turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The nuclear crisis with Iran from an international security perspective

Uluslararası güvenlik tanımına ve nükleer silahların çoğalmasının barışı sağlayıp sağlamayacağına veya nihayetinde ciddi çatışmalara yol açıp açmayacağına dair akademisyenler arasında çok çeşitli tartışmalar vardır. İran nükleer programı konusunda İran'ın uluslararası toplumun güvenliğine ne kadar tehdit oluşturduğuna dair farklı görüşler var. Bu tez, İran nükleer programını ve esas olarak 2002'den bu yana Natanz'daki zenginleştirme tesislerinin keşfiyle gelişen olayları kapsamaktadır. İran'daki nükleer programla, İran'ın uluslararası toplumla ve uluslararası güvenliğin arasındaki ilişki analiz edilmiştir. Bu tez, İran nükleer meselesini çevreleyen tüm sorulara nihai bir cevap ve sonuç vermenin zor olduğu sonucuna varacaktır, ABD, Israil ve Saudi Arabistan tarafından paylaşilan bir görüş olmasına rağmen, İran'ın güvenlik ve uluslararası çikarlar için acil bir tehdit oluşturmadığı sonucuna varılabilir. Aynı zamanda, özellikle nükleer silahların yayılmasını önleme ve bölgesel güvenliğin geleceği ile İran'ın durumu, endişe verici sebepleri olduğu kabul edilmektedir. Bu araştırma, İran'ın nükleer durumunun sürekli gelişimini kabul etmekte ve ilgili devletlerin hükümet yönetimleri de değiştikçe değişim potansiyelini ortaya koymaktadır.
Westernism in Turkish foreign policy: From empire to the Republic

Bu çalışmada, Türkiye'nin Batıcılık yolculuğu, farklı lider-ideoloji tertiplerine bağlı olarak inşa edilen siyasi terminoloji ve bu terminoloji içinde tanımı ile tatbiki değişmesine rağmen, mevcudiyeti sabit kalan, Türk Dış Politikası'nın Batıcılık unsuru tetkik edilmiştir. Bu tezin ana maksadı, Türkiye'nin farklı yönetim şekilleri ve liderlikler altında dahi, sahip olduğu kültür, ikamet ettiği coğrafya ve tarihi mirası dolayısıyla, yönünü Batı'dan başka bir yöne çeviremeyecek olmakla beraber, Batı karşısındaki siyasi gücünü muhafaza için çok yönlü politikalar izleme mecburiyetinde oluşunu, iç ve dış politika olaylarından örnekler vermek suretiyle takdim etmektir. İlaveten, Türkiye'de bir Dış Politika unsuru olmasının yanı sıra, bir fikir akımı olarak da Batıcılık incelenirken; lider ve konjonktür kaynaklı Batıcılık algısı farklılıklarının, politika uygulamalarına aksi değerlendirilmiş, bu sayede, liderin ve terminoloji inşasının politikaların şekillenmesindeki tesiri sunulmaya çalışılmıştır. Söz konusu fikir ve tespitler, özellikle dönüm noktası teşkil ettiği düşünülen; İttihat ve Terakki Partisi'nin iktidara gelişi, Cumhuriyet'in ilanı ve Atatürk Dönemi, Soğuk Savaş'ın başlaması ve bitişi, askeri darbeler, Turgut Özal'ın açılım politikaları ve Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidara gelişi gibi, siyasi hadise ve liderlerle örneklendirilerek desteklenmeye çalışılmıştır.
Soğuk savaş sonrası kollektif savunmadan küresel güvenliğe geçiş kapsamında ANZUS paktının yeri

II. Dünya Savaşı sonrası Güneydoğu Asya ve Pasifik'te İngiltere'nin güç kaybetmesi ve üstünlüğü ABD'ye kaptırması sonucu Avustralya ve Yeni Zelanda, İngiltere'den uzaklaşırkenABD'ye yakınlaşmaya başlamıştır. Soğuk Savaş döneminde bölgede kendilerini yalnız ve korumasız hisseden bu iki devlet, çareyi ABD koruma kalkanına girmekte bulmuşlardır. AnzusPaktının devreye girmesiyle askeri ve politik açıdan Pasifik Bölgesi ABD kontrolüne geçmişştir. Bu tez literatür taraması yöntemiyle oluşturulmuştur ve dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; Avustralya'nın Dünya Üzerindeki Yeri, Keşfi ve Paktın Tarihi Temelleriincelenmiştir. İkinci bölümde; paktın hazırlık ve imza süreci ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise Soğuk Savaş dönemi Anzus istişareleri ve son bölümde de Soğuk Savaş sonrası Paktındurumu incelenmiştir.
Turkish and Greek positions on the Arab - Israeli conflict: A comparative evaluation through an examination of their relations with the PLO

Bu tez, FKÖ'nün Kıbrıs ve Yunanistan ile olan özel ilişkilerinin, Türk-İsrail ilişkileri üzerindeki etkisini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Arap-İsrail çatışmasına yönelik Türkiye'nin politikaları farklı bakış açılarıyla ve özenli bir şekilde çeşitli akademik çalışmalarda ilgilenilen bir konu olmasına rağmen, FKÖ'nün Türkiye'nin sorunlu olduğu bazı ülkelerle olan 'samimi' ilişkilerine gereken önem verilmemiştir. Filistin'e coğrafi ve tarihsel yakınlıkları sonucunda, bu iki ülke Arap amacını destekleyen ve İsrail'in bölgedeki politikalarını eleştiren ülkeler olmaya devam etmişlerdir. FKÖ'nün bu iki ülke ile yakın ilişkileri olması Türkiye'nin organizasyona yönelik politikasında gerginliklere sebep olmuştur. Bu tez, FKÖ'nün Yunanistan ve Kıbrıs ile geliştirdiği yakın ilişkilere ışık tutmaya çalışmakta ve üçlü ilişkilerin ihmal edilmiş boyutlarından birini öne çıkarmayı amaçlamaktadır.
Egypt foreign policy orientation and its impacts on civil-military relations

Sivil-asker ilişkilerinde odak nokta, genellikle, yerel değişkenlerdir. Bu durumun temel sebebi, sivil-asker ilişkilerinin bürokratik siyasetin özel bir türü olarak tanımlanabilmesidir. Basitçe ifade etmek gerekirse, iki bürokratik grubun siyasi güçler üzerinden rekabet etmesi veya çarpışması söz konusudur. Bu tezin ana hipotezi, Mısır dış ilişkilerinin ülke içerisindeki sivil-asker ilişkileri üzerinde önemli ölçüde etkilediğidir. Bu etkiler, genelde ordunun lehineydi. Çalışmada, ilgili hipotez farklılaşan dış ilişkiler yönelimlerin benimsendiği farklı siyasi rejimleri temsil eden çeşitli dönemlerde Mısır dış ilişkilerinin incelenmesi yoluyla değerlendirildi. Mısır rejimi, askeri ve sivil yönetimin karmasından oluştuğu için, incelenen dönemler başbakanlara göre ayrıldı. Net etki desenleri belirlemek amacıyla, her dönem için ilgili başbakanın dış siyaset yönelimi incelendi ve bu yönelimin sivil-asker ilişkisine doğrudan etkileri analiz edildi. Bu çalışma, Mısır'ın uluslararası düzeyde Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği ve sonrasında Rusya ile olan ilişkileri üzerinde durmaktadır. Ayrıca, bölgesel düzeyde, ülkenin İsrail ve Körfez Ülkeleri ve özellikle Saudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri ile arasındaki ilişkiler merkeze alınmaktadır. Ülkeler arasındaki ilişkiler, 1952 askeri darbesi sonrasında hanedana karşı kurulan cumhuriyetin kurulmasından itibaren incelendi. Nasser dönemiyle başlayan inceleme, Sedat ve Mübarek dönemlerinin ele alınmasından sonra Yüksek Silahlı Kuvvetler Konseyi, Mursi ve Sisi dahil 25 Ocak 2011 devriminin ardından kurulan farklı rejimlerle sona ermektedir. Bu tez, Mısır bağlamında, dış ilişkiler ile sivil-asker ilişkileri arasındaki etkileşimin incelenmesinde, yabancı devletlerle yapılan askeri anlaşmalar, her iki taraf devletin iktisadi çıkarları, mali kaynaklar, krediler ve yardımlar gibi bazı faktörlerin önemli rol oynadığı varsayar. Bu faktörler incelenerek, yabancı devletlerin ülkelerin iç ilişkilerine müdahale etmesinin arkasındaki amaç ve ayrıca, müdahalenin ölçeği ve sivil-asker ilişkileri dahil olmak üzere ülkenin iç iktidar dengesine etkisi anlaşılabilir. Mısır dış siyaseti, Nasser döneminde Bağlantısızlar Hereketinden Doğuya geçti, ve Sedat döneminden itibaren bugüne gelinceye kadar A. B. D. müttefikliğine geçerek, kökten bir değişime tanık oldu. Mursi dönemi dışında, silahlı kuvvetler, mevcut rejimin siyasi yüzünün güçlendirmek ve çeşitli askeri, güvenliğe yönelik, ve iktisadi destek elde etmek amacıyla farklı durumlardan fayda edinmeyi başardı. Tezde, Mısır'ın yabancı ülkelerle olan ilişkilerinin, siviller ile ordu arasındaki göreceli dengeyi şekillendiren başlıca faktör olduğunu sonucuna varıldı. Dış faktörün sivil-asker ilişkileri açısından önemi, dış ilişkiler yöneliminin tarihsel ilerleme boyunca değişiklik göstermesine karşın sürmüştür. Bu durum, demokrasiye geçişin önünde bir engel teşkil etmektedir.
Rusya'nın güvenlik politikalarında Orta Asya

Rusya'nın güvenlik politikalarında Orta Asya'ya yoğunlaşan bu çalışma, ülkenin son dönem bölgesel politikalarını ele almaktadır. Çalışma, Sovyetler Birliği'nin çöküşünden itibaren, ülkenin savunma politikalarının kalıcı dinamiklerini bölgesel bağlamda tespit etmeyi amaç edinmiştir. Bu çerçevede, ülkenin güvenlik politikalarına yön veren gelişmeler ve resmi belgeler incelenerek; Rus savunma politikalarının genel yapısı içerisinde Orta Asya'nın anlaşılması hedeflenmiştir. Bu durum analiz edilirken de Soğuk Savaş sonrası Avrasya güvenlik kuşağında meydana gelen gelişmeler, stratejik zeminde devam eden rekabet koşulları, küresel çatışma dinamikleri ve Soğuk Savaş sonrası süreçte genişleyen savunma kuşağı esas alınmıştır. Moskova'nın artan güvenlik öncelikleri değerlendirilerek, ülkenin Orta Asya güvenlik stratejisinde işbirliği formüllerine ne ölçüde yer vereceği üzerine odaklanılmıştır.
Türkiye-Afganistan ilişkileri (1921-1938)

TÜRKİYE AFGANİSTAN İLİŞKİLERİ (1921-1938) 1921- 1938 Türkiye-Afganistan arasındaki ilişkilerin incelendiği bu çalışmada döneme ait bilgi veren kaynak eserlerden, basın ve hatıratlardan faydalanılmıştır. Tez, giriş bölümünün dışında beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Afganistan üzerindeki Rus ve İngilizlerin hakimiyet projelerinden bahsedildikten sonra Afganistan'ın bunlara karşı verdiği mücadeleye ve geliştirdiği politikalara değinilmiştir. Bunun yanında Türk-Afgan dostluğunun gelişmesi hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde ise Türk etkisiyle Afganistan'da meydana gelen gelişmelere yer verilmiştir. Başta Mahmut Cemal Paşa ve arkadaşlarının Rusya ve diğer ülkeler nezdindeki diplomatik girişimlerinden ve Afgan ordusunun modernize edilmesi çalışmalarından bahsedilmiştir. Aynı zamanda Mahmut Beg Tarzi'nin girişimleri hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde ise Afgan Kralı Emanullah Han'ın dünya gezisi ve 1928 yılındaki Türkiye ziyareti anlatılmıştır. Emanullah Han'ın Mustafa Kemal'e karşı olan hayranlığı ve Onun Türkiye'de hayata geçirdiği yenilikleri kendi ülkesinde de hayata geçirme girişimleri hakkında bilgi verilmiştir. Emanullah'ın niçin Atatürk kadar başarılı olamayışının nedeni açıklanmıştır. Dördüncü bölümde ise Afganistan'da Nadir Han ve Zahir Şah dönemlerindeki gelişmelerden bahsedilmiştir. Emanullah Han ile Nadir Han arasındaki fark ortaya konulmaya çalışılmıştır. Sadabat Paktı ve diğer gelişmeler hakkında bilgi verilmiştir. 135 Beşinci bölümde ise, 1921- 1938 yılları arasında Afganistan ile Türkiye'nin ticari ve kültürel ilişkileri üzerinde durulmuştur. 1921 yılından sonra başlayıp, arada imzalanan antlaşmalarla gelişerek devam eden karşılıklı öğrenci, öğretmen ve subay gönderme faaliyetlerinden bahsedilmiştir. Ekler kısmında ise, iki ülke arasında imzalanan antlaşmanın metinleri yer almaktadır. 136
Meanings beyond words: How Turkish media reflect the Greek media/ a study of news reports

Bu çalısma, 1950'lerden itibaren, önemli kriz ve yakınlasma dönemlerinde, Türk medyasınınYunan medyasını nasıl yansıttıgını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Türk medyasının tipik bir temsilcisi kabul edilebilecek olan Hürriyet Gazetesi'nin arsivlerinde Türk-Yunan ilişkilerininkritik dönemlerini kapsayan bir arastırma yürüterek, çalısma aynı zamanda Yunan medyasınınTürk medyası tarafından temsilinin iki ülke ilişkilerinin niteliginden etkilenip etkilenmediginide göstermeye çalısmaktadır. Çalısma ayrıca Hürriyet'in ve Yunan medyasının genelininTürk-Yunan ilişkilerinde kendilerini nasıl konumlandırdıklarını görme gayretinde bulunmaktadır. Dolayısıyla, çalısma Türk-Yunan ilişkilerinde, Türk ve Yunan medyasınınagırlıgını ve her birinin kendi hükümetleri ve devletleriyle olan baglarının düzeyini de sorgulamaktadır.
DTÖ Hukukunun AB Hukuk düzeninde hukuki etkileri

Uluslararası ticari işlemlere uygulanacak kuralları ve kurumsal çerçeveyi oluşturan DTÖ hukuku, AB hukuk düzeninin ayrılmaz bir parçası olarak hukuki sonuçlar doğurmaktadır. AB hukukunun üst yargısal organı ve aynı zamanda oluşturduğu içtihatlarla AB hukukunun gelişiminde en önemli aktör olan Avrupa Birliği Adalet Divanı kararları, uluslararası antlaşmaların AB hukukundaki yeri, doğrudan ve dolaylı etkileri bakımından önemlidir. Bu noktada Divan'ın üstlendiği görev, uluslararası kamu hukuku ve uluslararası anlaşmalardan kaynaklı yükümlülüklerin, Birlik hukuku aracılığıyla AB üyesi tüm ülkelerde yeterince etkin ve yeknesak bir şekilde uygulanmasını sağlamaktır. Uluslararası kamu hukukuna uygun olarak anlaşmanın tarafları, anlaşma hükümlerinin iç hukuk düzeninde nasıl bir etkiye sahip olacağını belirlemekte serbesttir. Dolayısıyla, DTÖ Anlaşması ve Ekleri Birlik hukuku kapsamında kaldıkça bu yetki Divan'a düşecektir. Bu bakımdan, DTÖ hukukunun AB hukuk düzenindeki etkileri Divan'ın içtihatlarından bağımsız açıklanamaz. Buradan hareketle, konun verimli bir şekilde analizi ve bu hususta öne çıkan etmenlerin yeterince anlaşılabilmesi için, literatürün yanı sıra DTÖ hukukunu konu alan davalar incelenerek, genel olarak AB'nin uluslararası anlaşmalarının ve bu kapsamda DTÖ Anlaşması ve Eklerinin AB hukuk düzenindeki hukuki etkilerine ilişkin çıkarılar yapılmıştır. Böylece, Divan'ın DTÖ bünyesinde oluşturulan hukuk kurallarının AB hukukundaki etkilerine ilişkin kararları, gerekçeleriyle birlikte değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Dış politika aracı olarak psikolojik savaşın taihsel evrimi ve uygulamada gösterdiği farklılıklar

öz Bu çalışmada, psikolojik savaşın, nasıl değişimlerden geçerek, modern savaşın ve bunun da ötesinde uluslararası politikanın önemli unsurlarından biri haline geldiği sorusunun yanıtı aranmaktadır. İlk olarak kavramsal yaklaşım çerçevesinde psikolojik savaşın anlamı, amaçlan, hedefleri ve unsurları tahlil edilmiştir. Ardından, tarihsel bir perspektifle, psikolojik savaşın geçirdiği evrim incelenmiştir. Zira, günümüzde psikolojik savaşın geldiği noktanın kavranabilmesi, geçirdiği tarihsel sürecin ve özellikle de 20. yüzyıldaki uygulamaların anlaşılmasına bağlıdır. Çalışmada günümüzde psikolojik savaşın içeriğinde ve uygulanma yöntemlerinde yaşanan değişim ve gelişimler ise son iki bölümde analiz edilmiştir. Çalışmada psikolojik savaşın, tarihte olduğu gibi 21. yüzyılda da, askeri yöntem ve uygulamaları içermeye devam ettiği; ancak savaşlarda kullanımından farklı olarak, siyasal ve toplumsal alanlarda ve ağırlıkla sivil unsurlara yönelik olarak yürütülür hale geldiği sonucuna varılmıştır.
Suriye Baas partisi: Kökenleri, dönüşümü, izlediği iç ve dış politika

Özge, Suriye Baas Partisi: Kökenleri, Dönüşümü, İzlediği İç ve Dış Politika, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Doç. Dr. Melek Fırat, 198 s. Bu tez, 20. yüzyılın başlarında siyasallaşan Arap milliyetçiliği ve iki savaş arası dönemin anti-empreyalizm vurgusuyla şekillenen Arap sosyalizmi düşüncelerinin mirası üzerine inşa edilen Suriye Baas Partisi'ni ele almaktadır. Tezin amacı, Baas Partisi'nin ortaya çıkış koşullarını, ideolojik yapılanmasındaki öncelikli unsurları, uluslararası sistemin ve bölge koşullarının farklılaşmasıyla Parti'de yaşanan ideolojik dönüşümü ve bu dönüşümün Suriye iç ve dış politikasına yansımalarını ortaya koyabilmektir. Birinci bölüm, Baas Partisi'nin kuruluş yıllarını ele almaktadır. Baas Partisi'nin kuruluş yıllarındaki ideolojik yapılanmasını hazırlayan unsurları ve Parti'nin muhalefetteolduğu bu dönemde Suriye siyasetini ne derece etkilediğini belirleyebilmek bu bölümün temel hedefidir. Tezin ikinci bölümü, 1960'larla birlikte Parti ideolojisinde hem Suriye içyapısındaki hem de uluslararası sistemdeki değişikliklerden kaynaklanan nedenlerle yaşanan dönüşümü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Parti'nin ideolojik önceliklerindekidönüşümün Suriye iç ve dış politikasını ne derece etkilediğinin belirlenmesi ise, yine bu bölümün temel hedeflerinden biridir.1970'lerde neo-liberal politikaların bölgeye nufuzüyla liberalizme kayan Baas Partisi ideolojisindeki kırılmayı ortaya çıkaran koşulların tespit edilmesi ise üçüncü bölümün konusunu oluşturmaktadır. Bununla birlikte, bu bölümde pragmatizme ve liberalizme kayan ve Arap birliği idealinden kopan Baasçı düşüncenin Suriye siyasal hayatına yansımaları ele alınmaktadır.
Yugoslavya'dan Bosna Hersek'e bir iç savaşın anatomisi

Bu tez çalışmasının amacı, Bosna Hersek'te 1992 yılında çatışmayla sonlanan Osmanlı millet sistemini ve Tito sonrası dönemde onun bir devamı olarak sürdürülen çok kültürlülük projesini, Dayton Barış Anlaşması sonrasını da içine alacak şekilde anlamaya çalışmaktır. Bu anlamda bu tezin hipotezi; Sırp, Hırvat, Boşnak etnisitelerinin, kısa süren görece refah dönemleri olsa da, uluslararası ve iç faktörlerin etkisiyle birbirlerine karşı çatışmacı bir şekilde yeniden etnik duvarlarını örerek, milliyetçilik geliştirdikleri için çok kültürlülük projesinin işlemediğini tarihsel örneklerle ortaya koymaktır. Çalışmanın ilk bölümünde, 'Etniklik' kavramının üzerinde durulmuştur. Etnisite olgusu ile ilişkilendirilen azınlık, ırk, kimlik, Etnik- milliyetçilik terimleri irdelenmiştir. Konu bağlamında Yugoslavya'dan Bosna-Hersek'e yaşanan etnik çatışmaların teorik nedenleri üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde, Sırp, Hırvat ve Boşnak etnisitelerinin yüzyıllar süren antagonisttik tavırlarının tarihsel arka planı analiz edilmiştir. Bosna Savaşı bu anlamda eski nefretlerin vuku bulduğu bir alan olmuştur. Üçüncü bölümünde ise savaşı bitirmek adına imzalanan Dayton Barış Anlaşması ve sonuçları tartışılmıştır. Bölgede yapılan gözlemler ve sözlü tarihsel anlatılara referansla Dayton Barış Anlaşması öncesi ve sonrası analiz edilmiştir. Dayton Barış Anlaşması, kısa vadede barış getirirken bölgedeki etnik milliyetçiliğin daha da keskinleşmesi, devlet ve parlamenter sistemin yetersizlikleri ve ülkedeki içsel ve uluslararası ilişkiler dengelerindeki ağır kırılganlık Dayton Barış Anlaşması'nı demode ve işlevsiz hale getirmiştir. Bu süreçte çok kültürlülük devam ediyor gibi gözükse de bölgede dondurulmuş savaşın esintileri ciddi bir şekilde hissedilmektedir
Transnational advocacy or local advocacy? Advocacy methods used to tackle human rights violations in Turkey

Günümüz küresel dünyasında insan hakları ihlallerini sona erdirmek ve onurlu bir yaşam için mücadeleyi başka bir seviyeye taşımak için yeni yöntemler ortaya çıkmıştır. Dünyada insanlar kendilerinden uzakta ve bilmedikleri güçlü aktörlerin kararlarıyla etkilenmektedirler. Artan sayıda sivil toplum örgütleri doğrudan gelişme ve hizmet vermenin ötesine geçerek toplumlarındaki, ülkelerindeki ve küresel düzeydeki adaletsizliklerle mücadele etmek için savunuculuk üzerine yoğunlaşmaktadır. Benzer bir şekilde, gerek Türkiye'de çalışan sivil toplum örgütlerinin talepleri, gerekse mevcut siyasi konjonktür hak temelli örgütler için savunuculuk alanında çalışmayı zorunlu kılmıştır. Böylece ulusal düzeyde karar verme ve politika yapma süreçlerinde ciddi bir avantaj elde etmişlerdir. Bugün, her zamandan çok savunuculuk dünyanın her tarafına yayılmıştır. Ama cevaplanması gereken bazı sorular vardır: Savunuculuk nedir? Hak temelli savunuculuk nedir? Savunuculuk nasıl sivil toplum ile ilişkilendirilir? Bu çalışma bugünün küresel dünyasında savunuculuğu ve farklı çeşitlerini tanımlamayı amaçlamaktadır. Küresel insan haklarının durumu çerçevesinde Türkiye'de insan hakları alanında çalışan sivil toplum örgütlerinin yürüttüğü uluslararası ve yerel savunuculuk yöntemlerine odaklanmaktadır. Çalışma, yerel ve uluslararası sivil toplum örgütlerinin ancak birlikte çalışırlarsa Türkiye'deki insan hakları durumuna önemli bir etki edeceğini savunmaktadır. İnsan hakları üzerine gerçek etkinin uluslararası ve yerel savunuculuk yöntemleri ile gerçekleşeceği, sadece yerel veya sadece uluslararası savunuculuk yöntemlerinin tek başına etkili olamayacağı tartışılmaktadır. Bu yüzden, sivil toplumun karar verme sürecine katılımı yerel, ulusal ve uluslararası düzeyde uluslararası ve yerel savunuculuk yöntemleri ile olmalıdır. Türkiye'deki uluslararası ve yerel savunuculuk yöntemlerini tartışmak için bu çalışmada günümüzde Türkiye'de aktif olarak çalışan iki göze çarpan insan hakları örgütü, Uluslararası Af Örgütü Türkiye Şubesi ve İnsan Hakları Derneği, vaka olarak incelenmiştir. İki insan hakları örgütünün incelemesi, tüzükleri, katılım ve kurumsallaşma düzeyleri, örgütsel yapıları ve örgüt içi demokrasi, diğer sivil toplum ve yerel yetkililerle ilişkileri ve kullandıkları savunuculuk yöntemleri açısından yapılmaktadır.
Çin'in Ortadoğu Politikası ve Türkiye'nin Güvenlik Politikalarına Etkisi (1949-2018)

Çin Halk Cumhuriyeti, günümüzde küresel dünyanın en etkin aktörlerinden biri konumundadır. 1976 yılında komünist devrimi gerçekleştiren Mao'nun ölümü sonrasında yeni lider Deng Xiaoping'in 1978 reformlarıyla birlikte Çin önemli bir dönüşüm yaşamaya başlamıştır. Dörtlü Modernleşme hamlesi olarak adlandırılan bu reformlar 'endüstri, silahlı kuvvetler, tarım, bilim ve teknoloji' alanlarındaki yenileşme ve dönüşümlerdir. Çin yaşadığı bu süreçte hızlı ekonomik büyümesiyle dünyanın dikkatini çekmeyi başarmıştır. Fakat bu hızlı ekonomik büyüme ülkede kentleşmenin artmasına neden olmuş ve Çin'in enerji ihtiyacı sürekli artmıştır. Sürekli artan bu ihtiyaçla Çin kendine yetmemeye başlamış ve 1993 yılında kesin olarak bir petrol ithalatçısı haline gelmiştir. Özellikle petrol kaynaklarını büyük ölçüde Ortadoğu'dan temin eden Çin yeni Ortadoğu politikaları geliştirmiştir. Orta Doğu ülkeleri ile girdiği sıkı ekonomik, ticari, siyasi ve askeri ilişkilerle bölgede yer alan devletlerden ithal ettiği enerji ile ileri gelişmiş silahlar da dahil yüksek miktarda ve teknolojik açıdan gelişkin mal ve hizmet ihracı yapmaktadır. Ve gün geçtikçe Ortadoğu ile politik ilişkilerini geliştirmektedir. Uluslararası İlişkiler disiplini alanında önemli çalışmalara imza atan Wolfers'ın tanımıyla devletler için güvenlik politikası; kazanılan değerlere karşı oluşan tehditlerden korunmaktır. Türkiye geleneksel güvenlik politikasını jeopolitik ve stratejik konumu nedeniyle çok uzun süre tehditlerden korunma ve değerlerini muhafaza etme üzerinde şekillendirmiştir. Türkiye'de 2002 yılında değişen iktidarla beraber bu anlayıştan vazgeçilmiş ve güvenlik öncelikli bir politika yerine 'Komşularla Sıfır Sorun' politikasıyla hareket edilmiştir. Kısa vadede olumlu sonuçlar vererek ilerleyen bu politika, Arap baharı olarak adlandırılan halk hareketinin Suriye'ye sıçraması ve bölgede oluşan terör tehditleri nedeniyle devam ettirilememiştir. Türkiye bölgede yeniden ülke güvenliğine öncelik veren dış politikaya yönelmek zorunda kalmıştır. Bu doğrultuda çalışmamızda, Çin'in enerji odaklı Ortadoğu politikasının, Türkiye'nin Ortadoğu üzerindeki değişken güvenlik politikalarına olan etkisine değinilecektir.
Political economy of youth employment in Afghanistan

Genç işsizliği Afganistan'daki en kalıcı sosyal zorluklardan biridir. Gençler işgücü piyasasında genellikle diğer gruplardan daha büyük zorluklarla karşılaşmaktadır. Bu tez, tam olarak Afganistan'daki Taliban sonrası istihdam sorunlarının artmasına odaklanmaktadır. Neredeyse kırk yıllık süren çatışmaların ardından Afganistan, ekonomi ve istihdam açısından dünyadaki en kırılgan ülkelerden biri haline geldi. Afganistan'daki genç işsizliğini etkileyen birçok önemli faktör var. Afgan gençliği, istihdam olanakları ve düşük ücretler nedeniyle zor durumlarla karşı karşıya kalıyor ve bunlar gerçekten de gençleri yasa dışı eylemlere dönüştürmeleri için tetikleyebilir. ILO 2012 raporlarına dayanarak, Afganistan'da her yıl 400 .000'den fazla genç işgücü piyasasına katılıyor ve işgücü piyasası genç ve hızlı büyüyen bir işgücü tarafından sınıflandırılıyor, Afganistan'ın iş bulma olanakları yaratma konusunda acil ve kapsamlı bir ihtiyacı var. En önemlilerinden biri yaşlı muhafızların istihdam üzerindeki kontrolü, etnik kaynaklar ve kimlik politikaları yoluyla ekonomik kaynaklar olmuştur. Bununla birlikte, bu tez Afganistan ekonomisindeki yerel gençlik işgücü piyasasının niteliğini belirlemektedir. Bu nedenle, merkezi bir araştırma sorusu ortaya çıkarmaktadır: Politik olarak marjinalleşmiş bir sistemde gençlik istihdamının zorlukları nelerdir? Bu soruyu araştırmak için, işsizliğin siyasallaşmasının gençlik üzerinde nasıl bir etki yarattığını görmek için görüşmelerde nitel bir metodoloji kullanılmaktadır. Bulgular, önemli siyasi olayların ve uygulamaların gençlik istihdamı deneyimlerini ve gençlik anlayışlarını nasıl etkilediğini göstermektedir.