turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vladimir Putin'e halk desteğinin başlıca belirleyicileri olarak melez rejim ve medya kontrolü: Uluslararası seçim gözlem misyonları raporlarına dayalı kanıtlar

Bu tez çalışmasında, Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı ve Avrupa KonseyiParlamenterler Meclisi'nin yayınladığı seçim raporlarının analizi, Rusça kanun metinleri ve Rusça seçim anketlerinin analizi yapılarak 'melez rejim' açıklamasını teyit eden bir sonuca ulaşılmıştır. Rusya'daki rejim otoriter değil melez olarak tanınmalıdır. Melezrejim çerçevesinde Putin'e bu desteği sağlayan ana faktör ise, kamuoyunun medya kanalları aracılığıyla manipüle edilmesidir.
Uluslararası terörizmle mücadelede Birleşmiş Milletler'in işlevi, yeteneği ve sınırları

Bu tezin amacı, modern dünya için en tehditkar problemlerden birisi haline gelen terörizme karşı uluslararası işbirliğinin önemini vurgulamak ve bu alanda işbirliği için eşsiz bir platform alan Birleşmiş Milletler'in çalışmalarını incelemektir. Tezi yazmaya başlamadan önce bize ilham veren soru 'BM terörizmle mücadelede başarılı mı yoksa başarısız mıdır? sorusu olmuştur. Terörizmin evrensel bir olgu haline geldiği, dünyadaki tüm insanlara acı çektirmeye devam ettiği dikkate alındığında, Üye Devletler, kendi çıkarları için, bu sorunla mücadele etmek maksadıyla BM şemsiyesi altında bir araya gelmek zorundadırlar. Bu çalışma esas olarak BM'in iki temel organı olan Genel Kurul ve Güvenlik Konseyi'nin kararlarını inceleyerek BM'in uluslararası terörizmle mücadelede işlevini, yeteneğini ve sınırlarını değerlendirmekte ve gözden geçirmektedir. Bugüne kadar yapılan en önemli başarılardan birisi de BM küresel terörizmle mücadele stratejisinin kabul edilmesidir. BM, Üye Devletlere teknik destek, işbirliği ve uyum sağlamaları maksadıyla yeteneklerini geliştirmek için önemli katkılar sağlamaya çalışırken, Üye Devletler arasındaki işbirliği eksikliklerinin olması ve kendi örgütsel eksikliklerinin bulunması bu çabalara ciddi zarar vermektedir. Bu nedenle uluslararası barış ve güvenlik için en ciddi tehditlerden birisi olan uluslararası terörizmle mücadele edilebilmesi için BM'in acilen yeniden yapılandırılması gerekmektedir.
1960 - 1980 dönemi petrol üreticisi firmalar ekseninde ABD-Arap ülkeleri ekonomi politiği

Bu tezin amacı, vazgeçilmez bir enerji kaynağı olan petrolün, petrol şirketleri vasıtasıyla 1960- 1980 yılları arasında, ilerleyen dönemleri de etkileyerek, Ortadoğu ekonomi politiğini nasıl şekillendirdiğini incelemektir. Tez, petrol üreticisi ülkeler ve imtiyazlı petrol şirketi ilişkileri açısından dönüm noktalarını içinde barındıran, 1960- 1980 dönemi temel alınarak oluşturulmuştur. Petrolün Ortadoğu'da keşfi ile başlayan süreç, yabancı petrol şirketlerinin Ortadoğu'da imtiyazlar elde etmeleriyle devam etmiş, petrol üreticisi imtiyazlı şirketlerin politikaları sebebiyle Arap ülkeleri, sahip oldukları petrol zenginliğinden uzun yıllar mahrum bırakılmışlardır. Bu durumun ilk değişim sinyali, 1956 Süveyş Krizi'nde gündeme gelirken 1950'li yıllarla birlikte daha fazla düşük gelirlerle yaşamak istemeyen petrol üreticisi ülkeler, sömürü düzeni olarak adlandırdıkları sisteme karşı durabilmek için OPEC adlı örgütü kurmuşlardır. İlk yıllarda petrolün varil başına satış fiyatını arttırma, tek taraflı indirimlere gitmeyi engelleme gibi konularda başarılı olamayan örgüt, sonraki yıllarda petrol üreticisi ülke ve imtiyazlı petrol şirketlerinin ilişkilerini kökten değiştirmiştir. 1967 Altı Gün Savaşı'nda ilk kez petrolü bir silah olarak kullanan petrol üreticisi ülkeler bu ilk denemede istediklerini elde edememiş ancak bundan 6 yıl sonra 1973 Ekim Savaşı'nda, OPEC ülkeleri İsrail yanlısı olan her ülkeye petrol ambargosu uygulayarak büyük bir başarı elde etmişlerdir. Bu ambargo ile birlikte Batılı ülkeler, ithal ettikleri petrolden mahsur kalmış ve petrol üreticisi ülkelerin kendi çıkarları için hayati önem teşkil ettiğini anlamışlardır. Bu tarihten sonra OPEC'in ve petrol üreticisi ülkelerin yükselişi görülmektedir. Petrol üreticisi ülkeler, fiyatlar konusunda çok daha belirleyici olmuş, petrol gelirleri ciddi oranda artmış, kendi topraklarındaki petrolü yavaş yavaş millileştirmeye başlamışlar ve bu millileştirmeler çoğu ülkede 1980'lerin sonuna doğru %100'e ulaşmıştır. Ancak zengin petrol rezervlerine sahip olan Ortadoğu, başta ABD olmak üzere birçok petrol tüketicisi ülke tarafından dış politikalarının temel unsuru olmaya devam etmekte ve her dönem sıcak çatışmaların odağı olmaktadır.
Irak anayasal gelişim sürecinde kürtler

Osmanlı İmparatorluğunun dağılmasından sonra Irak Kürtleri için yeni bir dönem başlamıştır. İngiltere mandası altında başlayarak ırak Kürtleri Anayasal haklar için defalarca isyan etmişlerdir. Bu mücadeleleri sırasında birçok trajedik olay yaşayan Irak Kürtleri, Sevr anlaşmasından başlayarak belli Anayasal hakları elde etmiştir. Bu haklar kazanılırken yaşanan süreç ve içeriği gelecekte yaşanacaklara ayna tutacaktır. Irak Kürtleri Saddam sonrası dönemde Irak'taki belirleyici güç haline gelmişlerdir. Bugün ki Irak'ta yaşanan etnik ve mezhepsel çatışmalarda Kürtlerin nerede durdukları ve nasıl bir politika izleyecekleri önemlidir. Bu tezimizde 1932 deklarasyonundan başlayarak Irak Kürtlerinin ırak hükümetlerinden aldıkları anayasal haklar anlatılırken, kendi aralarındaki çatışma ve bu çatışmalar sonucu yapılan anlaşmalarda aktarılmıştır. İşgal sonrası ırakta yapılan yerel ve genel seçimler analiz edilerek, seçim sonuçlarının çıktıları değerlendirilmiştir.
Türkiye ile Güney Kore ilişkilerinin sanayi sektörüne etkileri

Türkiye, Güney Kore'nin 1950 yılında başlayan Kuzey Kore ile olan savaşına katılmış ve savaş sonrası Türkiye Güney Kore ilişkileri oluşmaya başlamıştır. Kore Savaşı'nda Türkiye'nin Güney Kore'ye asker göndermesi ve sonrasında NATO'ya üye olması Birleşmiş Milletler açısından önem taşımaktadır. Kore Savaşı ile Doğu Asya ülkelerini daha yakından tanıyan Türkiye, o tarihten itibaren Güney Kore ile ilişkilerini dostluk çerçevesinde yürütmüştür. Bu çalışmanın amacı, Türkiye Güney Kore ilişkilerinin sanayi sektörüne etkilerini ortaya koymaktır
International security politics: The contribution of intelligence organizations in Turkey's security policies

İstihbarat devletlerin çok uzun süreden beridir kullandığı ve güvenliğini doğrudan ya da dolaylı olarak sağlamak için araç haline getirdiği bir metoddur. Tarihte istihbarat bilgileri birçok şekilde ve kişi tarafından toplanmış olsa da zamanla istihbarat profesyonelleşmiş ve bu alanda uzman kişilerin elinde devletin güvenlik stratejilerini belirleyen bir element olmuştur. Devletlerin varlıklarını devam ettirebilmelerinin birçok parametresi mevcuttur. Bu parametrelerden birisi belki de en önemlisi güvenliktir. Güvenlik birçok şekilde sağlanabilmektedir. Askeri yatırımlar ve silahlanma, ekonomik olarak güçlenme, kurulan ittifaklar, mevcut güç dengesine yer almak gibi devletin güvenliğini sağlayabileceği birçok yöntem mevcuttur. Bu yöntemlerden birisi de istihbarat sağlanmasıdır. İstihbarat hem devletin politikasında hem gelecekte geliştireceği planlarda hem de anlık uygulayacakları önleyici güvenlik tedbirlerinde öenmli bir yere sahiptir. Bu tezde istihbarat faaliyetlerinin devlet güvenliğine etkileri ve devletin politikalarında şekillendirici rol alıp almadığı sorusuna cevap aranacaktır. Bununla birlikte, hangi istihbarat çeşitlerinin devletin güvenlik politikalarında nasıl etkili olduğu sorusu da cevaplanmaya çalışılacaktır.
Göçmen kaçakçılığı ile mücadele politikaları

Bu çalısmada, göçmen kaçakçılıgı ile mücadele konusunda uygulanan ve uygulanması önerilen politikaların, insan hakları açısından değerlendirimesi amaçlanmıstır. Bu kapsamda bir çalısmanın yapılabilmesi için öncelikle göçmen kaçakçılıgı kavramı, benzer eylemlerlekarsılastırılarak incelenmistir. Göçmen kaçakçılıgının, son dönemlerde uluslararası gündemin önemli konularından biri olmasının sebepleri ise göçmen kaçakçılıgının boyutlarının incelenmesi ile açıklanmıstır. Gelistirilen mücadele politikalarının, göçmen kaçakçılıgı sorununun ele alınısbiçimine göre çesitlilik gösterdigi vurgulanmıstır. Göçmen kaçakçılıgı uluslararası örgütlü suçiçinde degerlendirildiginde, uygulanmakta olan önlemler uluslararası örgütlü suçla mücadele kapsamındaki önlemlerle örtüsmektedir. Buna karsılık göçmen kaçakçılıgını uluslararası göçün bir parçası olarak gören yaklasımlar farklı mücadele politikaları geliştirmektedirler. Yasal göç olanaklarının artırılması ve sorunun kaynaktan çözümüne iliskin öneriler çalısmaiçinde bu çerçevede ele alınmıstır. Mücadeleye iliskin politikalar degerlendirilirken, göçmenlerin savunmasız bir grubuolusturdugu, kaçak göçmenlerin ise, savunmasızlıklarının daha da fazla olduğu hususu göz önüne alınmıstır. Bu sebeple göçmen kaçakçılıgı ile mücadele kapsamında uygulanacak olanpolitikalarda, göçmenlerin haklarının göz önünde tutulması gerektigine ve bunun aynı zamanda devletlerin insan hakları alanındaki uluslararası taahhütlerinin bir geregi olduğuna dikkat çekilmistir. Çalısma kapsamında, uygulanan ve uygulanması önerilen mücadelepolitikaları, belirtilen çerçevede incelenmistir.
Türkiye Suriye ilişkilerine ABD'nin etkisi (2002-2012)

Kurulduğu günden itibaren sorunlu bir biçimde seyreden Türkiye-Suriye ilişkileri özellikle Beşar Esad'ın 2000 yılında iktidara gelmesinin ardından tarihinde hiç olmadığı kadar iyi ve olumlu bir döneme girmiştir. 2001 yılından itibaren hızla gelişen ve iyileşen ikili ilişkiler, 17 Aralık 2010 tarihinde Kuzey Afrika ülkesi olan Tunus'ta başlayan ve tüm Arap ülkelerini saran Arap Baharı sonrasında, Suriye'de başlayan iç karışıklıklar ve takip eden süreçte kopma noktasına kadar gelmiştir. İlişkilerin bu gelişim ve sonrasında gerilemesine 11 Eylül olaylarıyla birlikte, 'yeni dünya düzeni' kavramının, aslında ABD'nin yegane ve mutlak bir güç olarak faaliyet yürüteceği bir nevi bir geçiş dönemi olduğu gerçeği yol açmıştır. S. Hungtington'ın 'Medeniyetler Çatışması' teziyle yola çıkan ABD, kenar kuşak ülkelerinde bölgesel mezhepsel çatışmalar yaratarak bölgede iç savaş çıkararak küresel işgal güçlerine yönelik direnişi kırmayı amaçlamaktadır. İşte bu çalışmada yeni dış politika anlayışı ile Ortadoğu'yu şekillendirmeye çalışan ama Afganistan ve Irak'tan dili yanan ABD'nin, Suriye'ye müdahalede müttefiki Türkiye'yi öne sürmesi incelenecektir. Çalışmada Ortadoğu'nun jeopolitiği çerçevesinde Suriye'nin Dış Politikası ve güvenlik algılamaları, AKP'nin dış politika anlayışı, stratejik ortaklıktan model ortaklığa tarihi süreç içinde Türkiye ABD ilişkileri, bugünlerde Ortadoğu'da ve Suriye'de yaşanan gelişmeler karşısında ABD ve Türkiye'nin takındığı tavırlar ve bu doğrultuda Türkiye-Suriye ilişkilerine etkileri hakkında kısa bir değerlendirmede bulunulacaktır.
Uluslararası ilişkilerde güvenlik kavramı: Soğuk savaş sonrası dönem güvenlik

Uluslararası ilişkiler disiplini içinde en önemli ve üzerinde en çok çalışmalar yapılmış konulardan biri 'güvenlik' olmuştur. Güvenlik kavramı genel olarak ulusal güvenlikle aynı anlamda kullanılmış ve siyasi gücün devamlılığı için en önemli unsur olmuştur. Bu bağlamda da üzerinde durulan temel nokta askeri güvenlik konusu olmuştur. Zaman içerisinde özellikle de dünyanın küreselleşmesi ile birlikte güvenlik kavramının alanı da genişlemiştir. Devlet odaklı güvenliğin yanında birey ve toplum güvenliği de gündeme gelmiş ve önem kazanmıştır. Güvenliğin askeri boyutu genişleyerek politik, ekonomik, çevresel boyutları da önem kazanmış ve güvenlik konusunun alanı da genişlemiştir. Bu çalışma üç bölümde düzenlenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde güvenlik kavramının tarihsel gelişimi ve uluslararası ilişkilerdeki tanımı yapılarak geleneksel güvenlik anlayışı çerçevesinde teorik olarak incelenmiştir. İkinci bölümünde güvenlik algılamaları çerçevesinde tehdit kavramı ve yeni güvenlik tehditleri incelenmiştir. Güvenlik olgusu tehdit algılaması ile başlayan bir durum olup, Soğuk savaş sonrası dönemde bu algılar değişerek yeni tehdit türlerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Çalışmanın son bölümünde ise Soğuk savaş sonrası ve 11 Eylül ile birlikte değişen güvenlik incelenmiş, yeni güvenlik teorilerinden bahsedilmiştir.
Sürdürülebilir kalkınma kapsamında Türkiye'de çevre politikalarının dönüşümü: AB ve uluslararası çevre rejimlerinin etkileri

Sanayileşme ve ekonomik kalkınma uğruna sonuçları düşünülmeksizin doğal kaynakların sınırsız kullanımı ve çevreye verilen tahribat, bugün küresel ölçekte tüm canlıların ve hatta gelecek nesillerin yaşamını tehdit edecek boyuta varmıştır. Çevre politikalarının 1970'lerde ilk kez uluslararası düzeyde ele alınması, temelde Birleşmiş Milletler ve Avrupa Birliği'nin sürdürülebilir kalkınma tartışmalarına ilişkin girişimleri kapsamında gerçekleşmiştir. Farklı işbirliği mekanizmaları çerçevesinde oluşturulan bu süreçler, Türkiye'nin çevre politikalarının gelişiminde de etkili olmuştur. Bu tez çalışması Türkiye'nin çevre politikalarındaki gelişimini hem Avrupa Birliği tam üyelik katılım müzakereleri süreci hem de Birleşmiş Milletler girişimleri çerçevesinde şekillenen uluslararası işbirliği kapsamında incelemektedir. Çalışma, özellikle AB-Türkiye ilişkilerinde üyelik koşulluluğu zayıflamasına rağmen, Türkiye'de çevre politikalarının nasıl geliştiğini, hangi konularda uyum sürecinin ilerleyip hangi konularda uyumun sınırlı kaldığını, ayrıca Birleşmiş Milletler'in karar ve faaliyetlerinin iç politikadaki dönüşüme etkilerini irdelemektedir. Tez, sürdürülebilir kalkınma yaklaşımı kapsamında Türkiye'nin çevre politikalarının gelişiminde AB tam üyelik müzakere süreci ve BM tarafından geliştirilen uluslararası çevre rejimlerinin ne derece etkili olduğunu 'Avrupalılaşma' ve 'rasyonel tercihli kurumsalcılık' kuramlarını kullanarak açıklamaya çalışmaktadır.
A content analysis of the security dimension of the Turkish accession to the European Union

Bu tez Türkiye ve Avrupa Birliği güvenlik ilişkilerini genişleme bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çerçevede, ilk olarak, hem Soğuk Savaş hem de Soğuk Savaş Sonrası dönemlere odaklanarak ikili güvenlik ilişkilerinin değişen dinamiklerinin tarihsel arka planı incelenmektedir. Bu tarihsel analizde, Türkiye ve AB'nin değişen güvenlik anlayışlarının, her iki aktör tarafından yeni mekanizmaların benimsenmesine öncü olan büyük gelişmelerin ve bunların güvenlik ilişkilerine etkisinin incelendiği Soğuk Savaş Sonrası döneme daha fazla vurgu yapılmaktadır. İkinci olarak, Avrupa entegrasyonu ve genişleme süreçlerinde güvenliğin önemi değerlendirildikten sonra, AB aktörlerinin resmi genişleme konuşmalarında ve öncü Avrupa düşünce kuruluşlarının araştırmacılarının makalelerinde görülen Türk katılımının güvenlik boyutu içerik analizi yöntemi aracılığıyla incelenmektedir. Bu çalışmayı takiben, verilen konuşma ve makalelerin eleştirel analizi yapılmaktadır. Son bölümde, Türkiye'ye, AB aktörleri ve araştırmacıları tarafından ilgili konuşma ve makalelerde yüklenen farklı güvenlik rolleri Türkiye'nin katılım süreci çerçevesinde tartışılmaktadır. Buna göre, bu tezde AB aktörleri ve araştırmacıları tarafından Türkiye'nin Avrupa ve bölgesel güvenlik için öneminin kabul edilmesine rağmen, bunun katılım sürecine uygun şekilde yansıtılmadığı iddiası yer almaktadır.
Soğuk savaş sonrası dönemde İran'ın küresel güçlerle ilişkilerinin Türkiye üzerindeki etkileri

Bu çalışmanın amacı; Soğuk Savaş dönemi sonrasında, İran'ın küresel güçlerle olan ilişkilerini ve bu ilişkilerinin Türkiye'ye etkilerinin olup olmadığını, varsa hangi yönde olduğunu irdelemektir. Birinci bölümde; İran'ın uluslararası sistem içindeki konumuna, gerçekleştirdiği İslam Devriminin bölgedeki yansımalarına, bu süreçte değişen iç ve dış politika eğilimlerine, son dönemlerde dünya kamuoyunun da dikkatle izlediği nükleer enerji ve nükleer silah geliştirme çabalarına ve bu çalışmalarının tarihsel arka planına değinilmiştir. İkinci bölümde; İran-Türkiye ilişkilerinin tarihsel gelişimine ve yaşanan gelişmelere değinilmiştir. Üç, Dört, Beş ve Altıncı bölümlerde ise, çalışmanın temel konusu olan Soğuk Savaş sonrası dönemde İran'ın, küresel güç olarak nitelendirilen Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa Birliği, Rusya ve Çin Halk Cumhuriyeti ile olan ilişkileri ve bu ilişkilerin Türkiye'ye yansımalarına yer verilmiştir. Çalışma son olarak genel bir değerlendirme yapılarak sonuçlandırılmıştır.
Soğuk Savaş sonrası ABD-Ermenistan ilişkileri

Bu tez çalışmasında, Soğuk Savaş sonrası ABD-Ermenistan ilişkileri ele alınmıştır. ABD'nin Ermenistan'a yönelik politikasını anlamlandırabilmek adına öncelikle ABD'nin Avrasya stratejisine değinilmiş, sonrasında Ermenistan'ın bulunduğu Güney Kafkasya bölgesine yönelik ABD'nin ve bölge ülkeleri olan Rusya ile İran'ın Güney Kafkasya politikaları incelenmiştir. Ardından ABD-Ermenistan ilişkilerinin temel belirleyicileri olarak Dağlık Karabağ anlaşmazlığı, Türkiye-Ermenistan İlişkilerini normalleştirme çabaları, ABD'de yaşayan Ermeni diasporası ve ABD'nin Ermenistan'a sağladığı dış yardımlar değerlendirilmeye çalışılmıştır. Son bölümde ise bölge ülkeleri olan Rusya ve İran'ın Ermenistan ile ilişkilerine yer verilmiştir.
Turkish-American relations from 1923 to 1960

Bu çalışmada, Türk ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki ilişkilerin başlangıcından itibaren görece sorunsuz geçtiği geleneksel olarak kabul edilen dönem ile İkinci Dünya Savaşından Johnson mektubuna kadar geçen yaklaşık yirmi yıllık bir dönemin sorgulanma çabası yatmaktadır. Türkiye'nin, Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkilerinde çoğu zaman kuşkuları olmakla birlikte, özellikle Soğuk Savaş Döneminin ilk yıllarında Türkiye'nin ABD'ye neredeyse koşulsuz bağlılığı, Dünya üzerindeki stratejik konumunun bir fonksiyonu olarak düşünülebilir. Esasen Türkiye'de, Amerika'nın rolüne dönük genel kabul, 1950'lerin sonuna kadar Amerika-Sovyet ilişkilerinin sertliği ve Ortadoğu'daki gergin durum olmuştur. Kuşkusuz Türkiye'nin konumu 1960'larda değişmemiştir. Ama hem diğer etkenler ve ham de Johnson Mektubu Türkiye'nin bir yandan dış politikasında diğer yandan da ABD ile ilişkilerinde küçük değişiklikler yapmasını gerektirmiştir. Çalışmada, İkinci Dünya Savaşı sonrasından 1960 yılına kadarki durumu analiz etmeden önce ABD ile Osmanlı İmparatorluğu arasındaki ilişkilere ve kabaca İkinci Dünya Savaşı sonrası sürece göz atmanın yaralı olacağı düşünülmüş ve bu süreç analiz edilmiştir. Bu süreç analiz edilirken Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkileri de etkilemesi nedeniyle paralel bir şekilde 1920 ve 1930'lıu yıllarda Türkiye'nin İtalya ve Sovyetler Birliği ile ilişkilerine de değinilmiştir. Görülmesi gereken en önemli şey, Türkiye'nin Amerika Birleşik Devletleri ile 1920 ve 1930'lardaki sorunlarının, İkinci Dünya Savaşı sonrası ABD ve Türkiye'nin yaşadığı sorunlarla benzer olmasıdır. Bunlar dış yardım ve yatırımların düzeyleri üzerine tartışmalar, Türkiye'nin yaşadığı sorunlarla benzer olmasıdır. Bunlar dış yardım ve yatırımların düzeyleri üzerine tartışmalar, Türkiye'nin dış politik tercihlerine ABD müdahaleleri ve Türkiye'nin bölge güvenliğine dönük taahütleri gibi durumlardır. Türkiye Amerika Birleşik Devletleri arasındaki ilişkiler de 1920'lerden 1960'lara bu şekilde sürüp gitmiştir.
Les fondements et pratiques des politiques Turques en Asie Centrale Turcophone

Türkiye'nin Orta Asya'ya yaklasımı Dünya'nın diger siyasi cografyalarına bakışından çokfaklıdır. Bu yaklasımın temelinde dil, din, kültür gibi tarihi kimliksel ortak paydaların önemi büyüktür. Bu baglamda, Soguk Savas'ın sona ermesi ve SSCB'nin çözülüsü ile birlikte, Türkiye Cumhuriyeti Orta Asya'ya açılma fırsatını yakalamıs ve temellerini bu ideolojikakımdan alan politikalar gelistirmistir. Bu çalısmada, Türkiye'nin Türki Orta Asya politikalarının hangi ideolojik ve stratejik temellendirmeler üzerine bina edildikleri ve pratiklerinin Orta Asya'lı muhatabları tarafından nasıl algılanıp, ne gibi gözden geçirmeleretabi tutuldukları incelenmektedir.
Post-İslamcılık bağlamında Müslüman Kardeşler'in dönüşümü ve mısır'ın başarısız devrimine etkileri

Hasan el-Benna tarafından kurulan Müslüman Kardeşler örgütü, Mısır siyasi tarihi açısından kilometre taşlarından birisidir. Dini bir örgüt vasfını taşımakla birlikte zaman içerisinde siyasal bir çehreye bürünen Müslüman Kardeşler'in Arap Baharı öncesi, sırası ve sonrasında Mısır siyaseti açısından taşıdığı önem artmıştır. Buna mukabil olarak örgüt iç yapısından kaynaklanan çekişmeler ve ideolojik dönüşüm hususunda yaşanan sıkıntılar, Müslüman Kardeşler'in Mısır devrimindeki rolünü tartışmalı hale getirmiştir. Çalışmada bu noktadan hareketle, İslamcılık, siyasal İslam ve post-İslamcılık kavramsal tartışması çerçevesinde Müslüman Kardeşler'in Mısır devrimi öncesi ve süresince geçirdiği dönüşüm ve üstlendiği rol irdelenecek ve örgütün post-İslamcı dönüşüm hususunda yaşadığı karmaşık sürecin Mısır devriminin başarısızlığına etkileri açıklanmaya çalışılacaktır.
Antecedent of pre-negatiation: An analysis of Eğyptian-Israil (1970-1978) and Syrian-Israil (1992-1995) conflicts

öz Mısır-Israil (1970-1978) ve Suriye-Israil (1992-1995) Anlaşmazlıklarında Müzakere Öncesi Analizi Zeynep Selçuk Müzakere öncesi süreç, resmi müzakerelere doğru atılan ilk adimdir. Bu süreci anlaşmaya doğru götüren veya anlaşmayı engelleyen bazı faktörler bulunmaktadir. Camp David Öncesi Mısır-Israil ve Soğuk Savaş Sonrası Suriye-Israil anlaşmazlığı bu analizin tabanım oluşturmaktadır. Faktörlerin analizi bu iki anlaşmazlıktan yer alanılarak yapılmıştır. Faktörler önce araştırma içinde kullanılan tanımlarıyla belirtilmiş olup, birer varsayım önerisiyle birlikte verilmiştir. Eğer anlaşmazlık içinde faktörlere rastlandıysa, etkileri verilmiştir. Sonuç bölümünde, etkilerin varsayımlara uygunluğu tartışılmıştır. Yapılan araştırmada Suriye-Israil anlaşmazlığı, anlaşmaya götüren faktörler açısından daha zengindir. İki anlaşmazlık arasındaki en büyük fark, ilk anlaşmazlığın resmi bir anlaşmayla noktalanmış olmasıdır. Bu konuda ikilem gibi gözüken bulgu, sonuç bölümünde açıklanmıştır. Genel çıkarımlar, sonuç bölümünde özet olarak verilmiştir.
Kazakistan'ın ekonomik yapısı ve Türkiye ile dış ticari ilişkileri

Bu çalışmanın amacı, bağımsızlığına kavuştuktan sonra Kazakistan'ın dış ticari ilişkilerinin nasıl geliştiği ve bu ilişkiler içinde Türkiye'nin yeri ve rölünün ne olduğunu açıklamak ve tartışmaktır. 'Kazakistan'ın Ekonomik Yapısı Ve Türkiye ile Dış Ticari İlişkileri' isimli bu çalışma ile birkaç sektörde faaliyette bulunan Türk firmalarının Kazakistan ile sadece ikili ticaret ilişkilerinin kurulması ya da geliştirilmesi değil, yatırım imkanlarının da incelenerek yatırımcılara yardımcı olunması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda iki ülkenin ilişkilerinin gelişmesinde katkıda bulunmak ve Kazakistan'ın ekonomisinın gelecekte ihtiyaç duyulabileceği sektörleri ele alarak araştırmaktır.