turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Toplumsal yapıdan zihinsel yapıya Oğuz Atay'da özne ve dil'in yaratımı

Oğuz Atay'ın, Tutunamayanlar (1971 72) ve Tehlikeli Oyunlar (1973) romanlarındaki önemli bir hamlesi, Türkiye'nin entelektu el meselelerini ve yazarlık kurumunun açmazlarını, duygularının çelişkisine kapılan ve bu haldeyken kendisiyle hesaplaşma içine giren 'tutunamayanlar' tipi vasıtasıyla aşmaya yönelmesidir. Bu tezin, Oğuz Atay'ın roman kişilerini kurduğu temelleri soruşturan birinci bölümünde, mikro sosyolojik düşünceye, yani Emile Durkheim'a karşı Jean Gabriel de Tarde'ın zihinler arası hareketlerin belirlenim yasalarını esas alan toplum kavrayışına müracaat edilmiştir. Bu noktada, Oğuz Atay'ın özneyi, bir takım söylem ve ideolojilere bağımlı halde u retilen hazır formülasyonların, kanaatlerin veya soyut kavramların temsilleri olarak değil, duygulanabilme kabiliyetine sahip toplumsal tipler olarak yarattığı iddia edilmiştir. Öte yandan, ayrıca 'tutunamayanlar' tipinin Türk modernitesinin özgül koşulları etrafında üretilmiş bir özne olduğu düşüncesi de öne sürülecektir. Böylece Oğuz Atay, ülkenin kolektif kimliğinin, toplumsal yapısının çatışmalarını roman kişilerin zihinlerinde gerçekleşen çatışmalar olarak değerlendirmiş ve böylece kişilerine duygusal bir içerik kazandırmıştır. Oğuz Atay'ın metinlerinde söylem, dilsel temsilin kendi imkansızlığını yine aynı dili kullanarak aşmak u zere yapılanır. Tezin ikinci bölümünde ise, özne ve dilin anlam ve temsil sorunlarına ilişkin düşünceler ile söz konusu metinleri birlikte okumak üzere psikanaliz disiplini çalıştırılmıştır. Ancak, ilgili disipline karşı eleştiriler saklı tutulmuş, psikanalizin aykırı bir kimliğine, Sigmund Freud'a karşı Jacques Lacan'ın teorisine bir alan açılmıştır. Burada ise, Oğuz Atay'ın merkezi anlam rejimlerini boşa çıkarma stratejisi olarak kullandığı yöntemlere odaklanılmış, bir özne ve anlatı dilinin yaratımının u st kurmaca aracılığıyla nasıl birbirine ilişkin temalar u rettiğine dair bir arka plan getirilmiştir. Burada, okuryazarlık çabasını ve roman yazımını sorguya açan bu metinlerdeki u st dil oyunlarının, u lkenin ku ltu rel belleğinin bir izdu şu mu olarak kurulduğu ve dolayısıyla, romanların meseleleri ve kurgusu arasındaki u st kurmaca niteliklerin ortak bir tepkiselliğe karşılık geldiği tespit edilmiştir. Son tahlilde, Oğuz Atay'ı bir 'yazar/entelektu el' olarak tanımlama fikri üzerinden, söz konusu romanlarda kendisinin 'Tu rkiye'nin ruhu' kavrayışında beliren temel meseleleri öne çıkarılacaktır. Böylece bu tez, ülkenin toplumsal yapısından insanlarının zihinsel yapısına doğru özne, dil, anlam ve temsil sorunlarını, birer roman sorunu olarak tartışmaya açma amacını gu decektir. Anahtar Sözcu kler: Tutunamayanlar, Tehlikeli Oyunlar, toplumsal tip, temsil
Medicalizaton as a strategy of governmentality: Government of health, body and self

Bu tez tıbbileştirme fenomenini halihazırdaki spesifik tıbbileştirme vakalarına odaklanan çalışmalardan daha geniş bir teorik perspektif içinden ele almayı, kavramı sosyal bilimlerde ilk ele alınışından günümüzde üzerine eklemlenen yeni kavramlarla birlikte çalışmayı hedeflemektedir. Tıbbileştirme teorileri ve halihazırdaki söylemsel pratiklerin bio-iktidar kavramı altında öznellik kurgulanışında ve yaşamın tıbbileştirilmesinde oynadığı role odaklanarak, tıbbileştirmenin bir tıbbi yönetimsellik stratejisi olduğunu öne sürmektedir. Tezde vurgulanan bir diğer nokta ise neo-liberal ekonominin bedene yönelik politik yatırımının öznesi olan bireylerin bilgisini gerektirdiği ve dolaşıma sokulan bu bilgi vesilesiyle bireylerin iktidar ilişkilerine 'gönüllü' katılımıyla sonuçlandığıdır.
Tanzimat'tan Cumhuriyet'e Türk modernleşmesi bağlamında Türk romanında çocuk

Bu çalışma, 'Tanzimat'tan Cumhuriyet'e Türk Modernleşmesi Bağlamında Türk Romanında Çocuk' konulu tarihsel bir süreci incelemiştir. Çalışma, Osmanlı-Türk modernleşmesini temel alarak romanda çocuğun ortaya çıkışını, tanımlanışını, konumunu ve rolünü tematik kavramlar çerçevesinde nitel bir araştırma yöntemiyle incelemiştir. Bu tarihsel süreçte, Osmanlı-Türk toplumu Tanzimat'tan itibaren batılılaşma temelinde toplumsal değişimler yaşayarak kurumsal bir nitelik kazanmaya başlamış ve toplumun bürokrasi, hukuk, eğitim, aile ve çocuk alanlarında önemli gelişmeler yaşanmıştır. Romanda incelenen çocukların belli ideolojiler çerçevesinde eğitim, aile içinde dönüşümler yaşayarak ortaya çıktığı görülmüştür. Dolayısıyla çocuğun tarihsel süreçte toplumsal ve kurumsal alanda nasıl bir değişim geçirdiği incelenmiştir. Bu çerçevede, çocuk ve çocukluğun tarihçesi ve ortaya çıkış koşulları tarihsel dönemlere göre bir bütünlük çerçevesinde çocuk kavramlarının romanlar içinde ne şekilde inşa edildiği ele alınmış, değerlendirilmiş ve analiz edilmiştir. Tanzimat, Servet-i Fünun ve Meşrutiyet'ten Cumhuriyet'e kadar romanda çocuk ile ilgili ortaya çıkan tematik kavramların ortak ve farklı yönleri sosyolojik arka plana ve verilere göre incelenmiştir. Erken modernleşme döneminde çocuğun cariye, köle, esir, alafranga, annesiz-babasız özelliklerinin ön plana çıktığı ve Servet-i Fünun döneminde ise, yabancı okulların, mürebbiyelerin ve hakim batılı yaşam tarzının çocuk üzerindeki etkilerinin olduğu görülmüştür. Meşrutiyet'ten Cumhuriyet dönemine kadar, çocukların milliyetçi ideoloji çerçevesinde aile değerleri ve eğitimini alarak ideal çocuk paradigmasına uygun olarak yetiştirilmesinin hedeflendiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak, modernleşme ve modernleşmenin getirdiği farklı düşünceler sonucunda çocuğun ortaya çıkması belli tematik kavramlar çerçevesinde değerlendirilmiştir. Dolayısıyla, çocuğun özne olma yolunda, tüm tarihsel ve sosyolojik sorunlarıyla birlikte, modernleşme çerçevesinde önemli bir değişim yaşadığı söylenebilir.
İmam Hatip Lisesi öğrencilerinde din anlayışı ve sosyal değerler algısı

Dindarlık, geleneksel-kültürel değerler ve bilim-iş değerleri bu çalışmanın odak noktasını oluşturmaktadır. Amaçlı ve kota örnekleme prosedürleri uygulanarak Ankara'da 15 İmam-Hatip Lisesindeki 1150 öğrenciden oluşan bir çalışma örneği belirlenmiştir. Araştırmada kesitsel ve ilişkisel tarama modeli ve anket tekniğinden yararlanılmıştır. Dindarlık ölçeği, geleneksel-kültürel değerler ölçeği ve bilim-iş değerleri ölçeği kullanılmıştır. Veriler Statistical Package for Social Science programı yardımıyla analiz edilmiştir. Bulguların değerlendirilmesinde, faktör ve iç tutarlılık, t-test, ANOVA, Pearson Korelasyon ve Çoklu Regresyon analiz teknikleri kullanılmıştır. Giriş bölümünde, araştırmanın konusu, amacı, problemleri, hipotezleri ve değer kavramıyla ilgili çalışmalara yer verilmiştir. Birinci bölümde, toplumsal değer kavramının kuramsal temelleri, toplumdaki fonksiyonları ve din ile değerin diğer sosyal kurumlarla olan işlevsel yönü incelenmiştir. İkinci bölümde, araştırmanın metodolojisi belirlenmiş, İmam Hatip Okullarının tarihi gelişimi ve örneklem grubunun sosyal profiline yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, öncelikle ölçeklerin geçerlilik ve güvenilirliğine ait bulgulara ve ölçekteki maddelerin aritmetik ortalamalarının dağılımına yer verilmiştir. Daha sonra araştırma grubunun dindarlık eğilimleri ve toplumsal değerlere yönelik algı düzeylerinde çeşitli faktörler açısından anlamlı farklılaşmalar olup olmadığı incelenmiş, ayrıca, dindarlığın geleneksel-kültürel ve bilim-iş değerleri üzerindeki etkisi ve geleneksel-kültürel değerlerin bilim-iş değerleri üzerindeki rolü irdelenmiştir. Araştırma sonuçları, öğrencilerin dindarlık ve toplumsal değerler algısı üzerinde çeşitli toplumsal parametrelerin etkisini ortaya koymuştur.
Küreselleşme sürecinde işçilerin direnme ve hayatta kalma stratejileri: Denizli tekstil işçileri örneği

Küreselleşme sürecinde yerel bir sanayi odağı olan Denizli tekstil sektöründeki işçilerin geliştirdikleri direniş ve hayatta kalma stratejileri Tezin konusunu oluşturmaktadır. Tez, örneklemin sınuırlılığın içinde işçilerin geliştirdikleri direniş ve hayatta kalma stratejilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Tezin diğer bir amacı da bu stratejilerin formel ve enformel işçiler arasında farklılık gösterip göstermediğidir. Bu amaçlar doğrultusunda yöntemsel olarak işçilerin direniş ve hayatta kalma stratejilerinin arka planı incelenmiştir. Sonrasında 45 işçi, 1 fabrika sahibi, 1 genel müdür, 2 tane bölüm müdürü, 2 tane şef, 1 ustabaşı, 3 tane fason atölye sahibi ile derinlemesine görüşme yapılmıştır. Tez sürecinde işçiler arasında kollektif direniş stratejileri azalırken, enformel direniş stratejilerinin giderek yaygınlaştığı bulgusuna ulaşılmıştır. Tezin diğer önemli bir bulgusu ise formel ve enformel işçilerin direniş stratejileri bakımından farklılık gösterdiğidir.
Türkiye'de 1934-1936 yılları arasında İstanbul ve Ankara radyolarından geleneksel Türk musikisinin yayınlarının yasaklanması ve Türk toplumuna olan etkileri

Bu çalışma, Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Müzik ve Sahne Sanatları Anabilim Dalı, Tezli Yüksek Lisans programı olarak hazırlanmıştır. Çalışmanın amacı, Türkiye'de, 1934 1936 yılları arasında, Ankara ve İstanbul Radyoları'ndan, Geleneksel Türk Musikisi'nin yasaklanmasını incelemek ve halka olan etkilerini açıklamaktır. Çalışmada ele alınacak olan konulara, Osmanlı'nın eski dönemlerinde oluşturduğu müzik eğitim kurumlarından başlanmıştır. Ayrıca, bahsedilmiş olan eğitim kurumlarının, hem Geleneksel Türk Musikisi'ne olan katkılarına kısaca değinilmiş, hem de Osmanlı İmparatorluğu'nun gerileme dönemine kadar olan süreçteki, modernleşme çabaları ve Batı müziği ile olan ilişkileri ele alınarak, modernleşme bağlamında oluşturulmuş kurumlar da incelenmiştir. Çalışma, Radyoların dünyadaki gelişimi hakkında bilgi vermiş, Türkiye'deki radyo gelişimine de değinerek, 1934- 1936 yılında, Geleneksel Türk Musikisi'nin, Ankara ve İstanbul Radyoları'ndan yasaklanmasının nedenleri ve yarattığı sonuçları üzerinde detaylı bir incelemede bulunmuştur. Son olarak, Türkiye'de radyoların, o tarihlerdeki radyo kapasiteleri yayın güçleri Türkiye genelinde bulunan bölgelerdeki radyo aboneleri, radyoların müzik yayınları ve saatleri, Geleneksel Türk Müziği'nin bu yayınlara göre oranı hakkında inceleme yapılmıştır.
Ebeveyn yabancılaştırma sendromu: Çocuklar, ebeveynler ve sosyal hizmet uzmanları üzerinden değerlendirme

Boşanma, gerek anne-baba üzerinde gerekse çocuklar üzerinde olumsuz etkiler bırakabilmekte, zaman zaman bu durum ebeveyn yabancılaştırma sendromuna sebep olabilmektedir. Ebeveyn yabancılaştırma sendromunda ise çocuklar bir ebeveynine tamamen yabancılaşmakta hatta görüşmeyi sonlandırmaktadır. Adli sistemde çalışan sosyal hizmet uzmanları ise boşanma ve velayet davalarıyla yakından çalıştıkları için ebeveyn yabancılaştırma sendromu ile sık sık karşılaşmaktadır. Konu ile ilgili alanyazın incelendiğinde Türkiye'de ebeveyn yabancılaştırma sendromunu konu alan çok az araştırmaya rastlanmıştır. Bu nedenle araştırma, ebeveyn yabancılaştırma sendromunun ebeveynleri ve çocukları ne derece etkilediğine ve sosyal hizmet uzmanlarının bu durumdaki rolünü anlamayı amaçlamaktadır. Araştırmadan edinilen bulgular doğrultusunda ebeveyn yabancılaştırmasının azaltılmasına yönelik daha etkili çalışma ve ebeveynlere yönelik mikro ve makro önerilerde bulunulmaktadır. Nitel araştırma yöntemiyle yapılan araştırmada ebeveynlerin, çocukların ve sosyal hizmet uzmanlarının deneyimlerine ilişkin yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmış, ulaşılan 28 kişi ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. 9 sosyal hizmet uzmanı, 10 ebeveyn ve 9 çocuk ile yapılan görüşmeler kuramsal bilgiler doğrultusunda çözümlenmiştir. Araştırma sonuçları, sosyal hizmet uzmanlarından, ebeveynlerden ve çocuklardan elde edilen bilgiler doğrultusunda üç ana başlık altında incelenmiştir. Sonuçlar incelendiğinde ebeveyn yabancılaştırma sendromunun bireylerin ve çocukların yaşantılarına olumsuz etkilerinin olduğu, özellikle çocukların ebeveynleri ile görüşmeyi kestikleri görülmüştür. Sosyal hizmet uzmanlarının ise ebeveyn yabancılaştırma sendromuyla çok sık karşılaştıkları ve müdahale olanaklarının kısıtlı olduğu görülmüştür.
Veganların sosyal etkileşimleri: Benlik sunumu ve vegafobiyle mücadele stratejileri

Bu tez çalışmasında, karnist ve türcü bir toplumda veganlığın toplumsal normlardan bir sapma olarak değerlendirildiği ve veganların damgalanmış kimliklere sahip olduğu düşüncesinden hareketle veganların naveganlarla sosyal etkileşimleri incelenmektedir. Söz konusu etkileşimlerin incelenme amacı, veganlara verilen tepkilere dair bilgi edinmek ve bu tepkilerin onların benlik sunumu üzerindeki etkilerini tartışmaktır. Bu hedef doğrultusunda sosyal inşacı bir dünya görüşüyle nitel bir araştırma tasarlanmıştır ve veriler yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakat tekniği kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin analiz sürecinde MAXQDA 2022 yazılım programından faydalanılmıştır ve veriler sosyal psikoloji çalışmaları ile Erving Goffman'ın dramaturjik yaklaşımı ve damga kavramı aracılığıyla yorumlanmıştır. Türkiye'nin yedi şehrinden ve Kuzey Kıbrıs'ın bir şehrinden toplamda on sekiz katılımcı ile görüşülmüştür. Veganların naveganlarla etkileşimlerinde karşılaştıkları tepkilerin ağırlıklı olarak olumsuz olduğu görülmektedir. Vegafobik olarak adlandırılan bu tepkiler sosyal psikoloji çalışmaları yardımıyla yorumlanmaktadır. Veganlığı kimliğe bir tehdit olarak görmek, veganlığı önemsiz ve değersiz kılmaya çalışmak, veganları vegan olmaktan vazgeçirmeye çalışmak ve veganlara yönelik sözel ve fiziksel saldırganlıklarda bulunmak temaları altında toplanan bu tepkiler ayrıntılı biçimde tartışılmaktadır. Bazı vegafobik tepkilerin naveganların veganlığı kendi kimliklerine bir tehdit olarak görmesinden kaynaklandığı iddia edilmektedir. Toplumdaki yaygın vegafobiye dikkat çekilerek veganlara yönelik önyargıların diğer ayrımcılık türlerinde olduğu gibi bir sorun olarak görülmemesi ve sıradan kabul edilmesi sorunsallaştırılmaktadır. Söz konusu tepkiler ele alındıktan sonra, bu tepkilerin veganların benlik sunumlarını nasıl etkilediği tartışılmaktadır. Vegafobi beklentisi ile vegafobiyi önleme isteğinden etkilendiği öne sürülen bu benlik sunumları Goffman'ın izlenim denetimi ve yüz muhafaza stratejileri gibi etkileşimlere yönelik temel kavramları doğrultusunda değerlendirilmektedir. Vegafobiyi önleme çabası bireysel ve bireyler arası bir istek veya veganlığın algılanma biçimini değiştirme çabası gibi değişime yönelik bir istek şeklinde tezahür edebilmektedir. Bu tez çalışmasında, veganların benlik sunumunun ağırlıkla naveganlar tarafından 'makul' bulunacağı düşünülen davranışlarla paralellik gösterdiği ve özellikle bireyler arası çatışmadan kaçınan veganların vegafobik tepkileri önlemek amacıyla hayvan özgürlüğü aktivizmi yapmamayı tercih ettiği iddia edilmektedir. Bu sebeple yaygın vegafobinin hayvan özgürlüğü aktivizmini olumsuz yönde etkilediği öne sürülmektedir.
Tacikistan'da sivil toplum örgütlerinin teşekkülü ve gelişmi

Sivil toplum örgütleri, demokrasinin ana unsurlarından olup kar amacı gütmeyenherhangi bir siyasi fikre hizmet etmeksizin devletten tamamen ya da büyük orandabagımsız olan, hukukun belirledigi sınırlar içerisinde toplumun refah seviyesinin yükseltilmesi için çalısan ve kendi degerleri üzerinde kurulmus gönüllü yapılardır. Sivil toplum örgütleri oldukça genis bir faaliyet alanına sahiptirler. Sahip oldukları esnek yapıları ile farklı durumlara uyum göstermekle birlikte sosyal alanda devletinuzanamadıgı ya da yeterli olamadıgı noktalarda toplumun ihtiyaçlarının karsılanmasındapratik çözümler üretebilmektedirler. Bir konu ya da sorun üzerinde yogunlasıp, ulusal ve uluslararası kamuoyunda onun savunuculugunu yaparak savundukları fikir lehinde bir kamuoyu olusumunu saglayıp siyasi çevreleri etkileme gücüne sahiptirler. Kendi aralarında ve kamuoyu ile etkin iletisim ve dayanısma içerisinde yaptıkları faaliyetlerleulusal ve uluslararası kalkınmada önemli rol oynarlar. Bu çalısmanın amacı Batı kaynaklı olması nedeniyle ülkeye daha sonradan yerlesensivil toplum olgusunun konumu ve sivil toplum örgütlerinin etkililigini Tacikistanaçısından ortaya koymaktır. Böylece bu tür örgütler vesilesiyle ülkenin toplumsal yapısı, hayat pratiklerinde, ekonomik durumunda ve egitim düzeyinde ne gibi ve ne yönde degisikliklerinin meydana geldigi ortaya çıkacaktır.
Televizyon dizilerinde milliyetçilik inşası

Milliyetçilik, ilk evresinde, Avrupa'da her ne kadar toplumsal düzeni onarıcı bir misyonla anlam bulsa da Osmanlı ve devamı olan Türkiye'de modernleştirici paradigmanın zorunlu bileşeni olarak konumlanmıştır. Milliyetçilik, cumhuriyet tecrübesiyle beraber dönüştürücü refleksleri terk etmiş ve çevrenin ideolojik kaynağı olarak yerelleşmiştir. Milliyetçilik, bu safhadan sonra popülerleşme eğilimi göstermiş ve siyasalın kamuoyu rızasını sağlama aracı olmuştur. Milliyetçi söylem, sadece politik dile kaynaklık etmemiştir. Aynı zamanda medya ve özellikle televizyon kurgusu bu söylemden beslenmiştir. Televizyon dizilerinde milliyetçilik inşası bağlamında bu çalışma somutlaşmıştır. Çalışma teorik çerçeve, metodolojik ve bulgular kısmından oluşmuştur. Teorik kısım, öncelikle televizyonun magazinsel yönüne değindikten sonra, popülerleşme imkanı olarak milliyetçiği anlamaya dönük çabanın içinde olmuştur. Akabinde televizyon kurgusu içinde popüler milliyetçiliğin tüketimine odaklanmıştır. Çalışma, temel olarak televizyon İsimsizler ve Savaşçı dizilerinde milliyetçilik inşasını anlamaya dönük bir çabanın içinde olmuştur. Bu anlama çabası da üç soru üzerinden temellenmiştir. Dizilerde milliyetçilik hangi gerekçelerle nasıl yeniden üretilmiştir? dizilerde milliyetçilik hangi söylem üzerinden inşa olmuştur? Dizilerdeki yeni milliyetçi söylem hangi güncel olaylar bağlamında resmedilmiştir? Bu sorulara söylem analizi yöntemi içinde Fairclough'un eleştirel söylem analizi ile cevap bulmaya çalışılmıştır. İsimsizler ve Savaşçı dizileri birbirinden farklı milliyetçi dile yer vermişlerdir. İsimsizler dizisi daha çok sağ/muhafazakar söylemi tüketirken, Savaşçı dizisi ise sol/seküler nesnelere yer vermiştir. ancak Savaşçı'da sağ ve muhafazakar nesnelere de rastlamak mümkündür. Sol ideolojinin sağ söylem unsurlarını kullanmasını sosyolojik yönden değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme içinde, ayrıca, dönemin siyasi şartlarına dikkat çekilmiştir.
Sivil toplum kuruluşlarının mülteci çocuk koruma uygulamalarının değerlendirilmesi

Bu araştırma hak temelli uygulamalar yürüten sivil toplum kuruluşlarının, mülteci çocuk koruma faaliyetlerinin değerlendirilmesini ve sosyal hizmet uzmanlarının uygulamalar sırasında karşılaştıkları sorunların ortaya çıkarılmasını amaçlamaktadır. Araştırmada fenomenolojik nitel araştırma yönteminden faydalanılmıştır. Araştırmanın öznelerinin belirlenmesinde nitel araştırmanın amaca yönelik örneklem seçme tekniği kullanılmıştır. Türkiye'de mülteci çocuk koruma uygulamaları yürüten on farklı ulusal sivil toplum kuruluşunun İstanbul ve Ankara sahasında en az bir yıldır görev yapan yirmi sosyal hizmet uzmanı ile görüşmeler yapılmıştır. Görüşmeler sonucunda elde edilen veriler Atlas. ti 8.4.24. 0 yazılımı kullanılarak tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Yapılan analiz sonucunda mülteci çocuk koruma uygulamalarında sivil toplum kuruluşlarının insan kaynağı ve bütçe yetersizliği yaşadığı ve STK'ların iş yükünün fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. STK'ların mülteci çocuk koruma faaliyetlerinde standartizasyonun sağlanamadığı ve bu noktada yapılandırma ve denetlenme gereksiniminin olduğu saptanmıştır. Aynı zamanda çocuğun korunma hakkına erişiminde kamu kurumu çalışanlarının inisiyatifinin belirleyici olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca STK'ların kamu kurumlarıyla ilişkilerinin kurum çalışanlarının kişisel ilişkilerine göre şekillenebildiği sonucuna ulaşılmıştır. Veri analizi sonucunda elde edilen bir diğer bulgu çocuk koruma sisteminin temel aktörleri olan kamu kurumlarının iş yükünün fazla olduğu ve mülteci çocuk koruma faaliyetlerini eşgüdümlü olarak yürütemediğidir. STK'ların mülteci çocuk koruma uygulamalarında pandemi sürecinden ve mültecilerin sosyo-kültürel özellikleri nedeniyle çocuğa erişimde sorunlar yaşayabildiği sonucuna ulaşılmıştır. Mülteci çocuk koruma uygulamalarında sosyal hizmet uzmanlarının karşılaştığı bu sorunlar, mülteci çocukların korunma hakkına erişiminde ve Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin temel ilkelerin uygulanmasında hak ihlallerine neden olabilmektedir.
Bir popüler kültür mecrası olarak Wattpad

Bir popüler kültür mecrası olan Wattpad'e odaklanan bu tez çalışması, platformun kullanıcılarına sunduğu özellikler ve etkileşimsel alanla, bunların kullanıcıların ne tür ilgi ve ihtiyaçlarına karşılık geldiğini ortaya koymayı amaçlıyor. Nitel bir araştırma olarak tasarlanan çalışma, platformun Türkiye'deki popüler on altı yazarıyla yapılan derinlemesine görüşmeler ve üç yıla yayılan katılımlı-katılımsız gözlemlerle şekillenen çok platformlu dijital etnografiye dayanıyor. Yürütülen saha araştırması ışığında, Wattpad'e ilk akla gelen haliyle edebiyat bağlamında değil, etkileşimin süregeldiği ve topluluğun/toplulukların kurulduğu bir sosyal medya mecrası olarak yaklaşıyor. Bu bağlamda çalışma Wattpad'deki topluluk dinamiklerine ve bunların öznelerin yaşamlarındaki karşılıklarına kafa yorarken, bugün popüler kültürle kurduğumuz ilişkiden yola çıkıyor ve popüler kültürle kurulan topluluğa odaklanıyor. Wattpad'de cisimleşen bu ilişki ve popüler kültürün topluluk kurma işlevinin ise bugüne bakarak, neoliberal çağın koşulları ve buyurduğu öznelik biçimlerine dair yürütülen tartışmalar ışığında anlamlandırılabileceği düşüncesine yaslanıyor. Sonuç olarak Wattpad'den yola çıkarak dijital mecralar ve popüler kültürle birlikte içinden geçtiğimiz toplumsal dönüşüme dair çıkarımlar yapmaya çalışıyor.
Geçmişle geleceği karıştırmak: Elektronik müzik bağlamında post-modern çağın kültürünü anlamak

Bu çalışma, müziğin üretildiği zamanın ruhunu ve tanımlayıcı özelliklerinin bir ürünü olduğu gerçeğinden yola çıkarak içerisinde yerel ve nostaljik şarkılardan sample kullanılan elektronik müziğin, yaşadığımız postmodern dönemle ilişkisi sorgulanmaktadır. Bu bağlamda içinde Türkçe nostaljik şarkılardan ve türkülerden ses örnekleri kullanılan elektronik müziğin postmodern dönemin ruhu ile ilişkisi anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda 15 dinleyici ve bu müziği üreten 3 müzik prodüktörü ve DJ ile bu müziği üretme motivasyonları ve elektronik müzikle nasıl ilişkilendiklerini anlamak için derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elektronik müzik her şeyden önce yaşadığımız dönemde çoğunlukla genç müzik dinleyicilerinin eğlenip, dans ettiği, sıklıkla gece kulüplerinde, sokak partilerinde icra edilen global ve teknolojik bir müzik türüdür. Ancak yaşadığımız postmodern dönemde dinleyicilerin bu müziği yalnızca eğlenmek için dinlemediğini, bu müzikle bir bağ kurduklarını ortaya çıkartmıştır. Elektronik müzik gibi teknolojik ve global bir müzik türünde, bu coğrafyaya ait tanıdık sesleri duyan dinleyiciler bu müzikleri 'zamanın ruhuna uygun, köklerini hatırlatan ama aynı zamanda da gündelik yaşamın ritmine ayak uydurabilecekleri' müzikler olarak adlandırmışlardır. Eski-yeninin, küresel-yerelin bir karışımını sunan bu müzikler yaşadığımız postmodern dönemin sentez ruhuna uymaktadır. Dinleyiciler kendi kültürleriyle müzik aracılığıyla bir bağ kurmaya çalışmaktadırlar. Eski şarkılar ve türküleri oldukça önemli, unutulmaması gereken şarkılar olarak görmektedirler. Dinleyiciler bu müzik onlar için eğlenceli olduğu kadar evde hissettirmektedir. Müzik üreticileriyse 'kültürel miras' olarak gördükleri eski şarkı ve türküleri elektronik müzikle onlara sunarak köprü görevi görmektedir.