turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1948-1983 dönemi Türkiye-İsrail siyasi ilişkileri

Türkiye, Sevr Anlaşmasını tanımayarak, Kurtuluş Savaşı mücadelesi sonrası, Lozan Anlaşması ile meşruiyetini elde etmiştir. Türkiye, jeopolitik konumunun kendisine verdiği avantajların farkındadır. Soğuk savaş esnasında bu avantajını kullanma yeteneği fazla yoktu. Bu jeopolitik konum, uluslararası arenada Türkiye'ye çok yönlü politikalar üretme olanağı sunmaktadır. Güçlü Türkiye'nin, Ortadoğu ve Avrasya ekseninde Jeopolitik oyuncu olma ihtimali rakiplerini tedirgin etmektedir. Türkiye büyük jeopolitik oyuncu olabilmek için, gayretlerini ve ittifak arayışlarını iç barışının üzerine bina etmek istemektedir. Türkiye kendine özgü ve yalnız politikasını tüm Sevr komplolarına rağmen sürdürmektedir. İsrail ise siyasetinin kaynağını Tevrat'tan besleyen Siyonizm ile Batı'nın tam desteğini arkasına alarak, Ortadoğu coğrafyasına eklemlendiği günden beri sorunların temel kaynağı olarak dünyayı tedirgin bırakmaya devam etmektedir. Herkese ve her şeye rağmen bildiğini okumak isteyen İsrail kendisine dur denilmesine alışık değildir. Avrasya pazarları Ortadoğu enerji kaynaklarının cazibesinin ötesine geçmeye başladığından beri, İsrail bölgede jeopolitik yalnızlık hissetmekte ve Batı'nın kendisine olan desteğinin devam edip etmediği kuşkusuna kapılmaktan geri duramamaktadır. Bu sorgulamanın Batı'ya dönük bir tepkiye yol açmasından endişe duyulmaktadır.1948- 1983 yılları arası dönemde Türkiye-İsrail arasında kurulan siyasi ilişkilerinin, arabulucularının ve sebeplerinin aranmasına yukarıdaki temel jeopolitik fikirlerden hareketle yola çıkılmıştır. Bu çalışma sonucunda; Türkiye ve İsrail siyasi ilişkilerinin kesintiye uğradığı dönemlerde, istihbarat ve ekonomik ilişkilerin ters ilişkili olarak yoğunluk kazandığı nesnel yargısına varılmıştır.
İkincil veriler kullanılarak ihracat pazar araştırması yapılması: Gıda sanayinde kullanılan fırınlar (841720) için bir araştırma

Dünyanın en önemli amaçlarından biri olan dünya sahnesinde her geçen gün artan Türkiye, kalkınma inisiyatifini tamamlayan gelişmiş ülkelerde refah seviyesini yakalayabilecektir. Ekonomik kalkınmaya dayanan bu gelişim hareketini en önemli unsurlardan biri, dengeli ve sürdürülebilir bir dış ticarettir. Dünya ile entegre bir ekonomik politika uzun vadeli büyüme değildir. Olumlu bir dış ticaret hedefi ile tüm ülkeler refah ve gelişimini garanti etmek istemektedirler. Dünya ticaretinde gelişmiş ülkelerin payını dikkate alarak, gelişiminde dış ticaretin önemi görülebilir. Ulusal ekonomilerde birçok olumlu etkiye sahip olan ihracat, tüm ülkeler tarafından teşvik edilir. Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelere ihracat, kalkınma süreci gerekli yatırım ve ara mal ithalatı, yabancı para eksikliği hoş geldiniz çekmeye yardımcı olur. Türkiye'nin önde gelen sektörlerinden biri olan gıda endüstrisi, öncelikle istikrarlı bir ihracat yapısı oluşturmak için Türkiye'nin 2023 hedefleri için birinci sınıf bir konumda yer almaktadır. Bu bakış açısıyla, Türkiye'nin üretim açısından en iyi 10'da gıda endüstrisinin önemli bir durum olduğu dünya pazarında diğer ülkelerle ticaret ilişkileri elzem bir durum teşkil etmektedir. İhracatçılar için, ihracat başlangıç noktası hedef pazar belirlemek ve bu hedef pazarda potansiyel müşterilere ulaşmaktır. Birincil verilerle bunu edinme birçok zorluklara yol açtığından dolayı ihracat pazar araştırmasında ikincil veri kullanımına yol açar. İkincil veri derlemesi ve ticari zeka içine işleme bir model önerisi oluşturmak için ihracatçılar tarafından gerekli bizim araştırmamızın ana konu olup, bu çalışmada bir model modelinin önerisi ile Türk gıda endüstrisi ihracatçılarından benzer ürünler ihraç etmek isteyebilecek Uluslararası Rekabetçilik için stratejik bir yol haritası oluşturulmaya çalışılmıştır.
Türkiye - Suriye ilişkilerinin yakın geçmişi

Suriye'nin 1946 yılından sonra bağımsızlığını kazanması ile Türkiye arasındaki ilk ciddi sorun 1957'de olmuştur. Suriye'de 1960'ların Haziranından itibaren yönetim de etkili olmaya başlayan Baas Partisi, Hatay'ın Suriye'nin toprağı olduğunu iddia etmiş ve bu konuda hem kendi kamuoyunda hem de Arap dünyasında propagandalar yapmıştır. Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu Projesi'ne başlamasından sonra su sorununu gündeme taşıyan Suriye, Türkiye'yi su emperyalizmiyle suçlamış ve Arap ülkelerini Türkiye aleyhine kışkırtmıştır. Arap ülkelerinden, Suriye, Yunanistan ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nden tehdit algılayan Türkiye, İsrail ile stratejik işbirliği içine girmiştir. Güneydoğu Anadolu Projesini engellemek için Türkiye'ye karşı olan terörist örgütlere destek veren Suriye, Türkiye'ye 1984'ten bu yana ciddi zararlar veren PKK Terör Örgütü'ne 1998 yılına kadar yardım etmiştir. Türkiye'nin İsrail ile işbirliğine gitmesi Suriye'nin kendini bir anda çevrelenmiş hissetmesine yol açmıştır. 16 Eylül 1998'de Orgeneral Atilla Ateş ile başlayan Suriye'ye uyarı ve tehdit mesajları Ekim ayında Türkiye ile Suriye'yi savaşın eşiğine kadar getirmiştir. Özellikle Mısır'ın arabuluculuğu ve diğer Arap ülkelerinin desteğiyle imzalanan Adana Mutabakatı sonrası Suriye, PKK'ya olan desteğini kesmiş ve PKK'nın elebaşı Abdullah Öcalan'ı sınır dışı etmiştir. Adana Mutabakatından sonra ilişkiler yumuşamaya başlamıştır. 2000 yılında Suriye'de iktidarı devralan Beşar Esad, Türkiye ile olan ilişkilere önem vermeye başlamıştır. ABD'nin Orta Doğu'daki emperyalist tutumu Suriye ve Türkiye'yi 2002'den sonra yakınlaştırmıştır. 2002 yılında Türkiye de hükümet değişmiş, 2 ülke arasında 2011 Nisan ayına kadar birçok anlaşmalar yapılmış fakat bu tarihle beraber Suriye de yaşanan iç karışıklıklar nedeniyle Türkiye, Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı tarafından 4 ilimizde kurulan kamplarda Suriye de yaşanan bu iç karışıklıklara Ak parti Hükümetinin tutumu ; Suriye'de yaşanan trajedi sadece Türkiye'nin sorunu değildir. Başta Müslüman dünya olmak üzere, vicdan sahibi her ülke bu sorunu, kanı, gözyaşını dindirmek için elinden geleni yapmak zorundadır. Her ne kadar Türkiye üzerine düşen sorumluluktan kaçmayacak olsa da bu sorunu tek başına Türkiye'nin çözmeye kalkmasının en son tercih olduğu da ortadadır. ifadeleriyle parti tüzüğüne yer etmiştir. Türkiye ile Suriye'ye olan bakış açısı haliyle değişmiş, gün geçtikçe de değişmeye meyilli bir hal almaktadır
The impact of September 11 on Iranian foreign policy under Khatami

Bu tez, 11 Eylül Saldırılarının Hatemi Dönemi Cran Dıs Politikasına etkisini incelemektedir. Üç bölümden olusan tezin birinci bölümünde, Rıza Pehlevi'denMuhammed Hatemi'ye kadar geçen süreçte Cran'ın takip etmis olduğu dıs politika ve Cran'da dıs politikayı etkileyen güç odakları incelenmistir. Ckincibölümde ise, Hatemi'nin dıs politikası anlayısı ele alındıktan sonra, bu anlayısçerçevesinde 11 Eylül öncesi süreçteki Cran dıs politikası ve Hatemi'nin dıs politika konusundaki farklı yaklasımı anlatılmıstır. Aynı bölümde, 11 Eylül saldırılarına genel bir bakıstan sonra, bu saldırıların dünya politikasınagetirileri, saldırı sonrası George W. Bush yönetimindeki yeni Amerikan dıs politikası ve Cran'ın 11 Eylül sonrası var olan yeni düzen karsısındaki ilktepkileri incelenmistir. Son bölümde ise, 11 Eylül sonrası Cran'ın dıs politikasını mesgul eden konular; Afganistan ve Irak'ın isgali, Cran'ın ABD ve AB ile olan ikili ilişkiler ve en son olarak da nükleer enerji konusu islenmistir. Bu tezin amacı Cran dıs politikasındaki, agırlıklı olarak Hatemi dönemiylebaslayan pragmatizme yönelisi göstermek ve bu anlayıs çerçevesinde,11Eylül sonrası Cran dıs politikasının genel görünümü çizmektir.
Çarlık Dönemi Azerbaycan'da Türk milliyetçiliği

Tezin amacı, Çarlık Rusya'nın sömürge ve Ruslaştırma politikaları, Ermenilerle yaşanan etnik çatışmalar ve diğer sorunların çözümü olarak savunulan milliyetçiliğin, Azerbaycan Türkleri arasında uygun bir zemin sağlamasının ve kitlesel bir destek kazanmasının arka planını açığa çıkarmaktır. Dolayısıyla bu tez ''Bu başarının nedenleri nelerdir?'' sorusuna cevap aramıştır. Ayrıca, bu tez, milliyetçilik kuramlarının sorularından olan; milletin seçkinlerin eliyle mi inşa edildiği, etnik bağların millet ve milliyetçilikle ne tür bir ilişkisi olduğu, milliyetçiliğin hangi toplumsal ve siyasal koşullarda ortaya çıktığı gibi temel soruların cevaplarını Azerbaycan'daki Türk milliyetçiliği bağlamında bulmaya çalışmıştır. Bu tez çalışması, milliyetçilik olgusunu Azerbaycan'da yaşanan deneyim çerçevesinde somutlaştırmıştır. Tezin sınırlarını belirlemek, kavramsal zeminini oluşturmak ve konunun daha iyi anlaşılmasını sağlamak için, tezin ilk bölümünde, genelde birbirinin yerine kullanan etnisite, millet, ulus-devlet ve milliyetçilik gibi kavramlar ele alınmış, milliyetçilik türlerine değinilmiş, sonrasında ise, millet ve milliyetçiliğin ne zaman ve nasıl ortaya çıktığını inceleyen kuramlara yer verilmiştir. İkinci bölümde, Azerbaycan adı, dili, coğrafyası ve tarihi hakkında kısa bilgiler verildikten sonra, Azerbaycan'daki Türk milliyetçiliğini belirleyen temel dinamikler iç ve dış olarak belirlenip, incelenmiştir. Bu bağlamda, Azerbaycan Türklerinde kültürel bir hareket olarak ortaya çıkan milliyetçiliğin inşa süreci, gelişimi ve kitlesel olarak yayılmasında etkili olan faktörlerin özgül yanlarına değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise, Azerbaycan'daki Türk milliyetçiliğinin kültürel bir hareketten siyasal bir harekete dönüşüm sürecinde etkili olmuş kişi ve kuruluşlar ele alınmıştır. Bu kişi ve kuruluşların toplumsal ve siyasal olaylar neticesinde geçirdikleri dönüşüm ve dönemin diğer siyasi hareketleriyle kurdukları ilişkiler incelenmiştir.
Subordination of the Arab regional system: The cases of Egypt and Iraq

Bu çalışma, Ortadoğu'da kurulmuş Westphalyan sisteme tehdit oluşturmuş iki önemli Arab ülkesi olan Mısır ve Irak ekseninde Ortadoğu bölgesel sisteminin bağımlılaştırılmasını analiz etmektedir. 'Bağımlılaştırmak' konseptinin tanıştırılması üzerinden, bu çalışma şu soruların yanıtlarını aramaktadır: 'Ortadoğu'yu egemenliğin yerleştirildiği diğer bölgelerden farklı kılan özellikler nelerdir?' 'Ortadoğu uluslararasi sisteme siyasi, ekonomik ve kültürel yönden nasıl bağımlı hale getirilmiştir?'Tezin analizi birbirine ilişkili üç bölüm üzerine kurulmuştur; bağımlılığın sistemik kökleri ve ana karakteristik özellikleri, uluslararası sistemin bir alt bölgesel sistemi olarak Ortadoğu'nun bağımlılaştırılması, ve son olarak önceki bölümlerdeki teorik tartışmaların test edildiği alan çalışması bölümü. Bağımsız, orjinal ve eleştirisel düşünce ışığında, bu tez var olan bilgi ve materyali kullanarak yeni konseptler, dizayn, ve yorumlama ile katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.
Is there any security preference for Turkey between the EU and the U. S. A ?

ÖZ TÜRKİYE'NİN AB VE ABD ARASINDA BİR GÜVENLİK TERCİHİ VAR MIDIR? Ünal, Kemal Yüksek Lisans, Avrupa Çalışmaları Tez Danışmanı: Pro. Dr. Hüseyin BAĞCI Eylül 2005, 89+ sayfa Terörizm, kitle imha silahlarının yayılması gibi tüm dünyayı etkileyen güvenlik kaygıları ülkelerin güvenlik algılamalarını değiştirmiştir. Yeni güvenlik tercihlerine karşı koymak için ABD ve Avrupa Birliği kendilerine has güvenlik yapılanmalarını ortaya koymaktadırlar. Bu kapsamda, meydana gelen olayları değişen güvenlik algılamalarıyla ele almaktadırlar. İki taraf arasındaki farklı yaklaşımlar iki taraf arasında çatışmaya sebep olmaktadır. Türkiye'nin güvenlik yapılanması Batı toplumu ile uyum içersinde gelişmiş bulunmaktadır. Ancak, AB ve ABD arasındaki ayrılık Türkiye'yi rahatsız edici bir ortama sokmaktadır. AB ve ABD'nin güvenlik konularındaki değişen algılamaları Türkiye'yi ikisi arasında bir seçim yapmaya zorlamakta olduğu izlenimini yaratmaktadır. Bu kapsamda, Türkiye'nin gelecekteki eğilimi AB ve ABD'nin politikaları aynı zamanda Türkiye'nin kendi başarısı ile ilgili olacaktır. Bir tarafta ABD problemlerin çözümünde tek taraflı veya çok taraflı politikalar sergileyebilir. Diğer taraftan AB uluslararası ilişkilerde içe yönelik veya dışa yönelik politikalar ortaya koyabilir. Tarafların seçecekleri politikalar Türkiye'nin AB ve ABD arasındaki muhtemel güvenlik tercihine cevap olacaktır.
The Rise of China and the Middle East: Chinese foreign policy towards Iran, Israel, and Turkey (2001-2011)

Bu tez Çin'in uzak bölge dış politikalarını Ortadoğu'da Arap olmayan ülkelerle ilişkilerine odaklanarak, Çin'in yükselişi tartışmaları çerçevesinde incelemektedir. Tez'in araştırma sorusu Çin'in yükselişinin, 2001- 2011 yılları arasında, Ortadoğu'da Arap olmayan ülkelere yönelik Çin dış politikasını nasıl etkilediğidir. Tez araştırma sorusuna İran nükleer krizi, Filistin-İsrail çatışması ve Kıbrıs sorunu gibi Ortadoğu'daki uluslararası krizleri inceleyerek cevap aramıştır. Her üç uluslararası krizde olayların tarihsel seyri, Çin'in ilgili ülke ile geliştirdiği ilişkiler ve ilgili olaylardaki siyasi ve diplomatik pozisyonu incelenmiştir.
Türkiye, Suriye ve İsrail hattında su ve güvenlik

DEMİR, Hakan. Türkiye, Suriye ve İsrail Hattında Su ve Güvenlik, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2005 Bugün Ortadoğu olarak ifade edilen bölge dinsel, kültürel mirasının yanı sıra önemli deniz ve ticaret yollarına, gelişmiş ülkeler için önemli bir kaynak olan petrolün yaklaşık %67'sine sahip olması nedeniyle tarihin her döneminde dünya güç mücadelesinin stratejik merkezi olmuştur. Gelişmiş batı dünyası için büyük önem taşıyan enerji kaynağında bu derece zengin olan Ortadoğu su kaynakları konusunda kıt bir bölgedir. Kurak-yan kurak iklim özelliklerine ek olarak yaklaşık %3'lük yıllık nüfus artışı da dikkate alındığında su kaynakları, bölge ülkelerinin ekonomik ve sosyal kalkınma politikalarına bağlı olarak, gıda güvenliği bağlamında başta tarım, endüstriyel ve evsel ihtiyaçların karşılanması için büyük önem arz etmektedir. Bu çerçevede, bölge ülkelerinde yeterli su kaynaklarına sahip olunmaması veya su kaynaklarının kullanımında başka ülkelere bağımlı olunması ulusal güvenliği tehdit eden önemli bir faktör olarak algılanmaktadır. Başka bir deyişle petrolün gelişmiş ülkeler açısından taşıdığı stratejik değer ne ise, aynı oranda su kaynakları da bölge ülkeleri için geçerlidir. Buna bağlı olarak su kaynaklarının kullanımı bölgede hem işbirliğinin hem de çatışmanın kaynağı olabilecek potansiyele sahiptir. Nitekim, Ürdün- Yarmuk Havzası ile Fırat-Dicle Havzasında su kaynaklarının kullanımı kıyıdaş ülkelerin ulusal güvenlik yaklaşımlarında sıfır toplamlı bir çatışma kaynağıdır. Bu noktada özellikle Suriye kilit bir konuma sahiptir. Zira, önemli bir su kaynağı olan Golan Tepelerini 1967 Savaşı'nda kaybetmesi, diğer yandan Türkiye'nin kendi ekonomik ve sosyal kalkınma politikası çerçevesinde Güneydoğu Anadolu Projesi'ni gündeme getirmesiyle Suriye, tehdit algıladığı ülkelere karşı terörizmi dengeleyici bir baskı unsuru olarak kullanmaya başlamıştır. Suriye'nin bu tutumu Türkiye-İsrail yakınlaşmasının temel gerekçelerinden biri olmuştur. Neticede Türkiye ile İsrail arasında 1996'dan itibaren askeri ve savunma, su, tarım konularında işbirliği inşa edilmiştir. Bu yakınlaşmanın da etkisiyle Suriye, 20 Ekim 1998'de Adana Mutabakatı'nı imzalayarak Türkiye'ye karşı terörizmi kullanmayacağını kabul etmiştir. Su kaynaklarının kullanımı Suriye politikalarında çatışmacı bir özellik taşırken, Türkiye ile İsrail arasında 2004 yılında imzalanan anlaşma ile ivsomutlaşan Manavgat Suyu Projesi ise, suyun aynı zamanda bölgede işbirliğinin kaynağı olabileceğini göstermektedir.
Amerika Birleşik Devletleri'nin Orta Doğu politikasının şekillenmesinde Yahudi lobisi AIPAC'ın rolü: Ronald Regan dönemi (1982-1990)

Bu çalışmanın temel amacı, Ronald Reagan döneminde (1982-90) ABD'nin Orta Doğu politikasını incelemek ve bu politikanın şekillenmesinde bir Yahudi lobisi olan AIPAC'in etkilerini araştırmaktır. Çalışma, ikincil kaynaklar üzerinden gerçekleştirilmiş olup, konu üzerinde yazılmış olan kitap ve makaleler temek veri kaynağı olarak kullanılmıştır. Araştırmaların sonuçlarına göre Reagan döneminde ABD'nin Orta Doğu'da ağırlıklı olarak İsrail yanlısı bir politika izlediği görülmektedir. Bu politikanın şekillenmesinde Reagan'ın kişisel özelliklerinin rolü olmasının yanı sıra o dönemde ABD'de etkin hale gelen Yahudi lobisinin, özellikle AIPAC'in rolünün olduğunu söylemek de mümkündür. Uluslararası teoriler çerçevesinde değerlendirildiğinde ise Reagan döneminin birçok teoriyi birlikte kullandığı görülmektedir. Bu anlamda Reagan'ın ideolojisini İdealizm'den, ideolojisini gerçekleştirmek için attığı adımları Realizm'den, genel politikasını ise tarihsel yaklaşımlardan aldığını söylemek mümkündür.
Güney Kafkasya'da ABD-Rusya rekabeti ve Türkiye'ye yansımaları

Enerji kaynaklarının önemi her geçen gün daha da artmakta ve uluslararası sistemde etkin olmak isteyen aktörler enerji kaynaklarının yoğun olduğu bölgelere yönelmektedir. Ortadoğu'nun 11 Eylül terör saldırıları sonrasında güvenilir bölge olmaktan çıkması üzerine ülkeler yeni kaynak arayışlarına yönelmiş ve bu durum SSCB'nin dağılmasıyla işbirliğine açık hale gelen Güney Kafkasya'da rekabetin başlamasına neden olmuştur. Bölgede etkin olmak isteyen küresel aktörler ise bölgedeki hakimiyetinden vazgeçmek istemeyen Rusya faktörü ile karşılaşmıştır. Bölgedeki iki önemli aktör olan Rusya ve ABD'nin Soğuk Savaş sonrası politikaları zaman içinde değişiklik göstermiştir. Rusya ilk dönemlerinde eski gücüne sahip olmadığı için daha pasif politikalar izlemiş ve daha çok Batı etkisinde bir tutum sergilemiştir. Putin döneminde Rusya'nın daha aktif politikalar izleyerek eski gücüne sahip olması ABD'yi tedirgin etmiş ve politikalarında değişikliğe neden olmuştur. 'Önce Rusya' politikasını izleyen ABD, Rusya'nın tutumlarındaki değişiklik sonrası Rusya'nın hakimiyet politikasından vazgeçmediğini görerek daha savunmacı bir politika izlemeye başlamıştır. ABD bölgede işbirlikleri ve boru hattı projeleri ile Rusya'nın hakimiyetini kırmaya çalışmakta, Rusya'nın enerji konusundaki üstünlüğünü azaltmaya çalışmaktadır. Bölgedeki diğer aktör olan Türkiye ise ABD-Rusya arasında dengeli bir politika izlemeye çalışmaktadır. Bölge ülkelerinden özellikle Azerbaycan ile tarihi ve kültürel geçmişşe sahip olan Türkiye için bölgenin istikrarı hem bölgenin hem de kendisinin ekonomisinde önemli role sahiptir. Bölgedeki ayrılıkçı çatışmalar Rusya tarafından kullanılmakta, bölgenin istikrarı ve gelişmesi önünde engel oluşturmaktadır. Dağlık-Karabağ ve Güney Osetya ve Abhazya bölgeleri sorunlu alanlardır ve NATO ve AB gibi uluslararası kurumlar bölgedeki çatışmaların barışçıl yollarla çözülebilmesi için adımlar atsa da bölgedeki Rusya faktörü çözümü zorlaştırmaktadır. Birçok aktörün arasında hem bölgeyle olan tarihi geçmişşi hem de bölge ülkelerini yakından tanıması sebebiyle Rusya avantajlı bir konumdadır. Coğrafi avantajının yanında askeri ve ekonomik avantajlarını da kullanan Rusya hem sert hem de yumuşak güç unsurlarını kullanarak bölge üzerinde hakimiyetini devam ettirmektedir. ABD ise bölgede etkin olma yönünde işbirliği ve anlaşmaları hayata geçirse de Rusya ile birebir rekabete girmekten kaçınmakta ve denge politikası izlemektedir.
Bölgesel algılar çerçevesinde üçüncü dünya bölgeselciliği; Ortadoğu'nun metamorfozu

Bölgeler ve bölgeselcilik her geçen gün sosyal bilimler literatüründe popülerlik kazanmaktadır. Öte yandan dünyanın küreselleştiği ve dolayısıyla standartlaştığı tartışmaları da yoğun bir şekilde devam etmektedir. Dünyanın küreselleşmesi gerekirken, dünya daha da bölgeselleşmektedir. Çalışma bu tartışma içerisinde bölgeselleşmeyi globalleşmenin bir parçası olarak değerlendirmektedir. Bölgeselleşmenin temelinde ise bölgesel algıların varlığına değinilmektedir. Bölgeselleşmeyi globalleşme içerisinde elzem kılan ise bölgesel algıların bölgeden bölgeye farklılık göstermesidir. Bölgeselciliklerin oluşmasındaki temel neden ise söz konusu bölgesel algılardır. Bölgeler, uluslararası sistemden soyut yapılar olmasalar da birbirlerinden farklı algılara sahiptirler. Uluslararası sistem bu farklı algılara sahip bölgelerin birleşmesinden oluşmaktadır. Bu çerçevede çalışmanın cevap aradığı soru ise tüm dünyayı etkileyen bir olay ya da sürecin, farklı bölgesel algılara sahip olan bölgelerde nasıl karşılanacağıdır. Soğuk Savaş, bu sorunun cevabına örnek olabilecek bir süreçtir. Soğuk Savaş'ın başlamasıyla birlikte bölgeler temelinde kayda değer algısal benzerlikler gözükmektedir. Bu algısal benzerlikler söz konusu bölgeler içerisindeki bölgeselcilik yapılarının da birbirlerine benzemesi sonucunu doğurmuştur. Bu benzer algıların nedeni ise bölgelerin geçmişşlerinde ve iç dinamiklerinde aranmalıdır. Bu bağlamda çalışma, Soğuk Savaş sırasında algısal yönden benzerliklere sahip olan Latin Amerika, Güneydoğu Asya, Afrika ve Ortadoğu bölgelerini Üçüncü Dünya Bölgeselciliği çatısı altında incelemektedir. Söz konusu bu dört bölge Soğuk Savaş sırasındaki algısal benzerliklerine hegemonik etki geçmişşleri ve ülkeler arası etkileşim şekilleri dolayısıyla sahip olmuşlardır. Ancak bu bölgeler içerisinde Ortadoğu farklı bir pozisyona sahiptir. Ortadoğu'nun farklı pozisyonu hegemonik etki ve ülkeler arası etkileşim şekillerindeki farklılıktan kaynaklanmaktadır. Latin Amerika, Güneydoğu Asya ve Afrika bir süreç içerisinde üçüncü dünya bölgesi formuna ulaşırken Ortadoğu bir dönüşüm geçirirerek daha kısa bir sürede bu forma ulaşmıştır.
Geçmişten günümüze Süryaniler ve Süryanilerin Türkiye'ye etkileri: İdil örneği

Bu tez çalışmasında etno-dinsel bir topluluk olarak Süryanilerin içinde bulunduğu kimlik çatışması ve bu çatışmanın Türkiye'ye yansımaları çeşitleri boyutları ile ele alınmıştır. Süryani kimliği üzerinden yapılan 'Asur' milliyetçiliğinin, Ermeni meselesi ile olan ilişkisi, etnik azınlık ve göçmen psikolojisi çerçevesinde Türkiye'nin uluslararası ilişkilerine etkisi incelenmeye çalışılmıştır. Kavramsal ve kuramsal olarak öncelikle konunun özünü oluşturan etnisite, etnik kimlik, kültürel kimlik ve bu kimliklerin Süryaniler ile olan ilişkisi azınlık kavramı içinde incelenmiştir. Etimolojik olarak ele alınan Süryaniler ve Süryanilik kavramlarının Süryani kimliğine yönelik etkisi bilimsel bir zeminde tartışılmıştır. Etnik ve dinsel esaslar çerçevesinde Süryani toplumunun bu yönü aynı ekolden gelen diğer topluluklar üzerinden sorgulanmış ve ilişkiselliği açıklanmaya çalışılmıştır. Süryanilerin tarihsel arka planı incelenerek günümüze gelene kadar karşılaştıkları sorunların bugün ile ilişkisi ele alınarak bugünkü sorunların gerçekliliği ve geçerliliği test edilmeye çalışılmıştır. Özellikle Ermeni meselesi ışığında değerlendirilen Süryani meselesinin projeksiyonu, geleceğe yansıtılmak istenmiştir. Dünya üzerinde geniş bir alana yayılmış olan Süryanilerin potansiyeli değerlendirilmiş, göç ve göçün Süryaniler üzerinde yarattığı etkinin Türkiye'nin dış politikasına nasıl bir yansıması olacağı değerlendirilmiştir. Süryanilerin, Türkiye Cumhuriyeti içindeki durumları ve Türkiye Cumhuriyeti'nin bugüne gelişindeki etkilerinin ne olduğu, Süryanilik hakkındaki bilgileri ile ilişkiselliği, İdil ilçesinde uygulanan anket ile test edilmeye çalışılmıştır. Sonuçta, Türkiye'nin değerlerinden biri olan Süryanilerin, özellikle Türkiye'nin dış politikasında aktif olarak kullanılabilecek niteliklerinin olduğu, yurt dışında Türkiye aleyhine gelişen 'sözde' soykırım gibi iddilara karşı bir kanıt niteliği taşıdığı tespit edilmiştir. Ayrıca, Süryanilere ait sanat ve mimarinin de Anadolu kültüründe değerlendirilmesinin sağlayacağı proaktif bir politika geliştirilmesinin uygun olacağı belirlenmiştir.