turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Olağanüstü masal örneği olarak Terry Gilliam sineması: Masalsı bir anlatım sunan filmlerin Propp yöntemine göre analizi

Çocukluktan ileri gelen bir hayalle, masal kahramanlarının bir parçası olmak isteyen Terry Gilliam, kasaba ve şehir hayatına dair pek çok şeyi deneyimleme fırsatı bulmuştur. Masallarla çıktığı bu yolculuk, film kariyerine etki eden animasyonlarla da desteklenir. Filmlerinde masalların yer alması, karakterinin bir parçasıdır. Bu durum bir tür imza niteliği taşımaktadır. Zaman Haydutları filminde Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler, Tideland filminde Alice Harikalar Diyarı, The Wholly Family filminde masalsı etkiler, Grimm Kardeşler filminde ise Kırmızı Başlıklı Kız, Hansel ve Gretel, Uyuyan Güzel, Rapunzel masallarının etkilerini görmek mümkündür. Filmleri incelerken Vladimir Propp'tan yararlanılmıştır. Propp, olağanüstü masalların otuz bir işleve sahip olduğunu tespit etmiştir. Buradan hareketle 'Olağanüstü Masal Örneği Olarak Terry Gilliam Sineması: Masalsı Bir Anlatım Sunan Filmlerin Propp Yöntemine Göre Analizi' başlıklı tez üç bölümden oluşmaktadır. Bu çalışma kapsamında olağanüstü masallar bağlamında Terry Gilliam filmleri Propp yöntemine göre incelenmiştir. İncelenen filmlerin, Proop'un olağanüstü masallar üzerine yapmış olduğu 31 işleve uygun olup olmadığını tespit etmek amacı taşıyan bu çalışmaya senaryo aşamaları da dahil edilerek çözümlenmeye ve yorumlanmaya çalışılmıştır. Masallar, geçmişş kültürlere dair yaşam pratikleri sunan özgün yapısıyla önemli bir yere sahiptir; halk anlatısının yazıya geçirilmesi ile kulaktan kulağa dolaşan masalların, kayıt altına alınarak değişim ve gelişimi gözlenebilmiştir. Bununla beraber masallar, insan ve toplum üzerindeki bakış açısını değiştirmekte önemli bir yere sahiptir. Çocuklara uyku amacıyla okunan masalların aslında gelecek yaşam dönemlerine etki ettiğinin göz ardı edilmesi ve eğlenme amacı olarak görülmesi ile ilgili çeşitli görüşlere yer verilmiştir. Gilliam filmlerinde, çocuklar ve ebeveynleri arasındaki ilişki, masallarda var olan karakterler vasıtasıyla askıya alınmış ve çocuğun gözünden yaşam, izleyene sunulmuştur. Terry Gilliam filmlerinde kurgunun ana elemanların çocuklar olması ve filmlerin masalsı özellikler taşıması nedeniyle, 'Zaman Haydutları', 'Tideland', 'The Wholly Family' ve 'Grimm Kardeşler' filmleri ele alınmıştır. Bu çalışmada literatür taraması yapılmış, belirlenen filmler Propp yöntemine göre incelenmiştir.
Politik sinemada işçi sınıfı temalarının işlenişi: Ken Loach sineması

'Politik Sinemada İşçi Sınıfı Temalarının İşlenişi: Ken Loach Sineması' başlıklı bu hem biyografik hem de teknik tez niteliğindeki çalışmada, sinema ve politika kavramlarının kısa bir tarihçesine değinildikten sonra, işçi sınıfının Ken Loachsinemasına yansımaları detaylı biçimde irdelenmiştir. Çalışma, genel hatlarıyla üç bölüm halindedir. İlk bölümde ideoloji, iktidar, politika olgularının tarihsel gelişimi geniş biçimde tanımlandıktan sonra sinemadapolitik yaklaşımla eserler vermiş olan ilk dönem kuramcıların filmleri kısaca incelenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda S. M. Eisenstein'ın Stacka filmi, FritzLang'ın Metropolis filmi, Charlie Chaplin'in Modern Times filmi, Vittorio De Sica'nın Ladri Di Bicciclette filmi ve ElioPetri'nin La Classe Operaia Va In Paradiso filmi çalışmanın başında kapsamlı bir biçimde ele alınan filmler arasındadır. Tezin ikinci bölümünde ise yönetmenin hayatına genel anlamda bir bakış yapıldıktan sonra onun sinemasını farklı kılan nitelikler ortaya konulmuştur. Son bölümde ise Loach'un işçi sınıfının sorunlarınıbariz biçimde tema olarak kullandığı filmler arasından örneklem olarak seçilen Kes, Riff-Raff, Land And Freedom, Bread And Roses, The Navigators, It's A Free World, Looking For Eric, I, Daniel Blake adlı filmleri metinsel bir tahlil metoduyla değerlendirilmiştir.
The use of time in the creation of puzzle plot in Christopher Nolan's films

20. yüzyılın başında bu yana, teknolojinin gelişimiyle, sanatlar, sosyal bilimler ve uygulamalı bilimlerde zaman kullanımında farklı yaklaşımlar popülerleşmiştir. Bu yenilikle beraber, 1990 sonrasında sinema yönetmenleri, filmlerini farklı biçimlerde inşa ederek, seyircilerin filmlerini birden fazla kez izlemeye yöneltmişlerdir. Bu dönemde, Christopher Nolan kariyerine başlamıştır: eleştirmenler tarafından ilk filmlerinde Memento (2000), en başarılı çok katmanlı filmler arasına konulmuştur. Christopher Nolan'ın Filmlerinde Puzzle Hikaye Yapısının Yaratılışında Zaman Kullanımı isimli bu tezde, çok katmanlı ve sıralı olmayan anlatı dediğimiz yapıya ulaşmak için, yönetmenlerin kullanabileceği bir araç olarak zaman kavramı ele alınmaktadır. Anlatıda zaman kullanımı, sıralı olmayan hikaye yapısının yaratılışında üç farklı açıdan ele alınmaktadır: sıralama, sıklık ve süre. Bu üç açı, Christopher Nolan'ın dört filminde incelenmektedir: Memento (2000), The Prestige (2006), Inception (2010), ve Interstellar (2014). Bu tez, David Bordwell'in neo-biçimsel yaklaşımla bu filmleri ele alarak, anlatı yapısının biçimsel incelemesini yapmakla beraber, seyircinin sıralı olmayan hikaye yapısını algılayışındaki süreci de değerlendirmektedir.
Deniz

Kıvılcım, yirmi bir yaşında genç bir kızdır. Onu sarmalayan ve hayata bağlayan annesini kaybeden Kıvılcım, küçük yaşta kardeşinin ölümüne sebep olduğu için onu suçlayan babasına ile yaşamak zorunda kalır. Ne var ki bu durum fazla sürmeyecektir. Çünkü vicdanını besleyen sevgiyi yitirmiştir ve her zaman babasının gözlerinde kendine karşı gördüğü nefretle daha çok yüz yüze gelmeye başlamıştır.
1960 dönemi Türk sinemasında işçi sınıfının temsili ve ilk işçi sınıfı filmi örneği olarak 'Karanlıkta Uyananlar'

Türkiye çok partili yaşama geçişle beraber dünya hakim olan kapitalist düzeni yakalamaya çalışmıştır. Oldukça çalkantılı bir dönem olan çok partili hayatın getirdiği yeni ekonomik düzen, iç göçleri arttırarak insanları büyük kentlerde toplamıştır. Artık üretim büyük fabrikalarda gerçekleşmektedir ve buralarda çalışan insanlar yeni bir sınıf olan işçi sınıfını oluşturmuşlardır. Neoliberal ekonomiye ayak uyduran patronlar ise daha fala kar edebilmek için fabrikalarda emeğini satan işçilere hakkını vermemekte ve bu durumda işçilerin en büyük sorunu haline gelmektedir. Bu süreçte özellikle 1960'lı yıllardan sonra üretilen filmler, şehirleşmeyle beraber toplumun önemli bir parçası olarak ortaya çıkan 'işçi' sınıfını sinemaya taşır. Ancak sinemada temsil edilen işçiler gerçekten sınıfsal sorunlarıyla yani ekonomik, siyasal, sendikal sorunlarıyla ele alınıyor mudur? Yoksa sadece film senaryosunu tamamlamak için fonun bir parçası olarak mı ele alınmıştır? Bu çalışmada 1960'lı yıllarda çekilen ve içeriğinde işçi sınıfını barındıran filmlerin sınıfı ne düzeyde temsil ettiği incelenerek, ayrıksı bir örnek olan Ertem Göreç'in Karanlıkta Uyananlar filmindeki işçi sınıfının mücadele biçimi, Mücadele araçları ve yöntemi çözümlenerek Karanlıkta Uyananlar filminde işçi sınıfının nasıl temsil edildiği ortaya konmaktadır. Sinemamızda birkaç örnek dışında işçilere gerektiği kadar yer verilmediği görülmektedir. İşçiler ya aşk serüveni içinde dramatik etkiyi arttırmak için bir fon olarak kullanılmış ya da Yeşilçam kalıplarıyla tek kurtuluşun kısa yoldan zengin olmaktan geçtiği fikrini ve umudunu aşılamak için kullanılmıştır. Bu bağlamda Karanlıkta Uyananlar filmi işçi sınıfını gerçek anlamda kendi ekonomik sorunlarıyla ele almış, işçi sınıfının mücadelesine değinmiş ve mücadele araçlarını göstermiştir. İşçi sorunlarına açıkça değinmesi ve sorunların çözümü konusunda yol gösterici bir yol üstlenmesi açısından Karanlıkta Uyananlar Türk Sinemasında özel bir yere sahiptir.
Tiyatro kökenli oyuncu ve yönetmenlerin Türk sinemasına etkileri

Türk sineması başlangıç yıllarından itibaren konulu film çalışmalarında tiyatro sanatından ve tiyatro kökenli oyuncu ve yönetmenlerden yararlanmıştır. Sinemamız bu yıllarda henüz kendi özgün dilini oluşturmamış, biçim ve içerik bakımından tiyatro sanatının çok etkisinde kalmıştır. Özellikle on yedi yıl boyunca sinemamızda tek yönetmen olarak çalışan Muhsin Ertuğrul, konu ve oyuncu seçiminden, biçimsel olarak işlenişine kadar zayıf bir sinema diliyle teatral havada filmler çevirmiş ve sinemamızı bu anlamda olumsuz yönde etkilemiştir. Muhsin Ertuğrul'un ardından sinemaya yönetmen olarak geçen bazı tiyatro kökenli oyuncular ve tiyatro dışından yönetmenler, biçim ve içerik bakımından teatral etkiden uzak çalışmalar gerçekleştirmişlerdir. 1950'lerden itibaren Türk sineması kendine özgü yapısını oluşturmaya başlamış, sayıları oldukça azalan tiyatro kökenli yönetmenlerden bazıları da bu özgün yapıya uygun filmler çevirmişlerdir. Filmler incelendiğinde, kurgudan resimsel düzenlemelere, açı ve objektif seçimlerinden, müzik ve ışığın kullanımına dek içerikle uyum gösteren bir anlayışın yerleştiği görülmektedir. Öte yandan uzun yıllar filmlerde başroller dahil bütün rollerde oynayan tiyatro kökenli oyuncular zamanla yerlerini tiyatro dışından gelen yeni oyunculara bırakarak geri planda karakter rollerine geçmişşlerdir. Bunun yanı sıra sinemamızda bir yan kol olarak gelişen seslendirme alanında yoğun bir şekilde çalışan tiyatrocular uzun yıllar pek çok oyuncuyu seslendirmiş ve konuşma biçiminde teatral etkiyi sürdürmüşlerdir.
'Yabancı' isimli uzun metraj sinema filmi projesi

'Yabancı' isimli uzun metraj sinema film projesinin detaylı çözümlemesi. Yönetmenin içerik ve biçime dair görüşleri, senaryo yazımı, filmin sanatsal değerlendirmesi ve teknik anlamda prodüksyon şeması.
Arkalarından gelen şehir 'İstanbul' Rum azınlıklar bağlamında Türk sineması'nda İstanbul algısı

Bu belgesel filmde, İstanbullu Rumlar özelinde Türk sinemasında İstanbul'un vatan ve yurt olarak yeri değerlendirilmekte ve İstanbul'a aidiyet bağı olan azınlıklardan Rumların sinemadaki temsiliyeti ele alınmaktadır. Cumhuriyet döneminde Rumların İstanbul'dan göç etmelerine yol açan olaylar ve yaptırımların Türk sinemasına konu oluşu çerçevesinde, göç eden Rumlarla yapılan görüşmelerle yaşadıkları süreçler, İstanbul'dan gidişleri, aidiyet bağları ve şehre bakışları aktarılmaktadır. Şimdiye kadar sinemada fon olarak pek çok yönüyle temsil edilen İstanbul'un, Rumlar bağlamında son dönem Türk sinemasında yurt olarak konumlanışı ifade edilmeye çalışılmıştır.
Sinemada görsel efektlerle mekanın ve tarihin yeniden üretilmesi: Fetih 1453 Filmi

Teknolojinin gelişmesi ve bilgisayar yazılımları ile yaratılan görsel efektlerin sinemada sıkça kullanılması, sinemanın 'doğadaki gerçekliği' kusursuz bir şekilde yeniden-üretmesi anlayışını değiştirmiştir. Görsel efektler, bir filmin hikayesini anlatma etkisini arttırabildiği gibi canlı ve cansız nesnelerin, mekanların, çekilmesi çok zor veya güç olan sahnelerin, sanal ortamda üretilmesine de imkan tanır. Özellikle kültür endüstrisi ile ortaya çıkan tarihsel tür filmleri de görsel efektlerle sanal mekan yaratımından yararlanmaktadır. Özel efektlerin kullanımı ile birlikte de filmin anlatım etkisinin arttığı görülmektedir. Çalışmada hem yaşanmış tarihin hem de tarihin geçtiği dönemin, mekanların yeniden-üretilmesi konusunda Fetih 1453 filmi örnek olarak seçilmiş; tarihin yeniden-üretilmesinde egemen ideolojinin, sinema aracılığı ile toplumla buluşturulması ve tarihi mekanların simülasyon olarak üretilip seyirci tarafından tamamen gerçekmiş gibi algılanması bu film üzerinden incelenmiştir.
Geçmişten günümüze hareketli görüntü ve Türkiye'de animasyonun gelişimi

Bu çalışmada, kamera'nın keşfedilmesi öncesinde yapılan hareketli görüntü üretme çalışmalarından başlayarak, hareketli görüntünün oluşmasının nedenleri araştırılmış ve Türkiye'de hareketli görüntü, çizgi film, canlandırma, animasyon ve üç boyutlu bilgisayar animasyonlarının tarihsel gelişim süreci ele alınmıştır. Çalışmada, ilk hareketli görüntüden günümüzdeki üç boyutlu animasyon teknolojisine kadar gelen süreçte sektörde yaşanan gelişmeler incelenmiştir. Hareketli görüntünün üretim süreci ayrıntılı biçimde irdelenmiş, yeni iletişim teknolojilerinin üç boyutlu animasyon sektörüne etkisi tartışılmıştır. dünyada ve ülkemizdeki tarihsel gelişim süreci incelenmiştir. Günümüzde video teknikleri ve üç boyutlu animasyon çok farklı alanlarda kullanılmaktadır. Bu çalışmada animasyonun sinema, reklam ve çizgi film yapımında kullanılması araştırılmıştır. Türkiye ve Amerika film endüstrilerinde üretilmiş çeşitli üç boyutlu animasyon filmlerinden verilen örneklerle de üç boyutlu bilgisayar animasyonlarının filmlere katkıları ve gelecek projeksiyonları ele alınmıştır.
Türk sinemasında nostalji: 2000 - 2011

Çalışmanın amacı, nostaljinin, 2000- 2011 yılları arasında üretilen popüler sinema filmleri üzerinden incelenmesiyle, nasıl bir ideolojik işlev gördüğünün ortaya çıkarılması ve böylece sinema çalışmaları literatürüne katkıda bulunmaktadır. Çalışmada nostaljinin tarihsel ve toplumsal bir olgu olduğu varsayımından hareketle, toplumsal değişmeye bir tepki olarak, eski toplumsal yapıya ait unsurların romantize ve idealize edilmesi olarak tanımlanan nostalji, temel toplumsal değişim olan Batılılaşma çerçevesinde, tarihsel-sosyolojik yöntemle ele alınmıştır. Buna göre, Türkiye Batılılaşma tarihinden yola çıkılmış; Türk düşünce tarihinde Batılılaşma konusundaki değerlendirmeler çalışmanın kavramsal çerçevesini oluşturmuştur. Türk sineması tarihi, Batılılaşma bağlamında gözden geçirilmiş, sinema alanında Batılılaşma konusundaki fikir tartışmaları da ele alınmıştır. 2000- 2011 döneminden, amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilen altı filmde nostalji, toplumsal değişme öncesinin ve sonrasının nasıl betimlendiği sorusundan hareketle; karakterler, film anlatısı, toplumsal yapılar ve sembollerin analiz edilmesiyle incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, Batılılaşmaya yönelik algıların, nostaljiyi etkilediği; devlet, toplum ve birey ilişkilerinin Batılılaşma tarihi sürecinde süreklilikler gösterdiği ve filmlerdeki nostaljinin bu süreklilikleri yansıttığı ortaya konulmuştur.
Toplumsal gerçeğin sunumunda ideolojik ve estetik boyutu ile politik sinema

Toplum içinde yaşayan insan sosyal bir varlık olmanın gereği üretir. Ürettiği değerlerden birisi de sanattır. Sanatın üretiminde sanatçı yaşadığı ülkenin politik, kültürel, ekonomik ve toplumsal yapısından beslenir. Toplumsal yapının bir öğesi olan politik yapı, sanatın içeriğini ve biçimini belirlemede önemli bir unsurdur. Toplumsal yapının içinde; sanatın rengi, dokusu, sanatçının ise duruşu belirlenir. Sinemada politik oluşum kendiliğinden olmaz. Oluşumu sağlayan, beslendiği kaynaklar vardır. Bu kaynaklar sinemanın toplum bilimine yön veren ideolojik faktörlerdir. İdeolojik faktörler ise hayatın içindedir ve de hayatın kendisidir. Hayatın kendisinin ideolojik olduğu yerde de sinemada gerçeğin sunumu önemlidir. Gerçeği sunarken, toplum, toplumsal olaylar, toplumsal gerçekler, birey, devlet, siyaset, ideoloji, temel kavramlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu temel kavramları kendisine referans alarak hazırlanan bu çalışmada politik filmlerin ideolojik yanını oluşturan unsurlara ayrı bir paragraf açılmıştır. Toplumsal Gerçeğin Sunumunda Estetik ve İdeolojik Boyutuyla Politik Sinema isimli bu tez çalışmasında 1960 ile 2018 yılları arasında seçilen beş politik film türlerine göre tespit edilmiş olup, söylem ve eleştirel söylem analizi çerçevesinde analiz edilmiştir. Çalışma, ideolojik ve estetik temelli bir yapı üzerinde inşa edilerek, filmlerin çekildiği dönemlere ve yaşanılan dönemin toplumsal yapısını oluşturan unsurlara bağlı bir çerçevede çözümlemeleri yapılmıştır.
Connections between 'Joker' from 'The Dark Knight' directed by Christopher Nolan and 'Narcissus' from the ancient Greek mythology

Sinema, duyuları ve duyguları harekete geçiren, insanı tüm yönleriyle gösterebilen bir sanat dalıdır. Sinema endüstrisinde üretilen pek çok film, karakterlerini psikolojiden ve mitolojiden almıştır. İlk olarak çizgi romanlarda, şimdi ise beyazperdede karşımıza çıkan 'süperkahraman' hikayeleri de büyük ölçüde mitolojik olaylar ve karakterler ışığında yaratılmıştır. Çizgi romanların sinema ile birles tirilerek hareketli olarak yansıtılabilmesi, günümüzde Hollywood sineması ile mümkün olmaktadır. Çizgi romanlar sinemaya aktarılırken, sürekli gelişen teknolojinin de yardımıyla yazarlar ve yönetmenler hayal dünyalarını daha rahat ortaya koyabilmektedir. Bu çalıs mada, Christopher Nolan'ın hayal dünyasının 'Batman' çizgi roman karakteriyle bulus ması sonucu ortaya çıkan 'Kara S övalye' filminin kötü kahramanı 'Joker' in narsist kimliği araştırılacaktır. Bununla birlikte narsisizme adını veren ve Antik Yunan Mitolojisinde karşımıza çıkan 'Narcissus'un, Joker ile benzerlikleri ve bağlantıları incelenecektir. Bu inceleme yapılırken, narsisizm üzerine ilk önemli çalışmayı yapan Freud'un rehberliğinde psikanalitik yöntemler temel alınacaktır.
A. Ş. K.

Hasan orta yaşlarına doğru ilerleyen bir eğitmendir. özel dershanelerde iletişim dersleri vermektedir. istanbul'da ailesinden ayrı tek başına yaşamaktadır. çalışmadığı zamanlarda vaktini, üniversite öğrencisi sevgilisi Serap' la geçirmektedir. ayrıca fotoğraf çekmekten hoşlanmaktadır. Serap ' la mutytlu gibi görünen bir ilişkileri vardır fakat Hasan'ın iç dünyası kadınlar konusunda o kadar da net değildir bir gece eğlenip eve döndüklerinde Serap'a eski sevgilisiyle ilgili sorular sormaya başlar ve kısa bir süre tartışırlar. Fakat bu durum çok uzun sürmez Hasan bu konuyu açıtğı için pişman olarak, Serap'a hazırladığı bir süprizle durumu toparlar. Bir süre sonra aslında bu konunun kapanmadığı ortaya çıkar. Üstelik çok basit gibi görünen bir olay yüzünden yine tartışır ve ayrılırlar. Kadınlara karşı güvenini tamamen yitiren Hasan çareyi daha yüzeysel ilişkiler yaşamakta bulur. Ancak bunun da bir çözüm olmadığını anlaması çok uzun sürmeyecektir.
Sessizliğin kelimeleri

Meryem içine kapanık, sessiz bir kızdır. Sıkıntılarını ve sorunlarını konuşup paylaşmaktansa, susarak aşmayı tercih eder. Arkadaşı Meryem ise neşeli, hareketli, dışa dönük biridir. Sıkıntılı bir süreçten geçmektedir. Zeynep, Meryem'in bu sıkıntılı sürecinde daima yanında olur ancak acıları susarak paylaşırlar. Zeynep, arkadaşının sessizliğe gömüldükçe psikolojisinin bozulduğunu fark eder. Meryem'e sıkıntılarını kelimelerle ifade etmesini söyler. Kelimelerden yardım alarak kendini ifade eden Meryem rahatlar. Böylece kelimelerin sessizlikten güçlü olduğunu görürüz.
Sinema filmlerinde şiddet içeriğinin yeniden üretilmesi

Bu tez çalışmasının amacı, şiddet olgusunun sinema filmlerinde yeniden üretimini ve bu üretim sürecinin nasıl gerçekleştiğini Quentin Tarantino filmleri üzerinden ortaya koymaktır. Sinema filmlerinde şiddetin yeniden üretim süreci, estetize etme ve manipülasyon kavramları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Çalışmada Quentin Tarantino'nun Reservoir Dogs, Kill Bill Vol. 1 ve Kill Bill Vol. 2 filmlerinin çalışma için belirlenen sahneleri, Gerard Genette'in Anlatıbilim kuramı çerçevesinde öykü, öyküleme ve anlatı başlıkları kapsamında göstergebilimsel bir çözümleme yöntemi ile çözümlenmiştir. Film çözümlemeleri sonucunda, sinema filmlerinde görüntüyü oluşturan estetik öğeler yardımıyla şiddetin estetize edildiği, estetize etme işleminin sonucunda şiddetin manipülasyona uğradığı ve böylece şiddetin yeniden üretildiği saptanmıştır.
Türk sinemasında açık toplum ve kapalı toplum eleştirisi

Açık toplum ve kapalı toplum kavramlarının göstergeleri yüzyıllardır olmasına rağmen kavram olarak ortaya atılmaları yakın zamana işaret eder. Demokrasiyle birlikte kullanılagelen bir kavram olan açık toplum; toplumsal, siyasal, ekonomik ve kültürel alanlarda tam serbestliğin söz konusu olduğu, devletin denetim gücünün ve ideolojik baskıların tamamen kaldırıldığı veya en aza indirildiği toplumdur. Kapalı toplum ise devletin toplumdaki siyasal, ekonomik, kültürel ve dinsel tüm güç kaynaklarını ele geçirdiği toplumdur. Bu çalışmanın amacı, Türk sinemasında açık toplum ve kapalı toplum örneklerinin üç film üzerinden incelenmesidir. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, insanın toplumsal bir varlık olduğu, ilk toplumlar ve devlet ele alınmıştır. İkinci bölümde, kapalı toplumun tanımı yapılarak kapalı toplum düşünceleri adı altındaki düşünürler, Orta Çağ sonrası ve kapalı toplumun çöküşü ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, açık toplumun tanımı yapılarak demokrasi, liberal düşünce ve sivil toplum konuları üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde, medyanın açık toplumun oluşumundaki rolü ve Türk medyası incelenmiştir. Beşinci bölümde, Türk sinemasında önemli bir yere sahip olan Züğürt Ağa, Uçurtmayı Vurmasınlar ve Güneşi Gördüm filmleri üzerinden Türk sinemasında açık toplum ve kapalı toplum eleştirel bir yaklaşımla ele alınmıştır. Sonuçta ise Türk sinemasının açık toplumun oluşumunda ne tür katkılar yaptığının genel bir değerlendirmesi yapılmıştır.
Demokrat Parti döneminde sanat

Türk Dil Kurumu'nun sözlüğünde 'belli bir uygarlığın veya topluluğun anlayış ve zevk ölçülerine uygun olarak yaratılmış anlatım' tanımıyla karşımıza çıkan sanatın, farklı dallarında çıkan eserleri vasıtasıyla döneminin özelliklerini anlama noktasında faydasıtartışılmaz. Sanatçının yaşadığı toplumu çözebilmek, toplumla sanat arasındaki münasebeti kavrayabilmek, devletin sanata yaklaşımını görebilmek adına tarih ile sanatbirlikte ele alındığı vakit geçmişş dönemlerin daha iyi anlaşılabileceği muhakkaktır. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından ABD ile yakın ilişkiler içerisine giren Türkiye'de en fazla işitilmeye başlanan kelime 'demokrasi' olmuş ve bu kelimenin içiçok partili hayat ile doldurulmaya çalışılmıştır. Oldukça eksik olan bu algının etkisiyle1945'te Türkiye çok partili hayata geçmişştir. 7 Ocak 1946'da kurulan Demokrat Parti ise 14 Mayıs 1950 Genel Seçimleriyle iktidara gelmiş, 27 Mayıs 1960 Darbesi ile siyasi hayatı sona ermiştir. On yıllık Demokrat Parti dönemi, Türkiye'de ve dünyada savaş sonrasındaki toplumsal rahatlama ve demokrasi söylemlerinin yoğunlaştığı bir zamana denk gelmiştir. Bu söylemler her zaman olumlu manada olmamış, 1946'dan 1954'e değindemokrasinin savunuculuğunu yapan Demokratlar, 1954 Gene Seçimlerinden 27 Mayıs 1960'a kadar demokrasiyi geri plana itmekle suçlanmışlardır. Demokrasi ortamında serbestlik ve hürriyet kavramları da daha fazla gündeme gelmektedir. Buradan hareketle 1950li yıllarda Türkiye'de toplumun her kesiminde bu kavramlarla ilgili his ve fikir beyan edenler olmuştur. Bu noktada beyanda bulunanlar, baskıya da maruz kalınabilmiştir. Toplumsal söylemlerde etkileyici rol oynayanlar, sadece o gün değil, her dönemde özellikle sanatçılar olmuştur. Demokrat Parti dönemindesanatçıların sanatlarını icra edebilme noktasında demokrasinin derecesini belirlemerolleri de söz konusudur. Herhangi bir kısıtlama veya önceki yahut sonraki döneme nazaran rahatlama olup olmadığına bakılarak siyasilerin sanata dair yaklaşımları da ortaya konabilir. Hazırlanan tezde Demokrat Parti'nin sanata bakışı, dönem halkının sanatayaklaşımı, sanatın ve sanatçıların siyasileri ve toplumu algılama durumu üzerinde durulmuştur. Sanatın geniş kapsamlı olması dolayısıyla tez içinde sinema, tiyatro ve müzik ele alınmıştır. Bu seçim yapılırken 'sanatın halka en fazla inebilen kollarıhangisidir? sorusu belirleyici olmuştur.
Magic real expression in the films of Park Chan-wook and Bong Joon-Ho

Bu çalışmada, Park Chan-wook ve Bong Joon-ho filmlerindeki anlatı yapılarının oluşumu tarz bakımından Büyülü Gerçeklik ile ilişkili olarak incelenmektedir. Çalışmada, bu iki yönetmenin analize tabi tutulan filmlerinde büyülü gerçekliğin bir tür olmaktan çok, bir anlatı aracı ve ifade tarzına odaklı olduğu saptanmıştır. Çalışma, büyülü gerçek içeriğin kullanımının hikaye anlatısını duraksamaya uğrattığını önermekte, bunun sebebi olarak da nostalji ve geçmişşin öznel olarak, anlatıya hakim olan, ruhsal bakımdan dengesiz karakterler tarafından yorumlanmasını göstermektedir. Büyülü gerçekçi ifade tarzı içinde temsil bulan olayların ve gerçekliğin, belirsiz ve kusurlu oluşunun çözümlemesinde, nostaljik bakışın bastırılmış travma ve kötü hatıraları dışlamasından kaynaklandığını vurgulamaktadır. Sonuç olarak, konu edilen filmlerde büyülü gerçekliğin, doğruluğu kanıtlanamayan bir geçmişş-gerçeklik algısını temsil ettiği önerilmektedir.