turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
International organizations in the struggle against terrorist financing, the case of FATF

Bu çalışma, terörizmin finansmanı ile mücadele eden uluslararası organizasyonların hangileri olduğu, rollerinin neler olduğu ve konuya hangi açılardan katkı yaptıklarını araştırmaktadır. Terörizmin finansmanı ile mücadele araştırma konusunun parçalara ayrılarak tanımlanması yapılmaya çalışılacak ve sonunda bu araştırma konusunu öncelikleri arasına koymuş uluslararası organizasyonlar incelenecektir. Bu sıralamaya göre ilk önce terörizmin ne olduğu, nasıl tanımlandığı ve sınıflandırıldığı tespit edilmeye çalışılacaktır. Bundan sonra terörizmin kaynak ihtiyacının nedenleri, hangi yasal veya yasal olmayan kaynaklardan beslendiği ve bahsedilen kaynakların nasıl büyüdüğü araştırılacaktır. Terörizmle mücadelenin geçmişşine değinilirken terörizmin finansmanı ile mücadele aşamasına uluslararası alanda nasıl gelindiği, geçiş aşamasında bu sürece etki eden aktörlerin ve olayların neler olduğu belirlenmeye çalışılacaktır. Bu geçiş aşamasında terörizmin finansmanı ile mücadelenin teknik altyapısının hangi önceliklere göre kurulduğu değerlendirilecektir. Uluslararası organizasyonların hangilerinin terörizm ve terörizmin finansmanı ile mücadeleyi öncelikli kılarak hareket ettiği ve bu mücadele de rollerinin neler olduğu araştırılacaktır. Terörizmin finansmanı ile uluslararası alanda mücadele eden organizasyonların hangilerinin uluslararası standartları oluşturabilecek otorite olarak kabul edildiği değerlendirilecektir. Terörizmin finansmanı ile mücadele kapsamında uluslararası çalışmalar yürüten organizasyonların konuyla alakalı almış olduğu kararlar ve raporlar detaylı olarak incelenerek, hangi uluslararası organizasyonun hangi önceliklerle terörizmin finansmanı ile mücadele ettiği detaylarıyla incelenecektir. FATF tarafından terörizmin finansmanı ve para aklama ile mücadele için oluşturulmuş 40 tavsiye ve 9 özel tavsiye bulunmaktadır. Çalışma terörizmin finansmanı ile uluslararası mücadele terminolojisini kapsamaya çalışırken, terörizmin finansmanı ile mücadele amacıyla çıkarılan 9 özel maddeyi detaylı inceleyerek eksik ya da kısıtlı yönlerini tespit etmeye çalışacaktır. Çalışma Al-Qaeda ve Irak ve Şam İslam Devleti terör örgütleri ile finansal savaş ve stratejilerini 2001 yılından bugune kadar analiz etmektedir. Terörizmin finansmanını kısıtlamaya yönelik uluslararası organizasyonların çabalarının etkili olup olmadığı bir ihtilaf konusu iken, çalışma bu ihtilafa çözüm yolları önermektedir.
Türkiye'nin ve Rusya'nın Orta Asya'daki kamu diplomasisi faaliyetleri: Rekabet ve işbirliği alanları

Son yıllarda devletlerin önemli bir araç olarak kullanılan kamu diplomasisi ülkelerin dış politikalarında büyük etki kazandığı kavram haline gelmiştir. Türkiye'de ve Rusya'da da 'kamu diplomasisi' ve 'yumuşak güç' kavramları sıklıkla hem siyasi hem akademik dilde yer etmeye başlamıştır. Bu tezde Sovyet sonrası dönemde Türkiye'nin ve Rusya'nın Orta Asya ülkelerindeki kamu diplomasisi faaliyetleri incelenmektedir. İki ülkenin bu alanda faaliyet gösteren kamu kurumları, bölgesel uluslararası örgütler, medya ve hükümet dışı aktörleri, uyguladıkları kamu diplomasisi mekanizmaları ve kamu diplomasisi yaklaşımlarının ideolojik içeriği ele alınmıştır. Böylece, iki ülkenin Orta Asya bölgesine yönelik kamu diplomasisi uygulamalarının avantajları ve zayıf noktaları analiz edilmiştir.
Ege'de mevcut ada, adacık ve kayalıklara ilişkin hukuki gelişmelerin tarihi süreç içinde değerlendirilmesi

Türk-Yunan ilişkileri, tarih boyunca sürekli kriz yaşamıştır. Ege Denizinde de iki ülke arasında derin görüş ayrılıkları mevcuttur. Yunanistan Kardak Kayalıkları krizi ile Osmanlı/Türk hakimiyetinde bulunan, antlaşmalarla bir başka devlete devredilmeyen ada, adacık, kayalıklar üzerindeki Yunan egemenliği iddialarına resmiyet kazandırmıştır. İki ülke arasında Kuzey Sporatlar, Kiklat ve Güney Ege adaları hakkında egemenlik anlaşmazlığı yoktur. Tarihi süreçte adaların ülkesel statüsünü düzenleyen uluslararası belgelerin neler olduğu konusunda da bir şüphe bulunmamaktadır. Bu belgelerde Yunanistan'a dahil edilen ada, adacık, kayalıklar, egemenliğin devrine ilişkin Uluslararası Hukuk kuralları çerçevesinde belirlenmiş, Ege'de Türkiye, Yunanistan ve İtalya arasında bir ülkesel sınırlandırma yapılmamıştır. Antlaşmalarda Ege'yi ilgilendiren hükümler Uluslararası Hukuk kurallarına göre incelenmeli, Ege'deki Lozan dengesine sahip çıkılmalıdır. Çünkü buralarda coğrafi, tarihi veriler ile Uluslararası Hukuk kuralları çerçevesinde, Yunanistan'a devredilen adalar açıkça belirtilmiştir. Bunların dışında Ege'de tamamı Osmanlı egemenliğinde bulunan ada, adacık, kayalıklardan başka ülkeye devredilmeyenlerin onun halefi durumundaki Türkiye'nin egemenliğinde olması gerekmektedir. Ege'de karasuları, adaların silahlandırılması, kıta sahanlığı, Doğu Ege ve Menteşe adalarının aidiyeti, kayalıkların iskana açılması, ihtilaflı adalar... v. b. gibi sorunlar yaşanmaktadır. Türkiye bu sorunların görüşmelerle aşılabileceğini belirtmekte, Yunanistan ise görüşme ve müzakereleri reddetmekte Lahey Adalet Divanına gitme fikrini öne sürmektedir. Türkiye 6 deniz milinin üzerindeki karasuları genişliğini savaş nedeni sayacağını belirtmiştir. Uluslararası Hukuk, Uluslararası Adalet Divanı kararları ve BMDHS'ne göre Yunanistan'ın tek taraflı olarak karasularını 12 deniz miline çıkartabilme hakkı bulunmadığı görülmektedir. Antlaşmalarla Ege'de kurulan dengeye bağlı olarak buradan eşit şartlarda faydalanılması gerekmektedir. Ege sorunları, tarihi antlaşmalara saygı, iyi niyet ve barışçı çözüm için samimi bir iradenin ortaya konması ile çözülebilecektir.
An Analysis of German foreign policy in the postunification period in thearetical perspective

Soğuk savaşın bitimi ve Sovyetler Birliği'nin yıkılması ile uluslararası çevre yeni bir görünüm kazandı. Böyle bir çevre içinde Almanya' nm yeniden birleştiğine tanık olundu. Yeniden birleşen Almanya'nın dış politikası'nın nasıl bir yol izleyeceği konusunda bazı zihinlerde şüpheler oluştu. Bu şüpheler pek de temelsiz değildi çünkü geçmişşe bakıldığında Almanya ne zaman güçlense, bu gücü kullanmaktan geri durmamıştı. Almanya'nın bu tavrı ise sadece son yüzyılda Dünya'nın iki büyük ve yıkıcı savaşı yaşamasına neden olmuştur. II. Dünya savaşından galibiyetle ayrılan devletler I. Dünya savaşından sonraki dönemde gerçekleştirilen savaş sonrası düzenlemelerinin neden başarısız olduğunu anlamaya çalıştılar. Bu devletler vardıkları sonuçların ışığında bu sefer Almanya topraklarını parçalara böldüler. Dört parçaya ayrılan Almanya'nın doğusu Sovyetlerin batısı ise üç batılı müttefikin kontrolü altına girdi. Kısa bir süre sonra ABD ve Sovyetler arasında başlayan ideolojik mücadelenin sınır ayrımının Berlin duvarı olduğu görüldü. Batılı devletlerin kontrolü altında bulunan topraklar birleştirilerek Federal Almanya Cumhuriyeti yaratıldı. Doğuda ise Sovyet güdümündeki Demokratik Almanya Cumhuriyeti yer alıyordu. Bir ulus ama iki devletin varlığı söz konusu idi. Soğuk savaş döneminde Batı'nın demokratik değerlerini kazanan Almanya ekonomik açıdan büyük bir güç durumuna geldi. Soğuk savaş nedeni ile bölünmüşlüğü pekişen Almanya'nın klasik ulus-devlet fonksiyonları bakımından egemenliği tam değildi. Askeri açıdan gücü yoktu ve savunmasını NATO'ya bırakmıştı. Fakat böyle bir durumda bile Alman devlet adamları birleşme düşüncelerinden hiç vazgeçmediler. Stratejik çıkarlarım askeri bir lisan ile dile getiremeyen Federal Almanya mevcut duruma uyum sağlayarak kendi ekonomik literatürünü geliştirdi ve çıkarlarını ekonomik bir lisan ile dile dile getirdi. Böylece hem ekonomisini geliştirdi hem de bundan sonra bir ticaret devleti olarak adlandırıldı. Almanya'nın Avrupa Birliği ile olan ilişkileri kendisi için yaşamsal bir öneme sahiptir. Almanya ihracat ağırlıklı bir ekonomiye sahiptir ve en büyük pazarı da batı Avrupa'dır. Ekonomik bakımdan bir dev ama politik bakımdan bir cüce olan Almanya'nın bu durumu birleşme ile birlikte ortadan kalktı. Almanya artık diğer devletlerin sahip olduğu fonksiyonların hepsini kullanabilme yeteneğine sahiptir. Almanya'nın dış politikası ile ilgili olarak şimdiye kadar oldukça fazla eser yazıldı. Bu eserlerin çok büyük bir kısmı Alman dış politikasının uygulamadaki bir takım somut konular hakkında nasıl olduğu veya nasıl olacağı üzerinedir. Alman dış politikası hakkında teorik bir çerçeveden yola çıkarak değerlendirmeler yapan eserler ise oldukça azdır. Bu çalışmada yapılmaya çalışılan ise uluslararası ilişkiler ve dış politika konusunda yorumlar ve öngörüleri olan temel teori ekollerinin Almanya'nın birleşme sonrası dış politikası hakkındaki düşüncelerini ortaya koymaya çalışarak konuya ışık tutmaktır.
21. yüzyıl Türkiyesinin jeopolitik söylemlerinde mekan algısı

21. yüzyıl ile birlikte dünya küresel sisteminde eski jeopolitik uygulamalar yerini farklı ve askeri olmayan unsurlara bırakmıştır. Bu uygulamaların dünya ölçeğine dağılımında, devletlerin ekonomik, siyasi ve ikili ilişkileri belirleyici olmuştur. Dünyada jeopolitik uygulamaların değişimi Türkiye'de özellikle 2003 yılında Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidara gelmesiyle kendini göstermiştir. 2018 yılına kadar olan süreçte, Ak Parti bölgelere yönelik söylemlerinde ve jeopolitik uygulamalarında kendini göstermiştir. Ak Parti döneminde ortaya çıkan küresel ve bölgesel sorunlar ile Ak Parti siyasi düşüncesinin yapısı, Türkiye'nin jeopolitik uygulamalarının belirli bölgelerde yoğunlaşmasına neden olmuştur. Avrupa eksenli siyaseti çeşitlendirme yoluna giden Ak Parti iktidarları, bu çeşitlenmenin dönemsel değişimlerinden olumsuz etkilenmiştir. Bu sebeple belirli dönemlerde yine belirli alanlarda yoğunlaşan jeopolitik uygulamalar görece çeşitlenmiş olsa da dönemsel olarak belirli bölgelere hapsolmuştur. Bu süreçlerde Ak Parti iktidarları ve özellikle siyaset yapıcı konumunda bulunan Erdoğan'ın bölgeye yönelik söylemleri, daha önce oluşturulan TDP söylemlerinin değişmesine ve mekansal algılarının farklılaşmasına neden olmuştur. Kırmızı çizgi olarak belirtilen alanlardaki kimlik ve mekan siyasetinin değişimi, Ak Parti iktidarları ile birlikte ülke içerisinde zihin haritalarına yerleştirilerek, mekanın jeopolitik görünümü yeniden yorumlanmıştır. TDP'nda Ak Parti ile yaşanan değişim bölgelere yönelik yapılan ziyaretlerde de kendini göstermiştir. Böylece 2003 yılından bu zamana kadar olan jeopolitik mekan siyasetinin ağırlık noktaları liderlerin bölge ziyaretlerine de yansımış, Türkiye'nin 21. yüzyıl mekan siyasetinin başatları belirlenmiştir.
British foreign policy towards the middle east 1945-1960: Transition from an imperial to a national power status

oz İNGİLTERE'NİN ORTA DOĞU POLİTİKASI 1945 -1960: 'EMPERYAL BİR GÜÇTEN ULUSAL BİR GÜÇ KONUMUNA GEÇİŞ SÜRECİ' Köprülü, Nur Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ahmet Nuri Yurdusev Aralık 1999, 154 sayfa Bu tezde Britanya İmparatorluğu'nun Ortadoğudaki geleneksel rolünü ve buna mukabil Britanya'nın ani bir şelilde dünya politikasında başat statüsünün azalmasını inceler. Britanya İmparatorluğu yaklaşık olarak kırk yıl bu bölgede egemenliğini tartışmasız şekilde devam ettirebilmiştir. Britanya İmparatorluğu gelenkesel başat güç konumunu İkinci Dünya Savaşı sonrası oluşan anti-sömürge sürecinde kaybetmeye başlamıştır. Özellikle Süveyş Kanalının millileştirilmesi, Britanya'nın dünya politikasmda arayışlara girmesine neden olmuştur. İngiliz Dış Politikasındaki değişen rüzgarın sebepleri olarak, bölgedeBirleşik Devletlerin müdahalesini artırması, ve ayni zamanda Avrupa Entegrasyon 'unun uzun vadede sağlayacağı yararlar göz önünde bulundurulmalıdır. Böylece 1945- 1960 dönemi, İngiliz siyasi tarihinde önemli bir dönüm noktası teşkil eder. 1960'lı yılların sonunda ve onu takip eden yıllarda İngiliz Dış Politikasında Churchill tarafından 1945'in sonunda ortaya atılan üç temel stratejik prensip geçersiz olmaya başlamıştır. Değişen uluslararası sistem İngiltere'nin Ortadoğu'da oluşturduğu tarihsel varlığına izin vermemekteydi ve bu süreç İngiltere'nin gerek Avrupa içerisinde politik olarak daha aktif olmasına, gerekse Birleşik Devletlerle 'özel ilişkiler' kurmasına neden oluştur. Sonuç olarak bu dönem çok net bir şekilde gösteriyor ki, İngiliz Dış Politikası emperyal bir güçten ulusal bir güce doğru kendisine yeni bir rol ve statü belirlemiştir.
Hibrit Savaş Doktrininin uygulama esasları çerçevesinde Suriye örneği

İnsanoğlunun sosyalleşmeye başladığı ilk günden itibaren yeryüzü mücadele ve savaş ortamına sahne olmuştur. Savaşlar, tarihin seyri içinde gelişerek nizami harp, gayri nizami harp ya da ikisini bir arada kullanıldığı bileşik harp şeklinde icra edilmiştir. İçinde bulunduğumuz yüzyılda ise savaşlar, klasik anlayıştan uzaklaşarak nizami ve gayri nizami unsurların yanında, simetrik ve asimetrik unsurların yerini aldığı, enformasyon harekatı, siber savaş, ekonomik yaptırımlar ve diplomasinin de savaş unsuru olarak kullanıldığı bir şekle bürünerek Hibrit Savaş Doktrinini ortaya çıkarmıştır. Hibrit Savaş Doktrininin uygulama esaslarını açıklamak ve bu doktrini güncel bir konu olan Arap Baharı bağlamında ele alıp, Suriye örneği üzerinden somutlaştırarak Hibrit Savaş Doktrininin önemi ve gerekliliği konusunda farkındalık yaratmak bu tezin amacını oluşturmaktadır. 21. yy. da her yeni güne yeni bir savaş haberiyle uyandığımız şu günlerde, 'Hibrit Savaş Doktrini' ve bu savaştan korunma şekli olan 'Karşı Hibrit Savaş Doktrini Yöntemlerini', jeopolitik konumu itibariyle stratejik bölgelerde konuşlu ve yeraltı kaynakları açısından zengin olan hedef ülkelerin son derece yakından takip etmesi ve iyi uygulaması gerekmektedir. Yoksa Dünya kamuoyunun gözleri önünde süregelen Suriye Krizi'nin başka bir bölgede de ortaya çıkması söz konusu olabilecektir.
Russian involvement in the Abkhaz-Georgian conflict

Bu çalışmanın amacı Rusya'nın Abhaz-Gürcü Çatışmasına müdahalesiningerekçelerini, araçlarını ve sonuçlarını ortaya koymaktır. Bu çerçevede, Rusya'nınAbhazya politikasını oluşturan dinamikler, Rusya'nın iç politik dinamiklerininAbhazya politikasına nasıl yansıdığı ve Rusya'nın Abhazya'ya müdahalesinin savaş ve barış süreci üzerindeki sonuçları incelenecektir. Bu çalışma, Rusya'nın Abhaz-Gürcü çatışmasına müdahalesi ile, çatışmanın çözümüne katkıda bulunmayı ve barışı sağlamayı amaç edinmediğini, aksine çatışmanın barışçıl çözümünü zorlaştırarakkendi çıkarlarını gerçekleştirmeyi amaç edindiğini ileri sürmektedir. Rusya bu çatışmada ne Abhaz yanlısı ne de Gürcü yanlısı bir politika izlemiştir. Tezin giriş bölümünü takiben ikinci bölümde Abhaz-Gürcü çatışmasının tarihsel arka planı incelenecektir. Çatışmanın nasıl başladığı, gelişimi ve farklı yanları üçüncü bölümde incelenecektir. Dördüncü bölüm, Abhaz-Gürcü Savaşı boyunca Rusya'nın müdahalesebepleri üzerine odaklanmıştır. Gül Devrimi öncesi ve sonrası Rusya'nın Abhazçatışmasına yönelik politikası beşinci ve altıncı bölümlerde incelenecektir.
Avrupa Birliği sığınma politikası ve Türkiye'nin sığınma politikasına etkisi

Ekonomik bütünleşme temelinde kurulan Avrupa Birliği, düzensiz göç hareketleri karşısında sınırlarını korumak için aşamalı olarak siyasal bütünleşme yoluna gitmiş ve daha korunaklı bir yapı kurmak adına ortak göç politikası oluşturmaya çalışmıştır. Ancak bu çabalar 1990'lara kadar çok etkili olamamıştır. Dublin Sözleşmesi ve Amsterdam Antlaşması ile ortak göç politikası oluşturulması noktasında bir ivme yakalamaya çalışılmasına rağmen sığınma talepleri karşısında üye ülkelerin inisiyatif kullanmaları ve değerlendirmenin ilk başvurulan ülke tarafından yapılması, ortak bir sistem oluşturulmasında yetersiz olunduğunu göstermektedir. 1999 Helsinki Zirve Kararında Türkiye'nin AB'ye aday ülke olduğunun açıklanmasıyla birlikte göç ve mülteci konuları önem kazanmıştır. 2001 tarihli Katılım Ortaklığı Belgesi'yle de göç alanında Türkiye'den beklenen uyum çerçevesi açıklanmıştır. Süreç içinde siyasal konjonktürde yaşanan dalgalanmalar, özellikle 2011 yılından itibaren Suriye'de ortaya çıkan iç karışıklık sonucu güvenli yerler arama ihtiyacı, insanları kitleler halinde uluslararası koruma talebinde bulunmaya itmiştir. Bu yoğun göç dalgası karşısında ise AB, siyasal çatışmaların yaşandığı bölgelere Türkiye gibi yakın olan ülkelerle göç yönetimi konusunda işbirliğine yönelmiştir. Bu bağlamda Türkiye'de artan sığınmacı ve geçici koruma statüsündeki kişilerin varlığı mevcut Türk göç politikasını ve göç yönetim biçimlerini daha fazla etkilemeye başlamıştır. Adaylık sürecinde bir ülke olarak Türkiye göç ve sığınma konularındaki mevzuatını Avrupa Birliği ile uyumlaştırma çalışmalarına devam etmektedir. Sonuç olarak, Avrupa Birliği - Türkiye ilişkilerinin yapısını anlamada göç olgusu önemli bir unsurdur. Çalışmada literatür ve mevzuat taraması yapılarak tarihsel süreç içinde değişen göç politikaları ve göç yönetimindeki yeniden yapılanmalar ele alınarak AB sığınma politikasının Türkiye'ye etkileri ölçülmeye çalışılacaktır.
11 Eylül terör saldırıları sonrası Türkiye ve ABD'inin terörizmle mücadele stratejileri

ABD'de 11 Eylül 2001 tarihinde gerçekleştirilen saldırılar terörün ulaştığı küresel boyutu göstermesi bağlamında önem taşımaktadır. '11 Eylül Terör Saldırıları Sonrası Türkiye ve ABD'nin Terörizmle Mücadele Stratejileri' başlıklı bu tez, söz konusu terör saldırıları sonrasında ABD ile özellikle Ortadoğu coğrafyasında müttefik konumda bulunduğu Türkiye'nin terörizmle mücadelede belirledikleri stratejilerinin karşılaştırılması amacıyla hazırlanmıştır. Saldırılar sonrasında ABD, terörizmle mücadele etmek amacıyla yurt içinde istihbarat alanında reform çalışmalarını, çeşitli yasal düzenlemeleri ve uygulamaları hayata geçirirken uluslararası alanda Afganistan'a ve Irak'a sert güç unsurlarını devreye sokarak müdahalelerde bulunmuştur. Bu müdahalelerde çok sayıda insan hayatını kaybetmiştir. Terörizmle mücadele noktasında, ABD'nin müttefik olarak gördüğü Türkiye, ABD ile aynı safta yer almıştır. Türkiye, ABD'nin Afganistan ve Irak'a yönelik gerçekleştirdiği operasyonlar ve sonrası dönemde de mevcut konumunu korumuştur. Bu durum ABD'nin Irak'a yönelik gerçekleştirdiği müdahale sırasında yaşanan 1 Mart Tezkeresi sürecine kadar devam etmiştir. TBMM'de 1 Mart tezkeresinin reddedilmesi sonrasında Irak'ın kuzeyinin kontrolünün ABD tarafından PKK terör örgütüne verilmesi PKK'nın güçlenmesi sonucunu doğurmuştur. 1 Mart tezkeresi süreci Türkiye'nin PKK terör örgütü ile mücadelesinde ABD ile farklı konumda bulunmalarının başlangıcını oluşturmuştur. Diğer bir konu ise ABD'de 11 Eylül günü yaşanan terör saldırılarının Ortadoğu bölgesinde henüz sağlanamayan huzurun daha da bozulmasına neden olarak 'İslamofobi' kavramının tekrar gün yüzüne çıkmasında önemli rol oynamasıdır. Yaşanan bu gelişmeler Ortadoğu bölgesinde uzun bir süre devam edecek olan kargaşa sürecinin en önemli nedenleri arasında görülebilir. Bu çalışmada 11 Eylül terör saldırıları sonrasında ABD tarafından gerek iç güvenlik alanında gerekse uluslararası mecrada sergilenen stratejilerin küresel terörizmle mücadelede etkinliği ile Türkiye'nin müttefikiyle aynı dönemin başlarında bulunduğu konumdan uzaklaşmasına neden olan etkenler ve Türkiye'nin terörizmle mücadele stratejilerinin ABD'nin politikalarıyla benzer olan ve olmayan noktalar değerlendirilmeye çalışılmıştır. Son olarak ABD'nin stratejisindeki uygulamalardan yola çıkarak Türkiye'nin terörizmle mücadelede daha etkin stratejiler belirlemesinde dikkate alınması gereken hususlar sıralanmıştır.
Antroposentrik küresel çevre politikaları ve çevre koruma yaklaşımlarının ekosentrik görüş çerçevesinde değerlendirilmesi

Çevre sorunlarının Sanayi Devrimi'nin ardından baş göstermiş olduğu düşünülse de aslında bu sorunlar insanın doğa ile kurduğu ilişkinin başlangıcına kadar tarihlenebilmektedir. Çevre sorunlarını yaratan başlıca sebep olarak görülen insan faaliyetlerinin temelinde başka bir etken yatmaktadır. İnsanın doğayla kurduğu ilişkiye yön veren düşünce yapısına çevre etiği denilmektedir. Doğanın insana hizmet etmek için var olan bir araç olduğu fikrini karşılayan antroposentrik çevre etiği ise çevre sorunlarının temelinde yatan asıl sebeptir. Bu görüşün karşısında doğanın kendinden değeri olduğunu savunan ve çevrenin bütünselliğine vurgu yapan ekosentrik etik yaklaşım yer almaktadır. Günümüze kadar çevre konusunda birçok politika ve strateji geliştirilmiş, çok sayıda sözleşme imzalanmıştır. Bu tezin amacı, üretilen politika ve geliştirilen stratejilere karşın çevre sorunlarının çözüme kavuşmamış aksine boyutlarının giderek artmış olmasının nedenini araştırmaktır. Çalışmada varılan sonuç; çevre sorunlarını çözmek ve doğayı korumak amacıyla üretilen küresel çevre politikaları büyük oranda antroposentrik çevre etiği görüşleri çerçevesinde hazırlandığı, küresel çevre koruma stratejileri yine bu anlayış bağlamında hazırlanıp uygulamaya sokulduğu için çevre sorunlarının gerçek anlamda çözümü mümkün olmadığı ve her geçen gün bu sorunların daha da karmaşık hale geldiğidir.
The politics of civic identity in Turkey: 2011-2017

Halkların Demokratik Partisi Haziran 2015 seçimlerinde Kürt olmayan seçmenlerden önemli derecede destek aldı çoğunun inandığı Türkiyelileşme projesi HDP, Kürt olmayan seçmeni ve Türk solunun bir kısmını da sürece dahil ettiği başarılı bir seçim dönemi geçirdi. Bunun sonucunda, birçok akademik yazıda HDP'nin Türkiyelileşme söyleminin daha önceki etnik-milliyetçi partilerin dönüşmü sonucu oluştuğunu vurgularlar. Bu tezde belirtilmek istenen Türkiyelilesme soyleminin esasında HDP den önceki Kürt partilerinde de her alan bir söylem olduğur. Aynı zamanda, bu tezde daha önceki Kürt partileri etnik milliyetçi perspektifte değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çoğunluğun tartıştığı gibi Kürt partiler ya etnik milliyetçi ya da Türkiyeli olabilir söylemine karşılık bu tezde partinin her iki söylemi de barındırabileceği üzerinde duruluyor. Devletin Kürt partilerin üzerindeki baskısı arttığında daha milliyetçi daha serbest, barış ortamlarında ise daha Türkiyeli söylemler geliştirdiklerini görebiliyoruz. Sonuç olarak bu tez HDP'nin ve öncesi Kürt partilerinin parti politikalarının baskı ile birlikte nasıl değişim gösterdiğini anlatmayı amaçlıyor.
The military evolution in the Black Sea Region (Security challenges 2004-2017)

Çalışmanın amacı Karadeniz ve onun çevresindeki alanların gelecekteki işbirliği yapılacak ülkelerle olan ilişkisini analiz yapmak ve araştırmaktır. Bu çalışma NATO ordusunun Romanya ve Türkiye, Rusya'nın Kırım üzerindeki etkisi ve Boğaziçi ile Çanakkale ortasındaki ilişkileri kendi içinde bulunduracaktır. Çalışmanın içerinde NATO'nun Karadeniz üzerindeki güvenlik stratejileri, Türkiye ve diğer komşu ülkeler ile ortak olan alanlar üzerindeki pozitif ve negatif stratejik yöntemleri de bulundurmaktadır. Karadeniz uzun süredir çok jeostratejik, politik çıkarlar ve tartışmalar için kullanılmıştır. Bu tartışmaların merkezinde yer almanın temel nedeni, Karadeniz'in Doğu Avrupa, Türkiye, Rusya ve bazı Kafkas ülkelerinin güney denizlerine bağlayan bir bölge olmasıdır. Bunun dışında Karadeniz bölgesinin ekonomik açıdan önemli olan ve gelir düzeyinin yüksek olduğu ve doğal gaz, petrol, hidrojen sülfit maddelerine sahip olmasıdır. Yukarıdaki ekonomik önemi dışında Karadeniz ve onun etrafındaki bölgeler hem askeri hem de denizyolu ordusu açısından da stratejik olarak çok önemlidir.