turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çalışma sürelerinde esneklik

Küreselleşme, teknolojik gelişmeler ve ekonomik krizler, çalışma hayatına esnek üretim, esnek teknoloji ve esnek yönetim kavramlarının dahil olmasını sağlamıştır. Uluslararası piyasada rekabet etmek isteyen işveren 7/24 işletmesini çalıştırmak isterken, işçi de sosyal yaşantısına zamana ayırmak arzusu içindedir. 1980'ler sonrası Avrupa ülkelerinde doğan ve sonrasında tüm dünyaya hızla yayılan esnekleşme prensibi Türk İş Hukukuna 4857 sayılı kanun ile girmiştir. 4857 sayılı kanun ile, 1475 sayılı Kanunun katı rejiminden sıyrılarak hem işçinin hem de işverenin çalışma süresi bakımından iş sözleşmesinden beklentilerine yönelik hükümlere kanunda yer verilmiştir. Avrupa birliği yönergeleri ile uyumlu hale getirilmeye çalışan mevzuat bugün neredeyse paralel düzenlemeler içermektedir. Çalışmamızda işçinin işverenin emrine girdiği andan çıktığı ana kadar geçen dönemde yani çalışma süresinde esneklik prensibi anlatılmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde çalışma süresi kavramı tüm yönleriyle ele alınmış, ikinci bölümde esneklik prensibinin çalışma yaşamında doğuşu ve gelişimi izah edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise gerek 4857 sayılı Kanunda gerekse Avrupa birliği yönergelerinde yer alan esneklik düzenlemelerine yer verilmiştir.
Limited şirkette müdür ve hukuki sorumluluğu

Tezimizde öncelikle genel olarak limited şirket kavramı üzerinde durulacaktır. Limited şirketin unsurlarına, kuruluşuna ve organlarına kısaca değinilecektir. Sonrasında müdür kavramı ile ilgili bilgi verilecektir. Özellikle, müdür olabilmeninşartları, müdür sıfatının kazanılması, müdürün görev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri, müdür sıfatının kaybedilmesi üzerinde durulacaktır. Hukuki sorumluluğun tanımı ve şartları açıklanarak, limited şirket müdürünün hukuki sorumluluğu ve bu sorumluluğun esasları ele alınacaktır. Limited şirket müdürününsorumluluğuna hakim olan ilkeler, genel ve özel sorumluluk halleri, sorumluluğu ortadan kaldıran haller ve son olarak da sorumluluk davası açıklanacaktır. Özellikle belirtmemiz gerekir ki; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na göre limited şirket müdürlerinin sorumluluğu, anonim şirket hükümlerine yapılan atıfla açıklanmaktadır. Limited şirketlere uygulanacak hükümleri düzenleyen TTK m. 644, anonim şirketkurucularının, yönetim kurulu üyelerinin, yöneticilerin ve tasfiye memurlarınınsorumluluğunu düzenleyen TTK m. 553'e atıf yapmaktadır. Yapılan bu atıf ile limited şirket müdürlerinin sorumluluğunun şartları belirlenirken, anonim şirkete ilişkin hükümler yol gösterici olmaktadır. Çalışmamızda, anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna ilişkin hükümlere yapılan atıflar başta olmak üzere, limited şirket müdürleri ile ilgili yasal düzenlemelere de değinilecektir. Ayrıca tezimizde, müdür ve müdürün hukuki sorumluluğu ile ilgili doktrindeki farklı görüşler incelenecek ve kendi kanaatlerimize de yer verilecektir. Bunların yanı sıra, tez konumuz ile ilgili birçok Yargıtay kararına değinilerek, yargısal içtihatlar çerçevesinde ayrıntılı bir inceleme yapılmaya çalışılacaktır.
Limited şirketlerin sona ermesi

Limited şirket, Türk Ticaret Kanununda düzenleme altına alınmış, tüzel kişiliğe haiz bir şirket türüdür. Kuruluşu, işleyişi, organları gibi tüm özellikleri kanun ile düzenleme altına alınan limited şirketin sona ermesi de kanunla düzenleme altına alınmıştır. Limited şirketlerin sona erme sebepleri Ticaret Kanunun 549. maddesinde beş bent halinde sayılmıştır. Şirket sözleşmesinde yazılı sebepler, ortaklar genel kurulu kararı, şirketin iflasına karar verilmesi, haklı sebebin varlığı halinde mahkeme kararıyla fesih ve Türk Ticaret Kanununda yer alan sair haller şirketin sona ermesine neden olmaktadır. Ayrıca ortaklar, şirket esas sözleşmesinde başkaca sona erme sebeplerine yer verebilirler. Örneğin ortaklardan birinin ölmesi ya da kısıtlanması sona erme sebebi olarak esas sözleşmede yer alabilir. Türk Ticaret Kanunun değiştirilmesine ilişkin çalışmalar bulunmaktadır. Bu çalışmalar kapsamında Türk Ticaret Kanunu Tasarısı oluşturulmuş ve bu Tasarıda limited şirketlere verilen önem artırılmıştır. Limited şirketler yönünden yeni düzenlemelere gidilmiştir. Mesela tek ortaklı limited şirketlere cevaz verilmiş, limited şirketlerin süresiz olarak kurulabileceklerine ilişkin düzenlemeye gidilmiştir. Tasarının limited şirketlerin sona ermesini düzenleyen 636. maddesi, yürürlükte olan Türk Ticaret Kanununun düzenlemesinden pek ayrılmamış, hemen hemen aynı nitelikte bir düzenlemeye yer vermiştir. Sona erme sebeplerinin ortaya çıkması ile birlikte şirket tasfiye aşamasına girer. Tasfiye işlemlerinin sona ermesi ile birlikte hukuki varlığı son bulur.
Kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin işi teslim borcunda temerrüdü ve sonuçları

Kat karşılığı inşaat sözleşmeleri Türk Borçlar Kanununda düzenlenmemiş olan, sözleşme özgürlüğü çerçevesinde akdedilen sözleşmelerdir. Doktrinde 'arsa sahibinin, arsa paylarının bir bölümünü müteahhide devretme borcu altına girdiği, buna karşılık müteahhidin arsa üzerinde bağımsız bölümlerden oluşan bir yapı inşa etmeyi taahhüt ettiği ve bu bağımsız bölümlerden arsa sahibine ait olanları teslim etmeyi borçlandığı sözleşme' olarak tanımlanmaktadır. Yüklenicinin temerrüde düşmesi halinde 'karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde borçlunun temerrüdüne ilişkin genel hükümler' uygulanmaktadır. Temerrüde düşen borçludan aynen ifanın ve gecikme nedeniyle maruz kalınan zararın tazmini istenebilir. Ayrıca TBK m.125 gereğince arsa sahibi, 'borcun ifa edilmesinden vazgeçerek müspet zararının' veya 'sözleşmeden dönerek menfi zararının' tazmin edilmesini talep edebilir. Arsa sahibi bu haklardan sadece birini kullanabilecektir. Sözleşmesinin ileriye etkili olacak şekilde sona erdirilmesi fesih kavramı ile açıklanmaktadır. Fesih kararından önceki dönem açısından sözleşme geçerlidir, o ana kadar ifa edilen edimler sözleşmeye göre geçerli kabul edilecektir. Sözleşmenin geriye etkili olarak sonlandırılması ise dönme kavramı ile açıklanmaktadır. Yargıtay'a göre, kat karşılığı inşaat sözleşmeleri 'geçici-sürekli karmaşığı' sözleşmelerdir. İnşaatın tamamlanan kısmının %90 seviyesinden daha az olması halinde geçmişşe etkili dönme, %90 seviyesinin üzerinde olması halinde ileriye etkili fesih hükümlerine başvurulması gereklidir.
İş sözleşmesinin ikale yolu ile sona erdirilmesi

İkale, işçi ve işverenin iş sözleşmesinin sona ermesini amaçladıkları bir sözleşmedir. Taraflar, sözleşme özgürlüğü çerçevesinde serbest iradeleri ile bu yönde bir anlaşma elbette yapabilmelidirler. Bu nedenle ikalenin kurulması, şekli gibi geçerlilik denetimi öncelikle Borçlar Hukuku genel hükümler uyarınca yapılmaktadır. Diğer yandan İş Hukukunun işçiyi koruma ilkesi, ikale sözleşmesinin bu yönden de ayrı bir denetimini zorunlu kılmaktadır. Zira ilk kez 4773 sayılı Kanun ile İş Hukukuna dahil olan iş güvencesi sisteminden kaçmak ve kanunun işçi lehine getirdiği hükümleri dolanmak amacıyla işverenler 2003 yılından itibaren fesih iradesini işçiler ile yaptıkları ikale sözleşmelerinin ardına gizlemişlerdir. Görüldüğü üzere ikale sözleşmesi, işverenlerin kanunun emredici hükümlerinden sıyrılmak eğilimlerinin önüne geçmek amacıyla bir de İş Hukuku açısından denetlenmelidir. Bu denetim zamanla farklı kriterlerin doğmasına sebep olmuştur. Mevcut çalışmada, bu kriterler ile ikalenin geçerlilik şartları ve geçersizlik sonuçları irdelenmiştir. Bu incelemede konu; doktrindeki görüşler ve Yargıtay kararları da ele alınmak sureti ile açıklanmaya çalışılmıştır
İdarenin sivil hava taşıma işletmeleri üzerindeki denetim görevi

Küreselleşen dünyada süratli taşıma sistemlerinden birisi olarak ön plana çıkan sivil hava taşımacılığı yolcu ve yük taşımacılığı faaliyetlerinde yoğun olarak kullanılan bir taşıma türü olarak karşımıza çıkmaktadır. Kompleks hava araçları ile gerçekleştirilen uçuşların güvenliği özellikle yolcu taşımacılığı söz konusu olduğunda hayati önem arz etmektedir. Risk unsuru taşıyan hava taşımacılığı alanında güvenliğin sağlanması için hava işletmelerinin ulusal ve uluslararası mevzuata uygun hareket etmesi gerekmektedir. Güvenlik kavramının Türk idare hukuku bakımından kamu düzeni kavramı ile yakından alakalı olduğu bilinmektedir. Bu sebeple idarenin hava taşımacılığı alanında faaliyet gösteren işletmeler üzerinde gerçekleştirdiği denetim faaliyetlerinin kamu düzeni amacının sağlanmasına dönük olduğu rahatlıkla söylenebilir. Kısaca bu tezde idare tarafından hava taşıma işletmeleri üzerinde gerçekleştirilen denetim faaliyetleri ele alınacaktır.
Ceza Muhakemesi Hukukunda ispat yasakları

Ceza muhakemesinde ispat, geçmişşte yaşanmış, suçu oluşturan olaylara ilişkindir. Amaçlanan, adli yollarla maddi gerçeğe ulaşmaktır. Geçmişte yaşanan bir gerçekliği canlandırmada ise delillerden faydalanılır. Delillerin taşıması gereken özellikler arasında, amaca uygun olarak, hukuka uygun olma niteliği öne çıkar. Ceza muhakemesinde amaç, maddi gerçeğe ulaşmak olsa da her şeye rağmen gerçeğin bulunması şeklinde yapılacak değerlendirme kabul edilebilir değildir. İspat konusunda bazı sınırlama ve engeller bulunmakta, bunlar ispat yasakları olarak ifade edilmektedir. Delillerin sınır konulmaksızın elde edilmesi yolu ile uyuşmazlıkların çözülmeye çalışılması toplumsal ve bireysel değerlerin zedelenmesine yol açar. Çalışmada konu üç bölümde ele alınmış, ilk bölümde delil ve ispata ilişkin temel kavramlara yer verildikten sonra delil elde etme ve delil değerlendirme yasakları bağımsız bölümlerde incelenmiştir.
Barış harekatlarında kuvvet kullanma

1939- 1945 yılları arasında yaşanan olağanüstü şiddet dönemi sonrasında devletler kuvvet kullanımını sınırlamayı amaçlamışlardır. BM Anlaşmasında olmamasına rağmen barış harekatları da bu ortamda ortaya çıkmış ve zamanla gelişmiştir. Barış harekatlarında başarıya ulaşılabilmesi için en önemli husus harekatların hukuksal temellerinin sağlam olmasıdır. Bir başka deyişle, uluslararası barış ve güvenliği sağlamak yani uluslararası hukuk düzenini korumak maksadıyla kullanılan enstrümanın bizatihi kendisinin de hukuki olması gerekmektedir. Çalışmamızın temel varsayımı barış harekatlarında kuvvet kullanımına ilişkin esaslar, harekatların hukuki temellerini ve dolayısıyla harekatların başarıya ulaşmasını doğrudan etkilemesi nedeniyle harekatlar kapsamındaki kuvvet kullanımı hukuksal çerçevede gerçekleşmelidir. Barış harekatlarında her bir harekat öncesinde ulaşılmak istenen temel amaç dikkate alınarak gerekli yetkilendirme BM Güvenlik Konseyi tarafından yapılmalıdır. Harekatlarda silah kullanma yetkisi düzenlenirken meşru müdafaa halleri hariç silah kullanma yetkisi mümkün olduğunca dar tutulmalıdır. Çalışmamızda, öncelikle harekatlara dair temel kavramlar açıklanmış, sonrasında temel kavramlar çerçevesinde harekata başlayabilmek için başta BM Anlaşması olmak üzere uluslararası hukuk kapsamında hukuki gerekçeler ile başta angajman kuralları olmak üzere harekat esnasında uyulması gereken hukuksal esaslar incelenmiştir.
Avrupa Birliği'nde yolcu hakları: 261/2004 sayılı tüzük özelinde bir inceleme

Avrupa Birliği'nde 1990'lardan itibaren yolcu haklarına ve taşıyanın sorumluklarına yönelik pek çok düzenleme çıkarılmaya başlamıştır. Bu kapsamda dört ulaştırma modu için yolcu hakları düzenlemeleri çıkarılmıştır. Bu çalışmanın ilk bölümü bu düzenlemeleri genel hatlarıyla ele almaktadır. 261/ 2004 sayılı Tüzük havayoluyla seyahat eden yolcuların uçağa kabul edilmeme, uçuşun iptali ve gecikmesi halinde sahip oldukları hakları düzenlemektedir. AB yolcu hakları düzenlemeleri içerisinde bu Tüzük, hakkında verilen Avrupa Birliği Adalet Divanı kararlarının çokluğu nedeniyle dikkat çekmektedir. ABAD'ın AB hukukunun yorumlanması ve şekillendirmedeki önemli rolü nedeniyle 261/ 2004 sayılı Tüzük, ikinci bölümde ABAD kararları çerçevesinde ayrıntılı olarak ele alınmıştır. ABAD'ın Tüzük'e ilişkin yorumlarında hava taşıma işletmeleri için ek finansal sorumluluklar öngörmesi ve genel olarak yolcular lehine yorum yapması hava taşıma işletmeleri nezdinde itirazlara, doktrinde ise yargısal aktivizm tartışmalarına neden olmuştur. Hem bu itiraz ve tartışmalar hem de uygulamadaki sorunlar sonucunda Komisyon, Tüzük'te değişiklik yapmak için 2013 yılında bir teklif sunmuştur. İkinci bölümde ayrıca teklifin öne çıkan maddelerine değinilmiştir. Teklif, aradan geçen altı yıla rağmen nihayete erdirilememiş, hatta sonuncu ilerleme raporu 2015 yılında verilmiştir. Devam eden bu aksamaya rağmen Tüzük'e ilişkin sorular ABAD'ın önüne gelmeye devam etmektedir.
Avrupa Birliği İş Hukuku yönergeleri karşısında 4857 Sayılı İş Kanununun durumu

Çalışmamızda, tez kapsamında bulunan konular çerçevesinde Avrupa Birliği yönergeleri ile 4857 sayılı İş Kanunumuz karşılaştırılarak farklılıkların tespit edilmesi suretiyle İş Kanunumuzun, ilgili Avrupa Birliği yönergeleriyle ne ölçüde uyumlu olduğu değerlendirilmeye çalışılmıştır. İş Kanunumuzda AB yönergelerindeki gibi işçilerin bilgilendirilmesine, danışılmasına ve yönetime katılmasına imkan veren genel bir yasal düzenleme ve yönetime katılma modeli bulunmamaktadır. Bir diğer önemli eksiklik sendikasız işyerlerinde işçilerin temsil edilememesidir. Ayrıca İş K.'nunda esnek çalışma modellerini düzenleyen hükümler yeterince açık ve çalışma hayatının ihtiyaçlarını karşılayacak nitelikte değildir. Çalışmamızda belirtilen eksikliklerine rağmen 4857 sayılı İş Kanununun yönergelerde yer alan birçok AB normunu iş hukukumuza aktardığını ve bu yönüyle İş Kanununun gerekçelerinde belirtilen esasların ve hazırlanırken varılmak istenen amacın büyük ölçüde gerçekleştiğini söyleyebiliriz. Ancak çalışmamızda eksiklikleri vurgulanan hususlarda özellikle işçi temsilciliği ile endüstriyel demokrasinin araçları olan işçilerin bilgilendirilmesi, danışılması ve yönetime katılım konularında bir ilerleme kaydedilmedikçe, tam anlamıyla bir uyum söz konusu olmayacak ve eleştiriler yapılmaya devam edecektir.
Şekle aykırı sözleşmelerde ifanın düzeltici etkisi

Türk hukukunda, irade serbestisi esastır. Bu serbestinin bir görünümü olarak da, taraflar arasında kurulacak sözleşmeler açısından, sözleşme serbestisi ilkesi kabul edilmiştir. İlke çerçevesinde taraflar, sözleşme kurmakta, sözleşmenin içeriğini belirlemekte ve sözleşmenin şeklinin belirlenmesinde özgürdürler. Fakat bu özgürlük, belirli durumlarda, gerek taraf iradelerinin doğru bir şekilde oluşmasının sağlanması, gerekse de kamu yararının tesis edilmesi amacıyla sınırlandırılabilir. Kanun düzenlemeleri ile getirilen bu sınırlamalar, irade serbestisini ve sözleşme serbestisini belirli durumlar açısından askıya almaktadır. Sınırlamaların en büyük örneğini ise kanunda belirlenen şekil şartları oluşturmaktadır. Şekil şartları her ne kadar genel olarak düzenlenmemiş olsa da düzenlendiği hallerde uygulanmaları zaruridir. Uygulanmamaları halinde ise işlemin hükümsüzlüğü söz konusu olacaktır. Uygulamada ise taraflar sözleşme ilişkisine girerken her zaman kanunlarda düzenlenen şekil şartlarına uymamaktadır. Fakat şekle aykırı sözleşme ile üstlenilen borçlar, edime uygun şekilde ifa edilmektedir. İfada bulunan taraf, ilişkinin sonlandırılmasını amaçlamakta, iradesine sonuç bağlanmasını beklemektedir. Şekle aykırılığa bağlanan sonuç ise bunu engellemektedir. Bu durumda, ifanın oluşturacağı etki ile, şekle aykırılığa bağlanan sonuç arasında nasıl bir ilişki kurulması gerektiği, hangi durumlarda ifanın etkisinin korunacağı ve bunun hukuken nasıl bir zemine oturtulacağı çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Bu çerçevede öncelikle şekil ile ilgili düzenlemelerin içeriği, sonrasında ifanın sonuçlarının nasıl bir hukuki niteliği haiz olduğu ve nihai olarak da şekle aykırı sözleşmelerde ifanın etkilerinin nasıl korunacağı incelenmiştir.
Türk Ceza Hukukunda müsadere (TCK M. 54 - 55)

Müsadere, mülkiyet hakkını önemli ölçüde sınırlayan ve kanunda öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde, suç ile alakalı eşya veya kazancın sahibinden alınarak devletin mülkiyetine geçirilmesidir. Bu yaptırım, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 54 ve 55. maddelerinde eşya ve kazanç müsaderesi olarak düzenlenmiştir. 765 sayılı Türk Ceza Kanununa göre daha kapsamlı olarak düzenlenen müsadere yaptırımı, güvenlik tedbiri olarak kabul edilmesinin yanında, eşdeğer müsadere, orantılılık ilkesi, kısmi müsadere, ortak mülkiyet halinde müsadere ve kaim değerin müsaderesi düzenlemeleriyle suçlulukla mücadelede etkin bir yaptırım halini almıştır. Çalışmamız, müsaderenin tanımının, tarihçesinin, çeşitlerinin, bu yaptırımın hukuki niteliğine ilişkin tartışmalar ile mukayeseli hukukta ve uluslararası sözleşmelerde müsaderenin anlatıldığı birinci bölüm, Türk hukukunda müsadere yaptırımının anlatıldığı ikinci bölüm, müsadere usulü ve infazının anlatıldığı üçüncü bölümden oluşmaktadır.
TCK'da ihaleye ve edimin ifasına fesat karıştırma suçları

İhale kuralları, DİK ve KİK' da düzenlenmektedir. İhalenin, rekabet kuralları içerisinde yapılması için, yalnızca ihale mevzuatında düzenleme yapılması yeterli olmamıştır. Bu nedenle, ceza kanunlarında, ihalelerde yapılan yolsuzlukları düzenlemektedir. İhaleye fesat karıştırma fiilleri, cezai yaptırım altına alınmaktadır. Bu çerçevede 5237 sayılı TCK m. 235' te, ihaleye fesat karıştırmayı, m. 236' da ihale sonucu imzalanan sözleşme ile taahhüt altına girilen edimin ifasına fesat karıştırma fiilleri yaptırım altına alınmıştır. Biz de bu çalışmamızda son günlerde gündemi oldukça meşgul eden ve devlet bütçesine önemli ölçüde yük getiren, ihaleye fesat karıştırma ve bu suçlarla bağlantılı olan edimin ifasına fesat karıştırma suçlarını ayrıntılarıyla incelemeye çalıştık. Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, ihale kavramı açıklanmaya çalışılmıştır. İhale süreci, ihale suçlarının Türk hukukundaki düzenlenişi, Türk Ceza Kanunundaki ve diğer kanunlardaki ihale suçlan hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra, tarihsel gelişim hakkında kısa bilgi sunulmaya çalışılmıştır. Suçun, diğer ülke kanunlarında ve Avrupa Birliği Mevzuatında düzenlenişi de açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise, suç genel teorisi çerçevesinde ihaleye fesat karıştırma suçu ayrıntılarıyla incelenmiştir. Suçun unsurları tek tek incelendikten sonra, faili, mağduru ve özel görünüş biçimleri ele alınmış, yaptırım ve suçu etkileyen nedenler incelendikten sonra ise edimin ifasına fesat karıştırma suçu suç genel teorisi çerçevesinde incelenmiştir. Daha sonra her iki suç bakımından da hemen hemen ortak olan kovuşturma aşaması açıklanmıştır.
Banka kredi kartı sözleşmelerinde şahsi teminatın hukuki niteliği

Günümüzde kredi kartları insan hayatının önemli bir parçası haline gelmiştir. Ancak kredi kartı kullanımının pek çok yararı olmasına rağmen, Türkiye'de yaşanan ekonomik krizler, halkımızın kredi kartı kullanımı konusunda yeterince bilinçlendirilememiş olması ve kart çıkaran kuruluşlarca kredi yeterliliği konusunda yeterli inceleme yapılmadan kredi kartı verilmesi, kart hamillerinin borçlarını ödeyememesiyle birlikte kart hamili lehine kart çıkaran kuruluşa karşı şahsi teminat veren üçüncü kişileri de etkilemektedir. Üçüncü kişinin verdiği şahsi teminatın niteliğinin ne olduğunun belirlenmesi, bu kişilerin kredi kartının borcundan sorumlu tutulup tutulamayacakları, tutulabileceklerse hangi miktara kadar sorumlu olacakları ve neticede üçüncü kişilere yönelik dava ve icra takiplerinin nasıl sonuçlanacağı noktasında büyük önem taşımaktadır. Bu sebeple tezimizde özellikle tartışma konusu olan bu noktalara Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu ile Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ışığı altında açıklık getirilmeye çalışılacaktır. Ülkemizde son yıllarda kredi kartı borcunun ödenmemesi nedeniyle teminat veren üçüncü şahıslara karşı yapılan icra takipleri ve açılan davaların sayısı da dikkate alındığında kredi kartı sözleşmelerinde şahsi teminatların hukuki niteliğinin inceleneceği bu çalışmanın uygulamaya da katkıda bulunacağı ümit edilmektedir.
Çağdaş düzenlemelerle mukayeseli olarak Malikİ mezhebinde tefrİk

Bu tez, Maliki mezhebinde tefrik uygulamasının sebeplerini ve hükümlerini açıklayarak, Ürdün, Mısır ve Kuveyt Ahval-i Şahsiyye kanunlarının tefrik ile ilgili maddelerinde Maliki mezhebinin konuyla ilgili görüşlerinin oranını tespit etmeye çalışmıştır. Bunun yanında bu tezde kanunlarda yer alan görüşlerin hangi mezhebe ait olduğuna açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Tez giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Tezin giriş bölümünde konu, amaç, yöntem ve kavramsal çerçeveden bahsedilmiş, birinci bölümde Maliki mezhebinde tefrik sebepleri ve hükümlerine yer verilmiştir. Tefrik sebeplerinde güncellenmesi gereken konuların mezhep kuralları çerçevesinde değerlendirilmesi yapılmıştır. Tezin ikinci bölümünde ise, Ürdün Ahval-i Şahsiyye kanununun tefrik ile ilgili maddeleri verilmiş, diğer iki kanuna atıf yapılarak Maliki mezhebinin görüşlerinin ne oranda yer aldığı izah edilmiştir. Tefrik ile ilgili maddelerde yer verilen görüşlerin Maliki mezhebi ile uyuşmadığı durumda hangi mezhebe ait olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır.
Anonim şirketlerde yönetim kurulunda temsil edilme imtiyazı

Bu çalışma İstanbul Bilgi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Özel Hukuk Doktora Tezi olarak hazırlanmıştır. Tezin konusunu anonim şirketlerde yönetim kurulunda temsil edilme imtiyazı oluşturmaktadır. 6012 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile imtiyazlara ilişkin yeni bir düzen getirilmiş, ayrıca yönetim kurulunda temsil edilme hakkı normatif düzenlemeye kavuşturulmuş ve belirli gruplar ile azlığa temsil edilme hakkı tanınabileceği hükme bağlanmıştır. Tez kapsamında ilk olarak imtiyaz kavramı ve imtiyazlara ilişkin temel ilkeler incelenmiştir. Takip eden bölümde yönetim kurulunda temsil edilme hakkı irdelenmiştir. Tezde en önemli amaç, temsil edilme hakkını etraflıca incelemek ve temsil edilme hakkıyla imtiyazlar arasında kurulan köprüyü tanıtmak olmuştur. Bu itibarla, bir imtiyaz olarak nitelendirilen temsil edilme hakkının, diğer imtiyazlardan ayrılan özellikleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca temsil edilme hakkının tanınabileceği zümreler ile tanındığı her bir zümre özelinde hakkın hukuki niteliğine yönelik tespitlerde bulunulmuş ve öğretide pek tartışılmamış olan temsilci üyenin niteliği ele alınmıştır. Devamında temsil edilme hakkına dair yöntemler incelenmiş ve çeşitli esas sözleşme hükümleri yorumlanmıştır. Tezde karşılaşılan hukuki sorunların işlevsel bir menfaat hukukçuluğu çerçevesinde yanıtlanmasını hedefleyen bir yöntem benimsenmiştir. Yorum yapılırken amaçsal yorum metodu kullanılmış, saptanan hukuki sorunlar için de lege lata çözüm önerilerinde bulunmaya gayret edilmiştir.
İlk beş asır usulü'l-fıkh literatüründe istıshab delili

Araştırmamızda fıkıh usulü ilminin gelişimi açısından önemli bir asır olan beşinci asır dahil olmak üzere, ilk beş asır usul eserlerinde istıshab delili hakkındaki mülahazalar ve bu delilin ilk dönem usul bilginleri tarafından nasıl algılandığına dair temel yaklaşımların ortaya konulmasına çalışılmıştır. İlk dönem usul eserlerinde konunun dağınık bir şekilde ele alındığı, dönemin usul bilginlerinin istıshab hakkındaki görüşlerinin kelami görüşleriyle de alakalı olarak, şeriatın vürudundan önce eşyanın hükmü ve hüsn-kubh meselelerine bakış açılarına göre farklılıklar arz ettiği görülmektedir. Hakkında özel delil bulunmayan durumlarda eşyadan yararlanma ve davranışlarda serbest olmak anlamında istıshab, müçtehidin zihninde yer alan ve akılda yerleşik birer hüküm olduğu kabul edilen asli ibaha ve asli beraet anlayışlarının literatürde teknik olarak ifade edilmiş hali gibidir. Dolayısıyla usul eserlerinde genellikle şer'i delillerin sonuncusu olarak zikredilen istıshabın, hakkında hükmü belirlenmeyen şeylerde asli ibaha fikrine ulaştırması açısından, aslında fer'i delillerin ilki olarak düşünülmesi mümkündür. Karşılaşılan meselelerde müçtehidin önünü açması ve ona külli bir bakış açısı sunması yönüyle çok büyük önemi haiz bu delilin, ilk dönemdeki anlamının öne çıkarılarak günümüz fıkıh faaliyetinde yerini alması gerektiği kanaatindeyiz.