turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İbn Sİna'nın sezgi teorisi

Sezgi, İbn Sina'nın bilgi felsefesinin ve nübüvvet teorisinin merkezi kavramlarından biridir. Kavramın bilgi felsefesindeki önemi, akli bilgiye ulaşmak konusundaki işlevine; nübüvvet teorisi bakımından önemi, nebevi bilginin imkanını ve akliliğini felsefi bir perspektiften temellendirmede istihdam edilmesine dayanır. Sezgi teorisinin kaynakları, İslam dininin temel metinleri, İbn Sina'nın tevarüs ettiği felsefi mirasın sağladığı kavramsal ve kuramsal zemin ve filozofun kendi felsefi tecrübesidir. Sezgi teorisinin temelleri filozofun, Metafizik, Mantık ve nefis teorisi kapsamında ortaya koyduğu bazı ilkeler ve kavramlardır. Bu temelde sezgi kavramının, fikir mukabili bir akletme yolu, akleden öznenin mizacı ve ahlaki arınmışlığına bağlı olarak derecesi belirlenen bir meleke; akli bir ittisal, ilahi bir feyz olarak tanımlandığı görülmektedir. İbn Sina, orta terimin elde edilmesini yani sebebin bilinmesini içermesi nedeniyle akli karakterini vurguladığı sezgisel bilginin, tüm bilgi alanlarını kapsayabileceğine işaret etmiştir. Sezgisel bilginin değeri, felsefi faaliyetin asıl gayesi olan yetkinliğe katkısından kaynaklanır. Bu bakımdan, nazari bir erdem olan sezgi, insanın yetkinleşme yolculuğunda hazırlığının tamlığını ifade eder. Sezgisel bilginin kesinliği, ilkesi olan sezgi yetisinin gücünden kaynaklanır. Filozofun önermeler tasnifinde 'sezgiseller', 'kabul edilmesi zorunlu olan kesin bilgiler' içinde yer alır. Sezgi teorisinin zirvesi, nebevi gücün akli yönünü oluşturan ve sezginin en yüksek derecesi olarak tanımlanan kutsi akıl kavramıdır. İbn Sina bu kavrama yüklediği anlam ile İslam düşüncesinde bir çığır açmıştır.
Said Nursİ'nin benlik düşüncesi

Bu çalışma Said Nursi'nin benlik düşüncesini açıklamaya çalışır. Nursi'ye göre kişi benlik bilgisi sayesinde gerek kendisi gerek kendisinin dışındaki epistemolojik ve ontolojik bilgilere ulaşabilmektedir. Çalışmamızın amacı Said Nursi'nin benlik ile ilgili düşüncelerini ortaya koyarak kişinin kozmostaki yerini ve eşyaya yönelik paradigmasını tespit etmektir. Bu tespiti benlik ile ilgili düşünceler temelinde ortaya koymaya çalışacağız. Çalışmamız dört ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde benlik kavramının daha iyi anlaşılabilmesi için benlik ile ilgili çeşitli kavramların açıklanmasına yer verilmiştir. İkinci bölümde ise kişinin benlik ile ilgili fonksiyonlarından hareketle Allah ile ilgili bilginin ortaya çıkarılma sürecine yer verilmiştir. Üçüncü bölüm ise insan benliğini merkeze alan hümanizm ve varoluşçuluk felsefelerinin, benlik düşüncesinden hareketle eleştirisini konu edinir. İnsan merkezli düşüncenin yerine yaratıcı merkezli bir düşünce ortaya konularak, kişinin kozmostaki yeri tespit edilir. Son bölümde ise bireysel benliğin kolektif biçimi olarak görülen milliyet ile ilgili açıklamalara değinilir. Bireysel kabiliyet ve yetilerinden hareket eden insanın Allah bilgisine ulaşmasına yönelik tez, millet farklılıklarından hareketle Allah'ın isim ve sıfatlarının anlaşılabileceğine yönelik analojilerle desteklenir. Bu çalışma benlik düşüncesinden hareketle insan merkezli paradigma yerine, yaratıcı merkezli metafizik bir paradigmanın ikame edilme sürecini ortaya koyar ve tez boyunca bunu Risale-i Nur'dan örneklerle destekler.
Yaratma, tanrı ve zaman bağlamında Thomas Aquinas'ta evrenin sonsuzluğu problemi

Thomas Aquinas döneminin önde gelen düşünürlerinden biridir. Hem Aristoteles yorumları ile, hem de kendine özgü düşünceleriyle öne çıkmaktadır. Evrenin sonsuzluğu problemi ise hem teolojik hem de ontolojik açıdan büyük öneme sahiptir. Bu problemin etraflıca ele alınabilmesi için zaman, Tanrı, yaratma kavramları incelenmeli ve bu açıdan evrenin sonsuzluğu problemi tekrar incelenmelidir.
Günümüz ateistlerinde hayatı anlamlandırma

Ergezen, Efsun, Günümüz Ateistlerinde Hayatı Anlamlandırma, Yüksek Lisans Tezi, Tez Danışmanı: Yrd. Doç. Dr. Öznur Özdoğan, 208s. Araştırma, ateizm konusuna psikolojik olarak yaklaşılarak, günümüz ateistlerin hayatı nasıl anlamlandırdıklarmı, acı ve sıkıntılarıyla nasıl baş ettiklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, değişik yaş grupları ve çoğunluğunun öğrencilerden oluştuğu 10 kişi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada derinlemesine mülakat yöntemi kullanılmış ve ateistlere 25 tane yapılandırılmış soru sorulmuştur. Bunun yam sıra araştırmada ateizmin tanımı, tarihçesi, temel terim ve kavramlar, felsefe ve psikolojideki temelleri üzerinde yabancı ve yerli kaynaklardan araştırılmış ve teorik bir çalışma yapılmıştır. Araştırmada, konuşulan kişilerin ateist olmalarının ergenlik dönemine rast geldiği, inanmak için somut bir şey görmek istemedikleri, dünya düzeninin oluşumu ve yaratılışlarının bilimsel olduğu, sıkıntıdan, acıdan ve depresyondan kurtulmanın kişinin kendisiyle alakalı olduğu, insanın varoluşuyla hayatın anlamlı kılınabileceği, umutlarını korudukları sürece ve kendi seçimleriyle yaşamlarını güzelleştirebileceklerini, evrim teorisine inandıkları, reenkarnasyon, kader, cennet, cehennem gibi kavramlara inanmadıkları, dini toplumsal düzeni sağlayan bir araç olarak gördükleri, ibadeti gereksiz buldukları, dua etmedikleri, ruhu enerji olarak tanımladıkları, iyiyi ve kötüyü kendi tecrübeleriyle ayırt ettikleri, herhangi bir din yaratmak istemedikleri, tamamen hümanist olmadıkları, ilahi adalete inanmadıkları ve Tann'nın varlığına ihtiyaç duymadıkları sonuçlarına varılmıştır. Bulgular, verilen cevapların betimsel analiz yöntemi kullanılarak teker teker yorumlanmış ve araştırılan kaynaklarla desteklenmiştir. 197
Yaşam için felsefe açısından Nietzsche düşüncesi

Yaşam İçin Felsefe Açısından Nietzsche Düşüncesi başlıklı tezimizin konusu, Nietzsche'nin yaşam felsefesidir. Çalışmanın ilk bölümünde kısaca Nietzsche'nin hayatı ve genel olarak yaşam felsefesi ortaya konmuştur. İkinci bölümde Nietzsche'nin yaşam felsefesini oluşturan düşünce sistemi incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise Türkiye'de felsefe ve Nietzsche felsefesinin günümüzdeki yansımaları gösterilmeye çalışılmıştır. Nietzsche'ye göre yaşamın neden değerini ve anlamını kaybetmeye başladığı gösterilmeye çalışılmıştır. Nietzsche'nin yaşamı savunmak adına ileri sürdüğü temel argümanları ortaya koymak ve farklı bakış açılarıyla sorgulamak çalışmanın amacıdır.
Deleuze ve Hegel karşıtlığı olarak fark ve çelişki kavramları

Bu çalışmada Deleuze'ün fark ve Hegel'in çelişki kavramları birer oluş olarak ele alınmış olup, fark kavramının çelişki kavramının yerine geçtiği ifade edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda farkın ve çelişkinin oluşu arasında karşıtlıklar kadar, farklılıklar ve ortaklıklar dikkat çekmektedir. Bu bakımdan fark ile çelişki arasındaki ilişkisellik Deleuze ile Hegel arasındaki ilişkiyi tarif etmemize imkan verir. Bu doğrultuda Deleuze, diyalektik düzlemde Hegel'in karşıt ikizi gibi görünürken, Deleuzecü kıvrımında ise simülakra olarak görünecektir.
Une critique de la conception de l'idée chez Platon et Kant et une proposition d'une idée de la civilisation

Medeniyet idesi etrafındaki tartışmalar, ide kavramının felsefede net bir çözüme kavuşturulmamış olması nedeniyle güçlüklerle karşılaşmaktadır. Bu soruna çözüm bulmak amacıyla Kant ve Platon düşüncesinde ide kavramının ele alınışı eleştirilmiş ve yeni biride kuramı önerilmiştir. Geliştirilen kurama göre ideler, kapsadıkları nesnelerle ontolojik ve epistemolojik olarak türdeş olmalıdırlar. Söz konusu çalışma, elde edilen bu sonuçtan hareketle medeniyet idesini yeni bir bakış açısıyla ele almayı hedeflemektedir.
Towards a theoretical research: Autobiographical in theory

Aşağıdaki çalışma filozofların oto/biyografileri üzerinden temellenen, felsefi metin okumalarına ilişkin olarak yeni bir perspektif geliştirmeyi hedeflemektedir. Bu bakımdan, bu çalışma felsefeyi hakikatin objektif bir temsili olarak değil, Jacques Derrida gibi, bir yazı olarak ele almaktadır. Bu resimde filozof da okura yüce hakikati anlatan bir yarı-tanrı değil, bir yazardır. Bu, felsefi metne yaşamı, şansı ve olumsallığı katmak anlamına gelir. Bu anlamda, elinizdeki çalışma kendilik, yazarlık, kitabın birliği, felsefe, akademi vb kurumlar tarafından korunan, yaşam ve emtin rasındaki sınırları aşmaya çalışmaya çalışmaktadır. Bu şekilde, yaşam ve metnin sınırlarında ikamet eden felsefi metni, oto/biyografik olanı hesaba katarak okumanın yollarını aramaktadır.
Aristoteles etiğinde ve duygusalcılıkta etik bilgi sorunu

GELMEZ Aydın. Aristoteles Eriğinde ve Duygusalcılıkta Erik Bilgi Sorunu, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006. Bu çalışmada, felsefeyi bilim dilinin mantıksal çözümlemesi olarak gören mantıkçı pozitivizmin etikteki yansıması olan duygusalcılık konu edinilmektedir. Duygusalcılık eriğin etik tümceler dedikleri değer yargılan ve normların çözümlenmesi dışında kalan kısmını bütünüyle normatif olarak görmekte ve etik bilginin olanağım yadsımaktadır. Çalışmamız duygusalcılığın bu savım eleştirel biçimde ele alacak ve inşam bütünlüğünde gören antropolojik bir bakış ve etik bilgi nesnesinin ontolojik yapısını hesaba katan ontolojik bir bakış olmaksızın etik yapılamayacağım göstermeye koyulacaktır. Bu amaca ulaşmak için, çalışmanın birinci bölümünde duygusalcılığın eleştirisi için uygun bir zemin olarak gördüğümüz Aristoteles etiği incelenecektir. İkinci bölümde duygusalcılığın temsilcileri olan Alfred Jules Ayer ve Charles Leslie Stevenson' un görüşleri serimlenecektir. Sonuç bölümünde ise duygusalcılığın etiği ele alışındaki kusurlar ile etik bilginin ne suretle olanaklı olduğu gösterilecektir.
Human nature, ethics and politics in the philosophies of Thomas Hobbes and Immanuel Kant

Bu çalışma Thomas Hobbes ve Immanuel Kant'ın insan doğası, ahlak ve siyaset felsefelerini karşılaştırmayı amaç edinmiştir. Çalışma Hobbes'un siyaset kuramında öne sürdüğü savlara karşılık Kant'ın cumhuriyetçi siyaset kuramını savunmaktadır. Ayrıca, bu çalışmada, Hobbes'un ahlak ve siyaset felsefesinde kuramsallaştırdığı empirik/mekanik insan doğası anlayışının, devlet içinde, yurttaşların eylem özgürlüklerini sınırlandırdığını öne sürüyorum. Hobbes'a karşılık, Kant'ın a priori temeller üzerine kurguladığı insan doğası anlayışını savunuyorum. Kant insanın sadece empirik bir varlık olmadığını aynı zamanda bir akıl varlığı olduğunu öne surer. O bu iddiası ile insan doğasının ve eylemlerinin sadece doğa yasaları tarafından belirlenemeyeceğini ifade eder. Ayrıca, Kant'ın devlet ve siyaset kuramında yurttaşların temel haklarının, Hobbes'un kuramına karşılık, yasalar tarafından güvence altına alındıklarını savunuyorum.
Jürgen Habermas ve Zygmunt Bauman'da etik - siyaset ilişkisi

Etik siyaset ilişkisi tarihte toplulukların ilk ortaya çıktığı yıllardan itibaren tartışılan bir konu haline gelmiştir. Etik ve siyaset ilişkisi günümüz dünyasının da en temel problem alanlarından biridir. Etiği tanımlamanın güçlüğü, etik ve siyaset ilişkisini kurma noktasında çetrefilli bir durum ortaya çıkarmaktadır. İlk çağdan itibaren siyaset felsefesini etiğe önceleyen filozoflar varken, etiği siyaset felsefesine önceleyen filozoflar da olmuştur. Bu tezde Jürgen Habermas ve Zygmunt Bauman'ın etik siyaset ilişkisi hakkındaki düşünceleri betimlenip aralarındaki benzerlik ve farklılıklar gösterilmeye çalışılmıştır. Siyaset etik ilişkisini Habermas modern dönem çerçevesinde değerlendirirken, Bauman postmodern dönem çerçevesinde değerlendirmiştir. Habermas etiği önceleyerek, siyaset alanı içinden, dil çözümlemesini kullanarak, iletişim alanında etik bir çözüm üretme yoluna gitmiştir. Bauman'ın siyaset felsefesi etik üzerine kuruludur. Bu yolla etik ve siyaset arasında bir ilişki kurmaya çalışmıştır.
Platon'da siyasal bir kavram olarak 'Mutlak hakikat'in gelişimi ve dönüşümü

Bu çalışmanın amacı siyaset felsefesi literatüründe ve özel olarak da Hannah Arendt'in siyaset felsefesinde Sokrates ve Platon arasında yapılan özsel ayrımı reddetmek ve Sokrates ve Platon arasındaki farklılığın öz ya da amaçtan değil, araç ya da yöntemden kaynaklandığını ileri sürmektir. Bu açıdan Platon'un yapıtları 'mutlak hakikat' ve 'ikili idealizm' kavramları kullanılarak analiz edilecektir. Çalışmada Platon ve Sokrates arasındaki amaçsal ortaklığın somut bir göstergesi olarak Sofistlerle kurulan düşünsel karşıtlığa da işaret edilecek ve Sokrates ve Platon'un tahrifata uğrattığı Sofist siyasal düşüncenin önemi vurgulanacaktır.
Sümer mitolojisinin Yunan mitolojisine ve felsefesine etkileri

Sümer mitolojisinin Yunan mitolojisi ve felsefesine etkileri adlı bu teze öncelikle mitolojinin oluşum sürecinin araştırılmasıyla başlanmıştır. Araştırmanın ilk aşamasında mitoloji zihinsel bir yaratım süreci olarak ele alınarak, mitsel dünya imgelerinin neler olduğu, kaynağı ve çeşitliliği sosyokültürel, psikolojik, tarihsel ve felsefi bağlamda ele alınışının neticesinde ortaya konulmuştur. İkinci bölümde zihinsel algının mit yaratma evresindeki rolü, hayal gücü, dil ve bilinç ilişkisi, toplumların sosyokültürel yapılarının oluşum süreçleri çeşitli felsefe, sosyoloji ve psikoloji ekolleri bağlamında tartışılmıştır. Üçüncü bölümde Sümer mitolojisi ve Yunan mitolojisi ayrı ayrı incelenerek, toplumların etkileşim süreçleri değerlendirilmiş, bir sonraki aşamada ortak ve benzer mitler bulunarak; bu sürecin oluşumunda mitosların etkin rolü incelenmiş ve neden sonuç bağlamında ortaya konulmuştur. Son aşamada Sümer mitolojisinin Yunan mitolojisi üzerindeki mevcut etkinliğinin yorumlanması, daha sonra da Antik Yunan felsefesi üzerinde bir etki yaratıp yaratmadığı özellikle Platon Ve Aristoteles eserlerinden örneklemelerle tartışılmıştır. Sonuç kısmında Sümer mitolojisinin Yunan mitolojisine ve dolaylı olarak Antik Yunan felsefesine de etkisinin paralel bir biçimde olduğu incelenerek, tartışılacaktır. Böylelikle, Batı Düşünce Tarihinin temeli olarak kabul edilen Yunan felsefesinin arka bahçesi niteliğindeki Sümer düşünce etkinliği, günümüz algısı için yeni bir boyut açmış ve düşünce tarihindeki önemleri çalışmamız aracılığıyla bir kez daha vurgulanmıştır.
Yahya Kemal Beyatlı'nın dini düşünceleri

Yahya Kemal 2 Aralık 1884'de Üsküb'de doğmuştur. Çocukluğu annesi ve babasının yanında geçmişştir. Ailesinden ve çevresinden iyi bir dini eğitim almıştır. Eğitimini mahalle okullarında, İstanbul'da, Paris'de sürdürmüştür. Zamanında bulunan 'Genç Türkçülük', Pars' de 'Nev Yunanilik' akımlarına kapıldığını görmekteyiz. Hocası Albert Sorel O'na kendi kültürünü sevmesini öğreterek, Yahya Kemal' i kendi kültürüne döndürmüştür. İstanbul' da iken Dergahçılar grubuna katılarak 'Dergah' isimli dergide de birçok yazısı yayınlanmıştır. İstanbul'da iken edebiyat ve tarih dersleri vermiştir. Urfa, Tekirdağ Milletvekilliği yapmıştır. Varşova ve Madrid, Pakistan Büyükelçiliği görevini yapan Yahya Kemal 1 kasım 1958'de ölmüştür. Yahya Kemal Allah'a inanan bir kişidir. Şiirlerinde 'Allah' lafzını kullandığı gibi Allah'ın sıfatlarını da kullanmıştır. Ona göre Allah yücedir. 'Tanrı' lafzını ise her şeyin sahibi manasında kullanmıştır. Yahya Kemal ruh ve beden dualizm' i kabul etmektedir. Ona göre önemli olan ruh'un kendisidir. Beden fanidir, ruh ise bakidir. Yahya Kemal ölümü seven bir şairimiz olarak görmekteyiz. Ona göre ölüm ; 'Asude bahar ülkesidir', 'sonsuz bir uykudur'. Ölümün kader de bulunduğunu ondan kaçınılamayacağından bahseder. Yahya Kemal kaza ve kadere inanır. Kaza ve kaderi anlatırken vakti gelince çalan bir saate benzetir. Her şey takdir edildiği gibi günü gelince olur. Yahya Kemal' e göre Allah' dan başka her şey fanidir. Yalnız Allah bakidir. Yahya Kemal'e göre, dünya, beden fanidir. Ahiret alemi bakidir. Onun için, ahiret için çalışılmalı, dünyaya bel bağlanmamalıdır. Yahya Kemal'e göre Cennet; Allah yolunda hayatını veren şehitlerin ve mücahitlerin, ruh olarak gittikleri, güllerle süslü, Kevser ırmakları bulunan olan bir yerdir. Cennetin kapısı bulunmaktadır. Ve en üst makamına ise Cennet-i Ala diye isim verilir. Yahya Kemal vatanın düşmanlardan kurtulması için birlik, beraberlik, ve kardeşlik içinde yaşamamız gerektiğini, bu şuurla düşmana karşı savaşmamız gerektiğinden bahseder. Çanakkale Zaferi'ni de örnek vererek Kurtuluş Savaşını da 97bu şuurla başarmamız gerektiğini her fırsatta dile getirir. Yahya Kemal, kardeşlik namına, çok çaba sarf ettiğini fakat kimsenin kendisini anlamamasına sitem ettiğini söyle söyler; Yahya Kemal bu beyitle kardeşlik ve birlik namına birçok çaba sarf ettiğini fakat kimsenin kendisini kile almadığından yakınmaktadır. Yahya Kemal milliyetçi bir Türk Şairimizdir. Fakat Onun milliyetçiliği, ırkçılığa dayanan bir milliyetçilik değildir. Ona göre milliyetçilik ; aynı vatan üzerinde, aynı tarih, aynı dil, din ve kültür birliğini ve anlayışını oluşturan insanların birlikte olma düşüncesidir. Yahya Kemal, hayatıyla, çalışmalarıyla, şiir ve nesirleriyle, hep bu ülke için çalışmıştır. Yaşantısında, nelerin önemli olduğu anlamış, bunları da. insanlarına anlatmaya çalışmış, vatan ve millet endişesi duymuş, bu endişesini şiirleriyle ve nesirleriyle dile getirmiş, temiz bir din inanışına sahip, Müslüman, Türk, düşünür ve şairimizdir. 98
Derrida ve bağışlama: Belleğin yapısökümü

Bu çalışma; bağışlama ve bellek ilişkisini Jacques Derrida'nın siyaset felsefesindeki rolü üzerinden ele alır. Bağışlama ve bellek ilişkisi, kimlik, farklılık, egemenlik ve sorumluluk tartışmaları açısından kurucu bir önem taşır. Bağışlama meselesinin önemi, yalnızca siyaset felsefesi alanındaki etik, sorumluluk, konukseverlik, dostluk, ölüm, suç, ceza, adalet, egemenlik, devlet ve inanç tartışmaları açısından taşıdığı öneme dayanmaz. Aynı zamanda bağışlama, insanın ontolojik bir problemle, yani siyasal bir var-olan olması ile ilgilidir. Bağışlama; 'kim'lik' üzerinden her türlü verili sabitliğin yıkılması ve her seferinde yeniden kurulması arasındaki ilişkiyi değerlendirirken de öne çıkar. Derrida açısından; koşulsuz ve koşullu olarak ele alınabilecek olan bağışlama meselesi, aporetik oluşunun yanında, aslında, gerçekliğin tabi olduğu paradoksallığın imkansız, ama mutlak ve saf olan halini sunar. Bu çalışma, bağışlama meselesini Derrida'nın siyaset felsefesindeki yansımaları üzerinden ele almakta, belleğe ilişkin bir sabitliğin ve hesaplanılabilirliğin ötesinde bir bağışlamanın siyasal ve etik olanaklılığını incelemektedir.
Farabi düşüncesinde akıl

Meşşai geleneğe mensup olan Farabi'nin (870-950) felsefi düşüncesini incelendiğinde, aklın büyük bir vazifesi ve önemli bir işlevi olduğu görülür. Farabi aklı, hakikati anlama ve hakikate ulaşma aracı olarak görür. O, sistemini kurarken akıl kavramına geniş yer vermiştir. Farabi'nin düşünce sisteminde gerek Tanrı-insan ve Tanrı-alem ilişkisinde, gerek peygamberlik ve yönetim görüşünde akıl temel bir rol oynamaktadır. Ay-altı alem ile ay-üstü alem arasındaki ilişkiyi sağlamak ve bu iki alemi birleştirebilmek adına akıl, birleştirici bir vazife üstlenmektedir. Farabi'nin düşünce sisteminde ay-altı alemden ay-üstü aleme geçiş ancak akıl sayesinde mümkün olmaktadır. Yani bu iki alem arasındaki ilişkiyi ve iletişimi sağlayan temel unsur akıldır. Farabi'nin sisteminde, ay-altı alem varlığı olan insan, akıl sahibi bir varlık olmasından dolayı akıl aracılığıyla metafizik alem ile ilişkiye girerek, fiziki alem ile metafizik alem arasında iletişim sağlamış olmaktadır. Bu çalışmada, Farabi felsefesinde Tanrı-evren-insan ilişkisi bağlamında aklın rolü çerçevesinde incelenecektir. Farabi'de Tanrı ile insanın birbirleriyle nasıl ilişki içinde oldukların ve bu ilişkide aklın nasıl bir işlevi olduğu; Tanrı-insan-evren ilişkisinde, peygamberlikte, mutluluk ve siyasette, aklın nasıl temel unsur olarak alındığı ortaya konulmaya çalışılacaktır.
Fransız müsteşriklerin İslam tasavvufu hakkındaki çalışmalarının değerlendirilmesi

Binici, Mücahit, Fransız Müsteşriklerinin İslam Tasavvufu Hakkındaki Çalışmalarının Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Danışman; Prof. Dr. Mustafa AŞKAR, S. 173. Bu çalışmada, İslam Tasavvufu hakkında çalışma yürütmüş ve eser ortaya koymuş olan Fransız Müsteşriklerinin hayatı ve eserlerinden yola çıkarak, tasavvufi görüşleri incelenip değerlendirme yapılmıştır. Çalışmamız giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Birinci bölümde; 19 ve 20. Yüzyıl öncesinde İslam Tasavvufu hakkında eser yayınlayan Fransız Müsteşriklerinin hayatı ve eserleri ele alınmıştır. İkinci bölümde; İslam Tasavvufu hakkında eser yayınlayan Fransız Müsteşriklerinin çalışmaları ve tasavvufi görüşleri değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde, araştırmamızda elde edilen bilgiler değerlendirilmiştir. Ekler bölümünde, Fransız Müsteşriklerin listesi, Louis Massignon'un eserlerinden örnekler, Fransızca'dan Tasavvuf alanında araştırma yapanların listesi, günümüzde Fransızca'dan Tasavvuf alanında çalışma yürütenlerin listesi, 19 Yüzyıl'da ve 20 Yüzyıl'da İslam Tasavvufu hakkında çalışmalar yürütmüş olan müsteşriklerin kısa özeti yer almaktadır.
Pragmatik etik-siyaset ilişkisi

İnsanın yaşamında ortaya çıkan tercihlerin bazıları etik bazıları ise siyasal içeriklidir. Siyaset ve etik ilişkisi tercihler neticesinde oluşan eylemlerde ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla aynı insanın eylemleri olarak ortaya çıktıklarından dolayı bu iki alan arasında ilişki kaçınılmazdır. Bu ilişkinin özellikle normatif etik anlayışlarda daha görünür olduğu ifade edilebilir. Siyasal tercihler, etiğin, siyasetle nasıl bir ilişki içerisinde olması gerektiğini belirler. Dolayısıyla etik değerler, bazen siyasal amaçlar için araç, bazen de amaç olabilmektedir. Pragmatizm ya da pragmatik etik, etik türlerden biri olarak siyasal tercihlerle doğrudan bir ilişki içerisindedir. Pragmatizm, bir Anglo-Amerikan düşünce ürünüdür. Onu oluşturan kültürel ve tarihsel özellikler, elbette Avrupa felsefesiyle ilgilidir ama esasen Amerikan yaşam tarzında ortaya çıkan tercihleri yansıtır. Söz konusu felsefi ve etik anlayış, Amerikan siyaset anlayışının anlaşılmasında çok önemli bir unsur olarak kabul edilmelidir. Dolayısıyla Amerikan siyasal amaçları için pragmatizm, meşruiyet oluşturan araç niteliğindedir. Etik özelliğiyle ise siyasal insanın tercihlerinde vicdani bir rahatlama sağlar. Bir Amerikan düşüncesi olarak pragmatizm, Amerikan siyasal tercihlerinde fazlasıyla görünmektedir. Bu sebepten bazı siyasal başlıklar altında pragmatizmin izi sürülmüştür. Bu bağlamda sömürgecilik, soykırımlar, devrimler, kapitalizm, küreselleşme, köle ticareti, çevre ve güncel siyasal olaylar üzerinden pragmatizm/pragmatik etik ile siyasetin ilişkisi belirlenmeye çalışılmıştır.