turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rusya Federasyonu'nun güvenlik anlayışının Neorealist Perspektiften analizi

Bu tezin yazılmasının nedeni, Rusya Federasyonu'nun 2000'li yıllardan itibaren uygulamaya koyduğu saldırgan dış politikasını, devleti temel aktör olarak gören ve uluslararası sistemin yapısını dikkate alan neorealist teori bağlamında incelemektir. Bu çerçevede, Sovyet sonrası dönemde ülke içinde gerçekleşen ideolojik tartışmalara yer verilirken, o zamandan günümüze Rus dış politikasının yol haritaları olan askeri, dış politika ve milli güvenlik belgeleri de sunulmuştur. Ayrıca Rusya Federasyonu'nun agresifleşen dış politikası, Putin döneminde gerçekleşen üç vaka örneğiyle değerlendirilmiştir. Özetle bu tezde, 2000'li yıllar Rus dış politikasının, hayatta kalmak için güç maksimizasyonunu amaçlayan ofansif realizm çerçevesinde kurgulandığı ve uygulandığı savunulmaktadır. Böylece, dış politikanın giderek küreselleştiğinin iddia edildiği bir dönemde, realist uluslararası ilişkiler teorisinin geçerliliğini hala koruduğu gösterilmektedir.
To frame or not to frame?: That is the question explaining the impact of media on social intolerance in Russian Federation

Bu tez, Çeçen silahlı çatışmanın iki aşaması (1. Çeçen çatışma (1994-1996) ve 2. Çeçen çatışma (1999-2009)) bağlamında, medya kaynaklarının Çeçen çatışmasını çerçeleveenin sosyal hoşgörüsüzlük ve yabancı düşmanlığı eğilimleri üzerine olan etkisini inceliyor. Bu tez, 1. Çeçen çatışmanın ve 2. Çeçen çatışmanın kamusal söylemde farklı şekilde çerçevelenmesinin ve medya aracılığı ile tebliğ edildiğinin, Rus toplumunda sosyal toleransı farklı şekilde etkilediğini tahmin ediyor. 2. Çeçen çatışmanın çerçevelenmesinin, Çeçen isyancıların ayrılıkçı güçlerinden kaynaklanan 'tehdidi' büyüterek ve ayrımcı söylemi tanıtarak, sırasıyla toplumda azınlık etnik gruba doğru artan hoşgörüsüzlük ve ksenofobiye neden olduğu bulunmuştur. Bu araştırma, deneysel yöntem tarafından uygulanan karşılaştırmalı-vaka çalışması üzerine kuruludur. Bu araştırmanın temel amacı çatışmadaki medyanın rolü ve genel olarak toplumsal tolerans üzerindeki etkisini aydınlatmak ve anlamaktır.
Regional economic integration of Central Asian countries

Bağımsızlıkla birlikte ekonomik bir çıkmaz içinde kalan Orta Asya Türk Cumhuriyetleri, sekiz yıl boyunca ekonomik sorunların çözümüyle uğraşmışlardır. Bu süre içinde kendi milli para uygulamalarına başlamışlar büyük oranlarda özelleştirmeyi gerçekleştirmişlerdir. Karşılaştıkları hiperenflasyon oranlarım %1 500 -2000' lerden %40'lara düşürmüşlerdir. Kendi merkez bankalarım kurmuşlar bankacılık sektörünü de oluşturmaya başlamışlardır. Kısacası liberal ekonomiye geçişte ilk adımı atmışlardır. Ekonomik kalkınmayı gerçekleştirmek için de gerekli yasal düzenlemeleri yaparak yabancı yatıranları teşvik etmeye başlamışlardır. Şu anda çok riskli olan bu bölgeye uzun vadede büyük yatırımlar olacağı tahmin edilmektedir. Ayrıca Sovyet döneminden kalan eski teknojiyi yenilemek için Türkiye, ABD ve benzer ülkelerle ve de IMF ve Dünya Bankası gibi uluslararası örgütlerle teknik yardım ve işbirliği anlaşmaları yaparak kredili yardımlarından faydalanmışlardır. Orta Asya Türk Cumhuriyetleri BDT ülkelerine ve özellikle Rusya'ya olan ekonomik bağımlılıklarını azaltmak için Sovyet dönemi ürün tek-tipleştirmesini kırmaya çalışmış, ürün çeşitlendirmesine gitmişlerdir. Dış ticaretlerinde BDT dışı ülkeler de yer almaya başlamış ve dış dünya ile olan ticari hacimleri her geçen gün artmıştır. Ayrıca dış dünya ile olan Rusya merkezli bağlantılarına alternatif olarak büyük yol ve boru hattı projelerine girişmişlerdir. Ekonomik nitelikli ikili ve çok taraflı bölgesel antlaşmalar yapmışlar, IMF, Dünya Bankası gibi uluslararası örgütlere üye olmuşlardır. Bu ülkelerin kısa vadede yapması gereken; pazar ekonomisi için gerekli olan kurumlan tam olarak oluşturup uygun para ve maliye politikalarıyla istikrarlı bir şekilde işlemesini sağlamaktır. Bunun için dış ticaret kısıtlamalarım kaldırmaları ve serbest ticareti sağlamaları gerekmektedir. Ulusal paralarım konvertibl hale getirip rekabet edebilecekleri endüstrilere yoğunlaşabilirlerse dış dünyaya entegrasyon süreçleri hızlanacaktır. Uzun vadede ise Avrupa Birliği benzeri bölgesel ekonomik ittifaklar oluşturup daha güçlü bir ekonomiye sahip olmaları, daha geniş pazarlara açılıp mamul mallar pazarlayabilen ülkeler haline gelebilmeleri olasılığı vardır. Bunu gerçekleştirmek için de bölge ülkeleri arasındaki ilişkileri arttırıp büyük çaplı boru hattı projeleri, yol projeleri gibi ortak girişimleri gerçekleştirmeleri gerekmektedir.
Kıbrıs sorununda milliyetçi söylem ve Türk dış politikası (1950-1974)

Coğrafyasının stratejik öneminden kendini soyutlayamayan Kıbrıs Adası, tarihinin başından beri üzerinde hakimiyet kurulmaya çalışılan ve adaya sahip olan ülkenin bölgenin de hakimi olduğu kabul edilen bir jeostratejik önem arz etmiştir. 1571'de Osmanlı İmparatorluğu'nun adayı fethetmesi ve 1821'de Yunan toplumunun bağımsızlığını kazanması Kıbrıs Adası'nın kaderini değiştiren en önemli etkenler olmuştur. Osmanlı İmparatorluğu uzun yüzyıllar adada hüküm sürmüş ve barışı sağlamıştır. Yunanistan ise adayı Megali İdeası doğrultusunda ele geçirilecek bir hedef olarak görmüş, politikalarını bu doğrultuda oluşturmuştur. Ada hakimiyetinin İngiltere'ye geçmesiyle birlikte Kıbrıslı Rumlar ve Kıbrıslı Türkler bir arada yaşamak zorunda kalmışlardı. Yıllar içerisinde Yunanların Megali İdea istekleri güçlenmiş ve bunun için çeşitli saldırılarla Türk halkını ortadan kaldırmaya çalışmışlardır. Türk tarafı tüm bu saldırılara 1955'e kadar sessiz kalmıştır ancak bundan sonra daha etkin politikalar yürütmeye başlamıştır. 1960'da İngiltere, Türkiye ve Yunanistan garantörlüğünde Bağımsız Kıbrıs Cumhuriyeti kurulmuştur ancak sorunlar çözülememiş, gittikçe karmaşık bir hal almıştır. Uluslararası arenaya taşınan Kıbrıs sorunu her iki devlet için 'inilli dava' haline gelmiştir. Yunanistan'da değişen siyasal yönetim ve Türkiye'de Kıbrıs konusunda bilinçlenen kamuoyu sorunun şiddetini arttırmıştır. Türkiye'de Kıbrıs sorunu, basın, toplumsal örgütlenmeler ve milliyetçi söylemlerle desteklenmeye başlamıştır. Hem Yunanistan hem Türkiye tezlerini milliyetçilikle açıkladıkları Kıbrıs için pek çok mücadele vermiştir ve bugüne kadar bu sorun üzerinde bir anlaşmaya varamamışlardır.
Türkiye-Azerbaycan ilişkilerinin siyasi, ekonomik, kültürel boyutları (1990-2000 yılları arasında)

Bu çalışmanın konusu, Sovyetler Birliği'nin dağılması sonucu bağımsızlığına kavuşan Azerbaycan ile Türkiye arasındaki ilişkilerin siyasi, ekonomik ve kültürel yönlerinin irdelenmesidir. Sovyetler Birliği'nin dağılma süreci ile birlikte bölgede etnik sorunlar baş göstermiş ve dış güçler tarafından Ermeniler'in kışkırtılması sonucu, Azerbaycan topraklarının beşte biri işgale uğramıştır. Azerbaycan'ın haklı olduğu bu davada Türkiye, ister ulusal isterse de uluslararası arenada bu sorunun adaletli bir şekilde çözülmesi için her türlü siyasi girişimde bulunmuştur. Bağımsızlığını yeni kazanmış Azerbaycan'ın karşılaştığı sorunlar bir taraftan Türkiye'nin kardeşçe girişimleri, diğer taraftan ülke lider kadrolarının takip ettikleri akıllı politikalar neticesinde kısa zamanda halledilmiştir. İki ülke arasında Uluslararası Konsorsiyum çerçevesinde petrol anlaşmaları imzalanmış ve Bakü-Ceyhan Petrol Boru Hattı Projesi geliştirilmiştir. Türkiye ve Azerbaycan arasında sosyal ve kültürel sahalarda da işbirliği yapılarak çeşitli projeler geliştirilmiştir. Türkiye, okullar açarak Azerbaycan'ın eğitim alanında verdiği modernleşme mücadelesine katkıda bulunmaktadır. Bizi bu çalışmaya iten de, iki ülke arasındaki mevcut ilişkilerin değerlendirilmesi ve karşılaşılan sorunların çözüme kavuşturulmasına katkıda bulunmaktadır.
Filistin-İsrail barış süreci ve Türkiye

Osmanlı imparatorluğunun dağılma dönemiyle, Filistinliler sömürgecilik, sürgün, askeri işgal ve bu süreci izleyen kendi kaderini tayin etme hakkını elde etme mücadelesine girmişlerdir. Yahudiler ise dünyanın her yanında yüzyıllar süren zulmün ardından atalarının topraklarına geri dönüş, barış ve güvenlik getirmemiştir. Uzun yıllar süregelen ve halen de devam eden çözüm arayışları çoğu zaman Filistin-İsrail sorununu içinden daha da fazla çıkılmaz bir hale sokmuştur. Uluslararası ilişkilerde genel olarak Arap-İsrail çatışması özelinde ise Filistin sorunu Yirminci Yüzyılın en karmaşık sorunudur. Filistin sorunu Yirminci Yüzyılın ikinci yarısından sonra soğuk savaş ile birlikte bölgesel bir sorun olmaktan çıkarak uluslararası bir sorun haline gelmiştir. İsrail devletinin Ortadoğu coğrafyasında kurulmasıyla çatışma boyutuna ulaşan Filistin sorunu, bugün de çözülmeyi bekleyen bir düğümdür.
Obama dönemi ABD-Çin ilişkileri

Bu çalışmada, Obama döneminde gelişen ABD-Çin ilişkilerindeki değişimlerin, beklentilerin ve olayların seyrine odaklanılmıştır. İki ülke arasındaki ilişkilerin tarihsel süreci ana hatlarıyla anlatılmıştır. Ayrıca Soğuk Savaş sonrası oluşan yeni düzende dış politikalarındaki algıların ve güç dağılımındaki değişimlerin nitelikleri saptanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın analiz düzeyi ise uluslararası sistem olarak belirlenmiştir. Ticaret ilişkisi temeline dayanarak başlayan ABD-Çin ilişkileri belli dönemde düşmanlık belli dönemlerde ise işbirliğinin gerçekleştiği çok çeşitli ilişki yapısına sahiptir. Soğuk Savaş sonrası dönemde artan işbirliği dönemi, 2008 küresel ekonomik krizi sonrasında ekonomik rekabete dönüşmüştür. Bu dönemde başkan olarak seçilen Barack Obama, ekonomik krizin etkileri, Irak ve Afganistan savaşlarının durumu, bozulmuş müttefiklik ilişkileri gibi sorunların yanı sıra Çin'in yükselişiyle ABD'ye rakip olarak ortaya çıkma sorunuyla da karşı karşıya kalmıştır. Bu sorunlara karşı genel olarak 'akıllı güç' stratejisiyle yaklaşırken Çin'e karşı öncellerinin politikalarında çok fazla değişiklik yapmayarak güvenlik konularında 'çevreleme', ekonomik konularda ise 'angajman' politikalarını uygulamayı sürdürmüştür. Çin ise 'barışçıl yükseliş' düşüncesiyle gelişmesini sürdürürken aynı zamanda yükselişini güvenlik altına almak için çok çeşitli stratejiler geliştirmiştir. Böylece iki ülke arasında oluşan rekabet uluslararası sistemin geleceğine dair belli başlı görüşlerin de ortaya çıkmasını sağlamıştır. Genel olarak baktığımızda ise ABD-Çin arasındaki karşılıklı bağımlılık ilişkisinin derinleşmesi ve Çin'in uluslararası liderlik için isteksizliği sebebiyle sistemde bir değişme yaşanması mümkün gözükmese de ekonomik alanda bir düzenleme yapılma ihtimali yüksektir.
Almanya'ya uluslararası emek göçü : Fatih Akın filmlerinde yeni kimlik temsilleri

Bu çalışma Türkiye ve Federal Almanya arasında gerçekleşen işgücü göçüne odaklanmaktadır. 30 Eylül 1961 yılında başlayan ve 1974 yılına kadar resmi olarak süren Almanya'ya göç süreci daha sonraki yıllarda aile birleşimleri ve siyasi ne denli göçler gibi farklı yollarla devam etmiştir. Bugün hala etkileri devam etmekte olan göç sürecinin ekonomik, politik ve kültürel etkileri tez kapsamında ele alınmaktadır. Bu çalışmanın yöntemi Türkiye'den Almanya'ya emek göçünü konu edinen literatür taramasına ve Almanya'daki göçmen karakterleri konu edinen Fatih Akın filmlerinin analizlerine dayanmaktadır. Göç deneyimini yaşamış ikinci kuşak bir yönetmen olan Akın'ın, Kısa ve Acısız, Temmuz'da, Duvara Karşı ve Yaşamın Kıyısında filmleri incelenmektedir. Bu filmler aracılığıyla göçmen kuşaklar arasındaki sosyo-kültürel farklar ve değişen yaşam alışkanlıkları anlaşılmaya çalışılmaktadır. Bununla beraber, küreselleşen dünyada hız kazanan sınır ötesi hareketler ve buna paralel olarak değişim gösteren kimlikler yine göçmenlik bağlamında ele alınmaktadır. Günümüzde sürekli dönüşüm halinde olan kimlikleri ulus temelli bir yaklaşımla açıklamak artık yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle, Almanya'daki genç kuşak Türk toplumunun yaşam pratikleri ve sosyalleşme süreçleri üzerinden geliştirdikleri çok katmanlı kimlikleri günümüz tartışmalarının güncel örnekleri olması açısından önem taşımaktadır. Onların her iki ülkeye de bağlılığını ifade eden çok dilli ve çok kültürlü kimlikleri, ulus temelli kimlik tanımlamalarının tartışılmasına olanak sağlamaktadır.
Armenian terrorism and the Turkish press: 1973-1984

Bu çalışmada, 1973 ve 1984 yılları arasında, 19. Yüzyılın sonlarından itibaren zaman zaman patlak veren Ermeni terörünün 3. dalgasının yeniden ortaya çıkışı ve bu terör faaliyetlerinin Türk gazeteleri tarafından ele alınış biçimi iredelenmiştir. Resmi olarak 1975 yılında ortaya çıkan Ermeni terör örgütleri, Ermeni soykırım iddiaları konusunda haklı olduklarını bütün dünyaya duyurmak için, aralarında büyükelçilerin de bulunduğu, Türk diplomatlarını ve aile fertlerini 11 yıl boyunca sistemli ve planlı bir şekilde katletmişlerdir. Bu terör saldırıları zaman zaman yoğunluk kazanmıştır. Ermeni terörünün yoğun bir şekilde yaşandığı bu dönemde, ülke içindeki siyasi karışıklıklar ve terör faaliyetleri de yoğun bir şekilde devam etmiştir. Tüm bu gelişmeler yaşanırken, Ermeni terör saldırılarının bu 11 yıllık dönemde siyasileşmiş Türk gazeteleri tarafından mevcut ideolojik ayrılıkların yaşandığı bir dönemde, Türk halkına ne kadar sağlıklı bir biçimde aktarıldığı ve Türk basınının Ermeni sorununa yaklaşımındaki değişim mercek altına alınmıştır.
The reform movement in Iran: Discourse and deeds

Bu tez, ran slam Cumhuriyeti'nde Muhammed Hatemi'nin Cumhurbaşkanlığı yaptığı 1997- 2005 yılları arasını incelemektedir. Tezde Hatemi'yi cumhurbaşkanlığına getiren Reform Hareketi ve bu hareketin iktidar deneyimi süresince, söylem ve edimleri arasındaki uyumsuzluklardeğerlendirilmekte ve bu uyumsuzlukların nedenleri anlaşılmaya çalışılmaktadır. Tezin yapısı şu şekildedir: lk bölümde, ran'da demokrasi tarihi kısaca özetlenerek; tezin konu aldığı döneme dair tarihsel bir arka plan çıkarılmaya çalışılmıştır. kinci bölümde ran slam Cumhuriyeti'nin devlet yapısı ve ülkedeki siyasi gruplar, bu yapılar arasındaki güç odakları ve çatışmalar ekseninde tarif edilmektedir. Üçüncü bölümde, Reform hareketinin toplumsal kökenleri ve söylemleri incelenmektedir. Son olarak, dördüncü bölümde, 1997- 2005 arasındaHatemi'nin cumhurbaşkanlığı yaptığı dönem, ülkenin yönetici elitleri arasındakı güç çatışmaları ve bu çatışmaların gündelik hayata yansımaları üzerinden tartışılmaktadır. Dönemin ekonomik gelişmeleri ve sokak gösterileri ayrıca ele alınmaya çalışılmış, son olarak da uluslararası gelişmeler, özellikle iç politikaya etkileri temelinde incelenmiştir.
Siyasİ ve toplumsal değişimler doğrultusunda İran'da din adamlarının rolü ve etkisi(1925-1979)

İran'da toplumsal ve siyasi değişimler toplumdaki güç dengelerini etkilemiştir. Siyasi bir aktör olarak şah, İran'da hiçbir zaman siyaset ve toplum üzerinde tekelci bir konuma sahip olamamıştır. Ancak dış güçlerin ya da toplum içi aktörlerin desteğiyle ayakta kalabilmiştir. Hatta Safevi Hanedanlığı döneminden bu yana siyasi yöneticiler iktidarlarının meşruiyeti için toplum üzerinde etkin olan ulema sınıfının desteğini almak için çaba sarf etmişlerdir. Bu durum, İran'da ulema sınıfını, gittikçe güçlenen, yeri geldiğinde siyasi otoriteye meydan okuyan bir sınıf haline getirmiştir. Bu tez çalışmasında Pehlevi Hanedanlığı (1925-1979) Dönemi'nde İran'da yaşanan siyasi ve toplumsal değişimler ile din adamlarının bu değişimler karşısındaki tavrı ele alınmış ve tarihi süreç içerisinde ulema sınıfının sahip olduğu toplumsal konum değerlendirilmiştir. Konuyla ilgili kapsamlı literatür taraması yapılmış, yöntem olarak nitel araştırma tekniklerinden olan kaynak incelemesi tercih edilmiştir. Bu çalışmada cevap aranan temel sorular şöyledir: Başarısızlıkla sonuçlanan modernleşme sürecinin İran'ın mezhepsel yapısıyla bir ilgisi var mıdır? 19. ve 20. yüzyılda İran'ın geçirdiği modernleşme süreci, neden İslam Devrimi'yle sonuçlanmıştır? Türkiye ve İran yakın tarihlerde benzerlik göstermelerine rağmen iki ülkenin Batılılaşma uygulamaları neden farklı sonuçlar doğurmuştur? İran ve Türkiye'nin toplumsal yapısının bu farklılığı oluşturmada etkisi nedir? 1925- 1979 arası dönemde şahların aşırı Batı hayranlığı, dış destek ve verilen tavizler, uygulamaya koydukları katı modernleşme süreci, din adamlarına yönelik alaycı tavırları ve yapılan yeniliklerin şahları zenginleştirip toplumdaki gelir adaletsizliğini artırması nihayetinde toplum ve din adamlarını şah yönetimine muhalif bir noktada buluşturmuştur. Bu tezde elde edilen veriler ışığında söylenebilir ki: Şiiliğin devletin resmi mezhebi olduğu Safevi Hanedanlığı'ndan Pehlevi Hanedanlığı'na kadarki sürede, ulema sınıfının İran'da elde ettiği sosyo-politik güç ve üstlendiği etkin rol; hem kendi doktrinlerin ve amaçlarını gerçekleştirmelerine fırsat tanımış hem de Baba ve Oğul Pehlevi'nin Batılılaşma ve modernleşme adıyla yaptığı seküler uygulamaları başarısızlığa uğratmıştır. Dolayısıyla ulemanın güçlenmesiyle 1979 İran İslam Devrimi'ne giden süreç hızlanmıştır. Türkiye ve İran 1925- 1979 tarihleri arasında benzer modernleşme uygulamalarına tanıklık etmişler fakat iki ülkenin siyasi kültüründeki, ulema-devlet, ulema-toplum ilişki-sindeki farklılıklar sebebiyle İran'da Batılılaşma/modernleşme süreci büyük bir tepki uyandırmış ve İslam Devrimi ile sonuçlanmıştır. Bu bağlamda Türkiye'nin İran'dan farkı şudur: 'Türkiye'de ulemanın öncülüğünde İran Devrimi benzeri bir halk ayaklanması veya monarşiye/iktidara muhalefet olarak kapsamlı bir direniş gerçekleşmemiştir.' Fakat Türkiye'de modernleşme kapsamında gerçekleştirilen laik uygulamalarla din ve devlet işleri birbirinden ayrılmış olmasına rağmen, İslami altyapı her zaman var olmuştur. Bu İslami altyapı zaman zaman gün yüzüne çıkmış ya da arka plana çekilmiştir.
Ortak miras Antarktika'nın uluslararası rejim kapsamında yönetimi

Ortak kaynakların küresel yönetimi için eşitlikçi ve kapsamlı bir uluslararası rejim sağlanabilir mi? sorusundan yola çıkan bu tez, Antarktika örneği üzerinden uluslararası işbirliğini analiz edecektir. Öncelikli olarak kıta üstündeki egemenlik iddialarının varlığı, ortak miras rejimi ile bağdaşmamaktadır. Kıtadaki kaynakların araştırılması, bilimsel incelemesi, kullanılması, muhafazası ve idaresi için kurulan hukuki yapı, Antarktika Anlaşmalar Sistemi, devletlerin egemenlik iddialarını ve kıtayı ilgilendiren güncel sorunları aşmada yetersiz kalmaktadır. Antarktik ilişkilerinde yer alan aktörlerin şekillendirdiği Antarktika siyaseti, ulusal çıkarlardan kaynağını alan ve bilim üzerinden işleyen bir uluslararası işbirliği formunu almıştır. Bu bağlamda araştırmanın temel dayanağını hak iddiasında olan ve hak iddia etme hakkını elinde tutan devletlerin ulusal Antarktik araştırma kurumlarıyla ve ilgili hükümet-dışı örgütlerle yürütülen mülakatlar oluşturacaktır. Araştırma kapsamında ilgili uluslararası anlaşmalar, yönetmelikler ve uygulamalar ile konuyla ilgili diğer tüm kaynaklar analiz sürecine eklenecektir. Genel yapıdan beklenen sonuca göre Antarktik kaynakların sürdürülebilir geleceği tüm ulusların çıkarlarından bağımsız, eşitlikçi ve kapsamlı bir ortak miras rejiminin varlığına ihtiyaç duymaktadır.
Franz von Papen'in Ankara'daki büyükelçilik yılları

Franz von Papen kariyerine profesyonel asker olarak basladı. Birinci Dünya Savası'nın baslangıcında Washington'da askeri ataseydi. Batı cephesinde ve Filistin'deki Dördüncü Türk Ordusu'nda subay olarak görev yaptı. Savas sonrasında Almanya'ya geri dönen, monarsi yanlısı Papen politikaya girmeye karar verdi. Katolik Merkez Partisi'nin ultra sag kanadının bir üyesi olarak Prusyameclisinde parlamenterlik yaptı. 1932 yılında Hindenburg'un atamasıyla Almanyabasbakanı oldu. Daha sonra ise Avusturya Büyükelçiligi'ne atanmıs ve Avusturya'nın ilhakı için çalısmıstır. Franz von Papen, 1939'da Türkiye'nin müttefiklere katılmasını önlemek amacıyla Türkiye'ye büyükelçi olarak atanmıstır. Papen, Filistin görevi nedeniyle, birçok Türk arkadasa da sahipti. Türkiye'de ve Orta Dogu'daki AlmanPropagandası'nın sefi olarak çalıstı. Faaliyetleri Nazi direktiflerine uygundu. Ancak, çogu zaman üstleriyle çatısmıs ve Türkiye'nin savasın dısında kalabilmesi için de var gücüyle çalısmıstır.
Ahıska Türklerinin uluslararası örgütler nezdindeki temasları

Ahıska Türkleri, asıl vatanları bugünkü Gürcistan Cumhuriyeti toprakları içinde kalan ve Türkiye ile sınır komşusu olan, Ahıska, Ahılkelek, Aspinza, Adıgön ve Bogdanovka ilçelerinden 1944 yılındaki sürgünden sonra topraklarından ayrılmışlardır. Günümüzde Kazakistan, Özbekistan, Kırgızistan, Azerbaycan, Türkiye, Rusya Federasyonu, ABD ve Gürcistan'da dağınık olarak yaşamaktadırlar. Ahıska meselesinin ortaya çıkmasında önem arz eden hususlar tarihsel bir süreç içerisinde ele alınmıştır. Ahıska meselesinin bugün dahi çözümlenemeyişinde önemli bir etken olan etnik kimlik konusunda, her iki tarafında iddiaları tarafsız olarak incelenerek özellikle fikir ayrılıklarının yoğunlaştığı hususlar üzerinde durulmuştur. Dünden bugüne Ahıska meselesinin başlangıcını teşkil eden 1944 Stalin sürgünü ile 1989 Fergana Olayları'nın gerçek ve görünürdeki sebepleri dönemin SSCB politikaları ışığında değerlendirilmiş, sonuçlarının bugüne yansımaları ele alınarak Ahıska Türklerinin sürgün sonrası sosyo-politik ve demografik yapıları incelenmiştir. ABD'nin 2005 yılından itibaren yürürlüğe koyduğu ve Krasnador'da yasayan Ahıska Türklerinin ABD'ye göç etmesini öngören proje anlatılmıştır.
Avrupa Birliği turizm politikası ve Avrupa Birliği ile Türkiye turizm sektörleri üzerine etkileri

endüstrisi hızla büyümekte ve gelişen teknolojik olanaklarla birlikte özellikle ulaşım teknolojisindeki gelişmeler turizm faaliyetlerini eskiye oranla çok daha kolay ulaşılır bir hale getirmektedir. Diğer taraftan tüm dünyadaki genel eğiliminsonucu olarak ortaya çıkan bölgesel bütünleşme hareketleri ile birlikte turizm bu bölgelerde daha yoğun bir hale gelmektedir. Gelecekte daha da önemli bir endüstri olacağı tahmin edilen turizm endüstrisinin yarattığı ekonomik, sosyal ve kültürel sonuçlar turizm alanında yaşanan rekabeti güçlendirmektedir. Avrupa bölge olarak dünyadaki en önemli turizm bölgesidir. Avrupa Birliği'nde turizm hem gelir yaratan bir unsur, hem istihdam sağlayan kapsamlı bir endüstri hem de Avrupalılaşma sürecini hızlandıran bir araç olarak görülmektedir. Avrupa Birliği'nde ortak bir turizm politikası oluşturulması yönünde önemli adımlar atılmıştır. Özellikle 1980'li yıllardan sonra başlayan düzenlemeler gelecekte ortaya çıkabilecek bir turizm politikasının izlerini taşımaktadır. Aynı zamanda turizm endüstrisinin pek çok alanla ilişki içerisinde olan yapısı, Avrupa Birliği'nin diğer temel politikalarının da turizm ile ilişkileri çerçevesinde incelenmesini gerekli kılmaktadır., Turizm ile politika arasındaki ilişki beraberinde turizm politikasının oluşturulmasına ilişkin bir sürecin tasarlanmasınıgetirmektedir. Özellikle Avrupa Birliği'nin turizm politikası ve Türkiye'nin karşılaştırılması ile Avrupa Birliği'nde turizmin bir politika konusu olarak tanımlanarak ortak bir politika çerçevesinde konumlandırılmasını, Türkiye'nin de bu politikaya yönelik düzenlemeler yapmasını ve sahip olduğu turizm politikası süreçlerini farklılaştırmasını sağlayacaktır. Bu ise Avrupa Birliği ile Türkiye arasındaki uyum sürecinin bir parçası olarak önemli olacaktır. Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği turizm pazarını ve turizm politikalarını incelemek; turizm politikalarını etkileyen ve bu politikalardan etkilenen temel alanları belirlemek; bu alanların turizm ile olan ilişkilerini ortaya koymak ve Avrupa Birliğiturizminin geleceği üzerine öngörülerde bulunarak Türkiye'nin AB'ye tam üyeliğinin AB ve Türkiye turizm sektörleribakımından ne gibi değişimlere ve gelişimlere yol açacağını saptamak ve Türkiye turizminin gelişimine yönelik önerilerdebulunmaktır. 1