turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kemal Tahir ve Kemalizm: Resmi ideoloji ve edebiyat

Edebiyat tarihimizin en önemli roman yazarlarından biri olan Kemal Tahir, sol düşünce tarihimizde de özgün ve saygın bir yere sahiptir. Kemal Tahir'in, toplumumuzun yakın ve uzak tarihini konu alan kanonik romanlarını yayımlandığı 1960'lı yıllar, toplumumuzda sol düşünce ve siyasetin gelişip yaygınlık kazandığı yıllardır. 1960'lı yıllarda gelişen sol düşüncenin en önemli karakteristiği, Kemalizm ile ideolojik bir bütünlük kurmuş olmasıdır. Bu bütünleşme daha sonraki süreçte 'sol Kemalizm' olarak kavramlaştırılmıştır. Kemal Tahir, bu dönemde Cumhuriyet dönemi modernleşme tarihimize ve dolayısıyla Kemalizm'e farklı ve eleştirel yaklaşan ender solcu entelektüellerden biridir. O, Doğu-Batı Ayrımı/Çatışması'ndan hareketle, modernleşme tarihimizdeki uygulamaları içerik, yöntem ve amaç bakımından eleştirir. Kemal Tahir'e göre, yapısı itibariyle Doğulu olan toplumumuzun modernleşme tarihi, aslında 'modernleşmenin değil, 'Batılaşmanın' tarihidir. Bu nedenle, Ona göre, toplumumuzun kendine has özellikleri, amaçlanan modernleşme için her şeyden önce modernleşme tarihimiz boyunca giderek bozulan devlet/toplum ilişkisinin, Doğulu bir toplum olarak kendi geleneklerine uygun şekilde yeniden tesis edilmesini gerektirmektedir. Kemal Tahir'e göre, bunun gerçekleşmesinin önündeki en önemli engel, Cumhuriyet modernleşmesi itibariyle devletin resmi ideolojisinde bir ideal haline gelmiş olan homojen toplum ya da ulus tasavvurudur. Bu, hem toplumun tarih ve gelenekle ilişkisini keserek geleneksel devlet/toplum ilişkisinin yeniden tesis edilmesini zorlaştırmakta hem de kadim Türk devlet geleneğinin içermediği 'etnisiteye' vurgu yaparak, toplumun kolektif bilincindeki devlet anlayışıyla çatışmaktadır. Çalışmanın öne sürdüğü tez, şöyle özetlenebilir: Kemal Tahir düşüncesinde, resmi ideoloji/devlet ideolojisi olarak Kemalizm, toplumumuzun kadim devlet geleneğinden 'sapma' ve dolayısıyla geleneksel devlet/toplum ilişkisinden kopuş anlamına gelir.
Daday'da dini hayat

Din insanlık tarihi kadar eski bir geçmişşe sahip toplumsal bir gerçekliktir. İlkel kavimlerden günümüz modern toplumlarına kadar bütün insan topluluklarında din olgusuna rastlanılmıştır. Kendisine toplumu ve ondan zuhur eden tüm halleri ve bunların karşılıklı etkileşimlerini konu edinen sosyoloji ile onun bir alt dalı olan din sosyolojisi, bireyin inandığı dinin yaşadığı toplum içerisinde sergilediği davranış örüntüsüne, duygularına, sosyal olay, olgu ve süreçlere olan etkisini sıklıkla incelemiştir. Sosyal bir işleve sahip olan din, toplumu ve içinde bulunduğu kültürü her yönüyle etkilerken, toplum ve kültürel dinamikler de dini birçok yönüyle şekillendirmiştir. Dinin toplum, toplumun da din üzerindeki etkilerini daha net bir biçimde ortaya koyabilmek için din sosyolojisi içerisinde teorik araştırmalardan ziyade pratik saha araştırmalarına başvurulmaktadır. Ülkemizin mevcut dini yapısını ortaya koyan büyük resme katkı sağlayabilmek amacıyla geleneksel toplum özelliği gösteren Kastamonu ili Daday ilçesinde tarafımızca dini hayat araştırması yapılmıştır. Yapılan saha çalışması ile araştırma bölgesinin itikat, ibadet, davranış ve sosyal tutumlarının tespitine, toplumsal faktörlere göre dini yaşamın nasıl bir farklılaşma gösterdiğinin izahına çalışılmıştır. Aynı zamanda araştırma ile bölgenin itikadi inanç seviyesinden; günlük ibadetlerle, hac, oruç, zekat gibi farz ibadetlere; faiz, kredi kullanımı, alkol, aile ilişkileri, flört, dua, din adamları gibi pek çok farklı toplumsal olay hakkındaki kanaatlerine ve tüm bu kanaatlerin cinsiyete, yaşa, eğitime, mesleğe, medeni duruma göre farklılık arz edip etmediğine dair sonuçlara ulaşılmıştır.
Deri sektöründe uyuşturucu kullanımı

Uygarlığımızın getirdiği önemli bir sosyal problem de uyuşturucu madde bağımlılığıdır. Toplumsal ve ekonomik yaşama düzenindeki hızlı değişmeler, çoğu kez uyuşturucu madde kullananların sayısının artmasına sebep olmaktadır. Teknolojiyi üretmesinin yanı sıra, ürettiği teknolojinin etkisi altında kalan insan, günlük hayatın ayrıntıları içinde bunalmakta, ezilmekte ve bundan kurtulmanın yollarını aramaktadır. O, uyuşturucu kullanmakla bir ölçüde kendini rahatlatacak, mutlu edebilecek ve içinde yaşadığı hayatın sıkıntılarını unutabileceğim zannetmektedir. Günümüzde büyük bir hızla ilerleyen ve gelişen ilaç sanayiinin piyasaya sürdüğü bağımlılık türü ilaçların, dünyada etkin bir kontrolü mümkün görülmediği gibi haşhaş ve hint keneviri gibi uyuşturucu madde elde edilen bir takım bitkilerin tarımını ortadan kaldırmak da mümkün görülmemektedir. Bunlara ek olarak, bazı sanayi kollarında uyuşturucu ve uçucu madde kullanımının yaygın olması da bir anlamda çalışma hayatım olumsuz yönde etkileyen faktörler olarak kabul edilmektedir. Bu tezde ayakkabı, terlik ve deri konfeksiyonu sektöründe kullanılan uçucu madde ve alkol bağımlılığı ile bunun sebepleri üzerinde durulmaktadır. Şimdiye kadar bu sahada akademik düzeyde böyle bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Böylece bu çalışma ile, fert ve toplum düzeyinde sosyolojik önemli bir problem olan uyuşturucu sorununa 'deri sektörü'nde de değinilmiş olmaktadır. 3 bölümden meydana gelen tezin ilk bölümünde, uyuşturucu maddeler hakkında genel bilgilere yer verilirken; ikinci bölümde deri sektöründe uyuşturucu alt kültürü incelenmiş ve son bölümde de uçucu madde bağımlılığına ait hususlar üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak, Deri Sektöründe Uyuşturucu Kullanımı adı ile hazırlanan bu tezde uçucu madde bağımlılığına genel anlamda rastlanmamıştır. Ayakkabı, terlik sektöründe çalışma ortamı ve eğitim seviyesi düşüklüklerinden kaynaklanan yüksek düzeyde alkol kullanımı görülmüştür. Uyuşturucu olarak düşük oranda esrara rastlanmıştır.
The 1989 migration from Bulgaria to Turkey: Nationalism and identity among the migrants

Bu tez temel olarak 1989'da Bulgaristan'dan Türkiye'ye göç eden göçmenlerin kimlik oluşumu sürecini ele almaktadır. Türkiyedeki mevcut milliyetçi söylemi benimseyen göçmenlerin hem ideolojik hem de pratik düzlemde Kürt karşıtı oluşlarının koşullarını incelenmektedir. Göçmenlerin doğup büyüdükleri yer olan Bulgaristan'a, Türk ve Müslüman oluşlarından ötürü ise Türkiye'ye duydukları aidiyetin, göçmenlerin kimlik oluşumu sürecinde önemli bir yeri vardır. Kimlik oluşumu süreci daima bir ötekini varsayar ve kendi ve öteki arasındaki ilişki farklılığa dayanır. Bulgaristan'da öteki olan göçmenler 'egemen kimliğin' Kürt öteki üzerinden kurulduğu bir Türkiye ortamına geldiler. Kürt-Karşıtı söylem, göçmenlerin Türkiye'de Türk olarak kimliklerini oluşturmalarında ve Türkiyedeki diğer Türklerle özdeşlik kurmalarını sağlamıştır. 'Milliyetçi' ve 'şarkiyatçı' söylemlerden beslenen bu Kürt karşıtı tutum, göçmenlerin Kürtlerle ilgili algılarında ve Kürtlerle her türlü ilişkiden kaçınmalarında gözlemlenebilir.
Kırdan kente göç sonrası kentlilik bilinci

Bu araştırmada İstanbul'un Sancaktepe ilçesinde yer alan Mevlana Mahallesi'nde ikamet eden kır kökenli bireylerin kentlilik bilinci düzeyleri ve kentlilik bilincine etki eden demografik, sosyal ve ekonomik faktörlerin etkisinin öğrenilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada yaş, cinsiyet, medeni durum, meslek, eğitim ve gelir düzeyi, kentte kalış süresi ile ilgili değişkenlerin kentlilik bilinci üzerindeki etkileri incelenmiştir. Mevlana Mahallesi bireylerinden seçilen 200 kişilik örneklem grubu üzerinde 45 soruluk anket formu yüz yüze görüşme tekniği ile uygulanmış ayrıca konu hakkında derinlemesine bilgi edinilmesi amacıyla yedi kişiyle mülakat yapılmıştır. Anket çalışması sonucunda elde edilen veriler SPSS istatistik programıyla değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre kırsal göçmenlerin kentlilik bilinci düzeyleri düşük çıkmıştır. Kentlilik bilinci üzerinde demografik, sosyal ve ekonomik faktörlerin etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Antalya Serik'in köylerindeki görevli imamların karşılaştıkları sosyo-kültürel ve dini problemler

Bu çalışmada Antalya Serik'in köy ve kırsal bölgelerindeki DİB'e bağlı camilerde görev yapan imamların, görevleri esnasında karşılaştıkları sosyokültürel ve dini problemlere değinilmiştir. Köy imamlarının karşılaştıkları bir takım problemlerin sosyokültürel problemler başlığı adı altında incelenmesinde, görevlerini icra ettikleri yerleşim yerlerinin köy ve muhatap oldukları toplumsal kitlenin köy toplumları olması etkili olurken, dini problemler başlığı altında incelenen problemlerde ise imamların mesleki alanlarını oluşturan din olgusu etkili olmaktadır. Problemleri incelemek üzere, Antalya ili Serik ilçesine bağlı köy ve kırsal bölgelerdeki DİB'in atamış olduğu imamlardan ve Serik'in köy ve kırsal bölgelerinde yaşayan insanlardan bir grup ile mülakat yapılmış ve ayrıca köy imamlarının tamamına yakınıyla anket çalışması yapılarak, karşılaşmış oldukları sosyokültürel ve dini problemler saptanmaya çalışılmıştır. Bu çalışma köy imamlarının görevleri esnasında, görev yerlerinde karşılaştıkları sosyokültürel ve dini problemleri kendi tecrübelerinden istifadelenerek ortaya konulmuş, uygulamalı bir alan araştırmasıdır. Yapmış olduğumuz bu çalışmanın istikbalde, DİB'e bağlı olan köy camilerinde görev yapacak imam adaylarına katkı sağlayacağı umulmaktadır.
Sırat-ı Müstakİm Dergisinde garbiyatçı söylem

Bu çalışmada, esas olarak II. Meşrutiyet Döneminde (1908-1918) Osmanlı aydınlarının Batı algılamaları üzerine yoğunlaşılmıştır. Konu, batı, batılılaşma ve batı emperyalizmin en etkin ve baskın olduğu tarihsel konjonktür göz önüne alınarak Batı eleştirileriyle sınırı tutulmuştur. Araştırmanın sahası, o dönemin önde gelen yayın organlarından olan Sırat-i Müstakim (1908-1912) dergisi ve onun İslamcı yazar kadrosu olarak sınırlandırılmıştır. Yapılan çalışma, tarihi bir belge olarak duran ve bir dönemin en önemli dergilerinden biri olan Sırat-ı Müstakim'in yayınlandığı dönemin tarihsel özellikleri dikkate alınarak incelenmiştir. Sırat-i Müstakim Dergisi'nin yayınlandığı dönemde Osmanlı Devleti'nin sosyal, siyasal, kültürel, ekonomik durumu göz önüne alınarak irdelenmiş, derginin çıktığı dönemin genel özellikleri gözler önüne serilmiştir. Bu çalışma, tarihi belgeleri incelemekle birlikte sosyolojinin sağlamış olduğu bakış açısı ile ele alınmış, belirli bir kesiti incelemeye alarak derginin o dönemin genel havasında neye tekabül ettiği gözler önüne serilmeye çalışılmıştır. Çalışmamız, sosyolojik bakış açısıyla tarihi bir dönemi, sosyal, siyasal ve fikri zeminde irdelemeyi amaç edinerek 'garbiyatçı söylem'i odak noktası olarak seçmiştir. Derginin genel yayın ilkesi doğrultusunda yayınlanan yazıların içerik incelemeleri yapılmış, bu dergide yazan yazanların genel düşünceleri irdelenerek 'garbiyatçı düşüncenin' izlekleri araştırılmıştır.
Making a home: Symbolic representations of domestic space among the Christian Orthodox Antiocheans in İstanbul

Bu çalışma Türkiye, İstanbul'daki bir grup Antakyalı göçmenin ev-yapım sürecindeki gündelik hayat deneyimlerini incelemektedir. Çalışma kapsamında ev-yapım deneyimini içeren, tüketim ve üretim pratikleri doğrultusunda mekansal uzlaşma ve dönüşüm süreçlerine odaklanılacaktır. Buna ek olarak, ev-yapımının politik-ekonomisi ve olgusallığı bağlamında 'duygulanım' unsuru incelenecektir. Çalıştığım aileler, çoğunlukla kilise, okul ve mezarlık alanı olan Rum azınlık mülklerinde yaşamaları koşuluyla kendilerine tahsis edilen evlerde hayatlarını sürdürüyorlar. Bu şartlı özel alanlarda ikamet etmek, kolektif/kamusal bir alana sahip çıkmakla iç içe geçmişştir. Bu meskenler, İstanbul'daki Antakyalı göçmenleri bir aile ağında buluştururken, bir yandan da Türkiye'nin güney doğusu, İstanbul, Atina ve Berlin'i birbirine bağlayan geniş bir küresel ağın da düğüm noktasını oluşturmaktadır. Ne var ki, bu mekanların tarihselliği, onları basit meskenler olmaktan çıkartmaktadır. Güç ilişkileri, içerme olanakları, mekansal hiyerarşiler ve karşılaşmalar ile tanımlanan bu mekanlar aynı zamanda Antakyalılar'ın yaşam ve çalışma alanlarıdır. Bu ilişki zemini, öyle görülüyor ki, üzerinde çok katmanlı ve eş zamanlı süreçlerin ve performansların aktif olduğu bir alandır. Bütün bunlar hem kendi ve ötekinin sınırlarını yeniden müzakere eden, hem de karşılıklı olarak birbirini yeniden tanımlayan sembolik ve maddi anlamlarla donatılmıştır.
Çağdaş Türk sosyologlarında din ve toplum

Türkiye tarihinde sosyoloji bilimiyle Osmanlı İmparatorluğunun son döneminde karşılaşılmıştır. Osmanlı aydını devletin devamı ve bekası için çözümler üretmeye çalışmıştır. Türk toplumunun Batı toplumunda farklı olduğunu ayrıca Batı kavram ve olgularıyla Türk toplumunun açıklanamayacağını ifade eden Ümit Meriç, sosyoloji alanında yazdığı eserleriyle Türk sosyolojisinde önde gelen isimler arasında yer almaktadır. Ümit Meriç eserlerinde Türk sosyolojisinin problemleri, şehir konut ve insanı, sosyolojik açıdan modayı, sosyoloji perspektifinden mass media gibi toplumu ilgilendiren birbirinden farklı konuları irdelemiştir. Araştırmada yazarın hayatı ve çalışmaları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Sosyoloji eğitimine babası Cemil Meriç'ten başlayan Ümit Meriç, yaşadığı dönemde Türk toplumunda problem gördüğü durumları tespit ederek bu problemlere çözüm önerilerinde bulunmaktadır. Bu çalışmada Ümit Meriç'in din ve toplum alanındaki fikirleri tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırma Ümit Meriç'in din olgusuna ve dini olana bakış açısını aktarması ve yaşadığı Türk toplumunda hangi toplumsal değişim ve toplumsal yapıyı öngördüğünü dile getirmektedir. Ümit Meriç'e göre asrı saadetten şimdiye kadar olan tüm islam alimlerini içine alacak bir bilim dalı oluşturulmalı ve adına Ümmetoloji denilmelidir. Yeni oluşturulan bu bilimin içerisinde yer alan bireylere ümmetolog olarak nitelendirilmelidir. Ümit Meriç, toplumda önem arz ettiğini dile getirdiği; konut, nüfus, kadın, aile, çocuk ve mass media gibi konular üzerinde değerlendirmeler yapmaktadır. Araştırmada ilk olarak Ümit Meriç'in kaleminden çıkan asıl kaynaklardan tarama yapılarak gerekli olan yerlerde konuyla ilgili ikincil kaynaklara ulaşılmaya çalışılmıştır.
Meşrutiyet'ten Cumhuriyet'e Çağdaş İslamcı Bir Aydın: Mehmet Şerafettin Yaltkaya

Türk çağdaşlaşmasının en kırılgan zamanlarına tanıklık etmiş olan Mehmet Şerafettin Yaltkaya II. Meşrutiyet Dönemi ile beraber Türkçü ve İslamcı çevrelerin fikir sözcülüğünü yapmaya başlayan bir aydındır. Milli kültürün ve İslamiyet'in temel dinamiklerini XX. yüzyılın çağdaş bakış açısıyla tekrar ele alarak yorumlamıştır. Kelam tarihi, İslam Tarihi, tıp tarihi ve edebiyat Yaltkaya'nın üretkenliğini ortaya koyduğu uzmanlık alanlarının başında gelmiştir. I. Dünya Savaşı yılları ve Milli Mücadele Dönemi'nde doğrudan harp meydanlarında görev almasa da yurt savunmasına önemli katkılarda bulundu. Türkiye'de gerçekleştirilen devrimlerin İslami açıdan meşruiyetini kanıtlamaya çalışanların başında gelen Yaltkaya, dil devrimi, ulusal tarih tezinin oluşturulması, şapka iktisası kanununun hayata geçirilmesi, ibadethanelerin tanzimi ve tadilatı, köy enstitülerinin yaygınlaştırılması gibi sosyal, kültürel ve eğitim alanlarında gerçekleştirilen önemli devrimlerin birçoğunda aktif olarak görev almıştır. Arapça'dan Türkçe'ye kazandırdığı eserlerin uluslararası çevrelerde sıklıkla kullanılması O'nun yurt dışında da tanınmasına yol açtı. Yakın dönem Türkiye Tarihi'nde adının en fazla zikredilmesine neden olan gelişmelerden biri 19 Kasım 1938 günü Atatürk'ün cenaze namazını kıldırması olmuştur. Kitap ve çeviri çalışmalarının dışında birçok makale kaleme alan Yaltkaya, bilimsel etkinlikleri ve zihin dünyası itibariyle Ahmet Cevdet Paşa, Hilmi Ziya Ülken ve Erol Güngör çizgisine yakın durmuş bir düşünce adamıdır. 23 Nisan 1947'de Ankara'da vefat etmiştir.
İlk dönem sufilerinde evlilik ve aile hayatı

Bu çalışmada erken dönem zühd anlayışının önemli tezahürlerinden birini teşkil eden evlilik ve evliliği terk etme hususunda sufilerin bakış açıları ve uygulamaları incelenmektedir. Sufiler, evlilik ve bekarlık meselesini nefs terbiyesi, ahlaklanma, manevi terakki, Allah'a yakınlık gibi dini hayatın maksadını ifade eden kavramlar çerçevesinde ele almışlardır. Diğer bir ifadeyle sufilerin bakış açılarını şekillendiren temel faktör evliliğin manevi terakkiye ve Allah'a yakınlığa engel olup olmamasıdır. Bu meyanda bazı zahid ve sufiler manevi terakki ile evlilik arasında karşıtlık ilişkisi kurarak evlilikten uzak durmak gerektiğini savunmuşlar, buna karşılık çoğunluğu oluşturanlar ise böyle bir karşıtlığın söz konusu olmadığını, aksine şartlarına riayet edildiği takdirde evlilik hayatının ruhi gelişmeye katkı sağlayacağını dile getirmişlerdir. Evlilik, bireysel anlamda hazların tatmini, toplumsal anlamda ise sorumluluğun artması ve insanlarla bir arada bulunma ile ilgilidir. Bu durum, evliliğin zühdün diğer unsurlarına göre daha karmaşık bir yapıya sahip olmasına neden olmuştur. Ayrıca bazı sahabilerin bekarlığı tercih etmesi ve evliliğin dini bir emir olmaması Hz. Peygamber'in evlilikle ilgili teşviklerine rağmen bekarlığın bazı durumlarda üstün görülmesine imkan tanımıştır. Sünni tasavvuf dönemi müelliflerinin evlilik ve bekarlığa dair yaklaşımlarında dikkat çeken en önemli hususlardan biri, meseleyi adab bahisleri altında ele almış olmalarıdır. Onlara göre adaba riayet etmek bir taraftan ahlakın güzelleşmesini sağlayan kurallar bütününü ifade ederken, diğer yandan sufileri ibahi hareketlerden ayıran esas noktalardan birisini teşkil etmektedir. Netice itibariyle sufiler, evlilik kadar bekarlığın da dini hayatın yetkinleşmesi ve Allah'a yakınlaşmak için yöntem olduğunu ileri sürmüşler, üstünlüğün tercih edilen durumun gereklerini yerine getirmekle elde edileceğinin altını çizmişlerdir.
Türkiye'deki Suriyeli göçmenlerin toplumsal yaşam alanındaki pratiklerini çokkültürlülük bağlamında sorunsallaştırmak: Bolu ili örneği

Tezin Başlığı : Türkiye'deki Suriyeli Göçmenlerin Toplumsal Yaşam Alanındaki Pratiklerini Çokkültürlülük Bağlamında Sorunsallaştırmak: Bolu İli ÖrneğiTezin Yazarı : Ebru İleriDanışman : Doç. Dr. Kemal Dil Anabilim Dalı : Sosyoloji Tezin Türü : Yüksek LisansKabul Tarihi:04/08/2020Eskimeyen bir olgu olarak göç olgusu, şimdilerde yurtlarından edilen milyonlarca insanın sığınacak bir liman arayışını konu edinmektedir. Bu bağlamda Suriye'deki iç çatışmalar yüzünden kendisine sığınan Suriyeli göçmenlere ev sahipliği yapan Türkiye, 3.588. 054 Suriyeli göçmen için hem güvenli bir liman olurken hem de kaldıkları süre içinde sıkıntı yaşamamaları için çeşitli alanlarda hizmetler sunmaktadır. Bu tez çalışması Suriyeli göçmenlerin toplumsal alandaki pratiklerini çokkültürlülük bağlamında sorunsallaştırmaya yöneliktir. Bu doğrultuda 2019 yılında Bolu'da yaşayan 20 katılımcıya yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanarak veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler göçmenlik ve çokkültürlülük kuramsal yaklaşımları etrafında sorunsallaştırılmaya çalışılmıştır. Özellikle Suriyeli göçmenlerin sorun yaşayabileceği kültürel perspektif içerisinde çalışma hayatı, barınma, eğitim, dil, iletişim, kültürel uyum, sağlık gibi alanlardaki deneyimlerinin Türkiye'deki yansımaları örneklem çerçevesinde çokkültürlülük kuramı bağlamında değerlendirilmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda Suriyeli göçmenlerin bu alanlarda sorunlar yaşadığı ve ev sahibi ülkenin vatandaşları ile uyum sağlama durumlarının istenilen düzeyde olmadığı ve kendi geleceklerine yönelik kaygılar taşıdıkları araştırma bulgularına yansımıştır.
From analogue to digital: Family photography in transition

Fotoğraf gündelik hayatımızın bir parçasıdır. Temsil ve iletişim kabiliyeti onu hem kurumlar hem de bireyler için vazgeçilmez bir araç haline getirmiştir. Dijital fotoğrafın ortaya çıkışıyla, fotoğrafın sosyal ve kültürel alanın her köşesindeki etkisi görünür hale gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, analog fotoğraftan dijital fotoğrafa geçişi, sosyo-kültürel pratikler ve bağlamlar üzerindeki etkisine istinaden anlamaya çalışmaktır. Fotoğrafın ve etrafındaki sosyo-kültürel pratiklerin geçirmekte olduğu dönüşümün bir göstergesi olduğuna inandığım için bu çalışmada sürdürülen tartışmanın merkezinde aile fotoğrafı vardır. Aile fotoğrafları, materyal ve toplumsal değeri olan nesnelerdir; her zaman aile ağlarının, ilişkilerinin, ritüellerin ve hafızanın aktarıcısı rollerini üstlenmişlerdir. Dijital teknolojilerin ortaya çıkışı ve fotoğrafın her alanda var olmasıyla beraber, fotoğrafın hem biçimindeki hem de işlevindeki değişimler, aile fotoğrafını ve etrafındaki pratikleri de dönüştürmüştür. Bu çalışmada metodoloji olarak nitel araştırma tekniği seçilmiştir. On altı kişiyle yapılan yarı yapılandırılmış, yüz yüze görüşmeden toplanan veriler bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Sonuç olarak, bu çalışma aşağıdaki bulgulara ulaşmıştır. İlk olarak, aile fotoğrafı ve etrafındaki sosyal pratikler geçerliliğini daha farklı, kompleks ve çok katmanlı biçimlerde korumaktadır. Bununla birlikte, aile albümü, dijital fotoğrafın çokluğu nedeniyle sürdürülebilir bir ritüel olarak görülmemektedir. İkinci olarak, aile fotoğrafı kavramı yerini arkadaşlığa bırakırken fotoğraf çekmenin ardındaki niyet, hafıza amacıyla kaydetmekten, kimlik oluşturmak ve paylaşmak için kaydetmeye, evrilmiştir. Ve son olarak, tüm bu dönüşümler mahremiyet ve aleniyet arasındaki sınırı belirsizleştirmiştir.
Disowning citizens: Arbitrary revocation of citizenship and statelessness in the paternalist Turkish state

Bu çalışmanın amacı, hem genel olarak hem de Türkiye özelinde, vatandaşlıkçalışmalarının en unutulmuş alanlarından biri olan, vatandaşlığın kaybettirilmesipratiğine odaklanarak, vatandaşlık kavramını, vatansızlık üzerinden anlamaya çalışmaktır. Bu amaçtan yola çıkılarak, Türkiye özelinde vatandaşlığın irade dışıkaybettirilmesi pratiği, temel olarak ulusal kimlik ve algılanan sadakat ile ilişkilendirilerek analiz edilmiştir. Çalışma kapsamında sunulan analizlerinkaynağını, 1950- 2015 arasında Resmi Gazete'de yayımlanan, vatandaşlığınkaybettirilmesine yönelik Bakanlar Kurulu kararları ile Türkiye devleti tarafından defacto ve de jure vatansız bırakılmış kişilerle yürütülen yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmelerde aktarılan hayatta kalma ve başa çıkma stratejilerine yönelik deneyimler oluşturmaktadır. Bunların yanı sıra, bu çalışma TürkiyeVatandaşlık Kanunları'ndaki ilgili maddelerin ve bunların zaman içerisindeki değişimlerine bakarak, hangi dönemlerde, hangi vatandaş veya vatandaş gruplarınınvatandaşlık zırhından mahrum edildiğini inceleyerek, bu meseleye dair sosyotarihselbir perspektif sunmayı amaçlamıştır. Böylelikle bu çalışma Türkiye'de vatandaşlığın irade dışı kaybettirilmesi pratiğinin ancak vatansızlık kavramı ileanlaşılabileceğini ve bu pratiğin, yönetici elitlerin ihtiyaçlarına göre politik bir silahadönüşmesinin Türkiye devletinin paternalist yapısıyla ilişkili olduğunu tartışmaya açmaktadır. Bu çalışma, ayrıca, Türkiye'de vatandaşlığın kaybettirilmesi pratiğininulusal kimlik ve sadakat ile ilişkili olduğu kadar Türkiye'nin demokratikleşme ve düşünce ve ifade özgürlüğü sorunları ile de ilgili olduğunu iddia etmektedir.