turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Class and ethnicity interaction: Kurdish question and trade unions in Turkey

Bu çalışma sınıf ve etnisite kavramlarının bağdaşımına ışık tutarak, sınıf ve kimlik politikaları tartışmalarına katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, ekonomik olarak ezilmiş kesimin etnik ezilmişliği nasıl yorumladığı analiz edilmiştir. Data olarak, sınıf örgütleri olan Petrol ve Hava İşçi Sendikaları seçilerek, bu iki sendika işçilerinin Kürt Meselesi'ne nasıl baktığı incelenmiştir. Sendika yöneticileri ve işçileri ile yapılan görüşmeler sonucunda, temel olarak, işçi sınıfı kimliğinin diğer yapıdaki ezilmişliklerle etkileşim halinde olabileceği görülmüştür. İşçilerin bu etkileşimin bilincine varması çeşitli sosyalleşme biçimleri ve süreçleri doğrultusunda olduğu saptanmıştır. Petrol-İş işçilerinin Kürt'lerin ezilmişliğiyle bir empati kurmasında, sendikal hareketin de bir parçası olduğu, kişisel politikleşme süreçleri etkili olmuştur. Hava-İş işçileri ise, Türk Hava Yolları grevi ile birlikte mobilize olarak, hem sınıf kimliği oluşturmuşlar hem de Kürtler'in ezilmişliğine empati geliştirmişlerdir. Ayrıca, sınıf kimliklerini vurguladıkları halde bu sosyalleşme ve politikleşme süreçlerinden geçmeyen ve/veya sınıf kimliği edinmeyen işçilerin Kürt hareketine ve taleplerine ayrımcı bir tutum sergiledikleri görülmüştür.
Üniversite öğrencilerinin evlilik ve aileye bakışı

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin evlilk ve aileye bakışı açısının ve eş seçim kriterlerininin ele alındığı betimsel bir çalışmadır. Çalışma teorik ve uygulamalı olarak iki bölümden oluşmaktadır. Teorik kısım kendi içinde aile ve evlilik olarak ikiye ayrılmaktadır. Bu bölümde aile kavramı, aile türleri, evlilik ve evlilik süreci gibi temel başlıkların litaratürde ele alınış biçimlerine değinilmiştir. Uygulamalı bölüm ise araştırmanın yöntemi ve alan araştırması bulgularının değerlendirilmesi başlıklarını içermektedir. Araştırma 2015- 2016 eğitim öğretim yılı bahar döneminde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini, Selçuk Üniversitesi, Necmettin Erbakan Üniversitesi ve KTO Karatay Üniversitesi öğencileri oluşturmaktadır. Selçuk Üniversitesi'nden seçilen örneklemi, Hukuk Fakültesi, Mühendislik Fakültesi, Fen Fakültesi, Edebiyat Fakültesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Sağlık Bilimleri Fakültesinde çeşitli bölümlerde öğrenim görmekte olan 500 katılımcı oluşturmaktadır. Necmettin Erbakan Üniversitesi'nden Eğitim Fakültesi, İlahiyat Fakültesi ve Sosyal-Beşeri Bilimler Fakültelerinin çeşitli bölümlerinde okuyan 300 öğrenci araştırmaya katılmıştır. KTO Karatay Üniversitesi'nde ise Hukuk ve Mühendislik Fakültesine devam eden 100 katılımcı ile görüşme gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların 442 kişisini erkek, 458 kişisini de kadınlar oluşturmaktadır. Katılmcılardan Eş Seçim Kriteri, Evlilik ve Aileye bakış adlı anket aracılığıyla veri elde edilmiştir. Verilerin analizinde ise SPSS 22 istatistik programından faydalanılmıştır. Anketin birinci bölümünde öğrencilerin demografik bilgileri, anne-baba eğitim durumları ve mesleği hakkında bilgi edinilmiştir. İkinci bölümünde eş seçim kriterlerinin önem dereceleri ve eş seçimindeki yakın çevrenin düşünceleri hakkında bilgi alınmıştır. Üçüncü bölümünde ise evliliğe yüklenen anlamın ve evliliğin amacının ne olduğu ve aile danışmanlığı hakkındaki düşünceler belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın uygulaması sonucunda 900 kişi ile gerçekleştirilen 'Ünivesite Öğrencilerinin Evlilik ve Aileye Bakışı' anketinden elde edilen veriler istatistiki testler kullanılarak yorumlanmıştır.
Feminist film teorisi bağlamında 1980'ler Atıf Yılmaz filmlerinde ataerkilliğin eleştirisi

Birçok feminist akım, toplumsal cinsiyet ve ataerkilliğe farklı perspektiflerden yaklaşmış, kadının özgürleşmesine, ataerkil ideolojinin kaynaklarına ve yıkılmasına dair çeşitli fikirler öne sürmüştür. Bu çeşitliliğe paralel olarak, pek çok farklı disiplin içinde bir feminist politika alanı oluşturulabilmiştir. Sinema da bu alanlardan biridir. Feminist hareket, bir taraftan ana-akım sinema içindeki yapıtları psikanalitik ve göstergebilimsel bir okumayla eleştirirken diğer taraftan sinemayı kadının özgürleşmesi adına feminist ideolojinin yaygınlaştırılması için işlevsel bir pratik olarak görmüştür. Türk sinemasındaki kadın rolleri, Feminist Film Teorisinin eleştirilerine paralel olarak, tek-tipleştirilmiş ve nesneleştirilmiş rollerdir. Türk sinemasında kadın konusu 1980'lere kadar pek ilgi görmemiş ve yerleşik toplumsal cinsiyet kodlarının dışına çıkamayan bir süreçte sunulmuştur. 1980'lerden sonra ise kadın konusu genellikle cinsiyetçilik ve ataerkillik eleştirisi bağlamında ele alınmamıştır. Buna karşın Atıf Yılmaz 1980'lerde çektiği 'Mine', 'Adı Vasfiye', 'Asiye Nasıl Kurtulur? ve 'Aaahh Belinda' filmleri ile Türk Sinemasının cinsiyetçi yapısından ayrılmış ve kadının ana-akım sinemadaki klişe rollerinin dışına çıkarak bir karşı-pratik/ideoloji geliştirmeye çalışmıştır. Bu yönüyle Atıf Yılmaz kadın filmleri, psikanalizin kavramsallaştırdığı, sinemadaki bakışın hazlarının eril yapısını yıkması ve özdeşleşme süreçlerini dönüştürmesi açısından Feminist Film Teorisinin temel argümanlarına yaklaşmaktadır. Bu çalışmada yapılan analizlerle, Atıf Yılmaz'ın söz konusu filmlerde kullandığı farklı anlatım teknikleri ve üslubuna, göstergebilimsel ve psikanalitik açıdan yaklaşılarak, filmlerin kadını özneleştirici ve özgürleştirici yapısı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
İzmir metropolü lise gençliğinin yaşadığı sorunlar hakkında bir araştırma

Gençlik, her toplumda en dinamik unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Bunun içindir ki, toplumların en yenilikçi ve en değişime açık kesimini gençler oluşturmaktadır. Bu durum, özellikle genç nüfusun yoğun olduğu ülkemizde daha çok görülmektedir. Gençlerin son derece duyarlı ve her türlü etkiye açık olmaları nedeniyle, içinde bulundukları toplumun psiko-sosyal durumundan, kültürel ortamından, ekonomik şartlarından ve diğer yaşanılan bütün toplumsal sorunlarından etkilendiği bilinmektedir. Gençler, sorunlarıyla baş edip sosyalleşme sürecini yaşarken kendilerine bireysel ve sosyal bir kimlik oluşturma çabasındadırlar. Kimliklerini oluşturdukları bu süreçte ailenin, dinin, medyanın ve popüler kültürün etkisi altındadırlar. Bütün bu sorunlarla mücadele ederken ciddi kırılmalar ve bunalımlar yaşayabilmektedirler. Bu kriz döneminin başarıyla atlatılabilmesi için gençlerin çabalarının yanında, yetişkinlerin sorun üretici bir konumda değil tam aksine sorun çözücü bir konumda olmaları beklenir. Kanaatimizce toplumların sağlıklı bir gelecek inşa edebilmesinde, gençlerin göstermiş olduğu bu azimli tutumun ve onlara yetişkinler tarafından sağlanan desteğin önemli bir payı vardır.
Women's NGOs and their relations with the state in Egypt

Bu tez çagdas Mısır'daki kadın NGO'ları ve devlet arasındaki ilişkileriKahire merkezli on bir kadın NGO'sunun üye ve yöneticileri ile yapılangörüsmeler çerçevesinde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Amaç, farklı amaçları ve çalısma alanları olan bu NGO'ların devletle kurduklarıilişkileri, ne tür problemler yasadıklarını ve bunları nasıl çözdüklerinigöstermek olduğu kadar, eger varsa, farklı alanlarda çalısan farklı kadınNGO'larının devletle kurdukları ilişkilerin farklılıklarını da ortaya koymaktır. Bu arastırmanın örneklemini Kahire merkezli on bir kadınorganizasyonunun yirmi yedi üye ve yöneticisi olusturmaktadır. Bu arastırma çalısmasının konusunu olusturan kadın organizasyonları kadın hakları savunuculugu, arastırma, yardım ve kalkınma alanlarındaKahire'nin önde gelenleri arasından seçilmistir. Bu çerçevede, bu tez temel olarak derinlemesine görüsmelerden elde edilen kalitatif verilere ve görüsme yapılan kisilerin verdigi cevapların yorumlanmasına dayanmaktadır. Öte yandan, çagdas Mısır'daki kadın organizasyonları ve devlet arasındaki iliskiyi daha iyi analiz edebilmek ve anlayabilmek için, kadınaktivizmi ve NGO'ları ve bunların devletle olan değişken ilişkileri tarihsel süreç içerisinde de incelenecektir.
Ruhsal rahatsızlığa sahip bireylerin damgalanma sürecinin medikal nemesis kavramı ekseninde incelenmesi

Sağlık ve hastalık kavramlarının salt tıbbi paradigmanın alanına ait olmadığı; bu kavramların toplumsal yapı, siyasi otorite ve kültürel formlarla inşa edilmiş bütünlüklü bir sistemin parçası olduğunu vurgulayan bu çalışmada, bütüncül yaklaşımın önemi Ivan Illich'in medikal nemesis kavramı ekseninde tartışılmıştır. Tıbbın daha özel alandaki görünümü olan psikiyatride, ruhsal rahatsızlığa sahip bireylerin tıbbi tedavi süreçlerinin çok yönlülüğü; psikolojik yardım aramada engel teşkil eden 'ruhsal rahatsızlıkların toplumsal algılanış biçimi', tedavi boyunca hekimlerin ve sağlık personelinin tutum ve davranışları, ruh sağlığına yönelik yasal düzenlemeler ve tedavi gören bireylerin toplumsal yaşama katılımını güçleştiren faktörler gibi bileşenlerle bir arada düşünülmesi gereken bir süreçtir. Her bir bileşen ruhsal rahatsızlıkların damgalanmasına yol açabilir ve psikiyatrinin sağaltım amacını sekteye uğratabilir. Ruhsal rahatsızlığa sahip bireylerin psikiyatrik tedavileri olumlu sonuçlansa bile, sosyal damgalamayla birlikte semptomlarının nüksedebilme ya da damgalamaya tepki olarak yeni semptomlar geliştirebilme olasılığı vardır. Toplumsal ve kültürel koşulların, damgalamayı önleyici düzenlemeler geliştiremediği durumlarda, psikiyatrinin kazanımları ve yenilikleri kendi içinde açmaza dönüşebilmektedir. Illich'in medikal nemesis kavramı ile vurguladığı tıbbın yararından çok zarar doğurduğu ve bunun ancak tıp dışı kişilerin müdahalesi ile çözülebileceği iddiasıdır. Bu çalışmanın esas amacı Illich'in tıp dışı kişilerin tıbba müdahale zorunluluğu iddasını, ruhsal rahatsızlıkların damgalanması üzerinden açıklayabilmek ancak bunu yaparken Illich'in kavramından farklı olarak hem tıbbın hem de farklı disiplinlerin bir arada hareket etme zorunluluğu gösterebilmektir.
İnsan egemenliğinin teolojik temelleri

Egemenlik, uzun bir zaman diliminden beri çok farklı boyutlarda tartışmalara sahne olmuş bir kavramdır. Tartışmanın temelini egemenliğin kime ait olduğu sorusu oluşturmaktadır. Müslüman kültüründe yaratıcı-varedici egemenliğin Allah'a ait olduğu konusunda şüphe yoktur. Esas problem Allah'ın insana egemenlik verip vermediğidir. İnsanın sorumlu bir varlık olması için, egemen olması şarttır. Aksi takdirde sorumluluk ve hesap kavramlarının insan için hiçbir anlamı kalmaz. Allah her bireyi egemen olarak yaratmış ve ondan egemenliğini doğru olarak kullanmasını istemiştir. Bu konuda insana öneriler sunarak, rehberlik etmiş, yardımcı olmuştur. İnsana düşen, Allah'ın kendisini yeryüzünde egemen olarak görevlendirdiğinin farkına varması, kaliteli mal ve hizmet üretmesidir. İşte bu çalışma, yeryüzünde tek siyasal egemenin insan olduğunu ortaya koymayı amaçlamaktadır. Tezimizin giriş bölümünde egemenlik kavramının hangi anlamlara geldiğini araştırdık. Birinci bölümde, Allah- insan-evren üçgeninde, egemenlik alanlarıyla ilgili yaklaşımlara yer verdik. Bireysel egmenliğin kurucu unsurları özgürlük, irade, kudret, eylem ve sorumluluk kavramlarını ve bunlara bağlı olarak değerlendirilen birey, bireysellik ve insanın biricikliği konularını yine bu bölümde ele aldık. Çalışmamızın ikinci bölümünde toplumsal egemenlik incelenmiştir. Bu bölümde siyaset ve siyasi iktidarın yanı sıra, hukukun üstünlüğü, hilafet-vekalet, gelenek olgusu ve geleneğin bireyin egemenliğini zayıflatan etkileri ortaya konuldu. Son olarak laiklik ilkesi ve bireysel egemenliğin gerçekleşmesine yönelik etkileri ele alındı.
The limits of pluralism: How anti-semitism figures in the oppositional imaginaries in Turkey

Bu tez Türkiye sol siyasetlerinde çoğulculuk söyleminin sınırlarını sorgulamak üzere bu alanda anti-Semitist söyleme verilen tavizlere odaklanan bir çalışmadır. Tezin yazarı, Türkiye'nin en uzun soluklu coğulcu-sosyalist yayın mecrası olan Birikim dergisinin tarihsel bir incelemesi ve Türkiye solunda yer alan Yahudi entellektüel ve aktivistlerle yaptığı mülakatlar aracılığıyla Türkiye solunun özellikle de çoğulculuk ve anti-Semitizm gerilimi bağlamındaki dönüşümünü irdelemeyi amaçlamaktadır. Ne Yahudiliği ne de Türkiye çoğulcu solunu yekpare yapılar olarak ele alan bir anlayış aracılığıyla bu tez aynı zamanda bu iki alan arasındaki etkileşimlere dair dinamik bir yaklaşım sunar. Judith Butler ve Donna Haraway gibi düşünürlerin liberal çokkültürcü varsayımlara karşı getirdekleri radikal çoğulcu eleştirileri de göz önünde bulundurarak yazar aynı zamanda Türkiyeli Yahudi toplumuna sıklıkla atfedilen sessizlik ve görünmezlik gibi kavramları da sorunsallaştırmaktadır.
Ordu örneğinde dindarlık-suç ilişkisi: Kuramsal ve ampirik bir deneme

Bu tez Ordu ili örneğinde dindarlık-suç ilişkisi üzerine ampirik bir çalışmadır. Tezin giriş kısmında araştırmanın varsayımları, kapsam ve örneklem ile ilgili bilgi verilmiştir. Araştırmamızın temel varsayımı suç işlemiş ve hüküm giymiş bireylerin dindarlık düzeyleri ile suça bulaşmamış bireylerin dindarlık düzeyi arasında anlamlı bir fark olacağıdır. Buna ek olarak suçun tekrarı ve çeşitliliği ile dindarlık düzeyi arasında ters bir orantı olduğu; suç işlemiş bireylerin çocukluk ve ilk gençlik yıllarında yeterli ve sağlıklı din eğitimi almadıkları düşüncesi de varsayımlarımız arasında yer almıştır. Kuramsal ve uygulama şeklinde iki ana kısımdan oluşan çalışmanın ilk bölümünde din, dindarlık ve suç kavramları ele alınmıştır. İkinci bölümde örneklem ve kontrol grubu hakkında bilgi verilmiş kullanılan dindarlık ölçeği ve mülakat soruları açıklanmış, akabinde bulgular ifade edilerek bu bulguların değerlendirmelerine yer verilmiştir. Sonuç kısmında çalışmanın kuramsal kısmı ile ilgili genel bir özet verildikten sonra uygulamada elde edilen veriler yorumlanmıştır. Sonuç itibariyle uygulama yaptığımız örnek özelinde çalışmanın başındaki varsayımlarımız önemli ölçüde doğrulanmıştır.
The concept of homeland among anatolian Armenians: Armenians of Yeravan and Istanbul

Bu tez çalışması, Anadolu kökenli Ermenistan Ermenileri ve İstanbulErmenilerinin, kimlik oluşumunda anavatan kavramına atfettikleri anlamı tespit etmek amacıyla, anavatan algıları üzerine bir analiz sunmayı amaçlamaktadır. Analiz, 2011 Eylül'ünde Ermenistan Erivan'da ve 2011 Kasım 2012 Şubat aylarında Türkiye, İstanbul'da gerçekleştirilmiş saha çalışmaları esnasında toplanan verilere dayanmaktadır. Tez çalışması, yapılan derinlemesine mülakatları esas alarak, 'anavatan'kavramının dönüşümüne odaklanmakta, 'yurt', 'ana vatan' diasporakavramlarını sorgulamaktadır.
Türkiye'de sosyal bir olgu olarak linç'in medyadaki temsili üzerine eleştirel bir inceleme

Türkiye'de özellikle 2005 yılında siyasi anlamda artışa geçen toplumsal şiddet biçimlerinden olan linç olgusu milliyetçi ideoloji ekseninde gazete haberleri üzerinden ele alınmaktadır. Linç olgusu, genellikle herhangi bir adli yargılanma söz konusu olmadan bir grup tarafından bir veya birden fazla kişiye yönelik uygulanan bir şiddet biçimidir. Genellikle linç olaylarının; katil, hırsız, tecavüz vb. suçlar ile suçlanan kişilere yönelik olması dışında farklı etnik kökene, mezhebe, dine, politik görüşe vb. üyesi olan kişilere yönelik olduğu görülmektedir. Linç kültürünü besleyen ve yaygınlaştıran en önemli etken, devletin resmi görevlilerinin özellikle politik nedenlerden ötürü linçi gerçekleştiren kişi veya kişileri teşvik edici söylemleriyle medyanın gücünden yararlanarak gerçekleştirmeleridir. Ayrıca yaşanan olayların birçoğunda emniyet güçlerinin linç olayları sırasında linçi gerçekleştirenler yerine linçe uğrayanları gözaltına almış olmaları veya olaylara müdahale etmede gecikmeleri bu tür linç olaylarını toplumsal anlamda meşrulaştırmaktadır. Medyanın, özellikle televizyon ve gazetelerin linç olayları ile ilgili haberleri yayınlarken kullandıkları dil ve söylemler bu tür olayların yayılmasında etkili ve yönlendirici olmakta hatta tepkiler meşru gösterilip haklılaştırılmaktadır. Dil ve söylem aracılığıyla egemen ideolojinin tanımladığı 'biz' ve 'onlar' kavramları üzerinden medya; farklı ideolojilere sahip insanları ötekileştirmektedir. Ötekileştirdiği bu grupları, kamu güvenliğini tehdit edici potansiyel risk gibi sunarak, toplumda 'öteki'ne karşı önyargıları ve nefret duygularını kışkırtmaktadır. Medya kullandığı dil ile iktidarın varlığını ve devamlılığını sağlarken diğer taraftan 'öteki'leri hedef alan bir dil kullanmaktadır. Bu anlamda linç olgusu ele alındığında özellikle Türkiye'de bayrak sembolü üzerinden oluşturulan milliyetçi ideolojik söylem, gazetelerde yer alan haberler aracılığıyla kitleleri daha fazla galeyana getirmektedir. Ayrıca yetkililerin bayrak sembolü üzerinden yapmış oldukları açıklamalar linç olaylarını meşrulaştırmakta ve toplumda çatışma ortamına neden olmaktadır. Dolayısıyla çalışmada Türkiye'de yayınlanan yazılı basın içerisinden seçilen 5 gazeteden oluşan örneklem grubu üzerinden, 20 Mart 2005 tarihinde meydana gelen Mersin Bayrak Yakma Olayı ve 6 Nisan 2005 tarihinde Trabzon'da yaşanan Tutuklu ve Hükümlü Aileleri Yardımlaşma Derneği'ne yönelik linç girişimi olayı ile ilgili haberler, Teun A. Van Dijk'ın öncüsü olduğu söylem analizi yöntemiyle incelenmektedir.
A visual ethnographic approach to Islamic lifestyles: The case of Başakşehi̇r

Bu çalışma, katılımcılara fotoğraf çekmelerini ve ardından onlardan bu fotoğraflara yorum yapmalarını isteyerek görsel etnografiyi bir metodoloji olarak kullanıp Başakşehir 1. Etap ve 4. Etap'taki farklı sosyo-ekonomik gruplara ait İslami hayat tarzlarını açımlar. Başakşehir, bir kapalı site olarak, dindar sakinlerinin kendileri gibi yine dindar insanlarla birlikte İslami yaşam tarzlarını özgürce sürdürebildikleri ve her türlü isteklerine yanıt alabildikleri bir mekan. Fakat 1. Etap ve 4. Etap arasındaki sınıf farklılığı bu iki etap arasında bir çatışma yaratıyor. Özellikle, kendini en çok tüketim alışkanlıkları üzerinde gösteren yaşam tarzı farklılıkları bu iki etap arasında düşmanca bir ilişkiye neden oluyor. Bu yaşam tarzlarındaki farklılığın en önemli nedeni aralarındaki sınıf farklılığı olmakla birlikte, diğer sebepler, İslamın farklı yorumlamaları ve ekonomik olarak daha üst seviyede olan 4. Etap sakinlerinin modernlik kaygısı oluyor. Bu çalışma, Başakşehir sakinlerinin çektiği fotoğraflar yardımıyla, sosyo-ekonomik duruma bağlı olarak şekillenen İslami hayat tarzlarına ilişkin içgörüleri ortaya çıkarıyor.
The discourse of gender roles in the Islamic female writers; The case of Cihan Aktaş and Yıldız Ramazanoğlu

Bu çalışma, İslami Kadın yazarların söylemleri üzerinden, kadın kimliği ve cinsiyet rollerini analiz etmeyi konu edinmektedir. Son otuz yıllık sürecin canlı şahitleri olarak Türkiye ve Dünya'da, değişimi etkileyen politik ve sosyolojik vakaların takipçisi olan Cihan AKTAŞ ile Yıldız RAMAZANOĞLU çalışmamızda ele alınan iki kadın yazardır. Söz konusu yazarların kitapları, değişik gazete ve dergilerde yayınlanan yazıları ve farklı yerlere verdikleri mülakatlarından hareketle kendilerinin kadın kimliğine ve cinsiyet rollerine bakışları analiz edilmiştir. Temel olarak, İslami kadınların, kendilerini aile ve topluma karşı sorumlu gördükleri söylenebilir. Bu sorumluluk bireyin kendini gerçekleştirmek idealinden beslenmekle birlikte modern dünyanın yalnızlaşan birey biçiminden farklıdır. İslami kadın aydınların son yıllarda özellikle bireysellik konusuna yönelmeleri aile ve toplum hayatına karşı taşıdıkları şüphelere dayanmaktadır. İnsanın kendisine karşı sorumluluğu, hiç kimseye muhtaç olmaksızın hayatını idame ettirebilmesini kapsamaktadır. Onlara göre, erdem, akıl ve ahlak sahibi her bireyin kendisine karşı taşıdığı bu sorumluluk, aile ve toplum içinde bütünleyici bir unsur olmasını da ifade eder. Ancak silikleşerek benlik kaybına uğramaması gerekmektedir. İslami kadınların 'özgürlük' kavramına ilişkin söylemleri bu bağlamda ele alınmalıdır. İslami kadınların kimlik mücadelesi, köklü bir değişim içermemektedir. İslami kadınların, inanç bağlılığı ile klasik rolleri reddetmiyor olmaları bunun bir sebebidir. Halihazırda kamusal alanın İslami koşulları karşılamıyor olması dolayısıyla modern kamusal alanın içerdiği handikaplar, İslami kadın için özel alanı her koşulda vazgeçilmez bir yaşam alanı kılmaktadır. İslami kadın yazarların İslami kadınların cinsiyet rollerine ilişkin talepleri kadının geleneksel yaşam biçimini ve modernleşme tecrübesini kendi talepleri, beklentileri doğrultusunda inşa etmesi yönündedir. Kadın yazarlar daha önceki yazılarında çoğunlukla devlet ve ideoloji gibi kavramlar üzerinde yoğunlaşırken, son on yıllık dönemde daha çok kadın ve birey hakları bağlamında daha güçlü bir söylem geliştirdiler. Bunun da feminizm ile postmodern söylemlerle giriştikleri etkileşimden kaynaklandığı söylenebilir.
Adli sistemde suç mağduru çocuğa yönelik işleyişin kurumsal etnografik yöntemle sosyolojik analizi

Bu çalışmada, Dorothy Smith'in geliştirmiş olduğu kurumsal etnografik yöntem kullanılarak, Ankara, Ankara Batı ve Mersin adliyelerinde mağdur çocuğa ilişkin ceza adalet sisteminin işleyiş sürecinde mağdur çocuğun ikincil mağduriyetine yol açan etmenler, mağdur çocuğun bakış açısı araştırmanın başlangıç noktası alınarak incelenmiştir. Adli sistemin kurumsal gerçekliğinin çocuğun gerçekliğinden farklı olması, mağdur çocuklara yönelik hizmet sunumunda sürekliliği olmayan kişi ve işlemler, adli sistem aktörleri ile yaşanılan iletişim sorunları, fiziki koşulların yetersizliği ve hukuki bilgilendirme ve terminoloji sorunları çocukların ikincil mağduriyet yaşadığı ana sorun alanları olarak tespit edilmiş ve hakim ve savcılar, sosyal çalışma görevlileri, avukatlar ve yazı işleri personeli gibi çeşitli adli sistem aktörlerinin bu konulara ilişkin bakış açıları da dikkate alınarak bu sorun alanları tartışılmaya çalışılmıştır. Çalışma, mağdur çocuğun ceza yargılamasının kurumsal öncelikleri doğrultusunda bitirilmesi gereken bir iş ve kapanması gereken bir dosya öğesine dönüşebildiğini ve mağdur çocuğun haklarını ve ihtiyaçlarını önceleyen bütüncül ve sürekliliği olan bir mağdur destek sisteminin olmadığını ortaya koymaktadır. Ceza adalet sisteminin kurumsal işlevselliği ve düzeni amaçlayan metin dolayımlı yönetim ilişkileri ağı, mağdur çocukla etkileşiminde hiyerarşik bir iktidar ilişkisi yaratmaktadır ve mağdur çocuğu adli sistem karşısında dezavantajlı ve ikincil mağduriyete açık bir konuma sokmaktadır. Bu nedenle, çocuk odaklı bir ceza adalet sistemi anlayışına yönelik alınan tedbirler ve getirilen uygulamalar, kurumsal etnografik yöntemle ortaya konulan metin dolayımlı yönetim ilişkileri ağının mağdur çocuk üzerindeki olumsuz etkileri dikkate alınarak değerlendirilmelidir. Bu bakış açısı çerçevesinde, mağdur çocuğa yönelik ceza adalet sisteminde etkin uygulamaların yürütülebilmesi için bütüncül bir yaklaşım ve süreklilik sağlayabilen bir mağdur destek sistemine ilişkin önerilerde bulunulmuştur.