turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Obama'nın Grand Stratejisinin Ortadoğu'ya Yansımaları

Grand strateji, dış politikaya dair yol belirleyen büyük plandır. Bu bağlamda, dış politika kararları ve araçlarının nasıl kullanılacağını ortaya koymaktadır. Birçok devlet, farklı grand stratejileri kullanarak uluslararası sistemdeki gelişmelere karşı yönünü tayin etmektedir. ABD, bu devletler arasında en dikkat çekenidir. Zira Beyaz Saray, kuruluşundan beri farklı grand stratejilere sahip olmuş ve uluslararası gelişmeler de kritik rol oynamıştır. Washington, özellikle Soğuk Savaş'ın ardından uluslararası sistemde hakim olabileceğini düşünmüştür. Ancak, çok geçmeden çatışmalar meydana gelmiş ve bu gerilimler başkandan başkana farklı grand stratejilerin tercih edilmesine neden olmuştur. Öyle ki, 11 Eylül 2001 saldırısıyla Afganistan ve Irak'ta savaşlara giren ABD, sosyo-ekonomik olarak hırpalanmıştır. Üstelik, 2008 ekonomik kriziyle karşı karşıya kalmış, iç politikada zorluklar yaşamıştır. Bu gelişmelerin ardından, Obama başkanlığa gelmiş ve grand stratejisi olarak yeniden mevzilenmeyi seçmiştir. ABD Başkanı bu doğrultuda, ekonomik maliyetlerini kısmak ve iç politikaya odaklanabilmek amacıyla askeri harcamalarını azaltmıştır. Bu tez, Obama'nın grand stratejisini Ortadoğu'da da uyguladığını ileri sürmüş ve bölgedeki gelişmeler üzerinden bu iddianın göstergelerini değerlendirmiştir. Söz konusu gelişmelerin başında, Beyaz Saray'ın askerlerini Afganistan ve Irak'tan çekmesi, Arap İsyanları, İran nükleer müzakereleri, İsrail-Filistin çatışması ve terör sorunu gelmiştir.
Orta Doğu coğrafyasının yeni aktörleri ve IŞİD gerçeği

Günümüz dünyasında devam etmekte olan çatışmaların getirdiği yıkım ve insanlık dramı dünya savaşlarını aratmamaktadır. Ülkesel ve bireysel menfaatler halen binlerce yıl önce olduğu gibi yaşama hakkından önce görülmekte birçok masum sivilin ölmesine yol açmaktadır. Doğal olarak şu an yaşadığımız Ortadoğu Savaşı'nı ve bu savaşta fiili olarak yer alan ana aktörlerin bu coğrafyada ne aradığını anlamak zor değildir. Tarihsel hafızalarda yer alan ve tekrarı konumundaki bu savaşın eskiden olduğu gibi kazananı olmayacak fakat kaybedeni yine bu coğrafyada yaşayan halk olacaktır. Ortadoğu'da yaşayanların belki de geri getirilemeyecek en önemli kaybı 'Demokrasi ve Özgürlük Kavramlarındaki Yozlaşmadır.' Şu an eski teokratik ve despot düzenden bile daha kötü durumda yaşayan halkın zihninde bu iki kavram en kötü duyguları çağrıştırır hale gelmiştir. Milyonlarca insan evlerini bırakarak göç etmek zorunda bırakılmış, bir o kadarı da hayatlarını kaybetmiş veya yer alanmıştır. Yaşamın önemini kaybettiği bu topraklarda kendi ulusal çıkarı ve menfaati üzerine her türlü saldırıyı ve kıyımı yapmanın yeni kılıfı hazırdır 'terör'. Bu kılıfa neden ihtiyaç vardır? Tabi ki saldırıların meşrulaşması ve belki de kendi halkının bireysel vicdanını rahatlatma. Cenevre'de kendilerinin de kabul ettiği savaş suçlarının çoğunu işleyen bu aktörlerin sonu gelmez istekleri zamanla birbirleri arasında bölüşülemeyecek noktaya vardığında korkarım bu bölgedeki çatışmalar tüm dünyaya sıçrayacaktır. Bu çalışmada Orta Doğu'da meydana gelmekte olan çatışmalara katılan ana aktörlerden ve bu bölgedeki terörist oluşumların başında gelen IŞİD'den bahsedilecektir. Orta Doğu'daki sorunlu ülkelerin başında yer alan Irak ve Suriye'nin şu anki durumu ve bu duruma nasıl gelindiği üzerine bir tarihsel anlatımla yakın geçmişşten, özellikle Irak harbi ve sonrasında yaşananlardan yola çıkılarak belli bir kesime hizmet eden suni bir idarenin ve devletin başarısızlığı gösterilecektir. Esas sorunlu bölgeler Suriye ve Irak sınırlaması içerisinde tez konusu işlenecektir. Mevcut siyasal düzeninin nasıl bozulduğu ve daha insancıl yaşama düzeyine nasıl kavuşacağı sorunsalı araştırılarak, kaynayan kazan konumundaki bu topraklarda geçmişşteki çatışmasız durumdan neden çıkıldığı belirtilerek belki gelecekte kurulacak yeni yapılar için yaşanan sorunların ve uygulanan çözüm yollarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
İslam konferansı örgütü

İkinci Dünya Savaşı sonrasında, ülkeler ortak amaçları ve çıkarları doğrultusunda, güvenlik ve ekonomik alanlar başta olmak üzere birçok alanda bir takım bölgesel örgütler kurmuşlardır. Müslüman nüfusun çoğunlukta olduğu İslam ülkelerinden çoğu da çeşitli güvenlik, ekonomik, sosyal ve kültürel bölgesel örgütlere üyedir. Ancak temeli İslam olan ve dolayısıyla yalnızca İslam ülkelerinin üye olduğu bir tek bölgesel örgüt vardır, o da İslam Konferansı Örgütü'dür. İKÖ İslam dünyasının Birleşmiş Milletleri gibi düşünülmüştür. Bu yönüyle tezimiz 'İslam Konferansı Örgütü'nü' tüm yönleriyle incelemektedir. 1969'da kurulan İKÖ, kuruluş amaçlarına rağmen pek de başarılı bir örgüt olamamıştır. İKÖ İslam ülkelerinin ortak meselelerinde çözüm üretememiş, ortak eylem gerçekleştirememiş, etkili olamamıştır. Buna karşın, İslam ülkelerini ortak bir paydada buluşturan bir platform olduğu için oldukça önemlidir. Bu yönüyle gelecekte önemli roller oynayabilme potansiyeline sahiptir. Örgütün kurumsal yapısını oluşturan daimi komiteler ve uzmanlık kuruluşları ve bunların eylem alanlarının çeşitliliği göz önünde bulundurulduğunda, İslam ülkeleri için önemli bir buluşma platformudur.
The role of the Egyptian military as an economic actor in business

Ordusunun Bir ktisadi Aktör Olarak Ticaretteki RolüÖmer MuratBu tezin amacı, Mısır ordusunun iktisadi bir aktör olarak ticaretteki rolünü incelemektir. Mısır'da ordu, bazı önemli zirai, endüstriyel ve altyapı ticariteşebbüslerini yönetmektedir. Mısır ordusunun kökleşmiş ticari teşebbüsleri, Mubarakrejiminin dayandığı en önemli unsurlardan biridir. Mısır ordusunun ticariteşebbüslerinin, Mubarak ve ordu arasındaki ilişkiler açısından gördüğü fonksiyonunanlaşılması iç siyaset açısından Mubarak yönetiminin dayandığı statükonun önemli bir unsurunun çözümlenmesini sağlamanın yanı sıra, dış siyaset açısından uluslararası güçlerin Mısır'la kurdukları hegamonik ilişkinin yapısına ışık tutacaktır. viBu çalışmada, önce ordunun kalkınmadaki rolünü ele alan teorik yapıtlartanıtılmış ve ülkenin siyasi tarihi, sivil-asker ilişkileri ve siyasi-ekonomik yönden ele alınmıştır. Çalışmada, daha sonra, Mısır'da ordunun ticari teşebbüslerinin başta anaticari teşekküllerini bünyesinde bulunduran NSPO olmak üzere faaliyet alanlarına değinilmiştir. Son olarak, çalışmada, iç politikada, ordunun ticari teşebbüslerinin Mısıriktisadi yapısındaki yeri ve başkan ve ordu arasındaki ilişkiler açısından sahip olduğufonksiyon; uluslararası politika açısından, Ortadoğu'daki statükodaki Mısır'ınmerkezi rolü ve bu role ilişkin ABD politikaları açısından ordunun ticari teşebbüslerinin durumu irdelenmeye çalışılacaktır.
Cyprus: History and mutual perceptions

Kıbrıs Sorunu kırk yıldır uluslararası camianın gündeminde yer almaktadır. Kıbrıs uluslararası ilişkiler alanında oldukça çok işlenmiş bir konudur. Ne var ki, adanın jeo-stratejik konumu, çok sayıda aktörün soruna taraf olması ve uluslararası siyasal sistemin doğası gibi dış faktörler sorunun genel kabul gören bir çerçevede değerlendirilmesine engel olmuştur. En önemlisi, Kıbrıs Sorununun taraflarca kabul görebilecek bir tarihinin yazılması ve ve karşılıklı algılamaların anlaşılabilmesi ne yazik ki siyasi mülahazaların gölgesinden kurtanlamamamıştır. Karşılıklı algılamalar konusu, bu algılamaların nasıl oluştuğu, nasıl geliştiği sorunun çözülmesi yolunda oldukça önemli bir rol oynamaktadır. Kıbrıs'ta mevcut tıkanıklığın aşılması için ön şart adanın tarihinin iyi anlaşılması ve hem Kıbrıs'ta hem de Yunanistan ve Türkiye'deki karşılıklı algılamaların doğru değerlendirilmesidir. Bu tez çalışması tarafların kendilerini ve karşı tarafı nasıl algıladıklarının tarihsel kaynaklarım ve kökenlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bununla birlikte, bu çalışma Kıbrıs Sorununun gelecekteki bir çözümünün temelinde her iki tarafın da geçmişşteki ve günümüzdeki olayları karşı tarafın nasıl algıladığım anlamaktan geçtiğini iddia etmektedir.
Asya'daki güç mücadelesi ve Pakistan

Geçtiğimiz yüzyılın hiçbir zaman önemini yitirmeyen bölgesi olarak görülen Ortadoğu bölgesi bir asır boyunca çeşitli devletlerin veya çıkar guruplarının mücadele alanı olmuştur. Ancak bu mücadele alanının artık yavaş yavaş Asya kıtasına özellikle Orta ve Güney Asya'ya doğru kaydığı görülmektedir. Doğalgaz ve petrol rezervlerinin yanı sıra bölgede Rusya'nın hala hissedilir etkisi, büyüyen 2 önemli dev olarak nitelenen Çin ve Hindistan'ın bu bölgede olması ve ABD'nin Afganistan savaşı sonrası bölgede yerini alması, bu bölgenin stratejik konumunun tekrar gözden geçirilmesini gerektirmektedir. Bu çalışmada bölgedeki büyük devletlerin varlığı arasında sıkışmış, dünyanın tek Müslüman nükleer gücü olan Pakistan İslam Cumhuriyeti masaya yatırılmıştır. Tarihi süreci, kuruluşu, iç politikadaki tercihleri ve toplumsal yapısı incelenerek 11 Eylül öncesi ve sonrası gelişmeler değerlendirilmiştir. Pakistan'ın mevcut şartlarının jeopolitik konumuyla ilişkileri incelenmiş ve bu bölgenin neden önem kazandığı gözler önüne serilmeye çalışılmıştır.
The Ottoman Empire and the European international society: A theoretical-historical analysis

Bu tez, on dokuzuncu yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu ile Avrupa uluslararası toplumu ilişkilerini İngiliz Okulu Uluslararası İlişkiler Teorisi bakış açısıyla analiz etmektedir. Birincil ve ikincil kaynakları kullanarak, İngiliz Okulu teorisinin Avrupa uluslararası toplumunun genişlemesi ve Avrupalı olmayan devletlerle ilişkileri hakkında bazı tarihsel tezlerini toplumsallaşma açısından ele alarak geliştirmeye çalışmıştır. Bu tez Osmanlı bakış açısına odaklanarak Avrupa uluslararası toplumuna ve genişlemesine, Avrupa-dışı bir bakış açısından eleştirel bir yaklaşım sunmaktadır.
Aras-Kura havzasının hidropolitik ve stratejik değerlendirmesi

POLAT, Mustafa Haşim. Aras-Kura Havzası'nın Hidropolitik ve Stratejik Değerlendirmesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006 İnsan ve diğer canlılar için hayati öneme sahip olan su, son zamanlarda önemli bir gündem maddesi haline gelmiştir. Bu sadece suyun artan ihtiyaçlar karşısında yetersiz kalması ya da hayatı tehdit edecek boyutta kirlenmesi nedeniyle değil, aynı zamanda suyun gerek bu gerçek tehditler ve gerekse konuya ilişkin algılarda var olduğuna inanılan tehditler nedeniyle ortaya çıkan bir durumdur. Su tüm bu nedenlerle siyasi sorunlar içerisinde tartışılmaya başlanmıştır. Özellikle sınıraşan sular, bu tartışmalarda önemli bir analiz konusu olarak ele alınmaktadır. Hidropolitik kavramı da bu tarışmalarla birlikte gelişen bir kuramsal çerçevenin ekseninde yer almaktadır. Bu çalışmada Hidropolitik değerlendirmesi yapılan Aras-Kura Havzası, su etrafındaki siyasi ilişkilere değil de su ile ilgili sorunlara odaklanarak çözümü kolaylaştırmayı hedefleyen bir yaklaşımla ele alınmıştır. Araş ve Kura nehirleri, sımraşan ve sınır oluşturan nehirler olarak, son derece hassas siyasi ilişkilerin olduğu bir coğrafyada beş ayrı ülkenin etki alanıyla ilişkilidirler. Su ile ilgili tasarruflarıyla diğer ülkeleri doğrudan etkileyebilecek konumda olan Türkiye, sadece Araş ve Kura nehirlerinin ana kollarıyla değil, sımraşan veya sınır oluşturan küçük büyük başka akarsu kollarıyla da bu havzada söz konusu olabilecek hidropolitik meselelerin bir parçasıdır. Havzada çok çeşitli yollarla sosyal ve siyasi hayatı etkileyen bir akarsu ağı bulunmakta ve suyun siyasileştiği dikkate değer noktalar bulunmaktadır. Aras-Kura Havzası'nda biribirleriyle ve sosyal, siyasi, ekonomik ve kültürel konularla etkileşim içinde doğan ve onlar üzerinde etki doğuran hidropolitik sorunlar arasında en önemlileri, kalite ve miktar sorunlarıdır. Ancak hem bu sorunların hem de yönetim ve çevre sorunlarının çözümünü etkileyecek hatta belirleyecek olan, algısal sorunların aşılıp aşılmayacağıdır. Türk/Azeri- Ermeni gerilimi, soykırım iddiaları ve Karabağ sorunu nedeniyle karşılıklı hasmane tutumları beslemekte ve su konusunda çözümü zorlaştıran algısal sıkıntılar oluşturmaktadır. Tüm bu olgular ve durumlar dikkate alınarak su kaynaklarıyla ilgili politika ve strateji üretilmesinin önemi açığa çıkmakta, bu konuda uluslararası girişimlerin yeterli düzeyde etkili olamadığı görülmektedir.
Uluslararası Hukukta ulusal yetki alanları ötesindeki deniz alanlarında devletlerin bilimsel araştırma yapma yetkisi

Denizlerin artan önemi ve dünyanın azalan kaynakları nedeniyle her geçen gün dünya gündemine daha çok giren deniz bilimsel arastırmaları deniz hukukunun genel geçer belgeleri tarafından açıkça tanımı yapılmamıs olması itibariyle beraberindeuyusmazlıkları da doğurmaktadır. Büyük devletler bu boslugu kendi menfaatleriekseninde yapmıs oldukları yorumlarla doldurmaya çalısmakta ve konuyu daha daçözümsüz hale getirmektedirler. Tez kapsamında; tanımdan kaynaklanan bahse konubelirsizlikler ele alınmıs, askeri arastırmalar, askeri denemeler, hidrografikarastırmalar ve osinografik arastırmalar vb. faaliyetler incelenerek, deniz bilimselarastırmalarının kapsamı ortaya konmaya çalısılmıstır. Mevcut deniz bilimselarastırmaları kaynaklı uyusmazlıklar da incelenmek suretiyle, devletlerin hak ve yetkileri ortaya konmus, uygulamaya dair ihtiyaç tanımlanmaya çalısılmıstır. Sonuç olarak, son genel geçer deniz hukuku belgesi olan 1982 Birlesmis Milletler Deniz Hukuku Sözlesmesi'nden sonra dünya devletlerinin bir kez daha, bu konuda da, bir araya gelerek kalıcı çözümler üretmesi gerektigi sonucuna varılmıstır.
China's Relationship with Africa. Neo-imperialism/Neo-colonialısm

Çin ve Afrika'nın ortasında dikkate bugünün diplomatik etkileşim ve ticari fırsatlar limitini alarak, Bu makale analizleri ve yol bağlantıları ve bu neo-kolonyal ve yanı sıra neo-emperyal olma beyanını inceler. Çin yükselen modern bir güçtür ve Afrika majorly fikirde, hala gelişmekte olan bir kıtadır. Bugünün dünya çapında bağlantıda iki alanda arasındaki mali ve siyasi hem de güç eşitsiz bir parite, bir kanıt yoktur. Bu makale Afrika'nın 'Dünya Kuzey'in' sömürgeci güçler ve Çin ile bugünün devasa döviz dahil gelen temsilcilikleri ve korelasyon ile bu ilişkiyi inceler. Bu Çin hükümetinin sapmalar ve stratejileri ve Afrika ülkeleri ile değişim anlaşmaları karşı onların önerileri hakkında sorular soracaktır. Ayrıca, dikkat çekmek ve Afrika ile değil, sadece Çin'in borsada soruşturma, araştırmacılar ve hükümet yetkililerinden referans Afrika Devlet yanıtları iddia, henüz dünya ile olacaktır.
Analysis of the Libyan Crisis within the framework of the 'internationalization of the state' concept

Stratejik bir öneme sahip olan Orta Doğu bölgesindeki ülkeler ciddi bir dönüşüm sürecinden geçmektedir ve bu süreci 'bahar' olarak tanımlamak son derece yetersizdir. Ayaklanmaların kaynağına inildiğinde ve olaylar bütüncül bir bakış açısıyla ele alındığında, kapitalist ilişkilere uygun hareket etmeyen az gelişmiş ülkelerde belirli dönüşümlere ihtiyaç duyulduğu ve bunu meşrulaştırmak için de uluslararası hukukun araçsallaştırıldığı görülmektedir. Kapitalist üretim ilişkilerine tam entegre olmayan ülkelerde başvurulan farklı müdahale biçimleri sonucunda devlet uluslararasılaşır, siyasi, ekonomik ve toplumsal alanlarda yeniden yapılanma gerçekleşir ve sermaye faaliyetinin sınırları genişler.
The contours of post-cold war Turkish-American relations, (1990-2001)

Soğuk Savaş sonrası dönemde Türk-Amerikan ilişkilerinin tabiatını dünya siyasetini de şekillendirmeye başlayan yeni stratejik şartlar büyük ölçüde belirlemiştir. Bu dönem, Türkiye'nin ve ABD'nin NATO'daki ortaklığını sağlamlaştırırken yeni meydan okuyuşlar ve fırsatlar onlar için yeni işbirliği alanları oluşturdu. Bu yüzden, bu ilişkiye verilen karşılıklı önem ortaklığın gerekliliğini de arttırdı. Bölgede paylaştıkları ortak çıkarlardan dolayı ne ABD ne de Türkiye bu önemli müttefiğini kaybetmeye katlanabilirdi. Bu nedenle, komşu devletlerle olan ilişkileri konusunda bu iki müttefiğin gelecekte de dış politika hedeflerini gerçekleştirmek için birbirine ihtiyaç duyacakları söylenebilir. Bunun için, bu tezin temel yaklaşımı Soğuk Savaş sonrası dönemde Türk-Amerikan ilişkilerinin niteliğini etkileyen dışsal ve içsel faktörleri analiz etmektir.
İran ilkokul ders kitaplarında din ve yurttaşlık

çalışmada ran slam Cumhuriyeti ilkokul ders kitapları incelenerek ran slam Cumhuriyeti'nin yurttaş tahayyülü analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu analiz çerçevesinde önce eğitim ve toplumsal dönüşüm ilişkisi araştırılmış, eğitimin zaman içinde nasıl ailenin denetiminden devletin denetimine geçtiği incelenmiştir. Ulus devletleşme sürecinde eğitimin ulus devletin ihtiyaç duyduğu yurttaşın inşa edilmesinde önemli bir siyasal toplumsallaşma aracı olarak kullanıldığı tespitinin ardındanran slam Cumhuriyeti'nin toplum tahayyülü analiz edilmiştir. Bu tahayyülü açıklayıcıkılması için kısaca ran'ın 1979 öncesi tarihçesine değinilmiş, ran'ın devrim öncesi ve devrim sonrası milliyetçilik anlayışına, devrim sonrası siyasi örgütlenmesi ve eğitim sistemi yapısına ilişkin bilgiler verilmiştir. lkokul ders kitaplarının incelenmesinin ardından ran slam Cumhuriyeti'nin dini bir ulus devlet olduğu, dini sembolleri ulusallaştırma yoluyla veya ulusal olana dinsel bir içerikkazandırarak slami bir toplum yaratmayı amaçladığı sonucuna varılmıştır. ran slam Cumhuriyeti'nin tahayyül ettiği yurttaş ranlı, Müslüman ve Şii yurttaştır. Bu yurttaşın en önemli görevi din ve vatan muhafızlığıdır. Aile, cami ve okul üçgeni içinde şekillenen bu yurttaş Allah'a karşı sorumludur çünkü mutlak hakim olan Allah her şeyin yaratıcısıdır. Ailede mutlak hakim olan babasına itaat etmekle yükümlü olan ran slam Cumhuriyeti'nin gelecekteki yurttaşı, okulda geçtiği yurttaşlık eğitiminin ardından rehbere dekoşulsuz bir şekilde itaat etmesini öğrenir. mam Humeyni'nin rehberliğinde gerçekleşmiş olan ran slam Devrimi sonucunda kurulan ran slam Cumhuriyeti'nin düşmanları ülkenin içinde değil dışındadır. Kitaplardaortaya koyulan düşman imajı halklardan değil hükümetlerden oluşmaktadır. Rejimi slam'adayanmayan yönetimler ran'ın slami rejimini yıkmak istemektedir. Bu düşmanlara karşı birranlı yurttaşın yapması gereken ise canı pahasına dinini ve vatanını korumaktır.
Orta Asya'da entegrasyon hareketleri ve Kırgızistan

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği sonrası bağımsızlığını yeni kazanan Orta Asya devletleri küreselleşen dünyada birçok engelle karşılaşmıştır. Bu engelleri aşmak için çözüm yolları aramaya başlamıştır. Sonuçta Orta Asya devletleri çözümü entegrasyon sürecine girmekte bulmuştur. Entegrasyon süreci içerisinde alt yapı eksikliği ve iletişim zayıflığı gibi pek çok sorunla karşılaşılmıştır. Entegrasyon sürecinde, Avrupa Birliği ve Güney Doğu Asya Ülkelerinin Birliği ülkelerinin entegrasyon sistemi uygulamaları örnek alınmıştır. Bu uluslararası örgütler örnek model olarak alınırken, Orta Asya devletlerinin milli ve kültürel değerleri göz önünde tutulmaktadır. Bu çok önemli noktadır. Aynı zamanda uluslararası ilişkiler gelişmekte ve komşu devletlerle ikili ve çok taraflı müzakerelere devam etmektedir. Sonuç olarak, Orta Asya devletlerinin ekonomik ve siyasi gelişmesinde entegrasyonun önemi büyüktür. Tabii ki, entegrasyonun gerçekleşmesi ve başarılı bir şekilde uygulanması için belirli usuller ve prensiplere bağlı kalınması gerekir.
Afrika Birliği Örgütünün Afrika kıtasında barışa katkısı : Somali örneği

Afrika Birliği Örgütü, bir bölgesel uluslararası örgüt olarak 1960'ların başında Addis Ababa'da kurulmuş, 2002 yılında dünyadaki gelişmelere göre kendini revize etmiş ve Afrika Birliği adını almıştır. Günümüzde 55 üyesi bulunan Afrika Birliği, bir yandan Afrika kıtasını etkileyen açlık, kuraklık, eğitim ve sağlık gibi kronik sorunlar, öte yandan barış ve güvenliğin tesis edilmesi için çaba göstermektedir. İdealist bir düşünce ile kurulan Afrika Birliği, öngörülen hedeflere ulaşma bakımından mali ve insani eksiklikler nedeniyle sıkıntı yaşamaktadır. Bu noktada Batılı büyük devletler ve BM gibi global uluslararası örgütlerle işbirliği yapılmıştır. Afrika Birliği'nin Afrika kıtasında barış ve güvenliğe sağladığı katkıyı incelemeyi amaçlayan bu çalışmanın giriş bölümünde kavramsal/teorik çerçeve ve soru cümlesine yer verilmiştir. İlk bölümde Afrika Birliği örgütünün kuruluşu, amaçları, örgüt yapısı ve tarihsel gelişimi incelenmiştir. İkinci bölümde Afrika Birliğinin kıtada barışa sağladığı katkı örneklerle ortaya konmuştur. Son bölümde ise 1991'de Siad Barre'nin devrilmesinden bugüne 'başarısız devlet' özelliği gösteren Somali incelenmiştir. Bu ülkede barış ve istikrarın tesisi için BM başta olmak üzere uluslararası toplumun çabaları ve özellikle Afrika Birliği'nin katkıları analiz edilmiştir. Afrika Birliği, idealist olduğu kadar gerçekçi bir örgüttür de. Zira, ne kadar gayri adil ve sömürgeciler arasındaki dengeyi yansıtacak biçimde çizilmiş olursa olsun Afrika'daki sınırlar değişmeyecek ilkesini benimsemiştir. Sınırların değişmesi yeni acılara sebep olacak, kıtada barış ve güvenliği tehdit edecektir. Tam bir başarı ortaya koyamamış olsa da Afrika Birliği'nin Afrika'nın diğer çatışma bölgelerinde ve Somali'de ortaya koyduğu performans barış ve güvenliğe katkı sağlamıştır.
Kurumsalcı perspektiften kurumlar, siyasal rejim tipleri ve ekonomik kalkınma ilişkisi

Bu çalışmada kurumlar, siyasal rejim tipleri ve ekonomik kalkınma arasındaki ilişki incelenmektedir. Söz konusu ilişkinin varlığı, belirlenim yönü, nedensellik derecesi ve ampirik boyutları literatürde kapsamlı bir şekilde tartışılmaktadır. Bu tez uluslararası güç yapısının yükselen ülkeler lehine değiştiği, illiberal rejimlerin sayısının arttığı ve 2008 Krizi-sonrası dönemde demokrasi-merkezli kalkınma modellerinin cazibesiniyitirdiği bir bağlamın ürünü olarak ortaya çıkmıştır. Tezin temel amacı ise küresel güçgeçişleri döneminde önem kazanan siyasal rejim-ekonomik kalkınma ilişkisini tekrar ele almak ve nedensellik mekanizmalarının aydınlatılmasına katkı sağlamaktır. Bu tezde Modernleşme kuramının ekonomik kalkınmanın nihai olarak demokrasiye neden olacağı yönündeki varsayımını test etmek amacıyla Çin örneği 'en-olası vaka' analizi olarak ele alınmakta ve bu teorinin günümüzde geçerli olmadığı ortaya konmaktadır. Bu tezde ayrıca siyasal rejim tiplerinin açıklayıcı değişken olarak ekonomik kalkınmayı belirlediği savunulmaktadır. Spesifik olarak ise, ekonomik kalkınma performansı ve sürdürülebilirlik açısından liberal demokratik rejimlerin diğer kurumsal yapılara kıyasla daha elverişli bir çerçeve sunduğu hipotezi ileri sürülmektedir. Tezin bu bölümünde nedensellik mekanizmalarını aydınlatmak amacıyla karşılaştırmalı perspektiften kurumsalcı bir analiz geliştirilmektedir. Liberal demokratik rejimler demokratik, anayasal ve ekonomik kurumlar ve koruduğu sivil hak ve özgürlükler vasıtasıyla ekonomik üretkenliği artırmakta ve dolaylı olarak beşeri sermaye, sosyal sermaye, teknolojik gelişmeyi ve kalkınma-yanlısı ekonomik reformları teşvik etmesi ve toplumsal ve siyasal istikrarı sağlayan çatışma yönetimikurumları vasıtasıyla kalkınma için gerekli olan piyasa-dışı koşulları sağlamaktadır.