turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aramızdaki yabancı: Çingeneler

Çingeneleri ele alan bu çalışma, eşitliklerimiz ve farklılıklarımızla birlikte yaşama çabası bağlamında, yabancının, dünyasını 'anlamaya' yönelik bir perspektiften hareket etmektedir. Çingenelerin kültürel özellikleri ve bu özellikleri ekonomik, politik ve ideolojik olarak nasıl kullandıkları ve içinde yaşadıkları toplumsal modelde, örgütlenme ve kendilerini ifade etme noktasında hangi konumda bulundukları çalışmanın temel sorgu alanlarıdır. Çalışma alanı, Bornova Tarlabaşı mahallesidir. Çalışmanın problemleri çerçevesinde; anket, derinlemesine mülakat ve tanıklıklar ile sorgu alanlarına cevap aranmıştır. Bu çerçevede; sosyo-ekonomik yapı, Çingene, Roman ve Gaco'nun kim olduğu, diğer Çingene grupları ve kendilerine bakış açıları, kendilerini ifade edip edememeleri ve yaşadıkları çevreyi nasıl algıladıkları, temel sorunları, geleceğe bakış açıları ve geçmişşin izleri irdelenmiştir. Çalışmanın sonuçları bağlamında; Çingenelerin yabancılığı içselleştirmesi, tarihsel dışlanma bilinçleri, marjinal işlerde var olma, birlikte çalışma tercihi, güçlü biz ve diğeri ayrımı, ortak yaşam tercihi, iç dayanışma ve dış grupla sınırlı iletişim gibi özellikleri Çingeneleri tanıma ve anlamada temel parametreleri oluşturmuştur. 214
İstanbul'da refakatsiz sığınmacı ve mülteci çocukların karşılaştıkları sorunlar ve uygulamalar

Son yıllarda gittikçe daha fazla kişi ülkelerini zulüm, şiddet ve çatışma gibi nedenlerden dolayı terk etmekte ve başka ülkelerde sığınma aramaktadır. Bu sığınmacı nüfusunun yarısını çocukların oluşturması, her ne kadar dünya için yeni bir olgu olmasa da, son zamanlarda Türkiye'de göç sürecine katılan bu refakatsiz çocuklarla ilgili farkındalık önemli ölçüde artmıştır. Çocuklar, özellikle de refakatsiz çocuklar göç popülasyonu içindeki en incinebilir durumda olanlardır ve onlar sığınma ararlarken yetişkinlere oranla daha çok zarar görmektedirler. Türkiye'deki refakatsiz mülteci çocukların varlığı 2005- 2006 yıllarındaki Somalili ve Sudanlı sığınmacıların Türkiye'de sayılarının artması ile görünür hale gelmiştir. Ülkeye gelen refakatsiz çocukların sayısı çok yüksek olmamasına rağmen, bu çocuklar Türkiye'nin sığınma politikası içinde yeni bir olgu haline gelmiştir. Devlet korumasına alınmaları ile birlikte kendilerine özel ilgi gösterilmeye başlanmıştır. Refakatsiz çocukların İstanbul'da sayıca fazla olmaları İstanbul için yeni bir dönemi de beraberinde getirmiştir. Bu çalışmada, İstanbul'daki refakatsiz çocukların durumunun, sivil toplum örgütleri çalışanları ve çocukların kaldıkları yurtlardaki yetkililer ile yürütülen alan çalışması ile analiz edilmesi amaçlanmıştır. Böylece İstanbul iline özel uluslararası göç sorunu, refakatsiz çocukların durumları üzerinden incelenip çözüm önerileri ortaya konmaya çalışılacaktır.
Kentsel dönüşümün ötesinde: Foucault'nun sorunsallaştırma, nesneleştirme ve özneleştirme kavramları perspektifinden Türkiye'deki kentsel dönüşüm söylem oluşumuna bakış

Türkiye'de kentsel dönüşüm projeleri adı altında devasa bir yıkım ve yapım projeleri yürümektedir. Bu projeler yüz binlerce insanın elindeki ikamet ve daha da önemli olarak tapu haklarını alarak gerçekleşir. Bu projelere karşı ciddi bir karşı çıkış görülmez; tersine çoğunluk tarafından desteklenir gibidirler. Bu projeler çevresinde oluşmuş, yerel iktidarlardan devletin en tepesine, bakanlıklardan Başbakanlığa bağlı kurumlara kadar çok büyük güç sahibi kurumlar ve bu kurumların oluşturduğu bir ilişki ağı bulunmaktadır. Bu güç mevcut yıkım ve yapım yasalarınca kentsel dönüşümü uygulayan kurumlara verilen yetkide görülebilir. Bu tez bu tarz bir gücü oluşturan bilgiyi ve bu bilginin oluşumunu, dolayısıyla hakikat oyunun söylem oluşum bölümünü inceler. Bu incelemeyi yaparken, Michel Foucault'nun sorunsallaştırma modeline uygun olarak eklemleme, kullanılan doğruluk söylemi veya kalıpları, bunları üreten bilgi alanları, ortaya çıkan güç söylemi ve düşünce nesnelerine bakılır. Kentsel dönüşüme doğru yönlendirici sorunsallaştırma, aynı zamanda bilgi alanları olan ve kentsel dönüşümü çözüm olarak ortaya koyan bilim çevrelerince, iktidar odaklarınca ve popüler kaynaklarca gerçekleştirilen eklemlemelerle başlar. Olgu ile etik arasında gidip gelen eklemlemelerde, başta bilgi alanlarının uzmanları olmak üzere tüm çevrelerce ortaya koyulan doğruluk kalıpları veya doğru olduğu iddia edilen belli söylemler kullanılır. Bunun sonucunda yıkılacak kent bölümleri nesne halinde ortaya çıkar. Nasıl yıkım ve yapım yapılacağına dair bazı güç söylemleri de oluşacak güç birimlerinin nicelik ve niteliğini belirler. Başka birisine belli tecrübeleri kendisininmiş gibi aşılayarak değişik bir özneye dönüşmesini sağlamak özneleştirmedir Foucault'ya göre. Bu sürecin başı da bir istenmeyen kimlik yaratmaktır. İstenmeyen kimlik istenmeyen bölgede yaşayanlardır. Ancak acaba bu istenmeyen kimlikliler mi özneleştirilmektedir, yoksa ikinci bir özneleştirme mi gerçekleştirilmektedir?
Sosyal bir sorun olarak fuhuş olgusu: Diyarbakır genelevi örneği

Bu araştırma, toplumda her dönemde sosyal bir sorun olarak var olan fuhuş olgusunu yasal ve yasal olmayan yönüyle ele alan, nitel bir çalışmadır. Fuhuşa yol açan ekonomik, sosyal, psikolojik, kültürel, biyolojik, teknolojik, cinsel sebepler ve fuhuş sektöründe yer alanların sorunları tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmacı tarafından literatür taraması yapıldıktan ve gerekli izinler alındıktan sonra, Diyarbakır Genelevinde bulunan yasal fuhuş mağduru 51 kadınla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmeler ve gözlemler neticesinde elde edilen veriler araştırmada sunulmuştur. Araştırma, Diyarbakır Genelevinde bulunan kadınlarla yapılmış olmasına rağmen, yalnızca Genelev kadınları ve yasal fuhuş olgusu üzerine değerlendirmeler yapmaktan öte veriler içermektedir. Araştırmanın sonucunda, kadınların hayat hikayelerinden yola çıkılarak fuhuşun sebepleri ortaya konulmuştur. Fuhuş sektöründe yer alanların ekonomik, cinsel, psikolojik sömürüye maruz kaldıkları bulgularına ulaşılmıştır.
Birlikte yaşama kültürü ekseninde Türkiye'de Suriyeli mülteciler olgusu: The more-'Daha' filmi analizi

Birlikte yaşama arayışı, insan olmanın en büyük gereksinimlerinden biridir. Farklı toplumların birlikte yaşamayı bir kültür haline getirmesinde göç olgusu önemli bir rol oynamaktadır. Özellikle uluslararası göç hareketinin gerçekleşmesi ile kültürel açıdan farklı insanların birlikte yaşamayı bir kültür haline getirme gerekliliği meydana gelmektedir. Bugün evrensel bir problem olan mülteci dalgaları, ülkelerin birlikte yaşama alışkanlığını sınar niteliktedir. Suriyeli mültecilere en çok ev sahipliği yapan ülke olarak Türkiye, siyasal, hukuksal ve toplumsal olarak birçok politika ve proje uygulamaktadır. Bunun yanı sıra göç alarak çok kültürlü bir yapıya sahip ülkeler, ülke politikası olarak çokkültürcü bir çizgide ilerleseler dahi, mültecileri öteki olarak damgalamaktadır. Birlikte yaşama arayışının önemli iki temeli olan hoşgörü ve empati eksikliğinden dolayı mülteciler öteki olarak algılanmaktadır. Türkiye'deki Suriyeli mülteci olgusunun anlaşılması açısından bu çalışmada, The More-'Daha' filmi hoşgörü ve empati kavramları çerçevesinde analiz edilmiştir. Sonuç olarak, mülteci deneyimlerinin filmdeki dikkat çeken imgeler olan, 'ışık', 'ev', 'el' imgeleri; yerli deneyimlerinin ise 'toplumsal vicdan-vicdansızlık', 'medeni-medeniyetsiz', 'mülteci-yerli' dikotomileri üzerinden açıklanması hedeflenmiştir.
Yıldızların cinsiyeti: Astrolojinin ve takvimlerin cinsiyetlendirilmesi

Bu çalışmada takvimlerin ve astrolojinin nasıl cinsiyetlendirildiği sorusundan hareketle takvim ve astroloji içindeki imge ve görüngülerin ne türden cinsiyetlendirilmiş olduğu incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda öncelikle yazılı tarihin başladığı Mezopotamya ve günümüz Batı uygarlığının temeli olan Antik Yunan'daki takvimler incelenmiş ardından yapılan incelemeler sonucunda takvim ve bağıntılı olarak astrolojik imgelere ilişkin gerçekleştirilen cinsiyet ayrımları ortaya konmuştur. Bununla birlikte antik astrolojinin günümüzde bilinen takvimle tarihsel bir bağının olmadığı aksine gezegenler ve takımyıldızları üstünden ortaya çıktığı ortaya konmuştur. Astrolojinin temel öğelerini oluşturan takımyıldızlarına ve gezegenlere dair yapılan cinsiyetlendirme bu çalışma konuyu astrolojik bağıntılar üzerinden incelemektedir.
Laiklik ve Türkiye'de laiklik sorunu

Farklı inanç gruplarının hoşgörüye dayalı bir şekilde bir arada yaşamalarını sağlayan laiklik, demokrasiyle birlikte anlamına kavuşan bir kavramdır. Sanayileşme ve Fransız Devriminden sonra özellikle demokratik ülkelerin anayasal güvenceye aldıkları laiklik, çağımızda Tanrı ile kul arasındaki ilişkiyi daha özel ve bireysel alana aktarmış, dinsel istismarı önemli oranda engellemişti. Siyasal anlamda ise dinin devlet işlerinden çekilip kendi alanına yönelmesi anlamına gelen laiklik, Batı'da uzun ve sancılı süreçlerden sonra demokratik sistemlerin içerisinde kurumsal hale gelebilmişti. Bu kurumsallık, onun toplumsal anlamda sağladığı işlevsellikle birleşince laiklik; sosyal ve siyasal yaşamın vazgeçilmez öğesi olmuştur. Türkiye, Batı'da yaşanan laikleşme sürecinden ya da çatışmalarından çok sonra yukarıdan aşağıya doğru bir çağdaşlaşma modeli ile laikleşme sürecine giren bir ülkedir. Osmanlı deneyimiyle bu süreci devam ettiren Türkiye, laikliğe geçiş döneminde yapılan yanlışlar neticesinde her dönemde kendini farklı şekillerde gösteren bir laiklik sorunuyla karşılaşmıştır. Sorun, cumhuriyetin kuruluşundan günümüze kadar farklı şekillerde devam etmiştir. Bu yüzden sorunu tam anlamıyla irdeleyebilmek için yapılması gereken şey, laikliği ya da laikleşme sürecini geçmişşten günümüze tarihsel bir özeleştiriye tabi tutmak olmalıdır.
Nationalism and the 'Inter-national': A critical survey of internalist thinking within theories of Nationalism

Bu tez milliyetçilik kuramları içerisindeki 'uluslararasının' rolünü eleştirel bir şekilde araştırmayı hedeflemektedir. Her ne kadar milliyetçilik kuramlarının büyük bir çoğunluğu uluslararası faktörler ve toplumsal dinamikler arasındaki nedenselliğe vurgu yapıyor olsa da, bu iki alanın kuramsal çerçeveleri içerisinde hala ayrı çözümsel kategoriler olarak kaldığı iddia edilecektir. Bu da, sosyal bilimler içerisinde hüküm süren içselci düşüncenin, iç ve dış alanların ikiliği üzerinden yeniden üretilmesine hizmet etmekte ve hem disiplinler arası bir alan olma iddiasındaki milliyetçilik çalışmaları için, hem de özellikle Uluslararası İlişkiler disiplinine hakim olan yöntemsel milliyetçiliğin aşılması bakımından sorun teşkil etmektedir.
Türkiye bağlamında dinlerarası ilişkiler ve süreç yapıları

Türkiye'de dini piyasa, özellikle 1983 sonrası dönemde küreselleşme gibi makro etkenlerin ve liberal politikalar gibi yerel etkenlerin belirlemesiyle yeni bir döneme girmiştir. Bu dönemde dinler arasında daha fazla rekabet gerekli olup rekabet baskın süreç olmuştur. Araştırma 1998 ila 2008 yılları arasındaki zaman dilimini odağa alarak Türk din piyasasının son dönemdeki dönüşümlerini incelemeyi hedefler. Bu bağlamda Türkiye'de faal olan dinler arasındaki ilişkiler tespit edilip bu ilişkilerde söz konusu olan süreçler betimlenerek yeni dini haritanın süreçleri rasyonel seçim teorisi ve dinin ekonomik modeli yaklaşımlarıyla ele alınmıştır. Analiz, İslam, Hıristiyanlık, Yahudilik, Yehova Şahitleri, Moonculuk ve Sahaja Yoga Hareketi'yle sınırlandırılmıştır. Bu bağlamda söz konusu dönemde çoğulculuğun dini katılımı olumlu etkileyen bir birim olduğu verisine ulaşılır. Son tahlilde dinlerin ele alınan dönemde daha aktif olduğu ve 2003 Avrupa Birliği uyum yasalarıyla beraber dini piyasanın daha açık ve rekabetçi hale geldiği tespit edilmiştir. Bu dönemde dinler arası diyalog çabaları da yoğun bir gizli rekabet aracı olarak ortaya çıkmıştır. Son tahlilde, Türkiye'de dini mücadele yeni bir çoğul rekabet dönemine girmiştir.
John Locke'da toplum sözleşmesi kavramı

Siyasal bir birlik olan devlet, devletin ortaya çıkışı ve yönetim biçimleri her zaman siyaset felsefesi ve toplumbilimlerinin temel konulan arasında yer almaktadır. Özellikle toplumların sosyal, siyasal bunalımlar içinde olduğu zamanlarda sorunlara çözüm bulma çabası, bugün bildiğimiz devlet ve yönetim modellerim ortaya çıkardı. Çalışmamızda ele alman düşünürlerin görüşleri buna en güzel iki örnektir. İç savaş, din savaşları ve otorite boşluğunun olduğu bir dönemde yaşayan Thomas Hobbes; toplumun içinde bulunduğu kötü durumdan kurtulmasının ve özellikle de toplumların aynı sorunları tekrar yaşamaması için mutlak bir otoritenin gerekliliğini savunmaktadır. Baskıcı bir rejimi, sosyal dengesizlikleri yaşayan ve aynı zamanda da parlamento içinde görev alan bir düşünür olan John Locke ise; bireysel hak ve özgürlükleri savunan bir yönetimi önermektedir. Düşünürlerin fikirleri aldıkları eğitim, içinde bulundukları sosyo-kültürel ve siyasal ortam çerçevesinde şekillenmektedir. Bu faktörlerden en büyük payda siyasal rejime aittir. Siyasal rejim toplumun yapışım büyük ölçüde belirlemesinin yanı sıra düşünürlerin fikirlerinde de belirleyici rol oynamaktadır. Bu çalışmada ele alınan düşünürlerin fikirlerine ve bu fikirlerin oluştuğu ortama baktığımızda bu açıkça görülecektir. Çünkü aynı dönemde yaşamalarına rağmen Hobbes doğal durumun bir savaş durumu olduğundan hareketle mutlak monarşiyi, Locke doğal durumun sınırsız özgürlük durumu olduğundan hareketle liberalizmi savunmaktadır. Bu çalışmada; Thomas Hobbes ve John Locke' a göre: insanların toplum sözleşmesini neden ve nasıl yaptıkları, bu sözleşmenin sonucu kurulan devlet konusundaki düşünceleri, literatür taraması ve tarihi karşılaştırma metodu kullanılarak, incelenen filozofların düşünceleri dönemin siyasi rejiminin etkisinin sonucu oluştuğu konusu irdelenmektedir.
Mismatch of labor force and industry in Konya: Analysis of structural and individual factors from employer's perspective

Türkiye 2002 yılından sonra önemli bir ekonomik büyüme yaşamış ve büyüyen sektörler ve artan gelir ile birlikte GSYH artmıştır. Ancak ekonomik büyüme işgücü piyasası sonuçlarına aynı oranda yansımamıştır. Bu çalışma, ekonomisi hızla büyüyen bir ilin işgücü katılımının artmamasının nedenlerini anlamayı ve gelecekte odaklanılması gereken alanları tespit etmeyi amaçlamıştır. Araştırma ve tartışmalar Konya ili vakası üzerinden yapılmış, işveren perspektifinden sanayi sektörü odağa alınmıştır. İşverenler ve uzmanlarla derinlemesine mülakatlar yoluyla bir saha araştırması yürütülmüş ve beraberinde tanımlayıcı istatistiklerden faydalanılmıştır. Araştırma sorusu, büyüyen ekonomiye rağmen artmayan işgücü katılımının nedenlerini anlamak üzere 'Konya ilinde 2008 yılından bu yana büyüyen ekonomi ve sanayiye rağmen işgücüne katılım oranının artmaması işverenler tarafından nasıl açıklanmaktadır? şeklinde tasarlanmıştır. Bu sorunun cevaplanmasında, diğer bulgular ile beraber, üç ana bulgu ortaya çıkmıştır. Bu üç bulgu, sanayideki işlerin değerinin işgücünü çekmekte ve elde tutmakta yetersiz kalması, işgücü arzının nitelik ve nicelik olarak yetersizliği, beceri uyuşmazlığının mevcudiyeti şeklindedir. Güçlü bir şekilde birbiriyle bağlantılı olan bu bulgular, aynı zamanda işgücü piyasasının talep ve arz tarafları ile birbirleriyle etkileşimlerine de karşılık gelmektedir. Konya örneğinde, Türkiye'de işgücü piyasasının talep ve arz taraflarının karşılaştığı zorlukların, Türkiye'nin gelişmekte olan diğer şehirlerine ve belki de gelişmekte olan ülkelerde benzer sorunları olan diğer şehirlere de genelleştirilebileceğine inanıyorum.
Toplumsal birlikteliğin temel etik gereksinimleri

Bu araştırmada toplumsal birlikteliğin temel etik gereksinimlerini keşfetmeye çalışıyorum. I. Bölüm felsefi bir disiplin olarak etiği ele alır ve çözümler. II. Bölüm birey kavramı ile uğraşır ve bireycilikten farkını ortaya koyar. III. Bölüm toplumsal birlikteliğin etik boyutları sorununa adanır. Bu nedenle iyi niyet, diyalog, tolerans vb. bazı kavramlar gözden geçirilir. IV. Bölümde etiğin siyasi boyutları araştırılır: Bir taraftan devlet yönetiminin tutunması gereken adalet, eşitlik, tarafsızlık gibi olumlu değerler, öbür taraftan devletin sakınması gereken örneğin ayırımcılık gibi olumsuz değerler incelenir. Sonuç olarak, toplumsal birliktelik için birey, toplum ve devlet alanındaki etik bilinç ve tutumlar, yasal düzenlemeleri önceler.
Sosyal değişme süreci içinde farklı sosyo-ekonomik ve kültürel yapıya sahip aileler arasında sosyal kontrolün etkinliği ve bazı sapmış davranışların nedenlerine ilişkin sosyolojik değerlendirmeler

Sapma en genel anlamda belirli davranış standartlarına uymamadır. Belirli davranış standartları olarak adlandırılan normlar toplumda bireylerin nasıl davranması gerektiğini bildirirler. Normların temelinde değerler bulunmaktadır. Değerler, bir toplumda ya da grupta neyin 'iyi', neyin 'kötü', neyin 'doğru' neyin 'yanlış' v. b. olduğunu bildiren ortak kabullerdir. Sosyal yapıda hakim değer ve normlara aykırı davranışlar şeklinde ortaya çıkan sapma, toplum için bir sosyal problem olarak kabul edilebilir. Çünkü sapmış davranışların ortaya çıkması, giderek artış göstermesi ve farklı boyutlar kazanması, sosyal organizasyonsuzluğun ortaya çıkması açısından önemli bir sebep teşkil eder. Sapmış davranışlar, her toplumun az ya da çok, hızlı ya da yavaş biçimde yaşadığı sosyal değişmenin olumsuz bir sonucu olarak karşımıza çıkmaktadır. Sosyal yapı içerisinde, değerler ve normlara uyumu sağlayarak, toplumsal düzeni koruma ve sürdürme amacını taşıyan toplumun denetim araçları söz- konusudur. Toplumda, sapmış davranışları engellemek amacıyla ortaya çıkan sosyal kontrol, bireyler sapmış davranışlarda bulundukları zaman etkinliğini informal ya da formal boyutlarda gösterir, informal sosyal kontrol aile, okul, arkadaş çevresi gibi çeşitli birincil gruplar aracılığı ile birey üzerinde varlığını hisset tirirken, formal sosyal kontrol bu gücünü çeşitli yasal yaptırımlarla sağlar. Sapma ve sosyal kontrolün tanımı, özellikleri ve bu konuda geliştirilen bazı teorik yaklaşımlar üzerinde ağırlık kazanan çalışmamız, sosyal değişme süreci içinde, ailede kuşaklar arasında sapmanın göreli bir olgu olduğu, sosyal kontrolün sağlanma biçimlerinin farklılaştığı, bazı sapmış davranışların ortaya çıkmasında ailenin sahip olduğu sosyal, kültürel ve ekonomik özelliklerin önemi üzerinde durulmuştur.
Sivil toplum kuruluşları tartışmaları-Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği örneği

Toplumların ve özellikle devletlerin modern, demokratik bir işleyiş düzenine kavuşması, sivil toplum alanındaki örgütlenmelerin yaygınlığı, etkinliği ve işlevselliğiyle yakından ilgilidir. Toplumdaki bireylerin istemlerini örgütlü bir baskı şeklinde devlete ileten sivil toplum kuruluşları, hem devletin karar ye eylemlerinin denetlenmesi, hem de sorumluluk ve katılımcılık bilincinin artmasını sağlarlar. Sosyal, ekonomik ve siyasal dinamiklerin bütünleşmesinde ve birey-devlet ilişkisinin gerçekçi ve işlevsel bir düzeye ulaştırılmasında önemli rolleri olan sivil toplum kuruluşları, modernleşmiş veya modernleşme yolunda ilerleyen toplumların vazgeçilmez yönlerinden birisidir. Modernleşme yolunda olan Türkiye'de sivil toplum kuruluşları yeterince gelişmemişlerdir. Bunda modernleşme çabalarına sekteler vuran farklı anlayışların büyük etkisi vardır. Türkiye'de özellikle 1980'lerin sonlarından itibaren sivil toplum kuruluşlarının öne çıktığını ve sivil toplum tartışmalarına entelektüel ilginin arttığı söylenebilir. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, 1980 sonrası Türkiye'de yaygınlaşan sivil toplum kuruluşları içerisinde önemli bir yere sahiptir. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, Türkiye'nin Atatürk Devrimleri ışığında modernleşmesine katkısı olan sivil toplum kuruluşlarının başında gelir. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, toplumdaki pek çok sorunun kaynağında bireylerin nitelikli eğitim alamamaları gerçeğini görür. Dernek, toplumumuzun modernleşmesine katkısı olacak çağdaş eğitime dönük öncü çalışmalar yapmaktadır. Planlı, dengeli ve sürdürülebilen bir kalkınma için toplumsal aktörlerin işbirliğinin zorunluluğunu esas alan Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, çalışmalarının bir kısmını devlet, yerel yönetimler ve diğer kuruluşlarla birlikte yürütmektedir. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, gerçekleştirdiği projelerle ciddi bir örgütsel ve kamuoyu desteğine kavuşmuştur. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, - modernleşmenin sıkıntılarını yaşayan Türkiye'nin sorunlarının aşılmasında, sivil toplum kuruluşlarının üstlenebileceği rollerle ilgili önemli ipuçları vermektedir.
Televizyon dizilerinde şiddetin temsili: 'Kadın' dizisi örneği

Şiddet günümüzde insanlar arasında yaşanan bir gerçek olarak önemini korumaktadır. Bu davranış biçimi insanları etkileyen etik dışı bir uygulamadır. İnsanlar hem fiziksel, hem de ruhsal olarak birbirlerine şiddetuygulamaktadırlar. Bu davranış biçimine günümüzde halen etkin bir iletişim aracı olan televizyon dizilerinde sık olarak rastlamak mümkündür. Bu çalışmada Türk televizyon dizilerinde şiddet unsurları 'Kadın' televizyon dizisi örneğinde ele alınmıştır. Niteliksel içerik analizi ile bu dizide şiddetin nasıl üretildiği, yansıtıldığı ve uygulandığı değerlendirilmiştir.'Kadın'Televizyon dizisinde şiddet unsurlarının bir arada toplandığı bir yapının olduğu ve bu unsurların görsel-işitsel olarak sunulduğu görülmüştür. Dizide şiddet hem sembolik, hem de fiili olarak üretilmekte ve özellikle kadın cinsiyetine yönelik şiddetin uygulandığı değerlendirilmektedir.
The emergence of Albanian national identity and three figures: Şemsettin Sami, İsmail Kemal, Fan S. Noli.

Bu tez Arnavut milli kimliğinin doğuşunu incelemektedir. Bu süreci iki farklı döneme ayırmaktadır. İlk dönem Prizren Ligi ile başlar ve Arnavutluk'un bağımsızlığına kadar devam eder. İkinci dönem ise bağımsızlıktan sonraki dönemdir. Bu tez, Arnavut milliyetçiliğinin doğuşunu Arnavut aydınların entelektüel aktivitelerin ve özellikle üç önemli ideoloğun düşünceleri çerçevesinde anlamaya çalışmaktadır. Şemsettin Sami, İsmail Kemal ve Fan S. Noli'nin düşünce dünyası modernleşme sürecinin ve uluslararası gelişmeler etkenlerinin ışığında, etnik bir Arnavut kimliğinden Arnavut ulusal kimliğine geçişi anlamamıza yardımcı olacaktır. Dil, yurt ve mit Arnavut milli kimliğinin üç temel unsurlarıdır.
Doğa bilimleri, kültür bilimleri ayrımında sosyolojik açıdan kuramlaştırma sürecinin tartışılması

Her türden sosyal bilimsel çaba, bir sosyo-kültürel gerçeklik tasarımından yola çıkmaktadır. Sosyoloji alanında 'bütünlükçü' bir sosyal kuramlaştırma süreci, niteliksel araştırmalar ile niceliksel araştırmalar arasında yapılan 'teknik' düzeydeki ayrımın sorgulanmasında yeterli bir 'düşünsel araç' olma niteliği taşımaktadır. Sosyal gerçekliğin tüm düzeylerini eş zamanlı olarak, aynı sosyal gerçekliğin doğasına uygun bir şekilde ele alacak bu türden bir 'sosyal kuramlaştırma' süreci, makro ve mikro sosyolojik yaklaşımlar arasındaki ayrımların da geçerliliklerini 'bütüncül' bir mantık çerçevesinde sorgulamaya yönelmektedir. Eleştirel kuram, yapılama kuramı, hermeneutik kuram ve realist hipotetik model oluşturma stratejileri bu noktada 'bütüncül' bir sosyal kuramlaştırma süreci için uygun ve ulaştırılabilir bir zemin oluşturmaktadırlar. Burada söz konusu edilen yaklaştm, sosyolojik açıdan, bir meta akıl yürütme formu içinde, sosyal-toplumsal gerçeklik düzeylerinin kurgusunda göz önünde bulundurulması gereken yönlerin altını çizmektedir.
Milli kimliğin oluşumunda dinin rolü

1996, Sayfa: Jüri : Yrd. Doç. Dr. Niyazi USTA Bu çalışmada milli kimliğin oluşumunda dinin rolü başlığı altında din-kimlik ilişkisi ele alınırken, kimliğe etki eden faktörler de değerlendirilmiştir. Araştırmanın konusu ve amaç belirtildikten sonra kimlik ve kimliğe etki eden faktörler olarak dil, kültür, coğrafya, aile, eğitim ve örf adet üzerinde durulmuştur. Daha sonra dinin toplumsal fonksiyonları ele alınmış, dinin kimlik oluşumuna ve toplumsal saiklere etkisi değerlendirilmiştir.