turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Belirli süreli iş sözleşmesi

İş ilişkisi, iş sözleşmesiyle kurulmaktadır. İş sözleşmesiyle iş görme borcunu yerine getiren işçi ile işçiyi çalıştıran işveren arasında karşılıklı olarak kurulan ilişkiye iş ilişkisi denilmektedir. İş sözleşmesi yapılırken taraflar, aralarındaki ilişkiyi bir süreye bağlayabilecekleri gibi, böyle bir süre belirlemeyebilirler. Böylece, ortaya belirli ya da belirsiz süreli iş sözleşmesi çıkmış olur. Belirli bir süre, gün, hafta, ay, yıl gibi, yapılacak işin bitim tarihi belli ise belirli süreli iş sözleşmesi söz konusu olur. Belirli-belirsiz süreli iş sözleşmeleri ayrımının önemi, bilhassa sözleşmenin sona ermesi sırasında ortaya çıkmaktadır. Haklı sebeple derhal fesih haricinde belirli süreli iş sözleşmelerinin sona erdirilmesi Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabiyken, belirsiz süreli iş sözleşmelerinin sona erdirilmelerine, İş Kanunu hükümleri uygulanmaktadır. TBK'ya göre, belirli süreli iş sözleşmesi, kural olarak belirli sürenin dolmasıyla sonlanır. Dolayısıyla, tarafların bildirimde bulunmasına ihtiyaç yoktur. Ancak, taraflar sözleşmeyi yaparlarken, bildirim şartı koyabilirler. Bu durumda, sözleşmenin sona erdirilmesinde bu şarta uyulması gerekmektedir. Belirli sürenin sona ermesine rağmen, tarafların aralarındaki ilişkiyi devam ettirmeleri halinde, sözleşmenin uzaması söz konusu olur. Bu halde, tarafların sözleşmeyi uzattıklarına ilişkin herhangi bir irade beyanında bulunmalarına ihtiyaç yoktur. Sözleşmede bildirim süresinin kararlaştırılmış olması halinde, buna uyulmaması sözleşmenin yenilenmesine sebep olur. İşverenlerin, işçilerin yıllık ücretli izin ya da kıdem tazminatı hakkına engel olmak için uygulamada sıklıkla belirli süreli iş sözleşmelerine başvurdukları görülmüştür. İşverenlerin belirli süreli iş sözleşmeleri yapma haklarını çalışanların kıdem tazminatı haklarını almalarına engel olacak şekilde kötüye kullanmalarının engellenmesi ya da sınırlandırılabilmesi için öğretide önceden beri savunulmakta olan çözüm, kanuni düzenleme haline getirilmiştir. Böyle bir durumda, esaslı bir neden bulunmaması halinde ardı ardına birden fazla yapılan belirli süreli işIIIsözleşmeleri ilk yapıldığı andan itibaren tek bir iş sözleşmesi olarak addedilmektedir. Ancak, belirli süreli iş sözleşmesinin birden fazla ardı ardına yapılması kanun gereği ise, bu halde yapılan sözleşmeler belirli süreli olma özelliklerini koruyacaklardır. Diğer bir deyişle, belirli süreli iş sözleşmeleri belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüşmez. Sözleşmede kararlaştırılan veya işin özelliğinden dolayı belirli süreli olan iş sözleşmelerinin sürelerinin dolmasından önce, işçi ya da işveren tarafından sona erdirilmesi halinde karşı tarafa tazminat ödeme yükümlülüğü ortaya çıkar. İş Kanunu'nda işçi ve işveren bakımından düzenlenmiş bulunan bildirimsiz fesih halleri, belirli süreli iş sözleşmelerinde de uygulanır. Haklı nedenin varlığı halinde kendisi için haklı neden ortaya çıkan taraf sözleşmede belirtilen süre ile bağlı kalmaksızın sözleşmeyi sona erdirebileceği gibi, karşı tarafın, kararlaştırılan sürenin sonuna kadar bu ilişkinin devam etmesini istemeye hakkı bulunmamaktadır.
Anayasa Mahkemesi denetiminin kapsamı

Hukuk devleti, yönetenlerin de yönetilenler gibi hukukla bağlı olduğu, devlet erklerinin keyfi hareketinin mümkün olmadığı, insan hak ve özgürlüklerini teminat altına almayı amaçlayan siyasal bir ideal, hukuki bir ilkedir. Bu noktada, parlamentonun yaptığı normların da anayasaya uygunluğunun yargısal denetimi, hukuk devleti ilkesinin temel taşlarındandır. Türkiye'de Anayasa Mahkemesi, 1961 Anayasası döneminde kurulmuştur. Anayasa Mahkemesi'nin esas görevi kanunların ve bir takım normların Anayasaya uygun olup olmadığının denetimidir. Anayasa Mahkemesi, diğer yüksek mahkemelere oranla Anayasamızda çok daha ayrıntılı düzenlenmiştir. Anayasa Mahkemesi'nin yaptığı denetim, esas ve şekil bakımından olmak üzere iki türlüdür. Bu ayrım, aynı zamanda Anayasa Mahkemesi'nin yaptığı denetimin kapsamını oluşturmaktadır. Anayasamıza göre, Anayasa Mahkemesi kanunların, kanun hükmünde kararnamelerin ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü'nün Anayasa'ya şekil ve esas bakımlarından uygunluğunu denetler. Anayasa değişikliklerini ise sadece şekil bakımından inceler ve denetler. Esas bakımından denetim, bir kanunun veya denetime tabi diğer normların muhtevasının Anayasa ile uyumlu olup olmadığının araştırılmasıdır. Esas denetimi içe dönük mahiyettedir. Şekil denetimi ise kanunların veya denetime tabi diğer normların Anayasada belirtilen şekil ve usul kurallarına uygun olarak yapılıp yapılmadıklarının incelenmesidir. Şekil denetimi ise dışa dönük özelliktedir. Kanunların şekil açısından denetlenmesi, son oylamanın öngörülen çoğunlukla yapılıp yapılmadığı; anayasa değişikliklerinde ise, teklif ve oylama çoğunluğuna ve ivedilikle görüşülemeyeceği şartına uyulup uyulmadığı hususları ile sınırlıdır.
Gıda güvenliği ve idarenin yetkileri

Birey ve toplumun en temel ihtiyacı beslenmedir. Bu ise ancak sağlıklı, güvenli, yeterli gıdaya erişmek ile mümkündür. Gıdanın bu önemine paralel, gıda güvenliği hukuku da önem kazanmaktadır. Özellikle AB mevzuatı çerçevesinde gıda hukuku kuralları hızlı bir şekilde gelişmektedir. Devlet, sağlık ve dolayısıyla gıda hakkını sağlamakla yükümlüdür. Bunun için kamu otoriteleri gerekli düzenlemeleri ve faaliyetleri yürütmek zorundadır. Günümüzde gıda güvenliği süreci bütüncül olarak ele alınmaktadır. Bu nedenle gıda güvenliği açısından hayvan, yem ve bitki sağlığı da önemlidir. Bunun yanında gıda hammaddeleri, pestisitler, veteriner ilaçları, bulaşanlar da gıda güvenliği sürecinin diğer unsurlarıdır. Gıda güvenliğinin sağlanması öncelikle gıda işletmecilerine aittir. Bu nedenle gıda güvenliliği gereklilerini yerine getirmek en başta gıda işletmelerine aittir. Kamu idarelerinin sorumluluğu ise gıda işletmelerinin kayıt ve onay altına alınması ile başlar. Bunu takiben bu işletmeler ve faaliyetler resmi kontrol görevlileri tarafından denetlenir. Resmi kontroller sonucu idari ihlaller tespit edilmesi durumunda gerekli yaptırımlar derhal uygulanır. Başta para cezaları olmak üzere faaliyetin durdurulması, yasaklanması, iznin iptali yaptırımları uygulanabilir. Yaptırımlara karşı ise ilgililer idari ve yargısal yollara başvurulabilir. Diğer yandan kamu sağlığının korunması devletin asli ve sürekli bir görevidir. Bu nedenle bu görevinin yürütülmesinden dolayı ortaya çıkabilecek zararlardan idare malen sorumludur.
Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında özel hayatın gizliliği ve korunması

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, özel hayatın gizliliği ve korunmasını düzenleyen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 8. maddesinin kapsamını içtihatlarla belirlemiştir. AHİM dinamik ve gelişen yorum yöntemiyle, birçok hukuksal menfaat ve kavramı özel hayatın gizliliği ve korunması kapsamında değerlendirmektedir. Benzer şekilde Türk Anayasa Mahkemesi de AİHM kararlarına atıf yapmak suretiyle yeni bir müessese olan bireysel başvuru yolunda özel hayatın gizliliği ve korunması kapsamında içtihatlarını şekillendirmeye çalışmaktadır. Oluşturulmaya çalışılan içtihatları sistemli bir şekilde ifade etmeye çalışan bu tez beş başlıktan oluşmaktadır. Özel hayatın gizliliği ve korunmasına yönelik genel değerlendirmelerin yer aldığı birinci başlıktan sonra kişinin özel hayatı, aile hayatı, konut dokunulmazlığı ve haberleşme hürriyeti dört farklı başlık halinde AİHM ve AYM kararlarıyla izah edilmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda AYM'nin vermiş olduğu iptal/itiraz ve bireysel başvuru kararlarıyla özel hayatın gizliliği ve korunmasına ilişkin ülkemiz mevzuat hükümlerinin uygulamadaki görünüşlerine, varsa eksikliklerine ve bunlara ilişkin çözüm yollarına yer verilmiştir.
Temel hak ve özgürlüklerin sınırlanması ve sınırlamanın sınırını oluşturan ölçütler

Temel hak ve özgürlüklerin sınırlanması ve sınırlamanın sınırını olusturan ölçütlerisimli tezimin birinci bölümünde, öncelikle temel ve hak ve özgürlüklerin nasıl sınırlandıgıhususu ele alınmıstır. 2001 yılında gerçeklestirilen Anayasa degisiklikleriyle temel hak ve özgürlüklerinAnayasa'da yer alan sınırlama rejiminde önemli degisiklikler yapılmıstır. 13. maddede 2001 yılı degisiklikleri öncesinde genel bir sınırlama rejimi söz konusu iken 2001 yılıdegisikliklerinden sonra farklılasmıs-kademeli sınırlama sistemine geçilmistir. Yeni sistemde temel hak ve özgürlüklerin sınırlanması konusu incelenmistir. Tezin ikinci bölümünde ölçülülük ilkesinin Alman, Fransız, Kanada ve BirlesikDevletler kamu hukuklarında nasıl uygulandıgı incelenmistir. Üçüncü bölümde ise, ulusalüstü boyutta ölçülülük ilkesinin uygulanmasıincelenmistir. Bu bölümde Avrupa insan Hakları Mahkemesinin ölçülülük ilkesini nasıluyguladıgı incelenmistir. Dördüncü bölümde Türk Anayasa Hukuku'nda sınırlamanın sınırını olusturan ölçütlerincelenmistir. Sırasıyla, Demokratik toplum düzeninin gerekleri ölçütü, ölçülülük ölçütü, özedokunmama ölçütü, Anayasa'nın sözüne ve ruhuna uygunluk ölçütü ve laik Cumhuriyet'ingerekleri ölçütü incelenmistir. /ncelememiz sonucunda vardıgımız sonuçlar, sonuç bölümünde yer almıstır.
Tiyatro ve telif hakkı

Telif hakları, Fikri Mülkiyet Hukuku kapsamında yer almaktadır. 1982 tarihli Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu, telif haklarını yasal koruma altına alan başlıca ulusal düzenlemelerdir. Uluslararası düzeyde de korunmakta olan telif hakları, başta 1948 tarihli İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi olmak üzere, pek çok uluslararası andlaşma ile himaye altına alınmıştır. Telif haklarını doğrudan 'tiyatro' kapsamında ele alan yasal ve akademik kaynak bulunmamaktadır. Gerek ulusal gerek uluslararası düzenlemelerde, telif hakları tüm fikir ve sanat eserleri için genel olarak düzenlenmiştir. Çalışmamızın amacı ise, telif haklarını özel olarak tiyatro eserleri kapsamında incelemektir. Konu anlatımında, öncelikli olarak ilgili yasa hükümleri belirtilmiştir. Ardından, doktrine başvurularak açıklamalar yapılmıştır. Örnekler ile konu daha da anlaşılır hale getirilerek; yargı kararlarına da yer verilmiştir. Uygulamaya yönelik sorunlar ve eleştiriler yeri geldikçe belirtilmiştir. Bu süreçte, kütüphane araştırması yapılmış; internette yer alan global kaynaklar ile içerik zenginleştirilmiştir. Evrensel boyutta yaşanan sosyal, kültürel ve teknolojik gelişmeler karşısında, telif haklarının daha etkin bir biçimde korunması gerekmektedir. Telif hakkı koruma sistemi güçlendirilmeli; özellikle meslek birliklerinin işleyişi ve hak ihlalleri ile mücadele gücü iyileştirilmelidir. Tüm bunların gerçekleştirilebilmesi ise hukuk alt yapısının daha da sağlamlaştırılmasıyla mümkün olacaktır.
Hacizde tasarrufun iptali davasında davalılar

Tasarrufun iptali davaları, 1929 yılında İsviçre Hukuku'ndan iktibas edilen 1424 sayılı İcra ve İflas Kanunu'ndan günümüze dek varlığını korumuştur. Nevi şahsına münhasır olan bu davaların tabi olduğu hükümler, alacağını tahsil etmeye çalışan alacaklılar için düzenlenen diğer davalardan farklıdır. Dava isminde geçen tasarruf ve iptal kavramları, bu davada kelime anlamlarının ötesinde kullanılmaktadır. Davalıları tanımlayan İİK m. 282'dir. Maddede, borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan üçüncü kişiler, bunlara ödeme yapılan kişiler ve mirasçıları aleyhine davanın açılabileceği bildirilmiş, bu kişilerin yanı sıra, kötü niyet sahibi diğer üçüncü kişiler aleyhine de davanın yöneltilebileceğine işaret edilmiştir. Kanunda iyi niyetli üçüncü kişilerin haklarının korunacağına vurgu yapılmıştır. Maddede geçen 'borçlu ile muamelede bulunan üçüncü kişiler' ve 'kötü niyet sahibi diğer üçüncü kişiler' ile kimlerin kastedildiği çok açık değildir. Bu davanın kimlere karşı açılabileceği; üçüncü kişi kavramı; dördüncü, beşinci kişilerin tespiti -ipotek hakkı sahipleri-; bu kişilerin davaya dahil edilmeleri sonrasındaki yargılama süreci; uygulamada rastlanan değişik durumlar da dikkate alınarak doktrin ve içtihatlar çerçevesinde ele alınmıştır.
Ön ödemeli konut satış sözleşmesinde cayma hakkının kullanılması

Cayma hakkı tüketiciye sözleşmenin kurulmasından sonra irade beyanını geri almasına olanak tanıyan bir hak olup Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununla Ön Ödemeli Konut Satış Sözleşmesinde de düzenlenmiştir. Bu nedenle tezimizde 'Maketten Satış' olarak bilinen ön ödemeli konut satış sözleşmesinin şartları ve geçerliliği, cayma hakkının hukuki niteliği ve kullanılmasının sonuçları çeşitli olasılıklara göre değerlendirilmiştir. Tüketicinin Korunması hakkında kanununda cayma hakkının kullanılması halinde tasfiyenin nasıl olacağı çözümsüz bırakıldığı için cayma hakkının kullanılması halinde iade yükümlülüklerinin nasıl olacağına sorusuna dönme kuramları çerçevesinde çözüm aranmaya çalışılmıştır. Yine cayma hakkının kullanımında üst sürenin düzenlenmemiş olmasının etkileri ve olası sonuçları üzerinde durulmuştur. Uygulaması çok olan ön ödemeli konut satış sözleşmesinde cayma hakkı sıklıkla kullanılacak bir hak olarak hukuk düzeninde yerini almıştır.
Milletlerarası tahkimde tahkim anlaşmasının ayrılabilirliği ve 'Kompetenz-Kompetenz' ilkesi

Tahkim anlaşması; farklı hukuki niteliği ve etkileri ile, maddi hukuka ait olan ve etkileri maddi hukuk sahasında görülen asıl sözleşmeden farklılaşan bir anlaşmadır. Tahkim anlaşmasının asıl sözleşme içerisinde bir tahkim kaydı şeklinde düzenlenmesi de bu hukuki realiteyi değiştirmemektedir. İki sözleşme arasındaki bu farklılaşma; asıl sözleşmenin geçersiz olması veya sona ermesine rağmen tahkim anlaşmasının ayakta kalmasını sağlayan, tahkim anlaşmasının ayrılabilirliği prensibinin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Tahkim anlaşmasının ayrılabilirliği prensibi; genel ve evrensel bir prensip haline gelmiş olup, milletlerarası tahkim yargılaması açısından önemli işlevlere ve sonuçlara sahiptir. Ancak tahkim anlaşmasının ayrılabilirliği prensibi, hakemlerin kendi yetkileri hakkında karar verebilmelerine olanak tanıyan 'Kompetenz-Kompetenz' ilkesine dayanak oluşturmaz. Başka bir deyişle, bu iki ilke, milletlerarası tahkimde birbirinden farklı ilkeler olarak görülmelidir. Bu çalışmanın ilk bölümünde, tahkim anlaşması irdelenmiştir. İkinci bölümde, tahkim anlaşmasının ayrılabilirliği prensibi incelenmiş ve ayrılabilirlik prensibinin anlamı, işlevleri ve hukuki niteliği ortaya konmuştur. Üçüncü bölümde ise, tahkim anlaşmasının ayrılabilirliğinin kapsamı etraflıca açıklandıktan sonra, 'Kompetenz-Kompetenz' ilkesinin, ayrılabilirlik prensibinin kapsamı içerisinde mütalaa edilip edilemeyeceği meselesi değerlendirilmiştir.
Türk Özel Hukukunda ultra vires ilkesi

Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde doktora tezi olarak hazırlanmıştır. Tezimizin genel amacı Türk özel hukukunda ultra vires ilkesinin anlamını belirlemektir. Bu çerçevede, birinci bölümde öncelikle ultra vires terimi açıklanmış ve karşılaştırmalı hukuk alanında söz konusu ilkenin gelişimi değerlendirilmiştir. Zira ultra vires ilkesi Anglo-Sakson hukuk sisteminde doğmuştur. Ayrıca, birinci bölümde, tüzel kişiler alanında ultra vires ilkesinin anlam ve kapsamının belirlenmesi için, tüzel kişilik kavramı ile tüzel kişiliğin ehliyetine değinilmiştir. İkinci bölümde ise, temsil ve organ kavramları ve söz konusu kavramların ultra vires ilkesi ile ilişkisi incelenmiştir. Bu bağlamda, diyebiliriz ki, ultra vires ilkesi organların temsil yetkisini sınırlandırmaktadır. Tezimizin son bölümü olan üçüncü bölümde, ultra vires ilkesine aykırı olan işlemlerin hukuki sonuçları irdelenmiştir. Bu bölümde, aynı zamanda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda ultra vires ilkesine getirilen değişikliklere ilişkin görüşlerimize de yer verilmiştir.
Yatırım uyuşmazlıklarının çözümü: ICSID tahkimi

Sınırların kalktığı, rekabetin arttığı günümüzde, belli bir gelişmişlik düzeyinin yakalanmasında doğrudan yabancı yatırımların önemi yadsınamaz. Çalışmamız, genel bir çerçevede, yatırım ilişkilerinde; yatırımların teşvik edilmesini ve korunmasını, yatırım uyuşmazlıklarının nedenleri ile çözüm yöntemlerini ortaya koymakta ve ICSID'in özerk ve bağımsız niteliği çerçevesinde yatırım uyuşmazlıklarının çözümünde izlenen ICSID tahkim usulünü ele almaktadır. Uyuşmazlıkların çözümünde ICSID tahkiminin rolü ve ICSID tahkim sürecinde ortaya çıkan hukuki sorunlar, ICSID Sözleşmesinin hükümleri çerçevesinde ele alınmıştır. Öte yandan, Türkiye'nin davacı olarak yer aldığı ve esasında Türkiye'nin dahil olduğu ilk ICSID tahkimi olan 'Konya Ilgın Davası' olarak anılan davada hakem kurulunun yetki konusunda verdiği karar Türkiye bakımından büyük önem taşımaktadır. 112
Kabahatler Kanunu karşısında mali yaptırım gerektiren vergi suçları

Çalışmanın amacı Kabahatler Kanunu karşısında mali yaptırım gerektiren vergi suçlarınını incelemektir. Çalışma giriş ve sonuç bölümleri dışında iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kabahatleri suç olmaktan çıkarma eğilimi ve Kabahatler Kanunu üzerinde durularak çalışmanın ikinci bölümüne zemin oluşturulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünü, vergi kabahatleri ve Kabahatler Kanunu'ndaki düzenlemelerin vergi kabahatlerine etkisi oluşturmaktadır. Sonuç bölümünde ise, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun yürürlüğe girmesi ile birlikte tüm kabahatler için uygulama alanına sahip genel hükümlerin getirildiği ve dolayısıyla, söz konusu Kanun'un genel hükümlerinin birer vergi kabahati olan vergi ziyaı ve usulsüzlük kabahatleri bakımından da geçerlilik taşıyacağı ifade edilmiştir.
Türkiye'de sosyal parafiskal yükümlülüklerin yerine getirilmesine ilişkin usul hukuku hükümlerinin incelenmesi ve değerlendirilmesi

Sosyal parafiskal gelirler, birçok gelişmiş ve gelişmekte olan ülke ile birlikte ülkemizde de sosyal güvenliğin finansmanında kullanılan en önemli kaynaklardan birisidir. Sosyal parafiskal gelirlerin ödenmesi, beraberinde mükellef ve sorumluya bazı şekli yükümlülükler de getirmektedir. Söz konusu sosyal parafiskal yükümlülüklerin yerine getirilmesinde sosyal güvenlik usul hukukuna ilişkin kaynaklar belirleyici olmaktadır. Bu çalışmada Türkiye'de sosyal parafiskal yükümlülüklerin yerine getirilmesine ilişkin usul hukuku uygulamaları incelenmiştir. Ayrıca Almanya, Hollanda ve İsveç gibi bazı ülkelerdeki uygulamalar, karşılaştırma ve değerlendirmelerde yararlanmak amacıyla araştırılmıştır. Türkiye'de sosyal parafiskal yükümlülüklere ilişkin usul hukuku uygulamalarının 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan birçok hata ve eksikleri bünyesinde bulundurduğu anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda tezimiz, sosyal parafiskal yükümlülüklere ilişkin olarak bağımsız bir usul kanunu düzenlenmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır.
Anonim ve limited şirket yöneticilerininkamu alacaklarından sorumluluğu

Şirketlerin temsilcilerine ve şirket yönetim kurullarına yönelik vergi sorumluluğunun başlangıcı şirketin vergi görevini yerine getirmemesidir. Şirketin vergi görevini yerine getirmemesi durumunda devletin vergi alacağı temsilcilerden temsil edilmeye çalışılmaktadır. Çalışmada anonim şirket, limited şirket, Kollektif ve Komandit şirketlerin genel tanımlaması yapılarak bu şirketlerin temsilci ve kurullarının sorumlulukları üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Bu şirket kurulların ticaret kanununda vergi kanunlarında ve sosyal sigortalar kanunundaki sorumluluk dereceleri incelenmiştir. Anayasada vergilerin yasalar tarafından belirli olma ilkesi mevcuttur. Anayasada yer alan ilkelerin, vergi yasalarında iki farklı sorumluluk tahsisi öngörmesi ve bu durumun da ticaret kanunundaki maddelere aykırılık teşkil etmesi temel sorunlardan birisidir. Bu nedenle özellikle bu üç kanun sistemindeki durum karşılaştırılarak sorunlar tespiti yoluna gidilmiştir. Temsilcilerin ve yönetim kurullarının sorumluluğuna direkt gidilmesinin sonucu mülkiyet hakkına müdahale olabilecektir. Şirketlerin sorumluluğunun geniş ortak, müdür ve temsilcilerin sorumluluğun ise sınırlı olması gerekmektedir. Çalışmada, bu hususların üzerinde durularak mevcut düzen üzerinde yapılması gerekenler tek tek açıklanmıştır.
Türk Ceza Hukuku'nda ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde işkence yasağı

En genel anlamıyla, bir kimseye maddi ve manevi mahiyette eza verici hareketler yapılması anlamına gelen işkence, geçmişşten günümüze kadar sorgulama ve cezalandırma yöntemi olarak sıkça kullanılmıştır. Bu amaçla ortaçağda geniş bir uygulama alanı bulabilen işkence uygulaması, çağımızda pek çok uluslararası belgenin konusu haline getirilerek istisnasız yasaklanmıştır. Bu çalışmada önce kavram olarak işkence irdelenmiş, batı hukukunda ve Türk hukukundaki tarihsel gelişimi ele alınmıştır. Ardından bir insan hakları sorunu olarak işkencenin uluslararası belgelerdeki yeri, konuyla ilgili temel bildiri, şart ve sözleşmeler ele alınarak incelenmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin işkence yasağını getiren 3. maddesi ve unsurları Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları eşliğinde ele alınmıştır. Ve son olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 94. ve 95. maddelerinde tanımlanan işkence suçu tüm unsurlarıyla incelenmiş ve işkence eylemlerinin son bulmasına yönelik önlemlerden bahsedilmiştir.
Faydalı model ve faydalı modelin korunması

Ekonomik ve teknolojik açıdan büyük bir öneme sahip olan buluşların, insan zihninin ve emeğinin sonucunda ortaya çıkması nedeniyle, özel bir korumayı hak ettiğine şüphe yoktur. İnsan yaşamını kolaylaştıran tüm teknolojik gelişmeler sınai mülkiyetin konusunu oluşturur. Sınai mülkiyet hakkı buluşçuya, buluşunu belirli bir süre tekel olarak kullanma hakkı verir. Ayrıca buluşun üçüncü kişiler tarafından izinsiz olarak kullanılmasına engel olma hakkı da sağlar. Teknolojik bir ilerleme sağlayan buluşlar Türk hukukunda patent ve faydalı model belgeleri ile korunur. Her iki belge birbirine benzer bir koruma sağlamakta, ancak aralarında ufak da olsa önemli farklılıklar bulunmaktadır. Tezimizin konusunu oluşturan faydalı model belgesi, yeni ve sanayiye uygulanabilen buluşların korunmasını sağlamaktadır. Patent koruması, faydalı model korumasına göre daha ileri düzeydeki teknik gelişmeleri kapsamaktadır. Böylece, patentle koruma şartlarını taşımayan ancak korunmayı hak eden buluşlar, faydalı model belgesi ile korunabilecektir. Bu tez çalışmasında öncelikle faydalı model korumasının konusu, amacı, şartları, faydalı model belgesinin sağladığı haklar, patent ile aralarındaki farklar ve faydalı model ile ilgili hukukumuzdaki düzenlemeler ele alınmıştır. Faydalı model koruması ile ilgili her türlü hukuki mevzuat, bilimsel çalışma ve mahkeme kararı incelenerek, uygulamaya yönelik çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır.