turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
BM barışı inşa faaliyetlerinde toplumsal cinsiyetin rolü ve sürdürülebilir barışa katkısı

Bu çalışma barışı inşa faaliyetlerinin hedefi olan sürdürülebilir barışın tesisinde toplumsal cinsiyet eşitliğinin rolüne BM tarafından nasıl bakıldığı sorusunun cevabını aramaktadır. Barışı inşa faaliyetlerinin tasarlanması ve yürütülmesinde etkin aktör olan BM'nin, aynı zamanda toplumsal cinsiyet tartışmalarını da içine alacak şekilde sürdürülebilir barışa yönelik bir söylem geliştirmeye çalıştığı görülmektedir. Bu nedenle çalışmada BM Güvenlik Konseyinin aldığı kararlara odaklanılmıştır. Çalışmada öncelikle toplumsal cinsiyet ile ne anlaşılması gerektiği kavramsal bir tartışma ve toplumsal cinsiyet kuramlarına bakılarak gösterilmeye çalışılmıştır. Toplumsal cinsiyetin ele alınmasından sonra ise çalışmada öne çıkan diğer bir kavram olan barış kavramı ele alınmıştır. Barışın nasıl tanımlanıldığına, barış çalışmalarının nasıl geliştiğine ve sürdürülebilir barış fikrine nasıl ulaşıldığına ilişkin tarihsel bağlamın içinde kalınarak konu ele alınmıştır. Bu bölümde, Kant'ın 'ebedi barış' fikri ve sürdürülebilir barışın kavramsal çerçevesini açık bir şekilde ortaya koymak amaçlanmıştır. Konu bağlamında ayrıca, BM ve barış operasyonları ele alınmıştır. Son aşamada ise BM'nin toplumsal cinsiyet eşitliği adına giriştiği çaba, yayımlanan belgeler üzerinden görülmeye çalışılmıştır. Bu bölümde, BM'nin kadın haklarına ilişkin yayımladığı, barışı inşa faaliyetlerinde toplumsal cinsiyeti ele alan önemli BMGK kararları ve BM'nin ilgili birimlerinin raporlarına odaklanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, BM'nin söylemlerinde sürdürülebilir barışın sağlanmasında temel araç olan toplumsal cinsiyete duyarlı bir anlayışı geliştirmeye çalıştığı, ancak bunun toplumsal cinsiyette eşitlik üzerinden olabileceğine yönelik bir yaklaşımın geliştirilemediği görülmektedir.
Terrorism and liberation movements in the Middle East: The case studies of FLN, Hezbollah and Hamas

Terörizm ve Kurtuluş her zaman tartışmalı kavramlar olmuştur. Çeşitli devlet ve devlet dışı aktörler bu iki kavramı farklı yorumlamıştır. Bu çalışma, Cezayir'de Ulusal Kurtuluş Cephesi'nin, Lübnan'da Hizbullah'ın ve Filistin'de Hamas'ın kurtuluş/terörizm tanımını, belirli devlet aktörlerinin onları nasıl ve neden kurtuluş grupları veya terör örgütleri olarak gördüklerine odaklanarak örnek olay olarak incelemiştir. Araştırmacı, araştırma boyunca Adil Savaş Teorisi, Ulusal Kurtuluş Teorisi ve Devrimci Terörizmi uygulamıştır. Birimler ve Uluslararası analiz düzeylerinde hem devlet hem de devlet dışı aktörler, belirli devlet aktörlerinin bu üç grubu nasıl ve neden terörist veya meşru kurtuluş aktörleri olarak gördüklerini ve Soğuk Savaş ile Arap Baharı'nın üzerindeki etkisini araştırmak için kullanılmıştır. Çalışma, devletlerin FLN'i, Hizbullah'ı ve Hamas'ı nasıl ve neden terörist veya kurtuluş grupları olarak gördüklerini ve bu tanımlamanın onların üzerindeki etkisini yanıtlamayı amaçlamaktadır. Hizbullah ve Hamas en çok Arap Baharı'ndan etkilenirken, FLN Soğuk Savaş'ın siyasetini kendi çıkarına kullanmıştır. Bu bağlantıda Arap Baharı nedeniyle FLN ve Hizbullah'a kıyasen en çok Hamas sıkıntı çekmiştir. Araştırmacı, konuyla ilgili birincil ve ikincil kaynaklara ve literatüre başvurmayı ve kurtuluş/savaş ve terörizm teorilerini uygulamayı içeren karşılaştırmalı ve vaka çalışmaları yaklaşımı kullanarak çalışma boyunca nitel teori odaklı bir yöntem uygulamıştır. Araştırmacı, ilgili devlet aktörleri tarafından üç grubun özgürlükçü veya terörist olarak tanımlanmasının, onların sahadaki davranışlarını etkilediği ve kısa vadede değişme ihtimalinin düşük olduğu sonucuna varıyor. Araştırmacı, terörizm/kurtuluş tartışmasından üçüncü bir çıkış yolu olarak Finlay'ın önerdiği terörsüz direniş teorisini önermektedir.
Afrika Birliği'nin Afrika'daki çatışmalara müdahale kapasitesi bağlamında avantajları ve kısıtlılıkları: Komorlar ve Mali örnekleri

Soğuk Savaş sonrası dönemde çeşitli sebeplerden dolayı Afrika'daki çatışmaların sayısında artışlar yaşanmıştır. Bu çatışmalara müdahale eden en önemli aktörlerden birisi Afrika Birliği olmuştur. Peki, bu Afrika Birliği, Afrika'daki çatışmalara müdahil olmada diğer aktörlere göre öncelikle tercih edilmesi gereken bir aktör müdür? Ayrıca Afrika Birliği'nin Afrikalı sorunlara Afrikalı çözümler üretmek üzere giriştiği müdahaleler kapsamında avantaj ve kısıtlılıkları neler olabilir? Bu temel sorular üzerinden yürütülen çalışmada; Afrika Birliği'nin kıta genelindeki çatışmaları çözmede özellikle müdahale kapasitesinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda bu örgütün Komorlar ve Mali'ye yönelik müdahalelerine ilişkin iki örnek olay incelemesi de yapılmıştır. Yapılan araştırma neticesinde; kendinden önceki Afrika Birliği Örgütü'nden daha donanımlı hale gelen Afrika Birliği bölgesel örgütünün bir takım eksikliklerine rağmen kıtadaki çatışmalara müdahale edebilecek diğer aktörlere kıyasla daha fazla avantajlar sunduğu tespitinde bulunulmaktadır.
Afrika'daki bütünleşme hareketlerinde fikirlerin rolü: Nkrumah ve Nyerere örneği

Bu çalışmanın amacı; Afrika ülkelerinin dekolonizasyon sürecinden sonra bağımsızlıklarını garanti altına almak ve kendilerini Avrupalı ülkelere karşı korumak amacıyla giriştikleri bütünleşmeye dair işbirliği sürecinde fikirlerin rolünü özellikle Ganalı lider Kwame Nkrumah ve Tanzanyalı lider Julius Nyerere üzerinden araştırmaktır. Çalışmada; kıtada en önemli bütünleşme girişimleri olan Pan-Afrikanizm ve Afrika Birliği Örgütü ile Afrika'dan da desteğin verildiği Bağlantısızlık Hareketi gibi oluşumlarda fikirlerin önemli bir yeri olduğu savı, Nkrumah ve Nyerere üzerinden yapılan liderlik incelemesi ile teyit edilmiştir. Daha çok birincil kaynakların tercih edildiği çalışmada; sırasıyla bütünleşmeye yönelik kuramsal çerçeve çizilmiş, üç bütünleşme girişimi incelenmiş ve Nkrumah ve Nyerere'nin kıtada bütünleşmeye yönelik fikirleri üzerinden lider incelemesi de yapılmıştır. Ayrıca söz konusu bütünleşme çabalarında Afrika'da fikirleriyle öne çıkan diğer görüşlere yer verilerek kıta ülkelerinin ve liderlerinin bu oluşumlara karşı olan genel istek ve çekinceleri de incelenmiştir. Yapılan araştırma, yıllar boyu başka ülkelerin boyunduruğu altında yaşayan devletlerin egemenliklerini supranasyonel bir örgüte devretme konusunda temkinli olduklarını göstermiştir. Özellikle Nkrumah ve Nyerere'nin fikirleriyle, Bağlantısızlık Hareketi, Pan-Afrikanizm ve Afrika Birliği Örgütü gibi bütünleşmelerin başlamasında önemli roller üstlendikleri gözlenmiştir. Bu aynı zamanda bütünleşmelerde fikirlerin rolünün önemini vurgulayan bir örnek incelemeyi teşkil eder.
Historical origins of academic orientalism in Russia

öz RUSYA'DA AKADEMİK ORYANTALİZMİN TARİHSEL KÖKENLERİ Mustafa Özbaş Yüksek Lisans., Avrasya Çalışmaları Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Recep Boztemur Ocak 2005, 77 sayfa Bu tezin amacı Rusya'da şarkiyat çalışmalarının tarihini Rusların Doğulu topluluklarla ilk ilişkilerinden 19. yüzyılın sonuna kadar incelemektir. Tez özellikle hangi şartlarda Rusya'da Doğu'nun dili, tarihi, coğrafyası ve kültürü üzerine araştırmaların yapıldığını ve Rus Şarkiyat çalışmalarının pratik amaçlardan akademik hedeflere doğru nasıl geliştiğini anlatmaya çalışacaktır. Bu tezin temel aldığı varsayım Rus Şarkiyat çalışmalarıyla Rusya'nın Doğu'ya yayılması arasında yakın bir ilişkinin olduğudur. Bu nedenle tez Rus diplomatik, dini, askeri ve elbette akademik amaçların Şarkiyatçılık çalışmalarına olan etkilerini anlamaya çalışmaktadır.
Kıbrıs sorunu ve çözüm önerileri: Federasyon, konfederasyon ve bağımsız iki devlet alternatifinin değerlendirilmesi

Kıbrıs sorunu, tarihin ilk dönemlerinden başlayarak, günümüze kadar devam eden ve güncelliğini hiçbir zaman yitirmeyen bir uluslararası mesele olmuştur. Hala çözümlenemeyen bu sorunun ana nedeni, Kıbrıs'ın jeopolitik öneminden kaynaklanmaktadır. Bugün uluslararası alanda hakim güçlerin Kıbrıs sorununun çözümüne gösterdikleri ehemmiyet; adanın Ortadoğu petrolünün ulaşım yollarına egemen olması, Ortadoğu'dan Afrika'ya uzanan ekseni kontrol etmesi, Anadolu-Ortadoğu-Süveyş Kanalı hattına hakim olması, Süveyş Kanalından Hint ve Pasifik Okyanusuna uzanan deniz yolunun kontrol noktalarından biri olması ve Ortadoğu'da petrol merkezli muhtemel bir savaşta depo görevini üstlenebilecek olması gibi sebeplere dayanmaktadır. Ayrıca adada yaşayan Türkler ve Rumlar dışında; Yunanistan, Türkiye, İngiltere, ABD ve AB ülkelerinin ve son zamanlarda da İsrail gibi Akdeniz'in güneyindeki ülkelerinde, kıta sahanlığı, münhasır ekonomik bölge, petrol-doğalgaz arama faaliyetleri gibi konularla bu soruna dahil olmuş olmaları, çözüme ulaşılamamasının en büyük nedenlerindendir. 2004 yılında, sorunun çözümü için federal bir sistem kurmayı vaat eden Annan Planı, Türk kesimi tarafından kabul edilmiş ancak Rumlar tarafından reddedilmiştir. Bugün, 2015 yılında adayı birleştirme müzakereleri devam etmektedir ve/fakat Annan Planı'ndan beri çözüme en fazla yaklaşılan süreç de günümüzde yaşanmaktadır. Bu tez çalışmasında; devlet sistemleri incelenerek, bu sistemlerin Kıbrıs'a uygulanabilirlik durumları değerlendirilmiş, bağımsız iki devlet alternatifi de göz önünde bulundurularak, adil ve kalıcı barışı sağlamak yolundaki en doğru çözüme ulaşılmaya çalışılmıştır.
Soğuk savaş dönemi sonrası Türk dış politikasında enerji güvenliği ve Azerbaycan

Bu çalışmada Soğuk Savaş sonrası dönemde Türk Dış Politikasında enerji güvenliği ve Azerbaycan'ın bu süreçteki rolü incelenmiştir. Bu kapsamda bu konuya ilişkin jeopolitik ve uluslararası ilişkiler teorileri ile Türkiye ve Azerbaycan'ın dış politikaları ve enerji alanında uzman bilim insanlarının eserlerinden faydalanılmıştır. Bu çalışmada enerji güvenliğine ilişkin kavramsal ve teorik çerçeve ortaya konularak enerji güvenliği ile jeopolitik unsuru arasındaki ilişki çizilmiş, uluslararası ilişkiler teorilerinin enerji güvenliği konusuna yönelik bakışı karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Ayrıca çalışmada Türkiye ve Azerbaycan'ın enerji görünümü incelenmiş, bu kapsamda her iki ülkenin petrol ve doğalgaz üretim-tüketim oranları, ithalat rakamları, enerji jeopolitiğindeki konumları ve enerji güvenliklerinin dış politikalarındaki yeri üzerinde durulmuş, iki ülke ilişkilerinin siyasi, ekonomik, askeri ve enerji boyutu derinlemesine irdelenmiştir. 2023 ve 2071 vizyonu kapsamında daha fazla enerji kaynağına ihtiyaç duyacak olan Türkiye için Azerbaycan'ın önemli bir alternatif olduğu, iki ülke enerji güvenliği anlayışının birbirini tamamladığı ve bu alanda kurulan ilişkilerin bölgedeki güvenlik denklemi açısından hayati değer sahip olduğu tezleri savunulmaktadır. Bu genel tabloya ilave olarak Ukrayna krizinin patlak vermesi ve Ortadoğu coğrafyasında istikrarsızlığa yol açan bazı gelişmelerin devam etmesi üzerine enerji güvenliği çerçevesinde Rusya'ya ve Ortadoğu ülkelerine bağımlı kalmak istemeyen Batı'nın Hazar enerji kaynaklarının temini amacıyla daha aktif politikalar üreteceği, bu durumun Türkiye ve Azerbaycan'ın jeopolitik öneminin artmasına katkı sağlayacağı değerlendirilmiştir.
Afrika'da zayıf devletlerin ortaya çıkışı: Sömürgeci mirasın etkisindeki egemenlik ve devleti yeniden düşünmek

Bu tez çalışmasında, Afrika devletlerinin sömürgeleştirilmesi, sömürgecilik sonrasında egemenliklerini elde edişleri ve zayıf devlet yapıları konu edinilmiştir. Bu çalışmada sömürgeciliğin, Afrika kıtasında egemenliğin bir problematik içerisinde oluşmasına ve devlet inşa sürecine etkisine odaklanılmıştır. Sömürge dönemi bitip sömürgecilik sonrası dönem başladığında ne tür süreçlerden geçtiklerinin ve bu durumdan dolayı zayıf devlet yapılarının oluşup oluşmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma Afrika kıtasıyla ile sınırlandırılmıştır. Faydalanılan yerli ve yabancı kaynakların bu araştırmayı belirlenen sınırlılıklar çerçevesinde açıklayacak düzeyde olduğu varsayılmıştır. Çalışmada literatür taraması yoluyla veri toplama işlemi gerçekleştirilmiştir. Verilerin analiz edilmesinde nitel araştırma yöntemi benimsenmiştir. Bu doğrultuda tarihsel araştırma metodu kullanılmış ve elde edilen bulgular betimsel analiz yöntemiyle tanımlanmış ve değerlendirilmiştir. Bağımlı değişken egemenlik ve zayıf devlet oluşumu olurken bağımsız değişken ise sömürgeci miras olarak belirlenmiştir. Araştırmalar neticesinde, sömürgeci mirasın Afrika'da egemenlik ve ulus-devletin farklı biçimde oluşmasına neden olduğuna ulaşılmıştır. Sömürgeci miras Afrika kıtasında egemenliği olumsuz etkilerken, ulus-devletlerden ziyade devlet-ulusların oluşmasına kapı aralamıştır. Bunun bir sonucu olarak da Afrika kıtasında zayıf devlet yapıları ortaya çıkmıştır.
Le role des organisations internationales dans la resolution des conflits regionaux: Cas de l'onu et le conflit de la Republique Democratique du Congo (2009-2013)

BM şartının 7. bölümünün lafzı ve ruhuna uygun olarak, bugüne kadar Mavi Bereliler birçok askeri operasyonlar yapmışlardır. Bu askeri operasyonlar, hukuken Güvenlik Konseyi'nin bir kararına dayanır. Güvenlik Konseyi özellikle bu şekilde barış koruma görevini mavi berelilere vermiştir. Barış koruma, bazı prensiplere göre yapılan yüce bir görevdir. Bu prensiplerin arasında tarafsızlık prensibi de bulunmaktadır. Barış koruma misyonunun yüceliğine rağmen, barış koruma operasyonlarının başlangıcından itibaren, birçok müdahalede barış askerlerinin tarafsızlık prensibine aykırı davranışlarda bulundukları bilinmektedir. MONUSCO'nun Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin doğusundaki savaşa müdahalesi bu duruma güzel bir örnektir. MONUSCO'nun tarafısız olmadığını açıklayan söylemlerin ayrıntılı bir analizinden sonra, BM uygulaması ve ileri sürülen gerekçeler arasındaki çelişkileri ortaya konulabilecektir. Uzun bir süreden beri, gerek Kongo Demokratık Cumhuriyeti'nde gerekse Grands Lacs bölgesinde çok sayıda kişiye yönelik bir şiddet olduğu bir gerçektir. Onların en temel insan hakları ıhlal edilmektedir ve bölgede tehlikeli bir güvensizlik söz konusudur. MONUSCO, M23 tarafından işlenen zulümleri durdurmak için, FARDC'yi desteklediğini acıklamıştır. Ancak, gerek FARDC gerekse bazı Mavi Bereliler bir takım ihlalleri yapmakla suçlanmaktadırlar.
Türkiye-AB ortaklık ilişkileri bağlamında hizmetlerin serbest dolaşımının ABAD içtihatları çerçevesinde değerlendirilmesi

31 Temmuz 1959 tarihli ortaklık başvurusu ile başlayan Türkiye ile Avrupa Birliği ilişkileri 12 Eylül 1963 tarihli Ortaklık Anlaşması'nın imzalanmasıyla hukuki bir boyut kazanmıştır. Bu tarihten itibaren ise sürekli takip edilen önemli bir siyasi ve ekonomi politikası olarak gündemdeki varlığı korumaktadır. Hizmetlerin serbest dolaşımı ve bu serbestinin önemli bir unsuru olan vize serbestisi ise taraflar arasındaki son döneminin en güncel ve kritik işbirliği alanlarından birini oluşturmaktadır. Taraflar arasındaki bu alana ilişkin gelinen noktanın doğru analizi ilişkilerin geleceği hususunda taraflar için önemlidir. Bu noktada, ABAD'ın hizmetlerin serbest dolaşımına ilişkin vermiş olduğu kararlarla, Ortaklık hukuku çerçevesinde önemli bir içtihat birikimi sağladığı ve alınan her bir kararla ilgili serbesti kapsamındaki Türk vatandaşlarının yeni bir temel kazandığı da dikkate alındığında Ortaklık ilişkileri bağlamında hizmetlerin serbest dolaşımının ABAD içtihatları çerçevesinde analiz edilerek ilgili serbesti kapsamında gelişim aşamalarının ortaya konulması önem arz etmektedir.
Azerbaycan Halk Cephesi iktidarı döneminde Azerbaycan dış politikası (Haziran 1992-Haziran 1993)

XX. yüzyılın son çeyreğinde iki kutuplu uluslararası sistem sona ermiş ve SSCB'nin çökmesi ile 15 yeni cumhuriyet ortaya çıkmıştır. Azerbaycan Halk Cephesi İktidarı Döneminde Azerbaycan Dış Politikası (Haziran 1992 -Haziran 1993) isimli bu tezde bu 15 cumhuriyetten biri olan Azerbaycan'da 1980'li yıllarının sonunda Azerbaycan Halk Cephesi önderliğindeki ulusal bağımsızlık mücadelenin gelişimi ve daha sonraki AHC iktidarı döneminde Azerbaycan'ın dış politika uygulamaları ele alınmıştır. Ayrıca bu örgütün bağımsızlık mücadelesinin sonunda iktidara gelişi, iktidar süresince gerçekleştirmeye çalıştığı siyasal, ekonomik ve sosyal reformlar değerlendirilmiştir. Giriş, 9 bölüm ve sonuçtan oluşan bu tezin esas ağırlık noktasını bir yıllık AHC iktidarının dış politikası oluşturmaktadır. Bu çerçevede, AHC dış politikası, Karabağ sorununun ülkenin toprak bütünlüğü ve ulusal egemenliğinin sağlanması bağlamında çözülmesi, Rusya'dan bağımsızlık, Türkiye ile stratejik ortaklık, Güney Azerbaycan sorunu ve İran'la eşit ikili ilişkiler kurma ile yeni siyasal ve ekonomik sisteme geçiş sürecinde Batıyla iyi ilişkiler geliştirme gibi esas yönleri bağlamında ele alınarak değerlendirilmeye çalışılmıştır. 172
Orta Asya'da büyük güç bölgeselciliği: Avrasya ekonomik birliği, yeni İpek Yolu ve İpek Yolu ekonomik kuşağı projeleri

Bölgesel bütünleşme, bölge-içi aktörlerin yürüttüğü bir süreçtir. Ancak Orta Asya'da bunun tersi gözlemlenmiştir. Bölgenin siyasi-ekonomik dokusu ve kalkınması üzerinde bir etki kurmaya çalışan bölge-dışı büyük güçler, kendi stratejik çıkarları için çeşitli bölgeselcilik projelerini öne sürmüştür. Rusya, ABD ve Çin Avrasya Ekonomik Birliği, Yeni İpek Yolu ve İpek Yolu Ekonomik Kuşağı projeleri kapsamında kendi bölgeselcilik modellerini bölgeye empoze etmeye çalışmışlardır. Ancak bu projeler mevcut bütünleşme kuramlarının çerçevelerine tam olarak uymamaktadır. Bu sebeple bu tez söz konusu projeleri Büyük Güç Bölgeselciliği olarak kavramsallaştıran bir kuramsal çerçeve ile tanımlamıştır. BGB büyük güçlerin kendi çıkarlarını korumak, güçlerini artırmak ve etki alanlarını genişletmek amacıyla bölgeselciliğe başvurduğunun altını çizer. BGB genelde bir büyük gücün kendi coğrafi bölgesinden çevreye yayılır ve esas olarak farklı kültür ve kimliğe sahip olan başka bir bölgede veya bölgelerde büyük güç-merkezli bölgeselciliği beraberinde getirir. BGB, bölge-dışı bir büyük gücün önderliğindeki bölgesel bütünleşme sürecinin bir jeopolitik etki aracı olarak kullanıldığını ifade eder. Bu durumda bölgesel bütünleşme nihai bir amaç değil, büyük gücün stratejik hedefine ulaştıran bir araç işlevi görür. Buna ek olarak tezde bu bütünleşme projelerinin Orta Asya'da sürdürülebilirliği ve bölge üzerindeki etkileri analiz edilmektedir. Tezde, büyük güçler tarafından ve onların çıkarlarını koruyacak şekilde geliştirildiğinden dolayı, BGB projelerinin bölgesel ve küresel oyuncuları bir araya getirip işbirliğine teşvik edici bir pratik çerçeve sunamayacağı sonucuna varılmaktadır. Bu bağlamda her büyük gücün bölgesel bütünleşme yaklaşımının birbirinden farklı olduğunun altı çizilmekte, öte yandan bölgeye yaklaşımlarında bölge ülkelerinin beklentilerinden ziyade kendi çıkarlarını ön plana almaları açısından benzerlik bulunduğu öne sürülmektedir. Ancak bu projeler başarıyla hayata geçirilse, Orta Asya devletlerinin siyasi bağımsızlığını gölgelemekle birlikte bölge ülkelerine sosyoekonomik yararlar sağlayabileceği göz ardı edilemez.
1979 İran İslam devrimi ve İran'ın Ortadoğu'daki devrim ihracı politikaları

Ortadoğu bölgesi, gerek siyasal gerekse sosyolojik açıdan dünyanın en karışık coğrafyalarından biridir. İnsanoğlunun ilk yerleşik düzene geçişinden günümüze kadar geçen süreç zarfında, tarihin hemen her döneminde bir şekilde dünyanın eko-politik ve teo-kültürel merkezlerinden birisi olmuştur. Zamana ve çağın konjonktürel-politik durumuna bağlı olarak coğrafi sınır tanımlaması değişiklik gösterse de şüphesiz değişmeyen özelliklerinden biri de bu bölgenin ilklerin coğrafyası olduğu gerçeğidir. Bu bağlamda geçmişşinde, geleceğin temellerini barındıran Ortadoğu bölgesi; günümüzdeki siyasal, kültürel, dinsel ve ekonomik alanlar başta olmak üzere dünya üzerindeki birçok sistemde Ortadoğu'dan izlerini bulmak mümkündür. Bu denli spesifik bir geçmişşe ve özelliğe sahip mevzubahis bölgede 1979'da tarihte eşine az rastlanan bir devrim olan İran İslam Devrimi gerçekleşti. İran İslam Devrimi bölgedeki siyasal dengeleri alt üst ettiği gibi bu devrimin sonucu olarak ortaya çıkan rejimde günümüz Ortadoğu'sunda ortaya çıkan birçok krizin de aktörü konumundadır. Bu durumun ortaya çıkışında, İran'ın devrim ihracı politikaları kapsamında bölgede gerçekleştirdiği faaliyetlerin büyük bir rolü bulunmaktadır. Özellikle devrimin ilk yıllarında bu politika İran'ın dış politikasının merkezi konumundaydı. Bu hedef doğrultusuna Irak ile sekiz yıl süren bir savaş başta olmak üzere, bölgede birçok çatışma ve krizin merkezinde yer aldı. Ancak devrim lideri Ayetullah Humeyni'nin ölümü sonrası ülke yönetiminde söz sahibi olan Cumhurbaşkanları, dış politikanın merkezinde bulunan bu devrim ihracı hedeflerinin konumunu zayıflatmışlardır. Salt devrimini birebir kopyasının ihracından ziyade farklı yapıda ancak kendisine bağlı olan rejimlerin varlığına dönük politikalar izlemiştir. Bu bağlamda çalışmada Ortadoğu'nun özellikleri ve bu özelliklerin İran İslam Devimine olan yansımaları, devrim sonrası İran dış politikasının merkezinde yer alan devrim ihracının nedenleri ve politikanın zamanla evrildiği durum incelenecektir
Avrupa Birliği'nin Dış Çatışma ve Krizlere Yönelik Kapsamlı Yaklaşımı: Somali Örneği

Soğuk Savaş sonrası dönemde güvenlik anlayışı kayda değer şekilde değişmiştir. Söz konusu yeni güvenlik anlayışı, devlet güvenliğinin ötesinde güvenliğin toplumsal ve insani boyutunu da içine alan, askeri meselelerin yanına siyasi, ekonomik, sosyal, çevresel ögeleri de ekleyen bir niteliktedir. Bu derin ve geniş güvenlik tanımı, ortaya çıkan çatışma ve krizlerin de bu denli derin ve geniş, yani kapsamlı bir şekilde çözülmesini öngörmektedir. Bu değişim doğrultusunda, uluslararası aktörler de çatışma çözümü ve kriz yönetimi konularında kendilerini yenileme ve dönüştürme ihtiyacı hissetmiştir. Söz konusu aktörlerden biri olan AB, ODGP sütununu oluşturduğu Maastricht Antlaşması'ndan (1992) günümüze kadar gelen süreçte bu konuda önemli çalışmalar yapmıştır. Bu bağlamda AB, çatışma çözümü ve kriz yönetimine yönelik kapsamlı yaklaşımın kavramsal, kurumsal ve operasyonel altyapısını oluşturmuştur. Somali, AB'nin çatışma çözümü ve kriz yönetimine yönelik kapsamlı yaklaşımını uyguladığı önemli alanlardan birisidir. AB ülkedeki varlığını Somali'de krizin ortaya çıktığı ilk yıllardan itibaren sürdürmektedir. AB Somali'de, elinde bulundurduğu tüm araçları etkin ve tutarlı şekilde kullanarak sürdürülebilir sonuçlar almayı hedeflemektedir. Bu tezin argümanı, Soğuk Savaş sonrası değişime uğrayan güvenlik kavramı paralelinde, AB'nin çatışma çözümü ve kriz yönetimine yönelik kapsamlı bir yaklaşım geliştirmiş olduğu ve bu kapsamlı yaklaşımın AB'nin Afrika Boynuzu ve özellikle Somali politikalarında net şekilde gözlemlenebildiğidir. Bu bağlamda AB'nin geliştirdiği bu kapsamlı yaklaşımının Somali örneğindeki uygulamasının başarılı olduğu ve ülkede pozitif etki yarattığı sonucuna varılmıştır.
Greek foreign policy in the 90's

Bu çalışmanın amacı, Yunanistan'ın 90'lı yıllardaki dış politikasının derin bir analizini yapmak ve bu analizi yaparken de Yunanistan'ın kurulduğu günden bugüne kadar dış politika alanındaki devamlılığa işaret etmektir. Çalışmanın dört ana bölümü bulunmaktadır ve Uluslararası İlişkiler teorisindeki üç analiz düzeyi bu çalışmanın teorik temelini oluşturmaktadır. Sistem düzeyi dikkate alınarak, Yunanistan'ın kurulduğu günden bugüne Büyük Patron Geleneği'ne vurgu yapılmış ve dış politikadaki sistemik etkiler incelenmiştir. Yunan devleti ve dış politikasının çıktıları, birinci ikinci ve üçüncü bölümlerde çalışılmıştır. Devlet düzeyinde Yunanistan'nin Balkanlara yönelik politikaları ve iki ana başlığa ayrılmış olan Türk-Yunan ilişkileri yukarıda bahsedilen bölümlerde incelenen konulardır. Dördüncü bölümdeki analiz düzeyi iç politik gelişmeler ve bunun dış politika alanındaki etkileridir. Bir başka deyişle, Yunanistan'da dış politika yapma sürecinin belirleyicilerinden biri olan Yunanistan' m iç dinamikleri dördüncü bölümde ele alınmıştır. Uluslararası İlişkilerin aktörleri olan birey, gurup ve siyasi partiler, Yunanistan' m 90'lı yıllardaki siyasi yapısı göz önüne alınarak bu bölümde çalışılmış ve ağırlıkla 90'lı yılların baskın partisi PASOK'un dış politikadaki rolü incelenmiştir.