turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Taşınmaz satış vaadi sözleşmesi

satış vaadi sözleşmesi, Türk hukuk sisteminde önemli bir yeri olan ve sıklıkla tercih edilen bir sözleşme türüdür. Taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, iki tarafa borç yükleyen, kişisel hak oluşturan ve geçerli olabilmesi noterlerce düzenlenmesi koşuluna bağlı olan sözleşmelerdir. Nüfusun hızlı bir şekilde artması ve buna paralel olarak konut ihtiyacının artması nedeniyle taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri uygulamada daha fazla yapılır hale gelmiştir. Ayrıca inşaat sektöründeki gelişmelere bağlı olarak taşınmaz satış vaadi sözleşmesine olan ihtiyaç artmıştır. Taraflar, henüz kurulması için gerekli olan şartlar oluşmayan taşınmaz satış sözleşmesinin görevini yerine getiriyor olması nedeniyle taşınmaz satış vaadi sözleşmesi yapmaktadırlar. Böylece taraflar ileride taşınmaz satış sözleşmesinin yapılmasını güvence altına almaktadırlar. Bu durum tarafların kendilerini güvene alma ihtiyacından kaynaklanmaktadır. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri ile taşınmaz satış vaadi sözleşmelerinin birlikte yapılmakta olup, bu uygulama sayesinde yüklenicinin nakit ihtiyacı karşılanırken, diğer tarafın taşınmazı uygun fiyata almasını sağlamaktadır. Taşınmaz satış vaadi sözleşmesi, taşınmaz satış sözleşmesinin ön koşulu olan bir sözleşme değildir. Taraflar taşınmaz satış vaadi sözleşmesi yapmadan da taşınmaz satış sözleşmesi yapılabilmeleri mümkündür. Bu yönüyle değerlendirildiğinde taşınmaz satış sözleşmesi ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesi birbirinden ayrı iki sözleşme türüdür. Bu çalışmada taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin genel çerçevesi ve kuruluş şartları, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi nedeniyle açılan tapu iptal ve tescil davaları, taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin sona ermesi konuları mevzuat, doktrin, Bölge Adliye Mahkemeleri ve Yargıtay kararları doğrultusunda incelenecektir.
Kamu ihale hukukunda idari yaptırımlar

Kamu ihalesi kısaca, idarenin yüklenicisini seçmek için izlediği, bir dizi ilke ve kurallar çerçevesinde uygulanan bir usul olarak tanımlanabilir. Türkiye'de kamu ihalesine ilişkin kuralları düzenleyen önde gelen kanunlar, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'dur. Etkin bir ihale sistemi kurulması ve özellikle kamu menfaatlerinin korunması amacıyla, ihale ve sözleşme sürecinde işlenen yasaklanmış fiil ve davranışlar ve suçlara yönelik olarak çeşitli idari ve cezai yaptırımlar öngörülmüştür. İdari yaptırımlar, yukarıda belirtilen ihale kanunları ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gibi çeşitli kanunlarda düzenlenmekte iken, cezai yaptırımlar ve suçlar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenmektedir; bununla birlikte, ihale kanunlarında ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nda da cezai yaptırımlara ilgili ve irtibatlı hükümler vardır. Bu çalışmada, ihale hukukundaki temel idari yaptırımlar; bu kapsamda özellikle, ihalelere katılmaktan yasaklama, teminatın gelir kaydedilmesi ve idare görevlilerine yönelik disiplin yaptırımları ile bu yaptırımlara sebep olan fiil ve davranışlar incelenmiştir.
4054 sayılı Rekabet Kanunu'na göre rekabeti sınırlandıran anlaşmalar ve uygulamada sıkça rastlanan anlaşma örnekleri

Rekabetin Korunması Hakkındaki Kanun rekabet ortamının koruyucu hükümler içeren bir yasa olarak 1994 yılında yürürlüğe girmiştir. Rekabet Kanununun birinci bölümünde rekabete aykırı üç tür davranış düzenlenmiştir. Bunlar, rekabeti sınırlandıran anlaşmalar, hakim durumun kötüye kullanımı ve birleşme ve devralma halleridir. : Rekabet Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrası, teşebbüsler arasında rekabeti sınırlandırma amacı olan veya bu etkiyi doğuran yahut doğurabilecek nitelikteki anlaşmaları yasaklamıştır. Maddenin ikinci fıkrasında ise örnek kabilinden bazı yasak anlaşma şekilleri belirlenmiştir. Rekabet Kanunu rekabeti sınırlandıran anlaşmalara yönelik cezai ve hukuki olarak ikili bir yaptırım sistemi öngörmüştür. Buna göre rekabete aykırı anlaşmalara yönelik cezai nitelikte idari para cezası düzenlenmiştir. Hukuki yaptırım olarak ise geçersizlik, tazminat ve hukuk sistemimize yabancı olan üç kat tazminat kabul edilmiştir. Kanun koyucunun özel ve kamu hukuku alanında getirdiği bu ikili yaptırım sistemine ayrıntılı olarak değinilmeye çalışılmıştır.
Türk hukuk sisteminde hizmet kalitesi: İcra ve İflas dairelerinde bir uygulama

Modern toplumlarda insanların özel sektörün yanı sıra kamu kurumları tarafından sunulan mal ve hizmetlere ilişkin kalite beklentileri de giderek artmaktadır. Kamu kurumları da bu beklentileri karşılamak üzere her geçen gün kalitelerini artırmaya yönelik çalışmalar yapmaktadır. Kamu tarafından sunulan hizmetlerin en önemlilerinden birisi adli hizmetlerdir. Bu çalışma adli hizmet kurumlarından biri olan icra dairelerinin hizmet kalitesini incelemektedir. Çalışmada hizmet kalitesini değerlendirmek üzere kalite literatüründe var olan beş kalite boyutu fiziksel özellikler, güvenirlilik, heveslilik, güvence ve empatinin yanı sıra yeni bir hizmet kalitesi boyutu olarak bilgilendirmenin geçerliliği test edilmiş ve kullanılmıştır. Çalışmada hizmet kalitesini değerlendirmek üzere anket yöntemi kullanılmıştır. Her ilde eşit sayıda olmak üzere, Mevcut sisteme göre çalışan Van ve Bitlis illeri ile, icra dairelerinin hizmet kalitesini artırmak üzere yeni düzenlemelerin uygulandığı pilot bölgeler olan Malatya ve Gaziantep illerindeki icra dairelerinden hizmet alan 400 kişi ile yapılan anket çalışması yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda bilgilendirmenin icra dairesi hizmetleri açısından önemli bir kalite boyutu olduğu görülmüştür. Hizmet kalitesini artırmak üzere yapılan iyileştirmelerin bazı kalite boyutları açısından olumlu etkileri olmakla birlikte gerek eski sisteme göre çalışan gerekse yeni sisteme göre çalışan icra dairelerinde verilen hizmet kalitelerinin yetersiz olduğu görülmektedir.
İslam Hukuku'nda banka kartları ve kredi kartları

insanlık hayatında önemli bir uğraştır. İnsanlığın yerleşik hayata geçmesiyle beraber işbölümü başlamış, ticaret yaygınlaşmıştır. Ticaretin gelişimine paralel olarak ticari araçlar da gelişme göstermiştir. İnsanlık tarihinde, ticari alışverişlerde takas, para, çek gibi ödeme araç ve metotları görülmüş ve sonunda plastik kredi kartları kullanılmaya başlanmıştır. Günümüzde Akıllı plastik kart, mal ve hizmet alımı ve kredili işlerde kullanılan en modern ticari araçtır. İslam dini, insan hayatını düzenleyen bir kurallar bütünü olduğundan dolayı insan hayatının bir uğraşı olan ticaretin de kurallarını çıkarmıştır. Kredi kartları sonradan kullanılan bir ticari araç olduğu için tabii olarak Kuran ve Sünnette ele alınmaz, ancak bunların genel kuralları ışığında, kıyas gibi metotlarla araştırılacak konulardan biridir. İslami kurallarauygunluğunun tespit edilmesi, konu ile ilgili kurumların çalışma sisteminin bilinmesi ve işlemlerin İslam fıkhında hangi akde girdiği konusunun kavranmasıyla mümkündür. Bu sebeple kredi kartı ile ilgili hukuki araştırmaya yönelik hazırlanmış olan tezimizde banka kartları ve kredi kartlarının çeşitleri ve sistemlerinin işleyişi hakkında da bilgiler verilerek hukuki yönünün daha kolay kavranılması amaçlanmıştır. Bunun gibi modern hukukta da hukuki ilişkilere değinilmiş, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun metnieklenip etrafındaki değerlendirmelere de geniş yer ayırarak konunun pratik olarak ta faydalı olacağı düşünülmüştür. Son zamanlarda alışverişin bir parçası haline gelmiş olan banka kartları ve kredi kartlarının yeni olması, kartların gerek kullanım amacı ve gerekse de nitelikleri bakımından değişik olmalarından dolayı uygulamalarının çoğu tartışmalı olmaya devam etmektedir. Çalışmamız da bunlar değerlendirilmektedir.
6360 sayılı kanun ile getirilen yeni büyükşehir düzeninin anayasa ve idare hukuku ilkeleri açısından irdelenmesi

Büyükşehir belediyesi yönetimi mahalli idareler sistemimize ilk olarak 1984 yılında girmiştir. Büyükşehir belediyesi yönetimi gerek idare gerekse toplum tarafından kabul görmüştür. Bu yönetim şekli günümüze kadar birçok değişikliğe uğramıştır. Bu değişim ve gelişim süreci içerisinde en son düzenleme ise 6360 sayılı Kanun ile yapılmıştır. 6360 sayılı Kanun ile birlikte büyükşehir belediyesinin görev ve yetki alanı, hizmetlerin etkin ve verimli bir şekilde sunulmasının parçalı bir yönetim şeklinden ziyade güçlü olan bir yerel yönetim tarafından sunulması ile mümkün olacağı düşüncesi ile il sınırına genişletilmiştir. Bu düzenleme ile birlikte büyükşehir belediyelerinin kapsamı içerisine kent merkezinin yanında kırsal alanlarda dahil edilmiştir. Kırsal alanlarda yer alan köy tüzel kişiliklerine son verilerek bu yerler mahalleye dönüştürülmüştür. Aynı zamanda büyükşehir belediyesi olan illerde il özel idarelerinin de varlığına son verilmiştir. Bu çalışmada 6360 sayılı Kanun ile oluşturulan bütünşehir sisteminin anayasal ve yasal ilkelere uygun olup olmadığı ile imar, planlama, mülkiyet ve mali yükümlülükler gibi konularda yaşanan değişime odaklanılmıştır.
Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu (TCK M. 220)

En az üç kişinin, yasalarla yasaklanmış olan fiilleri gerçekleştirmek amacıyla, hiyerarşik düzende bir araya gelmeleri, kamu güvenliği ve kamu barışını tehlikeye sokması sebebiyle, yaptırıma bağlanmış ve bağımsız bir suç tipi olarak kabul edilen TCK m.220'de 'suç işlemek amacıyla örgüt kurma' suçu olarak tanımlanmıştır. Tez çalışmamızda bu suçun unsurları incelenecek, öğretide tartışmalı olan noktalar üzerinde durularak, Yargıtay kararları ışığında açıklamalarda bulunulacaktır. TCK m.220'de suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, kurulmuş örgüte üye olma fiilleri ile örgüt faaliyeti çerçevesinde suç işlenmesi, örgüt yöneticilerinin, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlardan dolayı sorumlulukları, silahlı örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi ile örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin sorumlulukları ve son olarak örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapma fiili yaptırıma bağlanmıştır. Ayrıca, kanunda, örgütün silahlı olması ve propaganda fiilinin basın ve yayın yoluyla işlenmesi, daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hal olarak öngörülmüştür. Bununla birlikte, tezimizde, suçun özellikleri ve unsurları incelendikten sonra, suçun özel görünüş biçimlerine ve TCK 221. maddesinde suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin etkin pişmanlık hükümlerine yer verilecektir.
Türk vergi yargı sisteminde delil

Bu çalışmada, delillerin Türk hukukunda belirlenen sınırlarını, çeşitleri ve değerleri üzerinde durulmuştur. Çalışmada incelenen sınırlamalar, maddi gerçekliğe ulaşmanın engelleridir. Örneğin, tanık delili, her ne kadar bazı mahkeme kararlarında ve bazı yazarlar tarafından idari yargılama yönteminin niteliğine uymadığı belirtiliyor ise de, esasında vergi yargılamasında kullanılan yöntemlere aykırı değildir. Hatta Vergi Usul Kanunu madde 3 ve mükerrer madde 378'deki özel düzenlemeler karşısında vergi yargılamasında duruşmalı davalarda tanık delilinin kullanılabilmesi gerekmektedir.
Osmanlı Devleti'nde Müddei-i Umumlik kurumu ve Erzurum vilayeti Müddei-i Umumiliği

Osmanlı Devleti, uzun yıllar dünya siyasetinde önemli bir güç olarak yaşamış ve kendisi ile ilişki içerisinde olan devletler üzerinde önemli bir etkiye sahip olmuştur. Ancak zamanla devletin mali ve askeri güç kaybetmesine paralel olarak sosyal alanda bozulmalar başlamış ve yargı sistemi de bundan nasibini almıştır. Tanzimat'tan önce Osmanlı yargı sisteminde idari, adli, cezai, hukuki ve ticari davalara bakan kadıların yetiştiği medreselerin bozulması, kadıların niteliksiz olmaları gibi olumsuzluklar getirmiştir. Hukukun, toplumun içinde yaşayan insanların birbirleri ve devletle olan ilişkilerini düzenleyen kurallar bütünü olması nedeniyle Adli sistem, Osmanlı Devleti kanunlaştırma hareketlerini uyguladığı alanlardan biri olarak karşımıza çıkmıştır. Bu çalışmada Osmanlı hukukunun dayandığı kaynaklar tek tek ele alınarak adli teşkilatın Tanzimat öncesi ve sonrasındaki durumuna bakılmıştır. Kanunlaştırma faaliyetleri ile yaşanan yenilikler ceza ve hukuk alanında yapılan reformlar, Kadılığın yanında Osmanlı adli teşkilatında 1879 yılından itibaren yer alan müddei-i umumilik kurumuna değinilmiştir. Müddei-i umumiliğin son dönemlere kadar geçirdiği süreç ele alınmıştır. Osmanlı hukukunda davaların çözüme kavuşturulması için kadıların, inceleme ve soruşturma yapmak gibi görevlerinin yerini zamanla müddei-i umumilik kurumuna nasıl bıraktığı, müddei-i umumiliğin adli süreçteki yeri Osmanlı toplumuna nasıl faydalı olduğu, gibi sorulara cevap bulmak için merkeze bağlı bir vilayet olan Erzurum Vilayeti örnek alınarak detaylandırılmıştır.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'na göre kira bedelinin belirlenmesi

Kira sözleşmesi, niteliği ve ülkemizin ekonomik şartları itibariyle kişiler tarafından uygulamada en çok kullanılan sözleşme türlerinden biridir. Bu sözleşmenin kiraya veren ile kiracı olmak üzere iki tarafı bulunmakta ve her iki tarafta sözleşmeden kaynaklı olarak karşılıklı borç altına girmektedir. Buna görekiraya verenin asli borcu bir şeyin kullanılmasını devretmekken bunun karşılığındakiracının asli borcu kira bedelinin ödenmesidir. Hukukumuzda taraflarca sözleşmeilk defa kuruluyorken kira bedelinin belirlenmesinde herhangi bir sınırlamaöngörülmemiş olmasına rağmen, sözleşmenin uzayan dönemlerinde kira bedelinin nasıl belirleneceği konusunda belirli sınırlamalar getirilmiştir. Bu sınırlamalardönemin ekonomik ve sosyal şartlarına göre zaman içerisinde bazen kiracı bazen ise kiraya veren lehine değişiklik göstererek günümüzdeki halini almıştır.
Telekomünikasyon sektöründe erişim sözleşmeleri

Erişim sözleşmeleri telekomünikasyon sektöründe rekabetin sağlanması açısından önem arz etmektedir. Bu çalışmanın amacı, erişim sözleşmelerinin hukuksal niteliğinin incelenmesidir. Bu çalışmada, öncelikle telekomünikasyon sektörünün kendine has özellikleri, tarihi gelişimi anlatıldıktan sonra, erişimin tanımı ve kapsamına ilişkin tespit ve değerlendirmelere yer verilmiş, erişim sözleşmelerinin genel olarak hukuksal özellikleri ve erişim sözleşmelerine düzenleyici kurumlar tarafından yapılan müdahalelerin kapsamı irdelendikten sonra, zorunlu unsur kavramı ve bu kavramın sözleşme özgürlüğü ilkesi karşısındaki durumu incelenmiş, bunun ardından, erişim sözleşmelerinin hukuk sistemimizdeki yeri ve önemi, anılan sözleşmelerin düzenleniş amacı, unsurları, tarafları, şekli, türleri, doğurduğu hüküm ve sonuçlar, gerek karşılaştırmalı hukukta gerek doktrinde ve gerekse yargı kararlarında yer alan farklı görüşler çerçevesinde ortaya koyulmaya, telekomünikasyon hukukuna özgü olarak ortaya çıkan erişim konusu ve erişim konusunun özel bir türü olan arabağlantı ve roaming sözleşmelerinin Borçlar Hukuku açısından hukuksal niteliği belirlenmeye çalışılmıştır.
Medenİ Usul Hukukunda bilirkişi incelemesi

Bu çalışmada, bilirkişi incelemesini, onun medeni usul hukukundaki yeri bakımından incelemeyi amaçladık. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, ilk olarak, bilirkişi incelemesinin kavramsal çerçevesini çizmeye çalıştıktan sonra, bilirkişi incelemesinin konusunu, vakıa ile hukuk ayrımı içerisinde inceledik. İkinci bölümde ise, bilirkişi incelemesine başvurulması süreci üzerinde durduk. Bu bağlamda, meseleyi, bilirkişi incelemesine başvuru koşulları, bu koşulların değerlendirilmesi, bilirkişi incelemesi hakkındaki karar ve içeriği, nihayet, bilirkişinin seçimi ve tayini noktalarında ele aldık. Son olarak, üçüncü bölümde, ilk olarak bilirkişi incelemesinin yerine getirilmesini, hakimin, bilirkişinin ve tarafların, bu süreçteki rol ve işlevleri çerçevesinde değerlendirmeye çalıştık. Daha sonra, bilirkişi incelemesinin hükümdeki yeri, diğer bir deyişle, bilirkişi tarafından sunulan görüşün sunulması ve bunun hakim tarafından değerlendirilmesi süreci üzerinde açıklamalarda bulunduk.
Profesyonel futbolcu sözleşmesi

Spor, özellikle futbol, günümüz toplumunda sadece ekonomik ve sosyal alanda değil, iç ve dış politika, turizm, sosyoloji, psikoloji, tıp, kültür ve sanat gibi birçok alanda etkisini hissettiren bir faaliyettir. Futbolu profesyonel olarak icra eden sporcular, yaptıkları bu faaliyet karşılığında ücret almakta, geçimlerini bu şekilde sağlamaktadır. Kulüpler de futbolculara çalışma imkanı sağlayarak, futbolcuların basanları sayesinde ekonomik ve sosyal bakımdan güç kazanmaktadır. Bir ücret karşılığında ve sözleşme yaptığı kulübe bağlılık içerisinde futbolu profesyonel anlamda icra etmek isteyen futbolcuyla kulüp arasında yapılan sözleşme 'Profesyonel Futbolcu Sözleşmesi'dir. Bu sözleşme; hizmet görülmesi, ücret, süreklilik, bağımlılık ve bu unsurlar üzerinde kulüp ve futbolcunun anlaşması unsurlarından oluşur. Kulüp ve futbolcu, bu sözleşmeyle karşılıklı olarak bazı haklara sahip oldukları gibi bazı borçların da altına girerler. Türkiye'de futbol sporunun yürütülmesi Türkiye Futbol Federasyonu tarafından hazırlanan Talimatlarla gerçekleşmektedir; fakat Türkiye Futbol Federasyonu UEFA ve FİFA'nın da üyesi olduğundan, yaptığı Talimatlarda bu örgütlerin aldığı kararları da göz önünde bulundurur. Bu çalışmada, kulüple futbolcu arasında yapılan sözleşme hakkında genel olarak bilgi verildikten sonra, sözleşmenin tarafı olarak futbolcu ve kulüp hakkında açıklamalar yapılmış, sözleşmeden doğan haklar ve borçlar ile borca aykırılığın sonuçları, uyuşmazlıkların çözümü, transfer ve sözleşmenin sona ermesi konuları ile sona ermenin sonuçları incelenmiştir.
Kuvvetler ayrılığı teorisi ve hükümet sistemleri

Günümüzde devlet organları temelde üçe ayrılır: Yasama, yürütme ve yargı. Bu organların birbirleriyle olan ilişkileri hükümet sistemlerinin sınıflandırılmasında temel ölçüt olarak kullanılır. Hükümet sistemleri temelde ikili bir ayrıma tabi tutulmaktadır: Kuvvetlerin ayrılığına dayanan hükümet sistemleri ve kuvvetlerin birliğine dayanan hükümet sistemleri. Kuvvetlerin birliğine dayanan hükümet sistemleri demokratik olmayan mutlakiyet ve diktatörlük rejimlerinden oluşmaktadır. Bu kategorinin tek istisnası, kuvvetlerin birliğine dayandığı halde demokratik bir rejim olan meclis hükümeti sistemi ve İsviçre örneğidir. Kuvvetlerin ayrılığına dayanan hükümet sistemleri ise parlamenter sistem, yarı başkanlık sistemi ve başkanlık sisteminden oluşmaktadır. Bu üç sistem de demokratiktir. Ancak aralarında devlet yönetiminin yapısı ve işleyişi bakımından farklılıklar bulunmaktadır.
Pierre Bourdieu düşünümselliğinde devlet ve simgesel şiddet

Bu çalışmanın amacı; Pierre Bourdieu düşünümselliğini ve bu düşünümsellik ile açıklanan devlet ve simgesel şiddeti incelemektir. Simgesel şiddet kavramını, fiziksel olmayan şiddeti açıklamak için kullanan Bourdieu; fiziksel şiddet tekelini devlete teslim eden zihniyetin, simgesel şiddeti de göz önünde bulundurması gerektiğini ifade etmektedir. Bu bakış açsı ile devlet doktrinine yeni bir boyut kazandıran Bourdieu; toplumsal eşitsizliğin kaynağına da simgesel şiddeti yerleştirmektedir. Devlet, insan hakları, adalet, eşitlik ve özgürlük gibi kavramları araştırmalarının merkezine yerleştiren genel kamu hukuku bilim dalı açısından, simgesel şiddetin meydana getirdiği eşitsizliğin irdelenmesi önem arz etmektedir. Simgesel şiddetin uygulanmasında kullanılan araçların ve simgesel şiddetin etkilerinin incelendiği çalışmada, simgesel düzen ortaya konmaktadır.
Türk infaz hukukunda şartla salıverme kavramı

Şartla salıverme uygulamaları ilk ortaya çıktığı andan itibaren dünyanın çeşitli yerlerinde kabul görmüş ve uygulanmaya başlanmıştır. Bu uygulamalar Türkiye Cumhuriyeti Devleti kurulmadan önce Anadolu coğrafyasında varlığını sürdüren Osmanlı Devleti'nde de kendisini göstermiş ve 'meşruten tahliye' adı altında sürdürülmüştür. Osmanlı Devleti'ndeki uygulamalarında da faydaları görülen salıverme müessesesi günümüzde Türkiye Cumhuriyeti hukuk sistemi içinde de varlığını korumaktadır. Ancak her uygulama gibi çağın, mekanın, bireylerin vb. ihtiyaçlarına göre şartla salıverme uygulamaları da değişmiş, güncellenmiş ve ihtiyaçlara daha fazla cevap verebilecek bir hale getirilmeye çalışılmıştır. Yapılan güncellemeler içinde devletten devlete uygulama farklılıkları da ilk andan günümüze kadar görülmüştür. Ancak ne kadar güncelleme, düzenleme yapılırsa yapılsın her sistemde olduğu gibi salıverme uygulamalarında da aksaklıklar görülmüş, bazı durumlarda müesseseden istifade eden bireylerin kısa zamanda infaz kurumuna geri gönderilmesine sebep olabilecek faaliyetlere giriştiği görülmüştür. Ülkemizde de şartla salıverme uygulamaları değişiklik göstermiş ve bunda esas olarak suçun mahiyeti temel alınmıştır. Bireyin işlediği suçun niteliğine göre infaz kurumu içinde kalacağı süre değişiklik gösterdiği gibi kurum dışında cezasının infazına yönelik süre de değişiklik göstermektedir. Şartla salıverme uygulamaları ilk ortaya çıktığında cezaevlerindeki doluluğu giderme amacı güdülse de, günümüzde durum değişmiştir. Salıverme uygulamalarında güncel anlamda esas amaç bireyin infaz kurumunda ıslahına yönelik belirlenen süreden önce ıslah olması durumunda onu daha fazla içeride tutmayıp topluma kazandırmaktır. Ancak bu salıverme başıboş bir şekilde yapılmamaktadır. Gerek bireyin salıvermeyi hak etmesi için sağlaması gereken bir takım şartların olması ve gerekse salıverildikten sonra da uyması gereken kuralların olması buna en iyi örnektir. Yine salıverme uygulamalarında bireylerin iyi hal göstermeleri durumunda bile infaz kurumu içinde çekmeleri gereken bir ceza müddeti vardır. Bu müddetlerin ise hesaplamaları belirli koşullara göre yapılmaktadır. Cezanın mahiyeti, suçlunun taşıdığı vasıflar vb. birçok konu göz önüne alınarak yapılan hesaplamalar sonucunda bireyin salıverilme süresi tespit edilmektedir.
Tıp alanında kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu

Günümüz dünyasında ilerleyen teknolojinin etkisi ile bilginin her türünün önemi her geçen gün biraz daha artmaktadır. Yaşamakta olduğumuz dönemin 'bilgi çağı' veya 'veri çağı' olarak isimlendirilmesi de bu durumun en net göstergesidir. Bu sebeple, kişi ve kurumların diğer kişilerin bilgilerine vakıf olma yarışı içerisine girmesi kaçınılmaz bir neticedir. Bu durumun ortaya çıkaracağı olumsuz etkilerden, kanun koyucu 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 135'inci ve devamı maddelerinde kişinin özel yaşamı ve mahremiyeti kapsamında korumaya çalışmıştır. İşbu çalışmada 5237 Sayılı TCK'nın 136. maddesinde düzenlenmiş olan 'Kişisel Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme Veya Ele Geçirme' suçu irdelenecektir. Bu suçun irdelenmesi gerçekleştirilirken kişilerin, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında özel olarak korunması gerektiği belirtilen verilerin, tıp alanındaki hukuki düzenlemelerin, diğer hukuki düzenlemeler ile karşılaştırılması yapılacak ve bu düzenlemeler arasındaki çelişki yaratabilecek hususlar tespit edilerek giderilmesi için bir bakış açısı sunulmaya çalışılacaktır. Bu bağlamda işbu çalışmanın temel amacı, 'Kişisel Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme Veya Ele Geçirme' suçunun unsurlarını irdelemenin yanı sıra, suçun konusuna dair diğer bir takım hukuki düzenlemeler ile ilişkisini ortaya koymak ve bu ilişkilerin sınırlarını çizerek suçun hukuk sistemi içerisindeki yerini netleştirmektir.