turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İsrail - Filistin sorununda semboller, söylemler ve kimlik: Konstrüktivist bir analiz

Özellikle 1948 yılından itibaren Ortadoğu coğrafyası denildiğinde akla ilk gelen konulardan biri İsrail-Filistin meselesidir. Bu meselenin bir tarafını M. S. 70 yılında, Tevrat'ta kendilerine vaat edildiğini savundukları Filistin diyarından göçmek zorunda kalan ve o zamandan beri sürgün hayatı yaşayarak Siyon'a bir diğer deyişle yurtlarına dönme umudu taşıyan ve tarihsel hak iddialarıyla bu durumu pekiştirmeye çalışan İsrail oluşturmaktadır. Diğer tarafta ise o bölgede uzun yıllar boyunca yaşamış ve İsrail'in 1948'de devletini ilan etmesi ve gerçekleşen dört büyük Arap-İsrail Savaşı ile yerlerinden edilen Filistinliler bulunmaktadır. Bugün Ortadoğu coğrafyasında ulusal, dinsel, tarihsel ve ırksal birçok sorun olduğu aşikardır. İsrail-Filistin sorunu da bu sorunlar içinde en girift nitelikteki sorun olarak görülmektedir. İki taraf arasında var olan düşmanlık zamanla inşa edilmiş, antisemitizm, Holocaust, diaspora, kurban kavramlarıyla beslenen İsrail, kimliğini bu kavramlar üzerine oturturken, 1948 yılında İsrail devletinin kuruluşuyla Filistin ülkesinde yaşayan insanlar tanımının dışında bir Filistinli kimliği oluşturmaya çabalayan Filistinliler, mülteciler, sürgün, mazlum kavramlarıyla kendilerini tanımlamaya başlamışlardır. Özellikle söylemlerle gerçekleştirilen ve öteki üzerinden yapılan bu kimlik inşası süreci, sorunun çözümünü oldukça zor bir hale getirmiştir.
Climate change policies of Germany, China, the United Stated and Turkey: A comparative analysis

Bu tez Almanya, Çin, Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye'nin iklim değişikliği politikalarını incelemekte ve akabinde Paris Anlaşması öncesi ve sonrası olarak karşılaştırmalı bir perspektif sağlamaktadır. Öz araştırma sorusu, iklim değişikliği rejiminin oluşumunda tetikleyici noktalarına ilişkin, iklim değişikliği politikalarının Paris Anlaşması öncesi ve sonrası nasıl şekillendiğidir. Bu soruya ilişkin, bu tezin ana argümanı ülkelerin iklim değişikliği politikaları işbirlikçi ya da engelleyici olarak tanımlanabilirse de, bu tez iklim değişikliği politikalarının iç, ekonomi, çevre ve enerji önceliklerini, hem de diğer ana aktörlerle ilişkilerini yansıttığıdır. Bu tez yedi ana ilişik bölüm sağlamaktadır. Giriş bölümünü takiben, ikinci bölüm küresel iklim değişikliği rejimi konusunda bir analiz içermektedir. İzleyen bölümlerde, Almanya, Çin, Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye'nin iklim değişikliği politikaları ayrı ayrı karşılaştırmalı bir perspektif sunmak için araştırılacaktır. İzleyen bölüm, araştırmalardan bir sonuç bölümü sunacaktır.
Türk ve Rus dış politikalarında liderlik olgusu: Recep Tayyip Erdoğan - Vladimir Putin karşılaştırması

Recep Tayyip Erdoğan ve Vladimir Putin'in 2000'li yılların başında iktidara gelmeleriyle birlikte hem Türkiye'de hem de Rusya'da önemli değişimler meydana gelmiştir. Her iki liderin ülkelerinde girdikleri seçimleri kazanarak zamanla daha da güçlenmeleri hem iç hem de dış politikadaki etkilerinin artmasını sağlamıştır. Böylece devletin dış politika davranışlarını 'liderlerin' başka bir deyişle 'karar verici'lerin algılamalarıyla açıklamanın önemi gündeme gelmiştir. Bu bağlamda, çalışmada dış politika analizi kapsamında geliştirilmiş Lider Kişilik Analizi yönteminden yola çıkarak, ülkelerinin son dönemlerine damgasını vuran Erdoğan ve Putin'in kişilik özelliklerini ve liderlik profillerini ortaya koyarak dış politika üzerindeki etkileri incelenmektedir. Burada üzerinde durulan yetkili karar birimi 'Baskın Lider'dir. Baskın lider, dış politika yönünün çizilmesinde bizzat kendisi yetkilidir. Baskın liderin ne tarz bir liderliğe sahip olduğunu belirlemek için siyasi engellerle başa çıkma, bilgiye açıklık ve kişisel motivasyon olmak üzere üç faktör üzerinde yoğunlaşılmaktadır. Bu faktörleri iyi bir şekilde değerlendirebilmek ve çalışmanın sonunda liderlere dair sağlıklı bir karşılaştırma yapabilmek için Erdoğan ve Putin'in yaşamları ile ilgili bazı önemli detaylara yer verilmiş, liderliklerine dair kodlar anlaşılmaya çalışılmıştır.
Les facteurs fondamentaux determinant la mise en ouvre des initiatives de paix İsraélo-Palestiniennes

İsrail-Filistin sorunu Ortadogu'nun en karmasık ve kronik sorunları arasında yer almaktadır. Filistin ve İsrail arasında yarım yüzyılı askın bir süredir devam eden temel sorunlar ve barıs girisimlerinin basarısız olusu, 2. İntifada öncesi ve sonrasındaki dönemlerde ilgili taraflar açısından benzer sonuçlar/etkilerdogurmustur. Tüm girisimlere ragmen çözülemeyen temel sorunlar ilgili taraflarıbarıs süreçlerine yönlendiren faktörler de bir benzerlik/süreklilik olgusunu gündeme getirmistir. Bu çalısmada, 2. İntifada öncesi ve sonrasındaki süreçler dahilindesürdürülen İsrail-Filistin barıs girisimleri üzerinde belirleyici rol oynayan iç ve dıs faktörler incelenmistir. Söz konusu çalısma, ilgili tarafları 2. İntifada öncesi ve sonrasındaki dönemlerde barıs girisimlerineyönlendiren iç ve dıs faktörler arasındaki benzerlikler/süreklilikler analiz etmeyi amaçlamaktadır.
Countinuities and changes in the minority policy of greece: The case of Western Thrace

oz YUNANİSTAN AZINLIK POLİTİKASINDA SÜREKLİLİK VE DEĞİŞİMLER: BATI TRAKYA ÖRNEĞİ Hüseyin, Ali Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. M. Fatih Tayfur Ağustos 2005, 206 sayfa Bu çalışma Batı Trakya Müslüman Türk azınlığının 1920'lerden günümüze kadar olan tarihini irdeleyerek Yunanistan'ın Batı Trakya azınlık politikasını incelemektedir. 1990'ların başına kadar Yunanistan'ın Batı Trakya politikasında değişim gözlenmemiştir. Fakat, 1991 yılı hem Yunanistan'ın Müslüman Türk azınlığa karşı olan tutumunda hem de Batı Trakya Azınlığının tarihinde bir dönüm noktası oluşturmaktadır. Yunanistan'ın Batı Trakya azınlık politikasındaki değişim sonucunda azınlığın yaşam şartlarında gelişmeler olmaktadır. Bu tezin amacı değişimlerin ne derece olduğunu ve süregelen problemlerin azınlık üyelerini nasıl etkilediğini ortaya koymaktır. Dahası, bu tez Yunan devletinin Batı Trakya azınlığı politikasındaki değişimde önemli rol oynayan aktörlerin analiz edilmesini amaçlamaktadır. Tezde yapılan 1990 öncesi ve 1990 sonrası dönemlerdeki durum değerlendirmesi sonucunda bu tezde ileri sürülen argüman şudur; bir yandan ekonomik ve sosyal alanda değişimler gözlenirken diğer yandan politik ve eğitim meselelerinde Yunanistan'ın Batı Trakya azınlık politikasındaki süreklilikler azınlık üyelerini etkilemeye devam etmektedir. Bu tez, böyle bir 'kısmi değişim' sonucu Batı Trakya'daki bugünkü durumun 1990 öncekinden daha iyi olduğunu, fakat azınlığın bazı önemli problemlerinin Yunan devletinin Müslüman Türk azınlığın bazı vımeselelerine karşı değişmeyen tutumu sebebiyle hala çözüme kavuşturulmadığının gösterilmesini amaçlamaktadır.
İttifak kuramları bağlamında Dürzİlerin Ortadoğu siyasetindeki yeri

Bu çalışmanın temel amacı, Dürzilerin Ortadoğu siyasetindeki yerini, ittifak kuramları çerçevesinde ele almaktır. Araştırmanın ilk bölümünde, ittifak kuramlarının kökenlerine değinilip realizm ve neorealizm incelenmiş, ardından ittifak kuramları Dürzilerin yaptığı ittifak tercihleri çerçevesinde ele alınmıştır. Çoğunlukla bağımsız devletler ile örneklendirilen ittifak kuramları, bağımsız bir devlet olmayan Dürziler ile birlikte incelenerek kurama katkıda bulunmaya çalışılmıştır. Dürzilerin yaptığı ittifak tercihlerinin, kuramın alt başlıkları olan güç dengesi, tehdit dengesi ve ardıncılık yaklaşımları çerçevesinde yoğunlaştığı görülmüştür. Dürzilerin Ortadoğu coğrafyasında fazla tanınmayan bir topluluk olması dolayısıyla kökenlerine değinilmiştir. Bu bağlamda Şiilik, İsmaililik ve Fatımi Devleti ele alınmıştır. Ayrıca, Dürzilerin bulunduğu coğrafyanın ve etnik kökenlerinin, politikalarına etkisi tartışılmıştır. Dürzi topluluğunun yoğun olarak bulunduğu Lübnan, Suriye ve İsrail'deki durumları ayrı ayrı incelenmiştir. Söz konusu üç ülkenin içindeki Dürzi topluluklarının ittifak kuramları bağlamında siyasi davranışları ele alınmıştır. Ayrıca üç ülkenin içinde azınlık halinde bulunan Dürzilerin birbirleriyle bağlantılı bir şekilde hareket edip etmediği ele alınmıştır. Araştırma hem ittifak kuramlarının bağımsız olmayan bir topluluğu incelemesi açısından, hem de bilinirliği az olan Dürzileri ele alması bakımından özgün bir çalışma ortaya koymaya çalışmıştır. Bu araştırma söz konusu veriler ışığında, Ortadoğu siyasetinin dinamik yapısı içerisinde Dürzilerin önemli siyasi rolü olduğunu ortaya koymaktadır.
1990 sonrası Türkiye'de demokratikleşmeye kadın hareketinin etkisi: TCK kadın platformu örneği

Bu çalışmada Türkiye'de 1980'li yıllarda ortaya çıkmış 2. dalga kadın hareketinin özellikle 1990 sonrası dönemde bir madun karşıt kamu olarak ulusal kamusal alanı demokratikleşme yönünden nasıl etkilediği tartışılmaktadır. Türk Ceza Kanunu Kadın Platformu örneği ile kadınların oluşturdukları kavramlar, bu çerçevede oluşturdukları talepler ve bunları kamuoyuna duyurma biçimleri incelenmiştir. Bu doğrultuda Türkiye'de 1990 sonrası kadın hareketinin kamusal alanın demokratikleşmesindeki etkisi anlaşılmaya çalışılmıştır
Avrupa Birliği'nin terörizmle mücadele politikası

Bu tez çalısmanın esas amacı Avrupa Birliği'nin Terörizme karsı aldıgıönlemlerin incelenmesidir. Terör, her toplumun kendi bünyesinde uygun olarakyarattıgı bir hastalık olup toplumun tarihi, kültürel, ekonomik, siyasal ve etnikgelisimine uygun olarak sekillenmektedir. Avrupa kıtası eski zamanlardan beriterörden bası çekmistir ve 11 Eylül'deki terör saldırıların Avrupa Birliği için bir dönüm noktasını olusturmustur. Özellikle de güvenlik meselelerindeciddi önlemlerin alınması ve hükümetlerarası isbirliginin kaçınılmaz olduğunuvurgulanmıstır. Bu çalısma giris ve üç bölümden olusmaktadır. Birinci bölümde, uluslararası politikanın genel yapısından bahsedildi, özellikle de Soguk Savasın sona ermesi, Sovyet Birliği'nin dagılması, 11 Eylül teröreylemlerin küresellesme sürecinden etkileri ve terörün turlerinden bahsedildi. kinci bölümde, Avrupa Birliği Üye Ülkelerinin Kriminal ve anti-terör faaliyetleri içerenpolitikalar gelistirilmistir. Avrupa Birliği'nin teröre karsı mücadelesinde esas amaçhükümetlerarası isbirligi ve Ülkeler arası bilgi ve kisisel dataların alıs - verisinuygun sartlarda gerçeklesmesi hedeflenmistir. Özellikle 11 Eylül saldırılarından sonra çisleri ve Adalet alanındaki çalısmalar daha da hız kazanmıs ve Avrupa Birliğiboyutlu suçla mücadele için gerekli siyasal kararlılık biraz daha belirgin hale gelmistir. Bu dönemde Europol'un yetki alanı gelistirilmis ayrıca Eurojust gibi yeni kurumlar ortaya çıkmıstır. Eurojust özellikle cezai alanda üye ülkeler arasında yeni bir iletisim aracı ve AB boyutlu suçla mücadelede sorusturma ve kovusturma için ortak bir zemin tasarlamıstır. Üçüncü bölümde ise, Avrupa Birliği'nin, BirlesmisMilletler, Amerika Birlesik Devletleri, NATO ve Türkiye ile olan ilişkileri ele alındı. Sonuç olarak konunun genel değerlendirmesi yapıldı.
Arap Baharı sonrası Ortadoğu'daki statüko karşıtı yapılanmaların Türkiye'nin güvenlik stratejilerine etkileri

Bu tez çalışmasında, Arap Baharı sonrasında büyük öneme sahip Ortadoğu'da ortaya çıkan statüko karşıtı yapılanmaların Türkiye'nin güvenlik politikalarına etkileri anlatılmaya çalışılmıştır. Ortadoğu, sahip olduğu jeopolitik ve jeostratejik konumu nedeniyle tarih boyunca büyük devletlerin öncelikli hedefi olmuştur. Güvenlik ve güvenlik stratejileri tanımları yapılarak Türkiye'nin güvenlik stratejisinin inşasındaki anayasal süreç incelenmiştir. Türkiye'nin coğrafi boyutu, ulusal menfaatleri ve hedefleri doğrultusunda, ulusal güvenlik ortamını olumsuz etkileyen unsurlar belirtilmeye çalışılmıştır. Ortadoğu coğrafyası, en eski yerleşim yerlerinden biri olarak her dönemde önemli olmuştur. Bölgede yaşanılan süreçten her ülkenin etkilenmesiyle birlikte ülkelerin, kıtalar arasında bir köprü konumunda olan bu bölgede söz sahibi olabilmek için çok büyük mücadeleler vererek politikalar geliştirmiştir. Bölgemizde meydana gelen her türlü istikrarsızlık ve çatışma, başta bölge ülkeleri olmak üzere bölge dışı büyük güçler vasıtasıyla da tüm dünyayı etkileyen ve meşgul eden bir konu haline gelmiştir. Bu çalışmada, Türkiye'den farklı olarak ABD, Rusya, AB'nin güvenlik stratejileri ile güvenlik tehditleri boyutuna yaklaşımları çalışılmıştır. Arap Baharı'ndan etkilenen bölge ülkelerine Türkiye'nin yaklaşımı sorgulanmıştır. Güvenlik stratejileri açısından birbirinden farklı pek çok risk faktörünü beraberinde getirmiştir. Türkiye gibi stratejik açıdan önemli konuma sahip bir ülke için güvenlik, gündemi meşgul eden önemli bir hal almıştır. El-Kaide, DEAŞ, Hizbullah, Müslüman Kardeşler, PKK/PYD, El-Nusra, Özgür Suriye Ordusu, Sünni-Şii Çatışmaları gibi ortaya çıkan statüko karşıtı yapılanmalar bölgede mevcut fay hatlarına ve dinamiklere farklı boyutlar eklemiştir. Türkiye'nin bölgesel stratejisindeki güvenlik politikalarının baskın olacağı, her bir dinamiğin ağırlığının bölge ülkelerinde değişiklik göstereceği bakış açısıyla değerlendirilerek bu yöndeki soruların cevaplarına erişilmesi ve bu konudaki boşluğun doldurulması hedeflenmiştir.
Gelişen piyasalarda neoliberalizm ve demokratikleşme

Bu tezin incelediği temel soru, dünyanın gelişmekte olan ülkelerindeki son 30 yılın piyasa reformları ve demokratikleşme adımlarının incelenmesi suretiyle bu iki alanda birbiriyle paralel süreçlerin var olup olmadığının tespitidir. Bu tespitin yapılabilmesi için sadece bu döneme özgü ekonomik ve politik süreçlerin incelenmesiyle kalınmayıp, kapitalizmin tarihsel gelişim süreci içerisinde demokrasi ve liberalizm gibi kavramlarla ilişkisi de incelenecektir. Zira ekonomik ve politik makro değişkenler arasındaki ilişki sadece bu döneme aitmişçesine tarihsel perspektiften yoksun bir bakışla incelenemez. Aksine zamanın akışı içerisinde değerlendirildiğinde, ekonomik ilişkilerdeki değişimin, siyasal sistemler üzerindeki etkisini anlamlandırmak daha kolay ve sağlıklı olacaktır. Gelişmekte olan ülkelerin kapitalist ekonomik sistemle kurdukları kendilerine özgü dinamikten dolayı, örneklemin Türkiye, Brezilya, Meksika ve Arjantin gibi tam anlamıyla olgunlaşmamış ancak diğer yandan küresel ekonomik sisteme entegre olmuş ülkeler arasından seçilmesini tercih ettik. Bu ülkelerin II. Dünya Savaşı sonrası otoriter ve yarı-otoriter rejimlerle yönetilmeleriyle ulusal kalkınmacı ekonomi politika uygulamaları arasında bir eşleşmeden söz edilebileceğini, ardından gelen neoliberal ekonomik politikalarının ise bahsi geçen ülkelerde demokratikleşme ile örtüştüğünü ortaya koyduk. Ekonomik ilişkilerin küresel ölçeklere ulaşmasıyla, popüler baskıları karşılayacak bir piyasa kontrolünün yerleşmesini, demokratik gelişimin önünü açan temel unsur olarak tespit ettik. Yani demokrasinin liberal bileşeninin, radikal ve eşitlikçi unsurlara ağır basmasını sağlayan neoliberal reformlar bu dönüşümü mümkün kıldı.
Dağlık Karabağ sorununun dünü, bugünü ve geleceği

Dağlık Karabağ, hukuken Azerbaycan'a ait olan fakat Ermenistan tarafından işgal edildiği için bu devletin kontrolü altında bulunan büyükçe bir dağlık toprak parçasından oluşmaktadır. 1994'te Ermenistan ile Azerbaycan arasında yapılan ateşkes sonunda bu bölge Ermenistan'ın kontrolünde kaldı. Ancak Azerbaycan bu durumu kabul etmedi. Bu 'uyuşmazlık' yıllardan beri iki ülkenin en büyük problemi haline geldi. Bu çalışmada Kafkaslarda en önemli anlaşmazlığı oluşturan Karabağ sorununun kısa tarihçesi, Azerbaycan'a ait bu bölgenin Ermeni güçleri tarafından işgal edilmesi, sorunun çözümü için uluslararası çabalar, bu konuda uluslararası kuruluşlarda alınmış başlıca kararlar ve sorunun çözümlenmesinin bu bölge ülkelerine sağlayacağı yararlar incelenmektedir.
The transformation of Turkish foreign policy towards Iraq under Ahmet Davutoglu

Bu tezde 'Ahmet Davutoğlu döneminden itibaren Türkiye'nin Irak'a yönelik dış politikası neden ve ne yönde değişti? Bununla beraber, Türkiye Irak'taki nüfuzunu arttırmak için, bu konuda proaktif bir politika izlemeye başladı. Bu konuyu, tarihsel olarak açıklamaya çalışacağım. Özellikle, Türkiye'nin Irak politikasında siyasi, ekonomik, askeri ve kültürel olarak bir dönüşüm yaşandı. Bununla birlikte, Ahmet Davutoğlu'nun dış politika stratejisinin başarısız olmasından ötürü; Ahmet Davutoğlu Başbakanlık görevinden ayrıldı. Çünkü Ahmet Davutoğlu, bu konuda bazı faktörleri iyi değerlendiremedi. Bilindiği üzere; Recep Tayyip Erdoğan ve Ahmet Davutoğlu aynı ideolojik görüşe sahiptir. Sonuç olarak; Bu tezde Türkiye'nin Irak dış politikasını açıklarken Klasik Realizm isimli siyasi düşünce yaklaşımını temel alacağım. Hans. J. Morgenthau, realist yaklaşımı ve siyasi realizmi altı temel prensiple tanımlamaktadır. Bununla beraber, Davutoğlu Dışişleri Bakanlığı görevini 2009 yılında geldi. Kendisi 'Komşularla sıfır sorun politikası' ve ' çok boyutlu dış politika' anlayışlarını benimsedi. Bu yüzden, Türkiye diğer ülkelerden siyasi, ekonomik, askeri ve kültürel alanlarda daha güçlü olmak istedi.
Uluslararası Hukukta deniz alanlarının sınırlandırılması gelişmeleri ve Türkiye'nin sınırlandırma politikalarının belirlenmesi

Dünya denizlerinin yeni sahalara bölünüp devletler arasında paylaşılması başta coğrafya faktörü olmak üzere, ekonomik, hukuki, politik, stratejik ve tarihi faktörler göz önüne alınarak uzlaşma sağlandığı taktirde antlaşmalarla, hakemlik veya Uluslararası Adalet Divanı kararlarıyla veya çatışmalarla sürekli gündemdedir. Karaların denizlere uzanan hakları olarak değerlendirilebilecek alanların paylaşımı kaynakların zenginliği açısından önemlidir. Devletlerin deniz kaynaklarını kullanmaya yönelik arzuları, deniz alanları üzerindeki çalışmalara önem kazandırmış ve bu önem paralelinde söz konusu sahaların sınırlandırılması deniz hukukunun kapsamlı meseleleri haline gelmiştir. Deniz hukukuna ilişkin yapılacak çalışmanın temelini, teamül hukuku oluşturmaktadır. Ancak, 1930 La Haye Kodifikasyon toplantısından sonra 1958'de Cenevre'de toplanan Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Konferansında kabul edilen dört antlaşma, 1974'de Karakas'ta başlayan çalışmaların 1982 tarihinde Montego Bay' de imzaya açılmasıyla kabul edilen 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'nin bir takım hükümleri teamül kurallarının maddi kaynağım oluşturmuştur. Deniz hukukunun kaynaklarındaki çeşitliliğin bir diğer unsuru ise, Uluslararası Adalet Divanı ve Hakem Mahkemelerinin vermiş olduğu kararların oluşturduğu içtihat genişliğidir. 1982 sözleşmesinin imzaya açılmasından sonra bu mahkemelerin vermiş olduğu kararlarda, mevcut sözleşmelerin izlerinin oldukça belirgin olduğu görülmektedir. Türkiye gibi sözleşmeyi imzalamamış devletlerin deniz alanlarının sınırlandırılmasında kaynak olarak bakılacak teamül hukukunun, mahkemelerin içtihadından da etkilendiği ve deniz hukukunun şekillendirilmesine oldukça tesir ettiği bilinmektedir. Bu çalışmada, devletlere denizleri kullanmaya imkan veren hakların sınırlandırılması için belirlenen alanların hukuki boyutu ve herhangi bir somut uyuşmazlıkta mevcut kriterlere göre statüsü belirlenmeye ve özellikle Uluslararası Adalet Divanı ve mahkemelerin kararları sonucunda oluşan kaynakların deniz alanlarının sınırlandırmasına olabilecek etkileri incelenerek, Türkiye gibi sözleşmelere taraf olmayan devletlerin konumu ve izleyebileceği politikalar oluşturulmaya çalışılmıştır.
Yeni binyılda Amerikan dış politikası ve muhafazakar akımların etkileri

Soğuk Savaş Sonrası dönemde ortaya çıkan gelişmeler doğrultusunda Başkan W. Bush döneminde ABD tek yanlılığını öne çıkaran Ulusal Güvenlik stratejisini yayınlamıştır. Bugün ABD'nin tek yanlılığının nedeni Yeni muhafazakarların etkisi fikri aslında doğru değildir. ABD'nin emperyal yönü ve güç kullanma eğilimi tarihiyle alakadardır. ABD'nin ulusal çıkarlarım tehdit altında gördüğü her dönemde yayınlanan Ulusal Güvenlik Stratejilerinde; Monroe Doktrini, Wilson Doktrini, Truman Doktrini gibi tehditlere karşı askeri güç kullanacağım açıkladığı görülmektedir.
Ethnic uprisings in the Ottoman Balkans (1804-1912)

Bu çalışma tamamıyla birbiriyle bağlantılı görünen, ancak kendi içlerinde birbirinden oldukça bağımsız olarak değerlendirebileceğimiz iki bölümden oluşuyor. Bu çalışmanın iskeleti olarak gördüğüm birinci bölümde 1804- 1912 yıllan arasında Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkan Yarımadası bölgesinde meydana gelen belli başlı etnik ayaklanmaları kronolojik sıra ile inceledim. Bu bölümde, Balkanlar'da yaşayan azınlıklar tarafından Osmanlı İmparatorluğu ve Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlar'daki temsilcilerine karşı, ondukuzuncu yüzyılın başlarından yirminci yüzyılın ilk on yılına kadar devam eden ayaklanmaları anlattım. Bu bölümde ayaklanmalar anlatılırken, bunların birdenbire ortaya çıkmadıkları, Aydınlanma ve Fransız Devrimi'nin, Balkanlardaki azınlıkları harekete geçiren önemli faktörler oldukları özellikle vurgulanmıştır. Bu ideolojik temelden yola çıkılarak, Osmanlı İmparatorluğu'nun sosyal, politik ve ekonomik alanlarda güçsüzlüğünün artması ve bunların neticesinde merkezden uzak olan eyaletlerini kontrol edememesi de anlatılıyor. Bu bölüm, İngiltere, Fransa, Rusya ve Avustuıya gibi Avrupa'nın önemli devletlerinin Balkanlar'ın parçalanmasında oynadıkları roller hakkında ipuçları da vermektedir. Böylece okuyucuya yalnızca bir ayaklanmayı anlatmakla kalmayıp, ayaklanmaların neden ve nasıl ortaya çıktıkları ve nasıl sonuçlandıklan hakkında bir fikir de veriyor. İkinci bölümde, birinci bölümde ele alınan ayaklanmaları baz alarak, etnik ayaklanmaların ortak ve birbirinden farklı olan yönlerini analiz ederken yeni bir ayaklanma modeli kurmaya çalıştım. Bu, konuya analitik bir yaklaşımı gerektirdi. Bu bölümü yazarken birinci bölümde yazdığım olaylan farklı bir perspektiften değerlendirdim:Tanzimat'ın Balkanlarda yaşayan azınlıkları tatmin etmekten çok uzak bir yeniden yapılanma hareketi olduğunun anlatılması; etnik ayaklanmaların nedenleri; birbirleriyl olan benzerlik ve farklılıkları; ayaklanmaların meydana geldiği coğrafyanın önemi; süreleri; bir ayaklanmanın diğerine model olup olmadığı; nasıl ve kimler tarafından örgütlendikleri; ideolojik ve felsefi temelleri; ayaklanan insanların toplumun hangi tabakasına mensup oldukları; ayaklanan azınlıkların Balkanlarda yaşayan _ diğer _ azınlıklardan ve Avrupa' mn büyük devletlerinden aldıkları politik ve ekonomik yardımlar; Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlarda meydana gelen bu ayaklanmalara gösterdiği tepkiler ve uyguladığı yaptırımlar; ayaklanmaların büyük bir bölümünü kontrol edememesinin nedenleri ve sonuçlan anlatılıyor. Bu bölümü, birinci bölümde temelleri çok sağlam bir biçimde atılmış olan bir çalışmanın yeniden yapılandırıldığı ve okuyucunun beklentiJeriyle örtüşen ve analitik sorulara tatmin edici cevapların verildiği_ bir /, ölüm. olarak Qf3ğerlendirebiliriz.
1989 sonrası dönemde Polonya'da katolik kilisesinin siyaset ve toplum üzerindeki etkin rolü

1989 yılında komünizmin yıkılması ile birlikte yaşanan siyasi değişim sonrası Polonya Katolik Kilisesi kendisini yeni kuralların bulunduğu bir düzen içerisinde bulmuş ve bu nedenle siyaset ile toplum içerisinde sahip olduğu rolünü tekrar tanımlama gereksinimi hissetmiştir. Bu geçiş sürecinde dini misyonlarına geri dönmesi mi, yoksa toplum ve siyaset üzerinde etki sahibi olmaya çabalaması mı gerektiği konusunda bir ikilem içerisinde kalmıştır. Ancak bu ikilem süreci uzun sürmemiş ve Polonya Katolik Kilisesi yeni kurulan demokratik düzene oldukça siyasallaşmış bir şekilde girmiş, toplumu ve siyaseti yönlendirmeye yönelik girişimlerini sürekli olarak sürdürmüştür.