turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk vergi sisteminde vergiyi doğuran olay

Vergiyi doğuran olay aynı zamanda verginin yasallığı ilkesini, mükellefinözgürlüklerini devlete karşı korumayı, vergilendirmede keyfilik yerine hukukun üstünlüğü ilkesini esas alan bir unsurdur. Gelir Vergisi Kanununda gelir unsurları bakımından vergiyi doğuran olaylar;? Ticari kazançlar da tahakkuk. Zirai kazançlar da tahakkuk. Ücret kazançları açısından tevkifat yoluyla vergilendirilen ücretlerde, tahakkukesasına; beyana dayalı ücretlerde tahsil. Serbest meslek kazançlarında tahsil. Gayrimenkul sermaye iratlarında tahsil. Menkul sermaye iratlarında tahsil. Diğer kazanç ve iratlarda;o Değer artış kazançlarında tahsil, o Arızi kazançlar da tahsil, Kurumlar Vergisi Kanununda tahakkuk, Damga Vergisinde Damga Vergisi Kanununun 1 nci maddesinde öngörülen şekilde bir kağıdın düzenlenmesi, Katma Değer Vergisinde mal tesliminde teslim, hizmetlerde, hizmetin ifası, Özel Tüketim Vergisinde mal teslimi, Gider Vergileri kapsamında Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisinde yapılan bir işlem ve bu işlem neticesinde lehe kalan bir para. Özel iletişim Vergisinde hizmetin ifası, Gümrük Kanununda Gümrük Tarifesinde belirtilmiş olan eşyaların gümrük hattınıgeçmesi, Motorlu Taşıtlar Vergisinde motorlu taşıtların ilgili sicile kayıt ve tescil işlemininyapılması, Veraset ve İntikal Vergisi açısından Veraset yoluyla intikalde ölüm olayının gerçekleşmesi. İvazsız intikallerde hukuki işlemin tekemmülü, Emlak Vergisi Kanununda malik olma, intifa hakkı tesisi ve bunun sürmesi, malik gibi tasarruf etme esasına bağlanmıştır. Sonuç olarak, verginin yasallığı ilkesi çerçevesinde Gelir Vergisi Kanunu, Kurumlar Vergisi Kanunu, Damga Vergisi Kanunu, Katma Değer Vergisi Kanunu için kiralama işlemleri, Gümrük Kanununun Gümrük Vergisi ile ilgili bölümleri, Veraset ve İntikal Vergisi Kanunu, Emlak Vergisi Kanununda vergiyi doğuran olayın açık bir şekildedüzenlenmemesinden dolayı doktrin ve yargı kararlarında yorum yapılarak sonuca ulaşıldığı görülmektedir. Kaldı ki verginin yasallığı ilkesi gereği açıkça düzenlenmesi gerekli bu unsurun belirtilen vergi kanunlarında hüküm altına alınmasının verginin yasallığı ilkesi gereği olduğu değerlendirilmektedir.
Kemalpaşazade'nin Safvetü'l-Menkulat fİ Şerhi Şurutı's-Salat isimli eserinin edisyon kritiği ve değerlendirilmesi

Milletler tarihteki kökleriyle var olur, tarih boyunca ortaya koydukları eserlerle anılır ve bıraktıkları medeniyet eserlerine göre insanlık tarihindeki değerleri belirlenir. Fakat bu milletlere ait ilmi ve fikri faaliyetler ortaya çıkarılmazsa, çok büyük bir medeniyet olsa bile kaybolup gitmeye mahkum olur. Bu sebeple bir toplumun kültürel mirasını ortaya çıkarmada yazma eserlerin önemi çok büyüktür. Birçok el yazması eserimiz kütüphanelerde ortaya çıkarılmayı beklemektedir. Tezimizdeki hedefimiz bu yazmalardan birisini ortaya çıkarmaktır. Kemalpaşazade Osmanlı Devletinin en güçlü alimlerinden birisidir. Tezimizin konusu onun henüz yazma halinde bulunan 'Safvetü'l-Menkulat' isimli eserinin edisyon kritiği ve değerlendirilmesidir. Eser namaz fıkhına aittir. Çalışmamız Müellifin anlatıldığı Dirase ve eserin incelendiği Tahkik olmak üzere iki kısımdan oluşmakta dipnotlar ile gerekli açıklamalar yapılmaktadır.
Hukuk Muhakemeleri Kanunundaki hali ve uygulamadaki haliyle karşılık dava

Bu tez çalışmasında 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda düzenlenen ve uygulamada sıkça karşılaştığımız dava kavramı, yargı yolu, dava türleri ve karşılık dava konuları üzerinde durulmuştur. Kişilerin açacağı davanın hangi dava türüne girdiğini bilmeden dava açması ya da aynı dava dosyası üzerinden karşı dava açma imkanı varken karşılık dava açmadan ayrı bir dava açması fazladan emek, masraf ve mesai harcanmasına neden olmaktadır. İşte bu çalışmada dava türünün tespiti ve karşılık dava açılmasında aranan şartların neler olduğu konuları üzerinde durularak kişilerin emek, masraf ve zaman kaybına neden olunmasına neden olan hususlar doktrinde yer alan görüşler ve Yargıtay kararları ışığında aktarılmıştır.
Toplumsal değişim ve Görsel-İşitsel Medya Hukuku

Simgesel iktidar simgesel biçimlerin üretimi ve iletimi yoluyla olayların akışına müdahale edebilme, başkalarının davranışları üzerinde etkide bulunabilme ve yeni olaylar yaratabilme yeteneğine işaret eder. Temel enformasyon ve iletişim araçları olarak medya kuruluşları, simgesel faaliyetle sürekli meşgul durumda bulunan birey ve grupların başvuracakları esaslı kaynaklan oluştururlar. Medyaya ilişkin hukuksal düzenlemeler ile bunların gelişim ve değişim süreci, bu yüzden, simgesel iktidar mücadelesinde sahip olunan temel konumlan saptamak bakımından önemli bir inceleme alanı olarak görülebilir. Konuyla ilgili karşılaştırmalı çalışmalar medya hukukundaki deregülasyon eğilimini ortak bir unsur olarak belirlemektedir. Deregülasyon süreci içerisinde kuralların giderek ortadan kaldırılmakta ya da kısıtlayıcı niteliklerinin giderek azaltılmakta oluşu bir yana, mevcut kuralların da istendiği ölçüde uygulamaya yansıtılamadığı görülmektedir. Hukuksal kurallarla fiili gerçeklik arasında bir çatışma ortaya çıktığında yapılması tercih edilen şeyin, kuralları gerçekliğe uygun şekilde değiştirmek olduğu anlaşılmaktadır. Uluslararasılaşma ve hızlı teknolojik gelişim, çözümleri konusunda henüz uzlaşılamamış olan yeni hukuksal sorunları ortaya çıkarmaktadır. Medya mülkiyeti ya da kontrolü belli ellerde toplanmakta, faaliyetlerde ekonomik çıkarlar kamu yaran kaygılarını ikinci plana itmekte, sistemin ticari işleyişi karşısında hukuksal kuralların etkinliğindeki sınırlılık giderek daha çok açığa çıkmaktadır. Ekonomik iktidar ile simgesel iktidar arasındaki bütünleşme, iletişim olanaklarından yararlanmadaki eşitsizlikler, kar güdüsünün önceliği, karar alma sürecine katılım gibi hususlar, salt hukuksal düzlemi aşarak sisteme ilişkin genel sorunlar kapsamında değerlendirilmeyi bekleyen konular olarak gündemde bulunmaktadır.
Anayasa yapımı sürecinde doğrudan demokrasi uygulamaları

Anayasa yapımı genellikle bir elit meselesi olarak algılanmıştır. Yirminci yüzyılın sonunda, özellikle demokratikleşme sürecindeki ülkelerde, demokratik bir anayasanın, sadece içeriğiyle değil yapım sürecinin de demokratik olmasıyla mümkün olacağı düşüncesi ortaya çıkmıştır. Bu nedenle halkın anayasa yapımı sürecine katılımını arttıran uygulamalara başvurulmuştur. Çalışmanın ilk bölümünde klasik anayasa yapımı yöntemleri incelenecek, ikinci bölümde ise anayasa yapımı sürecine halkın katılımını arttırmaya yönelik uygulamalar dünyadaki örnekleriyle birlikte ele alınacaktır. Son bölümde ise Türkiye'nin anayasa yapımı tecrübesi ve içinde bulunduğu anayasa yapımı süreci katılımcı anayasa yapımı bağlamında değerlendirilecektir.
Türk Hukukunda yargı mensuplarının disiplin sorumluluğu

Yargı mensupları Anayasa gereği görevlerinde bağımsızdırlar. Anayasal bir güvenceye sahip olan yargı mensuplarının tamamen sorumsuz olması da düşünülemez. Bunun için yargı mensuplarının hukuki, cezai ve disiplin sorumlulukları bulunmaktadır. Çalışmamızın konusunu oluşturan yargı mensuplarının disiplin sorumluluğu, hakimlik teminatı ve yargı bağımsızlığını etkilediğinden önem arz etmektedir. Türk hukukunda adli ve idari yargıda görev yapan hakim ve savcılar ile yüksek yargı mercilerinde görev yapan yargı mensuplarının disiplin sorumluluğunun kapsamı ve usulü farklı kanunlarla düzenlenmiştir. İlk derece mahkemelerinde görev yapan yargı mensuplarının durumunu düzenleyen 2802 sayılı Kanunda, hakim ve savcıların hukuki güvenliğini olumsuz etkileyebilen, şüpheye ve varsayıma dayalı ceza verilmesine sebebiyet verebilecek disiplin suçu tanımlamalarına yer verilmiş olup meslekten çıkarma cezası dışındaki disiplin cezalarına yargı yolu kapalıdır. Yüksek mahkeme kanunlarında ise, disiplin cezası verilmesini gerektiren farklı eylemler için somut bir ayrıma gidilmeden bir veya birkaç ceza olarak düzenlenmiştir. Aynı şekilde bu mevzuat düzenlenmesinde görevden uzaklaştırma, zamanaşımı, alt ceza uygulaması ve tekerrür kurumlarına yer verilmemiştir. Türk hukuk sisteminde görev yapan yargı mensupları hakkında, disiplin sorumluluğu yönünden farklı kanun hükümlerinin uygulanması, birçok hukuki sıkıntının oluşmasına sebebiyet vermektedir. Türk hukukunda tüm yargı mensupları hakkında uygulanacak ortak bir disiplin mevzuatı çalışması yapılmalıdır.
Genel kredi sözleşmesinin hukuki niteliği ve geçerlilik koşulları

Ülkemiz bankacılık sistemine bakıldığında genellikle genel kredi sözleşmelerinin önceden bankalar tarafından hazırlanmış veya hazırlatılmış standart sözleşmelerden oluştuğu görülmektedir. Genel kredi sözleşmelerinin genel işlem koşullarını içerisinde barındırması sebebiyle bu sözleşmelere, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun genel işlem koşullarına ilişkin hükümlerinin uygulanması gündeme gelecektir. İnsanlık tarihi boyunca meydana gelen ekonomik gelişmeler ile yatırım ihtiyaçları kredi kullanımı beraberinde getirmiş ve bu kapsamda bankalar ve yine banka taraf olduğu kredi sözleşmeleri ortaya çıkmıştır. Bu gelişmeler ile birlikte genel kredi sözleşmeleri gerek toplumsal işleyiş gerekse finansa piyasanın ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir. Bu çalışmamız ile ülkemiz bankacılık uygulamasında giderek önemi artan genel kredi sözleşmesinin hukuki niteliği ve buna bağlı olarak tanımı, bu sözleşmenin unsurları, kuruluşu, geçerlilik koşulları açıklanmaya çalışılmıştır. Genel kredi sözleşmesi bankacılık uygulamasında büyük bir öneme sahip olmasına rağmen hukuk sistemimizde herhangi bir kanunda bu sözleşmeye yer verilmemiş olması sebebiyle doktrinde bu sözleşmenin nitelendirilmesi konusunda görüş ayrılıkları meydana gelmiştir. Bu görüşlere bağlı olarak genel kreşi sözleşmesi kapsamında çıkacak uyuşmazlıklara uygulanacak hukuk kuralları konusunda da bir görüş birliği bulunmamaktadır.
TTK, TBK ve İİK ışığında ticari işletme devri

Tezimizde, Türk Hukuku'nun temel kanunları olan Türk Ticaret Kanunu, Türk Borçlar Kanunu ve İcra ve İflas Kanunu kapsamındaki ticari işletme devrine ilişkin hükümler ve bu kanunlar ile getirdikleri düzenlemelerin ticari işletme devrine bakış açılarını izah etmeye çalıştık. Bu yönü ile ilgili kanunlardaki hükümleri hem ayrı ayrı kendi düzenlemeleri içerisinde hem de bütün olarak ticari işletme devri kurumu içindeki yerleri ve birbirleri ile alakaları kapsamında yeknesaklık ve uyumu sağlamaları için değerlendirmeye çalıştık. Bu kapsamda tezimizi dört bölüme ayırdık. Birinci bölümde ticari işletme kavramını izah ettik. İkinci bölümde ticari işletme devrini Türk Ticaret Kanunu yönünden, üçüncü bölümde Türk Borçlar Kanunu yönünden, en nihayetinde dördüncü ve son bölümde ise İcra ve İflas Kanunu yönünden inceledik.
Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibinin ayıba karşı tekeffülden doğan hakları

Çalışmamızın konusu, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenici tarafından ayıplı eser meydana getirilmesi halinde arsa sahibinin sahip olduğu haklar üzerinedir. Gerçekten de, uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu yapılarda meydana gelmesi muhtemel ayıplar nedeniyle taraflar arasında çoğu zaman ihtilaflar çıkmaktadır. Borçlar Kanununun 475. maddesinde yüklenici tarafından ayıplı olarak imal edilen esere karşı arsa sahibine, sözleşmeden dönme, eserin ücretsiz olarak onarılmasını talep etme, ayıplı eserin bedelinin indirilmesini talep etme olmak üzere üç adet seçimlik hak tanınmıştır. Ancak, kanun koyucu bu seçimlik hakların kullanılması için; arsa sahibine, eserin muayene edilmesi ve eserde ayıp tespit edilmesi halinde bu ayıbın yükleniciye ihbar edilmesi külfetini yüklemiştir. Ayrıca, arsa sahibinin seçimlik haklarının dışında genel hükümlere göre tazminat talep etme hakkı da bulunmaktadır. Çalışmamızda arsa sahibinin sahip olduğu bu seçimlik hakların ve tazminat taleplerinin şartları, ayıp kavramı da açıklanmak suretiyle kanuni düzenleme, doktrin ve Yargıtay kararları çerçevesinde ele alınmıştır.
Fukahanın kadın tasavvurunun ictihadİ hükümlere yansıması

Kadın konusu, ilmi, dini, felsefi pek çok alanda araştırmalara konu olmuş; sosyal, siyasal ve ekonomik anlamda kadının konumu, psikolojik, biyolojik ve fizyolojik yapısı ile ele alınarak belirlenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmada özellikle miladi 7 -13. yüzyıllar ile 18 -21. yüzyıllar arasında yaşamış fukahanın, yaşadığı dönem, kültür ve coğrafya içerisinde kendi kişisel zaafları, değerleri ve mizacının da etkisiyle oluşan kadın tasavvuru ortaya çıkartılmaya çalışılmış ve bu tasavvur neticesinde oluşan ictihadi hükümlere yer verilmiştir. Çalışma giriş ve sonuç kısımları hariç, dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kadın tasavvurunun kilit noktası diyebileceğimiz kadının yaratılışı ile birlikte fıtri, karakteristik, dini ve hukuksal özellikleri ele alınmıştır. İkinci bölümde fukahanın kadına yüklediği özellikler ve fukahanın mizacı, değişim karşısındaki tutumu, mezhep taassubu gibi etkenlerin kadın tasavvuruna etkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde fukahanın zihninde oluşan kadın tasavvurunun ibadet hayatı ve özel hukuk hükümlerine etkisi incelenirken, dördüncü bölümde de kamu hukuku alanındaki ictihadi hükümlere etkisi, hükümlerin gerekçeleri üzerinde tartışmalar ve değerlendirmelere yer verilmiştir. Genel olarak sünni mezheplerin görüşleri alınmış, gerekli görüldüğünde bahsedilen zaman aralığının dışına çıkılmıştır. Tümevarım ve tümdengelim yöntemi ile tahlil ve mukayese metodu kullanılmıştır. Çalışmada dönemler arası farklılıklara rağmen, bazı konular dışında fukahanın zihnindeki kadın tasavvurunda değişiklik olmadığı, kadının temel özellikleri açısından değişime kapalı, sosyal ve siyasal konumu açısından değişime açık bir bakış açısı sergilendiği görülmüştür.
Kira sözleşmesinde yan giderlerden sorumluluk

Kira sözleşmeleri, bir şeyin kullanımının bedel karşılığında sözleşmenin diğer tarafına bırakılmasına ilişkin sözleşmelerdir. Bu sözleşme taraflarına çeşitli hak ve borçlar yüklemektedir. Kiracının asli edimi, kira bedelini ödemektir. Buna karşılık, kira bedeli dışında da ödeme yükümlülükleri vardır. Yan gider de bunlardan biridir. Ancak yan giderin nitelikleri noktasında öğretide farklı görüşler vardır. Bu çalışmada yan giderin ne anlama geldiği, sınırları ve unsurları irdelendi. Ayrıca yan giderin bir görünümü de konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin düzenlemeler arasında yer almaktadır. Bu önemi sebebiyle, genel hükümlere tabi kira sözleşmesi ile konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin kira sözleşmelerinde yan giderlerden sorumlu tarafın belirlenmesi üzerinde de duruldu. Bunların yanında, yan giderin diğer bazı ödeme yükümlülükleri ile mukayesesine de yer verildi. Son olarak, yan giderin ödenmemesi ihtimalinde ne gibi sonuçlar doğduğu ve çeşitli teminat imkanlarının kullanılması konuları incelendi.
Devlet memurluğu statüsüne Ceza Hukuku ve Ceza Muhakemesi Hukukunun etkisi

Bu çalışmada, ceza yargılamasının Devlet memurluğuna etkileri incelenmiştir. Devlet Memurları Kanunu'nda belirli nitelikteki mahkumiyet kararlan memuriyete engel sayıldığından 'memur güvenliği ilkesi' gereğince söz konusu mahkumiyet kararlarının kapsamının açıkça ortaya konulmasına çalışılmıştır. Bu kapsamda yer almayan mahkumiyet kararlarının ise, Devlet memurluğuna atama konusunda idareye tanınan takdir yetkisinin kullanımına etkileri araştırılmıştır. Devam eden ceza muhakemesinde zanlı ya da sanık sıfatım taşıyan kişilerin durumu da bu bağlamda ele alınmıştır. Devlet memurlarının görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı yargılanabilmeleri bu yönde verilen idari bir izne bağlı olduğundan, yargılama öncesindeki söz konusu idari süreç incelenmiştir. Ayrıca, yargılanmalarına karar verilen memurlar hakkında idarece tesis edilebilecek işlemler ele alınmıştır ki idari nitelikteki bu işlemler, ilgilinin görevinden uzaklaştırılması ve hakkında disiplin cezası verilmesine ilişkin bulunmaktadır. Devlet memurunun tutuklanması veya gözaltına alınması nedeniyle göreve devam edememesi hali de inceleme konusu yapılmıştır. Af, tecil, şartlı salıverme, memnu hakların iadesi gibi çeşitli hukuki müesseselerin, memuriyet statüsünün kazanılmasına ya da sürdürülmesine yaptığı etkiler, ayrı bir bölümde ele alınmıştır. Anılan müesseselerin yanı sıra yasa koyucu tarafından çıkanları yasal düzenlemeler de yer alan ve kendine özgü nitelik taşıyan müesseseler de konunun bütünlüğü açısından çalışmaya dahil edilmiştir.
Türk Anayasa Hukukunda anayasa başlangıç kısımları

Başlangıç kısımları, Anayasayı yapanların iradesiyle, Anayasalarınfelsefesini, yapıldıkları dönemin siyasi ve sosyal koşullarını, yapılış nedenlerini, dayandıkları temel ilke ve değerleri açıklayan ve Anayasaların başında yer alan metinlerdir. Başlangıç kısmına yer veren ilk Anayasa 1787 tarihli Amerika Birleşik Devletleri Anayasasıdır. Başlangıç kısmının Avrupa Anayasalarındaki ilk örneği ise, 1791 tarihli Polonya Anayasası Başlangıcıdır. Bu anayasalarınardından devletlerin Anayasalarına Başlangıç kısmı eklemesi bir gelenek halini almıştır. Anayasa Başlangıçları çoğunlukla edebi bir dille yazılan felsefi metinler olması nedeniyle, bu metinlerin hukuki değerinin olup olmadığı hem öğretide hem de uygulamada tartışma konusu olmuştur. Başlangıç kısmının hukuki değeriAnayasanın kendi metninde yer alan bir hükümle belirlenebilir ( 1961 ve 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasalarının 156 ve 176. maddelerindeki düzenlemelergibi). Böyle bir hüküm yoksa işleyen bir Anayasa Yargısı mekanizmasının olduğu ülkelerde Başlangıç kısmının hukuki değeri, Anayasa Mahkemesi tarafından verilen kararlar ışığında belirlenebilir. Türk Hukukunda 1961 Anayasası' nını 156. maddesi ve 1982 Anayasası'nın 176. maddesi ile Anayasa metnine dahil edilen Başlangıç kısımları hukuki değere sahiptir. Nitekim Anayasa Mahkemesi de Başlangıç kısmını kararlarındayorumlama ölçüsü olarak, yani destek ölçü norm olarak kullanmıştır. Bununla birlikte bazen de, Mahkemenin Anayasaya uygunluk denetiminde Başlangıç kısmı, temel ölçü norm olmuştur. Ayrıca Yüksek Mahkeme, siyasi parti kapatma davalarında da Başlangıç ilkelerini siyasal alanın sınırını belirlerken kullanmıştır.
İnançlı işlemler

Roma hukukunda ayni teminat olarak kullanılan inançlı işlemde inanılanın alacağın değerine bakılmaksızın inanç konusu şeyi bir bütün olarak kazanmasına karşılık Alman Hukukunda inanılan tamamen başkası adına hareket eden kişi durumunda olup, inanç konusu şey üzerindeki yetkisi ayni hak ile sınırlandırılmıştı. Hakkında pozitif bir düzenleme olmamasına rağmen, gelişen ekonomik ve sosyal ihtiyaçlar sonucu ortaya çıkan inançlı işlemler, öğretideki çalışmalar ve içtihatlarla varlığını hukuk dünyasına kabul ettirmiştir. İnançlı işlem, inanan adı verilen kişinin teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere malvarlığı kapsamındaki bir şey veya hakkı inanılan kişiye belirlenen amaç gerçekleştiğinde iade edilmek üzere devretmesidir. Bu işlem ile inanılan hakkı tam olarak kazanır ve bu kazanma sonucunda inanç konusu şeyin tek başına maliki olur. Malik olmanın sağladığı geniş tasarruf yetkisine sahip olmakla birlikte inanç konusu şeyi inananla yaptıkları inanç anlaşmasında belirlenen amaç ve ekonomik fonksiyon doğrultusunda kullanmak, inançlı ilişkinin sona ermesi halinde ise, onu belirlenen şekilde inanana veya üçüncü kişiye iade etmekle yükümlüdür. İnançlı işlemin iernei unsuru güvendir. İnançlı işlemler bugün uygulamada, teminat vermek amacıyla bir şey üzerindeki mülkiyet hakkının ya da alacak hakkının veya maddi olmayan malların devredilmesi yahut bir şeyin veya hakkın inançlı olarak kullanılması, yönetilmesi şeklinde karşımıza çıkmaktadır Bu işlemler hakkında pozitif bir düzenleme olmadığından çıkacak uyuşmazlıklarda işlemin kendine özgü niteliği ve somut olayın özelliklerine göre benzer sözleşme hükümlerinin uygulanması ile çözüme gidilmektedir. Uygulamada bu konudaki uyuşmazlıkların artması sonucu Yargıtay 5.2. İ947 tarih, 20/6 sayılı ve 7.10. 1953 tarih 8/7 sayılı öğretide çok tartışılan iki içtihadı birleştirme kararı çıkararak bu boşluğu doldurmaya çalışmıştır. İnançlı bir işleme aykırı davranış sonucu taraflar sadece birbirlerine karşı şahsi nitelikte taleplerde bulunabilirler. İnançlı bir işlem belirlenen sürenin geçmesi, amacın gerçekleşmesi, tarafların ölümü, vekaletin geri alınması nedenleriyle, sona erebileceği gibi bütün sözleşmelerde uygulanan geçersizlik sebeplerinden birisinin inanç anlaşmasında bulunması da bu işlemi sona erdirir.
Roma Hukukunda manus kurumu

Roma ailesi, pater familias ve patria potestas kurumları üzerine şekillenmiş, Roma toplumunun temelini oluşturan en önemli birimdir. Bu topluluk içerisinde, paterfamilias, aileye dahil tüm şeyler ve kişiler üzerinde mutlak egemenlik sahibidir. Manus, doğum ve evlat edinmeyle beraber, aileye dahil olmak için bir araç teşkil etmektedir. Manus'un tesis edilmesi için üç yöntem öngörülmüştür. Bunlardan ilki olan usus, kadın üzerinde manus'un zamanaşımı ile kurulmasını sağlayan yöntemdir. Manus'un tesisi için başvurulan diğer bir işlem olan confarreatio, dini bir törendir. Son olarak, yalnızca manus'un tesisi için değil, aynı zamanda kadının vasi değiştirebilmesi için de başvurulan bir işlem olan coemptio, kadının farazi satışından ibarettir. Kadının manus altına girmesinde, bu kurumun kocası ve kendi çocukları ile arasında hukuki ilişkiler kurulabilmesi için zorunlu olmasının, çocuklar üzerinde egemenlik kurmanın anne üzerinde egemenlik kurmaktan geçtiği anlayışının, bazı önemli görevlerde bulunabilmenin şartının, bu kişilerin confarreatio ile gerçekleştirilen evliliklerden doğmuş olmaları ve kendilerinin de böyle bir evlilik gerçekleştirmiş olmaları şartı gibi nedenlerin yanı sıra, manus'un tesisinin kadına sağladığı bir takım avantajlar da etkili olmuştur. Manus'un tesisi ile, kadının kendi ailesi ile olan tüm bağlarının sona erer, kadın kocasının ailesine bütünüyle dahil olur ve dolayısıyla yeni dahil olduğu aile ve 105 kendi çocukları ile başta hukuki açıdan olmak üzere bağlantılı hale gelir; kocasının ailesinin aile adını alır. Bunu takip eden sonuçlar olarak, kadın, kocasının kızıstatüsüne gelir, kendi ailesinden kaynaklanan mirasçılık haklarını kaybeder ve kocasının ailesine dahil olduğu sıfat kapsamında mirasçılık hakları kazanır. Kadının mülkiyete ehil, bir başka ifade ile, sui iuris olması halinde, üzerinde manus tesis edilmesi halinde, tüm malvarlığı külli olarak kocasının ailesinin malvarlığına dahil olur. Manus'un kadın üzerindeki varlığının sona erdirilebilmesi için, tesisi için başvurulan işleme göre değişiklik gösteren, başka işlemlerin yapılması gerekir. Ususveya coemptio ile manus'un tesisinin söz konusu olması halinde, kaldırılması için başvurulacak yöntem emancipatio'dur. Manus'un tesisinde başvurulan yöntemin confarreatio olması halinde ise, kaldırılması için, bu işlemin tam tersi olan ve gene bir dini törenden ibaret bulunan diffareatio'nun gerçekleştirilmesi gerekir. Manus'suz evliliklerin ortaya çıktığı ve manus kurumunun tarihi bir uygulamadan ibaret hale geldiği tarihlere ilişkin kesin ve net bir bilgi olmamakla birlikte, doktrinde, uygulaması Cumhuriyet Dönemi'nden itibaren azalmaya başlayan manus'un İmparatorluk Dönemi'nde fiilen uygulanmaz hale geldiği görüşü hakimdir. Nihayet, Iustinianus Dönemi'nde, cognatio hısımlığının, hukuken tanınan ve kendisine sonuç bağlanan tek hısımlık haline gelmesi ile, manus, tüm anlam ve önemini yitirmiştir
Kamu görevlisi olmayan hekimin gerçeğe aykırı belge düzenlemesi suçu

Bu çalışma kapsamında Türk Ceza Kanunu'nun 210/ 2 maddesinde düzenlenen ' Kamu Görevlisi Olmayan Hekimin Gerçeğe Aykırı Belge Düzenlemesi Suçu' ve bu suçta var olan teorik ve pratik bazı problemler incelenecektir. Çünkü hekimin düzenlemiş olduğu belgeler toplum içerisinde yaygın olarak farklı şekillerde örneğin, delil ya da bir durumu göstermek için kullanılabilmektedir. Bu yüzden bu konuyu belirginleştirebilmek için ilk bölümde; belge, belge türleri ve belgelerde sahtecilik konuları incelenecek ve sonrasında ikinci bölüm başlığı altında kamu görevlisi olmayan hekimin gerçeğe aykırı belge düzenlemesi suçu detaylıca incelenecektir. Bu inceleme yapılırken ise; Yargıtay Ceza Daireleri'nin kararları ve doktrinin yaklaşımları göz önünde bulundurularak, kendi düşünce ve fikirlerimiz madde kapsamında var olan sorunların çözümü için belirtilecektir.