turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yumuşak güç araçları ve ticaret devleti bağlamında Türkiye'nin değişen Latin Amerika politikası ve Arjantin ile ilişkileri

Latin Amerika bölgesi Türk dış politikasında uzun süre hak ettiği yeri bulamamıştır. Ancak Soğuk Savaş sonrası dönemde Ankara'nın uluslararası alanda yeni ekonomik ve siyasi ortaklar aramaya başlamasıyla birlikte, Latin Amerika Türk dış politikasında daha belirgin bir yer tutmaya başlamıştır. 1990'lı yılların başında devlet başkanları düzeyinde kurulan karşılıklı ilişkiler, 1998 yılında Latin Amerika ve Karayip ülkelerine yapılan açılım ile daha da gelişmiştir. 2006 yılında gözden geçirilen ve güncellenen bu inisiyatif, Türkiye-Latin Amerika ilişkilerinde günümüzde de olumlu izler bırakmaktadır. Bununla beraber, Türkiye-Latin Amerika ilişkileri akademik anlamda halen yeterli ilgiyi yakalayamamış; nispeten az çalışılan konular arasında yer almıştır. Alanda yaşanan bu boşluğu bir nebze de olsa doldurma amacı taşıyan bu tez, yumuşak güç ve ticaret devleti yaklaşımları ışığında, Türkiye'nin değişen Latin Amerika politikası ve buna bir örnek teşkil eden Arjantin'le ilişkileri incelemektedir. Tez, genelde Latin Amerika, özeldeyse Arjantin ile ilişkilerin 1990'larda hareketlendiğini, ancak özellikle 2000'li yıllarda büyük bir ivme kazandığını öne sürmekte; bunu da Türkiye'nin, ülkenin dış politika yelpazesi ve ticaret devleti kapasitesini arttırmayı amaçlayan yumuşak güç ve kamu diplomasisi çabalarına borçlu olduğunu öne sürmektedir. Bu hedefle, ilk bölümde, öncelikle kavramsal ve teorik anlamda güç, ve Uluslararası İlişkiler alanında bu kavrama dair tartışmalar özetlendikten sonra, dış politikada yumuşak güç ve ticaret devleti kavramları analiz edilmektedir. İkinci bölümde ise Latin Amerika kıtasında Türkiye'nin yumuşak güç unsurlarını kullanma çabası ortaya koyulmaktadır. Bu bağlamda, Türkiye'nin, 2000'li yıllarda daha görünür hale gelen Türk İşbirliği ve Kalkınma Ajansı, Yunus Emre Enstitüleri ve Diyanet İşleri Başkanlığı gibi yeni dış politika aktörleri üzerinden, Latin Amerika'da yaptığı faaliyetler 2. bölümün konuları arasındadır.3. ve son bölümde ise, Türkiye'nin Latin Amerika kıtası ile geliştirmiş olduğu diyaloga bir örnek olarak Türkiye Arjantin ilişkileri üzerinde durulmaktadır. Tez kapsamında yapılan çeşitli mülakatlarla zenginleştirilen bu bölümde, Türkiye Arjantin ilişkileri, iki ülke arasında 2000'li yıllarda artan diyalogun siyasi, ekonomik ve kültürel alanlarını kapsayacak şekilde, çok boyutlu bir perspektif ile ele alınmaktadır.
Corporate social responsibility in Baku-Tbilisi-Ceyhan Project and community investment projects

Bu tez, Bakü-Tiflis-Ceyhan projesinde ve bunun bir parçası olarak Azerbaycan, Gürcistan ve Türkiye'de başlatılan Toplumsal Yatırım Projelerinde Şirketlerin Sosyal Sorumluluğu uygulamasını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bunu, ŞSS'ye var olan yaklaşımlardan yola çıkarak, yani ŞSS'ye sosyo-bilişsel oluşum, sosyal fonksiyon ve güç ilişkisi olarak bakan yaklaşımların bileşimi şeklinde bakarak yapmaktadır. Özellikle, Türkiye'de Ardahan, Kars ve Erzincan/Gümüşhane illerinde halen devam etmekte olan Toplumsal Yatırım Projelerinde ŞSS uygulaması üzerinde durmaktadır. Toplumsal Yatırım Projelerinde uygulanan ŞSS'yi değerlendirirken, aynı zamanda bu projelerin proje bölgelerindeki insani kalkınmaya, dolayısıyla da enerji güvenliğine katkısını değerlendirmeye çalışmaktadır. Sadece arz güvenliği yerine, tüm küresel enerji altyapı güvenliğinin hayati hale geldiği yeni bir enerji güvenliği anlayışı çerçevesinde proje bölgelerindeki insani kalkınmanın geliştirilmesi adına şirketlerin sorumlulukları üzerine vurgu yapmaktadır. Aynı şekilde, ekonomik kalkınma adına kaygıların kalkınma gündemine hakim olduğu önceki kalkınma modelleri yerine, enerji güvenliği ve insani kalkınma için katılımcı toplumsal kalkınma modeli önerilmektedir.
A comparative analysis of peaceful contiguous dyads

Bu çalışma, istikrarlı barışçıl ilişkileri ile karakterize edilen komşu aktör çiftlerine odaklanmaktadır. Bu aktör çiftlerine, savaşa eğilimli aktör çiftlerine kıyasla daha az bilimsel bir ilgi gösterilmiştir ve bu da ikili çatışma dinamiklerini anlamamızda bir boşluk yaratmaktadır. Bu boşluğu irdelemek için, barışsever komşu devletleri, savaşa eğilimli olan aktör çiftlerinden ayıran şeyin ne olduğunu tespit etmek amacıyla barışsever aktör çiftlerinin içinde çatışmayı teşvik eden değişkenlerin dinamiklerine değinilmektedir. Aynı zamanda, bu barışsever çiftlerin neden barışsever olduğunu açıklamaya yardımcı olabilecek değişkenler de aranmaktadır. Bu amaç doğrultusunda, etkileşimleri süresince birbirleriyle bir savaşmaktan kaçınan otuz-üç barışsever aktör çifti arasından sekiz aktör çifti incelenmiştir. Bu barışsever komşu devletler, komşu devletlerin ortak ve farklı yönlerini açıklığa kavuşturmak için kapsamlı bir değerlendirme fırsatı sağlayan 'yapısall-odaklı model' uygulanarak analiz edilmiştir. Bu çalışmanın bulguları, bir aktör çiftindeki askeri kapasitenin çiftler arasında asimetrik dağılımının, savaşın oluşma ihtimalini bölgesel bir anlaşmazlığın varlığında bile azaltmada önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Ayrıca, uluslararası kuruluşlara ortak üyelik, aktör çiftlerindeki savaş yatkınlığını azaltmaktadır, ki bu da aktör çiftleri arasındaki pozitif etkileşimi arttırmaktadır. Son olarak, ortak bir sömürge tarihi birbirleriyle askeri çatışmadan kaçınan eski sömürgeci çiftleriyle ilişkilendirilmektedir. Bulgular, çatışan aktör çiftlerinin yanı sıra barışsever aktör çiftlerinin özelliklerinde de artan incelemenin önemini göstermektedir.
Uluslararası Hukuk açısından uluslararası nehirler ve Fırat-Dicle Nehirlerinin hukuksal statüsü

Bu tez, dört bölümden oluşmaktadır. Tezin ilk bölümünde ulaşım dışı uluslararası nehirlerin mahiyeti üzerinde durularak, bunların hukuksal statüleri ve tarihsel gelişimleri ele alınmıştır. Aynı nehirleri paylaşan Devletlerin egemenliklerinin ne şekilde etkilendiği yukarı ve aşağı Devlet açısından ele alınmış ve faydalanma hakkı öğretide gelişen farklı yaklaşımlar çerçevesinde tartışılmıştır. Ulaşım dışı uluslararası nehirlerle ilgili uluslararası hukukun nasıl geliştiğini, bu nehirlerden faydalanmayla ilgili ne gibi ilke ve kuralların oluştuğu konusunda Uluslararası Hukuk Derneği ile Birleşmiş Milletler Uluslararası Hukuk Komisyonunun yaptığı çalışmalar ve uluslararası yargı organlarının bu hukukun gelişmesine olan katkıları incelenmiştir. Konunun hukuksal çerçevesi incelendikten sonra sınır aşan nehirlerle ilgili yapılmış olan belli başlı uluslararası antlaşmalar incelenerek, bu antlaşmaların uluslararası ölçekte ne kadar örneklik teşkil ettikleri irdelenmiştir. ikinci bölümde Türkiye'deki uluslararası nehirlerin durumu ve yapılan antlaşmalar incelenmiştir. Üçüncü ve dördüncü bölümlerde ise Türkiye'den kaynaklanıp Suriye ve Irak'a aktıktan sonra birleşerek, Basra Körfezi'ne dökülen Fırat ve Dicle nehirlerinin özellikleri belirtilerek kıyı Devletlerin bu nehirlere yaptıkları katkı ile bunlardan ne kadar faydalandıkları projeleriyle birlikte araştırılmıştır. Her iki nehirle ilgili ne gibi düzenlemelerin yapıldığını tarihi gelişimiyle birlikte değinilmiş ve bu sulardan faydalanmayla ilgili zamanımıza kadar süregelen sorunun çözümüne dair üç kıyı Devletinin farklı görüşleri tartışılmıştır. Birinci bölümde değinilen su hukuku ilkeleri ışığında bu nehirler üzerinde her üç devletin hakkaniyete dayalı makul kullanım ve katılıma dayalı antlaşma sağlanması sürecini etkileyen faktörlerin neler olduğu araştırılmış ve sorunun çözümüne ilişkin öneriler sunulmuştur.
Dynamics and evolution of European Union's Middle East policy

Bu tez, Avrupa Birliği'nin Orta Doğu'ya yönelik ortak politikalarının gelişimini, bu politikaların oluşturulmasının altında yatan nedenler, başarı, başarısızlık derecesi ve geleceğine odaklanarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Avrupa Topluluğu'nun 1970'lerdeki genel başarısı, Avrupa devletleri açısından koordineli bir Avrupa dış politikası oluşturma isteği yaratmıştır. Topluluk, 1970'lerden itibaren uluslararası olayları ve uluslararası rolünüşekillendirmekuvvetlendirmeye yönelik isteklilik göstermektedir. Tarihi ve coğrafi nedenlerden dolayı Topluluk açısından büyük bir öneme sahip olan Orta Doğu, Topluluk'un1970'lerin başlangıcından beri ilgilendiği bölgelerin başında gelmektedir. Avrupa Birliği, 1990'lardan itibaren Orta Doğu'da daha tutarlı ve stratejik bir aktör haline gelmektedir. Avrupa Birliği, Orta Doğu Barış Süreci'nde önemli bir yere sahip olmuş ve Orta Doğu'daki rolünü Avrupa-Akdeniz Ortaklığı adlı genel ve kapsamlı bir bölgesel strateji ile kuvvetlendirmiş ve bunu Avrupa Komşuluk Politikası ile geliştirmiştir. Ancak, Avrupa Birliği'nin Orta Doğu'daki varlığı, kurumsal eksiklikler, üye devletler arasında siyasi birliğin olmayışı, siyasi araçlar ve askeri yetenekler konusundaki eksikliklerden ötürü hala sınırlı düzeydedir.
Authoritarianism versus democracy in Uzbekistan: Domestic and international factors

Bu tezin amacı Özbekistan'da Sovyet sonrası dönemde ortaya çıkan otoriter siyasi rejimi ve bu rejimi şekillendiren iç ve dış faktörleri incelemektir. Tez üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde demokrasi ve otoriter düzen kavranılan tanımlanmış ve bir rejimi otoriter veya demokratik yapan unsurlar üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ilk kısımda geliştirilen teorik çerçeve Özbekistan'a uygulanmıştır. Üçüncü kısımda ülkede otoriter bir düzen kurmayı kolaylaştıran iç ve dış faktörler incelenmiştir. Sonuç olarak, bu tez ülkedeki yönetimin Sovyet sonrası dönemde demokratik bir düzen kurma yolunda hiçbir önemli adım atmadığını ileri sürmektedir. Yapılan değişiklikler sadece kağıt üzerinde kalmıştır, demokrasiyi kurmaya yönelik gerçek reformlar yapılmamıştır. Devlet Başkanı İslam Karimov ülkede demokratik bir düzen kurmak yerine, kendi otoritesini güçlendirmek yolunda adımlar atmıştır ve onun bu yöndeki adımlan yürütmenin yasama ve yargıya karşı sürekli güç kazanmasını, muhalefet güçlerinin susturulmasını, siyasi haklann kısıtlanmasını ve sivil toplum örgütlerinin ve medyanın bağımsızlıklannın sınırlandınlmasını beraberinde getirmiştir.
Decision making in NATO from the political economy perspective

Bu çalışmanın amacı NATO'da kurumsal olarak kullanılan karar alma mekanizmasınınkolektif eylem teorisinden istifade ile politik ekonomi bakış açısıyla irdelenmesidir. Küreselleşme ile birlikte güncel güvenlik çevresi giderek artan şekilde karmaşık ve iç-içe geçmişş bir yapı sergilemektedir. Hiçbir ülke böyle bir ortamda tek başına güvenliğini sağlayacak yeterlikte değildir. Bu nedenle uluslararası işbirliğini geliştirecek kurumsal yapılara her zamankinden fazla ihtiyaç bulunmaktadır. Bu kapsamda NATO'nun kayda değer bilgi birikimi ve tecrübesi yanı sıra ispat edilmiş yetenekleri bulunmaktadır. İşte bu nedenle NATO'da işe yarayan ve sorun çıkartan hususların belirlenmesi daha iyi kurumsal tasarımların ortaya çıkartılmasını mümkün kılacak; bu sayede küresel güvenliğin iyileştirilmesi için adım atılacaktır. Uluslararası politik ekonomi bu inceleme kapsamında son derece etkin araçlara sahiptir. Güvenlik artan bir şekilde paylaşılan varlıkdurumuna gelmiştir. Birden fazla devletin paylaşılan varlık olarak tanımlanan güvenliğiortak olarak elde etmeleri için bazı kurumsal tedbirlere gereksinim bulunmaktadır. İsterküresel ister bölgesel olsun tüm güvenlik teşkilatları yapılarını bu esaslar çerçevesindetasarlamak zorunda kalacağından NATO'dan alınacak dersler büyük fayda sağlayacaktır.
Gürcistan sorunları bağlamında Türkiye ve Rusya Federasyonu'nun politikaları

Transkafkasya bölgesi Sovyet sonrası dönemde bölge güçlerinin ve bölge dışı güçlerin hakimiyet kurma hedefleri içerisinde yer almıştır. SSCB'nin ardılı Rusya Federasyonu, bölgeyi Yakın Çevresi olarak görmektedir ve Rusya'nın temel amacı Transkafkasya'nın bölgesel gücü olmaktır. Küresel güç ABD'de, 2000'li yılların başlarından itibaren Transkafkasya'da etkin olmaya başlamıştır. Bölge bugün çift kutuplu bir yapıdadır. Türkiye'nin ise bölgeyle hem tarihi hem de coğrafi açılardan bağları vardır. Orta Asya ve Hazar Denizi enerji kaynaklarına yakın olması sebebiyle Transkafkasya, global açıdan kilit coğrafyalardan biri haline gelmiştir. Gürcistan da bu bağlamda sahip olduğu jeopolitik konum itibariyle bölgenin iki temel gücünün ve diğer güçlerin ilgisini çekmiştir. Karmaşık etnik-sosyal yapıya sahip, zayıf bir devlet olan Gürcistan ayrılıkçı hareketlerle istikrarsız bir ülke haline gelmiştir. Bu çerçevede bölgesel güç adayı Türkiye ile Transkafkasya'nın iki hegemonundan biri olan Rusya Federasyonu'nun Gürcistan'ın içerisindeki sorun alanlarına yönelik belli politikaları olmaktadır. Türkiye'nin ve Rusya'nın Gürcistan'ın sorun alanlarına yönelik bakış açılarında önemli farklılıklar vardır ve bu farklılıklar işbirliği ve çatışma temelinde incelenebilir.
Türk-Amerikan diplomatik ilişkileri (1959-61)

27 Mayıs askeri darbesinin, Cumhuriyet tarihimizde önemli ve ilginç bir yeri vardır. Bu olay, 1950'de işlemeye başlayan Türk demokrasisinin ilk kesintisi olduğu kadar, Büyük Atatürk'ün 'ordu' ile 'politikayı' birbirinden ayırdığı 1924 yılından beri, Türk Silahlı Kuvvetlerinin, ilk defa olarak bir siyasal olayın aktif unsuru haline gelmesidir. Ordunun siyasal olaylara 'müdahalesi' ve Türk siyaseti üzerindeki 'bekçiliği', 1961 anayasası ile pekiştirilmiş ve 27 Mayıs'tan sonra kumlan Milli Güvenlik Kurulu vasıtasıyla günümüze kadar devam ettirilmiştir. Bu söylediğimiz noktalar, doğrudan doğruya Türkiye'nin iç politikasıyla ilgili meselelerdir. Ancak, 27 Mayıs Olayı'nın bir de dış politika boyutu vardır. 27 Mayıs'ın Türk dış politikasında herhangi bir değişikliğe neden olduğu söylenemese de, yapılan darbe ve darbe sonrası icraatlarda bir dış ülkenin, Amerika'nın parmağı olduğu, birçok araştırmaya konu olmuştur. 27 Mayıs olayı meydana geldiğinde, Türk dış politikasında en etkin ve hatta dış politikamıza yön veren tek faktör, Demokrat Parti iktidarı döneminde izlenen politikaların sonucu olarak, Amerika Birleşik Devletleri' idi. Özellikle demokrasiyle yönetilmeyen, Arap ya da Latin Amerika ülkelerindeki askeri darbelere alışık olan ABD, demokrasi ile yönetilen, NATO üyesi ve yakın müttefiki Türkiye'deki askeri darbeyi nasıl karşılaşmıştı? Biz, bu çalışmamızda, 27 Mayıs öncesi ve sonrası gelişmeler karşısında Amerika'nın tutumunu, ABD Dışişleri Bakanlığı'nın yayınladığı 1959- 61 yıllarına ait diplomatik belgeleri inceledik ve şu sonuca vardık: Türkiye, coğrafik konumu itibarıyla Amerikan dış politikasında son derece stratejik bir yerdedir. Dolayısıyla, Türkiye'deki iç gelişmelere karşı Amerika'nın ilgisiz olabileceğim düşünmek, sanırım, pek gerçekçi olmaz. Bununla birlikte, bir Fransız gazetecinin deyimiyle; Türkiye gibi, 'demokrasi kelimesinin süngünün ucuyla yazıldığı' bir ülkede, en fazla tartışılması gereken, belki de kendi demokrasi anlayışımızdır. 141
The refugee crisis in Djibouti and the role of the united nations

Bu tez, Cibuti'de meydana gelen mülteci krizine, mücadelelerine ve Birleşmiş Milletler'in ve mülteci ajansının rolüne odaklanmaktadır. Ayrıca, Birleşmiş Milletler'in Cibuti'deki mülteciler için somut bir şey yapmada neden başarısız olduğu sorusuna cevap vermeye de çalışmaktadır. İkinci olarak, bu tez, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği'nin İkinci Dünya Savaşı ve Afrikalı mültecilerden sonra, özellikle Cibuti kamplarında yaşayan Avrupalı mültecilerle olan muamelesini karşılaştırmaya çalışmaktadır. Aynı zamanda Cibuti'de açılan ilk mülteci kampıdır; mülteciler hala aynı tür sorunlarla karşı karşıya bulunmaktadır. Bu tez beş bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm konu hakkında genel bilgi verir. İkinci bölümde mültecilerin tarihi, uluslararası mülteci hukuku ve Birleşmiş Milletler mülteci kuruluşu olan Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği ve görevi hakkındadır. Üçüncü bölümde Doğu Afrika ülkelerinden ve Yemen'den gelen mülteciler ve mültecilere neden olan sorunlar ve çatışmalar anlatılmaktadır. Ayrıca Cibuti'deki mülteci kamplarının tarihi de sunulmaktadır. Dördüncü bölümde kamplarda yaşananlar, Cibuti'deki mültecilerin sorunları ve mücadeleleri, Birleşmiş Milletler ve kurumlarının rolü, önerileri ve sorunların üstesinden derinlemesine bahsedilmektedir. Mültecilerin anket sonuçları da dahil edilmiştir. Sonuç bölümünde de araştırmanın bulguları sunulmaktadır.
Emigrations from the Russian Empire to the Ottoman Empire: An analysis in the light of the new archival materials

BeratMaster tezi, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doçent Dr. Hakan KırımlıEylül 2006Bu çalışmanın amacı Osmanlı Arşivlerinde yeni ortaya çıkartılan ve BEO 291/ 1 olarakkataloglanan defteri tavsif etmek ve değerlendirmektir. Defter Osmanlı sınırları dahilindekialtı değişik yeri kapsamaktadır ve 19. yüzyılın ikinci yarısında Rusya imparatorluğu tarafından Osmanlı topraklarına göçe zorlanan muhacirlerle alakalı çeşitli istatistiku bilgiler içermektedir. Defterin tavsifinin yanında bu tez Osmanlı İmparatorluğunun iskan siyasetini, Adige/Çerkes muhacirlerin Suriye'deki yerleşimlerini defterdeki bilgiler, diğer arşiv belgeleri ve monograflar dahilinde inceleyerek anlamaya çalışacaktır. Şurası açıktır ki Osmanlı imparatorluğu muhacirlerin yerleşimleri için basiretli siyasalar uygulamış ve bu da muhacirlerin birkaç on yıl içerisinde padişaha bağlı teba olmalarını sağlamıştır.
Influence of foreign policy in Turkey's role as a transit gas hub country in eastern mediterranean natural gas bonanza

Ibn-I Haldun'un coğrafya kaderdir söylemine yönelik inancım bu denklemde payın dış politika, coğrafyanın ise paydası olduğu yönündedir. Bir ülkenin coğrafyasının geliştirdiği dış politika ile anlam kazandığına inanmaktayım. Buna göre, bu tez Türkiye'nin Doğu Akdeniz doğal gaz enerji havzası ile enerji merkezi ülke olma idealindeki ve hatta daha mikro olarak bir doğal gaz merkez geçiş ülkesi olma yolunda dış politikanın etkisini araştırmıştır. Doğal gaz ithalatçısı bir ülke olarak Türkiye dış politikasını belirleyen ana unsurların başında enerji politikaları gelmektedir. Öte yandan, Türkiye'nin dünyadaki benzersiz konumu, jeopolitik açıdan Türkiye'yi dinamik dış politikalar deneyimlemesine neden olmuşturTezin birinci bölümü konu hakkında özet bilgi vermektedir. Tezin ikinci bölümünde ise terimsel bağlamda tanımlamalar yapılmıştır. Bununla birlikte araştırma sorusu ve yöntem de tezin ikinci bölümünde bulunmaktadır. Tezin üçüncü bölümünde, ilgili ülkeler ile Türkiye'nin 2010 2018 yılları arasında geliştirmiş olduğu dış politika incelenmiştir ve sonuçlar bulgular kısmında açıklanmıştır. Tezin sonuç kısmında, erişilen bulgular eşliğinde araştırma sorusuna cevap verilmiş ve neticeler belirtilmiştir.
Abhazya sorunu bağlamında Gürcistan Rusya ilişkileri

Gürcistan'ın işgal altındaki Abhazya bölgesi Güney Kafkasya'daki sorunlu bölgelerden biridir. Sovyetler Birliği'nin yıkılışı ile beraber Gürcistan'dan ayrılmayı talep eden bölge çatışmalara neden olmuş, 1990'lar boyunca dondurulmuş bir sorun olmasına rağmen 2008 yılında Rusya ve Gürcistan'ın savaşması ardından bağımsızlığını ilan etmiştir. Geçmişteki politikasının aksine Rusya'nın desteklediği Abhazya karşısında Batı'nın Gürcistan'ın toprak bütünlüğünü savunması sorunu daha karmaşık bir noktaya taşımıştır. Bu kapsamda Abhazya sorunu Gürcü Rus ilişkilerini etkileyen en önemli unsurlardan biri haline gelmiştir. Bölgenin Rusya ve Batı etki alanı mücadelesine de sahne olması dolayısıyla, çalışmada özellikle 2008 savaşı sonrasındaki tarafların ikili ilişkilerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
ABD ve Kuzey Kore arasındaki ilişkinin uluslararası hukuk çerçevesinde incelenmesi

2006 yılından beri zaman zaman gündemde yerini alan Kuzey Kore Krizi 2017 Eylül'ün deki son denemeyle doruk noktasına ulaşmıştır. ABD yönetimince askeri tedbirlerin de dahil olmak üzere bütün seçeneklerin masada olduğunun belirtilmesi, kuvvet kullanımının bir seçenek olarak görülmesine rağmen Kuzey Kore'ye askeri kuvvet uygulanması herhangi bir tarafa yarar sağlamayacağı gibi küresel bir çatışmaya neden olacak derecede de tehlikelidir. Diğer bir seçenek olan BMGK tarafından ortaya konulan ekonomik yaptırımlar ise Kuzey Kore'yi ekonomik ablukaya almak hususunda başarılı olamamıştır. Nükleer programına verdiği önemle eş zamanlı olarak ekonomisini de geliştiren Kuzey Kore yaptırımları etkisiz hale getirmeyi başarmıştır. Tezin hipotezini de belirtmek gerekirse geçmişşten beri taraf olduğu anlaşmaları sabote eden BM yaptırımlarından köşeye sıkışmış görüntüsü verilmiş bir Kuzey Kore resminin aslında gerçeği yansıtmadığıdır. Kuzey Kore'nin bu yolda barış için adım atması da oldukça önemli görülmektedir. Son zamanlarda gerçekleştirilen tarihi Singapur Zirvesi'nde Pyongyang Yönetiminin güvenlik garantisi isteği, ABD yönetiminin de genel olarak yaptırımları hafifletme kararı bu açıdan yine önemli hususlardandır. Sonuç olarak çalışmanın amacı ise uluslararası hukuku ihlal ederek BM yaptırımlarına maruz kalan ancak yaptırımlardan kurtulmayı bir şekilde başarmış Kuzey Kore'nin ABD ile ilişkilerinin geleceği nokta üzerine öngörülerde bulunmak ve bu ikili arasındaki retoriğin arka planını incelemek olacaktır.
Changing perceptions, changing interests: A constructivist analysis of Turkish-Greek relations 1999-2010

Bu tezin amacı Türk-Yunan ilişkilerinde 1999 yılından beri yaşanan değişimleri inşaacı uluslararası ilişkiler teorisi bağlamında açıklamaktır. Tezin iki ana argümanı vardır: her ne kadar neorealist ve neoliberal rasyonalist teoriler devletlerarası çatışma ve rekabeti daha iyi açıklıyor olsalar da, inşaacı teori, rasyonalist geleneksel teorilere kıyasla, uluslararası politikadaki değişimleri açıklamada daha üstün bir yaklaşımdır ve Türk-Yunan ilişkilerindeki değişim, inşaacı yaklaşımın perspektifiyle daha iyi anlaşılabilir. Tezin ulaştığı sonuç, Türk-Yunan ilişkilerinin ulaştığı noktada iki ülkenin savaşma olasılığının daha önceki dönemlerle karşılaştırıldığında daha düşük olduğu ve bu ülkelerin birbirlerine karşı davranışlarında daha uzlaşmacı bir tavır sergiledikleridir.
Kıbrıs sorununda çözüm önerileri De Cuellar Planı (1984-1986) Ghali Fikirler Dizisi (1990-1992) Annan Planı (2002-2004)

Bu tez, günümüz dünyasında önemini koruyan Kıbrıs sorununu ve bu bağlamda Türkiye Cumhuriyeti'nin faaliyetlerini tarihsel gelişmeler, uluslararası ilişkiler, ülkenin siyasi ve kültürel değerleri açısından incelemektedir. Kıbrıs sorunu günümüzde halen Türkiye'nin önemli bir dış politika sorunudur. Türkiye, tarihsel ve kültürel faktörler yanında stratejik önemi nedeniyle de Kıbrıs'la bağlarını sıkı bir şekilde devam ettirmek mecburiyetindedir. Yaklaşık yarım yüzyıl önce başlayan sorunun çözümüne ilişkin müzakereler henüz bir sonuca ulaşamamıştır. Ancak bugüne kadar yapılan sayısız girişime rağmen sonuca ulaşılamasa da taraflar müzakere seçeneğini hiçbir zaman dışlamamışlardır. Ada'nın jeostratejik öneminden dolayı pek çok güçlü devletin bölgede çıkarları olduğu göz önüne alındığında sorunun yalnızca Kıbrıs Türk ve Rum tarafı arasında çözülemeyeceği de anlaşılmaktadır. Aynı zamanda BM Güvenlik Konseyi daimi üyeleri de olan bu devletlerin Genel Sekretere serbest hareket imkanı verdiği oranda anlaşmazlığın çözümüne de yaklaşıldığı görülmektedir. Kıbrıs sorunu, Kıbrıs Türk ve Rum taraflarının taleplerinin yanında, başta Türkiye ve Yunanistan olmak üzere AB, ABD ve Rusya'nın uluslararası çıkarları gibi pek çok parametreden oluşan karmaşık bir denklemdir. Bu nedenle çalışmanın ilk bölümünde BM'nin anlaşmazlık çözümüne genel yaklaşımı, izlediği yollar ve Genel Sekreterlerin kişisel tutumları ile başlanırken ikinci bölümde çalışmanın temelini teşkil eden Kıbrıs sorununun doğuşu ve zaman içerisindeki gelişimi aktarılmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise sorunun başladığı dönemdeki Genel Sekreterlerin girişimlerine de kısaca değinilerek tez konusunun esas odak noktasını oluşturan sırasıyla Perez de Cuellar, Boutros Ghali ve Kofi Annan dönemlerindeki girişimler ve tarafların yaklaşımları değerlendirilmiştir.