turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mavi Marmara öncesi ve sonrasında Türkiye-İsrail ilişkileri: değişim ve dönüşümün analizi

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Batı Blok'u ile beraber hareket etmeye başlayan Türkiye, bu çerçevede başta şüpheyle yaklaşmasına karşılık İsrail'i tanımakta gecikmemiştir. O zamandan başlayarak bugüne kadar inişli çıkışlı bir grafik çizen ikili ilişkiler, zaman zaman duyulan dış tehdit algılamaları ile yakınlaşırken, tam tersine kimi zaman gerginleşmiş veya etkisizleşmiştir. Özellikle Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidara gelmesinden sonra, iki ülke arasındaki münasebetler daha da gerginleşmiştir. Türkiye ile İsrail arasındaki ilişkiler 1996 yılında, Stratejik Ortaklık zeminine oturtulmuş ve bu işbirliği çerçevesinde Türkiye, Suriye karşısında özellikle teröre verdiği desteği kesmesi adına bu ilişki elini güçlendirmiştir. Ancak 3 Kasım 2002 sonrasında, Türk dış politikasında karar alıcıların değişmesi neticesinde İsrail güvenlikleştirilirken, İslami diğer aktörler de güvenliksizleştirilmiştir. Bir başka deyişle İsrail'den duyulan tehdit algılaması artarken, dış politika İsrail karşıtı ülkelerin işbirliği ile oluşturulmaya çalışılmıştır. Ardı ardına gelen gerginlikler iki ülkenin bölgedeki ittifakını zedelemiştir. Gerginleşen ilişkilere kuvvetli bir darbe de, Mavi Marmara gemisine yapılan İsrail saldırısı vurmuştur. Böylece iki ülke ilişkileri kopma noktasına gelmiştir.
Vladimir Putin Dönemi Rusya'nın Suriye politikası

Bu çalışma Vladimir Putin dönemi Rusya'nın Suriye politikasını jeopolitik perspektif açısından ele almaktadır. Rusya'nın bölgeye yönelik ilgisinin yüzyıllara dayanan bir tarihi vardır. Bu ilgi uzun süre boyunca dinsel ve kültürel alandaki politikalar üzerinden yürütülürken, Rus modernleşmesinin öncüsü Çar I. Petro'nun iktidarı ile birlikte Rusya, güneye açılmayı yani Akdeniz'e ulaşmayı Rusya'nın güvenliği ve çıkarları adına temel bir hedef olarak görmüştür. I. Petro'nun ardılları da bu konuda benzer bir siyaset izlemiş ve Sovyetler Birliği'nin ardından Vladimir Putin de Ortadoğu ve Akdeniz'de etkinlik kurmaya çalışmıştır. Bu konuda Suriye, Rusya'nın Ortadoğu politikalarındaki temel müttefikidir. Ayrıca Sovyetler Birliği döneminde olduğu gibi Suriye, Vladimir Putin döneminde de Rusya'nın jeopolitik olarak çevrelenmişlik düşüncesini kıran ülke konumundadır.
İran'ın nükleer politikaları ve bu politikaların ABD, Türkiye ve bölgeye etkileri

Ortadoğu, dünyanın önde gelen enerji kaynaklarına sahip bölgelerinden birisi ve bu nedenle bölge, savaşların, çıkar çatışmalarının sıkça yaşandığı bir alandır. İran ise bu sorunlu bölgede, sorunların merkezinde yer alan ülke olarak karşımızda durmaktadır. Bütün bunların nedeni açıktır, Neredeyse tüm ekonomik savaşlar enerji kaynaklarına sahip olmak için yapılmıştır. Zengin enerji kaynaklarına sahip olan ya da onları kontrol eden hükümetler aslında dünyanın geri kalanını da yönetme gücüne kavuşurlar. Bu ise devletleri, kendi politikalarını hayat geçirmek ve karşı politikaları bertaraf etmek için her türlü enstrümanı kullanmaya itmektedir. İran, karşı politikaların en büyüğü ve birincisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu gerçeğin farkında olan İran, kendi güvenliğini sağlamak ve caydırıcı bir güç olabilmek için nükleer enerji çalışmaları yapmak istemektedir. Kendileri de bu çalışmaları yapan, nükleer silahlara sahip olan hatta kullanmış olan ülkeler İran'ın böyle bir çalışma yapmasını istememektedirler. Bu amaçla, ekonomik ambargolar ve başka yollarla İran'ı yalnızlaştırıp pes ettirmeye çalışmaktadırlar. Ancak tüm bunlar İran'ın çalışmalarını bırakmasına neden olmamış hatta aksine daha da radikalleştirmiştir. Ülkemizde ve yakın çevremizde olanlar hakkında net bir bilgiye sahip olmak son derece önemlidir. Ben, bir süre daha süreceği açık olan bu konuyu araştırmayı seçtim çünkü bu çatışmaların nereye varacağı, çözümün nerede olacağı dünyanın geleceği ile yakından ilgilidir.
12 Eylül 1980 darbe dönemi Türkiye'nin dış politikası üzerine bir inceleme

'12 Eylül 1980 Darbe Dönemi Türkiye'nin Dış Politikası Üzerine Bir İnceleme' adlı bu tezin amacı dönemin dış politika anlayışını ve atılan adımların analizi üzerine yoğunlaşmakla beraber öncesi ve sonrası ile darbeyi gerektiren koşulları, darbenin getirdiği sonuçlarlarla birlikte açıklamaktır. Bu konular ele alınırken oluşturulan tarih ve olay sıralaması bir bütünlük içinde yürütülerek birbirine bağlanmıştır. Türkiye'nin içinde bulunduğu durumun ve aranan çıkar yollarının ne derecede ülkenin refah ve istikrarı üzerinde olumlu etki yaptığı, bunun yanında daha çok tırmanan anarşi karşısında ne kadar önlem alınarak ülkenin siyasi yapısının korunduğu konularına değinilmiştir. Ayrıca askeri liderlerin Türkiye siyaseti hakkında hemen her konuda söz sahibi olduğu bu dönemde, daha önce yaşanan 1961 darbesi, 1971 müdahalesi gibi demokrasinin kesintiye uğraması gibi durumların yaşanmasıyla tırmanan terör ve bozulan siyasi yapının tek çözümünün darbe olduğu kanısı hakimdir. Ancak askeri yönetimin, yer yer çıkan haberlerde veya siyasilerin demeçlerinde dile getirilen konu gittikçe ülke istikrarını bozucu bir hal alan terör ve şiddet eylemlerine sıkıyönetim olmasına karşın engel olunamaması ve ülke gidişatının darbeye maruz kalmasının kaçınılmaz kılınmasıdır. Ülke içi istikrarsızlığın ve artan şiddet eylemlerinin günlük hayatı olumsuz etkilediği ve bunun yanında askeri veya siyasi, hiçbir şekilde önüne geçilemediği gerçeği darbe öncesi dönem konu başlıklarında ayrıntılı olarak incelenmiştir. Geçen sürenin ve olgunlaşan olumsuz şartların darbeyi getirdiği kanısının yaygınlığı görülecektir. Demokratik düzene karşı yapılmış bu darbenin oluşumu ardından, darbe dönemi Türkiye iç ve dış politika işleyişi araştırılarak ülkede terörün birden durduğu izlenimi oluşmuş askeri yönetim iktidarı eline alarak demokratik olmayan bir yolda ilerlemiştir. Bunun sonucunda Türkiye geleceğine etki edebilecek iç ve dış politik kararlar alınmış olmakla beraber bu tezin ana fikrini oluşturan asıl konu olan askeri yönetimin politika hayatı sentezlenmiştir. Sonuç olarak demokratik düzene geçilen yılla dek yaşanan süre zarfında Türkiye'nin dış politika süreci açıklanarak darbenin getirileri ortaya konmaya çalışılmıştır. Ülke içi istikrarın sağlanması ve terörün azalması ile günlük hayatın normale dönmesi askeri yönetimin başarısı olarak nitelendirilmekle birlikte siyasilerin seçim, güvenlik, caydırıcılık ve hükmetme gibi hayati görevlerini kullanamayacak duruma gelişi sebebiyle darbenin kaçınılmaz olduğu konusu hakkındaki soru işaretleri bir nebze aydınlatılmaya çalışılmıştır.
Türkiye-rRsya ilişkilerinde değişimin dinamikleri: 2011-2016

Bu çalışmanın amacı, 2011 ve 2016 yılları arsında Türkiye-Rusya ilişkilerinin incelenmesidir. Seçilen dönem iki ülke ilişkilerinde hızlı bir yeniden yakınlaşma sürecine sahne olduğundan, çalışma özellikle 2015 yılında Rus uçağının düşürülmesi sonucunda ortaya çıkan Su-24 siyasi krizinin etkilerine odaklanmaktadır. Bu bağlamda çalışma, Türkiye ve Rusya arasındaki ikili ilişkilerin 2015 krizinin olumsuz etkilerinden yüksek düzeyli siyasi işbirliğine, söz konusu kısa süre içinde nasıl ulaştığı sorusunun yanıtlanmasını hedeflemektedir. Çalışma, belirlenen araştırma sorusunun incelenmesi amacıyla, uluslararası ilişkilerde bir dış politika analizi sunan neoklasik realizmin teorik çerçevesine başvurmaktadır. Bu açıdan çalışma üç kısma ayrılmaktadır. İlk kısım ikili ilişkilerde meydana gelen göreceli güç dağılımındaki değişikliklerin politik etkilerini incelemeyi hedeflerken, ikinci kısım iç politik faktörlerin Türkiye-Rusya ilişkilerine etkilerine odaklanmaktadır. Son kısımda ise, Su-24 dış politika krizinin çözümü sürecinde devlet liderlerinin etkisinden kaynaklanan bireysel faktörlerin etkilerinin incelenmesi ile çalışmanın analizi tamamlanmaya çalışılacaktır. Seçilen dönemde konu hakkında medyada yer alan haberler dikkate alınarak süreç analizi yöntemi uygulanmıştır. Diğer yandan, iki ülkedeki karar alıcıların konu hakkındaki açıklamaları ve konuşmaları söylem analizi metoduyla incelenmektedir. Çalışma bu kapsamda, Türkiye-Rusya ilişkilerinde kısa süre içerisinde meydana gelen büyük değişimin; yapısall faktörler, iç politik gelişmeler ve bireysel dinamiklerin birbirini etkiyen ilişkisinin bir sonucu olduğu argümanını desteklemeye çalışacaktır.
İslam devleti tehdidinin tarihsel ve örgütsel gelişimi ve Türkiye üzerindeki etkileri: 1999-2017

Terör ve terörizm tarihsel süreç içerisinde güvenliğimizi tehdit eden kavramların başında gelmiştir. 11 Eylül saldırıları sonrasında ABD'nin Irak'ı işgali ülkede otorite boşluğuna neden olmuştur. Bu gelişme bölgede dini grupların radikalleşerek terör örgütlerine dönüşmesine zemin hazırlamıştır. Zerkavi'nin öncülük ettiği Tevhid ve Cihat Örgütü Şii düşmanlığı, tekfircilik, cihat ideolojisi düşünceleriyle sentezlenerek 'İslam Devleti'nin' temellerini atmıştır. Irak'ta oluşan mezhep çatışmaları örgütün taban desteği bularak güçlenmesini kolaylaştırmıştır. El-Kaide'nin desteğini alarak Irak El-Kaide'si olarak faaliyetlerini sürdürmüştür. Genişleme politikası kapsamında aşırı şiddet yanlısı oluşu El-Kaide'den ayrılmasına neden olmuştur. Arap Baharı'ndan etkilenen Suriye'ye yönelerek Irak Şam İslam Devleti olarak faaliyetlerini sürdürmüştür. Otorite boşluğu ve mezhep çatışmalarından yararlanan IŞİD, Irak ve Suriye'de kısa bir süre içerisinde elde ettiği başarılar dünya kamuoyunda büyük yer edinmiştir. 2014 yılında ise 'İslam Devleti' ilan edilmiştir. Dünyanın dört bir yanından katılan yabancı uyruklu savaşçılar ile hakimiyet alanı arttırılmıştır. İD, sınır hattına yakınlığından ötürü terör eylemlerini Türkiye'ye yöneltmiştir. Sınır ötesinden Türkiye'ye yönelik saldırılar ile ülkede çok sayıda terör eylemi gerçekleştirmiştir. Dünya basınında geniş yer bulan bu eylemler ülkenin ekonomik, toplumsal ve güvenlik hususlarında olumsuz yönde etkilenmesine neden olmuştur.
La politique d'immigration et d'asile de la Turquie: Le dilemme entre les droits de l'homme et la sécurité

Günümüzde göç olgusu devletler için siyasi, sosyal ve ekonomik bir ikilem oluşturmaktadır. Uluslararası, bölgesel anlaşmalara taraf olmalarına rağmen pek çok devlet 1990'lı yıllardan itibaren politikalarını göç hareketlerini engelleme ve kontrol etme üzerine kurmuş, göçmenlerin hakları ve bunların devletler tarafından korunması ikinci planda kalmıştır. Türkiye de bu dönemde göç veren bir ülkeden göç alan bir ülkeye dönüşmüştür. Söz konusu çalışma, Türkiye'nin bütünsel bir göçmen ve iltica politikası geliştirme ihtiyacını hissettiği bu süreçte; güvenlik ve göçmenlerin insan haklarını koruma sorumluluğu arasında karşılaştığı ikilemi AB üyelik süreci çerçevesinde ele almaya çalışmaktadır. Çalışma, Avrupa ve dünyada kısıtlayıcı göçmen politikalarının Türkiye gibi bu alanda yeni olan bir ülke üzerindeki etkilerini de tartışmaktadır.
1990'larda Türk dış politikasının oluşumu güvenlik kaygıları ve Milli Güvenlik Kurulu'nun rolü

Dış politika analizinde karar alma yaklaşımını benimseyen davranışçı ekole mensup yazarlar, karar sürecinin her zaman rasyonel modele uygun gelişmediğini, süreçte örgütsel ve bürokratik etkenlerin önemli rol oynadığını ortaya koydular. Biz de bu teorik yaklaşım ışığında, Türk dış politikasının 1990'lardaki oluşum sürecinde güvenlik kaygılarının ve Milli Güvenlik Kurulu'nun rolünü analiz edeceğiz. Türkiye'de dış politikanın oluşumu ağırlıklı olarak Atatürk'ün öngördüğü ilkelere ve yönelimlere dayanmıştır. Soğuk Savaş döneminin sona erdiği ve dünyada küresel düzeyde radikal değişimlerin yaşandığı 1990 Tarda, Türk dış politikası geleneksel çizgilerini korumuştur. Türk dış politikasının oluşum sürecinde hükümetlerin yanında, sivil ve asker bürokratlar da önemli rol oynamıştır. Bu üst düzey karar alıcılar, 1961'de kurulan MGK'da temsil edilmektedirler. Bu çalışmanın amacı, milli güvenliğin sağlanması için kurulan MGK'nın, tarihsel ve anayasal gelişimini ve devlet aygıtı içindeki yerini incelemek, güvenlik kaygılarının ve MGK'nın, 1990 Tarda dış politika oluşumunda nasıl bir rol oynadığım, belirli dış politika davranışları açısından ortaya koymaktır.
Un regard poststructuraliste au concept de sécurisation: Analyse du discours politique des attentats du 13 novembre 2015 en France

Post-yapısallcı teorinin uluslararası ilişkiler teorisyenleri tarafından güvenlik çalışmalarında kullanılmasıyla birlikte güvenlik kavramının analiz edilme biçimi dönüşüme uğramıştır. Realist güvenlik kavramsallaştırmasının yapı-söküme uğratılması, güvenlik politikalarının otoriter ve tahakküm amaçlayan boyutlarını ele alan ve nesnel bir güvenlik kavramı iddiasını eleştiren alternatif yaklaşımları ön plana çıkarmıştır. Bu çalışma, Waever tarafından öne sürülen güvenlikleştirme teorisi ve Hansen tarafından geliştirilen siyasal söylem analizi metodolojisi çerçevesinde Fransa'daki güvenlik politikalarının siyasal söylem analizini gerçekleştirmeyi amaçlamaktadır.
Türkiye'de AK Parti ve Tunus'ta Nahda hareketinin demokrasi anlayışlarının temelleri

Antik Yunan'da demokrasi fikrinin ortaya çıkmasından bu yana, özellikle Aydınlanma Çağından sonra siyasi bir sistem olarak demokrasi, siyasi alandaki yeni fikirler ile sürekli olarak zenginleştirilmektedir. Batı Avrupa'da Aydınlanma Çağı sonrası gündeme gelen demokrasi, İslam dünyası ile ise sömürge dönemindeki bazı parlamenter sistemler dışarıda tutulursa büyük oranda İkinci Dünya Savaşı sonrasında tanışmıştır. Günümüzde İslam dünyasında özellikle Arap Baharı olarak adlandırılan olaylar sonrasında demokrasi tartışmaları artmış ve çoğunlukla otoriter yönetimlerce idare edilen ülkelerin geleceğine ilişkin çeşitli öngörülerde bulunulmuştur. Bu bağlamda bu çalışma vesilesiyle hali hazırda demokratik sistemde iktidar deneyimine sahip AK Parti ile Nahda Hareketi'nin demokrasi kavramına yaklaşımları ele alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde demokrasinin tanımına, gelişimine, özelliklerine ve türlerine değinildikten sonra siyasal İslam kavramı konu edinilerek bu ideolojik duruşta demokrasinin yeri örnek ülkeler üzerinden ele alınmıştır. İkici bölümde ise Nahda Hareketi incelenmiş ve hareketin çıkış koşulları, demokrasi kavramını hangi temeller üzerine inşa ettikleri ve ideal demokrasi kavramına ilişkin değerlendirmeleri ele alınmıştır. Bunun sonucunda Nahda Hareketi'nin bağımsızlık sonrası Tunus'ta iktidarda bulunan Burgiba yönetiminin aşırı laikçi anlayışına karşı Raşid el' Gannuşi liderliğinde İhvan Hareketinin etkisinde geliştiği, daha sonra Gannuşi'nin yaşadığı dönüşümle birlikte farklı bir eğilime yöneldiği ve İslam şeriatını dikkate alarak demokratik bir sistemin inşa edilebileceğini savunduğu görülmüştür. Üçüncü Bölümde ise AK Parti incelenmiş, selefi olan milli görüş partileri ele alınmış, Partinin öncü liderlerine ilişkin bilgiler verilmiş ve AK Partinin temel ideolojik duruşu olan 'muhafazakar demokrasi' kavramına ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır. Bunun sonucunda AK Partinin 'muhafazakar demokrasi' demokrasi kavramıyla bütün bir toplumca kabul görmüş ortak değerler vasıtasıyla toplumun her kesimine açık siyasi bir anlayış geliştirmeyi amaçladığı görülmüştür.
Uluslararası iletişim düzeni bağlamında Türk basını ve haber kaynakları örnek olay: Irak savaşı haberlerinin incelenmesi

iletişimde var olan dengesizlik her şeyden önce uluslararası büyük haber akımları ve haberin toplanma ve yayılmasındauluslararası büyük haber ajanslarının egemenlikleri çerçevesinde netlikkazanmaktadır. Haber, değişik işlevlerinin yanı sıra bireylerin, öteki bireyler ve çevreyle anlamlı ilişkiler kurmasında, dünyayı algılamalarında en önemli öğelerioluşturan değerler bütünüdür. Dolayısıyla yerel, yöresel ve ulusal çerçevenindışındaki uluslararası alanda kimlerin neleri haber konusu olarak seçtikleri, konuların nasıl işlendiği, ne amaçla ve kimlere hangi ölçütlere dayanılarakdağıtıldığı üzerinde durulması gereken bir konudur. Dengesiz iletişimin en önemli boyutlarından biri, dış haberlerkonusunda, yabancı haber kaynaklarına olan bağımlılıktır. Çünkü bağımlılık ister istemez olaylara yalnızca tek bir açıdan bakma zorunluluğu getirir. Bir ülkeninbasın-yayın organları, dış dünyada gelişen olaylarla ilgili olarak kendi kaynaklarını devreye sokamıyorsa ya da o ülkenin kendi haber ajansları dış olaylar konusunda yeterince varlık gösteremiyorsa, o zaman o ülkenin kamuoyu, dış haber kaynaklarının yorumuna mahkum demektir. Bu noktadan hareketle, bu çalışma kapsamında 20 Mart-1Mayıs 2003 tarihleri arasında gerçekleşen ve dünya gündemini uzun süre meşgul eden Irak Savaşı'yla ilgili yayınlanan haberlerden yola çıkarak, belirlenen süre zarfında Türk Basını'nın hangi oranda dış kaynaklara bağımlı olduğunu ortaya koymak amaçlanmıştır. Elde edilen verilerin ışığında, Türkiye'nin de uluslararası iletişimde var olan dengesizlikten payını aldığı ve Türk kamuoyunun büyük ölçüde yabancı kaynaklardan gelen bilgiler doğrultusunda bilgilendirildiğinin altı çizilecektir.
Yarım kalan Kıbrıs

Kıbrıs konusu bilindiği üzere defalarca işlenmiş yoğrulmuş incelenmiş olmasına rağmen henüz kati bir neticeye vardırılamamış bir konudur. Yapmış olduğum bu çalışmada Kıbrıs konusunun önemi hakkında olmakla birlikte ne gibi alternatif çözümler üretilebilir sorusunun cevabını aradım. Konuya Kıbrıs'ın tarihi ve coğrafi genel geçer bilgileri ile başlarken stratejik öneminden Kıbrıs'ın ne zaman sorun olduğuna kaç yıldır çözüm arayışı içinde olunduğuna ve Kıbrıs'ın ikiye bölündükten sonra neden Türk tarafının dünya tarafından tanınmazken Rum tarafının tanındığına kadar bütün konuları mercek altına alamaya çalıştım. Bu konuda esas dikkat edilmesi gereken husus ise dünya konjonktüründe Kıbrıs'ın durumunun önemi nedir? Hangi ülkeye ne gibi faydalar sağlamaktadır? İlk etapta çok karışıkmış gibi gelen bu çözümlenememiş konu aslında çok basit nedenlere dayatılıp çözümsüzmüş gibi gösterilmektedir. Çünkü Kıbrıs'ın bu konumundan faydalanan süper güçler bugün de hala buradan stratejik rant sağlamaktadırlar ki Kıbrıs'ın jeopolitik konumu buna oldukça elverişlidir. Yaptığım araştırmalarda objektif olamaya çalışmakla birlikte burada yaşayan Türklere nasıl haksızlık yapıldığını göstermek üzere bir çalışmada bulundum. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde yaşayan vatandaşların dünya üzerinde tanınan hiçbir kimliklerinin olmadığı gerçeğiyle yaşamak zorunda bırakılmıştır. Bir diğer açıdan bakıldığı zaman koyulan ticari ve ekonomik ambargolarla ithalat ve ihracata kapalı bir ülke haline getirilen KKTC globalleşen dünyanın da dışında bırakılmak istenmiştir. Bu sebeplerden dolayı KKTC'de doğan ve KKTC vatandaşı olan bir insanın asla dünya tarafından kabul gören bir uluslararası organizasyonda yer alması mümkün değildir. Buna spor, sanat, siyasi, ekonomik hatta insani yardım kuruluşları da dahildir. Bu durumda sadece bir ülkeyi değil bu ülke üzerinde yaşayan yüz binlerce insanı göz ardı etmiş olan süper güçler ve onların yardımcı devletleri, KKTC'devleti vatandaşlarının da her türlü uluslararası haklarını ihlal etmiş olmaktadırlar.
Avrupa Birliği'nde ekonomik ve parasal birliğin istihdama etkisi

Ekonomik ve Parasal Birliğin oluşturulması için, Avrupa Birliği'nin üye ülkelerde ulusal ekonomi politikalarının düzenlenmesi ve bunların uygulanması bakımından köklü değişiklikler bayata geçirilmiştir. Ekonomik ve Parasal Birliğe dahil her ülke, ekonomisinin idaresinde sahip olduğu yetkileri, büyük ölçüde, ortak bir iradeye devretmiştir. Aynı şekilde ilkeler ekonomilerinin kısa ve uan vadeli önceliklerini, EPB'nim getirdikleri ve gerektirdiklerine gSre şekillendirmeye başlamışlardır. Birik düzeyinde yaşanan bu önemli değişikliklerden belki de en çok etkilenen ve etkilenecek olan unsur işgücü piyasasıdır. Avrupa Birliği'nde halen var olan ekonomik sorunların temel nedenlerinden biri olarak girilen işgücü piyasasının yapısall soranları, Ekonomik ve Parasal Birliğin sağlıklı işlemesinin de önündeki engellerden biri olarak tanımlanmıştır. Ekonomik ve Parasal Birlikle tasarlanan genel yapı içerisinde, esnekleştirme ile karşı karşıya kalan işgücü piyasasının, yapısall reformlar neticesinde dönüşerek daha fazla istihdam sağlayacağı ve ekonomik büyümeyi yavaşlatan bir etken olmaktan çıkıp, onu destekleyen unsurlardan biri haline geleceği öngörülmektedir. Fakat, gerek Ekonomik ve Parasal Birliğin AB işgücü piyasası üzerindeki etkisinin, gerekse işgücü piyasasının yapısall sorunlarının, AB ekonomisinin yeteri kadar biyüyememesinde ne derece etkilendiğinin saptanması önemli bir mmm yaratmaktadır. Çauşmada Ekonomik ve Parasal Birliğin genel olarak AB ekonomisi, şeflikle AB işgücü piyasası, üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bu anlamda, hem Avrupa bütünleşme sürecinin bir parçası olarak Ekonomik ve Parasal Birliğim oluşum süreci tarihsel olarak takip edilmiş, hem de EPB'nin oluşum sürecinde ve sonrasında genel olarak AB ekonomisi üzerindeki etkileri irdelenmiştir. Bu İM yünlü incelemenin sonucunda ise EPB'nin oluşturulmasının altımda yatan gerekçelere ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu inceleme sonucunda ortaya çıkan sonuçlara dayanarak, tezin temel sorusu olan Ekonomik ve Parasal Birlik ve AB işgücü pryasasının karşılıklı olarak etkileşimlerinin ne olduğu konusu çözümlenmeye çalışılmıştır. VI
Su kaynaklarının ve hizmetlerinin özelleştirilmesi

Su kaynaklannın ve hizmeüerinin bütünleşik su kaynaklan yönetim modeli çerçevesinde fiyatiandırılması ve özelleştirilmesi uygulamaları bu çalışmanın temel konusunu oluşturmaktadır. Türkiye HidropoHtiğinin önümüzdeki 25 yıllık süreç içersinde Avrupa Birliği Su Çerçeve Direktifi yoluyla nasıl bütünleşik su kaynakları yönetimine dönüştürüleceği de bu çalışmanın inceleme konusudur.
İnsani müdahale üzerine tartışmalar ve Darfur sorunu

Bu çalışmada insani müdahale, insan hakları, koruma sorumluluğu egemenlik üzerinde yapılan tartışmalar ele alınmış ve örnek olay olarak Darfur meselesi incelenmiştir. İnsani müdahalenin sözde gerekli olmasından ötürü devletlerin egemenliğine müdahale edilmesi olağandır. Ancak ulusal egemenliğin çok önemli bir değer olduğunun gözden kaçmaması gerekir. Çünkü devletlerin egemenliği uluslararası sistemde esastır. Ulusal egemenliğin zedelenmesi demek uluslararası istikrarın bozulması anlamına gelebilir. Bu durumdan özellikle sömürgecilik sonrası egemenliğini kazanan devletler etkilenecektir. Batılı devletlerin güçlü oldukları ve de uluslararası sistemde daha koordineli hareket ettikleri aşikardır. Bu devletlere herhangi bir durumda insani müdahalenin bahane edilerek bir operasyonun yapılma ihtimali zayıftır. Durumun özellikle Batı dışı toplumların aleyhine gelişebileceği göz ardı edilmemelidir. Bu devletler ve özellikle de yönetimleri egemenliklerine herhangi bir müdahaleyi kabul etmemektedirler. Söz konusu ülkeler her ne kadar batılı devletler kadar güçlü olmasalar da uluslararası sistemin birer parçası olarak egemenliklerine saygı duyulduğu ölçüde uluslararası düzenin önemli unsurlarıdırlar. Egemenliğine müdahale edilmiş devletlerin uluslararası istikrarı bozabileceği akıllardan çıkarılmamalı ve ayrıca müdahale seçeneği Batılı toplumların Batı dışı toplumlar üzerinde egemenlik kurmalarının bir aracı olabileceği de unutulmamalıdır. Böylesi bir durum Devletlerin egemenliklerin nasıl etkilendiği savından hareketle tartışmalıdır.