turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Serbest piyasaya geçiş ekonomilerinde gerçekleştirilen reform hareketleri ve Türkmenistan örneği

Sovyetler Birliğinin dağılmasıyla beraber planlı ekonomiden piyasa ekonomisine geçiş yolunda yarış içerisinde olan ülkelerden bazıları geçen on yılın sonunda bitiş çizgisine yaklaştı, diğerleri ise güç bela hareket noktasındaki engelleri aşmak için çabalamaktadırlar. Bazı Orta ve Doğu Avrupa ülkesi ve BaltıkCumhuriyetleri Avrupa Birliğine katılımın eşiğinde bulunurken, Rusya'nın da dahil olduğu çoğu BDT ülkesi ise düzensiz bir gelişme seyri göstermektedir. İşte bu çalışmanın temel amacını da, geçiş süreci reformları, reformların etkileri ve sonuçlarının Türkmenistan örneği göz önünde bulundurularak anlatımıdır.
Tehdit ve dış politika: Obama dönemi ABD'nin Çin politikası (2009-2016)

Bu çalışma devletlerin dış politika davranışlarını nasıl belirlediği konusu üzerine odaklanmaktadır. Bu bağlamda çalışmada iki hipotez iddia edilmiştir. İlk hipotez olarak devletlerin dış politika davranışlarını tehdit algılamaları çerçevesinde belirlediği vurgulanmıştır. Bunun sonucu olarak tehdit algılayan devletlerin tehdit unsuru oluşturan devlete karşı realist dış politika davranışına başvurduğu iddia edilmiştir. İkinci hipotez olarak ülke içi değişkenlerin de devletlerin dış politika davranışlarını şekillendirdiği ve ülke içerisindeki dış politika yürütücülerinin pozisyonlarının uyumlu olmasının sistemik etkilere karşı belirli bir dış politika davranışını kolaylaştırdığı iddia edilmiştir. Çalışmada iddia edilen hipotezleri test etmek için vaka analizi yöntemine başvurulmuş ve ABD'nin Çin'e karşı dış politika davranışı incelenmiştir. İlk vaka olarak, Obama döneminde Çin'in aşamalı olarak artan askeri harcamaları ve modernizasyonu incelenmiştir. İkinci vaka olarak Çin'in aynı dönem içerisindeki bölgesel egemenlik iddiaları incelenmiştir. İncelenen vakalar sonucunda 2008 sonrası dönemde Çin'in dış politika davranışlarının ABD tarafından tehdit olarak algılandığı ve ABD'nin Çin'e karşı realist bir dış politika davranışı olarak çevreleme stratejisine başvurduğu sonucuna varılmıştır.
ABD'nin Suriye krizi politikasında Türkiye'nin yeri (2011-2014)

Bu çalışmada, Suriye'de Arap Baharı'nın başlamasından itibaren Devlet Başkanı Beşar Esad'ın iktidardan ayrılması gerektiğini belirten Amerika Birleşik Devletler'nin daha sonraki zamanlarda Suriye politikasındaki iniş çıkışları, Amerikan Kongre'sinin askeri güç kullanımına yetki vermediği için ABD Başkanı Obama'nın Suriye konusunda izleyeceği siyasetin belirsizliği, Türkiye'nin güney komşusu Suriye'ye yönelik politikası nedeniyle bölgede ve uluslararası camiada yalnızlaştığı iddiası gündemdeki yerini korurken ABD ile ortaya çıkan görüş ayrılığı ele alınmaktadır. Türkiye, Suriye'ye askeri müdahale isterken ABD bunu, Esad rejiminin kimyasal silah kullanmasına rağmen reddediyordu. Bu yüzden Türkiye, Suriye krizinin sonuçlarıyla tek başına yüzleşmek zorunda kalıyor. Bu çalışmada, ABD'nin Suriye krizinde Türkiye ile nasıl ayrıştığı ve Suriye krizi gölgesinde Türkiye'nin Ortadoğu politikasının nasıl değiştiği anlatılmaktadır.
Türkiye'nin Balkanlarda batı ve doğu ittifakına bağlı iki sınır komşusuyla siyasi ilişkileri, Bulgaristan ve Yunanistan (1945-1960)

Türkiye'nin, biri kendisiyle aynı ittifakta, diğeri ise karşı ittifakta yer alan iki Balkan komşusuyla Soğuk Savaşın ilk on beş yılındaki siyasi ilişkilerinin incelenmesi ve bu ilişkilerin ilgili ülkeleri nasıl etkilediklerinin saptanması tezin birincil amaçlarındandır. 1945- 1960 süreci, Türkiye'nin iki Balkan sınır komşusu ile yaşadığı ilişkilerde kritik bir zaman aralığı olarak belirdi. Çalışmada bu durum özellikle, dönemin devlet adamlarının ve hükümetlerinin faaliyetleri ve uyguladıkları politikalar açısından ele alınmıştır. Burada Bulgaristan'ın Komünist Partisi ve liderlerinin Türkiye'ye bakış açısı verilirken, ne Dimitrov'la başlayan Vatan Cephesi politikalarının ne de son derece sert Çervenkof politikaları süreci sonrası ortaya çıkan yumuşama devresinde Anton Yugof ve esas karar verici Todor Jivkov politikalarının, Türkiye'ye karşı fazla bir değişiklik göstermediği incelenmiştir. Karşılık olarak aynı sertlikteki tavır, hem CHP hem de DP dönemlerinde izlenmiştir. Yunanistan'da ise 1945- 1953 devresinde, Plastiras'tan Vulgaris'e, Çaldaris'ten, Venizelos'a ve Papagos döneminin ilk yılları dahil, her ne kadar Türkiye ile ittifak içinde ve işbirliği çalışmaları sürecinde olunsa da Kıbrıs sorunuyla birlikte Papagos ve Karamanlis dönemlerinde Türkiye'ye karşı bakış açısında ortaya çıkan sertleşme, kendisine özellikle Adnan Menderes ve Fuad Köprülü sonrası Dışişleri Bakanı Fatin Rüştü Zorlu'nun politikalarında karşılık bulmuştur. Adnan Menderes'in sert tavrı ünlü Liman Lokantası konuşmasıyla iyice kendisini gösterirken, Fatin Rüştü Zorlu ise 1955'in Londra Konferansı'nda sert tavrıyla dikkat çekmiştir. Tezde Türk basınınından ve kısmen de yabancı basından gelen haberler değerlendirilmiştir. Türk basını, Bulgaristan'a eleştirel yaklaşırken, Yunanistan için yine Kıbrıs sorununun ortaya çıkışına kadar olumlu yazılara rastlanmış, sonraki dönemde Yunanistan, Bulgaristan'dan dahi ağır eleştirilmiştir. Bunlar ele alınırken, yabancı basının görüşleri, ABD'deki basın kuruluşları, New York Times, Daily News gibi gazetelerin Türk-Yunan ilişkilerine sıklıkla yer verişi ve İngiliz basınından Times, Daily Express ve Economist gibi gazete ve dergilerin özellikle Kıbrıs sorununu, Türk-Bulgar ve Türk-Yunan ilişkilerini ele alışını inceleme imkanı doğmuştur. Çalışma, dönemin arşiv belgeleri ve özellikle Türk basınına dayanarak şekillenmekle birlikte, dönemin siyaset adamlarının, Mecliste ve basındaki beyanlarıyla da desteklenmiştir.
Batılı kaynaklarda El Kaide ve Londra bombalamaları

Soğuk Savaş'ın sona ermesinin ardından dünyada bir ideolojik boşluk ortaya çıkmıştır. Bu süreçte özellikle ABD ve Batı'da El Kaide tarafından gerçekleştirilen eylemler çerçevesinde Siyasal İslam konusu yaygın olarak tartışılmaya başlanmıştır. Bununla birlikte yapılan tartışmalarda bilgi eksikliği ya da önyargılardan kaynaklanan ciddi eksiklikler ve yanlışlıklar olduğu göze çarpmaktadır. Tez'de El Kaide'nin siyasal programı ve eylem stratejisi incelenmiştir. Bu bağlama tez İslam dinine ilişkin fikirlerin El Kaide tarafından nasıl manipule edildiğini ele almaktadır. Tezde 11 Eylül 2001 saldırılarının ardından ABD ve Batılı akademik ve düşünce kuruluşlarının terör, El Kaide ve Siyasal İslam kavramlarına bakışının yansıtılması da amaçlanmıştır. Tez'de Siyasal İslamın tarihçesi ve gelişimi ile El Kaide ayrıntılı olarak ele alınmaktadır. Zengin bir tarihe sahip Siyasal İslam modern bir siyasi akımdır. El Kaide ise Siyasal İslamın dışında, başlı başına radikal bir ideolojidir. Siyasal İslam ile El Kaide ve terörizm arasında bağ kurulması doğru değildir. iiBu bir uluslararası ilişkiler tezidir. Konu incelenirken Batılı kaynaklardan yararlanılmıştır. Dolayısıyla okuyucuya ABD ve Batı'da konuya nasıl yaklaşıldığı konusunda bilgi aktarılmaktadır. Tez'de El Kaide eylemlerinin özelliklerini daha iyi anlamak amacıyla 2005 Londra Bombalamaları örnek olay olarak incelenmektedir. Tez dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Siyasal İslamın Kökenleri, bu bağlamda Selefizm, Vahabizm ve Suudi Arabistan, Mevlana Mevdudi, Müslüman Kardeşler Örgütü-Hasan El Benna ve Seyyid Kutub, İkinci Bölümde Siyasal İslamın Temel Kavramları, bu bağlamda Ümmet kavramı ve İslamda Cihad Anlayışı, Üçüncü Bölümde El Kaide'nin Kuruluşu ve Özellikleri, Dördüncü Bölümde ise Londra Bombalamaları'nın arka planı, ortaya çıkışı, eylemcilerin kimlileri ve eylemin sonuçları ele alınmaktadır. Tez'in sonunda El Kaide'nin taşıdığı özellikler ile hiçbir zaman gerçekleştirilemeyecek, ancak uluslararası siyaset, ekonomi ve sosyo-kültürel alanlardaki dengesizlikler giderilmediği sürece varlığını hissettirecek ütopik bir ideoloji olduğu belirtilmektedir.
Hegemonic intervention in the form of coercive diplomacy

ÖZ GÜÇ DİPLOMASİSİ BİÇİMİNDE HEGEMONİK MÜDAHALE Demir, İmran Mastır, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Hüseyin Bağcı Haziran 2005, 94 sayfa Bu tez hegemonik denge teorisine ve bu teorinin en önemli kavramı olan kamu yaran terimine dayanarak güç diplomasisi ve ülke içi çatışmaların kontrol altına alınması ile ilgili sorulan temel alan araştırmayı ilerletmek için kavramsal bir çerçeve geliştirmeyi amaçlamaktadır. Çalışma, uluslarası toplumun ülke içi çatışmaların söz konusu olduğu birçok olayda ortak bir tutum sergilemedeki başarısızlığı ışığında, bu tür çatışmaların kontrol altına alınabilmesi için gerekli olan çabalardaki liderlik rolünü incelemektedir. Herhangi bir ülkenin çıkarlarını doğrudan tehdit etmedikçe, bu tür çatışmaların çözüme kavuşturulması için sarf edilen çabalar için gerekli olan kamu araçlarını sağlayabilecek güce sahip bir lidere ihtiyaç duyulacağını savunmaktayım. Bu savın doğruluğunu irdelemek ve göstermek için, bu öngörüyü destekleyen Kosova krizinin birçok aşamasındaki bulgulardan faydalanılmaktadır. Bu anlamda çalışma sadece müdahalenin bir biçimi olan güç diplomasisi ile değil aynı zamanda liderlik gereksiniminin bir kanıtı olarak güç diplomsi ile sonuçlanan süreçlede ilgilenmektedir.
Popülist-otoriter trendin tarihsel derinliği: Macaristan ve ABD örnekleri

Bu çalışma, son dönemde uluslararası siyasette temel sorunlardan birisi haline gelen popülizm- demokrasi ilişkisini ele almakta ve bu konuda neoliberalizmin rolünü Braudel'in tarih felsefesi ile açıklamayı amaçlamaktadır. Çalışmanın temel problemi, uluslararası ilişkileri derinden etkileyen popülist demokrasi formunun tarihi nedenselliğini açığa çıkarabilmektir. Bu noktada, Sanayi Devrimi ile birlikte üretim ilişkilerinin ve buna bağlı olarak demokrasinin dönüşümü ele alınmıştır. Çalışma, Sanayi Devrimi ile birlikte uluslararası siyasetin geçirdiği evrimi üç ana trend halinde ele alarak siyasi tarih anlatısını 18. yüzyılla başlatıp neoliberal kırılmaya dayandırmıştır. Popülizmin betimlenmesinin ardından, ABD'de ve Macaristan'da 2010'lı yıllarda ortaya çıkan popülist eğilim, söylem analizi yöntemi ile ortaya konmaya çalışılmıştır. Neoliberal kırılmanın yarattığı sorunlar ve popülizm için oluşturduğu konfor alanı Donald Trump'ın ve Victor Orban'ın göç, zenofobi ve dış politika alanlarındaki söylemleri üzerinden incelenmiştir. Çalışmada temel vurgu, neoliberalizmin bir bütün olarak devleti, devletler arası ilişkileri ve devlet aygıtlarını dönüştürme gücünün popülist demokrasi formuna ne şekilde etki ettiği üzerinedir.
First gulf crisis and Turkish foreign policy

Bu çalışmanın esas amacı Birinci Körfez Krizi'nin, dönemin Türk dış politikası üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Bir başka deyişle, bu çalışmada Türk dış politikasının Birinci Körfez Krizi'nden nasıl ve hangi aşamalarda etkilendiği tartışılmaktadır. Her ne kadar Türkiye Irak'a karşı savaşı desteklese de Körfez savaşının aktif bir parçası olmamıştır. Ancak, bu durum Türkiye'nin krizin tümüyle dışında kaldığı şeklinde düşünülmemelidir. Aksine, Türkiye Körfez Koalisyonu üyesi olmuştur. Bu nedenle, Türkiye bu önemli krize karşı nötr durumda kalmamıştır. Türkiye'nin o dönemde izlediği aktif dış politikasında öne çıkan en önemli isim Turgut Özal'dır. Genel anlamda, Özal Türkiye'nin o dönemdeki dış politikasında etkin ve belirleyici bir rol oynamıştır. Konuyu etraflıca ele almak adına, Türkiye, Amerika Birleşik Devletleri ve Batılı ülkeler arasındaki ilişkileri incelemek önemlidir. Dolayısıyla, Türkiye'nin dış politika girişimlerinde, Birleşmiş Milletler ve Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü ile ilişkilerini incelemek, Körfez Krizini anlamak için faydalı olacaktır.
How do the recent discoveries of offshore Israeli and Cypriot gas affect the region's geopolitics

Son dönemde İsrail ve Kıbrıs açıklarında yapılan gaz keşiflerinin Doğu Akdeniz jeopolitiğine etkisi bu çalışmanın ana konusudur. Konuyla ilgili sorular iki bölümde yanıtlanmaya çalışılmıştır. İlk bölümde Doğu Akdeniz kıyılarında geçmişşte yapılmış ve hali hazırda yapılmakta olan açık deniz doğal gaz araştırmaları ve bu araştırmalardan çıkacak ekonomik ve siyasal sonuçlar ele alınmıştır. Kaynakların finansman, kullanım ve potansiyel ekonomik değeri bu kaynakları sahiplenen ülkeler bazında incelenmiş, özellikle İsrail, Mısır ve Kıbrıs'ın komşuları ve bölgedeki diğer ülkelerle tarihsel ve politik ilişkileri göz önünde tutularak irdelenmiştir. İkinci kısımda ise, bu soruna çözüm getirebileceği düşünülen olası yatırım ve ihracat senaryoları ele alınıp incelenmiş, her bir senaryonun ekonomik politik ve uluslararası ilişkiler bağlamında sebep olabileceği etkiler analiz edilmiştir. İrdelenen senaryolar Arish-Ashkelon Boru Hattı, İsrail'in gazı bölgesel barış için kullanması, Türkiye'den geçirilecek bir boru hattı projesi, Sıvılaştırılmış Doğal Gaz İşleme Gemisi, Doğu Akdeniz Boru Hattı Projesi ve Vassilikos Doğal Gaz Terminali olmak üzere altı tanedir. Tez, bu senaryoları etkinlik derecesine göre sınıflandırmaktadır.
Regional powers' contradictory leaderships: Turkey and Saudi Arabia in the Arab Spring

Bölgesel güçler, rolleri ve gelecekteki yeni dünya düzenindeki yerleri akademide yoğun sekilde tartışılmaktadır. Fakat, belirli bölgeler üzerine bölgesel güçlerin projeksiyonları hakkındaki teorik ve ampirik çalışmalar nadirdir. Bölgesel güçler gittikçe otonomlaşan bölgelerinde artarak önem kazanmaktadır. Bu onlara, bölgesel projeksiyonlarını öne çıkarmak için bir ortam sunmaktadır. Ancak, bu bölgelerde dış politika değerlendirmeleri çeşitli nedenlerden dolayı bölgesel projeksiyonlarında birbirleriyle zıt olan birden fazla bölgesel güç olabilir. Bu tezde, Arap Baharı süresince Türkiye ve Suudi Arabistan göz önüne alınarak iki farklı dış politika anlayışına sahip olan iki bölgesel gücün bölgeye yayılan hayati derecede önemli gelişmelere nasıl yaklaştıkları sorgulanmaktadır. Ayrıca, bu ülkelerin Arap Baharı boyunca liderlikleri varsayılarak, bahsedilen süre içerisindeki niyetleri ve uygulamaları karşılaştırılarak, bölgesel güçler bağlamında analiz edilmiştir.
Bölgesel Güvenlik Kompleksi Teorisi: Arap Baharı örneği

Arap Baharı Ortadoğu bölgesinde son 50 yılın önemli bir olayıdır. Arap Baharı Ortadoğu'da yeni bir bölgesel güvenlik dinamikleri oluşturdu. Bu olay Ortadoğu bölgesinde ve dışında domino etkisi oluşturmuştur. Bu durum Ortadoğu'nun komşu ülkelerinde de inseküritizasyon ortaya çıkartmıştır. Aslında, Arap Baharı tehditleri birbirine ve sorunlarının benzerliğinden kaynaklanmıştır. Bazı sorunlar; otokratik hükümet, basın özgürlüğü, demokrasi ve ekonomi sorunlarıdır. Ortadoğu bölgesel güvenlik kompleksi görüşünde, Arap Baharı bölgedeki yeni güç dağılımına yol açmıştır. Ortadoğu'da bölgecilik çalışması uluslararası ilişkilerin geliştirilmesi açısından önemlidir. Arap Baharı bölgesel güvenlik kompleksi teorisi, bu olayın jeostratejik açıdan önemli olduğunu ve uluslararası ilişkiler akademisyenlerin araştırma konusu olarak sıra dışı bir olgu olduğunu göstermektedir.
Türk dünyasında entegrasyon süreci: Türkiye-Kazakistan ikili işbirliğinin sürece etkileri

Bu çalışma Türk Dünyasında Entegrasyon sürecini, sürece engel olan faktörleri, Türkiye ve Kazakistan'ın bu sürece olan etkilerini incelemek amacında hazırlanmıştır. 1991 yılında eski Sovyetler Birliğinin yıkılmasıyla bağımsızlıklarına kavuşan Azerbaycan ve Orta Asya'daki Türk Cumhuriyetleriyle Türkiye arasında başlatılan sürecin karşılaştığı engeller, ülkelerin kendi aralarında yaşadığı iç sorunlar da çalışma kapsamına girmiştir. Ayrıca Orta Asya bölgesindeki entegrasyon faaliyetlerinin Türk Dünyası Birliğine giden yolda sağlayabileceği katkıya da yer verilmiş, diğer önemli güçlerin bölgeye olan çıkarları üzerinde durulmuştur. Çalışma, özellikle 2009 Nahçıvan zirvesinden sonra yeni bir dönem kazanan süreç ve resmi bir kurum olarak kurulan Türk Konseyi çerçevesinde yürütülmeye başlayan ve geleceğinden umut veren somut çalışmalar, Türkiye ve Kazakistan arasında her alandaki işbirliğinin sürece etkileri üzerinde odaklanmaktadır.
Soğuk savaş sonrası Kıbrıs sorunu ( 1990 - 2015 )

'Soğuk Savaş Sonrası Kıbrıs Sorunu (1990-2015)' başlıklı bu araştırma Soğuk Savaş sonunda Kıbrıs sorununu ele almak amacıyla hazırlanmıştır. Bu bağlamda araştırmada tarama modeli kullanılmış ve literatürde yer alan bilgiler ışığında araştırma tamamlanmıştır. Araştırmanın giriş bölümünde Kıbrıs Adası'nın tarihsel sürecinden bahsedilmiştir. Bu bölümde Kıbrıs'ın Osmanlı Devleti himayesine girmeden önceki ve Osmanlı Devleti topraklarına katıldığı süreç tarihsel olarak değerlendirilmiştir. Bu tarihsel süreç içerisinde Kıbrıs Adası'nın hakimiyetini alan devletler ve bu devletlerin Kıbrıs'a ilişkin uyguladıkları stratejik değerlendirmelere yer verilmiştir. Araştırmanın giriş bölümünde Kıbrıs'a ilişkin tarihsel sürecin ardından birinci bölümünde Soğuk Savaş Dönemi'nde (1945-1990) Kıbrıs sorunu ele alınmıştır. Bu dönemde yapılan anlaşmalar, Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kurulması ve dağılması sürecinin yanında Kıbrıs Barış Harekatı ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kurulması dönemleri değerlendirilmiştir. Araştırmanın üçüncü bölümünde, Soğuk Savaş sonrası Kıbrıs sorunu ele alınmıştır. Türkiye Cumhuriyeti ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti arasında imzalanan ortak deklarasyona değinilerek, Soğuk Savaş sonrası Kıbrıs sorunu değerlendirilmiştir. Araştırmanın dördüncü ve son bölümünde, Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarı döneminde Türkiye Cumhuriyeti ile KKTC arasındaki ilişkiler tarihsel açıdan kronolojik şekilde ifade edilmiştir.
Uluslararası çocuk ceza adalet sistemleri : Türkiye-İngiltere örneği

Dünya üzerindeki tüm ülkelerin gelecekleri adına hayati bir öneme haiz olan 'çocuk' olgusu ve onun etrafında oluşan bütün unsurlar; bu yönleri sebebiyle devletlerin uğraşması ve ilgilenmesi gereken konuların ilk sıralarında yer almalıdır. Doğru bir analojiden hareketle; nasıl ki fert ve toplum hayatlarında 'eğitim' sayesinde her olumlu manada kalkınma ve yükselme sağlanmaktaysa; tıpkı onun paralelinde, 'çocuk' olgusuna verilecek önem ve çocuk suçluluğu ile mücadele sayesinde de bireysel ve kollektif gelişime açık olunacaktır. Bu durum çok basit ve sade bir mantıkla böyledir. İster 'ağaç yaşken eğilir ' diyerek konuya pesimist bir perspektiften yaklaşın; isterseniz 'ağaç yaşken doğrulur' diyerek optimist bir bakış açısına sahip olun; her iki durumda da 'çocuk' olgusunun içinde barındırdığı gerçeği yakalamışsınız demektir. Gelecekte etik, ahlak, erdem ve bilgi ile donamış nesilleri görebilmek adına 'Uluslararası Çocuk Ceza Adalet Sistemleri' tez konusu yapılmış ve içerik daha bir anlaşılabilir olması düşünce ve kaygısıyla 'Türkiye ve İngiltere' örnekleriyle daraltma yolu tercih edilmiştir. Asıl hat konu itibariyle hukuk üzerinde yürüse de; 'çocuk suçluluğu' ile mücadelede verimli olabilecek tüm argümanlar ele alınmaya gayret edilmiştir.
Su sorunu bağlamında Ortadoğu bütünleşmesi

İnsan hayatının en önemli yaşamsal kaynağı olan su her gün tükenmekte. Su üzerindeki en büyük anlaşmazlıklar ise Ortadoğu'da görülmekte. Su kaynaklarının yetersizliği, kaynaklar üzerinde hak iddia eden güçlerin fazlalığı, bölgenin çok kültürlü sosyal yapısı ve halen devam etmekte olan çatışma ortamı su sorununu her gün daha da önemli bir hale getirmekte. İşte bu noktada Bölgedeki ülkeler çatışma yerine uzlaşma ve paylaşmayı seçerek, suya olan ihtiyaçlarını giderebilir ve belki de bu sayede diğer sorunlarını aşmak içinde uygun bir tartışma zemini ve ortam oluşturabilirler. Bu da bölgedeki birçok sorunu aşmak için büyük bir fırsat olabilir. Türkiye tam da bu noktada kilit bir rol üstlenebilir ve bölgede huzurun ve barışın sürdürülebilir olmasına katkı sağlayabilir. Su, bütünleşmenin tutkalı olabilir. Bu çalışmada suyun sorun olmak bir yana doğru kullanılması durumunda çözümün bir parçası olabileceği gösterilmeye çalışılmıştır.
İran'da ulemanın sosyo-politik gücü (1921-2009)

Ülke içindeki toplumsal ve ekonomik duruma bağlı olarak güç yapısında meydana gelen değişiklikler, İran'ın içindeki tüm mevcut sosyal grupların da güç dengelerini değiştirmektedir. Bu bağlamda, güçteki değişiklik, bazı toplumsal grupların güçlerini azaltırken, diğerlerininkini hatta merkezi hükümetin gücünü dahi arttırabilmektedir. Monarşik dönemde, şahlar hiçbir zaman İran'daki güç üzerinde tekelci bir konuma sahip olamamışlardır, ancak yabancı hükümetlerin desteği ve iç muhalif dengelerin de yardımıyla otoritelerini kurabilmişlerdir. Bu dönemde monarşi İran'daki en büyük güç olsa da tek güç değildir. Özellikle de üç toplumsal grup İran'da ciddi bir güce sahiptir: aşiret liderleri, toprak ağaları ve ulema. Ulema İran'daki en bağımsız ve hükümet dışı güç merkezi olmuştur. Bazaarilerin mali desteğinden ve vakıf gelirlerinden kaynaklanan ulemanın maddi kaynakları, ulemaya merkezi yönetimden bağımsız olmasına neden olmuştur. Bu da ulemaya, hükümet karşısında belirli bir tutum sergilemesine imkan sağlamıştır. Öte yandan, ulemanın itibarı hukuk ve eğitim alanlarındaki kontrol gücünden kaynaklanmakta ve bu durum diğer Müslüman ülkelerin çoğundan farklı olarak İran'da ulemaya eşsiz bir konum sağlamaktadır. Nitekim İran'daki güç yapısında meydana gelen değişiklikler, ulemaya güç kazandırarak, kendi doktrinlerini politik amaçlarını gerçekleştirmek için kullanmaya başlamışlardır.
İnsani müdahale harekatlarında çatışma ve kriz yönetimi: Sivil-asker işbirliği tartışmaları

İnsani müdahaleler, insan haklarını koruma sorumluluğu ile devlet egemenliği ilkesi arasındaki tartışmalı ilişkinin merkezinde yer almaktadır. Soğuk Savaş'ın ardından silahlı çatışmaların çoğunlukla uluslararası nitelikte olmayan iç çatışmalar şeklinde gerçekleşmesi nedeniyle insani müdahalelerin önemi artmıştır. İnsani müdahale, temel insan haklarının ciddi ve geniş çaplı ihlallerine son vermek amacıyla, bir devlet veya devletler grubunun, ihlallere doğrudan veya dolaylı sebep olan devlete karşı kuvvet kullanımında veya tehdidinde bulunmasını kapsamaktadır. Koruma Sorumluluğu, 2001 yılında, Müdahale ve Devlet Egemenliği Uluslararası Komisyonu tarafından kabul edilmiştir. Koruma sorumluluğu, bir devletin soykırım, savaş suçları, insanlığa karşı suçlar ve etnik temizlikten halkının koruması konusunda öncelikli sorumluluğu taşıması anlamına gelmektedir. Eğer bir devlet, bu sorumluluğunu gerçekleştirmez veya gerçekleştirmek istemez ise BM Güvenlik Konseyi kararı doğrultusunda uluslararası toplum kolektif kuvvet kullanımını da içeren tedbir alabilecektir. Koruma sorumluluğu kapsamına önleme, tepki verme ve yeniden inşa sorumlulukları dahil edilmiştir. Bu çalışma kapsamında uluslararası ilişkilerde bir politika aracı olarak insani müdahalenin kavramsal konumunu belirlemek, insani gerekçeler ile kuvvet kullanımının etik ve hukuki yönüne yönelik görüşleri incelemek, örnek olaylar ışığında müdahalelerde çatışma ve kriz yönetiminin nasıl yapılacağı ve sivil-asker işbirliğinin gerçekleştirilmesi üzerine tespitlerde bulunmak amaçlanmaktadır.