turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Şekle aykırılık nedeni ile geçersiz taşınmaz satımlarında doğan Hukuk sonuçlar

Çalışmamızda taşınmaz satım sözleşmesi, unsurları, satım sözleşmesinin şekli, taşınmaz alım satımı için verilen vekaletin şekli, tapusuz taşınmazların satımı, taşınmaz satım sözleşmesinden başka taşınmaz mülkiyetini devir borcu doğuran diğer akitler ve haklar ile resmi şekle uygun yapılmamış taşınmaz satım sözleşmesinin geçersizliği, şekil şartı dışındaki diğer geçersizlik sebepleri ve halleri tezimizin birinci bölümünde inceleme konusu yapılmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise resmi şekle aykırı taşınmaz satım sözleşmesinin hukuki sonuçları, farklı görüşler de dikkate alınarak incelenmiş. BK. m. ll'deki 'sahih olmaz' ifadesi üzerinde durulmuştur. Yine şekle aykırı taşınmaz satım sözleşmesinde tarafların edimlerini ifa veya kısmen ifa edip etmemelerine göre geçersizlik müeyyidesinin sonuçları incelenmiştir. Daha sonra şekle aykırı yapılmış olan taşınmaz satım sözleşmesine geçerlilik kazandırılıp kazandırılamayacağı da MK. m.2'deki dürüstlük kuralı gereği, hakkın kötüye kullanılması yasağı, Venire Contra Factum Propium, Nemo Audıtur ilkeleri ve Culpa in Contrahendo ile akde geçerlilik kazandırılmasının mümkün olup olmadığı tartışılmış bu konudaki doktrindeki görüş ayrılıkları ile yargı kararları incelenmiştir. Akde geçerlilik kazandırılamadığı hallerde ise alıcının talep çeşitleri araştırılmış ve sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak ya da BK. m.41/ 2 uyarınca tazminat talep etme hakları yargı kararları ile birlikte incelenmiştir. Özetleyecek olursak; MK. m.706 ve BK. m.213 'te taşınmaz mülkiyetini devretmeyi amaçlayan sözleşmeler şekil şartına tabi tutulmuştur. Burada resmi şekilden amaç akdin resmi görevli tarafından resen düzenlenmesidir. Resmi 97 şekil şartına uyulmadan yapılan taşınmaz satım sözleşmesi geçersizdir. Ancak her durumda geçersizlik müeyyidesinin uygulanması MK. m.2 uyarınca adalet duygularını ağır derecede zarar verebilir. İşte bu gibi durumlarda tarafların edimlerini ifa edip etmemeleri de dikkate alınarak özel hallerin varlığı halinde akde geçerlilik sağlamak mümkündür. Buradaki özel durumları belirlemek ise her olayın gelişimine göre hukuki güvenliği tesis edecek olan hakimlere bırakılmalıdır. 98
Türk disiplin mevzuatının anayasal ilkeler açısından değerlendirilmesi

'Türk Disiplin Mevzuatının Anayasal İlkeler Açısından Değerlendirilmesi' adını taşıyan bu çalışmada, kamu görevlileri hakkında uygulanan disiplin hükümlerinin Anayasal ilkelere uygun olup olmadığı üzerinde durulacaktır. Bu inceleme yapılırken disiplin suç ve cezalarının Anayasal ilkeleri tüm mevzuat açısından incelenmek yerine, uygulamada daha geniş alanlara hitap eden mevzuat esas alınmıştır. Disiplin mevzuatı anayasal ilkeler açısından incelenirken ilk bölümde kavram olarak disiplin, disiplin suçu, disiplin cezası, disiplin suç ve cezalarına ilişkin genel ilkeler üzerinde durulmuş, disiplin hukuku ile ceza hukuku arasındaki benzer ve farklı özellikleri tartışılmış ve kamu görevlilerine uygulanan disiplin mevzuatından bahsedilmiştir. Tezin ikinci bölümünde, disiplin mevzuatına doğrudan uygulanabilecek kanunilik, savunma hakkı ve yargı denetimi ilkeleri; dolaylı olarak uygulanabilecek hukuk devleti, eşitlik, orantılılık ve başvuru yollarının gösterilmesi ilkeleri ile Anayasa Mahkemesi kararlarından çıkan yasama yetkisinin genelliği ve yürütme yetkisinin sınırlılığı ilkeleri üzerinde durulmuş, doktrindeki farklı görüşlerden bahsedilerek, yargı organlarının konuya yaklaşımı değerlendirilmiştir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Türk hukukunda sanatsal ifade özgürlüğü

Bu çalışma ile sanat özgürlüğünün Türk Hukuk Sistemi içerisindeki yerini ulusalüstü standartlara kıyasla tespit etmek ve sanat özgürlüğü hakkının çerçevesini ve sınırlandırılması sorununu ilgili ulusal mevzuat ve ulusal yargı makamlarının kararları ışığında tartışmak amaçlanmıştır.
İş sözleşmesinde iş görme ve ücret ödeme borçlarında temerrüt

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile 4857 sayılı İş Kanunu, iş sözleşmelerine bağlı ilişkileri içermektedir. Bu düzenlemelerin bir sonucu olarak borçlar hukukunun bir kısmında kanuni tabiri ile hizmet sözleşmeleri incelenirken iş hukukunda ise yine kanuni tabiri ile iş sözleşmeleri incelenmektedir. Her sözleşme ilişkisi, beraberinde taraflardan birine ya da hepsine çeşitli hak ve yükümlülükler yüklemektedir. İş sözleşmesi açısından ise asli edim yükümlülükleri işçi açısından iş görme iken işveren açısından ücret ödemedir. Sözleşmelerde her zaman taraflar üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmezler. Kimi durumlar hiç ifa edilmezken kimi durumlarda eksik ifa söz konudur. İfanın hiç yerine getirilmemesinin ise kendi içerisinde çeşitli sebepleri vardır. Bu sebeplerden biri ise ifanın zamanında gerçekleşmemesidir. Taraflardan birinin üzerine düşen edimi yerine getirmemesi hukukta temerrüt olarak adlandırılmaktadır. Sözleşme ile borçlunun yüklendiği edimin zamanında yerine getirmemesi ise borçlu temerrüdüdür. Hukuk düzeni, temerrüt durumunun meydana gelmesi durumunda buna çeşitli sonuçlar bağlamıştır. İş sözleşmesinin taraflarından hem işçi hem de işveren, çeşitli edimler bakımından temerrüde düşebilir. Bu çalışmada, işveren açısından en önemli edim yükümlülüğü olan ücret ödeme borcunda temerrüt hali ele alınacaktır. Ücret ödeme borcunda temerrüt açıklanırken öncelikle borçlu temerrüdü açıklanacak, daha sonra ücret ödeme borcundan ne anlaşılması gerektiğinin üzerinde durulacaktır. Daha sonra ise hangi hallerde işverenin temerrüde düşeceği tespit edilecek; akabinde işverenin temerrüdü sonucunda işçinin ne gibi hukuki yollara sahip olduğu açıklanacaktır. Bu çalışmada, işçi açısından en önemli edim yükümlülüğü olan iş görme borcunda temerrüt hali ele alınacaktır. İş görme borcunda temerrüt incelenirken öncelikle borçlu temerrüdü açıklanacak, daha sonra ise iş görme borcundan ne anlaşılması gerektiğinin üzerinde durulacaktır. Daha sonra ise hangi hallerde işçinin temerrüde düşeceği tespit edilecek; akabinde işçinin temerrüdü sonucunda işverenin ne gibi hukuki yollara sahip olduğu açıklanacaktır.
Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, mahzar ve sicil kavramları, İbn Maze'nin hayatı, ailesi, ilmi seviyesi, eserleri ve Hanefi mezhebindeki konumu hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde; her biri farklı fıkhi bir konuyu ele alan ve geçerli sayılan 63 mahzar ve sicil kaydı vardır. Bunlardan bazıları miras, şuf'a, icare, nikah akitlerini kapsamaktadır. Müellif, bu kayıtları ortaya koyarken önce mahzar kaydı, sonra sicil kaydı, ardından da varsa def kaydı şeklinde sıra takip etmiştir. Mahzarlar kayıt altına alınırken hüküm açıklanıncaya kadarki resmi olmayan kısım, kadıya yardımcı olacak şekilde kayda geçirilmiş ve burada genellikle farazi hukuk esas alınmıştır. Sicil kısmında ise, hüküm açıklanarak, dava resmiyet kazanmış ve hüküm taraflara bildirilmiştir. Bazı kayıtlarda da davalı, davacıya def davası açmıştır. Üçüncü bölümde, bir illet sebebiyle geçerli sayılmayan 66 mahzar ve sicil kaydı incelenmiştir. Burada, bir illet sebebiyle davacının iddiaları kabul edilmemiştir. Ancak kadı, def'e konu olan bu illet sebeplerini dikkate alarak hüküm vermiştir. Bu illet sebeplerini sonuç bölümünde maddeler halinde sıraladık. Çalışmada toplam 129 mahzar kaydı incelenmiş ve bunlar aynı zamanda tercüme edilmiştir. Bölüm tasnifi yapılmış, tercüme edilen metne azami ölçüde bağlı kalınmıştır. Çalışmamızda Karahanlılar dönemine ait olan eserde Arapça ve Farsça tercümesini sunmuş olduğumuz mahzar ve sicil kayıtlarının derli toplu olması açısından ilk mahzar kayıtları olduğunu düşünüyoruz. Yaptığımız araştırmalar sonucunda Osmanlı dönemi mahzar ve sicil kayıtlarıyla alakalı çalışmaların yapıldığı; fakat Karahanlılar dönemi ve öncesini (m. 840 -1212) kapsayan bir çalışmanın yapılmadığını gözlemledik. Sonuç ve değerlendirme kısmında ise, mahzar ve sicillerde önemli görülen hususları değerlendirip örnekleriyle birlikte aktararak çalışmaya son verdik.
حاشية ملا محمد الگردي على كتاب الأنوار للأردبيلي من أول كتاب البيع إلى نهاية كتاب الرهن دراسةً وتحقيقا

Mahtut ve fıkıh ilimleri ile bize intikal eden mahtut mirasın önemi kimseye meçhul değildir. Saygı ve takdiri hak eden ümmetler, miras ve ilimlerini koruyanlardır. Bununla birlikte miras, geleceğin inşasında birçok fayda sunmaktadır. Tezimiz, Şafii mezhebinde yazılmış ve Yusuf el-Erdebili'ye ait 'el-Envar li a'inali'l-ebrar' isimli kitabın şerhini ele almaktadır. Çünkü bu kitabı Kürt alim Mola Muhammed el-Gerdi şerh etmiş ve 'Haşiyetü Mola Muhammed el-Gerdi 'ala'l-envar'' olarak isimlendirmiştir. Bu kitaptan 'bey'' bölümünden 'rehn' bölümünün sonuna kadar tarafımdan tahkik edilmiştir. Mütevazı çalışmamız, İslam Hukuku ve Usulünde yüksek lisans düzeyini kazanmak amacıyla Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel İslam Bilimleri Bölümü İslam Hukuku anabilim dalına sunulmuştur. Tezimiz, önsüz, iki bölüm, sonuç ve kaynakçadan oluşmaktadır. Önsöz, kitabın metodu, bu konuyu seçmenin nedeni ve önemi, kitapla ilgili yapılan çalışmaları ve son olarak da tezin metodunu içermektedir. Birinci bölüm inceleme olup iki kısımdan oluşmaktadır. Birincisinde yazarın hayatı, eserleri, söz konusu eserde izlediği metot ve eserin kaynaklarından bir nebze söz ettik. İkinci kısımda ise tahkikte yapacaklarımı, kitabın ismi, müellife nispeti ve mahtutun vasıflarından söz ettim. İkinci bölüm ise tahkik edilmiş metinden oluşmaktadır. Bey' bölümünün başından rehn bölümünün sonuna kadar devam etmektedir. Bana ayrılan kısım 29.5 kitabeden oluşmaktadır. Şarih, Envar'ın şerhini bölüm ve kısımlara ayırmamakta, kitabın bölümlerine olduğu gibi bağlı kalmaktadır. Çalışma esnasında eserin metnini iyice kavradık. Esas aldığımız iki nüsha, en eski nüshalardan sayılmaktadır. Ayrıca iki nüshada yer alan bütün ayetlerin yerlerini, hadis ve alimlerin sözlerinin kaynaklarını gösterdik. Eserde geçen isimlerin biyografisi ve metin için gerekli olan diğer açıklayıcı notları da yazdık. Sonuç kısmında ise inceleme ve tahkikin en önemli sonuçlarını verdik. Bu çalışma vesilesiyle Yüce Allah'tan takva ve istikameti istemekteyim. Çalışmamın sadece ona mahsus olmasını dua etmekteyim. Onu yazan, danışmanlığı yapan, okuyan ve ondan istifade edenlere faydalı olmasını dilemekteyim. O, ne iyi mevla ve ne iyi yardımcıdır.
Konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona ermesi

Konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerinin sona erme halleri ile ilgili olarak; gerek genel kiraya ilişkin, gerekse kendisine özgü düzenlemeler mevcuttur. Bu kapsamda, hangi yapıların konut ve işyeri olarak değerlendirilmesi gerektiği tespit edilmeli ve konut ve işyeri kirası olarak değerlendirilen yapılara özel sona erme sebeplerine ilişkin hangi düzenlemeler bulunmakta, aynı zamanda genel kiraya ilişkin düzenlemelerin ne şekilde uygulanması gerektiği, sona erme hallerinin bildirim yoluyla veya dava yoluyla ne şekilde hangi hallerde kullanılabileceği, kiracıdan kaynaklanan sona erme halleri ile kiraya verenden kaynaklanan sona erme hallerinin kanunda ne şekilde düzenlendiğinin tek tek incelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir. Taraflardan birinin üstlenmiş olduğu yükümlülüğü yerine getirmemesi veya getirmekte gecikme göstermesi durumunda kira sözleşmenin karşı taraf açısından sona erdirme hakkı doğuracaktır. Bu çalışma kapsamında konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracının veya kiraya verenin hangi durumlarda, hangi şartlarda, hangi usul ile kira sözleşmesini sona erdirebileceği, sona ermenin sonuçları ayrıntısı ile irdelenmiştir.
Bakanlar Kurulu'nun oluşumu: Birleşik Krallık, Fransa, Türkiye ve Almanya örnekleri

Parlamenter ve yarı-başkanlık hükümet sistemlerinde yürütme organı, devlet başkanı ve bakanlar kurulundan oluşmaktadır. Parlamenter hükümet sistemlerinde bakanlar kurulu, yürütme organının parlamentoya karşı sorumlu olan; devlet başkanı ise sorumsuz olan kısmıdır. Çağdaş parlamenter sistemlerde yürütme organının güçlendirilmesi eğilimine paralel olarak, bakanlar kurulunun görev ve yetki alanı genişlemektedir. Bu nedenle, bakanlar kurulunun sistem içerisindeki etkinliği artmaktadır. Parlamenter hükümet sistemlerinde bakanlar kurulu, Başbakan ve bakanlardan oluşan kolektif bir kuruldur. Bakanlar kurulunun ilk unsurunu oluşturan Başbakan, anayasa hukukunun klasik teorisinde primus inter pares kabul edilmektedir. Fakat günümüz parlamenter sistemlerinde başbakan, gerek Bakanlar Kurulu üzerindeki belirleyici rolü, gerekse kamuoyundaki imajı nedeniyle bakanlar kurulunun kalbi haline gelmiştir. Başbakanın bu yeni konumu, siyasi koşullar ve başbakanı bakanlar karşısında güçlendiren anayasal hükümler tarafından desteklenmektedir. Bakanlar Kurulunun diğer unsuru olan bakanlar ise Başbakan tarafından atanmaktadır. Başka bir deyişle, bakanlar Başbakanın iradesinden doğmaktadır. Bu tezde önce yürütme organının yapısı, sonra da parlamenter sistemin uygulandığı ülkeler olan Birleşik Krallık, Türkiye, Almanya ve yarı-başkanlık sisteminin prototipi sayılan Fransa örnekleri üzerinden, bakanlar kurulunun yapısı, kurulması süreci ve bilhassa başbakanın hukuki ve siyasi konumu incelenmiştir.
İslam Hukukunda bilincin hak ve sorumluluklara etkisi

Psikolojinin ve felsefenin temel kavramlarından birisi olan bilinç, genellikle insanın kendisinin ve çevresinin farkında olması şeklinde tanımlanmaktadır. Bilinç kavramının çıkış noktası psikoloji ve felsefedir. Bununla beraber, bilincin hukuk ilminde de önemli bir yeri vardır. İslam hukukunda sıkça kullanılan akıl, temyiz gücü ve irade gibi önemli kavramlar bilinçle yakından ilişkilidir. Ayrıca uyku, rüya, hipnoz, baygınlık ve sarhoşluk gibi hukuki açıdan önemli sonuçlar doğuran pek çok kavram aslında bilincin değişik birer görünümünden ibarettir. Bilincin tam veya bozuk olmasının yanı sıra haram ya da helal yolla bozulmuş olmasının da önemli fıkhi etkileri vardır.
Göçmen kaçakçılığı suçu

Çok yakın bir geçmişşe kadar, Türkiye, uluslararası göç trafiğinde sadece kaynak ülke olarak kabul edilmekteydi. Bugün ise Türkiye'nin hem kaynak, hem hedef hem de transit ülke olduğu kabul edilmektedir. Göç akımlarını Türkiye'ye yönlendiren iki temel neden vardır. Bunlardan birincisi komşu devletlerde yaşanan siyasi çalkantılar sebebiyle, buralarda yaşayan insanların daha iyi bir yaşam şartları, güvenlik ve koruma arayışlarıdır. İkincisi ise Türkiye'nin coğrafi özellikleri gereği Doğu ile Batı ve Güney ile Kuzey arasında, özellikle Batıya ve Kuzeye göç etmek isteyen kişiler için bir köprü konumunda olmasıdır. İnsanları göç etmeye zorlayan temel sebepler, yoksulluk, eşitsizlik, eğitim eksikliği, siyasi değişimler ve ekonomik istikrarsızlıklar, küreselleşme ve bilgi teknolojisi ve belki de en önemlisi örgütlü suçlulukta yaşanan artıştır. Göçmen kaçakçılığı, doğrudan veya dolaylı olarak, mali veya diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir devlete yasadışı girişinin temini anlamına gelir. Yasadışı giriş ise giriş yapılan devletin yasal giriş için gerekli şartlarına uymaksızın, sınırı geçmek anlamına gelir. Göçmen kaçakçılığı daha çok bir suçluluk türü olarak ön plana çıkmasına rağmen, konuya ilişkin doktrinde yapılmış olan çalışmalarda bu konunun ahlaki, insan hakları, iş ve ekonomik, sağlık boyutları da ele alınmaktadır. Biz ise çalışmamız konunun ceza hukukunu ilgilendiren boyutunu incelemeye çalıştık. Konumuz oluşturan Göçmen Kaçakçılığı Suçu 5237 s. Türk Ceza Kanununun, Uluslararası Suçlar başlığını taşıyan İkinci Kitap, Birinci Kısmı, İkinci Bölümde Göçmen Kaçakçılığı ve İnsan Ticareti başlığı altında 79. madde olarak düzenlenmektedir. TV
Tacir bakımından ceza koşulunun indirimi ve geçersizliği

Sözleşme özgürlüğü ilkesi gereğince bir sözleşmenin tarafları, ceza koşulu kararlaştırabileceği gibi (TBK md. 179 -182), cezanın miktarını da serbestçe belirleyebileceklerdir. Ancak hakime aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indirme görev ve yetkisi verilmiştir (TBK md. 182, f. 3). Öte yandan tacir sıfatına sahip borçlu için ceza koşulunun aşırı olduğu iddiasıyla indirilmesini talep etme yasağı getirilmiştir (TTK md. 22). Çalışmamızda, ceza koşulu, aşırı olması durumunda indirilmesi ve borçlusunun tacir olması durumunda ceza koşulunun hüküm ve sonuçları incelenmiştir. Özellikle aşırı ceza koşulu karşısında tacirin durumu, ceza koşulunun geçersizliği ve indirilmesi imkanı ele alınmıştır. Birinci bölümde, giriş başlığı altında konuya genel olarak girilerek, çalışma ve bölümleri hakkında genel bilgi verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde, ceza koşulu kavramı, tarihsel kökeni, hukuki niteliği, unsurları, amaç ve işlevleri, türleri incelenmiş, benzer kurumlarla karşılaştırılmış, kusur ve zararla olan ilişkisi açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, aşırı ceza koşulunun indirilmesi kurumu incelenmiş (TBK md. 182, f. 3), bu çerçevede kurumun amacı ve hukuki niteliğine ilişkin görüşler açıklanmıştır. Aşırı ceza koşulunun hakim tarafından kendiliğinden indirilmesinin şartları ve buna dair usuli işlemler üzerinde durulmuştur. Tezin dördüncü bölümünde, borçlusunun tacir olması durumunda ceza koşulunun hüküm ve sonuçları incelenmiştir. Tacir borçlu için cezai şartın indirilmesini talep yasağının (TTK md. 22) dayanağı ve şartları açıklandıktan sonra tacirlerin ceza koşulunun hükümsüzlüğünü ve indirilmesini talep edebileceği haller incelenerek çalışmaya son verilmiştir.
İdari işlemde başvuru yollarının gösterilmesi

Dilşat. dari şlemde Başvuru Yollarının Gösterilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2007. Hak arama hürriyetini garanti altına almayı hedefleyen idari işlemde başvuru yollarının gösterilmesi ilkesi, genel kabul gören idari usul ilkelerinden birini oluşturmaktadır. Bu sebeple ilke, pek çok ulusal ve uluslararası metinde düzenleme konusu olmuştur. dari işlemde başvuru yollarının gösterilmesi ilkesi, ülkemizde henüz bir kanun tarafından genel olarak düzenlenmiş değildir. Ancak ilke 2001 yılında 4709 sayılı kanun ile Anayasamızın 40. maddesine eklenerek, hukuk sistemimizin parçası haline gelmiştir. Buna rağmen idari teşkilatımız ilkeyiuygulama konusunda direngenlik göstermektedir. Bu duruma gerekçe olarak, ilkenin uygulanmak için kanuni dayanak gerektirmesi gösterilmektedir. Oysa ki, Anayasamızın 11. maddesinde de belirtildiği üzere Anayasa hükümlerininbağlayıcılığı, ilkeyi düzenleyen 40. maddenin 2. fıkrasının açıklığı ve Anayasa kurallarının doğrudan uygulanma niteliği, kanuni bir düzenlemebeklemenin zaman kaybı anlamına geldiğini göstermektedir. Kaldı ki, mevzuatta bir düzenleme olmasa dahi, idari işlemde başvuru yollarının gösterilmesi hukuk devleti olmanın bir sonucudur. Çünkü hukuk devleti, bireylerin temel hak ve özgürlüklerini koruyan devlettir. dari işlemde başvuru yollarının gösterilmesi ilkesi de bu hürriyetlerden biri olan hak arama hürriyetini garanti altına almayı amaçlamaktadır. Bu tez idari işlemde başvuru yollarının gösterilmesi ilkesininuygulanmamasının yarattığı sorunlara dikkat çekmeyi ve ilkenin hukuk devletibağlamındaki büyük önemini vurgulamayı amaçlamaktadır.
Türk Medeni Hukukunda evlat edinme

İnsanlık tarihinin en eski kurumlarından biri olan evlat edinme, günümüze kadar çeşitli amaçlara hizmet etmiştir. Tarih boyunca kişiler, kimi zaman ekonomik kimi zaman siyasi kimi zaman da sosyal amaçlarla evlat edinmiştir. Evlat edinme, çocuğu olmayan ailelere ve aile sevgisinden mahrum olan çocuklara umut ışığı olmuştur. Çünkü evlat edinmeyle çocuk sahibi olmayan ya da olamayan kişilerin ebeveyn olma ihtiyacı karşılanırken, evlat edinilmek istenen kişinin de sıcak bir yuva hasreti giderilmektedir. Ayrıca bazı aileler çocuklarını her yönden sağlıklı yetiştiremediğinden bahisle çocuklarını evlat edindirmek istemektedirler. Çocuklarının maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılamakta zorluk çeken aileler, çoğu zaman Devlet eliyle çocuklarına sahip çıkacak aileler tarafından çocuklarının evlat edinilmesine rıza göstermektedirler. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 305- 320 hükümlerinde düzenlenen 'Evlat Edinme', dünyada ve Türk toplumunda giderek yaygınlaşan ve ihtiyaç duyulan bir kurum haline gelmiştir. Devlet koruması altına alınan çocuk sayısı her geçen gün artmaktadır. Korunmaya muhtaç erginler veya kısıtlılar, kimsesiz çocuklar evlat edinilerek mutlu ve huzurlu bir aileye kavuşmaktadır. Ailelerin de evlat sahibi olma oranı gittikçe düşmekte, çeşitli tedavi yöntemlerinin de sonuçsuz kalması nedeniyle evlat edinmeye olan ilgi artmaktadır. Bu gelişmeler evlat edinmenin toplumun önemli ihtiyaçlarından biri olmasına zemin hazırlamaktadır. Bu nedenle bu çalışma kapsamında evlat edinme kurumu ele alınacak ve çeşitli yönlerden incelenecektir. Kanunumuz küçüklerin evlat edinilmesini kural; erginler veya kısıtlıların evlat edinilmesini istisna olarak düzenlenmiştir. Bu nedenle çalışmamızın geniş bir bölümünde yer verdiğimiz küçüklerin evlat edinilmesine ilişkin şartların hangisinin ergin ve kısıtlılar için de ortak olduğu belirtilecektir. Erginlerin veya kısıtlıların evlat edinilmesine özgü şartlar da ayrıntılı olarak incelenecektir. Çalışmamızın birinci bölümünde evlat edinme kavramından, hukuki niteliğinden, tarihçesinden, türlerinden, fayda ve sakıncalarından ve benzer kavramlardan farkı açıklanmaya çalışılacaktır. İkinci bölümde evlat edinmenin şartları ortaya konmaya çalışılacaktır. Üçüncü ve son bölümde ise evlat edinmenin hüküm ve sonuçları, hükümsüzlüğü ve sona ermesinden bahsedilecektir.
Türk Hukukunda ve Avrupa Birliği direktiflerinde hayat dışı sigorta şirketlerinin denetimi

Tez çalışmasında, Türk sigorta mevzuatının Avrupa Birliği sigorta mevzuatıyla uyumlaştırılması çalışmaları kapsamında çıkarılan Sigortacılık Kanunu ve yeni tarihli yönetmelikler uyarınca hayat dışı sigorta şirketlerinin kurulma, faaliyete geçme, faaliyette bulunma ve sona erme süreçlerinde devlet tarafından denetlenmesi incelenmektedir. Sigorta, bireylerin birleştirilen riskleri dolayısıyla sigortalıların ödemeyi taahhüt ettikleri primlerin ortak bir fonda toplanmasıdır. Bireylerin ekonomik kayıplarını tazmin etmek üzere, karşılıklı ve eşit katılımları esasına dayanan bir sosyal gelişme olan sigorta kurumunun organizasyonu ekonomik ve sosyal yaşamda önemli işlevlere sahip bir faaliyettir. Milli servetin önemli bir bölümünü oluşturan sigorta fonlarının ülke ekonomisine yararlı şekilde kullanılması gerektiğinden, sigortacılık sektörünün üstlenmiş olduğu ekonomik ve sosyal fonksiyonları dolayısıyla titizlikle izlenmesi ve işleyişinde aksaklıklara izin vermeyecek bir yapıya kavuşturulması gerekmektedir. Bu bağlamda sigorta şirketlerinin hukuki yapıları ile finansal durumlarının denetimi kavramı gündeme gelmektedir ve bu hususta devlete önemli görevler düşmektedir. Devletin sigortacılık faaliyetleri üzerinde düzenleme ve denetleme yapması kaçınılmazdır. Devlet sigorta şirketlerinin denetlemesini, ticaret şirketlerine yönelik genel hükümlerden bağımsız özel hükümlerle düzenlemektedir. Tez konusu üzerinde Sigortacılık Kanunu, ilgili yönetmelikler ve Avrupa Birliği direktifleri esas alınarak çalışılmıştır. Tez çalışmasının birinci bölümünde denetim kavramı, amacı, sistemleri, şekilleri, Türk sigorta denetim mevzuatı, makamı, denetime yardımcı diğer kuruluşlarla, Avrupa Birliği sigorta mevzuatı, sigorta sektöründe denetim ele alınmaktadır. İkinci bölümde Türk hukuku ve Avrupa Birliği direktifleri uyarınca hayat dışı sigorta şirketlerinin kurulma, faaliyete geçme, faaliyette bulunma ve sona ermesinde denetimi incelenmektedir. Üçüncü bölümde Türk hukuku ve Avrupa Birliği direktifleri uyarınca hayat dışı sigorta şirketlerinin denetim esaslarının uyumlaştırılması değerlendirilmektedir. Tez çalışması konuya ilişkin varılan sonuçların tespiti ve önerilerin sunulması suretiyle neticelendirilmiştir.