turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Doğu Akdeniz'de enerji kaynaklarının jeostratejik önemi ve Türkiye'ye yansımaları

Doğu Akdeniz'de Enerji Kaynaklarının Jeostratejik Önemi ve Türkiye'ye YansımalarıAvrupa, Asya ve Afrika kıtalarının birleşim alanında yer alan Doğu Akdeniz, bu özel konumu nedeniyle tarih boyunca kendine özgü bir öneme sahip olmuştur. Bölgenin göç ve ticaret yolları üzerinde olmaktan kaynaklanan geçmişşten gelen jeostratejik önemi, günümüzde de potansiyel enerji merkezi olma özelliği ile daha da artmıştır. Doğu Akdeniz Bölgesi kendisinin sahip olduğu hidrkarbon kaynaklarının yanı sıra, Hazar ve Ortadoğu bölgelerinden Batı'ya yapılan enerji ihracatında transfer ve geçiş güzergahı olması nedeniyle stratejik bir öneme sahiptir. Bu önemi mevcut ve gelecekte yapılması planlanan boru hatları daha da arttırmaktadır. Doğu Akdeniz'de keşfedilen enerji kaynaklarının çıkartılması ve işletilmesi bölgesel ve küresel açıdan sunduğu birçok fırsatların yanı sıra bir takım sorun ve riskleri de bünyesinde barındırmaktadır. Özellikle hidrokarbon rezervleri açısından zengin olan Doğu Akdeniz Bölgesi hegemon güçlerin çekim alanına girmiş bulunmaktadır. Hegemon devletler bölgeyi kendi çıkarları doğrultusunda yönetmeyi amaçlamaktadırlar. Günümüzün dinamik koşulları altında Doğu Akdeniz'in bölgesel denklemi yeniden oluşmakta, bölgenin istikrarsız karakteristiği enerji bağlamında önemli bir mahiyet kazanmakta, bölgesel ve küresel aktörler bu süreçte konumlarını yeniden değerlendirmektedirler. Bu tezde Doğu Akdeniz'in bir enerji koridoru olmasının yanı sıra, zengin hidrokarbon rezervlerine de sahip olmasından kaynaklanan önemi jeopolitik ve güvenlik teorileri bağlamında değerlendirilmiştir. Ayrıca, Doğu Akdeniz'deki enerji kaynaklarının sunduğu fırsatlar ve riskler; enerji kaynaklarının paylaşımına yönelik anlaşmazlıkların hukuki ve siyasal boyutları, kıyıdaş ülkelerin ve küresel güçlerin bölgede izlediği politikalar ve bütün bu olguların Türkiye'ye yansımaları bağlamında irdelenmiştir. Türkiye'nin enerji diplomasisinde Doğu Akdeniz'deki enerji rezervlerinin özel bir önem taşıdığı, Türkiye'nin denizel alanlardaki gücünün de etkisiyle bölgesel ve küresel oyuncuların bölgede herhangi bir oldu-bitti ile sonuçlanabilecek girişimlerine izin vermeyeceği sonucuna varılmıştır.
Arap Baharı ve Bahreyn

Arap Baharı ismi ile anılan ve Tunus'ta başlayıp Mısır, Libya, Yemen, Bahreyn ve Suriye'yi etkileyen halk ayaklanmaları Arap coğrafyasında köklü değişimlere yol açmıştır. Arap Baharı olayları bazen ülkelerin iç dinamikleri ile bazen de uluslararası baskının veya müdahalenin tasarrufu ile rejim, yönetim, yönetici değişikliklerine yol açmıştır. Süreç Bahreyn'de de yankı bulmuş ve halk sokağa dökülmüştür. Fakat sonuçlandığında herhangi bir değişim getirmemiştir. Bu çalışmada Arap Baharı süreci, Arap Baharının Bahreyn'deki yansımaları ve diğer ülkelerin olaylara müdahale süreç ve yöntemleri üzerinde durularak Arap Baharının Bahreyn'de neden başarılı olamadığı irdelenmiştir.
Avrupa Birliği'nin Batı Balkanlara genişlemesi

tezin amacı, Avrupa Birliği'nin genişleme politikası aracılığıyla Batı Balkanlarda yarattığı dönüşümün etkilerini incelemek ve Yugoslavya dağılış sürecinden günümüze (2019) kadar geçen süreçte, AB'nin Batı Balkan ülkelerine yönelik stratejisinin analizini yapmak üzerinedir. Bu kapsamda AB'nin özellikle Dayton Barış Antlaşmasından sonra, Batı Balkan ülkelerinde istikrar ve barışı sağlamak amacıyla oluşturduğu girişimler, teşvikler ve AB üyeliği başvurusu öncesi geliştirdiği anlaşmalar, tezin temel amacına büyük destek sağlamaktadır. Genişleme, çatışmaların önlenmesi, istikrarın sağlanması ve güvenlik konularında AB'nin en güçlü politika araçlarından birisidir. Bu bağlamda AB'nin yumuşak gücünün temelini oluşturan genişleme politikası, Batı Balkan ülkelerinde önce istikrar ve barışın sağlanmasına katkıda bulunmuş, daha sonra bu ülkelerin AB'ye katılımı için yol haritası çizmiştir. AB'nin Batı Balkanlar genişlemesi hiç şüphesiz, bölge üzerinde bir dönüşüm sürecini başlatmış ve AB norm ve değerlerinin bölge ülkeleri üzerinde benimsenmesine yol açmıştır. AB'nin Batı Balkanlara yönelik entegrasyon sürecini diğer genişleme süreçlerinden farklı kılan özellik, bölgenin yapısı ve AB'nin bölge ülkelerine yönelik kullandığı dış politika enstrümanıdır. Yugoslavya'nın dağılışı, ortaya çıkan çatışma ve istikrarsızlık ortamı, AB'nin bölge ülkeleri üzerindeki genişleme politikasına da yansımıştır. AB'ye tam üyelik başvurusu yapmak isteyen Batı Balkan ülkeri, diğer ülkelerden farklı olarak öncelikle İstikrar ve Ortaklık Süreci çerçevesince belirlenen kriter ve reformlara uyum sağlamak zorunda ve ardından İstikrar ve Ortaklık Antlaşmalarını imzalamak zorundadır. Bu tezle AB'nin Batı Balkanlar genişlemesi sürecinin yanı sıra, AB genişleme politikası tüm yönleriyle ele alınmak istenmiş ve Yugoslavya dağılış sürecinde ve sonrasında yaşanan gelişmelere ışık tutulmak istenmiştir.
Arab-Isaraeli relations in respect to the Camp David: Camp David's relevence for today

Bu tez Birinci Siyonizm Kongresi ile Orta Doğu'da temelleri atılan bir Yahudi devletinin kuruluş safhalarını kronolojik sırayla inceleyerek yabancı devletlerin Siyonizm Örgütüne olan destek ve yardımlarını inceleyecektir. Daha sonra, kurulan bu Yahudi devletinin bölgede 1947- 1973 yılları arasında yarattığı çatışmalar ve süregelen önemli savaşlar incelenecek ve bunun ile bağlantılı olarak büyüyen ve gelişen Arap Milliyetçiliği düşüncesi açıklanmaya çalışılacaktır. Bu tezin ana amacı, zaman içinde yaşanan savaşlar nedeni ile bir türlü kurulamayan Arap-İsrail ilişkileri ve Mısır'ın yeni döneminde eksen kayması yaşayarak Batı yanlısı politikalarını güçlendirerek Camp David Barış Antlaşması aracılığı ile uzun yıllar sonucunda kurulmaya başlanan bu ilişkilerin temellerine değinilecektir. Daha sonra, barış süreci ile beraber Camp David'in bölgeyi hangi şekillerde etkilediği ve bölgede yaşanan 'Arap Uyanışı' gibi önemli değişikliklerin Camp David Barış Barış Sürecini nasıl etkilediğine değinilecektir, ancak 'Arap Uyanışı' konusu bir başka inceleme konusu olduğundan dolayı bu çalışmada sadece 'Arap Uyanışının' Camp David üzerine etkisine değinilecektir.
Modernization processes and constitutional revolutions in the Ottoman Empire and İran

Bu tez Osmanlı İmparatorluğu ve İran'daki erken dönem modernleşme süreçlerinden başlayarak, bu süreçlerin neticesinde yirminci yüzyıl başlarında gerçekleşen anayasal devrimlerin sonuna kadar olan dönemi karşılaştırmalı olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Ülkelerin modernleşme süreçlerine bakarken, Batı güçleri ve Rusya'dan oluşan yabancı güçlerin bu süreçteki önemini vurgulamaktadır. Tez, bu süreçlerin Batı'nın artmakta olan sosyo-politik ve ekonomik gücüne ve her iki devlete yapılan Batı müdahalelerine bir tepki olduklarını savunmaktadır. Osmanlı'da modernleşme süreci, Genç Osmanlılar, Jön Türkler ve İttihat ve Terakki Cemiyeti üyelerinin arasındaki ayrılıklara rağmen temel olarak yükselişte olan Osmanlı ? Türk aydınları tarafından yönlendirilmiştir. İran'da ise modernleşme süreci reformcu entellektüeller, ulema üyeleri, bazaariler, esnaf loncaları, işçiler ve gizli toplulukların radikal üyelerinden oluşan bir taban hareketiyle yürütülmüştür. Tez, iki devlette gelişen modernleşme süreçlerinin bu özelliklerini göz önünde bulundurarak, her iki örnek olayda da devleti kurtarmak ve yeniden yapılandırmak adına geleneksel siyasi sistemin anayasal monarşi ile değiştirildiğini göstermektedir. Bu süreçlerin sonuçlarının incelenmesi, söz konusu devletlerin çeşitli farklılıklar da içerdiğini ortaya koymaktadır. Bu farklar, her iki devletin Batı devletleriyle yaptığı ittifak ve savaşlar, ordu, bürokrasi, ulema ve devlet arasındaki bağ ve milliyetçi hareketler olarak sıralanmaktadır.
Türkmenistan doğal gazı ve uluslararası piyasalara ulaştırılması

Dünyanın dördüncü büyük doğal gaz rezervine sahip olan Türkmenistan'ın gerek siyasi, gerekse de iktisadı hayatında doğal gaz son derece önemli bir hammadde olarak yer almaktadır. Doğal gazdan elde edilen gelir, Türkmenistan'ın toplam gelirinin önemli bir kısmını teşkil etmektedir. Bu nedenle Türkmenistan, sahip olduğu doğal gaz rezervlerini uluslararası piyasada değerlendirerek, siyasi bağımsızlığım kuvvetlendirmek, iktisadi kalkınmayı hızlandırmak ve uluslararası ekonomik sisteme entegre olmak istemektedir. Bu amaçlan gerçekleştirmek için Türkmenistan yeni boru hatlarına ihtiyaç duymaktadır. Çünkü Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, Türkmenistan Rusya'ya giden transit doğal gaz boru hattını devralmıştır. Fakat, sonuçta Rus boru hattına bağımlı hale gelmiş ve önemli bir gelir kaybına uğramıştır. Bu nedenle Türkmenistan, Türkmenistan-İran-Türkiye-Avrupa, Trans-Hazar, Türkmenistan - Afganistan-Pakistan Doğal Gaz Boru Hattı projelerine ağırlık vermiştir. Fakat, tasarlanan bu doğal gaz boru hatları siyasi, ekonomik ve jeopolitik engellerle karşı karşıya kalmıştır. Doğal gaz bölgede faaliyette bulunan tüm devletler için kontrol altında tutulması gereken stratejik bir hammadde olarak belirmiş ve devletlerarası çıkar çatışmalarına neden olmuştur. Neticede, Türkmen doğal gazının taşınması sorun haline gelmiş, Türkmenistan'ın gelişmesine önemli bir katkı gecikme ile karşı karşıya kalmıştır.
Syrian people and their integration within Turkey in context of the refugee crisis and extended visit

Suriye'de 2011 yılında başlayan, muhalif grup ile rejim arasında yaşanan çatışmalar kısa sürede artan şiddeti ve boyutu ile bir iç savaşa dönüşmüştür ve yakın zamanda da bu durumun çözüme kavuşması beklenmemektedir.. Ülke nüfusunun yarısı iç veya dış göçe zorlanarak yerinden edilmiştir. Hiç şüphesiz en çok Suriyeli sığınmacıya ev sahipliği yapan Türkiye'nin, dış yardımlar olmaksızın insani bakış açısı temelinde yürüttüğü mücadele Avrupa dahil tüm dünyaya örnek olmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının da savaş mağduru bu insanları kabulü ve misafirperverliği takdire şayandır ancak zaman geçtikçe, misafirlik süresi uzadıkça ortaya çıkan sorunların çözümü, yalnızca kalıcı ve uzun soluklu politikalarla çözümlenebilecektir. Bu tezin temel amacı, son yıllarda Türkiye'nin iç ve dış politikasını derinden etkileyen Suriyeli sığınmacıların güncel durumlarını ele alarak, Türkiye'de kalıcılıklarını anlama ve entegrasyonları için çözüm önerileri sunma düzeyinde inceleme yapmaktır. Bu amaçla, nitelik açısından farklara rağmen, göçmen ülkesi olduğunu kabul edip, entegrasyon çalışmalarına hız veren Federal Almanya model olarak alınmış, entegrasyon politikalarının Türkiye için uygulanabilirliği incelenmiştir. Almanya'nın entegrasyon politikalarına yön veren en önemli argüman olan Federal Almanya Ulusal Entegrasyon Planı'nın, Türkiye'de yeni dönemde ortaya çıkan Suriyelilerin uyumu sürecinde, oluşturulması gereken politikalar için model olması ve buna istinaden konuya ilişkin çözüm önerileri sunmak amaçlanmıştır
Neoklasik realizm bağlamında son dönem Türkiye-Rusya ilişkileri

Gideon Rose tarafından ortaya atılan ve teorik bir çerçeve kazanan 'neoklasik realizm', bu çalışmanın temel teorisini oluşturmaktadır. İkili ilişkilerde hep geleneksel söylemleri koruyan ve savunan Türk-Rus ilişkileri, 1990'lı yıllarda atılan adımlar ile birlikte 2000'li yıllarda zirveye dayanan ikili ilişkilere doğru evirilmiştir. 2000'li yıllarda gelişen ilişkilerin ardından 24 Kasım 2015'de yaşanan uçak krizi ile Türkiye-Rusya ilişkileri kopma noktasına gelmiştir. Tam da bu noktaya atıf yapan çalışma, bu evreye kadar gelen ikili ilişkilerin tekrardan hızla gelişim göstermesinin ana sebebini neoklasik realist perspektiften ele almaktadır. Bu çalışma, sürdürülen ikili ilişkilerde uluslararası sistemin etkisi ile yaşanan problemlerin ulusal aktörlerle son bulabileceğini, ülkelerin dış politikalarını belirlerken içsel unsurlara da önem vermesi gerektiğini iddia ederken, Türk-Rus ilişkilerindeki bu krizi ve ardından yaşanılan gelişmeleri bu çerçevede ele alarak analiz etmektedir. Bu çerçeveden ele alınacak olunursa bu çalışmanın ilk bölümünde, çalışmanın temelini oluşturan 'neoklasik realizm' teorisi ele alınacaktır. Neoklasik realizme giden sürecin temellerini oluşturan realizm, neorealizm, savunmacı/saldırgan realizm de incelenmektedir. Çalışmanın ikinci ve üçüncü bölümünde, Türk-Rus ilişkileri dönemsel bazda ele alınmaktadır. 24 Kasım 2015 tarihinde yaşanan uçak krizinden sonra iki ülke arasında yaşanan krizler, işbirlikleri incelenmiştir. Çalışmanın sonuç ve değerlendirme kısmında ise Türkiye ile Rusya Federasyonu arasında yaşanan uçak krizi ilişkileri kopma noktasına kadar getirildiği süreç incelenmiştir. Daha sonrasında gerek uluslararası konjonktür gerekse ulusal aktörlerin hamleleri ile iki ülke arasındaki ikili ilişkiler geliştirilmiş ve işbirliğine doğru yol almıştır. Tam da bu noktada neoklasik realizm teorisinin ana iddialarının yaşanan hadiseler sonrasında ne gibi çıkarımlara vesile olduğu analiz edilmiştir.
11 Eylül saldırılarının ardından islamofobinin yükselişi ve ABD' deki Türk göçmenler üzerindeki etkileri

Bu çalışmanın amacı; 11 Eylül saldırıları sonrası hızla yükselen islamofobi ve 11 Eylül saldırılarının ABD'de yaşayan Türk göçmenler üzerindeki etkilerini araştırmak ve sonuçlarını değerlendirmektir. Çalışmanın giriş bölümünde; islamofobinin tanımı, islamofobi ile birlikte kullanılan bazı terimlerin açıklamaları ve islamofobinin tarihi arka planı verildikten sonra 11 Eylül saldırıları öncesi ve sonrası ABD'de Müslümanlara bakış araştırılmış ve ABD'de islamofobiyi tırmandıran etkenler incelenmiştir. Son kısımda ise 11 Eylül saldırıları akabinde ABD'de yaşayan Türk göçmenlerin bu saldırılardan nasıl etkilendikleri araştırılıp tartışılmıştır. Elde edilen verilere dayanarak ABD'de yaşayan Türklerin, diğer Müslüman topluluklara nazaran olumsuz anlamda daha az etkilendikleri sonucuna varılmıştır. Çalışmada kitap, makale, dergi gibi ikincil kaynaklar ve internette bulunan ilgili sayfalar kullanılmıştır. Ayrıca küçük bir anket hazırlanıp internet aracılığı ile ABD'deki 12 Türk ile anket yapılmıştır.
İsrail Filistin çatışması: Birleşmiş Milletler'in rolü'nün neorealist perspektif'ten analizi

Günümüz dönüşen uluslararası sisteminde Birleşmiş Milletler'in rolü dikkat çekmektedir ve bu uluslararası örgütün sistemi ve işleyiş mekanizması zaman zaman sert tartışmalarla sorgulanmaktadır. Bu tezde, İsrail ve Filistin arasındaki çatışmada BM'nin rolü neorealist bir perspektiften ele alınmaktadır. Realizm uluslararası siyasetin rekabetçi ve uzlaşmazlık içeren yapısına dikkat çeken bir teoridir ve özellikle de bir alt kolu olarak Neorealizm, İsrail-Filistin çatışmasının ve BM'nin rolünün dinamiklerinin algılanmasında önemli bir araç işlevi görmektedir. Neorealist yaklaşım, devletlerin kendi çıkarlarını korumaya çabaladıklarını ve güç politikalarından uzaklaşamadıklarını iddia etmekte, uluslararası kurumların bu nedenle etkisiz kaldığını savunmaktadır. Kurumların uluslararası ilişkilerde hakim konumda olmadıkları yönündeki yaklaşım, devletlerin bu kurumlar tarafından yaratılan kısıtlamalara uymayacağı iddiasıyla desteklenmektedir. Bu tezde, neorealizmin, devletlerin uluslararası örgütler tarafından dayatılan standartlara tamamen uymadıkları iddiası desteklenmekte ve İsrail-Filistin çatışmasına uygulanmaktadır. Bu çalışmada; dünyada barış, adalet ve istikrarı sağlamak amacında olan Birleşmiş Milletler'in İsrail-Filistin sorunu çerçevesinde verdiği kararlar ve uyguladığı yaptırımlar Neorealist bir perspektiften incelenecektir. Temel aktör olarak devletleri kabul eden Realistler, uluslararası örgütlere güvenlik gibi konuların bırakılamayacağını ileri sürmektedir. Neorealist yaklaşımlar ise devletlerin güçlerinin ve kapasitelerinin büyüklüğünün uluslararası güç hiyerarşisindeki yerini belirlediğini savunmaktadır. Bu çalışmada, ABD'nin İsrail-Filistin sorunundaki etki kapasitesi de göz ardı edilmemektedir. BM'nin, ABD'nin hesaplamaları ve çıkarlarından bağımsız hareket etme kabiliyetinde olmadığını İsrail-Filistin sorunu göstermekteidr. Birçok durumda ABD, ulusal çıkarlarını tehlikeye atabilecek kararları engellemek için veto gücünü kullanmıştır. BM uluslararası bir örgüt olmasına rağmen rolü ve kararları ABD tarafından etkilenmektedir. Uygulanan metod kalitatif olup, anahtar olayları süreç izleme yöntemi ile yorumlama çerçevesinde inceleyerek, İsrail-Filistin çatışmasında ABD'nin müdaheleci yanları ve BM'nin zayıf yanları araştırılmaktadır. Bu tezde, İsrail-Filistin çerçevesinde BM'nin farklı ülkeler ile ilgili alınan kararlar ve uygulanan yaptırımlara da yer verilerek karşılaştırmalı bir analiz gerçekleştirilmektedir.
Turgut Özal Dönemi Türkiye-ABD ilişkileri (1983-1993)

Bu çalışmada, Turgut Özal'ın Başbakanlık ve Cumhurbaşkanlığı dönemlerindeki Türkiye-ABD ilişkileri incelenmektedir. Türkiye-ABD ilişkileri, ülkemiz açısından son derece önemlidir ancak iki ülke ilişkilerinin aynı zamanda çoğu zaman meydan okuyucu bir doğası olduğu da görülmektedir. Türk siyasi tarihinde Türkiye-ABD ilişkileri söz konusu olduğunda ismi geçen liderlerin belki de en başında Turgut Özal gelmektedir. Turgut Özal'ın 12 Eylül askeri darbesinden sonra gelen ilk sivil başbakan olması ve yeni Türkiye'nin inşasında üstlendiği roller kendisini Türk siyasi tarihi için önemli bir figür haline getirmiştir. Turgut Özal dış politikayı iyi analiz edebilen, realist ve pragmatik bir liderdir. Dış politikaya bakışı, kendisinden önceki liderlere göre oldukça farklıdır. Kendisi, Yeni Türkiye'nin inşasında aktif ve ekonomi eksenli bir dış politika anlayışına büyük önem atfetmiştir. Turgut Özal'ın bu anlayışı çerçevesinde en çok önem verdiği ülke ise Soğuk Savaş sonrası dünyanın tek süper gücü olduğunu ilan etmiş olan ABD olmuştur. Tezin ilk bölümünde, Türkiye-ABD ilişkilerinin hangi zeminde olduğunun anlaşılabilmesi için 1945 yılında Truman Doktrini'nden başlayıp, 1980 yılındaki Rogers Planı'na kadar Türkiye-ABD ilişkilerinde yaşanan 'Batı Bloğuna Yaklaşma', 'Tam İttifak' ve 'İttifakın Sarsılması' süreçleri tüm detaylarıyla incelenmiştir. İkinci bölümde Turgut Özal'ın hayatı, kendisinin dönemindeki Türkiye-ABD ilişkilerinin alt yapısını oluşturan siyasi ideolojisi ve bununla birlikte dış politika hedefleri incelenmiştir. Bu bölümün sonunda da Turgut Özal'ın Başbakanlığa giden süreçte yaşanan kırılma noktaları olan 24 Ocak 1980 kararları, 12 Eylül darbesi ve kendisinin Başbakan Yardımcılığı görevi, istifası ve Anavatan Partisi kuruluş süreci, ABD'nin de bu gelişmelerdeki etkileri göz önüne alınarak tüm detaylarıyla ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise Turgut Özal'ın iktidar olmasıyla birlikte Türkiye-ABD ilişkilerinin nasıl bir döneme girdiği konusu üzerinde durulmuştur. Önce Turgut Özal'ın ABD'ye ve ABD'nin Turgut Özal'a bakışı, daha sonra da Turgut Özal'ın 10 yıllık Başbakanlık ve Cumhurbaşkanlığı dönemlerinde Türkiye-ABD ilişkilerinde yaşanan inişli ve çıkışlı süreçler ve olaylar, iki ülkenin birbirlerine karşı yaklaşımları tüm detaylarıyla incelenmiştir. Ayrıca Turgut Özal'ın, Türkiye'nin çıkarını düşünerek ABD ile pozitif ilişkiler kurma yönünde gösterdiği tüm çabalara karşın, 10 yıllık dönem boyunca iki ülke arasında geçmişşten gelen başta Kıbrıs ve Ermeni Soykırım İddiaları gibi kronikleşmiş tüm sorunların iki ülke ilişkilerine yansımaları da analiz edilmiştir.
The incrising role of cities in international politics

Çok katmanlı bir ağ yapısı yaratan, gelişmiş ilişkileriyle yerel, bölgesel ve uluslararası aktörlerin içerilmesine yer veren küreselleşme doğrultusunda, dış politikanın ve diplomatik ilişkilerin etki alanı yeniden tanımlandı. Bu yeni birbiriyle bağlantılı olma durumu, sadece ticari gelişmeler açısından değil aynı zamanda politik anlamda barışçıl bir ortamı devam ettirmek için diplomatik temeller adına da önem teşkil etmektedir. Bu tezde, küreselleşmenin koşulları altında artık diplomasinin sadece dışişleri bakanlıklarının hareketliliğine bağlı olarak değil, bunun yanı sıra yerel otoritelerin özellikle barış inşa etmek, çatışma önlemek, çatışma sonrası çözüm, ve demokrasi gelişimi alanlarındaki sorumluluklarıyla da tanımlandığını öne sürmektedir. Küreselleşmiş toplum yapısı göz önüne alındığında, hem uluslararası örgütler hem de yerel yönetimler ya çok uluslu şirketlerin araçlarıyla ya da kendi çabalarıyla diplomasi oluştururlar. Bu süreç, Türkiye açısından incelendiğinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin diğer ülkelerdeki belediyeler ile kardeş şehir ilişkileri, iyi niyet anlaşmaları ve insani yardımlar aracılığıyla belirgin bir örnek oluşturarak, barış yaratmak adına dış politikayı bütünleyici bir yapı oluştururlar.
1968-1970 yılları arasında Irak ve Suriye'de Baas iktidarı

1963 askeri darbesi sonrası Suriye'de iktidarı ele geçiren Baas Partisi, parti içerisindeki hizipleşmenin sonucu olarak 1968 ve 1970 yılları arasında bir değişim süreci yaşamaktayken, Irak Baas Partisi 1968 yılında bir askeri darbe yaparak iktidarı ele geçirdi. Aynı zamanda meydana gelen Irak ve Suriye'deki bu değişim ve dönüşüm süreçleri göz önünde bulundurarak çalışma, 1967 Arap-İsrail Savaşı'nın Irak ve Suriye'de ortaya çıkan iktidar mücadeleleri üzerindeki etkisini, gerçekleşen darbeler ve siyasal çalkantıların her iki ülkenin Türkiye ile ilişkilerine yansımasını ve iktidarda bulundukları dönemde her iki Baas Partisi arasındaki ayrışmanın başlangıçtaki karakteristiğini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çerçevede, Türk basınından Cumhuriyet, Akşam, Tercüman, Milliyet, Hürriyet gazeteleri ve Orta Doğu dergisi, İngiliz basınından the Observer ve the Times gazeteleri, Amerikan basınından International Herald Tribune gazetesi ve Times ve Newsweek dergileri ve Batı Alman basınından die Welt ve die Zeit gazeteleri ve Aussen Politik ve der Spiegel dergileri taranarak Irak ve Suriye'de ortaya çıkan gelişmelerin etkilerinin gün ışığına çıkarılması ve bu gelişmelerin dönemin yerli ve yabancı gazete ve dergilerinde nasıl haber olarak aktarıldığı, yorumlandığı ve değerlendirildiğinin ortaya koyulması hedeflenmektedir. Ek olarak, Irak ve Suriye'de önemli dönüm noktalarında farklı basın organlarının bakış açılarını aksettirmek amacıyla Adalet, Babıalide Sabah, Ulus, Bugün, Başkent, Vatan, Son Havadis, Günaydın, Yeni Gazete, Yeni Tanin, İttihad, Hakikat, Yeni Gün, Zafer ve Yeni Asır gazeteleri ile birlikte Aydınlık dergisi ve Dışişleri Bakanlığı tarafından yayımlanan Dışişleri Bakanlığı Belleteni'nden istifade edilmiştir.
Bosna Hersek'te iç savaş sonrası Ab'nin yeniden yapılandırma çalışmaları: Sosyal inşacı bir değerlendirme

Soğuk Savaş'ın sona ermesini takiben Yugoslavya topraklarında meydana gelen etnik çatışmaların, çok geçmeden tarihin en kanlı iç savaşlarından birine dönüşmesi, Bosna Hersek'te ciddi bir 'kimlik sorunu'nun da su yüzüne çıkmasına sebep olmuştur. 1995 yılında Bosna Hersek'te barışı sağlamak amacıyla imzalanan Dayton Barış Anlaşması, üç etnik grubu devletin kurucu unsuru kabul ederek bölgede yeni bir sistem kurmuştur. Bu çalışmada Dayton Barış Anlaşması sonrası, AB'nin bölgede Avrupalılaşma sürecini gerçekleştirerek, sürdürülebilir bir barış inşa etme çalışmalarını, Sosyal İnşacılık perspektifinden incelenmek suretiyle, AB'nin bu süreçteki çabalarının bir değerlendirmesini sunacağız.
The European neighbourhood policy from the perspective of Azerbaijani economy

Tezin amacı Avrupa Komşuluk Politikası'nın Azerbaycan ekonomisi açısından muhtemel etkilerini incelemektir. Çalışmada, ekonomik beklentilerin yanı sıra Komşuluk Politikası'nın Azerbaycandaki demokrasi ve insan hakları gelişimine olası katkıları da tartışılmış, benzer şekilde Dağlık-Karabağ problemi açısından Komşuluk Politikası'nındeğerlendirmesi yapılmıştır. Çalışmada kullanılan niteliksel çözümlemeye dayanarak Komşuluk Politikası'nınAzerbaycandaki ekonomik büyümeye pozitif etki yapacağı sonucuna varılmaktadır. Öte yandan, Avrupa Birliği'nin tarihsel olarak Azerbaycan'a yönelik olan benzer politikalarının başarısızlığı ve tutarsızlığı düşünülürse, Komşuluk Politikası'nın demokrasi ve insan hakları gibi değerlerin gelişimine katkısının öngörülen düzeyde gerçekleşmesinin şüpheli olduğu ifade edilmektedir. Bundan başka, Komşuluk Politikası'nın bir anlaşmazlık çözme aracı olarak geliştirilmediği dikkate alınırsa, Dağlık-Karabağ probleminin çözümü açısından buPolitika'nın katkısının sınırlı olacağı düşünülmektedir.