turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ana hatlarıyla mecelle ve mecelle ile ilgili bibliyografik çalışma

Türk Hukuk tarihinde önemli bir yere sahip olan Mecellenin, özellikle hukuk sahasında kendi döneminde verdiği hizmetin ele alınması hukuk tarihi bakımından büyük önem arz etmektedir. Biz bu araştırmamızda ilk Türk Medeni Hukuku olan mecelle hakkında genel olarak bütün yönleri ile ilgili, kavram yerindeyse bir özet çıkarmaya çalıştık. Bunun yanında Mecelle hakkında bu özet bilgiyle yetinmeyip daha fazla bilgiye ulaşmak isteyenler ve Mecelle etrafında araştırma yapmak isteyenler için son bölümde Mecelle ile ilgili yapılan çalışmaların bibliyografyasını hazırladık. Bu bibliyografya kısmında yapılan çalışmaların kısaca tanıtımlarım da yaptık. Araştırmamız iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, ana hatlarıyla Mecelle-i Ahkam-ı Adliye üzerinde durduk. Öncelikle Mecellenin hazırlanış sebeplerini ele alırken Tanzimat dönemi hukuki gelişmelerini ve kanunlaştırma hareketlerini inceledik. Bir medeni kanunun hazırlanmasında batı ülkelerinin etkisini ve bu medeni kanuna olan ihtiyaç gibi sebepleri ele aldık. Medeni kanunun kaynağı hususundaki farklı yaklaşımları, Mecellenin hazırlanışını ve yürürlüğe girişini, Mecelle Cemiyetinin kuruluşundan kaldırılışına kadar olan süreçten ve dayandığı kaynaklardan da bahsettik. Mecelleye yapılan tenkitleri, Mecelleyi tadil ve tamamlama çalışmalarını, özellikle kurulan komisyonları ele aldık. Bu bölümü ' Mecellenin yürürlükten kaldırılmasının nedenleri ile Arap dünyasındaki etkisini ve tatbikatını ele alarak bitirdik. İkinci bölümde ise, Mecelle-i Ahkam-ı Adliye üzerine yapılan çalışmaların bibliyografyasını hazırladık. Bu bibliyografya çalışmamızı Mecelle üzerine yapılan şerh çalışmaları ve müstakil çalışmalar şeklinde bölümlendirdik. Şerh çalışmalarını; genel şerh çalışmaları, genel hükümlerin şerhleri ve Mecelleni belirli kitaplarla ilgili şerhleri diye sınıflandırdık. Yapılan müstakil çalışmaları ise; kitap çalışmaları ve makale, ansiklopedi maddeleri ve diğer mütalaalar şeklinde ayırdık. Genel olarak Mecelle üzerine yapılan çalışmaları elde etmede; İSAM Kütüphanesi, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Kütüphanesi, Beyazıt Devlet Kütüphanesi, İstanbul Üniversitesi Merkez Kütüphanesi ve Ankara Diyanet İşleri Başkanlığı Kütüphanelerinden ve koleksiyonlarından istifade ettik. Mümkün olduğunca Mecelle üzerine yapılan çalışmaların tümüne ulaşmaya gayret ettik. Ancak ulaşamadığız ve gözden kaçırdıklarımız çalışmalar olmuş ise mazur görülmemi umarım. Ulaştığımız bütün çalışmaların, Mecelle ile ilgili araştırma yapmak isteyenlerin neticeye daha çabuk ulaşabilmelerim sağlayabilmek için kısaca içeriklerini tanıtmaya çalıştık. Yazan belli olmayan bazı çalışmaların başına 'YBD' rumuzunu koyduk.
Ceza Hukukunda fiil üzerinde hata

Fiil üzerinde hata kastı kaldırdığı için ceza sorumluluğunu etkilemektedir. Kastın varlığından söz edebilmek için öncelikle suçun kanuni tanımında geçenfiile ilişkin kurucu unsurların fail tarafından bilinmesi gerekmektedir. Kurucu unsurlardan kastedilen, bulunmaları suçun varlığı için gerekli olan, fiile suç özelliği kazandıran unsurlardır. Sadece bu nitelikteki unsurlara ilişkin hata kastı kaldırdığı için esaslı hata olarak kabul edilir. Bu itibarlafiile suç özelliğini vermeyen unsurların bilinmemesi veya yanlış bilinmesikastın gerçekleşmesini önlemez. Zira böyle bir durumda fiilin fail tarafından bilinen unsurları, tipik fiilin istendiğini ortaya koymak için yeterlidir. Görüldüğü üzere fiil üzerinde hata asıl olarak kastın bilme unsurunuetkilemekte ve buna bağlı olarak kanunda öngörülenden farklı bir fiilinistenmesine yol açmaktadır. Ceza hukuku düzenimiz açısından kastsorumluluğu esas olduğundan, fiil üzerinde hatayı düzenleyen TCK'nun 30 /1maddesi bir anlamda açıklayıcı niteliktedir. Kastın konusunu oluşturan fiilin unsurları aynı zamanda fiil üzerindehatanın konusunu oluşturmaktadır. Bu itibarla fiil üzerinde hatadan söz edebilmek için öncelikle ortada objektif açıdan kanundaki suç tipine uygun bir fiilin bulunması gerekir. Tipik bir fiil bulunmadığı takdirde failin suçişlediğine inanarak davranması halinde bile sorumluluğunu gerektiren bir durum ortaya çıkmaz.
Danıştay kararları ışığında iptal davalarında dava ehliyeti

Hazırlamış olduğumuz çalışmada, iptal davalarında dava ehliyeti kavramı, Danıştay kararları çerçevesinde incelenmiştir. Ehliyet kavramı ele alınırken, İdare Hukuku'na özgü iptal davalarında genel ehliyet şartının yanında aranan menfaat ihlali kavramının anlam, içerik ve niteliklerinin açıklanmasının yanı sıra sınırlarının çizilmesinde göz önüne alınması gereken Anayasamızın 2. maddesinde belirtilen Hukuk Devleti ilkesi yeri geldiğince vurgulanmıştır. Tüm bunlar yapılırken konulara ışık tutacak birçok yargı kararına ve mümkün olduğu kadar öğretideki çeşitli görüşlere yer verilmeye çalışılmıştır. Çalışmada davaya taraf olabilme şartlarından olan ehliyet hususu yalnızca davacı açısından ele alınmıştır. Nitekim davalı tarafından davalı olarak taraf olabilme hususu, dava ehliyeti ile değil, husumet kavramı ile ifade edilmektedir.
İnşaat sözleşmesinde iş sahibinin temerrüdü

İnşaat sözleşmesinde yüklenicinin ve iş sahibinin karşılıklı borçları bulunur. İş sahibinin bedel ödeme borcu yanında ayrıca yükleniciyle işbirliği içerisinde hareket etmesi ve ifaya katılması gerekir. İş sahibinin borçlusu olduğu edim bakımından Türk Borçlar Kanunu m. 117 vd. kapsamında gecikmesi, borçlu temerrüdüne neden olur. İş sahibinin borçlu temerrüdüne düştüğü durumlarda, yüklenici aynen ifa ve gecikme tazminatı talep edebilir. Borcun bedel borcu olması halinde temerrüt faizi istenebileceği gibi iş sahibinin kusurlu olması halinde aşkın zarar da talep edilebilir. Aynen ifa yerine olumlu zarar veya sözleşmeden dönme ile olumsuz zarar isteme seçimlik haklarını kullanmak isteyen yüklenici, iş sahibine ek süre vermeli ve aynen ifadan vazgeçme bildirimi yapmalıdır. İş sahibinin, yüklenicinin teslim etmek istediği yapıyı teslim almaktan kaçınması veya yüklenicinin kendi edimini ifa etmesi için yapması gereken hazırlık fiillerini yapmaktan kaçınması, Türk Borçlar Kanunu m. 106 vd. kapsamında alacaklı temerrüdüne yol açar. Alacaklı temerrüdünün, borçlu tarafın sorumluluğu hafifleten ve sorumluluğu tamamen kaldıran etkileri bulunur. İş sahibinin alacaklı temerrüdüne düşmesiyle birlikte, yüklenici sözleşmeden dönme yoluna başvurarak inşaat sözleşmesinden doğan sorumluluğunu sona erdirebilir.
Sermaye şirketlerinde kanuni temsilcilerin vergi sorumluluğu

Sermaye şirketlerinde kanuni temsilcilerin vergisel sorumluluğu isimli yüksek lisans tez çalısmamız kapsamında incelediğimiz esas konu, vergi idaresi tarafından sermaye şirketlerinden tamamen veya kısmen tahsil olunamamış vergisel nitelikteki alacakların, bu ortaklıkların kanuni temsilcilerinden hangi şartların varlığı halinde talep edilebileceğidir. Konu ile ilgili olan akademik nitelikteki eserler, meslek dergilerinde yayınlanan çalışmalar ve yargı kararları taranmış, bunlardan faydalanılmıştır. Ulaşılan sonuç sermaye şirketleri kanuni temsilcilerinin, bu şirketlerden kısmen ya da tamamen tahsil olunamamış vergisel alacaklar karşısında, ödevlerini kusurlu olarak yerine getirmemeleri şartına bağlı olarak Vergi Usul Kanununun 10. maddesi hükmünce sorumlu olduklarıdır. Vergi Usul Kanununun yanı sıra 6183 Sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesi de istisnai hallerde kusurlu kanuni temsilcilere sermaye şirketlerden kısmen ya da tamamen tahsil olunamamış vergisel nitelikteki alacaklar için sorumluluk yüklemektedir.
Rekabet hukuku açısından teşebbüs birliği davranışları

Bu çalışmanın amacı, teşebbüs birliklerinin Rekabet Hukuku açısından oynadığı önemli rollerin araştırılması, rekabet uygulamaları doğrultusunda teşebbüs birliklerinin rekabeti ihlal eden çeşitli kararları ve eylemleri yoluyla meydana getirdikleri rekabet ihlallerinin incelenmesi, çeşitli Rekabet Kurulu ve yargı kararları ışığı altında değerlendirilmesidir. Buna göre, bu ihlallerin ekonomik hayatta meydana getirdiği olumsuz etkilerin ve rekabet kanunu ihlallerin önlenmesine yönelik dikkat edilmesi gereken hususların ortaya konması hedeflenmektir. Rekabeti ihlal eden teşebbüs birliği davranışlarının hukuki ve ekonomik sonuçlarının irdelendiği çalışma; teşebbüs ve teşebbüs birliği kavramı ve türleri tanımlanarak, faaliyet ve amaç bakımından, dernek, vakıf, sendika, kooperatif gibi benzer kurumlarla karşılaştırılmıştır. Rekabet hukuku bağlamında teşebbüs birliği kararları ile rekabet ihlaline sebebiyet veren teşebbüs birliği kararlarına bağlanan yaptırımların da araştırma kapsamına alınmıştır. Rekabeti ihlal eden teşebbüs birliği uygulamaları ve buna bağlı ihlallerin meydana getirdiği olumsuz etkiler detaylı bir şekilde açıklanarak, çeşitli yargı kararları, Rekabet Kurulu kararları, doktrindeki çeşitli görüşlerle araştırma desteklenmiş, geniş bir perspektifle sebep-sonuç ilişkisi içinde incelenerek açıklanmıştır.
Genel idari kolluk ve mülki idare amirlerinin genel idari kolluk yetkileri

Bu çalışmada öncelikle kolluk alınmış olup, tanımı, kamu düzeni kavramı, kolluk çeşitleri, genel idari kolluk makamları, kolluk yetkisinin sınırları ve kolluk yetkisinin genişlemesi halleri olan olağanüstü hal ile sıkıyönetim konusu üzerinde durulmuştur. Özelikle Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Teşkilatları ile taşrada merkezi idarenin temsilcisi olan Vali ve Kaymakamlar arasındaki görev, yetki ve sorumluluk konuları irdelenmiştir.
Hukuki güvenlik ilkesi açısından katma değer vergisinin değerlendirilmesi

Hukuk devleti, devletlerin kişi hak ve özgürlüklerine müdahalesine sınır getiren bir müessese olarak dikkat çekmektedir. Gerek kazanılmış haklara saygı, gerek kanunların geçmişşe yürümezliği ve gerekse de belirlilik ilkelerini içerisinde barındıran hukuk devleti, demokratik düzenin sağlanmasında önemli bir işleve sahiptir. Hukuk devletinin önemli unsurlarından birisi hukuki güvenlik ilkesidir. Devletlerin gerçekleştirdikleri faaliyetlerin hukuki güvenliğe aykırı olmaması toplumsal düzen için gereklidir. Yukarıda sayılan kazanılmış haklara saygı, kanunların geçmişşe yürümezliği ve belirlilik ilkeleri esas itibariyle hukuki güvenlik ilkesinin alt unsurlarını oluşturmaktadır. Hukuki güvenlik ilkesine uyumluluğu açısından pek çok mevcut düzenleme inceleme altına alınabilir. Vergilerin kanuniliği ilkesinin doğal bir sonucu olarak tüm vergi yasalarının kişi hak ve özgürlüklerini olumsuz yönde etkilemeyecek şekilde düzenlenmesi gerekir. Bununla birlikte vergi yasaları bireylerin maddi ve manevi varlığını sürdürme haklarını ihlal edecek uygulamalar barındırmamalıdır. Bu hukuki güvenlik ilkesi ve onun alt ilkeleri açısından büyük önem taşımaktadır. Türk Vergi Sistemi dolaylı ve dolaysız vergilerden oluşan ve hukuk devletinin pek çok ilkesini içerisinde barındıran bir yapıdır. Bu yapı içerisinde dolaylı vergiler sınıfında yer alan Katma Değer Vergisinin yeri yadsınamaz. Bu noktada, genelde Türk Vergi Sistemi özelde çalışmayla ilintili olarak Katma Değer Vergisi bazı açılardan eleştirilmektedir. Özellikle Katma Değer Vergisi'nin hukuki güvenlik ilkesiyle çelişen yönlerinin olduğu literatürde tartışılan bir konudur. Çalışmada Katma Değer Vergisi'nin hukuki güvenliği incelenmiş, mevcut sorunlar belirtilmiştir. Bu sorunlara ilişkin Yüksek Mahkeme kararları ispatlayıcı bir rol oynamıştır. Yine seçilmiş bazı ülkelerin Katma Değer Vergisi yapıları da söz konusu ülkelerin anayasaları, katma değer vergisi kanunları ve mevcut yüksek mahkeme kararları ışığında incelenmiştir. Ayrıca çalışmada Katma Değer Vergisi uygulamayan, bunun yerine farklı vergilere mevzuatlarında yer veren ülkelere de değinilmiştir. Nihayetinde Türkiye'de uygulanan Katma Değer Vergisi Yapısına ilişkin bir çözüm önerisi sunulmuştur.
Suç gelirlerinin aklanmasında önleyici ve denetleyici kurumlar; Mali Suçlari Araştırma Kurulu ve mali eylem görev gücü

Çalışmamızın birinci bölümünde suç gelirleri ve suç gelirlerinin aklanması kavramlarını açıklayan girişten sonra suç gelirlerinin uluslararası boyutta yansımaları ve bu bağlamda aklama ile mücadelede uluslararası sözleşmeler aktarılmaya çalışılmıştır. Konunun uluslararası boyutundan sonra suç gelirleri ve suç gelirlerinin aklanmasında Türkiye'de mücadele sisteminin tarihsel gelişimi ve bu süreçte yürürlüğe giren hukuksal kurallar ve mukayeseli hukukta yer alan paralel gelişmeler açıklanacaktır. Ardından üçüncü bölümde suç gelirlerinin aklanmasın önlenmesine yönelik bazı uluslararası kuruluşlar özetlenecek ve tüm ülkeler üzerinde uluslararası alanda standart koyucu bir kuruluş haline gelen FATF ve FATF bünyesinde oluşturulan hukuksal kurallar incelenecektir. Tüm çalışma sonucu Türkiye özelinde çalışmamızın ana konusunu içeren aklama ile mücadelede ceza hukuku dışında kullanılan yöntem ve hukuksal araçlar, bu konuda alınması gereken önleyici tedbirler, Mali Suçları Araştırma Kurulu çabaları, bu yolda atılan adımlar ve bazı eksiklikler belirtilmeye çalışılarak çalışmaya son verilecektir
Markanın kullanım sonucu ayırt edicilik kazanması

Marka bir işletmenin mal ve hizmetlerini diğer işletmelerin mal veya hizmetlerinden ayırt etmek amacıyla kullanılan işaretlerdir. Markanın bu yalın tanımı onun en temel fonksiyonu olan ayırt etme fonksiyonunu ve niteliğini de barındırmaktadır. Bir işaretin marka olabilmesi için ayırt edici nitelikte olması gerekir. Fakat bu nitelik o işareti bir işletme ile ilişkilendirebilir vasfa sahip olmalıdır ki köken gösterme fonksiyonunu yerine getirebilsin. Bu iki fonksiyon dışında markanın garanti ve reklam fonksiyonları da söz konusudur. Bazı durumlarda marka olarak kullanılan işaret başlangıçta ayırt edici niteliğe sahip olmadığı halde kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazanmış olabilir. Böyle bir işaret için yapılan marka tescil başvurusu, 556 sayılı KHK'nın 7/II maddesine göre aynı maddenin ilk fıkrasının, ve bentleri nedeniyle reddedilemez. Buna göre ayırt edici niteliği bulunmayan, tanımlayıcı olan ve ticaret hayatında herkes tarafından kullanılabilecek işaretler, kullanımları sonucu ayırt edici hale geldiyse tescil edilmeleri mümkündür. Bir işaretin kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazanmış olması için kural olarak; işaretin mal veya hizmetin hitap ettiği ilgili çevrede markasal olarak kullanılması, ayırt ediciliğin ülkenin tamamında kazanılması, işaretin uzun süre kullanılması ve nihayet ilgili çevrenin azımsanamayacak kadar önemli bir oranında işaretin marka olarak algılanıyor olması gerekmektedir. İşaretin kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazanması hususunda ilgili çevrenin önemli bir oranında işaretin belirli bir işletmenin markası olarak algılanması ancak kamuoyu yoklamaları ile tespit edilebilir. Ayrıca kullanım sonucu ayırt edici nitelik başvuru tarihinden önce kazanılmış olmalı ve bu kazanım başvuru sahibi tarafından ispat edilmelidir. Bir markanın, tescil tarihinden önce tescile konu mallar veya hizmetlerle ilgili olarak kullanım sonucu ayırt edici bir nitelik kazanmış olması halinde 556 sayılı KHK'nın 42 /III hükmüne göre 7/I, ve bentleri nedeniyle hükümsüz kılınması mümkün değildir. Bu hükmün uygulanmasında marka tescil tarihinden sonra kazanılan ayırt edici niteliğin dikkate alınıp alınmayacağı hususu tartışmalıdır.
Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçu (TCK m. 191)

Dünyanın en önemli sorunlarından biri haline gelen uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımı, insan sağlığını tehdit etmektedir. Uluslararası alanda yürütülen mücadele ile birlikte, ülkemiz de kendi iç hukukunda bir takım düzenlemeler yaparak bu mücadeleye destek olmaktadır. Bu çerçevede, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçu hüküm altına alınmıştır. Bu çalışmada, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak fiilleri hakkında bilgiler verilmiş ve konuya ilişkin Yargıtay içtihatları incelenmiştir.
Türk Borçlar Hukukunda müteselsil kefalet sözleşmesi

Çalışmamızın konusunu 'Türk Borçlar Hukukunda Müteselsil kefalet sözleşmesi' oluşturmaktadır. Çalışmamız 4 ana bölüm altında incelenmiştir. Çalışmamızın birinci bölümünde müteselsil kefalet sözleşmesinin tanımı, niteliği, tarafları ve benzeri sözleşmelerden ayırt edilmesi ele alınmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise müteselsil kefalet sözleşmesinin geçerlilik koşulları incelenmiştir. Müteselsil kefalet sözleşmesinin hükümleri ise çalışmamızın üçüncü bölümünde ele alınmıştır. Çalışmamızın dördüncü bölümünde müteselsil kefalet sözleşmesinin sona ermesi üzerinde durulmuştur.
Türk hukukunda organ ve doku nakli

Biyoloji ve tıp bilimlerindeki gelişmeler sonucunda yaşayan veya ölmüş bir insandan hasta bir insana organ ve doku naklinin mümkün hale gelmesiyle birlikte, insanın hukukta ve etikte korunan üstün değer olması düşüncesiyle, özellikle organ vericilerinin korunması ve organ ticaretinin önlenmesi açısından organ ve doku nakli alanı özel hukuki düzenlemelere konu olmaktadır. Egemen devletler kendi ülkeleri içinde canlıdan ve ölüden organ naklini kendi mevzuatları ile düzenlemektedirler. Türk hukukunda da 1979 yılından bu yana organ ve doku nakli mevzuatı düzenlenmekte ve bu alan dinamik bir gelişme ve değişim içinde bulunmaktadır. Çalışmada Türk hukukunda organ ve doku naklini düzenleyen mevzuat canlıdan ve ölüden organ ve doku alınması ve naklinin hukuka uygunluğunun esas ve şekil yönünden koşulları, ölüden organ naklinde ölüm halinin tespiti, ceza hukukunda organ ve doku ticareti suçu açılarından son dönemdeki değişiklikleriyle birlikte incelenmiş, öğretideki görüşler, yargı kararları ve bazı yabancı ülkelerdeki yaklaşımlarla birlikte değerlendirilmiştir. Gelecekte yapılacak kanuni düzenlemeler kapsamında, Biyotıp Sözleşmesinin çekince kaldırılarak yürürlüğe konması ile sağlanmış olan 18 yaşından küçük vericilerden kardeşlerine yenilenebilir organ ve doku nakli yapılması imkanının, tıbbi ölüm hali olarak beyin ölümünün anlaşıldığının, insan kökenli embriyoner ve fetal hücre, doku ve organların naklinin, kök hücre çalışmaları ve naklinin, hayvan kökenli hücre, organ ve dokuların naklinin açık bir şekilde Türk hukukunda organ ve doku naklini düzenleyen özel kanunda bir bütünlük içinde yer almasının uygun olacağı kanaatine varılmıştır.
Havayolu yolcu taşıma sözleşmesi kapsamında hava taşıyıcısının yolcu taşımasındaki gecikmeden doğan zararlara ilişkin hukuki sorumluluğu

Havayolu taşımasında yük taşımacılığı bir kenara bırakıldığında en önemli unsuru yolcu oluşturmaktadır. Özellikle 20. yüzyıldan itibaren hızlı bir şekilde geliştiği için yolcular tarafından yoğun bir şekilde tercih edilen bu taşıma türünde doğal olarak birçok aksaklıklar ve olumsuzlar meydana gelebilmektedir. Bunların belki de en önemlisi gecikmedir. Havayolu yolcu taşımacılığı özelinde mesele ele alındığında yolcular bakımından hem kalkış noktasında bir gecikmenin yani günümüzde bilinen adıyla rötarın ya da varma noktasında bir gecikmenin meydana gelmesi söz konusu olabilir. Her iki gecikme durumunda da yolcular genellikle zarara uğrar. Ayrıca en azından kendisine tesis edilmesi gereken bazı haklar da mevcut olmalıdır. Havayolu yolcu taşımacılığına ulusal ve uluslararası hukukta hangi mevzuat hükümlerinin uygulanacağını tespit etmek ve ilgili hükümleri en doğru şekilde uygulamak, diğer taşıma türlerini tercih etmeyerek, daha hızlı ve verimli bir şekilde seyahat ettiği düşüncesiyle havayolu taşımacılığını kullanan yolcuların mağduriyetlerini gidermek noktasında çok önemlidir. Ayrıca bu tespitler sadece yolcu bakımından değil, havayolu taşıma işini gerçekleştiren hava taşıyıcısı bakımından da yolcuya karşı hukuki sorumluluğunun öngörülebilir olması noktasında çok önemlidir. Bu çalışmada ise, kalkış ve varma noktalarındaki gecikmeden doğan zararların hangi kapsam ve ölçütlere göre tazmin edilebileceği ele alınmıştır. Ayrıca tazminat dışındaki diğer hakların da hangi şekilde tesis edilmesi gerektiğine ilişkin çözümler sunulmaya çalışılmıştır.
Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümlerine göre ayıplı taşınır mal satışı nedeniyle doğan müteselsil borçluluğun tabi olduğu hükümler

Bu tezin konusunu Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun Kapsamında ayıplı taşınır mal satışı nedeniyle doğan müteselsil borçluluğun tabi olduğu hükümler oluşturmaktadır. Bu doğrultuda ilk olarak, satıcı, üretici, ithalatçı ve kredi verenin sorumluluğunun kapsamı açıklanmıştır. Tezin ikinci bölümünde, müteselsil borçluluğa ilişkin genel bilgiler verilerek tüketici ve borçlular arasındaki dış ilişkide tarafların hukuki durum ve işlemleri incelenmiştir. Tezin üçüncü bölümünde, tüketiciyi tatmin eden müteselsil borçluya tanınan başvuru imkanları açıklanarak rücu hakkı ve halefiyetin koşulları ile tabi oldukları zamanaşımı süresine ilişkin detaylı bilgi verilmiştir. Tezin son bölümünde ise, rücu hakkı veya halefiyetin yanı sıra satıcı, üretici ve ithalatçının tacirler arası ticari satış sözleşmesi kapsamında zincirleme satış ilişkisinden doğan talep hakları ve bu hakkın koşulları ile tabi olduğu zamanaşımı süresi irdelenmiştir. Tezde yer alan bölümler hazırlanırken doktrinde ileri sürülen görüşler ile ulusal ve uluslararası mevzuatta yer alan düzenlemeler, mahkeme kararları ve uygulamada karşılaşılan sorunlar dikkate alınmıştır.
Vergi yargılamasında ilk inceleme

Vergi yargılaması hukukunda ilk inceleme, davanın ön şartları bakımından incelenmesidir. Yapılan incelemede ilk inceleme konularının eksikliği tespit edilirse, eksikliğin türüne göre bir karar verilecektir. Bu kararların türleri de kanunda belirlenmiştir. İlk inceleme üzerine verilecek karar bakımındanhakime bir takdir yetkisi tanınmamaktadır. İlk inceleme ile yargılamadaki muhtemel gecikmelere ya da dilekçe üzerinde yapılacak bir inceleme ile tespit edilebilecek eksikliklere karşı pozisyon alma imkanı doğmaktadır. Bu faaliyet hem tarafların hem de mahkemenin yararınadır. Bu aşama yargılamanın daha ciddi ve düzenli olabilmesi bakımından önemli ve gereklidir. Hukukumuzda ilk inceleme benzeri kurumlar var olmuştur. Özellikle İdari Yargı Reformu öncesi vergi yargısı ve idari yargıda da buna benzer kurumların varlığı söz konusudur. Bunun yargılamaya fayda getirdiğini söylemek isabetli olacaktır. Ancak bu kurumun, değişen kanunlar ve oluşan içtihatlar neticesinde tekrar ele alınması gereken bir takım yönleri de yok değildir.
Türk imar hukukunda düzenleme ortaklık payı ve kamu ortaklık payı

Türk imar hukukunda planların en yaygın uygulama araçları arazi ve arsa düzenlemesi bir diğer adıyla parselasyon işlemleridir. Arazi ve arsa düzenlemeleri düzenleme yapılan alanda hukuki durum değişikliklerine yol açtığından sıkça tartışılan, uyuşmazlık konusu haline gelen olan işlemler olup bu kapsamda önemleri sık sık ifade edilen işlemlerdir. Bu işlemler kapsamında yapılan ve mülkiyet hakkına kısıtlama getiren uygulamalarından birisi düzenleme ortaklık payı, diğeri ise imar mevzuatına henüz yeni girmiş olan kamu ortaklık payı uygulamasıdır. Düzenleme ortaklık payı uygulamasında taşınmazlarda meydana gelen değer artışının hesaplanmaması dolayısıyla mülkiyet hakkına ölçülü bir kısıtlama getirip getirmediğinin uygulama aşamasında irdelenmemesi eleştirilere neden olmaktadır. Bunun yanı sıra, düzenleme ortaklık payı kesintisinin alınmayacağı taşınmazların açıkça düzenlenmemiş olması, özellikle de diğer imar uygulamaları ile birlikte uygulanırken kesinti yapılıp yapılamayacağı konusu uygulamada sorunlara sebebiyet vermektedir. Kamu ortaklık payı uygulaması imar hukukuna son İmar Kanunu döneminde girmiş bir uygulama olup yönetmelikle düzenlenmiştir. Bu nedenle mülkiyet hakkı üzerinde anayasaya aykırı kısıtlama getirdiği ileri sürülmektedir. Bu uygulama ayrıntılı düzenlenmediğinden hangi alanların oluşumu için kullanılacağı çok açık değildir. Uygulama yeni olduğundan henüz kategorize de edilmemiştir. Bu payların kamulaştırılmamaları mağduriyet doğurmakla birlikte Kamulaştırma Kanununa yeni getirilen ve uygulaması Nisan (2019) ayından itibaren başlamış olan hükümle birlikte sorunların aşılması beklenmektedir. Çalışma, anılan uygulamalara güncel ve derleyici bir yaklaşım getirilmek ve sorunları tartışmak üzere üzere yapılmıştır.