turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İnanç ve milliyetçilik etkileşimi bağlamında Güney Sibirya Türklüğü'nün durumu

Birer toplumsal olgu olan inanç ve milliyetçilik unsurları aynı zamanda toplumsal yaşamda çok önemli birer etkendir. İnsan toplumlarını çok eski dönemlerden beri etkileyen ve günümüzde de etkilemeye devam eden bu olguların arasında cereyan eden etkileşimin araştırılması, etkileşimin nasıl olduğu, hangi kanallar üzerinden vuku bulduğu, bu etkileşimin sosyal yapıda ne gibi değişimlere yol açtığının tespit edilmesi sosyal gerçekleri kapsayan ve inceleyen toplumbilimin ana konusudur. Konusu 'İnanç ve Milliyetçilik Etkileşimi Bağlanımda Güney Sibirya Türklüğünün Durumu' olan Yüksek Lisans çalışmamızda Güney Sibirya yerlisi olan Hakas, Altay ve Tıva Türkleri üzerinde durulmuştur. Anılan bu halkların inanç ve milliyetçilik etkileşimi çerçevesinde durumları geçmişş ve günümüz boyutunda irdelenmeye çalışılmıştır. Yukarıda sözü edilen iki sosyal gerçekliğin arasındaki etkileşim konusu Güney Sibirya Türklerine yönelik olarak ilk kez ele alınmıştır. Bu araştırma tarihsel yaklaşım ve güncel örneklerler kullanılmak suretiyle inanç ile milüyetçilik etkileşimine ilişkin olarak hem Güney Sibirya hem Rusya hem de dünyanın çeşitli bölgelerinden ilgili kaynaklarda geçen ya da haber olarak kaydedilen toplumsal gelişmeler ve çeşitli inanç sistemlerinin arasmda yapılan karşılaştırmalar ışığında yürütülmeye çalışılmıştır.
Contemporary Muslim characters in Cihan Aktaş and Leila Aboulela

Tarih boyunca Müslüman kadının bireysel ve dişil sesi görmezden gelinerek, Müslüman kadın adına birçok konuşma yapılmıştır. Özellikle, 11 Eylül sonrasında daha fazla artan makro söylemlerin yanlış Müslüman kadın tasvirleri, Müslüman kadınların daha fazla dışlanmasına ve İslamofobik saldırılara maruz kalmasına neden oldu. Buna bir cevap olarak, Leila Aboulela ve Cihan Aktaş gibi Müslüman kadın yazarlar, Müslüman kadınları yalnızca 'kolektif kişilik' olarak yansıtan söylemleri eserlerinde, 'bireyselliğini talep eden Müslüman kadın ve erkek' karakterlerini göstererek, yeniden inşa ettiler. Bu bağlamda, Müslüman kadın yazarların farkını ve katkısını görmek için, bu iki yazarın eserlerindeki Müslüman kadınların ve erkeklerin bireysel yolculuklarına odaklandım. Bu tez, İslam ve Müslümanların geniş manada olumsuz tasvir edilmelerine rağmen, Müslüman kadınların Türkiye ve İngiltere'deki Müslüman kimliklerini yeniden yapılandırırken günlük yaşam mücadelelerini görmeyi mümkün kılmıştır.
Tüketim kültürü ve dinsellik: Ramazan ve dini bayramlar örneği

Bu çalışma, Ramazan ve dini bayramlar bağlamında, tüketim kültürü ve dinsellik ilişkisinin anlaşılması amacıyla yapılmıştır. Tüketim kültürü, küreselleşme ve postmodernizmin de etkisiyle, özellikle günümüz itibariyle sonsuz bir satın alma duygusu ve davranışı ile kendisini ortaya koymaktadır. Bu durum, kaçınılmaz olarak Ramazanı ve diğer dini bayramları da kendine konu edinmekte, Ramazan ve dini bayramlara yönelik imaj ve algılar, aynı zamanda tüketim kültürünün birer öğesi haline getirilmektedir. Çalışmada bu doğrultuda, öncelikle tüketim olgusu ile ilgili belirlemelerde bulunulacak, dinsellik ve tüketim kültürü ilişkisi üzerinde değerlendirmeler yapıldıktan sonra, spesifik anlamda Ramazan ve dini bayramlar bağlamında tüketim olgusu ele alınacaktır.
Ötekinin inşa edilmesinde sınırların işlevleri: Ermenistan-Türkiye sınırı

Devletler, sınırlar ve toplumlar ilişkisi geçmişşte olduğu gibi bugün de Sosyal Bilimlerin ve bilhassa Sosyolojinin çok önemli tartışma/araştırma konularından birisidir. Ulus devletlerin ortaya çıkığı ve onlar arasında mutabakatla veya fiilen çizilmiş fiziki sınırların, sınırın iki yakasında yer alan insanlar, topluluklar ve kimlikler için ne anlama geldiği meselesi sadece modern zamanlardan kalan bir miras değil aynı zamanda güncel bir siyasal/toplumsal konu olup araştırılmaya değerdir. Bu anlamda sınırlarda ve sınırların iki yakasında yer alan toplulukların algı dünyasında meydana gelen değişimlerin niteliği de güncel önem taşımaktadır. Bu çerçeveden hareketle Sosyoloji alanında yazılmış olan bu tezin temel amacı 'öteki'nin yaratılmasında sınırların işlevlerinin neler olduğuna ve öteki algısının oluşumuna, halen kapalı olan Türkiye-Ermenistan sınırı üzerinden bakmaktır. Bu çalışmada 'sınır', hem her iki ülkenin sınır bölgelerinde yaşayan etnisitelerin sosyal ve kültürel/kimliksel sınırları, hem de iki ülkeyi birbirinden ayıran fiziki sınırlar olarak ele alınmıştır. Çalışmada Ermenistan-Türkiye sınırının iki tarafında yaşayan insanların/kimliklerin birbirlerine yönelik kültürel ve sosyal algılarına, bu algıların zaman içerisinde nasıl ve hangi faktörlere göre inşa olduğuna ve dönüştüğüne ve bu süreçte Türkiye ve Ermenistan devletlerinin oynadığı role bakılmıştır. Bu bağlamda Türkiye ve Ermenistan arasında belirlenmiş fiziki sınırın 20. Yüzyılın ilk çeyreğinden bugüne kadar yüklenmiş olduğu politik/kültürel işlev ve anlamlara bakılmıştır. 2017- 2018 yıllarında Ermenistan da Erivan şehri ile Ararat ve Armavir bölgelerine bağlı Artaşat ve Armavir şehirleri ve bu şehirlere bağlı köylerde ve Türkiye de Iğdır şehir merkezi ile Aralık, Taşburun ve Merkez ilçelere bağlı köylerde yapılan saha çalışmalarında elde edilen veri ve bulgular bu çerçeve içinde değerlendirilmiştir. Böylece 21. Yüzyılda devletler, sınırlar ve toplumlar sorunsalına dair kapsamlı bir tartışma yapmak ve bu alanda yapılacak başka çalışmalara Türkiye-Ermenistan sınırı örneği üzerinde detaylı bir veri/değerlendirme imkanı sağlanmıştır.
Wars outside the war: The social impact of the Second World War on Turkey

İkinci Dünya Savaşı'nın toplumsal alanda yarattığı etkiler, sıradan insanların deneyimleri ve sorunları döneme ilişkin literatüre hakim olan siyasal tarih perspektifi nedeniyle pek ilgi çekmedi. Devlet, elitler, makroekonomik gelişmeler, diplomatik olaylar temel ilgi konusu oldu. Halbuki Türkiye savaşa katılmamasına karşın, insanlar savaştan derin bir biçimde etkilendiler. Ayrıca, savaş yıllarında yüksek siyaset alanının durgun ve sakin olması nedeniyle, kitleler, devletin ve içinde bulundukları sosyoekonomik koşulların karşısında sessiz ve pasif olarak resmedildi. Devlet ve elitler de savaş yıllarının ve savaş sonrasındaki gelişmelerin temel özneleri olarak kurgulandı. Bu tez ilk olarak İkinci Dünya Savaşı'nın küçük köylülük, işçi sınıfı, yoksul insanlar, çocuk ve kadın üzerindeki etkilerinin altını çizmekte ve onların yaşam mücadelelerini hatırlatmaktadır. Tezin diğer bir amacı da savaş yıllarına gündelik yaşam perspektifinden bakarak, insanların, içinde bulundukları koşullara ve devlet politikalarına gündelik yaşam içindeki direnişlerini ve meydan okumalarını göstermektir. Türkiye savaşın dışında kalmasına rağmen insanlar savaştan etkilenmişler ve gündelik yaşam içinde kendi savaşlarını vermişlerdir. Bu anlamda, tez, savaş sonrası ortaya çıkan gelişmelerde, gerek çok partili siyasi yaşama geçişte, gerekse sosyal siyasetin kurumsallaşmasında ve örgütlenmesinde, insanların savaş s. yıllarındaki direnişlerinin ve gündelik yaşam deneyimlerinin hesaba katılması gereğini ileri sürmektedir. Ayrıca, gündelik yaşam perspektifinden bakıldığında, genellikle güçlü bir devlet olarak nitelenen dönemin devletinin savaşın yarattığı koşullar ve insanların direnişleri karşısında sanıldığı kadar güçlü olmadığı görülmektedir. Özetle, bu tez. erken Cumhuriyet döneminde kitlelerin, devlet ve içinde bulundukları koşullarca belirlenen pasif nesneler olduğunu, devletin ve elitlerin ise güçlü ve yegane tarihsel özneler olduğunu iddia eden, kitlelerin yaşam deneyimlerini, seslerini ve direnişlerini dışlayan yaklaşımları tartışmaya açmayı amaçlamaktadır.
Reflections of urban poor in social realist films in Turkey

Bu tez çalışması, Türkiye'deki toplumsal gerçekçi filmlerde kentteki yoksulun yansımalarını, 1960'ların başında başlayıp 1980'lerin sonunda biten bir perspektifle incelemektedir. Çalışma, bu zaman dilimini üç farklı boyutla incelemektedir: 1960'lardan 1980'lere kentteki yoksulun değişimi, 1960'lardan 1980'lere toplumsal gerçekçi filmlerin değişimi, ve kentteki yoksulun ve toplumsal gerçekçi filmlerin karşılıklı etkileşimi. Bunun yanında, toplumsal gerçekçi filmlerin neden 1980'lerin sonunda bittiğini anlamak için, tez 1980'lerin sonundan bugüne kadar olan zaman dilimine de odaklanmaktadır. Tez, toplumsal gerçekçi filmlerin ve kentteki yoksulun yolculuğunun incelenmesini sosyolojik, politik, ekonomik ve sanatsal boyutlarla gerçekleştirmektedir. İnceleme boyunca, tez, yoksul insanlar ile Türkiye toplumunun dönüşümü hakkında tanımlayıcı ve yoksul insanların dünyasını dolduran kavramları anlamamızı kolaylaştıracak göç, gecekondu, sınıf, sınıf mücadelesi, sınıf bilinci, toplumsal gerçekçilik, yoksulluk gibi nosyonlardan yardım almaktadır.
Kocaeli romanlarında geçiş dönemleri

Bu çalışma Kocaeli Romanlarından yola çıkarak onları halk kültürü açısından inceleyip yaşamlarına dair ilgiyi ve algıyı tanıtmak amacındadır. Kocaeli Romanları geçiş dönemleri olan doğum, evlenme ve ölüm açısından incelenmiştir. Kocaeli ili sınırları içinde İzmit ve Kandıra ilçelerinde yer alan Akçakayran, Kozluk, Serdar ve Tavşantepe mahalleleri alan çalışmasının yapıldığı mahallelerdir. Halk biliminin zengin malzemesini oluşturan geçiş dönemlerinin çevresindeki inanç, adet, töre ve törenleri Kocaeli'nde yaşayan Romanların kültüründeki yeri araştırılıp ve geçiş dönemi özelliklerine göre kayıt altına alındı.
Geçmişin yeniden inşası: Günümüz cremona keman yapımcılığında otantisite ve mesleki örgütlenme

Bu tezde bir mesleki pratiğin 'ideal' kabul edilen ölçütleri ile söz konusu pratiğe sahip çevrenin ekonomik ve 'kültürel ihtiyaçları' arasındaki ilişki sorgulanmaktadır. Çalışmanın temel varsayımı, İtalya'nın Cremona kasabasındaki günümüz keman yapımcılarının, kazançlarının maksimizasyonunu endüstriyel üretim biçiminin belirgin özellikleri yerine endüstrileşme öncesi üretim biçiminin belirgin vasıflarına yaslanma yolu ile gerçekleştirmekte olduklarıdır. Çalgı üretimine ilişkin biçemsel tercih ve davranışsal tutumlar, büyük ölçüde geçmişşten gelen geleneğin devam ettiğine gönderme yapma ve endüstrileşme öncesi üretim biçiminin belirgin vasıfları ile örtüşme niyeti taşımaktadırlar. Bu bağlamda araştırma kapsamında amaç, uyandırma girişimleri ile keman yapımcılığına ilişkin meslek değerlerinin ve keman yapım otantisitesinin Cremona örneğinde nasıl oluşturulduğunu ve iş gördüğünü incelemektir. Bu amaçla ilişkili olarak 'otantisite', 'kimlik' ve 'uyanış', çalışmanın temel kavramsal bağlamını oluşturmaktadır. Kavramsal bağlam ve konuyu incelemenin gerektirdiği literatür tarama ile birlikte çalışma, problemin geçmişşle ilişkili yönleri bulunması nedeniyle tarihsel yöntem ve Cremona kasabasında üç ay süre ile yapılan alan araştırmasıyla birlikte Massimo Negroni atölyesinde yürütülen katılımcı gözlem tekniği ile elde edilen verilerle şekillendirilmiştir. Birinci bölümde günümüzün otantiklik söylemini oluşturmada gönderme yapılan önemli bir referans alanı olduğu için Cremona kasabası uyandırma öncesi geçmişşi ile söz konusu meslek bağlamında ele alınmıştır. İkinci bölümde yeniden canlandırmayla ilgili müdahalenin gerçekleştiği önemli bir mecra olan Uluslararası Antonio Stradivari Keman Yapım Okulu'nun açılışı ele alınmaktadır. Üçüncü bölüm Cremona keman yapım pratiğinin günümüz otantisitesi ile ilgilidir. Dördüncü bölümde Cremona keman yapım atölyelerinin fiziki özellikleri betimlenmekte, mesleki örgütlenme incelenmekte, fuar ve yarışma gibi aktiviteler otantisiteyi yaratma ve koruma altına alma girişimleri olarak ele alınmakta, bir promosyon aracı olarak Cremona'da keman, Stradivari ve katedral kulesinin nasıl kullanıldığı incelenmektedir. Çalışmanın beşinci ve son bölümünde ise meslek değerlerinin ve otantisite algısının edimsel sürece nasıl etki ettiği incelenmiştir. Sonuç olarak 1930'lu yıllar İtalya'sının kültürel ve siyasi ortamında gerçekleştiği görülen uyanış hamleleri ile 1980'li yıllarda gerçekleşen kent kültürünü araçsallaştırma adımlarının, Cremona keman yapım pratiğine ilişkin günümüz 'gelenek' söyleminin yaratılması ve söz konusu mesleki pratiğe ait otantisitenin oluşumuna önemli oranda etki ettiği, Cremona'da kazancın arttırılmasına yönelik davranışın, geleneksel ustalık tanımını oluşturma ve onun değerleri ile ilişkilenerek 'geleneksel' oldukları kabul edilen belirli tutumları sürdürme yolu ile sağlanmakta olduğu görülmektedir. Ulaşılan bulgular araştırmanın temel varsayımını doğrular niteliktedir.
Dinin meşrulaştırma gücü bağlamında şiddet ve terör

11 Eylül 2001 tarihinde Amerika Birleşik Devletlerinde yaşanan terör eylemleri ile birlikte dünya yeni dönemi yaşamaya başlamıştır. Bu yeni dönemin en önemli argümanlarından biri ise din şiddet ilişkisi ve yaşanan terör olaylarıdır. 11 Eylül eylemlerinden sonra hızla artan dini kaynaklı terör eylemleri din şiddet ilişkisinin tartışılmasını, terör eylemlerine katılan insanların dini nasıl algıladıklarının anlaşılmasını zorunlu kılmıştır. İnsanlara bireysel ve toplumsal planda ontolojik alanlar oluşturarak bireyin ve toplumun devamını sağlama amacında olan dinin, radikal söylem ve yorumlarla oluşturduğu ontolojik alanlar daraltılmakta ve dini algılaması farklı olan insanlar yaşadıkları toplum içerisinde anomi ile karşı karşıya kalmaktadır. Toplumda farklı dini-siyasal söylem, statü, makam ve gelire sahip olma gibi nedenlerden dolayı ortaya çıkan eşitsizlikler dinin meşrulaştırma gücü kullanılarak toplum tarafından kabul edilebilir bir olgu olarak karşımıza çıkabilmektedir. Aynı dinin farklı coğrafyalarda farklı anlaşılması ve yorumlanması, ülkemizde hakim olan genel dini anlayış ile Afganistan, Suudi Arabistan ya da İran'da hakim olan din anlayışının farklı olması bu durumu açıklar niteliktedir. Bu çalışmada; insanlara daha mutlu ve huzurlu bir dünya vaat etme iddiasında olan din kavramının toplumsal gücü ve fonksiyonları incelenerek, farklı dini yorum ve algılamaların dinin meşrulaştırıcı gücü ile birlikte toplum tarafından nasıl algılandığı tartışılmıştır. Din kavramının sosyal gerçekliği ve koyduğu normlarla bireysel ve toplumsal yaşamı düzenleme çabası ile din-şiddet ilişkisinden yola çıkılarak dini kaynaklı terör odlusu ve hareketleri toplumsal ve tarihsel açıdan incelenmiştir.
Türkiye'de kimlik ve öteki: Sultanbeyli-Kadıköy örneği

Günümüzde kimlikler modernleşme, sanayileşme, kapitalizm, kentleşme, ulus devlet ile birlikte şekillenmiş ve geleneksel dönemden farklılaşmıştır. Buna paralel olarak Türkiye tarihinde de Cumhuriyetin kurucu kadroları bir misyon olarak tanımladıkları 'modernleşme' çerçevesinde 'ideal kimlikleri' tanımlamış ve modernliğe uygun olmadıklarını düşündükleri farklı kimlikleri kamusal alanın dışına itmiştir. Bu durum hem bu farklı kimliklerin arasındaki hem de devlet ve toplum arasındaki sosyal mesafeyi arttırmıştır. 1980'li yıllarda ise dünyada yaşanan sosyal, ekonomik ve kültürel gelişmelerin etkisi ile özellikle etnik, dini, kültürel, cinsel aidiyetler temelinde kimlik talepleri artmış, bu bağlamda 'farklılıklar kimlikleşerek' tartışılmaya başlamıştır. Bu noktada neoliberalleşme, küreselleşme ve çokkültürlülüğün de etkisi ile birlikte Türkiye'de ulus devletin kamusal alanın dışına ittiği kimlikler taleplerini dile getirmeye ve görünürlük kazanmaya başlamış, bu durum seküler ve muhafazakar kimlikler arasında toplumsal, siyasal, kültürel ve ekonomik alanlarda kutuplaşmanın artmasına sebep olmuştur. Türkiye tarihinde toplumsal ve siyasal alanda en görünür üç farklılaşma ekseni etnik, dini ve siyasi kimlikler temelinde şekillenmiştir. Ancak bu kimlik ve ötekileştirmeler çok katmanlı bir yapıya sahiptir. Bu noktada etnik ve dini aidiyetler ile bezenen kimlikler aynı zamanda siyasal bir duruşa karşılık gelmekte ve iktidar ve güç ilişkileri çerçevesinde inşa edilmektedir. Bunun yanı sıra kimliklerin farklılıkları her ne kadar etnik, dini, siyasi aidiyetler ve gündelik yaşam pratikleri çerçevesinde görünürlük kazansa da sosyo-ekonomik bir arka plan ile şekillenmektedir. Bu bağlamda kimlik aidiyetlerinin; sosyo-ekonomik farklılıklardan etkilendiği, iktidar ve güç ilişkileri çerçevesinde yeniden inşa edildiği, etnik-dini-siyasi bir duruşa karşılık geldiği, gündelik yaşam pratiklerinde sembolik olarak görünürlük kazandığı ve mekansal ayrışmaya sebep olduğu söylenebilir. Bu çerçevede bu çalışmanın temel motivasyonu, Türkiye'deki temel farklılaşma ekseninden biri olan seküler ve muhafazakar kimliklerin siyasal, toplumsal ve ekonomik alandaki farklılık ve benzerliklerini, kutuplaşma eğilimlerini, bu iki kimliğin gündelik yaşam pratikleri çerçevesinde birbirleri ile karşılaştığı İstanbul özelinde açıklayabilme umududur. Büyük göç dalgaları ile birlikte pek çok farklı kimliğin birlikte yaşadığı ve aynı kamusal alanı paylaştığı metropol bir kent olan İstanbul'da insanlar gündelik yaşam pratiklerinde aidiyet hissettikleri kimliklerin simgesel olarak görünürlüğünü arttırmakta ve 'biz' ve 'öteki' arasındaki sosyal ve mekansal sınırları netleştirmektedir. Bu bağlamda akademik çalışmalar, toplumsal algılar ve siyasi tercihler çerçevesinde seküler bir kimliğe sahip olduğu düşünülen İstanbul-Kadıköy ve muhafazakar/dindar bir kimliğe sahip olduğu düşünülen İstanbul-Sultanbeyli ilçesi araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır.
İşçileşme sürecinde ekonomik krizin işçi ailelerinin yaşama tarzına etkileri

İşçileşme sürecinde Şubat 2001 ekonomik krizinin işçi ailelerinin yaşama tarzına etkilerini belirlemeyi hedefleyen bu çalışma, krizleri sadece ekonomik boyutuyla ele alan yaklaşımlara eleştirel bir bakış getirmeyi ve krizleri toplumsal boyutta ele almanın önemini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Gelişmekte olan ve kronik krizlerin pençesinden bir türlü kurtulamayan bir ülke olan Türkiye'de, küçük ölçekli işletmelerde çalışan işçilerin işçileşme süreçleri çerçevesinde değerlendirildiği ve çalıştıkların işin ve işyerlerinin, Batılı anlamda ideal bir işyeri ölçütüne göre, ne durumda olduğunu belirlemeyi amaçlayan bu çalışma kapsamında, Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğü istatistikleri temel alınarak, Ankara Mobilyacılar Sitesi imalathanelerinde çalışan 383 işçiyle görüşülmüş ve sonuçlar SPSS paket programında değerlendirilmiştir. Mobilya imalathanelerinde çalışan işçilerin genel bir profilinin çıkarıldığı araştırmada, ilgili hipotezlerin sınanması sonucunda; ekonomik krizin işçi ailelerinin yaşama tarzı üzerinde olumsuz yönde etkide bulunduğu, işçilerin çalışma koşullarının olumsuzluklarla dolu olduğu ve işçilerin işçileşme sürecini tamamlamadıkları görülmüştür. Dolayısı ile, kriz ekonomik olmanın da ötesinde bir toplumsal krizdir ve tatmin edici bir kriz teorisi oluşturmak krizi ancak bir toplumsal kriz olarak ele almakla mümkündür.
The Press coverage of women politicians in Turkey: A case study on Tansu Çiller, Merve Kavakçı, Rahşan Ecevit

ÖZ BASININ KADIN POLİTİKACILARI ELE ALMA BİÇİMLERİ: TANSU ÇİLLER, MERVE KAVAKÇI VE RAHŞAN ECEVİT ÜZERİNE BİR VAKA ARAŞTIRMASI Fırat, Begüm Özden Yüksek Lisans, Sosyoloji Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ayşe Saktanber Ocak 2002, 164 sayfa Bu çalışma Türk basınında kadın politikacıların temsil edilme sorunu üzerine odaklanmaktadır. Çalışmanın temel sorunsalı a) basının kadın politikacılar üzerine ürettiği söylemi oluşturma biçimleri, b) bu söylemin Türkiye'deki yaygın toplumsal cinsiyet söylemine nasıl eklemlendiğini anlamaktır. Çalışma, Türkiye'deki kadın politikacıların medyada ele alınış biçiminin, kadın politikacılar ve toplum arasındaki ilişkinin temel göstergelerinden biri olduğu fikrinden yola çıkmaktadır. Bu ilişkiyi çözümlemek için Türkiye'nin tanınmış üç kadın politikacısının basında ele almış biçimlerini incelemektedir. Söz konusu kadın politikacılar: muhafazakar sağ kanat Doğru Yol Partisi lideri ve Türkiye'nin ilk kadın başbakanı Tansu Çiller; İslamcı Fazilet Partisi yasaklı milletvekili Merve Kavakçı; ve sosyal demokrat Demokratik Sol Parti genel başkan yardımcısı ve Türkiye'nin elliyedinci hükümet (1999'dan günümüze) başkanı ve Başbakan Bülent Ecevit'in eşi Rahşan Ecevit'tir. Türkiye'de ulusal düzeyinde yayınlanan beş gazetenin analizleri, farklı politik geleneklerden ve sosyo-ekonomik yapılardan gelen ve farklı yaşam tarzlarına sahip bu üç kadın politikacıyı ele alma biçimlerinin belirgin bir farklılık göstermediğini ortaya çıkartmıştır. İncelenen bu beş gazetenin yazarları ve muhabirleri farklı siyasi ve ideolojik tercihlerine ve dünya görüşlerine sahip olsalar da, özellikle kadın politikacıların toplumsal cinsiyet kimlikleri söz konusu olduğunda, benzer haber çerçevelemelerini kullanmaktadırlar. Bu bulguya ek olarak, yapılan analizler incelenen gazetenin perspektifi, dokümanın niteliği ve dokümanın içeriği ne olursa olsun, kadın politikacıların kişisel özelliklerini, fiziksel görünüşlerini ve aile yaşamlarım, politik karar ve hareketlerinin önüne çıkartıldığı kişisel haber çerçevesi ile ele alındığım göstermektedir.
İskit, Hun ve Göktürklerde sosyal ve ekonomik hayat

İskitler, Çin Seddi'nden Tuna Nehri'ne kadar uzanan geniş bir bölgede, Hun veGöktürkler ise Orta Asya'da varlık göstermişlerdir. Bu bölgeler bozkırlarla kaplıdır. Bu coğrafya kısıtlı tarım imkanlarının yanında daha çok hayvan besleyiciliğineelverişlidir. Bozkır coğrafyası İskit, Hun ve Göktürklerin sosyal ve ekonomik hayatlarını büyük ölçüde etkilemiştir. Ailenin, boy ve boyların oluşumları bozkırınçetin şartlarına karşı duracak şekilde gerçekleşmiştir. Kadınlar gündelik işlerininyanında ata binmek, ok atmak gibi askeru yetenekleri de edinmişlerdir. Aynı zamanda çocuklar da küçük yaşlardan itibaren bozkır hayatına hazırlanmışlardır. Hayatlarındaat, koyun ve demir önemli bir yer tutmuştur. Atın hızı ve demirin vurucu gücü onlarabüyük olanak sağlamıştır. Ekonomilerinin temelini hayvancılık oluşturmuştur. Bu durum beslenme, giyinme, barınma, yaşayış gibi sosyal hayatlarının her aşamasınayansımıştır. Yine bayram ve festivaller de mevsimlerin dönüm noktalarındagerçekleşmiştir. Ekonomilerinin temelini hayvan besleyiciliğinin oluşturması ekonomik hayatlarında en çok at ve koyun beslemelerine neden olmuş, ticari faaliyetlerinde de daha çok hayvancılığa dayalı ürünler ihraç malları olmuştur. İthal edilen mallar arasında ise daha çok bozkırın kısıtlı coğrafya ve iklim şartlarından dolayı azüretilebilen tahıl ürünleri ve giyim eşyaları yer almıştır. Az da olsa tarımsal faaliyetlerde gerçekleştirilmiştir. Önemli bir ticaret yolu olan İpek Yolu'na hakim olunmasınınekonomilerine çok önemli bir katkısı olmuştur.
Mapuçe kimlik yaratım süreci olarak ayinler: Nguillatun ayini ve melez dinamikler

Bu araştırma Güney Şili yerli haklarından Mapuçe halkının geleneksel dini ayini nguillatunun barındırdığı melez dinamikler açısından incelenmesini konu almaktadır. Nguillatun ayini kolonileştirme sürecinden ve bu süreç doğrultusundaki misyonerlik hareketleri ile kültürünün topluma entegre edici faaliyetlerinden etkilenmekle birlikte, hiç şüphesiz bugün de Mapuçe toplumunun en önemli sosyal ve dini uygulamalarından biri olarak hayat bulmaya devam etmektedir. Hıristiyanlık ve modern kültürün melez etkileri, bölgeden bölgeye değişen biçimde nguillatun ayininde gözlemlenebilirken, homojen bir kültürel ve dini melezleşme biçiminden söz etmek pek mümkün görünmemektedir. Araştırmanın amacı, farklı Mapuçe topluluklarının nguillatun bağlamında karşılaştıkları melezlik dinamikler ile topluluk üyelerinin kimlik yorumlama süreçleri arasındaki çok yönlü ilişkiselliği açıklamaktır. Bu çerçevede, araştırmanın metodolojik stratejisini oluşturan çoklu örnek olay incelemesi doğrultusunda katılımın gerçekleştirildiği iki örnek olay ele alınmaktadır. Araştırmanın gösterdiği gibi Mapuçe halkının bölgeler arasındaki değişen kültürel farklılıkları homojen bir Mapuçe kimliğinden söz etmeyi imkansızlaştırmaktadır. Nguillatun bağlamında Mapuçe kimliğinin yeniden yaratım süreci, her bir ayinin tabi olduğu melezleşme süreçlerinin biricikliğine, bireylerin kişisel yorumlama süreçlerinin tekilliğinin eklenmesiyle daha da karmaşık hale gelmektedir. Bu noktada kültürel ya da dini bir melezleşme prototipi ve homojen bir Mapuçe kimliği arayışı yersiz kalmaktadır.