turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Banka iştirakleri ve iştiraklere ilişkin sınırlamalar

Cumhuriyetin ilk yıllarında, ülkemizde sermaye birikiminin ve özel sektör fonlarının yetersiz ve sermaye piyasalarının da yeterince gelişmemiş olması nedeniyle, sanayileşme sürecinin gerçekleştirilmesinde tasarruf sahiplerinden toplanan kaynakları elinde bulunduran bankalar önemli görevler üstlenmiştir. Devlet, kamu bankaları aracılığıyla ekonomi alanında doğrudan yatırımlarda bulunmanın yanı sıra, vergi ve bankacılık alanında sağladığı çeşitli teşviklerle özel sektör bankalarını da ticaret ve sanayi alanında yatırım yapmaya ve iştirakte bulunmaya yönlendirmiştir.1980'li yıllardan itibaren liberalleşme ve serbestleşme yönünde politikaların benimsenmeye başlaması, sanayileşmenin büyük ölçüde sağlanması, küreselleşme sürecinin risk unsurlarını çeşitlendirmesi ve sermaye piyasalarının da gelişmesiyle birlikte, bankacılık sistemindeki mali krizlerin bulaşıcılık ve ekonomiye olan yüksek maliyetleri de göz önünde bulundurularak, bankaların mali sağlamlık ve güvenliğini tehlikeye atmak pahasına ekonomik kalkınmayı sağlamak amacıyla reel sektörde yatırımlara yönlendirilmesi anlayışından vazgeçilmiştir. Bankaların iştirak faaliyetleri nedeniyle karşılaşabilecekleri risklerin bertaraf edilmesi amacıyla, daha katı düzenlemeler yapılması gereği ortaya çıkmış; Avrupa Birliği tarafından kabul edilen düzenlemeler paralelinde, ülkemizde de bankaların özellikle ticaret ve sanayi sektöründeki iştirak yatırımlarına ve iştirakleri ile gerçekleştirdikleri işlemlere ilişkin çeşitli sınırlamalar ve kontrol mekanizmaları öngörülmüş ve söz konusu sınırlamaların ihlali belirli yaptırımlara tabi tutulmuştur. Bu çalışmada, Türk Bankacılık Kanunu'nun iştirak sınırlamalarına ve iştiraklere kullandırılacak kredi sınırlamalarına ilişkin hükümleri ile bu sınırlamaların ihlalinin cezai ve hukuki sonuçlarının incelenmesi amaçlanmıştır.
Zorunlu standart patent bağlamında hakim durumun kötüye kullanılması

Ekonomik hayatın önemli aktörlerinden olan teşebbüsler, faaliyet gösterdikleri sektörde avantaj sağlayabilmek için sahip oldukları teknolojileri patentlere bağlayarak koruma altına almaktadırlar. Bu durum sınai mülkiyet haklarının korunması ile piyasadaki rekabetin korunmasını birlikte değerlendirmeye yol açmaktadır. Çünkü bazen önemli bazı teknolojilere ait buluşları elinde bulunduran teşebbüsler faaliyet gösterdikleri sektörde hakim durumda olabilmekte ve sahip oldukları patentlerin getirmiş olduğu bu avantajı, kötüye kullanmak suretiyle rekabeti bozucu davranışlar sergileyebilmektedirler. Rekabet hukukunda gerek dünya ölçeğinde gerekse de ülkemizde yapılan düzenlemelerle hakim durumun kötüye kullanımı yasaklanmıştır. Bu konuda bazı önemli düzenlemeler Avrupa Birliğinin İşleyişine Dair Antlaşma'nın 102. maddesi ve Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un 6. maddesidir. Bu çalışmamızda Zorunlu Standart Patent sahibi olmanın getirmiş olduğu hakim durumun kötüye kullanımının yasal düzenlemeler ve Avrupa Komisyon'u, ATAD ve Rekabet Kurulu kararları ışığında tartışılmıştır.
Türk Ceza Kanunu'nda konut dokunulmazlığının ihlali suçu

Konut dokunulmazlığı hakkı, kişi hürriyeti ile ilişkili haklardan birisidir. Bu hak, içerdiği önem sebebiyle gerek uluslararası gerekse ulusal nitelikteki belgelerde düzenlenen bir haktır. Konut dokunulmazlığı hakkı, kişinin konutunda her türlü tecavüzden uzak şekilde, huzur ve güven duygusu içinde yaşama hakkını güvence altına almaktadır. Bu nedenle de, konut dokunulmazlığı hakkı eski zamanlardan bu yana devletlerin anayasalarında yer alan bir hak olmuştur. Konut dokunulmazlığı hakkı, Anayasamızın 21. maddesinde düzenleme altına alınmıştır. Ancak hakkın en temel norm olan Anayasa'da düzenlenmesi, ihlal edilmeyeceği anlamına gelmemektedir. 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116. maddesi ile bu ihtiyaca uygun olarak, konut dokunulmazlığını ihlal eden eylemler ceza yaptırımına bağlanmıştır. Bu kapsamda konut, eklenti ve işyerlerine yönelik olarak gerçekleştirilecek ihlal eylemleri, ceza yaptırımına bağlanmıştır. Bu çalışmanın amacı; 5237 Sayılı TCK'nın 116. maddesinde düzenleme altına alınan konut dokunulmazlığını ihlal suçunu doktrindeki çeşitli görüşler ve mahkeme kararları ışığında ele alarak incelemektedir. Bu kapsamda, çalışmada; doktrindeki görüşlere ve mahkeme kararlarına belirli açılardan eleştiri getirilmiş ve konu hakkında kişisel değerlendirmelere yer verilerek, suç bilimsel bir bakış açısıyla incelenmiştir.
Patent hakları ve tecavüz fiilleri

Buluşlar, patent verilebilirlik kriterleri uyarınca; yeni, buluş basamağına sahip, sanayiye uygulanabilir ve patent verilemeyecek konu ve buluşların dışında olma şartlarını taşıdığı takdirde patent korumasına sahip olabilmektedir. Patent haklarının türleri olarak ifade edilen buluşçu hakkı, patent isteme hakkı ve patentten doğan hak ayrımının temeli, buluşun geliştirilmesinden buluş için inhisari hak kazanımına kadar geçen sürece dayanmaktadır. Buluş sahibi kural olarak patent isteme hakkını haiz olsa da ortak buluş, çifte buluş ve çalışan buluşları gibi hususlar patent isteme hakkı sahibinin tespitinde genel kurala istisna oluşturmaktadır. Patent belgesinin alınmasıyla patent sahibi inhisari hakka sahip olmakta ve yetkisiz üçüncü kişilerin buluştan yararlanmasını önleyebilmektedir. Patentten doğan hakkın kapsamının, sınırlandığı haller ile birlikte değerlendirilerek belirlenmesi gerekir. Patent korumasının süreyle sınırlı olması, ülkesellik ilkesi, kamu düzeni gibi sınırlamaların yanında SMK m. 85 /3'de yer alan hükümler genel sınırlamaları oluştururken, zorunlu lisans, ön kullanım hakkı, lisans verme teklifinde bulunma ve hakkın tüketilmesi halleri özel sınırlamaları oluşturmaktadır. Patentten doğan hakkın ihlali yetkisiz üçüncü kişiler tarafında sınırlı sayıda belirtilmiş fiillerle gerçekleştirilebilir. Lisans hakkı sahibinin gerçekleştireceği ihlal haricinde SMK m. 141/ 1 hükmünün a, b ve c bentlerinde yer alan tecavüze yönelik fiiller, ürün ve usul patentleri bakımından tasnife tabi tutulmuştur.
Türk iş ve sosyal güvenlik hukuku kapsamında gebe ve yeni doğum yapmış kadın işçilerin korunması

Gerek teknolojik gerek sosyal açıdan gelişmişliğin en üst seviyelerini yaşadığımız günümüz dünyasında dahi kadın işçiler, çalışma hayatlarının her sürecinde birçok problemle karşı karşıya kalmaktadır. Bir kadın gerek işe alım süreçlerinde gerekse çalıştığı süre içerisinde başta cinsiyet ayrımı olmak üzere birçok konuda negatif ayrımcılığa maruz kalmaktadır. Yaşanan bu olumsuzluklar, kadınların istihdamı ile ilgili herhangi bir gelişme yaşanmamasına neden olmakta ve çalışan kadınların da erkeklere nazaran sürekli bir kaygı hissi ile yaşama zorunluluğunu ortaya çıkarmaktadır. Yalnızca kadın olmak bile her an bir zorlukla yaşamak anlamına gelirken bir de kadınların annelik durumu ortaya çıktığında bu zorluklar kat kat artmakta ve birçok yeni sorunu da beraberinde getirmektedir. Özellikle kadınlar iş yaşantısında gerek gebelik, gerek doğum sonrası, gerekse annelik süreçlerinde hem fizyolojik hem de manevi yönden sorumluluklarını yerine getirirken bir de iş hayatındaki yaptırımlarla yüzleşmek ve bunlarla savaşmak zorunda kalmaktadır. İnsanoğlunun eşitlik üzerine yaptığı ve geliştirdiği düzenlemeler ile birçok olumlu gelişme yaşansa da hala kadın-erkek eşitliği konusunda sorunlar tam olarak giderilmiş değildir. Bu durum yalnızca kendi ülkemiz açısından değerlendirilen bir olumsuzluk olmamakla birlikte en gelişmiş toplumlarda bile sık sık karşılaşılan durumlardan biridir. Uluslararası boyutta yapılan birçok anlaşma, sözleşme, kanun vs. gibi adımlarla bu sorunun en azından en az düzeye indirilmesi üzerine çalışmalar yapılmış ve yapılmaya da devam etmektedir. Hazırlanan bu çalışmada da kadın işçilerin özellikle gebelik ve doğum sonrasındaki iş yaşamlarında karşılaştıkları zorluklar, bu zorluklar üzerine hazırlanmış olan düzenlemeler, bunların uygulanması gibi konuların Türk İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku kapsamında detaylı olarak incelemesi amaçlanmıştır.
Yabancı unsurlu iş sözleşmelerine uygulanacak hukuk

Birden fazla hukuk sistemi ile bağlantılı iş sözleşmelerinin sayısı günümüzde gittikçe artmaktadır. Karmaşıklaşan iş ilişkilerinde yabancı unsurun bulunması birçok uyuşmazlığı da beraberinde getirmektedir. Yabancı unsurlu iş sözleşmelerine uygulanacak hukukun tespiti, hem zayıf akit tarafın korunması ilkesi çerçevesinde hem de temel insan haklarından olan çalışma hakkının temin edilmesi ve kanunlar ihtilafı adaletinin sağlanması bakımından önem arz etmektedir. Bu nedenledir ki 5718 sayılı MÖHUK'ta yabancı unsurlu iş sözleşmelerine uygulanacak hukuka ilişkin özel bir bağlama kuralı tahsis edilmiştir. Çalışmamızda MÖHUK kapsamında yabancı unsurlu iş sözleşmelerine uygulanacak hukuk, Avrupa Birliği Hukuku ile karşılaştırmalı olarak incelenecektir. Aynı zamanda uygulanacak hukukun tespitini ve uygulanmasını engelleyen kurallara ilişkin açıklamalara ve değerlendirmelere yer verilecektir.
Bir finansman tekniği olarak barter sistemi ve İslam Hukukundaki yeri

İBir Finansman Tekniği Olarak Barter Sistemi ve İslam Hukukundaki Yeri? başlıklı bu tez çalışması, son yıllarda dünya ekonomisine alternatif bir finansman aracı olarak temayüz etmiş olan Barter Sistemini tanıtmak ve bu sistemin İslam Hukukundaki yerini ortaya koymak için yapılmış bir çalışmadır. Tez, kısa bir giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Barter Sistemiyle ilgili genel bilgiler, sistemin işleyişi ve diğer finansman ve pazarlama teknikleriyle ilişkisi en sade şekliyle izah edilmiştir. İkinci bölümde ise, Barter sisteminin İslam Hukukundaki yerinin tespiti ve değerlendirmesi hususuna yer verilmiştir. Bu bağlamda, öncelikle İslam Şirketler Hukuku açısından Barter şirketi ele alınmış, daha sonra da Barter Sisteminde taraflar arasında gerçekleşen vekalet, kefalet, havale ve takas akdi gibi hukuki işlemlerin İslam Hukuku açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. Sonuç olarak, yeni bir ticaret finansman sistemi olduğu için ismen İslam Fıkhı kaynaklarında yer almayan Barter Sisteminin, uygulamada birçok yönüyle İslam Borçlar Hukukunun ortaya koyduğu hükümlere uygunluk arz ettiği görülmüş, ekonomide para piyasasından mal piyasasına geçiş sürecinin orta noktasında olduğu ve dünyaya hakim olan faize dayalı ticari mantaliteye karşı ciddi bir alternatif olarak incelemeye ve geliştirmeye değer bir sistem olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Sağ kalan eşin mirasçılığı

Yasal mirasçılığın temeli esas itibariyle kan hısımlığına dayanır. Sağ kalan eşin mirasçılığı ise, ölüm anında miras bırakan ile aralarında bulunan evlilik ilişkisine bağlıdır. Sağ kalan eşin varlığı, mirasbırakanın diğer yasal mirasçılarının tespit edilmesinde ve yasal miras paylarının belirlenmesinde etkin bir rol oynar. Çeşitli hukuk sistemleri incelenerek kaleme alınan çalışmamızda, tereke üzerinde kimlerin hangi oranda hak sahibi olacağı açıklanmış ve sağ kalan eşin yasal mirasçılığının koşulları irdelenmiştir. Bununla birlikte, mirasbırakanın terekesinin ortaya çıkmasında belirleyici olan, eşler arasındaki mal rejiminin tasfiyesi göz ardı edilmemiştir. Ayrıca, sağ kalan eşin saklı paylı mirasçılığı, mirasbırakanın tasarruf özgürlüğü ve tenkis konularına da çalışmamızda yer verilmiştir. Son olarak, sağ kalan eşin intikal alacaklısı olması, aile konutu ile ev eşyasının sağ kalan eşe özgülenmesi ve sağ kalan eş boyutuyla mirasta denkleştirme talepleri üzerinde durulmuştur.
Kefilin halefiyete dayalı rücu hakkı

Kefalet sözleşmesi en sık karşılaşılan kişisel teminat sözleşmelerindendir. Kefalet sözleşmesinde kefil, alacaklının asıl borcun ifa edilmemesinden kaynaklanan zararından sorumlu olmayı üstlenir. Kefil alacaklıya ödeme yapması halinde, malvarlığında meydana gelen kaybı asıl borçludan talep edecektir. Kefilin rücu hakkı işte bu amaca hizmet eder. Kefil asıl borçlu ile arasındaki iç ilişkiden kaynaklanan bir rücu hakkına sahiptir. Bunun haricinde kefil yasal halefiyete dayalı bir rücu hakkına da sahiptir. Türk Borçlar Kanunu m. 596/I? göre kefil alacaklıyı tatmin ettiği ölçüde onun haklarına halef olacaktır. TBK m. 596 kapsamındaki halefiyet ayrıcalığı kefile asıl borçluya karşı bir rücu hakkı verir. Bir başka ifadeyle TBK m. 596 kapsamında kefilin rücu hakkı halefiyetin bir sonucudur. Bu çalışmada kefilin rücu hakkı halefiyet bağlamında incelenmiş, kefilin alacaklının haklarına halef olmasının sonuçları ortaya konulmuştur.
Hobbesyen anlayışın post-moderniteye mirası: Güvenlik devleti

Güvenlik herhangi bir tehdit veya tehlikeden uzak halde bulunma durumunu ifade etmek için kullanılan bir kavramdır. Bu bakımdan güvenlik kişilerin emniyet içinde bulunduğu bir hali nitelendirmektedir. Ancak güvenlik sürekli dönüşüm içinde olan bir kavramdır. Keza her çağın güvenlik anlayışının birbirinden farklı olduğu görülmektedir. ZiraCicero'ya kadar güvenliğin karşılığı olarak bir kavramdan söz edilemez. Aynı şekilde modern çağa kadar ortak bir güvenlik yaklaşımı da mevcut değildir. Modern güvenlik yaklaşımının ortaya çıkışı ise modern devletin doğuşuna paralel olarak gerçekleşmiştir. Devleti insan yapısı ve sözleşme ürünü bir aygıt olarak tasarlayandüşünürler, güvenliği devletin varlık sebebi olarak ele almışlardır. Öyle ki devlet öncesitoplumu mutlak bir barış içinde tasvir eden liberal görüş ile doğa halini bir kaos durumu olarak niteleyen korku odaklı görüş devletin kökeni konusunda hemfikirdir. Ancak mutlak egemenlik taraftarı düşünürlerin aksine legalist ve liberal düşünürler, iktidarın sınırlandırılması gerektiğini savunmaktadır. Bu noktada iktidar, legalistlervasıtasıyla pozitif yasayla, liberaller tarafındansa özgürlüklerle sınırlandırmıştır. Fonksiyonu güvenlik ve adaleti sağlamaya indirgenen liberal devlet ise güvenliği hak ve özgürlükleri sınırlandırma aracı olarak hukukileştirmiştir. Öte yandan çekirdek haklar da bu sınırın sınırını teşkil etmiştir. 20. yy. ise güvenliğin hiç olmadığı kadar öne çıktığı bir çağ olmuştur. Keza bu dönemde güvenlik konusunda birçok farklı teori ortaya koyulmuştur. Zira 9/11 sonrası dönemgüvenliğin hikmet-i hükümetin yerini aldığı yeni bir dönemdir. Korkunun ayakta tutulmak zorunda olunduğu ve olağanüstü halin olağanlaştığı bu dönem, güvenlik devletinin ortaya çıktığı dönemdir. İşte bu bağlamda çalışmamızda sırasıyla güvenlik konseptinin antik çağdan modern çağa kadar geçirdiği değişim, modern çağ güvenlik yaklaşımı, hukuk devleti ilkesi çerçevesinde güvenlik, modern güvenliğin dönüşümü ve güvenlikçi devletin ortaya çıkışı incelenecektir.
Lübab özelinde İslam Hukukunda küllİ kaideler

İslam fıkhının içerisinde yer alan, fıkhın varlığı ile beraber ortaya çıkan, öz ifadeler şeklinde dile getirilen ve belirli bir eserde toplama faaliyeti Şafii mezhebinde Tacceddin es-Subki, Hanefi mezhebinde İbn-i Nuceym'in el-Eşbah ve'n-Nezair gibi eserlerinde müstakil bölümlerde hayat bulan ve mecellede kanun maddeleri şeklinde yer alan fıkıh külli kaidelerini ele aldık. Bu kaideleri, araştırma konusu yaparken Meydani'nin el-Lübab fi Şerhi'l-Kitab eserini kaynak olarak seçtik. Tezimiz üç bölümden oluşmakta, giriş bölümünde tezin önem, amaç ve yöntemine ilişkin bilgilerin yanında müellifin hayatı ve eserleri hakkında öz bilgiler verdik. Birinci bölümde kaide ve külli kavramları, benzer kavramlarla farklılık ve benzerliklerini, külli Fıkıh kaidesinin delil olup olmama noktasında bilginlerin görüşlerini, külli kaidelerin tarihsel gelişimi konusunda öz bilgi, alanda meşhur olan eserler, kaidelerin kısımlarını ve kaynaklarını zikrettik. İkinci bölümde ise çalışmamızın bel kemiğini oluşturan Lübab kitabındaki külli fıkıh kaidelerini eserde geçtiği ifadelerle kaleme alarak, kaidenin içinde yer alan kavramları lügat ve ıstılah açısından tanımlamak suretiyle, kaideye örnek teşkil eden misalleri aynı eserden aldık. Külli Fıkıh kaidelerle alakalı olan önemli konular işlenmiş, var olan kaideler ortaya konmuştur.
Kamuyu aydınlatma belgeleri ve bunlardan doğan hukuki sorumluluk

Sermaye piyasalarında izahname, ihraç belgesi, finansal tablo ve raporlar gibi yatırımcıları bilgilendirmek amacıyla hazırlanan belgelerin tümüne kamuyu aydınlatma belgeleri denilmektedir. Kamuyu aydınlatma belgelerinde yer alan bilgiler yatırımcıların yatırım kararlarını ve sermaye piyasası araçlarının değerlerini ve fiyatlarını etkilemektedir. Bu nedenle kamuyu aydınlatma belgelerinde yer alan yanlış, yanıltıcı veya eksik bilgiler yatırımcıların hatalı yatırım kararları vererek zarara uğramalarına sebep olabilmektedir. Yatırımcılara daha iyi bir koruma sağlamak için Sermaye Piyasası Kanunu'nda kamuyu aydınlatma belgelerinden doğan hukuki sorumluluk özel olarak düzenlenmiştir. Bu çalışmada da kamuyu aydınlatma belgelerinden doğan hukuki sorumluluk incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde çalışmanın ana konusunun daha iyi anlaşılabilmesi için genel olarak kamuyu aydınlatma ilkesi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde kamuyu aydınlatma belgeleri kavramı incelenmiştir. Bu bölümde ilk olarak kamuyu aydınlatma belgelerinin tümü için ortak bir tanım verilmeye çalışılmıştır. Ardından kamuyu aydınlatma belgelerinin unsurlarına, önemine, işlevlerine, türlerine ve bu belgelerde yer alacak bilgilerin taşıması gereken özelliklere değinilmiştir. İkinci bölümde ayrıca çeşitli kamuyu aydınlatma belgelerinin her biri ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise kamuyu aydınlatma belgelerinden doğan hukuki sorumluluk incelenmiştir. Bu bölümde öncelikle kamuyu aydınlatma belgelerinden doğan sorumluluğun amacı, önemi ve hukuki dayanakları üzerinde durulmuştur. Ardından kamuyu aydınlatma belgelerinden doğan zararların karşılanmasına imkan tanıyan her hukuki yol ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Bu başlıkların her birinde genel olarak kamuyu aydınlatma belgelerinden doğan sorumluluğa uygulanacak hükümlere, kamuyu aydınlatma belgelerinden sorumlu olanlara, sorumluluğun şartlarına, türüne ve niteliğine değinilmiştir. Son bölümde ise yatırımcıların kamuyu aydınlatma belgeleri sebebiyle uğradıkları zararları için açacakları tazminat davalarındaki usul ve esaslar incelenmiştir.
Türk Vergi Hukukunda kamu alacağının tahsilini güvenceye alan önlemler

oz Günümüzde kamu hizmetlerinin giderek artması, kamu harcamaların da artmasına neden olmaktadır. Bu durum kamu alacaklarının tahsili konusunu önemli hale getirmektedir. Devlet bütçesinin sağlam finansman kaynaklarına dayandırılması ve bütçe denkliğinin sağlanabilmesi için devlet gelirleri tahsilatının tahakkukuna yalan bir düzeyde gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Vergi icra Hukuku; kanuni zamanlarında ödenmeyen vergi, resim, harç ve sair kamu gelirlerinin tahsilinin zorla yerine getirilmesine yönelik olan kaideleri ihtiva eder. Kamu gelirleri kamu hizmetlerinin finansmanında kullanırlar. Kamu hizmetlerinin aralıksız yerine getirilmesi gereği kamu alacaklarının süreleri içinde tahsil konusunun önemi ortaya koymaktadır. Kamu alacakları açısından, alacağın tehlikeye girmesi halinde tahsil aşamasına gelmesini bekleyerek, tahsili gerçekleşmez ise cebri icra yoluna gitmek yerine, kamu alacağını koruyucu bazı yollarım bulunması alacağın daha kısa zamanda ve tam olarak sağlanması yönlerinden daha avantajlıdır. Kamu borçlusu açısından da kamu alacaklarının koruyucu olanaklarının bilinmesi, kamu borcunun zamanında ve eksiksiz ödenmesini sağlayıcı bir faktördür. Kamu alacaklısının kamu alacaklarını korumak ve tahsil edebilmek için alacağın doğumundan tahsiline kadar her aşamada alacağı koruyucu hükümleri 3 donatılması gerekmektedir. Bu nedenle, Amme Alacakları Tahsili Usulü hakkında kanunun ikinci bölümünde, teminat, ihtiyati haciz, ihtiyati tahakkuk ve diğer korunma hükümleri başlıkları altında çeşitli koruyucu düzenlemelere yer verilmiştir. N6183 sayılı Kanun, kamu alacaklarını birbirine bağlı hükümler ile korunma altına alan bir sisteme sahiptir. Tahsil daireleri teminat istenmesini gerektiren bir halin bulunması durumunda teminat istemekte, bunu bağlı olarak ihtiyati haciz uygulamakta ve kamu borçlusunun henüz tahakkuk etmemiş kamu borçlarını ihtiyati tahakkuk ettirmektedir. Devlet gelirlerinin zamanında tam,. olarak tahsil edilmesi için koruma tedbirlerinin zamanında alınması gerekir. Vergi gelirlerinin tam olarak tahsili için vergi idaresinin, cebri tahsilatları yapacak 'Vergi İcra Daireleri' adıyla bir ihtisas dairesi kurulmalıdır.
Cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminde vergilendirme yetkisi ve değerlendirilmesi

Vergilendirme yetkisi, halkı temsil eden organlar tarafından kullanılan, devletin egemenlik hakkından kaynaklanan asli bir yetkidir. Bu yetkinin kullanımı her ülkenin içinde bulunduğu siyasi otoriteye göre değişmektedir. Vergilendirme yetkisi, mutlak monarşi ile yönetilen ülkelerde tek kişi tarafından kullanılmakta, meşruti yönetimlerde bu yetki şahıslar yanında bir kurul veya seçkinlerden oluşturulmuş bir organ tarafından kullanılmakta, demokratik toplumlarda ise bu yetki, halkın seçtiği temsilciler aracılığıyla ifa edilmektedir. Vergilendirme yetkisi, insan haklarının gelişimi ve demokratik yönetimlerin ortaya çıkması açısından çok önemlidir. İlk toplumsal hareketler yüksek vergilerden bunalan toplumların daha adil ve şeffaf bir vergi mevzuatı istemesi sonucu ortaya çıkmıştır. Vergilendirme yetkisinin kaynağını oluşturan temsilsiz vergi olmaz ilkesi, bu toplumsal hareketlerin en doğal sonucudur. Demokratik toplumlarda halkı temsil eden yasama organı, vergilendirme yetkisini de kullanan asli organdır. Vergilendirme yetkisinin temel dayanağı olan Anayasanın 73. maddesi, yasama organını mali yükümlülükler koymakta tek organ olarak belirlemiştir. Anayasanın 73/4 maddesi ise; vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Cumhurbaşkanına verilebilir, denilmek suretiyle Cumhurbaşkanına da vergilendirme yetkisi tanımıştır. Türkiye, demokratik bir devlet olması sebebiyle, vergilendirme yetkisi anayasa tarafından yasama organına verilmiş ancak yasama organının çizdiği sınırlar içerisinde kalmak şartıyla yürütme organı olan Cumhurbaşkanına da sınırlı bir vergilendirme yetkisi tanımıştır. Cumhurbaşkanının kullanacağı vergilendirme yetkisi dayanağı anayasa olan, sınırlı bir yetkidir.
Anonim ortaklığın kendi paylarını edinmesi

Anonim ortaklığın kendi paylarını edinmesi konusu, Ticaret Kanunu'nda tek bir madde halinde düzenlenmiş ve ortaklığın kural olarak paylarını geri satın alamayacağı, ancak istisnai durumlarda paylarını edinebileceği kabulüne yer verilmiştir. Bu sert yasaklayıcı düzenlemenin getirilmesinin düşünsel arka planında yatan, ortaklığın kendi paylarını satın alma yoluyla malvarlığını alacaklılar zararına azaltabileceği endişesidir. Anonim ortaklık pay sahipleri, yalnızca ortaklığa karşı ve taahhüt ettikleri sermaye bedelini ödemekle yükümlüdürler. Buna karşılık ortaklık alacaklılarının pay sahiplerini, ortaklık borçları nedeniyle takip etmek olanağı bulunmamaktadır. İşte anılan yasaklayıcı düzenlemenin getiriliş nedeni, ortaklığa kendi paylarını geri satın alma imkanı tanınırsa, bu yöntemle ortaklık malvarlığının, alacaklılar zararına olarak eritilebileceği düşüncesidir. Oysa kanun başkaca hükümlerle, alacaklıların haklarını güvence altına almak amacıyla öngördüğü malvarlığı değerlerinin korunmasını zaten sağlamış durumdadır. Dolayısıyla alacaklıların korunması amacıyla payın ortaklık tarafından geri satın alınmasını yasaklamanın haklı bir yönü yoktur. Payın ortaklık tarafından geri alınması, özünde, tıpkı kar dağıtımında olduğu gibi pay sahiplerine malvarlığı aktarımı gerçekleştirmenin bir diğer yoludur. O halde payın geri satın alınması bakımından yapılacak düzenlemede, pay sahiplerinin bu malvarlığı dağıtımından eşit şekilde yararlanmasını sağlamayı hedef tutucu bir içerik üstlenmelidir. Bu düşünceden hareketle çalışmada, konuyla ilgili ortaya çıkabilecek sorunlara de lege lata ve de lege ferenda çözüm önerileri sunulmaktadır.