turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'nin Ortadoğu politikası (1946-1960)

Bu çalışmanın amacı, 1946- 1960 yılları arasında Türkiye Cumhuriyeti'nin genel dış politikasında önemli bir yere sahip olan Ortadoğu politikasını değerlendirmektir. Bu çalışmada, söz konusu dönem içinde ortaya çıkan uluslararası gelişmelerin ve ülke içinde yaşanan iktidar değişiminin Türkiye'nin Ortadoğu politikasına ne şekilde yansıdığı belirlenmeye çalışılmıştır. Bu çalışma sırasında, dönem içinde yaşanan gelişmelerin sağlıklı değerlendirilebilmesi için konuyla ilgili arşiv belgeleri ve resmi kaynaklar üzerinde çalışılmıştır. Ayrıca, Ortadoğu gelişmeleri karşısında Türkiye'nin izlediği politikalarınkamuoyundaki yankıları da dönemin gazetelerinden örnekler verilerek açıklanmıştır. Çalışma sonunda yapılan değerlendirmelerden de anlaşılmıştır ki, Türkiye'nin 1946- 1960 yılları arasında Ortadoğu'ya yönelik geliştirdiği politikalar, iki farklı etkendenkaynaklanmıştır. Bu etkenlerin ilkini; II. Dünya Savaşı sonrasında dış politikasını ABD'yeendeksleyen Türkiye'nin Ortadoğu'da ABD'nin stratejik çıkarları doğrultusunda bir siyasitercihte bulunması oluşturmuştur. İkincisini, 1950 seçimleri ile iktidara gelen Demokrat Parti'nin dış politika anlayışında görülen radikal değişim oluşturmaktadır. Yaklaşık on beş yıl gibi bir süre Ortadoğu'da izlenen Batı taraftarı politikalar, Türkiye'nin Ortadoğu ülkeleriyle olan ilişkilerini ise önemli ölçüde zayıflatmıştır.
İkinci Körfez Savaşı'nda Türk dış politikasının analizi

Orta Doğu'da son yüzyılda yaşanan en şiddetli savaşlardan biri kuşkusuz İkinci Körfez Savaşı'dır. Gerek savaşın nedenleri gerekse de ortaya çıkan sonuçlar, bölgesel ve uluslararası dengelerin değişmesinde belirleyici rol oynamıştır. Bu münasebetle bu konunun uluslararası ilişkiler biliminin bakış açısından değerlendirilmesi; meselenin doğru anlaşılması, uluslararası düzeydeki şiddetin tahlili ve uluslararası ilişkiler teorilerinin varsayımlarının tetkik edilmesi açısından hayli önemlidir. Savaşın sonuçları ve ortaya çıkardığı tahribat günümüzde bölgesel ve küresel boyutlarıyla etkili olmaya devam etmektedir dolayısıyla bu konu siyaset bilimi için önemini korumaktadır.
Mayotte: Stringent relationship between France and Comoros (1975-2015)

Bu çalışmanın amacı, Fransa ve Komorlar Birliği arasındaki Mayotte adası ile ilgili ihtilafını aydınlatmaktır. Bu konu, 1973- 1994 yılları arasında Birleşmiş Milletler tarafından kabul edilen yirmi kararda da görüldüğü üzere, her iki tarafta da yanlış anlaşılmalara ve gereksiz kızgınlıklara neden olur. Bu konu, Mayotte, uluslararası tam egemenliğe kavuştuğunda, Fransa ve Komorlar arasındaki Mayotte ile ilgili anlaşmazlıklarından kaynaklanıyor. Fransa, Mayotte adasındaki egemenliğinin 1841 yılından beri geçerliyken, Komorlar, bağımsızlığa kavuştuğu 6 Temmuz 1975 tarihinden bu yana adanın, Fransız egemenliğinin etkin bir şekilde kullanılmasından öte, adanın ve diğer ada toprakları Komor Adaları'nın ayrılmaz bir parçası olduğunu iddia etmektedir. Bu araştırma esas olarak üç önemli temaya dayanmaktadır. Biri, Mayotte Adası ile ilgili Fransız-Komor ihtilafının sebebi ile ilişkilendirilebilir, diğer tema her partinin ihtilafa bakış açısını gösterecek ve bu, Fransız-Komor ihtilaf sonucunu göstermekle son bulacaktır. Bu konuyu hukuki bir yaklaşımla analiz edersek, bu, uluslararası hukuka dayanarak Birleşmiş Milletler Örgütü'nün uygulamaları ve Uluslararası Adalet Divanı'nın içtihadı üzerine uluslararası hukuka göre çözülmediğinden, belirli bir zorluk çıkarmayan bir sorundur. Sonuç olarak, Mayotte'nin Komorlardaki üyeliğini savunmak için yapılacak herhangi bir argüman, tartışılmaz bir meşruiyet bulamaz.
Hatemi Dönemi İran dış politikasında karar alma süreci (1997-2005)

Bu tez özellikle dış politikada Karar Alma Süreçlerini incelemektedir. Bu incelemeyi yaparken de dış politikada ortaya konan belli karar alma modellerinden yararlanılmıştır. Dış politikada karar alma süreci incelenirken örnek dönem olarak İran' da Hatemi dönemi seçilmiştir. Çalışmada Hatemi dönemi İran Dış Politikası, İran Dış Politikasında karar alma süreçleri ele alınmıştır. Üç bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde dış politikada karar alma süreci, karar alma modelleri incelenmiştir. İkinci bölümde 1979 İran İslam Devrimi sonrası İran' da oluşturulan siyasi düzen ve anayasal kurumlar son olarak da İran Dış Politikasında karar alma süreci incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise Hatemi dönemi dış politikasında karar alma süreçleri örnek olaylar yardımıyla incelenmiştir.
Uluslararası ilişkilerde imaj yönetimi'nin uygulanması ve önemi

Bu çalışmanın temel araştırma sorusu, uluslararası ilişkiler bağlamında, ülkelerin sahip oldukları veya oluşturdukları imajların nasıl yaratıldığı ve bu imajların uluslararası alanda diğer ülkelerle olan ilişkileri ve dış politikalarını nasıl etkilediği ve dış politikalarına nasıl katkı sağladığıdır. Bu bağlamda, çalışma başında sahip olunan bilgiler çerçevesinde şu hipotezler oluşturulmuştur: İlk olarak; ülkelerin, uluslararası sistemde konumlarının belirlenmesi ve uluslararası sistemde etkili olabilmeleri sadece askeri ve ekonomik güç ile değil uluslararası alanda oluşturdukları imajları ile de alakalıdır. İkinci olarak; bir ülkenin uluslararası kamuoyunda olumlu imaja sahip olması o ülkenin uluslararası sistemde itibarlı olduğu anlamına gelmeyebilir. Son olarak; imaj, ülkelerin sosyal, siyasal ve ekonomik gelişmelerine katkı sağlamaktadır. Ülkelerin sert güç unsuru olan ekonomik ve askeri gücün yetersiz gelmesi nedeniyle subjektif araçlar olan yumuşak güç, kamu diplomasisi ve propaganda araçları ortaya çıkmıştır. Böylece sert güç araçlarıyla uluslararası alanda etkin olabilmenin yetersiz olacağı ve imaj oluşturucu subjektif araçlara ihtiyaç duyulduğu sonucuna varılmıştır. İkinci olarak, imaj ile itibar farkının ortaya koyulmasıyla ancak olumlu imajın itibar oluşturabileceği ve itibar oluşturmanın sadece imaj ile yeterli gelmeyeceği sonucuna varılmıştır. Son olarak imajın sosyal, siyasal ve ekonomik ilişkilerinin ortaya konulmasından yola çıkarak, bir ülkeye ekonomik anlamda yatırım ve turist gelmesinin, siyasal ve sosyal anlamda hükümet dışı kuruluşlarının olumlu raporlarının ülke imajlarına katkılarının olduğu sonucuna varılmıştır. Bu doğrultuda, üç hipotezi de doğrulanmış olan tez çalışmasında, nitel araştırma yöntemleri kullanılarak, bulgular tarihsel bir yaklaşımla ele alınmıştır.
Suriye krizi bağlamında Obama dönemi Türkiye-ABD ilişkilerinde değişen güvenlik ortaklığı

Kökenleri Osmanlı dönemine kadar uzanan Türk-Amerikan ilişkileri, tarih boyunca iniş ve çıkışlar yaşamışsa da iki ülke birbiri için kaybedilmemesi gereken değerli müttefikler olmuştur. 2000'li yıllarla beraber ABD'nin değişen Orta Doğu politikası ve Türkiye'nin bu çerçevedeki yerinin belirsizliği ikili ilişkilerdeki bu eğilimin değiştiği izlenimini yaratmıştır. 2008 yılında Obama hükümetinin başa gelmesi ile yeni bir döneme girilmiş, ilişkilerin tanımında 'stratejik ortaklık' kavramının yerine daha ileri düzeyde işbirliğini ifade ettiği belirtilen 'model ortaklık' söylemi geliştirilmiştir. 2010 yılında ortaya çıkan Arap Baharı ve takip eden dönemde Suriye'de başlayan iç savaş ile ikili ilişkiler yeni tanımın test edildiği süreçlerden geçmişştir. ABD'nin bölgesel güç olarak nitelendirilebilecek tarihi müttefiki Türkiye ile ilişkileri, Suriye Krizi taraflarından PYD'ye verdiği destek ile sorgulanır hale gelmiştir. Bu bağlamda çalışmada, Suriye Krizi perspektifinden Obama dönemi Türkiye-ABD ilişkileri incelenmiş ve müttefik ilişkilerinin zedelendiği iddia edilmiştir. Değerlendirmeler neo-realizm ve ittifak teorileri çerçevesinde yapılmıştır. Çalışma sonunda, Obama döneminde Türkiye-ABD ilişkilerinin Suriye Krizi özelinde daha da ayrıştığı hipotezi doğrulanarak, 'model ortaklık' kavramının içinin doldurulamadığı ve iki ülke arasında güvenlik ortaklığından ziyade ayrışan güvenlik çıkarlarının olduğu sonucuna varılmıştır. Türkiye'nin güvenliğini doğrudan etkileyen Suriye'deki terör sorununun çözümünde, müttefiki ABD'den beklediği desteği göremediği tespit edilmiştir. ABD'nin izlediği pasif tutum ve bölge unsurları ile hareket etme politikası kapsamında PYD'ye verdiği desteğin yakın dönemde değişmeyeceği analizinde bulunulmuştur. Bu bağlamda, Türkiye-ABD ilişkilerinin kısa dönemde pozitif bir ivme kazanmayacağı öngörülmüştür.
Policy convergence between the Russian Federation and the People's Republic of China

Bu tez, Rusya ve Çin arasındaki karşılıklı ilişkileri politika yakınsaması teorisini temel alarak incelemektedir. Tezin amacı Rusya-Çin ilişkilerini politika yakınsaması teorisi içerisinde inceleyerek hangi alanlarlarda gerçekleştiğini belirlemektir. Giriş bölümünde çalışma hakkındaki bilgiler ve kullanılan teori teoriyi temel alarak yapılan bu incelemenin genel hatları belirtilmiştir. İkinci bölümde, politika yakınsaması teorisi hakkında kullanılan literatür incelenmiş ve teori anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, Rusya Çin ilişkilerinin tarihsel geçmişşi, Sovyetler Birliği'nin dağılımına kadar olan süreç içerisinde incelenmiş, iki dost devletin Zhenbao Adası Olayı sonrasında müttefiklikten düşmanlığa geçişi özet olarak sunulmuştur. Dördüncü bölümde, Rusya ve Çin'in politik ilişkileri anlatılmış olup, Şangay İşbirliği Örgütü, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi çatısı altındaki birliktelikleri incelenmiştir ayrıca radikal İslama karşı ve Amerikan Çevreleme politikasına karşı gösterdikleri tutum ve paralellikte ele alınarak, askeri ilişkiler incelenerek bölüm sonlanmıştır. Beşinci bölümde, iki ülkenin ekonomik ilişkileri incelenip, BRICS grubu, Çin'in Bir Kuşak Bir Yol projesi, Rusya'nın Uzak Doğusu üzerindeki işbirliği ve enerji alanındaki bağları ve enerji çeşitlendirme politikaları karşılaştırılmıştır. Altıncı bölümde, tezin sonuç bölümü ve önceki bölümlerde ortaya çıkan veriler sonucunda politika yakınsaması teorisi hakkındaki genel sonuç değerlendirilerek tez tamamlanmaktadır.
History as a form of mediation on the Nagorno-Karabakh case: An approach to historians intervention

Tarih genelde uluslararası ve yerel topluluklar arasında gerginliği etkilemek ve sürdürmek için önemli bir teşvik ile ilişkilendirilmiştir. Bu bağlamda, geçmişşte devlet tarafından desteklenen belirli yorumlar, geçmişşe yansıtılan çatışmaları besleyen toplumsal kimlik içinde dolaşan dominant bir bellek biçimini şekillendirdi. Tarihçiler, tarih araştırmalarına mümkün olduğunca bilimsel bir nesnellik getirmekle görevlidir. Bu bağlamda, mevcut yazı, Dağlık Karabağ toprak anlaşmazlığında Ermenistan ile Azerbaycan'ın paylaştıkları tarihçelerin anlaşmazlıklarını incelemek eğilimindedir. Ayrıca, tarihçinin katılımı konusundaki davayı, sivil toplumu ve akademik çevrenin çatışma yönetimine katılımını teşvik etmek için işbirlikçi akademik çalışmaları kullanan çatışma çözümü için yeni bir yaklaşım olarak ele alacaktır.
Intersectionality of violence against women: Discrimination and gender-based violence against Syrians in Turkey

Bu araştırma şiddetin eleştirel analizi için; kapsamlı bir literatür taraması yaparak ve kadına yönelik şiddet ile toplumsal cinsiyete dayalı şiddet tanımlarının merkezi kavramsallaştırılmasını sunarak toplumsal cinsiyet, cinsel yönelim, zorunlu göç ve yerinden edilmeye ilişkin pragmatik bir çağrı geliştirmektedir. Bu çalışmada, çalışmanın konusunu ve Suriyeli göçmenlerin yaşantılarını belirleyen süreçleri, normları ve yapısall faktörleri tanımlamak için toplumsal cinsiyet, kesişimsellik ve toplumsal cinsiyete dayalı şiddet araştırılmıştır. Kadına yönelik şiddet söz konusu olduğunda, ilk olarak farz edilen bireye yönelik doğrudan fiziksel eylemdir. Ancak şiddet doğrudan fiziksel şiddetten daha fazlasıdır; normaldir, sıradandır, günlük hayatın bir parçasıdır, semboliktir, meşrudur ve ilk bakışta algılanması zordur. Bu tez şiddetin farklı tezahürlerini toplumsal, idari ve kişilerarası düzeylerde analiz etmek için kesişimselliği bir çerçeve olarak benimsemektedir. Aynı zamanda şiddetin çok yönlü türleri ve Türkiye'deki Suriyeli kadınlar ile LGBTI+'ları hedef alan ayrımcılık da incelenecektir.
İhvan-ı Müslimin hareketi ve mısır siyasetine etkisi (1928-2015)

Akdeniz, Afrika ve dünya enerji yataklarının önemli bir kısmının yer aldığı Mezopotamyajeopolitiğine yakınlığı ile birçok medeniyete ev sahipliği yapmış Mısır, gerek küresel güçlerin etkisi gerekse de iç siyasi yapısındaki hareketlilik nedeniyle istikrarın baskı ile sağlanabildiği bir ülke haline gelmiştir. Mısır siyasetinde baskın otoriterizme rağmen son bir asırda, toplumsal bir hareket olarak Müslüman Kardeşler etkili olmuştur. Hareket;açtığı okullar, kurduğu hastahaneler, organize ettiği yardım kampanyaları ile Mısır halkının sempatisini kazanmış, fakat yönetime karşı geliştirdiği eleştirel tespitler nedeniyle sürekli siyasi baskılara maruz kalmıştır. Müslüman Kardeşlerin bir sivil toplum kuruluşumu yoksa sosyal ve siyasal bir hareket mi olduğu bugün de tartışılmaktadır. Fakat disiplinliüyelik yapısı, etkili lider kadrosu ve halk tabanına hitap eden faaliyetleri ile sürekli gündemde olmuştur. Kurulduğu 1928 yılından bu yana sürekli Mısır siyasetinde var olan hareket, bazı kesimlerce siyasi bir örgütlenme yapısının olmaması, sosyal fayda odaklı çalışmaları ile şiddetten uzak durması sebebiyle sivil bir toplum kuruluşu olarak değerlendirilmiştir. Kimi taraflarca, Mısır siyasetinde yaşanan bazı hadiselerde hareketüyelerinin isminin geçmesi ve İsrail'e karşı verdiği mücadele ile tartışılan bir organizasyonolmuştur. Kimi taraflarca ise gerek Cemal Abdün Nasır gerek Enver Sedat ve gerekse deHüsnü Mübarek dönemindeki siyaseti etkilemeye yönelik çabaları nedeniyle politik bir aktör olarak değerlendirilmiştir. 2010 yılında başlayan Arap Baharı rüzgarı Mısır'ı da etkilemiş otoriterizme karşı ayaklanan halk Tahrir Meydanı'nı doldurmuştur. Yakın siyasi tarihteki tecrübelerinedeniyle otoriteye ters düşmek istemeyen hareket, başlangıçta gözlemci olsa da daha sonrasında sürece olan etkili katkısı ile Mübarek'in devrilmesinde önemli rol oynamıştır. Arap Baharı süreci ile Mısır siyasetinin birincil aktörü haline gelen Müslüman Kardeşler, önce kurduğu siyasi parti ile Mısır Parlamentosunda çoğunluğu kazanmış, sonrasında üyesi olan Muhammed Mursi'nin Cumhurbaşkanı seçilmesi ile iktidar olmuştur. Fakat gerek siyasi tecrübesizliği ile Mısır siyasetini, Mısır'ın demokratik geleceğini kurma konusundakonsolide edememesi, gerekse de eski siyasi, ekonomik rejim bürokrasisinin etkisinikıramaması nedeniyle bir yıl gibi kısa bir süre sonrasında askeri bir darbe ile yönetimine son verilmiştir. Yapılan çalışmada Müslüman Kardeşlerin ideolojik yapısı, toplumsal ve siyasi faaliyetleri, iç dinamikleri ile kurulduğu zamandan bu yana Mısır siyasetine etkisi incelenerek analiz edilmiştir. Araştırma, alan çalışması ile birçok yerel gazete ve düşünürün fikirlerindenyararlanılarak, konuya ilişkin yerel ve uluslararası akademik kaynaklar taranarak yapılmıştır.
Bulgar kaynaklarına göre Mondros'tan Lozan'a Bulgaristan ve Türk Bulgar ilişkileri

Bulgaristan Almanya'nın öncülügündeki ttifak Gurubunun saflarında I. Dünya Savasına girmistir. Bulgaristan büyük beklentiler ile girdigi savastamaglup olarak Neuilly Antlasmasını imzalamıstır. Neuilly Antlasması siyasi, askeri ve ekonomik konularda Bulgaristan'aagır yaptırımlar getirmistir. Bu antlasma ile Bulgaristan'ın siyasi sınırlarıdaraltılmıs, Bulgaristan'ın bazı bölgeleri komsularına verilmistir. AyrıcaBulgarlar geleneksel Bulgar bölgeleri olarak nitelendirdikleri, Makedonya, Trakya ve Doburca bölgelerindeki haklarından vazgeçmek zorundakalmıslardır. Neuilly Antlasması ile Bulgaristan 2250000 altın Frank tazminat ödemeye mahkum edilmistir. Antlasmanın ekonomi ile ilgili diger maddeleri ile de Bulgaristan'ın ticari faaliyetlerine sınırlamalar getirilmistir. Böylece bir taraftan Büyük bir borcun altına sokulan Bulgaristan diger taraftan da buborcunu ödeyebilecegi imkanlardan mahrum bırakılarak adeta bir sömürgekonumuna getirilmistir. Neuilly Antlasması ile Bulgaristan'ın askeri potansiyeli de yenidendüzenlemistir. Birinci Dünya Savası boyunca yüz binler ile ifade edilenBulgaristan ordusu, Antlasma ile birlikte bütün kuvvetleri dahil 30 .000'igeçmeyecek sekilde düzenlenmistir. Askeri teçhizat konularında da getirilen sınırlandırmalar ile Bulgaristan ülkeyi savunmaktan aciz, kagıt üstünde bir askeri birlik haline getirilmistir. Bulgaristan'da Birinci Dünya Savası sonucunda BZNS hükümetlerikurulmustur. Aleksandır Stamboliyski liderligindeki BZNS Hükümeti, barısyanlısı bir politika takip ederek, Neuilly Antlasmasının maddelerinihafifletmeye ve Bulgaristan'ın komsuları ile ilişkilerini Düzeltemeyeçalısmıstır. Bulgaristan, komsuları olan Yugoslavya, Romanya ve Türkiye ileilişkilerini geliştirmek için yogun çaba sarf ederken, Yunanistan'a karsı sogukbir tutum sergilemistir. Batı Trakya ve Bulgaristan'ın Akdeniz'e çıkıs koridorutemin etme çabaları dolaysı ile iki ülkenin rakip konumda olması ilişkileringelismesini engellemistir. Bulgar tezlerinin önündeki en büyük engel olarak Yunanistan'ı görenBulgaristan Hükümeti, Yunanistan ile savas halinde olan Türkiye ileyakınlasmıs ve Türkiye'yi desteklemistir. ki ülkenin Birinci Dünya Savaşında aynı cephede yer almaları, Türklerin Versay sistemine karsı baslatıgı mücadele iki ülkeyi birbirineyakınlastırmıstır. Bulgaristan Hükümeti Türkiye'nin verecegi mücadeleden Bulgaristan'ınkazançlar elde edebilecegini düsünerek, imkanları ölçüsünde Türkiye'yedestek olmustur. Bulgarlar bir taraftan ülkesinden Anadolu'ya yapılan silahsevkıyatlarını kolaylastırarak diger taraftan da diger taraftan da ülke basınında Türk Bagımsızlık savasını destekleyen yayınlar yaparak Türkiye'yedestek olmaya çalısmıslardır. Birinci Dünya Savası sonrasında iki ülke ilişkileri gayrı resmi bir niteliktasımasına ragmen, Türk ? Bulgar ilişkileri tarihinin en sorunsuz, döneminiteskil etmistir.
Irak'ın petrol ve doğalgaz bağlamında enerji altyapısı ve Türkiye'nin Irak'ın kuzeyine yönelik enerji politikası

Bu tezle küresel düzeyde; Irak enerji altyapısının durumu ve önemi irdelenmekte; ABD, AB, Çin ve Rusya bölgesel düzeyde ise Türkiye gibi aktörlerin hangi nedenlerle Irak'a ilgi duyduklarına da yer verilmektedir. Türkiye ise ABD'nin çekilmesinden sonra dikkatini daha çok Kuzey Irak'taki enerji kaynaklarına yönlendirmiş durumdadır. Kuzey Irak enerji altyapısının durumu ve önemi incelenirken, Türkiye'nin Kuzey Irak enerji politikası irdelenmiştir. Çalışma uluslararası petrol şirketlerinin bu oyunda denklemin neresinde olduklarının da ortaya çıkarılmasını da amaçlamaktadır. Tez 2 bölümden oluşmakta olup, ilk bölümde çalışmanın konusu olan Irak; tarihi ve ekonomisinin yanında coğrafi, demografik ve siyasi yapısıyla ele alınmaktadır. Enerji kavramı açıklanırken, Irak'ın enerji profili çıkartılmakta ve ülke petrollerinin küresel ekonomi için önemine dikkat çekilmektedir. İkinci bölümde ise Kuzey Irak genel hatlarıyla ele alınırken, enerji profili çıkarılmakta ve Türkiye'nin Kuzey Irak'a yönelik enerji-politik hamlelerine yer verilmiştir.
Britanya istisnacılığının Avrupa entegrasyonu sürecinde parlamento konuşmaları üzerinden analizi

İkinci Dünya Savaşı sonrasında Avrupa'daki siyasi ve ekonomik yıkımı onarmak adına Avrupa bütünleşmesi fikri ortaya çıkmış, ancak Britanya bu fikre Kıta'nın diğer ulus devletlerine kıyasla daha mesafeli yaklaşmıştır. Her ne kadar 1960'larda entegrasyon fikrinin en somut çıktısı olan Avrupa Ekonomik Topluluğuna başvurup, 1973'te üye devlet konumuna gelse de; Britanya, üye olduğu dönem boyunca ulusal çıkarlarına uymayan Topluluk politikalarının dışında kalmayı tercih etmiştir. Britanya'nın gerek kendini Kıta Avrupası'nın politik, ekonomik ve toplumsal yapısından ayrıştırarak, gerekse karşılaştırmalı bir üstünlük belirterek istisnacılığını üyelik öncesi ve sonrası dönemde devam ettirdiği söylenebilir. Avrupa entegrasyonunun ilkelerinden ve politika gerekliliklerinden kendini hariç tutma iddiası olarak tanımlanabilecek Britanya istisnacılığına dair Britanya Parlamentosu'nun iki ana akım partisi İşçi Partisi ve Muhafazakar Parti tarafından üretilen siyaset ve söylem, bu çalışmanın temel araştırma konusudur. Britanya Parlamentosu içinde Avrupa entegrasyonuna karşı geliştirilen farklı tutumlar arasından istisnacılığı söylem analizi yöntemi ile inceleyen bu çalışmada, bahsi geçen iki partinin milletvekillerinin parlamento konuşmaları 1973- 2017 dönem aralığında, parlamentonun resmi arşivi Hansard üzerinden elde edilen veriler aracılığıyla incelenmiştir. Bu bağlamda çalışmanın ilk amacı İşçi Partisi ve Muhafazakar Parti milletvekillerinin istisnacılık siyasetinin söylemsel boyutunu nasıl kurguladıklarının incelenmesi, ikinci amacı ise bu iki partinin istisnacılık söylemi arasında ne gibi benzerlikler ve farklılıklar olduğunun tespit edilmesidir. Söylem analizi sonucunda iki partinin istisnacılık söyleminin yoğunlaştığı ana başlıklar egemenlik, ekonomik yapının biricikliği, dünya gücü olma iddiası ve ada devleti olma halinden kaynaklı coğrafi konum olarak ortaya çıkmıştır.
Soğuk Savaş ve Arap-İsrail çatışmalarının gölgesinde Suriye-ABD ilişkileri: 1970-1991

Bu çalışma, Soğuk Savaş ve Arap-İsrail çatışmaları ile Ortadoğu bölgesindeki siyasi gelişmelerin 1970- 1991 yılları arasında Suriye-ABD ilişkilerine etkisini incelemektedir. ABD'nin Ortadoğu'ya ilişkin süreklilik ve değişim gösteren, bölgedeki hakim konumunu sürdürmeyi amaçlayan politikaları ile Hafız Esad yönetimindeki Suriye rejiminin, ulusal çıkar ve güvenlik ekseninde inşa ettiği dış politika arasındaki çatışma ve işbirliği süreçleri analiz edilmektedir. Suriye-ABD ilişkilerinin ikili münasebetlerden çok Ortadoğu'daki Soğuk Savaş şartları, Arap-İsrail çatışmaları, Lübnan İç Savaşı, Camp David düzeni ile İran Devrimi'nin ortaya çıkardığı bölgesel denklem ve Körfez savaşı gibi kilit konulardan etkilendiği ve onları etkilediği varsayımından yola çıkarak değerlendirmeler yapılmıştır. Bu çerçevede, tezin temel iddiaları; Ortadoğu'daki gelişmelerin ve ABD'nin bölge siyasetinin Suriye-ABD ilişkilerinin temel belirleyicisi olduğu; ABD'nin Suriye politikasının İsrail'in güvenliği ve Lübnan'ın istikrarı üzerinden şekillendiği; Suriye'nin ABD ile ilişkilerinde; rejim güvenliği, bölgesel istikrar, İsrail ile mücadele ve ekonomik yardımların ön planda olduğu; Soğuk Savaş döneminde Suriye'nin Sovyetler Birliği'nin şemsiyesinde değil, her iki kutup lideri arasında bölgesel çıkarlarını önceleyen pragmatik bir politika izlediği ve ilişkilerin işbirliği dönemlerinde bile güvensizlikten azade olmadığı, yönetici kadrolar içinde bir güven bunalımının hakim olduğu şeklindedir. Yapılan değerlendirmeler neticesinde, Suriye-ABD ilişkilerindeki yapısall sorunların çatışma zeminini oluşturduğu; diğer taraftan ise bölgede yaşanan konjonktürel değişimlerin işbirliği süreçlerini kolaylaştırdığı sonucuna varılmıştır.
Crisis of the maritime jurisdiction at the Mediterranean sea and EU's effect on solution

Doğu Akdeniz'de son yıllarda enerji alanında yapılan keşifler bölgede zengin doğalgaz kaynaklarının varlığını ortaya çıkarmıştır. Ekonomik ve siyasi anlamda olumlu bir gelişme olarak kabul görebilecek bu zenginlik, tarafların konuya ilişkin uzlaşmadan uzak ve uluslararası hukuku ihlal eden tutumları nedeniyle bölgede gerilimlerin yaşanmasına neden olmaktadır. Çok taraflı bir savaşın patlak vermesi ihtimalinin dahi değerlendirildiği bu süreçte ülkeler 'kazan kazan' stratejisinden çok 'sıfır toplamlı oyun' çerçevesinde konuya yaklaşarak çıkarlarını en üst seviyeye çıkarma amacı taşımaktadır. Doğu Akdeniz'e kıyısı olan devletlerin deniz yetki alanlarının birçok noktada çakışması, çözüme kavuşmamış Kıbrıs meselesi, söylemlere yansımayan Rumların Megali İdea'sı ve Avrupa Birliği'nin kodlarını emperyalist tarihinden alan sömürü geleneği sorunun temelini oluşturmaktadır. Kuşkusuz Türkiye'nin bölgede enerji merkezi haline gelmesinden ve enerjiden kazanç sağlayacak olmasından dolayı duyulan kaygılar, neden uzlaşma sağlanamadığına ilişkin buzdağının görünmeyen yüzünü oluşturmaktadır. Bölgede 'de facto' bir oluşum yaratılarak 'oldu-bitti' stratejisi ile diğer kıyıdaş ülkelerin aleyhinde olacak biçimde, hem egemenlik alanı genişletilmeye, hem de bölgedeki doğal kaynaklar elde edilmeye çalışılmaktadır. Bu çalışmada bölgede var olan çatışma, deniz hukuku çerçevesinde ele alınıp çatışma çözümü yaklaşımı çerçevesinde çatışmanın analizi yapılacaktır. Son tahlilde, bir barış projesi olan AB'nin çatışmadaki pozisyonu, tutumları ve çözüme yönelik etkisinin neler olduğu değerlendirilecektir.