turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hekimlerin hukuki sorumluluğunun kaynakları ve mesleki sorumluluk sigortası

Hekimin kamu hukukundan ve özel hukuktan kaynaklanan değişik sorumluluk kaynakları bulunmaktadır. Bunlar tıbbi etik, cezai, idari ve medeni hukuk sorumluluklarıdır. Bunlardan medeni hukuk sorumluluğu hekimin hukuki sorumluluğunu doğuran kaynaktır. Medeni hukuk sorumluluğunun kaynağı ise hekimlik sözleşmesi, haksız fiil ve vekaletsiz iş görmedir. Hekimin hukuki sorumluluk kaynaklarını belirleyen toplu bir düzenleme olmadığından hekimin hukuki sorumluluğunu gerektiren bu haller özel hukuka dair genel kurallara göre belirlenmektedir. Hekimin hukuki sorumluluğunu doğuran kaynaklardan ilki hekimlik sözleşmesidir. Bu sözleşme, atipik bir iş görme sözleşmesidir. Atipik sözleşme olması nedeniyle hekimlik sözleşmesinin hukuki niteliği ve hekimlik sözleşmesine bağlanan hukuki sonuçlar bakımından mevzuatımızda bir açıklık yoktur. Bu nedenle hekimlik sözleşmesinin hukuki niteliği hakkında dört farklı görüş ortaya atılmıştır: hizmet akdi görüşü, istisna akdi görüşü, vekalet akdi görüşü ve kendine özgü akit olduğu görüşü. Hekimlik sözleşmesi iki tarafa borç yükleyen rızai akitlerdendir. Bu durumda tarafların asli edimler üzerinde anlaşmasıyla sözleşme kurulmuş olur. Hekimlik sözleşmesinde asli edim, hekimin teşhis ve tedavi yükümlülüğünü üstlenmesi ve hastanın da bu edim karşılığında ücret ödemesi oluşturmaktadır. Bunun dışında hekimin tıbbi özen gösterme, aydınlatma, arşivleme, sır saklama ve sadakat yükümleri gibi yan edim yükümlülükleri vardır. Buna karşılık hastanın da hekimle işbirliği yapma, hekimlik sözleşmesi nedeniyle hekimin uğradığı zararları karşılamak gibi yan edim yükümlülükleri bulunmaktadır. Hekimin hukuki sorumluluğunu doğran ikinci kaynak haksız fiildir. Bu sorumluluk hekimle hasta arasında bir sözleşmenin olmadığı ve hastanın tıbbi müdahaleye rızasının alınabileceği durumda, hastanın rızasına başvurulmadan tıbbi el atama halinde ortaya çıkan bir sorumluluktur. Burada hekimin sorumluluğu haksız fiil esaslarına göre tayin olacağından kural olarak sorumluluk kusura dayanacaktır. Ancak hekim, istihdam ettiği personelin veya ifaya yardımcısının verdiği zarardan sorumluluğu kusursuz sorumluluktur. Hekimin hukuki sorumluluğunu doğuran kaynaklardan sonuncusu ise vekaletsiz iş görmedir. Burada hekimle hasta arasındaki ilişki vekaletsiz iş görmenin caiz veya caiz olmayan vekaletsiz iş olmasına göre değerlendirilecektir. Hekim, hukuki sorumluluk kaynakları çerçevesinde tıbbi el atma dolayısıyla meydana gelen bir zararı karşılamak zorundadır. Fakat kimi zaman bu zararın miktarı o kadar yüksek olabilmekte ki hekimin bunu karşılaması neredeyse imkansız olmaktadır. Bu nedenle ve hastanın mağduriyetini en çabuk yolla giderme adına hekimlerin sebebiyet verdikleri zararların tazmin edilebilmesi için 5947 sayılı yasa ile hekimlere mesleki zorunlu sorumluluk sigortası yaptırma esası getirilmiştir. Bu nedenle Türk Hukuk sisteminde hekimler mesleki faaliyetleriyle sınırlı olmak üzere zorunlu olarak mesleki sorumluluk sigortası sözleşmesi yapmak zorundadır.
Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 10/b maddesi kapsamında konut finansmanı sözleşmesinde tüketicinin korunması

Konut finansmanı sistemi, ülkemiz uygulamasına 2007 yılında girmiş bir kavramdır. Birçok ülkede motgage sistemi olarak adlandırılan sistem, Türkiye'de, konut finansmanı sistemi olarak adlandırılmaktadır. Birçok yasada değişiklik getiren ve Mortgage yasası olarak nitelendirilen düzenleme ile konut finansmanı sistemi oluşturulmuştur. Sisteme ilişkin olarak yapılacak konut finansmanı sözleşmeleri de 5582 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 10/B maddesinde düzenlenmiştir. Bunun temel sebebi, konut finansmanı sözleşmelerinin tarafını tüketicilerin oluşturacak olmasıdır. Bu nedenle de tüketiciyi koruyucu önemli düzenlemelere Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'da yer verilmiştir. Yasada, nitelik itibariyle bir tüketici kredisi olan konut finansmanı sözleşmeleri için, tüketici kredilerinde öngörülmüş tüketiciyi koruyucu düzenlemelerin benzerleri yanında farklı nitelikte düzenlemeler de getirmiştir. Tüketicinin korunması açısından önem taşıyan Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 10/B maddesi düzenlemesi, sözleşmeyle ilgili önemli noktalarda tüketiciyi koruyucu düzenleme getiren bir hükümdür. Konut finansmanı sözleşmeleri de diğer tüketici sözleşmeleri gibi tüketicinin bilgilendirilmesi, haksız sözleşme şartlarına karşı korunması gibi hususlarda tüketiciyi koruyucu düzenlemeler getirmekle birlikte; tüketicinin de finansman kuruluşlarına karşı sorumluluğu yönünde de düzenlemeler yaparak, hem tüketici lehine hem de tüketici aleyhine olarak getirilmiş bir hükümdür. Bu çalışmayla birlikte, tüketicinin korunması bakımından önem taşıyan noktalar irdelenerek; tüketicinin yapacağı konut finansmanı sözleşmelerinde hangi haklara sahip olduğuna dikkat çekmek ve tüketicinin hakları konusuna açıklık getirmek hedeflenmiştir. Çalışma konut finansmanı sözleşmelerinde tüketicinin korunacağı yolları belirlemektedir.
Halka açık anonim ortaklıklarda pay defteri

Tezimizde HAAO'larda pay defteri, ticaret hukuku ve sermaye piyasası hukuku hükümleri çerçevesinde değerlendirilmiştir. Ağırlıklı nokta, SPK'nın 13'üncü maddesinde dayanağını bulan sermaye piyasası araçlarının -payların- kayden izlenmesine dair düzenlemenin pay defterine etkisi ve pay defterinin TTK ile ticari defter kabul edilmesinin sonuçlarıdır. Çalışmamızın ilk bölümünde pay defterine uygulanacak hukuk kuralları tespit edilerek, ilgili temel kavramlar münferiden ve fakat genel mahiyette ele alınmaktadır. İkinci bölüm, pay defteri tutma yükümlülüğünün sorgulandığı, pay defterinin ticari defter olarak kabul edilmesinin sonuçlarının ele alındığı kısımdır. Bu bölümde ayrıca, pay defterinin içeriği, tutulma usulü, kaydedilecek bilgiler ve defteri tutmakla yükümlü organ ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde kaydi sistem ve payların kaydileştirilmesi ile ilgili mevzuat araştırılmaktadır. Dördüncü bölümde, pay defterine yapılan kayıtların hukuki niteliği değerlendirilmekte, pay devirlerinin pay defterine ne şekilde yansıtılacağı konusu ile, HAAO'ların borsada işlem gören ve görmeyen paylarının deftere kaydı konusunda izlenecek farklı uygulamalar incelenmektedir. HAAO'ların borsada işlem gören paylarının pay defterine kaydına ilişkin öneriler beşinci bölümde kaleme alınmaktadır. Bu kısımda, pay defterinin elektronik ortamda tutulabilecek defterler arasında yer aldığına dair tespitimiz açıklanmaya çalışılarak, öğretideki pay defterinin tutulma usulüne ilişkin önerilere ve bizim önerimize yer verilmektedir. Sonuç kısmında çalışmamızın genel değerlendirmesi yapılmaktadır
Türk Vergi Hukuku'nda bilirkişilik kurumu ve analizi

Bu çalışmada, bilirkişi kavramı ile ilgili mevzuat hükümleri ve Danıştay kararları esas alınarak Türk Vergi Hukuku'nda Bilirkişilik Kurumu ve Analizi konusu incelenmiştir. Çalışmada, bilirkişilik kurumu ile ilgili olarak medeni usul hukukunda yer alan kanuni düzenlemelerin vergi yargısında ne şekilde uygulandığı konusu incelenmiştir. İlk bölümde, bilirkişilik kavramının tanımı ve hukuki niteliği, bilirkişilik kurumuna ihtiyaç duyulmasının sebepleri ve bilirkişilik kurumunun önemi, bilirkişinin niteliklerine yer verilmiştir. Ayrıca bu bölümde, kavramın mukayeseli hukuktaki durumu inceleme konusu yapılmış, bilirkişilik kurumuna yakın kavramları incelenmesi ve kıyaslanması yapılmıştır. İkinci bölümde, öncelikle bilirkişi kurumunun geçirdiği aşamalara yer verilmiştir. Bilirkişi incelemesinin kapsamı ve bilirkişilik görevi ve raporu ile ilgili ayrıntılı inceleme yapılmıştır. Bu bölümün son kısmında ise Türk Vergi Hukuku'nda bilirkişilik kurumu özel olarak ele alınmış ve Danıştay kararları ile zenginleştirilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, Türk Vergi Hukuku'nda bilirkişilik kurumu ile ilgili olarak karşılaşılan sorunlar ele alınmış ve bu sorunlara yönelik çözüm önerileri tartışılmış, karşılaşılan bazı sorunların kanuni düzenlemeler ile ve hakimlerin özverili çalışmaları ile çözümlenebileceği sonucuna varılmıştır.
Anonim ortaklıklarda sermaye payının iadesi yasağı

Anonim ortaklıklar alacaklılarına karşı yalnızca malvarlığı ile sorumludur. Alacaklılar alacaklarını ortaklık malvarlığından alamadıkları takdirde pay sahiplerine başvuramazlar. Bu sebeple Kanunda malvarlığının eksiksiz şekilde ortaklığa koyulması ve ortaklık bünyesinde muhafazasını sağlamaya yönelik çeşitli hükümler yer almaktadır. Bu hükümlerle bazı malvarlığı değerleri üzerinde ortaklığın ve pay sahiplerinin tasarruf yetkisi sınırlandırılmıştır. Sermayenin iadesi yasağı da anonim ortaklıklarda esas sermayenin eksiksiz teşekkülü ve ortaklık bünyesinde muhafaza edilmesi amacıyla konulmuş düzenlemelerden biridir. Bu hükümle ortaklık esas sermayesinin pay sahiplerine iadesi önlenir.
Ceza muhakemesi hukukunda tanıklık

Bozkurt, Mehmet Ali, 'Ceza Muhakemesi Hukukunda Tanıklık', Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale, 2019. Bir suçun işlenip işlenmediği, işlenmiş ise kim tarafından ve nasıl işlendiği ile ilgili olarak müeyyidesinin ne olacağı faaliyetleri ceza muhakemesini ilgilendirir. Şüphe yok ki gerçeği ortaya çıkarmak ve adalete ulaşmak yargılamanın amacını oluşturur. Bu nedenle suçu işleyenin cezalandırılması gerekirken, suçsuz kimsenin ise cezalandırılmaması adaletin gereğidir. Maddi gerçeği ortaya çıkarırken kullanılan araçlara ise delil denir. Suça ilişkin çoğu zaman orada bulunan insanlar şahit olurlar. Ceza muhakemesi açısından tanık maddi gerçeğe ulaşmada ispat araçlarından biridir. Ceza muhakemesinde tanıklık yapmak ise tehlikeli olabilmektedir. Özellikle organize suç ya da terör örgütleri aleyhine tanıklık yapan kişiler açısından tehlike büyük olabilmektedir. Bu sebeple tanıkların korunması gerekebilir. Tanıklık bir yükümlülük olsa da tanığın hakları da mevcuttur. Tanıklıktan çekinme, zararlarının giderilmesi, mal ve can güvenliğinin sağlanması gibi haklara sahip olabilmektedirler. Bu yönüyle Ceza Muhakemesi Kanunu ve Tanık Koruma Kanunu önem arz etmektedir.
İcra iflas suçları kapsamında şirket yöneticilerinin cezai sorumluluğu

İcra ve İflas Kanunu'nun Onaltıncı Babı, Cezai Hükümler Bölümü başlığını taşımakta ve 331 ila 345/b maddeleri icra ve iflas suçu sayılan eylemleri ve cezalarını göstermekte, ayrıca 310 ve 311 inci maddelerinde de taksiratlı iflas ile hileli iflas suçlarını düzenlemektedir. İcra ve İflas Kanunu'nda, kimi ekonomik suçlara, cezalara ve özel yargılama usullerine yer verilmesinin nedeni, icra yoluyla takipte, işlemleri etkili hale getirmek ve alacaklıların haklarını güvence altına almaktır. Zira, ticari ve ekonomik hayatın gelişmesi ve büyük yatırımların yapılması, özellikle ticari yaşamda kişilerin birbirlerine güvenmelerine ve piyasadaki istikrara bağlıdır. Ticari yaşamın karmaşık bir hale gelmesi ve küreselleşmesi sonucu, şahıs yatırımları yerine, şirketleri ön plana çıkarmış bulunmaktadır. Dolayısıyla, bu şirketlerin üçüncü kişilere karşı hukuki sorumlukları yanında, yönetici, müdür ve vekillerinin de, cezai yönden sorumluluklarının belirlenmesi gerekmektedir. Çünkü salt hukuki sorumluluk yüklemek suretiyle, ticari hayatı kaosa sürüklemeden dengede tutmak ve ekonominin sağlıklı bir şekilde büyümesini sağlamak mümkün görülmemektedir. İcra ve İflas Kanunu'nun 345 inci maddesi tüzel kişilerin işlemlerinden dolayı, kimlerin ceza yaptırımı ile karşı karşıya kalacaklarını düzenlemiştir. Şirket adına bu kişiler arasında, tüzel kişinin müdürleri, mümessilleri veya vekilleri gösterilmektedir. Bu konu, Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenmiş olan şirket yöneticilerinin hukuki sorumlulukları yanında, İcra ve İflas Kanunu'nda da cezai sorumluluklarının düzenlenmesi gereğini ortaya çıkarmış ve bu doğrultuda, 333/a, 334, 345 ve 345/a maddelerinde gerekli düzenlemeler yapılmış ayrıca, Türk Ceza Kanunu'nun 161 nci maddesinde hileli iflas, 162 nci maddesinde de taksirli iflas suçlarına yer verilmiştir. Tez'in amacı; yukarıda açıklanan çerçeve içinde İcra ve İflas Kanunu, Türk Ticaret Kanunu ve Türk Ceza Kanunu'nun ilgili maddeleri, kural ve ilkeleri temelinde, şirket yöneticilerinin cezai sorumluluklarını incelemektir. Bu bağlamda, İcra ve İflas Kanun'da yer alan suçlar yönünden, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu ve 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile hukukumuza ilk kez giren, örneğin uzlaşma gibi kurumların uygulanabilme imkanları, Yargıtay kararları ve öğretideki görüşler çerçevesinde araştırılmakta ve bu konuda bir sonuca varılmaya çalışılmaktadır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında kamulaştırmasız el atma

Tezimizin konusu; idarenin, özel kişilerin mülkiyet hakkına müdahalesi olan ve idare hukuku kapsamında fiili yol teşkil eden kamulaştırmasız el atma niteliğindeki eylem ve işlemleridir. Çalışmamızın ilk bölümünde kamulaştırmasız el atmanın Türk Hukuku'ndaki gelişimi, ikinci bölümünde ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi emsal kararları ekseninde kamulaştırmasız el atma incelenmiştir. İkinci bölümde ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin mülkiyet hakkının sınırlanmasına ilişkin iç hukuka yön veren ihlal kararları neticesinde Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay kararları ile kamu denetçisinin tavsiye niteliğindeki kararları da incelenmiştir. Bu çalışmada yeni yasal düzenlemelere de yer verilerek mülkiyet hakkının korunmasına yönelik yahut hakkın ihlali halinde hukuka aykırılığın ne şekilde giderilebileceği, hangi yargı yolunun hukuka aykırılığın giderilmesinde daha etkin olabileceği açıklanmaktadır.
Marka Hukukunda kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırma

Kullanım sonucu ayırt edicilik kazanma kavramının tanımı hiçbir kanuni düzenlemede yapılmamıştır. 556 sayılı KHK md 7 /son da, md 7, ve de düzenlenen mutlak red nedenlerinin kullanım sonucu ayırt edicilik kazanarak aşılabileceği düzenlenmiştir. 556 sayılı KHK'da yer alan düzenleme AB Marka Yönergesi ve AB Marka Tüzüğü'ne uygun olarak düzenlenmemiştir. AB Marka Yönergesi ve AB Marka Tüzüğü, marka olamayacak işaret ve doğuştan ayırt ediciliğe sahip olmayan işaret kavramlarına yer vermiş olmasına rağmen, 556 sayılı KHK md 7/a, böyle bir ayrıma gitmemiştir. Bu nedenle kanuni düzenleme hatalıdır. Marka olmayacak işaret, hiçbir şekilde kullanım sonucu ayırt edicilik kazanamaz. Marka olamayacak işaret ifadesinden anlaşılması gereken üç temel husus vardır. Birincisi, marka olarak tescil edilmek istenen işaret çizimle ya da benzer yollarla ifade edilemeyen bir işarettir. Bu durumda işaret marka olmaz ve kullanım sonucunda ayırt edicilik kazanması da mümkün olmaz. İkincisi, hiçbir şekilde ayırt ediciliğe sahip olmayan işaretler marka olamaz ve kullanım sonucunda ayırt edicilik kazanması da mümkün olmaz. Örneğin, bir noktanın ayırt ediciliğe sahip olması mümkün olmadığından, kullanım sonucu ayırt edicilik kazanabilmesi de mümkün değildir. Üçüncüsü, jenerik işaretler marka olamaz. Jenerik işaretlerden de anlaşılması gereken, bir ürünü, ürünün cinsini veya ürüne ait özelliği ifade etmek için kullanılan zorunlu işaretlerdir. Jenerik işaretler, herkesin kullanımına açık tutulması gereken ve hayatın olağan akışı gereğince ilgili mal veya hizmet için kullanılması zorunlu olan işaretlerdir. Jenerik işaretin, bir işletmeye bağlanabilmesi de söz konusu olamaz.
-Aile Hukuku çerçevesinde- Zühaylİ'nin 'El-Fıkhü'l İslamİ ve Edilletüh' adlı eserinde Hanefİ-Şafiİ mezheplerinin mukayesesi ve tercihi

İslam hukuku, aile gibi toplumda önemli bir yere sahip olan müesselere çok önem vermiş ve bu alanda gerekli düzenlemeleri yapmıştır. Fukaha İslam hukuku ile ilgili pek çok eser kaleme almıştır. Vehbe ez-Zühayli de bu alanla ilgili el-Fıkhü'l İslami ve edilletüh adlı eseri yazmıştır. Bu çalışmada son dönem İslam hukukçularından Vehbe ez-Zühayli'nin bu eserinde geçen aile hukukuna dair Hanefiler ile Şafiilerin ihtilaf ettikleri konular, ihtilaf sebepleri ve Hanefiler ile Şafiilerin ihtilaf ettikleri noktalarda Zühayli'nin tercihleri ele alınmıştır. Hanefi ve Şafii mezheplerin ihtilaf etmelerinin temel sebepleri, hüküm istinbat etmede farklı delillere başvurmaları ve nasları farklı yorumlamalarıdır.
Mahkeme kararları ışığında Türk Hukukunda kamulaştırmasız el atma sorunu

Kamulaştırmasız el atma, Türk hukukunda nüfus artışı ve alt yapı çalışmalarınınhızlanması ile birlikte 1950'li yıllarda ortaya çıkan ve günümüze kadar devam ede gelen bir sorundur. Bu çalışmada öncelikle kamulaştırmasız el atma kavramı üzerinde durulacak, yargı kararları ve kanuni düzenlemeler ile şekillenen unsurları açıklanacaktır. Bu açıklamalar ile birlikte hangi hallerin kamulaştırmasız el atma kabul edildiği, hangi hallerinkamulaştırmasız el atma sayılmadığı belirtilecektir. Sorunun kapsam ve öneminin anlaşılmasına yönelik olarak da Türk hukukundaki tarihi gelişimi yargı kararları ve kanuni düzenlemeler ışığında kronolojik sıralama ile ele alınıp incelenecektir. İkinci bölümde ise, kamulaştırmasız el atmaya karşı açılabilecek davalar ayrıntılı bir şekilde ele alınacak, bu açıklamalar yapılır iken en son yürürlükte bulunan kanuni düzenlemeler dikkate alınacaktır. Ayrıca açıklanan davalar neticesinde verilen kesinleşmiş kararlar aleyhine içhukukta başvurulabilecek kanun yolu olan Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru usulüaçıklanacak ve başvuru neticesinde verilmiş bir kısım kararlara yer verilecektir. Sonuç kısmında ise, Türk hukuk tarihinde uzun yıllardır devam eden kamulaştırmasız el atmadankaynaklanan uyuşmazlıkları azaltmada yararlı olabilecek önerilere yer verilecektir.
Televizyon yoluyla kişilik hakkı ihlalinden doğan manevi tazminat davası

Televizyon yoluyla verilen bir haber veya eleştiri bir kimsenin kişilik değerlerini ihlal edilebilir ve bu ihlal fiili, kişilik hakkı üzerinde olumsuz bir etki doğurabilir. Böyle bir durumda, kişilik hakkı, ihlal edilen kimse TMK m. 24'e göre hakimden saldırıda bulunanlara karşı korunmasını, özellikle de TMK m. 25 /3'e göre kendisine manevi tazminat ödenmesini talep edebilir. Aynı şekilde, Türk Borçlar Kanunu da bedensel zarar veya ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarının uğradığı manevi zararın tazminini özel hüküm niteliğindeki TBK m. 56 ile kişilik hakkı ihlalinden doğan manevi tazminat isteme hakkını da genel hüküm niteliğindeki TBK m. 58 ile korunmuştur. . Televizyon yoluyla kişilik hakkı ihlalinden doğan manevi tazminat davası; gerçek veya tüzel bir kişinin kişilik hakkının televizyon yoluyla ihlal edilmesinden doğan manevi zararın giderilmesine yönelik koruyucu bir davadır. Tezimizin konusu, televizyon yoluyla kişilik hakkı ihlalinden doğan manevi tazminat davasıdır. Bu konu tezimizde üç bölüm halinde incelenmiştir. Birinci bölümde, kişi, kişilik, kişilik hakkı kavramları tanımlanarak, kişilik hakkının konusu ve özellikleri anlatılmıştır. İkinci bölümde, televizyon kavramı hakkında genel bilgi verilerek, televizyon yayınlarının toplumsal yaşamda yeri, televizyon yayınları ve televizyon yayın hizmeti ilkeleri ile televizyon yayınlarına getirilen sınırlamalar incelenmiştir. Bunların yanında, televizyon yoluyla kişilik hakkı ihlalinin şartları, ihlali ortadan kaldıran hukuka uygunluk sebepleri ve televizyon yoluyla kişilik hakkı ihlalleri anlatılmıştır. Son bölümde ise, basın özgürlüğü, iletişim özgürlüğü ve televizyon yoluyla kişilik hakkı ihlalinden doğan manevi tazminat davası ayrıntılı olarak ele alınmıştır.
Resmİ vasiyetname

Ölüme bağlı tasarruflar, Türk Medeni Kanunu'nda iki farklı anlamda kullanılmaktadır. Buradan hareketle öğretide ölüme bağlı tasarruflar 'şekli anlamda' ve 'maddi anlamda' olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Şekli anlamda bir ölüme bağlı tasarruf olan resmi vasiyetnameler, uygulamada hemen her zaman noterlikler tarafından düzenlenmektedir. TMK'da resmi vasiyetname düzenlenmesi işlemi için sıkı şekil kuralları öngörülmüştür. Söz konusu şekil kurallarının temel amacı, miras bırakanın son arzularının tam ve açık olarak tespitini sağlamaktır. Fakat şekil kurallarının detaylı olmasının getirdiği en önemli sakınca, miras bırakanın son arzularının şekle aykırılık sebebiyle geçersiz sayılmasıdır. Tezimizde; resmi vasiyetnamenin, bilhassa buna dair şekil kurallarının detaylı olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda, öğreti ve geniş olarak Yargıtay kararlarından yararlanılmıştır. Şekil kurallarının yorumunda; amaca göre yorum ve vasiyetnamenin geçerliliği lehine yorumdan yararlanılması gerektiği kabul edilmiştir. Resmi vasiyetnamenin hangi hallerde yokluk, kesin hükümsüzlük veya iptal edilebilirlik ile karşılaşacağı incelenmiştir. Son olarak tahvil kurumu ve ortak vasiyetnamelerin geçerlilik sorunu ele alınmıştır.
Garanti sözleşmeleri

Ticari hayatın gelişmesi ve iş hacminin artması ile sözleşmeden doğan yükümlülüklerin yerine getirileceğine dair güvence sağlayan teminat sözleşmeleri ön plana çıkmıştır. Garanti sözleşmesi uygulamada en çok karşılaşılan teminat sözleşmelerinden biri olmasına karşın, ülkemizde kanuni bir düzenlemeye konu olmamıştır. Bu sözleşmelerin hukuki niteliği, tanımı, unsurları, hüküm ve sonuçları, Yargıtay içtihatları ve doktrinde ileri sürülen görüşler doğrultusunda şekillenmiştir. Yargıtay, banka teminat mektuplarını uzun bir süre kefalet olarak nitelendirmiş, daha sonra vermiş olduğu kararlarda ise bu mektupların garanti sözleşmesi niteliğinde olduğunu kabul etmiştir. Çalışmamızın amacı, uygulamada sıklıkla karşımıza çıkan garanti sözleşmeleri hakkındaki tartışmalı konuların ele alınarak, aydınlatılmasıdır.
İslam hukukunda mülkiyeti aslen iktisap yolları

Bu çalışmada, mülkiyeti aslen iktisap yolları ele alınmaktadır. Araştırma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, malın ve mülkiyetin tanımı ve kısımlarından bahsedilmiştir. Devamında mülkiyeti kazanma yolu olan fakat meşru kabul edilmeyen iktisap yolları kısaca anlatılmıştır. İkinci bölümde mülkiyeti aslen kazanma yollarından ilk olarak ihraz anlatılmıştır. İhrazın çeşitleri olan avcılık, ölü arazilerin ihyası, ot ve ağaçların ihrazı gibi mubah malların iktisabında gerekli şartlar ve temellük durumlarından bahsedilmiştir. Devamında mülkiyeti aslen kazanma yollarından sayılan lukata, rikaz ve tağyire uğramış malın kazanımında gerekli şartlar ve kazanılma durumları anlatılmıştır.
3402 sayılı Kadastro Kanunu kapsamında tapulu taşınmazların harici satış ve olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı yoluyla kazanılması

Ülkemizde kadastro çalışması yapılmamış yerlerde, tapulu taşınmazların harici satış sözleşmeleriyle el değiştirmesine ya da tapu maliki dışındaki kişilerce fiilen taşınmazın uzun yıllar kullanılmasına sıkça rastlanmakta, tapu sicilindeki hak durumu ile fiili durum birbirine uymamaktadır. Bu çalışmamızda, tapu siciline karşı oluşmuş olan bu fiili durumu hukukileştirmeyi ve eski tapu kayıtlarının yenilenmesini amaçlayan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13 /B-b ve 13 /B-c maddesindeki 'tapulu taşınmazların harici satış ve olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı yoluyla kazanılması' şartları incelenecektir.