turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
'Cut the kids in half': new urban childhoods in Turkey through the lens of the mainstream media, 1977-1997

Bu tez hakim üç siyasi pozisyonu, yani merkez, sosyal demokrat sol ve muhafazakar sağı temsilen seçilen çoksatar günlük gazetelerden yola çıkarak 1970 lerin sonunda yaşanan mali krizi takip eden dönemde ana akım medyanın çocukluk kavramının nasıl yeniden tanımladığını sorguluyor. Bu yeni çağın alametleri arasında modernizmin geleneksel yapılarının yıkımı, artan toplumsal güvencesizliğe karşı geliştirilen endişe ve saldırganlık gibi tepkiler ve özellikle de kentlerde görünür hale gelen kalıcı eşitsizlikler bulunuyordu. Çeşitli düşünürler yaşanan derin toplumsal, siyasi ve kültürel dönüşümü açıklayabilmek için neoliberalizm, yeni küreselleşme, ileri kapitalizm ve akışkan modernizm gibi yeni kavramlara ihtiyaç duydular. Bu çalışmada 'yeni çocukluk' teriminin ortaya atılması da benzer bir ihtiyaçtan ileri geliyor. Kuramsal çerçevenin özetlendiği, çocukların yaşam koşullarının tasvir edildiği, araştırma yöntemlerinin ve kaynakların tanıtıldığı giriş bölümlerinin ardından tezin üç ana bölümü takip ediyor. Burada ilk olarak ekonomik ve siyasi baskıların haber medyasına nasıl yön verdiğini ve yeni gazetecilik akımlarının haberin toplumsal yapısını nasıl değiştirdiğini tartışacağım. Ardından, medyanın alışılagelmiş çocukluk kavramını tartışmaya açarak çocukların refahına dair toplumsal kabul edilen görevleri ailelere ve bizzat çocukların kendilerine bölüştürdüğünü anlatacağım. Üçüncü olarak ise medyanın kalıcı ve görünür eşitsizliklere yaklaşımını ele alarak gazetecilerin eşitsiz çocukluklara karşı takındığı ayrıcalıklı tutumları ve uyguladıkları farklı değer yargılarını sergileyeceğim. Sonuç olarak ise çocukluğun ortak bir yaşam evresi olarak görüldüğü geleneksel tanımın parçalandığını ve 'yeni çocukluk' kavramının seçkin bir ayrıcalık olarak inşa edildiğini söyleyeceğim.
Gated communities and the 'Middle class' in Istanbul

Bu çalışmada, 1990'larda ve 2000'lerin başında sadece kentli seçkinlerin yaşadığı kapalı sitelerin, özellikle 2008 krizi sonrasında, orta sınıfın daha geniş kesimlerine hitap eder hale gelmesi incelenmektedir. Hedef kitleye orta sınıfın yeni bölmelerinin dahil edilmesiyle bu konut biçiminin kimi özelliklerinin ve bu özelliklerin kent için anlamının nasıl değiştiği araştırılmaktadır. Ayrıca buralarda yaşayanların konut pratiklerine dair söylemlerinin orta sınıf kategorisiyle ilgili nasıl bir tablo çizdiği tartışılmaktadır. Çalışma öncelikle kapalı sitelerin hedef kitlesindeki genişlemeyi olgunun siyasi iktisadi boyutlarıyla neoliberal kentleşme bağlamında tartışır. Ardından kapalı sitelerin pazarlanmasında kullanılan dilin söylem analizinden yola çıkılarak bu konut tipinin yeni temsillerinin kent ve kentli için neler ifade edildiğine bakılır. Site sakinleriyle gerçekleştirilen 20 yapılandırılmış mülakattan da beslenen çalışma, kapalı sitenin neoliberal konutun ideal tipini, kapalı site sakinininse neoliberal orta sınıf bireyin ideal tipini oluşturduğunu savunur. Bununla birlikte, orta sınıfın sermaye birikim modelinin dönemsel özelliklerine göre sınırları tekrar ve tekrar çizilen siyasi ve ideolojik bir kategori olduğunu bu ideal tipler üzerinden göstermeyi amaçlar.
Entrepreneurial practices of Turkish immigrants in Berlin

Berlin'de bulunan Türkiye'li göçmenlerin girişimcilik pratikleri sayesinde devlet, piyasa ve sosyal ilişki ağlan olarak tanımlanan rejimler içinde sosyal hareketlilik sağlamak amacıyla nasıl esnek kimlikler oluşturduklarım göstermektir. Bir başka değişle, çalışmanın amacı girişimci göçmenlerin, göçmen ve yurttaşlık yasalan, katı işgücü piyasası kurallan, sınıf temelli korparatist politikalar, refah devleti politikaları ve düzen ve istikrar için habitus şeklinde işlev gören sosyal ilişki ağlan gibi düzenleyici mekanizmalar karşısında, nasıl stratejiler ve manevralar geliştirdiklerini sergilemektir. Girişimci göçmenlerin esnek kimliklerine yasıyan bu strateji ve manevralar, onların sosyal hareketlilik kazanmalarında ve bu nedenle kapitalist piyasa ekonomisinde ve onun politik ve sosyal dinamamikleri içinde rekabet edebilir durumda olmalan açısından önem taşımaktadır. Esnek kimlikleri aracılığıyla girişimci göçmenler hem Türkiye ve Almanya'daki ekonomik, politik ve sosyal şartlardan yararlanabilmektedirler, hem de kendilerini bu ülkelerdeki değişen koşullara adapte edebilmektedirler. Bu anlamda, girişimci göçmenler devlet, piyasa ve sosyal ilişki ağlan olarak bilinen rejimler tarafından çeşitli normlar, yasalar ve değerlerle tanımlanıp biçimlendirilen sadece pasif özneler değil, aynı zamanda sosyal hareketlik kazanmak ve rekabetçi olabilmek için esnek kimlikler yaratan aktif bireylerdir.
Mekanın üretimi, kentsel haklar ve mekanın paylaşımı: Sivil haklar hareketi üzerine bir inceleme

Günümüzde kentler kapitalist sermayenin temel dinamiklerinin şekillendirdiği mekanlar haline gelmiştir. Kapitalist sermayenin temel dayanağı ise sermaye birikimdir. Üretim ve tüketimin artmasına koşut olarak varlığını daha geniş alanlara yayan sermaye birikiminin büyük oranda kendini var ettiği mekanlar olan kentler, metaların üretildiği alanlar olmanın ötesinde kendileri de bir meta haline gelmişlerdir. Ulaşım ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler ve artan rekabet ile birlikte sermaye mekandaki mesafe engeli olabildiğince hızlı bir şekilde aşmak durumunda kalmıştır. Bu nedenle kapitalist üretim tarzı mekan üzerinde yayılmayı gerçekleştirebilmek için kentsel mekanda uygun düzenlemelere ihtiyaç duymuştur. Kent merkezleri arasındaki kesintisiz ulaşım sistemlerinin kurulması bu düzenlemelerin başında gelmektedir. Bu bağlamda kent mekanında kapitalist ideolojinin üretiminde önemli bir paya sahip olan unsurlardan biri başta otomobil olmak üzere motorlu taşıtlardır. Otomobil, temel işlevi olan ulaşım aracı olmaktan öte zamanla stilistik bir objeye dönüşmesinin yanı sıra gerek kendisine ayrılan devasa bütçelerle gerekse kentin kurulmasında merkezi öneme yerleşmesiyle, kapitalizm-kent ilişkisini anlamada kilit bir noktaya yerleşmektedir. Bu çalışmanın temel amacı da kapitalist sermayenin kentsel mekanı dizayn etme biçimini tartışmak, otomobilin kent mekanın kapitalist inşasındaki rolünü ortaya koymak ve otomobil merkezli kent tasarımına karşı kent mekanının adil paylaşımını talep eden Critical Mass Hareketi'nin, kent ve kentli hakları bağlamında dönüştürücü bir kentsel-toplumsal hareket olarak okunmasıdır. Buna bağlı olarak da araştırmanın sorunsalının somutlanabileceği alan olarak Türkiye'de Critical Mass eylemlerinin düzenli olarak gerçekleştiği şehirlerden birisi olan İzmir ili seçilmiştir. Critical Mass eylemlerinin kent hakkı ve mekanın adil paylaşımı bağlamında gerçekleştirdiği dönüşümlerin saptanabilmesi için nitel araştırma yöntem ve tekniklerinden derinlemesine görüşme tekniği kullanılmıştır. Bu araştırma sonucunda, CM eylemlerine katılan bisiklet kullanıcılarının kent hakkı kavramı üzerinden bu hareketi bir kent hakkı mücadelesi olarak değerlendirip değerlendirmedikleri sorgulanmıştır. Çalışmaya yansıyan veriler ışığında çalışmanın temel savı kentlerin motorlu taşıtlar merkezli dizayn edildiği, Critical Mass hareketinin de bu duruma çeşitli direniş mekanizmalarıyla itiraz ederek kent hakkını ve kentin adil paylaşımını talep eden bir yeni sosyal hareket olduğudur.
Etkinlik turizmi kapsamında festivaller ve Antalya Altın Portakal Film Festivali'nin yerel halk üzerindeki sosyal etkileri konulu bir araştırma

Özel ilgi turizmi kavramı altında incelenen etkinlik turizmi, son yirmi yıldır etkinliklerin hızlı gelişimleri ve yarattıkları ekonomik kazanımlar nedeniyle hızla önem kazanmıştır. Etkinlikler, çeşitlerindeki büyük farklılıklar ve sınıflandırma güçlüklerine rağmen, hem ekonomik hem de -bu çalışmada ağırlıkla incelenen- sosyal boyutları nedeniyle gelecekte turizmle daha iç içe olacaktır. Turizm ve etkinliklerin kesiştiği yerde kullanılan etkinlik turizmi kavramının düzenlendiği yerle sosyolojik açıdan en gerçekçi, tarihsel, kültürel ilişkilere sahip ve mümkün olduğunca ekonomik yararların ilk planda tutulmadığı bağları beraberinde getiren bir çeşidi olan festivaller bu araştırmaya konu edilmiştir. Bu noktada en önemli denge, festivallerin içinden çıktıkları toplumun değerlerini ve kutlama temasını ekonomik getirilerin çekiciliğine feda etmemesidir. Bu yola giren bir festival eninde sonunda yok olacak ya da toplumsal temellerini kaybederek popüler tüketim yolunda çok sınırlı bir yaşam sürecektir. Gelişme ve büyüme ile köklerini kaybetmeme dengesini en anlamlı gözetecekler ise kuşkusuz yerel halk olacaktır. Bu nedenle, bu çalışmada yerel halka danışılarak kırk yedi yıllık bir geleneğin dengeli bir biçimde sürdürülebilmesi için düzeltilmesi ve geliştirilmesi gereken yönleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Analizler sonucunda ayrıntıları çalışmada verilen altı sosyal etki boyutu ve bu boyutlarla ilgili farklı algılara sahip beş farklı küme elde edilmiştir. Farklı algıların hangi önermelerden kaynaklandığı ise post hoc testleriyle ekler kısmında ayrıntılı olarak sunulmuştur. Bunun yanı sıra yerel halka açık uçlu sorularla düşüncelerini belirtme fırsatı sunulmuş, onların beklenti ve algıları ayrı ayrı incelenmeye çalışılmıştır. Analiz bulgularıyla yazındaki örneklerden elde edilen çeşitli deneyimler, gelecek yıllarda düzenlenecek festivaller için bazı önerileri de beraberinde getirmektedir. Örneğin, gönüllülük kavramıyla ilgili uygulamalarda görülen eksiklikler önemli bulgulardan biridir. Çünkü incelenen birçok örnekte ve halkın yanıtlarında, gönüllüler hem festivalin örgütlenmesi hem de toplumsal kaynaşma konularındaki katkılarından ötürü çokça öne çıkarılmıştır. Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde bu yönde daha güçlenecek önlemleri alarak toplumla bağını bir adım daha öteye taşımalıdır.
Alevi inancında deyişler: Tunceli örneği

Kültürel, sosyal, toplumsal, siyasal olayları konu edinen müzik, tarihsel olaylar neticesinde şekillenerek günümüze kadar ulaşmıştır. Müzik yalnızca duyguları değil kültürleri, inançları, ideolojileri de konu edinmiştir. Özellikle 'ötekiler' şeklinde tanımlanan farklı kimlikler; müziği kendi kültürlerini, ideolojilerini, dinsel faaliyetlerini ve tarihsel olaylarını aktarmada bir araç olarak kullanmışlardır. Aleviler de müziği sosyal yaşamları başta olmak üzere kültürel, dinsel, siyasal alanlara dahil etmişlerdir. Bu çalışmada da Tunceli'deki inanç yapısının müzikal yapıları üzerindeki etkisi, Alevi deyişlerinin sosyal, siyasal, dinsel, kültürel olgulara dair göndermeleri sosyolojik olarak analiz edilecektir.
Giresun Türk Ocağı ve tarihsel gelişimi (1917-1931)

Fransız İhtilali sonrası güç kazanan milliyetçilik anlayışının topraklarımızda ortaya çıkarmış olduğu en önemli sistemli kuruluşlardan biri Türk Ocakları'dır. Resmi olarak 1912 yılında kurulan Türk Ocakları, Türk milliyetçiliğinin en aktif ve en azimli hizmetçilerinden biri durumunda olmuştur. Kurulduğu günden itibaren Türk milletinin yararına pek çok çalışmaya imza atan Türk Ocakları'nın başlıca çalışma alanları olarak şunları sıralayabiliriz; bilim-kültür, sanat, spor, yardım vb. gibi alanlarda faaliyetlerle oldukça geniş bir yelpazede Türk Ocakları, Türk milletine hizmet etmiştir. Kuruluşuyla birlikte siyasetten uzak durma konusunda kararlı bir duruş sergileyen Türk Ocakları, zaman zaman bazı siyasi partilere yakın hissedilse de kendini siyasetten uzak, bir bilim kültür vakfı olarak tanıtmış ve çalışmalarına bu doğrultuda yön vermiştir. Bu çalışmada öncelikle Türk milliyetçiliğinin gelişim süreci anlatılmış ve bu sürece katkıda bulunan kuruluşlar tanıtılmıştır. Bu kuruluşlardan sonra Türk Ocakları'nın tarihsel süreci aktarılarak Giresun Türk Ocağı ile ilgili kısım detaylı olarak işlenmiştir. Türk Ocakları ışığında incelemiş olduğumuz Giresun Türk Ocağı'nın ilk açıldığı dönem olan 1917 yılına vurgu yaparak çalışmamızın ana kısmına giriş yapılmıştır. 1917'de açıldıktan sonra bu Türk Ocağı'nın varlığı 1918 yılının sonuna kadar devam etmiştir. 1923 yılında Giresun'da yine bir Türkçü dernek olan Bilgi Yurdu Derneği açılmış ve 1924 yılında Mustafa Kemal Paşa'nın Giresun vilayetini ziyaretinin ardından Bilgi Yurdu Derneği, Türk Ocağı'na dönüştürülmüştür. 1925- 1931 yılları arasında Giresun'da faaliyetlerini sürdüren Türk Ocakları, Giresun'da Türkçü bir anlayışla bilim, kültür, sanat, spor, yardım başta olmak üzere çeşitli alanlarda Giresun'a hizmet etmiş bir sivil toplum kuruluşudur. 1931 yılında ülke genelindeki tüm Türk Ocakları'nın kapatılmasına kadar geçen 6 yıllık süreçte, Giresun Türk Ocağı'nın yapmış olduğu çalışmaları kronolojik olarak bu çalışmada sunulmaya çalışılmıştır. Ayrıca Türk Ocakları, günümüz Giresun sınırları içerisinde de çeşitli yerlerde şubeler açmıştır. Bu şubeler de çalışmanın önemli bir bölümünü teşkil etmiştir. 1931 yılında yurt genelindeki bütün Türk Ocakları'nın kapatılması ve tüm menkul, gayrimenkulleri, alacakları ve borçların Cumhuriyet Halk Fırkası'na devredilmesine de çalışmada yer verilmiştir. Sonuç olarak Giresun Türk Ocağı'nın ve ilçelerde açılan şubelerin 1917 yılından 1931 yılına kadar Giresun sınırları içerisinde kültürel gelişmelere öncü olduğu görülmüştür. Giresun'da açılan Ocakların, bölgede sosyal ve kültürel hayatın gelişmesine önemli katkıda bulunmaları, bu çalışmayı araştırmaya başlamamızın ana etkeni olmuştur.
Sosyal haklar açısından çalışma yaşamı

insan hakları ve özgürlükleri, çağımız insan anlayışının vazgeçilmez unsurlarıdır. Sosyal hizmet mesleği açısından da önem taşıyan bu kavramlar insanlığın ortak idealleridir. Sosyal haklar ekonomik ve sosyal dengesizlikleri azaltmaya yönelmiş haklardır. Bu araştırmada, sosyal haklar açısından Ankara Metal İşkoluna bağlı büyük işyerlerinde mevcut durumun ne olduğunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Aynı zamanda özel sektör ve kamu sektörü arasında fark olup olmadığı belirlenmeye çalışılmış, araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Ankara'da Metal iş koluna bağlı büyük işyerlerinde çalışan 18.737 işçi oluşturmuş, kademeli örnekleme tekniği ile 23 işyerinde çalışan 376 işçiden veriler toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; metal işkolunda ağırlıklı olarak erkek işçiler çalışmaktadır. İşçilerin büyük bir bölümü (%91.2) 20-39 yaş grubundadır. % 47 .1'i ilkokul mezunu, %79.0'u evli, % 65' i ise 10 yıldan daha fazla bir süredir işçi olarak çalışmaktadır. Araştırma bulguları amaçlar açısından değerlendirildiğinde, tanımlanan her hak için büyük ölçüde ihlal durumu çıkmıştır, işçilerin birçoğu elverişli çalışma koşullarına sahip değildirler. % 32.7' si zorla çalıştırılmakta, % 66 .8'i ücretlerini zamanında alamamakta, % 57 .2'si ise ücretlerini tam olarak alamamaktadır. İşçilerin %75'i aldıkları ücretle ailelerini geçindirmediklerini ifade etmişlerdir. İşçilerin 1 /5'inin sosyal güvencesi yoktur, %60'ıIV ayrancılığa maruz kalmakta, yaklaşık %81.4' ü işini kaybetme tehlikesi ile karşı karşıya kalmaktadır. Sendika, toplu pazarlık ve grev hakkı birlikte değerlendirildiğinde, sendikaya üye olma, toplu pazarlık ve grev yapabilme durumları açısından ihlal durumu yüksek çıkmıştır. Sosyal haklar açısından kamu sektörü ve özel sektörün karşılaştırılmasına yönelik bulgular ışığında şunu söylemek mümkündür. Elverişli çalışma koşulları, adil ücret, sosyal güvenlik, iş güvencesi, sendika ve toplu pazarlık hakkı açısından çoğunlukla özel sektörde ihlal durumu daha yüksek çıkmıştır. Ayrımcılığa maruz kalmama, sendikal demokrasi ve grev hakkı açısından ise kamu sektöründe ihlal durumu daha yüksektir. Araştırmada veri kaynağı olan işçilerin sosyal hakları ihlal edildiğinde büyük bir çoğunluğun (%59.8) hiçbir şey yapmadıkları, ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak bu araştırmada, Türkiye'de çalışma yaşamı açısından önemli hak ihlallerinin var olduğu ortaya çıkmıştır. Sosyal hizmet açısından ise şu saptamalarda bulunulabilir. Endüstriyel ortamlarda yaygın bir Sosyal Hizmet Politikası'nın oluşturulması sürecine bir an önce girilmelidir. Türkiye koşullan içinde sosyal hizmet uzmanının, kamu sektöründe daha kolay istihdam olanağı bulabileceği, endüstriyel ortamlarda değişim ajanı olma rolüyle, hakların savunuculuğunu üstlenme ve hakların güvencesi olma sorumluluğunun olduğu söylenebilir.
Türkiye'de siyasal iktidarı etkileyen baskı grubu olarak medya (1990-1998)

Devlet dediğimiz büyük organizasyondan bahsedebilmemiz için devletin, himayesinde bulunan kitlelere söz geçirebilmesi; onları kontrol altında tutabilmesi gerekir. Bunun için devlet gücünü elinde bulunduran - toplumu oluşturan bireyler tarafından kabul edilen - yerine göre zora başvurabilecek bir erke ihtiyaç vardır. Siyasal iktidarın var olduğu yerde baskı grupları vardır. Baskı grupları; siyasal iktidarı çıkarları doğrultusunda etkilemeye çalışan ancak siyasal iktidarı ele geçirmeye talip olmayan çıkar gruplarıdır. Baskı grupları, amaçlarının dışına çıktıkları an siyasal iktidar için tehlike arz ederler. Türkiye'de 1990 sonrası özel televizyon kanallarının ortaya çıkması ve bunların gazete, radyo gibi kitle haberleşme araçları ile beraber bir elde toplanması medyada tekelleşmeyi meydana getirdi. Özellikle de bu tarihten sonra medya siyasal iktidarı; şantaj, kaset yayınlama, eleştiri, kamuoyu oluşturma, karalama yöntemleriyle etkilemeye başladı. Siyasal iktidar da medyanın bu gücüne karşı devletin yasalar çerçevesinde kendilerine verdiği bazı yetkileri medyayı susturmak için kullanmaya çalıştı.
İstanbul Süryani Kadim Cemaatinde etno - dinsel kimliğin inşası ve kimlik stratejlleri

Bu tezin ana ilgisi İstanbul'a yerleşmiş Süryani Kadim Cemaati üyelerinin kimlik inşa sürecinin antropolojik veçhelerini analiz etmek olsa da grubun Türk ve İslam egemenliği altında sürekli şekilde değişen konumlarını betimleyen etraflı bir tarihsel perspektif çizilmiş; bu bağlamda vurgu etno-dinsel kimliğin tarih boyunca ortaya çıkan çeşitli sosyo-politik durumlar uyarınca kendini dönüştüren dinamik doğası üzerine konulmuştur. Çalışmanın temel argümanı, bugüne kadar egemen paradigma tarafından genellikle güçsüz ya da kurban olarak betimlenmiş Ortadoğu'daki Gayrimüslim etno-dinsel azınlıkların -genel beklentilerin tersine- kendilerine özgü güçlenme ve ayakta kalma stratejileri icat etme kapasitesine sahip birer toplumsal ajan olarak kabul edilmeleri gerektiğini öne sürmektedir. Yukarıdaki sorunsal üzerine temellenmiş bu tezde kullanılan veriler iki yıl süren ve İstanbul'da yürütülen bir etnografik saha çalışması sırasında toplanmış, grup tarihi hakkında yapılan bir literatür çalışmasının sonuçları ile beraber yorumlanmıştır. Bulgular 19. yüzyılın ortalarından itibaren İstanbul'a yerleşen Süryani Kadim Cemaati üyelerinin göç sürecinde çeşitli kimlik stratejileri kullandıklarını ve bu stratejilerin kimlik işaretlerinin muhafaza edilmesini sağladığı olgusunu ortaya koymuştur. Bu anlamda etnik ağların farklı biçimleri olan akrabalık ve hemşehrilik bağlarını irdelemek etnisitenin araçsal niteliğini daha iyi anlamak açısından araştırmanın bir diğer amacı olmuştur. Tez boyunca diasporadaki ulusçu Asuri hareketinden etkilenerek ana yurtta kimlik politikaları yürüten grup aktivistlerinin çabaları bir öz güçlenim stratejisi olarak ele alınmasına rağmen, Asuri ulusçuluğu söyleminin İstanbul'daki gündelik yaşam ilişkileri söz konusu olduğunda iyi karşılanmadığı saptanmıştır.
Cumhuriyet Dönemi Türk romanında din ve toplum ilişkileri: Refik Halid Karay örneği

Bu çalışmada; Türk romanın gelişimi hakkında bilgi verilerek edebiyatın din ve toplum ilişkilerine teması üzerinde durulmuştur. Tanzimat Dönemi'nden Cumhuriyet Dönemi'ne dini hayat tartışma konusu yapılmış, Cumhuriyet Dönemi'ndeki din ve toplum ilişkileri irdelenerek kavramsal bir çerçeve oluşturulmuştur. Din ve toplum ilişkilerinin edebiyata nasıl yansıdığı temel probleminden yola çıkılarak Refik Halid Karay'ın, erken Cumhuriyet Dönemi'ni yansıtan Kadınlar Tekkesi romanı araştırmanın örneklemi olarak belirlenmiştir. Kadınlar Tekkesi'ni din ve toplum ilişkileri merkezinde inceledikten sonra edebiyat-din ilişkiselliğinden hareketle Cumhuriyet Dönemi din ve toplum ilişkilerinin edebi metinlerde, din ve siyaset arasındaki ilişkinin toplumda dinin yeniden inşa sürecini başlattığı, bireylerin kutsal tecrübelerinin farklı dini oluşumları meydana getirdiği ve bu çerçevede dinin yerine göre araçsallaştırıldığı görülmüştür.
Küreselleşen dünyada sağlığın değişen anlamı: Beslenme üzerinden bir inceleme

Değişen anlamı ile gündelik hayatta en çok konuşulan ve tartışılan konulardan birisi olarak sağlıklı olmak, hangi besinlerin tüketilip hangilerinden kaçınılması gerektiği bilgisine sahip olmak şeklinde tanımlanabilir. Sağlıklı olmak, tüketim toplumunun belirli gerekleri yerine getirildiği takdirde ulaşılabilecek bir hedef haline gelmiştir. Buradan hareketle bu doktora tezinde neoliberal politikaların küreselleştiği günümüz tüketim dünyasında sağlık ve hastalığın anlamını inşa etme sürecinde beslenmenin rolünü okumak amaçlanmaktadır. Bu bağlamda çalışmada bireylerin geçmişş sağlık deneyimleri, bugünkü sağlık anlayışları, küreselleşen neoliberal politikaların etkisi ile risk ve korku kaynağı olarak beslenme konuları irdelenmiştir. Küreselleşme ve neoliberal politikaların etkisiyle beslenme, bir taraftan hastalıklardan korunmak için önemli bir araç haline gelirken diğer taraftan sağlığı tehdit eden uygulamaların alanıdır. Bireyler, sağlıklı beslenmeye ilişkin bilgiyi ararken sağlık uzmanlarını, sağlık kurumlarını ve sağlık bilgisini tüketim nesnesi haline getirmişlerdir. Risk ve korkuların eşlik ettiği bu süreçte birey, sağlıklı beslenme konusunda tüketim kültürüne hizmet eder konuma gelmektedir. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı çalışmada Kütahya İli Tavşanlı İlçesinde ikamet eden bireylerle derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışmada görüşmeciler sağlığı iş ve ev yaşamlarındaki gündelik deneyimlerinden yola çıkarak tanımlamaya çalışmışlardır. Özellikle erkek görüşmeciler geleneksel cinsiyet rolleri bağlamında sağlığın ekonomik belirleyicilerine daha fazla vurgu yaparak tüketim toplumunda sağlığı korumanın beslenme ve tüketim ile ilgili belirli gereklilikleri yerine getirmeye bağlı olduğunu belirtmişlerdir. Sağlıklı, zayıf ve genç görünmenin en önemli değerler olduğu ve bu değerlere ulaşmak için tüm maddi koşulların seferber edilebileceğine inanılan tüketim toplumunda görüşmeciler beslenme ve sağlık konusunda en fazla 'şişmanlama', 'ötekileştirme' ve 'hastalanma korkusu' deneyimlediklerini belirtmişlerdir. Bireyler sağlığa ilişkin deneyimledikleri risk ve korkularıyla başa çıkabilmek için daha sağlıklı ve genetiği değiştirilmemiş ancak diğer gıdalara göre daha pahalı olan gıdaları satın almaya yönelerek neoliberal ilkelerin yönettiği tüketim toplumuna hizmet eder hale gelmektedir.
Rethinking second wave feminism: A poststructuralist approach to the late 1980s' feminist movement in Turkey in the cases of Feminist and Kaktüs magazines

Bu tez Türkiye'de 1980 lerin geç döneminde ikinci dalga feminizmi postyapısallcı feminist metodoloji ile analiz ediyor. Feminist (1987-1990) ve Kaktüs (1988-1990) feminist dergi çevreleriyle yapılan görüşmelere dayanarak, kadın kategorisinin Judith Butler'ın kavramsallaşması olan yeniden anlamlandırılması performatif bir siyaset olarak analiz edildi. Kadın teriminin yeniden tanımlanması sırasında yeni politika yapma yolları ve yeni politika yapma temaları bu sürecin eş zamanlı etkisi olarak analiz edilmiştir.