turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyal ilişkilerde güven

Bu çalışmada sosyal ilişkilerde güven konusu ele alınmıştır. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm teoriden meydana gelmiştir. Teorik kısmında güven kavramı ele alınmıştır. Güven kavramı izah edilerek, Sosyolojik olarak güven konusu tartışılmıştır. İlerleyen sayfalarda sosyal sistemde güven konusuna değinilmiştir. Devamında ise modernleşmenin ortaya çıkardığı güvensizlikte öne çıkan güven başlığı altında güven konusu izah edilmeye çalışılmıştır. Bu bölümünün en sonunda da sosyal ilişkileri tanımlanarak, güvenin sosyal ilişkilere etkisi araştırılmıştır. Sosyal ilişkilerde güven ne düzeyde, güvenin kriterlerini ifade edilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölüm de ise, araştırmada veri toplamaya yönelik sorular ve literatür taraması bu temel sorulara cevap bulma gayesi ile yürütülmüştür. Malatya valiliğinden 03 .03. 2017'de resmi izinler alındıktan sonra 07. 04. 2017 ile 15. 06. 2017 tarihler arasında Malatya ilinde yapılan uygulamalı çalışmada 664 anket kapsamında konu izah edilmeye çalışılmıştır. Kurumları izah edilerek kurumlara duyulan güven tespit edilmiştir. Devamında günümüzde toplumuzda en çok güvenilen kurum araştırılmış. Daha sonra kendini şehirde güvende hissetme ve güvenin kriteri, bir mesleği iyi yapan unsurları ve en önemli unsur. Mezhep, dini sembol ve göstergelerin kullanımı gibi çeşitli unsurlarla güven sağlama arasında nasıl bir ilişki vardır sorusunun cevabı aranmıştır.
Risk toplumu ve korku kültüründeki ebeveyn tutumları ve genç gönüllülüğü

Günümüzde hem dünyada hem de Türkiye'de binlerce insan, bilgi/birikimlerini, zamanlarını, maddi manevi kaynaklarını hiçbir çıkar gözetmeksizin dünyayı daha yaşanılabilir hale getirmek için gönüllü olmaktadır. Gönüllülük, modern dünyanın ortaya çıkardığı sorunları ve modernliğin toplum üzerindeki yan etkileriyle, olumsuz sonuçlarını aşma yollarından biri olarak görülmektedir. Çünkü gönüllülük toplumsal ilişkilerde ve gündelik hayatın birçok problemli noktasında çözüm olma iddiası taşımakta ve modern dünyanın getirdiği yeni toplumsal düzen içinde de birçok işleve sahip olmaktadır. Bundan dolayı ülkemizde de gönüllülük çalışmaları son yıllarda artış göstermektedir. Ancak literatür özellikle gençlerin gönüllülük faaliyetlerine katılımlarıyla ilgili düşük profilde olduğumuzu iddia etmektedir. Dolayısıyla bu araştırmanın amacı; 'Türkiye'de Risk Toplumu ve Korku Kültürü kuramları bağlamında, gençlerin gönüllülüklerine ve gönüllülük faaliyetlerine katılımlarıyla ilgili ebeveynlerin tutumları nedir' sorusuna cevap aramaktır. Risk toplumu ve korku kültürü kuramlarına göre; Modern toplumun yükselişiyle birlikte birçok değişim/gelişme yaşanmakta ve birçok problemli mesele ortaya çıkmaktadır. Bugün içinde yaşanılan dünya çok gergin ve tehlikelidir. Çünkü artık dünya 'risk toplumu'dur. Risk karşısında sosyal hayat ve ailede çok fazla etkilenmektedir. Bunun için insanlar gündelik hayatlarında 'sonumuz geldi' veya 'sonumuz yakın' gibi bir dil geliştirmektedir. Ana-babalar paranoyaklaşmakta, aile yapısı çözülmekte, toplumda korku histerisi yayılmakta ve bu bağlamda özellikle çocuklar için dünya 'yabancılarla ve tehlikelerle dolu' bir yer halini almaktadır. Bu araştırmada; nitel araştırma geleneği kapsamında mülakat tekniğiyle, örneklem olarak belirlenmiş Balıkesir'de yaşayan ve 16 yaş üzeri çocukları olan, 30 kişilik beyaz yakalı ebeveynle yapılan görüşmelerle veriler toplanmıştır. Verilerin tasnifi/analizinden sonra yapılan tespitler, kuramsal kapsam daraltmasından dolayı, risk toplumu ve korku kültürü kuramları açısından anlamlandırılarak ve gönüllülükle bağı kurularak tartışılmıştır. Ulaşılan sonuçta; ebeveynlerin özellikle korku/kaygı durumları ve risk algıları, çocuklarının gönüllülük katılımlarında kendisini göstermektedir. Ayrıca ebeveynlerin çocukları için dışarıyı tehlikeli olarak algılaması durumu, çocuklarının gönüllülük katılımlarına dair tutumlarına yansımaktadır.
Yavuz Turgul sinemasının Türk modernleşmesindeki yeri

Türk modernleşmesinin çözümlenmesinde sanat daima göz ardı edilmiştir. Halbuki, sanat toplumsal gelişmelerden bağımsız gelişmez. Sanat toplumsal ilişkiler içerisinde üretilir, toplumsal örüntülere dahildir. Dolayısıyla, sanat toplum analizinde biz sosyologların imkanlarını genişletecek olanaklara sahiptir. Bu çalışma, bu düşünceden hareketle, bu eksikliği gidermek amacıyla kaleme alınmıştır. Belirli bir yönetmenin, Yavuz Turgul, söylem dili incelenerek, Türk modernleşmesi ile ilişkisi irdelenecektir. Çalışmanın kapsamı gereği sosyolojik bir dil kullanılmıştır. Yavuz Turgul Türk sinema tarihine adını altın harflerle kazımış modern bir senarist/yönetmendir. Onun çalışmaları, birçok şeyin yanı sıra, Türk modernleşmesini gözlemlemek açısından da önemlidir. Bu anlamda, Türk modernleşmesine katkıları olduğunu söyleyebiliriz. Yavuz Turgul'un Türk modernleşmesine olan katkılarını/eleştirilerini anlayabilmek için öncelikle modernizmin tarihine ve onun ne olduğuna dair kavramsal bir tartışma yapmak gerekmektedir. Daha sonra ise Türk modernleşmesinin genel karakteristiği inceleme konusu yapılmalıdır. Çalışmamızda, Turgul'un sinematografik dilini sosyolojik çözümlemeye tabi tutmadan önce bunları yapmaya çalıştık. Filmlerinin kısa çözümlemeleri en son bölümde ayrıca ele alındı.
II. Abdülhamit Dönemi Osmanlı Devleti'nde engelliler ve engelli politikaları(1876 - 1909)

Bu çalışma, insanlığın ortaya çıkmasıyla başlayan engellilik olgusunun tarihi gelişimi ve özelikle Sultan II. Abdülhamid Dönemi'nde Osmanlı Devleti'nde yaşayan engellilerin durumunu anlamak amacıyla yapılmıştır. Doğu ve Batı toplumlarında engellilerin yaşayışları, ilahi dinlerin engellilere bakışı ve tıp alanında yaşanan gelişmelerin onların hayatında bıraktığı tesirler incelenmiştir. Osmanlı Devleti'nde sağır ve dilsiz olarak dünyaya gelenler sarayda istihdam edilmişlerdir. Çok çeşitli görevler icra eden ve zaman içerisinde siyasi güçlerinin artması nedeniyle sayıları azaltılmış olmasına rağmen, bu zümre devletin yıkılışına kadar saraydaki varlığını sürdürmüştür. Savaş, hastalık, iş kazası ve yaşlılık gibi sonradan ortaya çıkan nedenler neticesinde, Osmanlı Devleti'nde engelli sayısında artış yaşanmıştır. Devlet, bir yandan siyasi sorunlar ile mücadele ederken bir yandan da bu durumdaki vatandaşları için sosyal politikalar üretmeye çalışmıştır. II. Abdülhamid, toplumdaki kimsesiz, yaşlı ve engelliler için yapılan bütün yardım faaliyetlerinde öncü rol oynamıştır. Maddi yardımların yanı sıra onların barınma ihtiyaçlarını gidermek için yeni müesseseler tesis etmiştir. II. Abdülhamid'in öncülük ettiği bir diğer faaliyet ise 1889'da kurulmuş olan Sağır ve Dilsiz Mektebi'dir. Yaklaşık 2 yıl sonra görme engelli çocuklar da bu programa dahil edilmişlerdir. Sağır, Dilsiz ve A'ina Mektebi, Osmanlı Devleti'nde engelli çocukların eğitimi konusunda atılan ilk adım olması nedeniyle son derece önemlidir. Okulun açılışından itibaren yaşadığı sıkıntılar, idareci ve öğretmenlerin hayatları ile çocukların durumu hakkında bilgi verilmiştir.
Seyyid Kutup'un din ve toplum anlayışı

Din ve toplum ilişkilerini kendisine ana çalışma alanı olarak seçen din sosyolojisi; genel sosyolojinin en önemli alt dallarından biridir. Sosyolojinin birçok kurucu babası geleneksel dinlerin modernleşmeyle birlikte giderek önemsizleşeceği öngörüsünde bulunmuştu. Fakat günümüz itibariyle bu teorinin yanlış olduğu ortaya çıktı. 1990'lardan itibaren geleneksel dinlerde bir yükseliş ve canlanma görüldü. Hiç şüphesiz ki, İslam dini ve dünyası da bu canlanmadan payını aldı. Gerek sosyal gerek siyasal olarak İslam, en etkin dönemlerinden birini yaşıyor. Bu etkinliğin ne kadar sağlıklı olduğu tartışılsa da, dinin hayatın merkezine doğru geldiği bir realitedir. Gerek düşünceleri, gerek faaliyetleriyle Seyyid Kutup, canlanan İslami hayatta önemli etkiler meydana getirmiştir. Bu etkiler din-toplum ilişkileri ya da din sosyolojisi açısından önem arz etmektedir. Bu araştırmada Seyyid Kutup'un din ve toplum hakkındaki görüşleri özellikle kendine has kavramlar çerçevesinde değerlendirilmeye çalışılmakta, ortaya koymuş olduğu İslami birikimler sosyolojiyle ilişkilendirilmektedir. Kutup'un, kendi dönemindeki Batı ve Ortadoğu toplum yapılarını analiz ederek oluşturmuş olduğu fikirler günümüzde de incelenmeye değer görülmektedir. O, toplumların meydana getirdiği sosyal yapıların din olgusuyla güçlendirilmesi gerektiği fikrini ifade ederek insanlığın ruhi doyumunun bu yolla çözümlenebileceği belirtmektedir. Dünya barışını sağlamak adına İslam'ın daha etkin olması gerektiğini savunmakta, çağdaş Batı uygarlığının değerleriyle yozlaşan toplumların kendi değerlerine bu yolla dönebileceğini belirtmektedir. Kutup açısından toplumsal ayrışma ve şiddetin ön planda olduğu İslam dünyasında çözüm yolu yine kendi özüne dönmekle mümkün görülmektedir. İnsanlığın ilahi kaynaktan bağımsız hareket ederek ortaya koyduğu sistemler, sosyal krize sebep olmaktadır. Zamanla olgunlaşan bir İslam toplumunun oluşumu için öncelikle vicdanlarda tevhit inancının iyi yerleşmesi gerekmekte, bu inançtan hareketle sosyal yapı ve sistemler ilahi bir kaynağa dayandırılmalıdır. Sonuçta İslam'ın insana verdiği değer sosyal hayatta kendini hissettirme imkanı bulabilmekte, bu durum da insanlığın kurtuluşuna zemin hazırlamaktadır.
İslam hukuk tarihinde vakıflar ile batı kültüründeki benzeri kurumların karşılaştırılması

İnsan, sosyal bir varlıktır. Bu yüzden toplum içerisinde yaşamak zorundadır. Toplumda yaşayan insanların sosyal ve ekonomik durumu farklıdır. İnsan, doğası gereği, muhtaç olanlara yardım etme eğilimindedir. Önceleri insanlar, ihtiyaç sahibi kimselerebireysel yardımda bulunmuşlardır. Uygarlık seviyesi geliştikçe, bireysel yardımlaşmakurumsal yardımlaşmaya dönüşmüştür. Bu yüzden, sosyal yardımlaşma ve dayanışmakurumları ortaya çıkmıştır. Bu kurumlardan biri de vakıftır. . Vakıflar, İslam'ın yardımlaşmaya verdiği önem sayesinde, İslam dünyasında önemli gelişme göstermiştir. Bu kurumlar, Selçuklular zamanında sosyal hayatın her alanında faaliyetler ufa etmiştir. Osmanlılar döneminde daha fonksiyonel hale gelmiştir. Bu kurum, Batı'da genellikle foundation, stiftung ya da trust diye anılmaktadır. OrtaÇağda, yeterince gelişme gösterememiştir. Ancak sanayi devriminden sonra gelişmeye başlamıştır. Günümüzde sivil toplum kuruluşlarının öneminin anlaşılmasıyla üçüncü sektör içerisinde yer alan vakıflar, çok etkin hale gelmiş ve faaliyetlerini uluslararası düzeye taşımıştır. İslam dünyasında ise Osmanlı Devletinin geri kalması, çağdaşlaşmanın yanlışyorumu, Tanzimat dönemindeki uygulamalar, yersiz müdahaleler vb. sebepler sonucugerileme süreci yaşamıştır. Günümüzde ise bir kısım muafiyetler ve iyileştirmeler neticesinisbu bir gelişme trendine girmiştir.
Yaşlılık statüsü, rolleri açısından yaşlıların toplumsal beklentileri ve sorunları: Isparta örneği

Yaşlılık statüsü, rolü geleneksel toplumlarda, bireyler üzerinden, toplumsal çevrenin atfettiği özellikleri içermektedir. Yaşlılık statüsü, toplumsal tanıma uygun düşen bireyler açısından aynı özellikleri barındırmaktadır. Günümüzün toplumsal yaşamında birçok toplumsal değişkenin etkisiyle anlam kazanmaktadır. Modern toplumlarda, geleneksel toplumun yaşlılık statüsüne atfettiği özellikler, toplumsal referans ihtiyacını karşılayan değer hükmü olarak korunmaktadır. Ancak farklı husus günlük pratiklerde ortaya çıkan değişmelerle ilgilidir. Bu farklılık, geleneksellik içinde herkes için aynı olan bireysel özelliklerin niteliğinin değişmesi ve çeşitlenmiş olmasıyla ilgilidir. Modern toplumlarda, kazanılmış statülerde olduğu gibi bireyin, temsil ettiği statüye, bireysel beceri/başarıyla yaptığı katkı, statünün toplumsal önemini, kendisini temsil eden bireyin niteliklerine bağlı hale getirmektedir. Bu nedenle modern toplumlarda geleneksel toplumlardaki gibi tek bir yaşlılık statüsü değil birçok yaşlılık statüsü bulunmaktadır. Biyolojik olarak yaşlı kabul edilen bireylerin statüsel farklılığı, niteliklerine bağlı olarak oluşturduğu rol potansiyelinden kaynaklanmaktadır. Bireyin rol potansiyeli kendisine, işgal ettiği statüye atfedilen toplumsal önemi ve saygınlığı belirlemektedir. Bu nedenle günümüz toplumlarında, geleneksel toplumlardaki gibi tek bir 'yaşlılık statüsü' yoktur. Bireysel ve çevresel nedenlerin etkisiyle 'yaşlılık statüleri' bulunmaktadır. Konunun toplumsal bir sorun alanı olması ise bu noktada başlamaktadır. Modern toplumlarda, yaşlılık statüsünün sorunsallığı kurumsal tanımlama ve düzenlemelerle istikrara ve çözüme kavuşturulmuştur. Türkiye gibi geleneksel özelliklerle modern özellikleri birlikte yaşamaya devam eden 'geçiş' toplumlarında kurumsal tanımlama ve düzenleme eksiklikleri nedeniyle yaşlılık statüsü sorunsal alan olarak önemini korumaktadır. Eldeki çalışma bu düşüncelerden hareketle 'yaşlılık statüsünün' toplumumuzdaki önemini, anlamını, işlevlerini ve konuyla ilgili sorunları tespit ve analiz etmeye çalışmaktadır. Çalışma öncelikle mevcut durumu betimlemeyerek, problematik alanları tespit etmektedir. Daha sonra tespit edilen bu sorunların nedenselliklerini ortaya koymaya çalışmaktadır.
Geleneksellik ve modernlik bağlamında Şanlıurfa kadın dernekleri

Tarihsel süreç boyunca toplumların yapısında değişikliklere neden olan önemli kırılma noktaları olmuştur. Bu kırılma noktalarından biri de 18. yüzyıldan itibaren Avrupa'da meydana gelen bilimsel, ekonomik ve siyasi gelişmelerdir. Bu gelişmeler toplumu inceleyen düşünürler tarafından modernlik/modernite olarak adlandırılmıştır. Bu gelişmeler sadece Avrupa'daki toplumların yapısını etkilemekle kalmamış, Avrupa dışındaki toplumlara model olarak sunulan bir sürece dönüşmüştür. Bu süreç birçok toplumsal değişim kuramcıları tarafından modernleşme olarak nitelendirilmektedir. Bu süreç Osmanlı Devletinin son dönemlerinden başlayarak günümüz Türkiye'sine kadar toplumsal yapının değişik yönlerinde kendini göstermiştir. Türkiye'de bu süreçten önemli ölçüde etkilenen kesimlerden biri de kadınlar olmuştur. Bu çalışmamızda da özellikle geleneksel bir toplum yapısına sahip olan Şanlıurfa'da modernleşme olgusunun kadın dernekleri üzerindeki etkisi geleneksellik ve modernlik bağlamında ele alınıp incelenmiştir. Bunun için çalışmamızın birinci bölümünde, araştırmanın konusu, amacı ve önemi açıklandıktan sonra izlenecek araştırma yöntem ve teknikleri belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde kuramsal çerçeve oluşturularak modernlik, modernleşme, geleneksellik, sivil toplum, feminizm gibi kavramlar ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise önceden tasarlanan araştırma yöntem ve teknikleri çerçevesinde elde edilen bulgular analiz edilip değerlendirilmiştir.'Geleneksellik ve Modernlik Bağlamında Şanlıurfa Kadın Dernekleri' adlı çalışmamızın sonucunda modernleşme sürecinin Şanlıurfa'daki kadınlar üzerinde kendine has özellikler taşıdığı görülmüştür. Özellikle farklı toplumlarda söz konu olan ve gelenek olarak adlandırabileceğimiz geçmişşten gelen birikimler, modernleşme sürecinde gerek Şanlıurfa'da ve gerekse kadınlar üzerinde farklı bir şekilde tezahür etmiştir. Kadınların günlük hayattaki yaşam ve düşünce tarzı, dini, siyasi, ekonomik alanlardaki davranış biçimi ve düşünce tarzı kendine özgü nitelikler taşıdığı görülmüştür. Kadınlar modern değerleri benimserken gelenekten gelen birçok alışkanlığı, değeri de benimseme ve sürdürme eğilimi göstermiştir. Söz konusu geleneksel değerler, modern dediğimiz yeni değerlerle karşılaştığında kendine has özellikler taşıyan bir yapıya bürünmüştür. Bu durumun modernleşmenin evrensel ve tek tip özellikler taşıdığını iddia eden klasik modernleşme kuramcılarının aksine, modernleşme sürecinin farklı toplumlarda kendine has bir şekilde tezahür ettiğini belirten çoklu modernlikler kuramına daha çok uyduğu anlaşılmaktadır.
Prof. dr. Amiran Kurtkan Bilgiseven'in cemiyet anlayışı

Sosyolojiye büyük katkıları olan değerli hocamız Prof. Dr. Amiran KurtkanBilgiseven'in kısaca hayatı, sahsiyet yapısı, çalısmaları ve sosyoloji bilimine olan katkıları izah edilmeye çalısılmıstır. Öncelikle Kurtkan'ın üzerinde önemle durdugucemiyet hayatına, cemiyet hayatının ve ilişkilerinin nasıl olması gerektigine, dünden bugüne geçirdigi evrelere, diger bilim adamlarının cemiyeti açıklama sekillerinedeginilmistir. Sosyal bütünlesme ve bu bütünlesme ile devletin devamlılıgının nasılsaglanması gerektigi, toplumların hangi evrelerden geçtigi, Türk ve Batı toplumlarınıayakta tutan degerler ve bu degerlerdeki farklılıkların toplumun yasantısına nasılaksettigi konusu açıklanmıstır. Sosyal bütünlesmeyi saglayan faktörlerden din ve manevi degerlerimizin önemi, Türk toplumunda ve Batı toplumundaki din anlayısı ve bu anlayısın toplumların sürekliligine olan etkisi üzerinde durulmus, Türk toplumunun dünden bugüne manevi degerleri, bu degerlerin olusumunda dinin etkisi, yozlasan, unutulan degerler ve bu anlayısın bize kaybettirdiklerinden bahsedilmistir. Osmanlı mparatorlugu döneminde olusturulan sosyal sistemin ögeleri vekaybettigimiz degerler vurgulanmıstır. Sosyal olayların tek bir nedenleaçıklanamayacagına deginilmis ve sosyal bütünlesmeyi olusturan kurumların toplum üzerindeki öneminden bahsedilmistir. Dünden bugüne bu kurumlardaki degismelerve bu degismelerin toplum üzerindeki etkisi incelenmistir. Sosyal bütünlesme vesürekliligi saglayan din, egitim, manevi degerlerimiz, ekonomik durumumuzüzerinde durulmustur. Toplumu ayakta tutan bu degerler Kurtkan'ın ifadeleriyledegerlendirilmistir. Kurtkan'ın sahsiyet incelemelerine deginilmis, bu kisilerlehemfikir olduğu ve bu kisilerden ayrıldıgı noktalar açıklanmıstır. Tasavvufanlayısının özü üzerinde duran Kurtkan, bu anlayıs ile sosyal düzenin ve sosyalbütünlesmenin saglanabilecegini düsünmektedir. Bu bakıs açısı ile birlik anlayısınıolusturmaya çalısan Kurtkan'ın düsünceleri ifade edilmistir.
Tüketim toplumunda anneliğin yeni görünümleri

İlk bakışta içgüdüsel ve doğal bir süreç olarak görülebilecek annelik aslında toplumsal değer ve normların etkisiyle sosyal olarak inşa edilir. Bu bağlamda anneliğe yüklenen anlamda zaman içerisinde toplumlar ve toplumsal değer ve normlar değiştikçe farklılık gösterir. Her toplumda anneliğe ilişkin değer ve normların değişkenliği farklı 'ideal annelik' lerin oluşmasına katkı sunar. Günümüzde anneliğin tanımlanması ve sosyal olarak inşa edilmesine etki eden önemli faktörlerden birisi de tüketimdir. Buradan hareketle bu doktora çalışmasının temel amacı, hem çocuk bakım pratikleri hem de annelikle ilgili kutlama ve armağanlaşma pratikleri üzerinden anneliğin nasıl yeniden tanımlanarak üretildiğini anlamaya çalışmaktır. Nitel araştırma yönteminin benimsendiği çalışmada Antalya'da yaşayan annelere kartopu tekniği ile ulaşılmış ve amaçlı örnekleme tekniğiyle belirlenen 50 anneyle derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Görüşülen kadınların annelik rolü ile birlikte yeni deneyimler yaşadıkları gözlenirken hamilelik ve çocuk sahibi olduktan sonra tüketim alışkanlıklarının da değiştiği, kadınların hem çocuk bakımı hem de armağanlaşma konusunda farklı tüketim kalıplarını benimsedikleri anlaşılmıştır. Kadınların annelik ve çocuk ekseninde gerçekleştirdikleri kutlama, armağanlaşma pratiklerinin bazı noktalarda geleneksel yöntemlere yaklaşırken bazı noktalarda geleneksel pratiklerden uzaklaştığı anlaşılmıştır. Geleneksel ve modern kutlama ve armağanlaşma pratikleri ele alındığında bu uygulamaların törensel boyutu ve gerekçeleri benzerken, içeriklerinin farklılaştığı gözlenmiştir. Araştırmadan elde edilen verilere göre kutlama ve armağanlaşma pratiklerinin günümüzde anneliğin inşasında yadsınamayacak bir etkiye sahip olduğu ve tüketim kültürü içerisinde farklı iş alanlarının oluşmasına katkı sunduğu belirtilebilir.
Suriyeli mültecilerin Türkiye'ye sosyokültürel ve sosyoekonomik etkileri

Bu çalışmada ilk olarak mülteci kavramı ve ilgili mevzuatlar hakkında kısa bilgi verilmektedir. İkinci bölümde Suriyeli mültecilerin Türkiye'ye gelişleri, Türkiye'deki Suriyelilerin genel durumu anlatılmakta ve ardından üçüncü bölümde mültecilerin Türkiye'ye etkisi toplumsal, ekonomik, siyasi, güvenlik ve temel hizmetler üzerindeki etkiler şeklinde sınıflandırılmakta saha araştırması yapılan şehirlerin kendilerine özgü koşullarından kaynaklanan etkiler detaylı olarak ele alınmaktadır. Sonuç kısmında ise genel tespitler ve Suriyeli mülteciler meselesi ile ilgili öneriler sıralanmaktadır.
27 Mayıs 1960 darbesinin seçkin kuramları doğrultusunda incelenmesi

Bu tezde 27 Mayıs 1960 tarihinde gerçekleşen askeri darbe seçkin kuramları doğrultusunda incelenmiştir. Ana sorunsal olarak, yönetici seçkinler bağlamında bürokratik, askeri ve siyasal seçkinlerin askeri darbe ve darbe sonrası gelişmelerden nasıl etkilendiği ele alınmıştır. Çalışmada bürokratik, siyasal ve askeri seçkinlerden oluşan yönetici seçkinlerin; seçkinleşme süreci, temel eğilimleri, iktidar ilişkileri içerisindeki konumları ile askeri darbenin bu zümreler üzerindeki etkileri ele alınmıştır. DP'nin siyasal iktidarı elde ettiği yıl olan 1950 yılından hemen önce başlayan yönetici seçkinler bloğunun çözülme sürecinin DP'nin eylemleriyle hızlandığı, askeri darbe sonrasında ise dağılmaya dönüştüğü iddia edilmiştir. Askeri darbe sonrasında bürokrat ve siyasal seçkinlerin konumları zayıflarken askeri seçkinler siyasal sistem içerisinde güçlü bir pozisyon elde etmişlerdir. Bu durum askeri yönetim ve darbe sonrasında yürürlüğe konulan anayasanın seçkin zümreler üzerindeki etkileri ilişkilendirilmiştir
Geçmişten günümüze oryantalizme sosyolojik bir bakış

Bu çalışmada oryantalizmin biz-onlar ikiliğine dayalı bir düşünüş biçimi olarak, 'onlar' ya da 'öteki' olarak düşündüğü ve başlıca araştırma nesnesi olan doğu imgesini nasıl ürettiğini ele alan çalışmalar sosyolojik açıdan incelenmiştir. Ayrıca oryantalizmin bir bilim olarak hangi saiklerle kurulduğu ve tarihi süreçte medeniyetler arası ilişkilerde nasıl bir role sahip olduğu tarihi ve sosyolojik bir boyutta ortaya konulmuştur. Doğu toplumları ve iktidarları üzerinde batılı ülkelerin tahakküm kurmasında oryantalizmin meşruiyet sağlamadaki katkıları sosyolojik bağlamda irdelenmiştir.
Toplumsal değişme ve kentlileşme: Afyonkarahisar örneği

Bugün insanların büyük bir kısmı, hayatlarını kentlerde sürdürmektedirler. Kent yaşamı tarihsel süreci içerisinde çeşitli etkenlerden dolayı sürekli değişme göstermiştir. İnsanların büyük çoğunluğunun kentlerde yaşaması ve kent yaşamının nihai şeklini almasında en büyük etken olarak endüstri devrimi gösterilebilir. Günümüz kent yaşamı, kentte yaşamayı gerektirecek, kendine has bir biçime kavuşmuştur. Bu yaşam biçimi kent yaşamına yeni dahil olmuş kişileri de kentte yaşayabilmesi için gerekli biçime dönüştürmektedir. Kentte yaşayan insanların, kent yaşam biçimine uygun davranış örüntüleri göstermeleri kentlilik olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu kentli yaşam biçimine uyum, kentte yaşayan insanların tamamı dikkate alındığında kentlik bilinci olarak dikkate alınmaktadır. Bu çalışma, toplumsal değişim sürecinde kentlileşmenin rolünü Afyonkarahisar örneğinde açıklamaya yöneliktir. Çalışmada önce, toplumsal değişme ve kentlileşme ile ilgili teorik bilgilere yer verilerek kentlileşmenin toplumsal, kültürel ve ekonomik değişim sürecindeki ilişkisi Afyonkarahisar örneğinde elde edilen bulgularla değerlendirilmiştir.