turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
ABD hegemonyası ve uluslararası hukuk

İkinci Dünya Savaşı'nın hemen sonrasındaki düzen, ABD'nin gücünü hem kısıtlayıp hem de güçlendirirken, birçok ülkeye önemli faydalar sağlayan, oldukça kurumsallaşmış çok taraflı bir sistemin temellerini atmıştır. ABD hegemonyasının tarihsel bir okuması, son zamanlardaki tek taraflılığının, gücünün ve etkisinin temellerini baltaladığını göstermiştir. Farklı açılardan bakıldığında, hegemonya kavramının parçalanmış ve sahip olunan felsefi ve teorik bakış açılarıyla sınırlı olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu araştırma, farklı teorilerde yer alan hegemonya kavramın kavramsallaştırmalarını ve anlayışlarını kapsamlı bir şekilde ele almaya çalışmıştır. Buna ek olarak, farklı teorilerin bakış açıları aracılığıyla ABD hegemonyasının açıklamalarını göstermek için ikincil kaynaklardan toplanan ampirik verileri içermektedir. Dahası bu araştırma, ABD hegemonyasının uluslararası hukuk nezdinde teorik ve politik sonuçlarını incelemektedir.
Sahra altı Afrika'da politik ve ekonomik bir güç olarak Güney Afrika Cumhuriyeti

Uluslararası İlişkiler anlamında güç, tanımlaması zor olduğu kadar da önemli bir kavramdır. Gücün tanımı, unsurları ve yöntemi değişkenlik gösterse de küresel olarak güce sahip olmak daima hedef durumunda olmuştur. Zaman içinde ülkelerin güç mücadelesinin şekil değiştirmesiyle birlikte yumuşak güç kavramı ortaya çıkmış ve ülkelerin güç yarışı kültürel, bilimsel, sosyal ve teknolojik alanlara doğru yönelmeye başlamıştır. Ekonomik ve askeri güçleriyle doğrudan bir sert güç uygulaması yerine bu kaynaklarının da desteğini alarak yumuşak güç unsurlarıyla bölgesel ya da küresel güç elde etmeye çalışan ülkelerin sayısı artış göstermektedir. Afrika kıtasında, özellikle Sahra altı Afrika'da kayda değer gelişmeler gösteren Güney Afrika Cumhuriyeti bölgesel güç olma hedefinde ilerlemektedir. Apartheid rejiminden sonra ekonomik, politik ve askeri açılardan gelişim göstermeye başlayan ülke, bölgesel olarak bakıldığında oldukça iyi bir ilerleme sergilemiştir. Ayrıca Güney Afrika Cumhuriyeti'nin bölgesel ve küresel örgütlerde etkin roller üstlenmesi de bölgesel güç olma yolunda ilerleyişinin bir göstergesi olarak nitelendirilebilir. Bu nedenle tezin içeriği, Güney Afrika Cumhuriyeti'nin Sahra altı Afrika'da bölgesel güç olma hedefi özellikle politik, ekonomik ve askeri gücü temel alınarak oluşturulmuştur.
The NATO-Russia council and changes in Russia's policy towards NATO

Bu çalışmanın amacı 2002 yılında NATO-Rusya Konseyi kurulduktan sonra Rusya'nın NATO'ya yönelik politikalarındaki değişimleri incelemektir. Bu çalışma NRK'nin kurumlar aracılığıyla uluslararası işbirliğinin sağlanmasının bir örneği olduğunu savunan liberal görüşe karşı olarak Konsey'in Rusya'nın güç siyaseti veya kaygıları doğrultusunda ve NATO'nun güvenlik önceliklerine göre işlevini yerine getirdiğini savunmaktadır. Rusya'nın Gürcistan'daki askeri harekatı ve Ukrayna'daki askeri müdahalesini takip eden Kırım'ı ilhakı, Konsey kapsamındaki faaliyetlerin askıya alınmasıyla sonuçlanmıştır. NRK kapsamında birçok pratik faaliyet başlatılmış ve geliştirilmiş olmasına rağmen bu durum Rusya ve NATO arasında daha kapsamlı bir stratejik veya siyasi yakınlaşmanın oluşmasına yol açmamıştır. Dolayısıyla, hem NRK hem de Rusya'nın NATO ile olan ilişkileri siyasal realist uluslararası ilişkiler yaklaşımı ile açıklanabilir. Bu tez giriş ve sonuç hariç yedi ana bölümden oluşmaktadır. İkinci bölüm çalışmanın kuramsal çerçevesini geliştirmektedir. Üçüncü bölüm 1991 ve 2002 yılları arasındaki Rusya-NATO ilişkilerini incelemektedir. Dördüncü ve beşinci bölümler sırasıyla NRK'nin kuruluşunu ve NRK işbirliğinin Rusya-NATO ilişkilerindeki rolünü tartışmaktadır. Altıncı ve yedinci bölümler 2002 ve 2014 yılları arasında Rusya'nın NATO'ya yönelik politikalarındaki değişimleri incelemektedirler. Sonuç bölümü öncesindeki sekizinci bölüm ise Ukrayna'daki krizi ve bu krizin Rusya-NATO ilişkilerine etkisini tartışmaktadır.
Bulgaristan'dan Türkiye'ye gelen düzensiz göçmenlerin yasallaşma süreçlerinde göçmen derneklerinin rolü

Türkiye kuruluşundan bu yana birçok uluslararası göç dalgasına tanıklık etmiştir. Bu göç dalgaları arasında en dikkat çekeni, Türk soylu göçmenlerin Bulgaristan'dan Türkiye'ye yaptıkları göçler olmuştur. Bulgaristan Türkü olarak bilinen bu göçmenler değişen zaman dilimleri içerisinde birçok kez Türkiye'ye göç etmiş, ancak her seferinde farklı uygulamalara tabi tutulmuşlardır. Türkiye'nin bu göçmenlere karşı tutarsız bir tavır sergilemesi, Avrupa Birliği üyeliği yolunda ilerleme çabasının bir göstergesi niteliğindedir. Türkiye'nin AB'nin isteği doğrultusunda göçmenlerle ilgili yasal düzenlemelerini katılaştırması, 1990 sonrası Türkiye'ye gelmek isteyen Bulgaristan Türklerinin yasa dışı göçe başvurmalarına ve düzensiz göçmen olarak addedilmelerine neden olmuştur. Artık Türkiye'de yasal olarak kalmaları zorlaşan göçmenler, yasallaşma süreçlerinde en büyük desteği kendi soydaşları tarafından kurulan derneklerden görmüşlerdir. Ancak göçmen derneklerinin bu süreçteki rollerini ele alan çalışmaların yok denecek kadar az olması, derneklerin 1990 sonrası edindikleri yeni rollerinin bilinmemesine neden olmaktadır. Oysa derneklerin Türkiye'deki sayısal çokluğu derneklerin değişen rollerini inceleme konusunda kolaylık sağlamaktadır. Bu araştırma, Türkiye'de ikamet, vatandaşlık ve çalışma hakkı kazanımında zorluk yaşayan Bulgaristan'dan göç eden düzensiz göçmenlerin yasallaşma süreçlerinde derneklerin rollerini irdelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Türkiye'nin Türk soylu göçmenlere karşı yaklaşımını Bulgaristan Türkleri örneği ile inceleyerek, Bulgaristan Türkleri örneğinde öne çıkan düzensiz göçmenlerin yasallaşabilmelerinde göçmen derneklerinin rollerini Bursa Balkan Göçmenleri Kültür ve Dayanışma Derneği, İzmit Balkan Türkleri Kültür ve Dayanışma Derneği ve Bulgaristan Türkleri Deliorman Kültür Derneği yetkilileriyle yapılan görüşmelerden elde edilen bulgular ışığında ortaya koymayı hedeflemektedir.
Libya'da Kaddafi Dönemi: Yönetim tarzı ve yarattığı sorunlar

Bu çalışma, Kaddafi döneminde ekonomik anlamda zengin olan Libya'nın ekonomik eşitsizlik ve şiddet içerikli olaylarla gündemde olma sebepleri nitel içerik analizine dayanan tarihsel bir bakış açısıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Buna ek olarak dış müdahalesinin gerçekleşmesi bakımından istisnai bir vaka olan 2011 Libya sivil savaşı da analiz edilmiştir. Bu bağlamda, bu tezde kriz ortaya çıkmadan önce ve sonra olmak üzere, Libya'da meydana gelen olayları daha derin bir şekilde ele alarak, ayaklanmanın arkasında yatan iç sebepleri ve sonrasında sivil savaşa evrimini; sivil savaş döneminde hem rejim tarafından hem de muhalifler tarafından yapılan tutuklamalar, kayıplar ve şiddet içerikli olaylar incelenmiştir.
Arap Baharı sonrası Almanya'nın mülteci krizine yaklaşımı ve İslamofobi'nin yükselişi

2010 tarihinde Arap coğrafyasında tezahür eden halk ayaklanmaları ve çatışmalar birçok insanın göç ederek sığınmacı ve mülteci konumuna düşmesine neden olmuştur. Bu isyanlarbazı ülkelerde iç savaşa dönüşürken ayaklanmaların son durağı olan Suriye de çatışmaların özellikle iç savaşa dönüşmesi dünya genelinde Suriyeli mülteci krizine yol açmıştır. İlk zamanlar yapılan göç hareketleri ve sığınmacı sorunu ağırlıklı olarak çevre ülkeleri etkilerken 2015 tarihine gelindiğinde Avrupa ülkelerini de çok yakından etkilemiştir. Bu dönemde özellikle Suriye de yaşanılan çatışmalardan kaçarak kitleler halinde Avrupa ülkelerine ulaşansığınmacılar Avrupa da mülteci krizinin yaşanmasına neden olmuştur. Varış ülkesi olarakAlmanya nın en çok hedef ülkelerden biri olması ülkeyi mülteci krizinde çok derinden etkilenmiştir. Arap Baharı sonrası Almanya nın maruz kaldığı bu sığınmacı ve mülteci sorunu özellikle 2015 tarihinde patlak veren mülteci krizi ekseninde yürütülen politikalar gerek Avrupa Birliği içerisinde gerekse Almanya nın iç politikasında ve Alman toplumunun bazı kesimlerinde çok tartışılır olmuştur. Bilhassa 2015 yılında Almanya ya yapılan sığınma başvurularının tavanyapması ve Angela Merkel in ilk zamanlar uyguladığı açık kapı politikasıyla birlikte çoğalanmülteci durumu ülkede yabancı düşmanlığının da artmasında etkili olmuştur. Özellikleyaşanılan bazı sorunlar ile terör olayları mültecilere yönelik ve büyük bir kısmının da Müslüman olmasıyla birlikte Müslümanlara karşı ayrımcılık, nefret, ırkçılık ve Şiddeteylemlerinde de bir yükselişi beraberinde getirmiştir. Bu çalışmada Arap Baharı sonrasıAlmanya nın mülteci krizine yaklaşımı ele alınarak ve bu doğrultuda yine Arap Baharı sonrası Almanya da yükselen İslamofobi analiz edilmiştir. Aynı zamanda Almanya dayapılan alan araştırmasıyla da Alman toplumunun konuyla ilgili görüşleri alınmış ve çalışma bu şekilde desteklenerek irdelenmiştir.
Uluslararası mülteci hukuku ve kitlesel sığınma

Sığınma olgusu, insanlık tarihi kadar eskidir. Küreselleşmeyle beraber ve diğer itici nedenler çerçevesinde dünyada yerlerini değiştiren insanların sayısı gün geçtikçe artmaktadır. Zira dünyanın birçok yerinde süregelen çatışmalar ve meydana gelen kitlesel göçler, uluslararası göç konusunu uluslararası gündemin üst sıralarına taşımaktadır. 1951 Cenevre Sözleşmesi ve 1967 tarihli Protokol, sığınmacı ve mülteciler için anayasal belgelerdir. İnsan temel hak ve özgürlüklerinin koruması kapsamında 'geri göndermeme' ilkesine yer veren uluslararası mülteci hukukunun temel kaynağını teşkil eden bu belgelerde 'kitlesel sığınma' durumlarına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Ülkesel sınırlara toplu olarak gerçekleşen 'kitlesel sığınma' olgusuna yönelik uluslararası sözleşme mevcut değildir. Ancak konuya ilişkin 1969 Afrika Birliği Örgütü Sözleşmesi, 1984 Cartegena Deklarasyonu ve Avrupa Birliği Konseyi Geçici Koruma Yönergesi gibi bölgesel sözleşmelerle Birlemiş Milletler Yürütme Komitesi Kararları ile bağlayıcı olmayan uluslararası bildiriler bulunmaktadır. Kitlesel sığınma durumlarında 'geçici koruma', 'geri göndermeme' ilkesine işlerlik kazandıran bir koruma şeklidir. Sığınma hukuku; egemenlik, ulusal güvenlik ve insan hakları paradigmalarının birbiriyle çatışma içinde olduğu alanlardan birisidir. Bunun daha belirgin yansıması kitlesel sığınma olgusunda kendini göstermektedir. Özellikle kitlesel sığınma durumlarında insan hakları temelli yaklaşımın, devletlerin egemenlik kaygısı karşısında üstün geldiğini söylemek pek mümkün değildir. Egemenliğin ve ulusal güvenliğin hakim olduğu sığınma olgusu karşısında, kurumsal nitelikte çözüm üretmek amacıyla, 'Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu' yürürlüğe konulmuştur. Ancak kitlesel sığınma durumlarına dair çözüm; başta sınır komşuları olmak üzere, sığınmacı üreten veya transit konumunda olabilecek diğer devletlerle karşılıklı andlaşmalar yoluyla, tamamlanmalıdır.
Türk dış politikasında Irak Türkmenleri (1999-2012)

Türkiye Orta Doğu'da aktif bir rol oynamayı istemekle birlikte, bunu birçok konuda gerçekleştirememektedir. Dünyada süper güç olan ABD'nin kendisine çizdiği sınırlar içinde çıkarlarını gerçekleştirmeye gerçeği çalışmaktadır. Bu durum Irak politikasında Türkmenler konusunda geçerlidir. Türkmenler konusu Türk dış politikasında arka planda kalmaktadır. Ancak Türkiye dönem dönem Türkmenler konusunda daha faal politikalar izlemiştir. Soğuk Savaş döneminde Türkiye'nin uyguladığı dış Türkler politikası çerçevesinde Türkmenlere manevi destek verilmiştir. 1991'de Ankara'da Türkmenleri temsil eden Irak Milli Türkmen Partisi kurulmuştur. Söz konusu tarihten sonra Türkmen partileri bir araya getirilerek, Türkiye'nin desteğiyle Irak Türkmen Cephesi kurulmuştur. Ancak, İkinci Körfez Savaşı'ndan sonra meydana gelen olaylar neticesinde Irak'ın parçalanma süreci başlamıştır. Bununla birlikte Irak'ta, Türkmenlerin kendi haklarını kazanmaları amacıyla Türkiye'nin fiili desteği başlamıştır. Türkiye 2003 Irak işgali sonrası AKP döneminin başlaması ile aktif bir dış politika ve Orta Doğu açılımı çerçevesinde Irak'ın toprak bütünlüğünü savunmuş ve Türkmenlere yönelik aktif bir politika izlenmiştir.
IMF stabilization packages and development: Argentina in the 1990s

Bu çalışma MF'nin stikrar Programlarını ve bu programların kalkınma üzerine etkisini incelemektedir. Söz konusu Programları anlatabilmek için, Arjantin'in 1990'lı yıllardaki durumu örnek olarak incelenmektedir. IMF'ninstikrar Programlarının dayandığı teorileri analiz ederek, programların öne sürdüğü şartlar, alınan aksiyonlar ve sonuçları, Arjantin örneğinden yola çıkarak anlatılmaya çalışılmıştır.
Practices of 'soft power': A comparison of South Korea and Turkey from the 1990s to 2017

Tarih boyunca, iktidar, temelde sert güç olarak adlandırılan ve devletlerin diğer milletlerden istediklerini elde etmek için uzun zamandır zorlu bir şekilde uyguladıkları teşvik veya tehditler yoluyla istediklerini elde etme yeteneği olarak düşünülmüştür. Geleneksel iktidar algısından açıkça farklı olarak, birçok ülke 21. yüzyılda uluslararası arenada istediklerini kazanmak için yumuşak güç kullanmaktadır. Bunlardan en önemlisi, Kore ve Türkiye, benzer modern tarihsel gelişmelere sahip olan 'kardeş uluslar,' kültürel diplomasi stratejileri benimsemiş ve uluslararası alanda bir avantaj kazanmaya çalışmışlardır. Bu tez çalışmasında, her iki ülkenin yumuşak güç uygulamaları incelenmiş ve küresel yumuşak güç sıralamaları, Joseph Nye'ın kültürel cazibesi, evrensel dış politikaları ve meşru iç politikaları gibi üç yumuşak güç kaynağı teorisine dayanarak karşılaştırılmıştır.
İngiliz okulu perspektifinden Suriye iç savaşında insani müdahale ve koruma sorumluluğu tartışmaları

Bu çalışmanın amacı, Mart 2011'den beri devam etmekte olan Suriye olayları sonrasında, Suriye'ye karşı bir insani müdahalenin yapılıp yapılamayacağına dair sorgulama yapmaktır. Bu sorgulamayı yaparken önce insani müdahalenin teorik alt yapısından bahsedilmiş, bu teorik alt yapıyı oluştururken haklı savaş kuramından, insani müdahaleden ve koruma sorumluluğundan yararlanılmıştır. Bu teorik alt yapı ile birlikte pratikte yaşanan bazı insani müdahale ve koruma sorumluluğu örneklerinin yanı sıra koruma sorumluluğuna ilişkin yapılan eleştiriler de sunulmaya çalışılmıştır. İnsani müdahalenin tüm bu tarihsel serüveni anlatıldıktan sonra haklı savaş, insani müdahale ve koruma sorumluluğun birbirleriyle olan ortak noktalarına değinilmiştir. 19. yüzyılın sonlarına doğru bir uluslararası hukuk konusu olarak kullanılmaya başlanılan insani müdahalenin uluslararası ilişkiler disiplini içerisinde nasıl yer bulduğunu ve hangi kuramın kullanılacağı, bu noktada uluslararası ilişkiler disiplini içerisindeki kuramlardan bir tanesi olan İngiliz Okulu'ndan yararlanılarak açıklanmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda İngiliz Okulu'nun kısa tarihinden, temel varsayımlarından, bazı kavramlardan ve insani müdahale ile koruma sorumluluğuna ilişkin görüşlerinden bahsedilmiştir. Çalışmanın örnek olayında ise Suriye iç savaşı ele alınmıştır. Suriye iç savaşı ele alınırken Suriye'nin tarihine, Suriye'deki halk ayaklanmalarına, İngiliz Okulu'nun Suriye iç savaşını insani müdahale ve koruma sorumluluğu temelinde nasıl yorumladığına ve devletlerin ve bazı uluslararası örgütlerin Suriye krizine olan tavırları hakkında bakış açıları sunulmaya çalışılmıştır.
Turkey-Iran relations after the Iranian İslamic Revolution: cooperation or rivalry

İran ve Türkiye, Ortadoğu'nun en zorlu yıllarında o topraklara hükmetmiş ve bölgenin hakimi olmak adına savaşmışlardır. Ancak değişen bölge şartları ve küresel sorunlar, ülkelerin Ortadoğu'da bu liderliği elde etmelerine ve kalıcı bir sistem sağlamalarına engel olmuştur. Osmanlı İmparatorluğu döneminde en parlak ve huzurlu dönemlerini yaşayan Ortadoğu, Osmanlı İmparatorluğu'nun son yüzyılında isyanlar, çatışmalar ve iç savaşlarla boğuşmuştur. İran'ın bölgedeki egemenliği de uzun sürmemiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılmasından sonra Türkiye kendisine yeni bir yol çizerken, Birinci Dünya Savaşı sonrasında, sırası ile İngiltere ve ABD-İran üzerinde hakimiyet kurmaya çalışmışlardır; ancak ne İngiltere'nin ne de ABD'nin hakimiyeti İran'a istikrar getirmemiştir. İran İslam Devrimi ise hem İran'ın tarihi hem de İran ile Türkiye arasındaki ilişkilerin tarihi için yeni bir başlangıç olmuştur. Devrim sonrasında ise İran kendi iç sorunlarına ve Irak ile olan savaşına odaklanmayı tercih ederken, Türkiye Ortadoğu'da sürecin yeniden bir parçası olmayı hedeflemiştir. 1980'ler itibari ile de iki ülke arasında tarihi anlamda ilişkilerinin yepyeni bir dönemi başlamıştır. Bugün, ilişkilerinde olumlu bir hava olmasına karşın her iki ülke de Ortadoğu'nun yeni lideri olma konusunda birbirlerine karşı güçlü olmak amacındadırlar.
Ayrılıkçı etnik çatışmalar: Eta ve ıra analizi

Sayıca ve şiddetçe giderek artan etnik çatışmaların önlenmesi ve çözüme kavuşturulması günümüzün hızla küreselleşen dünyasında bir zorunluluk haline gelmiştir. Söz konusu çatışmalar her ne kadar bölgesel düzeyde meydana gelse de, bir yandan artan uluslararası bağımlılık, diğer yandan değişik dış destekler sebebiyle, sınır içi çatışmalar hızla uluslararası seviyeye ulaşabilmektedir. Bu çatışmaların çözümlenmesine ilişkin etkin politikalar üretmek için de önce bu çatışmaların iyi analiz edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada özellikle Avrupa'da meydana gelmiş etnik temelli çatışma örneklerine odaklanılarak IRA ve ETA bağlamında, bu örgütlerin tarihsel arka planları, yapıları, eylem yöntemleri, ilgili devletlerin örgütlerle mücadele yöntemleri analiz edilmiş ve nasıl çözüme ulaştıkları hususları açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmada yerli ve yabancı kitaplar, akademik makaleler ve akademik niteliği olan süreli yayınlar kullanılmış, çeşitli kütüphanelerin internet veri tabanları taranmıştır.
On the approaches of the transformation of the conflicts: A theoritical framework

Soğuk Savaş'ın sona ermesini müteakip, çeşitli sebeplerle ortaya çıkan çatışmaların sayısında yaşanan çarpıcı artış, hem devlet adamlarının hem de bu alanda çalışan akademisyenlerin bu tür çatışmaları önleme, kontrol etme ve sonunda kalıcı bir barışa dönüştürecek yöntemler ve yaklaşımlar geliştirme çalışmalarını hızlandırmıştır. Bu çabalar, çatışmaların nedenleri, dinamikleri ve evreleri hakkında daha geniş bir bilgi oluşmasına yardımcı olmanın yanı sıra, bir çatışmanın her bir aşaması için çatışmanın dinamiklerine uygun yöntemlerin uygulanması gerekti anlayışının gelişmesine yardımcı olmuştur. Etkili bir çatışma yönetimi ve analiz mekanizması geliştirmenin ön koşulu, çatışmanın sebeplerine ve temellerine yönelik derin bir anlayış ve buna uygun yöntemler geliştirmektir. Aksi takdirde, çatışmayı yanlış anlamak ve yanlış nedenlerle ilişkilendirmek, çatışmanın çözümünü kolaylaştırmak bir yana, çatışmanın gerilim seviyesinden bir şiddet sarmalı seviyesine geçmesi gibi bir olumsuz etki yaratma riski taşımaktadır. Bu nedenle, bu tezin amacı, çatışma dönüştürme yaklaşımlarına yönelik çeşitli yöntemleri teorik olarak detaylandırmak ve bu yöntemlerin çatışmaları dönüştürmede ne ölçüde ve hangi koşullarda etkili olduğunu ortaya koymaktır.
Evaluating peacebuilding initiatives using multiple methodologies: Lessons learned from a Greek-Turkish peace education

Bu çalışma gençlik seviyesinde gerçekleştirilen bir Türk-Yunan barış eğitimi girişimininsonuçlarını tartışmaktadır. Değerlendirmeye tabi tutulan projenin ismi Uyuşmazlık ÇözümünüÖğrenmek ve Barış Yaratmak'tır. Projenin temel amacı Türk ve Yunan gençleri arasında bir ilişki kurmak ve kurulan ilişkilerin iyileştirilmesidir. Bu proje planlanan değişikliklereulaşmak için iki ana araç kullanmıştır: barış eğitimi ve kontak. Bu araştırma projeyi iki yönlü bir değerlendirme metoduyla incelemiştir. lk kısımda röportajlar ve katılımcı gözlem kullanılarak projenin değişim teorileri incelenmiştir. Bu değerlendirmenin sonucu olarak bir süreç haritası elde edilmiştir. kinci kısımda ise uygulama ve kontrol grubu ile birlikte bir deney yapılmıştır. Bu değerlendirmenin sebebi ise çalıştayın kişisel seviyedeki etkilerini ölçmek olmuştur. Bu deneyde üç temel duruma bakılmıştır: düşünsel empati, davranışsalempati ve güven. Bulgulara göre iki grup arasında düşünsel empati ve güven seviyelerinde ciddi bir fark vardır. Son olarak ise, deney sonuçları ile süreç haritası karşılaştırılarak bir analiz yapılmıştır. Bu çalışmanın disipline katkısı ise değişik metodolojileri bir araya getirerek harmanlamasıdır.
Türkiye - İngiltere ilişkileri (1929-1939)

Bu çalışmada, Türkiye-İngiltere ilişkilerinin 1929- 1939 yılları arasında yeniden yapılandırılarak işbirliğinden ittifaka doğru dönüştüğü ve bu durumun hem Türk dış politikası hem de ikili ilişkiler açısından önemli bir dönüm noktası olduğu irdelenmeye çalışılmıştır. İngiltere Devleti'nin Büyükelçiliğini başkent Ankara'ya taşıması için Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Paşa'nın diplomatik manevrası iki ülke ilişkilerinin başlangıcını oluşturduğu düşünüldüğünden çalışma 1929 yılından başlatılmıştır. 1939 yılında imzalanan Üçlü İttifak Antlaşması ise artık Türkiye'nin dış politikasında yeni bir yönelim içinde olduğunu göstermiş ve yeni bir başlangıç olmuştur. İşte bu iki olay arasındaki gelişmeler diplomatik, siyasi, askeri, ekonomik ve sosyal başlıklar altında incelenmeye çalışılmıştır. Bu süreçte temel kaynak olarak Cumhuriyet arşiv belgeleri ile dönemin basın organları, ayrıca yayımlanmış İngiliz belgeleri yanında diğer yayınlar da kullanılmıştır. Bütün bu yayınlardan elde edilen bulgular, ele alınan sürecin tematik ve kronolojik olarak açıklanmasını sağlamıştır.
Les relations entre la Bulgarie et la Turquie apres 1990 et les turcs en statut minoritaire

Bu tez, Bulgaristan'da yaşayıp, doksanlı yıllardan sonra Türkiye'ye gelen Türk azınlıkların bu göçe zorlanmalarının altında yatan kimi zaman Bulgar devletinin direk olarak yaptığı kimi zaman politik kimi zaman ekonomik ve eğitimsel baskının dinamiklerini ele almayı amaçlamaktadır.
Ürdün dış politikasında Ürdün'deki Filistinlilerin etkisi

ALTIN, Eylem. Ürdün Dış Politikasında Ürdün'deki Filistinlilerin Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006. Ürdün dış politikası üzerinde birçok faktörün etkisi vardır; ancak bunlar arasında en önemlisi Ürdün'deki Filistinli nüfustur. Çoğu 1948'de Ürdün'e kaçan sığınmacıların soyundan gelen Filistin kökenli halk Ürdün vatandaşlarının yarısından fazlasını oluşturur. Diğer yandan Ortadoğu'daki Filistinli sığınmacıların yaklaşık % 40'ı Ürdün'de yaşamaktadır ve Filistinlileri azınlık olarak tanımlayan bazı çalışmalar bulunmaktadır. Bu çalışma kapsamında 1967 Altı Gün Savaşı'ndan 2006 Lübnan Savaşı'na kadar Filistinlilerin Ürdün dış politikasını nasıl etkilediği araştırılmış ve Ürdün için önemi ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Disputes, claims and settlement proposals related to the territorial sea issue in Greek-Turkish relations

İLİŞKİLERİNDE KARASULARI MESELESİNE DAİRANLAŞMAZLIKLAR, İDDİALAR VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİGözen, Mine Pınar Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Yüksel İnanTemmuz 2005Bu yüksek lisans tez çalışması Türk-Yunan ilişkilerinde önemli bir yer işgal eden ve Türkiye ile Yunanistan arasında mevcut olan diğer Ege Denizi anlaşmazlıklarına temel oluşturduğusöylenebilecek olan Yunanistan'ın karasularının genişliği konusunda iki ülke arasında ortaya çıkan anlaşmazlığı ele almaktadır. Adı geçen konu üzerinde şüphesiz bugüne kadar bir çok çalışma yapılmıştır. Bu nedenle, bu çalışmada hem karasuları sınırlarının genişliği hem dekarasularının sınırlandırılması konuları detaylı bir biçimde incelenmeye çalışılmış ve bu anlaşmazlıklara çözüm önerileri de sunularak soruna yeni yaklaşımların getirilmesi amaçlanmıştır.