turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de kayıt dışı ekonominin sosyo-kültürel nedenleri

Günümüz dünya ekonomisine bakıldığında kayıt dışı ekonominin kayıt altına alınması, hem gelişmekte hem de gelişmiş ülkeler için çözüm getirilmesi gereken bir sorun olarak değerlendirilmektedir. Türkiye açısından bakıldığında; kayıt dışı ekonominin son yıllarda ülke gündeminde önemli bir sorun olarak yerini aldığını görmekteyiz. Türkiye'de kayıt dışı ekonomi nedenleri, sonuçlan ve işleyişi bakımından karmaşık ve çok boyutludur. Kayıt dişiliği ortaya çıkaran ve çok boyutlu bir hal almasına neden olan sosyal, ekonomik, mali, teknik, coğrafi ve kültürel birbiri içine geçmişş birçok faktör mevcuttur. Türkiye'de 1 950'li yıllardan itibaren yaşanan köyden kente göç süreci kayıt dışı ekonominin oluşmasında ve gelişmesinde önemli bir etken olmuştur. Göçle birlikte gelenler, kentin ekonomik ve sosyal dokusunda kayıt dışı ekonomiyi besleyen bir takım yapılar meydana getirmişlerdir. Göçle gelenlerin yarattığı istihdam baskısı ve göç edenlerin vasıfsız işgücü olma niteliği kentlerde kayıt dışı yeni ekonomik alanların oluşmasına neden olmuştur. Diğer taraftan Osmanlı'nın son döneminden günümüze değin uzanan sanayi ve ekonomi politikaları ve bu doğrultuda oluşan Türk sanayinin mevcut yapısı ve gelinen noktada ortaya çıkan küçük işletmeler ve enflasyon sorunu kayıt dışı ekonominin bir diğer nedeni olarak belirtilebilir. Ayrıca Türk vergi sisteminin yapısall sorunları, gelir vergisi ile sosyal sınıflar arasındaki ilişki, özellikle ülkemizde orta sınıflaşmanın gelir vergisi tatbikatında oynadığı rol, kayıt dışı ekonominin önemli belirleyicilerindendir. Türkiye'nin kendine özgü coğrafi yapısı kayıt dışı ekonomik faaliyetler için kolaylaştırıcı bir unsurdur. Çevre ülkelere nazaran çekim merkezi olmakonumu yasal olmayan ekonomik faaliyetler ve yabancı kaçak işçi göçü açısından zemin oluşturmaktadır. Son olarak da yolsuzluk kavramının bir yönüyle kayıt dışı ekonomiye baktığı ifade edilebilir. Türkiye'de ülke gündeminden hiç eksik olmayan kamuda sektöründe yaşanan yolsuzluklar kayıt dışı ekonominin boyutlarını artırmaktadır.
American middle class migrants in Istanbul: Impact of cultural and social capital on their lives in the city

Bu tez, kültürel ve sosyal sermayenin, ABD'den gelen orta sınıf göçmenlerin İstanbul'daki iş, gündelik yaşam ve ilişkileri üzerindeki etkilerini araştırıyor. Bu tezde, küresel kentler ve orta sınıf göçmenlere ilişkin literatürü ve nitel etnografik araştırmaları kullanarak, kültürel sermayelerinin onlara kentte ayrıcalıklı bir konum sağlamasına karşın, Amerikalılar'ın hem bürokrasi ve yerel algılar olarak başkaları tarafından dayatılan, hem de kendilerinin yarattığı, sürdürdüğü ve yönlendirdiği sınırlarla çevrelendiğini gösterdim. Ayrıca belli türde sosyal bağların göçmenlerin gündelik yaşamlarındaki bazı sınırlamaları aşmalarına yardımcı olup olmadığını keşfetmek amacıyla göçmenlerin sosyal ağlarını da inceliyorum. Bu nedenle, kültürel sermayelerinin göçmenlere bazı ayrıcalıklar sağlasa da, yerel halkla geliştirilen ve sürdürülen sosyal ağların kariyer hareketliliği, ek fail ve kentte aidiyet duygusu için daha önemli olduğunu iddia ediyorum. Bu çalışma, ilk dalga küreselleşme literatürünün aksine, zengin ve endüstrileşmiş ülklerden küresel kentlere gelen orta sınıf göçmenlerin gündelik yaşamlarında 'sınırsız' olmadıkları üzerine yazılmış, yeni fakat büyümekte olan literature katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
Değerlerin kuşaklar arası değişimi: Ankara örneği

Bir toplumu anlamak o toplumu oluşturan kuşakların ve toplumsal normların temelini oluşturan yönlendirici unsurlar olarak 'değerlerin' anlaşılmasını gerektirmesinden dolayı bu çalışma bizi kuşaklar arası değer önceliklerinin incelenmesine yönlendirmiştir. Bu çalışmanın konusu Türkiye'de kuşaklar arası değer değişimine etki eden süreçlerin Ankara örneğinde incelenmesidir. Araştırma kuşaklar arası değer değişiminin derece ve yapısı ile bu değişimin nedenleri üzerine cinsiyet, eğitim, yaş, gelir gibi sosyo-demografik faktörler ile dindarlık/inançlılık ve dinin/inancın etkileri üzerine yoğunlaşmıştır. Araştırma bulguları kuşaklar arasındaki değer değişiminin hızlı olmayarak yavaş gerçekleşmekle birlikte uzun dönemde bu değişimin büyük olabildiğini göstermiştir. Bu araştırma ile elde ettiğimiz ikinci sonuç kuşaklar arası değer oryantasyonunun değiştiğini ve bu değişimin tutarlı olduğunu ve tahmin edilen yönde gerçekleştiğini göstermiştir. Değişimi açıklayan sebepler ne tam olarak sosyo-demografik faktörler ne de bütünü ile inançlılık/dindarlık olmadığı görülmüştür. Tam tersine hem yaş, eğitim, gelir hem de dindarlık/inançlılık faktörleri kuşakların davranış ve motivasyonlarına yön veren değerlerin değişimini anlamada önemli etkileri olduğunu ortaya koymuştur. Bu araştırma ile elde ettiğimiz üçüncü sonuç Ankara örneğinde toplumsal kültürün kuşakları cinsiyet ve inanç faktörleri açısından temel değerlerde uzlaştırdığı ve farklılaştırmadığını göstermiştir.
Border building and breaking practices on the Turkish-Syrian border

Bu çalışma temelde, Mürşitpınar-Kobane sınır bölgesi özelinde Türkiye-Suriye sınır hattındaki sınır inşa ve bozma pratiklerini ele almayı amaçlar. Sınır teorisinin ve sınır terminolojisinin detaylı olarak anlatıldığı çalışmanın ilk bölümünden sonra, ikinci bölümde cumhuriyetin ilk yıllarından bugüne değin devlet eliyle yapılan sınır inşa pratikleri, sırasıyla sınır taşı, dikenli tel, mayın, gözetleme kuleleri, sınır kapıları ve en güncel hali ile duvar ele alınmıştır. Bu bölümde ayrıca dünyadaki benzer örneklerinden biri olarak Filistin'deki Ayırma Duvarı'ndan yararlanılmıştır. Son bölümde ise devletin sınır inşa pratiklerine karşı sınır insanlarının sınır bozma pratiklerine odaklanılmaktadır. Burada, sınır insanlarının sınıra rağmen sınırın öteki tarafıyla sürdürdükleri ekonomik, kültürel ve politik ilişkiler incelendikten sonra, sınır bozma faaliyetleri olarak kaçakçılık ve politik direniş detaylıca ele alınmıştır. Bölgedeki saha çalışmasından ve gözlemlerden yola çıkarak bu çalışmada öne sürdüğüm temel iddia ise, Türk devletinin sınır inşa pratiklerinin bölgedeki Kürtler arasındaki iletişimi koparmayı amaçladığıdır. Bu iddia, Suriye iç savaşından sonra Türk devletinin sınıra örmeye başladığı duvar merkeze alınarak dile getirilmiştir.
Geylerin hegemonik erkeklik söylemi ile baş etme stratejileri: Çorum ili örneği

Bu çalışmanın amacı geylerin madun erkek olarak hegemonik erkeklik söylemi ile nasıl baş ettiğini ve baş ederken geliştirdikleri stratejilerin neler olduğunu anlamaktır. Bu amaçla niteliksel araştırma yöntemi tercih edilmiş ve bu yöntemde yaygın olarak kullanılan örneklem biçimlerinden teorik örneklem ile kartopu örneklem birlikte kullanılarak Çorum ilinde yaşayan/bulunan kendisini gey olarak tanımlayan 16 kişi ile görüşülmüştür. Görüşülen kişilerin sözlü onayları alınarak derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiş ve tüm görüşmeler izin alınarak kaydedilmiştir. Kayıt altına alınan görüşmeler sesli ortamdan yazılı ortama deşifre yapılarak aktarılmıştır. Çözümleme sürecinde araştırmanın amacı ve ana kategorileri doğrultusunda tablolar oluşturulmuştur. Değerlendirmelerde ise tematik analiz tekniği kullanılmıştır. Seçilen yöntemin doğası gereği çalışmanın sonuçları temsiliyet iddiası taşımamaktadır. Elde edilen bulgular, geylerin hegemonik erkeklik söylemi ile baş ederken rıza ve direniş stratejileri geliştirdiklerini göstermektedir. Geylerin kadınlık, erkeklik algılarının ve partner ilişkilerinin geleneksel cinsiyetçi ideoljiye göre şekillenmesi hegemonik erkeklik söylemine rıza göstermelerinin bir sonucudur. En önemli rıza stratejileri ise cinsel ilişkilerinde aktif/pasif ayrımı yapmaları ve kendi aralarında oluşturdukları hiyerarşidir. En önemli direniş pratikleri geyliğin doğuştan olduğunu düşünmeleridir. Diğer direniş pratikleri ise görünmez olmaları, örgütlenmemeleri ve heteroseksüel erkekler gibi davranmalarıdır.
Tüketim toplumuna dönüşüm bağlamında siyasal pazarlama;1983-1987 Turgut Özal'ın başbakanlık dönemi

'Tüketim Toplumuna Dönüşüm Bağlamında Siyasal Pazarlama; I. Başbakanlık Dönemi Turgut Özal Basın Konuşmaları' konulu çalışmamız, tüketim ve tüketim toplumu kavramlarını ele alarak, ekonomik dönüşümlerin siyasal ve toplumsal yapıda yarattığı dönüşümleri irdelemektedir. Bu bağlamda siyasal pazarlama kavramları ve tarihi irdelenmiş, tüketim toplumu ve siyasal pazarlamanın araç ve işlevleri bağlamında iç içe geçmişşliği gösterilmiştir. Tüm bu ikili yapının yaygınlığı ve yoğunluğunda medyanın etkisi irdelenerek, medyanın bu yapıları nasıl dönüştürdüğü değerlendirilmiştir. Bu göstergeleri ele almak için Turgut Özal'ın I. Başbakanlık dönemi 22 basın konuşması seçilmiş, bu konuşmalar tüketim toplumuna dönüşüm ve siyasal pazarlama bağlamında irdelenmiştir. Bu irdeleme sonucu, tüketim toplumunun yapısı gereği lider odaklı bir yapıya bürünen siyasal pazarlamanın Özal'ın konuşmalarında belirleyici yapılarla kendini tekrarladığı ortaya konulmuştur. Bu bağlamda Özal'ın söyleminde hakim olan ekonomi, siyasal alanın içini boşaltarak mücadele alanı olarak tüketimi ön plana çıkarmıştır. Aynı zamanda Özal tüm bu yapıyı millet vurgusu bağlamında ve tarihsel ve toplumsal durumlara dayandırarak meşrulaştırmaya çalışmıştır. Böylece neoliberalizmin inşa ettiği tüketim toplumu bağlamında siyasal ve toplumsal yapıyı nasıl dönüştürdüğü ve bu durumun da liderin söylemini nasıl biçimlendirdiği ele alınmıştır.
Experiences of educated Turkish migrant women returning from Canada

Sosyal bilimler arastırmaları, vasıflı ve egitimli kadınların uluslararası göçü ve geriyegöçleri konusunu kapsamakta zayıf kalmıstır. Aynı zamanda, Türk kadın göçmenlerliteratürde negatif bir kalıba yerlestirilmistir. Bu arastırmacı ve tanımlayıcı çalısma, dısgöç ve geriye göçün Kanada'dan Türkiye'ye dönen egitimli Türk kadınlarının sosyal ve is yasamları üzerindeki etkilerini inceleyerek bu boslukların altını çizmeyi amaçlamaktadır. Sözlü tarih görüsmeleri, çalısma döneminde olan, geriye göç etmis altı kadın ile İstanbul ve Ankara'da Subat ve Nisan 2007 tarihleri arasında yapılmıstır. Bazı ortak özelliklerin yanı sıra, bu çalısmadaki altı kadın yas, medeni durum, çalısma ve isalanları, Kanada ve Türkiye'deki çalısma süreleri ve göçleri sürecinde sahip oldukları fırsatlar ve kaynaklar bakımından oldukça farklılık göstermektedir. Kadınların, kendilerine ait sosyal ve çalısma hayatı deneyimleri, anlatımlarınınyorumlayıcı incelemesi ile ortaya çıkmıstır. Cinsiyet ayrımcılıgı sorununun, anne, es, kız çocuk ve profesyoneller olarak, sıklıkla birbiriyle çelisen sosyal rolleri için mücadele ettikleri için göçlerinin her safhasında kadınların yasamlarına tüm yönlerdenhakim olduğu anlasılmıstır. Ayrıca, bu çalısma hiçbir kadının bireysel bir aktör olarak göç etmedigini göstermistir. Aksine, göçlerinin süreçleri ve getirileri kadar, medeni durum, aile yapısı, dil becerileri, farklı kültürlere daha önce maruz kalmıs olma, sosyoekonomikgeçmişs, egitim ve is gücünde yer alma gibi baglamsal ve katmansalfaktörlerin de göç etme potansiyellerini sekillendirdigi ve etkiledigi bulunmuştur.
Sokakta çalışan çocuklar sorununa sosyolojik bir yaklaşım: Diyarbakır örneği

Günümüzde tüm dünyada çeşitli nedenlerle formel ve enformel sektörlerde çalışan çocukların sayısı gün geçtikçe hızla artmaktadır. Çocukların çalışması insan hakları açısından çocukların aleyhine işleyen bir olgudur. Çocukların çalışmasından kaynaklanan hak ihlalleri, çocuk işçiliğinin en kötü biçimlerinde daha görünür olmaktadır. Bu çalışma, çalışan çocuklar sorunsalı içerisinde sokağı çalışma mekanı olarak kullanan ve bundan kaynaklanan tehlikelerle/risklerle karşılaşma olasılığı olan çocukları konu edinmektedir. Bu çerçevede, Diyarbakır kent merkezinde sokaklarda çalışan çocukların; yoksulluk, şiddet, suç, eğitim ve göç gibi değişkenler ile olan ilişkisi saptanmaya çalışılmaktadır. Bu araştırmanın önemli amaçlarından biri, çocukların çalışma yaşamına giriş nedenleri ve çocuğun çalışma yaşamında yer almasıyla, çocuk/toplum açısından ortaya çıkabilecek sorunları öngörülebilir kılmaktır. Çünkü sorunun saptanması, bu sorunlara yönelik çözüm önerileri sunmak için gerekli koşuldur. Bu çalışmanın evrenini Diyarbakır kent merkezinde sokakta çalışan çocuklar oluşturmaktadır. Bu sebeple araştırmaya Diyarbakır kent merkezinde sokakta çalışan, yaşları 6-18 arasında değişen, 347 erkek, 53 kız olmak üzere toplam 400 çocuk katılmıştır. Söz konusu çalışma, 75. Yıl Çocuk ve Gençlik Merkezi'ne devam eden 161, sokakta kurumsal destekten yoksun olarak çalışan 199 ve araştırma için izin alınan sürede sokakta çalışan ve suç isnadı ile Çocuk Şube Müdürlüğüne getirilen 40 çocuk olmak üzere toplam 400 sokakta çalışan çocukla görüşme ve anket çalışması yapılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, sokakta çalışan çocukların çoğunu 11-14 yaşları arasındaki erkek ve okula devam eden çocuklar oluşturmaktadır. Bu çocukların büyük kısmının düşük sosyo-ekonomik düzeydeki ailelerden geldikleri, genellikle kazançlarını ailelerine verdikleri, aileleriyle beraber kaldıkları ve ailelerin de çoğunun son yıllarda kırsal alanlardan terör ve güvenlik olayları nedeniyle göç ettikleri görülmüştür. Çocukların çoğunun sokakta çalışmaya başladıktan sonra okul başarılarının bu durumdan olumsuz etkilendiği veya şiddetin birçok türüne maruz kaldıkları tespit edilmiştir. Ayrıca bazı çocukların çalışmaya başladıktan sonra çeşitli suçları işledikleri ve bağımlılık yapıcı maddeler kullanmaya başladıkları görülmüştür. Suç işleme davranışı ve madde kullanma alışkanlığını kazanan çocukların, mevsimsel olarak sokakta yaşamaya, evden ve okuldan kaçmaya başladıkları tespit edilmiştir. Sokakta çalışan çocukların homojen bir yapı göstermediği ve sokaktaki en geniş çocuk kitlesini oluşturduğu saptanmıştır. Böylece, sokakta çalışan çocukların kendi aralarında farklı özelliklere sahip çocuk grupları oluşturmalarından dolayı heterojen bir yapı göstermektedir.
Zorunlu göç ve yeniden yerleşimin toplumsal çevre üzerindeki etkisi: Tahtalı Barajı örneği

1997 yılında Tahtalı Barajı sekiz yerleşimi kaplamış ve 1400 haneden yaklaşık 7500 kişinin yerinden edilmesiyle sonuçlanmıştır. Zaten yetersiz olan kanunlar, bir de yanlış uygulanınca yerinden edilenleri farklı gruplara ayırmıştır. Bu gruplar ev ve toprak verilerek devlet tarafından iskan edilenleri, kamulaştırma bedeli alanları ve hiçbir şey almadan evlerini terk etmek zorunda kalanları kapsamaktadır. Adıyaman'dan gelen otuz altı hanenin de plansız şekilde Tahtalı Barajı sebebiyle yerinden edilenlerle birlikte iskan edilmesi durumu iyice karmaşık hale getirmiştir. Bu Adıyamanlı haneler 1992 yılında güneydoğuda yapılan Atatürk Barajı sebebiyle yerlerinden edilmişler ve beş yıl boyunca iskan beklemişlerdir. İzmir'de iskan çıktığında hemen hemen hiçbiri henüz Türkiye'nin batısını ve İzmir'i daha önce görmemişlerdir. Geniş bir sosyo-ekonomik gösterge yelpazesini değerlendiren bu çalışma, farklı tazmin türlerinin, ya da tazmin alamamanın Tahtalı'daki bu grupların yaşamlarını ve geçim kaynaklarını nasıl etkilediğini araştırmaktadır. Zorunlu göçten sonra cinsiyet rollerindeki değişimleri irdelemekte ve Adıyamanlı hanelerin uzak mesafe iskanlarının ve etnik ilişkilerinin nasıl şekillendiğini sorgulamaktadır. Aynı zamanda zorunlu göçün sosyo-psikolojik sonuçlarına da değinmektedir. Araştırma sonuçları altı aylık alan çalışması vasıtasıyla gerçekleştirilen 320 hanehalkı ve 254 kısa semptom anketinin analizine, katılımcı gözlem ve kilit bilgilendirici görüşmelerinin bulgularına dayanmaktadır.
Küreselleşme çağında otonominin yeniden inşası

Kalkınma projeleri ile birlikte neoliberal küreselleşme, dünyayı Batı ideallerine göre yıllardır şekillendiren modernite kurumlarındandır. Özellikle 'Üçüncü Dünya'da' bu şekillendirmenin yapılması birçok topluma yoksulluk, sefalet ve şiddet getirmiştir. Bu şiddet ve yoksulluğun mağdurları olan ve kapitalizmin kaderleri olmadığının farkında olan taban hareketleri alternatifler yaratabilmenin çabası içindedirler. Otonomi ise bu çabanın gerçekleştirilebilmesinin yoludur. Fakat ne var ki otonomi kavramı birçok özerklik hareketine de temel olacak şekilde uzun süredir liberal düşünce okulunun tahakkümü altındadır. Otonomi kavramına farazi durumlar üzerinden daha büyük bir amaca ulaşmanın aracı olarak yaklaşan liberal otonomi yaklaşımı neoliberal küreselleşme sürecinde sığ kalmaktadır. Çalışmada incelenen Zapatista Hareketi örneğinde de görüldüğü gibi, tabandan gelen toplumsal hareketlerin otonom olmayı arzuladıkları modernite kurumlarını liberal otonomi yaklaşımları doğal ve alternatifi olmayan gerçeklikler olarak üstü açık ya da kapalı kabul etmektedirler. Böyle bir yaklaşım ise Castoriadis'in heteronomi olarak adlandırdığı otonomiye zıt bir durumu ortaya çıkartmaktadır. Liberal otonomi yaklaşımlarının bizzat toplumların otonom olmayı arzuladıkları gerçeklikleri alternatifsiz kabul etmesi yeni bir otonomi yaklaşımının inşasını gerekli ve mümkün kılmaktadır. Neoliberal küreselleşme ve kalkınma projesi gibi toplulukların otonom olabilmelerini engelleyen modernite kurumlarını tamamen reddeden Post-Kalkınma Teorisi ise çok boyutlu otonominin inşası için kuramsal bir çerçeve sunmaktadır. Liberal otonomi yaklaşımları aksine Post-Kalkınma Teorisi, Zapatista Hareketi'nde de görüldüğü gibi siyasi, ekonomik ve kültürel mecralarda çok boyutlu bir otonomi yaklaşımına sahiptir. Otonomi kavramını, ulus devletin merkezi tarafından tanınan siyasi ve kültürel ayrıcalıklar olarak kabul etmek yerine, bu çalışma sömürgecilikten kalkınma projelerine modernite kurumlarının hepsinin mağduru olan toplulukların oluşturduğu Zapatista Hareketi'nde de görüldüğü gibi çok boyutlu bir otonomi yaklaşımının kuramlaştırılmasını hedeflemektedir.
The role of television on children's socializations process

Bu çalışmanın amacı, televizyonun çocuk sosyalleşme sürecindeki rolünü araştırmak ve analiz etmektir. Araştırma makalesinin önemi, selefi aile çocuklarında televizyondaki rolünün hiçbir Selefi çocuğuna kıyasla gösterilmemesi nedeniyle modelinde gerçekleştirilebilir. Bölgede kendi türünün ilk teşebbüsü olarak sınıflandırılabilir. Araştırma topluluğu Irakın Kürdistanı. Dokuz ila on iki yaş arasında 200 çocuğu kapsıyor. Katılımcılar Selefi ve Selefsiz olmayan çocuklara ayrıldı. Bu süreçte televizyonun rolünü gösterir ve Selefi ve Selefsiz ailelerde bu rolü karşılaştırır. Selefi aileleri çocuklarına tüm televizyon programlarını izlemelerine izin vermediğinden, televizyon etkileri Selefsiz çocuklar için Selef'e kıyasla daha güçlüdür. Ayrıca Selefi ailelerinde izleme süresi daha kısadır, Selefsiz aileler ise izleme periyodunu ve televizyon programlarını kontrol etmemektedir. Sonuçlara ve akademik analizlere göre genel olarak zayıf eğitim programları ve özellikle aile eğitimi, her iki ailede de çok fazla zaman harcıyor. Bu normal toplumsallaşma ile örgütsüz televizyon izlemesinin sonucunda ortaya çıkan bir toplumsallaşma arasında farklılık yarattığı için, çocuk sosyalleşme süreci için büyük bir engel teşkil etmektedir. Televizyon, sosyalizasyon sürecinin etkili bir aracı ya da aktörü olarak görülmekle birlikte, bunun sürekli etkinliğini teyit etmemektedir. Televizyon izlemenin çocuk sosyalleşmesi üzerinde olumlu etkileri olduğu halde, olumsuz etkiler özellikle cinsiyet ayrımcılığına ve okul başarısızlığına neden olurken daha fazladır. Ayrıca, tüm televizyon programlarını izleyen çocuklar, saldırgan ve şiddetli olmasını sağlayan televizyon kahramanlarını taklit ediyorlar.
Contemporary problems of legal system in Turkey from 1980 s to the present

oz TÜRKİYE'DE HUKUK SİSTEMİNİN GÜNCEL PROBLEMLERİ 1980'Lİ YILLARDAN GÜNÜMÜZE Yüksel, Mehmet Doktora, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Kayhan Mutlu Ocak 1999, 271 sayfa Bu çalışmanın amacı, Türk hukuk sisteminin özellikle 1980'li yıllardan sonra ortaya çıkan güncel problemlerini klasik sosyolojik teorinin hukuk olgusuna yaklaşımı çerçevesinde incelemektir. Klasik sosyolojik teoride Karl Marx, Emile Durkheim ve Max Weber'in çalışmaları inceleme konusunun temelini oluşturacaktır, öncelikle adı geçen sosyologların hukuka yaklaşımları ve görüşleri ayrı ayrı sunulacaktır. Ardından, Türk hukuk sistemindeki örnekler bu düşünürlerin görüş açılarından ayrı ayrı tartışılacak, ulaştıkları sonuçlar Türk hukuku bakımından değerlendirilecektir. Ayrıca, bu sosyologların yaklaşımları arasındaki benzerlikler ve farklılıklar nelerdir? Hukuku inceleyiş tarzları ve ulaştıkları sonuçlar bakımından ortak noktaları var mıdır? soruları yanıtlanmaya çalışılacaktır.
Mapping a neoliberal transition: the case of Sulukule

Bu çalışma temel olarak neoliberalizmin lokalleşme sürecini, devletin neoliberal politikalarından biri olan kentsel dönüşüm projeleri ve buna eşlik eden sivil toplum sektörünün gönüllü faaliyetlerine odaklanarak konu edinir. Toplumun geri kalan kesimiyle sınırları olan bir Roman mahallesini merkeze alarak kentsel dönüşüm projelerinin uygulanma sürecini ve bu projelerin mantığını sorgular. Uygulanan kentsel dönüşüm projesi sonucunda yeniden oluşan güç ilişkileri ağı içinde yer alan gönüllüler üzerinden sivil toplum sektörünü ve bu sektörün faaliyetlerini sorunsallaştırır. Bu çalışma, devletin ve gönüllülerin 'güçlendirme' adı altında Romanları normalize etmelerini neoliberalizmin lokalleşmesi olarak okur.
Türkiye'de günümüz dini köktenciliğinin ideolojisi: Tevhid Dersleri ve Selefiyye siteleri örneği

Araştırmanın amacı Türkiye'de dini köktenciliğin günümüz ideolojisini ortaya koymaya çalışmaktır. Giriş ve sonuç bölümleri hariç olmak üzere tez, dökümantasyon metodunu kullandığımız birinci bölüm ve tasvir metodunun kullandığımız ikinci bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde teorik çerçevesini çizmeye çalıştığımız konuyu, ikinci bölümde ele aldığımız iki internet sitesi bağlamında uygulamalı olarak açıklamaya çalıştık. Sonuç kısmında ise elde ettiğimiz bulgular sunulmuştur.
1929 İzmir'in sosyo-ekonomik ve kültürel yapısı

Bu araştırmamızda, İzmir gibi Türkiye'nin önde gelen ve önemli bir ticari potansiyele sahip olan bir kentinin, 1929 yılı sosyo-ekonomik ve kültürel yapısı ele alınmıştır. İzmir konumu itibariyle Anadolu'nun diğer kentlerine oranla önemli bir ticari potansiyele sahip bir şehirdi. Aynı zamanda Türkiye'nin üçüncü önemli kenti olmasının yanı sıra, çevresindeki yerleşim birimleri için büyük bir hinterlandın merkezi olarak ekonomik potansiyelinin varlığı ve doğal limanıyla dışa açılmış bir kapı olma işlevine de sahipti. Bu özelliklerinin getirmiş olduğu etkilerle birlikte; yanmış, yıkık ve harabe bir şehirden imar ve iskan faaliyetleri sonucu modern bir İzmir'in oluşumu süreci anlatılmıştır. Bu çalışma 1929 Dünya Ekonomik Buhranı'nın İzmir'e yansımalarını da ortaya koymuştur. Araştırmamızda; İzmir vilayeti ve idari yapı, İzmir'de belediyecilik faaliyetleri, nüfus yapısı, eğitim ve imar faaliyetleri ile ilgili önemli bilgiler verilmiştir. Ekonomik yapısıyla ilgili olarak tarım, hayvancılık, sanayi, ticaret, liman, kooperatifçilik, şirketler, ormancılık ve madencilik faaliyetleri anlatılmaya çalışılmıştır. Sosyo-Kültürel yapısında ise; toplumsal yapı, sinema, tiyatro, edebiyat, sanat, bayramlar, gündelik hayat, sağlık, fuar, millet mektepleri, spor, ulaşım ve haberleşme üzerinde durulmuştur. Kısacası bu çalışmamızda, 1929 yılı İzmir'inin sosyo-kültürel ve ekonomik yapısı, ayrıntılı bir şekilde istatistiki bilgiler ile ele alınarak, kent tarihçiliği açısından tahlil edilmeye çalışılmıştır.