turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yapı alacaklısı ipoteğinde öncelik hakkı

Çalışmanın konusunu tescile tabi bu ipotek hakkının diğer rehinlere göre sıra bakımından öncelik kazanmasıdır. Bahsi geçen bu öncelik yapıya inşaatçının katmış olduğu değer neticesindeki ortaya çıkan değer artışı nispetindedir. İnşaatçının emek, mesai ve malzeme sağlaması neticesinde ortaya çıkan değeri öncelikli olarak yine yapı alacaklısının alacağına tedarik etmek suretiyle bir noktada kanun koyucu yapı alacaklısının mağdur olmasının önüne geçmeyi amaçlamış ve emeği daha üstün bir değer olarak kabul ederek korunması yoluna gitmiştir. Çalışmamızın ön şartını oluşturan yapı alacaklısı ipoteği her ne kadar TMK 893/ 3 maddesi uyarınca kanuni bir ipotek hakkı olsa da bu korumadan yararlanmak için sadece kanuni bir ipotek hakkı olması tek başına yeterli değildir. Kanun koyucunun belirlemiş olduğu şartların sağlanmış olması gerekmektedir. Kaldı ki bu şartların var olup olmadığı ipoteği kurması için başvurulan tapu sicil müdürlüklerindeki ilgili memurlarca resen incelenir. Eğer yapı alacaklısı olarak ipotek hakkına tescil edilmişse bir öncelik hakkından bahsedebiliriz. Tek başına tescilde yeterli görülmemektedir. Öncelik hakkının kullanılması için gerekli objektif ve sübjektif şartların da karşılanmış olması gerekmektedir ki bu kanundan doğan koruyucu hakkın kullanılması imkanı olsun. Çalışmamızın ilk bölümünde yapı alacaklısı ipoteğinin kavramı, kapsamı, yapı alacaklısı ipoteğinin tescilini talep edebilecek kişileri, yapı alacaklısı ipoteğinin şartlarını, yapı alacaklısı ipoteğinin tescili ve tescilinin şartları üzerine açıklamalarda bulunulmuş öncelik hakkının kullanılması için gerekli olan yapı alacaklısı ipoteği konusunu ele alınmıştır. İkinci bölümde ise yapı alacaklısı ipoteğinin sırasını, hak sahiplerinin birbirlerine ve diğer rehin hakkı sahiplerine karşı durumlarını, öncelik hakkını, önceliği koşullarından tescili ve şartlarını daha sonra da öncelik hakkının kullanılmasını, şartlarını, ne zaman başvurulabileceğini, bu hakkın kullanılması için açılacak davaların hukuki nitelikleri, payların hesaplanması, Yapı alacaklısı ipoteğinin sona ermesi ve terkinine konularına değinilmiştir.
Ceza Muhakemesi Hukukunda uzlaştırma

Uzlaştırma kurumu, geleneksel ceza adaleti sistemlerinin çözmekte yetersiz kaldığı sorunların çözülmesi, adalet sisteminin daha hızlı işlemesi ve yargılamaların daha kısa sürede sonuçlandırılabilmesi için ortaya çıkarılan, geleneksel ceza adaleti sistemine alternatif yöntemlerden biridir. Bir onarıcı adalet modeli olarak uzlaştırma ilk olarak 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren uygulanmaya başlanmıştır. Ülkemizde de ceza ve ceza muhakemesi hukuku alanında yapılan reformlar sırasında 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK ve 5271 sayılı CMK ile ilk olarak mevzuatımıza girmiştir. Bu çalışmamızda özellikle ülkemiz açısından oldukça yeni bir kurum olan uzlaştırma kurumunu iki bölüm altında incelemeye çalıştık. Birinci bölümde uzlaştıma kavramını, tarihsel gelişimini, benzer kurumlarla, ceza ve ceza muhakemesi ilkeleriyle ilişkisine de değinmek suretiyle ana hatlarıyla açıkladık. İkinci bölümde ise ceza muhakemesi mevzuatımızdaki uzlaştırma kurumunun mahiyetini, koşullarını, uygulanış usulünü ve doğurduğu sonuçları ele aldık. Son olarak da kurumun hali hazırda mevcut sorunlarına değinerek uzlaştırmanın daha yaygın şekilde uygulanması konusunda bazı önerilerde bulunduk
Kadın hakları ve Birleşmiş Milletler

İkinci dünya savaşından elde edilen tecrübeler ve onun insan hayatındaki yıkıcı etkileri, uluslararası toplumu barış yaratmak ve insan haklarını savunmak adına önlemler alabilmeye sevk etti. Bu esnada insan haklarını koruma yolunda özellikle kadın hakları adına, bu kapsamlı çaba için bir alan ve faaliyet başladı. Birleşmiş Milletler örgütünün kuruluşu kadın haklarının ilerlemesinde çok önemli bir rol oynamış ve kadınların haklarını çeşitli yönleri ile savunmasına neden olmuştur. Öyle ki, 21'inci yüzyılın başında kadın hakları kontekstinde kayda değer bir gelişim sağlamıştır. Birleşmiş Milletler örgütü, bu hedefe ulaşmak ve kadınlar ve erkekler arasındaki eşitlik kurallarını vurgulama doğrultusunda, bu zamana kadar özel düzenlemeler uygulamıştır. Kadın statüsü kuruluşuyla, evrensel insan hakları beyannamesinde kadın haklarının güvence altına alınması ve hakların uluslararası sözleşmesi, kadın hakları merkezciliğiyle konferanslar ve toplantıların yapılması ve bildirgelerin hazırlanması ve onaylanmaları, çeşitli kongrelerin yapılması, bu süreçin gelişme ve kalkınmasına büyük bir destek olmuştur. Dünyada kadın statüsünün ilerlemesinde önemli rolü olan Birleşmiş Milletler kurumunun en yeni faaliyetlerinden biri kadınlara karşı her türlü ayrımcılığı önleme sözleşmesinin onaylanması olmuştur (1979). Bu belgelerde anlatılan hakların kapsamlılığı bakımından, Birleşmiş Milletler kurumunun destek sisteminde kendine özel bir pozisyon kazanmıştır.
Tüketicinin korunması açısından abonelik sözleşmeleri

Tüketicilerin sözleşmelerin zayıf tarafım oluşturması nedeni ile Kanun koyucular, bozulan dengeyi sağlamak amacıyla tüketicilerin mal veya hizmet sunan girişimciler karşısında korunmasına ilişkin düzenlemeler yapma gereği duymuşlardır. Tüketiciyle imzalanan abonelik sözleşmeleri daha çok sanayileşme sonucunda ortaya çıkan mal veya hizmetlerin teminine yönelik olarak kitlelerle imzalanan sözleşmelerdir. Abonelik sözleşmelerinde tüketicilerin sözleşme öncesinde, sözleşmenin devamında ve sözleşmenin sona ermesinde korunması gerekmektedir. Abonelik sözleşmeleri kendi içerisinde 'süreli yayın aboneliği' ve 'diğer abonelikler' şeklinde ayrılmaktadır. Süreli yayın abonelikleri günlük, haftalık, aylık dönemsel edimlerin ifası ile diğer abonelikler ise elektrik, su, telefon vb. mal ve/veya hizmetlerin sürekli edimler halinde ifa edilmesi ile gerçekleşmektedir. Abonelik sözleşmelerinin standart sözleşmeler şeklinde yapılması nedeniyle haksız şartların sözleşmede yer almaması için denetlenmeleri gerekmektedir. Haksız şartların denetimi ikiye ayrılmaktadır. Birincisi yargısal denetim diğeri ise, idari denetimdir. Abonelik sözleşmesinin taraflarından, mal ve/veya hizmet sunanın borçlan; sözleşme konusunu ifa borcu, satın alınan mal ve/veya hizmetin ifasında ortaya çıkan eksiklikten ve ayıplı mal veya hizmetlerden sorumluluk, sorumsuzluk kaydı koymama yükümlülüğü ve sözleşme şartlarının abone aleyhine değiştirilmemesidir. Mal ve/veya hizmet sunanın hakkı ise; faiz ve diğer masrafları talep etme hakkıdır. Abonelik sözleşmesinin diğer tarafı olan abonenin borçlan abonelik ücretinin ödenmesi, faiz ve diğer masraflan ödemektir haklan ise; fesih hakkı ve mal ve/veya hizmetin ayıplı olması durumunda kullanabileceği haklardır. Abonelik sözleşmeleri; sözleşme süresinin sona ermesi, taraflann temerrüde düşmeleri ve taraflardan birinin sözleşmeyi feshetmek istemesi ile sona ermektedir. 101
Anonim şirketlerin birleşmesinde pay sahiplerinin korunması

Birleşme şirketler hukukunda tüzel kişilik düzeyinde gerçekleşen bir yeniden yapılandırma yöntemidir. Özellikle rekabet gücünü artırmak isteyen şirketler ve aynı ekonomik amaçlar etrafında toplanan şirketlerde birleşmelere çok sık rastlanır. Birleşmede bir tarafta devreden şirket veya şirketler bulunurken diğer tarafta devralan şirket vardır. Devreden şirket birleşme neticesinde sona erer fakat bunu bir tasfiye süreci izlemez. Çünkü birleşme bir tasfiyesiz sona erme nedenidir. Birleşme ile birlikte devreden şirketin malvarlığı aktif ve pasifiyle bir bütün olarak devralan şirkete geçer. Bunun karşılığında devreden şirketin pay sahiplerine devralan şirketin payları verilir. Böylece birleşmeye katılan şirketlerin pay sahipleri ve malvarlıkları aynı şirket çatısı altında bir araya gelir. Birleşmede pay sahiplerinin ve mal varlıklarının bir araya gelmesi bir karşılık ilişkisi içinde birlikte bulunur. Bu bakımdan sadece pay sahiplerinin veya mal varlıklarının bir araya geldiği hukuki işlemler birleşme olarak nitelendirilmez. Birleşme tüzel kişilik düzeyinde gerçekleşmekle birlikte pay sahipleri bundan ciddi anlamda etkilenir. Bunun nedeni birleşmede en az bir şirketin sona erecek olması ve bu şirketin pay sahiplerinin diğer bir şirketin paylarına kendiliğinden sahip olacak olmasıdır. Payların değişimi olarak bilinen bu hukuki ilişki nedeniyle pay sahiplerinin özel olarak korunması gerekir. Bu çalışmada incelenen işte bu özel koruma sistemidir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu kapsamında doğrudan soru yöneltme

Bu çalışmanın konusunu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 201. maddesinde yer alan doğrudan soru yöneltme faaliyeti oluşturmaktadır. Konunun seçilmesindeki en önemli sebep, doğrudan soru yöneltme faaliyetinin; yargılamanın etkin ve verimli bir şekilde sürdürülmesi ve sonuçlandırılması için son derece önemli bir rolünün bulunmasıdır. Doğrudan soru yöneltme hükmünün önemine rağmen bu yenilik hakkında uygulayıcıların faydalanabileceği yeterli sayıda kaynak bulunmaması bu hakkın uygulanmasını ve yaygınlaşmasını güçleştirmektedir. Bu nedenle, gerek bu hakkı kullanacak uygulayıcıların, gerekse bu hakkın yöneldiği kişilerin getirilmiş olan bu yenilikler hakkında bilgilendirilmesi amaçlanmıştır. Özellikle, söz konusu maddenin uygulayıcılarından biri olan, iddia makamını temsil eden ve benim de içerisinde bulunduğum Cumhuriyet Savcılarının, bu faaliyetin uygulaması sırasında kovuşturma aşamasında da tıpkı soruşturma aşamasındaki gibi aktif bir rol alarak, maddi gerçeğe ulaşılması konusunda azami faydanın gösterilmesi amaçlanmıştır. Bu nedenle çalışmamızda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 201. maddesi dayanak alınmak suretiyle, AİHS ve mevzuat hükümleri çerçevesinde doğrudan soru yöneltme müessesinin; tanımı, amacı, hukuki niteliği, benzer kavramlarla ilişkisi, müesseseye hakim olan ilkeler, tarihçesi, doğrudan soru yöneltme hakkına sahip olan süjeler ile kendisine soru sorulacak süjeler, doğrudan soru yöneltme faaliyetinin yargılanmanın hangi aşamasında uygulanacağı sorunu ve bu hakkın sınırına ilişkin hususlar inceleme konusu yapılmıştır.
Yabancı ülkede görev yapan askerlerin işledikleri suçlardan dolayı yargılanmaları

Tarihsel süreç içinde yaşanan olaylar ve özellikle II. Dünya Savaşı'nda meydana gelen yıkımlar hem devletler açısından, hem de uluslararası ilişkilerdeki algı açısından bir takım farklılıkları da beraberinde getirmiştir. Değişen ve gelişen yeni dünya düzeniyle birlikte devletlerin ortak güvenlik ve savunma konularında duyduğu gereksinimleri artmıştır. Küreselleşmenin etkisi kendini askeri alanda da göstermiş, devletler diğer devlet ülkeleri üzerinde askeri kuvvetlerini bulundurma eğilimi göstermiştir. Bu durumun altında yatan sebeplerden biri de, uluslararası alanda ittifak arayışı ve zorunluluğudur. Bir devletin askeri kuvvetleri çeşitli nedenlerle diğer ülkelerde görev yapabilmektedir. Genellikle devletler imzalanan uluslararası antlaşmalarla karşılıklı olarak diğer devlet ülkelerinde askerlerini bulundurmaktadır. Uluslararası hukuk kapsamında ifa edilmesi gereken görev maksadıyla yabancı ülkelerde bulundurulan söz konusu şahısların yüklendikleri görevin mahiyeti ve önemi açısından özel statüye tabi tutularak korunması gerektiği düşünülerek, antlaşmalarda bu şahıslara bazı dokunulmazlıklar ve ayrıcalıklar tanınmıştır. Bu çalışmamızda; ülkemizde örneklerine sıklıkla rastladığımız NATO ve BM örgütlerine mensup askeri şahısların hukuki statüleri ve özellikle ceza yargısı alanında sorumlulukları, ilgili uluslararası antlaşmalar ve mevzuat hükümleri çerçevesinde incelenmiştir. Tezimizde; öncelikle ceza kanunlarının yer yönünden uygulanmasına ve asker kişi kavramına ilişkin konular anlatılmış olup ülkemizde uygulamasıyla en sık karşılaşıldığı için NATO'ya ve BM'ye mensup askeri şahısların hukuki statüsü, işledikleri suçlardan dolayı yargılanmaları, devletlerin yargılama yetkisine sahip olduğu durumlar ve diğer hususlar uluslararası antlaşmalar bağlamında irdelenmiştir.
Adli kontrole karar süreci

Adli kontrol, temel hak ve özgürlüklere ağır bir müdahalede bulunantutuklamaya karşı alternatif bir koruma tedbiri türü olarak ortaya çıkmıştır. Adli kontrol bir koruma tedbiri olarak ceza muhakemesi sistemimize, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 109 -115. maddeleri arasında düzenlenmesiyle birlikte girmiştir. Yetkili mercilerce adli kontrol maddi gerçeğin ortaya çıkarılması, delillerin karartılmasının önlenmesi, şüpheli veya sanığın kaçmasının engellenmesi, mağdur, tanık ve diğer kişiler üzerinde baskı yapılmasının önlenmesi için başvurulur. Adli kontrolün içerdiği yükümlülükler ise kişinin temel hak ve özgürlüklerinden birine veya birkaçına müdahale etmektedir. Bu sebeple adli kontrol kararı verilirken hukuka ve kanuna uygun bir şekilde karar verilmelidir. Verilen karara karşı hukuk devleti ilkesi gereği kanun yolu açıktır. Ancak, adli kontrolün hukuka aykırı uygulanması neticesinde ortaya çıkan zararın tazmini konusu 5271 sayılı kanunda yer almamıştır. Çalışmamızda, adli kontrol sürecinin talep ile başlamasından sona ermesine kadar olan konulara değinilmiştir. Ayrıca, verilen adli kontrol kararına karşı itiraz kanun yolu ve adli kontrolün hukuka aykırı uygulanmasından dolayı ortaya çıkan zararın tazmini hususları üzerinde de durulmuştur.
Osmanlı Devleti'nde yabancılara verilen kamu hizmeti imtiyazları

Kamu hizmeti imtiyazı, Türk hukuk tarihinde Batılılaşma döneminde var olmuş önemli bir hukuksal kurumdur. Bu çalışmanın amacı, XIX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren, kamu hizmetinin özel sektöre gördürülme usullerinden olan imtiyazla gördürülmesini incelemektir. Osmanlı Devleti'nde birçok kamu hizmeti, imtiyaz usulüyle özel şirketlere gördürülmüştür. Tanzimattan sonra sosyal yaşamdaki modernleşme ve halkın artan gereksinimi, bu hizmetlerin kurulmasını gündeme getirmiştir. Bu hizmetlerin yabancı sermayeli şirketlere gördürülmesinde, sermaye eksikliği ile teknoloji ve işletme bilgisinin transferi etkili olmuştur. Cumhuriyet döneminde de benzer gerekçelerle bu kamu hizmetlerinin imtiyaz usulüyle gördürülmesi devam etmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde imtiyazın tanımı, hukuki niteliği, tarihsel gelişim süreci açıklanmıştır. İkinci bölümde Osmanlı hukukunda kamu hizmeti imtiyazının rolü çeşitli yönlerden incelenmiştir. Üçüncü bölüm, II. Meşrutiyet döneminde imtiyazlara ilişkindir. Dördüncü bölümde ise, Lozan Barış Görüşmelerinde imtiyaz tartışmaları ele alınmıştır.
Suçu ve suçluyu övme suçu

Bu çalışmada suçu ve suçluyu övme suçu incelenmiştir. İşlenen bir suça veya işlediği bir suç sebebiyle bir kişiye yönelik övme fiilinin gerçekleştirilmesi bir düşünce açıklaması teşkil etmekte olup bu fiilin suç olarak düzenlenmesi, ifade özgürlüğünün sınırlandırılması anlamına gelmektedir. Suçu ve suçluyu övme suçu bir somut tehlike suçu teşkil etmekte olup, özellikle ifade özgürlüğünün sınırlandırılmasında gözetilen ilkeler bakımından tehlike suçlarının doğurduğu tartışmalar, ifadelerin gelişen teknolojiyle yeni şekillere dönüşmesi sebebiyle giderek artmaktadır. Bu çalışmada, güncel içtihatlar bağlamında övme kavramının mahiyeti açıklanarak, ifade özgürlüğünün korunması bakımından suç tipine yönelik bir kapsamlı bir değerlendirme yapılacaktır.
Yabancılar ve uluslararası koruma hukukunda kalıcı bir çözüm olarak yerel entegrasyon

Yabancılar ve Uluslararası Koruma Hukukunda Kalıcı Bir Çözüm Olarak Yerel Entegrasyon başlığını taşıyan çalışmamız giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Bu konuyu seçmemizin başlıca nedeni, 2014 yılında yürürlüğe giren Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu ile birlikte Türk hukukuna ilk kez 'uyum' düzenlemesinin getirilmesi ve bu konuda henüz yazılmış bir monografinin olmamasıdır. Çalışmamızın giriş kısmında uluslararası korumanın tanımı ve uluslararası hukuktaki temelleri ile kalıcı çözüm türleri incelenmiştir. Çalışmamızın birinci bölümünde, uyum düzenlemesi ile benzerlik taşıyan yerel entegrasyon kalıcı çözüm türünün kapsamı ve bünyesinde barındırdığı hakların uluslararası hukuk ve ulusal hukuklarda nasıl düzenlendiği ele alınmıştır. Yeri geldiği ölçüde özel olarak hakların farklı devletlerde nasıl ele alındığı açıklanmıştır. Çalışmamızın ikinci ve son bölümünde ise Türk hukukundaki kalıcı çözüm türleri ve uyum düzenlemesi ile uluslararası hukukta düzenlenen hakların Türk hukukunda nasıl ele alındığı açıklanmış ve bazı öneriler getirilmiştir.
Vesaik mukabili ödemeden doğan uyuşmazlıklara uygulanacak hukuk

Çalışma kapsamında uluslararası ticarette yaygın olarak kullanılan bir ödeme yöntemi olan vesaik mukabili ödeme ve bu ödemeden doğan uyuşmazlıklara uygulanacak hukuk konusu incelenmektedir. Çalışmanın giriş bölümünde uluslararası ticaretin genel yapısı ve uluslararası ticarette kullanılan diğer ödeme yöntemleri ile ilgili bilgi verilmektedir. Birinci bölümde vesaik mukabili ödeme ve bu ödeme yöntemine ilişkin Milletlerarası Ticaret Odası tarafından düzenlenen Tahsiller İçin Yeknesak Kurallar incelenmektedir. İkinci bölümde de vesaik mukabili ödemeden doğan uyuşmazlıklarda, taraflar arasındaki her bir ilişki bakımından yetkili hukukun tespiti hususu incelenmektedir.
Yağma suçunun bir hukuki ilişkiye dayanan alacağıntahsili amacıyla işlenmesi

Yağma suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda malvarlığına karşı işlenen suçlar arasında yer alan bir suç tipidir. Suçun işlenmesiyle birden fazla korunan hukuki değer ihlal edildiği için kanun koyucu tarafından ağır yaptırımlar öngörülmüştür. Hukuk devletinde bireyler haksızlığa maruz kaldıklarında yargı yoluna başvururlar. Kişilerin kendi güç ve imkanlarını kullanarak hak elde etmeye çalışmaları yasaklanmış ve yaptırıma bağlanmıştır. Yağma suçunun hukuki bir ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi hali bu duruma bir örnektir. Türk Ceza Kanunu'nun 150/1. maddesinde daha az cezayı gerektiren hal olarak düzenlenmiştir. Kişinin bir hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla tehdit veya cebir kullanması halinde, ancak tehdit veya kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır. Söz konusu hüküm mahiyeti itibariyle Borçlar Hukuku ile de yakından ilgilidir. Zira hükmün uygulanabilmesi için failin mağdura yönelik bir alacağınınbulunması, bu alacağın hukuki bir ilişkiye dayanması ve eylemin hukuki ilişkiye dayanan bu alacağın tahsili amacıyla işlenmesi gerekmektedir. Tezde yağma suçunun yapısı genel olarak açıklandıktan sonra, suçun hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi hali doktrin ve Yargıtay uygulamaları da dikkate alınarak incelenecektir.
Türk Ceza Kanunu'nda kişisel verilerin basın yayın yoluyla açıklanması suçu

Tezimizin amacı, TCK'nin 136. maddesinde düzenlenen, verileri verme veya ele geçirme suçunun basın ve yayın faaliyeti kapsamında işlenmesi halinde korunan iki menfaate ne şekilde üstünlük tanınacağı vurgulanmak üzere suçun unsurları inceleme konusu yapılmıştır. Suçun kanuni tanımında yer alan yayma hareketinin basın ve yayın faaliyeti ile olan ilişkisi, basın ve yayın faaliyetiyle kişisel verinin işlenmesi halinde çatışan, basının haber verme hakkı ile kişisel verilerin korunması hakkı arasında hangi hakka, ne şekilde üstünlük tanınacağı, kamu menfaati hususu ulusal ve uluslararası yargı kararları ile incelenmiştir. Kişisel verilerin korunması hakkı ile özel hayatın gizliliğinin korunması hakkının birbiri ile bağlantılı olmasından dolayı, kişilere ait ses ve görüntülerin basın ve yayın faaliyeti ile hukuka aykırı işlenmesi halinde hangi suçun oluşacağı, öğreti görüşleri ve ulusal-uluslararası yargı kararları ile incelenmiştir. Kişisel verilerin basın ve yayın yoluyla hukuka aykırı olarak açıklanması halinde hukuka uygunluk sebepleri, ceza genel hukuku prensiplerine göre incelenmek ile birlikte bu hususta Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'ndaki özel düzenlemeye de yer verilerek eleştirilerimiz ortaya konulmuştur. Kişisel Verilerin Korunması Kanununda her ne kadar ifade özgürlüğü kapsamında kişisel verilerin işlenmesi istisna tutularak koruma altına alınmış ise de Türk yargılama sisteminde bugünkü uygulamada temel hak ve özgürlüklere, bilhassa gazetecinin haber verme hakkı ile kamuoyunun bilgilenme hakkına bakışın geriye gittiği gözlemlendiğinden, yasaların düzenlemelerinin daha açık ve net olması gerektiği, gazetecilerin haber verme hakkının Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nda ayrıca yer almasının daha uygun olacağı sonucuna varılmıştır.
İş Hukukunda iş sağlığı ve güvenliğinin örgütlenmesi

Bu tezde iş sağlığı ve güvenliği örgütlenmesi ele alınmıştır. Bu kapsamda resmi ve işyeri örgütlenmeleri incelenmiştir. Resmi örgütlenme kamu kurumlarından oluşur. İşyeri örgütlenmesi iş güvenliği uzmanı, işyeri hekimi, diğer sağlık personeli ve iş sağlığı ve güvenliği kurulu ve biriminden oluşmaktadır. 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'na göre işverenler iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almakla yükümlüdür. Bu kapsamda işverenler iş sağlığı ve güvenliği örgütü oluşturmakla yükümlüdür.
Direnme hakkı ve pozitif hukuktaki değeri

İnsanlık tarihi boyunca insanların birbirleri üzerinde tahakkümü ve bu tahakküme karşı direnç var olagelmiştir. Direncin iktidar ve yönetilen çelişkisi arasında yaşanması kaçınılmaz bir durumdur. Bu durum Antik Yunandan günümüze iktidarın ve iktidara itaatin sınırının tartışılmasına yol açmıştır. Bu tartışmadan çıkan pek çok fikir arasından en aşırı olanı direnme hakkı olmuştur. Direnme hakkı; temel hakların başka bir yol kalmadığında, güç kullanmak da dahil olmak üzere, her yolla savunabileceği düşüncesini ifade etmektedir. Ortaçağın son döneminde merkezileşen krallıklarla kilise arasında oluşan ve daha sonra mezhepler arasında devam eden iktidar mücadelelerinde direnme hakkı fikirleri yaygınlaşmış, Aydınlanma çağıyla birlikte başlayan mutlak monarşilere karşı yapılan devrimlerle zirveye çıkmıştır. II. Dünya Savaşı sonrası dönemde pek çok ülkede yerini sağlamlaştıran sınırlı devlet ve hukuk devleti gibi kavramlarla artık direnme hakkına gerek kalmadığı ve bundan böyle direnme hakkının şiddet hareketlerine bahane olmaktan başka bir işe yaramayacağı düşüncesiyle tehlikeli görülmesine yol açmıştır. Günümüzde hukuk devleti olduğunu iddia eden bir devletin temel hakları ihlal etmeyeceği ya da ihlallerini çeşitli yollarla telafi edeceği düşüncesi ile direnme hakkının nasıl bağdaşabileceği ve eğer bağdaşabilirse bunun sembolik mi, yoksa pratik olarak anlamlı mı olacağı değerlendirilmelidir. Bu çalışmada direnme hakkı kavramı incelendikten sonra, bu kavramın tarihsel gelişimine yer verilecek, mevcut örnekleriyle güncel pozitif hukuktaki değeri sorgulanacaktır.
Türk ve Ürdün Ceza Hukukunda taksir kavramı ve taksirle işlenen suçlar

Çalışmamız konusu olarak, Türk ve Ürdün hukukunda taksir kavramı ve taksirle işlenen suçlarının seçilmesi; her iki hukukta söz konusu suçun nasıl düzenlendiğini ve aralarındaki farklılıkları ve benzerlikleri ortaya koymaktır. Konunun fazla uzatılmaması için belirli sınırlar içinde kalınmış ve benzeri suçlarda karşılaştırılmıştır. Doktrin ve uygulamada; konuya ilişkin görüş ve kararlar kaynakların elverdiği ölçüde yansıtılmaya çalışılmıştır. Bizim katıldığımız ve savunduğumuz görüşler gerekli yerlerde belirtilmiştir. Türk ve Ürdün hukukunda taksirli suçunun olarak belirlediğimiz çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde; birinci kısmında taksir suçunun tarihi gelişimi, ikinci kısmınde ise taksirli suçunun mukayeseli hukuktaki ve Türk Hukukundaki durumuna ve kanuni düzenlemesine yer verilerek husus hakkında genel bilgi verilmiştir. Çalışmamız ikinci bölümünde; taksir kelimesi anlamında ve genel olarak Türk ve Ürdün Hukuku bakımından taksir kavramı ve Kanunu'nda tanımlanma şekli ile taksirin unsurları, taksirin şekilleri ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ve Ürdün Ceza Kanunu'na göre taksirin gerçekleşme şekli olarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık ile taksir çeşitlerini belirtmeye çalıştık. Çalışmamız üçüncü bölümünde ise, her iki hukukunda taksir suçunun koruduğu yarar tespit edilmeye çalışılarak ve özellikle bu suçun faili ve mağdurunun kimler olabileceği konusunda detaylı bilgi verilmeye çalışılarak suç hakkında teknik anlamda genel bilgi verilmek istenmiştir. Bunu hemen akabinde özellikle suçun hukuka aykırılık ile maddi manevi unsurları üzerinde teorik açıklamalar yapılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümün son kısmında suçun özel görünüş halleri üzerinde durulmuştur. Suçun teşebbüsü, iştirağı ve içtimaı şekilleri ve yargılama usulü ele alınmıştır. Çalışma konumuz olan taksir suçu, her iki hukuk bakımından sahip olduğu farklılıklar ve benzerlikler özet olarak sonuç bölümünde yer verilmiştir.