turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Detachment of terrorism from religion case study of Al-Shabab in Kenya

Kenya son 5 yılda köken olarak Somalili olan Al-Shabaab tarafından pek çoksaldırıya uğramıştır. Kenya, bazı etnik gruplara olan askeri müdahalelerden dolayısuçlanmışır. Buna neden olan etkenlerden biri de şeriyat devletinin Somali'dekurulmasına izin verilmemesidir. Al-Shabaab, gençlik anlamına gelmektedir. Dinikendi amaçlarını gerçekleştirmek için kullanan, faaliyetlerinde terörü ve insanlık dışı faaliyetleri kapsayan diğer İslamik gruplar gibi bir gruptur. Terör bazı ideolojilerle bağdaştırılmıştır. Ayrıca 11 Eylül saldırılarından sonra bu dini ideolojiler daha da belirgin hale gelmiştir. Çeşitli dini düşüncelere rağmen, asıl odak noktası bir dine kanaat getirmiş olmasıdır ki o da İslamdır. Örneğin Al-Qaida, Boko Haram ve Al-Shabaab gibi bütün bu İslamik terörist grupların tek bir benzerliğivardır o da İslam inancıdır. Al-Shabaab ile İslam arasında bağlantı kurulmuştur. Üstelik iki farklı din arasındaki yeniden gözden geçirilme onların terörhakkındaki perspektiflerini açığa çıkarmıştır. Bu gözden geçirilme aynı zamandaKenya'nın karakteristik özelliklerini ve dış politikasını, terörün etkilerini ve dinindünya çapındaki siyasetini içermektedir. Literatür araştırmasında kitaplardan, seyir defterlerlerinden ve kutsal yazılardanyararlanılmıştır. Ulaşılan sonuç hiçbir Batılı din terörü savunmamıştır. Al-Shabaabİslam'a karşı hissiz bir şekilde masum insanları öldürerek ve yaşam alanlarını yok ederek faaliyetler yürütmüştür. Bu faaliyetlerin yanlış olduğu Kuran'daki bir çokayette ve İslamik öğretilerde bahsedilmiştir ayrıca insan hayatına her şeyden daha çok değer verilmesi gerektiği de gösterilmiştir. Al-Shabaab siyasi grup olup insan gücü oluşturmak adına yerli halktan insantoplayarak ve aynı zamanda yabancı yandaş taraftarlardan finansal destek sağlayarakdini kullanan bir gruptur. Onların Kenya'ya olan bu saldırıları kendilerinin de ifade ettiği gibi dini açıdan değildir. Ayrıca Somali'de Kenyalı asker birliklerinin yönettiğiAfrika Birliği'nin askeri operasyonuna karşıdır. Terör dünya siyasetini ve Kenya'nınyerli siyasetini etkilemiştir. Ancak Kenya'nın dış siyasetini pek fazla etkilememiştir. Al-Shabaab'ın iddasına göre İslamiyet için mücadele edilmektedir ancak İslamiyet ve diğer iki Batılı dinlere göre teröre karşı çıkılmaklıdır ve terör onaylanmamalıdır. Bu da Al-Shabaab'ın iddasının gereksiz olduğunu göstermektedir. Bu faaliyetlerdenbir tanesi de Hristiyanları hedef almıştır ve bu durum Kenya'nın iç işlerinde dini gerginlikler çıkmasına sebep olmuştur. Bu dini gerginlik ve Al-Shabaab grubununasıl hedefi Kenya halkı olduğundan dolayı Kenya'daki yabancı yurttaşlar bütün bu olaylardan pek fazla etkilenmemişlerdir.
Turuman doktrininin ve soğuk savaşın DP dönemi dış politikasına ABD bazlı karar alma noktasında etkisi

Dış politika, devletlerin içinde bulundukları ekonomik, kültürel, jeopolitik özelliklerinin yanında, hedef ve çıkarlarına göre belirledikleri uzun veya kısa vadeli, devletlerarası ilişkilerdeki tutum olarak tanımlanabilir. Bireylerin ve ailelerin bile içinde bulundukları ekonomik, kültürel ve çevresel faktörleri göz önünde bulundurarak diğer birey ve ailelerle ilişkilerini düzenlemesinin, makro anlamda karşılığı olabilecek dış politika kavramının, özellikle II. Dünya Savaşı'nın ardından küresel anlamda farkındalığına erişilmiş ve bu kavram terminolojik olarak kendine yer bulmuştur. Bu çalışma özelinde, ilk olarak Türk dış politikası kavramına ve bu kavramı etkileyen faktörlere değinilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, iktidarda bulunan Demokrat Parti'nin siyaset hayatına girişi, partinin yönetimde bulunduğu yıllar içerisindeki genel durum ve o dönemde hükümetin dış politika anlayışı anlatılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise Amerika Birleşik Devletleri ile yakın bir tavır gösteren hükümetin, o dönemde uyguladığı dış politika ortaya konmuştur. İlgili dönemde, uygulanan dış politikanın amaçları ve bu politikalarda Amerika Birleşik Devletleri'nin etkileri belirtilmiştir.
Yumuşak güç ve sinema

Gücü anlamak ve idare etmek ve günümüze ne şekilde ayak uydurduğunu anlamak için gücü etkileyen faktörlerin, uluslararası sisteme uygun titizlikle araştırılması gerekmektedir. Gücü etkileyen faktörlerin ne kadar çok ve etkili olduğu yapılan araştırmalar sonucu net bir şekilde görülmüştür, bununla birlikte birçok güç türü ortaya çıkmıştır. Güç unsurlarını geniş bir çerçevede ele almak, devletlerin politik amaçlarla kullandığı yöntemleri anlamamıza daha iyi yardımcı olacaktır. Bu araştırmada güç türlerini, unsurlarını ve etkileyen faktörleri ele alıp, bu türlerden yumuşak güç türüne eğilim göstereceğiz. Devlet ilişkilerinde genellikle sert güç kullanımını görmekteyiz. Sert güç, genellikle zorlama veya tehditten oluşmaktadır. İlk çağlardan beri kullanılan bu güç türü, istediğini almak isteyen aktörlerin başvurduğu yolların başında gelmektedir. Zamanla uluslararası sistemdeki güç anlayışının değişmesi ve sert gücün yarattığı sorunlar, aktörleri yeni bir güç arayışına itmiştir. Yumuşak güç, sert gücün sorunlarını ortaya çıkarmadan aktörlerin istediklerini alabilme kabiliyetinin oluşturulduğu güç türüdür. Yumuşak güç kaynağını bulunduğu bölgenin kültürü, siyasi değerleri ve dış politikalarından alır. Yumuşak gücü en yoğun şekilde etkileyen faktörlerden biri medyadır. Bu güç türünün en büyük yardımcısı reklamdır. Yani gücü uygulayan aktör, kendisinin iyi yönlerini lanse etmek isteyecektir. Bunu tanıtım yoluyla sağlamaktadır. Ne kadar etkili ve sistemli olursa, o kadar iyi sonuçlar alabilmesi mümkündür. Aktörlerin istediğini elde edebilmesi adına, yumuşak gücün argümanlarını geliştirmesi ve farklı argümanlara başvurması kaçınılmazdır. Medyanın bir kolu olan sinema, yumuşak gücün geliştirilmesi konusuna büyük katkı sağlamaktadır. Sinema sektörünü geliştiren ve iyi bir şekilde dünyaya sergileyen devletler, yumuşak gücü uygulama konusunda diğer devletlerden bir adım öndedirler. Yumuşak güç ve sinema arasındaki ilişki, birbirlerini besleyerek büyüyen bir yapıya sahiptir. Bu çalışmada bu ikilinin devletler üzerindeki etkilerini araştıracağız. Günümüz dünyasında sinemanın politikaya etkilerini açıkça görmekteyiz. Bu çerçevede yumuşak gücü ve sinemayı politika üzerinden incelemek, devletlerin birbirleri üzerindeki etkilerine farklı bir bakış açısından yorumlamaya yardımcı olacaktır.
1951 tarihli mültecilerin hukuki durumuna dair Cenevre Sözleşmesi'ne göre mültecilerin hakları ve Irak Hukuku

Mülteci veya sığınma meselesi sadece hukuki bir mesele değil, insani bir meseledir. Bundan dolayı öncelikle, Uluslararası İnsan Hakları Hukukunun mültecihaklarını geliştirmesindeki rolü incelenecektır. 1951 Cenevre sözleşmesi evrenselseviyede müteciler için belirli ve geniş bir hukuki statü ihdas etmiştir. Nitekim bu uluslararası belge hem bölgesel seviyede hem de ulusal seviyede mülteci hakları ve hukuki statüsü ile ilgili düzenlemelere 'esin kaynağı' olmuştur. Bu kapsamda ikinci olarak, 1951 Cenevre sözleşmesi çerçevesinde mülteci hakları incelenecektir. Daha sonra Irak Hukuku'ndaki mültecilerin hakları ve statüsü ile ilgili hukuki düzenlemelerin 1951 tarihli Sözleşme'ye uyumlu olup olmadığı ele alınacaktır. Bu kapsamda değerlendirme ve önerilere yer verilecektir.
Makyavel'in düşüncelerinin Mussolini'ye etkileri

Niccolo di Bernardo dei Machiavelli 1500lü yıllarda yaşamış, dünya siyasetini ve tarihini derinden etkilemiş bir diplomat, yazar ve düşünürdür. Rönesans Floransa'sında yaşamış olan Makyavel'in en önemli eseri Hükümdar, O'nun yüzyıllar boyunca Makyavelizm damgasıyla yaftalanmasına neden olmuştur. Kimilerine göre şeytan kimilerine göre gelmiş geçmişş en büyük hümanisttir. Makyavel'in dönemine ışık tutan düşünceleri özellikle politik kriz durumlarında hükümdarların başvurduğu manipüle edilmiş bir doktrin olarak kötüye kullanılmıştır. Öyle ki İtalya'nın tarihteki en önemli siyasi figürlerinden biri olan Mussolini'de Makyavel'den izler görülebilmektedir. Benito Mussolini iki dünya savaşı arası dönemde Avrupa'daki faşist hareketin liderlerindendir. İtalya, Mussolini iktidarında tek adam rejimini görmüş, cumhuriyetten totaliter rejime sert bir geçiş yaşamıştır. Mussolini'nin iktidara gelirken ve iktidarda geçirdiği süre boyunca izlediği yollar Makyavel'in öğretileriyle benzer midir? Çalışmada bu konuyu ele alarak Mussolini'nin Makyavel'den etkilenip etkilenmediğini tartıştık.
Japon kamu diplomasisinde geleneksel ve popüler kültür öğelerinin etkileri

Uluslararası ilişkilerde gelişen iletişim teknolojileri ve sert güce duyulan ihtiyacın azalması, yumuşak güç ve kamu diplomasisi uygulamalarını önemini arttırmıştır. Japonya ise kültürel değişim uygulamaları ile kamu diplomasisinde adını duyurmuş, modern Japonya'nın başlangıcı olan Meiji Restorasyonu'ndan beri kamu diplomasisi çalışmaları yürütmüştür. İkinci Dünya Savaşı sırasında Japonya'nın Doğu Asya'da izlediği emperyalist yayılma politikası, bugün dahi bölgedeki Japon yumuşak gücünün etkinliğini azaltmaktadır. İkinci Dünya Savaşı'ndan yenik ayrılan Japonya, militarist kimliğinden kurtulmak ve ekonomik gelişimini desteklemek için yeni ve planlı bir kamu diplomasisi yoluna girmiştir. Japonya, geleneksel kültürü kamu diplomasisinin etkin bir aracı olarak kullanmaya başlamış, dünyaya renkli bir Japon kimliğini tanıtmayı amaçlamıştır. Japonya buna yönelik olarak: kültürel diplomasi ve kültürel değişim programları geliştirmiş, gelişmekte olan ülkelerin ekonomilerini desteklemiş, dünyanın kültürel miraslarını korumak için fonlar oluşturmuş, kamu diplomasisi kurumları ve komisyonları kurmuştur. 2000'lerle birlikte, Japon kamu diplomasisi popüler kültürü ve onun ürünlerini envanterine katmıştır. Japon popüler kültürünün, 90'lı yıllarda Doğu Asya başta olmak üzere tüm dünyada yayılmasıyla, gençleri etkilemekteki gücü fark edilmiş, Junichiro Koizumi'nin Başbakan olmasında sonra, popüler kültür Japon kamu diplomasisinde etkinliğini arttırmıştır. Japonya, geleneksel ve popüler kültürü, bir kültür endüstrisi oluşturmakta, komşularıyla arasındaki geçmişşten kalan sorunları çözmekte ve barışçıl Japonya imajı oluşturma çalışmalarında aktif olarak kullanmaktadır.
Avrupa Birliği entegrasyon sürecinde Kuzey Makedonya Cumhuriyeti

Sırbistan, Karadağ, Arnavutluk, Bosna-Hersek, Kosova ve Kuzey Makedonya'dan oluşmakta olan Batı Balkan Bölgesi, AB'nin genişleme sürecinde ilk adım olarak üyelik sürecinin tamamlanmasını istediği bölgelerden biridir. Bu coğrafyada yer alan devletlerden biri olan Kuzey Makedonya'nın Avrupa Birliği üyeliğinde beş aday devletten birisi olarak 2004'te üyelik başvurusunda bulunduğu bilinmektedir. 2005'te AB Konseyi tarafından garanti edilen Kuzey Makedonya'nın adaylık statüsü günümüze değin farklı ekonomik ortaklıklar ve vize muafiyetiyle sürdürülmüştür. Entegrasyon sürecinde AB-Kuzey Makedonya ilişkilerinde tam üyelik aşamasında Kuzey Makedonya'nın dış politika sorunları, AB ilerleme raporlarına uyum gibi meseleler gerçekleştirilmesi beklenen reformlar arasındadır. Hiç şüphesiz AB'nin Sosyal İnşacı politikası Kuzey Makedonya'nın siyasal ve hukuksal reform hareketlerinin hayata geçirilmesinde etkili bir itici güç mahiyetindedir. Bu bağlamda yakın dönemde Kuzey Makedonya'nın üyeliğinin önündeki temel etken olan Yunanistan ile yaşadığı isim anlaşmazlığı sorunu ortadan kalkmıştır. Bu durum Kuzey Makedonya'nın, Avrupa Birliği Entegrasyon Sürecinde önemli mesafeler kat ettiğinin kanıtıdır. Üç bölümden oluşan çalışmamızda AB'ye entegrasyon sürecinde Kuzey Makedonya'nın AB üyeliği süreci Sosyal İnşacı yaklaşım açısından ele alınmıştır. Bu çerçevede AB üyelik kriterleri ve Kuzey Makedonya'nın AB üyeliğinde gerçekleştirmesi gereken reformların neler olduğuna değinilmiştir. Çalışmamızda Kuzey Makedonya Cumhuriyeti'nin AB'ye kabulünün AB reformlarıyla birlikte gerçekleşebileceği görülmüştür. Diğer Balkan devletleriyle yaşanan sosyo-kültürel ve etnik meselelerin çözüme kavuşturulması da bir diğer unsurdur.
Turkey's foreign policy in Africa : The usage and impact of soft power in the case of Ghana

Günümüz dünyasında güvenlik ve önde olma isteği merkez bir yer işgal etmektedir. Güçlü olmak, kimsenin etki altına alamayacağı veya zarar veremeyeceği düşüncesi ile ilişkilendirildiğinden bu yana, güç kavramı dünya politikasına hakim olmaktadır. Bu nedenle, ülkelerin güç kazanmak, güçlerini artırmak ve sağlamlaştırmak için büyük çabalar sarf etmesi şaşırtıcı değildir. Yıllar boyunca pek çok ülke böyle bir gücü ekonomik ve askeri zor kullanma yoluyla elinde bulundurmuştur. Nükleer silahlara sahip bir ülkenin güvenlik hissinin, diğer ülkelerin kendisini tehdit etmelerinin ya da kendisine saldırmalarının zor olacağı gerçeğinden kaynaklanmakta olduğu söylenirse abartılmış olmaz. Ancak, bilgi teknolojisindeki ilerleme ve artan küreselleşme ile sert güç kavramı, böyle bir gücün kullanımına bağlı etkiler ve yarattığı yıkım göz önünde bulundurularak, yerini giderek daha yumuşak yaklaşımlara bırakmıştır. Bu yeni gelişmelerin ortaya çıkışıyla birlikte, ülkeler dış politikalarını diğer ülkelerle olan ilişkilerinde hedeflerinin ve çıkarlarının maksimize edilmesine yardımcı olmak üzere formüle etmişlerdir. Bu anlamda, hakimiyet kurma dürtüsü yeni bir yaklaşımla ele alınmaktadır. Günümüzde politikalar baskı ve zorlama yerine cezbetme ve ikna etmeye yönelik biçimde formüle edilmektedir. Yumuşak güç, özünde, diğerlerinin davranışlarını cezbetme yoluyla etkilemeyi içermektedir. Tepedeki birkaç kişiyle sınırlı olmak yerine yerli ve yabancı bütün toplulukları içermesi, yumuşak gücü daha da cazip hale getirmektedir. Bu anlamda, yumuşak güç, hükümetlerin meşru görünen etkili politikaları ve kamu diplomasisi yoluyla oluşturulmaktadır. Pek çok ülke, tanınma arayışlarında daha yumuşak güç yaklaşımları uygulamaktadır. Bu durum Türkiye'nin güvenlik merkezli dış politika yöneliminden daha yumuşak dış politika yaklaşımlarına doğru yönelmesi konusunda da geçerlidir. Türk dış politikasının dönüştürücü doğası konusunda özellikle anlam taşıyan konu, ülkenin Afrika'yı da içeren açılımıdır. Bu tez, Türkiye'nin Afrika'ya yönelik dış politikasını Gana örneğine özel bir vurgu yaparak incelemekte; yumuşak güç kavramının çeşitli bileşenleri aracılığıyla Türkiye'nin Gana ve Afrika üzerindeki yumuşak güç kullanımını ve bunun oluşturduğu etkiyi ele almaktadır.
1993 yılı sonrasında Turkiye-İsrail askeri ilişkileri

Türkiye-İsrail ilişkileri İsrail devletinin kuruluşundan bu yana inişli çıkışlı bir seyir izlemiştir. 1990'lı yıllarda Orta Doğu'daki en güçlü ittifaklardan birine dönüşen Türkiye-İsrail ilişkileri, 2000'li yıllarda kötüleşmeye başlamış olup bu kötüleşme günümüzde de devam etmektedir. Türkiye-İsrail ilişkilerinin en güçlü yönlerinden biri askeri ilişkiler olmuştur. 1990'lı yıllarda yoğun bir modernizasyon sürecine giren Türk ordusu, İsrail'in teknolojik olanaklarından önemli ölçüde yararlanmıştır. İsrail, Türk ordusuna modernizasyon konusunda gerekli hizmeti verip Türk ordusuna çeşitli silah türleri vermiştir. Bu arada savunma sanayi alanında çok sayıda ortak proje gerçekleştirmiş ve ortak askeri tatbikatlar yapılmıştır. Ayrıca güvenlik ve istihbarat konularında Türk ve İsrail orduları işbirliği yapmıştır. ABD tarafından desteklenen Türkiye_İsrail ilişkileri, 1993- 1999 yılları arasında her üç tarafın bölgedeki çıkarlarına hizmet etmeyi amaçlamaktaydı. 2000'li yıllarda ise Türkiye ile Arap ülkeleri arasındaki ilişkiler yakınlaşma anlamında yeniden şekillenerek pekiştirilmiştir.
Türkiye-Irak Bölgesel Kürt Yönetimi ilişkilerinin güvenlikleştirme ve güvenliksizleştirme süreçlerinin analizi

Güvenlik konsepti, tarihsel olarak dinamik bir kavram olagelmiş ve genellikle subjektif olarak tanımlanmıştır. Bu bağlamda, Uluslararası İlişkiler disiplinindeki Pozitivist ve Post-Pozitivist teorilerin her biri güvenlik konusuna farklı bir bakış açısı geliştirmiştir. Temelleri 1980'lerin başında atılan ve daha sonraki süreçte kuramsal bir altyapı kurmaya çalışan Kopenhag Okulu, özellikle Güvenlikleştirme yaklaşımıyla güvenlik konusuna özgün bir perspektif getirerek akademik yazında önemli bir yer edinmiş ve birçok konu ve meselenin bu teorik çerçevede analiz edilmesine olanak sağlamıştır. Bu çalışma, Türkiye'nin Iraklı Kürt unsurlarla ilişkilerini Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş sürecinden başlayarak Güvenlikleştirme ve Güvenliksizleştirme Yaklaşımları çerçevesinde analiz etmektedir. Güvenlikleştirmeler, Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılmasından sonra kurulan yeni devletin ulus devlet anlayışının, Iraklı Kürt unsurları yeni yapıya varoluşsal tehdit olarak etiketleyerek 'öteki' olarak konumlandırması ve devlet elitlerinin bu yönde politikalar oluşturması sürecidir. Bu süreç, 1920'lerde başlayarak 2000'li yılların ortalarına kadar devam etmiştir. Güvenliksizleştirmeler, görece olarak çok yeni olmasına rağmen, bu araştırmanın yapıldığı dönemde yaşanan gelişmeler, çalışmaya Güvenliksizleştirmeleri de dahil etmenin isabetli olduğunu ortaya çıkarmıştır.
Uluslararası insan hakları düzenlemelerinde silahlı kuvvetler

Çalışma konusu belirlendikten sonra yapılması gereken öncelikli işlerden biri de, bazı temel kavramlara açıklık getirmektir. Bu kavramlardan biri olarak insan hakları için birbirinden çok farklı tanımlar yapılmaktadır. Bu farklı tanımlamalar, insan hakları kavramının farklı boyutlarını ortaya çıkarmaktadır. Bu nedenle, bir tanımla yetinmek, bu kavramı tüm boyutları ile algılamak açısından sakıncalı sayılabilir. Fakat genel çizgileriyle insan haklan kavramını şöyle tanımlamak mümkündür: insan haklan bireyin kendi yaşamım sürdürebilmek ve geliştirebilmek için ihtiyaç duyduğu haklardır. İnsan haklan savunma ve isteme niteliklilerdir. Bu haklardan savunma nitelikli olanlar insan yaşamını güvenceye alma amacı güder. İsteme niteliğinde olanlar ise, insanın yaşam koşullannı geliştirmek için gerekli olan haklardır. Savunma ve isteme haklan arasında kesin çizgilerle ayrım yapılamamaktadır. İnsan haklan kavramı, tarihi süreç içerisinde, değişik anlamlara ve içeriklere sahip olmuştur. Şöyle ki, klasik çağda, bu kavramın, daha çok savunma özelliğinin öne çıktığı görülür. Bu dönemde yapılmış insan haklan düzenlemelerinin içerdiği ortak noktalardan biri devlet kurumları karşısında bireylerin haklanmn korunmasıdır. Bu kurumlann başında da silahlı kuvvetler gelmektedir. Çünkü klasik çağda, devlet yönetiminde ordunun önemli bir yeri ve rolü olmuştur. Modern çağda ise, silahlı kuvvetlerle sivil kurumlar arasında kesin görev paylaşımına gidilmiştir. Silahlı kuvvetlerin görevi savunma alam ile smırlandınlmıştır. Fakat bazı olağanüstü olaylar/koşullar normal yaşam sürecini etkileyerek, silahlı kuvvetleri ön plana çıkarabilmektedirler. Modern çağda yapılmış uluslararası insan haklan düzenlemelerinde hem olağan döneme, hem de olağanüstü dönemlere ilişkin olarak silahlı kuvvetler hakkında hükümler bulunmaktadır. Bu çalışmada, bu tür hükümler belli kategoriler altında toplanarak değerlendirilmeğe 122 çalışılmıştır. Söz konusu kategoriler; çevre hakkı, sendika hakkı, olağanüstü dönemler, savaş durumu ve bu dönemlerde insan haklarının korunması ve işkencenin önlenmesi olarak belirtilebilir. Modern dönem insan haklarının gelişmesinde AGİK sürecinin kendine özgü rolü olduğundan, bu süreç çalışmada ayrı bir bölüm olarak ele alınmıştır. Şöyle ki, AGİK süreci kararlarının önemli bir kısmı Soğuk Savaş döneminde kabul edildiğinden, bu dönemin karakteristik özelliklerine uygun olarak, genel olarak, bu kararlarda silahlı kuvvetler ve insan hakları ilişkisi üzerinde durulmuştur.
Changing dynamics of modern Chinese defence politics

Çin'in yükselişi Uluslararası politikanın en önemli konularından biridir. Çin'in savunma politikasının yapısı hızlı ekonomik kalkınma ve ülkedeki politik istikrarla beraberdeğişmektedir. Çin'in savunma politikasının küresel politikaların bütün yönleri üzerinde çok önemli bir etkisi vardır. Bu değişimi anlamak için Çin'in modern tarihteki büyük stratejisini, Çin'in büyük ve orta güçlerle olan ilişkilerini ve Çin'in askeri kapasitesini anlamalıyız. Çin hızlı ekonomik büyümeyle askeri kapasitesini arttırmasına rağmen, Çin'in yakın gelecek için düşük profil ve barışçıl diplomasiyi devam ettireceğine inanılmaktadır. Ancak Asya Pasifik bölgesinin hızlı değişen dinamiklerine baktığımızda, Çin'in revizyonist politikayıtercih edip bölgede ABD, Rusya ve Japonya için bir rakip de olabilir. Bu durum bölgesel ve global güvenlik politikalarını derin bir şekilde etkileyebilir. Bu tezde, Çin'in savunma politikasının değişen dinamiklerini incelemeye çalıştım. Öncelikli olarak Çin'in büyük stratejisi ve modern tarihi incelenmiştir. Ayrıca, Halk KurtuluşOrdusu'nun askeri kapasitesini, zaman içinde doktrinlerindeki değişimi ve savunmaendüstrisinin modernizasyonunu analiz edilmiştir. Son olarak Çin savunma politikasınınproblemleri ve gelecek için olası senaryolar incelenmiştir.
Sultan Abdülaziz Dönemi (1861-1876) Osmanlı-Türkistan diplomatik ilişkileri

19. yy'da Orta Asya coğrafyası; sınırlarını genişletmek amacıyla bölgede işgal faaliyetlerinde bulunan Rusya ve onun güçlenmesini istemeyen İngiltere arasında yaşanan güç mücadelesine sahne olmuştur. Bu mücadele literatürde ''Büyük Oyun'' olarak anılmaktadır. Orta Asya Müslümanları için bu yüzyıl; bağımsızlık mücadelesi verdikleri ve seslerini tüm dünyaya duyurmaya çalıştıkları bir yüzyıl olmuştur. Bu çalışmanın amacı; Sultan Abdülaziz (1861-1876) döneminde '' Büyük Oyun'' ekseninde ilerleyen Türkistan ile Osmanlı Devleti arasındaki diplomatik ilişkileri, iki ülke arasında geçen resmi yazışmalar ışığında incelemek ve ilişkilerin küresel güçlerin rekabetinden nasıl etkilendiğini ortaya koymaktır. İncelememiz göstermiştir ki; iki ülke arasındaki diplomatik ilişkiler, Orta Asyalı Müslümanların Halifelik makamına sığınmak amacıyla yürüttükleri temaslar zemininde ilerlemiştir. Rusya ve İngiltere'nin baskılarından bunalan Orta Asya Hanlıkları Sultan Abdülaziz'e sığınarak ondan Rusya'nın bölgeden uzaklaştırılması dahil birçok yardım talebinde bulunmuşlardır. Osmanlı Devleti'nin ilgili tarihlerde dağılma dönemini yaşıyor olması, politik ve ekonomik gücünü de yitirmiş olması, Sultan Abdülaziz'in Orta Asya Müslümanları'na gereken yardım elini uzatamamasına neden olmuştur.
Küreselleşme ile ivme kazanan uluslararası terörizm ve buna karşı alınan tedbirler

Bu tezin amacı, küresellesme ve uluslararası terörizm arasındaki yakıniliskiyi incelemek, küresellesmenin getirdigi gelismeler ve dünya görüsününuluslararası terörizmi ivmelendirdigini neden ve sonuçlarıyla ortaya koyduktan sonra uluslararası terörizme karsı alınan tedbirlerin ve bu tedbirlerin uygulanabilirlikleriniaçıklamaktır. Tezin temel çıkıs noktası uluslararası terörizmin küresellesmeninsagladıgı imkanlardan yararlanarak küresel bir boyut kazanması, uluslararası terörizmin dünyadaki tüm özgür ülkelerin önünde bir engel olduğunun anlasılması ve uluslararası terörizme karsı etkili önlemler alınması gerektiginin özellikle 11 Eylül saldırılarıyla bütün ülkeler tarafından kabul edilmesidir. Çalısma Uluslararası terörizmin küresellesme ile gözle görülür bir sekildesiddetini ve etki alanlarını çok hızlı bir sekilde artırdıgı varsayımına dayanmaktadır. Bu baglamda ilk önce terörizm kavramına deginilmis, ardından küresellesme ve uluslararası terörizm arasındaki sıkı iliski incelenmistir. Son bölümde ise ulusal ve uluslararası alanda uluslararası terörizme karsı yapılan çalısmalar ve alınan tedbirlerincelenmistir.