turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çerkeslerde sosyal ve kültürel değişim: İstanbul ve Düzce örneği

İstanbul ve Düzce şehirlerinde Çerkeslerde sosyal ve kültürel değişimin konu edildiği bu çalışma 1864 yılından itibaren anavatanları olan Kafkasya'dan sürgün edilerek Anadolu topraklarına yerleştirilen Çerkeslerin geçmişşten bugüne yaşamış oldukları sosyal ve kültürel değişimi konu almaktadır. Çerkesler geçmişş tarihlerden bu yana kendilerine has yaşam tarzları, örf/adetleri ve dilleriyle bilinmektedir. Geçmişte genellikle kırsal alanlarda yaşamakta olup kültürel yaşamlarını kendi içlerinde muhafaza eden Çerkeslerin geçen zaman içinde değişen yaşam koşullarının da etkisiyle kır yaşamından kent yaşamına geçiş yaptıkları görülmektedir. Bu çalışmanın amacı günümüzde yaşamlarını çoğunlukla şehirlerde sürdürmekte olan Çerkes toplumunun zaman içinde yaşamış olduğu sosyal ve kültürel değişim sürecini ele almak ve bu süreçte karşılaşmış oldukları güçlüklere değinerek yaşanan bu değişimin boyutlarını sosyolojik açıdan değerlendirmektir. Bu çalışma için İstanbul ve Düzce şehirlerinin seçilmiş olması küçük şehir ve metropol arasındaki sosyal ve kültürel değişimin farklı boyutlarını görebilmek açısından önemlidir. Bu çalışmada İstanbul ve Düzce şehirlerinde yaşayan kadın ve erkeklerden oluşan 26 kişilik katılımcı grubuyla derinlemesine görüşme yapılmıştır. Elde edilen veriler sonucunda İstanbul ve Düzce şehirlerinde yaşayan Çerkeslerde, geçmişşten bugüne sosyal ve kültürel alanda bir takım değişimler yaşandığı gözlemlenmiştir. Şehirleşme ile birlikte oluşan yeni yaşam tarzı, eğitim ve iş olanakları nedeniyle aileden uzak yaşama vb. nedenler kültürel yaşamı birçok açıdan olumsuz yönde etkilemektedir. Şehir yaşamı ailelerin kültürel ögeleri yeni nesle aktarımında güçlük yaşamalarına neden olmaktadır. Bu nedenle Çerkesler kendilerine özgü adet ve geleneklerini devam ettirerek gelecek nesillere aktarabilmek amacıyla bir araya gelerek sosyalleşebilecekleri bir takım etkinlikler düzenlemektedirler. Bu girişimleri şehirlerde yasal yollarla kurmuş oldukları federasyon ve derneklerin çatısı altında gerçekleştirmektedirler.
Çalışma ilişkilerinde kültürel hegemonya: Konya Organize Sanayi Bölgesi örneği

Konya Organize Sanayi'de yürütülen saha araştırmasına dayanan bu çalışmada, kültürel hegemonya yoluyla sağlanan denetimin çalışma ilişkilerindeki bir görünümü incelenmiştir. Özel olarak küçük ve orta boy işletmelerdeki işçi-işveren ilişkilerine odaklanan araştırmada Anadolu sermayesine emek gücü sağlayan emekçi kesimin tabiiyetini açıklamak hedeflenmiştir. Bu doğrultuda, çalışmada, dindarmuhafazakarlığın, esnek birikim rejiminin ve enformel ilişki ağlarının kültürel hegemonyanın işleyişindeki rolü ve tabi olmanın popüler mantığını oluşturan hegemonik kültürün meşruiyet çerçevesinin ne olduğu sorgulanmıştır. Konya Organize Sanayi'deki çalışma yaşamının göreneksel örüntülerini çözümleyen bu araştırma, Konya'daki işçi sınıfı kültürüne ampirik bir bakış olarak nitelendirilebilir.
Attitudes of the university youth towards authority: A comparative study in major universities of Ankara and İstanbul

Bu tezde cevaplandırılmak istenen temel soru şudur: Türk siyasi kültürünün iki öğesi olan güçlü siyasi lider tercihi ve devletin kutsallaştırılması, son sınıf Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi ile Uluslararası İlişkiler Bölümleri öğrencileri arasında ne kadar yaygındır? Siyasi lider ve devlet kavramları aynı zamanda otorite sembolleri olduğundan, bu tez esas olarak bu öğrencilerin otoriteye karşı olan tutumlarını açığa çıkarmayı amaçlamaktadır. Demokrasinin iyi işleyişi belli bir otorite-vatandaş ilişkisine dayanmaktadır. Otoriteye itaat, otoritenin sorumluluğu ile öyle dengelendirilmelidir ki, otorite gücünü kötüye kullanmasın. Devlet ile bu çeşit bir ilişki kurulması etkili ve eleştirel bir siyasi pratiği gerektirir. Bu nedenle, devletin ve siyasi liderlerin yüceltilmesinden çok, kontrol ve dengeleme amaçlarına uygun olarak, otorite simgeleri belli bir mesafeden değerlendirilmelidir. Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi ile Uluslararası İlişkiler Bölümleri son sınıf öğrencilerinin otoriteye yönelik tutumlarının özellikle önemli olmasının nedeni, bu bölümlerin mezunöğrencileri olarak onların birçok devlet ve özel sektör kuruluşlarında ülkemiz için çok önemli mevkilerin sahipleri olacak olmalarıdır. Tez sorusunun cevaplandırılması amacıyla 2004 yılının Mayıs ve Haziran aylarında Ankara ve İstanbul'un önde gelen yedi üniversitesinde yaklaşık dört yüz son sınıf Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi ile Uluslararası İlişkiler Bölümü öğrencileri üzeride bir araştırma yapılmıştır. Teorisel temeller siyasi kültür, Türk siyasi kültürü, değer değişimi ve siyasal sosyalleşme çalışmalarıdır. Buna göre, bu bölümlerde okuyan son sınıf öğrencilerinin, güçlü siyasal lider özelliği artan oranlarda, devletin yüceltilmesi ise azalan oranlarda olmak üzere, Türk siyasal kültürünün bu iki özelliğini de gösterdiği saptanmıştır.
Avrupa'da İslamofobi: Almanya, Avusturya ve Fransa örneği

Temelleri Endülüs'ün Müslümanlar tarafından fethedilmesine kadar dayandırılmakta olan İslamofobi, son dönemlerde Avrupa'nın gündemindeki yerini korumaktadır. Zira 11 Eylül saldırıları sonrasında İslamofobi algısı Batı dünyasında artış gösterirken, son dönemde Avrupa'da Müslümanlara yönelik olumsuz tutumun giderek yükselmekte olduğu görülmektedir. Bu çalışma çerçevesinde, Avrupa'ya göç etmiş olan Müslümanlara yönelik Avrupa toplumunun algılarının gittikçe kötüleşmesine neden olan İslamofobi konusu, Almanya, Fransa ve Avusturya örnekleri üzerinden incelenmiştir. Bu bağlamda, Avrupa'da İslamofobi'yi beslemekte olan temel faktörler araştırılmıştır. Çalışma kapsamında literatür taraması yönteminden faydalanılmıştır. Gerçekleştirilen araştırma neticesinde, her üç ülkenin benzer göç tarihi ve politikalarına sahip oldukları, her üç ülkede de aynı dönemde aşırı sağın yükselişe geçtiği ve her üç ülkede de İslamofobi olgusunu beslemekte olan faktörlerin benzeşmekte olduğu bulguları elde edilmiştir.
Emek pazarı ve kimliklenme ilişkisi: İzmir Urla Sıra Mahallesi Romanları örneği

Bu çalışma, emek pazarıyla temasın, Roman kimliğine etkisini konu edinmektedir. Bu çalışmanın yöneldiği özgün soru, hipergetto bir yerleşke olan Sıra Mahallesi'nde yaşayan Romanların, kendi kültürel kimliklerinin penceresinden ve değer setlerinden hareketle emek piyasalarını nasıl gördükleridir. Çalışmada Romanların yaşam koşullarını, onların sesleri ve bakışı, taktikleri ve eylem pratikleri üzerinden görmek hedeflenmiştir ve yoksul, hipergetto bir mahalle olan Sıra mahallesinde yaklaşık iki yıl boyunca etnografik saha çalışması gerçekleştirilmiştir. Tez, Romanların mekan, eğitim ve çalışma deneyimlerine odaklanırken, yaşam alanlarına ilişkin detaylı, mikro bir perspektif sunmaktadır. Toplumsal alanlarda hakim pozisyonlarda bulunan ve emek pazarını hakimiyetinde bulunduran Gaco, dikte ettiği kültürel değer ve yaşam biçimleri ile Romanların yaşamlarını da büyük ölçüde belirlemektedir. Tezde, emek pazarı ile ilişkilenen Romanların, tahakküm-direniş ilişkisi üzerinden Gaco ile nasıl bir kültürlerarası bir müzakere sürdürdüğü ve güç asimetrisi içeren bu müzakerenin bir sonucu olarak Roman kimliklenmesinin nasıl gerçekleştiği incelenmiştir. Yoksulluğa dair kuramsal tartışmalar ve yoksulların norm-dışı davranışlarına odaklanan literatürün ışığında, etno-ırksal ve maduniyet ekseninde gerçekleşen Roman kimliklenmesindeki faillik sorgulanmış ve Romanların yaşam tercihlerinde kültürel değerlerin ve sınıfsal bağlamın nasıl yer bulduğu irdelenmiştir. Mevcut yoksulluk literatüründe genellikle yoksulluğun yapısall şartlarına odaklanılırken, yoksul bireylerin, topluma ve emek piyasalarına eklemlenmek arzusu taşıdığı varsayımından hareket edilmektedir. Yoksullara emek piyasasına eklemlenme arzusu atfetmek yerine, Romanlar örneğinde doğrudan onların gözünden piyasaya bakmak, normalleştirilmiş/meşrulaştırılmış kimlik-emek ilişkisini sorgulamak için verimli bir başlangıç noktası olmuştur. Bu çerçeveden yoksulluğun ve başarısızlığın yükünü maduna yükleyen egemen bakışı sorgulamak hedeflenmiştir.
Türkiye'de bankacılık sektöründe kadın çalışanların sorunları: Çanakkale örneği

Çalışmada, kadının toplumsal konumuna bağlı olarak çalışma hayatında karşılaştığı sorunlar irdelenmiştir. Çalışmanın birinci hipotezi; kadına yüklenen ev ve aile sorumluluklarının kadının çalışma ve örgüt yaşamında ikinci planda kalmasına neden olduğudur. kinci hipotez ise; çalışma yaşamında kadına yönelik ayrımcılıkuygulamalarının var olduğudur. Araştırmanın birinci bölümünde öncelikle, günümüzde Dünya'da ve Türkiye'de kadının istihdamdaki konumu ele alınmıştır. Daha sonra kadının çalışma koşullarını düzenleyen ulusal ve uluslararası yasal çerçeve sunulmuştur. İkinci bölümde öncelikle Türkiye'de bankacılık sektörünün yapısı, sektörde kadın istihdamının genel özellikleri, kadının genel olarak çalışma hayatında ve özel olarak bankacılık sektöründe karşılaştığı sorunlar ve ayrımcılığın önlenmesine yönelik çözüm önerileri ortaya konulmuştur. Daha sonra, Türkiye'de kadın çalışanların sendikal katılımı, bankacılık sektöründe durum ve katılımı arttırmaya yönelik çözüm önerileri açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise Çanakkale'de bankacılık sektöründe çalışan kadınlara yönelik olarak uygulanan anket çalışması yer almaktadır. Anket çalışmasından elde edilen veriler SPSS paket programında analiz edilerek düz ve çapraz tablolar oluşturulmuştur. Oluşturulan tablolar ile kadının istihdama ve örgütlenmeye katılımı ile sosyal rolleri arasındaki ilişkiler ortaya konulmuştur.
Dynamics of social citizenship and identity perceptions: Immigrant Turks from Bulgaria in Northern Cyprus

Bu tez çalışmasının amacı Kuzey Kıbrıs'ta yaşayan Bulgaristan Türk göçmenlerinin, göç tecrübelerini değişen yurttaşlık haklarını esas alarak karşılaştırmalı bir şekilde analiz etmektir. Bulgaristan'dan dış-göçler, belli tarihsel dönemlerde ve çeşitli göç etkenleriyle, farklı yerlere yapılmıştır. Bu kitlesel göçlerin asıl odağı Türkiye olmasına rağmen 1990'lı yıllarda Bulgaristan Türklerinin yoğun olarak göç ettiği Kuzey Kıbrıs bu tez için özel olarak seçilmiştir. Kuzey Kıbrıs'ta 2006 yılında gerçekleşen alan çalışmasında, hane halkından seçilmiş 30 Bulgaristan Türk göçmeniyle derinlemesine, yüz yüze mulakat yöntemiyle gerçekleşen detaylı nitel görüşmeler yapılmıştır. Mülakat kapsamındaki sorular her bir haneden erkek veya kadın bireylere yöneltilmiştir. Görüşmeler süresinde seçilen bireylere geldikleri ve göç ettikleri yerlerdeki tecrübeleriyle ilgili sorular yöneltilmiştir. Böylece karşılaştırmalı göç öncesi ve sonrası durum analizi amaçlanmıştır. Bunların ışığında belirlenen sosyo-ekonomik ve sosto-kültürel araştırma alanları yurttaşlık statüsünün Bulgaristan ve Kuzey Kıbrıs toplumlarında içerici mi yoksa dışlayıcı mı olduğuna yönelik genel yorumlar yapmamıza olanak sağlayacaktır. Bu tez, yurttaşlık tecrübeleri ve göçten kaynaklanan değişken kimlik algıları arasındaki belirgin ilişkinin tespit değerlendirmesini ortaya çıkarmaktadır. Mülakat bulgularına göre, göçmenler hem Bulgaristan'daki hem de Kuzey Kıbrıs'taki sosyo-ekonomik ve kültürel çevrelerindeki koşullara bağlı olarak sosyal yurttaşlık statüsünden ya dışlanmış ya da içerilmişlerdir. Görüşülen göçmenler Bulgaristan'da kendilerini iş, eğitim, meslek, kültürel etkinliklerde ve dernek oluşturmada dışlanmış olarak algılamaktadırlar. Diğer yandan ise, Kuzey Kıbrıs'ta çalışma yaşantısı ve meslek edinme, yüksek gelir fırsatları, düzgün yaşanacak konut bulabilme ve komşuluk ilişkileri alanlarında kendilerini dışlanmış hissetmektedirler. Başka bir değişle, Bulgaristan'da göç öncesi bulundukları çevrelerde Müslüman-Türk kimliklerinden dolayı, göç sonrası Kuzey Kıbrıs'ta ise verili toplumsal hiyerarşi içinde göçmen ve marjinal bir ikincil grup olmalarından dolayı ayrı tutuldukları konusunda bir fikir birliği vardır.
Beden ve bir anlam üretme aracı olarak dövme

Kültürel tüketim ürünleri ve bunların beden üzerinden görünümleri, okunmaya açık sembolik bir metin üretir. Bu noktadan hareketle, tüketilirken üretilen her kültürel metnin, karmaşık toplumsal ilişkiler yapısı içinde işaret ettiği ve ortaya çıkardığı bir anlamlar bütünü söz konusudur. Tüketim örüntüleri üzerinden işleyen bugünün toplumsal yapısı içinde birey, kendini ifade etmek, kendi varlığını hem kendine hem de diğerlerine açıklamak, aidiyet geliştirmek, estetik olmak, uyum ya da direnç göstermek, kimlik oluşturmak, bireyselliğini vurgulamak ve benliğinin altını çizmek için söz konusu bu tüketim örüntülerine hiç olmadığı kadar fazla başvurmaktadır. Bedensel bir pratik ve kültürel tüketim nesnesi olarak dövmenin, bütün bu amaçlara hizmet edebilen özel bir konumu söz konudur. Bir beden modifikasyonu ve dolayısıyla sembolik bir ifade biçimi olarak dövme, modern bireyin bireyselleşme, aidiyet, kimlik edinme öyküsünün deri üzerindeki izleridir. Bu çalışma, bireyselliğin ön planda olduğu bu dönemde, kişilerin kendilerini ifade etme, konumlandırma ve kendi direniş odaklarını oluşturma aracı olarak dövmeyi, daha geniş ve karmaşık sosyo-kültürel yapıyla ilintili bir biçimde tartışmayı hedeflemektedir. Çalışma, nitel araştırma yöntemini benimsemiş, bu doğrultuda verilerin toplanması derinlemesine görüşme tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda, dövme yaptırmış bireylerle gerçekleştirilen derinlemesine görüşmelerden elde edilen bireysel dövme öyküleri çözümlenecek ve söz konusu öyküler, kimlik, aidiyet, toplumsal cinsiyet, din, sosyal statü ve direniş çerçevesinde incelenecektir.
Bruno Latour ve modern ol mama sorunu

çalışma Bruno Latour'un 'Biz Hiç Modern Olmadık' adlı eserindeki modernlik kavramının çözümlenmesini kapsamaktadır. Bu noktada bahsi geçen eserde yer alan modern nedir? Modern anayasa, modern olmayan anayasa, modernleştirici felsefe, imkansız modernleşme konuları incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmaya yön vermesi bakımından bu araştırmada kavramsal çerçevede belirlenen Latour'un kavramları detaylı olarak incelenmiştir. Tez Çalışmasının, odağını çağdaş bir antropolog-sosyolog olan Bruno Latour'un 'Biz Hiç Modern Olmadık' eserindeki 'Modernlik algısının ne olduğu ve neden modern olmadık? sorunsalı oluşturmaktadır. Bu araştırmanın temel amacı adı geçen eserde yer alan modernlik izlenimlerini ve işlevlerini ortaya koymak ve Latour'un kavramları incelenmiştir. Çalışmanın yöntemini, kavramsal analizler oluşturmuştur. Bu bağlamda modern, modernite ve modernizm kavramlarına yönelik ayrıntılı bir alanyazın taraması yapılmıştır. Bunlarla birlikte, aynı zamanda bu alanda son derece önemli olan düşünürün Biz Hiç Modern Olmadık adlı eserinde modernlik kavramına yönelik dile getirdiği derin anlamlar anlaşılmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, modernitenin çoğu kültürde süreklilik yaratmasının imkansızlığı vurgulanmış, post-modernizmin moderniteyi kabullenip ona yeni bir bakış açısı getirmekten aciz olduğu ve onun devamı olmaktan öteye gidemediği sonucuna ulaşılmaktadır. Modernitenin kaos-düzen ilişkisi üzerinden meşruluğunu sürekli hale getirme çabasının, yapay bir ihtiyaç olabileceği gibi doğal bir ihtiyaç olabileceği sonucuna da varılmaktadır. Latour da bu meşrulaştırma durumu, modernliğin kördüğümü her defasında yeniden attığı ve iyice bilenmiş bir kılıçla kestiği ifadesinde yansıtılmaktadır.
Malatya'da meslek yapısı ve sosyal hareketlilik: Malatya Merkez uygulaması

Bu çalışmanın temelini, teorik düzeyde, meslek sosyolojisinin uğraşı alanlarından; sosyal yapı ile mesleki yapı arasındaki karşılıklı münasebetler, sosyal yapıdaki değişme ve gelişmeler ile mesleki yapıdaki değişme ve gelişmeler, sosyal tabakalaşma ile meslek, sosyal hareketlilik ile meslek arasındaki ilişkiler ile ilgili konular oluşturmaktadır. Çalışmanın uygulama yönüyle de, ortaya konulan varsayımlar, farklı bir sosyal çevre gibi görünen Malatya'dan elde edilen verilerle irdelenip yoklanmaya çalışılmıştır.
Producing space: an ethnographic case study in Banyabashi Mosque, Sofia, Bulgaria

Bu tez sosyal pratiğin mekan üretimi üzerindeki rolünü antropolojik bir bakış açısıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Bu tezin yazımında kullanılmış olan etnografik bilgi Banyabaşı Cami'sinde gerçekleştirilmiş olan alan araştırmasına dayanmaktadır. Banyabaşı Camisi Bulgaristan'ın başkenti Sofya şehrinin sembolik, kültürel ve ticari merkezinde bulunan ve başkentte dini faaliyet göstermekte olan tek camidir. Tarihi geçmişşi, günümüzde Avrupa Birliği üye devletleri arasında en büyük yerli Müslüman nüfusuna sahip olması ve jeopolitik konumu göz önünde bulundurulduğunda Bulgaristan'ın Avrupa bağlamındaki İslami çalışmalar için son derece uygun bir zemin oluşturduğu görülmektedir. Bu sosyo-politik arka plan ışığında, bu çalışma Bulgaristan'ın başkenti Sofya'daki tek cami olan Banyabaşı Camisi'nin cemaatinin mekansal pratiklerinden yola çıkarak anlam inşası ve dönüşümü süreçlerini irdelemeyi amaçlar. Bu cami Bulgaristan'daki İslam'ın olağan kent hayatında karşılaşılan günlük etkileşimler sonucunda kültürel ve siyasi olarak ifade edildiği temsili bir yapıdır. İnsan eliyle inşa edilmiş mekanların birbirlerine eklemlenen parçalardan oluşan bir sistem olduğu noktasından yola çıkarak bu tezde Banyabaşı Camisi özelinde ortaya çıkan mekansal pratikler ve kurulan ilişkiler üzerinden iktidar, toplum ve kültür üzerine daha derinlemesine bir kavrayış oluşturacak nedensel ilişkilerin açığa çıkarılması arzu edilmiştir. İktidar ilişkileri, farklılık, kimlik ve kimliğin korunması süreçlerinin üretimi ve yeniden üretimini ortaya koyma amacıyla bu tez Banyabaşı Camisini yukarıda adı geçen ilişkilerin kendilerini mekansal pratik ve söylem ile ortaya koydukları bir çıkış noktası olarak çalışmanın merkezine yerleştirmektedir.
Mechanisms for the bourgeois hold of state power and the case of Turkey

Bu tez, devlet iktidarının burjuva tutuluşu açısından silahlı gücün belirleyiciliğine ve ancak çok-düzlemli bir çözümleme çerçevesi içinden gerçekliğe nispeten yakın bir analiz yapılabileceğine dikkat çekmeye çalışmıştır. Çok-düzlemli bir çözümlemeçerçevesinin ve devlet erkini olanaklı kılan etken olarak silahlı gücün ayrıcalığınınyöntemsel ve kuramsal temellerinin atılmasının ardından, önerilen yaklaşım, Türkiye örneğine uyarlanmıştır. Tezde, hem mikro hem de makro etkenlerin devlet faaliyetleriüstünde etkili olabileceğinin altı çizilmiştir. Hatırı sayılır iktisadi ve silahlı gücü nedeniyle mafyanın, kapitalist devleti çözümlerken gözden kaçırılmaması gereken bir faktör olduğu vurgulanmıştır. Silahlı gücün meşru kullanımı üzerinden devletitanımlayan Weberci yaklaşıma alternatif olarak, ülke üzerinde yaşayanların rızasını, devletin varlığı açısından koşulsuz bir zorunluluk olarak ele almayan bir yaklaşım önerilmiştir. Sınıf mücadelesi sürecinin, mikro-makro silsilesi içinde, cemiyet ve cemaat ilişkilerinin karşılıklı etkileşim içinde bulunduğu bir sahnede yer aldığınaişaret edilmiştir. Eğilimsel çeşitlilik ve bütünlük rotalarını keşif yönünde bazı adımlar atma çabasına girişilmiştir. Sınıf mücadelesi sırasında benimsenen strateji ve taktiklerin önemine dikkat çekilmiş, sömürünün ve hükümranlığın olmadığı bir dünyaözleminde olan güçleri bekleyen bazı tehlikelerin altı çizilmiştir.
Türkiye'yi hedef alan yasadışı göçmenler: İstanbul örneği

Yasadışı göçün hedefi olmak, birçok gelişmiş ve gelişmekte olan ülkenin gündeminde en önemli problem konularından biri olarak yer almaktadır. Alınan tüm tedbirlere rağmen yasadışı göç ve göçmen kaçakçılığının önüne geçilememekte, hatta mevcut hedef ülkelere yenileri eklenmektedir. Bu yeni hedef ülkelerden biri olarak Türkiye'nin de gelecekte Batı Avrupa ülkelerinin bugün karşılaştıkları sorunları yaşaması muhtemeldir. Bu çalışmada; hayatlarını İstanbul'da sürdürürken kolluk kuvvetlerince yakalanan yasadışı göçmenlerin demografik özellikleri, göç nedenleri, kaçakçılarla irtibatı ve Türkiye'ye girişleri, İstanbul'daki yaşantıları, geri dönme istekleri ve sınır dışı işlemi sonrası hedefleri incelenmiştir. Bu kapsamda 210 yasadışı göçmene anket uygulanmış, müteakiben betimleyici ve ilişki arayıcı analizler gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonucunda Türkiye'deki yasadışı göçmenlerin arzu ettikleri yaşam standartlarını yakalayamadıkları belirlenmiştir. Ayrıca, çoğu göçmenin hem göç sürecinde hem de sonrasında göçmen ilişki ağlarından az ya da çok istifade ettiği anlaşılmıştır.
Yaşlı bireylerin metropol hayatı içerisindeki bireysel ve mekansal etkileşimleri: Üsküdar örneği

Yaşlılığın artması ve kentleşmenin hızlanmasıyla beraber, metropol içerisinde yaşayan yaşlı bireylerin sayısı artmaktadır. Bu çalışma metropol hayatı içerisinde yaşayan yaşlı bireylerin birey ve mekan ile kurdukları etkileşimlerin incelendiği nitel bir çalışmadır. Bu etkileşimleri ortaya çıkarmak adına İstanbul ili Üsküdar ilçesinde yaşayan 16 kişi ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde yaşlılık literatürü, kent bağlamında ele alınmış, yaşlı bireyin kent içerisindeki etkileşiminin boyutları incelenmiştir. İkinci bölümde Alman sosyolog Georg Simmel'in, metropol, kent ve mekan üzerine söylediklerinden yola çıkılarak, metropol hayatı ve metropol tipi insan tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde ise saha araştırmasından elde edilen bulgulara yer verilmiştir. Sonuç bölümünde araştırma sonucu elde edilen bulgular değerlendirilmiş, metropol hayatı içerisinde yaşayan yaşlı bireylerin etkileşim haritası çıkarılmıştır.
Yaşlılık, sosyal medya ve din

Türkiye'nin 65 yaş üstü nüfusu artmaktadır. Buna mukabil bu grubun içinde sosyal medya kullananların oranı da çoğalmaktadır. Sosyal ağlar, toplumun her kesiminin yaşamına bir şekilde nüfuz etmektedir. Artık bu dijital mecralar toplumsal değişimi okumak için yeni bir çözümleme zemini sunmaktadır. Bu çalışma, bahse konu değişimleri, 65 yaş ve üstü dindar, muhafazakar, milliyetçi bireylerin sosyal medya kullanımından hareketle din sosyolojisi açısından analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nitel paradigma ekseninde etnografik desen temel alınmıştır. Bu gayeyle sosyal medya kullanıcısı dörder kişilik iki odak grup görüşmesi ile birlikte 13 kadın ve 18 erkek ile yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Tezin kapsamına giren sosyal medya kullanıcılarıyla yapılan mülakatlarda sosyolojik müdahale yöntemi kullanılarak veriler toplanmıştır. Çalışmanın teorik çerçevesi yaşlılık, din ve sosyal medya başlıkları ile oluşturulurken uygulama kısmı örneklem grubu ile yapılan mülakatlardan ve siber etnografik gözlemlerden elde verilerin soyutlanmasına dayanmaktadır. Tezde akıllı telefonlarla yaşlıların hayatının bir parçası haline gelen sosyal medyanın onların dünyasında nasıl bir anlam ürettiği hangi problemleri çözdüğü sorusuna odaklanılmıştır. Yine söz konusu platformlarda sosyalleşmenin ne şekilde ilerlediğinin izi sürülmüş sanal ve gerçeklik dikotomisinde yaşlıların nasıl bir tutum aldığına bakılmıştır. Mekan, hafıza, mahremiyet olguları etrafında yaşanan dönüşüme din sosyolojisi perspektifinden ayna tutulmuş, emeklilik döneminde yaşlıların katıldığı faaliyetlerin sosyal medyaya yansıtılmasının Aktivite kuramı ve Kullanımlar Doyumlar yaklaşımı çerçevesinde tahlili yapılmıştır. Çalışmada dijital platformların emeklilik nedeniyle statü kaybı yaşayan bireylere sosyal sermaye sağladığı; ancak yaşlıların nezdinde beğeni ve izlenme oranlarının simgesel değerinin pek yüksek olmadığı saptanmıştır. 65 yaş üstü bireyleri meselelere bakarken ve kendi kuşağı üzerine konuşurken gençler üzerinden bir nesil tartışmasına yönelmişlerdir. Dolayısıyla yaşlılar, sosyal medya paylaşımlarında görünmekten ziyade göstermeyi hedeflemektedir. 65 yaş üstü kimselerin gündelik hayatlarında online ve offline ayrımına gitmedikleri; hibrit bir sosyalleşme deneyimi yaşadıkları gözlenmiştir.