turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uzunyayla Çerkeslerinde kimlik ve din etkileşimi

Bu tez Çerkes topluluğunun diaspora sonrası Uzunyayla Bölgesine gelerek yeni yaşam alanlarında kimliklerini nasıl inşa ettiklerine ve bu kimlik tanımlamalarının din ile olan kültürel etkileşimine odaklanmaktadır. 1864 yılında Kafkasya Bölgesinde sürgüne uğrayan topluluk dünyanın farklı yerlerinde yaşamlarını idame ettirmeye çalışmışlardır. Topluluğun yaşamlarını idame ettirmeye çalıştığı yerlerden birisi de Uzunyayla Bölgesidir. Kafkasya'da ayrı bölgelerde yaşayan Çerkes topluluğu on iki ayrı boydan oluşmaktadır. Fakat sürgünden sonra topluluk yeni yaşam alanlarında aynı bölgede ve birlikte gündelik yaşamlarını idame ettirmek zorunda kalmışlardır. Bu birliktelik boylar arasındaki kültürel farklılıkların erimesine ve topluluğun khabze etrafında birleşmelerini sağlamıştır. Sürgünden sonraki yıllarda topluluk kültürlerini korumak ve asimile olmamak için diğer gruplar ile etkileşimden uzak, daha kapalı bir yaşam benimsemişlerdir. Topluluk 1960'lı yıllarda, toprak reformu sonrasında ise Kayseri şehir merkezine göç vermiş ve böylece diğer gruplarla daha fazla etkileşime girmişlerdir. Ayrıca modernleşme sürecinden topluluğun kapitalist ticaret ağlarına da katılım göstermesi kapalılık özelliğinin esnemesine yol açmıştır. Kendi kültürünü korumaya çalışan topluluk, etkileşim ve dayanışma ağı oluşturma çabasında bulunarak 1968 yılında KAFDER'i kurmuşlardır. Diaspora üzerinden belirli semboller ve ritüeller oluşturan dernekler diaspora milliyetçiliğinin inşasında büyük rol oynamışlardır. Fakat 2000 yılına gelindiğinde geçmişşte khabze etrafında birleşen topluluğun bazı üyelerinin ve derneklerin dini yönünü daha fazla ortaya koymaya çalıştığı görülmektedir. Bu da topluluk üyelerinin modern kimlik inşasında dinin önemli bir rolünün olduğunu göstermektedir. Bu yüzden Çerkes topluluğunda kimlik ile dinin etkileşimi tezimizin ana konusunu oluşturmaktadır. Kayseri şehir merkezi ve Uzunyayla Bölgesinde bir yıl katılımcı gözlem yöntemi ile topluluk üyeleri ile etkileşime geçilmiştir. Bu etkileşim ile topluluğun kimliğini yeniden nasıl inşa ettiği ve dinin bu inşa sürecindeki etkisi ile ilgili topluluk üyeleriyle derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Tezin literatüre katkısı ise sosyolojide kullanılan etnografik bir araştırma örneği olması, topluluğun kendi yaşamını nasıl idame ettirdikleri ve kimlik inşalarını nasıl gerçekleştirdiklerine ışık tutmasıdır.
Van İlinde Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliğine iltica talebinde bulunan mültecilerin sorunları üzerine bir çalışma

Bu çalışma Van'da yaşayan ve Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliğine iltica talebinde bulunan mülteci ve sığınmacıların ekonomik, eğitim, sağlık, politik, psikolojik ve sosyal durumlarının incelenerek, elde edilen verilerin iki ayrı metot ile karşılaştırılmasıdır. İlk olarak veriler, X2 testi ile analiz edilen veriler, ikinci olarak G testi ile analiz yapılmış ve elde edilen veriler karşılaştırılarak aralarındaki ilişkilerden sonuçlar çıkarılmıştır.
Demografik değişkenlere göre dinİ tutumlar: Konya örneği

Yapılan bu çalışmada Konya'da yaşayan bireylerin dini tutumlarının bazı demografik değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Konya ilinde yaşayan 105 kadın ve 503 erkek olmak üzere toplam 608 birey katılmıştır. Örneklemde yer alan kişilerin dini tutumlarının belirlenmesinde Ok (2011) tarafından geliştirilen 'Dini Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizlerinde SPSS 22.0 programında frekans analizi, Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda katılımcıların dini tutumlarının oldukça yüksek olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada demografik değişkenlere göre ele alındığı zaman katılımcıların dini tutumlarının cinsiyet, yaş grubu, medeni durum, meslek türü, eğitim düzeyi, aylık gelir düzeyi, herhangi bir dini gruba üye olma, okul hayatı dışında başka bir yerde dini eğitim alma ve kendini dindar olarak görme değişkenlerine göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur (p<0.05). Elde edilen bulgulara göre, Konya ilinde yaşayan bireylerin dini tutumlarının yüksek olduğu ve dini tutumların demografik değişkenlere göre farklılık gösterdiği söylenebilir.
20. yüzyılda Mardin tarihi ve inanç coğrafyası

A & XX. yüzyılda Mardin Tarihi ve İnanç Coğrafyası adıyla yaptığım çalışmanın girişinde ; Mardin isminin Menşei ile ili coğrafi yapısı hakkında kısa bilgi verilmiştir, Çalışmamızın I. Bölümünde : a) İlin Tarihi, ilk çağlardan başlayarak günümüze kadar incelenmiştir. b) Osmanlı döneminde idari bakımdan Diyarbakır'a bağlı bir sancak olan Mardin'in 1994 yılı itibarıyla Merkez İlçe Derik, Mazıdağı, Midyat, Dargeçit, Nusaybin, Kızıltepe, Ömerli Savur ve Yeşilli ilçelerini kısa kuruluş tarihçeleri ele alınmıştır. Bu- bölümün sonunda Mardin'de bulunan önemli tarihi eserler, Kaleler, Camiler, Medreseler, Kiliseler ve Manastırlar alt başlıklarda incelenmiştir. II. Bölümde ise ; Mardin İli İnanç Coğrafyası incelenirken XVI. yüzyıldan başlayarak XX. Yüzyıla kadar tarihi seyri içerisinde dinler ve inançlar tesbit edilip değerlendirilmiştir. XX. Yüzyıl inanç coğrafyasını tesbit etmek için genel olarak nüfus istatistiklerinden, yerli ve yabana seyyahların eserlerinden faydalanılmıştır. Bu kaynaklardaki bilgilerden çeşitli din mensuplarının sayısı tesbit edilebilmiştir. Günümüz inanç coğrafyasını ortaya çıkarmak için, saha araştırması yapılmıştır. Bu araştırmaya göre daha önceki yüzyıllarda mevcut olan bazı din mensuplarının çeşitli nedenlerle ilde mevcut olmadığı görülmüştür. Mardin'in günümüzdeki inanç durumuna bakıldığında : 1 - Yahudiler : Günümüzde Mardinde yaşayan Yahudi yoktur. 2 -Ermeniler ; İl genelinde toplam 45 kişi civarındadır. 3 - Keldaniler : Mardinde 40 kişilik cemaat halindedirler. 4 - Süryaniler : Süryani tarihinde önemli merkezlerden biri Mardin olmuştur. Uzun süre müstakil Süryani mahallesi bulunan u genelinde toplam 2200 kişi civarında Süryani vatandaşımızın yaşadığı tesbit edilmiştir. 5 - Yezidiler : Bugün sadece Nusaybin ilçesine bağlı üç köyde toplam 5 aile yezidi yaşamaktadır. Mardin genelinde Alevi nüfusa rastlanmamıştır. Müslüman nüfusun çoğunluğu Şafii'dir. 1990 yılı nüfus sayımına göre ilin genel nüfusu 55772'dir. Uğur ÖZTÜRK
Kırcali ve Mestanlı Bölgesinde yaşayan Türklerde çeyiz geleneği

M. S.4. yüzyıldan itibaren ana yurtları olan Orta Asya'dan farklı coğrafyalara göç eden Türkler zengin bir kültürel yapıya sahiptir. Bir toplumun en önemli parçası olan aile kurumunun meydana gelmesinde bir aşama olan evlilik Türk kültürünün bir parçası olup gelenek ve göreneklerin ifadesi açısından da önem arz etmektedir. Türkler'de evlilik ve çeyiz geleneğini incelediğimizde, her Türk topluluğunun yaşadıkları coğrafyalardan kaynaklanan etkileşimlerle birlikte farklı gelenek ve görenekler içerisinde olduğunu görmekteyiz. İnceleme alanımız olan Kırcali ve Mestanlı yöresinde evlilik süreci, bu dönemde hazırlanan çeyizlik eşyalar içerisinde bezayağı, düz, kilim, cicim, zili, halı teknikli dokumalar, gelinlik ve nişanlıklar, gündelik kıyafetler, başörtüleri, gündelik eşyalardan meydana gelmektedir. Basit bezayağı teknikli kılıflar, düz palas teknikli seccadeler, döşek, yatak ve sedir üzerinde kullanılan yastık kılıfları, yorgan kılıfları ile çuval ya da çul denilen örnekleri içermektedir. Kilim dokumalar içerisinde seccadeleri bulunmaktadır. Cicim teknikli döşek yastığı kılıfı, zili teknikli seccade ve yaygı olarak kullanılan halıları dokuma grubunu oluşturmaktadır. Gelinlik ve nişanlıklar içerisinde kadife, pamuk ve ipekli dokumalar üzerinde pamuklu veya ipekli ip iğne işi süslemeler bulunmaktadır. Bu grup içerisinde düğün ve nişan kutlamalarında ve bayramlarda giyilmek için dikilen kıyafetlerde yer almaktadır. Ferece, göynek, kedibastı gibi kıyafetlerde gündelik giysiler grubunda değerlendirilmektedir. Kırcali ve Mestanlı yöresinde bolca örneğine rastladığımız başörtüleri grubu çemberle, yazmalar, eşarplardan oluşmaktadır. Çalışmamızın son grubunda gün içerisinde kullanılan ve gündelik eşyalar olarak adlandırılan çoraplar, patikler, ayakkabılar, para keseleri, erkek kuşakları, salon, aynalık, mutfak, banyo, yatak odası örtülerinden oluşmaktadır.
Sosyal medya kullanımı, bilgi paylaşımı ve yeniliğe karşı direnç ilişkisi

İnsanlık tarihi boyunca süregelen zaman diliminde varlığını her zaman koruyan iletişim, artık yeni bir boyut kazanmıştır. Hızla gelişen teknolojinin ihtiyacı ve isteği artarken, iletişim araçları da bununla beraber gelişmiştir. Gelişen iletişim araçları olarak internet ve sosyal paylaşım ağları gösterilebilir. İnsanlar sosyal ağlar ve internet yoluyla yeni iletişim şekli keşfetmişler ve kullanmışlardır. Sosyal medya kullanımı sürekli ve hızlı bir şekilde genişleyen bir etki alanı sağlamaktadır. Sosyal ağlar düşünce paylaşımı için insanlara imkan sağlamanın yanı sıra paylaşım ve tartışmanın temel alındığı bir medya sunmaktadır. Bu tez çalışmasında, sosyal medya kullanımı, bilgi paylaşımı ve yeniliğe karşı direnç ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın amacı, sosyal medya kullanımın arttığı günümüz dünyasında bilgi elde etme, bilgi paylaşma ve yeniliğe karşı gösterilen direnç değişkenlerinin birbiri üzerindeki etkisini araştırmaktır. Ayrıca bu etkileşimlerin çalışanları ve işletmelerini nasıl ve ne yönde etkilediğini anlamaktır. Araştırmanın bir başka amacı ise yaygınlaşan sosyal medya kullanımının çalışan kişilerin hayatlarına olan etkisini incelemek ve somut önerilerde bulunmaktır. Bu kapsamda, Kocaeli-Gebze bölgesinde ve İstanbul-Anadolu yakasında faaliyet gösteren işletmelerde çalışan 231 kişiden anket yöntemi kullanılarak toplanan veriler kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda sosyal medya kullanımının, bilgi paylaşımını olumlu yönde etkilediği ortaya çıkmıştır. Bilgi paylaşımı, yeniliğe direnci ise olumsuz yönde etkilemektedir. Ayrıca bilgi paylaşımı, sosyal medya kullanımı ve yeniliğe direnç ilişkisinde ara değişken etkisi de göstermektedir. Sosyal medya kullanmak ve bilgi paylaşmak, özellikle yeniliğe karşı direnci istenmeyen firmalarda teşvik edilmelidir.
Nurettin Topçu'da millet, milli kültür ve milli mukaddesat düşüncesi

Bu çalışma, nitel bir araştırma olup, teorik çerçevede konu ile bağlantılı olan kavramları ve terimleri içeren dokümanların sınırlandırılarak incelenmesiyle oluşturulmuştur. Araştırmamız, Nurettin Topçu özelinde millet ve milli mukaddesat kavramlarının ne ifade ettiğini ve bu ifadeler neticesinde Türk milletinin bireylerinin nasıl bir yol çizerek ilerlemesi gerektiğini incelemektedir. Topçu, milli mukaddesat kavramının içine kültürü -Türk milli kültürünün değerlerini-yerleştirmektedir. Bu bağlamda kültür kavramı ve bu kavram paralelinde medeniyet de araştırılmıştır. Millet, kültür ve medeniyet kavramlarının farklı düşünürler tarafından belirtilen anlamları, dinin bu kavramlar ile ilişkisi ve bu kavramların modernite doğrultusunda değişen yönleri de incelenmiştir. Nurettin Topçu bağlamında, milleti yaşatan değerler olan aynı zamanda kültürü oluşturan din, dil, soy, tarih gibi unsurların değişmemesinin, milli mukaddesatın sağlanması açısından önemi ortaya konulmuştur. Bir milletin benliğini oluşturan ilim, felsefe, sanat, ahlak gibi değerlerin taklit edilmemesinin -özellikle Batı taklitçiliği- ve Türk milletinin kendi geçmişşi doğrultusunda bu değerleri yaşatmasının, gelişim ve ilerleme açısından önemi değerlendirilmiştir. Özellikle İslamiyet'in manevi yani ruhi kısmının ve millete kuvvet veren yanının, Topçu'nun Türk milletini ve kültürünü tanımlamasında merkez noktada yer alması tarihten örnekler verilerek açıklanmıştır.
Alevilik ve sünnilik algısının toplumsal yansımaları üzerine bir araştırma

Türk toplumunda Alevilik ve Sünnilik olgusunun yansımaları çeşitli nedenlerden dolayı benzerlikler ve farklılıklar göstermektedir. Alevi ve Sünnilerin benzer yaşam koşulları, ahlak koşulları iki toplumu bir araya getirirken toplum içerisindeki inanış biçimleri, sosyal ve ekonomik yönlerin farklı yorumlanması iki toplumu birbirinden ayırmıştır. Genel olarak incelendiğinde Aleviler uzun yıllar boyunca kırsal alanlarda yaşamlarını sürdürdükleri için daha çok kapalı bir yaşam tarzı sürdürmüşlerdir. Bu nedenle Aleviler daha çok kendi içlerinde yaşamışlar dış çevre ile ilişkileri en az düzeyde olmuştur. Dışarıya kapalı olan Aleviler kendilerine özgü olan kültürlerini geliştirmişlerdir. Fakat bu durum Cumhuriyet'in kuruluşundan sonra tüm toplumlarda olduğu gibi hem Alevi hem de Sünni toplumlarında da sosyal, kültürel ve ekonomik gelişmelere neden olmuştur. Özellikle Alevi toplulukları daha çok kırsal alanlarda yaşamlarını sürdürürken kentlere göçleri başlamıştır. Aleviler de böylece şehirleşme sürecine girerek köy hayatından kent hayatına geçiş süreci başlamıştır. Alevi ve Sünni toplumlarının şehirleşme sürecinde ekonomik alanda yaşanan refah düzeyi eğitim düzeylerinin de iyileşmesine yol açmıştır. Artık bireyler toplum içerisinde kendilerini daha rahat bir şekilde ifade edebilir hale gelmişlerdir. Kentlerde yaşamaya başlayan Alevi ve Sünniler artık geçmişş kültür ve geleneklerinden uzaklaşarak kent yaşamının getirdiği yaşam koşullarına uyum sağlamaya başlamışlardır. Her iki toplumda zamanla şehir merkezlerinde yaşanan farklı ortamlardaki bireylerin bakış açılarına daha olumlu bakmaya başlamışlardır. Hem Aleviler hem de Sünniler yaşanan bu değişimle daha çok kapalı olan bir toplumdan açık bir toplum haline gelmeye başlamıştır.
Evrensel ve Komşu insan hakları üzerinden bir politik sosyoloji okuması

Bu çalışma, modern sonrası toplumlarda 'evrensel' kategorisinin nasıl anlaşıldığı ve kullanıldığı üzerine odaklanmaktadır. Bunu yaparken, özellikle son dönemde 'evrensel' kategorisinin anlamını Aydınlanma dönemi öncesine uzatarak onu Aziz Pavlus'un Mektupları'nda oluşturduğu anlayışları kullanarak yorumlayan Jacob Taubes, Franz Rosenzweig, Alain Badiou, Giorgio Agamben, Slovaj Zizek gibi düşünürlerin değerlendirmelerini baz almaktadır. Bu çerçevede, özellikle bu tarz değerlendirmelerde kendisini gösteren 'dinselin dönüşü' ifadesi üzerinde duran çalışmada, bununla, modern sonrası Batı toplumlarında, dini kavram ve kategorilerin, teolojinin alanından çıkararak seküler bir tarzda yorumlamaları ifade edilmektedir. 'Evrelsel'in artık kapsayıcı ve herkese şamil bir kategori olmaktan ziyade, bir özneleşme ve toplumsal alan oluşturma olarak kullanıldığına işaret edilen çalışmada, bu durumun bir örneği olarak, söz konusu edilen düşünürler ile Kant, Freud, Cohen gibilerinde Kitab-ı Mukaddes'teki 'komşunu seveceksin' buyruğuna gösterilen öneme dikkat çekilmektedir. Çalışmada bir yandan toplumsal bir özneleşmenin alanı olarak kullanılan 'evrensel' kavramı ve diğer yandan da bu tür bir toplumsallaşmayla oluşturulan alanı ifade eden 'komşu' kavramları çerçevesinde 'evrensel insan hakları' anlayışının yerini ve politik anlamlarını da sorgulamaktadır.
Toplumsal değişme açısından Servet-i Fünun dönemi Türk romanı

Toplumsal değişme belirli bir süre içinde toplumda gözlenen başkalaşım, önceki sosyal yapı veya oluş tarzındaki çeşitlenmeler olarak tanımlanabilir. Toplumsal değişimin incelediği birçok unsur arasında edebiyat da yer almaktadır. Doğası gereği hayatın tasviri ile meşgul olan bir olgu olarak edebiyat hem tarihi ve hem de sosyolojik hadiselerin yer aldığı bir alan olarak önemli bir değer taşımaktadır. Kanaatımızca edebiyat, değerler ve hislerin bir yansıması olarak hem farklı toplumlardaki değişme derecelerini, hem de kişilerin toplumsallaştıkları sosyal yapının değişimine ayak uydurmaları ve ona karşı geliştirdikleri kendi tecrübelerini içinde barındıran olayları ifade etmektedir. Edebiyat, toplumsal değişmelere yönelik yansıtıcı fonksiyonunun yanında bizatihi toplumsal değişmeyi yönlendiren bir unsurdur aynı zamanda. Edebiyat türleri içinde bu vazifeyi yerine getirme açısından roman türünün belirgin bir üstünlüğü bulunmaktadır. Endüstri toplumunun meydana getirdiği sosyal olayların tasviri ile yaygınlaşan romanlar, insanın ailesiyle, politikayla ve Devlet'le olan ilişkilerinden oluşan sosyal dünyamızın yemden inşa edilmesi çabası içine girmiştir. Roman, kişinin aile içindeki ve diğer sosyal kurumlardaki rollerinin, çatışmalarının, gruplar ve sosyal sınıflar arasındaki gerginliklerinin resmini çizer ve büyük ölçüde yazıldığı çağa tanıklık görevini yerine getirir. Roman türü Türk değişim tarihi açısından da önemli bir belge hüviyeti taşımaktadır. Yaklaşık iki yüzyıl gibi uzun bir süreden beri köklü değişim ve başkalaşım geçiren toplumumuzun, değişim tarihinin en geçerli bir çizgide izini sürmek, bu farklılaşmaların Türk toplumunda meydana getirdiği sonuçlan gözlemlemek için, Türk romanı önemli belgeler içermektedir. Bu sebeple Servet-i Fünun dönemi Türk romanı bize bu değişim ve başkalaşımların önemli unsurlarım görme imkanı vermektedir. Bu çalışmamızda toplumumuzda meydana gelen değişmeleri, romanlara yansıyış tarzı ile ele aldık. Servet-i Fünun romanlarında üretilen yeni insan modelleri ve bu modellerde gözlemlenen değişmeler; sosyo-kültürel alanlarda tanık olduğumuz başkalaşmalar, aile ve kadın hayatında ortaya çıkan temel değişmeler içerik analizi ile açık bir şekilde gözler önüne serilerek; bu devir toplumsal değişme hayatına ışık tutmaya gayret edilmiştir.
Güvensizlik odağında iletişim: mülteci sorununun ulusal yazılı basındaki temsiline bauman'cı bir yaklaşım

Modern dünya, bir yandan hızla değişip yeni teknolojileri insanın kullanımına sunarken öte yandan savaş, doğal afet, şiddet olayları gibi pek çok problem nedeniyle insanları yerinden etmektedir. Bu çalışmanın temel dayanağını Zygmunt Bauman'ın güvensizlik ve göç hakkındaki görüşleri oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı, güven sorununa göçmen kimliği üzerinden dikkat çekmek ve yazılı basından örneklerle konunun eleştirel bir analizini yapmaya çalışmaktır. Bu bağlamda çalışmanın birinci bölümünde güven, güvensizlik ve risk kavramları ele alınarak modern dünyadaki güven ilişkilerinin parçalanması ve insanları göçe zorlayan nedenler irdelenmiştir. İkinci bölümde ise bu meseleye Bauman'ın temel kavramları çerçevesinde, güven kavramının göç ve mülteci üzerinden değerlendirmesi yapılarak, birinci bölümdeki kavramsal tartışmaya katkı sunulurken, üçüncü bölümdeki analitik çerçeveye de zemin oluşturulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise yazılı basında yer alan ve güvenlik problemi oluşturduğu varsayılan Suriyeli mülteciler ile ilgili haberler, belirlenen kategoriler altında incelenerek meselenin algılanış biçimi resmedilmeye çalışılmıştır. Gazetelerde yer alan görsel unsurlar göstergebilim, metin içerikleri ise söylem çözümlemesi yöntemi ile analiz edilmiştir.
Küreselleşme karşıtı sosyal hareketler

Bu çalışma, günümüzde hala gelişme süreci içinde olan küreselleşme karşıtı hareketlerin örgütsel yapısını, bu hareketi ortaya çıkaran toplumsal faktörleri ve küreselleşme süreci içerisinde hareketlerin taşıdığı potansiyel dinamikleri araştırmaktadır. Tez, temel olarak üç soruya yanıt aramaktadır: İlki, bir sosyal hareket olarak küreselleşme karşıtı hareketler, kendinden önceki sosyal hareketlerden ne şekilde etkilenmiştir? Bu anlamda, küreselleşme karşıtı sosyal hareketler evrimsel bir sürecin son halkası mıdır, yoksa sosyal hareketlerin yeni bir aşaması olarak kendinden önceki hareketlerden büyük bir kopuşu mu ifade etmektedir? İkincisi, küreselleşme süreci sosyal hareketleri ne şekilde etkilemiştir ve küreselleşme karşıtı hareketler hangi nedenlerden ötürü bu çok boyutlu sürece karşı çıkmaktadırlar? Son olarak ise, küreselleşme karşıtı hareketlerin yapısall özellikleri ve ayırıcı nitelikleri nelerdir? Hareketlere hangi politik kültürler destek vermekte ve hangi toplumsal süreçler hareketleri doğurmaktadır. Eğer varsa hareketlerin ileriye yönelik imkanları nelerdir?
Max Weber'de toplumsal analiz

Raymond Aron'un, 'anlaşılması çok zor, yanlış anlaşılması çok kolay bir sosyolog' olarak ifade ettiği gibi Weber, ortaya koyduğu anlayıcı sosyolojisi ve metodolojik yaklaşımı ile döneminin bilim dünyası ve akademik çalışmaları arasında farklı bir yere sahiptir. Hayatı ve yaşadığı sosyal ortam itibariyle ilginç bir kişiliğe sahip olan Weber, döneminin hakim paradigması karşısında kendi sosyolojisini ve metodolojik yaklaşımını ortaya koymuştur. VVeber'in anlayıcı sosyolojisinin temelini oluşturan 'toplumsal eylem olgusu' tezimizin en önemli sacayağını oluşturmaktadır. Toplumu, bireyin öznel anlam dünyasına dayalı toplumsal eylem olgusu ile açıklamaya ve anlamaya çalışan Weber, sosyoloji anlayışını pozitivist ve tarihsele bilim anlayışlarının tinsele yaklaşımlarının kaynaştığı ve birinin birine tercih edilmediği bir çizgide ortaya koymuştur. VVeber'in toplumsal eylem üzerine kurduğu sosyolojisi, ucu açık bir sosyoloji olarak kalmıştır. Bunun nedeni ise, Weber hakkında yapılan eleştiriler ve yaptığı çalışmalarda da görüleceği üzere toplumsal eylem sonrasındaki aşamalar olan toplumsal ilişki ve toplumsal kurumlarıyla örülü toplumsal yapı üzerine yeterince eğil memiş, toplumsal eylem üzerine yaptığı çalışmalar kadar derinlikli bir çalışma ve hassasiyet sergilememiş olmasından kaynaklanmaktadır. Tüm bu değerlendirmelere rağmen Weber, sosyolojisini sağlam bir temel üzerine oturtmuştur. Aradan geçen yaklaşık bir asra rağmen Weber, ortaya koyduğu sosyolojik yaklaşımıyla halen geçerliliğini muhafaza etmektedir. VVeber'in teorik manada açıklamış olduğu anlayıcı sosyolojisinin pratik örneği olarak değerlendirilebilecek olan 'Protestan Ahlak ve Kapitalizmin Ruhu' adlı çalışması; Protestan ahlak gibi bir değer sistemiyle kapitalist sistem arasındaki bağı analiz etmeye yönelik bir çalışmadır. Kuru bir sosyal değerlendirmenin ötesinde bireye ve onun öznel anlam
Suriyeli sığınmacıların entegrasyon süreci ve sorunları: Elazığ örneği

Suriye'de 15 Mart 2011'de başlayan rejim karşıtı gösterilerin kısa zamanda ciddi çatışmalara ve ardından da bir iç savaşa dönüşmesi ile birlikte Suriye'den komşu ülkelere doğru ciddi ve dramatik bir insan kaçışı yaşanmaya başlanmıştır. Suriye'de devam eden bu durum milyonlarca Suriyelinin başka ülkelere sığınmak zorunda kalmasına yol açmış ve Suriyelilerin yaşam ve göç sürecinin gelecek kaygılarını artıracak şekilde çok daha karmaşık bir hal alarak devam etmesine neden olmuştur. Bu nedenle öncelikle kısa süreli ve geçici bir durum olarak görülen bu göç olgusu, gün geçtikçe kalıcı bir hal almıştır. Bu durum, göç eden insanları, geçim ve sosyal uyum süreçlerini içeren ve ekonomik, sosyal ve kültürel açılardan genel toplum ile bütünleşmelerini sağlayacak çeşitli stratejiler geliştirme zorunluluğu ile baş başa bırakmaktadır. T. C. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü'nün 28.06. 2018 tarihli resmi verilerine göre Türkiye'de 3.562. 523 Suriyeli bulunmakta ve bu rakamın büyük bölümünü barınma merkezleri dışında yaşamlarını sürdürmekte olan 3.347. 905 Suriyeli oluşturmaktadır. Aynı verilere göre Elazığ ilinde de 11.580 Suriyeli sığınmacı ikamet etmektedir. Bu araştırma kapsamında, Elazığ ilinde ikamet etmekte olan Suriyeli sığınmacıların sosyal, ekonomik ve kültürel entegrasyon süreçlerinin anlaşılması amacına yönelik olarak; iş bulma, meslek edinme durumu ve çalışma koşulları, kazancın temel ihtiyaçları karşılamaya yetip yetmediği, sağlık hizmetlerinden faydalanma durumları ve söz konusu hizmetlerin yeterliliği, çocukların eğitim olanakları, ikamet edilen konutların niteliği ve yeterliliği, yardımlaşma, ayrımcılık ve dışlanma bakımından yerel halkla ilişkilerin durumu gibi konularda, gerçekleştirilen saha araştırmasından elde edilen verilerden hareketle genel bir değerlendirme yapılmaktadır. Elazığ'ın 7 mahallesinde ikamet etmekte olan 60 kişi ile derinlemesine mülakat tekniği kullanılarak yapılan görüşmelerden elde edilen verilere göre Suriyeli sığınmacılar ekonomik, sosyal ve kültürel açıdan uyum ve entegrasyon sürecini zora sokan çeşitli güçlüklerle karşı karşıya bulunmakta ve özellikle geçim sıkıntısı, iş ve çalışma koşulları, sosyal ilişkilerde güven sorunu ve ayrımcılık ve hemen her alanda bir engel olarak karşı karşıya kalınan dil yetersizliği bu güçlüklerin başında gelmektedir.