1952-2011 yılları arası Mısır dış politikası

Hür subaylar darbesi sonrasında, Mısır dış politikası Arap milliyetçiliği politikaları üzerine yoğunlaşarak, Emperyalizme karşı Arap dünyası üzerinde bir etki alanı oluşturmaya çalıştı. Özellikle Nasır döneminde, Mısır'ın jeopolitik anlamda, Arap dünyasının merkezinde olan bir ülke olması, politik bir araç olarak kendini gösterdi ve bu sayede Mısır, kendisini uluslararası ve bölgesel devletler sistemi arasındaki bir köprü olarak tanımladı. Bu nedenle, emperyalizme karşı Ortadoğu'da yeterli desteğin sağlanması için, Arap milliyetçiliği politik bir araç olarak kullanıldı. Arap dünyası üzerinde, Arap milliyetçiliği düşüncesinin yayılması; Arap-İsrail, Devrimci Arap rejimleri- gelenekçi Arap monarşileri ve Mısır- Baas rejimleri arasında yaşanan çatışmalar olarak kendisini gösterdi. Nasır döneminde Mısır'ın ekonomik ve askeri bağımlılığı, Batı bloğundan Doğu bloğuna kaydı. Bu durum Nasır dönemi Mısır'ın temel dış politikası oldu. Ancak bu dış politika, devrimci lider Cemal Abdül Nasır'ın ölümüyle son buldu. Nasır'dan sonraki dönemde Enver Sedat iktidara geldi. Enver Sedat'ın ülkedeki liderliği ile birlikte, Mısır dış politikasında değişim kendini gösterdi. Bu değişimin bir sonucu olarak, Mısır bağımlılığı Doğu bloğundan Batı bloğuna kaydı. Bu nedenle Mısır ve ABD arasındaki ilişkiler yeniden düzenlendi. Daha sonrasında, Sedat, Sosyalist bir yapıya sahip Mısır ekonomisini yeniden şekillendirmek için yeni politikalar belirledi. Açılım politikası olarak tanımlanan bu yeni politikayla, Mısır ekonomisi uluslararası liberal ekonomiye entegre edilmeye çalışıldı. Kısacası, Sedat Mısır ekonomisinin liberal bir yapıya kavuşması için istekliydi. Diğer taraftan, Mısır'ın güvenlik yaklaşımları bir dönüşümün içine girdi. Bu tür bir dönüşümün sonucu olarak, İsrail ile Mısır arasında barış anlaşması imzalandı, böylece iki tarafın birbirine karşı duyduğu tehdit algılaması sona erdi. Fakat Mısır ile İsrail arasında yapılan bu barış anlaşması, Mısır'ın Arap dünyası içerisindeki yerinden olmasına neden oldu. Sonuç olarak, Mısır'ın Arap dünyası içerindeki siyasal liderliği bu dış politika ile sona erdi. Sedat dönemi sonrasında, Hüsnü mübarek Mısırda iktidara geldi. Mübarek dönemi boyunca, Mısır'ın Batı bloğuna olan bağımlılığı devam etti. Hatta Mısır ile ABD ilişkilerinin boyutu soğuk savaşın sert koşullarına rağmen artarak devam etti. Benzer şekilde, İsrail ile Mısır arasındaki barış süreci devam etti. Diğer taraftan, soğuk savaş sonrası dönem, ABD'nin Mısır dış politikası üzerindeki etkisinin artmasına neden oldu. Hatta Mısır, rejimin güvenliği ve sürekliliği için ABD'den destek sağladı. Mübarek, liderliğinin meşruiyetini sağlamak amacıyla, ABD'nin Mısır'ın ekonomik ve politik alanlarına nüfuz etmesine izin verdi. Birinci körfez savaşı sürecinde Mübarek ABD'nin Ortadoğu üzerine ortaya koyduğu politikalarına destek verdi. 11 Eylül saldırıların sonucunda, ABD politikalarında değişime gitti ve bu kapsamda bölgeye demokrasi ihraç politikasını belirledi. Bu nedenle Mısır'ın siyasal hayatının demokratikleşmesi için Mısır üzerinde baskı kurdu. Ancak ABD'nin değişim politikaları kapsamında demokratik bir Mısır oluşturulması, rejimin meşruiyetini baskı ile sağlayan Mübarek tarafından arzu edilen bir durum değildi. Sonuç olarak, baskıcı ve dış politikada batı yanlısı politikalar izleyen Mübarek rejimi düşürüldü.