turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Merğinanİ'nin 'El-Hidaye' adlı eserinde aile hukuku ile ilgili Hanefİ-Şafiİ ihtilafları

Çalışmaya konu olan Merğinani'nin el-Hidaye adlı eserinde İslam Aile Hukuku ile ilgili Hanefi ve Şafii fakihlerinin ihtilaf gerekçeleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bu bölümde Nikah akdi konusunda 32, Süt emme konusunda 5, Boşanma konusunda 34 ve Aile hukuku ile ilgili hadler konusunda 4 olmak üzere toplamda 75 meselede Hanefi ve Şafii fakihleri arasında ihtilaf olduğu tespit edilmiştir. Çalışma bir giriş ve iki bölümden meydana gelmektedir. Giriş bölümünde araştırmanın önemi, amacı, yöntemi, literatür özeti ve müellifin hayatı kısaca tanıtılmıştır. Birinci bölümde 'Evlenme ve Süt emme' konusundaki 'Hanefi-Şafii İhtilafları'; İkinci bölümde ise 'Boşama ve Aile Hukuku ile ilgili Hadler' konusundaki ihtilaflar belirlenip diğer Hanefi ve Şafii kaynaklar yardımıyla gerekçeleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yargılamasında takdir marjı

Bu tez, ilk kez Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında kullanılmış olan ve günümüzde de Mahkemenin yargılamasında sıklıkla başvurulan takdir marjı doktrinini açıklamayı amaçlamaktadır. Bu doktrin uluslararası insan hakları hukukunda, ulusal makamların ahlaki ve kültürel özelliklerin değerlendirilmesinde ilke olarak, uluslararası yargıçlardan daha iyi bir konumda olduğu anlayışına dayanmaktadır. Çünkü taraf devletlerin iç hukukunda bu konulara ilişkin bir Avrupa mutabakatına ulaşmak mümkün değildir. Ayrıca takdir marjı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ikincil bir koruma sistemi öngörmesi ile de yakından ilişkilidir. Bu bağlamda, ikincillik ilkesi ve takdir marjı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 15 Nolu Ek Protokolü ile Sözleşme'nin başlangıç metnine eklenecektir. Bu kapsamda mevcut çalışma özellikle takdir marjının Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yargılamasındaki kökeni, anlamı, işlev ve gerekçeleri ile Sözleşme'de yer alan hakların sınırlanmasında nasıl bir rol oynadığı konusuna odaklanmaktadır.
1982 Anayasası'nda kanun hükmünde kararnamelerle sosyal hakların düzenlenmesi

Hükümet; Temel haklar, kişi haklan ve ödevlen, siyasi haklar ve ödevler konusunda Kanun Hükmünde Kararname çıkaramayacaktır. Aslında parlamento da Hükümete böyle bir yetki veremez. Anayasalarda sosyal hak ve hürriyetler konusunda KHK çıkarılamayacağı belirtilmediğine göre, Hükümet bu konularda KHK çıkarabilecek demektir. Temel hak ve hürriyetler ile sosyal haklar arasında böyle bir ayırım yapılmasının nedeni sosyal hakların genellikle pozitif bir edim gerektiren haklar olmalarıdır. Yani, bu hakların kullanılabilmesi için Devlet bazı şeyler yapmalıdır; Sosyal Devlet anlayışı bunu gerektirir. Gerçi sosyal hakların ve ödevlerin düzenlenmesi de kanun ile yapılır; fakat bu hakların muhtevaları sık sık değiştiği için bu değişiklikleri zamanında yapabilmek gayesiyle KHK'lerle düzenleyebilme imkanı Hükümete tanınabilmektedir.
İran ve Türk hukukunda nikah akdi

Nikah akdi eski zamanlardan beri varlığını sürdüren bir akittir. Nikah akdi kavramını, aile kurumu, nişan ve evlilik kavramlarıyla birlikte düşünmek gerekmektedir. Bu kavramları açıklamak için öncelikle dünyada hüküm sürmüş eski medeniyet ve kültürleri dikkate almamız gerekmektedir. Çünkü nikah akdi, her ülkeye özgü örf ve adetlere bağlıdır. Nikah hem hayatın hem de nesillerin devamı açısından önemli olması sebebiyle, hukukun en fazla ilgi duyduğu ve düzenleme yaptığı alanların başında gelmektedir. Nikah konusunda ülke'den ülke'ye bir kısım farklılıklar bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, nikah akdinin zorunlu olması dışında, bazı ülkeler'de pek önem verilmeyen bu kutsal akdin ve aile kurumunun önemini ortaya koymak ve böylece onun daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunmaktır. Bu çerçevede günümüz İran hukukunda nikah akdini ve İslam dünyasında çeşitli tartışmalara yol açan Mut'a nikahını tartışmak ve değerlendirmek tezimizin temelini oluşturmaktadır.
İşkence suçu

Bu çalışmada en ağır hak ihlallerinden biri olan işkence suçu incelenmiştir. İşkencenin, suçluları cezalandırma veya siyasi anlamda baskı amacı ile tarihten bugüne uygulandığı görülmektedir. 12. yüzyıldan 15. yüzyıla kadar bir yargılama usulü olarak uygulanan işkence, insan haklarının önem kazanmasıyla suç olarak nitelendirilmiş, insanın en değerli varlığı olan 'insan onuru'na verdiği tahribatın boyutları fark edilmesi ile de bir yasak olarak düzenleme alanı bulmuştur. Günümüzde işkence, ulusalüstü düzlemde koruma ve denetim mekanizmalarına sahip bir yasak olarak karşımıza çıkmaktadır. İşkence suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 94. ve 95. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu bağlamda işkence, insan onuru ile bağdaşmayan, kişiye bedensel veya ruhsal yönden acı veren, kişinin algılama ya da irade yeteneğinin etkilenmesine yol açan veya kişiyi aşağılayan hareketlerdir. Kanun işkence suçunu yalnızca kamu görevlileri tarafından işlenebilen bir suç tipi olarak düzenlenmiştir.
Gizliliğin ihlali suçu: TCK m. 285

Bu tezde Türk Ceza Kanunu'nun 285 inci maddesinde yer alan gizliliğin ihlali suçu incelenmektedir. Tez dört bölümden oluşmakta; birinci bölümde, gizlilik terimine, suç tipinin mukayeseli hukuktaki durumuna, diğer kanunlarda yer alan benzer hükümler ile TCK.'nunda düzenlenen benzer suç tiplerine temas edilmektedir. İkinci bölümde soruşturmanın gizliliğini ihlal suçu, suçun unsurları olarak kabul edilen tipiklik, maddi unsurlar, manevi unsurlar ve hukuka aykırılık unsurları başlığı altında değerlendirilmektedir. Üçüncü bölümünde kanuna göre kapalı yapılması gereken veya kapalı yapılmasına karar verilen duruşmadaki açıklama veya görüntülerin gizliliğini alenen ihlal etme suçundan dördüncü bölümde ise, kişilerin suçlu olarak damgalanmalarını sağlayacak şekilde görüntülerinin yayınlanması suçundan bahsedilmektedir.
Yunanistan'da Müslüman azınlık açısından din ve vicdan özgürlüğü

tarihinde Yunan Hükümet Gazetesinin 182 sayılı nüshasında yayınlanarak, yürürürlüğe giren Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 1920 tarih ve 2345 sayılı yasa yürürlükte kaldığı müddetçe, Başmüftülük ile ilgili hükümleri Yunan yönetimi tarafından hiçbir zaman uygulamaya konulmamıştır. Diğer taraftan 1920 tarih ve 2345 sayılı yasanın Müftülerin Müslüman Türk azınlık tarafından serbest seçim yöntemiyle belirlenmesini öngören hükümleri de Yunan yönetimi tarafından uygulanmamıştır. Diğer taraftan da Yunanistan, imzalayıp, onayladığı andlaşmalarla üstlendiği yükümlülükleri yerine getirmeyerek, ahde vefa gibi evrensel ilkeleri ihlal etmiş ve böylece devlet olarak güvenilirliğini kaybetmiştir. Yunanistan'ın 1981 yılında Avrupa Birliği üyesi olması bu tutumunda herhangi bir değişiklik yaratmamış, aksine daha katı, oldu bittilerle dolu keyfi bir siyaset devreye sokmuştur. O kadar ki, yapılan haksızlıklar ve hukuka aykırı uygulamalar karşısında, Batı Trakya Müslüman Türklerinin din ve vicdan özgürlüklerinin ihlalleri ile bu konudaki mağduriyetleri daha da artmıştır. Avrupa Birliği üyesi Yunanistan'da, Müslüman Türklerin kendi anadillerinde eğitim ve öğretim yapacak anaokullarına, ilköğretim ve lise açmalarına kesinlikle izin verilmemektedir. Demokrasi, özgürlük, insan hakları, uluslararası hukuk ve hukuk devleti ilkelerini ağzından düşürmeyen Avrupa Birliği üyesi Yunanistan, bütün bu ilkelerin tersini uygulamaktadır. Yunanistan, sadece Müslümanların din ve vicdan Vözgürlüklerini ihlal etmekle kalmamakta, Hristiyanlığın Katolik ve Protestan mezheplerinin ve diğer dinlerin din ve vicdan özgürlüklerini de ihlal etmektedir. Özellikle Avrupa Birliği üyesi bir devlette, bu ihlallerin yaşanması ve diğer üye devletler ile Avrupa Birliği kurum ve kuruluşların bu uygulamaları ve ihlalleri görmemezlikten gelmeleri, çifte standart uygulamaları da ayrıca üzerinde düşünülmesi gereken bir olgudur. VI
Limited şirkette denetim

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile birlikte şirketlerin denetimi alanında köklü değişikliklere gidilmiştir. Bunlardan en önemlisi bağımsız denetim alanındadır. Kanun her ne kadar limited şirkette denetim hususunda, anonim şirket hükümlerine atıf yapsa da limited şirkette denetim hükümlerinde de olumlu düzenlemeler yapılmıştır. 6762 sayılı ETK'da şirketin bir organı olan denetçilerin 6102 sayılı TTK ile birlikte organ sıfatı kaldırılmış ve bağımsız denetim anlayışı benimsenmiştir. Bağımsız denetim, şirket hiyerarşisine tabi olmayan, şirketten bağımsız, tarafsız ve meslek mensubu, uzman kişiler tarafından yapılan denetimi ifade etmektedir. Bağımsız denetim sistemi ile şirketlerin finansal durumuna ilişkin şeffaf, güvenilir ve objektif verilerin elde edilmesi sağlanacaktır. 6762 sayılı ETK döneminde limited şirketlere tanınmayan özel denetim kurumu 6102 sayılı TTK ile birlikte limited şirketler hakkında da uygulanmaya başlamıştır. Limited şirket ortaklarının aydınlatılmamış konularda bilgi alma, inceleme ve denetim talep etmesi anlamında yerinde bir düzenleme olmuştur. Çalışmamızın birinci bölümünde, denetim kavramı, bağımsız denetimin konusu ve kapsamı, 6762 sayılı ETK döneminde limited şirkette denetim ve 6102 sayılı TTK ile mukayesesi ve Bakanlık denetimine yer verilmiştir. İkinci bölümde, 6102 sayılı TTK kapsamında limited şirkette bağımsız denetim, denetime tabi olacak limited şirketler ve bağımsız denetimin sonuçları incelenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde ise limited şirkette özel denetim ile bağımsız denetçi ve özel denetçinin sorumluluğu incelenmiştir.
Birleşmiş milletler sözleşmelerinde insan haklarının bireysel başvuru usulü yoluyla korunması

İkinci Dünya Savaşı'nın yol açtığı tahribatın ardından Birleşmiş Milletler Örgütü, hem dünya barışının hem de insan haklarının korunması alanında önemli bir rol üstlenmiştir. Birleşmiş Milletler bünyesinde insan haklarının korunması için birbirinden farklı yöntemlere yer verilmiştir. Bu koruma yöntemlerinden bir kısmı Birleşmiş Milletler'in hazırladığı ve devletlerce kabul edilen sözleşmelerde düzenlenirken, bir kısmı ise bu sözleşmeleri imzalamayan ancak Birleşmiş Milletler Örgütü'nün üyesi olan tüm devletler için geçerlidir. İlk gruptaki yöntemlere sözleşme içi koruma yöntemleri, ikinci gruptakilere ise sözleşme dışı koruma yöntemleri denir. Sözleşme dışı koruma yöntemleri, İnsan Hakları Konseyi bünyesinde yürütülen evrensel periyodik inceleme mekanizması ve şikayet başvurusu yöntemi ile bu yöntemlerin dışında kalmakla beraber diğer Birleşmiş Milletler sözleşmelerinde öngörülmeyen özel yöntemlerdir. Sözleşme içi koruma yöntemleri ise; raporlara dayalı koruma yöntemi, devletlerarası şikayet yöntemi, soruşturma yöntemi, ziyarete dayalı koruma yöntemi ve bireysel başvuru yöntemi olarak sınıflandırılabilir. Birleşmiş Milletler sisteminde genel bir bireysel başvuru yöntemi düzenlenmemiş olup, bu yöntem Birleşmiş Milletler bünyesinde hazırlanan sözleşmelerde ayrı ayrı düzenlenmiştir. Ancak ayrı ayrı düzenlenmesine rağmen bu yöntemlerin ortak noktaları da mevcuttur. Bireysel başvuru yöntemine genel olarak baktığımızda, Birleşmiş Milletler bünyesinde hazırlanan sözleşmeleri kabul eden devletler, bu sözleşmelerde yer alan hakları ihlal ettiği takdirde, ihlal mağdurları bu yöntemi kullanarak konunun bağımsız komiteler önünde incelenmesini isteyebilmektedirler. Bireysel başvurular öncelikle kabul edilebilirlik incelemesinden geçmekte ve kabul edilen başvurular esas açısından incelenmektedir. İnceleme esnasında mağdurun telafisi imkansız zararlarının doğma riski varsa, komiteler taraf devletten geçici önlemler almasını talep edebilirler. Komiteler incelemeler neticesinde bağlayıcı olmayan ve görüş olarak adlandırılan kararlar vermekte ve varsa ihlalin giderilmesi için taraf devlete önerilerini sunmaktadırlar. Ardından komiteler taraf devletlerin bu kararlara ne derece uyduğunu denetlemektedirler.
Kamulaştırmasız el atmanın mülkiyet hakkı bakımından anayasal incelenmesi

Çalışmanın konusu bireyin temel hak ve özgürlüklerinin başında yer alan mülkiyet hakkına müdahale teşkil eden kamulaştırmasız el atmalardır. Bu çalışmada öncelikle mülkiyet hakkı kavramı tanımlanmış, mülkiyet hakkının Türk Hukuku ve AİHS'deki düzenlemelerine yer verilmiştir. Daha sonrasında ise idareye yasal bir yetki olarak tanınan kamulaştırma kavramı açıklanmıştır. Yıllardır bir sorun olarak varlığını sürdüren kamulaştırmasız el atma ile ilgili yasal düzenlemeler ve yargı kararları ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Durumun daha iyi anlaşılmasına yönelik kamulaştırmasız el atmanın benzer kurumlarla karşılaştırması yapıldıktan sonra kamulaştırmasız el atmaya yönelik açılabilecek davalar üzerinde durulmuştur. Son olarak AİHM'ye ve Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru yolu anlatılıp konuya bakış açıları ortaya konmuştur. Kamulaştırmasız el atma sorununun çözümüne yönelik önerilere yer verilerek çalışma tamamlanmıştır.
Seçme hakkının niteliği

Günümüzde demokrasi denilince akla temsili demokrasi, temsili demokrasi denilince de akla seçimler gelmektedir. Seçim, birden fazla seçenek arasından tercih yapma eylemi olarak tanımlanabilir. Tercih yapma yetkisi siyasal katılım çerçevesinde bir insan hakkı olarak seçme hakkı ismiyle anılmaktadır. Görüldüğü üzere demokrasi ancak seçme hakkının varlığıyla anlam kazanmaktadır. Demokratik sistemlerde temel hak ve özgürlüklerden tutun da muhalefetin meşruiyetine kadar her şeyin özü seçim yapanların iradesidir. Bu itibarla demokrasiye yüklenen anlamların kaynağı seçme yetkisidir. Egemenliğin kullanılması bakımından doğrudan demokrasi modeli günümüzde neredeyse hiç uygulanmamaktadır. Bu nedenle seçme hakkı hem anlam hem de işlev bakımından kompleks bir yapıya bürünmüştür. Sonuç olarak seçme hakkı; seçilme hakkı, siyasi partiler, seçim sistemi gibi birçok ilke, kavram ve kurumla yakın ilişkilidir. Çalışmada seçme hakkı tarihi, hukuki ve siyasi bakımdan incelenirken hakkın yakın ilişkili olduğu ilke, kavram ve kurumlardan da bahsedilmiştir. Seçme hakkının şartları ve ilkeleri yargı kararları ışığında ele alınmış, hakkın klasikleşmiş görünümü yeri geldiğince eleştirilmiş ve günümüz demokrasi bağlamında olması gereken bakımından değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Şartlı bağışlama

Bağışlama, hayatta olan iki taraf arasında yapılan, bağışlayanın, bağışlananı zenginleştirmek amacıyla karşılıksız olarak kendi malvarlığından bağışlanana kazandırmada bulunduğu bir sözleşmedir. Hukukta teknik anlamda kullanılan şart, bir hukuki işlemin varlığının veya hukuki sonuçlarının bağlandığı, gelecekte gerçekleşip gerçekleşmeyeceği şüpheli bir olaydır. Bağışlama sözleşmesinin şarta bağlanmasıyla, taraflar ileride gerçekleşip gerçekleşmeyeceği belirsiz olaylara bağlı olarak bağışlamada bulanabilmektedirler. Böylece, tarafların iradelerinin gelecekteki durumlara uydurulması sağlanmış olmaktadır. Bağışlama sözleşmesinin hüküm ve sonuçlarını doğurması, şüpheli bir olayın gerçekleşmesine bağlanmış ise, erteleyici şarta bağlı bağışlama sözleşmesi söz konusu olur. Bağışlama sözleşmesi kurulduğundan hüküm ve sonuçlarını doğurmakla birlikte, şüpheli bir olayın gerçekleşmesiyle, sözleşme kendiliğinden sona erecek ise, bozucu şarta bağlı bağışlama sözleşmesinden söz edilir. Şartlı bağışlama sözleşmesi, elden bağışlama veya bağışlama taahhüdü şeklinde yapılabilir. Şartlı bağışlama sözleşmesi ölüm, ifa, bozucu şartın gerçekleşmesi, bağışlamadan dönme, nişanın bozulması nedeniyle hediyelerin geri verilmesi, bağışlamanın iptali ve tenkisi sebepleriyle sona erer. Bu çalışmada, bağışlama sözleşmesinin şarta bağlı olarak kurulabilmesinin koşulları, hüküm ve sonuçları ile sona erme halleri ve sona ermenin sonuçları incelenmiştir.
Anadolu eyaleti'nde yaşanan arazi anlaşmazlıkları ışığında 1858 Osmanlı Arazi Kanunnamesi'nin uygulanması (1858-1864)

Bu çalışma, 1858 Osmanlı Arazi Kanunnamesi'nin Anadolu Eyaleti'nde uygulanmasını konu edinmektedir. Çalışma, 1858- 1864 yıllarını kapsayan 181 ve 182 no'lu Anadolu Ahkam Defterleri'nde yer alan arazi anlaşmazlıklarının analizine dayanmaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. 1858 Arazi Kanunnamesi'nin ve Ahkam Defterleri'nin kısaca ele alındığı birinci bölümde, öncelikle on dokuzuncu yüzyıl öncesi toprak sistemine değinilmiş, daha sonra kanunnamenin hazırlık evresi olarak tanımlanan dönem (1840-1858) ele alınmıştır. Bölüm, kanunnamenin hazırlanma amacı ve içeriği ile ilgili muhtasar bir değerlendirmeyi de içermektedir. Çalışmanın ana gövdesini oluşturan ikinci bölümde bahsi geçen defterlerde yer alan şikayetler üzerinden ilgili coğrafyada ortaya çıkan miri arazi anlaşmazlıkları ve kanunnamenin bu anlaşmazlıkların çözümündeki rolü tartışılmıştır. Üçüncü ve son bölüm ise köy ortak alanları ile ilgili anlaşmazlıkları konu edinmiştir. Defterlerde önemli bir yer işgal eden bu anlaşmazlıklar, kanunnamenin ilgili coğrafyada etkin bir şekilde uygulandığını ve ortaya çıkan arazi ihtilaflarına çözüm üretme konusunda oldukça başarılı olduğunu gösterir. İncelenen defterlerde yer alan şikayetler, Anadolu Eyaleti'nde yaygın olarak yaşanan arazi anlaşmazlıkları ve bunların çözüm süreçleri hakkında önemli veriler sunmasının yanı sıra bu coğrafyadaki toprak sahipliği örüntüsünün ve toprağın kullanım biçimlerinin anlaşılması açısından da oldukça değerlidir. Bahsi geçen şikayetler, Anadolu'da hakim olan tasarruf şeklinin bireysel tasarruf olduğuna işaret etmektedir. İkinci olarak bu şikayetler, toprak sahipliği ve nüfus dinamikleri arasındaki ilişkiye ışık tutar. Tasarruf ettikleri arazileriyle ilgili şikayette bulunanların dini aidiyete göre dağılımı bölge nüfusuyla paralellik arz etmektedir. Son olarak şikayetler, taşra halkının gerek bireysel olarak tasarruf ettikleri miri arazilerle ilgili olarak gerekse ahaliye tahsis edilmiş ortak alanlarla ilgili olarak hak ve yükümlülüklerinin farkında olduklarına işaret eder. Halkın şikayetlerinde kullandıkları dil, toprak hukuku alanındaki mevzuata yabancı olmadıklarını gösterir.
Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma ve özendirme suçları (TCK M. 190)

5237 sayılı TCK'nın 190. maddesi ile 'Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma' ve 'Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını özendirme' suçları olmak üzere iki farklı suç tipi ihdas edilmiştir. Ancak uyuşturucu veya uyarıcı maddelere ilişkin olarak daha çok TCK m. 188'de ve TCK m. 191'de yer alan uyuşturucu madde imal ve ticareti ve uyuşturucu madde kullanma suçları uygulama alanı bulmaktadır ve bu suçlar öğretide sıklıkla çalışılmaktadır. Sosyal medya ve İnternet'in yaygınlaşmasıyla özellikle TCK m. 190 /2'de yer alan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını özendirme suçunun daha sık gündeme gelmesinin bir sonucu olarak TCK m. 190 düzenlemesindeki eksikler ve bu suçların uygulanmasındaki sıkıntılar daha net bir şekilde ortaya çıkmıştır. Bu doğrultuda, çalışma konusu olarak TCK m. 190'da yer alan suçlar tercih edilmiştir. Çalışmamızda TCK m. 190'da yer alan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma ve özendirme suçlarının unsurları, konuya ilişkin yargı kararlarına yer vermek suretiyle incelenmiştir. Suçların düzenlenmesine ve uygulanmasına ilişkin sorunlar tartışılmıştır ve bu hususlardaki hukuki görüşlerimize yer verilmiştir.
Avrupa Birliği ve Türkiye'de serbest bölgelerin vergilendirilmesi

Serbest Bölgeler, özellikle ihracata dayalı kalkınma stratejisini tercih eden ülkeler tarafından ihracatı arttırmanın en önemli araçlarından birisi olarak görülmüştür. Serbest bölge uygulaması ile amaçlananlar; kalkınmaya uygun ortamı yaratmak, geleceğin sektörlerini seçip, teşvikleri onlara odaklamak, yani yatırımları gerçekleştirecek yabancı sermaye ile teknolojiyi ülkeye çekip, ülkenin dünya ekonomisinde söz sahibi olmasını sağlamaktır. Bu çalışma ile; Türkiye'de 1987 yılından bu yana çeşitli teşvik uygulamalarından yararlanmak suretiyle faaliyette bulunan Serbest Bölgelerin; mevcut durumu, ekonomiye katkıları ve özellikle vergisel teşvikleri incelenmiş, beklenen hedeflerin ne derece gerçekleştiği tespit edilmeye çalışılmıştır. Türkiye'de daha önce uygulanmakta olan Serbest Bölge rejimi ile mükelleflere süresiz ve sınırsız vergisel teşvikler sağlanmıştır. Bu nedenle, vergi istisna ve muaflıklarının daraltılması yönünde atılan adımlardan biri de Serbest Bölgelerde uygulanmakta olan vergileme rejiminde yapılmıştır. Serbest Bölgelerden; iyi bir planlama, etkili yönetim ve denetim ile daha fazla yararlanılması, böylece gelecekte görülmesi muhtemel olumsuzlukların en aza indirilmesi mümkündür. Avrupa Birliği ülkelerinde yer alan mevcut düzenlemelerin de iyi irdelenmesi ile birlikte Serbest Bölge uygulamalarının Türkiye'nin kalkınma politikalarına olumlu yönde etkilerini göstermesi de sağlanabilecektir. Öte yandan; Serbest Bölgelerin ekonomiye olan önemli katkılarının kalkınma çabası içerisindeki Türkiye'nin bu çabasını destekleyecek yararları olacağı da muhakkaktır.
Uluslararası Hukuk ışığında Türk İş ve Sosyal Güvenlik Hukukunda hamile ve anne işçilere yönelik koruyucu düzenlemeler

Bu çalışmanın amacı, çalışma yaşamında kadın işçilerin hamilelik ve anne olmaları nedeniyle yararlandıkları düzenlemelerin, uluslararası örgütler çatısı altında düzenlenen sözleşmeler ve uluslararası mahkeme kararları neticesinde iç hukukta yarattığı etkileri ve yıllar içerisinde yapılan değişiklikleri değerlendirmektir. Türk hukukunda işverenin, hamile ve anne işçiye kullandırmak zorunda olduğu izinler ile birlikte kadınların çalışma yaşamına katılımını artırma ve aile sorumluluğunun paylaşılması açısından ebeveyn izninin İsveç örneği incelenmiştir. Bununla birlikte sosyal güvenlik hukuku bakımından hamile ve anne işçilerin faydalanacağı sosyal sigorta ve yardımlara da yer verilmiştir.
Vergi anlaşmalarının suistimali: Anlaşma alışverişi

Anlaşmaların dürüstlüğe aykırı veya kötüye kullanımı, transfer fiyatlandırması, üçgen uygulamalar, gelir niteliğinin değiştirilmesi gibi çok çeşitli şekillerde gerçekleştirilebilmektedir. Tüm bu kötüye kullanım biçimlerinin, uluslararası ticaretin gelişimine olumsuz etkisi, ülkelerin ikili anlaşma yapma çabasını azaltması ve mali eşitliğe aykırı olması gibi nedenlerle anlaşma taraflarının istemediği bir olgu olduğu konusunda şüphe bulunmamaktadır. Bununla birlikte, kapsamı itibariyle oldukça geniş olan vergi anlaşmalarının kötüye kullanılması meselesi bu çalışmada sadece bir kötüye kullanım biçimine indirgenerek ve dört bölümde incelenmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde, kavram ve terim tartışmalarını takiben, vergi anlaşmalarının kavramsal ve tarihsel açıdan incelenmesi yapılarak özellikle vergi anlaşması modellerinde kötüye kullanma karşıtı yaklaşımların gelişimi konusu ele alınmaktadır. İkinci bölümde, anlaşma alışverişinin hukuki yapısı, işleyişi, araç ve yöntemleri, üçüncü bölümde, vergi anlaşması kurallarıyla anlaşma alışverişinin önlenmesi, gerçek lehdar klozu, yorum yöntemleri ve uygulamaları, LOB kloz kavram, gelişim ve uygulamaları ile anlaşma alışverişinin önlenmesinde diğer yöntemler incelenmektedir. Dördüncü ve son bölümde, ulusal hukuk kurallarıyla anlaşma alışverişinin önlenmesi meselesi ele alınmakta ve çalışmamız bir sonuçla bitirilmektedir.
Taşınmaz malikinin hukuka uygun taşkınlıklardan sorumluluğu (TMK. m.730/II)

tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 730. maddesinin birinci fıkrasında, malikin hukuka aykırı taşkınlıklardan doğan sorumluluğu aynen korunmakla birlikte, maddenin ikinci fıkrasında, taşınmaz malikinin hukuka uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan doğan sorumluluğu, yeni hüküm olarak yer almıştır. Bu sorumluluğun doğması için, taşınmaz malikinin mülkiyet hakkını aşması, mülkiyet hakkının aşılmasından komşuların zarar görmesi ve nedensellik bağının bulunması şartlarının yanlıs ıra, taşkınlığın hukuka uygun ve kaçınılmaz olması da gerekmektedir. Şartların gerçekleşmesi durumunda, hakim, zararların uygun bir bedelle denkleştirilmesine karar verebilir. Bu çalışmada, taşınmaz malikinin hukuka uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan doğan sorumluluğu genel olarak incelendikten sonra, sorumluluğun koşulları olarak belirlenen, taşınmaz malikinin mülkiyet hakkını aşması, mülkiyet hakkının aşılmasının hukuka uygun ve kaçınılmaz olması, komşuların zarar görmesi ve uygun nedensellik bağı bulunması konulan ayrıntılı olarak açıklanacaktır. Son olarak ise, sorumluluğun şartlarının gerçekleşmesi durumunda açılabilecek davalar ile sorumluluktan kurtulma konuları ele alınacaktır.