turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk ve Irak hukuklarındaki kefalet sözleşmesi düzenlemelerinin karşılaştırılması

Kefalet sözleşmesi iktisadi hayatta sıklıkla rastlanan şahsi teminat sözleşmelerinden biridir. Kefalet sözleşmesi, bir kimsenin asıl borçlunun borcunu ödememesi halinde bu borçtan kişisel olarak sorumlu olmayı alacaklıya taahhüt ettiği sözleşmedir. Bu çalışmada, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve Irak Medeni Kanunu'nda karşılaştırmalı olarak genel hatlarıyla kefalet sözleşmesi ile ilgili düzenlemeler irdelenmektir. Her iki hukuk arasındaki farklılık ile benzerlikler gösterilmektedir. 'Türk ve Irak Hukuklarındaki Kefalet Sözleşmesi Düzenlemelerinin Karşılaştırılması' başlığını taşıyan bu tez dört bölümden oluşup, ilk bölümde kefalet sözleşmesi hakkında genel bilgiler verilip, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve Irak Medeni Kanunu ile kefalet sözleşmesinin tanımı ve özellikleri, ilgili kanunlar kapsamında karşılaştırmalı olarak ele alınacaktır. İkinci bölümde kefalet sözleşmesinin türleri, kuruluşu, kefil olma ehliyeti ve kefalette eşin rızası karşılaştırmalı olarak ele alınacaktır. Üçüncü bölümde, kefalet sözleşmesinin hükümleri; kefilin sorumluluğunun kapsamı, kefil ile alacaklı arasındaki ilişki, kefil ile borçlu arasındaki ilişkiyle ilgili hükümler karşılaştırmalı olarak açıklanmaya çalışılacaktır. Dördüncü bölümde ise, kefaletin asıl borca bağlı olarak sona erme sebepleri ve kefaletin kendine özgü sona erme halleriyle ilgili hükümler karşılaştırmalı olarak açıklanacaktır.
Miras Hukukunda tenkis

Mirasbırakanın yapmış olduğu ölüme bağlı veya sağlararası kazandırmaların mirasçıların saklı payını aştığı oranda indirilmesini sağlayan işleme ''tenkis'' denmektedir. Kanunda sayılmış saklı paylı mirasçılar, mirasbırakanın tasarruf özgürlüğünü aşarak saklı paylarını ihlal eden tasarruflarının indirilmesini dava ve def'i yoluyla talep edebilirler. Tenkis talebinde bulunmak için temel iki şart bulunmaktadır. Bunlardan ilki, mirasbırakanın ölüme bağlı tasarrufları veya bazı sağlararası kazandırmaları ile tasarruf oranını aşması, ikincisi ise mirasçının saklı pay hakkının ihlal edilmiş olmasıdır. Tenkise tabi bir kazandırmadan bahsedebilmek için, kazandırmanın karşılıksız yapılmış olması gerekir. Ayrıca miras bırakan tarafından yapılan her türlü kazandırma da tenkise tabi değildir. Ölüme bağlı tasarruf yoluyla yapılan kazandırmaların tamamı tenkise konu olurken, sağlararası kazandırmalar sınırlı olarak tenkise konu olmaktadır. Tenkise tabi hem ölüme bağlı kazandırma hem de sağlararası kazandırma mevcut ise, saklı pay tamamlanıncaya kadar öncelikle ölüme bağlı tasarruflar orantılı olarak tenkis edilir. Ölüme bağlı tasarruf yapılmamış veya ölüme bağlı tasarrufların tenkisi saklı paya tecavüzü ortadan kaldırmaya yetmemişse, sağlararası kazandırmaların tenkisine geçilir. Sağlararası işlemlerin kendi içindeki tenkis sırası, en yeni tarihlisinden en eski tarihlisine doğru olmak üzere belirlenir. Buna rağmen saklı paya tecavüz giderilememişse, kamu tüzel kişileri ile kamuya yararlı dernek ve vakıflara yapılan ölüme bağlı tasarruflar ve sağlararası kazandırmalar tenkis edilir. Kendisine tenkise tabi bir kazandırma yapılmış olan kimse iyi niyetli ise, sadece mirasın geçmesi anında kazandırmadan elinde kalanı geri vermekle yükümlüdür; iyi niyetli değilse, kazandırmanın tamamından sorumlu olur.
Türk Hukuku'nda 4077 Sayılı Kanun çerçevesinde tüketicinin korunması

Çalışmamızın konusu 'Türk Hukukunda 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Çerçevesinde Tüketicinin Korunması' olup 'Giriş' bölümünde tüketici ve tüketim kavramlarına değinilerek, tüketici 'Bir mal veya hizmeti özel amaçlarla satın alarak nihai olarak kullanan veya tüketen gerçek veya tüzel kişi' şeklinde tanımlanmıştır. Çalışmamızın birinci bölümünde, Tüketici Hukukunun tarihi gelişimi ele alınmış, 19. Yüzyıl sonlarında ABD'de başlayan ilk tüketici hareketleriyle, Avrupa Birliği ve Ülkemizdeki gelişmelere değinilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde, Tüketici Hukukunun Kapsamı başlığı altında tüketicinin sağlık ve güvenliğinin korunması, bilgilendirilmesi ve eğitimi konusunda TKHK'nın getirdiği düzenlemeler ile tüketici kuruluşları ve tüketici mahkemeleri ele alınmıştır. Üçüncü bölüm, Tüketicinin Ayıplı Mal ve Hizmetlerden Doğan Haklan konusuna ayrılmıştır. Dördüncü bölümde, haksız sözleşme koşullarına karşı tüketicinin korunması konusuna değinilmiş olup, bu çerçevede tüketici kredileri ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Beşinci bölüm, aldatıcı reklamlara karşı tüketicinin korunması konusuna ayrılmış, 'bir reklamın yanlış ve yanıltıcı olması durumunda, o reklamın aldatıcı reklam sayılacağı' hususu vurgulanarak, tüketicinin bu konudaki tazminat vs. haklarına tüm yönleriyle değinilmeye çalışılmıştır. Çalışmamız, TKHK çerçevesinde hazırlanmış olmakla birlikte, yeri geldikçe BK, TTK ve mevzuatımızdaki diğer düzenlemeler ile AB düzenlemelerine de değinilmeye çalışılmıştır. uı
Avrupa Birliği ve Türk Hukukunda meslek birliklerinin telif haklarının korunmasındaki konumu

Ülkelerin sosyal, ekonomik, teknik bakımdan ilerlemeleri yaratıcı eserlere ve hak sahiplerine ne kadar önem verdiklerine bağlıdır. Hak sahiplerinin sürekli motivasyonları ve yeni eserler yaratmaları için emeklerinin karşılığını almaları hayati önemi haizdir. İletişim ve bilgi teknolojisinin gelişimiyle hem yaratıcı eserlere ulaşmak hem de bunun sonucu olarak korsanlık daha kolay hale gelmiştir. Bireysel hak takibi, güçlü girişimcilerle sözleşmeler yapmak ya da bir hakkın ihlale uğradığı dünyanın başka bir ülkesinde gerektiğinde dava açmak ya da cezai kovuşturma yapılması için şikayette bulunmak gibi durumlarda sorunlara yol açmaktadır ve başarıya ulaşamamaktadır. Bundan dolayı besteci ya da yazarlar gibi hak sahipleri bireysel olarak haklarını takip etmek yerine bir meslek birliğine katılmayı tercih etmektedirler. Telif hukuku bağlamında meslek birliklerinin, telif haklarını ve bağlantılı hakları devralmaları, yönetmeleri, lisanslamaları, bu hakların kullanımlarını izlemeleri, telif bedellerini toplamaları, ve üyelerine dağıtmaları nedeniyle eser sahibi ve bağlantılı hak sahiplerinin haklarını yönetmek konusunda önemli bir yere sahip oldukları açıktır. Avrupa Birliği ile Türkiye arasında Birliğe katılım müzakereleri devam ederken, meslek birliklerine ilişkin yasal mevzuatımızın Avrupa Birliği düzenlemeleri ile uyumlaştırılması kapsamında Türkiye ilerleme kaydetmiştir ve kaydetmeye de devam etmektedir. Bununla birlikte Avrupa Birliği de kendi içinde meslek birliklerine yönelik tarife oranları ya da telif ücretleri gibi konularda mutabakata varamamıştır. Avrupa Birliği hukuk düzeni içinde meslek birliklerine yönelik bu yıl kabul edilen ancak henüz yürürlüğe girmeyen özel bir direktif mevcuttur. Bunun dışında daha önce kabul edilen telif haklarına ilişkin direktifler bu konuya değinmiştir. Bu tez Türkiye'de ve Avrupa Birliğinde telif haklarının korunmasında meslek birliklerine yönelik ne gibi düzenlemeler yapıldığını ortaya koymaya çalışmıştır.
Anonim şirketlerde pay sahibinin bilgi alma hakkı

Anonim şirketlerde pay sahibinin sahip olduğu en önemli haklardan birisi bilgi alma ve inceleme hakkıdır. Bilgi alma ve inceleme hakkı ile pay sahibi ortaklığa ilişkin bilgiye erişir ve ortak sıfatını devam ettirip ettirmeyeceğine karar verir. Bu kapsamda çalışmamızın birinci bölümünde bilgi alma ve inceleme hakkı kavramı, tanımı, kapsamı ve hukuki niteliği ele alınmıştır. İkinci bölümde bilgi alma ve inceleme hakkı sahibi ile yükümlüsü incelenmiştir. Üçüncü bölümde bilgi alma ve inceleme hakkının kullanılması ve şirket tarafından reddi halleri incelenmiştir. Son olarak dördüncü bölümde bilgi alma ve inceleme hakkının ihlali halinde ve pay sahibinin istediği bilgiye erişememesi durumunda başvurabileceği hukuki yollar ele alınmıştır.
Türk Ceza Kanunu'nda ayrımcılık suçu (TCK. md. 122)

Ayrımcılık yasağı ve eşitlik ilkesi birbirini tamamlayan bir bütün içindedir. Eşitlik ilkesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın genel esasları içerisinde, ayrımcılık suçuna ise Türk Ceza Kanunu'nun 122. Maddesinde yer verilmiştir. Bu anlamda devlet, eşitlikçi ve hukuk devleti olma prensibini kuvvetlendirmiştir. Aynı zamanda bu önemli idealini gerçekleştirmek amacıyla Eşitliği bir hak olarak belirlemiştir. Eşit muamele görmeyi, ayrım gözetilmemesini talep etme hakkı gündeme gelmiştir. Ayrımcılık yasağı, eşitlik ilkesi ve ayrımcılık suçu konularını kapsamakta olan bu çalışma, giriş, üç bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, ayrımcılık kavramı ve hukuki gelişimi ele alınmıştır. Aynı zamanda, başlıca ayrımcılık sebepleri ve ayrımcılık türlerinden bahsedilmiştir. Uluslararası hukuk ve Türk hukukundaki ayrımcılıkla ilgili yasal düzenlemeler incelenmiştir. İkinci bölümde, Türk Ceza Kanunu'nun ayrımcılıkla ilgili düzenlemelerine özel olarak değinilmiş olup ayrımcılık suçunun tanımı, unsurları, ayrımcılık suçuna teşebbüs, iştirak, içtima konuları incelenmiştir. Üçüncü bölümde, ayrımcılık suçunun yargılanma usulüne ilişkin hükümleri ve diğer benzer suçlarla karşılaştırması ele alınmıştır. Çalışma, ayrımcılık suçu ile ilgili genel değerlendirmelerin yer aldığı sonuç kısmı ile tamamlanmaktadır.
Türk Sosyal Güvenlik Hukukunda hizmet borçlanması

Türk Sosyal Güvenlik Hukukunda, sigortalıların uzun vadeli sigorta kollarından sağlanan sigorta yardımlarına hak kazanabilmesi için kanunda öngörülen sigortalılık süresini doldurmaları ve prim ödeme gün sayısını tamamlamamış olmaları gerekmektedir. Ancak kimi zaman bireyler çeşitli nedenlerden ötürü sosyal sigorta kapsamında yer almamaktadır. Sigortalılıkta değerlendirilemeyen süreler nedeniyle de bireylerin sigorta yardımlarına ulaşmaları gecikmekte ve zorlaşmaktadır. Sosyal bir devlet olarak bireyin sosyal güvenliğini temin etmekle yükümlü olan Devlet, bireylerin sigorta yardımlarına hak kazanmasını sağlayabilmek için hizmet borçlanması kurumunu getirmiştir. Hizmet borçlanması, borçlanma hakkına sahip olan kişilere sigortalılık kapsamında değerlendirilemeyen sürelerini sosyal güvenlik bakımından değerlendirme imkanı vermektedir. Hukukumuzda hizmet borçlanması, borçlanılacak sürenin yurt dışında veya yurt içinde geçmişş olmasına göre iki grupta toplanmıştır. Yurt dışında geçen sürelerin borçlanılmasına ilişkin usul ve esaslar, 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'da; yurt içinde geçen sürelerin borçlanılmasına ilişkin usul ve esaslar, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nda düzenlenmiştir. Tez çalışmasında bahsi geçen kanunlar ışığında hizmet borçlanması kurumu ele alınmıştır. Tez, iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde yurt dışı hizmet borçlanması, ikinci bölümde yurt içi hizmet borçlanması incelenmiştir. Sonuç bölümünde, hizmet borçlanması ile ilgili değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Hekimlerin cezaİ sorumluluğu

Tıp biliminin insan üzerinde uygulanması, insan hayatının önemli bir parçasıdır. İnsan sağlığını koruyan, hastalıkların giderilmesine veya acıların azaltılmasına yardımcı olan tıbbi müdahale, aynı zamanda kişinin yaşam ve vücut bütünlüğü haklarını doğrudan ilgilendirmektedir. Tıp biliminin icrası, insan hayatı ve sağlığının korunması açısından başat bir önem taşıdığından, tıp uygulamasının kötüye kullanılması, hatalı uygulama yapılması gibi risk alanlarına karşı hukukun koruyucu normlar ve sorumluluk rejimi öngörmesi gereklidir. Bu çalışmanın amacı, insanın ruhsal ve bedensel bütünlüğüne hizmet eden tıbbi faaliyetin ceza hukuku açısından değerlendirilmesinin yapılmasıdır. Çalışmamızda, öncelikle, tıbbi müdahale -olgusal açıdan- tanımlanmış; temel haklarla bağlantısı ve diğer hukuk dallarındaki sorumluluk rejiminin ana hatlarından bahsedilmiştir. İkinci bölümde, tıbbi müdahalenin hukuka uygunluğunun ceza hukuku açısından teorik temeli incelenmiştir. Benimsediğimiz teorik görüş doğrultusunda, Türk hukukunda tıbbi müdahalenin hukuka uygunluk koşulları ve tıbbi uygulama hatası halleri ilgili mevzuat ve yargısal içtihatlar ışığında- açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, tıbbi müdahaleden doğan ceza sorumluluğu, belirli tipik fiiller açısından ele alınmış ve bu suçlar sistematik olarak açıklanmıştır. İnceleme alanımız, tıbbi müdahaleyle doğrudan bağlantılı suçlarla sınırlı tutulmuştur. Hekimin bir kamu görevlisi sıfatıyla işleyebildiği suçlar ve bir insan olarak işleyebildiği suçlar, çalışmamızın dışında bırakılmıştır.
Küçüklerin ve kısıtlıların kişisel verilerinin korunması

Tezin amacı, küçüklerin ve kısıtlıların kişisel verilerinin korunmasının, Genel Veri Koruma Tüzüğü, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ile Medeni Kanun hükümleri çerçevesinde ele alınmasıdır. Kişisel verilerin korunmasına ilişkin tarihsel süreç ile bu konuda günümüze değin yapılan uluslararası mevzuat incelemesi yapılmıştır. Bu doğrultuda, birinci bölümde kişisel verilerin korunması hukuku kapsamındaki temel kavramlar ve ilkelere yer verilmiştir. Ardından kişisel verilerin hukuki mahiyetine değinilerek kişisel verilerin işlenmesinde hukuka uygunluk sebepleri açıklanmıştır. İkinci bölümde ise küçüklerin ve kısıtlıların hukukumuzdaki yeri ile kişisel verilerinin korunmasına ilişkin yasal düzenlemenin hukuk sistemimize etkilerine ilişkin tartışmalar ele alınmıştır. Kişisel verilerin korunmasına ilişkin Medeni Kanun hükümlerinde yer alan önleyici mekanizmaların, kişisel verilerin işlenmesine ilişkin süreçlerin hızlanması sebebiyle etkin koruma sağlamasının mümkün olmadığı değerlendirilerek küçüklerin ve kısıtlıların kişisel verilerinin korunması bakımından önleyici nitelikte hükümlere Kişisel Verilerin Korunması Kanununda yer verilmesinin farkındalığı arttıracağı ve Genel Veri Koruma Tüzüğüne uyumu üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda, tezde ele alınan hususlara ilişkin doktrindeki görüşlere de yer verilerek bilimsel önerilerde bulunulmuştur.
Mezhebin kurucu imamına muhalefetin imkan ve sınırı: Hanefi Mezhebi örneği

Kurucu imamın, mezhebin usulünü geliştirdiği ve müntesiplerinin geliştirilen bu usule bağlı olduğu göz önüne alındığında kurucu imama muhalefetin nasıl mümkün olduğu ve mümkünse bu muhalefetin hangi şart ve ilkeler çerçevesinde olabileceği önem arz etmektedir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde 'kurucu imam' kavramı ve mezheplerin adlarını taşıdığı imamlar tarafından mı yoksa ölümlerinden sonra takipçileri tarafından mı tesis edildiği konusu irdelenmiştir. Ayrıca Hanefi mezhebinin kurucu imamının kim olduğu konusu incelenmiştir. İkinci bölümde, muhalefetin ne anlama geldiği ve kimlerin Ebu Hanife'ye muhalefet ettiği hususu ele alınmıştır. Son bölümde kurucu imama muhalefetin mahiyeti incelenmiş ve kurucu imama muhalefete rağmen müntesibin hala o mezhepte nasıl kalabildiği problemi ele alınmıştır. Fıkıh literatüründe bu konuda dile getirilen görüşlerden hareketle kurucu imama muhalefete rağmen aynı mezhepte kalmanın teorik imkanı temellendirilmeye çalışılmıştır. Buradan hareketle mezhep içerisindeki muhalefetin iki şekilde anlamlandırılabileceği sonucuna ulaşılmıştır: Birincisi mezhep-içi fakihlerin bir imama intisab etmesi, diğeri ise müntesiplerin içtihat ederken kurucu imamın usul ve kavaidine bağlı kalmasıdır.
Şafiİ fukahasından rafiİ el-Kazvİnİ'nin hayatıve mezhepteki konumu

Şafii fakihlerinden Rafii el-Kazvini, Horasani ve Iraki tarikleri cem ederek İmam Şafii'ye isnadı mümkün olmayan görüşleri ayıklaması bakımından müteahhir fukaha tarafından ilk muharrir kabul edilmiştir. Bununla birlikte Rafii el-Kazvini, Şafii'nin usul kaidelerini baz alıp yine Şafii'ye nisbeti mümkün olmayan şaz ve muhtelefun fih görüşleri inceleyerek kendi kanaatince mezhepte esah, ezhar ve sahih olan görüşleri Fethu'lAziz fi Şerhi'l-Veciz adlı eseri bağlamında kaleme alması neticesinde müteahhir fukaha tarafından iki şeyhten biri olma ünvanına layık görülmüştür. Dolayısıyla Rafii'nin fıkıhçılığı neticesinde kaleme aldığı eserlerde yer alan görüşler, İbn Hacer el-Heytemi ve Şemsüddin er-Remli başta olmak üzere son dönem fakihlerce tartışma konusu yapılmaması hususunda telkinlerde bulunmuşlardır.
XVIII. Yüzyıl Osmanlı toplumunda Ceza Hukuku uygulamaları

Şer'iyye Sicilleri, Osmanlı Hukuku'nun uygulama alanının günümüze ulaşan kayıtları olarak arşiv belgeleri içerisinde önemli kaynaklardan biridir. XVIII. yüzyıl Osmanlı Hukuku'nun, İslam Hukuku'nu uygulamayı sürdürdüğü bir dönem olarak kabul edilir. Osmanlı toplumunda meydana gelen suçları ve o suçlara verilen cezaları görmek Osmanlı Hukuku'nun şer'iliği meselesinde delil oluşturur. Ayrıca suç ve ceza arasındaki denge ile adaleti görme imkanı sunar. Çalışmamızda öncelikle Osmanlı Devleti'nin benimsediği Hanefi Fıkhı'nda var olan ceza hukuku bölümlerine riayet edilerek had, kısas, diyet ve ta'zir cezalarının mahiyeti hakkında bilgilendirme yoluna gidilmiştir. Sonrasında ise tarihi bir veri olarak elimizde bulunan sicil defterlerindeki kayıtlar üzerinden ceza hukuku uygulamaları incelenmiştir. Bunlar üzerinden klasik fıkıh teorisi ile uygulama arasındaki uyum ve uyumsuzluk ilişkisi ele alınmıştır. Başlıca kaynaklarımız h.1118- 1179 yıllarını kapsayan Üsküdar mahkemesine ait yedi (335, 346, 347, 352, 415, 420 ve 466 numaralı) 'Şer'iyye Sicili' defteridir. Bu defterlerdeki kayıtlarda had, kısas, diyet ve ta'zir suçları ile cezaları incelenmiştir. Böylelikle XVIII. yüzyıl Osmanlı toplumunda Üsküdar Mahkemesi kadı sicillerinden örneklerle Osmanlı Devleti'nin hukuki uygulamaları incelenmiştir.
Türk Ceza Kanunu'nda akıl hastalarına ilişkin sorumluluk rejimi

Akıl hastalığı ile suç arasında bir yakınlık ilişkisinden, hastalığın bu anlamda her türün gösterdiği özellik ve meydana getirdiği tahribat dahilinde tetikleyici bir faktör olabileceğinden söz edilse de, başlı başına bir suç sebebi olarak kabulü mümkün görünmemektedir. Akıl hastalığını ceza hukukunun mühim konularından biri haline getiren husus, kusur yeteneği üzerinde yarattığı etki ve derecesidir. Akıl hastası failin tehlikeliliği ise güvenlik tedbirlerinin uygulanması ve sona ermesi bakımından önem arz etmektedir. Ceza sorumluluğu üzerinde etki doğurabilecekolan, fiilin işlendiği sırada var olan ve bu fiil yönünden failin algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinden oluşan kusur yeteneği üzerinde olumsuz tesir yaratan akıl hastalığı olup, TCK'nın 32'nci maddesi bu konudaki esasları tayin etmektedir. Bu itibarla, failin ceza sorumluluğu ve güvenlik tedbirine muhatabiyet durumu ile muhakeme veya infaz hukuku bağlamında akıl hastalığının doğuracağısonuçlar, hastalığın mevcudiyet anına göre yapılacak bir değerlendirmeye binaentayin edilecek; bu değerlendirmede bir ceza muhakemesi süjesi olarak bilirkişiyardımından istifade edilecektir. Bu hususlardan hareketle, çalışmamızda tıp ve psikiyatri biliminin sunduğu çağdaş veriler etrafında adli psikiyatri bakımından önem arz eden bir kısım akıl hastalıkları ile akıl hastalarının ceza sorumlulukları, bu kişiler hakkında güvenlik tedbiri uygulaması ve bilirkişi incelemesi ile muhakeme ve infazhukukunda akıl hastalığının doğurduğu sonuçlar üzerinde durulmuştur.
1982 anayasasında cumhurbaşkanının görev ve yetkileri üzerine bir inceleme ve değişiklik önerileri

ANAYASASINDA CUMHURBAŞKANININ GÖREV VE YETK LERÜZER NE B R NCELEME VE DEĞ Ş KL K ÖNER LERTÜRKER, ErtuğrulYüksek Lisans Tezi, Kamu Hukuku Anabilim Dalı Tez Danışmanı: Yrd. Doç. Dr. Uğur ESGÜNBu tez çalışmasının amacı, 1982 anayasası ile ortaya konulan rejim sistemi içerisindecumhurbaşkanının konumunu belirlemek ve bu doğrultuda kendisine verilen görev ve yetkilerin neler olduğunu irdelemek ve bu konudaki görüşümüzü ortaya sunmaktır. ki bölümden oluşan bu çalışmanın birinci bölümünde, çalışmayı temellendirmek amacıyla rejim sistemleri ve bu sistemlerdeki devlet başkanlarının durumu irdelenmiştir. kinci bölümde ise, cumhurbaşkanın görev ve yetkileri geçmişşten bu günümüze kadarkianayasalar içerisinde ve diğer temsili rejim sistemlerindeki devlet başkanlarının görev ve yetkileri ile karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve kendisine bağlı olan kuruluşlar anlatılmıştır, sorumluluk ve sorumsuzluk halleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Sonuç kısmında ise cumhurbaşkanının 1982 anayasasındaki konumu ile ilgili görüşlerimiz ortaya konmuştur. V
Sermaye Piyasası Kurulu'nun uyguladığı idari para cezalarının hukuki rejimi

Sermaye Piyasası Kurulu tarafından uygulanan idari para cezalarının hukuki rejiminin incelendiği bu tez, giriş ve sonuç bölümleri dışında, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, öncelikle ekonomik kamu düzeni ve ekonomik kolluk kavramları açıklanmış olup, Kurul'un idari yaptırım uygulama yetkisi ekonomik kolluk bağlamında ele alınmıştır. Ardından regülasyon kavramı incelenmiş ve Kurul'un ekonomik kamu düzenini sağlamak ve korumak amacıyla düzenleme, denetleme ve yaptırım yetkilerini içeren regülasyon işlevini yerine getirdiği, bu çerçevede de idari para cezası yaptırımı uyguladığı sonucuna varılmıştır. İkinci bölümde ise, Kurul'un idari para cezası uygulama işleminin usule ilişkin hukuki rejimi ele alınmış olup, bir idari işlem olan idari para cezası tesis edilmesi, yetki ve usul-şekil unsurları bakımlarından incelenmiştir. Yetki başlığı altında, idari para cezaları açısından Kabahatler Kanunu'nun genel kanun niteliğinde olduğuna ilişkin açıklamalar yapıldıktan sonra, Kurulca idari para cezası uygulanmasında yetki unsurunun kişi, yer ve zaman bakımlarından Kabahatler Kanunu ile ilişkisine yer verilerek, idari para cezası uygulamaya yetkili makamın kim olduğu, idari para cezasının hangi coğrafi sınırlar içinde uygulanabileceği ve idari para cezası uygulama yetkisinin ne kadar süre içinde kullanılması gerektiği gibi tartışmalı noktalar ele alınmış, usul-şekil unsuru bakımından ise uyarı verilmesi, savunma hakkı, gerekçelilik ve tarafsızlık gibi usule ilişkin ilkeler karşısında Kurul idari para cezalarının durumu irdelenmiştir. Üçüncü bölümde, Kurul'un idari para cezası uygulama işleminin esasa ilişkin hukuki rejimi incelenmiş olup, sebep, konu ve amaç unsurları bakımından ayrıntılı değerlendirmelere yer verilmiştir. Bu kapsamda, sebep unsuru incelenirken sermaye piyasasında hangi durumlarda idari para cezasının tesis edilebileceği açıklanmış, konu unsuru incelenirken yeri geldikçe Kabahatler Kanunu ile ilişkilendirilerek, idari para cezasının kim hakkında tesis edilebileceği tartışılmış, miktarı belirlerken esas alınabilecek kriterler önerilmiş ve uygulanan idari para cezalarının ölçülülük ve ne bis in idem ilkeleri bakımından değerlendirilmesi yapılmıştır. Son olarak amaç unsurunda Kurul'un hangi amaçlarla idari para cezası tesis edebileceği üzerinde durulmuştur. Sonuç bölümünde ise çalışmada yer verilen konular özetlenmiş, tartışmalı görüşler değerlendirilerek varılan sonuçlar açıklanmıştır.
Türk İş Hukukunda kısa çalışma

Kısa çalışmaya ve kısa çalışma ödeneğine ilişkin hususlar, İş Hukuku Sistemimize, 4857 sayılı Kanunun 65. maddesindeki düzenlemelerle dahil edilmiştir. Ancak, yakın zaman önce, söz konusu kanun hükmü yürürlükten kaldırılarak, konuya ilişkin hususlar 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun Ek 2. maddesinde yeniden düzenlenmiştir. Buna göre, genel ekonomik kriz veya zorlayıcı sebepler nedeniyle, çalışma süresini azaltan veya faaliyeti durduran işveren, İş-Kur'a talepte bulunacaktır. Talebin kabul edilmesi ve diğer diğer koşulların da bulunması halinde mevzuata uygun kısa çalışma gerçekleşmiş olacaktır. Kısa çalışma en az dört hafta ve en fazla üç aylık süreyle uygulanacaktır. Kısa çalışmaya tabi tutulan ve hak kazanma koşullarını yerine getiren işçilere, bu dönemde çalışamadıkları süreler için İşsizlik Sigortası Fonundan kısa çalışma ödeği verilecektir. Bu bağlamda, kısa çalışma ödeneğinin verilmesi, işsizlik ödeneğine ilişkin çalışma ve prim ödeme koşullarının gerçekleşmesine bağlanmış bulunmaktadır. Günlük kısa çalışma ödeneğinin miktarı, işsizlik ödeneğinin miktarı kadardır. Kısa çalışma ödeneği olarak yapılan ödemeler, başlangıçta belirlenen işsizlik ödeneği süresinden düşülecektir. Konuyla ilgili düzenlemelerdeki eksiklik ve aksaklıklar nedeniyle, kısa çalışmadan beklenen faydanın tam olarak sağlanamayacağı anlaşılmaktadır. Yakın zaman önce yapılan yeni düzenlemede de, söz konusu eksikliklerin gedirilmediği görülmektedir. Menfaat dengesinin tam olarak sağlanması ve kısa çalışmaya işlerlik kazandırılması bakımından, mevcut hükümlerde değişiklik yapılarak, bu yöndeki eksiklik ve aksaklıkların giderilmesi gerekmektedir.