turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Küreselleşme ve uluslararası nükleer silahlanma

Kültürlerin sınır ötesi etkileşimi ve ulus devletlerin etkinliğini yitirmesi, baskı, şiddet ve ekonomiyi çıkarları doğrultusunda kullanan kapitalist ülkelerin 'güçlü' kabul edilmesine sebep olmuştur. Güçlü ülkelerin daha güçlü, güçsüzlerin daha güçsüz olması küreselleşen dünyada kaçınılmazdır. Küreselleşmenin siyasi, askeri ve ekonomik alanda tetiklediği eşitsizlikler her ülkede güvenliği arttırma ihtiyacı doğurmuştur. Güçlü olmak daha güvenli ve caydırıcı olmak demekti. Savunma sanayii ve silahlanma yarışları böylece başladı. II. Dünya Savaşı'nı atom bombası kullanarak sonlandıran Amerika Birleşik Devletleri dünyadaki tek nükleer güç olmadığını anladığında, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'ni kendi güvenliğine karşı en büyük tehdit olarak tanımlamıştır. Nükleerleşen küresel dünyada güçlü iki kutuptan biri ABD diğeri ise SSCB olmuştu. Diğer ülkelerin caydırıcılığını arttırmak için nükleer silahlanmaya yönelmesi, nükleer gücün dünya üzerinde istenmeyen sonuçlar doğurması riskini arttırdı. Bu nedenle devletlerarası antlaşmalar imzalandı. Günümüzde Avrupa Kıtasında İngiltere ve Fransa'da, Asya Kıtasında Çin, Kore, Hindistan, Pakistan, İran ve İsrail, ABD ve Rusya'dan sonra nükleer silaha sahip olan ülkelerdir.
Türkiye'nin Kuzey Irak politikası: İç ve dış politika etkileşimi

Etnik kimlikler üzerinden yaşanan çatışmalar, Soğuk Savaş sonrası dünyada ortaya çıkan en önemli sorunlardandır. Bu etnik sorunlar kaynağını 'ben' ve 'diğerleri' algısından almaktadır. Bu algı da tarihsel deneyimlerle edinilmekte ve toplumsal yapıya, dolayısıyla devletlerin dış politika anlayışlarına yerleşmektedir. Konstrüktivizm'in öncülerinden olan Alexander Wendt, kimliklerin devlet politikalarını etkilediğini, bunların tarihsel deneyimlerle edinildiğini ve devletlerin diğer devletlerin kimliklerinden nasıl bir politika izleyeceğini tahmin ettiklerini söylemektedir. Bu çerçeveden bakıldığında Kuzey Irak Türkiye ilişkileri hiçbir dönemde kolay olmamıştır. Türkiye iç politikasında Kürt sorunu ve Kürt Sorununun tetiklediği Terör Sorunu önemli bir etkendir. Türkiye'yi dış politikasında en çok sınırlandıran konulardan biri olan ve geleneksel olarak savunduğu 'kırmızı çizgiler'i, yani Kuzey Irak'ta bağımsız bir Kürt Devleti'nin kurulmasına karşı olma politikası, Kuzey Irak'la olan ilişkilerde en büyük engeldir. Ekonomik ilişkilerin ilerlemesi, Barış Sürecinin ortaya çıkardığı kolaylaştırıcı ortam ve ortak güvenlik algıları nedeniyle bir dönem yakınlaşan ilişkiler, Barış Sürecinin sonlanması ve ardından Irak Kürt Bölgesel Yönetimi'nin Referandum kararıyla yeniden çıkmaza girmiştir. Esasında Kuzey Irak'la güvenli bir ilişkinin varlığından söz etmek Türkiye içindeki Kürt sorunu çözülmediği takdirde oldukça zordur. Türkiye'nin tarihsel algı sonucu edindiği Kuzey Irak'ta kurulacak bağımsız bir Kürt Devleti'nin Türkiye'nin içindeki Kürt sorununu tetikleyeceği düşüncesi ve Kürt unsurların Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da yaşanan olaylar nedeniyle Devlete yabancılaşmış oluşu, Türkiye'nin Kuzey Irak'la olan ilişkilerinde belli bir noktadan öteye gitmeyi engellemektedir.
1914-1945 yılları arası Türk-Amerikan ilişkileri

Bu çalışma; 1914- 1945 yılları arası Türk-Amerikan ilişkilerini ele almakla birlikte, iki ülke arasındaki siyasi, ticari, kültürel, diplomatik ve eğitim faaliyetlerini içermektedir. İkili ilişkiler ilk olarak Osmanlı Devleti'nin Kuzey Afrika'da bulunan eyaletleriyle ticari amaçlı olarak 19. yüzyılda başlamıştır. Ticaretle başlayan ilk temaslar diplomatik ve siyasi ilişkilerin başlamasını da sağlamıştır. Akabinde Osmanlı topraklarına Amerikalı misyonerlerin gelişiyle birlikte ikili ilişkiler hız kazanmış, beraberinde de eğitim ve kültür politikaları üzerine belli başlı problemlerin yaşanmasına zemin hazırlamıştır. Ancak Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla bir süre ikili ilişkiler kesilmişse de savaş sonrasında iki devlet arasındaki ilişkiler ticari faaliyetlerle yeniden başlamıştır. Birinci Dünya Savaşı sırasında Osmanlı Devleti'nin içinde bulunduğu zaruri şartlar nedeniyle çıkarmış olduğu Tehcir Kanunu, Amerikan misyonerlerin tepkisine neden olmuştur. Ermenileri sürekli olarak Osmanlı Devleti'ne karşı kışkırtan Amerikan misyonerleri, Tehcir Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden sonra Ermenilere yardım etmek amacıyla Near East Relief adında bir örgüt etrafında faaliyetlerini sürdürmüşlerdir. Savaştan sonra iki devlet arasındaki ilişkiler özellikle Amerikan misyonerlerin Ermeni faaliyetleri, Osmanlı Devleti'ne karşı düşmanca tutumları nedeniyle olumsuz etkilenmiştir. Bu etkilenme kendini siyasi alanda da göstermiştir. ABD'deki Türk aleyhtarlığına yönelik lobi çalışmaları, 1923 yılında Lozan'da etkinlik kazanmıştır. İki devlet arasında imzalanmış olan Türk-Amerikan Lozan Antlaşması, lobi çalışmalarının da etkisiyle 1927 yılında Amerikan Senatosu tarafından kabul edilmemiştir.
Russian World Trade Organization accession failures in 2003 and 2007 under Putin's first and second presidential terms (2000-2008)

Bu çalışma, hususiyetle Rusya'nın DTÖ'ye girişi için hedeflenen 2003 ve 2007 yıllarında yaşanan başarısızlıkların sebeplerini bulabilmek amacıyla Putin'in birinci ve ikinci dönem başkanlığı sürecine odaklanmaktadır. Tez, DTÖ'nün yapısı ve karar alma sürecinin yanı sıra Yeltsin'in devlet başkanlığı döneminden başlayarak, Rus ekonomisini komünist yapıdan kurtarıp pazar ekonomisi haline getirmek amacıyla uygulanan reformları da içine alarak Rusya'nın 19 yıl süren DTÖ üyeliği macerasına ışık tutmaktadır. Bu çalışmada ayrıca, Rusya ekonomisini oluşturan örneğin tarım, sanayi ve hizmet sektörlerinin Rusya'nın DTÖ'ye girişinde karşılaşılabileceği olası etkileri değerlendirebilmek amacıyla Rusya'nın DTÖ üyeliği çerçevesinde verdiği taahhütlere ayrıntılı bir şekilde yer verilmektedir. Bunlara ek olarak, tezde Rusya'nın DTÖ'ye girişi konusuna Putin'in devlet başkanlığıyla artan ilgi ve Putin'in ikinci başkanlık döneminde DTÖ'ye ilişkin söylemlerinde yer alan olumsuz eğilimin sebepleri ile ilgili analizler de yapılmaktadır.
2000'lerden itibaren Çin'in yükselişinin Orta Asya'daki etkilerine realist ve liberal bir yaklaşım: Türkmenistan ve Kazakistan örnekleri

Çin'in 2000'li yıllardan itibaren hızlı bir şekilde yükselişi, dünya düzenini ciddi olarak etkilemiş ve dengeleri değiştirmeye başlamıştır. Çin'in ekonomik olarak kalkınması, askeri olarak da güçlenmesine yol açmıştır. Daha da önemlisi Çin GSYH'sı küresel ekonomik durgunluğa rağmen hala yıllık ortalama 6 -7%'lerde büyümeye devam ediyor ve edecek olmasıdır. Çin ekonomisinin büyümesinin doğal sonucu olarak Çin'in, Rusya da dahil olmak üzere tüm çevre ülkelerine ciddi etkileri olmuştur ve olmaya devam edecektir. Bu etki 1991'de bağımsızlıklarını kazanan, Orta Asya devletlerinde de askeri, savunma, siyasi, ekonomi, enerji ve kültürel alanlarda mevcuttur. Çin'in büyüyen dev ekonomisinin enerji ihtiyacından dolayı Çin dış politikası için öncelik, enerji kaynağı ülkelerin sayısını çeşitlendirmek ve enerji güvenliğini sağlamaktır. Çin'in iç güvenliğinin önceliği ise Uygur ayrılıkçılık sorununu çözmek ve radikal İslamcı terör ile mücadele etmek ve toprak bütünlüğünü korumaktır. Tüm bu nedenler Çin'i Orta Asya'ya itmektedir. Çin'in hedefi Orta Asya devletleri ile XXI. yüzyılın yeni tehditlerine karşı birlikte işbirliği yaparak hem hassas olan Batı sınırlarında istikrarı sağlamak hem enerji ihtiyacını güvenliliğini sağlamaktır. Orta Asya devletleri arasında farklı sebeplerden dolayı Çin için en önemli iki ülke Kazakistan ve Türkmenistan'dır. Günümüzde Çin, bölgedeki geleneksel Rusya hegemonyasına rağmen bu iki ülkenin ekonomik anlamda en önemli ortağı, güvenlik anlamında ise önemli ortaklarından biri haline gelmiştir. Uluslararası ilişkilerin en eski ve kapsamlı teorileri olan Realizm ve Liberalizm sayesinde Çin'in Orta Asya'da artan etkisini daha da kolay anlayabilmekteyiz. Bu iki teorinin temel kavramları, savları ve teorik çerçevesi sayesinde Çin'in Orta Asya'da neden etkili olduğunu, gelecekte bölgede güçler dengesinin nasıl şekilleneceğini, Çin'in etkisinin nasıl olacağını ve bölgedeki farklı aktörlerin davranışlarını daha kolay analiz ve tahmin edebilmekteyiz.
Bağımsızlık sonrası Azerbaycan'da Türk sermaye yatırımları ve Türkiye-Azerbaycan ilişkilerine katkıları

XXI. yüzyılda uluslararası ilişkilerde en belirleyici faktör ilişkilerin ekonomik boyutudur. Günümüzde nerdeyse tüm dünyada kabul gören ve uygulanan iktisadi sistem olan kapitalist piyasa ekonomisi, öncekilere nazaran bu yüzyılda ticareti oldukça küreselleştirmiş ve tüm dünyayı iktisadi bir ağla birbirine bağlamıştır. Bu çalışmada etnik ve dini köken bakımından aynı bağlara sahip ve derin tarihi ilişkileri bulunan Azerbaycan ve Türkiye arasındaki ekonomik ilişkiler Azerbaycan'a yapılan doğrudan dış yatırımlar vasıtasıyla incelenmiş ve Türkiye'nin Azerbaycan ekonomisindeki yeri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Doğrudan dış yatırım istatistikleriyle analiz edilmiş olan ekonomik ilişkilerin siyasi, askeri, eğitim ve kültürel ilişkilere olan olumlu etkileri de bu çalışmada ortaya çıkarılmıştır. Genel görüşün aksine Azerbaycan'ı, petrol zengini bir ülke olmaktan ziyade, gelecek 50 yılda dünya ekonomisinde yadsınamaz bir öneme sahip olacak Asya pazarına çıkış kapısı olarak değerlendiren bu çalışmada, Azerbaycan'ın Türkiye için stratejik önemi vurgulanmıştır. Türkiye'nin Azerbaycan'daki mevcut yatırımlarının olması gerekenden daha az miktarda olduğu tespit edilmiş ve iki ülke arasındaki ekonomik ilişkilerin bu yetersiz düzeyde kalmasının nedenleri açıklanmaya çalışılmıştır. Azerbaycan'ın ekonomik yapısının anlaşılması, geçirdiği evrelerinincelenmesi, iki ülke arasındaki ekonomik ilişkileri anlamada büyük yarar sağlayacaktır. Bu bağlamda, çalışmada Azerbaycan ekonomisi tarihsel süreç çerçevesinde ele alınmıştır. Azerbaycan'a doğrudan yatırım yapan Türk şirketlerinin faaliyet alanları ve yatırımlarının miktarı açıklanarak Türkiye'nin Azerbaycan'daki mevcut konumu saptanmıştır. Türkiye, ilk yıllarda inşaat sektöründe öne çıksa da, son yıllarda teknoloji alanındaki yatırımlarıyla stratejik hamlelerde bulunmaktadır. Yaklaşık 30 yıllık geleceği kalmış petrol ürünlerinin kısa olan ömrü, Türkiye açısından meseleye farklı bir stratejik bakış açısı getirilmesini zorunlu kılmaktadır.
1979 sonrası İran'ın Orta Doğu politikası ve bölge ülkeleri ile ilişkileri

İran, gerek sahip olduğu insan gücü ve gerekse ekonomik gücü nedeniyle XX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren en önemli bölgesel aktörlerinbiri olarak bölgenin gelişmelerinde etkin bir rol oynamış ve günümüzde deoynamaktadır. Özellikle, gelecek dönemde jeopolitik rekabetlerin enerji kaynakları üzerinde olacağını ve enerji üretimi ve ihracında önemli alanları oluşturan Körfez ve Hazar bölgesinin dünya siyasetinde ön planda olacağınıgöz önüne aldığımızda İran'ın gerek bölge gerekse uluslararası siyasette daha etkin bir rol oynayacağı ve önem kazanacağını tahmin etmek çok zor olmayacaktır. Üstelik, ABD, Avrupa Birliği, Çin ve Rusya'nın başını çektiği ŞanghayBeşliği arasında olacağı tahmin edilen stratejik rekabette Körfez bölgesiönplana çıkacak ve İran gibi ikinci sınıf güçlerin konumu hangi tarafın başatolacağında belirleyici rol oynayacaktır. Ayrıca, İran'ın bölgesel aktörlerle ilişkileri bölgesel ve hatta uluslararası gelişmeler de önemli ölçüde belirleyici olacağı tahmin edilmektedir. Kanımızca, İran İslam Cumuriyeti özgün bir yönetim tarzı ve rejimyapısına sahiptir. Dolayısıyla, Dış Politikasının araştırılması, söz konusuözgün yanlarını ele alacak bir model dahilinde yapılmalıdır. Çalışmamızdaniel Bayman'ın modeli çerçevesini temel alarak diğer çalışmalarda önplanaçıkarılan etmenlerle tamamlamıştır. Çalışmamız dört varsayıma dayanmaktadır: ilk olarak, İran İslam Cumhuriyeti Dış Politikasının araştırılması birçok özgün etmenin ele alınmasını gerektirmektedir. İkinci olarak, devrim sonrası çeşitli dönemde kimi bu etmenler önplana çıkarak dış politikanın belirlenmesinde etkili olmuşlardır. Üçüncü varsayımımız ise her etmenin belli bir politika gerektirdiğiyöndedir. Prtaik politika bu politikaların kompozisyonundan meydana geldiğivarsayılmaktadır. Dördüncü ise, Devrim sonrası dönemeçlerde bu etmenlerin etkisi altında farklı bir politikalar izlenmiştir. Çalışmamız altı bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölüm, İran İslam Cumhuriyeti Dış Politikasının genel konseptini ele almakla birlikteoluşumunda katkıda bulunan unsurlarını ve gerektirdiği politikalarını ve bu çerçevede İran'ın bölgeye yönelik politikasını ele almaktadır. Çalışmamızın diğer bölümleri sırasıyla İran-Suudi Arabistan, İran-Irak, İran- Türkiye, İran- Suriye ve İran- İsrail ilişkilerini ve İran'ın Filistin Sorununa yönelik politikasını ele almaktadır.
Avrupa Birliği'nin yenilenebilir enerji politikasında güneş'in payı: Almanya-Türkiye karşılaştırmalı analiz

Fosil yakıtların hızla tükenmesinden dolayı dünyadaki çoğu ülke yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelerek yenilenebilir enerji politikaları oluşturmaktadır. Yenilenebilir enerji kaynaklarının çevre dostu olup sürdürülebilirliği sağladığından ve dışa bağımlılığı azalttığından dolayı önemi gün geçtikçe artmaktadır. AB enerji tüketiminde dünyada ikinci sırada yer almakta ve enerji ithalatında da birinci sıradadır. Dolayısıyla AB üyesi ülkeler son yıllarda yenilenebilir enerji alanında araştırmalarını arttırmaktadır. Güneş enerjisi tüm yenilenebilir enerji kaynaklarının kökeni olup tükenmeyen bir enerji kaynağı olduğu için diğer yenilenebilir enerji kaynaklarına göre daha üstün özelliklere sahiptir. Almanya güneş enerjisinde dünyada lider ülkeler arasındadır. Ayrıca 2050 yılında elektriğin %80'ini yenilenebilir enerji kaynaklarından sağlamayı hedeflemektedir. Almanya yenilenebilir enerji alanında sağladığı başarılarla beraber en çok kurulu güneş paneline sahip bir ülkedir. Avrupa'nın en temiz ve sürdürülebilir enerji pazarı da buradadır. Üyelik sürecinde olan Türkiye için AB'nin enerji politikalarını, kaynaklarını ve hedeflerini bilmek önemlidir. Ekonomik dengeyi kurmak ve olası üyelik durumunda enerji alanında yapılan antlaşmalar Türkiye için önem teşkil etmektedir. Bu çalışmada, Türkiye iklim özellikleri açısından Almanya'dan daha fazla güneşli gün sayısına sahip olmasına rağmen güneş enerji kullanımını önleyen gerçeklerin ne olduğu incelenmiştir. Avrupa karanlık bir bölge olup güneş enerjisini kullanabiliyorken Türkiye'nin aydınlık bir bölgede yer alıp neden güneş enerjisini kullanamadığı ve Türkiye'nin güneş enerjisini etkin kullanamamasının idari, hukuki, teknik, ekonomik ve politik nedenlerinin ne olduğu araştırılmıştır.
Güvenlik sektörü reformu ve Türkiye

Bu çalışmada güvenlik sektörü reformu olgusu Türkiye'nin AB'ye adaylık ve müzakere sürecinde TSK ve TSK ile ilgili kurumlara dair gerçekleştirilen hukuki düzenleme ve değişiklikler çerçevesinde ele alınmıştır. Bu çerçevede söz konusu düzenlemelerin Türkiye'de sivil-asker ilişkilerinin demokratik bir zemine oturtulması bakımından istenen sonuçları verip vermediği sorusuna yanıt bulmak amaçlanmıştır. Bu incelemenin kavramsal altyapısını güvenlik sektörü reformu olgusunun kapsamlı olarak incelendiği birinci bölümü ve güvenlik sektörü reformunun şekillenmesinde öne çıkan dört uluslararası kurumun yaklaşımının incelendiği ikinci bölümleri hazırlamıştır. Son bölümde ise ilk iki bölümde tespit edilen nirengi noktalarından hareketle AB sürecinde TSK ve ilgili kurumlara ilişkin yapılan hukuksal değişiklik ve düzenlemeler ele alınmıştır.
Un pas decisif vers l'internationalisation du concept de la justice transitionnelle: Le tribunal penal international pour l'ex-Yougoslavie

Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle birlikte gündeme gelen geçiş dönemi adaleti kavramı, uluslararası toplumun insan haklarını korumadaki sorumluluğunun tartışılmaya başlanmasıyla birlikte BM tarafından kurulan Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi aracılığıyla uluslararasılaşmıştır. Geçiş dönemi adaletinin kavramsal gelişimi kapsamında yargısal ve yargısal olmayan mekanizmalar ortaya çıkmıştır. Yargısal bir mekanizma olan Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin nasıl ve ne amaçla kurulduğu üzerinden misyonu tüm boyutlarıyla ortaya konulacaktır. Misyonunun iç ve dış boyutları incelenirken yerel ve uluslararası aktörlerin rolleri ayrı ayrı irdelenecektir ve savaş sonrası geçiş dönemi adaletinin başarısı için neler gerektiği üzerinde durulacaktır. Bu çalışmada da uluslararası bir geçiş dönemi adaleti mekanizması olan mahkemenin bölgedeki ve uluslararası alandaki etkisi değerlendirilecektir.
Mısır'da demokratikleşme çabaları ve karşısındaki engeller

Ortadoğu'da başlayan Arap Baharı süreci ile beraber bölge ülkelerinde demokratik rejim talepleriyle ayaklanmalar yaşanmış, devlet güçleri ve halk arasında çatışmalar meydana gelmiştir. Yüz binlerce kişinin yaşamını yitirdiği olaylar sonrasında kurulmaya çalışılan yeni düzende demokratikleşme adına verilen mücadele başarılı olamamıştır. Bunun en önemli örneklerinden biri Mısır'da yaşanmıştır. Mısır'da halk ayaklanmasıyla beraber otuz yıldır iktidarda olan diktatör rejim devrilmiştir. Halk demokratikleşme adına önemli bir zafer kazanmıştır. Fakat beklendiği gibi bir demokratik düzen gerçekleşmemiştir. Mısır yıllardır devam eden diktatör rejimden kurtulamamıştır. Devrilen rejimin arkasından yönetime el koyan askeri yönetim eski rejime ait vesayetini hukuk, güvenlik, siyaset ve sosyal yaşamın her alanında işleterek demokrasinin yerleşmesine imkan tanımamıştır. Mısır bu bağlamda bölgenin geleceği ile ilgili yapılacak değerlendirmeler için incelenmesi önem taşıyan bir aktör olmuştur.
Azerbaycan'da devlet siyaseti olarak çokkültürcülük

Çokkültürcülük, ülkede etnik ve kültürel değerlerin korunmasını ve geliştirilmesini amaçlayan bir politikadır. Çokkültürcü devlet politikasının temel amacı, ülkede yaşayan tüm toplulukların etnik-kültürel değerlerinin korunmasını, geliştirilmesini ve toplum geneline entegrasyonunu sağlamaktır. Azerbaycan Cumhuriyeti, Azerbaycan'ın topraklarında yaşayan tüm halkların, özellikle etnik azınlıkların etnik-kültürel değerlerinin korunması ve geliştirilmesini kendisinin devlet politikasının hem amacı hem de aracı olarak belirleyen bir yaklaşım sergilemektedir. Araştırmada ilk olarak bu politikanın dünya üzerindeki tanımı ve geçtiği tarihi yol incelenmiştir. Burada özellikle çokkültürcülüğün farklı kavramlar üzerinden okunması vurgulanmıştır ki, Azerbaycan Devleti bu okumayı kültür kelimesi üzerinden yapmaktadır. Daha sonraki bölümde, interdisipliner alan olan çokkültürcülüğün Azerbaycan edebiyatına, basınına, sanatına, genel anlamda kültürüne yansımalarına bakılmıştır. Bu bölümde ayrıca dönem konjöktürü göz önünde bulundurularak, 20. Yüzyıl'ın başlarında Azerbaycan'da kurulmuş olan Demokratik Cumhuriyetin siyasetinin bir fiil çokkültürcü bir siyaset olmasının okuması yapılmaya çalışılmıştır. Araştırma, aynı zamanda çokkültürcülüğü esas alarak resmi düzeyde ve anayasal çerçevede etnik azınlıkların hak ve özgürlüklerinin temin edilmesi yolunda devlet tarafından atılan adımları da içermektedir. Son bölümdeyse, SSCB dağıldıktan sonra 1991 yılında bağımsızlığına tekrar kavuşan Azerbaycan Cumhuriyeti'nin geçen 28 yıl süre zarfında iç ve dış siyasetinde çokkültürcülüğün önemi araşırtırılmıştır.
Büyükelçi hatıratlarında 1945-1974 dönemi Türk dış politikası

Soğuk Savaş dönemi Türk dış politika çalışmalarında Kıbrıs sorunu odaklı birçok çalışma olmasına rağmen, konuyu büyükelçi perspektifinden ele alan hiçbir çalışma bulunmamaktadır. Kıbrıs sorununa böyle bir yaklaşım yalnızca konunun anlaşılması için yeni bir boyut sunmayacak, ayrıca cumhuriyet dönemi Türk siyasi tarihinin tarihyazımındaki, diplomasi veya Türk hariciyesinin meslek kadrosunun dış politika üzerine geliştirdikleri söylem analizleri açısından zenginlik katacaktır. Bu çalışma, bir hariciye memurunun, meslek memurunun, kendi görev aldığı kurum bünyesinde hangi sorunlar, olaylar, kararlar vs. ile karşılaştığını ve dış işlerini nasıl yorumladığını büyükelçi hatıratlarını referans alarak tartışmayı amaçlamaktadır. Tez konumuz, 'Büyükelçi Hatıratlarında 1945- 1974 Dönemi Türk Dış Politikası' adıyla başlıklandırılmış ve tez giriş, dört bölüm ve sonuç bölümünden oluşmuştur. Hatıratın modern Türk siyasi tarihi ve diplomasi tarihi yapımındaki rolüne ilişkin genel bilgi giriş bölümünde verilmiştir. Birinci bölümde, Kamuran Gürün, Zeki Kuneralp ve Nihat Dinç tarafından yazılan hatıratların anlatı türü olarak biçimsel özellikleri ve içerikleri yer almaktadır. Hatıratlardan büyükelçi perspektifiyle dışişleri geleneğinin değerlendirilmesi ve açıklanması amacına yönelik bazı örnekler ikinci bölümde yer almaktadır. Üçüncü bölümde, büyükelçi hatıratlarının değerini ölçeklendirmek üzere seçilen, diplomat olarak görev sürelerinde meşgul oldukları dış politika sorunu olarak 'Kıbrıs meselesi'nin gelişimi ve uluslararasılaştırılması ve Batı'nın konuya yaklaşımı kısaca verilmiştir. Üç büyükelçinin Kıbrıs konusuna yaklaşımı ve soruna karşı tutumu dördüncü bölümde sunulmuştur. Sonuç bölümünde bunun yalnızca bir tarih araştırması değil, aynı zamanda büyükelçiler ve onların dış politika söylemi üzerine geliştirdikleri siyasi söylem çalışması olduğu vurgulanmıştır. Çalışmamız kaynakça ile tamamlanmıştır.
Turkey's burgeoning engagement in Somalia: A competative emerging power in Africa

Türkiye'nin Somali ile artan ilgisi, Somali'nin kıtanın geri kalanı için Türkiye'nin geçiş yolu olarak görümesi nedeniyle 2011'den beri takdire önemli bir çalışma alanı yarattı. Ne yazık ki, önceki çalışmaların çoğu Türkiye'nin etkileşimin katılımının, birleşiminin, angajmanının niteliğine, başarısı ile zorluklarına odaklanmış ve sonuçları üzerinde nadiren çalışılmıştır. Bu anlaşmaların başlamasından bu yana neredeyse on yıl geçmişş olmasına rağmen sonuçları derinlemesine inceleyen bir akademik çalışma ortaya konmamıştır. Bu nedenle bu tez, Türkiye'nin Somali'den ve bölgeden kazançlarını ve bu kazanımların Türkiye'yi Afrika'da yükselen bir rekabet gücü haline getirip getiremeyeceğini araştırma altına araştırıyor. Tezin savunması Türkiye'nin Afrika'da büyük bir ekonomik ve siyasal güç kazanma olasılığının yüksek olduğunu, ayrıca Somali ile kurduğu çok boyutlu etkileşimlerin bir sonucu olarak kıtadaki stratejik konumunun ve yumuşak güç etkisinin hatırı sayılır ölçüde artmasını sağlayabileceğidir.
Küreselleşme sürecinde İran İslam cumhuriyeti ekonomi politiği

Küreselleşme olgusu son yıllarda hız kazanan bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Küreselleşme sürecinde beklenmedik politik bir gelişme olarak İran'da İslam devriminin gerçekleşmesi, ABD'nin hegemonik güç olarak ambargo ile tepki vermesine yol açmıştır. Bu çalışmanın asıl amacı da; 'ABD'nin hegemon güç olarak, küreselleşme süreciyle çelişkili, paradoksal bir biçimde ambargo uygulamasının İran'ın dış ticareti açısından nasıl sonuç vermiştir? sorusuna analitik bir bakış açısıyla yanıt aramaktır. ABD'nin uyguladığı bu ambargolar İran'ın dış ticaretini etkileyerek yön değiştirmesine neden olmuştur. Ticaretin değişen yönü İran'ın dünya piyasasına eklenmesini etkilemiştir. Bu soruya net bir cevap verebilmek için, çalışmanın birinci bölümü Amerika'nın savunucusu olduğu liberal düşüncenin serbest piyasa meyvesi olan küreselleşmenin tanımını yaparak, bu kavramın gelişim süreci ve kökenlerine inecektir. İkinci bölümden dördüncü bölüme kadar ise ambargo eşliğinde, küresel piyasa ile ilişkisini sürdürmek isteyen İran İslam Cumhuriyeti'nin farklı şartlar ve devlet başkanlarının döneminde dönüşümcü bir tutumla nasıl bir yöntem izlediği konusu tartışılmıştır. Son bölümde ise İran İslam Cumhuriyetinin farklı devlet başkanları döneminde yapılan ekonomik planlar ve nükleer gerginliğin sonucunda uygulanan ek ambargolar eşliğinde, dünya piyasaları ile nasıl bir ticari ilişki sürdürdüğü incelenmiştir.