turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tahkim yargılamasında yargılama giderleri

Tahkim yargılaması, devlet yargısına alternatif bir tür yargılama çeşididir. Kural olarak, taraflar arasında doğan uyuşmazlıkların çözümünde mahkemeler yerine tahkim mercilerine de başvurulabilmektedir. Tahkim yargılaması sonucunda verilen hükümler de tıpkı mahkeme kararları gibi tarafları bağlar. Kişilerin aralarında doğmuş ya da doğabilecek uyuşmazlıklarda tahkim yolunu seçmelerinin birden fazla sebebi vardır. Bu sebeplerden biri de yargılama giderleridir. Tahkim yargılamalarında kural olarak yargı harçları bulunmamaktadır. Özellikle büyük meblağlı ticari uyuşmazlıklarda, harçların bulunmaması, tahkimin ticari şirketler tarafından tercih edilmesinde rol oynar. Bununla birlikte, dar anlamda yargılama giderleri ise uyuşmazlığın niteliğine ve miktarına göre, hakem/hakem heyeti tarafından belirlenir. Tahkim yargılamasında harçlar da dahil geniş anlamda yargılama giderlerinin incelendiği bu tez çalışması üç temel bölümden oluşmaktadır. Birince bölümde genel anlamda tahkim yargılaması ve bu yargılama türünün özellikleri ile yargılama usulü incelenmiştir. İkinci bölümde, tahkim yargılamasında yargılama giderleri, devlet yargısı ile karşılaştırmalı olarak incelenmiş; tahkim yargılaması sonucunda açılan bir takım davalarda harç ve giderler üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise bazı kurumsal tahkim merkezlerinin özelliklerine değinilerek, yargılama giderlerinin düzenlendiği hükümlere yer verilmiştir.
Karşılaştırmalı Hukukta genom düzenleme

İnsan bedenine karşı yapılan müdahaleleler kişinin rızası dahilinde hukuka uygunluk sebebi olarak yapılabilmekte olup, bu müdahaleler beden, uzuv, organ ve hatta medikal boyuttan günümüzde genom boyutuna indirgenmeye başlamış ve hastalıkların temelinde en önemli neden olarak genetik bilginin suçlanmaya başlaması ile giderek artan hızla genetik koda yapılabilecek genom düzenleme olarak adlandırılabilecek tıbbi müdahaleler geliştirilmeye başlanmıştır. Müdahalelerin kalıtım materyalinde yapılacak olması da birçok yeni soruyu ve sorunu beraberinde getirmekte ve etik kaygıların yanı sıra gerek somatik hücrelerde gerekse yapılan müdahalenin sonuçlarının nesilden nesile aktarılabileceği eşey hücrelerinde denenmesi ve araştırmaların da artık klinik düzeylere geçmeye başlaması konunun kanunilik bağlamında da hukukta da yer alması gerekliliğini doğurmaktadır. Geliştirilen genom düzenleme teknolojilerinin en sonuncusu olarak CRISPR/cas 9 sistemi de önceki yöntemlere göre daha kolay ve ucuz olarak uygulanabilir olması nedeniyle genom düzenlemede uygulamaya hız kazandırmış ve gerek insan genomu gerekse insan dışı canlılarda ve bitkilerde bu konuda hukuki önlem ile düzenlemelerin de ivedilikle yapılması gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda uluslararası hukukta var olan düzenlemeler ile kendi hukukumuzda var olan düzenlemeler bu tez kapsamında değerlendirilmiş ve kendi genom kanunumuz için öneriler sunulmuştur.
Ceza Muhakemesi Hukukunda uzlaşma

İşlenen suçun mağduru olarak devleti değil, bizzat eylemin üzerinde gerçekleştiği kişiyi gören ve bu nedenle mağdur olan kişinin uğradığı zararın onarılması gerektiğini savunan onarıcı adalet anlayışının bir devamı olarak görülen uzlaşma kurumu, suça gösterilecek tepkinin ne olması gerektiği hususu belirlenirken bizzat mağdurun/suçtan zarar görenin aktif oynaması gerektiğini dile getiren bir kurumdur. Bu nedenle, mağdurun/suçtan zarar görenin tatminini ve şüphelinin/sanığın pişmanlığını ön plana çıkaran, böylece toplumsal barışın yeniden tesisini amaçlayan bir kurum olarak karşımıza çıkmaktadır. Modern anlamda ilk olarak Anglo-Sakson hukukunda görülen, sonrasında Kıta Avrupası hukukunun ceza adaleti sistemlerinde yer almaya başlayan uzlaşma, hukukumuza da ilk olarak 1 Haziran 2005 tarihinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile girmiştir. Bu çalışmamız ile Ceza Adaleti Sistemimizde adeta reform olarak ifade edebileceğimiz düzenleme ile hukukumuza giren uzlaşma kurumuna, aradan geçen bunca zamana rağmen istenilen seviyede uygulanamıyor olmasının nedenlerine, uzlaşma kurumunda bulunan ve giderilmesi gereken eksikliklere temas etmeye çalıştık.
Türk İş Hukukunda yabancıların çalışma izinlerinin iş sözleşmelerine etkileri

Son yıllarda Türkiye, yoğun göç alan bir ülke haline gelmiştir. Bu durum, ülkemizdeki kayıt dışı yabancı istihdam oranının artışına sebep olmuştur. Bu durumun önüne geçebilmek amacıyla 6735 sayılı Uluslararası İşgücü Kanunu hazırlanmıştır. 6735 sayılı Kanun ile Turkuaz Kart uygulaması ve ön izin sistemi gibi birçok yenilik getirilmiştir. Bununla beraber, yabancıların çalışma izinlerinin iş sözleşmelerine etkilerine ilişkin yasal düzenlemelerin yeterli düzeyde olmaması sebebiyle çalışmamızda bu konuya ilişkin incelemelere yer verilerek hem işçilerin hem de işverenlerin bilgilendirilmesi amaçlanmıştır.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda karşılıksız yararlanma suçu

Karşılıksız yararlanma oluşturan bazı fiiller, ilk olarak 1991 yılında çıkarılan 3756 sayılı kanun ile 765 sayılı TCK içine eklenmiştir. Karşılıksız yararlanma oluşturan fiiller zaman zaman hem Türk hukuk sisteminde hem de diğer ülke hukuk sistemlerinde ceza hukukunun dışında değerlendirilmiş zaman zamansa bu fiillerden bir kısmı ceza kanunlarında ayrı bir suç olarak yer almıştır. Öğretide; karşılıksız yararlanma olarak nitelendirilen çeşitli fiillerin hukuki uyuşmazlık olarak kabul edilmesi gerektiği görüşü ile cezai yaptırım altına alınması gerektiği görüşü uzun yıllar tartışılmıştır. Bununla birlikte bu tip fiillerin cezai yaptırım altına alınması gerektiği görüşünde kanunda ayrı bir suç tipi olarak mı cezalandırılacağı yoksa kanunda yer alan mevcut dolandırıcılık, hırsızlık, bilişim alanında suçlar gibi benzer suç tipleri kapsamında mı değerlendirileceğine yönelik farklı görüşler sunulmuş, bu konu farklı yargı kararlarına da yansımıştır. Karşılıksız yararlanma fiillerine yönelik çeşitli tartışmalar 5237 sayılı TCK'nın 163. maddesindeki düzenleme ile yeniden gündeme geldiğinden tez çalışmasında; ilk olarak, bu fiillerin ceza hukukundaki konumunu incelemek ve ikinci olarak da düzenlemenin olumlu ve olumsuz yönlerini belirtmek ve bu kapsamda karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin maddenin uygulamasına öğretide ve uygulamada yer alan değerlendirmeleri sunarak açıklık getirmek amaçlanmıştır. Tez çalışmasında, karşılıksız yararlanma suçu iki bölüm halinde incelenmiştir. İlk olarak tarihsel gelişim süreci ile bazı ülkelerdeki karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin düzenlemelere değinilmiş ve 5237 sayılı TCK'da yer alan karşılıksız yararlanma suçu tüm unsurlarıyla değerlendirilmiştir. Daha sonra da karşılıksız yararlanma suçunun, hırsızlık, dolandırıcılık, mala zarar verme suçları ile belgede sahtecilik suçları ve bilişim alanında suçlar ile benzerliklerine 765 sayılı TCK'da yer alan karşılıksız yararlanma suçuna da atıf yapılarak karşılaştırmalı olarak değinilmiştir. Tez çalışmasında, öğretide ve uygulamada sorun olan konular hakkında, ilgili bölümlerde ayrı ayrı çeşitli konulardaki farklı görüşlere ve uygulamalara yer verilerek bu konulardaki değerlendirmeler yapılmıştır. Bir bütün olarak da karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin düzenlemenin uygulamasında oluşabilecek bir takım eksikliklere değinilmiş ve çözüm önerileri ile karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin 163. maddenin uygulanabilirliğinin sağlamasına yönelik görüşler sunulmuştur.
Bilgisayar oyunlarının eser niteliği

Tüm dünya hukuk düzeninde, bilgisayar oyunlarının fikri hukuk alanında hangi eser niteliğinde olduğu ve hangi eser koruması altında korunacağı konusunda bir görüş ve uygulama birliği henüz oluşmamıştır. Tez kapsamında hazırlanan bu incelemede, bilgisayar oyunlarının tanımı, eser sayılması için hangi unsurları sağlaması gerektiği, koruma şartları ve kapsamı, diğer eser türleri ile olan ilişkisi ve o eser tipleri arasında korunamayacağı incelenmiştir. Ayrıca eser niteliğinde olmayan bilgisayar oyunlarının da haksız rekabet altında korunup korunmayacağı da tez konusu kapsamındadır.
Anayasa Mahkemesi kararlarında mülkiyet hakkı

Mülkiyet, kişinin eşya üzerinde hakimiyet kurmasıyla oluşan ilişkiyi ifade etmektedir. Bu ilişki tarih boyunca toplumlar, hukuk düzenleri, siyasi düşünceler ve dinler tarafından tartışılmıştır. Diğer taraftan mülkiyet, birçok anayasa ve uluslararası belgede 'Mülkiyet Hakkı' olarak tanınmış ve korunmuştur. Türkiye Cumhuriyeti'nin 1961 ve 1982 Anayasalarında mülkiyet hakkı temel bir hak olarak düzenlenmiştir. Ancak bu anayasalarda mülkiyet hakkının hukuki niteliği, konusu ve muhtevası yönünde herhangi bir hüküm yer almamaktadır. Anayasa Mahkemesi mülkiyet hakkını temel ve ayni bir hak olarak vasıflandırmakta ve mülkiyet hakkının maddi ve gayri maddi mallar üzerinde kullanma, yararlanma ve tasarruf yetkileri verdiğini kabul etmektedir. 1961 ve 1982 Anayasalarında mülkiyet hakkının kamu ve toplum yararı amacıyla sınırlanabileceği hüküm altına alınmıştır. Ancak bu sınırlamalar keyfi ve sınırsız değildir. Hem 1961 Anayasası'nda hem de 1982 Anayasası'nda mülkiyet hakkına yapılacak sınırlandırmaların da bir takım sınırları olduğu öngörülmüştür. Örneğin 1982 Anayasası'nda mülkiyet hakkına yapılacak olan sınırlandırmanın ölçülü olması aranmıştır. Hem sınırlama sebepleri hem de sınırlamanın sınırları 1961 ve 1982 Anayasası'nda tanımlanmamıştır. Dolaysıyla Anayasa Mahkemesi vereceği kararlarla bu düzenlemelerin ne anlam ifade ettiğini ortaya çıkaracaktır. Mülkiyet hakkı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde Ek 1 Protokol ile düzenlenmiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi verdiği kararlarda mülkiyet hakkının hukuki boyutunu ulusal hukuklardan bağımsız bir şekilde yorumlamıştır. Anayasa Mahkemesi de son dönemde vermiş olduğu bireysel başvuru kararlarında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarından etkilenmiştir.
Ceza hukuku açısından telif haklarının korunması

Telif haklaronon korunmaso, teknolojik gelişmeler ile daima ayrolmaz bir ilişki içerisinde olmuştur. Bilim ve teknoloji alanondaki gelişmeler, bir yandan düşünce ve sanat alanonda yeni atolomlaron gerçekleştirilmesini sağlamoştor. Diğer yandan ise, bu gelişmeler düşünsel yaratocolok ürünlerinin kolaylokla suiistimal edilebilmesine yol açan yeni imkanlar yaratmoş bulunmaktadır. Bu anlamda düşünce ürünleri üzerindeki telifhaklaronon korunmaso noktasonda özel hukuk yaptoromlaronon yetersiz kalmaso, ceza hukuku yaptoromlaronon devreye girmesini sonuçlamoştor. Bu çalışmanın amaco da, Türk hukukunda telif haklaronon korunmasona özgülenmiş ceza normlarono kapsamlo bir şekildeinceleyebilmektir. çalışmada bu amaca ulaşabilmek için karşolaştormalo hukuktaki düzenlemeler ile de gerek ulusal gerekse ulusalüstü düzeyde, gerekli olduğu ölçüde bazokarşolaştormalar yapolmoştor.
Hukuk ve ceza mahkemesi kararlarının birbirine etkisi

Gelişen dünya ekonomisiyle birlikte esnek döviz kuru sistemine geçiş, uluslararası faaliyette bulunan firmaların döviz fiyatlarındaki dalgalanma neticesinde döviz kuru piyasalarındaki riskleri ile karşı karşıya kalmalarına sebep olmuştur. Döviz kuru oranlarındaki bu dalgalanmalar, lehte gelişme göstermediği taktirde kuruluşların nakit akışlarında önemli etkiler yaratır. Bu ise işletmeleri ve ekonomileri derinden etkiler. Hukuk ve ceza mahkemelerinin yargılama sonucunda verdikleri nihai kararlar, birbirilerinin yargılama sürecini etkilemekte ve bazı noktalarda bağlayıcı nitelik almaktadır. Mesela ceza ve hukuk mahkemesinde sahtecilik ve yaş düzeltmeye dair verilen karalarda bu görülmektedir. Aynı şekilde taksirle meydana gelmiş bir haksız fiil eyleminin tazminat yönünden hukuk, aynı zamanda suç olan eylemin cezalandırılması yönünden ise ceza yargısının konusunu teşkil etmektedir. Dolayısıyla her iki yargı çeşidinin de belli durumlarda birbirlerinin vereceği kararları beklemesi ya da esas alması gerekmektedir. Hukuk ve ceza mevzuatında bu iki yargı kolu arasındaki ilişkiyi açık ve net bir şekilde düzenleyen hükümler bulunmakla birlikte bu hükümler yeterli değildir. Bu kapsamda hukuk ve ceza mahkemesi kararlarının birbirine etkisini düzenleyen ve mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53'üncü maddesinin karşılığı olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74'üncü maddesindeki düzenleme uyarınca hakim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hakimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hakiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararında, hukuk hakimini bağlamaz. Maddede ceza mahkemesi kararının hukuk mahkemesi kararına etkisine ilişkin olarak yalnızca haksız fiilin unsurlarından kusur ve zarar açısından bir düzenlemeye yer verilmiştir. Haksız fiilin diğer unsurları olan fiil, hukuka aykırılık ve illiyet bağına ilişkin olarak herhangi bir açık hükme yer verilmemiştir. Ayrıca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223'üncü maddesinde belirtilen hüküm çeşitlerinin etkilerinin neler olacağı konusunda da TBK'nın 74'üncü maddesi yetersizdir. Burada yalnızca beraat hükmüne yer verilmiştir. Dolayısıyla bu maddenin daha ayrıntılı olarak yeniden ele alınması gerekmektedir.
Sürekli eser sözleşmeleri

Tezimizin konusunu sürekli eser sözleşmeleri oluşturmaktadır. Çalışmamıza konu sürekli eser sözleşmeleri çok farklı şekillerde hem günlük hayatta hem ticari hayatta karşılaşılan bir sözleşme türüdür. Bununla birlikte sürekli eser sözleşmeleri konusu yeterince incelenmemiştir. Bu sebeple sürekli eser sözleşmeleri tez konumuz olarak seçilmiştir. Çalışmamızda sürekli eser sözleşmesi kavramı, münferit ve çerçeve sözleşme üzerinde durularak incelenmiştir. Münferit sözleşmeler yönünden eser sözleşmesine has hükümler inceleme konusu yapılmıştır. Çerçeve sözleşme yönünden ise eser sözleşmesine has kuralların ne ölçüde uygun düştüğü ve sürekli ilişki olmasına özel durumlar inceleme konusu yapılmıştır.
İstanbul Müftilüğü Şeriyye Sicilleri Arşivi Evkaf-ı Hümayun Müfettişliği'ne ait 673 numaralı Hüccet-i Şeriyye defterinin çeviriyazısı ve kısa değerlendirilmesi

Bu çalışma İstanbul Vakıflar Mahkemesi'nin 673 numaralı karar defterininçeviriyazısını ve kısa değerlendirmesini içermektedir. Evkaf-ı Hümayun Nezareti, Evkaf-ı Hümayun Müfettişliği ve hüccet kavramları ile transkript edilen defterin bazı özellikleri ve birkaç istatistiğe de yer verilmiştir. Dolayısıyla adı geçen defterçalışmanın merkezidir ve eksenini oluşturmuştur. Çalışmada çeviri yazı, istatistik değerlendirme ve yorumlama yöntemleri kullanılmıştır. Vardığımız sonuç ise uzmanlık gerektiren bir alan olan vakıflar konusunda özgülenmiş bulunan VakıflarMahkemesi'nin vakıfların kurulumunu sağladığı, noterlik görevi yaparcasına çeşitli işlemleri gerçekleştirdiği, ilgililerin sorunlarını titizlikle çözdüğü, Osmanlı Devleti'ndevakıf hukukunun çok üstün bir seviyeye yükseldiği ve mahkemenin ayrıntılı bir şekildeadaleti tesis ettiğidir.
Kişilik hakları bağlamında unutulma hakkı

Unutulma hakkı, kişisel verilerin korunması hukukunun gelişimi ve özellikle Avrupa Birliği Adalet Divanı'nın 2014 yılında vermiş olduğu 'Mario Costeja Gonzalez v. Google Spain SL, Google Inc. Kararı' ile birlikte oldukça ünlenmiştir. Bu hakkı ifade etmek üzere 'unutma hakkı', 'rehabilitasyon hakkı', 'sildirme hakkı', 'kişisel verilerin silinmesini sağlama hakkı' ve 'listeden çıkarma hakkı ' gibi terimler de kullanılmıştır. Fakat bu kavramlar, hukuki temelleri ve unsurlarını dikkate alındığında birbirinden farklıdır. Unutulma hakkı, geçmişşte hukuka uygun olarak yayılmış kişisel verinin, zamanla meydana gelen değişiklikler sebebiyle kamuya sunumunun kısıtlanmasına ilişkindir. Yeni ve bağımsız bir kişisel değer olan bu hakkın, ifade özgürlüğüyle dengelenmesi oldukça önemlidir. Burada genel bir kural açıklanamaz ya da iki haktan biri lehine öncelik iddiasında bulunulamaz. Bu sebeple iki hak arasında, adil bir dengenin kurulması gerekir. Bir olayın üzerinden ne kadar çok zaman geçmişşse kural olarak, onun unutulmasının da o nispette meşru olduğu varsayılmaktadır. Esasen kişinin unutulma hakkı kapsamında hukuki bir talebinin mevcut olup olmadığı belirlenirken, somut olayın bütün özellikleri dikkate alınmalıdır. Örneğin kamuya mal olmuş bir kimsenin, geçmişş bilgilerin unutulması konusunda daha güçlü gerekçelere ihtiyacı olduğu gerçektir. Kişinin hukuken geçerli unutulma talebinin varlığı halinde ise bunun nasıl korunacağı sorusu karşımıza çıkmaktadır. Türk hukukunda, bu hakkın korunmasına yönelik özel bir düzenleme yoktur. Benzer bir durum, diğer ülkelerin iç hukukları ve uluslararası hukuk için de söz konusudur. Dolayısıyla mevcut hukuki düzenlemelerin, unutulma hakkının korunmasına uygulanması ve bunun ne şekilde olacağı gündeme gelmektedir.
Tanzimattan sonra Osmanlı Devleti'nde azınlıkların hukuki statüsü

Osmanlı Devleti'nin 19. yüzyıldaki hikayesi ilgili yüzyılın dinamiklerine göre şekillenmiştir. Osmanlının uzun 19. yüzyılındaki önemli gelişmeler aynı zamanda dünyadaki gelişmeler ile paralellik göstermiştir. Bu dönemin şartları bir bakıma Osmanlının iç ve dış politikalarını etkilemiştir. Bu dönemde yaşanan gelişmelerden biri de azınlıklar konusunun ortaya çıkmasıdır. Azınlıklar konusu günümüzde bile birçok tartışmanın merkezindedir. Osmanlı döneminde ise, imparatorluğun parçalanmasında önemli bir etki doğuran olgulardan biri gayrimüslim azınlıklardır. Osmanlının gerileme dönemine kadar millet sistemi içinde neredeyse sorunsuz yaşayan ve devlet kademesinde önemli görevlerde bulunan azınlıklar, Fransız devriminin etkisi ile yayılan milliyetçilik akımlarından etkilenmişlerdir. Avrupa'da yaşanan gelişmeleri ile takip edemeyen ve birçok açıdan geri kalan Osmanlı imparatorluğu azınlıkların giderek artan ve büyük devletlerden de güç alan taleplerini karşılamakta hem gecikmiş hem de yetersiz kalmıştır. İşin aslı ilgili toplumların Osmanlı'dan ayrılma amacı olduğu için bu talepler karşılansaydı bile sonuç yani Osmanlı Devleti'nin yıkılışı önlenemeyecektir. Hemen her dönemde yükseliş eğiliminde olan milliyetçiliğin Osmanlı gayrimüslim azınlığa etkileri ise bu çalışmanın reformlar bağlamında temel inceleme konusudur.
İslam Hukukunda hükümlerin hikmet ile ta'lİli

İslam hukuku kulun Allah'ın emrettiği bir hayatı yaşamasının yoludur. İslam hukukunun temel dinamiklerinden biri tüm zaman ve mekanlara şamil oluşudur. İşte bu şumuliyetin gerçekleşmesinde ve İslam hukukunun dinamik yapısını korumasında en önemli etkenlerden biri de hiç şüphesiz kuralları arasında kıyas yapılabilinmesi özelliğidir. Kıyas biri illet biri de hikmet temelli olmak üzere iki şekilde değerlendirilir. Alimler tarafından genel olarak kabul gören hükümlerin illet eksenli temellendirilmesi iken, hikmet eksenli temellendirilme de bazı usul alimi tarafından kabul edilmiştir. Hükümlerin hikmete göre ta'lil edilmesi mevzusu İslam hukukçuları arasında tartışma konusu olsa da, uygulama alanında birçok hükmün hikmete göre ta'lil edilerek hüküm verildiği aşikardır. Bu durumda hikmet ile ta'lili İslam hukuk metodolojisinde bir yöntem olarak kabul etmek gerekmektedir.
Marka ve patent hakkının haczi ve satışı

Dünya üzerinde fikri mülkiyet haklarının gelişimi ve bu hakların kapsamına giren marka ve patent hakkının tam olarak korunması, sanayi devriminden sonra yapılan düzenlemelerle mümkün olamaya başlamıştır. Gelişen teknolojik imkanlarla bağlantılı olarak, uluslararası alanda önemli ekonomik etkiler doğuran rekabete dayalı piyasalarda, fikir ve buluş üzerindeki haklara verilen önem neticesinde marka ve patentler daha ön planda olmaya başlamıştır. Çalışmamızın konusu, marka ve patent üzerindeki hakkın haczedilmesi ve paraya çevrilmesidir. Marka hakkı kapsamına marka başvurusundan doğan hak; patent hakkı kapsamına da buluşçu hakkı, patente yönelik hak ve patentten doğan hak kavramları girmektedir. Kapsamı bu şekilde genişletilen marka ve patent haklarının bağımsız olarak hukuki işlemlere konu olmaları mümkündür. Ülkemizde marka ve patentlere ilişkin koruma Kanun Hükmünde Kararnameler ve yönetmeliklerle sağlanmaktadır. Buna ek olarak başta Sınai Mülkiyet Haklarına İlişkin Paris Sözleşmesi olmak üzere Avrupa Birliği Yönergeleri de hukukumuz açısından, bu alanda kaynak olarak kullanılmaktadır. Çalışmamızın birinci bölümünde marka ve patent hakkı kavramları ile bu hakların üzerinde bulunduğu mal veya hizmet türleri ya da buluş türleri öncelikle incelenmiştir. Bilahare, marka ve patentin tarihsel gelişimi ve kanunlaştırma süreçleri işlenmiştir. Çalışmamızın ikinci ve üçüncü bölümünde ise marka ve patent hakkının haczedilebileceğini gösteren hükümler ve haczin hangi kanun madde ya da maddelerine göre yapılması gerektiği Alman, İsviçre ve Avrupa Birliği Hukuku da göz önüne alınmak suretiyle irdelenmiştir. Bu sırada doktrinde üzerinde fikir ayrılıkları bulunan bazı marka türleri ve buluşçu haklarıyla bazı patent türlerinin nasıl haczedileceği tartışılmıştır. Son kısımlarda ise İcra ve İflas Kanunu hükümlerince haczedilen genel anlamda marka ve patent haklarının nasıl paraya çevrileceği açıklanmaktadır.
Bilgi güvenliği, kişisel verilerin korunması ve biyometrik verilerin işlenmesine ilişkin öneriler

Bilgi güvenliği, bilişim toplumu kavramının da ortaya çıkmasıyla birlikte önem kazanan kavramlardan birisi olmuştur. Türkiye'de de Devlet, bilgi güvenliğini sağlamak için çeşitli eylem planları hazırlamış ve bu eylem planlarını hayata geçirerek uygulamada bir takım yenilikler meydana getirmiştir. Kişisel verilerin olduğu kadar hem kamu hem özel sektörde tüzel kişilere ait veriler bilişim sistemleri aracılığıyla dijital ortama kaydedilmektedir. Kişisel verilerin düzenlenmesi ihtiyacı, 6698 Sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ile giderilmiştir. KVKK, 1995 yılında Avrupa Birliği tarafından çıkarılan 95/46 sayılı AB Verilerin Korunması Yönergesi de göz önünde bulundurularak yapılmıştır; ancak 25 Mayıs 2016 tarihinde 2016/ 679 Sayılı Kişisel Verilerin Korunması Tüzüğü (General Data Protection Regulation yürürlüğe girerek AB Yönergesi güncellenmiştir. Türkiye kişisel veri mevzuatının AB düzenlemeleri temel alınarak oluşturulduğu ve kişisel verilerin işlenmesi ile ilgili uygulamadaki boşluklar düşünüldüğü takdirde Kanun'un güncellenmesi gerektiğini söylemek yerinde olacaktır. Kişisel veriler, genel olarak kişisel veriler ve özel nitelikli kişisel veriler olarak ikiye ayrılmaktadır. Özel nitelikli kişisel veri olan biyometrik veriler de en fazla başvurulan tekniklerden birisi olmuştur. Yasal mevzuat kadar teknik olarak da yüksek güvenilirlikli sistemler aracılığıyla biyometrik verilerin işlenmesi ve saklanması da önem teşkil etmektedir. Bu doğrultuda, biyometrik verinin kullanım alanları, ilgili mevzuat hükümleri çeşitli ülkelerin mevzuatları ile karşılaştırılarak öneriler sunulacaktır.
İslam Aile Hukukunda Sedd-i Zerai ve hukuki sonuçları

SOUMANA, Youssoufa, İslam Aile Hukukunda Sedd-i Zerai' ve Hukuki Sonuçları, Yüksek Lisans Tezi, , Ankara Üniversitesi, 2014. VII+ 109 sayfa. Tez, Giriş, Üç Bölüm, Sonuç ve Bibliyografya'dan oluşmaktadır. Tezin Birinci Bölümü'nün kendi içerisinde dörde ayrılması uygun görülerek ilk kısımda usul ilminde seddu'z-zerai'nin mahiyeti, ikinci kısımda zerai' ile sebep, vesile ve hile kavramları arasındaki ilişki, üçüncü kısımda zerianın rükünleri, şartları ve çeşitleri, dördüncü kısımda ise seddu'z-zerai'nin hücciyeti hakkında fıkhi mezheplerin görüşleri ele alınmıştır. Tezin İkinci Bölümü'nde nişanlanma sürecinde, nehiy edilen evlilik çeşitlerinde ve evlilik hayatı üzerindeki İslam hukukçularının görüşleri açıklanarak seddu'z-zerai'nin hukuki sonuçları incelenmiştir. Tezin Üçüncü Bölümü'nde ise, bazı boşanma çeşitleri ve iddet bekleyen kadının hakları meselelerinde seddu'z-zerai' ilkesi ortaya koyularak seddu'z-zerai'nin hukuki sonuçları ele alınmıştır.