turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk edebiyatı'nda 'taşra'

Bu çalısma, Türkiye modernlesme sürecinde merkezin karsısında konumlandırılantasranın bir mekansal birim olmanın ötesinde, merkez ile kurdugu zamansal, ekonomik, politik, kültürel ve hiyerarsik iliski etrafında, merkez ile tasranın karsılıklı konum alıslarını ve tarihsel süreçte yasanan dönüsümlerde tasranın degisimini, tasraya ne olduğunu anlamayı amaçlamaktadır. Bunu gerçeklestirmek üzere, Türkiye'nin modernlesme deneyimini nasılyasadıgını ele almak, bu dönüsümün toplumsal yasama yansımalarını, tarihsel süreç içindedeğişimlerini tasrayı odaga olarak ortaya çıkarabilmek için belli baslı edebiyat metinleri, içerik analizi yoluyla niteliksel incelemeye tabi tutulmustur. Tasrayı konu edinen edebiyat metinlerinin yazıldıgı dönem, anlattıgı konu, yazarın tutumu ve dönemindeki diger tasra anlatıları ile iliskisi yanında Tanzimat'tan bugüne tasrayadair edebiyatın anlattıklarının neler olduğu, ya da tasranın edebiyatta var olduğu haliyletoplumsal yasamda var olusunun parallelligi ya ayrıksılıgı, edebiyat metinlerinin kendi içinde ve diger metinlerle karsılastırmalı olarak ele alınmıstır. Bu kapsamda ilk olarak tasranın ne olduğuna dair tarihsel arka plan, bu tarihsel süreçte etkin olan unsurlar ve aktörleri de içine alan bir inceleme ile ortaya konmaya çalısılmıstır. Ardından tasranın modernlesme sürecinde seyri, edebiyat metinlerinde temsil edildikleribiçimiyle ele alınmıstır. Seçilmis romanlar yoluyla, Türk edebiyatının farklı eserlerinde, farklı dönemlerde tasranın, tasralının merkez algısını ve merkez ile aralarındaki mesafenin nasılkuruldugunun yanında merkezinde tasraya bakısının ve yaklasımının ne olduğu ortaya konmaya çalısılmıstır.
Sokak çocuklarının sosyo-kültürel ve ekonomik özellikleri açısından incelenmesi: Ankara Sakarya Caddesi örneği

Sanayilesme sürecinde olan ülkelerin metropollerinde ortaya çıkan sokak çocukları tüm boyutlarıyla ele alınması gereken bir konudur. Bu arastırmadasokak çocuklarının sosyo-kültürel ve ekonomik özelliklerine değinilmistir. Ankara Sakarya Caddesinde yasayan sokak çocuklarının aile yapıları, niçin sokaktayasadıkları, sorunları arastırılmıstır. Arastırma yüz yüze görüsme tekniği ilegizlilik ilkesine dayanarak yapılmıstır. Arastırma sonucunda elde edilen verilere göre sokak çocuklarının anne-babalarının büyük bir kısmı kırsal kesimden Ankara'ya göç etmis, eğitim düzeyi düsük, geliri yetersiz kisilerdir. Kent yasamının getirdiği ekonomik sorunları çözmede yetersiz kalan anne-babalar çocuklarını sokaklarda gelir getirici islerdeçalıstırmaktadır. Uyusturucu satıcıları, fuhus ve organ mafyası gibi çesitli suç örgütleri tehlikesiyle karsılasan sokak çocukları siddet olaylarına maruz kalmaktadır. Toplum tarafından birer suçlu olarak görülen bu çocukları sokaktaçalısmak ve yasamak zorunda bırakan, suça iten etmenler ele alınmalıdır. Sokak çocukları yanlıs ekonomi politikaları, bilinçsiz nüfus artısı, kültürel yozlasma ve ebeveynler arasındaki çatısmanın bir ürünüdür. Yoksulluk, kente göç eden aileninkentsel yapıya uyum sağlayamaması aile yapısını sarsmaktadır. Çocukların sokakta yasamalarında evde uygulanan siddet, ana-baba tarafından sokağa atılma, asırı yoksulluk ve sokakta tanıstıkları arkadaslar etkili olmaktadır. Bu çocuklar Sosyal hizmetler çocuk esirgeme kurumu ve gönüllükurulusların çabalarıyla topluma kazandırılmaya çalısılmaktadır. Ancak bu çabalar yeterli değildir. Sistemli koordine olmus bu alanda hizmet veren tüm resmi ve gönüllü kurulusların bir arada bir plan dairesinde çalısması bu sorunun çözümünde etkili olabilecektir.
Social distinction and symbolic boundaries in a globalized context: Leisure spaces in İstanbul

oz Küresel Bağlamda Sosyal Mesafe ve Sembolik Sınırlar: istanbul'da Boş Zaman Mekanları Lortoğlu, Dilber Ceren Yüksek Lisans, Sosyoloji Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Meyda Yeğenoglu Mutman Aralık 2003, 132 sayfa Bu çalışma toplumda sosyal mesafe ve sembolik sınırları güçlendiren koşullar ve süreçler üzerine odaklanmıştır. Bu süreçlerin koşullarını tümüyle kavrayabilmek için sadece gündelik hayatımızdaki görünürlüklerine bakmak yeterli değildir. Bu nedenle öncelikle mesele genel bir bakışla küreselleşme bağlamında değerlendirilmiştir. Sosyal mesafelerin ve sembolik sınırların inşasını güçlendiren pek çok araç olmasına karşın bu çalışmada sadece üç tanesi ele alınmıştır: boş zaman, tüketim ve uzam. Bunlar arasındaki ilişki ve sosyal mesafenin açığa çıkarılması amacıyla İstanbul'da iki farklı mekan incelenmiştir: Laila ve Kaktüs.
Kütahya'da yaşayan gayrimüslimlerin sosyo-ekonomik yapıları (1900-1924)

Osmanlı Devleti XX. yüzyıla son yüzyılı olarak girdiğinde devlet artık yok olmanın eşiğine gelmişti. Avrupalı devletlerin baskıları neticesinde Osmanlı Devleti, bünyesinde yüzyıllardır barındırdığı ve her zaman için adaletli davrandığı gayrimüslim unsurlar açısından çeşitli sorunlarla boğuşmaktaydı. Islahat Fermanı ile gelen her anlamda eşitlik prensibinin bir sonucu olarak zaten ekonomik anlamda durumları Müslümanlardan daha iyi olan gayrimüslimler, reformların da etkisiyle XX. yüzyılda Türklerden bir adım daha önde yollarına devam etmişlerdir. Araştırmamızda, bu unsurların Kütahya'da XX. yüzyıl başlarından Lozan Antlaşması'na kadar geçen süre içerisinde sosyal ve ekonomik durumları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Araştırmamızın esas bölümünü oluşturan XX. yüzyılda Kütahya'da yaşayan gayrimüslim unsurlar, Osmanlı Devleti'ndeki duruma paralel olarak refah içerisinde yaşamlarını sürdürmekteydiler. I. Dünya Savaşı'nın getirdiği karışık ortamda dahi Kütahya'da yaşayan gayrimüslimler tehcire tabii tutulmamışlardır. Bu durum onların devletle ve Türklerle olan ilişkilerinde eski iyi ilişkilerini devam ettiğinin göstergesiydi. Fakat Lozan Antlaşması sırasında kabul edilen nüfus mübadelesi gereğince ülke genelinde yaşayan Rum tebaanın Yunanistan'a gönderilmesi neticesinde Kütahya'da her ne kadar iyi ilişkiler söz konusu olmuşsa da burada yaşayan Rumların ayrı tutulması düşünülemezdi. Lozan sonrası Kütahya'da gayrimüslimlerin boşalttığı alanları Türkler doldurmuştur.
The making of an order: An ethnography of Romani Sufis in Uskudar

Bu tez Roman sakinleriyle bilinen Üsküdar Selami Ali Mahallesi'ndeki Gülşeni-Sezai tarikatının oluşum ve dönüşüm sürecinin izini sürmektedir. Tipik bir tasavvufi hareketi oluşturan unsurlar karizmatik bir lider, kutsal bir mekan ve ritüellerle tecessüm eden inançlar sistemi olarak belirlenmiştir. Bu çalışma boyunca bu üç bileşenin Selami Ali bağlamında inşası ve Roman kimliği ile sufi kimliğinin sufi kimliği ile uyumu incelenmektedir. Sonuç olarak yaygın olan önyargısal kanaatin aksine Roman ve sufi kimliklerinin farklılıktan ziyade paralellik arz ettiği ve bunun da mahallede yeni dergahın yerleşmesine katkıda bulunduğu yargısına varılmaktadır. Saha çalışması bir aydan uzun olmayan aralıklarla, 2018- 2019 yılları arasında 18 ay boyunca sürmüştür ve bu süre zarfında katılımcı gözlem ve derinlemesine mülakat yöntemleriyle bu çalışmanın ana verileri toplanmıştır.
Restructuring of social security systems: The Turkish case

oz SOSYAL GÜVENLİK SİSTEMLERİNİN YENİDEN YAPILANMASI: TÜRKİYE ÖRNEĞİ Topak, Oğuz Yüksek Lisans, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. H. Sibel Kalaycıoğlu Eylül 1999, 206 sayfa Sosyal güvenlik sistemlerinin yeniden yapılanması dünyada son yirmi yıldır tartışılan en popüler konulardan birisidir. Sosyal güvenlik sisteminin yeniden yapılandırılması, Türkiye'de de iktisatçılar, sosyal politika uzmanları ve plancılar arasında süregiden bir tartışmadır. Tartışma, mevcut sistemlerin sorunları ve sosyal güvenlik sistemlerinin yeniden yapılandırılması için bulunan çözümlere yoğunlaşmaktadır. Genellikle mevcut sorunlar demografik değişikliklere, genel olarak kamu politikalarının etkinsizliğine, ve küreselleşmeye istinaden ortaya çıkan yeni sosyal risklere bağlanmaktadır. Tez, bu faktörlerin yanı sıra dünyada ve Türkiye'de sosyal güvenlik sistemlerinin yeniden yapılanması ihtiyacı için Fordizmin krize girmesi ve post-Fordizme geçişin daha önemli bir neden olduğunu ele almaktadır. Bu çalışmanın amacı Türkiye'deki tartışmaların asıl çıkış noktasının Fordizmden post-Fordizme geçiş süreci olduğunu ortaya koymaktır. Bu çalışmanın sonucu yeni birikim rejiminin gereksinimleri doğrultusunda neo-liberal politikaların egemen politik alternatif olarak ortaya çıktığıdır. Bu alternatif sınıf mücadelesi içinde sermayenin tepkisidir ve sosyal güvenlik sistemlerinin yeniden yapılandırılmasının arkasındaki asıl nedendir.
Türkiye'ye yönelik Afgan göçünde İran etkisi (1979-2018)

Sovyet Rusya'nın 1979 yılındaki işgalinden sonra Afganistan'da savaşlar daimi hale gelmiş ve ülke geneline istikrarsızlık hakim olmuştur. Güvenliğin olmayışı ve ekonomik sorunların da ortaya çıkması ile birlikte Afgan halkı çareyi diğer ülkelere göç etmekte bulmuşlardır. Böylelikle Afganistan, dünyanın en büyük mülteci kaynak ülkelerinden birisi haline dönüşmüştür. Afganistan İslam Cumhuriyeti'ne komşu ülke olan İran İslam Cumhuriyeti, Afgan göçmenlerin ve mültecilerin yoğun olarak yaşadığı ülkelerdendir. Çalışmada Afganistan'ın Sovyetlerin işgali ile başlayan ve günümüze kadar uzanan siyasi durumu hakkında bilgi verilmiştir. Afganların İran'a yönelik göç süreçleri Sovyetler Birliği'nin Afganistan'ı işgal ettiği dönem, Mücahitler dönemi, Taliban dönemi, ABD'nin Afganistan'ı işgali ve sonrasında yaşanan gelişmeler olmak üzere dört temel dönemde ele alınmıştır. İran'daki Afgan göçmenlere ve mültecilere yönelik uygulamalar değerlendirilmiş ve Amayeş sistemi hakkında bilgi verilmiştir. Avrupa ülkelerinde ve Türkiye'de yaşamakta olan göçmenlere ve mültecilere ait sayısal bilgilere yer verildikten sonra, Türkiye'de yaşayan Afganların mevcut durumları anlatılmıştır. Bu çalışma ile literatür araştırmasına ek olarak İran'da Amayeş kartı ile yaşamış, sonrasında Türkiye'ye göç etmiş on Afganla yapılan görüşmeler sonucunda elde edilen veriler birlikte incelenerek, Afganların İran'daki durumları ve onları İran'dan Türkiye'ye doğru göçe yönelten etmenler analiz edilmiştir.
Kültürlerarası iletişim: Makedonya'da yaşayan Türkler ve Makedonlar arasındaki iletişim

Kültürlerarası etkileşimi anlamak için, iki veya daha fazla kültür arasındaki ilişki, aralarındaki iyi niyet veya çatışmalar, kültürlerin kendisi ve varsa sürdürdükleri iletişim incelenmelidir. Bu çalışmasının konusunu, Makedonya'da yaşayan Makedonlar ve Türkler arasındaki kültürlerarası iletişim oluşturmaktadır. Türk azınlık ve Makedonya Cumhuriyeti topraklarında yaşayan Makedon halk arasında var olan durumun belirlenmesi amacıyla, söz konusu insanların kültürel özellikleri, kimliği, kültürlerarası yaşam, daha da özelde kültürlerarası iletişim araştırılıp çözümlenmiştir. Çalışmada, veri toplama yöntemi olarak derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Görüşmeler, Makedonya'nın başkenti Üsküp'te yaşayan 10 Türk (5 kadın/ 5 erkek) ve 10 Makedon (5 kadın/ 5 erkek) ile gerçekleştirilmiştir. Her katılımcıya toplam 19 adet soru sorulmuştur. İlk 9 soru, iki kültürün genel kültürel karakteristiklerini araştırmak ve belirtmek için hem Türklere hem de Makedonlara aynı şekilde sorulmuştur. Sonraki 10 soru ise, Makedonların ve Makedonya'da yaşayan Türklerin kimlik özelliklerini, aidiyet ve kabullenme duygularını, ortak veya ayrışan sembolleri, gelenekleri ve yaşam tarzlarını tanımlamak için her bir gruba farklı olacak biçimde yöneltilmiştir. Ayrıca, toplam 19 sorudan her biri, Makedonlar ve Türkler arasında gerçekleştirilen kültürlerarası iletişimi daha iyi anlayabilmek için katkı sağlamıştır. Sonuçlara göre, Makedon ve Türk kültürlerinin yakın hatta benzer olduğu anlaşılmıştır. Bu toplumlar, sadece aynı topraklarda yaşamamaktadırlar, aynı ve benzer yaşam tarzıları, kültürleri, algıları, tutumları ve değerleri paylaşmaktadırlar. İkisi de özgür duyumsamakta, özgürce davranmakta, yaşamı aynı şekilde algılamaktadır. Makedonya'da iki kültürün aynı derecede güçlü ve belli bir kimliğe sahip olduğu, hiçbirinin kendini azınlık ya da çoğunluk olarak görmediği anlaşılmaktadır. Birlikte entegre olmaları dolayısıyla kültürel kimliklerinin de birbirine uyumlu olduğu ortaya çıkmıştır.
Suriyeli göçmenlerin gündelik hayata katılım süreçlerinde etno kültürel direnç noktaları: 'Göçmen kimliğinin değişken rolü'

Bu çalışma göç sürecinin ikinci evresi olarak kabul edilen göçmenlerin yeni yaşam pratiklerini inşa etmeyi umdukları dahil oldukları yeni toplumsal alanlar içerisindeki var olma pratiklerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda Suriyeli göçmenlerin Gaziantep kentini deneyimleme biçimleri, göçmen halinin kent içerisinde tekabül ettiği anlamsal uğrağın ne olduğu ve göçmenlerin kenti deneyimleme pratikleri dolayımında ortaya çıkan etno-kültürel direnç pratikleri etnografik ve mikro-sosyolojik bir bakış ile serimlenmeye çalışılmıştır. Bu noktada göçmenlerin kent içerisinde varlık gösterebilmelerinin yalnızca göçmenlere ilişkin bir vakıa olmadığı yerli halkın göçmenlere ilişkin bakışıyla dolayımlandığı kabulü ile kent mikro alanlara bölünmüş ve araştırma bu kapsamda gerçekleştirilmiştir. Böylelikle göçmenlerin kenti farklı bağlamlar üzerinden deneyimlemekte olan göçmenlerin farklılık gösteren yerli halk tutumlarına karşı farklı bağlamlarda kurgulanarak inşa edilen direnç pratikleri anlamlandırılmaya çalışılmıştır. Bu izlekte hikayeleri bağlamında farklı gündemlere oturan 15 göçmen ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Göçmenlerin kentte ilişkin deneyimleri ve kentti deneyimleme pratikleri bağlamında inşa ettikleri direnç pratikleri özgün hikayeleri bağlamında analiz edilmiştir. Çalışmada öngörülmüş olan göçmenlerin kentteki varoluş pratiklerinin inşa edilecek olan etno-kültürel direnç pratiklerine paralellik gösterdiği biçemi göçmenlerin inşa ettikleri sözler ile surete büründürülmüştür. Nihai olarak ise göçmenler ile yerli halk arasında tesis edilecek/edilebilecek olan ortak bir toplumsallaşma pratiğinin önüne geçen bariyerler açıklanmıştır.
Aydınların iletişim ortamı olarak eski İstanbul kahvehaneleri

Türkiye coğrafyasındaki ilk örneği 1550'lerin başında dönemin başkenti İstanbul'da görülen kahvehane kurumu bir sosyalleşme alanı olarak Türk toplumunun yaşamına katılmıştır. O döneme kadar gündelik hayatı biçimlendiren ev-cami-çarşı üçlemesine eklenen kahvehaneler kısa sürede benimsenmiş ve yaygınlaşmıştır. Bu yeni sosyalleşme ortamı yaygınlaşmasıyla birlikte farklı türlerini de üretmeye başlamıştır. Çalışmanın başlangıcında kahvehane kurumunun tarihsel gelişimi ve evrimiyle ilgili genel bilgiler verilmiştir. Çalışmanın ana teması olan aydın kahvehaneleri Tanzimat'tan sonra gazete ve dergi gibi süreli yayınlar, yeni eğitim kurumları ve yeni memur-bürokrat tabakanın bir araya gelişiyle oluşan atmosferde karakterini bulmuştur. Bu sebeple çalışmada aydın kahvehanelerinin tarihiyle birlikte bu kahvehanelerin bulunduğu önemli semtlerin Tanzimat'tan bugüne geçirdiği değişim hakkında da bilgi verilmiştir. Çalışmanın yöntemi konuya ilişkin kaynak taraması olmuştur.
Kredi kartlarının tüketici davranışı üzerine etkisi

Anahtar Kelimeler: Kredi kartı, ihtiyaç, tüketim, tüketici davranışı Bu çalışmayla kredi kartlarının tüketici davranışı üzerine ne tür bir etkide bulunduğunu ortaya koymaya yönelik durum tespiti yapılması hedeflenmiştir. Bu nokadan hareketle de Kocaeli il sının dahilinde yer alan Özdilek Alış-veriş Merkezi, araştırmamızda veri toplamak için seçilmiştir. Ayrıca çeşitli bankaların müşteri temsilcileri ile mülakatlat gerçekleştirilmiştir. Toplanan verilerin değerlendirilip yorumlanması neticesinde kredi kartlarının bir noktada kontrolsüz harcamaya neden olan bir unsur olduğu, kullanıcıların büyük çoğunluğunun hangi sosyal sınıfa dahil olursa olsun ama kullanmak ama cebinde bulundurmak maksadıyla kredi kartına sahip olma arzusunda olduğu tespit edilmiştir. Yine kredi kartlarının, insanların zorunlu ve acil ihtiyaçlarını karşılamada önemli bir ödeme aracı olduğu gerçeğine ulaşılmıştır. Her ne kadar günümüz dünyasında insanların maddi ve manevi kaynaklarının büyük bölümünü tüketim için harcadığı-harcama yolunda olduğu söyleniyor olsa da bir noktada günümüz insanının zaman zaman içine düştüğü maddi sıkıntıları aşmak için kredi kartlarına ihtiyaç duyduğu, kredi kartlarını kullanmak zorunda olduğu gözden kaçnılmamalıdır. iv
Representation of the Kurdish question in Hurriyet and Cumhuriyet (1990-2006)

Bu çalısmanın amacı Kürt meselesi ve Kürtlere dair resmi söylem ve algıdaki dönüsümü 1990'dan itibaren Türk medyasındaki temsilleri üzerinden incelemektir. ilk asamada, Osmanlı dönemi ve 1990lı yıllara kadar Cumhuriyet dönemine odaklanılarak, Kürt meselesinin ve devletin meseleye dair algısının tarihsel arka planı incelenmistir. ikinci asamada ElestirelSöylem Analizi teknikleri kullanılarak devletin Kürt meselesine dair algısının Hürriyet ve Cumhuriyet gazetelerindeki temsilleri incelenmistir. Kürt meselesine dair resmi söylemdeki dönüsüm sekiz vaka üzerindenincelenmistir: 1991 yılındaki birinci Körfez Savası, 1991 yılındaki MeclisYemin Töreninde meydana gelen olaylar, 1992 Nevruz'u, 1996 yılındakiHADEP kongresi, 1998 yılında Semdin Sakık'ın ve 1999 yılında Abdullah Öcalan'ın yakalanması, 2003 yılındaki ikinci Körfez Savası, 2005 Nevruz'u, 2005 ve 2006 yıllarındaki Semdinli olayları ve kimlik tartısmaları. Bu çalısmada, 1990'lardan itibaren devletin Kürt meselesine dair algı ve söyleminin dönüsüm geçirdigi fakat geleneksel algı ve söylemlerindentamamen kopmadıgı iddia edilmektedir.
Medya, sanat ve dil üçgeni: Eurovision şarkı yarışmasında ortak kültürün oylama davranışına etkisi (1998-2016)

Bu çalışma 60 yılı aşkın geleneksel tarihi ve popüler kültürün ürünü olan en büyük televizyon programı Eurovision Şarkı Yarışmasını ele almaktadır. Eurovision Şarkı yarışması 1956 yılından itibaren Avrupa Yayın Birliği'nin aktif üyelerinin katılımıyla televizyon tarihinin en uzun soluklu devam eden programıdır. Medya ürünü olarak bu yarışma her yıl düzenlenmekte ve yaklaşık 400- 600 milyon kişi tarafından takip edilmektedir. Yarışma sadece Avrupa kıtasından değil, Kanada, Brezilya ve Japonya gibi Avrupa dışındaki ülke seyircileri tarafından da merakla izlenmektedir. Katılımcılar kendi kimlikleri ile birlikte temsil ettikleri ülkenin de ulusal kimliğin büründüklerinden, Eurovision sadece müzik ve sanat yarışması değildir. Bu nedenle şarkı yarışmasında oylama davranışına birçok faktörler etki etmektedir. 1998 yılından itibaren oylama sistemi ulusal jürilerden alınarak tele-oylamaya sistemine geçilmiş, böylece izleyicilere favori yarışmacılarına telefondan mesaj göndermekle seçme şansı tanınmıştır. Araştırmada, özellikle 1998 yılında Eurovision Şarkı Yarışması'nda oylama sisteminin değiştirilerek seyircilerin oy vermesine imkan yaratan tele-oylama sistemine geçilmesinden sonraki döneme odaklanılmıştır. Bu dönemde elde edilen sonuçlarda dil, medya, sanat ve ortak kültür gibi etkenlerin oylama davranışına etkisi incelenmiştir. İncelenen dönem içerisinde, ülkelerin ister coğrafi komşuluk, tarih, isterse de dilsel yakınlık açısından birbirlerinin taraflarını tuttuğu gözlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, oylamada politik etkilerin olduğunu da göstermektedir. Çalışmadan çıkan bulgular ışığında oylama sistemine yönelik bazı çözüm ve öneriler sunulmuştur.
Ekolojik kriz: Derin ekoloji ve toplumsal ekoloji görüşleri ve eleştirileri

Günümüzde dünya, bir takım insan faaliyetlerinin sonucunda ekolojik bir yok oluş tehlikesiyle karşı karşıyadır. Bu tehlike karşısında birçok önleyici önlemler ve tezler ortaya atılmıştır. Bu tezlerden öne çıkan ikisi Arne Naess önderliğinde ortaya koyulan derin ekoloji ve Murray Bookchin'in ortaya koyduğu toplumsal ekoloji görüşüdür. Derin ekoloji ekolojik krizin kaynağını insanmerkezci yaklaşım olarak görmektedir. Sadece ekonomik düzeyi yüksek ülke insanının refahının düşünülmesine karşı çıkarak bütüncül bir bakış açısı sergilemiştir. Bu bakış açısı sadece insanları değil bütün canlıları kapsamaktadır. Toplumsal Ekoloji ise ekolojik krizin kaynağını hiyerarşi ve tahakkümde aramaktadır. İnsanın doğadaki yerinin belirsizleşmesi insan-doğa, insan-insan ilişkilerinin yapısını bozmaktadır. Doğanın özyapısında insan-insan, insan-doğa ilişkilerinde gözlemlenen tahakküm ilişkileri aslında ekosistemde mevcut değildir. İnsanın doğayla olan kavgası, insanla insanın kavgasının uzantısıdır. Tez dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde ekoloji ve ekoloji biliminin tarihi ortaya konulmaktadır. Ekolojik krizin ne olduğu ortaya konularak mevcut ekolojik durum değerlendirilmektedir. İkinci bölümde derin ekolojinin düşünsel arka planı, ilke ve çözüm önerileri ve karşılaştığı eleştiriler ele alınıp değerlendirilmektedir. Üçüncü bölüm ise toplumsal ekolojiyi oluşturan ilkeler ve ekolojik krizi aşma önerileri ele alınmakta ve muhatap olduğu eleştiriler değerlendirilmektedir. Dördüncü ve son bölümde ise tüm bölümlerin genel bir değerlendirilmesi ve çıkarımlarına yer verilerek sonuç bölümü oluşturulmuştur.
Türkiye'de çok kültürlülük çoğulculuk ve din

Bu çalışmada Türkiye'deki çok kültürlülük ve çoğulculuk olguları din çerçevesinde ele alınmaya çalışılmıştır. Bu çerçevede kültür, kültürel çeşitlilik, kültürel farklılık, dini çeşitlilik, İslam kültüründe diğer dinlerin ve mensuplarının durumu ve toplumsal etkinlik hedefleyen aktif dini gruplar çerçevesinde Türkiye'deki dini çeşitlilik olguları incelenmeye çalışılmıştır. İnsanoğlunun kendi eliyle ortaya çıkardığı kültürel çeşitliliğin, sağlıklı bir biçimde algılandığı ve yönetildiği takdirde zenginliğe; aksi durumda ihtilafa ve hatta çatışmalara yol açabileceğinin gösterilmesi bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Kültür, bu durumda anahtar kavram olmaktadır. Zira en geniş tanımıyla kültür, doğanın verdiklerine karşılık insanoğlunun ürettiği hemen her şeydir. Bu dini kültür için de geçerlidir. İslam inancına göre semavi dinler kültürden doğmamışlar, ancak zamanla içinde bulundukları toplumda kültürleşmişlerdir. Yani din ilahi kaynaklı olsa da, o dinin zamana ve koşullara göre yorumlanması olan din anlayışı ya da dini kültür insan ürünüdür. Ancak bunlar birbirine karıştırıldığı, din anlayışının dinin bizzat kendisi gibi muamele gördüğü durumlarda içinden çıkılmaz hale gelebilmektedir. Tarihteki mezhep savaşları bu çerçevede ele alınabilir. İslam tarihindeki örnek olaylar bize, dini çeşitliliğe bakışın sosyal ve politik koşullara göre değişebileceğini göstermektedir. Geçmişte tarikatlar, günümüzde cemaatler, sadece dini hayatın değil, Türk siyasi ve toplumsal yapısının ayrılmaz bir parçası olmuşlardır. Doğası gereği bu gruplar çeşitlilik arz etmektedirler ve her biri yaptıklarıyla din hizmetlerinin bir parçasını tamamlamaktadırlar. Aralarındaki farklılık alanları temel konularda değil, ayrıntılarda ve metottadır. Dini gruplar arasındaki bu farklılıklar, sağlıklı bir biçimde algılandığı ve yönetildiği takdirde zenginliğe; aksi durumda ihtilafa ve hatta çatışmalara yol açabilmektedir.