turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Al-Kaide söylemi içinde şiddet kullanma stratejisinin rasyonelleştirilmesi: Radikalleşme safhasında Türkiye'de yakalanan El-Kaide üyelerinin ifadeleri üzerine inceleme

Küreselleşme yolundaki süreç dünyada sosyal yaşam ve ekonominin olduğu kadar terörizm de uluslararası alanda etkinliğini artırarak küresel bir nitelik kazanmasında etkili olmuştur. II. Dünya savaşından sonra başlayan soğuk savaş süreci terörist eylemlerinde artış gösterdiği döneme rastlaması ülkeler arası ilişkileri ve politikaların belirlenmesinde önemli rol oynamıştır. Sosyolojik, politik ve iktisadi kaynaklara sahip bir güvenlik sorunu olan terör, başta Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere gibi dünyanın en büyük küresel güçleri başta olmak üzere birçok devlete zarar vermiştir. Bunların en başında gelen ve El-Kaide terör örgütü tarafından 2001'de Amerika Birleşik Devletleri'nde, 2003'te İstanbul'da, 2004'te Madrid'te ve 2005'te Londra'da gerçekleşen saldırılar tüm dünyada endişe yaratmıştır. Küreselleşen terrör, son teknolojik gelişmelerin de etkisi ile gerek ulusal gerekse uluslararası düzeyde daha geniş bir alandaki kitleyi etkileyerek sadece kendi müşahhas hedeflerini değil insanlık için tehdit unsuru olmuştur. Bu saldırılar, İslami topluluklardaki radikalleşmenin önemli ve ciddi tehlikeler yaratabileceği gerçeğini ortaya çıkarmaktadır. Bu tehlike ile birlikte; kanuni yaptırım sahibi kurumların yanında, bu saldırıları anlamak ve gelecek olası saldırılardan korunmak için yöntemler geliştirmek üzere çalışmalar yapmak isteyen tüm dünyadaki akademik camianın ilgisi bu alana yoğunlaşmıştır. Bu konu hakkında yapılan akademik araştırmalar, El-Kaide gibi radikal örgütleri güçlendiren süreçlerin temel özelliklerini, benzerliklerini ve radikalleşmeye yol açan etmenlerini anlamak açısından önemli bir kaynaktır. Sosyal psikolojinin alanına giren ve görünüşe göre normal olan insanların oldukça korkunç eylemlere nasıl yönelebildiğini, radikalleşme süreçlerini anlamaya çalışan çeşitli akademik araştırmalar yapılmış ve terörle mücadele eden devlet kurumları tarafından da resmi analiz raporları hazırlanmıştır. Terörle mücadeleyi esas alan kurumların raporları, akademik çalışmalar ve İstanbul'daki bombalı saldırıların kanıtları doğrultusunda yapılan bu çalışma, gerek akademik gerek idari ve hukuki birimler de dahil olmak üzere birçok kurumda ve ülkede tartışılan 'terörizm' kavramının ve 'radikalleşme süreçlerinin' bir karşılaştırması niteliğindedir. Bu çalışmanın karşılaştırmalı içerik ve vaka çalışması yaklaşımıyla yürütülmesindeki asıl gaye, seküler olarak tanımlanan ülkelerdeki radikalleşme süreçleriyle beraber, Türkiye gibi daha güçlü kültürel ve dini gelenekleri olan ülkelerdeki süreçleri net bir şekilde anlamak, mücadele stratejileri ile ilgili daha etkin yöntemlere ışık tutmaktır.
Soğuk savaş sonrası dönem'de Türkiye-Ermenistan ilişkilerinde 'yumuşak güç'

'Soğuk Savaş Sonrası Dönem'de Türkiye-Ermenistan İlişkilerinde 'Yumuşak Güç' ' başlıklı tez çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde konuya ilişkin teorik ve tarihsel temel oluşturulmuştur. İkinci bölümde ilgili dönemde Türkiye-Ermenistan ilişkilerinin temel dinamikleri analiz edilmiştir. Çalışmamızın son bölümünde Türkiye-Ermenistan ilişkilerinde 'yumuşak güç' Soğuk Savaş Sonrası Dönemde uygulanmış mıdır? Günümüzde uygulanmakta mıdır? Gelecekte uygulanabilir mi? Uygulanabilirse hangi alanlarda, ne şekillerde uygulanabilir soruları tartışılmıştır. Hipotezimize göre Soğuk Savaş Sonrası Dönem'de Türkiye-Ermenistan ilişkilerine genel hatlarıyla bakılmıştır. Türkiye bu dönemde Ermenistan'la ilişkilerinde 'yumuşak güç' adına bazı girişimlerde bulunmuştur. Çalışmada komşularıyla sorunlarını 'yumuşak güç' üzerinden çözmeye çalışan Türkiye'nin Ermenistan'a yönelik attığı adımların sorunların çözümünde ne kadar önemli ve etkili olup olduğu değerlendirilmiştir. Çalışmada yerli ve yabancı kitaplar, akademik makaleler ve akademik niteliği olan süreli yayınlar kullanılmış, çeşitli kütüphanelerin ve internet veri tabanları taranmıştır.
21. yüzyılda Afrika ve Türkiye - Afrika sosyo - ekonomik ilişkileri: 2005 - 2015

Bu çalışma siyasi tarih tezi olup, 1960'larda bağımsızlığını kazanan Afrika ülkelerinin gümüz koşullarındaki durumu ve Türkiye'nin bu ülkelerle ilişkileri üzerine kuruludur. Genel olarak Afrika'nın dünü bugünü, yarını; kıta ülkelerine genel bakış; karşılaştıkları sorunlar, sömürge tarihi, milliyetçiliğin doğuşu ve bağımsızlık temalarına değindim. Bunun yanı sıra, kıtada altyapı durumu; son zamanlardaki yapısall değişim; dış borçlar, kalkınma yardımları & yatırımlar doğrultusunda Afrika ekonomisi; gelişen Afrika ülkeleri örnekleriyle dünyanın Afrika'ya ilgisi; yükselen Afrika'da iş yapabilmek ve 'Rekabetin Yükselen Çıtası' başlığıyla Afrika'nın uluslararası arenadaki önemi üzerine yoğunlaştım. Tezimin ikinci bölümünde ise, 'Türkiye Afrika Siyasi İlişkileri' başlığı altında kıta ile olan ilişkilerimizi Türkiye - Afrika ilişkileri, 1998 öncesi ve 1998 sonrası Türkiye-Afrika ilişkileri başlıkları üzerinden açarak Türkiye dış politikasının dönüşümü, Türkiye'nin yeni Afrika politikası ve Afrika açılım eylem planı & etkileri bağlamında hazırladım. Çalışmamın son bölümünde ise, Türkiye'nin Yeni Afrika Politikası ile Afrika Açılım Eylem Planı ve Etkileri ekseninde Türkiye'nin Afrika'ya yönelik 2005- 2015 arasındaki ilişkileri, Türk ekonomi politikasının Afrika'ya yönelimi, Türkiye-Afrika arasında gerçekleşen zirveler ve resmi girişimler, kıta ile karşılıklı artan Büyükelçilik sayıları, Askeri faaliyetler ve Türkiye'ye karşı gerçekleştirilen terör saldırıları üzerine yoğunlaştım.
Avrupa Birliği'nde elektronik fatura ve Türk hukukuna uygulanabilirliği

Bu tez çalışmasında, Avrupa Birliği'nde elektronik fatura uygulaması ve Türk Hukukuna uygulanabilirliği Türk Ticaret Kanunu ve Vergi Usul Kanunu temelinde incelenecektir. Ancak buna değinmeden evvel genel hatları ile e-Faturanın yenileşim ve teknik boyutlarına ilişkin açıklamalara yer verilecektir. Daha sonra ilgili Direktifler göz önüne alınarak sırasıyla AB'de elektronik faturalamanın yasal ve teknik yönleri tartışılacak, e-Faturalama önündeki engeller ve çözüm önerilerine dikkat çekilecektir. Son olarak Türk Ticaret Kanunu ve Vergi Usul Kanunda fatura ve e-Faturaya ilişkin hükümler AB Direktiflerine uyumu yönünden incelenerek AB deneyimi ışığında değerlendirilmeye çalışılacaktır.
Çok boyutlu dış politikada Türk-Amerikan ilişkileri (1964-1978)

Bu çalışmada 1964- 1978 yılları arası Türk-Amerikan ilişkileri değerlendirilecektir. İkinci Dünya Savaşı sonrası Türkiye, Sovyetler Birliğinden tehdit görmeye başlamıştır. Türkiye, Sovyetler Birliği tehlikesine karşı destek bulmak, savaş sonrası oluşan dünya düzeninde yerini almak için Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkilerini geliştirmek istemiştir. 1947, Türk-Amerikan ilişkilerinde yeni başlangıçların olduğu bir yıl olmuştur. ABD ile işbirliği ve yardım anlaşması imzalanmıştır. 1952 yılında NATO üyeliği ile Türkiye ile ABD ittifak ortağı olmuştur. 1950'li yıllar Türk-Amerikan ilişkilerinin altın çağı olmuş, ABD ile her alanda uyumlu politikalar izlenmiştir. Kıbrıs Sorununun başlamasıyla beraber Türk-Amerikan ilişkileri gerilmeye başlamış, Türkiye'nin haklı ve meşru sebeplerle adaya müdahalesini ABD, Johnson Mektubu ile engellemiştir. Johnson Mektubu, Türk-Amerikan ilişkilerinde bir kırılma noktası olmuş, ABD'ye karşı ilk defa güvensizlik başlamıştır. Johnson Mektubundan sonra Türk-Amerikan ilişkileri sorgulanmaya başlamış, ABD ile yapılan anlaşmalarda Türkiye aleyhine olanlar yeniden düzenlenmiştir. Türk-Amerikan ilişkileri Afyon krizinde gerilmiş, Türkiye'ye ambargo uygulanması teklifleri ortaya atılmıştır. 1974 yılında Kıbrıs Barış Harekatında İkinci Çıkarma Sonrası Türkiye'nin adaya müdahalesi ABD tarafından işgal olarak görülüp, Türkiye'ye silah ambargosu uygulanmaya başlamıştır. 1975- 1978 yıllarında Türk-Amerikan ilişkileri kopma noktasına gelmiş, Türkiye, ambargoya karşı OSİA Anlaşmasını feshetmiş, Amerikan üslerini kapatmıştır. Türkiye'nin ulusal çıkarlarını gözeten, kararlı tutumu sayesinde Amerikan ambargosu başarısız olmuş, ABD silah ambargosunu 1978 yılında kaldırarak Türk-Amerikan ilişkilerinde yeni bir döneme girilmiştir.
The of the European Union in the dxemocratization process of Georgia

Demokrasinin tüm dünyada yaygınlasma egilimi soguk savas sonrası dönemde gerek yerel çabalar ve gerekse uluslararası sisteminin dinamikleri sebebiyle hızlanmıstır. Sadece uluslararası kosullar degil, uluslararası toplumun demokrasiyi tesvikfaaliyetleri de bu egilimi etkilemistir. Bu faaliyetler uluslararası aktörlerin yardım, yol gösterme ve tavsiyelerini kapsamaktadır. Bu baglamda, bu tezdemokratiklesmenin uluslararası boyutuna dikkat çekmeyi amaçlamaktadır. Bu tez, Gürcistan'ın demokratiklesme sürecinde Avrupa Birliği'nin rolünü incelemektedir. AB, 1990'lardan itibaren demokratiklesme ve insan haklarını tesvik eden uluslararası bir aktör haline gelmistir. AB'nin genisleme politikası kapsamında Orta ve Dogu Avrupa ülkelerinin demokratiklesmesine yaptıgı katkı, uluslararası literatürde değerli addedilmistir. Bu kapsamda, Gürcistan, Gül Devrim ile rejimdegisikligini basarı ile sağlam ıs eski bir Sovyet ülkesi olduğundan bu tez çalısmasında örnek olay olarak seçilmistir. Bununla birlikte, Gül Devrimi Gürcistan ve Güney Kafkasya ülkelerinin AB'nin Yeni Komsuluk Politikasına dahil olmasına yol açmıstır. Gürcistan'da memnuniyetle karsılanan bu Politika AB'nin bölgeye artan ilgisi ile Gürcistan'ın Avrupa'ya yönelisini örtüstürmektedir. Bu çalısma, AB'nin Komsuluk Politikası kapsamında Gürcistan'ın demokratiklesmesine ne ölçüde katkı saglayabilecegini incelemektedir. Bu tezde ulasılan en temel sonuç, Yeni Komsuluk Politikasının basarısının, Politikanın sınırlamaları ve eksiklikleri ile bölgenin özellikleri ve AB'nin kabiliyeti bağlı olacagıdır.
Petrolün ülke politikalarına etkisi: Kuveyt örneği

Petrol, gelişmekte olan üretici ülkelerin siyasi hayatında etkili olmaya devam etmektedir. Petrole bağımlı söz konusu ülkelerde siyasi kalkınma istenen düzeyde olmamakta, dış tehdit algısı çoğu zaman kendini hissettirmektedir. Söz konusu durum petrolün, üretici ülkenin siyasi hayatında her zaman 'siyasi kaynak laneti' mi olduğu sorusunu ortaya çıkarmıştır. Çalışma, Kuveyt örneğinden hareketle petrolün gelişmekteki üretici ülkelerin siyasi gelişim ve politikaları üzerindeki etkisini açıklamak üzere geliştirilmiştir. Söz konusu ülkelerin siyasi yaşamlarında önemli yeri bulunan petrolün, gerek iç gerekse dış politik hayatta siyasi yapıcıların kullandıkları bir araç olduğu gözlenmiştir. Petrol, siyasi yapıcılarca bir taraftan mevcut, özellikle otoriter, rejimin devamını sağlamak üzere kullanılırken diğer taraftan dış politika amaçlarının gerçekleştirilmesinde önemli politik araç haline getirilmektedir. Petrolün özellikle gelişmekteki ülkelerin siyasi gelişimine ayak bağı olduğunu öngören rantiye devlet, politik yaşamın yönünün belirlenmesinde tek açıklayıcı unsur olarak yetersiz kalmaktadır. Aynı zamanda Kuveyt devletinden hareketle özellikle doğal kaynak bağımlısı küçük ülkelerin dış politikasının şekillenmesinde petrolün önemli etken olduğu görülmektedir. Petrol, küçük ülkelerin dış kırılganlığını kimi zaman arttırmakla beraber çoğu zaman uluslararası alandaki manevra alanını genişleterek varlıklarını devam ettirmelerinde etkili olmaktadır.
NATO in peace support operations: Efficiency of intelligence and propaganda in Bosnia Herzegovina and Afghanistan

Bu tez; NATO'nun, barışı destek harekatlarında icra edilen propaganda ve ilintili istihbarat fonksiyonlarının etkinliğini incelemektedir. Bu maksatla çalışma; barışı destek harekatlarının kapsamını, NATO'nun propaganda ve istihbarat kavramlarını, sahadaki pratik ile bu kavramlardaki değişimi araştırmaktadır. Bu hususların analiz edilmesine yönelik olarak NATO'nun Bosna Hersek ve Afganistan'da icra ettiği harekatlar birer vaka çalışması olarak detaylı bir şekilde incelenmiştir. Her iki vaka, NATO'nun barışı destek harekatlarındaki propaganda ve istihbarat süreçleri ile NATO'nun bu harekat tiplerinde karşılaştığı dirençler bağlamında irdelenmiştir. Yapılan çalışma sonucunda, NATO'nun Soğuk Savaş'tan kaynaklanan gelenekselliğinden kopamaması ile birlikte; ortaya çıkan yeni tehditlere, aktörlere ve barışı destek harekatının gerekliliklerine cevap vermekte geç kaldığı görülmüştür. NATO'nun Bosna Hersek ve Afganistan tecrübeleri; barışı destek harekatlarının ön plana çıkarttığı halk tabanlı kaygılara cevap vermekte ne kadar yetersiz kaldığını ve barışı destek harekatlarının başarıyla sonlandırılmasında istihbarat ve propaganda faaliyetlerinin ihtiyaç ve gerekliliklerini karşılamakta ne derece başarılı olduğunu ortaya koymaktadır.
1990'lardan günümüze statükoculuktan proaktifleşmeye: Türkiye'de muhafazakar dış politika

Bu çalışma, Türk Dış Politikası'nın, 1980 yılından günümüze olan süre içerisinde yaşadığı kimliksel değişimi konu etmektedir. Kimliksel değişimi açıklamak için uluslararası ilişkiler teorilerinden inşacılık teorisi çalışmada kullanılmıştır. İnşacılık teorisiyle beraber çalışmada ayrımı yapılacak iki farklı dış politika kimliğinin sürekliliği ve çatışma alanları açıklanmıştır. Çalışmanın kaygılarını ortaya koymak ve iddialarını sağlamlaştırmak için pek çok yerli ve yabancı makale taranmış ve bunlardan faydalanılmıştır. Ayrıca resmi istatistikler ve kanunlar yapısall değişim iddiasını desteklemek için kullanılırken, gazeteler taranarak 1980'lerden günümüze kadar gerçekleşen dış politika olayları her iki kimliğin özelliklerini anlatmak için kullanılmıştır. Bu çalışma eleştirel veya destekleyici bir yaklaşıma sahip olmak amacında değildir. Çalışmanın amacı, TDP üzerindeki tartışmalara farklı bir bakışla yaklaşmaktır. Bu amaçla, süreklilik ve yapısall değişim iddiası çalışmanın genel yaklaşımını oluştururken, iktisadi alanda sermaye arasındaki bölünmüşlüğün ve kültürel alanda öne çıkan 'maneviyatçı ahlak' anlayışının yeni dış politika kimliğinin temelini oluşturduğu iddia edilmiştir.
Avrasya güç mücadelesinde enerji: Türkiye'nin enerji merkezi olma hedefi ve Tanap

Enerji; sanayi devriminin ardından ulusların ekonomik, siyasi ve askeri gücünü belirleyen ve küresel stratejilerine yön veren temel unsurlardan birisi olmuştur. Günümüzde, enerji kaynakları arasında petrol ve doğalgazın tüketim bakımından diğer enerji kaynaklarına oranla daha fazla ön plana çıktığı gözlemlenmiştir. Petrol ve doğalgaz kaynakları ile Avrasya bölgesi; ABD, AB, Çin ve Rusya gibi uluslararası sistemin önemli aktörlerinin temel mücadele alanı haline gelmiştir. Özellikle Azerbaycan, Türkmenistan, İran ve Irak, bu güç mücadelesinin yaşandığı öncelikli ülkeler olmuştur. Coğrafi konumu nedeniyle zengin enerji kaynakları bulunan Ortadoğu ve Orta Asya ülkeleri ile Avrupa arasında yer alan Türkiye, petrol ve doğalgaz naklinde hem bir köprü hem de terminal ülke olması sebebiyle stratejik bir önem kazanmıştır. Dünya genelinde 25 yıl içerisinde yüzde 60 oranında artacağı düşünülen enerji tüketiminin büyük bir bölümünün bu bölgeden karşılanacağı öngörülmektedir. Türkiye'nin gerek bölgeye yakınlığı gerekse bu ülkelerle etnik ve kültürel bağlara sahip olması Türkiye'yi bölgedeki enerji mücadelesinin önemli aktörlerinden biri yapmıştır. Türkiye, mevcut enerji temelli mücadelelerin yoğunlaşmaya başladığı bu süreçte enerji merkezi olabilme hedefi doğrultusunda bölge ülkelerinin hidrokarbon kaynaklarının kendi üzerinden uluslararası piyasalara taşınmasını öngören projeler geliştirmiştir. Bu projeler sayesinde Türkiye, enerji tedarik kaynaklarını çeşitlendirmeyi, enerjiyi daha ucuza mal ederek enerji güvenliğine katkı sağlamayı ve bu amaçla boru hatlarının verdiği politik güçle dünya siyasetinde önemli bir aktör haline gelmeyi planlamaktadır. Proje halinde olan petrol ve doğalgaz iletim hatlarının tamamlanmasıyla birlikte Türkiye, transit geçiş ücreti alarak elde edeceği ekonomik kazanımlarını ve politik gücünü daha da arttıracaktır.
Turkish, Iranian and Russian policies regarding the Azeri oil

oz AZERİ PETROLÜNE İLİŞKİN TÜRK, İRAN VE RUS POLİTİKALARI Araz, Pınar Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Y. Doç. Dr. Meliha Altunışık Ağustos 1999, 104 sayfa Bu tez Azerbaycan petrol kaynaklarının üretimi ve yurt dışına ihracı konusundaki Iran, Türk ve Rus politikalarını incelemektedir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından hemen sonra ortaya çıkan bu konu güncel ve önemli bir sorun halini almıştır. Bu yüzden Azerbaycan petrol kaynaklarından faydalanma mücadelesi Sovyetler Birliğinin dağılmasıyla ortaya çıkan yakın çevre üzerindeki rekabetle adeta özleleşmiştir. Üç bölge ülkesi olan Türkiye, İran ve Rusya aralarındaki rekabeti mutlak kazanılması gereken bir savaşıma benzetmekte ve her türlü araç hile ve kaynağı kullanarak birbirlerini mücadele dışında bırakmaya çalışmaktadırlar. Kısaca sorun sadece ekonomik değil, aynı zamanda jeopolitik önemi olan bir meseledir. Bu tez aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri'nin Hazar Denizi petrolleri konusundaki politikasını ve nüfuzunu Türkiye yararına nasıl ve niçin kullandığını incelemektedir.
Türkmenistan'ın enerji politikası

Türkmenistan, enerji kaynağı açısından zengin bir ülkedir. 19. yüzyılın son çeyreğinde Türkmenistan topraklarında bulunan petrol, özel yabancı şirketler tarafından sanayi boyutunda üretilmeye başlanmıştır. Türkmenistan'ın Sovyetler Birliği'ne katılması ile petrol millileştirilmiştir ve bu yolla ülkede petrol endüstrinin geliştirilmesi amaçlanmıştır. 20. yüzyılın ikinci yarısında ülkede zengin doğalgaz yataklarının keşfedilmesi ile petrol üretimi ikinci plana atılmıştır. Türkmenistan SSCB üyesi olduğu dönemde, ürettiği doğalgazın büyük çoğunluğunu hammadde olarak ihraç etmekteydi. Sovyetler döneminde Türkmenistan'ın enerji sektörü gelişme gösterdiyse de potansiyelinin oldukça altında kalmıştır. Ülkenin SSCB'den ayrılma kararı aldığı günden bu yana ihracatının büyük kısmını oluşturan petrol ve doğalgaz endüstrisinin geliştirilmesinde çeşitli adımlar atılmıştır. Kanıtlanmış doğalgaz rezervi açısından %10. 1 oranı ile Türkmenistan dünyada dördüncü sırada yer almaktadır. Ancak Türkmenistan'ın doğalgaz üretimi dünyadaki toplam üretimin sadece %1.7'sini karşılamaktadır. Türkmenistan yeni enerji politikasıyla petrol ve doğalgaz üretimini yükselterek sadece hammaddede satışı yapmayı değil aynı zamanda ihracatta hazır petrol ve doğalgaz ürünlerine yer vermeyi de hedeflenmektedir. Bu tezde, Türkmenistan'da bulunan petrol ve doğalgaz yatakları ve bu yataklardan sağlanan enerjinin üretim ve tüketim oranları yıl bazında karşılaştırmalı olarak verilmiştir. Enerji sektörünün ülke içindeki yapılanması, yabancı petrol ve doğalgaz şirketlerinin ülkedeki konumu, ülkeler arası doğalgaz ticareti ve yabancı ortaklı projeler hakkında bilgi verilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca Türkmenistan'ın Hazar üzerindeki politikası ve enerji durumu analiz edilmiştir.
Caydırıcılık teorisini yeniden düşünmek: Asimetrik caydırıcılık ve oyun teorisi

Soğuk Savaş dönemi boyunca, caydırıcılık teorisi nükleer silahların kullanımına ilişkin olarak uluslararası güvenlik çalışmalarının odak noktası olmuştur. Bilim insanlarının Birleşik Devletler ve Sovyetler Birliği arasındaki nükleer rekabeti analiz etme çabaları caydırıcılık konusunda özgün çalışmalar ortaya çıkarmıştır. Caydırıcılık çalışmalarının erken dönemlerinde, bilim insanları süper güçlerin rekabet içerisine girdiği durumu oyun teorisini kullanarak analiz etmeye odaklanmışlardır. 1970'lerde ise kimi araştırmacılar, caydırıcılık teorisini test etmek için rasyonel aktör varsayımını sorgulayan vaka çalışmasına dayalı yöntemler kullanmaya başlamışlardır. Caydırıcılığın vaka çalışması literatürü nükleer caydırıcılığa ilişkin erken dönemdeki çalışmaların aksine konvansiyonel düzeydeki çatışmalara odaklanmıştır. Soğuk Savaş sonrası dönemde ise caydırıcılık çalışmaları devlet dışı aktörlerin ve haydut devletlerin caydırılması konusuna yönelmiştir. Soğuk savaş sonrası dönem, askeri kapasiteye sahip olmanın caydırıcılığın başarısı için tek başına yeterli bir unsur olmadığını ve caydırıcılığın istikrarının karar alıcıların tercihleri ve algılamalarına dayandığını ortaya çıkarmıştır. Bu sebeple caydırıcılık teorisinin rakip devletlerin kimliği ve stratejik kültürünün kendine özgü özelliklerini göz önünde bulundurması gerekmektedir. Çalışma bu doğrultuda caydırıcılık kavramının uluslararası ilişkilerdeki mevcut konumunu değerlendirmek için caydırıcılık teorisini gözden geçirmektedir.
Azerbaijan - Turkey relations (1988 - 2018): 'Evaluating 'one nation two states' discourse'

Bu tez, Azerbaycan ve Türkiye arasındaki ilişkileri 'bir millet iki devlet' söylemine atıflarla siyasi, askeri, enerji, ekonomi, sosyal ve tarihi alanlardaki değişim ve devamlılıkları göz önünde bulundurarak incelemeyi hedeflemektedir. Azerbaycan'daki cumhurbaşkanları dönemlerine göre Türkiye Azerbaycan ilişkilerinin stratejik boyutlarının ele alındığı çalışmada iki ülke arasındaki ilişkiler 'stratejik ortaklık' temelinde incelenmiştir. Derinlemesine mülakat ve medya analizleriyle tez aynı zamanda Azerbaycanlı ve Türk devlet yetkililerinin, akademisyenlerin, uzmanların ve STK temsilcilerinin her bir ülkeye yönelik algısını ve ilişkilere etkisini açıklamaya çalışmaktadır.
Akdeniz'deki enerji paylaşımı ve Türkiye'nin stratejik tercihleri

Enerji kaynakları uluslararası ilişkiler disiplininde etkin ve önemli bir rol oynamaktadır. Tarihsel süreç açısından bakıldığında enerji kaynakları ülkeler arasında ekonomilerin temelini oluşturmaktadır. Dünya ekonomisini temel alan enerji kaynakları tarihte pek çok savaşa da sebep olan başrol konumunu üstlenmektedir. Dünya'daki enerji kaynaklarının giderek azalması da bunun göstergesi olarak ortaya çıkmaktadır. Enerji kaynakları insan yaşamında temel gereksinimlerin başında gelmektedir. Bu açıdan bakıldığında böyle bir temel gereksinimin giderek azalması da aslına bakıldığında çok şaşırtıcı bir durum değildir. Üretim sürecinin devamlılığı bir ülkenin enerji üretimine bağlıdır. Ülkelerin gücü elinde bulundurması alternatif enerji kaynaklarının kullanımına yönelmesi olağan sonuçlar arasında yer alır. Stratejik ve Jeopolitik konumu açısından büyük öneme sahip ülkeler dünya ülkeleri arasında her iki tarafın işini kolaylaştırmak adına değerlendirilmektedir. Bu ülkeler arasında gelen Türkiye de uluslararası arenada oldukça önemli bir yere sahiptir. Bu çalışma iki bölümden oluşmaktadır. İlk olarak Enerji Kavramını açıklayarak mevcut enerji kaynaklarından bahsedilecektir. Daha sonra Türkiye'nin bu arenadaki yeri ve Türkiye'nin enerji kaynakları kullanımında dışa bağımlılığı ve geleceğe yönelik politika ve hedeflerinden bahsetmektedir.