turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Men and masculinities at play: The hali saha football in Istanbul

Bu tez, İstanbul'un kentsel bağlamında heteromaskülen erkekler arasında gerçekleşen homososyalleşmenin önemli mekanlarından birisi olan halı sahayı inceliyor. Odak noktası, kentli, seküler ve orta sınıftan genç erkekler ve bu erkekler arasında kendi sosyal alanlarındaki halı sahalar dolayımıyla kurulan ilişkilerin genel tezahürleri ve temel dinamikleri. Tez, halı sahayı, bu ilişkilerin belirli formlar halinde görünür olduğu, aynı zamanda da belli başlı öznelliklerin kurulduğu ve icra edildiği maskülenleştirilmiş ve heteroseksüelleştirilmiş bir mekan olarak ele alıyor. Tezin iddiası, erkekler arasındaki homososyal ilişkilerde genel olarak iki temel dinamiğin olduğu rekabet ve bağlılık. Bu ilişkilerde rekabet ve bağlılığın eş zamanlı ve çatışmalı birlikteliğini dengeleyerek mümkün kılan stratejik bir yöntemse kızdırma edimi. Kızdırma, bir yandan yarışmayı ve yakınlığı gerekli kılarken, diğer yandan aşırı yarışmanın ve aşırı yakınlığın doğurabileceği istenmeyen sonuçları da engelliyor. Ayrıca, tez, halı saha futbolunu dört temel unsur üzerinden betimliyor ve analiz ediyor: organizasyon, kadrolar, formalar ve kalecilik. Bu unsurlar, iktidar, rekabet ve işbirliği ilişkilerinin halı sahada görünür olduğu noktalar olarak sunuluyor. Tüm bu dinamikleri ve süreçleri otoetnografik veriler aracılığıyla tartışmak için öncelikli olarak halı saha sosyolojik bir bağlama oturtuluyor, erkeklerin ve erkekliklerin ele alınmasına dair teorik ve kavramsal bir çerçeve sunuluyor ve genel olarak sporun, özel olarak da futbolun toplumsal cinsiyet boyutu tartışmaya açılıyor. Nihai olarak, daha kapsayıcı ve eşitlikçi bir halı saha futbolunun ihtimali ve politik anlamı sorgulanıyor.
Oğuz Atay'ın edebi metinlerinde ana izlekler ve yazarın Türk Edebiyatı içindeki yeri

Bu çalışmanın öncelikli amaçları, Oğuz Atay'ın edebi metinlerinde ana izlekleri belirlemek, eserlerinin Türkiye'nin farklı dönemlerinde okur ve eleştirmen nezdinde algılanış biçimlerini ele almak ve yazarın Türk edebiyatı içindeki yerini doğru bir şekilde değerlendirebilmektir. Sorunlu bir modernleşme tecrübesiyle birlikte Doğu ile Batı; modern ile geleneksel arasında bocalayan Türk aydınının yaşadığı buhran, aydının zihniyet dünyası ve Türk halkına bu dünyadan bakışına yöneltilen eleştiriler, Atay'ın eserlerinin temel izleklerini oluşturmaktadır. Yazar, Türk insanını bu meselelerin odağına alarak anlatabilmekte oyun, ironi, alay gibi anlatım tekniklerini kullanışlı bulmuş, büyük oranda Batı'da yazılan bazı önemli romanlardan mülhem bu teknikleri kullanarak edebiyatımızda öncü bir konuma sahip olmuştur. Oğuz Atay, 60'lı yıllardan günümüze uzanan bir çizgide aydının değişen konumunu ve zihniyet dünyasını anlamak için anahtar bir isimdir. Türkiye'nin farklı dönemlerinde farklı şekillerde okunmuş, algılanmıştır. 70'lerde sol ortodoksiye uzak konumlanışı ve eleştirileri yüzünden büyük oranda ilgisizlikle karşılanmış, 80'lerde darbeyle birlikte hayal kırıklığına uğramış sosyalist aydının Atay'ı hissiyatına tercüman olarak görmesi yüzünden adeta yeniden doğmuş, 90'larda ise postmodern edebiyatın Türkiye'deki öncüsü ilan edilerek bu konumunun altı doldurulmaya çalışılmıştır. Oysa tezin üçüncü bölümünde de ortaya koymaya çalıştığımız gibi, Atay edebiyatımızda sanıldığı kadar ayrıksı bir yere sahip köksüz bir yazar değil, Osmanlı Devleti'nin kültürel mirasından, Türkçe'nin zenginliğinden ve 60'ların canlı toplumsal tartışmalarından beslenmiş, eserlerini bu birikim üzerinde temellendirmiş bir yazardır. Halit Ziya Uşaklıgil, Ahmet Hamdi Tanpınar gibi isimler ve en çok da Kemal Tahir'e duyduğu özel ilginin bu anlamda altının çizilmesi gerekir. Oğuz Atay-Kemal Tahir bağının silikleşmesi, Türkiye'de edebi eserlerin sosyolojik imkanının önemini yitirmesiyle paralel düşünülmelidir.
Türkiye'de Musahipsiz Otman Babalılarda ritüeller

Balkanlarda 16. yüzyılın önemli kutup evliyalarından biri olan Otman Baba tarihi kişiliği ile bölgede önemli tesir yaratmıştır. Nereden geldiği ile ilgili hakkında çeşitli bilgiler mevcut olan Otman Baba'nın Timur ile Anadolu'ya geldiği düşünülmektedir. Kalenderi dervişleri gibi Anadolu da bir müddet gezdikten sonra asıl ününüBalkanlarda kazanmıştır. 1478'de öldükten sonra kendisine bağlı derviş gruplarıOtman Babalılar olarak anılmıştır. Otman Babalılar tarihte meskun oldukları yer bugün ki Bulgaristan'dır. Kendi aralarında on ikili ve yedili olmak üzere iki farklı erkana sahip Otman Babalıbulunmaktadır. Kuzey Bulgaristan'da yaşayanlar on ikili erkana sahiptir. Bunlar, Bektaşi tarikatı şemsiyesi altına giren Şeyh Şücaeddin Veli Ocağının etkisiyle on ikierkana dönüşmüş Babalılardır. Güney Bulgaristan'da yaşayanlar yedili erkanasahiptir. Kendilerini yedili, Babalı, Musahipsiz ya da Tek Menzilli olarak adlandırırlar. Otantik olarak Otman Baba süreğini devam ettiren dini gruptur. Osmanlı Devletinin dağılmasından sonra Babalı grupları Türkiye'ye göç etmek zorunda kalmışlardır. Trakya bölgesinde; Tekirdağ, Edirne ve Kırklareli'ndeyaşamaktadırlar. Kimliklerini devam ettirmek için mücadele etmek zorunda kaldıkları sorunlar vardır. Bunların başında Şeyh Şücaeddin Veli Ocağının üst ocakiddiası ile hiyerarşik bağ kurma iddiası vardır. Diğeri ise yedi sembolizmininözgünlüğünün araştırmacılar tarafından farklı anlamlandırılmasıdır. Bu çalışma temelde iki tartışma üzerine tasarlanmıştır. İlk olarak OtmanBabalıların kültürel belleği inşa ediş biçimleri, modernleşme sürecinde bu kimliğin nasıl bir dönüşüm içerisinde olduğu yaşanan dönüşüme karşı nasıl bir direnişgösterildiği üzerinde durulmaktadır. İkinci olarak Türkiye'de yaşayan OtmanBabalıların inanç pratiklerini günümüzde nasıl yürüttükleri anlatılmaktadır. Bu çerçevede Tekirdağ/Çorlu-Türkgücü köyünde katıldığımız Otman Baba Anma Cemiayrıntılarıyla verilmiştir.
Etkinliklere katılımı belirleyen faktörler: Edirne ilinde bir uygulama

Günümüzde yoğun iş hayatı, ekonomik sıkıntılar, çevresel koşullar, zaman yetersizliği gibi nedenlerden dolayı bireylerin kültür, spor, müzik vb. gibi etkinlik türlerine katılmaları zorlaşmaktadır. Bu tez çalışması, bireylerin etkinliklere katılımını belirleyen faktörlerin ortaya konulmasını ve bunların neden sonuç ilişkilerinin açıklanmasını amaçlamaktadır. Çalışmada kültürel etkinliklerin daha iyi anlaşılması adına kültür kavramı tanıtılarak kültür kavramının günümüze kadar gelen etkileri ve Edirne'nin kültürel yapısı üzerinde durulmuştur. Bunun yanında etkinlik kavramının ortaya çıkışı, tarihsel gelişimi, farklı bakış açılarına göre yapılan tanımları, çeşitli etkinlik türleri ve etkinlik alanları incelenmiştir. Araştırma kapsamında, Edirne ilinde yaşayan kişilerin demografik ve sosyo-ekonomik profilini, etkinliklere katılma sıklıklarını, katılma veya katılmama nedenlerini belirleyen faktörleri ortaya çıkarmak için bir anket formu hazırlanmıştır. Sonuçlar SPSS 14.0 paket programında frekans dağılımları, faktör analizi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi, t-testi ve Anova analizleri kullanılarak elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, demografik değişkenlerin, faktör analizi sonucu elde edilen etkinliklerin bıraktığı etki, etkinliklere yeterince katılmama nedenleri, etkinlikleri tercih etme nedenleri ve etkinliklere yönlendiren sebeplere ilişkin boyutlar üzerinde etkili olduğu olduğu görülmüştür.
Modern dünyada toplumsal hafıza ve dönüşümü

Sosyal bilimler açısından tükenmeyen bir konu olan ve sürekli yeni kavramsallaştırmalar eşliğinde, farklı boyutlarıyla tartışılan modernite; bu çalışmada toplumsal hafıza kavramı bağlamında yeniden konu edilmektedir. 17. ve 20. yüzyıllar arasında yaşanan köklü siyasal, bilimsel, ekonomik ve kültürel değişimlere paralel şekillenen ve gündelik hayatı kuşatıcılık iddiası bulunan modernitenin toplumsal hafızayla ilişkisi, çalışmanın temel ilgi alanıdır. Bu bağlamda sosyal bilimler alanında gün geçtikçe dikkat çeken ve disiplinler arası çalışma alanı olarak beliren toplumsal hafıza kavramının modern dönemdeki görünümleri ve modern siyasal yapıların müdahaleleri karşısında nasıl inşa edildiği incelenecektir. Modernitenin unutturucu bir tabiatının olduğunu iddia ettiğimiz çalışmamızda, modernitenin bu tabiatının kökenleri analiz edilecektir. Bunun yanı sıra Modernitenin seçici hatırlatmalarının olduğu örneklerle ifade edilecektir. Kimlik siyaseti güden her yapı toplumsal hafızayı biçimlendirmeyi arzulamıştır. Modern siyasal yapılar da beden, mekan, tarih ve dil politikalarıyla toplumsal hafızayı inşa etmeyi hedeflemektedir. Fakat bu müdahalenin başarıya ulaştığı kanaati yanıltıcıdır. Toplumların hatırlama ve unutma biçimlerinin tabiatı, toplumsal hafızanın insandan bağımsız olmaması, hafızanın tamamıyla yapısall faktörlerin sınırlılıkları içinde şekillenmemesi bu yanıltıcılığın gerekçeleridir. Modern siyasal yapıların toplumsal hafızaya müdahale etme biçimlerini ve bunun toplumsal hafızadaki karşılıklarını incelediğimiz çalışmamızda, siyasal yapıların hafızayı biçimlendirme konusunda zannedildiği kadar muktedir olmadığı iddia edilecektir. Toplumsal Hafızanın ve ilintili kavramlarının teorik tartışmalar eşliğinde ele alındığı bu çalışmanın kuramsal dayanağı toplumsal etkileşimi merkeze alan sosyoloji teorileridir.
Modernliğin bugünü: modernist, postmodernist ve alternatif yaklaşımlar

Modernlik, toplumların tarihsel süreçte ulaştıkları son insanlık durumudur. Rönesans, Reformasyon ve Aydınlanma süreçleri, modernliğin hazırlanmasında düşünsel anlamda etkili olmuştur. Amerikan ve Fransız Devrimleri modernliğin şekillenmesinde politik dayanakları oluşturmuş, Endüstri Devrimi ise modern toplumun ekonomik altyapısını meydana getirmiştir. Feodal ve Tanrı merkezli dünyayı ortadan kaldırarak toplumsal bir dünyayı oluşturan bireyler, modernlikle birlikte her türlü dışsal otoriteden bağımsızlaşarak yaşamlarını kendi denetimlerine almaya başlamışlardır. Erken dönem modernliği kendi aklı ile karar verebilme ve dünyayı dönüştürebilme yeteneğine sahip bireylerin, kendisinin efendisi olduğu, bir ulus-devlet içinde hukuk aracılığıyla garanti altına alınan bireysel hakların ve karşılıklı çıkarların yurttaşlık çerçevesinde hayata geçirildiği, doğanın bilim aracılığıyla insanın denetimine alınmasının başarıldığı bir toplumsal dünya olarak ilerleme hedefiyle karakterize edilir. Öte yandan, modernliğin ilk ekonomik sistemi olarak ortaya çıkan kapitalizmin toplumu sınıflar halinde bölmesi, karşıtlıkların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Yirminci yüzyılla birlikte modernlik, ekonomi sahasından kaynaklanan dönüşümler içine girmiştir. Modernliğin dönüşümleri önce sosyal devlet çatısı altında kolektivist olarak, daha sonra da neo-liberal bir anlayışla çokkültürcü ve bireyci olarak gerçekleşmiştir. Modernliğin neo-liberal döneminde eşitlik söyleminin ve politikanın öneminin azalarak, özgürlük taleplerinin ve kültürel farklılıkların baskın hale gelmesi, postmodern toplum teorisinin modernliğin sonunu işaret etmesine yol açmıştır. Postmodernizm, modernliğin ilkelerinin yoruma açık oluşunu yadsıyarak, günümüz dünyasını açıklamakta başarısız olmaktadır. Modernlik, bir çeşitlilikler dünyası olarak, çelişkileri içinde barındırmaya devam etmektedir. Habermas'ın belirttiği gibi, Aydınlanma projesi olarak modernlik, henüz hedeflerini gerçekleştiremediği ve çelişkilerini çözemediği için tamamlanmamıştır. Bu yüzden, modernliğin bugününü bir yeniden yapılanma süreci olarak görmek daha doğru olacaktır.
Ulusaşırı göç ve toplumsal alanda sosyal ağlar: ABD'de yaşayan Türkler üzerine bir araştırma

Bu tezde, tarihsel süreç içinde Türkiye'den Amerika Birleşik Devletleri'ne gerçekleşen göçlerin sonucunda ABD'de yaşayan Türk göçmenlerin ulusaşırı sosyal ağlarını ve bağlarını analiz etmek amaçlanmıştır. ABD'de yaşayan Türklerin ulusaşırı göçü; göçle beraber köken ve hedef ülkelerin dışında üçüncü bir sosyal alanın oluştuğunu ileri süren ulusaşırıcılık perspektifinden değerlendirilmiştir. ABD'nin 34 farklı eyaletinde yaşayan Türk göçmenlerden elde edilen nicel ve nitel veriler bütüncül bir yaklaşımla analiz edilmiştir. Böylece, ABD'de yaşayan Türklerin ulusaşırı sosyal ağları ve bağları aracılığıyla gelişen ulusaşarı toplumsal alanın analizi yapılmış, bu ağların içeriği sosyal sermaye yaklaşımı ile değerlendirilmiştir. Araştırmada ABD'de yaşayan Türk göçmenlerin sosyal ağları ve bağları üzerinden ulusaşırı aktiviteleri, kendi aralarındaki sosyal ilişkileri, örgütlenmeleri ve sorunlarının tespiti hedeflenmiştir.
An analysis of neoliberal sociality in the particular case of bitcoin

Bu tez Bitcoin metinlerini, Avusturya Ekonomi Okulu tarafından geliştirilen Neoliberal söylem için bir örnek olarak analiz etmektedir. Avusturya Ekonomik Okulu'nun temel kavramları bireysel özgürlük üzerine kurulmuştur. Bu teorilerde özgürlüğün devletin yokluğunda mümkün olduğu nitelendirilmiştir. Bu yokluk devletin piyasaya müdahale etmeyişi üzerinden tanımlanmıştır. Bitcoin üzerine yazılan metinler benzeri bir düşüncemizi takip etmektedir ve özgürlüğü bireysel özgürlük devlet ve finansal kuruluşlar karşıtlığında kavramlaştırmaktadır. Bitcoin metinleri piyasanın etkinliğini düşüren bu aracı kurumları devre dışı bıraktığını iddia ederek otoritelerin kontrolünü aştığını ileri sürmektedir. Bu tezin ana sorunsalı, piyasa ilişkilerinin Neoliberal söylemde özgürlük kavramını piyasa kanunları tarafından üretilen bir finansal özgürlüğe nasıl indirgediğini tartışmaktır. Bitcoin metinleri, devlet ve finansal kuruluşların otoritelerinin kontrolünü serbest piyasa mantığı ve öne sürdükleri teknoloji ile aştıklarını iddia etmektedir. Bu tezin amacı bu metinlerdeki sorunsalları ve iddiaları tartışarak, Bitcoin'in serbest piyasa mantığına dayanan 'saf' piyasa ilişkileri ile ne tür bir yönetimsellik anlayışı getirmeye çalıştığını tartışmaktır.
Türkiye'deki uluslararası koruma ve geçici koruma başvuru sahibi sığınmacıların Türkiye'nin sosyo ekonomik yapısına etkisi: Bir saha araştırması

20. yüzyılda yaşanan iki büyük dünya savaşı başta olmak üzere, ulusal ve uluslararası çatışmaların ve krizlerin etkisiyle yaşanan şiddet, zulüm ve insan hakları ihlalleri, milyonlarca insanın evlerini ve ülkelerini terk etmesine neden olmuştur. Birleşmiş Milletlerin yürüttüğü çalışmalar sonucunda mülteci hukukunun temel belgeleri olarak kabul edilen 1951 tarihli Mültecilerin Hukuki Statüsüne İlişkin Sözleşme ve 1967 tarihli Mültecilerin Hukuki Statüsüne İlişkin Protokol yürürlüğe girmiştir. Türkiye bulunduğu bölge itibariyle mülteci ve sığınmacılar açısından geçiş ülkesi olması yanında son yıllarda hedef ülke konumuna gelmiş önemli bir coğrafi özelliği olan ülkedir. Bu durum Türkiye'nin mülteci politikalarını da yakından etkilemiştir. Türkiye'nin komşu ve yakın coğrafyasındaki Suriye, Irak ve Afganistan gibi ülkelerde savaş ve iç karışıklıkların devam etmesi, Türkiye'ye gelen mülteci ve sığınmacıların sayısının giderek artmasına neden olmuştur. Türkiye, son yıllarda artan göç akını dolayısıyla uyum politikaları geliştirmeye ve göçe dair hukuki yapısını, merhamet temelinde insancıl bir bakış, hukuki etkenler ve Avrupa Birliği uyum süreci etrafında oluşturmaya çalışarak göç yönetimini şekillendirmiştir. Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye'nin, coğrafi açıdan komşusu olduğu bölge ve ülkelerde meydana gelen çatışmalardan olumsuz etkilenen ve yaşadıkları topraklardan ayrılmak durumunda kalan bölge halkına yönelik yürüttüğü barışçıl ve insancıl politikaları doğrultusunda kabul ettiği dört milyona yakın sığınmacının Türkiye'nin sosyo-ekonomik yapısına yönelik etkileşimini ortaya koymaya çalışmaktır. Ayrıca çalışma ortaya koyduğu sonuçlar açısından Türkiye'nin göçe dair uyum politikalarının üretilmesine katkıda bulunmayı ve sığınmacıların da Türkiye'den beklentilerine ışık tutmayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda çalışmada, 26 il genelinde ve 2637 sığınmacı üzerinde gerçekleştirilen, saha çalışmasından elde edilen veriler değerlendirilmektedir. Saha çalışmasında elde edilen veriler, yapılandırılmış görüşme tekniği ile ve altı grupta hazırlanan anket soruları ile toplanmıştır. Anket verilerinin analizi sonrası ulaşılan sonuçlar genel olarak değerlendirildiğinde, 2016 yılından bu yana en fazla göç alan ülke konumunda bulunan Türkiye'nin göç yönetiminde toplumsal uyum konusunda yeni açılımlar gerçekleştirmesi gerektiği, mülteci ve sığınmacıların geleneksel göçmen sorunlarını Türkiye'de deyaşamakta oldukları ve Türkiye'nin göç edenlerle yerleşikler arasında çıkabilecek toplumsal ve ekonomik uyumsuzlukların giderilmesinde daha etkin ve son derece dikkatli davranması gerektiği anlaşılmaktadır.
Religious community and practices: A comparative study of funeral ceremonies at the Kocatepe Mosque and the Hacıbayram Mosque

Bu tezde, Ankara'da bulunan Hacıbayram ve Kocatepe Camilerinde yapılan cenaze törenlerinin karşılaştırmalı bir incelemesini yaparak farklı dini cemaat ve pratikler arasında ortaya çıkan farklılıkları incelemeyi amaçladım. İki camide de katılmış olduğum seksen yedi cenaze töreninden toplanan etnografik veriler, aynı camide yapılan cenaze törenleri arasında birbirini takip eden kalıpların olduğunu göstermektedir. İki camideki bu törensel kalıpları karşılaştırdığım zaman, bu iki camide gerçekleştirilen cenaze törenlerinin, materyal kültür, toplumsal cinsiyet ve duygular açısından farklılaştığı gözlemlenmiştir. Bu ritüel farklılıkların ortaya çıkmasında camiyi tercih eden cemaatin doğası ve nitelikleri ve camiye yüklenen anlam ve gelenekler gibi değişkenler etkilidir. Bunun yanında aynı camide yapılan cenaze törenlerinde tekrar eden kalıpların dahi ölen kişinin ve yakınlarının sosyal statüsü ve dünya görüşlerinden dolayı farklılaşabildiği de fark edilmiştir.
Türk tiyatrosunda yenileşme ve toplumsal konular

XIX. yüzyılda Osmanlı'da ortaya çıkmış, yeni bir toplum kimliği oluşturmanın ve onu biçimlendirmenin aracı olarak görev yapmış olan yenileşme dönemi Türk tiyatrosu bu amacında başarısız olmuştur. Batılı ya da Doğulu bir kimliğin sözcüsüolamamış olan Türk tiyatrosu geleneksel tiyatrodan kopmuş, fakat yeni bir atılım dagerçekleştirememiştir. Tiyatronun belli bir bilinci oluşturma ve yaygınlaştırmaçabası, yenileşme döneminde Osmanlı'da yönetici kesimle sınırlı kalmış, Cumhuriyet Türkiyesi'nde ise topluma belli bir kimlik verme çabasına dönüşmüşfakat başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Türkiye'de tiyatrodaki yenileşme hareketi halk arasında belli bir bilinci aktarma ve oluşturmayı gerçekleştirememiştir. Bu yüzden biz bu çalışmada Osmanlı dönemi Türk tiyatrosunda yenileşme ve yeni konular üzerine eğilerek Cumhuriyet sonrasındaki süreklilik ve kopuşla beraber buvarsayımımızı temellendirmeye çalıştık.
Mardin/Midyat'taki Süryani'lerin halkoyunları ve oyun müzikler

Halk oyunları ve Müzik bilimsel ve tarihsel süreçte, toplumların kültürel değerlerini en güzel şekilde yansıtan, geçmişşten günümüze aktaran ve aktarmaya devam eden bir olgudur. Aynı coğrafya üzerinde beraber yaşayan halkları çok küçük ayrıntılarla birbirinden ayıran ebru renklerinden, unutulmak üzere olanları hatırlatıp, kullanıma sunmak araştırma görevlerimizin başında gelmektedir. Yukarıda belirlenen amaçtan yola çıkılarak araştırmada öncelikle yazılı literatür taranmış, daha sonra alan araştırmasına çıkılarak yaşayan kaynaklara ulaşılmaya çalışılmıştır. Özellikle kültürün devamlılığını sağlayan düğün, bayram ve ibadet törenleri kayıt altına alınmıştır. Mardin-Midyat'taki düğün, bayram ve ibadet törenleri kaydedilmiştir. Öncelikle halk oyunları ve müziklerini bilen kaynaklara ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu amaca hizmetle, Anadolu halklarından biri olan Süryani'lerin uzun yıllardır araştırılmamış olan halk oyunları ve oyun müziklerinin gelecek nesillere aktarılması için hazırlanan bu tezde konular şöyle sıralanmaktadır. Giriş bölümünde konunun ele alınmasındaki neden ve faydalarına, araştırmanın kapsamına, kullanılan metod ve araçların konularına değinilmiştir. İkinci bölümde, Süryani kavramı ve tarihi ele alınmıştır. Geçmişten günümüze yaşanan göçleri, şu anda yaşadıkları bölgeler ve Anadolu halklarından en ayırıcı özelliklerinin başında gelen ibadetlerinin ayrıntıları anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, Süryani uygarlığının günümüze kadar taşınmış olan yazıları, edebiyatı, görsel sanatları, şarapçılık ve bağcılık konuları işlenmiştir. Dördüncü bölümde, Türkiye'li Süryani'lerin sosyo-ekonomik ve toplumsal yapısı, ekonomileri açıklanmıştır. Beşinci bölümde, araştırmanın temel amacını oluşturan halk oyunları, oyun müzikleri ve giyim kuşamları araştırılmıştır. Halkoyunlarının, oyun müziklerinin bölgedeki diğer kültürlerle etkileşimi, halk oyunlarının analiz ve anlatımı, müzik ve ritm yapıları, kadın-erkek giyim kuşamları görsel ögelerle desteklenerek sunulmuştur. Bu araştırma ile Türkiye'de unutulmak üzere olan Süryani halk oyunları ve oyun müziklerinin ulaşılabilen kısmı gün yüzüne çıkarılmak istenmiştir. Pek çok kültürün renginin solmaması gerektiğini vurgulayarak, Süryani halk oyunları ve oyun müziklerinin incelendiği bu yüksek lisans tezinin tüm öğrenci ve araştırmacılara faydalı olmasını diliyoruz.
The making of Turkish nation: Political use of archaeology for the Nation-State building project during the Early Republican Era in Turkey

Erken Cumhuriyet Dönemi, homojen bir ulus ile seküler ve modern bir Türk devletinin inşası için ciddi olarak organize edilmiş bir süreçtir. Bu süreç Cumhuriyetçi reformcular tarafından desteklenen Türk milliyetçiliğinin yükselişinden de beslenmiştir. Modern Türk milletinin temeli 'muasır medeniyetler zirvesine çıkılması' amaçlanarak düzenlenmiştir. Yeni ulus devlet için, Türk milletinin yapım aşamasında yeni model olarak Batı medeniyetlerinin ulus devlet inşa süreci dikkate alınmıştır. Bu tez, Erken Cumhuriyet Dönemi ulus-devlet inşa proje sırasında Türk devletinin hizmetinde siyasi bir araç olarak arkeoloji kullanımını ele almaktadır. Bu nedenle, milliyetçi arkeoloji nedenleri ve sonuçları üzerinde durularak ele alınıp vurgulanmaktadır. Erken Cumhuriyet Dönemi'nde arkeolojinin politik olarak kullanımını anlamak için, birinci bölümde öncelikle millet ve milliyetçilik kavramları incelenmiştir. İkinci bölümde Osmanlı İmparatorluğu'nun Batılılaşma süreci imparatorluktan ulus-devlete dönüşüm süreci üzerinde durularak ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise Kemalist ideolojinin yeni bir kimlik inşa etmek için tarih yazımına pseudoarkeoloji ve pseudotarihsel olarak yaklaşımı, Erken Cumhuriyer Dönemi'nde yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin yeni kurulumuş kurumlarının tutumu ve yayımladıkları yayınlar üzerinden, arkeolojinin Türk ulus-devleti inşa projesi açısından politik olarak kullanımını açıklamak için incelenmiştir.
Dönerdere köyünde kırsal toplumsal dönüşüm: Ekonomik, kültürel ve etnik bir çözümleme

Bu çalışma Dönerdere köyünün tarihsel süreç içinde geçirdiği ekonomik ve toplumsal dönüşümü etnik, kültürel boyutlarıyla ele almıştır. Çalışmada Van'a bağlı Özalp ilçesinin bir köyü olan Dönerdere'ye 1965'te Trabzon'un Çaykara ilçesine bağlıUzungöl bucağından dönemin planlama ruhuna uygun bir düşünceyle topraklandırılmakve üretimi arttırmak amacıyla iskan ettirilen Karadenizli köylüler ile yaklaşık yüz yıldırköyde yerleşmiş bulunan Kürtlerin kurdukları toplumsal ve ekonomik ilişkiler incelenmiştir. Çalışmada iki yerleşkede birlikte yaşayan bu toplulukların üretici özelliklerine bakılmıştır. Yarı göçer bir toplumsal geçmişşe sahip Kürtlerin hayvancılıkla geçindiğibilinmektedir. Özalp'in özellikle İran sınırına yakınlığı ve Osmanlı döneminde de göçebe aşiretlerin meskeni olduğu bölgeyi araştıran bilim insanları tarafından ortaya konulmuştur. Bölgenin hayvancılığa dayalı ekonomik ve toplumsal tarihine rağmen devletin orman köylüsü olan ve bahçecilikle uğraşan Karadenizlileri boş bulunan geniştopraklı araziye yerleştirilmesinde 1960'lı yılların planlı kalkınma arzusunun etkisi oldukça belirleyicidir. Dönemin bakanlarının da ifade ettiği gibi Karadenizlilerinçalışkanlığı ve gayretlerinin Kürtlere örnek teşkil edeceği ve onları üretime teşvik edeceği öngörülmüştür. Fakat gelecek yıllardaki tarihsel gelişim bu sonucu ortayaçıkarmamış, Kürtler açısından eşitsiz ilişki biçimlerinin sürdüğü ve toprak mülkiyetieşitsizliğinin döngüsel olarak varlığını sürdürdüğü bir yapı ortaya çıkmıştır. Çalışmadaiskan projeleri planlanırken nüfusun gideceği yer konusunda seçme hakkının olması ve yerlilerin toplumsal yapılarının da araştırılmasıyla bu planlamaların yapılması gerektiği ortaya çıkmıştır.