turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Small state playing the asymmetric game: Continuity and change in Albanian foreign policy

Bu tez Arnavutluk dış politikasını küçük devlet bakış açısıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Tezin temel olarak Arnavutluk'un zayıf bir küçük devlet olarak bölgesel ve büyük güçlerle yakın ilişkiler geliştirerek ve onlarla ittifak yaparak zayıflığının getirdiği olumsuzlukların üstesinden gelmeye çalıştığını göstermektedir. Bu bağlamda Arnavutluk dış politikasının genel tarihsel sürecinin kuruluşundan bu yana olan döneminin tahlili kısa bir izolasyon dönemi haricinde bu eğilimdeki bir devamlılığa işaret etmektedir. Çalışmanın temel amaçları arasında küçük devlet dış politikasının incelenmesi yanında küçük devlet- büyük devlet arasındaki asimetrik güç ilişkilerinin Arnvutluk'u çeşitli bölgesel ve büyük güçlerle olan ilişkileri çerçevesinde incelenmesi de bulunmaktadır. Ayrıca tezde Arnavutluk'un kuruluşundan bu yana var ola gelen zayıflığının ülkenin dış politika yapım süreci ve özelde de büyük devletlerle olan ilişki ve ittifakları dahilinde nasıl bir ilgisinin bulunduğu ele alınmaktadır. Bu anlamda Arnavutluk dış politikasının tahlili çeşitli dönemler ve siyasi rejimler altinda Arnavutluk'un itifak ilişkilerinde sapmalar da bulunmasının bir şablon oluşturduğunu göstermektedir. Bunların dışında, tezde Arnavutluk dış politikasının ittifaklar ve büyük devletlerle ilişkiler minvalinde devamlılık ve değişiminin tarihsel bir tetkiki de amaçlanmaktadır. Arnavutluk'un Soğuk Savaş sonrası dış politika çizgisi Amerika Birleşik Devletleri ile bir büyük güç olmasından mütevellit geliştirmeye çalıştığı ve dış siyasetinin Avro-Atlantik bütünleşmesiyle beraber iki kutubundan birini de teşkil eden ilişkisi, ittifak yapmaya yönelik yaklaşımında bir devamlılığı göstermektedir. Bu bağlamda güncel Arnavutluk-ABD ilişkisi Arnavutluk dış politikası eğiliminin en son safhasını oluşturmaktadır.
The role of geogeraphical limitation with respect to asylum and refugee policies within the context of EU harmonization process

oz 'COĞRAFİ ÇEKİNCE'NİN TÜRKİYE'NİN AVRUPA BİRLİĞİ UYUMLULAŞTIRMA SÜRECİNDE SIĞINMACI VE MÜLTECİ POLİTİKALARI AÇISINDAN ROLÜ Tarımcı, Alper Yüksek Lisans, Avrupa Çalışmaları Yüksek Lisans Programı Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Fulya Kip-Barnard Aralık 2005, 175 sayfa Türkiye, Mültecilerin Statüsüne Yönelik 1951 Sözleşmesi'ne taraf olan, bu Sözleşme'de sunulan bir seçenek olan 'coğrafi çekince'yi kabul eden ve günümüzde hala bu hakkını saklı tutan dünyadaki az sayıdaki ülkeden birisidir. Bu tezin amacı, coğrafi çekincenin önemini, ve bu bağlamda Türkiye Cumhuriyeti'nin mülteci ve sığınmacı politikalarına nasıl bir etkisi olduğunu analiz etmektir. Türkiye'nin, Avrupa Birliği'ne tam üyelik müzakereleri sürecinde yasal düzenlemenin uyumlulaştırılması kapsamında coğrafi çekinceyi kaldırması beklenmektedir. Bu bağlamda, Avrupa Birliği'nin bu süreç içerisindeki rolü de bu tez içerisinde analiz edilmektedir.
Birleşmiş Milletler andlaşmasında kuvvet kullanma yasağının istisnası olarak bireysel meşru müdafaa hakkının incelenmesi

Devletlerarası alanda kuvvet kullanmaya getirilmeye çalışılan sınırlamalarAntik Yunan'a kadar götürülebilse de, barış ve güvenliğin korunması için ilk sistemlidüzenlemeler XIII. yy'dan itibaren görülmeye başlanmıştır. St. Augustine'den sonra, Grotius gibi hukukçular tarafından yapılan kuvvet kullanımı düzenlemeleri, XX. yy'daMilletler Cemiyeti Misakı ve Briand ? Kellogg Paktı ile devam etmiştir. IInci Dünya Savaşı'nın dehşeti karşısında korkuya kapılan devletler kuvvet kullanma yetkisiniBirleşmiş Milletler'e bırakmışlardır. Devletlerin birbirleriyle ilişkilerinde kuvvetkullanmalarını yasaklayan Birleşmiş Milletler Andlaşması, Güvenlik Konseyi'ninyetkilendirmesine gerek olmaksızın kuvvet kullanımını sadece, silahlı saldırı karşısında müşterek veya bireysel yapılan meşru müdafaa hakkına tanımıştır. Devletler, Güvelik Konseyi'nin yetkisi olmaksızın kuvvet kullanmaya devametmekteler; fakat, kuvvet kullanan bütün devletler Birleşmiş Milletler Andlaşmasınagöre haklılıklarını göstermeye kendilerini zorunlu hissetmekteler ve genellikle meşru müdafaa haklarını kullandıklarını iddia etmekteler.
Negotiating iran nuclear crisis: Transatlantic relations and beyond

Bu çalışma her bir etkileşimi bir müzakere süreci gibi ele alarak İran nükleer krizinde Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa Birliği ve İran arasındaki etkileşimlerin doğasını inceledi. ABD, AB ve İran'ın medyada çıkan kamu açıklamalarını topladıktan sonra bir biçim içerik analizi, Pazarlık Süreci Analizi, bu çalışmanın araştırma yöntemi olarak kullanıldı. Partiler arasındaki müzakere süreci doğasını analiz ederken her bir etkileşim için anlaşmazlık ve rekabetçilik seviyeleri karşılaştırıldı. Sonuçlar gösterdi ki, diğer etkileşimler arasında ABD-İran etkileşimi hem en yüksek anlaşmazlık seviyesine hem de en rekabetçi karaktere sahipken, anlaşmazlık ve rekabetçilik skorları bakımından bu ilişkiyi sırasıyla transatlantic ittifakı-İran etkileşimi, AB-İran etkileşimi ve ABD-AB etkileşimi takip etti. Ayrıca, yalnız olduklarında AB üyelerinin AB'nin bir organizasyon olarak davranışına kıyasla ya daha yüksek anlaşmazlık ya da rekabetçilik skorları eğiliminde olduğu bulundu. Bundan başka, ABD daha düşük bir anlaşmazlık oranına sahipti ve de İran'dan daha rekabetçiydi. AB, ABD'den daha yüksek anlaşmazlık ve rekabetçilik skorlarına sahipti. Bu çalışma ayrıca İran'ın AB'den daha yüksek oranda anlaşmazlık sergilediğini ve son olarak da AB'nin İran'dan daha rekabetçi davrandığını gösterdi.
11 Eylül saldırıları ve İslamofobi: ABD ve Avrupa'da görülen İslam karşıtı eylem ve hareketlerinin nedenleri ve sonuçları

Bu yüksek lisans tezi çalışmasında ABD ve Avrupa'da son yıllarda yükselen İslamofobi kavramı ele alınmıştır. Hareketler ve eylemler incelenirken gündemden örnekler verilmiş ve böylece tarihteki bazı örnekler hatırlatılmıştır. Çalışma 11 Eylül 2001 saldırılarıyla başlatılmıştır.
Modern İslam anlayışının devlet örgütlenmesine etkisi: İran İslam Cumhuriyeti ve Afganistan İslam Cumhuriyeti

Son yüzyıllarda Müslüman toplumları, Batı toplumlarının gerisinde kaldığı demokrasi, insan hakları, eşitlik ve ilerleme gibi modern değerler ile İslam inancını uzlaştırmaya çalışmıştır. Fakat Müslümanlar arasında da İslam ile demokratik değerlerin uzlaştırılması konusunda görüş ayrılıkları vardır. Afganistan İslam Cumhuriyeti ve İran İslam Cumhuriyeti bu görüş ayrılıklarına örnek iki ülkedir. 1979 İslam devrimi sonrası İran, devlet örgütlenmesi yeniden tasarlnmıştır. İran İslam Cumhuriyeti anayasası hazırlanırken İslami ilkeler doğrultusunda hazırlanmıştır. Anayasa maddeleri arasında demokrasi, seçimler, güçler ayrılığı gibi modern değerlere de yer verilmiştir. Lakin uygulamaya bakınca demokratik ilkelerin kağıt üzerinde kaldığı görülmektedir. Sovyetler Birliği'nin kovulması sonrasında Afganistan'da Mücahidlerin ve Taliban'ın önderliğinde İslam esaslarını temel alan bir devlet yapılanması oluşmuştur. 2001 yılında Taliban'ın devrilmesi sonrası cumhuriyet rejimine geçilen Afganistan'da devlet yeniden yapılanma sürecine girmiştir. Devlet yeniden yapılanırken demokrasi, özgürlükler, insan hakları gibi modern değerler dikkate alınmıştır. Lakin İslami değerlerden de uzaklaşmadan bu yapı oluşturulmuştur. Bu çalışma, Modern İslam Anlayışı kavramını ele alarak İran İslam Cumhuriyeti ve Afganistan İslam Cumhuriyeti'nin devlet örgütlenmelerini nasıl tasarladıklarını incelemektedir.
Uluslararası güvenlikte suyun önemi ve Afganistan analizi

Araştırmada uluslararası güvenlikte suyun önemini baz alarak Afganistan'ın su kaynakları üzerindeki bölge ve komşu ülkelerin hakimiyeti incelenmektedir. BM ve AB'nin azalmakta olan tatlı su kaynakları ile ilgili düzenlemeleri sınıraşan, sınır oluşturan ve ortak sulardan çıkan ve çıkmakta olan uyuşmazlıkların giderilmesi hususunda çalışmalarını anlatmaya gayret gösterilmiştir. Kurak ve yarı kurak bölgelerde sudan anlaşmazlıkların artması ve uluslararası kuruluşların bu düzeyde çalışmaları anlatılmaktadır. Afganistan'ın sınıraşan su kaynakları üzerinden stratejik proje oyunları, bölge ve komşu ülkelerin çıkarı doğrultusundadır. Afganistan'da dış müdahalelerin, istikrarsızlık ve iç savaşın sürdürülmesiyle, altyapı projelerinin engellenmesinin nedenleri açıklanmaktadır. Afganistan'ın komşu ülkeleriyle su'dan anlaşmazlıklarının uluslararası su hukuku çerçevesinde, sınıraşan suların hakça ve makul kullanımı anlatılmaktadır. Afganistan ve bölge ülkeleri arasında sudan savaşın çıkma olasılığı ve halihazırda su savaşlarının bölge güvenliği üzerindeki tehdidi ele alınmaktadır.
21. yüzyılda değişen sınır algısı

İnsanlar tarafından bir kontrol stratejisi olarak icat edildikleri çağlardan itibaren sınırlar, varlık sebepleri tartışılmadan günümüze kadar kaçınılmaz birer gerçek olarak varlıklarını sürdürdüler. Yaşamakta olduğumuz çağa kadar sınırların hem siyasi hem de akademik anlamda sorgulanmasını ve üzerine düşünülmesini sağlayan tek durum sınır çatışmaları olmuştur. Biz bu çalışmamızda; hem insanların çağlar önce yaşam alanlarını kendi iradeleriyle neden sınırlandırdıklarını, hem de bu sınırların nicelik ve nitelik açısından günümüze kadar yaşadıkları evrimi inceliyoruz. Bu sayede günümüzde siyaset bilimi çerçevesinde sınırlar hakkında oluşan karmaşaya dair fikir edinebilecek, günümüz sınırlarında yaşanan erozyonu küreselleşme süreci ışığında okuyarak yaşadığımız çağın zaman-mekan sıkışmasını ve mekansal ölçekler hiyerarşisindeki değişimi anlamaya çalışacağız.
Terrorism - democracy nexus: İs democracy at stake? A mixed method approach on the effects of terrorism on democracy

Bu tezin birincil amaci artan terror tehdidinin demokrasi uzerindeki etkilerini anlamaktir. Mevcut literatur demokrasinin terror olusumu uzerindeki etkilerini arastirmaya yogunlasirken, tersi bir etkinin sonuclarina dair sorulari cevaplamaya yonelik etkisiz kalmaktadir. Bu tez literature katki yapmak icin artan terror tehdidinin demokratik kurumlar ve degerler uzerindeki ampirik etkileri test ederken, bu etkilerin sebep-sonuc mekanizmasini da anlamaya calismaktadir. Bu teorik cercevede, artan terror tehdidi, kisisel hak ve ozgurlukleri olumsuz yonde etkilerken, bagimsiz yarginin artan tehdit altinda bagimsiziligini kaybetmesi ile konsolide olan politik gucun demokrasiyi negatif yonde etkilemektedir.
Arjantin ve Venezuela deneyimleri bağlamında Latin Amerika'da neoliberalizm sonrası yeni arayışlar: Post-neoliberalizm ve anti-neoliberalizm

Bu çalışma, 1980'ler itibariyle neoliberal politikaların uygulandığı Latin Amerika ülkelerinden Arjantin ve Venezuela'nın neoliberalizm sonrası ekonomik, sosyal ve dış politika alanındaki dönüşümlerini konu edinmektedir. Söz konusu iki ülkedeki bu dönüşüm, neoliberal politikaların başarısızlığı sonrası ortaya çıkan postneoliberalizm ve antineoliberalizm kavramları çerçevesinde analiz edilmiştir. Ayrıca bu tez Arjantin ve Venezuela'nın neoliberalizmden ne ölçüde uzaklaştığının cevabını vermeye çalışmaktadır. Bu çalışma temelde 3 bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde liberalizm teorisi ve bu teoriden doğan neoliberalizm ve ardından postneoliberalizm ve antineoliberalizm tanımlanmıştır. 2. bölümde Latin Amerika'da neoliberal dönem incelenmiş ve son olarak Arjantin'in Kirchner döneminde postneoliberal ve Venezuela'nın Chavez döneminde antineoliberal politikalar uyguladığı ispatlanmaya çalışılmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki başkanlık sistemi ve Türkiye'ye uyarlanması

Ülkemizde artık siyasetin bir tıkanma noktasına gelmek üzere olduğu açıkça görülmeye başlanmıştır. Hükümet sistemleri siyasal sistemlerden daha farklıdır ve bu farklılık üç ayrı bölüme ayrılır. Bunlar yasama yürütme ve yargıdır. Acaba başkanlık sistemiyle Türkiye daha iyi yönetilebilir mi? Bu soruna çözüm arayan bu tez, Başkanlık Sistemini ve önemini açıklayan dört ayrı bölümden oluşmaktadır. Amerika Birleşik Devletlerindeki başkanlık sistemi kuvvetler ayrılığına dayanan bir siyasi sistemdir. Başkanlık hükümeti sistemi, hükümetin üç organı tarafından yönetilir. Dünyanın ilk yazılı anayasası Amerika Birleşik Devletleri Anayasasıdır. Bu konu ile ilgilenen diğer ülkeler için bir örnek teşkil etmektedir. Kuvvetler ayrımı gereği başkanlık sistemi federalizm, denetim ve dengeleme unsurlarını içerir. Bu tezde başkanlık sisteminin Türkiye'ye uyarlanması noktasında örnek olarak Amerika Birleşik Devletleri başkanlık hükümeti sistemi anlatılmıştır.
Uluslararası terörizm ve terörizmle mücadelenin önemi

11 Eylül saldırılarından sonra terörün sınır aşan etkileri tüm dünyada hissedilmiştir. Terörizm ve terörizmin finansmanıyla mücadele kavramı ise özellikle 11 Eylül sonrası uluslararası güvenlikle ilgili her platformda sıkça kullanılmaya başlanmıştır. Ancak terör kavramı üzerinde uluslararası platformda kabul görmüş mevcut bir fikir birliği yoktur. Kimilerine göre terörist sayılanlar başkalarına göre özgürlük savaşçısı olarak da kabul edilebilmektedir. Terör kavramı üzerindeki bu anlaşmazlık ise terörizmle mücadelede geniş kapsamlı, genel bir uluslararası anlaşmanın hazırlanmasını engellemektedir. Terörizmle mücadelede silahlı güç kullanımı çoğu kez kaçınılmazdır. Ancak, sadece askeri kuvvet kullanarak terörizmle mücadele etmek ve bu mücadelede başarılı olmak oldukça zordur. Terör örgütleri; uyuşturucu ticareti, silah kaçakçılığı, sigara kaçakçılığı, akaryakıt kaçakçılığı, gasp, yağma ve haraç toplama başta olmak üzere pek çok yasadışı eylemden ve yine birçok yasal görünümlü faaliyetlerden elde ettikleri gelirlerle devamlılıklarını sağlayarak eylemlerini gerçekleştirmektedir. Bu nedenle terörizmle mücadelede terör örgütlerinin gelir kaynaklarının kurutulmasının ve bu alanda yapılacak mücadelenin önemi artmaktadır.
Dağlık Karabağ sorunu ve soruna çözüm arayışları

Dağlık Karabağ sorunu 20. yy'ın son çeyreğinde yalnızca Azerbaycan Türkleri ve Ermeniler arasında yaşanmış basit bir silahlı çatışmadan ibaret değildir. Sorunun uzun bir tarihsel geçmişşi vardır. Bu sorunun ortaya çıkışında ve gelişiminde etnik milliyetçilik ve dini argümanlar, bölgesel ve küresel güçlerin irredantist politikaları, ekonomik ve sosyolojik unsurlar etkili olmuştur. Sebeplerin ve aktörlerin sürekliliği ve çeşitliliğinin çok olması çözümün de karmaşık hale gelmesine katkı sağlamıştır. Dağlık Karabağ sorununun çözümsüzlüğü esasında parçası olduğu Kafkas-Hazar bölgesinin jeopolitik konumunda gizlidir. Azerbaycan Türkleri ile Ermeniler arasında asırlardır süregelen çekişme ve çatışmaların sebeplerinin bütüncül bakış açısı ve objektif şekilde anlaşılmasının amaçlandığı bu çalışmamıza konu başlığı olarak Dağlık Karabağ çatışması değil de Dağlık Karabağ sorununun seçilmesi bilinçli bir tercihtir. Zira sorun kelimesi içerisinde çatışmayı, ihtilafı ve anlaşmazlığı barındıran anlam derinliğine sahiptir. Dolayısıyla sorunun kaynağına inebilmek adına ilk olarak Karabağ'ın demografik açıdan tarihsel geçmişşi araştırılmıştır. Dağlık Karabağ sorununu ortaya çıkaran temel sebepler ve bu sorun çerçevesinde Azerbaycan Türklerinin yaklaşık iki yüzyıldır yaşadıkları üzerinde durulmuştur. Ayrıca çalışmamızda bağımsızlık sonrasında Azerbaycan devlet başkanlarının Dağlık Karabağ sorununun çözümü için sergiledikleri diplomatik girişimler konu edilmiştir. Birçok diplomatik girişime rağmen sorunun çözümüne engel olan bazı ana unsurların neler olduğundan söz edilmiştir. Çalışmamız esnasında uluslararası ilişkiler, iktisat, tarih, sosyoloji gibi alanlarda yazılmış olan makaleler, kitaplar ve belgelerden yararlanılmaya gayret edilmiştir.
'Bir Kuşak Bir Yol' Projesi ile Türkiye

Tarihi İpek Yolu, toplumların gelişimine ve iletişimine büyük katkılarda bulunmuştur. Geçmiş yıllarda İpek Yolu'nu canlandırmak için birçok proje tasarlanmasına rağmen 'Modern İpek Yolu' rüya gibi düşünülüyordu. 2013 yılında Çin başkanı Xi Jinping, Avrupa ve Asya'yı birbirine bağlaması beklenen 'One Belt One Road' adlı bir girişim öne sürmüştür. Bu girişim tüm katılımcı ülkeler için ekonomi, politika ve kültür değişimi açısından çeşitli avantajlar içermektedir. Çin'de başlayan bu girişim, kısa süre içinde büyük bir ilgi görmüştür. Türkiye de dahil olmak üzere birçok ülke bu projeye olumlu ve destekleyici gözle bakmaktadır. Türkiye, İpek Yolu'nun doğal aynı zamanda önemli bir parçası olarak görülmektedir. Bu çalışmanın temel amacı 'Bir Kuşak Bir Yol' projesinin ilerleyişini araştırmak ve bu bağlamda Çin-Türkiye ilişkisini daha çok ekonomi işbirlikleri açısından analiz etmektir. Sonuç olarak, 'Bir Kuşak Bir Yol' projesiyle ilgili olarak Çin ve Türkiye arasındaki işbirliğinde bazı risklerin olması ihtimaline rağmen ortak kazançların oluşağı bu hedefe, iki ülke arasındaki siyasi koordinasyon ve iyi bir anlaşma yoluyla ulaşılabilecektir. Çünkü bu iki ülke arasında köklü çıkar çatışmaları yoktur.
Özel bir tür kolonyalizm: Apartheid

Bu tezde Güney Afrika'da 1948'de resmileşen Apartheid'ın kapitalizm ile ilişkisi tarihsel bir perspektifle ilkel sermaye birikimi tezleri bağlamında ele alınmaktadır. Tezin amacı, ilkel sermaye birikiminin çağdaş kapitalizmin her aşamasında sürekli bir öğe olarak işlevsel olduğu yaklaşımını Apartheid bağlamında test etmektir. Tezin temel tespiti, Apartheid'ın ilkel sermaye birikimi açısından endüstrileşmiş Güney Afrika kapitalizmi içinde yeniden mülksüzleştirme amacıyla başvurulmuş bir yöntem olduğudur. Apartheid'ın mülksüzleştirme aracı ise yapısall bir şiddet türü olarak ırkçı ayrıma dayanmaktadır. Bu doğrultuda birinci bölümde sermayenin ilkel birikimi teorileri karşılaştırılacak ve kolonyalizmin türleri sınıflandırılacaktır. İkinci bölümde Güney Afrika'daki sermaye birikiminin tarihsel sürecine yer verilerek, bu süreçte Britanya'nın beyaz yönetimle yürüttüğü ekonomik ve politik ilişkilere yer verilecektir. Bölümün temel amacı gelinen tarihsel süreçte ilkel sermaye birikimi tezlerinin Güney Afrika üzerinde test edilmesidir. Üçüncü ve son bölümde ise Apartheid'ın ekonomik, politik ve sosyal uygulamaları anlatılacak ve ardından Apartheid'ın uluslararası sermaye, İngiltere ve ABD ile ilişkisi incelenecektir. Nihai olarak Apartheid'ın 'özel bir tür kolonyalizm mi' olduğuna yönelik tartışma yürütülecektir. Bu bölümün temel amacı Apartheid'ın ekonomik kökenlerine inmektir. Böylece ırkçılığın Güney Afrika kapitalizminin gelişimindeki yeri de tespit edilecektir. Bölümün geri kalanında ise Güney Afrika'da bugün gelinen son durum değerlendirilecek ve Güney Afrika'nın geleceği üzerine bir tartışma sürdürülecektir.
Soğuk savaş sonrasında istihbarat örgütlerinin Orta Doğu'daki faaliyetleri: Irak sorunu örneği

Orta Doğu kavramı ilk olarak, Amerikan deniz subayı Alfred Thayer Mahan tarafından kullanılmıştır. Birinci Dünya Savaşı yıllarında İngiltere tarafından sıkça kullanılmış ve günümüze kadar değişik tanımlar yapılarak gelmiştir. Orta Doğu, batıda, Fas, Tunus, Cezayir, Libya, Somali, Etiyopya, Sudan ve Mısır'dan başlayarak doğuda Umman Körfezi'ne kadar uzanan ve Irak, Kuveyt, Bahreyn, Katar, Birleşik Arap Emirlikleri, Umman'ı içine alan, kuzeyde Türkiye Kafkasya ve Orta Asya Türk Cumhuriyetleri'ni kapsayan ayrıca İran Afganistan ve Pakistan'ın da dahil edildiği, güneyde ise Suudi Arabistan'dan Yemen'e uzanan Arap Yarımadasını çevreleyen ortada Suriye, Lübnan, Ürdün, İsrail ve Filistin'in yer aldığı bir coğrafya olarak tanımlanmaktadır. Petrol başta olmak üzere doğalgaz uranyum, bor mineralleri gibi yeraltı kaynaklarının bu bölgede çok miktarda bulunması ve tek tanrılı dinlerin kutsal saydığı bir alan olması büyük devletlerin ilgisinin bu alanda yoğunlaşmasını beraberinde getirmiştir. Bu çalışmada; Orta Doğu olarak adlandırılan alanın maddi ve manevi özellikleri üzerinde durulmakta, bölgede faaliyet gösteren ABD, İngiltere, Türkiye, Rusya, İsrail, Filistin, Suriye, İran, Irak, Hindistan, Almanya, Fransa gibi ülkelerin Irak sorunu örnek alınarak Orta Doğu'daki istihbarat faaliyetleri savunulmaktadır. Bunu izah için Orta Doğu ve istihbarat kavramlarına açıklık getirilerek, istihbarat birimlerinin yapıları irdelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise Orta Doğu'da faaliyet gösteren yerel ve büyük güçlerin istihbarat teşkilatlarının tarihsel bir çerçevede oluşum süreçleri, hedefleri ile Orta Doğu'daki faaliyetleri incelenmiştir
Putin dönemi Rusya Federasyonu dış politikası

Sovyetler Birliği'nin dağılması ile birlikte Rusya Federasyonu sosyal, iktisadi, jeopolitik ve siyasi bir çöküş süreci içinde bulunmaktaydı. Bir yandan NATO'nun doğuya genişleme süreci başlamış; diğer yandan ise Rusya Federasyonu, sosyalist ekonomiden piyasa ekonomisine geçen Rusya toplumunun ani fakirleşmesi, devlet malının özelleştirilmesi ile ortaya çıkan oligarkların birçok sektörde tekel rolü oynaması, manevi değerlerin aşınması, merkez-çevre irtibatının yok olması ve devletin dış dünyada gelişen olaylara etkisinin azalması ile karşı karşıya kalmıştı. Yeltsin'in yerini Vladimir Putin'e bırakması, ülkenin siyasi ve ekonomi hayatındaki gerileme süreçlerini geri çevirmiştir. İç politikada ve ülke ekonomisinde söz konusu toparlanma çabaları, beraberinde dış politikanın etkin ve amacına uygun şekilde hayata geçirilmesine tesir etmiştir. 2000'li yıllarda Rus dış politikası, Sovyetler zamanındaki ideolojik kaygılarından ve Yeltsin dönemindeki batı meyilli duruşundan kurtulmuş, hem söylemde, hem de eylemde tutarlılık ve süreklilik göstermiş, diplomasi dinamiklik kazanmış, dış politikanın etkin araçları ve çok boyutlu işbirliği imkanları arttırılmıştır. Putin, iç politikada oligarşi gibi politik ve ekonomik açıdan bağımsız olan belli başlı güçleri zayıflatarak, basın üzerinde kontrolü arttırarak ve ülkenin yakın çevre üzerindeki etkisini yeniden tesis ederek kendi pozisyonunu güçlendirmiştir. Buna ek olarak, doğalgaz gibi Rus doğal kaynaklarını diğer ülkelere karşı önemli bir koz olarak kullanarak ülke ekonomisini de iyileştirmiştir. Dış politika konusunda ise, Putin çok kutupluluğu teşvik ederek Rusya'nın dünyadaki pozisyonunu güçlendirmeye çalışmıştır. Rusya sahip olduğu iktisadi, teknolojik, askeri kapasitesi ve Avrasya kıtasında özgün stratejik konumu ile dünyada meydana gelen süreçlerde oynadığı önemli rolü sürdürmüş ve milli menfaatleri gereği her devletle ilişkilerini güçlendirmiştir. Başkan Putin Rusya'yı yeniden yapılandırmış ve ülkesini önemli bölgesel güçlerden biri haline getirmiştir.
Evaluating the natural gas policies of the three natural gas giants: A comparative analysis of Iran, Russia and Qatar

Son yüzyılda, bir dizi olaylar zinciri özellikle 2000 lerden bu yana doğal gazın önemini arttırmış olduğundan doğal gaz, birçok ülkenin yabancı enerji politikası açısından en kabul edilebilir fosil yakıtı olmuştur. En büyük doğal gaz oyuncuları arasındaki rekabet bu olaylar dizininin arkasındaki en belirgin itici güçtür. Mevcut literatür ile paralel olarak bu tez en büyük üç doğal gaz devi olan Rusya, İran ve Katar üzerinde yoğunlaşmaktadır. Bu tezin ana amacı, doğal gaz tüketimi, üretimi, kaynakları ve ticari hareketler açısından jeopolitik kavramını değerlendirerek sırasıyla Rusya, İran ve Katar'ın yabancı politikasında doğal gazın rolünü karşılaştırmaktır. Bununla birlikte bu çalışma, içerdiği literatürdeki güncel konuları değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, üç doğal gaz devi ülkeyi farklı bir açıdan değerlendirmektedir. Bu sebeple bu çalışma, yeni bir çerçeveden bu üç doğal gaz devini analiz etmektedir. Bu çerçeve, güvenlik güvenilirliği, uzun dönemli anlaşmalar, Gaz İhraç Eden Ülkeler Forumu üyeliği, ana müşterilere boru hattı bağlantısı, sıvılaştırılmış doğal gaz filosu edinme, sıvılaştırılmış doğal gaz ihracatı, bolluk paradoksu, enerjiyi yabancı politika aracı olarak kullanma, mevcut projeler ve yatırımlar ve belirtilmiş amaçlar konularına istinaden bu üç ülkeyi analiz edecektir. Bu çerçevede, söz konusu her bir doğal gaz devi ülkenin küresel doğal gaz sahnesinde oldukça önemli olduğu sonucuna varılmıştır. Her bir ülkenin farklı bir rolü vardır ve bu üç doğal gaz devi ülke birçok alanda birbirleriyle yarışmaktadır.
Güney Kafkasya'da güvenlik bağlamında İran-Azerbaycan ilişkileri

Bu çalışmada, İran-Azerbaycan ilişkileri, özellikle de ilişkilerin güvenlik boyutu ele alınmışdır. Bu çerçevede İran-Azerbaycan ilişkilerinin tarihine, ilişkilerin çeşitli boyutlarına, temel dinamiklerine göz atılmış, ilışkilerin genel çerçevesi ortaya konulmaya çalışılmıştır.