turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İdari yargılama hukukunda temiz yolu

Kayları, İbrahim, İdari Yargılama Hukukunda Temyiz Yolu, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Metin GÜNDAY, 168 s. İdari yargılama hukukunun temel gayesi, idarenin işlem ve eylemlerinin hukuka uygunluğunu denetlemektir. Böylece, idarenin hukuka uygun hareket etmesi sağlanarak hukuk devleti ilkesinin korunması amaçlanmaktadır. İdarenin işlemlerine ve eylemlerine karşı idari yargı yerlerinde açılan davalar sonucunda verilen nihai kararların da hukuka uygun olarak verilip verilmediklerinin denetlenmesi gerekir. Zira, mahkemelerin de yürürlükteki hukuku yanlış uygulama veya yorumlama olasılığı her zaman vardır. Bu nedenle hukuka aykırı yargı kararlarının ortadan kaldırılarak taraflar arasındaki uyuşmazlıkların daha adil bir çözüme kavuşturulması ve hukuk uygulamasında birliğin sağlanması için kanun yolları öngörülmüştür. Kanun yoluna başvurma hakkı, 1982 Anayasasının 36'ncı maddesinde ifadesini bulan hak arama hürriyetinin bir uzantısıdır. İşte temyiz yolu da bu kanun yollarından birisi, hatta en önemlisi olarak kabul edilebilir. Çünkü, temyiz yolu ile Danıştay, ilk derece idari yargı mercilerinin nihai kararlarının hukuka uygun olup olmadığını denetlemektedir. Temyiz incelemesi sonucunda verilecek kararlarla uyuşmazlıkların daha adil bir çözüme kavuşturulması ve hukuk uygulamasında birliğin sağlanması amaçlanmaktadır. İdari yargıda temyiz konusu incelenirken, daha ziyade, 2577 sayılı Kanundaki düzenlemeler ile Danıştay kararları esas alınacaktır. Bazı konularda, özellikle kanun yolları hakkında genel bilgi verilirken ve bazen de temyize ilişkin konular incelenirken ceza yargılaması ve özellikle medeni yargılama hukuklarından da yararlanılacaktır. Özellikle medeni yargılama, çünkü, 2577 sayılı Kanunda bazı konularda medeni yargılama hukukuna atıf yapılmıştır. Bundan hareketle medeni yargılama hukukundan, ceza yargılama hukukuna göre daha fazla yararlanılmıştır. Tezi, doktrindeki teorik tartışmalardan ziyade Danıştay kararları ışığında inceleyeceğimizi yukarıda belirttik. Bunun nedeni, öncelikle uygulamadan gelen birisi olarak, mümkün olduğunca, konuyla ilgili uygulamada karşılaşılan sorunlara değinmek ve Danıştay'ın bu konulardaki görüşüne yer vermektir. Bu nedenle teze konuyla ilgili olduğu düşünülen Danıştay kararları da eklenmeye gayret edilmiştir.
Türkiye'de 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu çerçevesinde kaçakçılık suçları ve kabahatleri

Türkiye'de işlenen suçların önemli bir kısmı Kaçakçılıktan kaynaklanmaktadır. kaçakçılık asırlardır süregelen olgudur. 2003 yılında değişen 1918 sayılı Kanunun yerine gelen 4926 sayılı kanun bu suçlar bakımından 1918 sayılı kanununa göre pek çok yenilikler getirmiştir. Ancak bu kanunun hemen ardından yeni ceza kanunu, ceza muhakemesi kanunu ve kabahatler kanunu karşısında yasa koyucu bu kanunun değişmesi gerekliliğini öngörmüş yeni 5607 sayılı yasayı çıkarmıştır. Bu yasanın mantalitesi 4926 sayılı yasadan farklıdır. Ekonomik suça ekonomik ceza ilkesi terk edilmiş, hapis cezası istisnai değil, bütün kaçakçılık suçları için öngörülmüştür. kaçakçılık kabahatleri için ise idari para cezası öngörülmüştür. Bunun dışında yasada yeni ceza kanunu ve kabahatler kanunu ile çelişen hükümlerde bulunmaktadır.
Hizmet sözleşmelerinde rekabet yasağı sözleşmesi

Rekabet yasağı sözleşmeleri hukukumuzda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 444. İla 447. Maddeleri arasında düzenlenmektedir. Rekabet yasağı sözleşmeleri bir yandan işçinin ekonomik geleceğini koruma altına almayı amaçlamakta diğer yandan ise işverenin korunmaya değer menfaatlerini koruma altına almaya çalışmaktadır. Bu çalışma içerisinde rekabet yasağı sözleşmesinin benzer nitelikli sözleşmelerden farkları incelenmiş devamında geçerlilik şartları incelenmiştir. Uygulamada sıklıkla karşılaşılan ve tartışmalı olan konuların başında gelen rekabet yasağının sınırlandırılması karşılaştırmalı hukuk bilgi ve örnekleri ekşiliğinde ve Yargıtay kararları ışığında incelenmiş, okuyucunun bu konudaki kafa karışıklığı giderilmeye çalışılmıştır. Rekabet yasağı en önemli noktalarından biri olan ihlal kısmı incelenmiş değişik örnek ve Yargıtay kararları eşliğinde işçilerin sorumlulukları ve özellikle tazminat ve cezai şart yükümlülükleri açıklanmıştır. Son kısımda ülkemizde halen başlangıç döneminde olan rekabet yasağı sözleşmelerinin son bulma halleri ve özellikle görevli yetkili mahkeme ayrımlarına değinilmiştir.
Hekim hatalarının Hanefİ mezhebi açısından değerlendirilmesi

Hekim hataları, ölüm sebepleri sıralamasında ilk beşte yer alan tıbbi hatalar içerisinde büyük bir yer tutmaktadır. Günümüzde olduğu gibi geçmişşte de sık sık rastlanan ve hukuki sorumluluk açısından eserlerde yer verilen hekim hataları konusunun ele alındığı bu çalışma, iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, hekim hataları konusu modern hukukta ele alındığı şekliyle ele alınmış, hekim hatalarının nedenleri ve sonuçları hakkında ayrıntılı biçimde inceleme yapmak suretiyle hekimin sorumluluklarından bahsedilmiştir. Tezin ana bölümünü oluşturan ikinci bölümde ise hekim hataları konusu İslam hukuku açısından değerlendirilmiş, çalışmanın sınırları gereği araştırma yapılırken özellikle Hanefi mezhebine ait fıkıh eserleri esas alınmıştır. Ancak meselenin farklı şekilde ele alındığı ve konunun aydınlanmasına yardımcı olacak bilgilerin bulunduğu durumlarda zaman zaman diğer üç mezhebin görüşlerine de yer verilmiştir. Hekim hataları konusu bu şekilde hem modern hukuk hem de İslam hukuku açısından ayrıntılı olarak ele alınmış, iki doktrinin benzer ve farklı görüş beyan ettiği konular tespit edilerek değerlendirmeler yapılmıştır.
Ceza muhakemesi hukukunda şüphe

Şüphe üzerine başlayan ceza muhakemesinde, şüphenin bertaraf edilerek yerini şüpheden arınmış maddi gerçekliğe bırakması amaçlanmaktadır. Bu amaca ulaşmak için bir takım işlemlere başvurulmaktadır. Yapılan işlemler genellikle, geçmişşte olup biten olaya ilişkin delillerin, maddi gerçeğin ortaya konulacak şekilde toplanması ve muhafaza altına alınmasına yöneliktir. Şüpheden belirliliğe giden bu sürecin tamamında karşımıza şüphe kavramı çıkmaktadır. Bu çalışmada, muhakeme makamlarının yaptığı birçok işlemde aranan şartlardan olan 'şüphe' kavramından ne anlaşılması gerektiğini ortaya koymaktır. Çalışmamızın birinci bölümünde, ceza muhakemesi ile şüphenin ilişkisi ve ceza muhakemesinde şüphenin önemine değinilerek, ceza muhakemesi hukukunda hakim olan ilkelerin bazıları şüphe kavramı ile ilişkilendirilerek açıklanmıştır. İkinci ve üçüncü bölümlerinde ceza muhakemesi evreleri, vicdani ispat sistemi ve delil kavramı ile şüphenin dereceleri detaylı şekilde irdelenmiştir.
Türk hukukunda vesayet altındaki kişinin hukuki durumu ile ilgili vasinin sorumluluğu

Türk Hukukunda velayet altında bulunmayan küçükler ile kanunda sayılan sebeplerle sınırlı olmak üzere koruma altına alınması gereken velayet altında bulunmayan erginler vesayet adı verilen hukuki kurumun himayesi altına alınırlar. Vesayete ilişkin hükümler 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 396 -494. maddeleri ve Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerine İlişkin Tüzüğün 6 -28. maddeleri ile düzenlenmekte olup mevzuatımızda vesayete ilişkin başka düzenlemelerde yer almaktadır. Vesayet organları, vesayet altındaki kişinin eksik ya da zayıf bulunan yönlerini tamamlayarak onun şahsi ve maddi menfaatlerini koruma görevini üstlenirler ve vesayet altındaki kişilerin sosyal hayata adapte olmalarına olanak tanırlar. Böylelikle de vesayet kurumu ile toplumda yaşayan ve bazı nedenlerle şahsi ve maddi menfaatlerini koruyamayacak durumda olan kişilerin zarar görmesinin önlenmesi sağlanır. Kısıtlanan kişilerin tüm hukuku, kısıtlanan kişinin yerleşim yerinde bulunan ve vesayet organlarından vesayet makamı olarak görev yapan sulh hukuk mahkemeleri ve denetim makamı olarak görev yapan asliye hukuk mahkemelerinin denetimi ve gözetimi altında bulunur. Vesayet altında bulunan kişiler vasi, kayyım ve yasal danışman adı verilen gerçek kişiler tarafından temsil edilirler. Kısıtlama sebeplerinden birinin gerçekleştiği hallerde vesayet makamı istem üzerine veya doğrudan kısıtlanan kişiyi temsil etmesi ve onun şahsi ve ekonomik menfaatini koruması amacıyla ergin bir kişiyi kısıtlanan kişiye vasi olarak görevlendirir. Kayyım ve yasal danışman ise ergin bir kişinin belirli hukuki işlemlerini yapmak veya malvarlığını korumak amacıyla kanunda sayılan sebeplerden birinin varlığı halinde istem üzerine veya doğrudan vesayet makamı tarafından görevlendirilir. Kısıtlanan kişilere tayin edilen vasiler, kısıtlı adına bazı hukuki işlemleri tek başına yapabilirken bazı hukuki işlemleri yapabilmek için vesayet makamının ve bazı hallerde ise vesayet makamı ile denetim makamının iznini almak zorundadırlar. Vasi, kısıtlının şahsi ve maddi tüm menfaatlerini gözetmekle yükümlü olup kısıtlının menfaatlerini kusurlu olarak ihlal ettiği takdirde meydana gelen zarardan sorumlu olacaktır. Kanun koyucu; vasi, kayyım ve yasal danışmanın karşılayamadığı zararları Devlet'in karşılaması esasını getirmiş ancak Devlet'e karşıladığı zararlar bakımından kusurlu olan görevlilere rücu etme hakkı tanımıştır. Tez çalışmamızda vesayet altındaki kişinin hukuki durumu, vasilik kavramı ve vasinin sorumluluğu esas alınarak incelenmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun sistematiğine uygun olarak hazırladığımız tezimizde yeri geldikçe vesayet ile benzerlik gösteren diğer kurumlar ile ilgili bilgi verilmiş olup Eski Medeni Kanunumuz olan 743 Sayılı Türk Kanunu Medenisinin vesayete ilişkin hükümlerinde yapılan değişiklikler ise ilgili kısımlarda belirtilmiştir.
Milletlerarası Özel Hukukta ürün sorumluluğu

İİ YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUKTA ÜRÜN SORUMLULUĞU Esin ŞENGÜR Özel Hukuk Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ocak 2005 Danışman: Doç. Dr. Gülin GÜNGÖR Milletlerarası özel Hukukta Ürün Sorumluluğu başlığını taşıyan bu çalışmada ürün sorumluluğu, milletlerarası özel hukuk ve Türk milletlerarası özel hukuk düzenlemeleri çerçevesinde incelenmiştir. Bu çalışma, milletlerarası ticaretin gelişimiyle birlikte sıklıkla karşılaşılan bir sorun haline gelen ürün sorumluluğunun milletlerarası özel hukuk açısından değerlendirilmesi gerekliliğinden kaynaklanmaktadır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın Birinci Bölümünde, ürün sorumluluğu maddi hukuk açısından ele alınmıştır. Bu bölümde ürün sorumluluğu kavramı tanımlandıktan sonra, tanım, ürün sorumluluğunda ilişkin uyuşmazlıklarda yer alan ürün ve üretici gibi unsurlar açıklanarak genişletilmiştir. Bu bölüm ürün sorumluluğunun dayandırıldığı sorumluluk esasları açıklanarak sona erdirilmiştir. Çalışmanın İkinci Bölümünde, öncelikle milletlerarası özel hukukta zarar görenin korunması mülahazasının ürün sorumluluğuna ilişkin uyuşmazlıklara etkisi incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca ürün sorumluluğuna ilişkin uyuşmazlıklarda milletlerarası yetki ve uygulanacak hukuk, kanuni rejimlerin yanı sıra milletlerarası sözleşmeler rejimi çerçevesinde de değerlendirilmiştir. Çalışmanın Üçüncü Bölümünde, Türk Milletlerarası Özel Hukukunda Ürün Sorumluluğu başlığı altında ürün sorumluluğuna ilişkin uyuşmazlıklarda uygulanacak milletlerarası yetki ve bağlama kuralları, Türk Milletlerarası Özel Hukuk Mevzuatı ve Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul hukuku Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı çerçevesinde değerlendirilmiştir.
Vücut kriyoprezervasyonunun hukuki ve etik uygulanabilirliği

Vücut kriyoprezervasyonu, yasal ölüm ilanı yapılmış insanların geleceğin tıbbi ilerlemelerine eriştirilmesi suretiyle yeniden hayata getirilmelerinin amaçlandığı deneysel bir tıbbi prosedürdür. Ölüm sonrası süreçte doğal şartlarda ceset üzerinde gözlemlenen postmortem değişimlerin önüne geçilmesi ve cesedin belirsiz bir süre boyunca muhafazasının sağlanabilmesi için metabolizma aktivitelerinin askıya alınması amacıyla ultra düşük sıcaklıklar (-196 C) kullanılmaktadır. 1960'lı yılların başındaki ilk çalışmalardan bu yana kriyoprezervasyon uygulaması teorik bir konseptten buz oluşumunu ortadan kaldırmak için acil tıbbi prosedürleri ve modern vitrifikasyon teknolojilerini kullanan, kanıta dayalı bir uygulama haline gelmiştir. Vücut kriyoprezervasyonu prosedürü, dünya genelinde British Columbia eyaleti haricinde hiçbir bölgede hukuken düzenleme altına alınmadığından dolayı, ilgili eyalet dışında genel olarak kanun boşluğu olan bir konudur. Vücut kriyoprezervasyonunu yasaklayan doğrudan bir norm olmadığından dolayı şu ana kadar mahkemelerde dava konusu olan durumlar, mevcut hukuk kurallarına ve suç tiplerine göre değerlendirilerek çözümlenmiştir. Hukuk ve etik biliminin değişen sosyal şartlara göre şekilleneceği göz önüne alındığında zamanla çeşitli düzenlemelerin kanun koyucular tarafından benimsenmesi muhtemeldir. Çalışmada, süreç içerisindeki teknolojik ilerlemelerle birlikte gelişerek popülaritesini arttıran ve beraberinde de tartışmaların merkezinde kalan ilgili tıbbi prosedür ''Vücut Kriyoprezervasyonunun Hukuki ve Etik Uygulanabilirliği'' başlığı altında incelenmiştir. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır: Birinci bölüm ''ölüm ve postmortem değişimler''; ikinci bölüm ''ceset üzerinde tasarruf yöntemleri''; üçüncü bölüm ''kriyoprezervasyon''; dördüncü bölüm ''hukuki açıdan kriyoprezervasyon''; ve beşinci bölüm ''etik açıdan kriyoprezervasyon''.
Zilyetliğin uzak hukuki temellerinin meralık vasfına etkisi

Çalışmamızda öncelikle hayvancılık iş kolu ile geçimini sağlayan insanlarımız ve dolayısıyla ülkemiz ekonomisi bakımından hayati öneme haiz olan mera vasfındaki arazilerin bu vasfı kazanımı, bu vasıftaki arazilerin hukuki nitelendirilmesi ve en nihayetinde zilyetlik mefhumunun meralık vasfını taşıyan ya da taşıdığı iddia edilen araziler üzerinde etkisi sorunları araştırılmaya çalışılmıştır. Bu sorun tartışılmaya çalışılırken Roma-Germen hukuk anlayışlarından bugüne müphemiyetini koruyan zilyetlik mefhumu tüm yönleriyle irdelenmiş, daha sonra çalışmamızın odak noktasında yer alan meralar, bu vasfı taşıyan arazilerin hukuki nitelendirilmesinin dünü ve bugününün yanı sıra ana sorunumuz olan zilyetlik mefhumunun uzak hukuki temellerinin meralar üzerindeki etkisine her bir bölümde ayrı ayrı temas edilmeye çalışılmıştır. Açıkça belirtmek isterim ki çalışmamız zilyetliğin tapulu-tapusuz taşınmazların kazanımındaki işlevi temelinde gelişmemiştir, asıl ortaya koymak istediğimiz sorun zilyetliğin uzak hukuki temelleri olarak adlandırdığımız kişilerin sürdürdükleri zilyetliklerine mera vasıflı arazilerde belki bazen hakkaniyet duygumuzu rahatsız edecek şekilde hukuken değer tanınmıyor olmasıdır ki bu husus sonuç kısmında bir anlamda 3402 sayılı Kadastro Kanunumuzun 46. maddesinin bir anlamda eleştirisi olarak vurgulanmıştır, şunu da belirtelim ki her tür zilyetlik korunmayı hak etmeyebilir zira meraların korunması gerekliliği de mera tahribatının bir hayli yoğun olduğu ülkemizde dikkat çekilmesi gereken bir konudur.
Çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi

İş güvencesinin hukukumuza girmesi ile birlikte işçinin işinin korunması ve feshin son çare olarak uygulanması gerektiği konuları da ön plana çıkmıştır. Feshin son çare olması ilkesi, iş güvencesi sisteminin temelinde yatan sözleşmeye bağlılığın esas feshinse istisna olduğu yönündeki düşüncenin bir sonucu olarak hukukumuzda da yerini almıştır. Feshin son çare olması gerektiği ilkesinin ele alındığı düzenlemelerden birisi de 4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesidir. 'Çalışma Koşullarında Değişiklik ve İş Sözleşmesinin Feshi' başlığı altındaki bu düzenleme ile işveren iş akdinin kaçınılmaz olduğu hallerde iş akdinin feshinden daha az işçiye zarar verecek bir düzenlemeyi işçinin yazılı olarak kabul etmesi şartıyla uygulayabilmekte bu değişikliği kabul eden işçi de işini kaybetme riskinden kurtulmaktadır. İş K. m.22'nin 1475 sayılı İş Kanunu dönemindeki işçi aleyhine olan birçok uygulamayı ortadan kaldırdığını, işletme riskini işçi üzerinden alarak işverene bıraktığını söylemek mümkünse de çalışma koşullarında değişikliğin iş sözleşmesinin feshi kavramından ayrı olarak ele alınmış olması İş K. m.22'de getirilen düzenlemenin tam anlamıyla değişiklik feshi niteliği taşımadığını düşündürmektedir.
Türk Sermaye Piyasası Hukukunda içeriden öğrenenlerin ticareti suçu

Güçlü bir sermaye piyasası yaratmanın ve onu korumanın yolu, bu piyasaların tüm katılımcıları açısından açık, şeffaf ve güvenilir bir ortam sunmasından geçmektedir. Bu durum kaçınılmaz olarak sermaye piyasalarının düzenlenmesini ve bu piyasaların güven içinde çalışmasını engelleyen bazı fiillerin cezai yaptırım gerektiren birer suç olarak düzenlenmesi ihtiyacını ortaya çıkarmıştır ki; bu fiillerin başında kanuni tanımla 'bilgi suistimali', literatürdeki yaygın adıyla 'içeriden öğrenenlerin ticareti' gelmektedir. İçeriden öğrenenlerin ticareti suçu, sermaye piyasası araçlarının fiyatlarını önemli ölçüde etkileyebilecek kamuya açıklanmamış gizli bilgilerin; görev, meslek veya statüleri nedeniyle bu bilgilere sahip olan kişiler tarafından, bu bilgiler kamuya açıklanmadan önce doğrudan veya dolaylı yoldan kullanılması suretiyle sermaye piyasasında işlem yapılarak bir menfaat temin edilmesidir. Yapılan bu çalışmada 'içeriden öğrenenlerin ticareti suçu' ceza hukuku özelinde incelenmeye çalışılmış, kanuni düzenleme ve uygulama yönüyle görülen eksiklikler ortaya konularak, çözüm önerileri getirilmeye gayret edilmiştir.
Kamu alacaklarının iflas yoluyla takibi ve iflasın ertelenmesinin kamu alacaklarının tahsiline etkisi

Kamu alacaklarının cebren tahsilinde kendisine son çare olarak başvurulan iflas yoluyla takip, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 100'üncü maddesiyle yapılan atıf dolayısıyla, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun bu takibe dair hükümlerine göre yapılmaktadır. Bunun en önemli sonucu, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 54'üncü maddesinde yer alan diğer cebren tahsil yollarından farklı olarak, kamu borçlusunun iflası halinde iflas ile ilgili işleri alacaklı tahsil dairesinin değil, iflas organlarının yürütecek olmasıdır. İcra ve İflas Kanunu'nda iflas yoluyla takibe dair düzenlemelerin esas itibariyle özel hukuk ilişkisinden doğan alacaklar dikkate alınmak suretiyle yapılmış olması ve vergi mevzuatımızda iflasa dair oldukça az sayıda düzenleme bulunması, kamu alacaklarının bu yolla tahsilinde bazı sorunları da beraberinde getirmektedir. Ayrıca, 2003 yılından bu yana uygulamaya giren iflasın ertelenmesi müessesesinin de kamu alacaklarının tahsiline önemli etkileri bulunmaktadır. Bu nedenle, çalışmamızda kamu borçlusunun iflas yoluyla takibinde, iflasın kapanması veya kaldırılmasına kadar olan süreçte; iflasının ertelenmesi halinde ise erteleme süresince kamu alacaklarının durumu Türk Vergi Hukuku ve İflas Hukuku kuralları çerçevesinde incelenmeye çalışılmıştır.
Başlangıçtan IV/X. asra kadar İslam Hukuk tarihinde taklid düşüncesi ve etkileri

başkasının fikrini delilsiz olarak kabul etmektir. Tarihsel sürece baktığımızda İslam Hukuk Tarihinde taklid düşüncesinin ne zaman ortaya çıktığı tartışmalıdır. Hz. Peygamber ve Hulafa-yi Raşidin dönemlerinde böyle bir düşünceden söz edemeyiz. Fakat hicri dördüncü yüzyıldan sonra, İslam coğrafyasının siyasal bölünmesiyle, hukukçuların mezhebçilik düşüncesiylekendilerinden önceki liderlerine bağlılıkları ve onların bütün problemlerin çözümlerini bulduklarına inanarak icithad faaliyetlerinden vazgeçmeleri, taklidin kurumsallaşarak taassuba dönüşmesinde etkili olmuştur. İkinci dünya savaşı sonrasında, Müslüman toplumların özgürlüklerini elde etmiş olmaları her alanda olduğu gibi, hukuk alanında da yeniden bir yapılanmanın gerekli olduğu inancını ortaya çıkardı. Taklid genel olarak dinudüşünceyi etkiledi. Özel olarak ta hukuk düşüncesinin gelişimini olumsuz yönde etkiledi. Bu yüzden taklid düşüncesine karşı mücadele edildi ve ictihad faaliyeti tekrar hayata konulmaya çalışıldı.
İdari Yargılama Hukukunda kanun yolu olarak itiraz

Hukuk devleti ilkesinin varlığı bakımından idarenin eylem ve işlemlerinin yargı denetimine tabi olması büyük bir önem taşır. Bu denetim ülkemizde idari yargı tarafından gerçekleştirilmektedir. Ancak diğer yargı düzenlerinde olduğu gibi idari yargıda da mahkemelerin kararlarının hukuken yanlış verilebilmesi ihtimali karşısında bu kararlara karşı kanun yollan öngörülmüştür. Bu tezin konusunu idari yargılama hukukundaki kanun yollarından biri olan itiraz kanun yolu oluşturmaktadır. Buna göre tezin birinci bölümünde öncelikle kanun yolu kavramı ve idari yargılama hukukundaki diğer kanun yollan ele alındıktan sonra itiraz kanun yolu diğer kanun yollarıyla kıyaslanarak farklı ve benzer yönleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde itiraz kanun yolunun amacı ve idari yargılama hukukundaki diğer itiraz hallerine değinilerek yine bir kıyaslamaya girişilmiş ve son olarak da itiraz kanun yoluna hangi kararların konu olabileceği ve ilgili tartışmalı hususlar ortaya konulmuştur. Tezin ilk iki bölümünde itiraz kanun yoluna genel bir açıdan bakılmış iken üçüncü ve son bölümünde, itiraz kanun yolu usulü, süreci ve bu süreç sonunda alınacak kararlar derinlemesine incelenmiştir. Çalışmada, mevcut yasal düzenlemeler, değişiklik tasarısı, öğretideki görüşler yanında yargı kararlarından da mümkün olduğu ölçüde faydalanmaya gayret gösterilmiş, sonuç kısmında ise itiraz kanun yolu ile ilgili tespitlere ve itiraz kanun yolunun daha iyi işlemesini sağlamak için önerilere yer verilmiştir.
Taşınmazların inançlı işlemle devri

İnançlı işlem, varlığını ekonomik gereksinimlere borçlu olan bir hukuki işlem türüdür. Taşınmazları konu edinen inançlı işlemler çerçevesinde taşınmaz mülkiyeti, güvence teşkil etmesi ya da yönetilmesi amacıyla bir başkasına devredilmektedir. Devralan, amaca ulaşılması ya da işlemin herhangi bir sebeple sona ermesi durumunda elde ettiği hakkı iade yükümlülüğü altına girmektedir. Anılan işlemler, devredenin söz konusu malvarlığı değerinin kendisine iade edilmesi hususunda sadece şahsi bir talep hakkına sahip bulunması dolayısıyla inançlı olarak nitelendirilmektedir. Taşınmazları konu edinen inançlı işlemler, tasarruf işlemi niteliğindeki devir işleminin, borçlandırıcı işlem niteliği taşıyan inanç anlaşmasıyla bir araya gelmesiyle oluşmaktadır. İnanç anlaşmasının kendine özgü bir sözleşme olması, inançlı işlemlerin benzer işlem ve kurumlar karşısındaki durumunun açıklığa kavuşturulması gereksinimini doğurmuştur. Bu çerçevede karma inançlı işlemlerin taşınmaz rehninden, saf inançlı işlemlerin ise vekalet sözleşmesinden ve özellikle temsil ilişkilerinden ayırt edilmesi gerekir. Karşıladığı ekonomik gereksinimler dolayısıyla, özellikle taşınmazlar alanında uygulamanın önemli bir parçasını teşkil eden inançlı devirlerin geçersizlik riskinden kurtarılması önem arz etmektedir. Bu amaçla öncelikle inanç anlaşmasının devir işleminin hukuki sebebini oluşturduğu ve bu hukuki sebebin kendine özgü nitelik taşıdığı kabul edilmelidir. Söz konusu anlaşmanın tapu sicili uygulamasında taşınmazların devrine kaynaklık edebilecek yeterlilikte görülmemesi ve bu doğrultuda ortaya çıkan şekil eksikliği ve muvazaa gibi ihtimaller de, yanlış belirtme zarar vermez ilkesine başvurularak bertaraf edilmelidir. İnananın üçüncü kişilere, özellikle inanılanın alacaklılarına karşı korunması, taşınmazların inançlı işlemle devrinde karşılaşılan en önemli sorunlardan birisini oluşturmaktadır. İnananın her durumda ayni nitelikli bir hakla yetkilendirilmesini öngören teoriler, inançlı işlemlerin inançlı niteliğini yok etmesi bakımından isabetsizdir. Bu doğrultuda taraflara gerekli görmeleri durumunda başvurabilecekleri bir şerh imkanının tanınması en isabetli çözümdür. Böylece kökeni Anglo-Amerikan hukuk sistemine dayanan ve uygulaması uluslararası alanda gün geçtikçe yaygınlaşan trust işleminin ülkemiz hukuk düzeni tarafından da tanınması hususunda önemli bir adım atılmış olacaktır.