turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Working street children in Turkey and Romania: A comparative historical analysis in the context of new poverty

Bu çalışma, 1990'lı yıllardan bu yana, Türkiye ve Romanya'da sokakta çalışan çocukların ortaya çıkışının ve sayılarındaki artışın arkasındaki dinamiklerini, Yeni Yoksulluk bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Yoksulluk yeni bir kavramdeğildir; zaman zaman kapsamı daralsa da, çağlar boyunca varlığını sürdüren, yeni koşullara uyum sağlayan dinamik bir süreçtir. Öte yandan, çocuklar yoksulluğunseyrinden en çok etkilenen gruplar arasında yer almaktadır. Ancak sokakta çalışan çocuklar, çocuk işçiliğinin geleneksel türlerinden farklı dinamiklere dayalı olarak ortaya çıkan yeni bir kavramdır. Bu çalışmada, küreselleşme süreci ve neo-liberalparadigmanın seyri içinde yoksulluğun dönüşüm geçirdiği öne sürülmektedir. Ayrıca, bu süreçte çocukların yoksulluktan etkilenme şeklinin de değişerek sokakta çalışan çocukların ortaya çıkmasına yol açtığı savunulmaktadır. Çalışmanın ana tartışma konusu sokakta çalışan çocuklarla Yeni Yoksulluk kavramı arasındaki ilişki ile ilgilidir. Türkiye ve Romanya, politik, ekonomik, toplumsal ve kültürel özellikleri bakımından benzerliklerinden ziyade farklılıklar taşıyan ülkelerdir;bununla birlikte, sokakta çalışan çocuklar, her iki ülkenin de aynı dönemde karşılaştığı ortak bir sorun olmuştur. Karşılaştırmalı tarihsel yöntem kullanılarak, ana araştırma sorusu oldukça farklı iki ülke olmalarına karşın neden sokakta çalışan çocukların Türkiye ve Romanya'da benzer dönemlerde ortaya çıktığı şeklindegeliştirilmiştir. Giriş bölümünden sonra, İkinci Bölüm, genel anlamda yoksulluğungeçirdiği dönüşümün ve buna bağlı olarak çocuk yoksulluğunun dönüşmesininsokakta çalışan çocukların ortaya çıkmasına yol açmasının tartışılacağı kuramsal bir çerçeve sağlamayı amaçlamaktadır. Üçüncü Bölüm Türkiye'ye odaklanırken, Dördüncü Bölüm Romanya'yı ele almaktadır; her iki bölümde de sokakta çalışan çocukların ortaya çıkışının arkasındaki dinamikler ile kavramın kapsamı ve boyutları araştırılmaktadır. Beşinci bölüm, Yeni Yoksulluk bağlamında sokakta çalışan çocuklar bakımından Türkiye ile Romanya'nın karşılaştırılmasına ayrılmıştır. Sonuç Bölümü her iki ülkeyle ilgili yapılan çalışmanın bulgularınıtartışarak bulguları teorik çerçevenin içine yerleştirmeye çalışmaktadır.
Gezi Parkı Olayları'nın yazılı basında temsili

Bu çalışmanın amacı, toplumsal hareketlerin niteliğini ve yazılı basındaki temsilini 'Gezi Parkı Olayları' üzerinden açıklamaktır. Çalışmada ana akım dışında kalan üç gazetenin, yeni toplumsal hareket örneği olan Gezi Parkı Olayları üzerinden yazılı basında nasıl temsil bulduğu, haberlerini hangi yönde ve hangi tutumla sundukları, neleri ön plana çıkarıp, neleri görmezden gelmeyi tercih ettikleri, olayları nasıl algıladıkları ve yaşanılan sürecin niteliğinin nasıl olduğunu anlamak amaçlanmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde araştırmanın konusu, amacı, önemi, sınırlılıkları ve kapsamı hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde toplumsal hareketler ve yeni toplumsal hareketler konuları açıklanmaya çalışılmıştır. Kentsel toplumsal hareketler ve Gezi Parkı Olayları'nın niteliklerine yer verilmiştir. Son olarak ise, Gezi Parkı Olayları'nın, örneklemi oluşturan gazeteler üzerinden Türkiye basınında nasıl yer aldığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise araştırmanın yöntemi, çalışmada kullanılan teknikler verilmiştir. Çalışmanın son bölümü olan dördüncü bölümünde ise, Gezi Parkı'yla ilgili iki aylık süreçte, 3 farklı gazetenin yayımladıkları haberler içerik ve söylem analizleriyle değerlendirilmiştir. Gazetelerden elde ettiğimiz veriler bize göstermiştir ki, yaşanılan bu yeni toplumsal hareketle birlikte gazetelerin her birinin yayımladıkları haberler, ideolojik görüşlerinden bağımsız değildir.
Narsist bir sunum biçimi olarak erkeklik:Sosyal medyada çıplak beden

Kimlik ve beden inşa araçları söz konusu olduğunda günümüzde sosyal medyanın önemli bir araç olduğu görülmektedir. Bu bağlamda sosyal medya, kültürel pratikler, tutumlar, duygular ve zevkler başta olmak üzere, bireyler için kendilerini göstermek istedikleri biçimde yeniden üretip sundukları alanlardan birisine dönüşmektedir. Buradaki kendiliğin bireyin görünür olma isteğiyle ve bir süre sonra narsist anlatım biçimlerine dönüşen söylemler ile sunulduğu görülmektedir. Selfie fotoğraf ve/veya çıplak vücut fotoğrafları çeken bireylerin bu fotoğrafları paylaşımı ve fotoğrafı paylaşırken yazmış oldukları metinler, narsistliğin sosyal medyada inşasını göstermesi bakımından dikkate değerdir. Bu tez çalışmasının çıkış noktası narsistlik gerçekliği olmakla birlikte odak, toplumsal cinsiyet tartışmalarının bir alt kategorisi olarak erkeklik kavramının sosyal medya üzerinden çözümlemektir. Bu bağlamda bu tez çalışması narsisizmi, sosyal medya da erkek bedeninin çıplak paylaşımları üzerinden okunmaya çalışılmıştır. Araştırmada içerik çözümlemesi yöntemi kullanılmıştır. Bu bağlamda instagramda en az 10 bin ve üzeri takipçisi olan ve toplumsal alanda görünürlüğü olan 10 erkek seçilerek paylaşmış oldukları hastagler ve fotoğraflar üzerinden içerik çözümlemesi yapılmıştır. Çözümlemede 'çıplaklık' temel bir kategori olarak belirlenmiş ve çıplaklığın erkekliğe atfedilen kavramları nasıl sunduğu üzerine yoğunlaşılmıştır. Bu bağlamda hazırlanmış olan bu tez çalışması dört bölümden oluşmuştur. İlk bölümde toplumsal cinsiyet tartışmalarındaki temel faktörler göz önünde bulundurup erkeklik temsilleri ortaya koyulmuştur. Burada Hegemonik Erkeklik, Queer teori ve Feminizm literatürlerinden yararlanarak erkek bedeninin inşa süreci tartışılmıştır. İkinci bölümde, psikolojik bir kavram olarak Narsisizim betimlenmiş, Narsisizimin bireysel gelişim sürecindeki etkisinin toplumsal alana yansıması ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, 'Siber Alan ve Sosyal Medya' kavramları irdelenmiş ve sosyal medyanın bedeninin sunum biçimlerinde nasıl bir araç olduğu değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde ise sosyal medyada erkekliğin temsil biçimleri incelenmiş ve kendilerini çıplaklık üzerinden sunan erkekliklerle yapılan nitel araştırma bulguları çözümlenmiştir.
Türkiye'de değişen muhafazakarlık: Acıbadem örneği

Temeli Fransız ve Endüstri devrimlerine dayanan modernleşme ve onu müteakiben ortaya çıkan sekülerleşme olgusunun birçok toplumda olduğu gibi Türk toplumu üzerinde de oldukça hatırı sayılır etkileri bulunmaktadır. Bu çalışmada öncelikle Türk toplumunun modernleşme serüvenine değinilmiş ve daha sonra dindar-muhafazakar kesime mensup kadın öznelerin modern toplum yapısıyla bütünleşme çabaları incelenmiştir. Bu kesimin özellikle 2000'li yıllardan itibaren değişen yaşam biçimleri modernleşme ve sekülerleşme olguları bağlamında ele alınmıştır. Araştırma kapsamında 121 kadın katılımcı ile anket çalışması gerçekleştirilmiş ve sonucunda bu kadın öznelerin modernizmin öğretilerini ve sekülerleşme kavramının içinde barındırdığı 'farklılaşma, rasyonelleşme, bireycilik ve çoğulculuk' gibi önemli kavramları içselleştirdikleri sonucuna varılmıştır. Ayrıca katılımcıların araştırma kapsamında sorulan bazı sorulara verdikleri yanıtların gelir düzeylerine göre bir takım farklılıklar içerdiği gözlenmiştir.
Rethinking transformation with tourism: The case of İzmir-Alaçatı

Turizm, 1970'lerden bu yana, Türkiye'nin batı ve güney kıyılarındaki yerleşimler için bir gelişme stratejisi olarak merkezi hükümetler tarafından desteklenmektedir. Bu yerlerde, tarımsal üretimin turizmle yer değiştirmesi sadece toplumsal ve ekonomik ilişkilerin değil aynı zamanda mekansal gelişiminde dönüşümüne yol açmıştır. Bu tez turizm politikalarının sosyo-ekonomik ve sosyo-mekansal sonuçlarını ve İzmir-Alaçatı örneğinde yerel halkın bu süreçteki konumlarını araştırmaya yönelik bir çabadır. Bu çalışmada, araştırma alanıyla ilgili olarak gerekli bilgilerin elde edilmesinde, niteliksel veri toplama yöntemleri kullanılmıştır. Çalışmanın bulguları göstermiştir ki, toplumsal uzamdaki konumları ve turizm alanındaki başarı ya da başarısızlıkları farklı sermaye türlerine sahipliklerine göre belirlenen yerel halk, yeni gelenler ve göçmen işçiler bu süreçten farklı şekillerde etkilenmişlerdir. Örneğin, yerel halkın çoğunluğu turizm alanında gerekli sermaye türlerinden yoksun olmaları ve tarihsel olarak inşa etmiş oldukları yatkınlıklar sistemleriyle turizm alanı birbirine uymadığından bu sürecin kaybedenleri olmaktadırlar. Sonuç kısmında da, turizm konusunda kapsamlı bir yaklaşıma ihtiyaç olduğu ve farklı siyasa uygulamalarının kıyı alanlarına etkilerinin, yerel topluluklar için daha eşitlikçi gelişme stratejilerini gerçekleştirmesi amacıyla karar vericiler tarafından dikkate alınması vurgulanmıştır.
Yapılandırmacı eğitim sürecinde öğretmen öğrenci ilişkilerindeki değişim ve dönüşüm

Günümüz egitim sistemine baktıgımızda egitim sisteminde bilgi çagı bireyleriniolusturmak için yeni yaklasımlar söz konusudur. Bu nedenle Milli Egitim Bakanlıgıilkögretim okullarında geleneksel egitim sisteminden yapılandırmacı egitim sisteminegeçmişstir. Yüksek Lisans Tezi olarak sundugum çalısmamda birinci bölümde ögretmenmerkezli egitim sistemi ile ögrenci merkezli egitim sistemi arasındaki farklılıklar ele alınmıstır. Yapılandırmacı egitim sistemi incelenmis, geleneksel egitim sistemi ile farklılıkları ortaya konmaya çalısılmıstır. Yapılandırmacı egitim sisteminin ögretmen veögrencilerden neler bekledigi incelenmistir.&kinci bölümde ise, günümüzde ögretmen-ögrenci ilişkilerini tespit etmek amacı ile Kütahya il merkezinde ilkögretim okullarından örneklem grubu olusturularak bir anket çalısması yapılmıstır.
Yeni tıbbi teknolojiler bağlamında ölüm algısının dönüşümü: Beyin ölümü çerçevesinden değerlendirme

Geçmişten günümüze var olan tüm toplumlarda bedene ve onun ölümüne ilişkin çeşitli inanç ve pratiklerle karşılaşılması mümkündür. Ölüm bu yönüyle geleneksel toplumlarda ve kadim kültürlerde izdüşümleri bulunan sosyal bir fenomen olarak tanımlanabilir. Bedenin ölümü, modern dönem öncesi toplumlarda hemen her zaman folklorik olarak inşa edilmiştir. Ancak 19. yüzyıl başlarından itibaren, ölümün modern tıp ve tıbbi kurumlar aracılığıyla takibi yapılan bir konuya dönüşmesi, ölüme ilişkin sosyal ve biyolojik bazı kabullerin dönüşümüne yol açmıştır. Çalışma bu bağlamda, asırlardır toplumun ve kültürün asli bir unsuru olmuş ölüme ilişkin bazı sosyal ve biyolojik kabullerin, 19. yüzyıl başlarından itibaren geçirdiği dönüşüme odaklanmaktadır. Ölümün sosyal boyutundaki dönüşüm, ölümün modern dönemde inkar edildiği tezi üzerinden ele alınmış ve 'yaşama eklemlenen ölümden', 'yaşamdan soyutlanan ölüme' doğru geçişin toplumsal analizi yapılmaya çalışılmıştır. Ölümün biyolojik dönüşümü bağlamında ise, 20. yüzyıl başlarından itibaren yoğun bakım düzenlemeleri ve tıbbi teknolojilerin gelişimine paralel olarak ortaya çıkan, 'ölümün yeniden tanımlanma gereksinimine' odaklanılmaktadır. 1968 yılında Harvard'da toplanan ad hoc komite tarafından, 'biyolojik ölüm'/'doğal ölüm' tanımına, bazı teknik imkanlarla kalp atışı ve solunumu yapay olarak sürdürülen ancak beyin fonksiyonlarının tümünün geri dönüşümsüz biçimde kaybedilmesi durumunu ifade eden 'beyin ölümü'/'klinik ölüm' tanımı eklenmiştir. Ölümün tanımlanmasıyla ilgili paradigma değişimi çerçevesinde beyin ölümünün yapısına, anlamlandırılması ve algılanışına ilişkin genel bir değerlendirme yapılmıştır. Ölümün sosyal ve biyolojik bakımdan geçirdiği dönüşümün anlaşılabilmesi ve modern dönemde hangi açılardan tartışıldığı, literatür taramaları aracılığıyla ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Göç ve gündelik yaşam: Suriyelilerin gündelik hayat pratikleri üzerine bir analiz

Göç kavramı, tüm tarihsel süreçler boyunca karşılaşılan ve toplumsal değişmenin katalizörü olan bir olgudur. Genel çerçevesini göç olgusunun oluşturduğu bu çalışmada, değişen toplumsal yapılar ve olgular ele alınarak toplumun yeni iç dinamikleri analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla Michel De Certeau'nun gündelik hayatın keşfine dair sarf ettiği çabanın bir ürünü olan kuramı teorik çerçeve olarak belirlenmiştir. Bu çalışmada günümüzde dünyanın en büyük mülteci grubu haline gelen ve Türkiye'deki sayıları 4 milyona yaklaşan Suriyelilerin gündelik hayat pratikleri, De Certeau'nun 'strateji' ve 'taktik' kavramları kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmanın temel iddiası ise, toplumsal değişim ve dönüşümlerin 'ortak kahramanı' ve biricik öznesinin gündelik hayattaki sıradan bireyler olduğu ve sıradan bireyin toplumu dönüştürürken 'toplumla' birlikte dönüştüğüdür.
Modern çocukluk paradigmasına eleştirel yaklaşımla toplumsal gösterilere katılan çocuklar üzerine bir araştırma

Çocukluğun tarihsel ve politik bir kategori olduğu varsayımını temel alan bu araştırma; Türkiye'de toplumsal gösterilere katılımlarıyla gündeme gelen çocukların; toplumsal gösteriler, etnik kimlik ve savaş / silahlı çatışma hakkındaki görüşlerinin katılım hakkı bağlamında tespit edilerek; çocukların çocukluk deneyimlerinin modern çocukluk paradigmasının çocukluk kurgusuna eleştirel bir yaklaşımla ortaya konmasını amaçlamaktadır. Diyarbakır'da 9 ? 18 yaşları arasında 23 çocukla yüz yüze yapılan derinlemesine görüşmelerle çocukların savaş / silahlı çatışma, etnik kimlik ve toplumsal gösterilere katılım hakkındaki görüşleri toplanmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen veriler, araştırmanın amaçlarına uygun kategoriler etrafında analiz edilerek şu temel bulgulara ulaşılmıştır:Güneydoğu ve Doğu Anadolu bölgelerinde yaşayan çocuklar; yaklaşık 30 yıldır süren savaş / silahlı çatışma ve bunun kent yaşamına yansıyan günlük şiddet pratikleriyle sosyalleşmektedir. Dünyada farklı çatışma bölgelerindeki çocuklarla yapılan çalışmalar çocukların şiddet ortamına karşı katılım haklarını aktif biçimde kullandıklarını ve özellikle toplumsal gösterilere katılım gösterdiklerine işaret etmektedir. Türkiye'de buna paralel olarak, çocukların son 5 yılda yoğun biçimde toplumsal gösterilerde yer aldıkları gözlemlenmektedir. Çocukların farklı çocukluk deneyimlerine paralel biçimde oluşturulacak hizmet modellerine gereksinim olduğu düşünülmektedir. Bu bağlamda; modern çocukluk paradigmasına eleştirel bir yaklaşımla hazırlanan bu çalışma, savaş / silahlı çatışma ortamında yaşayan çocukların çocukluk deneyimlerinin ortaya konulmasıyla, sosyal hizmetin bu koşullarda yaşayan çocuklara yönelik olası farklılıklar temelinde müdahale programları oluşturmasının zeminine katkı sunmayı hedeflemektedir.
Çağdaş Türk romanında Mevlana'nın postmodern bir tüketim unsuru olarak kullanılması

Mevlana Türk tasavvuf geleneğinin en önemli isimlerinden birisidir. Mevlana'nın düşünceleri, eserleri etkisini tarihin her döneminde hissettirmiştir. Mevlana hakkında araştırma yapanların yaşadığı dönem, düşünce yapısı çalışmaların içeriğini ve yapısını şekillendirmiştir. Mevlana'nın eserleri görüşleri kadar onun hakkında yapılan çalışmalar da bir hayli ilgi görmüştür. Günümüzde Mevlana hakkında yapılan çalışmalar onun dini, tasavvufi, felsefi, edebi yönüne yoğunlaşmış çalışmalar olsa da bir roman kahramanı olarak onun etrafında geliştirilen eserler okurların bir hayli ilgisini çekmiştir. Bu çalışmada kitap sektöründe ciddi derecede satış rakamları elde eden Ahmet Ümit'in Bab-ı Esrar, Elif Şafak'ın Aşk, Sinan Yağmur'un Aşkın Gözyaşları romanında Mevlana'nın postmodern bir tüketim unsuru olarak kullanılması ele alınmıştır.
Political economy of neoliberal populism: Emergence of a new industrial labor regime in Turkey

Bu tez AKP iktidarı süresince Türkiye'deki emek rejiminin gelişimsel izleğinin izini sürer. Bu dönemdeki resmi beyanların, düzenlemelerin ve emek politikalarının metinsel incelenmesiyle AKP'nin neoliberal popülist muhayyilesinin ve emeğin süregelen tabiyet sürecinin birbirlerini karşılıklı olarak nasıl etkilediğini göstermek amaçlanmaktadır. Çalışma, endüstriyel emeğin neoliberal dönüşümden sonra siyasi bakımdan değerini yitirmiş olduğu yönündeki argümanlara karşı çıkarak onun Türkiye'de devam eden siyasi örgütlenme potansiyelini ve emek-kapital-devlet arasındaki ilişkileri etkileme kabiliyetini belgelemek için endüstriyel emeğe odaklanmaktadır.
The Literary representation of hybrid identities: The case of German-Turks

öz MELEZ KİMLİKLERİN EDEBİ TEMSİLİ: ALMAN-TURKLER ÖRNEĞİ Kayaalp, Ebru Yüksek Lisans Tezi, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Meyda Yeğenoğlu-Mutman Ağustos 1998, 130 sayfa Bu çalışma, ulus ve kültürün hegemonik anlatılarına karşı önemli bir direnç ve müdahale alam olarak melezliğin, alt üst edici gücünü göstermeyi amaçlamaktadır. Birçok 'eve' bağlılığı olan ve böylece tek bir kültürel mekana sahip olmayan melezlerin, ulus-devletin egemen söylem tarafından çizilen sınırları bozduğu öne sürülmektedir. Bu açıdan, bu tez Almanya'da yaşayan ikinci ve üçüncü kuşak Türkleri, ne Türk, ne de Alman fakat her ikisi de olan melezler olarak incelemektedir. Melez kimliklerinin kuruluşu, geçmişş ve şu an, 'burası' ve 'orası', gelenek ve değişim, yerel ve global arasında devamlı süren dialogtan ortaya çıkmaktadır. Bu tez, Alman-Türklerin arada kalmışlık duygularını göstermek amacıyla bu kişilerin göçmenlik tecrübesinin edebi temsillerini incelemektedir. Alman-Türklerin melez kimliklerinin yansımaları olan bu edebi metinler, ulus-devletin normalleştirici, kısıtlayıcı ve asimile edici yapılarına karşı çakmaktadırlar.
Türkiye'de sağlık alanında sivil toplum ve hegemonyanın dönüşümü: Sağlık hakkı-hasta hakları örgütleri örneği

Günümüzde sağlık alanı, ekonomik etkinlik ve demokratikleşme amaçlarınınbirbiriyle ilişkilendirildiği, seçim ve katılım kavramlarının sıkça kullanıldığı ve katılımıgeliştirmek adına hem sivil toplum düzeyinde hem de kurumsal düzeyde girişimlerdebulunulan alanlardan biri olmuştur. Sağlık alanında hak savunuculuğu yapan sivilörgütlenmeler, sağlık hizmetleri alanında öne çıkan hasta haklarıyla ilgili yasal ve kurumsal düzenlemelerle eş zamanlı olarak yıllar içinde sayıca artmıştır. Bu çalışmada, sağlık hakkı-hasta hakları örgütlerinin yeni liberal hegemonyanıninşası ve hegemonik mücadele süreçlerinde işlevleri, bu işlevlerle birlikte öne çıkan çalışmaları Gramsciyen hegemonya kavramı aracılığıyla analiz edilmiştir. Sağlığınkamusal bir hak ve hizmet alanı olmaktan çıkarılarak piyasalaştırılmasını hedefleyendönüşüm sürecinde, sağlık hakkı-hasta hakları örgütlerinin yeni liberal hegemonyanınrıza ve baskı ilişkilerinin kurulmasında, sosyal düzen ve sosyal kontrol stratejisi olarakbiçimlenmesindeki dönüştürücü rolleri değerlendirilmiştir. Bu çalışmada eleştirel realist yaklaşım çerçevesinde nitel araştırma yönteminin kullanılması esas alınmıştır. Amaçlı örnekleme tekniği ile 6 ilde bulunan 18 sağlık hakkıhastahakları örgütü örneklem kapsamına alınmış, ancak 5 ilden 7 dernek yöneticisigörüşmeyi kabul etmiştir. Temmuz 2017 -Ağustos 2017 tarihleri arasında 12 kişiyle derinlemesine görüşme yapılmış, yarı-yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak veri toplanmıştır. Veriler, anlatı çözümlemesi tekniklerinden birisi olan kategorik içerikperspektifi kullanılarak analiz edilmiştir.
Türkiye'de atıcılık branşı ile ilgilenen sporcuların serbest zaman algısı ve engelleri

Bu araştırmanın amacı; Türkiye'deki Atış sporcularında Serbest Zaman Algısı ve Engellerini belirli değişkenlere göre inceleyip aralarındaki bağı ortaya çıkarmaktır. Betimsel araştırma modelindeki araştırmanın çalışma grubunu, 2018 Türkiye Havalı Silahlar Şampiyonasına katılan atış sporcularından 60'i kadın ve 40'ı erkek olmak üzere toplam 100 sporcudan oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Boş Zaman Anlamı Ölçeği' ve 'Boş Zaman Engelleri Ölçeği-18' kullanılmıştır. Veriler, betimsel istatistik yöntemler, t-testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson Correlation testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; atış branşı sporcularının serbest zaman algıları iyi seviyede olduğunu söyleyebiliriz. Cinsiyet, eğitim durumu, medeni durumu ve RAKS değişkenlerine göre serbest zaman algıları değişmemektedir. Sporcuların yaşları arttıkça serbest zaman algıları da düşmektedir. Sporcuların gelir seviyeleri arttıkça serbest zaman algılarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre atış branşı sporcularının serbest zaman engel algılarının yüksek olduğunu söyleyebiliriz. En büyük engelin tesis boyutunda olduğunu ve takip eden engeller sırası ile zaman, bilgi eksikliği, ilgi eksikliği, birey psikolojisi ve arkadaş eksikliğidir. Cinsiyet, yaş, eğitim durumu ve medeni durum değişkenlerine göre serbest zaman engel algıları değişmemektedir. Medeni durum değişkenine bakıldığında serbest zaman engel algıları değişmemektedir. 'Bilgi eksikliği' alt boyutunda anlamlı bir şekilde farklılaştığı tespit edilmiştir. Evli sporcularda BZEÖ zaman alt boyutu en yüksek puana sahip olurken, bekar sporcularda tesis ve bilgi eksikliği boyutu en yüksek puana sahip olduğu tespit edilmiştir. Sporcuların RAKS değişkenine bakıldığında serbest zaman engel algıları yüksek olduğu söylenebiliriz. Analizler sonucunda, BZAÖ ve BZEÖ arasında pozitif yönde korelasyon olup, orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir.
Yoksulluk ve enformel sektör: Çöp toplayıcıları örneği

ve Enformel Sektör: Çöp Toplayıcıları Örneği Cem ErgunSüleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim dalı, Yüksek Lisans TeziX+ 199 Sayfa, Temmuz 2005Tez Danışmanı: Doç. Dr. Songül Sallan GülÇalışmanın ilk bölümünde yoksulluk kavramı tarihsel ve kavramsal bir bakışla değerlendirilmiştir. Yoksulluk kavramının sosyolojik bakışla nasıl ele alındığı ve günümüzde yoksulluğa ilişkin tanımlamalar hakkında bilgi verilmiştir. Türkiye'de yoksulluğun türleri ve boyutları ile süreç içinde yoksullukla ilgili nasıl gelişmeler yaşandığı incelendikten sonra, çalışmanın odak noktalarından biri olan kent yoksulluğu ele alınmıştır. İkinci bölümde, kent yoksulluğu ile doğrudan ilişkili olan enformel sektörün tanımlanması, ortaya çıkış nedenleri, formel sektörden ve kayıtdışı ekonomiden ayrıldığı özellikler incelendikten sonra çöp toplayıcılığı, enformel sektör ve yoksulluk ilişkisi bağlamında kuramsal çerçeve tamamlanmıştır. Üçüncü bölümde araştırmanın bulguları analiz edilerek yorumlanmıştır. Ayrıca çöptoplayıcıları ile derinlemesine yapılan görüşmeler sunulmuştur. Son bölümde ise araştırma bulguları değerlendirilmiş ve çöp toplayıcılarının sorunlarının çözümüne yönelik öneriler belirtilmiştir.
Yabancılaşma ve Erich Maria Remarque'ın eserlerinde yabancılaşma olgusu

Çalışmada, modern dönemin en büyük krizlerinin hazırlayıcısı olan bir gerçekliğin analiz edilmesi hedeflenmiştir. Böylelikle duyarsızlaşma ve insani öz değerlerin azalması yönüyle yabancılaşma olgusunun hem pratik ilişkilerdeki görünümüne hem de yarattığı büyük insan trajedilerine dikkat çekilmesi amaçlanmıştır. Analiz, yabancılaşma olgusunu ve modern dönemde yabancılaşmaya ilişkin gerçeklikleri yoğun olarak işleyen Erich Maria Remarque'ın eserlerinde gerçekleştirilmiştir. Yabancılaşma her dönemde karşılaşılabilecek bir gerçeklik olsa da modern dönemde, doruk noktası olan faşist diktatörlüklerde, soykırımlarda ve dünya savaşlarında en acımasız görünümleriyle ortaya çıkmıştır. İnterdisipliner alanda yapılmış olan bu çalışmada yabancılaşma olgusu bağlamında modernizmin en büyük krizlerini çarpıcı görünümleri ile işleyen Erich Maria Remarque'ın eserleri incelenmiş ve analiz edilmiştir. Çalışmada yazarın dokuz eseri ele alınmıştır. Çalışmada yazarın yaratım sürecinde etkili olan çevresel etmenler üzerinde duran ve yansıtma kuramından esinlenen, tarihsel ve sosyolojik eleştiri tekniklerinden yararlanılmıştır. Yazarın bireysel etkilenimleri üzerinde duran anlatımcılık kuramından hareketle geliştirilen biyografik eleştiri tekniğine yer verilmiş ve karakter simgelerin dönüşümü bağlamında da göstergebilimsel çözümleme tekniğinden yararlanılmıştır. Aynı zamanda bu tekniklerle örtüşen hermeneutik yaklaşıma da yer verilmiştir.