turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A defensive neorealist assessment of the EU's North Africa policy: Before and after the Arab Spring

Orta Doğu ve Kuzey Afrika Bölgesi'nin bir parçası olarak Kuzey Afrika Avrupa'nın yakın çevresidir ve dolayısıyla Avrupa güvenliği için stratejik öneme sahiptir. Akdeniz Afrikası, Avrupa Birliği için daha çok ticari ve ekonomik olarak önemli bir rol oynamaktayken Soğuk Savaş sonrası dönemde göç, terör, enerji güvenliği ve başarısız devlet konuları bölgenin başlıca güvenlik sorunları haline gelmiştir. 2010 /11'de Kuzey Afrika'da başlayan Arap Baharı olayları, bu olayların sonuçları ve sonrası açısından Avrupa güvenliğini ve bölgedeki diğer önemli çıkarları ciddi bir şekilde tehdit eden sorunlu bir dönüşüm sürecini tetiklemiştir. Bu durum; başta Rusya ve Çin olmak üzere Kuzey Afrika'da yükselen güçlerin hızla genişleyen rolüyle birleşip, bölgede ABD ve AB'nin kendi aralarında dikkate değer etkileşim ve işbirliğine rağmen bölge mimarisini yeniden tasarlama konusunda bir rekabet yaşadıkları çok kutuplu yeni bir bölgesel oluşumu beslemektedir. Bunun bir sonucu olarak, Arap Baharı'nın başlamasından sonraki yıllar Birliğin bu zorlukların üstesinden gelmek için aldığı dış politika pozisyonunda görüleceği üzere hayatta kalma konusunu önüne daha fazla çıkarmıştır. Bir denge arayışı içinde olan AB, Akdeniz'in güneyinde statükosunu korumaya ve bölgede hayatta kalmaya çalışmakta ama aynı zamanda bölge üzerindeki hegemonik idealleri konusunda tereddüt etmektedir. Bu bağlamda, bu çalışma, sistemik bir teoriyi, tam adıyla savunmacı neorealizmi, AB'nin yıllar içinde uluslararası sistemik baskı altında bölgesel çıkarları, mücadeleleri ve gelecekteki hedeflerini güç hesaplamaları ve gelecekteki niyetlerine dayanarak Kuzey Afrika dış politikasına uygulamayı hedeflemektedir. Çalışma, AB'nin güneyinde kendi güvenliğini nasıl ve ne ölçüde arttırıp arttırmadığını araştırmaktadır. Çalışma, AB'nin Kuzey Afrika'daki en büyük amacının bütünsel bir yaklaşımla 'güç dengesi' ve 'tehdit dengesi' vasıtasıyla çeşitli dengeleme mekanizmaları kullanarak güvenliğini artıracak düzenleme ve politikalar oluşturmak olduğunu iddia etmektedir. Çalışmanın yöntemi, AB'nin bölgedeki ampirik olarak gözlemlenebilir davranışının bir teorinin belirli bir vakaya uygulanarak açıklanmasıdır. Bu çalışma, AB'nin dış politika davranışı ve savunmacı neorealist varsayımların esas olarak eşleştiğini göstermiştir. Çalışma, AB'nin güneyindeki güvenlik çıkarlarını ve tehditlerini bölgeye karşı savunmacı ve yumuşak güç projeksiyonu tutumu göstererek dengelediğini önermektedir.
Çin Halk Cumhuriyeti yüksek stratejisinde kuşak ve yol inisiyatifi ve Türkiye ile ilişkilere etkisi

Çin Halk Cumhuriyeti 1990'lardan bugüne değin yeni bir küresel güç olup olmayacağı ve bu minvalde Çin perspektifinden yeni bir dünya düzeninin nasıl olacağı tartışmaları bağlamında uluslararası ilişkilerin gündemini meşgul etmektedir. Başkan Xi Jinping 2013 yılında Çin'in Asya, Avrupa ve Afrika ile ekonomik, ticari, diplomatik, politik ve kültürel bağlarını artırması öngörülen Kuşak ve Yol İnisiyatifi'ni ilan ettiğinde bu tartışmalar yeni bir boyuta evrilmiştir. Zira Çin uzun yıllar sonra ilk defa küresel bir eylem ve vizyon ortaya koymaktaydı. Bu çalışmada ilk olarak Çin'in ulusal, bölgesel ve küresel stratejik anlayış ve davranışlarının tarihi ve güncel perspektifi Yüksek Strateji kavramından hareketle ortaya konarak Kuşak ve Yol İnisiyatifi, Çin'in küresel güç ve düzen kurucu aktör olma tartışmaları ışığında analiz edilmeye çalışılmaktadır. Sonrasında Türkiye-Çin ilişkileri hem tarihi perspektiften hem de Kuşak ve Yol bağlamında öngörüldüğü şekliyle ortaya konarak, girişimin ikili ilişkilerin geleceğinde nelere yol açabileceği değerlendirilmeye çalışılmaktadır.
Understanding Enclaves in the world and in the territory of the Kyrgyz Republic

oz DÜNYADAKİ VE KIRGIZİSTAN CUMHURİYETİ TOPRAKLARINDA BULUNAN 'ENCLAVE'LARI ANLAMAK Abdraimov, Oskonbek Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Necati Polat Şubat 2003, 60 sayfa Bu çalışmanın amacı, dünyadaki ve özellikle eskiden Sovyet Sosyalist Cumhuriyetlerinden olan Kırgızistan'ın güneyinde bulunan 'enclave'lan bilimsel açıdan araştırmaktır. 'Enclave'lann fiziksel açıdan incelenmesini önererek bu tez 'enclave'lann tarihsel gelişimini irdelemekte ve tarihçesini genel açıdan incelemeye almaktadır. Araştırmada özellikle Kırgızistan'ın güneyinde bulunan 'enclave'lann incelenmesine yönelik çalışma bulunmakta olup, 'enclave' konusunun bu bölgede Sovyet Sosyalist Cumhuriyetlerinin 1991 senesinde dağılmasından sonra düzenin bozulmasmdaki esas kaynak teşkil eden unsur olduğuna işaret etmekte.
Fatin Rüştü Zorlu'nun Türkiye dış politikasındaki rolü

1910 yılında İstanbul'da dünyaya gelen Fatin Rüştü Zorlu eğitim hayatı sonrasında iş yaşamına Hariciye Vekaleti'ne meslek memuru olarak başlamıştır. Dışişleri Bakanlığında yurtiçi ve yurtdışı olmak üzere pek çok farklı görevlere atanan Zorlu, özellikle Türkiye'nin dış siyaseti açısından önemli faaliyetlerde bulunmuştur. 1946 yılında çok partili parlamenter hayata geçişten dört yıl sonra yapılan seçimlerde Demokrat Parti iktidara gelir. 1954 yılında dönemin Başbakanı Adnan Menderes'in davetiyle Büyükelçilik görevinden ayrılarak Demokrat Parti'den siyasete girmiştir. Çanakkale'den milletvekili seçilerek 1954 seçimleri sonucunda Adnan Menderes tarafından kurulan kabinede devlet bakanı ve başbakan yardımcısı olarak görev almıştır. Görevi süresince Kıbrıs adasının tekrar kazanılması için gösterdiği çaba, Zürih ve Londra Anlaşmaları'nın imzalanması sürecinde Türk devletinin Kıbrıs Türk halkının ve yeni kurulacak olan Kıbrıs devletinin üç garantör devletinden biri olmasını sağlaması, bakanlık döneminde ekonomiye ilişkin hususlarda da çalışarak birçok uluslararası kredinin temin edilmesinde önemli rol oynamıştır. CHP İktidarı döneminde başlayan batı eksenli dış politika anlayışını DP İktidarının da benimseyerek devam ettirmesi ve hızla geliştirmesi Türk kamuoyunun yanı sıra özelikle bağlantısız ve bağımsızlığını yeni kazanan ülkeler tarafından Türkiye'nin emperyalizme destek vermesi olarak algılanarak hükümetin dış politika anlayışının eleştirilmesine neden olmuştur. Londra Konferansı ve Bandung Konferansı'na katılan Zorlu'nun Ortak Pazar'a giriş konusunda ilk çalışmaları ve müracaat bakanlığı dönemindeki girişimleri de önem arz eden diğer faaliyetleri arasında yer almaktadır. 1957 yılı sonrasında iç politikada olumsuz toplumsal, siyasi ve ekonomik gelişmelerle birlikte dış politikadaki gelişmelerin de etkisiyle Türkiye 27 Mayıs İhtilali'ne sürüklenmiş, tutuklanan Demokrat Parti üyeleri arasında yer alan Zorlu, Yüksek Adalet Divanı'nın kararıyla 16 Eylül 1961 günü sabah saatlerinde idam edilmiştir.
Afganistan'da istikrarsizlik ve temel sebepleri

1747 senesinde Ahmet Şah Durrani tarafından kurulan ve Afganistan İslam Cumhuriyeti'nin öncülü sayılan Afgan İmparatorluğu'ndan bugüne kadarki sürede Afganistan içerisinde uzun vadeli istikrarsızlık söz konusudur. Kuzey'de Sovyet Rusya'nın; Güney'de Britanya'nın baskısıyla karşılaşan ülke çağdaşlaşma ve ulusallaşma girişimlerinde başarısız olmuştur. İktisadi yapıdaki, problemler, coğrafi yapı, kaynakların etkili kullanılamaması, çok kültürlü toplumsal yapı, yolsuzluk, eğitim sisteminin yeterli olmayan yapısı, adalet sisteminin hayata geçirilememesi gibi istikrarsızlığa sebep olan etmenlere ek olarak, Afganistan'da istikrarsızlığın önündeki önem teşkil eden engel uyuşturucu ekonomisidir. İran ve Pakistan ile beraber yazında Altın Hilal içerisinde sayılan Afganistan'da afyon ekonomisi 1989 senesinde Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği işgalinin ardından artarak devam etmiştir. Başta mücahit sınıflar tarafından Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'ne karşı verilen mücadelenin finansının sağlanması sebebiyle Batı ülkelerinde hoş karşılanan uyuşturucu ekonomisi, iç savaş zamanında sınıfların birbirleriyle mücadelelerinin de finans kaynağı olmuştur. Afganistan içerisinde temelleri derinlerde olan politik ve iktisadi istikrarsızlık terör örgütlerini ve organize suç sınıflarını cezp etmiştir. Günümüz dünyasında karmaşık bağlantılar ağıyla sarılmış siyasi yapı sebebiyle Afganistan'da karşılaşılan güvenlik problemleri bölge devletleri tehdit etmekte ve global güvenlik problemlerine zemin hazırlamaktadır.
Sebep ve sonuçlarıyla bir kısır döngü: darbeler. Arjantin, Brezilya, Şili ve Türkiye üzerine bir inceleme

Latin Amerika ülkeleri olan Arjantin, Brezilya ve Şili ile Türkiye'de yaşanılan darbelere tarihsel süreç içinde sebep sonuç ilişkisiyle bakıldığında, gerek dönemsellik gerekse de ortaya çıkış nedenleri açısından ciddi benzerlikler görülmektedir. Ordular, bu ülkelerin kuruluşunda ve modernleşmesinde öncülük etmeleriyle siyasal sistem içinde ağırlıklı bir konum kazanmışlardır. Bu konum sayesinde askerler sistemi kendi önceliklerine göre şekillendirmiş ve sivilleri bu sınırlar içerisinde hareket etmeye zorlamışlardır. Darbeler genel olarak orduların tarihsel olarak oynadıkları patrimonyal role uygun olarak, kriz ya da kriz olarak algılanan durumlarda müdahaleleri sonucu meydana gelmiş ve her defasında siyasal ve ekonomik hayat ile devlet kurumlarında ciddi tahribatlar yaratarak tarihe geçmişşlerdir. Büyük insan hakları ihlallerinin yaşandığı darbe dönemlerinin yarattığı ortam çoğunlukla bir sonraki darbenin nedeni olmuş ve bu durum bir kısır döngü halini almıştır. Avrupa'daki gibi burjuva sınıfı üzerinden uluslaşma tecrübesi yaşanmayan bu ülkelerde, ordu pek çok sorunu çözebilecek yegane kurum olarak görülmüştür. Askerler, bu algılar ve komünizmin yayılmasını engellemeye çalışan ABD'nin desteği ile Soğuk Savaş döneminde pek çok darbe gerçekleştirmiş ve askeri yönetimler kurmuştur. 80'li yıllardan itibaren artan küreselleşme ve Soğuk Savaş sonrası azalan ABD müdahaleciliği ile darbeler devri kapansa da, askerlerin müdahaleler döneminde elde ettiği imtiyazlar demokrasiye dönüş süreçlerinde en büyük engeli teşkil etmiştir. Bu çalışmada, Latin Amerika ve Türkiye'de darbeleri doğuran iç ve dış nedenler tarihsel süreç içinde değerlendirilerek, müdahaleler sonucunda bu ülkelerdeki demokrasilerin tam yerleşememesinin nedenleri analiz edilmeye çalışılmaktadır. Çalışma sonucunda darbelerin ülkelerin kuruluş süreçlerinden beri süregelen yapısall sorunlar nedeniyle meydana geldiği, meydana gelen darbelerin ülkelerin sadece siyasal hayatında değil aynı zamanda eğitimden sağlığa tüm sosyo-ekonomik hayatı olumsuz etkilediği ve demokrasiye dönüşte dahi darbe dönemi alışkanlıkların ve özerkliklerin demokratikleşmeyi geciktirdiği sonucuna varılmıştır.
Gambiya- Türkiye ilişkileri (1960-2016)

Bu çalışma, Türkiye'nin Afrika'daki varlığının tarihi, ilişkinin geçmişşi ve Türkiye Cumhuriyetinin dikkatini Afrika kıtasına yöneltmesine sevk eden nedenlere ilişkin kapsamlı bir çalışmadır. Ancak, bu araştırmanın temel amacı, Türkiye cumhuriyeti ve GambiyaCumhuriyeti arasındaki ilişkilere, her iki tarafın birbirine ilgi duymasını tetikleyen nedenlere odaklanmak ve onları incelemektir. Türkiye-Gambiya ilişkilerinin gelişme yolları, her iki ülke tarafından imzalanan işbirliği ve anlaşmalar ve bu anlaşmaların faydaları, bunun yanında her iki tarafın karşı karşıya kaldığı önemli zorlukların müzakeresi de incelenecektir.
Continuity and change in Turkey's policy towards the Balkans in the post-cold war era: the case of Bosnia- Herzegovina

Soğuk Savaş Döneminin sona ermesi ile dünya siyaseti jeopolitik olarak büyük değişimlere sahne olmuştur. Bu değişimden en çok iki kutuplu sistemin kesişim bölgelerindeki devletler etkilenmiştir. Bu devletlerden birisi de Türkiye'dir. NATO taraftarlığı ve SSCB ile olan sınırsal yakınlık Türkiye'yi önemli bir konuma getirmiştir. Soğuk Savaşın sona ermesi ile Türkiye'nin öneminin yitirildiği tartışmaları yaşanırken, Türkiye siyasi, askeri krizlerin yaşandığı bölgelerin arasında kalmıştır. Bu krizler Türkiye için önemini tekrar kazanma fırsatını ortaya çıkarmıştır. Böylece Türkiy esıkı iki kutuplu sistemden sıyrılarak daha aktif bir politika izlemeye başlamıştır. Bu aktif politikalar realist perspektiften ele alınacak olup günümüze kadar bu perspektiften sapma olup olmadığı araştırılacaktır. Buna göre SoğukSavaş Sonrası Türk Dış Politikasında Bosna-Hersek'e yönelik izlenen politikalarda değişim mi süreklilik mi olduğu sorusunun cevabı aranacaktır. Değişim var ise bu değişimin realist amaçta mı yoksa kullanılan araçlarda mı olduğu sonucuna ulaşılacaktır.
Security and commerce the two pillars of Turkish-American relations

oz Savunma ve Ticaret: Turk-Amerikan İlişkisleri'nin iki Sütunu Latsa, Jeffrey J. Master, Uluslararası İlişkileri Tez Yömeticisi: Prof. Dr. Süha Bölükbaşı May 2000, 141 Sayfı Bu tez, Türk-Amerikan ilişkilerinin Soğuk Savaş'in sona ermesi ve Sovyetler Birliği'nin yıkılışı nedeniyle öneminin azalıyor olması yerine Türkiye ile Birleşik Devletler arasındaki bağların yeni binyıla açılan son on yıl içerisinde geliştiğini göstermeye girişir. Türkiye Cumhuriyet Cumhurbaşkanı Turgut Özal'in 1993 yılındaki ölümünün ve Amerikan Başkanı Bill Clinton' in seçilişinin ardından Amerikan devlet görevlilerinin gözünde Türkiye'nin değeri düşmüş görünüyordu. Clinton döneminin daha başlarında iki etken Türk-Amerikan ilişkilerinin tekrar önem kazanmasına neden oldu. Birincisi, Bosna'daki savaşın ABD Cumhurbaşkanı Bili Clinton'ın dış politikasını ve Türkiye'nin buradaki rolünü yeniden gözden geçirmesine neden oldu. İkincisi, Türkiye on Gelişen Büyük Pazar'dan biri olarak tanımlandı. Benzer olarak iki etken bu ilişkiye hakim olmuştur: güvenlik ve ticaret. İkinci Dünya Savaş'ının sonundan itibaren Türkiye, Birleşik Devletler 16 milyar dolar yardım aldı. Doğrudan doğruya yardımın sona erdiği 1998 yılında Türkiye, Birleşik Devletlerin yardımına bağımlı değildi. Türkiye'nin Kuzey Nöbeti Operasyonu'na ve Balkanlar'daki NATO banş koruma girişimlerine olan desteği ve katılımı ona Birleşik Devletlerle olan ilişkilerinde önemli bir katkıda bulunmuştur. Birleşik Devletler Türk-İsrail yakınlaşmasına bir ortak olmasa da bu ittifakın büyümesini istiyor çünkü bu ilişki iki ülkenin de bölgesel gücünü arttırmalıdır. Ticari alanda da karşılıklı ticaret 1990'larda ikiye katlandı. Türkiye'nin temel ilgisi ihracatının bir bolü üçte birinden fazlasını oluşturan tekstil sektörüdür. Birleşik Devletler'in Türkiye ile olan yeni ticari ilişkilerindeki esas ilgi alam enerji konulandır -elektrik gücü üretimi, doğal gaz sevkiyatı, boruhatlan yapımı ve Doğu-Batı Enerji Koridoru.
Sovyet dış politikasında Kruşçev ve Gorbaçov dönemlerinin karşılaştırmalı analizi

Kruşçev (1953-1964) ve Gorbaçov (1985-1991) dönemleri Soğuk Savaş'ın en hareketli iki dönemini temsil etmektedir. Hem Kruşçev'in, hem de Gorbaçov'un ortaya koyduğu dış politika Soğuk Savaş'ı aşmayı ve Sovyetler Birliği'nin ekonomik ve teknolojik açıdan gelişmesini sağlayacak olumlu uluslararası koşulları yaratmayı amaçlamıştır. Bununla birlikte, iki liderin sahip olduğu farklı dünya anlayışı ve buna bağlı olarak farklı bir güvenlik anlayışı söz konusu iki dönemin dış politika uygulamasını ve varılan sonuçları farklı kılmıştır. Bu bağlamda çalışma, Kruşçev ve Gorbaçov dönemlerinde izlenen Sovyet dış politikasını incelemeyi ve bu politikaların benzerliklerini ve farklılıklarını ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Tezin Giriş bölümünde Soğuk Savaş döneminin başlamasının nedenlerine ve Soğuk Savaş'ın ortaya çıkardığı uluslararası koşullar hakkındaki bilgilere yer verilmektedir. Birinci bölümde Kruşçev döneminde ortaya konulan dış politika anlatılmaktadır. İkinci bölümde ise Gorbaçov döneminde izlenen dış politika incelenmektedir. Üçüncü bölümde Kruşçev ve Gorbaçov dış politika doktrinleri ve uygulamaları karşılaştırmalı bir analize tabi tutulmaktadır. Sonuç kısmında da Kruşçev ve Gorbaçov dış politikaları tez boyunca ele alınan veriler doğrultusunda karşılaştırılarak iki dönem arasındaki temel benzerlikleri ve farklılıkları sunulmaktadır.
The relations between Turkey and Britain and its effect on the emergence of modern Iraq: A historical perspective

Bu tez, temel olarak Irak'ın tarihsel süreçte Ortadoğu ve Avrupa politikalarındaki rolünü ortaya koymaktadır. Bu süreçte, Irak'ı uzun yıllar yönetmiş ve üzerinde etkileri olan Türkiye ile İngiltere'nin rolü de son derece önemlidir. Bu sebepten ötürü, Irak'ın durumu, Türkiye ve İngiltere'nin etkinliği bağlamında ele alınmıştır. Öte yandan, Osmanlı İmparatorluğu ile İngiltere'nin tarihsel süreçte Irak üzerindeki etkileri de ele alınmıştır. Irak'ın bugününe giden yolda, Türkiye ile İngiltere'nin ilişkileri 20. yüzyılın başlarında artan bir ivme kazanmış ve Irak'ın bugününü yaratmıştır. Bu nedenle tez, Birinci Dünya Savaşı öncesi dönemi, savaş yıllarını, İkinci Dünya Savaşı sonrasında Soğuk Savaş yıllarını ve günümüze kadar gelen bir süreci kapsamaktadır. Aynı zamanda Birinci ve İkinci Dünya Savaşı sonrasında Irak'ın yaşadığı iç politika mücadeleleri de tezin kapsamındadır. Tüm bu süreçte, Türkiye'nin kendi iç politika durumu, İngiltere'nin Avrupa'ya, Türkiye'ye ve Irak'a bakış açısı ile sonuçta gelinen noktalara değinilmeye çalışılmıştır. Türkiye, İngiltere ve Irak dışında, uluslararası politikada önemli rol üstlenen Avrupalı devletlerin ve ABD'nin de durumu ele alınmaya çalışılmıştır. Irak ile ilgili konuda, bilhassa Musul-Kerkük sorunu ve Lozan Barış Antlaşması süreci son derece önemlidir; Türkiye ile İngiltere'nin Musul-Kerkük sorunu üzerindeki mücadelesi de bu çalışma içerisinde yer almıştır. Çalışmanın içeriğinde, hem Türkiye hem İngiltere'nin Irak'a dair tarihsel bakışı açısı ile Musul-Kerkük sorununa dair öne sürdükleri iddialar da bu tezin önemli bir parçasını temsil etmektedir. Son olarak da Irak'ın 2003 yılındaki Amerikan müdahalesi sonrası durumu, bugünü ve geleceği de tartışma konusu olarak bu çalışmanın içerisinde yer almaktadır.
Bir tanzimat dönemi bürokratı Ahmed Kemal Paşa'nın Osmanlı Devleti dış politikasındaki rolü

Diplomasi; devletlerarası ilişkileri şekillendiren, ülkelerin dış politikada ortaya çıkan problemlerini çözmek için kullandıkları, insanlık tarihi kadar eski bir faaliyet alanıdır. Bu yönüyle de tarih boyunca önemli olmuştur. Çalışmada, Tanzimat Dönemi'nin aydın, bürokrat ve diplomat kimliği ile tanınan Ahmed Kemal Paşa'nın son dönem Osmanlı Devleti dış politikası ve dönemin önemli siyasi gelişmelerindeki diplomatlık rolü, geçmişşten o güne çözülememiş kadim anlaşmazlıklardaki etkin devlet adamlığı ve becerisi ele alınmıştır. Ahmed Kemal Paşa; dönemin dış politika denildiğinde şöhretli ve önde gelen isimleri olan Mustafa Reşid Paşa, Ali Paşa, Fuad Paşa, Mahmud Nedim Paşa gibi toplumsal bilinirliği ön plana çıkmamış mahcup ve mahfuz bir isimdir. Araştırmanın çıkış noktası bu tespite dayanmaktadır. Paşa; İran Devleti ile olan sınır anlaşmazlıklarında İran nezdinde devleti temsil etmiş, Karadağ hududunun çizilmesi sırasında Karadağ Komiserliği görevinde bulunmuş, Kırım Savaşı'nın tüm hızıyla devam ettiği oldukça çalkantılı bir dönemde Berlin Sefirliği görevini yürütmüştür. Mısır Meselesi ve Bedirhan Bey Meselesi'nde de devletin güvendiği bir bürokrat olarak Mısır ve Cizre'de devleti temsil ederek diplomatik görevlerini başarı ile sonuçlandırmıştır. Çalışmamızda, Osmanlı diplomasisi parametreleri çerçevesinde Ahmed Kemal Paşa'nın, dönemin uluslararası krize yol açan siyasi olaylar ve diplomasiyi ilgilendiren problemli alanlarda oynadığı rol ele alınmıştır. Donanımlı ve çok yönlü bir devlet adamı olarak gördüğümüz Ahmed Kemal Paşa'nın diplomatik görevleri ve icraatları; arşiv belgelerinin, süreli yayınların, kroniklerin, tetkik eserlerin ve literatürün mukayese edilmesi yoluyla ortaya konulmuştur.
Bulgaristan Hak ve Özgürlükler Hareketi'nin üye profilindeki değişimi ve azınlıklar üzerindeki etkisi

Soğuk Savaş'ın bitimiyle, dünya üzerindeki düzen değişmiş ve Bulgaristan da bu değişim sürecinden etkilenen ülkelerden biri olmuştur. Ülke, dünyada meydana gelen değişikliklere ayak uydurmaya çalışarak, tek partili otoriter rejimi ortadan kaldırmış ve bu sistemden çok farklı olan parlamenter demokrasiye geçmişştir. Böylesine köklü bir değişim, doğal olarak ülkeyi ekomomik ve siyasal açıdan sancılı bir döneme sokmuştur. 2007 yılından beri Bulgaristan'ın Avrupa Birliği üyesi olmasına rağmen, geçiş süreci olarak adlandırılan bu sürecin sona erip ermemesiyle ilgili tartışmalar devam etmektedir. Totaliter rejimin sonunu hazırlayan gelişmelerin yaşandığı dönemde ve bu rejimin hemen sonrasında süren siyasi istikrarsızlık ortamında, Bulgaristan'ın siyasal hayatında önemli yer edinecek ve etkileyecek olan HÖH partisi oluşturulmuştur. Tek partili dönemin sonlarında meydana gelen sözde Yeniden Doğuş Süreci'nde, Bulgaristan'daki Türk azınlığına karşı yapılan insan hakları ihlallerine karşı illegalörgüt olarak kurulan HÖH, demokratik sisteme geçişten sonra ülkedeki büyük siyasal partilerden biri olarak varlığını devam ettirmiştir. Demokratik değerlerin henüzaşılamaya başlandığı Bulgar toplumunda, HÖH, ülkedeki azınlıkların hak ve özgürlüklerini garanti altına almayı siyasi amaç ve parti imajı olarak edinmiştir. Kuruluş sebebi Türklerin haklarının savunması olması, kurucuların ve sonradanparti bünyesine katılan üyelerin etnik Türk olmaları ve parti amacınınazınlıkların/Türklerin haklarının korunması olması, HÖH'ün Türk partisi imajını kalıcı olarak edinilmesinin başlıca sebepleri olmuştur. Sonraki yıllarda meydana gelen siyasal başarılar ve partinin sürekli büyümesi ve gelişmesi neticesinde ve özellikle Bulgaristan'ın Avrupa Birliği'nin bünyesinekatılmasından sonra, HÖH, partinin kuruluş sebebi olan azınlık haklarının korunmasıgörevini tamamlamış kabul edip, partinin siyasal çizgisi ve imajında önemli değişiklikler yapmış ve etnik Türk partisi imajından kurtulmayı başlıca görevi haline getirmiştir. Bu çalışmada, HÖH'ün kuruluşu, gelişimi ve son yıllarda meydana gelen partinin siyasalçizgisindeki ve üye profilindeki değişimler incelenmiştir.
Trade relations between the European Union and Turkey: Evolution and future prospects

Bu tez çalışmasının amacı Avrupa Birliği ve Türkiye arasındaki ticari ilişkilerin gelişiminin incelenmesi ve gelecekle ilgili beklentilerin tartışılmasıdır. Avrupa Birliği, ihracat ve ithalatında sahip olduğu yaklaşık yüzde 50'lik pay ile Türkiye'nin en önemli ticari ortağıdır. Türkiye ve Avrupa Birliği arasında 1 Ocak 1996 tarihi itibariyle yürürlüğe giren Gümrük Birliği ile ticari ilişkiler daha da yoğunluk kazanmıştır. Gümrük Birliğini takip eden yıllarda Türkiye'nin AB'den ithalatında genel olarak önemli bir artış ve kriz yıllarında sert düşüşler gözlenirken, ihracatında düşük fakat istikrarlı bir artış seyri görülmüştür. Bu dönem içerisinde Türkiye'nin hem ithalat hem de ihracat sepetinde önemli değişiklikler olmuştur. İthalat da tarım ürünlerinin payı azalırken, motorlu taşıtlar ve parçaları ve elektrikli ve elektronik ürünlerin payı çok önemli ölçüde artmıştır. İhracat da ise tekstil, tarım ürünleri, demir ve çelik gibi düşük teknolojili sektörlerin payı azalırken, yüksek teknoloji gerektiren motorlu taşıtlar ve parçaları ve elektrikli ve elektronik ürünlerin payında önemli ölçüde artış gözlenmiştir. Bu çalışma giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Türkiye ekonomisinin tarihsel gelişimi özetlenmiş ve bugünkü makroekonomik durum hakkında bilgi verilmiştir. Ayrıca Türkiye ve Avrupa Birliğinin demografik yapıları incelenmiştir. İkinci bölümde, Türkiye ve AB arasındaki ticari ilişkilerin gelişimi ayrıntılı olarak ele alınmıştır. İlk olarak Gümrük Birliği sonrasında Türkiye tarafından gerçekleştirilen uyum çalışmaları ve Gümrük Birliği'nin Türk dış ticaretinin yapısı ve hacmi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Ayrıca, Gümrük Birliği'nin refah ve büyüme üzerindeki etkisinin tespiti için ampirik bir analiz yapılmıştır. İkinci olarak, Türk dış ticaretinin uzmanlaşması ürünlerin işlenme derecesi, içerdikleri teknoloji ve faktör yoğunluğu açısından incelenmiştir. Son olarak, Türkiye'nin üretici ve alıcı güdümlü ağlara katılımı ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, Türkiye ve Avrupa Birliği ticari ilişkilerinin geleceğine yönelik muhtemel senaryolar değerlendirilmiş ve Türkiye'nin tam üyelik ile birlikte tek pazara girmesinin Türk ekonomisi üzerindeki muhtemel etkileri üzerinde durulmuştur. Son olarak, AB'ye tam üyeliğin doğrudan yabancı yatırım üzerindeki muhtemel etkileri incelenmiştir. Sonuç bölümünde genel bir değerlendirme yapılmıştır.