turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Almanya Federal Cumhuriyeti'nin doğu politikası (1949-1990): Almanya sorununun gölgesinde kriz ve uzlaşı

Bu tezde, 1945'te başlayan ve Almanya'nın bölünmesiyle sonuçlanan işgalden, Almanya'nın yeniden birleşmesine kadar geçen dönemde Almanya Federal Cumhuriyeti'nin doğu politikası incelenmiştir. Araştırmanın temel varsayımı, Almanya Federal Cumhuriyeti'nin, yumuşama dönemine kadar Batı'yla kurduğu iyi ilişkilerin benzerini yumuşama döneminden sonra Doğu'yla kurduğudur. Tez kapsamında doğu politikası, belirli bir dönemin konusu olarak değil, Almanya sorununun ve Soğuk Savaş'ın başından sonuna kadar bir bütün halinde ele alınmıştır. Bu bağlamda, Federal Cumhuriyet'in ile Doğu Bloku ilişkilerinde en önemli konu olan Almanya sorununun gelişim seyri içinde Bonn'un Doğu'ya yaklaşımı, tezin ana çerçevesini oluşturmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde, İkinci Dünya Savaşı'nın sonundan Berlin Krizi'ne kadar Federal Cumhuriyet'in uluslararası sistemdeki yeri ve Almanya sorununa yaklaşımı tespit edilmiştir. Berlin Krizi'nin değerlendirilmesiyle başlayıp, yeni doğu politikasının mimarı Willy Brandt'ın görevden ayrılmasıyla biten ikinci bölümde, Federal Cumhuriyet ile Doğu Bloku'nun ilişkilerinde krizden uzlaşıya yaşanan dönüşüm incelenmiştir. Son bölümde ise, Bonn'un doğu ilişkilerinin, yumuşama döneminde ve sonrasında ortaya çıkan uluslararası konjonktürde nasıl konumlandığı irdelenmiştir. Almanya'nın birleşme sürecinde Federal Cumhuriyet'in doğu politikası değerlendirilerek çalışma sonlandırılmıştır.
Turkey's relations with İsrael in the 2000s: A constructivist perspective

Bu tezin temel amacı, 2000'li yıllarda Türkiye'nin İsrail'le olan ilişkilerini Türkiye'nin devlet kimliği bakış açısından anlamaktadır. Tezin araştırma sorusu, 'devlet kimliği' kavramının Türk-İsrail ilişkileriyle ilgili olup olmadığı, ilgili ise, ilişkileri hangi dereceye kadar açıklayıcı olduğudur. Bu tez, 2000'li yıllarda Türkiye'nin devlet kimliğinde süreklilik veya değişim olup olmadığını da ele almaktadır. Bu doğrultuda, söz konusu tez, teorik bir çerçevede nihai bir analize varmak amacıyla, Türkiye'de Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarı öncesi ve sonrasını kıyaslamaktadır. Bu tez, Türkiye-İsrail ilişkilerinin, 1990'lı yıllarda 'stratejik ilişkiler' tanımlamasından 2000'li yıllarda 'krizler dönemine' dönüşmesine yönelik değişiminin, Türkiye'nin Batılı devlet kimliğinin Ortadoğululaşmış Merkez Ülke / Osmanlı İmparatorluğu'nun Mirasçısı kimliğine dönüşmesiyle açıklanabileceğini ileri sürmektedir.
Hazar Denizi'nin stratejik analizi

Hazar Denizi; Kuzeybatı Asya'da, Azerbaycan, İran, Kazakistan, Rusya ve Türkmenistan arasında kalan bölgede, günümüz enerji kaynaklarının temelini teşkil eden fosil enerji rezervlerinin merkezinde bulunmakta ve önemi her geçen gün biraz daha artmaktadır. Dünyanın en büyük kapalı su kütlesi olan Hazar, coğrafi tanımı gereği bir göl niteliğinde olmasına karşın büyüklüğü nedeniyle deniz olarak isimlendirilmektedir. Hazar, son yıllarda bölgesel güçlerin, uluslararası ve hükümet dışı aktörlerin politikalarının buluştuğu bir yer haline gelmiştir. Hazar Denizi'nin Basra Körfezi ve Sibirya'daki rezervlerden sonra en büyük petrol ve gaz rezervlerine sahip olduğu tahmin edilmektedir. Bugün dünya jeopolitiğinde gittikçe artan bir öneme sahip olan Hazar Denizi; bulunduğu konum, çıkarılan yeraltı kaynaklarının taşıma şeklinin Türkiye'yi yalandan ilgilendirmesi, bölgedeki kültürel ve tarihsel yapının, etnik özelliklerin Türkiye ile olan yakınlığı çerçevesinde ülkemiz için hayati öneme haizdir. Bu çalışmada; öncelikle Hazar'a coğrafi özellikleri açısından bakılmış, dünyanın en eski medeniyetlerine ev sahipliği yapan bir bölge olması nedeniyle tarihi gelişim süreci irdelenmiş, etrafım çevrelemekte olan ülkelerin siyasi ve ekonomik yapılan incelenmiş, bölgeye yönelik jeopolitik yaklaşımlar ele alınmış, enerji kaynaklan ile taşıma yöntemleri değerlendirilmiş ve dünyanın ilgi odağı haline gelen bölgedeki dış müdaheleler ile büyük paylaşım hesaplan çerçevesinde geliştirilmesi gereken stratejiler belirlenmeye çalışılmıştır.
Filistin-İsrail arasındaki temel sorunlar ve Uluslararası Hukuk

20. yüzyıl boyunca var olan ve çözüm sağlanamamasının yanı sıra sürekli olarak büyüyen Filistin sorunu, sadece İsrail ve Filistin topraklarını ilgilendiren bir sorun olmamış, gerek büyük güçlerin gerekse de komşu Arap ülkelerinin de dolaylı / dolaysız taraf oldukları bir sorun olarak günümüze kadar devam etmiştir. Filistin Sorunu'nun tarihsel arka planının açıklanmasında Birleşmiş Milletler tarafından alınan kararlar paralelinde konu analiz edilerek, Birleşmiş Milletler'in sorundaki öneminin ortaya konulması amaçlanmıştır. Temel sorunlar olarak kabul edilen Kudüs, Filistinli mülteciler, İsralli yerleşimciler, su ve duvar inşası sorunlarının gelişimi ve çeşitli sözleşmelerle bu sorunların çözümlerinin ortaya konulması ise, uluslararası hukukun konuyla ilgili yetersiz kalmadığını kanıtlamıştır. Bu durumda, sorunlarla ilgili uluslararası hukuk kararlarının uygulanmasıyla çözümün sağlanabileceği sonucuna varılması önemlidir. Ayrıca Filistin Devleti'nin kurulmasının önündeki en önemli engellerden olan Fetih / HAMAS ve Gazze / Batı Şeria bölünmüşlüğünün yarattığı olumsuz gelişmeler, Filistin Sorunu'nun çözümsüz kalmasına neden olmaktadır. Bu çözümsüzlük durumu, yabancı bir devletin işgali altında olma durumundan kaynaklanan self-determinasyonun Filistin Sorunu'nda yeterince tartışılamaması sonucunu doğurmaktadır. Uluslararası hukuk açısından, temel sorunların uzlaşılabilecek çözümleri olmasına rağmen, İsrail'in uluslararası toplumu, Birleşmiş Milletler'i ve uluslararası hukukun kararlarını hiçe sayan tutumu nedeniyle sorunlar çözümsüz kalmaya devam etmektedir. Uluslararası hukuk kararlarıyla sorunların çözümlerinin sağlanabilmesi için, başta ABD olmak üzere uluslararası toplumun ortak bir tutum göstermesi gerekmektedir. Uluslararası hukukun uygulanabildiği örneklerdeki ortak nokta olan büyük güçlerin ve Birleşmiş Milletler'in etkin bir şekilde devreye girmesi durumu Filistin Sorunu'nda var olmadığı için sorun çözümsüz kalmaya devam etmektedir.
Energy - security nexus in the gulf

Hayatın neredeyse tümüyle petrol ihracatına ve gelirlerine bağlı olduğu körfez ülkelerin, öncelikle 1. Dünya savaşı öncesi konumu gereği daha sonra da sahip olduğu doğal kaynaklar sebebi ile global güçlerin odak noktası olmuştur. Petrol ve ürünlerinden başka, katma değer oluşturabilecek hiçbir üretimin olmadığı söz konusu bu altı ülkenin bir alt bölgesel güvenlik kalkanına ihtiyaçlarının olduğu gerek Britanya imparatorluğu döneminde, gerekse de Amerika'nın bölge üzerinde hakimiyet kurmaya başlaması ile ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda söz konusu çalışma enerji-güvenlik bağlantısında petrolün oynadığı önemli rolü bu ülkelerin verimli şekilde kullanıp kullanmadığı, Dünya petrol rezervlerinin neredeyse %65.5'ini ihtiva eden bu ülkeler için petrolün nasıl bir kalkan oluşturduğunu açıklamaya çalışmaktadır. Aynı zamanda çalışma, son derece önemli bir stratejik hammadde olan petrolün ve bundan elde edilen büyük gelirlerin körfez güvenliğinin, yanlızca ekonomi politiğini değil bununla birlikte bağımlılığı ve buradaki rant sistemini incelemeye alıp, demokratik olmayan fakat içeride rejim kaygısı dolayısıyla bağımsızlıklarından feragat etmiş rantiye devletlerin ve kurmuş oldukları Körfez İşbirliği Konseyi'nin, Amerikan çıkarlarının aksine bir politikayı da sürdüremeyeceğini ortaya koymaktadır.
1990 sonrası Nil Nehri sularının paylaşımı 'üç kıyıdaş ülke; Mısır, Sudan, Etiyopya'

Bu çalışmada, 1990 sonrasından günümüze özellikle soğuk savaş sonrasında meydana gelen yeni politik ilişkiler ve jeopolitik konum ekseninde Nil Havzası kıyıdaş ülkelerinden Mısır, Sudan ve Etiyopya ülkeleri arasında yaşanan Nil Nehri sularının kullanımı ve paylaşımı ile ilgili su sorunları ve nedenleri incelenmiş, geleceğe yönelik muhtemel sorunlar ve çözüm önerileri ele alınmıştır. İşbirliği çerçevesinde yeni metotlar ile su ve enerji bağlantısının çözülmesi refahın sağlanması ve bölgesel birleşmeyi sağlayacağı düşünülerek su sorunun çözümüne ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır. Nil Havzası kıyıdaş ülkeleri arasında enerji havuzları oluşturularak, bölgede sanayinin gelişmesi için gereken ucuz enerji sağlanmalıdır. Böylece Havza'da Nil Nehri sularının paylaşımı ve kullanımı konusunda yaşanan sorunlar azalcaktır.
Borders at the agenda of the Turkish Parliament: An analysis of debates on mass refugee flows from Bulgaria (1989), Iraq (1991) and Syria (2011-2013)

Bu araştırma kitlesel göç akımları esnasında Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde sınırların kavramsallaştırılmasını analiz etmektedir. Devletlerin sınır kavramsallaştırmaları onların göç, sığınmacı ve vatandaşlık gibi alanlardaki politikalarını değerlendirmek adına önem teşkil etmektedir. Bu araştırma, sığınmacıların sınırda kabulüne ilişkin kuramsal, ampirik ve politika odaklı tartışmalara katkıda bulunmayı amaçlayarak şu araştırma sorusuna cevap aramaktadır: Kitlesel sığınma akımı esnasında Türk devleti ulusal sınırları nasıl ve hangi boyutlarda kavramsallaştırmaktadır? Araştırma 1989'da Bulgaristan'dan, 1991'de Irak'tan ve 2011- 2013 arasında Suriye'den Türkiye'ye yönelen üç kitlesel sığınma akımını karşılaştırmaktadır. Meclis tutanaklarından ve üst düzey bürokratlarla derinlemesine mülakatlardan edinilen verilerle, nitel içerik çözümlemesi analizi yaparak devlet yetkililerinin sınır kavramını hangi boyutlarda tartıştığını ortaya çıkarmak için kavramsal şema oluşturmaktadır. Sınır ve göç çalışmalarındaki araştırmaların çoğu, kanun ve yönetmeliklere dayalı ikincil kaynaklara odaklanmaktadır. Bu araştırmanın katmayı amaçladığı yenilik, meclis tutanaklarını analiz ederek siyasa-üretme süreçlerine ve bu süreçlere dair tartışmalara odaklanmaktır.
Türkiye-Belarus münasebetleri (1991-2014)

Tarihi boyunca birçok devlet tarafından işgal edilen, yıkıma uğrayan, milyonlarca vatandaşını kaybeden ve yedi kez devlet kuran Belarus Cumhuriyeti, haklı mücadelesiyle nihayetinde bağımsız bir devlet olarak dünya devletleri arasındaki yerini aldı (25 Ağustos 1991). Türkiye Cumhuriyeti uluslararası arenada Belarus'un bağımsızlığını tanıyan ilk devlet oldu (16 Aralık 1991). İki ülke arasındaki ilk resmi ilişkiler 1992 yılında Minsk'te Türk Büyükelçiliği'nin açılmasıyla başladı ve günümüzde diplomasi, ekonomi, eğitim, kültür alanlarında gelişmeye devam etmektedir. Ayrıca münasebetlerin tesisinden günümüze kadar pek çok karma evlilik gerçekleştirildi. Karma evlilikler sayesinde sentez bir toplum yaratılmakta ve bu durum iki ülke ilişkilerine önemli katkı sağlamaktadır. Sayıları 30.000 kadar olan ve Belarus'ta yaşayan Belarus Tatarları da iki ülke arasında köprü görevi görmektedir. Sonuç olarak iki ülke arasında sorun bulunmadığı gibi ilişkiler muhtelif başlıklarda istikrarlı bir şekilde gelişmektedir.
Stratejik-diyalog modeli kapsamında Dağlık Karabağ sorununa çözüm önerisi

Bu çalışmada Çatışma Yönetimi alt-disiplininde yer alan teorik modellerden biri olan, Stratejik-Diyalog Modeli esas alınarak, Azerbaycan ve Ermenistan arasındaki Dağlık Karabağ sorunu incelenmekte ve sorunla ilgili çözüm önerisi sunulmaya çalışılmaktadır. Çalışmada, ilk olarak Çatışma, Çatışma Çözümü gibi kavramsal çerçeve ve Stratejik-Diyalog Modeli anlatılmaktadır. Bu modelin kullanıldığı örnek olaylardan bahsedilmektedir. Soğuk Savaş sonrasında SSCB'nin parçalanmasıyla birlikte, Kafkasya bölgesinde buzlar altında kalmış veya görünmez durumda olan birçok çatışma gibi görünür hale gelen, Ermenistan ve Azerbaycan arasındaki Dağlık Karabağ merkezli çatışma, Stratejik-Diyalog Modelinin prensipleri uygulanarak, ikinci aşamada analiz edilmektedir. Üçüncü aşama olarak, analiz edilmiş ve tüm detaylarıyla göz önüne serilmiş çatışmaya çözüm önerisi sunulmaktadır. Bu çözüm önerisi, çatışmanın sadece görünür taraflarını değil, bundan ziyade çatışmanın tüm görünmez, psikolojik ve siyasi nedenlerini de göz önünde bulundurmaktadır. Dağlık Karabağ konusunda yapılan çalışmalara bakıldığı zaman, ya tarafların görüşleri özetlenmekte, ya tarihsel gelişimi anlatılmakta, ya da AGİT sırasında gerçekleştirilen müzakereler anlatılmaktadır. Fakat bu çalışmada Stratejik-Diyalog Modeli kullanılarak, kapsamlı bir tez önerisi sunulmaktadır. Çalışmanın bilime katkısı bu sayede sağlanmaktadır. Stratejik-Diyalog Modeli çalışmanın kavramsal çerçevesini oluşturmaktadır. Bu modelde öncelikle sorun tanımlanmaya çalışılmaktadır. Mevcut bir sorunu tanımlamak için, onun tüm nedenlerini gün ışığına çıkarmaya yardımcı olan arka plan analizi yapılmaktadır. Arka plan analizinde çatışmanın mevcut durumu ve çevrenin durumu kapsamlı bir şekilde anlatıldıktan sonra, çatışmaya doğrudan ve dolaylı şekilde katılan tarafları incelemek için aktör analizi yapılmaktadır. Ardından çatışmaya son vermek için arzu edilen stratejik hedefler sıralanmaktadır. Son olarak ise bu hedefleri hayata geçirmek için atılacak adımlar ifade edilmektedir.
Suudi Arabistan'ın güvenlik algısı ve dış politikasının değişimi (2010-16)

Geleneksel olarak dış politikasında yumuşak güç unsurlarına başvuran, bölgesel rakipleri ile askeri karşıtlıklardan kaçınan, çatışan taraflar arasında arabuluculuğuönceleyen, maruz kaldığı tehditleri önlemek için ABD güvenlik garantilerineyaslanan İbn Suud rejiminin, Arap Baharı sürecinde bu geleneksel dış politikasındanradikal bir şekilde uzaklaştığı gözlemlenmiştir. Bu süreçte rejimin dış politikasında yaşanan radikal değişim küresel, bölgesel ve ulusal düzlemde yaşanan gelişmeler ile bağlantılıdır. ABD'nin rejime sağladığı güvenlik garantilerinde yaşanan azalma, bölgesel aktörlerin rejimi tehdit eden politikaları ve rejimin gücünde meydana gelen nispi artış İbn Suud rejimini Arap Baharı sürecinde iddialı bir dış politikayayönelmesine yol açmıştır. Rejim, bu süreçte bölgesel rakiplerinden kaynaklı tehditleritırmandırmayı seçerek doğrudan askeri müdahalesi için bir gerekçe oluşturmuş, bölgesel çıkarlarını genişletmek için askeri güce başvurmayı da içeren çatışmacı bir dış politikaya yönelmiştir. Yeni dönemde geliştirdiği doğrudan askeri müdahaleye dayanan dış politikasını devam ettirebilmek için bölgesel aktörler arasında askeri oluşumlaraliderlik etmeye, güvenliğini çeşitlendirmeye ve askeri/endüstriyel kapasitesini mümkün olduğunca arttırmaya çalışmıştır. İbn Suud rejimi, Arap Baharı sürecinde takip ettiği bu iddialı dış politika ile rejimine yönelik tehdide yol açan devletleri ve devlet dışı aktörleri dengelemeyive bölge genelinde oluşan güç boşluklarından da yararlanarak jeopolitik nüfuzunugenişleterek Ortadoğu bölgesinde liderlik rolü oynamayı hedeflemiştir.
Why do states support certain rebel groups in civil war? a dyadic analysis of Middle Eastern power relations

Neden ülkeler belirli iç savaşlarda müdahalelerde bulunurken diğerlerinde aktif bir rol almaktan kaçınırlar? Devletlerin diğer iç savaşlara müdahalelere girişmeden önce göz önünde bulundurdukları uluslararası faktörler, bu seçim sürecinde devletlerin hareketlerini açıklamak için önemli araçlardır. Bu tezde, İran Devrimi'nden sonraki süreçte Orta Doğu'da iç savaş yaşamış ülkelerin çatışma ve muhtemel müdahaleci devlet çiftinin analiz birimi olarak kullanıldığı ampirik bir incelemesi yapılmıştır. 1979 ve 2007 yılları arasında 18 farklı iç savaş devlet seviyesinde, ikili ilişkiler kullanılarak, ve sistem seviyesinde analiz edilmiştir. Analizin sonuçları iki devlet arasındaki sınır paylaşımı ve ittifakın, ve çatışmanın uluslararası bir seviyeye çıkmasının ayrılıkçı gruplara üçüncü-parti desteğini en iyi şekilde açıkladığını göstermiştir. Bu analizin sonuçları, devletlerin ayrılıkçı gruplara sağladığı üçüncü-parti desteği diğer devletlere karşı bir dış politika aracı olarak kullanabildiğini göstermiştir.
Uluslararası Deniz Hukukunda adaların durumu

Bu tezle, uluslararası hukukta adalarla ilgili konuların genel olarak incelenmesi amaçlanmıştır; çünkü Türk Hukuk Literatüründe, gerek adalara ilişkin, gerekse de deniz hukukuna ilişkin çok sayıda kaynak bulunmamaktadır. Ege Denizi'nde çok iyi bilinen ve uzunca bir süredir çözülemeyen sorunun bir tarafı olarak, bu konuda pek çok doküman bulmak mümkündür. Bu tez Türk hukukçulara, genel bir bakış açısından uluslararası hukukta adalar tarafından yaratılan veya onlarla ilgili olan konulara veya sorunlara bir başlangıç ve olanak yaratabilir. Tez sırasıyla beş bölümden oluşmaktadır: adalar, kayalıklar, takımadalar, yapay adalar ve bazı denizlerde adaların neden olduğu sorunlarla ilgili güncel olaylar. 'Adalar' başlığını taşıyan ilk bölümdeki üç alt konu başlığı altında ise; uluslararası deniz hukukunda adaların tanımı, bir adanın uluslararası deniz hukuku tarafından tanınan deniz alanlarına sahip olup olamayacağı ve son olarak, Uluslararası Adalet Divanı ve Uluslararası Hakemlik Mahkemesinin vermiş olduğu kararlar ışığında ve ortak gelişim projeleri gibi alternatif çözüm önerileriyle birlikte, adaların sebep olduğu deniz alanlarının sınırlandırılması sorunları ele alınmıştır. 'Kayalıklar' başlığını taşıyan ikinci bölümdeki iki alt konu başlığı altında ise; kayalıkların ve diğer formasyonların tanımı ve cezir yükseltileri ile karşılaştırılmak suretiyle kayalıkların yasal statüleri ele alınmıştır. 'Takımadalar' başlıklı üçüncü bölümün yedi alt konu başlığı altında ise; takımada ve takımada devleti kavramlarının tanımı, 'kavramın tarihçesi ve gelişimi, sırasıyla takımada devleti, büyük denizci devletler ve üçüncü devletler açısından bu kavramın sağladığı avantajlar ve olumsuzluklar, takımada sulan kavramı, takımada geçiş yollan kavramı, dünyadaki önemli takımada devletlerine ilişkin genel bilgiler ve takımada geçiş yollarıyla uluslararası seyrüseferde kullanılan boğazlar arasındaki ilişki olarak ele alınmıştır. VI 'Yapay adalar' başlıklı dördüncü bölümdeki dört alt konu başlığı altında ise; yapay ada tanımı, kavramın tarihçesi ve gelişimi, yapay ada çeşitleri ve son olarak da yapay adaların hukuki statüsü ele alınmıştır. Beşinci bölümde ise, iki temel deniz incelenecektir: Ege Denizi ve Güney Çin Denizi. Bu denizlerde çözümlenmemiş ve devam eden sorunlar, sadece adalarla ilgili sınırlandırma sorunları değil, aynı zamanda bu adalar üzerindeki egemenlik sorunlarıdır. Her iki denizde yarı-kapalı deniz alanıdır ve ortak olarak sorun yaratan adalara sahiplerdir. Bu tezdeki temel düşünce adalar rejimini düzenleyen madde 121 ile sınırlandırma sorunları arasındaki farklılığının belirtilmesidir. Madde 121'de adaların tıpkı diğer kara parçaları gibi kendilerine ait deniz alanları olabileceği düzenlenmiştir. Fakat sınırlandırma sorunlarında sadece 121. madde uygulanamaz. Esas uygulanması gereken kurallar coğrafi özellikler de dikkate alınarak, 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesinin sınırlamaya ilişkin maddeleri ve 300. maddedir. Böylelikle bu tez, deniz hukukunun belirli bir konusu olarak adalara dayanmakta ve bu konuda yeni bakış açıları oluşturmaya çalışmaktadır.
La societe civile et sa participation dans le processus de decision de l'Organisation Mondiale du Commerce

Dünya Ticaret Örgütü son dönemlerde; uluslararası kuruluşlar, üye devletler ve özel aktörler arasındaki ilişkilerde meydana gelen değişiklikler ile yüz yüze gelmektedir. Bu noktada sorun, hükümet dışı örgütlerin DTÖ'ye danışmanlık yapıp yapmayacağı, bu danışmanlığı nasıl sağlayacağı ve söz konusu varlıkların görevinin DTÖ'nün dünya ticaret sistemindeki arabulucu sıfatına ne ölçüde dayanacağı olarak ortaya çıkmaktadır. Bu konunun çözümü, DTÖ'nün uluslararası toplumdaki etkisini ve küresel bir kuruluş olarak meşruluğunu etkileme potansiyeli taşımaktadır.
Globalization of international relations and the effects of the European integration in this process

oz Küreselleşme, çağdaş uluslararası sistem içinde önemli bir süreçtir. Özellikle, yirminci yüzyılın ikinci yansından sonra bu süreç sistem içindeki etkisini arttırmıştır. Uluslararası ilişkiler tarihi içinde ulus-devlet yapısından uluslararası organizasyonlara kadar gelişen süreç sonunda, küreselleşme kavramı oluştu, ikinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Önce iki kutuplu ve daha sonra da çok kutuplu olan sistem, küreselleşme sürecinin basamaklarından biri olan Yeni Jeopolitik Dünya DüzenTnm oluşumuna katkıda bulunmuştur. Uluslararası siyasi ekonomi ve ekonomik bütünleşme gelişmeleri uluslararası siyaset ve küreselleşmeyi sağlamlaştırmıştır. İkinci Dünya Savaşandan sonra bir diğer önemli konu da Avrupa Bütünleşme Hareketidir. Avrupa toplumunun evrimi ve küreselleşen uluslararası sistemdeki gelişmeler, uluslararası ilişkilerdeki en başarılı bütünleşme hareketi olan Avrupa Birliği ile sonuçlanmıştır. Küreselleşme sürecinde olduğu gibi Avrupa Bütünleşme Hareketi de uzun ve karmaşık bir uluslararası siyasi sistemin sonucudur. Bundan dolayı, Avrupa Bütünleşme Hareketi bir süreçtir ve Küresel yaklaşımla yakından ilgilidir. Küreselleşme sürecinin daha sonraki gelişmeleri, çağdaş uluslararası sistemde bir Dünya Politikası Teorisi adlı yeni bir teoriye ihtiyaç olduğunu göstermiştir. Bu teori, diğer bölgesel oluşumlar arasında lider olan Avrupa Bütünleşme Hareketi tarafından da desteklenmiştir. Bu teori, uluslararası sistemde küreselleşme sürecine bir örnek teşkil etmektedir. Bundan dolayı, küreselleşme ile Avrupa Bütünleşmesi arasındaki bu ilişki yirmi birinci yüzyıldaki çevrenin yapı taşları olabilecek küresel hükümet, yeni bir vizyon ve değişim ihtiyacı ve küresel komşuluğun değerleri gibi yeni kavramları yaratmaktadır.
Dağlık Karabağ'ın işgali sonrası Türkiye- Ermenistan ilişkilerine siyasi etkilerinin incelenmesi

Toprak anlaşmazlıklarının en önemlisi olan Dağlık Karabağ sorunu Ermenistan'ın Azerbaycan topraklarını işgal etmesiyle başlamış ve daha sonra sorun tüm bölgeyi etkileyen bir çatışmaya dönüşmüştür. Azerbaycan'ın topraklarının %20'sinin işgal edilmesi Dağlık Karabağ sorununun uluslararası kapsamda değerlendirilmesine neden olmuştur. İşgal sonucunda oldukça fazla sayıda Azeri şehit olmuş ve büyük bir çoğunluğu kendi ülkelerinden göçe zorlanmıştır. Dağlık Karabağ sorunu Türkiye- Azerbaycan-Ermenistan ilişkilerinin temelini oluşturmuş ve birbirini etkilemiştir. Ateşkesten sonra Türkiye, Ermenistan ile ilişkilerde adımlar atmış ve protokoller imzalamıştır. Ancak 1993'te kapatılan sınır Ermenistan'ın konuya sert ve çözümsüz yaklaşımları yüzünden hala açılmamıştır. Bu kapsamda Türkiye-Ermenistan ilişkileri Dağlık Karabağ ile ilişkilendirilmeye devam edecektir.
Negotiation techniques in Turkish foreign policy: WTO Doha Round negotiation process and its implications for Turkey's relations with its neighbors

Bu Tez DTÖ Doha Turu müzakere sürecini ve bunun Türkiye'nin komşuları ile ilişkilerine etkilerini analiz etmektedir. Tez, ağırlıklı olarak müzakere paketinin iki önemli unsuru olan tarım ile tarım-dışı ürünlerde pazara giriş müzkereleri üzerinde yoğunlaşmaktadır. Her iki müzakere konusu da Türkiye'nin bölgesel ve çok taraflı yükümlülüklerinden kaynaklanan farklı boyutlara sahiptir. Gelişme yolunda bir ülke olarak Türkiye'nin tarım alanındaki müzakere pozisyonu diğer gelişme yolundaki ülkelerin pozisyonu ile paraleldir, halbuki tarım-dışı ürün müzakerelerinde ise Türkiye, AB ile Gümrük Birliği yükümlülüğü nedeniyle daha liberal politikaları savunmaktadır. Doha Turu sonuçları sadece Türkiye'yi değil Türkiye'nin komşularını da etkileyecek olup söz konusu etki bu ülkelerden bazıları için daha dramatik olacaktır. Birinci Bölüm Giriş Bölümüdür. İkinci Bölüm Doha Turu'nu detaylı olarak değerlendirmektedir. Üçüncü ve Dördüncü Bölümler tarım ve tarım-dışı ürünlerdeki müzakeleri incelemekte ve bu müzakerelerin Türkiye'ye etkilerini detaylı olarak analiz etmektedir. Beşinci Bölüm hizmetler, ticaretin kolaylaştırılması, çevre ve kurallar gibi diğer müzakere başlıklarını ele almaktadır. Altıncı Bölüm Gümrük Birliği ve Türkiye'nin diğer ikili ticari ilişkilerini değerlendirmektedir. Son Bölüm, Sonuç Bölümüdür.