turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hırsızlık suçu

Hırsızlık suçu; başkasına ait taşınır bir malın, zilyedinin rızası olmaksızın faydalanmak kastı ile bulunduğu yerden alınmasıdır. Bu suç Türk Ceza Kanunu'nda malvarlığına karşı suçlar başlığı altında yer almakta ve 141. vd. maddelerinde düzenlenmektedir. Hırsızlık suçu, koşullar neticesinde ortaya çıkmış ve yakın bir geçmişşte yasal düzenlemelere konu olmuş bir suç tipi değildir. Hırsızlık fiillerinin hukuki düzenlemelerde yer alması ve faillerinin cezalandırılması, mülkiyet kavramı ve bireysel menfaatlerin ortaya çıktığı çok eski tarihi dönemlerden günümüze değin varlığını sürdürmektedir. Bu çalışma esnasında, tartışmalı konularda farklı görüşlere yer verilmiş ve içtihat ve uygulamalarla bu görüşler açıklanmaya çalışılmıştır. Yasa metni, doktrindeki görüşler ve içtihatlar ışığında hırsızlık suçuna ilişkin karşılaşılabilecek muhtemel sorunlar üzerinde durulmuş ve bu muhtemel sorunların nasıl çözüleceği hakkında fikirler ele alınmıştır. Hırsızlık suçunu ele alan bu çalışmaya tarihçeyi de kapsayan temel kavramların incelenmesi ile başlanmıştır. Müteakip bölümlerde suçun unsurları ve nitelikli hırsızlık halleri ele alınmıştır. Hırsızlık suçunun benzer suç tipleri ile karşılaştırılmasının ardından soruşturma ve kovuşturma usulleri ve yaptırım hususları da ele alınarak çalışma sonlandırılmıştır.
Türk hukukunda sigorta sözleşmesi

Çalışmanın konusunu Türk Hukukunda sigorta sözleşmesi oluşturmaktadır. Çalışmada teorik olarak tüm sigorta türlerine uygulanan Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenmiş genel hükümler incelenmiştir. Türkiye'de sigorta sözleşmesinin uygulanma şekilleri ve teori ile uygulama arasındaki ilişki açıklanmaya çalışılmıştır. Sigorta sözleşmeleri ile ilgili olarak yapılan araştırmalar sonucunda, uygulamada sigorta sözleşmelerinin Türk Ticaret Kanunu hükümlerine uygun olarak kurulmadığı ve uyuşmazlıkların büyük çoğunluğunun bu sebeple ortaya çıktığı tespit edilmiştir. Çalışmanın amacı, kanunlara uygun olarak sigorta sözleşmesinin nasıl yapılması gerektiğinin ortaya konması, uyuşmazlık ortaya çıktığı takdirde bu uyuşmazlıkların nasıl sonuçlandırıldığının Yargıtay kararları ışığında açıklığa kavuşturulmasıdır. Türk Hukuku'nda sigorta sözleşmesini incelediğimiz bu çalışmada öncelikle sigorta kavramı ve tarihi gelişimi üzerinde durulmuştur. Sonra ise sigorta sözleşmesinin tanımı, hukuki niteliği, tarafları, sözleşmenin kurulması, sigorta sözleşmesine hakim olan ilkeler ve benzer sözleşmelerle karşılaştırılması birinci bölümde incelenmiştir. İkinci bölümde, sigorta sözleşmesinin taraflarının borç ve yükümlülükleri incelenmiş olup, son olarak üçüncü bölümde sigorta sözleşmesinin sona ermesi ve zamanaşımı süresi Sigortacılık Kanunu, Türk Ticaret Kanunu ve Türk Borçlar Kanunundaki bu konuya ilişkin düzenlemeler ele alınarak incelenmiştir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'na göre kefalet sözleşmesinin şekli

Kefalet sözleşmesi, iktisadi hayatta sıklıkla karşılan şahsi teminat sözleşmelerinden biridir. Alacaklı ile kefil arasında yapılan bu sözleşme ile kefil, asıl borçlunun borcunu ifa etmemesinin sonuçlarından, kişisel olarak sorumlu olmayı üstlenir. Kefil böyle bir sorumluluk üstlenirken kural olarak bir menfaat elde etmez. Bu nedenle 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile kefili koruyucu hükümlerin arttırıldığı gözlemlenmektedir. Çalışmamız kapsamında, kefalet sözleşmesinin kurulması aşamasında, kefile haklarını ve yükümlülüklerini ve özellikle girdiği rizikoyu en iyi gösteren araç olan şekil üzerinde durulmuştur. Bu kapsamda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile öngörülen nitelikli yazılı şekil şartının nasıl yerine getirileceği, kefalet senedinin kapsamı, kefalete ilişkin şeklin uygulanacağı ve uygulanmayacağı işlemler ve şekle aykırılığın sonuçlarının neler olacağından bahsedilmiştir.
Kanun yapım sürecinde siyasi partilerin ve hükümetin etkinliği

Bu çalışmada; demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurları olarak belirtilen ve demokratik rejimin işleyişi bakımından büyük önem taşıyan siyasi partilerin ve hükümetin kanun yapım sürecindeki etkinliği incelemeye çalışılmıştır. Kanun tasarı ve tekliflerinin parlamentoda görüşülmesi sürecinde başlıca üç aktör rol oynamaktadır: Hükümet, siyasi partiler ve parlamento üyeleri. Bu bakımdan TBMM'de kanun yapım süreci üzerinde durulurken, bu üç aktörün bu sürece olan katkı ve etkileri irdelenmiştir. Ayrıca bu kapsamda, TBMM İçtüzük teklif taslağının konumuz açısından getirdiği yenilik ve değişiklikler de incelenmiştir. Son olarak hükümetin, siyasi parti ve gruplarının, milletvekillerinin, parlamento komisyonlarının ve Genel Kurulu'nun kanun yapım sürecindeki fonksiyonlarının, rollerinin ve bu sürece olan etkilerinin daha iyi görülmesi, incelenebilmesi ile birlikte konuyu somutlaştırmak ve örneklemek maksadıyla toplumun bütün kesimlerini ilgilendiren üç adet kanun önerisi incelenmiştir. Bu bağlamda 4.6. 2008 tarihli ve 5766 sayılı Kanun, 17.4. 2008 tarihli ve 5754 sayılı Kanun ile 2.7. 2008 tarihli ve 5779 sayılı Kanun'ların kanun yapım süreci inceleme konusu yapılmıştır.
Tam yargı davalarında manevi tazminat

İdarenin sorumluluğu ilkesi, 19. yüzyılın ikinci yarısından sonra devletin görevlerinin artması ve hukuk devleti anlayışının gelişmesi ile kabul edilmeye başlanmıştır. İdarenin sorumluluğuna ilk geçişte idarenin sadece ağır kusuru nedeniyle verdiği zararlardan sorumlu tutulabileceği fikri benimsenmiştir. Bunu takip eden dönemde ise idarenin kusuru olmaksızın kişilere vermiş olduğu zararları da tazmin edeceği ilkesi kabul edilip uygulanmaya başlanmıştır. Bu tarihi gelişim sürecinde idarenin sorumluluğun kapsamı gittikçe genişlemiş ve böylece kişilere verilen zararların tazmini konusu da önem kazanmıştır. İdarenin eylem ve işlemleriyle kişilere verdiği manevi zararlar ve bunların tazmini konusunda fazla çalışma bulunmamasını da göz önüne alarak, literatüre ışık tutması açısından önemli gördüğümüz tam yargı davalarında manevi tazminat konusunu inceledik. Bu çalışmamızla tam yargı davaları ve şartları hakkında bilgi vermeyi, zarar ve tazminat kavramları üzerinde durarak manevi tazminatı açık bir şekilde belirlemeyi ve tam yargı davalarında manevi tazminat konusunda istikrar kazanmış uygulamaları belirleyerek sonuca varmayı amaçladık. Bu amaç doğrultusunda konuyla ilgili yazılmış eserleri ve özellikle idare hukukunun içtihadi özelliği de göz önüne alınarak konuyla ilgili yüksek mahkemelerimizin içtihatlarını incelemeye ve eleştirel bir bakışla yorum yapmaya çalıştık. Çalışmamızın birinci bölümünde zarar kavramı incelenmiştir. İkinci bölümde, manevi tazminatla ilgili daha ayrıntılı bilgilere yer verilmiş, tazminata hükmedilebilmesinin şartları, manevi tazminatın işlev ve hukuki niteliği konusunda doktrinde yer alan görüşlere yer verildikten sonra manevi tazminatı gerektiren olaylar, manevi tazminat talebinde bulunabilecek olan hak sahipleri ve manevi tazminatla ilgili incelenmesini gerekli gördüğümüz diğer hususlar ele alınmıştır. Çalışma konumuzun üçüncü ve son bölümünde ise tam yargı davalarında manevi tazminatın nasıl değerlendirildiği konusu üzerinde durulmuştur.
6356 sayılı kanun bakımından işçi kuruluşu yöneticiliğinin güvencesi

Sendika özgürlüğü ve hakkı, bugün yalnızca ulusal düzenlemelere konu olmayıp uluslararası hukukta da önemli bir yere sahiptir. Sendika özgürlüğü hakkı temel bir insan hakkı olarak değerlendirilmekte, demokrasinin vazgeçilmez bir unsuru olarak kabul edilmekte ve uluslararası sözleşmeler ile koruma altına alınmaktadır. Bu yüzden sendika özgürlünün korunması ayrı bir önem arz eder. Sendika yöneticilerinin güvencesi de sendika özgürlüğünün korunmasının yollarından biridir.' 6356 sayılı Kanuna Göre İşçi Kuruluşu Yöneticiliğinin Güvencesi' başlıklı çalışmamamız üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm olan 'Sendika Özgürlüğü Kavramı'nda sendikalaşma süreci, sendikanın tanımı ve unsurları, sendika özgürlüğü incelenmiştir. İkinci bölümde sendikal güvenceler, sendika yöneticiliği kavramı, sendika yöneticiliğinin şartları, sendika organları ve 6356 sayılı Kanunun getirdiği güvence sistemine yer verilmiştir. Son bölümde ise güvencenin sonuçları ele alınmıştır. En sonunda da kıdem tazminatı değerlendirilmiştir. Konular daha iyi anlaşılabilmesi için eski düzenlemeler ve Yargıtay kararlarıyla birlikte incelenmiştir. Ayrıca 4688 sayılı Kanunda kamu görevlileri için getirilen güvence sisteminden de bahsedilmiştir.
Genel olarak türev araç sözleşmeleri ve vadeli işlem sözleşmesine hukuki bir bakış

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, türev araç sözleşmeleri genel olarak incelenmiş ve vadeli işlem sözleşmelerinin hukuki niteliği ile ilgili inceleme yapılmıştır. Giriş bölümünde, türev araç sözleşmelerinin ortaya çıkış nedenleri ve tarihsel gelişimlerine bakılmıştır. Daha sonra çalışmanın amaç ve kapsamı belirtilmiştir. Birinci bölümde, türev araç sözleşmeleri ve türleri anlatılmış çalışmanın ana konusu olan vadeli işlem sözleşmelerinin bu sözleşmeler içerisindeki yeri belirtilmiş olup, diğer türev araç sözleşmeleri ile karıştırılmaması için farklılıklarına değinilmiştir. Ayrıca, çalışma da sıkça geçen piyasa kavramı ve türleri genel olarak anlatılmıştır. İkinci bölümde, vadeli işlem sözleşmelerinin tanımı yapılarak tarafları ve türleri anlatılmıştır. Bu bölümde vadeli işlem sözleşmelerinin alım satım aşamalarının izahına çalışılmış, vadeli işlem sözleşmelerinin alım satımı sırasında sıkça karşılaşılan emir ve teminat kavramları üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, vadeli işlem sözleşmelerinin hukuki niteliği incelenmiş, bu konudaki yasal düzenlemeler, bu sözleşmelerin unsurları, tarafların borçları ve sona erme usulleri anlatılmıştır. Bu bölümde vadeli işlem sözleşmesinin kurulması sırasında ve öncesinde tarafların hak ve yükümlülükleri belirtilmeye çalışılmıştır. Ayrıca, sözleşme serbestisi ilkesi ve irade sakatlıkları ve zamanaşımı açısından incelenmiştir. Ayrıca, üçüncü bölümde vadeli işlem sözleşmesinin kumar ve bahis niteliği üzerinde durulmuş, vadeli işlem sözleşmelerinin spekülatif amaçlı kullanımının da olması nedeniyle bu bakımdan da inceleme yapılması ihtiyacı duyulmuştur. Son olarak vadeli işlem sözleşmelerinin vadeden önce ters işlem ile ve vadede teslim veya nakdi mutabakat ile sona ermesi anlatılmıştır.
Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde ayıp

'Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmelerinde Ayıp' isimli bu tezde, öncelikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin genel yapısı incelenmiştir. Bu kapsamda, sözleşmeye ait şekil, sözleşmenin hukuki niteliği, tarafların borçları, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin uygulamadaki çeşitleri, ve diğer temel konular incelenmiştir. İkinci bölümde, bu sözleşmelerde yüklenicinin ayıptan dolayı sorumluluğunun ve sorumsuzluğunun şartları ele alınmıştır. Son bölümde ise arsa sahibinin ayıba ilişkin hakları incelenmiştir. Konunun anlaşılabilmesi açısından, çalışmada çok sayıda Yargıtay kararı bulunmaktadır. Tartışmalı noktalarda doktrindeki görüşler belirtilmiştir. Gereken yerlerde eski ve yeni kanun hükümleri karşılaştırılmıştır. Son kısımda ise sonuç başlığı altında çalışmadan elde edilen sonuç özetlenmiştir.
Türk anayasa hukukunda kişi güvenliği hakkı

Kisi güvenligi hakkı, kisinin özgürlügüne keyfi müdahalelerdebulunulmasına karsı, onun fizik özgürlügünün korunmasında hukukun hakim olması ve bu özgürlügün iktidara karsı güvence altına alınmasıdır. Kisi güvenligi hakkının tarihsel gelisiminde, Magna Carta, Habeas CorpusAct, Fransız nsan ve Yurttas Hakları Bildirgesi, nsan Hakları Evrensel Bildirgesi ve Avrupa nsan Hakları Sözlesmesi'nin önemli katkıları olmus;özellikle, Avrupa nsan Hakları Mahkemesi içtihatları ile, kavram, bugünkü anlamını kazanmıstır. Ülkemizde ise, kisi güvenligi hakkı, Sened-i ttifak, Tanzimat Fermanı, Islahat Fermanı ve Kanun-u Esasi metinleri ile 1921, 1924, 1961 ve 1982 Anayasaları ve bu dönemlerde çıkan yasal mevzuat ile gelisim göstermistir. 1961 Anayasası döneminde çalısmalarına baslayan Anayasa Mahkemesi de, gerek 1961 Anayasası gerekse 1982 Anayasası döneminde, elestirilere açık bazı kararları bulunsa da, genelde, kavramın gelisimi ile ilgili yol gösterici kararlarvermistir. Adil yargılanma hakkı (Anayasa m. 36), temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılması (AY. m. 13), temel hak ve hürriyetlerin kullanılmasının durdurulması (AY. m. 15), usulüne göre yürürlüge konulmus temel hak ve özgürlüklere iliskin milletlerarası antlasmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyusmazlıklarda milletlerarası antlasmahükümlerinin esas alınması (AY. m. 90) na iliskin anayasal düzenlemelerin, genis anlamda kisi güvenligi kavramı ile yakından ilgili olduğu anlasılmaktadır. 1982 Anayasasının yürürlüge girdigi dönemde, ülkemizde, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu yürürlükte iken, 01.06. 2005 tarihinde, söz konusu yasa ilga edilmis ve yerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu yürürlügegirmistir. 5271 sayılı yasanın, koruma tedbirlerinden olan tutuklama, yakalama ve gözaltı kurumları ile ilgili olarak bir kısım yenilikler getirdigi görülmekte olup, yine, bu yasa ile hukukumuza giren ve tutuklamaya basvurmada orantılılık ilkesinigözönünde bulundurmayı zorunlu kılan adli kontrol müessesesinin önemi, tartısılmayacak bir gerçektir.
Uluslararası Hukuk ile Ulusal Hukuk arasındaki ilişkiler

Uluslararası hukuk ile ulusal hukuk ilişkisi, uluslararası hukukun temel konularından biridir. Bu konuda verilecek karar, uluslararası hukukun tanımı, süjeleri, dayanağı konularında kabul edilen görüşle yakından ilgilidir. Uluslararası hukuk, uluslararası hukukun sujelerinin hak ve yükümlülüklerini düzenleyen kurallar bütünü olarak tanımlanabilir. Uluslararası hukukun süjeleri; devletler, uluslararası örgütler ve 'sınırlı' olarak bireylerdir. Uluslararası hukukun dayanağı; 'hukuk'un dayanağıdır. Hukuk, bir arada yaşamak zorunluluğu nedeniyle, ilişkilerin düzenlenmesi amacryla ortaya çıkmıştır. Uluslararası hukukunda, toplumların bir arada yaşamak zorunluluğundan doğmuştur. Uluslararası hukuk-uhısal hukuk ilişkisinde ileri sürülen görüşler; 'Bircilik' ve 'İkicilik' başlıkları altında toplanmaktadır. Birincisine göre; iki hukuk düzeni birbirinden ayrıdır; farklı kişiler arasındaki ilişkileri düzenler, aralarında bir ilişki yoktur. Bircilik ise; hukukun bir bütün olduğundan hareketle, bu iki hukuk düzeninin ayrı ve bağımsız olduğu yolundaki görüşü reddeder. Bircilerin hukukun 'bir' olduğu görüşüne katılıyoruz. Ancak, uluslararası hukuk-uhısal hukuk ilişkisini her yönüyle bu iki görüşten mutlaka biriyle açıklama zorunluluğu yoktur. Sorunun çözümünde, her devletin ulusal hukuku da dikkate alınmalıdır. Sorun, uluslararası hukukun uygulanması ile ilgilidir. Devlet, hem ulusal hukuk kuralını hem de kendisi için bağlayıcı olan uluslararası hukuk kuralmı uygulamak zorundadır. Devletin kendisi için bağlayıcı olan kuralları uygulamaması, şartlan gerçekleşmişse devletin uluslararası sorumluluğunun doğmasına neden olur. Türk hukukunda, Anayasanın çeşitli hükümlerinde, uluslararası andlaşmalara, bazı maddelerinde uluslararası hukuka ilişkin düzenlemeler getirilmiştir. Anayasanın 90 mcı maddesine göre, usulüne göre yürürlüğe girmiş uluslararası andlaşmalar kanun hükmündedir. Kanımızca bu hükümle, uluslararası andlaşmalar, ulusal hukuk düzeninde doğrudan uygulanabilir. Andlaşmaya aykırı sonraki tarihli bir kanun andlaşmamn uygulanmasını durdurabilir. Ama bir kanunla, andlaşma değiştirilemez. Ancak anayasada, uluslararası hukuka veya andlaşmalara atıf yapılan durumlarda, andlaşmamn uygulanması bir kanunla dahi engellenemez. Uluslararası örf ve adetler, hukukun genel ilkeleri ancak, bunların uygulanmalarını öngören ulusal hukuk hükümleri sayesinde uygulama alam bulurlar. Bunlar, hiyerarşik bakımdan kendilerine atıf yapan ulusal hüküm değerindedirler. Mahkemeler ve diğer ulusal makamlar, ülkemiz açısından bağlayıcı olan, doğrudan uygulanabilir hükümler içeren uluslararası hukuk kurallarını uygulamak zorundadırlar. Yasama ve yürütme organları, doğrudan uygulanır nitelikte hükümler içermeyen uluslararası hukukun uygulanması için gereken işlemleri yapmak zorundadırlar. Bu durum, 'Hukuk Devleti' olmanın zorunlu sonucudur.
Haksız rekabet hallerinden iltibas

İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada haksız rekabet hallerinden iltibas incelenmiştir. İltibas kavramı, fikri mülkiyete ilişkin özel düzenlemelerde de karşımıza çıkan bir kavram olmakla birlikte, çalışmamızda Türk Ticaret Kanunu madde 57/5 kapsamında haksız rekabet hallerinden biri olan iltibas anlatılmıştır. Tezimizin birinci bölümünde haksız rekabet kavramı incelenmiş, ikinci bölümde iltibas kavramı üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise iltibas nedeniyle sorumluluk ve yargı yoluna başvurma konuları ele alınmıştır.
Yeni Türk Ceza Kanununda icrai hareketle görevi kötüye kullanma suçu (md. 257/1)

Görevi kötüye kullanma suçu 12.10. 2004 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan ve 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yeni Türk Ceza Kanununun 257. maddesinde düzenlenmiş bulunmaktadır. Görevi kötüye kullanma suçu genel ve tamamlayıcı bir vasfa haizdir. Eski Türk Ceza Kanununda dört madde altında düzenlenen (212. m., 228. m., 230. m., 240. m.) bu suç tipi YTCK da tek bir madde ve tek bir başlık altında toplanmıştır. Bu sayede ETCK'da mevcut olan dağınıklığa son verilmiştir. Ayrıca ETCK'da yer alan 230. m. ve 240. m. ayrımı noktasında özel kastın gerekip gerekmediği konusundaki tartışmalar ortadan kalkmıştır. Bunun yanında yine ETCK'da yer alan 228. m. ve 240. maddenin aynı konuyu düzenlediği hususundaki tartışmalarda sona ermiştir. Bu çalışmada, YTCK'nın 257. maddesinin 1. Fıkrasında yer alan görevi kötüye kullanma suçunun icrai bir hareket ile işlenmesi kısmı irdelenecektir. İhmal, gecikme göstererek görevini kötüye kullanma, irtikap suçunu oluşturmadığı takdirde görevinin gereklerine uygun davranması için veya bu nedenle kişilerden kendisine veya bir başkasına çıkar sağlayan kamu görevlisinin durumunu düzenleyen 257. maddenin 2. ve 3. fıkraları bu çalışmanın kapsamı dışında yer alacaktır. Bunun nedeni, görevi kötüye kullanma suçu konusunda genel çalışmalar hem kitap hem de yüksek lisans tezi olarak bulunmaktadır. Ancak bu çalışmada özellikli olarak YTCK'nın 257/1. maddesine yer vererek daha dar kapsamlı fakat detaylı bir çalışma yapılması amaçlanmıştır. Ayrıca görevi kötüye kullanma suçu ile ilgili hiçbir çalışmada tam olarak yer almayan usul yönü de bir bütünlük içerisinde verilmiştir. Görevi kötüye kullanma suçunda suçun faili kamusal faaliyet icra eden kamu görevlisidir. Yeni kanuni düzenleme ile birlikte kamu görevlisi kavramı genişletilmiş, kamu hizmeti gören kişilerde görevi kötüye kullanma suçunun faili olabilecek duruma gelmiştir. Suçun maddi unsuru ise görevin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle kişilerin mağduriyetine, kamu zararına veya kişilere haksız kazanç sağlama olarak belirtilmiştir. Bu şartları husule getirmeyen bir fiil görevi kötüye kullanma suçunu oluşturmaz. Bu şartlar ile birlikte görevi kötüye kullanma suçu, zarar suçu haline getirilmiştir. Suçun manevi unsuru ise genel kasttır ve teşebbüse elverişli bir suç tipidir. Görevi kötüye kullanmayı unsur olarak ihtiva eden özel nitelikte bir hüküm mevcut ise söz konusu hükümde yer alan ceza daha hafif olsa bile görevi kötüye kullanma suçundan dolayı faile ceza verilmez. Görevi kötüye kullanma suçu mahsus bir suç olup, kamu görevlisi dışındaki kişilerin de iştirak etmeleri mümkündür. Nihai olarak bu suç, görev suçu niteliğinde bulunduğu için 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanması mecburiyeti vardır. Mevcut çalışmada kamu görevlisi kavramı, icrai hareket ile görevi kötüye kullanma suçunun eski ve yeni kanundaki durumunu, eski düzenlemedeki eksiklikleri ve telafi edilip edilmediği hususunu ayrıca yeni düzenlemedeki eleştirilen hususları irdelenmeye ve çözüm bulunulmaya çalışılacaktır.
Geri göndermeme ilkesi ve sığınma hakkı: Türkiye'nin batı sınırındaki düzensiz göçe yönelik uygulamaların AİHM kararları ışığında değerlendirilmesi

İnsanlar, yüzyıllardır yaşadıkları yerdeki zulüm tehdidinden kaçarak güvenli topraklara ulaşmak için yer değiştirmektedir. Geri göndermeme ilkesi, devletlere egemenlik yetkilerinin olduğu alanlarda bulunan kişileri zulüm tehdidi altında oldukları herhangi bir yere göndermeme yükümlülüğü yükleyen bir ilkedir ve ülke sınırından geri çevirmeye yönelik koruma da sağlamaktadır. Bu ilke çeşitli sığınma hukuku ve insan hakları hukuku belgelerinde düzenlenmektedir. Özellikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihadı ilkeye önemli bir koruma alanı sağlamakta ve ilkeyi güçlendirmektedir. Ülkelerin zorlayıcı sınır politikaları sebebiyle, mülteciler, çoğunlukla düzensiz yollar ile yolculuk etmek zorunda kalmaktadır. Bu sebeple mültecilerin geri göndermeme ilkesi kapsamında sınırdan geri çevrilmemesi, sığınma prosedürlerine erişimlerinin sağlanması ve düzensiz geçişten ve bulunuştan ötürü cezalandırılmaması gerekmektedir. Türkiye, yüksek mülteci ve sığınmacı nüfusuna sahip olması sebebi ile hem en önemli sığınma ülkelerinden biri, hem de konumu sebebiyle en yoğun kullanılan geçiş ülkelerinden biridir. Türkiye'de bulunan mültecilerin, sığınmacıların ve düzensiz göçmenlerin çeşitli sebeplerle düzensiz yollardan batılı devletlere ulaşma amacıyla yola çıkması sebebiyle Türkiye'nin batısında yoğun bir düzensiz göç hareketi yaşanmaktadır. Türkiye'nin, Yunanistan'ın ve Avrupa Birliği'nin Türkiye'nin batı sınırındaki düzensiz göçü önlemeye yönelik gerçekleştirdiği bazı uygulamaların geri göndermeme ilkesi ve insan hakları ile bağdaşmadığı noktalar vardır. Bu çalışmanın amacı, geri göndermeme ilkesinin ve sığınma hakkının, özellikle düzensiz sınır geçişlerine ilişkin kapsamının, uluslararası ve ulusal mevzuata göre belirlenmesi ve Türkiye'nin batı sınırında gerçekleşen yoğun düzensiz göç hareketliliğine yönelik uygulamaların Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihadı ışığında geri göndermeme ilkesi merkez alınarak değerlendirilmesi, mevzuatta ve sahada yaşanan sorunların tespit edilmesi ve sorunlara yönelik çözümler önerilmesidir.
Türk İş Hukukunda manevi tazminat

Türk İş Hukukunda Manevi Tazminat'ı konu alan tez çalışmamızda, Türk hukuk sisteminde önemli hukuki sorunlara neden olan ve yaygın bir uygulamaya sahip olması nedeniyle yargı makamını ciddi şekilde meşgul eden manevi tazminat ele alınmıştır. Çalışmamızda esas olarak konunun kavramsal yapısı ve uygulamada karşılaşılan sorunlar ele alınmaktadır. Söz konusu sorunlar, manevi tazminata ilişkin yargısal içtihatlarla birlikte ortaya konulmakta ve soruna çözüm getiren bilimsel değerlendirmeler ayrıntılarıyla incelenmektedir. Manevi tazminat genel yapısı itibarıyla çok önemli çalışmalara konu olmuş olsa da, iş hukuku bağlamında ayrıntılı incelemeye tabi tutulmamıştır. O sebeple biz bu çalışmamızla, konunun önemini hatırlatmak ve bu konuda yapılacak çok daha ciddi çalışmalara katkı sağlayabilmeyi amaçladık.
Uluslararası tahkimde doğrudan uygulanan kuralların etkisi

Uluslararası ticaret hacminde meydana gelen artışın da etkisiyle, tahkim prosedürü günümüzde milletlerarası ticaretten kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümünde sıkça tercih edilen yargılama prosedürü haline gelmiştir. Bunun en önemli sebeplerinden biri ise tahkim yargılamasında taraf iradesinin üstünlüğü ve sözleşme serbestisi ilkelerinin hakim olmasıdır. Ancak bu serbestliğin de bazı sınırları bulunmaktadır. Bu sınırlardan birini ise, doğrudan uygulanan kurallar oluşturmaktadır. Devletlerin siyasi, sosyal ve ekonomik politikalarını yansıtmak ve bu doğrultudaki menfaatlerini korumak amacıyla düzenlenen doğrudan uygulanan kurallar, yabancılık unsuru taşıyıp taşımamasını dikkate almaksızın kapsamlarına giren tüm hukuki olay ve ilişkiler açısından uygulama alanı bulmaktadırlar. Müdahaleci normların bu niteliği ise tahkim yargılamasında üstün tutulan taraf iradesi ile devletlerin menfaatlerinin çatışmaları sonucunu ortaya çıkarmaktadır. Çalışmamızda, devlet yargılamasındaki yeri de dikkate alınmak suretiyle doğrudan uygulanan kural kavramı ele alınmış ve bu kavramın milletlerarası ticari tahkimdeki etkisi ve bu etkinin sonuçları inceleme konusu yapılmıştır.