turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye ve İran'ın Kuzey Irak'a yönelik politikalarının karşılaştırılması (2003-2017)

Bu çalışmada, Irak Kürtlerinin 1. Dünya Savaşından sonraki siyasallaşma süreci, Türkiye ve İran'ın politikaları çerçevesinde analiz edilmeye çalışılmıştır. Özellikle Irak Kürtlerinin bulunduğu bölgede zengin yeraltı kaynaklarının varlığı nedeniyle küresel güçlerin müdahale alanı olmuştur. Çalışmada ABD'nin 2003 yılında Irak'a müdahalesiyle oluşan yeni konjonktürel durum ele alınmıştır. Türkiye, Irak'ın kuzeyinde gelişen olaylara karşı sessiz kalmamış, kendi güvenliği için gerektiğinde sınır ötesine operasyon düzenlemekten çekinmemiştir. Bu yaklaşım, ABD'nin Irak'a müdahalesinden sonra IKBY'nin resmi federal statü kazandığı 2005 yılına kadar devam etmiştir. Ancak 2007 yılında Türkiye'de AK Parti'nin ikinci kez güçlü bir şekilde iktidara gelmesi ve başta ABD olmak üzere batılı güçlerin teşviki, Türkiye'nin IKBY'ye yönelik politikasındaki dönüşümü sağlamış, psikolojik engeller ve kırmızı çizgiler yerini siyasi, kültürel ve ekonomik işbirliğine bırakmıştır. İran ise bu döneme kadar Irak ile arasındaki sorunlarından dolayı Iraklı Kürtleri tehdit yerine güvenliği açısından bir fırsat kaynağı olarak değerlendirmiş ve çıkarları için yeri geldiğinde onları desteklemiş, yeri geldiğinde ise desteğini çekmiştir. Bu durum, 2003 yılında ABD'nin ve daha sonra Türkiye'nin bölge politikasına dahil olmasıyla değişmeye ve dönüşmeye başlamıştır. ABD'nin 2011 yılında Irak'tan çekilmesiyle Türkiye ve İran, bölgede siyasi, ekonomik ve kültürel güç mücadelesine girişmiş, neticesinde İran'ın mezhepçi ve Bağdat yanlısı tavrı IKBY'yi Türkiye ile her konuda işbirliği yapmaya itmiştir. Bu süreçte, Türkiye ve İran, IKBY üzerinde siyasi, ekonomik ve kültürel rekabete girmişlerdir. IŞİD'in ortaya çıkmasıyla IKBY, batılı güçlerden aldığı destekle bölgede varlığını güçlendirmiş ve 2017 yılında bağımsızlık referandumu düzenlemiştir. Bu durumu kendi bütünlüklerine bir tehdit olarak algılayan Türkiye ve İran aynı safta bir araya gelmiş ve IKBY'ye karşı yaptırım kararları almışlardır.
The analysis of the evolution of the relationship between the Hashemite Regime and the Jordanian Muslim Brotherhood

Bu tez, 1946'dan 2007'ye kadar geçen sürede Haşimi rejimi ve Ürdün'deki Müslüman Kardeşler hareketi arasındaki ilişkinin gelişimini incelemektedir. Ürdün'deki Müslüman Kardeşler hareketinin Ortadoğu'da değişik ülkelerde faaliyet gösteren diğer Müslüman Kardeşler hareketlerinden farklı olarak reformcu ve faydacı bir söyleme sahip olması, Haşimi rejimiyle ilişkilerinin devamlı olmasını ve hareketin kriz dönemlerinde dahi yasadışı ilan edilmeden faaliyet göstermesini mümkün kılmıştır. Bu çalışma, Haşimi rejimi ve Ürdün'deki Müslüman Kardeşler arasındaki ilişkinin büyük ölçüde rejimin varlığını sürdürme endişesi ve bölgedeki gelişmelerden etkilendiğini ve bu iki değişkene göre şekillendiğini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, rejimin varlığını sürdürme endişesine ve Filistin meselesine ilişkin bölgede meydana gelen gelişmelerdeki değişime bağlı olarak iki taraf arasındaki ilişkilerin bir arada yaşama, işbirliği, kontrol, baskı ve çevreleme politikaları arasında değişiklik gösterdiği tespit edilmiştir. Bu tezde, Müslüman Kardeşlerin Ürdün'de 1946 yılında hayır kurumu adı altında yasal olarak faaliyete geçmesinden 1980'lerin sonuna kadar olan dönemde, Haşimi rejimi ile hareketin çıkarları örtüştüğü için iki taraf arasındaki ilişkilerin uyumlu ve işbirliğine müsait bir yapıda olduğu ileri sürülmektedir. Bununla birlikte, 1990'lardan başlamak üzere Filistin-İsrail ihtilafına bağlı olarak yaşanan bölgesel gelişmeler ve siyasi İslam'ın yükselişe geçmesiyle iki tarafın çıkarlarının farklılaştığı ve ilişkilerinin bozulmaya başladığı iddia edilmektedir.
Women's physical security and peace in interstate relations in Northeast Asia

1988'den itibaren toplumsal cinsiyet çalışmaları ile Uluslararası İlişkiler disiplininin birbirini anlamak üzere kullanılmaya başlanmıştır. Özellikle toplumsal cinsiyet ve güvenlik çalışmalarının birbiri ile ilintili olduğu ve toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin olduğu ülkelerin daha çatışmacı olduğu bir takım feminist teorisyenler tarafından ortaya atılmıştır. Bu teoriyi test etmek amacıyla bu çalışmada kadınların fiziksel güvenliği ile devletlerarası ilişkilerde çatışmacılık/barışçıllık arasında karşılıklı bir ilişkinin var olup olmadığı anlaşılmaya çalışılmıştır. Bunun için Kuzeydoğu Asya ülkeleri, Japonya, Moğolistan, Çin, Güney Kore ve Kuzey Kore vaka ülkeler olarak seçilmiştir. Hipotezi test etmek üzere bu vakalar üzerinde hem niteliksel hem de niceliksel yöntem kullanılmıştır. Sonuç olarak kadınların fiziksel güvenliğinin yüksek olduğu ülkelerin kendi aralarındaki ilişkilerde de barışçıl olduğu; kadınların fiziksel olarak güvende olmadığı ülkelerinse kendi aralarındaki ilişkilerde daha çatışmacı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
The Role of Kwame Nkrumah and Ghana in Promoting Pan-Africanism

Pan-Afrikanizm ideolojisi kıta içindeki ve dışındaki Afrikalıların tecrübe edindiği en önemli politik düşüncelerden birisidir. Sömürgeciliği, ayrımcılığı ve Afrikalıların köleleştirilmesini durdurmayı talep eden ve hatta buna zorlayan bir hareket olarak başlayan şey, güçlü bir ideolojiye dönüşmüş ve böylece Afrika ve Afrikalıların birliğini ve sendikalaşmasını şiddetle talep edilir hale getirmiştir. Bu kavram Afrika'daki ve diyasporadaki birçok lideri cezbetse de, Gana ve Kwame Nkrumah'nın oynadığı rol, bu ideolojinin Afrika'da gerçekleşmesi ve sürdürülmesi bağlamındaki düşünceleri ve süreci anlama ve analiz etmede ehemmiyetini korumaktadır. Bu tez, harekete geçiş nedeni liderlerin benimsediği fırsatlar ve ideolojinin yüzleştiği, liderler tarafından ileri sürülen zorluklar olan Pan-Afrikanizm ideolojisini Gana ve Kwame Nkrumah'nın teşvik etmede oynadığı rolü incelemeyi hedefler. Bu araştırma, Gana ve Nkrumah'nın ideolojiyi teşvik etmek için ellerinden geleni yapmasına rağmen, böylesi büyük bir projenin yürürlüğe geçmesinin ve sürecinin, bu engin coğrafyanın ve Afrika'nın farklı bölgelerindeki çeşitli, büyük zorlukların üstesinden gelmede daha karmaşık ve daha iyi organize edilmiş bir yaklaşım gerektirmiş olacağını savunmaktadır.
The limits of Turkish soft power and mediation capability: A comparative case study of Turkish involvement in Syria and Somalia

Somali'de Türkiye'nin müdahalesi, kendilerine güçlü bir destek sağlayan Somalililer ile birlikte, yumuşak güç kullanımına parlak bir örnektir. Bu sırada Türkiye'nin Suriye'ye karşı olan tavrı umut verici olarak başladı fakat rejime olan umutlar sivil savaşın başlamasıyla birlikte acımasızca kesildi ve Türkiye muhalefeti desteklemeye başladı. Bu iki çatışmanın Türkiye'nin dış politikası ve arabuluculuk stratejisi için önemine rağmen, her iki çatışma hakkında Türkiye'nin katılımı, her iki katılımın direk olarak karşılaştırılması hakkında akademik literatürde bir eksik bulunmaktadır. Bu karşılaştırmalı durum çalışması detaylı olarak Somali ve Suriye'de Türkiye'nin devam eden katılımını açıklar ve bu açıklamaların devamında özellikle arabuluculuk yeteneklerine odaklanarak, Türkiye'nin genel müdahale stratejisi hakkında fikir edinmemizi sağlamaktadır. Somali vakasında görüldüğü gibi Türkiye'nin müdahalelerde olan başarısı çatışmaların şiddeti tam olarak zirveye ulaşmadan veya şiddet sonlandıktan sonra gerçekleşmiştir. Diğer bir taraftan, Suriye örneğinde olduğu gibi, Türkiye, şiddetli bir çatışmanın zirvesinde müdahil olmaya çalıştığında, başarılı bir müdahale için gereken eğitimsel değişim, altyapı gelişimi ve ekonomik işbirliği gibi yumuşak güç araçlarını kullanamamaktadır. Gelecekteki araştırmalar için öneri olarak, Türkiye daha geniş çaplı bir katılım için bu konudaki bilgisini geliştirmek adına çeşitli bölgesel çatışmalarda kullanılan müdahaleleri daha yakından izlemesi gerekmektedir.
The role of energy in Iran-Turkey relations

Bu çalışma, İran ? Türkiye enerji işbirliği temel nedenleri, 1996 yılından AKP dönemine kadar, kapsamaktadır. İran ve Türkiye arasında ilk gaz anlaşması 1996 yılında ve Erbekan döneminde imzalanmıştır. Bu anlaşma hala devam etmektedir. AKP döneminde Türkiye yeni bir siyayet uğulayarak uluslararası sistemde daha etkin olmak istemiştir. İran ? Türkiye enerji işbirliğinin önemi ve bu işbirliğinin kapsamının genişletilmesinin avantaj ve dezavantajlarına geçmeden önce, bu işbirliğinin ne zaman başladığı ve ivme kazandığını hatırlamamıza yardımcı olacak olan yakın geçmişşi gözden geçirmemizde fayda vardır. Türkiye'nin enerjiye olan ihtiyacı ve İran'ın dünyanın ikinci büyük doğalgaz rezervlerine sahip olması ister istemez bu karşılıklı işbirliği durumuna zemin hazırlamıştır. Daha ziyade doğalgaz alım ve satımı olarak tanımlayabileceğimiz bu işbirliği çerçevesinin genişletilmesi için yürütülen çalışmaların neticelendirilmesi her iki taraf için de önemli kazanımları beraberinde getirecektir. Ancak, gerek İran nükleer krizi gerekse ABD'nin İran'a yönelik tutum ve politikaları, NATO üyesi ve ABD müttefiki Türkiye'yi zaman zaman bu hususta alacağı kararlarda ikilemde veya zor durumda bırakmaktadır. İki tarafı da karşısına almak istemeyen, aynı zamanda kendi ulusal çıkarlarını korumak isteyen Türkiye'yi hassas diplomatik manevralar yapmaya yöneltmiştir. Türkiye ve İran'ın bu alandaki işbirliği bölgesel konulardaki diğer işbirliği alanlarını da etkileyebilme potansiyeline sahiptir. Diğer taraftan Türkiye ve İran arasındaki bu etkileşim İran'daki reform sürecini de etkileyebilir ki bu da ABD'nin çıkarlarına hizmet edecek bir ihtimal gibi görünmektedir. Kısacası başarılı bir diplomasi izlenmesi halinde Türkiye ve İran'ın bu işbirliğinden elde edeceği kazanımların önemli olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Hem ekonomik hem siyasi olarak kazanımlar elde edecek olan Türkiye'nin Avrupa Birliği ve bölge ülkeleri nezdindeki konumu da güçlenecektir. Öte yandan Batı ve İran arasındaki yakınlaşma çabalarında bu anlaşma kilit bir rol oynama potansiyeline sahiptir.
II. Dünya Savaşı sonrasında Türk-Amerikan ilişkilerinin gelişmesinde Boğazların rolü

Türk Boğazları gerek jeopolitik ve stratejik açılardan gerekse uluslararası ulaşım açısından değerini her zaman korumuştur. Bu önemden dolayı Türk Boğazları bölgeye egemen olmak isteyen tüm güçlü devletlerin en önemli hedefi iken Türk Boğazları'nı ellerinde tutan ülkelerin ise politika aracı olmuştur. Yaklaşık 2.5 asırdan beri küresel güçler Türk Boğazları ve Karadeniz'de egemenlik veya imtiyaz için mücadele vermektedirler. Geçen bu süre içerisinde her ne kadar Türk Boğazları'yla ilgili sorunların çözümüne yönelik çeşitli çareler bulunmuşsa da bunların gerçekleşmesi bir o kadar da zor olmuştur. Çünkü bulunan tüm çareler bölgeyle ilgili çıkar dengelerinde ters yönlere etki etmiştir. Çıkarlar doğrultusunda bir dönem dost olanlar düşman, düşman olanlar ise dost olmuştur. Bu tezin amacı, 1946'da başlayan Türk-Amerikan ilişkilerinin özellikle 2. Dünya Savaşı sonrasında Ortadoğu bölgesinde ortaya çıkan gelişmeler ve boğazlar çerçevesinde ne şekilde geliştiğini ortaya koymaktır. Savaş sonrasında Sovyetler ile ilişkileri gerginleşen Türkiye bu süreçte özellikle Amerika Birleşik Devletleri ile mevcut ilişkilerini güçlendirerek Sovyetler'e karşı güç birliği oluşturabilme politikasına yönelmiştir. Savaş sonrası Sovyet Rusya, sıcak denizlere ulaşmak için Türkiye'den taleplerde bulunmuş, ancak Türkiye Cumhuriyeti bağımsızlığını ve bölünmez bütünlüğünü tehlikeye sokacak bu isteklere gereken cevabı vermiştir.
Kuzey kutbunda egemenlik ve çatışma

Bu tezde iklim değişikliği ve küresel ısınmanın oluşturacağı olumsuz etkilerden; buzulların erimesine dayalı olarak, günümüzde başlamış ve gelecekte de büyüyerek devam etmesi muhtemel kısıtlı doğal kaynakların kullanımına ilişkin çatışmalar incelenecektir. Çalışmada esas alınan coğrafya, kuzey kutup dairesinin üstünde kalan Arktik bölgesi ve buradaki buzulların erimesi neticesinde bölgenin deniz yatağında bulunan zengin hidrokarbon kaynaklarının kullanımına dair oluşan oluşması muhtemel doğal kaynak çatışmasıdır. Bu çatışmanın temelini devletlerin ekonomilerini sürdürebilmek adına kısıtlı kaynakları üzerindeki rekabet oluşturmaktadır. Petrol, gaz vb. enerji kaynakları yenilenebilir enerji kaynakları değildir ve dünyanın belli coğrafyalarında belirli miktarlarda bulunmaktadırlar. Petrol ve doğalgaz ticari değer taşımaya başladığından itibaren yaşanan politik çatışmaların temel kaynaklarından biri haline gelmiştir. Dolayısıyla gelecekte elzem ve kıymetli bir hale gelecek hidrokarbon kaynaklarının arzını elinde bulundurmak devletler için kıyasıya bir yarış ortamı yaratmaktadır. Bölgede yaşam koşullarını mümkün kılacak iklim şartları mevcut olmadığı için günümüze kadar bölgede bilimsel araştırmalar dışında bir faaliyette bulunulmamıştır. Dolayısıyla bu bölgede günümüze kadar hiçbir devlet tekil olarak otorite sahibi olmamıştır. Ancak bölgede buzulların erimeye başlaması Rusya, ABD, Kanada, Danimarka, Norveç gibi hem bölgeye kıyıdaş hem de yeni doğal kaynak arayışı içerisinde olan devletleri, bölgede egemenlik kurmak ve kaynakların kullanım hakkına sahip olmak hususunda alarma geçirmiştir.
Türkiye'nin jeopolitik ve stratejik konumuna ilişkin öğrenci görüşleri

Türkiye, dünya üzerindeki yeri ve konumu itibariyle önemli ayrıcalıklara sahip bir ülke konumundadır. Bununla birlikte Türkiye; Balkanlar, Kafkaslar ve Orta Asya'da Türkçe konuşan yaklaşık 200 milyon nüfusun da merkezinde bulunmaktadır. Türkiye, İslamiyet'le demokrasiyi bağdaştırarak, ekonomik, sosyal ve kültürel alanlarda gösterdiği gelişim ile bağımsızlığını yeni kazanan devletler tarafından model alınan bir ülkedir. Değişen dünya konjonktüründe Türkiye'nin jeopolitik ve jeostratejik konumu nedeniyle bölgesinde kalıcı barış ve istikrarın sağlanabilmesi açısından önemi giderek artmaktadır. Araştırmada bu kapsamda, Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi ve İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğrencileri örnekleminde, Türkiye'nin jeopolitik ve jeostratejik önemi ile ilgili öğrenci görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin Türkiye'nin jeopolitik ve jeostratejik önemi ile ilgili görüşlerinin genel olarak olumlu yönde olduğu ve öğrencilerin Türkiye'nin bölgesinde etkili bir ülke olduğunu düşündükleri belirlenmiştir.
Küresel yönetişimde G20'nin yeri ve Türkiye G20 ilişkileri: 2008-2015

Bu çalışmada 1997 Asya Finans Krizi sonrası kurumsallaşan G20'nin tarihsel gelişimi analiz edilmektedir. Günümüzde G20'nin bürokratik bir yapıdan küresel zirveler düzenleyen bir karaktere evrilmesinin mantığı küresel yönetişim bağlamında irdelenecektir. Bu bağlamda G20'yi içeriden statükoya meydan okuyacak bir platform olarak gören önemli yükselen güçler ile gelişmiş ülkeler arasında arabuluculuk yapmaya çalışan 'orta ölçekli güçler'in tepkileri de ele alınacaktır. Yöntem olarak, uluslararası sistemde küresel yönetişim tartışmalarına dair bir teorik çerçeve ortaya konacak, bu teorik çerçeve bağlamında ABD yönetiminin 2008 Küresel Finans Krizi sonrasında küresel yönetişimin yüklerini paylaşmak ve katılımcı bir platform oluşturmak amacıyla AB hükümetleri ile birlikte, G20 kurumsal faaliyet alanı ve politika gündemini genişletme çabaları masaya yatırılacaktır. Ardından, finansal istikrardan farklı alanlara yayılan G20 faaliyetlerinin kalıcı bir sekreterya ve kurumsal altyapı eksikliğinde yol açtığı performans ve meşruiyet tartışmalarına dikkat çekilecektir. Devamında, 2015 yılı boyunca G20'nin dönem başkanlığını yürüten Türkiye'nin, dönem başkanlığı sırasında izlediği temel, siyasi ve ekonomik gündeminin ana maddeleri vurgulanacaktır. 2008 Küresel Ekonomik Kriz sonrasında ABD, küresel yönetişim yapısını daha kalıcı bir şekilde değiştirmek istemiştir ve bu istek G20 grubunun kurumsal bir yapı olarak ortaya çıkmasına neden olmuştur tartışması bu çalışmaya temel oluşturmuştur.
İran İslam Devrimi'nin Türkiye'ye etkileri: 1978-1990 yılları arasında Türkiye'de yayımlanan dergiler üzerine bir inceleme

İran İslam Devrimi'nin Türkiye'deki dergilerde nasıl yer aldığı sorusuna cevap aranan bu çalışmada, öncelikle devrim kavramsal ve kuramsal bir çerçevede ele alınmıştır. Bu bağlamda devrimin arka planı üzerine odaklanılarak sosyo-ekonomik, dini ve siyasal nedenleri ayrıntılı bir biçimde incelenmiş ve devrime giden sürecin aşamalarına kronolojik olarak yer verilmiştir. Çalışmada devrime giden süreçte etkili olan grupların rollerine değinilmiş ve bu süreçte öne çıkan isimler ile devrime zemin hazırlayan görüşlere ayrıca yer verilmiştir. Devrimden sonraki süreçte İran'ın izlediği dış politika tahlil edilerek, devrimin dünyaya ve Türkiye'ye etkilerine, dünyada devrimin nasıl algılandığı ve Türkiye'deki resmi kurumlar nezdinde devrime yönelik yaklaşıma dikkat çekilmiştir. Çalışma tarih aralığı olarak 1978- 1990 şeklinde sınırlandırılarak Türkiye'deki İslami gruplar, siyasi partiler, aydınlar ve dergiler etrafındaki oluşumlar ve bu oluşumlara ait basın-yayın organlarına dair genel bir çerçeve çizilmiştir. Söz konusu gruplar ile ilişkili dergiler belirlenerek, devrimi konu edinen 29 dergi; Hareket, Diriliş, İktibas, Düşünce, Mavera, İslam, Hilal, Fedai, Sebil, Yeniden Milli Mücadele, Pınar, Girişim, İnsan, Aylık Dergi, Bu Meydan, Dış Politika, Son Karar, Akıncılar, Akıncı Güç, Şura, Tevhid, Hicret, İslami Hareket, Kriter, Nesil, İslam'ın İlk Emri Oku, Rayet, Altınoluk, Davet çalışma bağlamında incelenmiştir. Konunun temel parametreleri olan 'biçimsel değişkenler' ve 'içeriksel değişkenler' haber ve makalelerde tarama modeline dayalı içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Metinlerin ana teması ise; Devrim'e yaklaşım, Ayetullah Humeyni'ye yaklaşım, Şah'ın ve Şahlık rejiminin konumlandırılması, mezhep konusunun yer alma/işlenme biçimi, devrim ihracı, Irak-İran Savaşı ve İran iç siyasetinin konu edinilmesi bağlamında belirlenmiştir. Böylelikle 1978- 1990 yılları arasında Türkiye'de yayımlanan dergilerde devrimin ve devrim ile ilişkili gelişmelerin okurlara aktarılma biçimleri ve bağlamı tespit edilmeye çalışılmıştır.
İngiltere-Avrupa Birliği ilişkileri: Brexit

Avrupa ülkeleri başta olmak üzere birçok ülke 2. Dünya Savaşının sebep olduğu yıkım ile birlikte, yeniden böyle bir savaşın olmaması için çeşitli önlemleri ortaya koymaya çalışmışlardır. Bu doğrultuda farklı fikirler öne sürülmüştür. Avrupa Birliği'nin temellerinin atıldığı 'Schuman Planı' da bu fikirlerden birisidir. Plana göre, kömür ve çelik rezervlerinin ortak olarak Batı Almanya ve Fransa tarafından birlikte işlenmesi öngörülmüştür. Değerli madenlerin birlikte kontrol edilmesi yeni savaşların engellenmesinde bir faktör olacağı düşünülmüştür. Birleşik Krallık bazı sebeplerle şimdiki adıyla Avrupa Birliği olarak bilinen topluluğun kuruluş aşamasında yer almamıştır. Yalnız geçen zaman içerisinde politikasında değişikliğe giderek birliğe üye olmayı istemiştir. Çalışmada, ilk etapta 'Schuman Planı' ile 6 üyeden oluşan, ileri zamanlarda 28 üyeye ulaşan Avrupa Birliği incelenmiş, Birleşik Krallığın kabul edilmeyen iki başvurusu ve son başvurusu ile birliğe katılma süreci değerlendirilmiştir. 2016 tarihinde ise ayrılma kararı, referandum süreci, ilişkileri ve ayrılma nedenleri araştırılmıştır. Türkiye de dahil birçok ülkenin AB'ye katılma isteği söz konusuyken, Birleşik Krallığın bu oluşumun dışında kalmak istemesi, birliğin kendi aralarındaki tartışmaların ifade edilmesi, katılım amacı dışında ilk defa bir ülkenin çıkma sebepleri ve birliğin kendi içinde üyeleri tatmin etmeyen koşulların ortaya çıkarılması hedeflenmiştir.
The impacts of non-statist threats on alliance cohesion: Turkish-American case

Günümüzde devletlerden devlet-dışı örgütlere kadar uzanan bir dizi aktöre karşı oluşturulmuş karmaşık ittifak ağları ve bu aktörlerden kaynaklanan tehditler mevcuttur. Bu tez, şiddet kullanan devlet dışı örgütlerin giderek artan rolü ışığında günümüzdeki ittifakların değişen doğasını Walt'ın 'tehdit dengesi' teorisi çerçevesinde araştırmayı amaçlamaktadır. Devlet-dışı tehditlerin ittifakın kohezyonuna etkisini göstermek amacıyla Türk-Amerikan ittifakı vaka olarak analiz edilmiştir. Bu tez, müttefiklerin kendi aralarında tehdit algılamasının ve onun yönetiminin muvafakat /ayrışmasına bağlı olarak ittifak uyumunun yüksek ya da düşük olacağını iddia etmektedir. Bu bağlamda, aşağıda belirtilen araştırma sorusuna cevap bulunulması amaçlanmıştır: Türkiye ve ABD'nin zaman içinde evrim geçiren PKK/PYD tehdit algılamaları, Türk-Amerikan ittifakının kohezyonunu nasıl etkilemiştir? 1957'den 2017'ye kadar uzanan tarihi dönem, Kobani kuşatması dönüm noktası olarak seçilecek şekilde, tek-boylamsalvaka metodu kullanılarak analiz edilmiştir. Bu süreçte bazı Kürt gruplarının, zaman içinde Türk-Amerikan ittifakının 'Aşil Tendon' u haline geldiği ve ittifakın uyumunun önündeki en büyük zorluk olduğu gözlemlenmiştir. IŞİD'e karşı bazı Kürt gruplarının savaşma yeteneğinin ve kapasitesinin artması, ABD'yi karada savaşan bir güç olarak PYD/YPG'yi seçmeye yönlendirmiştir. Bu seçim, iki müttefikin ittifakının kohezyonunu azaltarak ittifakın güçten düşmesini sağlamış ve üç taraf arasında 'örtülü üçlü bir ilişkinin' doğmasına yol açmıştır. Bu sonuç, farklı dış tehditleri dengelemek maksadıyla Walt'ın 'devlet-devlet' unsurlu ittifak teorisinin aksine, bugünün konjonktüründe 'çeşitli-aktörlü' ittifakların da eş zamanlı olarak oluşturulabileceğini göstermiştir.
Kuzey Irak'ın siyasi, sosyo-ekomomik yapısı ve çevre ülkelerin bölgeye yönelik politikaları

Mustafa İsmet. Kuzey Irak'ın Siyasi, Sosyo-Ekonomik Yapısı ve Çevre Ülkelerin Bölgeye Yönelik Politikaları, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2013. Irak'ın suni bir devlet olarak, İngiltere tarafından kurulmasıyla bölgede meydana gelen siyasi ve sosyal olaylara odaklanılmıştır. Birinci Dünya Savaşı sonrası bölgeye hakim olan İngilizlerin politikaları ve Kürt-İngiliz yakınlaşması, İngilizlerin; Almanya, Fransa ve Rusya'yı bölgeden uzaklaştırma için verdikleri mücadeleler sonucu ortayaçıkan siyasi olaylar, Kürtlerin İngilizleri desteği ile Paris Barış Konferansı ile başlayan bağımsızlık mücadeleleri ve İngiliz politikaları sonucu Lozan'da son bulması süreci incelenmiştir. Molla Mustafa Barzani ile 1926'da Irak Krallığı'na ve hamisi İngilizlere karşı başlayan Kürt ulusal hareketinin 1945 yılında başarısızlığa uğraması sonucu gerçekleşen süreç ve sonucunda başlayan sürgün yıllarının analizi yapılmıştır. Irak'ta darbelerle birlikte başlayan yeni siyasi süreci Kürt hareketine etkileri, Kürt hareketinin siyasallaşma süreci, 1975'teki yenilginin Kürt hareketine tesirleri ve hareketin bölünerek yeni oluşumun etkileri tartışılmıştır. Saddam dönemi, Irak-İran Savaşı döneminde Kürt hareketinin eğilimleri, aralarındaki mücadeleler, savaş sonrası yaşanan soykırım, Körfez Savaşı dönemi Kürt hareketinin yönü, Huzur operasyonları ve Kürt hareketinin devletleşme süreci konuları objektif bir yaklaşımla anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmada Kuzey Irak'ın coğrafi, demografik ve dini yapısı ele alınmıştır. Bölgede etkin olan etnik gruplar, bölgenin siyasal yapısı ve etkin siyasi partiler incelenmiştir. Bölgenin stratejik önemi, bölgenin ekonomik durumu, eğitimi ve temel özellikleri ortaya konmuştur. Bölgeye komşu ülkeler ve bölge üzerinde hak sahibi olmak isteyen, özellikle Amerika, Türkiye, İran, İsrail, Fransa, Almanya ve İngiltere'nin politikaları incelenmiştir.