turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Trabzon ili Sis Dağı Yaylası Otçu Göçü geleneğinin ve değişim sürecinin performans teorisi üzerinden incelenmesi

Orta Asya'dan bu yana taşınan özelliklerden biri olan yaylacılık geleneği, günümüzde de yaşatılmaktadır. Yaylacılığın en yoğun yaşandığı Doğu Karadeniz Bölgesi'nin türkleşmesini sağlayan en önemli Türk boyu Çepnilerdir. 'Otçu göçü'; Trabzon ilinin Şalpazarı ilçesinde yaşayan Çepnilerin, geleneksel olarak orak ayında köyde mısır çapalama işlemi bittikten sonra yöre halkının gruplar halinde yaylaya hem yürüyerek hem de horon oynayarak çıkıp, yaylada da bu eğlenceye devam eden insan topluluğuna denmektedir. Bu çalışma Trabzon ili Sisdağı Yaylası 'Otçu Göçü'nün; yapılan işler sonrasında yorgunluğun atıldığı, sıkıntıların unutulduğu, 'Otçu Şenliği'ne dönüşmesini, bu ritüelin hangi amaçlarla yapılmaya başlandığı; şu an politikanın, medyanın ve popüler kültürün etkisiyle nasıl bir değişime uğradığı, bağlam merkezli bir kuram olan 'performans teori' üzerinden ele alınarak incelenmiştir.
Erkeklik olgusu bağlamında erkeklerin boşanma deneyimleri

Günümüzde aile ve evlilik kurumunun değişen yapısı ve işlevleri bireylerin evlilik ve boşanmaya yükledikleri anlamı da değiştirmiş evlenme oranları düşerken boşanma oranlarında önemli artışlar gözlenmiştir. Toplumun devamlılığı açısından temel bir kurum olan aileye, tehdit oluşturan boşanma olgusunun bilimsel olarak araştırılması bu nedenle önem taşımaktadır. Boşanma süreci, toplumsal cinsiyet bağlamında kadınlar ve erkekler tarafından farklı şekillerde deneyimlenmektedir. Akademik araştırmalar incelendiğinde ağırlıklı olarak çalışmaların kadınların ve çocukların boşanma süreçlerine odaklandıkları gözlenmektedir. Bu çalışmada sosyal olarak inşa edilen erkeklik ve erkekliğe ilişkin değer ve normlar çerçevesinde erkeklerin boşanma sürecini nasıl deneyimlediklerinin araştırılması amaçlanmaktadır. Saha çalışması, Türkiye'de boşanma oranının yüksek olduğu illerden birisi olan Antalya'da gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma deseninin benimsendiği çalışmada, boşanmak amacıyla Antalya'da aile mahkemesine başvuran kırk erkekle derinlemesine görüşme gerçekleştirilerek elde edilen verilerin içerik analizi yapılmıştır. Boşanma davası devam eden erkeklerin boşanma sürecinde karşılaştıkları sorunlar, bu sorunların nedenleri ve sorunlarla başa çıkma stratejilerinin araştırıldığı çalışmada erkeklerin boşanma deneyimlerinin toplumsal cinsiyet bağlamında erkeklik değerleriyle ilişkisi anlaşılmaya çalışılmıştır. Araştırma sonucunda boşanma sürecinin sosyal, psikolojik, ekonomik ve hukuksal pek çok açıdan kadınlar gibi erkekleri de etkilediği görülmekle beraber boşanma deneyiminin erkeklik değerleri çerçevesinde şekillendiği anlaşılmıştır. Boşanma sürecindeki erkekler en önemli boşanma nedenleri olarak, eşten beklenilenin karşılanmaması, karşılıklı ilgi ve sevginin gösterilmemesi olduğunu ifade ederken, burada göze çarpan hususun eşler arası beklentilerin kadınlık ve erkeklik rolleriyle şekillendiğidir. Boşanmakta olan erkeklerin büyük çoğunluğu boşanıyor olmaktan büyük üzüntü duyduklarını, yalnızlık, çaresizlik, umutsuzluk hissettiklerini belirtmekle beraber, kadınlar gibi toplumun olumsuz ve önyargılı tutumlarına maruz kaldıklarını ifade etmiş ancak bu durumun kadın deneyimlerinden farklı olduğu bulgularına ulaşılmıştır.
The İstanbul textile guilds in the first half of the ninenteenth century

On dokuzuncu Yüzyın İlk Yansında İstanbul Tekstil Loncaları Mustafa İnce On dokuzuncu yüzyıl Osmanlı tarihinde önemli bir dönüm noktasıdır. Bu dönem Osmanlı yerli sanayi ve ticaretinin Avrupa kapitalizmi karşısındaki çöküşüne işaret eder. III. Selim'in saltanat devrinden başlayarak, Padişah ve çevresindekiler klasik lonca yapısının kısıtlayıcı karakterini, önce çeşitli gedik uygulamanm lağvederek, sonra da loncalara münhasır kılman tüm tekelleri kaldırarak değiştirmeye çalıştılar. II. Mahmut selefinin bu alandaki reformlarım sürdürdü. istanbul'daki loncaların yapısının değişmesinde dört factor önemliydi. Birincisi, Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması, ikincisi Tanzimat fermanım ilam, üçüncüsü 1838 İngiliz- Türk Ticaret Anlaşması ve son olarak da modern belediye kurumunun ortaya çıkışı. Ancak, şehrin ticari hayatına getirilen en önemli değişiklik Kontrat Sistemi'ydi. Yeni sistem, eski uygulaman gerek şekilsel olarak ve gerek de pratikte değiştirdi. Loncalann çöküşü, tektil loncalarında çok daha belirgindi. Süreç 1820'lerde başladı ve 1860'lara kadar, devlet tarafından bu duruma karşı alınmış hiçbir tedbir yoktu. Bunun yerine, devlet küçük üretici yerine çoğunlukla fabrika kurmayı teşvik ediyordu. Ancak 1860 lardan sonra, modern ekonomi doktrininin okullarda öğretilmesi ve basın tarafından oluşturulan bir kamuoyunun baskısıyla, loncalann yemden yapılandınlması için bazı gayretler gösterildi.
Koçer kadınlarının sosyal konumu

çalışmada, Siirt'te bulunan Koçer aşiretlerine mensup kadınların sosyal konumu tartışılmaktadır. Geleneksel geniş aileden müteşekkil olan Koçer aşiretlerinde ataerkil sistem ve göçebe yaşam tarzı, Koçer kadınının konumunun 'ne' olduğuna ve 'nasıl' oluştuğuna dair temel parametreleri belirlemektedir. Nitel araştırma modellerinden durum çalışması stratejisinin kullanıldığı çalışmada, altmış üç kadın ve dokuz erkek olmak üzere yetmiş iki katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve veriler, kodlama işlemine tabi tutularak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda Koçer kadınlarının kadınlık yazgılarındaki çocukluk ve genç kızlık, eş, gelin, anne ve kaynana rolleriyle bağlantılı olarak toplumda bir konum edindikleri görülmüştür. Koçer kadınlarının özellikle çocuk gelin olmaları ve bu doğrultudaki gelinlik tecrübeleri, kadınlık yazgılarında bir kırılma noktası olarak değerlendirilmiştir. Bir otorite olarak göreceğimiz kaynana konumu ise Koçer kadınlarının, varlıklarının anlam kazandığı ikinci ve diğerinin aksine olumlu bir kırılma noktası olduğu görülmüştür. Ayrıca ataerkil kültürün ve bir yaşam tarzı olarak göçebeliğin Koçer kadının sosyal konumunun inşasında oldukça belirleyici bir rol oynadığı sonucu ortaya çıkmıştır.
Hemşinlilerde sosyal yapı ve kültürel kimlik

Günümüzde klasik ideolojik çatışmaların yerini etnik çatışmaların aldığı görülmektedir. Türkiye'nin çok etnikli bir yapıda olduğu ve bu etnik gruplardan birisinin de Hemşinliler olduğu iddia edilmektedir. Geçmişteki bir dönemde Doğu Karadeniz Bölümü'nde Ermenilerle aynı coğrafyada yaşayan ve bu süre içerisinde deErmenilerle aynı mezhebe bağlı kalan Hemşinliler, bugün Ermeni kimliğiyleilişkilendirilmektedirler. Oysa, Hemşinliler Hıristiyan Türk devleti olan Partlarınsoyundan gelmektedirler. MS 600'lü yıllarda Horasan'dan gelerek Doğu Karadeniz'eyerleşmişler ve Osmanlı hakimiyetine kadar bu yörede kapalı bir hayat yaşamışlardır. Ermeniler ise; bir kısmı Osmanlı yönetiminden önce, bir kısmı da Osmanlı yönetiminden sonra o yöreden göç etmişlerdir. Bu çalışmada Hemşinlilerin sosyal yapılarının ve kültürel kimliklerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmadabelgesel analiz ve mülakat yöntemleri kullanılmıştır. Sonuçta, herhangi bir etniklikunsuruna rastlanmamış, Hemşinliler kendilerini Türk olarak tanımlamışlardır.
Madde bağımlılığının demografik özelliklerle olan ilişkisi: Adana/Seyhan örneği

Uyuşturucu maddenin keşfedilmesi çok eski zamanlara dayanmaktadır. Bu maddenin bulunması, kullanılması ve etkileri zaman içerisinde anlaşılmıştır. Uyuşturucu madde, bireyin merkezi sinir sistemini etkileyerek fiziksel veya ruhsal anlamda bağımlılık haline yol açar. Bağımlı olan birey kendi iradesiyle hareket edemez, kendine ve topluma zarar verir. Bu araştırmanın konusu, bireyi madde bağımlılığına götüren süreçte, cinsiyet, yaş, eğitim, gelir düzeyi, meslek gibi demografik özellikler ile uyuşturucu madde kullanımı arasında ne tür bir ilişkinin olduğu üzerine odaklanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda, Adana/Seyhan'da ikamet eden ve madde bağımlısı olan 415 kişinin katılımıyla anket ve ölçek uygulaması yapılmıştır. Anket ve ölçek uygulamasından elde edilen veriler SPSS paket programına işlenerek bulgular elde edilmiştir. Elde edilen bulgular bireyin demografik özellikleri temelinde, madde bağımlılığına sebebiyet veren koşulların neler olabileceğine odaklanarak genelde sosyolojik suç teorileri özelde ise alt kültür, sosyal ekoloji, kontrol, damgalanma, sosyal öğrenme ve davranış teorileri temelinde betimsel analiz tekniği kullanılarak yorumlanmıştır. Araştırmanın sonuçları, uyuşturucu madde kullanıcılarının, cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim, gelir düzeyi gibi demografik özellikleri ile madde kullanımı arasındaki ilişkinin neler olabileceği üzerine derinlemesine bir bakış açısı getirilerek betimsel analiz tekniğiyle yorumlanmıştır.
Remzi Oğuz Arık'ta bilim, milliyetçilik ve köy tartışmaları

Remzi Oğuz Arık hakkındaki bu tez üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Arık'ın hayatı ve bilimsel faaliyetleri ele alınmıştır. İkinci bölüm Arık'ın milliyetçilik anlayışına ayrılmıştır. Üçüncü bölümde ise onun köye yaklaşımı incelenmiştir. İlk bölümde, Arık'ın hayat hikayesi, başta arkeoloji alanındakiler olmak üzere bilimsel faaliyetleri ve Türkiye'de arkeoloji açısından Arık'ın önemi üzerinde durulmuştur. Bu bölümde ayrıca Arık'ın siyasi faaliyetlerine de yer verilmiştir. İkinci bölümde, Osmanlı modernleşmesi ve Türkiye'de milliyetçilik anlayışları ele alındıktan sonra, Arık'ın milliyetçiliğe yüklediği anlam incelenmiştir. Anadoluculuk akımının önemli temsilcilerinden Arık'ın, bu akımla ilişkisi ve yaşadığı dönemde milliyetçi entelektüel çevreyle etkileşimine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, Türkiye Cumhuriyetinin kuruluş yıllarında üzerinde önemle durulan köy meselesi ele alınmış ve sonrasında Arık'ın köy konusundaki yaklaşımı değerlendirilmiştir. Genel başkanlığını üstlendiği Türkiye Köylü Partisi'nin Türk siyasi hayatındaki konumuna da yer verilmiştir.
Sosyo-kültürel yapı ve suç

Bu araştırma, sosyo-kültürel yapı ile suç arasındaki ilişkiyi ortaya koymayı hedeflemektedir. Bu bağlamda araştırma, Kırıkkale ili sınırları dahilindekicezaevlerinde işledikleri suçtan dolayı hüküm giyen 170 suçlu üzerinde gerçekleştirilmiştir. Suç olgusu hem ortaya çıkış biçimi, nedenleri ve hem de sonuçları açısından sosyolojik bir çözümlenmeyi ve bakış açısını gerekli kılmaktadır. Bu sebeple bu çalışma, suç olgusunu toplumsal yapıyla ilintili bir biçimde sosyolojik bağlamda ortaya koymayı hedeflemektedir. Bu bağlamda, çalışmada suç olgusu ile ilişkili olarak; cinsiyet, yaş, coğrafi köken, ikamet yeri, gelir ve meslek faktörü, aile yapısı, öğrenim düzeyi, akran veya arkadaş grup yapısı, dindarlık ve kültür unsuru, uyuşturucu ve alkol kullanma v. b. bir takım sosyo-demografik, sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomiknitelikler gibi çok sayıda değişken analiz edilmiştir. Bu araştırmanın genel sonuçlarına göre, kişileri suça iten nedenler arasında ekonomik sıkıntılar ve işsizlik başta gelmektedir. Bu bağlamda en çok işlenen suç türleri de, hırsızlık, gasp, dolandırıcılık, sahtecilik ve zimmetine para geçirmek gibi mala yönelik suçlar olmuştur. Çalışmanın önemli bulgularından birisi de, eğitim seviyesi ile suçluluk arasındaki ilişkidir. Buna göre eğitim seviyesi yükseldikçe suç işleme oranı azalmaktadır. Elde edilen bir başka sonuç, suçun genellikle sosyal kontrolün daha az hissedildiği şehirlerde ve şehirlerde ikamet edenler tarafındanişlendiğidir. Son olarak, suç işleyenlerin büyük çoğunluğunun cinsiyet bakımından erkek olduğu görülmüştür.
Organik tarımın İstanbul'dan geriye göç üzerindeki etkileri Erzincan - Üzümlü ve Tercan ilçeleri örneği

Bu tez çercevesinde kırsal kesimde yaşanan sosyo-kültürel olumsuzluklara rağmen organik tarım yaparak, büyük kentlerin cazibesine direnen çiftçiler ele alınmakta olup, Erzincan ilinde organik tarım yapan ve ürettikleri buğdayı İstanbul Halk Ekmeğe satan çiftçiler araştırılmıştır. Erzincan'ın Üzümlü ve Tercan ilçelerinde toplam 72 çiftçi üzerinde yapılan çalışma için anket ve derinlemesine yapılan görüşmelerle veriler toplanmıştır. Ayrıca yaşanan toplumsal dönüşüm ve büyük kentlere göç üzerinde olası etkileri araştırılmıştır.
Tarihsel ve kültürel boyutlarıyla Yezidilik -İdil/Midyat örneği

Bu çalışmanın amacı Şırnak'ın İdil ilçesinde ve köylerinde yaşayan Yezidiler ile Mardin'in Midyat ilçesinde ve köylerinde yaşayan Yezidilerin tarihsel, sosyal, kültürel ve dini yaşantıları inceleyip açıklamaktır. Çalışmanın teorik kısmı açıklanırken İslam Mezhepleri Tarihi klasik kaynaklarına, Yezidilerle ilgili kaynaklara ve bu alanda yapılmış bilimsel kaynaklara başvurulmuş; alan çalışmasında ise yoğun gözlem yapılarak daha çok mülakat tekniği kullanılmıştır. Yezidiliğin, birbirinden ayrı düşünce, inanış veya öğretileri kaynaştırmaya çalışan felsefi bir sistem yani Senkretist bir yapıya sahip olduğu kabul edilir. İran ve Mezopotamya'da yaşamış ve yaşayan dinlerin izlerinin ve tesirinin görüldüğü Yezidiliğin hem ismi hem tarihi hem de kökeni hakkında farklı görüşler mevcuttur. Yezidiler kendilerini, Melek Tavus un seçilmiş halkı olduğunu kabul ederler. Bu yüzden de Yezidiliğe girmek söz konusu değildir ve kastlar arası geçiş kesinlikle mümkün değildir. Yezidilik her ne kadar 12. yüzyılda yaşamış olan Şeyh Adi ile başlatılırsa da bu inancın kökeni daha da gerilere Adem'e kadar götürülmektedir. Yezidilere göre evreni, melekleri ve Adem'i yaratan, fakat sonrasında pasif kalmayı tercih eden bir Tanrı anlayışını vardır. Bunun yanında Yezidiler, Tanrı tarafından kendisine dünyanın kontrolü verilen, itibarı yükseltilmiş ve tanrısal özelliklerle donatılmış Melek Tavus'a da iman eder ve ona ibadet ederler. Yezidilikle ilgili yasak ve kurallar iki kutsal kitapları olan Kitab'ul Cilve ile Mushaf-ı Reş'te anlatılmıştır. Sözlü olarak aktarılan Yezidilikte, toplu ibadet edilen bir mekan yoktur. Günlük ibadetlerini bireysel olarak yaparlar fakat ritüel ve bayramlar onlar için önemlidir. Yılın belli dönemlerinde maddi imkanları elverişli olan Yezidiler, kutsal kabul ettikleri ve Musul'a 58 kilometre uzaklıkta olan Laleş Vadisi'ndeki Laleş Tapınağı'nda toplanarak hac vazifelerini yerine getirmiş olurlar.
1660 İstanbul yangınının sosyo-ekonomik tahlili

Ahşap mimarisiyle tanınmış ve şehir kimliğini oluşturmuş olan İstanbul, Osmanlı dönemi boyunca her yüzyılda meydana gelmiş olan küçüklü büyüklü yangınlardan dolayı harap olmuş ve yeniden inşa edilmiştir. Fakat, her ne kadar halkı ve devleti yıllarca maddi zorluklara sokmuş olan bu arızi afet dolayısıyla kargir yapıya geçme teşebbüslerinde bulunulduysa da, gerek taş malzemenin temin edilmesinin maddi zorlukları, gerekse bu bölgede deprem riskinin büyük olması gibi sebeplerle bu mümkün olmamıştır. Neticede, özellikle mesken ve dükkan mimarisinde XIX. yüzyıla kadar ahşabın hakim konumunda önemli bir değişiklik olmamıştır. Bu da, zaten söndürme tekniklerinin yeterli olmadığı bu çağlarda meydana gelen herhangi bir yangında şehrin önemli ölçüde zarar görmesi sonucunu doğurmuştur. Yirmiden fazla yangının meydana geldiği XVII. yüzyılda İstanbul'da görülen ve etkileri bakımından diğerlerinden ayrılan iki büyük yangın (1633 ve 1660 yıllarında) vakıf kurumlarına da büyük zararlar vermiştir. Ortaya çıkan olağanüstü şartlar gereği bu kurumların, yerlerini yeniden inşa ettirmeleri, özellikle maddi imkansızlıklar sebebiyle önemli bir sorun olarak idarecileri meşgul etmiştir. Yangın sonrası da ortaya çıkan arsaların bir kısmı el değiştirirken, bir kısmının önceden sahip olduğu resmi ve hukuki durumu farklılaşmış ve bazıları da muhtelif sebeplerle imar edilemeden onlarca yıl atıl kalmıştır. Yapılacak binanın ev veya dükkan olması, maddi getirisi, konumu gibi sebepler, yangın mahallerinin ve arsaların yeni hukuki durumlarının şekillenmesinde birinci derecede etken olmuştur. Bilhassa İstanbul'da meydana gelen yangınların en büyüğü olarak da nitelenen 1070/ 1660 tarihli yangın, şehrin üçte ikisini küle çevirmiş ve yarımadanın gerek nüfus ve gerekse siluet yönünden değişikliğe uğramasında etkili olmuştur. Bu arada yangınlar, şehrin iskan ve nüfus yapısını değiştirecek sonuçlar da doğurmuştur. Bu tür bir örnek Yenicami inşaatı dolayısıyla hatırlanması gereken ve önemli sosyal ve siyasi değişmelere sahne olan Eminönü yerleşim bölgesidir. 1597 yılında Safiye Sultan tarafından başlanmış olmasına rağmen, onun ölmesi ve sonrasında büyük masraflara yol açması dolayısıyla uzunca bir süre devam ettirilememiş olan Eminönü Yenicami inşaatına, söz konusu yangın sonrasında Hatice Turhan Sultan tarafından yeniden başlanmış olması bu değişimi gerekli kılan temel sebeplerden biri, hatta en önemlisidir. Bu amaçla, Turhan Sultan ile Eminönü'ndeki Müslüman vakıfları arasında birçok arsa takasları yapılmıştır. Bundan başka caminin cemaat ihtiyacı sebebiyle, çoğunlukla söz konusu vakıfların kiracıları olarak burada yoğun bir şekilde meskun bulunan Yahudilerin Hasköy ve Balat'a nakledilmeleri sağlanmış ve bunların bıraktıkları yerlere de yeniden inşa sonrasında Müslümanların yerleşmesi önemli bir nüfus politikası olarak uygulanmıştır.
Öğretmenlerin boş zamanlarını değerlendirme biçimleri

Danışman: Yrd. Doç. Dr. Kamil KAYA Tarihsel perspektif içinde, ilk çağlardan günümüze kadar uzanan her devirde boş zaman insan yaşamında yer almıştır. Ancak, anlam ve içerik bakımından geçirdiği evrelerden sonra günümüz toplumlarında gerçek anlamım kazanmıştır. Özellikle endüstri devrimi sonrasında, çalışma yaşamının farklılaşmasıyla ortaya çıkan boş zaman ve onu değerlendirme gereksinimi endüstrileşmiş toplumlarda giderek bir yaşam biçimi haline gelmiştir. Günümüz toplumlarında sosyal, ekonomik, kültürel ve politik yaşamda görülen hızlı ve belirgin dönüşümler boş zamanların önemini daha da arttırarak insanların boş zamanlarım değerlendirme biçimini oldukça etkilemiştir. Bu değişiklikler arasında nüfus artışı, kentleşme, teknolojik gelişmeler, çalışma saatlerinin azalışı vb. sayılabilir. Bu araştırmayla, öğretmenlerin boş zamanlarım değerlendirme biçimlerine, toplumsal yaşamdaki sosyal, kültürel ve ekonomik özelliklerin etkileri, veriler ışığında, ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Bedeni kurgulamak: İslami romanlarda beden ve kimlik

Bu çalışma, 70'lerden 2000'lere uzanan süreçte 'İslami kimliğin' Türkiye seyrini bedeni merkeze alarak yeni bir değerlendirmeye tabi tutmayı ve İslami kimliğin süreç içerisindeki durumunu, dalgalanmalarını beden sosyolojisinin son dönem gelişmelerinin sağladığı imkanlarla ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda çalışmada din ve beden merkezli sosyolojik çalışmalarda son dönemde sıkça kullanılan dini habitus ve bedenselleşmiş özne kavramları merkeze alınmıştır. Kavramlardan hareketle sekülerleşme tartışmalarına yeni bir boyut getirilmeye çalışılarak İslami kimliğin dönüşümü bu boyutta tartışılmıştır. Çalışmada veriler kırk yıllık bir süreci kapsayan dönemde yazılmış romanlardan elde edilmiş ve veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. 1970'lerden 2000'lerin başlarına kadar olan süreçte kaleme alınan 315 tane 'İslami roman' arasından belli kriterlere göre seçilen 12 roman niteliksel içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Bu çalışma ile, İslami kimliğin, modern seküler kültürün akışkan/heterojen zemininde en önemli tutunma noktası olarak görülen beden-benlik bütünlüğünde bir tür homojenleştirme suretiyle kendini idame ettirdiği; fakat özellikle 1990'larla birlikte gelişen bireyselleşme-kamusallaşma-siyasallaşma sürecinde, beden-benlik ilişkisinin heterojenleştiği ve böylece rafine bir sekülerleşme biçiminin önünün açıldığı görülmüştür. Beden-benlik ilişkisini kutsallığından arındırma şeklinde işleyen bu durum, İslami kimlik için, başkalarıyla bir arada yaşamanın önünü açtığı ölçüde bir tür 'inodern hayat stratejisi' olarak değerlendirilebilir.
Ağ dışsallıklarının kamu maliyesi açısından önemi

Dışsallıklar, piyasa ekonomisinin işlevselliğindeki sapmalardan biridir. Dışsallığın oluşması için temel şart, fiyat mekanizmasının dışında ikincil bir etki gerçekleşmesidir. Ağ dışsallığı ise, bir ağın kullanıcı değerinin var olan abone ve kullanıcıların sayısına bağlı olarak ortaya çıkar. Daha çok insan bir ürün ya da teknolojinin avantajlarından faydalandıkça o ürün ya da teknoloji kullanıcılar için daha değerli hale geldiği zaman, bu ürün ya da teknoloji ağ dışsallığı gösterir. İnternet, açık bir şekilde bu özelliği göstermektedir. Bu çalışmanın amacı, sosyal ağların pozitif etkilerinin kamu maliyesi açısından kullanılabilirliğinin araştırılmasıdır. Araştırma için anket yöntemi seçilmiş ve hazırlanan anket sosyal medya kullanıcılarına online ve yüz yüz yüze olarak uygulanmıştır. Yürütülen bu ampirik çalışma sonucunda, sosyal medya kullanıcılarının, e-devlet uygulamalarından memnun oldukları, insanların fikirlerinin oluşmasında internetin etkili olduğu algısına sahip oldukları; internetin çocuklarda ve yetişkinlerde vergi bilinci oluşturmada kullanılmasına olumlu baktıkları, internetin vergi kaçakçılığıyla mücadelede kullanılabileceğini düşünmedikleri, interneti devletle aralarında bir iletişim aracı olarak gördükleri ve sosyal medyada vergi reklamları ve kamu spotları görmekte istekli olmadıkları tespit edilmiştir.
1946-1980 yılları arasında siyaset sosyolojisi açısından Cumhuriyet Halk Partisi

Bu çalışmada, 1946- 1980 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisi bünyesinde meydana gelen gelişmelerin ve değişimlerin seyri ele alınmıştır. CHP üzerine bir çalışma, aynı zamanda Cumhuriyet tarihini de içinde barındıran bir süreç olması sebebiyle, sosyal bilimciler, gazeteciler ve bağımsız araştırmacılar tarafından dikkat çekici bir özelliğe sahiptir. Tek parti dönemi başta olmak üzere konuya ilişkin pek çok araştırma ve kaynak literatürde mevcuttur. Konu üzerinde geniş bir araştırma/yayın bulunmasına karşılık, belirtilen tarihler arası dönemi bir bütün olarak ele alma çabasıyla yola çıkılmıştır. Konuyu siyasal tarih içerisinde sosyolojik temelleri ile birlikte inceleyerek, CHP'nin dönemsel farklılıklar içerisinde gösterdiği değişim/dönüşüm seyri araştırmanın başlıca problemidir. 1946 sonrasında çok partili siyasi sisteme geçilmesiyle birlikte, CHP bünyesinde tek parti döneminden ayrılış ve farklılaşmalar göze çarpmaktadır. CHP, Demokrat Parti'nin siyaset sahnesine çıkmasıyla birlikte kendisini tanımlama ihtiyacı hissetmiş ve siyasi alan içerinde yeni bir konum edinmeye çaba göstermiştir. CHP'deki değişimin ilk seyri, 1946- 1950 arası dönemde çok partili siyasal sisteme ayak uydurma çabaları içinde şekillenmiştir. 27 yıllık tek parti iktidarından sonra 1950 seçimleri ve DP'nin iktidara gelişi ile başlayan muhalefet partisi konumu, 1960 sonrası oluşacak yeni CHP'nin özelliklerini içinde barındıran süreç olması açısından önemlidir. Parti'nin kendisini tanımladığı biçimiyle demokratik sol bir partiye evirildiği 1970 sonrası dönem, 1960- 1970 arasında bu yönelişin ilk aşamasını oluşturan ortanın solu tartışmaları içinde biçimlenmiştir. Çalışmamızda, her biri birbiriyle bağlantılı ve sürekli ilişkiye sahip olan değişimin ve dönüşümün seyri tarihsel sosyolojik bir bakış açısı ile ele alınmıştır.