turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alman Der Spiegel dergisinin Recep Tayyip Erdoğan algısı

Almanya'nın ve dünyanın önde gelen haber dergilerinden olan Der Spiegel Dergisi ülkemizde zaman zaman tartışmaların ve eleştirilerin odağı olmaktadır. Bunu siyasilerin ve çeşitli sivil toplum kuruluşlarının adı geçen dergiye karşı göstermiş oldukları tepkilerden anlamaktayız. Eleştirilerin başında özellikte Türkiye Cumhuriyetinin ilk seçilmiş Cumhurbaşkanı olan Sayın Recep Tayyip Erdoğan'a yapılan hakaretlere varan ve önyargılı haberlerin yer alması gelmektedir. Bu eleştirilerin doğru olup olmamasından yola çıkarak çalışmada Der Spiegel derginin Erdoğan ile ilgili haberlerde önyargılı davranıp davranmadığının ortaya çıkarılması hedeflenmiştir. Kuramsal bölümde Basın, yayın, medya, gazetecilik, gazetecilik etiği, basın ilkeleri, basının toplum üzerindeki etkisi ve oluşturduğu algı gibi konular çeşitli bilim insanlarından derlenen bilgiler ve fikirler ışığında irdelenmiştir. Yine aynı bölümde Alman basını tanıtılmış, Türk-Alman ilişkileri genel olarak anlatılmış ve Alman basınında Türkler hakkında nasıl bir tutum sergilendiği yansıtılmıştır. Tezin ana konusunu oluşturan Der Spiegel dergisi ve Recep Tayyip Erdoğan ile de bilgiler sunularak uygulama bölümüne geçilmiştir. Araştırmanın uygulama bölümünde Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan'ın cumhurbaşkanlığındaki ilk yılını kapsayan 10 Ağustos 2014 10 Ağustos 2015 tarihi arasında Der Spiegel Dergisindeki yazılı haber metinleri tek tek 'Erdoğan' etiketi ile aranmış ve Sayın Recep Tayyip Erdoğan ile ilgili yapılan tüm haberler kronolojik olarak tespit edilmiştir. İlgili haberlerin başlıkları ve spot başlıkları Türkçeye çevrilmiş, içeriği yansıtılmış ve Recep Tayyip Erdoğan ile ilgili olumsuz algı uyandıran haber bölümleri gün yüzüne çıkarılmıştır. Araştırmanın neticesinde Erdoğan'ın konu olduğu her haberde açık bir olumsuzluk olduğu, Erdoğan'ın 'katil', 'diktatör', 'yasakçı', 'sansürcü' gibi sıfatlarla itham edildiği ve hatta hakarete varan ifadelerin kullanıldığı belirlenmiştir. Erdoğan hakkındaki bu olumsuzlukları kimi zaman derginin yazarlarının yazdığı, kimi zaman da haberlerde geçen kişilerin ağzından aktarıldığı ve böyle bir olumsuz tavrın da basın ilkeleri ve etiğine uymadığı bulgusuna ulaşılmıştır.
Uluslararası stratejik iletişim yönetimi olarak kamu diplomasisinin ülke imajına etkileri

Türkiye'nin Orta Asya'da yürüttüğü kamu diplomasisini incelemeyi ve elde edilecek bulgular aracılığıyla Türkiye'nin bu bölgeye yönelik kamu diplomasisinin modelini ortaya çıkarmayı hedefleyen tez çalışması, tüm bu incelemeleri beraberinde kamu diplomasisi faaliyetlerinin Türkiye'nin imajına ne ölçüde etkide bulunduğuna ilişkin bir sondajı da amaç edinmiş bulunmaktadır. Belirlenen bu amaç ve hedeflere ulaşabilmek için öncelikle çalışma kapsamında bir sınırlamaya gidilmiş ve örneklem olarak Orta Asya'da Türkiye ile oldukça yoğun kültürel ve ekonomik ilişkileri bulunduğu için Kırgızistan seçilmiştir. Tezde amaca yönelik olarak hem niteliksel hem de niceliksel araştırma yöntemlerinden yararlanılmıştır. Türkiye'nin Kırgızistan'da yürüttüğü kamu diplomasisi niteliksel yöntemlerle tespit edilmiştir. Türkiye algısını saptamaya yönelik niceliksel araştırmada ise ülke markası sorgulamalarında dünyada en kabul gören araştırmacısı Simon Anholt'un 'ülke marka değeri'ni saptamaya hizmet eden değişkenleri üzerinden anket formu oluşturulmuştur. Anketin İlk kısımda katılımcıların 'sosyo-demografik özellikleri', ikinci kısımda da 'Türk imajı' ve 'Genel Türkiye imajı' sorgulanmıştır. Ve algı araştırmasıyla karşılaştırmak üzere Kırgızistan medyasında Türkiye'nin nasıl haberleştirildiğini saptamaya yönelik içerik/basın analiziyle de veri elde edilmiştir. Tüm bu sondajların ardından Türkiye'nin Kırgızistan'da yürütmekte olduğu stratejik iletişiminin yoğun ve etkili olduğu görülmüştür. Özellikle de, diğer Orta Asya ülkelerine oranla Kırgızistan'da farklı kurum ve kuruluşlarca yürütülmekte olan kamu diplomasisine yönelik etkinlik skalasının oldukça geniş olduğu anlaşılmıştır. Böylelikle, 'Etkili stratejik iletişim yöntemi olarak kamu diplomasisi faaliyetleri dış ülkelerde algıyı olumlu etkilemektedir' hipotezi doğrulanmıştır. Dolayısıyla, Türkiye'nin Kırgızistan'da yürütmüş olduğu uluslararası stratejik halkla ilişkiler çerçevesinde imajının olumlu olduğu tespit edilmiştir. Ancak, yatırım gücüne karşın imaj değerinin aynı ölçülerde saptanmamış olmasından dolayı Kırgızistan'da Türkiye ile ilgili farkındalığın artırılması gerekliliği sonucuna varılmıştır.
Changing Turkish-Israeli relations after the 2008 Gaza war

Bu tez, 2008 yılında İsrail'in Gazze'ye karşı yaptığı Dökme Kurşun Operasyonu sonrasında bozulan Türkiye-İsrail ilişkilerini ele almaktadır. Tez, Jakob Gustavsson'un dış politika değişim modeli ışığında değişen Türkiye-İsrail ilişkilerini dönemin yapısall faktörlerini ve Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın rolünü analiz ederek açıklamaktadır. 1990'ların sonlarından 2000'lerin başlarına kadar çeşitli yapısall faktörler Türkiye-İsrail ilişkilerin bozulmasına bir zemin oluşturmaşsa da Adalet ve Kalkınma Partisi'nin kurulmasını izleyen dönemde ilişkiler nispeten olumlu rotada ilerlemiş ve 2008 yılına kadar herhangi bir radikal değişim göstermemiştir. Ancak, İsrail'in 2008 yılındaki Gazze operasyonu Başbakan Recep Tayyip Erdoğan tarafından çok sert tepki almış ve bu durum Türk-İsrail ilişkilerini kritik bir seviyeye getirmiştir. Dökme Kurşun Operasyonu sonrasında Türkiye-İsrail ilişkilerinin kopma noktasına gelmesinde Erdoğan'ın kişisel özelliklerinin yanı sıra Milli Görüş kökeninden gelen ideolojisi de önemli bir rol oynamıştır.
Afrika devletlerinde ulusal entegrasyon sorunu; Güney Sudan örneği

Bu çalışma Afrika'daki ulusal entegrasyon sorununu Güney Sudan üzerinden değerlendirmeyi amaçlanmaktadır. Sömürgeciliğin en yaygın kıtası olan Afrika'da; sömürgecilik hareketleri, 1950'lerden günümüze kadar hala devam eden bağımsızlık kazanımları ve yapılan çalışmalar analiz edilmektedir. Dolayısıyla yaşanan sancılı süreçler sonucunda oluşturulan devletler, 'ulus devlet' mahiyetinde devletlerdir. Ancak burada dikkat edilmesi gereken husus şudur ki; kabileye mensubiyetten 'ulus devlet' vatandaşlığına geçen yerli halk ve onların bu duruma vakıf olmadığı konusu çalışmanın odak noktasıdır. Bağımsızlık hareketinin kıta genelinde yayılmasıyla birlikte, Afrika devletleri arasında ulus olma bilincinin yükselmeye başladığı görülmektedir. Buradan hareketle sorunlu toplumlar da ulus devlet olma bilincinin başarısız sonuçlar doğurduğu tespit edilmektedir. Bu tip sorunlu ülkeler, ulusal entegrasyon sorunu başlığı altında incelenmiştir. Afrika'da ulusal entegrasyon sorununu ayrıntılı incelemek ve göz önüne sermek içinde yakın dönem de bağımsızlığını kazanan Güney Sudan ülkesi örneği ele alınmaktadır. Sonuç olarak çalışmada asıl olarak Afrika ülkelerinin en kronik sorunlarından biri olan, 'ulusal entegrasyon' tespit edilmiş ve bunun sebepleri Güney Sudan örneğinde değerlendirilmektedir. Bu çerçevede ülkelerinin alışagelmiş düzenleri ve uygulanmak istenen sistem ve yapıya uyumsuzluğunun sebepleri bir araya getirilmektedir.
İtalyan diplomatik belgelerine göre I. Dünya Savaşı'nda İtalya - Arnavutluk ilişkileri (1914 - 1918)

Roma İmparatorluğunun yıkılmasıyla, Orta Asya'dan göç eden Germen ve Slav kavimlerin etkisiyle Avrupa'da siyasi yapılanma bozulmuştur. Özellikle İtalya yarımadası ve Orta Avrupa'da birçok küçük devletler ortaya çıkmıştır. Roma İmparatorluğu gibi olmasa da Kutsal Roma Germen İmparatorluğu, Avusturya İmparatorluğu, Fransa İmparatorluğu gibi imparatorluklar da kurulmuştur. Ancak 1789 Fransız İhtilalinden sonra milliyetçilik akımlarının etkisiyle ulusallaşma başlamış ve İtalyan Birliği ve Alman Birliği sağlanarak İtalya Krallığı ve Alman İmparatorluğu kurulmuştur. Balkanlar da ise Bizans'ın dağılışından sonra Osmanlı İmparatorluğu bu bölgede etkin olmuştur. Ancak milliyetçilik akımları ve din farklılıkları Balkanlarda da ayaklanmalara ve ulus devlet yapılanmalarına yol açmıştır. Avrupa'nın büyük devletlerinin kışkırtması ve Osmanlı İmparatorluğunun zayıflamasıyla, egemenliği altındaki Sırbistan, Arnavutluk, Karadağ, Bulgaristan, Makedonya, Yunanistan, Romanya kendi devletlerini kurmuşlardır. Bu süreçte devletler arasında çeşitli savaşlar ve antlaşmalar yapılmıştır. En büyüğü ve etkilisi de I. Dünya Savaşı olmuştur. Arnavutluk hemen hemen en son kurulan devlet olmuş, İtalya, Yunanistan, Sırbistan, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ve Alman İmparatorluğu bu topraklar üzerinde çok etkili olmuştur. Yakınlığı dolayısıyla İtalya-Arnavutluk ilişkileri her zaman var olmuş ve Arnavutluk üzerinde İtalyan etkisi her zaman hissedilmiştir.
Azerbaycanlı mecburi göçkünlerin Uluslararası Hukuk mücadelesi

Mülteci ve ülke içinde yerinden olmuş kişi sayısının son 30 yılda süratle artması, uluslararası ilişkiler disiplini içerisinde göç kavramının daha çok incelenmesine neden olmuştur. Mülteci ve ÜİYOK'lerin kendi iradeleri dışında oluşan nedenlerden dolayı evlerini terk etmesi başta mülkiyet olmakla birlikte pek çok haklarından mahrum edilmelerine yol açmıştır. Uluslararası toplumun insan haklarına saygı ve hukukun üstünlüğünün korunmasına yönelik çaba sarf ettiği dönemde mülkiyet haklarından mahrum edilen insanların kendi haklarına kavuşması artık mümkün olmaktadır. Böylelikle haklarından mahrum edilen kişiler haklarını ihlal eden ülkenin mahkemelerinde etkin hukuki çözüm yolu bulamadıkça, bu ülkelerin iç hukuku da bağlayıcı hükümde olan uluslar üstü mahkemelerde hak aramaktadırlar. Ermenistan'ın uluslararası toplumun Azerbaycan toprakları olarak tanıdığı Dağlık Karabağ ve etrafındaki yedi ilde gerçekleştirdiği işgalin ağır sonuçlarından birisi yüz binlerce kişinin göçmen haline düşmesi olmuştur. Yüz binlerle kişi yıllarca ilkel koşularda, asgari yaşam düzeyinin altındaki standartlarda hayatlarını sürdürmek zorunda kalmıştır. Fakat Azerbaycanlı Göçmenler Ermenistan tarafından ihlal edilen haklarını Ermenistan'ın ve Azerbaycan'ın taraf olduğu, kararlarının bağlayıcı olduğu uluslar üstü mahkemelerde bireysel davalar açarak aramaları mümkündür. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde benzeri vakaları örnek alarak, izlenilecek bir hukuki süreç, Azerbaycanlı Mecburi Göçmenlerin haklarının geri iadesini mümkün kılabilmektedir. Bu çalışma, Azerbaycanlı göçkünlerin ihlal edilen haklarını ve o hakların giderilmesine yönelik çözüm yollarını konu almaktadır. Tezin amacı Azerbaycanlı göçmenlerin haklarının yeterince aranıp aranmadığı hipotezinden hareketle, göçkünlerin AİHM aracılığı ile Ermenistan'dan tazminat alma yollarının neler olduğunu sunmaktır. Çalışmada AİHM'nin 'Çıragov Ve Diğerleri Ermenistan'a karşı' kararını örnek alınarak, AİHM'de hak aranmasının olumlu sonuçlar doğuracağı tezi savunulmaktadır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesi ve Türk Hukuku

Bireysel Başvuru hakkının tanınması ile ülkemizde Avrupa insan Hakları Sözleşmesi ve paralelinde adil yargılanma hakkı oldukça önemli bir yer tutmaya başlamıştır. Zaman zaman, adil yargılanma konusunda, Türkiye uluslararası platformlarda zor durumda kalabilmektedir. Bunun önüne geçilebilmesi için Avrupa insan Hakları Sözleşmesi'nin öngördüğü adil yargılanma hakkı ile ulusal hukukumuz arasındaki ilişkiyi incelemek zorunluluğu doğmaktadır. 'Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. Maddesi ve Türk Hukuku' başlığı altında hazırlanan bu çalışmanın, giriş kısmında kısaca konunun uluslararası ilişkiler açısından niçin önemli olduğuna değinilmiş, bundan sonra Avrupa insan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa insan Hakları Mahkemesi'nin genel bir tanıtımı yapılmıştır. Giriş bölümünde ayrıca adil yargılanma başlı başına bir insan hakkı konusu olduğu için insan haklarının tanımı ve gelişimine de yer verilmiştir. Adil yargılama hakkının tarihsel gelişimi anlatılırken, tarihteki önemli dönüm noktalarına değinilerek konunun bu boyuttan da ele alınmasına çalışılmıştır. Gelişme bölümünde ise adil yargılanma maddesinin metnine uygun bir sıralama ile konular ele alınmıştır. Tez incelendiğinde de görüleceği gibi Adil yargılanma hakkı yalın bir hak olmayıp adeta pek çok hakkın bir derlemesi gibi olmaktadır. Bu yüzden maddeyi oluşturan unsurlara ayrı ayrı değinilmiştir. Ayrıca her unsurun Türk hukuk sistemi ile olan ilişkilerine de yer verilmiştir. Bu ilişkinin incelenmesi sadece farklı yönleri ortaya çıkarmayı hedeflememiş olup aynı zamanda aradaki benzerlikleri de göstermeye çalışmıştır. Gelişme bölümünün sonunda ise Adil yargılanma hakkına, Ek 7. Nolu Protokol ile getirilen bir kısım haklarda aynı metotla ele alınmıştır. Çalışmadan amaçlanan, sadece teorik değil pratik yönleriyle de günlük hayatımızı etkileyen adil yargılanma hakkını ele almak, aynı zamanda paralel bir şekilde ulusal hukuk sistemimizle değerlendirmek olduğu için yer yer Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarından yer yer de içhukukumuzdan örneklerde kullanılarak konunun daha iyi anlaşılmasına çalışılmıştır. Tezin sonuç kısmında ise Adil yargılanma hakkı ve Türkiye'nin bu hak karşısındaki durumunu bir sonuca bağlanmaya çalışılmıştır. Bu konu ile ilgili bazı tespitlerde bulunulmuştur. Araştırma incelendiğinde görülecektir ki; Türk hukuku ile Sözleşme'nin öngördüğü adil yargılanma hukuku arasında çok büyük benzerlikler ve uyumluluk bulunmaktadır. Buna rağmen Türkiye'den yapılan bireysel başvuruların çokluğu ve bu başvuruların çoğunun ihlal kararı ile sonuçlanmasının altında yatan en önemli sebep kanaatimce Sözleşme'nin günlük hayata yeterince geçirilememiş olmasıdır.
ABD-Rusya hegemonya mücadelesinde Gürcistan ve Gül devrimi

Bağımsızlığını kazanmasından sonra, Kafkasya bölgesine, enerjikoridorlarına, hatta Avrasya'ya hakim olabilmek için verilen mücadelede ABD ve Rusya'nın Gürcistan'a ne kadar önem verdikleri ve politikalarındaki yeri ile ilgili olan bu çalışmanın sonucunda; 21. yüzyılın başlangıcında hakimiyetmücadelesinde veya hegemonya mücadelesinde değişen metotlar ve bu metotların nasıl kullanıldığı hakkında önemli tespitler yapılabilmiştir. Gürcistan, enerji koridorunun üzerinde bulunması ve önemli etnik çatışmaların merkezinde bulunması nedeniyle kontrol edilmesi gereken bir bölge olarak algılanmaktadır. Bu kontrol etme isteği ise, uzun süre Gürcistan'ı kendi yönetimi altında tutmuş olan Rusya ile yeni yüzyıl için farklı hedefleri olan ABD'ninüstünlük/hegemonya mücadelesine yolaçmıştır. Rusya'nın yakın çevre politikasına karşılık; ABD'nin, kimisine göre yumuşak güç kimisine göre de hegemonik güç kapsamında sayılan unsurlarıkullanması, olumlu netice vermiştir. Amerikan yanlısı Saakaşvili'nin, silahlı çatışmalar çıkmadan gerçekleşen Kadife Devrim / Gül Devrimi neticesinde başageçmesinde etkili olan sivil toplum hareketleri, dernek çalışmaları; hegemonikgücün, klasik güç algılamalarını değiştirmiş ve yeni bir dönemin belki de ilk önemlideneyi olmuştur. Klasik güç unsurlarının tek başına yeterli olmadığı, ekonomik gücün, bilgi ağı hakimiyetinin, sivil toplumfaaliyetlerinin de son derece önemli hale geldiği görülmüştür. Hegemonyanın elde edilebilmesi için çok sayıda özelliğe birden sahip olunması gerekliliği yönündeki düşünceler, Gürcistan'daki devrim neticesinde daha da yoğunluk kazanmıştır. Çalışmanın sonucunda, çift kutuplu dönemde olduğu gibi kutuplar arasında dengenin gözetilmesi politikalarının sonuç vermediği de varılan diğer bir sonuç olmuştur. Şevardnadze döneminde her ne kadar Rusya ve ABD arasında denge politikası güdülmüşse de, ABD bu durumu kabul etmemiş ve hegemondevlet durumuna aykırı olarak algılamıştır. Saakaşvili'nin ve yönetimindeki bütünbakanların Amerika'da eğitimlerini tamamlamış olmaları bile bu durumu göstermeye yetmektedir.
KKTC'nin yaptığı andlaşmaların hukuksal statüsü

Bu tez, yıllardır süregelen Kıbrıs sorununu uluslararası hukukun bazı temel kavranılan açısından incelemektedir. Bu çalışmanın amacı, Türk Dış Politikası açısından önem taşıyan Kıbrıs sorununu tarihsel süreci içerisinde incelemek, 1983 yılında kurulmuş olan KKTC'nin hukuksal statüsünü değerlendirmek ve bu çerçevede KKTC'nin 1983'ten bu yana Türkiye ile yapmış olduğu andlaşmaları genelde Uluslararası Hukuk, özelde Andlaşmalar Hukuku bağlamında incelemeye almaktır. Bu tez iki bölümden oluşmaktadır. KKTC'nin uluslararası hukukta 'tanıma' ve 'devlet' kavramları bakımından hukuksal statüsü incelenmekte, bu bağlamda öncelikle kavramların içeriği ele alınmakta, daha sonra bir devlet olarak hukuksal dayanakları incelenmekte ve son olarak da Kıbrıs Rum ve Türk taraflarının GKRY ve KKTC'nin meşruiyeti konusundaki argümanları, bazı uluslararası hukuk profesörlerince hazırlanan hukuki mütalaalar çerçevesinde karşılaşılmaktadır. Tezin ikinci bölümünde KKTC'nin yaptığı andlaşmalar ve hukuksal statüleri incelenmektedir. Bu çerçevede öncelikle KKTC'nin Türkiye ve diğer ülkelerle yaptığı andlaşmalar değerlendirilmekte, konu ile yalandan ilgisi olması nedeniyle Annan Planı Ek Ve de özel olarak yer verilmektedir. 95
System theory and international relations three major conceptualisations

Bu çalışmanın amacı uluslararası sistem kavramını incelemektir. Bu maksatla, ilk olarak, genelde bilimsel ya da teorik aktivitenin mahiyetinin analizi bilim felsefesi literatürü gözden geçirilerek verilmiştir. İkinci olarak, Uluslararası İlişkiler disiplinin genel bir gözden geçirimi, sistem kavrayışına temel olan analiz düzeyi probleminin incelenmesi, ve Genel Sistem Teorisi, Sosyoloji, ve Siyaset Bilimi gibi disiplinlerde sistem düşüncesinin kapsamlı bir taraması gelmektedir. Bu genel arka plana dayanarak, çalışma uluslararası sistem kavramını analiz etmekte ve üç ana kavramsallaştırma üzerinde yoğunlaşmaktadır: uluslararası sistemi karşılıklı etkileşim içindeki elementlerin bütünü olarak gören karşılıklı etkileşim kavramsallaştırması; uluslararası sistemin yapısı tarafından meydana getirildiğini savunan yapısallcı kavramsallaştırma; ve uluslararası sistemi dünya tarihinin süreçleri ile oluşan yapısall bir birim olarak gören dünya sistemi kavramsallaştırması. Çalışmanın ana vargısı uluslararası sistem kavramsallaştırmalarının, ne kadar farklı yorumlamaları içerirlerse içersinler, çok önemli bir ortak noktayı, bütün düşüncesi, paylaştıklarıdır. Bütün düşüncesinin bir perspektiften çok bir birim olarak anlaşıldığım gösterdikten ve bunu uluslararası sistem kavramsallaştırmalarının en önemli çıkmazı olarak değerlendirdikten sonra, çalışma, anlamlı bir uluslararası sistem kavrayışı için, Uluslararası İlişkiler öğrencilerinin bütün düşüncesini bir birimden ziyade bir perspektif olarak görmeleri gerektiğini önermektedir.
Özel güvenlik teşkilatında eğitim olgusu: Özel güvenlik eğitim kursları ve meslek yüksekokullarındaki özel güvenlik ve koruma bölümleri

İnsanlar var olduğu andan itibaren kendisini güvende hissetme içgüdüsü taşırlar. Zaman geçtikçe güven kavramı genişleyerek sevdiklerini, sahip oldukları eşyaları ve değerleri de içine katarak bir güvenlik duvarı oluştururlar. Toplumların oluşumuyla birlikte hızla değişen ve büyümeye devam eden dış tehditlere karşı güvenlik kavramlarıı da derinlik kazanmıştır. Günümüzde güvenlik boyut değiştirmiş ve güvenlik yapılanmaları günün teknoloji ve alt yapısına uygun hale getirilmek için çalışmalar başlatılmıştır. İlerleyen teknoloji beraberinde yeni suç şekillerini de getirmiş, artan bu çeşitliliğe işlenen suç sayının da artması eklenince alınan tedbirler de çoğalmış ve yeni çıkış yolları aramaya başlamışlardır. Türkiye'de de özel güvenlik sektörü dünyada olduğu gibi hızla büyüyen bir sektör haline gelmiştir. Bu çalışmada devlet bünyesinde yer alan kolluk kuvvetlerinin yanında yardımcı bir rol olarak kendisine yer bulan özel güvenlik teşkilatının tarihi, oluşum süreci, yetki aldığı kanunlar çerçevesinde görev ve sorumlulukları, sektörün Avrupa'daki yerinin ekonomik ve hukuksal boyutlarının incelenmesi paylaşılmıştır. Çalışmada Türkiye'de özel güvenlik sektöründe görev yapan personelin almış oldukları mesleki eğitim incelenmiş, özel güvenlik eğitim kurumlarından almış oldukları temel eğitim ile üniversitelerin ön lisans programlarında yer alan özel güvenlik ve koruma bölümlerinin ders saatleri, ders içerikleri karşılaştırılarak çıkan sonuçlara neticesinde çözüm önerileri ile özel güvenlik meslek eğitimi konusunda gelişime katkı sağlamak istenilmiştir.
NATO-Rusya federasyonu ilişkileri ve bu ilişkilerin Türkiye'ye yansımaları

Soğuk Savaş sonrası dönemde ortaya çıkan yeni dünya düzeni çerçevesinde, devletler ve uluslararası örgütler, kendilerini yeni düzene uyum sağlayacak şekilde değiştirme gayreti içerisine girmişlerdir. NATO, kuruluş nedeni olan Sovyet tehdidinin ortadan kalkması ile yeni bir misyona ihtiyaç duymuştur. NATO için, yeni dönemde, tehdit algılaması olarak terörizm ön plana çıkmıştır. Terörizmle savaş bir anlamda NATO'nun devamlılığını sağlamaktadır. NATO'nun varlığına anlam kazandıran bir diğer unsur da genişleme olarak görülmektedir. NATO, 1997- 2004 yılları arasında iki genişleme aşaması geçirmiştir. Genişlemeye en büyük tepki ise, genişleme kapsamına alınana bölgeyi arka bahçesi olarak adlandıran, Rusya Federasyonu'ndan gelmiştir. Bu çerçeveden bakıldığında, NATO'nun, genişleme ile eş zamanlı olarak Rusya Federasyonu ile de ilişkilerini geliştirme zorunluluğu ortaya çıkmaktadır. Bu kapsamda çalışmanın birinci bölümünde, 'Çalışmanın Zemini' başlığı altında ikinci Dünya Savaşı'ndan 1990'lı yıllara kadar geçen zaman içerisinde NATO'nun gelişimi, NATO-Sovyetler Birliği ilişkileri ve Soğuk Savaşın sona ermesi ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, 1990 sonrası gelişen olaylar çerçevesinde, NATO'nun yeni dönemde misyon arayışları ve genişlemesi ele alınmış, eş zamanlı olarak ilerleyen NATO-Rusya ilişkilerine değinilmiştir. Bu çerçevede ele alınan en önemli gelişmeler olarak, 1997 yılında tesis edilen NATO-Rusya Kurucu Senedi ve 2002 yılında Kurucu Senet çerçevesindeki yetkiler genişletilerek oluşturulan NATO-Rusya Konseyi dikkat çekmektedir. Çalışmanın son kısmında ise gelişen NATO-Rusya ilişkilerinin bölgeye ve Türkiye'ye etkileri üzerinde durulmuştur. Burada özellikle, NATO'nun Karadeniz'e kıyısı olan iki ülkenin, NATO'ya dahil 195 edilmesinin Türkiye-NATO ve Türkiye-Rusya ilişkilerine yansıması ele alınmıştır. Ayrıca, genel çerçeveler itibari ile Türkiye'nin NATO ve Rusya ile olan ilişkilerinin geleceği de incelemeye çalışılmıştır.
İran'ın nükleer politikası ve UAEA'nın İran'daki denetimi

nükleer çalışmaları uluslararası örgütleri ve Batılı ülkelerin gündemini en fazla meşgul eden konuların başında gelmektedir. Başta Birleşmiş Milletler olmak üzere birçok küresel ve bölgesel örgüt İran'ı nükleer kapasite edinmemesi için ikna etmeye çalışmış ve nükleer çalışmalarını durdurmaya çağırmıştır. Sadece örgütlerdeğil aynı zamanda bölge ülkeleri, özellikle de Türkiye'nin ikna çabaları da dikkat çekicidir. İran'ın nükleer güç edinirken, bunu enerji olarak mı yoksa kitle imha silahı olarak mı kullanacağı önemlidir. Batılı güçlerden doğrudan tehdit algılayan İran, nükleer güç sayesinde kendini daha güvende hissetmeyi amaçlamaktadır. Bu durumda da nükleer silah edinmek İran'ın öncelikli amacıdır dersek yanlış olmayacaktır. Zaten İran dünyanın önde gelen enerji ihracatçılarından biridir ve bölgede en az enerjiye ihtiyaç duyan ülkelerden birisidir. Nükleer enerji maliyet olarak yüksek ve şu an için kullanışlı bir enerji türü değildir. Özellikle de İran gibi nükleer güç teknolojisine sahip olmak için büyük harcamalar yapmak zorunda kalan bir ülke için bu maliyet oldukça yüksektir. İran'ın bu çabaları öncelikle nükleer gücün enerji olarak değil de, nükleer silah olarak kullanmaya çalışmakta olduğu kanısı yaratmaktadır. Bunun da bölge için büyük tehlikeler yaratacağı daha şimdiden görülmektedir. Özellikle de radikal bir yönetime sahip olan İran'ın edineceği nükleer güç büyük tehlikeler yaratacaktır. Bu durumda da uluslararası denetim çok büyük önem kazanmaktadır. Özellikle de UAEA'nın denetimlerinin büyük önemi vardır. Bu araştırmada da buVkonular detaylı olarak araştırılmıştır. Denetimlerin sonuçları aşama-aşamabelirtilmiştir. Gelinen son durum ve tarafların yaklaşımları tezde incelenmiştir. BM Güvenlik Konseyinin İran'la ilgili vermiş olduğu karar ve karar sonrası yaşanan gelişmeler de tezde yerini bulmuştur. VI