turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de modernleşme ve propaganda: Yeni cumhuriyet'i tanıtmak, La Turquie Kemaliste Dergisi (1934-1948)

'Yeni'yi 'eski'den ayırmak Cumhuriyet'in başat argümanı olarak birçok alanda etkisini göstermiştir. Bu dönemde yeni bir rejim, yeni Türkiye, yeni toplum, yeni yaşam biçimi, en önemlisi yeni bir vatandaş oluşturmak amaçlanmıştır. Toplumu oluşturan tüm unsurların modernize edilmiş halini; diğer bir deyişle güncel versiyonlarını normalleştirme ve benimsetme çabaları, bilhassa kadın, erkek ve çocuk üzerinden rollerin tekrar tanımlanması ve uygulanması gereğini ortaya çıkarmıştır. Bu ihtiyaç doğrultusunda Cumhuriyet'in ideal vatandaşlarını oluşturma sürecini hızlandırmak ve 'Yeni Türkiye'nin propagandasını yapmak amacıyla 1934- 1948 yılları arasında La Turquie Kemaliste adlı bir dergi yayınlanmıştır. Bu dergi aracılığıyla, uluslararası arenada, 'Yeni Türkiye'nin hedeflenen biçimde yansıtılması; buna yönelik fotoğraflar basılması ve bu fotoğraflar üzerinden kadının, erkeğin ve çocuğun Cumhuriyet'in kendilerine biçtiği 'ideal' kimlikleri ve yaşam biçimini yansıtması Türkiye'yi modernleştirecek ve yeni Türkiye'nin, Batılı ülkeler tarafından kabul görmesini sağlayacaktı. Bu çalışmada, Erken Cumhuriyet Dönemi'nde söz konusu amacı gerçekleştirmek için propaganda faaliyetini üstlenen La Turquie Kemaliste dergisi incelenmiş ve modern insanı yaratma sürecine katkıları araştırılmıştır.
The emergence of think tanks and mediator intellectuals in Turkey

Bu çalışma Türkiye'de düşünce kuruluşlarının ortaya çıkışını ve gelişimini alan analizi perspektifinden ele almaktadır. Düşünce kuruluşlarının hızla yayılmasına ve etkilerinin artmasına karşılık, Türkiye'de bu kurumların gerek tarihsel gerekse günümüzdeki etkileri üzerine çok az vaka çalışması yapılmıştır. Düşünce kuruluşu araştırmacılarıyla yapılan on dört derinlemesine mülakat, birinci elden gözlemler, ikincil kaynaklar ve tasviri istatistiksel veri seti gibi kaynaklara dayanan bu tez, hem düşünce kuruluşlarının tarihsel gelişimiyle ilgili açıklayıcı bir çerçeve çizmeye hem de alanın günümüzdeki manzarasını betimlemeye çalışarak önemli bir boşluğu doldurmayı hedeflemektedir. Siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler alanlarında çalışan araştırmacıların bu alanda yaptığı araştırmaların kahir ekseriyetinden farklı olarak, bu çalışmada geliştirilen yaklaşım düşünce kuruluşları alanındaki bilgi üretiminin dinamikleri ve entelektüel müdahalelerin analizine özel bir önem atfederek nesnesini entelektüeller sosyolojisi bağlamında kurmaya çalışmaktadır. Söz konusu tarihsel analize göre, ilk düşünce kuruluşları 1960'larda ortaya çıksa da, bu kuruluşların alan benzeri bir uzam karakteri kazanmaları 1990'ların ortalarına tekabül etmektedir. Düşünce kuruluşları alanının doğuşunun aynı zamanda kendine has bir entelektüel icra tarzı ve muayyen bir bilgi üretim faaliyetinin ortaya çıkışıyla eş zamanlı olarak gerçekleştiği sonucuna varılmıştır.
Controversial issues related to reproductive biotechnology: An empirical study

Bu çalışma, yardımcı üreme tekniklerinin toplum bireyleri ve üreme ile ilgili kararları üzerinde yarattığı sorunları incelemektedir. Bu incelemeyi derinleştirmek ve kuramsal çerçevesine nitel ve nicel bir boyut kazandırmak için, çalışmada tezin sahibinin 2010 yılında gerçekleştirdiği alan çalışmasının verileri de kullanılmıştır. Doğum öncesi üreme teknolojilerinin neden olduğu, cinsiyet seçimi, kürtaj, PGT, Tüp bebek, engellilik gibi, tartışmalı konuların ve bu konularda sosyal çevrelerinden bağımsız olarak verilemeyen kişisel kararların sosyolojik analizi ile üreme sosyolojisinin gelişmesine katkı sağlanmak istenmiştir. Bu çalışma, yardımcı üreme tekniklerinin doğal üremenin önüne geçecek ve insan çeşitliliği ve üremesinin rastlantısallığını azaltacak ve hatta yok edebilecek, toplumdaki eşitsizliği arttıracak bir güç olduğunu; öyle ki bu gücün öjeninin temeli olan 'istenilen' bireylerin seçilip 'istenmeyenlerin' yaşamasını hatta artık döllenmesini bile engelleyebileceğini ileri sürmektedir. Tartışılan diğer bir konu, bütün bu etkinliklerin anne-baba adaylarının kendi seçimlerinden ileri geldiği yanılsamasıdır. Üreme biyoteknolojisi yarattığı ekonomisi üzerinden insanlara umutlar satmakta, bunda teknik edimlerinin cömertliği ile sınır tanımamakta ve bireylerin 'rasyonel ve özgür' sandıkları, ama aslında 'rasyonel olmayan' seçimlerinin kurbanı olmasında bir sakınca görmemektedir. Bu nedenle bu çalışmada, daha demokratik politikalara katkıda bulunabilmek için, doğum öncesine uzanan bu teknolojinin kuramsal temelleri ve toplumsal sonuçları tartışılmaktadır.
Resistance on the walls: A content analysis of graffiti in Turkey

Bu çalışma, stratejik direniş araçları olarak sanat ve mizaha dair bilgi üretmeyi amaçlamaktadır. Foucaultcu iktidar ve direniş kavramları rehberliğinde Türkiye'deki grafitilerin analizi araştırmanın temel odak noktasını oluşturmaktadır. Araştırma 2000 lerden derlenmiş bir örneklem ve büyük şehirlerin meydanları ve çevresinde graffiti üretimi ile ilgli büyük patlamaya tanıklık etmiş Haziran 2013 boyunca derlenmiş bir örneklemi siyasi içerik, direniş ile ilgili hususlar açısından karşılaştırmaktadır. Gezi protestoları öncesinde 450 parça graffiti elde edilirken, Gezi protestoları süresince 811 parça graffiti elde edilmiştir. Her iki grupta da 'otorite', 'ataerki', 'şiddet', 'hükümet', 'inuhafazakarlık', 'anaakımmedya', 'kapitalizm', ve 'çevre pollitikaları' konularına yönelik eleştiri ortaya konulduğu gözlenmiş ve bu doğrultuda kategorilendirme yapılmıştır. Bu kategorilendirme doğrultusunda sunulan kapsamlı içerik analizinin üzerinde şekillendiği bazı sorular şunlardır: Bir direniş pratiği olarak graffiti hangi iktidar biçimlerine işaret etmektedir? Gezi protestoları önecesi ve esnasında üretilen grafitiler arasındaki benzerlikler ve farklılıklar nelerdir? Mizah duvarlarda nasıl bir rol oynamıştır? Çalışma, son yıllarda Türkiye'de beliren ortak direniş dilinin 21. Yüzyıl direnişleri ile benzer özelliklerde şekillendiğini gösteriyor.
Heteronormatif kimliklerin anlamlandırılma süreçleri: Türkiye'de kuir bireyler

Bu tez kimliklerin heteronormatif inşasına ve kuir öznelliklerin deneyimlerine odaklanır. Esas olarak üç bölüme ayrılmıştır. Heteronormatif Kültürde Kimlik Politikalarının Seyri adlı birinci bölümde, iktidarın kimlikleri üretmesinden itibaren süregelen kimlik politikalarının ana özellikleri incelenmiştir. Kimliğin kuir teori tarafından yapı bozumuna uğratılmasına değin, kimlik politikalarının seyri incelenmiştir. Heteronormatif Kimliklerin Farklı Kültürlerde Anlamlandırılması adlı ikinci bölümde farklı kültürlerde farklı toplumsal cinsiyet ve cinsellik inşaları incelenmiştir. Türkiye'de Kuir Bireyler Üzerine Derinlemesine Görüşmeler adlı son bölümde de Türkiye'de yaşayan eşcinsel arzuya sahip bireylerle röportajlar yapılmış ve bulgular paylaşılmıştır. Bu tez, toplumsal cinsiyetler ve cinselliklere dair farklı bir akıl yürütmenin imkanını sorgulamayı, eşcinsel arzuya sahip bireylerin kimliklerinden kaynaklanan deneyimlerini incelemeyi amaçlamıştır.
Pamuk's Kars and its others: An ethnography on identifications and boundaries of ethnicity, nationalism and secularism

Kars, farklı etnik grupların yaşadığı, Türkiye'nin kuzeydoğusunda, Ermenistan'a komşu bir şehirdir. 2002 yılında, Nobel ödüllü yazar Orhan Pamuk, öyküsü Kars şehrinde geçen Kar isimli politik ve tarihi bir roman yazdı. Kitap, Türkiye'nin bıçak sırtı sorunları üzerine ulusal ve küresel çapta bir tartışma yarattı. Bu tez, bu sorunları, Kar'da temsil edilmiş olmalarına tepki gösteren Kars sakinlerinin gözünden irdelemeyi amaçlar. Karslıların özdeşim ve sınırları müzakere süreçlerine odaklanarak, bu tez, Türkiye'nin kıyısında etnisite, milliyetçilik ve laiklik meselelerine dair yerel algıları tartışan ve gömülü kuram metodu uygulayarak gerçekleştirilmiş olan bir Kars etnografisi sunar.
Osmanlı'nın son dönemleri ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında şans oyunları

Bu çalışmada Osmanlı'nın Son Dönemi ve Cumhuriyet'in İlk Yıllarında Şans Oyunları ele alınmıştır. Bir giriş ve iki bölümden oluşan çalışmanın giriş bölümünde şans oyunlarının çeşitli tanımlarına ve tarihine yer verilerek bu tür oyunların hangi toplumlarda oynandığı ve ne tür oyunlara yer verildiği ele alınmış özellikle piyango ve at yarışları üzerinde durulmuştur. Yine bu bölümde yüzyıllar önce de farklı şekillerde var olduğu bilinen şans oyunları kavramının kapsamına giren piyango ve at yarışlarının ele aldığımız dönemle arasındaki farklılıklar ortaya konulmuştur. Birinci bölüm iki alt başlığa ayrılmış olup ilk kısımda piyangonun Osmanlı toplumuna girişi ve Osmanlı da gelişimi ele alınırken, devletin piyango konusundaki tutumu ve piyangoculuğun ne gibi amaçlarla Osmanlı toplumunda benimsendiği, kimler tarafından düzenlendiği, uygulamada karşılaşılan güçlüklerin neler olduğu ve ne tür faydalar sağladığı gibi konular üzerinde durulmuştur. Birinci bölümün ikinci kısmında ise yine Osmanlı toplumunda at yarışlarının ortaya çıkışı ve gelişimi ele alınmıştır. Başlangıçta ecnebiler tarafından gerçekleştirilen koşuların daha sonraları Osmanlı toplumunda da önemli bir yer edindiğine değinilmiştir. İkinci bölüme gelindiğinde de Cumhuriyet'in kuruluş yıllarında Piyangoculuk ve At Yarışları şeklinde iki alt başlık oluşturulmuştur. Piyango çekilişlerinin Türkiye'de nasıl başladığı, hangi amaç doğrultusunda geliştiği, halka nasıl tanıtıldığı ele alınmış olup nakit ve eşya piyangoları hakkında bilgilere yer verilmiştir. Bir diğer alt başlık olan At Yarışları ile ilgili kısımda ise at yarışlarının düzenlenmesi konusunda gösterilen çabalar, yarış yeri inşası ve yarış atları temin edilmesi konusunda devlet ileri gelenlerinin çabasına ek olarak halk tarafından yarışlara gösterilen ilgi ortaya konmuştur. Bu çalışmada Osmanlı'nın Son Dönemleri ile Cumhuriyetin kuruluş yıllarında yaşanan sıkıntılı zamanlar boyunca bir şans oyunu olarak tanımlanan piyango çekilişleri ve at yarışlarının Türk halkına sağladığı maddi ve manevi faydalar ortaya konulmuş, Tayyare piyangosunun milli duyguları öne çıkarmasıyla Türk havacılığına büyük ölçüde yarar sağladığı görülmüştür. Diğer yandan piyango ve at yarışları gibi şans oyunlarının halkın dikkatini dağıtarak bunalımlı zamanları atlatmasına yardımcı olmak amacıyla devlet tarafından kullanılan bir sosyal faktör olduğu da anlaşılmaktadır.
İsrail ve Filistin'de işçi sınıfının gelişimi ve işçi hareketleri

İsrail ve Filistin'de işçi sınıfının gelişimi ve işçi hareketlerinin incelendiği bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, konunun anlaşılabilmesi için gerekli olan sınıf kavramı ve İsrail sosyolojisindeki yaklaşımlar ele alındı. İkinci bölümde, Arap ve Yahudi işçi sınıfının doğuşuna ve oluşumuna katkı sunan siyasal, ekonomik ve kültürel değişimlerle birlikte Siyonizm ve onun kolonizasyon faaliyetlerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde, Britanya Manda Yönetimi altındaki Filistin'de siyasal ve ekonomik gelişmelere paralel olarak ortaya çıkan proleterleşme ve işçi hareketleri anlatıldı. Dördüncü bölümde, İsrail'de işçi sınıfı ve hareketleri, İsrail işgalinin ardından Filistin'de yaşanan toplumsal ve sınıfsal değişimler ve işgale karşı gelişen ulusal hareket içinde yer alan işçi hareketleri ele alındı. Beşinci bölümde, İsrail 'de yaşanan ekonomik liberalleşmeyle ve Oslo Barışı ile birlikte ortaya çıkan ekonomik, siyasal ve kültürel değişimler; bu değişimlerin işçi hareketleri ve işçiler üzerindeki etkisi; işçilerin ve hareketlerinin durumu incelenmiştir.
The health right of refugees in Turkey

Bu tez çalışmasının temel amacı Türkiye'de yerleşik mültecilerin sağlık hakkına erişimlerini incelemektir. Mültecilerin mevcut sağlık hizmetlerine erişimi konusunda ciddi sıkıntılar söz konusudur ve mültecilerin ihtiyaçlarını karşılaması için tasarlanan özel sağlık hizmetleri bulunmamaktadır. Mültecilerin yerleştirildiği bir şehirde alan araştırması yapılarak, mültecilerin sağlık hizmetlerine erişimi ile ilgili sorunlar araştırılmıştır. Niteliksel araştırma tasarımı ile bu çalışma sağlık çalışanları, mülteciler ile çalışan sivil toplum örgütlerinin temsilcileri ve mülteciler ile derinlemesine görüşmeler yaparak mültecilerin sağlık hizmetlerine erişimi ile ilgili sorunları ve sağlık çalışanları ile mülteciler arasındaki klinik karşılaşmanın dinamiklerini anlamaya çalışmıştır. Çalışma sonucunda mültecilerin yeterli ve uygun sağlık hizmetlerine erişemedikleri ve sağlık hakkına erişim temel haklarının uygulamada hayata geçirilemediği bulunmuştur. Bunun yanı sıra, sağlık hizmetlerinin sunulmasında, profesyonel tercümanların bulunmayışı ve mülteciler hakkında sağlık çalışanları arasında yaygın önyargılar gibi bazı sorunlar olduğu belirlenmiştir. Sağlık hizmetleri ve sağlık sigortası hakkındaki mevzuat bütün sığınmacıları kapsayacak ve mültecilere ülkeye girişlerinde kapsamlı sağlık muayeneleri yapılması ve travma ve psikolojik danışmanlık hizmetleri verilmesi gibi özel sağlık hizmetlerinin sunulmasını sağlayacak şekilde düzenlenmesi gerekmektedir.
Tribal banditry in Ottoman Ayntab (1690-1730)

Osmanlı Ayntab'ında Aşiret Eşkiyalığı (1690-1730)Soyudoğan, Muhsin. Yüksek Lisans, Tarih Bölümü. Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Oktay Özel. Bu tez, bir mikro tarih çalışması örneği olarak, 17. yüzyıl sonu ve 18. yüzyıl başlarında Ayntab çevresindeki aşiret eşkiyalıklarını anlamayı hedeflemektedir. Her ne kadar belli bir bölgeye odaklansa da, çalışma eşkiyalık etrafında dönen bazı tartışmalara katkı sağlamayı; ayrıca Osmanlı İmparatorluğu'ndaki eşkiyalığı anlamak için bir model geliştirmeyi hedeflemektedir. Bu modeldeki yenilik, eşkiyalığıanlamak için, temelde eylemi yapanın grup algısı tarafından şekillenen, sosyal organizasyon ile ekonomik, sosyal ve politik güdüleyiciler gibi değişik faktörleri göz önünde bulundurmasıyla alakalıdır. Bunun yanında, çalışma Osmanlı tarihindekieşkyalığı münferit olaylar olarak değil, onları uzun bir zaman dilimine yayılmış bir olgu olarak anlamayı hedefleyen bir yaklaşım sunmaktadır. Böylece eşkiyalık sosyo-politik çatışmaların somutlaşmış bir şekli olarak yansıtılır. Key Words: Aşiretler, sosyal ve politik eşkiyalık, sosyal güç, sosyal organizasyon, soy sistemi, Ayntab, Osmanlı maparatorluğu. iv
Media, nationalism and violence: A critical discourse analysis of a news about 'Others'

Küreselleşme olgusu, ulus-devlet yapısını aşındırırken, aynı zamanda küresel değer ve normlara karşı yerel olanı ön plana çıkarması ile milliyetçiliği yeniden gündeme getirmiştir. Bu nedenle çağımızda milliyetçiliğin yok oluşundan değil, yeni bir eklemlenmesinden söz etmek gereklidir. Hem 'ulus'un tasavvur edilmesinde hem de söylemsel olarak yeniden üretilmesinde medyanın büyük rolü olduğu tartışmasızdır. Medya, milliyetçi söylemi yeniden üretir ve ulus-kimlik tanımlaması dışında kalan 'öteki'ne karşı şiddeti körükler. Söz konusu çalışma, Teun A. Van Dijk'ın 'Eleştirel Söylem Analizi' yöntemini kullanarak, Türkiye'de en çok tıklanan internet haber sitelerinin, geleneksel medyada olduğu gibi milliyetçi söylemi kullanıp kullanmadıklarını incelemektedir.
Dezavantajlı gruplar bağlamında lise çağı gençliğinin sosyalleşmesinde sporun etkisi

Lise çağı gençliği dediğimiz 14-18 yaş aralığındaki gençlerin sosyalleşmesinde kültürel, ekonomik, eğitim gibi sosyal etmenler göz ardı edilemeyecek bir öneme sahiptir. Gençler belirttiğimiz bu özellikler bağlamında, akranlarıyla benzer seviyelerde sosyal hayatta ve eğitim-öğretim kurumlarında yer almazlarsa dezavantajlı gruplar içerisinde değerlendirilmeleri gereklidir. Bu açıdan, çalışmada dezavantajlı diye tabir ettiğimiz lise çağı gençliğinin spora katılmalarında etkili olan unsurlar ve spor sayesinde dezavantajlarının ne oranda azaltılıp-azaltılmadığı sosyalleşme ekseninde analiz edilmektedir. Çok geniş bir yelpazesi olan 'dezavantajlı gruplar' şemsiyesi altında yer alan her gruba hakim olmak mümkün değildir. Böyle geniş çaplı bir çalışma ancak çok katılımlı bir işbirliğiyle gerçekleşebilir. Çünkü dezavantajlı grupların her birinin ayrı ayrı ele alınıp derinlemesine incelenmesi gerekir. Bu yüzden çalışmada dezavantajlı gruplar içerisinde yer alan kesimler hakkında kısa bilgilere yer verilirken, parçalanmış aile yapılarıyla ilgili daha detaylı bir literatür araştırması yapılmıştır. Eserde teorik ve uygulama bölümleri yer almaktadır. Teorik bölümde genel bilgiler başlığı altında dezavantajlı gruplar, spor ve sosyalleşme başlıkları ile ilgili derinlemesine geniş bir literatür çalışması yapılmıştır. Uygulama kısmında ise çalışma tasarımına yer verilmiştir. Tasarım içerisinde; çalışmanın yeri ve katılımcı bireyler, araştırma soruları, veri toplama yöntemleri ve veri analizlerine yer verilmiştir. Temalar ekseninde spor ve sporun sosyalleşmeye etkisi başlığı altında 3 ayrı tema oluşturulmuştur. Her temanın ana başlıkları altında kategoriler ve o kategorileri oluşturan kavramlar alt başlıklar olarak sunulmuştur. İlgili temalara dair sonuçlar çalışmanın tartışma ve sonuç kısmında yer verilmiştir. Araştırma sonucunda spor yapan bireylerin uğraştıkları spor dalları ve ilgili spor dallarına özgü aktivitelerinden hareketle bu bireylerin spor yapmayan bireylere göre toplum içinde daha hızlı sosyalleştikleri tespit edilmiştir.
Erken yirminici yüzyılda demiryolları ve sinemanın karşılaşması: Agit-tren'lerden sine-tren'lere

Bu çalışmada demiryolları ve sinemanın kesiştiği noktaların görsel ve sosyolojik bir analizini yapmaya çalıştım. Demiryollarını salt altyapısall bir araç olarak değil, estetik ve politik imkanlar ve sınırlandırmalar oluşturan ideolojik aygıtlar olarak ele aldım. Buradaki tezim, sinema ve demiryolları arasındaki anakronik ilişkinin sanat aracılığıyla kurulabilir olduğudur. Sanat, sinematik biçimi kamera yardımı olmadan kendi mantığıyla ve malzemeleriyle denemiştir. Bu anlamda tez, sinematik biçimin demiryollarından hareketle nasıl üretilmeye çalışıldığını göstermeyi amaçlamaktadır. Bu tez, Yirminci yüzyıl başında, bir ulaşım makinesi olan trenin ve bir fantom makinesi olan sinemanın etkileşiminde gerçekleşen deneyleri inceliyor. Bunların arasında Dziga Vertov ve Aleksandr Medvedkin'in sine-tren ve agit-tren deneylerine odaklanıyor. Ekim devrimi ertesinde yapılan bu deneylerin işçi ve köylülerin politikleşmesi ve emeğin Taylorizasyonu ile nasıl iç içe geçtiği analiz ediliyor. Vertov ve Medvedkin başta olmak üzere, devrimci sanatçıların tüm bu problemler içerisinden sinemayı politize etmeleri ve devrimleştirmelerinin estetiğini inceliyor.
Türk milliyetçiliği tanımlamalarında Orkun dergisi örneği (1950-1952)

Orkun Dergisi; 6 Ekim 1950 tarihinden 18 Ocak 1952 tarihine kadar, 68 sayı olarak her hafta Cuma günü çıkarılan Türk Milliyetçiliği dergisidir. Dergi, bir şahsın ya da grubun dergisi değildir. Sahibi İsmet Tümtürk olarak görünse de, kendisini bir davaya adamış olan tüm Türkçülerin dergisidir. Orkun Dergisi, Tek Parti döneminde iki defa kapatılan Orhun Dergisinin üçüncü dönemi olmamıştır. Demokrat Parti'nin, 14 Mayıs 1950 tarihindeki seçimden zaferle çıkması üzerine, Türkçülerin yeni bir heyecanla Türk Milliyetçilerini birleştirme hamlesi olarak Orkun Dergisi'ni çıkarma kararı almaları, yeni bir dönemin ve umudun başlangıcı olmuştur. Orkun Dergisi, Türk Milliyetçilerinin yeni kalesi olmuştur. Başyazar olarak Hüseyin Nihal Atsız'ın Türkçüleri bir çatı altında toplama gayreti görülmektedir. Derginin ana konularından biri, 1944 1945 Irkçılık-Turancılık Davası'dır. Bu davada zarar gören Türkçüler değil, Türkiye Cumhuriyeti'dir. Orkun Dergisi, Türkçü bir dergi olduğu için Türk Milliyetçiliğinin gelişim sürecini ele almıştır. Türklerin ilk yazılı belgesi, Orhun Kitabeleri'nden başlayarak, Göktürklerin, Karahanlılar'ın, Karamanoğullarının, Selçukluların ve Osmanlıların, Türk milletinin şanlı geçmişşini nasıl parlattıkları ve bu dönemin önemli düşünürlerinin katkıları anlatılmıştır. Türkçü Dergi olarak çıkarılan Orkun Dergisi'nin yazar kadrosu, sürekli değişmiştir. İsmet Tümtürk, Hüseyin Nihal Atsız, Nejdet Sançar, M. Zeki Sofuoğlu, H. Fethi Gözler, Hocaoğlu S. Ertürk, Nuri Tarhan gibi önemli yazarlar, dergiyi ayakta tutmak için çok gayret etmişlerdir. Orkun Dergisi, çeşitli sorunlardan dolayı 67. sayıdan haber vererek, 18 Ocak 1952 tarihinde son sayı olan 68. sayısını çıkararak, veda etmiştir. Bu ani vedanın sebebi, ne maddi sebepler ne de hükümet baskılarıdır. Derginin kapanış nedeni, tamamen dergiyi çıkaranların farklı işlerde çalışıyor olmaları ve dergi için yeterli zamanı bulamamalarıdır.
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın roman ve hikayelerinde din ve toplum ilişkisi

Ahmet Hamdi Tanpınar, yazdığı roman ve öykülerinde toplumun ortak şuur altından, medeniyet anlayışından, dini hayatından, medeniyete yüklediği anlamdan, siyasi çalkantılarından, milli unsurlardan, içinde yaşadığı dönemin şartlarından bahsederek toplumun geleceği üzerine düşünen bir aydınımızdır. Çalışmamızda ortaya koyduğumuz gibi Tanpınar dinin, içinde yaşanılan hayat ile birlikte yeni bir çehre kazandığını ve yeni bir huviyete büründüğünü ele almıştır. Bu düşüncesini de hayatın din üzerindeki etkisini anlattığı örneklerle temellendirmiştir. Eserlerinde din ile ilgili konulara ve örneklere başvuran Tanpınar, toplum içerisinde anlam bulan topluma anlam veren dini anlatır. Din, hayat devam ettikçe, topluma ait hayat var oldukça devam edecektir, mesajını verir. Özellikle toplumlara göre değişen dinin ifade biçimlerinin müslümanlığımıza, Türk toplumunun islamiyete kattığı ruhaniyetin derinliğini net bir şekilde ifade eder.
Sosyal dışlanma bağlamında genç suçluluğu

Sosyal dışlanma bir takım eşitsizlikler ve dezavantajlar sonucunda bireyin dışlanmasına neden olacak maddi ve manevi yoksunluk içinde bulunması, haklarını koruyacak kurumlardan veya sosyal destekten uzak olması durumunda ortaya çıkan dinamik bir süreci ifade etmektedir. Son yıllarda özellikle batı Avrupa ülkelerinde sıkça kullanılan bu kavram dışlanmanın sadece ekonomik görünümüne değil aynı zamanda bireysel ve toplumsal görünümüne dikkat çekmektedir. Toplumda birçok kişi dışlanma riski ile karşı karşıyadır. Bunlar arasında engellileri, kadınları, yoksulları, hastaları ve suçluları saymak mümkündür. Bireysel veya yapısall nedenlerden dolayı ortaya çıkan suç davranışı dışlanmanın hem bir nedeni hem de bir sonucu olabilmektedir. Suç ile ilgili kaynaklara bakıldığında suç davranışının özellikle genç bireyler arasında sıklıkla görüldüğü dikkat çekmektedir. Bu çalışmada bireyin yaşamında önemli bir evre olan gençlik dönemindeki suç davranışı ile sosyal dışlanma ilişkisi ele alınmaktadır. Bu kapsamda gerçekleştirilen saha çalışması Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü'nün Denetimli Serbestlik ve Yardım Hizmetleri Merkezlerinde denetimli serbestlik hizmetinden yararlanan gençler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma İstanbul ve Ankara olmak üzere iki büyük şehirdeki Denetimli Serbestlik İl Müdürlüklerinde tamamlanmıştır. Nitel ve nicel araştırma tekniklerinin bir arada kullanıldığı saha çalışmasında 234 kişiye 'Sosyal Dışlanma Ölçeği' uygulanmış olup 18 kişi ile derinlemesine görüşmeler yapılarak nicel araştırma sonuçlarını destekleyen verilere ulaşılmıştır. Çalışmada sosyal dışlanmanın alt boyutları olarak belirlenen maddi yoksunluk, kurum ve yardımlardan faydalanma, uygun ev ve güvenli çevrede yaşama, sosyal katılımcılık ile kültürel entegrasyon/normlara uyma çerçevesinde genç suçluların sosyal dışlanma durumları incelenmektedir. Saha çalışmasında en düşük düzeyde sosyal dışlanma kurum ve yardımlardan yararlanma alt boyutunda ölçülmüştür. Bu durum örneklemin bir kamu hizmeti olan denetimli serbestlikten yararlanıyor olmalarının olumlu bir etkisi olarak açıklanmaktadır. Sosyal dışlanma en yüksek düzeyde ise sosyal katılımcılık alt boyutunda tespit edilmiştir. Araştırmada sosyal katılımcılık alt boyutu bireyin özellikle toplumsal ilişkileri ve bunlarla olan bağları ile tanımlanmaktadır. Genç suçluların sosyal hayata katılımda yaşadıkları olumsuz deneyimler ile sosyal dışlanmaya maruz kaldıkları hissini duymaları sosyal dışlanma düzeylerinde etkili olduğu görülmektedir. Bu doktora tez çalışması genç suçluluğunu açıklamada sosyal dışlanmanın önemli bir faktör olduğunu ortaya koymaktadır.