turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Ceza Hukukunda teşebbüs

Oluşu bakımından suç birdenbire değil, zaman içinde meydana gelmektedir. Bu kapsamda, suçun aşamaları kural olarak düşünce, hazırlık, icra ve tamamlanma aşamaları olarak sıralanabilir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca teşebbüsü, bir suç işleme kararı alan ve suç yolunda ilerleyen failin, icra hareketlerini gerçekleştirmesine rağmen elinde olmayan nedenlerle icra hareketlerini tamamlayamaması veya icra hareketlerini tamamlamasına rağmen sonucun gerçekleşmemesi olarak tanımlamak mümkündür. Her ne kadar icra hareketleri tamamlanmamış veya icra hareketleri tamamlanmasına rağmen sonuç gerçekleşmemiş ise de, failin o aşamaya kadar yaptığı eylemlerin cezasız kalması düşünülemez. Zira toplum düzeni bakımından somut bir tehlike söz konusudur. Bu nedenle, doktrinde teşebbüsün cezalandırılma nedenini açıklayan çeşitli teoriler ileri sürülmüştür. Bu teorileri objektif, sübjektif ve karma teoriler olarak belirtmek mümkündür. Buna karşılık, kişiler hakkında ceza müeyyidesi uygulanması, işlenen fiilin ceza kanununda yasaklanan suç tipine uygun olmasına bağlıdır. 5237 sayılı TCK uyarınca hiç kimse kanunun açıkça suç saymadığı bir fiilden dolayı, bir fiil için kanunda gösterilen ceza dışında bir ceza ile veya kanunda gösterilen cezadan daha ağır bir ceza ile cezalandırılamaz. Bu nedenle, icra hareketlerinin tamamlanamadığı veya icra hareketleri tamamlanmasına rağmen neticenin gerçekleşmediği durumlarda da cezalandırmaya imkan tanıyan düzenlemelere ihtiyaç vardır. Teşebbüse ilişkin hükümler, suçun tamamlanmış haline nazaran teşebbüs aşamasında kaldığı hallerde de cezalandırmaya imkan tanıdığı için genişletici bir etkiye sahiptir. Teşebbüs, diğer suç tiplerinde olduğu gibi maddi ve manevi olmak üzere iki unsurdan oluşmaktadır. 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca teşebbüs derecesinde kalan suçun maddi unsuru elverişli hareketlerle doğrudan doğruya suçun icrasına başlama ancak tamamlayamama, manevi unsuru ise suç işleme kastıdır. Öte yandan, teşebbüse ilişkin düzenlemeler 'Genel Hükümler' bölümünde düzenlendiğinden, kural olarak bütün suçlara teşebbüs mümkün olmakla birlikte, yapıları ve yasal düzenlemeler gereği bazı suçlara teşebbüs mümkün değildir.
Serbest meslek kazançlarının vergilendirilmesi

Serbest meslek kazançlarının vergilendirilmesine ilişkin hususlar Gelir Vergisi Kanunumuzun 65 ve devam eden maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre serbest meslek faaliyetinden elde edilen kazançlar, serbest meslek erbaplarının kazançtan ile kanunun özel olarak serbest meslek kazancı olarak belirttiği faaliyetlerin yürütülmesinden doğan kazançlar serbest meslek kazancıdır. Serbest meslek kazancının vergilendirilecek tutarı ulaşmak için öncelikle serbest meslek faaliyetinden elde edilen gelirden, faaliyet dolayısıyla yapılan giderler indirilerek gelirin safi tutarı bulunur. Bulunan bu safi tutardan ise kanununun izin verdiği indirimler yapılarak matraha ulaşılır. Serbest meslek kazançlarında, telif kazançları, dar mükellefler için sergi ve panayırlarda icra edilen faaliyetler sonucunda elde edilen kazançlar, serbest bölgeden elde edilen kazançlar, olağanüstü hal bölgesine alınan illerdeki faaliyetler neticesinde elde edilen kazançlar ve son olarak teşvik amacıyla verilen mükafatlar gelir vergisinden istisna edilmiştir. Bunun yanında sağlık memuru, ebe, rehber gibi serbest meslek erbaplarının kazançları GVK 66. maddede yer alan şartları taşımaları kaydıyla gelir vergisinden muaf tutulmuştur. Serbest meslek erbapları tüm gelir unsurlarından elde ettikleri gelirleri toplayıp, geçici vergi, stopaj, ve yabancı ülkelerde ödedikleri vergileri mahsup ettikten sonra, mart ayının 15. günü akşamına kadar vergi dairesine gelir vergisi beyannamelerini sunarlar. Bu beyannamenin elektronik ortamda gönderilmesi de mümkündür. Serbest meslek erbapları beyanname ile bildirdikleri gelirleri dolayısıyla hesapladıkları gelir vergisini biri mart diğeri temmuz ayında olmak üzere iki eşit taksit halinde öderler.
Hukuk Muhakemeleri Kanunu bakımından tahkime elverişlilik

Tahkim, geçmişşten günümüze uygulanan bir yargılamadır. Ancak her uyuşmazlık, tahkimle çözülememektedir. Bir uyuşmazlığın tahkim yoluyla çözülebilmesi için o uyuşmazlığın tahkime elverişli olması gerekmektedir. Ülkemizde, yabancı hukuk sistemlerinde ve milletlerarası tahkimde, tahkime elverişliliğe ilişkin düzenlemeler yer almaktadır. İç tahkimde buna ilişkin düzenleme, HMK'nın 408. maddesidir. Bu maddeye göre taşınmazın aynından doğan uyuşmazlıklarla, iki tarafın üzerinde serbestçe tasarruf edemediği uyuşmazlıklar tahkime elverişli değildir. Bunun yanı sıra, doktrin ve Yargıtay görüşleri doğrultusunda kamu düzenine aykırılık da bir tahkime elverişlilik engeli olarak kabul edilmektedir. Bu durum, tahkim yoluyla çözülebilecek uyuşmazlıkların kapsamını daraltmaktadır. Bu nedenle, kamu düzeni ile tahkime elverişlilik arasında bir ayrım yapmak gerekir. Diğer taraftan, bir uyuşmazlığın arabuluculuğa elverişli olması ancak tahkime elverişli olmaması, üzerinde durulması gereken bir konudur. Yargılamanın çeşitli aşamalarında, mahkeme önünde ya da hakem önünde tahkime elverişsizliğin re'sen mi dikkate alınacağı yoksa taraflarca mı ileri sürüleceği meselesi tartışmalıdır. Diğer taraftan mahkemenin ya da hakemlerin, tahkime elverişsizlik incelemesini nasıl yapacakları konusunda da farklı görüşler ileri sürülmüştür.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda konut dokunulmazlığının ihlali suçu

Bireyin hak ve özgürlükleri içerisinde yer alan ve uluslararası sözleşmeler ile güvence altına alınan konut dokunulmazlığı hakkı Anayasamızın 21. maddesi ile iç hukukumuzda koruma altına alınmıştır. Bu hakkın ihlali de TCK 116. ve 119. maddelerle cezai müeyyideye bağlanmıştır. Konut dokunulmazlığının ihlali, gerekçeye göre; 'kişinin kendisine özgü barış ve sükununu ve yuvasında ki yaşamının sulh ve selametle cereyanı için var olması gerekli güvenlik duygusunun sarsılmasını' ifade etmektedir. Bu suç tipiyle, yalnızca konut içerisindeki bireyin barış, güven ve huzur içerisinde yaşamını idame ettirmesi korunmamakta, konutun eklentisi ile işyeri ve eklentisi de ceza yaptırımı ile koruma altında olduğundan, bu yaşam alanlarındaki birey özgürlüğü de korunmaktadır. Bu çalışmada, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun düzenlendiği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116 ve 'Ortak Hüküm' başlığı altında düzenlenen 119. maddeleri, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 193 ve 194. maddelerindeki konut dokunulmazlığının ihlali suçunun eski hali incelenerek, teoride ve uygulamada öne sürülen görüşler ışığında açıklanacaktır. Konut dokunulmazlığının ihlali suçu 5237 sayılı TCK'nın 'Özel Hükümler' başlıklı ikinci kitabının 'Kişilere Karşı Suçlar' başlıklı ikinci kısmının 'Hürriyete Karşı Suçlar' başlıklı yedinci bölümünün 116. maddesinde, nitelikli hali de 119. maddesinde düzenlenmiştir. 765 sayılı TCK'da ise 'Cürümler' başlıklı ikinci kitabının 'Hürriyet Aleyhine İşlenen Cürümler' başlıklı ikinci babının 'Mesken Masuniyeti Aleyhinde Cürümler' başlıklı dördüncü faslının 193 ve 194. maddelerinde düzenlenmişti. Bu çalışma üç bölüm halinde hazırlanmış olup; birinci bölüm ile ulusal ve uluslararası belgelerde konut dokunulmazlığı hakkı, ikinci bölüm ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun konusu, unsurları, kusurluluğu kaldıran ve azaltan halleri, üçüncü bölümde konut dokunulmazlığının ihlali suçunun özel görünüş biçimleri, benzer suçlardan farkı, yaptırımı ve yargılaması incelenmiştir.
Karşılaştırmalı Hukukta ve hukukumuzda bilişim suçları

Hukuk, bilişim suçlarının hızına yetişememektedir. Bir hukukçunun bu hıza yetişmesi için bilişim suçlarının gelişimini dikkatle izlemesi gerekir. Bu çalışma, yargı düzenimizin bilişim suçları alanındaki yeniliklere ayak uydurmasını sağlamak için, Türk Ceza Hukuku'ndaki bilişim suçlarını incelemektedir. Çalışmada, bilişim özel hukukuna girilmemiştir. Bilgisayarlarda arama ve erişimin engellenmesi tedbirleri de çalışmamızın kapsamında değerlendirilmiştir. Bilişim suçlarıyla mücadelede bireylerin ve devletin alması gereken önlemler ve uluslararası işbirliğinin önemine değinilmiş, konuların öneminin anlaşılması için karşılaştırmalı hukuktan ve Avrupa Konseyi Siber Suçlar Sözleşmesi'nden de yararlanılmıştır.
Taşınmaz malikinin sorumluluğu

Tezimizin konusunu oluşturan ve Medeni Kanunun 656. ncı maddesinde düzenlenen 'Taşınmaz Malikinin Sorumluluğu' bahsini VII bölüm halinde incelemeye çalıştık. Birinci bölümde ; taşınmaz malikinin sorumluluğunun düzenleniş biçimini, niteliğini ve dayandığı esası inceledikten sonra, bu sorumluluğun 2872 sayılı Çevre Yasasında düzenlenen, çevrenin kirletilmesinden doğan sorumlulukla karşılaştırarak incelemeye çalıştık, ikinci bölümde; taşınmaz malikinin sorumluluğunun koşullarını iki başlık altında toplayarak, bu koşulların neler olabileceğini aydınlatmaya gayret gösterdik. Olumlu koşulların kapsamının ne olabileceğini belirlerken, M. K. m. 656 hükmünün, salt taşınmazlara uygulanabilir olup olmadığını, mülkiyet hakkının hangi hallerde aşılmış sayılıp sayılamıyacağını ve taşkınlığın belirlenmesinde rol oynayan M. K, 661. maddesinde öngörülen ölçütleri incelemeye çalıştık. Yine bu bölümde, sözleşmeden doğan sınırlamalara aykırılığın, doğal olaylar sonucu oluşan zararların, mülkiyet hakkının kötüye kullanılmasının ve hukuka uygun zarar verme olaylarının var olduğu durumlarda, M. K. m. 656 hükmü anlamında bir sorumluluğun doğup doğmadığını belirlemeye çalışarak, Hukuka uygun zarar verme durumlarında uygulama alanı bulan Fedakarlığın Denkleştirilmesi ilkesini inceledik. Yine, hukuka aykırılık sonucu oluşan zararın ya da zarar tehlikesinin, ne tarz bir nitelik taşıyabileceğini araştırmaya çalıştık. Sorumluluğun doğumu için uygun nedensellik bağının bir olumlu koşul olduğunu, ancak bu bağının varlığının mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru ve üçüncü kişinin kusurunun varlığı halinde, ortadan kalktığını, olumsuz koşulların içeriğinde gördük. Tezimin üçüncü bölümünde ise, M. K. m.656 hükmünde düzenlenen davaların taraflarını kimlerin oluşturabileceklerini incelerken, komşu kavramının kapsamını oluşturmaya çaba gösterdik. Birden fazla kişinin M. K. m.656, ya dayanabileceğini, somut olayda birden fazla sorumluluğun koşullarının gerçekleşebileceğini ve bu tür durumlarda, sorumlulukların yarışmasının söz konusu olabileceğini gördük. Yine bu bölümde, kimlerin pasif dava ehliyetine sahip olabileceklerini, bu arada Devlet ve diğer kamu tüzel kişilerinin M. K, m.656 ya tabi olup olamayacaklarını saptamaya çalıştık. Dördüncü bölümde $ M. K. m. 656 ile düzenlenen davaları incelerken, zararın oluşması halinde, tazminat davasını ve diğer durumlarda ne tür davaların açılabileceğini ve bu davaların içeriğinin ve istemlerinin neler olabileceğini belirlemeye çalıştık. Beşinci bölümde; ispat yükünü, altıncı bölümde dava konusunu oluşturan istemlerin zamanaşımına tabi olup olamıyacağını, yedinci ve sön bölümde ise, M. E, m. 656 uyarınca açılacak davalarda görevli ve yetkili mahkemeleri tespite çalıştık. Tezin bölümlerinde, diğer kusursuz sorumluluk düzenlemelerini yer yer karşılaştırarak, bazen de sorunların çözümüne ulaşmak amacıyla yer vermeye çalıştık.
Alternatif tıbbi yöntemlerden kaynaklanan hukuki sorumluluk

Bu tezde, yürürlüğe girmesi beklenen 'Geleneksel, Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Uygulamaları' olarak adlandırılan taslak yönetmeliğe göre hekimler tarafından uygulanma zorunluluğu bulunan on dört adet alternatif tıbbi yöntem ve mevcut mevzuata göre uygulayıcılarının hekim olması şartı aranmayan diğer alternatif tıbbi yöntemler ile belirtilen yöntemlerin uygulayıcıları ve yöntemlerin uygulandığı kurumlar hakkında genel bilgiler verilmiştir. Çalışmamızda ayrıca alternatif tıbbi yöntemlerin uygulanması sırasında ve uygulanması ile ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar nedeniyle açılacak davalarda, yöntemlerin uygulandığı kişilere, kurumlara ve hekimlere/uygulayıcılara düşen hak ve yükümlülükler incelenmiştir. Alternatif tıbbi yöntemin hukuk kurallarına ve tıp bilimi kurallarına aykırı olarak uygulanması nedeniyle zarar görenlerin hekimlere/uygulayıcılara ve uygulanan kurumlara yöneltecekleri davalarını hangi hukuki sebeplere dayandıracaklarının yanında, hangi mahkemelerde ve hangi sürelerde açacakları da belirtilmiştir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'na göre taksitle satım sözleşmesi

Taksitle satım sözleşmesi, tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerdendir. Tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde her iki tarafında, birbirlerine karşı asli bir borç yüklenmektedir. Dolayısıyla her iki tarafında, hem alacaklı hem borçlu durumundadır. Taksitle satım sözleşmelerinde satıcının, satılanı alıcıya teslim etme borcuna karşılık alıcı da, satım bedelini kısım kısım ödeme borcu altına girmektedir. Bu kapsamda taksitle satım sözleşmesi, kredili satımın türlerindendir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu taksitle satım sözleşmelerine, 818 sayılı Borçlar Kanunu'na nazaran daha geniş yer vermiş ve kapsamlı olarak ele almıştır. Bu düzenlemelerin, yasanın yakın bir zamanda yürürlüğe girmiş olması nedeniyle uygulamada nasıl sorunlar getireceği henüz tespit edilememiştir. Bu çalışmanın öncelikli amacı, taksitle satım sözleşmesine yeni getirilen hükümleri ayrıntılarıyla ele almak ve uygulamada oluşturacağı sorunları ve getireceği faydaları tespit etmektir.
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu çerçevesinde kaçakçılık fiilleri ve yaptırımları

Kaçakçılık kısaca yasadışı olarak mal ithali şeklinde tanımlanabilecektir. . Bu yasadışı fiil uyuşturucu gibi yasadışı ürünlere yönelik olduğu gibi mücevher, sigara gibi yasal ürünlere yönelik olarak yapılan ithalat veya ihracat fiillerini de kapsayıcı niteliktedir. Kaçakçılık ülkeler açısından karşımıza çıkan en önemli suç tiplerinden birisini teşkil etmektedir. Bu ülkeler kaçakçılık fiillerinin çeşitli tipleriyle karşı karşıya kalmaktadırlar. Buna örnek olarak uyuşturucu kaçakçılığı, silah kaçakçılığı, nükleer madde kaçakçılığı ve yasal malların kaçakçılığı verilebilir. Kaçakçılık fiilleri son yüzyılda teknolojideki ve sosyo-ekonomik ve politik alanlardaki gelişim ve değişiklikler çerçevesinde artış göstermiştir. Kaçakçılık oranlarındaki bu artış neticesinde hükümetler kaçakçılığı önlemeye ilişkin olarak tedbirler alma ihtiyacı hissetmişlerdir. Hükümetlerarası bu genel eğilime paralel olarak Türkiye'de de çeşitli yasal düzenlemeler yoluna gidilmiştir. tarihsel süreçte çeşitli kanunlar bulunmakla birlikte günümüz açısından çağa uygun olarak Türk Ceza Kanunu hazırlanmıştır. Yeni Türk Ceza Kanunu'nun hazırlanması da yeni bir kaçakçılıkla mücadele kanunu ihtiyacı doğurmuş ve 5607 sayılı yeni Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu yürürlüğe girmiştir. Bu tez çalışmasında özellikle kaçakçılık suçları ve kabahatleri incelemeye tabi tuttum. Kaçakçılık suçlarının ve kabahatlerinin çeşitleri ceza hukuku sistematiği çerçevesinde ele aldım. Konuya ilişkin olarak özellikle Amerikan Hukukunu da değerlendirmeye tabi tuttum. Çalışmamda Türk Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda yer alan suç ve kabahatleri ayrıntılı olarak ele aldım. Tez çalışması boyunca bu suçları ve kabahatleri şu metod çerçevesinde inceledim: Suç ve kabahatlerin konusu, hukuksal yarar, fail, mağdur, maddi unsur, manevi unsur, kusur, teşebbüs, iştirak, içtima. Aynı zamanda kaçakçılık suçlarında evrakta sahtecilik yapılmasını da bu kapsamda inceledim.
Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun taşınır eşyaya ilişkin teminat hukuku ve icra-iflas hukuku düzenlemeleri karşısında irdelenmesi

Kökeni Amerika Birleşik Devletleri olan finansal kiralama işlemleri, Avrupa ülkelerinde de uygulanmaktadır. Buna karşın, hukuksal özellikleri itibari ile Anglo-Amerikan hukuk sistemine uyumlu olan bu kurumun Kıta Avrupası hukuk sistemlerine entegrasyonu, bu sistemlerin belirli prensiplerini esnetmiş olması sebebiyle yoğun tartışmaları beraberinde getirmiştir. Finansal kiralama işlemleri, Türk Hukuku'nda 13.12. 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu ile düzenlenmiştir. Bu kanun 10.06. 1985 tarihli 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nu yürürlükten kaldırmıştır. Bu çalışmada Türk Hukuku'nda taşınır rehninin eşyanın teslimi şartına bağlı olarak kurulmasına ilişkin düzenleme, menkul ipoteği, üçüncü kişinin taşınır eşya üzerinde iyi niyetle ayni hak iktisabı, taşınır eşyada zilyetliğin ayni hakka karine oluşu, eşyaya bağlı borç kavramı gibi medeni hukuk prensipleri hem mülga Finansal Kiralama Kanunu hem de yeni Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu düzenlemesi çevresinde irdelenmiştir. Bunun yanında, borçlunun elinde bulunan taşınır malın haczi, istihkak iddiası, iflasın sözleşmeler üzerindeki etkisi gibi icra-iflas hukuku düzenleme ve kavramları da kanun düzenlemeleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeler sırasında mukayeseli hukuk dikkate alınmıştır. Yukarıda belirtilen amaç ve yöntemle hazırlanan çalışmamızda finansal kiralamaya ilişkin yürürlükte bulunan mevzuatın Türk hukuk sisteminin yukarıda ifade edilen belirli prensipleri ve kurumları ile uyumlu olmadığı hususu vurgulanmış ve buna ilişkin olarak öneri ve değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Rotterdam kuralları ve Türkiye açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada, denizyolu ile eşya taşımacılığını düzenleyen uluslararası sözleşmeler ele alınarak Rotterdam Kuralları'nın getirmiş olduğu yeni hükümler Lahey-Visby Kuralları ve Hamburg Kuralları ile karşılaştırmalı olarak ortaya konmaya çalışılmıştır. Genel kanı olarak Lahey-Visby Kuralları daha çok taşıyanlar lehine, Hamburg Kuralları ise daha çok taşıtanlar lehine kurallar içermektedir. Mevcut konvansiyonların yarattığı uygulamadaki farklılıklara son vererek deniz taşımacılığına uluslararası yeknesak kurallar getirmeyi ve günümüz modern taşımacılık sistemlerinin ihtiyaçlarını karşılamayı amaçlayan Rotterdam Kuralları'nın taşıyan ve taşıtan arasında sorumlulukların paylaşımı konusunda daha dengeli olduğu ve bu açıdan bakıldığında Lahey-Visby Kuralları ve Hamburg Kuralları'nın ortasında yer aldığı kanaati oluşmuştur. Uluslararası arenada taşıma ve taşıtma kapasitesi incelendiğinde taşıtan bir ülke olarak karşımıza çıkan Türkiye'de yürürlükte olan düzenlemenin taşıyanlar lehine hükümler içermesi ve Türkiye'nin ticaret yaptığı ülkeler arasında Rotterdam Kuralları'nı imzalamış ülkelerin bulunması sebebiyle konvansiyona taraf olmasa bile yürürlüğe girdiği anda uygulama alanına dahil olacağı göz önüne alınarak Türkiye'nin Rotterdam Kuralları'nı desteklemesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Tüketici işlemi, adi iş ve ticari iş ayrımı ve sonuçlar

Bir iş veya işlemin, tüketici işlemi, adi iş veya ticari iş olması, o işe uygulanacak hükümleri ve bu iş veya işlemlere ilişkin hukuki yaptırımları doğrudan etkilemektedir. Bu iş veya işlemlerin doğru bir şekilde tespiti kimi zaman güç olabilmektedir. Çoğu zaman bir iş, hem tüketici işleminin hem de ticari işin konusunu oluşturabilmekte, bu husus da uygulanacak hükümlerin tespitini güçleştirebilmektedir. Bu iş veya işlemler arasındaki ayrımın yapılabilmesi için, söz konusu iş veya işlemleri öncelikle iyi tespit etmek ve bu iş veya işlemlere bağlanan sonuçları iyi irdelemek gerekmektedir. Tezimizde, tüketici işlemi, adi iş ve ticari iş kavramları irdelenecek, bunlar arasındaki ayrım ve bu işlemlere bağlanan sonuçlar üzerinde durulacak ve tüketicilere sağlanan bir takım haklar incelenecektir.
Amasyalı Nuh B. Mustafa'nın Tenzihu'l-İmam Ebi Hanife Ani't-Türrehati's-Sahife eserinin tahkiki

Hicri dördüncü ve beşinci asırlarda mezhep ihtilafları ve mezhepte taassubunartmasıyla birlikte, mezhep imamları ve bazı müntesipleri yoğun biçimde eleştiri vekaralamaya hedef olmuşlardır. Bununla birlikte mezhep imamlarını müdafaa eden eserler kaleme alınmıştır. Araştırmamıza konu olan eser, Menakıb türü olarak bilinen bu çalışmalardan biridir. Eser, Ebu Hanife ile ilgili söylenen; hadise muhalefet ettiği, kıyasınassın önüne aldığı gibi eleştirilere cevap mahiyetindedir. Eleştiri ve karalamada aşırı gidilmesinin ve bu eleştirilere cevap teşkil eden eserler kaleme alınmasının sosyal, siyasi sebeplerinin yanında psikolojik nedenleri de vardır. Dinin ortaya çıkışıyla birlikte dört asrın, insan faktörünün psikolojik yansımaları ile birlikte analizi yapıldığında ilk dönemde dini yapıyıkabullenip-kabullenmeme, sonraki dönemde muhalefet edip-etmeme, bir sonraki dönemde tutuculuk-taassup aşamaları ile şekillendiği söylenebilir
Kat mülkiyetinde ortak gider

Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada 'Kat Mülkiyetinde Ortak Gider' konusu işlenmiştir. Sanayileşme ve kentleşme ile birlikte toplu halde yaşamın kaçınılmaz hale gelmesi sonucu Kat Mülkiyeti Hukuku son derece önemli hale gelmiştir. Ülkemizde Kat Mülkiyeti Kanunu ilk olarak 02.01. 1966 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kat Mülkiyeti Kanunu yürürlüğe girdiği tarih itibariyle günümüzün güncel ihtiyaçlarını tam anlamıyla karşılamaktan uzak kalmıştır. Bu sebeple yargısal içtihatlara, eksiklik ve boşlukları tamamlama konusunda çok sık başvurulmaktadır. Bu çalışmada yeri geldikçe uygulamada yaşanan aksaklıklara değinilmiştir. Çalışmamızda, Kat Mülkiyetinde ortak gider kavramı geniş olarak açıklanmış, ortak gider borcunu doğuran sebepler, kat maliklerinin ortak giderlerden sorumluluğunun kapsamı, ortak giderin ifası ve ifa edilmemesine bağlanan yaptırımlar incelenmiştir. Araştırmamız, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun ortak gider bakımından incelenmesi ve gerek uygulamadaki aksaklıklar ve gerekse kanundaki eksiklikler belirtilerek mümkün olduğunca konuya ilişkin fikirlerimizin açıklanması noktasında toplanmaktadır.
İslam Ceza Hukukunda bilinçli taksir ve olası kast hükümleri

Olası kast ve bilinçli taksir kavramları seküler anlamda hayatımıza yeni girmiş kavramlardır. Ancak bu kavramlar kasıt benzeri ve hakiki hata şeklinde İslam hukuku klasik kaynaklarında asırlar öncesinden beri yerini bulmuştur. Amacımız seküler hukukta yoğun bir şekilde tartışılan ancak modern İslam hukuku sahasında pek de derinlemesine incelenmeyen olası kast ve bilinçli taksir kavramlarını incelemektir. Ayrıca hem İslam hukuku hem de Türk Ceza Kanun'unu olası kast ve bilinçli taksir bağlamında mukayeseli olarak işleyip benzer ve farklı yönlerini ortaya koymaktır.
Dünya Fikrİ Mülkiyet Örgütü'nün hukukİ yapısı ve bünyesindeki tahkim sürecinin işleyişi

İletişim sektöründe yaşanan baş döndürücü gelişmeler, dünyayı küçük bir köye dönüştürürken başta ekonomi olmak üzere siyaset, ticaret ve bilim alanlarında toplumlar arası etkileşimi hızlandırmaktadır. Toplumlararası etkileşim, ilişkilerin karmaşıklığında bir takım uyuşmazlıklara teşnedir. Dünya ölçeğinde yaşanan teknolojik gelişmeler uluslararası ticareti de etkilemekte, gelişmeleri müteakiben uyuşmazlıklar da gündeme gelmektedir. Uluslararası unsurlu ticari uyuşmazlıkların çözümünde taraflar, zaman kaybına uğramaksızın adilane bir çözüm yoluna ihtiyaç duymaktadırlar. Fikri mülkiyet uyuşmazlıkları başta olmak üzere ticari uyuşmazlıkların çözümünde WIPO bünyesindeki tahkim süreci önemli bir yer tutmaktadır. Bu nedenle WIPO tahkim çerçevesinin ortaya konulmasında, gerek teori gerekse uygulama itibariyle, fayda mülahaza edilmektedir. WIPO tahkiminin işleyişi ve özellikleri ifade edilmek suretiyle taraflara diğer tahkim müesseseleri ile mukayese etme imkanı da sunulabilecektir. Tez çerçevesinde öncelikle WIPO'nun kuruluşu, statüsü, teşkilatlanma biçimi ve organları değinilecektir. WIPO'nun görev ve işlevleri takdim edildikten sonra WIPO bünyesinde uygulanan tahkim sürecine geçilmesi yöntem olarak benimsenecektir. Gittikçe önemi artan fikri mülkiyet konusundaki uyuşmazlıklar da dahil olmak üzere uluslararası ticari uyuşmazlıkların çözümünde göz ardı edilmemesi gereken bir alternatif olarak WIPO tahkim sürecinin işleyişinden bahsedilecektir. Dolayısıyla WIPO'nun hukuki yapısının incelenmesini müteakiben tahkimin işleyişinin anlatılması, sürecin açık bir biçimde anlaşılmasını sağlayarak hukuki ilişkinin ve çerçevenin net bir şekilde ortaya konulmasına hizmet edecektir. Nitekim WIPO Tahkim ve Arabuluculuk Merkezinin WIPO bünyesinde bir idari birim olarak örgütlenmesi, tespit edilen yöntemin uygunluğuna işaret etmektedir. Neticede teorik araştırmacılara ve uygulayıcılara çalışmalarında metodolojik çerçevesi netlik arz eden bir çalışma sunulacaktır.