turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk milliyetçiliğinin partileşme sürecinin sosyolojik incelemesi

Bu tez çalışmasında Türk Milliyetçiliğinin partileşme süreci ele alınmıştır. Türk milliyetçiliğinin 1950 sonrasında partileşmesi ve bunun nedenlerinin siyasal, sosyal ve kültürel nedenlerinin betimlemesi araştırmanın problematiğini oluşturur. Tarihsel olarak çalışmada, Osmanlı'nın reform dönemi ile 12 Eylül 1980 askeri darbesi arası dönem incelendi. Çalışmada ele alınan konu, toplumsal değişme teorileri arasında önemli yeri olan, işlevselci Talcot Parsons'ın geliştirdiği 'Sistem Teorisi'nin yaklaşımı ve önermelerine uygun olarak çözümlendi. Bu tezde bilgisi sunulan ana konular şunlardır: Türk siyaseti ve milliyetçi tezler; milliyetçi partilerin kuruluşunda aracı olan söylemler, tüzük ve program; milliyetçi partinin dayandığı toplum kesimleri ve kurucu siyasal elitler; milliyetçi partinin merkezi ve taşra örgütlenmesi; milliyetçi partinin incelenen dönemde iç ve dış toplumsal olaylar; milliyetçi partinin seçimlerde aldığı oy oranı, şu anda konumuz açısından önemlidir. Türk milliyetçiliğinin partileşme sürecini toplumsal dinamikleri ile betimleyen bu tezin 'siyaset sosyolojisine' katkı yapması beklenmektedir.
Cahit Tanyol'un Türk devlet felsefesine ilişkin görüşleri

Jüri : Prof. Dr. Sabahattin GÜLLÜLÜ Cahit Tanyol'un, ülkemizin sosyoloji alanında yetiştirdiği önemli sosyologlardan biri olmasının yanı sıra, edebiyat alanında da, şiir ve sanat üzerine onlarca makale yazmış bir bilim adamı olarak Türk düşünce hayatında oldukça saygın, ve seçkin bir yeri vardır. Cahit Tanyol'un sosyolojik görüşlerinin odak noktası devlet felsefesidir. Tanyol, Türk toplumlarının kurmuş olduğu devletlerin kaynağında ortak bir devlet felsefesi ve dünya görüşü olduğunu önemle vurgular. Buradan hareketle yazar, devlet sorunu anlamında da kilit rolü oynayan şeyin doğu-batı ayırımı olduğunu savunur. Ona göre Batı toplumu kendi ekonomik, sosyal ve kültürel tarih görüşlerini, insanlık tarihinin gelişim çizgisi olarak kabul edip, kendi uygarlıklarım evrensel boyutta ele alıp bu şekilde lanse etmektedirler. Onlara göre Asya Uygarlığı tali bir uygarlıktır ve sadece Batıya olan etkisi çerçevesinde ele alınabilir. Tanyol'a göre Batı dünya görüşünün kaynağında Antik Çağ, yani Yunan Mitolojisi olduğu halde, Türk Devlet Felsefesinin kaynağım Şamanist Mitoloji oluşturur. Yazar buradan hareketle bugünkü toplumsal sorunlarırnızm çözümü için kendi tarihsel gelişimimizin iyi bilinmesi gerektiğini belirtir. Tanyol, laiklik ve irtica'nın da gelişim seyrini, evrensel devlet anlayışımız açısından ele alarak, günümüzün başat sorunu olan ilticayı çok farklı bir perspektifte okuyucularına sunar.
Toplumsal değişme ve yöntembilim açısından K. Popper

Karl Popper çağımızın en önemli yöntembilimcilerinden biridir. Egemen bilim anlayışına karşı çıkarak yeni bir formülasyon geliştirdi. 0 ,19. yüzyıldan itibaren bilime damgasını vuran Comte'gil pozitivizme ve bu anlayışın bilimsellik ölçütü olan ' doğrulanabilirlilik' ilkesini yerden yere vurdu. Bunun yerine ünlü 'kuğular' örneğiyle 'yanlışlanabilirliliği getirdi. Bilim adamlarına kuramlarını yanlışlamaya elverişli oluşturmaları çağrısında bulundu. İçerik açısından tünel önermelerin boş olduğunu ve bize bilgi vermeyeceğini söylerken, tikel önermeleri öne çıkardı. Toplum anlayışında liberal demokratik bir tavır takındı. Anglo-Sakson demokrasi anlayışını benimseyerek iki partili bir sistemin savunuculuğunu yaptı. Bilimin gelişebilmesi için açık toplumun zorunlu olduğunu, totaliter kapalı toplumlarda bilimin asla yeşeremeyeceğini iddia etti. Toplumsal değişme konusunda evrimci yaklaşımı benimser. Büyük boy tarihsel kuramlara karşı çıkar ve onları kehanette bulunmakla suçlar. Dolayısıyla onların bilimsel olamayacağı savında bulunur. Bunun yerine küçük boy kuramları savunur. Devrim niteliğindeki hızlı toplumsal değişimlerin sonuçlarının kestirilemeyeceği savıyla topluma zarar vereceği kanısın- dadır. Bu yüzden de evrimci bir değişimi, yani adım adım ve kontrollü bir değişimi önerir. Bunu da, kendisi 'perakendeci toplum mühendisliği' adını verdiği yöntemle incelemeyi önerir.
Making of community in the margin: The case of Okmeydanı

Bu tez, Türkiye'de marjinde yaşama deneyimini, marjindeki semtlerden biri olan Okmeydanı'da yaşayan insanların anlatıları üzerinden anlamayı amaçlıyor. Bu çalışma, bu tür bir anlamayı mümkün kılmak için Okmeydanı'nın yerlisi olarak kendilerini tanımlayan bir cemaate odaklanıyor. Bu cemaatin üyelerinin ortak anlayışını çıkış noktası olarak alan bu tez, marjinde cemaatin inşasını ve Okmeydanı yerel halkının anlatılarındaki iki ortak meseleyi, kamusal temsiliyetleri ve yozlaşmayı, tahlil ediyor. Bu doğrultuda, öncelikle yerel halkın farklı kamusal alanlardaki marjinal semtler temsiliyetlerini nasıl benimsedikleri, reddettikleri ve tekrar ürettikleri inceliyor. Bu bölümün sonunda marjinalliğin ve normalliğin sürekli birbirlerini ürettikleri ve marjinalize olmuşların kendi cemaatlerini ve bu cemaatin normunu tahayyül edebilmek için başkalarını nasıl marjinalize edebileceklerini öğrendikleri sonuç olarak belirtiliyor. Daha sonra bir başka ortak mesele olan yozlaşma, semtin fiziksel yapısının dönüşümüne odaklanan bir analize tabi tutuluyor. Tezin bu bölümü yerel halkın bu fiziksel dönüşümü nasıl anlattığını ve bu anlatının yapısının ne tür işlevleri gerçekleştirdiğini inceliyor. Bu bölüm, ne tür temaların bu yozlaşma anlatısında kendine yer bulabildiğini ve ne tür temaların bulamadığını analiz ederek Okmeydanı'na ve semtin yerel halkının oluşturduğu hayali cemaate aidiyet hissinin, neoliberalism tarafından belirlenmiş bir söylemsel çerçevede siyasal taleplerin dile gelmeleri için üretildiğini iddia ederek sonuçlanıyor. Bu çalışma marjinalliği konuşmanın ve alternatif siyasetleri tahayyül etmenin, hegemonik dili yeniden üretmekten kaçınmak için, hegemonik anlayışa karşı konuşma yolları üzerine yoğun bir biçimde düşünmeyi gerektirdiği yorumuyla sonlanıyor.
Televizyonun toplum üzerindeki etkilerinin sosyolojik incelemesi

Bir iletişim aracı olarak televizyon, teknolojisinin görüntü ve sesi bir araya getirebilme özelliğinden dolayı diğer iletişim araçlarına göre insanlar arasında haklı bir popülariteye sahip olmuştur. Önceleri bilgi ve haber transferi sağlayan televizyon, sonraları yeni kullanım biçimleriyle bir iletişim aracı olmaktan öte, bir eğlence aracı olma yoluna girmiştir. Bu değişim birçok problemi de beraberinde getirmiştir. Popüleritesinden aldığı güçle televizyon, zamanla insanların yaşam tarzlarını, inanışlarını, kültürlerini vb. de etkilemeye başlamıştır. Bu hem bireysel hem de toplumsal anlamda ciddi bir değişimin de başlangıcıdır. Televizyon kültürü olarak da adlandırılan bu yeni değişim süreci insanları tamamen pasifize ederek istediği şekilde yönlendirmekte ve onun istekleri doğrultusunda hareket eden bir kitle oluşturmaktadır. Bu değişimin yönü birçok araştırmacı tarafından inceleme altına alınmış ve özellikle televizyondan kaynaklanan sosyal, psikolojik ve fizyolojik birçok olumsuz etkilerin oluştuğu gözlemlenmiştir. Ancak bütün bu olumsuz etkilerin kamuoyuna bütün açıklığıyla aktarılması çok kolay olmamaktadır. Çünkü insanların en fazla rağbet ettiği iletişim aracı olarak televizyon kendisini eleştiren bu görüşleri doğal olarak yayınlamayacak ya da kendi istediği şekilde değiştirerek aktaracaktır. Diğer medya araçları da televizyon ile herhangi bir anlamda yaygm bir rekabete girebilecek kadar güçlü değildirler. Televizyonun her türlü olumsuz etkisinin araştırılıp kamuoyuna aktarılması bilinçli izleyicilerin oluşması açısından önemlidir. Bilinçli izleyiciler televizyonun olumsuz etkilerine kapılmayacakları gibi ondan fayda da sağlayabileceklerdir. Aileden topluma, bireyden sosyal yapıya, kültürden eğitime, kadmdan çocuğa birçok alanda sayısız etkisi ortaya çıkarılan televizyonun olumsuz etkilerinden ancak bilinçli izleyici olmakla kurtulunabilir. Aksi takdirde insanlar, onun istediği gibi düşünen, onun istediği gibi tüketen, ona bağlı bir kitle olarak var olmaya devam edeceklerdir. Televizyonun etkileri konusundaki araştırmalar derinleştirilmeli, ondan fayda sağlamanın tüm yöntemleri mutlaka bulunmalı ve özellikle olumsuz etkileri ciddi biçimde araştırılıp kamuoyuna aktarılmalıdır. Bu sayede tamamen televizyonca düşünen niteliksiz kitleler yerine ne istediğini bilen, kendisine ve içinde bulunduğu topluma daha fazla katma değer üreten insanlar ortaya çıkabilir. Özellikle televizyonun fiziksel zararları üzerindeki araştırmaların artması gerekmektedir. Diğer sosyal ve psikolojik etkilerin de araştırılması bu konularda ortaya çıkan ve yaşanılan problemleri önlemede yardımcı olacaktır. IV
Exposing a void by filling it: witnessing as a mode of claiming political visibility and the case of vote and beyond volunteers

20. yüzyılın başlarından itibaren dünya çapında hızla uygulanmaya ve kurumsallaşmaya başlamış olan seçim gözlem ve denetim pratiği, Türkiye'de 2014 sonrası dönemde, Oy ve Ötesi isimli sivil toplum kuruluşu bünyesinde örgütlenen sivil vatandaşlar vasıtasıyla işlerlik kazanmaya başlamıştır. Seçim gözlem ve denetim pratiğine dair literatür, genellikle pratiğin hızla yaygınlaşmasını uluslararası normatif çerçevede anlamaya çalışmakta veya pratiğin kamuoyundaki karşılığına odaklanmakta; ancak kendi ülkelerinde seçim gözlem ve denetim görevini üstlenen vatandaşların politik repertuarında bu pratiğin nasıl ve neden yer bulduğuna eğilmemektedir. Bu çalışma, 7 Haziran ve 1 Kasım 2015 genel seçimlerinde Oy ve Ötesi bünyesinde müşahitlik yapmış otuz görüşmecinin anlatılarına dayanarak sivil inisiyatifle üretilen müşahitlik pozisyonunu anlamaya çalışmakta, bu pozisyonu gönüllülerin politika, demokrasi ve seçimleri deneyimleme biçimiyle ilişkilendirmekte ve pozisyonun kavramsal ve teorik açılımlarını seyircilik, görünürlük, görünüm ve şahitlik nosyonları üzerinden tartışmaktadır. Çalışma, müşahitliğin kanunen belirlenen teknik bir pozisyondan ziyade, günümüz Türkiye koşullarında politik olanın deneyimlenme biçim, olanak ve koşullarının bir sonucu olarak geliştirilen politik bir deneyim olduğunu önermekte, sivil vatandaşlar nezdinde bulduğu karşılığı da bu izdüşüm üzerinden açıklamaktadır.
Tunus'ta Arap Baharı: Fransa'nın Tunus yaşamına etkisi üzerinden bir değerlendirme

'Arap Baharı' olarak anılan Kuzey Afrika ve Ortadoğu'daki olaylar, Tunus'ta başlamış, müteakiben Mısır, Cezayir, Fas, Libya, Yemen, Bahreyn, Suudi Arabistan, Ürdün, Umman, Suriye ve Kuveyt'e sıçramıştır. Olaylar, ülkelerin sahip oldukları kendine özgü toplumsal kültür, siyasi birikim, tecrübe, kurumsal yapı gibi özellikler neticesinde her ülkede farklı bir yönde evrilmiş ve süreç her ülkede farklı yaşanmıştır. Tunus'ta, diğer ülkelerle karşılaştırıldığında daha az şiddetin ve ölümün yaşandığı olaylar sonucu Cumhurbaşkanı Bin ALİ yönetimi bırakmak zorunda kalmış, geçici hükümet kurulmuş, Kurucu Meclis seçimleri yapılmış ve bu seçimler bu sürecin içerisinde yer alan ülkelerde yapılan ilk serbest ve adil seçimler olarak tarihe geçmişştir. Kurucu Meclis öncülüğünde kurulan Anayasa Komisyonu ülkedeki her kesime hitap eden ve eski tecrübelerden ders alınarak hazırlanan Anayasayı tamamlamıştır. Müteakiben de Tunus bu anayasaya göre yeni Başbakan ve Cumhurbaşkanını seçerek hem bölge ülkelerine örnek olmuş hem de diğer ülkelerden farklılığını ortaya koymuştur. Çalışma, Tunus'un tüm bu farklılığı kazanmasında tarihi süreç içerisinde Fransa ile karşılıklı ilişkiler sonucu oluşan eğitimli ve güçlü orta sınıf, kendine özgü sosyal ve siyasi kültür, tecrübe ve kurumsal yapı gibi özelliklerin etkisinin büyük olduğu savıyla yapılmıştır. Bu kapsamda çalışmada Fransa'nın Cezayir'i işgal ettikten sonra Tunus ile komşu olması ve Tunus'taki reform hareketlerine öncülük etmesi, müteakiben Fransa'nın 1881 yılında Tunus'u işgali ile bu ülkede uyguladığı farklı sömürge politikası ve idari, hukuk, eğitim, kültür ve ekonomik hayatta yaptığı reformlar ile Tunus yaşamını günümüze dek etkileyen sonuçlar doğuracak şekilde yeniden yapılandırdığı incelenmiştir. Yine Fransa'nın yaptığı reformların Fransa'da eğitim görmüş ve yine batının, özellikle de Fransa'nın değerlerini benimsemiş liderler olan BURGİBA ile Bin ALİ zamanlarında da devam ettirilmesi ve bu reformların neticesinde Tunus'un sadece Arap ülkeleri arasında değil Ortadoğu ve Afrika ülkeleri arasında en modern ve batılılaşmış bir ülke haline geldiği Fransa'nın Tunus yaşamına etkisi üzerinden değerlendirilerek anlatılmıştır.
Neoliberalizm ve küreselleşme ekseninde beyaz yakalı emeğin dönüşümü: Nazilli'de özel dershanelerde çalışan öğretmenler üzerine bir araştırma

Bu tezin amacı, neoliberalizm ve küreselleşme ekseninde beyaz yakalı emeğin dönüşümünün, eğitim sisteminin piyasalaştırılması süreci ile birlikte özel dershanelerde çalışan öğretmenlerin sosyo-ekonomik koşulları üzerinden analiz edilmesidir. Araştırmada, Nazilli'de özel dershanelerde üniversiteye hazırlık grubunda çalışan ve mesleki kıdemi en az 3 yıl olan dershane öğretmenleri ile birebir görüşülmüştür. Verilerin toplanması, dershane öğretmenlerine anket ve görüşme formu biçiminde düzenlenmiş soru formu uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Nicel verilerin analizinde, yüzde ve frekans tekniği kullanılmıştır. Nitel verilerin analizinde ise, katılımcıların konuyla ilgili söylemlerinde ortak olan ve farklılaşan noktalar tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular, dershane öğretmenlerinin çalışma koşullarından dolayı pek çok sorun yaşadıklarını göstermektedir. Özellikle iş güvencesinin olmaması, yoğun mesai ve ders saatleri, düşük maaş, sosyal güvenlik ve özlük haklarının göz ardı edilmesi dershane öğretmenlerini sosyo-ekonomik yönden olumsuz etkilediği gibi, geleceğe yönelik düşüncelerinde de karamsarlığa neden olmaktadır. Elde edilen verilerin çeşitli değişkenlere, katılımcıların söylemlerine, çeşitli kaynaklara dayanarak çözümlenmesi ile dershane öğretmenlerinin çalışma koşullarını etkileyen süreçler ortaya konmaya çalışılmıştır.
Kapitalist üretim tarzı ile savaş arasındaki ilişkinin diyalektik bir analizi

Savaş olgusu yazılı tarih boyunca insanlığın en önemli gündemlerinden biri olmuştur. İnsanlık savaşlar için büyük maliyetlere katlanmıştır. Öyleyse savaş olgusu derince incelenmesi gereken bir alandır. Önemli bir olgu olan savaş, doğal olarak, yazılı tarih boyunca düşünürlerin temel düşünce konularından biri olmuştur. Düşünürler birçok farklı açıdan savaş olgusunu açıklamaya çalışmıştır. Din, milliyet, ideoloji, coğrafya, toplumsal cinsiyet ve ekonomi gibi faktörler açısından savaş olgusu şimdiye kadar incelenmiştir. Bu çalışmada savaş olgusu ekonomik faktör açısından incelenmiştir. Bu çalışmadan önce de savaş olgusu ekonomik temeli açısından analiz edilmiştir. Ancak bu çalışmayı diğer çalışmalardan ayıran özellik ise kapitalist birikim sürecinin değişik aşamaları sırasında serbest rekabetçi üretim, tekelci üretim, esnek üretim- savaş olgusunun aldığı farklı biçimler araştırılmıştır. Öyleyse bu çalışmanın alanında ilk çalışma olduğu ileri sürülebilir. Kapitalist üretim savaş olgusunu temel belirleyen olarak şekillendirmektedir. Serbest rekabetçi üretimin biçim verdiği sınırlı savaş anlayışı, tekelci üretimin şekil verdiği topyekun savaş anlayışı ve esnek üretimin belirlediği esnek savaş anlayışı kapitalizmin savaş olgusu üzerindeki etkisini gösterir. Ayrıca bu çalışmada literatüre yeni bir katkı olarak 'esnek savaşlar' kavramsallaştırması ileri sürülmüştür. Esnek savaşlar ekonomi tarafından belirlenen, iktidara dolaylı olarak ortak olma amacı hedefleyen, asimetrik savaşlardır. Bu savaş biçimin üzerinde diğer savaş biçimleri gibi ekonominin etkisi açıkça gözlenmektedir.
Kültür endüstrisinde birey, otorite ve tahakküm ilişkisi

Çalışmanın bütününde ele alınan temel analiz noktası, Frankfurt Toplumsal Araştırmalar Enstitüsü üyelerinin geliştirmiş oldukları etkili kültürel kuram ve bu kuramın modern dünyada aldığı biçimdir. Çalışmanın çıkış noktası ise; öncelikle Aydınlanma projesinin bir ürünü olarak mitleşmiş aklın ve sonrasında kültür endüstrisinin getirmiş olduğu standart, tekdüze toplum yapısının eleştirel odağıdır. Çalışmanın kapsamında modern dünyanın toplumsal alanda yarattığı kültürel sorunlar vardır. Bu sorunlar Frankfurt Okulu teorisyenlerinin üzerinde durduğu Aydınlanmanın akıl eleştirisi noktasından başlayarak eleştirel kuram ve kültür endüstrisi kavramının teorik çerçevesi ile incelenmiştir. Bu incelemede ortaya çıkan otoriter mahkumiyet; bireyi sunduğu, ürettiği ve sattığı her şeyi kendi gücü ile temin eden hakim erk ile karşı karşıya getirmiştir. Sorgulama ve eleştirel düşüncenin olmayışı bireyi itaatkar ve sunulanla yetinen bir yapıya dönüştürmektedir. Çalışmanın amacı; modern birey ve onun değişen yaşam alanının kültürel analizini sunmaktır. Bu noktadan çıkışla, tahakküm ve otorite kavramını kültür endüstrisi bağlamında ele alarak sosyolojik bir perspektif sunulmaya çalışılmıştır. Çalışmada kullanılan yöntem daha çok, literatür taraması ve konu üzerinde yazılmış teorik analiz çerçevesidir. Kuramsal ve derinlemesine analiz yapılarak, bu konular ekseninde çalışılmış tezler, makaleler ve yazılmış kitaplar incelenmiştir. Çalışmanın genel olarak vardığı sonuç ise; bireyin kendi yaşam pratiği olarak oluşturduğu kültürel alanın hakim güç tarafından kendi lehine kullanıldığıdır. Böylece pazar için sunulan kültürel değerler, hem bireyi hem de yaşadığı toplumsal alanı sahte bir yapıya dönüştürerek sömürmektedir.
Yeni socius kavramsallaştırmaları

Bu çalışmanın amacı, sosyolojinin inceleme nesnesi olarak kabul edilen modern toplumun, ekonomik ve siyasal kurumsal ve bilimsel alanlarla iç içeliğini göstermek ve bu durumun socius'un norm üretici etik bağlamını göz ardı ettiğini, sosyologların ve filozofların 'toplum' kavramsallaştırmalarından hareketle tarihsel seyri içinde ortaya koymaktır. Socius'un içinden doğan diğer tüm insansal oluşumlar gibi ekonomi ve siyaset kurumlarının da birer socius formu olduğunu göstererek, sosyal olanı ve dolayısıyla sosyolojinin şimdiye kadar göz ardı edilen inceleme nesnesini, açıkça ortaya koymayı amaçlamaktadır. Sosyolojinin etimolojik kökeninden hareketle inşa edilen sosyoloji biliminin, modern toplumlarla sınırlandırılması, günümüzdeki kimi socius biçimlerini tarihin dışında göstermektedir. Aynı zamanda sosyolojinin post veya küresel gibi kavramsallaştırmalarla aşılma girişimleri modern toplumun sonunu savlaması dolayısıyla sosyolojinin kendisini yok edici niteliktedir. Sosyolojinin socius üzerine üretilen sözler olarak genişletilmesi geleneksel, modern, postmodern ve küresel toplumları hatta sivil ve siyasal toplumları da kapsayan bir birlik formu olarak gösterilmek suretiyle başarılı sayılabilecektir. Ayrıca socius formu, sosyolojinin hem inceleme nesnesinin kapsam ve derinliğini sergileyebilecek hem de bu alanları sosyal teoriye konu kılabildiği için antropolojik, siyasal ve ekonomik alanların dışında sosyal olana özgün olarak kavramsallaştırabilecektir. Yine bunlarla beraber socius üzerine söylenen sözlerin-logosun, epistemolojik zenginliğinin gösterilmesi ile pozitivist yaklaşımların sosyolojiyi kısıtlayan doğası aşılabilecektir. Çalışmanın ilk bölümünde socius ile ilgili kavramsal ve kuramsal çerçeve belirlenmiştir. Sonraki bölümlerde Antikçağ Yunan'dan başlayarak günümüz postmodern toplum kuramsallaştırmalarına kadar toplum üzerine fikir üretmiş düşünürlerin socius imgelerine ulaşılmıştır.
Batı'da ortaya çıkan yeni dini hareketler: Hare Krishna hareketi

Bu çalışmada ilk olarak yeni dini hareketlerin ne olduğuna değinilmiş ve Hinduizm içerisinde Hare Krishna Hareketi'nin doğuşundan bahsedilmiştir. 15. yüzyılda Sri Chaitanya Mahaprabhu tarafından Krishnacılık akımı olarak ortaya çıkmış olan akım Prabhupada tarafından 19. yüzyılda Amerika'ya taşınmıştır. Krishnacılık akımı ABD'de Hare Krishna hareketine dönüşmüştür. Araştırmamızda Hare Krishna Hareketi'nin Tanrı anlayışı, insana bakışı ve hareketin temelini oluşturan Hare Krishna Bilincinin ne olduğu üzerinde durulmuş ayrıca hareketin ibadet sistemini oluşturan yoga, meditasyon ve beslenme kurallarına değinilmiştir. Son bölümde çalışmanın temelini oluşturan Hare Krishna Hareketi'nin Türkiye'deki misyonerlik faaliyetleri üzerinde durulmuştur. Hare Krishna Hareketi ülkemizde İstanbul'da Hint Kültür Merkezi adı altında faaliyet göstermektedir. Yoğun misyonerlik çalışmaları içerisinde olan Hare Krishna Hareketi'nin Türkiye'deki faaliyetlerini ortaya koymak amacıyla Merkez'in faaliyetlerine katılınmış ve bu faaliyetler hakkında bilgi verilmiştir.
Sosyolojide sinema filmlerinin eğitsel araç olarak kullanılması

Bu tezde, sosyoloji derslerinde kavram ve kuramların anlatılmasında sinema filmlerinden yardım alınmasına dair bir çalışma yapılması amaçlanmaktadır. Filmlerle birlikte sosyolojik kavram ve kuramların ele alınması bir ders işleme yöntemine dönüşmüştür. Bu yöntem sosyoloji bölümlerinde giderek artan bir uygulama haline gelmektedir ve bunun üzerine -özellikle yabancı literatürde- akademik çalışmalar yapılmaktadır. Bu tez çalışmasında genel olarak sosyolojide filmlerin eğitsel araç olarak kullanılması üzerine literatür taraması niteliği ön plana çıkan bir çalışma ortaya koyulmaya çalışılacaktır. Anket, yüz yüze görüşme gibi saha çalışması metotları yerine literatür taraması yapılarak konu ele alınacaktır. Özellikle üçüncü bölümde anket ya da yüz yüze görüşme gibi saha çalışması metotları literatür taraması ile ikame edilecektir.
Türk siyasal yaşamında milliyetçilik öğretisi ve MHP'nin son zamanlardaki yükselişinin nedenleri

Kurumlar sosyolojisi içerisinde gerçekleştirilen bu çalışma Türk siyasal yaşamında gelişmeye başlayan milliyetçilik akımının özellikle Milliyetçi Hareket Partisi'nin yükseliş koşullarını incelemektedir. Sosyal bilimlerin yaşadığı en büyük sıkıntılardan biri olan kavram karmaşası nedeniyle birinci bölümde yani kavramsal çerçevede, çalışma esnasında kullanılan kavramlar açıklanmıştır. Kuramsal çerçevede çalışmanın amacı, önemi, yöntemi, kapsamı ve sınırlılıkları belirtilmiştir. Kuramsal aşama iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda milliyetçilik ile ilgili kavramlar, milliyetçilik kuramları, milliyetçiliğin tarihsel gelişimi incelenmiş ve ikinci kısımda da Türkiye'de milliyetçiliğe geçilmiştir. Bu bölümde ilk olarak, Türk milliyetçiliğinin doğuş koşulları anlatılmış, cumhuriyetin ilanına kadar gelinmiştir. Daha sonra, Türkiye'de milliyetçilik, 1923 -1950, 1950- 1990 ve 1990'dan günümüze kadar olmak üzere üç ayrı dönemde incelenmiştir. En son bölümde ise Türkiye'de milliyetçilik akımının özellikle MHP'nin yükseliş koşulları ve sebepleri anlatılmaya çalışılmıştır. Sonuç bölümünde ise yapılan çalışmanın genel bir değerlendirilmesi sunulmuştur.
Dilbilimsel model, Claude Levi-Straus ve yapısalcılık

XX. yüzyılın başında Ferdinand de. Saussure'ün ortaya attığı düşünceler dilbilimin çehresini değiştirmekle kalmamış sosyal bilimlerin diğer alanlarını da etkilemiştir. Dil ile söz'ü birbirinden ayıran Saussure, dilyetisini bu iki kavramın toplamı ve onların üstünde bir olgu olarak değerlendirir. Dili bir dizge olarak ele alan yaklaşımında, eşsüremli incelemeye öncelikli bir yer vermiştir. Dilbilimde yapısallcı yaklaşımın temelinde onun görüşleri yatmaktadır. A. B. D. 'de F. Boas'ın çalışmalarıyla başlayan araştırmalar, Saussure'den bağımsız gelişmiştir. Amerikan dilbilim ekolünün temel isimlerinden ikisi E. Saphir ve L. Bloomfied olarak değerlendirilebilir. Saussure'den sonra dilbilimin en önemli kuramcısı, bu ekolün içinden çıkmış olan Noam Chomsky'dir. Üretici-dönüşümsel dilbilgisi yaklaşımı her ne kadar yapısallcı yaklaşımın dilbilimde etkinliğine son verdiği düşünülse ' de, bu tartışma götürür bir yorum olarak değerlendirilmelidir. Sosyal bilimlerde yapısallcılık kaynağını dilbilimde gelişen yapı kavramından almıştır. C. Levi-Strauss, dilbilimde gelişen eşsüremli yaklaşım ve yapı kavramını ele almış ve bunu kültürel, sosyal olguların değerlendirilmesinde kullanmıştır. Dil/söz karşıtlığına doğrudan bağlı yapı/olay karşıtlığını ele alarak kültürel olguları açıklamayı amaçlayan ve insan aklının bilinçsiz yapısını bulmayı amaçlayan teorisini geliştirmiştir. İlkel sınıflandırmalar, akrabalık ilişkileri, söylen analizi gibi alanlarda, Levi.-Strauss'un sadece dilbilimden devraldığı mirasla yola çıktığını söyleyemeyiz. Onun yaklaşımını etkileyen diğer isimler olarak Freud, V. Propp, Durkheim ve M. Maus'u verebiliriz.