turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kazakistan Cumhuriyeti'nde basının gelişimi

Basın, toplum hayatındaki olayları ve haberleri halka iletmek amacıyla ortaya çıkmıştır. Haber kaynağı ile okuyucunun, halk ile iktidarın arasında 'iletişim köprüsünü' kurarak, halkın istek ve beklentilerini yönetime duyurma görevini üstlenir. Sovyetler Birliği gibi totaliter sistemle yönetilen ülkelerdeki basın ise, iktidarın güdümünde faaliyet gösterir ve bu çizgiden saptığı ölçüde yaşam şansını kaybeder. Demokrasi, insan hak ve özgürlüklerinin vazgeçilmez değeri kabul edilen basın, demokratik toplumların vazgeçilmez unsuru haline gelerek büyük bir güç kazanmıştır. Öyle ki, batı toplumlarında basına yürütme, yasama ve yargı kuvvetlerinden sonra gelen 'dördüncü kuvvet' denilmektedir. İlk Kazak basını 1870'li yıllarında, Çarlık Rusya'sı döneminde ortaya çıkmıştır. O dönemdeki basın günümüzdeki gibi demokratik ve eğitici bir basın olmaktan uzak bir görünüm sergiliyordu. Tam aksine Çarlık yönetiminin önemli karar ve yasalarını halka duyurmak üzere çıkarılan 'resmi gazete' niteliği taşıdığını söylemek mümkün değildir. Sovyetler Birliği döneminde faaliyet gösteren Kazak basını da Çarlık dönemindeki basından çok farklı değildi. 'Merkezi' yönetimin basın organı olarak, Sovyetlerin istekleri doğrultusunda propaganda ve ideolojik baskı unsuru olarak faaliyet göstermiştir. Bu dönemlerde demokratik çizgide yayınlanmaya başlayan gazete ile dergiler, yönetim tarafından kapatılmış veya gazete çıkaranları ile çalışanlarının işlerine son verilerek gazete ve/veya derginin tarzı değiştirilmiştir. Sovyetler Birliğinin dağılmasından sonra Kazakistan dünyada demokratik bir ülke olarak nitelendirilmiştir. Bağımsızlık sonrası Kazak basını, Kazakistan'ın ekonomik ve sosyal yönden gelişiyle paralel olarak gelişmektedir. Bunun sonucunda, demokrasi ve ifade özgürlüğü anlayışını kendine temel alan Kazak basını, artık batı pikelerinin gelişmiş basını olma yolundadır.
ABD dış politikasında silah ticaretinin rolü: Bush ve Obama dönemlerinde Ortadoğu politikalarının karşılaştırmalı analizi

Bu tez, ABD dış politikasında silahlanma ve silah ticaretinin yerini George Walker Bush ve Barack Obama dönemlerinde Ortadoğu politikalarında kullanılan strateji ve dış politika araçlarını karşılaştırarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda tezde, öncelikle neo-realizm ve neo-liberalizm gibi Amerikan dış politikasına hakim yaklaşımlar incelenerek, dış politikada Demokrat Parti ve Cumhuriyetçi Parti gelenekleri üzerinde durulmaktadır. ABD dış politika yapım sürecinde başkanın yetkileri ortaya koyularak kurumsal yapı içerisinde yer alan diğer etkili aktörlerin yanı sıra silahlanma ve silah sanayinin öneminin altı çizilmektedir. Soğuk Savaş sonrası dönemde ABD'nin global silah ticaretindeki rolüne odaklanarak çalışmada, silah ticaretinin ABD dış politikasının ve özellikle Ortadoğu politikalarının temel parametrelerinden olduğu iddia edilmektedir. Bunun için, silah ticaretinin dış politikada hangi amaç ve hedefler için kullanıldığına açıklık getirilerek, Ortadoğu'da silahlanma ve çatışma ilişkisi silahlanma verileri kullanılarak araştırılmaktadır. Sonuç olarak, silah ticaretinin Obama döneminde dış politikada daha etkili kullanıldığı ve Bush dönemindeki saldırgan gerçekçi politikaların farklı araçlarla sürdürüldüğü iddia edilmektedir.
Azerbaijan-Turkish relations (1992-2012): A foreign policy account

Bu tez tarihsel bir perspektif içerisinde Azerbaycan'ın Türkiye'ye yönelik dış politikasını incelemeyi ve Ebulfez Elçibey, Haydar Aliyev, İlham Aliyev dönemi dış politika yapılanmalarını analiz etmektedir. Tez genel kanının aksine Bir millet, iki devlet anlayışının ikili ilişkileri yönlendirmede geçerli olmadığını bunun yerineAzerbaycan'ın Türkiye ile olan ilişkilerinde ulusal çıkarları esas alan gerçekçi bir dış politika izlediğini tartışmaktadır. Sonuç olarak Azerbaycan dış politikasının Türkiye'ye yönelik tedbir ve istikrar odaklı bir çizgide devam ettiği savunulmaktadır.
Baas partisi ve Kuzey Irak güvenli bölgesi

Bu tez çalısmasında, Subat 1963 - 9 Nisan 2003 tarihine kadar olan dönemdekiGüvenli Bölge'nin tarihi süreci incelenmekte, tezin birinci bölümünde GüvenliBölge'yi üç asamaya ayırdık; birinci asama (1963), ikinci asama (1970) ve üçüncüasama (1991), ayrıca ikinci bölümde, Kuveyt isgalinin nedenlerini, sonuçlarını ve Çekiç Güç konularını, kapsamlı bir sekilde ele aldık. kinci bölümde ise, seçimlerinyapılması, yerel meclis ve hükümetin kurulması, iç çatısmalar, Ankara süreci, Dublinsüreci, Washington mutabakatı ve Bagdat'ın düsüsüne kadar bölgede cereyan eden olayları da inceledik.
Cold war in the Middle East: soviet interests in the middle east and the american effect

Coğrafi ve jeostratejik öneme sahip olan ve geniş petrol rezervleri bulunan Orta Doğu, eski zamanlardan beri büyük güçlerin kozlarını paylaştıkları önemli bir bölge olmuştur. Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri Soğuk Savaş boyunca devam eden rekabetlerini Orta Doğu'da da devam ettirmiştir. Asırlık çıkarlarının bir devamı olarak, Sovyetler Birliği etkisini Orta Doğu'da sürdürürken, diğer yandan en güçlü rakibi olarak Amerika Birleşik Devletleri'nin çevreleme politikasıyla karşı karşıya kalmıştır. Her iki süper güç de, ideoloji, silah satışı, enerji siyaseti ve serbest pazar kavramları çerçevesinde, doğrudan ya da dolaylı olarak, bölgede çeşitli ittifaklar kurmuşlar ve savaşlara müdahil olmuşlardır. Bölgede kurulan çoğu ittifak, askeri ve ekonomik yardım temeline dayanmıştır. Sovyetler Birliği anti-kapitalizm ve Arap milliyetçiği sayesinde bölgedeki etki alanına devam ettirirken, Amerika Birleşik Devletleri de hem İsrail'in tek garantörü olarak hem de Batı yanlısı zengin petrol kaynaklarına sahip diktatörlüklerin müttefiki olarak bölgedeki rolünü oynamıştır. Bu bağlamda, süper güçlerin çıkar çatışmalarının sahnesi olarak Arap-İsrail savaşları kullanılmıştır. Siyasal kamplaşma neticesinde, Sovyetler Birliği Arapları desteklerken, Amerika Birleşik devletleri de İsrail'in yanında yer almış ve bu şekilde bölgedeki nüfuzlarını koruma ve bu nüfuzu artırma çabasına girmişlerdir. Orta Doğu'daki Soğuk Savaş çekişmesi bir yandan Arap Devletler ve İsrail arasında sağlanan kısmi barışla sona ererken, diğer yanda Amerika Birleşik Devletlerinin zaferine ve Sovyetler Birliği'nin ise 1991 yılında yıkılmasına sahne olmuştur. Yeni kurulan Rusya Federasyonu, kısa bir durgunluk sürecinin ardından, adeta küllerinden doğarak, bölgedeki eski çıkarlarını yeni bakış açılarıyla devam ettirerek, bölgede ve dünyada etkin olma çabasına girmiştir. Fakat bu defa karşısında daha güçlü bir Amerika Birleşik Devletleri yer alıyordu.
İsrail-Filistin çatışması: İsrail'in Filistinlilere yönelik güvenlik politikasında devamlılık ve değişim (1948-2008)

Bu çalışma İsrail'in Filistinlilere yönelik güvenlik politikasını, Arap devletleriyle mücadele ve genel güvenlik politikasından ayrıştırarak ele almayı amaçlamıştır. Bunu yaparken İsrail ile Filistin tarafları arasındaki çatışmanın temel sorunsalını oluşturan silahlı mücadele, sınırlar, toprak, yerleşim yerleri, mülteciler ve Kudüs temaları kullanılmıştır. Çatışmanın temel nedeninin Filistin toprağında var olma ve varlığını sürdürme çabası ile bu çaba doğrultusunda izlenen politikalar olduğu esas alınmıştır. Süreç incelenirken, İsrail'in politik duruşu, güvenlik uygulamaları, uygulama-tema/tema-güvenlik politikası ilişkisi irdelenmiştir. Süreç incelemesinden elde edilen bulgular İsrail'in Filistinlilere yönelik güvenlik politikasının tanımlanmasında kullanılmıştır. Bu çerçeve dahilinde uygulanan politikanın İsrail-Filistin çatışması bağlamında İsrail'in güvenlik taleplerine cevap verip vermediği belirlenmeye çalışılmıştır.
Adalet ve Kalkınma Partisi ile Refah Partisinin dış politika anlayışlarının karşılaştırmalı incelemesi

Siyasi partilerin kimlikleri dış politika anlayışlarını doğrudan etkiler. Adalet ve Kalkınma Partisi'nin muhafazakar kimliği ve Refah Partisi'nin İslamcı kimliği bu partilerin dış politika söylem ve eylemlerini doğrudan etkilemiştir. Söz konusu partilerin kimlikleri aynı zamanda onların Batı algısını, Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa Birliği, İsrail, Kıbrıs ve İslam dünyası politikalarını şekillendirmiştir. Türk siyasi tarihine damgasını vurmuş Adalet ve Kalkınma Partisi'nin ve Refah Partisi'nin dış politikalarındaki benzerlikleri ve farlılıkları ortaya koymak ilgili partilerin arasında süreklilik veya kopuş olup olmadığına ışık tutmak açısından işlevsel olacaktır. Bu çalışmada çekirdek kadrosunu eski Refah Partililerin oluşturduğu Adalet ve Kalkınma Partisi ile Refah Partisi'nin dış politika anlayışları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
The privatization of war

Bu tez, son zamanlarda uluslararası gündemi oldukça meşgul eden özel askeri şirketleri incelemekte olup bu şirketler vasıtası ile ulus devletin tekelinde olan savaş kavramının giderek nasıl özelleştiğini ortaya koymaya çalışmaktadır. Tezde, savaşın özelleşmesine Kantiyen ahlak yönünden yaklaşılarak, özel askeri şirketi adı altında faaliyet gösteren söz konusu kuruluşların uluslararası hukuktaki yeri sorgulanmakta ve savaşın özelleşmesinin ulus devletlerin egemenliği üzerine etkileri irdelenmektedir. Tezin temel savı bugün yaşanan Irak savaşının sivil nüfus üzerindeki olumsuz etkisinin nedeninin Kant'ın ebedi barış için öngördüğü ön şartlardan biri olan paralı asker kullanmama şartının çiğnenmesi olduğudur. Savın temel dayanağı, askeri şirketlerin Irak savaşında yer almasıyla savaşın daha kanlı ve içinden çıkılamaz bir hale gelmesidir. Paralı askerlik uzun bir geçmişşe sahip olduğundan tez süre bakımından Soğuk Savaş sonrası dönemden günümüze kadar olan süre ile bölge bakımından ise Irak ile sınırlandırılmıştır. Çalışma sırasında, kitaplar, süreli yayınlar, raporlar ve internet üzerinden erişilebilinen bilimsel materyallerden faydalanılmıştır.
Neo-klasik realist teori bağlamında Almanya ve Rusya arasındaki ilişkilerin AB enerji politikasına yansıması

Bu tez çalışmasında Rusya ve Almanya arasındaki ilişkilerin, enerji özelinde ve neo-klasik realist teori çerçevesinde incelenmesiyle birlikte bu ilişkinin, AB enerji politikası üzerindeki etkilerinin çoğunlukla olumsuz bir nitelik taşıdığı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda Rusya ve Almanya arasındaki ilişkiler lider ve devlet düzeyinde analiz edildiğinde; iki devlet arasındaki ilişki boyutunun Vladimir Putin ve Angela Merkel arasındaki diyaloglardan ortaya çıkarılan bulgular neticesinde de sahip oldukları ortak tarihi etkileşim geçmişşi, stratejik kültür, değerler ve inançlar temelinde diğer aktörlerden daha ileri seviyede olduğu tespit edilmiştir. Bu durumun iki devletin dış politika kararlarına etkisi açısından, özellikle de AB'nin kurucu ve liderlik rolünü üstelenen Almanya'nın, enerji alanında Rusya ile olan ikili ilişkilerini ulusal çıkarları gereğince AB'de ortak bir dış enerji politikasının oluşturulmasından önde tutmuş olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca AB enerji hukukunun yeterli derecede düzenlemeye sahip olmayıp, bu alanda yasal boşluklar bırakması noktasında Rusya'nın AB üye ülkelerine yönelik ayrıştırıcı politikalarında da başarıya ulaşması ve Almanya ile ilişkilerini karşılıklı olarak bu açıklıktan faydalanarak geliştirmesi söz konusudur. Özellikle AB açısından en büyük doğal gaz tedarikçisi konumunda olan Rusya'nın sahip olduğu gücü, uluslararası ortamda kendisine yönelik tehlike algıladığında stratejik bir dış politika aracı olarak ithalatçı ülkelere karşı sık sık kullanması Birliğin enerji arz güvenliği açısından da büyük sorun teşkil etmiştir. Dolayısıyla Almanya-Rusya ilişkilerinde karşılıklı asimetrik bağımlılığın etkisi ile enerji ihtiyacının sistemsel zorunluluktan değil de bireysel nitelikte bir ihtiyaçtan kaynaklanması Almanya-AB ilişkilerine bu alanda negatif bir şekilde yansımıştır. Bu sonuca ulaşmada özellikle neo-klasik realizmin birim düzeyindeki değişkenlerinden olan lider imajları ve algıları ile enerji şirketlerinin, devletlerin dış politika çıktılarını oluşturmasında ve yönlendirmesinde önemli bir rol aldıkları da ortaya konulmuştur.
Avrupa Parlamentosu'nda Avrupa şüpheciliği: Krizler ve etkileri

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa'da barışın ve istikrarın yeniden sağlanması amacıyla tasarlanan Avrupa Birliği projesi ortaya çıktığı günden beri tartışmaları gündeme getirmiştir. Avrupa Birliği'ni destekleyen görüşler olduğu kadar Avrupa Birliği'nin kurumlarını, politikalarını eleştiren veya tamamen bütünleşme sürecine karşı çıkan görüşler de olmuştur. 1990'lı yılların başında Avrupa gündeminde önemli bir hale geldiği kabul edilen eleştirel görüşler literatürde Avrupa şüpheciliği olarak adlandırılmıştır. Zaman zaman gündeme gelen Avrupa şüpheciliği geçtiğimiz son on yılda Avrupa Birliği'nin karşılaştığı birçok krizle tekrar ortaya çıkmıştır. Avrupa şüpheciliğinde ulusal ve ulusüstü düzeyde olmak üzere belirgin bir artış görülmüştür. Bu tez çalışmasında, krizlerin Avrupa Parlamentosu'nda güçlenen şüpheci siyasi gruplar ile etkileşiminin Avrupa politikalarına etkisi sorgulanmaktadır.
Russian national security strategy: Changes in securitisation issues

Bu çalışma sırasıyla Yeltsin, Medvedev ve Putin hükümetlerince ilan edilen güvenlik doktrinleri üzerinde yoğunlaşan betimsel bir araştırmadır. Ayrıca Rusya Federasyonu'nu kendisi için belirlemiş olduğu jeopolitik, felsefik, kimlik-yönlü ve normatif çıkarlarını ilan etmeye sevk eden şartlar ve unsurları da analiz etmeye çalışmaktadır. Çalışmanın kapsamı Soğuk Savaşın bitiminden günümüze değin olan gelişmelerle sınırlıdır. Çalışma Rusya'nın Soğuk Savaş sonrası dönemde izlemiş olduğu dış politikayı yönlendiren saikleri incelemek için neo-realist ve yapısallcı teorik yaklaşımlardan yararlanmaktadır. Çalışma Rus siyasal ve askeri elitinin Rusya'nın dünya siyaseti içindeki yerine, çıkarlarına, sorumluluklarına ve de her devletin benzer reaksiyonlar göstereceği dışsal gelişmelere dair kanaatlerinin günümüz Rus dış politikasının şekillenmesinde öncelikli rol oynadığı çıkarsamasından hareket etmektedir.
Devletlerin güvenlik algılamasında enerji kaynaklarının rolü: Hazar Havzası örneği

Bu tezin amacı küresel değişimler sürecinde dünya enerji kaynakları ile bunların sorunlarını ele almak ve bu kapsamda Türkiye'nin yerini belirlemektir. Sanayi Devrimi sonrasında gerek gelişmiş gerekse gelişmekte olan ülkelerin artan nüfusları, üretim ve hizmet faaliyetlerinde ihtiyaç duyduğu enerjiye olan talepleri hızla artmıştır. Böylelikle ülkelerin sınırlı ve dünya üzerinde dengesiz olarak dağılmış enerji kaynaklarına sahip olmak büyük savaşları başlatmıştır. Küreselleşen dünyanın vazgeçilmez amacı ve aracı olan enerji, dünya enerji kaynaklarının potansiyelleri, üretim ve tüketim dengeleri, küreselleşmenin önde gelen ülkelerinin enerji üzerine yaklaşımları belirlenerek ve Türkiye'nin dünya enerji kaynakları içindeki rolü tartışılarak değerlendirilecektir. Bu çalışma da güvenlik kavramına yüklenen askeri anlam dışında, ekonomik gelişimin ve refahın temel faktörü olan enerji kaynakları ile özellikle Soğuk Savaş sonrası uluslararası sistemde güvenlik anlayışındaki değişimi ve bunun ekonomik ve jeopolitik çerçevesini belirlemeye çalışmaktadır.
1948-1954 yılları arasındaki Amerika Birleşik Devletleri- Türkiye ilişkilerinin Türkiye'deki gündelik yaşam üzerindeki etkileri

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki dönem Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği arasında başlayan Soğuk Savaş yıllarına ve bu dönemde iki ülke arasındaki gerginliğe şahit olmuştur. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Sovyetler Birliği'nin yayılmacı politikasına karşı izlediği çevreleme politikası ABD'nin stratejik öneminden dolayı Türkiye'yle ilişkilerini de etkilemiştir. Türkiye Soğuk Savaş döneminde ABD tarafından temsil edilen Batı Bloğu'nun içinde yer almaya karar vermiştir. 1948- 1954 yılları arasında ABD ve Türkiye arasında birçok işbirliği ve anlaşma yapılmıştır. ABD bu dönemde Batı Bloğu'nda bulunan ülkelere özellikle ekonomik olarak birçok yardımda bulunmuştur. Örneğin bunlardan birisi de Marshall Yardımı'dır. 1947 yılında ABD Marshall Yardımı ile aralarında Türkiye'nin de bulunduğu 16 ülkeye parasal yardımlarda bulunmuştur. ABD Soğuk Savaş süresince izlediği dış politikalar sonucunda ekonomik ve askeri alanı olduğu kadar kültürel alanı da hegemonyasını güçlendirmek için kullanmıştır. Bunu da Amerikan yaşam tarzının tanıtımını yaparak ve etkileşimde bulunduğu ülkelerdeki kişilerin gündelik hayatlarının bütün alanlarına etki ederek gerçekleştirmiştir. ABD ile bu dönemde yaşanan siyasal alandaki ilişkiler Türkiye'nin de gündelik hayatını etkilemiştir. Bu tez 1948- 1954 yılları arasında ABD ile yürütülen ilişkilerinin sonucunda Türkiye'nin gündelik hayatında yaşanan değişiklikleri incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmanın kuramsal tartışmasında Henri Lefebvre'in gündelik hayat kuramı temele alınarak Türkiye'de 1948- 1954 yılları arasında gündelik hayatta yaşanan değişimler yazılı basın ve teknolojik gelişmeler alt başlıklarına ayrılarak incelenmiştir.
Avrupa Birliği güvenlikleştirme politikalarının etkileri: Bosna Hersek örneği (2004-2018)

Bu çalışmada, Avrupa Birliği'nin 2004- 2018 yılları arasında Bosna Hersek'te uyguladığı güvenlikleştirme politikalarının ülkede güvenlik, istikrar ve kalıcı barışın sürekli kılınmasına nasıl ve hangi parametrelerde etki yaptığı ortaya koyulmaktadır. Bosna Hersek'te 1992- 1995 yılları arasında 3,5 yıl süren ve yüz binlerce insanın hayatını kaybetmesine, milyonlarca insanın mülteci veya ülkesinde yerinden edilmiş olmasına neden olan haksız savaşı sona erdirmek ve soykırıma varan eylemleri durdurmak amacıyla imzalanan Dayton Barış Antlaşması'nın üzerinden 20 yıldan fazla süre geçmesine rağmen, başta AB olmak üzere uluslararası toplum kalıcı barış ve istikrarı sağlamak adına çalışmalarını hala sürdürmektedir. Bosna Hersek siyasetinde etnik çizgi her zamankinden daha fazla parçalanmış ve taraflar arasındaki savaş başka yollarla devam etmektedir. Uluslararası toplum, Bosna Hersek'in Avrupa Birliği'ne tam üyeliği ile tüm taraflardaki savaş izlerinin iyileşeceğini ummaktadır. AB, Dayton sisteminin eksikliklerine bir cevap olarak geliştirdiği BH'yi AB'ye entegrasyon stratejisi, Kopenhag Okulu Güvenlikleştirme Kuramı ve Huntington'un Medeniyetler Çatışması Kuramı çerçevesinde, siyasi, askeri, toplumsal, ekonomik ve çevresel sektörler göz önünde bulunarak incelenmiştir. AB'nin 2008 yılında imzalandığı geçici ticaret anlaşması ve 2016 yılında yürürlüğe giren İstikrar ve Ortaklık Anlaşması ile AB üyeliği yolunda önemli gayret sarf edilmiştir. Buna rağmen, BH'nin AB'nin üyelik kriterlerini karşılama konusunda daha yolun başında olduğu, anayasasından seçim sistemin kadar birçok alanda AB'nin istediği düzenlemeleri tamamlanmadan AB'ye aday ülkesi statüsü kazanmasın bile mümkün olmadığı görülmektedir. Dayton'un ortaya çıkardığı siyasal yapı ve taraflara sunduğu haklar nedeniyle Bosna Hersek halen 1995 yılı siyasetinin çıkmazındadır.
Avrupa Birliği'ne uyum sürecinde Türkiye'de çocuk hakları ve çocuk suçluluğu

Çocuk hakları çalışmaları, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra hız kazanmış ve başta Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi olmak üzere uluslararası anlaşmalarla desteklenmiştir. Avrupa Birliği de bugün çocuk haklarını desteklemekte ve politikalarında çocuklara ilişkin düzenlemelere yer vermektedir. Türkiye hem Birleşmiş Milletler üyesi hem de Avrupa Birliğine aday ülke olarak çocuk haklarına ilişkin düzenlemeleri takip etmektedir. Türkiye'de birçok konuda olduğu gibi çocuk haklarında da Avrupalılaşma düşüncesi etkindir. Avrupalılaşmaya ilişkin çalışmaların büyük ölçüde AB'ye indirgendiği ve AB öncesindeki tarihsel sürecin ihmal edildiği görülmektedir. Bu çalışmada öncelikle Avrupalılaşma ve AB-leşme ayrımı yapılarak, çocukluğun, çocuk haklarının ve çocuk suçluluğunun tanımına yer verilmiş, AB'de çocuk hakları ve çocuk suçluluğu ile Türkiye'de çocuk haklarının gelişimi ve suça sürüklenen çocukların durumu, Avrupalılaşma ve AB-leşme çerçevesinde ele alınmıştır.
Kimlik ve güç ekseninde insan güvenliği: Japonya örneği

Japonya örneği üzerinden insan güvenliği temelli diplomasinin ana motivasyonlarını anlamayı hedefleyen bu tez çalışmasında üç farklı konunun altı çizilmiştir. Öncelikle Soğuk Savaş sonrası dönemde ana akım ortodoks güvenlik söyleminin nasıl dönüştüğü ve bu dönüşüme müteakip olarak insan güvenliğinin yeri ve önemine değinilmiştir. Merkezine insanı alan gerek uluslararası örgütler nezdinde gerekse de ulusal devletler nezdinde uygulama imkanı kazanan insan güvenliği perspektifi, yalnızca teorik değil pratik hayatta da yansımalara sahip olmuştur. Çalışma kapsamında ikinci olarak, insan güvenliğinin dış politikalarda nasıl ve niçin yansıma bulduğu mevcut uluslararası ilişkiler kuramları yardımıyla açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda konstrüktivizm ve rasyonalist bir kuram olarak realizm, devletlerin insan güvenliği temelli politikalarının kuramsal belkemiğini oluşturmuştur. Tezin bu bölümünde ayrıca rasyonalist ve konstrüktivist kuramları meczeden bir yaklaşım olarak neoklasik realizm kapsayıcı bir çerçeve olarak sunulmuştur Üçüncü ve son olarak bu tez, Japon dış politikasında insan güvenliği temelli praksisin tarihsel dinamiklerini yukarıda ortaya konulan teorik çerçevede anlamlandırılmaya çalışmaktadır. Bu bağlamda neoklasik realizmin ortaya koyduğu çerçevede Japonya'nın insan güvenliği ile bağlantılı dış politikası güç ve kimlik ekseninde açıklanmaya çalışılacaktır. Bu çerçevede Japon dış politikasını şekillendiren parametrelerin yalnızca dış politik kimliğine yön veren pasifist/antimilitarist normlardan kaynaklanan kimlik unsuru değil çıkarlar ile bağlantılandırılabilecek uluslararası sistemin gereklilikleri olduğu iddia edilmektedir.
Japon-Türk ilişkileri

Japonya ile Türkiye'nin resmi temasları, fazla eskiye dayanmaz, ancak yüz senelik tarihe sahiptir. Diplomatik ilişkilerin kurulması ise bundan ancak 50 sene sonra, Cumhuriyet döneminde gerçekleşmiştir. İki ülkenin ilişkileri öncelikle iktisat alanında gelişmiştir. Özellikle ticari, iktisadi ve teknik yardım alanlarında önemli adımlar atılmıştır. Ancak ülkelerin coğrafi bakımdan birbirlerine uzakları ve belirli global politik dönemlerde karşılıklı ilgi ve çıkarların gelişimini ve seyrini zaman bakımından kısmen engellenesi, kısmen de yavaşlatmıştı. Özellikle 1980'li yıllarda etkisini gösteren yeni globalleşme süreci çerçevesinde değişen koşullara paralel olarak, iki ülke ilişkileri gittikçe genişleyen çok taraflı bir potansiyel zemin üzerinde yeni boyutlar kazanmaya başlamıştır. Diplomatik bağların kurulmasından bu yana, iki ülke arasındaki ilişkilerin yoğun bir şekilde geliştiği söylenemez. Bununla beraber iki ülke arasında ciddi sorunların bulunmaması ilişkilerin geleceği açısından çok önemlidir. Japonya ve Türkiye, yeni, dinamik bir ortaklık başlatarak, daha yakın bir işbirliği gerçekleştirebilirler. Bu her iki ülke için de yararlı olacaktır, büyük kazançlar sağlayacaktır. Fakat şunu da belirtmek gerekir ki, iki ülke ilişkileri, sadece ikili meseleler açısından değil, uluslararası ilişkiler açısından da iyice düşünülmelidir. Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle, dünyada belirsizlik ve kargaşa hakimdir. Japonya ve Türkiye'yi çevreleyen ortamın da pek sağlam olduğu söylenemez. Özellikle Orta Asya ve Uzak Doğu'da görülen siyasi ve iktisadi istikrarsızlık, iki ülkeyi, yakından ve doğrudan etkileyebilir. Bu durumda Japonya ve Türkiye hangi konularda, ne tür bir işbirliğine gideceklerini belirlemelidir.