turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İcra ve İflas Hukukunda mesken haczi

Tez çalışmamızın konusu; İcra ve İflas Kanununa göre yapılacak haciz işlemlerinin bir çeşidi olan mesken haczidir. Çalışmamız giriş ve sonuç bölümleri dahil olmak üzere beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; giriş, haciz ve haczedilmezlik kavramları, İkinci bölümde;haczedilemeyen mallar ve hakların neler olduğu, tamamen ve kısmenhaczedilemeyen mallar ve hakların çeşitleri, üçüncü bölümde; mesken haczi, borçlunun ve ailesinin haline münasip meskeninin haczedilmeyeceği esası, meskenin haciz koşulları, mesken olarak kabul edilecek veya edilmeyecektaşınmazlar ve haklarının neler olduğu, borçlunun haline münasip meskenininhaczedilebilmesinin istisnaları konuları ele alınmıştır. Dördüncü bölümde; haczedilemezlik sıfatının tayini ve icra suçları açısındanmeskenin durumu, mesken haczine karşı başvuru yolları ile şikayet müddetinindeğiştirilemeyeceğine ilişkin hususlar incelenmiş ve sonuç bölümünde ise tezin tamamına ilişkin genel bir değerlendirmede bulunulmuştur.
Türk Ceza Hukukunda geri verme

AMAÇ: Geri verme konusunda yaşanan sorunlar ve bu gibi sorunlara çözüm önerileri getirilmesi, yargısal süreçte yargı makamlarınca yapılması gereken işlemler ve izlenecek yöntem konularında geri verme kurumunun ülkemizdeki uygulamasına ışık tutmaktır. KAPSAM : Geri vermenin tanımı, tarihçesi, hukuki niteliği ve kaynakları, geri vermenin kişiye ve fiile ilişkin koşulları ile usule dair konular, tutuklamayı da kapsayan tedbirler, hususilik kuralı başta olmak üzere geri vermenin sonuçları. SONUÇLAR : Vatandaşların geri verilmezliği ilkesi dikkate alınarak en azından geri verilmeyen vatandaş hakkında takibat yapılması veya hakkındaki mahkumiyetin uyruğu olduğu devlette yerine getirilmesi konusunda ulusal mevzuatta düzenlemeler yapılmasının soruna bir çözüm olacağı, siyasi suç ile terör suçlarının sınırlarının belirlenmesinin hem kurumun çalışmasına işlerlik kazandıracağı hem de suçluların eylemlerinin cezasız kalmamasını sağlayacağı, Türkiye'de, geri verme konusundaki anlaşmaların içeriğini açıklayan, uygulamasını kolaylaştıran, ayrıntılı düzenlemeler içeren ve ileride yapılacak geri verme anlaşmalarına genel çerçeve olacak geri veri verme yasası düzenlenmesinin yararlı ve etkin olacağı, geri verme davalarına bakacak mahkemelerin ülkesel yetkili veya en azından istinaf mahkemeleri gibi bölgesel yetkili olmasının ve bu mahkemelerde uzman yargıçların görev yapmasının sağlanmasının, kurum uygulamasının daha sağlam yerleşmesine büyük katkı sağlayacağı sonucuna varılmıştır. YÖNTEM : Karşılaştırmalı hukuk, yargı makamlarınca yapılması gereken işlemler ve izlenecek yöntem gibi konularda örnekler verilmesi.
İslam ve Osmanlı hukukunda hidane

Temeli Hz. Peygamberin uygulamasına dayanan hidane; sekiz, dokuz yaşına kadarki küçük çocukların ve istisnaen ergen olan akıl hastalarının bakım, terbiye, eğitim ve himayesini kapsayan, İslam hukukuna has bir kavramdır. Günümüz hukukunun aksine İslam hukuku velayet kavramını tek olarak ele almamış ve kısımlara ayırmıştır. Malda ve şahısta velayet kısımlarından şahısta velayetin önemli bir kısmını ise 'hidane' teşkil etmektedir. İslam hukukunda bu ayrımın yapılmasında temel sebep çocuğun, çok önemli bir dönem olan küçüklük çağını anne şefkatinden mahrum olarak geçirmemesini sağlamaktır. Evlilik devam ettiği sürece hidane kavramı ortaya çıkmamaktadır. Çünkü; anne ve baba bu görevi müşterek olarak ifa etmek zorundadır. Bir şekilde anne ve babanın ayrılması ile çocuk, bakıma muhtaç ve savunmasız olduğu dönemde de şefkat, bakım ve terbiye gibi önemli ihtiyaçları sekteye uğramamalıdır. Anne ve babanın ayrılması veya ölümleri halinde masum ve ilgiye muhtaç çocukların bu süreci en az zararla atlatmaları için İslam hukukunda küçüklerin bakımını kapsayan hidane kavramı düzenlenmiştir. Bu yetki anneye ve daha sonra diğer kadınlara verilmiştir. Maddi bakım olarak da ifade edebileceğimiz hidane hakkı, genellikle evde çocukla ilgilenecek vakte sahip ve şefkat duygusu erkeklerden daha fazla olan anneye verilmekle beraber çocuğu koruma, nafakasını karşılama, mallarını yönetme gibi hususlarda ise baba yetkili kılınmıştır. Nitekim bir süreç ile mukayyet olan hidane hakkı, bu hak için belirlenen süre tamamlandığında çocuğun velisine teslim edilmesini gerektirir. Hidane kavramı çok önemli yetkileri kapsamakla beraber çocuk üzerinde asıl veli olan babanın, velayet yetkilerini koruduğunu göz ardı etmemek gerekir.
Medeni Yargılama Hukukunda delil başlangıcı

Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen taraftan kaynaklanan belgedir. Delil başlangıcının varlığının neticesi, aynı zamanda kendisinin de uygulama alanı oluşturan hukuki işlemlerde tatbik edilen senetle ispat kurallarını ortadan kaldırmak suretiyle bizi, bütün delillerle ispat faaliyetini yapabileceğimiz alana taşımasıdır. Esasen problemin temeli bu noktada olup, senetle ispatın katı şekilde ele alınmaması gerekliliği de şekilciliğe yaklaşımı oluşturur. Bu bakımdan araç/istisna olarak kabul edilen delil başlangıcı vasıtasıyla medeni yargılamanın amacı olan gerçeğe yaklaşılacaktır. Bu yaklaşım tarzı itibariyle amaç, bu gerçeğe ulaşmak üzere delil başlangıcını ele almadır. Bu arka plan amaç ve düşüncenin açıklanmasının ardından delil başlangıcı, unsurlarıyla birlikte ayrı başlıklar halinde incelenecektir. Burada ise özellikle maddi unsur bize yol gösterici nitelikte olacaktır. Sonrasında delil başlangıcının delil olarak değerlendirilmesi ele alınacaktır. Yeni belge unsuruyla birlikte delil başlangıcının uygulama alanının genişleyeceği şüphesizdir. Ayrıca HMK'nın muhtemel gösterme unsurunda getirdiği yumuşaklık da buna yardımcı olacaktır. Sonuç olarak; HMK'nın uygulamasında delil başlangıcının getirdiği yenilikler senetle ispat kurallarını büyük ölçüde sınırlandırmakta olup bu, olumlu bir yaklaşımın tezahürüdür.
Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu: Yapısal açıdan karşılaştırmalı bir inceleme

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, kurulduğu günden beri eleştiri ve tartışma konusu olan ve Türkiye'deki yargı bağımsızlığı tartışmasının odağına yerleşen bir kurumdur. Bu kuruma yönelik eleştiriler, özellikle Kurulun yapılanması ve çalışma biçimi üzerinde yoğunlaşmıştır. 2010 anayasa değişikliğiyle HSYK yeniden yapılandırılmıştır. Bununla birlikte, söz konusu anayasa değişikliğinin HSYK konusundaki tartışmayı sona erdirmediği de belirtilmelidir. Bu çalışmada, yargı alanındaki yüksek kurulların yapılanması, Avrupa Birliği ülkeleri ile Türkiye örneği üzerinden karşılaştırmalı bir biçimde ele alınıp incelenmiştir.
Türk Hukukunda grev hakkı ve sınırları

Grev kavramı, çalışan kimselerin isteklerini işverenlerine kabul ettirmek amacıyla işlerini bırakmalarını ifade etmektedir. Grevin toplu mücadele aracı olarak kabul edilme sebebi adil ve eşit bir toplu pazarlık düzeninin sağlanmasıdır. Grev uzun yıllar şiddet olgusu olarak ifade edilmiş, fakat daha sonra hak olarak kabul edilmiştir. Grev hakkı, en temel sosyal haklardandır. Hukukumuzda grev hakkına getirilen sınırlamalar anayasal sınırlar ve kanunla getirilen sınırlardan oluşmaktadır. Grev hakkının anayasal sınırlama ilkeleri kanunla sınırlama, Anayasa'nın sözüne ruhuna uygunluk, demokratik toplum düzeninin gerekleri, laik cumhuriyetin gerekleri, öze dokunma yasağı, ölçülülük ve sebebe bağlılık ilkesidir. Grev hakkına kanunla getirilen sınırlar ise grev hakkının sadece çıkar uyuşmazlıklarında tanınması, grev yasakları, grev ertelemesi, grevin mahkeme kararıyla durdurulması ve işçilerin grev oylamasına başvurarak grevi engellemeleridir. Grev, hukukumuzda 6356 sayılı Kanun'da düzenlenmiştir. 6356 sayılı Kanun 58. maddesinde kanuni grev ve kanun dışı grevin tanımı yapılmıştır. Buna göre, 'İşçilerin, topluca çalışmamak suretiyle işyerinde faaliyeti durdurmak veya işin niteliğine göre önemli ölçüde aksatmak amacıyla, aralarında anlaşarak veya bir kuruluşun aynı amaçla topluca çalışmamaları için verdiği karara uyarak işi bırakmalarına grev denir. Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması halinde işçilerin ekonomik ve sosyal durumları ile çalışma şartlarını korumak veya geliştirmek amacıyla bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılan greve kanuni grev denir. Kanuni grev için aranan şartlar gerçekleşmeden yapılan grev ise kanun dışıdır'. Kanun hükmünden hareketle hukukumuzda grev mesleki amaç gütmüyorsa yani toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında çıkan uyuşmazlıkta işçilerin sosyal ve ekonomik durumlarını korumak amacıyla yapılmamışsa kanun dışı olduğunu kabul edebiliriz. Aynı şekilde greve mesleki uyuşmazlığı çözmek için başvurulmuş olsa da Kanun'da belirtilen prosedürlere uyulmadan yapılan grevler de kanun dışı olarak kabul edilir. Toplu görüşme, arabuluculuk aşamalarından geçmeden ya da Kanun'daki sürelere uyulmadan grev kararı alınması, kararın süresi içerisinde karşı tarafa bildirilmemesi, süresi içerisinde uygulanmaması ya da ilan edilmemesi gibi kanuni şartlara uyulmadan yapılan grev kanun dışı grevdir. Hukukumuzda grev hakkına ilişkin düzenlemeler, bazı konularda ILO ve Avrupa Sosyal Şartı Denetleme Organları tarafından eleştiriye maruz kalmaktadır. Bundan dolayı Anayasa'daki ve 6356 sayılı Kanun'daki eleştirilen konularda gerekli düzenlemelerin yapılması gerekmektedir.
Güney Kore'de Uluslararası ticari tahkim ve yatırım tahkimi

Günümüz dünyasında, uluslararası ticaret ve işlemleri giderek fazlalaşmakta, bununla beraber ihtilaflar da artmakta ve bu ihtilafların çözüm yollarından biri olan tahkim öne çıkmaktadır. Uluslararası düzeyde tahkimin tercih edilmesinin nedeni, daha etkin, göreceli olarak daha az masraflı ve mahkemelerinin iş yükünü azaltıcı pek çok faydasının bulunuyor olmasıdır. Türkiye, 25 Haziran 1950 yılında başlayan Kore Savaşı'na 25 Temmuz 1950 yılında Güney Kore'ye müttefik kuvvet olarak asker gönderme kararı almıştır. Bu yüzden Türkiye ve Güney Kore birbirlerini kardeş ülke olarak kabul etmişlerdir. Güney Kore ve Türkiye arasındaki önemli antlaşmalar arasında resmi ticari antlaşma olan FTA 26 Mart 2012 tarihinde imzalanmıştır. Güney Korevatandaşı bir hukuk öğrencisi olarak Kore Tahkim Kanunu, Kore Ticari Tahkim Kurulu ve onun kendi tahkim kuralları hakkında bilgilendirmenin, Türkiye'de tahkim ile ilgilenen akademisyenler ve uygulayıcılar açısından önemli olduğu düşünülmüştür. KoreTahkim Kanunu'nun yürürlüğe girmesi ve Kore Ticari Tahkim Merkezi'nin kurulması 1966 yılında gerçekleşmiştir. KCAB'ın uluslararası tahkim kuralları 15 Ocak 2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. KCAB, yerel ve uluslararası tahkim kurallarını kendine uyarlamıştır. Güney Kore, 1958 tarihli New York Sözleşmesi'ne 1973 yılındakatılmıştır ve 23 Mart 1967'de Washington Sözleşmesine dahil olarak ICSID tahkim yolunukullanmayı kabul etmiştir. ICSID'de şimdiye kadar Güney Kore ile ilgili karar bağlenmışbirkaç davaları vardır. Genel olarak Kore Mahkemeleri, tahkime ve tahkim seçen taraflaraolumlu yönde yaklaşmaktadır ancak Kore mahkemelerinin 2003- 2004 yılları arasında tahkim anlaşmalarının geçerliliği hakkında verdiği kararlar-dönüm noktası niteliği taşıdığı için önemlidir.
Ceza Muhakemesi Hukukunda ve adli tıpta delil kavramı, hukuka aykırı deliller ve sonuçları

Bu çalışmada, ceza yargılamasında delil kavramı ele alınıp, delilin ne olduğu, hedefi, nitelikleri, önemi, özelliklerine değinilmiş, hukukumuzda yasak delil durumlarının neler olduğu ve hukuka aykırı şekilde elde edilmiş olan delillerin değerlendirilip, değerlendirilemeyeceği, yasak delillerin uzak etkisi, özel şahıslar tarafından hukuka aykırı deliller elde edilmesi durumunda değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve yasak delillerin etkisinin nasıl önleneceği hususları araştırılmıştır. Bu amaçla, çalışmamızda değerli hocalarımızın görüşlerine yer verilerek, Yüksek Mahkememiz Yargıtay, Avrupa İnsan Haklan Mahkemesi, Amerikan Yüksek Mahkemesi, Alman Yüksek Mahkemesi, İtalyan Yüksek Mahkemesinin konu ile ilgili içtihatlarına yer verilerek karşılaştırmalı şekilde incelenmiştir. Konuya ilişkin olan görüşlerimize ve önerilerimize de yer verilmiştir. Sonuç olarak, ceza muhakemesi hukukunda her şeyin delil olduğu, hakimin hükmü verirken her türlü delilden yararlanabileceği sonucuna varılmış, ancak her şeyin delil olmasının her delilin yargılamada delil vasfinı alacağı anlamına gelmeyeceği ve elde edilmesindeki kurallara aykırılık nedeni ile bazı delillerin yasak delil olduğu ve yargılamada değerlendirilemeyeceği sonucuna ulaşılmıştır.
Ceza Hukukunda önemsizlik

Toplumsal kontrolü sağlamaya yönelik en etkin yol olan hukuk alanlarından biri ceza hukukudur. Tarihsel süreçte birçok düşüncenin etkisiyle değişim yaşamış ve günümüzde ceza hukuku özgürlükçü hukuk devleti anlayışının egemen olduğu bir hal almıştır. Sadece kurallar bütününden oluşmayan bu hukuk dalı aynı zamanda birçok prensiplere dayanmaktadır. Bu ilkeler içinde ise ceza hukukunu karakterize eden 'ultima ratio' prensibi yani ceza hukukunun son çare olma prensibi önemli bir yere sahiptir. Ceza hukukunda önemsizlik ile bu karakter büyük oranda tamamlanmaktadır. Önemsizlik ile ceza hukukunun sınırları daraltılarak haksızlık içeriği bir suç tipinin aradığı haksızlık içeriğine sahip olmayan fiillerin ceza hukukunun alanından çıkarılması sağlanmaktadır. Çalışmada önemsizliğin dogmatik temellendirmesi, normun somut olaya uygulanması, kıstaslar ve bir takım özel suç tiplerindeki yansımalarının incelenmesiyle yetinilmiştir. Somut olayda ortaya çıkan ve lafız itibariyle suçun unsurlarını gerçekleştiren bir takım davranışlar, önemsizlik çerçevesinde getirilecek bazı ölçütlerle haksızlık içeriği belirlenebilmektedir. Böylelikle haksızlık içeriği, suç tipinin aradığı haksızlık içeriğini gerçekleştirmeyen davranışların suç kavramının dışına çıkarılarak, bu davranışların cezalandırılmasının önüne geçilebilmektedir. Soyut normun somut olaya uygulanmasında ise uygulayıcı çeşitli kıstaslarla birlikte yorum yaparak haksızlık içeriğini belirleyecek ve suç tipinin gerçek anlamda oluşup oluşmadığını tespit edecektir.
Türk Sosyal Güvenlik Hukukunda işsizlik sigortası

Bu çalışmada Türkiye'de, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa göre uygulanmakta olan İşsizlik Sigortası ' programı ele alınmıştır. Bu programın uygulaması ele alınırken, gelişmiş ülkelerde uygulanmakta olan işsizlik sigortası programlarına da gerektiği ölçüde değinilmiştir. Günümüzde bütün Avrupa Birliği ülkelerinde ve OECD ülkelerinde uygulanmakta olan işsizlik sigortası gecikmeli de olsa Türkiye'de Türk Sosyal Güvenlik Sistemi içindeki yerini almıştır. Belirtelim ki bütün işsizler işsizlik sigortası kapsamına girmemektedir. Genel olarak uygulamada olduğu gibi, ülkemizde uygulanmakta olan işsizlik sigortası programında da iradesi dışında işsiz kalanlar bu sigorta kolunun sağladığı yardımlardan yararlanabileceklerdir. İlk defa iş arayanlar, bağımsız çalışanlar, kamu görevlileri, kötü niyetli davranışları nedeniyle işlerinden çıkarılanlar, işlerini isteyerek kendileri bırakanlar işsizlik sigortasının kapsamına girmeyeceklerdir. Ülkemizde İşsizlik sigortasının finansmanı genel eğilime uygun olarak üçlü yöntemle sağlanmaktadır. İşçi, işveren ve devlet bu sigortanın finansmanına katkıda bulunmaktadırlar. İşsizlik sigortasının yönetiminin uygulamada istihdam kurumlarına verildiği görülmektedir. Bunlar devletin gözetimi ve denetimi altında faaliyet gösteren kurumlar olabileceği gibi, özerk kurumlar da olabilirler. Ülkemizde işsizlik sigortasının yönetimini Türkiye İş Kurumu üstlenmiştir. İşsizlik sigortasında denetim bu programı yürüten kurumlarca iç denetim yoluyla sağlanabileceği gibi, dış denetim yoluyla da sağlanabilmektedir. Bu sigortanın yargısal denetimi de söz konusudur. Özellikle kurumun işlemlerine karşı, zarar gören ilgililer, eğer işlem adli yargı alanına dahil bulunan bir işlem ise adli yargıda, idari alanda ise idari yargıda davalarını açabileceklerdir. İşsizlik sigortasından bireylere; İşsizlik ödeneği, hastalık ve analık yardımı, mesleki eğitim ve iş bulma yardımları yapılmaktadır.
Hukuki açıdan planlı eskitme

Bu çalışmada planlı eskitme kavramı hukuki açıdan ele alınmaktadır. Planlı eskitme pazarlamacılar tarafından 20. yüzyıl başından beri incelenmekle birlikte hukuki olarak yeterince irdelenmemiştir. Farklı ülke mevzuatları araştırıldığında henüz yalnızca Fransız Tüketici Kanunu'nda yer alan planlı eskitme, ürün ikamesini artırma amacıyla ürün ömrünü kısaltan her türlü teknik olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmada planlı eskitmenin hukuki niteliği ve türleri ele alınmış, planlı eskitme haksız rekabet, bilişim ve tüketici hukuku kapsamında analiz edilmiştir. Planlı eskitmeye etki eden uluslararası ve ulusal mevzuatın yanında rekabeti veya tüketicileri korumakla yükümlü kurumların planlı eskitme karşısında aldıkları kararlar detaylı şekilde tartışılmıştır. Mevcut düzenlemelerde ekonomik ayıp, tüketicinin bilgilendirilmemesi, ürün garantisi gibi temel olgular altında planlı eskitme uygulamaları ayrı ayrı ele alındığında bu kurumların doğrudan planlı eskitmeye etki etmeyip planlı eskitme yöntemlerine etki ettiği sonucuna varılmıştır. Bu şekilde planlı eskitmenin uygulanmamasına odaklanmak yerine planlı eskitmenin nasıl yapıldığına odaklanan yaptırımların planlı eskitme stratejisi güden şirketlerin yöntemlerini değiştirerek planlı eskitme uygulamalarına devam etmelerine neden olduğu anlaşılmıştır. Sonuçta serbest piyasa ekonomisine, rakip şirketlere, tüketicilere, insan sağlığı ve çevreye zarar veren planlı eskitme uygulamalarının önlenmesi için etkili yeni kurallar oluşturulması gerekmektedir. Yeni düzenlemeler yapılana kadar mevcut mevzuatın planlı eskitmeyi kapsayacak şekilde geniş yorumlanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Biyoteknolojik buluşların korunması

Biyoteknoloji sektörü tıp, tarım ve hayvancılık, ilaç, endüstri ve çevre gibi alanlarda hızla büyüyen önemli bir sektör olarak dünya ekonomisindeki yerini almaktadır. İnsan yaşamı ve eko-sistemine pek çok alanda doğrudan etkili olan biyoteknolojik gelişmeler, bunlara ilişkin buluşların ekonomik değerini artırmış, kimi zaman patent hukukunun sınırlarını zorlayan düzenlemelerin ve mahkeme kararlarının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu bağlamda, zorlu aşamalardan sonra kabul edilebilen 6 Temmuz 1998 tarihli, 98 /44/AT sayılı Biyoteknolojik Buluşların Korunmasına İlişkin Avrupa Birliği Yönergesi, hem üye ülke uyumlaştırma çalışmalarında hem de yargı ve doktrinde pek çok tartışmaya neden olmuş, halen de söz konusu tartışmalara nokta konamamıştır. Söz konusu AB Yönergesi haricinde konuya ilişkin kapsamlı ve detaylı başka bir hukuki belgenin bulunmayışı, Yönerge'nin hem önemini artırmakta hem de onu eleştirilerin odağı haline getirmektedir. Konunun çok önemli olan etik yanı bir yana, patent hukuku tekniği açısından da sıkıntılar bulunduğu göze çarpmaktadır. Konuya ilişkin Yüksek Mahkeme kararları, uzman grup raporları, farklı ülke uygulamaları ve literatür göstermektedir ki daha uzunca bir süre tartışmalar tüm hızıyla devam edecektir. Avrupa Patent Sözleşmesi'nin Yönerge hükümlerini Uygulama Kuralları içerisine aktarması, Yönerge'nin üye ülke uyumlaştırma çalışmalarında yeknesaklığı sağlayamayan AB için, Avrupa patenti ile ulusal patente uygulanacak hukuk açısından farklılıklar ortaya çıkararak, kaotik bir ortam oluşmasına neden olmuştur. Türkiye ise Gümrük Birliği üyeliği ve AB adaylık statüsü devam etmekteyken, aynı zamanda Avrupa Patent Sözleşmesi'ne taraf olması dolayısıyla, AB'de yaşanan karmaşadan kendine düşen payı almıştır. Gelişmekte olan ülkeler statüsünde bulunan Türkiye, ulusal patentlerini ve araştırmacılarını desteklemek gayesi ile Yeni Sınai Mülkiyet Kanunu ile getirdiği düzenlemeler çerçevesinde Yönerge'den kısmen ayrılsa da Avrupa patenti için uygulanacak olan Avrupa Patent Sözleşmesi, Yönerge hükümlerini Uygulama Kuralları ile dikte ettiği için, ne yazık ki, ülkemizdeki Avrupa patentleri, ulusal patentlerden avantajlı konuma gelebilecektir. Bu bağlamda kimi AB ve/veya APS üyesi ülkelerce, söz konusu sakıncayı ortadan kaldırmaya yönelik alınan önlemlerin benzer hukuk tekniği uygulanmak sureti ile ülkemizde de öngörülmesi yerinde olacaktır.
Avrupa Birliği Satım Hukuku

Ekonomik krizin aşılması ve sınır aşan ticaretin ve tüketici satışlarının arttırılması için özellikle ortak bir borçlar hukuku kurallarını benimsenmesi Birleşmiş Milletler ve Avrupa Birliği için önemli bir hedef olmuştur. Bunun sonucunda son yıllarda Avrupa merkezli olmak üzere uluslararası sözleşmeler hukukunda yeknesaklaştırma çalışmaları hız kazanmıştır. Bu çalışmaların başlıca ürünleri olarak UNIDROIT İlkeleri, Uluslararası Satım Sözleşmelerine İlişkin Birleşmiş Milletler Antlaşması, Avrupa Sözleşme Hukuku İlkeleri, Avrupa Birliği'nde Roma I Tüzüğü, Ürün Sorumluluğu Yönergesi, Haksız Sözleşme Şartları Hakkında Yönerge, Tüketim Mallarının Satımına İlişkin Yönerge, Ödeme Temerrüdüyle Mücadele Yönergesi, Tüketici Hakları Yönergesi ve nihayet Avrupa Birliği Ortak Satım Hukuku Tüzük Önerisi sayılabilir. Yukarıda sayılan gerek Birleşmiş Milletler gerekse Avrupa Birliği kapsamında uygulamaya konulan müktesebat, Türk hukukunda özellikle Ticaret Kanunu, Borçlar Kanunu ve Tüketicinin Korunması Kanunu ve tüketici haklarına ilişkin yönetmeliklerin hazırlanmasında esas alınmıştır. Hatta özellikle tüketici haklarına ilişkin yönetmeliklerde neredeyse birebir iktibas edilmiştir. Bu durum, ülkemizin uluslararası ticari ilişkilerdeki entegrasyonunu kolaylaştıracaktır. 2011 yılında yayımlanan ve şu anda Avrupa Parlamentosu ve Avrupa Birliği Konseyi tarafından Komisyon'a sunulan Avrupa Ortak Satım Hukuku Tüzük Önerisi genel olarak tüketici satışlarını düzenlemektedir. Ancak bir tarafı KOBİ tacirler arası satım sözleşmeleri de Tüzük Önerisi'nin uygulama kapsamındadır. Tüzük Önerisi, satım hukukuna ilişkin hükümler içermekle beraber borçlar hukukunun temel konularını da düzenlemektedir. Tüzük Önerisi ekindeki Avrupa Ortak Satım Hukuku kuralları seçimlik nitelikte olup bir satım sözleşmesinde taraflar bu kuralların uygulanmasını aralarında serbestçe kararlaştırabileceklerdir. Ancak taraflar tüketici aleyhine emredici nitelikteki hükümlere aykırı sözleşme hükmü getiremeyeceklerdir.
Çocuk suçluluğunun nedenleri ve edirne ceza mahkemelerinde açılan davaların bu yönden incelenmesi

Suçluluğunun Nedenleri ve Edirne Ceza Mahkemelerinde AçılanDavaların Bu Yönden İncelenmesiBu çalışmanın amacı, çocukları suça yönelten nedenleri inceleyerek Edirne ceza mahkemelerine çocuklarla ilgili açılan davalarda, incelenen bu nedenlerin etkilerini tespit etmeye çalışmaktır. Bu kapsamda öncelikle, ülkemizde ve diğer ülkelerde çocuk suçluluğu konusunda yapılan araştırma ve bu konu ile ilgili yayınlanmış bulunan akademik çalışmalardan yararlanılarak, çocukları suç işlemeye yönelten nedenler belirlenmeye çalışılmış, daha sonra çocuklarla ilgili Edirne ceza mahkemelerine 2000- 2004 yılları arasında açılan toplam 1191 dava dosyası ve bu davalarda yargılanan toplam 1597 çocuk olayın başlangıcındanyargılama sürecinin sonucuna kadar incelenerek daha önce belirlenen kriterler vasıtası ile her dosyada çocukları suç işlemeye yönelten nedenlerle ilgili istatistiksel veriler elde edilmiştir. Bu çalışma sonucunda elde edilen veriler ile daha önce ulusal ve uluslararası düzeyde yapılmış bulunan inceleme ve araştırma sonuçlarında elde edilen veriler birlikte incelendiğinde, büyük bir kısmının paralellik gösterdiği, ancak Edirne ilinin bölgeselözelliğinden kaynaklanan nedenlerden dolayı bazı suç tiplerinde ve sanıkların tabiiyetikonularında farklı sonuçlar ortaya çıktığı görülmüştür. Yapılan bu çalışma sonucunda, Edirne İlindeki çocuk suçluluk oranının ülkemizdeki çocuk suçluluğu oranına göre daha az olduğu, ancak bu oranın her geçen gün artış gösterdiği tespit edilmiştir. Bununla birlikte toplumun suça yönelmiş çocuklara bakış açısı, suçların adli makamlara bildirilmemesi, bildirilen suçlarda ise mevcut delil durumu, şikayetten vazgeçme, yaş küçüklüğü gibi nedenlerle çocuklar tarafından işlenen suçların mahkeme aşamasınagelmeden kapanması ve bu nedenle mahkemelerde görülen davaların çocuklar tarafından işlenen suçların ancak cüzi bir kısmını oluşturması, suça yönelmiş çocukların ve dolayısı ile bu çocukları suça yönelten nedenlerin önemli bir kısmının gizli kalmasına neden olduğu tespit edilmiş ve tespit edilen bu konular çalışmada ön plana çıkarılmıştır.