turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği enerji politikalarının liberal hükümetlerarasıcılık perspektifinden incelenmesi, örnek olay: Enerji birliği

Avrupa Birliği düzeyinde ortak enerji politikasının benimsenmesi özellikle üye devletlerin kendi ulusal gündemlerini takip etmeleri sebebiyle, bütünleşme sürecindeki en zorlu konularından birini teşkil etmektedir. Bu çerçevede de kapsayıcılık iddiasıyla ortaya atılan Enerji Birliği, farklı pazarlık güçlerine sahip üye devletlerin ulusal önceliklerini Birlik düzeyindeki enerji politikalarına yansıtmayı hedeflediği ve belli ölçülerde de başarılı olduğu bir alanı temsil etmektedir. Üye devletlerin Birlik düzeyine yansıtılan çıkarlarının ortak politikalarını nasıl ve ne ölçüde etkilediğinin araştırılması içinde, çalışmanın çerçevesi olarak, üye devletlerin tercihlerinin oluşumuna ve pazarlık aşamasındaki duruşlarına özel önem atfeden liberal hükümetlerarasıcılık yaklaşımı seçilmiştir. Bu kapsamda enerjiyi ulusal güvenlik meselesi olarak yansıtan Polonya ve enerjiye ekonomik bir mesele olarak yaklaştığını öne süren Almanya'nın konuya ilişkin yaklaşımındaki farklılıklar ile bu yaklaşımların ulusal düzeydeki arka planının hesaba katılması mümkün olmuştur. Nitekim, her iki ülke de Birlik düzeyindeki kararları ulusal çıkar gruplarının etkisiyle belirlenen öncelikleri ile uyumlu olacak şekilde etkilemeye çalışsa da, büyük ölçüde Almanya'nın yüksek pazarlık gücü sayesinde, fikir olarak ortaya atıldığı zamandan AB Zirvesi tarafından onaylanmasına kadarki süreçte Enerji Birliğinin odağının önemli ölçüde değişmesi söz konusudur. Enerji Birliği yaklaşımındaki değişiklikleri yalnızca iki üye devletin duruşu değerlendirmeye alınarak açıklamak mümkün olmasa da, en genel haliyle, Enerji Birliğinin enerji güvenliği odaklı ilk versiyonunun Polonya'nın, iklim değişikliği odaklı son versiyonunun ise Almanya'nın duruşunu yansıttığı sonucunu çıkarmak makul gözükmektedir.
Uluslararası nitelikte olmayan silahlı çatışmalarda koruma sorumluluğunun uygulanma zorunluluğu

Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra silahlı çatışmaların çoğunlukla uluslararası nitelikte olmayan iç çatışmalar olarak gerçekleşmesi nedeniyle uluslararası insancıl hukukun uygulamaya yönelik önemi artış göstermiştir. Bu artışa paralel olarak etik, hukuk ve siyaset üçgeninde sürekli tartışmaya açık olan insani müdahale kavramının özünde taşıdığı önem de artmaktadır. Özellikle uluslararası nitelikte olmayan silahlı çatışmalarda hayatını kaybeden insanlara karşı uluslararası toplumun koruma sorumluluğu bulunduğunun kabul edilmesi bu alanda kat edilmiş önemli bir başarıdır. Bu başarıyı devam ettirebilmek ve uluslararası insancıl hukukun uygulamaya yönelik zorlayıcılığını artırmak amacıyla bu sorumluluk çok önemlidir. Diğer taraftan günümüzde bazı bölgelerde yaşanan terör olayları ve silahlı çatışmalar nedeniyle ortada olan ağır insancıl hukuk ihlallerine rağmen uluslararası toplumun pasif kalması çözmemiz gereken bir problem olarak karşımızda durmaktadır. Bu sorunlara kalıcı bir çözüm bulabilmek ve iç çatışmalarda yaşanan ağır ihlalleri engelleyebilmek için, koruma sorumluluğunun her bir olayda zorunlu olarak başvurulması gereken bir uzlaşma yolu olarak görülmesi gerektiği çalışmanın ana konusu olmuştur. Bu amaçla koruma sorumluluğu meşruiyet kaynaklı olarak ele alınmış ve meşruiyetin üç ana bileşeni olarak uluslararası etik, uluslararası hukuk ve uluslararası siyaset üçgeni değerlendirilmiştir. Uluslararası etik ilkelerin koruma sorumluluğunu yönlendirmesi yönüyle ele alınan yaklaşım sonucunda, söz konusu kavramın tutarlı bir şekilde soykırım, etnik temizlik, savaş suçları ve insanlığa karşı işlenen suçlara karşı zorunlu bir şekilde uygulanması yönünde çıkarımda bulunulmuştur. Böylece ortak uluslararası etik normların yönlendirmesiyle gelişen koruma zorunluluğu, zamanla uluslararası teamül hukukunun bir parçası haline de gelebilecektir.
Türkiye'nin Afrika'daki yumuşak güç politikaları: Somali örneği

Tarih boyunca dünyanın önemli medeniyetlerine ev sahipliği yapmış olan ve bugün de zengin yeraltı ve yer üstü kaynakları, gelişen insan kapasitesi ve dünya politikasındaki artan görünürlüğü ile büyük güçlerin rekabet sahası olmaya devam eden Afrika kıtası, dünya siyasetinde etkinliğini artırmak isteyen ve bölgesel bir güç olma iddiasındaki Türkiye'nin de radarına girmiştir. İstenilen bir şeyi karşı tarafa zor kullanmadan, ikna, ödüllendirme, cezp etme gibi yöntemlerle kendiliğinden istemesini sağlayarak yaptırmak manasına gelen yumuşak güç kavramı, Türkiye'ye Afrika'da, özelde de Somali'de etkinlik kurabilmesi için önemli bir araç olmuştur. Türkiye 2011 yılından sonra bir açlık trajedisiyle baş başa kalan Somali'de, devlet ve devlet dışı kurumlarıyla acil yardıma muhtaç olan ülkeye yakın destek sağlamış, sonraki süreçte de başarısız devletler kategorisinde bulunan Somali'nin yeniden güçlenerek uluslararası sisteme entegre edilmesi için başlayan devlet inşası sürecinde ülkenin en önemli partneri olmuştur. Türkiye'nin Somali'deki bu düzen kurucu rolü, 1998 senesinde başlayarak 2005 senesinden sonra aktif bir hale bürünen Afrika Açılım Politikası için de yeni bir dönemin başlangıcı olmuştur. Son 20 yıldır Türkiye, kıtada ekonomik ve siyasi olarak artan görünürlüğünü kültür, eğitim, sağlık, din, vb. yumuşak güç öğeleriyle de destekleyerek Afrika ile her alanda geliştirilerek sürdürülen önemli bir ortaklık ilişkisi kurmuştur
Türkiye İsviçre ilişkileri 1945-1960

Bu araştırmada 1945- 1960 yılları arasında Türkiye ile İsviçre ilişkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. İkinci Dünya Savaşının hemen ardından gelen 15 yıllık süreçte bütün dünya ülkeleri arasında olduğu gibi Türkiye ve İsviçre arasındaki ilişkilerde de gelişme ve hareketlenme başlamıştır. Her iki ülke savaşın dışında kalmayı başarmış ancak özellikle Türk halkı ve devletini savaş yormuş ve yıpratmıştır. Anılan donemde iki ülke ilişkilerinin birbirini adeta bütünler bicimde politik, ekonomik ve kültürel yönlerden hareketlendiği görülmektedir. 1945 yılında oluşturulan Türkiye İsviçre Dostluk Derneği ile başlatabileceğimiz gelişmeler, ticaret ve tediye anlaşmaları, takas anlaşmaları, 1954'de yenilenen yabancı sermayeyi teşvik kanunuyla daha da güçlenmiştir. Anılan donemde Türkiye'de kamu kurumları ve üniversitelerde görev yapan 47 uzman bulunmakta, Türkiye'de Türk-İsviçre ortaklı 17 şirket kurulmuş, Migros açılmıştır. Bu araştırmada Türkiye ve İsviçre arasındaki ilişkiler konusu politik, ekonomik, kültürel boyutlarıyla incelenmiştir.
Rusya'nın Suriye'ye müdahalesinde Amerika Birleşik Devletleri ve Rusya'nın tavrı, bu tavrın neticesinde yaşanması muhtemel kırılma ve ayrılma noktaları

Arap Baharı sürecinde yangın yerine dönen Ortadoğu coğrafyasında etkin olmak isteyen küresel aktörler, süreci kendi çıkarları doğrultusunda yönlendirme çabası içerisine girmişlerdir. Suriye'deki iç savaş sürecinde Rusya'nın Suriye'ye müdahalesi, Ortadoğu'da güç dengesi hesaplarının yeniden yapılması gereğini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda bu çalışma, bölgedeki mevcut ve olası gelişmeleri daha geniş bir perspektiften değerlendirmek amacıyla Rusya'nın Suriye'deki varlığının nedenleri, nasıl politikalar izlediği, algı-çıkar politikaları, gelecekte nasıl bir politika izleyeceği, ABD'nin tepkisi ve en nihayetinde Suriye'de oluşması muhtemel devletin sınırları konusunda ABD ve Rusya'nın anlaşmaya varma ihtimali üzerine analizler yapılmaktadır.
A critical discourse analysis of the anti Turkish discourse of Austrian Freedom Party

Bu tez, Avusturya Özgürlük Partisi'nin Türkiye karşıtı söylemlerini eleştirel söylem analizinin yöntemlerini kullanarak incelemeyi amaçlamaktadır. Avusturya aşırı sağ partisi Türkiye'ye, Avusturya'da yaşayan Türklere ve diğer Müslüman azınlık gruplara karşı sistematiksel olarak nefret kampanyası yürüterek oylarını önemli derecede arttırmıştır. Avusturya'nın Türkiye'ye karşı düşmanca tutumu son yıllarda yeni bir boyut kazanmıştır. Bu durum Avusturya aşırı sağının artan yükselişinden bağımsız olarak açıklanamaz. Bu bakımdan, bu tez aşırı sağın Türkiye karşıtı söylemleri hakkında tarihsel gelişmeleri de dikkate alarak eleştirel bir değerlendirme yapmaya çalışmaktadır. Bu çalışma genel olarak üç ana bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde, eleştirel söylem analizi ve modelleri incelenmiştir. İkinci bölümde ise Avusturya ana akım partilerinin Türkiye'ye karşı tutumları tarihsel ve güncel bir bakış açısıyla ele alınmıştır. Burada karşımıza çıkan husus Türkiye karşıtlığının Avusturya'da geniş bir dönemi kapsadığı ve tarih de yaşanan çatışmalarla doğrudan ilişkili olduğudur. Son bölümde ise eleştirel söylem analizinin çeşitli yöntemleri aşırı sağın kullandığı söylemlere uygulanmış ve bu ideolojik söylemler eleştirel olarak incelenmiştir.
An analysis of the development and the importance of oil and gas resources in Russia and their relationship to the Russian economic growth and foreign policy

Bu tez, Rusya'daki petrol ve gaz sektörü gelişimini, Rus Devleti çıkarlarının ve politika önceliklerinin oluşumu ile ilgili bu değerlerin rolünü anlamak amacıyla hem ulusal hem de uluslararası seviyede incelemektedir. Tez, petrol ve gaz kaynaklarının etkisinin önemli olduğu ekonomik ve siyasi konuları belirlemektedir. Tez, Rusya'nın ekonomik gelişimi ile petrol ve gaz sektöründen elde edilen gelirler arasında ve aynı zamanda Rus dış politikası ve petrol ve gaz sektörü arasında açık ve kapalı çeşitli bağlantıları izah etmektedir. Değişen dünya düzeninde, stratejik manipülasyon, iletişim, ikna ve ekonomik tedbirler, uluslararası hususların sonuçlarını biçimlendirme hususunda askeri güç veya direkt tehlikeler kadar önemlidir. Sovyetler Birliği'nin çöküşünün ardından, petrol ve gaz diplomasisi, boru hattı politikası, sübvansiyonlu enerji teslimleri, enerji teslimlerinin kesilmesi tehlikeleri, eski Sovyetler Birliği bölgesi genelinde Rus etkisini canlandırmaya yönelik girişimleri renklendirmiştir. Rusya bugün, petrol ve gazlarını en iyi koşullarda güvenceye almak için rekabet eden net enerji tüketicileri arasında sıkışıp kalmıştır. Rusya'nın 1991 yılında askeri kabiliyetlerinin azalmasından sonra, bu önemli kaynaklar etrafındaki politika Rusya'nın dahili ve harici gündeminin birincil etmeni olmuştur Bu çalışmanın diğer bir amacı, bir devletin ülke içi gündeminin uluslararası arenadaki etkisinin analizini vurgulayarak uluslararası ilişkilerin araştırmalarına katkıda bulunmaktır. Ülke içi faktörlerin, uluslararası düzeydeki oyuncuların paylaştığı ilişkiler hususunda can alıcı bir bağlantısı vardır. Bu tez Rusya'nın petrol ve gaz sektöründeki gelişiminde ulusal ve uluslararası ilişkileri değerlendirmek ve anlamak için kullanılacaktır.
Compliance mechanisms under multilateral environmental agreements a comparative analysis of compliance mechanisms under Montreal and Kyoto Protocols

Bu çalışmanın temel amacı, küresel çevre yönetiminin temel sorunlarından biri olan uygunluğun sağlanması konusunda, çok taraflı çevre anlaşmaları altında kurulan uygunluğun sağlanması mekanizmaları kapsamında, detaylı bir inceleme yapmaktır. Bu bağlamda, çalışmada temel olarak uygunluğun sağlanması mekanizmalarının tarafların çok taraflı çevre anlaşmaları altındaki taahhütlerini daha iyi yerine getirmelerindeki rolü incelenmektedir. İnceleme çerçevesinde, dört ana boyut temelinde,-bilgi toplama, prosedürler/ kurumsal yapı, tedbirler ve mekanizmaların pratikteki işleyişleri-, Montreal Protokolü ve Kyoto Protokolündeki uygunluğun sağlanması mekanizmaları arasında karşılaştırmalı bir analiz yapılmaktadır. Elde edilen bulgular temelinde, kısa vadede, mekanizmaların zayıf yönlerinin iyileştirilmesi ve mekanizmalar arasındaki eşgüdümün temin edilmesi durumunda, mevcut sistemin, uygunluğun daha iyi yerine getirilebilmesine yanıt verebileceği ileri sürülmektedir.
ABD-ÇHC ilişkileri: George W. Bush dönemi (2000-2008)

Bu çalışmada, George W. Bush döneminde hem ABD'nin hem de ÇHC'nin politikaları, bölgesel ve küresel hedefleri ekseninde siyasi ve ekonomik ilişkileri ele alınmaktadır. Özellikle 11 Eylül 2001 tarihinde ABD'nin askeri ve ekonomik hegemonyasını teşkil eden iki önemli simgesine gerçekleştirilen saldırılar sonrasında çok daha saldırgan ve tek yanlı bir dış politika eğiliminde hareket etmesine karşın ÇHC 'teröre karşı savaş' stratejisinde ABD ile ortaklık zemininde hareket etse de her daim 'Barışçıl Biraradalık' doktrini ekseninde uluslararası sistemde 'ittifak ve işbirliğiyle' ilerlemeyi tercih etmektedir. Tarihsel bir süreçten analiz edilebilecek sorunlar ekseninde ise ne ABD ne de ÇHC taviz göstermese de genel olarak ilişkiler ortaklık ve işbirliği zemininde sürdürülmüştür. Bununla beraber, nüfusu, ekonomik gelişmişliğine ek olarak Asya-Pasifik bölgesi dışında da adından söz ettiren bir konuma ulaşan ÇHC, ABD nezdinde 'Çin Tehdidi' teorisinin ortaya çıkmasına sebep olsa da sahip olduğu barışçıl politikası ekseninde Çin açısından ABD'ye yönelik bir tehdidin olmadığı rahatlıkla ifade edilebilmektedir. Diğer taraftan Çin'in siyasi, askeri ve ekonomik yönden gelişme göstermesiyle 'Yükselen Bir Güce' evrilmesi ikili ilişkilerdeki 'rekabet' unsurunu ön plana çıkarmıştır. Ancak kendi çıkarları ekseninde küresel sistemde geliştirdikleri 'ortaklık' ise, ilişkilerin bir diğer boyutunu teşkil etmektedir. Kısacası, George W. Bush dönemi ABD-ÇHC ilişkileri hem 'Stratejik Rekabet' hem de 'Stratejik Ortaklık'üzerinden ilerlemiştir.
Eleştirel kuram çerçevesinde yabancı terörist savaşçılar ve Türkiye'nin ulusal güvenliğine etkileri

Bu çalışma, Yabancı Terörist Savaşçılar olgusunu, Gramsci'nin hegemonya ve ideoloji kavramlarıyla beslenen Eleştirel Kuram açısından değerlendirmeye çalışmakta ve bu olgunun Türkiye'nin ulusal güvenliğine etkilerini tartışmaktadır. Bununla birlikte, Batılı değerlerle inşa edilen radikal İslamcı ideolojinin, Soğuk Savaş sonrası dönemde 'yeni dünya düzeni', 11 Eylül sonrası dönemde 'terörizm' ile özdeşleştirilmesi sorgulanmaktadır. Dini ve ideolojik olarak Afgan Cihatçıları ile oldukça yakından bağlantılı olan Yabancı Terörist Savaşçılar kavramı, bölgesel ve küresel aktörlerin mücadele alanı haline gelen Suriye krizi patlak verdiğinde, ciddi bir güvenlik sorunu olarak yeniden gündeme geldi. Bu bağlamda söz konusu kavram ABD'nin hegemonik politikaları ile ilişkilendirilmektedir. Bu çalışma, gün geçtikçe ulusal ve uluslararası güvenliği tehdit eden bu olgu hakkında farkındalık yaratmayı hedeflerken, yabancı terörist savaşçılara karşı Türkiye'nin mücadelesine ve girişimlerine odaklanmaktadır. Ayrıca Türkiye'nin, bu sorunun üstesinden nasıl geleceğine ilişkin katkı sağlamaya çalışmakta ve çözümün yapısall analizine dair öneriler sunmaktadır.
Yeni Karadeniz jeopolitiğinde enerji nakil hatları: Güney gaz koridoru

Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle birlikte Karadeniz Bölgesi'nin jeopolitiğideğişmeye başlamıştır. Zira Soğuk Savaş Dönemi boyunca Karadeniz iki blok arasında iç deniz olmaktan öteye geçememiştir. Ancak Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra bölgenin hem siyasi hem de ticari açıdan önemi değişmiştir. Soğuk Savaş sonrasında meydana gelen birçok etken Karadeniz Bölgesi'ninjeopolitiğini değişime uğratmıştır. Bunlardan en önemlisi ise enerji nakil hatlarının bölgeden geçmesi olmuştur. Günümüzde de bilindiği üzere Karadeniz Bölgesi enerji nakil hatları için bir kavşak haline gelmiştir. Karadeniz Bölgesi, enerjide dışa bağımlı devletlerle, enerji zengini devletler arasında geçiş güzergahıolduğundan bölgenin önemi son yıllarda daha da artmıştır. Özellikle doğal gazıntaşınmasında boru hatlarına duyulan ihtiyaç, bölgenin jeopolitik konumunu ciddi oranda değiştirmiştir. Doğal gaz ticaretinin zamanla dış politika aracı olarak kullanılması ise bölgede yeni işbirliği ve çatışma fırsatlarını doğurmuştur. Böylece hem küresel hem de bölgesel aktörler enerji kaynaklarının ve boru hatlarınınkontrol edilmesi uğrunda mücadele etmeye başlamıştılar. Karadeniz Bölgesi'ndengeçecek olan Güney Gaz Koridoru'nun ilanı ise bölgede yeni boru hatlarımücadelesini başlatmıştır. Bu çalışmanın amacı Karadeniz jeopolitiğinindeğişiminde enerji nakil hatlarının önemini ortaya koymak ve bu doğrultudaGüney Gaz Koridoru'nu analiz etmektir.
Kırgızistan'ın 1991-2014 yılları arasındaki dış politika analizi

Bu çalışmada Kırgızistan'ın 1991- 2014 yılları arasındaki dış politikası ele alınmıştır. Sovyetler Birliği'nin dağılması ile dünya haritasında 15 bağımsız devlet ortaya çıkmıştır. Hiç savaş olmadan bağımsızlığını kazanan ülkeler arasında yer alan Kırgızistan 31 Ağustos 1991 yılında önce egemenliğini ilan etmiş sonra da bağımsızlığını kazanmıştır. Bağımsızlığını ilan etmiş yeni bir devlet olarak Kırgızistan, bağımsızlıktan sonra iç ve dış politikada bir dizi sıkıntı ile karşı karşıya kalmıştır. Askar Akayev, Kırgızistan'ın ilk cumhurbaşkanı olarak bağımsızlık sonrası dönemde kriz yaşanmaması için olağanüstü çaba göstermiş, çok yönlü dış politika izlemiştir. Ardından Kurmanbek Bakiyev (2005-2010) dönemindeki dış politika Akayev'den farklılık göstermiştir. Bakiyev'in dış politikası büyük güçler arasından yani hem Rusya hem de ABD ile yakın ilişkiler kurulması temeline dayanıyordu. Ancak bu politika başarısız olmuştur. 2010 yılına doğru Bakiyev, Rusya'ya ülkedeki ABD üssünün çıkarılacağı sözünü verdi. Fakat sözünü yerine getirmemesi üzerine Moskova'nın desteğini yitirdi. 2011 yılında Almazbek Atambayev'in Cumhurbaşkanı olarak göreve başladı. Hem Akayev'den hem de Bakiyev'den farklı dış politika uygulandı. Yeni dönemde çok yönlü dış politika yerine daha pragmatik bir dış politika stratejisi izlenmiştir.
Border issues in the Western Balkans: The demarcation process between Kosovo and neighboring countries

Batı Balkan ülkeleri arasındaki çatışmaların barışçıl çözümü, Avrupa Birliği entegrasyonuna yönelik kilit konulardan biridir. Sınır sorunları gibi potansiyel engellerin kaldırılması, Batı Balkan ülkelerinin yerine getirmesi gereken zorunlu bir AB genişleme kriteridir. Fakat, tüm devletler bu görevi başarıyla yerine getirmemiştir. Hatta bazı ülkeler, bu görevi yerine getirememelerine rağmen AB'nin üyesiyken, Kosova hala Shengen bölgesinde vizesiz seyahate izin alabilmek için komşularıyla sınır problemini çözmeye çalışıyor. Yugoslavya'nın dağılması, hem halk için hem de uluslararası toplum için bir felaket oldu. İnsan ve maddi kayıpların yanı sıra, bir başka sorun da Yugoslavya'dan ayrılan cumhuriyetlerin ve özerk bölgelerin hakça sınır belirleme mevzusudur. Badinter Komisyonu, eski Yugoslavya'nın dağılmasından sonra barışçıl bir çözüm bulma konusunda sınır belirleme konusundaki en önemli değerlendirmelerden biri olmuştur. Bu tez, eski Yugoslavya'nın idari sınırlarının kronolojisine dayanarak, Kosova'nın komşu ülkelerle olan bağımsızlığının ardından sınır problemlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Ana amaç; Kosova ile komşu devletler arasında belirlenmiş sınırın uluslararası hukukun ilkelerine uygun olup olmadığını ve sonuçta Kosova'nın kazanç ve kayıplarının ne olduğunu irdelemektir.
Türkiye'nin Gagauzya politikası

Büyük Türk Dünyası toprakları içerisinde küçük bir yer kaplayan ve Hristiyan Türkler olarak bilinen Gagauzlar, yaklaşık 200 yıl gibi bir zaman neredeyse kendileri hariç hiç kimsenin Türkçe bilmeyip konuşmadığı bir ortamda kendi ana dillerinin kuvveti ve içe dönük yaşamaları sayesinde asimile olmadan günümüze kadar gelebilmişlerdir. Gagauzlar, kendi dillerini muhafaza eden toplumların yüzyıllarca öz kimliklerini kaybetmeden yaşayabileceklerine örnek olmuşlardır. Türkiye'nin Gagauzlarla ve Gagauzya ile ilişkileri 1930'lu yıllarda Hamdullah Suphi Tanrıöver ile başlamıştır. Özellikle Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra artmıştır. Her ne kadar aralarında dini farklar olsa da kendi soydaşları olarak gördüğü Gagauzlar'a maddi manevi desteğini sürdürmektedir. Türkiye bu yardımların en büyük kısmını TİKA kapsamında yapsa da çeşitli Bakanlıklar, YTB, Yunus Emre Enstitüsü, TÜRKSOY, Kızılay, sivil toplum kuruluşları, iş adamları ve çeşitli Belediyeler vasıtası ile de bölgeye yardımlar yapılmaktadır. Türkiye'nin çeşitli kuruluşlarınca yaptığı bu yardımların amacı, Gagauzlar'ı Müslümanlaştırmak değil aksine Gagauzlar'ın bulunduğu coğrafya nedeniyle Rusya ve Romanya gibi büyük devletlerin etkilerinden kurtararak onların kimliklerini korumaları ve asimile olmamasını sağlamaktır. Moldova'nın toprak bütünlüğüne saygı duyarak, Gagauzlar'ın Moldovalılar ile birlikte bölgedeki huzuru ve istikrarı korumalarını ve ülkelerini kalkındırmalarını destekleyen Türkiye'nin Gagauzya üzerindeki bir diğer politikası ise bölgeye çeşitli yatırımları ve yatırımcıları çekerek Gagauzlar'a iş imkanı sağlamak, Gagauzlar'ın bu bölgenin dışına göç etmelerini engellemektir.
The reconstruction of Europe from post-WW II to post-Cold War

'Avrupanın yeniden yapılandırılması', Avrupa'da ve daha geniş çerçevede uluslararası ilişkilerde hem coğrafi yapıyı hem de güç dengesini değiştiren önemli ve çeşitli tarihi olayları kapsamaktadır. Bu çalışma, 2. Dünya Savaşı ve Soğuk Savaş sonrası dönemlerde jeopolitik yapının aktörlerin hareketlerini ve buna bağlı sonuçları anlamaya etkisinin altını çizmektedir. Bu çalışma, her iki dönemdeki yeniden yapılandırma hareketlerini ve dış politika içeriklerini karşılaştırarak, 'jeopolitik konum' ve 'uygulama kapasitesi'nin devletlerin dış politika yapılandırmalarını belirlediği sonucuna varmaya çalışmaktadır. ABD'nin 2. Dünya Savaşı sonrasında Avrupa'yı yeniden yapılandırılmasındaki siyasi tercihleri ve enstrümanlar ile Batı Avrupa'nın Soğuk Savaş sonrasında, AB ve genişleme stratejisi ile, Doğu Avrupa'yı yeniden yapılandırmadaki siyasi tercihleri ve enstrümanları yukarıdaki argümanı desteklemede bu çalışmanın odak noktası olmuştur.
Neoliberal globalization, citizenship and subject constitution in Turkey

Bu tez, hem genelde, hem Türkiye özelinde neoliberalizmin vatandaşlık üzerine ne ölçüde etkisi olduğunu tartışmayı amaçlamaktadır. Vatandaşlıkla ilgili akademik tartışmalar, sahip olunan hakların kapsamını önemli ölçüde belirleyen politik-ekonomi boyutunu göz ardı ederek, genellikle kimlik hakları sorununa odaklanmıştır. Bu çalışma, neoliberalizmi siyasa çerçevesi ve yönetimsellik olmak üzere iki şekilde tanımlayarak, hem neoliberalleşme sürecinin sosyal hakların pratik edilmesi üzerinde ne tür etkileri olduğunu, hem de bu süreç içinde bireylerin çeşitli yönetimsel metotlarla nasıl neoliberal özneler olarak kurgulandığını göstermeye çalışacaktır. Neoliberalizmin Türkiye'deki gelişim sürecine bakılarak belirtilen iki kavramsal boyutun da Türkiye'ye uyarlanması hedeflenmektedir.