turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Filipinler'de barış süreci

İç savaşların yaşandığı ülkelerde çatışan tarafların silahlı mücadele ile elde edemeyeceklerini müzakere edebilecekleri anlayışı ile başlayan barış süreçleri çok sayıda aktörü içeren, çok boyutlu ve kırılgan süreçlerdir. İnişli çıkışlı bir seyir izleyen barış süreçleri ön müzakere ve müzakere süreçlerinden sonra kesilebileceği gibi gelişme imkanı yakaladığında barış anlaşması ve yeniden yapılandırma safhalarına doğru ilerleme kaydetmektedir. Buna ek olarak ulusal ve uluslararası aktörlerin katılımı ile genişleyebilen barış süreçlerinde farklı düzey diplomasi kanallarının rol oynaması da mümkündür. Bu tez çalışması, barış araştırmaları ve çatışma çözümü teorileri ışığında Filipinler hükümeti ile Moro İslami Kurtuluş Cephesi arasında sürdürülen barış sürecine odaklanmakta ve süreci barış süreci safhaları ve üçüncü tarafların rolleri bağlamında analiz etmektedir. Filipinler Hükümeti ile Moro Ulusal Kurtuluş Cephesi arasında 1976'da imzalanan ilk barış anlaşması ile başlayan barış süreci, 1996'da Moro İslami Kurtuluş Cephesi ile Filipinler Hükümeti arasında başlatılan barış görüşmeleri ile sürdürülmüştür. Süreçte yer alan üçüncü taraf aktörler, arabuluculuk, barış koruma, barış inşası, ekonomik yardım ve kalkınma projelerinde etkili birer aktöre dönüşmüşlerdir. Bu çerçevede Moro Ulusal Kurtuluş Cephesi ile Moro İslami Kurtuluş Cephesi'nin barış süreci deneyimleri karşılaştırmalı bir perspektifle ele alınmaktadır.
Russia's relations with Germany since 2000: Energy vs. political dynamics

Bu tez çalışması, 2000 yılından bu yana Rusya ve Almanya'nın ilişkilerini ele almaktadır. Tez, Rusya Almanya ilişkilerinde enerjinin etkin bir rol oynadigini ve sorunlara ragmen enerjinin bu iki ulkeyi politik ve ekonomik olarak birbirine bagladigini savunmaktadir. Potansiyel enerji alanları, Rus-Alman işbirliği, doğalgaz boru hatti projeleri ve Rusya-Almanya arasındaki politik/ekonomik çatışmalar bu tezde ele alınacak konulardandır. Bu tezin cevap vermeyi amaçladığı soru; Almanya'nin Rusya'ya olan enerji bagimliliginin politik zaaflara yol acip, acmadigidir. Ayrica, Rus-Alman isbirliginin kokleri de bu tezde islenmektedir. Bu tez, Rus-Alman isbirliginde karsilikli bagimlilik olduğunu ve iki ulkenin de birbirleri ustunde politik/ekonomik etki yarattigini savunmaktadir. Bazi politik suphelere ragmen, Rusya ve Almanya enerji isbirliginden ortak cikar sağlam akatadir ve politik catismalar bu isbirligine engel olmayacaktir. Tez alti bolumden olusmaktadir. Birinci bolum, giris olup, Rus ve Alman iliskisinin koklerini, her iki ulke hakkinda genel bir gozlemi ve gunumuzde iki ulke arasindaki temel politik dinamikleri ele alan ikinci bolum tarafindan takip edilmektedir. Ucuncu bolumde; Almanya'nin enerji ihtiyaci, bu durumda Rusya'nin nasil bir rol ustlendigi ve politik sonuclari incelenmistir. Dorduncu bolum; 2000 lerde itibaren Rus-Alman politik ilişkilerine bakarken, Rusya'nin politik guvenilirligi konusundaki supheleri ele almistir. Besinci bolum, Rusya'nin Almanya pazarina bagimliligini ve ekonomik olarak kirilganligini incelemistir. Ayrica Rus gazina alternatif enerji teknolojileri ve Almanya icin ne kadar potansiyele sahip olduklari incelenmistir. Altinci bolum sonuc kismidir.
Border issues in the Eastern Mediterranean: An assessment on Turkey

Bu çalışma, Doğu Akdeniz'de yaşanan paylaşım meselesi ekseninde Türkiye'nin ve kıyıdaş ülkelerin tutum ve politikalarını incelemek ve konunun çözüme kavuşturulması için önerilerde bulunmak amacıyla hazırlanmıştır. Uluslararası hukuk kuralları dikkate alınarak hazırlanan bu çalışmada, Türkiye'nin ve kıyıdaş ülkelerin karşılıklı ilişkileri incelenmiş, buna koşut olarak da 'Doğu Akdeniz'i önemli kılan unsurlar nelerdir? sorusuna yanıt aranmıştır. Çalışmada, Doğu Akdeniz'i önemli kılan faktörler tarihsel süreç dikkate alınarak incelenmiştir. Doğu Akdeniz'in enerji varlığına ve paylaşım meselesine ağırlık verilen bu çalışmada, uluslararası deniz hukuku terimlerine yer verilmiş; ayrıca paylaşım meselesi konusunda devletlerin yaptığı işbirliklerine ve karşılıklı ilişkileri üzerinde durulmuştur. Çalışmada, Türkiye'nin bölgedeki sorunların çözümüne yönelik atması gereken adımlar ve karşılaşacağı sorunlar açıkça ifade edilmiştir. Çalışmada, Doğu Akdeniz'de keşfedilen enerji rezervleri dikkate alınarak sınır uyuşmazlığı meselesi üzerinde durulmuş; bu şekilde çalışmanın sınırları belirlenmiştir. Netice olarak, paylaşım meselesi başlığı altındaki sorunlara yönelik üretilen çözümlerde paylaşım meselesinin nasıl çözüleceği somut şekilde ortaya konulmuştur.
Avrupa Birliği'nin bölgesel çatışmalara yönelik politikaları çerçevesinde Yukarı Karabağ ve Güney Osetya sorunları

Bu tez Avrupa Birliği'nin bölgesel çatışmalara dönük politikalarının Yukarı Karabağ ve Güney Osetya çatışmaları üzerindeki etkilerini incelemektedir. Tezin tartışmak istediği diğer bir konu da Avrupa Birliği'nin bu çatışmaların çözümüne ilişkin çabalarını 1990'ların son döneminden itibaren nasıl artırdığıdır. Bu bağlamda, tezde Avrupa Birliği'nin Güney Kafkasyadaki bu çatışmalara yönelik politikaları ele alınırken, Avrupa Birliği'nin geliştirdiği politika araçları, Güney Kafkasya politikasının belirleyici unsurları ile Avrupa Birliği'nin Yukarı Karabağ ve Güney Osetya sorunlarına yaklaşımları incelenmiştir. Tezin temel argümanı, Avrupa Birliği'nin bu çatışmaların çözümüne ilişkin izlediği politikaların, üye ülkelerin Avrupa Birliği'nin genel politikalarıyla çelişen kendi ulusal çıkarlarını ön planda tutmaları nedeniyle başarılı olmadığı yönündedir. Tezde Avrupa Birliği'nin ekonomik kaygılarını siyasi ve stratejik olanlara göre daha çok ön planda tuttuğu gösterilmiştir. Avrupa Birliği'nin bu çatışmaların çözümüne dönük ciddi bir siyasal inisiyatif ortaya koyamaması, Avrupa Birliği'nin amaçları ve stratejik araçlarında tespit edilen zayıflıklardan kaynaklanmaktadır. Bu tezin beş bölümü vardır: Birinci Bölüm AB'nin bölgesel çatışmalara yönelik politikalarını ve stratejik çözüm araçlarını ele almaktadır. İkinci Bölüm AB'nin Güney Kafkasya politikasının belirleyici unsurlarını analiz etmektedir. Son bölümde AB'nin Yukarı Karabağ ve Güney Osetya sorunlarına yaklaşımları incelenmiş ve tez sonuçlandırılmıştır.
Saving the Mediterranean: Med plan and international cooperation

Deniz kirlenmesi aşağı yukarı dünya yüzeyindeki tüm su kütlelerinin ortak sorunudur. Akdenizdeki kirlenmeyi diğerlerinden farklı kılan bu sorunu aşmak için yıllardır sürdürülen ve oldukça başarılı sayılabilecek olan yoğun uluslararası çabalardır. Akdeniz Eylem Planı deniz kirliliğini ortadan kaldırmak için düzenlenen çok yönlü bölgesel çalışmaların ilk örneğidir. Akdeniz Eylem Planı her ne kadar var olan kirliliği ortadan kaldıramadıysa da, kirlilik bilincini ve onu temizleme gereğini belleklere yerleştirmiş ve bu sayede de Akdeniz için yazılmış olan kıyamet senaryolarım geçersiz kılmıştır. Bundan öte, Akdeniz Eylem Planı kıyı ülkelerinin tümünü pek çok farklılıklarına rağmen anlaşma masasına getirebilmiş olması dolayısıyla da önemlidir. Bu anlamda, Akdeniz Eylem Planında elde edilmiş olan başarı, diğer uluslararası çevre sorunlarında uluslararası çevre işbirliğine örnek oluşturabilir. ıı
The Contribution of the International Court of Justice to the continental shelf disputes in the Mediterranean sea

Bu tezde, kıta sahanlığı kavramının oluşumu anlattıktan sonra Uluslararası Adalet Divanı'nı Akdeniz'de yer alan iki kıta sahanlığı anlaşmazlığının- Tunus-Libya Davası ve Ege Denizi Davası- nasıl çözümlediğini açıklanmıştır. Daha sonra, kıta sahanlığı ile ilgili diğer davaları ve Uluslararası Adalet Divanı'nm kararlarını ele alındı. Akdeniz birbirinden farklı etnik,- kültürel ve politik bir karaktere sahiptir ve bu yapı potansiyel dengesizlik ve krizler için bir neden oluşturmaktadır. Bu yüzden kıta sahanlığı anlaşmazlıklarının çözümü, Akdeniz'indeki barışa ve güvenliğe katkıda bulunur ve yükselen tansiyonun düşmesinde önemli bir rol alır. Bu konu ile ilgili hukukun değişen yapısı ve Uluslararası Adalet Divanı'nın kararlarındaki tutarsızlık yüzünden, ortak kalkınma projeleri sistemi bu anlaşmazlıkların barışçı çözümü için bir yol olarak önerilmiştir. T. G YÜKSEKÖĞRETİM KURUCU
Sağlık hizmetlerinin uluslararası alanda pazarlamasında pazarlama karması elemanlarının yabancı uyruklu hastalar açısından değerlendirilmesi

SAĞLIK HİZMETLERİNİN ULUSLARARASI ALANDA PAZARLAMASINDA PAZARLAMA KARMASI ELEMANLARININ YABANCI UYRUKLU HASTALAR AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİPazarlama karması elemanlarının sağlık hizmetlerinin pazarlamasına yönelik uyumunda; geleneksel pazarlama karmasında yer alan Ürün, Fiyat, Yer ve Tutundurma elemanlarına ilaveten Fiziksel Ortam, Katılımcılar ve Süreç Yönetimi elemanlarının da eklenmesiyle, yeni bir pazarlama anlayışı sağlık sektörüne kazandırılmıştır. Bu çalışma, özel bir üniversite hastanesinde hastalara, 50 adet derinlemesine mülakat ve 204 adet kantitatif, 5'li Likert ölçeğiyle düzenlenmiş, anketlerin uygulanması neticesinde hazırlanmıştır. Çalışmanın amacı; sağlık hizmetlerinde kullanılan pazarlama karması elemanlarından, hangilerinin hastalar için daha önemli olduğunu tespit etmek ve bu elemanların uygulamada nasıl başarılı bir şekilde yönetileceklerine ve iyileştirileceklerine dair önerilerde bulunmaktır. Uygulanan bu anketlerin incelenmesinde SPSS 22 programı kullanılmıştır. Hastaların demografik özelliklerinin pazarlama karması elemanlarıyla olan ilişkisi istatistiki olarak ölçülürken Oneway Anova, T-test ve Regresyon analizleri kullanılırken, algılarının en yüksek olduğu alanları tespit etmek amacıyla, elde edilen istatistiklere Faktör Analizi uygulanmıştır. Literatürde 7 tane olarak kabul edilen elemanlar, Faktör Analizi neticesinde; Erişim, Sunum ve Fiyat olmak üzere 3 ana başlıkta toplanmıştır. Daha önce yapılan benzer çalışmalarda fiyat faktörünün, önem derecesi olarak birinci sırada yer aldığı gözlenirken, bu çalışmada Fiyat faktörünün, Erişim ve Sunumdan sonra geldiği Binomial Lojistik Regresyon analizi sayesinde tespit edilmiştir. Elde edilen bilgiler doğrultusunda; sağlık hizmeti sunucularının pazarlama karması elemanlarını, hizmetlerinin tanıtımına uygularken, hangi hususlara dikkat etmeleri gerektiği noktasında önerilerde bulunulmuştur.
Balkan savaşlarından UNMIK yönetimine Kosova Türklerinin siyasi ve hukuki statüsü

Bu çalışmada Balkan Savaşları'ndan Kosova'nın bağımsızlığını ilan ettiği 17 Şubat 2008 yılına kadarki dönem, Kosova Türkleri açısından incelenmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun geri çekilmesinden sonra bölgede hakim olan güçler Sosyalist Yugoslavya dönemine kadar Kosovalı Türkleri yok saymıştır. Sosyalist Yugoslavya'da, 1951 yılına gelindiğinde Kosovalı Türklerin varlığı, anadilinde eğitim hakkı ve kültürlerini yaşatmaları için dernek kurma hakkı verilmiştir. Bu tarihten itibaren Kosovalı Türkler haklarını genişletirken dönem içinde ulaşılabilen en yüksek hakka 1974 Anayasası ve 1978 Dil Yasası ile ulaşılmıştır. Miloşeviç'in siyaset sahnesine girmesiyle alt üst olan Yugoslavya dengesi yerini farklı bir baskıcı rejime bırakmıştır. Bu dönemde bölgedeki tüm Sırp olmayanların karşılaştığı sorunlarla Kosovalı Türkler de karşılaşmış, mevcut anayasal hakları ortadan kaldırılmıştır. NATO müdahalesi sonucu Kosova'da Sırbistan erkinin çekilmesi ile yeni döneme girilmiştir. Bu tarihten itibaren Türkler yeniden bazı hakları elde etme mücadelesini yürütmüş ve bir kısmını kazanabilmiştir. 17 Şubat 2008 tarihinde bağımsızlığını ilan eden Kosova'da Türklerin kendi dilinde eğitim hakkı, gazete çıkarma, dernek kurma hakkı vardır. Ancak Türkçe tüm Kosova'da resmi dil olarak kabul edilmemiş, bazı bölgelerde resmiyeti kabul edilse de uygulamada çok eksiklerin yaşandığı bir döneme girilmiştir. Vurgulanması gerekir ki bu yaşayan bir mekanizma ve işleyen bir süreçtir. Dolayısıyla bugünkü mevcut durum kısa sürede çeşitli yönlerde değişiklikler gösterebilecektir.
The Impact of historical imagination on foreign policy: The Russian case

TARİH TAHAYYÜLÜNÜN DIŞ POLİTİKAYA ETKİSİ RUSYA ÖRNEĞİ Soğuk Savaş'ın çift kutuplu statiğinin çözülmesi uluslararası siyasetin doğasını dönüştürmüş ve kimlik, kültür ve tarih gibi dinamik faktörlerin uluslararası ilişkilerdeki etkisine yönelik entelektüel ve kamusal duyarlılığı artırmıştır. Bu faktörlerin tahlilinde konstruktivist uluslararası ilişkiler teorisinin önemli katkısı olmuştur. Fakat söz konusu teori de çoklukla sınırlı bir kültür kavramından hareket ettiği için, kültürü zaman ve mekan bilincini kapsayan kapsamlı bir sembolik sistem olarak okuyamamıştır. Oysa tarih bilinci devlet ya da benzeri biçimlerde örgütlenmiş insan topluluklarının kültüründe merkezi bir yere sahiptir ve içinden geçmekte olduğumuz tarihi dönüşümler döneminde ayrıca incelenmeyi gerektirmektedir. Dolayısıyla tarih tahayyülünün dış politika üzerindeki etkisinin inceleme konusu edilmesi, konstruktivist teoride dahi pek fazla ele alınmamış bir kültür boyutunun uluslararası ilişkiler bağlamında incelenerek konstruktivist teorinin bu eksiğini tartışmaya açan daha kapsayıcı bir kültür kavramı önerisini içermektedir. Kimlikçi eğilimlerin, kültürel referansların ve aidiyet alametlerinin -yahut bayraklarının- uluslararası siyasetteki belirleyiciliğinin öne çıktığı bu dönemde tarihin mirası ve tarihi tahayyülü dış politikada biri diğerini kuran unsurlar olarak tanımlayıcı kategoriler haline gelmiştir. Özellikle Rusya gibi tarihi referans zemini muazzam bir ülke için bu faktörler uluslararası ilişkilerin teori ve pratiğinin teşekkülünde derin içerimleri haizdir. Rusya için, tarihin nasıl yorumlanacağı ve tarihi mirasın nasıl değerlendirileceği daimi bir tartışma sahası olmuştur. Bu bağlamda, bu tez Rus tarih tahayyülünün Rus uluslararası politikasına ilişkisini tahlil etmeyi amaçlamaktadır.
Conditions of labor under neoliberal transformation: The insecurity of labor in the Turkish construction sector

Neoliberal politikalar hayatın her alanını dönüştürse de, çalışma koşulları bu dönüşümün en yoğun yaşandığı alanı oluşturuyor. Esnekleştirme ve güvencesizleştirmenin giderek yaygınlaştığı bu dönemde işçilerin kazanımlarının ciddi bir erezyona uğradığı söylenebilir. Aynı zamanda bu durumla mücadele etmesinin önünde birçok engel bulunan emeğin koşulları günden güne ağırlaşıyor. Bunun yanında, emek hareketinin büyük bir darbe aldığı bu dönemde mevcut zorlukları aşacak alternatif yöntemler üzerine tartışmanın önemi de artıyor. Neoliberal politikaların emeğe etkileri, neoliberal dönemde büyük bir gelişme sağlayan inşaat sektöründe bu çalışma kapsamında organize edilen saha çalışması verilerine dayanılarak değerlendiriliyor. İnşaat sektörünün gelişimi ve finansallaşması da hem küresel ölçekte hem de Türkiye bağlamında ele alınıyor. Bu çalışma aynı zamanda Türkiye'de emek hareketi önündeki engeller ve fırsatlar üzerine bir tartışma zemini sağlıyor.
Ulus markalama ve Türkiye'deki ulus markalama girişimleri

Bu tezin amacı ulus markalama kavramını ve Türkiye'nin tanıtım faaliyetlerini ulus markalama kavramı çerçevesinde incelemektir. Tezde ilk olarak ulus markalama literatürü, kavrama yönelik eleştirilere de yer verilerek ayrıntılı bir şekilde açıklanmıştır. Türkiye vakası ele alınırken, taranan literatüre ek olarak içerik analizi ve yarı yapılandırılmış mülakat yöntemleri kullanılmıştır. Turkey: Discover the Potential ve Turkey: Home kampanyaları, liderlerin söylemleri, tanıtım videoları, faaliyet raporları ve ilgili kişilerle gerçekleştirilen mülakat sonuçları alt-başlıklarıyla analiz edilmiştir. Ulus markalama faaliyeti olarak tarihsel bir referans noktası olabileceği düşünüldüğü için 1926 Seyyar Sergi projesi de çalışmaya dahil edilmiştir. Tezde gerçekleştirilen araştırmanın sonucunda, Türkiye'nin mevcut tanıtım faaliyetlerinin, ulus markalama kavramına, 1926'daki Seyyar Sergi projesi kadar dahi yakın olamadığı ve Türkiye'nin ulus markalamanın tanımına muhalif bir şekilde mevcut koşullarını gerçekçi bir şekilde değerlendiremediği, marka kimliğini belirginleştiremediği ve sahip olduğu olumsuz imajın nedenlerini dış faktörler de aradığı saptanmıştır.
Avrupa Birliği'nin üye ülkelere sağladığı mali yardımlar ve Türkiye

Avrupa Birliği mali yardımları, Birliğin kuruluşundan itibaren hem üye ülkelere, hem aday ülkelere, hem de üçüncü ülkelere, kurucu anlaşmalar temelinde yapılmaktadır. Birlik, Bölgesel Politikalar aracılığıyla dengeli bir gelişme sağlamak ve bölgesel farklılıkları azaltmak amacıyla bir takım mali yardım mekanizmaları geliştirmiştir. AB mali yardımları, Birliğe aday ülkeler açısından büyük bir önem arz etmektedir. Aday ülkelere yapılan mali yardımlar sayesinde bu ülkeler, AB üyeliğine hazırlanmakta, mevcut hukuksal ve kurumsal altyapısını geliştirerek Birliğe daha kolay entegre olmaktadır. AB mali yardımları ülkemiz için de kuşkusuz büyük önem arz etmektedir. Zaman zaman aksamalara uğrasa da AB mali yardımları aracılığıyla Türkiye-AB ilişkileri önemli bir boyuta ulaşmıştır. Ancak diğer ülkelerle karşılaştırıldığında Avrupa Birliği'nin Türkiye'ye sağladığı mali yardımlar yetersiz görünmektedir. Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilişkileri Birliğe son dönemde katılan ülkelerden daha eski olmasına rağmen Türkiye'ye yapılan mali yardım miktarı diğer ülkelere yapılan yardım miktarının çok gerisinde kalmıştır.
Batı Afrika'da ulusötesi güvenlik sorunları: Nijeria örneği

Bu tez, ulusötesi güvenlik sorunlarının Batı Afrika, özellikle de bu sorunların çoğalma alanı ve bölgedeki büyük jeopolitik ve jeoekonomik oyuncu olan Nijerya düzeyinde eleştirel bir değerlendirmesini sunmaktadır. Sözü edilen bölge, uyuşturucu kaçakçılığı, küçük ve hafif silahların yayılması, insan kaçakçılığı gibi ulusötesi organize suçlarla karşı karşıya kalarak acil ve kararlı karşı önlemlere ihtiyaç duymasının yanı sıra, siber-suç, deniz korsanlığı ve etno-dinsel çatışmalarla da suç, terörizm ve ayaklanma temelinde ağır sorunlarla baş etmeye çalışmaktadır. Derin bir tarihsel arka planla beraber bu durum, devlet düzeyinde kendi kaderini tayin etmeyi, uluslararası düzeyde ise bölgesel bütünleşmeyi tehlikeye atan bir güvensizlik iklimi yaymaktadır. Birincil ve ikincil kaynaklara dayanılarak hazırlanan bu tez, Batı Afrika'da kalıcı güvenliğin nasıl geliştirileceğine dair öneriler sunmak amacıyla, mevcut bütüncül siyasi karşılıkların çerçevesine yönelik bir incelemeye rehberlik edecek iki hipotezi tanımlamak amacı gütmektedir.
Ortadoğu'da Türkmenler: Irak, Suriye, iran ve Lübnan örnekleri

Türkçe literatürde Ortadoğu'ya yönelik yapılmış birçok çalışma yer almasına rağmen, bu bölgede yaşayan Türkmenler konusunda yapılan akademik çalışmalar oldukça sınırlıdır. Bu tez; Irak, Suriye, Iran ve Lübnan örneklemelerini baz alarak, bu bölgelerde yaşayan Türkmenlerin tarihini hem tarihsel hem de günümüz perspektifinde araştırmayı amaç edinmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, Türkmenlerin özellikle coğrafi, dini, sosyal, siyasi ve kültürel durumlarının yansıtılmasının yanında, bulundukları ülkelerde uğradıkları entegrasyon ve asimilasyon durumlarını incelemektir. Yapılan incelemeler sonucunda Lübnan'da yaşayan Türkmenlerin ülkelerine daha çok entegre oldukları; bunu sırasıyla Irak, Iran ve Suriye'de yaşayan Türkmenlerin takip ettiği görülmüştür. Irak, Suriye ve İran'da varlıklarını sürdüren Türkmenler ise dönem dönem asimilasyon müdahalelerine maruz kalmaktadır. Tez, son tahlilde, belirtilen ülkelerde varlıklarını sürdüren Türkmenlerin genel bir panoramasını çizmeyi amaçlamakta ve ilgili kısıtlı literatüre dahil olması nedeniyle önem arz etmektedir.
Lozan görüşmeleri sırasında yapılan askeri hazırlıklar

Bu tez, Lozan Görüşmeleri devam ederken görüşmelerin kesintiye uğraması halinde işgal altında bulunan İstanbul, Boğazlar ve Musul'un askeri harekatla alınması amacıyla yapılan askeri hazırlıkları konu almaktadır. Bu kapsamda, birincil arşiv kaynakları ve konu üzerinde yapılmış çalışmalar birlikte ele alınarak çalışma yürütülmüştür. Bu çalışma ile Lozan Görüşmeleri devam ederken sürecin orduya yansıması ve yeni bir savaş ihtimali karşısında Türkiye'nin tutumunun araştırılması amaçlanmıştır. Türkiye'nin Lozan Görüşmeleri esnasında görüşmelerin kesintiye uğraması ihtimaline karşılık askeri hazırlık yaparak teslimiyetçi bir tavır takınmadığı ortaya çıkmaktadır. Yürütülen askeri faaliyetlerin İtilaf Devletleri üzerinde propaganda etkisi yaparak İtilaf Devletleri'nin konferanstaki tutumuna etki etmesi amaçlandı. Aynı zamanda Meclis'te ve ordu içerisinde yer alan savaş taraftarı kesimin, askeri hazırlıklar yapılarak muhalefeti önlenmiş oldu. Görüşmelerin kesintiye uğramasıyla doğrudan bir savaşa başlanılmayıp mevcut durumun korunduğu ve sürecin diplomasi yoluyla yürütülmeye çalışıldığı görülmektedir.
State Behavior in Cyberspace: Russia, China and the USA

Bu çalışma ulus-devletlerin siber alanda uluslararası devlet davranışları normlarını neden ve nasıl çiğnediğini araştırmaktadır. Bu araştırma yüksek siber yeteneklere sahip olan ulus-devletleri, herhangi bir bilgi kontrol tekniği veya bunun gibi görsel domainlerin anonimliğini ve birbiri ile bağlanabilirliğinden dolayı keyfi olarak karışıklığa sebebiyet vererek uluslararası güç denemesi yaptıklarından daha çok fayda sağlamaktadırlar. Öbür taraftan, düşük siber yeteneklere sahip ülkeler bu tür sınırsız ve rekabetçi domainlere karşı kurtluşu ancak inkar, bozma, manupilasyon ile vatandaşlarının bu tür internet ve network teknolojilerine girişini engellemekte aramaktadır. Bu görsel domain savaş hali için başka bir arena olabilirdi ama bu mümkün değil, çünkü onun anonim özelliği var, bu ise ulus-devletlerin istediğidir.
Cumhuriyet Türkiye'sinde devlet söylemine ilişkin bir dönemleştirme: Foucault'cu bir yaklaşım

Bu çalışma Türkiye'de devlet söylemini dönemleştirmeye girişmektedir. Bu nedenle Türkiye'de devlet söylemini tek bir söyleme indirgeyen çalışmalardan farklılaşmaktadır. Yine Türkiye'de devlet söyleminin içinde bulunduğu daha geniş ölçekteki hakim söylemden bağımsız olmadığı da bu çalışmanın temel argümanıdır. Yine bu nedenle çalışma daha geniş ölçekte işleyişte olan hakim söyleme de değinecektir. Belli bir dönemde devlet düzleminde geçerli olan ifadeler toplamı olan devlet söylemi Türkiye özelinde üç farklı döneme bölünebilir. Bunlar diktatöryal, militarist ve neoliberal söylemlerin hakim oldukları dönemlerdir. Bu dönemler ile daha geniş ölçekte işleyişte olan söylemsel düzenler arasında bir paralellik vardır. Diktatöryal söylem Faşist dalganın etkin olduğu iki dünya savaşı arası dönemde etkin bir söylem olmuştur. Militarist söylem Soğuk Savaş'ın etkisi altında gelişmiş ve neoliberal söylem küreselleşme ve neoliberal ekonominin etkin olduğu bir dünyada hakim bir konum kazanmıştır. Diktatöryal söylemin geçerli olduğu dönemde milliyetçi, otoriter, merkezi, devleti kutsayan, partiyi merkeze alan ve çoğulculuğu reddeden söylemler göze çarpmaktadır. Darbeler, darbelerin ardından süren askeri vesayet dönemleri, askerin ağırlıkta olduğu kurumların sivil siyaseti kat etmesi, askeri yöntemlerin sivil alanda kullanımı gibi durumlar militarist dönemin temel pratikleri olmuşlardır. Neoliberal dönemde ise devletin küçülmesi, serbest pazar, özelleştirme, ekonomik, politik ve kültürel alandaki rekabet, etkin, verimli ve sonuç odaklı yönetim gibi söylemler devlet söylemini karakteristik özelliğini oluşturmaktadır. Bu dönemler arasında anlamlı bağlantılar olmadığı gibi, bir dönem diğerinin devamı olarak da ele alınmamıştır. Sonuç olarak çalışma, Türkiye'de devlet söyleminin Cumhuriyet dönemi boyunca aynı dile getirmelerin belirlediği bir bütünlük değil aksine farklı söylemsel dönemlere bölünebilen bir şey olduğunu ileri sürmektedir.