turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Elbirliği mülkiyeti ile kollektif ve komandit şirket hisselerinin haczi ve paraya çevrilmesi

Cebri icra hukuku'nun amacı, takibin taraflarının menfaatleri en üst düzeydekorunarak alacaklının alacağını borçlunun haczedilebilir malvarlıklarındankarşılamasıdır. Borçlunun malvarlığının konusunu oluşturan mal ve hakların sadeceborçlunun mülkiyetinde olması ile borçlunun malvarlığının konusunu oluşturan mal ve hakların üçüncü kişilerle birlikte borçlunun da mülkiyetinde olması halinde, bu mal ve hakların haczi ve paraya çevrilmesi yönlerinden önemli farklılıklar vardır. Borçlunun elbirliği mülkiyetindeki mal ve haklarının haczinde, bu cebri icraprosedüründen üçüncü şahısların haklarının ve menfaatlerinin etkilenmemesidüşünülemez. Türk Hukuku'nda kollektif ve komandit şirketler elbirliği mülkiyetine tabi olmamakla birlikte, Alman ve İsviçre Hukukları'nda kollektif ve komandit şirketlerelbirliği mülkiyeti rejimine tabi olduklarından ve bu şirket türlerinin hisselerinincebri icrasında, elbirliği mülkiyeti ortaklığı ile önemli ölçüde benzerlikler bulunduğu için tezin kapsamında bu şirket türleri de yer almıştır. Borçlunun elbirliği mülkiyetindeki mal ve haklarının haczi ve paraya çevrilmesine ilişkin hususların değerlendirilebilmesi için öncelikle elbirliği mülkiyetinin hukuki niteliği önemlidir. Ayrıca, elbirliği mülkiyetinin taraf ehliyeti de olmadığından, cebri icra takibinde bu ortaklığın temsil edilmesi sorunu karşımıza çıkabilir. Elbirliği mülkiyetine konu borçlu hissesinin haczi ve paraya çevrilmesindeİcra ve İflas Kanunu'nun hükümleri kadar maddi hukukun hükümleri de çok ciddi önem taşımaktadır.
Ödeme hizmetlerindeki dijital dönüşümde rekabet hukukunun rolü

Elektronik ve mobil ticaretin günlük yaşama dahil olmasıyla birlikte son derece süratli bir şekilde dijital çağa geçiş yaşanmıştır. Dijital çağdaki gelişmeler, yapay zeka, büyük veri, blokzincir, algoritma, platform ekonomisi gibi teknolojileri hayatımıza kazandırmıştır. Söz konusu dijital dönüşümden finansal piyasalar da nasibini almış ve finansal hizmetlerin banka dışı teşebbüsler tarafından sunulması gündeme gelmiştir. Finansal hizmetlerin teknolojik altyapıyla birleşmesi üzerine finansal teknoloji kavramı terminolojimize kazandırılmıştır. Finansal teknoloji hizmetlerine, finansal piyasalardaki mevcut hizmetleri hem ikame etme hem de tamamlama rolü atfedilmiştir. Finansal piyasaların kendine özgü yapısı, piyasaya yeni giriş yapan veya yapmaya çalışan teşebbüslerin faaliyet gösterebilmesi açısından geleneksel kuruluşlar nezdindeki çeşitli girdilere erişim sağlaması zorunluluğunu ortaya çıkarmıştır. İşte bu durum, pazarın yeni oyuncularının, geleneksel finansal kuruluşların hem hizmet alıcısı hem de rakibi olmasına yol açmıştır. Çalışmada, rekabetçi endişelere geçmeden önce piyasanın boyutlarının anlaşılabilmesi adına, genel olarak finansal teknolojiler ve özel olarak ödeme hizmetlerine ilişkin finansal teknolojiler piyasaları ile özellikleri hakkında bilgiler sunulmuştur. Ardından ödemelere ilişkin finansal teknoloji hizmetlerinin hem görece küçük teşebbüsler tarafından hem de büyük teknoloji platformlarınca sunulabileceği dikkate alınarak, bu oyuncular özelinde rekabetçi endişelerin farklılaşabileceği tespit edilmiştir. Bununla birlikte, rekabet hukuku enstrümanlarından olan ilgili pazarın belirlenmesi sorununun her iki oyuncu grubu açısından da ortak olduğu değerlendirilmiştir. Finansal teknoloji hizmetlerinin görece küçük teşebbüsler tarafından sunulması halinde, anılan teşebbüslerin pazara girişinin veya pazardaki faaliyetlerinin yerleşik kuruluşlar tarafından zorlaştırılabileceği rekabetçi kaygı olarak belirlenmiştir. Büyük teknoloji platformları tarafından sunulması durumunda ise, bunların rekabetçi avantaj yaratan özelliklerinin yerleşik kuruluşlar aleyhine getirilen veya getirilmesi öngörülen asimetrik regülasyonla birleşmesi durumunda pazarı monopolize etmelerine yol açabileceği değerlendirilmiştir.
An examination of the legislative framework for supporting the renewable tariffs

Sürdürülebilirlik ve çevresel endişeler enerji sektöründeki kritik konulardır. Fosil kaynaklarının sınırlılığı, fosil yakıtlarının kullanımı sonucunda yayılan sera gazlarının neden olduğu çevresel kirlenme ve nükleer santrallerle ilgili güvenlik konuları, enerji endüstrisinde yeni kaynakların arayışına neden olmaktadır. Yenilenebilir enerji kaynakları endüstri için alternatif enerji kaynakları olarak ortaya çıkmaktadırlar. Çoğu yenilenebilir kaynakların sınırsız oluşu, enerji sektöründeki sürdürülebilirlik ihtiyaçlarını karşılamaktadır. Yenilenebilir kaynaklardan enerji üretimi düşük sera gazı yayınımına sebep olmakta, bu da çevresel endişeleri gidermektedir. Ayrıca, yenilenebilir kaynakların kullanımı, radyoaktif yayınım benzeri riskler taşımamaktadır. Bütün bu faktörlere rağmen yenilenebilir enerji kaynakları henüz rekabet edebilir düzeyde değildir. Yenilenebilir kaynaklardan enerji üretiminin maliyeti, enerji üretimi için kömür gibi geleneksel kaynaklar kullanmanın maliyetiyle karşılaştırıldığında yüksektir. Bu durum, yenilenebilir enerji teknolojilerinin gelişmesine ve maliyetlerin azalmasına engel teşkil etmektedir. Yenilenebilir enerjiyi enerji piyasasında rekabet edebilir düzeye getirmek için çeşitli ülkelerde destekleyici mekanizmalar geliştirilmiş ve uygulanmıştır. Bu tez çalışması AB, ABD ve Türkiye'deki mekanizmaları incelemektedir. Türkiye'deki yenilenebilir enerji sektörü üzerindeki mevcut yasa ve politikalarla ilgili inceleme yapılmıştır. İncelemeler sonucunda Türkiye'deki yenilenebilir enerjiyi destekleyici yasal yapıyı geliştirmek için önerilerde bulunulmuştur.
Limited şirketin kamu borçlarından müdürlerin ve ortakların sorumluluğu

İLimited Şirketin Kamu Borçlarından Müdürlerin ve Ortakların Sorumluluğu? adlı çalışmamızın içeriğinde ele alınan temel konu, limited şirketin kamu borçları ve bu borçların şirketten tahsil edilememesi durumunda kamu alacaklısının müdür ve ortaklara hangi şartların varlığı halinde başvurabileceği ve sorumluluğun niteliğinin ticaret hukuku ile kamu ve vergi hukuku kurumları açısından değerlendirilmesidir. Çalışmamızın konusunu ticaret hukuku ile kamu ve vergi hukukunun önemli bir kesişme noktası oluşturduğu için incelemelerimizde her iki alana da eşit ağırlık verilmiştir. Çalışma konumuzun özelliğinden dolayı doktrinden geniş ölçüde yararlanılmakla beraber yargı uygulaması da göz ardı edilmemiş ve uygulamaya ışık tutması açısından yargı kararlarına çalışmamızda mümkün olduğunca yer verilmiştir.
Sermaye Piyasası Kurulunun yatırımcıları korumaya yönelik dava açma yetkileri

Sermaye Piyasası Kurulu'nun Yatırımcıları Korumaya Yönelik Dava Açma Yetkileri konulu yüksek lisans tezi ile cevabı bulunmaya çalışılan sorun, Türk sermaye piyasası hukukunda düzenleyici otorite Sermaye Piyasası Kurulu'nun mevcut sermaye piyasası mevzuatı ile kendisine tanınmış olan dava yetkilerinin yatırımcıları koruma amacına hizmet etmekte yeterli olup olmadığıdır. Yakın zamanda tüm dünyayı etkisi altına almış olan küresel ekonomik kriz tüm ülkelerde para piyasalarını düzenleyen ve denetleyen kuruluşların yetkilerinin sorgulanması sonucunu doğurmuştur. Örneğin Almanya'da tüm finans piyasaları bakımından düzenleyici ve denetleyici otorite sıfatını haiz olan Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht'in yetkileri yeni çıkarılan bir kanun ile artırılmış, kuruma kanunda sayılan şartların varlığı halinde, ilgili anonim ortaklık yöneticilerinin görevden alınmasını da içeren çeşitli yetkiler tanınmıştır. Yine, küresel ekonomik krizin kendisine en çok hissettirdiği ülkelerden biri olan ABD'de krizden olumsuz olarak etkilenen birçok kredi kurumu ve sigorta şirketinin iflaslarını engellemek amacıyla Kongre büyük meblağlarda yardımda bulunmuş, böylelikle bu şirketlerin devletleştirilmesi yoluna gidilmiştir. Tezimiz kapsamında öncelikle, Sermaye Piyasası Kurulu'nun, Sermaye Piyasası Kanunu tarafından kendisine bahşedilmiş olan yatırımcıları korumaya yönelik dava açma yetkilerinin neler olduğu incelenmiştir. . Türk hukuku bakımından yaptığımız bu incelemeden sonra SPK'nın ABD ve Almanya'da muadilleri olan Securities and Exchange Commission ve Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht'in yine yatırımcıların korunması amacıyla haiz oldukları yetkiler incelenmiştir. Bu anlamda özellikle Alman sermaye piyasası hukuku kaynaklı uyuşmazlıkların tabi olduğu örnek yargılama usulüne ilişkin kanun KapMuG ve ABD'de Enron Skandalı sonrasında yasalaştırılmış olan Sarbanes-Oxley Act ve yatırımcı zararlarının tazminine ilişkin ilgili Sec. 308 ve fair funds uygulaması ayrıntılı olarak incelenmiştir. Karşılaştırmalı hukuk ve Türk hukukunda yapılan bu incelemeler neticesinde, varılan sonuç Türk hukuk sisteminde SPK'ya tanınan dava açma yetkileri bakımından yatırımcıları koruma odaklı olarak bir takım değişikliklere gidilmesinin zorunluluğudur.
Milletlerarası ticari tahkimde ihtiyati tedbir kararlarını verme yetkisi ve ihtiyati tedbir kararlarının icra edilebilirliği

Milletlerarası ticari tahkimde geçici hukuki koruma türlerinden biri olan ihtiyati tedbir kararlarına uygulamada sık sık başvurulmaktadır. Tahkim sürecinde ihtiyati tedbir kararını vermeye yetkili olan organ mahkeme ve hakem kuruludur. Mahkeme ve hakem kurulunun birlikte yetkili olması yetki çatışması sorununa sebebiyet verebilmektedir. Bununla birlikte, tahkim sürecinde yetkili organların vermiş olduğu ihtiyati tedbir kararlarının icra organları tarafından yerine getirilmesi konusunda da bir takım sorunlar çıkabilmektedir. İhtiyati tedbir kararlarının geçici nitelikte olmasından ötürü kural olarak tenfizi kabul edilmemektedir. Hakem kurulunun yaptırım gücünün olmaması sebebiyle vermiş olduğu tedbir kararlarının icra dairelerince yerine getirilebilmesi için mahkemelerin yardımına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu tezde milletlerarası ticari tahkimde ihtiyati tedbir kararlarını verme yetkisine sahip olan organların yetkileri ayrı ayrı ve birlikte ele alınarak farklı yetki sistemlerinde ortaya çıkabilecek sorunlara dikkat çekilmiş ve tahkim sürecinde verilen ihtiyati tedbir kararlarının icra edilebilirlikleri karşılaştırmalı hukuk da dikkate alınarak Türk hukuku açısından irdelenmiştir.
19. yy. Alman hukuk teorisinin tarih bilinci bağlamında oluşumu ve etkileri

Tarihçi hukuk okulu 19. yüzyıl Kıta Avrupasında hakim hukuk okulu konumundaydı. Bu bakımdan tezimizin ilk bölümünde zikredilen okulun Roma hukuk kaynaklarını temel alması, ayrıca 19. yüzyıl Alman hukukçuları arasındaki Roma hukukunun değeri ve konumuna yönelik tartışmalar nedeniyle; Roma Germen İmparatorluğu'nun Roma hukukunu tedrici iktibasına değinilmiştir. İkinci bölümde tarihçi hukuk okulunun kuramsal çerçevesi bağlamında, Roma Germen hukuk sisteminin inşası ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, Pandekt hukuk ilminin İsviçre medeni hukuku üzerindeki tesirlerine, bu bağlamda profesörlerin dolaşımına değinildi. Son olarak Pandekt hukuku kökenli İsviçre medeni hukukunun, Türkiye'ye tesirlerine, Osmanlı Devleti ve Cumhuriyet dönemi hukukta modernleşme hareketlerine yer verilmiştir.
Türk ve Alman İş Hukukunda işyeri, işletme ve işin gerekleri ile fesih ve özellikle sosyal seçim ölçütleri

'Türk ve Alman İş Hukukunda İşyeri, İşletme Ve İşin Gerekleri İle Fesih Ve Özellikle Sosyal Seçim Ölçütleri' isimli bu çalışma, T. C. İstanbul Kültür Üniversitesi'nin ' Türk, Alman ve Uluslararası Ekonomi Hukuku Yüksek Lisans Programı kapsamında hazırlanmıştır. Öncelikli olarak İş Hukukundaki iş sözleşmesinin sona erme halleri ve fesih türlerine ilişkin genel açıklamalarda bulunulmuş, ardından işyeri, işletme ve işin gerekleri ile fesih nedenlerine ve bu sebeplerin geçerli fesih nedeni teşkil etme özelliklerine değinilerek mukayeseli olarak Alman Feshe Karşı Koruma Kanunu'ndaki 'Sosyal seçim ölçütleri' ne dair düzenlemelere yer verilmiştir.
Atipik sözleşmeler ve uygulanacak hukuk

Sözleşmeler hukukunun özel borç ilişkileri bahsini oluşturan meselelerden biri de kanunlarda düzenlenmemiş atipik sözleşmelerdir. Bu sözleşmeler, sözleşme özgürlüğünün bir yansıması olarak bugün modern hukukta kabul edilmekte ve incelenmektedir. Atipik sözleşmelerin gruplandırılması ve uygulanacak hukuk kurallarının tespiti meselesinde doktrinde birçok farklı fikir ortaya konulmaktadır. Bu çalışmada atipik sözleşmelerin, sözleşme özgürlüğü ve sözleşmeler hukukuyla bağlantısı incelendikten sonra, bahsi geçen fikirler irdelenmiştir. Akabinde, uygulanacak hukuk kurallarının tespiti noktasında yargı içtihatlarının nasıl bir yol izlediği incelenmiştir. Nihayet, sözleşmelerin yorumlanması ve boşluklarının doldurulması en az uygulanacak hukuk kuralları kadar önem arz ettiğinden; atipik sözleşmelerin yorumlanması ve boşluklarının tamamlanması meselesi de ayrıca ele alınmıştır. Çalışma boyunca farklı doktrinlerdeki farklı fikirler ve bunların yargı içtihatlarına etkileri gösterilmeye gayret edilmiştir. Bu yolla teorik kalan tartışmaların uygulamaya etkisi de gösterilmek istenmiştir. Zira atipik sözleşmeler her ne kadar kanunlarda düzenlenmemişse de kanunlarda düzenlenen sözleşmelere oranla uygulamaları daha fazla olup, uygulamalarının teori ışığında anlaşılması da şarttır. Ne var ki bu yapılırken tek tek bu nevi sözleşmelerin incelenmesi gibi bir yol çalışmanın amaç ve kapsamını aşacağından benimsenmemiştir.
Konut ve çatılı işyeri kira sözleşmesinin bildirim yolu ile sona erdirilmesi

Bu çalışmada 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347 ila 349. maddeleri arasında yer verilmiş olan, konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerinin bildirim yolu ile sona ermesi hali ele alınmaktadır. Bildirim yolu ile sona ermeye ilişkin düzenlemelerin önemli bir kısmı Türk Borçlar Kanunu ile yürürlükten kaldırılan 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun ile paralel olmakla birlikte, bir kısmı ise söz konusu kanun tarafından öngörülmeyen yenilikler içermektedir. Çalışmada mülga GKHK'ya paralel olan düzenlemeler ve TBK ile getirilmiş olan yenilikler ayrıntılı şekilde ele alınmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde kiracının, belirli yahut belirsiz süreli konut ve çatılı işyeri kira sözleşmesini bildirim yolu ile sona erdirmesi hali ele alınırken; ikinci bölümünde ise aynı hususlar kiraya veren bakımından incelenmektedir. Son olarak üçüncü bölümde kiralananın aile konutu olması halinde bildirim yolu ile sona erme hali anlatılmaktadır.
İşverenin ücret ödeme borcunu ihlali ve hukuki yaptırımı

İİşverenin Ücret Ödeme Borcunu İhlali ve Hukuki Yaptırımı? konulu tez çalışmasında, ücret konusunun genel olarak incelenmesinin yanı sıra, ücret ödeme borcunun ifası, ihlali ve bu bağlamda ihlal neticesindeki yaptırımlar ele alınmakta; konu, mevzuat ve içtihat bazında değerlendirilerek eleştiriler getirilmekte, nihayetinde olması istenen ve beklenenler açısından öneriler getirilmeye çalışılmaktadır.
Kritik altyapılara yönelik bilişim suçları; Türkiye ve AB uygulamaları

Kritik altyapı, işlediği bilgi/verinin gizliliği, bütünlüğü veya erişilebilirliği bozulduğunda, can kaybına, büyük ölçekli ekonomik zarara, ulusal güvenlik açıklarına veya kamu düzeninin bozulmasına yol açabilecek bilişim sistemlerini barındıran altyapılar olarak ifade edilmektedir. Teknolojik gelişmeler birçok bakımdan büyük kolaylıklar sağlasa da, çeşitli güvenlik sorunlarını da beraberinde getirmektedir. Bu alanda işlenen suçların gün geçtikçe artması, devletler bünyesinde yankı uyandırmakta ve güvenlik önlemlerinin araştırılması gerektiğini ortaya koymaktadır. Türk Ceza Kanunu'nda, Avrupa Siber Suçlar Sözleşmesi'nde ve farklı devletlerde bu alanda farklı uygulamalar da dikkat çekmekte- dir. Makalede, öncelikle bilişim alanında işlenen suçlar belirtilmiş ve açıklanmıştır. Daha sonra, kritik altyapılar belirtilerek, bu alanda yapılan siber saldırılardan bahsedilmiş- tir. Bu saldırılara karşı yapılan çalışmalardan ve alınan tedbirlerden bahsedilerek gerekli önerilerde bulunulmuş ve sonuçlar değerlendirilmiştir.
Mirasın paylaşılması

Gerçek kişinin ölümü üzerine bu kişiye ait değerler, bu kimsenin külli halefi olan mirasçılarına intikal eder ve bu şekilde bu mirasçılar arasında miras ortaklığı teşekkül eder. Bu şekilde kurulan miras ortaklığının ilelebet devam etmesi, söz konusu ortaklığın nihai amacının tasfiye olmasına ve ayrıca mirasçıların menfaatlerine aykırıdır. Bu ortaklığın, tek sona erme sebebi olmamakla birlikte, olağan sona erme biçimi, mirasın paylaşılmasıdır. Mirasın paylaşılması, mirasçılar, miras bırakan veya kanun koyucu tarafından belirlenen paylaşma kuralları dikkate alınarak, miras paylarının oluşturulması ve bu paylarının mirasçılara özgülenmesi ve bu şekilde her bir mirasçının kendisine özgülenen tereke değeri veya değerleri üzerinde bireysel hak sahipliğinin tesis edilmesiyle gerçekleşmektedir. Dikkat edilirse, mirasın paylaşılması işlemi, bu işlemle borçların paylaşılması da mümkünse de, aktiflerin paylaşılmasına ilişkindir. Bu çerçevede, mirasın paylaşılması işlemi, ilgili tereke değerinin kendisine özgülendiği mirasçı lehine, diğer tüm mirasçıların, söz konusu tereke değeri üzerindeki elbirliğiyle hak sahipliğinden vazgeçmeleriyle sağlanacaktır. Mirasın paylaşılması mirasçılar tarafından oybirliği ile yapılacak paylaşma sözleşmesiyle gerçekleştirilebilir. Bu sözleşme, elden paylaşma veya yazılı paylaşma sözleşmesi şeklinde yapılır. Paylaşma, elden paylaşma işleminde sözleşmenin yapıldığı; yazılı paylaşma sözleşmesinde ise sözleşmenin ifa edildiği anda gerçekleşir. Mirasçılar paylaşmaya ilişkin anlaşmaya varamadıkları takdirde, paylaşma, mirasçılardan birinin talep etmesi üzerine hakim tarafından gerçekleştirilecektir. Mirasçının talebini paylaşma dava açarak ileri sürmesi ve hakimin davayı kabul etmesiyle, ilgili mirasçı miras payını alarak miras ortaklığından ayrılır. Mirasın paylaşılmasının sonuçlandırılmasından sonra mirasçıların birbirlerine ve üçüncü kişilere karşı sorumlulukları söz konusudur. Mirasçılar birbirlerine karşı özgüleme konusu tereke mallarının üçüncü kişi tarafından zapt edilmesi veya ayıplı çıkmasından, özgüleme konusu alacağın borçlusunun ödeme gücünden yoksun olmasından, paylaşmadan başlayarak bir yıllık süre boyunca miras payları oranında sorumludurlar. Mirasçıların tereke borçlarının alacaklılarına karşı, bu borçların ödenmesinden müteselsil olarak sorumlu olmaları, paylaşmadan sonra da belli bir süre devam eder. Müteselsil sorumluluk, mirasçılar arasında yapılan ve borcun iç yüklenilmesi niteliğinde olan anlaşmaya alacaklının rıza göstermesi veya paylaşmadan başlayarak beş yıllık sürenin dolmasıyla sona erer.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi düzeninde basın özgürlüğü ve gazetecilerin haber kaynaklarını açıklamama güvencesi

Bu çalışmada, Avrupa Konseyi organlarının yayınladığı çeşitli belgeler ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin yorumlanmasında belirleyici olan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları açıklanmıştır. Bu bağlamda, Sözleşme'ye taraf devletlerden biri olan Türkiye'deki uygulamaya ve görüşlere özellikle yer verilmeye çalışılmıştır. Konunun bu şekilde sınırlandırılmasının sebebi, gazetecilerin haber kaynaklarının korunmasına yönelik Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi düzeninde önemli bir uygulama pratiğinin oluşmasıdır. Dolayısıyla bu konuda yapılacak ayrıntılı bir çalışma, uygulama bakımından yol gösterici olabilecektir. Basın özgürlüğü Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. maddesi altında korunmakta ve basın, bilgi ve görüşleri halka iletme görevini ifa etmektedir. Bu noktada gazetecilerin haber kaynakları, kamu yararını ilgilendiren konularda basının halka haber vermesine kimliklerinin gizli kalması koşuluyla yardım etmektedir. Gazeteciler tanıklık, belgenin teslim edilmesi emri, arama, elkoyma, iletişimin denetlenmesi gibi yollarla haber kaynaklarını açıklamaya zorlanabilmektedir. Gazetecilerin haber kaynaklarını açıklamama güvencesine yapılacak bir müdahale, istisnai durumlarda üstün gelen bir kamu yararının gerekliliği karşısında haklı kılınabilmekte ve Sözleşme'nin 10. maddesine uygun olabilmektedir. Diğer yandan potansiyel haber kaynakları bakımından doğacak caydırıcı etki nedeniyle gazetecilere uygulanan işlemlerin her aşamasında gazetecilerin haber kaynaklarının gizliliğine saygı gösterildiğinin ve usuli güvencelerin sağlandığının Sözleşme'ye taraf devletler tarafından açıkça ortaya konması gerekmektedir.
Finansal kiralama işleminin İslam Hukuku açısından değerlendirilmesi: Türkiye örneği

Bu çalışmada finansal kiralama sözleşmesinin mahiyeti, ortaya çıkışı, türleri, olumlu ve olumsuz yönleri ele alınmaktadır. Bu işlemin operasyonel süreçlerini içeren sözleşmelere ve fıkhi yapısına değinilmekte finansal kiralamanın uygulama şekilleri ve fukahanın söz konusu akitle ilgili ele aldığı konular karşılaştırmalı olarak açıklanmaktadır. Ayrıca çağdaş fukahanın, fıkıh komiteleri/akademilerinin ve danışma kurullarının bu yöntemlerle ilgili fıkhi görüşleri ortaya koyularak her bir uygulama şekline dair fıkhi değerlendirme yapılmıştır. Son olarak Türkiye'deki finansal kiralama sözleşmesinin mevzuatı fıkhi açıdan incelenerek problemli olan maddeler tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu maddelerle ilgili kadim ve çağdaş fukahanın görüşleri, varsa danışma kurullarının ve fıkıh komitelerinin/akademilerinin görüşleri zikredilmektedir.
Türk Sosyal Güvenlik Hukukunda alt işveren uygulaması: Sorunlar ve çözüm önerileri

Çalışma düzeninde üzerinde durulması gereken ve üretimin dışsallaştırılması yöntemlerinden birisi olan, üretime konu işin bir başka işverene devredilmesi durumuna alt işverenlik ilişkisi denilmektedir. Bu ilişki sosyal güvenlik hukuku ve iş hukuku bakımdan incelenmesi zorunlu ve sorunlu bir alan olarak ortaya çıkmıştır. Bu iş ilişkisinin kurulması için çeşitli unsurların bir arada olması iş kanunları yönünden gerekli olsa da sürekli değişikliğe uğramış, sosyal güvenlik kanunları bakımından unsurlar daha dar tutulmuş ve çok az değişikliğe uğramıştır. Sosyal güvenlik kanunlarında dar tutulan alt işverenlik için uygulamalar daha çok yönetmelik ve genelgeler ile açıklanmış, çözümü olmayan durumlarda yargı kararları ve iş kanunlarındaki hükümler dikkate alınarak çözüm yoluna gidilmiştir. Çalışmamız, sosyal güvenlik kurumunun alt işverenlik ilişkisinin usulüne uygun olarak kurulduğu durumlarda, kuruma karşı yükümlülükleri hangi işverenin yerine getirmesi gerektiği, kurum alacaklarından kimin sorumlu olduğu ve tahsili yönünden kime gidileceği, yapılan öneriler ile işlemlerin daha çabuk ve pratik şekilde çözüme kavuşturulacağını açıklanmaya çalışmıştır.
Patent uyuşmazlıklarının çözüm yolları

Patentin konusunu oluşturan buluşların sayısı ve bu buluşların mucitlerinin korunması bir ülkenin gelişmişlik düzeyi ile yakından ilgilidir. Son yıllarda gelişmiş ülkelerden, az gelişmiş veya gelişmekte olan ülkelere teknoloji transferi gerçekleşmektedir. Milletlerarası ticari ilişkilerin gelişmesi ve tekniğin hızla ilerlemesi patent haklarının ulusal ve uluslararası alanda korunması ihtiyacını artırmaktadır. Buna paralel olarak patent uyuşmazlıklarının çözümü daha da önem kazanmaktadır. Patent uyuşmazlıklarının çözümünde taraflar devlet yargısını veya tahkimi tercih edebilirler. Çözüm yolu olarak tahkimin seçilmesi halinde patent uyuşmazlıklarının tahkime elverişliliği sorunu gündeme gelmektedir. Bu konuda her ülkenin milli hukukunda farklı düzenlemeler yer almaktadır. Ancak milletlerarası tahkimde genel eğilim, tahkime elverişliliğin kapsamının genişletilmesi yönündedir. Patent uyuşmazlıklarında tarafsız bir çözüm mercinin aranması, milli mahkemelerdeki yargılama sürecinin uzun ve masraflı olması, tarafları devlet yargısından başka çözüm yollarına yöneltebilmektedir. Tahkim, patent uyuşmazlıklarının çözümünde taraflara elverişli bir çözüm yolu sunmaktadır. Bununla birlikte patent uyuşmazlıklarının kendine has bazı özellikleri nedeni ile tahkim taraflarca her zaman tercih edilmeyebilmektedir. Bu çalışmanın amacı, bir fikri mülkiyet hakkı olan patente ilişkin milletlerarası uyuşmazlıkların tahkime elverişliliğinin araştırılması, bu uyuşmazlıkların devlet yargısı ve milletlerarası tahkim yolu ile çözümünün karşılaştırılması ve hangi uyuşmazlıklar bakımından hangi çözüm yolunun daha elverişli olduğunun incelenmesidir.