turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eser sözleşmesinin beklenilmeyen haller nedeniyle feshi

Eser Sözleşmesinin Beklenilmeyen Haller Nedeniyle Feshi konulu tezimizin amaco, eser sözleşmesinin kuruluşundan sonra sözleşmenin taraflarondan bağomsoz olarak ortaya çokan objektif koşullar karşosonda taraflaron sözleşmeyi sürdürmesinin beklenemeyeceğihallerde, sözleşmenin taraflarca feshinin koşullaronon, feshin hukuki niteliğinin vesonuçlaronon incelenmesidir. Tezimiz dahilinde tez konusu olarak eser sözleşmesinde beklenilmeyen haller, beklenilmeyen hal kavramo, beklenilmeyen haller karşosonda sözleşmenin taraflaronon sahip olduğu haklar, müteahhidin beklenilmeyen haller karşosonda ücret artoromonda bulunulmasonoisteme hakko, hakkon kullanolmaso; ücret artoromo isteme hakkonon kullanolmaso şartlaro, eser sözleşmesinin feshi, genel olarak eser sözleşmesinin fesih sebepleri, eser sözleşmesinin feshikoşullaro, eser sözleşmesinin fesih hakkonon hukuki niteliği, eser sözleşmesininbeklenilmeyen haller nedeniyle feshinin hukuki niteliği, sebepleri, hakkon kullanolmaso, eser sözleşmesinin beklenilmeyen haller nedeniyle feshinin hukuki sonuçlaro, müteahhidininzararonon tazmini, feshin tüm sonuçlar incelenmiştir. Konu ile ilgili olarak hakkaniyet tazminato kurumuna ve sözleşmenin hakim kararonakadarki asko haline doktrindeki diğer yazarlardan farklo olarak daha geniş yer verilmiş ve bu çerçevede tazminat kurumunun BK 365 /II. madde için geçerli olamayacağo ifade edilerekhakim kararona kadar sözleşmenin asko halinde kalmaso gerektiği de vurgulanmoştor. Ayrocadiğer yazarlardan farklo olarak BK 365 /II. madde anlamonda feshin bir bakoma infisah halisayolop sayolmayacağo da incelenmiştir.
Kamu denetçiliği kurumunun Türkiye uygulamasının etkinliği

Ülkemizde kökeni Osmanlının benzer kurumlarına dayandırılan, dünyada yaygın bir özel denetim mekanizması olan kamu denetçiliği sistemi 1970'lerden beri tartışılan bir konu olmuştur. 1970'li yıllarda başlamış olan uygulama isteğiyle, 2006'da 5548 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu çıkarılmış fakat Anayasa Mahkemesi tarafından söz konusu kanun Anayasaya aykırılık nedeniyle iptal edilmiştir. 2010'da referandumla yapılan anayasa değişikliklerinde Kamu Denetçiliği Kurumuna da yer verilmiş, referandumun halk oylamasından geçmesi ile Kamu Denetçiliği Kurumu anayasal bir kuruluş halini almıştır. 2012 yılında çıkarılan 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu ile kurum 2013 yılından itibaren faaliyete geçmişştir. Bu çerçevede 'Kamu Denetçiliği Kurumunun Türkiye Uygulamasının Etkinliği' başlıklı tez çalışması üç bölümden oluşmakta olup, 2013 yılından itibaren faaliyete geçen Kamu Denetçiliği Kurumunun günümüze kadar geçen süreçteki etkinliği değerlendirilmiştir. Tezin birinci bölümünde tez konusu ile ilgili olan, kamu yönetimi, idare, yönetim içinde denetimin yeri ve türleri gibi kavramların değerlendirmesine yer verilmiştir. Genel olarak ombudsmanlığın tarihsel gelişimi ve özellikleri ele alınmıştır. İkinci bölümde ombudsmanlık açısından Türk kamu yönetiminin yapısı ele alınmış, Türkiye Cumhuriyeti yönetim sistemi ve özellikleri değerlendirilmiş, denetim mekanizmasının yapısı ve özelde Kamu Denetçiliği Kurumunun gelişim süreci ve yapısı ele alınmıştır. Kamu Denetçiliği Kurumunun Türkiye'deki yasal statüsü, amacı, kapsamı, görev alanı, başvuru şekli, başvuru süreleri ve başvuru yerleri, kimlerin başvurabileceği, inceleme ve araştırma şekilleri, inceleme ve araştırma sonucu verilen kararlar ve kararların özellikleri, yaptırım gücü, idari yapısı ve çalışma esaslarına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye'de Kamu Denetçiliği Kurumunun amaç ve hedefleri ile iyi yönetişim ilkelerinin bütün devlet idaresinde esas alınmasına yönelik bir etkinliği olup olmadığı değerlendirilmiştir.
Ölüme bağlı tasarruflarda ehliyet

Ölüme bağlı tasarruflarda ehliyet, Türk Hukuku bakımından incelenmesi kayda değerdir. Mirasbırakanın geçerli bir ölüme bağlı tasarruf düzenleyebilmesi için ehliyetli olması gerekir. Aksi takdirde, ölüme bağlı tasarrufun geçersizliği söz konusu olabilir. Ölüme bağlı tasarruf, şekli anlamda ve maddi anlamda olmak üzere ikili bir ayrıma tabi tutulur. Sekli anlamda ölüme bağlı tasarruftan kasıt, mirasbırakanın son arzularını yansıtma bicimidir. Bu da, mirasbırakanın düzenleyeceği bir vasiyetname ya da miras sözleşme ile gerçekleşir. Maddi anlamda ölüme bağlı tasarruf ise, şekli anlamda ölüme bağlı tasarrufun içeriğini oluştur. Mirasbırakanın, vasiyetname düzenleyebilmesi için on beş yaşını doldurmuş ve ayırt etme gücüne sahip olması gerekir. Miras sözleşmesinin, vasiyetnameden farklı olarak tarafları bağlayıcı yönü nedeniyle kanun koyucu miras sözleşmesi için daha siki hükümler öngörmüştür. Dolayısıyla, mirasbırakanın miras sözleşmesi yapabilmesi için tam fiil ehliyetine sahip olması gerekir. Mirasbırakanın gerekli ehliyet koşuluna sahip olmaması halinde ölüme bağlı tasarruf iptal yaptırımı ile karşı karşıya kalabilir.
Sözleşmeye katılma

Sözleşmeye katılma, mevcut sözleşme ilişkisi dışındaki üçüncü bir kişinin sözleşmeye dahil olmasıdır. Sözleşmeye katılma, TBK m. 206 hükmü ile düzenlenmiştir. Ancak söz konusu düzenleme olmasaydı bile tıpkı eBK'nin yürürlükte olduğu dönemde olduğu gibi- sözleşme özgürlüğü çerçevesinde üçüncü kişinin mevcut sözleşmenin taraflarından biri arasında yer alabileceği kabul edilecekti. TBK m. 206 hükmü, hem kurumun yasal dayanağına kavuşmasına hem de sözleşmeye katılmanın isimli sözleşmeler arasında yerini almasına sebep olmuştur. TBK'nin yürürlüğe girmesinin ardından sözleşmeye katılma, gerek getirilen yenilikler arasında değinilmek suretiyle gerekse de münhasıran birkaç makalenin konusunu oluşturmuştur. TBK'de konu ayrıntılı şekilde düzenlenmediği gibi doktrinde de sözleşemeye katılmayı ayrıntısıyla inceleyen çok fazla çalışma yer almamaktadır. Bu sebeple kurum, yüksek lisans tez konusu olarak belirlenmiştir. Sözleşmeye katılmanın hüküm ve sonuç doğurabilmesi için mevcut sözleşmenin tarafları ile katılan arasında usulüne uygun anlaşma yapılmış olmalıdır. Katılma sözleşmesinin hüküm ve sonuç doğurmasıyla birlikte katılan, yanında yer aldığı tarafın hak ve borçlarına ehil olur. Sözleşmeye katılmada mevcut herhangi bir taraf sözleşmeden ayrılmaz. Aksine sözleşmeye katılma, katılmanın gerçekleştiği taraftaki kişi sayısını artırır. Bu durum ise yanında yer alınan tarafın mevcut sözleşmedeki konumuna göre birden fazla kişinin alacaklı ve/veya borçlu olmasına yol açar. Birlikte alacaklılığın ve/veya borçluluğun türü, TBK m. 206 ile açıklığa kavuşturulmuştur. Söz konusu hükme göre aksi kararlaştırılmadıkça katılan ve yanında yer alınan taraf arasındaki ilişki müteselsil alacaklılık ve/veya borçluluk ilişkisidir.
Türk Hukukunda memur yükümlülüklerinin temel hak ve özgürlükler karşısında durumu

Bu çalışmada, memurlar için 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda düzenlenen yükümlülük ve yasakların temel hak ve özgürlükler karşısındaki durumu değerlendirilmektedir. Bu kapsamda çalışmanın temelini, memur ve kamu görevlisi, memurlar için öngörülen yükümlülük ve yasaklar ve temel hak ve özgürlükler oluşturmaktadır. Temel hak ve özgürlükler, insan olmaktan kaynaklanan ve sağ ve tam doğumla herkesin sahip olduğu, insanların gelişimleri ve etkileşimi açısından hayati önem taşıyan asgari hakları ifade etmektedir. Kamu hizmeti gören, devletin insan kaynağını oluşturan memurların devlete kaşı iki sıfatı bulunmaktadır. Bunlardan birincisi, devlete hiyerarşik olarak bağlı bulunan kamu görevlisi sıfatı, ikincisi ise vatandaş sıfatıdır. Temel hak ve özgürlükler açısından kamu görevlisi olanlara daha yoğun yükümlülükler getirilmesi mümkün olmakla birlikte, bu yükümlülüklerin temel hak ve özgürlükleri ihlal eder nitelikte olmaması gerekmektedir. Türkiye'de kamu görevlilerine getirilen yükümlülüklerin, temel hak ve özgürlükler açısından çokça tartışıldığı, bu yükümlülüklerin AİHM ve Anayasa Mahkemesi tarafından birçok kararda ihlal niteliğinde görüldüğü bilinmektedir. Yükümlülük ve yasaklar konusunda Türk hukukundaki mevzuat ve hükümler temel hak ve özgürlükleri ilgilendiren düzenlemelerle uyumlu olmakla birlikte, bazı yükümlülükler açısından mevzuat hükümlerinin uyumlanmaması, diğer durumlarda ise idarenin uygulama ve yorumlaması sonucunda kamu görevlilerinin temel hak ve özgürlüklerinin ihlal edilebildiği görülmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde memur kavramı üzerinde durulmakta, çalışmanın temelini memurlar oluşturmakla birlikte kamu görevlileri açısından da değerlendirilmelerde bulunulacağı için kamu görevlisi kavramına da yer verilmektedir. Birinci bölümün konularını kamu görevlileri, görevlerinin tanımı, devletin istihdam şekilleri ve memur kavramları oluşturmaktadır. İkinci bölümde ise memurlar için öngörülen yükümlülük ve yasakların anlam ve kapsamı, yorumlanma şekli, bu yükümlülükler için öngörülen disiplin yaptırımları ve bu yükümlülüklerin ilgili oldukları temel hak ve özgürlükler karşısındaki durumları sadece idari yaptırımlar açısından incelenmektedir. Bu inceleme sonucunda ortaya çıkan durum ve olgular da çalışmanın sonuç bölümünde öneriler ile birlikte ortaya konulmaktadır.
İnsan üzerinde deney ve deneme suçları (TCK m. 90)

Tezin konusu, Türk Ceza Kanunu'nun 90. maddesinde düzenlenen insan üzerinde deney ve deneme suçlarıdır. Bu suçlar Türk Ceza Kanunu'nun 90. maddesinde düzenlenerek, deney ve denemeler, Türk hukukunda ilk defa yasal düzenlemeye kavuşturulmuştur. Bu nedenle, Türk Ceza Kanunu'nun 90. maddesinde insan üzerinde gerçekleştirilecek deney ve denemelerin koşullarının belirlenmesi çabası ağır basmaktadır. Türk Ceza Kanunu'nun 90. maddesinde suç olarak düzenlenen fiiller, insanlar üzerinde gerçekleştirilen her türlü bilimsel deney ve hastalar üzerinde tedavi amacıyla gerçekleştirilen tıbbi denemelerdir. Bu doğrultuda çalışma içerisinde deney ve deneme filleri, kanun koyucunun iradesine uygun olarak insan üzerinde gerçekleştirilebilecek tüm deney ve deneme türlerini kapsayacak şekilde, iki ana bölümde incelenmeye çalışılmıştır. Bu bölümlerden ilkinde, insan üzerinde deney ve deneme suçlarına ilişkin kavramlar, insan üzerinde deney ve deneme fiillerinin suç olarak düzenlenmesi ihtiyacını doğuran tarihi gelişim süreci ve bu fiillere yönelik milletlerarası belgelerde getirilen düzenlemeler ve bu düzenlemelerin Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrası düzenlemesi karşısında iç hukukta doğrudan uygulama alanı bulup bulamayacağı hususları incelenmiştir. İkinci bölümde ise insan üzerinde deney ve deneme suçlarının Türk Ceza Kanunu'nun 90. maddesinde ne şekilde düzenlendiğine ilişkin genel bilgiler verilmiş; yaşama, vücut bütünlüğünü koruma, insan onuru ve kendi geleceğini belirleme, sağlık ve özel hayatın gizliliğini koruma hakları, insan üzerinde deney ve deneme suçlarıyla korunan hukuki değer başlığı altında ele alınmıştır. İkinci bölümün ana konusu olan insan üzerinde deney ve deneme suçlarının unsurları ise klasik suç inceleme yöntemine uygun olarak çalışılmıştır. 2011 yılında Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na 6225 sayılı kanun ile eklenen 10. madde ve 19 Ağustos 2011 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Klinik Araştırmalar Hakkında Yönetmelik, suçun unsurlarının belirlenmesi noktasında ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir.
Marka sahibinin markanın başkası adına tesciline muvafakati

10.01. 2017 tarihinde yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu, sınai mülkiyet haklarına dair birçok yeni düzenlemeyi beraberinde getirmiştir. Bu önemli yeniliklerden birisi de, SMK m. 5/3 kapsamında getirilen marka sahibi tarafından muvafakat belgesi tahsisine ilişkin düzenlemedir. Türk hukukunda artık muvafakat belgesi tahsisi yolu ile tescilli markanın aynısı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzerinin, bir başkası tarafından da aynı ya da aynı tür mal/hizmette tescili mümkün hale gelmiştir. Tezimizin konusunu SMK m. 5/3 hükmünde getirilen muvafakat belgesi düzenlemesi oluşturmakta olup konu üç bölümde incelenmiştir. Tezin ilk bölümünde, marka tescilinde teklik ilkesi ve bu ilkenin istisnalarına ilişkin değerlendirmelerde bulunulmaktadır. Tezin ikinci bölümünde, muvafakat belgesinin ne olduğu, nasıl tahsis edileceği ve hukuki sonuçları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, muvafakat belgesi hukuken benzer diğer kurumlar ve bu kapsamda özellikle birlikte var olma sözleşmeleri ile karşılaştırılmıştır. Tezimizde, Türk hukuku kaynaklarının yanı sıra SMK m. 5/3 düzenlemesinin mehazı olan AB hukuku kaynaklarından da faydalanılmıştır. Yeri geldikçe ABD hukuku ve Birleşik Krallık hukuku açısından da değerlendirmelerde bulunulmuştur. Sayfa Sayısı: 225 Tez Danışmanı: Prof. Dr. Feyzan Hayal ŞEHİRALİ ÇELİK
Asıl işveren-alt işveren ilişkisinde iş sağlığı ve güvenliği yükümlülükleri

Asıl işveren-alt işveren ilişkisi sahip olduğu bir takım özellikler nedeniyle iş sağlığı ve güvenliği bakımından önem taşımaktadır. Ülkemizde yaşanan iş kazalarının önemli bir kısmının bu ilişkinin olduğu iş sahalarında ve alt işveren işyerlerinde yaşanması bunu göstermektedir. Alt işverenin, asıl işverenden bir işi almasıyla birlikte alt işveren işçileri asıl işverenin hakimi olduğu iş sahasında çalışmaya başlamaktadır. Bu nedenle ilişkinin tarafı işverenlerin çoğu zaman fiziken ayrılması mümkün olmayan bu işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin faaliyetlerini yerine getirirken işbirliği ve koordinasyon içinde hareket etmesi gerekir. Ayrıca uygulamada alt işverenlerin mali açıdan zayıf olmaları ve iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerini ihlal etme eğilimleri dikkate alındığında, alt işveren işçilerini koruyucu bir takım önlemler alınmalıdır. Nitekim bu doğrultuda 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve ilgili yönetmeliklerde işverenlere kendi işyeri ve işçilerine karşı sahip olduklarının yanında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin tarafı olmaları nedeniyle yerine getirmeleri gereken iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerine de yer verilmiştir. Bu çalışmamızda öncelikle genel olarak asıl işveren-alt işveren ilişkisi kavramı, kurulma şartları, hüküm ve sonuçları ve hukuka aykırılığın yaptırımı açıklanmıştır. Daha sonra ise asıl işveren-alt işveren ilişkisinin tarafı işverenlerin kendi işyeri ve işçileri için sahip oldukları iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerinden genel olarak bahisle beraber bu ilişki bakımından özellik gösteren yükümlülükleri ayrıntılı olarak ortaya konulmuştur. Son olarak ilişkinin tarafı işverenlerin sahip oldukları iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerine aykırı davranışının sorumluluğa ve yaptırımlara etkisi inceleme konusu yapılmıştır.
Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nda kazanç devri yaptırımı

Çalışmamızın konusu 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 70. maddesinin son fıkrasında düzenlenmiş olan kazanç devri yaptırımıdır. Çalışmamız kapsamında kazanç devri talepli bu davanın hukuki niteliği, koşulları, sonuçlarının neler olduğu incelenmektedir. Bu kapsamda gerçek olmayan vekaletsiz iş görme kurumunun hukuki niteliğini irdeleyen teorilere, bu kurumun unsurlarına ve sonuçlarına yer verilmektedir. FSEK'de düzenlenmiş olan diğer hukuk davalarının da incelendiği çalışmamızda kazanç devri talebinin diğer hukuk davalarına ilişkin talepler ile karşılaştırmalı olarak daha iyi anlaşılması amaçlanmaktadır. Söz konusu davaların koşulları ve sonuçları karşılaştırılırken, bu çerçevede mevcut hukuki düzenlemelerle birlikte doktrindeki tartışmalara ve ilgili Yargıtay kararlarına yer verilmektedir. Özellikle kanunun uygulamasının daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla Yargıtay kararlarına geniş şekilde yer ayrılmıştır.
Üniversite Özerkliği

Üniversite, modern içeriğine kavuştuktan sonra özerklik tartışmalarının hızı hiç kesilmemiştir. Çalışma üniversite özerkliğini, geniş bir perspektiften ve çok sayıda ülkeden örnekler verilerek, kıyaslama yapılmasına izin verecek şekilde ele almaya çalışmıştır. Bu doğrultuda ilk bölümde, üniversitenin, Amerika Birleşik Devletleri, Almanya ağırlıklı olarak Avrupa ve Türkiye'de geçirdiği evreler, tarihi süreç içerisinde, bu ülkelerin yükseköğretim sistemlerinin genel yapısını da içerecek şekilde, incelenmektedir. Toplumsal gerçeklikte ortaya konulan üniversite, daha sonra bir kurum olarak, örgütsel açıdan incelenmiştir. İkinci bölümde, özerklik olgusu ve onun farklı açılardan ifade ettiği anlam üzerinde durulmuş, asıl olarak hukuk düzeni içerisindeki özerklik anlayışı tartışılmıştır. Bunun ardından üniversite özerkliği, onun öğeleri ve üniversite üzerinde gözetim ve denetim olgusu irdelenmiştir. Üçüncü bölümde üniversite ve devlet ilişkileri ele alınarak öncelikle dünyada tartışılan baskın modellere yer verilmiş, ardından Almanya ve Türkiye'nin yükseköğretim sistemleri, güncel anlayış değişikliğini yansıtacak şekilde ve kısmen ABD yükseköğretim sistemi ile kıyaslama yapılarak incelenmiştir. Son bölümde ise, üniversite ile piyasa ilişkisi ele alınmış ve son dönemde ortaya çıkan üniversite modellerinden söz edilmiştir. Yükseköğretimdeki değişim, toplumsal dönüşüm ile birlikte ele alınmış ve bilgi toplumunda üniversitenin değişen rolü ortaya konulmuştur. Bu açıdan yeni kamusal alana dönüşen üniversite anlayışından, yeni kültür savaşlarının ve yeni sömürgeciliğin bir silahı olarak üniversite anlayışına kadar çeşitli olgular tartışılmıştır. Çalışma, üniversite özerkliğinin değişen tanımını, üniversite ve yükseköğretim alanında gerçekleştirilen reformlardaki tek yönlü ekonomik bakış açısının yetersizliğini irdelemekte ve Türkiye için, ülkenin somut koşullarını göz önünde bulundurarak bir yükseköğretim sistemi önerisinde de bulunmaktadır.
Türk Hukuku'nda tellallık ve tellallığın uygulamada farklı görünümleri

çeşitli nedenlerle bir araya gelemeyen kişiler arasında bir sözleşmenin kurulması olanağını sağlayan aracılık türüdür. Bu aracılığı yapan kişiye de tellal denir. Tellallıkla ilgili temel düzenlemeler, Türk Ticaret Kanunu'nun 100- 115 ile Borçlar Kanunu'nun 404 -409. maddeleri arasında yer almaktadır. Bununla birlikte, tellallığın özel türleri birçok kanunda yer almaktadır. Örneğin, Sigorta Murakabe Kanunu, Türkiye şKurumu Kanunu, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu gibi. Tellala, aracılığını yaptığı sözleşme dolayısıyla herhangi bir sorumluluk yükletilmesi-kural olarak- mümkün değildir. Çünkü o, sadece bir aracıdır. Bu yüzden, bir olayda taciryardımcısının tellal olup olmadığını saptamak, son derece önemlidir. Örneğin, acente de bir aracı olmasına rağmen, müvekkiline karşı daha fazla yükümlülük altındadır. Tellallık sözleşmesinin eksik iki tarafa borç yükleyen bir sözleşme olduğunu kabul ettiğimiz için, tellalın müvekkil için aktif çaba sarf etme zorunluluğu yoktur. Böylece tellal, tellallık sözleşmesi dolayısıyla borç değil, sadece bir külfet altındadır. Tellal, kanun gereğince temsil yetkisine sahip değildir. Müvekkil, ona ayrıca temsil yetkisi vermediği sürece, tellalın onu temsilen sözleşme yapması mümkün değildir. Aksi takdirde, yetkisiz temsilin sonuçları ortaya çıkar (BK m. 38 -39). Tellal müvekkil için aracık yaparken, aracılığı özen ve sadakatle yapmalıdır. Zira, tellallık sözleşmesi -aralarında bazı farklılıklar olsa da- özünde bir vekalet sözleşmesidir vetellal bu sözleşme ile bir iş görme edimi üstlenmiştir. Tellallığın, farklı adlarla anılan geniş bir uygulama alanı vardır. Örneğin; emlakçılar, sigorta prodüktör ve brokerleri, özel istihdam büroları, gemi ve navlun tellalları gibi. Bu kadar değişik alanda faaliyet gösteren tellalların hukuku niteliğinin saptanması, kuşkusuzuygulamaya düşen bir görevdir. Bu saptama sırasında, ona en çok yardımcı olacak pozitif hukuk kuralı ise, Borçlar Kanunu'nun 18. maddesindeki yorum kuralıdır.
Kuruluşu, işleyişi ve işlevleri bakımından Medeni Yargılama Hukukunda özel görevli mahkemeler

Medeni yargılamada hüküm mahkemeleri genel ve özel görevli mahkemeler olmak üzere ikiye ayrılır. Bakacakları işler belirli kişi ve konulara göre sınırlandırılmamış olan, aksi belirtilmedikçe medeni yargılama hukukunun uğraşı alanına giren her türlü işe bakan mahkemeler genel görevli mahkemelerdir. Buna karşılık belli kişiler arasında veya belli çeşit uyuşmazlıklara bakmak için kurulmuş olan mahkemelere özel görevli mahkemeler denir. Asıl olan bir davanın genel görevli mahkemelerde görülmesidir. Yani özel görevli mahkemelerde bakılacağına dair özel bir kanun hükmü bulunmayan her dava genel görevli mahkemelerde görülür. İstisnai nitelikte olan özel görevli mahkemelerin hangi çeşit davalara bakacakları özel kanunlar tarafından belirlenir. Son yıllarda çözümü özel nitelikte uzmanlık gerektiren uyuşmazlıklardan doğan davaların ve buna bağlı olarak hukuk dallarının arttığı gözlemlenmektedir. Bu durum özel nitelikte uyuşmazlıkların özel usuller içinde, uzman kişiler eliyle çözümlenmesi ihtiyacını doğurmuştur. Söz konusu ihtiyaç, hukuk davaları içinde özel nitelikte uyuşmazlıklardan doğan davaların ayrı bir yargı çeşidi olarak gelişmesine ve bu davaların çözümü için ayrı mahkemeler kurulmasına sebep olmuştur. Birer uzmanlık yargı yeri konumunda olan özel görevli mahkemeler mutlaka özel bir kanun hükmü ile kurulurlar (Anayasa m.142). Bu kanunlar ayrıca özel görevli mahkemelerde uygulanacak yargılama usulleri hakkında hükümler de içerebilirler. Bu özel usul hükümleri dışında genel usul hükümleri de uygulanır. Medeni yargılama sisteminde ayrı bir özel görevli mahkeme kurulmasının sebepleri ile doktrindeki tüm görüşler aşağıdaki üç nokta üzerinde birleşmektedir:1. Özel uyuşmazlıkların çözümünün uzmanlık bilgisi ve sürat gerektirmesi.2. Özel görevli mahkemelerde meslekten yetişmiş hakimlerden ve meslekten olmayan hakimlerden veya kadrolu uzman kişilerden yararlanma ihtiyacı.3. Özel görevli mahkemelerde farklı bir yargılama sisteminin uygulanması.
Eğitim hakkının korunması açısından Pictes projesinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, 2011'de Suriye'de başlayan iç çatışmayla beraber ülkemize sığınan Suriyeli çocukların eğitim haklarını etkin kullanmalarına imkan tanıyan düzenlemelerin ve faaliyetlerin incelenmesidir. Özellikle bu hakkın etkin kullanımı adına uluslararası desteğin önemli bir yansıması olarak yürütülen PICTES Projesi, değerlendirilmeye alınmaktadır. Suriyeli çocukların dil öğrenme ve uyum süreçlerini arttırarak devlet okullarına geçiş ve okullaşma oranlarının arttırılması amaçlarına hizmet eden projenin, hem katkıları hem de sorun alanları ortaya konmaya çalışılmaktadır. Bunun desteklenmesi adına eğitim hakkının kapsamı ve devletlerin pozitif yükümlülükleri, ulusal ve uluslararası yasal düzenlemeler ışığında ortaya konmaya çalışılmış ve Suriyeli çocukların Türk eğitim sistemine entegrasyonunu hedefleyen PICTES Projesi olmak üzere, şu ana dek Suriyeli çocuklara yönelik gerçekleştirilen eğitim faaliyetleri, eğitim hakkı bağlamında değerlendirilmeye alınmıştır.