turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında eğitim hakkı

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararlarında Eğitim Hakkı başlıklı bu çalışmanın amacı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında eğitim hakkının nasıl yorumlandığı, söz konusu kararlar alınırken hangi değer ve ilkelerin temel alındığı ve söz konusu bu kararların eğitim alanındaki mevcut sorunlara çözüm getirip getirmediğinin tespit edilmesidir. Bununla birlikte belirlenen sorunlu alanlara çözüm önerileri getirilmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda, öncelikli Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin konuya yönelik kararları araştırılmış, bu kararlardan çıkarılan temel ilke ve esaslar, eğitim hakkının farklı yönlerine ilişkin durumlar çeşitli başlıklar altında açıklanmaya çalışılmıştır. Buna ek olarak, söz konusu temel ilke ve esasların eğitim alanında özel konulara ne denli yansıdığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Konunun detaylandırılabilmesi açısından gerek görüldükçe Mahkeme'nin yaklaşımına ilişkin doktrindeki görüşlere ve eleştirilere atıfta bulunulmuş, bu görüşler çerçevesinde açıklamalar yapılmış, sonuç bölümünde ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin eğitim hakkına ilişkin kararları neticesinde ortaya çıkan sorunların tespiti yapılarak sorunların etkin çözümünün sağlanması adına çözüm önerilerinde bulunulmuştur
Türkiye'de sporcuların vergilendirilmesi

Türk spor teşkilatının yapısı, Türkiye'deki sporcuların muhtelif yönlerdensınıflandırılması, Türkiye'deki sporcular tarafından elde edilen gelirler ve yürürlükteki vergi kanunları uyarınca bu gelirlerin vergilendirilme esasları mevzuatta yapılan değişiklikler gözetilerek incelenmiştir. Öte yandan, özellik içerdiği düşünüldüğünden, amatör sporcu - profesyonel sporcu ve tam mükellefiyet - dar mükellefiyet kavramları ile bu kavramların vergilendirme sürecine yansımaları belirlenmiştir. Bu kapsamda, sporcuların durumları ele alınmıştır.
Suç faili olan çocuklar açısından çocuk suçluluğu ve çocuklara uygulanan ceza ve güvenlik tedbirleri

Suç işleyen insanların sayısı her geçen gün artmaktadır. Suç işleyen insanların içinde çocukların da büyük bir oran teşkil etmesi, ülkeleri çocuk suçluluğunun nedenleri konusunda araştırma yapmaya yöneltmiştir. Türkiye'de de suç işlemiş çocuk sayısının son yıllarda arttığına tanık olmaktayız. Çocuk suçluluğunun azaltılabilmesi için çocukların neden suç işlediğinin bulunması gerekmektedir. Bu durum ülkemiz açısından çocuk suçluluğunun araştırılmasını zorunlu kılmaktadır. Bu nedenle çalışmamızda çocuk suçluluğunun nedenleri, çocuklar tarafından en çok hangi suçların işlendiği ve suç işlemiş çocukların profillerinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışmamızda Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nde çocuklar tarafından 2003 ? 2008 yılları arasında işlenen suçları kapsayan 155 dosya incelenmiştir. 155 dosyanın hepsi de karara bağlanmış dosyadır. Elde ettiğimiz veriler sonucunda, çocuklar tarafından en fazla mala yönelik suçların işlendiği ve en fazla suç işleyen çocukların on beş yaşını tamamlamış olup on sekiz yaşını tamamlamamış oldukları bulunmuştur. Bu durum üçüncü grup çocukların diğer grup çocuklara oranla daha fazla suç işlediğini göstermekte olup, Ceza Kanunumuzda bu çocuklar için sadece indirimli ceza öngörülmesinin sakıncasını da ortaya koymaktadır. Suç işlemiş çocukların % 86'sının erkek olduğu ortaya çıkmıştır. % 75'inde göç olgusu ve sanık çocukların % 80'e yakınının çalıştığı tespit edilmiştir. Ayrıca ailelerin eğitimlerinin, sosyo ? ekonomik durumlarının düşük olduğu ve çocukların büyük çoğunluğunun arkadaş çevrelerinin de kriminojen özellik gösterdiği bulunmuştur. Bu durum çocuk suçluluğunun nedenlerinden olan aile, arkadaş çevresi, iş çevresi ve göç olgusunun çocukların suç işlemesine beraber katkısının olduğunu göstermektedir. 5395 sayılı ÇKK'nın yürürlüğe girdiği tarihten sonra açılan davaların hepsinde SİR'in alındığını görmekteyiz. Bu durum hakimlerin çocuklar hakkında karar verirken, çocukların kişiliklerini öğrenerek karar vermelerini etkilediğinden olumlu bir gelişmedir. Sanık çocukların % 34'ü hakkında hapis cezası, % 13'ü hakkında beraat kararı ve % 31'i hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiştir. Ayrıca incelediğimiz dosyaların % 58'de tutuklama koruma tedbirine başvurulduğu bulunmuştur. Bu durum uluslararası belgelerde kabul edilen çocukların özgürlüğünden yoksun bırakılmasına en son çare olarak başvurulması ilkesine aykırılık teşkil etmektedir. Hukuk sistemimize yeni giren bir kurum olan uzlaşmanın, çocuk suçluluğunda uygulama alanı bulamadığı da tespit edilmiştir.
Genel işlem koşullarında saydamlık denetimi

Genel işlem koşulları birçok yararlı fonksiyonlar içermesi yanında kötüye kullanılma riski de taşır. Dürüstlük kuralına aykırı genel işlem koşulu kullanımının sözleşmeler hukukuna yönelik önemli bir yönü bulunmaktadır. Buna göre, genel işlem koşulları kontrol mekanizması ve bunun aşamaları, Türk Borçlar Kanunu'nun 20 ila 25. maddeleri arasında ayrıntılı bir şekilde düzenlenmiştir. Saydamlık kuralı da genel işlem koşulu hukukunun gelişimi sırasında yaşanan en önemli yenilik ve prensiplerinden biri olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda Saydamlık kuralının genel işlem koşulu denetim aşamalarındaki yerinin tespiti önem taşır. Tezimizde ilk olarak saydamlık kuralının tanımı, fonksiyonları ve buna ilişkin kabul edilen bazı ayrımlar aktarılacak. Daha sonraki bölümde saydamlık kuralının TBK m. 20 vd.'da yer alan ön denetim, kapsam, yorum, içerik ve saydamlık denetimler aşamalarındaki anlamı değerlendirilecektir. Tezimizde incelenecek olan soruların bazıları şu şekilde belirtebiliriz: Diğer denetim aşamaları varken bu tarz kendine özgü bir denetime ihtiyaç var mıdır? Buna olumlu yanıt verilirse saydamlık denetiminin diğer denetim aşamaları ile ilişkisi nedir? Saydamlık denetiminin uygulama alanı nedir? Saydamlık denetiminde hangi değerlendirme ölçütleri bulunur? Özellikle esaslı edimleri veya hukuksal düzenlemeleri veya müşteri lehine olan kayıtları konu olan ve saydam olmayan genel işlem koşullarına nasıl yaklaşılmalıdır? Genel işlem koşullarında saydamlık kuralına uyulmamasının hukuksal sonucu doğrudan geçersizlik mi? Saydamlık denetimine aykırılıktan dolayı geçersizliğin türü nedir?
Siyasi partilerin fonksiyonları ve demokrasiye etkileri

Bu çalışmada, demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsuru olarak kabul edilen siyasi partilerin fonksiyonları ve bu fonksiyonların demokrasiye etkileri incelenmiştir. Siyasi partilerin siyasi sistemler içerisinde gerçekleştirdiği fonksiyonlar, demokrasi yönünden olumlu sonuçlar doğurabildiği gibi olumsuz kabul edilebilecek sonuçlar da doğurmaktadır. Söz konusu sonuçların içeriğinin belirlenmesinde ise birçok faktör doğrudan ya da dolaylı olarak etkide bulunabilmektedir. Bu bağlamda siyasi parti türleri, ülkelerin siyasi parti sistemleri, seçim sistemleri ve siyasi kültürleri gibi faktörlerin sürece etkisine de çalışma içerisinde yeri geldikçe değinilmiştir. Tarihsel süreçte genel olarak toplumsal yapının ve buna bağlı olarak da siyasi yapı ve kültürün değişmesiyle beraber siyaset zemini de değişime uğramıştır. Bir başka ifadeyle, post-modern siyaset anlayışı, hem siyasi partileri hem de siyasetin içeriğini değişime uğratmıştır. Bu sürecin siyasi partilerin demokratik sistemler içerisindeki yerini ve önemini etkileyip etkilemediği de çalışma içerisinde irdelenen güncellik değeri taşıyan meselelerden birisi olmuştur. Yine küreselleşme olgusu ve teknolojinin ilerlemesiyle beraber doğrudan demokrasi uygulamasına geçilen bir olası dijital demokrasi pratiğinin siyasi partilerin demokratik sistemlerdeki yeri ve önemini nasıl etkileyeceği de değinilen konulardan birisidir.
Vergi Hukukunda fatura ve hileli işlemler

Çalışmamızın temel amacı sahte fatura düzenlenmesi ve kullanmasının sebepleri ile buna yol açan mevzuattaki eksiklikleri ortaya koyarak bu fiillerin önlenebilmesi açısından öneriler getirebilmektir. İktisadi işlerde en çok kullanılan belge olan faturanın vergi hukuku açısından en önemli işlevi mükelleflerin kayıtlarının tevsikini sağlamaktır. Belge düzenine uyulmamak suretiyle Vergi Kanunlarına göre ödenmesi gerekenden daha az vergi ödemek veya hiç ödememek için mükellefler tarafından başvurulan hileli işlemlerden en önemlisi sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura düzenlemek ve kullanmaktır. Sahte faturayı; gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen fatura, muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturayı ise; gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibarıyla gerçeğe aykırı şekilde yansıtan fatura olarak tanımlamak mümkündür. Ülkemizdeki kayıt dışı ekonominin büyüklüğü ile son yıllarda yaşanan ekonomik krizin yarattığı sonuçlar ve yargı mercilerinin bu konulara ilişkin kararlarındaki artış dikkate alındığında; sahte fatura düzenleme ve kullanma fiillerinin sıkça karşılaşılan bir olay olduğunu söylemek yanlış olmaz. Sahte fatura düzenleme ve kullanma fiillerinin önlenebilmesi için kayıt dışı ve hamiline ekonomi mutlaka önlenmeli, mevzuatta yer alan yasal boşluklar için kanuni düzenlemeler ivedilikle hayata geçirilmelidir.
İnşaat sözleşmelerinde ek bedel talep hakkı

İşbu çalışmanın kapsamı inşaat sözleşmelerinde ek bedel talep hakkıdır. Bilindiği üzere inşaat sektörü, ülkemiz ekonomisinin lokomotif sektörü olarak görülmektedir. Özellikle teknik bakımdan karmaşık olan ve sözleşme bedeli olarak yüksek meblağların belirlendiği işler kapsamında taraflar, inşaat süreci ve hatta sonrası dönemlerde birçok uyuşmazlığa düşmektedirler. Tahmin edilebileceği gibi uyuşmazlıkların birçoğu bedel konusunda çıkmaktadır. Elbette inşaat sözleşmelerinin 'tanımlayıcı' edimi eserin inşasıdır. Bu nedenle, eserin inşasını gerçekleştirecek olan yüklenicinin yükümlülükleri büyük önem taşır. Yüklenicinin yükümlülüklerini incelerken, özellikle bu yükümlülükleri yerine getirmediği takdirde ortaya çıkacak sorumluluklar bakımından değerlendirilmeye gidilmiştir. Buna karşılık, iş sahibinin asli yükümlülüğü ise sözleşme kapsamında belirlenmiş olan 'bedel' ödeme yükümlülüğüdür. Bedelin sözleşmenin mevcut kapsamına olan bağlılığı ve hangi durumlarda, önceden belirlenmiş olan bedele ek olarak başka ve fazlaca bedel ödemesi yapılması gerektiği hususlarında değerlendirmeler yapılmıştır.
Ceza muhakemesinde alternatif uyuşmazlık çözümü olarak 'uzlaştırma kurumu'

Ceza sistemleri uzun süre, cezalandırıcı adaleti esas alan bir uygulama içerisinde iken, mağdur haklarının korunması yönünde yaşanan gelişmeler ve akabinde onarıcı adaletin ön plana çıkmasıyla alternatif uyuşmazlık çözüm sistemleri batılı hukuk sistemlerinde yerini almıştır. Bu gelişmelere paralel olarak Türk hukuk sisteminde de tartışılmaya başlanan onarıcı adalet uygulamalarından olan Uzlaştırma kurumu, Ceza uygulamamıza ilk olarak 01/06/ 2005 tarihinde yürürlüğe giren Türk Ceza Kanunu m.73/ 8 ve Ceza Muhakemesi Kanunun 253. maddesinde yapılan düzenleme ile fiilen sistemimize girmiştir. Uygulama sonuçlarına bağlı olarak değişikler yapılmış, 5560 sayılı yasa ile yapılan bu kurum tamamen Ceza Muhakemesi kanunu kapsamına alınmıştır. Ancak Ceza muhakemesi Kanununda düzenlenmiş olmakla beraber sonuçları itibariyle maddi ceza hukuk hükmü olarak nitelendirilebilecek bir karma bir kurum olduğu kabul edilmektedir. Uzlaştırma, Uzman Uzlaştırmacı aracılığıyla fail ile mağdurun özgür iradeleri ile bir araya gelerek iletişimleri sağlanmakta, özgür ortamda aralarındaki yürütülen müzakereler sonucunda mağdurun mağduriyetinin giderilmesi ve failin de yargılama ortamına sokulmaksızın husumetin giderilmesini sağlayan alternatif bir uyuşmazlık çözüm yöntemidir. Bu itibarla yargının iş yükünü azaltan bir etkiye sahip olduğu gibi toplumsal barışın da sağlanmasına katkı sağlayan bir kurumdur. 6763 sayılı yasa ile Ceza Muhakemesinde yapılan değişikliklerle uygulamada yaşanan aksaklıklar dikkate alınarak Uzlaştırma kurumunda radikal değişiklikler yapılmıştır. Hukuk sistemimizde Uzlaştırmanın en son düzenlenmiş şekli yazımızda inceleme konusu yapılmıştır. Bu yazımızda, Uzlaştırma kurumunun hukuki niteliği, tarihsel gelişimi ve mukayeseli hukukta uzlaştırma kurumu açıklandığı gibi, Türk Hukuk sisteminde Uzlaştırma, Uzlaştırmaya tabi suçlar, Uzlaştırmanın koşulları, Uzlaştırma Usulü, Uzlaştırma teşkilatı ve Uzlaştırmanın sonuçları tüm hatları ile tartışılarak çözüm önerilerine yer verilmiştir.
Cumhurbaşkanının kanunları geri gönderme yetkisi

Kaynağını monarşilerde bulan, yasama organınca kabul edilen kanunları devlet başkanının geri gönderme yetkisi, esasen devlet başkanı ile parlamento arasındaki ilişkileri değil, devlet başkanının kurduğu hükümetle parlamento arasındaki ilişkileri konu alan parlamenter sistem açısından bir takım sakıncalar taşımaktadır. Anayasada cumhurbaşkanına kanunları geri gönderme yetkisi tanınmakla, meclisin belli konularda dikkatinin çekilmesi amaçlanmıştır. Cumhurbaşkanına geri gönderme yetkisi tanınmasındaki amaç; kanunların eksiksiz, hatasız ve Anayasaya uygun çıkması için Meclise, çıkardığı kanunu bir daha gözden geçirme olanağının tanınması, başka bir deyişle cumhurbaşkanının eksik veya hatalı gördüğü bir konuda yasama organını uyarmasıdır. Ancak bu yolla cumhurbaşkanı ile meclis arasında, münhasıran yasama organına ait olduğu anayasal güvence altındaki yasama yetkisine devlet başkanınca müdahale edildiği gerekçesiyle çatışma da doğabilir. Anılan gerekçelerle, cumhurbaşkanının kanunları geri gönderme yetkisinin kapsam ve sınırlarının açık ve net olarak tespiti Türk siyasal yaşamında cumhurbaşkanının konumunu belirlemede oldukça önemlidir. Devlet başkanının siyasal sistem içindeki konumunu belirleyen yetkilerinden biri de hiç kuşkusuz, kanunları bir daha görüşülmek üzere parlamentoya geri gönderme yetkisidir. Bu yetki mutlak veto yetkisi olmayıp, parlamenter rejimde yumuşak kuvvetler ayrılığı ilkesi gereği, yürütme ve yasama organlarına işbirliği imkanı veren bir yetkidir. Anılan gerekçeyle çalışmada ilk olarak, parlamenter sistemlerde cumhurbaşkanının konumu, anayasada tercih edilen hükümet sistemi çerçevesinde genel hatlarıyla incelenecektir. Türkiye'nin kendine özgü parlamenter sistemi çerçevesinde cumhurbaşkanının yasamaya ilişkin yetkilerinin sistem içinde sahip oldukları etki ve önem ortaya konarak konuya bütüncül bakış açısıyla yaklaşılması amaçlanmıştır. Ardından parlamenter hükümet sistemindeki anlamı, çıkarılan kanunların yeniden gözden geçirilmesi amacıyla meclisin dikkatinin çekilmesi olan kanunları geri gönderme yetkisi incelenecektir.
Yapı malikinin tazminat sorumluluğu

Geçmişten günümüze, sorumluluk hukukunda ortaya çıkan en önemli sorun, üçüncü bir kişinin haksız fiili neticesinde bir zarar doğması halinde, meydana gelen zarardan kimin sorumlu olacağı olmuştur. Sorumluluk hukukunun temelini kusura dayanan sorumluluk halleri oluşturmuş olup herkesin meydana getirdiği fiil sebebiyle ortaya çıkan zarardan, kusuru oranında, kısmen veya tamamen sorumlu olacağı düşüncesi sorumluluk hukukuna hakim olmuştur. Zamanla toplumsal kuralların ve teamüllerin değişmesiyle birlikte kusura dayanan sorumluluk halleri yetersiz kalmış, herkesin kusurlu hareketi neticesinde meydana gelen zarardan sorumlu olacağı ilkesine bir takım istisnalar getirilmiştir. Türk Borçlar Kanunu'nun 69'uncu maddesinde düzenlenen bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğunda, kusur esasına dayanan sorumluluk hallerinden ayrılarak, meydana gelen zarardan ilgili kişilerin sorumlu olması için kusur şartı aramayan kusur sorumluluğu ilkesinin istisnalarından birisidir. Çalışmamızda bir kusursuz sorumluluk hali olan bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğunun hukuki niteliği, dayandığı esaslar ve benzer sorumluluk hallerinden farkları ortaya konulduktan sonra, bina ve yapı eseri kavramları ile birlikte sorumluluğun ortaya çıkması için gerekli olan şartlar ele alınmıştır. Çalışmamızın devamında ise, Türk Borçlar Kanunu'nun 69'uncu maddesi kapsamında kimlerin zarardan sorumlu olduğu ve sorumluluğun hükümleri incelenmiştir. Doktrindeki görüşlere ve Yargıtay içtihatlarına da yer verilerek çalışmamız tamamlanmıştır.
İş Hukukunda zamanaşımı ve hak düşürücü süre

Zamanaşımı ve hak düşürücü süre hukukun her alanında olduğu gibi iş hukuku bakımından da büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada, zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin genel esaslarına yer verildikten sonra, iş hukuku alanındaki görünüm biçimleri eski uygulamaya da değinilerek yeni düzenlemeler ışığında incelenmiştir. Konu ele alınırken öğreti görüşlerine ve yargı kararlarına da başvurulmuş, bazı hususlara eleştiriler getirilmiştir. Çalışma kapsamında, ücret ve tazminat alacakları ile fesih hakkı ve Türk hukukuna yeni dahil edilen zorunlu arabuluculuk kurumu süreler bakımından ele alınmıştır. Bu inceleme yapılırken Türk Borçlar Kanunu, İş Kanunu, Deniz İş Kanunu ve Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun ile Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu göz önünde tutulmuştur.
Karşılaştırmalı Hukuk'ta ve Türk Hukuku'nda joint venture

Karşılaştırmalı Hukuk'ta ve Türk Hukuku'nda Joint Venture başlıklı bu yüksek lisans tezi üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm joint venture kavramına dair bir tanımlama ve kavramsal çerçevenin çizilmesine ayrılmıştır. Yine aynı bölümde joint venture ilişkisinin hukuki niteliği, türleri ve ortakların hak ve yükümlülükleri, joint venture'ın diğer benzer kurumlarla olan benzerlik ve farkları da ele alınan hususlar arasında yer almaktadır. Çalışmanın ikinci bölümü karşılaştırmalı hukuk çerçevesinde joint venture kavramının temel prensiplerinin incelenmesine ayrılmıştır. Bu bölümde ABD ve Rusya Federasyonu hukukları başta olmak üzere, Birleşik Krallık, Çin, Fransa, Japonya, Almanya, Fransa ve Kanada hukuklarında da joint venture kurumunun hukuki niteliğinin ana hatlarına değinilmiştir. Son olarak çalışmanın üçüncü bölümünde ise Türk uygulaması ve hukukunda joint venture ortaklıkları ele alınmaktadır. Türkiye'de joint venture uygulamaları son 30 yıldır artan bir sıklıkla gözlenmektedir. Özellikle köprü, baraj ve otoyol gibi dev kapsamlı projeler joint venture ilişkileriyle yürütülmektedir. Üçüncü bölümde Türk hukukunda joint venture ilişkileri, Türk Ticaret Kanunu, Türk Borçlar Kanunu, Kurumlar Vergisi Kanunu ve Rekabet Hukuku çerçevesinde ele alınmıştır. Bu yasal çerçeve kapsamında, joint venture'ın kuruluşu, ortakların hak ve yükümlülükleri, ortaklığın idaresi ve temsili, joint venture'ın tasfiyesi ve olası uyuşmazlıkların çözümü hususları incelenmiştir.
Mecelle'nin ta'dil edilen maddelerinin İslam Hukuku açısından değerlendirilmesi

Çalışmamızda, İslam ve Osmanlı Hukuk Tarihi açısından son derece önemli olan Mecelle-i Ahkam-ı Adliyye'nin, Mecelle Ta'dil Komisyonu tarafından ta'dil edilen maddelerinin İslam Hukuku açısından değerlendirmesini yapmaya çalıştık. Ta'dil Komisyonu'nun, Kitabu'l-Buyu'un 20 maddesinin değiştirilmesini, bu bölüme 10 madde ilave edilmesini ve bu bölümden 13 madde çıkarılmasını, Kitabu'l-İcare'de ise, 10 maddenin değiştirilmesini ve 13 maddenin ilave edilmesini teklif ettiğini tespit ettik. Ta'dil Komisyonu'nun, ta'dil çalışmalarını yaparken, Mecelle'nin zamanın ihtiyaçlarını karşılayabilecek bir kanun haline gelebilmesi için, Osmanlı Devleti'nin resmi mezhebi olan Hanefi mezhebinin dışında, başka mezheplerin görüşlerini de tercih ettiğini gördük. Ta'dil çalışmalarında en fazla Hanefi mezhebine, daha sonra Maliki mezhebine, daha sonra Hanbeli mezhebine ve en az da Şafii mezhebine başvurulduğunu tespit ettik.
Patent Hukuku ve Vergi Hukuku ilişkisi

Sunulmakta olan tez çalışması ile, sınai mülkiyet haklan içinde yer alan patentin özel hukukdaki yeri, Gümrük Birliği ile gelişen süreçte, hukuki düzenlemeler anlamında bu sürecin patente nasıl yansıdığı, patentin konu olduğu gelir ve işlemlerin vergilendirilmesinin Türk Hukuku'nda ve uluslararası boyutta nasıl olacağı açıklanmak istenmiştir. Birinci bölümde; patent kavramı ve hukuki mahiyeti açıklanmış ve yalan kavramlardan ayırt edilmiştir. Patent hakkının tarihçesi genel hatlarıyla verilerek, Gümrük Birliği süreciyle patent hakkı ile ilgili hukuki düzenlemelerde meydana gelen değişiklikler belirtilip, hukuk sistemimize bu süreç ile birlikte giren yeni kavramlar açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca pratikte önem taşıyan lisans sözleşmesinin özellikleri ayrı başlıklar altında incelenmiş, son olarak patentin hükümsüzlüğü ve patent hakkının sona erme sebepleri üzerinde durularak, patent hakkına tecavüz halinde açılacak davaların neler olacağı belirtilmiştir. İkinci bölümde ise; patent hakkına konu olan gelirlerin vergilendirme karşısındaki durumu, Türk Vergi Sistemi içindeki Gelir ve Kurumlar Vergisi açısından, patent hakkının konu olduğu işlemlerin vergilendirilmesi Katma Değer Vergisi yönünden incelenmiş ve Veraset ve İntikal Vergisinde patentin vergisel boyutunun ne olacağı açıklanmaya çalışılmıştır. Patent hakkı Türk Vergi Sistemi içindeki vergiler yönünden irdelenirken vergilendirmenin tam mükellefiyet ve dar mükellefiyet altında nasıl yapılacağı, verilmesi gereken beyannameler, vergi oranlan belirtilip, patentle ilgili olan ve istisna ve özellik arz eden durumlar vergi sistemleri açısından ayrı ayrı incelenmiştir. Bu bölümün son kısmında ise, uluslararası planda patent hakkının vergilendirilmesi açıklanmaya çalışılmış, çifte vergilendirmeyi önlemek açısından ne gibi düzenlemelerin olduğu ve bu düzenlemeler içinde patent hakkının vergilendirilmesinin nasıl olacağı incelenmiştir. Tez çalışması sürerken 29.7. 1998 tarih ve 23417 sayılı Kanun ile vergi kanunlarında değişiklikler yapılması üzerine, yapılan değişikliklerin patent hakkı ile ilgili düzenlemelere nasıl yansıdığı incelenerek, ilgili hükümlerin değişiklik öncesi ve sonrası durumları verilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma ile Gümrük Birliği süreci ile güncelleşen ve yeni bir yasal düzenleme ile karşımıza çıkan patent kavramı, son biçimi ile özel hukuk alanında, patente konu işlemlerin vergisel boyutu olacağından ve bu konuda ayrı bir öneme sahip olduğundan vergi hukuku alanında incelenmeye çalışılmıştır.
İş yargılamasında geçici hukukİ korumalar

Bireyler arasındaki ilişkiler, toplumdaki herkesin uyması gereken soyut kurallarla düzenlenmiş ve bireyler arasında meydana gelen uyuşmazlıkların çözümü yargı yetkisine sahip olan devlete bırakılmıştır. Bu durumun bir sonucu olarak da devletten, hak arama özgürlüğünü ve hukuki korunma talebini güvence altına almasının yanı sıra etkin bir hukuki korumayı sağlaması da beklenmektedir. Yargılama sürecinde veya henüz bu süreç başlamadan önce dava sonucunun, maruz kalabileceği tehlikelerden korunması geçici hukuki korumalar aracılığıyla sağlanır. Kendine özgü bir yargılaması olan geçici hukuki korumaların türlerinden başlıcaları da ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz ve delil tespitidir. Geçici hukuki korumalar, tüm yargılama türlerinde olduğu gibi iş yargılamasında da etkin bir hukuki korumanın sağlanması bakımından başvurulabilecek kurumlardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. İş hukukuna ilişkin kanunlarda geçici hukuki korumaları içeren çok az sayıda hüküm bulunduğundan iş yargılamasında da bu koruma tedbirleri bakımından medeni usul hukuku ve icra hukukunun temel prensipleri göz önünde bulundurulacaktır. Çalışmamızın birinci bölümünde geçici hukuki korumalar ve iş yargılaması hakkında temel bilgiler verilecektir. İkinci bölümde ise geçici hukuki koruma türlerinden ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz ve delil tespitinin iş hukukunda gösterdiği özelliklere değinilecektir. Son bölümde de iş yargılamasında ortaya çıkabilecek somut geçici hukuki koruma tedbirleri açıklanacaktır.