turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyal Sigortalar Hukukunda halefiyet ve rücü

Hukuk sistemimiz içinde geniş kapsamlı işçi Sağlığı ve iş Güvenliği Mevzuatına sahip olmamıza rağmen, Ülkemizde iş kazası ve meslek hastalığı önemli bir yer tutmaktadır. Bunun sonucu olarak kurumun gelir kaybı, işveren de yükümlülüğü artmaktadır. İnceleme konumuz Sosyal Sigortalar Kurumunun, işveren ve üçüncü kişilere karşı sahip olduğu rücu hakkının hukuki temeli ve doğurduğu sonuçlardır. Kurumun rücu hakkı halefiyet ilkesine dayanı. Bunun sonucu olarak Kurum sigortalının halefi olmaktadır. Bu konuda doktrinde görüş ayrılığı olup, bazı yazarlar rücu hakkını doğrudan doğruya kanuna dayandırmaktadır. Yargıtay halefiyet ilkesini benimsemesine rağmen, bazı kararlarında bu görüşünden ayrılmaktadır. Araştırma konumuzun amacı Kurumun rücu hakkının hukuki dayanağını inceleyerek, rücu hakkının Kurum, İşveren ve Yargılama Hukuku açısından doğurduğu sonuçları belirtmektir. Kurumun rücu davası Yargıyı meşgul etmekle birlikte işverenleri de zor duruma sokmaktadır.
Anonim ortaklıkların kuruluşu

Ortaçagda ortaya çıkan ve ticari amaç tasıyan tüzel kisiler 16 .17. yüzyıldageliserek modern anlamda anonim ortaklıkların ilk örneklerini ortaya çıkarmıstır. Yasanan gelismeler sonucunda ortaya çıkan bu ortaklıklar kisiligi, sahsi varlıgıönem arz etmeyen ve kar amacı ile hareket eden pay sahibi varlıgına ve sermaye birikimini saglayan ortaklık biçimine dayanır. Bu ortaklıkların kuruluslarını inceledigimiz tezimizde ilk bölümde genelaçıklamaları, islem ve asamaları, ikinci bölümde kurulusta yapılan islemleri, ortaklıgınkurulamaması, kurulustan dogan sorumluluk, 3. bölümde genel kurulus hükümlerinden farklı ortaklıkları, dördüncü bölümde ise Avrupa Birliği mevzuatı, üye ülke uygulamaları ve Avrupa Sirketi ele alınmıstır. Ayrıca ilgili bölümlerde Türk Ticaret Kanunu Tasarısı ele alınmıs mevcut durumdan ayrıldıgı noktalar belirtilmistir
Türk ve Roma Hukukunda vedia sözleşmesi

Roma Hukuku, ulusal sınırlarını aşarak birçok hukuk sistemini etkilemiş, modern kanunlaştırmalara esas teşkil etmiştir. Roma hukukunun, modern hukukumuz bakımından etkisini en çok gösterdiği alan Borçlar Hukuku'dur. Borçlar hukukumuzda mevcut borç, sorumluluk, sözleşme gibi temel kavramlar, kurum ve kurallar Roma hukukuna dayanmaktadır. Çalışmamızın konusunu oluşturan vedia sözleşmesi Roma'da günlük hayatta geniş bir uygulama alanı bulmuş, bu özelliğiyle de Roma Borçlar Hukuku alanında önemli bir konuma sahip olmuştur. Türk hukukunda ise, eski dönemlerde vedia sözleşmesi gelişmiş bir sözleşme türü olarak yer almıştır. Fıkıh kitaplarının derlenmesi suretiyle hazırlanmış temel bir kanun olan Mecelle'nin Üçüncü Kitabı, Kitabul Emanat bölümünde 762 ve devamı maddelerinde ( m.762- 803 ) ayrıntılı bir şekilde düzenlenmiştir. Vedia sözleşmesi Türk Borçlar Kanununun 19. babında vedia başlığı altında, 463- 470 maddeleri arasında düzenlenmiştir. Aynı başlık altında yine vedia sözleşmesinin temel özelliklerini içeren fakat kendine has özellikleri olan; Yediemine Tevdi, Usulsüz Tevdi, Ardiye Mukavelesi, Otelciye Tevdi başlıkları altında düzenlenen sözleşmeler bulunmaktadır. Bu tezin amacı, Roma Hukuku'nda düzenlenen vedia ve vedia benzeri sözleşmeler ile Türk Hukukunda mevcut vedia ve vedia benzeri sözleşmeler hakkında genel nitelikte bilgi vermek, aynı sözleşme türü açısından iki hukuk sistemindeki benzerlik ve farklılıkları ortaya çıkarmaktır. Tez; giriş, dört bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Giriş bölümünde konunun tanıtımı yapılmakta, amacı, kapsamı ve işleniş sırası belirlenmektedir. Türk ve Roma Hukukunda sözleşme ve sözleşmeler sistemi başlıklı birinci bölümde; iki hukuk sistemine göre sözleşme tanımı yapılarak mevcut sözleşme sistemleri hakkında açıklamalar yapılmaktadır. Genel olarak Türk ve Roma hukukunda vedia sözleşmesi başlığı taşıyan ikinci bölümde; Türk ve Roma hukukunda vedia sözleşmesinin tanımı, özellikleri ve tarihi gelişimi hakkında açıklamalar yapılarak iki hukuk sistemindeki benzerlik ve farklılıklar ortaya konulmaktadır. Vedia sözleşmesinin hükümleri ve sona ermesi başlıklı üçüncü bölümde ise; her iki hukuk sisteminde, vedia alan kişinin hakları ve borçları, vedia verenin hakları ve borçları karşılaştırmalı olarak incelenerek vedia sözleşmesinin hangi koşullarda sona ereceği üzerinde durulmaktadır. Vedia benzeri sözleşmeler başlıklı dördüncü ve son bölümde; usulsüz tevdi sözleşmesi, yediemine tevdi sözleşmesi, otel, ahır ve garaj işletenlere tevdi sözleşmesi, ardiye sözleşmesi, zaruri vedia sözleşmesi çeşitli yönleriyle irdelenmektedir. Sonuç kısmında ise, bütün tez kapsamının kısa bir özeti yer almaktadır.
Hanefİ kaynaklara göre galibiyet ilkesinin fıkhİ açıdan değerlendirilmesi ve füru-i fıkıhtaki yeri

Tarih boyunca fakihler, sosyal hayatın değişmesi neticesinde ortaya çıkan problemleri çözüme kavuştururken şer'i nassların yanı sıra bir takım kaidelerden de yararlanmışlarıdır. Fer'i meselelerin istikrası/tümevarımı sonucu ortaya çıkan birçok fıkhi kaide, klasik kaynaklarda dağınık halde bulunan füruatı bir disiplin altına alarak hukukun amaçlarının anlaşılmasını kolaylaştırmıştır. Bu bakımdan fakihlerin şer'i hükümlerin istinbatında başvurduğu kaidelerin detaylı olarak araştırılması son derece önemlidir. Bu çalışmamız, Hanefi fakihlerin galibiyet ilkesi çerçevesinde ele aldığı kaideleri füru meseleler ışığında incelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda galibiyet ilkesiyle alakası sebebiyle 'çok tam hükmündedir', 'dörtte bir tam hükmündedir', 'zann-ı galib hüccettir', 'hüküm galib-i şayiadır, nadire değildir' kaideleri ele alınmaktadır. Klasik kaynaklara müracaat ederek bu kaidelerin hangi alanlarda kullanıldığını, uygulama örnekleriyle Hanefi mezhebinin konuya bakış açısı tespit edilmektedir.
Sermaye piyasası mevzuatında anonim ortaklıkların pay devri sınırlamaları

Kural olarak anonim şirketlerde pay serbestçe devredilebilir. Bununla birlikte, ekonomik nedenler ve sermaye piyasasının gereksinimleri, anonim şirketin kendisini veya hissedarlarını korumak ve istenmeyen kişilerin pay sahibi olmasının önlenmesi gibi amaçlarla bu serbestlik sınırlandırılabilir. Türk Ticaret Kanunu, Türk Borçlar Kanunu ve Sermaye Piyasası Kanunu'nda payın serbestçe devredilebilirliği kuralına bir takım sınırlamalar getirilmiştir. Sermaye piyasasının güvenilir, şeffaf, etkin, adil ve rekabetçi bir ortamda işleyişini sağlamak amacıyla, sermaye piyasasında faaliyet gösteren anonim şirketlerin pay devirlerine sınırlamalar getirilmiştir. Bu çalışmada, sermaye piyasası mevzuatı ile sermaye piyasasında faaliyet gösteren anonim şirketlerin pay devirlerine getirilen sınırlamalar araştırılmıştır.
Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi

Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi, soruşturma ve kovuşturma sırasında başvurulan gizli soruşturma tedbirlerindendir. Bu tedbir ceza yargılaması hukukumuzda ilk kez 4422 Sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunuyla düzenlenmiştir. Ancak bu düzenleme sadece örgütlü suçlara yönelik özel bir düzenleme idi. 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ise bu hususu genel ceza yargılaması hukukumuza sokmuş bulunmaktadır. Bu çalışmamızda, iletişimin denetlenmesinin nedenlerini, Anayasalarımızda haberleşme hakkının düzenlenmesini, uluslararası düzenlemeleri, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu konudaki kriterleri belirleyen yol gösterici kararlarını, karşılaştırmalı hukuktaki düzenlemeleri incelemeye çalıştık. Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesine ilişkin mülga 4422 Sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunundaki ve özellikle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunundaki yeni düzenlemenin koşullarını, iletişimin denetlenmesi yoluyla elde edilen delillerin ceza yargılamasında delil olarak kabul edilebilirliğini irdelemeye çalıştık.
İntihara yönlendirme suçu

Türk Anayasasının 17/1. maddesinde herkesin; yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme imkanına sahip bulunduğu belirtilmiştir. Kimsenin yaşama hakkı ihlal edilemez. İhlaller, Türk Ceza Kanunu gereğince cezalandırılmaktadır. Yaşama hakkı, kişinin sahip olduğu temel haklardan biridir. Ancak kişinin kendi yaşamına kendi ihlali yasalarla önlenemez. Bu nedenle intihar yaşamamak hürriyetinin bir uzantısıdır. İnsanlar bir takım sosyal, kültürel, ekonomik, psikolojik, sağlıksal zorluklarla karşılaşabilmektedirler. Kişilerin bu sıkıntıları, ruhsal dengelerine yansıyarak, kendilerine ıstırap veren dünyalarından kurtulma isteğine dönüştüğünde de intihar olgusu ortaya çıkar. İntihar uzun zaman önce suç olarak kabul edilmekteydi. Modern ceza hukuku ile intihar suç olmaktan çıkmış ancak intihara yönlendirme suç olarak düzenlenmiştir. İntihara yardım, ikna, teşvik, azmettirme ve yönlendirme eylemlerinin suç olarak sayılmasında ki temel amaç, kişinin yaşam hakkına yönelik dışarıdan gelen bir müdahalenin ve suç teşkil eden bir eylemin cezasız kalmamasının amaçlanmasıdır. Çünkü burada korunan hukuksal yarar bireylerin yaşam hakkıdır. 'İntihara yönlendirmenin diğer benzer fiillerden farkı' konu başlığında, ötanazi ve talep üzerine öldürme fillerinin farklı anlamlara sahip olduğu, mukayeseli hukuk ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ile bu fiillerin intihara yönlendirme kapsamında sayılmadığı açıklanmıştır. İntihara yardım konusunun mukayeseli hukukta ötanazi ile birlikte değerlendirildiği görülmektedir. Özellikle ölümcül nitelikte hastalar bakımından, 'haysiyetli ölüm' hakkı çerçevesinde kabul edilen kişinin kendi kaderini tayin hakkına dayalı olarak, hekim yardımlı intihar kapsamında hastaların yaşamlarına son verilmektedir. Ancak ülkemizde böyle bir düzenleme söz konusu değildir. Çalışmamızda, intihar ve intihara yönlendirme olgusunun hukuki boyutu üzerinde durularak, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ve özellikle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 84. maddesinde düzenlenmiş olan 'intihara yönlendirme suçu' açıklanmıştır. Çalışmada, doktrin, karşılaştırmalı hukuk düzenlemeleri ile iç hukuk ve AİHM yargı kararları incelenmiştir.
Medya etik kuralları çerçevesinde Radyo Televizyon Üst Kurulu uygulamaları ve idari yargı kararları

yılında yürürlüğe giren 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun ile Radyo Televizyon Üst Kurulu oluşturulmuştur. Etik kavramı; insanın sosyal hayatındaki, bireysel ve toplumsal ilişkilerinin temelini oluşturan kuralları ve değerleri, doğru ya da yanlış, iyi ya da kötü gibi ahlaki açıdan inceleyen bir felsefi yaklaşımdır. Medya etiği ise; görsel-işitsel medya hizmet sağlayıcıların; mesleki gerekliliklerini yerine getirirken etik olarak adlandırılan ilke ve kurallara uymak zorunluluklarını ifade eder. Bu çalışmada, son yıllardaki görsel-işitsel medya hizmet sağlayıcılarının yayın ilkeleri ihlallerine karşı Üst Kurul'un almış olduğu müeyyideler ve İdari Yargı kararları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
İş uyuşmazlıklarının çözümünde alternatif yöntemler

Türk İş Hukukunda 7036 sayılı Kanunun kabulü ile birlikte, iş hukuku uyuşmazlıklarında arabuluculuk uygulaması düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, bireysel iş hukuku uyuşmazlıklarına zorunlu arabuluculuk uygulanmaya başlanmıştır. Arabuluculuk, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümüne tarafsız üçüncü bir kişinin müdahalesiyle ulaşmalarıdır. Zorunlu arabuluculukta ise taraflar, kanundan doğan yükümlülükleri gereği devlet yargılamasına başvurmadan önce uyuşmazlığı arabulucuya götürmek zorundadırlar. Çalışmada iş hukuku uyuşmazlıklarının çözümünde zorunlu arabuluculuğun negatif ve pozitif etkileri araştırılır.
Avrupa Toplulukları Adalet Divanı kararları ışığında haklı beklenti ilkesi

Hukuki güvenlik ilkesi ile yakından ilişkisi bulunan haklı beklenti ilkesi, içeriği değişmekle birlikte; birçok hukuk sisteminde varlığı kabul edilen bir hukuk genel ilkesidir. Alman Hukuku'nda II. Dünya Savaşı'nın ardından kabul edilen bu ilke; Avrupa Toplulukları Adalet Divanı tarafından da, Topluluk Hukuku'nun gerekliliklerine cevap verecek şekilde yorumlanmış olup; bu çalışmada, Avrupa Toplulukları Adalet Divanı kararlarından hareketle; Topluluk Hukuku'na uyarlanan bu ilke değerlendirilmiştir.
Olumsuz zarar

Olumsuz zarar, sözleşmesel alana özgü bir menfaat türü olarak, amaçlananborç ilişkisinin hüküm ifade ettiği yönünde uyandırılan güvenin ihlal edilmesindendoğmaktadır. Olumsuz zararı tazmin yükümlülüğünü doğuran haller, nitelikleri gereği borca aykırılık hükümlerine tabi tutulmalıdır. Olumsuz zararın kapsamına, fiili zararlar ile başka sözleşme yapma fırsatının kaçırılmasından kaynaklanan kar mahrumiyeti girmektedir. Nedensellik bağının farklı olmasından ötürü, olumsuz zarar tazminatı, ifa menfaatiyle sınırlı değildir. Somut olaydaaşırıya kaçtığı düşünülen olumsuz zarardan sorumluluk, başka hukuki araçlarla sınırlandırılabilir. Bu doktora tezi, olumsuz zararı bütün yönleriyle ele alıp incelemeyi amaç edinmektedir. Tezin konusunu oluşturan sorunların çözümünde, araştırma ve sorgulama metotları kullanılmıştır.
ACENTENİN DENKLEŞTİRME İSTEMİNDE HUSUSİ DURUMLARIN TÜRK VE AVRUPA BİRLİĞİ HUKUKU AÇISINDAN MUKAYESELİ OLARAK İNCELENMESİ

Türk Ticaret Kanunu'nda 2012 yılında yapılan değişiklik ile Türk Hukukunda yer bulmuş olan denkleştirme isteminin karşılaştırmalı olarak incelenmesi ile, hem kanuni olarak yeni bir kurum olan denkleştirme isteminin teorik olarak izahına naçizane katkıda bulunmak hem de uygulamada rastlanan sorunlara yönelik çözümler ortaya koyabilmek amaçlanmış ve bu tez konusu seçilmiştir. Bu çalışma kapsamında, öncelikle genel anlamda acentelik ve benzeri ilişkiler, daha sonra denkleştirme isteminin hukuki niteliği, özellikleri, karşılaştırmalı hukuktaki durumu ve acentenin denkleştirme isteminde bulunabilmesi için elzem olan şartlar ve hesaplama yöntemleri incelenmiştir. Devamında ise, uygulamada sorun olabilecek bir takım hususlara mehaz Avrupa Birliği mevzuatı, İsviçre ve Alman Hukuku da dikkate alınarak yanıt aranmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Türk Hukukunda özel hayat ve korunması

Özel hayat, Uluslararası Hukuk ve Anayasa hukukunda bir hak olduğu kadar Özel Hukukta da bir kişilik değeridir. Özel hayata saygı gösterilmesi hakkı ile kişinin özel ve aile hayatı, konutu ve haberleşmesi koruma altına alınmıştır. Özel hayat, kişinin başkalarının denetiminden ve gözetiminden uzakta, kendi kişisel tercihlerini uygulayabilmesidir. AİHM., özel hayat kavramının tanımlanamayacak kadar geniş bir kavram olduğunu kabul ederek her somut olayı kendi şartları içinde değerlendirmiştir. Özel hukukta özel hayat, kişilik hakkının korumasından yararlanır. Kişinin sırları, özel mektuplarının ifşası, telefon konuşmalarının dinlenmesi, rıza dışı resminin yayınlanması hep kişilik hakkının ihlalidir. Özel hukukta kişi başkalarının olduğu kadar kendinden gelecek saldırılara karşı da korunur. AİHS. de özel hayatı organları ve başvuru yolları ile korumakta, devlet ve bireylere başvuru hakkı tanıyarak gerekli denetimi yapmaktadır. AİHM., özel hayata saldırı olup almadığını denetlerken devletlere yüklenen pozitif yükümlülüklerin yerine getirilip getirilmediğini; bir saldırı söz konusu ise, bunun meşru bir amacı olup olmadığını, müdahalenin yasal bir dayanağı bulunup bulunmadığını ve bu müdahalenin demokratik bir topumda gerekli olup olmadığını inceler. Medeni Kanunun 24. maddesine göre kişilik değerlerine hukuka aykırı olarak saldırılması halinde saldırırın önlenmesinin istenebileceği belirtilmiş olup, özel hayata saldırı halinde kişinin koruyucu ve tazminat davaları yolu ile korunması amaçlanmıştır. Bu davalar yolu ile kişi, saldırının önlenmesi veya durdurulması yanı sıra kusurlu bir davranış ile meydana gelen maddi ve manevi bir zararın tazminini de isteyebilir. Hukuka uygunluk nedenlerinin varlığı halinde bu davalar açılamaz. Özel hayat hem gizlilik hem de bağımsızlık unsurunu birlikte taşımaktadır. Bu nedenle kapsamı özel hukukta düşünüldüğü kadar dar olmayıp, kişinin kendi tercihlerini seçme ve uygulamasını da içermektedir. AİHM.'nin kararları özel hayatın daha iyi kavranması ve sınırlarının genişletilmesi açısından özel hukuka da örnek teşkil edebilir.
Türk Ceza Hukukunda tehdit suçu

Tehdit suçu, en sık işlenen suç tiplerinden biridir. Bu suç, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun hürriyete karşı suçlar başlıklı bölümünde tehdit suçu başlığı altında 106. maddede düzenlenmiştir. Tehdit suçu, hürriyet kavramıyla birlikte çok eski tarihlerden günümüze kadar varlığını sürdürerek suç tipi olarak birçok yasada yerini almıştır. Tehdit teşkil eden fiillerin suç sayılmasıyla, bir kişinin kendisinin veya yakınının; yaşam bütünlüğü, vücut veya cinsel dokunulmazlığı, malvarlığı kısaca kanunlarla himaye altına alınmış olan hak ve menfaatleri koruma altına alınmış ayrıca bunlara yönelik olan ve kişinin bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden filler cezalandırılmıştır. Tehdit konulu Tez hazırlanırken başta 5237 sayılı yasa başta olmak üzere birçok kitap, içtihat programı, web sayfası ile makale ve dergilerden yararlanılmıştır. Tezimizde, öğretide tartışmalı olan konularda, doktrinsel görüşlere yer verilmiş, tartışmalı konularla ilgili içtihat ve uygulamalarla bu konular daha ayrıntılı bir şekilde aydınlatılmaya çalışılmıştır. Tez konumuza, söz konusu suçun temel unsurlarının irdelenmesi ile başlanmıştır. Suçun unsurları ve nitelikli halleri ile kusurluluk ve kusurluluğu etkileyen haller, suçun özel görünüş şekilleri, benzer suç tiplerinden farkı, soruşturma ve kovuşturma usulleri ve yaptırım hususları ele alınarak çalışma nihayete erdirilmiştir.
Yargı kararları ışığında takdir yetkisi ve yerindelik denetimi, 2010 Anayasa değişikliğinin bu duruma muhtemel etkisi

Takdir yetkisi hukukun her alanında karşılaşılabilecek bir yetkidir. İdarenin sahip olduğu takdir yetkisi ise, idareye faaliyetlerini yerine getirirken serbest hareket alanı bırakılmasını ifade eder. Fakat asıl önemli nokta bu yetkinin sınırının belirlenmesidir. Bu sınırın belirlenmesinde en etkili yol ise yargısal denetimdir. Takdir yetkisinin denetimine ilişkin idari denetim türlerinde bu yetkinin hem hukukiliği hem de yerindeliği denetlenebildiği için yetkinin özelliği çok net görülemeyebilir. Fakat denetim yollarının en etkilisi olan yargısal denetimde, takdir yetkisinin idari işlemlerdeki varlığı net bir şekilde ortaya konabilir. İdarenin yargısal denetimine ilişkin geçmişşten bu yana birçok düzenleme yapılmıştır. Bu düzenlemelerin yapılmasında yargı organlarının idarenin takdir yetkisine giren alanlardaki denetimlerinde aldıkları kararlar büyük oranda etkili olmuştur. Anayasal değişikliklerde bu durum net bir şekilde görülür. Bu değişikliklerde, bazen yargı organlarının idari işlemler üzerindeki denetimi arttırılırken, bazen de yargı organlarının, idarenin takdir yetkisine ilişkin faaliyetlerini oldukça geniş bir şekilde denetlemeleri ve yerindelik alanına girmeleri sonucu, idari işlemin denetiminin hukukilik denetimi ile sınırlı olduğu vurgulanmıştır. Nitekim takdir yetkisine ilişkin son anayasa değişikliği bu duruma verilebilecek en güncel örnektir. Sonuç olarak varılan nokta şudur ki idarenin muameleleri üzerindeki takdir yetkisinin varlığına ilişkin yasal düzenlemeleri yargı organlarının aldıkları kararlar şekillendirmekte ve bu doğrultuda düzenlemeler yapılmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde, takdir yetkisi benzer ve ilgili kavramlarla karşılaştırılması yapılarak açıklanmaya çalışılmış, ikinci bölümde ise bu yetkinin idari muamelelerdeki görünüşleri incelenmiştir. Son bölümde ise takdir yetkisinin hem idari hem de yargısal denetimine ilişkin bilgi verilmiş, takdir yetkisinin yargısal denetimi yargı kararlarından örnekler verilerek açıklanmaya çalışılmıştır.
Sınai mülkiyet kanunu'na göre tescilsiz tasarımların korunması

Modanın, hızlı değişime uğramasıyla tasarımcılar tarafından tescil edilmemiş tasarımlarının koruma altına alınması ihtiyaç haline gelmiştir. Tescilsiz tasarımlara kanun ile getirilen koruma yolları ile mevcut ihtiyacın karşılanıp karşılanmadığı ve karşılaşılabilecek sorunlar amaçlanmıştır. 10 Ocak 2017 tarihinde yürürlüğe giren Sınai Mülkiyet Kanunu ile tasarımların koruması düzenlenmiştir. Yasa hükümleri uyarınca tasarımlar, tescil edilmiş olması halinde tescilli tasarım, tescil edilmemiş olmasına rağmen ilk kez Türkiye'de kamuya sunulmuş olması halinde tescilsiz tasarım olarak korunur. SMK ile tescilsiz tasarım koruması modeliyle yeni bir dönem başlatılmıştır. Tasarımların korunması açısından yenilik, ayırt edicilik, kamuya sunma ve tescilsiz tasarımların ilk kez Türkiye'de kamuya sunulmuş olma şartları incelenmiştir. Gelişen teknoloji ile tasarım sahipleri açısından tasarımlarını korumanın ispatında yaşanan sorunlar ele alınmıştır. Bu sorunların çözümü açısından Türk Patent ve Marka Kurumu'na kayıt sistemi gibi maliyetsiz ve kısa süreli bir 'e-başvuru' çözüm olarak getirilebilir. Bu şekilde aynı veya benzer tasarımların tescilsiz olarak korunmasında tasarımın ilk olarak kamuya sunulmasında, tescilsiz tasarımın hakkının ispatı sağlanmış olacaktır.
Sarbanes Oxley (2002) Yasası ve bağımsız denetime etkileri

Finansal skandallar meydana geldiği her ülkede ekonomik, mali hatta çeşitli toplumsal sıkıntılara yol açabilmektedir. Dolayısıyla her ülke, kendi sermaye piyasalarında, bu tür finansal sıkıntıların önüne geçebilecek çeşitli düzenlemelerin yapılması yoluna gitmektedir. Özellikle, Enron sonrası yaşanan finansal sorunlar, başta Amerika Birleşik Devletleri'nde olmak üzere tüm ülkelerde endişelere yol açmış ve sonrasında çeşitli yasal düzenlemelere gidilmiştir. Bu düzenlemelerin, mihenk taşı olarak kabul edilen Sarbanes Oxley Yasası (SOX 2002) ABD'de 30 Temmuz 2002'de yürürlüğe girmiştir. Ancak, yasasının yürürlüğe girmesinin üzerinden henüz beş yıldan az bir sürenin geçmişş olması sebebi ile yasanın, amaçlanan sonuçlara ulaşıp ulaşmadığıkararının verilmesi için henüz erkendir. SOX 2002 Yasası, denetim sektöründe çok radikal önlemlere neden olmakla beraber, beraberinde çeşitli maliyetlerde getirmiştir. Söz konusu bu maliyetler, birçokanonim işletmenin halka açılmaktan vazgeçmeleri, üst düzey yöneticinin risk alma konusunda ihtiyatlı davranması ve böylelikle etkin bir işletme yönetimineulaşılamaması, öte yandan muhasebe finansman personelinin iş yükünün artmasınakadar çeşitli başlıklar altında incelenebilir. Ülkemizde ise, SOX 2002 Yasası sonrası Sermaye Piyasası Kurulu 'dadüzenlemeler yapmıştır. Bu bağlamda Seri: X No:19 tebliğ ilan edilmiş ve denetim sektöründe faaliyet gösteren denetim şirketlerinden söz konusu yasalara uymalarıistenmiştir. Bu doğrultuda, tez çalışmasının anket uygulamasının ilgili bölümlerinde, sektördeki tüm denetim işletmelerine söz konusu tebliğ ile ne kadar uyumlu olduklarını ölçen bir anket uygulanmıştır. Yollanan anket metinlerinin geri dönüş oranının düşük olması, denetim işletmelerinin SOX 2002 Yasasına ve SPK'nin yayınlamış olduğu ilgilitebliğe ilgisiz olmaları ve/veya bilgi vermekten kaçınmaları şeklinde yorumlanabilir. SOX 2002 Yasası genel anlamda denetim sektörüne önemli yeniliklergetirmesine rağmen olumsuz ve eksik yönleri de bulunmaktadır. Türkiye'de SPK, Bankacılık Düzenleme ve Düzenleme Kurumu, Türk Ticaret Kanunu, Kurumlar Vergisi Kanunu ve ilgili diğer düzenlemeler yardımı ile kurumsal yönetim uygulamaları hayat geçirilmeye çalışılmaktadır. Bu açıdan bakıldığında Türkbağımsız denetim sektörü de dünyada ve Türkiye'de yaşanan bu mevzuat değişikliklerine uymak zorundadır.