Küçük ve orta büyüklükteki hastane işletmelerinin kuruluş sorunları ve İstanbul ilindeki özel hastaneler üzerine bir araştırma

Araştırmanın amacı, ülkemizde son yıllarda hışla artan özel hastane işletmelerinin kuruluş sorunlarının belirlenmesi ve bu sorunlara çözüm önerilerinin getirilmesidir. Araştırma istanbul ili metropolitan yerleşim alanında bulunan 20 hastanede yapılmış olup hastane isimleri tezin ilaveler bölümünde belirtilmiştir. Araştırmanın yapılabilmesi için anket ve gözlem formu hazırlanmış olup anket formundaki çeşitli sorulara doğru yanıt alabilmek için, hastane sahipleri veya hastanenin kuruluş aşamasında görev almış yöneticilerle görüşmeler yapılmıştır. Ayrıca araştırma yapılan hastanelerin kuruluş tarihlerinin yeni olmalarına dikkat edilmiştir. Araştırma yapılan hastanelerin sayısal verileri ortalama; yatak sayıları 58, servis sayıları 7> kadrolu doktor sayıları 10, sözleşmeli doktor sayıları 18, hemşire sayıları 23, diğer görevliler 66 olarak bulunmuştur. özel mülkiyetlı hastaneler kuruluş bölgesi seçiminde, bölgenin ekonomik durumunun yüksekliğine ve bölge nüfusunun yoğun oluşuna daha fazla önem verdiklerini belirtmişlerdir. Bu işletmeler genel olarak ( % 80) kuruluş bölgesi seçiminden memnun olduklarını vurgulamışlardır. Yapılan araştırmada özel mülkiyeti hastanelerin, hastane kuruluşunda yapılması gereken analizleri yeteri oranda yapmadıkları gerçeği ortaya çıkmıştır. özel hastane isletmecileri sermaye ve zamandan tasarruf için, hastane binası olarak hazır binalardan faydalanma yoluna gitmişlerdir. 94 özel mülkiyeti hastaneler % 60 oranında hazır binalar da restorasyon yaparak hastanelerini işletmeye açmışlardır. Ayrıca hastane inşaatlarında ve bina restorasyonunda 'A 50 oranında İçendi mimar ve mihendislerinin görüşlerinden faydalanma yoluna gitmişlerdir. Özel mülkiyeti hastanelerin mimari tasarımlarının ancak % 45'inin ihtiyaçlara tam olarak cevap verdiği, 'A 55'lik kısmının ise ihtiyaçlara tam olarak cevap veremediği ortaya çıkmıştır. özel hastane işletmecileri büyük oranda i % 90 ) kendi özkaynaklarından faydalanarak hastanelerini işletmeye açma yoluna gitmişlerdir. Bu işletmeler medikal ve paramedikal personeli temin etmek için, daha çok özel anlaşmalar ve gazete ilanını tercih ettiklerini belirtmekle birlikte, diğer yöntemlerden yararlandıkları da görülmüştür. Özel mülkiyetli hastaneler daha çok hemşire ve teknik personel temininde güçlükle karşılaştıklarını beli tmişlerdi r. Bu hastaneler personeli elde etmek için genellikle özel anlaşmaları tercih etmişler, gelirden pay dağıtma yoluna gitmemişlerdi r. özel mülkiyetli hastaneler, tıbbi teknoloji seçimlerini kendi yönetimleri ve uzman doktorların görüşlerini alarak yaptıklarını belirtmişlerdir. Yabancı tıbbi teknoloji ithalini ise, büyük oranda kendi kuruluşları tarafından gerçekleştirdiklerini ifade etmişlerdir. Hastanelerde bulunması gereken sistemlerden, jeneratör sistemi haricindeki sistemlerin yeterli oranda bulunmadığı ortaya çıkmıştır. 95 özel mülkiyeti i hastaneler tıbbi teknolojiyi en fazla, cihazı ithal eden firma ve kendi elemanlarınca işletmeye aldıklarını bildirmişlerdir. Hastane yatırımının geri dönüş süresi ve hastanenin tam kapasite ile çalışmaya başlama süresi % 40 oranında palanlanan sürede gerçekleştiği söylenmekle birlikte, araştırma yapılan hastanelerin bir kısmının işletmeye yeni açılmış olmaları dolayısıyla bu konularda kesin bir değerlendirme yapılamamıştır.