turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kooperatiflerde ortakların hak ve yükümlülüklerinin kapsamı

Tek başına üstesinden gelemediği işleri halledebilmek için kooperatifin doğasından faydalanmak isteyen bireyler bu faydayı, sahip olduğu bir takım haklar aracılığıyla elde ederler. Aynı şekilde bu haklardan faydalanmak ve işlerini halledebilmek için bir takım yükümlülükleri de yerine getirmeleri gerekir. İşte bu çalışmada 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve iligili mevuzata dayanarak ortakların sahip oldukları hakları, yapmaları gerekli yükümlülükleri ve bunların hukuki temelleri ve sonuçları incelenmiştir. Çalışmamızda, kooperatif hareketin tarihi gelişimi, kooperatifin hukuki niteliği, kooperatifçiliğe hakim olan ilkeler ve kooperatif ortağı kavramı incelenerek, kooperatif ortağının ve ortağın ölümü durumunda mirasçıların sahip olduğu haklar, kaynağına göre, kanundan doğan ve ana sözleşmeden doğan haklar olarak iki ana başlık altında incelenmiştir. Ayrıca ortakların bireysel olarak kullanabileceği ve azınlık olarak sahip olduğu haklar alt başlıklar halinde ele alınmıştır. Ortaklık sıfatından kaynaklanan yükümlülükleri ve yükümlülüklere aykırı davranışın sonucu olan sorumlulukları da çalışmamızın bütününde olduğu gibimevzuat, doktrin, Ticaret Bakanlığı örnek ana sözleşmesi ve okuyuculara kolaylık olması açısından güncel Yargıtay İçtihatları ışığında hazırlanmış. Konular, görüşlerimizin de belirtilmesiyle, çalışmamız ise elde edilen bulguların aktarıldığı sonuç bölümü ile sona erdirilmiştir.
Mücerret kıymetli evrak

Bir hakkın bağlandığı ve buna bağlı olarak hamiline bir hak bahşeden, özel şekil şartlarını gerektirebilen, devredilmesi mümkün, tedavül imkanı fazla ve genellikle temel borç ilişkisinden bağımsız yani mücerret senetler olan kıymetli evraklar tezimizde incelenme konusu yapılmıştır. Tezde öncelikle kıymetli evrakın Türk hukukundaki yeri ortaya konmaya çalışılmış, çeşitli teoriler ile hak ve hakkın doğumu, kıymetli evrakın nitelikleri, hakkın devrinin kıymetli evrak türlerine göre özellikleri ifade edilmiştir. Konunun önemi açısından ticaret hukukuyla beraber borçlar hukuku ve medeni hukuk düzenlemeleri ele alınmış, bu düzenlemelere dayanılarak kıymetli evrakın mücerretliği açıklanmıştır. Bu arada kıymetli evrakın temelindeki borç ilişkisi de dikkate alınarak özel durumlara da değinilmiştir. Kıymetli evrakın temelindeki borç ilişkisinden soyut olması sonuçları ve buna bağlı olarak tarafların sahip olduğu hak ve yükümlülükler de ortaya konmuştur. Böylece kıymetli evrakın mücerretliği, kıymetli evrakın ticaret hayatının önemli bir parçası olması nedeniyle açıklayıcı bir şekilde mevzuat, içtihat ve doktrin çerçevesinde ortaya konmaya çalışılmıştır. 107
Hakkı olmayan yere tecavüz suçu (TCK m.154 )

Mülkiyet hakkı Türk hukukunda çeşitli kanunlarla koruma altına alınmıştır. Mülkiyet hakkını korumak amacıyla Türk Ceza Kanunu'nda malvarlığına karşı suçlar başlığı altında düzenlemelere yer verilmiştir. Burada TCK 154 maddesini inceleyeceğiz. Bu çalışma esnasında, tartışmalı konularda farklı görüşlere yer verilmiş ve içtihat ve uygulamalarla bu görüşler açıklanmaya çalışılmıştır. Yasa metni, doktrindeki görüşler ve içtihatlar ışığında TCK 154 maddesine ilişkin karşılaşılabilecek muhtemel sorunlar üzerinde durulmuş ve bu muhtemel sorunların nasıl çözüleceği hakkında fikirler ele alınmıştır.
Hukuka aykırılık ve ahlaka aykırılık unsurları çerçevesinde salt malvarlığı zararlarının tazmini

Bu çalışmanın konusu karşılaştırmalı hukukta ve Türk-İsviçre Hukuku'nda salt malvarlığı zararlarının haksız fiil hükümlerine göre hangi koşullarda tazmin edildiğidir. Salt malvarlığı zararlarının genellikle hukuka aykırı veya ahlaka aykırı bir şekilde verildiği durumlarda tazmin edildiği tespit edilmiştir. Bu nedenle hukuka aykırılık ve ahlaka aykırılık kavramlarından ne anlaşılması gerektiği önem taşımaktadır. Çalışmamızda ilk olarak hukuka aykırılık kavramından ne anlaşılması gerektiği konusunda doktrinde ve yargı kararlarında yer alan görüşler aktarılmıştır. Hukuka aykırılık kavramı çerçevesinde hangi tür salt malvarlığı zararlarının tazmin edilebileceği konusuna değinilmiştir. Bunun yanı sıra haksız fiilin söz konusu olması için ayrıca hukuka aykırılık unsurunu aramayan ülkelerde sorunun nasıl çözümlendiği ortaya koyulmuştur. İkinci olarak ise ahlaka aykırılık kavramından ne anlaşılması gerektiğine ilişkin açıklamalar yapılmıştır. Bu çerçevede kasten ve ahlaka aykırı bir şekilde verilen salt malvarlığı zararlarının tazminine olanak tanıyan ülkelerdeki düzenlemelere değinilmiştir.
Kripto para varlıklarının cebrİ icra yolu ile haczi

Tarihin bir döneminde insanlık tarafından icat edilen para, yıllar boyunca çeşitli şekillerde karşımıza çıkmış, son olarak içinde bulunduğumuz dönemde yaşama kağıt paralar hakim olmuştur. Fakat kağıt paranın bu hakimiyet dönemi içerisinde dijital ve elektronik para kavramları da piyasada kendilerine yer bulmuşlardır. Dijital ve elektronik para kavramları teknolojinin, bilhassa bilişim teknolojisinin, gelişimiyle paralel olarak ortaya çıkmıştır. Dijital ve elektronik para kavramları uygulamada birçok yenilik ve farklılık getirmiş olsa da nihayetinde geleneksel para birimlerine bağlı varlıklar olmaları sebebiyle sistemin temelleri üzerinde değişiklik yaratacak etkiler göstermemişlerdir. Ancak daha yakın geçmişşte ortaya çıkan kripto para türleri bu bakımdan çok daha büyük bir potansiyel taşımaktadırlar. Kripto paralar; blockchain adı verilen teknolojiyi kullanarak, bütünüyle dijital ortamda yaratılan, fiziki dünyada karşılığı olmayan türlerdir. Merkezi bir sisteme veya hiçbir ulusal para birimine bağlı değillerdir. 2009 yılında ilk örnek olarak ortaya çıkan Bitcoin; uzunca bir süre özel meraklıları dışında kimsenin ilgisini çekmemiş, küçük meblağlar karşılığında alınıp satılmıştır. Fakat son birkaç yıl içerisinde hem değerinde hem türlerinin sayısında büyük artışlar yaşanmıştır. Böylelikle pek çok alanın tartışma konusu haline gelmişlerdir. Hukuk bilimi de doğal olarak bu alanlardan biri olmuştur. Bugüne dek yapılan tartışma ve çalışmaların büyük çoğunluğu konunun vergi ve ceza hukuku yönünden durumunu ele almıştır. Ben çalışmamda konuyu icra hukuku bakımından ele alarak kripto para varlılarının haczedilip haczedilemeyeceğini ve haczi durumunda bunun ne şekilde gerçekleştirilebileceğini tartıştım. Öncelikle kripto paraların ortaya çıkışına kadarki süreçte paranın tarihsel gelişimine, ardından kripto para varlıklarına ilişkin bilgilere yer verdim. Sonrasında icra hukukunda haciz müessesesine ve bu konunun alt başlıkları arasında haczedilemezlik hallerine değindim. Bu bölümlerde çalışma problemimin çözümüne yardımcı olmaları hedefiyle haczin amacını, türlerini, hangi şeyler üzerinde gerçekleşebileceğini ve nelerin haczedilemeyeceği hususlarını ortaya koydum. Son bölümde ise ilk iki bölümdeki veriler ışığında kendi yorumlarımı yoğunlaştırarak problemi çözümlemeye çalıştım. Mülkiyet, malvarlığı gibi kavramlar üzerinden kripto paraların sahipleriyle olan bağını kurmaya, sonrasında hukuki tariflerini yapmaya gayret gösterdim. Bu aşamalardan sonra kripto paraların haczine hukuken bir engel olmadığı yönünde görüşümü bildirdim. Son olarak hukuken yapılacak olan nitelemenin haciz bakımından yaratacağı sonuçlar üzerinde durdum.
Markanın tescilinde kötüniyet

'Markanın Tescilinde Kötüniyet' tezi çalışmamda kötü niyet kavramı, markanın tescilinde kötü niyet ve markanın hükümsüzlüğü incelenmiştir. Söz konusu incelemeler yapılırken markanın tescilinde kötüniyetin kesin ölçütlere dayandırılamayışı sebebiyle yüksek yargı kararlarından ve yabancı mahkeme kararlarından yararlanılmıştır. Markanın tescilinde kötüniyetin bir hükümsüzlük sebebi olarak sayılması gerek mevzuatın bütününe gerek yüksek yargı kararlarına daha uygun düşecektir. Bu noktadan hareketle bir hükümsüzlük sebebi olarak markanın tescilinde kötü niyet incelenmiştir.
Ekonomik, sosyal ve kültürel hakların korunması

sosyal ve kültürel hakların korunması, insan hakları alanındaçözülmesi gereken en yaşamsal sorunlardan biri olarak değerlendirilebilir. Bunun için ise, öncelikle bu hak kategorisinin niteliğinin ortaya konulması zorunludur. Ekonomik, sosyal ve kültürel hakların diğer insan haklarından pek çok bakımdan önemli farklılıklar taşımadığı bir kez kanıtlandığında, bu hakların koruma düzeyi bakımından ikinci planda bırakılmasının meşru bir zemini kalmayacağı da açıktır. Bu çalışmada da, öncelikle bu nitelik sorunu irdelenmiş ve ekonomik, sosyal ve kültürel hakların kategorik olarak diğer hak kategorilerinden önemli bir farklılık göstermediği ileri sürülmüştür. Daha sonraki aşamada, ekonomik, sosyal ve kültürel hakların ulusal ve uluslararası alanda korunması konuları işlenmiş; ulusal ve uluslararası korumadüzeylerinin özellikleri, nitelikleri ve bu haklar bakımından anlamı ve sonuçları eleştirel yaklaşımla ortaya konulmuştur. Son olarak da, ekonomik, sosyal ve kültürel hakların Türkiye'deki genel durumu gözler önüne serilmiştir. Bununla iki amacın güdüldüğü söylenebilir. Birincisi, ulusal ve uluslararası düzeyde koruma konularının işlendiği önceki bölümlerdeki soyut tartışmaların örneklendirilmesi ve böylecesomutlaştırılmasıdır. kincisi ise, Türkiye'nin bu konuda nerede olduğunun belirlenmesi ve daha kat etmesi gereken uzun bir yolun olduğunun gösterilmesidir. Bu amaçlar bakımından, ayrıntılı bir mevzuat incelemesine gerek olmayıp; Türk anayasal sisteminde bu hakların konumunun ve Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmederecesinin gösterilmesinin yeterli olduğu varsayılmıştır.
Verileri yok etmeme suçu (TCK M.138)

'Verileri Yok Etmeme Suçu' başlıklı yüksek lisans çalışmamız, iki bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde kişisel veri kavramının tanımı, hukuki niteliği, unsurları ile kişisel veri hakkındaki ulusal ve uluslararası düzenlemelerden bahsedilmiş, kişisel veri, mahremiyet ve özel hayat kavramları arasındaki ilişkiden söz edilmiştir. Teknolojik gelişmelere bağlı olarak kişisel veri ihlallerinin artması sebebiyle kişisel verileri korumak zorunlu hale gelmiştir. Bu sebeple yine Birinci Bölümde 'Kişisel Verileri Niçin Korumalıyız? sorusuna cevap aranmıştır. İkinci Bölümde ise TCK nın 138 nci maddesinde yer alan 'verileri yok etmeme suçu' bilimsel esaslara göre incelenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda öncelikle TCK da yer alan Kişisel Verilerin Korunmasına İlişkin Suçlar (TCK m.135-136-138) hakkında genel bir bilgi verilmiş, ardından verileri yok etmeme suçunun unsurları değerlendirilmiştir. Ayrıca 7 Nisan 2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6698 Sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanununda da verilerin yok edilmesiyle ilgili olarak ihdas edilen yeni bir suç tipi de bu bölümde incelenmiştir. Kanunun 17 /2 nci maddesinde suçun unsurları belirlenmiş, yaptırım konusunda ise TCK nın 138 inci maddesine yollama yapılmıştır. Son dönemde popüler olan unutulma hakkına da 'suçla korunan hukuki değer' başlığı altında yer verilmiştir. Son olarak, kişisel verilerin saklanması veya yok edilmesiyle ilgili Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına değinilmiştir.
Yardımcı kişilerin fiillerinden sorumluluk

Tezin araştırma konusu, Türk Borçlar Kanunu'nun 116. maddesinde düzenlenen, yardımcı kişilerin fiillerinden sorumluluk kurumuna ilişkindir. Tez kapsamında, bu sorumluluğun ve sorumsuzluk anlaşmalarının şartları ile, tartışmalı hususlar ele alınacaktır. Kaynak İsviçre Borçlar Kanunu (özellikle md. 101 'Haftung für Hilfspersonen') ve Alman Medeni Kanunu (özellikle paragraf 278 'Verantwortlichkeit des Schuldners für Dritte') ile, tartışmalı hususlarda doktrin görüşleri ve Yargı kararları incelenecektir. Roma Hukuku ve buna bağlı olan kölelik gibi kavramlardan, geleceğe dair Yapay Zeka ve Robotlar'a kadar, geniş bir perspektifte inceleme yapılacaktır. Gerekli noktalarda, İsviçre ve Almanya başta olmak üzere Avusturya, İtalya, Fransa, Portekiz, Hollanda gibi çeşitli ülke kanunları karşılaştırılacak ve hatta Roma hukuku metinleri, maximleri, UNIDROIT/PICC-DCFR-PECL-CISG-CESL gibi uluslararası çalışmalara ve Mecelle gibi kaynaklara da atıflar yapılacaktır. Özellikle çok sayıda ve özgün örnek verilecektir.
1864 tarihli ticaret-i bahriye kanunu'ndan günümüze müşterek avarya

Denizcilik ilk zamanlardan bu yana insan faaliyetlerinde önemli bir yer tutmuştur. İnsanların yeni yerler, hatta kıtalar keşfetmesi, devamında yeni ve eski dünya arasındaki ilişkiler, bir şekilde denizle münasebeti zorunlu kılmıştır. Denizyolu ile yolculuklar ve ticaretler yapılmış, coğrafyalar arası münasebetler gelişmiştir. Dolayısıyla denizcilik kültürü ve kaideleri, ilk zamanlardan beri farklı toplumlar arası, günümüz bakımından ise milletlerarası bir özellik arz etmektedir. Bu sebepledir ki, deniz hukuku ve dolayısıyla onun bir alt müessesesi olan deniz ticareti hukuku kapsamında kalan çoğu konuda, kanunlar ihtilafı meselesi gündeme gelmektedir. Tarih boyunca karada vuku bulan ihtilaflar bakımından çoğu zaman bölgeye egemen gücün kuralları uygulanarak uyuşmazlık çözülmeye çalışılmıştır. Meseleye deniz ticareti kapsamında bakıldığında ise görülmektedir ki, faaliyetlere egemen sujelerin çoğu zaman farklı milletlerden olması, bir uyuşmazlık olması halinde hangi kuralların uygulanacağı konusunu belirsiz kılmaktadır. Bu itibarla, bir deniz hukuku dalı olan deniz ticareti hukuku bakımından ortak kurallar olması gereği geçmişşten günümüze bir ihtiyaç olmuştur. İhtiyacın önemine binaen, çoğunlukla deniz kazaları bahsinde ele alınan, farzımahal büyük bir deniz tehlikesi karşısında yapılacak masraf ve fedakarlıkların genel olarak düzenlendiği, deniz ticareti hukukunun bir alt müessesesi olan müşterek avarya hükümleri uluslararası çalışmalar neticesinde York-Anvers kuralları adı altında toplanmıştır. 19. yüzyılda çalışmasına başlanan kurallar belirli aralıklarla güncellenerek günümüzde de gerek atıf yolu ile, gerek doğrudan kabul edilerek ulusal hukuk düzenlemelerinde yürürlüğünü sürdürmektedir. Türk Deniz Ticaret Hukuku bünyesinde ise 1864 tarihli Kanunname-i Ticaret-i Bahriye'den günümüze, tüm ticaret kanunlarımızda Müşterek Avarya hükümleri yer almaktadır. Çalışma kapsamında 1864 tarihinden bu yana Türk Ticaret Kanunlarında yer alan Müşterek Avarya hükümlerinin karşılaştrmalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır.
Kamu hizmetinin değişkenliği ilkesi

Çalışmanın konusu kamu hizmetinin değişkenliği ilkesidir. Bu ilkeyle ilgili ulusal düzeyde daha önce detaylı bir incelemenin yapılmamış olması çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Çalışma iki bölümden oluşmakta olup ilk bölümde, değişkenlik ilkesinin ulusal ve uluslararası alandaki yeri ve önemi, değişkenlik ilkesi gereği hizmetten faydalanan kullanıcının idareden hizmetin yeni gelişmelere uyarlaması için talepte bulunup bulunamayacağı, talebin idari müracaatlar açısından incelenmesi, idarenin takdir yetkisinin talebin reddine etkisi, Anayasanın 65. maddesinin ilkenin uygulanmasına olan yansıması, talebin reddedilmesi halinde mahkemenin vereceği kararın yerindelik denetimi açısından sorgulanması ve idarenin değişiklik yapmaması nedeniyle kullanıcının zarara uğrama ihtimali değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise, idarenin kamu hizmetinde değişiklik yapma ihtimali göz önünde bulundurularak, değişikliğin hukuki güvenlik ilkesine uygunluğu; idarenin değişiklik yaparken takdir yetkisinin sınırı ve bu sınırın aşılması ihtimali; değişiklik sebebiyle zarara uğrayan kullanıcının durumu; özellikle imtiyaz sözleşmesi olmak üzere, idarenin idari sözleşmelerde tek yanlı değişiklik yapma yetkisi ve bu yetkinin kullanılması nedeniyle imtiyaz sahibi zarara uğramışsa bunun nasıl telafi edileceği; değişikliğin muhataplar açısından farklı sonuçları ve değişiklik işlemi veya eyleminin yargı tarafından denetimi ele alınmış ve incelenmiştir.
İdare Hukukunda eksik kapsamlı düzenlemelerin yargısal denetimi

İdare hukukumuzda eksik kapsamlı düzenleme kavramı, bünyesinde çok geniş ve derin teknik tartışmaları barındıran; ancak bu oranda incelenmemiş bir 'sorun'a karşılık gelmektedir. Konuyu bu derece sorunlu kılan ilk etken, somut maddi gerçekliğe tamamıyla yansıtılması imkansız olan, idari işlem teorisinin idarenin yargısal denetimini sağlayan kusursuz bir faraziye olarak kabul edilmesidir. İdarenin hareketsizliğinin düzenleyici işlem boyutunda ortaya çıkması durumunda, düzenleyici işlemlerin kural olarak kanunların uygulanması amacıyla çıkarıldıkları göz önüne alındığında, Anayasa'nın ve kanunun hukuken öngördüğü birçok hakkın fiilen kullanılamaması sonucu doğabilecektir. Bu bağlamda düzenleyici işlemlerin kapsamındaki eksikliğin basit bir idari eylemsizlik ve zımni işlem meselesi çerçevesinde değerlendirilmesine imkan bulunmamaktadır. Bu çalışma kapsamında, idarenin düzenleme görevinin hukuki temelleri ve bu bağlamda söz konusu görevin gereği gibi yerine getirilmemesi durumunda ortaya çıkan eksikliklere değinilmiş, ardından söz konusu eksiklik iddiasının dava konusu edilmesine ilişkin tartışamlar incelenmiştir. Bu bağlamda bir düzenlemedeki kapsam eksikliğinin hukuka aykırılığının tespitinden bağımsız olarak bu eksiklik iddiasının mevcut idari yargılama usulü vasıtalarıyla nasıl dava konusu edileceği ve kapsam eksikliğinin hukuka aykırı bulunması durumunda nasıl iptal edileceğine ilişkin çeşitli formüller incelenmiştir. Son bölümde ise, eksik düzenlemelerin iptal davasına konu edilebilirliğinden bağımsız olarak yürütmesinin durdurulmasına ilişkin tartışmalar değerlendirilmiştir.
Uluslararası hukukta insanlığa karşı suçların tanımlanması

İnsanlığa karşı suçlar uluslararası belgelerde çerçeve suç niteliğinde düzenlenmiş, suç fiilleri sayıldıktan sonra 'diğer insanlık dışı fiiller' ifadesiyle başka fiillerin suç kategorisine sokulabilmesi sağlanmıştır. İnsanlığa karşı suçların Roma Statüsü ile kabul edilen metni de böyledir. Bu durum, kanunilik ilkesine aykırıdır. Bu sebeple insanlığa karşı suçların bir an önce sınırlandırılması gerekmektedir. Bu bağlamda uluslararası hukuk komisyonları ve tarihteki önemli davaların sonuçlarına bakılıp oluşturulacak hukuki metinlerin insanlığa karşı suçların tanımlanması ve kapsamı açısından önem arz etmektedir. Öte yandan Birleşmiş Milletler gibi dünya çapında sözü geçen kurumların bu konuda dünya ülkelerine hukukun üstünlüğünün geçerliliği ve uygulanması açısından bir baskı uygulaması da önemlidir. Dünya tarihine damgasını vurmuş olan, insanlığa karşı suçların, bir daha bu tür suçların işlenmesine engel olmak için okunması ve bilinmesi açısından, gerek hukukçular gerek diğer vatandaşlar için önem teşkil etmektedir.
Zina ve hirabe hadleri bağlamında tecavüz suçu

Bu tez İslam fıkhının önemli konularından birini teşkil eden ve genellikle hadler başlığı altında ele alınan tecavüz konusunu ele almayı amaçlamaktadır. Tez tecavüz kavramının eski fakihlerce ve günümüzde nasıl tanımlandığı konusuyla başlamakta; özellikle zina ve zina öncesi cinsel taciz namusun lekelenmesi gibi anlam itibariyle kendisine yakın olan kavramlarla karışma ihtimalini ortadan kaldırmak için bu kavramın ifade ettiği anlam üzerinde titizlikle durulmaktadır. Bu tezde başvurulmadığında tecavüz davasının bir anlam ifade etmediği ve dolayısıyla hiçbir suçun terettüp edemeyeceği ikrar şahitlik ve tıpsal verilerden yararlanma gibi tecavüz suçunun ispat edilme yolları üzerinde yoğunlaşmaktadır. Bu tez ayrıca araştırmanın ana konusunu oluşturan tecavüz suçunun cezası tecavüz cezası ile zina cezası arasında herhangi bir fark görmeyip aynı cezanın terettüb edeceğini savunan fakihler ile ve zina cezasını yol kesici gibi değerlendiren fakihlerin görüşlerini ele almayı amaçlamaktadır. Bu tez bunun yanı sıra söz konusu cezaların uygulanmasında muhayyer olunduğunu savunan fakihler ile cezaların misli uygulanacağını savunan fakihlerin görüşlerine değinilerek cezasını uygulanış keyfiyetini ele almaya çalışmıştır. Bu tez aynı şekilde muğtesibin tövbesi üzerinde durmakta ve yapılan bu tövbenin cezayı düşürüp düşürmeyeceği ya da cezayı hafifletip hafifletmeyeceği gibi konulara ışık tutmaktadır. Muğtesipten zina suçunun düşmesi tecavüz sonucunda bakireliğin bozulması ve idrar yolu ile rahmin karışması gibi tezavüz sonucunda muğtesebenin cisminde oluşacak söz konusu zararlar ele alınarak tezin araştırma konusu son bulmuştur. Ayrıca kürtaj ve nesep ile nafaka gibi hususlarda tecavüz sonucu doğan çocukta terettüp eden hükümler açıklanmaya çalışılmıştır.
Türk iş hukukunda üçlü ilişkiler bağlamında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçici iş ilişkisi ile karşılaştırılması

Geçici iş ilişkisini çalışma konusu yapmamızda, kurumun 1960'lı yıllardan başlayarak Türk çalışma hayatı uygulamasında da kendisini göstermesine rağmen daha yakın tarihe kadar, bu konu üzerinde hukuki değerlendirme yapılarak yasal bir düzenleme yapılmayışı etken olmuştur. Literatürde esneklik temelli üçlü sözleşmesel ilişkiler iki başlık altında ele alınmıştır. Bunlar; 'asıl işveren-alt işveren ilişkisi' ve 'geçici iş ilişkisi' olarak tanımlanmıştır. Bu ele alınan başlıklara işyeri devrine bağlı olarak devreden, devralan işveren ve işçi arasındaki üçlü ilişki İş Kanunu'nda ve Türk Borçlar Kanunu'nda içeriğinde günümüz hayatında var olan iş sözleşmesinin devri ile ortaya çıkan yukarıda belirttiğimiz üç taraf arasında ortaya çıkan ilişkiyi eklemek mümkündür. Belirttiğimiz bu ilişkilerde devirde oluşan yeni bir işveren ortaya çıkmakta ve işverenlerin yönetim hakkı, işçiyi koruma borcu, ücret, fazla mesai ve diğer haklardan sorumluluk ve asıl olan işin sona ermesi ile ortaya çıkan tazminatların işverenlerden tahsiline ilişkisinin sorunlar önem kazanmaktadır. Bu durumu yukarıda değindiğimiz hususlar altında dört ana başlık halinde ele alınarak 'asıl işveren-alt işveren ilişkisi', 'geçici iş ilişkisi', üçlü bağlamda alt işveren-asıl işveren ilişkisinin 'geçici iş ilişkisi' ile karşılaştırılması ve ortaya çıkan durumların analizi ile birlikte, tanımlar, doktrin görüşleri, Yargıtay Kararları ve uygulamadaki sorunlara değinilmiştir.
Avrupa Birliği Hukuku'nda aile birleşmesi mekanizmasının düzenlenişi ve etkinliği

Avrupa Birliği ekonomik bir entegrasyon hareketi olma durumundan ibresini siyasi birliğe doğru kaydırdığı ve bu istikamette adımlar attığı oranda yeni problemlerle karşı karşıya kalmış veya diğer bir ifadeyle bir takım problemlerin kendi ilgi ve yetki alanında olduğu hükmüne varmıştır. Ulus devletler, bu özelliklerinden taviz vermek suretiyle daha geniş bir platformda yeni bir mozaik oluşturma gayreti çerçevesinde aşılamayan belli engellerle karşılaşmıştır. Sebep oldukları marazi davranışlardan ötürü, insanların sebep olanları 'öteki' olarak addettikleri ve ona göre tepkide bulundukları bir toplumda; bu sosyal sıkıntıyı bertaraf etmenin bir yolu da aile müessesesine saygı göstermek ve bunu korumaktır. Bu noktada devreye aile birleşmesi mekanizması girmektedir. Avrupa Birliği ilgili düzenlemeleri ve içtihat hukuku vesilesiyle bu meseleyi ele almaktadır. Bunun yanında, üye devlet vatandaşı bir kimsenin serbest dolaşım hakkını etkin bir şekilde kullanması aile bireylerinin onunla serbestçe hareket edebilmesine bağlıdır. Aile birleşmesi hakkı Birlik yurttaşlığına bağlanan en temel haklardan biri olan serbest dolaşım hakkının etkin kullanımı için kaçınılmazdır. Bunun yanında aile birleşmesi mekanizmasının diğer amaçları da gözetilerek Birlik yurttaşlarının üçüncü ülke vatandaşları aile bireylerine ve üçüncü ülke vatandaşlarının aile bireylerine bu hak Topluluk düzeyinde teşmil edilmiştir. Böylelikle 1963'ten başlayıp 2003 ve 2004 yıllarına kadar devam eden süreçte aile birleşmesi imkanı yasal düzenlemelere geçirilerek bu hak Topluluk düzeyinde kodifiye edilmiştir.
Ceza Muhakemesi Hukukunda istinaf kanun yolu

Bu tezde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272 ila 285 inci maddeleri arasında düzenlenen ve ülkemizde 20.07. 2016 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan istinaf kanun yolu incelenmiştir. Tez iki ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde kanun yolu ve istinaf hakkında genel bilgiler verilerek kavramlar açıklanmış ve tarihi süreç içerisinde istinafın gelişimi Eski Yunan'dan başlayarak günümüze kadar incelenmiştir. Devamında istinafın lehinde ve aleyhinde ileri sürülen görüşler ile istinafa hakim olan ilkeler ele alınarak, bunlara ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır. İkinci bölümde ise, istinaf başvurusunun şartları ve etkileri ile istinaf başvurusuna ilişkin yapılacak işlemler irdelenmiştir. Ayrıca bu bölümde, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemelerinin verebileceği kararlara ve bunlara karşı başvurulabilecek kanun yollarına değinilmiştir.