The determination and application of suprasegmental structures in teaching English

Türkiye'de İngilizce öğrenenlerin en büyük sorunlarından biri konuşurken kendilerinianlaşılır biçimde ifade etme becerisidir. Belirli işlemler, yöntemler ve tekniklerlekazanabilecek - veya aksaması durumunda düzeltilebilecek ya da önlenebilecek - olan bu sözlü iletişim becerisinin kazanılamaması birçok konuşmacıda özgüven eksikliğine ve arzulanan başarıya ulaşamama güçlüğüne neden olmaktadır. Türkiye'de İngilizce öğrenenler ve öğretenler için çözüm bekleyen bu ciddi sorun büyük oranda, İngilizce'de sağlam ve değişmez kurallara bağlı bir telaffuz ve vurgulama yapısı olmamasından ve bu yüzden de İngilizce öğrenenlerin bu dili ana dillerinin sesletim ve tonlamasıyla konuşmaya çalışmalarındankaynaklanmaktadır. Bu yüzden İngilizce'ye özgü sesletim ve vurgulama düzenininöğrenilip telaffuz edilmesine yönelik çalışmaların mutlaka dil eğitiminin en başında öğrencilere kazandırılması, bunun için gerekli olanakların sunulması, onların da gerekli çabayı göstermesinin sağlanması gerekmektedir. Aksi takdirde sözlü İngilizce'ninbu özelliğini kazanmadan bu dili konuşmaya çalışacak olan öğrencilerimiz, doğal olarak kendi dillerine özgü ritm, vurgu ve tını yapısını kullanmaya devam edeceklerinden, ana dili İngilizce olan kimselerle sözlü iletişimlerinde karşılıklı anlaşmagüçlüğü çekeceklerdir. İngilizce telaffuzunun temel altyapısına ait özelliklerin kazanılmamış olmasından kaynaklanan bilgi ve beceri eksikliğine, yanlış edinimler de eklenince anlaşılır ve etkileyici bir sesletim ve vurgulama hedefine ulaşmak neredeyse imkansız hale gelmektedir. Sözlü iletişimin işlevselliğini olumsuz etkileyen yanlış edinim aksaklığına sesbilimdekemikleşmiş sesletim hataları denmektedir. İngilizce telaffuz eğitimindebugüne kadar genellikle seslerin tek tek öğretilmesine yönelik klasik bir yaklaşım hakimdi. Bu yaklaşımda sadece İngilizce'nin tanınması ve bunların doğru sesletilmesineyönelik çalışmalar üzerinde durulurdu. Oysa son dönemde yapılan araştırmalar göstermiştir ki, sözlü iletişimde anlaşılırlığı sadece sesbirimlerin yanyanasıralanmasından ibaret 'parçalar düzeyi' oluşturmamaktadır. Söylenenlerin doğru anlaşılmasını sağlayan bir o kadar önemli, hatta daha da önemli bir başka frekans daha mevcuttur. Sözlü iletişimi ritme dayalı bir dil olan İngilizce'de kelimelerin veya kelimeöbeklerinin kendi içlerindeki birinci ve ikinci derece vurguları, anlam öbekleriarasındaki duraklamalar ya da ulamalar ve söylenen tümcenin tınısını oluşturan ve'parçalar üstü' denilen bu frekans veya özellikler dizisi sözlü olarak aktarılan mesajınanlaşılmasını sağlayan en temel niteliktir. İngilizce sözlü iletişimde söylenen sözcüklerin anlaşılabilirliği sorununun kesin olarakgiderilmesi, ancak IPA tarafından belirlenmiş temel kuralların, işlemlerin, yöntem ve tekniklerinöğrenilmesi ile mümkündür. Bol uygulamalarla öğrencinin ileride yapabileceği pek çok sesletim hatasını en başından önlemek veya yanlış edinilmiş hatalarıdüzeltmeye çalışarak mümkün olacaktır. Bu yöntemi de ancak temel fonetik kurallarınıöğrenmiş ve uygulayabilen fonetik uzmanları uygulayabilecektir. Unutmayalım ki her İngilizce öğretmeni aynı zamanda bir 'doğru konuşma modelidir.' Bu nitelik önce eğitici kişiliğimizin ve dil öğretmeni olarak mesleki imajımızın, daha sonra da muhatabımızagöstermemiz gereken saygının ifadesi olarak değerlendirilmektedir. Tıpkıkoruyucu hekimliğin birçok hastalığı önceden önleyebildiği gibi, uygulamalı fonetiktemeli almış meslektaşlarımızın da doğru sesletimi dil eğitiminin mümkün olduğu kadar başlangıç düzeyde sağlamaları, ileride telafisi belki de imkansız olacak kemikleşmişya da fosilleşmiş İngilizce sesletim hatalarının önüne geçilmesi yönünden çok daha pratik olacaktır. Çünkü kendimizi sözlü İngilizce ile ifade ettiğimizde ne dediğimizkadar onu nasıl söylediğimiz de aynı derecede büyük önem taşımaktadır.