sonra, 1958 yılında Türkiye ile İsrail arasındaki kısa süreli ittifak ve aynı ülkeler arasında hızla gelişen yeni ittifak davranışı, bu olgunun seçenekli izahatını araştırmak için incelenecektir. Türkiye-İsrail ittifakları, iki ülkenin ve bulundukları bölgenin/bölgelerin önemi göz önüne alındığında ve teorik olarak her ikisinin de ittifak oluşumuna ayrı açıdan yaklaştığına dikkat edildiğinde ve nihayet küçük ülkeler arasındaki ittifaklara verilen göresel önem göz önünde bulundurulduğunda, oldukça önemli bir ilgi uyandırmaktadır. İttifak oluşumunu izah etmek için sunulan kanıtlar-dış, iç ve ülkü düzeyinde-hepsi bu çalışmada ele alınmaktadır. Ancak, Türkiye-İsrail ilişkilerinde dış etkenlerin ön planda rol oynadığı görülmektedir.
Global energy projections and Turkish foreign policy after the cold war

Küreselleşme ile birlikte, Uluslararası Aktörlerin ilişkilerinden dolayı ekonomiler günümüzde daha fazla içiçe geçmişş durumdadır. Bu nedenle enerji ve enerji bağımsızlığı bütün ekonomiler için önem arz etmektedir. Enerji, tüm ekonomiler için dünyada belirsizlik ve öngörüsüzlüğe yol açabilen bir risk ve güvenlik problemi konumundadır. Enerji konusu; bazı oyuncuların içeride bazıların dışarıda kaldığı bir savaş oyun arenası şeklinde görünmektedir. Bu çalışmada; enerji kaynaklarının ve çeşitliliğinin, dünyada farklı enerji politikaları ve ülkeler arası güç mücadelelerine yol açtığını göstermenin yanı sıra, enerji ve jeopolitikanın içiçe bağlantı halinde olduğu açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada ayrıca; enerji stratejilerinin ve global güçlerin jeopolitikasının, nasıl dünya siyasetini ve Türkiye'yi bu jeopolitik savaş oyunundaki pozisyonunu değiştirdiğini araştırılması ve anlaşılması amaçlanmıştır. Bu çalışmada, nitel araştırma yöntemi, doküman inceleme ile birlikte betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Dolayısıyla çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde enerji ve küresel ilişkiler açıklanmıştır. İkinci bölümde ise enerji ve jeopolitika kavramları açıklanmıştır. Üçüncü kısımda enerji nakil çeşitleri, enerji yatırımları ve önemli bölgelerdeki enerji projeksiyonları güvenlik kavramı ile beraber ele alınmaktadır. Dördüncü bölümde ise Küresel Güç konumundaki devletlerin enerji projeksiyonları açıklanmıştır. Beşinci bölümde ise Türkiye'nin enerji rolü bölgesel ilişkiler ve güvenlik bağlamında açıklanmışıtr. En son Altıncı bölümde ise araştırma konusuna ilişkin açıkamalar ve değerlendirmelerde bulunulmuştur.