turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çeviribilim sosyolojisine doğru: Bourdieu sosyolojisiyle Türkiye'de çeviribilim alanını düşünmek

Bu tez çalışmasının amacı çeviribilim sosyolojisi alanını bir araştırma alanı olarak önermek; Bourdieu sosyolojisini bu yönde araştırmalar için işlemsel izlekleriyle açıklamak ve sahada araştırma tasarımını Türkiye'de çeviribilim alanı üzerine inşa etmektir. Bourdieu'nün disiplinler arası ampirik bilim anlayışında tarihsel bakış açısıyla epistemolojik düşünüm belirleyici olduğundan; öncelikle bilimsel bir alanı nesne olarak inceleyen bilim sosyolojisinin disiplinler arası çerçevesi ortaya konulmuş; ardından çeviribilim kaynaklarında çeviribilim sosyolojisine çağrıda bulunan söylem; araştırmacı kimlikleri sorgulanarak somutlaştırılmaya çalışılmaktadır. Bu söylemde tarihsel ve epistemolojik düşünüm çağrısı açıktır. Öne çıkan düşünümsellik, bilimsel alan, sermaye, habitus vb. kavramlar Bourdieu sosyolojisinin metodolojik araçlarına gönderme yapmaktadır. Bu nedenle yöntem olarak Bourdieucü yaklaşımın düşünsel, epistemolojik ve kavramsal altyapısı açıklanmıştır. Yöntem öncelikle düşünümsel ve ilişkisel yaklaşımla nesnenin inşasını; ardından eyleyiciler ve pratiklere odaklanan alan çözümlemesini öngörmektedir. Bilimsel alanı ve bilim pratiğini incelemek üzere önerilen yöntemle ilgili kavramsal açıklama ve şemalar Bourdieucü yaklaşımın uygulamada işlemselleştirilmesi amacını gütmektedir. Tezin saha araştırması bölümü 'Türkiye'de çeviribilim alanı'nın nesnel eştirilmesini amaçlamaktadır. Bu amaçla Türkiye'de çeviribilim bölümleriyle çeviribilimin kurumsal yapısı, eğitim güzergahlarıyla eyleyici profileri ve bilimsel yayınlarla çeviribilim araştırma pratiği üçgeninde bir alan çözümlemesi önerilmektedir. Yapı, eyleyici ve pratik üzerine inşa edilen çeviribilim alanına dönük saha araştırmasında önce Türkiye'de 'çeviribilim' bölümleri ve akademik kadroları ele alınmaktadır. Çalışılan alt alanlarla bilim pratiklerine yönelik 'temsiller' ise 'çeviribilim' sorgusuyla sınırlandırılan tez ve makalelerden oluşan bir bütünce üzerinde araştırmaya konu edilmektedir.
The heritage of viticulture in Anatolia: Connecting Cappadocia and Mardin through a cultural route of the vine

Bağcılık tarih boyunca birçok medeniyetin gelişiminde önemli bir rol oynamıştır. Toplum, her açıdan ve düzeyden, din, ekonomi, ticari ve eğitim sistemleri de dahil olmak üzere şarap üretiminden, dağıtımından ve tüketiminden etkilenmiştir. Tarih boyunca şarap, birçok bölgesel kültürün önemli bir bileşeni olmakla birlikte, aralarında büyük mesafeler olan coğrafi bölgelerin birbirleriyle bağlantı kurmasını, farklı toplumlar arasında etkileşim ve katılımı teşvik etmiştir. Özellikle birçok farklı medeniyetin kavşak noktası olan Anadolu'da, şarap üretimi kimlik ve aidiyet kavramları ile özdeşleşmiştir. Bu tez öncellikle genel olarak bağcılık ve Anadolu bağcılık tarihi üzerine yoğunlaşan bilimsel literatürü incelemektedir. Daha sonra dünyadan, hususi alanlarda, amacı şarap mirasını desteklemek ve korumak ile şarap üreten bölgeler arasında bağlantı sağlayan kültürel rotalar yaratmak olan uluslararası ve ulusal organizasyonların çalışmalarını inceler. Geleneksel bağcılık uygulamaları daha önceden tehdit edilmiş ve bu durumun hala sürdüğü Kapadokya ve Mardin bölgeleri vaka çalışması olarak kullanılarak, bu tez iki bölgede yapılan bağ ekiminin ve Anadolu'da şarap üretiminin siyasi ve sosyal olaylar ile nasıl şekillendiğini incelemektedir. Son olarak bu tez, Türkiye'den seçilen bölgeler ve peyzajlardan oluşan, Türkiye şarap üretiminin teşviki ve bağcılık kültürü korumasını destekleyen bir kültür rotası önerecektir.
Osmanlı eğlence kültüründe mesire yeri olarak Kağıthane

Havası, suyu ve toplumsal etkenleriyle akciğer görevini üstlenen mesireler Osmanlı İstanbul'unda bolca bulunur ve yoğun rağbet görürdü. Diğer mesirelere göre şehre daha yakın olması, ulaşımda Halic'in büyük kolaylık sağlaması, masrafının az olması, spor karşılaşmaları ve mesire için yeterli büyüklükte alanlarının bulunmasından dolayı içlerinde en önemlisi Kağıthane'ydi. Mesire yerlerinin askeri ve ekonomik yararları olsa da en önemli yanı sosyal katkılarıydı. Özellikle modernleşme öncesi, kadınm toplum hayatına katılabildiği tek alan mesire yerleriydi. Kamu vicdanında ayrılan kadın ve erkeklerimiz, bütün uygar milletlerin hayatlarının üstünden ve onlardan pek başka türlü olan yeni bir metot ile yeni bir cemiyet hayatı ortaya koyarlardı. Osmanlı toplumu Kağıthane mesiresi ve diğer mesirelerde eğlence merkezli olarak bir araya geliyorlardı. Eğlencelerin toplum psikolojisi açısından büyük bir önem taşıdığı inkar edilemez bir gerçektir. Organizmayı en uygun uyanıklık ve verimlilik seviyesine ulaştırdığı gibi sosyal kaynaşma ve dayanışmanın gelişmesine de katkıda bulunur. Osmanlı kendi eğlencelerini oluşturarak bu güzel hasletleri toplumda büyük oranda gerçekleştirmiştir. Ama batılılaşmayla birlikte eğlence, insanı kolay, hızlı etkileyerek toplumsal değişime büyük bir ivme kazandırmasından dolayı tahripkar bir hal almıştır.
Küreselleşme ile dönüşen kentsel mekan ve kentlilik imgesi: İzmir örneği

Bu çalışmanın amacı, ev mekanı olarak kapalı site tercih edilmesinin nedenlerini anlamak ve mekansal ayrışmayı site sakinlerinin gündelik yaşamları ve kent imgeleri açısından analiz etmektir. Bu bakımdan, çalışmanın araştırma sorusu, ev mekanındaki değişikliklerin bu mekanlarda yaşayanların gündelik yaşamını ve genel olarak kent anlayışını nasıl etkilediğidir. Bu soru aynı zamanda, site sakinlerine kent sakini olarak bütünleyici bir değerlendirme sunma fırsatı tanımaktadır. Kapalı siteler, özellikle gelişmekte olan ülkelerde, benzer nedenlere ve sonuçlara sahip olsa da, İzmir'deki kapalı site örnekleri sosyal yaşam açısından farklı çıktılar sunmaktadır. İzmir'deki kapalı sitelerin benzerlik ve farklılık gösterdiği neden ve sonuçlar bu çalışmanın ana tartışma konusudur. Kapalı sitede yaşama süreci ve gündelik yaşamdaki değişikliklerin yanı sıra site sakinlerinin kent hakkındaki genel bakış açıları ise tartışmanın temel unsurlarıdır.
Jean Baudrillard ve tüketim toplumu

Gerçek ihtiyaçlar ile sahte ihtiyaçlar arasındaki ayrımın ortadan kalktığı tüketim toplumunda birey, tüketim mallarını satın almanın ve bunları sergilemenin toplumsal bir ayrıcalık ve prestij getirdiğine inanır. İnsan bu süreçte bir yandan kendini toplumsal olarak diğerlerinden ayırt ettiğine inanırken, bir yandan da tüketim toplumuyla bütünleşir. Dolayısıyla tüketmek birey için bir zorunluluğa dönüşür. İnsani ilişkiler yerini maddelerle ilişkilere bırakır. Geçerli ve sürekli olan şey tüketim etkinliğinin ta kendisi olur. Modern toplumda moda, medya, marka gibi olgular neyin 'gerçek' kılınacağına ve tüketici için neyin zaruri olduğuna karar vererek meseleleri bizim için basitleştirir. Belirli görüntülerin ve nesnelerin kopyası olan şeyleri sanki yeni bir şeymiş gibi pazarlar. Bu durum bilhassa alışveriş merkezlerinde yaygın olarak yaşanır. Kapitalizmin de salt gerçeği olan tüketim çılgınlığı modern dünyaya bu şekilde egemen olmaktadır. Baudrillard'a göre, medyanın hakim olduğu bu dönemde, bir kişiyi, durumu, görüşü anlamanın yolu TV programlarında oluşturulan imajlardan geçer. İnsan zihninin nasıl kirlendiğini ve ne şekilde yön verildiğini açıklamıştır. Tez çalışmasının içinde de yer alan alışveriş merkezleri, Baudrillard nezdinde kentsel bir mekandır ve insanların pek çok ihtiyacına birden cevap vericidir. Bu ihtiyaçların başında tüketim yer alsa da bazen sığınma, gündelik rutinden kaçış, etkileşim, boş zaman geçirme gibi ihtiyaçları da karşılayıcıdır. Bunun yanı sıra alışveriş merkezleri kentlilerin sosyal etkinlikte bulunmalarını sağlar ve aynı zamanda sosyal etkinliklerini de zenginleştirir. Kentin, zaman içinde metropolleşmenin de etkisiyle form değiştirmesi söz konusudur, bu değişim kentin içinde yer alan kentsel mekanlar için de geçerlidir. Alışveriş mekanları Baudrillard'ın deyişiyle bir şehir simülasyonudur ve toplumsal hayat mekanı oluşturur. Alışveriş mekanları, şehirde karşımıza çıkan şeylerin birçoğunu bünyesinde bulundurur. Baudrillard'a göre alışveriş mekanları, adeta mikro bir şehir yaşamı durumuyla gerçeküstü mekanlar şekline bürünmüştür. Bu tez çalışmasında tüketim toplumunun ve tüketme isteğinin karşılığı olarak, toplumsal yaşam içerisinde kentsel mekanda karşımıza çıkan alışveriş merkezlerinin yeri ve önemi ele alınmaktadır. Literatür taraması yapılarak bu konu hakkındaki bilimsel çalışmalar incelenmiş ve Jean Baudrillard'ın görüşlerine odaklanılmıştır Daha sonra konuyla ilgili diğer kavramlar da tespit edilerek analiz edilmiştir. Bu çerçevede teorik dayanakları ile birlikte alışveriş merkezlerinin tüketim toplumunun yeni kentsel mekanı olma özelliğine sahip olduğu iddiası vebunu merkezlerin tüketme isteği ile ilişkisi temellendirilmeye çalışılmıştır.
Human rights domain for reproductive biotechnology: a qualitative study on Turkish case

Bu çalışmanın amacı, bedenleri ve organları üreme biyoteknolojisi uygulamaları tarafından olumsuz şekilde etkilenen bazı özel insan grupları açısından bakıldığında, hangi yasal ve toplumsal sorunların ortaya çıktığını araştırmaktır. Bu amaçla, taşıyıcı anneler, taşıyıcı annelik yoluyla çocuk sahibi olan kişiler, yumurta donörleri, yumurta donasyonu yoluyla çocuk sahibi olan kişiler ve iki embryolog ile on üç derinlemesine mülakat gerçekleştirilmiştir. Tezde, temel olarak Nussbaum'un Yeterlikler Yaklaşımı kullanılmış, YÜTEG'le yapılan nitel görüşme bulguları, her bir insan yeterlik başlığı altında tartışılarak ele alınmıştır. Bu yeterlik maddeleri; yaşam, bedensel sağlık, bedensel bütünlük, duyular, hayal etme ve düşünme, duygular, pratik nedenler, toplumsal ilişki, diğer türlerle ilişki içinde olma, oyun oynama ve çevre üzerinde kontrol sahibi olmadır. Bulgular bölümünde, üçüncü kişilerin bedenleri veya üreme hücreleri kullanarak çocuk sahibi olmakla ilgili ortaya çıkan insan hakları sorunları ve sınırlılıklarına odaklanılarak, yasalarla belirlenmiş bir politik ortam ve alternatifler önerilmektedir. Sonuç olarak, YÜTEG'in insan hakları sorun ve sınırlıklarının insan hakları alanında değerlendirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu alanın yasal düzenlemelerle belirlenmesi ve denetlenmesi ise insan hakları sorunlarını ve kısıtlarını nispeten azaltacaktır. Araştırma bulguları, YÜTEG'in yeterliklerindeki problem ve sınırlıklarının varlığını destekler niteliktedir. Bu nedenle, tezin son bölümünde, araştırma bulgularından hareketle, iki politika sorunu belirlenmiş ve bu sorunlar için çok-düzeyli politika önerilerinde bulunulmuştur.
Toplum, ekonomi ve hukuk geriliminde çocuk emeği

Çalışma yaşamında, çok geniş bir alanda çocuk emeğinden faydalanılmaktadır. Çocukların çalışması, bu durumun önlenmesi için çalışmalar yapan, ulusal ve uluslararası birçok kuruluşun düzenlenmesine rağmen, gelişmekte olan ülkelerde halen çok yaygın bir durumdur. Türkiye'de de çocukların emeğinden faydalanılması durumu henüz ortadan kalkmış bir durum değildir. Bu tez çalışması, çalışan çocukların çalışmasının nedenleri, tarihsel süreçte toplumsal üretim ilişkilerinin değişimine bağlı olarak çocuk emeğinden faydalanılması durumunun değişmesini, çocuk emeğinden hangi alanlarda faydalanıldığı, çocuklar üzerindeki etkisi, hangi dinamiklerin çocukların emeğinden faydalanılması durumunu kalıcı hale getirdiği üzerine yoğunlaşmaktadır. Çalışmada, çocukların emeğinin kullanılması merkeze yerleştirilerek, aile, eğitim, politika, yoksulluk, mesleki eğitim, hukuk kurallarının her birinin birer gerilim odağı olarak, bu sürecin ortaya çıkmasına ve tekrarlanan bir olgu olmasına katkıları incelenecektir.
Lukacs'ın sanat anlayışı, sanat sosyolojisi açısından bir değerlendirme

György Lukacs, 20. Yüzyıl sanat kuramcıları içinde önemli bir yere sahiptir. Lukacs, Gerçekçi sanat anlayışını sistematik olarak sunmuştur. Lukacs'ın gerçekçiliği bir yandan, Antik Yunan'dan bugüne gelen mimetik düşüncenin bir mirasçısı olmasına, öte yandan bir Marksist olarak politikayla sanat arasında bir bağ kurmaya çalışmasına dayanır. Çalışmalarında, ağırlıklı olarak 19. ve 20. yüzyılın gerçekçi romanları üzerinde durur. Ona göre, bu gerçekçi romanlar, yeni ve avant-garde romanlardan daha üst düzeyde bir sanatsal değere sahiptir. Gerçekçi romanların gücü, içinde bulundukları çağın toplumsal çelişkilerini yarattıkları 'tip'lerle edebi düzeyde yansıtmalarından gelir. Yenilikçi akım ise boğuntuya yenik düşmüş ve psiko-patolojiye yönelmiştir. Çağın sorunlarıyla mücadele ederken burjuva eleştirel gerçekçiliği ile proleter toplumcu gerçekçilik ittifak halinde olmalıdır. Lukacs'ın Marksizmle ilişkilendirmeye çalıştığı sanat anlayışı Marksist sanat çevrelerinde genel kabul görmemiştir. Brecht her ne kadar onun gibi 'toplumcu gerçekçilik' kavramını kullansa da, bu kavrama farklı ve eleştirel bir anlam yüklemiştir. Brecht'in geliştirdiği epik tiyatro anlayışı bir sanatsal devrim niteliğindedir. Lukacs Brecht'in estetik önerilerine kuşkuyla bakar. İkisi arasında 1930'larda süren tartışma, 20. Yüzyıl sanat düşüncesi içinde önemli bir yer tutar. Lukacs ve Brecht arasındaki görüş ayrılığı, bir anlamda sanatın gerçekliğin bir 'ayna'sı mı olacağı, yoksa sanatsal praksisin olabildiğince yaratıcı ve kendi içinde devingen olması mı gerektiği sorunları etrafında etrafında düğümlenir.
Mevlana Celaleddİn-i Rumi'nin Anadolu'nun Türkleşme ve İslamlaşma sürecine etkisi

Anadolu'nun Türkleşme serüveni yüzyıllar süren göç dalgaları ve yerleşik hayata geçiş düzenini kapsayan bir oluşum sürecidir. Bu çalışma da İslamiyet'i kabul eden ve İslamiyet'in öncüsü haline gelen Türklerin, bu süreçleri nasıl geçirdiğini, hangi aşamalardan sonra İslamlaştığını ve Türkleşme safhasının ardından buna bağlı olarak nasıl bir uyum süreci geçirdiğini, en önemlisi de aynı gibi görünen bu iki kavramın, yani; İslamlaşma ve Türkleşme süreçlerinin nasıl bir kolektif şuurla bir araya getirildiğini gözlemleyen bir araştırma silsilesi sunulacaktır. Bu araştırma yine İslamlaşma ve Türkleşme süreçlerinin, birlikte harmanlanmasıyla oluşan Türk-İslam sentezine de Mevlana'nın eşsiz hümanizmi ve İslami önderliğinin etkilerini ve katkılarını ön plana çıkartan bir araştırma örneğidir. Mevlana Celaleddin Rumi, yaşadığı döneme ve günümüze damga vurmuş, şu an ki kültürümüzün temellerinin atıldığı, belirli dönüm noktalarında toplumu aydınlatan ve geleceklerine katkı sağlayan toplum mimarlarından biridir. Bu zeminden hareket ederek, onun bu karizmasından hareketle, Mevlana'nın, Anadolu coğrafyasını neden tercih ettiği, Belh'ten Anadolu'ya neden göç ettiği, İslam'ı nasıl içselleştirdiği, kitleleri nasıl etrafında topladığı, bunlarla birlikte, Mevlana'nın coşkunluk dönemine kimlerin katkı sağladığı, bu kişilerin; Mevlana'nın hayatının hangi noktalarına nüfus ettikleri, ölümünden sonra oğlu Sultan Veled'in kurduğu 'Mevlevilik' tarikatının bu oluşuma ne kazandırdığı bu çalışmanın ana çerçevesini oluşturmaktadır. Bunun yanında sosyolojik perspektifle, dönemin özellikleri incelenmiş ve bu perspektiflerden hareket ederek belirli çıkarımlar yapılmıştır. Mevlana ve tasavvuf anlayışı vazgeçilmez bir ekoldür. Çevresindekileri hiçbir ayrım gözetmeden kucaklaması, aynı bakış açısıyla hümanist bir fikir akımı benimseyip, çevresindekileri aynı çatı altında toplamasını sağlamıştır. Bunu yaparken insanları özgür kılmış, hürriyet ve bağımsızlıklarına asla ambargo koydurmamıştır. Bağımlı olmanın, hürriyetsizlik olacağını varsayarsak bu zulmü asla halka benimsetmemiştir. Müritle, mürşit arasında bağımlılık değil bir bağ vardır. Bu da sevgi bağıdır. 'Zulme isyan yoksa; Kuran'a iman edemezsin.' Düşüncesini hakkıyla yaşatmaya çalışan ve günümüze ulaşmasında katkısı olan biridir. Bunlarla birlikte, Anadolu'da yaşayan Türk milletinin gerek kültürel, gerek sosyo-ekonomik hayatını büyük bir dönüşüme uğratmadan, sade bir şekilde İslam'ın yaygınlaşmasını sağlayarak da muazzam bir önderlik örneği sergilemiştir.
Kırıkkale ve göç

Göç, öncelikle gelişimini tamamlamış ya da bu yönde önemli mesafeler kaydetmiş şehirlerin kırsal kesimden çektiği insanlarla gerçekleşen bir olgudur. Fakat çalışmamıza konu olan Kırıkkale bu genellemenin tersine tamamen göçle kurulmuş bir şehirdir. İşte biz de çalışmamızda, Cumhuriyet'le birlikte kurulan ve 12 haneli bir köyden bir dönem 383. 508 gibi bir nüfusa ulaşan Kırıkkale şehrinin sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel yapısının nasıl şekillendiğini irdelemeye çalıştık. Çalışmamız sonucunda, Kırıkkale'nin aslında Avrupa ülkelerindeki benzer örneklerinden farklı olarak sanayileşmesini ve şehirleşmesini paralel olarak gerçekleştiremediğini gördük. Bu yönüyle de bir dönem civar iller için bir cazibe merkezi iken son yıllar itibariyle göç veren bir il konumuna geldiği anlaşılmaktadır. Çalışmamızda Kırıkkale insanının göç eğilimleri yanı sıra Ankara ile Kırıkkale arasındaki yakınlığın getirdiği sonuçları tespit etmeye yönelik bir anket çalışmasına da yer verdik. Bu anketimiz sonucunda da insanların; yeterli sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel altyapının tesis edilememesi nedeniyle Ankara'ya bağımlı oldukları ve büyük oranda Kırıkkale'den ayrılmak istedikleri yargısına ulaşmaktayız.
Göç ve aidiyet bağlamında Bulgaristan göçmenlerinde kimliğin yeniden inşası: Mersin örneği

Sadece bir yer değiştirme olayı olarak adlandırılamayacak ve bu duruma indirgenemeyecek kadar önemli olan göç olgusu, asırlar boyunca devam etmiş ve yaşanan bu süreç boyunca dinamik yapısı ile sosyal, ekonomik, siyasal, kültürel ve psikolojik boyutlarıyla da toplumun ve devletlerin yapısını etkileyen önemli bir işleve sahip olmuştur. Göç olgusundan önemli oranda payını alan ülkelerden birisi de Türkiye'dir. Türkiye, iç göç ve dış göç bağlamında değerlendirildiğinde azımsanamayacak derecede önemli bir konumda bulunmaktadır. Osmanlı İmparatorluğu zamanında, Rumeli'ye bir devlet politikası olarak yerleştirilen Türkler, İmparatorluğun son dönemlerinde toprak kayıpları nedeniyle yaşadıkları ve alıştıkları topraklardan tekrar göç etmek durumunda kalmışlardır. Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde başlayan göçler günümüze kadar devam etmiştir. Rumeli adı hala kalplerde yaşasa da, bu göç anavatana dönüş olarak adlandırılmış, yeni yerler benimsenmiştir. Bu çalışmada 1950 yılından sonra Bulgaristan'dan çeşitli göç dalgalarıyla farklı tarihlerde Türkiye'ye göç eden Mersin'in Sağlık Mahallesi ve Barbaros Mahallesi'nde yaşayan göçmenler esas alınmıştır. Yapılan alan araştırmasında, Bulgaristan göçmenlerinin kimlik algısı, aidiyet oluşumları ve bunlara ilişkin söylem biçimleri; yaşadıkları deneyimler, topluma katılma, bütünleşme düzeyleri ele alınmış, açıklanmaya çalışılmıştır.
Türkiye'de köy imamlarının sorunları: Pınarbaşı örneği

'Türkiye'de Köy İmamlarının Sorunları Pınarbaşı Örneği - ' başlıklı bu çalışma, DİB'e bağlı olarak Kayseri Pınarbaşı Müftülüğü'nde görev yapan köy imamlarıüzerinde gerçekleştirilen bir alan araştırmasıdır. Bu çalışmada din hizmeti görevini yerine getiren köy imamlarının mesleksel yaşamları sırasında karşılaşmış oldukları problem ve beklentilerin hangi alanlarda yoğunlaştığının tespiti yapılmış ve bireysel, toplumsal, mesleksel ve kurumsal problemlerin oluşumunda etkin olan değişkenler ele alınmıştır. Bunun yanında din, dinsel bürokrasi ve köy imamlarının tarihi gelişimi ile ilgili olarak teorik bir çerçeve sunulmaya çalışılmıştır. Bahsedilen durumlarla ilgili bir takım betimlemelere gidilirken köy imamlarının problem ve beklentileriyle ilgili belliçıkarımlara da ulaşılmaya çalışılmıştır. Görev yapılan yerin kırsal yerleşim yeriolmasının problem ve beklentilerde belirgin bir faktör olduğu görülmüştür. Bunun yanısıra mesleğin yerine getirilmesi esnasında ortaya çıkan problem ve beklentilerinyaş, öğrenim durumu ve hafızlık gibi değişkenlere bağlı olarak farklılaştığı dikkat çekmektedir.
Aile içi ilişkilerin değişiminde televizyonun etkisi

Küreselleşmenin toplumsal yapı ve kurumlar üzerindeki etkilerini kitle iletişim araçları aracılığıyla sürdürdüğü görülmektedir. Bunu yaparken de dünyayı küçülterek bir pazaryeri veya başka bir deyişle ticari bir arena haline dönüştürme çabaları kitle iletişim araçları ile sistemli bir şekilde sürdürülmektedir. Bir toplumun temel hücresi olan aile, eve ait teknolojik yapılanma açısından televizyonun hakim olduğu bir kurum olmaya başlamıştır. Televizyon evsel bir araç olarak varlığını kabul ettirmiş ve etkinliğini aile içi tüm ilişkilerde hissettirmeyi başarmıştır. Geleneksel aile değerlerinin kentleşme ve sanayileşme etkileri ile dönüşümlere uğradığı Afyon'da, sayısı artış gösteren çekirdek ailelerdeki ilişkiler ve paylaşımlar dönüşümlere uğramaya yüz tutmuştur. Bu durum bilinen aile içi ilişkilerin ve iletişiminin biçimini de etkilemektedir. Televizyon bir boş zaman uğraşısı olmaktan çıkarak aile bireylerinin birbirleriyle olan ilişkilerinde belirleyici bir rol üstlenmektedir. Türk aile yapısındaki değişimde lokomotif güce sahip olan kitle iletişim araçlarından televizyonun, Afyon'da yaşayan ailelerin ve bireylerinin karşılıklı ilişkilerinde de etkin olduğu anlaşılmaktadır.
Thomas Hobbes, John locke ve Jean-Jacques Rousseau'da doğa durumu kavramlarının karşılaştırılması

Thomas Hobbes, John Locke ve Jean-Jacques Rousseau siyasal düşüncelerini bir doğa durumu varsayımından hareketle ortaya koymaktadır. Doğa durumu, siyaset felsefesinde kullanılan bir kavram olarak toplum sözleşmesi öncesinde, yani kurulu bir devlet sistemi olmaksızın insanların içinde bulunduğu düzenin ne olduğu/ne olabileceğine ilişkin sahip olduğu nitelik, hem sözleşmenin yapılış amacının ortaya konulabilmesini sağlaması; hem de sözleşmenin esaslarını ve sözleşme sonrası kurulacak yapının belirlenebilmesi açısından önem arz etmektedir. En genel hali ile bireylere yaptırım gücü uygulayacak bir üstün otoritenin bulunmadığı durum olarak betimlenen doğa durumunu, Hobbes: herkesin herkesle savaş halinde bulunduğu, sürekli şiddetli ölüm korkusu ve tehlikesi içinde olduğundan dolayı insan hayatının yalnız, yoksul, kötü, vahşi ve kısa süreli olarak tanımlarken; Locke, henüz devletin ortaya çıkmadığı doğa durumunda her bireyin Tanrı tarafından bahşedilmiş, devredilemez, elden alınamaz nitelikte hakları olduğunu, bunları hayat, özgürlük ve mülkiyet hakları olarak tamamının genel mülkiyet hakları altında toplandığını belirtmiştir. Rousseau ise, doğa durumunu insanın insanı sömürmediği, lüksün ve eşitsizliğin insanın ahlakını bozmadığı bir özgürlük ve eşitlik düzeni olarak tanımlamıştır. Tez araştırmamızda Hobbes, Locke ve Rousseau'nun doğa durumu algısı temel kavramlar çerçevesinde açıklanarak, söz konusu filozofların konu hakkındaki düşünceleri karşılaştırılacaktır.
Ortadoğu halklarının gözüyle Arap Baharı

Bu çalışma, Ortadoğu'daki sosyal hareketlere yönelik bir sosyolojik çözümleme girişimidir. Ortadoğu' da 'Arap Baharı' olarak adlandırılan sosyal hareketlerin özellikle toplumsal, siyasal ve ideolojik karakteristikleri, halkın toplumsal sorunları algılayışları tartışılmaktadır. Bu alanda yapılacak çalışmaların çıkış noktası, olguyu başkalarının gözüyle değil, Ortadoğuluların gözüyle görmeye ve anlamaya çalışmak olacaktır.. İncelenen ülkelerde birbirini izleyen ya da doğrudan etkileyen sosyal hareketler ele alınacaktır. Bunun amacı, hareketlerin toplumsal koşulların etkisi altında geçirdiği yapısall, ideolojik hatta eylemsel değişmeleri incelemektir. Böylece, Arap coğrafyasında yaşanan hareketlerin içinde yer aldıkları toplumsal yapı ile etkileşim içinde geçirdikleri değişimin daha ayrıntılı bir değerlendirmesini yapmak olanaklı olacaktır. Ayrıca Ortadoğu'daki değişen dengeleri ve bu değişimin dinamiklerini ortaya koyarak toplumun yapısındaki yenilenmeyi çözümlemek amaç edinilecektir. Çalışmanın amacı modernleşme sürecine giren Ortadoğu ülkelerinde ortaya çıkan ve önemli sonuçlar doğuran yeni sosyal hareketlerin, yapısall ve düşünsel özelliklerini çözümlemektir. Ortadoğu bölgesindeki 20 kişilik görüşmeler sonucunda halkın neye ve niçin tepki gösterdikleri sosyolojik anlamda tartışılacaktır. Ayrıca Ortadoğu ülkelerindeki sosyal yapıların değişiminden kaynaklanan demokratik çözümlemelerin değerlendirmesi yapılacaktır.