turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası insan hakları bağlamında namus cinsiyetleri: Kavramsal ve hukuksal boyutu ve Türkiye özelinin değerlendirilmesi

Bu doktora tezi, uluslararası hukukun insan haklan alanında yargısız infaz türü olarak kabul edilen namus cinayetleri ve namus kavramı konusunu disiplinler arası bir açıdan incelemektedir. Araştırmanın ilk bölümünde namus ve şeref kavramları tanımlanmakta ve namus kavramının disiplinler arası yapı çözümü yapılmaktadır. Bu kavramlar iktidar, dil, özerklik kavramlarıyla bir bütün olarak ele alınarak, ortaya çıkan söylemin değerlendirilmesi yapılmaktadır. İhtiras cinayetleri ile namus cinayetleri arasında kavramsal ve kuramsal paralellik kurulmakta, farklılıklar irdelenmekte, bu suçların köklerindeki nedenler itibarıyla birbirleriyle nasıl örtüştüklerinden bahsedilmektedir. Uluslararası insan hakları hukuku ile ilgili incelemeler, Roma hukukunun zina ile ilgili kanunlannın incelenmesi ile başlamakta, namus cinayetlerinin yaygın olduğu dünyadaki diğer ülkelerdeki kanun yaptırımlarına değinmektedir. Bu açıdan Latin Amerikadan Orta Doğuya kadar geniş bir coğrafyada bulunan ülkelerin konuyla ilgili hukuk mevzuatına detaylı olarak girilmiştir. Uluslararası insan hakları mekanizmalarında, özellikle Birleşmiş Milletler bünyesinde, konu ile ilgili tavsiye kararlarının değerlendirilmesi yapılmaktadır ve bu konudaki güncel kilometre taşı olarak nitelendirilen gelişmelere değinilmektedir. Türkiye'nin dört şehrinden toplanan kararlann analizi araştırmanın ana bölümünü oluşturmaktadır. Toplanan veriler toplumsal cinsiyet bakış açısıyla, feminist söylem içerisinde analiz edilmektedir. Kararlar, şu an yürürlükte olan ve yürürlüğe girecek olan Türk Ceza Kanununda ele alınarak değerlendirilmesi yapılmaya çalışılmaktadır. Yine bu bölümde namus cinayetlerine tanım getirilmekte, bu cinayetlerin nasıl işlendiği, hangi faktörlerin bu cinayetlere neden olduğu detaylandırılmaktadır. Sonuçlar uluslararası ve disiplinler arası bakış açısıyla değerlendirilip, bütün dünyadan bu suç türünün ortadan kaldınlması için nasıl çalışmalar ve hangi düzenlemeler yapılması gerektiğine ışık tutmaktadır.
Etnik milliyetçilik bağlamında Kosova ve Karabağ sorunlarının karşılaştırılması

Güney Kafkasya ve Batı Balkanların bağımsızlık süreçlerinde yaşanan olaylar, Kosova ve Karabağ sorunları çerçevesinde değerlendirilerek, sorunlar arasındaki benzerlikler ve farklılıklar incelenmiş, sorunların çıkma sebeplerine değinilmiştir. Her iki sorun yirminci yüzyılda dünya gündeminde yer almakla birlikte, dünya devletlerini gelecekteki olası sorunlara da hazırlamıştır. Soğuk Savaş yıllarında görmezden gelinen ve bastırılan sorunlar, Doğu Bloku'nun çöküşü ve Soğuk Savaş'ın da bitmesiyle, devlet içi etnik çatışmalar olarak başlamış, daha sonrasında ise devletler arası çatışmalara dönüşmüştür. Zamanla büyüyen çatışmalar uluslararası örgütlerin de dikkatini çekmesiyle birlikte uluslararası seviyeye taşınmıştır. Sorunların çözümü için azınlık haklarının daha da geliştirilmesi ve arttırılması gerekmektedir.
NATO's future: Topics of mission preservation and power of decision making

Bu tez, yeni dünya düzeninde NATO'nun geleceği ile ilgilidir. NATO Soğuk Savaş döneminde bir güvenli ve savunma örgütü olarak kuruldu. Ana görevi ittifak üyelerinin arasındaki çatışmaları önlemek ve ortak düşmana, yani Varşova Paktı Örgütüne karşı savunma stratejileri geliştirmek ve uygulamaktı. Soğuk Savaş 1991'de bitti ve Varşova Paktı Örgütü sonlandırıldıktan sonra NATO'nun geleceği geniş kapsamlı bir tartışma konusu oldu. Aydınlar ve siyasi liderler arasında başlıca iki görüş ortaya çıktı. Bir görüş NATO'nun devamını, diğeri ise sonlandırılmasını savunuyordu. Soğuk Savaş sonrası dönemde, NATO'nun ortak düşman kavramını yeniden tanımlayarak devam etmesi gereğini ortaya koyan çeşitli gelişmeler oldu. NATO tartışması bu tezde birkaç açıdan ele alınmaktadır: güvenlik ve savunma ittifakı kavramının tarihsel gelişimi ; iki karşıt yaklaşımı incelemek amacıyla Soğuk Savaş dönemi sonrasındaki siyasi gelişmelerin bir analizi; NATO ile karşılaştırmak üzere Varşova Paktı Örgütünün analizi ve ABD AB ilişkileri ekseninde Soğuk Savaş sonrası siyasi gelişmelerin analizi. BM NATO ilişkileri Soğuk Savaş sonrası iki örgütün karar verme gücü denemeleri bağlamında incelendi. Tezde sonuç olarak tarihsel arka planın NATO'nun sonlandırılmasını desteklemediği noktasına ulaşıldı ve örgütün yeni tehdit ve BM ile yeni güç ilişkileri çerçevesinde varlığını sürdüreceği anlaşıldı.
Avrupamerkezcilikten çok medeniyetli Dünya'ya: Uluslararası ilişkilerde kimlik siyaseti

Uluslararası ilişkiler kavramı, devletler arasında gerçekleşen, karşılıklı bir etkileşim süreci ile ilgilidir. Kimlik sorununun uluslararası ilişkiler kapsamına alınması oldukça önemlidir. Kimlik toplumsal bir olgudur. Kimlik kavramının altında yatan unsur karşıtlık, farklılıktır. Kimlikler aynı zamanda tarihsel ve sosyal süreç içerisinde oluşurlar. Bu süreç bireylerin hem bireysel hem de toplumsal ilişkilerini etkilemektedir. Özellikle son 20 30 yılda kadim medeniyet havzalarında görülen kimlik canlanmaları, Avrupamerkezcilik karşısında ciddi argüman olarak kullanılmaktadır. Aslında bu canlanmalar gerek Batı akademi dünyasında gerekse de Doğu akademi dünyasında hem zengin bir literatürün oluşmasına sebep olmuştur hem de bu canlanmayı anlamaya çalışan teorik çalışmalarında ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Aynı şekilde bu tartışmalar ülkelerin kendi içlerinde de gerek iç siyasetlerinde gerekse de dış siyasetlerinde önemli rol oynamaya başlamıştır.
Arap Baharının İran ve Suudi Arabistan güvenlik harcamalarına etkisi ve ekonomi politik analizi

İlk insandan günümüze kadar, güvenlik fenomeni, insanoğlunun ele aldığı en önemli konulardan bir tanesidir. İnsanlık tarihi kadar eski olan 'güvenlik ihtiyacı', aileden köylere, kasabalardan şehirlere, şehirlerden devletlere kadar insanoğlunun meydana getirdiği tüm organizasyonların başat sorunsalıdır. İnsanlığın binlerce yıllık birikimi boyunca 'güvenlik' olgusuna nasıl yaklaşılması gerektiği ve güvenliğin nasıl tesis edileceği noktasında çok çeşitli görüşler ortaya çıkmıştır. Büyük ve yıkıcı savaşların yoğun bir şekilde yaşandığı 19. ve 20. yüzyıl boyunca, devletler varlıklarını sürdürebilmek ve güvenliklerini sağlayabilmek için birbirleriyle kıyasıya bir rekabet içine girmiştir. 21. yüzyılın dünya siyaseti ve özellikle de Ortadoğu Bölgesi için en önemli olaylarından bir tanesi olan Arap Baharı, bölge ülkelerinin varlıklarını devam ettirip, ayakta kalabilmeleri için güvenlik politikalarını revize etmesine sebep olmuş, güvenlik harcamalarını artırıcı bir etki yaratmıştır. Bu çalışma, bölgenin fikirsel anlamda zıt iki aktörü olan İran ve S. Arabistan'ın, Arap Baharı sürecinde güvenlik politikalarını uygulayabilmek ve nüfuz alanlarını genişletebilmek için yapmış oldukları güvenlik harcamalarını ekonomi politik açıdan değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
Mısır'da Müslüman Kardeşler örgütü: Dünü, bugünü ve ideolojisi

11 Eylül hadisesi sonrasında değişen A. B. D. politikaları, uzun yıllar boyunca otokrasiyle yönetilmekten muzdarip olan Orta Doğu ülkelerinde halk hareketlerini tetiklemiştir. İcra edilen kitlesel eylemler, köklü sosyal gruplar ve gelişen iletişim ağları sayesinde bu ülkelerde demokratik dönüşümün yaşanmasına zemin hazırlamıştır. 'Arap Baharı' adı verilen bu sürecin kazananları arasında yer alan ve Mısır'da iktidar olmayı başaran sosyal gruplardan 'Müslüman Kardeşler Cemiyeti' tezin ana öğesidir. Tezin amacı; Mısır'da İslam tandanslı bir hayır derneği olarak kurulan Müslüman Kardeşler Cemiyeti'nin ideolojik ve politik gelişimini, Mısır siyasi tarihi paralelinde ele alarak analiz etmektir. Tezde, Cemiyet'in neden ve nasıl ortaya çıktığı ve günümüze kadar hangi siyasi ve ideolojik kimlikleri benimsediği incelenmiştir. Kadim Mısır'dan günümüze kadar yaşanan siyasi gelişmeler ışığında 'Mısır politik kültürü' betimlenmiş ve 'İslami düşünce' nin çeşitlenmesi ekseninde Cemiyet'in kuruluşu, gelişimi ve mevcut durumu ele alınmıştır. Bu amaçla Türkçe, Arapça ve İngilizce literatür taranmış, güncel gelişmelere yer verilmiştir. Tezde, 'İslam modernizmi' akımından beslenen ve 'kökenci İslam' anlayışını müteakiben 'radikal İslam' düşüncesine kayan Cemiyet'in, ideolojik açıdan son olarak 'ılımlı İslam' biçiminde nitelenen pozisyonda durduğu; İslami yönetim taleplerinin yerini demokratik yönetim söylemlerinin aldığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca başlangıçta siyasetten uzak kalma stratejisi izleyen Cemiyet'in, yerel ve uluslararası politik gelişmeler sonrasında siyasileştiği anlaşılmıştır. Mısır'ın sosyo-ekonomik durumunun ve halkın 2011 Devrimi sonrasında istediğini alabilecek potansiyele sahip olmasının, halen iktidar olan Cemiyet'in elini zayıflattığı gözlemlenmiştir. Ancak Orta Doğu'nun genelinde var olan yapılanması sayesinde Müslüman Kardeşler Cemiyeti'nin önemli bir siyasal aktör olarak kalacağı düşünülmektedir.
Enver Hoca dönemi ve sonrası Arnavutluk

Balkanların en küçük ve en yoksul, aynı zamanda da stratejik konumu itibariyle önemli ülkelerinden biri olan Arnavutluk, kendine has yapısı ve Soğuk Savaş döneminin izole edilmiş ülkesi olması sebebiyle dikkat çekmektedir. Enver Hoca'nın 1944 yılından 1985 yılına kadar süren uzun iktidar dönemi boyunca izlediği sosyalist politikalar ve baskıcı rejim ülkede demokrasinin gelişmesine engel olmuştur. Yugoslavya, Sovyetler Birliği ve Çin ile sürdürdüğü ikili ilişkiler sınırlı kalmış, bu devletlerle bozulan ilişkiler sonucunda Arnavutluk, Enver Hoca'nın ölümüne kadar emperyalizm ve revizyonizmle mücadelede kendisini dünyadan izole etmiştir. 1990'dan sonra Doğu Avrupa'da komünizmin çökmesi ile Arnavutluk'un dış politikası değişim göstermiştir. Ülke çok partili yaşama geçmişş ve demokratikleşme sürecinde kapılarını dış dünyaya açmış, özellikle de Batıyla iyi ilişkiler kurmaya çalışmıştır. Bu çalışma ile Enver Hoca iktidarına kadar olan tarihsel süreç, Enver Hoca dönemi ve ölümünden sonra Arnavutluk'un iç ve dış politikasındaki gelişmeler ve aynı zamanda iki farklı rejimin ülkedeki siyasi, ekonomik ve sosyal durum üzerindeki etkisi ele alınmıştır.
The relationship between the Turkish govemment and the humanitarian international non governmental organizations between 2011-2019

Bu araştırma, Türk Hükümeti ile Suriye krizinin başlamasından sonra Türkiye sınırları için faaliyet göstermeye başlayan uluslararası insani yardım kuruluşları arasındaki ilişki dinamiklerini anlamayı ve Türkiye'deki durumla tamamen farklı olan HINGOs konseptini getirmeyi amaçlamaktadır. Bu iki taraf arasındaki belirsiz ilişkiler, şartların malum hassasiyeti, Türk Hükümeti'nin uluslararası insani yardım kuruluşlarına karşı şüpheci bakış açısı, bu kuruluşlarınhükümetin sınırlamaları ve bu alandaki tecrübe eksiklikleri yüzünden karşılaştıkları zorluklar nedeniyle araştırmacılar tarafından ele alınamadı. Bu araştırma yöntem olarak nitelik temelli olup, araştırma konusuyla direk ilişkili olan üst düzey hükümetyetkilileriyle ve Türk Hükümeti'nin farklı kurumları ile direk ilişkileri olan uluslararası yardım kuruluşlarının temsilcileriyle yapılan röportajlarlaoluşturulmuştur. Bu röportajlar taraflar arasındaki yanlış anlaşılmaları, ilişkikopukluklarını ve özellikle 2016 yılında yaşanan darbe girişiminin ardından ortaya çıkan yasal belirsizliklerle beraber yaşanan zorlukları ve işbirliği fırsatlarını anlamayı amaçlamaktadır. Ulaşılan sonuçlar şu şekilde özetlenebilir; Türk Hükümeti insanikrizlerle baş etme hususunda tecrübe eksikliği yaşadığını ve hala yaşamakta olduğunu kabul ediyor. Dolayısıyla uluslararası insani yardım kuruluşları Türk Hükümeti ile işbirliği yapmanın zor olduğunu belirtiyorlar. Sistemsel yaklaşım eksiliği ve iki taraf arasındaki ilişkileri etkili bir şekilde organize edebilecek bir uzman birimin yokluğutarafların işbirliği içinde çalışamamasına neden olan ilişki kopukluklarınınarkasındaki temel sebepleri oluşturuyor. Bu çalışmayla ortaya konan öneriler, ilişki dinamiklerinin geliştirilmesine katkı sağlayacak bir işbirliği örneğiyle ilişkikopukluklarını gidermek ve insani çalışmalara daha fazla alan sağlamayı içermektedir. Böylelikle Türkiye'nin insani yardım faaliyetleri yürüten ülkeler arasındaki derecesiyükseltilebilir. Anhatar Kelimeler: Türk Hükümeti, Yabancı İnsani Yardım Kuruluşları, Suriye savaşı 2011, Mülteciler, Türk Vatan Güvenliği, 2016 askeri darbe girişimleri başarısız oldu.
Soğuk Savaş Döneminde ABD ve SSCB'nin politik istihbarat yöntemlerinin karşılaştırması

Bu tezin temel argümanı 2. Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkan politik istihbarat akımıyla, aynı dönemde SSCB'de meydana gelen istihbaratı incelemek ve Soğuk Savaş döneminin iki kutuplu sisteminde ABD ve SSCB'nin politik istihbarat alanındaki üstünlük mücadelesine ışık tutmaktır. Soğuk Savaş döneminde iki süper güç arasında cereyan eden ideolojik kutuplaşma, politik istihbarat bakımından kendini açıkça ortaya koymuştur. Çalışmada, politika ve istihbaratın özellikleri, bu dönemde olan olaylar izlenen siyasi, ideoloji ve ekonomik istihbarat politikaları, ikili siyasi anlaşmalar ve kullanılan yöntemler dikkate alınarak dönemin değerlendirilmesi yapılacaktır.
Civil military relations in Egypt and Turkey

Bu çalışmada Türkiye ve Mısır'da sivil-asker ilişkilerinin gelişimi tarihi bir bakış açısı ile karşılaştırılmaktadır. Birçok ortak noktanın varlığına rağmen, Türkiye ve Mısır'da sivil-asker ilişkilerinin gelişiminde zıtlıklar ağır basmaktadır. Bu çalışmada özellikle Mısır'da 1952 yılında Türkiye'de ise 1960 yılında gerçekleşen askeri müdahelelerin benzerliklerinden esinlenilmiştir. Benzer nitelikler taşıyan bu darbeler her iki ülkede farklı sonuçlar doğurmuştur: Mısır'da asker siyasi hayatı yönetmeye devam ederken, Türkiye'de asker siyasi gücü sivillere geri vermiş ancak siyaset üzerindeki kontrolünü de artırmıştır. Bu tezde Mısır'da askeri iktidarın, Türkiye'de ise vesayet rejiminin oluşmasının sebepleri incelenmektedir. Bundan sonraki dönemlerde Mısır'da askerin siyasi hayattaki görünürlüğü azalırken, Türkiye üç askeri müdaheleye daha sahne olmuştur. Sivil asker ilişkilerindeki değişimin gösterdiği bu farklı tablolar basit açıklamalara izin vermemektedir. Askerin siyasi hayattaki rolünün karmaşık ve çok yönlü yapısını anlamak için Mısır ve Türkiye'de milli orduların modernleşmesi ve profesyonelleşmesi, tarihi rolleri, her iki ülkenin siyasi rejimleri ve uluslararası şartlar incelenmektedir. Sivil asker ilişkilerini açıklayan çeşitli yaklaşımların kullanılması Mısır ve Türkiye'de sivil-asker ilişkilerinin farklı yorumlarına imkan verirken, karşılaştırmalı yöntem de literatürdeki bazı önermelerin test edilmesini sağlamaktadır.
The military coup d'etat Somalia and it's rule 1969-1991

Türkiye'nin Africa Kıtasıyla olan ilişkilerinin tarihçesi çok eskiye dayanmakla beraber son zamanda Türkiye ile Alt Büyük Sahra Afrikası arasında şimdiye kadar görülmemiş yeni bir etkileşim seviyesi gözlenmektedir. Türkiye'nin dış politikasında batı dünyası dışındaki dünyanın giderek artan önemi böylece başlamıştır. 1990'lardan sonra Alt Büyük Sahra Afrikası, Türkiye'nin ilişkilerini yoğunlaştırdığı bölgelerden birisi olmuştur. 1998'de hazırlanan Afrikayaaçılma planı, diğer planlara kıyasla Türkiye'nin alt büyük sahra Afrikasına yönelen dış politikainisiyatifinin katalizörü olmuştur. Başlangıçtaki hedeflere ve elde edilen sonuçlara bakıldığındaTürkiye'nin, 1998 planından net bir başarı kazanmış olduğunu savunuyorum. Hem Afrika'nınmilletleri ve hem de Afrika ülkeleri bazında. Ancak, Türkiye ve Somali ilişkileri, 19 Ağustos 2011'de başlamıştır. Dört Türk bakan ve Türkiye'nin kültür ve iş dünyasının çok sayıda seçkin mensuplarından oluşan bir delegasyonBaşbakan Sn. Recep Tayyip Erdoğan başkanlığında Mogadişu'ya gitmiştir. Ziyaretin resminiteliğinin yanında gıda yetersizliğinin giderilmesi amacını da taşımaktaydı. O zamanlardaSomali'de günde 10,000 yetişkin olmak üzere 2.8 milyon kişi ciddi ölüm tehdidi altındaydı. Bazı bölgelerde kötü beslenme ve açlık oranı %38'in üzerinde ve bu durum, tüm Somali nüfusunun%20'sinin gıdasız kalmasına neden olmuştu. Durum o kadar vahim ve acildi ki, 1984'ten beri ilk kez birleşmiş milletlerde açlık ilan edilmişti. Sözcükler: Türkiye Alt-Büyük- Sahra Afrikası, Türk Dış Politikası, Türkiye-Afrika İlişkileri, 1998 Eylem Planı.
Dağıstan özerk cumhuriyeti

Bu araştırmada, ilk bölümde, Dağıstan'ın Coğrafi ve etnik konumu ele alınmıştır. Dağıstan'ın coğrafi konumu incelenirken, ülkenin insanlarının fiziki yapısının, coğrafi şartlarla doğru orantılı olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bu bölümde Dağıstan'ın etnik yapısı ve burada yaşayan milletlerin kültürleri incelenmiştir. İkinci bölümde Dağıstan'ın tarihi araştırılmış ve Dağıstan'ın tarih içerisinde geçirdiği evreler kronolojik sırayla ortaya konmuştur. Özellikle; Rusların Dağıstan'ı işgali ile ortaya çıkan ve 'İmamlar Hareketi' diye bilinen oluşumun, Dağıstan'ın tarihinde çok önemli bir yer tuttuğu ve bu hareketin devamı olan 'Müridizm''in günümüzde de potansiyel bir güç olarak ayakta durduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca Bolşevik Devrimi'nden sonra ortaya çıkan bağımsızlık mücadeleleri ve bu esnada kurulan Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti'nde, bu bölümde araştırılan konular arasındadır. Son bölümde ise; önce, sosyalist sistemin çöküşü ve Rusya Federasyonu'nun kuruluşu anlatılmıştır. Daha sonra, Dağıstan'ın siyasi yapısı incelenmiş ve bu yapı içerisinde son yıllarda ortaya çıkan bağımsızlık hareketleri araştırılmıştır. Bölümün sonunda, Dağıstan'da bugünkü durum, sosyo-politik, ekonomik, etnik ve dini problemler değerlendirilmiştir. IV
Russian policy towards the Caspian Region under Putin

Bu tezin amacı Putin yönetimindeki merkezileştirilmiş Rusya'nın Hazar Bölgesi'ne karşı olan yeni politikasının, önemli global değişimler ışığında, uzun vadede bölgedeki etkinliğinin ne derece olacağını incelemektir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, Rus dış politikasına genel bir çerçeve çizmektedir. İkinci bölüm Rusya'nın bölge ülkelerle olan ikili ilişkilerini petrol ve gaz politikası bağlanımda incelemektedir. Üçüncü ve son bölümde ise, Rusya ve Amerika'nın Hazar Bölgesi'ndeki geleceği hakkında bazı değerlendirmeler ve bununla ilgili bazı öneriler yer almaktadır. Tez sonuç olarak son dönem Rusyası'nın Hazar Bölgesi'ne olan politikasının, Putin'in 'Yalan Çevre' politikası çerçevesinde, uzun vadede ekonomik gücünü elde etmesiyle Rusya'nın vazgeçilmez politik ve ekonomik bir aktör olarak varlığım sürdüreceği iddiasında bulunmaktadır.
Darfur sorunu'nun uluslararası boyuta taşınmasında küresel enerji politikalarının rolü

Darfur Sorunu, Sudan'ın batı bölgesinde 1980'li yıllarda yaşanan kabileler arası çatışmalarla başlamıştır. 2003 yılındaki isyancı saldırıları sonrasında bu yerel çatışmalar, uluslararası bir krize dönüşmüştür. Sorunun tarihi bağlamını ihmal eden uluslararası medya, bölgedeki çatışmaları bir Arap-Afrikalı çatışması şeklinde yansıtmıştır. Bu anlatımla birlikte Sudan Hükümeti'nin ve Cancavid milislerinin Afrikalı kabilelere soykırım uyguladığı iddia edilmiştir. Birleşmiş Milletler'den Uluslararası Ceza Mahkemesi'ne kadar birçok uluslararası kurum ve kuruluş bu soruna müdahil olmuştur. Sudan'a yönelik en yoğun kampanyalar Amerika Birleşik Devletleri'nde yürütülmüştür. Söz konusu kampanyalar, hem Ömer el-Beşir rejimini hem de Sudan'la güçlü ekonomik ilişkileri olan Çin yönetimini hedef almıştır. Bu durum, Darfur'a yönelik uluslararası ilginin altında yatan sebeplerin sorgulanmasına yol açmıştır. Darfur'a alışılmışın dışında ilgi gösteren bazı devletlerin bölgedeki ekonomik çıkarları çerçevesinde politika yürüttükleri görülmektedir. ABD ve Fransa, komşu Çad ve Orta Afrika Cumhuriyeti'ndeki çıkarlarını korumakla ilgilenirken Çin Halk Cumhuriyeti de Sudan'daki petrol yatırımlarının zarar görmemesi üzerine bir politika yürütmüştür. Daha geniş perspektifle bakıldığında Darfur Sorunu üzerinden yürütülen politikaların Birinci Dünya Savaşı öncesinde Afrika'ya yönelik olarak yürütülen emperyalist paylaşım mücadelesini andırdığı görülmektedir.
Diversification of Ethiopia's foreign policy and post-cold war Ethio-Turkish relations

Etiyopya, dünyanın çeşitli ülkeleriyle uzun yıllara dayanan sosyo-kültürel, ekonomik ve politik ilişkilere sahiptir. Dış faktörlerle birlikte, bu dış ilişkilerin yapısı iç rejim tipinden de etkilenmiştir. Geçtiğimiz birkaç on yıl boyunca, Etiyopya'nın otoriter rejimleri, dış politikayı hükümetlerini meşrulaştırmak ve iktidarda kalmaya devam etmelerini sağlamak için bir araç olarak kullandılar. Bu, devlet merkezli ve elit ağırlıklı egemen dış politika ve stratejilerin oluşturulmasına ve uygulanmasına yol açmıştır. Ülkenin dış politikasını kitlelerin sosyoekonomik ve politik taleplerine cevap vermek için kullanma yönünde son derece sınırlı çabalar vardı. Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve 1991'de Etiyopya'daki sosyalist rejimin çöküşü, ülkenin dış politika yapımında yeni bir dönemin başlangıcına yol açtı. Eski Doğu veya Batı merkezli dış politika yaklaşımının yerine, Soğuk Savaş sonrası Etiyopya, ilişkilerini çeşitlendirmeye başladı ve hem kurulu hem de yeni ortaya çıkan güçleri devreye soktu. Dahası, Soğuk Savaş sonrası Etiyopya'nın dış politikası ve stratejisi, Afrika Boynuzu ülkeleriyle stratejik işbirliğinin geliştirilmesine dikkat etmektedir. Öte yandan, dış politika analistleri, devam eden politika çeşitlilikleri ile ilgili bazı argümanlar ileri sürmektedirler. Bazı yorumcular çeşitlendirme yanlısı iken, diğerleri ise dış politika çeşitlendirme sürecinin sonuçlarına kuşkuyla yaklaşıyor. Bu çalışmada, Etiyopya'nın ulusal çıkarlarını sağlamak için kapsamlı bir dış politika çeşitlendirme programının önemi tartışılmaktadır. Bu tez, Etiyopya'da çeşitli çıkar gruplarının ortaya çıkması ve ülkenin dış politika yapımındaki potansiyel rolleri göz önünde bulundurularak, çoğulcu düşünce okulunun önemli anlayışlarını ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışma, kapsamlı bir dış politika çeşitliliğinin sürdürülmesinin, Etiyopya'daki çeşitli baskı gruplarının, sosyo-ekonomik ve politik çıkarlarını geliştirme ve ilerletme seyrinin bir arada bulunmasına ve olumlu yönde etkilemesine olanak sağladığını göstermektedir. Soğuk Savaş sonrası Etiyopya'nın geleneksel ve gelişmekte olan güçlerle ilişkileri üzerine çalışmalar olsa da, hiçbiri ilişkileri kapsamlı bir şekilde incelememiştir. Bu çalışma, niceliksel ve niteliksel verilere dayanarak ve Soğuk Savaş sonrası dönemdeki Etiyopya-Türkiye ilişkilerini örnek alarak, ortaklığın, gündemin, aracın ve aktör çeşitliliğinin seyrini ve ulusal çıkarları ele almadaki etkisini incelemektedir.
Türkiye Azerbaycan enerji birlikteliğinde TANAP örneği

Bu tezde ortak tarih, kültür ve akrabalık gibi etkenlerden dolayı birbirini 'bir millet iki devlet' olarak tanımlayan Türkiye ve Azerbaycan'ın birlikteliğine TANAP projesinin muhtemel etkileri araştırılmıştır. Tezimizde bu çerçevede TANAP'ın Türkiye'nin ve Avrupa'nın enerji güvenliğinin sağlanmasına olacak etkisi, Azerbaycan'ın enerji ihracatına yapacağı katkı, iki ülkenin ekonomilerine yapacağı etki ile Türkiye ve Azerbaycan'ın ekonomik, siyasi ve kültürel birlikteliklerine yapacağı katkı analiz edilmiştir. Geçmişteki iki ülkenin gerçekleştirdiği enerji projeleri ve TANAP'ın resmi verileri analiz edilerek varılan sonuçlara göre TANAP projesi Türkiye ve Avrupa'nın enerji güvenliklerine katkı sağlayacak olup, aynı esnada Azerbaycan'ın enerji ihracatını büyük oranlarda arttırarak Türkiye ile Azerbaycan'ın ekonomik, siyasi ve kültürel birlikteliklerine önemli katkılar sağlayacaktır.