turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
La responsabilité À partir de la conception de l'etre humain chez Georges Bataille

Bu çalışma, Georges Bataille'ın düşüncesini bir 'sorumluluk' düşüncesi olarak ele almanın mümkün olduğunu göstermeyi ve bu düşüncede ortaya çıkan sorumluluk anlayışını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu düşüncede insan, esas olarak sosyalleşmesiyle belirlenmiş olarak anlaşılır. İnsanın varlığı toplumsallaşmasıyla belirlenir, dolayısıyla sorumluluğu da bu çerçevede incelenir. Farklı toplumların yaşam deneyimlerinin de araştırılarak insanın varlığının incelenmesi, insana has sorumluluğun ortaya çıkmasına olanak sağlayacaktır. Bu çalışma sonunda insana has sorumluluğun, politik ve etik çerçevelerde değerlendirilebilecek olan iki veçhesi olduğu ortaya çıkar. İnsan sorumluluğu, her iki veçhesinde de, insanın, diğerleriyle paylaştığı ortak devinimi olan varlığına karşıdır; ve bu sorumluluk karşısındaki tutumu, insanın varoluşunun özgünlüğünü belirler.
A quest for social justice: A critique of Hayek's social philosophy

Hayek'e göre hukuk egemenliği ile sosyal adalet ilkeleri birbirini dışlamaktadır. Bu 'bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler' ilkesini kendisine şiar edinmiş filozoflarına göre, kapsamlı eşitliğe, pozitif özgürlüğe ve pozitif ayrımcılığa yönelik herhangi bir yaptırım, yani sosyal adaletin amaçları 'adalet' kavramından dışlanmalıdır. Hukuk egemenliği ile sosyal adaletin uyuşmazlığı ilkesi bugünün sosyal-politik felsefenin önemli konularından biridir. Bu filozoflara göre adalet sadece usuli adalet, eşitlik ise sadece kanun önünde eşitliktir. Bu anlamda hukuk egemenliği kavramı 20. yy liberteryenleri tarafından radikalleştirilmiştir. Bu uç görüşün bir varsayımı var: formel adalet ve kapitalizm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır. Dolayısıyla bu anlayış adaletin diğer veçhelerini dışlar. Liberteryenlere göre kapsamlı adalet yolunda belli toplumsal kesimlere yönelik her pozitif yaptırım gerçek adalet olan formel adaletin temelini oyar. Bu projede sosyal adalet ilkeleri ve hukuk egemenliğinin uyuşabileceğini göstereceğim. Uyuşmazlık tezine kapasite yaklaşımını öne sürerek karşı çıkacağım. Benim öne sürdüğüm sosyal adalet teorisi hukuk egemenliği ile sosyal adalet ilkelerinin uyuşmasını zorunlu kılmaktadır.
Theological-ethics and epistemology: The Euthyphro Dilemma and the metaethics of al-Maturīdī

Euthyprhon Dilemması, bu değerin kaynağını nereden aldığını sorarak ahlaki bir değere sahip bir tanrıya inanan teistlerin karşılaştığı kafa karıştırıcı bir duruma dikkat çekmektedir. Platon'un kendi adını taşıyan diyalog, tanrının ahlakın kaynağı olduğu şeklindeki tanrı merkezli iddianın bariz sorunlarını tartışır ve ahlakın rasyonel bir biçimde tamamlayıcı bir tanımına dair bir arayış sergiler görünür. Bununla birlikte diyalog, genellikle ne böyle bir tanıma başarılı bir temel sağlamış ne de tanrı merkezli iddiayı kesin olarak çürütmüş kabul edilmez. Akıl merkezli düşünme ve tanrı merkezli düşünme tutumları arasında meydana gelen çekişmede, tamamıyla farklı epistemolojilerin tarafların kendi tutumlarının belirleyicisi olduğuna ve dolayısıyla belli kabullerle yola çıktıklarına dair bir varsayım var görünmektedir. Sonuç olarak, tartışmaya karar verebilmek için dilemmanın sınırlarının dışından olumlu bir desteğe ihtiyaç gerekli görünmektedir. Akıl merkezlilik-tanrı merkezlilik ikilemi, İslam teolojik-etik geleneğinde sırasıyla Mu'tezile ve Eş'ari kelam ekolleri tarafından benimsenen bakış açılarıyla paralellik arz etmektedir. Her bir ekol kendi uzmanlık ilgileri nedeniyle kısmen farklı bir epistemoloji kullanmaktadır. Maturidi, hem tanrı merkezli hem de akıl merkezli tutumların boyutlarını birleştiren sofistike bir orta yol sergiler. Onun teolojik-etiği, tanrıyı ahlakın nihai kaynağı olarak sunar, ancak bir bütün olarak alemin tanzim edilmiş olması ve insanın ahlaki değerleri idrak etmesinin temel vasıtası olması temelinde akla referansta bulunur. Maturidi'nin sofistike bir metaetiği oluşturmasında tecrübeye dayalı ve akli unsurları bir araya getirişine Jacques Derrida'nın epistemolojik çalışmasının olumlu bir destek sağladığını fark ettim. Bu ise yaratılışın, tanrının mutlak hakimiyetinin göstergesi olmaya devam ederken nasıl vahiyden bağımsız olarak objektif ahlaki bir değer kazandığını açıklamaya yardımcı olmaktadır.
Platon'da aletheia ve sanat ilişkisi

Bu çalışma Platon'un hakikat anlayışı bağlamında sanata bakış açısını konu edinmektedir. Platon'un felsefi yöneliminin arka planını oluşturan düalist aion ve kronos ayrımına göre kronosun hüküm sürdüğü dünya, aionun sonlu bir kopyasıdır. Bu nedenle görünüşler dünyasına ait her şey aionun sonlu bir kopyası olmaya mahkumdur. Platon'un hiyerarşik bilgi düzeninde Poiesis kavramı alt başlığında ele alınabilecek zanaat ve sanat faaliyetleri; görünüşler dünyasının yine kendi içinde bilgi değersel olarak hiyerarşilendirilmiş benzetim ve öykünme faaliyetleridir. Bu faaliyetler Platon'da, hakikat olarak nitelediği idealara ve idealar dünyasına göre değerlendirmelerini bulmaktadır.
Zihin felsefesi bağlamında yapay zeka üzerine felsefi bir irdeleme

Geleneksel ve çağdaş zihin felsefesinin tarihsel süreci içinde Antik çağdan beri birçok düşünür ruh/zihin-beden ilişkisine yönelik olarak çeşitli görüşler ortaya koyar. Aristoteles, Platon'da görülen ruh-beden ayrılığını ortadan kaldırarak, ruh ile bedeni bir tözün iki ayrı öğesi olarak ele alır. Ortaçağa gelindiğinde ruh-beden ilişkisine ilişkin belirlemeler tanrısallık ile aktarılır. Modern felsefenin kurucusu kabul edilen Descartes, benimsediği ikicilikle zihin-beden problemine yol açarak bunun günümüzde çeşitli disiplinlerce tartışılan bir konu olmasına önayak olur. Bilişsel bilimlerin doğmasıyla da başlarda sadece zihin felsefenin ana problemlerinden biri olan zihin-beden sorunu, giderek bilinç-beyin sorunu, bilişsel disiplinlerin de ana konusu haline gelir. Felsefenin önünü açtığı etkinlik alanları arasında bulunan yapay zeka, bilişsel dilbilim, bilişsel psikoloji, bilişsel sinirbilim alanları, insan zihnini/bilincini anlamaya yönelik çalışmalarını farklı doğrultularda sürdürerek geliştirmeye çalışırlar. Zihin felsefesi ise zihnin ve bilincin yanı sıra yapay zeka kavramına da ilişkin olarak irdelemelere girişirken daha çok yapay zekaya karşı bir duruş sergiler. Bu soruşturmalar ile, hayatımıza etki eden yapay zekanın neliği, olanaklılığı ve sınırları gibi konular açısından aydınlatılmasının önemi büyüktür.
Salih Zeki'de mantık-matematik ilişkisi

Bu çalışma da biz Salih Zeki'nin mantık ve matematik çalışmalarını göstermeye gayret ettik. Buna ilaveten, biz Salih Zeki'nin mantık-matematik ilişkisine 3it fikirlerini araştırdık. Salih Zeki, Türkiye'de matematik sembollerini ve işlemlerini mantıkta kullanan ük insandı. Aslında bu Boole'un metoduydu. Bu yüzden biz Boole'den de bahsettik. Boole'un amacı düşünceyi matematik sembolleriyle analiz etmekti. Orjinal noktada buydu. Aslında Salih Zeki mantıkçıdan ziyade matematikçidir. Matematik konusunda birçok çalışması vardır. Hatta, onlardan biri matematik sözlüğüdür.
Politik praksis imkanı olarak Walter Benjamin'in tarih kavramı üzerine bir inceleme

Mevcut çalışma, Walter Benjamin'in 'tarih' kavramı üzerinden geliştirilen bir politik praksis imkanını sorgulamaktadır. Tarih kavramı bu çalışmada geleneksel deneyim ve tarih kuramı eleştirisi içeren bir 'monad' olarak ele alınmaktadır. Tarih ile deneyim arasındaki ilişkiyi sorgulamak, Benjamin'in tarih kavramının politik olduğu kadar epistemolojik referanslar da içerdiğini açığa çıkarmaktır. Fakat bu, her politik felsefe kuramının epistemolojisinin çıkarılabileceği savını imlememektedir. Politik praksis kavramı çalışmada bu noktada ileri sürülmektedir. Politik praksis, deneyim kuramını tarihsellik eleştirisine tabi tutmak ve tarih kavramına eşlik edecek özgün bir deneyim kuramı geliştirerek özgürlüğe alan açmayı imlemektedir. Bu amaçla çalışmada, geleneksel deneyim kuramı eleştirisi yapılmakta ve Benjamin'in geliştirdiği tarih kuramının Ursprung ve Urgeschichte kavramları üzerinden lineer tarih eleştirisi sunmaya çalışılarak 'tarihte Kopernik devrimi' iddiası derinleştirilmeye çalışılmaktadır. Son olarak poisesis ve praxis kavramları aracılığıyla Benjaminci tarihin yeni bir 'tarih yazımı' veya 'tarih felsefesi' değil, tarihsel özneleri özgürleştirecek imkanları amaçladığına işaret edilmektedir.
İslam medeniyeti'nde 18. yüzyıla kadar ilimlerin sınıflandırılması eserlerinde matematiğin konumu

Bilim tarihinde 8. yüzyıldan 17. yüzyıla kadar İslam Medeniyeti'nin öncü bir role sahip olduğu görülmektedir. Antik medeniyetlerin mirasına sahip çıkılmış ve ayrıca bilime yeni alanlar ve gelişmeler ilave edilmiştir. İlimlerin sınıflandırılması meselesi İslam bilim tarihindeki büyük atılımla zorunlu olarak değişikliklere uğramıştır. Tezimizin konusu ilimlerin tasnifi için kaleme alınmış İslam Medeniyeti'ne ait eserlerde 18. yüzyıla kadar matematiğe nasıl bir konum ayırıldığı üzerinedir. Çalışmamızın ilk bölümünde İlk İslam düşünürleri; Cabir Bin Hayyan, Kindi, Farabi, İhvan-ı Safa, Amiri ve Harezmi'ye; ikinci bölümde; İbn Sina, İbnü'l Ekfani, İbn Hazm, Gazzali ve İbn Haldun, Fahreddin er-Razi, Nasirüddin Tusi, Kutbuddin Şirazi gibi İslam düşünürlerine ve son bölümde Osmanlı düşünürlerinden; Mehmed Şah Fenari, Taşköprülüzade Ahmed Efendi, Sadreddinzade Mehmed Emin Efendi, Katip Çelebi ve Saçaklızade Mehmed Efendi'nin ilimler tasnifine dair eserlerine ve bu eserlerde matematiğe olan yaklaşımları ele alınmıştır. Bu çalışmadaki amacımız İslam Medeniyeti'nde matematiğin konumunun diğer ilimlerin yanında yerini tespit edebilmektir.
Hocazade ve Hasiya Ala Şarh hdayet Al ?Hikma adlı eseri

Fatih döneminin kelam, usul-ı fıkıh, mantık ve felsefede ünlü bir bilim ve düsünceadamı olan; Bursa Sultaniye, stanbul Sahn-ı Seman, znik ve Edirne medreseleri gibizamanının en önde gelen medreselerinde müderrislik yapmıs; Fatih gibi bir devlet adamınahocalık yapıp onu yetistirenlerden biri olmus bununla beraber Edirne ve stanbul kadılıgı dayapmıs ve son olarak da Bursa Müftülügü görevi gibi üst düzeyde devletin birçok resmikurumunda çalısan Muslihuddin Mustafa b. Yusuf b. Salih el-Bursevi (öl:893/1488), Esiruddin Mufaddal b. Ömer el-Ebheri (öl: 663 /1265) 'nin klasik slam felsefesinin problemleri üzerinde bir çalısma olan Hidayetu'l-Hikme adlı eserine Mevlana-zade Ahmet b. Muhammed el-Harziyani'nin (öl:901/1495) yazdıgı serhe, temelde fizik felsefesi üzerine kurulu olan bir hasiye yazmıstır. Buhasiyede klasik dönemdeki fizik anlayısında önemli yer tutan heyula, suret, cevher, araz, madde, cüz'ü la yetecezza, imkan, mümkin, atom; üçgen, paralel giden dogrular; hale, ısık, ayın görüntüsü, optik ve eski fizigin dogal maddelerdeki hareket, durgunluk ve egilim, nokta ve çizgi üzerine bazı bilgiler vermis; gök kusagı ve baska gök olaylarını anlatmıstır.
Rusya'da İslam felsefesi çalışmaları ve İslam felsefesinin yorumu

Anahtar Sözcükler: İslam felsefesi, SSCB'de İslam felsefesi, İslam düşüncesi, Müslüman düşüncesi, Rusya, Oryantalizm, Rus oryantalizmi, Rusya'da İslam, Rusça İslam felsefesi, Rusya'da İslam felsefesi çalışmaları, Arap felsefesi'Rusya'da İslam Felsefesi Çalışmaları ve İslam Felsefesinin Yorumu' başlığını taşıyan tez çalışmamızda İslam felsefesi alanında Rusça olarak yapılmış araştırma ve çalışmalar tespit edilerek değerlendirilmiş, İslam felsefesinin Rus oryantalizmi açısından yorumlanma biçimlerine yer verilmiş, SSCB dönemi ve sonrasında bu felsefe ile ilgili olarak ortaya konmuş yayın ürünleri tahlil edilmiştir. Birinci bölümde Rusya'da İslam incelemelerine dair yapılmış çalışmalara genel olarak değinilmiş, ikinci bölümde tezin konusuna uygun olarak Rusya'da ilk ve SSCB döneminde yapılan Rusça İslam felsefesi çalışmaları, üçüncü bölümde ise SSCB sonrası dönemde yapılan İslam felsefesi çalışmaları ele alınmış ve değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Böylece, tezde Rusçadaki İslam felsefesi çalışmalarının yayınlanmış olanlarından büyük bir kısmı incelenerek tanıtılmıştır. İslam felsefesi çalışmalarının yapıldığı tarihler dikkate alınmak suretiyle araştırmaların kronolojik seyri takip edilmiştir. Tez çalışmasında, İslam felsefesi alanında Rusça olarak yapılan önemli yüksek lisans ve doktora tezleri de incelenip değerlendirilmiştir.
Yirminci yüzyıl Distopyalarının işlevselliği problemi

Yunanca 'dystopia' kelimesinden türetilen, geleceğe yönelik sosyal kaygıları edebi bir dil ile paylaşan ve kurgusal bir ülke modeli sunan yirminci yüzyıl distopyalarının, geleceğe yönelik kestirimleri ve bu kestirimlerin günümüzde de halen geçerliliğini koruyup korumadığı sorunsalı, çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışmada, belirlenmiş eserler üzerinden, distopyaların, sadece kurgudan ibaret edebi türler olmadıkları, onların hem yazıldıkları dönemin sosyal, siyasal, ekonomik ve teknolojik gerçekliğini hem de içinde yaşadığımız çağın söz konusu gerçekliliğini başarılı bir şekilde yansıtabildiğini, felsefi bakısın eleştirel yöntemiyle tartışarak ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amacımız doğrultusunda çalışmamızda, yirminci yüzyıl distopyalarının karakteristik özelliklerini yansıttığını düşündüğümüz Orwell'ın '1984'ü ve 'Hayvan Çiftliği', Zamyatin'in 'Biz'i, Braodbury'nin 'Fahrenheit 451'i ve Huxley'in 'Cesur Yeni Dünya'sı olmak üzere beş temel esere yer verilmiştir. Bahsi geçen beş distopya eseri esas alınarak, kapitalizm ve totalitarizm altında gelişen gözetim mekanizmaları, sınıflaşma, kurmaca gerçekliklerin oluşturulması, hafıza kaybı, paranoya, propaganda, makinelerin hakimiyeti ve izole toplum temaları, Özgürlük, Mutluluk, Totalitarizm, Propaganda, Sansür ve Birey kavramları çerçevesinde incelemeye tabi tutularak yirminci yüzyıl distopyalarının işlevselliğinin belirlenmesi çabası içerisine girilmiştir.
Heidegger'in yazgı anlayışı üzerine bir yorumlama

Heidegger yirminci yüzyılın en önemli filozoflarından biridir. O düşünce serüvenine Varlığın anlamını sorarak başlamıştır diyebiliriz. Bu soru Varlığın nasıl açığa çıktığını sormak demektir. Burada Varlığın açıklığı olarak hakikat, hep gizlenme bağıyla birlikte düşünülür. Bu bağlamda yazgının anlamını açığa çıkarmaya çalışan bu tezde, yazgının açıklığının peşine düşülmüştür. Bu yolda yazgının açıklığının tarzları ve yazgının açığa çıkışlarıyla karşılaşılmıştır. Her iki durumda da yazgının karşılıklı ilişkiler içinde açığa çıktığı görülmüştür. Burada kullanılan yöntem hermenötiğe ve fenomenolojiye dayanılarak ulaşılan karşılıklı okuma yöntemidir. Tezin ulaştığı sonuç, yazgının ilişkilerin ilişkisi olduğudur.
İnsan hakları eğitiminde öteki kavramı

Bu çalışmanın amacı insan hakları açısından 'öteki' kavramının zaman içinde nasıl değiştiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca insan, insan hakları kavramları da tarihsel bir perspektifle ele alınmıştır. İnsan hakları ve öteki probleminin kökleri araştırılmıştır. Bu kavramlarla ilgili çalışmalar değerlendirilmiştir. İnsan toplumsal bir varlıktır için insan toplumda büyür, gelişir ve değer oluşturur. İnsan toplumda kurallarla yaşama, iş bölümü yapma gibi birçok beceri kazanır. İnsan bu beceriler sayesinde birey olur. İnsan sadece toplumsal bir varlık değildir. Bununla birlikte biyolojik, tarihsel, psikolojik bir varlıktır. İnsan ancak bir bütün olarak ele alındığında anlaşılabilir. İnsan bu özellikleriyle diğer canlılardan ayrılır. Onu diğer canlılardan ayıran en önemli özellikleri düşünme becerisi ve bilinçli olmasıdır. İnsanın toplumun bir parçası olması, seçim yapması onun bilinçli bir varlık olduğunu gösterir. İnsanın bilinç ve düşünme becerisi gibi ayırt edici özellikleri onun bazı haklara sahip olmasını sağlamıştır. Ancak savaş, göç, ayrımcılık, ötekileştirme gibi sebeplerle tüm insanlar bu haklarını yeterince kullanamamaktadır. Bu sebeple insan hakları Evrensel İnsan Hakları Bildirgesi, Virginia Haklar Bildirgesi gibi belgelerle korunmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte öncelikle insan haklarına dair farkındalığın artırılması ve bu hakların korunması, herkesin bu haklardan yeterli düzeyde yararlanabilmesi için insan hakları eğitimine ihtiyaç vardır. İnsan hakları eğitimi teorik ve uygulamalı olarak verilir. Teorik insan hakları eğitiminin amacı insan hakları bilincini oluşturmaktır. Uygulamalı insan hakları eğitiminin amacı ise bilincin günlük hayattaki becerilerde gösterilmesidir. İnsan hakları sadece bir ders ve etkinlikle sınırlı değildir. İnsan hakları eğitimi hayatın her alanında etkilidir. İnsan hakları eğitiminin merkezinde 'öteki' kavramı vardır. 'Öteki', 'ben'in anlaşılması için zorunludur. Ben anlaşılmadan da hak kavramı anlaşılamayacağından öteki, merkez bir kavramdır. Toplum içinde 'öteki' kavramı farklı şekillerde isimlendirilmektedir: yabancı, düşman, diğeri. Bu kavramlar ancak insan hakları eğitiminin iyi verilmesiyle anlaşılabilir. Toplumsal bütünlüğün sağlanması insan hakları eğitimi yoluyla 'ben' ve 'öteki'nin uzlaştırılmasına bağlıdır.
Ortaklığın olanağı üzerine

Bu çalışma, ortaklık ve topluluk kavramları üzerine yürütülmüş muasır tartışmalarla dünyanın çeşitli yerlerinde görünen kolektif hareketler arasındaki ilişkiyi kurmayı hedeflemektedir. Ortaklık ve topluluk kavramlarının tarihi, kabaca bilinen felsefe yazımının başından itibaren bugüne kadar uzanır. Bu kavramların geçirdikleri değişimin siyasal-ekonomik tarihle doğrudan ilişkisinin kurulması, muasır tartışmalarla ele alacağımız hareketler arasındaki bağın ortaya konmasını olanaklı kılar. Bu noktadan hareketle, özellikle 20. yy'ın son çeyreğinden itibaren ortaklık ve topluluk kavramlarının tartışılmasının altından yatan nedenler incelenerek, felsefe yazımı ile bahsi geçen hareketler arasındaki ilişki ortaya konacaktır. Özellikle common ve community kavramları ayrıntılı olarak incelenerek, tekillerin kimseler olarak çoğul ortaklığının olanağı ve bu öküzsüz ortaklığın gerçekleştirildiği topluluklar gösterilecektir.
Kant'ın ebedi barış ideali bağlamında Habermas ve Rawls'da Uluslararası Hukuk

Habermas ve Rawls, dünya barışının tesis edilmesinde uluslararası hukukun işlevini felsefi bir problem olarak ele alırlar. Her iki filozof, kendi teorilerini ortaya koyarken, Kant ve onun ebedi barış idesini kendisine temel referans olarak almakta uzlaşmalarına rağmen, Habermas 'iletişimsel eylem'den hareketle bir uluslararası hukuk teorisi geliştirirken, Rawls 'adalet' idesini merkeze alan bir teori geliştirir. İşte bu çalışmada, Kant'ın Habermas ve Rawls üzerine etkisi incelenir ve buradan hareketle Habermas ve Rawls'un uluslararası hukuk teorileri karşılaştırılır. Bu bağlamda tez üç bölüm olarak ele alınır. İlk bölümde uluslararası hukukun tarihsel ve uluslararası hukuk idesinin ise, felsefi kökenleri araştırılır ve bu bağlamda Kant'ın 'ebedi barış' idesi ayrıntılı olarak incelenir. İkinci bölümde Habermas'ın uluslararası hukuk teorisi, onun iletişimsel eylem teorisiyle ilişkisi bağlamında ele alınmıştır. Üçüncü bölümde Rawls'un uluslararası hukuk teorisi, adalet teorisi ve politika anlayışıyla ilişkisi bağlamında incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, Habermas ve Rawls'un uluslararası hukuk teorileri Kant'ın ebedi barış idesi bağlamında karşılaştırılır.
Balat'taki Yahudi kurumlarının tarihsel gelişim süreci

Osmanlı toprakları ve özellikle stanbul birçok medeniyete ve millete ev sahipligi yapmıstır. Asırlar boyunca Türkiye topraklarında ve özellikle stanbul'davarlıklarını devam ettiren Yahudilerin Anadolu'ya gelisleri, yerlesim yerleri, yasayıssekilleri, ugrastıkları meslekler, kültür ve egitim açısından durumları anlatılmıstır. Özellikle stanbul Yahudileri ve bunlar içinde önemli bir konuma sahip olan BalatYahudileri Türkiye topraklarında yasayan Yahudi nüfusunun iyi anlasılabilmesi için önemlidir. Tarih boyunca Yahudiler için önemli bir merkez olan Balat'ın günümüzdeki durumu oldukça farklıdır. Bugün semtte neredeyse hiç Yahudi yoktur. Ayrıca burada bulunan ve Yahudilere ait olan birçok kurum da bugün mevcut degildir. Balat özellikle 16. asırdan itibaren Yahudiler için çok önemli bir merkez haline gelmistir. 20. yüzyıla kadar önemini koruyan semt, bu yüzyılın basından itibaren Yahudiler tarafından terkedilmistir. Yahudilerin semti terk etmesiyle beraber burada bulunan sinagoglar, okullar, yardım kurulusları, spor kurumları, vakıflar da bir bir kapanmıstır. Günümüzdebirçogunun sadece isimleri kalmıstır. Bir zamanlar önemli bir Yahudi nüfusunu barındıran semtte Yahudilere ait kurumların kurulusundan günümüze kadar olan durumları tarihsel bir süreç içerisinde ele alınmıstır. Bu kurumlar; sinagoglar, egitimkurumları, sosyal kurumlar ve yardım kurumları, spor kurumları, saglık kurumlarıbaslıkları altında incelenmistir.
Hayek'in özgürlük anlayışı

Siyaset felsefesinin önemli problemlerinden biri özgürlüğün mahiyetinin ne olduğudur. Özgürlüğün anlamları onu kullananın felsefi inancına, siyasi görüşüne göre değişmektedir. Ayrıca kelimenin kullanıldığı alanların çeşitliliğine göre de özgürlük anlayışları farklılık göstermektedir. Düşüncelerini incelediğimiz Hayek, özgürlüğü hem kendi başına bir değer, hem de birçok değerin kaynağı olarak görmektedir. Düşünür, özgürlüğün savunulmasını insan bilgisinin sınırlılığı ile yapar. Bireysel özgürlük son tahlilde bilgimizin kaçınılmaz sınırlılığının farkına varmamızdan dolayıdır. Bilgimizin sınırlılığı Hayek'in sosyal düzen görüşleriyle de bağlantılıdır. Hayek iki sosyal düzenin varlığından bahseden Kendiliğinden düzen ile örgütlenmeye dayana düzen. Hayek'in savunduğu kendiliğinden doğan düzen bir kısım insanın bilinçli bir biçimde bir araya gelerek yaptıkları anlaşmanın değil, insan ilişkilerinden doğan kendiliğinden ve tesadüfi bir sürecin ürünüdür. Örgütlenmeye dayanmayan kendiliğindeki düzenin siyasal düzeydeki ifadesi, Hayek için liberalizm kavramında belirginleşmektedir. Liberalizmin de tek ilkesi vardır: Kanun hakimiyeti. Hayek'te özgürlük kanun hakimiyeti altında, negatif özgürlüktür. Negatif özgürlük, sınırlamanın yokluğu, engellenmeme, zorlanmama veya müdahale edilmeme anlamına gelmektedir. Hayek'te negatif özgürlüğü, bireyin dışardan gelen bir zorlama altında kalmaksızın, serbestçe hareket edebilmesi olarak görür.
İkinci meşrutiyet'ten cumhuriyet'e Osmanlıca ahlak literatüründe batı ahlak felsefesinin yansıma ve etkileri

Osmanlı son döneminde, telif ahlak eserlerinde artış yaşanmıştır. Söz konusu artış, ahlak dersinin müfredattaki yerinin fazlalaşması ve dönemin gazete ve dergilerinde ahlaka dair tartışma ile paralel gitmiştir. Osmanlı modernleşmesinin gözlemlenebileceği alanlardan birisi olarak ahlak kitaplarındaki değişim, modernleşme serüveni doğrultusunda Fransızca aracılığı ile gerçekleşmiştir. Bu çalışmada, matbu Osmanlıca ahlak eserlerinde bilhassa Kant ile Rousseau'nun etkileri felsefi-kavramsal bir biçimde ele alınmaya çalışılmıştır. Burada vazife ve vicdan terimleri en önemli irtibat noktalarını teşkil etmektedir. Çalışmada, son dönemin ahlak müelliflerinin çoğunlukla İslamcı addedilebilecek isimler olduğu ve bu kişilerce, özellikle Kant ahlakının İslam ahlak düşüncesi ile örtüştürme, savunma ve eleştiri gibi irtibat noktaları kurulduğu anlaşılmıştır.
Mustafa Sabri Efendi'nin düşünce sisteminde din ve diyalektik

Mustafa Sabri Efendi siyasi ve ilmi yönleriyle öne çıkan, kabul ettiği değerleri savunmakta tavizsiz tutum sergilemekten çekinmeyen, şeyhülislamlığını da yaptığı Osmanlı'nın son döneminde yetişmiş, geniş müktesebata sahip bir mütefekkirdir. Siyasi, edebi, ilmi, iktisadi ve felsefi konulara dair yaklaşımlarını açık ve anlaşılır bir söylemle ve çoğunlukla tartışma yöntemine başvurarak ortaya koymuştur. O bireysel ve toplumsal meselelerin çözülüp aydınlatılması üzerine düşünceler üretmiş, dayandığı temellerin tutarsızlığı dolayısıyla Batı Medeniyeti'nin sunduğu çözüm alternatiflerine itibar edilmemesi gerektiğini savunmuştur. Tarihsel seyrini de dikkate alarak Batı düşüncesine dair değerlendirme ve eleştirilerini öne sürerken, Batılıların sözde üstünlüklerine aldanarak taklide yönelen Müslüman aydınların yaklaşımlarını da eleştirerek tartışma konusu yapmıştır. Bu tezimizde, Mustafa Sabri Efendi'nin din-akıl uyumuna dayalı düşünce sistemini oluşturan ilkelerin tespitiyle, sistemin inşasını sağlayan diyalektik yönteminin belirlenmesi amaçlanmıştır. Böylelikle Batı Düşüncesi ve onun sorgulanmadan kabulü ile İslam Düşüncesinin özgün muhtevası arasındaki derin farklılığın ortaya konulmasına çalışılmıştır.