turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İslam hukukunda klonlama ve kök hücre

İnsanlığın varoluşundan itibaren, insanlar kendilerinde ve elleri altındaki hayvanlarda ortaya çıkan hastalıklara çareler aramışlardır. Bununla birlikte hayatını daha kaliteli bir şekilde sürdürebilmek veya daha uzun bir ömür için tıp ilmiyle uğraşmışlardır. Tıp ilminin gelişmesiyle kök hücre ve klonlama üzerinde araştırmalar yapmışlardır. Böylece insan hayatını ve neslini, çevre popülasyonunu ilgilendiren biyoteknolojik araştırmalar ortaya çıkmıştır. Bu araştırmalar beraberinde biyoetik tartışmaları gündeme getirmiştir. Biyoetik tartışmaların gündeme gelmesiyle de, İslam dünyasında bu gelişmelere yönelik tartışmalar ortaya çıkmıştır. İnsan embriyosu kullanılarak yapılan kök hücre ve klonlama çalışmaları İslam dünyasında farklı görüşlere sebep olmuştur. Kendini yenileyebilen ve birçok hücreye dönüşebilen yapılara kök hücre denir. Kök hücreler; yetişkin ve embriyonik hücreler olmak üzere ikiye ayrılırlar. Yetişkin kök hücreler kordon kanı, plesenta, kalp, kemik iliği, beyin, akciğer, karaciğer, böbrek, pankreas, deri, göz, testisler, meme ve ovaryum gibi dokulardan oluşturulmaktadır. Embriyonik kök hücreler dört beş günlük embriyolardan, blastocyst yapısındaki iç hücre kütlesinden elde edilmektedir. Kök hücreler, zarar görmüş dokuların iyileşmesinde önemli rol oynamaktadırlar. Klonlama aynı kökten yeni bir dal elde etmek anlamda olan klon kelimesinden gelmektetir. Terim anlamında ise; vücut hücresi ve DNA'nın çekirdeği çıkartılmış yumurta hücresi içerisine konulması ve elektrik şoku yardımıyla bölünüp, büyüyüp gelişmesinin sağlanmasıyla yeni bir canlı elde etme işlemidir. Çekirdek nakli ve embriyo ayrılması olmak üzere iki şekilde yapılmaktadır. Hayvan ıslahında, tarımda üretimin artmasında ve insanların tedavilerinde kullanılmak amacıya klonlama yapılmaktadır. Kök hücre ve klonun embriyodan elde edilmesi ve canlılık kazanıp kazanmadığı konusu sonucunda embriyonun bir canlı gibi yaşamı olduğu düşüncesi birçok tartışmaya sebeb olmuştur. Devletler kendi hukuklarında kanun ve yönetmelikler ile bu konuya açıklama getirmek istemişler ancak konu yeni olduğu için netlik oluşturamamışlardır. İslam dini açısından, döllenme anı ve rahim duvarına tutunması anından itibaren embiryonun kullanılması veya kullanılmaması üzerine farklı fikirler ortaya çıkmaktadır. İslam insanları araştırmaya ve yeni buluşlar bulmaya izin veren ve teşvik eden bir dindir. Bu konu ile ilgili ayet ve hadislerde, toplumun bir kısmının ilim öğrenmesinin farz-ı kifaye niteliğinde olduğu belirtilmektedir. Ancak insanın şerefli bir varlık olduğunu hatırlatarak onun şerefine, onuruna zarar verecek davranışlardan kaçınılmasını istemektedir.
Sivil itaatsizlik bağlamında vicdani red

Demokratik hukuk devletlerinde, ciddi haksızlıklara karşı kamuoyunda bir tepki şeklinde hayat bulan ve ancak yasal yollar sona erdikten sonra söz konusu olabilen yasa dışı ve fakat meşru bir eylem olan sivil itaatsizlik; şiddetsiz bir eylemi amaçlayarak toplum vicdanını etkilemek için kamuoyu önünde gerçekleştirilen sivil bir harekettir. İnsan haklarının kamu otoritesi tarafından ihlal edilmesine karşı etkin ve önemli bir itiraz şekli olan sivil itaatsizlik ile bireyin; dini inanç, ahlaki değer, politik/felsefi düşünce veya gerekçelerle zorunlu askeri hizmet ve eğitimi reddetmesi olarak açıklanan vicdani red; yapılış şekli, saik, kapsam, amaç bakımından farklılık arz etmesine karşın kesiştikleri noktalar bulunmaktadır. Nitekim zorunlu askerliğin reddi bazı durumlarda salt bireyin içselleştirdiği bir tutum iken Türkiye'de genellikle politik bir sorgulamadır. Günümüzde, başta ABD ve Avrupa ülkeleri olmak üzere birçok ülkede, vicdani red bir insan hakkı olarak tanınmaktadır. Bu bağlamda, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin ve Medeni ve Siyasal Haklar Uluslararası Sözleşmesi'nin 18'inci maddelerinde ayrıca Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 9'uncu maddesinde yer alan 'düşünce, vicdan ve din özgürlüğü' çerçevesinde ele alınarak koruma kapsamında düzenlenmiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin Bayatyan/Ermenistan kararı ile değiştirdiği yerleşik içtihadına göre vicdani red; artık inanç özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilerek, askeri hizmetle bağdaşmayan savaş karşıtı inanç mensuplarına, zorunlu askerlik yerine sivil bir hizmet imkanı sağlamaktadır. Dolayısıyla, Türkiye'nin vicdani red talepleri karşısında hukuki düzenleme yapması kaçınılmaz bir durum haline gelmiştir. Kuşkusuz Türkiye'nin kendine özgü tarihi/kültürel, sosyal/ekonomik şartları, jeopolitik/jeostratejik konumu değerlendirilerek kapsayıcı bir düzenleme yapması beklenmektedir.
Günümüz Kazakistan'ında aile ilişkilerindeki bazı örfi uygulamaların fıkhİ açısından incelenmesi

Kazak halkının örfi uygulamaları İslam öncesi inançlara kadar uzanmaktadır. İslam öncesi Kazak halkı Mecusilik ve Şamanizm'den çok etkilenmiştir. Ailedeki örfi uygulamaların bu iki inançtan kaynaklandığını görmekteyiz. IX-XIII. yüzyıllar arasında İslamiyet Kazaklar arasında yaygınlaşmaya ve yerleşmeye başlamıştır. Bu tarihlerde Kazakların eski inançlarıyla İslam inançları, örfi uygulamalar sahasında bazen çatışmışsa da, zaman içinde İslam inançlarına ters düşen örfler terk edilmeye başlanmış, İslam inancına uygun olanları ise devam etmiştir. XVII. asırdan itibaren Rusların Kazak topraklarında işgalci politikalarını uygulamasından sonra, Kazak halkının aile örflerine ve inançlarına maddi ve manevi zarar verdiği görmekteyiz. Ruslar, Kazakların kendi örf ve inançlarını unutturmaya çalışmış ve ateizm inancını yaymışlardır. Kazakistan Cumhuriyeti'nin 1991 senesinde bağımsızlığını kazanmasıyla birlikte, unutturulmuş olan milli örflere hızla geri dönüş başlamıştır ve bu kapsamda, aile örflerine de geri dönüş olmuştur. Tez çalışmamız giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde genel olarak Kazak halkının örfi uygulamaları anlatılmaktadır. Birinci bölümde ise İslam hukukunda örfün yeri ve önemi tespit edilmiştir. Son üç bölümde ise Kazak halkının Aile örfleri İslam hukuku açısından incelenmeye çalışılmıştır.
Türk ve Ukrayna Hukukunda joint venture sözleşmesinde tarafların hak ve borçları

Dünyada büyük projelerinin gerçekleştirme maksadıyla kurulan ve faaliyet gösteren Joint Venture ortaklıkları, hızla yayılmaya başlamıştır. Özellikle küreselleşme neticesinde diş ticarette sınırlarının silinmesinden kaynaklanan bu durum, müteşebbislerin bir araya gelmesini ve ticari faaliyetlerde bulunmasına kolaylık sağlamıştır. İncelemiş olduğumuz konu Türkiye ve Ukrayna hukuklarında Joint Venture ortaklarının hak ve borçlarıdır. Bu çalışma ile iki devlet arasındaki konuya müteallik düzenlemelerin ortaya koyarak uygulamalardaki benzer ve farklı yönlerinin tespiti ile hukuk literatürüne bir nebze katkı sağlayacak bilgi verilmeye amaçlanmıştır. Her iki ülkenin Joint Venture yasal düzenlenmesi bulunmaktadır. Türkiye'de bu ortaklık Borçlar Kanununda düzenlemiştir. Ukrayna hukukunda ise Ukrayna Vatandaşlar Kanununun arasında yasal mesnedine kavuşmuştur. Ancak yaklaşık on beş sene önce Sovyetler Bloğu'ndan ayrılan Ukrayna cumhuriyetinin tamamlanmış hukuk altyapısına kavuştuğunu henüz söylememiz güçtür. Bununla birlikte, yabancı yatırımcıları çekmek maksadı ile Ukrayna Vatandaşlar Kanununda Türkiye Borçlar Kanunundaki düzenlemelerin aksine Joint Venture ortaklığa yer verilmiş olmakla birlikte tam açıklayıcı mesnedine kavuşturulmamıştır. Yasal düzenlemelerde boşlukları Türk hukukun doktrin görüşlere yer verilerek boşluklar doldurulmaya çalışılmıştır. Çalışmamızın başında Joint Venture müessesi ile ilgili genel bilgiye verildikten sonra mukayeseli olarak idare, temsil ve ortaklığın sonında tarafların hak ve borçları konusu incelenmiştir.
Gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesi

Gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesi; yüklenicinin, arsa sahibinin teslim edeceği arsa üzerinde bağımsız bölümler inşa etmeyi ve bunları pazarlayıp arsa sahibinin verdiği temsil yetkisine dayanarak üçüncü kişilere satmayı üstlenmesine karşılık, arsa sahibinin de yükleniciye, satış yetkisi vermeyi ve yapacağı bağımsız bölümlerin üçüncü kişilere satışından elde edilen geliri yüklenici ile paylaşmayı üstlendiği sözleşmedir. Gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesi; eser, satış, vekalet ve ortaklık sözleşmelerinin birer unsurundan oluşan isimsiz karma bir sözleşmedir. Arsa sahibi ile yüklenici arasında yapılan gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesinin geçerliliği, özel hukuk kişileri, yani gerçek kişilerle özel hukuk tüzel kişileri arasında resmi şekle, kamu kurum ve kuruluşları arasında ya da taraflardan biri kamu kurum ve kuruluşu, diğer taraf özel hukuk kişisi olması durumunda yazılı şekle bağlıdır. Sözleşmenin tarafları yalnız karı değil, tüm geliri paylaşmayı üstlenmektedir. Bu nedenle gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesi, adi ortaklık sözleşmesi değildir. Bu sözleşmenin çeşitli türleri bulunmaktadır. Bunlardan birinde yüklenici, arsa sahibine asgari gelir vaadinde bulunur. Sözleşmede bu yükümlülüğün bulunması ile yüklenici, riskin büyük bölümünü yüklenir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin aksine bu sözleşmede taraflar, bağımsız bölümlerin mülkiyetini paylaşmazlar. Taraflar yalnızca bağımsız bölümlerin satışından elde edilen gelirleri paylaşmayı üstlenirler.
6769 sayılı sınai mülkiyet kanunu hükümleri çerçevesinde marka hakkının kullanılması

Marka, bir teşebbüsün ürettiği mal veya hizmeti bir başka teşebbüsün ürettiği mal veya hizmetten ayırt edebilmek için kullanılan işarettir. Marka olarak belirlenen işaretin markasiciline tescil edilmesiyle bu marka kural olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında korunabilecektir. Ancak markanın Kanun kapsamında korunabilmesi için tesciltek başına yeterli değildir; aynı zamanda kullanılması da gerekmektedir. Tescil ile sağlananhakkı devam ettirici nitelikte bir kullanım ise ancak markanın tescilli olduğu mal veya hizmetle ilgili olarak, Türkiye'de, ciddi biçimde kullanılması halinde söz konusu olacaktır. Bu esaslara uygun bir şekilde ve tescil edildiği tarihten itibaren beş yıl içinde kullanılmayan ya da kullanımına haklı bir sebep olmaksızın beş yıldan daha uzun süre ara verilen bir marka, talep edilmesi halinde iptal edilerek tescil kapsamından çıkarılabilecektir. Aynı zamanda, yeni bir düzenleme olarak, yayıma itiraz sürecinde ve hükümsüzlük ile tecavüz davalarındagerekçe gösterilen markanın kullanıldığının ispatı istenebilecek; bu markanın kullanıldığıispatlanamadığı takdirde ise esasa ilişkin incelemeye geçilmeyecektir. Tüm bu düzenlemelerin amacı, tescil edilen bir markanın gerçek bir biçimde kullanılmasını sağlamak ve böylece marka sicilinin kullanılmayan ancak yalnızca tescilli olduğu için korunanmarkalardan oluşmasının önüne geçebilmektir.
Türk Medeni Kanunu'nun 335-351 inci maddeleri çerçevesinde çocuğun velayeti

Velayet geniş hak ve yetkileri kapsamaktadır. Yanlış kişilerin eline geçmesi durumunda çocuğun yararı yerine zararına kullanılabileceği için velayete sahip olabilecek kişilerin çevresi daraltılmış, bu hak sadece ana baba ile evlat edinenlere tanınmıştır. Konunun seçilmesinin nedeni velayete sahip bu kişilerin velayetten doğan hak, yetki ve sorumluluklarını, aynı zamanda onların kullanılma esaslarını 2002 yılında yürürlüğe girmiş 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 335- 351 inci maddeleri kapsamında incelemektir. Dünden bugüne dönemin koşulları çocuk haklarına yaklaşımın da rengini belirlemiştir. Bazı dönemlerde çocuk aileye yük, bazı dönemlerde işgücü olarak görülmüş, dolayısıyla ana babanın mülkiyeti olduğu için haklarının korunması söz konusu olmamıştır. Bu nedenle velayet uzun yıllar çocuk üzerinde egemenlik hakkı vermiş, yalnız Fransız Devrimi sonrası çocukların korunması düşüncesi geniş kitleler tarafından benimsenmiştir. Türk Medeni Kanunu velayetin tanımını yapmamış, fakat velayeti çocukların korunması amacıyla ana ve baba tarafından uyulması veya kullanılması gereken yükümlülük ve hakların bütünü olarak ifade etmiştir. Velayet, ana ve babaya çocuğu yetiştirebilmek, ona yaşama beceri ve yetenekleri kazandırabilmek için gerekli yetkileri vermenin yanı sıra bu yetkiler gerçekleştirilirken çocuğun üstün yararına zarar verilmesini önlemektedir. Bu gerçekler dikkate alınarak konumuz çerçevesinde çocuğun kişi varlığına ilişkin velayet, onun kapsamı, niteliği, kullanılması, çocuğu koruma tedbirleri incelenecektir.
Trafik kazalarında motorlu araç işletenin hukuki sorumluluğu

Bu çalışmanın konusu, Motorlu Araç İşletenin Hukuki Sorumluluğunun Karayolları Trafik Kanunu, Türk Borçlar Kanunu ve Yargıtay Kararları açısından incelenmesidir. Araç işletenin bu sorumluluğu, bir kusursuz sorumluluktur. Kusursuz sorumluluk, çağın getirileri ve teknolojik gelişmeler karşısında birçok alanda olduğu gibi motorlu araçların yapısında da olan tehlike unsuru nedeniyle ortaya çıkmış ve kanun koyucu bu konuda kusursuz sorumluluk esasını benimsemiştir. Bu çalışma, motorlu araç işletilmesinin sebep olduğu zararlar nedeniyle ortaya çıkan hukuki sorumluluğa ilişkindir. Çalışmamızda Karayolları Trafik Kanunu'nun sistematiği çerçevesinde motorlu araçların işletilmesi nedeniyle oluşacak zararlara ilişkin hukuki sorumluluk; Karayolları Trafik Kanunu'nun Uygulama Alanları, Araç İşleten Kavramı, Araç İşletenin Sorumluluğu ve Şartları, Zarar, Tazminat ve Sorumlulukların Karşılaşması başlıkları altında incelenmiştir. Çalışma konusu, günlük hayatta sürekli karşılaşılan ve taraflar arasında sıklıkla uyuşmazlık konusu olan, böylelikle mahkemelerde de oldukça fazla yer bulan bir uyuşmazlık konusudur. Konunun güncel ve hayatın içinden olması nedeniyle Yargıtay Kararları ile çalışmanın uygulamaya dönük hali hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır.
Açığa imzanın kötüye kullanılması suçu (TCK M. 209)

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ikinci kitabının, Topluma Karşı Suçlara ilişkin üçüncü kısmının Kamu Güvenine Karşı Suçlar başlığını taşıyan dördüncü bölümünde yer alan TCK m. 209 ile açığa imzanın kötüye kullanılması suçu düzenlenmiştir. Günümüz dünyasında gelişen insan ilişkileri ve ticari hayatla birlikte bu suçun da işlenme sıklığı da artmıştır. Kamu ve bireyler arasında güven ilişkilerinin gelişmesi için bu suçun işlenmesinin önlenmesini sağlamak büyük önem taşımaktadır. Çalışmamızda TCK m. 209 bağlamında mülga TCK'de yer alan düzenlemeler, öğretide yer alan görüşler ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatları ele alınmıştır. Bu suç tipinin incelenmesinde yeri geldiğince benzer suç tipleri ile karşılaştırma yapılarak değerlendirmelere yer verilmiştir. Bu çalışma ile yasal düzenleme, doktrinde öne sürülen görüşler ve Yargıtay kararları aynı çatı altında toplanarak suç bağlamında geniş bir bakış açısı ile ele alınmış; suçun, tipiklik unsuru, maddi unsuru, manevi unsuru, suçun özel görünüş halleri, soruşturma ve kovuşturmaya ilişkin özel durumları anlatılmıştır.
İşverenin eşit işlem yapma borcu

Anayasanın 10. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesinin iki yönü bulunmaktadır. Bunlardan ilki ayrımcılık yasağıdır. Bu yasak uyarınca kişiler arasında cinsiyet, dil, din, ırk, siyasi görüş vb. nedenlere dayalı olarak farklı işlem yapılamaz. Eşitlik ilkesinin ikinci boyutu ise aynı durumdaki bireylere, haklı bir neden olmadıkça farklı işlem yapılmamasını, bunlara eşit davranılmasını öngörmektedir. Eşit işlem yapma borcu olarak adlandırılan bu anlayış, farklı durumda olanlara da farklı davranılmasını gerektirmektedir. İş Hukukunda da işveren işçilerine karşı hem ayrımcılık yasağına hem de eşit işlem yapma borcuna uygun davranmalıdır. Ayrımcılık yasağı iş ilişkisinin kurulması aşamasından itibaren geçerlidir. Oysa eşit işlem yapma borcu, taraflar arasında iş ilişkisi kurulduktan sonra doğmaktadır. İşveren, çalışma koşullarının oluşturulmasında, yönetim hakkının kullanılmasında ve iş sözleşmesinin feshinde eşitlik ilkesine uygun davranmalıdır. Daha açık bir ifadeyle bütün bu alanlarda ayrımcılık yasakları ve eşit işlem yapma borcu birlikte bulunmaktadır. Ayrımcılık yasaklarına ve eşit işlem yapma borcuna aykırılık durumunda öngörülen yaptırımların etkili, caydırıcı ve yapılan ihlalle orantılı olması gerekmektedir.
İnsan hakları sorunu olarak kozmopolitan haklı savaş teorisi

Tarihsel süreçte savaşın meşruiyeti ve sınırlandırılması tartışmalarında kendisine başvurulan kavramlardan birisi de Haklı Savaş teorisidir. Bu çalışmada Haklı Savaş teorisinin tarihsel süreçteki değişimi ve nihayetinde de günümüzde insan haklarının korunması açısından olumlu bir işlev görüp görmediği sorusu yanıtlanmaya çalışılmıştır. Bu soruya yanıt verebilmek için insan hakları kavramının belirli bir çerçevede ele alınması gerekmektedir. Bu nedenle birinci bölüm insan hakları kavramından çalışma kapsamında ne anlaşılması gerektiği ve bu belirli insan hakları anlayışının korunmasının ne anlama geldiğine ayrılmıştır. İkinci bölümde Haklı Savaşın tarihsel gelişimi, kozmopolitan yaklaşımın teori üzerindeki etkisi ve bu bağlamda günümüze kadar gelişen temel Haklı Savaş ilkeleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümdeyse Haklı Savaş teorisinin uluslararası hukuka yansıma süreçleri ele alınmış ve bu süreçler sonrasında ortaya çıkan uygulamalar açısından insan haklarının korunmasında Haklı Savaşın nasıl bir rol üstlendiği belirlenmeye çalışılmıştır. İnsan haklarının korunması noktasında kozmopolitan Haklı Savaşın rolünü belirlemeye çalışan bu araştırmada, Haklı Savaşın tarihsel süreçte insanlık açısından nasıl bir işlev gördüğü, savaşların başlatılması ve yürütülmesi sırasında insancıllığa dayalı olanakların değerlendirilmesini nasıl şekillendirdiği ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu olgu günümüzde kozmopolitan değerlerle savaş arasındaki ilişkide tekrar değerlendirilmeye alınmış ve küresel politika açısından askeri müdahaleleri kolaylaştırıp kolaylaştırmadığı ve ortaya çıkan sonuçlara göre de insan haklarının korunmasındaki işlevinin ne olduğu ortaya konulmak istenmiştir. Kozmopolitan Haklı Savaş teorisi olgusal olarak değerlendirildiğinde küresel imparatorluk lehine mi yoksa insan haklarının korunması lehine mi işlev gördüğü belirlenmelidir. Çalışmada günümüz askeri müdahaleler sürecinde ortaya çıkan sonuçlara bakıldığında kozmopolitan Haklı Savaşın insan haklarını koruma iddiası bir mit olarak değerlendirilebilecektir.
Türk Hukukunda ve karşılaştırmalı hukukta elektronik haberleşme alanında sözleşme yapma yükümlülüğü

Gelişmiş hukuk sistemlerinde, Borçlar Hukukunda sözleşme özgürlüğü kural olarak kabul edilmiştir. Bununla beraber, hukuk düzenince kabul edilen bazı hallerde 'sözleşme yapma yükümlülüğü' kanun hükmü ya da mahkeme kararı ile getirilebilmektedir. Sözleşme özgürlüğünün olumlu biçimde kısıtlanmasına karşılık gelen sözleşme yapma yükümlülüğü, tüketici, işçi, vb. zayıf konumda bulunan kimselerin korunması, kişilik haklarının, eşit muamele hakkının, insan şeref ve haysiyetinin teminat altına alınması gibi pek çok amaca hizmet etmektedir. Gerek ferdi gerekse toplumsal ihtiyaçların karşılanmasında önemli bir rol üstlenen sözleşme yapma yükümlülüğünün etkilerinin görüldüğü bir alan da elektronik haberleşme sektörüdür. Serbestleşme sürecinden geçen ve rekabet karşıtı eğilimlerin baş gösterdiği elektronik haberleşme sektöründe rekabetin tesisi, kaynakların etkin kullanımı, tüketicilerin korunması gibi amaçlar doğrultusunda sözleşme yapma yükümlülüğüne sıklıkla başvurulmaktadır. Tez kapsamında sözleşme yapma yükümlülüğünün bu alandaki görünüm biçimleri, hukuki dayanakları ve doğurduğu hüküm ve sonuçlar karşılaştırmalı hukuk çerçevesinde inceleme konusu yapılmaktadır. Tezde üç temel başlık altında toplanan inceleme konuları sırasıyla işletmecilerin kendi aralarında, kat/arazi malikleri ile ve tüketiciler ile olan ilişkileri temelinde ortaya çıkan sözleşme yapma yükümlülüklerini içine almaktadır. Ayrıca, rekabet hukuku kaynaklı sözleşme yapma yükümlülüğü ve söz konusu müdahalelerin elektronik haberleşme alanındaki sektöre özgü düzenlemeler ile etkileşimi de tez kapsamında incelenmektedir. Tez kapsamında varılan sonuç ve değerlendirmeler toplu olarak sonuç kısmında yer almaktadır.
Kuramsal ve hukuksal açıdan doğrudan demokrasi

Demokrasi eski çağlardan bu yana uygulanan ve tartışılan bir yönetim biçimidir. Farklı zaman ve mekanlarda farklı demokrasi anlayışları söz konusudur. Bu bağlamda doğrudan demokrasi de kendine özgü kurumları ve uygulamalarıyla demokrasinin bir görünümü olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmada öncelikle doğrudan demokrasi düşüncesinin ve uygulamalarının tarihsel gelişimi, ardından doğrudan demokrasi kurumları ve farklı ülkelerdeki anayasal düzenlemeleri ele alınmıştır. Ayrıca son olarak, Türkiye'de uygulanan bir doğrudan demokrasi kurumu olarak referandum kurumuna ve uygulamalarına yer verilmiştir.
Şirketler hukukunda çekişmesiz yargı işleri

Medeni usul hukukumuz, çekişmeli yargı ve çekişmesiz yargı olmak üzere ikili bir ayrıma tabidir. Bu yargılama sistemlerinin ikisi de özel hukuk zeminli olsa da birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Uygulamada, çekişmeli yargı işleri daha fazla kullanılmaktadır. Bu nedenle çekişmeli yargı ait birçok kaynak, yargı kararı mevcuttur. Çekişmesiz yargı ise daha az kullanılan bir alandır. 6102 sayılı Ticaret Kanununda, ticari yargı, ticari dava ve ticari nitelikli çekişmesiz yargı işi olarak ikiye ayrılır. Ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleri sadece Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenmez. Diğer özel kanunda da düzenlenir. Uygulamada en çok kullanılan ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleri İcra İflas Kanundadır. Tez konusunda, çekişmesiz yargı işleri ile ilgili genel bilgiler, şirketler hukukunda çekişmesiz yargı işleri ve bunların yargılama usullerine değinilecektir
1976 LLMC hükümlerine göre sınırlı sorumluluğa tabi borçlular ve alacaklar

1976 LLMC kapsamında sınırlı sorumluluğa tabi borçlular ve alacaklar Türk Ticaret Kanunu ve Türk Ticaret Kanunu Tasarı çerçevesinde inceleme konusu yapılmıştır.
Türk ve Irak Medeni Hukukunda evlilik

Bu çalışma, Türk Medeni Kanunu ve Irak Ahvali Şahsiye Kanununda evliliği Hanefi Mezhebiyle karşılaştırılmalı olarak ele alıp incelemektedir. Çalışmanın gayesi her iki kanunda bulunan evlilik hükümlerinin İslam hukuku hükümleriyle ne kadar bağdaştığı ve çeliştiğini ortaya koymaktır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Medeni evliliğin ortaya çıkışı ve Türk Medeni Kanunu ile Irak Ahvali Şahsiye Kanunundaki yasal gelişimi, Medeni evliliğin makasıdı ve Irak Ahvali Şahsiye Kanununun evlilikteki gayesini içermektedir. İkinci bölüm de evliliğin mukaddimeleri, gereksinimleri, Türk Medeni Kanunu ve Irak Ahvali Şahsiye Kanununda evlilik akdinin rükün ve şartları açıklanmaktadır. Üçüncü bölüm ise, Türk Medeni Kanunu ve Irak Ahvali Şahsiye Kanununda evlilik engelleri, evlilikte velayet, evliliğin geçerli sayılabilmesi için aranan şartlardan şahitlik ve evlilik akdinin sonuçlarından birisi olması itibariyle mehir gibi, evlilik akdinin yasal sonuçlarının ortaya çıkması için lazım olan ancak akdin kendisine herhangi bir etkisi olmayan şartlar, evlilik ve aile ile alakalı iki önemli mesele olan çok evlilik ve evlatlık edinme konularını içermektedir. Bu çalışma sayesinde Türk Medeni Kanununun, özellikle Hanefi Mezhebine olmak üzere birçok meselede İslam hukuku hükümlerine ters düştüğü sonucuna ulaşılmıştır. Bunlardan en önemlileri: evlilik akdinde siğa'ya değinilmemesi; evlilik akdinde her iki şahidin kadın olmasına veya Müslüman kadının evlilik akdine Müslüman olmayan iki şahidin şahitlik etmesine izin verilmesi; bir erkeğin süt kız kardeşiyle evlenmesine izin verilmesi; çok evliliğin yasaklanması; Müslüman bir kadının Müslüman olmayan bir erkekle evlenmesine izin verilmesi; Müslüman bir erkeğin hiçbir semavi dine inanmayan bir kadınla evlenmesine izin verilmesi; evlilik akdinde mehrin şart koşulmaması; evlatlık edinmenin evlilik engellerinden kabul edilmesi; boşanmış kadının bekleme süresinin üç yüz gün olarak belirlenmesidir. Bununla beraber Irak Ahvali Şahsiye Kanununun İslam hukuku hükümleriyle böyle bir çelişki içerisinde olmadığı; kanun maddelerinin çoğunluğunun Hanefi Mezhebi görüşleri doğrultusunda İslam hukuku hükümleriyle bağdaştığı