turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Anayasa Mahkemesi ve Türk Anayasalarının ruhu

1961 ve 1982 Anayasaları'nda hiyerarşik olarak sıradan anayasa normlarının üzerinde ve tüm anayasanın yorumlanmasında kullanılan iki temel ilke vardır. Anayasanın ruhu da denilen bu blok laiklik ve devletin bölünmez bütünlüğünden oluşur. Schmittçi bir anayasal tasarımı andıran bu yapı 1961 Anayasası ile kurulan Anayasa Mahkemesi tarafından oluşturulmuştur. Anayasa değişikliklerinin anayasaya aykırılığının tespiti ve siyasi parti kapatma davalarında ortaya çıkan bu ruh, 2000'li yılların sonuna kadar tüm anayasal düzen için belirleyici olmuştur. Ancak 2000'li yılların sonundaki toplumsal dönüşüm hem anayasanın ruhunun toplumsal desteğini azaltmış hem de Anayasa Mahkemesi'ni içtihatlarında değişikliğe zorlamış ve yeni bir anayasa ihtiyacını kuvvetlendirmiştir.
Çekte muhatap ve muhatabın sorumluluğu

Genel olarak bir ödeme aracı olan ve kıymetli evrak niteliği taşıyan çek ülkemizde giderek yaygınlaşan bir uygulamanın konusudur. Çek kullanımının yaygınlaşmasında görülen bu gelişme çekin esas olan 'ödeme aracı' fonksiyonunun bertaraf edilerek genellikle bir 'kredi aracı' olarak kullanılmaya başlandığı son zamanlarda daha fazla gözlemlenmektedir. Belirtmek gerekir ki gerek 3167 Sayılı Çek Kanunundaki yetersizliklerden, gerek çekin esas fonksiyonundan saptırılarak kullanılmasından gerekse başkaca sebeplerden çeşitli uyuşmazlıklar ortaya çıkmış ve bu uyuşmazlıklar giderek artmıştır. Artan bu uyuşmazlıkların çözümü noktasında nihayet 5941 sayılı yeni Çek Kanununu kanun koyucu tarafından kabul edilerek, 20.12. 2009 tarihinde yürürlüğe konulmuştur. 5941 sayılı Çek Kanunu ile çek defterlerinin içerikleri, çek düzenlenmesi, kullanımı, çek hamillerinin korunmaları ve kayıt dışı ekonominin denetim altına alınması önlemlerine katkıda bulunmaya ilişkin esaslar getirilmiştir. Bununla beraber çekin karşılıksız çıkması ve belirlenen diğer yükümlülüklere aykırılık hallerinde ilgililer hakkında uygulanacak yaptırımlar düzenlenmiştir. Bu çalışmada, 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun ve 5941 sayılı Çek Kanununa muhalefetin önemli bir bölümünü teşkil eden 'Çekte muhatap ve Muhatabın Sorumluluğu' konusu detaylarıyla incelenmiştir. Çalışma konusu dört bölüm halinde ele alınmıştır. Birinci bölümde çek hakkında genel açıklamalar yapılmıştır. İkinci bölümde bankanın araştırma yükümlülüğü, çek hesapları ve çek defterleri, üçüncü bölümde çekin ödenmesi ve ödenmemesi ve dördüncü bölümde ise bankaların bildirim yükümlülüğü incelenecektir. Kamuoyunca sıklıkla ifade edildiği gibi, teminatsız ve seçici olmaksızın çek koçanı alabilmenin ve karşılığını bulundurmaksızın cömertçe kullanma alışkanlığının yaygınlaşmasının sonucunda ticari hayatı neredeyse durma noktasına getirdiği bir dönemde, bu çalışmanın çek uyuşmazlıklarının çözümüne katkıda bulunması ümit edilmektedir.
Bir hüküm istinbat kaynağı olarak Sedd-i Zerai ve aktüel değeri

İslam hukuku, adalet ekseninde insanın yararını sağlamayı ve zararını gidermeyi gaye edinmektedir. Bu gayenin kusursuz bir şekilde gerçekleşmesi, zararlı sonuçlar doğurabilecek bazı yolların yasaklanmasını gerekli kılmaktadır. Zira genel olarak mubah ve serbest olan davranışların bazı durumlarda zarara yol açması söz konusu olabilir. Bu durumda bu tür davranışların yasaklanması gerekir. İşte bu doğrultuda bu engellemeyi sağlayacak bir yöntemin işlevselliği önem arz eder. Bu öneme binaen İslam hukukunda bir hüküm istinbat kaynağı olan sedd-i zerai ele alınmıştır. Bu çalışmanın amacı, 'kötülüğe götüren yolların/vesilelerin kapatılması/engellenmesi' diye ifade edilen, İslam hukuk kaynaklarından biri olan sedd-i zerainin kaynak değerini, önemini ve aktüelliğini göstermektir. İslam hukukunda sedd-i zerainin hukuk mantalitesi olan 'bireylerin, bilinçli ya da bilinçsiz olarak hukukun ruhuna aykırı davranışlar sergilemesinin önlenmesi' aktüel açıdan ele alınmaya çalışılmıştır. Tez, giriş ve beş bölümden meydana gelmektedir. Girişte; çalışmanın amacı ve yöntemi hakkında bilgi verilmiştir. Sonraki bölümlerde sırasıyla, hukuk ve fıkıh kavramları; İslam hukukunun özellikleri, amacı ve İslam hukukunda kaynak kavramı; 'sedd-i zerai' kavramı, kaynak değeri ve fıkıh ekollerinin söz konusu delile yaklaşımı açıklanmaya çalışılmıştır. En son bölümde ise sedd-i zerai'nin aktüel değeri üzerinde durulmuştur.
Açık denizlerde devletlerin müdahale yetkileri: Mavi Marmara örneği

Bu çalışma açık denizlerde gemiler üzerindeki devletlerin yetkileri hakkındadır. Çalışmada açık denizlerde devletlerin müdahale yetkileri kapsamında Mavi Marmara olayı incelenmiştir. Çalışmada 1958 tarihli Cenevre Açık Deniz Sözleşmesi ve 1982 tarihli Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'nden yararlanılmıştır. Açık denizler, denize kıyısı olsun olmasın bütün devletlerin yararlanmasına açıktır. Açık denizlerin serbestisi modern deniz hukukunun temel prensibidir. Genel olarak açık denizlerde devletler, kendi bayrağını taşıyan gemiler üzerinde kanun koyma ve yargılama yetkisine hususi olarak sahiptirler. Fakat açık denizlerdeki bayrak devletinin yetkileri mutlak değildir. 1958 tarihli Cenevre Açık Deniz Sözleşmesi ve 1982 tarihli Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi çeşitli istisnai durumlarda üçüncü devletlere yabancı bayraklı gemiye müdahale yetkisi vermiştir. Bu istisnalar kesintisiz takip, ziyaret hakkı, deniz haydutluğu, köle ticareti, uyuşturucu madde kaçakçılığı ve açık denizden izinsiz yayın yapılmasıdır.
Haksız ihtiyatİ tedbir ve ihtiyatİ hacizden kaynaklanan tazminat davası

Haksız ihtiyati tedbir ve ihtiyati hacizden kaynaklanan tazminat davasını konu alan ve üç bölümden oluşan bu çalışma, alacaklının talebi ile mahkeme tarafından verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarının, haksız olarak borçluya verebileceği zararın tazminini açıklamaya çalışmaktadır. Uygulamada ortaya çıkan haksız ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarını, sorumlu kişi veya kişilerin tespitini ve sorumluluğun şartları ele alan tez, hem haksız ihtiyati tedbi-ri hem de haksız ihtiyati haczi Türk, İsviçre ve Alman hukuk sistemlerindeki muadil düzenlemeler ile karşılaştırmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde geçici hukuki korumalar ve menfaat dengesi, genel olarak ihtiyati tedbir ve ihtiyati haczin özellikleri, borçlar hukukundaki sorumluluk kavramı ve türleri, haksız ihtiyati tedbir ve ihtiyati hacizden kay-naklanan sorumluluğa ilişkin doktrin ve uygulama görüşleri ile kendi görüşü-müz açıklanmış, haksız ihtiyati tedbir ve ihtiyati hacizden kaynaklanan tazmi-nat davasının benzer müesseselerden farkı ortaya konmuştur. İkinci bölümde, haksız ihtiyati tedbir ve ihtiyati hacizden kaynaklanan tazminat davasının şart-ları tek tek ele alınmış, farklılıkların olması halinde ihtiyati tedbir ve ihtiyati ha-ciz için ayrı başlıklar oluşturulmuştur. Son bölüm olan üçüncü bölümde ise haksız ihtiyati tedbir ve ihtiyati hacizden kaynaklanan tazminat davasındaki yargılama usulü, dava sonunda verilen hüküm ve hükmün icrasına değinilmiş-tir.
Kiralananın sözleşmenin sona ermesinden önce iadesi

Türk hukukunda kiralananın sözleşmenin sona ermesinden önce geri verilmesi; Türk Borçlar Kanunu m. 325 (OR Art. 264) hükmünde, kira sözleşmesinin genel hükümleri bölümünde düzenlenmiştir. Kira sözleşmesi, kullanma ve yararlanma hakkı veren sözleşmelerden uygulama alanı en geniş olan sözleşme tipidir. Kiralananın kira sözleşmenin sona ermesinden önce geri verilmesi hususu ülkemizde sıklıkla karşılaşılan bir durumdur. Bu bakımdan Türk Borçlar Kanunu m. 325 hükmü ülkemizde geniş bir uygulama alanını haizdir. Çalışmamızda mehaz İsviçre Borçlar Kanunu ve ülkemiz Yargı uygulaması temelinde Türk Borçlar Kanunu m. 325 hükmü ayrıntılı biçimde incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın ilk bölümünde TBK m. 325 hükmünün tarihsel gelişimi, hükmün genel özellikleri, niteliği ve uygulama alanı incelenmiştir. İkinci bölümde hükmün uygulanabilmesi için gereken şartlar; üçüncü ve son bölümde kiralananın sözleşmenin sona ermesinden önce geri verilmesinin hüküm ve sonuçları izah edilmiştir.
XVIII. yüzyıl Osmanlı toplumunda nazari ve tatbiki olarak karz işlemleri

nsanoglunun toplumsal yasamda borç alma ihtiyacı duydugubilinen bir gerçektir. Bu durum tarihin hemen her devrinde borç vererekfaiz geliri elde etmegi meslek edinen sahıs veya kurumların ortaya çıkmasına sebebiyet vermistir. Ancak ilahi dinlerin tamamında faiz yasakkılınmıstır. slam'a bağlı kalmayı kendilerine siar edinmis Osmanlı ulemasının da faizi açık ve kesin ifadelerle yasakladıkları görülür. Buna mukabil toplumun borç alma ihtiyacını karsılamak üzere bazı hile-iseri'yyelere ulema tarafından cevaz verildiği müsahede edilir. 18. yüzyıl söz konusu olduğunda muamele-i seri'yye ve bey bi'l-istiglal en çok uygulanan hile-i seri'yyelerdir. Bu islemlerle A'dan Z'ye her sahıs ve kurum, verdikleri borç karsılıgında %15'i geçmemek sartıyla artı bir gelir elde edebilirdi. Verilen borç karsılıgında artı bir fazlalık alma, sömürü aracı olarakdönüsmeye yatkındır. Bu noktada ulemanın, muamele-i seri'yye, bey bi'listiglalvb. islemleri hem sömürü aracına dönüsmesini engelleyeceksekilde düzenledi hem de denetim altında tuttugu görülür. Temel islevi devlet maliyesi ve askeri zümrenin kredi ihtiyacını karsılamak olan sarrafların sair kurum ve sahıslara da borç verdigigörülür. Vakıfların borç verdigi kimseler ise daha ziyade esnaf ve hanehalklarıdır.
Türk İş Hukukunda işyeri hekimliği

Ülkemizde, iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin uygulamasında önemli bir yere sahip işyeri hekimlerinin istihdamı, belirli sayıdan fazla işçi çalıştıran işyerleri için zorunlu tutulmuştur. Çalışma ortamında, iş sağlığı önlemlerinin etkin bir şekilde alınabilmesi ve uygulanabilmesi, işyeri hekimi gözetiminde bu hizmetlerinin yürütülmesi ile sağlanabilir. İşyeri hekimliği kurumu, hukuki çatısı yasalarla oluşturulmadığından, Türk İş Hukuku'nda en tartışmalı kurumlardan biri olmuştur. Çalışma Bakanlığı'nın ve SGK'nın, işyeri hekimliği konusunda yapmış olduğu düzenlemeler sürekli yargıya taşınmıştır. Danıştay'ın iptal kararları ile mevzuatta meydana gelen boşluğu doldurmak üzere yeni düzenlemeler yapılmıştır. Ancak yapılan yeni düzenlemeler ile başka tartışmalar ortaya çıkmıştır. Türk İş Hukuku'nda işyeri hekimi, iş sözleşmesine göre çalışmaktadır. İşyeri hekimi mesleksel statüsü ağır basan bir işçidir. İşçi olması nedeniyle iş mevzuatından doğan işçilere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kural olarak işyeri hekimine de uygulanır. Ancak İşyeri hekimi, işveren adına iş sağlığı hizmetlerini yürüttüğü için işveren vekili de sayılmaktadır. İşyeri hekimlerinin eğitimi ve sertifikalandırılmalarında tek yetkili kurum, Çalışma Bakanlığı'dır. Bu konuda, Türk Tabipler Birliğinin bir yetkisi bulunmamaktadır. Sözleşme özgürlüğü ilkesi işyeri hekimliği sözleşmesi için de geçerli olup, işyeri hekimliği belgesine sahip herhangi bir hekim ile işveren sözleşme yapabilir. İşyeri hekimleri ile yapılan ilk sözleşmede hiçbir kurumun onay ve izni gerekmemektedir. Ancak, ikinci bir işyeri için yapılacak görevlendirmelerde TTB'nin izni şarttır. İşyeri hekimliği sözleşmesinin içeriği, işyeri hekimi ile işveren arasında serbestçe belirlenir. TTB'nin işyeri hekimleri ile işverenleri bağlayıcı tip iş akdi ve asgari ücret tarifesi düzenleme yetkisi bulunmamaktadır. Ülkemizde, işyeri hekimleri için ayrı bir iş güvencesi sistemi kabul edilmemiştir. Bu nedenle İş Kanunu'nun iş güvencesine ilişkin hükümleri işyeri hekimlerine de uygulanacaktır. İşyeri hekimliği hizmetinin, dışarıdan hizmet alınmak suretiyle yerine getirilmesi halinde, bu hizmetin yeterli donanım ve personele sahip olmayan şirketler tarafından yürütülme tehlikesi bulunmaktadır. İşyeri hekimi çalıştırma yükümlülüğüne aykırılığın yaptırımı, idari para cezası olarak belirlenmiş olup belirlenen para miktarı caydırıcı değildir. Bu çalışmamızda; ülkemizde işyeri hekimliğiyle ilgili mevcut yasal düzenlemelerin ve uygulamaların tespit ve değerlendirilmesiyle; teori ve uygulamada ortaya çıkan sorunlar tartışılarak çözüme kavuşturulması amaçlanmıştır.
İş sağlığı ve güvenliğinin sağlanmasında işçi kesiminin rolü

Sanayi devriminin başlangıcından beri işyerlerindeki sağlık ve güvenlik organizasyonu ve iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesi konusu işverenlerin temel sorumlulukları olarak görülmüştür. Devletin görevi iş sağlığı ve güvenliği mevzuatını hazırlamak, uygulanmasını sağlamak, işçilerin görevi ise bu mevzuata uymak olarak değerlendirilmiştir. Ancak bugün, iş kazaları ve meslek hastalıklarının devlet, işçi ve işverenler arasında yakın bir işbirliği sağlanması halinde önlenebileceği kabul edilmektedir. Bunun için tarafların iş sağlığı ve güvenliği konularında birbirlerine yardımcı olmaları ve yeri geldiğinde zorlamaları gerekmektedir. İşveren iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almadığında işçilerin birey olarak, iş görmeyi reddetme, iş akdini haklı nedenle feshetme, iş güvenliği önlemlerinin alınması için ifa davası açma ve şikayet yoluna başvurma hakları vardır. Ayrıca işçi temsilcileri işyerinde, iş kolu ya da ulusal düzeyde kurulmuş bulunan kurullarda işçileri temsil edebilirler. Bu kurullardan en önemlisi işyeri düzeyinde kurulmuş bulunan işçi sağlığı ve iş güvenliği kurullarıdır. Ancak bu kurulların icrai güçlerinin olması ve işyerinde denetlemeler yapabilmeleri gerekir. İş kolu düzeyinde ve ulusal düzeyde oluşturulmuş bulunan kurullarda ise işçi temsilcileri devletten ve işveren kesiminden gelen temsilcilerle birlikte bulunurlar. İşçi sendikalarının da iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanmasında önemli rolleri vardır. Sendikalar işçi eğitiminde önemli yerleri olması gereken kuruluşlardır. Toplu iş sözleşmeleri ise sendikaların iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması yolunda kullanabilecekleri önemli araçlardandır. Ancak taradığımız toplu iş sözleşmelerinde gördüğümüz kadarıyla bu araç gerektiği gibi kullanılmamaktadır.
Türk ve Sudan hukukunda müktesep vatandaşlık

Vatandaşlık, bir kişinin belirli bir devlete aidiyetini ifade eden bir kavramdır. Aidiyet ise bir kişinin vatandaşlık bağı ile bağlı olduğu Devleti kuran insan topluluğunun, başka bir ifadeyle, o Devleti kuran milletin bir ferdi, bir parçası olmasını ifade etmektedir. Bir kişinin, muayyen bir devletin vatandaşlığına sahip olması, o devletin kendi vatandaşına hem iç hukuk hem de milletlerarası hukuk bakımından bir takım ayrıcalıklar ile hakların tanımasını sağlamaktadır. Bu da demek oluyor ki, her devlet, kendi vatandaşını, vatandaşı olmayana nazaran, hukuken korumaktadır. Buna karşın, her devlet, bu hukuki korumanın karşılığında vatandaşından bir takım görevlerin yerine getirmesini de beklemektedir. Zira her vatandaşın, vatandaşı olduğu devlete karşı çeşitli sorumlulukları bulunmaktadır. Ancak belli bir devlette vatandaşa öz haklardan yararlanmak ve devlete karşı sorumlulukları yerine getirmek için kişinin, öncelikle, o devletin vatandaşı olması gerekmektedir. Vatandaşlık ise, doğumla kazanıldığı gibi, sonradan da kazanılabilmektedir. Ancak belirtilmelidir ki, vatandaşlığın kazanılması ile ilgili farklı devletlerin hukuk sistemlerinde farklı düzenlemelere rastlanmakta ve bu durum, bilhassa, sonradan kazanılan vatandaşlık bakımından önem taşımaktadır. Bu farklılık, çalışmamızda yer verdiğimiz üzere, müktesep vatandaşlık açısından Türk ve Sudan hukukunda da söz konusu olmaktadır.
Ceza hukuku kapsamında ilaç üretimi, insan üzerinde bilimsel ve tedavi amaçlı deney

Tarihin her döneminde insan ilaca ihtiyaç duymuş ve gerektiğinde kullanmıştır. Ancak günümüzde adeta ilaçla birlikte yaşamaktadır. Bu nedenle hayatının da vazgeçilmez nesnelerinden biri haline gelmiştir. İlaç, üretim ilişkileri ve teknikleri ile birlikte, gelişmiş ve şekil değiştirmiştir. Endüstri devrimi ile seri üretim ile tanışmıştır. Günümüzde ilaç endüstrisi küresel ölçekte büyümüş ve çeşitlenmiştir. Bu çeşitlenme ile ilaç üretiminde birlikte tekelleşme meydana gelmiştir. Endüstri 4 .0'ın getirdiği robot, yapay zeka ve özellikle nanoteknoloji gelişmiştir. Bu gelişmeler kimya ve bağlamında ilaç endüstrisini etkilemiş ve geliştirmiştir. Bu gelişmeye rağmen, kişilerin ve ülkelerin sağlık giderleri bütçesinde önemli harcamalara neden olmaktadır. Gelişmiş ülkelerde ilaç araştırmaları ve insan üzerinde yapılan deney ve denemeler katı kurallara bağlanmıştır. Denetimlerde oldukça etkili biçimde yapılmaktadır. Bu nedenle de ilaç şirketleri insan üzerinde deney ve denemeleri, denetim olmayan ve yoksul ülkelerde yapmaktadırlar. Türkiye'de bu ülkeler arasında yer almaktadır. Bunun için ülkemizde de insan üzerinde bilimsel deney ve tedavi amaçlı deneme suçları önem arz etmektedir. Bu bağlamda ceza hukuku kapsamında yetkinliği artıracak hukuki düzenlemeler, denetim sistemleri, tespit edilen suçlarda etkin mücadele yöntemleri planlanmalıdır. Ayrıca insan üzerinde bilimsel deney ve tedavi amaçlı denelemer konusunda tıp ve hukuk çevrelerinin, özellikle de toplumun farkındalığı atırılmalıdır. Çalışma ile ceza hukuk kapsamında ilaç ve insan üzerinde deney ve tedavi denemeleri konusu irdelenmektedir.
Anonim şirketlerde pay ve payın devri

Bir özel hukuk prensibi olan ticaret hukuku alanında, ticaret şirketleri içerisinde sahip oldukları sermayeleri göz önünde bulundurulduğu zaman sürekli olarak gelişen ekonomi dünyasının en büyük aktörlerinden birisi hiç şüphesiz ki anonim şirketlerdir. Bu sebeple halka açık veya halka kapalı olması fark etmeksizin anonim ortaklıklarda, pay sahibi olmak ve bu payların çoğunluğunu elinde bulundurmak suretiyle anonim ortaklıkta söz sahibi konumuna gelmek, bir başka deyişle anonim ortaklığın icrai mercii olan yönetim kurulunda hakimiyet sağlamak suretiyle kontrolü ele geçirmek büyük önemi haizdir. Bu doğrultuda anonim ortaklığın sermayesinin, birimlere ayrılmış şeklini ifade eden pay ile sahip olunan bu payın devri işlemi çalışmamızın iki temel kavramını oluşturmaktadır. Bu kapsamda, öncelikle pay kavramı ihtiva ettiği tüm anlamları ve nitelikleriyle birlikte irdelenecek olup akabinde paya hakim olan ilkeler ile payın devri başlığı altında ayrı ayrı, senede bağlanmamış payın devri, hamiline yazılı pay senetlerinin devri, nama yazılı pay senetlerinin devri, pay defteri ve son olarak da bağlı nama yazılı pay senetlerinin devri üzerinde durulacaktır.
Edinilmiş mallara katılma rejimi

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun aile hukukumuza getirdiği en büyük yeniliklerden biri edinilmiş mallara katılma rejimidir. Edinilmiş Mallara Katılma Rejiminde, eşlerin evlilik süresince edindiği mallara katılmaları esası kabul edilmiştir. Bu rejimde çeşitli mal grupları vardır. Bunlar edinilmiş mal ve kişisel maldır. Edinilmiş mal, mal rejimi süresince karşılığını vererek elde edilen maldır. Buna karşılık, kişisel malın tanımı kanunda yapılmamış; sadece nelerin kişisel mal olduğu sınırlayıcı bir şekilde sayılmıştır. Kişisel mallar tasfiyede hesaba katılmazlar. Çalışmamızın amacı; genel olarak mal rejimi türlerini tanıtmak, yasal mal rejimini ve rejimin temel kavramlarını açıklamak, rejimin malvarlıkları üzerinde ne gibi etkileri olacağını irdelemek, rejim sona erdiğinde tasfiyenin nasıl yapılacağını ve bu aşamada ortaya çıkan sorunları göstermektir. Edinilmiş Mallara Katılma Rejiminin yürürlüğe girişinin üzerinden on altı yıl geçmesine rağmen; bunun tam olarak sağlandığını söylemek güçtür. Zira, bu tür davalarda gereksiz delillere başvurularak ve yersiz keşifler yapılarak usul ekonomisine aykırılıklar sürüp gitmektedir. Özellikle, evliliğin boşanma nedeniyle sona ermesinde bu tür davalar daha uzun sürmektedir. Oysa ki, eski eşleri uzun yıllar karşı karşıya getirmek yeni yaşamlarında kendilerini rahatsız etmekte ve bundan eşlerin çevreleri de zarar görmektedir. Bu tez, bahsedilen sakıncaları da giderme amacı taşımaktadır. Tez çalışmamızda ulaşılan sonuç ise; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ile getirilen edinilmiş mallara katılma rejiminin mülga kanun dönemindeki eşler arasındaki haksızlıkları büyük ölçüde giderdiği, fakat Kanun'da boşluklar bulunması sebebiyle yasal mal rejiminin uygulanmasında sorunlar çıktığı ve bu sorunların Kanun Koyucunun boşlukları doldurarak gidermesi gerektiğidir.
Kamu düzeni kavramının dirlik ve esenlik unsuru

Kamu düzeni kavramının dirlik ve esenlik unsuru adlı bu çalışma iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde öncelikle soyut bir kavram olan ve hukuksal bir nitelik taşımayan kamu düzeni kavramının anlamı ve unsurlarına değinilecektir. Daha sonra, bu unsurlardan biri olan ve çalışmamızın ana konusunu oluşturan dirlik ve esenlik unsurunun idare hukuku müessese ve kuralları içindeki yeri incelenecektir. Pozitif hukukta, kamunun dirlik ve esenliğini bozabilecek tutum ve davranışlar hakkında yalnızca gürültü ve toplantı ve gösteri yürüyüşleri ile ilgili ayrıntılı düzenlemeler bulunmaktadır. Zira, bireylerin kamu düzenini olumsuz şekilde etkileyebilecek nitelikteki tutum ve davranışlarının önceden tamamıyla düzenlenmesi mümkün değildir. Bu bağlamda kanun koyucu bu konuda genel ilke ve esaslarıkoymakla yetinmiştir. Dolayısıyla bu alan daha ziyade kolluk makamlarının işlem ve eylemleriyle şekillenmektedir. Buna karşın kolluk makamlarının bireylerin temel hak ve özgürlükleri üzerinde sınırsız bir şekilde tasarrufta bulunulması düşünülemez. Bu çerçevede ikinci bölümde öncelikle gürültü ve toplantı ve gösteri yürüyüşlerinindirlik ve esenlik unsuru üzerindeki etkileri, daha sonra kolluk eylem ve işlemleri ve bunların sınırları incelenecektir.
Türk Hukukunda grev ve lokavt yasakları ve ertelemeleri

Başta 1982 Anayasası olmak üzere, 2822 sayılı Toplu iş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu ile diğer kanunlardaki düzenlemeler grev ve lokavt yasaklan ve ertelemelerinin hukuki dayanaklarını oluşturmaktadır. Grev ve lokavt yasaklan 2822 sayılı Kanunda sürekli yasaklar ve geçici yasaklar olarak 29. 30 ve 31. maddelerin de düzenlemiştir. Grev ve Lokavt ertelemeleri ise aynı Kanunun 33. maddesinde yer almıştır. Bu yasak ve ertelemelerde uyuşmazlık Yüksek Hakem Kurulu tarafından çözülecektir. Grev Hakkı ve Lokavta getirilen bu sınırlamalar ve uyuşmazlığın çözüm şekli uluslararası alanda ve ulusal düzeyde eleştirilere uğramıştır. Grev ve lokavt yasaklan belirli yerler ve işler için söz konusudur ve bu maddeler dar yorumlanmalıdır. Grev ve lokavt ertelemelerinde ulusal güvenlik ve genel sağlık gibi iki önemli neden aranmaktadır. Bakanlar Kurulu ancak bu iki nedenden birinin varlığı halinde erteleme yetkisini kullanabilecektir. Grev hakkı ve lokavta getirilen bu sınırlamalara karşı yapılan eleştiriler etkisini göstermiş ve 1988 tarihinde 3451 sayılı Kanunla 2822 sayılı Kanun'un 29. 31. ve 32. maddelerinde çeşitli düzenlemeler yapılmıştır. Toplu iş hukukunda grev hakkı ve lokavtın sınırsız bir hak olarak kullanılması düşünülemez. Çünkü böyle bir durumdaıı kamu yaran ve kamu düzenini bozucu sonuçlar ortaya çıkabilecektir. Oysa bu hakların kullanımını belirli kıstaslarla sınırlamak hem bu hakların özünü zedelemeyecek hem de toplumsal düzeni denge de tutacaktır. Bu nedenle 2822 sayılı kanundaki düzenlemeler yenidir ve ihtiyaç duyulduğunda gerekli kanuni değişikliklerin yapılma imkanı her zaman mevcuttur.