turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İnovasyonun küçük ölçekli otel işletmelerinin performansına etkisi: Sultanahmet örneği

Yenilik, günümüzde işletmelerin yaşamını sürdürmesi ve rekabet edebilmesi için bir zorunluluk haline gelmiştir. Önceki yıllarda otel işletmelerindeki ürünlerin herhangi bir ayırt ediciliğindensöz etmek mümkün değilken, günümüzde yenilik düzeyi ne kadar yüksek ise tercih edilme oranı o kadar artmaktadır. Bu sebeple de kendini yenileyemeyen otel işletmeleri hızla çöküşegeçmektedir. Otellerin hem işletme performanslarını arttırması hem de rekabet üstünlüğü sağlayabilmesi için inovasyon uygulamaları yapmaları şarttır. Bu çalışmanın amacı, küçük ölçekli otel işletmelerinde inovasyon faaliyetlerinin işletme performansını ne yönde etkilediğini tespit etmek ve ne tür inovasyon uygulamalarındabulunduklarını analiz etmektir. Bu amaç çerçevesinde Sultanahmet ilçesindeki faaliyet gösteren küçük ölçekli işletmeler araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmanın yöntemi nitel araştırma yöntemine dayanmaktadır. Bu kapsamda araştırmada yarı yapılandırılmış mülakat tekniği kullanılmıştır. Toplamda 28 otel işletmesinden veriler elde edilmiştir. Araştırma verileri, bahsi geçen otel işletmelerinin üst düzey yöneticilerinden elde edilmiştir. Araştırmanın verileri içerik analizine tabi tutulmuştur. Yapılan görüşmeler müşteri memnuniyetinin sağlanmasının, hedef pazarın arttırılması ve tekrar tercih edilişin sağlanabilmesi için, bu tip otellerde daha çokönemsendiğini göstermiştir. Bu sebeple küçük ölçekli otel işletmeleri de yenilik uygulamalarınakatılmaktadır. Bu tip işletmelerin yaptığı inovasyon faaliyetlerinin genel olarak hizmetinovasyonları olduğu görülmektedir. Yapılan görüşmeler sonucunda küçük ölçekli otel işletmelerinde uygulanan inovasyon çalışmalarının işletme performansını olumlu yönde etkilediği kanaatine varılmıştır. Misafirlerintekdüzelikten sıkılması ve değişiklik arayışları küçük ölçekli otel işletmelerinde inovasyonutetiklemektedir. Bu sayede hedef pazar, müşteri memnuniyeti, çalışan memnuniyeti gibi işletme performansının subjektif olarak değerlendirilmesini sağlayan tüm etmenler de artış olduğu görülmektedir. Bu nedenle çalışmamız hem yapılan inovasyon türlerinin tespit edilmesi hem de inovasyon çalışması yapmak isteyen küçük ölçekli otel işletmeleri için öncül bir çalışma olmaktadır. Çalışmanın temel kısıtı, araştırmanın sadece küçük ölçekli otel işletmelerinde yapılmış olmasıdır. İleride bu çalışmaya benzer yapılacak çalışmalara öneri olarak üç, dört ve beş yıldızlı otelleri kapsayan araştırmalar yapılabilir.
Otel işletmelerinde örgütsel stresin işgören performansına etkisi: İstanbul'da faaliyet gösteren 5 yıldızlı oteller üzerine bir araştırma

Modern çağın görünmeyen hastalığı olduğu söylense de, aslında insan yaşamının bir parçası olarak tarih öncesi devirlerden bu yana var olduğu bilinen stres genel anlamda; örgütlerde memnun etmeyen durumlar karşısında fiziksel, zihinsel ve duygusal reaksiyon olarak tanımlanmaktadır. İşgörenler ve yöneticiler için önemli bir kavram olan performans ise; bir örgütün elinde bulunduğu kaynaklarını en doğru ve verimli şekilde kullanarak hedeflerine ulaşabilme yeteneği olarak düşünülmektedir. Çalışmanın amacı, örgütsel stresin İstanbul'da faaliyet gösteren beş yıldızlı otel işletmelerindeki önbüro, yiyecek-içecek ve kat hizmetleri departmanlarında çalışan işgörenlerin performansları üzerine etkisinin olup olmadığını tespit etmektir. Çalışmanın ilk bölümünde stres kavramı kuramsal bir çerçevede ele alınmıştır. Birincil veriler, anket tekniği kullanılarak elde edilmiş ve Bu anketlerin analizi yapılmıştır. Bu analiz sonucunda, örgütsel stres ile performans arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir ve örgütsel stresin performansı etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.
Bankacılıkta performans değerlendirme sistemi uygulamaları ve mobbing

Performans kişileri farklı kılmayı sağlamaktadır. Çalışanların kişisel niteliklerinin olumlu yönlü olması, onların performanslarının artış göstermesine neden olmaktadır. Ama her nitelik performansa aynı şekilde aksetmemektedir. Çalışanların örgütlerini benimseyen bir kişiliğe sahip olması, başkalarının zayıf ve eksik taraflarının anlayışla karşılanmasını sağlamaktadır. Bu kişiliklere sahip bireylerin, bireysel ilişkileri daha kuvvetli olmaktadır. Performans değerlendirmesi, örgüt açısından önem taşıdığı kadar çalışan açısından da değer taşır. Çalışanlar, özellikle başarılı olanlar, çalışmalarının karşılığını görmek isterler. Performans değerlendirme veya çalışma sürecinde çalışanlar, yöneticileri ya da iş arkadaşları ile çatışmalar yaşayabilir. Çatışmalar mobbing oluşumuna da neden olabilmektedir. Bu çalışmada bankacılıkta performans değerlendirme sistemi uygulamaları ve mobbing araştırılmıştır.
8 haftalık squat çalışmasının 100 metre sürat performansı üzerindeki etkisi

Bu araştırmanın amacı 8 haftalık squat çalışmasının 100 m. sürat performansı üzerinde etkisinin incelenmesidir. Araştırma grubunu 2007- 2008 Eğitim-Öğretim yılında Kırıkkale Üniversitesi Basketbol takımında oynayan 24 öğrenci oluşturdu. Deney grubu (n=12; yaş= 20,17 0,94 yıl; boy= 1,88 0,06 m.; va= 85,66 5, 79 kg) ve kontrol grubu (n=12; yaş= 19,58 0,90 yıl; boy= 1 ,90 0,06 m.; va= 87,66 5,41 kg.) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Araştırma grubunun 100 metre ön test ve son test sürat sürelerinin tespitinde Tümer elektronik tarafından geliştirilmiş fotosel aleti kullanılmıştır. Kontrol grubu, Kırıkkale Üniversitesi Basketbol takımının haftada 3 gün olacak şekilde teknik ve motorik özelliklerini geliştirici normal antrenman periyodlamasına uygun şekilde antrenmanlara katılmışlardır. Deney grubu ise bu antrenmanlarının dışında 8 haftalık piramidal metod ile hazırlanan squat çalışmasına katılmışlardır. Squat çalışma öncesi ve sonrası uygulanan ön test ve son test değerlerinin deney ve kontrol grubu arasındaki farklılığı tespit etmek için Mann Whitney U testi uygulanmıştır. Deney grubuna uygulanan 8 haftalık squat çalışmasının 100 m. sürat performansını geliştirmede etkili olup olmadığını tespit etmek için Wilcoxon işaretli sıralar testi uygulanmıştır. Kontrol grubunun 8 haftalık süre sonrasında ön test ve son test değerleri arasında farklılık için Wilcoxon işaretli sıralar testi uygulanmıştır. Mann Whitney U testi ve Wilcoxon işaretli sıralar testi için SPSS 10.0 Programı kullanılmıştır. Deney grubuna uygulanan 8 haftalık squat çalışması deney grubunun 100 m. değerlerini düşürmede etkili olduğu ve kontrol grubunun bu süre içersinde squat çalışma yapmaması sonucunda 100 m. sürat performanslarında farklılık olmadığı şeklinde yorumlanmaktadır. Sonuç olarak 8 haftalık squat kuvvet çalışması, sürat performansını olumlu etkilemektedir.
Feldenkrais Metodu ve farkındalığın oyuncunun performansına etkisi

Oyuncunun sanatını icra aracı bedenidir. Bu bağlamda, oyuncunun bedeni başta olmak üzere, tüm ifade araçlarını eğitmesi, geliştirmesi, güçlü ve çalışır durumda tutması gerekir. Bu nitelikler, performansının kalitesi açısından önem taşımaktadır. Oyuncunun hazırlığı, bireysel keşif süreciyle başlamalı, gelişim, değişim ve dönüşümle devam etmelidir. Oyuncu bu süreçte, malzemesi olan varlığıyla ilişkisini kuvvetlendirmelidir. Bu ilişki, oyuncunun kendisiyle derinden kuracağı bağlantıya ihtiyaç duyar. Bu açıdan oyuncunun farkındalığının geliştirilmesi önemli görülmektedir. Oyuncunun hazırlık ve performans sürecinde bu alanlarda öğrenmeye ve gelişmeye ihtiyacı vardır. Bu konuda oyuncuya yol gösterecek birçok yöntem ve çalışma disiplini bulunmaktadır. Bunlardan biri olan, Feldenkrais Metodu, belirtilen alanları bünyesinde barındıran bir metot olarak görülmektedir. Çalışmada, farkındalığın güçlendirilmesinde metodun önermesi olan, hareketten yola çıkılmasının etkilerine odaklanılmıştır. Feldenkrais Metodu'nun incelenmesi, farkındalık ve oyuncunun performansı üzerine kurulu bu çalışmanın, bu alanda oyunculuk çalışmalarına katkı sağlaması hedeflenmektedir.
İlk halka arzın şirketlerin finansal performansı üzerindeki etkisi: Borsa İstanbul üzerine bir araştırma

Küresel ekonomik koşullarda şirketlerin kurumsallaşması ve tanınırlığı açısından halka arz kavramının önemi giderek artmaktadır. Hisse senetleri açısından birincil piyasa niteliğinde olan ilk halka arz sürecinde şirket performansı yatırımcıları yakından ilgilendirmektedir. Bu çalışmada 2003- 2011 yılları arasında Borsa İstanbul'da İHA'sı gerçekleştirilen 38 şirketin finansal performansı ile İHA'sı arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışmada medyan değişim analizi ve panel veri analizi olmak üzere iki farklı yöntem kullanılmıştır. Çalışma sonunda şirketin finansal performansının İHA öncesi yıla göre İHA yılında ve İHA'dan sonraki yılda düştüğü sonucuna varılmıştır.
Performans değerlendirme yöntemlerinin eleştirisel gözden geçirilmesi ve en uygun yöntemin tespiti için AHP-TOPSIS uygulaması

Karar verme, yaşamımızın her aşamasının vazgeçilmez bir parçası ve sürekli karşımıza çıkan bir olgudur. İnsanlar karar verirken çeşitli sorunlarla karşı karşıya kalmaktadırlar. Bu sorunların çözümünde çok amaçlı karar verme yöntemleri günümüzde yaygın olarak kullanılmaktadır. İşletmelerde performans değerlendirme yöntemlerinden hangisinin tercih edileceği bir karar verme süreci olarak karşımıza çıkmaktadır. Karar verme durumunda kalan yöneticiler performans değerlendirme yöntemleri seçiminde çok amaçlı karar verme tekniklerinden AHP ve TOPSİS' i uygulayabilirler. Bu çalışmada AHP ve TOPSİS'i günümüzde en fazla kullanılan performans değerlendirme yöntemlerinin seçim sürecinde bir araç olarak görülerek bu yöntemlerin birer uygulaması yapılmıştır.
Tam squat hareketinin itme evresindeki kinetik - kinematiklerin sprint ve sıçrama performansı ile ilişkisi

Bu araştırmanın amacı; tam squat hareketinin itme evresi esnasındaki kinetik - kinematiklerin sprint ve sıçrama performansı ile ilişkilerini araştırarak hangi değişkenin hangi yüklenme yoğunluğu ile ilişkili olduğunu belirlemektir. Bu amaçla, araştırma grubunu farklı spor branşlarında mücadele eden ve çalışmaya gönüllü olarak katılan 32 erkek amatör sporcu oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak; boy - kilo ölçüm cihazı, smith makine, serbest ağırlıklar, T-Force dinamik ölçüm sistemi, fotosel ve bir şeritmetre kullanılmıştır. Bu araştırmanın veri toplama süreci 3 farklı dönemde tamamlanmıştır. İlk dönemde, deneklerin fiziksel özellikleri ile tam SQ hareketindeki bir tekrarlı maksimal (1TM) kuvvet değerleri belirlenmiş ve 1TM değerlerinin farklı yüzdelerine (% 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100) karşılık gelen ağırlıklar hesaplanarak kaydedilmiştir. İkinci dönemde, 1 TM'nin farklı yüzdelerindeki ağırlıklarda deneklere tam SQ hareketi yaptırılmış ve itme evresinin kinetik - kinematikleri belirlenmiştir. Üçüncü dönemde ise deneklere 5 - 30 metre sprint ve dikey sıçrama testleri uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistikler, korelasyon analizi ve bağımlı gruplar için tek yönlü varyans analizi yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre; relatif yük (% 1TM) ile güç, hız ve kuvvet parametreleri arasındaki en güçlü ilişkinin ortalama güç (OG; r = ,218), ortalama itme hızı (OİH; r = - ,968) ve ortalama kuvvet (OK; r = ,907) ile elde edildiği sonucuna ulaşılmıştır. 5 metre sprint zamanı ile 1 TM'nin % 40 - 70'inde yapılan tam SQ hareketinin itme evresindeki OG ve zirve güç, % 70'indeki ortalama itme gücü ve farklı yüklerde uygulanan tam squat hareketinin itme evresi esnasındaki kuvvet parametrelerinin çoğunun ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 30 metre sprint zamanı ile 1 TM'nin % 40 - 70'indeki OG, % 40 - 60'ındaki ZG ve zirve hız ile % 60'ındaki zirve kuvvet değerlerinin ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca farklı yüklerdeki tam SQ hareketinin itme evresi esnasındaki güç, hız ve kuvvet parametrelerinden hiçbirinin dikey sıçrama mesafesi ile ilişkili olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
The effect of problem-based learning on the elementary school students achievement in genetics

Bu çalışmanın amacı, öğrencilerin ön bilgi ve ön performans becerileri, mantıksal düşünme yetenekleri ve öğrenme yaklaşımları kontrol altındayken probleme dayalı öğrenme modeli ve geleneksel fen öğretim yönteminin öğrencilerin akademik başarısına ve performans becerilerine olan etkisini incelemektir. Çalışmanın örneklemini Ankara ilinde bir ilköğretim okulunda okuyan 192 sekizinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Deney ve kontrol grupları 2 ayrı öğretmenle eğitim gören 4 sınıftan rasgele seçilmiştir. Konular deney grubunda probleme dayalı öğrenme modeli ile işlenirken, kontrol grubunda geleneksel fen öğretim yöntemi ile işlenmiştir. Deney grubundaki öğrenciler konuları iyi yapılandırılmamış, gerçek hayata dayalı problemler doğrultusunda grup içersinde ve aynı zamanda bireysel çalışarak öğrenirken, kontrol grubundaki öğrenciler konuları öğretmen açıklamaları ve ders kitaplarına dayalı olarak öğrenmişlerdir. Öğrencilerin ön bilgilerinin ve performans becerilerinin, mantıksal düşünme yeteneklerinin ve öğrenme yaklaşımlarının belirlenebilmesi için ön test olarak sırasıyla Genetik Başarı Testi, Mantıksal Düşünme Yetenek Testi ve Öğrenme Yaklaşımı Ölçme Testi uygulanmıştır. Uygulamalardan sonra PDÖ ve GFÖ yöntemlerinin öğrencilerin akademik başarılarına ve performans becerilerine olan etkisini karşılaştırabilmek için Genetik Başarı Testi son-test olarak tekrar uygulanmıştır. Probleme dayalı öğrenme modelinin ve geleneksel fen öğretim yönteminin öğrencilerin Genetik konusundaki akademik başarılarına ve performans becerilerine olan etkisini incelemek için Ortak değişkenli çok yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Öğrencilerin ön bilgi ve ön performans becerileri, mantıksal düşünme yetenekleri ve öğrenme yaklaşımları analize ortak değişkenler olarak atanmıştır. Çalışmanın sonuçları öğrencilerin akademik başarısının ve performans becerilerinin ölçülmesini amaçlayan Genetik Başarı Testinde PDÖ öğrencilerinin GFÖ öğrencilerinden daha yüksek bir ortalamaya sahip olduklarını göstermiştir. Bu durum, PDÖ öğrencilerinin genetik konularını GFÖ öğrencilerine kıyasla daha iyi öğrendiğini ve verilen problemdeki gerekli bilgilerin kullanımı, belirsizliklerin ortaya konması, kavramların organize edilmesi ve bilgilerin yorumlanması gibi beceriler açısından daha başarılı olduğu ortaya çıkmıştır.
Keman eğitiminde mikro öğretim yöntemine dayalı uygulamaların öğrenci performansına ve tutumuna etkisi

Bu araştırmanın amacı; keman eğitiminde gerçekleştirilen mikro öğretim yöntemine dayalı uygulamaların, keman çalmaya yeni başlayan öğrencilerin performansları ve keman dersine yönelik tutumları üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırmanın yürütülmesinde, son test denkleştirilmemiş gruplu desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Diyarbakır Güzel Sanatlar Lisesi Müzik Bölümü, 2015- 2016 eğitim öğretim yılı güz dönemi 9. sınıf (n=16) keman öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, 'Keman Dersi Performans Değerlendirme Formu' ve 'Keman Dersine Yönelik Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışma grubunu oluşturan öğrenciler, kura yoluyla deney ve kontrol gruplarına ayrılmışlardır. Araştırmacı tarafından on hafta boyunca ve haftada iki ders saati süresince, deney grubuna (n=8) mikro öğretim yöntemine dayalı keman eğitimi, kontrol grubuna (n=8) ise klasik yönteme dayalı keman eğitimi uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS for Windows 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda; Deney grubuyla 10 hafta süresince gerçekleştirilen mikro öğretim yöntemine dayalı uygulamalarda kazandırılması hedeflenen öncelikli beceri puanları arasında özellikle 5. haftadan sonra anlamlı farklılıklar olduğu, Keman eğitiminde mikro öğretim yöntemine dayalı uygulamaların gerçekleştirildiği deney grubu öğrencileri ile klasik yönteme dayalı uygulamaların gerçekleştirildiği kontrol grubu öğrencilerinin, son test tempo ve deşifre beceri puanları arasında anlamlı bir farklılık olmadığı ancak, duruş ve tutuş, sağ el/ sol el tekniği, müzikalite ve toplam beceri puanları yönünden, deney grubunun lehine anlamlı farklılık olduğu, Keman eğitiminde mikro öğretim yöntemine dayalı uygulamaların gerçekleştirildiği deney grubu öğrencileri ile klasik yönteme dayalı uygulamaların gerçekleştirildiği kontrol grubu öğrencilerinin, keman dersine yönelik tutum puanları arasında anlamlı bir farklılık olmadığı sonuçlarına ulaşılmıştır.
4+1 Planlı Yazma ve Değerlendirme Modeli'nin ortaokul sekizinci sınıf öğrencilerinin performans görevlerini hazırlamalarına etkisi

Bu çalışmada, süreç temelli yazma modellerinden biri olan 4+1 Planlı Yazma ve Değerlendirme Modeli'nin ortaokul 8'inci sınıf öğrencilerinin performans görevlerini yapmaya etkisi incelenmiştir. Araştırmada ön test-son test kontrol gruplu deneysel modelin yanında nitel araştırma yöntemlerinden görüşme kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Ankara'da bulunan Hacı Bektaş-i Veli Ortaokulunda öğrenim gören 164 8'inci sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada deney grubu öğrencilerinin yazma çalışmaları 4+1 Planlı Yazma ve Değerlendirme Modeli'ne göre haftada iki saat olarak düzenlenmiş, kontrol grubu öğrencilerinin derslerinde ise Türkçe Dersi Öğretim Programı'na göre yazma çalışmaları yapılmıştır. Uygulama 12 hafta sürmüştür. Araştırmada veri elde etmek için Karatay (2011b) tarafından geliştirilen 4+1 Planlı Yazma ve Değerlendirme Ölçeği ile Tutum Ölçeği'nin yanı sıra araştırmanın nitel bölümünde kullanılan tek görüşme sorusu kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; deney grubu öğrencilerinin ön test-son test planlı yazma becerileri arasında anlamlı bir farkın olduğu, deney ve kontrol grubu öğrencilerinin son test planlı yazma becerileri arasında anlamlı bir farkın olmadığı ancak yazma sürecinin planlama aşamasına ilişkin deney grubunun lehine anlamlı bir farkın olduğu, kontrol grubu öğrencilerinin ön test-son test planlı yazma becerileri arasında anlamlı bir farkın olmadığı, deney grubu öğrencilerinin ön test-son test yazılı anlatım tutumları arasında anlamlı bir farkın olmadığı, kontrol grubu öğrencilerinin ön test-son test yazılı anlatım tutum puanları arasında anlamlı bir farkın olmadığı, deney ve kontrol grubu öğrencilerinin son test yazılı anlatım tutumları arasında anlamlı bir farkın olmadığı belirlenmiştir. Deney grubu öğrencilerinin 4+1 Planlı Yazma ve Değerlendirme Modeli uygulamaları bittikten sonra uygulanan yazma modeli ve yazılı anlatım ile ilgili görüşlerinden; %76,8'inin çalışmayı kendisi için faydalı bulduğu, %12,1'inin çalışmayı kendisi için faydalı bulmadığı ve %10,9'unun kararsız kaldığı tespit edilmiştir.
Keman çalmada doğaçlama çalışmalarının öğrencilerin müzikal yaratıcılık ve keman çalma performansları üzerindeki etkileri

Bu araştırmanın amacı; Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalları'nda Bireysel Çalgı Eğitimi adı altında uygulanan derslerin, Keman Eğitimi boyutunda, planlı doğaçlama etkinlikleri dahil edilerek, eğitim süreci sonunda öğrencilerin müzikal yaratıcılık ve keman çalma performansları üzerinde fark oluşturup oluşturmadığını incelemektir. Araştırma kapsamında Buca Eğitim Fakültesi örneğinde, Müzik Eğitimi Anabilim Dalı'nda öğrenim gören; deney grubu 8, kontrol grubu 8 olmak üzere toplam 16 öğrenci ile çalışma yapılmıştır. Araştırmada, betimsel ve deneysel yöntem bir arada kullanılmıştır. Betimsel kısımda, keman öğrencilerinin müzikal yaratıcılık düzeylerinin belirlenmesi için; 'Sesler ve Sözcüklerle Yaratıcı Düşünme' testi, çalgı performans düzeylerinin belirlenmesi için; 'Bireysel Çalgı Eğitimi Keman Dersi Performans Ölçme Aracı' uygulanmıştır. Araştırmanın deneysel kısmında; Robidas (2011) tarafından doğaçlamanın keman eğitimine dahil edilmesini kolaylaştıracak didaktik bir araç olarak tasarlanmış prototip içerik temel alınarak, uzman görüşleri doğrultusunda hazırlanan 12 haftalık doğaçlama ders etkinlik planı deney grubuna uygulanmıştır. Deney süreci tüm denekler için ayrı ayrı olmak üzere, ilk haftadan son haftaya gelişimsel süreci de ortaya koyacak şekilde görüntülü ve sesli kayıt altına alınmıştır. Yapılan analizler sonucunda: (1) Araştırma öncesinde bireysel çalgı keman dersine devam eden öğrencilerin müzikal yaratıcılık ve keman çalma performansı boyutunda, deney ve kontrol grubu bazında farklılık göstermedikleri, (2) araştırma içerisinde yapılan doğaçlama çalışmalar sonunda, deney ve kontrol grubu öğrencilerinin müzikal yaratıcılık, keman çalma performansı açısından farklılaştığı, (3) doğaçlama çalışmalara katılan deney grubu keman öğrencilerinin tümünün müzikal yaratıcılık düzeylerinde eğitim süreci sonunda gelişme görüldüğü, (4) doğaçlama çalışmalarına katılmayan kontrol grubu keman öğrencilerinde araştırma sonunda müzikal yaratıcılık boyutunda bir ilerlemenin olmadığı, (5) deney grubundaki keman öğrencilerinin tümünde, doğaçlama eğitiminin keman çalma performansı üzerindeki olumlu etkilerinin on iki haftalık süreç içerisinde, altıncı haftada yapılan değerlendirmeler de dikkate alınarak sürekli gelişme gösterdiği,(6) doğaçlama eğitimi almayan keman öğrencilerinin keman çalma performanslarında on iki haftalık süreç içerisinde, altıncı haftada yapılan değerlendirmeler de dikkate alınarak bir farklılaşmanın olmadığı belirlenmiştir.
The effect of extra balance training on performance factors in soccer

Bu çalışmanın amacı, 13-14 yaş grubu futbolcularda 8 haftalık ekstra denge antrenmanlarının futbolda performans faktörlerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde Göktürk Saray Futbol Kulübünde futbol eğitimine devam eden 13-14 yaş grubu 25 lisanslı futbolcu oluşturmuştur. Katılımcılar, deney grubu ve kontrol grubu olarak toplam 2 gruba kasıtlı olarak ayrılmışlardır. Öncelikle her iki gruba da ön testler uygulanarak durum tespiti yapılmıştır. Daha sonra deney grubundaki 13 sporcuya haftada 3 gün olmak üzere 8 haftalık ekstra denge antrenman programı uygulanmıştır. Denge antrenmanları sporcular rutin futbol antrenmanlarına devam ederken, bu antrenman programına ek olarak uygulanmıştır. Antrenmanlar 5 dk. ısınma, 20 dk. ana bölüm ve 5 dk. soğuma olacak şekilde toplamda 30 dk. olarak planlanmıştır. Deneklere 8 hafta süren ekstra denge antrenmanı öncesi ve sonrası flamingo denge testi, sırt ve bacak kuvvet testi, şut isabet testi, uzun pas testi, ayak ile top sektirme testi, top kontrolü ve pas alışverişi testi, top ile koşular testi uygulanmıştır. Verilerin karşılaştırılmasında SPSS 23 paket programı kullanılmıştır. Flamingo Denge değerleri ile diğer tüm değişkenlerin ilişkisini incelerken pearson korelasyon testi uygulanmıştır. Ön test ve son test ölçümleri karşılaştırılırken normal dağılım gösteren veriler için Paired Samples T-Test, normal dağılım göstermeyen veriler için Wilcoxon Signed Ranks Test uygulanmıştır. Gruplar arası karılaştırmalarda normal dağılım gösteren veriler için Independent Samples T-Test, normal dağılım göstermeyen veriler için Mann Whitney U Testi uygulanmıştır. Yapılan ölçümler sonucunda deney grubunda denge, bacak kuvveti, top kontrolü ve pas alışverişi, serbest top sektirme, top ile koşu, uzun pas sağ ve sol ayak testlerinin sonuçlarında önemli ölçüde gelişme tespit edilmiştir.(P<0.05). Sırt kuvveti ve şut isabeti testlerinde herhangi bir gelişim tespit edilememiştir. Sonuç olarak, ekstra denge antrenmanları sporcuların dengesinin gelişimine ve futbolda performansı belirleyen faktörleri geliştirmede olumlu yönde katkı sağlamaktadır.
Nakliye firmalarında eğitimin performansa etkilerinin araştırılması

Bu araştırmada, nakliye firmalarında eğitimin performansa etkilerinin incelenmesi amacıyla, Türkiye'de kara nakliyesi sektörünü kapsayan bir anket çalışması yapılmıştır. Araştırma sonuçlarının Türk nakliye sektöründe daha geniş bir alanı yansıtması açısından kara nakliyesi yapan firmaların sürücülerine aldırdıkları oryantasyon, mesleki yeterlilik, emniyetli sürüş teknikleri, kaymama, devrilme, ekonomik araç kullanımı, yangınla mücadele, yorgunlukla mücadele, ilk yardım, yol-güzergah analizi, ADR, emniyetli dolum-boşaltım ve ürün bilgisi gibi eğitimler ve bunların kaza, sürücü devir hızı, nakliye birim maliyetleri, araç bakım giderleri, sabit maliyetler, yakıt giderleri, müşteri memnuniyeti, geç/hatalı teslimat gibi belirlenen performans kriterleri üzerine etkileri incelenmiştir. Araştırma sonunda, sürücü eğitimlerinin nakliye firmalarında performansı olumlu yönde etkilediği, bununla beraber belirli eğitimlerin bazı performans kriterlerinde daha etkili olduğu gözlenmiştir.