turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alternatif modernleşme ve üçüncü sinema

İki kutuplu dünyanın sona ermesiyle başlayan yeni dünya siyasasının, dünyanın birçok coğrafyasında görülen etkileri Türkiye'ye de ulaşmış; son yıllarda yaşanan iktisadi-sosyo-kültürel değişimler Türkiye'nin alt ve üst yapılarında köklü değişimleri meydana getirmiştir. Bu değişiminin bir etkisi olarak, cumhuriyetin kuruluşundan günümüze kadar geçerliliğini sürdüren ulus-devlet anlayışı, bugün ülke gündeminde sıkça rastladığımız üzere, köklü bir değişim sürecine girmiştir Türkiye'de. Bu çalışma, yaklaşık üç yüzyıllık bir süreç içinde toplumsal kurtuluş projesinden büyük toplumsal yıkımlara doğru evrilen, aklın araçsallaştığı modern tarihe göz atarken, diğer yandan geri kalmış ulusların aydınlanma mücadelesinde dikkate değer bir adım olan Üçüncü Sinema'yı ele almaktadır. Ülkemizde de ürünler vermiş Üçüncü Sinema'nın gelişim seyri, Türkiye'de ve dünyada süregiden egemenlik ilişkilerine ve buna karşı geliştirilen muhalefetin karakterine ilişkin ipuçları sunması açısından önemlidir.
Sinema tarihyazımına farklı bakmak ve Türk sineması tarih yazımı için yöntem arayışı

Sinema çalışmalarındaki 'film kuramı'nın ve 'film eleştirisi'nin baskınlığı nedeniyle geciken sinema tarihi çalışmaları, bugün, 'Yeni Film Tarihi' başlığıyla önem kazanmaktadır. Çalışma, sinema tarih yazımındaki değişimlerden hareketle, Türk sineması tarih yazımının kapsamını belirleyerek, dışarıda bıraktıklarını da içerebilecek 'yeni sinema tarihyazımı' yöntemi arayışındadır. Çalışmada öncelikle, sinema tarihyazımın, diğer tarih türleriyle bağları saptanarak genel tarih yazımındaki konumu belirlenmiştir. Ardından, uzmanlık alanı olarak sinema tarih yazımı çalışmalarında öne çıkan sanat tarihi, film arşivciliği ve sinema tarihi derslerininin sinema tarihyazımıyla bağlantısı ortaya konulmuştur. Edinilen bilgiler doğrultusunda, Türk sinema tarihi çalışmaları incelenmiştir. Böylece, Türk sineması tarih yazımının konusu, üzerinde durduğu noktalar ve benimsediği yöntem ortaya konularak, Türk sineması tarih yazımının kapsamı belirlenmiştir. Ardından, Türk sineması için 'yeni sinema tarih yazım yöntemi' ortaya konulmaya çalışılmıştır. Araştırmanın sonuç bölümünde, sinema tarih yazımının genel özellikleri üzerinde durularak Türk sineması tarihyazmının var olan durumuna ilişkin değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Sinemada korku ve din: 2000 sonrası Amerikan ve Türk filmlerinde cin unsurunun çözümlenmesi

2000 sonrası Türk Sineması'nda yükselişe geçen korku türünün en çok kullandığı unsurun cin olduğu tespit edilmiştir. Aynı şekilde Batı ülkelerinde özellikle Hollywood tarafından 2000 sonrasında üretilen korku filmlerinde de cin imgesinin yoğunlukla kullanıldığı görülmüştür. Batı'da ve özellikle ülkemizde yoğun olarak kullanılan bu imgenin, ortaya çıkma nedenleri ve kullanım biçimleri eleştirel yöntem ve göstergebilimsel yöntemle incelenmiş; Batı'da da ülkemizde de bu imgenin kullanımının politik nedenlere bağlı olarak şekillendiği tespit edilmiştir. İnançlardan etkilenerek oluşturulan cin imgesi ülkemizde dini inancı yaygınlaştırmak amacıyla kullanılırken, Batı'da Doğu'yu ötekileştirmek ve Doğu'ya karşı olumsuz bir yargı oluşturabilme amacı taşımaktadır.
Türk sinemasında tarihi film olgusu

Sinema, hikaye anlatıcılığı ve zamansal farklılıkların en etkili araçlarından birisidir. Zaman, hareket, hikaye, geçmişş gibi kavramlar ile yakın ilişkisi bulunan tarihbilimi ise, bu bağlamda sinema ile karşılıklı bir ilişki içerisine girmektedir. Sinema, anlatım ve hatırlatma gereksinimlerinden dolayı tarihe bir kaynak olarak başvurmakta ve o tarihi canlı tutmaktadır. Tarih ise, sinemanın ortaya koyduğu görüntüleri tarih araştırmalarında kullanmakta ve bu görüntüleri kimi zaman birer belge olarak kabul etmektedir. Sinema ve tarihin bu karşılıklı etkileşimi sonucunda ortaya çıkan tarihi filmler ise genel olarak tarihi bir olayı ele alan ve bu olayın geçtiği dönemi yansıtanfilmler olarak ifade edilmektedir. Dünya sinemasının ilk yıllarından itibaren çekilmeyebaşlanan bu türe, Türk sinemasında da sıkça rastlanılmaktadır. Türk sineması, ilkfilmini ürettiği 1914 yılından 2014 yılına kadar geçen yüz yıllık süreç içerisinde çeşitlidönemlerde, çeşitli temalar altında yüzlerce tarihi film üretmiştir. Türk toplumunun yaşadığı toplumsal - siyasal gelişmelere göre farklı anlatım tarzlarında ve konulardaüretilen tarihi filmler, Türk sinema tarihi içerisinde önemli bir yere sahiptir.
1960 - 1980 yılları arasında Türk sineması: Bölge işletmeciliğinin Türk sinemasına yansımaları

Türkiye'de 1950'li yıllarda başlayıp sonrasında devam eden plansız büyüme, tarım ve sanayideki dalgalanmalar, gecekondulaşmayı da beraberinde getirmiştir. Köyden kente göç ile birlikte var olan izleyici kitlesine yenileri eklenmiştir. Türk sineması açısından belirgin bir etken olan seyirci, belediye rüsumlarının kaldırılması neticesinde daha çok sinemaya gitmeye başlamıştır. Artan izleyici sayısı ile birlikte, sinema salonlarının da sayısı da artmıştır. Toplumsal sorunların bireysel sorunlarla birlikte anlatıldığı toplumsal gerçekçi filmler, 1961 Anayasasının getirdiği cesaret ve özgürlük rüzgarları neticesinde yapılmaya başlanmıştır. 1960'lı yıllardan itibaren etkin olmaya başlayan bölge işletmecileri; yapımcılara istedikleri tarzda filmleri, istedikleri oyuncularla bazen senaryoya da müdahale ederek sipariş vermekte idi. Yeşilçam sineması özellikle 1970 sonrası dönemde tür filmlerine yönelmek durumunda kalmış, bölge işletmecilerinin taleplerini karşılamada yetersiz kalan B grubu yapımcı ve yönetmenleri Hollywood filmleriyle masallar arasındaki benzerliği Türk sinemasında deneme yoluna gitmiştir. Tarihi kostüme avantür filmleri, destansı çizgi roman uyarlamaları bu dönemin ürünleridir. 1975'ten itibaren ekonomik koşulların ailece sinemaya gitmeyi zorlaştırması, televizyonun bütün Anadolu'da yaygınlaşıp evlere girmesi, artan terörden dolayı insanların sokağa çıkmaya çekinmesi ile seks ve şiddet içeren filmlere ailelerin gitmek istememesi sonucu sinemanın büyük seyirci kitlesi salonlardan uzaklaşmıştır. Yapımcılar da ailelerin yerini alan yeni genç erkek seyirci kitlesine uygun filmler üretmişlerdir. Yeni seyirci kitlesinin sayısı sektörü eskisi gibi döndürmeye yetmemiş ve bu süreçte film sayısı azalmış, salonlar kapanmış, bölge işletmeleri etkinliğini yitirmiştir.
Hyper-reality of a three-dimensional cinematic experience within postmodern era

Bu araştırma, postmodern dönemde üç boyutlu sinema tecrübesinin gerçeklik ötesi anlayışını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, sinema tecrübesinin gerçekçiliğini göz önünde bulundurarak, sosyal paradigmalara dayalı değişimin sinematik tecrübeye karşı beklenti ve anlayışındaki yer değişimini incelemektedir. Bu belirtilen içerikte, Avatar (2009) filmi, posmodernist anlayışta gerçeklik ötesi karakteristik özelliklerine dayanılarak incelenmiştir. Sonuç olarak söylenebilir ki; düşünce modundaki değişiklikler, kaçınılmaz olarak yeni düşünce modunun 'norm'ları aracılığı ile her türlü anlayışa yön verebilir. Bu çalışmada, düşünce modundaki değişimin sinematik tecrübeye yansıması gösterilmeye çalışılmıştır
Sinemada minimalizm ve 2000 sonrası Türk sinemasında minimalist yaklaşımlar

Minimalist sinema kavramı sinema tarihi boyunca kendine sinemada yer bulmuş olan bir anlatım şekli, bir sinema tarzıdır. Ancak bu anlatım şekli, sinema tarzı uzun yıllar minimalist tanımı kullanılmadan kendine sinema akımlarında ve dünya sinemalarında yer bulmuştur. Sovyet Toplumsal Gerçekçiliği ve İtalyan Yeni Gerçekçilik'i minimalist sinemanın özelliklerini en iyi ve ilk gördüğümüz sinema akımlarıdır. Özellikle 1990'ların sonrasında kavramın sinema dünyasında kullanılmaya başlaması ile minimalist sinemanın ne olduğu üzerine bir karmaşanın yaşandığı görünmüştür. Sadece bir takım teknik özellikler üzerinden kurulmaya ve tanımlandırılmaya çalışılan Minimalist sinema kavramı, özellikle Türk sinemasında sanat adına yapılmış filmlerde kullanılan bir anlatım tarzı havasına büründürülmüştür. Bu çalışmada minimalizmin tanımı ve sanat dallarındaki kullanımından sonra sinemadaki yeri açıklanmaya çalışılmıştır. Sanat ve sinemadaki kullanımı sonucunda oluşturulacak tanım ile minimalist sinemanın Türk sinemasındaki geçmişşi irdelenmiş özellikle 1990 ve 2000'lerdeki durumu anlatılmaya çalışılmıştır. Teknik özelliklere hapsedilen minimalist sinemanın tarihsel geçmişşi ili ilişkileri de göz önüne alınarak filmlerimizin ve yönetmenlerimizin ne kadar minimalist olduğu ya da sinemamızdaki minimalist anlayışın ne olması gerektiğine dair bir çalışmaya gidilmiştir bu çalışmada.
Yüksel Aksu sinemasında hikaye anlatımı

Türk Sineması, genel olarak Aristotelesçi Tiyatro / Dramatik Tiyatro anlatısının öğelerinden oluşan bir kalıplaşmaya yaslanmaktadır. Aristoteles'in dramatik anlatısına en bilinçli karşı çıkış ve bu karşı çıkışla birlikte oluşturulan kuram olan Brecht Tiyatrosu / Epik Tiyatro anlatısıdır. Bunun yanında yerelde, bizim Halk Tiyatromuzu ve onun öğelerini buluruz ki bu öğeler Epik Tiyatro anlatısının öğelerine yakın bir izlek sergiler. Tezde, ele aldığımız nokta Türk Sinemasında, Batıda Epik Tiyatro ve yerelde Halk Tiyatromuzun anlatı öğelerinin buluşmasıdır. Bu amaçla, bu tezde, Aristoteles'in Poetikası, Epik Tiyatro ve Geleneksel Türk Tiyatrosu ile ilgili kuramsal bilgi verilmiştir. Sonrasında Yönetmen Yüksel Aksu'nun 'Dondurmam Gaymak' ve 'Entelköy Efeköy'e Karşı' filmleri üzerinden, Yüksel Aksu'nun hikaye anlatısı çözümlenmiş ve bu filmlerin anlatısında, Epik Tiyatro ve Geleneksel Türk Tiyatrosu anlatılarının buluşma noktaları tespit edilmiştir. Bu buluşuma noktalarının anlatıda bir bireşime kavuştuğu bulunmuştur.
Türk filmlerinde biliş-göstergebilimsel bağlamda yazgı/inanç kavramı

oz Film çözümlemeleri filmsel kuramların gelişimiyle yeni bir boyut kazanmış kuramsız yalnızca kuramsız bilim kesinlikle olamayacağı gibi kuramsız sanatın var olamayacağı düşüncesi de yoğunluk kazanmıştır. Bu bağlamdan olmak üzere Türk filmlerinde anlatı boyutunda yer alan izlek ve dilsel sözcede konumlandırılmış kavram/sözlükbirim daha doğrusu yerdeş incelemesine dayanarak her anlatıda bulunduğu varsayılan edim/edinç aşamaları ile bu aşamaları taşıyacak olan eyletim olgusunun saptanması yoluna gidilmelidir. Böylesi bir yaklaşımla günümüzde önem kazanan 'çift eklemli göstergeler dizge'sinin film oluşturucuları arasından belirginleşerek söyleşi, dilsel sözce tanımıyla donanarak çözümlenmesi yordamı benimsenmelidir. Yaşamsal değeri yadsınamaz 'yazgı' kavramının dilsel sözce boyutunda ve eyletim olgusu kapsamında ele alınması konuya biliş göstergebilimsel bir çerçeve çizilmesinde birincil dereceden işlev sağlayacaktır.
11 Eylül sonrası Amerikan sineması ve televizyonunda İslam'ın ve Müslüman karakterlerin sunumu

Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bütün kurumların yöntem ve çalışmaları Amerikan kaderine hizmet etmektedir. Beyaz Anglosakson Protestanların elinde tuttuğu bu kaderi ayakta tutan, Amerikalı olmanın ve Amerikan yaşam tarzını benimsemenin bir bireyin başına gelebilecek en iyi şey ve bildiğiniz her kutsaldan daha kutsal olduğuna duyulan inançtır. Varoluşunu düşmana dayandıran ülke, ilk ötekisi vahşi Kızılderililerden son ötekisi barbar Araplara hep aynı strateji ile ilerlemiş tehdit üretimi ile kol kola giren korku üretimi hem iç hem de dış siyasetinde Amerika Birleşik Devletleri için belirleyici olmuştur. Kıyamet günü olarak yorumlandığına sıkça rastladığımız 11 Eylül terör saldırılarının öncesi ve sonrasında İslam'ın ve Müslüman karakterlerin sinema ve televizyondaki temsilini ötekinin temsili paralelliğinde incelemek ve bu düzlemde Reagan döneminden günümüze özellikle terörizm ve İslamiyet özdeşleşmesinin dayanaklarını, oryantalizmden İslamofobiye kullanılan kavramları ve bunların yansımalarını ortaya koymak çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Görüntünün yaşamı yorumlamasından ziyade yaşamın kendisi haline geldiğinin yadsınamayacağı Amerika Birleşik Devletleri'nde milli güvenliği esas alan bir zihniyet eşliğinde, sineması ve televizyonunda İslam algısının çoğunlukla dünyayı kutuplara ayıran strateji bağlamında sıklıkla başvurulan medeniyetler çatışması tezine dayandırıldığı bilinmelidir. Bu çalışma, kendi varlığını betimlerken erime potası olarak özetleyen Amerika Birleşik Devletleri'nin demografisinin bir parçası olan Müslümanların geçmişşteki, şimdiki ve gelecekteki konumunun bütün şifrelerinin, ülkedeki diğer toplumsal dönüşümlerde olduğu gibi sineması ve televizyonu üzerinden okunabileceğinin doğrulanmasını amaçlamıştır.
Auteur bir yönetmen olarak Nuri Bilge Ceylan

Sinemanın 1895 yılında icadından sonra yıllar içinde sinemada birçok farklı akım ve eleştiri yöntemi ortaya çıkar. İlk ortaya çıktığı dönemde sanat olarak görülmeyen sinema ilerleyen yıllarda üretilen filmler ve geliştirilen fikirler çerçevesinde yavaş yavaş sanat dalı olarak kabul edilir. Özellikle Avrupa sinemasında, İtalya ve Fransa'da, yaşanan gelişmeler sinemanın seyrini değiştirmede önemli bir yere sahiptir. Bu gelişmeler ışığında ilk olarak 1948 yılında Alexandre Astruc tarafından ortaya atılan, sonrasında François Truffaut tarafından dile getirilen ve zaman içinde diğer sinema düşünürlerinin katkılarıyla çerçevesi çizilen auteur kuram yönetmenin sinemadaki rolünü belirlemesinde yenilikçi bir fikir olarak öne çıkar. Auteur kuram, yaratıcı yönetmenleri öne çıkararak auteur yönetmenin filme kişisel imzasını attığını belirtir. Kurama göre, yönetmenin filmleri teknik ve içeriksel bağlamda tutarlı bir çizgide yer alır. Auteur kuramda yönetmenden özellikle beklenen sinemada kişisel üslubunu oluşturması ve filmlerinde kişiliğini yansıtmasıdır. Son dönem Türk sinemasının öne çıkan yönetmenlerinden olan Nuri Bilge Ceylan, filmlerinde tekrarlayan temalar kullanması, özellikle yönetmenliğinin ilk döneminde sinemasında kişisel hayatına yer vermesi, filmlerinin tümünde aynı anlatı yapısını tercih etmesi ve biçimsel olarak tutarlı bir kamera, ışık, ses kullanımının olması bakımından auteur yönetmen olarak değerlendirilebilir. Çalışmada yönetmenin filmleri anlatı yapısı ve mizansen açısından incelenerek sinemasında auteur kuramın izleri araştırılacaktır.
Erken cumhuriyet döneminde modern mimarlık ve sinemadaki temsili: Türkiye'nin kalbi Ankara (1934) filmi

Mimarlık fikir ve ideolojilerin temsilinde kullanılan en önemli araçlardan biridir. Farklı dönemlerde, farklı ideolojileri temsil etmiş olan mimari yapılar, modern dönemde teknolojinin ve iletişim araçlarının da gelişmesi ile sinemada temsilin en önemli parçalarından biri haline gelmiştir. Bu tezde; mimarlık, sinema ve temsil arasındaki ilişki tartışılmaktadır. Bu ilişkiyi incelemek için ise, Erken Cumhuriyet Dönemine ait en önemli görsel kaynaklardan biri olan ve yeteri kadar çalışılmamış Türkiye'nin Kalbi Ankara (1934) filmi seçilmiştir. Mustafa Kemal Atatürk'ün isteği üzerine ünlü Sovyet yönetmen Sergei Yutkeviç tarafından Cumhuriyet'in onuncu yılı için çekilmiş olan Türkiye'nin Kalbi Ankara (1934) filmi, Erken Cumhuriyet Döneminde yaşanmış gelişmeleri yansıtmaktadır. Bu gelişmeler ise Cumhuriyet'in kurulması, modern olma fikri ve modernleşme süreci ile ilişkilidir. Başka bir deyişle filmde, Türkiye'de modernlik ve modernleşme temsil edilmektedir. Bu temsil büyük oranda mimari yapılar yoluyla anlatılmaktadır. Bu tezde öncelikle temsil kavramı, Erken Cumhuriyet Dönemi, Türkiye'de modernleşme süreci ve Erken Cumhuriyet döneminde mimarlık incelenerek, teorik bir altyapı hazırlanmıştır. Bu süreçte mimarlık ve temsil arasındaki ilişkiye değinilerek, sinemadaki yansımalarına bakılmıştır. Son olarak Türkiye'nin Kalbi Ankara (1934) filminin detaylı bir incelemesi yapılarak, sinemada mimarlığın temsilde oynadığı rol tartışılmıştır.
Brecht estetiği ile bir oyun, bir film: Zengin Mutfağı

Bu çalışmada Bertolt Brecht'in yapılandırdığı 'Aristocu Olmayan Dram Sanatı'nın esaslarının ne olduğu ve bu esasların sinema alanına yansımaları araştırılmaktadır. Dram sanatının iki farklı anlatım olanağı/biçimi ile bu anlatım biçimlerinin kaynakları ve günümüzdeki kullanımlarının etkileri karşılaştırılmaktadır. Ortak anlatım olanaklarını kullanan tiyatro ve sinema alanlarının sorunları da ortaktır. Bu alanlardan birini ilgilendiren bir sorun diğerini de bağlamaktadır. Amaç, işlevsellik, estetik gibi alanlarındaki arayışlar ve tartışmalar bu iki alanı da yakından ilgilendirmektedir.'Katharsisi amaçlamayan' bir tiyatro kuramı geliştiren Bertolt Brecht'in düşünceleri ve tiyatro pratikleri her iki alanı da derinden etkilemiştir. Bu etkileme hem düşünsel alanda hem de biçimsel ve uygulamaya dönük alanda gözlenmiştir. Bu çalışmada, bir uygulama örneğinin çözümlenmesi (Zengin Mutfağı, 1988- Başar Sabuncu) üzerinden Brecht Estetiği'nin Türk Sineması'na etkisi görünür kılınmaya çalışılmaktadır.
Auteur Sinemasında oyun imgesi: Nuri Bilge Ceylan ve Zeki Demirkubuz örneği

Bu tez çalışmasında günümüzde sinema sanatı içerisinde oldukça hatırı sayılır bir konuma sahip olan auteur sineması oyun imgesi üzerinden göstergebilimsel yöntem kullanılarak ele alınacaktır. Bu yapılırken çalışmayı kapsam olarak sınırlamak gerektiğinden Türk sinemasında auteur sıfatına sahip iki yönetmen olan Zeki Demirkubuz ile Nuri Bilge Ceylan'ın senaryosunu kendi yazdığı filmleri seçilmiştir. Auteurlerin senaryosunu yazdığı filmlerinde oyun imgesini incelemek ve bu sayede sanatçının zihninin kıvrımlarını daha net görebilmek yani auteurü ve yapıtı oyun perspektifinden anlayabilmek, içsel ve toplumsal gözlemleri ile etkilenmelerinin filmlerine nasıl yansıdığını ortaya koyabilmek, paralel olarak auteurlerin içinde yaşadıkları toplumu anlamak amaçlanmaktadır.
İstikrar kısa filminin biçimci düzeneği ve güzelin metafiziği

... Bu Dünya tasvirinde Hakikat müzikle, sanat eserinin ortaya çıkışı diğer biçimsel öğelerle, fenomenler dünyası da içerikle eşlenmiştir. Daha geniş bir ifadeyle, İstikrar, Hakikatin kendisinin bir sureti olan müziğin metafiziğini -tıpkı İradenin Dünyanın çekirdeği olması gibi- kendi çekirdeğine koyduktan sonra, diğer biçimsel öğeler ve bu öğelerin içerikle olan ilişkileri aracılığıyla sanatın, sanat eserinin ortaya çıkışının, yani sürecin kendisinin nesneleştirildiği bir filmdir.
Korku filmlerinde anlatım aracı olarak ışık: Dabbe 6 ve All Hallows Eve 2 filmleri örneği

İnsanlar korkmalarına rağmen korku filmlerini izlemek isterler çünkü korkmak onları heyecanlandırır ve eğlendirir. Bu durum sinema yapımcılarının ilgisini çekmiş ve bu alanda çalışarak anlatımı yüksek filmler üretmişlerdir. Buradan hareketle araştırmada korku filmlerinde anlatım aracı olarak ışığın kullanımının anlatım gücünü etkileyip, etkilemediği incelenmiştir. Araştırmanın başlığı yerli ve yabancı filmler arasından tesadüfi olarak seçilen filmlerden sonra Korku Filmlerinde Anlatım Aracı Olarak Işık: dab6e ve ALL HALLOWS' EVE 2 filmleri örneği olmuştur. Araştırma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; Korku, korku türleri, ikonları, psikolojik etkileri, duygusal etkileri, estetik etkileri, yücelik etkisi ve korku filmi türleri, ses ile anlatım anlatılmaktadır. İkinci bölümde; Korku filmlerinde kullanılan ışık yöntemleri, film ışıklandırmasının kökenleri, niteliği, konuya göre yönü, dramatik öğe olarak kullanılması, anlatılmıştır. Üçüncü bölümde; Seçilen filmler odak gruplara izlettirildikten sonra korktukları sahneler tespit edilerek bu sahnelerdeki ışığın anlatım gücünü nasıl artırıp, azalttığı doküman incelemesi yöntemiyle ele alınarak sonuçlandırılmıştır.
1980 sonrası ABD sineması ve yeni eğilimler

Amerikan Sineması'nın 1980'li yıllarına baktığımızda, eski muhafazakar yapının yeniden canlandığını ve yönetmenin film üzerindeki anlatı gücünü kazanç sağlama amacıyla kullandığını görmekteyiz. Birçok felsefeci için 'postmodern' olarak adlandırılan bu süreci birebir yansıtan filmler yapıldı. Ancak bütün bunlar eskinin bir tür yeniden yaratımıydı. Yeni olan ve eğilim sayılabilecek tek şey yönetmenin 60'larda başlayan ve 70'lerin sonuna kadar süren ve modernist sürecin bir sonucu olan 'auteur' ünün artık dönemin kurallarına göre satılışıydı. Kitle iletişim Araçlarının artması, birçok ülkede siyasi rejimlerin değişmesi gibi pek çok etkenle ortaya çıkan 'Yeni Dünya Düzeni', Turgut özal'ın 'Küçük Amerika'sı olmaya çalışan Türkiye'yi ele etkiledi. Bu etki sonucu oluşan Toplumsal zihniyet değişimi, sanatı dolayısıyla sinemayı da etkiledi. Bu etkilenme sonucu aydınlar ve bu gruba giren yönetmenler topluma yabancılaşmışlar, onlar da bütün toplum gibi kendilerine sunulan yeni değerlerle birlikte mesleki alanda da paylarına düsen en popüler kavrama 'yönetmen sineması' na sarılarak, kendi küçük sınıfları içinde gözlemledikleri toplumu, yaptıkları filmlerde yansıtmışlardır. Bu filmlerden bir kısmı. yansıttıkları dönem ve nicelikleri nedeniyle bazı başlıklar altında sınıflandırılarak incelenmiş ve yönetmenlerin hem toplumu ne ölçüde yansıttıkları hem de 'yönetmen sineması 'na bakış acıları irdelenmiştir.
Representations of the Kurdish question in the new cinema of Turkey

Bu tez, 1990'larla birlikte ortaya çıkan yeni Türkiye sinemasında Kürt meselesinin temsilleri üzerine odaklanır. Çalışmada özellikle, Kürt meselesinin bütün aktörleriyle nasıl temsil edildiği ve filmlerde hangi temsil stratejilerinin kullanıldığı üzerinde durulmaktadır. Çalışma, film temsillerini derinlemesine bir okumaya tabi tutmak için teşhise dayalı okuma yöntemini kullanır. Filmlerin teşhise dayalı bir okumasını yapmak, film metinlerini bağlamlarıyla birlikte değerlendirmeyi gerektirdiği gibi toplumsal gerçeklikler hakkında bir kavrayış da kazandırır. Bu çerçevede, yeni Türkiye sinemasında Kürt meselesine dair on dokuz film seçilmiştir. Seçilen filmler, yeni Türkiye sinemasının başlangıcı kabul edilen 1996'dan 2010'ların ilk yıllarına kadar uzanan bir sürece yayılmaktadırlar. Filmler, teorik metinlerle, başka filmlerle ya da seyirci tepkileriyle birlikte ele alınarak eleştirel bir okumaya tabi tutulmuştur. Bunun sonucunda, yeni Türkiye sinemasında Kürt meselesine dair filmlerin üç ana izlek etrafında şekillendiği görülmüştür: Meselenin fantezileştirilmesi, ötekiyle yüzleşme ve geçmişşle hesaplaşma. Sonuç olarak bu üç farklı izlek, Türkiye toplumun Kürt meselesine dair algısında kendine yer bulan birbirinden farklı toplumsal taleplerin birer tezahürü olarak okunabilmektedir.
Türk Hukuku'nda sinema eserlerine ilişkin lisans sözleşmesi

Fikir ve sanat eserlerinden iktisadi olarak faydalanma imkanı sunan en önemli hukuki araçlardan biri lisans sözleşmeleridir. Lisans sözleşmeleri, eser sahibi veya lisans vermeye yetkili diğer kişilerin, eser üzerindeki fikri haktan kaynaklanan mali yetkilerin kullanımı hususunda bir başkasını yetkilendirmesine olanak tanıyan bir sözleşme tipidir. Bu sözleşmenin eserin kamuya sunulması, sahibinin tanıtılması, eser sahibinin eseri üzerindeki mali ve manevi menfaatlerini tatmin etmesi gibi önemli işlevleri söz konusudur. Sinema eserleri, günümüzde zihinsel üretim sonucu ortaya çıkan fikir ve sanat eserlerinden bir tanesidir. Bu eserlerin iktisadi olarak büyük imkanlar sunabilecek nitelikte olması, sinema eserlerini lisans sözleşmelerinin konusunu oluşturan fikir ve sanat eserleri arasında ön plana çıkarmaktadır. Günümüzde artık sinema eserleri, klasik sinema filmlerini aşan, çok çeşitli görsel-işitsel eserleri bünyesinde taşımaya namzet bir eser kategorisi haline gelmiştir. Bu bakımdan gerek sinema filmleri gerek televizyon dizileri gerekse de televizyon, internet gibi günümüz dünyasında yaygın bir biçimde kullanılan kitle iletişim araçları vasıtasıyla yayınlanan diğer görsel-işitsel eserler, genel manada lisans sözleşmelerinin bir türü olarak, sinema eserlerine ilişkin lisans sözleşmelerinin süjesini oluşturabilmektedirler. Çalışmamız kapsamında yukarıda ifade edilen görsel-işitsel eserlere ilişkin lisans sözleşmeleri, gerek Fikir ve Sanat Eserleri Hukuku gerekse de sözleşmeler hukukunun genel prensipleri çerçevesinde incelenmiş, mevcut mevzuat hükümleri ve olması gereken hukuk bakımından anılan sözleşmenin yapısall unsurları ortaya konulmaya çalışılmış, bu kapsamda doktrindeki görüşler ve yargı kararları çalışmaya ışık tutmada önemli bir rol oynamıştır.