Sinema filmlerinin restorasyonu, restorasyonda uyulması gereken yasal ve ahlaki kurallar

Kültür, insanın kendinden önceki nesillerden devraldığı, geliştirdiği ve gelecek nesillere aktardığı sosyal bir mirastır. Her insan doğuştan bir kültürün içinde doğar, öğrenir ve bir sonraki kuşağa aktarır. Bütün toplumların kendine ait bir kültürü vardır ve birbirine yakın toplumlar arasında kültürel bir etkileşim söz konusudur. Geçmişten günümüze insan ve doğa etkisiyle şekillenmiş olan kültür, toplumun maddi ve manevi değerlerinden oluşur. Bu değerler, insanlığın ortak geçmişşini anlatan, aralarındaki dayanışma duygusunu güçlendiren bir hazinedir. Kültürel miras somut ve somut olmayan miras olarak iki ayrı başlıkta toplanır. Somut kültürel miras; 'taşınabilir kültür varlıkları' ve 'taşınamaz kültür varlıklarını' kapsar. Somut olmayan kültürel miras ise sözlü gelenekler, gösteri sanatları, ritüeller olarak sınıflandırılır. Ayrıca ses ve görüntü kayıtlarının yapıldığı görsel işitsel belgeler ile sinema filmleri de toplumsal hafızamızı oluşturan kültürel mirasımıza ait önemli görsel belgelerdir. Sinema filmleri çekildiği dönemin siyasi, sosyal, kültürel, ekonomik yapısına ışık tutar. Geçmişle gelecek arasında köprü görevi gören kültürel miras ögelerimizin doğru bir şekilde korunması ve geleceğe aktarılması gerekir. Kültür varlıklarının korunması konusunda uyulması gereken yasal ve ahlaki kurallar bulunmaktadır. Sinema alanında da bakım, onarım ve saklama konusunda oluşturulmuş evrensel mesleki kurallar vardır. Uluslararası Film Arşivleri Federasyonu'nu film arşivciliği konusunda çok kapsamlı bir çalışma tüzüğü hazırlamıştır. Buna göre, film arşivleri görsel malzemenin korunması, saklanması, onarımı ve gelecek kuşaklara doğru bir şekilde aktarılmasıyla görevlidir. Teknoloji alanında yaşanan hızlı değişim ve gelişim sinemayı büyük ölçüde etkilemiştir. Film arşivleri de sinema teknolojisindeki bu gelişmelerden imkanları doğrultusunda yararlanmak istemişlerdir. Bu yeni dijital teknolojiyle birlikte sayısal veriye dönüştürülen görüntü ve ses onarılabilmekte, filmler yenilenmektedir. Bu çalışmalar uzmankişiler tarafından büyük bir emek ve sabırla yapılmalıdır. Türkiye'de sinematografik eserlerin korunması, 1960'lı yılları başına rastlar. Bu mirası tamamen kişisel çabalarıyla, film arşivine sahip olmayan bir ülkenin kültürel yönden büyük bir eksiklik içinde olacağı fikrinden yola çıkarak gönüllü olarak koruma altına alankişi Prof. Sami Şekeroğlu'dur. Sinema sevgisi ve öngörüsü sayesinde filmler ile gelecek kuşaklar arasında köprü kurmuştur. Ulusal sinema mirasımızı korumanın yanında Türk sinemasının gelişebilmesi için nitelikli eleman yetiştirme fikriyle, ülkemizde ilk üniversite düzeyinde eğitimi başlatmış, ilk sinema müzesini oluşturmuştur. Bu yenilikçi ve çağın ilerisindeki çalışmanın temelleri Kulüp Sinema 7'de atılmıştır. 'Eğitim İçinde Üretim, Üretim İçinde Eğitim' anlayışını benimseyerek ve benimseterek çalışmalar yapan Hocam Prof. Sami Şekeroğlu, şu anki adı Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Prof. Sami Şekeroğlu Sinema-TV Merkezi olan kurumda ileri teknolojik imkanlara sahip çağdaş bir altyapı kurmuştur. Sinematografik mirasın restorasyonu ve konservasyonu konusunda fiziksel ve dijital tekniklerle onarım çalışmalarının yapılabildiği, sinema sanatını geliştirmeyi hedefleyen sinemacıların yetiştirildiği ünik bir yapıya sahip olan Kurum, Türk sinemasına ve ulusal sinema mirasına sahip çıkmaya devam etmektedir.