turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeni Türk Medeni Kanunu'nda mal rejimleri

Sosyoekonomik alandaki gelişmeler ve bu gelişmelerin bireylerin yaşamlarına olan yansımaları, Kara Avrupası ülkelerinin hukuk sistemlerinde, yasa koyucuların, medeni kanunlarda 'evlilik birliği'nde taraflar arasında eşitliğin sağlanması için yeni düzenlemeler yapmalarına neden olmuştur. Mal rejimi hukukunda yapılan değişikliklerde iki önemli ilke temel olarak alınmıştır. Bunlar, eşitlik ilkesi ve evlilik sona erdiğinde eşler arasındaki işbirliği ve dayanışma sonucunda elde edilen malvarlığı değerlerinin paylaşılması ilkesidir. Batı ülkelerindeki bu gelişmelerin varlığına paralel olarak, ülkemizin sosyal ve ekonomikşartlarındaki değişimler ve gelişmeler sonucunda Türk Medeni Kanunu'nun da yeniden gözden geçirilmesi zorunluluğu ortaya çıkmıştır. Netice itibariyle 743 sayılı ve 17.02. 1926 tarihli Medeni Kanun'un yerini, 01.01. 2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu almıştır. 4721 sayılı kanunun getirdiği en önemli değişiklik yasal mal rejimine ilişkin düzenlemedir. Devrim niteliğindeki bu yasa özellikle eşitlikçi yaklaşımı ile dikkat çekmektedir. Her geçen gün ekonomik hayatta daha fazla yer alan kadınların, eski medeni kanun döneminde mevcut olan yasal mal rejimi sebebiyle haksızlığa uğramaları, Medeni Kanun'da değişiklik yapılmasınıgerektirmiş ve sonuç olarak 4721 sayılı Yeni Medeni Kanun yürürlüğe konulmuştur. Yeni Medeni Kanun'da evlilik süresince edinilen malların evlilik boşanma veya eşlerden birinin ölümü ile sona erdiğinde eşit olarak paylaşılması kabul edilmiştir. Yasal mal rejimi olarak 'Edinilmiş Mallara Katılma Rejimi' geçerli olacaktır. Seçimlik mal rejimleri olarak da ; Mal Ayrılığı Rejimi, Paylaşmalı Mal Ortaklığı Rejimi, Mal Ortaklığı Rejimi kabul edilmiştir. Böylelikle,01.01. 2002 tarihinden önce edinilmiş mallar için 'mal ayrılığı' , bu tarihten sonra ise'edinilmiş mallara katılma rejimi' uygulanacaktır.
Ceza muhakemesi hukukunda tanığın korunması

Tezimizde tanığın anlamı, vermiş olduğu beyanın delil değeri ve korunması yolları incelenmiştir. Konu iki bölüm halinde incelenmiş olup, birinci bölümde; tanık kavramı, ispat araçları içindeki tanık beyanının önemi, tanığın diğer muhakeme süjelerinden farkı, hak ve yükümlülükleri, dinlenmesi usulü ve tanığı korumaya yönelik alınacak tedbirlerin muhakeme hukuku ilkeleri ile olan ilişkisi incelenmiştir. İkinci bölümde; korunmaya en muhtaç oldukları örgütlü suç kavramı ve bu tür suçlarda tanığın önemi, tanığı korumaya yönelik mevcut yasalardaki düzenlemeler incelenmiştir. Ceza muhakemesinde tanığın korunması, özellikle tehlikede olmaları nedeniyle korunması gereken tanıklar çalışmamızın temelini oluşturmaktadır. Bu tanıklar özellikle organize suçlarda tanıklık yapmaları nedeniyle örgütün hedefi haline gelmektedir. Örgütlüsuçlarda tanık bulmak bu sebeple neredeyse imkansızdır. İşte özellikle bu tür suçlarda tanıklarmutlaka korunması gerektiğinden çalışmamızda örgütlü suç ve bu tip suçlarda tanık koruma kavramına önem verilmiştir. Konu ile ilgili mevcut yasal düzenlemelere yer verilmiştir. Tanık korumanın önemi nedeniyle tanık koruma kanun tasarısı düzenlenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde bu düzenleme de ayrıntılı olarak anlatılarak çalışmamıza son verilmiştir.
Konsültan hekimin aydınlatma yükümlülüğü

Tıp bilimi, dünyada ve ülkemizde son derece gelişmiş ve ilerlemiştir. Tıp bilimi uğraşısı içinde olan hekimler de bu gelişmişliğe paralel olarak daha özel konularda uzmanlaşma eğilimindedirler. Bu yönde eğitimlerini arttırmakta veya ilgi alanları nedeniyle kendilerini bu özel alanlarda geliştirmektedirler. Günümüzde, hekimler, belli bölümlerde uzmanlaşma yanında o bölümün daha da özel bir alanında eğitim alarak veya ilgi alanı geliştirerek uzmanlaşmaktadırlar. Kaldı ki, günümüzün karmaşık hastalıklarının çözümünde de bu özel uzmanlaşma zorunlu hale gelmiştir. Hastalar da kendilerine tıbbi müdahalede bulunacak hekimin uzman, hatta başvurdukları konuda özellikle ihtisaslaşmış hekim olmasını tercih etmektedirler. Bu aşırı uzmanlaşma ve karmaşık hastalıkların mevcudiyeti disiplinler arası çalışmayı da zorunluluk haline getirmiştir. Gerçekten de, birden fazla hastalığı olan hastalarda, ilgili uzmanların birlikte çalışması kaçınılmazdır. Uygulamada da, özellikle teşhis ve tedavi yöntemine karar verilmesi komplike ve zor vakalarda, doğru teşhisi koymak ve gereken tedaviyi yürütmek adına hekimlerin diğer hekimlerden bilimsel görüş veya öneri alması çok sık karşılaşılan bir durum haline gelmiştir. Hekimler ve bölümler arası bilgi paylaşımı ve danışım olarak adlandırılan konsültasyonda, kişinin kendisine yapılacak tıbbi müdahale sürecine, kendisine danışılan, bilgi ve tecrübesinden istifade edilen konsültan hekim de dahil olmaktadır. Tıbbi müdahale öncesi kişinin aydınlatılması ve serbest iradesine dayalı rızasının alınması, kişinin kendi geleceğini belirleme yani özerklik hakkının bir sonucudur. Kişinin kendine yapılacak herhangi bir tıbbi müdahaleye rıza gösterebilmesi ya da reddebilmesi için yeterince ve anlayabileceği bir şekilde bilgilendirilmesi, bu bilgilendirilme sonucu kişinin düşünmesi, kendi değer yargıları ile özgür seçimine dayalı bir karar vermesi gerekir. Aydınlatılmış rıza hekimler için bir yükümlülük olduğu kadar hastalar açısından da bir hasta hakkıdır. Kişinin kendi geleceğini belirleme sürecinde etkili olacak, kişiye yapılacak tıbbi müdahalelerde görev alacak, bilgi ve tecrübesine başvurulan konsültan hekimin yükümlülükleri kapsamında aydınlatma yükümlülüğünün tespiti, konsültasyon ile ilgili mevzuatımızdaki düzenlemelerin irdelenmesi, konsültasyon sürecinde hastanın aydınlatılmasıyla ilgili uygulamadaki durumun açıklanması ve tıbbi müdahalelerde hastanın aydınlatılmış rızasının alınmasının önemi, neden ve nasıl alınması gerektiği, alınmamasının sonuçları çalışmamızın ana konusunu ve amacını oluşturmaktadır. Tıbbi müdahalelerde aydınlatılmış rıza konusu ne kadar önemli ise kişinin doğru şekilde, yeterince ve doğru kişi tarafından aydınlatılması da önemlidir. Bu bağlamda özel ihtisas alanı nedeniyle bilgisine ve tecrübesine başvurulan ve tıbbi müdahale sürecine katılan konsültan hekimin aydınlatma yükümlülüğü, tıbbi müdahalelerde aydınlatma ve rıza konusunun genelden çıkıp özelde incelenmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır. İstanbul, 2010 Sevgi Akbenlioğlu
Eski ve yeni Türk Borçlar Kanununa göre yayım sözleşmesi

Yayım sözleşmesi konusunda Yeni Türk Borçlar Kanununu önemli değişiklikler getirmiştir. Eski ve Yeni Türk Borçlar Kanununa Göre Yayım Sözleşmesi konu başlıklı tezimize bu değişiklikler yol göstermiştir. Eski ve Yeni Türk Borçlar Kanunu dikkate alınarak hazırlanan bu çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Tezimizin birinci bölümünde özellikle tercih edilen 'yayım' kavramı ilk olarak açıklanmıştır. Daha sonra yayım sözleşmesinin tanımı, unsurları, tarafları, özellikleri ve eseri konu alan benzer sözleşmelerle farkları incelenmiştir. İkinci bölümde yayım sözleşmesinin hükümleri kapsamında tarafların borçları açıklanmıştır. Bu bölümde eserin baskı adedinin belirlenmesine yönelik yeni düzenlemenin yayımcının çoğaltma borcuna etkisi ve yayım sözleşmesinde daha önce değinilmeyen intihal konusu açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmamızın üçüncü bölümünde yayım sözleşmesinin sona ermesinden bahsedilmiştir.
Medeni Usul Hukukunda tutanaklar

Medeni usul hukuku incelenirken belki de en fazla karşılaşılan kurumların başında yargılama tutanakları gelmektedir. Yargılama tutanağı, mahkemelerin yargılamaya ilişkin faaliyetleri sırasında tutulan belge olmasının yanı sıra, hükme kaynak teşkil etmektedir. Bu açıdan tutanaklar, yargılamanın kayıtlanmasını sağlayan hafıza ve depo kaynağıdır. Yargılama tutanaklarına ilişkin düzenlemeler farklı yargılama usullerinde değişiklik göstermekle birlikte, yargılamaya hakim olan ilkelerin ve evrensel normların tutanaklar ile olan ilişkisi, hemen hemen tüm yargılama usullerinde benzer niteliktedir. Bu çalışmada, medeni usul hukuku açısından yargılama tutanakları incelenip, tutanakların amaç ve fonksiyonları ile bir kısım özel tutanak türleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca, medeni usul hukuku tutanakları ile diğer bazı tutanak türleri arasındaki benzerlik ve farklılıklara işaret edilmiştir.
Genel sağlığın korunması amacıyla yürütülen idari kolluk faaliyetleri ve temel hak ve hürriyetler

İdarenin genel sağlık amacıyla yürüttüğü kolluk faaliyetleri çoğu zaman temel hak ve hürriyetlerle çatışır. Bu çatışmanın hangi hukuki çerçeve içinde ve hangi ilkeler doğrultusunda çözülebileceğinin belirlenmesi temel hak ve özgürlüklerin etkili şekilde korunması açısından önem arz etmektedir. Genel sağlık amaçlı kolluk faaliyetlerinin ve temel hak ve hürriyetlerin birbirlerini karşılıklı olarak nasıl sınırlandırdıkları iki bölüm halinde incelenmiştir. Genel sağlık kavramının mahiyeti ortaya konmaya çalışılmış; Anayasa Mahkemesi, Danıştay ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kavrama yaklaşımı ele alınmıştır. Genel sağlık amacıyla sınırlanan temel hak ve hürriyetler, bunları sınırlayan mevzuat örnekleri üzerinden incelenmiştir. Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanmasında kanunilik ve ölçülülük ilkeleri üzerinde durulmuştur. 2001 değişikliklerinin ardından genel sınırlama sebepleri içermeyen Anayasa'nın 13. maddesinin yol açtığı sorunlar ve doktrinde buna karşılık önerilen çözümler incelenmiştir. Kaldırılan genel sınırlama sebeplerinden birinin de genel sağlık olması sebebiyle bu konu üzerinde özellikle durulmuştur. Zorunlu aşı konusundaki tartışmalar ve Amerika Birleşik Devletleri başta olmak üzere konunun karşılaştırmalı hukukta düzenlenişi incelenmiş; Türkiye açısından faydalı olabileceği düşünülen çıkarımlar yapılmıştır. 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nun sorunları ele alınmış ve genel sağlık amaçlı kolluk faaliyetleri ve özellikle zorunlu aşı konusunda bir kanun değişikliği ihtiyacı bulunduğu tespit edilmiştir.
Marka tescilinde nispi red nedenleri

Fikri mülkiyet hakları, bunlara sahip her işletmenin yararlandığı ve özel koruma altına alınmasını istediği takdirde ise, gerekli tescil işlemini yaptırmak zorunda olduğu haklardır. Markanın korunması, bedeni ve fikri ürünün önünün açılarak bireyleri gayretlerdirmenin önemli şartlarından biridir. İşletmelerin kendilerini müşterilerine tanıtmaları, piyasada tutunmaları, koruma altına alınmış markalarla mümkün olabilir. Markaların korunması, marka taklitlerinin önüne geçilmesi, markanın sadece o markayı ihdas eden kişi veya firma tarafından kullanılabilmesi, haksız rekabetin önlenmesi bakımından büyük önem arz etmektedir. İşletmelerin mal ya da hizmetlerini diğer işletmelerinkinden ayırt etmek için kullandıkları işaretlerin, toplum menfaatleriyle ters düşmemek kaydıyla kullanılmasının ve bu şekilde gelişen ekonomiye ayak uydurmanın daha sağlıklı bir sonuç doğuracağı düşüncesiyle eserimizde bu işaretleri marka tescilinde nispi red nedenleri yönünden inceledik. Nispi red nedenlerinin ayrıntılı bir biçimde incelendiği bu çalışmamızda hem ulusal hem de uluslararası marka mevzuatındaki güncellemeler ve değişiklikler ışığında konumuzla ilgili Yargıtay kararlarına da değinerek nispi red nedenlerini ele aldık. Ulusal açıdan marka mevzuatında bir kısım değişiklikler yapılmışsa da bu konudaki düzenlemelerle ulaşılmak istenen amaç, uluslararası anlaşma ve uluslararası ölçütlere ulaşan bir marka mevzuatına sahip olan bir ülke haline gelmek ise de, eserimizin tamamı incelendiğinde de anlaşılacaktır ki, hedeflenen amaca ulaşılamamış ve özensiz hazırlanan bu kanunlar pek çok sorunu da beraberinde getirmiştir. Mevzuatta yer alan eksiklikler ve bizce yanlış olan düzenlemelere de değinerek yapmış olduğumuz çalışmamızda Yargıtay kararlarına da başvurarak uygulamada konumuzla ilgili sorunlardan bahsederek doktrindeki tartışmalara da değinerek kanaatimizce olması gereken düzenlemelere yer verdik.
Hanefİ ve Ca'ferİ mezhepleriyle mukayeseli olarak Afgan Hukukunda evlilik akdi

Çalışmamızda Afgan Medeni Kanunu'nun, evlilik ve evlilik akdi sonucu oluşan hukuki sonuçlarıyla ilgili hükümlerini Hanefi ve Ca'feri mezhepleriyle mukayeseli olarak ele aldık. Çalışmamız bir giriş, iki bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Konuları incelerken Afgan Medeni Kanunu'ndaki sıralamaya büyük ölçüde riayet ettik. İlgili kanunda bulunmayan ancak Ca'feri mezhebinde mevcut olan Mut'a nikahı vb. gibi konulara da araştırmamızda yer verdik. Afgan Medeni Kanunu büyük ölçüde Hanefi mezhebine dayanır. Bu nedenle diğer konularda olduğu gibi evlilik akdi ve sonuçları meselesinde de Hanefi mezhebinin meşhur görüşlerini kanunlaştırmıştır. Kimi zaman da Hanefi mezhebinde şöhret bulmayan görüşleri benimsemiş, bazen diğer ehl-i sünnet mezheplerinden de yararlanmış, zaman zaman da bölge halkının menfaatini dikkate almak suretiyle mezheplerden tamamen farklı bir hüküm beyan etmiştir. Ancak Afgan Medeni Kanunu Ca'feri mezhebinden hiçbir şekilde istifade etmemiştir. Bunun sonucunda Afganistan'da uygulanmak üzere Ca'feri Aile Hukuku Kanunu çıkartılmıştır.
Evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma

Boşanma, evlilik birliğini eşler hayatta iken hakim kararıyla sona erdirmenin yollarından biridir. Evliliğin bu yolla sona erdirilebilmesi için de kanunda sayılan bu nedenlerden birine başvurmak zorunludur çünkü kanun bu sebepleri sınırlı sayı yöntemiyle düzenlemiştir. Boşanma nedenleri TMK 161 vd. maddelerinde düzenlenmektedir. Bunlardan bazıları özel, bazısı genel boşanma nedenleridir. Yine bu nedenlerin bazıları hakimin takdir hakkını ortadan kaldırdığı için mutlak, bazıları ise hakime takdir hakkı tanıdığı için nispidir. Genel boşanma nedeni olan evlilik birliğinin temelinden sarsılması çalışmanın asli inceleme alanını oluşturur zira kanaatimce genel boşanma nedeni bir tane olup o da evlilik birliğinin temelinden sarsılmasıdır ve anlaşmalı boşanma ve ortak hayatın yeniden kurulamaması halleri bir boşanma nedeni değil şartlarının varlığı halinde temelden sarsılmanın varsayım olarak kabul edildiği hukuki imkanlardır. Bu nedenle çalışmanın asli inceleme alanını temelden sarsılma kavramı teşkil edecektir. Bu tez çalışmasının birinci bölümünde genel olarak boşanma kavramı izah olunacak, ikinci bölümünde genel boşanma nedeni olan evlilik birliğinin temelden sarsılması kavramı incelenecek, son bölümde ise temelden sarsılmanın varsayım olarak kabul edildiği iki hukuki imkan olan anlaşmalı boşanma ve ortak hayatın tekrar kurulamaması hallerinden bahsolunacaktır.
Avrupa insan hakları sözleşmesinde ve Türk Hukukunda ayrımcılık yasağı

Bu çalısmada, esas olarak hem Türk Hukukunda hem de Avrupa insan Hakları Sözlesmesi'nde ayrımcılık yasagının hak ve özgürlükler üzerindeki etkisi ortaya konulmaya çalısılmıstır. Çalısmanın ilk bölümünde, ayrımcılık yasagının hukuktaki yeri, islevi, önemi ve uluslararası sözlesmelerde ayrımcılık yasagının yeri irdelenmistir. ikinci bölümde, ayrımcılık yasagının genel ilkelerine deginilmis, Avrupa insan Hakları Sözlesmesi'nde ve Türk Hukuku'nda yer alan ayrımcılık nedenleri üzerinde durulmustur. Ayrıca, ayrımcılık yasagının degisik boyutlarına irdelenmistir. Üçüncü bölümde ise, Avrupa insan Hakları Mahkemesi'nde ayrımcılık yasagının ihlal edildiginin iddia edildigi davalarda davaları inceleme metodubelirtilmistir. Ayrıca, Türk Yargısında yargı organları önünde görülmekte olan davalarda ayrımcılık yasagının nasıl yorumlandıgının ve uygulandıgının tespitine çalısılmıstır. Bu bölümde, gerek Avrupa insan Hakları Mahkemesi'nin ve gerekse Türk Yargısınınsomut bazı olaylarda ve durumlarda ayrımcılık yasagının uygulanmasında istikrarkazanmıs birçok karara yer verilmistir. Çalısmada, netice olarak, ayrımcılık yasagının adaletin saglanması açısından vazgeçilmez bir ilke olduğu sonucuna varılmıstır.
Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin alacak hakkının devri

Bu çalışmada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve bu sözleşme nedeniyle yükleniciden bağımsız bölüm veya arsa payı satın alan üçüncü kişilerin hukuki durumu; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tanımı, hukuki niteliği, unsurları, türleri ve sona ermesi hakkında genel bilgiler verilerek, Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olan alacağın devri hükümleri kapsamında, öğreti ve Yargıtay uygulamaları dikkate alınmak suretiyle incelenmiştir. Daha sonra her iki konu ile ilişkili olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında üçüncü kişilerin talep hakları açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca taşınmaz satışında, Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olan alacağın devri hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı ve Yargıtay'ın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle yüklenicinin edindiği hakkın, alacağın devri hükümlerine tabi olduğu yönündeki istikrarlı kararlarına esas hukuki görüşü, öğretideki ağırlıklı görüş ile karşılaştırılmıştır. Bu çalışma ile Yargıtay'ın tahvil yoluna başvurarak alacağın devrine ilişkin öğretideki ağırlıklı görüş ile çelişen uygulamaları irdelenerek, ortaya çıkan farklı hukuki sonuçların değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Adalet ilkelerinin Osmanlıdan günümüze Türk Hukukunda görünümü

Modernizm ile beraber gelişen hukuki pozitivizm akımı doğrultusunda hukuk teorilerinin içinde ahlak öncüllü ilkeler ve adalet kavramı önemini yitirmiştir. Katı hukuki pozitivizimin hukuk aleminde yarattığı bu boşluk sonucunda kanunlar ve hukuk sistemleri adaleti sağlamaktan uzaklaşmıştır. Bunun sonucunda günümüzde farklı teorilere bakıldığında, etik değeri temel alan ahlak öncüllü ilkelerin tekrar önem kazandığı görülmektedir. Söz konusu teoriler hem hukuk yapımında hem de yargılama aşamasında ilkelerin önemine vurgu yapmışlardır. Bu bağlamda ilkeler, kanunu yorumlarken ve yargılama sırasında adaletin gerçekleşmesi için araç niteliğindedir. Günümüzde AİHM'in uygulamasına ve Anglo-Sakson hukuk geleneğine bakıldığında bu anlayışın hakim olduğu görülmektedir. Bu anlayış ise geleneksel Türk hukuk zihniyeti özellikle de Osmanlı hukuk sistemi ile paralellikler arz etmektedir. Osmanlı devleti adaletle hükmetme geleneğini yansıtırken, hukuk sistemi de adalet kavramı üzerine şekillenmiştir. Bu bağlamda hem kuralların yorumlanmasında hem de yargılama aşamasında temel değer olan adaleti sağlamak adına günümüzdeki hukuk kuramlarında ve insan haklarını koruyacak belgelerde yer alan ilkelere benzer ilkeler geleneksel Türk hukuk zihniyetinde kendine yer bulmuştur.
İdari işlemin şekil unsuru

İdari işlemin şekil unsuru; tesisi için yetkili idari makamca izlenmesi gerekli yöntemi ve idari işlemin hukuk düzeninde aldığı biçimi, maddi varlığı anlatır. İdari işlemin şekil unsuru bakımından hukuka uygun bulunması, bu yöntem ve biçim kurallarına uygun olarak tesis edilmiş bulunmasına bağlıdır. Usul kuralları idari işlemin hukuk düzeninde varlık kazanabilmesi için geçirmesi gereken aşamalarla ilgili kurallardır. İdari işlemin hukuka uygun biçimde doğabilmesi için bu kurallara uyulması zorunludur. Bu çalışmanın konusu devletin tüm işlemleri gibi belli şekil kurallarına uyularak yapılması ve alınması gereken idari işlem ve kararların tabi oldukları ve idarenin iradesinin dış dünyaya yansımasının maddi biçimi ve idari işlemin yapılmasında izlenen yolu ifade eden şekil kurallarının neler olduğu ve bu kurallara aykırılık halinde uygulanacak yaptırımlardır. Şekil bir idari işlemin esaslı bir unsurunu oluşturur. Özel hukuk işlemlerinde kural olarak şekil serbestisi ilkesi geçerlidir. Bu ilke gereğince, özel hukuk işlemlerinin sıhhatli ve geçerli olabilmesi için kanunda sayılan ve kişiye ağır yükümler yükleyen, kişiler için ağır sonuçlar doğurabilecek olan veya kişiyi karşılıksız veya çok az bir karşılıkla ağır bir yük altına sokacak işlemler hariç işlemin özünü teşkil eden iradenin belli bir biçimde açıklanmış olmasına gerek yoktur. Yukarıdaki istisnalar dışında, kişilerdeki çıkar duygusunun onları ihtiyatsız davranışlardan alıkoyacağı düşünülmüştür. Buna karşılık idari işlemlerde kişisel çıkar duygularına yer yoktur. Bu nedenle, bu tür işlemlerde ihmallere ve ihtiyatsızlıklara daha çok rastlanır. İşte idari işlemi yapacak olan kamu görevlisini işlemin sonuçları hakkında daha iyi düşünmeye sevk edebilmek için idari işlemin belli bir biçimde ve belli usuller izlenerek yapılması zorunludur. Ayrıca, idare edilenlere güvence sağlamak bakımından da bazı şekil şartları öngörülmüştür. Araştırma şekli, idare hukuku alanında idari işlemler açısından değerlendirmiş olup, idari işlemin şekil kurallarının daha iyi anlaşılması için kısaca idari işlemin ne olduğuna da değinmiştir. Bu açıdan araştırma idari işlemin taşıması gereken şekil unsurları ve bunlara aykırılıkların yaptırımlarıyla sınırlı olup, idari işlemin şekil unsurunun yakın ilişkide olduğu konular dışına çıkılmamıştır. Sonuç bölümünde çalışma kapsamında bu alanda görülen eksiklikler ve çözüm yollarına değinilmeye çalışılmıştır.
Milletlerarası satımlara uygulanacak hukuk hakkında 1986 La Haye Sözleşmesi

' Doktora tezinin konusu milletlerarası satım akitlerine uygulanacak hukuka dair 1986 La Haye Sözleşmesidir. Taşınır malların satımı milletlerarası ticarette en önemli işlemdir. Çalışma iki ana bölümden oluşmuştur. ilk bölüm genel olarak satım akitlerine uygulanacak hukukla ilgilidir. Bu bölümde önce milletlerarası akit hukukuna hakim olan ilkeler ve akitlere uygulanacak hukuku tayin ederken kullanılan metotlar ele alınmıştır. Bu bölümde ikinci olarak Türk ve Sovyet milletlerarası özel hukukunda akitlere uygulanacak hukuk incelenmiştir. Tezin İkinci kısmı 1986 La Haye Satım Sözleşmesini ele almaktadır. Milletlerarası ticarette satım akitleri esas ağırlığı oluşturduğu için, kanunlar ihtilafının modern döneminin başlangıcından beri milletlerarası kuruluşların ilgisini çekmiştir. Milletlerarası yeknesaklaştırma çabalan La Haye'de daha 1928 yılında başlamıştır. Bu milletlerarası sözleşmelerden bazıları satıma ilişkin kanunlar ihtilafı kurallarını yeknesaklaştırmayı amaçlamıştır. Sözleşmelerin en önemlisi ve en son akdedileni 1986 La Haye Sözleşmesidir. 1986 La Haye Sözleşmesi, 1955 La Haye Sözleşmesinin yerini almakta ve faklı devletlerde iş yerine sahip taraflar arasındaki veya kanunlar ihtilafını içeren diğer bütün durumlardaki satım akitlerine sözleşmenin uygulanacağına dair temel kuralı getirmektedir Yani La Haye Sözleşmesi, 7'nci madesinde, satım akitlerine uygulanacak hukuku seçme hususunda taraflara sınırsız bir serbesti tanımaktadır. Taraflar uygulanacak hukuku seçmedikleri takdirde satım akdi satıcının hukukuna tabi kılınmıştır (m.8/l). Satıcının hukukunun uygulanması 'karakteristik edim' kavramından destek almıştır. Satıcının hukukuna ilişkin bu genel kurala bazı istisnalar getirilmiştir (m.8 - ve 9). M.8/II uyarınca alıcının hukuku uygulanır. M.8, aynı maddenin l. ve II. fıkralarında belirtilen hukuka göre başka bir I2Ihukukun uygulanmasını belirli bir esneklik ölçüsünde kabul etmektedir, i. fıkra hükmü 'en uygun hukuk' yaklaşımını benimsemiştir. S'nci madde sözleşmede büyük tartışmalara neden olmuştur. Bu tartışma, öncelikle alıcının hukuku ile satıcının hukuku arasında bir denge kurulmasına ve bu kuralların uygulanmasında hakime bırakılan esneklik derecesi konusundadır. Doktora tezi, çalışmamızda ulaştığımız en önemli sonuçlan tespit ettiğimiz 'sonuç' kısmı ile tamamlanmıştır.