turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İklim değişikliği, Paris Anlaşması COP21, küresel ısınma sorunları ve sera gaz üretimi : Demokratik Kongo Cumhuriyeti örneği

İklim değişikliği konusu güncelliğini koruyan önemli bir konudur. Bu konuyla ilgili son yıllarda yapılan önemli araştırmalar söz konusu değişikliğin tahlillerini ortaya koymaktadır. Atıkların gazları atmosferde kalmakta ve gezegende karbondioksit gazı üretiminde büyük bir artışa sebebiyet vermektedir. Tezimizde Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nde küresel ısınma ve sera gazlarının korunması konularına yoğunlaştık, Çalışmamızda konuyla ilgili Akademik Literatürü okuyup akademik metot dahilinde tezimizi yazdık. Demokratik Kongo Cumhuriyeti Hükümeti'ne gerekli olan unsurları sağlamak için, ülkenin sera gazları emisyonları üzerindeki etkileri açısından faaliyet alanlarını ve faaliyetlerini daha önemli görme konusunu gündeme getirmektedir. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesini onaylayıp üye olmak suretiyle Demokratik Kongo Cumhuriyeti kabul ettiği hükümlere uygun olarak ve Demokratik Kongo Cumhuriyet'in ormansızlaşma oranını düşürmek, mücadele etmektedir, küresel ısınmaya karşı karşıyadır, ulusal bir program geliştirilmesi amacıyla bu yazılmaktadır.
Turkish involvement in higher education in Kazakhstan: The case of international Hoca Ahmet Yesevi Türk-Kazakh University

oz TÜRKİYE'NİN KAZAKİSTAN'DA YÜKSEKÖĞRETİME KATILIMI: ULUSLARARASI HOCA AHMET YESEVİ TÜRK-KAZAK ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ Özcan Türkoğlu Yüksek Lisans., Avrasya Çalışmaları Tez Yöneticisi: Dr. Mustafa Şen Temmuz 2005, 182 sayfa Sovyetler Birliği'nin 1991 yılında dağılmasından sonra, Türkiye Orta Asya Cumhuriyetleri ile her alanda birçok projelere girdi. Fakat bunların çok azı gerçekleştirilebildi. Türkiye eğitim projelerinde daha başarılıydı. Orta Asya Cumhuriyetleri ile eğitim alanında daha kalıcı projelere imza attı. Bu bakımdan, Kazakistan'ın Türkistan şehrinde 1993 yılında kurulan Uluslararası Hoca Ahmet Yesevi Türk-Kazak Üniversitesi Türkiye'nin yalnızca eğitim alanında değil, diğer tüm alanlarda da ortaya çıkan ilk ve en çok göze çarpan projelerinden biridir. Aynı zamanda, Türkiye ilk defa uluslararası bir yükseköğretim faaliyetine de girişmiş oldu. Üniversitenin mevcudiyeti hem Orta Asya'da peşi sıra gelen Türk üniversitelerinin kurulmasını kolaylaştırmış, hem de Türkiye'nin Orta Asya ile olan ilişkilerinin sürdürülebilir gelişimine katkı sağlamıştır. Diğer taraftan, yükseköğretim son yirmi yılda daha çok uluslararasılaşma ile hız kazanan sınır-ötesi bir mesele olarak öne çıkarılmıştır. Ahmet Yesevi Üniversitesi, uluslararasılaşma sürecinin doğrudan bir ürünü olmamasına karşın, hem uluslararasılaşma ile örtüşen faaliyetler icra etmekte hem de bu sürecin Orta Asya'da gelişmesine katkıda bulunmaktadır. Buradan hareketle, bu çalışma üniversitenin ortaya çıkışırım ve yapılanmasının gerisinde yatan saikleri ve amaçlan ortaya koymakta; ve bunların uluslararasılaşmanın gerekçeleri ile epey yakın benzerlikler gösterdiğini tartışmaktadır. Bu nedenle, çalışma, üniversitenin; uluslararası bir yükseköğretim kurumu olarak konumunu ve kimliğini açıklığa kavuşturması kadar, yükseköğretimin uluslararasılaşması süreciyle örtüşen ve örtüşmeyen taraflarını bulmayı da amaçlamaktadır. vı
Derlem hazırlama kriterlerinin oluşturulması

Bu tezde, doğal dil işleme çalışmalarında temel alman derlemlerin geliştirilmesi, değerlendirilmesi, ölçeklendirilmesi ve derlemlerin kıyaslanması için bir takım ölçüm yöntemleri ve kriterleri belirlenmiş, Türkçe üzerinde sınanmıştır. Doğal dil işleme çalışmalarında kullanılan derlemlerin, dili ne kadar iyi modellediğini değerlendirebilecek bir takım kriterler : derlemin ihtiva ettiği kelimelerin gözlenme sıklıkları, toplam kelime sayısı ile kelime dağarcığı arasındaki ilişki, anlama katkısı bulunmayan kelimelerin toplam kelime sayışma oram, derlemin içerdiği enformasyon miktarı şeklinde ortaya konmuştur. Derlemlerin geliştirilmesi aşamasında eklenecek yeni metinlerin seçimi ve değerlendirilmesi amacıyla dil içinde anlam bütünlüğü içeren minimum kelime sayısının belirlenmesi tez içinde sunulan diğer bir çalışmadır.
Türkiye'nin Şanghay İşbirliği Örgütü'ne olası üyeliğinin dış ticaret açısından değerlendirilmesi

Son yüzyılda ekonomide meydana gelen serbestleşme olgusu, dünya üzerindeki ülkeleri birbirleriyle bütünleşik çalışmaya sevk etmiştir. Ekonomik bütünleşmenin sağlanması amacıyla bir araya gelen bu ülkeler birbirleriyle olan ticari ilişkilerini daha esnek bir şekilde yerine getirmeye ve ekonomilerini bu şekilde güçlü tutmaya çalışmaktadırlar. Ülkeler, bu amaçlarını ekonomik birlikler oluşturarak gerçekleştirmektedirler. Türkiye ekonomik entegrasyonlar çerçevesinde Avrupa Birliği'ne üye olmak için uzun yıllar beklemektedir. Özellikle 2016 yılından sonra AB ile gerilen ilişkiler Türkiye ekonomisini ve bununla beraber dış ticaretini de önemli ölçüde etkilemiştir. Bu bağlamda Türkiye kendisine yeni dış ticaret ortakları arayarak dış ticarette AB'ye bağımlılığın önüne geçmek istemektedir. Yeni iş ortakları yeni pazar olanakları oluşturarak hem ekonomik hem de siyasi bir denge unsuru gibi değerlendirilebilecektir. Şanghay İşbirliği Örgütü, Türkiye'nin bu hedefini gerçekleştirmede en önemli iş ortaklarından biri olma potansiyeline sahiptir. Türkiye jeopolitik konumu itibariyle Asya ve Avrupa'yı birbirine bağlayan bir köprü görevi görmektedir. Bu konumun doğru bir şekilde değerlendirilmesi gerekmektedir. ŞİÖ üyelerinin ekonomik potansiyelleri, nüfus, arazi yüzölçümü ve ellerinde bulundurdukları petrol-doğalgaz rezervleri Türkiye için önemli bir fırsat oluşturmaktadır. ŞİÖ coğrafyası kaynak ve pazar açısından Türkiye'nin dış ticaretine olumlu katkılar sunacaktır. Ancak AB ile olan ticari ilişkiler değerlendirildiğinde Doğu'ya yüzüne dönen ve böylelikle Batı'dan yüzünü çeviren bir Türkiye imajı olumsuz etkiler bırakacak ve ilişkilerimiz gerileyecektir. ŞİÖ'nün potansiyeli ne kadar yüksek olursa olsun AB'siz bir alternatif, Türkiye'nin jeopolitik konumundan doğan avantajlarını doğru bir şekilde kullanamaması sonucunu doğuracaktır.
Soğuk savaş sonrası Almanya'da aşırı sağın yükselişi

Soğuk Savaş Sonrası Doğu Almanya'da Aşırı Sağın Yükselişi adlı bu çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, Weimar Cumhuriyeti ve Nazi Dönemi'nde Almanya'da yaşanan aşırı sağ hareketler dönemsel olarak ele alınmıştır. Bununla beraber, bu iki dönemin aşırı sağ hareketleri arasında karşılaştırılmalı analiz yapılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Soğuk Savaş döneminde Almanya konusu ele alınmıştır. İkinci bölümde ayrıca, Soğuk Savaş öncesi dönemin genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır. İkinci Dünya Savaşı sonrası Demokratik Almanya Cumhuriyeti ve Federal Almanya Cumhuriyeti'nde gerçekleşen aşırı sağ hareketler incelenerek, aralarındaki benzerlik veya farkları da bu çalışmanın kapsamına dahil edilmiştir. Kurulan iki Almanya Cumhuriyeti'ndeki toplumsal, ekonomik, siyasi hayatta gerçekleşen aşırı sağ hareketlerin çıkış noktaları tartışılmıştır. Yabancı düşmanlığı kavramı, doğu ve batı Almanya'da toplumda nasıl ortaya çıktığı ve toplumu nasıl etkisi altına aldığı araştırılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde Soğuk Savaş sonrası birleşen Almanya'daki aşırı sağ hareketler ele alınmıştır. Bu bölümde de öncelikle Soğuk Savaş'ın sona ermesine neden olan olaylar göz önünde bulundurularak aşırı sağ hareketlerin geçirdiği dönüşümler incelenmiştir. Soğuk Savaş'ın sona ermesi ile günümüze kadar olan zaman içerisinde, Almanya'daki aşırı sağ hareketlerin ideolojileri ve eylemleri bölgesel olarak karşılaştırarak incelenmiştir. Günümüz Almanya'sında toplumsal eylemlerin aşırı sağ söylemlerinin Alman Parlamentosu'nda merkez sağ partilerince destek bularak siyasi olarak Alman siyasetini nasıl yönlendirdiği incelenmiştir. Almanya Federal Meclisi'nde sağ parti olan AfD'nin toplumsal aşırı sağ hareketlere karşı sergilediği tutum ve destekler çerçevesinde siyasi olarak aşırı sağ grupların siyasete olan etkileri tartışılmıştır. Bunun yanında meclisteki diğer partilerin, aşırı sağ söylemlerle elde ettikleri politik başarıları, istatistiklerden yararlanılarak ele alınmıştır. Almanya'da gerçekleşen aşırı sağ hareketlerin ideolojileri ve toplumsal etkileri ile Doğu Almanya Cumhuriyeti'nde gerçekleşen aşırı sağ hareketlerin bağlantısı incelenmiştir. Bu bölümde yine Almanya'da gerçekleşen aşırı sağ hareketlerin bölgesel yoğunluk oranları incelenirken aynı zamanda siyasi oy verileri de incelenerek aralarındaki bağlantı ele alınmıştır.
Güney-güney işbirliğini anlamak

Uluslararası işbirliği bağlamında yaşanan değişmelerin en geniş çerçevesini sunan, eşit aktörler arasında, iki yönlü ve hiyerarşik olmayan diyalog vurgusu ile işbirliğinin yeni formu olarak formüle edilen Güney- Güney işbirliği bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Çalışmanın temel sorusu; coğrafi referansla sosyo-ekonomik bir kategori olarak sunulan Güney ülkeleri grubundaki ülkelerin esasında homojen değil heterojen bir grup oluşturduğundan yola çıkarak, sınırlı sayıda ortak özellikleri olan bu ülkelerin neden ve nasıl bir işbirliğine yöneldikleridir. Çalışma, tarihsel perspektiften Güney- Güney işbirliğinin nasıl doğduğunu, nasıl geliştiğini ve kurumsal çerçevesini ele almaktadır. Bu çerçevede çalışmada, Güney ülkeleri kavramı nasıl ortaya çıkmıştır, Güney ülkelerini işbirliğine yönelten temel dinamikler nelerdir, Güney- Güney işbirliğini ortaya çıkaran etmenler nelerdir ve kurumsal çerçevesi nedir sorularına cevap aranmaktadır. Dekolonizasyon süreci sonrasında hegemon kutuplardan uzaklaşmak isteyen ülkelerin bir araya gelmesi ile ortaya çıkan Bağlantısızlar Hareketi ile Güney ülkelerinin politika üretebilecekleri platformlar sağlama amacıyla hareket eden Birleşmiş Milletler'in ilgili kurumları, Güney- Güney işbirliğinin gelişimini tarihsel olarak besleyen iki farklı ana damar olarak düşünülmektedir. Bağlantısızlar Hareketi ve Birleşmiş Milletler kurumları toplantıları kronolojik olarak incelenerek, Güney- Güney işbirliğinin gelişimini sağlayan ipuçları aranmıştır. 1960'lı yıllardan başlayan bu toplantılarda Güney'e ve Güney- Güney işbirliğine dair atıflar ideolojik etkenler içerirken, bu atıflar zamanla ekonomik kaygılara dönüşmüştür. Günümüzde Güney- Güney işbirliği, karşılıklı fayda ve dayanışma vurgusu odaklı kalkınma projelerini ve politikalarını içermektedir. Ekonomik, politik, teknik, sosyal, çevresel ve teknolojik alanlarda eşit aktörler arasında ilişkiler ağı olan Güney- Güney işbirliğinin, dinamik yapısı ile kalkınma politikalarında başvurulan önemli bir kaynak olarak varlığını sürdüreceği bu çalışmada ortaya konulmuştur.
Türkiye'nin Filistin politikası (1945-1974)

1880'li yıllarda önce Rusya'da ortaya çıkan ve anti-semitizm adı verilen Yahudi düşmanlığının daha sonra tüm Avrupa'ya yayılması neticesinde Yahudiler kendilerine bir yurt aramaya başlamışlar ve bu çerçevede de Filistin'i hedef seçmişlerdir. Ancak, Osmanlı Devleti'nin bir yabancı istilaya karşı siyasi tedbirler alması sayesinde Yahudiler, özellikle de Siyonistler bu emellerini gerçekleştirememişlerdir. Ancak, XX. yüzyılın başlarında Osmanlı Devleti'nin yıkılıp Filistin'in İngiltere mandası altına girmesiyle buradaki yerli halkın haklarını savunacak bir devlet kalmadığından Yahudiler İngilizlerin de teşvik ve himayeleriyle Filistin'e yerleşmeye başlamışlardır. İngiltere'nin yardımıyla Filistin'e yerleşen Yahudiler, 1948'de BM Taksim Planı doğrultusunda İsrail devletini kurmuştur. Bu dönemde Filistin Sorunu, dünyanın değişik yerlerinden gelen Siyonistlerin Filistin'e yerleşmek istemesine karşılık Filistinlilerin kendi öz topraklarını savunma mücadelesi şeklinde ortaya çıkmıştır. Ancak, önceleri yerel bir sorun olan Filistin Meselesi, İsrail Devleti kurulduktan sonra bölgesel ve uluslararası bir sorun haline dönüşmüştür. Bunda Filistin topraklarının işgal edilmesi ve bir milyondan fazla Filistinli Arap'ın yurtlarından sürülerek mülteci konumuna düşmesi temel etken olmuştur. Bilindiği gibi Filistin Sorunu her dönem bölge ve dünya siyaseti üzerinde büyük bir öneme sahip olmuş ve bu sorun bölgedeki çatışmaların temel nedeni olmuştur. Türkiye, sahip olduğu coğrafyanın tarihi, stratejik ve sosyo-kültürel özelliklerinin bir sonucu olarak Filistin Sorunu'nda genelde denge politikası izlemiştir. Bu dönemde Türkiye, Filistin Sorununa yönelik dış politikasında İngiltere ve ABD gibi ülkelerin etkin olduğu Batı bloğunun etkisinde kalmıştır. Türkiye, ABD ve Batı Bloğu ile ilişkilerinin kötüleştiği dönemde denge arayışlarına girmiş ve bu sebeple de Arap ülkeleriyle ilişkilerini geliştirmeye çalışmıştır. Bu çerçevede Batı faktörü, Türkiye'nin bölge ülkeleriyle olan ilişkilerinde genelde etkili olmuştur.
ABD ve Rusya Federasyonu'nun güvenlik politikaları bağlamında Güney Kafkasya

Coğrafi konumu itibari ile önem arz eden bir bölgenin günümüz uluslararası sistemindeki yerine bakmak için tarihin hangi mecralarından geçtiğine bakmak gerekmektedir. Güney Kafkasya bölgesi Kafkasya bölgesinin ikiye ayrılması ile ortaya çıkmıştır fakat daha öncesinde hep Kuzey Kafkasya ile bir bütün halinde varlığını sürdürmüştür. Bölge, sahip olduğu coğrafi, jeopolitik konum ve jeostratejik öneminden dolayı batı ile doğu arasında hep taraf seçmek zorunda kalmıştır. Güney Kafkasya ülkeleri 1918- 1920 senelerinde kısa süreli bağımsızlık duygusunu tatsalar da SSCB'nin kurulması ile 1991 senesine kadar bu yapının içerisinde varlıklarını sürdürmüşlerdir. 1991'de bağımsızlıklarını elde eden üç Güney Kafkasya ülkesi başlarda Batı merkezli politikalar üretmişler ve bölgenin öneminden dolayı başta ABD olmak üzere diğer sözü geçen ülkeler ve kuruluşlar da bölgeye yönelik girişimlere başlamışlardır. Bölgedeki dondurulmuş sorunlar, Ermenistan ve enerji rezervlerine karşı dünyanın ilgisi gibi faktörler çok kısa zamanda bölge için yeni güvenlik sorunlarının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bir yandan Dağlık Karabağ Sorunu ile uğraşan ve bölgede denge olmasını isteyen Azerbaycan, bir tarafta Abhazya ve Güney Osetya Sorunu ile uğraşırken bir yandan da Batı odaklı politikalarını sürdüren Gürcistan, bir tarafta da hem Rusya'nın partneri olup hem de ABD'de güçlü bir lobiye sahip olan Ermenistan bölgenin siyasi yapısını oldukça karmaşık hale getirmiştir. Güney Kafkasya'nın günümüz dünyasındaki yerine bakıldığında, bölge halen sahip olduğu konum ve enerji rezervleri itibari ile büyük önem arz etmektedir. Bölge uluslararası sistemin en önemli iki aktörü olan ABD ve Rusya Federasyonu arasında bir nevi siyasi mengenededir. Güney Kafkasya'nın sahip olduğu enerji rezervlerinin kendi bölgesinden geçerek ulaştırılması çabasında olan ve bu istikamette bölge ülkelerini kendisine bağımlı hale getirmek için Azerbaycan ve Gürcistan'ın sorunlarından faydalanan Rusya Federasyonu'na karşı ABD etkisi ve politikalarını analiz eden bu çalışma için tümevarım yönteminden yola çıkılmış olup son noktada bu ülkelerin bölge güvenliği açısından önemi analiz edilmiştir.
İngiltere'nin Ortadoğu politikaları (1914-1922)

Bu tez, 1914- 1922 yılları arasında modern Ortadoğu'da devletlerin oluşumunda İngiltere'nin izlediği siyaseti ele almaktadır. Çalışmamızın çıkış noktası İngiltere'nin, Hindistan'ı ele geçirmesiyle başlayan ve sömürge yollarını korumayı kendisine ilke edinen politikalarının Ortadoğu'nun kaderini nasıl belirlediğidir. Bu aynı zamanda İngiltere ve Osmanlı Devleti'nin Ortadoğu'da karşı karşıya gelmesini içeren bir süreçtir. Yaptığımız çalışmadan çıkan bulgulara göre, Ortadoğu, sahip olduğu jeopolitik ve jeostratejik konumu nedeniyle tarih boyunca başat güçlerin hedefi olmuştur. Böylesine önemli bir coğrafyayı tanımlamak ve anlatmak oldukça zordur. 19. yüzyılın sonlarında ve 20. Yüzyılın başlarında kullanılmaya başlanan Ortadoğu, batılı bir kavramdır. Bu kavramın belirlenmesinde etkili olan en önemli devlet İngiltere'dir. İngilizler bu kavram ile Ortadoğu'nun sınırlarını menfaatleri doğrultusunda belirlemiştir. İngiltere'nin, sınırları belirlemesiyle 1516 yılından beri Ortadoğu'da bulunan Osmanlı devleti bölgeden çekilmiş ve 1918'de yıkılmıştır. Böylece Ortadoğu haritası parçalı bir hal almış ve güç boşluğu ortaya çıkmıştır. Bu güç boşluğu İngiltere tarafından belirlenen aileler ve yöneticiler aracılığıyla doldurulmaya çalışılmıştır. Fakat İngiltere tarafından sağlanan bu yönetim şeklinin Ortadoğu halklarının isteklerini yansıtmaması birçok problemin ortaya çıkmasına katkıda bulunmuştur.
Trade restrictions in motor vehicle industry in Turkey: European Union demands to eliminate trade restrictions on used motor vehicles

Avrupa'nın en geniş ve hızlı yükselen ekonomisini oluşturan Türkiye'de motorlu taşıtların kullanımı ve üretimi büyük bir artış göstermektedir. Ekonomide birçok diğersektörün de tetikleyicisi olan otomotiv sektörü Türkiye'nin ihracatında tekstil ve hazırgiyimden sonra ikinci sırada gelmektedir ve küresel pazarlarda da yüksek rekabet gücüne sahiptir. Türkiye'nin otomotiv ürünlerinin ihracatında ve ithalatında en büyük payla önde gelen Avrupa Birliği, özellikle 1996'da başlamış olan Türkiye-Avrupa TopluluğuGümrük Birliği Kararı kapsamında rolünü ve etkinliğini daha da perçinlemiştir. Gümrük Birliği'ni başlatan Ortaklık Konseyi Kararı'na (sayı 1 /95) göre iki taraf arasında sınai ürünlerinin serbest dolaşımına düzenlemeler getirilirken, Topluluk ile Türkiye arasında haklı rekabete elverişli bir ticaret alanı yaratılmasına da çalışılmıştır. Otomotivsektörüne ilişkin olarak, yeni/kullanılmış ürünler arasında hiçbir ayrım getirmeyen 1/95 sayılıKarar'a karşı Türkiye tek yanlı olarak bir çekince ekleyerek her türde ikinci el motorlu araçların ithalini süresiz olarak durdurmuştur ve Türkiye'nin bu çekincesi Topluluk tarafından kabul edilmiştir. AB'nin bugün ya kapsamını daraltarak ya da bir süre ile kısıtlayarak değiştirmek üzere girişimlerde bulunduğu Türkiye'nin çekincesinin gerekleri, bu çalışmada çeşitli yönlerden ele alınmaktadır. Türkiye'de özellikle otomotiv sanayi üreticileri tarafından adı geçen çekinceninTürkiye AB üyesi olana kadar kaldırılmaması yönünde bir direniş vardır. Çekinceninsürdürülmesine temel oluşturacak ekonomik ve hukuki gerekler mevcut olup ayrıca geçmişşteAB üyesi olan ülkelerden birçoğunun benzer ticari kısıtlamaları üyelik öncesi süreçte ve üyelik sonrasında bile sürdürdükleri görülmektedir. Ekonomik yönden ve rekabet edebilirlik bakış açısıyla bakıldığında ve üretim kapasitesi, ihracat ve ithalat sayıları, tüketici fiyatları ve yasaları gibi belli başlı konulardetaylandırıldığında, ikinci el motorlu araçlara uygulanan ticari kısıtlamanın belli bir süreceyayılarak kaldırılmasının daha doğru bir yaklaşım olduğu görülmektedir. Kullanılmışotomotiv ürünlerinin ithalatı konusu, ayrıca AB üyesi ülkelerden sanayicilerin Türkiye'de yapmış oldukları büyük çaplı üretim yatırımları da göz önüne alınarak değerlendirilmelidir. Sektöre yönelik ikinci el araçlarının serbest ticaretine izin verme gibi kararlar sektördedaralma, ihracatta azalma, devletin net vergi gelirlerinde büyük düşüş ve ilaveten kalifiye işçikaybına neden olacağından etkileri iyi değerlendirilip zamana yayılmalıdır.
Rusya Federasyonu'nun Diaspora politikası

'Rusya Federasyonu'nun Diaspora Politikası' başlığı altında ele alınan bu tez çalışması; SSCB'nin dağılması sonrasında ortaya çıkan cumhuriyetlerden Rusya'nın uluslararası hukuk bağlamında halef devlet statüsünü tercih edişi ve Sovyet coğrafyasındaki mirası sahiplenmesi hususunda, RF dışında yaşayan azınlık Ruslarına uyguladığı politikaları inceleme amacındadır. Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle, uluslararası sistemde ve Avrasya'da ortaya çıkan güç boşluğu, bölgesel ve küresel etkisi bulunan devletler tarafından doldurulmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda tezimde SSCB'den ayrılan devletlerdeki Rusların durumları ele alınmıştır. Sovyet Rusya'nın dağılmasıyla ortaya çıkan 15 cumhuriyetin içinde en güçlü konumda olan Rusya Federasyonu dışında yaşayan belirli oranlarda Rus nüfusu bulunmaktadır. RF diasporadaki Ruslara yönelik belirleyeceği politikaları, 1900'lü yılların başında çeşitli düşünürlerce ortaya çıkan Avrasyacılık düşüncesinin revize edilmesinden, yararlanarak oluşturmuştur. Rusya; Dış Politikasını oluşturmasında önemli rolü olan Avrasyacılık düşüncesi ile birlikte, Rus Ortodoks Kilisesi başta olmak üzere çeşitli kurumlarla istişareler yaparak eski Sovyet mirasına sahip çıkmaktadır.
The EU constitutional treaty and human rights

Bu çalışma, Avrupa Birliği Anayasal Antlaşması'nın AB'deki insan hakları için daha iyi bir koruma sunup sunmadığı sorusunun yanıtını aramaktadır. Bu kapsamda, ilk olarak, Temel Haklar Şartı'nın anayasalantlaşmaya sokulmasının insan hakları alanında nasıl bir katkısı olabileceği tartışılmaktadır. Ayrıca, AB'nin Avrupa nsan Hakları Sözleşmesi' nekatılışının bu alanı nasıl etkileyeceği incelenmektedir. Daha sonra, tez, anayasal antlaşmanın üçüncü ülkelere insan haklarına ilişkin neler vaat ettiği üzerinde durmaktadır. Antlaşma ile ilgili son gelişmeler ışığında, son olarak, tez, anayasal antlaşmanın insan haklarının korunması ve gelişmesi üzerindeki rolünü aydınlatmaktadır.
Küresel terörle mücadelede ABD'nin yaklaşımı ve uluslararası işbirliğinin gerekliliği

Bu tezin amacı, küresel terörizmin ortaya çıkışını ve küresel terörizmi meydana getiren yeni terörizm olgusunu incelemek, küresel terörle mücadelede ABD'nin yaklaşımlarını ve uluslararası işbirliği mekanizmalarını ele alarak uluslararası işbirliğinin küresel terörü engellemedeki rolünü ve gerekliliğini ortaya koymaktır. Tezin çıkış noktası, ABD'nin küresel terörle mücadele politikalarının terörü önlemede yetersiz kaldığı ve uluslararası işbirliği ve koordinasyonun küresel terörle mücadelede daha etkin ve başarılı olacağının değerlendirilmesidir. Bu çalışmada öncelikle terörizmin dönüşümü ele alınmış, yeni terörizmin özellikleri ortaya konulmuştur. Sonrasında küreselleşme ve terörizm arasındaki ilişki incelenmiş ve küresel terör kavramı ele alınmıştır. Ardından ABD'nin özellikle 11 Eylül saldırıları sonrası ortaya koyduğu terörle mücadele politikalarına değinilmiş ve bu politikalara getirilen eleştiriler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Son bölümde ise küresel terörle mücadelede uluslararası örgütler incelenerek işbirliğinin önemi ve gerekliliği vurgulanmıştır.
Sömürgecilik sonrası Afrika'da direniş hareketleri: Kenya örneği

Afrika; gelişmeye çalışan ekonomisi, yükselen ticaret hacmi, sahip olduğu doğal kaynaklar ve genç nüfusu ile uluslararası siyasette güç merkezlerinden biri olmaya namzettir. Fakat Afrika'nın potansiyellerini kullanabilmesi için öncelikle ekonomik, siyasi ve toplumsal problemlerini çözmesi ve beşeri sermayesinin kalitesini arttırması icap etmektedir. Yani bölgenin dinamiklerine uygun, sürdürülebilir çözümler üretebilmek, Afrikalı halkların taleplerinin göz önünde bulundurulması ile mümkündür. Bu minvalde direniş hareketleri; ülkelerin kronikleşmiş sorunlarına işaret ederken, Afrikalı halkların devlet yönetiminden beklentilerini yansıtmaktadır. O sebeple Afrika'nın kalkınma hedefleri doğrultusunda direniş hareketleri incelenmelidir. Bu tez, sömürgecilik sonrası Afrika ülkelerinde direniş hareketlerini son kertede Kenya özelinde incelemekte; ülkedeki güncel sorunları, toplum ve güç ilişkilerine odaklanarak tespit etmeye çalışmaktadır. Bu direniş hareketleri siyasi, etnik, ekonomik, kültürel-dilsel-kimliksel faktörler de ve kadın ile öğrenci taleplerinde hangi süreçleri tecrübe etmiştir; ne tür sebeplerle ortaya çıkmıştır ve ilgili alanda toplumda katkısı olmuş mudur? soruları çalışmanın araştırma sorularıdır. Tezde savlanmaktadır ki, bu direniş hareketleri, post-kolonyal Kenya'da otoriter rejim, hak ihlalleri, etnisite ve cinsiyet bazlı ayrımcılık, kabilecilik ve yolsuzluk gibi sorunlara tepki olarak ortaya çıkmaktadır. Ayrıca öngörülmektedir ki, Doğu Afrika ülkesi Kenya'da direniş hareketlerinin talepleri üzerinden sömürgecilik döneminden kalan problemlerin çözümü, ülkenin bölge siyasetinde güçlü bir aktör olmasının önünü açmada bir faktör olacaktır.