turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İşçinin performansı sebebiyle iş sözleşmesinin feshi

Bu çalısmanın amacı isçinin performansı sebebiyle gerçeklestirilecek fesih islemlerihakkında bilgi vermek ve konu ile uygulamada karsılasılan problemlere yardımcı olabilmektir. Uygulamada ve birçok Yargıtay kararında performans ve verim kavramları bir arada kullanılmaktadır. işçinin performansı is görme borcunu yerine getirirken ortaya koydugu emeginin kalitesi ile ilgilidir. Bu nedenle isçinin performansını, is görme borcunun nasıl ifa edilecegini somutlastıran özen borcu ile beraber değerlendirmek ve is görme borcunun sonucuna yönelik sayısal bir degeri olan verim kavramı ilekarıstırmamak gerekir. isçinin performansının beklenenden düsük olması kural olarak isçinin yetersizligindenkaynaklanan ve isçinin is görme borcunu gerektigi sekilde ifa etmesini engelleyen geçerli bir fesih nedenidir. Yetersizlik hallerinde isçinin sorumlulugu aranmaz. Esas olan isçinin objektif durumudur. isçi, is görme borcunun kötü ifasına neden olan budurumuna kendi istegiyle sebep olmamaktadır. Dolayısı ile isçinin emeklilik yasınagelmesi dısında kalan tüm geçerli fesih sebepleri isçinin performansıyla ilgilidir ve yetersizlik hali isçinin performansına bağlı olarak gelisir.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında yakalama ve gözaltına alma

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları Işığında Yakalama ve Gözaltına Alma? konulu çalışmamızda yakalama ve gözaltına almayı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 2., 3., 5. ve 6. maddeleriyle birlikte incelemiş bulunmaktayız. Yakalama, hakim kararıyla veya hakim kararı olmaksızın kişinin özgürlüğünün kısıtlanmasıdır. Gözaltı ise, soruşturma yönünden zorunlu olması ve kişinin bir suçu işlediğini düşündürebilecek emarelerin varlığı halinde Cumhuriyet savcısının kararıyla kişinin nezarethane adı verilen yere konmasına denir. Kişi özgürlüğünü sınırlayan bu koruma tedbirleri, doğurduğu sonuçlar nedeniyle ağır ve insan hakları açısından önemli tedbirlerdir. Çalışmamızda yakalanan ve gözaltına alınanın hakları birbirinden ayrılmıştır. 1412 Sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nda yakalama ve gözaltı birlikte kabul edilmişti. Ancak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda gözaltı artık yakalamadan bağımsız bir koruma tedbiri haline gelmiştir. Yani 1412 sayılı Kanun'dan farklı olarak yakalanan aynı zamanda gözaltına alınmış değildir. Bu nedenle yakalanan ile gözaltına alınanın hakları aynı değildir. Yakalama ve gözaltına alma, hem adli hem idari amaçlı yapılabilir. Çalışmamızın temelini adli amaçlı yakalama ve gözaltına alma oluşturmaktadır. Ancak çalışmamızda idari amaçlı yakalama ve muhafaza altına almanın hangi durumlarda söz konusu olabileceğine ve bunların adli amaçlı yakalama ve gözaltına alma ile arasındaki farklara değinmekte yarar gördük. Adli amaçlı yakalama, kişinin işlemiş olduğu suç dolayısıyla özgürlüğünün kısıtlanması iken, önleme amaçlı yakalamada ise kişinin işlemiş olduğu bir suç yoktur. Ancak adli amaçlı yakalamada kişinin sahip olduğu hakların tümüne idari amaçlı yakalamaya maruz kalan kimse de sahiptir. Haklar açısından bir farklılık yoktur.
Suçluların iadesine dair Avrupa sözleşmesi ve Türkiye

Çalışmanın kapsamı itibarı ile genel olarak iade müessesesinin, tarihçesi, geçirdiği evreler, konunun hangi disiplinler tarafından incelendiği ifade edilmiş, diğer müesseselerle farklı ve benzer noktaları sergilenerek kavramsal çerçevesi ortaya konulmuştur. Öncelikle SİDAS, daha sonra da Türk hukuku bakımından işleyişe hakim olan kural ve ilkeler ele alınarak genel hatları ile suçlu iadesi süreci belirtilmiştir. Bu kapsamda iade ilke olarak yabancılar için söz konusu olduğundan, konunun yabancılar hukuku veçhesi ve vatandaşlık kavramı açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Vatandaşın iade edilmezliği ilkesi açısından iade hukukunun geldiği nokta değerlendirilerek, sözleşme ile tanınan bu olanağın genişletilerek amacını aşar bir hal aldığı tespit edilmiştir. Bu istisnanın genişletilmesinin sebep ve sonuçları analiz edilmiş, ileri sürülen görüşler ve uygulama birlikte ele alınarak, bu alandaki eğilimler ve önerilere de yeri geldikçe değinilmiştir. Ayrıca, konuyu düzenleyen eski ve yeni TCK hükümleri karşılaştırmalı olarak ele alınıp analiz edilmiştir. Bu yapılırken de, düzenlemelerin getirdiği hüküm ve sonuçların neler olduğu, konu ile ilgili meclis oturumlarındaki tartışmalarda serd edilen görüşler, mahkeme kararları, Yargıtay ve Danıştay içtihatları, AİHM kararları incelenerek mesele çok yönlü olarak ortaya konulmaya çalışılmıştır. Tartışmalı ve hukukumuz açısından sorun yaratan hususlara ilişkin görüş ve eleştirilere ise yeri geldikçe yer verilmiş, anlamsal bütünlük açısından TCK'nın konuyu düzenleyen 18'inci maddesine ilişkin genel değerlendirme, görüş ve önerilerin, ilgisi bulunan konularla birlikte ele alınıp incelenme yolunun seçilmesinin konunun anlaşılmasına daha çok hizmet edeceği düşünülmüştür. İnceleme sırasında, iade hukukunda yeteri kadar yer almayan, ancak, bu alandaki farkındalığın artması ile birlikte önümüzdeki dönemde daha fazla tartışılacak ve referans verilecek olan insan hakları boyutu ile konu incelenmiş ve burada gelinen aşama ve ulaşılan sonuçlar tahlil edilmeye mesele bu yönü itibarı ile de ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışma sırasında karşılaşılan bir diğer hususunda, inceleme konumuzu teşkil eden SİDAS'ın önemli bir cüzünü oluşturan ve özellikle sözleşmenin yorum ve uygulamasında yararlanılan ve maddelerin şekillenmesi arkasındaki amaç ve gerekçeleri sıralayan Açıklayıcı Rapora Türk hukukunda yapılan bilimsel çalışmalarda yeterince yer verilmediği hususudur. Bu nedenle, çalışmamızda yeri geldikçe Açıklayıcı Rapora yollama ve başvuru yapılarak ve söz konusu metnin çevirilerine metinde yer verilerek ele alınan maddelerin anlam ve sonuçlarının daha somut ve bir şekilde kavranması sağlanmaya çalışılmıştır.
Türk iş hukukunda ikale sözleşmeleri

Sözleşmeler Hukuku bakımından, özel hukuk kişilerince meydana getirilen sözleşmelerde 'sözleşme özgürlüğü' ilkesi hakimdir. Bu ilke, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası m. 48 hükmünde düzenleme altına alınmıştır. Söz konusu hükme göre, 'Herkes dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetlerine sahiptir'. Bu ilkenin bir sonucu olarak da özellikle İş Hukuku alanında 'ikale sözleşmeleri' karşımıza çıkmaktadır. İkale sözleşmeleri, 'İşçi ile işverenin, halihazırda geçerli olan bir iş sözleşmesini, sözleşme özgürlüğü kapsamı içerisinde karşılıklı olarak anlaşıp sona erdirmeleri' şeklinde tanımlanmaktadır. Henüz mevzuatımız içerisinde düzenleme altına alınmayan bu ikale sözleşmelerinin kurulması, Türk Borçlar Kanunu genel hükümlerine tabi olsa da İş Hukukunu ilgilendiren bir alan olmasından dolayı özellik arz etmektedir. Zira İş Hukuku, işçiyi koruma prensibi çerçevesinde şekillenen bir alandır. İşçi-işveren ilişkilerindeki eşit olmayan iş ilişkisi de göz önüne alındığında, ikale sözleşmelerinin işçinin aleyhine sonuç doğurabilecek bir potansiyele sahip olduğu açıktır. Söz konusu olumsuz sonuçların ortaya çıkmaması için Yargıtay ve öğreti tarafından bir takım kriterler belirlenmiş ve bu olumsuz sonuçların önüne geçilmesi hedeflenmiştir. Çalışmamız temelde, hukukumuz bağlamında genel olarak sözleşme ve iş sözleşmesinin değerlendirmesi ile ikale sözleşmelerinin, öğreti ve Yargıtay kararları ışığında etraflıca incelenmesini amaç edinmiştir.
Eser sözleşmesinde götürü bedelin aşılması

Götürü ücret, BK'nun 365. maddesinde düzenlenmiştir. Maddede götürü ücret kavramının tanımı yapılmamış, ancak en önemli ayırıcı özellikleri belirtilerek bir anlamda çerçevesi çizilmiştir. Ücretin götürü olarak tespit edilmesi demek, ödenecek ücretin kesin ve net olarak önceden tespiti demektir. Eser sözleşmesinde ücretin götürü olarak belirlenmesi ve söz konusu götürü ücretin değiştirilemeyeceği ilkesi günümüzde rastlanılan daha karmaşık yapılı eser sözleşmelerinde taraflar arasında uyuşmazlıklar çıkmasına neden olmaktadır. Gerçekten de, eserin yapımına başlandıktan sonra, değişen ihtiyaçlar, yeni üretim yöntemlerinin ortaya çıkması, tarafların sonradan değişen istekleri doğrultusunda yüklenici tarafından meydana getirilecek eserde değişiklikler, eklemeler yapılması zorunlu hale gelebilmektedir. Tüm bu durumlarda götürü ücretin değişmeyeceğini iddia etmek hakkaniyete uygun değildir. Tezimizin amacı, ücretin götürü olarak belirlendiği bir eser sözleşmesinde, götürü ücretin hangi hallerde artacağının, artan götürü ücretin nasıl hesaplanacağının incelenerek, açıklığa kavuşturulmasıdır. Tezimizin ilk bölümünde, eser sözleşmesinin tanımı, niteliği, unsurları, benzer sözleşmelerden ayırt edilmesi, götürü ücret ve götürü ücret türleri incelenmiştir. Tezimizin ikinci bölümünde, olağanüstü hallerin ortaya çıkması durumunda yükleniciye bedelin arttırılmasını veya sözleşmenin feshini talep yetkisi veren BK 365/II maddesi incelenmiştir. Son olarak, tezimizin üçüncü ve son bölümünde ise, ek iş ve iş değişikliği kavramları hakkında açıklamalarda bulunulmuş, ek iş ve iş değişikliği söz konusu olduğunda ücretin nasıl belirleneceği açıklanmaya çalışılmıştır.
Ceza muhakemesinde dijital deliller

Dijital deliller, kendilerine has özelliklere sahip olup, klasik olarak bilinen delillerden farklıdırlar. Bu farklılık nedeniyle sadece hukukun konusunu oluşturmayıp bilişim alanı ile de doğrudan ilgilidirler. Hatta dijital delillerin elde edilmelerinde adli bilişim adı verilen karma bir alan içerisinde bulunan özel bir takım işlemler silsilesi kullanılmaktadır. Doğal olarak dijital delillerin bu farklı niteliği hem hukuki düzenlemelere, hem de düzenlemelerin uygulanmasını temsil eden mahkeme kararlarına açık bir şekilde yansımaktadır. Hayatın her alanında olduğu gibi ceza muhakemesi uygulamalarında da dijital çağda bulunulmaktadır. Bu durumun en önemli nedeni elektronik aygıtlarda kullanılan dijital teknolojinin gelişerek yaygınlaşmasıdır. Dijitalleşmenin bu denli yaygın hale geldiği bir dünyada, maddi gerçeği ortaya çıkaracak ispat vasıtaları olan deliller de bu gelişmelerden nasibini almaktadırlar. Hatta bazı klasik olarak adlandırılan deliller de değişerek dijitalleşmektedirler. Bu nedenle dijital verilerden oluşan dijital delillerin ceza hukukunda kullanımı günden güne hızla artmaktadır. Bu durum büyük bir değişime işaret etmektedir. Zaten mevcut çalışmanın amacı da, ceza muhakemesi hukukunun delil unsuru açısından yaşanan bu değişimi her yönüyle ortaya koymak ve kısmen yeni sayılabilecek işbu alandaki eksikliklerin giderilmesine yönelik çözüm önerilerinde bulunmaktır.
Türk Vergi Hukukunda vergi suç ve kabahatleri bakımından yorum ve ispat

Vergi borcu/alacağı ilişkisi niteliğinin etkisi ile kamu gücü ağır basan vergi hukuku kavram ve kurumları, yorum ve ispata dair yaklaşımlar yoluyla vergi ödevlisi için katlanılması ağır sonuçlar ihtiva edebilmektedir. Özellikle vergi idaresi ve yargı organlarında, vergiden kaçınma, vergi kaçakçılığı ve vergi kanunlarının içerik sorununa dair üretilen yorum ve ispata ilişkin doktrin, uygulama ve yaklaşımlar konuyu özellikli hale getirmektedir. Hukuk düzeni içerisinde ifade bulmanın koşutu olan insan haklarına sıkı bağ çerçevesinde, kamu düzenini tamamlayıcı fonksiyon vergi hukukunda yorum ve ispat kavramlarını, içerik, sınır, özellikler gibi konularla hiçbir zaman güncelliğini kaybetmeyecek şekilde belirginleştirmektedir. Vergi hukuku, ceza hukuku ve idare hukuku gibi kamu gücü varlığının en etkin hissedildiği alanların etkileşim alanında olan, kavram ve kurumlarını bu hukuk dallarından devşiren vergi ceza hukukunda ise yorum ve ispat, vergi hukukunda önemsenen ve özel bir kimliğe sahip olan yorum ve ispattan farklı ele alınmalıdır. Bir boyutuyla vergi idaresi, vergi yargısı, diğer boyutuyla adli yargının konu alanına dahil olan vergi ceza normlarının yorum ve ispatı, kendine özgü bir takım özellikler ihtiva ederken, bu özelliklerin açığa çıkartılması ve bunlara dair farkındalığının oluşturulması ihtiyacı içindedir. Bu doğrultuda, vergi ceza hukukunun gelişimine katkı sağlayacak nitelikte, vergi ceza normunun varlığı ve bu varlığın gerektirdiği kendine özgü yapı izah edilerek, vergi hukukunda özgün kimliğe sahip olan yorum ve ispatın, vergi suç ve kabahatleri nezdindeki etkisi ve önemi ile özellik gösterdiği düşünülen hususlar değerlendirilmektedir. Bu noktada vergi suç ve kabahatlerinin, vergi hukukunu tamamlayan fonksiyona sahip olduğu fikri ile ele alan çalışmamız, farklı yargılama usullerinin kendi yapılarına has özelliklerini kaybetmeden pozitif düzenlemeler itibariyle çözümler sunmakta ve 'olması gerekene' ilişkin düşünceler içermektedir.
Ganaim-i Bahriye Mahkemesinin kuruluşu, teşkilatı ve yargılama usulü

Bu tezde, Osmanlı ganaim-i bahriye mahkemesi konu edilmiştir. Ganaim-i bahriye mahkemeleri, esas itibarıyla, zapt ve müsaderenin hukuka uygun olup olmadığına karar verir. Tezde, Osmanlı ganaim-i bahriye mahkemesinin kuruluşu, teşkilatı ve yargılama usulü ele alınmıştır.
Çekte ödeme

Türkiye'de ve dünyada çek kullanımının yaygın olması, değişik nedenlere dayanmaktadır. Ekonomide yaşanan kriz ve dalgalanmalar nedeniyle nakit para akışında aksaklıklar meydana gelmesi, çekin tedavülünün nakit paranın tedavülüne oranla daha hızlı ve güvenli olması bu nedenlere örnek olarak gösterilebilir. Ayrıca çekin ödeme aracı niteliğinde olması da, sıklıkla tercih edilmesinin bir başka nedenini oluşturmaktadır. Çek, kanunda öngörülen süreler içinde bankaya ibraz edildiğinde ödenir. Çekin ödenebilmesi için tüm zorunlu unsurları taşıması, keşidecinin muhatap banka nezdinde üzerinde tasarrufta bulunabileceği bir karşılığın mevcut olması ve banka ile keşideci arasında mevcut bir çek anlaşmasının bulunması gerekmektedir. Ancak karşılığın veya çek anlaşmasının bulunmaması çekin geçerliliğine etkili değildir. Çek her ne kadar ödeme aracı niteliğinde olsa da, uygulamada büyük bir sorun oluşturan ileri düzenlenme tarihli çekler nedeniyle bu niteliğini kaybetmekte ve diğer kambiyo senetleri gibi kredi aracı haline getirilmektedir. Ancak piyasada duyulan ihtiyaç ve kullanım oranı da dikkate alındığında ileri düzenlenme tarihli çeklerin göz ardı edilmeleri de mümkün değildir. Bu nedenle 5941 sayılı ÇekK ile ileri düzenlenme tarihli çekler yasal bir zemine oturtularak, kanundaki bu boşluk giderilmiştir. Türkiye'de ödenecek çeklerde muhatabın yalnızca bir banka olabilmesinin nedeni; hem bankalara duyulan güven sayesinde çek tedavülünü yaygınlaştırmak hem de çekin daha hızlı ödenebilmesini sağlamaktır. Bu nedenle de kanun koyucu, bankalar açısından birçok yükümlülük öngörmüş, bankanın bu yükümlülüklere uymaması halinde ise hamil ve keşideciye karşı sorumlu olacağını düzenlemiştir. Örneğin bankanın ödemede bulunurken gerekli incelemeleri yapma zorunluluğu veya tüm zorunlu unsurları taşıyan ve süresinde ibraz edilen bir çeki ödeme zorunluluğu bulunması, bankanın yükümlülüklerine örnek olarak gösterilebilir. Ayrıca ÇekK ile birlikte bankaların sorumluluğu daha da artırılmış, çek hesabı açmak ve çek karnesi almak isteyen kişilere yönelik olarak bankaların daha kapsamlı bir inceleme yapmaları sağlanmak istenmiştir. Çekin değişik nedenlerle ödenmemesi durumunda ise hamil, çek ilgililerine karşı müracaat hakkını kullanabilecektir. Ancak müracaat hakkının kullanılabilmesi için hamilin çeki süresi içinde bankaya ibraz etmesi ve ödenmeme halini TTK m. 720'de öngörülen şekillerden biriyle tespit ettirmesi gerekmektedir.
Roma Hukuku'nda fiducia ve Türk Hukuku üzerindeki etkisi

'Roma Hukuku'nda Fiducia ve Türk Hukuku Üzerindeki Etkisi' başlığını taşıyan bu çalışmamızın amacı, Roma hukuk yaşantısında önemli bir yere sahip olan fiducia'nın genel yapısını ve karakterini ortaya koymak ve işlemin Türk Hukuku üzerinde oluşturduğu etkileri incelemektir. Fiducia; tarihte özellikle teminat alanında görülen en eski işlemlerden birisi olarak kabul edilmekle birlikte her zaman tartışmalı bir kurum olmuş, hukuki niteliği ve hükümleri üzerinde halen uzlaşmaya varılamamıştır. Bugün gelinen noktada inançlı işlem, Roma Hukuku'ndaki fiducia'ya benzer şekilde çoğunlukla bir teminat işlemi şeklinde karşımıza çıkmaktadır; ancak onların sadece teminat sağlamak amacıyla yapıldığını söylememiz hatalı olacaktır. Bu çalışmada fiducia'nın doğru bir şekilde aktarabilmesi amacıyla, konu incelenirken öğretideki tartışmalara ve işlem hakkında yapılmış olan çeşitli düzenlemelere mümkün olduğunca yer verilmiş ve günümüz hukukunda inançlı işlem açıklanırken bunlara ek olarak içtihatta yaşanan gelişmelerden de faydalanılmıştır.
İslam Borçlar Hukuku açısından adi kira ve hasılat kirası

2002- Sayfa: 90 Jüri: Yrd. Doç. Dr. Murtaza KÖSE Prof. Dr. Davut YAYLALI Doç. Dr. Fahrettin KORKMAZ Klasik fıkıh kitaplarında kira akdi müstakil bir akit tipi olarak incelenmeyip kompleks bir akid olan icare akdi bünyesinde incelenmiştir. Kira akdi fıkıh kitaplarında zamanın ve şartların anlayışına göre işlenmiştir. Dolayısıyla kira akdinin modern hukukta olduğu gibi adi kira ve hasılat kirası şekliyle bir ayrımına rastlanmaz, ancak İslam hukuk tarihinde her iki kira tipi uygulamalarına rastlanmaktadır. Günümüzde sahası oldukça genişleyen kira akdi hususunda İslam borçlar hukukunun temel prensipleri göz önünde bulundurularak yeni düzenlemeler yapılmasının gerektiği kanaatindeyiz.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda bina veya yapı eserlerinden doğan sorumluluk (Tbk md. 69 - bk md. 58)

Bina veya yapı eserlerinden doğan sorumluluk, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun ise 69. Maddesinde, bir kusursuz sorumluluk olarak düzenlenmektedir. Düzenleme gereği malik, bina veya yapı eserinin yapılışındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden sorumlu tutulmaktadır. Bundan başka, düzenleme intifa ve oturma hakkı sahiplerine de yalnızca bakım eksiklikleri ile sınırlı olacak şekilde sorumluluk yüklemektedir. Karşılaştırmalı olarak İsviçre, Alman, Fransız ve İngiliz hukuk sistemlerine bakıldığında, bazı farklılıkları haiz olmakla beraber, anılan tüm sistemlerde, hukukumuzdaki düzenlemeye benzer kurallara rastlanmaktadır. Bina veya yapı eserlerinden doğan sorumluluğun, hukuki ve ekonomik açıdan etkin bir hukuk kuralı olup, uygulamayı da oldukça meşgul etmektedir. Düzenleme, doktrin açısından da özellikle sorumluluğun niteliği konusundaki tartışmalar bakımından büyük önem taşımaktadır. Çalışma kapsamında bu tartışmalara ayrıntılarıyla yer verilmektedir. TBK md. 69'da düzenlenen bu sorumluluk, kendine özgü bazı şartları haizdir. Bu şartlar, bir bina veya yapı eserinin varlığı ile bunların yapılışında bozukluk veya bakımında bir eksiklik olmasıdır. Bundan başka, genel olarak haksiz fiil sorumluluğunun şartları olan zarar ve illiyet bağı da sorumluluğun doğması için gerekli olup, kusur aranmamaktadır. Başka deyişle, malik, intifa veya oturma hakkı sahipleri kusursuzluğu ispatla sorumluluktan kurtulamazlar. Sorumluluktan kurtulmak için illiyet bağının kesildiği ispat edilmelidir. Bir sorumsuzluk anlaşmasının olduğu kurguda da, sorumluluktan kurtulmak söz konusu olabilir ancak bu husus oldukça tartışmalıdır. Bina veya yapı eserlerinden doğan sorumluluk sonucunda, malik, intifa veya oturma hakkı sahiplerinin birbirlerine ve zararın doğmasında kusurlu veya kusursuz olarak sorumlu olan diğer kişilere rücu etme olanağı da mevcuttur. Son olarak belirtmek gerekir ki, sorumluluk hukuku amaçlarından biri olan tehlikenin önlenmesi suretiyle zararın meydana gelmesine engel olunması TBK md. 70 ile mümkün hale gelmektedir. Zarar tehlikesi içinde olan herkes, tehlikenin giderilmesini talep edebilmektedir.
İdari Yargılama Usul Hukukunda yargılamanın yenilenmesi

Bu tez çalışmasında İdari Yargılama Usul Hukukunda yargılamanın yenilenmesi kanun yolu açıklanmaya çalışılmıştır. İlk bölümde kanun yolu tanımından başlanarak olağan ve olağanüstü kanun yolları açıklanmıştır. İkinci bölümde Ceza Muhakemesi Kanunu ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda yargılamanın yenilenmesi kanun yoluna ilişkin bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü bölüm tezin esas konusunun incelendiği bölümdür. Bu bölümde İdari Yargılama Usul Hukukunda yargılamanın yenilenmesi kanun yoluna ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmiş, konu Danıştay kararları ile desteklenmiştir. Bu çalışma sonucunda yargılamanın yenilenmesi kanun yolu ayrıntıları ile incelenmiş, uygulamada sorun yaratabilecek hususlara değinilmiştir.
Türk Ceza Hukukunda cinsel saldırı suçu

Türk Ceza Kanunu'nda cinsel saldırı suçu, Kanun'un 'Özel Hükümler' isimli ikinci kitabının 'Kişilere Karşı Suçlar' başlıklı ikinci kısmının 'Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar' başlıklı altıncı bölümünde 102. maddede düzenlenmiş ve böylece kişilerin cinsel dokunulmazlıkları koruma altına alınmıştır. Maddenin ilk fıkrasında suçun temel hali düzenlenmiştir. Suçun temel halinin söz konusu olabilmesi için cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığının ihlal edilmesi gerekmektedir. 6545 sayılı Kanun değişikliği ile sarkıntılık tekrar madde kapsamına dahil edilmiştir. Suçun sarkıntılık şeklinde işlenebilmesi haline tekrardan Kanun'da ihtiyaç duyulmasında genel olarak bu suç karşılığı öngörülen cezalarda önemli miktarlarda artırımın yapılması etkili olmuştur. Vücuda organ veya sair bir cismin sokulması, ikinci fıkrada düzenlenen ve suçun ilk fıkradaki temel haline göre ceza artırımını gerekli kılan nitelikli bir haldir. Gerek suçun bu ağırlaştırıcı halinin gerekse temel şeklinin eşe yönelik gerçekleştirilmesi durumunda takip şikayet koşuluna bağlanmıştır. Maddenin üçüncü fıkrasında beş bent şeklinde suçun diğer nitelikli hallerine yer verilmiştir. Maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında ise suçun neticesi sebebiyle ağırlaşmış halleri düzenlenmiştir. Daha önce Kanun'da yer verilen ancak doktrinde oldukça tartışmalı olan uygulamada ise hem mağdur hem de suçun faili açısından ciddi sorunlara sebep olan, suç sonucu mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hali yerinde bir değişiklikle madde kapsamından çıkartılmıştır.
İdari işlemin sona ermesi

İdari işlemin hukuk aleminde varlık kazanması gibi bu işlemin sona ermesi de incelenmeye değer niteliktedir. Hukuka uygunluk ilkesi gereği hukuk aleminin hukuka aykırı işlemlerden arındırılması gerekir iken hukuki güvenliğin ve istikrarın sağlanması için idari işlemlerden doğan hakların ve bu işlemlerin sonucunda oluşan durumların korunması da gerekebilir. İdari işlemlerin yürürlükte kaldıkları sürede yarattıkları etkiler bu işlemlerin sona ermesinde ilkeler çatışmasına neden olabilmektedir. Çalışmada idari işlem kavramı ve idari işlemin sona ermesinde karşılaşılan ilkeler açıklandıktan sonra idari işlemin sona erme nedenleri doktrindeki görüşler ve yargı kararları ışığında incelenmiştir. İptal kararının nitelikleri üzerinde durulmuş, idarenin iradesine bağlı sona erme nedenleri doktrindeki görüşler ve yargı kararları ışığında açıklanarak idari işlemin idarenin iradesi ile sona ermesinin koşulları incelenmiştir.
İslam Devletler Hukukunda uluslararası kamu düzeninin savaş yoluyla sağlanması

İslam hukukunun bir cüzü olan İslam devletler hukuku, nazariyede aynı kaynaklara dayanmıs ve birçok ayet ve hadis ile desteklenmistir. Tez giris kısmı dısında üç bölümden olusmaktadır. Birinci bölümde uluslararası ilişkilerde temel prensipler açıklanmıs daha sonra devletlerarasıilişkiler ve tarihi süreç ele alınmıstır. Fıkıh mezhepleri, Müslümanlarlagayrimüslimler arasındaki iliskide asıl olanın düsmanlık hali olduğunu iddiaetmistir. İkinci bölümde İslam'ın uluslararası kamu düzenine etkilerini tespit edebilmek için cihadın manası, cihad çesitleri, savası mesru kılan sebepler, savasahazırlık, savas ilanı mevzuları açıklanmıstır. Üçüncü bölümde savasta yapılması yasak ve mubah olan davranıslar, zimmilerin statüsü ve eman kavramı izah edilmistir. Daha sonra ise savasın gayesi ve savası sona erdiren durumlar açıklanmıstır.