turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyal demokrasinin insan haklarına etkisi : İsveç örneği

Sosyal demokrasi kavramı günümüzde, insan hakları ile birlikte değerlendirilen, evrensel bir düşünce sistemi olarak ön plana çıkmıştır. Demokrasi ve sosyal adalet, eşitlikkavramlarını içerisinde barındıran sosyal demokrasi, bu yönüyle insan haklarıuygulamalarınıbüyük ölçüde etkilemiş, ortaya koymuş olduğu politikalarla, insan hakları kavramına şekil vermiştir. Marksist düşünce yapısı içerisinde yoğrulan sosyal demokrasi fikri, Marksizm'inbir eleştirisi ya da üçüncü bir yol olarak değerlendirilen sonucu olarak değerlendirilecektir. Burada önemli olan unsur, Marksist düşünce yapısının anlaşılarak, bu yapı ile arasındaki farklılıklarının ortaya konmasıdır. Bu doğrultuda; demokrasinin, sosyal demokrasi düşüncesi içerisindeki belirleyici bir unsur olması nedeniyle, bu noktanın anlaşılması oldukça önemli görülmüştür. Demokrasi fikrinin gelişmesinde katkısı bulunan düşünürlerin fikirleri ve bu fikirlerietkileyen tarihi olayların ele alınması da yine önem verilecek olan bir husustur.. Sosyal demokrasinin kökeni incelenirken, sosyal demokrasi kavramının ortaya çıkışına neden olan diğer siyasi fikirlerin etkileri tahlil edilmeye çalışılacaktır. Sosyaldemokrasinin, adı ile mütenasip olan sosyalizm ve demokrasiye olan vurgusununnedenleri, bu tahliller sonucunda belirlenmeye çalışılacaktır. İsveç'teki soysal demokrat düşüncenin gelişmesi ve yerleşmesinin incelenmeyeçalışıldığıbu çalışmada sosyal demokrasinin insan haklarıvurgusunun üzerinde durulacaktır. Bu vurguya bağlı olarak, İsveç'in sosyal ve insan haklarıpolitikalarıelealınacaktır.
Uluslararası göç ve feminizm

Uluslararası göç kavramı, ulus devletlerin kurulmasından bu yana, ülkelerin siyasi, sosyal ve ekonomik alanlarında etkili bir fenomen olarak varlığını sürdürmektedir. Uluslararası göç, neredeyse 1970'lere kadar, pek çok disiplinde olduğu gibi eril bakış açısının hakim olduğu teoriler ve çalışmalar ile incelenmiştir. 1970'ler sonrası, kürselleşme, neoliberal politikalar, refah devletinde çöküş, artan yoksulluk, savaş, siyasi iktidarsızlık gibi sebeplerle göç eden kadın sayısı artmıştır. Feminist söylemler eşliğinde göçte cinsiyet kavramının anlaşılmasının kritik olduğu, kadın göçmenlerin erkek göçmenlerden farklı olarak tecrübe ettiği göç sürecinin, daha iyi analiz edilebilmesi için toplumsal cinsiyet kavramının faydalı olacağı dile getirilmiştir. Artan göç oranı ile göçün kadınlaşması kavramı da literatüre girmiştir. Uluslararası göçte, toplumsal cinsiyet kavramı eksiktir ve bu eksiklik yapılan çalışmaların bütüncül ve doğru sonuçlara ulaşmasını engeller. Karmaşık bir kavram olan göç, toplumsal cinsiyet perspektifi göz önüne alınarak incelenmelidir. Kadın göçmenlerin göç sürecinde neler yaşadığı, psikolojik ve fiziksel durumları, yaşam şartları, istihdam oranları, güvenlikleri ve yaşadıkları ayrımcılık, maruz kaldıkları şiddet ve tehdidin görünür kılınması ancak toplumsal cinsiyet kavramının anlaşılması ve çalışmalara eklenmesiyle mümkündür.
1950'li yıllarda göç politikaları ve eski Yugoslavya Makedonya Cumhuriyeti'nden Türkiye'ye serbest göçler

Bu tezin temel hedefi, 1950'li yıllar Türk dış politikasının gündemini oluşturan ve aynı zamanda en önemli meselelerden biri olan göç konusunu Yugoslavya ile Türkiye arasında yaşanan 'Serbest Göçler' çerçevesinde değerlendirmektir. Bu çalışmada, göç olgusu, hedef ve kaynak devletlerin dış politikaları ile ilintilendirilmekte ve Eski Yugoslavya'nın Makedonya topraklarından Türkiye'ye gelen serbest göçmenler üzerinden değerlendirilmektedir. Araştırma, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı arşiv belgeleri, göç üzerine oluşturulmuş literatür ve Yugoslavya'nın Makedonya topraklarının farklı bölgelerinden Türkiye'ye göç ederek İzmir'de ikamet eden kişilerle yapılmış görüşmeler ışığında ele alınmaktadır. Bununla birlikte göç ve dış politika ilişkisi bağlamında, Türkiye'ye göçün neden ve sonuçları, göç süresince yaşanan zorluklar ile dönemin ulusal ve uluslararası gelişmeleri de irdelenmiştir. Serbest göçmenlerin, niceliksel durumları, topluma uyumları ve yaşadıkları zorluklar ise; bilhassa dikkate alınmıştır.
Avrupa Birliği'ne uyum çerçevesinde gümrük rejimleri uygulamaları ve değerlendirilmesi

MALİYE ANABİLİM DALIMALİYE BİLİM DALIAB'NE UYUM ÇERÇEVESİNDE GÜMRÜK REJİMLERİ UYGULAMALARI VEDEĞERLENDİRİLMESİSERAP UZUN Gümrük kavramı; genel anlamda iki ya da daha fazla ülke arasında siyasi sınırlardanfarklı olarak belirlenmiş sınırı aşan eşyadan alınan mali yükümlülükler olarak ifade edilmektedir. Gümrük idarelerinin Gümrük vergileri toplamak, yasadışı eşya trafiği ile mücadele etmek gibi iki temel fonksiyonu vardır. Gümrük vergileri de, ülkeye ithal edilen veya ülkeden ihraç edilen mallar üzerinden gümrük hattını geçtiklerinde alınan vergilerdir ve devlet gelirleri arasında önemli bir yere sahiptir. Gümrüklerde uygulanacak işlemler 'idare, usul, sistem ve düzen' anlamına gelen rejimlere tabidir. Cumhuriyetin ilanından sonra tüm alanlarda yönünü batıya çeviren Türkiye, özellikle ekonomik alanda Avrupa Birliği ülkelerinin önemli bir partneri olmuş ve bu ülkelerin oluşturdukları organizasyonlar içinde yer almak istemiştir. Türkiye'nin 1963 yılında başlayan birlik macerası 1996 yılında Gümrük Birliği'nin kabul edilmesiyle yeni bir boyut kazanmıştır. Gümrük rejimlerininuyumlaştırılması da bu bağlamda önemli bir süreç olmuştur. DANIŞMAN: SAYFA 178 Doç. Dr. Filiz GİRAY
Putin'in son dönemi Kuzey Kafkasya'nın Rusya Federasyonu güvenlik algılamalarındaki önemi: Dağıstan örneği

Bu çalışmada, Kuzey Kafkasya bölgesi ve bölgedeki etnik çeşitliliği en yüksek özerk cumhuriyet olan Dağıstan jeopolitik ve jeostratejik açıdan incelenmiştir. Bölgede bugün yaşanan sorunların kaynağına inilerek tarihsel bir değerlendirme yapılmıştır. Bölgeye atfedilen önem itibariyle, farklı dönemlerde Kuzey Kafkasya'nın sahne olduğu güç çekişmelerine yer verilerek bağımsızlık hareketleri incelenmiştir. Değişen küresel koşulların, Rusya Federasyonu ve Kuzey Kafkasya'yı doğrudan etkilediği günümüz dünyasında, Rusya Federasyonu'nun 'güvenlik' algısından bahsedilmiştir. Ayrıca bölgede yaşananların Rusya Federasyonu üzerindeki etkisi ve Rusya Federasyonu'nun izlediği politikaların bölgeye etkisi değerlendirilmiştir. Rusya Federasyonu'nun fiziki olarak varlık göstermeye başladığı tarihten itibaren sonlanmayan ve günümüzde potansiyel bir çatışma alanı olmanın ötesinde güvenlik kaygılarının hat safhaya çıktığı hassas bir bölge haline gelen Kuzey Kafkasya'da sorunların çözümüne ilişkin öneriler geliştirilerek çalışma sonlandırılmıştır.
L'eurasisme moderne en Russie postsoviétique et les guerres Tchetchenes

Yüksek lisans tezimiz Sovyet sonrası Rusya'da Yeni Avrasyacılık akımını ve Çeçen Sorunu'na bağlı olarak ortaya çıkan savaşları içermektedir. Bu çalışmada öncelikle SSCB'nin dağılmasının ardından Rusya'da ortaya çıkan pek çok siyasi akımdan biri olan Modern Avrasyacılığın tarihsel ve kuramsal incelemesini yapmayı amaçlamaktayız. Bunun yanında, yaşadığımız yüzyılın güncel uluslararası ilişkiler konularından birisi olmayı sürdüren Çeçen Sorunu'nun Yeni Avrasyacı tezler dikkate alınarak yeniden incelenmesi ve bu yolla Rusya Federasyonu'nun bu soruna yaklaşımının, mevcut uluslararası konjonktür de dikkate alınarak, kendi bölgesel ve hatta küresel konumunu belirlemeye çalışmak ana hedefimizdir.
Mülteci Hukuku ve Türkiye'deki Suriyelilerin durumu

Birçok nedenden dolayı insanlar, ülkelerini terk etmek zorunda kalmışlardır. Mülteci sorunu, her zaman güncelliğini koruyan bir konu olmuş ve mülteciler konusu tüm dünya ülkelerinde olduğu gibi Türkiye'de de önemli ve çözüm bekleyen bir sorun niteliğindedir. 2011 yılı sonrasında Suriye'de yaşanan iç çatışma sonucunda savaştan kaçan Suriyeliler Türkiye'ye sığınmıştır. Bu nüfus hareketliliği, Türkiye'nin son yıllarda karşılaştığı en büyük kitlesel göç dalgasıdır. Bu çalışmada göç, göçmen, iltica, mülteci, sığınmacı gibi kavramlar tanımlanarak, mülteci hukukunun gelişimi üzerinde duruldu. İnsan hakları çerçevesinde mülteci hakların neler olduğuna yer verilmiştir. Tezde asıl olarak Türkiye'deki Suriyelilerin genel durumu, yaşadıkları sorunlar belirlenmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede Karabük Üniversitesi'nde okumakta olan Suriyeli öğrenciler üzerine yüz yüze anket tekniği kullanılarak bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler sonucunda, Suriyeli öğrencilerin sorunları Türkiye geneli ile karşılaştırıldığında barınma, eğitim ve çalışma hayatı alanlarında önemli bir iyileşmelerin olduğu tespit edilmiştir. Ancak sağlık konusunda önemli sorunlarla karşılaştıkları ortaya çıkmıştır.
Osmanlı belgelerinde Osmanlı Devleti'nin Basra politikası (1878-1907)

Basra, Bağdat'ın 420 km güneydoğusunda, Dicle ve Fırat nehirlerinin birleştiği noktanın 50 km güneydoğusunda yer alır. Basra, 4 sancağa ayrılmıştır. Bunlar; 1. Basra, 2. Müntefik, 3. Amara, 4. Necid'tir. Osmanlının Basra'da politikası Mitat Paşa dönemiyle birlikte ön plana çıkmış ve buranın stratejik olarak önemi artmıştır. İngiltere'nin yayılmak ve egemen olmak istediği Basra ve Kızıldeniz coğrafyasında kendisine nüguz alanları oluşturmakla işe başladı. Abdülhamit'in Almanya'yı seçmesinin nedeni iç ve dış politikada hareket alanının sınırlanmış olmasıydı. İngiltere, Hint Okyanusu, Basra Körfezi'ne ulaşan deniz ticaretini kontrol altına almak için 19. yüzyılın 2. yarısından itibaren Ortadoğu da nüfuz alanları oluşturmaya ve Arap Yarımadasının Osmanlı sınırları dışındaki güney kıyılarına yerleşmeye başladı. 1877 1878 Osmanlı-Rus savaşı sonrası Osmanlı İngiltere ilişkilerinde bir dönüm noktası olmuştur. İngiltere'nin Hayfa-Şam, Mısır-Basra demiryolu yapımı gibi projeleri olmuş ancak 2. Abdülhamit İngiltere Ortadoğu da nüfuzunu arttırmasını istemediğinden buna izin vermemiştir. Osmanlı Devleti, 1534'de kendisine direniş göstermeden isteği doğrultusunda bağlanan ve bunu 1538'de resmileştirerek devam ettiren Basra'nın hakimiyetini 1555'de Amasya muahedesi ile İran'a da resmen kabul ettimişti. Bu tarihlerden itibaren Basra coğrafyasında sürekli bir ilerleme ve bölgede teşkilatlandırma içerisine giren Osmanlı Devleti özellikle kıyı bölgelerinde tersaneler yaptırarak bölgenin Portekizlilere karşı korunmasını sağlamak istemiştir. Böylece Hint Okyanusuna açılma yönündeki Portekiz tehdidi kalkacağı gibi bölgenin ticari olarak kalkınması da sağlanacaktı.
Türkiye-Kazakistan ilişkileri ve Rusya'nın buna karşı tutumu

Sovyetler Birliği'ni oluşturan Cumhuriyetler birer birer önce egemenliklerini, sonra bağımsızlıklarını ilan etmeye başladılar. SSCB'nin dağılması sonucu ortaya çıkan bağımsız devletlerden biri de yüzölçümü bakımından BDT ülkeleri arasında ikinci ve nüfus bakımından ise dördüncü büyüklükte olan Kazakistan, Türk Cumhuriyetleri içerisinde en büyük coğrafi sahaya sahiptir. Bağımsızlık sonrası ekonomik, siyasal ve sosyal alanda toplumsal değişim yaşamakta olan Kazakistan Cumhuriyeti, bağımsız dış ilişkilerini de oluşturmaktadır. Hazırlanan, 'Türkiye - Kazakistan İlişkileri ve Rusya'nın Buna Karşı Tutumu' konulu Tez'de, Kazakistan Cumhuriyeti'nin bağımsızlık sonrası geçen 7 sene içinde gelişmekte olan Türkiye - Kazakistan ilişkileri ve buna bağlı olarak Rusya' mn tepkisi ele alınmıştır. Çalışmanın I. Bölümünde, bağımsızlık sonrası Kazakistan'ın ekonomik, siyasi, sosyal durumu ve uyguladığı dış politika alanları ele alınmıştır. n. Bölümde, Kazakistan'ın Türkiye Cumhuriyeti ile gerçekleştirmekte olan siyasi, ekonomik, kültürel alanlardaki ilişkileri ve ayrıca iki ülke ilişkilerinin gelişmesinde önemli yere sahip olan petrol konusu değerlendirilmiştir. HI. Bölümde, SSCB'nin dağılmasından sonra Rusya - Kazakistan ilişkilerinin boyutu, Rusya' mn uygulamakta olduğu dış politika ve O. AC.'nin önemi, buna ilaveten adı geçen ülkenin, Türkiye - Kazakistan ilişkilerinin gelişmesine bir tepki olarak, başvurduğu baskı yollan incelenmiştir. Sonuç kısmında, çalışma I - IH. Bölümlerdeki bilgilere dayanarak özetlendirilmiştir.
Büyük Ortadoğu projesinin bölge ekonomilerine etkisi

Bu çalışmada Amerika Birleşik Devletleri'nin Ortadoğu ve Kuzey Afrika ülkelerine yönelik geliştirdiği politikalar irdelenmiştir. Büyük Ortadoğu Projesi, Ortadoğu ve Kuzey Afrika ülkelerinin siyasi, sosyal ve ekonomik olarak dönüştürülmesi için yürütülen kapsamlı bir reform hareketidir. Proje'nin ekonomikvaatleri ve oluşturulan kurumlar bölgenin ekonomik, kültürel ve siyasi yönlerden yeniden inşasını amaçlamaktadır. Şüphesiz bunun nedeni de; bölge ülkelerinin bugünkü ekonomik, siyasi ve sosyal konumundan kaynaklanmaktadır. Ortadoğu ve Kuzey Afrika Ekonomileri genel olarak enerjiye dayanan ürün çeşitlemesininolmadığı ve teknolojik gelişmeye kapalı çok sorunlu bir görünümdedir. Türkiye'nin Proje'de 'demokratik ortak' sıfatı ile İtalya ve Yemen ile birlikte eş başkanlığagetirilmesi, başta ekonomik fırsatlar olmak üzere bölgesel bir güç haline gelmesini dekolaylaştıracak bir unsur olarak öngörülmektedir.
Uluslararası enerji politikalarının Türkiye'nin dış politikasına etkileri

Çağımızda ülkeler vatandaşlarının refahı, mutluluğu, ekonomisi ve sürdürülebilir kalkınmaları sağlamak için enerjiye ihtiyaç duymaktadırlar. Kendi sınırlarında var olan enerjinin ihtiyaçlarını karşılamayan ülkeler başka ülkeler ile enerji konusunda etkileşim girmek zorunda kalmaktadır. Bu etkileşim iki ülke arasında ilişkileri arttırmakta ve birbirine uygun politika geliştirmelerini de tetiklemektedir. Bu durum rekabete, enerji kaynaklarına sahip olmaya veya enerji nakil hatlarına sahip olmaya neden olmaktadır. Böylece dünya siyasetinin üzerinde enerjinin şekillendirici bir etkisi olur. Bu tez çalışmasında, Dünya ve Türkiye'nin enerji görünümü, global düzeyde enerji konusunda etkin olan ülkelerin izlediği enerji politikaları incelenmiştir. Türkiye'nin enerji konusundaki politikaları, stratejileri incelenmiş ve uluslararası enerji politikalarının Türkiye'nin dış politikasına etkileri araştırılmıştır. Araştırmada rakamlarlarla, haritalarla ve tablolarla detaylı olarak Türkiye'nin ve Dünya'nın enerji görünümü anlatılmıştır. Bu görünümün ülkelerin ve özelde Türkiye'nin dış politikalarına etkileri irdelenmiş ve alanda yapınla çalışmaların desteğiyle alana katkı sunulmaya çalışılmıştır.
Bölgesel bir güç olarak Hindistan'ın diğer küresel güçlerle ilişkileri: ABD ve Çin örneği

Bu çalışmada bölgesel güç olarak Hindistan ve diğer küresel güçlerle olan ilişkileri ABD ve Çin örneğinde incelenmiştir. Soğuk Savaş sonrasında uluslararası sistemde yaşanan değişim tüm devletleri etkilemiştir. Bu süreçte Soğuk Savaş yıllarında bağlantısızlık politikasının öncülerinden olan Hindistan, daha aktif bir dış politika izleme eğiliminde olmuştur. Hindistan ABD ile yakın ilişkiler geliştirmiş ve ülkenin nükleer tecridi ABD ile imzalanan sivil işbirliği anlaşması ile sona erdirilmiştir. ABD bakış açısından ise günümüz siyasetini şekillendiren Orta Asya'ya çıkış kapısında, önemli bir coğrafyada bulunan Hindistan ile ilişkiler stratejik öneme sahiptir. Aynı zamanda Soğuk Savaş yıllarında Hindistan ve Çin ilişkileri de çok gergin durumda olmuştur. Soğuk Savaş sonrası dönemde iki ülke arasında yumuşama dönemi başlamış ve özellikle 2000 yılı sonrasında Hint Çin ilişkileri ekonomik düzeyde daha da gelişerek bölgesel istikrara katkı sağlamıştır. Bu kapsamda her üç ülkenin Soğuk Savaş sonrası politikaları, birbirleri ile daha çok işbirliği ve gerginliklerin azaltılmasına dayalıdır. Çalışmanın ilk bölümünde tezin teorik çerçevesi ortaya konulmuştur. Bu bölümde uluslararası ilişkiler teorilerinin bölgesel ve küresel güçlere ilişkin bakışları ele alınmıştır. Çalışmanın kuramsal temeli güvenlikçi bir yapı üzerine oturtulduğu için realist bakış açısından bahsedilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, Hindistan'ın stratejik önemi ve dış politika yapısı ele alınmıştır. Bu süreçte özellikle Hindistan dış politikasının temel belirleyicileri ve Hindistan'ın dış politika yönelimi önemli yer tutmuştur. Hindistan'ın bağlantısızlık politikasından nükleer güce dönüşmesi sürecine değinilmiştir. Bu süreçte Hindistan'ın Çin ve Pakistan ile olan sorunları öne çıkmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde bölgesel güç olarak Hindistan ve uluslararası ilişkilerdeki konumu ele alınmıştır. Burada Hindistan'ın ekonomik yükselişi ve bölgesel güç olma mücadelesi öne çıkmaktadır. Özellikle ülkenin bölgesinde önemli faktör haline gelmesi Çin ve enerji bağımlılığı açısından değerlendirilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise bölgesel bir güç olarak Hindistan'ın diğer küresel güçlerle ilişkileri ABD ve Çin örneğinde değerlendirilmiştir. Bu kapsamda Soğuk Savaş dönemi ve sonrasında yaşanan üçlü ilişkiler konusuna ağırlık verilmiştir. Son olarak ise Hindistan'ın ABD ve Çin ile olan ekonomik ilişkileri ve BRICS ülkeleri grubu değerlendirilmiştir.
Burkina Faso'da askeri darbeler ve rejimler: 1980-2015

Burkina Faso şaşırtıcı derecede fazla askeri darbe ve rejime sahne olan Afrika ülkelerinden biridir. Nijerya, Gana ve Benin'le yarışan darbelerle dolu bir tarihe sahiptir ve Afrika'nın 'darbe başkenti' olarak anılmaktadır. 1960'ta bağımsız olmasından bu yana ülke, beş tanesi 1980- 2015 arasında gerçekleşmiş olan altı başarılı askeri darbe ve rejime sahne olmuştur. 2015 seçimleri dışında da devlet başkanının seçimle değiştiği görülmemiştir. Hükmetin askeri darbeler yoluyla değişmesi öylesine yaygındır ki bu durum, ülkedeki demokratik kurumları tüketmekte ve sivil yönetimi tahrip etmektedir. 1980'den 2015'e dek ülke birçok askeri darbeye tanık olmuş ve bunların çoğu da 1980'li yıllarda gerçekleşmiştir. Ülkenin askeri darbelere eğilimli olmasının ardında çeşitli etkenler bulunmaktadır. Bu çalışmada da şaşırtıcı derecede çok sayıdaki askeri darbeler ve rejimlerin ülke üzerindeki etkilerinin yanı sıra bunların tetikleyicisinin ne olduğunu ortaya çıkarmak amacıyla, 1980- 2015 arasında gerçekleşen darbelerin tarihi incelenmektedir. Çalışmayla, ordu menfaatlerinin ve ekonomik ve sosyopolitik azgelişmişliğin Burkina Faso'da askeri müdahalelerin sıklığını önemli ölçüde arttırdığı tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra çalışmada darbe ve rejimlerin Burkina Faso üzerindeki etkileri de incelenmiştir. Bu etkilerden bazıları, diğerlerinin yanı sıra ekonomi, politika, tarım, ordu ve demokratik ilkeleri içermektedir. Bu da söz konusu nedenlerin ve ülkenin kalkınması üzerindeki etkilerinin ampirik temellendirmesi ve sağlam bir analizini sunmak amacıyla kuramsal açıklamalar kullanılarak gerçekleştirilmiştir.
Lübnan İç Savaş'ında Türk Dış Politikası (1975-1992)

Bugün Lübnan olarak bilinen toprak parçasında M. Ö.3000'lü yıllardan itibaren insan yerleşimi olduğu bilinmektedir. Lübnan'ın Osmanlı yönetimine girmesi ise 1516 yılında gerçekleşti. Lübnan'daki Osmanlı yönetimi; çeşitli dönemlerde biçimsel değişiklikler olmakla beraber, 1918 yılına kadar kesintisiz devam etti. 1918'den itibaren, Lübnan'la beraber Orta Doğu üzerinde Batılı büyük güçlerin büyük etkisi söz konusuydu. Mandater devleti Fransa olan Suriye ve Lübnan Cumhuriyetleri'nin kurulması Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra gerçekleşti. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Fransa'nın bu ülkeler üzerindeki etkisi azaldı. Türkiye'nin Orta Doğu politikalarındaki önemli değişim ise 1950'lerde gerçekleşti. 1958'de ABD'nin Lübnan müdahalesi, bu dönemdeki önemli bir gelişmeydi. Bu müdahalede Türkiye'deki ABD üsleri kullanıldı. 1960'lardan itibaren, Kıbrıs sorununun da etkisiyle, Türkiye'nin Orta Doğu politikalarında 1950'lerdeki çizgisinden farklılaşma yaşandı. Aynı dönemde, Lübnan'daki Filistinli varlığı giderek artmaya başladı. Yine 1960'lı yıllarda; Türkiye'de sol hareketlerin güç kazanmasıyla beraber, sosyalist Türk gençlerinin Lübnan'daki Filistin kamplarına gidişleri hız kazandı. Lübnan'daki politik ortam aynı zamanda bu ülkedeki Ermeni toplumunu da etkiledi. 1970'lerden itibaren çeşitli Türk hedeflerine saldırı gerçekleştiren Ermeni terör örgütleri bu atmosferde doğdu. 1975'de Lübnan'da iç savaşın başlamasıyla beraber; İsrail ve Suriye, Lübnan'daki krizlerin parçası oldular. Lübnan'daki iç savaş Türk ekonomisini de farklı açılardan etkiledi. 1980'lerden itibaren, kuruluş döneminde olan PKK terör örgütü Lübnan'daki kampları kullandı. İç savaştaki Lübnan, bu gelişmelerin merkezinde olmasıyla, Türk dış politikasında önemli bir yere sahipti.
Adalet Partisi iktidarında (1965-1971) Türk dış politikasındaki değişim: Ortadoğu örneği

Türkiye'nin uluslararası dengeleri gözeterek uyguladığı geleneksel dış politikası İkinci Dünya Savaşı sürecindeki gelişmeler ve Soğuk Savaş dönemine girilmesiyle Türkiye gibi ülkelerin ABD için öneminin artmasıyla değişmiş ve Türkiye-ABD yörüngesine girmiştir. Buna karşın sonrasında özellikle Johnson Mektubu'nun etkisiyle Türkiye'nin tamamen ABD'ye angaje olmuş dış politikası ABD'den bağımsızlaşma sürecine girmiştir. Türk dış politikasının ABD'den bağımsızlaşma sürecini başlatan esas gelişme olan Johnson Mektubu'nun Adalet Partisi iktidarının başlamasından bir yıl önce gelmesi ve AP iktidarı boyunca devam eden bu sürecin askerin müdahalesi sonrası devrilen AP hükümetinin yerini Nihat Erim hükümetinin almasıyla kesintiye uğraması 1965- 1971 yılları arasında görev yapan Demirel hükümetinin bu açıdan incelenmesine özel bir anlam kazandırmaktadır. Bu çalışmada yukarıda değindiğim türden nedenlerin neticesinde Türkiye'nin dış politikasının Adalet Partisi iktidarında ne ölçüde değiştiği analiz edilmiştir. Okuyucunun mukayese yaparak değişimin boyutlarını daha iyi anlaması amacıyla da cumhuriyetin ilanından 1965 yılında AP'nin iktidara geldiği döneme kadar Türk dış politikasının ne aşamalardan geçtiği de ayrıntılarıyla incelenmeye çalışılmıştır. Uluslararası siyasetteki değişimlerin yansımasının en net Ortadoğu'da görülmesinden dolayı da AP iktidarında Türk dış politikasındaki değişimi anlatmak için Ortadoğu örneği temel alınmıştır. Çalışmanın konusu olan dönemde Johnson Mektubu etkisiyle dış politikadaki Amerika'dan bağımsızlaşma sürecinin sürmesine karşın NATO üyeliği ekseninde gelişen dış politikanın devam etmesi bu tezin temel sonuçlarındandır. Bu durumun nedenlerinin ABD ekseninden çıkıp SSCB yörüngesine girme korkusu, NATO üyeliği sonrası Türk ordusunun ve ekonomisinin ABD'ye bağımlı hale gelmesi, muhafazakar kesimdeki komünizm algısı, Osmanlı'dan beri süregelen geleneksel denge politikası ve ülkedeki laik askeri ve bürokratik elitin varlığı olması da tezin bulgularındandır. Türk dış politikası ne zaman ABD'den bağımsızlaşma sürecine girse ilginç biçimde bir askeri müdahaleyle karşılaşılması da bu çalışmadan elde edilebilecek bir çıkarım olarak düşünülebilir.
Understanding success in international mediation: Comparing Russian and Turkish mediation attempts in the Nagorno-Karabakh conflict

Uluslararası arabuluculuk uluslararası çatışmaları çözmek noktasında oldukça fazla kullanılmıştır. Arabuluculuk literatüründe en çok tartışılan konulardan ikisi arabuluculuk faaliyetlerinde başarı ve çatışan tarafların nasıl ve niçin arabuluculuk tekliflerini kabul ettiği olmuştur. Bu tez, bu iki tartışmaya da uluslararası arabuluculukta başarı üzerine çift katmanlı bir yaklaşım geliştirerek değinmektedir. Bu tez ilk katmanın arabuluculuk teklifinin arabulucuların özelliklerine bağlı olarak kabul edilmesi, ve ikinci katmanınsa ya çatışma davranışlarında azalma ya da arabulucuların milli hedeflerinin gerçekleştirilmesi olduğunu savunmaktadır. Bunun sebebi bu tezin arabuluculuğu sadece çatışma çözümü yöntemi olarak değil, aynı zamanda bir dış politika aracı olarak görmesinden kaynaklanmaktadır. Bu iki yaklaşım arabuluculuk sonrası durumun değerlendirilmesinde farklı sonuçlara gereksinim duyacağı ama her iki yaklaşımda da ilk katmanın başarılı olması gerektiği için, bu tezdeki odak noktası ilk katmandır. Bunu gösterirken bu tez daha fazla güce sahip olan arabulucuların arabuluculuk tekliflerinin daha fazla kabul edileceğini savunmaktadır. Bu doğrultuda bu tez arabuluculuğa dair bu iki yaklaşımın gözlemlenebilmesinden ötürü özel olarak Dağlık-Karabağ sorununa odaklanmakta ve sahip oldukları güçlerin odağında Rusya ve Türkiye'nin arabuluculuk faaliyetlerini karşılaştırmaktadır. Bu teorik hedefe ek olarak da bu tez aynı zamanda Türkiye'ye yönelik Türkiye'nin Dağlık-Karabağ sorununda arabuluculuk başarısını artırabilecek önerilerde bulunmaktadır.