turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Toplumsal bir tip olarak 'Ankaralı'

Bu tezde, toplumsal tip kavramı ve metodolojisi üzerinden bir Ankaralı tipinin ortaya çıkarılması hedeflenmiştir. Çalışmada Ankara şehir merkezi ve merkez ilçelerinde yaşayanlar esas alınmış ve Ankara şehir kimliği de sürece dahil edilmiştir. Cumhuriyet'in başkenti Ankara'da yaşanan tarihsel değişim ve dönüşümler, kaçınılmaz olarak burada yaşayan insanları çeşitli şekillerde etkilemiştir. Bu etkiler neticesinde nasıl bir şehirlilik ve nasıl bir kimliğe sahip olunduğu sorusu etrafında bir tip çözümlemesi yapılmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi tercih edilmiş ve bu amaçla 60 katılımcıyla görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmelerin sonucunda elde edilen veriler derinlemesine yorumlanmış ve nihayetinde bir Ankaralı toplumsal tipine ulaşılmıştır. Tez; 'giriş, sonuç ve ekler' kısmı hariç üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel bir Ankara tarihi sunulmuş; ayrıca seyyahların ve bazı edebiyatçıların gözündeki Ankara'ya dair kısa bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde sosyal bilimlerde tipleştirmenin kuramsal çerçevesi çizilmiş ve araştırmanın yöntemi ortaya konulmuştur. Saha araştırması bulgularıyla şekillenen üçüncü bölümde ise, Ankaralı toplumsal tipi tematik olarak çözümlenmiş ve yorumlanmıştır.
Georges Bataille düşüncesinde bilmek, öldürmek, yaratmak

Bu tez, kurbanla cellat arasında ortak varlığın cevherini meydana çıkaran Bataillecı ilişkiyi incelemeyi amaçlıyor. Gözün Öyküsü'ndeki kurbansal imgelerden İç Deney'in ve Din Kuramı'nın son sayfalarına dek kurbansal deneyim, harcama ve bilmeme arasındaki akıntı biteviye, amansız ve sonsuzdur. Bataille, Madam Edwarda'yı 1941'in Eylül ve Ekim aylarında kaleme almıştı ve fahişe Madam Edwarda'nın ikircimli kutsallığına dayanan Bataillecı değerlendirme, tanrıyı pis, mekruh, açık saçık, kötücül şeylerle donatmıştı. Sorun aslında yasakaşmanın kendisi hakkındadır. Varlığın tamlığının ihlali Madam Edwarda'yı tiksinç ve yüce olanın ötesinde yeni bir yaratık kılmaktadır. Yasakaşma insanları ortak bir tehlikeye maruz bırakmakta ve yüzü canavar ruhu canavar yeni yaratıkların doğmasına vesile olmaktadır. En sahici Bataillecı yasakaşma ise tabu olanı inkar etmeyen ama onu aşan ve tamamlayan erotizm hakkındadır. Erotik içsel deneyim hem harcamanın kutsal şekillerini hem de içsel deneyimdeki harcamanın enerjisinin gizini ifşa eder. Bilginin şu ya da bu türden bir kurtarıcı içerikli arabuluculuğundan sıyrılmak uğruna içsel deneyim, bilmeyi soru halinde korur çünkü bu dünya çözülmesi gereken bir bilmecedir. Soru veya bilmece veya bilmeme nosyonu kişiyi içsel barışa ve huzura sürüklemez. İşkence sehpasındaki Çinli kurbana tanık olan kişi yalnızca kurbanı düşünmekle kalmaz, kurbana göre de düşünür. Kurban kelimesi Latincedeki sacrum factum'dan türemiştir ve kelimenin kökeninde insanın ortak varlığının özünü oluşturan kutsal kavramı yatar. İçsel deneyimlerin yakınlaştırıldığı mekan olarak Bataillecı cemaat kavramı dünyayı kutsal olan ve profan olan şeklinde ikiye bölen anlayışı değerden düşürür. Böylece cellat kendi hükümranlığının kurbanı olarak esas kurban haline dönüşür. Bu yorumlar Bataillecı kuramı yazınsal bir erotizmin varlığıyla yeniden değerlendirmeye yönlendirir. Bu yeni yöntem, bilme, bilmeme, kurban, kötülük fikirlerini Bataillecı düşüncenin tarihsel seyrindeki değişimleriyle, onun tarihsel kökleri ve bulgularıyla birlikte inceler.
Anadolu Alevilerinin yemek müzik kültürü ilişkisi

Anadolu Alevilerinin Yemek ve Müzik Kültürü İlişkisi adlı çalışmamız; giriş, ana bölüm, tez çalışmaları ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde beslenme ve yemek kavramları irdelenmiş, bir kültür malzemesi olan yemeğin Alevi inanç, ritüel ve edebi eserleri içindeki yerine değinilmektedir. Tezin ana bölümü beş başlık altında toplanmıştır. Birinci başlıkta yemek ve kültür ilişkisi, yemek sembolizmine de yer verilerek açıklanmaktadır. Ritüel kavramsal boyutuyla ikinci bir başlık olarak sunulmaktadır. Üçüncü başlıkla Anadolu Alevilerinin tarihi, göç yolları ve bünyesinde barındırdığı inançsal motifler irdelenmektedir. Bu bölümde eski din ve inançların Anadolu Alevi kültür ve inanç sistemi üzerindeki tesiri ele alınmaktadır. Dördüncü ve beşinci bölümlerde cem ve cemevi ekseninde müzik ve lokma ritüelleri incelenmektedir. Bu iki bölümde Anadolu Alevi müzikal eserlerindeki yemek sembolizmine örneklerle yer verilmektedir. Bu tez Hacı Bektaş Veli Velayetnamesi, Abdal Musa Velayetnamesi gibi eserlerin yanı sıra, Mehmet Fuat Köprülü, Bahaeddin Ögel, Ziya Gökalp gibi önemli Türkologların çalışmaları referans alınarak hazırlanmıştır. Konu inanç ve ritüel bağlamında, tarihsel veriler ışığında göç yolları dikkate alınarak, mevcut kültür kodları yemek ve müzik ilişkisi üzerinden incelenmiştir.
Niyazi Berkes'te çağdaşlaşma

'Cumhuriyet devrimlerini koruma davası uğruna verilen bir savaşım' olarak gören bir Türk sosyologudur. Berkes, çok yönlü bir fikir adamı ve toplumbilimci kimliği ile toplumsal değişim dinamiklerini genel geçer kalıplar içerisinde değerlendirmemiştir. Buna karşılık Türkiye'nin toplumsal yapısının gelişmesine ilişkin özgün fikirler ve çözüm önerileri üzerinde yoğunlaşmıştır. Bunu yaparken de ilmi zihniyet, tarihi bakış açısı ve bütüncül görüşü kullanmıştır. Niyazi Berkes, Türk toplumunda iki yüzyılı aşkın bir süredir tartışılan çağdaşlaşma, batılılaşma ve laiklik gibi kavramları yerleşik muhalif söylemlerin dışında kalarak açıklamıştır. Bu tartışmaları özellikle tarihsel ve toplumsal zeminde ve bunların arka planlan ile birlikte vermesi çalışmalarındaki özgünlüğü daha da belirginleştirmiştir. Berkes'in Türk sosyolojisine en önemli katkısı, Türkiye'nin son iki yüzyıl boyunca geçirdiği değişimleri düşün düzeyinde değerlendirmesidir. Berkes, bu değerlendirmeyi Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze kadar süren tarihsel bir süreç içinde ele almıştır. Bu nedenle Berkes'in çalışmaları bir nevi toplumsal yapı çözümlemeleri olarak değerlendirilebilir. Türkiye'nin son iki yüzyıl boyunca geçirdiği değişimleri çağdaşlaşma boyutunda ele alan Berkes, Türk toplumunun çağdaşlaşmasını geleneksellikten kurtulma, ulusçuluk ve toplumsal yapı devrimciliğinde görür. Berkes, yaptığı çalışmalarda bilim tarihine çok önemli katkılarda bulunmuştur. Onun çağdaşlaşma hakkındaki görüşleri ile Türk toplumunun toplumsal, ekonomik ve kültürel yapışma ilişkin çözümlemeleri bugün hala güncelliğini korumaktadır.
Mekan ve İktidar İlişkisi Çerçevesinde Kent

İlksel topluluklardan günümüze değin toplumsal yaşamın sürdüğü her alanda veya 'mekan'da, insanlar arasında bir güç ve otorite/iktidar mücadelesi hep var olmuştur. Daha resmi, formel insan ilişkilerinin, çatışmaların ve para ekonomisinin yoğun olduğu kentlerde otorite/iktidar mücadeleleri, tarihsel-toplumsal süreç içerisinde üretim tarzlarının değişmesiyle birlikte değişime uğramış, giderek çeşitlenmiştir. Kentin, mekan ve iktidar ilişkisi çerçevesinde ele alındığı bu çalışmada söz konusu 'iktidar' kavramı ile kastedilen siyasal iktidar veya onun icra mekanizması olan hükümetin yanı sıra grupların, üretim tarzlarının ya da 'şey'lerin mekandaki otoritesi; ihtiyaçları ve kaynakları idare etme gücü ve bunları çeşitli aracılarla sürdürülebilir kılma mücadelesidir. Özellikle günümüz kentlerinde büyük oranda bilginin ve teknolojinin de etkisiyle mekanların değişip dönüşmesi, zaman ve mekanın akışkan hale gelmesi ve tüm bunların tarihsel süreçteki dönüşümleri, kent sosyologlarının kuramları çerçevesinde değerlendirilmektedir.
Tarihsel kopuş ve süreklilik bağlamında Türkiye'de devlet ve sivil toplumun uluslararası öğrenci politikası

Bireylerin farklı ülkelere doğru eğitim amaçlı olarak gerçekleştirdiği hareketlilik binlerce yıl öncesine dayansa da günümüz küresel toplumunda yükseköğretimin uluslararasılaşması süreci ile birlikte uluslararası öğrencilik olgusu müstakil bir çalışma alanı haline gelmiştir. Çeşitli itme ve çekme faktörlerine bağlı olarak her geçen yıl artış gösteren uluslararası öğrenci hareketliliği, günümüzde ulus ötesi kuruluşların, ulus devletlerin, üniversitelerin ve sivil alanın politika ürettiği bir konudur. Bu politikalar, hem Küresel Kuzey ve Batı ülkelerinin ekonomik, siyasi ve kültürel olarak çerçevesini çizdiği ve literatürde hakim paradigmayı oluşturan algı ve pratikler doğrultusunda hem de ulus devletlerin tarihsel ve bölgesel beklenti, hassasiyet ve uygulamalarına göre şekillenmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'nin dışarıdan gelen uluslararası öğrencilere ilişkin 2010'lu yıllarda şekillenen politikası, literatürdeki hakim paradigma ve Türkiye'ye has tarihsel, kültürel ve bölgesel paradigmalar doğrultusunda incelenmiştir. Konuyla alakalı politika üreten ve bu politikayı sahaya yansıtan kamu görevlileri, akademisyenler ve sivil alan temsilcileri ile yapılan nitel görüşmelerin tematik olarak incelenmesi sonucu Türkiye'nin mevcut uluslararası öğrenci politikasının, çalışmada detaylı bir şekilde incelenen diğer dünya ülkelerinden çok daha farklı bir konumda olduğu, bu politikaya etki eden temel motivasyonların 'öğrencinin kendi ülkesini kalkındırmasına yönelik eğitim ve kalkınma yardımı' üzerinde şekillenen aşkın bir arka plana sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Bu aşkınlığa etki eden kültürel ve siyasi faktörlerin beslendiği temel nokta, Türkiye'nin uluslararası öğrenci profiline ağırlık veren ülkelerin geçmişşte Osmanlı İmparatorluğuna bağlı olan ülkeler oluşu ve bu durumun önemli bir itme-çekme faktörü olarak Türkiye ile gelen öğrenciler arasında kurduğu bağlantıdır. Tarihsel bağlantı ve bölgesellik gerçeğinden hareketle çalışma, Türkiye'nin mevcut uluslararası öğrenci politikasının, geçmişş on yıllar ve yüzyıllarda tecrübe ettiği dışarıdan öğrenci getirme süreç ve motivasyonlardan beslendiğini ortaya koymuştur. Tarihsel bir süreklilik olarak ortaya çıkan bu durum, Türkiye'nin uluslararası öğrenci politikasına, çalışmada ortaya çıkan 'aşkın donörlük' kavramı açısından yaklaşılabileceğini göstermektedir.
Türkiye'de uluslararası kapsamda faaliyet gösteren dernek ve vakıfların etkisi ve toplumsal analizi

Sivil toplum düşüncesi günümüze önemini giderek arttırmaktadır. Sivil toplumun yükselişinin temel nedeni sosyal haklar ve insani yardım noktasında gelişime ve ilerlemeye duyulan ihtiyaçtır. Devletin sorumluluk düzeyi bu süreç içerisinde geçtiğimiz yıllar içerisinde artmış ancak mevcut ekonomik kaynaklar devletin aktif rolünün zaman içerisinde sorgulanmasına neden olmuştur. Bu bağlamda hem yerel hem de uluslararası düzeyde sivil topluma duyulan ihtiyaç artış göstermiştir. Günümüzde sivil toplum kuruluşları birer sosyal hak savunucu, insani yardım elçisi ve küresel bazda birer yumuşak güç unsuru olarak faaliyet göstermektedir. Sivil toplum kuruluşları küresel bazda ülkeler arasında kültürel değişim sağlamakta ve ulusların özellikle afet dönemi gibi olumsuz koşullar altında birbirine destek olma düzeylerini arttırmaktadır. Sivil toplum kuruluşları günümüz dünyasında etki alanını giderek genişletmektedir, bu bağlamda Türkiye'de faaliyet gösteren STK'larda özellikle çevre, eğitim ve sağlık gibi konularda faaliyetlerine küresel bazda hız vermektedir. Bu amaçla, Türkiye'de uluslararası alanda faaliyet gösteren STK'ların etkisi ve toplumsal analizinin ortaya konması amacı ile, çalışma içerinde Yeşilay ve Kızılay dernekleri incelenmiştir. Çalışmada hedeflenen analiz sonuçlarına ulaşılabilmesi amacı ile Yeşilay ve Kızılay derneklerinin yöneticileri ile çalışma alanları, uluslararasılaşma faaliyetleri, gönüllülük ve bağış toplama süreçleri ve aktif vatandaşlık faaliyetleri, uluslararası işbirlikleri ile ilintili olarak yarı yapılandırılmış mülakat çalışması gerçekleştirilmiştir. Çalışma temel olarak uluslararası bazda faaliyet gösteren iki STK olarak Yeşilay ve Kızılay arasındaki küreselleşme bazlı stratejiler arasındaki farkları ortaya koymayı hedeflemektedir. Araştırma kapsamına alınan iki STK'nın küresel çaplı işbirlikleri, geleceğe yönelik hedef ve projeleri, yerel, ulusal ve uluslararası bazda sahip oldukları stratejik ve eylemsel farklılıkların belirlenmesi Türkiye'nin mevcut ve geleceğe yönelik sivil toplum kuruluşları faaliyetlerinin genel bir çerçevesini çizmek açısından önem taşımaktadır.
Digital citizenship and redefining political participation in Turkey: The case of Change. org

21. yüzyıl, politika dahil olmak üzere, hayatın neredeyse her alanında izini bırakmışbilgi ve iletişim teknolojilerinin hızla geliştiği bir yüzyıl olarak nitelendirilmiştir. Çevrimiçi ve dijital imkanların hayata dahil edilmesi, özellikle demokratik ülkeler olmak üzere tüm dünyada, politik katılımın kapsamını ve klasik vatandaş-devletilişkisi anlayışını değiştirmiştir. Kitlelerin politikaya yabancılaşmasıyla birlikte geleneksel politik katılımın düşüş gösterdiği iddia edilirken politik katılımrepertuarının geleneksel olmayan, hükümet dışı, çevrimiçi ve dijital pratiklerintanıtılmasıyla genişlediği gözlemlenmiştir. Bununla birlikte vatandaşlık, yeni kuşakların değişen vatandaşlık algıları ve katılım eğilimleri sebebiyle 'küresel','yeni-cumhuriyetçi', 'gerçekleştirici' ya da 'demokratik' vatandaşlık gibi tanımlarlaaçıklanmıştır. Dahası, vatandaşlık işlemleri ve aktivizm için çevrimiçi imkanlarınsayısının artması sonucunda, vatandaşların çevrimiçi varlığını açıklamak için dijital vatandaşlık kavramı önerilmiştir. Bu noktada, change. org dijital vatandaşları cezbedenve çevrimiçi katılım -özellikle toplu imza kampanyası- bakımından bürokratik bir boşluğu dolduran güçlü bir platform olarak ortaya çıkmıştır. Bundan hareketle Türkiye'de politik katılım ve vatandaşlık uygulamalarında çevrimiçi ve dijital araçların yaygınlaşmasından kaynaklanan bir değişim yaşanıp yaşanmadığını tespit etmek amacıyla bu tez yazılmıştır. Bu sebeple, Şubat 2017 ve Şubat 2018 arasında 20 Türk change. org kampanyacısıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerin analizi politika alanındaki güncel literatüre Türk change. orgkampanyacılarının vatandaşlık ve politik katılım durumlarını açıklığa kavuşturmadakatkı sağlayacaktır.
Farklı toplumsal kümelerde bilim ve bilim adamı imgesi

Bu çalışmanın amacını bilim ve bilim adamı imgesini belirginleşti- rebilmek oluşturmuştur. Giriş bölümünde çalışmanın bu amacıyla birlikte problematiği ve alan araştırması yapılarak anket tekniğinin uygulanacağı belirtildi. Araştırma 210 kişilik bir örneklemle yapıldı. Bu kişilerin 90 kişisi halk kümesi, 60 kişisi öğrencilerden, 60 kişisi de bilim adamlarından oluştu. İkinci bölümde ise bilim, bilim adamı ve imge kavramları netleştirilmeye çalışıldı. Bununla birlikte kavramsal çerçevede bilim ve bilim adamı imgesinin ne olduğu tarşıldı. Bulgular bölümünde ise örneklemin genel özelliklerine ilişkin değerlendirmeler yapıldıktan sonra bilim imgesinin halk, öğrenci ve bilim adamlarında nasıl olduğu tartışıldı. Yine aynı şekilde bilim adamı imgesinin de belirtilen kümelerce nasıl tasavvur edildiği ve bu imgelerin nasıl olabileceği irdelendi.. Sonuç kısmında ise bilim ve bilim adamı imgesinin üç farklı toplumsal kümeye göre farklılaştığı ortaya çıktı. Halk kümesinin, yaşantısı içerisinde ilişkide bulunduğu bilim dolayısıyla bilim adamına ilişkin aslından uzak imgelere sahip olduğu belirlendi, öğrenci kümesi, bilim ve bilim adamıyla ilişkiye girdiği için halk ile öğretim elemanları arasında yar aldı. Bilim adamlarının bilim ve bilim adamına ilişkin imgeleri ise, doğrudan bilime ve bilim kurumunun normlarına dayalı olduğı için daha gelişkin ve aslına uygundur.
The effects of the Armenian schools on the ethnic identity formation of the Armenian students in Turkey

Bu çalışmada, Ermeni okullarının, Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemi ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş ve gelişim aşamalarından günümüze değin geçirdiği tarihsel sürecin söylem analizleri, Ermeni okullarının, Türkiye'deki Ermeni öğrencilerin etnik kimliklerinin oluşumundaki etkisi açısından ele alınmıştır. Türkiye cumhuriyetinin Ermeni okullarına yönelik eğitim alanında uyguladığı ve Türkleştirme politikaları olarak adlandırılan düzenlemeler kapsamında sorunsallaştırılan, Ermeni okulları ve Ermeni öğrencilerin etnik kimlik oluşumları arasındaki ilişki, günümüzde hala varlığını sürdüren çeşitli Ermeni okullarının, müdürleri, öğretmenleri, öğrencileri ve mezunları ile gerçekleştirilen derinlemesine mülakatlar çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bu çalışmada, Türk eğitim sistemi ve müfredatı, derslerin düzenlenişi, öğretmenlerin seçimi ve ders kitaplarının içerikleri gibi eğitim alanındaki çeşitli düzenlemelerin Türk kimliği etrafında oluşturulmuş olduğu göz önünde bulundurularak, Ermeni öğrencilerin, öğrenim hayatları boyunca Türk ve Ermeni kimlikleri arasında kalarak, kendi etnik kimliklerini nasıl gerçekleştirdikleri sorgulanmıştır. Öğrencilerin, Ermeni kimliği ile ilgili algılarının şekillenmesinde, Ermeni okullarından nasıl etkilendikleri, hem Türk hem de Ermeni okullarında öğrenci olmuş olan görüşmecilerin, Türk ve Ermeni okulları arasında deneyimledikleri geçişsellikler ve bu geçişselliklerin bir öteki olarak Ermeni kimliklerini yaşama biçimlerini nasıl etkilediği karşılaştırmalı olarak değerlendirilip incelenmiştir.
Türkiye'de erkeklerin şiddet hakkında algı, düşünce ve deneyimleri

Kadına yönelik şiddet konusunda Türkiye'de yapılan niceliksel araştırmaların sayısı artmaktadır ve bu araştırmaların sonuçlarına göre istikrarlı bir şekilde artan eğitim seviyesine paralel olarak şiddet konusunda kadın ve erkeklerin farkındalığının belli bir ölçüde geliştiği gözlemlenmiştir. Bu bulgulara rağmen, kadına yönelik şiddetin aynı oranda azalmadığı ve hatta toplum içerisinde genel olarak şiddetin de yaygın bir sorun olduğu tespit edilir. Genelde bu çalışmalar, erkekleri toplumsal cinsiyet temelli şiddetin sadece mutat failleri olarak ele alır ve kadına yönelik şiddetle ilişkili görülebilecek erkeklerin toplum içindeki farklı konumlarını, değişkenlik gösteren bağlamsal kaynaklarını, yaşam dünyalarını ve bunların arasındaki ilişkileri gözden kaçırır. Bu tez çalışmasında, bu tartışmalara yeni ve eleştirel kavramsal bir boyut kazandırmakla beraber, erkeklerin kadına yönelik şiddet ve genel olarak diğer şiddet türleri konusundaki algı, düşünce ve deneyimleri, yine erkeklerin fail, tanık ve mağdur konumları da hesaba katılarak sorgulandı. Bu araştırmanın keşfedici niteliğine uygun olarak, uyarlayıcı teori yöntemsel yaklaşım olarak benimsendi ve aile çalışmaları, feminizm ve eleştirel erkeklik çalışmaları literatürleri hem birbirleriyle hem de 5 erkekle yürütülen bir odak grup görüşmesi ve 32 erkekle yürütülen derinlemesine görüşmelerden gelen verilerle beraber değerlendirildi. Bu çalışmanın sonucu olarak Türkiye'deki baskın/yaygın erkeklik kültürü ile şiddet arasındaki ilişki incelenmiş, erkekliğin bu kültür içerisinde şiddetle ilişkilendirilen kırılganlığı sorunsallaştırılmış, erkeklerin bu kırılganlığı nasıl farklı şekillerde yönettikleri keşfedilmiş ve erkeklik ile şiddet ilişkisi utanç duygusu üzerinden analiz edilmiştir.
İzmir kenti bağlamında Türk sanat müziği korolarının içsel anlamı

'İzmir Kenti Bağlamında Türk Sanat Müziği Korolarının İçsel Anlamı' başlıklı tezimizde, İzmir kentinde özellikle 1990'lı yıllardan sonra sayıları yüzü aşan amatör koroların artış nedenlerini sosyolojik olarak araştırmayı amaçladık. Daha önce böyle bir araştırılmanın yapılmamış olması, bizi bu araştırmayı yapmaya itmiştir. Araştırmamız bağlamında hipotezlerimiz şunlardı: Korolara katılanlar, küreselleşmeye karşı yerel olana tutunma çabası içindirler; kent yaşamının geriliminden uzaklaşmak istemektedirler; işsizlik sonucu korolara girmektedirler; emekli olan insanlar maliyeti düşük olduğu için korolara yönelmektedirler. Bu hipotezlerimiz bağlamında öncelikle kültür olgusunu değerlendirirken, bunun içinde küreselleşme ve kentleşme gibi kavramları inceledik. Korolar aynı zamanda sanatsal bir etkinlik de olduğu için, sanat ve oradan da müzik kavramını tezimiz bağlamında değerlendirdik. Alan araştırmamızın son bölümü yapılan anket sonuçlarının değerlendirilmesine ayrılmıştır.
Governing childhood: The juvenile justice system in Turkey

Bu tez, çocuk tutukluluğuna odaklanarak Türkiye'deki çocuk adalet sistemi literatüründeki eleştirel yaklaşımlara katkı yapmayı hedeflemektedir. Çocuk adalet sistemi, fazlasıyla çetrefilli olmasının yanı sıra çocuk çalışmaları, hapishane ve ceza adalet sistemi gibi literatürlere de hatırı sayılır miktarda katkı sağlayabilecek zenginlikte bir alan olmasına rağmen, bu alanda yürütülen çalışmalar oldukça yetersiz kalmaktadır. Bu amaç etrafında, Ocak 2017 ve Şubat 2018 tarihleri arasında İstanbul, İzmir ve Gaziantep'te 10'u erkek 5'i kadın olmak üzere 18 yaşın altındayken kanunla ihtilaf halinde olmaktan ötürü hapishanede kalmış kişilerle derinlemesine görüşmeler gerçekleştirdim. Tezimde de bu araştırmanın ışığında çocuk tutukluluğunun tarihsel gelişimi ve çocuk adalet sisteminin değişiminin yanı sıra modern çocukluk paradigması ile çocuklara özgü modern kurumların arasındaki ilişkiyi inceledim. Özelde ise, değişen zaman kavramsallaştırmasının cezalandırma pratiklerine ve eski mahpusların deneyimlerine etkisi üzerinden çocuk tutukluluğunun zamansal boyutunu araştırdım. Buna ek olarak, kız çocuklarının 'görünmezliği' ve hapishanedeki maskülenite performansları gibi konular etrafında çocuk adalet sistemindeki toplumsal cinsiyet boyutunu tartıştım. Son olarak, hapsetmenin ekonomi politiği, hapishane emeği ve hapishanedeki 'hediye ' ve 'değişim ' ekonomisi çalışmamda tartıştığım diğer temel konulardır. Çalışmam bu konular etrafında çocuk adalet sisteminin çocuk suçluluğunu nasıl inşa ettiğini ve çocukları 'koruduğu' iddiasıyla yeni cezalandırma mekanizmalarını nasıl ortaya çıkardığını göstermektedir.
Çocuk suçluluğunun sosyolojik olarak incelemesi: İstanbul /Gaziosmanpaşa örneği

Kentleşme süreci ile beraber hızlı nüfus artışı, işsizlik, yoksulluk, toplumsal kontrolün azalması, aile bağlarının çeşitli sosyolojik nedenlerle gevşemesi, gelir dağılımında eşitsizlik ve barınma sorunları gibi olumsuz gelişmelerden etkilenen kentlerde suç olgusu ve çocuk suçluluğu gibi konular daha çok gündeme gelmeye başlamıştır. Aynı zamanda artan suç oranlarının meskeni haline gelen kentlerde suç türlerinin farklılaşması ve farklı suç türlerinin artışı da gözlemlenmektedir. Yetişkin suçluluğundaki artış ve çeşitlenmenin yanında çocuk suçluluğunda da son yıllarda sosyolojik olarak dikkate alınması gereken bir artış ve farklılaşma göze çarpmaktadır. Başta metropol kentler olmak üzere ülkemizi ciddi oranda tehdit eden ve önemli bir toplumsal sorun alanı haline gelen çocuk suçluluğunun nedenlerinin doğru olarak saptanması gerekir. Neden-sonuç ilişkisi çerçevesinde çocuk suçluluğunun önlenebilmesi için nedenlerin doğru saptanması, çabaların amacına ulaşması noktasında son derece önemlidir. Bu çalışmada, İstanbul'un Gaziosmanpaşa İlçesinde suça bulaşmış 100 çocuğa yönelik risk faktörleri araştırılarak sosyo-ekonomik ve kültürel çerçevede incelenmiştir. Çocuk suçluluğunun açıklanmasında biyolojik, psikolojik ve sosyolojik yaklaşımlar ele alınmıştır. Suçun temelinde yer alan aile, okul, akran grubu, madde bağımlılığı, erken yaşta çalışmaya başlama ve yaşanılan sosyal çevre gibi etmenlere yönelik çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır.