turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Göç ve kent yoksulluğunun toplumsal görünümleri: Van Bostaniçi örneği

Toplumsal ve ekonomik değişim süreçlerinin hem bir sonucu hem de nedeni olan göç olgusu; toplumsal, kültürel ve ekonomik yapıyı etkileyen en önemli sorunlardan biridir. Göçün göç eden açısından, yeni bir yaşam biçimi, yararlanacağı fırsatları arttırma, mesleki ve sosyal hareketlilik sağlamak gibi olumlu sonuçlarının yanı sıra yoksulluk, işsizlik, kentlileşme ve sağlık problemleri gibi olumsuz sonuçları da olmaktadır. Göç sürecinde göçü alan yerleşim birimi kent olduğunda, göçün sonuçlarının değerlendirilmesi kent mekanı üzerinden yapılmaktadır. Kırsaldan kopan ve kente yerleşen yoğun nüfus, kent yapısını değiştirip dönüştürerek biçimlendirmektedir. Kentlere yığılan nüfusun yarattığı demografik şişmenin yanı sıra, yoksul gecekondu mahalleleri, kırsal kökenli kentlileşemeyen kent sakinleri, istihdam alanlarına dahil olamayan vasıfsız işgücü, sağlık güvencesi olmayan sağlıksız yaşamlarıyla yeni yoksul bir toplum oluşmaktadır. Yoğun göç baskısıyla büyüyerek toplumsal ve ekonomik sorunlar yaşayan Türkiye kentlerinden biri de, Doğu Anadolu'nun ikinci büyük kenti olan Van'dır. Türkiye'de kent merkezlerine bağlı beldeler arasında fazla nüfusa sahip yerleşim yeri özelliğini gösteren Van'a bağlı Bostaniçi Beldesi, 21 .000'i aşan nüfusuyla Van ilçe nüfuslarının çoğunu da geride bırakmıştır. Çalışma alanı olan Bostaniçi, 1990 sonrası yaşanan yoğun göçlerle oluşan bir göç beldesidir. Aldığı yoğun göçle, varlığını göçe borçlu olan beldenin asıl problemi, varoluşuna kaynaklık eden göç olgusu olmuştur. Söz konusu çalışmayla, hedeflenen kentin görünmeyen yüzü olan Bostaniçi Beldesi'nde, göçün yarattığı toplumsal sorunları ortaya koymaktır.
İkinci Dünya Savaşı'nda İzmir Yahudileri

İzmir tarihinin önemli unsurlarından biri olan İzmir Yahudileri, yüzyıllar boyunca İzmir ve çevresinde huzur içinde yaşadılar. Bütün dünyayı etkisi altına alan Birinci Dünya Savaşı, Türkleri olduğu gibi Yahudileri de olumsuz etkiledi. Birçok Yahudi, işgalci Yunanlılardan gördükleri baskı ve zulüm nedeniyle İzmir ve çevresini terk etmek zorunda kaldı. Nihayetinde, Türklerin Kurtuluş Savaşı'nı kazanmasıyla, hem Türkler hem de Yahudiler için yepyeni bir dönem başladı. Yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti, yönetim şeklini Cumhuriyet olarak belirleyip; laikliği benimsedi. Yüzyıllar boyunca din esasına göre yönetilen devletin ve azınlıkların laikleşmesi oldukça zor oldu. Yeni kurulan Türk Devleti toplumsal birliği savunuyordu ve Türkiye'de yaşayan her toplumun Türkçe konuşmasını istiyordu; çünkü bu durum üniter devlet anlayışının vazgeçilmez bir parçasıydı. Bu geçiş süreci Yahudi Cemaatini oldukça zorladı; Cemaat için yüzyıllardan beri süregelen alışkanlıkları ve yaşam biçimini değiştirmek hiç de kolay değildi. Ayrıca, Avrupa'da başlayıp hızla yayılan antisemitizm, Türkiye'deki Yahudileri tedirgin ediyor; buna paralel gelişen Siyonizm akımı da Türkiye'deki Yahudiler arasında hızla yayılıyordu. İkinci Dünya Savaşı, Türkiye'deki Yahudilerde korku ve endişeye neden oldu; ilerleyen dönemde bu korku ve endişe yerini, uluslararası bağlantılı Siyonist faaliyetlere bıraktı. Siyonist faaliyetler, Türkiye'deki Yahudileri Filistin'e göç için organize etti. İkinci Dünya Savaşı'nın bitmesinden dört yıl sonra Türkiye'deki Yahudiler Filistin'e toplu göç hareketi başlattı. Bu bilgilerden hareketle, Cumhuriyet Döneminde izlenen azınlık politikalarının ve İkinci Dünya Savaşı yıllarında yürürlüğe konulan bazı uygulama ve yasaların, İzmir Yahudilerine ve faaliyetlerine etkisini, çeşitli yöntemlerle tezimizde ele alacağız.
Narsisistik kişilik yapılanmasının aile ve çocuk bağlamında incelenmesi

Bu çalışma anne baba tutumunun çocuğun narsisistik kişilik geliştirmesine etkisini sorgulamak amacıyla gerçekleştirilmiş olan saha araştırmasıdır. Çalışma dört ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümünde, narsisizm kavramın etimolojik kökeni ve psikolojik tanımı yapılmıştır. Daha sonra, patolojik ve normal narsisizmin ayrımına değinilmiştir. Ardından narsisistik kişilik özelliklerinden bahsedilmiştir. Bunun yanı sıra narsisizme neden olan olgulara sosyolojik açıdan değinilerek, son yıllarda artışına dikkat çekilmiştir. İkinci bölümde ise, aile ve narsisizm ilişkisine değinilerek, anne baba tutumları ile ilgili kuramsal yaklaşımlardan bahsedilmiştir ve bu tutum tiplerinin neler olduğu açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, uygulanan metodoloji ve saha çalışmamız hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde ise, yapılan saha araştırmasının bulguları analiz edilmiştir. Üniversite öğrencilerine yapılan anket sonucunda katılımcıların narsisistik kişilik geliştirme eğilimlerinin anne baba tutumları ile ilişkisi ortaya konmaya çalışılmıştır.
Suriyeli mülteci göçü bağlamında risk grupları: Çalışan çocuklar

Suriyeli Mülteci Göçü Bağlamında Risk Grupları: Çalışan Çocuklar Suriyeli mültecilerin önemli bir kısmını 18 yaşından küçük çocuklar oluşturmaktadır. Bu çocuklar beslenme, barınma, sağlık, eğitim gibi sorunların yanında çocuk işgücünün istismarına maruz kalmakta ve erken yaşta çalışmak zorunda bırakılmaktadırlar. Bu çocukların sorunu yalnızca çok sayıda çocuğun yasa dışı çalışması, toplumsal yapının ve toplumsal kurumların dışında kalmaları nedeniyle değil, yaptıkları işlerin çeşidi ve çalışma koşullarının çoğu zaman ihmal, istismar ve sömürüye dayalı olması nedeniyle çok boyutlu değerlendirilmesi gereken karmaşık bir sorundur. Bu çalışmada, çalışan/çalıştırılan Suriyeli mülteci çocukların erken yaşta çalışma hayatına girmeleri durumunda karşı karşıya oldukları risk alanlarını ve unsurlarının saptanması ve sosyal değişkenler bağlamında bu olgunun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çerçevede Suriyelilerin yoğun olarak yaşadıkları İstanbul'un Sultangazi, Sultanbeyli, Maltepe, Bağcılar ve Güngören ilçelerinden 6 ile 15 yaş arası, kartopu örneklem yöntemiyle belirlenmiş çeşitli iş kollarında çalışan toplam 84 Suriyeli çocukla görüşme ve anket çalışması yapılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, çalışan Suriyeli mülteci çocukların büyük kısmının düşük sosyo-ekonomik düzeydeki ailelerden geldikleri ve ailelerin de çoğunun son yıllarda Suriye'den güvenlik olayları nedeniyle göç ettikleri görülmüştür. Çocukların çoğunun çalışmaya başladıktan sonra okul başarılarının bu durumdan olumsuz etkilendiği veya eğitimden tamamen uzak kaldıkları tespit edilmiştir. Çalışma alanları irdelendiğinde, sanayi ve hizmet sektörlerinin yanı sıra herhangi bir yetenek ve süreklilik gerektirmeyen sokakta çalışmaya da yöneldikleri sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma koşulları ele alındığında ise çocukların düşük ücretle ve uzun çalışma saatleriyle emek sömürüsüne maruz kaldıkları, işyerlerindeki temizlik koşullarının sağlıksız ve tehlike arz edebildiği, sokakta çalışanların ise çevredekiler tarafından şiddete maruz kalabildikleri ortaya çıkan bulgular arasındadır.
Kentleşme sürecinde alevilik: Elazığ Yıldızbağları mahallesi örneği

Geride bıraktığımız son yüzyıl içinde, Türkiye, sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasal hayatın her alanında, görece hızlı bir dönüşüme sahne olmuştur. Bu dönüşüm, daha önce toplum tarafından sorgusuz referans olarak kabul edilen birçok yapının değişmesine neden olmuş; toplum için önemli olan birçok sosyal ve geleneksel kurum, yerini modern devletin örgütlediği hukuki yapılara bırakmıştır. Bu dönüşüm mekansal olarak kentten kıra doğru olmuştur. Bir başka ifade ile modern devlet belirlediği birçok enstrüman ile tertiplediği dönüşümü kentlerde kitlesel olarak gerçekleştirmeye başlamıştır. Bu bakımdan Türkiye'de 'kentleşme' ve 'kentlileşme' kavramları neredeyse, 'batılılaşma', ve 'inodernleşme' kavramlarına denk anlamlara gelmektedir. Ülke tarihine bakıldığında, 1900'lü yılların ortalarına doğru değişik nedenlere bağlı olarak kırları terk eden kitleler, kentlerin farklı mekanlarında birikmiştir. Özellikle büyük kentlerin bazı mekanları, uzun süreler kırsal hayatın içinden doğmuş bir takım sosyal ve kültürel kurumun etkili olduğu alanlara dönüşmüştür. Bu mekanları paylaşan topluluklar zamanla, kentin diğer mekanları ile kurdukları münasebetlerin de etkisiyle, kırda daha kapsamlı işlevlere sahip bazı sosyal ve kültürel kurumları, kentte yeniden tanımlayıp; işlevlerini dar bir çerçeveye indirgemişlerdir. Kırda sosyal düzeni belirleyici işleve sahip Alevilik kurumları, kentleşme ile birlikte yerini modern hukuki kurumlara bırakmaya başlamıştır. Kırda sahip oldukları sosyal, kültürel ve ekonomik statüleri, kent mekanlarında zayıflayan bu kurumlar, nerdeyse sadece dini işlevleri olan kurumlara dönüşmüştür. Bu çalışma, bu türden sosyolojik bir süreci, nüfusun büyük bir çoğunluğu Sünni bir itikata sahip olan Elazığ şehrinde, Tunceli'den göç etmiş Aleviler'in yoğun bir şekilde yaşadığı Yıldızbağları Mahallesi'nde ortaya koymaktadır. Yıldızbağları Mahallesi örneğinde, genelde kentleşmenin Alevilik kurumlarında meydana getirdiği değişiklikler, özelde ise şehrin genelinden farklı sosyolojik özelliklere sahip bir mahallenin sosyal, siyasal, ekonomik, kültürel unsurları ve kentin diğer mekanları ile münasebetleri, bir analize tabi tutulmuştur. Kentleşme ile birlikte, mahallenin bu özelliklerini anlamak, genel olarak 'Alevilik' ve 'siyasal Alevilik' kavramları ile ilgili önemli bulgular sunacaktır.
Kentsel ilişki ağları ve kimlik inşası:Ankara'da aleviler üzerine bir çalışma

Türkiye kentleri 1950'lerden itibaren yoğun bir göç dalgası ile karşı karşıya kalmıştır. Bu göç dalgasının tarımsal yapıdan kaynaklanan sorunlar ve ekonomik koşulların getirdiği olumsuzluklar nedeniyle önümüzdeki süreçte de süreceği öngörülmektedir. Göç, hem göç edenleri, hem de göç edilen çevreyi etkileyen karşılıklı etkileşim içeren bir süreçtir. Bu etkileşimde, göç edenlerin nicelik ve nitelikleri kadar, göç edilen yeni çevrenin göç eden grupları kabul etme biçimleri de önemlidir. Türkiye'de kısa zamanda, değişik bölgelerden oldukça büyük nüfuslar kente göç etmişlerdir. Göç sürecine dahil olan heterojen yapıdaki gruplar beklenenin aksine, kentsel alanda farklılıklarını korumuş ve kentin homojenleştirici etkisine karşı koymuşlardır. Bu süreçte kentsel alanda kurulan hemşehrilik ilişkilerinin önemli katkıları olmuştur. Bu çalışmada kırdan kente göç eden Aleviler üzerine gerçekleştirilmiş ve göç sonrası süreçte kurdukları ilişkiler incelenmiştir. Bu sırada özellikle kimlik inşa süreçleri ilgi noktası olmuştur. Bu bağlamda hemşehrilik ilişkilerinin kültürel değerlerin yaşatılmasında önemli etkileri olduğu görülmektedir. Çalışma kapsamında görüşülen Aleviler genellikle uzun sürelerdir kentte yaşamaktadırlar ve buna karşın hemşehrilik ilişkilerini devam ettirmektedirler. Bu ilişkiler aracılığı ile kültürel değerlerini korumakta, çocuklarını bu ilişkiler içinde büyütmekte, kentte çeşitli örgütlenmeler gerçekleştirmektedirler. Bu süreçte bireyler hem kurucu olmakta hem de bu ilişkiler tarafından kurulmaktadırlar. Özellikle 1990'lardan sonra artan dernekleşme hareketleri ile kamusal alanda görünür olmakta ve çeşitli taleplerde bulunabilmektedirler.
Peter Berger ve Thomas Lukmann'ın inşa teorisi çerçevesinde Avrupa kimliğinin sosyolojik analizi

Bu araştırmanın konusu, Berger ve Lukmann'ın inşa teorileri çerçevisinde Avrupa kimliğinin soyolojik analizini yapmaktır. Bu kapsam da ilk olarak Avrupa'da tarihsel süreç içersinde inşa edilmiş olan ulus-devletlerin, milli kimliklerinin inşa süreçleri incelenmiştir. Bu inceleme sürecinde Avrupa'da milli kimliklerinin inşası, milliyetçilik ve ulus-devlet yapılanmaları araştırılmıştır. Avrupa'da milli kimlik inşası açısından en önemli iki ülkesi olan Almanya ve Fransa milli kimliklerinin inşa süreçleri de ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu araştırmanın amacı ise, Avrupa kimliğinin, Avrupa'nın milli kimlikleri gibi inşa edilip edilemeyeceğini ortaya koymaktır. Bu amaç çerçevesinde yerli ve yabancı literatür taranmış ve yurt dışında Avrupa kimliğinin sosyolojik analizi konusunda yeterli literatür bulunmasına rağmen, ülkemizde sosyolojik manada Avrupa kimliği üzerine çalışmaların çok kısıtlı olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonucunda, Avrupa kimliği kavramının çok muğlak ve değişkenlik gösterdiği aynı zamanda Avrupa kimliğinin, nesnelleştirme, içselletirme ve dışsallaştırma aşamaları içersinde milli kimlikler gibi inşa edilemeyeceği sonucuna varılmıştır.
Pazarcık ve yöresi aşiretlerinde dini inanç ve sosyal hayat: Sinemili ve Atmalı aşireti örneği

Bu çalışma, Pazarcık'taki Sinemli ve Atmalı Aşiretlerinin sosyal ve kültürel hayatlarını ele almaktadır. Bu tez kapsamında Pazarcık ilçesi Alevi aşiretlerinin yoğun olarak yaşadıkları yerler, mahalle, köy ve obaları incelenmiştir. Bununla birlikte aşiret kavramı ve bölgedeki Türkmenlerin tarihçesi ele alınmıştır. Sinemili ve Atmalı Aşiretleri geniş olarak incelenecek, hem bu iki aşiret arasında var olan, hem de genel olarak aşiretler arasında bağlar ve değişim süreçleri araştırılmıştır. Tez, genel olarak her iki aşiretin tarihine ilişkin araştırmaları içermektedir. Bu çalışmanın amacı, Pazarcık'ta mevcut en önemli iki Alevi aşiretin, tarihçesi, sosyo-kültürel yapısı, çevre ile ilişkileri ve özelliklerini araştırmaktır. Araştırmada genel olarak saha araştırması esas alınarak kaynak kişilerle yapılan görüşmeler, Alevi kanaat önderleri ile yapılan röportajlar, kitabi bilgilerle karşılaştırmak suretiyle belirli bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır. Böylece Maraş'ta ilk Türkmen akınlarından Dulkadirli Türkmenlerine, Osmanlı'dan Cumhuriyete uzanan süreçte yöremizde yaşanan inançlar, Alevi aşiretlerinin sosyo-kültürel hayatları, Sinemili ve Atmalı aşiretlerinin tarihçesi ve geçirdikleri dini-kültürel gelişim ve değişim süreçleri ele alınmış olacaktır. Bununla birlikte bir Türkmen bölgesi olanPazrcık'ın siyasi, sosyal ve kültürel hayatı ele alınmış olacaktır.
Yakın dönem İslamcı dergilerde millet ve ümmet kavramları: Milli Gençlik dergisi örneği

Bu çalışma 1963- 1979 yılları arasında Milli Türk Talebe Birliği'nin çıkarmış olduğu Milli Gençlik dergisinde geçen 'millet' ve 'ümmet' kavramlarına yüklenen anlamlardaki değişimi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaca binaen dergi üzerinde etkili olan İslamcılık düşüncesi ve MTTB'nin geçirmiş olduğu evreler genel hatlarıyla özetlenmiştir. İslamcılık düşüncesinin ve MTTB'nin dönemin şartları gereği geçirdiği değişim ve dönüşümler göz önüne alınarak, bu değişim ve dönüşümlerin dergideki söyleme nasıl etki ettiği ortaya konmaya çalışılmıştır. Söylemde meydana gelen değişimler de 'millet' ve 'ümmet' kavramlarına yüklenen anlamların çeşitlenmesine ve farklılaşmasına sebep olmuştur. Bu çeşitlilik incelendiğinde çeşitli unsurları içerisinde barındıran millet kavramının bir taraftan dini yönü ağır basan bir anlam dairesi içerisinde kullanıldığı diğer taraftan ise ırk, kan ve soy bağına dayalı ögelerin ön planda olduğu bir anlam dairesinde kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu anlamlardan ilki İslamcıların birliğe ve dergiye hakim olduğu dönemde görülürken ikincisi ise 1960 darbesi sonrası sol grupların hakimiyeti altındayken görülmektedir.
Çokkültürlü gavur mahallesinden gettolaşan Hançepek'e bir mahallenin sosyal dönüşüm: Diyarbakır-Hasırlı Mahallesi örneği

Bu çalışmada, 20. yüzyıl Türkiyesinde bir büyük sosyal dönüşüm örneği olan Hasırlı, halk arasındaki deyişle Gavur ya da Hançepek Mahallesi'nin çokkültürlülük deneyiminden gettolaşmaya doğru evrilen dönüşüm serüveni incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın amacı, özellikle 1950'ler öncesinde mahallede bir çokkültürlülük deneyimi yaşandığını, ardından bir takım yerel ve ulusal dinamikler sebebiyle mahallenin çok kültürlü dokusunu yitirdiğini, özellikle 1980'ler sonrasında ise çevreden yoğun göç alarak bir gettolaşma süreci yaşadığını çeşitli kaynaklar ve sözlü tarih görüşmeleri aracılığıyla göstermeye çalışmaktır. Yapılan sözlü tarih görüşmeleri ve faydalanılan kaynaklar sonucunda mahallede özellikle 1950'ler öncesinde başta Ermeniler olmak üzere Süryaniler, Keldaniler, Yezidiler ve Yahudilerin yaşadığı gözlemlenmiştir. Ermeniler ve Süryanilerin başını çektiği zanaatkar zümre, mahallenin o dönemde sosyoekonomik düzeyinin yüksek olmasını sağlamıştır. Buna bağlı olarak toplumsal ilişkiler üst düzeyde tutulabilmiş, başta ekonomik dolaşım sebebiyle de şehrin kalan bölümleriyle sıkı ilişkiler sağlanmıştır. Tüm bu süreç içerisinde Hasırlı Mahallesinde bir çokkültürlülük deneyimi yaşanmıştır. Nitekim görüşmecilerin aktardığı deneyimlerde de bu paylaşımın yüksek miktarda olduğu gözlemlenmiştir. Ancak, Tehcir, Varlık Vergisi, 6-7 Eylül Olayları ve Kıbrıs Olayları gibi ulusal dinamikler ile kırdan kente göç, ekonomik sebepler, eğitim olanakları gibi yerel dinamiklere bağlı olarak Gayrimüslimlerin büyük bir çoğunluğu ülkenin batısına ya da başka ülkelere göç etmeye başlamıştır. Gidenlerin sayısının artmasıyla birlikte, 1990'lı yıllara gelindiğinde mahalle çok kültürlü dokusunu tamamen kaybetmiştir. 1990 sonrasında Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgesinde yaşanan şiddet olayları neticesinde köyü boşaltılan, kendi isteğiyle göç eden ya da göç etmek zorunda kalan insanlar akın akın Diyarbakır şehir merkezine göç etmeye başlamıştır. Malsız mülksüz şehre göç eden bu zümreler için özellikle Suriçi'nde kalan Hasırlı Mahallesi gibi yerleşim yerleri adeta bir sığınak vazifesi görmüştür. Sonuçta şu an Hasırlı Mahallesi'nde yaşayan ailelerin büyük bir çoğunluğunun zorunlu göç sonrası mahalleye yerleştiğini ve sosyo-ekonomik düzeylerinin düşüklüğü nedeniyle hareketlilik imkanlarının sınırlı olduğunu göz ününde bulundurursak; mahallede yoksulluğun yoğun bir biçimde yaşanması, etnik ve sınıfsal konumları birbirine çok yakın homojen bir kesimin mahallede yoğunlaşması, suç ve madde kullanım oranlarının diğer mahallelere oranla oldukça yüksek olması, mahallenin kentteki mekansal ayrışmanın en uç örneklerinden birini oluşturması ve buna bağlı olarak kendi içine kapanması gibi olgular bize bir gettolaşma deneyiminin yaşanmakta olduğunu göstermektedir.
National and religious identities of children of Iranian asylum-seekers in Kayseri

Bu tez Kayseri'de geçici olarak ikamet eden İranlı sığınmacıların çocuklarının ulusal ve dini kimliklerinin kurgulanmasını analiz etmektedir. Bu araştırmada, çocukların kimlik kurgulamaları şekillendirilebilir ve esnek bir zemine dayanmaktadır. Bu çalışma, seçilmiş katılımcılarla yarı yapılanmış derinlemesine görüşmelerle gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar iki farklı dini grup olan Şiilik ve Bahailiğe mensuptur. Temel araştırma sorunsalı kapsamında çocukların ulusal ve dini kimlikleri konuyla ilgili olan kimlik teorileri dikkate alınarak derinlemesine incelenmiştir. Ayrıca, katılımcıların çocukluk yaşantılarının ulusal ve dini kimlikleriyle olan ilişkisi sorgulanmıştır. Birbiriyle yarışan kimliklerin etrafında, tüm katılımcılar için ulusal kimliğin açık ara farkla üstünlüğünü ilan ettiği ortaya çıkmıştır. Ayrıca, konuk oldukları toplumda, Şii çocukların dini kimlikleri gücünü yitirirken, Bahai çocukların dini kimliklerinin hala güçlü olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, dini inançlarından ve ailelerinin politik görüşlerinden ötürü İran'da kesintiye uğrayan çocukluk yaşantıları Kayseri'deki görece özgür ortamdan dolayı bir devamlılık kazanmıştır.
Genre et identite: L'organisation des personnes trans en Turquie en vue d'une lutte identitaire

Trans bireyler cinsiyet kimlikleri nedeniyle gündelik hayatlarında çeşitli yollardan şiddete uğramıştır. Trans bireylerin yaşadıkları şiddet bir toplumsal mücadelenin doğmasına neden olmuştur. 1990'lı yıllarda trans bireylere yönelik nefret cinayetlerinin artması, devletlerin bu konuda trans bireylerin katillerine gerekli cezaları vermemesi ve aynı şekilde trans bireylerin kamuoyunda görünür olmasıyla trans hareketi yerel ve uluslararası alanda büyümeye başlamıştır. 2000'li yıllara geldiğimizde Türkiye dahil, dünyanın birçok ülkesinde trans hareketi kendi öz-örgütlenmeleri üzerinden daha yoğun faaliyetler göstermeye başlamışlardır. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de trans bireylerin yaşadığı sorunları ve verdikleri mücadeleyi ortaya koymaktır.
Türkiye'de siyasal İslamcılık, kimlik siyaseti ve muhafazakar demokrasinin toplumsal temelleri: AKP Hükümeti ve kimlik politikalarının değerlendirilmesi

Kimlik, yirminci yüzyılın son çeyreğinden beri sıklıkla tartışılan önemli konulardan biridir. Kimliğin diğer alanlardan ziyade siyasal alanda görünürlüğünü arttırması, kimlik siyaseti denilen bir olguyu ortaya çıkarmış. Böylelikle sınıf siyasetine dayanan bir siyasal anlayıştan kimlik siyasetine dayanan bir siyaset anlayışına geçilmiştir. Türkiye'de kimlik siyasetinin ciddi bir sorun olarak algılanması 1980'li yıllara denk gelmiş ve bu olgu, dinsel bağlamda ortaya çıkan 'İslamcı kimlik siyaseti' başlığı altında siyasal tartışma alanını kimlikler alanına hapsetmiştir. Kimlik siyasetinde, 'farklılık' üzerine yapılan vurgu, kimlik siyaseti olgusunun daha da pekişmesine yol açmıştır. Bunun yanı sıra dini kimliği ön plana çıkaran İslamcı siyaset, toplumsal ve siyasal bütünleşmeyi de zorlamaya başlamıştır. Osmanlı Devleti ile başlayan dinsel kimlik siyaseti, Milli Görüş Hareketi ve sonrasında, her ne kadar 28 Şubat süreciyle (1997) kesintiye uğrasa da, AKP'nin 2002'de elde etmiş olduğu oy oranıyla farklı boyutlara ulaşmıştır. Kendisini 'muhafazakar demokrat' olarak ilan eden AKP, dinsel sembolizmi açıktan, kabaca kullanmaktan kaçınmış ve kendisini demokrat sıfatı ile ön plana çıkarmıştır. Bu çalışmada, 1980 sonrası Türkiye'de daha da belirginlik kazanan kimlik siyaseti ve Siyasal İslam meselelerinin toplumsal temellerini tartışmak ve Siyasal İslam'ın git gide azaldığı yönündeki düşüncelere karşı olarak aslında Siyasal İslam'daki artışını ortaya çıkarmak amaçlanmaktadır. Bunu yaparken de 2002'den bu yana kendisini muhafazakar demokrat olarak tanımlayarak diğer İslamcı partilerden farklılığını öne süren AK Parti'nin siyasal arenada nerede durduğu ve seçmenleri tarafından nasıl algılanıp değerlendirildiği ve ayrıca günümüzde gelinen nokta da ortaya konmaya çalışılacaktır.
Modern dönem gözetim olgusunda sınıflandırma pratiğinin değerlendirilmesi ve toplumsal hayata yansımaları: Eskişehir örneği

Modern dönemin akışkan ve karmaşık yapısını takip edebilmek, düzenlemek ve yönetebilmek için gözetim araçlarının gün geçtikçe arttığı gözlemlenmektedir. Teknolojik yeniliklerle gelişen gözetim araçlarının birçok çeşidine rastlamak mümkündür. Bu araçlar bir taraftan bireylerden farklı şekillerde veri/bilgi/malumat toplarken, diğer taraftan bunları sistematik bir şekilde kategorilere ayırıp kullanıma hazır hale getirmektedir. Gözetim araçlarının ucuzlaması, küçülmesi, uzaktan yönetilebilmesi toplumun bilgisine ulaşabilmek için gözetimi cazip hale getirmektedir. Ancak aynı zamanda gözetimin şeffaflığını yitirmesi ve sınırlarının muğlaklaşması çeşitli problemlere yol açmaktadır. Genel olarak güvenlik kaygıları, disiplin ve düzen arayışları gözetimin yaygınlaşmasını meşrulaştırdığı gibi gözetime yönelik eleştirel bir bakışın oluşmasını da engellemektedir. Gözetim olgusu, genellikle 'güvenlik, denetim, düzen ve disiplin' çerçevesinde değerlendirilmekte, farklı sosyo-ekonomik grupların sosyal hayata katılmaları noktasında belirleyici olduğu göz ardı edilmektedir. Bu durumun toplumsal algıda edindiği yeri ortaya koymak için farklı sosyo-ekonomik kesimlerden toplanan veriler gözetimin sınıflandırma pratiği çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bu bağlamda Eskişehir'de gerçekleştirilen saha çalışmasının amacı, katılımcıların gözetimi nasıl değerlendirdiğini anlamak, farkındalığını ölçmek ve gözetimin ayrıştırma edimine yönelik düşüncelerini ortaya koymaktır. Araştırmanın sonunda ise sosyo-ekonomik durum, güvenlik algısı ve gözetim talepleri arasında güçlü bir bağ olduğu ortaya çıkmıştır.
Planlama ve kırsal alan içinde yeralan orman köylerini kalkındırma planlarının ekonomik ve toplumsal ölçütleri ile planlama tekniklerinin bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmesi

Kırsal kalkınma planlarının ülkenin gelişmesinde büyük önemi vardır. Orman köylerini kalkındırma planlarının yapılması ile köylerin mevcut durumu saptanmaktadır. Böylece köylüler için projeler ve yatırım önerileri gerçekleştirilmektedir. Bu kapsamda köylülere krediler verilmekte ve kooperatifler kurulmaktadır. Bu tezin amacı, köylülerin ihtiyaçlarının ne olduğunun belirlenmesi ve planların uygulanabilirlik derecesinin ne olduğunun tespit edilmesidir.