turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkçe'deki Tanıtsallık Belirten Sıfatların ve Belirteçlerin Yabancı Dil Olarak Türkçe Derslerinde Öğretimi

Kip ve kiplik kavramlarından yola çıkan çalışmamız kip-zaman, kip-görünüş ilişkileri ve kiplik ulamları hakkında detaylı bilgiler içermektedir. Alanyazında farklı tanımlanan bilgisel kiplik ve tanıtsallık tartışmalarına yer verilmiştir. Ayrıca tanıtsallığın mantıksal olarak bilgisellikten önce gelmesi ve önermelerin güvenilirlik belirtmelerinde öncelikle kanıtların rol oynadığı gerçeğinden hareketle incelenen sıfatların ve belirteçlerin tanıtsallık bildirdiği varsayılmıştır. Çalışmamızda incelenen sözcüklerin anlamını ve kullanımını bağlam içinde örneklendirmek amacıyla Doküman Analizi yöntemi kullanılmıştır. Bunun için her bir sıfat ve belirteç için beş farklı gazeteden alınan tümcelerle örneklem oluşturulmuştur. Araştırmada 12 belirteç ve 8 sıfat incelenmiştir. Çalışmamızda incelenen sıfatlar ve belirteçlerin Chafe'nin bilgiyi bilme yollarına göre gruplandırılmış ve Lyons'un öznelnesnel kiplik ayrımına göre hangi grupta olduğunu ortaya çıkarılmıştır. Bu bulgular Yabancı Dil Olarak Türkçe derslerinde konunun daha kapsamlı bir şekilde anlaşılmasına ışık tutmaktadır. Çalışmamızın sonunda bu belirteçlerden ve sıfatlardan bazıları için Yabancı Dil Olarak Türkçe öğretimine ilişkin ders materyali örneklerine yer verilmiştir.
Türkmen Türkçesinde fiillerin istemi

Bu çalışmada Türkmen Türkçesi fiilerinin istem bilgisi ele alınmıştır. İstem sözlüksel unsurların özellikle fiillerin sözdizimsel ve anlambilimsel çevresini belirleme gücüdür. Her fiil farklı istem bilgisine sahiptir; fakat her birinin kesin, değişmeyen tek bir istem bilgisi yoktur. Fiillerin istemi çatı kategorisine veya fiillerin sözlüksel anlamına göre değişiklik gösterebilir. Bu çalışmada, Türkmen Türkçesi fiillerinin mantıksal ve sözdizimsel istem bilgisini tespit etmek amaçlanmıştır. Fiilerin istem bilgisi incelenirken modern istem dil bilgisi kuramından hareket edilmiştir. Türkmen Türkçesi fiillerinin seçiminde Türkmenistan SSR İlimler Milli Akademiyası tarafından hazırlanan 'Türkmen Dilinin Sözlügi (TDS, 1962)' dikkate alınmıştır. Bu sözlükte bulunan 2585 fiil istem bilgisi açısından incelenmiştir. Sözlükte çatı ekleriyle oluşturulan fiiller yeni bir anlam oluşturmadığı takdirde ayrı bir fiil olarak değerlendirilmemiştir. Fiillerin istem bilgisi sözlükteki anlam girişleri yardımıyla belirlenmiş ve sözlükte verilen örneklerden yararlanılmıştır. Fiillerin TDS'de örnek kullanımı bulunmayan fiiller, Türkmen Türkçesine ait çeşitli edebi türde eserlerden oluşan bir derlemden ya da internetten örneklendirilmiştir. Fiillerin istem bilgisi mantıksal ve sözdizimsel olmak üzere iki düzeyde incelenmiştir. Fiilerin farklı anlam değişkelerine ait istem yapıları farklı istem çerçevelerinde gösterilmiştir. Bir fiile özgü farklı istem çerçeveleri, onun farklı anlamlarının olduğunu, mantıksal ve sözdizimsel isteme göre anlam değişikliğine uğradığını gösterir. Fiillerin mantıksal ve sözdizimsel istem bilgisinin belirlenmesiyle Türkmen Türkçesinin muhtemel çekirdek cümle yapıları ortaya koyulmuştur.
Polonya dilinde eylemlerin önekli ve öneksiz biçimlerinde anlam ilişkisi

Bu çalışmada Polonya dilinin öğrenimi ve öğretiminde en çok zorlanılan konulardan biri olan, eylemlerin başına gelen, onların anlamlarını değiştiren, dönüştüren önekler incelenmiştir. Polonya dilinde bu dil kuralı prefiksy / przedrostki czasownikowe veya czasowniki z przedrostkami / prefiksami biçiminde ifade edilmektedir. Farklı bir dil ailesinden olan Türkçe'de eylemlerin başına gelen herhangi bir önek olmadığından, Türkçe ile karşılaştırma yapılamamıştır. Dilimizde sadece adların ve sıfatların başına gelen önekler vardır, ki bunlar da yabancı kökenli sözcüklerdir. Polonya dilinde 'do-, na-, nad -, o - ob -, od-, po-, pod -, prze-, przy-, roz -, u-, w -, wy-, z - , za-' olmak üzere toplam on beş adet önek bulunmaktadır. Bunların bazılarının önleçle anlamsal ilişkisi vardır. Bir başka deyişle, önlecin ada kattığı anlamla benzerlik gösterir. Konu incelenirken, bu ayrıntılara da yer verilmiştir. Sonuç bölümüyle birlikte dört bölümden oluşan bu çalışmanın I. bölümünde, farklı kaynaklardan dil tanımlarına yer verilmiş, dil ile insan, toplum, kültür arasındaki ilişkiden söz edilmiştir. Bunun yanı sıra, Polonya dilinin tarihi dönemleri ana hatlarıyla ele alınmış ve çeşitli kaynaklardan yararlanılarak, önekin tanımının nasıl incelendiğine bakılmıştır. II. bölümde önekli eylemlerle önemli bir bağı olduğu saptanan, dilde en az çaba yasası / ilkesi şeklinde ifade edilen dil kuralından söz edilmiştir. Çünkü yaptığımız inceleme sonucunda önekli eylemlerin önemli ölçüde sözcük tasarrufu sağladığı ortaya çıkmıştır. III. bölümde Polonya dilindeki önekler incelenmiştir. Eylemlere ne tür ek anlamlar kattıklarını ya da eylemlerin anlamlarını nasıl dönüştürdüklerini vurgulamak adına, önekli ve öneksiz eylemlerin anlamları bir arada verilmiştir. Her bir önekli eylem için örnek cümlelere yer verilmiştir. Sonuç bölümünde öneklerin cümle içindeki işlevine yönelik genel hatlarıyla bir değerlendirme yapılmış ve buna ilişkin olarak bir tablo sunulmuştur.
Mintiqaya Dareheni̇ - Zikte de terme hacetan u manayane hacetane ke cuya rojane de şuxulyene

İnsanları bir arada tutan, onu ulus yapan en önemli faktörlerden birisi de şüphesiz konuştukları dildir. Bir dilin devamlılığı o dili kullanılması ile sağlanabilir. Dünyada konuşulmadığı için kaybolmuş veya kaybolma tehlikesi altında yüzlerce dil bulunmaktadır. Gerek kullanımı az olması gerekse teknolojideki gelişmelere paralel olarak gündelik hayatta kullanılan birçok terimler unutulmuş veya unutulmaya yüz tutmuştur. Bu durum birçok dilde olduğu gibi Zaza dilinde de kendini göstermektedir. Bu çalışmamızda Bingöl'ün Genç ilçesine bağlı Zıkte yöresinde günlük hayatta kullanılan araç-gereçlerle ilgili terimler ve bu terimlere ait anlamları ele almaya çalıştık. Bu çalışmamızı yaparken Zıkte bölgesinde alan çalışması yaparak bölgede bulunan köylere giderek oradaki yaşlı ve diğer dillerden daha az etkilenmiş kişiler ile görüşmeye gayret ettik. Çalışma esnasında Genç yöresinin Zıkte bölgesinde eski zamanlarda insanların gündelik hayatın bütün alanlarında kullandıkları aletler ile ilgili terimler tespit ederek kayıt altına almaya çalıştık. Bu terimleri kayda alırken aynı zamanda bu aletler ile ilgili izahatlar ve yaşanmış anılar da görüşmeler esnasında kayıt ettik. Kaydettiğimiz bu terimleri daha sonra tasnif ederek kayda aldığımız izahatlar ve hatıralarla birlikte yazıya aktardık. Çalışma esnasında aynı bölge terimlerin kullanımı değişebildiği ve gün geçtikçe teknolojinin de gelişmesiyle kullanılan bazı aletlerin yok olduğu ve yok olan bu aletlerle beraber aletlere ait isimlerinde zamanla kaybolup unutulduğunu gözlemledik. Yaptığımız bu çalışmayla imkanlar dahilinde ilgili alanda terimler toplayarak kayda almaya ve Zaza dilinin unutulmaması için bir nebze de olsa katkı sağlamaya çalıştık.
Sözlü dildeki bağımlı ardılların kullanım sıklığı

Bu çalışmanın amacı Türkçede bağımlı ardılların sözlü dildeki kullanım sıklıklarını belirleyebilmektir. Bu amaca yönelik olarak bütünce temelli çözümleme yöntemi ile çalışmanın bütüncesi oluşturulmuştur. Bağımlı ardıllar konusu dil incelemelerinin biçimbilim bölümü ile ilgili olduğu için biçimbilim ve biçimbirim kavramları incelenmiştir. Bağımlı ardılların sıklığı belirlenirken kullanılacak ardıl sınıflandırmaları için temel dört kaynaktaki (Adalı O. (2004). Türkiye Türkçesinde Biçimbirimler. İstanbul: Papatya Yayınları.; Banguoğlu, T. (2004). Türkçenin Grameri. Ankara: TDK Yayınları.; Göksel A. ve Kerslake C. (2005). Turkish A Comprehensive Grammar. London ve New York: Routledge.; Kormaz, Z. (2003). Türkiye Türkçesi Grameri. Ankara: TDK Yayınları.) bilgiler bir araya getirilerek türetim ardılları ve işletim ardılları başlıkları altında yeni ve bütüncül bir sınıflandırma oluşturulmuştur. Bu sınıflandırma ile birlikte aynı tabloda, sözlü dilden alınan kayıtlar üzerinde yapılan çözümleme sonuçları hem sayısal olarak hem de oransal olarak verilmiştir. Çalışma bütüncesi çözümlenerek türetim ve işletim ardıllarına yönelik bulgular değerlendirilmiştir. Türetim ardıllarına yönelik bulgular, eyleme eklenen ve ada eklenen türetim ardılları bölümünde incelenmiş; işletim ardıllarına yönelik bulgular ise adcıl ve eylemcil işletim ardılları bölümünde incelenmiştir. Çalışmanın bulguları, Türkçenin anadili ve yabancı dil olarak öğretilmesine sağlayabileceği katkılar açısından, işletimde ve türetimde en sık kullanılan ardıllar Türkçe öğreticilerine sunulmuştur.
Acquisition de la compétence pragmatique dans l'enseignement du FLE:'Etude de l'acte d'argumentation dans le manuel Alter Ego

Bir dili öğrenmek demek o dilde iletişimsel beceri kazanmak ve o dilde iletişim kurmak demektir. Başka bir deyişle Yazma ve Konuşma gibi yaratıcı becerilerle, Dinleme ve Okuma gibi edilgen becerilerin yanı sıra Toplumdilbilim'in ve Edimbilim'in öngördüğü neyin, nerede, ne zaman, kiminle, hangi konşullarda konuşulduğunu öğrenerek o dilde yazılı ve sözlü iletişim kurmayı öğrenmek demektir. Bilişsel kuramlar içinde yer alan Sözceleme ve Edimbilim kuramlarına göre verici ürettiği sözcesinde farklı dilsel yapıları kullanarak kendini dil içinde var eder. Her sözcede belli bir dil edimi vardır. Yani söylediğinin yanında söylemek istediğini de verici oluşturduğu sözcesi yardımıyla verir. Bu görüşten yola çıkarak, bu çalışmamızda, Edimbilimsel ve Sözdizimsel kuramlar başta olmak üzere, çeşitli kuramlar ışığında yabancı dil olarak Fransızca öğrenenlerin, vericinin sözcesini ya da kendi ürettiği sözcesini, tutarlı bir dilsel bütünlük oluşturacak biçimde düzenleyebilme yetisini, diğer bir deyişle edimsel yetileri nasıl kazanabilecekleri özellikle uslamlama edimi bağlamında incelenecektir. Kaldı ki edimsel yetinin yabancı dil öğretimindeki yeri ve önemi çağdaş başvuru yapıtlarında vurgulanmıştır.
Türkçede sağa çalkalamalı yapıların işlemlenmesi

Sözcük dizilişine yönelik çalışmalar sözcük dizilişindeki değişkenliği belirleyen farklı etkenler üzerinde durmuşlardır. Bu tez çalışması EN ve NE olma durumlarına göre farklı dizilişler gösteren çalkalanmış yapıların işlemlenmesini ele almaktadır. Aynı genişletilmiş yansıtma içerisinde ana tümce ve yan tümcenin EN ve NE olma durumlarına göre tutarlı olarak EN/EN ve NE/NE diziliş gösteren yapılar uyumludur ve diller arasında oldukça yaygındır; EN/NE diziliş gösteren yapılar ise uyumsuzdur. Bu çalışmada yukarıda belirtilen koşullar Türkçe temel sözcük dizilişi dışında kalan yapıların işlemlenmesini ele almaktadır ve alanyazındaki tartışmalar Türkçe açısından değerlendirilmektedir. Buna ek olarak çalışmada tümcelerin belirtilen koşullarına göre sözdizim işlemlemesi temelinde dillerde gözlemlenen sözdizimsel evrensellere yönelik güçlü savlar, Türkçe ele alınarak incelenmektedir. Sözcük dizilişi bakımından farklı dizilişler gösteren uyumlu ve uyumsuz yapıların işlemleme farklarının incelenmesi için kendi-hızında okuma deneyi uygulanmıştır. Deney tümcelerinde DIK ekiyle adlaştırılmış yerleşmiş eylemlerin olduğu yerleşmiş tümceler kullanılmıştır. Sonuç olarak, taşıma düzeyleri bakımından eşit olan uyumsuz ve uyumlu dizilişlerde uyumlu tümceler, uyumsuz tümcelere göre daha hızlı işlemlenmektedir. Bu da sözcük dizilişi etkisine işaret etmektedir. Tek taşıma bulunan uyumlu tümceler, iki taşıma bulunanlara göre daha hızlı işlemlenmiştir ve taşıma etkisi görülmektedir. Ana eylem ve yerleşmiş eylemlerde sözcük dizilişi ve taşıma etkileşimi anlamlıdır. Çalışma kapsamında ele alınan araştırma sorularına yönelik elde edilen bulgulara göre, tepki süreleri ve doğruluk değerleri incelendiğinde çekimsiz eylemli yerleşmiş tümcesi bulunan bir tümcenin öğelerinin ÖNE sıralamasıyla kısıtlı olmadığını ortaya koymaktadır.
Dil-zihin bağlamında kasr üslubu

Zihinlerde oluşan düşünce, dil sayesinde dış dünyada varlık bulur. Dilin, insanın zihnindeki düşüncesinin tercümanı olması şüphesiz, lafızlarının belirli göstergelere sahip olması sebebiyledir. Dilin bu fonksiyonu sayesinde konuşan düşüncelerini/hislerini, muhatabına bu yolla aktarmaktadır. Böylelikle lafızlar salt bir ses olmasının ötesinde hisleri/düşünceleri ifade eden bir yapıya sahip olduğu görülmektedir. Konuşan kişi düşüncesini/vermek istediği mesajını karşılayacak anlamı, kendi dilinde seçtiği lafızları bulmak ve bu lafızları o dilin gramer yapısına uyarlamak suretiyle gerçekleştirir. Bu bağlamda 'kasr' üslubu, muktezayı hal çerçevesinde ele alınarak bu üslubun seçilmesinde etkin olan muhatabın durumu, konuşanın düşüncesi ve sözün söylenildiği ortam tahlil edilmeye çalışılmıştır. Böylece 'kasr' üslubu, konuşan ve muhatap arasında gerçekleşen psiko-sosyal boyutuyla ele alınmıştır. İlk olarak 'kasr' üslubunun Arap dilindeki gramer boyutuna değinilmiş, sonrasında bu gramere sadık kalan konuşanın bu üslubu kullanmasındaki hedefleri aktarılmıştır. Sözün edebi niteliğe sahip olmasını sağlayan 'inuktezayı hal' meselesi, 'kasr' üslubunda bilfiil göz önünde bulundurularak bu üslubun sahip olduğu edebi değer ortaya çıkartılmıştır.
Türkçe genel sözlük hazırlama süreci üzerine bir araştırma

Bu tezde, Hartmann'ın (2001) 'sözlük araştırması' olarak adlandırdığı ve sözlüğü farklı açılardan ele alarak inceleyen ilkeler çerçevesinde eski sözlüklerden başlayarak günümüze dek gelen süreçte sözlüklere değinilmiş, sözlüğün tarihsel gelişimi ele alınmaya çalışılmış, ardından farklı dünya dillerinde basılan sözlüklerle, o dillere ait sözlükbilim uygulamaları incelenmiş ve farklı dil ailelerine ait dillerdeki sözlüklerin özelliklerine bakılmıştır. Birbirine tipolojik olarak uzak olan dillere ait sözlüklerin hazırlanma biçimlerinin, bu değişime paralel olarak farklılık gösterdiği gözlenmiştir. Dolayısıyla, dilin kendine özgü tipolojik özelliklerinin sözlüğün hazırlanmasında belirleyici bir konumda olduğu görülmüştür. Sözlükleri genel olarak, topluca ele aldıktan sonra, elde edilen veriler ışığında Türk Dil Kurumu'nun yayınladığı Türkçe Sözlük ele alınmış ve bu sözlük hakkında çeşitli açılardan değerlendirmeler yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, TS'de farklı türlerde sorunlar olduğu gözlenmiştir. Madde başı seçimi, madde başı anlamını sıralama, madde başı örnekleri ve bu örneklerin tanımlarla tutarlılığı konularında eksikliklerin var olduğu, bu eksikliklerin giderilebilmesi için sözlüğü planlama, hazırlama ve basım aşamalarında sözlükbilimin etkileşim içerisinde olduğu diğer alanlardan yararlanılması gerektiği ve yalnızca bununla da kalmayıp sözlüğün temel alacağı bir derlem oluşturulması için çalışmalar yapılması, bu çalışmaların da günümüz standartlarını yakından takip etmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Çizgi filmlerin söz varlığı üzerine bir inceleme

Bu doktora tezi TRT'de yayımlanan beş farklı çizgi filmin tüm bölümleri örneklem alınmak suretiyle çizgi filmlerin söz varlığını tespit edebilmek ve elde edilen sonuçları ilköğretim öğrencilerinin söz varlıkları ile karşılaştırarak ortaya koyabilmek amacıyla yapılmıştır. Beş çizgi film toplamda 541 bölümden oluşmaktadır. Ham haliyle kelime sayısı 343. 960 olan çizgi filmlerden, yapılan çeşitli analiz çalışmaları sonucunda elde edilen 301. 523 söz varlığı unsuru tasnif edilmiş ve her bir çizgi film; temel söz varlığı, deyimler, atasözleri, ikilemeler, argo/çocuklar için kötü örnek oluşturabilecek unsurlar, kalıp sözler, kalıplaşmış ifadeler, özel isimler ve kod kopyalama kullanımı açısından olmak üzere dokuz başlık altında incelenmiştir. Tekrarlanan söz varlığı unsurları çıkarıldıktan sonra da 10.992 adet söz varlığı unsuru ortaya çıkmıştır. Bu doktora tezi, giriş hariç beş bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölüm'de tezin kavramsal çerçevesi çizilmiş ve genel olarak tezde geçen kavramlar hakkında çeşitli bilgiler verilmiştir. İkinci Bölüm'de incelenen çizgi filmlerle ilköğretim öğrencilerinin söz varlıklarının karşılaştırılmasına ilişkin bulgulara yer verilmiştir. Üçüncü Bölüm'de incelenen çizgi filmlerin söz varlıklarıyla ilgili bulgular yer alır. Dördüncü Bölüm'de incelenen çizgi filmlerle ilgili genel bilgilere ve çizgi filmlerin söz varlıklarına ilişkin bulgulara yer verilmiştir. Beşinci Bölüm'de incelenen çizgi filmlerle ilköğretim öğrencilerinin toplam ve farklı unsurlar, özel isimler, sıklığı 0-2000 aralığında olan söz varlığı unsurları ayrı ayrı değerlendirilmiş ve her sıklık grubundaki unsurlar, farklı ve toplam söz varlığı unsuru listelerindeki yüzdelikleri dikkate alınarak incelenmiş ve bunlarla ilgili bazı yorumlara yer verilmiştir. Ayrıca çizgi filmler ile ilköğretim öğrencilerinin söz varlıkları üç farklı şekilde karşılaştırılmıştır.
Türkiye'de konuşulan Arap lehçeleri -Karşılaştırmalı bir inceleme-

Türkiye'de yerleşik Arap vatandaşlarımızın konuştukları anadil Arapçaya aitlehçelerdir. Bu Arapça lehçelerini konuşan vatandaşlarımızın ataları M. Ö. II. yüzyıldan itibaren Arap yarımadasının kuzeyinden göç ederek Doğu ve güneydoğu Anadolununverimli toprakları kabul edilen Mezopotamya'ya yerleşmişlerdir. Arap Tarihçilerinin el-Cezire olarak adlandırdıkları bu bölgenin önemli şehirleri Siirt-Muş-Diyarbakır-Mardin-Şanlıurfa ve Kilistir. İslami Fetihlerin genişlemesiyle Anadolu'ya gelen Arap varlığızamanla artarak, Hatay bölgesini de içine alarak Adana ve Mersin illerimizin kırsalı dahil olmak üzere geniş coğrafyaya yayılmışlardır. Arapça Türkiye'de en çok konuşulan üçüncüdildir. Yüzyıllar boyunca birçok medeniyetlere ev sahipliği yapan Anadoluda çeşitli etnikguruplarla iç içe yaşayan Arap kökenli vatandaşlarımıza Türkiye Arapları dadenilebilmektedir. Arap vatandaşlarımızın konuştukları Arapça sözlü kültür sayesindeyaşayabilmişse de çeşitli coğrafik ve sosyopolitik sebeplerden dolayı lehçelere ayrılmıştır. Günümüz koşulları nedenleriyle, yurdun çeşitli bölgelerine dağılmışlardır. Bu çalışmamızda Türkiye Araplarının konuştukları Arap Lehçelerinin dil ve üslup özellikleri, mevcut yazılı kaynaklardan elde edilen bilgiler incelendi. Arap vatandaşların yaşadığı bölgelere gidilerek sözlü kaynaklardan sesli ve yazılı notlar kayda geçirildi. Elde edilen tüm veriler karşılaştırılmalı incelenerek tezimize koyuldu.
Göstergebilim araştırmalarının çeviri sürecine etkisi ve dilsel göstergelerin çevirmen tarafından alımlanması

İGöstergebilim Araştırmalarının Çeviri Sürecine Etkisi: Dilsel Göstergelerin Çevirmen Tarafından Alımlanması? başlığını taşıyan bu çalışmada, iletişimin var olmasını mümkün kılan dilsel göstergeler üzerine ortaya atılmış olan kuramlara dayanarak, dilsel göstergelerin çevirmen tarafından nasıl alımlandığı üzerine bir inceleme yapılmıştır. Dilsel göstergenin özü her dönem en çok merak uyandıran araştırma konusu olmuştur ve bu konuda günümüze değin pek çok kuram ortaya atılmıştır. Ancak ne var ki bu konuda genel geçerli ve tüm bilim çevrelerince kabul edilen bir kuram oluşturulamamıştır. Bu çalışmada göstergebilim içerisinde en fazla öne çıkmış olan kuramcıların gösterge kuramları ve yöntemleri doğrultusunda çevirmenin kaynak metni alımlarken ve erek metni kurarken dilsel göstergelerin onda yarattığı etkiler belirlenmeye çalışıldı. Çalışmanın birinci bölümünde Platon'dan bu yana dilsel göstergelerin özü ve yapısı üzerine ortaya atılmış olan görüşler irdelenmiştir. Göstergelerin karmaşıklığı gün ışığına çıktıkça, onlara olan merak artmış ve araştırmalar daha da derinleşmiştir. Göstergelerin dış dünyada yer alan nesnelerin birer yansıması olduğu düşüncesi, günümüzde sadece kültürel ve ideolojik boyutta kabul edilmektedir. Yani göstergeler, biz insanların kültürel ve ideolojik yansımalarıdır ve onları alımlamamız yine ideolojik düşüncelerimiz doğrultusunda gerçekleşmektedir. İkinci bölümde metin, gösterge bağlamında ele alınmış ve metnin gerek içerik yapısını gerek yüzeysel yapısını çözümlemede kullanılan göstergebilimsel yöntemlere yer verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde söz konusu dilsel göstergelerin her dönem ihmal edilen, ancak belki de en önemli yanı olan yorumlayıcı/alımlayıcı yönleri ele alınmıştır. Kimi dönem tamamen ihmal edilen, kimi dönem ise kendisine göstergenin alımlanmasında sınırsız bir özgürlük tanınan alımlayıcı kişi, göstergenin işlevini yerine getirmesi bakımından kilit noktadır. Okuyucu kişiyi tek doğru anlamı bulmaya zorlayan yansıtmacı ve yapısallcı kuramların aksine, postyapısallcılıkla birlikte ortaya çıkmış olan birden fazla anlam anlayışı okuyucunun etkin rolünü ortaya sermiştir. Bu bölümde ağırlıklı olarak İtalyan Göstergebilimci Umberto Eco'nun alımlama göstergebilimine yönelik görüşlerinden faydalanarak, yorumlayıcının gösterge işlevindeki rolü incelenmiştir. İletişimin her türlüsünde en fazla öneme sahip olan gösterge, çevirinin merkezinde yer alır. Çevirmen hem kaynak metni çözümlerken hem de erek metni oluştururken dilsel göstergelerle boğuşmaktadır. Çevirmenin asıl uğraş konusu dilsel göstergelerdir. Bu sebepten dördüncü bölümde, daha önceki bölümlerde yer alan bilgilerden faydalanarak, çevirmenin kaynak bir metni çözümlerken karşılaşabileceği zorluklara, kullanabileceği yöntemlere ve dilsel göstergelerin onu ne derecede yanıltabileceğine değinilmiştir.
Intervention effects in simple wh-questions in Turkish

Bu çalışma, engelleme etkisi yaratma potansiyeline sahip dört grup öbeğin, yani, eksi kutup öğeleri, nicelik sözcüğü öbekleri, 'sadece', 'bile', 'dA' vurgu ilgeçlerini alan sözcüksel vurgu öbekleri ve sadece sessel olarak vurgulanan öbeklerin Türkçe'deki basit soru cümlelerinde engelleme etkisi yaratıp yaratmadığını incelemektedir.
Dervİş, Mevlİdü'n-Nebİ

Bu çalışmanın amacı, Hz. Muhammed'in doğumunu anlatan, mesnevi şeklinde faeilatün / faeilatün / faeilün ve faeilatün / faeilatün / faeilatün / faeilün kalıplarının kullanılarak yazılan ve yazarının 'Derviş' mahlaslı bir şair olduğu bilinen bu eseri incelemektir. Eserin yazılma tarihi ile ilgili bir bilgi tespit edilememiştir. Eser Hz. Muhammed'in hayatı etrafında şekillendiği için mevlid özelliği göstermesi ile beraber sade bir dil ile yazılmıştır. Dil özelliklerinden Eski Anadolu Türkçesine yakın bir dil kullanıldığı anlaşılmaktadır; fakat eserde ayet iktibasları da görülmektedir. Bu metin, ses ve şekil bilgisi bakımından incelenmiş; çevriyazı ile günümüz alfabesine aktarılmıştır. Daha sonra eserin içerisinde bulunan genel kelimelerden bir dizin hazırlanmış ve metnin orijinal sayfaları da metnin daha kolay anlaşılması için çalışmanın sonunda verilmiştir.