turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alt işverenlerin değişmesinin işçilik alacaklarına etkisi ve sonuçları

Günümüzde değişen ekonomik koşullar neticesinde Şirketlerin yaşadığı ekonomik sıkıntılar, işverenler arasındaki rekabet, işyerlerinde organizasyon değişikliklerine ve işyerinin tamamının veya bir bölümünün bir başka işverene devredilmesi konusunu gündeme getirmektedir. İşyeri devri halinde kaçınılmaz en önemli konu, İşveren karşısında güçsüz konumda olan işçilerin durumunun ne olacağıdır. Uygulamada sürekli karşılaştığımız bir problem olarak, işbu çalışma ile ele alınmak istenen asıl konu, özellikle asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulduğu işyerlerinde, alt işverenlerin asıl işverenle imzaladıkları hizmet sözleşmelerinin veya ihale kapsamındaki hizmet sürelerinin sona ermesi neticesinde, asıl işveren işyerinde çalışan alt işveren işçilerinin, hizmete yeni başlayacak alt işverene devrinin hukuki niteliği, bu işyeri devrinin, değişen alt işveren işçilerinin haklarına etkisi ve sonuçları bakımından değerlendirilmesi ile doktrin görüşleri ve yargı kararları ile sınırlarının çizilmesidir. Nitekim halen uygulamada ve doktrinde söz konusu uygulamanın iş sözleşmesinin devri mi işyeri devri mi olarak değerlendirileceği konusunda görüş ayrılıkları bulunmaktadır. Birbiri ardına değişen alt işverenler nezdindeki işçilerin iş güvencesinin sağlanması ve korunması açısından tespit ve değerlendirmeler önemli olup; her iki müessesenin de farklı hukuki nitelik ve gereklilikler taşıması ve bilhassa işçi karşısında bu farklılıkların önem arz etmesi sebebiyle, konu ele alınmıştır.
Hukuk yargılamasında vekalet ücreti

Tezimizin konusunu hukuk davalarında vekalet ücreti oluşturmaktadır. Tezimizin birinci bölümünde davaya vekalet ve vekalet ücreti kavramlarına yer verilmiştir. Vekalet ücreti, yargılama gideri olan vekalet ücreti ve avukatlık sözleşmesinden kaynaklanan vekalet ücreti olmak üzere ikiye ayrıldığından çalışmamızın ikinci ve üçüncü bölümü bu kavramlara ayrılmıştır. Tezin ikinci bölümünde yargılama gideri olan vekalet ücreti inceleneceğinden öncelikle yargılama gideri kavramı açıklanmıştır. Yargılama gideri olan vekalet ücretinin nasıl hesaplandığı ve kimin lehine hükmedildiği ile yargılamada bazı özellikli durumların yargılama gideri olan vekalet ücreti bakımından sonuçları irdelenmiştir. Bazı davalar bakımından yargılama gideri olan vekalet ücretine ilişkin incelemelere yer verilerek ikinci bölüm sonlandırılmıştır. Son bölümde ise sözleşmeden kaynaklanan vekalet ücreti kapsamında öncelikle avukatlık sözleşmesinin kurulması ve nitelikleri incelenmiştir. Sözleşmesel vekalet ücretinin kararlaştırılmasında sözleşme serbestisi ve bunun sınırları ile vekalet ücretinin belirlenmesi bakımından bazı özellik arz eden haller incelenmiştir. Vekalet ücretinde muacceliyet, zamanaşımı ve faiz gibi hususlar ile vekalet ücretine ilişkin uyuşmazlıkların çözüm yerleri ve kanun yollarına da değinilmiştir. Sonuç kısmında ise çalışmamızın tümünden varılan belli başlı tespitlere yer verilmiştir.
Kambiyo senetlerinde bedelsizlik iddiası

Bu tez çalışması beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, bedelsizlik kavramı açıklanmıştır. İkinci bölümde bedelsiz senetlerin çeşitleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, bedelsizliğin hüküm ve sonuçlan açıklanmıştır. Dördüncü bölümde ise, bedelsizlik iddiasının ispatı değerlendirilmiş, son bölüm olan beşinci bölümde de, bedelsiziliğin cezai ve hukuki neticeleri açıklanmıştır. Temel alacağı herhangi bir nedenle ortadan kalkan senedin durumuna bedelsizlik adı verilir. Bedelsizliği doğuran faktör, senedin düzenlenmesine sebep teşkil eden temel alacağın yokluğudur. Temel alacağı olmayan senet bedelsiz olmasına rağmen geçerli bir senettir. Bedelsizliğin hukuki bir problem olması buradan kaynaklanmaktadır. Bedelsiz bir senet, sahibine para alacağını talep hakkı vermez. Senet hamili parayı talep ederse bedelsizliği karşı bir iddia olarak ileri sürebilir.
Yeni Türk ceza kanununda görevi kötüye kullanma suçu tckm 257)

Görevi kötüye kullanma suçu YTK'nun 257. maddesinde düzenlenmistir. Bu suç Genel ve Tamamlayıcı niteliktedir. ETCK 240, 230 ve 212, 228 maddelerinde düzenlenen suçları tek bir madde ve baslık altında toplamıstır. Suçun faili kamusal faaliyette bulunan kamu görevlisidir. Suçun maddi unsuru görevin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle, kisilerin magduriyetine, kamunun zararına ya da kisilere haksız kazanç sağlam a olarak düzenlenmistir. Bu sonuçlara yol açmayan bir hareket görevi kötüye kullanma suçunu olusturmaz. 257. maddenin her üç fıkrasında düzenlenen suçun manevi unsuru genel kasttır. Yine bu suçlar tesebbüse elverislidir. Görevi kötüye kullanma suçu genel ve tamamlayıcı bir hüküm olduğu için, görevi kötüye kullanmayaunsur olarak yer veren özel nitelikte bir hüküm varsa, söz konusu hükümde yer alan ceza daha hafif olsa bile görevi kötüye kullanma suçundan faile ceza verilmez. Görevi kötüye kullanma suçu özgü suç olup, kamu görevlisi olmayanların da istirak etmeleri mümkündür. Görevi kötüye kullanma suçu görev suçu olduğundan fail hakkında 4483 sayılı kanun hükümleri tatbik olunacaktır.
Bilgisayarlarda, bilgisayar programlarında ve kütüklerinde arama, kopyalama ve elkoyma

Günümüzde bilgisayar teknolojisinin hızla gelişmesi ve birçok işlemin bilgisayar aracılığı ile gerçekleştirilmesi, yapılan işlerde büyük kolaylık ve verim artışı sağlamasına karşın bilgisayarların işlenen suçlarda yaygın şekilde kullanılmasına yol açmıştır. Diğer taraftan bilgisayar teknolojisinin kullanılması suretiyle işlenen suçlarda, klasik delil elde etme yöntemlerinin yetersiz kaldığı görülmüştür. Bir bilgisayarın içerisinde veya birbirlerine ağ şeklinde bağlanmış olan bilgisayarların bağlı bulunduğu sistem içerisinde delil aranması ve bunlara el konulması ayrı bir işlem niteliğindedir. Bu bakımdan CMK m.134'te, genel nitelikteki arama ve elkoyma tedbirlerinin özel bir şeklini ifade eden, 'Bilgisayarlarda, Bilgisayar Programlarında ve Kütüklerinde Arama, Kopyalama ve Elkoyma' tedbiri düzenlenmiştir. Söz konusu düzenleme, temel hak ve özgürlüklere yaptığı müdahale açısından son derece önemlidir. Tedbir, hukuk dünyamıza girişinin 11. yılını doldurmuş olsa da sürekli gelişen bilişim teknolojileri sayesinde güncelliğini hala korumaktadır. Biz de tezimizde, güncelliğini koruyan CMK m.134'ü, ayrıntılarıyla ve bağlantılı olduğu konularla birlikte ele alarak; tedbirin hukukumuzda doğru bir şekilde uygulanabilmesi için kimi tartışmalı noktalarda fikirlerimizi beyan ederek, bu konuya katkıda bulunmaya çalışacağız. Çalışmamızın ilk bölümünde, Bilgisayarla ilgili temel kavramlara, Adli Bilişim ve Elektronik Delil kavramlarıyla ilgili terminolojiye yer verilmiştir. İlgili terminolojileri takiben, Adli Bilişim Uzmanlığı ve Adli Bilişimin Evreleri açıklanmış; elektronik delil elde edilirken dikkat edilecek hususlardan ve elektronik delilin ceza muhakemesindeki yerinden bahsedilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde, 'Arama ve Elkoyma' koruma tedbirleri incelenmiş; bu tedbirlerin tanımlarına, hukuksal niteliklerine, tarihsel gelişimlerine, amaçlarına, çeşitlerine ve koşullarına değinilmiş; bu tedbirlere hakim olan ilkeler açıklanmış; bu tedbirlere karşı başvurulabilecek kanun yolundan/yollarından ve tedbirlerin uygulanması sırasında tesadüfen elde edilen delillerin akıbetinin ne olacağından bahsedilmiştir. Çalışmamızın esas konusunu değerlendirdiğimiz üçüncü bölüm olan son bölümde ise, CMK m.134'ün amaç ve kapsamına, hukuksal niteliğine, tarihsel gelişimine, koşullarına, uygulanma şekline değinilmiş; tedbir temel hak ve özgürlükler açısından değerlendirilmiş; Avrupa Konseyi Siber Suç Sözleşmesi'nin genel ve ülkemizdeki durumundan söz edilmiş; mukayeseli hukukta bilişim sistemlerinde arama ve elkoyma işlemlerinin ne şekilde gerçekleştirildiği açıklanmış; bu tedbire karşı başvurulabilecek kanun yolundan/yollarından, tedbir sonucunda elde edilen verilerin delil olma özelliğinden ve tedbirin hukuka aykırı bir biçimde gerçekleştirilmesi halinde kaynaklanacak zararların tazmininin nasıl olacağından bahsedilmiştir. Ayrıca ilgili yerlerde Yargıtay ve AİHM Kararları'ndan örnekler verilmiştir.
Sosyal güvenlik hukukunda ölüm sigortası

Kesin bir tanımı yapılamayan sosyal güvenlik teriminin içeriğinin belirlenmesine Uluslararası Çalışma Örgütü'nün 1952 yılında kabul ettiği 102 no. lu Sosyal Güvenliğin Asgari Normlarına İlişkin Sözleşme katkı sağlamıştır. Sözleşmede, mesleki riskler, iş kazası ve meslek hastalıkları; fizyolojik riskler, hastalık sağlık yardımı ve gelir kaybını karşılayan ödenekler olmak üzere 2 kez sayılır), analık, malullük, yaşlılık ve ölüm; sosyo-ekonomik riskler ise işsizlik ve ailevi yardımlar olarak kabul edilmiştir. Gerçekleşmesi kesin olan ancak ne zaman gerçekleşeceği belli olmayan ölüm olayı, hem sigortalının hak sahiplerinin manevi bir üzüntüye maruz kalmalarına hem de aynı zamanda maddi açıdan gelir kaybına veya gider artışına uğramalarına sebep olmaktadır. Bu sebeple ölüm sigortası fizyolojik bir risk olan ölüm riski gerçekleştiğinde geride kalan aile bireylerinin bir kısmının geleceklerini güvence altına almayı amaçlamaktadır. Geride kalan aile bireylerinin kimler olacağı, her ülkenin kendi iktisadi yapısı ile hukuki ve sosyal politikalarına göre belirlenmektedir. Genel olarak sigortalının eş ve çocuğunun yanı sıra ana ve babası da ölüm sigortasının kapsamına alınabilmektedir. Uzun vadeli sigorta kollarından biri olan ölüm sigortasından sağlanan yardımlar, ölüm aylığı, toptan ödeme, evlenme ödeneği ve cenaze ödeneğidir. En temel yardım ölüm aylığı olup, toptan ödeme ikincil niteliktedir. Bu sebeple aylık bağlanabilecek hak sahibi varsa toptan ödeme yapılamamaktadır. Diğer bir ifadeyle gerek Kurumun gerek hak sahiplerinin bu konuda bir tercih hakkı bulunmamaktadır. Söz konusu yardımlara hak kazanılabilmesi için gerekli olan sigortalıya ve hak sahiplerine ilişkin koşullara, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununda yer verilmiştir. Mülga kanunlardaki koşullar da geçici hükümler yoluyla ayakta tutulmuştur. Türk Sosyal Güvenlik Sisteminde reform olarak değerlendirilen 5510 sayılı kanunun bazı hükümleri bir yandan hak sahiplerine mülga kanunlarda olmayan yeni haklar verirken; diğer yandan da mülga kanunlarda yer alan hakları ortadan kaldırmıştır. Bu durum sosyal güvenlik mevzuatının anlaşılmasını daha da güçleştirdiği gibi, mülga kanun ile 5510 sayılı kanun ilişkisinde boşlukların ortaya çıkmasına da engel olamamıştır.
İslam Hukukunda haberleşme ve haberleşme hürriyeti

Bu araştırmanın amacı İslam Hukukuna göre 'haberleşme hürriyeti'nin muhtevasını ve sınırlarını belirlemektir. Tezde temel kavram haberleşme hürriyeti olmakla birlikte konunun alt yapısını oluşturan haberleşme ve haberleşme araçları ile hürriyet ve hürriyetle ilgili kavramlar da incelendi. Haberleşme kavramı 'iletişim'in bir alt dalı olarak belirlendi ve unsurları esas alınarak 'haber, haberin kaynağı ve haberi alan' şeklinde alt başlıklara ayrıldı. Ayrıca, haberleşmede kitle haberleşme araçlarının günümüzde ulaştığı seviye dikkate alınarak haberleşme araçlarının mülkiyeti, fonksiyonları ve denetlenmesi ele alındı. Hürriyet kavramının çerçevesini belirlemek üzere de hak, hukuk, devlet, hukuk devleti kavramları incelendi ve hürriyetlerin sımrlandmlmasmın gerekçeleri ortaya kondu. Haberleşme hürriyeti kavramı, iki ana hak içermektedir: Haber alma hakkı ve haber yayma hakkı. Bu haklan doğuran ilkeler İslam hukuk doktrininde 'meşru tecessüs' ve 'tezkiye' başlıkları altında yer almıştır. Bu hakların sınırlan ise kamu yararını amaçlayan prensipler ve kişilik haklan ile belirlenmektedir. Bu araştırmaya göre İslam Hukuku vahye dayalı bir hukuk sistemidir ve bütün kavramlar gibi haberleşme hürriyeti kavramı da vahyin öngördüğü esaslara göre şekillenir. İslam Hukukunun en büyük gayesi yararın gözetilmesi ve zararın uzaklaştmlması yoluyla insanın halinin iyileştirilmesi ve toplum düzeninin sağlanmasıdır. Haberleşme hürriyeti kavramı da bu gaye doğrultusunda İslam'ın ilkeleri ile şekillenmiştir. Haberleşme hürriyeti sadece insan varlığının vazgeçilmez bir hakkı değil, aynı zamanda İslam dininin ferdi ve toplumu iyileştirme gayesinin gerçekleşmesi için zorunlu bir ilkedir. Bu gaye doğrultusunda, fert ve topluma zarar verecek ölçüde bir haberleşmeye izin verilemez. Haberleşme hürriyeti, kamu yararını hedefleyen Allah haklarım ve kul haklan diye bilinen kişilik haklarını ihlal etmeyi amaçlayamaz.
Azerbaycan ve Türk Hukukunda çekte ibraz ve ödeme

Çeklerin ibrazı ve ödenmesi hususunda karşılaşılan güçlüklerin giderilmesi amacıyla mevcut düzenlemelerde ne gibi olumlu veya olumsuz yönlerin var olduğu, bu hususların ne gibi zararlara yol açacağı konuları Azerbaycan ve Türk hukuku bakımından incelenmiştir. Özellikle Azerbaycan hukuku açısından faydalı olacak bu araştırmanın ilk bölümünde çekin hukuki niteliği, ibrazı, ibraz süreleri, çekin muhatabıkonuları Türk hukuku ile mukayeseli olarak incelenmiş, var olan kanunboşluklarına işaret edilmiş, bu olumsuzluklar nedeniyle karşılaşılacakgüçlüklerin önlenmesinde doktrindeki tartışmalarla birlikte değerlendirilerekmakul bir çözüm bulma yönünde görüşler bildirilmiştir. Araştırmanın diğer bölümlerinde ise, çekin ödenmesi hususundahamilin karşılaşabileceği problemleri, yine doktrindeki görüşlerle birlikte değerlendirilmiş, çek muhatabının çeki ödemedeki zorunluluğu ve hangi hallerde çeki ödemeye yetkili olmadığı durumları ele alınıp incelenmiştir. Sonuç olarak; çekle ilgili düzenlemelerde iki ülke hukuku mevzuatı birlikte değerlendirilmiş ve her iki hukuk için önerilerde bulunulmuştur.
Türk Hukukunda kişilik ve kişilik haklarının korunması

Türk Hukukunda Kişilik ve Kişilik Haklarının Korunmasına' ilişkin hukuksal yapıyı irdeleyen bu çalışmada her şeyden önce, literatürdeki kişilik hakkı kavramının özel hukuk ve kamu hukuku yönünü birlikte ele alıp, inceleyen yayın eksikliğinden yola çıkılmış, çok geniş, ayrıntılı bir çalışmanın konusu olabilecek bir alanda iskelet sayılabilecek bir metin oluşturulması amaçlanmıştır.. Ayrıca mukayeseli hukuk alanına da kısa bir göz atılmış, globalleşen dünyamızda, kişilik haklarını ve bu hakları eksen alan akraba kavramları da inceleyen, giderek iç hukukumuzun bir parçası haline gelen uluslararası düzenlemeler de çalışmanın kapsamına alınmıştır. Konu ele alınırken, kişilik haklarına yönelik saldırının 'kimden geldiği' kriter olarak ele alınıp; hukuksal düzenlemeler bu kriterin ışığı altında 'korumayı kim, nasıl yapacak? sorusunun yanıtı ile birlikte irdelenmeye çalışılmıştır. Bu soruların yanıtı aranırken, genel nitelikli yasal düzenlemelere paralel olarak, tek tek kişilik haklarını koruyan hükümlere de yer verilmiştir. Ayrıca Medeni Kanun, Borçlar Kanunu ve Ticaret Kanunu başta olmak üzere düzenlemenin amaçlan ve birbirleri ile bağlantıları irdelenmiştir. Kişilik haklarını ihlal eden çeşitli eylem ve işlemlere karşı, hukukun getirdiği yaptırımlar ve bu hakları koruyan davalar ana hatları ile ele alınmış. maddi ve manevi tazminat davaları başta olmak üzere, diğer dava türlerinin ve yaptırım biçimlerinin kişilik haklarının korunması alanında gösterdiği farklılıklar ve sorunlar, doktrinin ve yargının bu sorunlara getirdiği çözümlerle birlikte incelenmeye çalışılmıştır.'Kişilik kavramının bir yönü ile kamu hukukunun konusuna, bir yönü ile de Özel hukukun konusuna girdiği tespit edilmiş olmakla, her iki hukuk dalında da yapılan düzenlemeler ele alınmaya çalışılmış; bu kavramın her iki yönüyle irdelenmesi hedeflenmiştir.
Türk İş Hukuku'nda sendikal güvenceler

Sendikal güvenceler 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 23. 24. 25. maddelerinde düzenlenmiştir. Kanunu'nun 23. Maddesinde işçi kuruluşu yöneticiliğinin güvencesi düzenlenirken, 24. maddesinde işyeri sendikal temsilciğinin güvencesi düzenlenmiştir. Ayrıca bu maddede yapılan yollama uyarınca amatör sendika yöneticiliğinin güvencesi de işyeri sendika temsilciliğinin güvencesine eş tutulmuştur. Kanun'un 25. maddesinde ise sendika üyeliğinin güvencesi düzenlenmiştir. Sendikal güvencelere ilişkin düzenlemeler bu güvencelerin düzenlendiği uluslararası kaynaklara 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'na göre genel olarak daha uygundur. İşçi kuruluşu yöneticilerine sağlanan güvence yöneticilik süresince iş sözleşmesinin askıda olması, yöneticilikten belirli şekillerde ayrılan işçinin yeniden işe alınma yükümlülüğü ve yöneticiliğin kıdem tazminatına hak kazandıran bir hal olarak kabul edilmesidir. İşyeri sendika temsilcisine sağlanan güvence ise işverenin fesih hakkının sınırlandırılması ve temsilcinin çalışma koşullarında esaslı değişikliğine karşı işçinin korunmasıdır. Sendika üyeliğine sağlanan güvence ise sendika üyeliği ya da sendikal faaliyetleri nedeniyle iş sözleşmesi feshedilen işçiye işe iade davası açma imkanı tanınması ile sendikal feshin yaptırımın sendikal tazminat olarak düzenlenmesidir
Milletlerarası unsurlu acente ilişkilerinden doğan kanunlar ihtilafı

Milletlerarası ticarette, acenteler aracılığıyla yapılan ticari işlemlerin önemli bir yeri vardır. Acenteler, tacirler ad ve hesabına sözleşme akdettikleri için, doğrudan temsil hükümleri doğmaktadır. Milletlerarası unsurlu acente ilişkisine uygulanacak hukuk ve bu statünün uygulama alanına giren meselelerin tespiti, kanunlar ihtilafı hukukunda tartışmalı konulardan biridir. Bu çerçevede, acente ilişkisine uygulanacak hukuk, acente iç ve dış ilişkisi dikkate alınarak tespit edilmektedir. Acente iç ilişkisine uygulanacak hukuk, karşılaştırmalı hukukta ve Türk hukukunda akit statüsüne tabi tutulmaktadır. Buna göre, acente ve temsil olunan, iç ilişkiye uygulanacak hukuku açıkça ya da zımnen serbestçe seçebilirler. Hukuk seçimi anlaşmasının yokluğunda ise, sözleşmeyle sıkı ilişkili hukuk esas alınır. Sözleşmeyle sıkı ilişkili hukukun tespitinde ise genellikle acentenin işyeri tercih edilmektedir. Acente dış ilişkisine uygulanacak hukuk ise, temsil statüsü olarak anılmaktadır. Buna göre, acente ilişkisinde temsil yetkisine uygulanacak hukuk bakımından, karşılaştırmalı hukukta ve Türk hukukunda, irade muhtariyeti reddedilmektedir. Ancak Avusturya hukuku, İspanyol hukuku ve La Haye Temsil Konvansiyonu'nda sınırlı hukuk seçimine imkan tanıyan düzenlemeler vardır. Milletlerarası acente ilişkisinin gereklerine uygun olarak, temsil olunanın seçtiği hukukun üçüncü kişi tarafından açıkça kabulü şartıyla böyle bir hukuk seçimi geçerli kabul edilebilmelidir. Acente dış ilişkisine uygulanacak hukukun, objektif kriterlere göre tespitinde ise, genellikle acentenin işyeri hukuku tercih edilmektedir. Ancak acentenin işyerinin olmaması ya da üçüncü kişinin bu işyerini bilmemesi hallerinde, acentenin işyeri hukuku yerine temsil yetkisinin kullanıldığı yer hukukunun bu çerçevede ortaya çıkan ihtilaflara uygulanması kabul edilmektedir.
Türk İş Hukuku açısından teşebbüs hürriyeti

Bir Anayasal hak olan teşebbüs hürriyeti kavramı bu tezde iş Hukuku açısından incelenmiştir. İncelemenin asıl gayesini teşebbüs hürriyeti hakkının iş hukuku kuralları ile karşılaştırılması oluşturmaktadır, iktisadi bir teşebbüsün olduğu yerde işçi ve işverenin bulunması zorunludur. Zira iktisadi teşebbüs üç temele dayanır. Sermaye, emek ve müteşebbis. Bu durumda da İş Hukuku kurallarından bahsedilmesi kadar olağan bir durum yoktur. Bu anlamda her teşebbüs kendiliğinden işçi ve işveren münasebetlerini doğurur ve bu da teşebbüsün/teşebbüs hürriyetinin İş Hukuku açısından bir inceleme konusu yapılmasını doğal kılar. Teşebbüs hürriyeti İş Hukuku kuralları ile belirli bir sınırlamaya tabi tutulmuştur. Aslında bu sınırlama yoğunlukla İş Hukukunun niteliğinden kaynaklanır. Zira İş Hukukunun niteliği işçiyi korumaya yönelik bir yapı içerir ve sırf bu yapısından dolayı bile teşebbüs serbestisinin işçi lehine sınırlandırılmasına yol açar. Örneğin işçi sağlığı ve iş güvenliği kurallarına riayet edilmesi, hizmet akitleri ve toplu iş sözleşmeleri ile işçilere tanınan hakların işverence tek taraflı olarak işçi aleyhine değiştirilememesi, grev durumunda teşebbüs hürriyeti uğruna işçilerin hak taleplerini zedeleyici uygulamalara gidilememesi gibi kurallar, İş Hukukunun kurallarının bir Anayasal hak olan teşebbüs hürriyetini ne denli sınırlandırabileceğini göstermektedir. Bu anlamda teşebbüs hürriyetinin İş Hukuku kurallarıyla karşılaştırıldığında ne denli farklı bir boyuta dönüştüğü ortaya konulmuştur. Bu tezde teşebbüs hürriyetinin İş Hukuku açısından incelenmesinin yanı sıra diğer hukuk kolları açısından da ne tür bir sınırlamaya tabi olduğu üzerinde de durulmuştur, özellikle Ceza Hukuku alanında getirilmiş sınırlamalar, İş Hukukundaki sınırlamaların birer müeyyidesi konumunda olduğundan ayrıca önem arz etmektedir. Bunun yanında Ticaret Hukuku, Rekabet hukuku, Borçlar Hukuku, İcra İflas Hukuku gibi birçok hukuk dalı açısından da incelenmiştir.
Şeyhülislam Ebussuud Efendi fetvaları ışığında klasik dönem Osmanlı Hukukunda zımmİlik statüsü

Kozmopolit bir yapıya sahip bir İslam devleti olan Osmanlı İmparatorluğu'nda zımmilerin statüleri ve nasıl bir muameleye maruz kaldıkları, yıllarca çeşitli belgeler üzerinden incelenmiştir. Osmanlı hukuk sisteminin en önemli kaynaklarından olan fetvalar, zımmilerin statüleri hakkında önemli ipuçları veren bu belgelere örnektir. Bu çalışmada, Osmanlı Devleti'nin en parlak döneminde şeyhülislamlık görevini ifadeden Ebussuud Efendi'nin zımmilerle ilgili olan fetvaları, kendilerine ne derece adil davranıldığı ve İslam hukukuna ve İslam hukukunun kendilerine sağladığı olanaklara ne derece bağlı kalındığı dikkate alınarak incelenmiştir. Bu hususta önce İslam hukukunda, ardından klasik dönem Osmanlı hukukunda ve kanunnamelerde zımmilik statüsü incelenmiş, ardından fetva örnekleri sosyal yaşam, ekonomik yaşam ve medeni hukuk başlıkları altında yorumlamıştır.
Uluslararası enerji hukukunda petrol ve doğalgaz ticareti

Bu çalışmanın amacı, Dünya Ticaret Örgütü çerçevesinde ülkelerin kendi ihracatları için pazar erişiminin gelişimesini teşvik etmek ve dünya pazarında rekabet güçlerini artırmak için doğal enerji kaynaklarını kullanmak yönünde, petrol ve doğal gaz üreten ülkelere yardımcı olmak ve transit ülke olarak Türkiyenin AB'de ve uluslararası çapta enerji ticaretinde hukuklarının daha sıkı korunmasını sağlamak, Azerbeycan ve Türkiye arasındakı kardeşlik hukukunu Doğal Gaz Projesi olan TANAP'ın bağlamında bir daha vurgulamak, Enerji Şartı Anlaşmasının ve enerji hukukundaki ticari kanunların yardımıyla, Türkiyenin Avrupa ülkelerine enerji nakline ilişkin, enerji politikasını güçlendirmek ve Tanapın bu açıdan her iki devlet, Azerbaycan ve Türkiye için önemli noktalarını dikkate alarak, Azerbaycanın Rusyaya bağımsız enerji ihracını göz önünde bulundurmak Türkiyenin enerji transiti ülkesine dönüşümünü değerlendirmektir.
Karşılaştırmalı anayasa yargısında politik sorun doktrini

Bu tezde, ABD anayasa yargısında yargısal aktivizme karşı bir tepki sonucu doğmuş olan ve yargısal aktivizmi frenleyebilecek mekanizmalardan biri sayılan politik sorun doktrini incelenmektedir. Politik sorun doktrini, nispeten Anglo-Saxon hukuku ailesine mensup ülkelerin anayasa yargısında daha çok uygulama alanı bulabilmiştir. Doktrin, önüne anayasal dava getirilen Yüksek Mahkemelerin davanın çözüm yerinin mahkeme olmadığını, yani yargının yetki alanına girmediğini belirterek, yetkili adresin yasama ya da yürütme olduğunun ifade edilmesidir. Diğer bir ifadeyle, mahkemenin davaya bakmaktan kaçınmasıdır. Ayrıca, bu tezde politik sorun doktrininin çıkışına ya da en azından gelişmesine öncülük etmiş olan yargısal aktivizm de incelenmiştir. Hem politik sorun hem de yargısal aktivizm açısından farklı ülkelerin Yüksek Mahkeme kararları ele alınarak incelenmiştir. Tezimizin amaçlarından biri olan politik sorun doktrininin Türk anayasa hukukuna uyarlanıp uyarlanamayacağı noktasında vardığımız sonuç; uyarlanabilir olduğudur. Özellikle, Türk Anayasa Mahkemesi gibi aşırı aktivizm sergileyen mahkemelerin meşruiyet zeminlerinin kayganlaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Oysa, hukukun üstünlüğü ve hukuk devleti azınlık ya da çoğunluk olsun, bir ülkede yaşayan herkes için gerekli olan koruyucu mekanizmadır. İncelediğimiz, örnek mahkeme kararlarına baktığımızda, yargısal aktivizm içeren kararların sonrasında, toplumda uzun vadede hukukun üstünlüğü ve güvenirliğinin zedelenebildiği durumlar ortaya çıkmaktadır. Bu noktada, politik sorun doktrinin anayasal sistemde yargısal aktivizmi yoğun olarak kullanan mahkemeleri frenleyebileceği kanaatine varmış bulunmaktayız.