turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Modern kent anlayışına alternatif olarak sakin şehir: Halfeti

çalışma modern kent anlayışına alternatif olma iddiasıyla 1999 yılında İtalya'nın Orvieto şehrinde ortaya çıkmış ve kısa süre içinde bir uluslararası belediyeler ağı haline gelmiş Cittaslow hareketinin sahada toplumsal zeminde karşılığının ne düzeyde olduğunu araştırmaktadır. Bu kapsamda öncelikle Cittaslow Hareketi'ni doğuran sosyo-kültürel ve ekonomik dinamikler toplum bilimi alanındaki çalışmalar içerisinde ele alınmış ve tüketim kültürünün hakim olduğu modern şehir yaşamı betimlenmiştir. Çalışmanın devamında sürdürülebilir yaşam tarzı arayışı içerisinde modern şehir hayatına alternatif bir yaşam biçimi vadeden Yavaş Hareketleri kapsamında Cittaslow belediyeler ağı ele alınmıştır. Son olarak Türkiye'de Cittaslow üyesi olan Şanlıurfa'nın Halfeti ilçesinde nitel araştırma yöntem ve tekniklerinin kullanıldığı bir saha araştırması yapılmıştır. Bu süreçte nitel araştırmalarda kullanılan derinlemesine görüşme ve gözlem teknikleriyle elde edilen veriler ışığında Cittaslow hareketinin 2013 yılından beri üyesi olan Halfeti'de nasıl bir değişim ve dönüşümün yaşandığı, hareketin ilçe ve halkına sağladığı imkanlar, hareketin ilçede varsa başarıları ve son olarak zayıf-eksik yönlerinin ne olduğu sorularına cevap aranmıştır.
Ailelerde nesiller arası normatif dayanışma araştırması

Nesiller arası dayanışma modelinde Bengtson ve Roberts (1991) tarafından geliştirilen altı boyut; yapısall, duygusal, ilişkisel, uzlaşımsal, işlevsel ve normatif dayanışma olarak sıralanmaktadır. Bu araştırmada gençlerin ailelerde nesiller arası normatif dayanışmasının ve normatif dayanışma ile nesiller arası dayanışmanın diğer alt boyutları ve sosyo-demografik faktörler arasındaki ilişkisi araştırılmıştır. Bu çalışmadaki veriler TÜİK uzmanları tarafından önerilen kriterler ve elde edilen veriler ile yapılan hesaplamalar sonucunda yüksek, orta ve düşük sosyo-ekonomik düzeyi temsil etmek üzere Ankara ilinin Çankaya, Keçiören ve Altındağ'da ilçelerdeki nüfus oranlarına göre yaş grupları da dikkate alınarak 15-29 yaş arasındaki 990 gençten elde edilmiştir. Araştırmada, gençlerin duygusal ve normatif dayanışma puan ortalaması yüksek düzeylere yakındır. Araştırmaya katılanların uzlaşımsal, ilişkisel ve işlevsel dayanışma puan ortalamaları ise orta düzeyin biraz üstündedir. Nesiller arası normatif dayanışma ile duygusal dayanışma, işlevsel dayanışmada ebeveyn/büyük ebeveyne yardımda bulunma, yapısall dayanışmada ailenin genişliği, ilişkisel dayanışma ve uzlaşımsal dayanışma ile pozitif yönde ilişkilidir. Nesiller arası normatif dayanışma yapısall dayanışmada ebeveyn/büyük ebeveyn ile olan coğrafi uzaklıkla ise negatif yönde ilişkilidir. Gençlerin nesiller arası normatif dayanışma puan ortalamaları gençlerin eğitim durumlarına, kız ve erkek kardeş sayılarına, aile tipine ve ebeveyn/büyük ebeveyn eğitim durumlarına göre anlamlı farklılıklar göstermektedir. Nesiller arası normatif dayanışmayı etkileyen en önemli faktör uzlaşımsal dayanışma olurken, bunu sırasıyla yaş, ebeveyne/büyük ebeveyne yardım verme, ebeveyn/büyük ebeveyn lisans ve lisansüstü mezunu olma durumu, kız kardeş sayısı, çalışmıyor olma durumu, ebeveyn/büyük ebeveyn lise mezunu olma durumu ve cinsiyetin kadın olması ve erkek kardeş sayısı izlemektedir.
İstanbul ilinde zihin özürlü ve otistik çocuklara hizmet veren tüm vakıflarda çalışan vakıf üyelerinin vakıf çalışmalarına yönelik görüşleri

u YÜKSEK LİSANS TEZ OZÜ İSTANBUL İLİNDE ZİHİN ÖZÜRLÜ VE OTİSTİK ÇOCUKLARA HİZMET VEREN VAKIFLARDA ÇALIŞAN VAKIF ÜYELERİNİN VAKIF ÇALIŞMALARINA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ Sezgin KARTAL Özel Eğitim Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Temmuz 2002 Danışman: Yrd. Doç. Dr. E. Sema BATU Bu araştırmanın amacı, İstanbul ilinde zihin özürlü ve otistik çocuklara hizmet veren vakıflarda vakıf çalışanlarının vakıf çalışmalarına yönelik görüşlerini almaktır. Niteliksel olarak desenlenen bu araştırmada farklı vakıflarda çalışan altı kişi ile yan- yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen veriler tümevarımsal veri analizi tekniği ile analiz edilmiştir. Tümevarımsal veri analizi sonucunda temalar haline dönüştürülen veriler, araştırmanın bulgularını oluşturmuştur. Bulgular vakıf çalışanlarının vakıf çalışmalarını yeterli bulmadıklarını ve kendilerine birçok yeni hedef saptadıklarını göstermiştir. Okullarında özel eğitim öğretmeni sıkıntısı çektiklerini belirten vakıf çalışanları, Milli Eğitim Bakanlığı'ndan ve devletten çeşitli beklentiler içinde olduklarını belirtmişlerdir. Bulgular, vakıfların aile eğitimi, işe yerleştirme gibi konularda sistemli programlan olmadığını göstermektedir. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular, vakıf çalışmalarına ilişkin çeşitli önerilerin geliştirilmesini sağlamıştır. Öneriler arasında en fazla göze çarpanı vakıfların, okullarında özel eğitim öğretmeni çalıştırması önerisidir. Ayrıca, vakıflarda aile eğitimi ve iş eğitimine yönelik sistemli programların uygulanması da öneriler arasında yer almaktadır.
19. ve 20. yüzyıl Türk romanında kimlik ve modernleşme

Bu tezde, Doğu-Batı ikiliğini konu edinen romanlar üzerinden, 19. yüzyılda Osmanlı'da Tanzimat ile birlikte yaşanan modernleşmeye yönelik çabaların, bireylerin kimliği üzerinde nasıl bir etkisi olduğunu görmek amaçlanmıştır. Edebi bir tür olarak roman, Osmanlı kültürüne 19. yüzyılın son çeyreğinde girmiş ve salt sanatsal bir amaçtan öte modern ve Batılı kimlik inşası için bir proje olarak görülmüştür. Modernleşme, Osmanlı toplumunda Batıda olduğu gibi kendi dinamikleri ile gelişen bir süreç olmamış ilk olarak askeri alandan başlayıp toplumun birçok alanında merkeziyetçi bir biçimde yaşanmıştır. Bahsedilen türden bir modernleşmenin, Doğu-Batı ikilemi arasında kalan bireyin toplumsal ve kültürel kimliği üzerinde yarattığı etkiler ise 19. ve 20. yüzyılda yazılmış olan bu ikilemi konu edinen romanlar arasından amaçsal olarak seçilmiş Araba Sevdası, Felatun Bey ile Rakım Efendi ve Sinekli Bakkal'ın analizleri ile görülmek istenmektedir. Bu romanlardaki karakterlerin ideal tipleştirmeleri üzerinden Doğu ve Batı değerleri arasında bir sentez oluşturma özelliği taşıdığı belirgin bir şekilde görülmektedir. Diyalektik bir çaba olarak değerlendirilebilecek bu sentez girişimlerinde, hem yerli hem de yabancı kültüre ait olan değerlerden hangilerinin elenip hangilerinin seçildiği bu çalışmada özellikle üzerinde durulan noktadır. Tanzimat'tan sonra modernleşme sürecinin ve çabalarının nasıl gerçekleştiğinin ve bu sürecin kimlik ile olan ilişkisinin nasıl olduğunun anlaşılabilmesi adına, edebiyatın toplumsal gerçekliği yansıtma ve dönüştürme bakımından var olan gücünden faydalanarak sosyolojik bir analiz sunmak amaçlanmıştır.
From gecekondu to apartmankondu: Economic transformation of the squatter settlers of Rumeli Hisarüstü from 1960 onward

Bu çalışmada Rumeli Hisarüstü gecekondulularının gecekondu/gündüzkondu/apartmankondu yapımına paralel olarak 1960'dan bugüne kadarki ekonomik hayatlarının birincil ve ikincil ekonomik dönüşümü, dünyada ve özellikle de Türkiye'de uygulanan neo-liberal politikaların bu dönüşüm süreci üzerindeki etkisi, ve Boğaziçi Üniversitesi'nin ve öğrencilerinin modifiye edici rolü Rumeli Hisarüstü popülasyonundan amaca yönelik örneklem yoluyla seçilen katılımcılara açık-uçlu ve yarı-kapalı mülakat soruları sorularak ve ayrıca katılımcı gözlem yoluyla kalitatif bir araştırma metodolojisi uygulanarak incelenmektedir. Rumeli Hisarüstü gecekonduluları farklı düzeylerde asimilasyon, entegrasyon, marjinalleşme ve ayrışma sonuçlarını doğuran bir kültürel etkileşim sürecinden geçmişşlerdir. Birincil ve ikincil ekonomik dönüşüm süreci göz önüne alınıp incelendiğinde, ampirik bulguların, global neo-liberal politikalar sebebiyle gecekonduluların sosyal olarak dışlandığı şeklindeki halen geçerli olan ve öne sürülen tezlerin tersine, Rumeli Hisarüstü gecekondu bölgesinin daha ziyade sisteme entegre olduğunu, kendi içerisinde neo-liberal ekonomik ilişkilerin ve dönüşümün nüvelerini taşıdığını ve aynı zamanda da imtiyazsız küçük bir şehir sınıfı yarattığını önerdiği anlaşılmaktadır. Bu ekonomik dönüşüm aynı zamanda Rumeli Hisarüstü gecekondulularının ekonomik ideolojilerinin dönüşümüne de yol açarak yeni bir Rumeli Hisarüstü kimliği oluşturmuştur.
Yoksullukla mücadele stratejileri: Pakistan'da mikrokredi uygulaması

Yoksulluk bir evrensel bulgudur ve her ülke farklı boyutlarda bununla mücadele etmektedir. Son zamanlarda Pakistan'da yoksulluk azaltmaktadır ama yine de durum çok mühimdir. Yoksullukla mücadele eden diğer stratejileri ile birlikte Pakistan yoksullukla mücadele etmek için mikrofinans uygulamasını kullanmaktadır. Pakistan'da mikrofinans 1880'lerde başlamıştır ve o zamandan beri sürekli kendine geliştirmiştir. Bu çalışmada farklı çalışmalardan faydalanarak yoksulluğun azaltılmasında mikrokredinin etkisi değerlendirirmiştir. Sonuçlara göre yoksulluğun düşüşünde mikrofinansın olumlu etkisi ve mikro krediden yararlanan insanların yaşam standartların yükselişi görülmektedir. Ancak her strateji gibi bunun da eksiklikler var. Bazen mikrokrediye başvuran prosedürün çok katı ve karışık olması insanların kredi almaktan vazgeçmesine sebep olabilir. Bazen mikrokredinin çok yoksul insanlara ulaşmaması da görülmektedir. Mikrokredi olarak verilen para miktarı azdır ve bu insanları işletmelerin genişletmesinde zorlayabilir. İnsanlar tarafından kredinin geri ödenmemesi bu sistemin sürdürebilirliğini etkileyebilir. Mikrofinans uzun yıllardır Pakistan'da etkindir ancak programların sosyal kapsamı halen şehirlere odaklanmıştır. Ama bu bütün eksiklikler mikrofinans sektörü düzenli bir şekilde yöneterek ve kontrol ederek giderebilir.
Annelik statüsünün bir güç kaynağı olarak şiddet uygulamaya etkisi

Annelik biyolojik temelinin yanı sıra sosyokültürel boyutu ile gündeme gelen karmaşık anlam ve içeriğe sahip bir olgudur. Anneliğin biyoloji ve deneyim odaklı açıklamaları hangi duygu, düşünce ve davranma biçimlerinin anne olmak ve annelik yapmak olarak değerlendirilebileceğine ilişkin farklı açıklamalar sunmaktadır. Biyoloji temelli açıklamalar kadınların anne olması ve çocuğun bakım ve yetiştirilme pratiklerini üstlenmesinin doğal, içgüdüsel ve evrensel olduğunu savunmaktadır. Deneyim odaklı açıklamalar ise anneliğin tüm sağlıklı ve normal kadınlar tarafından benzer şekilde deneyimlenmediğini aksine karmaşık ve dinamik bir süreçle sosyokültürel bağlamda bireysel olarak inşa edildiğini savunmaktadır. Bu noktadan hareketle çalışmada annelerin annelikle ilgili gördükleri çocuk bakım ve yetiştirme pratikleri, bu pratikleri deneyimleme düzeyleri ve annelerin annelik şiddetini meşrulaştırma eğilimleri ele alınmaktadır. Bu amaçla İstanbul İli, Beylikdüzü ilçesinde ikamet eden 383 anne ile araştırmacı tarafından geliştirilmiş ölçek uygulaması yapılarak annelerin annelik algıları, annelik deneyimleri ve annelik şiddetini meşrulaştırma düzeyleri araştırılmıştır. Verilerin analizinde yüzde, frekans ve aritmetik ortalama değerleri ile Ki kare Testi, Tek Örneklem Kolmogorov-Smirnov Testi, Kruskal Wallis Testi ve Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Çalışmanın temel bulguları; annelerin çocuk bakım ve yetiştirme pratiklerini annelik görevleri olarak değerlendirdiği, annelerin annelik algıları ile annelik deneyimleri arasında anlamlı ve pozitif yönlü ilişkinin olduğu ve annelerin çocuk bakım ve yetiştirme sürecinde çocukların olumlu kabul edilen davranışlara yönlendirilmesi olumsuz kabul edilen davranışlardan uzaklaştırılması için annelik şiddetini meşru bir uygulama olarak değerlendiği şeklindedir.
Youth as peace-multipliers: The cases of Germany and Turkey

'Gençlik' insan hayatındaki biyolojik bir evreden daha fazlasını ifade eder: gençler siyasi aktörler ve sosyal değişim araçlarıdır. Sivil toplum kuruluşlarına üyelik, gençlerin sosyal değişim için çalışma yollarından biridir. Gençler, sivil topluma katılımları aracılığıyla barışı yaygınlaştırmaya, diğer bir deyişle, hoşgörü, saygı, insan hakları, demokrasi ve sosyal adalet gibi değerleri yaymaya çalışırlar. Bu araştırma; gençlerin neden aktivist olduklarını ve kendi toplumlarında sürdürülebilir barış süreçlerini desteklemek için barış çarpanları olarak kendinlerine atfettikleri rolleri incelemektedir. Spesifik olarak, Almanya ve Türkiye örnekleri irdelenmiştir ve ülke başına üç gençlik STKsı ziyaret edilmiştir. 'Kartopu' tekniği ile seçilen toplam 12 gençlik aktivisti ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi temel yöntem olarak kullanılmıştır. Sonuçlara göre, gençlik aktivistlerinin beyan ettikleri giriş motifleri şunları içermektedir: kişisel gelişim, siyasete ilgi, gelişme aşamasında yaşanan deneyimler, kendilerini ve toplumlarını değiştirme ve geliştirme isteği, vefa, adaletsizliğe maruz kalma, başkalarının adına konuşma, kendi çalışmalarının sonuçlarını görmekten duyulan kişisel tatmin, örgütün rahat çalışma ortamı ve farklı kültürlerden insanlarla tanışma olanağı. Sürdürülebilir barış süreçlerinde gençlerin kendilerine atfettikleri roller ise, diğer gençleri güçlendirme/ yetkilendirme ve onlara rol modeli oluşturma, toplumun farklı kesimleri arasında diyalog kurma, STKlara katılma ve diğer insanların sivil topluma dahil olmaları için örgütlemedir.
Türkiye'de topluluklar sosyolojisi: Midyat örneği

Bu çalışmada; Midyat'ta yaşayan birbirinden farklı din, dil ve etnik özelliklere sahip olan Süryani, Yezidi, Mahallemi ve Kürt topluluklarının konumlan ve birbirleriyle ilişkilerinin niteliğinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda topluluk olarak nitelenebilecek birlikteliklerin tanım ve önemi üzerinde durulmaktadır. Konu ile ilgili olarak ilk sistematik yaklaşımı Tönnies ileri sürdüğünden, onun topluluk konusundaki teorisi temel alınmaktadır. Ayrıca Osmanlı devletinde millet sistemine göre yaşayan toplulukların konumu ile Osmanlı devletinin yıkılmasından sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde yaşayan gayrımüslimlerin statüsü ve konumlarına değinilmektedir. Çalışmanın son bölümünde ise Midyat'ta yaşayan söz konusu topluluklar hakkında kısa bir tarihsel bilgi ile saha çalışması sırasında mülakat ve gözlemler aracılığıyla elde edilen bilgilere ver yerilmektedir.
Kırıkhan-Islahiye yöresi yörüklerinde sosyal, kültürel ve ekonomik yapı

YÜKSEK LİSANS TEZİ KIRIKHAN- İSLAHİYE YÖRESİ YÜRÜKLERİNDE SOSYAL, KÜLTÜREL VE EKONOMİK YAPI M. Mustafa DOĞAN Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı 1999, Sayfa; VIII + 105 Kırıkhan-İslahiye yöresi yörüklerinin sosyal, kültürel ve ekonomik yapılarının konu edildiği bu araştırmada, gözlem ve mülakat gibi tekniklerle bilgiler toplanmıştır. Yörük, göçebe ve göçebelik gibi kavramlar açıklanmıştır. Yörüklerde, Doğum, evlenme ve ölüm olarak üçe ayırdığımız, hayatın geçiş dönemleri üzerinde durulmuştur. Kışlak ve yayla kavramları ve göçler izah edilmiştir. Konar-göçer yörüklerin geçim kaynağı olan küçükbaş hayvancılık anlatılmıştır. Sosyal değişmenin baş döndürücü hızı konusunda, günümüzde yörüklerde teknolojik gelişmesiyle birlikte, kılık kıyafette, göçlerin yapılış tarzında, kısaca hayatın birçok şemasında değişim geçirmektedir. Yerleşik hayata geçme eğilimleri ve sebepleri araştırılmıştır. Önceleri yerleşik hayata geçmek istemeyen yörük obalarında günümüzde, iskan edilme ve yerleşik hayata geçirilme istekleri artmıştır. İskan edilen yörüklerde de şehir hayatına ve tarım toplumuna uyumsuzluk problemleri ortaya çıkmıştır. Çünkü hayvancılıkla meşgul olan grupların, plansız ve hazırlıksız şekilde tarım toplumu içine konulmaları uyumsuzluğu beraberinde getirmiştir.
Meşrutiyet Dönemi aydınlarında batılılaşma tartışmaları

Çalışmada, Meşrutiyet dönemi öncesi ve sonrası Osmanlı Devleti'nin sosyal, ekonomik, kültürel ve siyasi yapısına sistemli bir şekilde değinilerek, yaşanan önemli gelişmeler ele alınarak incelenmiştir. Bu gelişmelerin Osmanlı Devleti içindeki oluşum süreçleri, nedenleri ve sonuçları üzerinde de durulmuştur. Yaşanan bu gelişmeler Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde meydana geldiği için ve bu dönemde Osmanlının kendi içinde yaşadığı çalkantılı dönem itibari ile dış devletlerin etkisi sonucunda anayasal gelişmeler meydana gelmiştir. Bu gelişmeler Osmanlı'nın sorunlarına çözüm olacak yerde sorunları daha da artırıcı bir etkide bulunmasından dolayı üretilen çözüm reçeteleri ile ortaya atılan fikir akımları incelenmiştir. Hızla gerileyen ve yeni dünya düzenine ayak uyduramayan Osmanlı Devleti yönünü Batıya çevirmiştir. Bu değişim beraberinde bir takım akımların ortaya atılmasına sebep olmuştur. Bu akımlar: Osmanlıcılık, İslamcılık, Batıcılık Türkçülük ve Milliyetçilik akımlarıdır. Bu akımlar içerisinde Batıcılık akımı Osmanlının son dönemlerinden günümüze kadar tartışıla gelmiştir. Batılılaşma, medenileşme gibi konuların gündemden hiç düşmemesi, çalışmamızın önemli bir bölümünü oluşturduğu için bu akım savunucularından; Abdullah Cevdet, Celal Nuri, Ziya Gökalp, Prens Sabahattin ve Said Halim Paşa gibi düşünürlerin batı medeniyeti hakkındaki görüşleri ele alınarak incelenmiştir. Yukarıda sözü geçen düşünürler incelenmeden önce aydın kavramı geniş bir şekilde ele alınmış, Batı ve Osmanlıdaki oluşumları, gelişimleri ve yaşadıkları değişmeler sistemli bir şekilde incelenmiştir.
Ankara'da yaşayan Avrupalıların Avrupa kimliği kabulü ve Türkiye'ye ilişkin imajları

Bu araştırmanın konusu Ankara'da yaşayan Avrupalıların sahip olduğu Avrupa Kimliği kabulü ile Türkiye'ye dair sahip oldukları imajın analizini yapmaktır. Bu bağlamda, Avrupa kimliği kabulünün, Ankara'da yaşayan Avrupalılar tarafından nasıl görüldüğü, bir milli kimlik gibi içselleştirip içselleştirilmediği ve Türkiye'ye ilişkin imajın çözümlenmesi de gerçekleştirilerek, tarihsel kökleri olan bu ilişkinin günümüzdeki konumunu değerlendirmek ve analiz etmek, çalışmanın temel amacıdır. Araştırma kapsamı içinde 22 kişilik örneklem içerisinden ulaşılan 14 kişi ile nitel araştırma yöntemlerinden olan derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Bu mülakatlarda katılımcılara araştırmanın konusu ile ilgili olan fikirlerine ulaşabilmek için 24 adet soru yöneltilmiştir. Avrupa kimliği ile ilgili kabullerinin değerlendirilmesi Peter Berger ve Thomas Luckman'nın inşa teorisi ve Guibernau'nun milli kimliğin inşası bağlamında öngördüğü temel boyutlar çerçevesinde incelenmiştir. Bununla beraber Türkiye'ye dair sahip oldukları imaj ise Talcot Parsons'ın toplumsal farklılıkları belirlediği kavramsal şeması çerçevesinde değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonucu olarak Avrupalıların sahip olduğu Avrupa kimliği kabulü siyasi bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle Guibernau ve Berger'in kimliğin inşası sürecinde öngördükleri aşamaları kapsamadığı ortaya çıkmıştır. Avrupalıların sahip olduğu Türkiye imajı ise Parsons'ın kavramsal şeması bağlamında geleneksel topluma işaret etmektedir.
Bir cami cemaatinin anatomisi: Kızılay Hacı Osman Mescidi cemaati üzerine bir inceleme

İnsanın dini hayatını değişim ve etkileşim sürecinden ayrı düşünmek mümkün değildir. Bu sebeple cami İslam dini açısından bir sosyalleştirme kurumu olarak görülebilir. Camiye devam eden, cami cemaatini meydana getiren fertlerin dini inançlarını, dini ibadetlere olan ilgisini, dini kanaatlerini, dini tutumları ve günlük hayatında diğer toplumsal olaylar karşısında aldığı tutumları ve bunların içinde bulundukları sosyal çevre ile etkileşimi önemlidir. Genel olarak dinle toplumsal bünye arasındaki ilişkiler, toplumsal ve kültürel çevrelerin dini yaşantılarının incelenmesi, toplumsal hayat içindeki dini gerçeğin çeşitli yönleriyle gözler önüne serilmesi Din Sosyolojisinin genel amaçları arasındadır. Buradan hareketle çalışmada Ankara / Çankaya / Kızılay Hacı Osman Mescidi Cemaatinin dini tutum ve davranışları objektif olarak ortaya koymak amaçlanmaktadır.
Türk romanına yönelik bir söylem çözümlemesi: Bilgi-iktidar-ideoloji

Bu çalışmanın savı; romanı, 'sokağa tutulan bir ayna' olarak görmenin değil, romanı yazarın düşünce dünyasını yansıtan bir ayna olarak görmenin, görmeye çalışmanın sonucu olarak ortaya çıktı. 'Türk Romanına Yönelik Bir Söylem Çözümlemesi: Bilgi-İktidar-İdeoloji' başlıklı bu çalışmanın birinci bölümü bilgi-iktidar-ideoloji kavramlarına yönelik tanımlayıcı ve aralarındaki bağlamı açıklayıcı bir içeriğe sahip olmakla birlikte çalışmanın kuramsal temellerini inşa eden bu kavramların edebiyatla ilişkisine de değinmektedir. Yine birinci bölümde bu kavramların edebiyatla ilişkisi bağlamında metin çözümlemelerinde kullanılacak 'yazınsal hegemonya', 'nihai ideolojik söylem', 'biçimsel ideolojik söylem' gibi yeni tanımlayıcı ifade önerileri sunulacaktır. Bu açıdan birinci bölüm; hem teze ilişkin temel kavramları içermekte hem de metin çözümlemelerine yönelik bir ön hazırlık işlevi görmektedir. İkinci bölümde ise modern Türk romanı Ahmet Midhat Efendi ile başlatıldığı için, Ahmet Midhat Efendi, Halide Edip Adıvar, Yakup Kadri Karaosmanoğlu ve devamında yine Türk romanının Cumhuriyet dönemindeki iki ayrı ideolojiden önemli iki temsilcisi, Peyami Safa ve Kemal Tahir incelenecektir. Peyami Safa ve Kemal Tahir'e yönelik incelemeler tematik ya da ideolojik düzlemde bazı eşleştirmelerle de ele alınacaktır. Bu bağlamda Hüseyin Rahmi Gürpınar ve Tarık Buğra da çalışmaya dahil olacaktır. İkinci bölümde yazarların ideolojik tutumlarını belirleyen hususlarla birlikte, çalışmaya dahil olan romanlarda ideoloji ve ideolojik öğelerin ortaya çıkış biçimi, ideolojinin yazarın söylemini nasıl şekillendirdiği, yazarın ideolojisi doğrultusunda romanın teknik unsurlarını ve bir takım bilgi kaynaklarını kullanarak okur üzerinde kurduğu tahakküm çözümlenecektir. Çalışmanın amacı bir takım ayrıntılar üzerinden adı geçen romancıların ideolojik dünyasının izlerini sürmek, altını çizerek söylemek gerekirse, yazarın naklettiği her bilginin değil, yazarın hegemonik söylemini kurabilmek için ideoloji adına, ideolojiye ilişkin bilgi dönüştürümlerini tespit etmek, bunların üslubuna bir tahakküm biçimi olarak yansımasını çözümlemektir. Üstelik romandaki bu hegemonik söylemi tek başına edebiyat tarihinin verilerini kullanarak açıklamak güç olacağı için modern felsefenin ve sosyolojinin üzerine rikkatle eğildiği bilgi-iktidar-ideoloji kavramlarına bu hegemonik söylemi çözümlemede önemli bir yer ayrılmıştır.
Yerli ve yabancı yapım çizgi filmlerin çocukların sosyalleşmesi üzerine etkisi: Mersin örneği

Bu araştırmanın konusunu çizgi filmlerin çocukların sosyalleşmeleri üzerindeki etkileri oluşturur. Bilindiği üzere, sosyalleşme yaşam boyu süren bir öğrenme sürecidir. Bireyin sosyalleşme süreci doğduğu andan itibaren aile içinde başlar, arkadaş, okul ve kitle iletişim araçları ile devam eder. Kitle iletişim araçlarının en önemlilerinden birisi olan televizyon çocuklar için etkili bir sosyalleştirme aracıdır. Bu nedenle televizyonlarda yayınlanan çizgi filmler çocukların sosyalleşme sürecinde oldukça önemlidir. Çizgi filmlerin niteliği, özellikle yerli ve yabancı yapım oluşu sosyalleşme üzerinde ne tür etkilerde bulunmaktadır? Nitel araştırma yöntemiyle yapılan bu çalışmanın amacı, yerli ve yabancı yapım çizgi filmlerin çocukların sosyalleşmesi üzerindeki etkisini çocukların ve annelerinin bakış açılarından hareketle tespit etmektir. Araştırmanın verileri görüşme ve katılımlı gözlem tekniğiyle elde edilmiştir. Bu bağlamda, Mersin ilinde örneklem olarak seçilen, 5-6 yaşlarında olan ve 8'i yerli yapım, 8'i ise yabancı yapım çizgi film izleyen 16 çocuk ve anneleri ile katılımlı gözlem ve görüşme gerçekleştirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, genel olarak çizgi film izlemek çocukların sosyalleşmeleri üzerinde etkilidir. Araştırmada hem çocuklarla yapılan görüşmelerden ve hem de anneleriyle yapılan görüşmelerden elde edilen veriler bu yönde güçlü kanıtlar sunmaktadır. Ancak, izlenilen çizgi filmin yerli ve yabancı yapım olması sosyalleşmede dikkate değer bir farklılık yaratmamaktadır. Sonuç olarak, yerli ve yabancı yapım çizgi filmlerin çocukların sosyalleşmesi sürecindeki etkili olmakta, ancak bu etki araştırma bulgularına göre yüksek değildir.