turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anonim şirketlerde kanuni temsilcilerin kamu alacaklarından sorumluluğu

Anonim şirketlerin, şirketin hisse sahipleri ve şirketin işlerini idare eden kanuni temsilcilerinden bağımsız bir tüzel kişiliği bulunmaktadır. Her ne kadar şirketin faaliyetlerinin tüm neticelerinden anonim şirket tüzel kişiliğinin sorumlu olması kural olsa da, anonim şirketlerin kamu borçlarını ifa etmemesi durumunda, ifa edilmeyen borçlardan ötürü anonim şirket kanuni temsilcilerinin sorumluluğuna gidilebilmektedir. Bu durumda, kanuni temsilciler fer'i borçlular olarak kabul edilmekte ve kamu alacakları bu kişilerin kişisel malvarlığından tahsil edilmektedir. Bir diğer ifade ile ifa edilmeyen vergi ve diğer kamu borçlarından dolayı, anonim şirket kanuni temsilcilerinin şahsi sorumluluğu söz konusu olabilmektedir. Kanuni temsilcilerin şirketin kamu borçlarından ötürü sorumlulukları ile ilgili olarak pozitif hukukumuzda çeşitli düzenlemeler bulunsa da, bu düzenlemeler kendi aralarında sistematik bir bütünlük oluşturamamış olup, kendi aralarında çelişkiler içermektedir. Bu düzenlemeler ticari yaşam ve pratikte karşılaşılan durumlar sonucunda ortaya çıkan belirsizlikleri ve ihtilafları çözüme kavuşturabilmek açısından da yeterli seviyede değildir. Hal böyle iken, vergi ve diğer kamu alacaklarını tahsil ile görevli kamu kurumları, yasaların icrasında sıklıkla hata yapabilmekte yahut alacağı en kısa zamanda tahsil edebilmek amacıyla hukuka uygun olmayan işlemler gerçekleştirebilmektedir. Bu çalışma ile kamu alacaklarının anonim şirketlerin kanuni temsilcilerinden tahsil edilebilme koşulları, bu alacaklara ilişkin sorumluluğun içeriği ve mahiyeti incelenerek, problem oluşturan durumların belirlenmesi ve çözüm önerileri getirilebilmesi hedeflenmektedir.
Kişisel ve siyasal haklara ilişkin uluslararası sözleşme

'da yürürlüğe girmiştir. Sözleşme'nin 28. maddesi uyarınca kurulması öngörülen İnsan Haklan Komitesi aynı yıl görevine başlamıştır. Sözleşme'ye Taraf Devletler, Sözleşme'de güvence altına alman haklara ilişkin olarak rapor sunmayı yükümlenmişlerdir. Rapor sisteminin başlıca özelliklerinden birisi, ülkelerin genel durumuyla ilgili bilgi içermesidir. Söz konusu sistemin işleyişi bireylerin veya öteki devletlerin girişimine bağlı olmayıp, görevi Taraf Devletlerce sunulan raporları incelemek ve buna ilişkin kendi görüş ve yorumlarını ilgili Taraf Devletler iletmek olan Komite ile Taraf Devletler arasında yapıcı bir diyalog kurma amacına yöneliktir. Sözleşme, rapor sunum sisteminin yanı sıra, sözleşme hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olarak devletlerarası başvuruya da imkan sağlamakta ve bu bağlamda ortaya çıkan sorunları uzlaştırmak için ikinci bir seçimlik başvuru yoluna imkan tanımaktadır. Rapor sunumu ve devletlerarası başvuru sisteminin dışında Seçimlik Protokol, Bireysel Başvuru adı altında üçüncü bir mekanizmaya imkan sağlamaktadır. Sözleşme'ye Taraf olup, aynı zamanda Seçimlik Protokolü onaylayan Devletlere kendi yargı yetkisine tabii olan ve Sözleşme'de güvence altına alman haklardan herhangi birinin o Taraf Devlet tarafından çiğnendiğini iddia eden bireylerin başvurularının Komite tarafından kabul edilmesi ve incelenmesinin kabulü yükümlülüğünü getirmektedir. 123
İdari yargıda manevi tazminat

İdari yargıda manevi tazminat başlıklı bu çalışmada, hukuk devleti ilkesini benimseyen bir idarenin sorumluluğu ve sorumluluğun bir sonucu olarak tazmin borcu kapsamında bulunan manevi tazminat konularında öğretide yer alan görüşler ile yüksek mahkeme içtihatları incelenmiştir. Öğretide kabul edilen görüşler ile içtihatlardaki farklılıklar yeri geldikçe yüksek yargı kararları ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Manevi tazminat miktarının belirlenmesine etki eden faktörler ve tazmine ilişkin ilkelere de yer verilmiştir. Son zamanlarda yargı kararlarında yer verilen rücu meselesini de yer verilmiştir.
İdare Hukuku açısından yapı denetimi

Türkiye Cumhuriyeti topraklarının büyük bir bölümü, yeryüzünün en aktif deprem kuşaklarından birinin içerisinde yer almaktadır. Bunun yanı sıra, nüfusun büyük bir bölümü de yüksek riskli deprem bölgelerinde ikamet etmektedir. Geçmişte yaşanan depremlerde yaşanan can ve mal kayıplarının büyüklüğü, yapı üretimi sürecinin devletin sıkı denetimi altında yürütülmesi zaruriyetini ortaya koymuştur. Dünyada hızla ilerleyen teknolojik gelişmeler, kamusal nitelikteki tüm faaliyetlerin bizzat idare tarafından yapılmasına engel olmaktadır. Sosyal devlet anlayışının gün geçtikçe daha fazla alanda geçerlilik kazanması, tüm faaliyetlerin idare tarafından gerçekleştirilebilmesini imkansız hale getirmektedir. Özellikle geçmişşte yaşanan deprem ve diğer afetler sebebiyle ortaya çıkan sonuçlar, can ve mal güvenliği ile yakın ilişki içerisinde olan yapı üretimi faaliyetinin denetlenmesinde, idarelerin görevlerini eksiksiz olarak yerine getirmeleri hususunda aksaklıklar yaşandığını göstermiştir. Bu sebeple teknik nitelikte, bağımsız ve objektif yapı denetiminin teminini sağlamak maksadıyla, 2001 yılında 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun kabul edilerek yürürlüğe girmiştir. Yapı denetimi faaliyetini yürütmek üzere görevlendirilen özel hukuk tüzel kişiliğini haiz yapı denetim kuruluşları, bu görevlerini, yapı sahibi ile akdettikleri sözleşme ilişkisi içerisinde yürütürken, Yapı Denetimi Hakkında Kanun ile belirlenen idari merciler karşısında da sorumluluk taşımaktadırlar. Yapı denetim faaliyetinin kamusal niteliği, yapı denetimi faaliyetinde görev alan süjelerin, birbirleri ile ilişkilerini karmaşık hale getirmekte, denetimi yapan yapı denetim kuruluşlarının, faaliyetlerinin niteliğinin belirlenmesini de güçleştirmektedir. Tüm bu karmaşık ilişkiler, yapı denetimi faaliyetinin hukuksal olarak irdelenmesini gerektirmektedir. Yapı denetim faaliyetleri sırasında, yapı sahibi, yapı denetim kuruluşu, yerinden yönetimler ve merkezi yönetim arasındaki hukuki ilişkilerin bir gereği olarak, birçok idari işlem tesis edilmektedir. Bu işlemlerin, idare hukuku ilkeleri bakımından değerlendirilmesi ve yorumlanması, kamu menfaatleri ile yapı sahibi bireylerin hak ve menfaatlerinin dengelenmesi bakımından önemlidir. Bu kapsamda, çalışmamızın birinci bölümünde, yapı denetimi kavramı, doğuşu, gelişimi ve hukuki kaynaklar incelenmektedir. İkinci bölümde, yapı denetimi faaliyeti için kanunla görevlendirilmiş olan yapı denetim kuruluşları tarafından yapı denetim faaliyetlerinin yürütülmesi değerlendirilmektedir. Üçüncü bölümde ise yapı denetim kuruluşunun yükümlülükleri ve sorumluluğu irdelenmektedir.
Tıbbi bilirkişi

Bilirkişilik kurumu, yargı sistemi içerisinde büyük öneme sahiptir. Bu sebeple bilirkişilik alanında yaşanılan problemlere çözüm getirilmesi amacıyla 6754 sayılı Bilirkişilik Kanunu çıkarılmış ve bu kanunla bilirkişilik kurumsallaştırılmıştır. Sağlık hukuku alanında başvurulan tıbbi bilirkişilerin seçimi de yine bu yasada belirtilen usul ve esaslara göre yapılmaktadır. Fakat tıbbi bilirkişilik özel ve önemli bir alanı ifade etmesi sebebiyle uygulamada çoğu zaman aksaklıklara sebep olmaktadır. Yargıtay kararları incelendiğinde sık sık yerel mahkemelerin vermiş oldukları kararların bozulmasını ve tekrar bilirkişi incelemesinden geçirilmesini zorunlu kılmıştır. Özellikle her dosyada birden fazla bilirkişi raporunun mevcut olması, büyük eleştirileri beraberinde getirmiştir. Bu yönde yapılan eleştirilere bakıldığında; raporlar arasında çelişkilerin giderilmemesi, mahkemelerin bilirkişi atamalarında hataya düşmeleri ve bilirkişi raporlarının gerekli dikkati ve özeni göstermemeleri sayılmaktadır. Bu sebeple tıbbi bilirkişinin seçiminde belirtilen kriterlere uyulmamasının yanında tıbbi bilirkişlerin mahkemelere sunmuş oldukları raporlarda şekil ve içeriklerine gerekli dikkat ve özeni gösterilmemeleri sayılmaktadır. Bu sebeple tıbbi bilirkişi, incelemelerinde iki ayrıma gidilmesi, raporların daha anlaşılır olmasını ve mahkemelerin de raporları daha doğru anlamalarını kolaylaştıracaktır. İlk ayrımda ceza ve hukuk davalarında tıbbi verilerin anlamlandırılması için başvurulan tıbbi bilirkişi bulunurken, ikinci ayrımda hekimin yapmış olduğu tedavi-ameliyat-tetkiklerin tıp kurallarına uygun yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi için başvurulan tıbbi bilirkişi bulunmaktadır. Bu sebeple tıbbi bilirkişiden hangi ayrım için yardım istenmişse, mahkemeye o yönde yardımda bulunarak tıbbi bilirkişilerin seçilmesi gerekecektir. Bu çalışmada tıbbi bilirkişiliğin zor bir görev olması sebebiyle dikkat edilmesi gereken hususlar üzerinde durularak çözüm öneri sunulmaktadır.
Türk İdari Yargılama Hukukunda ivedi yargılama usulü

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda 18.06. 2014 tarihli ve 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la köklü değişiklikler yapılmıştır. Bu değişikliklerden birisi de 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinde, özel bir yargılama usulü olarak düzenlenen ivedi yargılama usulüdür. Hukukumuzda öngörülen bu yeni yargılama usulü ile birlikte artık idari yargıda uygulanan tek tip yargılama usulü sona ermiştir. Dolayısıyla bu düzenleme ile birlikte ivedi yargılama usulüne tabi olan uyuşmazlıklar, genel yargılama usulünden farklı şekilde öngörülen usul kuralları dahilinde çözüme kavuşturulacaktır. İvedi yargılama usulü, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda öngörülen belirli konulardaki davalar için uygulanacak şekilde ve genel yargılama usulüne göre daha hızlı işleyen bir yargılama usulü niteliğinde düzenlenmiştir. İvedi yargılama usulündeki temel amacın ise belirli nitelikteki uyuşmazlıklar için yargılama sürecinin hızlandırılması olduğu görülmektedir. Bu çalışmada Türk İdari Yargılama mevzuatında öngörülen ve ivedi yargılama usulü başlığıyla düzenlenen bu yargılama usulü ile ilgili olarak kapsamlı bir inceleme yapılmaya çalışılacaktır.
Türk Hukukunda yardımcı kişilerin fiillerinden sorumluluk

Günümüz dünyasında ekonomik ve sosyal konjonktür borçluları yardımcı kişilere başvurmaya zorlamaktadır. Tezin çalışma alanı Türk Borçlar Kanunu'nun 116. maddesinde düzenlenmiş olan yardımcı kişinin fiillerinden sorumluluk kurumudur. Tezin amacı ve asıl odak noktası Türk Hukuku (TBK 116) ekseninde sorumluluğun şartları ve tartışmalı hususlar olacaktır. Özellikle de Yargı kararları ve doktrin arasındaki çekişme sunulacaktır. Aynı zamanda İsviçre Borçlar Kanunu art. 101) ve Alman Medeni Kanunu (ş278) da incelenecektir. Bu kapsamda, sayısız yargı kararı ele alınacaktır. Tezde ilk bölüm, sorumluluğu genel hatlarıyla inceleyecektir. İkinci bölümde sorumluluğun şartları sunulacaktır. Nihayet, üçüncü bölüm sorumluluğun hüküm ve sonuçlarını ortaya koyacaktır.
Gemi kaynaklı deniz kirliliğinin önlenmesinde değişen yetki dengeleri bağlamında liman devleti yetkisinin artan önemi ve liman devleti denetimi

Deniz kirliliğinin giderek artan bir şekilde tüm milletlerarası toplumu tehdit etmeye başlamasının ardından, milletlerarası toplumun bu konuda kararlı bir mücadele sergilediği ve özellikle gemi kaynaklı kirlilik konusunda ayrıntılı düzenlemeler getirdiği görülmektedir. Tezimizde milletlerarası toplumun gemi kaynaklı kirliliğin önlenmesi konusundaki mücadelesi, deniz hukukundaki geleneksel yetki dengelerinde bir değişime sebep olup olmadığı açısından incelenmiş ve bu bağlamda liman devleti yetkisinin artan önemi tartışılmıştır. Devletlerin kendi limanlarında bulunan gemiler üzerinde, ülkesellik prensibi gereğince kural olarak mutlak yetki sahibi olmalarına rağmen uzun zaman gemilerin faaliyetlerinden olumsuz etkilenmedikleri sürece yetki kullanmaktan kaçındıkları görülmüştür. Ancak gemi kaynaklı kirliliğin önlenmesi konusunda yapılan milletlerarası sözleşmelerde, özellikle de kolay bayrak uygulamasının etkisiyle, bayrak devleti yetkisinin yetersiz kalması sonucu liman devletlerine giderek daha önemli roller verildiği görülmüştür. Deniz hukukunda bayrak devletleri ile kıyı devletleri arasındaki tarihi menfaat çatışmasında bir uzlaşma noktası olarak milletlerarası hukukta yerleşmeye başlayan liman devleti yetkisi, devletler arasındaki yetki dengelerinin liman devleti lehine değişim geçirdiğini göstermektedir. Deniz hukukunda devletler arasındaki geleneksel yetki paylaşımının değerlendirildiği ilk bölümdeki incelemeler esas olarak 1958 Cenevre Deniz Hukuku Sözleşmeleri ışığında yapılmıştır. İkinci bölümde deniz kirliliği sorunu, gemi kaynaklı kirlilikle ilgili milletlerarası sözleşmeler ve kolay bayrak kavramı incelenmiştir. Üçüncü bölümde gemi kaynaklı kirliliğin önlenmesine ilişkin 1982 tarihli Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi ile getirilen düzendeki yetki paylaşımı incelenmiş ve liman devleti yetkisinin değişen rolü tartışılmıştır. Tezimizin son bölümünde liman devleti denetimi konusunda yapılan bölgesel düzenlemeler ve Türkiye'de yapılan liman devleti denetimi incelenmiştir.
Legal grounds for holding transnational corporations directly responsible for human rights violations under public international law

Devletlerin benimsediği neo-liberal politikalar ve ekonomik küreselleşme olgusu sonucu güçlenen ulus-aşırı şirketlerin işledikleri insan hakları ihlalleri nedeniyle öz-düzenleme ve pazar kurallarına dayalı rejimler günümüzde insan hakları ihlallerini önlemede yetersiz kalmaktadır. Ulusal hukuk düzenlerindeki sorumluluk mekanizmaları da ulus-aşırı faaliyet gösteren şirketlere karşı etkili bir biçimde işletilmemekte ve hem mağdurların zararları yeterince giderilememekte hem de cezasızlık durumları ortaya çıkmaktadır. Oysa, şirketler, özellikle uluslararası insan hakları hukukunun ve insancıl hukukun emredici kuralları çerçevesinde insan hakları yükümlülüklerine sahip olduklarından, bunları ihlal etmeleri halinde, içhukuk mekanizmalarına tamamlayıcı olarak yetkilendirilmiş uluslararası yarı-yargısal ya da yargısal kurumlar önünde sorumlu tutulabilmelidirler.
Sendika üyeliğinin güvencesi

Türk sendikacılık hareketinde sendika özgürlüğü ilkesine ulaşma amacı sendika üyelerinin güvencelerinde oluşacak sorunların çözümü ile mümkündür. İşçilerin, işverene karşı haklarını koruması ve bu nedenle dilediği sendikaya üye olması, sendika üyeliğinden ayrılması ve serbestçe kanuni sınırlar içerisinde sendikal faaliyette bulunması hiçbir zaman ve hiçbir koşulda engellenmemelidir. Çalışmamız 'Sendika Üyeliğinin Güvencesi' şeklinde adlandırılmıştır. Çalışmamızın ilk bölümünde 'Sendika Kavramı ve Sendikal Özgürlükler' başlığı ile sendika, sendika özgürlüğü, kaynaklar, sendikanın unsurları ve sendikanın kuruluşuna yer verilmiştir. Sendika üyeliğinin güvencelerinin öğrenilmesi için bu bölümde anlatılanlar bir başlangıç teşkil etmektedir. İkinci bölümde 'sendika üyeliği' önemli görülen konu başlıkları açılmak suretiyle incelenmiştir. Sendika üyeliğinin şartları, üyelik işlemleri, üyelerin hakları ve borçları, eski-yeni kanun karşılaştırılması yapılmak suretiyle incelenmiştir. Önceki düzenlemelere getirilen eleştirilere de yine bu bölümde yer verilmiştir. Çalışmamızın üçüncü bölümü 'Sendika Üyeliğine Bağlı Güvenceler' başlığıyla incelenmiştir. Bu başlık çalışmamızın ana konusunu oluşturmaktadır. Bu bölümde güvence kavramından, işçinin işe alınma, çalışma süresince ve iş sözleşmesinin sona ermesi sırasında sendika üyeliği ve güvenceleri önceki ve yeni düzenlemelerle karşılaştırılmak ayrıca doktrinde görüşler ve Yargıtay kararları da belirtilmek suretiyle incelenmiştir.
1982 Anayasası'nda güçlü yürütmenin kökenleri

Siyaset bilimi ile ilgili çalışmalarda, son yıllarda, kurumsal incelemeler önemli derecede artış göstermiştir. Son yıllarda, farklı ülkelerin farklı ekonomik performanslar göstermeleri ve bu farklılıkların kurumsal nüanslarla açıklanabilmesi ve 1989 sonrası komünist rejimlerin çökerek demokrasiye geçiş süreci yaşamaları nedeniyle 'anayasal mühendislik' ihtiyacı ortaya çıkmış; bu aşamada, yeni demokratikleşen ülkelere, diğer demokrasilerdeki kurumsal düzenlemelerin ithal edilmesi ve bu kurumların ne derece adapte edilebileceği tartışma olmuştur. Türkiye'de de, bu gelişmelerle kurumsal tartışmalar yaşanmakla ve var olan sistemin işlerliği sorgulanmakla birlikte sistem ile ilgili tartışmalar Cumhuriyetin kurulması ve Cumhuriyetin ilk Anayasası'na kadar uzanmaktadır. Ancak, bu konuda tartışmaların yoğunlaştığı dönem, 1980 Askeri Müdahalesi öncesi dönemdir. Bu konu ile ilgili tartışmalar anayasa tartışması haline getirilmiş ve sonuçta 1982 Anayasası ortaya çıkmıştır. 1961 Anayasası kendinden önceki döneme tepki niteliği taşıdığı gibi, 1982 Anayasası da 1961 Anayasası'na olan tepkinin ürünüdür. 1950- 1960 arası, DP, parlamentoda sahip olduğu çoğunluğa dayanarak bir takım hukuk dışı yollara başvurmuş ve Anayasa Mahkemesi gibi Anayasa'ya aykırılığı inceleyen bir koruyucu faktörün bulunmayışı da yürütmenin keyfi davranmasını kolaylaştırmıştır. Bu endişeden yola çıkan 1961 Anayasası; Anayasa Mahkemesi, MGK, Cumhuriyet Senatosu, özerk üniversite ve TRT gibi supaplara yer vererek yürütmeyi frenlemeye çalışmıştır. 1980 öncesi ülkede yaşanan bunalım, tüm suçlamaların 1961 Anayasası'nın bu yapışma yönelmesine yol açmış ve sonuçta iktidarın cumhurbaşkanında somutlaşmak üzere yoğunlaşması ile sonuçlanmıştır. 1982 Anayasası'nda böyle bir çözüm öngörülmüş olması; yürütmeye güç kazandırmasının yanı sıra, yürütmenin iki kanadı olan başbakan ile cumhurbaşkanı arasında kriz boyutuna varan çatışmaların yaşanmasına da yol açmıştır. Bu çıkmaza son vermek adına; güçlü yürütme taraftarları, bu defa da, başkanlık veya yan-başkanlık sistemine geçilmesini gündeme taşımışlardır. Ancak, çıkmaza son vermenin yolu cumhurbaşkanını güçlendirmeden geçmişyor. Türkiye gibi heterojen toplumlarda, farklı renklerin temsiline imkan veren parlamenter sistemin demokrasinin performansı açısından daha başarılı olacağı gözlemleniyor. Ayrıca, kurumsal düzenlemeler tek basma bir toplumu dönüştürecek güçte değildir. Sisteme bütüncül açıdan yaklaşım, hükümet sistemi tartışmalarım rafa kaldıracak ve gündemi Türkiye'nin demokrasinin pekişmesi oluşturabilecektir. 236
Vergi yargısında istinaf kanun yolu incelemesi

Kamusal kaynakların en önemli kalemlerinden olan vergilerin toplanması, konulması ve vergilendirmeye ilişkin yapılan her türlü işlem toplumsal hayatta her anlamda bir etki doğurmaktadır. Bu nedenler vergiye ilişkin oluşumlarda yapılacak değişikliklere toplumlar hassasiyet geliştirmişlerdir. Vergiye ilişkin oluşumlarda olduğu gibi adalet sisteminde yapılan değişiklikler de toplumda hızlı ve etkin şekilde olumlu veya olumsuz tepki doğurmaktadır. Bu çalışma da yargı sisteminde yapılan önemli değişikliklerden birinin vergi yargısı üzerine etkileri ve benzeri uygulamaların farklı ülkelerde ve yargı kollarında görünümleri incelenmiştir. Tüm bu inceleme ile hedeflenen yapılan yargısal değişikliğin kısa zaman içerisinde istenilen sonuca ulaşılamasa bile beklenen faydayı sağlayıp sağlamadığının belirlenmesine ilişkindir.
İklim değişikliği nedeniyle devletlerin sorumluluğu

İnsan kaynaklı faaliyetlerin iklim değişikliğine yol açtığı ispatlanmıştır. İklim değişikliği ekonomik, sosyal, politik ve hukuk alanında belli sorunlar yaratmaktadır. İklim değişikliği nedeniyle birçok insan yerinden edilmekte, yaşam hakkı, sağlık hakkı, gıda güvenliği, temiz su kaynaklarına ulaşma hakkı başta olmak üzere insan hakları ihlal edilmektedir. Bazı küçük ada devletlerinin iklim değişikliğine bağlı olarak yok olacağı öngörülmektedir. Bu durum devletlerin self determinasyon hakkı ve uluslararası barış ve güvenlik konularını gündeme getirmektedir. İklim değişikliği ile ilgili çalışmalar 1979 yılına dayanmaktadır. Ancak bu konudaki ilk ciddi adım 1992 tarihli Rio Konferansında kabul edilen Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesidir. Sözleşmenin amacı iklim değişikliğine neden olan tehlikeli insan kaynaklı etkinin önlenmesidir. Sözleşme ile kurulan Taraflar Konferansının kararları ile Sözleşmenin amacının yerine getirilmesi hedeflenmektedir. Bu doğrultuda Üçüncü Taraflar Konferansında kabul edilen Kyoto Protokolü ile sera gazı azaltım hedefleri belirlenmiştir. Kyoto Protokolünün eksiklerin giderilmesine yönelik çalışmalar yeni bir antlaşma ihtiyacını doğurmuş ve sonuç olarak Paris Antlaşması kabul edilmiştir. İklim değişikliği ile mücadele etmeyi amaçlayan adı geçen hukuki düzenlemeler taraf devletlere belli yükümlülükler yüklemektedir. Uluslararası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklere uymamak devletlerin sorumluluğunu doğurur. Uluslararası Hukuk Komisyonu tarafından 2001 yılında uluslararası örf adet hukuku kurallarının kodifiye edilmesi ile Devletlerin Uluslararası Hukuka Aykırı Eylemlerinden Sorumluluğu Taslak Maddeleri kabul edilmiştir. Taslak Maddelere göre uluslararası hukuka aykırı bir eylem devlete atfedilebiliyorsa devletin sorumluluğu mekanizması işletilebilir. Söz konusu Maddeler devletlerin iklim değişikliğine neden olması durumunda uygulanabilir niteliktedir. Uluslararası yargı organları aracılığıyla devletlerin sorumluluğu ileri sürülebileceği gibi devletlerin iç hukuk yollarına ve uluslararası örgütlerin çözüm mekanizmaları da başvurulabilir.
Vergi İcra Hukukunda haciz yolu ile takip

Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun, devlet ve diğer kamu kuruluşlarının kamu hukukundan doğan alacaklarının tahsilini düzenlemektedir. Bu idarelerin özel hukuktan doğan alacakları ile özel hukuk gerçek ve tüzel kişilerinin alacaklarının tahsilini ise İcra ve İflas Kanunu düzenlemektedir. Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun, kamu alacaklarının tahsilinde farklı düzenlemelere yer vermiştir. Bu düzenlemelerin başında, vadesinde ödenmeyen söz konusu alacakların cebren tahsili için devlete ve diğer kamu kuruluşlarına, özel hukuk gerçek ve tüzel kişilere tanınmayan hak ve yetkiler vermesidir. Devlet ve alacaklı diğer kamu kuruluşları, kamu gücünün ifadesi olan bu üstün hak ve yetkileri kullanarak, kamu alacağını tahsil etme imkanına sahiptirler. Cebren takip ve tahsil işlemlerinin başlayabilmesi için ilk şart, usulüne uygun olarak tarh ve tahakkuk ettirilen kamu alacağının vadesinde ödenmemiş olmasıdır. Fakat kamu alacaklarında cebren tahsilata geçmek için vadenin dolmuş olması tek başına yeterli değildir. Bunun yanı sıra idarenin tek taraflı irade beyanı ile düzenlenen ödeme emrinin çıkarılmış olması ve vadesi geçmişş borcunu ödemeye borçlunundavet olunması gereklidir. Usulüne uygun olarak borçluya, ödeme emri tebliğ edilmeden cebren tahsilata girişilemez. Vadesinde ödenmeyen kamu alacağı tahsil dairesince cebren tahsil olunur. Uygulamada en çok kullanılan cebren tahsil şekli hacizdir. Haciz yapılmakla borçlunun haczedilen mallar üzerindeki tasarruf etme imkanı kaldırılmış olur. Ancak borçlu, kamu alacaklısının iznini almak suretiyle haczedilen mallar üzerinde tasarrufta bulunabilir. Haczin asıl sonucu haczedilen malların satılarak paraya çevrilmesi, dolayısıyla kamu alacağının ortadan kalkmasıdır. Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanması sırasında idarece yürütülen işlemler genel olarak idari yargının denetimine girdiğinden, idari işlemlerle ilgili olarak açılacak davalarında kural olarak idari yargıda çözümlenmesi gerekmektedir. Ancak, kanunun ilgili maddelerinde yapılan düzenlemelerde, istihkak, iptal, iflas, konkordato davaları ile ihalenin feshi davaları genel mahkemelerde görülüp çözümlenmektedir.
Motorlu taşıt sektöründe fikri mülkiyet hukuku ve rekabet hukuku ilişkisi

İMotorlu Taşıt Sektöründe Fikri Mülkiyet Hukuku ve Rekabet Hukuku İlişkisi? konulu yüksek lisans tezi çalışmasında, motorlu taşıt sektöründeki satış sonrası hizmetler pazarında onarım amaçlı kullanılan yedek parçalara ilişkin tasarım hakkının mutlak şekilde korunmasının yol açtığı rekabet sınırlamaları ve söz konusu soruna yönelik gelişmiş hukuk düzenleri ve Türk hukukunda benimsenen yaklaşımlar incelenmiştir. Bu çerçevede işbu çalışmada; bir endüstriyel tasarım türü olarak yedek parçaların hangi fikri mülkiyet hukuku rejimleri kapsamında korunduğu, belirtilen rejimlerin hak sahibine tanıdığı inhisari yetkilerin satış sonrası hizmetler pazarındaki rekabet düzeyine etkisi ve söz konusu alanda fikri mülkiyet ve rekabet hukuku arasındaki dengenin sağlanabilmesi için yabancı hukuk düzenlerinde gerçekleşen çözüm arayışları değerlendirilmiş; belirtilen hususlar dikkate alınarak Türk hukuku bakımından ulaşılan sonuçlar ve muhtemel çözüm önerileri sunulmuştur.