turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası Hukuka göre terörizmle mücadele ve Irak

Terörizm, özellikle küresel bir boyut kazandığı 11 Eylül saldırıları ardından dünya genelinde ağır bir tehlike olarak algılanmaya başlanmıştır. Uluslararası toplum ve onu şekillendiren kurallara ciddi bir tehdit oluşturan terörizm karşısında toplumların güvenlik duygusunu yitirmeye başlaması devletlerin ve uluslararası örgütlerin bu tehdit ile mücadele etmek için yeni düzenlemeler ve politikalar üretmesi zorunluluğunu da birlikte getirmiştir. Terörizmle mücadele alanının kavramsal ve içerik tartışmalarının yanında bazı ülkeler güçlüklerine sahip olduğu da ifade edilmelidir. Bunlardan en önemlisi alanın çok boyutlu olması ve kendine özgü koşullar taşımasıdır. Bir devletin mücadele yöntemine benzemeyeceği gibi bir terör örgütüyle mücadele başka bir terör örgütüyle mücadele için doğrudan uygulanabilecek bir örnek oluşturulamaz. Bu kendine özgülüğe rağmen denenmiş ve başarılı/ başarısız olmuş mücadele yöntemleri diğer devletlerin terörizmle mücadele politikalarının belirlenmesinde önemli bir başvuru noktası olabilecektir. 11 Eylül'den sonra ABD'yi uluslararası siyasal sistemde geniş bir siyaset ve tek süper güç durumuna getirmiştir. ABD'nin 'Ya bizimle berabersiniz ya da teröristlerle' bu yeni yapı içerisinde gerek global gerekse bölgesel anlamda herhangi bir gücün kendi hegomanyasına meydan okuma anlamına gelecek şekilde güç dengelerini alt üst etmesine izin vermek istemektedir. ABD'nin terör ve kitle imha silahları kavramlarının yan yana getirerek oluşturduğu yeni tehdit retoriği bağlamında ulaşmaya çalıştığı ABD'ye istediği yerel istediği zamanda uluslararası işbirliğine gerek duymadan saldırı düzenleme hakkı verdiği biçiminde ifadesini bulmuştur.
Türkiye ile Türki devletler arasındaki ticaretin geliştirilmesinin önemi

Bu tezin amacı, Türkiye ile Türki Devletler arasındaki ticari-ekonomik işbirliği kapsamlı şekilde değerlendirilmesi, ekonomide yaşanan mevcut sorunların genel hatlarıyla tespit edilmesi, geleceğe yönelik olarak ticaretin karşılıklı olarak geliştirilmesi için yapılabilecekler ve bu hususların Türkiye'ye stratejik katkılarını araştırmaktır. 1990'larda bağımsızlıklarını ilan eden Türki devletlerle Türkiye ilk 20 yıl içerisinde az da olsa etkileşim içinde bulunmuştur. 2000'lerden sonra ise bu ülkelere yönelik çalışmaların olumlu neticeler meydana getirdiği gözlenmiştir. Türkiye, Türki devletlerle ekonomik ilişkileri istenilen düzeyde geliştirememiş, bu devletlerle kurulan ilişkiler açısından başta Rusya, Çin ve ABD Türkiye'ye oranla daha aktif rol oynamışlardır. Türkiye ile Türki devletler arasındaki ekonomik ve stratejik işbirliği bölgede yatırım amaçlayan Türk girişimcilerin çabaları ile sınırlı kalmamalıdır. Türkiye, bu devletlerle ilişkilerinde yaklaşık 25 yıllık süreçte elde ettiği tecrübeyi değerlendirerek bölgeye yönelik kapsamlı bir jeoekonomik strateji geliştirmelidir.
İngiltere ve Türkiye'de örgün eğitim kurumlarında din dersi öğretim programlarının karşılaştırılması

L SANS TEZNG LTERE VE TÜRK YE'DEÖRGÜN EĞ T M KURUMLARINDAD N DERS ÖĞRET M PROGRAMLARININ KARŞILAŞTIRILMASISELMA KARTALDanışman : Doç. Dr. Abbas ÇEL K2006-SAYFA: 235 +IXBu çalışmanın amacı ngiltere ve Türkiye'de örgün eğitim kurumlarındaki din dersi öğretim programlarının karşılaştırılmasıdır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, program geliştirme ve değerlendirme ile ilgili öncül terimlertanımlanmış daha sonra eğitim öğretim programlarının temel öğeleri olan hedef, içerik, eğitim durumları ve sınama durumları hakkında bilgi verilmiş ve bu temel öğeler program değerlendirme açısından incelenmiştir. Birinci bölümde, ngiltere ve Türkiye'deki genel eğitim sistemi, örgün eğitim kurumlarında din dersi, din dersinin yasal temelleri, dinu nitelikli okullar, din dersinin süresi, din dersi öğretmeni, ders kitabı ve tarihi süreç içerisinde gerçekleşen din eğitimi alanındakideğişiklikler ve yasal düzenlemeler hakkında bilgi verilmiştir. kinci bölümde, ngiltere Okul Programları ve Değerlendirme Otoritesi tarafından hazırlanan iki model din dersi öğretim programının temelleri, ilkeleri ve hedefleri hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra iki model din dersi öğretim programı tercüme edilerek aynennakledilmiştir. Ayrıca Türkiye'deki lköğretim ve Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin temelleri, ilkeleri ve hedefleri açıklanarak öğretim programları aktarılmıştır. Son olarak, ngiltere ve Türkiye'deki örgün eğitim kurumlarında okutulan din dersi öğretim programları karşılaştırılmış ve bu iki ülkenin öğretim programları, program geliştirme ve değerlendirme ilkelerine göre incelenmiştir
The rise of anti-Americanism in contemporary Turkish politics

Bu tezin amacı George W. Bush ve Barack H. Obama döneminde yükselen anti-Amerikanizmin sebep olduğu nedenleri anlamaktır. Bu çalışma anti-Amerikanizmi Amerika Birlesik Devletleri'ne karşı alınan olumsuz tavırlar olarak tanımlamaktadır. Yakın yıllar içeresinde Amerika'nın politikalarına karşı olan bu olumsuz tavırlar Orta Doğu, Kuzey Afrika ve dünya geneline doğru yayılmıştır. Fakat, bu tez daha çok Türkiye'deki Amerika algısı üzerine yoğunlaşmıştır. Türkiye NATO'da önemli bir güç ve küresel teröre karşı Amerika'nın kritik bir müttefiki olarak görülmektedir; bu yüzden böylesine önemli bir müttefikin Amerika'ya karşı neden bu denli olumsuz görüşe sahip olduğunu anlamak önem taşımaktadır. Bu kanıda bir sonuca varılabilmesi icin karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Bu yöntemi kullanarak bu tez, yalnızca anti-Amerikanizmin var olduğuna değil ortaya çıkış nedeni hakkında da cevap verebilmektedir. Çoğunlukla görülmektedir ki, Soğuk Savaş sonrası anti-Amerikanizm doğrudan George W. Bush'un Orta Doğu'ya yönelik eylemleri sonucunda ortaya çıkmıştır. 11 Eylül, 2001 terör saldırısı sonrasında Türkiye'de Amerika'ya yönelik bir sempati oluşmuştur. Amerika'nın Irak işgali ardından Amerika'ya karşı görüşler olumsuz yöne gitmeye başlamıştır. Böylece Bush'un bölgesel politikaları sonucunda, anti-Amerikanizm geniş ölçüde artmıştır. Barack Obama'nın başkan seçilmesiyle birlikte bir umut doğmuştur. 2008 seçim sürecinde Obama, Bush Dönemi'nde uygulanan neomuhafazakar politikalara hayli eleştirel yaklaşmıştır. Bunun sonucunda, Obama döneminde yaşanabilecek değişim beklentisiyle Türk kamuoyunun Amerika'ya olan tutumu az da olsa olumlu yönde gelişmiştir. Anti-Amerikanizm, Obama yönetimi altında da Bush Dönemi'nde şahit olunan: çok yanlı olmayan politikalar, Türk iç siyasetini göz önünde bulundurmama ve tevazu eksiliği gibi sebeplerden dolayı hala devam etmektedir. Son zamanlarda IŞID'ın ortaya çıkardığı yeni tehditlerin Türkiye-Amerika arasındaki ilişkiyi ve buna bağlı olarak kamuoyunun görüşünü değiştirme olasılığı da bulunmaktadır.
European identity and the European Union: The prospects and limits

Bu çalışmanın amacı Avrupa kimliği kavramını Avrupa Birliği süreci çerçevesinde Kontrustivist teori açısından incelenmektir. Bu tez Avrupa bütünleşme projesinin ortak bir kimliğe ihtiyaç duyduğu inancına dayanır ; bu kimlik'daha yakın bir birliğin' başarısı ve devamı için hayati bir araçtır. Bu çerçevede, tezin amacı AB'nin bir Avrupa kimliğine sahip olup olmadığını; ulus-sonrası bir Avrupa kimliği olasılığını ve gerekliliğini ve hangi kimlik modelinin daha muhtemel olduğu sorularının cevabını bulmaktır. Kontrustivist yaklaşımı benimseyen bu tezin temel iddiası Avrupa kimliğinin bir süreç ve proje olduğudur. Bunun yanında, tez Avrupa kimliğinin 'zayıf' bir kimlik olarak henüz oluşma sürecinde olduğunu; belirsiz içeriği ve gelecek-odaklı yapısıyla yeni tanımlamalara açık olduğunu iddia etmektedir. Bu çerçevede, ulus-sonrası bir Avrupa kimliğinin olasılılığı ve gerekliliği; AB'nin kimlik inşa etme stratejileri;Avrupa bütünleşme sürecinin ve kimlik yaratma çabalarının 1950'den günümüze ulusal kimlikler ve Avrupa kimliği üzerindeki etkisi olmak üzere bu tez üç kısımdan oluşur.
Avrupa Birliği'nin rekabetçi bilgi ekonomisine dönüşüm sürecine Türkiye'nin uyumu

tarihlerinde Lizbon'da yapılan Avrupa Konseyi toplantısında, 15 AB ülkesinin Hükümet ve Devlet Başkanları, AB'nin gelecek on yılda 'dünyanın en rekabetçi ve dinamik bilgi temelli ekonomisi' haline gelmesi hedefini strateji olarak belirlemişlerdir. Bu çalışmanın amacı, bir aday ülke olarak Türkiye'nin Lizbon Stratejisi doğrultusunda AB'ye uyum açısından hangi noktada olduğunu ortaya koymaktır. Bu doğrultuda, bilgi ekonomisi kavram olarak açıklanmış, ardından Birliğin Lizbon'da belirlenen hedefe ulaşmak amacıyla yaptığı çalışmalara değinilmiş ve bilgi ekonomisinde rekabet gücünü ölçmeye yönelik göstergeler kullanılarak AB-Türkiye karşılaştırması yapılmıştır. Son olarak, bilgi ekonomisine dönüşüm konusunda Türkiye'nin uyum faaliyetleri incelenmiştir. Bu aşamada Türkiye'nin gerek bilgi teknolojilerinin kullanımı, gerekse bilgi üretimi yönünden AB ortalamasının oldukça gerisinde olduğu ve mevcut açığın kapatılabilmesi için yeniden yapılanmasının gerektiği ortaya çıkmıştır. İhtiyaç duyulan bu yapılanma için bilim ve teknoloji politikaları, sanayi politikası ve eğitim politikasının bilgi ekonomisinin gerekleri doğrultusunda yenilenmesi gerektiği belirtilmiş ve buna ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
The evaution of central Eurasia policy of the US in the post-Soviet Era and the geopolitics of Caspian oil

Bu tezin konusu, Amerika Birleşik Devletleri'nin Merkez Avrasya politikasının 1991- 2006 tarihleri arasında incelenmesidir. Amacı, Amerika'nın bölge genelindeki stratejikkonuşlanmasının ardında yatan nedenleri, Sovyetler Birliği'nin çökmesiyle değişen jeopolitikdüzlem çerçevesinde incelemektir. Temel argüman, Amerika'nın bölgesel politikasının, bölgenin dünya egemenliği yarışında stratejik bir atlama tahtası olması dolayısı ile, öncelikle jeopolitikgereklerden doğduğudur. Bu çerçevede, enerji süregelen jeopolitik mücadelenin sadece bir boyutudur. Jeopolitik önceliklerin, jeoekonomik çıkarların önüne geçmesinin en güzel örneğibölgedeki olası petrol ve doğal gaz boru hatlarını kontrol amaçlı verilen devletler arasıjeostratejik güç yarışıdır. Araştırma sonrasında varılan nokta şudur ki çerçevesi Amerika tarafından çizilenjeopolitik güç mücadelesinin esas parametreleri 11 Eylül olayları sonrasında açıkça ortaya çıkmıştır. 11 Eylül'le birlikte, Kafkasya ve Orta Asya Bölgesinin, 21. yy.'ın hayati sorunsalları ile mücadele etme eksenindeki stratejik önemi pekişmiştir. Bu çerçevede, bölge bir tarafta Amerika Birleşik Devletleri, diğer bir tarafta da Rusya ve Çin ikilisinin karşı karşıya geldiği gizil bir stratejik mücadele sahasına dönüşmüştür. 11 Eylül sonrası Avrasya kıtası genelinde mevcut olankaygan jeopolitik zemin karşısında, Amerika'nın Kafkaslar ve Orta Asya'nın kaderi konusunda kayıtsız kalamaması, bölge ölçeğinde Amerika'nın uzun vadeli dünya egemenliğine meydan okuyacak güç merkezlerinin doğma olasılığı ile en yakından ilişkilidir.
2003 Amerikan işgali sonrası Türkiye-Irak ilişkileri

Tarih boyunca özellikle bulunduğu coğrafyadan kaynaklı hep dikkatleri üzerine çeken ve sürekli olarak çatışma ve savaşlara sahne olan, Balkanlar, Kafkaslar ve Ortadoğu arasında, kıtaları ve kültürleri birleştiren bir noktada yer alan ve son olarak Amerika'nın Irak'ı işgali ile birlikte tekrar bütün dünyanın dikkatlerini üzerinde topladığı bir bölgede yer alan Türkiye'nin, kuşkusuz daha çok uzun süre birçok sıkıntı ve problemlerle karşı karşıya kalması, Irak ve bölgesinin de bu konuda önemli bir rol oynaması kaçınılmaz bir gerçektir. 694 yılında ilk olarak Türklerle tanışan Irak bölgesi, 1055 yılından 1916 yılına kadar zaman zaman hakimiyet el değiştirse de Türklerin egemenliğinde kalmıştır. Türk varlığının bir yönüyle 1400 yıl kadar sürdüğü bölge ve bölge insanıyla günümüze kadar uzanan köklü bağlar kurulan Irak ile gerek ekonomik gerekse de kültürel ilişkiler bazen olumlu bazen sıkıntılı bir seyir takip etmiştir. Özellikle son işgal ile Irak kadar olmasa da bütün bölge istikrar yönünden zaafa uğramıştır. Bölge dışındaki birçok ülke de az çok bundan nasibini almıştır. Türkiye bu savaş ortamından, istikrarsız ve kaoslarla boğuşan bu bölgeden kendisine yönelik terörizm faaliyetlerinden oldukça etkilenmiştir. Olumlu bir zemin bulan terör artmış, ekonomik yönden ise özellikle petrol boru hattının ambargo neticesi kapatılmasıyla ve sınır ticaretinin sekteye uğramasıyla fazlasıyla etkilenmiştir. Ayrıca halen Irak'ta yaşayan soydaşlarımız da her geçen gün farklı farklı sıkıntılarla karşı karşıya kalmaktadırlar. Kısacası özellikle son dönem Türk dış politikasında Irak önceki dönemlere kıyasla çok daha önem arz eden bir duruma gelmiştir. İki komşu ülke olan Irak ve Türkiye'nin ilişkileri incelenmiş, özellikle Irak'ın işgali ile birlikte meydana gelen yeni gelişmeler ışığında mevcut durum ve gelecekteki muhtemel gelişmeler değerlendirilmiştir.
Avrupa'da uluslararası emekli göçü ve yeni bir varış ülkesi olarak Türkiye: Muğla-Dalyan örneği

Uluslararası emekli göçü, 20. yüzyılda gelişmeye başlayan yeni uluslararası göç türlerine önemli bir örnek teşkil etmektedir. Özellikle 1990'lar itibariyle Avrupa'da daha yoğun şekilde incelenmeye başlanan bu göç türü, Türkiye için de önemlidir. Türkiye'nin güney sahilleri ve kısmen batı sahil şehirlerinde giderek artan bir oranda bu göç şekli ve etkileri gözlemlenebilmektedir. Bu kapsamda bu çalışmanın ana amacı, uluslararası emekli göçünün Avrupa'da 1960'lar itibariyle kuzeyden güneye doğru şekillenen resmini karşılaştırmalı bir şekilde sunarken, bir varış ülkesi olarak Türkiye'nin bu resimdeki yerini özellikle 1990'larla birlikte yaşanan ilginin sebepleri çerçevesinde tanımlamak ve geleceğe dair çıkarımlarda bulunmaya çalışmaktır. Tez çalışmasında Avrupa ve Amerika'da emekli göçleri üzerine mevcut literatür incelenmiş, Muğla ili Dalyan Beldesinde bir alan çalışması yürütülmüş, beldede yaşayan Avrupalı emeklilere yönelik anket ve derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Tez çalışması, Türkiye'nin uluslararası emekli göçün de diğer rakip varış ülkelerine göre avantaj ve dezavantajlarını tespit etmiş, temel tercih edilme nedenlerine ulaşmıştır. Alan çalışması Avrupalı emekli göçmenlerin taşınmaz edinimi ve yerel yönetimle ilişkiler olmak üzere bazı sorunların olduğunu, Türkiye'nin bu göç türünde gelecekte üstleneceği rolün bu sorunların çözümüyle yakından ilgili olduğunu ortaya çıkarmıştır.
An evaluation of the relations between Turkey and the Eu in the context of democracy

Türkiye'nin Avrupa Topluluguna üyelik için 1987 yılında basvurması ile birlikteToplulukla ilişkiler, çesitli dönemlerde ülkenin politik isleyisindeki aksaklıklar ve ekonomi alanındaki eksikliklerinden dolayı kopukluklarla sonuçlandıysa da 1999 yılında Helsinki Zirvesinde alınan bir kararla adaylık statüsünün kazanılması ile birlikte ivme kazanmıstır. Bundan sonraki tarihlerde Türkiye anayasal degisikliklerle idam cezasının kaldırılması, yeni ceza yasasının yürürlüge girmesi, etnik azınlık haklarının korunması, insan hakları ve askersivililişkileri konularında önemli reformlar gerçeklestirmistir. AB-Türkiye ilişkileribaglamında AB'nin sartlı müzakere stratejisi ile AB'nin demokrasi açıgı ve tasıdıgı sivil-güçözellikleri dolayısıyla temsil ettigi degerlerin yükledigi uluslararası sistemdeki rolü arasında iliski bulunmaktadır. Her ne kadar, AB'nin üyelik için basvurmus devletlere uyguladıgı sartlımüzakere stratejisinde kullandıgı Copenhag Kriterleri Birliğin tesvik ve yaptırımpolitikalarında açılım saglasa da açık bir demokrasi ve etnik azınlık tanımı olmayan AB'nin nüfuz gücü bundan olumsuz etkilenmektedir. Burada AB, aday ülkelere kurallara uyumlarınıtesvik edebilmek ve temin edebilmek için üyeligin askıya alınması, finansal yardımınkesilmesi seklinde yaptırımlar uygulamaktadır. Tüm bu yaptırımların etkili olup olmadıgıtartısılabilir. Nitekim kosulların yerine getirilmesi sartı ile finansal yardım saglanması, adaylık statüsü tanınması, müzakere sürecinin aksaksız devam ettirilmesi, tam-üyelik gibitesvikler AB'nin elini güçlendirmekte ve asimetrik güç derecesini Birliğin lehinedönüstürmektedir. Bu baglamda, Türkiye gibi diger aday ülkeler tam-üyelik olasılıgınıkazanabilmek ve bunun saglayacagı faydadan pay alabilmek için kosullara uyumun maliyetinigöze alarak, iç politik çevreler; sivil toplumdan gelecek dirençlere ragmen ve desteklerin detesvikiyle, yasalarını AB'nin belirledigi standartlarla uyumlu sekilde düzenlemeyiistemektedirler. Öte yandan dikkate alınması gereken bir diger nokta ise, AB, uluslarüstü ve hükümetlerarası özeliklere sahip bir politik sistem olarak her zaman sartlı müzakerestratejisinde basarılı olamamaktadır. Zira tam üyelik için sırada bekleyen bu adaylar az ya da çok AB'nin ortak kimlik eksikligi, karar alma organlarına üye devlet vatandaslarınınkatılımının kısıtlı olması, Brüksel'in her kararı tepeden inmeci politikalarla yürütmesi ve Avrupa Parlamentosunun yeterli yetkilerle donatılmamıs olması demokrasi açıgı, mesruiyet, hesap verilebilirlik tartısmalarını su yüzüne çıkarmıstır. Dolayısıyla, bunların yarattıgı güven kaybı nedeniyle aday ülkelerin AB uyum sürecine bağlılıgı olumsuz yönde etkilenebilmektedir. Böyle ise de, bu etki kesinlik arz etmez. En nihayetinde, AB'nin Türkiye ile ilişkilerindeki sürekliligin temin edilmesi Birliğin güvenilirligine hizmet edecek ve Türkiye de diger yeni üye devletler gibi reform sürecine bağlı kalmaya devam edebilecektir
The human factor in geopolitics

Bu çalışmada, jeopolitik teorilerinin kuramsallaşma sürecinde insan unsurunu nasıl ele aldığı ve içerdiği araştırılmaktadır. Temel araştırma nesnesinin insan unsuru olarak belirlenmesi ile meta-teorik düzeyde bir kuramsal sorgulama yapılması amaçlanmıştır. Bu amaçla klasik ve eleştirel jeopolitik formları, postmodern, Marksist siyasi coğrafya düşünceleri ve şehir jeopolitiği gibi alternatif yaklaşımlar incelenerek bu kuramlarda insan unsurunun konumu araştırılmıştır. Bu meta-teorik araştırma sürecinin teorik çerçevesini beşeri coğrafya paradigmaları oluşturmaktadır. Çalışmada öncelikle beşeri coğrafya paradigmalarının insan faktörüne yaklaşımları üzerinden sınıflandırılması sağlanmıştır. Ele alınan paradigmalar ve onların teorik düzeyde insan faktörüne bakışları, klasik ve alternatif jeopolitik teorilerin incelenmesi için temel referans olmuştur. Bu çalışma, ikincil anlamda beşeri coğrafya paradigmalarının ele alınması, buradan siyasi coğrafya için yeni kavramsal ve metodolojik araçlar devşirilmesi ve jeopolitik teorilerin bu doğrultuda alternatif gelişim seyirlerinin değerlendirilmesi amaçlarını da taşımaktadır. Bu çalışma özellikle jeopolitik literatüründe insan faktörünün durumu ile ilgilenmektedir. Jeopolitiğin temel ve birincil metinleri bu açıdan incelenmiş, incelenen teorilerin sosyal anlamda insana bakış açısı ve analizlerinde sosyal faktörlere verdikleri rol tespit edilmeye çalışılmıştır. Jeopolitiğin gelişiminin meta-teorik ve felsefi arka planlar bağlamında incelenmesi ve epistemolojik açıdan analiz edilmesi çalışmanın hedefleri arasındadır. Söz konusu araştırmanın yapısı, jeopolitikte insan faktörü, insan amilliği ve insan-coğrafya ilişkisi gibi hususların felsefi düzeyde kavrananabilmesi için gereken içeriği sağlamak üzere tasarlanmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri-Türkiye ilişkileri bağlamında Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik süreci ve uluslararası siyasal sistem analizi

Lisans TeziAmerika Birleşik Devletleri-Türkiye lişkileri Bağlamında Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne Tam Üyelik Süreci ve Uluslararası Siyasal Sistem AnaliziÖzgür AYDokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler EnstitüsüAvrupa Birliği Anabilim DalıAvrupa Birliği Program iki kutuplu sistem döneminde uluslararası siyasal sistem, ABD ve SSCB öncülüğünde oluşmuş olan Batı ve Doğu blokları etrafında şekillenmiştir. Bu dönemdeblok lideri olan ülkeler, kendi bloklarını üzerinde büyük oranda kontrolüsağlayabildiklerinden uluslararası sistemde önemli değişimler yaşanmamıştır. Türkiye, Cumhuriyet'in kuruluşu ile birlikte en önemli politikası olarak belirlediği, batılılaşmaçerçevesinde Batı Bloğu içinde yer almayı tercih etmiştir.1990'lı yılların başında iki kutuplu sistemin bitişi ile birlikte uluslararası siyasal sistemde büyük bir değişim sürecine girmiştir. ABD, tek süper güç haline gelmiş ve uluslararası sistemde belirleyici bir rol oynamaya başlamıştır. ki kutuplu sistemsırasında büyük bir ekonomik güç haline gelen AET, Maastricht Anlaşması ile birlikteismini Avrupa Birliği olarak değiştirmiş ve ekonomik gücünü siyasal gücüne deyansıtabilmek için siyasi bütünleşmeye daha çok önem verir hale gelmiştir. Bu kapsamda ortak bir dış politika ve savunma politikası geliştirme uğraşı içine girmiştir. Üye ülkelerin kendi aralarındaki çıkar farklılıkları, bu yöndeki çabaların şu ana kadar başarılı olmasını engellemiştir. ki kutuplu sistemin bitmesi ile beraber Türkiye, Avrupa ile bütünleşmesine hızvermeye çalışmıştır. 1987 yılında AET'ye tam üyelik için başvuran Türkiye'ye, 1989 yılında olumsuz cevap verilmiştir. Buna rağmen, Türkiye üyelik hedefindenvazgeçmemiştir. 1995'te Türkiye ile AB arasında gümrük birliği kurulmuştur. 1999'daTürkiye üyeliğe aday ülke olarak kabul edilmiş ve 2004 yılında tam üyelik için görüşmelere başlama kararını elde etmiştir. Son olarak 3 Ekim 2005'te katılım müzakereleri başlamıştır. ABD'de bu süreç içinde Türkiye'nin AB üyeliğini her zaman desteklemiştir. Ancak ABD'nin bu desteği uluslararası sisteme yöne vermeye yönelik çabalarınınsonucudur. Bu çalışmada uluslararası siyasal sistem analiz edilerek, Türkiye'nin AB'ye tam üyelik süreci ABD-Türkiye ilişkileri bağlamında incelenmiştir.
An analysis of Turkey's policy concerning refugee integration

Türkiye 2014 yılından bu yana dünyada en fazla mülteci barındıran ülke konumundadır. Türkiye uluslararası ilkeler, bölgesel standartlar ve Avrupa Birliği müktesebatı çerçevesinde ülke topraklarına giriş, iltica usullerine ve temel haklara erişimin yanında geri göndermeme ilkesine uygun hareket ederek mültecilere koruma sağlamaktadır. Ancak Türkiye'deki iltica sistemi uzun vadeli kalıcı çözümler sunmamaktadır. Sınırlı sayıda kişinin üçüncü ülkeye yerleştirilmesinin veya menşe ülkesine geri dönmesinin mümkün olduğu göz önünde bulundurulduğunda, Türkiye'de uluslararası koruma ihtiyacı içerisindeki yaklaşık 4 milyon kişiye yönelik kalıcı çözüm bulma arayışında yerel entegrasyon seçeneklerine ve mültecilerin kendi kendine yeterliliklerini elde etmelerini sağlayacak imkanlara odaklanmak zaruri bir ihtiyaçtır. Bu çalışmada Türkiye'deki mültecilerin entegrasyonu normların yayılması teorisi ışığında analiz edilerek entegrasyonun normların yayılması döngüsünü ne ölçüde tamamladığı incelenmektedir. Bu çalışmada cevap aranan temel soru şudur: 'Mültecilerin korunması alanında uluslararası normların benimsenmesi Türkiye'deki mülteciler için entegrasyonu kalıcı bir çözüm kılıyor mu? Evet ise, normların yayılması teorisi üzerinden açıklanabilir mi ve nasıl açıklanabilir? Bu araştırmanın sonucu göstermektedir ki bir norm olarak entegrasyonun yayılması gerçekleşmekte ancak kırılma noktasını aşamamaktadır. Buradan çıkan sonuç da şudur ki Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nda yer aldığı için kabul görmüş gibi görünse de, bağlamsal bir bakış açısıyla bakıldığında Kanunun 'Uyum' başlıklı 96. maddesi entegrasyon kavramının içini dolduracak nitelikte değildir. Dolayısıyla bu madde verilmek istenen anlamı tam anlamıyla karşılayacak bir içerik sunmaktan uzaktır. Buradan hareketle bu tezde uluslararası koruma ihtiyacı içerisindeki kişilerin entegrasyonu bakımından Türkiye'nin söz konusu normu kabul etme noktasında dahi başarı elde edemediği öne sürülmektedir.