turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü'nde orman işçiliğinin durumu ve değerlendirilmesi

Yapılan çalışma ile İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü mıntıkasında yapılan özellikle orman ve fidanlık işleri ile orman ve fidanlık işçiliği konusu hakkında ayrıntılı bilgilerin toplanması, mevcut durum ve karşılaşılan sorunların belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü bünyesinde ormancılık ve fidanlık faaliyetlerinde istihdam edilen 288 işçiyi kapsamaktadır. Verilerin toplanmasında anket yönteminden yararlanılmış olup, anket verilerinden bazı değişkenlere Ki-Kare testi uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, çalışmaya katılan orman işçilerinin % 14,8' inin, fidanlık işçilerinin % 13,2' sinin ve iş sınıfı fark etmeksizin deneyimli olan işçilerin iş kazası geçirdikleri tespit edilmiştir. Sonuç olarak, orman ve fidanlık işçilerinin beslenmelerine, işçi başına düşen iş yüklerine, iş sağlığı ve güvenliği konularında seminer vb. eğitimlerine dikkat edilmesi gerektiği belirlenmiştir.
İstanbul'a göç (1703-1754)

XVIII. yüzyılda İstanbul'a yapılan göçler hakkında temel görüş; bu yüzyılda iç göçün artık önlenemez bir hal aldığı, yöneticilerin ise bunu durdurmaya ve hatta zaman zaman şehrin tahliyesine çalıştığı yönündedir. Buradan hareketle bu tez çalışmasında, göçlerin gerçekten artıp artmadığı, İstanbul'un nereden ve neden göç aldığı, göçün ne gibi sonuçlarının olduğu sorularına cevap arandı. Önceki yüzyıllarla karşılaştırmalı olarak göçün seyri aktarılarak yöneticilerin buna karşın ne gibi tedbirler aldığı ve bu tedbirlerin istenilen sonucu verip vermediği tespit edilmeye çalışıldı. Ayrıca hem taşrada hem de başkentteki sosyo-ekonomik hayat ile idari yapının bu yüzyılda nasıl bir dönüşüm yaşadığı incelendi. Bu nedenle gerek taşradaki reayayı etkileyen faktörlere gerekse İstanbul'daki göçmenlerin hayatlarına daha yakından bakıldı. Göçmenlerin İstanbul'a nasıl ve hangi yollardan geldikleri, yerleşmek için neden İstanbul'u seçtikleri, burada neden istenmedikleri ve şehirden geri gönderilme sürecinin nasıl işlediği gibi sorular cevaplandırılmaya çalışıldı.
437 numaralı Nüfus Defterinin transkribi ve değerlendirmesi

Osmanlı'yı kısa bir zaman diliminde küçük bir beylikten üç kıtaya hükmeden bir cihan devletine dönüştüren unsurların başında, başarılı eğitim politikaları gelmektedir. Özellikle medreselerde yetişen ilim irfan aşığı, liyakat sahibi kişiler devlet yönetiminde önemli görevler almış ve bu görevlerini icra ederlerken engin hoşgörüleriyle farklı milletleri bir arada yaşatmayı başarabilmişlerdir. Bu ilim yuvalarında dini bilimlerle birlikte pozitif bilimler de okutulmaktaydı. Medreseler vakıflara bağlı olup eğitim parasızdı ve burada eğitim görenlerin barınma, gıda ve giysi ihtiyaçları vakıflar vasıtasıyla karşılanırdı. Modern eğitim sistemlerindeki orta ve yüksek eğitim kurumları ile eşdeğer olan medreseler genellikle külliye halinde idi ve uhdesinde kütüphane, imaret, cami gibi yapılar da bulunmaktaydı. Osmanlı Devleti, geçmişş kültür ve medeniyetlerden gerektiği gibi istifade etmiş ve kendisine kadar ulaşan tarihi ve kültürel mirası Türk-İslam potasında eriterek, kendi mayasıyla yoğurmuştur. Osmanlı bu sayede Türk-İslam kültür ve medeniyetini değişik coğrafyalara taşımış, farklı milletleri bir şemsiye altında toplamayı başarmış ve üç yüzyıl boyunca dünyanın tek süper gücü olmuştur. Osmanlı'nın tarihine ve eğitim sistemine ışık tutacağı inancıyla araştırmamızı Osmanlı medreselerinin kuruluşu, işleyişi, kurumsal yapısı, nasıl bir müfredat takip ettiği hususlarını incelemek amacıyla yapmaya başladık. Osmanlı eğitim kurumlarının hangi geleneğin temsilcisi olduğunu ve bu kurumsal yapıyı nasıl geliştirdiği sürecini kısaca açıkladık. Medreselerin mimari yapısı hakkında genel bilgiler verdik. Sonra Asitane'de 1. ciltteki mevcut 1-23 nolu medreselerde sakin talebelerin nüfus defterinin transkripsiyonunu yaptık. Asitane'de 1. ciltteki mevcut 1-23 nolu medreselerin yapılış süreçleri, kurumsal statüleri, tarih içerisindeki seyirlerini de açıklayarak genel bilgiler sunduk. Medreselerdeki nüfus kayıtları bilgilerinden talebelerin doğum yerlerinin hangi sancaklara bağlı olduğunu tespit ettik ve bu talebelerin hangi toplumsal statüden olduklarını belirlemeye çalıştık. Talebelerin var olan unvanlarını, doğum tarihlerinden yaş ortalamalarını belirledik. Elde ettiğimiz bilgileri tablolaştırarak istatistiki veriler ortaya çıkardık ve bunların değerlendirmesini yaptık. Hülasa, naçiz çalışmamızın şanlı ecdadımıza minnetlerimizi ifade eden bir katre olması, bizler için büyük bir saadet vesilesidir. Manevi hatıraları önünde saygıyla eğiliyoruz. Ruhları şad olsun ..
Öğretmenlerin psikolojik şiddet algıları- İstanbul ili Anadolu yakasında bulunan resmi Teknik ve Endüstri Meslek Liselerinde bir tarama

Bu araştırma ile İstanbul ili Anadolu Yakasında bulunan on dört ilçedeki otuz Resmi Teknik ve Endüstri Meslek Liselerinde görev yapan öğretmenlerin mobbinge maruz kalma algısının yaygınlığı, mobbinge maruz kalma algıları mobbingin çeşitli boyutlarında nasıl yoğunlaştığı ve maruz kaldıkları mobbingin tür ve sıklık algıları kişisel özelliklerine göre nasıl farklılaştığı incelenmiştir. Araştırma grubunu oluşturan 320 öğretmenden alınan verilere göre öğretmenler değişen tür ve yoğunluklarda mobbing davranışlarına maruz kaldıklarını ifade etmişlerdir. Öğretmenler en çok mobbingin kendini gösterme ve iletişimi engelleme boyutuna en az ise doğrudan sağlığa saldırıda boyutuna maruz kaldıklarını belirtmişlerdir. Genellikle 31-50 yaş aralığında, 21 yıl ve üzeri hizmet süresi olan, görev yaptığı okuldaki hizmet süresi 1-10 yıl olan bekar ve erkek öğretmenler bu davranışlara daha çok maruz kaldıkları algısına sahip görülüyorlar. Öğretmenler en çok 'Konuştuğumda sözüm kesiliyor' davranışına maruz kaldıklarını belirtmişlerdir. Bu davranışı 'Yapabileceğimin çok üzerinde işler veriliyor' davranışı takip etmektedir. Öğretmenler en az 'Terfi zamanım geldiği halde geciktiriliyor/verilmiyor' davranışına maruz kaldıklarını belirtmişlerdir. Bu davranışı 'Küfürlü veya aşağılayıcı kelimeler sarf ediliyor' davranışı takip etmektedir. Öğretmenler mobbing davranışlarına en çok ayda bir sonra haftada bir ve en son her gün maruz kaldıklarını belirtmişlerdir. Öğretmenler mobbingin farklı boyutlarındaki davranışlara ayda bir sıklığında daha fazla maruz kaldıklarını belirtmişlerdir. Bu sonuç ile birlikte öğretmenlere çok yoğun baskının yapılmadığı söylenebilir.
Ulaştırma ve enerji

ULAŞTIRMA VE ENERJİ Bu çalışmada, Türkiye ve dünyada enerji üretimine ilişkin bilgiler ve planlamalar hakkında geniş çapta bir inceleme yapılmıştır. Bu bağlamda Türkiye'de enerji ile ilgili kuruluşlar, bu alanda yapılan anlaşmalar ve Türkiye'nin enerji politikası konusunda önem taşıyan ilkeler belirtilmeye çalışılmıştır. Ayrıca Türkiye'de enerji tüketiminin sanayi, konut ve hizmetler, ulaştırma, tarım gibi sektörlere dağılımı, oluşan enerji kayıpları ve bunların boyutları titizlikle ele alınmıştır. Bununla birlikte, ulaşım türlerinin enerji türü ve tüketimi açısından karşılaştırılması yapılarak ulaşım sistemleri hakkında da bilgiler verilmiştir. Geçtiğimiz yıllara ait ithalat ve ihracat ulaşım modlarının paylarını ve Türkiye'de ulaştırmaya harcanan enerji miktarı tablolarla gösterilerek verilen bilgiler somutlaştırılmıştır. Taşıtlarda enerji sarfiyatında etkili faktörler de incelenerek taşıtın özelliklerinin ve diğer unsurlarının enerji harcanmasında ne denli önemli olduğu vurgulanmıştır. Bu açıdan İstanbul için taşıtkm değerlerinden faydalanılarak pik saatte gerçekleşen enerji tüketiminin hesabı örnek olarak sunulmuştur. Tezin son bölümlerinde ise, ulaştırma sektöründe verimliliğin artırılması, tüm araçların yakıt tüketiminin düşürülmesi, üretilen ve ihraç edilen araçlar bakımından bir test prosedürünün geliştirilmesi açısından geleceğe yönelik gözlem ve önerilere yer verilmiştir. Sonuç olarak, Türkiye'de nükleer enerjinin kullanılarak enerji üretiminin artırılması bir zorunluluktur. Ulaştırmada, toplu taşımaya yönlendirme zorunluluğu vardır. Şu an var olan enerji ülkenin geleceği açısından yeterli değildir. Yeni ve yenilenebilir enerji kaynakları ile ilgili kanunların acilen çıkarılması gerekir.
Türkiye'de 2000 sonrası neoliberal politikalar çerçevesinde imar mevzuatındaki değişimler ve yeni kentleşme pratikleri: İstanbul örneği

1970'lerin sonunda Keynesyen politikalara karşı yükselişe geçen neoliberalizm, 1980'li yıllarla birlikte uluslararası üst kuruluşlar aracılığıyla tüm dünyaya yayılmış ve dünya genelinde hakim bir paradigma haline gelmiştir. Neoliberalizmin sadece ekonomik bir boyutu olmayıp, en sıkı ilişkide olduğu alanlardan birisi de kent ve kentleşme süreçleridir. Türkiye'de de 1980 yılı, neoliberal politikalar açısından köklü bir başlangıç niteliği taşımaktadır. Ancak 1990'ların sonu, 2000'lerin ilk çeyreğinde yaşanan ve birbirini bütünleyen ekonomik ve politik gelişmeler, 2000'li yılların yeni bir kırılma noktasına işaret ettiğini göstermektedir. Tezin en temel iddialarından birisi; 2000'li yılların, Türkiye'de 1980 sonrası 'erken neoliberal kentleşme evresi' olarak adlandırdığımız dönemin tamamlayıcısı niteliğindeki yeni bir kentleşme evresi olan 'neoliberal kentleşme evresine' karşılık geldiğidir. Kentleşme sürecindeki bu ayrışmayı belirginleştiren temel unsurlardan birisi, yapısall reformlar temelinde imar mevzuatında gündeme gelen ve neoliberal izler taşıyan çok sayıdaki yasal düzenleme ve kentte neoliberal politikalar ekseninde ortaya çıkan somut mekansal örneklerdir. Bu bağlamda 2000'li yıllardaki neoliberal kentleşme evresinin laboratuarı olan kent ise İstanbul'dur. Kentsel dönüşüm projeleri, büyük ölçekli kentsel projeler, özelleştirmeler, kapalı konut siteleri, alışveriş merkezleri ve rezidanslar neoliberal mekansal yapılanmanın somut örnekleri olarak öne çıkmakta ve kent bu temelde devlet ve sermayenin aktörlüğünde yeniden organize olmaktadır. Bu çalışma 2000'li yıllarda neoliberal politikaların kenti hangi mekanizmalarla ve ne biçimde dönüştürdüğü sorusu üzerine odaklanmakta ve kentin bu kapsamdaki yeniden organizasyonunu İstanbul üzerinden ortaya koymayı amaçlamaktadır.
İşçi sağlığı ve iş güvenliği: İ. E. T. T. işletmelerinde iş kazası ve meslek hastalığı

İşçi sağlığı ve iş güvenliği çalışma alanında iş kazaları ve meslek hastalıkları işletme ölçeğinde incelenmiştir. İşletme olarak 1871'den beri İstanbul'da toplu ulaşım hizmetini yerine getiren İ. E. T. T. Genel Müdürlüğü seçilmiştir. Türkiye'deki iş kazaları ve meslek hastalıkları sonuçlan İ. E. T. T. İşletmeleri ile karşılaştırılmıştır. Karşılaştırma sadece sayısal olarak değil, kaza ve meslek hastalıklarının nedenleri, türleri yönünden de yapılmıştır. Kaza sıklık ve ağırlık oranlan Türkiye ve işletme ölçeğinde tespit edilmiştir. Bu sonuçlara ulaşmak için İ. E. T. T. Genel Müdürlüğü işçi sicil arşivleri, kurumun Teftiş Kurulu Başkanlığı esas defteri ve iş mahkemelerinin dava dosyalan taranarak veri toplanmıştır. İstanbul'un değişik bölgelerine dağılan işletmeye ait garajlarda alman işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemleri yerinde görülmüştür. Toplanan veriler bilimsel yayınlar ışığında değerlendirilmiştir. İşletmelerde var olan işçi çeşitliliğine göre otobüs şoförleri ve bakım-onarım işçilerine dağıtılan anketlerle konuya ilişkin güncel veri toplanmıştır. Yapılan çalışmada iş kazası ve meslek hastalığı bakımından İ. E. T. T. İşletmeleri için ulaşılan sayıların Türkiye genelindeki sayılara yakın olduğu, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda işletmede alman önlemlerin günlük işler arasında icra edilen işlerden olduğu görülmüştür. Sonuç olarak işçi sağlığı iş güvenliği önlemlerinin daha etkin kılınması, işçi personelinin verimliliğinin arttırılması ve iş barışı için ücret sorunun bir an önce çözülmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Metropol mimarlık ve yerleşme sorunu

Bir süredir kentler çeşitli ölçeklerdeki yapılanma aktivitelerinin ve çeşitli disiplinler tarafından bu süreçleri açıklamaya yönelik yapılan tartışmaların odağı olmuş durumda. Kapitalizmin eriştiği yeni aşamanın, üretim sistemlerindeki değişimlerin ve oluşmakta olan yeni küresel egemenlik biçiminin gündelik yaşamlarımıza etkileri, kendilerini en çok kent mekanlarının da bu süreç içerisinde yeniden kurulumu aracılığıyla gösteriyor. Tez bağlamında öne sürülen, bu dönüşümlerin yeni türde bir 'yerleşme' sorunu ürettiğidir. Bu sorun, yerleşme eyleminin, bir başka deyişle insanların çevreleri ile kurdukları bağıntılar ve yaratıcı üretkenlikleriyle kendilerini inşa etme inisiyatiflerinin zayıflaması ve nihayetinde 'salt verili olan tarafından biçimlendirilme'nin baskın hale gelmesi olarak tarif edilebilir. Bu durum, tezin hatırlamaya ve yeniden kurmaya çalıştığı metropol tasarısının tümüyle karşıt kutbunda yer almaktadır. Bu sorunu tanımlamak için önce metropol olarak adlandırılan modern kentin oluşturucu dinamikleri, metropolün doğası, metropol-yaşam-mimarlık ilişkileri üzerinden günümüz metropollerindeki dönüşümlerin neler olduğu açıklanmakta; bu dönüşüm süreçleri, ana başlıkları 'Paket', 'Büyük ve Boş', 'Gösteri' ve 'Gösteri'nin dışında kalmak' olan Dönüşüm Dinamikleri Modellemesi çerçevesinde, İstanbul bağlamından örneklerle deşifre edilmekte ve sonuçta neden/ nasıl bir yerleşme sorunu üretiyor oldukları tartışılmaktadır. Metropolün ve metropol yaşamının nitelikleri; mekan, yer, beden ilişkilerinin nasıl kavrandığı; nasıl toplumsal süreçlerin nasıl mekanlar ürettiği ve mimarların metropolle kurdukları ilişkinin çözümlenmesi çalışmanın ana ilgi alanlarıdır. Bu çalışmanın ana motivasyonu ise tasarımcı olarak eylemde bulunabilmek için mekana ve yere dair nasıl alternatif kavrayışlar geliştirebiliriz sorusudur. Metropol doğasını üreten 'çokluk'un potansiyeli olan 'üretken mekan'la ilişki kurmak arzusundaki mimarlığın en önemli araştırma alanı, kentin mekansal yapılanmalarında 'açıklık rejimleri'nin nasıl kurulabileceği ve bu sürecin aracılarının neler olabileceği olmak zorundadır.
Sosyo-ekonomik yönleri ile Bezm-i Alem Valide Sultan Vakıf Gureba Hastanesi

Osmanlı Devleti'nde, bugünkü sosyal devlet anlayışına göre devletin görevleri arasında sayılan kamu hizmetlerinin önemli bir bölümü vakıflar aracılığıyla yürütülmüştür. Maliyesi ve savunması gibi hizmetler devlet tarafından, bunun dışında kalan geniş alandaki kamu hizmetleri ise yardım vakıfları aracılığı ile yerine getirilmiştir. Vakıflar, ayrıca ekonomik yaşama da önemli katkılar sağlamıştır. Osmanlı Devleti'nde ülkenin her tarafında bulunan hastaneler, hastanelerin gelirleri ve giderleri de vakıflarca karşılanmıştır. Çalışmamıza konu olan ve Bezmialem Valide Sultan tarafından İstanbul'da inşa edilen ve vakfedilen, bütün ihtiyaçları vakıftan karşılanan Vakıf Gureba Hastanesi, fakir ve kimsesiz Müslümanların faydalandığı önemli vakıf kurumlarından biridir. Halen faaliyetine Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi adı ile devam eden hastane, yüz binlerce insana teşhis ve tedavi hizmeti sunmuştur. Çalışma, Osmanlı sağlık sistemi içinde önemli bir yeri olan Vakıf Gureba Hastanesi'nin 19. yüzyılın ortasından 20. yüzyılın başına kadar olan tarihin, sosyoekonomik olarak ayrıntılarını ortaya koymaktadır.
19. yüzyıl İstanbul dizi konutlarının morfolojik andizine dayalı bilgi tabanlı tasarım modeli

Son yıllarda, bilgisayar destekli mimari tasarım alanında yapılan kuramsal çalışmalar, mimann sahip olması gereken uzmanlık bilgilerini içeren bir bilgi dağarcığından yararlanarak, tasanm sürecinin benzetimini yapan Bilgi- Tabanlı Sistemler ve Uzman Sistemlerin gelişimine imkan vermiştir. Bu tez kapsamında, mimari ürün olarak ortak bir dile sahip, 19. Yüzyıl istanbul Dizi Konutları'nın morfolojik analizine dayalı bir bilgi tabanlı tasarım modeli geliştirilmiştir. Öncelikle gün geçtikçe yok olan bu tarihi ve mimari öneme sahip bina tipolojisine ait kapsamlı bir veri tabanı oluşturulmuş ve bu veri tabanında yer alan mimari ürünün topolojisine, morfolojisine, geometrisine ve boyutlarına ilişkin bilgiler, dizi konut tasarımı yapacak uzman sistemin bilgi dağarcığını oluşturmak üzere kullanılmıştır. ilk bölümde, tezin amacı, kapsamı, bu kapsamda geliştirilen bilgi-tabanlı sistemlerle, uzman sistemlerin esasları, bu sistemlere baz oluşturan 19. Yüzyıl İstanbul Dizi Konutlarının ele alınmasının nedenleri ve morfolojik analizle elde edilen bilgilere dayanarak, bu tür konut tasarımı yapan uzman sistem algoritmasında kullanılacak yaklaşım ortaya konulmuştur. İkinci bölümde ise bilgi-tabanlı mimari tasarım modelleri ve bu modellerdeki farklı yaklaşımlar, literatürden örneklerle anlatılmıştır. Üçüncü bölümde morfolojik analiz yöntemleri ortaya konulmuş ve morfolojik analiz uygulamalarına literatürden örnekler verilmiştir. Dördüncü bölüm, 19. Yüzyıl Dizi Konutlarının ortaya çıkışları, özellikleri ve bu konutlara uygulanan analizlerle, analiz sonuçlarına yer vermektedir. Bu analiz sonuçlarından elde edilen bilgi, belli bir sistematik kurgu içerisinde, bir hipermedya ortamında kullanıcıya sunulmaktadır. Beşinci bölüm, morfolojik analizle elde edilen bilginin, tasarım ürününü oluşturmak üzere sözdizimsel kurallara dönüşümünü ve bunlara bağlı olarak geliştirilen, dizi konut tasanmı yapan bilgi-tabanlı tasarım modelini içermektedir. Altıncı bölümde ise geliştirilen modelin sunduğu katkılarla, uygulama olanakları sunulmakta ve tezin sonuçlan yorumlanmaktadır. XVİ
İstanbul'da ulaştırma sisteminin sürdürülebilirliğinin değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında İstanbul'un ulaştırma sisteminin 2007 ve 2023 yılındaki durumu sürdürülebilirlik göstergeleri açısından değerlendirilmiştir. Öncelikle sürdürülebilirliğin genel tanımı ile sosyal, çevresel ve ekonomik ayaklarına göre özel tanımları ortaya konmuştur. Sürdürülebilir ulaştırmanın tanımından sonra sürdürülebilir ulaştırma göstergeleri sıralanmıştır. İstanbul'un nüfusu, nüfus yoğunluğu ve arazi kullanımı tarihsel süreçte incelendikten sonra mevcut ulaştırma sistemine ait yolculuk sayıları, hat uzunlukları ve türel dağılım bilgileri verilmiştir. Daha sonra İstanbul'da ulaştırma sisteminin mevcut durumu sürdürülebilirlik göstergeleri açısından değerlendirilmiştir. Bu göstergeler, ulaştırmadan kaynaklanan yıllık enerji tüketimi ve emisyon değerlerini; karayollarının doğal alanlara uzaklığını; nüfusun toplu taşıma sistemlerine yakınlığını; yolculuk amacına göre hareketliliği ve yolculuk sürelerini; trafik kazalarını, yer alanma ve ölümleri kapsamaktadır. Sonraki bölümde 2023 yılına dair öngörüler ortaya konmuş ve son bölümde, sürdürülebilir bir kent ve ulaştırma sistemi için önerilerde bulunulmuştur.
İlköğretim okullarında çalışan fen ve teknoloji öğretmenlerinin iş tatmini

Bu çalışmada ilköğretim Fen ve Teknoloji öğretmenlerininin iş tatmin düzeylerinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Araştırma karşılaştırma türü tarama modelinde bir çalışmadır. İstanbul ilinde çalışan 204 Fen ve Teknoloji öğretmeninin kişisel özellikleri ve iş tatmin düzeyleri belirlenmiştir. Veri toplama aracı olarak Minnesota İş Tatmin Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Cinsiyet, yaş, medeni hal, çocuk sahibi olma durumu, çocuk sayısı, hizmet süresi, çalıştığı okul sayısı, idari görev yapma durumu, mezuniyet lisans alanı, öğretmenlik dışı gelir getiren bir işle uğraşma durumu, yapılan ek iş türü, ek gelir durumu, değişkeni için iş tatmini ve alt boyut puanları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Fen ve Teknoloji dışında farklı derslere girme durumu, çalıştığı okulun statüsü ve türü, otomobil sahibi olma, oturduğu eve kira verme, ailesinde başka öğretmen olma, hizmet içi eğitim alma, lisansüstü eğim durumu ve başkalarına Fen ve Teknoloji öğretmenliği tavsiye etme değişkeni ile iş tatmini genel, iç kaynaklı tatmin ve dış kaynaklı tatmin puanları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur.
İstanbul Çiçekçi Camii haziresi mezar taşları

Üsküdar'da bulunan Çiçekçi Cami'nde bulunan hazire ile ilgili herhangi bir detaylı bilimsel çalışma bulunmamaktadır. Bundan dolayı hazire incelenerek içinde bulunan mezarlar kayıt altına alınmaya çalışıldı. Hazirede yer alan mezar taşları Osmanlı Devri geç dönem taş işçiliği, süsleme bakımından dikkate değer özelliktedirler. Geç dönemde ortaya çıkan mimari akımları mezarlar üzerinde izlemek mümkündür. Hazire içerisinde yer alan mezarlardan Konyalı Ali Behçet Efendi'nin mezarı demir parmaklıklı korkuluklar ile çevrelenmiştir. Süslemeye sahip mezarlar üzerinde dalgalandırılmış yapraklar, zarif kıvrımlı yapraklı dallar, servi ağaçları, çeşitli biçimlerde oluşturulmuş çiçekler sıkça kullanılmıştır. Bunların yanında zarif 'S'-'C' kıvrımları, barok tarzda dalgalı motifler ve istiridye motifleriyle bir mezarda olsa da 'Mühr-ü Süleyman' bezemeleri de kullanılan diğer süsleme motifleridir. Hazire Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemine kadar işlevini sürdürmüş, hazire içinde bir şeyhe ait mezarın yanında, çeşitli meslek grupları ve tarikatlara ait kişilere, devlet memurlarına ve halktan kişilere ait mezarlarda bulunmaktadır. Ayrıca hazirede yer alan mezarlar üzerinde Osmanlı mimarisinde görülen akımların etkilerini aynı şekilde izlemek mümkündür. Mezar taşları üzerinde barok etkili bezemeler ile birlikte Orta Asya etkili mukarnasları aynı şahide üzerinde görmekte mümkündür.
İstanbul'da sanatsal alanın yeni ikonları

İİstanbul'da Sanatsal Alanın Yeni İkonları? isimli tez çalışması, İstanbul'un hem kentsel, hem de kültürel değişim sürecinin bir parçası olarak 2000'li yıllarda yükselen özel sanat müzeleri ve sanatla ilişkili kurumların konumlarını, kentle eklemlenmeye başlayan varlıklarını ve yine kentle kurdukları kendine has diyaloglarını müzeolojik açıdan değerlendirmiş ve tartışmıştır. Bu tartışma ise 2000'li yıllarda kurulan ve sanat odaklı sergiler yürüten İstanbul Modern Sanat Müzesi, Pera Müzesi, Sakıp Sabancı Müzesi, Proje 4L Elgiz Çağdaş Sanat Müzesi ve yeni bir sanat mekanı olan santralistanbul üzerinden gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda tez dört ana soru üzerinden biçimlendirilmiştir. Bu soruların yanıtlarına ulaşabilmek için ise öncelikle özel sanat müzelerinin tarihsel süreci incelenmiştir. Daha sonra İstanbul'da özel müzelerin kurulmasına olanak sağlayan kentin küreselleşme süreci irdelenmiştir. Bu sürecin sonucunda kentin yarattığı kültür endüstrisine odaklanılmıştır. Çünkü kültür endüstrisinin sonucu olarak özel müzelerin sayısı artmış ve sanat odaklı etkinlikler gerçekleştirilmeye başlanmıştır. Tezin kapsamında özel müzeler bu açıdan değerlendirilmiş ve kentin dönüşümü üzerinden okunmuştur. Kente sağladıkları katkılar ve kent içindeki konumları açıklanmıştır.