turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kişiler hukuku açısından ötanazi

Yaşama hakkı kişinin en temel haklarından biridir. Yaşama hakkı kişi ile ilgili her şeyin başlangıç noktasını oluşturduğundan, diğer haklar yaşama hakkı ile anlam kazanır. Bu sebeple, kişinin kendi geleceği üzerinde tasarruf hakkı, kişi dokunulmazlığı gibi kavramlar en çok yaşama hakkı açısından tartışılmaktadır. Bu durumda kişinin yaşama hakkının dokunulmazlığı ile acı çeken bir hastanın kendi geleceği hakkında tasarruf hakkının hangi koşullarda, ne şekilde analiz edileceği sorunu ortaya çıkacaktır. Bu çalışmada ötanazi, Türk Medeni Kanunu'nda kişiliği koruyan düzenlemeler kapsamında değerlendirilmiş, hastanın kendi geleceği üzerinde tasarruf ehliyetinin olup olmadığı, yaşamının sonlandırılmasına ilişkin vermiş olduğu rızanın geçerli bir rıza olup olmadığı hususlarında ayrıntılı şekilde tartışmalara yer verilmiştir. Ayrıca ötanazi mukayeseli hukuktaki düzenlemelerle karşılaştırmalı olarak anlatılmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak her ne kadar Türk Medeni Kanunu'ndaki kişiliği koruyan düzenlemeler karşısında hastanın kendi yaşamının sonlandırılmasına ilişkin vermiş olduğu rızanın hukuka aykırı rıza olduğu kabul edilse de, ötanazinin serbest olması gerektiği, acılar içinde yaşayan bir kişinin hasta özerkliği ilkesi kapsamında kendi geleceği üzerinde tasarruf edebilmesi gerektiği, bu durumun hak olarak değerlendirilmese bile suç olmaktan çıkartılması gerektiği, ancak bizim gibi gelişmekte olan ülkelerde de bu durumun kötüye kullanılabileceğinden gerekli denetim mekanizmalarının da kurulması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Uluslararası deniz alanlarında devletin gemilere müdahale yetkisi

Bayrak devletinin münhasır yetkisi ilkesine göre uluslararası deniz alanlarında gemiler, bayrağını taşıdıkları devletin yargı yetkisine tabidirler. Bir devlet, yasal olarak başka bir devletin altında tescilli bir gemiye, Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'nde öngörülen istisnalar dışında müdahale edememektedir. Bununlabirlikte, bu istisnai haller oluştuğu takdirde bir devlet, yabancı bir gemiyi uluslararası sularda durdurabilir, ziyaret edebilir, arayabilir ve hatta tutuklayabilir. Bu çalışmanın amacı bahse konu istisnai halleri ve sınırlarını, devletlerin uygulamaları çerçevesinde tanımlamaktır. Bu amacın yanı sıra, deniz hukuku sözleşmelerinin güncel olaylara ne ölçüde cevap verdiği değerlendirilecektir. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde açık deniz kavramı ve açık deniz serbestileri ele alınmıştır. Çalışma süresince müdahale kavramına ilişkin bir tanımın mevcut olmadığı gözlemlenmiş ve bu eksikliği ortadan kaldırmak üzere ikinci bölümde müdahale kavramı incelenmiştir. Üçüncü ve dördüncü bölümlerde bayrak devletinin münhasır yetkili olması kuralının istisnai durumlarına yer verilmiştir. Son olarak altı çizilmesi önemli bir husus, çalışmada devletlerin yabancı gemilere müdahale yetkisi barış zamanı çerçevesinde incelenmiştir.
Türk Ticaret Kanununda haksız rekabet suçları

Haksız rekabet suçları, Türk Ticaret Kanunun 64 üncü maddesinde düzenlenmiştir. Ticaret Kanununda düzenlenmiş olmakla birlikte, sadece tacir sıfatına haiz olan kişilerden tarafından değil, herkes tarafından işlenebilen suçlardır. Bu suçlar ancak kastla işlenebilmektedir. Bu suçların taksirli hali Kanunda düzenlenmemiştir. Bununla birlikte objektif sorumluluk olarak nitelendirilebilecek istisnai durumlar da bulunmaktadır. Haksız rekabet suçları, salt hareket suçlarıdır. Suçun tamamlanması için herhangi bir neticenin doğmasına gerek yoktur. Hareketin bölünebildiği kimi durumlarda teşebbüs mümkündür. Haksız rekabet suçları, kural olarak soruşturma ve kovuşturması şikayete tabi suçlardandır. Ancak, TTK'nın 64 /son maddesinde düzenlenen suç, re'sen takip edilir. Şikayet süresi altı aydır. TTK'nın 58 inci maddesine göre haksız rekabet nedeniyle hukuk davası açmaya yetkili olan gerçek veya tüzel kişiler, aynı zamanda şikayet hakkına da haizdir. Haksız rekabet suçları için Kanunda hem hapis cezası hem de adli para cezası öngörülmüştür. Hakim, bu cezaların birine hükmedebileceği gibi, her ikisine de hükmedebilir. Eğer haksız rekabet fiili, tüzel kişinin işleri görülürken işlenirse, tüzel kişiler para cezası ve masraflardan, gerçek kişilerle birlikte müteselsilen sorumlu olurlar.
Banka genel kredi sözleşmesi

Bu çalışmada, bankacılık uygulamasından doğarak gelişen ve herhangi bir kanuni düzenlemeye konu olmayan banka genel kredi sözleşmesi incelenmiştir. Bu çalışmada, esas olarak sözleşmenin kredi veren tarafını bankaların oluşturduğu ticari nitelikteki banka genel kredi sözleşmesi incelenmiş; tüketici kredileri ile kredi teminatları inceleme dışı bırakılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, genel olarak bankanın tanımı, bankacılık işlemleri, kredi kavramı ve kredi türleri incelenmiş; ikinci bölümünde, banka genel kredi sözleşmesinin hukuki niteliği konusu incelenerek sözleşmeye uygulanacak hükümler tespit edilmiş; üçüncü bölümünde, banka genel kredi sözleşmesinin tanımı ve sözleşmenin özellikleri incelenmiş; dördüncü bölümünde, banka genel kredi sözleşmesinin tarafları, kurulması ve şekli konuları incelenmiş; beşinci bölümünde, tarafların borçları detaylı olarak incelenmiş; altıncı bölümünde, ifa ve borca aykırılık konusu incelenmiş; yedinci ve son bölümünde ise sözleşmenin sona ermesi incelenerek çalışma tamamlanmıştır.
Uluslararası kara, hava ve deniz yoluyla eşya taşımalarında zıya, hasar ve gecikmeye ilişkin bildirim yükümlülüğü

Eşya taşımalarında yükün zıyaa, hasara veya gecikmeye uğraması halinde yerine getirilmesi gereken bildirim külfeti, uluslararası alandakonvansiyonlarla, ulusal alanda ise kanun hükümleri ile düzenlenmektedir. Karayolu, denizyolu ve havayolu ile taşımalar birbirinden farklı özellikler göstermekle birlikte, bildirim hükümleri her taşıma tipi için benzer bir sistematik içerisinde düzenlenmektedir. İspat hukuku ile bağlantılı olduğu anlaşılan bildirim külfetinin öngörülmesi ile taşımanın her iki tarafı için de hak kayıplarının önüne geçilmesi amaçlanmaktadır. Bildirim külfetini, yükle ilgili olarak nitelendirilen kişilerin yerine getirmesi gerekmektedir. Bu külfetin muhatabı ise taşıma işini üstlenen kişi, fiili taşıyıcı/taşıyan veya bu kişiler adına hareket eden kişilerdir. Zıya, hasar veya gecikme durumunu genel bir ifade ile belirtmek bildirimin kapsamı için yeterli görülürken, bu bildirimin şekli, zıya veya hasarınharicen belli olup olmamasına göre değişmektedir. Ayrıca gecikme halinde de bildirimin yazılı şekilde yapılması öngörülmüştür. Ulusal ve uluslararası mevzuata bakıldığında, bildirimin süresi ile bildirimin hiç veya gereği gibi yapılmaması halinde doğacak yaptırımlar ciddi farklılıklar göstermektedir. Süre hususu, zıya veya hasarın haricen belli olup olmamasına göre değişmektedir. Bazı mevzuatta bildirimin yapılmaması hak kayıpları ile yaptırıma bağlanırken bazılarında ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmaktadır.
Türkiye'de organ ve doku aktarımında yasal çerçeve ve etik tartışmalar

Organ Nakli vücudun bir organının işlevini yapamaz hale gelmesi yüzünden, onun yerine canlı veya kadavradan transfer edilen bir organın cerrahi bakımdan nakil işlemine verilen addır. Bu bakımdan organ bağışı konusu, canlı ya da kadavra olmak üzere iki türlü yapılabilmektedir. Organ nakli konusu bir ölüm kalım meselesi olarak günümüzde büyük önem taşımaktadır. Bu açıdan değerlendirildiğinde organ nakli çok hassas şartların yerine getirilmesini öngörmektedir Organ bağışı canlı insan vücudundan sağlanabildiği gibi kadavradan da sağlanabilmektedir. Organ bağışının yapılabilmesi için gerekli olan şartlar bu konudaki hukuki düzenlemeler kanun ve yönetmeliklerle net olarak belirlenmiştir. Yine kadavra kaynaklı organ bağışında ön şart olan ve en çok sıkıntı yaratan, insanlarda kuşkulara neden olan beyin ölümü kavramı, tanımı, nasıl saptandığı tıp biliminin gösterdiği ilerlemelerle kesin olarak belirlenmiş ve kuşkuya yer bırakmayacak şekilde hukuki bir zemine oturtulmuştur. Organ nakli ve organ bağışı, ülkemiz insanları açısından oldukça farklı bir konu gibi gözükmektedir. Özellikle Avrupa ya da diğer ülkelere göre bir takım farklılıklar içermektedir. Organ nakli sosyal, ahlaki ve dini yapısı ile hukuken ve etik açıdan çok fazla tartışma içermektedir. Bu tartışmalar henüz çözülebilmiş değildir. Her ne kadar organ nakli konusunda otoriter kaynaklar, bir takım gerekçeler göstererek desteklese de, organ nakli bekleyen birçok insan vardır. Bunun nedeni toplumun tüm kesimlerini saran olumsuz yargılardır. Bu yüzden bu olumsuz yargıların nereden kaynaklandığının tespit edilerek gereken bilgi ve eğitim ile toplumun ön yargısının azaltılması gerekmektedir. Bu konuda en büyük rol devlete düşmektedir. Gelişmiş toplumlarda organ bağışı, bağışlanan organın nakli gibi konularda bizzat yasalarla devlet gereken düzenlemeleri yaparak suiistimallerin önüne geçmişştir. Ancak özellikle üçüncü dünya ülkelerinde devletin bıraktığı bu boşluğu insanların ekonomik ve sosyal geri kalmışlığını kullanarak yasa dışı organ nakli doldurmaktadır.
تحقيق حاشية ملا يحيى السُدوري عمى تحفة السحتاج في شخحالسشياج لابن حجخ الييتسي

Bu araştırmamızdaki amaç; geçmişşten günümüze Kürt alimlerinin İslam hukuku alanında yapmış oldukları çalışmalar hakkında bilgi vererek, bizlere bırakılan zengin kültür mirasından istifade etmektir. Bu nedenden dolayı araştırmamızı iki bölüm altındainceleye çalıştık. Çalışmamızın ilk bölümünde Molla Yahya'nın ailesi, doğdoğu ve ilim tahsil ettiği yerler, icazetiyle ilgili bilgiler, meşhur olan öğrencileri ve eserleri hakkında bilgi vermektir. Tahkik ettiğimiz haşiyede kaleme almış olduğu eserinden bir tanesidir. Irakın içinde ve dışında döneminin büyük alimleri arasında gösterilen bu alimden, başta Kürt kabileleri olmak üzere Osmanlı devleti de fetvalarından istifade etmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde Molla Yahya el-Munzuri'nin Tahfetül Muhtachaşiyesinin taharet babından hadesin sebeplerine kadar olan bölümün tahkik çalışmasını yaptık. Haşiyede geçen Kuran ayetleri ve hadisleri tespit ederek kaynaklarını belirlemeye çalıştık. Bununla birlikte haşiyede geçen kavramların anlamını ve kaynalarını belirlemeye çalıştığımızı da ifade etmek isteriz. Haşiyede geçen bazı işaaretlerin ne anlama geldiğini ifade etmeye çalışırken eksik gördüğümüz yerleridipnotta açıklamaya çalıştık. Ayet ve hadislerle birlikte kitabın metnini de parantez içinde verdik.
Ceza muhakemesinde duruşmanın ve kararların aleniyeti

Ceza hukuku bireyin özgürlük alanına müdahalenin en yoğun olduğu hukuk dalıdır. Ceza muhakemesi faaliyetinin aleni/halka açık olarak gerçekleştirilmesi, yargı görevini yerine getiren görevlilerin kamuoyu tarafından denetlendiklerinin bilincinde olmalarını sağlayarak keyfi muameleleri ortadan kaldırıcı bir etkiye sahiptir. Dolayısıyla aleniyet ilkesi sanık açısından bir güvence teşkil eder. Ayrıca aleniyet ilkesi kamuoyunun yargı erkine olan güvenini pekiştiren bir etkiye de sahiptir. Ceza muhakemesinde tahkik sisteminin terk edilmesiyle birlikte duruşma ve muhakeme sonunda verilen kararın aleniyeti evrensel bir ilke olarak ulusal hukuk düzenlerinde ve uluslararası insan hakları sözleşmelerinde yer bulmuştur. Muhakemenin aleniyeti mutlak bir kural değildir. Kanunda ve uluslararası sözleşmelerde öngörülen hallerde duruşmanın kapalı yapılması mümkündür. Uluslararası insan hakları sözleşmelerinde duruşmanın aleni olarak gerçekleştirilmesine ek olarak muhakeme sonunda verilen kararın aleniyetinin sağlanması da taraf devletlere bir yükümlülük olarak öngörülmektedir. Günümüzde iletişim imkanlarının geldiği nokta itibariyle mahkeme kararlarının elektronik veri tabanlarında yayımlanması suretiyle kararların aleniyetinin sağlandığı görülmektedir. Hukukumuzda tüm mahkeme kararlarının yayımlanmasına yönelik doğrudan bir kanuni düzenleme bulunmamakla birlikte Anayasada güvence altına alınan temel hak ve ilkelerin gereği olarak kararların elektronik ortamda yayımlanması gerekir. Kıta Avrupası hukuk sisteminde kararların yayımlanması sırasında, kararda yer alan kişisel veriler anonim hale getirilmelidir. Bununla birlikte bilim özgürlüğünün bir gereği olarak hukuk alanında araştırma yapan kişilere herhangi bir kısıtlamaya maruz kalmadan tüm kararlara erişim imkanı sağlanmalıdır.
Karşılaştırmalı Hukuk ışığında Türk ceza yargılamasında uzlaşma kurumu

Ticari ve teknolojik alanlarda yaşanan gelişmelerle beraber ticaret, dünya üzerinde daha hızlı ve kapsamlı ilişkiler ağı getirmiş ve bunun sonucunda da daha kapsamlı ticari sorunlarla beraber, aynı sorunlara daha çabuk ve daha tatmin edici çözümler getirme arayışı ortaya çıkmıştır. Ticari hayatta ortaya çıkan bu arayış özel hukuk alanında Alternatif Uyuşmazlık Çözüm yöntemlerini gündeme getirirken, ceza hukuku alanında da aynı arayış kendisine yer bulmuş ve özellikle 2. Dünya Savaşının ardından mağdur hakları ve mağdurun ceza yargılaması sırasında korunması ihtiyacı kendisini göstermiştir. Özellikle Birleşmiş Milletler ve Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi 20. yüzyılın sonlarından itibaren uzlaşma ve benzeri alternatif uyuşmazlık çözümlerinin uygulanmasını tavsiye etmiş ve bu kavramlarla ilgili olarak temel ilkeleri ortaya koymuştur. Bu gelişmeler ışığında ülkemizde ilk defa olarak uzlaşma 01/06/ 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile yürürlüğe girmiştir. Bu tarihten sonra önemli bir takım yasal değişikliklere uğramakla beraber uzlaşma hukukumuzda her geçen gün önemini arttırmaktadır. Özellikle ülkemizdeki ceza yargılamasına özgü sorunlar dikkate alındığında uzlaşmanın ne kadar hayati bir rolü olduğu daha iyi anlaşılacaktır.
Satıcının ayıptan doğan sorumluluğunda alıcının dönme hakkının sınırları

Satıcı tarafından kendisine teslim edilen malın ayıplı olması durumunda alıcı çeşitli haklara sahiptir. Bu haklar TBK m.227 de sözleşmeden dönme, ayıp oranında satış bedelinden indirim isteme, ücretsiz onarım isteme ve ayıplı satılanın ayıpsız bir benzeri ile değiştirilmesini isteme şeklinde düzenlenmiştir. Alıcıya tanınan seçimlik haklardan biri olan sözleşmeden dönme hakkı satıcı aleyhine doğurduğu ağır sonuçlar sebebiyle hem hukukumuzda hem de mukayeseli hukukta çeşitli sınırlamalara tabi tutulmuştur. Çalışmamızda hukukumuzda dönme hakkının tabi olduğu sınırlamaları düzenleyen TBK m.227 f.3, f.4, m.228 ve m.230'a değinilmiştir. Birinci bölümünde genel olarak satıcının ayıptan doğan sorumluluğunun şartlarına değinilmiştir. İkinci bölümde ise öncelikle kısaca seçim hakkına değinilmiş olup daha sonra ise dönme hakkının özellikleri ve TBK m.227 f.3 ve f.4'te yer alan sınırlamalar işlenmiştir. Üçüncü bölümde iade imkansızlığının dönme hakkının kullanımına olan etkisini düzenleyen TBK m.228 hükmü, dördüncü bölümde ise aynı sözleşmenin konusunu oluşturan birden fazla maldan bir kısmının ayıplı olması durumunu düzenleyen TBK m.230 hükmü incelenmiştir.
Edinilmiş mallara katılma rejimindeki malvarlığı değerleri

Bu çalışmada, ülkemizde yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejiminin daha iyi anlaşılabilmesi için, öncelikle Türk Medeni Kanunu'nun öngördüğü diğer mal rejimleri olan mal ortaklığı, mal ayrılığı ve paylaşmalı mal ayrılığı rejimlerine yer verilmiş olup, mal rejimi sözleşmesi bahsi bu kapsamda işlenmiştir. Tezin adından da anlaşılacağı üzere içeriğinin büyük bir kısmını ise, bu rejimdeki malvarlığı değerlerinin birbirine etkisi oluşturmaktadır. Şöyle ki; edinilmiş mallara katılma rejiminde, edinilmiş ve kişisel mallar olmak üzere iki grup malvarlığı bulunmaktadır. Evlilik birliğinin sona ermesi halinde edinilmiş mallardan yola çıkılarak hesaplanan artık değer üzerinde, eşlerin sahip olduğu katılma alacağı hakkı bu çalışmada detaylı bir biçimde incelenmiştir. İlaveten, edinilmiş mallara katılma rejiminin ilkeleri, denkleştirme ve değer artış payı alacağı konuları irdelenmiştir.
İlaç patenti hak sahipliği ve ilaç patenti hak sahibinin ilacın neden olduğu zararlardan dolayı sorumluluğu

İlaç, insan sağlığı ile yakından ilgili bir üründür. Sağlık hakkı bakımından son derece önemli olan bu ürünün, patent hakkına konu olması uzun süre tartışılmıştır. Patent konusu olan diğer ürünlerden farklı olması nedeniyle ilaç patenti sahibinin sorumluluğunun olup olamayacağı sorusunun yanıtı tezde aranmıştır. Çalışmada öncelikle ilaç tanımı yapılmıştır. Konumuz açısından önemi nedeniyle ilacın sağlık hakkı ile ilgisi ve patent hakkına konu olması anlatılmıştır. Patent konusu olan ilacın kullanımı nedeniyle hangi zararların doğacağı ve ilaç patenti sahibinin bu zararlar nedeniyle sorumluluğu incelenmiştir. İlacın içinde zarar doğurma riskini barındırması nedeniyle sorumluluğun dayanağı araştırılmıştır.
Birlikte eser sahipliği

05.12. 1951 yılında yürürlüğe giren 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında eser sahiplerine, bu kanun çerçevesinde meydana getirdikleri eserlerinin korunması için geniş haklar tanınmıştır. İlerleyen yıllarda gelişen teknoloji ve değişen dünya görüşü çerçevesinde, kanunda çeşitli değişiklikler ve eklemeler yapılmış, bazı maddeler iptal edilmiştir. Yasada düzenlenen eser sahipliği konusunda günümüze kadar çok sayıda çalışma yapılmış olup kanunun 9. ve 10. maddesinde düzenlenen birlikte eser sahipliği türleri ayrı bir inceleme konusu yapılmadığı için bu çalışmada bu konu incelenmiştir. Bu çalışma ile, birlikte eser sahipliğinin tanımı yapılmış, özellikleri ayrı ayrı incelenmiştir. Birlikte eser sahiplerinin yasa gereği sahip oldukları haklar kısaca açıklanarak bu hakların eser sahipleri tarafından nasıl kullanılacağı uygulamada karşılaşılabilecek olasılıklar nazara alınarak ifade edilmiştir. Devamında bu haklara tanınan koruma süreleri ile hakların ihlali halinde başvurulabilecek hukuki ve cezai yollar müşterek ve iştirak halinde eser sahipliği türlerine göre ayrı ayrı izah edilmiştir.
Türk hukukunda hapis cezalarının infazında kanunilik ilkesi

Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazına İlişkin Kanun, cezanın özüne etki eden bazı hususları yönetmeliklerle düzenlemeye bırakmış ve idarenin disiplin işlemleriyle kişilerin cezaevinde kaldıkları sürenin etkilenmesine izin vererek idarenin işlemleriyle kişilerin hürriyetinin etkilenmesine imkan bırakmıştır. Hukukumuzun temel prensiplerinden olan suçta ve cezada kanunilik ilkesi, tüm cezaların kanunla düzenlenmesini gerektirir. Kanımızca bu ilke, sadece mahkemenin kararına yazacağı ceza miktarının belirlenmesi yönüyle değil, aynı zamanda kişinin cezaevinde kaç gün fiilen kalacağını belirleyen infaz hukuku için de uygulanmalıdır. Bu sebeple hem anlaşılamaz ve öngörülemez hale gelen ceza infaz sistemimizin yenilenmesi ve basitleştirilmesi, hem de yönetmelikler ve idarenin işlemleriyle kişilerin özgürlüklerine müdahale edilmesi engellenmelidir. Bu tezimizde, ceza infaz sisteminde kanunilik ilkesine aykırı gördüğümüz hususları ve aykırılıkların düzeltilmesi için çözüm önerilerimizi dikkatinize sunduk.
Arama ve elkoyma

Ceza muhakemesi, suç adı verilen hukuka aykırı fiilleri işlediği iddia edilen kişilerin ve işlendiği iddia edilen fiillerin soruşturulması, kovuşturulması ve böylece hakikatin ortaya çıkarılmasını amaçlar. Koruma tedbirleri adını verdiğimiz muhakeme işlemleri, bu amacı gerçekleştirmek için başvurulan temel hak ve özgürlüklere müdahale içeren, zorlayıcı ve geçici tedbirlerdir. Yüksek lisans tezi niteliğindeki bu çalışmanın amacı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yer alan ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasında önemli işleve sahip olan arama ve elkoyma koruma tedbirlilerini yasal düzenlemeler, doktrin, yargı kararları ve uygulama bağlamında ayrıntılı olarak ele alarak; mevzuattan ve uygulamadan kaynaklanan eksiklikleri ve yanlışları ortaya koymak ve nihayet bu sorunların çözümüne katkı sunmaktır. İki bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde arama koruma tedbiri, ikinci bölümünde ise elkoyma koruma tedbiri detaylı olarak incelenmiştir. Ayrıca çalışmada 21.02. 2014 tarih ve 6526 sayılı 'Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun' ile getirilen değişikliklerin yol açabileceği muhtemel problemlere dikkat çekilerek, birey-kamu yararı arasındaki dengenin olması gerektiği noktaya getirilmesi gerekliliği üzerinde durulmuştur.
Adil yargılanma hakkı bağlamında ivedi yargılama usulü

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununa 2014 yılında ivedi yargılama usulü dahil edilmiştir. İvedi yargılama usulü ile hukuki belirsizliklerin, hak kayıplarının ve mağduriyetlerin önüne geçilmesi amacıyla hızlı işleyen bir yargılama süreci öngörülmüştür. Bu kapsamda temel olarak, yargılama sürecine ilişkin bir kısım süreler kısaltılmış ve bir kısım usul kurumları ortadan kaldırılmıştır. İvedi yargılama usulünün idari yargılama usulü hukukuna dahil edilmesinde yasama organının bir kısım meşru amaçlara sahip olduğu görülmektedir. Ancak, ivedi yargılama usulüne ilişkin düzenlemelerin bir bölümü, hak arama hürriyetinin ve adil yargılanma hakkının muhtemel ihlalini gündeme getirmiştir.
Ticari vekillik ve özellikle ticari vekilliğin hukuki mahiyeti

Ticari vekillik, B. K.'nın 453 vd. m.'lerinde düzenlenmiştir. B. K. m.453 vd.'nda yer alan düzenleme, İsviçre Borçlar Kanunu'ndaki hükümlerin bir tercümesinden ibarettir. İsviçre Borçlar Kanunu'ndaki düzenleme ise, küçük değişiklikler dışında Alman Ticaret Kanunu hükümlerinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Ticari vekil, ancak bir ticari işletme için atanabilir (B. K. m.453/l). Ticari işletme sayılmayan işletmelere atanan temsilcinin yetkileri, B. K. m.453'e değil, temsil hakkındaki genel hükümlere (B. K. m. 32 vd.) tabidir. Ticari vekilin temsil yetkisi mücerrettir. Bir başka deyişle, ticari vekillik ilişkisi, temsil yetkisinin verilmesine neden olan temel ilişkiden bağımsızdır, bu ilişkinin geçersizliğinden etkilenmez. Ticari vekilin haklarından sadece temsil yetkisi, yükümlülüklerinden de sadece rekabet etmeme yükümlülüğü B. K.'da özel olarak düzenlenmiştir. Ticari vekilin diğer hakları ve yükümlülüklerine, mahiyetine uygun düştüğü ölçüde vekalet sözleşmesinde vekilin haklarını ve yükümlülüklerini düzenleyen hükümler uygulanacaktır. Ticari vekil, kural olarak işletme sahibi veya onun ticari mümessili tarafından tayin edilir. Tüzel kişiler tarafından işletilen ticari işletmelerde ticari vekil, tüzel kişinin yetkili organlarınca tayin edilir. Ticari vekillik yetkisinin verilmesi, kural olarak hiçbir şekle bağlı değildir. Yetki, sözlü olarak verilebileceği gibi, yazılı olarak da verilebilir. Ticari vekilin tayini ticaret siciline tescil ve ilan olunamaz. Buna rağmen, tescil ve ilan yapılmışsa, bu tescil hukuki sonuç doğurmaz. 143 B. K.'da ticari vekiller, genel yetkili ticari vekiller, satış mağazası memurları ve seyyar tüccar memurları olmak üzere üç bölümde düzenlenmiştir. Bu ticari vekillerden, genel yetkili ticari vekil ve seyyar tüccar memuru, ticari işletmenin; satış mağazası memuru da, satış mağazasının mutad işlemlerini yapabilir. Ticari vekiller, ticari işletmenin olağanüstü işlemlerini yapamazlar. Ticari işletme sahibi, ticari vekillerin temsil yetkisini, üçüncü kişilere usulünce duyurmuş olmak şartı ile sınırlandırılabilir. Duyurunun gereğince yapılmış olup olmadığı dürüstlük kuralına göre belirlenir. Ticari vekilin fiil ehliyetini kaybetmesi temsil ilişkisini sona erdirir. Temsilcinin temyiz kudretini muhafaza etmesi kaydıyla hacir altına alınarak fiil ehliyetinin sınırlandırılması da ticari vekillik ilişkisine son verir. işletme sahibinin iflası halinde de ticari vekillik son bulacaktır (B. K. m. 35 /1). Buna karşılık işletme sahibinin konkordato ilan etmesi, ticari vekilliği sona erdirmemelidir.