turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Silahların eşitliği ilkesi bağlamında müdafiin ifade ve sorguda rolü

Türk ceza muhakemesi hukuku alanında yapmış olduğumuz araştırmalar sonucunda, müdafiye ilişkin çok sayıda akademik çalışmanın olduğu; buna karşılık müdafiin ifade alma ve sorgu sürecindeki rolüne ilişkin yeterli sayıda çalışmanın olmadığı görülmüştür. Ceza muhakemesinde önemli bir yer tutan ifade alma ve sorgu işlemlerinde müdafiin rolünün ortaya konulması, hukuk devleti ilkesinin bir yansıması olan adil yargılanma ve onun bir alt görünümü olan silahların eşitliği ilkesinin hayat bulması açısından önem arz etmektedir. Soruşturma evresinin en önemli aşaması olan ifade alma ile kovuşturma evresinde önemli bir yer tutan sorguda, şüpheli/sanığın insan hakları çerçevesinde adaletle muamele görmesi için müdafiin bu işlemlere etkili katılımı şarttır. Müdafiin kendisine tanınan hak ve yetkileri ifade alma ve sorgu sürecinde de etkili bir şekilde kullanması silahların eşitliği ilkesinin bir gereği olup, bunun tüm yönleriyle ortaya konulması şüpheli/sanığın haklarının korunması ve maddi gerçeğe ulaşılması açısından son derece önemlidir. Bu amaçla ortaya koyduğumuz tez çalışmasında, savunma hakkının ve müdafiin kavramsal ve hukuki çerçevesi ortaya konulmuş, silahların eşitliği ilkesinin AİHS ve ceza muhakemesi hukukundaki anlamı, AİHM ve Türk yüksek yargısı kararları ışığında incelenmiş, son olarak da silahların eşitliği ilkesi bağlamında müdafiin ifade alma ve sorgudaki rolü yüksek yargı ve doktrindeki görüşler çerçevesinde ele alınmıştır. Böylece, ifade alma ve sorgu sürecinin silahların eşitliği ilkesine uygun olarak gerçekleştirilebilmesi açısından müdafiin nasıl bir rol oynadığının tespiti yapılmıştır.
Adil yargılanma hakkı çerçevesinde askeri ceza yargısı: Sorunlar ve çözüm önerileri

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı; kanunla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, makul bir süre içerisinde, aleni ve hakkaniyete uygun olarak yargılanma şeklinde tanımlanmaktadır. Askeri Mahkemeler, Anayasamızda ve ilgili kanunlarda düzenlenmiştir. Anayasanın 36'ncı maddesinde, herhangi bir ayrım yapılmaksızın, adli, idari ve askeri yargılama bakımından herkesin adil yargılanma hakkına sahip olduğu ifade edilmiştir. Yeni Anayasa yapılmasının düşünüldüğü ve taslak yazım çalışmalarının halen devam ettiği ülkemizde, askeri yargının da ele alınarak tekrar düzenlenmesi, askeri yüksek yargı organlarının kaldırılarak, askeri yargının sadece ilk derece mahkemesi olarak kurulması birçok kesim tarafından ileri sürülmektedir. İşte bu süreçte, askeri yargılamanın nasıl olması gerektiğine dair biz de bir şeyler söyleyerek katkıda bulunmak maksadıyla bu çalışmayı hazırladık. Çalışmamızda özellikle Avrupa Birliği üyesi olan ülkelerin de askeri yargı sistemlerini karşılaştırma yapabilmek maksadıyla ele almaya çalıştık. Adil Yargılanmanın unsurlarını tek tek değerlendirdikten sonra, askeri ceza yargısı sistemimizde bulunan, Askeri Mahkemeleri, Disiplin Mahkemelerini ve AskeriYargıtay'ı, adil yargılanmaya uygun olup olmadıkları konusunda ele aldık. Değerlendirmelerimizi yaparken AİHM içtihatları doğrultusunda hareket etmeye çalıştık. Tüm yapılan değerlendirmelerden sonra ulaştığımız sonuç, askeri ceza yargısının, bazı gereklilikler nedeniyle yargı sistemimizde bulunmasının faydalı olacağı, bununla birlikte, adil yargılanma hakkının sağlanabilmesi açısından bir takım sıkıntıların da giderilmesi gerektiğidir.
Destekten yoksun kalma tazminatı

Doktora tezi olarak hazırladığımız bu çalışmada, destekten yoksun kalma tazminatı konusu incelenmiştir. Destekten yoksun kalma tazminatı, tazminat hukukunda en çok uygulama alanı bulan konulardan biridir. Bir kimsenin destekten yoksun kalma tazminatı talep edebilmesi için, desteğin ölmesi gerekir. Bu tazminatı, sağlığında destekten fiilen destek görenler ile, destek ölmeseydi ileride kendisinden yardım görmesi muhtemel olan kişiler talep edebilir. İsviçre Hukuku'nda olduğu gibi Türk Hukuku'nda da, bu tazminatı destek ile aralarında fiili ilişki bulunan herkes talep edebilir. Destekten yoksun kalma tazminatının temel özellikleri, bu tazminat talebinin bağımsız ve istisnai olması, maddi zarar talebiyle sınırlı olması, yansıma yoluyla uğranılan bir zarar olması ve nafaka borcu olmamasıdır. Destekten yoksun kalma tazminatı talebi, sözleşmeden, haksız fiilden ve vekaletsiz iş görmeden doğabilir. Destekten yoksun kalma tazminatı talep edebilmek için, ölenin sağlığında destek olmasına ek olarak, destek görenin bakım ihtiyacı içinde bulunması da şarttır. Destekten yoksun kalma zararı hesap edilirken, desteğin sağlığında elde ettiği gelir ve ileride elde etmesi muhtemel kazançlar dikkate alınır. Ölüm sonucunda, destek görenin elde ettiği menfaatlerle, sağ kalan eşin tekrar evlenme şansı zarardan indirilir. Destekten yoksun kalma tazminatının hesabında ise, genel olarak tazminatın hesaplanmasında göz önünde tutulan esaslar dikkate alınır.
Dünya Ticaret Örgütü bünyesindeki temel ticarİ anlaşmalarda ve GATT'ta en çok gözetilen ulus muamelesi

Milletlerarası ticarete ilişkin meseleler söz konusu olduğunda akla ilk gelen kuruluş Dünya Ticaret Örgütü'dür. Dünya Ticaret Örgütü, devletlerin milletlerarası ticaretle ilgili konuları müzakere ederek kural koydukları geniş bir forum olma özelliğinin yanında etkin ve saygın bir ihtilaf çözme mekanizmasına da sahiptir. DTÖ'nün ve ondan önce milletlerarası ticareti düzenleyen en önemli sistem olan Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşması'nın kabul ettiği en önemli ilke, ayrım gözetmeme ilkesidir. En çok gözetilen ulus muamelesi de bu ilkenin bir tezahürüdür. Hem GATT'ta hem de DTÖ'nün diğer temel ticari anlaşmalarında büyük bir yere sahip olan bu ilke, genellikle kamu hukuku ve yatırım hukuku bağlamında ele alınmıştır. En çok gözetilen ulus muamelesinin milletlerarası ticaret hukuku açısından incelendiği bu çalışmamızın Türk hukuk literatürüne katkı sağlayacağına inanmaktayız. Çalışmamız üç ana başlık altında şekillenmiştir. Öncelikle ayrım gözetmeme ilkesi ve ilkenin milletlerarası ticaret hukukundaki yansımalarına yer verilmiştir. Sonrasında ise sırasıyla en çok gözetilen ulus muamelesinin GATT'ta, Hizmet Ticareti Genel Anlaşması'ndaki ve Ticaretle Bağlantılı Fikri Mülkiyet Anlaşmasında nasıl ele alındığı incelenmiştir.
Feodal dönemden modern döneme geçişte cezalandırma iktidarının dönüşümü

'Feodal Dönemden Modern Döneme Geçişte Cezalandırma İktidarının Dönüşümü' adlı bu yüksek lisans tez çalışmasında, Batı Avrupa feodalitesinin çözülme sürecine girmesiyle birlikte, siyasal iktidarın ve toplumsal hayatın geçirdiği dönüşümlere paralel olarak cezalandırma uygulamalarının dönüşümü Mutlak Monarşiler döneminin sonuna kadar izlenmektedir. Feodal dönemde cezalandırma hakkı suça maruz kalan kurbanın kendisine ve ailesine tanınmış bir haktır. Kurban tarafın ailesi, suçlu tarafın ailesine karşı intikam edimlerine girişmektedir. Feodal siyasal iktidarın bu süreçte rolü ise intikam hakkını saptamak ve tanımaktan ibaret bir hakemlik faaliyetidir. Ortaçağda ticaretin canlanması ve kent devletlerinin oluşmasıyla birlikte kişisel intikam esasına dayanan ceza uygulaması kentsel hayatın önünde bir tehdit olarak algılanmaya başlamıştır. Kentte kurulan kurumlar ceza adaletini yerine getirmek doğrultusunda düzenlemeler yapmaya girişmişlerdir. Aynı zamanda kentin ceza politikası, kente kırsal alandan göç eden alt sınıf mensuplarının denetimini sağlama rolünü üstlenmektedir. Kent devletleri döneminin sonuna doğru monarşi iktidarı güçlenmeye ve kent ceza adaletini üstlenmeye başlamıştır. Mutlak iktidar cezalandırma uygulamalarını toplumu itaat altına almanın bir aracı olarak kullanmaya girişmiştir. Mutlak monarşi cezalandırma tekelini eline alma çabasındadır. Bu doğrultuda kilisenin yetki alanına doğru cezalandırma iktidarını genişletmektedir. Avrupa'da Cadı Avı Dönemi bu sürece örnek teşkil etmektedir. Mutlaki dönemin sonuna doğru, burjuvazinin mutlak iktidar karşısındaki eleştirileri radikalleşirken, mutlakiyetin cezalandırma politikalarına karşı eleştiriler de yükselecektir. Mutlaki iktidarlar da bu dönemde cezalandırma uygulamalarını yumuşatma sürecine girecektir. Mutlak iktidarın cezalandırma politikasının oluşum süreci ve mutlakiyete yönelen eleştiriler günümüz ceza hukukunun oluşumu ve modern cezalandırma politikaları hakkında önemli veriler vermektedir. 130
Banka yönetici ve ortaklarının şahsi iflası

Bankalar Kanunun 17. maddesinde düzenlenen yönetici ve ortakların şahsen iflası, Kurulun alacağı karar üzerine, bankanın bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izinlerinin kaldırılması sonucu, Bankalar Kanunun 16. maddesine göre Fonun, bankanın iflasını istemesi veya yine Kurulun alacağı karar üzerine, temettü hariç ortaklık haklarıyla yönetim ve denetiminin Fona devredilmesi ve Fonun bankanın hisselerini devralması sonucunda, Kurulun 17. maddeki ilgililerin şahsen iflasını talep etmesi yönündeki kararıyla Fona banka yönetici ve ortaklarının mahkemeden şahsen iflasının istenebileceği kendine özgü bir genel iflas yoludur. Bankalar Kanunun 17. maddesine göre şahsen iflası istenebilecek kimselerin şahsi iflas şartları, maddenin I. ve II. fıkrasında değişik olasılıklar göz önüne alınarak düzenlenmiştir. Birinci fıkraya göre şahsi iflası ön şartı bankanın iflası olup; ayrıca yöneticiler bakımından bankaya kanuna aykırı karar ve işlemlerle bankaya zarar vermek ve karar ve işlemler sonucu doğan zarar arasında illliyet bağı bulunmalıdır. Ortaklar bakımından ise, ortakların bankanın yönetimini ve denetimini elinde bulundurmaları, banka yöneticilerinin kanuna aykırı karar ve işlemleri ile bankanın iflasına neden olmaları ve ortakların yöneticilerin bu karar ve işlemleri sonucu menfaat temin etmesi gereklidir. Maddenin ikinci fıkrasında ise, temettü hariç ortaklık haklarıyla bankanın yönetim ve denetimi Fona devri gereklidir. Yöneticiler ve ortaklar açısından aranan diğer şartlar birinci fıkradaki gibidir. Bankalar Kanunun 17. maddesindeki düzenlemenin amacı, tassarruf mevduatı sahiplerini korumak, maddede sayılan yönetici ve ortakları genel hükümlere göre daha ağır sorumluluk sistemine tabi tutarak, banka yönetimindeki boşluğu gidererek yöneticileri daha dikkatli davranmaya sevk etme ve son olarakta, yönetici ve ortakların bankaya verdikleri zararı gidererek kamu vicdanını rahatlatmaktır. Ayrıca Fon dışında, banka yöneticisi ve ortaklarına karşı bu kimselerin karar ve işlemleri sonucu zarar gören diğer kimseler, genel hükümler uyarınca, bu kimselere karşı sorumluluk davası açıp zararlarını talep edebilirler.
Fikri Mülkiyet Hukuku'nda zorunlu lisanslama

Günümüzde sürekli olarak değişim gösteren ve küreselleşen dünyada fikri mülkiyet hukukunun önemi de azımsanamayacak derecede büyüktür. Değişimin ve küreselleşmenin bir sonucu olarak ülkeler, şirketler ve bireyler arasındaki ticari, ekonomik ve sosyal ilişkiler ile rekabet de her geçen gün gelişmektedir. Dolayısıyla fikri mülkiyet hukuku da günümüz dünyasında oldukça dinamik bir yapıya sahiptir. Bu anlamda fikri mülkiyet haklarının korunması ve sınırlandırılması hususları her geçen gün daha da önem kazanmaktadır. Belirli sebeplerle fikri mülkiyet haklarının bazılarının sınırlandırılması noktasında zorunlu lisanslamanın önemli bir yeri bulunmaktadır. Çalışmamız kapsamında fikri mülkiyet haklarının niteliklerinin daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla ilk olarak fikri mülkiyet hukukunun geçmişşi, gelişimi ve fikri mülkiyete konu hakların özelliklerine yer verilmiştir. Sonrasında zorunlu lisanslamanın da bir alt başlık olarak yer aldığı lisans konusu ve lisans sözleşmeleri, zorunlu lisanslama uygulamaları ile kıyaslama yapılabilmesi ve zorunlu lisanslamaya uygulanabilirlik bakımından ele alınmıştır. Son bölümde ise çalışmamızın asıl konusunu oluşturan zorunlu lisanslama sisteminin gelişimi, uluslararası düzlemdeki yeri, Türk Hukuku kapsamında şartları ve özellikleri açıklanarak konunun izah edilmesi hedeflenmiştir.
Türk aile hukukunda mal ayrılığı rejimi

Bu tezin amacı eşlerin mal ayrılığı rejimini tercih etmeleri halinde karşılaşacakları hukuki sorunların çözümüne katkı sağlamaktır. Çalışmada mal rejimleri genel olarak ele alınmış ve mal ayrılığı rejiminin yeri ve uygulama alanı tespit edilmiştir. Daha sonra ise mal ayrılığı rejiminin başlangıcı, belirlenmesi ve sona ermesi anlatılmıştır. Önceki Medeni Kanun zamanında yasal mal rejimi olan mal ayrılığı rejimi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda seçimlik mal rejimi olarak kabul edilmiştir. Mal ayrılığı rejimi eşlerin mali sorunlarına etkin çözümler getirmektedir. Diğer yandan bu rejim Türk Aile hukukunda geniş bir uygulama alanına sahiptir.
İcra Hukukunda borcun taksitle ödenmesi

Borcun taksitle ödenmesi prosedürü, cebri icra vasıtasıyla malları haczedilen borçlunun, mallarının satılmasını önlemek için başvurabileceği bir yoldur. Borçlu mallarının haczedilmesinden sonra ancak alacaklının satış talebinden önce borcun taksitle ödenmesi taahhüdünde bulunarak icra takibini durdurabilir ve satışı önleyebilir. Borçlunun borcunu icra hukuku kapsamında taksitlendirebilmesi için kanunda belirtilen şartları yerine getirmesi ve bu taahhüdü icra dairesinde yapması gerekir. Borcun taksitlendirilmesi 2 farklı şekilde yapılır. İlki borçlunun tek taraflı olarak yaptığı ve alacaklının muvafakatına gerek olmayan taksitle ödeme taahhüdüdür. Hacizden sonra satış talebinden önce yapılması gereken bu taahhüt, ilk taksit hemen verilmek üzere borcun en çok 4 taksitte ödeneceği ve her bir taksitin borcun 4'te 1'i oranında olması koşulunu taşımalıdır. Borcun taksitlendirilmesinin diğer yolu taksitle ödeme sözleşmesidir. Bu sözleşme hem hacizden önce hem de hacizden sonra yapılabilmekte olup, toplam sürenin 10 yılı geçmemesi koşuluyla şartları taraflarca serbestçe belirlenebilir. Taksitle ödeme taahhüdünün veya sözleşmesinin şartlarını makul bir sebep olmaksızın yerine getirmeyen borçlu 3 aylık tazyik hapsiyle cezalandırılır. Alacaklının şikayeti üzerine tazyik hapsiyle cezalandırılan borçlu, borcunu ödediği takdirde ceza ortadan kalkar ve derhal tahliye edilir.
Kamu yönetiminde açıklık bağlamında bilgi edinme hakkı ve 4982 sayılı bilgi edinme hakkı kanunu'nun incelenmesi

Kamu yönetiminde gizlilik, yönetimin elinde bulunan bilgi ve belgelerin paylaşılmaması; kapalılık ise yönetimin dış çevreye karşı duyarsız olmasını ifade eder. Geçmiş dönemlerden günümüze kadar kamu yönetimlerinde gizlilik ve kapalılık modeli etkinliğini sürdürmüştür. Dünyada yaşanan gelişmeler sonucu demokrasinin etkin kılınması fikrinin egemen olmasıyla birlikte kamu yönetimindeki gizlilik ve kapalılık anlayışının yerini, yönetimde açıklığın sağlandığı bir modele bırakması yönündeki talepler artmıştır. Yönetimde açıklığı sağlamak için önemli bir araç olan bilgi edinme hakkı da üzerinde önemle durulan bir konu olmuştur. Bilgi edinme hakkı; kamu yönetiminin elindeki bilgi ve belgelere ulaşma imkanı olarak ifade edilebilir. Bununla birlikte gizliliğin kabul edildiği alanlar, bilgi edinme hakkının konusunu oluşturmamaktadır. Bu çalışmada bilgi edinme hakkının yönetimde açıklık bağlamında gelişimi ve buna ilişkin sınırlandırmaların ne olduğunun incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada kamu yönetiminde gizlilik ve açıklık ile bilgi edinme hakkı konusuna ilişkin kitap, tez ve makale gibi çeşitli süreli ve süresiz kaynaktan yararlanılmıştır. İlk bölümde gizlilik ve kapalılık kavramlarının kavramsal boyutu ile yönetimde açıklık ele alınmıştır. İkinci bölümde bilgi edinmenin kuramsal yönü üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde bilgi edinme hakkının uluslararası ve ulusal metinler ekseninde gelişimi ele alınmıştır. Dördüncü bölümde 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu'nun amacı ve kapsamı ile bilgi edinme hakkının kullanımı üzerinde durulmuştur. Beşinci bölümde ise 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu'nda öngörülen sınırlandırmalar ve bilgi edinme hakkının güvence altına alınması bakımından ihdas edilen Bilgi Edinme Değerlendirme Kurulu ele alınmıştır. Bilgi edinme hakkı, yönetimde açıklığın sağlanması için tek araç olmasa da önemli bir araçtır. Ancak hakkın uygulanması boyutunda, özellikle devlet sırrı ve özel hayatın korunmasına ilişkin sınırlandırmalar önemlidir. Bu manada korunması gerekli devlet sırrı niteliğindeki gizli bilgi ve belgeler ile bireylerin özel hayatına ilişkin bilgi ve belgeler yönünden bilgi edinme hakkının sınırlandırılmasının kabulü gerekir. Bu bakımdan bilgi edinme hakkının sınırsız bir hak olduğunun kabulü mümkün değildir. Bununla birlikte bu sınırlandırmaların varlığının halinde dahi yönetimde açıklık sağlanabilir. Çünkü yönetimde açıklık, yönetimin devlet sırlarının ve özel hayatın açığa çıkarılması anlamına gelmez. Türk Hukukunda da yönetimde açıklığın sağlanması için çalışmalar yapılarak, bu konuda önemli olan bilgi edinme hakkı yasal dayanağa kavuşturulmuştur. Böylece yönetimde açıklık için önemli olan bilgi edinme hakkı bireylere tanınarak, kamu yönetiminin elinde bulunan bilgi ve belgelere erişim imkanı sunulmuştur. Yine bilgi edinme hakkına ilişkin sınırlandırmalara ayrıntılı olarak yer verilmiştir.
Ürün sorumluluk sigortaları

Ürün sorumluluk sigortası, zarar sigortaları içinde sorumluluk sigortalarının bir türüdür. Bu sigorta türünde riziko, haklı güvenlik beklentisini karşılamayan bir ürünün üçüncü kişilere zarar vermesi ve bu zararın tazminini talep edilmesi ile gerçekleşir. Sigortacının himaye yükümlülüğü, malvarlığında eksilmeye neden olabilecek bir talebin, ürettiği veya ithal ettiği bir ürünün verdiği zarar nedeniyle sigortalıya yöneltilmesi ile başlar. Sigortalı ve/veya sigorta ettiren ürünün vereceği zararlardan ürün sorumluluğu rejimine göre sorumlu olacak olan üretici, ithalatçı veya üretici gibi sorumlu olan kişilerdir. Bu nedenlerle ürün sorumluluk sigortasının incelenmesi ve daha iyi anlaşılabilmesi; öncelikle ürün sorumluluğu rejiminin irdelenmesini ve sorumlu olacak kişiler ile sorumlu olunacak durumların belirlenmesini zorunlu kılmaktadır. Ürünün üçüncü kişilere verdiği zararlardan sorumlu olunmasında ölçüt; ürünün tüketici hukukundaki 'üründen objektif olarak beklenen veya satıcı/üretici tarafından vaat edilen niteliklerin üründe bulunmaması' şeklinde ifade edilebilecek olan uygunluk ayıbı kavramından farklı olarak, 'ürünün haklı güvenlik beklentisini karşılamaması' şeklinde ifade edilebilecek güvenlik ayıbının var olup olmadığıdır. Türk Hukuku'nda ürün sorumluluğuna ilişkin yasal düzenlemeler Avrupa Birliği'ne uyum kapsamında, 85/374 sayılı Üye Devletlerin Ayıplı Ürünlerden Doğan Sorumluluk ile İlgili Hukuki ve İdari Düzenlemelerin Uyumlaştırılmasına İlişkin Konsey Direktifi esas alınarak yapılmış ve yapılmaya devam etmektedir.
Uluslararası antlaşmaların yapılışı ve geçersizliği

Uluslararası antlaşmalar, ilk ortaya çıkışından günümüze kadar devletler üzerindeki etkisini ve ağırlığını her geçen gün artırarak gelmiş, uluslararası hukukun vazgeçilmez kaynaklarındandır. Uluslararası antlaşmaların bugün itibariyle, düzenlediği alanların çok geniş olması ve devletleri birbirlerine karşı yükümlülükler altına sokması, yükümlülükler yerine getirilmediğinde devletlere çeşitli yaptırımlar uygulanmasına neden olması, uluslararası alandaki önemlerini artıran sebeplerden birkaçıdır. Aynı şekilde uluslararası alanda, yargılama yapma ve uyuşmazlık çözme yetkisine sahip olan Uluslararası Adalet Divanı'nın önüne gelen uyuşmazlıklarda, uluslararası antlaşmalara, uyuşmazlıkları çözümleyici bir kaynak olarak başvurması antlaşmaların, uluslararası alanda önemlerini artırmıştır. Uluslararası antlaşmalar, birbirini takip eden çeşitli aşamaların tamamlanması ile yapılmaktadır. Bu aşamaları; antlaşma metninin oluşturulması, antlaşmanın bağlayıcılık kazanması ve antlaşmanın hüküm doğurması şeklinde üçe ayırmak mümkün olmakla birlikte her bir aşama kendi içerisinde karmaşık pek çok işlemi bünyesinde bulundurur. Antlaşmaların tescili ve tescilin niteliği de antlaşmaların hüküm doğurması aşaması içerisinde değerlendirilmektedir. Uluslararası alanda, antlaşmaların yapılması kadar onların geçerli olması hususu da önemlidir. Bu bağlamda bir antlaşmanın geçerli sayılarak taraf devletlere bir takım hak ve yükümlülükler doğurabilmesi için uluslararası hukuka uygun olarak yapılması ve herhangi bir geçersizlik sebebini bünyesinde barındırmaması gerekir. Aksi halde, taraf devletlerin antlaşmanın geçersizliğini ileri sürerek daha önce bu antlaşmadan dolayı girmiş oldukları yükümlülüklerden kurtulmaları mümkün olabilecektir.
İş ilişkisinde işçinin kişisel verilerinin korunması

Günümüzde kişisel verilerin işlenmesi hayatın her alanında sıkça rastlanan bir olgu haline gelmiştir ve iş ilişkisi de kişisel verilerin ihlalinin en çok meydana geldiğini alanlardan birini oluşturmaktadır. Kaldı ki ilişkinin daha zayıf tarafını oluşturan işçinin genellikle kişisel verilerinin işlenmesi hakkında yeterince bilinçli olmaması ve kişisel verilerinin ihlaline karşı başvurabileceği koruma yollarından haberdar olmaması, kişisel verilerin iş ilişkisi içindeki yerini ve önemini daha fazla ortaya koymaktadır. Dolayısıyla iş ilişkisinde işçinin kişisel verilerinin korunmasına yönelik uluslararası alanda yapılan yasal düzenlemeler ve faaliyetler ışığında koruma yöntemlerinin belirlenmesi ve derhal uygulamaya konması şarttır. Kişisel verilerin korunmasının iş ilişkisindeki yerinin ve öneminin gösterilmesi için hazırlanan bu çalışma ile işçinin kişisel verilerinin korunmasına yönelik imkanlar ve gerekli yöntemler ortaya konmaktadır.
Milletlerarası taşınır mal satış sözleşmelerine ilişkin Birleşmiş Milletler Antlaşması kapsamında muayene ve ihbar külfeti

Tezimizin konusunu 2011 yılından başlayarak Türk Hukuku'nun bir parçasını teşkil eden Milletlerarası Taşınır Mal Satış Sözleşmelerine İlişkin Birleşmiş Milletler Antlaşması Kapsamında Muayene ve İhbar Külfeti oluşturmaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde CISG'in tarihsel gelişimi ile uygulama alanı üzerinde durulmuştur. Burada kısa şekilde CISG'in ortaya çıkmasından önce milletlerarası ticarette satış hukukunun yeknesaklaştırılması eylemleri açıklanmış ve CISG'in ortaya çıkması ile onun hangi konuları kendi uygulama alanı altına aldığı gösterilmiştir. İkinci bölümde alıcının malları muayene külfeti geniş bir şekilde ele alınmış olup muayenenin yöntemi, süresi, masrafları, yeri, taşıma içeren satış sözleşmelerinde muayenenin yapılması, malların başka bir yere yönlendirilmesi veya gönderilmesi durumunda muayenenin yapılması ve bu gibi önemli konular derinden incelenmiştir. Tezimizin son bölümü olan üçüncü bölümde alıcının mallardaki sözleşmeye aykırılıkları ihbar külfeti üzerinde durulmuştur. Burada bildirimin şekli, içeriği, ulaşma riski, süresi ve bu gibi temel konular ele alınmıştır.
Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde bireysel başvuru açısından özgürlük ve güvenlik hakkı

Herkes özgürlük ve güvenlik hakkına sahiptir. Belirli haller dışında ve yasanın öngördüğü usule uygun olmadan hiç kimse özgürlüğünden yoksun bırakılamaz. Anayasa ve Sözleşme kapsamında özgürlük ve güvenlik hakkı 'demokratik bir toplumda' çok büyük bir önem taşımaktadır. Anayasa'nın 19. ve Sözleşme'nin 5. maddelerinde öngörülen 'özgürlük hakkı' ile kişinin fiziksel özgürlüğü kastedilmektedir; bu maddenin amacı, hiç kimsenin keyfi olarak özgürlüğünden yoksun bırakılmamasını sağlamaktır. Özgürlükten mahrumiyet, sadece klasik anlamda yakalama veya mahkumiyet kararıyla tutuklama ile sınırlı bir tedbir değildir, aksine çok farklı şekillerde ortaya çıkabilmektedir. Anayasa'nın 19. ve Sözleşme'nin 5. maddesi kapsamında özgürlükten mahrumiyet kavramı, bir kişinin azımsanamayacak bir süre boyunca kısıtlı bir alana kapatılmasının teşkil ettiği objektif bir unsuru ve ayrıca söz konusu kişinin bahsi geçen kapatılma işlemine geçerli şekilde rıza göstermemiş olmasının teşkil ettiği subjektif bir unsuru içermektedir. Anayasa'nın 19. ve Sözleşme'nin 5. maddelerinin esas amacı, keyfi veya haksız nitelikteki özgürlükten yoksun bırakma uygulamalarını önlemektedir.