turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de yaşlılık olgusu yaşlılara ilişkin tutumların kültürel temelleri üzerine bir alan araştırması Van-Muğla örneği

Bu çalışmanın konusu hem dünyada hem de Türkiye'de değişen nüfus yapısı ve artan yaşlı nüfus oranıyla birlikte önemli bir toplumsal gerçekliği içinde barındıran yaşlılık ve yaşlanma olgusudur. Yaşlılık, takvimsel yaşın artması sonucu bireyde görülen fiziksel, bilişsel ve sosyal düzeyde fonksiyonel yetersizlik ve düşüşlerin görülmesidir. Yaşadığımız çağda bilimsel ve teknolojik gelişmelerin ilerlemesi ve önem kazanması toplumun demografik yapısını da değiştirmiştir. İnsan ömrünün uzaması ve doğum oranlarının düşmesi, giderek Türkiye'deki yaşlı nüfusunu arttırmıştır. Bu nedenle diğer dünya ülkelerinde olduğu gibi Türkiye de hızla yaşlanan ülkeler arasına girmiştir. Araştırma, Türkiye'nin doğusu olarak nitelendirilen ve daha çok geleneksel tutum ve değerleri ile öne çıkmış Van ili ile Batı ili olarak kabul edilen görece modern, seküler bir yaşam tarzının hakim olduğu Muğla ilinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma, Türkiye'nin iki önemli ili olan Van ve Muğla'da yaşayan bireylerin kültürel düzeyde yaşlılığa bakış açıları, yaşlılığa yükledikleri anlamlar, yaşlı bireylere ilişkin algı ve tutumlarını ele almayı amaçlamıştır. Araştırma kapsamında Türkiye'deki yaşlılara yönelik algı ve tutumlar nicel ve nitel veriler üzerinden incelenmiştir
The impact of school-level factors on gender socialization of adolescents in single-sex and coeducational high schools in Istanbul: Gender role attitudes and expectations

İstanbul'un biri düşük sosyoekonomik düzeye, diğeri yüksek sosyoekonomik düzeye sahip iki mahallesinden seçilen kız okulları ve karma okullarda lise son sınıfta okuyan 295 kız öğrenci ile yapılan bu araştırma, cinsiyet rollerinin nasıl toplumsallaştığı sorusuna cevap aramaktadır. Her mahalleden iki tür okul seçilerek toplamda dört okul incelenmiştir. Okul türü ile cinsiyet rolleri toplumsallaşması arasındaki ilişki karma metot yöntemiyle incelenmiş olup, okul düzeyi faktörlerin ve sosyoekonomik statünün gençlerin iş, aile ve toplumsal hayata dair cinsiyet rolü tutumları ve beklentileri üzerindeki etkisi belirlenmiştir.
Klasik ve modern ütopyalarda toplumsal cinsiyet

Amacı geleceğe yönelik bir mükemmel toplum projesi yaratmak olan ütopya yazını, bu yeni dünyanın kurgusunu yaparken bugünden yola çıkar ve yazıldığı dönemin siyasal-toplumsal yapısından, düşünce sisteminden etkilenir. Klasik ütopyacı yaklaşım genellikle diğer toplumlardan ayrılmış, yalıtlanmış bir toplum ve merkezi devlet örgütlenmesi esas alınarak, tüm bireylerin ekonomik refah ve mutluluğunu gerçekleştirmeyi hedefler. Bu tür ütopyalarda kadının statüsünde mevcut sisteme göre bir yükselme görülmekteyse de, toplumsal işbölümü ve kadının özel alan içindeki konumunda toplumsal cinsiyete göre bir ayrımlaşma her zaman mevcuttur. 19. yüzyıldan itibaren ekonomik, siyasal, toplumsal dönüşümler ve yeni ideolojiler ütopya yazınının farklılaşmasına neden olmuştur. Bu dönemin modern ütopyaları içinde feminist ütopyalar da önemli bir yere sahiptir. Modern ütopyalar özellikle merkezi örgütlenmenin zayıfladığı ya da ortadan kalktığı ve bireyselliğe daha çok imkan tanıyan bir toplum kurgusu yapması bağlamında klasik ütopyacı düşünceden ayrılırken bu dönemin erkek yazarlar tarafından yazılmış olan ütopyalarında yine ataerkil sistemin etkileri açık şekilde görülmektedir. Kadın ütopyaları ise bireysel özgürlüğe, kişisel gelişime, insanlar arası iletişime önem veren, ataerkil ideolojinin özellikle sorgulandığı ve buna karşı alternatifler üretildiği bir ütopya türü olarak erkeklerin yazdığı ütopyalardan, özellikle de klasik ütopyacı düşünceden ayrılmaktadır.
Post kolonyal toplumlarda birlikte yaşama kültürü: Malezya'da farklılıkların varoluş tecrübesi

Resmi olarak, 1963'ten beri Malezya olarak tanımlanan dokuz sultanlı Malay eyaletleri, bugünkü çok kültürlü görünümü 19. Yüzyıl'daki İngiliz sömürge politikalarıyla kazanmıştır. Bununla birlikte Malezya'da ötekinin kabulü çok önceki çağlara kadar götürülmektedir. Hem bir postkolonyal toplum hem de çok kültürlü toplum modeli olarak Malezya Furnivall'in çoğul toplum modeline örnek olarak gösterilmektedir. 1969 yılında ilk büyük siyasi etnik olayların çatışmasına şahit olan Malezya, her yıl artan gerilimleri bir şekilde azaltmış, çağdaşlarına oranla daha başarılı bir model geliştirmiştir. Bu başarı ekonomisine de yansımış durumdadır. Malezya'da Malaylar, Çinliler ve Hintliler barış içinde yan yana yaşamaktadır. Bu tespitten hareketle bu tezin konusunu oluşturan Malezya'da birlikte yaşama kültürü dört bölümden oluşan bir araştırmayla incelenmiştir. İlk bölümde genel olarak birlikte yaşamanın felsefi ve sosyolojik temellerine değinilerek kavramsallaştırılması sağlanmış, ikinci bölümde Malezya'nın ulus devlet olarak karakteristik özellikleri incelenmiş ve kolonyalizmden, postkolonyalizme giden süreçte Malezya'daki siyasi çoğulluğun temelleri incelenmiş, üçüncü bölümde çokkültürlülük teorilerinden hareketle çeşitliliğe ve bütünleştirme politikalarına değinilmiştir. Son olarak bizzat Malezya'da gerçekleştirilen birlikte yaşama kültürüyle ilgili saha araştırmasının sonuçları değerlendirilmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda Malezya'nın birlikte yaşama tecrübesi, çeşitli metaforlarla desteklenerek yeni bir model çalışması da tanımlamıştır.
Kentsel dönüşümün ideolojisi: Gazete haberleri üzerine bir inceleme

Özellikle 1950 yılından günümüze kırsal alandan kent merkezlerine yakın veya kent sınırlarına yerleşen toplulukların oluşturduğu yerleşim yerlerini yenilemek ve de geliştirmek amacıyla uygulanan kentsel dönüşüm uygulamaları, 2003 yılından itibaren Türkiye'nin ekonomik büyüme oranına etki etmesi ile birlikte hız kazanmıştır. Kentsel toprağa yapılan kamusal ve özel yatırımlar, topraktaki rant miktarının artması ile sonuçlanmaktadır. Ayrıca kentsel dönüşüm ile birlikte mülkiyet transferi gerçekleşmektedir. Bu tezin amacı Türkiye'deki kentsel dönüşüm pratiklerinin gazete haberlerinde temsil ediliş biçimine bakarak ideolojinin işleyişini incelemektir. 2012- 2017 arası dönemde Türkiye'de en yüksek tiraja sahip üç gazetenin; Hürriyet, Sabah ve Sözcü gazetelerinin, kentsel dönüşüm hakkında yayımladığı haberler, içerik analizi yöntemi ile incelenmektedir. Analiz sonucunda, araştırma kapsamında incelenen üç gazetenin de haber anlatısını kurarken egemen sınıfın ve siyasal seçkinlerin söylemlerini kullandıkları sonucuna ulaşılmıştır. Haber içeriklerinde inşa edilen kentsel dönüşüm gerçekliği, ekonomik, hukuksal ve politik açıdan incelendiğinde, 'fırsat', 'avantaj', 'gelir' ve 'kar' artışı olarak sunulmaktadır. Sosyal ve kültürel açıdan incelendiğinde ise haber içeriklerinde kentsel dönüşüm gerçekliği, 'yeşil alanların artışı', 'suç oranlarının azalması' ve 'can ve mal kayıplarının önlenmesi' olarak inşa edilmektedir. Ancak, kentsel dönüşümün temel amacı kentsel toprakta rant artışı ve mülkiyet transferini sağlamaktır. Kentsel toprakta rant artışı nedeniyle topraktaki değerin artışı gazete haberlerinde vurgulanmasına rağmen, toprağın değerindeki artışın sosyal sınıflar arasında bölüşümü çarpıtılarak veya gizlenerek sunulmaktadır.
Afganistan'dan gelen göçmen Özbekler'in sosyo-kültürel ve dini hayatları üzerine sosyolojik bir araştırma

İnsanlık tarihiyle başlayan göç, sosyal, kültürel, ekonomik ve dini yönleri çok boyutlu olan sosyolojik bir olgudur. Genellikle siyasal ve ekonomik sorunlar nedeniyle kendi memleketlerini terk etmek zorunda kalan göçmenlerin en önemli sorunu, onları kabul edecek bir ülke bulmaktır. Türk milleti gibi temelinde göçebe ve bozkır kültürüyle bugünlere gelmiş bir millet için göç kavramı büyük önem taşımaktadır. Türkiye Cumhuriyeti bu hassasiyetle farklı nedenlerden dolayı vatanlarını terk etmek zorunda kalan birçok göçmen topluluğa kucak açmıştır. Türkiye'ye kabul edilen göçmelerin çoğunluğunu Türk kökenli ve Müslüman göçmenler oluşturmaktadır. Bu araştırmanın örneklemini Afganistan Türklerinden olan ve 1982 yılında Türkiye'ye getirilip Hatay İli Ovakent Beldesi'ne yerleştirilen göçmen Özbekler oluşturmaktadır. Araştırmada göçmen Özbeklerin sosyo-kültürel ve dini hayatları, Anadolu Türkleri ile olan benzerlikleri ve farklılıkları incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma giriş haricinde üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın giriş kısmında araştırmanın metodolojik ve teorik çerçevesi sunulmuştur. Birinci bölümde Hatay İli ve Ovakent Beldesi hakkında genel bilgiler verilmiş, ikinci bölümde araştırma bulguları ışığında beldedeki göçmenlerin sosyo-kültürel hayatları, üçüncü bölümde ise beldedeki dini hayat tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede ulaşılan sonuçlar değerlendirilmiştir. Çalışma ekler konularak sonlandırılmıştır.
Ortaöğretim öğrencilerinin aşiretçilik anlayışı ve dini tutum ilişkisinin incelenmesi

Ortaöğretim öğrencilerin aşiretçilik anlayışları ve dindarlık ilişkisini ele alan bu çalışmada, bu ilişki aşiretçilik anlayışına ve dini tutuma ilişkin ölçekler üzerinden belirlenmeye çalışılmıştır. Bu ölçeklerden aşiretçilik anlayışına dair tutum ölçeği araştırmacı tarafından bu çalışmada kullanılmak üzere geliştirilen 'Aşiretçilik Anlayışı Tutum Ölçeği'dir. Dini tutumu belirlemek için ise 'Ok Dini Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada bu ölçeklerin yanı sıra öğrencilerin bu tutumlarını etkileyebileceği düşünülen demografik bilgi formu da kullanılarak veriler toplanmıştır. Veriler 09.11. 2015 0.12. 2015 tarihleri arasında Ağrı İli'nin Patnos İlçesinde tabakalı örneklemle seçilen biri imam-hatip lisesi olmak üzere toplam 6 lisede 611 öğrenciye uygulanan anketlerden elde edilmiştir. Veriler 'tek faktörlü varyans analizi' ve 'bağımsız örneklemler T-testi' ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, demografik değişkenler ve aşiretçilik anlayışı açısından değerlendirildiğinde bazı kategorilerde aşiretçilik anlayışına dair tutum ölçeği değerlerinin yüksek çıktığı görülmüştür. Erkek öğrencilerde, İmam-hatip öğrencilerinde, geniş aile yapısına sahip öğrencilerde, baba eğitim seviyesi düşük olan öğrencilerde ve köyde ikamet eden öğrencilerde aşiretçilik anlayışının daha yoğun olduğu görülürken kız öğrencilerde, diğer okullarda eğitim gören öğrencilerde, çekirdek aile yapısına sahip öğrencilerde, baba eğitim seviyesi yüksek olan öğrencilerde ve ilçe merkezinde ikamet eden öğrencilerde aşiret anlayışının daha zayıf olduğu görülmüştür. Demografik değişkenler açısından dini tutumlarda da farklılıklar gözlenmiştir. İmam-hatip öğrencilerinde ve kız öğrencilerde dini tutumun daha yoğun olduğu görülürken diğer okullarda eğitim gören öğrencilerde ve erkek öğrencilerde dini tutumun daha zayıf olduğu görülmüştür. Aşiret anlayışı ve dini tutum ilişkisi arasında ise araştırma örnekleminin bütünü açısından anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ancak imam-hatip lisesi öğrencilerinin hem dini tutum değerlerinin hem de aşiretçilik anlayışı tutum değerlerinin yüksek olduğu görülmüştür. Bu durum bu okulların dini içerikli müfredatının beklediğimizin aksine aşiretçilik anlayışını meşrulaştırma yönünde etkide bulunduğunu düşündürmektedir.
The contesting roles of the Hak-İş trade union confederation: Class and political identities

Bu tez, tarihsel-kurumsalcı bir perspektiften, Hak-İşçi Sendikalar Konfederasyonu'nun sınıf ve politik kimlikleri arasındaki gerilimi irdelemeyi amaçlıyor. Bu, 1976'dan 2017 yılına kadar, Konfederasyon'un islami karakterinde ve Türkiye'deki politik İslami partilere olan yakınlığındaki dönüşümlerin ekonomik ve politik bağlamlara konulması ile yerine getirilmeye çalışılıyor. Bu tez öncelikle, belirli tarihsel dönemler ortaya koyarak, Konfederasyon'un sınıf ve politik kimliği arasındaki uyumun zaman içerisinde nasıl değiştiğini, Konfederasyon'un sürekli değişen post-fordist baskılara ve içerme pratiklerine karşı verdiği tepkilere bakarak analiz ediyor. Daha sonra tez, Konfederasyon'un ve AKP hükümetinin nasıl birbirleri ile ayrıcalıklı bir ilişkiye girdiklerine odaklanıyor. Tez, özellikle AKP dönemine daha fazla odaklanarak, Konfederasyon'u ayrıcalıklı bir noktaya taşıyan siyaset güdümlü örgütlü çıkar ilişkisinin, Konfederasyon'un uzun vadeli endüstriyel kazançlar pahasına kısa vadeli kazançlara yönelmesine dikkat çekiyor. Bu tez son olarak, AKP hükümeti ve Hak-İşçi Sendikaları Konfederasyonu arasındaki politik mübadelenin doğasından dersler çıkararak, AKP hükümeti etrafında sınıf temelinde değil fakat kimlik temelinde oluşmaya başlayan bir politik çevreye Hak İşçi Sendikalar Konfederasyonu'nun da dahil olduğunu ve Konfederasyon'un sınıf ve politik kimlikleri arasındaki gerilimin ilerleyen yıllarda daha da artacağını iddia ediyor
Türkiye ve Küba'da işçi sınıfının tarihsel gelişimi

Marksizm'in devrim anlayısı her seyden önce Proleter bir birliginvarlıgını zorunlu kılar. Marksist devrimin hiçbir ilkesi, uygulama asamasında, Proletere vurgu yapmadan gerçeklestirilemez, bunun aksi olduğu durumlarda ise birProleter devrimden söz edilemez. Bu yüzden devrimin tek temel dayanagıProletaryadır ve Marksist devrim anlayısının hedeflerine ulasabilmesinin tek yoluproletaryanın bu süreci basarılı bir sekilde gerçeklestirmesidir. Çalısmamızın çıkıs noktası her iki ülkede de İsçi sınıfıdır. Küba'daDevrim süreci içerisinde Proletarya Diktatorasının yer bulup bulmadıgı ve Marx'ınanlatmıs olduğu ve aynı zamanda Marxizm'in temel dayanagı olan bu devrimanlayısının uygulama pratigini sorgulaması üzerinedir. Küba Devrim sürecinde Marksizm'in devrim anlayısı sorgulanmaktadır.1868- 1959 yılları içerisinde Küba köklü bir devrim sürecinden geçmişstir. AncakProletarya Diktatorası sürecini yasamamıstır. Bu nedenle devrim Marksist kökenli bir devrim niteligini tasımamaktadır. Osmanlı imparatorlugu'ndan Cumhuriyet Türkiye'sinde ise sçi sınıfınıngelisimine bakılmaktadır. Özellikle, 1908 sonrası dönemi isçiler için bir hareketlenmedönemidir. Ancak Cumhuriyetin ilanından sonra ve 1946'lara kadar isçi hareketisekteye ugrayacaktır. Bunun nedeni, isçi sınıfının bilincinin tarihsel süreç içerisinde; -Osmanlı, Türkiye- devlet baskısı, kanunların etkisi ve isçi sınıfının kendi içindeki sorunları nedeniyle gelisememistir.
Bir çocukluk sosyolojisi araştırması: Koruma altındaki çocukların çocukluk deneyimleri

Modern çocukluk paradigması evrensel ve tek tip çocukluk yaklaşımına sahiptir. Modern ulus-devletlerin ortaya çıkışıyla birlikte çocukların ideal vatandaşlar olarak inşa edilebileceği tahayyül edilmiştir. Ulus-devletler gerek eğitim kurumları gerekse de diğer bir takım kurum ve uygulamalarla kendi ideal vatandaşlarını inşa etme eğilimi göstermektedirler. Devlet kurumlarında yaşayan koruma altındaki çocuklar ise devletin ideal vatandaş yetiştirmesi için oldukça uygun bir çocukluk grubunu ifade etmektedir. Bu tezin amacı temellendirilmiş kuram stratejisiyle, çocukluk sosyolojisi bağlamında, koruma altındaki çocukların deneyimlerinden hareketle koruma altındaki çocuklar ve çocukluk kavramının anlamını keşfetmektir. Tez kapsamında Ankara'da Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na bağlı çocuk evlerinde yaşayan koruma altındaki 20 çocukla görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Ayrıca çocukların deneyimlerini anlamak için çocukların ilişki kurduğu yetişkinler olan bakım elemanları ve çocuk evi sorumlularıyla da görüşmeler yapılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular temellendirilmiş kuram stratejisinin prosedürlerine göre analiz edilmiştir. Çocukların deneyimlerinden hareketle bağlam bağımlı çocukluk kavramlarının keşfedilerek çocukluğa dair kavram ve kuramların tekelliği tartışılmıştır. Bulgular doğrultusunda modern çocukluk paradigmasının öngördüğünden farklı olarak çocuk evinde yaşayan çocukların gündelik hayat pratikleri, sosyal ilişkileri vb. bakımından farklı bir çocukluk deneyimine sahip oldukları sonucuna varılmıştır. Çocuk evinde yaşamalarının sorumluları olarak anne ve babalarını gören çocuklar her şeye rağmen aileleriyle birlikte yaşamak istediklerini ifade etmektedirler. Ulus-devletlerin benimsediği modern çocukluk paradigmasının aksine alternatif ve çoklu çocukluk yaklaşımıyla ve olgudan hareketle sosyal politikalar geliştirmesi önerilmektedir.
The forced dislocation of Gypsy people from the town of Bayramic, Çanakkale in 1970

Bu sözlü tarih projesi, Çingene olan ve olmayan kasabalıların 1970 yılında Çingenelerin Çanakkale'nin Bayramiç kasabasından zorla çıkarılışı üzerinden Çingenelik ve Türklük kategorilerine bağlantılı olarak kurdukları anlatılarına dayanmaktadır. Bu şekilde, sosyoekonomik yapı ve saldırılarda alınan pozisyonlarla beraber farklı perspektifleri ve bellek yapılandırmalarını açığa çıkarmaktadır. Bu çalışma, kasabanın kendi bağlamında Türklük ve Çingenelik kategorilerinin esnekliğine odaklanarak toplumsal kategorilerin nasıl ve neden işlerlik kazandığını göstermeyi hedeflemektedir. Bu tez, kültürel alanda sunulan etnik ve diğer kategorilerin sosyoekonomik ve politik eşitsizlikleri örtmek için nasıl kullanılabilindiğini de açığa çıkarmaktadır. Bu yönde, farklı toplulukların anlatılarıyla bahsi geçen kategorilerin genel yapılandırılmaları arasındaki bağlantıları Türkiye'deki milliyetçilik, vatandaşlık, sınıf ve etnisite ile ilişkili olarak sunacağım. Milliyetçiliğin nasıl farklı biçimler ve özdeşimler edindiği, Türklüğün nasıl ve/veya ne zaman farklı şekilde anlaşılıp farklı şekilde pratik edildiği, Çingeneliğin özellikle Türklük üzerine olan baskın algılamalara bağlantılı olarak nasıl kurulduğu bu çalışmanın meseleleri dahilindedir.
Silahlanma ve çevresel güvenlik

Realizm, uluslararası ilişkilerde devleti baş aktör kabul eden ve güç kavramını esas alan bir anlayıştır. Realist anlayışa göre, ulusal güvenlik yüksek politika konusu iken, çevre düşük politika konusu olarak nitelendirilmektedir. Günümüzde ise teknolojik gelişmelere paralel olarak karşılıklı bağımlılığın da artmasıyla ulusal sınırlar geçirgen duruma gelmiştir. Askeri olmayan konuların da dünya barışını tehdit ederek sürdürülebilir kalkınmanın önüne engeller çıkardığının fark edilmesiyle, çevre gibi devletlerin birinci önceliğinde olmayan konular da önemli hale gelmiştir. Çevre sorunları küreselleşmiş ve artık devletlerin kendi sınırları içerisinde çözebilecekleri bir sorunun ötesine geçerek çevresel güvenlik önem kazanmıştır. Çevresel güvenliği tehdit eden kavramlardan birisi de silahlanma ve silah ticaretidir. Kitle imha silahlarının ve konvansiyonel silahların kullanılması, depolanması, taşınımının insan ve ekolojik denge üzerinde çok ciddi sonuçlar doğuracağı açıktır. Çalışmada incelendiği gibi devletler savunma harcamalarına yüksek oranda yatırım yaparlarken çevreye çok az pay ayrılması da sorunun çözümü için engel teşkil etmektedir. Ancak, devletler savunmaya bu kadar önem vermeye ve yüksek harcamalar yapmaya devam ettikleri sürece realist anlayış en etkili anlayış olarak kalacaktır.
The Reflection of feminism in Turkey in three feminist journals

oz TÜRKİYE'DE FEMİNİZMİN 3 FEMINIST DERGİDEKİ YANSIMASI Tantekin, Feyza Yüksek lisans, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Yıldız ECEVİT Temmuz 1998, 132 sayfa Feminizm, dünyada son 150 yıldır tartışılan en popüler kavramlardan biridir. 1920'lerden sonra düşüşe geçen feminist hareket, dünyada, 1960'lardan sonra yeniden gündeme gelmeye başladı. Feminizmin Batı'da yeniden işlenişine paralel olarak, 1980'lerde feminizm, Türkiye'deki insanları da etkilemeye başladı. Bu çalışma, 1980'den sonra, Türkiye'deki feminist hareketi ele almaktadır. Bu çalışma için, Türkiye'de yayımlanan üç feminist dergi, içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Bu dergiler: Feminist, Sosyalist Feminist Kaktüs ve Pazartesi 'dir. Adı geçen dergilerin seçimindeki temel, bu dergilerin yayımcılarının ve yazarlarının, feminist harekette belirli bir dönem için önemli rol oynamış olmalarıdır. Bu çalışmanın amacı, Türk Feminist Hareketi'nde, yukarıda belirtilen dönemde tartışılmış olan konuları ortaya çıkarmak ve özelliklerini değerlendirmektir. Bu tez, Türkiye'deki feminist hareket ile Batı'daki feminist hareketin, ortak özellikler göstermekle birlikte, Türkiye'deki feminist hareketin kendine özel vasıfları olduğunu göstermektedir. Türkiye'de bazı geleneklerin ve değerlerin güçlülüğü, feminist söyleme kısıtlamalar getirmektedir. Türkiye'de sivil toplum oluşmasında feminist hareketin önemli bir rolü olmakla birlikte, feministler bütünüyle devlet politikalarından bağımsız hareket etmemektedirler. Ayrıca, Türkiye'de bu hareket, öncülük eden kişilerin üniversite mezunu, profesyonel nitelikleri olan, birden fazla dil konuşan kadınlar olması nedeni ile elit bir profile de sahiptir. Buna ek olarak, Türkiye bağlamında, Batı'da olduğu gibi katı farkları temsil etmeyen, dört temel fraksiyon gözlenmektedir. Bu dönemi, feminist eylemlerin azalma eğilimi gösterdiği 1990'dan sonra, kurumsallaşma takip etmiştir.
Ailede anne-baba-çocuk iletişimi üzerine sosyolojik bir değerlendirme

Aile birçok toplum bilimci tarafından toplumun en temel taşı olarak tanımlanan bir kurumdur. Bu da demek oluyor ki bir ülkenin toplumsal gelişim ve değişiminde en kritik görev aileye düşmektedir. Bir ülkede aile bağları ne kadar güçlü ise o ülke de her alanda özellikle de toplumsal refah alanında o kadar güçlüdür. Ailenin bu kadar önemli bir kurum olmasının nedeni bir ülkenin geleceği olan çocukların bu kurumda temel eğitimlerini almalarıdır. Bireyin toplumsallaşmasının başladığı ilk yer ailedir. Toplumsallaşma ise ailede büyük oranda iletişim ile mümkündür. Yani çocuğun olumlu bir benlik algısı geliştirebilmesi ailede anne-baba ve çocuklar arasındaki düzgün ve yapıcı bir iletişim ile mümkün olabilmektedir. İşte ailenin mutlu ve huzurlu olabilmesi için çok önemli olan iletişim kavramı; kaynaktan alıcıya mesajın bir kanal vasıtasıyla iletilmesi sürecidir. Bu süreç çift yönlü bir süreçtir. İletişimin kaliteli olması bu süreci oluşturan bütün faktörlerin kaliteli olmasına bağlıdır. Bu faktörlerden bir tanesinde meydana gelecek olumsuzluk ya da eksiklik iletişimin kalitesini olumsuz şekilde etkileyecektir. Örneğin alıcının duyu organlarında oluşacak bir problem kaynaktan gelen bir mesajın alıcıya iletilmesine engel olacaktır. Bu da İletişimsizlik kavramının oluşmasına neden olacaktır. Araştırmamız, ailede anne-baba-çocuk arasındaki iletişim algısının 'konuşma, dinleme, mesaj, sözsüz iletişim ve empati' faktörleri çerçevesinde 'yaş, cinsiyet, doğum sırası... vs' değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemeye yönelik yapılmıştır. Çalışma evrenini, Ankara'da yaşayan ve gönüllülük esası ile belirlenen anne-babalar oluşturmuştur. Örneklem grubuna konuyla ilgili Arabacı (2011) tarafından hazırlanan anket uygulanmıştır. Anket verileri, çalışmanın teorik çerçevesi ışığında değerlendirilmiştir.