turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The Crisis of liberal democracy in the age of globalization: Deliberative versus agonistic democracy

oz KÜRESELLEŞME ÇAĞINDA LİBERAL DEMOKRASİ KRİZİ: MÜZAKERECEİ DEMOKRASİ VERSUS AGONİSTİK DEMOKRASİ Ete, Hatem Yüksek Lisans, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mesut Yeğen Ocak 2003, 98 sayfa. Bu tez, liberal demokrasinin krizini ve bunun demokrasi teorisinin geleceği üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlıyor. Tez, liberal demokrasi krizinin üstesinden gelmeyi amaçlayan iki alternatif radikal demokrasi modelinin karşılaştırılmasını sağlama amacındadır: Jurgen Habermas'in müzakereci demokrasi modeli ile Ernesto Laclau ve Chantal Mouffe'un agonistik demokrasi modelleri. Amaç, bu iki modelin liberal demokrasi krizine çözüm bulmaktaki maharetlerini sınamaktır. Müzakereci model, iletişim ve uzlaşma üzerindeki ısrarıyla iktidarın toplumsal ilişkileri ve siyasal yaşamı oluşturmadaki rolünü göz ardı ederken, agonistik model, kimlik taleplerinin oluşumunda iktidarın kurucu rolünü vurgulayarak toplumsal ve siyasal yaşamda farklılık ve çatışmanın öneminin altını çizer. Bu yüzden, liberal demokrasi krizine çözüm bulmak ve yeni siyasal durumun taleplerine cevap vermek konusundaki maharetiyle agonistik demokrasi modelinin müzakereci modelden daha üstün olduğu iddia edilecektir.
Oryantalizm ve Oksidentalizm tartışmaları ekseninde Şerif Mardin

Sosyolojinin, bir bilim olarak, dünya hakkındaki fikrimizin bir bilinç rejimi olarak yoğunlaşıp ve genişlemesindeki rolü çok önemlidir. Bu bilinç yoğunlaşmasının niteliğini ise, Pierre Bourdieu'nun ifadesiyle sosyolojinin kendi üzerine düşünebilmesine de olanak sağlayan 'özdüşünüm' ilkesine ve bu ilkenin düşünce araçlarına borçluyuz. Türk sosyal bilim dünyasının önemli ve kurucu isimlerinden Şerif Mardin'in görüşlerini konu alan bu çalışmanın temel ekseni, Mardin'in oryantalist ve oksidentalist söylem ekonomileriyle olabilecek muhtemel ilişkisini belirlemektir. 19. yüzyılın Avrupa-merkezci düşüncesinin belirlediği sosyal bilimler pratiği aynı zamanda oryantalizmin de derin etkisi altında kalmıştır. Bu nedenle de, sosyal bilimin evrenselliği düşüncesinden hareketle yapılan oryantal toplum incelemelerinde, oryantalist bir algılayış içinde yapılmıştır. Batı hegemonyasına direnmeye çalışan oksidentalist söylemi ise üçüncü dünya milliyetçileri belirlemiştir. Oryantalizmin ürettiği söyleme karşı yeni bir söylem geliştirmeye çalışan oksidentalist söylem ise, tamamen oryantalist söylem diline bağımlı bir söylem haline gelmiştir. Kısır bir tartışmadan öteye geçmeyen bu sözde karşıtlık, analitik çalışmaların önünde de ciddi engeller oluşturmaya başlamıştır. Türk sosyal bilimcileri de uzun bir süre oryantalizmin etkisinden kurtulamamışlardır. Bu çerçevede, Şerif Mardin'in çalışmaları, hem oryantalist ve hem de oksidentalist söylemleri aşma yönünde önemli bir açılım getirmiştir. Bu ise, Şerif Mardin'in ontolojik/epistemolojik tutumuyla ilişkili bir konudur. 172
Türkiye'de çalışan çocukların istismarı: Ankara Ulus Sanayi Bölgesi örneği

Bu araştırmanın adı 'Türkiye'de Çalışan Çocukların İstismarı: Ankara Ulus Sanayi Bölgesi Örneği' dir. Bu yüksek lisans tezinde emek piyasasının değişim ve dönüşümleri ve bu değişimlerin Türkiye'deki yansımaları tarihsel bir perspektifle ele alındıktan sonra, bu emek piyasasının önemli bir olgusu ve aynı zamanda da sorunu olan çocuk işçiliği Ankara'da Sanayi Bölgesinden seçilen örneklemden yola çıkılarak tartışılmıştır. Türkiye'de çalışan çocuklar, ekonomi politikalarında meydana gelen değişimler ve bu değişimlerin emek piyasasındaki yansımasına paralel olarak değişim göstermiştir. Sanayileşmenin başlangıcından günümüze kadarki süreçte üç önemli dönem dikkati çekmektedir; merkantalist dönem, fordist dönem ve post-fordist dönem. Bu dönemlerde uygulanan ekonomi politikalar gelişmişlik-az gelişmişlik ayırımını ortaya çıkarmış ve keskinleştirmiştir. Bu durumun emek piyasasına ve az gelişmiş bir ülke olan Türkiye'ye yansımaları ise oldukça ağır olmuştur. Bant tipi üretimi, üretimde tekdüzeliği temele alan fordist rejimin uygulandığı dönemde tüm dünyada çocuk emeği, ucuz işgücü ihtiyacını karşılaması nedeniyle yoğun bir biçimde kullanılırken, esnek uzmanlaşma, teknolojik gelişmenin temele alındığı post-fordist dönemde ise özellikle gelişmiş ülkelerde, çocuk işçilerin oranında görece azalma yaşanmıştır. Ancak bu değişim, çocuk emeğinin gelişmiş ülkelerdeki yoğun kullanımının tam olarak önüne geçememiş, çocuk emeği tarımda ve hizmet sektöründe kullanılmaya devam edilmiştir. Bu süreçte yoksullaşma oranlan oldukça artış gösteren, ağır sanayisi gelişmemiş olan, ve üretim biçimi ağırlıklı olarak tarım ve küçük ölçekliğe dayalı olan az gelişmiş ülkelerde ise meydana gelen yoksullaşmaya paralel olarak çocuk emeğinin kullanımına artan oranlarda devam edilmiştir. 163Az gelişmiş bir ülke olan Türkiye'de de çocuk emeğinin diğer az gelişmiş ülkelerinkinden çok farklı bir görünüme sahip olmadığı görülmüştür. Sanayisi ağırlıklı olarak tarıma ve küçük üreticiliğe dayalı olan Türkiye'de, geçmişşten günümüze kadarki süreçte tüketim maddelerine dayalı tarım politikalarının öne çıkarılması, sürekli dış borç alımına gidilmesi ve küçük üreticiliğin temele alınması ciddi bir yoksullaşmanın yaşanmasına neden olmuş bu durum ise çocuk emeğinin kullanımını meşrulaştırmıştır. Küresel dönemle birlikte meydana gelen esnek üretim vb. gelişmelerin emek piyasasına yansıması ise, özelleştirmelerle meydana gelen işsizlik, taşeronlaşma ve genel bir yoksulluk şeklinde olmuştur. Bu durum İse çocuk emeğinin kullanım oranlarının artmasına neden olmuştur. Getirilmiş olan bir takım yasal düzenlemeler ise çocuk emeğinin istismarını önlemede yeterli olamamıştır. Ankara Sanayi Bölgesinde gerçekleştirilmiş olan bu araştırma, günümüzde de kayda değer bir iyileşmenin yaşanmadığım gözler önüne sermiştir. Çocuklar bugün de yaklaşık oranlarda, uzun çalışma saatlerinde, ağır işlerde, ucuz işgücü olarak kullanılmaya devam edilmekte, çalıştıkları yerlerde ise dayaktan, azara kadar pek çok kötü muameleye maruz kalmaktadırlar.
Yükseköğretim stratejileri ve akademisyenlik mesleğinin değişimi: Sosyal bilimler örneği

Çalışma, Humboldt tipi üniversiteden, Amerikan modeli üniversiteye geçişte, akademik emek sürecinde yaşanan değişimler sonucunda, akademisyenlerin proleterleşme eğilimi gösterip göstermediklerini sorgulamaktadır. Kapitalizmin neoliberal ideolojisi çerçevesinde, yükseköğretim metalaşırken, küresel bir yükseköğretim piyasası ortaya çıkmaktadır. Bu sürecin ülkemizdeki yansımaları, 1981 yılında YÖK'ün kuruluşu ile varlık kazanan vakıf üniversiteleri ile birlikte devlet üniversitelerinde yeni kamu yönetimi anlayışının işlerlik kazanması temelinde ortaya çıkmaktadır. Bu gelişmeler ışığında Türkiye'de akademik emek sürecinde yaşanan değişimleri, akademisyenler temelinde açıklama ve anlama çabasına yönelik olarak, İstanbul ve İzmir illerinde, A, B, C ve D tipi olarak analiz edilen 17 farklı devlet ve vakıf üniversitesinde çalışmakta olan 28 öğretim üyesi ile derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda, iki temel akademik faaliyet olan ders verme ve araştırma sürecinde, bir emek potansiyeli olan emek gücünün emeğe dönüşümünde izlenilen verimlilik stratejileri temelinde örgütlenmekte olduğu görülmüştür. Akademisyenlerin, dış ve iç emek piyasası yoluyla; derslerin ve araştırma sürecinin standartlaştırılması; akademik emek sürecinde tasarım ve uygulamanın birbirinden ayrılması; performans denetimi; teknolojik denetim; akademik teşvik gibi ödül mekanizmaları ile yoluyla kontrol altına alınılmaya çalışıldığı belirlenmiştir. Bu çerçevede akademik işin artan bir şekilde güvencesizleştiği, akademik emeğin yeri doldurulabilir parçalara indirgendiği ve değersizleştiği ortaya koyulmuştur. Mesleğe girişin ALES ve yabancı dil sınavı gibi sınavlar yoluyla standartlaştırıldığı, akademik emeğin vasıflarının, Power Point, veri analiz programları gibi teknolojik gelişmelere bağımlı bir hale geldiği ve böylelikle vasıf kaybının söz konusu olduğu görülmüştür. Kontrole karşı ortaya çıkan karşı koyma örüntülerinden sendikalaşma şeklindeki örgütlü kolektif karşı koyma çabalarının başarısızlıkla sonuçlanmış olması söz konusudur. Bu temelde araştırma kapsamında akademik emeğin proleterleşme eğilimi gösterdiği belirlenmiştir.
Looking to development projects in Turkey from empowerment approach: Case studies in Zümrüt-Kastamonu and Ovacik-Tunceli

Bu çalışma kalkınma projeleri yolu ile kadınların güçlenmesini tartışmıştır. Bu amaçla, kalkınma düşüncesi ve pratiklerini, modernleşme teorisi ve liberal politikalar ile bağlantısını kurarak sorgulamış; kalkınmada kadınlara yer veren teorileri tarihsel olarak ele almıştır. Bu teorilerden Kalkınmada Kadın Yaklaşımı, Toplumsal Cinsiyet ve Kalkınma Yaklaşımı, ve Güçlenme Yaklaşımı eleştirel bir şekilde tartışılmıştır. Çalışmada üç noktaya vurgu yapılmıştır. Birincisi, teorik yaklaşımlar birbirine eklemlenerek gelişmiştir. İkincisi, yaklaşımlar ana akım kalkınma teorisyenleri ve kuruluşlarının kullanımında dönüştürücü ve politik özelliklerini yitirmiştir. Ana akım tarafından, kadınların kalkınmaya dahil edilmesinin diğer kalkınma hedefleri için araçsallaştırıldığına işaret edilmiştir. Üçüncüsü, ana akımda her ne kadar Toplumsal Cinsiyet ve Kalkınma Yaklaşımı ile Güçlendirme Yaklaşımının dili uyarlansa da, söylemsel ve pratik düzeyde Kalkınmada Kadın Yaklaşımı'nın egemenliği sürmektedir. Türkiye'de uygulanan kalkınma projeleri, Türkiye'nin iktisadi ve politik tarihi açısından önemli dönemler olan 1960- 1980 arası ve 1980 sonrasında, toplumsal cinsiyet perspektifinden değerlendirilmiş ve dünyadaki söylem ve pratiklerle paralelliklerine işaret edilmiştir. Türkiye'de gerçekleştirilen kalkınma projelerinde Toplumsal Cinsiyet ve Güçlendirme Yaklaşımları'nın dilde varolurken, pratiklereyansımadığı görülmektedir. Tüm bu tartışmalar ışığında, kalkınma projelerinin kadınların güçlenmesine katkı sağlayıp sağlamadığını anlayabilmek için Türkiye'de gerçekleştirilen iki kalkınma projesi incelenmiştir. Projeler, kalkınma alanındaki güncel feminist yaklaşım olan Güçlenme yaklaşımından, iktidar ilişkileri çerçevesinde değerlendirilmiştir.
Toplumda suça ilişkin korkunun yapılaşması

İToplumda Suça İlişkin Korkunun Yapılaşması? başlıklı bu tez çalışmasında, İstanbul'da suçun sayıca fazla olduğu Eminönü ve suçun sayıca az olduğu Tuzla İlçesinde çalışanların suça ilişkin korkularına odaklanılmıştır. Her iki ilçeden, amaçlı ve belirlenmiş kotalara göre seçilen örnekleme anket uygulanmıştır. Ayrıca suç mağduriyeti yaşamış ve yaşamamış kişilerle de derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Giddens'ın (1999a) yapılaşma teorisi bağlamında ele alınan bu çalışmada, suça ilişkin korkunun sadece bireysel veya sadece yapısall öğelerine değil, her ikisinin de birbirini ürettiği sürece veya ilişkiye bakılmıştır. Suça ilişkin korku bir takım toplumsal etkileşim mekanizmalarıyla devamlılığını sağlamakta ve suçtan korunma pratikleriyle gözlemlenebilir olmaktadır. Yapı kurallardan ve kaynaklardan oluşmaktadır (Giddens, 1999a). Yapılaşan suça ilişkin korkunun da kuralları ve kaynakları bulunmaktadır. Bireyler suça ilişkin kimi kuralları özdüşünümsel olarak izlemekte ve sahip olduğu kaynaklara / güce göre bir takım suçtan korunma stratejisi geliştirmektedir. Toplumda suça ilişkin endişe gerçek bir endişedir ve suçun kendisinden daha önemli hale gelmiştir. Çünkü suça ilişkin korku, toplumsal etkileşim mekanizmaları aracılığıyla sürekli üretilerek yapılaşmaktadır.
Sosyal ve siyasi değişimlerin kurumlara etkisi: Din işleri yüksek kurulu kararları örneği

Türkiye Cumhuriyeti modern bir anlayış temelinde kurulmuştur. Osmanlı Devletinden devralınan kurumlarda saltanat ve hilafetin kaldırılması gibi çalışmalarladinin siyaset alanı üzerindeki etkisi kırılmaya çalışılırken, Cumhuriyet tarihi boyuncatartışmalara konu olacak Diyanet İşleri Başkanlığı kurularak dini yaşantı üzerinde söz sahibi olmak amaçlanmıştır. Bu çalışmada kuruluşundan günümüze kadarki süreçte Diyanet İşleri Başkanlığı bünyesinde yer alan Din İşleri Yüksek Kurulu'nun almış aldığı kararlarda sosyal ve siyasi değişimlerin etkisi incelenmeye çalışılmıştır. 1929 ile 2015 arasında kurulunaldığı kararlar, arşiv çalışması bağlamında orijinal metinlerinden incelenmiş, kurulunaynı konu başlığı altında yıllara göre meydana gelen değişiklikler ve bu değişikliğe etki eden faktörler anlaşılmaya çalışılmıştır. Giriş kısmında çalışma boyunca kurul kararlarına etki ettiği düşünülen kavramlara yer verilmiş, sonraki bölümlerde kararlarmetinleriyle birlikte kritiğe tabi tutulmuştur.
Sürgün edilen halkın vatana dönüş mücadelesinde liderin rolü: Ahıska Türklerinde Enver Odabaşı örneği

Toplumlar kendilerini yönetecek ve hedeflerine götürecek bir lidere her zaman ihtiyaç duymaktadırlar. Belirli bir amaç ve hedef doğrultusunda toplumları harekete geçirme yeteneği bir liderde olması gereken en önemli niteliktir. Ahıska Türkleri 1944 senesinde sürgün edilen ve 12 sene boyunca sıkıyönetim altında yaşayan bir halktır. 1956 yılında düzenlenen Komünist Parti'nin XX. Kurultayı'nda, Sovyet Yönetimi tarafından sürgün edilen Karaçay, Çeçen, İnguş, Balkar ve Kalmuklara kendi vatanlarına geri dönme hakkı tanındı. Fakat Ahıska Türkleri ve Kırım Türkleri bu uygulamanın dışında tutuldu. Yaşanan bu olaylar, halklar arasında vatana dönüş mücadelesine önderlik eden liderlerin ortaya çıkmasıyla sonuçlandı. Bu çalışmada Ahıska Türklerinin yaşadıkları sürgün ve sonrasında başlayan vatana dönüş mücadelesine liderlik etmiş Enver Odabaşı ve onun hayatı üzerinde Ahıska Türklerinin tarihi ve günümüzdeki durumu ele alınmıştır.
Formation of the modern Arab identity Muhammed Kurd Ali: A reformist thinker

Osmanlı Devleti, 19. yy'da derin bir siyasal, sosyal, ekonomik, bürokratik ve dini dönüşüm yaşamış, birçok geleneksel kurum ve pratiklerini 'reform' süreci kapsamında dönüştürmüştür. Osmanlı'nın son yüzyılını karakterize eden 'reform' süreci kapsamında yaşanan dönüşümün ürünü olarak yeni bir entelektüel tipi ortaya çıkmış, yeni bir iletişim aracı olan basın üzerinden, siyasete ve bürokrasiye eleştiriler yöneltmiş, topluma, tarihe ve dine dair görüşlerini ifade etmiştir. Süreç içinde İslamcılık ve milliyetçilik gibi farklı düşünce akımları belirmeye başlamış, dönemin öne çıkan tartışma konuları olan 'reform', 'İslam Medeniyeti', Batı Medeniyeti', 'Eğitim', 'Hilafet', 'İttihad-ı İslam', 'İkinci Abdulhamid' ve 'İttihat ve Terakki' kavramlarına farklı anlamlar yüklemişlerdir. Çok dinli, çok dilli, çok uluslu ve çok kültürlü bir Devlet olarak Osmanlı imparatorluğun Arap tebaası yaşanan bu dönüşümden derinden etkilenmiştir. 'reform' sürecinden etkilenen Osmanlı vilayetlerinden 'Suriye'de' farklı düşünce akımları aynı konuları tartışarak farklı düşünceler ortaya koymuştur. 1906- 1908 yılları arasında Kahire'de, 1908- 1914 yılları arasında Şam'da elMuktebas adlı bir dergi çıkaran Kürt asıllı Şamlı gazeteci Muhammed Kürt Ali, dönemin bütün düşünce akımlarıyla yakın ilişki kurmuş, dönemin tartışmalarına dair görüş ve düşüncelerini ifade etmiştir. El-Muktebas dergisinin izlediği yayın politikası; Arap kültür ve medeniyetinin ihyası, modern Avrupa medeniyetin entelektüel ve siyasi birikimini Arapça olarak ifade etmek yönünde olmuştur. Ayrıca Arap ulusal kimliğinin inşasından önemli rol oynayan birçok önemli düşünürün kendini ifade ettiği bir platform vazifesi görmüştür. Kürt Ali'nin, İslamcı akımın öne çıkan birçok entelektüeliyle yakın ilişkisi olmasına ve yer yer İslamcılarla içerik açısından aynı konuları gündeme getirmesine rağmen, el-Muktebas'ın yayın politikası ve dergide ifade ettiği düşünceler dikkate alındığında, bakış açısı olarak Arap milliyetçisi akıma daha yakın durduğu görülmektedir.
Uluslararası göç bağlamında Körfez ülkelerindeki yabancı işgücü varlığının sosyoekonomik analizi: Katar, Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri örneği

Körfez İşbirliği Konseyi ülkeleri Katar, Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri, Bahreyn, Umman ve Kuveyt'in milli geliri özellikle 1973 Petrol Krizinden sonra petrolden elde edilen gelirlere bağlı olarak artış göstermiştir. Ülkelerin artan milli geliri, ülkeleri çeşitli alanlarda yatırım yapmaya yöneltirken, yerli işgücünün ortaya çıkan emek talebini karşılayamaması nedeniyle yabancı işgücü varlığına ihtiyaç duyulması, Körfez ülkelerini Asya Ülkeleri başta olmak üzere diğer ülke vatandaşlarıyla'geçici iş sözleşmeleri' yaparak, yabancı işgücüne bağlı bir emek piyasasının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Körfez ülkelerindeki yabancı nüfus, toplam körfeznüfusunun yaklaşık olarak yarısını oluşturmaktadır. Körfez ülkelerinde yerli nüfusunçalışma hayatına katılım oranları düşük olmakla birlikte, toplam işgücünün çoğunluğuyabancılardır. Bu durum Körfez yönetimlerini, göç hareketlerini düzenlemeye ve istihdam edilen işgücünün millileştirmesine yönelik politikalar oluşturmaya sevk etmektedir. Bununla birlikte uluslararası emek göçü açısından önemli bir yere sahip olan Körfez bölgesi, göçmen işçilerin çalışma hayatında yaşadıkları sıkıntılar nedeniyle, uluslararası kamuoyu tarafından sıklıkla eleştirilmektedir. Körfez bölgesininuluslararası göç açsından genel değerlendirmesinin yapılacağı ve Katar, Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri'ndeki yabancı işgücü varlığının detaylı olarak analiz edileceği çalışmada, Körfez bölgesinin stratejik konumuna da dikkat çekilerekKörfez ülkelerinin çevresindeki ülkelere göre jeo-stratejik önemi de tartışılacaktır.
Atasözleri ve deyimlerde cinsiyetlerin söylem analizi ve din

Toplumların değer yargılarını ve hayat felsefelerini dürüst bir biçimde yansıtan ve yüzyıllar öncesinden günümüze aktarılmış halk edebiyatı ürünlerinden olan atasözleri ve deyimlerde, cinsiyetlere dair pek çok mesaj ve yargı bulunmaktadır. Cinsiyet temalı, 263 atasözü ve deyimin nitel bir araştırma metodu olan söylem analiziyle incelendiği çalışmamızda, Türk kültüründe cinsiyetlere verilen değer ve toplumsal roller tartışılmıştır. Bu çerçevede, tüm dünyada süregiden kadın temalı tartışmalara da atıflar yapılarak geleneksel yargıların güncel okumaları ve değerlendirmeleri yapılmıştır. Dindar bir toplum olan Türklerin, geleneksel kodlarında yer alan kadın ve erkek algısının, ne denli dini etkiyle şekillendiği tarihsel süreç ve günümüz bağlamında analiz edilmiştir. Sonuç olarak kültürümüzle ilgili tartışmaları, Batı merkezli bir bakışla sürdürmenin, tüm birikimi gözden çıkaran oryantalist sonuçlar doğurduğu; buna karşın savunmacı ve duygusal tavırların ise değişen şartları yorumlama sürecinde tıkanıklıklara neden olduğu ortaya konmuştur. Türk atasözleri ve deyimlerinde bugün için kabul edilmesi mümkün olmayan ve işlevsiz kalmış sözlerin bulunduğu ifade edilmiş, öte yandan hem kadın ve erkeğin hem de tüm toplumun ihtiyaçlarına cevap veren ve pek çok sosyal sorunu hiç başlamadan bitirme kabiliyetine sahip öneri ve mesajların da bulunduğu belirtilmiştir. Kültürde bulunan kadına karşı ayrımcı ve irite edici ifadelerin büyük bir kısmının, İslami ilimler açısından kaynak değeri olmayan ve subjektif bilgi sayılan menkıbe ve uydurma rivayetlere itibar eden halk dindarlığı eliyle beslendiği ortaya konmuştur. Dolayısıyla dini öğrenmede, yorumlamada ve anlamada yapılan hataların, dinin hedeflemediği sonuçlar doğurduğu ve yanlış dini öğretilerin mevcut hatalara kaynaklık ettiği ifade edilmiştir.
Kentsel gelişimin suç oranlarına etkisi: Görükle örneği

İnsanlık tarihi kadar eski bir kavram olan göç, Sanayi Devrimiyle birlikte yeni bir anlam kazanmış, bu yeni dönemde kırdan kente göç, kentleşme olgusunu da farklı bir boyuta taşıyarak kentleşmeyi; sebepleri, sonuçları ve oluşturduğu etkiyle sosyoloji, psikoloji, iktisat, hukuk, tarih, siyaset bilimi gibi birçok bilimin ilgi alanı haline gelmiştir. Kentlerin ekonomik ve sosyal imkanlar açısından çekiciliği kitlelerin kırdan çözülerek şehirlere akmasına sebep olmuş, kentlerin bu yoğun hareketliliğe cevap vermekte yetersiz kalması beraberinde kentsel sorunları getirmiştir. Bu sorunların en önemlilerinden biri kentlerin kalabalıklaşmasıyla birlikte artan suç oranlarıdır. Ekonomik eşitsizlikler, kentlerde toplumsal kontrolün ve aile denetiminin kırsal alanlara göre daha zayıf olması, şehirlerde hedef bulmak, suç yöntemlerini öğrenmek, suç sonrası saklanmak için daha fazla imkan bulunması, suç işlemenin toplumca makbul görüldüğü 'çöküntü bölgelerinin' varlığı gibi sebepler kriminologlarca, kentlerde suç oranlarını arttıran başlıca sebepler olarak belirtilmektedir. Bursa'nın 17 km batısında yer alan Görükle bölgesi, 1970'lerde 2000 nüfuslu küçük bir köy iken, Uludağ Üniveristesi'nin kurulup 1985 yılında Görükle Kampüsüne taşınmasıyla birlikte üniversite öğrencileri arasında tercih edilen bir alan haline gelmiş, nüfusu gitgide artan bu basit yerleşim yeri yeni yapılan konutlar, bankalar, tekstil, eğlence ve hizmet sektörüne ait iş yerleriyle birlikte hızlı bir kentsel gelişime girmiştir. Ancak bu durum fiziksel değişimle sınırlı kalmamış, bölge halkının yaşam tarzına da yenilikler getirmiştir. 'Cemaat' toplumu özelliklerinin etkisini geniş oranda kaybettiği, 'Cemiyet' yaşantısının hakim olduğu bölgedeki bu hızlı değişim, bölgede kayıtlara geçen suç oranlarına yansımış, kolluk birimlerinden alınan istatistiki verilerce de teyid edildiği üzere Görükle'nin, toplumsal kontrolün de zayıflamasıyla suç oranlarının her yıl yükseldiği bir yerleşim yeri haline geldiği gözlenmiştir. Bu çalışmanın temel hedefi işte bu artışın derecesi ve hangi mekanizmalarla gerçekleştiği tartışmaktır.
Women's labor and the construction of subjectivities: Women textile workers in İstanbul

Bu tez İstanbul tekstil sektöründeki kadınların emek aktivitelerini toplumsal cinsiyet perspektifinden incelemeyi amaçlamaktadır. Kadınların göçmen mahallelerindeyoğunlaşmış küçük, enformel tekstil atölyelerinde gerçekleştirdikleri ekonomik aktiviteler kocalar, aileler ve komşular aracılığıyla küresel kapitalist piyasayasürülmektedir. Kadınlar, yaptıkları iş ucuz ve niteliksiz olarak değerlendirilirken, Türkiye'nin tekstil endüstrisinin gittikçe genişleyen ve çoğalan emek piyasasınıoluşturmaktadır. Önde gelen literatür kadın işçileri ezilen sınıf olarak kategorizeetmekte, onları yalnızca aile ilişkilerinin ve kapitalist piyasanın kurbanları olarak görmektedir. Bu çalışma ise kadın işçilerin kendi deneyimlerinden ve tanımlarından yola çıkarak, maddi ilişkilerin ötesine geçmeyi planlamakta, akrabalık mantığına, ev içi iktidar müzakerelerine bakarak kadınların toplumsal cinsiyetin eşitsiz koşullarıyla nasıl başa çıktıklarını anlamaya çalışmaktadır. Öznellik ve performatiflik kavramlarınıkullanıma sokarak, kadın işçilerin ücretli emek ve ev işi ilişkileri aracılığıylaöznelliklerini kurma biçimleri analiz edilmektedir. Aynı zamanda parça-başı atölye işiaracılığıyla hane gelirine yaptıkları katkı ev içi iktidar ilişkileri bağlamında tartışılmaktadır. Etnografik durum çalışması metodunun sonuçlarına dayanarak, kadın işçilerin aile ve akrabalık ağlarının kurbanları olarak tanımlanamayacağı, bunun yerine kadınların eşitsiz emek ilişkileriyle başa çıkarken birbirinden farklı hikayeleri, avantajlı durumları ve kendilerine ait stratejileri olduğu sonucuna varılmıştır.
Büyü ve sosyal ilişkiler

İnsanlık tarihi boyunca her toplumda kendine yer bulan büyü olgusu, beraberinde uygulayıcısına da sosyal ayrıcalıklar kazandırmıştır. Tarihsel süreçte, büyü mekanizmasının sosyal hayattaki yeri, büyücünün sosyal statüsünü de belirlemiştir. Bu bağlamda İslamiyet öncesi Türk toplumunda, büyü olgusu ve sosyal ilişkiler açısından Şaman geleneği yadsınamayacak şekilde etkin bir rol oynamıştır. Bu durumun aksine günümüzde büyü olgusu ve büyücü karakterinde statü çözülmesi meydana gelmiştir. Çalışmamız amacı, bu temelde değişiklik gösteren büyü ve sosyal ilişkiler penceresinden büyücü statüsündeki değişikliği irdelemek ve bu değişikliğin nedenlerine değinmek olacaktır.