turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de göç ve din

Bu çalışma, insanlık tarihi boyunca insanların hayatında yer almış ve günümüzde de toplumların hayatında temel değişim dinamiklerinden biri olan göç olgusunu ve göçe bağlı olarak sosyokültürel değişme ve din konusunu incelemeyi amaçlamıştır. Türkiye'nin modernleşme ve kentleşme sürecinde özellikle son dönemlerde büyük değişimler yaşadığı muhakkaktır. Bu değişim sürecini ana aktörlerinden biri de tüm toplumların hayatında her dönemde yer almış göç olgusudur. Göç hareketleri toplumların hayatını derinden etkilemekte, toplumların sosyokültürel yapılarının önemli ölçüde değişmesine ve yeniden inşa edilmesine yol açmaktadır. Toplumların bu değişim ve dönüşüm sürecinde sosyokültürel yapının önemli bir parçası olan 'din' olgusunun da merkezi bir yeri bulunmaktadır. Yapılan çalışmada göçün dini davranış ve tutumlar üzerindeki etkisi uygulamalı bir şekilde ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda göç sonucu kentsel hayatta dinin aldığı farklı formlar, dini düşüncenin kentte yaşayan insanlar için neyi ifade ettiği kent öncesi ve sonrası olmak üzere dini hayatın farklı boyutları karşılaştırılarak analize tabi tutulmuştur. Bu araştırmada aynı zamanda göç olgusu nedenleri ve sonuçları ile ortaya konmuş, Türkiye'de göç hareketlerinin tarihsel arka planına değinilerek günümüz göç gerçeği açıklanmaya çalışılmıştır. Araştırmamız, konu ile ilgili literatür taraması ve örneklem bölgesi olarak seçilen İstanbul ili Esenyurt ilçesi Kıraç beldesine yönelik anket uygulamasından oluşmaktadır. Göç bölgesi sayılabilecek Kıraç beldesi, bir tür geçiş toplumu niteliği taşımaktadır ve araştırmamıza bu yönüyle örnek teşkil etmiştir. Kıraç beldesine uyguladığımız anket sonucu elde edilen veriler tablolar halinde gösterilmiş ve çeşitli testlerle analiz edilmiştir. Çalışmamızın, tamamen göçler sonucu oluşan Kıraç beldesindeki göçler neticesinde yaşanan sosyokültürel ve dini problemleri tespit ederek bu anlamda ilgili alana katkı sağlaması düşünülmüştür.
İzmir ve Eskişehir bitpazarlarında ekonomi ve kültür

Bitpazarları, diğer semt pazarlarından farklı olarak ikinci el eşyalar veya başka bir deyişle kullanılmış günlük ihtiyaç ürünlerinin kullanılmamış sıfır ürünlerden daha ucuz fiyata satıldığı ve genelde sıfır ürünleri alamayan bireylerin tercih ettiği bir alışveriş mekanıdır. Aynı zamanda içerisinde ikinci el kıyafet, antika değeri olan eşyalar, tablolar, ayakkabılar, el tamir aletleri ağırlıklı olmak üzere birçok ikinci el ürünü barındırmaktadır. Bitpazarları tarihsel olarak pazaryerlerinin ortaya çıktığı ilk dönemlerden günümüze süreklilik göstermektedir. Bu tez bitpazarını ağırlıklı olarak kullanan alt gelir gurubu veya yoksul kesimlerin tüketim pratikleri bağlamında internet ve bitpazarları arasındaki etkileşimin görünür kılınması, bir alışveriş mekanı olarak bitpazarı müşterilerinin vintage modası ve koleksiyonculuk amacı ile bitpazarını kullanarak orta sınıfa yaklaşma arzusu ile yapılan tüketim yönlü özelliklerinin irdelenmesi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışma ile birlikte bir tüketim mekanı olarak bitpazarının yoksulluk, tüketim modası ile olan ilişkisi ve mekansal yönleri ortaya çıkarılmak istenmektedir. Bunun için 2017- 2018 yılları arasında, İzmir ve Eskişehir kentlerinde saha çalışması yürütülerek bitpazarına gelip ikinci el eşya alan 15 müşteri ve tezgah açan 11 satıcı ile yarı-yapılandırılmış görüşme, yapılandırılmamış gözlem ve fotoğraf çekimi teknikleri ile veri toplanarak yürütülmüştür. Bitpazarı insanların sosyalleştiği bir alışveriş mekanı olması bakımından ekonomik ve kültürel öğelerin temsil edildiği bir alandır. Bunun için çalışma boyunca bitpazarının tüketim yönlü özellikleri ve piyasası, bitpazarında bireylerin 'yoksulluk halleri' ile bitpazarının mekansal boyutunun ekonomik ve kültürel yönlerine odaklanılmıştır. İzmir ve Eskişehir kentlerinin bitpazarlarının ekonomik ve kültürel yönlerinin incelendiği bu çalışma her iki bitpazarının sınıfsal olarak kentlerin orta sınıf altında bireylerinden satıcı ve müşterilerinin kullandığı alternatif bir alışveriş mekanı olduğunu göstermektedir. Bunun yanında bitpazarı ikinci el giyim modası, koleksiyonculuk ve antikacılığın süreklilik sağlamasında önemli bir rol oynamaktadır.
İmkansız aktarım: Ermenistan ve Türkiye'de Ermeni genç kuşakları ve 1915 belleği

İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde akademik tarihçiliğe 'tanıklık' kavramı da dahil olmuştur. Hafıza çalışmalarındaki gelişmelere paralel olarak özellikle 1980'lerden itibaren 'tanık' tarihi araştırmaların önemli bir parçası haline gelir, onun deneyimleri ve anlatıları tarihsel olayların değerlendirilmesinde öne çıkar. Türkiye'de 1915 Felaketi ile ilgili olarak ise bu anlatıların ihmal edildiği ve tarih disiplininin bir parçası olarak araştırmalara dahil edilmediği rahatlıkla söylenebilir. Yapılan çalışmaların pek azı Ermeni toplumunun bugünü ile ilişkilendirilmekte ve onların perspektiflerine odaklanmaktadır. Sosyoloji disiplini içerisinde yürütülen sınırlı sayıdaki araştırma bakımından da Ermeni gençlerinin 1915 Felaketi ile ilişkileri, üzerinde pek durulmamış bir alanı oluşturmaktadır. Bu çalışma, literatürde eksikliği görülen Türkiye ve Ermenistan'da yaşayan Ermeni gençlerin 1915'i hatırlama biçimlerini, tanıklık kavramı ışığında karşılaştırmaları olarak ele almaktadır Çalışmanın amacı; Ermeni olmanın müstesna bir deneyim olduğu Türkiye ve Sovyet mirasının halen hissedildiği Ermenistan örneklerinden hareketle Felaket sonrası 4. kuşak Ermeni gençlerin gündelik yaşam deneyimleri ve 1915 Felaketi'nin yaratmış olabileceği ortak bellek arasında bir ilişki kurulup kurulamayacağını tartışmak ve yapılan derinlemesine görüşmelerle gençlerin ortaya koyduğu taleplerle ile ilgili bir çerçeve sunabilmektir.
Türkiye'de akademik bilgi üretimi ilmi etüdler derneği örneği

Türkiye'de akademik bilgi üretimi üzerine yapılmış olan bu çalışma teorik ve saha olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde akademik bilgi üretim merkezleri olan üniversitenin Avrupa'da ve Türkiye'de gelişimi üzerine durulmuştur. Bu bölümde öncelikle Ortaçağ'da başlayan akademilere ve akademilerin üniversiteler evirilmesine yer verilmiştir. Daha sonra Avrupa içerisine yayılan üniversitelerin tarihsel süreç içerisinde gelişerek Türkiye eğitim sistemine etkisi ele alınmıştır. Üniversitelerin tartışıldığı bu bölümde, üniversitenin misyonlarına değinerek en önemli misyonlarından bir olan akademik bilgi üretimi üzerinde durulmuştur. Çalışmanın devamında, Türkiye'nin tarihsel süreç içerisinde yaşadığı üniversite reformları ve YÖK tartışılmıştır. Kısıtlı imkanlara sahip olan üniversitelerde akademik bilgi üretimi 2000'li yılardan itibaren sivil alanlarda da kendini göstermeye başlamış ve tartışmada akademik bilgi üretiminin gerçekleştiği İLEM örneği üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünü oluşturan kısım ise metodoloji bölümüdür. Bu çalışmada nicel araştırma yöntemi ve teknikleri kullanılmıştır. Çalışmanın son bölümü araştıma bulgularının analizini içermektedir. Bu bölümünde, Türkiye'de akademik bilgi üretim yeri olan üniversite ve İLEM kuruluşuna ilişkin, İLEM'de eğitim alan ve hala eğitimine devam eden öğrencilere yönelik anket formları oluşturulmuştur. 182 anketin cevapları JASP programı ile ki-kare, t-testi gibi istatistik teknikler kullanılarak yorumlanmıştır. Araştırmada Türkiye'de akademik bilgi üretiminde yer alan üniversite ve İLEM hakkında önemli bulgular elde edilmiştir.
Batı Trakya Türklerinde din ve kimlik

Bu tezin konusu Batı Trakya'da din ve kimlik arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Yine bu çalışmada Batı Trakya'daki dini hayat da incelenecektir. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. 1. bölümde din ve kimlik konusunu kavramsal açıdan ele aldık. Sonrasında ise Batı Trakya'nın kısa tarihini sunduk. 2. bölümde Batı Trakya'daki dini müesseseleri ve dini yaşamı inceledik. 3. bölümde ise Batı Trakya'da 204 kişiye uyguladığımız anketin sonuçları yer almaktadır. Sonuç olarak Batı Trakya azınlığının bireysel ve sosyal yaşamında Müslümanlık ve Türklük önemlidir. Aynı şekilde azınlığın kimliğinin oluşmasında Müslümanlık ve Türklük ana unsurlardır.
Democracy in the discourse of Justice and Development Party

Bu tezin amacı Adalet ve Kalkınma Partisi nin demokrasi söylemini anlamaktır. Demokrasi söylemi AKP nin muhafazakar kimliği çerçevesinde incelenmiştir. AKP, Türkiye tarihini eski ve yeni Türkiye olarak ikiye ayırmaktadır ve AKP hükümeti olarak kendilerini yeni Türkiye nin temsilcisi olarak sunmaktadır. Yeni Türkiye ise AKP hükümeti tarafından ileri demokrasi ile tanımlanmaktadır. Bu nedenle bu çalışma AKP hükümetinin eski ve yeni Türkiye ayrımı temelinde demokrasi söyleminin içerdiği ve dışladığı öğeleri tanımlama ve anlamaya yöneliktir.
Franz Kafka'nın öykülerinde birey ve toplum ilişkisi

Bu çalışmada, sanayileşmenin hızlandığı bir dönemde kaleme aldığı edebi eserlerle imgeyi düşüncenin hizmetine sunan Franz Kafka (1883- 1924) 'nın en çok ilgi uyandıran öyküleri, onun birey ve toplum ilişkileri üzerine olan düşünceleri açısından analiz edilmiştir. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırma konusu ve yöntem başlığı altında çalışmayla ilgili bilgi ve tekniklere yer verilmiştir. İkinci bölümde, Kafka'nın hayatı ve eserlerine yer verilmiştir. Bu bölümde öncelikle Kafka'nın, çalışmanın konusu olan öyküleri özetlenmiştir. Bunlar sırasıyla, 'Dönüşüm', 'Bir Köy Hekimi', 'Ceza Sömürgesi', 'Hüküm' ve 'Açlık Sanatçısı' öyküleridir. Bu bölümde ayrıca Kafka'nın roman, günlükler, mektuplar gibi diğer eserleri de özetlenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, özetine yer verilen öyküler, benlik ve sosyal kimlik açısından analiz edilmiştir. Dördüncü bölümde Kafka'nın öykülerinde çevrenin birey ve toplum üzerindeki etkileri incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise Kafka'nın öyküleri, kapitalist düzenin birey ve topluma etkileri açısından analiz edilmiştir. Çalışmanın sonunda Kafka'nın öykülerinin ana sorununun, toplumsal yabancılaşma olduğu tespit edilmiştir. Sanayileşmenin sonucu modernite öncesi geleneksel toplum biçiminin ortadan kalkması yabancılaşmaya neden olmaktadır. Bu tür yabancılaşma en çok toplumsal ilişkileri etkilese de, bu da diğer yabancılaşma türleri gibi etkisini en çok bireyde göstermektedir. Bu nedenle çalışmanın sonunda, Kafka'nın öykülerinin psikolojik açıdan da analiz edilmeye uygun olduğu tespit edilmiş ve bu bağlamda araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.
Sağlıklı beslenmenin sosyolojik bağlantıları: Ortorektik eğilimli bireyler üzerine bir araştırma

Tüketim kültürünün dayattığı semboller, idealize ettiği kusursuz bedenler ve sınıflaştırdığı süper besinlerin karşısında tam bir teslimiyeti söz konusu olan bireyler, düşünme ve bilme özgürlüğü elinden alınarak savunmasız bırakılmaktadır. Sağlıklı yaşamı, sağlıklı beslenme ve spor yapma başlıkları altında takıntıya dönüştüren bireyler, tüketim kültürü rehberliğinde, toplum içinde beğenilme, kabul edilme ve onaylanma kaygılarıyla, kendilerine bedenleri üzerinden yeni kimlikler inşa etmektedir. Aynı zamanda topraktan ve gıda üretim süreçlerinden uzaklaşan bireyler kendi bedenlerine ve bedenlerine dönüşen gıdalara yabancılaşmakta, adeta sosyolojik bir hastalığa yakalanmaktadır. Güçlü bir toplumun hem zihinsel hem de fiziksel olarak sağlıklı bireylerden oluşması gerektiği gerçeği göz önünde bulundurulduğunda, sağlıklı beslenme takıntısı olan bireylerin geliştirdikleri sağlıklı yaşam pratiklerinin hangi kanallardan ne şekilde etkilendiğini ve bu algının toplumsal sonuçlarını ortaya çıkarmak önem kazanmaktadır.
İstanbul'da yeni toplumsal hareketler alanı ve militan güzergahları

Elinizdeki bu çalışma toplumsal hareketlerin pek çok bileşeninden biri olan aktör boyutunu anlamaya yönelmiş bir çabadır. Çalışma kapsamında toplumsal hareketler ve onları oluşturan aktörleri tarihsel bir bağlamda ve çeşitli sosyo-ekonomik ve siyasal değişmeler eşliğinde verilmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede tez kapsamında toplumsal hareketler literatürü ayrıntılı bir şekilde incelenmiş ve Türkiye'nin toplumsal hareketler tarihi verilmiştir. Ardından bugün Türkiye'nin siyasal alanını etkilediği düşünülen, seksenlerde sol geleneğin güç kaybetmesi ve neo-liberal dönüşüm meselesi tartışılmış ve bu bağlamda bugünün politik aktörleri kendi kişisel tarihleri de göz önünde bulundurularak siyasal alanda konumlandırılmıştır. Bu bağlamda bugün siyasal alanda konumlanmış aktörlerle derinlemesine görüşmeler yapılmış ve bu görüşmeler ışığında bugün politik aktörlerin hareketlere angaje olma ve mesafe alma biçimleri tartışılmıştır.
1960-1970 arasında İzmir'de sosyal yaşam

Bu tez 1960- 1970 yılları arasında İzmir'in siyasal, sosyal ve ekonomik yapısını içine alan ve İzmir'i bütün yönleriyle inceleyen bir çalışmadır. Tezin çalışma konusunu oluşturan dönem 27 Mayıs 1960 Askeri Darbesi ile başlamış, 12 Mart 1971 Askeri Muhtırası'na giden süreci de içine alarak 1970 yılında sona ermiştir. Bu 10 yıllık süreç içinde yaşananlar Türk demokrasi tarihi açısından bir dönem noktasıdır. Siyasal alanda yaşanan değişimler, toplumun her alanında hissedilmiş, insanların gündelik yaşantısını, kültürel etkinliklerini, eğitim ve sosyal hayatını, demografik yapısını ve ekonomisini derinden etkilemiştir. Konunun İzmir özelinde ele alınmış olmasının sebebi, İzmir'in yüzyıllar boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış olması ve Türkiye'nin üçüncü büyük kenti olmasıydı. İzmir'in yeniden yapılanma süreci, göçlerle birlikte gelen kültürel değişimler, gecekondulaşma, Dünya'da yaşanan gençlik hareketlerinin Türkiye'ye yansıması ve 68 kuşağı olayları bu yaşam kesitinin önemini bir kez daha pekiştirmektedir. Çalışma, kent merkezi ile sınırlı tutulmuş, gerekli görüldüğü yerlerde ilçelerden ve köylerden bahsedilmiştir. Döneme tanıklık etmiş kişiler, çocukluk ve gençlik anılarını iyisiyle kötüsüyle büyük bir özlem ile anarken yeni neslin bu bilgilerden eksik kalmasına gönül razı olmamış ve 1960'lı yılların tüm detayları okuyucunun gözleri önüne serilmiştir. Bu tezde çalışma yöntemi olarak arşiv kaynakları, dönemin gazeteleri ve dergileri, resmi belgeler, istatistiksel veriler kullanılmış ve döneme tanıklık etmiş kişilerin anılarından faydalanılmıştır. Daha çok 1. el kaynaklardan yararlanılarak yazılan tez için daha önce yapılan araştırmalar da incelenmiş ve bir bütünlük sağlanmaya çalışılmıştır. Tezin sonucunda ulaşılan nokta, 1960 yılında toplumsal yapıda değişimlerin başladığı; günümüz İzmir'inin yapılanma temelinin ve kültür çeşitliliğinin 1960'larda atıldığıdır.
The world of ambassador Jacobus Colyer: Material culture of the dutch 'nation' in İstanbul during the first half of the 18th century

Bu doktora tezi, İstanbul'da yaşayan Hollanda taifesinin 1700 ve 1750 seneleri arasındaki maddi kültürü hakkındadır. Hollanda elçisi Jacobus Colyer (ö. 1725) üzerinden birbiriyle ilişkili olan bu taife, geniş Colyer ailesi ve Osmanlı topraklarında yaşamakta olan diplomatlar, tüccarlar ve Hollanda himayesinde bulunan diğer bireylerden oluşan bir topluluktu. Bu sebeple, bu tezin alanı Osmanlı ve Hollanda tarihleri ile Materyal Kültür ve Tüketim Çalışmalarını ilgilendirmekte ve kapsamaktadır. Tezin ana amacı, öldükleri ya da Osmanlı başkentini terk ettiklerinde Hollanda taifesinin geride bıraktıkları kişisel eşyalarının analiziyle İstanbul'daki maddi 'dünyalarını' yeniden kurmaktır. Söz konusu topluluk çoğunlukla etnik ya da kültürel olarak Hollandalı olmaktan uzaktı ve genellikle birkaç nesildir Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşamış ailelerden gelen kişilerden oluşuyordu. Bu kişilerin Hollanda devleti himayesinde olmalarının nedeni dini inançlarının ortak olması, Hollanda sefareti için çalışıyor olmaları ya da Hollandalılara tanınan ticari ve hukuki imtiyazlardan faydalanmak istemeleriydi. Hollanda taifesi yalnızca diğer Avrupalılarla değil aynı zamanda Osmanlı tüccarları, simsarları ve seçkinleriyle de yakın ilişki içindeydi. Avrupa, Osmanlı ve Uzak Doğu'ya ait farklı tüketim kültürlerini aynı pota içinde eriterek kendilerine has kültürel bir ortam oluşturmuşlardı. Bu tez esas olarak, İtalyanca, Fransızca, Almanca ve Hollandaca gibi çeşitli dillerde tutulmuş ve Osmanlıca terimlerin de sıklıkla nüfuz ettiği Hollanda taifesine ait terekelere, vasiyetlere ve müzayede kayıtlarına dayanarak hazırlanmıştır. Maddi kültür ve tüketime yönelik çalışmaların çoğunluğunun arz ve talep üzerine odaklanmasına ragmen bu tez, şimdiye kadar az çalışılmış olan eşyaların yeniden kullanılması konusunun on sekizinci yüzyıl İstanbul'u için onlar kadar önemli olduğunu göstermektedir.
Sosyal bilgiler öğretim programlarındaki değerlerin kazandırılmasında sivil toplum kuruluşlarının üstlenebilecekleri roller

Bu araştırma, ilköğretim 6., 7. ve 8. sınıf sosyal bilgiler programındaki değerlerle ilgili kazanımların öğrencilere kazandırılmasında sivil toplum örgütlerinin rollerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden saha taraması kullanılmıştır. Araştırma verileri hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu yardımı ile yapılan STK üyeleri ile görüşmelerden ve yapılan literatür taramasından elde edilmiştir. Hazırlanan görüşme formu ile ilgili olarak üç eğitim bilimleri uzmanının görüşüne başvurulmuş ve bu görüşler doğrultusunda form oluşturularak gerekli sivil toplum kuruluşu yetkilileri ile değerler ve ahlaki değer eğitimi konusunda görüşmeler yapılmıştır. Araştırmanın evreni Türkiye'de faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşları örneklemi ise görüşme fırsatı bulunabilinen sekiz adet sivil toplum örgütü oluşturmaktadır. Araştırma ilköğretim 6., 7. ve 8. sınıf sosyal bilgiler ders kapsamında yer alan değerlerle sınırlıdır. Yapılan araştırma sonucunda bulgular incelendiğinde toplumumuzda günden güne hızla artan ahlaki bir yozlaşmanın olduğunu verilen istatistiki değerler yardımı ile görülmektedir. Ayrıca gerek toplum olarak gerekse sivil toplum örgütleri, aileler ve okullar olarak değerlerin hayatımızdaki önemi tam olarak anlaşılamamış ve durumun ciddiyetinin kavranamadığı görülmektedir. Bu konuda önemli bir rol üstlenmesi gereken sivil toplum örgütlerinin değerler ve ahlaki değer eğitimi konusunda ciddi bir çalışma yürütmedikleri bu konunun ciddiyetinin kavranamadığı, ileriye yönelik yapmış oldukları kurum planlamalarında ahlaki değer eğitimi ile ilgili elle tutulur bir plan-proje içerisinde olmadıkları gözlemlenmiştir.
Social position and cultural omnivorousness in Turkey: Evidence from a mixed method study

Bu çalışma, Türkiye'de kişilerin sosyal konumu ile kültürel zevk ve tercihlerine dayanarak, kültürel tüketim biçimleri arasındaki ilişkiyi araştırmaktadır. Türkiye'nin tarihsel sürecine dayanarak onu diğer ülkelerden farklı kılan özellikleri tartışılmaktadır. Ülke genelinde yapılmış niceleyici anket analizi ile İstanbul içinde yapılmış kalitatif derinlemesine görüşme analizine dayanarak daha çok batı ülkeleriyle bağıntılı kültürel oburluk eğilimlerinin Türkiye'deki görülüp görülmediğine dair kanıt aranmaktadır. Bu çalışmanın amacı, farklı sosyal grupların kültürel eğilimlerine bakılarak, günümüz Türkiye'sinde kültürel oburluğun bulunup bulunmadığını ve kültürel oburluğun ne anlam ifade ettiğini incelemektir. Çalışmanın temel merakı kültürel tüketim bağlamında yeni bir sosyal sınıflandırma biçimi olan kültürel oburluk tartışmasında Türkiye'nin nerede durduğunu ve bu kültürel eğilimin sosyal tabakalaşmada ne gibi sınırlar çizdiğini anlamaktır. Kültürel tüketimin yeni biçimi olan kültürel oburluk, elit ve popüler kültüre ait olan farklı kültürel aktivitelerin katılım sıklığına, zevk ve tercihlere ve kültürel aşinalığa dayanan sorular ile analiz edilmektedir. Sonuçlar Türkiye'de kültürel oburluk adına kanıt olduğunu göstermektedir. Kültürel oburluk daha çok eğitimli, ekonomik ve sosyal olarak üst sınıfa ait genç nesilde görülmektedir.
Suicide and modernity: Philosophical suicide as a potential form of resistance to the primacy of life in modern times

Bu tezin temel amacı intiharın, yaşamı en temel ve koşulsuz olumluluk; ölümü ise yaşamın mutlak karşıtı olarak empoze eden, modernite tarafından ele alınış biçimini analiz etmektir. Burada, hayat ve ölümün birbirini dışlaması Foucault'nun modernite eleştirisi rehberliğinde düşünülmüştür. Böylece, intiharın; hayatın modern zamanlardaki önceliğine bir direniş olma potansiyeli Foucaultcu bir çerçevede tartışılmıştır. Bu noktadan hareketle, hayatın önceden verili ve koşulsuz olumlamasına karşı direnmede, intiharın diğer formlarından daha radikal bir potansiyele sahip özgün bir formu vurgulamak için, felsefi intihar varsayımsal kategorisi varoluşçu felsefeden ilham alarak tanımlanmıştır. Bu çerçevede, felsefi intiharın varsayımsal bir kategori olarak özgünlüğü, modernite tarafından kabul ettirilmeye çalışılan varoluş biçimine karşı direnmedeki radikal potansiyeline odaklanılarak tartışılmıştır.
Tehdit algısının toplumsal değişmeye etkisi

Sosyal yaşamda geniş yer kaplayan tehdit, düşmanca niyetleri olan 'öteki' üzerinden tanımlanır ve tehlikeli bir durumun varlığına işaret eder. Tehdit algısı ise tehlikeli bir durumun farkında olma halidir. Başta bireyin varlığına olmak üzere sosyal, siyasal ve ekonomik hedeflerine yönelik düşmanca niyetli tüm müdahaleler bireyde tehdit algısının yükselmesine neden olabilir. Tehdit algısı yükselen birey, tehdidi bertaraf etmeye ve kendini güven altına almaya yönelik eylemlerde bulunur. Bireysel seviyede ortaya çıkan tehdit algısı benzer şekilde kurumsal seviyede de ortaya çıkabilir. Toplumsal kurumlar, üstlendikleri fonksiyonlarla toplumsal yapıyı düzenleyen ve dengeleyen mekanizmalardır. Kurumların karar verici statülerinde bulunan aktörler, toplumsal dengeyi bozacak ve kurumların işlevlerini yerine getirmesini engelleyecek her türlü kişi, olay veya yapıyı bir tehdit olarak algılayabilirler. Bu bağlamda tehdit algısının toplumsal değişmeye etkisini konu edinen çalışma, tarihsel karşılaştırma yöntemi ve yapısall işlevselci teori üzerine inşa edilmiştir. Tarihsel süreç içerisinde farklı toplumlarda çeşitli olay ve durumlara yönelik ortaya çıkan tehdit algıları tasvir edildikten sonra Osmanlı döneminden Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması ve Cumhuriyet döneminden Şeyh Said ayaklanması olayları detaylı bir şekilde incelenmiştir. Seçilen her iki örnek olayda da siyasi otoritelere başkaldırıldığından, siyaset kurumunun fonksiyonlarını tam olarak yerine getirmesi engellendiğinden, toplumsal yaşam tehlikeye sokulduğundan, müesses düzen bozulduğundan ve yapılmak istenen yeniliklere karşı çoğunlukla gelenekçi bir tutumla karşı çıkıldığından siyasi otoritelerin tehdit algıları güçlendiği tespit edilmiştir. Söz konusu tehditlere karşı siyasi otoriteler; askeri, hukuki ve idari çeşitli önlemler almışlardır. Tarihsel veriler ışığında, alınan önlemler neticesinde toplumsal yapıda kurumsal boyutta değişimler yaşandığı tespit edilmiştir. Dolayısıyla çalışma ile 'tehdit algısı, kurumların fonksiyon alanlarında ve usullerinde değişimlere neden olur' hipotezi test edilmiş ve elde edilen bulgular hipotezi doğrulamıştır.
Dynamics of mobilization and radicalization of the Kurdish movement in Turkey in the 1970s

Bu tezin amacı, Türkiye'deki Kürt hareketinin ortaya çıkışını ve gelişimini, 1970'lerde yaşanan ideolojik ve stratejik-taktiksel radikalleşmeye odaklanarak ele almaktadır. Bu çalışma, çatışmalı politikalar literatürü tarafından ortaya konan teorik çerçeveye yaslanırken, yöntemsel olarak mekanizma-süreç yaklaşımını izleyerek 1950- 1980 sürecinde çoklu aktörler arasındaki siyasi etkileşimlerin Kürt hareketinin seyrine etki etme biçimlerini konu edinmektedir. Bu çalışmanın önemi iki noktada ele alınabilir. Bu çalışma bir taraftan, 1970'ler sürecinde Türkiye'deki Kürt hareketinin siyasi-toplumsal dönüşümlerini inceleyerek akademik çalışmalarda nadiren konu edilen bir dönemi analiz etmektedir. Diğer yandan, bu çalışma 1984 yılında başlayan gerilla mücadelesini bir kopuş olarak gören hakim anlayışın aksine Kürt hareketinin radikalleşmesini 1970'ler sürecinde gerçekleştiğini göstermektedir. Bu tez için kullanılan birincil kaynaklar arasında 1970'lerin Kürt devrimcileri ile yapılan derinlemesine görüşmeler, örgütlerin siyasi dergi ve materyalleri ile Diyarbakır Askeri Sıkıyönetim Mahkemesi dava tutanakları yer almaktadır.