turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Karaisalı halk kültürü arastırması

Bu çalışmada Adana'nın Karaisalı ilçesindeki geçiş dönemleri olan doğum, evlenme, ölüm adetleri ve bunlara bağlı inanışlar, bayram tören ve kutlamalar, halk inanışları, halk mutfağı, halk hekimliği ve anonim halk edebiyatı ürünleri üzerinde durulmuştur. Halk kültürü ile ilgili olan birinci bölümde ele alınan konularda yazılı kaynaklardan elde edilen bilgilerin verilmesinin ardından sözlü kaynaklardan edinilen adet ve inanmalar aktarılmıştır. Anonim halk edebiyatı ile ilgili olan ikinci bölümde; manzum, manzum-mensur, mensur anonim halk edebiyatı ürünlerine yer verilmiştir. Her bölümün sonunda biçim ve içerik yönlerinden değerlendirmeler yapılmıştır. Çalışmanın son bölümünde metinler içerisinde geçen yerel kelimleri kapsayan bir de sözlük hazırlanmıştır. Bu araştırmanın sonucunda Karaisalı halk kültüründe, hem Orta Asya'nın hem de Anadolu'nun inanç ve kültür yapısının izlerinin bulunduğu görülmüştür.
Boş zamanları değerlendirme alışkanlıkları

insanlık tarihi kadar eski bir konu olan boş zamanların değerlendirilmesi konusu, özellikle Batıda 18. yüzyılın sonlarına doğru yaşanan sanayi devrimleri ile daha önceleri ön planda olan insan gücü yerini makinalara bırakınca, insanların boş zamanlarında bir artış olmuş ve boş zamanları değerlendirme kavramı sosyolojinin önemli bir konusu haline gelmiştir. Ülkemizde 1980'lerden itibaren toplumsal hayatın çeşitli alanlarında oldukça sık kullanılan rekreasyon, bireyin çalışma ve diğer faaliyetlerinin dışında kalan boş zamanlarında, zevk ve doyum elde etmek, eğlenmek, dinlenmek, toplumsal ve bireysel açılardan gelişmek amacıyla; kültürel, sportif, sanatsal aktivitelerden herhangi birine katılması anlamına gelmektedir. Ekonomik refahın ve toplumsal gelişmişliğin önemli bir göstergesi olarak kabul edilen boş zamanların iyi bir şekilde değerlendirilmesi konusu, günümüzde bireylerin doğal bir ihtiyacı haline gelmiştir. Bireylerin ilgilerine, yeteneklerine, yaşlarına, cinsiyetlerine, sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik durumlarına, bulundukları bölgenin imkanlarına, iklimine, coğrafi şartlarına, sahip olunan araç gereç ve tesislere göre gönüllü olarak tercih etmiş oldukları bir veya birkaç etkinlikle boş zamanlarını istedikleri şekilde değerlendirmeleri amaçlanmaktadır. Toplumun hangi kesiminden olursa olsun bireylerin boş zamanlarını değerlendirilme bilincine ulaşmaları ve kendi özgür iradeleri ile katılacakları etkinlikleri seçmeleri sağlıklı, bilinçli ve mutlu bir toplumun oluşmasını sağlaması açısından oldukça önemlidir. Bu nedenle bireylerin çalışma verimleriniII artırmak için boş zamanlarını iyi bir şekilde değerlendirmelerine yardımcı olmak gerekmektedir.
Social change in Turkey: An analysis through selected films

Bu çalışma Türkiye'de 1950- 1980 yılları arasındaki sosyal değişimi, sinema filmleri ve sosyolojik alan araştırmaları üzerinden karşılaştırmalı olarak inceleyerek, inceleme/araştırma literatürüne katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Çalışma 'sosyolojik tahayyül' ve 'duygular sosyolojisi'nin önerdiği şekilde görsel kaynakların kullanılması ile var olan araştırma yöntemlerine bir alternatif/katkı geliştirilebileceği düşüncesinden yola çıkmaktadır. 'Sosyolojik tahayyül' ve 'duygular sosyolojisi'ne dayanılarak, iddia edilmektedir ki, sosyolojik araştırmalarda sinema filmlerinden yararlanmak, sosyal meselelerin izleyiciye hızlı ve etkili biçimde aktarılabilmesini ve analiz edilebilmesini sağlamaktadır. Sinema filmlerinde kişi, anlatılan hikaye ve karakterle görselliğin etkisi ile hızlı biçimde özdeşlik kurabileceği için, sinema filmlerinde anlatılan sosyal meseleler izleyiciye hızlı ve direkt bir biçimde aktarılabilir. Bu amaçla çalışma için seçilen sosyolojik alan araştırmaları ve sinema filmleri içerikleri ve Türkiye'deki sosyal değişimi inceleyişleri açısından karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmanın yapılabilmesi için beş tane alan araştırması ve sekiz tane sinema filmi seçilmiştir. Ardından, sosyologların alan araştırmalarında odaklandıkları konulara dayanılarak altı tane kavram belirlenmiş ve filmlerin bu kavramlara yaklaşımları incelenmiştir. Çalışma Türkiye'de 1950- 1980 arasındaki sosyo-ekonomik değişimlerin ve sosyoloji disiplini içinde ampirik araştırmaların gelişiminin incelenmesi ile ilerlemektedir. Ardından, sinemada klasik anlatı yapısına, karakter yapısına, sosyal tiplerin temsillerine ve Türk sinemasının gelişimine odaklanmaktadır. Son olarak, çalışma alan araştırmalarının ve sinema filmlerinin sosyal değişim konusuna nasıl odaklandıklarını incelemeyi ve sosyolojik tahayyül ve duygular sosyolojisi üzerinden sinema filmlerinin sosyal araştırmalarda kullanılabileceğini göstermeyi amaçlamaktadır.
Toplumsal muhafazakarlığın aile, evlilik, din ve siyaset alanlarındaki tezahürleri

Bu çalışma temel olarak faillerin yaşamlarında değer atfederek sürdürdükleri eylemler, tavır alışlar ve ilişkilerden mürekkep bir bütüne tekabül eden toplumsal muhafazakarlığın değişmeyle ilişkisi içinde ve aile, evlilik, din ve siyaset olmak üzere dört temel eylem alanında nasıl inşa edildiğiyle ilgilenmekte; özgün mahiyet ve vasıflarının somut görünümleri vasıtasıyla tefrikini ve kavramsal olarak pratik yeterliliğine katkı sağlayacak biçimde tarif edilmesini amaç edinmektedir. Bu amaç doğrultusunda 11'i kadın, 15'i erkek olmak üzere 26 kişiyle derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Mülakatlar esnasında faillerin aile alanında ebeveyn-evlat ve diğer akrabalık ilişkileri; evliliğe dair kurucu ve devam sağlayıcı esaslar, hane içi iş bölümü ve sorumluluklar, ailelerin konumu vb.; din alanında, İslamiyet özelinde, inançlılığın/inançsızlığın sürdürülmesi, ibadet, peygamber inancı, hadis, sünnet, mezhepler ve diğer dinlerin konumu; siyaset alanında ise siyasi görüş, ideoloji, oy verme pratikleri ve yönetme etkinliğine ilişkin faaliyetler gibi hususlara atfettikleri değer yükü yoklanmıştır. Kendisiyle mülakat yapılan bireylerin aktarımlarından hareketle çalışmanın sonucunda muhafazakarlığın kalabalık bir nesneler kümesine atıfta bulunmaktan ziyade aile, siyaset, din gibi eylem alanlarında farklı görünümler kazanan koruma pratiğine işaret ettiği ve bu alanlarda korunan kaynaklar vasıtasıyla faillerin birbirine karşıt olmak yerine, birbirinden farklılaşan konumlara yerleştiği görülmektedir. Dolayısıyla muhafazakarlık ilerici-gerici, modern-geleneksel, sağ-sol, dindar-seküler nevi karşıtlıkları aşmakta ve 'muhafazakarlar' gibi toplumsal bir kategori yerine, 'muhafaza edilenler' ve 'edilmeyenler' ayrımına atıfta bulunmaktadır. Bu bağlamda muhafaza pratiği değişmeye karşı olduğu kadar, ona uyum sağlama stratejileri vasıtasıyla da hasıl olmaktadır. Nihayetinde muhafazakarlık bütünüyle ne siyasi ne de dini bir nitelik arz etmekte; siyaset ve din tıpkı aile gibi toplumsal muhafazakarlığın tezahür ettiği alanlardan, nesnenin veçhelerinden, yalnızca birini teşkil etmektedir.
Küreselleşme sürecinin yerel kültürler üzerindeki etkisi: Konya örneği

Bu çalışmada, küreselleşme sürecinin yerel kültürler üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri Konya örneği ile incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmada İslam dini ve Mevlana'nın etkisindeki Konya'nın küreselleşme sürecinde nasıl rol oynadıkları ve Konya'nın küresel değerlerle yerel değerleri nasıl bir arada yaşattığı dile getirilmiştir.
Bireylerde mağduriyet riski ve suç korkusu: LGBTİQ örneklemi

Suç korkusu problemi uzun yıllardır kriminoloji ve alt dalı olan viktimolojinin önemli bir konusunu oluşturmaktadır. Ferraro suç korkusuna ilişkin verilerin sembolik etkileşimcilik temelinde mağduriyet riskinin yorumlanmasıyla değerlendirilebileceğini ortaya koymuştur. Suç korkusu literatürüne bakıldığında araştırmaların ağırlıklı olarak nicel yöntemlerle yapıldığı görülmektedir. Bu yolla suç korkusu anketleri pek çok örneklem üzerinde denenmiş ve verileri yorumlanmıştır. Sonuçta kimlerin, hangi suç tipinden korktuğunu ve buna karşın hangi önlemleri aldıkları gibi sorulara cevaplar bulunmuştur. Bu araştırma suç korkusu ve mağduriyet riskinin yorumlanmasını nitel yöntem ile uygulamayı amaçlamıştır. Örneklemi 2014- 2015 yılları arasında İstanbul'da yaşayan LGBTİQ bireyler oluşturmaktadır. 18-43 yaş aralığındaki 19 katılımcı ile kartopu örnekleme yoluyla derinlemesine görüşme tekniği uygulanmıştır. Araştırmada cinsel yönelim ve cinsiyet kimliklerinin mağduriyet riskini arttıran bir etken olup olmadığı sorgulanırken katılımcıların hangi suç tiplerinden daha çok korktukları nedenleri ile öğrenilmeye çalışılmıştır. Katılımcıların en çok kendileri evdeyken birinin eve girmesi, silahlı saldırı, öldürülmek, tecavüz veya cinsel saldırı gibi ciddi algıladıkları suç olaylarından korktukları görülmüştür. Önceki araştırmaların aksine suç korkusu verilerinde cinsiyete ilişkin bir farklılık görülmemiştir. Mağduriyet riski algısı ile cinsel yönelimler ve cinsiyet arasında ilişki olduğu ortaya çıkmıştır. Gey ve lezbiyenlerin hırsızlık, dolandırılmak, gasp; biseksüel katılımcılar taciz ve cinsel saldırı, öldürülmek, intersekslerse cinsel saldırı, queer katılımcılar da silahlı saldırı suçunu birinci sıraya koymuşlardır. Cinsel saldırı suçu korkusu olan bireylerin gasp suçunda mağdur olma risklerini yüksek görmeleri de cinsel saldırı gölgesi hipotezini örneklemde cinsiyet farkı olmaksızın kanıtlayan bir bulgudur. Katılımcıların doğrudan ve dolaylı mağduriyet öykülerine bakıldığında faillerin sadece yabancılar değil aile ve arkadaş çevresinden, sanal ortamdan tanıştıkları bireyler oldukları görülmektedir. Suç korkusuna karşın aldıkları en göze çarpan önlemse kimliklerini gizlemektir. LGBTİQ bireylerin toplumsal alanda; ekonomi, sağlık gibi temel haklar açısından ve sosyal bakımdan da gördükleri zararları mağduriyet olarak yorumladıkları araştırmanın bir diğer önemli bulgusudur.
Kentsel dönüşüm politikalarının kentsel kimlik, mekan ve zanaat ilişkisine etkisi: Şişhane bölgesi, İstanbul

1914 yılında İstanbul'da elektrik santralinin kurulması ve elektrik dağıtımının başlamasından sonra Haliç Tersanesi'nde buharlı gemi yapımı için pirinç malzemeden aksam üreten atölyelerde avizecilik zanaatı doğmuştur. İşi öğrenmek için birbirine yakın yer seçen zanaatkarlar, zaman içerisinde Şişhane Bölgesi'nde yoğunlaşmışlardır. Bugün 'aydınlatmacılar' kimliğiyle bilinen Şişhane Bölgesi, atölye ve dükkanlarıyla önemli değerler üreten bir zanaat mahallesidir. Gerek Haliç ve Galata'daki ticari ve mekansal ilişkileriyle gerekse bünyesinde barındırdığı üretim potansiyeliyle İstanbul'un gelişiminde önemli bir yere sahiptir. Tarihsel süreç içerisinde bölgede oluşan mekansal, sosyal ve kültürel katmanlaşma kimlik-mekan ilişkisini güçlendirerek kültürel ve kentsel sürekliliği sağlamıştır. Ancak günümüzde, turizmi canlandırmayı hedef alan projelerle birlikte Şişhane Bölgesi'ndeki aydınlatmacılar kimliği hızlı bir değişim sürecine girmiştir. Önerilen işlevlere uygun olmadığı gerekçesiyle şehre zararlı atölyelerin bulunduğu iddia edilerek bölgeye baskı yapılmaktadır. Haliçport, Galataport, Tarlabaşı Yenileme Projesi, Haliç Metro Köprüsü ve Haliç Tüp Geçidi gibi projeler ile bölgedeki atölyeleri ve dükkanları kent merkezinden çevreye taşınmaya zorlayan turizm politikaları sözü edilen kimliğin bütünlüğünü tehdit eden önemli gelişmeler olmuştur. Bu noktada Şişhane Bölgesi'nde bulunan ve çevresine kimlik kazandırmış bütüncül aktörlerin değişen ve dönüşen sosyo-ekonomik ve sosyo-mekansal süreçlerini anlamak önem kazanmıştır. Bu çalışmada, Şişhane Bölgesi'nde kentsel mekanı oluşturan kimlik bileşenlerinin zanaat mahallesiyle ilişkisi çerçevesinde, belirli mekan dönüşümleri ile zanaatkarlığın birbirine etkisi incelenmiştir. Geleneksel üretim yapısı, bu yapının kentle ilişkisi ve kentsel kimliği oluşturmadaki rolü vurgulanarak kentsel ve kültürel sürekliliğin sağlanmasına ilişkin bölgede yaşanan sorunlara değinilmiştir. Aydınlatmacıların kentsel mekanda yoğunlaştığı alanlar ve oluşturduğu zanaat mahallesi yapısı incelenmiş, gözlemler yapılmış ve haritalandırılmıştır. Bunlarla beraber bölgede yer seçmiş çeşitli aktörlerle yapılan görüşmeler değerlendirilmiştir. Bu tez, bölge ile ilgili ileride yapılacak olan araştırmalar ve iyileştirme girişimleri öncesinde konuya daha bilinçli ve doğru yaklaşılabilmesi için kaynak olmayı amaçlamaktadır.
Yabancılaşma problemi ve yabancılaşmanın gündelik hayata yansıması: 'Sátántangó' adlı filmin çözümlemesi

Günümüzde bireyin, dolayısıyla da toplumun gündelik hayatta yabancılaşmayı yoğun olarak yaşadığı görülmektedir. Zamanın getirdiği yenilikler beraberinde insandan birçok şeyi de söküp almıştır. İçi boşalan insan içsiz, ruhsuz ve anlamsız bir varlık haline gelmiştir. İnsan çevresine, benliğine en önemlisi de kendi ruhuna yabancılaşmış durumdadır. Eskinin samimi, sakin yaşamı yerini sahte insan ilişkilerine bırakmıştır. Ruhu özünden boşalan insan idealsiz, umutsuz boş bir hayatta yaşam mücadelesi içerisindedir; değerler anlamını yitirmiştir. Hayatının merkezine koyacak anlamlı bir şey bulamayan insan, kendilik bilgisini kaybetmiştir. Yaşanan hayatlarda sanal aşklar, sevgiler, ilahlar edinilerek yapay anlamlarda tat aranmaktadır. Hayat hissedildiği gibi değil hissettirildiği gibi duyumsanmaktadır. Yabancılaşma problemini çözümlememe amacındaki bu tezde inceleme nesnesini Macar yönetmen Bela Tarr'ın, Şeytan'ın Tangosu (1994) filmi oluşturmaktadır. Tezin savına göre bu film, modern hayatla uyuşmayan, anlamsız hayatların temsillerini sunmaktadır. Filmde yabancılaşan bireyin karşısına öteki olarak kendisinin nasıl çıkarıldığı ve sistemin insana vadettiği şeyden ortaya çıkan mutsuzluğun yansıması çarpıcı bir şekilde ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla bu filmde psikolojik boyuttan sosyal boyuta doğru kendini belirgin olarak hissettiren ve günümüz insanını tanımlayan yabancılaşma problemi bu tezin çözümlemeye çalıştığı başlıca mefhum olmaktadır. Gündelik hayatta yaşanan yabancılaşma ve etkilerinin ele alındığı 'Yabancılaşma Problemi ve Yabancılaşmanın Gündelik Hayata Yansıması: 'Satantango' Adlı Filmin Çözümlemesi' adlı bu çalışmada sosyolojik eleştiri yöntemine başvurularak yabancılaşma kavramına ilişkin literatür taraması yapılmış, konuyla ilgili kuramsal kaynaklardan ve akademik çalışmalardan okumalar yapılarak yabancılaşma kavramının kavramsallaşma süreci ortaya konmuştur. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. 'Yabancılaşma ve Gündelik Hayatta Yabancılaşma' başlıklı birinci bölümde önce, yabancılaşma problemini toplumsal hayat perspektifi içerisinde ele alan tüm yaklaşımların tek tek ve detaylı açıklaması yerine, çalışmanın amacı ve sınırlılıkları da göz önünde tutularak genel hatlarıyla farklı disiplin ve çeşitli düşünürler bağlamında açıklanmıştır. Daha sonra, düşünsel çerçevenin oluşturulduğu içsel ve toplumsal boyutta yabancılaşmayı ön plana çıkaran teorilerle, gündelik hayatlarda oynanan ve oyun sonunda kendisini kaybeden kimliksiz bireyde yabancılaşmanın yansımaları ele alınmıştır. 'Gündelik Hayatta Yabancılaşma: 'Satantango' Adlı Filmin Çözümlemesi' başlıklı ikinci bölümde ise düşünürlerce ortaya konan yabancılaşma teorileri ışığında film yorumlanarak yaşanan yabancılaşmanın görünür kılınması amaçlanmıştır. Bu amaçla yapılan çalışmanın 'Sonuç' bölümünde toplumsal ilişkiler üzerinden öznel-içsel olarak hissedilen, soyutlukta bir kimliğe bürünen ve gündelik hayatlarda toplumsala yansıyarak somut hal alan yabancılaşmanın yorum ve değerlendirmesine yer verilmiştir.
Suriye'den Türkiye'ye göç etmiş Türkmenler üzerine bir araştırma

Türkiye göç veren bir ülke konumundayken 2011 yılından itibaren yoğun şekilde göç alan bir ülke konumuna gelmiştir. Suriye'de yaşanan iç savaş nedeniyle bölgede bulunan birçok farklı etnik grup şiddete maruz kaldığı için zorunlu olarak Türkiye'ye göç etmiş ve Türkiye Suriye'den en çok göç alan ülke konumuna gelmiştir. Türkmenler de bu süreçte Türkiye'ye göç eden gruplar arasında yer almaktadır. Bu çalışma kapsamında, zorunlu olarak Ankara'ya göç eden Türkmenlerin göç öncesinde ve sonrasında yaşadıkları süreçler araştırılmıştır. Türkiye açısından önem arz etmesi nedeniyle araştırma grubu olarak Türkmenler belirlenmiştir. Kuramsal ve uygulamalı olmak üzere iki bölümden oluşan bu çalışmanın kuramsal bölümünü; göç ve göç sonucu kültürel süreçlere ilişkin kavramlar, uluslararası göçe yönelik yaklaşımlar, zorunlu göçler, Suriye Devleti, Suriye'de Türkmen varlığı ve Suriye'den göçler oluşturmaktadır. Çalışmanın alan araştırması bölümünde ise; Suriye'den Ankara'ya zorunlu olarak göç eden Türkmenlerin; göç öncesinde iç savaş sırasında karşılaştıkları zorluklar, göç sonrasında ise sosyal, kültürel ve ekonomik yaşamdaki durumları ve sorunları incelenmiştir. Ayrıca görüşülen Türkmen gruplarının Türkiye ile bağları, göç ederken Türkiyeyi tercih etme nedenlerinde etkili olan faktörler, göç sonrasında yaşadıkları sorunlar ve geleceklerine ilişkin düşünceleri, yarı yapılandırılmış mülakat ve odak grup görüşmelerinden elde edilen bilgiler çerçevesinde ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu araştırmadan elde edilen başlıca sonuçlar şunlardır; Suriye'den iç savaş nedeniyle Türkiye'ye göç etmiş Türkmenlerin göç için Türkiyeyi tercih etmelerinde dil ve kültürel bağların önemli etkisi olmuştur. Türkiye'ye Türkmen göçlerinin başlamasında ve devam etmesinde ilişkiler ağının önemli bir etkisi olmuştur. Uluslararası göç teorilerinde öngörülen göçlerden farklı bir sürecin işlemesi nedeniyle Türkmenlerin ekonomik ve sosyal yaşamdaki durumları gerilemiştir. Zorunlu olarak gerçekleştirdikleri göç sürecinde ortaya çıkan sorunlarla başa çıkmakta zorluk yaşamışlardır. Suriye'deki iç savaşın bitmesine yönelik umutsuz olmalarına ve Türkmenlerin Türkiyeyi ikinci vatan olarak görmelerine rağmen Suriye'ye geri dönmeyi istedikleri ortaya çıkmaktadır.
Türk Medeni Kanununa göre kurulan yeni vakıfların kuruluşu ve işleyişi

Vakıf, köklü bir geçmişşe sahip olup, günümüz Türk hukukuna miras kalan en faydalı kurumdur. Çalışmamızın konusu olan yeni vakıf, Mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulan vakıfları ifade etmektedir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 101 /f.1'deki tanıma göre vakıf, vakfeden gerçek ya da tüzel kişinin, yeterli mal ve hakları, belirlediği sürekli bir amaca özgülemek suretiyle, tüzel kişiliği olan bir 'mal topluluğu' oluşturmasını ifade eder. Vakıf kurma iradesi, resmi senetle ya da ölüme bağlı tasarrufla açıklanır. Vakıf, yerleşim yeri mahkemesi nezdinde tutulan sicile tescil ile tüzel kişilik kazanır. Hak ehliyetine bu andan itibaren sahip olur. Fiil ehliyetini ise, kanuna ve vakıf senedine göre zorunlu organlarını oluşturduğu anda kazanır. Vakfın iradesi, organları aracılığıyla açıklanır.
İnanç temeline dayalı sivil toplum kuruluşlarının halk eğitimindeki yeri ve önemi

Bu araştırmanın amacı, inanç temeline dayalı alevi örgütlenmelerinden Pir Sultan Abdal Kültür Derneği ve Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı'nın bir 'sivil toplum kuruluşu' olarak gerçekleştirdikleri etkinliklerin 'yetişkin eğitimindeki' yeri ve öneminin belirlenmesidir. Araştırma betimsel tarama modelinde nitel ve nicel araştırma yaklaşımları kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma evreni Pir Sultan Abdal Kültür Derneği ve Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı Etkinliklerine katılanlardan rastlantısal olarak seçilen 30'ar kişilik gruplardan ve her iki vakfın yöneticilerinden oluşmaktadır. Etkinliklere katılanlara anket uygulanmış, yöneticilerle ise derinlemesine görüşmeler yapılmıştır, Elde edilen nicel verilerin istatistiksel çözümlemesinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Nicel verilerin çözümlemesinde yüzde ve frekans dağılımları esas alınmıştır. Yöneticilerle yapılan görüşmelerde elde edilen nitel veriler araştırma amaçları doğrultusunda sistematik hale getirilerek kullanılmıştır. Verilerin sunulmasında doğrudan ifadelere de yer verilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre: 1) kat ilan yönetici, üye ve etkinliklerden yararlananların çoğunluğu bu vakıf ve derneğin demokratik bir sivil toplum kuruluşu olduğunu belirtmekte ve devletten yardım alınması gerektiğini düşünmektedirler. 2) Demokrasi kültürünü oluşturmak ve yaymak, kişisel hak ve özgürlüklerin bilincinde kentsel yaşama özgü değerleri benimseme, yurttaşlık VIbilincini geliştirme v. b. siyasal, kültürel ve sosyal değerleri yaşama geçirmek gibi amaçlarının da olduğunu belirtmişlerdir. 3 )Etkinliklerden yararlananların daha çok panel, konser, anma günleri gibi etkinliklere katıldıkları ve bunun eğitim, dayanışma ve birliktelik amacı güttüğünü ifade etmişlerdir. 4) Son olarak bu tür sivil toplum kuruluşlarının geliştirilmesine yönelik politikalara ve yeni araştırmalara gereksinim olduğu düşünülmüştür. vn
Hırvat milliyetçiliğinin doğuşu: 19. yy'ın ilk yarısında milliyetçi kişi ve kuruluşlar

Hırvat Milliyetçiliğinin Doğuşu: 19. yy'ın İlk Yarısında Milliyetçi Kişi ve Kuruluşlar' adlı bu tezde, 19. yüzyılın ilk yıllarında Slavonya ve Dalmaçya'da gerçekleşmiş diriliş hareketini başlatan nedenler ve bu hareketin özellikleri anlatılmaktadır. Tezde diriliş hareketini şekillendiren iç ve dış faktörlerin yanı sıra, hareketin yapısına katkıda bulunan tarihi olaylardan da bahsedilmektedir. Tezin ilk bölümünde Hırvatların kökenleriyle ilgili teorilerden bahsedilecektir. Sonraki bölümlerde ise Devrim Hareketinin yapısını ve yönünü etkileyen unsurlar işlenecektir. Başlangıçta bu hareketi etkileyen unsurlar; kilise, ekonomi, diğer etnik gruplar, Panslavizm, Osmanlı, Yunan ve Roma dönemleriydi. Tezin genel konusu olan Slavonya ve Dalmaçya'daki diriliş hareketi özelliklerinin daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla, Slavonya ve Dalmaçya'da geçmişşte yaşamış halklar da ele alınmıştır. Bu bölümde işlenen başlıca konular Devrim Hareketinin önemli isimleri, hareketin yayılmasında etkili olmuş unsurlar, hareketi öne çıkaran önemli olaylar ve bu olayların medyadaki yeridir. Tezin yazılmasındaki asıl amaç ise, 19. Yüzyılda yaratılmaya başlanmış ve modern bir ülkenin temellerini atmış karmaşık bir hareket olan Slavonya ve Dalmaçya'daki diriliş hareketini aydınlatmaktır.
Günümüzün sosyal ve politik kontekstinde adem-i merkeziyet ve Prens Sabahattin

Osmanlı İmparatorluğu'nun son yolları ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin ilk yıllarında sosyolog olarak yaşamış, Prens Sabahattin olarak bilinen Mehmet Sabahattin'in hayatı anlatılacaktır. Ardından bu kişinin Le Play Ekolü'nden örnek aldığı 'adem-i merkeziyet' kavramı açıklanacaktır. Bu tezde son olarak 'adem-i merkeziyetçilik' kavramının günümüz sosyal ve politik kontekstinde Türkiye Cumhuriyeti'nde nasıl bir yere sahip olduğu belirlenmeye çalışılacaktır.
Reconstructing the political: A study on contemporary Alevi politics from a generative structuralist perspective

Bu tez, ilk olarak, Pierre Bourdieu'nün sosyoloji kuramını tanıtmakta ve onun siyaseti bir 'alan' olarak yorumlamasını yeniden değerlendirerek kuramla eleştirel bir ilişki kurmaktadır. Bu amaçla, doğurgan yapısallcılık paradigması içindeki faillik kuramı sorgulanmakta ve 'sınıfın bedenselleştirilmesi' kavramı vurgulanarak tamamlayıcı görüşler sunulmaktadır. Bu eleştirel ilişkinin temel amacı Bourdieugil 'alet kutusu'nu toplumsal hareketler sosyolojisinde kullanmaktır. İkinci olarak da tez, Bourdieu'nün alan çözümlemesi kuramının güçlü yanlarından ve zayıf yanlarının giderilmesi için yapılan önerilerden yararlanarak günümüz Alevi siyaseti üzerine odaklanmaktadır. Ayrıntılı bir literatür taraması üzerinden bir toplumsal hareket olarak günümüz Aleviliğinin iç dinamikleri, faillik-yapı ilişkileri ve sınırları araştırılmaktadır. Sonuç bölümünde, derece adayının kendi siyasi yatkınlıklarından da yola çıkarak, Alevilik içindeki dönüşümcü, direnişçi siyasi eylemin olanaklılığı üzerine kısa bir tartışma yapılmaktadır. Aynı sonuç bölümünde, doğurgan yapısallcılık üzerinden toplumsal hareketlerin çalışılması için gelecekte oluşturulacak, kaba bir araştırma gündemi taslağı bulunmaktadır.