turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
ABD'nin Ortadoğu politikası: Son gelişmeler ışığında Suriye örneği

Suriye, ABD siyasetinin karar alıcıları için hep sorunlu bir ülke olmuştur. Suriye'nin zayıf ekonomisi, farklı nüfus yapısı ve hassas coğrafi konumu nedeniyle Büyük Ortadoğu'da etkinliğinin azalacağı yönünde beklentiler ortaya çıkmıştır. Ancak Hafız Esad'ın güçlü liderlik yapısı ve onun takipçisi olan oğlu Beşer Esad ile bilirlikte, Suriye bölgesel düzeyde güçlü olmaya devam etmiştir. Başkan Bush'un ikinci dönem iktidarı tarafından, demokratikleşme ve özgürleşme gibi idealist kavramları vurgulayan Genişletilmiş Orta Doğu ve Kuzey Afrika İnisiyatifi'nin Haziran 2004'de ilanıyla birlikte Suriye'nin stratejik önemi açıkça ortaya çıkmıştır. Bu inisiyatifin amaçları Suriye'yi, beklentilerin aksine, ABD dış politika gündeminin üst sıralarına taşımıştır. 11 Eylül saldırılarının sarsıcı etkileri ABD'nin uluslararası teröre karşı dokunulmazlığının olmadığını göstermiştir. Yeni-muhafazakar düşünürler için, ABD'nin uluslararası teröre kaşı güçsüzlüğü Vaşington'un küresel terörle savaş ilanının temel sebeplerinden birisi olmuştur. ABD'nin Afganistan ve Irak'a karşı büyük askeri güç kullanmasının nedenlerinden birisi de budur.. Beşer Esad liderliğindeki Suriye, 11 Eylül sonrası teröre karşı yürütülen savaşta ABD açısından daha önemli bir konuma gelmiştir. Vaşington için Şam yönetimi terör faaliyetlerini destekleyen, kitle imha silahlan edinmeye çalışan ve kendi vatandaşlarına baskı uygulayan 'Şer Ekseni' kategorisindeki sorunlu devletler arasındadır. Yeni-muhafazakar düşüncenin önde gelen üyeleri tarafından Şer Ekseni içinde değerlendirilen Suriye Vaşington'un hedef tahtasındadır.
The influence of energy politics on conflict

Bu çalışma, enerji piyasasını, bu piyasanın dünyadaki ülkeler arası ilişkilere etkisini konu almaktadır ve bu tezde fosil enerji kaynaklarının azalmasının dünyadaki çatışmaları etkileyip etkilemediği üzerine araştırma yapılmıştır. Bu tez, enerji piyasasındaki üreticilerle tüketicilerin ilişkilerini, bunun uluslararası ilişkilere etkisini, ve bir devletin tüketiminin üretimine oranının dış politikaya yansımaları üzerine sonuçlara varılmak adına yazılmıştır. Bu amaçla tezde niteliksel yöntemlerin kullanımına öncelik verilmiştir. Çalışma, karşılaştırmalı olay analizi üzerinden yapılmış, bunu gerçekleştirmek için ABD-Irak, Rusya-Gürcistan çatışmaları bir araştırma metodu olan karşılaştırmalı durum çalışmaları kullanılarak seçilmiş ve öngörülen teoriyi araştırmak için kullanılmıştır.
Kazakistan'daki ulus-devlet inşası sürecinde dil politikası

Bu tez Kazakistan Cumhuriyeti'nde ulus-devlet inşa sürecinde dil politikası konusu ele alınmaktadır. Tezin kavramsal kısmı olan birinci bölümünde dil politikası, ulus-devletin dil politikası ve Fransa, Ukrayna, Türkiyedevletlerinin dil politikası örnekleri verilmektedir. İkinci bölümde Kazak ulusunun inşa süreci Kazak Hanlığı'nın kurulması, Çarlık Rusyası döneminde siyasal ve dile dair gelişmeler, SSCB döneminde Kazakistan topraklarındakisiyasi ve dil politikasına ait gelişmelerden bahsedilmektedir. Üçüncü bölümKazakistan'ın milli devlet olarak bağımsızlığının kazanması, devletin gelişmesi, dil politikasının rolünü anlatmaktadır. Sonuç bölümünde ulus-devlet inşa sürecinde izlenen dil politikasının Kazakistan'ın çok milletli bir devlet olmasından kaynaklı olarak henüz beklenen başarı düzeyine ulaşamadığı sonucuna varılmıştır. Bunun için devletin dil politikası birkaç döneme ayrılıp dilkanunları üzerinde çalışmaları devam etmektedir.
AK Parti'nin Hizbullah algısı 2000 - 2015: Değişim ve devamlılık

Bu çalışma Lübnan'da kurulmuş olan Hizbullah örgütüne tarihsel bir bakış açısı sunmaktadır. Hizbullah'ın kuruluşundan günümüze kadar pek çok evre geçirmiştir ve bunların yanı sıra kurulmasında birinci dereceden yardımı olan İran ile olan ilişkileri son derece samimi olmuştur. Hizbullah'ın kuruluş yeri olan Lübnan'da yapmış olduğu faaliyetler sonucunda Meclis'e kadar giren Hizbullah, davasına artık silahın yanında meşru olarak da devam etmektedir. İsrail'in yanı başında olan Hizbullah, İsrail halkına her an korku ve endişe yaşatmaktadır. Bunu bilen İsrail'de Hizbullah'ı yok etmek için bir mücadele vermektedir. İsrail'in tek hedefi Hizbullah olmayıp Hizbullah'a yakından yardım eden ülkelerle yani Suriye, Lübnan ve İran'la da mücadele etmektedir. Hizbullah'ı yok etmek isteyen İsrail, Hizbullah'a yardım eden ülkeleri yıpratmak ve bölgede kendisine rahat bir yaşam alanı sunmak istemektedir. İsrail ile girmiş olduğu 2006 yılındaki savaşı kazanmış olan Hizbullah o dönemlerde Türkiye tarafından sıkı bir şekilde destekleniyordu. Türkiye'nin Müslüman olan Hizbullah'a İsrail karşısında vermiş olduğu destek karşısında Arap devletleri tarafından da takdirle karşılanmıştı. İsrail'in Suriye'yi Hizbullah'a karşı vermiş olduğu destekten dolayı suçlaması ve saldırmak istemesi Türkiye tarafından olumlu görülmüyordu. Türkiye'nin Suriye ile İsrail arasında arabuluculuk rolüne girişmesi İsrail'in Gazze'ye düzenlemiş olduğu Dökme Kurşun Operasyonu sonrası son bulmuş ve Türkiye ile İsrail'in arası iyice açılmıştı. O dönemlerde Türkiye'de iktidarda olan AK Parti hükümeti İsrail ile ilişkileri açmış ve mesafeli duruşunu korumuştur. AK Parti'nin Hizbullah'a destek vermesi İsrail'e karşı olan tutumundan ve Müslümanlara karşı Hizbullah'ın koruyucu yönünden kaynaklanmaktadır. Fakat Arap Baharı ile kendi halkına silah doğrultan Suriye Devlet Başkanı Beşşar Esed yapmış olduğu katliamlar sonrası tüm dünyada olduğu gibi Türkiye tarafından da istenilmeyen adam ilan edilmiştir. Hizbullah'ın da Esed'e destek vermesiyle birlikte AK Parti'nin gözünden iyice düşen Hizbullah'ın şeytanlaştırılması da buradan gelmektedir. Artık dil, ırk ve mezhep ayrımcılığı yapmadan Müslümanların koruyuculuğunu yapan Hizbullah yoktu. Başta kendi halkı olmak üzere tüm Müslümanlara silah doğrultan bir Hizbullah vardı.
İç ve dış egemenlik boyutlarıyla soğuk savaş sonrası başarısız devletler

Soğuk Savaş sonrası uluslararası barış ve güvenliğin yüzleştiği yeni tehditlerle birlikte Afrika ve Ortadoğu devletlerinde devlet başarısızlığı bir sorunsal haline gelmiştir. Özellikle iç ve dış egemenliklerinde kırılganlık yaşayan devletlerin küresel sisteme ayak uydurma çabaları yetersiz kalmıştır. Bu nedenle Sosyal ve siyasal örgütlenmenin temeli olan devletin yapısall ve işlevsel yetersizliklerine odaklanan 'başarısız devletler' kavramı uluslararası toplumun öncelikli konuları arasına yerleştirmiştir. Küreselleşmenin getirdiği olumlu ya da olumsuz yenilikleri egemenliklerinde sindiremeyen devletlerdeki egemenlik anlayışı günümüz şartları ile uyum sağlayamamaktadır. Dolayısıyla bu durum kırılgan devlet yapılarındaki başarısızlığı arttırmaktadır. Literatürde 'başarısız devletler' çatısı altında birçok ifadeyle kullanılan bu devletleri özellikle iç ve dış egemenlik bağlamında ele almak; analitik ayrımlarla sorunların kaynağını daha net bir çerçevede sunabilmek ve devlet başarısızlığındaki karmaşıklığı gidermek açısından önemli olmaktadır. Bu nedenle çalışmamızın amacı, Westphalia devlet egemenliğinin aşındığı iddialarının artmasına karşılık artan başarısız devletler söylemini, egemenlik bağlamında sorgulamak ve analiz etmektir. Bununla birlikte kavramın sosyal, hukuki ve siyasi sorgulamalarını yaparak ortaya çıkış nedenleri üzerinde durmaktır. Bu bağlamda durum çalışması kapsamında Kırılgan Devlet İndeksi'nde belirtilen en kırılgan 15 devlet incelenmiştir. Devlet başarısızlıklarının, yönetişim alanında farklı boyutları ve aşamaları bulunmasına rağmen temelde egemen-otorite yetersizliği konusunda ortak bir noktada birleştiği tespit edilmiştir. Küreselleşmenin egemenliğe etkisiyle birlikte ciddi anlamda meşruiyet ve egemenlik kaybı yaşayan devletlerin işlevlerini yerine getirmekte zorlandığı ortaya koyulurken, egemenliğin hala ulusal ve küresel tehditlere karşı istismar edilmeden sistemin güvenliği ve düzeni için kullanılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
The impact of enviromental politics in overall decision making at national and international levels

IV OZ Bu tezin amacı çevre siyasetinin karar alma süreçlerindeki etkisini küresel iklim değişikliği örneğinde çevreye yüklenen anlamlar ve çevresel değerler temelinde değerlendirmek ve bu konu çerçevesinde özellikle Türkiye'de çevre siyaseti ve çevresel değerler ilişkisini irdeleyen çalışmalara da kaynak oluşturmaktır. Geçmişten bugüne doğal fiziki çevre ve insanın bu çevre ile olan ilişkileri farklı şekillerde siyaset biliminin konulan arasında yer almıştır. Ulusal ve uluslararası düzeylerde doğal fiziki çevreyi oluşturan canlı ve cansız öğeler pek çok kez zenginlik, fırsat ya da çatışma çerçevesinde ele alınmıştır. Ulusal veya uluslararası siyasi ve ekonomik tercihler de bu çerçeveler temelinde şekillenmiştir. Bugün küresel iklim değişikliği gibi insan varlığını ve uygarlığım toptan tehdit eden bir sorun ise bizlere aslında hayali fiziki çevrelerde yaşamayı sürdürmeyi seçtiğimizi göstermektedir. Bir başka deyişle her ne kadar tahrip edilirse edilsin her zaman yaşayabileceğimiz bir doğal dengenin var olduğuna inanarak siyasi, ekonomik ve sosyal seçimlerimizi yapmaktayız. Oysaki biyosferi kendi istek ve seçimlerize göre şekillendirme çabalarımız ve / veya hiçe sayan faaliyet ve düşünce kalıplarımız büyük çaptaki çevresel değişimlerin de nedeni olmaktadır. Çevresel değişimlerin de çekişme, savaş, yıkım ile sonuçlanacağı öngörülmekte ve bir dizi senaryolar da üretilmektedir. Bu senaryolara bağlı kalarak ve eski jeopolitik değerler üzerinden gidilerek çevre bir dizi olumsuz anlam yükleme çabalarının altında asıl anlam ve değerini yitirmektedir. Bu nedenle çevresel güvenlik, çevresel tehdit gibi olumsuz nitelikleri barındıran anlamlarla ortaya çıktığında çevre ancak dünya siyasetinde yükselen bir ilgi grafiği yakalamıştır. Bu tarz bir algılayış ise bizi doğru çözümlere ve kararlara götürmemektedir. Bunun en güzel örneği de küresel iklim değişikliğini önlemeye ilişkin ulusal ve uluslararası karar ve arayışlarda kendini göstermektedir. Çevre siyasetinin ulusal ve uluslararası karar alma süreçlerine en büyük etkisi yerleşmiş ve kemikleşmiş ama bir çözüm üretemeyen algılamaları, tanımlan ve bakış açılanyla birlikte çözüm önerilerini değişime zorlamasıdır. Bu değişimler yüzeysel yaşandığı takdirde küresel iklim değişikliği gibi bir sistemik bir sorun da görünüşte çözüme kavuşturulacak fakat farklı şekil ve şiddette tekrar insanoğlunun karşısına çıkacaktır.
After globalization process new horizons in contemporary strategic intelligence

İnsanlık tarihi kadar eski olan bilgi toplama ihtiyacı, günümüzün teknolojileri ile birleştiğinde geleceğimizi oluşturacak yapılanmanın esasını oluşturur. Bu bilgi toplamaihtiyacının amacımıza uygun olarak sistematik ve metodolojik hale getirilmiş şekli iseistihbarattır. Devletler varlıklarını devam ettirmek ve daha iyi şartları temin etmek için dinamik bir istihbarat sistemine ihtiyaç duyarlar. İdeoloji, ulusal güç, tehdit, caydırıcılık, zaman ve mekan gibi makro boyuttaki ulusal güvenlik stratejilerine uygun olarak ihtiyaç duyduklarıistihbarat gereksinimleri, fonksiyonel anlamda stratejik istihbarat faaliyetleri ile karşılanır. Küreselleşme sürecinin hızlandığı bu dönemde, devletin yanı sıra uluslararası örgütler, hükümet dışı kuruluşlar ile çok uluslu şirketlerin yoğun enformasyon içeriklifaaliyetlerinin analizi problemi, karar vericilere farklı parametrelerdeki seçenekleri içeren en doğru senaryoların arzını gerekli kılmaktadır. Ancak stratejik istihbarat kavramı, yapısı gereği dinamik değişim sürecinin yanı sıra, ekonomik, askeri, siyasi, hukuki ve jeopolitik faktörlerden etkilenir. Bununla beraber, uluslararası sistemde yer alan aktörlerin farklı konjektürel hayati çıkarlarını bünyesinde bulundurması sebebi ile uluslararası rekabetin en çetin ve yaşamsal boyutlarını içeren son derece sofistike bir karaktere sahiptir. Bu bağlamda, akademik araştırmanın amacı, uluslararası dünya düzeni ve konjüktürelkırılmalara bağlı olarak gelecek stratejik istihbarat yapılanmasını uluslararası ilişkiler açısından değerlendirmek ve mevcut anlam kargaşasından sıyrılarak istihbarat konseptiniortaya çıkarmaktır. Bu araştırmada, metodolojik yöntem olarak tümevarım metodu uygulanmış, temelistihbarat kavramı tanımlanmaya ve istihbarat yapılanmasındaki muhtemel değişim süreci değerlendirilmeye çalışılmıştır. Stratejik istihbarat yapılanmasının geleceğinideğerlendirmek ve bir sonuca varabilmek için tarihsel süreç içerisindeki istihbarat hatalarıincelenmeye çalışılmış, bu çerçevede istihbarat konsepti analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda genel konsept olarak, yüksek teknolojinin ve yeni dünya düzenininistihbaratın özünü değiştirmediği ancak ilgi alanı ve tekniğinde değişiklik meydana getirdiği görülmüş, bu konuda varılan değerlendirmeler sonuç bölümünde açıklanmıştır.
Uluslararası ticaret, Türkiye-Rusya ilişkileri ve taşımacılık

Bu çalışma Türkiye ile Rusya arasındaki ticari ve taşımacılık ilişkilerini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Türkiye'nin ithalat ve ihracat rakamlarında hayli büyük bir yere sahip olan Rusya ile bulunan ticari ve taşımacılık durumları incelenecektir. Çalışmanın konuyu ele alış şekli Türkiye'nin sahip olduğu ticari göstergeler ve tablolar ile durumu ele alınacak Rusya'ya yönelik avantajları ve dezavantajları değerlendirilecektir. Rusya devletinin de son ticari bilançoları ithalat ve ihracat rakamları analiz edilerek Türkiye'ye yönelik avantajarı ve dezavantajları değerlendirilecektir. Son olarak bu bu iki ülkenin taşımacılık alanında birbirleri ile yaptıkları anlaşmalar ve birlikler ele alınarak dünden bugüne oradan da yarına taşımacılık alanında değerlendirmelerde bulunulacaktır. Bu çalışmanın sonunda objektif şekilde durumu gözler önüne sererek rakamlarla açıklanan bir Rusya-Türkiye ticaret ilişkileri tasvirini yapacaktır. Bu ticaretin taşımacılık alanında da nasıl bir yön ve ivme ile devam ettiği de yordanacaktır.
Soğuk savaş sonrası dönemde Türkiye - İran ilişkileri

Bu çalışmada, Türkiye ile İran ikili ekonomik, siyasi ve güvenlik etkenleri dahilinde incelenmiştir. Bu bağlamda Türkye ile İran arasında siyasi ilişkiler I. Dünya savaşı, Türkiye Cumhuriyetinin ilk yılları, II. Dünya Savaşı, soğuk savaş dönemi, İran İslam devrimi ve sonrası birçok olay ile doğrudan etkilenmiştir ve bu süreçte ilişkilerde de çalkalanmalar meydana gelmiştir. Buna ek olarak Türkiye ve İran'ın sınır ihlalleri sorunu ve özellikle terör sorunu konusunda ilişkiler İran'in terör örgütlerine çoğu zaman mütama göstermesi ile gerilmiştir. İran'in özellikle Ahmedinejad döneminde artan dış politikada tehtitkar yaklaşımı ve nükleer enerji sorunu konusunda da Birleşmiş Milletlerin aldığı ambargo ve yaptırım kararlarının Türkiye İran ilişkilerine etkisi, her iki ülkenin de ticari çıkarlarını zedelemiştir. Son olarak Arap baharı ve Suriye meselesinde her iki ülkenin farklı bakış açıları ile olaya yaklaşmaları Türkiye İran ikili ilişkilerinin son dönemde gerilmesine sebebiyet vermiştir.
American foreign policy with regard to Caspian oil and gas

ÖZ HAZAR PETROL VE DOĞALGAZINA İLİŞKİN AMERİKAN DIŞ POLİTİKASI Dinçer, Evren Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Meliha Altunışık Eylül 2002, 133 sayfa Bu tez, Hazar petrol ve doğalgazına, diğer bir deyişle söz konusu petrol ve doğalgazın üretimi ve dünya piyasalarına ulaştırılmasına ilişkin Amerikan dış politikasını incelemektedir. Tez, Sovyetlet Birliği'nin dağılmasından bugüne kadar olan peryodu ve bu zaman dilimindeki Amerikan dış politikalarını incelemektedir. Amerika'nın, stratejik, politik ve ekonomik öncelikleri ve söz konusu önceliklerin Amerikan dış politikasına ve boru hattı politikalarına yansımaları araştırılmıştır. Hazar petrol ve doğalgazı üzerindeki Amerikan dış politikasında belirleyici temel unsur, Amerika'nın bölgeye ilişkin stratejileridir. Politika ve ekonomi, stratejinin temel araçlarıdır. Tezde üç ana sav bulunmaktadır. Birincisi, Amerika bölgeye ilişkin stratejik planlarını uygulamak için, hem politik, hem ekonomik bileşenleri kullanmıştır ve dolayısıyla politika ve ekonomi sürekli bir etkileşim içindedir. İkinci olarak, Amerikan dış politikası, bölgeye ilişkin dengeleyici unsurlar içermektedir. Bu bağlamda, Amerika'nın, çoklu boru hattı inşası politikası ve bir taraftan da Rusya ile olan ilişkilerin sürdürülmesi örnek olarak verilebilir. Üçüncüsav ise, Amerika'nın bazı durumlarda, kendi iç dinamiklerinden, diğer aktörlerin ve petrol şirketlerinin politikalarından dolayı ilgili politikaları uygulamada daha sınırlı kalmasıdır. Sonuç olarak, Amerika'nın bölgeye ilişkin temel politikası, bölgede yatırım için gerekli olan istikrarlı ve güvenli bir ortamın yaratılması ve Hazar bölgesinin Amerikan liderliğinde Batı dünyasına entegre olmasıdır. Bölgenin batıya entegre olması yatırımları artıracaktır ve istikrarın sağlanmasında yararlı olacaktır. Bu bağlamda, boru hattı politikaları büyük önem kazanmaktadır. Bölgede ekonomik temellerin atılmasının temel aracı, bölgeyi Batıya bağlayacak olan boru hatlarıdır. Sonuçta, Amerikan dış politikasındaki stratejilerin uygulanmasında en gerekli araç boruhatlarıdır ve boru hattı politikaları, stratejik amaçlara ulaşmak için de ekonomi ile desteklenmiştir.
Civil-military relations in Soviet defensemaking: From Brezhnev to Gorbachev

Bu tez Breznev'den Gorbaçev'e kadar geçen zaman içerisindeki Sovyet güvenlik politikasını irdelerken, sivil-asker ilişkilerindeki evrimsel sürece dikkat çekmektedir. Çalışma, her iki kesimin 1960'larm ortalarından başlayarak Sovyetler Birliği'ne yönelik, özellikle 'Batı'dan kaynaklanan dış tehditleri ne şekilde algıladığını ve bunlara karşı nasıl hareket ettiğini betimlemekte ve askeriyenin, Sovyet dış politikasının belirlenmesinde etkin söz sahibi olma girişimlerini aktarmaktadır.
Şiilerin Irak siyasetinde yükselen etkisi: ABD İşgali dönemi (2003 - 2012)

Irak, stratejik mevkii haiz konumu ve dünyanın üçüncü büyük petrol rezervlerine sahip olması nedeniyle dünya ve bölge politikasında önemli bir yere sahip olagelmiştir. Osmanlı İmparatorluğunun yıkılmasından sonra Irak siyaseti Şii, Sünni, Arap ve Kürt diye sınıflanabilecek etnik ve mezhepsel ayrılık ekseninde gelişmiştir. Bu noktada Irak'ta nüfusun çoğunluğunu oluşturan Şiiler uzun yıllar süren Baas rejimi sırasında ciddi baskı ve haksızlıklara uğramışlardır. Yıllar boyu Baas rejimi tarafından İran casusluğu ile itham edilmekten kurtulamayan Irak Şiileri, Baas rejiminin düşmesinin ardından Irak siyasetindeki en önemli oyuncu haline gelmiştir. Fakat Irak Şiilerinin kendi aralarında laik ve dindar olarak iki gruba ayrılmış olmaları sebebiyle İran eksenli bir politika mı izleyecekleri yoksa Batı ekseninde bir politika mı güdecekleri sorusu hep gündemde olmuştur. Batı açısından kaybedilmiş bir Irak Şii topluluğu Irak'ın güneyinin ve doğal olarak Basra petrol havzalarının İran'a terk edilmesi anlamına gelmektedir ki bu, Batı açısından büyük bir kayıp demektir. Diğer taraftan güçlü dini duygulara sahip Şiilerin İran'la yakın ilişkilerini bozmaları da söz konusu olamamaktadır. Bu amaçla Şiilerin siyasi durumları ve yükselen etkileri incelenmeye çalışılırken bu durumun oluşmasında 2003'te başlayan ABD işgalinin etkisinin ne derece olduğu da ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu bilgiler ışığında çalışmamızın birinci bölümünde Irak ve Şiilik konusu genel hatları ile incelenmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde ABD'nin Irak'a müdahalesi sürecinde Şiilerin rolü açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise Şiilerin 2003 sonrası Irak politikasında artan etkileri incelenmiştir.
Terörizmin değişen boyutu: Deaş örneği

Bu çalışmada, terörizmde meydana gelen değişim ve dönüşümler incelenerek ' yeni terörizm dönemi' olarak adlandırılan süreçle ilgili olarak genel bir tablo çizilmiştir. Terörizmin dinamiklerinde meydana gelen değişimleri tetikleyen tarihsel olaylar kronolojik olarak incelenmiş ve analiz edilmiştir. Soğuk Savaş sonrası süreç ve 11 Eylül olayları yeni terörizm döneminin resmi başlangıcı olarak kabul edilmektedir. Bu süreçte yaşanan değişimlerin somut bir örneği olarak tüm dünyayı tehdit eden DEAŞ terör örgütü örneklem olarak seçilmiştir. DEAŞ' ı diğer terör örgütlerinden ayıran, yeni terörizm dönemi içerisine almamıza sebep olan farklılıklar incelenmiştir. Çalışmada terörizm kavramında meydana gelen değişimleri tetikleyen olaylar incelenmiştir. Terörizmde meydana gelen yapısall değişimlerin DEAŞ'ın oluşum ve gelişim sürecine olan etkileri değerlendirilmiştir. DEAŞ' ı diğer örgütlerden ayıran ve 'yeni terörizm dönemi' içerisine almamıza sebep olan farklılıklar analiz edilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde araştırmanın konusu, amacı ve kapsamı hakkında bilgi verilmiştir. Araştırmanın yöntem ve sınırlılıklarından bahsedilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde terör ve terörizm kavramları hakkında bir literatür taraması yapılmıştır. Terörizmin tarihsel gelişimi ve dönemsel ayrımları Rapoport'un dört dalga modeli ile incelenmiş ve çalışmada kullanılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde terörizmde meydana gelen değişimleri tetikleyen olaylara yer verilmiştir. Soğuk Savaş sonrası süreç, 11 Eylül olayları, küreselleşme ve radikalleşme kavramlarından bahsedilmiştir. Yeni terörizm dönemi meydana gelen yapısall değişiklikler incelenmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde ise DEAŞ terör örgütünün ortaya çıkışı ve gelişimi ile ilgili kısa bir değerlendirme yapılmıştır. Örgüt yapısı, eylem türleri, terörist profilleri ve gelir kaynakları incelenmiştir. DEAŞ terör örgütünü yeni terörizm dönemi içerisinde değerlendirmemize sebep olan farklılıklar ortaya çıkarılmıştır. Sonuç olarak, DEAŞ terör örgütü sahip olduğu özellikler ile yeni terörizm dönemini anlamayı kolaylaştırıcı bir örneklem olduğu görülmüştür. Nitel araştırma yöntemi kullanılarak ikincil kaynaklar taranmıştır. DEAŞ terör örgütü üzerine çok fazla çalışma olmadığı için bu çalışmanın literatüre katkı sağlayacağını ummaktayım.
Shifting alliances in Europe from the Congress of Vienna (1815) to the Congress of Berlin (1878)

Bu tezin amacı, Avrupalı büyük güçlerin 1815 Viyana Kongresi ile büyük ölçüde savaşları geride bırakıp tarihlerinde ilk kez karşılıklı çıkarları çerçevesinde kurdukları geniş ittifaklar ve bu ittifakların Osmanlı ve Rusya arasında yaşanan savaşlara bağlı olarak kesintiye uğramasının tarihsel arka planını Osmanlı arşiv belgeleri ışığında incelemektir. Avrupa tarihine Kongre Sistemi olarak geçen ve 1815 Viyana Kongresi sonrası kurulan bu ittifakların temelinde, bir dizi sosyal, siyasal ve ekonomik neden etkili olmuştu. Avrupalı büyük güçler, 19. yüzyılın ortalarından itibaren Osmanlı topraklarını eşit şekilde paylaşmak amacıyla ekonomik ve siyasi bir dizi politikayı da uygulamaya koydular. Bu politikalar onların 'Doğu Sorunu' olarak gördükleri Osmanlı Devleti'nin de kaderini tayin ettikleri politikalarıydı. Bu politikalar, zaman zaman Avrupalı büyük güçleri Kırım Savaşı ve 1877- 1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda olduğu gibi karşı karşıya getirse de onlar bu sorunu 1878'de Berlin Kongresi'nde büyük ölçüde çözebildiler. Fakat bu geçici bir durum olmuş ve sağladıkları uzlaşma ancak I. Dünya Savaşı'na kadar yaşabilmişti. İşte bu nedenle Avrupa ittifaklar sisteminde 1815 Viyana Kongresi ile başlayan ve 1878 Berlin Kongresi'ne kadar uzanan süreçte ittifakların temel noktaları ve bunun Avrupa ve dolayısıyla da Osmanlı devletinin geleceklerindeki etkisi önemlidir ve bu tez de bu temel noktaları incelemek amacıyla hazırlanmıştır.