turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi bağlamında ayrımcılık yasağı ve 12 nolu Protokol'ün getirdikleri

Temel insan haklarının gerçekleşebilmesinin şartlarından birisi insanların eşitliğinin gözetilerek ayrımcılık yapılmamasının sağlanmasıdır. Eşitlik ilkesi ve ayrımcılık yasağı birbirini gerektiren aynı anlama gelen kavramlardır. Bu anlamda temel insan haklarının korunması ve gerçekleştirilebilmesi için olmazsa olmaz ilke olan ayrımcılık yasağını, sadece sözleşmede tanınan haklar açısından kabul eden AİHS. 14. maddenin yanı sıra 12 nolu protokolde genel olarak yasal bakımdan tanınan tüm insan hakları açısından koruma ve güvence oluşturma yoluna gidilmiştir. Diğer insan hakları ihlalleri ile birlikte ileri sürülebilecek nitelikteki bu hakkın, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde yoğun bir şekilde dava konusu olması muhtemeldir. Bu bakımlardan dinamik bir kavram olan ayrımcılık yasağı önemini giderek artıracaktır. Çoğunlukla kamu ototriteleri tarafından ihlal edilen bir insan hakkı olan ayrımcılık yasağının, AİHS' NİN 14. maddesi kapsamında diğer hak ve özgürlüklerle ilişkisi nasıldır? Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 14. madde kapsamında diğer hak ve özgürlüklerin ihlalini incelerken nelere dikkat etmektedir? 12 nolu protokol ile getirilen genel ayrımcılık yasağının olası etkileri nelerdir? tez de bu hususlara işik tutulmaya çalışılmıştır. bu sorulara cevap bulmaya çalışmak amacı ile tezim dört bölümden oluşmaktadır. birinci bölümde genel anlamda insan haklarının gelişimi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesş sisteminde insan hak ve hürriyetleri açıklanmaktadır. ikinci bölümde Ayrımcılık Yasağı kavramı değerlendirilmiştir. üçüncü bölümde 12 nolu protokolün getirdikleri, dördüncü bölümde 14. madde ve 12 nolu protokolde tanımlanan ayrımcılık olguları yargısal bakımdan değerlendirilmiştir. Bu tezde; ayrımcılık yasağı kavramının özellikleri ve önemi, 12 nolu protokolün olası etkileri ve Avrupa insan hakları mahkemesinin ayrımcılık yasağı ile ilgili kriterleri saptanmaya çalışılmıştır.
Vergi hataları ve düzeltme yolları

Vergi hatalarını düzeltme müessesesi, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 116 -126'ncı maddeleri arasında düzenlenen, yalnızca vergi hatalarına ilişkin uygulama alanı bulan; vergiye ilişkin hesaplarda veya vergilendirmede yapılan hatalar yüzünden haksız yere fazla veya eksik vergi istenmesi veya alınması şeklinde ifade edilen, vergi uyuşmazlıklarının idari aşamada çözümlenmesi yollarından bir tanesidir. Vergi alacağının tahsili meselesinin çözümünde, hata düzeltme müessesesinin varlığı, devletle vergi mükellefleri/sorumluları arasında çıkabilecek olası uyuşmazlıkların kanunun tanıdığı belli şartlar altında yargıya intikal etmeden çözümünü sağlamaktadır. Bu nedenle çalışmamızda düzeltme müessesesine ilişkin farklı doktrinsel görüşlere yer verilmekle birlikte, yer aldığı konuyla bağlantılı olarak Danıştay kararlarının ışığı altında konular ele alınmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, düzeltme müessesesinin kanuni düzenleme içerisinde tüm yönleriyle ele alınması ile birlikte, Vergi Usul Kanunundaki hata düzeltme müessesesinden farklı olan fakat kendine has düzeltme usulü içeren bazı vergi türlerine de çalışmamızda yer verilmiştir. Tüm bu anlatılanların ışığında; düzeltme müessesesinin hukuki yapısına ilişkin tarafımızca getirilen yorumlar doğrultusunda müessesenin olumlu-olumsuz yönleri vurgulanmaya çalışılmıştır.
Diğer eşin rızasına bağlı hukuki işlemler

01.01. 2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sy. Türk Medeni Kanunu hükümleri ile Aile Hukuku alanında önemli değişiklikler getirilmiş olmasına rağmen doktrinde, diğer eşin rızasına tabi olan hukuki işlemlere ilişkin çalışmalara son derece az yer verilmiştir. Her ne kadar literatürde aile konutuna ilişkin sınırlamaların incelendiği çalışmalar mevcut olsa da, kanun koyucunun 4721 sayılı kanun ile getirdiği sınırlamaların tamamının bir arada incelendiği detaylı bir çalışmaya rastlanmamaktadır. Çalışmamızda yer verilen hukuki işlemler, MK md. 194 hükmünde öngörülen aile konutuna ilişkin işlemler, BK md. 584 hükmünde öngörülen kefalet sözleşmesi, MK md. 199 hükmünde öngörülen eşlerden birinin belirli bir malvarlığı değeri üzerinde mahkeme kararıyla tasarruf yetkisinin sınırlandırılması ve yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimine ilişkin olarak MK md. 223/II hükmünde öngörülen eşlerin paylı mülkiyet konusu maldaki paylarına ilişkin hukuki işlemleridir. Tez hazırlanırken konuyla doğrudan ve dolaylı olarak ilgili bulunan tüm eserler taranmaya çalışılmıştır. Bunun dışında, konuyla ilgili Türk ve yabancı mahkeme kararları incelenmiş, konunun uygulamada ne tür uyuşmazlıklara neden olduğu gösterilmeye çalışılmıştır. Kanunun diğer eşin rızasının varlığını aradığı işlemlerde rızanın kapsamı her bir işlem için farklılık arz etmektedir. Bu sebeple her bir işlemde rızanın hukuki niteliği ve sonuçları ayrı ayrı incelenmelidir.
Uluslararası Para Fonu'nun uluslararası para hukukunun oluşumundaki rolü

iiYÜKSEK L SANS TEZ ÖZÜ ULUSLARARASI PARA FONU'NUNULUSLARARASI PARA HUKUKUNUNOLUŞUMUNDAK ROLÜMukaddes KORKMAZ SÜRERKamu Hukuku Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eylül 2006 Danışman: Doç. Dr. Ayşe Nur TÜTÜNCÜÇalışmamız, Uluslararası Para Fonu'nun, uluslararası para hukukununoluşumuna katkısı hakkındadır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra ortaya çıkan uluslararası para hukukunun anlaşılabilmesi için, para kavramına ve uluslararası para sisteminin gelişimine bakmak gerekmektedir. Uluslararası para sistemi, ulusal paraların birbirineçevrilmesini ve dolayısıyla uluslararası ödemelerin yapılmasını sağlayan kurallar, işlemler, uygulamalar ve kurumlar bütünüdür. Uluslararası para hukuku ise, uluslararası para ilişkilerini düzenleyen uluslararası hukuk kurallarını ifade etmektedir. Bir devletin kendi parasını düzenleme yetkisinin bulunduğu, uluslararası hukukun genel bir ilkesidir. Bu ilkenin istisnası ise, devletin yaptığı uluslararası andlaşmalarla yetkisinisınırlandırmasıdır. Bugün için uluslararası para hukuku, Uluslararası Para Fonu çatısı altında düzenlenmiştir. IMF, uluslararası para sisteminde istikrarın sağlanmasını hedefleyen uluslararası bir örgüttür.
Devletler hukuku alanında tek taraflı hukuki işlemler

Tek taraflı hukuki islemler, kurumsal bir yapıya sahip olmayan uluslararası sistemde, devletin veya diger uluslararası hukuk süjelerinin andlasmalar dısında belki de yegane yeni statüler yaratıcı beyan yöntemleridir. Tek taraflı beyanların bu özelligidoktrin veya uluslararası camia tarafından bütünüyle kabul görmemekte hatta bazentümüyle reddedilmekte ancak tüm bu olumsuzluklara ve uzlası eksikligine ragmengüncel bir tartısma konusu olma özelligini yitirmemektedir. Konunun esasına iliskin çözümler, ? Tek taraflı hukuki islemler, milletlerarasıarenada, diger uluslararası hukuk normlarından bagımsız olmak üzere, kendilerindenbaska hiçbir irade açıklamasına ihtiyaç duymaksızın uluslararası yükümlülük yaratabilirler mi sorusunun cevabında yatmaktadır. Doktrin bu soru karsısında ikiye ayrılmakta; bir görüs, uluslararası hukukun temelinde anlasma unsurunun yattıgını kabul ederek, andlasmalar hukukundan bagımsız bir tek taraflı islem anlayısının olamayacagını savunmakta, diger görüs ise bu islemlerinotonomisi geregi bunun mümkün olduğunu iddia etmektedir. 1997 yılından itibaren Uluslararası Hukuk Komisyonu'nun çalısmagündemine dahil edilen tek taraflı hukuki islemlerin kodifikasyonu süreci, 1969 ViyanaAndlasmalar Hukuku Sözlesmesi'nin kodifikasyonunda olduğu gibi bir basarı ilenoktalanamamıstır. Her seye ragmen U. H. K.'nun tek taraflı islemlere iliskin çalısmaraporlarının ve kodifikasyon sürecinde belki de son dönemece girerken hazırlamısolduğu taslak maddelerinin, bugüne dek konu hakkında yapılmıs en özenli ve en kapsamlı çalısmanın ürünü olduğunu ifade edebiliriz. ncelemenin bütününde, uluslararası hukukta tek taraflı hukuki islem anlayısısorgulanmıs ve her sorgulama neticesi aynı sonuca ulasılmıstır. Bu islemlerin;devletlerin hür iradeleriyle, yeni hukuki statüler yaratma gayesi ile hareket ettikleri, resmi seklin sert kurallarına tabi olmayan ve aleni olarak yapılan tek taraflı otonomirade açıklamaları olduğu degerlendirilmektedir.
Türk Hukukunda toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğü

Bu tezin amacı, düşünceyi açıklama ve yayma araçlarından en dinamik yapıya sahip olan toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğünü; demokrasi, insan hakları ve Türk anayasal tarihi çerçevesinde ele alıp incelemek ve bu özgürlüğünne derece etkili ve ne kadar önemli olduğunu ortaya koymaktır. Toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğü, demokratik bir hukuk devletindesiyasal ve toplumsal açıdan yaşamın vazgeçilmez bir unsuru olarak; amacı, etkileri ve sonuçlarıyla gittikçe önemli bir hal almaktadır. Bir toplumdademokrasinin varlığından söz edebilmek için bu özgürlüğün hem o topluluk açısından hem de uluslararası topluluklar açısından hukuki olarak teminat altına alınması gerekir. Bireylerin veya toplulukların düşüncelerinin kamuoyunaaktarılmasının ve iktidarın etkilemesinin en etkin aracıdır. Toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğü, diğer düşünce açıklamaaraçlarına oranla kolektif nitelikte olduğundan daha etkili bir araçtır. Ancak;etkinliği sadece kolektif olmasından değil, bu özgürlükten yararlanmanın herkese açık olması, belli bir ekonomik ya da sosyal gücü gerektirmemesindendir. Teknolojik gelişmeler ve sosyal medya araçlarının kullanılması bu özğürlüğü çok daha etkin bir duruma getirmiştir. Toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğünün kollektif nitelikte olması beraberinde kamu düzeninin tehdit edilmesi sonucunu da getirmektedir. Bir yandan özgürlüğü kullanan bireylerin öfke, heyecan gibi psikolojik durumlarıönem kazanmakta, diğer yandan devlete özgürlük ve düzen arasındaki dengeyi sağlama yükümlülüğü yüklenmektedir. Tüm bu nedenlerle birey, özgürlük ve düzen arasında bir dengenin kurulabilmesi, diğer özgürlüklere oranla toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğünün daha çok sınırlandırılması sonucunudoğurmaktadır. 1982 Anayasasında oldukça yasakçı biçimde düzenlenmiş olan toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkı, Anayasa'da 2001 yılında yapılan değişiklikle AİHS ile uyumlaştırılmış ancak bu uyum, hakkın düzenlendiğikanun'a ve uygulamaya yeterince yansıtılamamıştır. Toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğünün kullanılması bakımından devletin, bu özgürlüğün kullanılmasına müdahale etmeme yükümlülüğünün yanında, bireylerin bu özgürlüğü güvenceli bir biçimde kullanmasını sağlama görevi de bulunmaktadır. Ki demokratik hukuk devletinden bahsedebilmenin koşullarından biri de budur.
Mukayeseli Hukukta rüşt kavramı

Jüri: Yrd. Doç. Dr. Murtaza KÖSE Prof. Dr. Hamza AKTAN Doç. Dr. Faruk KARACA İnsan doğumla ölüm arasında hukuken bir mevcudiyet ifade eder, şahıs olarak tanınır. Şahıs, mevcudiyeti ve başkalarından ayrı oluşu sebebiyle hukuken korunan maddi ve manevi varlıklara sahiptir. Hukuk düzeni, bir takım hak ve yükümlülükler getirmek suretiyle şahısların toplu halde yaşamını düzenler. Hak ve yükümlülükler insan üzerinde anlam kazanmaktadır. Çünkü hak ve borç kavramlarının ortaya çıkması sonucu, hukuk düzeni, bunlara kimin sahip olabileceğini belirtmek zorunda kalmış ve kişiler meydana gelmiştir. Bir kimse, ancak davranışlarının sonuçlarını idrak edebiliyorsa, bunun sorumluluğunu taşımalıdır. Bundan dolayı, sorumluluğun kabulü için, şahsi bir nitelik olarak temyiz, şekli bir nitelik olarak da rüşt aranmıştır. Rüştün, İslam hukuku ve Türk hukuku temel olmak üzere diğer hukuk sistemleriyle karşılaştırmalı olarak kriterlerinin belirlenmesinin, kavramın daha iyi anlaşılmasında faydalı olacağı kanaatindeyiz.
İş Hukukukunda rekabet yasağı

Mevzuatımızdaki rekabet yasağı kuralları, belirli görevlerde bulunan bazı kişilerin, bu görevleri dolayısıyla öğrenmiş oldukları bilgileri kendi ve başkaları yararına kullanılmasını engellemek amacı ile bazı konularda iş yapmalarını yasaklamaktadır. Bu yasak Anayasamızda var olan temel haklardan rekabet etme özgürlüğüne bir sınırlama getirmektedir. Temel bir hak olan rekabet hakkına sınırlama getiren bu yasakların, sınırları, koşulları, kapsamı ve bunların ihlalinin hüküm ve sonuçlarının açıkça belirlenmesi gerekir. Tezimiz bu amaçtan yola çıkılarak hazırlanmıştır. Mevzuatımızdaki bütün rekabet yasağı düzenlemelerinin incelenmesi yerine iş hukukunda rekabet yasağı konusunun incelenmesi uygun görülerek rekabet yasağının gerçek yaşamdaki yansıması açıklanmaya çalışılmıştır. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak rekabet ve rekabet yasağı kavramları, rekabet yasağının özellikleri, temel dayanakları ve mevzuatımızdaki rekabet yasağı düzenlemeleri ele alınmıştır. İkinci bölümde iş sözleşmesi, iş sözleşmesinin belirleyici unsurları ve iş sözleşmesi devam ederken işçinin rekabet yapmama borcu ile rekabet yasağına ilişkin uyuşmazlıklarda görevli mahkeme konusu ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, iş sözleşmesi sona erdikten sonra iş sırının korunması, rekabet yasağı sözleşmesi, sözleşmesinin unsurları ve hükümleri ile birlikte sözleşmenin ihlali ve sonuçları, rekabet yasağı sözleşmesinde cezai şart konusu ile işyeri devrinde rekabet yasağı durumu hakkında bilgi verilmiştir. Yapılan inceleme sonucunda konu ile ilgili düzenlemelerde boşlukların olduğu 11.01. 2011 tarihinde kabul edilen ve yürürlük tarihi 01.07. 2012 olan 6098 Sayılı Yeni Borçlar Kanunu ve diğer düzenlemeler ile bu boşlukların bir nebze olsun doldurulmaya çalışıldığının anlaşılmasına rağmen iş hukukunun dinamik bir hukuk olması nedeni ile yeni düzenlemelere sürekli ihtiyacı olduğu sonucuna varılmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ışığında genel ve askeri ceza yargılamasında sanık hakları

Bu çalışmamız iki bölümden meydana gelmiştir. Birinci bölümde, sanık hakları kavramı ve tarihçesi ile yasal, bağımsız ve yansız bir mahkemede yargılanma hakkı, aleni yargılanma hakkı, makul bir sürede yargılanma hakkı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise, genel olarak savunma hakkı kavramı ile sanığın; isnadın niteliği ve nedenleri hakkında bilgi alma hakkı, savunma için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkı, bizzat veya müdafi vasıtasıyla savunma hakkı incelenmiştir.
Danıştay kararları ışığında öğrencilere verilen disiplin cezalarının yargısal denetimi

Bu çalışmada idarenin öğrencilere verdiği disiplin cezaları ve bu işlemler hakkında Danıştay'ın gerçekleştirdiği yargısal denetim incelenecektir. Giriş bölümünde disiplin kavramı, disiplin hukukunun ceza hukukuyla ilişkisi ve disiplin cezalarının yargısallığı incelendi. Disiplin cezaları birer idari işlem olduğundan, çalışmamızın ilk bölümünde idari işlemlerin unsurları ayrıntılı olarak incelendi. İşlemlerin; maddi, organik ve iradenin açıklanması bakımından sınıflandırılması araştırıldı. Daha sonrasında YÖK Öğrenci Disiplin Yönetmeliğine göre disiplin suçları, cezaları ve soruşturma usulü incelendi. Disiplin cezalarının yargısal denetimi, idare mahkemeleri ve yüksek yargı yeri olan Danıştay tarafından gerçekleştirildiğinden, Türkiye'de idari yargının tarihi, idari yargı organları ve Türkiye'nin idari yargı sistemi kaçınılmaz bir şekilde bu çalışmada yer buldu. İdarenin disiplin soruşturması açarken ve disiplin cezası verirken eğilimleri, yaptığı hukuksal hatalar ve bunların Danıştay tarafından yargısal denetimi, çalışmamızın merkezinde yer aldı. İdarenin yaptığı işlemlerde hukuka aykırılıkların Danıştay'ın verdiği kararlar ışığında incelenmesi, gerek işlemlerin hukuki sonuçlarının saptanması gerekse idarenin soruşturma açma ve ceza verme sürecindeki yaptığı hataları belirlemek açısından yol gösterici bir rol oynadı. İdarenin disiplin soruşturması açarken ve ceza verirken iyi araştırma yapması, üniversite bileşenlerine zaman kaybettirmemesi ve yapılan çeşitli masraflarla devlet hazinesinin zarara sokmaması konusunda getirilen önerilerle de çalışmamız son bulmaktadır.
(أحكام الكفالة والضمان وقضاياهما المعاصرة (دراسة فقهية مقارنة

Kefalet ve garanti hükümleri ile bunların güncel meselelerini içeren bu tez çalışması, kefalet ve garantinin mefhumuna, insanların günlük hayatta bunları bilmesinin ne denli etki ve önem arz ediyor olmasına dikkat çekmektedir. Ayrıca insanın kefalet akdi yapması durumunda söylediği şeyin onun üzerindeki yaptırımı, garanti ya da kredi dolayısıyla gerçekleşen yerel ve dış ticarette kefalet ve garantinin ehemmiyetini konu almaktadır. Bunların yanı sıra hayat ve mal varlıklarını kapsayan sigortalara ve gerek toplum ve gerekse fertler için yapılan garanti ve kefalet sözleşmelerinde hakların tesbitine ve tüm bunların İslam ekonomisinin kalkınması ve gelişmesinde oynayacağı role ışık tutmaktadır. Kefaletin her çeşidi ile ilintili tüm meselelerin tafsilatlı bir şekilde zikredilmesi, üzerinde ittifak edilen ve kendisinde ihtilafa düşülen hususların ortaya konması ve hadis metinlerinin tahkiki ile doğru olan görüşün saptanması da yine bu tezin ihtiva ettiği bir başka yöndür.
Gelir paylaşımlı inşaat sözleşmeleri

Gelir paylaşımlı inşaat sözleşmeleri, günümüzde sürekli bir değişim ve dönüşüm içerisinde olan uluslararası piyasalara açık Türk inşaat sektöründe, yüklenici ve arsa sahibi ya da sahipleri arasında yeni ortaklık ve paylaşım biçimi olarak ortaya çıkmıştır. Özellikle son yıllarda tarafların talep ve ihtiyaçları doğrultusunda oldukça yaygın şekilde sektörde uygulanmaya başlanılmıştır. Gelir paylaşımlı inşaat sözleşmeleri yaygınlaşmakla birlikte, bu tip sözleşmelerin karakteristiği ve karma yanlarının fazlalığı, hukuki niteliği ve uygulanmasına yönelik net bir görüş oluşmasını da engellemiştir. Yargısal ve doktrinsel hususlar ile saptamaları göz önünde bulundurduğumuzda, GPİSin kural olarak, kanunda düzenlenmiş sözleşmelerden olan, eser ve adi ortaklık sözleşmeleri ile kendine özgü bir iş görme sözleşmesi unsurlarının, kanunda öngörülmemiş bir şekilde bir araya getirilmesinden meydana geldiğini söyleyebiliriz. Bu sebeple GPİSi kural olarak karma sözleşme olarak nitelendirmek yerinde olacaktır. Uygulamada GPİSde sona ermenin, geçmişşe etkili dönme mi yoksa ileriye etkili fesih iradesiyle mi olduğunun tespitinde, TMK m. 2'ye göre yüklenicinin inşaatı tamamladığı kısmının işin bütününe oranına göre yapılması gerekecektir ki, bu da sözleşmenin ani-sürekli edim karmaşığı niteliğine uygun olacaktır. GPİSde yüklenicinin arsa sahibinin taşınmaz satış vaadinden dolayı sahip olduğu bu kişisel hak, tapu kütüğüne şerh edilmekle etkisi güçlendirilmiş ve eşyaya bağlı borç etkisi yani ayni hak kuvveti kazanmış olacaktır.
Ahizade Abdülhalim Efendi'nin El-Fark Beyne'l-Müddei Ve'l-Müddea Aleyh Risalesinin Tahkik ve Tahlili

Tahkikini yaptığımız eser, 16. Yüzyıl Osmanlı hukukunun, İslam hukukunu davalar konusunda ne kadar yansıttığını ortaya koyması açısından önemlidir. İlk bölümde, kaza faaliyetinde aktif rol oynamış bir fakih olan Ahizade Abdülhalim Efendi'nin hayatı ve eserleri anlatılmıştır. İkinci bölümde risalenin temel özellikleri ve muhtevası incelenmiş, üçüncü bölümde ise tahkiki yapılan eserin metni verilmiştir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'na göre aşırı yararlanma kavramı

Aşırı yararlanma kavramı Türk Borçlar Kanununda yer almaktadır. Birçok farklı türden hukuk sistemleri, gerçekleşebilecek ekonomik dengesizliği önlemeyi amaçlamaktadır. Adaletsizliği önlemek amacıyla hukuk sistemleri tarafından birçok önlem alınmaktadır. Bunlardan biri de aşırı yararlanma kavramıdır. Bu tez aşırı yararlanmayı tüm yönleriyle ele alıp incelemeyi amaç edinmektedir. Aşırı yararlanma iki unsurdan oluşmakta olup bunlar objektif ve sübjektif unsurlardır. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, aşırı yararlanma kavramı, tarihsel gelişimi ve diğer hukuk sistemlerindeki düzenleniş biçimi. İkinci bölümde aşırı yararlanmanın nitelikleri ve unsurları incelenmektedir. Son bölüm, aşırı yararlanmanın hüküm ve sonuçları üzerinde durulmuştur.
Kişisel verileri verme, yayma veya ele geçirme suçu

Bilişim teknolojilerinin büyük bir devinimle geliştiği günümüzde 6698 Sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun 2016 yılında yürürlüğe girmesiyle kişisel verilerin korunması hukukunun yeniden yorumlanması ihtiyacı doğmuştur. Bu ihtiyacın son derece yoğun olduğu alanlardan birisi 2005 yılında yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu ile ilk defa düzenlenen kişisel verileri verme, yayma veya ele geçirme suçudur ('TCK m. 136'). Çalışmamızda ilk etapta kişisel verilerin korunması hukukuna özgü kavramlar ile TCK m. 136 arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu inceleme neticesinde kişisel verilerin korunması için ceza hukukunun mutlaka başvurulması gereken bir hukuk dalı olup olmadığı değerlendirilmiştir. Son olarak da TCK m. 136'ya yönelik şekil, içerik, kapsam bakımından olan ve olması gereken hukuka ilişkin eleştiri ve önerilerde bulunulmuştur.
Limanların özelleştirilmesi ve hukuki boyutu

Limanların özelleştirilmesi, günümüz ihtiyaçlarının ve teknolojik gelişmelerin bir sonucu olup, gelişen ve hızlanan dünyada ülkelerin bu gelişime ayak uydurması ve uluslararası ticarette pay sahibi olmaları için oldukça önemlidir. Değişen dünya ile kamu limanlarının ihtiyaçlara cevap vermemesi ve beklenen performans ve çalışma gücünün çok çok altında kalması sebebiyle Dünyada ve ülkemizde 1990'lı yıllardan itibaren özelleştirme işlemlerine yoğunluk verilmeye başlanmıştır. Özelleştirme ile ülkeler; ekonomik sorunların giderilmesi, serbest piyasa ekonomisine geçiş, etkinlik ve rekabetin sağlanması, yabancı sermayenin yurtiçine çekilmesi ve pazar odaklı liman yönetimlerinin oluşturulması gibi amaçlarla limancılık hizmetlerinin yerine getirilmesinde özel sektörün katılımının gerekli olduğu sonucuna varmışlardır. Liman hizmetlerinin tamamının veya bir kısmının özel sektöre devredilmesi için işbu limanların özelleştirme yoluyla yapılandırılmaları; liman varlıklarının tamamen satışından, liman işletmelerinin ticarileştirilmelerine, serbestleştirilmelerine, şirketleştirme, imtiyaz verme, kiralama, Ortak Girişim, Yap-İşlet-Devret ve idari sözleşmeler gibi yöntemlerle mümkün olmaktadır. Bu kapsamda ülkemizde de Türkiye Denizcilik İşletmeleri AŞ'ye ait liman ve işletmelerin özel sektöre devri ile özelleştirme uygulamalarına başlanmıştır. Günümüzde de özelleştirme uygulamaları devam etmektedir. Bu çalışmada özelleştirme ayrıntılı bir şekilde açıklanacak ve limanlar kapsamında ne şekilde gerçekleştiği ilgili mevzuat ve uluslararası kurallar kapsamında belirtilecektir. Devamında özelleştirilen limanlarla ilgili hukuki uyuşmazlıklar ele alınacak ve etkileri üzerinde durulacaktır.
Dünyada e-demokrasi uygulamaları ve Türkiye

E-demokrasi uygulamaları, modern demokrasilerin kimi yapısall sorunlarının çözümüne katkı sunma konusunda önemli bir potansiyele sahiptir. Özellikle son yıllarda yaşanan teknolojik gelişmeler, e-demokrasi kavramını popüler hale getirmiştir. E-demokrasi uygulamaları, otoriter ya da totaliter bir rejimi, demokratik bir rejime dönüştürme amacı gütmez; ancak e-demokrasi uygulamaları, modern demokrasilerin, özellikle temsil kurumundan kaynaklanan sorunlarının çözümüne katkı sunmayı amaçlar. Bu çalışmanın temel amacı; teknolojik gelişmelerden yararlanılarak, siyasal kurumların yeniden gözden geçirilmesini sağlamak ve söz konusu kurumların etkili ve verimli bir şekilde işleyebilmesi için yapılması gereken reformlara katkı sunmaktır. Çalışmanın birinci bölümünde; demokrasi kavramı, demokratik süreç ve bu sürece katılıma dair yaklaşımlar ele alınmıştır. İkinci bölümde, e-demokrasi kavramı açıklığa kavuşturulmuş ve e-katılım araçları incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise, dünyadaki başarılı e-demokrasi uygulamalarına yer verilmiş, Türkiye'nin e-demokrasi deneyimi ele alınmış ve e-demokrasi uygulamalarına yönelik önerilerde bulunulmuştur.