turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Buluşun faydalı model belgesi ile korunması

Buluşlar sorunlara getirilen teknik çözümlerdir. Buluşların korunması sonucunda, buluş sahipleri ile kamu arasında, endüstriyel gelişmenin gözetildiği bir denge kurulur. Bu dengede buluş sahipleri cesaretlendirilip, ödüllendirilirken, tüketicilerin yeni ürünlere erişebilmeleri sağlanır. Belli nitelikteki buluşlara fikri mülkiyet hukuku kapsamında patent veya faydalı model belgesi verilerek koruma sağlandığına göre, konunun incelenmesi için öncelikle buluş kavramının açıklığa kavuşturulması gerekecektir. Faydalı model belgesi ile patent arasındaki temel fark buluş basamağı şartıdır. Bu tezde, konunun hukuksal yönü üzerinde durulmuştur. Bazı yabancı ülkelerdeki faydalı model uygulamaları gözden geçirilmişse de, tezde Türk hukuku esas alınmıştır. Buluş kavramı, faydalı model belgesi, faydalı model belgesi başvurusu ve belgenin verilmesi, faydalı model belgesi üzerindeki haklar, faydalı model belgesinden doğan haklar, hukuk davaları konuları incelenirken patentten farklılıkları karşılaştırmalı bir yaklaşımla açıklanmaya çalışılmıştır. Buluş basamağı şartını sağlamayan buluşların korunması işlevini gören faydalı model belgesinin, fikri mülkiyet hukukunda yeri olmaması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Satım akdi özelinde İslam Borçlar Hukukunda garar

İslam borçlar hukukundaki temel konulardan birisi olan garar, genel olarak akitlerdeki belirsizlik ve bilinmezlikleri ifade etmektedir. Tez çalışmamızda, garar yasağının naslardaki temelleri, fıkıh literatüründeki algılanma ve yorumlanma biçimi, garar teriminin gelişim süreci ve gararın akidlere etkisi ele alınmıştır. Çalışmamız bir giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında konunun fıkıh ilmi içindeki yerine, sınırlandırılmasına, araştırmanın amaç ve yöntemi ile kaynaklarına dair bilgilere yer verilmiştir. Birinci bölümde garar teriminin kavramsal çerçevesi ortaya konulmuştur. Bu bölümde gararın anlamı ve tanımı, konuyla ilgili naslar, gararın mahiyeti, benzer terimlerle ilişkisi ve diğer hukuk sistemlerinde gararı ilgilendiren konular hakkındaki düzenlemelere yer verilmiştir. Bu bölümde, son olarak garar konusunun klasik literatürde ele alınış biçimi ve garar konusunda yapılan taksimlere giriş yapılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümü satım akdinin sigasında garar, üçüncü bölümü ise mebi ve semende garar konularına tahsis edilmiştir. Çalışmamızın son bölümü olan dördüncü bölümde ise, gararın yasaklanmasındaki hikmet ile gararın satım akdi üzerindeki etkisi ve doğurduğu sonuçlar ele alınmıştır. Bu bölümde garar, akde etkisi açısından ele alınmış, gararın akdin sıhhatini etkilemesinin şartları ortaya konulmuş ve gararın hukuki sonuçları incelenmiştir. Çalışmamız, vardığımız neticeleri ve önerilerimizi içeren bir sonuç bölümüyle tamamlanmıştır.
Türk İş Hukukunda fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma

Fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışmadan bahsedebilmek için öncelikle sınır-landırılmış bir çalışma süresi gereklidir. Çünkü bu durum işçinin sağlığı ve güvenliği ile yakından ilgilidir. 1475 sayılı İş Kanunu çalışma süreleri yönünden katı düzenleme-ler içermekteydi. 4857 sayılı İş Kanunu ise esnek çalışma ilkeleri ile köklü değişiklik ve yenilikleri beraberinde getirmiştir. Telafi çalışması, kısa çalışma, kısmi süreli çalışma fazla sürelerle çalışma gibi yeni kavramlar ile haftalık çalışma süresinin hafta-nın çalışılan günlerine farklı şekilde dağıtılması ile yoğunlaştırılmış iş haftası ve denk-leştirme imkanı getirmiştir. Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle çalışma, İş Kanunun 'Ücret' başlıklı 3. bölü-münün 41. maddesinde düzenlenmiştir. 06.04. 2004 tarihinde de 25425 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 'İş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği' yürürlüğe girmiştir. Fazla Çalışma kavramı bundan önceki İş Kanunlarında da yer almaktaydı. 'Fazla çalışma; Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalardır.' Haf-talık çalışma süresinin esas alınması ile daha önce uygulamada tartışılan, yapılan çalışmanın günlük çalışma süresini aşması gerektiği tartışması da noktalanmış oldu. Ancak Fazla Sürelerle Çalışma kavramı, 4857 sayılı İş Kanunun yeniliklerin-dendir. 'Fazla Sürelerle Çalışma; Haftalık çalışma süresinin sözleşmelerle 45 saatin altında belirlendiği durumlarda bu çalışma süresini aşan ve 45 saate kadar yapılan çalışmalardır.'
Türkiye'de nefret suçları ile mücadelede sivil toplum kuruluşlarının rolü

Çalışmanın amacı, ırk, etnik köken, din, cinsel yönelim, cinsiyet kimlikleri, yaş, engellilik vb. temelli önyargılar sebebiyle işlenen nefret suçları ile mücadelede Türkiye'deki sivil toplum kuruluşlarının rolünü incelemektedir. Toplumdaki hoşgörüyü yok eden ve farklılıkların yaşamalarını imkansızlaştıran nefret suçları, günümüzde önemli bir toplumsal sorun olarak ortaya çıkmaktadır. Son dönemlerde Türkiye'de önemli bir artış gösteren nefret suçları ile mücadelede sivil toplum kuruluşları ön plana çıkmaktadır. Türkiye'de faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarını incelediğimizde, hizmet sağlama, savunuculuk, izleme, kampanya, ağ oluşturma, kaynak oluşturma vb. yöntemleri benimsediği görülmektedir. Her ne kadar maddi kaynak, insan kaynağı vb. kurumsal kapasite sıkıntıları ile mücadeleye devam etseler de, devletin başta yasal mevzuat alanı olmak üzere hiçbir önleyici, müdahale edici ya da düzenleyici sistemi kurmaması ve istikrarlı bir eylemsizlik içinde kalması sivil toplum kuruluşlarının rolünü ön plana çıkarmıştır.
Yargı kararlarına göre idari sözleşmelerin sona erme halleri

dari sözlesmeler dare Hukukunun en önemli konularından biridir. Türkiye'de 1999 yılında yapılan Anayasa degisiklikleri ile idari sözlesmelerin güncelligi artmıstır. dari sözlesmelerin sona erme halleri, uygulamada sorunlar yasanan ancak yeterliincelemenin yapılmadıgı bir konudur. Yargı Kararlarına Göre dari Sözlesmelerin Sona Erme Halleri isimli yüksek lisans tezi üç bölümden olusmaktadır. Birinci Bölümde idari sözlesmeler, kinci Bölümde idarenin sözlesme türleri, Üçüncü Bölümünde ise idari sözlesmelerin sona erme halleri incelenmistir. dari sözlesmeler ve sona erme halleri yargı kararları ekseninde degerlendirilmistir. Tezde, idari sözlesmelerin sona ermesi konusunda teori ve uygulama sorunlarıtartısılmıs; tahkim ve ayrılabilir islemlerin sona ermeye etkisi üzerinde özellikledurulmustur.
Türkiye'de anayasa hazırlama süreçleri (1923-1982)

Türk anayasa tarihinin yaklaşık iki asırlık bir geçmişşi vardır. Bu sürecin ilk asrını Osmanlı dönemi anayasal gelişmeleri, ikinci asrını ise Cumhuriyet dönemi anayasal gelişmeleri oluşturmaktadır. Sened-i İttifak, Tanzimat ve Islahat Fermanları ve Kanun-ı Esasi ile özetlenebilecek Osmanlı dönemi anayasal metinlerinin hazırlık süreçleri, anayasal düşüncenin temelini oluşturan devlet iktidarını sınırlama gayesinden daha ziyade devletin çöküşüne engel olma güdüsü ve ferman ya da misak şeklinde hazırlanma yöntemleriyle öne çıkmaktadır. Cumhuriyet dönemi anayasaları ise Osmanlı'dan Cumhuriyet'e geçiş rejimini sağlayan 1921 Anayasası bir köprü sayılarak temelde 1924, 1961 ve 1982 Anayasalarından oluşmaktadır. Bizim çalışmamızın asıl konusunu da bu son üç Anayasa oluşturmaktadır. 1921 Anayasası olağanüstü koşulların yaşandığı bir savaş ortamında, asgari gereklilikler üzerinde mutabakat sağlanmak üzere TBMM Genel Kurulu'nun hararetli tartışmaları sonucunda hazırlanmıştır. 1924 Anayasası kamuoyunun dikkate değer bir katılımı olmaksızın asli kurucu iktidar sıfatını daimi olarak bünyesinde barındırdığına inanılan TBMM'nin Genel Kurul tartışmaları odağında bir hazırlık süreci geçirmiştir. 1961 Anayasası hem hazırlık süreci hem de esasları bakımından Türk anayasa tarihinin en demokratik anayasası niteliğini taşımaktadır. Zira toplumsal canlılık ve dinamizm eşliğinde, kamuoyunun yoğun siyasal katılımı sonucu hazırlanmıştır. Bu durumun başlıca nedeni, asli kurucu iktidarın anayasa yapımını bilimsel bir eylem olarak kabul edip bunun gereklerine göre hareket etme ilkesini benimsemesidir. 1982 Anayasası ise toplumu dışlayan, dinamizmden uzak, otoriter eğilimlerin baş gösterdiği bir süreç sonucunda hazırlanmıştır. Bu durum Anayasanın esaslarına da yansımış; 1961 Anayasasının getirdiği çoğulcu demokratik felsefe büyük ölçüde kısıtlanmıştır. Bu bağlamda Türkiye'de anayasa hazırlama süreçlerinin tarihsel bir birikiminin bulunduğu ve sürece eklenen her yeni gelişmenin de bu miras üzerinde inşa olunduğu söylenebilir. Buna rağmen hazırlık süreçlerindeki derin farklılıklar ise sürecin öznesi konumundaki asli kurucu iktidarların irade ve yöntemleri sonucu oluşmuştur.
Anayasa Hukunda insan haklarına saygılı devlet ilkesi

Eski Çağlardan günümüze kadar aynı önemini devam ettiren konuların başında insan haklan ve devletlerin insan haklan konusundaki yaklaşımları gelmektedir. insanların doğuştan sahip oldukları kabul edilen bu hakların kapsamı zamanla genişlemekte, dolayısıyla insanların bu konuda devletten beklentileri de artmaktadır. Özellikle teknolojik ve bilimsel gelişmelerle birlikte insan haklarının daha çok tartışma konusu olacağı muhakkaktır. Ülkelerin gelişmişlik düzeylerinin anlaşılmasında temel ölçütlerden biri de insan haklarıyla ilgili yasal düzenlemeler ve uygulamadaki durumlardır, özellikle anayasaların insan haklan konusundaki yaklaşımı; özgürlükten mi yoksa sınırlamadan mı yana bir tutum izlendiğini, devletin insan haklarına ne kadar saygılı olduğunu anlamadaki en önemli kriterdir. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; insan haklan kavramı ele alınmıştır. İkinci bölüm ise insan haklarının tarihi ve fikri gelişimini ortaya koymaktadır. Çalışmanın üçüncü bölümü insan haklarının Türkiye'deki anayasal gelişimine yer vermektedir. 1982 Anayasası'nın insan haklan konusundaki yaklaşım ve düzenlemeleri ise dördüncü bölümde açıklanmıştır. Son olarak, beşinci bölümde, insan haklarının ulusal ve uluslararası düzeyde korunması incelenmiştir.
Ailenin korunması ve kadına karşı şiddetin önlenmesi

Kadına karşı şiddet ister aile içinde ister kamusal alanda gerçekleşsin, bir insan hakkı ihlalidir. Kadının ve ailenin korunması için şiddetle etkin bir mücadele şarttır. Bunun ilk adımı da toplumsal cinsiyete dayalı ayrımcılığın önüne geçmektir. Zira şiddet, ataerkil toplum yapısının kadın erkek arasındaki eşitsizlikçi anlayışından beslenir ve kendisine meşru bir zemin hazırlar. Tez çalışmamda, ailenin korunması ve kadına karşı şiddetle mücadelede önemli bir rol üstlenen uluslararası ve ulusal düzenlemeler; uluslararası düzlemde özellikle 'Kadınlara Yönelik Şiddet ve Aile İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesi' bir diğer adıyla İstanbul Sözleşmesi ve Türk hukukunda ise TC Anayasası başta olmak üzere İstanbul Sözleşmesi'nin etkisiyle hazırlanan ve halihazırda yürürlükte bulunan 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun, Türk Ceza Kanunu, Medeni Kanun ve diğer kanuni düzenlemeler değerlendirilerek eksik kalan yönleri ve uygulamada karşılaşılan sorunlar ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Sözleşmenin değişen koşullara uyarlanması

Türk Borçlar Kanunu düzenlemesinde sözleşme, tarafların karşılıklı ve birbirine uygun irade beyanlarının açıklanmasıyla kurulmuş sayılır. Sözleşmenin kurulma anı ile ifa anı arasında geçen zamanda sözleşmenin kurulduğu anda taraflarca öngörülemeyen bir takım olayların gerçekleşmesi sözleşme edimleri arasındaki dengeyi bozabilir. Bu durumda taraflardan edimlerini yerine getirmeleri beklenemez. Böyle bir durumun gerçekleşmesi halinde ahde vefa ilkesinin bir istisnası olarak sözleşmenin uyarlanması gündeme gelmektedir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 138. maddesi ile düzenlenmesinden önce TMK m. 2 dürüstlük kuralı uyarınca yargı içtihatları yolu ile uygulanan sözleşmenin uyarlanması kavramı, TBK düzenlemesi ile kanuni düzenlemeye kavuşmuştur. Çalışmamızda, sözleşmenin uyarlanması kavramının tanımı, benzer kavramlardan farklılıkları, TBK ile getirilen düzenleme uyarınca sözleşmenin hangi koşulların gerçekleşmesi halinde uyarlanabileceği, hakimin sözleşmeyi uyarlarken gözetmesi gereken hususlar incelenmeye çalışılmıştır.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun idari yargıda farklılaşarak uygulanması

İdari Yargılama Usulü Kanunu, 31. maddesinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapmış olduğu atıf ile, İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda hüküm bulunmayan hallerde, hakimin davaya bakmaktan memnuiyeti ve reddi, ehliyet, üçüncü şahısların davaya katılması, davanın ihbarı, tarafların vekilleri, feragat ve kabul, teminat, mukabil dava, bilirkişi, keşif, delillerin tespiti, yargılama giderleri, adli yardım hallerinde ve duruşma sırasında tarafların mahkemenin sükununu ve inzibatını bozacak hareketlerine karşı yapılacak işlemlerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kuralını getirmiştir. Ancak, sözü geçen müesseselere ilişkin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri, her zaman, idari yargıda aynen uygulama alanı bulamamaktadır. İdari yargının kendine özgü özellikleri, sözü geçen maddede sayılan müesseselere ilişkin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin bazen münhasıran İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda yer alan hükümler nedeniyle, bazen de, esas olarak, içtihat nedeniyle farklılaşarak uygulanmasına neden olmaktadır. Söz konusu çalışma, bu farklılaşarak uygulanmayı, doktrindeki tartışmaları göz ardı etmeden ve özellikle Danıştay kararlarını inceleyerek ele almayı amaçlamaktadır.
Türkiye'de yargı bağımsızlığı çerçevesinde Hakimler ve Savcılar Kurulu

Demokratik hukuk devletinin en temel gereklerinden biri olan yargının başta Anayasa olmak üzere kanunlarla kendisine verilen görevleri yerine getirebilmesi için bağımsız olması gerekmektedir. Bunun sağlanabilmesi hiç şüphesiz yargı işlevini yerine getiren bağımsız ve teminatlı hakimlerin varlığına bağlıdır. Mahkemelerin bağımsızlığı ve hakimlik teminatı ilkeleri hukuk devletinin en temel unsurlarından kabul edilmiştir. Yargı organına tanınmış olan bu güvenceler anayasal düzeyde güvence altına alınmışlardır. Yargı bağımsızlığına ilişkin bu ilkelerin sağlanması için hakimlerin mesleğe kabul, atanma ve özlük işlerinin bağımsız bir kurul tarafından yerine getirilmesi gereklidir. Bu kurul ülkemizde Hakimler Savcılar Kurulu'dur. HSK yargının bağımsızlığı ve tarafsızlığı hususunda çok önemli bir konumdadır. Çalışmamızın ilk bölümünde yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı, unsurları, tarihsel gelişim süreci incelenmiş, İkinci bölümde Hakimler Savcılar Kurulu'nun geçmişşten günümüze oluşumu, yapılan değişiklikler ayrıntılı biçimde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise HSK'nın Yargı bağımsızlığına olan etkileri ayrıntılı olarak incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise çalışma özetlenerek mevcut yapıya yönelik eleştirilere ve çözümlere yer verilmiştir.
İşverenin emir ve talimatlarına uymaması sonucu iş sağlığı ve güvenliğini tehlikeye düşüren işçinin hukuksal sorumluluğu

İş sözleşmesinin ayırıcı özelliği olan bağımlılık unsuru, işverenin yönetim hakkının temelini oluşturmaktadır. İşçi iş görme borcunu işverenin talimatlarına uygun, özenle ve sadakatle yerine getirmek; işveren de işçiyi gözetme borcu kapsamında, iş sağlığı ve güvenliği yükümlülüklerini yerine getirerek işçinin ruh ve beden sağlığını korumak zorundadır. Türkiye, işçi sağlığı ve iş güvenliğini geliştirmeyi amaç edinen uluslararası sözleşmeleri benimseyerek, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile işverenin yükümlülüklerini düzenlemiştir. Bu kapsamda işçi de, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili alınan tüm tedbirlere ve işverenin bu yöndeki emir ve talimatlarına uymakla yükümlüdür. Aksi halde, işçinin kusuruyla yükümlülüklerini ihlal etmesinden dolayı iş kazası veya meslek hastalığı meydana geldiği durumda sözleşmeye aykırılık sebebiyle iş sözleşmesinin feshi söz konusu olabileceği gibi tazminat sorumluluğu da doğabilecektir.
Satım hukukunda ayıptan doğan sorumluluk ve sözleşmesel garanti taahhütleri

Satım konusunun sözleşmeye aykırı şekilde teslim edilmesi halinde ortaya çıkan ayıptan doğan sorumluluk ve bu kapsamda verilen sözleşmesel garanti taahhütlerinin incelenmesi ve karşılaştırılması araştırmamızın konusunu oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında konu özellikle Türk ve İsviçre Hukukları açısından ele alınmıştır. Ayrıca Türk Hukuku'nda tüketici mevzuatında yer alan 'Zorunlu Garanti Belgesi' düzenlemesi ve Türk Hukuku'nun AT Hukuku ile uyumlaştırılması sürecinde Avrupa Topluluğu'nun ilgili Yönergesindeki garanti taahhüdü düzenlemesi özel olarak incelenmiştir. Tezimizin amacı karşılaştırmalı hukuktaki değerlendirmeler ışığında ayıptan doğan sorumluluk ve sözleşmesel garanti taahhütlerinin kavramsal temellerini, uygulamasını ve bunlardan doğan sorunları farklı yaklaşımlar ile incelemek Türk Hukukunda olan ve olması gereken hukuk bağlamında eleştiri ve önerilerde bulunmaktır.
Zencanİ ve Tahrİcu'l-Furu' Ale'l-Usul adlı eseri

Zencani'nin hayatı ve Tahricü'l-füru ale'l-usul isimli eserinin konu edildiği bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Zencani'nin hayatı, ilmi şahsiyeti ve eserleri tanıtılmıştır. İkinci bölümde ise fıkıh edebiyatında ayrı bir türü oluşturan tahricü'l-füru ale'l-usul edebiyatına yer verilmiştir. Bu bölümde tahric kavramı, tahricü'l-füru ale'l-usul edebiyatının ilişkili olduğu kavaid, furuk, eşbah ve nezair, hilaf ve cedel ilimleri tanıtılarak bu edebiyatta öne çıkan altı eser hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölüm ise Zencani'nin Tahricü'l-füru ale'l-usul isimli eserine tahsis edilerek, eserin te'lif amacı ve ilgili edebiyat içerisindeki konumu hakkında değerlendirmelerde bulunulmuştur. Ayrıca bu bölümde Zencani'nin eserinde zikrettiği asıllar ile bu asıllardan çıkarılan füru örnekler sunulmuştur.
Hava taşıyıcısının yolcu bagajının ziyanından veya hasarından yahut geç tesliminden doğan sorumluluğu

Tezde, taşıma sözleşmelerinin bir türünü oluşturan, yolcu ile taşıyıcı arasında yapılan hava taşıma sözleşmesi ve hava taşıyıcısının bu sözleşmede yolcu bagajının zıyaından veya hasarından yahut geç tesliminden doğan zararlar bakımından sorumluluğu incelenmektedir. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Türk Hukukunda ve Uluslararası havayolu ile yolcu taşıma sözleşmesi ile ilgili düzenlemeler anlatılmıştır. İkinci bölümde havayolu ile yolcu taşıma sözleşmesi başlığında bu sözleşmenin tanımı, tarafları, kurulması, şekli, içeriği, hukuki mahiyeti ile tarafların hakları ve borçları ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise, tezin asıl inceleme konusunu oluşturan hava taşıyıcısının yolcuların bagajının zayi olmasından veya hasara uğramasından doğan sorumluluğu incelenirken önce bagaj kavramı, türleri ve tarafların bagaja ilişkin yükümlülükleri ele alınmıştır. Bu açıklamaları müteakiben, taşıyıcının sorumluluğunun hukuki niteliği, sorumluluğun şartları ve sorumluluğun kapsamı, taşıyıcının sorumluluktan kurtulduğu haller ele alınmış ve daha sonra da sorumluluk davası incelenmiştir. Sorumluluk davası incelenirken, davanın tarafları, yetkili mahkeme, davanın sebebi, konusu, davada ispat yükü ve dava açma süresi konuları üzerinde durulmuştur. Bu bölümde ayrıca TSHK' nda ve ayrıca Konvansiyonda benimsenen sınırlı sorumluluk sistemi, bu sistemde öngörülen limitler ve sorumluluktan yararlanacak kişiler de açıklanmıştır. Bu açıklamalar yapılırken istisnai durumlarda söz konusu olan sınırsız sorumluluk prensibi ve sınırsız sorumluluk halleri üzerinde de durulmuştur. Tez, hava taşıma sözleşmesi ve hava taşıyıcısının bu sözleşmede bagajın ziyaından veya hasarından yahut geç tesliminden doğan sorumluluğunun genel olarak değerlendirildiği sonuç kısmı ile tamamlanmıştır.
Temel hak ve özgürlükler açısından Türk Ceza Kanunu'nda özel hayatın gizliliğini ihlal suçu (TCK M. 134)

Özel hayat kavramının pozitif hukukta tanımı bulunmamaktadır. Doktrinde genel kabul gören görüşe göre hayat alanları üç alan teorisi ile açıklanmaya çalışılmaktadır. Üç alan teorisine göre kişinin hayat alanları, kamusal alan, özel alan ve sır alanından oluşmaktadır. Kişinin özel ve aile hayatının gizliliğine saygı hakkı AİHS'nin 8. maddesi ile tanınmıştır. Maddenin 1. fıkrasında kişinin, özel ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkı olduğu belirtildikten sonra ikinci fıkra ile bu hakka ne şekilde sınırlamagetirilebileceği belirtilmiştir. AİHS ile devletlere özel hayatın gizliliğini koruma yönünde pozitif yükümlülük de yüklenmiştir. Özel hayatın gizliliği hakkı iç hukukumuzda ilk olarak 1961 Anayasasında tanınmıştır. 1982 Anayasasında da özel hayatın gizliliği hakkı tanınmış ve koruma altına alınmıştır. TCK'da özel hayatın gizliliğini koruyan suçlar, 'kişilere karşı suçlar başlıklı' 2. kısımda düzenlenen 'özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar' başlıklı 9. bölümünde; 132. maddede 'Haberleşmenin Gizliliğini İhlal', 133. maddede 'KişilerArasındaki Konuşmaların Dinlenmesi ve Kayda Alınması', 134. maddede 'Özel HayatınGizliliğini İhlal', 135. maddede 'Kişisel Verilerin Kaydedilmesi', 136. maddede'Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme', 138. maddede 'Verileri YokEtmeme' suç başlıkları altında düzenlenmiştir. TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, genel ve torba bir düzenlemedir. Bir eylem, 132,133,135, 136 veya 138. maddeyi ihlal ediyorsaaynı zamanda özel hayatın gizliliğini de ihlal etmiş demektir. Ancak bu düzenlemeler134. maddeye göre daha özel düzenlemeler olduğu için, failin ayrıca 134. maddeye göre cezalandırılması gerekmez. TCK'nın 134. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında iki ayrı suç tipi düzenlenmiştir. 1. fıkranın 2. cümlesindeki düzenleme ise bir nitelikli hal düzenlemesidir. Hareketin bölünebildiği ölçüde teşebbüs ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması mümkündür.
Avalin Türk Borçlar Kanunu'nun 603. maddesine tabiiyeti sorunu

Türk Borçlar Kanunu ile birçok yeni düzenleme getirilmiştir. Bu düzenlemelerden birisi de kefalete dair geçerlilik kurallarının gerçek kişilerce verilen diğer kişisel teminat işlemlerine de uygulanmasını öngören TBK m. 603 hükmüdür. Her ne kadar bu hüküm teminat borçlusunu koruma amacından dolayı faydalı görünse de, ilgili hükmün kapsamını tayin etmek aval özelinde zor görünmektedir. Bu araştırmada da, avalin, TBK m. 603 hükmüne tabi olup olmayacağı incelenecektir. Sonuçta da eş rızası şartının ve ehliyet kurallarının avale uygulanacağı tespit edilecektir. Kefalete dair şekil kuralları ise lex specialis ilkesi sebebiyle avale uygulanmayacaktır.
İş yargılamasında belirli belirsiz alacak davası

01.10. 2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 'belirsiz alacak davası', 'belirsiz alacakla ilgili tespit davası' ve 'kısmi dava' adı verilen ve daha önce kanuni düzenlemesi olmayan dava çeşitlerini düzenledi. Bunlardan 'belirsiz alacak davası', yeni HMK'dan önceki dönemde miktarı belirsiz olan alacağının bir kısmı için dava açan kişiler için birçok riski ortadan kaldıran bir dava çeşidi olarak dikkat çekmekteydi. Kanunun yürürlüğe girmesinin üzerinden yaklaşık 5 yıl geçmişş olmasına karşın, işçilik alacaklarının miktar olarak belirsiz olup olmadığı ve dolayısıyla bu yeni dava çeşidine konu edilip edilemeyeceği hususundaki tartışmalar hala devam etmektedir. Çalışmamızın asıl amacı, işçilik alacaklarının 'belirsiz alacak davası'na konu edilip edilemeyeceğini mercek altına almaktır. Ancak bunu yaparken, HMK ile getirilen diğer davalar olan 'belirsiz alacakla ilgili tespit davası' ve 'kısmi dava'ya da kısaca bakmak gerekmektedir. Bu nedenle çalışmamızın ilk bölümünde bu üç yeni dava çeşidi üzerinde durulacaktır. İkinci bölümünde ise işçilik alacaklarının 'belirsiz alacak davası'na konu edilip edilemeyeceğine dair bilimsel görüşler ve konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Daireleri'nin görüşleri aktarılacak ve üçüncü bölümde ise her bir işçilik alacağı ayrı ayrı değerlendirilecektir.