turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tescilli tasarımlarda yenilik ve ayırt edicilik unsurları

Çalışmamızın konusunu, tasarım hukukunda asli tescil engeli mahiyeti taşıyan yenilik ve ayırt edicilik şartlarının yorumu ve uygulaması oluşturmaktadır. Hedefimiz yenilik ve ayırt edicilik unsurlarının hukuki mahiyetinin incelenmesi ve uygulamada hangi esasların benimsenmesi gerektiğini ortaya koymak olmuştur. Araştırmamız bu çerçevede olması gereken hukuk açısından önerilerde bulunmayı ve yeni tartışmalara yol açmayı amaçlamaktadır. Çalışmada konunun uluslararası niteliği gereği, mukayeseli hukukta benimsenen yöntemlerden yararlanılmış, yabancı hukuk düzenlemeleri ve yargı kararlarına sıklıkla yer verilmeye çalışılmıştır. Bunun yanı sıra, iç hukukun eski ve yeni düzenlemeleri ile Yargıtay kararları da metne işlenmiştir. Çalışmada öncelikle yenilik ve ayırt edicilik unsurlarının uygulanma ve yorumunda ortaya çıkan sorunlar tanımlanmış; yabancı hukuk sistemlerinde benimsenen esaslar irdelenerek, çözüme yönelik incelemeler gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda mülga 554 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Sınai Mülkiyet Kanunu, yenilik ve ayırt edicilik şartlarını konu alan hükümler çerçevesinde kıyaslanmıştır. Bu kıyaslamalara bağlı olarak, tasarım tescili ve koruması ile yakın bağ taşıyan bu iki şartın yorumlanmasında farklı değerlendirme yöntemlerinin benimsenebileceği gösterilmek istenmiştir. Çalışmada tasarım tescili açısından yenilik ve ayırt edicilik unsurlarına ilişkin inceleme metotları önerilmekte; bu iki unsur arasındaki ilişki irdelenmektedir. Ayrıca çalışma, bu iki unsuru konu alan düzenlemelere yönelik eleştiriler içermekte; alternatif düzenleme önerileri sunmaya gayret etmektedir.
Eser sözleşmesinde müteahhidin sözleşmeden dönmesi

Bu çalışma, ani edimli bir sözleşme olan eser sözleşmesinden müteahhidin hangi haller ve şartlarda dönebileceği ile sözleşmeden dönme durumunda hangi sonuçların gerçekleşeceğini ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Birinci bölümde, iş sahibinin borçlu temerrüdüne düşmesi sebebiyle müteahhidin eser sözleşmesinden dönmesi hali, genel hükümler ile eser sözleşmesi çerçevesinde ele alınmıştır. İkinci bölümde, iş sahibinin alacaklı temerrüdüne düşmesi, borcun ifasına engel olan başka sebeplerin ortaya çıkması ve iş sahibinin ücret borcunu ödemekte acze düşmesi sebepleriyle müteahhidin eser sözleşmesinden dönmesi halleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde, götürü ücretli eser sözleşmesinde beklenilmeyen haller dolayısıyla müteahhidin eser sözleşmesinden dönmesi hali eser sözleşmesine dair hükümler çerçevesinde ele alınmıştır. Son bölümde ise, müteahhidin eser sözleşmesinden dönme hakkını dava dışı ve dava yoluyla kullanması incelenmiştir. Ayrıca sözleşmeden dönme hakkının sonuçları ayrıntılı olarak ele alınmıştır.
Sermaye şirketlerinde tasfiye işlemleri ve vergileme

İnsanlar, çeşitli amaçları gerçekleştirmek üzere, Çeşitli birleşmeler oluşturmuşlardır. Şirketlerde de bu birleşmelerden biridir. Şirketlerdeki amaç, kazanç sağlamak ve bu kazancı paylaşmaktır. Bu amaçla kurulan şirketler, çeşitli konularda faaliyet gösterirler. Şirketler, bu yaşamları sırasında kanun ya da esas sözleşmelerindeki nedenlerle infisah ederek veya fesihle sona ererler. İnfisah ederek veya fesihle sona eren şirketlerin yapmaları gereken işlemeler tasfiye adı altında toplanmıştır. işte tezimizde, şirketlerin bir türü olan sermaye şirketlerinin tasfiye nedenleri, tasfiye işlemleri, tasfiye halinde vergilendirilmeleri ve uygulama olarak Eskişehir'deki bir anonim şirketin tasfiyesi incelenmiştir.
6698 sayılı kişisel verilerin korunması kanunu ve 5237 sayılı türk ceza kanunu kapsamında kişisel verilerin korunması

Çalışmamız kapsamında Türkiye'de uzun yıllardır ihmal edilmiş bir konu, kişisel verilerin korunması işlenmektedir. Kişisel verilerin korunması, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun ve Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü'nün yürürlüğe girmesi ile birlikte ülkemizde son dönemde başta faaliyetleri kapsamında kişisel veri işleyen şirketler olmak üzere pek çok kurum ve kuruluşun gündemine yerleşmiştir. Bu çalışma kapsamında kişisel verilerin korunması konusu üç bölümde ele alınmıştır. Buna göre birinci bölümde kişisel verilerin korunması hakkında yaklaşım hem ekonomik hak yaklaşımı hem de insan hakları bağlamında ele alınmış, devamında ise kişisel verilerin korunmasına ilişkin olarak OECD, Avrupa Konseyi ve Avrupa Birliği tarafından yapılan hukuki düzenlemelerden bahsedilmiş. ve hem ülkemizde hem de yabancı ülke hukuklarındaki örneklere yer verilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise 6698 sayılı Kişisel Verileri Koruma Kanunu kapsamında kişisel verilerin korunması konusu incelenmiştir. Çalışmamızın üçüncü ve son bölümünde ise kişisel verilerin korunmasına ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kapsamındaki suç tipleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümdeki değerlendirme yapılırken 2016 yılında yürürlüğe giren 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu göz önünde bulundurulmuştur. Nitekim bu kanunda, kişisel verilerin korunmasına ilişkin işlenecek suçlarda Türk Ceza Kanunu'nun ilgili maddelerinin uygulanacağına dair atıf bulunmaktadır. Ayrıca bu kanun ile birlikte kişisel verilerin korunmasına ilişkin olarak uzun yıllardır tanımlanmamış pek çok kavram tanımlanmış, belirsizlikten kaynaklı birçok tartışmaya son verilmiş ve hukukumuza pek çok yeni kavram ve kurum dahil edilmiştir. Çalışmamızın tüm dünyada uzun yıllardır tartışılırken, Türkiye'de yeni yeni gündeme alınmaya başlanan kişisel verilerin korunması hukuku adına yararlı olması temennisindeyiz.
Türk hukukunda coğrafi işaret kavramı ve korunması

Bu çalısma, Türk hukukunda cografi isaret kavramı ve korunmasını konu almaktadır. Cografi isaretler, belirgin bir niteligi, ünü veya diger özellikleri itibariyle kökenin bulundugu bir yöre, alan, bölge veya ülkeye atfedilebilen bir ürünü gösterenisaretlerdir. Örnegin, Hereke Halısı, Adana Kebabı, Türk Lokumu ve Champagne birercografi isarettir. Türk Hukukunda cografi isaretlerle ilgili temel düzenleme 555 sayılıCografi saretlerin Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamedir. Cografi isaretler, Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü tarafından Mense Adı veMahreç sareti olarak ikiye ayrılmaktadır. Mense adıyla mahreç isaret arasındaki fark, ürün ile cografi kökeni arasındaki baglantıdan kaynaklanmaktadır. Bu fark Türk hukukunda da kabul edilmistir. Çalısmada Türk hukuku için sadece KHK incelenmemis, aynı zamanda Türk Patent Enstitüsü tarafından hazırlanan Cografi saretlerin ve Geleneksel Özellikli ÜrünAdlarının Korunması Hakkında Kanun Taslagı da ayrıntısıyla ele alınmıstır. Bu noktada özellikle cografi isaretin devri ve kullanımın denetimi gibi konular ele alınmıstır. Bu çalısma üç bölümden olusmaktadır. Birinci bölümde cografi isaret kavramı ele alınmıs, uluslararası düzenlemelerdeki durum, benzer kavramlarla karsılastırılması, fonksiyonları ve gelismekte olan ülkelerdeki önemi incelenmistir. kinci bölümde ise cografi isaretlerin tescili, kullanımı ve denetimi incelenmistir. Üçüncü bölümde ise cografi isaretlerin korunması, markalarla iliskisi ve cografi isaretlerin hükümsüzlügü incelenmistir. Cografi isaretlerin markalarla iliskisi ayrıntılı olarak ele alınmıs, uygulamadaki sorunlara deginilmis ve 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, özellikle 7. madde baglamında ele alınmıstır.
Yabancıların Türkiye'de taşınmaz mal edinmeleri

Çalışmamızın konusunu Yabancıların Türkiye'de Taşınmaz Mal Edinmeleri oluşturmaktadır. Geçmişten günümüze uzanan süreçte yabancı gerçek ve tüzel kişilerin tabi oldukları hukuk kuralları çerçevesinde Türkiye Cumhuriyeti topraklarında taşınmaz edinimleri incelenmektedir. Gayrimenkul ediniminde; yabancı sermayeli şirketlerin, konsolosluk ve diplomatik temsilciliklerin durumuna ve yabancı devletlere tanınan muafiyetlere değinilmiştir. Çalışmamızda, iç hukukumuzdaki özel düzenlemeler ve uluslararası antlaşmalar ışığında yabancılara ilişkin uygulamalar ortaya konulmaktadır. Ayrıca konu ile ilgili tespit edilen istatistikler de paylaşılmıştır. Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde yabancıların taşınmaz ediniminde tarihi sürece ilişkin açıklamalar yapılmıştır. Birinci bölümün III numaralı başlığında bazı ülkelerin Türkiye'de taşınmaz mal edinimi konusu işlenmiştir. Birinci bölümün IV numaralı başlığında, çalışmamızda kullanılan bazı kavramlara ilişkin açıklamalar mevcuttur. Çalışmamızın ikinci bölümünde, yabancıların Türkiye'de taşınmaz edinimlerinde temel kanun niteliğinde olan 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 35. maddesinde 2012 tarih ve 6302 sayılı değişiklik sonrası aranan şartlar incelenmeye başlanmıştır. Bu kısımda en dikkat çekici değişim, karşılıklılık ilkesinin artık uygulama dışı bırakılmasıdır. Osmanlı Devleti, Safer Kanunu ile yabancılara ilk defa Osmanlı topraklarında taşınmaz mal edinip bu taşınmazı tapuda tescil etme hakkı tanımıştır. 1923 tarihli Lozan Barış Antlaşmasıyla, Safer Kanunu ile getirilen 'eşitlik' ilkesinin yerini, Türk hukukunda uzun süre uygulanacak olan 'karşılıklılık' ilkesi almıştır. 1923 yılından bu yana uygulanan karşılıklılık ilkesi, 2012 yılında yapılan değişiklik ile birlikte kanuni bir şart olmaktan çıkarılmıştır. Yeni düzenleme ile yabancı gerçek kişilerin ülkemizde gerek sınırlı ayni hak ve gerekse taşınmaz edinimlerinde aranan koşul, 'uluslararası ikili ilişkiler' ve 'ülke menfaatlerinin gerektirdiği hallerde' Cumhurbaşkanı tarafından belirlenen ülkelerin vatandaşı olmaktır.
Kurumların üzerine düşen vergi yükü

Vergi, kamu harcamalarını karşılamak üzere, devletin egemenlik gücüne dayanarak, cebren ve karşılıksız olarak aldığı paralar şeklinde tanımlanırken vergiyi ödeyenler için ise bir yüktür. Vergi, işletmeler için bir maliyet unsurudur. İşletmeler de bu maliyeti minimuma indirebilmek için bir takım yollara başvururlar. Bunlar, vergi yasalarındaki haklardan faydalanmak şeklinde olabileceği gibi vergiyi yansıtmak şeklinde de olabilir. Kurumlar Vergisi açısından uluslararası bir karşılaştırma yapıldığında ise Kurumlar Vergisi oranlarının AB'ye üye ülkelerde bile birbirinden farklı olduğu görülmektedir. En yüksek oranların ABD ve Japonya'da uygulanmakta olduğunu söyleyebiliriz. Ancak oranın yüksek olması her zaman daha fazla vergi tahsil edildiği anlamını da taşımamaktadır. İşletmelerin karları üzerinde büyük etkilere sahip Kurumlar Vergisinin oranları tüm dünyada düşük vergi oranı uygulayan ülkelerle rekabet edebilmek için düşüş eğilimindedir. Nitekim ülkemizde de 5520 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu ile verginin oranı %30'dan %20'ye indirilmiştir. Ülkemizdeki Kurumlar Vergisi yükü ise, OECD ortalamasından da AB ortalamasından da düşüktür. Bu da, büyük ölçüde Kurumlar Vergisi yasasında istisna ve muaflıkların ne kadar geniş yer tuttuğuyla ilgilidir. Çalışmamızda kurumların üzerindeki vergi yükü incelenerek vergi yükünün işletmeler üzerindeki etkileri ortaya konulmuştur. Kurumlar Vergisinin işletmelerin kuruluş yeri seçiminden, hukuki şekillerine; yatırım kararlarından, finansmanlarına ve tasarruflarından, kar dağıtım politikalarına kadar geniş bir yelpazede seyreden etkileri bulunmaktadır.
Türk hukuku'na göre taşıyanın konişmento içeriğinden sorumluluğu

Çalışmamızda 'Türk Hukuku'na Göre Taşıyanın Konşimento İçeriğinden Sorumluluğu' konusu son gelişme ve düzenlemeler de dikkate alınarak incelenmiştir. Taşıyanın sorumluluğunun kaynağını teşkil etmesi ve taşıyanın sorumluluğu konusunu açıklayabilmek için gerekli olması nedeniyle, çalışmamızda öncelikle konşimento konusu ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Bu anlamda çalışmanın birinci bölümünde genel olarak konşimento kavramı, düzenlenme şekli, türleri, içeriği, fonksiyonları ve navlun sözleşmesiyle olan ilişkisine değinilecektir. Çalışmamızın İkinci Bölümünde taşıyanın konşimento içeriğinden sorumluluğu incelenecektir. Konuya, Türk Ticaret Kanununda da düzenlenmiş konşimentonun karine özelliği incelenerek başlanacaktır. Sonrasında, taşıyanın eşyanın zıyaa, hasara uğraması veya geç teslim edilmesinden ileri gelen zararlardan sorumluluğu incelenecektir. Bu anlamda taşıyanın sorumluluğunun hukuki mahiyeti, şartları, sonuçları ve ispat yükünün kimde olduğu konularına değinilecektir. Taşıyanın sorumluluğu konusunda Türk Ticaret Kanunu hükümleri yanında konşimentonun sözleşme vasfı nedeniyle ilgili olduğu Türk Borçlar Kanununun ilgili hükümleri de tartışılacaktır. Deniz yoluyla taşımalarda önemli bir konu olduğundan taşıyanın konşimentoyu yanlış düzenlemesi nedeniyle doğacak sorumlulukları da incelenecektir. Son olarak, taşıyanın eşya taşıma işini yerine getirmede faydalandığı fiili taşıyanın sorumluluğu da işlenerek çalışma sonlandırılacaktır.
Suç gelrilerinin aklanması suçunun analizi

Son dönemde hukuk literatürüne suç gelirlerini aklama suçu olarak girenincelediğimiz suç daha önceden karapara aklamak olarak tanımlanmaktaydı. Bu suçkarapara aklanması ismiyle tüm kamuoyunca bilinen bir suç olmasına karşılık, içerik olarak kamuoyunca ve dahi hukuk çevrelerince de yeterince bilinmemekte hattakompleks bir suç olarak algılanabilmektedir. Tez çalışmasında suç gelirlerinin neler olduğu, hangi fiillerin aklama suçunun unsurlarını oluşturduğu, suç gelirlerinin ekonomik ve hukuki alanda meydana getirdiği zararlar, suç gelirlerinin aklanmasını önlemek için belirlenen stratejiler ve kullanılan mücadele metotları bağlamında bu suçla mücadele amacıyla kurulmuşkurumlar ve spesifik bir konu olarak terör ve suç gelirleri ilişkisi incelenmiştir. Bu araştırma yapılırken kaynak tarama yöntemi kullanılmış karapara, terör, organize suçluluk ve diğer konularda yazılmış makale, kitap, tez vb. açıkkaynaklardan, Emniyet Genel Müdürlüğü istatistiki bilgilerinden ve internet ortamından yararlanılmıştır.
Anayasa mahkemesi'ne bireysel başvuru kararları ışığında tutuklama

Ceza yargılamasının amacı yalnızca maddi gerçeği ortaya çıkarmak değil, aynı zamanda mahkeme kararı ile suçluluğu tespit edilen kişiyi cezalandırarakadaleti sağlamak ve böylece kamu düzenini korumaktır. Suçluluğu konusunda hakkında hüküm verilmeyen kişi, masumiyet karinesi gereği henüz suçsuz sayılacağından kişinin bu aşamada cezalandırılması düşünülemez. Ancak, suçluluğu konusunda kuvvetli şüphe bulunan kişilerin; kaçmalarını, delilleri karartmasını, tanık, mağdur ya da başkaları üzerinde baskı kurmasını önlemek amacıyla ya da kanunda belirtilen bir tutuklamanedeninin var sayılabileceği diğer hallerde tutuklanmaları mümkündür. Temel insan haklarından olan kişi özgürlüğüne doğrudan müdahale eden ve ceza yargılamasındasadece bir araç olan tutuklama koruma tedbirine, kanunda gösterilen şartları oluşsa bileistisnai hallerde son çare olarak başvurulmalıdır. Ayrıca mevzuatımızda tutuklama kararı verilmesi konusunda emredici bir düzenleme de bulunmadığından, nedentutuklamaya ya da devamına karar verildiği hakim ya da mahkeme tarafındangerekçelendirilerek açıklanmalıdır. Anayasa'da Türkiye Cumhuriyeti'nin nitelikleri arasında sayılan insan haklarına saygılı bir hukuk devleti olma özelliğinden dolayı yargılama sonucunda kişinin beraat etme ya da sadece adli para cezası ile cezalandırılma ihtimali de bulunduğundan, kişi özgürlüğünü ihlal eder şekilde uzun süreli tutukluluk hallerinesebebiyet verilmemeli, tutuklamanın geçici bir tedbir olduğu unutulmamalıdır. 2010 yılında 1982 Anayasası'nda yapılan değişiklikten sonra, hukukumuza'bireysel başvuru' kurumu getirilmiştir. Anayasa ve İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi kapsamında yer alan temel hak ve özgürlüklerin Anayasa Mahkemesi tarafından korunması amacıyla kişilere tanınan bireysel başvuru hakkı ile Anayasa Mahkemesi, yargılama makamları tarafından verilen tutuklama kararlarının kişi özgürlüğü hakkı kapsamında ihlal oluşturup oluşturmadığını inceleyecek ve ihlal tespitinde bulunduğu takdirde ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için gerekenlere hükmedecektir. İnsan haklarının korunması yalnızca Anayasa Mahkemesi'nin değil, diğer yargısalmakamların da görevleri arasında olduğundan, Anayasa Mahkemesi tarafından verilen kararların diğer derece mahkemelerince de benimsenerek işbirliği içinde hareket edilmesi önem arz etmektedir. Bu anlamda Anayasa Mahkemesi'nin bireysel başvurukararlarından da yeri geldikçe örnekler verilerek, tutuklama önemli yönleriyle açıklanmaya çalışılmıştır.
Adalet sisteminde çocuk hakları: Ruanda ve Türkiye

Çocuk, dünyadaki farklı yasalarda '18 yaşının altındaki kişi olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde pek çok ülke, adli ve idari sistemlerinde çocuk haklarını ele almak için karmaşık çocuk Adalet sistemlerine sahiptir. Çocuğun Hakları Konusundaki Sözleşme 2 Eylül 1990'da yürürlüğe girdiği günden bu yana, Amerika Birleşik Devletleri dışındaki tüm Birleşmiş Milletler tarafından onaylanmıştır. Her yıl bu Devletler, CRC ve diğer uluslararası kanunlara uygun olarak çocuk haklarını nasıl teşvik ettiğini ve raporlarını BM çocuk hakları komitesine bildirmek üzere çağrılır. Bu bağlamda Türkiye ve Ruanda CRC imza yetkilileri ve BM üyeleri olarak bu konuyla ilgilenmek için bazı faaliyetlerde bulundular. Ancak bu faaliyetlere rağmen hala üstesinden gelinmesi gereken zorluklar var. Çocuk hakları, çocuk mahkemeleri ve bu ülkelerdeki çocuk haklarının korunması için sağlanan diğer gerekli usul araçlarından sorumlu olan bu ülkelerdeki çocuk adaletinin yapısı hakkında hassas analiz yapmaya çalışacağız.
Yabancı mahkeme ve hakem kararlarının Türkiye'de tenfizine ilişkin davalarda zamanaşımı sorunu

Yabancı mahkeme veya hakem kararlarının tanınması ve tenfizi talebiyle açılacak davalarda zamanaşımına uygulanacak hukuk bakımından bir belirsizlik bulunmaktadır. Bu belirsizlik Türk hukukunda olduğu kadar karşılaştırmalı hukukta da görülmektedir. Zamanaşımının hak arama hürriyeti açısından da etki doğurduğu dikkate alındığında, uygulanacak hukukun belirlenmesi daha da önemli bir sorun olarak ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla bu çalışmada yabancı mahkeme ve hakem kararlarının tanınması ve tenfizi için açılacak davalarda zamanaşımına uygulanacak hukuk ele alınmaktadır.
Anonim şirketin kanuna aykırı kuruluş ve faaliyetlerinden dolayı feshi

Anonim şirketler, günümüz ekonomilerinde büyük bir öneme sahiptir. Anonim şirketler sayesinde, küçük tasarruflar bir araya getirilerek büyük atılımlar yapılmış ve bu yolla ekonomiye katkı sağlanmıştır. Anonim şirketlerin sahip olduğu ekonomik önem sebebiyle, şirketin kuruluşu hükümlerine özel önem gösterilmiş 'emredici hükümler ilkesi' ve 'kanuna aykırı kuruluş sebebiyle şirketin feshi davası' kurumları getirilerek şirketin kanuna aykırı olarak kurulması ve menfaat sahiplerinin zarara uğraması ile ekonominin zarar görmesi engellenmek istenmiştir. Bu çalışmada ekonomide büyük bir öneme sahip olan anonim şirketlerin kuruluştaki ve faaliyetlerinin devamı esnasındaki hukuka aykırılıklar dolayısıyla feshi incelenmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda çalışmamız iki ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmamızın birinci bölümünde, anonim şirketin kuruluşuna ilişkin hükümler ile şirketin kuruluşunda meydana gelebilecek hukuka aykırılıklar ve bu hukuka aykırılıklar sebebiyle açılabilecek fesih davası incelenecektir. Anonim şirketin sahip olduğu konum sebebiyle, menfaat ilişki ve çatışmaları da yoğun bir şekilde yaşanmaktadır. Anonim şirketlerin teşkil ettiği ekonomik güç ve anonim şirketle ilişki içerisinde olanların menfaatlerinin korunması amacıyla devlet bu şirketlerle yakından ilgilenmiş ve olası kayıpların önlenmesi amacıyla çeşitli denetim mekanizmaları öngörmüştür. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise anonim şirketlerin denetimine ilişkin genel bilgiler verilerek Gümrük ve Ticaret Bakanlığınca, anonim şirketlerin denetimi ve bu denetim sonucunda açılabilecek fesih davası incelenecektir.
Türk Borçlar Kanunu çerçevesinde para borçlarında borçlunun temerrüdünün sonuçları

Para borçları uygulamada en sık karşılaşılan borç türünü oluşturmaktadır. Uygulamada para borçlarının sıklıkla karşımıza çıkması para borçlarında borçlunun temerrüdü durumunda ortaya çıkacak olan sonuçların ve alacaklının sahip olacağı hakların incelenmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır. Para borçlarında borçlunun temerrüdü durumuna özgü olarak ortaya çıkacak olan sonuçlar temerrüt faizi (6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu md.120-121, 3095 Sayılı Kanuni Faiz Ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun md. 2) ve aşkın zarardır (6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu md.122). Kanun koyucunun para borçlarında borçlunun temerrüdü durumuna özgü sonuçlar getirmesinin nedeni para borçlarının sahip olduğu özelliklerdir. Para borçlarının her zaman kullanımının mümkün olması ve her daim gelir getirme özelliğinde bulunmasından dolayı alacaklının borçlunun temerrüdü nedeniyle para alacağını geç elde etmesinin muhakkak bir zarar ortaya çıkaracağı kabul edilmektedir. Belirtmek gerekir ki, temerrüt faizi ile aşkın zarar tazminatının toplamı zarar ve kusur koşullarına bağlı olarak ortaya çıkan ve borçlu temerrüdünün genel sonucu olan gecikme tazminatına eşittir. Ancak kanun koyucu para borcunun özelliklerinden dolayı alacaklının borçlunun temerrüdü nedeniyle muhakkak bir zarara uğrayacağını varsaydığından alacaklının zararını kolayca elde edebilmesi için borçluyu zarar ve kusur koşullarından bağımsız olarak götürü tazminat niteliğindeki temerrüt faizini ödemekle yükümlü tutmakta, alacaklının zararının götürü olarak temerrüt faiziyle karşılanamaması halinde ise varsayılan zarardan yani temerrüt faizinden daha fazla bir zarara uğradığını iddia eden alacaklının aşkın zarar tazminatını zarar ve kusur koşullarına bağlı olarak talep edebileceğini belirtmektedir. Çalışmamızda borçlu temerrüdü, para borcu, para borçlarında borçlunun temerrüdü durumuna özgü olarak ortaya çıkacak sonuçlar olan temerrüt faizi ve aşkın zarar konuları doktrin ve Yargıtay kararları açısından işlenecektir.
Geçmişten günümüze milletlerarası ve mukayeseli hukuk ilkeleri, genel özellikleri ve iç hukuktaki yeri ışığında küçüklerin evlat edinilmesinin esasa ilişkin şartları

Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm üç alt kısma ayrılmaktadır. İlk olarak evlat edinme kurumunun tarihi gelişimine değinilmiştir. İkinci kısımda ise mukayeseli hukuk bakımından kurum ele alınmıştır. Son kısımda ise milletlerarası hukukta evlat edinme ortaya konmuştur. Böylece evlat edinmenin temel ilkeleriyle uluslararası ve evrensel ölçüde açıklanması arzulanmıştır. İkinci bölüm de iki kısımdan oluşmaktadır. İlk kısımda evlat edinmenin özellikleri açıklanmıştır. İkinci kısımda ise evlat edinmenin iç hukuktaki düzenlenmesi, yeni TMK. nın getirdiği yenilikler ve buna yöneltilen eleştiriler ve kurumun hukuki niteliği ile bazı kavramlarla ilişkisi ortaya konmuştur. Son bölümde ise evlat edinmenin şartları genel olarak açıklanmış ve küçüklerin evlat edinilmesinin esasa ilişkin şartları gerek küçük gerekse evlat edinen yönünden açıklanmıştır. Bu bölümde özellikle Yargıtay'ın ve doktrinin görüşlerinden de yararlanılmıştır.