turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Orta Asya'da siyasi ve ekonomik bölgesel güç olarak Kazakistan'

20 yıl öncesine kadar yeterince bilinmeyen birer Sovyet Cumhuriyeti olan Orta Asya devletleri, zaman içerisinde giderek artan bir şekilde uluslararası ilişkilerde önemli bir yer edinmiştir. Petrol, gaz, uranyum, altın gibi doğal kaynaklara sahip olan bu devletler bağımsızlıklarını korumak amacıyla oldukça zor ticari, ekonomik ve politik ilişkilere girip, önemli uluslararası anlaşma ve sözleşmelere imza atmışlardır. Bununla birlikte küresel ekonomi ve uluslararası emek paylaşımındaki değişikliklerde, çözümü, bir devletin imkanları dahilinde olmayan risk ve sorunlar yaratmıştır. Çağdaş uluslararası ilişkiler sisteminde, entegrasyon önemli bir yapı taşıdır. Dünyanın her yerinde, devletlerin ekonomik ve politik gelişmeler karşısında ortak yaklaşımlar oluşturarak bölgesel entegrasyon sürecine girdikleri gözlemlenmiştir. Bu da dünya çağındaki politik ve ekonomik dengelerin devletler düzeyinden bölgeler düzeyine kayacağını göstermektedir. Tam da bu nedenden dolayı post-Sovyet devletlerin çoğu politik ve ekonomik olarak geride kalmamak için etkili entegrasyon modelleri arayışına girdiler. Dünyanın diğer bölgelerinde olduğu gibi Orta Asya'da da gerek bölgeler arası gerekse bölge içi dinamikler yeniden şekillenmektedir. Kazakistan Cumhuriyeti'nde, post-Sovyet alanında ekonomik güç merkezi olarak gösterdiği gelişme ile kendinden ettirmektedir. Planlı Sovyet ekonomisinden piyasa ekonomisine geçiş zorluklarının üstesinden gelen Kazakistan bulunduğu bölgenin gelişmesine yönelik hedeflerinin de gerçekleştirme yoluna girmiştir. Bugün Kazakistan'ın GSYİH'sı diğer Orta Asya devletlerinin GSYİH'larının toplamından oldukça daha fazladır. Bu da bize, bölge gelişimine kaynak olarak kullanabilecek tüm imkanlara sahip olan ve Orta Asya'da bölgesel güç unvanına sahip olabilecek ilk ve tek adayın Kazakistan olduğunu göstermektedir.
Vladislav Surkov'un egemen demokrasi anlayışı ve Rus dış politikasına etkisi

Egemen Demokrasi, Putin dönemi Rusya'sında ortaya atılmış olsa da ilkeleri bakımından knezliklerden başlayarak günümüze kadar gelen Rus siyasi kültürünün bir tezahürünü yansıtmaktadır. Vladislav Surkov'un teorik altyapısını oluşturduğu Egemen Demokrasi, evrensel demokrasi anlayışını reddetmekle birlikte, merkezileştirilmiş ve kişiselleştirilmiş siyasal yapı içinde egemenliğin demokrasiden önceliğini, kolektif demokrasinin bireysel demokrasinden üstünlüğünü ifade etmektedir. Bu bağlamda iç politikada Egemen Demokrasi ile birlikte Rusya Federasyonu, üst düzey bir denetleme sistemine-siyasal kültüründe görüldüğü gibi-geçiş yapmıştır. İç politikada kurduğu denetleme düzeneği sayesinde son on yıllarda sıklıkla görülen dış destekli iç ayaklanmaları ve kamuoyu etkilemeleri engellemiş ve Kırım üzerinde aktif rol oynamıştır. Şüphesiz ki Rusya'nın Kırım üzerindeki aktif politikaları tek bir sebeple açıklanamaz. Söz gelimi Ukrayna'nın Rusya karşısındaki kapasitesi, uluslararası konjonktür bağlamında NATO'nun ve AB'nin tavrı da belirleyici unsurlar arasında yer almaktadır. Fakat araştırmanın sınırlılıkları dahilinde değildir. Akademik araştırma çerçevesinde bu çalışma iki yönlü bir süreçten oluşmaktadır: Birincisi siyasal kültür bağlamında egemen demokrasi fikrinin ne anlama geldiği ve Rusya'daki köklerini değerlendirerek Putin iktidarıyla birlikte politik anlamları kapsamında pratikteki sonuçlarını analiz etmek, ikincisi ise pratikteki egemen demokrasinin Kırım özelinde dış politikaya etkisini incelemek olarak belirlenmiştir.
Three main components of Turkey's changing policy toward Central Asia after 1990: Energy, economy, culture

1991'de Sovyetler Birliği'nin yıkılıp Orta Asya ülkelerinin bağımsızlıklarını kazanmaları ile birlikte bölgeye çok uluslu enerji şirketlerinin de girişi başladı. Yapılan araştırmalar Hazar havzasının önemli miktarda hidrokarbon reservlerine sahip olduğunu ortaya koydu. Bu zengin ve kullanılmamış hidrokarbon kaynaklarının dünyaya açılması ile Orta Asya bölgesinin jeopolitik önemi ve dünya siyasetindeki ağırlığı arttı. Sahip olduğu petrol ve doğalgaz resevlerinin yanı sıra geniş coğrafyası, karışık demografik yapısı, üç kıta arasındaki merkezi konumu, ve özellikle 11 Eylül sonrası güvenlik açısından kazandığı önem ile Orta Asya, bölgesel ve küresel aktörlerin nüfuz yarışına girdiği bir bölge haline geldi. Türkiye, bölge ülkeleri ile olan tarihsel, kültürel, etnik bağları nedeniyle, Orta Asya'da önemli bir aktör olarak belirdi. Bu tezde 1990 sonrası Türkiye'nin Orta Asya ülkeleri ile geliştirdiği ikili siyasi, ekonomik, kültürel ilişkiler incelenmiş, bu ilişkilerde enerji boyutuna özel vurgu yapılmıştır. Türkiye'nin enerji profili ve enerji politikaları irdelenmiş, Orta Asya bölgesinin hidrokarbon kaynakları ve boru hatları çerçevesinde oluşan jeopolitik ortamda Türkiye'nin yeri ve rolü değerlendirilmiştir. Orta Asya enerji kaynakları Türkiye'nin hem kaynak hem de boru hatları politikası açısından önemlidir. Türkiye'nin artan enerji ihtiyacına yeni arz kaynağı olarak eklenen Hazar petrol ve gazının aynı zamanda boru hatları ile Avrupa'ya taşınması hedeflenerek Türkiye'ye transit gelirleri sağlaması, bölgede Türkiye'nin önem ve prestijini arttırması, ve Türk Boğazları'ndaki tanker trafiğinin azaltılması planlanmaktadır. Bu çerçevede, Türkiye'nin 1990 sonrası bölgeye yönelik politikaları incelendiğinde mevcut siyasi, ekonomik, kültürel ve askeri ilişkilere kıyasla en yoğun ve en başarılı ilişkilerin enerji alanında olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Güvenlik - özgürlük geriliminde Avrupa'nın terörizmle mücadelesi ve hukuki boyutları

Güvenlik ve özgürlük kavramları; sosyal bilimlerin en revaçta olan ve sıklıkla atıf yapılan, tanımlandığı farklı kategoriler özelinde farklı anlamlar ihtiva edebilen, 'suistimale oldukça açık' olan ve 'giderek muğlaklaşan' kavram çiftleridir. Çalışmamızda, güvenlik ve özgürlük arasındaki etkileşimi 'denge' ya da 'sarkaç' metaforlarına indirgeyen yaklaşımlar ile, bu iki kavram arasındaki ilişkiyi 'paradoks' veya 'karşıtlık' şeklinde tanımlayan görüşlerin aksine bir tutumla; ortak paydalarında 'kutuplaştırıcı' yönleri ağır basmakta olan klasik argümanları reddeden, 'bağdaştırıcı' bir sisteme referans verilmektedir. Buna karşın 'reel-politik' düzlemdeki ilişki gözetildiğinde, güvenlik ve özgürlük kavramları arasındaki etkileşimi; bir ipin iki tarafa doğru çekilmesinden kaynaklı oluşan bir gerginlik ve bunun neticesinde ortaya çıkan bir teyakkuz halini tasvir eden 'gerilim' metaforu ile ifade etmek daha uygun görülmektedir. Etkileri küresel boyutlara ulaşan 11 Eylül 2001 terör saldırılarının meydana getirdiği toplumsal travmanın eseri olan, Batı'nın yüzyıllarca uygulayarak içselleştirdiği demokratik değerleri aşındıran ve temelde özgürlükleri orantısız biçimde kısıtlamakta beis görmeyen bir yakaşımı yansıtan 'yeni terörizmle mücadele paradigması'; talihsiz bir biçimde başta Avrupa ülkeleri olmak üzere, diğer Batı demokrasileri tarafından uzunca bir süre rol modeli olarak benimsenmiştir. Çalışmamızda ana hatlarıyla, 'demokrasi ve insan haklarının beşiği' konumundaki Avrupa'nın terörizmle mücadele süreçlerinde ortaya koyduğu hukuki düzenlemeler ve uygulamaların özgürlükler karşısındaki konumu irdelenmektedir. Benzer biçimde Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin, kararları sözleşmenin tüm taraf ülkelerini bağlayan denetim organı olan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Birliğin 'münhasır yargı yetkisi'ni elinde bulunduran Avrupa birliği Adalet Divanı gibi yargı organlarının; Birliğin terörizmle mücadele uygulamalarına ilişkin vermiş oldukları kararlar, konunun hukuki boyutunun ortaya konulması açısından belirleyici bir fonksiyon üstlenmektedir. Türkiye'nin de üyesi olduğu Avrupa Konseyi'nin, insan hakları konusundaki bağlayıcı denetim mekanizması olan AİHM'nin; taraf ülkelerin terörizmle mücadelelerinde ilgili hak ve özgürlükleri, koruma yükümlülüğü altında bulunduklarını tescil eden kararları da çalışmamızın bir diğer boyutunu oluşturmaktadır.
Rusya'nın Türkiye politikası 1990-2014

Bu çalışmada; Rusya'nın Türkiye politikasını şekillendiren siyasi, ekonomik, enerji ve kültür gibi unsurlar hakkında bilgi verilmekte ve Rusya'nın Türkiye'ye yönelik dış politikasının değerlendirilmesi yer almaktadır. Rusya'nın Türkiye politikası, Devlet Başkanı, Dışişleri Bakanı, Üst Düzey İşbirliği Konseyi, Ortak Stratejik Planlama Grubu, Duma, Karma Ekonomik Komisyon, Rus-Türk İşadamları Konseyi, Rus-Türk İşadamları Derneği ve Birliği, Gazprom, Lukoil, Rus Dünyası Vakfı, Rus Yurttaşlar Koordinasyon Kurulu, Rus-Türk Kültür Merkezi, Rus kültür ve dayanışma dernekleri gibi temel unsurlar açısından incelenirken geniş perspektifli bir yaklaşım ortaya koymaktadır. Çalışmanın önemli kısmını oluşturan kültür unsurları, Rusya'nın yumuşak güç araçları olarak ta bilinmektedirler. Bununla birlikte çalışmada Rusya'nın Türkiye politikasına yön veren dış ticaret, turizm ve yatırımlar gibi ekonomik etkenler de irdelenmektedir. 24 Kasım 2015 tarihinde Türkiye tarafından, Suriye sınırında Rusya'ya ait Su-24 tipi savaş uçağının düşürülmesiyle birlikte, Rusya ile Türkiye arasında yeni bir süreç başlamıştır. Bu süreçten enerji alanı dışındaki diğer ekonomik faaliyetler olumsuz etkilenirken, üst düzey görüşmeler askıya alınmıştır. Ekonomik yaptırımlarla birlikte, Rusya, askeri, ticari, turizm ve spor alanlarında da bir takım yaptırımlarda bulunmuştur. Son olarak ise, Rusya'nın Türkiye politikasının gelecekte ne yönde seyredeceği ve iki ülkenin, aralarında var olan sorunların çözümünün aralarındaki işbirliği potansiyelini geliştirme kapasitesine bağlı olacağı vurgulanmaktadır.
Oniki ada sorunu

'Oniki Ada Sorunu' adlı tez çalışmamızda öncelikle Ege Denizi'nin ve Oniki Ada'nın Türkiye açısmdan stratejik önemini ele aldık. 400 yüzyıl boyunca Türk egemenliği altında kalmış olan Oniki Ada; Nüfiıs, idari, ekonomik ve coğrafik yönden Osmanlı Devleti'ne hiç sorun olmamıştır. İtalya'nın bu adaları işgal etmesiyle birlikte Oniki Ada sorunu uluslararası bir problem olarak karşımıza çıkmıştır. Lozan Antlaşması'yla Oniki Ada Türk hakimiyetinden çıkıp İtalya'nın hakimiyetine girmiştir. Yeni kurulmakta olan Türkiye Devleti'nin 'Yurtta barış, dünyada banş' yaklaşımı, İtalyan hakimiyetine giren Oniki Ada'yı Türkiye'nin sorun haline getirmemesine sebebiyet vermiştir. 1930'lann ikinci yansında İtalya'nın yayılımcı politikası, Türkiye'yi endişeye sokmuştur ve Türkiye'nin II. Dünya Savaşı'ndaki tarafsız kalma yönündeki tutumunu etkilemiştir. Oniki Ada'nın İtalya Hükümeti tarafından silahlandırılması Türkiye'nin Oniki Ada konusundaki endişelerini daha da geliştirmiştir. Savaşm sonunda yapılan 1947 Paris Antlaşması ile Oniki Ada Yunanistan'a devredilmiştir. Türkiye: 1 - Çok partili yaşama geçtiği için, 2- Uluslararası arenada yalnız kaldığı için, 3- S. S. CB.'nin boğazlardaki haksız talepleri doğrultusunda YunanistanTa mütteffik olduğu için bu olay karşısında sessiz kalmayı tercih etmiştir. Oniki Ada'nın Yunanistan'a geçmesiyle Ege Denizi'ndeki 'Lozan Dengesi' tamamen bozulmuştur. Oniki Ada, Türkiye'nin güvenliği açısmdan, Yunanistan'a askersizleştirilmiş statüde verilmiştir. 1950'li yıllardan sonra da, Ege Denizi ve adalar YunanistanTa Türkiye arasında, sorunlar yumağına dönüşmüştür. Bu sorunlar aidiyeti belli olmayan ada, adacık ve kayalıklar başta olmak üzere, adaların silahlandınlması, karasulan, kıta sahanlığı ve hava sahası olarak sayabiliriz. VII
Azerbaycan'ın bölgedeki enerji stratejisi ve Yeni Azerbaycan Partisi döneminde hayata geçirilen enerji projeleri

Tarih boyunca yapılan savaşların çoğu petrolle ilgilidir. Petrol, özellikle 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başlarında önem kazanmıştı. Petrolun üretimi önemli, fakat diğer önemli konu üretilen petrolün hangi yollar ve vasıtalarla pazarlanacağıdır. Çünkü üretilen petrol pazarlanamıyorsa onun önemi de azalıyordu. Azerbaycan petrol üretimini artırmak ve yabancı yatırımı getirmek için birbiri ardına yabancı petrol şirketleriyle çok önemli anlaşmalara imza attı. Bu anlaşmaların gerçekleşmesiyle birlikte petrol üretimi de giderek artmaktadır. Şimdi ortaya bu petrolü ihraç etmek için en uygun ihraç yolunun seçilmesi sorunu ortaya çıktı. İlk önce petrolün ihracı için Bakü Novorossiysk ve Bakü Supsa petrol boru hatları üzerinde duruldu. Rusya esas ihraç hattı olaraktan Bakü Novorossiysk hattının seçilmesi için çok ısrar etti. Ama bu Azerbaycan için uygun değildi. Bu hat gerçekleşirse Azerbaycan kendi petrolünün ihracında Rusya'ya bağımlı kalıyordu. Sonunda Azerbaycan kendisi için en uygun olan Bakü Tiflis Ceyhan petrol boru hattını kabul etti. Bu Azerbaycan açısından önemli bir başarıdır. Bu projenin kabulü Azerbaycan'ın uluslararası düzeyde öneminin hayli artmasına sebep oldu. Bu proje bir nevi Doğu ve Batı arasında bir köprü rolünü üstlenmektedir. Sovyetlerin 8 Aralık 1991 tarihinde dağılmasına kadar Hazar denizi SSCB'nin ve İran'ın yönetimi altındaydı. Sovyetler de facto olarak Hazarın tümüne yakınını kontrol etmenin yanı sıra, Hazarda tam deniz gücüne sahipti. Bu durum yıllar boyunca iki ülke tarafından da kabul görmüş, Hazarda kesin bir hukuki statüyü belirten anlaşma yapılmamıştı. Bu durum 1991'den değişmeye başladı. Artık Hazarın kıyısında 5 ülke: Rusya, Kazakistan, Türkmenistan, İran ve Azerbaycan bulunmaktaydı. Tabii olarak bu 5 ülke Hazarın hukuki statüsünün çözümünde taraf olacaklardı. Ancak Hazarda bol miktarda petrol ve doğalgaz rezervlerinin bulunması durumun çözümünü zora sokmaktadır. Fakat 5 kıyıdaş ülke arasında son görüşmeler olumlu sonuçlanarak taraflar anlaşmaya vardı.
Uluslararası deneyimler çerçevesinde türkiye ve ekonomik küreselleşme

Çift kutupluluğun yıkılmasıyla birlikte dünya farklı alanlarda birçok değişikliklergörmüş, ancak Amerika Birleşik Devletlerinin yükselişi sonrasında yeni dünya sistemiyle birlikte bu değişikliklerin hızı katlanmıştır. Bu yeni dünya sistemiyle birlikte yaşanan teknoloji ve bilişim devrimleriyle, sermayeye sahip olma, pazar kontrolü ve hakimiyeti gibi etkenler çerçevesinde dünya küçük bir köye dönüşmüştür. Bu değişiklikler neticesinde küresel büyük ve gelişmiş ülkeler arasında küreselleşme kavramı ortaya çıkmıştır. Açıkça görünen bir başka konu ise, bugün dünyanın yaşadığı ekonomik, siyasi, sosyal, bilimsel ve kültürel değişimler küreselleşmenin birer sonucusayılmaktadır. Dünya'da var olması sebebiyle elbette Türkiye de küreselleşmenin etkisiyle karşı karşıya kalacaktır. Türkiye'yi de farklı siyasi ve ekonomik açılardan etkisi altına alan küreselleşme ülkede para biriminin gerilemesine neden olmaktadır. O halde Türkiye'yigünden güne bir yara gibi saran bu tehlikeli olgu hakkında derin araştırmalar yapılması gerekmektedir. Özellikle ekonomik küreselleşmenin sebepleri, en belirgin faktörleri ve en uygun çözüm yolları hakkında çalışmalar yapılmalıdır.
Körfez Savaşının küresel yansımaları ve Türkiye'ye etkileri

Irak'ta devam eden siyasi, ekonomik, güvenlik ve insanlık sorunları sadece bu ülkeyi değil tüm bölgeyi hatta dünyayı yakından ilgilendirmektedir. Irak, jeopolitiği, doğal kaynakları sosyal, etnik ve mezhepsel özellikleri ile mevcut sorunları kolaylıkla siyasal sınırlarının ötesine taşıyabilmektedir. Ülkenin etnik ve mezhepsel çeşitliliğinin siyasal sınırlarının ötesinde de devam etmekte olması, Irak merkezli sorunların bu ülkenin topraklarında çevrelenmesine imkan vermemekte, sorunlar çevre ülkelere de yayılmakta ya da onları etkilemektedir. Ülkenin zengin petrol ve doğal gaz kaynakları da büyük petrol şirketleri ile büyük tüketici devletlerin iştahını kabartmaktadır. Savaş sonrası gelişmeler, bazı komşu ülkelerin çıkarlarına uygun bir ortam yaratırken, diğerleri bu durumdan farklı biçimlerde zarar görmeye başlamışlardır. Özellikle de siyasal, güvenlik ve ekonomik alanlarda riskler artmıştır. Irak sorunu, üç boyutlu, birbiriyle etkileşim halinde kalıcı etkiler oluşturmuştur. Bunlar, savaşın doğrudan tetiklediği Irak ile ilgili gelişmeler, mevcut durumun bölgesel dengeler üzerine etkileri ve küresel aktör A. B. D.'nin yeni durumu olarak sıralanabilir. İfade edilen alanlardan her biri, ülkelerin Irak algılamasını/okumasını farklılaştırmıştır.
Türkiye'de yaşayan Suriyelilere yapılan insani yardımlar

Günümüz itibarıyla Türkiye, ev sahibi olduğu yaklaşık 4 milyona varan Suriyeli ve diğer uluslararası koruma altında olan yabancı sayısı ile en çok mülteci barındıran ülkedir. TBMM'nin ifadesiyle Türkiye'nin 2011'den beri Suriyelilere yaptığı toplam harcama yaklaşık 30 milyar dolardır. Avrupa Birliği, Suriye ve komşusu olan hemen her ülkeye Suriye krizi nedeniyle yardım etmektedir. AB tarihindeki en büyük bütçeli yardım programını Türkiye'ye uygulamıştır. AB yardımları, en büyüğü BM olan aracı kuruluşlar vasıtası ile gerçekleştirilmektedir. Bu tezin amacı, Suriyelilere hangi devletler ile ulusal ve uluslararası kuruluşların ne tür yardımlar yaptığı, yardım yapılacak kişilerin belirlenme yöntemi ve bu kişiler arasında daha hassas durumda olan kişi/ailelere pozitif ayrımcılık yapılıp yapılmadığını araştırmaktır. Bunun yanında, yapılan bu yardımların Suriyelilerin onurlu yaşam hakkını elde etmesine ve fakirleşmenin azalmasına katkı sağlayıp sağlamadığını ortaya koymak ve düşük seviyede olan çocukların okula gitme oranına olan etkisini saptamaktır. Araştırmanın kapsamı ve sınırlılıkları, sadece Türkiye'de yaşayan Suriyeliler ve onlara yerli veya yabancı herhangi bir kurum, kuruluş tarafından yapılan insani yardımlardır. Sosyal medyadan yapılan çağrılarla yardım toplanarak Suriyelilere iletildiği de görülmüştür ancak araştırma kapsamına alınmamıştır. Çünkü yardımı yapanlar ve yardımların içeriği tam olarak belirlenememiş, kısıtlı bilgilere erişilmiştir. Araştırmanın zamansal sınırlılığı 2019 yılının Nisan ayıdır. Bu tarihten sonra yapılan yardımlar ve araştırmalar kapsam dışında bırakılmıştır. Çalışmanın yöntemi, seçilmiş kaynaklardan elde edilen bilgilerin analiz, yorumlama ve değerlendirmesine dayanan nitel analizdir. Bu kapsamda ulusal ve uluslararası kurum/kuruluşların yıl sonu raporları, yayımlanmamış ulusal tezler ile anketler, ulusal ve uluslararası makale/kitap/dergiler ile kanun, yönetmelik ve TBMM rapor/tutanaklarından faydalanılmıştır.
United states foreign policy in Kazakhstan during years of independence: 1991-2002

ABD'NİN BAĞIMSIZ KAZAKİSTAN'A YÖNELİK POLİTİKASI: 1991- 2002 Sovyetler Birliği'nin çözülmesi yirminci yüzyılın en çarpıcı olaylarından birisiydi. Dünya jeopolitiğini değiştirdi ve Soğuk Savaşın sonunu simgeledi. 1991 yılı, bağımsızlığına yeni kavuşan ülkeler için, egemenliklerini ve uluslararası düzeyde eşit statü elde etmeleri açısından bir dönüm noktası teşkil etti. O tarihten bu yana bir süper devlet olarak ABD, tüm yeni bağımsız devletlerdeki ve özel olarak Orta Asya'daki gelişmeleri yakından izlemektedir. ABD özellikle Avrasya'da yeni istikrarsız bölgelerin ortaya çıkmasından ve istikrarsızlıkların yayılmasından endişe duymaktadır. Kazakistan, önemli bir Orta Asya ülkesi olarak, bizim araştırmalarımızın merkezini teşkil edecektir. Kazakistan çok önemli bir jeopolitik konuma ve zengin tabii kaynaklara sahiptir. Ayrıca Sovyet nükleer silahlarının mirasçısı olması ve pek çok sayıda etnik grubu içinde barındırması bakımından da üzerinde araştırma yapmaya değer bir ülkedir. Olaylar bazı akademisyenlerin Kazakistan'ın önemini küçümseyen görüşlerini yalanlanmıştır. Bu araştırmanın amacı ABD'nin Orta Asya'daki, özellikle Kazakistan'daki, çıkarlarını tasnif etmek, incelemek, Amerikan politikasının temel yönlerini ortaya koymak ve ABD ile Kazakistan arasında geliştirilmekte olan işbirliğinin önemini vurgulamak olacaktır. Bu çalışmanın başka bir amacı da, tüm dünyada Orta Asya üzerine yürütülmekte olan araştırmalara katkıda bulunmak ve o bölgeyi egzotik, uzak bir diyar olarak gören yanlış izlenimleri düzeltmeye çalışmak olacaktır. Ancak her ülkenin özelliklerini isabetle tespit edebilen bir yaklaşım, ABD'nin tutarlı politikalar geliştirmesine ve Orta Asya'da istikrarlı ve gerçekten bağımsız toplumlar inşa edilmesine yardımcı olmasına katkıda bulunabilir. vı
Uluslararası pazarlamada bayi oluşturma ve bayi yönetimi

Malların ve hizmetlerin üretim amacı insanların tüketimine sunmaktır. Bu işlevi yerine getirmek dağıtım kanalının görevidir. Dağıtım kanalının üretim endüstrisindeki rolü, ürünlere katma değer katarak satmak ve bir kazanç yaratmaktır. Uluslararası pazarlamada dağıtım kanalında yer alan aracıların seçimi özellikle rekabetin yoğun olduğu günümüzde daha önemli hale gelmiştir. Bayi seçimi ve yönetimi konusunda uygulama temelli araştırmaların sayısı çok azdır. Buna karşılık, dünya ticaretinde büyük payı olan küçük ve orta büyüklükteki işletmelerin ve diğer firmaların; uluslararası pazarlamada bayi oluşturma ve bayi yönetimi konusunda alternatif bakış açılarına ve araştırmalara ihtiyaçları vardır. Bu çalışma bu tür firmalara uluslararası çevrede bayi seçimi ve yönetimi konusunda alternatif bir bakış açısı sağlamaktadır. Türkiye'deki firmaların birçoğu, iyi bir üretim kalitesine sahip olmalarına rağmen pazarlama ve uygulamaları konusunda yeteri kadar başarılı olamamışlardır. Türkiye'de bu konuda dünyadaki diğer firmalarla etkili bir şekilde rekabet edebilen firmaların sayısı çok azdır. Bunun sebebi sanayicilerin pazarlamanın önemine yeteri kadar dikkat etmemeleridir. Üreticiler pazarlama teknikleri geliştirmektense daha çok üretim odakli bir tutum sergilemektedirler. Uluslararası pazarlamada bayi oluşturma ve bayilerin yönetilmesi üretim yapan ve küresel ortamda rekabet eden firlamaların dikkatle üzerinde durmaları gereken bir konudur.
Türkiye'nin uluslararası etkinliği (2002-2017)

Türkiye 2002 yılından itibaren aktif bir dış politika benimseyerek uluslararası ortamda varlığını arttırmış bir ülkedir. Bu çalışmanın amacı aktif bir dış politika benimseyen Türkiye'nin 2002- 2017 yılları arasında uluslararası ortamda hangi olaylarda ve krizlerde ve hangi uluslararası kuruluşlarda nasıl ve ne ölçekte etkili olduğunu ortaya koymaktır. Bu bağlamda 2003 Irak, 2008 Gürcistan, 2011 Suriye, 2011 Mısır ve 2013 Ukrayna krizleri ile Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği, NATO ve Şanghay İşbirliği Örgütü'ne yönelik Türkiye'nin yaklaşımları bu çalışmanın kapsamını oluşturmaktadır.
İran nükleer krizi ve krizin 1953-2008 arası ABD-İran ilişkileri üzerindeki etkisi

Bu çalışma, İran nükleer krizi çerçevesinde Amerika-İran ilişkilerini tarihsel bir perspektiften incelemektedir. 1953'ten 2008'e dek İran ve Amerika'nın ilişkilerinebaktığımızda, iki ülkenin birbirlerini algılayışları değiştikçe nükleer soruna karşı yaklaşımlarının da değiştiğini görmek mümkündür. Şah döneminde yakın dost olan iki ülke için nükleer gelişmeler hiçbir şekilde tehdit oluşturmazken, İslam Devrimi ile algılamalar tamamen değişmiştir. İslam Devrimi ile her ne kadar Amerika ve İranbirbirini tehdit olarak algılamaya başlasa da, bu dönemde nükleer sorun Humeyni'ninyaklaşımından dolayı önemini kaybetmiştir. 11 Eylül 2001 saldırıları ile ABD'ninsadece Orta Doğu'ya karşı yaklaşımı değil, İran'ın nükleer soruna olan yaklaşımı da değişmiştir. 2002 yılında gizli nükleer santrallerin ortaya çıkması ile başlayan krizAhmedinejad'ın 2005'te devlet başkanı seçilmesi ile zirveye tırmanmıştır. Farklı dönemlerde yaşanan farklı tarihsel olaylar iki ülkenin birbirine karşı algılamalarışekillendirmiştir. Ülkelerin birbirlerine karşı olan algılamaları değiştikçe nükleer soruna karşı olan yaklaşım ve politikalar da değişmiştir. Bu çalışmada iki ülkenin birbirlerine karşı olan algılamalarının nasıl şekillendiği ve nükleer soruna karşı yaklaşımlarının tarihsel olaylardan nasıl etkilendiği incelenip, analiz edilecektir.