turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Roma Hukukundan günümüze taşınmaz lehine irtifak hakları

Tezimizde 'Roma Hukukundan Günümüze Taşınmaz Lehine İrtifak Hakları' inceleme konusu yapılmıştır. Taşınmaz lehine irtifak hakları kurumuna ilişkin temel ilke ve koşullar Romalı Hukukçular tarafından geliştirilmiş ve günümüz hukuk düzenlerine yansımıştır. O nedenle çalışmamızda, öncelikle Roma Hukukunda taşınmaz lehine irtifak hakları incelenmiştir. Bu amaçla kurumun ilk ortaya çıktığı zamandaki sosyal ve ekonomik koşullar nedeniyle, yüklü taşınmazdan bağımsız olarak düşünülemeyen irtifak hakları ve onların özellikleri ele alınmıştır. Daha sonra irtifak hakları ile taşınmaz arasında ayrım yapılmaya başlanan süreç ve bu ayrımı tetikleyen nedenler incelenmiştir. Ardından irtifak haklarının taşınmazdan bağımsız olarak düşünüldüğü ve artık kurumun olgunlaştığı dönemde taşınmaz lehine irtifak hakları inceleme konusu yapılmıştır. Roma Hukukundan kanunlaştırmalara kadar geçen süreçte yapılan tartışmalar, dönemin koşulları ile ortaya çıkan yeni kavramlar ekseninde, taşınmaz lehine irtifak haklarının tanımlanması ve sınıflandırılması ile ilgilidir. Taşınmaz lehine irtifak haklarına ilişkin en önemli dönüşüm, kurumun hukuki niteliğinde olmuştur. Bu amaçla Glossator'lar, Commentator'lar, Hümanist Doktrin temsilcileri ve Pandekt hukukçularının- özellikle taşınmaz lehine irtifak haklarının hukuki niteliği olmak üzere- konuya katkılarına yer verilerek, tarihsel gelişim sürecinin takip edilmesi amaçlanmıştır. Son olarak farklı hukuk düzenleri incelenerek, taşınmaz lehine irtifak haklarına ilişkin Roma Hukukundaki düzenlemelerin izleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla bir yanda Fransız ve İtalyan Hukuk düzenleri, diğer yanda İsviçre ve Türk Hukuk düzenleri ele alınmıştır. Böylece farklı gelişim çizgileri takip eden farklı hukuk düzenlerindeki benzerlik ve farklılıklar ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
Anonim şirketlerde yöneticilerin göreve gelmesi ve görevinin sona ermesi

Bu çalışmada, anonim şirketlerin zorunlu organı olan yönetim kurulunun göreve gelmesi ve görevinin sona ermesi konusunun incelenmesi amaçlanmıştır. İlk önce tüzel kişilikte organ kavramına değinilmiş, organ kavramı ile ilgili çeşitli görüşler ve fikirler incelenmiştir. Daha sonra yönetim kurulunun seçiminde aranan şartlara değinilmiş ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanun'uun hükmi şahısların da yönetim kurulu üyesi olabilmesini mümkün hale getirmiş yeni düzenlenmesinden de bu çalışmada bahsedilmiştir. Sonunda çalışmada yönetim kurulu üyeliğinin sona ermesi ile ilgili konu da ele alınarak, sona erme zamanı olağan sonuçlardan da bahsedilmiştir.
Uluslararası hukukta ayrılma: Eleştirel bir değerlendirme

Hukukun yapısall belirsizliği ve hegemon / hakim devletlerin uluslararası ilişkilerdeki belirleyiciliği, eleştirel uluslararası hukuk yaklaşımının temel savları arasındadır ve ayrılma konusunda açıklayıcıdır. Hukukun yapısall belirsizliği tezi, devlet egemenliği ile uluslararası toplumun çıkarları arasındaki çözülemez çelişkinin, uluslararası hukukun içeriğini büyük ölçüde belirsizleştirdiği savıdır. Uluslararası hukuk hem devlet egemenliğini, hem uluslararası toplumun düzen ve değerlerini korumayı amaçlamaktadır; bu da birbiriyle çelişen kuralların oluşmasına yol açar. Böylece her davranışı bir hukuk kuralı ile gerekçelendirmek mümkün hale gelir; bu nedenle hukuk, içeriği nesnel olarak saptanabilen bir reçete olarak değerlendirilemez. Hukukun yapısall belirsizliği, hakim devletlerin, her tür eylemlerini hukukla gerekçelendirmelerini de mümkün kılar. Devlet oluşumu hukuku, etkinlik-normlar-egemenlik arasında kısır döngü içindedir. Normlar hem etkinlik ilkesi ile, hem devlet egemenliği ile çözülemez bir çelişki halindedir. Bu da devlet oluşumu hukukunun içeriğini belirsiz kılar. Uluslararası hukuk hem etkinlik ilkesine, hem kendi kaderini tayin hakkı vb. normlara, hem de devletlerin toprak bütünlüğü ilkesine belli ölçüde geçerlilik tanımaktadır; bu da kaygan bir zemin oluşturur. Ayrılmanın başarıya ulaşması, hakim devletler tarafından tanınmasına bağlıdır. Hakim devletler, egemenlik oluşumu konusundaki belirleyiciliklerini hukukla gerekçelendirmektedir. Gerektiğinde farklı kural ve ilkelere referans vererek, devlet oluşumu / ayrılma konusundaki tutumlarını hukuk çerçevesinde açıklamaktadırlar. Gerek hukukun farklı yorumlanması yoluyla, gerekse hegemonik mekanizmalar üzerinden, ayrılma konusunda belirleyici olmaktadırlar. Bu çerçevede Yugoslavya'nın parçalanması, sürecin 'dağılma' olarak tanımlanması yoluyla inşa edilmiş, Kosova'nın tanınması 'istisna' kılınarak emsal oluşturması önlenmeye çalışılmıştır. Filistin, devlet oluşumu hukukunun pek çok açıdan manipüle edilebildiğini ve Batılı hakim devletlerce tanınmanın önemini göstermektedir. Bangladeş-KKTC-Kosova karşılaştırması, ayrılmada dış güç kullanılmaması kuralının farklı yorumlanabildiğini göstermekte, Kırım, ayrılmanın her durumda farklı şekilde gerekçelendirilebileceğini ortaya koymaktadır. Güney Sudan ise, hakim devletlerin, BM Güvenlik Konseyi yetkileri çerçevesinde ayrılmaya ana devlet rızası oluşturmada etkili olduğu bir örnek olarak, ayrılma konusunda hegemonik mekanizmaların rolüne işaret etmektedir. Ayrılma / devlet oluşumu konusunda hukuk hakim devletlerce manipüle edilse de hukukun göreli bağımsızlığı çerçevesinde halk-ülke ilişkisi hukukileşmekte, bu da devlet-altı birimlerin lehine olmaktadır.
Marka hakkının ihlalinden doğan cezai sorumluluk

Ticari hayatın vazgeçilmez bir unsuru haline gelen markanın, gerek hukuki gerekse de cezai açıdan korunması her geçen gün önem arz etmeye devam etmektedir. Biz de çalışmamızda, marka hakkına sağlanan ceza hukuku korumasını, diğer bir ifadeyle marka suçlarını ele almaya çalıştık. İncelemiş olduğumuz marka suçları 5833 sayılı Kanunla değişik Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname m.61/A'da üç ayrı şekilde düzenlenmiştir. Maddenin ilk fıkrasında marka hakkına tecavüz suçu düzenlenmiştir. Marka hakkına tecavüz suçunda, taklit veya bezer markalı malların üretimi, satışa arzı ve satılması cezai yaptırıma bağlanmıştır. İkinci fıkrada ise marka koruması işaretini kaldırma suçu düzenlenmiştir. Buna göre, bir markanın tescilli olduğunu gösteren işaretinin, eşya veya ambalaj üzerinde kaldırılması suç haline getirilmiştir. Nihayet aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise, marka hakkı üzerinde yetkisiz tasarruf suçu düzenlenmiştir. Bu suçta da, başkasına ait bir marka hakkı üzerinde, satmak, devretmek, lisans vermek ve rehnetmek suretiyle tasarrufta bulunan kimsenin fiili cezalandırılmıştır. Marka suçlarına yönelik mevcut düzenlemeler, bir takım ceza hukuku problemlerini de bünyesinde barındırmaktadır. Çalışmamızda, bu problemlere de deyinmeye çalıştık. Nihayet yeri geldikçe, henüz tasarı halinde olan Markalar Kanunu Tasarısındaki suçlara da belli ölçüde yer verdik.
Ceza Muhakemesi Hukukunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Tezimizin konusunu, usul hukukumuza yeni girmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu oluşturmaktadır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mukayeseli hukukta 19'uncu yüzyıldan itibaren uygulama alanı bulmasına rağmen, hukukumuza 2005 senesinde Çocuk Koruma Kanunu ile girmiş, 2006 senesinde yapılan değişiklikle de Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yerini almıştır. Bu suretle, ilk önce sadece çocuk suçlular bakımından uygulanmaktayken, artık çocuk-yetişkin ayrımı olmaksızın tüm suçlulara uygulanır hale gelmiştir. 2005 senesinden evvel hukukumuzda uygulaması bulunmadığından, önemine rağmen, bu tarihten önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu hakkında yapılan çalışma pek azdır. Ancak, az sayıda da olsa yapılan bu çalışmalardan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının mukayeseli hukuktaki uygulamaları, gelişimi ve genel uygulanma koşulları hakkında önemli bilgiler edinilmektedir. Biz de, bu kaynaklardan mümkün olduğunca istifade ederek tezimizi oluşturmaya çalıştık. İncelememizde öncelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kavramı ve hukuki niteliği açıklanmaya çalışılmış, daha sonra amacı ve ortaya çıkışındaki sebeplere yer verilmiştir. Hükmün ertelenmesinin mukayeseli hukukta ve ülkemizdeki gelişimi ve benzer kurumlar da çalışmamızın ilk bölümünde ele alınmıştır. Bu genel bilgilerden sonra incelememizin ikinci bölümünü, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma şartları oluşturmuştur. Bu bölümde yapılan incelemede, her bir şart bakımından gerçekleşen değişikliklerin uygulamaya etkilerine, ilgili bölümlerde yer verilmek suretiyle değinilmiştir. Çalışmanın son bölümünü ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sonuçları oluşturmaktadır. Ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulabilecek kanun yolu da bu bölümde incelenmiştir. Çalışmamızın tamamında mümkün olduğunca yargı kararlarından ve benzer yönleri itibariyle de hapis cezalarının ertelenmesine ilişkin kaynaklardan istifade edilmeye çalışılmıştır. Gerçekleştirmiş bulunduğumuz çalışmanın faydalı olmasını temenni ederiz.
Türk Ticaret Kanunu, tasarısı ve Yargıtay kararları ışığında anonim şirketlerde azınlık hakları

Anonim şirketlerde karar alabilmek için belirli bir çoğunluğu sağlamak gerekir; yani anonim şirketlerde çoğunluk ilkesi hakimdir. Ancak mutlak olarak çoğunluğa göre karar almak, çoğunluğu elinde bulunduran pay sahiplerine nazaran az sayıda payı elinde bulunduran pay sahiplerinin menfaatlerine ters düşebilir. Bu nedenle çoğunluk konumundakilere karşı, azınlık konumundakilerin korunması gerekmiştir. Azınlık konumundaki pay sahiplerine tanınan ancak kullanılabilmeleri için belirlenen oranlar tarafından ileri sürülmeleri şart olan haklara azınlık hakları denilmiş ve kanuni düzenlemelerle bu haklar güvence altına alınmıştır. Böylece çoğunluk ile azınlık arasında denge kurulması amaçlanmıştır. Türk Ticaret Kanununda azınlık pay kavramı, esas sermayenin onda birini oluşturan payları ifade etmek üzere kullanılmıştır. Sermaye Piyasası Kanununda bu oran ödenmiş sermayenin yirmide biri olarak belirlenmiştir. Azınlık hakları incelenirken olumlu ve olumsuz olmak üzere ikili bir ayrıma gidilmiş; beş adet olumlu azınlık hakkı sıralandıktan sonra, olumsuz azınlık hakları da iki başlık altında toplanmıştır.
Ekonomik kamu yararı kavramının Türk İdare Hukukundaki anlam ve işlevi

Bu çalışmada ekonomik kamu yararı kavramı, kavramsal, biçimsel ve normatif içeriği ile bütünsel bir çerçevede analiz edilmeye çalışılmıştır. Öncelikle ekonomik kamu yararı kavramı kavramsal olarak ele alınmış ve kamu yararının hukuk ? ekonomi ilişkisi içerisindeki yeri irdelenmiştir. Bu yapılırken kamu yararının gerekçelendirilmesi sorununa değinilerek kamu yararının varlığı ve gerekliliği sorununa dikkat çekilmiştir. Ekonomik kamu yararı kavramı üzerine yapılan bu analizlerden sonra, ekonomik kamu yararı kavramının işlevi, sosyal ve ekonomik hayat üzerindeki etkisi ve genel olarak idare hukuku ve idare hukukunun pozitif içeriği bakımından ayrı ayrı ele alınmıştır. Bu nedenle ekonomik kamu yararının idare hukukundaki ve idare hukukunun içeriğindeki yeri metodolojik olarak belirlenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmanın son bölümünde, kamu yararının içeriğinin kim tarafından ve hangi usulle belirleneceği sorunu merkeze alınmıştır. Bu minvalde yetki çatışmasını çözücü nitelikte bir hiyerarşik tespitte bulunulmaya gayret sarf edilmiş ve kamu yararının içeriğinin belirlenmesine ilişkin temel ilke ve kıstaslar belirlenmeye çalışılmıştır.
Anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin hukuki sorumluluk davasında taraflar

Anonim şirketlerde zorunlu organ 'yönetim kurulu', şirketi temsil ve yönetme yetkisine sahiptir. Genel kurul tarafından seçilen yönetim kurulu, şirket veyaalacaklıları zarara uğratırsa verdiği zarardan şahsi malvarlığı ile sorumludur. Bu sorumluluk hükümleri TTK 549. madde ile TTK 557. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Ülkemizde anonim şirketlerin genel olarak kurumsal bir yapıdan uzak ve aile şirketi niteliğinde olmaları sebebiyle pay sahipleri, aynı zamanda yönetim kurulu üyeleri olmaktadırlar. Bu durumun iki önemli sakıncası vardır: Birincisi yönetimin, işletme bilgisinden uzak kişilerin elinde kalmasıdır. İkincisi ise bazı hallerde şirket menfaati ile pay sahibinin menfaatinin çatışmasıdır. Anılannedenlerle yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu konusu, Türk Ticaret Hukuku açısından önemlidir. Bu önemli konuyu işleyen birçok eser mevcuttur. Ancak bu eserler, maddihukuk/ticaret hukuku penceresinden konuyu ele almışlardır. Bu çalışma ise esas itibariyle ticaret hukuku alanına ait olan dava sebebini, bu kez son derece özel bir diğer yönü olan taraflar açısından sunmaya çalışmaktadır. Sorumluluk davasında yetkili mahkemeyi düzenleyen TTK'nın 561. maddesiyle HMK'nın 14. maddesininçelişkili olması, yargılamanın basit usulde yönetilecek olması ve ispat yükü gibi usul hukukuyla ilgili birçok irdelenecek mevzu olmasına rağmen, konunun bir tezkapsamasında incelenmesi nedeniyle tezin içeriği, davanın tarafları ile sınırlandırılmıştır. Çalışmamızın 'giriş' kısmında, sorumluluk davasının sebebi ve konusuna temas edilmiştir. Bunun amacı, 'bölüm' içerisinde geçen teknik kavramlarıhatırlamada okuyucuya olabildiğince yardım etmektir. Bölümler, kendi aralarında üçe ayrılmıştır. Birinci bölümde 'davacı' başlığı altında, TTK 555. madde kapsamındaiflas haricinde, ardından TTK 556. madde kapsamında iflas halinde davayı kiminaçacağı ve açılan davadaki durumları incelenmiştir. İkinci bölümde ise 'davalı'başlığı altında 'yönetim kurulu' kavramının tanımı ve kapsamı yapılmaya çalışılmıştır. Son bölümde ise müteselsil sorumluluğun bir çeşidi olan ve ilk defaTTK 557. maddeyle benimsenen 'farklılaştırılmış teselsül' kavramı irdelenmiştir. Bu2bölümde öncelikle müteselsil sorumluluk ile farklılaştırılmış teselsül kavramının farkı ortaya konulmaya çalışılmış, ardından farklılaştırılmış teselsül kapsamındadavalıların dava arkadaşlığı çeşitlerinden hangisinin kapsamına girdiği tespit edilmeye çalışılmıştır.
634 sayılı kat mülkiyeti kanunu kapsamında kat maliklerinin hak ve borçları

Kat Mülkiyeti, şehirleşme ve nüfus yoğunluğunun artmasıyla dikey yapılaşmanın oluşturduğu sorunlara çözüm olarak getirilmiş özel bir mülkiyet türüdür. Nüfus artışı ile birlikte yaşanan büyüme ve yine aynı hızla artan şehirleşme, bu alanda yaşayan bireylerin bir takım problemler yaşamasını kaçınılmaz kılmaktadır. Bu problemlerin çözülmesi için 23.6. 1965 tarih ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu düzenlenmiş ve bu kanunla maliklere bir takım hak ve borçlar da yüklenmiştir. Bu hak ve borçlar Kat Mülkiyeti Kanunu'nun üçüncü ve dördüncü bölümlerinde düzenleme alanı bulmuştur. Bu bölümler ile bir yanda maliklerin, mülkiyet hakkının sağladığı menfaatlerden yararlanmasına ilişkin hükümler bir yanda ise bu hakların sınırlarını belirleyen yükümlülükler düzenlenmiştir. Bu çalışmamızda 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu ve güncel yargı kararları çerçevesinde, kat maliklerinin hak ve borçlarının neler olduğu ve hangi şartlarda bu hak ve borçlardan sorumlu oldukları incelenme konusu yapılmıştır. Bu çalışma yapılırken 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 15 -16. maddeleri ve 18 -25. maddeleri temel alınmış ve bu konudaki çelişkilerin giderilmesi amaçlanmıştır.
Anayasalcılık düşüncesi açısından anayasanın tarihsel ve kavramsal bir analizi

İktidarın sınırlandırılması, temel hak ve özgürlüklerin korunması ve erkler ayrılığı başlıkları altında toplanabilecek anayasalcılık düşüncesi insanlığın politik tarihi kadar eski bir arayışın ürünüdür. Anayasa ise ancak geç 18. yüzyılda anayasalcılık hareketlerinin hak mücadeleri içerisindeki kazanımlarını hukuki güvence altına alma ihtiyacından doğmuştur. Dolayısıyla anayasa, tarihsel-bağlamsal bir kavram olarak belirli koşulların bir araya gelmesiyle ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte anayasayı vücuda getiren koşullar dönüşmektedir. Buna ek olarak hukukun doğası da anayasa ile onu doğuran anayasalcılık düşüncesi arasında gerilimli ve zorunsuz bir ilişkinin var olmasına aracılık etmektedir. Böylelikle hukuki/şekli karakterini korurken varlık amacıyla/maddi kriteriyle bağını tartışmasızca koruyamamış bir anayasa kavrayışı elde kalır. Bu çalışma bugün anayasaların kendilerini doğuran arka planla aralarında açılan boşluğu anlamayı ve onun hukuki karakterini koruyarak anayasalcı amaçların gerçekleştirilmesinin nasıl sağlanabileceğini düşünmeyi amaçlıyor. Bu bağlamda ilk aşamada anayasaya dair bir nedir ne değildir sorugulaması yaptıktan sonra modern devlet, doğal hukuk, toplumsal sözleşme, kamusallık, sivil toplum, devrimci kırılma gibi kavramsal araçları tarihsel bağlam içine yerleştiriyor. Böylelikle anayasayı doğuran koşulların tarihsel bir analizini yapmış oluyor. Bu tarihsel analizin ardındansa yer yer ortaya çıktığı şekliyle anayasalcılık düşüncesinin kendisine de eleştiriler doğrultarak anayasa kavramını anayasalcılık düşüncesi açısından kavramsal-eleştirel bir analize tabi tutuyor.
İlamlı icrada icranın geri bırakılması

Bu çalışmanın konusunu, tüm ilamlı icra takiplerinin genel esaslarından birini oluşturan, 'İlamlı İcrada İcranın Geri Bırakılması' oluşturmaktadır. Çalışma, ilamlı icra takibi hakkındaki temel kavramların açıklanmasına yönelik bir giriş ve iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, 'Tetkik Merciince İcranın Geri Bırakılması' incelenmiştir. Bu bölümde, öncelikle genel olarak tetkik merciince icranın geri bırakılması kavramı açıklanmıştır. Ardından tetkik merciince icranın geri bırakılması koşullan, bu arada icranın geri bırakılması nedenleri olan itfa, imhal, zamanaşımı incelenmiş ve bu nedenlerin kanunda tahdidi olarak düzenlendiği sonucuna varılmıştır. Daha sonra tetkik merciince icranın geri bırakılması usulü ve icranın geri bırakılması istemi sonucu tekik merciince verilecek karara karşı gidilebilecek kanun yollan incelenmiştir. Bu bölüm, rehnin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takiplerde tetkik merciince icranın geri bırakılması konusuyla sonuçlandırılmıştır. İkinci bölümde, 'Yargıtay'ca İcranın Geri Bırakılması' ele alınmıştır. Bu bölümde, temyizin ilamın icrasına etkisi ve buna bağlı olarak kesinleşmeden icraya konulamayan ilamlar ve ardından Yargıtay'ca icranın geri bırakılması usulü incelenmiştir. Daha sonra Tetkik Mercii Kararlarına karşı Yargıtay'dan icranın geri bırakılması isteminde bulunulup bulunulamayacağı konusu üzerinde durulmuş; kural olarak böyle bir istemde bulunulamayacağı, ancak kanunda belirtilen istisnai durumlarda böyle bir istemde bulunulabileceği sonucuna varılmıştır. Son olarak, ilama karşı diğer kanun yollarına başvurmanın ilamlı icra takibine etkisi konu edilmiş, karar düzeltme isteminin ve yargılamanın yenilenmesi isteminin icraya etkisi incelenmiştir.
Kabahatler Kanunu ve polisin bu kanun bağlamında idari para cezası uygulamaları: Şanlıurfa ili örneği

İnsanların bir arada yaşayabilmeleri için belli bir düzenin varlığına ihtiyaç duyulmaktadır. Düzeni sağlamak için ise belli kurallara ve insanların bu kurallara uymaları gerekmektedir. Bu düzene uymayan fiiller ise, suç ya da kabahat olarak nitelendirilip belli bir müeyyideye bağlanmaktadır. Söz konusu eylemler gerçekleştiğinde cezalandırma yetkisine sahip olan devlet bu müeyyideleri uygulamaktadır. Hukuk düzenini ihlal edici fiillerin suç ya da kabahat olarak nitelendirilmesi o ülkedeki suç politikasıyla ilgilidir. Suç ile kabahat arasında, nitelik farkından çok bir ağırlık farkı bulunmaktadır. Doğal olarak müeyyideleri de farklıdır. Kabahat daha çok idari düzeni ihlal edici fiiller olduğundan idari yaptırımlar şeklinde müeyyidelere tabi kılınmaktadır. Bu çalışmada kabahat kavramının ne olduğunu, dünyada ve ülkemizde nasıl kabul edildiğini, tarihsel süreçteki gelişimini, kanunlarımızdaki yerini, müeyyidelerinin neler olduğunu ve müeyyidelerinden biri olan idari para cezasının kolluk tarafından Şanlıurfa ilinin farklı bölgelerinde ne şekilde uygulandığını ortaya koymaya çalıştım.
Uluslararası karayolu eşya taşımacılığında fiili taşıyıcının sorumluluğu

İnsanlar ticaret amaçlı ya da başka gayelerle eşya yollamaktadırlar. Gönderen, taşıyıcı ile bir taşıma anlaşması akdederek taşıyıcı eliyle eşyayı yollar. Taşıyıcı bazen çeşitli nedenlerden dolayı taşıma işlemini başka taşıyıcılara yaptırarak gerçekleştirebilir. Taşıma esnasında zıya, hasar ya da gecikme sebebiyle zarar meydana gelebilmektedir. İşte taşıma işlemini başka taşıyıcılar gerçekleştirirken bu esnada eğer eşyaya bir zarar gelirse bundan kimin sorumlu tutulması gerektiği, eşyanın üzerinde hak sahibi kişinin kime karşı hak talebinde bulunacağı sorusu gündeme gelmektedir. Başka bir deyişle bu eşyada meydana gelen zararın kimin sorumluluğunda olduğu sorusu akla gelmektedir. Bunlarla ilgili hükümler de Eşyaların Karayolunda Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi'ne konmuştur.
Milletlerarası özel hukukta Türk mahkemelerinin geçici hukuki koruma kararı verme yetkileri

Taraflar arasındaki hukuki ilişkiden ortaya çıkan uyuşmazlıkların çözümü için açılan bir davanın sonuçlanmasına kadar geçecek sürede, davayı ikame eden taraf bakımından yargılama ile ulaşmayı istediği sonuca ulaşmayı engelleyecek ve yargılama sonunda verilecek karar ile kavuşulacak hukuki korumayı anlamsız ve faydasız kılabilecek bir takım fiili değişiklikler yaşanabilir. Bu gibi tehlikelerin önlenerek, taraflar bakımından hukuki güven ortamının oluşturulabilmesi için, yargılama sırasında ve hatta dava açılmadan önce, yargılama ile ulaşılmak istenen sonucu teminat altına almak amacıyla bir takım geçici hukuki koruma önlemleri öngörülmüştür. Günümüzde milletlerarası hukuki ilişkilerdeki artış, milletlerarası unsurlar ihtiva eden uyuşmazlıkları da beraberinde getirmektedir. Bu ilişkilerin milletlerarası niteliğinden ötürü, taraflarının ve bu tarafların mal varlıklarının farklı ülkelerde bulunması olasıdır. Dolayısıyla, milletlerarası karakterli uyuşmazlıkların tarafları için de geçici hukuki koruma tedbirleri elzem hale gelmektedir. Milli kanunların, milletlerarası nitelikli uyuşmazlıklar dikkate alınmadan kaleme alınmış olmaları, yabancılık unsuru ihtiva eden uyuşmazlıklarda geçici hukuki koruma kararı verme bakımından yetkili mahkemenin belirlenmesi ve bu kararların verildiği ülkeden farklı bir ülkede icrasının gerekmesi noktasında, usul hukukundan kaynaklı bir takım problemler yaratabilmektedir. Çalışmamızda öncelikli olarak geçici hukuki koruma kavramı, türleri ve bu kararlar bakımından Türk hukukundaki yetki düzenlemeleri ile karşılaştırmalı hukuk ve uluslararası belgelerdeki düzenlemeler ele alınacak, ardından geçici hukuki koruma tedbirleri bakımından yetkiyi düzenleyen usul hükümlerinin milletlerarası uyuşmazlıklar bakımından uygulamada ortaya çıkarabileceği sorunlar ile icra edilmeleri noktasında uygulamada karşılaşılabilecek sorunlar ve bunların çözüm önerilerine yer verilecek son olarak da yabancı geçici hukuki koruma kararlarının Türkiye'deki etkilerine değinilecektir.