turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Felsefi bir problem olarak Ahmed Yesevİ'de insan

Bu çalışma başta insan felsefesi olmak üzere, ahlak, tasavvuf ve aşk felsefesi konularını kapsamaktadır. İnsan felsefesi deyince doğal olarak varlık alanında özel bir yeri bulunan insandan ve insanın gerçekliği hakkındaki bütünü kavrama, anlama ve yorumlama faaliyeti anlaşılmaktadır. Ayrıca ilahi aşk ve insan sevgisi temelinde insanın diğer insanlarla birlikteliği ahlakla, Allah'a imanı ise tasavvuf ile yakından ilişkilidir. İşte bu ilişkiyi, Türk-İslam medeniyetinin yapı taşı özelliği taşıyan Ahmed Yesevi'nin fikirleri ışığında, felsefi bir insan problematiği şeklinde incelemek amaçlanmıştır. Amaç doğrultusunda Yesevi'de insanın ideal insan olabilmesi önündeki engeller, ruh-beden ilişkisi, insan sevgisi, ahlak anlayışı ve çeşitli insan tipleri irdelenerek, insan merkezli felsefesi bir nebze de olsa anlaşılmaya çalışılmıştır. Ahmed Yesevi, insanın öncelikle kendini bilip, ardından evreni ve Allah'ı bilebileceğini ifade eder. Bilen insanı, bilge insana çeviren '' ölmeden önce ölmek '' fikri neticesinde, insan-ı kamil olarak ilahi aşka tutulan insan, kendi benliğini yok ederek Bir ve bizatihi Var olana ulaşır. Yesevi fikirleriyle, insanın varoluş hedefini net ve açık dile getirerek, günümüz dünyasında milli ve manevi özünden uzaklaşan, modern dünyanın bunalımı içerisinde kaybolmak üzere olan insana kurtuluş olacağı düşünülmektedir. Neticede bu çalışma Ahmed Yesevi'nin felsefi değerinin anlaşılmasına katkı sağlayarak, felsefenin ana teması olan insana, Yesevi'nin bakış açısından bakabilme gayretiyle hazırlanmıştır.
Yahya İbn 'Adİ'nin mantık anlayışı

Çalışmamızda V. asırdan itibaren Süryani filozof ve mütercimlerin İslam dünyasındaki mantık ilmine katkılarını Yahya İbn 'Adi örneğinde ele aldık. Tezimizi giriş hariç üç bölümden oluşturduk. Girişte araştırmamızın konusu, önemi ve amacını açıkladık. Birinci bölümde Yahya İbn 'Adi'ye kadar Süryanilerde ve İslam dünyasındaki mantık çalışmalarını ana hatlarıyla inceledik. İkinci bölümde Reisu'l-Mantıkıyyın olarak şöhret bulan Yahya İbn 'Adi'nin hayatı, sosyal, entelektüel, dini kişiliğini ve eserlerini ortaya koymaya ve değerlendirmeye gayret ettik. Buna bağlı olarak Bağdat Okulu adıyla da anılan Yahya İbn 'Adi Okulunun kuruluşu, önemi ve İslam düşünce dünyasındaki yerini belirlemeye çalıştık. Üçüncü bölümde ise Yahya İbn 'Adi'nin mantık hakkında yazdığı risaleler başta olmak üzere diğer eserlerinde yer alan mantık görüşlerini inceledik. Bu bağlamda onun kavram, kategoriler, tanım, kıyas ve kıyas yanlışları hakkındaki mantığa katkılarını ortaya koyduk. Tezimizin sonunda da ulaştığımız sonuçları zikrettik.
Günümüz tabiat felsefesinde bilim-felsefe-din ilişkisi

Gunumuz Tabiat Felsefesinde Bilim-Felsefe-Din IHgkisi' baslikli bu calisma, felsefe-biHmm genel anlamda tnsan, Tann ve Doga olarak ozetlenebilecek uc temel alamndan 'doga' kavrami esas almarak hazirlanmis, bu kavramı ozu, mahlyeti, dusunce tanhi boyunca gecirdigi donusum sureci izlenmis, bu venler isigmda gunumuz doga tasawurunun felsefe, bilim ve dm iligkisi acismdan yol actigi yem sonuclar tartisdmaya calisilmisttr. Altt ana bolumden olusan tezm kavramsal, yontemsel ve olgusal acidan mcelenen genel sonuclarma gore, gunumuz doga tasawuru; modern donemde biibirinden farkli, hatta zit olarak gorulen 'felsefe-bilim-din' alanlarmm glderek birbirine yaklastigmi, amaclan ve yontemlen farkk da olsa doga zemininde yeniden bulustuklanm ortaya koymustur. Izafiyet ve kuantum teonlenmn olaganustu sonuclarryla sekillenen gunumuz doga tasawuruna eglik eden zimni bilim felsefesi ise, pozitivizmm neredeyse dm halme getirerek yucelttigi 'inutlak bilim' degil, incelenen gerceklik parcasma, secilen teonye, gozlemcmm subjektif kosullarma ve esas alman aksiyomlar serine gore degisebilen, bu tur nispet noktalarmdan armdinldigmda anlamini kaybeden 'nisbi bilim'dir. Newtoncu dunya gorusunun sadece maddi unsurlarla aciklamaya calistigi determmist, sabit, surekli ve tek katmanli mutlak evren ise, nisbi bilimin tasvmnde itibarflesmis, 'cok-katmanli' dinamik bir yapiya donusmustur. Gunumuz doga dusuncesi, msan-gozlemcmm yeniden onem kazandigi, rmkro ve makro olcekte belirsizliklerle kusatilmis bu dinamik yapinin, pozitivizmin dogayi anlama ve anlamlandirmada evrensel, biricik ve mutlak kabul ettigi Tbilimsel bilgi'nm dar kaliplanyla degil, ancak farkk bilgi turlermm de devreye girdigi butuncul bir bahs acisryla kavranabilecegmi ortaya koymustur.
Din ve ahlak öğretiminde empati

Anahtar Kelimeler: Empati, Empatik Yaklaşım, Empatik Beceri, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi, Din Eğitimi Bu çalışmada, son zamanlarda insanlar arası ilişkilerde adından sıkça söz edilmeye ve üzerinde önemle durulmaya başlanan 'empati' kavramının din eğitimi alanındaki işlevi incelenmiştir. Araştırma sürecinde empati kavramının içinden çıktığı bilim dalı başlangıç noktası alınarak, bu kavramın çokça ilişkilendirildiği bilim dallarının konu ile ilgili verileri bir araya getirilmiştir. Bunlar genel olarak; psikoloji, iletişim ve eğitim bilimi dallandır. Konu üzerindeki bu bilim dallarında geliştirilen düşünce ve yargılardan yola çıkarak din eğitimi bilimi çerçevesinde bu bilgiler analiz edilerek yeni yaklaşımlarla yorumlanmıştır. Araştırmanın ilk bölümünde empati ile ilgili kuramsal açıklamalara yer verilmiş, din ve ahlak öğretiminde empatik yaklaşıma örnek sayılabilecek Kur' an ve Hadis verileri kaynaklar taranarak çıkarılmıştır. İkinci bölümde ise empatinin, eğitim-öğretim süreçleri dikkate alınarak Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersindeki fonksiyonları incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise öğrencilere empati becerisini kazandırmada öncelikle öğretmenin sahip olması gereken bilgi ve becerilere dikkat çekilerek empati eğitiminde etkili olabileceği düşünülen ders işleyiş yöntem ve teknikleri örnekleriyle beraber sunulmuştur. Araştırma, ilköğretim okullarında Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi ve bu dersin öğretmenleriyle sınırlandırılmıştır. Bu araştırma ile empatinin ilköğretim okullarında din eğitiminin hedeflerinin yanı sıra genel eğitim-öğretimin amaçlarının da gerçekleştirilmesinde önemli bir yerinin ve katkısının olduğu sonucuna varılmıştır. Yapılan bu çalışmayla din eğitiminde empatik yaklaşımın faydalarına dikkat çekilerek konu ile ilgili daha kapsamlı teorik ve deneysel çalışmalara zemin hazırlandığı düşünülmektedir. vı
İbn-i Sina'nın tıp çalışmalarının değerlendirilmesi

Köşüş, Taner, İbn Sina'nın Tıp Çalışmalarının Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Esin KAHYA, 289 s. Bu çalışmada İbn Sina'nın tıp çalışmalarının değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu değerlendirme yapılırken, El-Kanun Fi't Tıbb'ın çevirisi olan Tabhiz ül-Mathun adlı eserin ağız ve diş hastalıkları kısmı günümüz Türkçesine çevirilmiş ve çeviride belirtilen bazı hastalıklar seçilerek Osmanlı tıbbı ile modern tıp açısından karşılaştırılarak incelenmiştir. İbn Sina yalnızca Türk İslam aleminin değil, tüm bilim ve düşünce dünyasının en büyük ve müstesna alimlerinden birisidir. İbn Sina'yı tam anlamıyla tanıtan, Doğu ve Batı Dünyasında otorite yapan ve kendisinin tıbbi düşüncelerini içeren El-Kanun Fi't Tıbb adlı dev eseri olmuştur. İbn Sina'nın anatomi çalışmaları, organların sınıflandırılması, basit organlar, kemikler, kaslar, sinirler, arterler, venler, bileşik organlar, hayati ve yardımcı organlar, kalp ve göz yapısı ile ilgilidir. Fizyoloji çalışmaları kuvvetler, kan dolaşımı, görme fonksiyonu ve sindirim konularım kapsar. Patolojiye ilişkin çalışmaları, hastalıkların tanımı, basit hastalıklar, hastalık safhaları, bulaşma yolları, sebepleri, işaret ve arazları, sağlık ve hastalık belirtileri, hasta muayenesi hastalıklar, halk sağlığı ile çocuk hastalıkları konularıyla ilgilidir. Hastalıkların tedavileriyle ilgili çalışmaları ise beslenme ile tedavi, ilaçla tedavi ve cerrahi konularından ibarettir. Ayrıca İbn Sina'nın ağız ve diş hastalıkları çalışmaları, ağız ve dil hastalıkları, diş hastalıkları ve dişeti ile dudak hastalıkları hakkındadır. İbn Sina'nın tıp alanında yapmış olduğu çalışmalar hem kendi dönemini hem de daha sonraki dönemleri etkilemiştir. 288
Şemsüddin Semerkandİ'nin Beşaratü'l-İşarat adlı eserinin 3. bölümünün tahkik ve değerlendirmesi

Yazma eserler, tarihte yaşamış önemli bilim adamlarının gerçekleştirmiş oldukları bilimsel faaliyetleri günümüze taşımaları itibariyle önemli kaynaklardır. Bu alanda yapılacak araştırmalar sayesinde bilim tarihi çalışmaları daha sağlıklı bir zemine oturtulmuş olacaktır. Bu çalışmanın araştırma konusu, 13. yy.'da yaşamış bilim adamlarından Şemsüddin Semerkandi'nin İbn Sina'nın el-İşarat ve't-Tenbihat adlı eserine yazmış olduğu bir şerh olan Beşaratü'l-İşarat adlı eserin 'nefs' konusunun yer aldığı 3. bölümdür. Çalışmamızda nefs bölümünün tahkik, tercüme ve değerlendirmesi yapılmıştır. Şemsüddin Semerkandi hakkında daha önce yapılmış çalışmalar göz önüne alınarak hayatı, ilmi kişiliği ve yaşadığı dönem konularının ayrıntılarına girilmemiştir. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde, çalışmada kullanılannüshalar, tahkik metodu ve tercüme yöntemi hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümnefs bölümünün değerlendirmesinden oluşturmaktadır. Semerkandi kapalı üslupla yazılmış olan İşarat'ı açıklamak için klasik şerh metodunu kullanmıştır. Yeri geldiğinde kendine ait eklemelerde de bulunmuştur. Anlaşıldığı kadarıylaSemerkandi'nin gayesi yeni bir düşünce ortaya koymak değil, müphem olan esereaçıklık kazandırmaktır. Üçüncü bölüm tahkikli metinden oluşmaktadır. Çalışmanın ek bölümünde ise Beşarat'ın ilgili bölümünün Türkçe çevirisine yer verilmiştir. ÇevirideSemerkandi'nin kullandığı kelimeler dışına çıkılmamış ve birebir tercüme yapılmıştır. Sonuç olarak, Semerkandi'nin Beşarat adlı eserinin nefsle ilgili bölümününanlaşılması adına bir ilerleme sağlanmıştır. Ayrıca tahkikli metinle eserin bir kısmıbilim dünyasına kazandırılmış olup, İslam bilim tarihine sınırlı da olsa bir katkısağlanılmaya çalışılmıştır.
Esİrüddin el-Ebherİ'nin Zübdetü'l-hakaik adlı eserinin tahkik ve incelemesi

Bu çalışma İbn Sinacı felsefe geleneğinin VII/XIII. yüzyıldaki en yetkin ve velut temsilcilerinden biri olan Esirüddin el-Ebheri'nin (ö. 665/ 1265 ) Zübdetü'l-hakaik adlı ansiklopedik eserini konu edinmektedir. Ebheri çok sayıda eser vücuda getirmiş olmasına rağmen eserlerinin çoğunluğu çeşitli kütüphanelerde yazmalar halinde bulunmaktadır. Bu durum filozofun eserlerine ulaşılabilirlik açısından araştırmacıların önüne engeller çıkarmakta, dolayısıyla onun felsefesinin anlaşılması ve düşünce geleneğimiz içindeki yerinin tespit edilmesi de zorlaşmaktadır. Bu açıdan söz konusu eserlerden biri olan Zübdetü'l-hakaik'in tahkik ve incelemesi, ilmi faaliyetlere katkı sağlayacak bir çalışmadır. Çalışmanın ilk bölümünde Zübdetü'l-hakaik'in hacmi, yöntemi ve muhtevasıyla ilgili bilgiler yer alırken ikinci bölümünde filozofun felsefesine dair bir bakış açısı edinebilme adına mantığa duyulan ihtiyaç, tanım, mahiyet ve hareket meselelerine değinilmiştir. Son bölümünde ise eserin mevcut nüshaları tanıtılmış, tahkikte uygulanan yöntem açıklanmış ve tahkikli metin sunulmuştur.
Bertrand Russell'ın Aristoteles'in mantığına yönelttiği eleştiriler ve bir değerlendirme

Bu çalışmada yapılmak istenen Bertrand Russell'ın, Aristoteles'in ve onun takipçilerinin geliştirdiği mantık üzerine eleştirilerini açıklamaktır. Bu eleştirileri açıklarken de Aristoteles mantığının ana hatlarıyla ortaya konulması en temel gayedir. Bu doğrultuda çalışmanın ilk bölümü Aristoteles mantığını içermektedir, ikinci bölüm ise Russell'ın Aristoteles'in mantığına yönelttiği eleştirilerden oluşmaktadır. Üçüncü bölüm de Aristoteles ve Russell'ın tümdengelim ve tümevarım üzerine düşüncelerini ve bu doğrultuda Russell'ın bu konuya dair eleştirilerini içermektedir. Sonuç bölümü, Russell'ın eleştirilerine dair bir değerlendirme doğrultusunda, bu ikimantıkçının mantık üzerine çalışmalarına yönelik genel bir yorum içermektedir.
Afrika etno_felsefesinde ontolojinin imkanı

Bu çalışmada Afrika etno-felsefesinde ontolojinin imkanı ekseninde Afrika felsefesinin kaynaklarına odaklanılarak Afrika felsefesinin ontolojik veçhesi gösterildi. Avrupa-merkezciliği savunan düşünürlerin düşüncesinin aksine olarak Afrika'da bir varlık anlayışının mevcut olduğu ortaya kondu. Çünkü düşünme işi, varlığın içinde ve varlık üzerinden gerçekleşir, başka bir deyişle her düşünce son tahlilde varlığa ya da varlığın hallerine dair bir düşüncedir. Afrika düşüncesinin tarzı başka kıtaların düşünce tarzından farklı olsa da, Afrikalılar da ebedi metafizik problemler üzerinde düşündüler. Bu tezde Afrikalıların işbu düşüncelerinden felsefe çıkarılabileceği gösterildi. Söz konusu felsefe dört akıma bölünmektedir: Etno-felsefe, Afrika bilgelik felsefesi, ideolojik-siyasi felsefe, eleştiri felsefesi. Afrika felsefesi deyince tek bir düşünceden veya düşünce tarzından bahsetmek mümkün değildir. Kendi içinde birbiri ile mücadele eden çok çeşitli düşünce tarzları ve canlı bir tartışma atmosferi mevcuttur. Bu dört akımın anlaşılabilmesi için tarihe başvurma gerekliliği gösterildi. Çünkü her düşünce özgün bir zaman ve mekan içerisinde zuhur etmektedir. Tezde Afrika ontoloji; kozmogoni, din, dil, ahlak ve politikaya dayanılarak incelendi. Yani söz konusu ontolojinin Afrika'nın hayatında her bakımdan bulunmuş ve bulunmakta olduğu gösterilmeye çalışıldı. Bu alanların her biri ontolojik bir düşünce üzerine oturmaktadır. Yine, bu eksende, Afrika ontolojisinin hareketli, bütünlüklü ve maddi bir ontoloji olduğuna değinildi. Afrika ontolojisi, bütünlüklü bir ontolojidir, çünkü varlıklar -inorganik maddeden insana kadar- aynı zemini paylaşmaktadır. Bu ontoloji açısından, varlık sadece yaşayanları değil ölenleri de kapsanmaktadır. Varlığın zemininde tek bir arke olduğu ama bu arke'nin statik bir arke olmadığı vurgulandı. Afrika ontolojisi maddi bir ontolojidir, çünkü bu ontolojide varlık boş ve spekülatif bir şey olarak anlaşılmamaktadır.
Soren Kierkegaard'da kaygı kavramı

Bu çalışmanın temel amacı, Kierkegaard'ın felsefesinde kaygı kavramının varoluşsal bakımdan soruşturulmasıdır. Buna bağlı olarak ilk bölümde kaygının genel özellikleri ve onun korkudan olan farkı ele alınmıştır. Bu noktada karşımıza kaygının özgürlükle olan yakın ilişkisi çıkmaktadır. Kierkegaard'a göre kaygı, psikolojik bir hastalığın semptomu değil, insan tininin ve özgürlüğünün bir manifestosudur. Başka bir deyişle kaygı olanaklarıyla yüzleşen insanın ilk varoluşsal tepkisidir. İkinci bölüm kaygının günah ile olan ilişkisi üzerinedir. Kierkegaard için günah, Tanrı karşısındaki bireyin durumudur. Bu bağlamda ilk günah ve kalıtsal günah kavramları ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. İlk günah kişinin bireysel seçimlerine ve kişisel tarihi ifade ederken, kalıtsal günah insanlık tarihini ifade etmektedir. Kierkegaard'ın analizi bize her ikisinin de kendisini insanda kaygı olarak ortaya koyduğunu gösterir. Üçüncü bölümde, kaygının zaman kavramı bağlamında bir analizi yapıldı. Kaygı, zaman ile yakından ilişkilidir. Kierkegaard'a göre kaygı kendisini insan hayatında zaman olarak gösterir. İnsan, ebediyet ve zamansallık, sınırlı olan ile sınırsız olan arasındaki bir sentezdir. İki farklı tarafın sentezi olduğuyla yüzleşmek kaygıyı ortaya çıkarır. Bu süreci daha iyi anlayabilmek için ebediyet ve zamansallık, sonluluk ve sonsuzluk kavramları diyalektik ilişkileri içerisinde ayrıntılı bir şekilde analiz edildi. Bunun yanı sıra, kaygının zaman içerisinde kendisini gösterdiği Kierkegaard'ın an kavramını ayrıntılı bir şekilde göstermeye çalıştım. Dördüncü ve son bölümde kaygı kavramını ve onun kaygıyla olan ilişkisini ele alındı. Öncelikle, umutsuzluğun özellikleri ve Kierkegaard'ın sınıflandırması içerisindeki çeşitleri ortaya koyuldu. Kaygı ve umutsuzluğun her ikisi de insan tiniyle ilişkilidir. Onlar insanın varoluşsal aşamasını yükseltmesinin yollarıdır. Her iki kavramın arasındaki yakın ilişkinin yanı sıra, önemli farklılıklar da vardır. Kaygı insanda özgürlüğün ilk belirtisiyken, umutsuzluk bu özgürlüğün yanlış kullanılmasıdır.
Stoa felsefesi bağlamında pratik yaşam bilgeliği

Bu tezde Stoacılığın ahlak felsefesinden doğan bilgelik kavramının işlenişi ve bilgeliğin pratik yaşamda düşünsel bir huzura ulaşmak için nasıl kullanılabilir bir yöntem olduğu ele alınmaktadır. Stoacı bilgelik kavramının Helence söylemi phronesis; hayatın amacının ve anlamının bulunmasına dair bir kılavuz olarak kullanılmıştır. Yaşamda karşımıza çıkan tüm olumsuz durum ve duygularla başa çıkma sanatı olarak fizik ve mantık kuramlarına dayandırılmış bir ahlak felsefesi sonucunda ortaya çıkan bu bilgelik ilkesi, insana hayatın acılarına ve her türlü duruma karşı nasıl bir tavır takınacağının ve erdemli bir hayatla ereceği içsel huzurun yolunu göstermektedir. Stoacı pratik bilgeliğin vaat ettiği ise tam bir ataraxia halidir. Ataraxia ruhsal huzuru temsil etmekle birlikte phronesise ulaşmış ya da bunun yoluna girmiş kişilere içsel bir dinginlik sunmaktadır. Stoacı bilgelik yolunda olan, felsefeyle hayatı anlamlandıran ve bakış açılarını değiştiren insan bu yolculuğunda eudaimoniaya da ulaşmış olarak en yüksek iyilik ve mutluluk haline kavuşmuştur. Felsefeyle kendini eğiten kişi Stoacıların apatheia halini yaşamında bir ilke olarak kullanacak ve yargılarından kurtularak duygularının esiri olmadan tanrısal akıl ile iradeli bir hayat sürdürebilecektir. Stoacı okulun pratik yaşam bilgeliğinin ayrıntıları ele alınmadan önce, Stoacı filozofları felsefeleri ile etkileyen düşünürler ve okullara bakılmıştır. Ardından Stoa felsefesinin ortaya çıkışı, gelişimi, özellikle ahlak felsefesi çatısı altında bilgelik kavramının Stoacı filozoflarda nasıl bir gelişim gösterdiği okulun tarihsel dönemleri baz alınarak işlenmiştir. Tezin son bölümünde bilgelik kavramının günümüz şartlarında pratik hayatta ne şekilde kullanılabilir olduğu ve felsefenin pratik yaşamdaki yansımalarının nasıl ortaya çıktığı tartışılmıştır. Stoacı bilgeliğin ana hatları olan kavramlar üzerinde durulmuştur. Stoa felsefesinin temelini oluşturan 'doğaya uyumlu yaşam ilkesi'ni günümüz koşullarında uygulayabilmek ve tüm bu maddelerle günümüzde yaşanılabilecek bir bilgelik sonucu, Stoacıların ortaya koyduğu ruh dinginliğine ulaşmanın mümkün olabileceği görüşü analiz edilmiştir. Son kısımda Stoacı pratik bilgeliğin, antik çağın zengin felsefi kaynağını kişilerin içsel huzura kavuşmalarını sağlamak amacıyla günümüzde kullanan 'felsefi sağaltım' ekolünün içinde yer aldığı konum incelenmiştir.
Hegel'in hukuk felsefesinde ana temaların değerlendirilmesi

Hegel'in siyaset felsefesindeki temel görüşü tıpkı metafizik görüşünde olduğu gibi düalizmin aşılmasıdır. Modern ve liberal dünya görüşünün temeli olan bireycilik ilkesinin handikapları gösterilerek aile, sivil toplum ve devlet kurumları üzerinden birey ve toplum, birey ve devlet ilişkilerinin geliştirilmesidir. Bu sürecin temel belirleyici ilkesi özgürlük ve dolayısıyla özgür istenç/irade kavramıdır. Özgür iradenin gerçekleşmesi hak kavramıdır ve hak kavramının kademeli olarak bireysel ve hukuki haklardan başlayıp, ahlaki görüşle derinleşip, aile, sivil toplum ve devlet kurumlarında daha da geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bütün toplumsal kurumlar başta devlet olmak üzere bireyin haklarının yani özgürlüğünün cisimleşmesini sağlamak için ele alınmaktadırlar. Antik dünya ile modern dünyayı ayıran biricik ilke öznellik ilkesidir ve öznelliğin sonsuz hakkını veremeyen hiçbir kurum, hiçbir devlet ussal ve edimsel olamaz.
Emmanuel Levinas'ın ethik'inde özgürlük problemi

Emmanuel Levinas, Batı felsefesinde ontolojinin egemenliğini bertaraf etmeye, etiğe öncelikle bir yer vermeye çalışır. Dolayısıyla Levinas etiği ilk felsefe olarak tasvir eder. Bu çalışmada Levinas'ın felsefesinde vurgu yaptığı etiğe, onun felsefesinde yer edinen kavramlar açıklanmaya çalışıldı. Zamanın, özgürlüğün ve adaletin başlangıcını Başkası ile yüz-yüze karşılaşmaya bağlar. Etiğin temelini oluşturan Başkası'na duyulan sorumluluk duygusudur. Levinas hiçbir zaman Ben ve Başka'dan oluşan yalıtılmış bir dünyadan bahsetmez. Ben'in Başkası'nın yüz'ünde Başkaları'nı görmesi adalet kavramını ortaya çıkarır. Sorumluluk Başkası ile başlar. Ben, Başkası karşısında diz çöker ve kendi özgürlüğünü Başkası'nın çağrısına feda eder. Bu özgürlük etiği olup zor bir özgürlüktür aynı zamanda. Bu araştırmada amacımız Levinas'ın kendinden önceki düşünürlerden farklı olarak özgürlüğü Ben'in var olduğu alandan alıp Başkası'nın yüz'ünde duyduğum sorumluluk temelinde ortaya koymada ne denli başarılı olduğunu göstermeye çalışmaktır.
T. B. M. M. 20. dönem 1. yasama yılı genel kurul tutanaklarının mantıksal açıdan incelenmesi

Mantık yanlıslarında biçim, içerik ve diger yanlıslar vardır. Çalısmamızda biçim yanlıslarından ziyade içerik ve diger yanlıslara örnekler verdik. çerik yanlısları lafız ve mana olmak üzere iki kısma ayrılmaktadır. Lafız yanlısları içerisinde belirsizlik, taksim ve ifade yanlıslarıyla ilgiliyanlıslara karsılastık. Bunların içerisinde ifade yanlısları agır basmaktadır. Mana yanlısları içerisinde tartısılan konuyu bilmeme veya bilmezlikten gelme, ispat edilecek olanı delil yerine alma, aksini gerekli görme, neden olmayanıneden olarak alma gibi yanlıslarla bir hayli karsılasılmıstır. Diger yanlıs çesitlerinden kaba kuvvete basvurma, konuyu saptırma, konuyu tasarak genis kapsamlı alma, mizahın kötüye kullanılması, teferruattabogulma, merhamete basvurma tehlike, karmasık cümlelerle sasırtma, emin bir tavır sergileme, agdalı dil ile nüfuz sağlam a, tekrarlanan iddia, kliselesmisdüsünce, gerekçeler uydurma, konuyu sadece olumlu yönleriyle sunma, hakikate zıt varsayımlar, çelisik zanlar gibi yanlıslarla eksik konudısılık, uydurma delil yanlısları ile karsılasılmaktadır. T. B. M. M. 20. Dönem I. Yasama Yılı Genel Kurul Tutanaklarındamantık yanlısları bir hayli görülmektedir. Bu yanlıslara düsmemek için bilim adamları kadar siyasilerin de mantık ölçülerine uymaları ve dikkatli olmaları gerekmektedir.
Albert Camus felsefesinde ahlak

'Albert Camus Felsefesi'nde Ahlak' başlığındaki bu çalışmada, Camus'nun kendi eserlerinden hareketle saçma kavramına yüklediği anlamlar ve bu anlamların ortaya çıkardığı ahlak anlayışı ele alındı. Devamında Camus'nun içinde bulunduğu Varoluşçuluk'un manası, tarihi ve düşünürlerine hakkında bilgi verildi. Daha sonra Camus'nun hayatı ve felsefi eserlerine değinildikten sonra 'absürt' teriminin sözlük anlamları ile Camus'nun düşünce sisteminde hangi manalarda kullanıldığına değinildi. Son olarak ise düşünürümüzün fikirlerini daha iyi anlamak adına İnsan ve Değer Anlayışı alt başlığıyla ateizm, nihilizm, özgürlük gibi belli başlı kavramlara değinilerek ahlak anlayışı anlatıld.
İbn Sina'da haz kavramı

Bu çalışma İbn Sina'nın haz kavramını nefs görüşü ve metafizik bağlamında ele alışını tahlil etmektedir. Çalışma, İbn Sina öncesi filozofların haz tanımlarının araştırılması ile başlar. İkinci bölüm İbn Sina'nın haz tanımlarının ve bu tanımlarda kullanılan diğer kavramların incelenmesine ayrılmıştır. Üçüncü bölüm bu tezin temel araştırma konularından olan akli hazlar hakkındadır. Bu bölümde İbn Sina'nın insanın hem bu dünyada hem de ahirette alabileceği akli hazlar, göksel varlıkların hazları ve Tanrı'nın hazzı konularındaki görüşleri araştırılmıştır. Çalışma neticesinde görülmüştür ki Filozof'un hem nefs görüşü hem de metafizik ilmine dair meselelerinin incelenmesine haz kavramı da dahil edilebilir.