turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
2008 krizi bağlamında Çin'in ekonomik bir güç olarak yükselişi

Çin uzun yüzyıllar dünyanın en büyük ekonomik gücü iken batının sömürgeci faaliyetleri, isyanlar ve iç savaşlarla geçen yüz yıllık bir süreç ile zayıf düşmüştür. 1949 yılında Komünist Parti liderliğinde kurulan sosyalist cumhuriyet önemli bir ekonomik atılım gerçekleştirememiştir. 1978 yılı ile beraber başlayan dönüşüm ve dışa açılma süreci ile Çin ekonomisi hızla büyümüş ve Çin önemli bir ekonomik aktör olarak ortaya çıkmıştır. 2008 Krizi'ne kadar liderlik iddia etmekten kaçınan Çin kriz ile birlikte zayıflayan ABD ekonomisi ve batı ekonomik sistemine meydan okumaya başlamıştır. Gelişmekte olan ülkeler ile işbirliği içerisinde mevcut uluslararası ekonomik, finansal ve ticari kuruluşlarda reform söylemlerinde bulunan Çin; sürecin devamında sisteme alternatif kurumların inşasına başlamıştır. Çin ekonomisi ABD ile açık bir şekilde rekabet içerisindedir. Kendi reform ve dışa açılma süreci ile Çin karakteristiğinde inşa ettiği ekonomik sistemini batı eksenli ekonomik sisteme alternatif olarak ortaya koymakta her ülkenin kendi şartlarına uygun ve politik koşulların öne sürülmediği bir sistem inşası vaad etmektedir. Çin ekonomisi hızlı bir şekilde büyümekte ve birçok ekonomik göstergeye göre dünyanın tartışmasız en büyük ekonomik gücü olma sürecindedir. Çin ekonomisi güçlü yönlerin yanında önemli zayıflıklar da barındırmaktadır. Çin reform ve dönüşümünü sürdürmektedir ve bu kapsamda bu zayıflıkların da aşılması beklenmektedir. Çalışmada Çin'in reform ve dışa açılması süreci ile ekonomik bir güç olarak ortaya çıkması ve 2008 Krizi sonrası batı eksenli ekonomik sisteme hem sistem içinde etki gücünü arttırarak hem de alternatifler geliştirerek meydan okuması ele alınmaktadır. Bunun yanında Çin ekonomisinin güçlü ve zayıf yönleri analiz edilmekte ve ABD ile rekabeti çerçevesinde değerlendirilmektedir.
İran devlet modeli

Bugün İran olarak bildiğimiz yer aslında büyük imparatorlukların ortaya çıktığı geniş bölgenin bir parçasıdır. İran tarihini incelerken genelde 2500 yıllık bir devlet geleneğinden söz edilir. Ancak bazı tarihçilere göre 2500 yıl sadece büyük imparatorluklarının o topraklarda ortaya çıktığı tarih olarak bilinmektedir. Böylelikle tarihi süreçte İran'da devleti anlatmak aynı bugünkü jeopolitik ve arazi anlamına gelen İran'dan bahsetmek mümkün değildir çünkü bugünkü İran olarak bildiğimiz yer o dönemlerde henüz oluşmamıştı. Güçlü bir devlet geleneğine sahip olan bu coğrafyanın batılı politik sistemle tanışması 20. yy ile gerçekleşmiş anacak bu ülkede son monarşinin ortadan kaldırılması 1979 senesinde İslam Devrimiyle sonuçlandırılmıştır. 1979 İran İslam Devrimi, köklü monarşi yönetimini ortadan kaldırmakla beraber İslami kimlikte bir rejime geçiş yapmış ve ülkede İslam dininin Şii mezhebinin Caferi kolu inancı üzerine İran İslam Cumhuriyeti devleti kurulmuştur. Ancak İslam devrimiyle beraber maalesef diktatörlük yerine iktidar belli bir kesimin eline geçmişş ve Vilayet-e Fakih doktriniyle beraber bir dini liderin rehberliğinde farklı güç merkezleri meydana gelmiş ve ulemanın tekelinde ve özellikle dini lider ekseninde yeni bir baskı mekanizmasına dönüşmüş bir rejim ortaya çıkmıştır.
Energy security policy in Greece and Turkey during the years of ?rapprochement?, 1999-2007 cooperation or antagonism?

Bu tez, ''yakınlaşma'' yılları arasındaki Türk-Yunan ilişkilerinin doğasını, 1999- 2007 yılları arasındaki enerji güvenliği politikaları ve özellikle iki ülkedeki petrol ve gaz boru hattı diplomasisi açısından inceler. Helsinki U-turn ve deprem diplomasisi, Yunanistan ve Türkiye'ye ikili ilişkilerinde ''yakınlaşma'' sürecini başlatmıştır. Enerji güvenliği politikası, bir ülkenin güç statüsünde, uluslararası organizasyonlarında ve etkili bir ülke olmasında önemli bir rol oynar. Bunun yerine boru hattı diplomasisi, ülkeler arasında ekonomik işbirliği, güvenlik ve jeopolitik karakteridir. Her iki ülke açısından da üçüncü şahıslar, enerji güvenliği politikasını ve boru hattı diplomasisini doğrudan etkiler. 2004 ve sonrasındaki dönemde Kıbrıs'ın AB'ye girmesi ve Türkiye müzakerelerinin başlamasından sonra, Türk-Yunan ilişkileri '' detente'' seviyesine gerilemiştir ama enerji güvenliği politikaları açısından işbirliğine başlamışlardır.
Neorealizmin güvenlik varsayımları bağlamında İsrail'in Filistin politikası

Kuruluş öncesi dönemden günümüze kadar geçen süreçte Batılı güçlerin desteği sayesinde ait olmadığı bir bölgede sahip olmadığı toprakları hukuksuzca işgal ederek daha önce görülmemiş bir devlet modeli inşa eden İsrail, bölgenin istikrarını ve güvenliğini bozma pahasına kendi güvenliğini sağlama arayışı içerisindedir. Bunun için uluslararası hukuku ve kendi vatandaşı olanlar da dahil olmak üzere Filistinlilerin en temel insan haklarını yok saymakta, güvenlik gerekçesine sığınarak her türlü gayri meşru eylemine meşruiyet kazandırmaya çalışmaktadır. Kendisine yaptırım uygulayabilecek uluslar üstü bir gücün olmaması ve Amerika Birleşik Devletleri'nin koşulsuz desteği sayesinde ayakta durabilen İsrail, Filistinlileri devletsiz bırakmak, onlar aleyhine olan dengesizliği tahkim etmek için barış girişimlerine değil çatışmanın devamlılığına bel bağlamış durumdadır. Çatışmanın getirisinin barışın getirisinden daha fazla olduğunu görerek çatışma ortamını canlı tutmak için tansiyonu yükseltme, hukuksuz eylemlerinde ısrar etme ve adaletsizliği gelenek hale getirme konusundaki çizgisinden taviz vermemektedir. Bu çalışma, ülkemiz ve uluslararası kamuoyu tarafından zaten aşina olunan İsrail'in Filistinlilere yönelik olarak uyguladığı politikalara bir kez daha dikkat çekmek ve ardında yatan teorik ve düşünsel arka planı ortaya çıkarmak amacını taşımaktadır. Bu bağlamda, İsrail'in varoluşuna giden yoldaki zihinsel kilometre taşlarını belirleyerek Batı'nın İsrail'e olan desteğinin sebebini oluşturan Antisemitizm ve Siyonizm düşünceleri ele alınmıştır. Ardından, yaşanan tarihi süreç ve Neorealist yaklaşımın esasları üzerinden İsrail'in uyguladığı Güvenlik uygulamalarının mantıksal çerçevesi çizilmeye çalışılmıştır.
After cold war new dimensions of Japanes foreign policy

Japonya dünya tarihi ve dış politikalarına yön veren başlıca devletler arasında yer alan, uluslararası ortamın önemli bir aktörüdür. Bu araştırma konusu seçiminde temel nedenlerden birisi de soğuk savaş sonucunda değişen uluslararası konjüktür zeminindejaponya'nın değişen dış politika öncelMerinin bölgesel ve küresel ölçekli güç dengelerini yalandan ilgilendirebilecek sonuçlara bakıp güçlü dinamikleri bünyesinde barmdırmasıdırAkademik açıdan bakıldığında Japonya'yı tanımak, eğüimlerini analiz edebilmemiZjgünümüz ve geleceğin güç dengelerini etkileyebileceği varsayılmaktadır. Japon Dış Politikasının mevcut ve gelecekteki muhtemel durumunu daha iyi anlayabilmek ve bazı tahminlerde bulunabilmek için, öncelikle bu ülkenin politik yapılanması ve dış politika karar alma organlarının çalışma dinamiklerini bilmek gerekmektedir. Bu çalışmada Japonya'nın günümüze kadar tarihsel gelişimi, inişleri ve çıkışlan, riziksel yerleşim özellikleri, eğitim yapısı, dış politika karar verme süreçleri ve yapısall kadrosu, en önemli karar alma organı olan ulusal meclisi ve onun çekirdek kadrosundan başlayarak daha aşağıdaki seviyelere kadar dış politika karar alma mekanizmaları incelenmiştir. Son olarak da; Japonya'nm diğer ülkelerle yürüttüğü ekonomik ilişkiler ve Asya-Pasifik'teki üç büyük devletie olan dış politikası tarihsel gelişimleri içinde soğuk savaş ertesinden günümüze kadar incelenmiştir. XI
A glance at the u. s foreign policy through the lenses of American art and literature

Dış politika ve kültür ilişkisi üzerine olan araştırmalar, güncel bir fenomen olarak adlandırılabilir. Uluslarası İlişkiler alanındaki çoğu araştırma da aynı şekilde kültürü dış politika analizinde önemli bir etken olarak görür. Bu bağlamda, araştırma da dış politika ve kültür ilişkisine odaklanır ve kültür konseptini sanat ve edebiyat altındaçerçevelendirir. Bu yolda, konu Amerikan vakasını üç zaman periyodu içerisinde inceler:Kabaca 18. yüzyıl sonu ve 19. yüzyılın başlangıcındaki erken Cumhuriyet dönemi, 19. yüzyıldaki yayılmacı dış politika ve 21. yüzyılda tek yönlü dış politika hareketlerininöncülük ettiği isolationisme dönüş. Böylelikle, bahsedilen dönemlerdeki baskın dış politika ideolojileri, bu dönemlerin tablolarıyla ve edebiyatlarıyla incelenmiştir çünküdüşünülür ki bu etkenler dış politikalara düşünsel çerçevede bir güç verir. Araştırma niteliksel özellikte olup, yapılandırmacı ontolojiyle yürütülecektir. Aynı zamandatablolar ve edebi eserler de araştırmanın kimi yerlerinde niteliksel analizle açıklanacaktır.
Uluslararası hukuk kuralları çerçevesinde Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Doğu Akdeniz'deki Münhasır Ekonomik Bölgesinin belirlenmesi

Güney Amerika devletlerinin deniz alanlarındaki kaynaklardan daha fazla yararlanmak amacıyla ortaya attıkları ve temelde karasularının ötesindeki canlı ve cansız kaynaklar üzerinde devletlerin egemenlik hakkını gözeten münhasır ekonomik bölge, 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi ile uluslararası hukuka kazandırılmıştır. Kaynakların kıtlığı, artan enerji ihtiyacı, ulusal deniz yetki alanlarının belirlenmesi, kıyı bölgesinin yönetimi ve ulusal kalkınma gibi nedenler kıyı devletlerin münhasır ekonomik bölgeye olan ilgisi her geçen gün arttırmakta ve deniz yetki alanları birbiriyle çakışan devletler arasında sınırlandırma sorunlarını ortaya çıkarmaktadır. Stratejik önemi ve pek çok kıyı devletinin deniz yetki alanlarının bulunması sebebiyle Doğu Akdeniz bu sorunlu merkezlerden birini oluşturmaktadır. Doğu Akdeniz'deki Münhasır ekonomik bölgenin sınırlandırılması sorunu bölgedeki enerji krizinin doğmasına da neden olmaktadır. Bununla birlikte Kıbrıs adasındaki sürmekte olan siyasi sorun münhasır ekonomik bölge politikalarının arka planına itilmiştir. Bu noktada en uzun kıyıya sahip olan Türkiye ve Doğu Akdeniz'in merkezinde yer alan KKTC'nin münhasır ekonomik bölge sınırlarının belirlenmesi bölgedeki diğer sorunların çözülmesine ön ayak olacaktır.
1990 sonrası Türkiye-Balkan ilişkileri, Makedonya örneğiyle

1991 senesinde Makedonya Cumhuriyeti bağımsızlığını bildirmesinden hemen sonra, Makedonya'da hayatlarına devam eden Arnavut ve Türk azınlık grupların 1974 anayasası ile sahip olduğu bir takım hakları 1991 anayasası ile kaybedilmiş; bu durum, Türk ve Arnavut milliyetlerini siyasi örgütlenmeye götürmüş ve 2001 senesine kadar Makedonya'nın Türk ve Arnavut azınlıklara karşı göstermiş olduğu sert baskı ve tutum Makedonya'nın kararlılığını olumlu olmayan şekilde etkileyecek, problem yaratacak iç çatışmaların meydana gelmesine sebep olmuştur. 2001 senesinde Ohri Çerçeve Anlaşması imzalanmasının ardından anlaşmanın teorikte Türklerin yararına görünmesine karşın, bu anlaşma sonrasında Türklerin Makedon devlet kurumlarındaki temsil sayılarında azalış görülmüştür. Bu süreç içinde Türkiye'nin Makedonya ilişkin politikası, Makedonya'nın toplumsal iç barışı ve toprak bütünlüğü korunması yönünde olmuştur. Türkiye, Makedonya Cumhuriyeti'nin bağımsızlığından sonra kararlı bir ülke durumuna gelebilmesi bakımından sürekli siyasi, askeri ve ekonomik anlamda destek vermiş ve her alanda sıkı ilişkiler kurmuştur. Bu ilişkilerin günümüzde de halen devam ettiği söylenebilir.
Uluslararası Hukukta yerinden edilmiş kişiler

Bu çalışmanın konusu zorunlu göç mağdurları olan sığınmacılar, mülteciler ve ülkesinde yerinden edilmiş kişiler olup, bu kapsamda söz konusu yerinden edilmiş kişilerin uluslararası hukuk çerçevesindeki konumları tartışılmaktadır. Çalışmanın temel tezi, yerinden edilmiş kişiler için günümüzde kabul edilen sığınmacı, mülteci ve ülkesinde yerinden edilmiş kişi şeklindeki üçlü ayrımın siyasi bir ayrım olduğu ve temelinde insan haklarını esas alması gereken bir olgunun dar devlet çıkarları ve retoriklerine hapsedildiğidir. Çalışma toplam dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde genel olarak göçler ve zorunlu göç olgusu konu edilmektedir. Bu kapsamda göçlerin tarihsel, siyasal ve teorik arka planı incelenmekte ardından ise zorunlu göç kavramı, zorunlu göçe sebep veren nedenler ve bunların sonuçları üzerinde durulmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde sığınma hakkı ve sığınmacıların statüsü konusu ele alınmaktadır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise genel olarak yerinden edilmiş kişi gruplarından bir diğeri olan mültecilerin uluslararası hukuk konsepti içerisindeki konumları, kendilerine yönelik oluşturulmuş bulunan uluslararası mülteci hakları rejimi içerisinde değerlendirilmektedir. Çalışmanın dördüncü ve son bölümünde ise, ülkesinde yerinden edilmiş kişiler ve bunların uluslararası hukuk çerçevesinde korunması sorunsalı üzerinde durulmaktadır.
2003 sonrası Irak'ta hidrokarbon kaynaklarının yönetimi sorunu ve Türkiye ile ilişkilere etkisi

Bu tez çalışması Irak'ın 2003 yılında ABD öncülüğündeki işgal sonrasında 2005 yılında yürürlüğe giren federal anayasasının hidrokarbon kaynaklarının yönetimi ile ilgili maddelerinin Bölgesel Yönetim ile Federal Hükümet arasında neden olduğu anlaşmazlıkları ve bu anlaşmazlıkların derinleşerek Türkiye'yi hangi açıdan sorunun parçası yaptığını incelemektedir. Çalışma konusu incelenirken taraflar arasındaki çözümsüzlüğün sürmesinde ülkede yaşanan etnik ve mezhepsel çatışmaların tarihsel etkisi de dikkate alınmıştır. Ayrıca Irak'ın uluslararası enerji güvenliğindeki önemi nedeniyle büyük güçlerin Irak'ın kuruluşunda ve yeniden yapılanmasındaki rolüne de çalışmada yer verilmiştir. Bu açıdan Irak'ın kuruluş sürecinden 2016 yılına kadar tarihsel dönem hidrokarbon bağlamında ele alınmıştır. Neticede hidrokarbon kaynaklarının gerek Irak adına verimli kullanılması ve gerekse de Irak'ın bölgesel güvenlik ve istikrara olumlu katısı anayasanın 111, 112 gibi ilgili maddeleri çerçevesinde uzlaşmayı gerekli kılmaktadır. Zira ilgili maddeler hidrokarbon kaynaklarını tüm Irak halkına ait kılarken, yönetimi adına taraflara birlikte hareket etme ve işbirliği sorumluluğu getirmektedir. Böylelikle çalışma Irak'ın hem bölgesel politikalardaki hem de uluslararası enerji politikalarındaki önemine binaen bu konudaki literatüre ve Türkiye'nin politikalarına katı yapmayı amaçlamaktadır.
Türk basınına göre Türkiye-İran ilişkileri (2000-2006)

tez çalışmasının amacı, Türk Basınına göre Türkiye ve ran ilişkilerini 2000- 2006 yılları arasında incelemektir. Türkiye ve ran ilişkileri hakkında şimdiye kadar birçok araştırma yapılmıştır. Ancak özellikle 2000 yılından sonraki dönemde Türkiye-İran ilişkileri hakkında yazılmış fazla eser bulunmamaktadır. Tezimin konusunu oluşturan Türk Basınına göreTürkiye-İran ilişkileri (2000-2006) bu açıdan önemlidir.2000- 2006 yılları arasında Türkiye ve ran ilişkileri iki döneme ayrılmaktadır. Birinci dönem 2005 yılına kadar iktidarda olan Muhammed Hatemi dönemidir. kinci dönem ise 2005 yılında Cumhurbaşkanı seçilen Mahmud Ahmedinecad dönemidir. ran devriminin öncüsü ve kurucusu Ayetullah Humeyni'nin Batı'ya karşı dış politikası olumsuz olduğundan ran uzun bir süre Batı ile ilişkilerde zorlanmıştır. Ayetullah Humeyni'den sonra ran'ın Batı ile olan ilişkileri düzelmeye başlamıştır. 1997 yılında Cumhurbaşkanı seçilen yenilikçi Muhammed Hatemi döneminde ran'ın Batı politikası tamamıyla değişmiştir. Muhammed Hatemi dış politikada milletleri diyalog etmeye çağırdı. Kısmen de olsa Hatemi'nin bu politikası başarıya ulaşmıştır. Ayrıca ran'ın bu dönemdeki politikası Türk-İran ilişkilerinde de olumlu sonuçlar vermiştir. Hatemi döneminde Türkiye ve ran arasında birçok ekonomik ve siyasi işbirliğigerçekleşmiştir. Muhammed Hatemi 2005 yılına kadar Cumhurbaşkanlığı görevinisürdürmüştür. 2005 yılında ran'ın yeni Cumhurbaşkanı muhafazakar aday Mahmud Ahmedinecadolmuştur. Mahmut Ahmedinecad dönemi ran'ın dış politikası değişmeye başlamıştır. Özellikle ABD ve Batı ülkelerinin ran'ın nükleer faaliyetleri konusundaki yaptırımlarınıAhmedinecad sert bir şekilde reddetmiştir. Ahmedinecad'ın dış politkadaki sert tavrı, Türkiye ile olan ilişkileri de olumsuz etkilemiştir. ran, devrimden sonra ABD ve Batı ile olan ilişkileribitirmişti. Mahmud Ahmedinecad dönemi eski politikanın bir devamı niteliği taşımaktadır. Bu'da hem Batı devletlerini hem de Türkiye'yi ran'dan uzaklaştırmaya başlamıştır. ran Ortadoğu'nun en önemli ülkelerinden biridir. Bu açıdan ran'ın ABD ve Batı devletleri ile olan diplomatik ilişkileri Ortadoğu ülkeleri ve Türkiye'yi etkilemektedir. ran'ın ABD ile olan ilişkilerinde yaşamış olduğu sorunlar Türkiye için önem arz etmektedir. ABD'nin ran'auygulamış olduğu ekonomik ve siyasi yaptırımlar, Türk ekonomisini olumsuz etkilemektedir. Aynı şekilde Türkiye'nin Dış devletlerle diplomatik ilişkileri ran'ı etkilemektedir. 2005 yılında iktidar olan Mahmud Ahmedinecad'ın dış politikadaki sert tavrı hem Türkiye hem deran için kötü daha da sonuçlar doğurabilir.
Yeni Makedonya sorunu

19. yüzyılın ikinci yansından II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar olan dönemde, Balkanlar'ın en temel meselelerinden biri olan 'Makedonya Sorunu' uzun bir süredir bitmiş gibi görünürken, bu kez Makedonya Cumhuriyeti'nin 17 Eylül 1991'de Yugoslavya'dan ayrılarak bağımsızlığını ilan etmesiyle Soğuk Savaş sonrasında yeniden güncellik kazanmıştır. Bugünkü Makedonya Cumhuriyeti, II. Dünya Savaşı sırasında kurulmuş ve Yugoslavya Federasyonu'na katılmıştır. Yugoslavya Federasyonu'nun kuruluşundan, dağılışına kadar ciddi biçimde gündeme getirilmeyen Makedonya Sorunu, Makedonya Cumhuriyeti'nin 1991'de bağımsızlığını ilan etmesiyle yemden uluslararası bir sorun haline gelmiştir. Yunanistan, başından itibaren bağımsız Makedonya Devletini ve Makedon ulusunun varlığım reddetmekle kalmamış, başta Avrupa Topluluğu olmak üzere, başka devletlerin Makedonya'yı tanımasına engellemek istemiştir. Bulgaristan, yeni kurulan Makedonya Devleti'ni tanımasına rağmen, Makedon halkının varlığını reddetmiştir. Sırbistan ise, Makedonya'nın federasyondan ayrılmasına karşı çıkmış fakat herhangi bir müdahalede bulunamamıştır. Türkiye, Makedonya'yı 6 Şubat 1992'de tanımıştır. Yugoslavya Federasyonu'ndan savaşmadan ayrılan Makedonya, 10 yıl boyunca içinde bulunduğu istikrarsız ortama rağmen, nüfusunu oluşturan etnik gruplar arasında barışı sağlamayı başarabilmiştir. Ancak Şubat 2001'de Arnavut nüfusun yoğun olarak yaşadığı ve Kosova'yla sınırı oluşturan kuzey bölgelerde ortaya çıkan Ulusal Kurtuluş Ordusu adlı bir örgüt saldırılara başlamıştır. Arnavutların anayasal haklan için mücadele ettiklerini söyleyen gerillalar ve Makedon hükümet güçleri arasındaki çatışmalar Ağustos ayma kadar sürmüş, 13 Ağustos 2001'de imzalanan Ohri Çerçeve Anlaşması'yla bölgede devam eden çatışmalar sona erdirilmiştir. Bugün Makedonya Cumhuriyeti; içindeki etnik banşı tekrar tesis ederek; ekonomisini düzeltmek, NATO ve AB'ye üye olmak amacındadır.
Uluslararası ilişkiler disiplininde rasyonel tercih yaklaşımı: Kuram, yöntem, uygulama

Uluslararası ilişkiler konularına her geçen gün artan ilgi, halen çok yeni bir akademik disiplin olan ve büyük ölçüde interdisipliner bir karaktere sahip Uluslararası İlişkiler disiplininde yapılan çalışmaların yöntemsel boyutunun da ön plana çıkmasına sebep olmaktadır. Çünkü yeni doğan bir disiplin için yapılması gereken en önemli iki şeyden birisi disiplinin çalışma alanlarının belirlenmesi iken, diğeri de bu alanların nasıl çalışılacağının belirlenmesidir. Yirminci yüzyılın ortalarından bu yana ekonomi bilimi başta olmak üzere politika ve uluslararası ilişkiler konularında da etkili olan rasyonel tercih yaklaşımı, Uluslararası İlişkiler disiplinine yöntemsel anlamda önemli bir perspektif kazandırmıştır. Özellikle Soğuk Savaş sırasında dış politika analizi ve strateji konularında önemli analizlerin yapılmasına imkan veren bu yaklaşım, pozitivist varsayımların ciddi eleştirilerle karşılaştığı günümüz dünyasında halen önemini korumaktadır. Fakat Türkiye'de siyaset bilimciler tarafından neredeyse hiç çalışılmayan, literatürde yer bulmayan bu yaklaşımı Türkçe okumak ve anlamak için kaynak sayısı çok sınırlıdır. Bu durum Türkçe literatür için önemli bir eksikliktir. Bu sebeple bu çalışmanın amacı Uluslararası İlişkiler disiplininde yönteme ilişkin tartışmaları analiz etmek, uluslararası ilişkilerde rasyonel tercih uygulamalarının niteliğini ortaya koymak ve yaklaşımın Uluslararası İlişkiler disiplinindeki yeri ve analiz gücünü tartışmaya çalışmaktır. Çalışmanın ortaya attığı tez, özellikle Türkçe literatürde neredeyse hiç yer bulmayan Uluslararası İlişkiler disiplininde rasyonel tercih yaklaşımı ve modellerinin disiplin için önem taşıdığı ve çok farklı kuramsal ve alansal çalışmaların analizinde etkili olduğudur. 1950'lerden bu yana uluslararası literatürde yayınlanmakta olan ve her geçen gün çoğalan çalışmalar bunun en önemli göstergesidir. Bu çalışmaların Türkçe literatürde de yer bulması ve yaklaşımın Türkiye'deki Uluslararası İlişkiler disiplini üyeleri tarafından tanınması; disiplinin ve disiplindeki öğrencilerin gelişimi açısından önem taşımaktadır.
Almanya'ya göç ve sığınmacı sorununun Almanya'ya etkileri

Çalışmamızda göç, mülteci ve sığınmacı olgusunun geleneksel tanımından yola çıkılarak Almanya'nın, geçmişşinden günümüze olan süreçte göç hareketleri üzerine edindiği siyasal, iktisadi ve toplumsal tecrübeye dikkat çekilmek istenmiştir. Nasyonal Sosyalist Almanya döneminde Hitler, ırkçı bir halk birliği düzeni kurmuştur. Bu savaş döneminde göçmen ve yabancılara karşı sert bir tutum sergileyen Almanya göç almaktan ziyade göç vermeye başlamıştır. Bununla birlikte soğuk savaş döneminde Doğu Almanya'nın aldığı bir kararla 13 Ağustos 1961 tarihinde 'Berlin Duvarı' inşa edilmiştir ve iki kutuplu bir Almanya sistemi meydana gelmiştir. Savaş sonrasında Batı Almanya'nın iktisadi yükselişiyle beraber işgücüne olan ihtiyacı önemli derecede arttı. Bu ihtiyacı karşılamak için 1955 ve 1968 yılları arasında İtalya, İspanya, Portekiz, Yunanistan, Türkiye ve Yugoslavya gibi ülkelerle karşılıklı işçi alımı anlaşmaları imzalandı. İlerleyen süreçte de 1989 yılında duvarın yıkılıp 1990 da iki Almanya'nın birleşmesiyle birlikte Doğu Almanya'nın ekonomik, kültürel ve siyasal anlamda Batı Almanya'ya entegre olma süreci başladı. Günümüz Almanya'sı ise insan hakları üzerine 'Batı' standartlarını tam anlamıyla sağlamış olsa da göçmen, mülteci, sığınmacı meselelerinde onların hak ihlallerinin sorgulanarak ortaya çıkarılması önem arz etmektedir. Bu çalışmada ilgili konularda alınan olumlu/olumsuz mahkeme kararları ve yasal süreçler incelenerek insan hakları ihlali niteliği taşıyan olaylar ele alınmakta ve medya tarafından nasıl aktarıldığı analiz edilmektedir.
Ortadoğu barışında güvenlik ve işbirliği modeli arayışları

Ortadoğu bölgesi özellikle yirminci yüzyılın başından itibaren birçok sorun ile birlikte anılmaya ve adlandırılmaya başlamıştır. Bu bölge özellikle güvenlik açısından birbirinden farklı pek çok risk faktörünü de beraberinde getirmiştir. Tarih boyunca olduğu gibi halen de dünya enerji kaynaklarının neredeyse yarısına yakınına sahip olması, bölgeler ve kıtalar arası enerji ve ticaret koridoru oluşturması, jeopolitik ve jeostratejik öneme haiz olması sebebiyle Ortadoğu bölgesi sürekli olarak istikrarsızlık ve çatışma ortamına maruz kalmıştır. Ortadoğu Bölgesinde meydana gelen her türlü istikrarsızlık ve çatışma, başta bölge ülkeleri olmak üzere bölge dışı büyük güçler vasıtasıyla da tüm dünyayı etkileyen ve meşgul eden bir konu haline gelmiştir. Bu nedenle bu tez çalışmamda, bu kadar büyük öneme sahip bir bölgenin hem kendi içinde hem dünya genelinde refah, güven ve işbirliği ortamını sağlayabilmek adına tıpkı dünya üzerindeki diğer bölgelerde olduğu gibi öncelikle bu bölgenin güvenlik, istikrar ve işbirliğini sağlayacak etken ve öncü olabilecek bir örgüt ve/veya oluşumun gerekliliği anlatılmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda çalışmamın ilk bölümünde Ortadoğu bölgesinin tarihi ve tarihsel gelişimine daha sonra bölge güvenlik sorunlarına değinilmiştir. Küresel ve bölgesel örgütler örnek verilerek bölgede oluşturulacak etkin bir yapılanmanın bölge sorunlarının çözülmesinde yardımcı olacağına atıfta bulunulmuştur.