turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evrakta sahtekarlık suçları

Evrakta sahtekarlık suçları kamu güvenine karşı suçlar arasında yer alır. Günümüzde yazılar, toplum hayatında önemli bir yere sahiptir. Teknolojideki ilerlemeler belgelerin önemini azaltmamaktadır. Resmi kurumlardaki günlük işlemler, arşivler tamamen evrak üzerinde kuruludur. Bir takım hukuki sonuçlar doğurabilecekleri tespit edilen yazıların her türlü taklit ve değişiklikten korunmasında, bu yazıların gerçekliğine ve doğruluğuna olan inancın sarsılmaması amaçlanmaktadır. Yazıların evrakta sahtekarlık suçunun maddi konusunu oluşturabilmesi için bazı özelliklere sahip olması gerekir. Bunlar; harflerin belirli bir vasıta ile tespit edilmiş olması, yazının anlaşılabilir bir içeriğinin bulunması, taşınabilen bir şey üzerine yazılmış olması ve kimlik ve içeriğinin olmasıdır. Evrak; resmi evrak, özel evrak ve resmi evraka benzetilen özel evrak olarak üçe ayrılmaktadır. Bir evrakın resmi evrak olması için onu düzenleyenin kamu görevlisi olması ve görevi gereği düzenlemesi gerekir. Ayrıca bu evrakın kanunda öngörülen usul ve esaslara uygun olarak düzenlenmesi gerekir. Özel evrak ise kamu görevlisinin görevi dışında düzenlediği ya da kamu görevlisi olamayan kişiler tarafından düzenlenen evraktır. Resmi evraka benzetilen özel evrak ise aslında özel evrak niteliğinde olmasına rağmen taşıdığı önem dolayısıyla resmi evrak hükmünde sayılmıştır. Sahtekarlık, gerçeğin değiştirilmesi ifade eder. Evrakta sahtekarlıkta evrakın maddi varlığı değişikliğe uğratılabileceği gibi fikri içeriği de değişikliğe uğratılabilir. Ancak sahtelik ilk bakışta anlaşılabilecek nitelikte ise aldatma yeteneğiolmadığından kamu güvenini de ihlal etmeyecektir. Toplumda özel önem taşıyan belgelerin doğruluğuna inanmak sosyal hayatın vazgeçilmez bir gereğidir. 139
Milletlerarası usul hukukunda teminat

Hak arama hürriyeti en temel insan hakkı olup, yabancılar da bu hakka sahiptirler. Ancak bu hakka getirilen en önemli sınırlama olan yabancıların teminat gösterme yükümlülüğü, MÖHUK'un 48. maddesinde düzenlenmiştir. Türk hukukunda başta teminatın miktarı olmak üzere uygulamadan kaynaklanan bazı problemler, yabancıların mahkemeye ulaşma hakkını engellemektedir. Özellikle AİHM kararları kapsamında yaptığımız incelemede davacının mahkemeye ulaşma hakkının özüne zarar verecek miktarda belirlenen teminatın AİHS'in 6. maddesine aykırılık oluşturduğu açıkça görülmektedir. Bunun yanında çalışmamızda, AB Hukukunda yer alan ayrımcılık yasağı bağlamında yabancıların teminat gösterme yükümlülüğü hakkında verilen ATAD ve özellikle İngiliz Mahkemelerinin kararları incelenmiştir. Türk hukukunda yabancıların teminat gösterme yükümlülüğünün adil yargılanma hakkı dikkate alınarak uygulanması ve gerekli değişikliklerin yapılması çalışmamızın amacını oluşturmaktadır.
Maden Hukukunda alternatif uyuşmazlık çözüm yolları

Doğal kaynakların, insan yaşamındaki önemi herkes tarafından bilinmektedir. Çağdaş yaşam gereğince madencilik faaliyetleri vazgeçilmezdir. Ekonomik bir faaliyet olan madenciliğin sağlıklı şekilde gelişebilmesi, her şeyden önce yapıcı, uygun bir yasal altyapıyı gerektirmektedir. Doğa ve toplum ile sürekli etkileşim içerisinde olan madencilik sektörünü etkileyen unsurların başında mevzuat gelmektedir. Bu çalışmada madencilik sektörü mevzuat yönünden değerlendirilmiştir. Işbu çalışma kapsamında dünyada çeşitli ülkelerin maden mevzuatları incelenerek karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmalar ile maden mevzuatlarının ana konularını oluşturan maden haklarının verilmesi, maden haklarına ilişkin ruhsat sahiplerinin hak ve yükümlülükleri ve çevre hususları değerlendirilmiştir. Çalışmamız Kazakistan ve Türkiye madencilik sektöründe uyuşmazlık çözüm ile ilgili yasal prosedür ve sistemlerin karşılanması ile amaçlanmaktadır. Bu nedenle, çalışma kapsamında maden hukukunda uygulanan alternatif uyuşmazlık çözüm yolları irdelenmiştir.
Protection of intellectual property rights under investment arbitration

Teknoloji gelişiminin öngörülemez şekilde arttığı günümüz küresel dünyasında, fikri mülkiyet haklarının korunması daha da önem kazandı. Yenilik ve hızlı teknolojik gelişmeler çağında ve dolayısıyla fikri mülkiyet haklarının korunması hakkında bilincin arttığı bu çağda, doğası herhangi bir fiziksel varlıktan bağımsız olan fikri mülkiyet hakları, dünya çapında kolayca transfer edilmektedirler. Bu hakların dünya çapında kullanımı sayesinde fikri mülkiyet haklarının ölçülemez değerinden yararlanmak isteyen hak sahipleri ayrıca, fikri mülkiyet haklarının, bu hakların transfer edildiği her ülkede layıkıyla korunmasına ilişkin endişeleri taşımaktadır. Fikri mülkiyet hakları ile ev sahibi devletlerin kamu politikası faktörünü yüksek derecede ilişkilendiren kabul ediş göz önüne alındığında, hak sahiplerinin, korunmaya yönelik taleplerinin ev sahibi devletlerin kamu politikası iddiaları nedeniyle muhtemel reddine veya yine kamu politikası iddiaları aracılığıyla haklarının ev sahibi devlet tarafından gaspına ilişkin yoğunlaşmış iddialarını gözlemlemek sürpriz olmayacaktır. Bu şartlar altında, hakları başka bir ülkeye transfer edilmiş hak sahipleri, fikri mülkiyet haklarının uluslararası ölçekte korunması için, en ulaşılabilir uyuşmazlık çözüm mekanizması arayışı içindedirler. Bu doğrultuda, bu çalışmanın amacı, fikri mülkiyet haklarının uluslararası ölçekte korunabilmesi için, alternatif bir uyuşmazlık çözüm mekanizmasının şartlarını ve sonuçlarını ortaya koymaktır. Buna göre, bu çalışma çerçevesinde, ICSID Konvansiyonu tahtında yatırım tahkimi, fikri mülkiyet hakları özelinde böyle bir tercihin sebepleri sunularak, en ulaşılabilir uyuşmazlık çözüm mekanizması olarak önerilecektir.
Anonim şirketlerde primli paylar

İtibari değerli pay sisteminin benimsendiği 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda, itibari değerden yoksun paylara izin verilmemiş, itibari değerin ise en az bir kuruş olacağı hüküm altına alınarak, itibari değere ilişkin asgari kanuni sınır çizilmiştir (TTK m. 476 .1). Bununla birlikte, payların itibari değerin üzerinde bir bedelle ihraç edilmesi mümkün kılınmıştır (TTK m. 347 .1). Anonim şirketlerin kuruluşta yahut sermaye artırımlarında itibari değerin üzerinde bir bedelle ihraç ettiği paylar 'primli pay' olarak adlandırılmaktadır. Anonim şirketlerde primli pay ihraç edilebilmesi için bir esas sözleşme hükmü yahut genel kurul kararı gerekmektedir (TTK m. 347 .1). Kayıtlı sermaye sistemini benimsemiş anonim şirketlerde ise, yönetim kuruluna sermaye artırımı ile bağlantılı olarak; itibari değerin üzerinde bir bedelle pay ihraç yetkisi tanınabilmektedir (TTK m. 460 .4). Çalışmamız anonim şirketlerde primli payları konu almaktadır. Bu kapsamda, primli pay ihracı ve bu ihracı gerektiren sebepler, primli pay çıkarma zorunluluğu, primin ödenmesi ve genel kanuni yedek akçelere eklenen prim konuları incelenecektir.
İslam hukukunda ğabn ve akitlere etkisi

İslam hukuku açısından sosyal hayatın olduğu kadar ticari hayatın da sağlıklı bir şekilde sürdürülebilmesi gerekir. İslam hukuku bu amaçla haksız kazanç sağlayacak her türlü muameleye karşı önleyici bir takım tedbirler almış ve bunları da İslam tarihinin ilk dönemlerden itibaren hayata geçirmiştir. Bu manada genelde iki taraflı akitlerde karşılıklar arasında, özelde ise alışverişte, satılan şeyle fiyatı arasında değer yönünden farklılık ve dengesizliği ifade eden ğabnin iktisadi olduğu kadar ahlaki ve içtimai yönden de çok çeşitli problemler içerdiği bir gerçektir. Bu tezde söz konusu problemlerin çözümüne bir nebze de olsa katkı sağlamak amacıyla İslam hukukunun ğabne bakışı ve ğabnin akitlere etkisi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Tez üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde ğabnin tanımı, dindeki hukuki temelleri, kapsam ve unsurları belirlenmeye çalışılmış, ayrıca bazı noktalarda kıyaslama yapabilmek için batı hukuklarında ğabnin ele alınışı incelenmiştir. İslam hukukunda ğabn çeşitlerinin ve ğabnin tağrirle olan ilişkisinin ortaya konulmaya çalışıldığı ikinci bölümde de farklı görüşler çerçevesinde ğabn ve tağrir ilişkisi değerlendirilmiştir. Ğabnin akitlere etkisine ayırılan son bölümde ise daha çok fakihlerin bu konudaki yaklaşımları ele alınmaya ve bazı alanlarda ğabnin ne gibi sonuçlar doğurduğu tespit edilmeye çalışılmıştır.
İngiliz ve Türk hukukunda deniz sigortalarında sözleşme öncesi beyan yükümlülüğü

Deniz sigortalarına ilişkin nazari ve tatbiki hukuk, tarihsel sürecin bir sonucu olarak Anglo-Sakson hukuk sisteminin gölgesinde gelişmiştir. Nitekim Anglo-Sakson hukuk sistemi deniz sigorta hukukunun işleyişi bakımından günümüzde de öncü hukuk sistemi olarak kabul edilmektedir. Keza sigorta sözleşmelerinin azami iyi niyete istinat eden akitler olduğu da ilk kez Anglo-Sakson hukuk sisteminde dermeyan olunmuştur. Filhakika, rizikonun gerçekleşme ihtimaline ilişkin sigorta ettirenin sigortacı karşısında asimetrik bilgi üstünlüğünün bulunduğu ve bu itibarla sigorta ettirenin sözleşmenin kurulmasından evvel rizikonun esasına etki eden ve sigortacının kararına müessir olabilecek nitelikteki önemli hususlara dair sigortacıyı bilgilendirmekle mükellef olduğu Lord Mansfield'in 1766 tarihli Carter v Boehm kararında vücut bulmuştur. Söz konusu kararda tecessüm eden azami iyi niyet yükümlülüğü 1906 tarihli İngiliz Deniz Sigortaları Kanunu'nda ifadesini bulmuş ve fakat İngiliz içtihat hukukuyla gelişimini devam ettirmiştir. Nihayet azami iyi niyet yükümlülüğü, 2015 tarihli İngiliz Sigortacılık Kanunu'nda yeni içtihatlar ışığında ve 'rizikoya ilişkin dürüst beyan yükümlülüğü' başlığı altında düzenlenmiştir. Bu çalışmada, deniz sigortalarında sözleşme öncesi beyan yükümlülüğü İngiliz mevzuatı ve mahkeme kararları ışığında ve Türk hukukuyla mukayeseli biçimde incelenmiştir.
Kat karşılığı inşaat sözleşmesi

Günümüzde kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklar ve davalar büyük bir yer kaplamaktadır. Bu sözleşme ile ilgili özel bir yasal düzenleme bulunmamaktadır. O nedenle çıkan ihtilafların çözümünde hangi hükümlerin kıyas yoluyla veya doğrudan uygulanması gerektiği tespit edilmelidir. Bu amaçla öncelikle sözleşmenin hukuki niteliği üzerinde durulmuştur. Kat karşılığı inşaat sözleşmesinin kanunda düzenlenmemiş olması nedeniyle isimsiz, taşınmaz satım vaadi ile eser sözleşmesinin birbirinin karşılığı olacak bir araya gelmesi nedeniyle çift tipli ve karma bir sözleşmedir. Daha sonraki bölümde müteahhidin borçları ve bunlardan özellikle inşaatı sözleşmeye uygun yapma ve teslim etme borcu kapsamlı biçimde incelenmiştir. Arsa sahibinin de müteahhide kalacak bağımsız bölümleri devretme borcu bulunmaktadır. Son bölümde tarafların borçlarını yerine getirmemesinin sonuçları ve sözleşmenin sona ermesi durumu incelenmiştir. Müteahhidin temerrüdü nedeniyle sözleşmeden dönme ve sözleşmenin feshinin hukuki sonuçları üzerinde kapsamlı biçimde durulmuştur.
Banka teminat mektuplarında ilgililerin hak ve borçları

Banka teminat mektupları uygulamada ortaya çıkmıştır ve pozitif bir düzenlemesi bulunmamaktadır. Ancak uygulamada çokça tercih edilmekte ve kullanılmaktadır. Bugün kullanılan banka teminat mektuplarının tamamına yakınının hukuki niteliği garanti sözleşmesidir. Tezimizde hukuki nitelik hakkındaki görüşler incelenmiş, ardından garanti sözleşmesi çerçevesinde banka teminat mektuplarının unsurları, benzer hukuki kavramlardan farkı, tarafları, geçerlilik koşulları, sözleşmenin kuruluşu ve çeşitleri incelenmiştir. Banka teminat mektubunun garanti veren banka ve muhatap olmak üzere iki tarafı bulunmaktadır ve tek tarafa borç yükleyen bir sözleşmedir. Banka teminat mektubu nedeni ile ilişki içerisinde bulunanlar ise lehdar, banka ve muhataptır. Banka, teminat mektubunu müşterisi olan lehdarın talimatı ile düzenleyerek muhataba vermektedir. Lehdarın bankadan muhataba teminat mektubu verilmesini istemesinin nedeni ise muhatap ile arasındaki temel ilişkidir. Bu çerçevede banka teminat mektubu ve bankanın ödeme yükümlülüğü hukuken banka ve lehdar arasındaki karşılık ilişkisinden ve lehdar ve muhatap arasındaki temel ilişkiden bağımsız ancak onlarla irtibatlıdır. Banka teminat mektuplarında ilgililerin hak ve borçlarının tespitinde banka teminat mektubunu ilgilendirdiği oranda karşılık ilişkisi ve temel ilişki de göz önünde bulundurulmuştur. Bu çerçevede bankanın lehdara karşı karşılık ilişkisi nedeni ile borçları, bankanın muhataba karşı garanti sözleşmesi nedeni ile borçları, lehdarın bankaya karşı karşılık ilişkisi nedeni ile borçları ve son olarak tüm bu ilişkilerin etkisi de irdelenerek ilgililerin hakları incelenmiştir.
Çevre Hukukunun gelişiminde uluslararası örgütlerin rolü

Bu çalışma çevre hukukunun gelişiminde uluslararası örgütlerin katkılarını hükümetlerarası örgütler çerçevesinde incelemekte ve özellikle Birleşmiş Milletler Çevre Programı'nın yapısını ve uluslararası çevre hukukuna ne şekilde katkı sağladığını, zayıf ve güçlü yönlerini ele almaktadır. Çevre konusu uluslararası alanda tek bir elden idare edilmemekte olup, hükümetlerarası örgütlerin kendi görev alanları kapsamında çevre ile ilgili çalışmaları bulunmaktadır. Birleşmiş Milletler Çevre Programı, Birleşmiş Milletlerin alt organları yahut uzmanlık kuruluşları veya ilgili diğer uluslararası örgütlerin aksine sınırları ve yetkileri belirlenmiş bir yapılanma olup, çevre konusunda koordinasyonu sağlayıcı ve diğer hükümetlerarası örgütlerin çalışmalarını hızlandırıcı bir kuruluştan öteye gidememektedir. Kuruluşundan bu yana zaman içerisinde Programın güçlendirilmesine dair çeşitli kararlar alınmışsa da bunlar beklenen etkiyi göstermemiştir. Bu bağlamda, Programın yapısını yetersiz bulan ve bu yapının değiştirilmesi ile Programın yetkilerinin arttırılmasına dair pek çok görüş mevcuttur. Ancak bu görüşler uygulanabilir olmadığından bu çalışmada Birleşmiş Milletler Çevre Programı tanıtılarak ne şekilde güçlendirilebileceğine dair öneriler yer almaktadır.
Medeni Usul Hukukunda delillerin gösterilmesi

Bu çalışmada medeni usul hukukunda delillerin gösterilmesi konusunu işlemeyi amaçladık. Çalışmamız iki ana bölümden oluşmaktadır. Bu bölümlerden ilki delillerin gösterilmesi ve ilkeler ışığında değerlendirilmesi başlığı altında işlenmiş olup ikincisi ise delillerin sonradan gösterilmesi ve kanun yolu aşaması başlığı altında işlenmiştir. İlk bölümün birinci kısmında öncelikle medeni usul hukukunun amacı üzerinde durulmuş, daha sonra bu amaç doğrultusunda medeni usul hukukuna hakim olan ilkelerin, delillerin gösterilmesi faaliyeti açısından nasıl bir etkisi olduğu değerlendirilmiştir. İlk bölümün ikinci kısmında ise delil göstermenin ne olduğu, delillerin hangi aşamaya kadar gösterileceği, yazılı yargılama ile basit yargılama usullerinde delillerin nasıl gösterileceğinden bahsedilmiş, her bir delil türü açısından ayrı ayrı değerlendirmeler yapılmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünün ilk kısmında ise delillerin sonradan gösterilmesi konusu ele alınmıştır. Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun hangi durumlarda sonradan delil gösterilmesine izi verdiği, ıslah ile delil gösterilip gösterilemeyeceği ve fer'i müdahilin delil gösterme imkanı bu kısımda ele alınmıştır. Son kısımda ise kanun yolu aşamasında delil gösterilip gösterilemeyeceği değerlendirilmiştir. Özellikle istinaf kanun yolunun hukukumuza girişi ile birlikte kanun yolu aşamasında hangi durumlarda delil gösterilip gösterilemeyeceği, yine temyiz aşamasında delil gösterilmesinin mümkün olup olmadığı irdelenmiştir.
Türk ve Irak hukuku bakımından anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin rekabet yasağı

Çağdaş ekonomik sistem, 'sözleşme özgürlüğü' ve 'rekabet özgürlüğü' prensiplerine bağlıdır. Ancak sınırsız ve kontrolsüz bir rekabet ortamı zararlı sonuçlar doğurur. Bu nedenle hemen hemen her ülkede rekabet özgürlüğünün sınırları kanunlarla çizilmiştir. Türk ve Irak hukukundaki rekabet yasağı düzenlemeleri de Anayasalarında var olan temel haklardan rekabet etme özgürlüğüne sınırlama getirmektedir. Bu düzenlemelerle ulaşılmak istenen amaç, ortaklıkların kendi ortak veya yöneticilerinin bir takım fiilleriyle zarara uğratılmasının önlenmesidir. Çalışmamizda esas olarak anonim şirketlerde yönetim kurulu üyelerinin rekabet hakkına sınırlama getiren bu yasağın sınırları, şartları, kapsamı 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve 21 sayılı Irak Şirketler Kanunu açısından ele alınmış ve rekabet yasağına ilişkin diğer düzenlemelere de gerekli olduğu ölçüde değinilmiştir.
Uluslararası hukukta kültürel mirasın korunması ve UNESCO örneği

Kültürel mirasın korunması, konunun çok disiplinli doğası nedeniyle, kapsamlı ve çok boyutlu bir çabayı gerektirir. UNESCO'nun Kültür Sözleşmeleri; yüzün üzerinde taraf devlet sayılarıyla alanın uluslararası düzeyde kabul edilmiş hukuk belgelerini teşkil eder. UNESCO'nun kültürel mirasın korunmasına ilişkin Türkiye'nin taraf olduğu 4 Sözleşmesi çalışmanın temel konusunu teşkil etmektedir: 1954 Silahlı Bir Çatışma Halinde Kültür Mallarının Korunmasına dair Sözleşme, 1970 Kültür Varlıklarının Kanunsuz İthal, İhraç ve Mülkiyet Transferinin Önlenmesi ve Yasaklanması İçin Alınacak Tedbirlerle İlgili Sözleşme, 1972 Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunması Sözleşmesi, 2003 Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi. Kültürel mirasın korunmasında gelinen noktada, Sözleşmeleri doğuran ihtiyaçların ve Sözleşmelerin kabulüne giden süreçte alınan kararların sürdürülebilir şekilde akılda tutulması gereklidir. Sözleşmelerin incelenmesi hem mevcut kaygı ve yönelimlere uygulamada nasıl cevap verildiğinin görülmesine hem de güncel tartışma ve yaklaşımların anlamlandırılmasına katkı sağlar. UNESCO'nun kendi sürecinin ve onu ortaya çıkaran ihtiyaçların görülmesi çerçeveyi tamamlayarak bütünsel bir bakışa hizmet eder. Bu çalışmanın amacı bilginin sürdürülebilirliğine ve hatırlanmasına yardımcı olacak şekilde Sözleşmeleri doğuran süreçleri ve süreç içerisinde kabul edilen yaklaşımlar üzerinden Sözleşmelerin amaçlarını ortaya koymak; böylece günümüzde ve gelecekte Sözleşmelerin uygulanmasına katkı sağlamaktır. Bu çerçevede 1954, 1970 ve 1972 Sözleşmeleri mevcut ve kabul görmüş koruma ihtiyacının temel unsurlarını düzenleyen Sözleşmeler olarak birlikte; farklı kültürlerce değer verilen 'yaşayan ve aktarılan' kültürel miras unsurların koruma kapsamı dışında kalmasının neden olduğu paradigma değişimiyle ortaya çıkan 2003 Sözleşmesi ise değişimi anlatabilmek üzere ayrı olarak ele alınmaktadır.
Törenin ekonomi politiği

Orta Asya göçerleri göçer üretim tarzı altında örgütlenirler. Hareketli üretim araçları üzerinde sürü formunda hakimiyet kurmuş olan toplumsal formasyonlarda, üretim aracının özgün doğası ve sürü formunun belirleyici etkileri göçer üretim tarzı adını verdiğimiz yapısall formasyona vücut verir. Göçer üretim tarzında sürüler üzerinde aile hakimiyeti, otlak ve su kaynakları üzerinde ise kolektif hakimiyet söz konusudur. Üretim tarzının iktisadi belirleyenleri Orta Asya göçerlerini askeri bir formda örgütlenmeye zorladığı ve iç sömürü üretim tarzının yapısall koşullarınca engellediği için göçer üretim tarzı dairesindeki toplumsal formasyonlarda sınıflaşma, ön sınıf aşamasında kesilmektedir. Sürü formu ve otlak-su kaynaklarının paylaşım sorunu göçer üretim tarzı dairesinde yaşayan toplulukları soy bağına dayanan örgütlenmeler kurmaya zorlar. Söz konusu örgütlenmeler aileleri obalara, obaları uruklara, urukları boylara ve tüm bu sayılan unsurları boylar arası işbirliği örgütlenmesi adını verdiğimiz yapısall formasyona bağlar. Göçer üretim tarzında siyasal örgütlenmenin temel katmanı olan boylar arası işbirliği düzeni hareketli ve göreli olarak özerk üretici birimler arasındaki paylaşım sorunlarını çözmek ve üretici birimleri dış sömürü, savunma ve ticaret alanlarında bir araya getirmek işlevini üstlenir. Göçer üretim tarzı dairesindeki toplumsal formasyonlarda iç sömürü ilişkileri gelişmediği, toplum savaşçılık etrafında örgütlendiği ve bu bağlamda da sınıf egemenliği tebarüz etmediği için normatif pratikler hukuk biçimini edinmezler. Göçer üretim tarzının ön-sınıf yapısı bağlamında normatif pratikler bir sınıfın egemenliğini değil göçer toplulukların ön sınıf düzeni içinde yeniden üretilmesi işlevini üstlenirler. Sanayi devrimi öncesinde doğal koşulların insan etkinliği üzerindeki yoğun belirleyiciliği altında söz konusu yeniden üretim işlevi büyük ölçüde yaşam stokunun sürü formunda yeniden üretim gereksinimi etrafında biçimlenir. Yaşam stokunun yeniden üretim gereksiniminin normatif pratikler üzerindeki belirleyici etkisi töreyi meydana getiren pratiklerin yaşam stokunun yeniden üretim gereksinimi etrafında gelişen zorunluluk ve düzenlilik ilişkiler etrafında somutlaşmaları ile neticelenmektedir. Yaşam stokunun belirleyiciliği altında gelişen normatif pratikler ön sınıf aşamasındaki göçer toplumlarında egemen bir sınıfın menfaatlerini temsil etmezler. Töreyi oluşturan pratikler bir sınıfın egemenliğinin izlerinden ziyade ön sınıflar arasındaki sınıf mücadelelerinin belirleyiciliğine tabidirler.
556 sayılı KHK hükümleri çerçevesinde taklit markalı mallara gümrüklerde el konulması ve hukuki sonuçları

İç piyasaya girdiğinde hemen her yerde karşımıza çıkan taklit markalı malların piyasada dolaşımını engellemenin en etkili yolu, bu mallara henüz iç piyasaya girmeden gümrüklerde el konulmasıdır. Gümrüklerde taklit markalı mallara el konulması iç mevzuat açısından gümrük mevzuatı ile markaların korunması hakkındaki mevzuatın ortak düzenleme alanını oluştururken; bu iki mevzuatın birbiri ile uyumluluğunu da gerektirmektedir. Diğer yandan gümrüklerdeki bir uygulamanın etkinliğinin sağlanması açısından ulusal mevzuat ile uluslararası mevzuatın da uyumuna ihtiyaç vardır. Bu da gümrüklerde el koyma ile ilgili ulusal mevzuatın düzenlenmesinde uluslararası mevzuatın da göz önünde bulundurulması gerekliliğini beraberinde getirmektedir. Gümrüklerde el koyma prosedürü, devamında gerçekleştirilecek ve bu uygulamayı tamamlayacak bir hukuki merasim ile hak sahiplerinin haklarının etkin bir şekilde korunması sonucunu doğuracaktır. Hak sahiplerinin haklarını etkin bir şekilde koruma kararlılığına sahip olmaları ancak haklarının hukuki yaptırımlar ile caydırıcı bir şekilde korunacağı inancına sahip olmaları ile mümkündür. Tez konumuz olarak 556 sayılı KHK çerçevesinde taklit markalı mallara gümrüklerde el konulması ve hukuki sonuçları üç ana bölüm altında ele alınmıştır: Birinci bölümde, 556 sayılı KHK çerçevesindeki temel kavramlar incelenmiş marka ve taklit marka kavramı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, gümrükle ilgili genel kavramlar üzerinde durulmuş ve mevzuat çerçevesinde gümrüklerimizdeki uygulama incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, taklit markalı mallara gümrüklerde el konulduktan sonra bu uygulamanın tamamlanması ile ilgili hukuki prosedür açıklanmıştır.
Irak'ta kanunların anayasaya uygunluğunun denetimi

Denetimi yapan siyasi heyet, Yargı ve Yasama kurulları kontrol altına alan partilerin ve belli kuruluşların düşünce ve amaçlarına bağlı hareket etmektedir. Siyasi denetim sadece kanuni yönleri denetmekle yetinmez, aynı zamanda denetim çevresindeki siyasi yönleri de denetir ve bu işe gerek uyum gerek anayasallık açısından çıkan etkileri değerlendirir. Kanunların anayasallığının yargısal denetimini açık bir metinle anayasalarında belirtmeyen ülkeler için ikincil verme yöntemi ile daha başarılı olabilir. Yasalar üzerine kurulan devletlerde kanunların anayasalığının denetimi iki önemli rol oynamaktadır. Bir yandan devletin oluşumu içinde esasi bir unsur olarak girmekte bir yandan da devletin kanunlarının geçerliğini ve egemenliğini korumakta aktif bir şekilde rol oynamaktadırIrak Devletinin kurulmasından bu yana 1925'te hazırlanan anayasa haricinde anayasa kanunlarının anayasallık denetimini ve bu kanunlara istinaden Uygulama ve Yasama Kurulları tarafından çıkarılan karar, talimat ve emirlerin anayasaya uygun olup olmadığını incelmek, kontrol etmek için özel ve etkin bir Yüksek Mahkeme kurulmamıştır.2005'te hazırlanan Irak Devleti Daimi Anayasası'nda Yüksek Federal Mahkemesi'nin kurulması, gerek başkan ve üyelerin seçilmesi gerek anayasallık denetiminde uygulanan yöntemler açısından 2004'te hazırlanan Irak Devleti Geçiş Dönemi Yönetim Yasası'ndakinden farklılık arz edilmektedir. Çalışmamız öncelikle bir Yüksek Lisans tezi sınırları dahilinde Irak'ta anayasaların hukuk düzeni içindeki yeri ve üstünlüğü, kanunların anayasaya uygunluğunun denetim yöntemleri ve Irak'ta kanunların anayasaya uygunluğunun denetimini anlatılmaya çalışılmıştır.