turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sivil toplum kuruluşu deneyiminin liderlik çerçevesinde incelenmesi: Yörük dernekleri üzerinden bir analiz

Sivil toplum, yurttaşların bağımsız ve gönüllü bir şekilde devleti etkileme aracı olarak demokratik düzenin en önemli unsurlarından biridir. Sivil toplumun çıktısı olan sivil toplum kuruluşları, vatandaşların, siyasetçiler, devlet ve diğer yönetim organizasyonları üzerinde etkili olmasını sağlayan önemli kuruluşlardandır. STK'ların bizdeki ilk örnekleri Osmanlı vakıfları olarak kabul edilmektedir. Türkiye'de STK'ların sayısı 1961 Anayasası'nın getirdiği özgürlükçü ortamla birlikte artmıştır. Küreselleşme ve tüketimin artması ile birlikte sivil toplum kuruluşlarının işlevleri çoğalmıştır. Yörüklerin dernekleşmesi fikri de bu dönemde ortaya çıkmıştır. Yörükler; göçebe olarak yaşayan bir Türk topluluğudur. Yörük derneklerinin tarihi 1960'lara dayanmakta ve 2000'lerden sonra bir artış göstermektedir. Bu çalışmada; Yörüklerin, STK'ların ve liderliğin kavramsal çerçeveleri anlatılarak liderlik ve Yörük dernekleri arasındaki ilişki açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmada yöntem olarak nitel araştırma yöntemlerinden olan görüşme kullanılmıştır. Veriler çözümlenirken betimsel analiz ve içerik analizinden yararlanılmıştır. Çalışmanın amacı, son dönemde Yörük derneklerinin artış nedenini ve bunda liderliğin etkisi olup olmadığını ortaya koymaktır. Araştırma evreni; Türkiye'deki Yörükler üzerine çalışmalar yapmış uzman kişiler ve uzun yıllar Yörük derneği yöneticiliği yapmış kişilerdir. Örneklemi ise; Yörük derneklerinde uzun süre görev yapmış 6 yönetici, Yörük dernekleri hakkında çalışmış olan 3 akademisyene ek olarak Yörük dernekleri üzerine çalışmalar yapmış bir araştırmacı-yazar ve Yörük olan eski bir parlamenterdir. Çalışma ile derneklerin kurulmasında, kültürü aktarma, örgütlenme, ihtiyacı karşılama sebeplerinin etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Lider faktörünün de derneklerin kurulmasında önemli olduğu görülmüştür. Ancak bazı kişilerin şahsi çıkar amacıyla dernek kurdukları fark edilmiştir. Ayrıca Yörüklerdeki eğitimli kişi sayısının artması ve yeni liderlerin ortaya çıkması dernek sayılarını artırmıştır. Kurulan dernekler, etki alanını ve siyasi güçlerini artırmak için Birlik ve Konfederasyon gibi üst örgütlenme yoluna gitmişlerdir.
The construction of masculinities in orientalist discourse: A discussion of Lady Mary Wortley Montagu's the Turkish Embassy Letters

Şarkiyatçı Söylemde Erkekliklerin İnşası: Lady Mary Wortley Montagu'nun Türkiye Mektupları, 1717- 1718 Adlı Eserinin Bir İncelemesi Serkan Delice Ekteki tez, şarkiyatçı söylemde erkekliklerin inşası meselesini Lady Mary Wortley Montagu'nun Osmanlı imparatorluğu'nda bulunduğu 1717- 1718 yıllarında yazdığı mektupları inceleyerek tartışan bir çalışmadır. Bu tezde, şarkiyatçı söylemin Doğulu erkeklikleri inşa ederken belli bir erkek kimliğini ve özne konumunu farzettiği fikrinden hareketle Lady Montagu'nun erken on sekizinci yüzyıl Osmanlı erkeklerine nasıl baktığı, onları nasıl tasvir ve inşa ettiği meselesi ele alınmıştır. Şarkiyatçı söylemde 'bakış' {gaze) ve erkeklik arasındaki karmaşık ilişki incelenerek Lady Montagu'nun harem ve hamamdaki Osmanlı kadınlarına şarkiyatçı erkek bakışı ile bakıp bakmadığı ve bu erkek bakışının kendisini Osmanlı erkekleri karşısında nasıl konumlandırdığı sorusu üzerinde durulmuştur. Edward Said'in bir 'erkek alam' olarak Şarkiyatçılık tarifi, Lady Montagu'nun -şarkiyatçı söylemin türdeşliğini ve bütünlüğünü bozduğu iddia edilen 'kadın' duruşu ve müdahalesi ile ilişkilendirilerek yeniden düşünülmüştür. Tezin temel argümanı, şarkiyatçı söylemin kendi cinsiyetini son derece karmaşık, karşılıklı ve devamlılık gösteren bir söylemsel süreçte oluşturduğudur. Bu süreçte özdeşleştirme, farklılaştırma, marjinalleştirme gibi stratejiler 'öteki' erkekliklerin ve kadınlıkların daimi inşasıyla birlikte var olmaktadır. Montagu, Lady Mary W. Türkiye Mektupları. 1717 -1718. Çev. Aysel Kurutluoğlu. İstanbul: Tercüman Yayınları, 1970.
Türkiye'de yaşayan Suriyeli mültecilerin durumlarının sosyal dışlanma açısından değerlendirilmesi; 'Ümraniye örneği''

Ortadoğu coğrafyası uluslararası politikada yüzyıllar boyunca önemli bir yere sahip olmuştur. Sürekli bir çatışma ve savaş hali bölgede kriz ortamının hakim olmasına sebebiyet vermiştir. Tüm bu etmenler sebebiyle bitmek bilmeyen krizlerin yerel ve evrensel düzeyde etkileri olmuştur. Tunuslu bir gencin 18 Aralık 2010 tarihinde kendini yakma olayı ile fitili ateşlenen Arap Baharı bölgede olan birçok Ortadoğu ülkesini etkilemiştir. Suriye'de yaşanan çatışmaların artması ülkeyi kaçınılmaz olarak iç savaşa götürmüştür. Suriye'deki çatışmaların ve savaşların tüm ülke sınırları içine yayılması ve insanların hayatlarını yaşayamaz hale getirmesiyle hayatlarının tehlikede olduğunu düşünen sivil halk ülkelerinden göç etmek zorunda kalmıştır. Yaşanan bu olayların neticesinde dünyanın en büyük göç olayı ve mülteci krizlerinden birine sebep olmuştur. Bu tarihlerden itibaren nüfusu sürekli artan Suriyeli mültecilerin yaşamlarını sürdürebilmeleri adına birçok kentte kamplar kurularak buralara yerleşmeleri sağlanmıştır. Bölgeden ani ve büyük göç dalgalarına DAEŞ saldırıları sebebiyle maruz kalmaya devam etmiştir. Giderek artmaya devam eden Suriyeli mülteci sayısı sebebiyle mülteciler kampların dışında kentlere göç etmeye başlamışlardır. Türkiye, dünyada yaşanan gelişmeler sonucu ve değişen sosyal-ekonomik gelişiminin meydana getirdiği sonuçlar nedeniyle göç alan ve kalıcı mülteci topluluğa sığınılacak bir ülke durumuna gelmiştir. Bu görünüşle ülkenin, yakın gelecekte uluslararası göç meselesinin odak noktası olacağı önem arz etmektedir. Bu sebeple Türk vatandaşların şimdiden göç, mülteci, sığınmacı, göçmen meselesine olan bakış açıları, mültecilerin sosyalizasyonları açısından belirleyici olacaktır. Dolayısıyla bu çalışmada, yoğun bir Suriyeli mülteci akını ile karşı karşıya kalan ve toplumsal hayatın her alanında birlikte yaşamak durumunda kaldığı Suriyeli sığınmacılara karşı Türk vatandaşların; tavır, tutum ve yaklaşımlarının hiç bilmedikleri bir ülkede yaşamaya ve var olmaya çalışan Suriyeli mültecilerin sosyal hayatlarını ne derecede etkileyip etkilemediği üzerine irdelenmeye çalışılmıştır.
Kesişimsellik teorisi bağlamında kadın deneyimleri: Almanya'daki Türkiyeli göçmen kadınlar

Bu tez Almanya'daki Türkiyeli göçmen kadınlar arasında ayrımcılığa yol açan nedenleri toplumsal cinsiyet, etniklik, sınıfsal ve dinsel farklılıklar açısından kesişimsellik teorisi ile açıklamaktadır. Bu amaç doğrultusunda Almanya'daki Türkiyeli göçmen kadınlar ile yapılmış mülakatlarla söz konusu ayrımcılıklara ve ötekileştirmelere yol açan nedenler saha çalışması ile ortaya çıkarılmıştır. Tez benimsediği kesişimsellik teorisinin Amerika ve Avrupa'daki kuramsal çerçevesini irdeler ve kesişimselliğin kuramsal köklerini ikinci ve üçüncü dalga feminizmdeki farklılık tartışmaları ile açıklar. Bu kuramsal tartışmaların izinde genelde Avrupa'ya göç hareketlilikleri, özelde Türkiyeli göçmen kadınların Almanya'ya göçünün nedenlerinin tarihsel öyküsü serimlenmiştir. Almanya'daki Türkiyeli göçmen kadınlar arasındaki farklılıkları ve ayrımcılıkları kuramsal ve olgusal bir çözümlemeyle açığa çıkarmada benimsediğimiz kesişimsellik teorisinin kadın çalışmaları alanına eleştirel yeni bir bakışı getirdiği vurgulanmıştır.
İlahi dinlerde aile

İlahi Dinlerde Aile Hasan PERKTAŞ Aile, toplumun en küçük birimi ve onun temel taşıdır. Çocukların emniyet ve huzur içinde yetiştikleri aile, insanların mutlulukları ve sağlıkları için zaruridir. Tarihi süreç bunu göstermektedir. Yeryüzündeki bütün toplumlarda aileye önem verilir. Türkler'de de eskiden beri aile kutsal bir müessese olarak kabul edilmiştir. İlahi dinler denilen Yahudilik, Hıristiyanlık ve İslamiyet'te de ailenin yeri ve önemi oldukça büyüktür. Yahudilik'te evlenmeyle ilgili bazı katı kurallar dikkat çekicidir; Yahudi ırkından olmayanla evlenmeme ve kız tarafının aileye büyük bir yük getiren Drahoma verme zarureti vb. Hıristiyanlıkta dikkat çekici hususlar ise kadının ilk yaratılıştaki oynadığı menfi rolü yüzünden günah unsuru sayılması, evlenmemeyi teşvik ve bazı mezheplerde boşanma yasağının bulunmasıdır. İslam'da ise Yahudilik ve Hıristiyanlık'taki olumsuz olarak gördüğümüz hususlar bulunmamakta ve kadın hak ve hukuk bakımından şerefli bir mevkiye çıkartılmış bulunmaktadır. Nihai olarak diyebiliriz ki, tabii bir tekamül olarak da en son gelmiş olan bir dinin aile ve kadın konusundaki prensiplerinin, kendinden önceki din ve inançlardan daha mükemmel olması tabii bir husustur.
The human rights perspectives of two human rights organizations: Mazlumder and İHD

Türkiye'de sivil toplum tartışmalarının önemli bir parçasını, insan hakları konusuoluşturuyor. Türkiye'de insan haklarının gelişimine baktığımız zaman, devletin baskıcı tutumu, 1980 öncesi dönemde insan hakları hareketlerini kontrol altında tutmuştur. 1980 sonrası dönemde ise, askeri darbe ile hapse atılan çok sayıda kişinin olmasının ve bu mahkumlara yönelik yapılan işkence ve şiddet olaylarının etkisiyle insan hakları konusu devleti daha zor durumlara sokmuş ve üstündeki baskıyı artırmıştır. Ayrıca, Türkiye'nin insan hakları konusundaki kötü sicili, birçok ulusal ve uluslararası örgutler ve medya tarafından yayımlanan raporlar hükümetin üstünde önemli bir baskı unsuru oluşturmuştur. 1980 sonrasında, devletin Atatürkçü, çağdaş ve toplayıcı kimliğine karşı gelinmiş ve farklı gruplar tarafından çeşitli sosyal ve kültürel kimliklerin ifadeleri yer bulmuştur. Bu karşı gelmeler iki başlık altında toplanabilir: Kürt milliyetçiliği ve siyasi İslam. Bu iki muhalif hareket üzerine devlet tarafından ağır insan hakları ihlalleri işlenmiştir ve bu ihlaller sonucunda mağdur insanların haklarını korumak için çeşitli sivil toplum örgütleri kurulmuştur. Sonuç olarak, İnsan Hakları Derneği ve Mazlum-Der, ki bu iki örgütün insan hakları mücadelesinin gelişmesinde sırasıyla Kürt nüfusu ve siyasal İslam ile ilgili alanlardaki insan hakları ihlalleri önemli bir yere sahiptir, kurulmuştur. Bu tartışmalar ışığında, bu çalışma bu iki kuruluşun insan hakları perspektiflerini kültürel görelilik ve evrensellik üzerinden karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Çalışma, kuruluşların insan hakları perspektiflerini belirlerken, hangi nedenlerden motive olduğunu ortaya çıkarmayı da amaçlamaktadır. Bu yapılırken, çalışma başlıca eşcinsellik, başörtüsü ve Kürt sorunu konularında yoğunlaşacaktır.
John Rawls'un sosyal adalet teorisi bağlamında yaşlı istismarı

John Rawls'un adalet teorisi kırılgan grupların insan haklarının korunması kapsamında önemli görünmektedir. Kırılgan gruplardan biri olarak yaşlıların insan hakları ihlaline uğrama örneklerinden biri yaşlı istismarı olarak karşımıza çıkmaktadır. Yaşlılık Mengüşoğlu'nun belirttiği insanın varlık öğelerinden biri olarak görmek mümkündür. Yaşlı kişiye istismar edici davranmanın ne anlama geldiği bu bağlamda çelişki olarak değerlendirilebilir. Bu çelişkinin Rawls'un adalet teorisi bağlamında nasıl çözüme kavuşturulabileceğini tartışmak mümkündür. Bu kapsamda ulaşılan sonuçlar Mengüşoğlu'nun insan görüşü ve Kuçuradi'nin belirttiği insanın olanakları bağlamında değerlendirilebilir. Bu değerlendirme Rawls'un kişi anlayışı, adalet duygusu ve özerklik ve vatandaşların gözetme sorumluluğu kapsamında yapılabilir. Bunun sonucunda Rawls'un adalet teorisinin yaşlı istismarına çözüp getirip getiremeyeceği tartışılabilir. Ulaşılan sonucu Mengüşoğlu'nun insan görüşü ve Kuçuradi'nin belirttiği insanın olanakları kapsamında değerlendirmek mümkündür. Böylece Rawls'un adalet teorisinin Mengüşoğlu'nun insan görüşü ve Kuçuradi'nin insanın olanakları kavramlarıyla birlikte uygulandığında yaşlı istismarına çözüm getirebileceği iddia edilebilir.
Bir iktidar biçimi olarak devlet kavramı: Erken dönem sovyet sinemasında iktidarın görünümü

Kavramlar, anlamlarını içinde oluştukları toplumsal ilişkiler üzerinden kazanmaktadır. Bu kavramlardan biri olan devletin, anlam kazandığı toplumsal ilişkilerle bağı koparıldığı oranda, nitelediği alanın kapsamı ve kullanım alanı muğlaklaşmaktadır. Bu nedenle, devlete ilişkin yaklaşımlar ve tartışmalar somut zeminle arasındaki mevcut bağ koparılmadan oluşturulmalıdır. Bu çalışmada, devlet kavramının nitelediği iktidar biçiminin çerçevesi ve kavramın kullanım alanı tartışılmaktadır. Kavramın çerçevesi devletin kökeni, devleti ortaya çıkaran koşullar ve devletin ele alınma biçimlerine referansla tanımlanmıştır. Kullanım alanı ise, literatüre dayanarak çizilmeye çalışılan kavramsal çerçevenin, iki temel üzerinden değerlendirilmesi yoluyla tartışılmıştır. İlk olarak, Marksist kuramın temel kavramları ve somut bir zemin sunması adına Sovyet Rusya tarihine referansla, sosyalist devlet kavramı üzerine bir tartışma yürütülmeye çalışılmıştır. İkinci olarak, iktidar-sinema ilişkisi ve Sovyet Rusya tarihinde sinemaya verilen önem dolayısıyla, kültür ve eğitim politikaları üzerinden, erken dönem Sovyet sineması değerlendirilmiştir. Bu çerçevede, kuramsal tartışmaların somut bir zeminde yürütülmesi adına, Sovyet sinemasının erken döneminden yedi film, çalışmada devlet kavramı için çizilen çerçeve üzerinden analiz edilmiştir.
Haneke'nin kent / buzlaşma üçlemesinde modern bireyciliğin izleri

Modern bireyciliğin gelişmesinde Batı'nın düşünce geleneği önemli bir rol oynamıştır. Bu geleneğin Rönesans, sanayileşme, on dokuzuncu yüzyılda gelişen kentleşme ve mimari hareket, Protestanlık gibi birçok seküler ve dini kaynakları olmuştur. Tüketim kültürü, hız, şiddet ve medya da günümüz bireyci değerlerinin dünya çapında ve Türkiye'de etkili olmasında önemli unsurlar olmuştur. Güvensizlik ve can sıkıntısı hastalığına yakalanmış bir toplumda insanlar özel alana daha çok önem vererek, kendi kendilerine yeten bireyler olmayı hedeflemişlerdir. Giderek yalnızlaşan ve duyarlılık düzeyi azalan insanlar diğer insanlarla ilişkilerinde ihtiyatla yaklaşmaya başlamışlardır. Bu durum da sahici ilişkilerin oluşmasını engellemiş ve insanları mutsuzlaştırmıştır. Bu çalışmada Avusturya'lı yönetmen Michael Haneke'nin 'kent veya buzlaşma' üçlemesi filmleri Tesadüfi Bir Kronolojinin 71 Parçası, Yedinci Kıta ve Benny'nin Videosu bireyciliğin, aile, mahremiyet, din, medya, kent, şiddet ve tüketim ile ilişkisi bağlamında tartışılmıştır. Haneke bu filmlerde Batı'nın refah içerisinde yaşayan toplumlarının mutsuz hayatlarından esinlenmiştir. Bu filmlerden bireyciliğin insanları yalnızlaştırdığı ve duyarlılık düzeylerini azalttığı sonucu çıkarılmıştır. Bu tezin amacı, Türkiye toplumunda bireyciliğin sıkıntılarını anlayabilmek için bireyleşme hareketinin doğduğu ve en güçlü olduğu Batı'yı kendi metinleri aracılığıyla anlamaya çalışmaktır.
Ulum-ı İktisadiyye ve İctimaiyye Mecmuası'nın Türk sosyolojisindeki yeri

Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde sosyolojinin gelişim süreci incelenmiş, bu incelemede Ortaçağ'da toplumlar üzerine kurulan teoriler; XIX. yüzyıl Avrupası'nda yaşanan Avrupa İhtilalleri ve Sanayi Devrimi gibi sosyal gelişmeler; toplum hakkındaki düşüncelerin sosyolojiye dönüşmesi ve XTX. yüzyıl sosyoloji teori ve teorisyenleri dikkate alınmıştır. İkinci bölümde sosyolojinin Osmanlı sosyal düşüncesine girişi analiz edilmiştir. Bu bağlamda Osmanlı sosyal düşüncesini sosyolojinin girmesine hazırlayan etkenler ve buna bağlı olarak sosyolojinin Osmanlı sosyal düşüncesindeki yeri tartışılmıştır. Osmanlı sosyal düşüncesinde sosyolojinin yeri Ulum-ı İktisadiye ve İctimaiyye Mecmuası ve Cumhuriyet öncesi sosyoloji akımları dikkate alınarak incelenmiştir. Üçüncü bölüm Ulum-ı İktisadiyye ve İctimaiyye Mecmuası'nın incelenmesinden oluşmaktadır. Bu incelemede öncelikle derginin genel anlamda sosyal olay ve olgular hakkındaki eğilimi dikkate alınmış, daha sonra yazarların görüşleri incelenerek Evrimci. Pozitivist, Çatışmacı. Coğrafyacı ve Organizmacı teoriler açısından sınıflanmıştır.
1989 Bulgaristan - Türkiye göçü: 'Yeniden doğuş süreci' bellek ve milliyetçilik ilişkisi

Bulgaristan'da 1984- 1989 yılları arasında yaşanan 'Yeniden Doğuş Süreci'ni anlamaya çalışan bu tez, o dönemi deneyimleyen kişilerin belleklerinden süzülen anlatılara dayanarak yazıldı. Sözlü tarih çalışmalarının izinde, genellemelere başvurmamak, makro anlatılardan ziyade mikro deneyimlere ve tanıklıklara güç vermek amacından yola çıkan çalışmada, hatıralar ve deneyimin tortularının kişilerin anlatılarında gizli olduğu yaklaşımı önemli oldu. Yaşananları tarihi yaşayanların 'ses'inden dinlemeyi amaçlayan bu çalışmada 26 kişi ile yapılan görüşmeler sonucunda elde edilen 'sesler' birbirine kulak verdi, ortaya çıkan anlatısal bütünün hatırlamayı ve unutmayı birlikte kavraması amaçlandı. Tezin alan araştırması iki ayrı coğrafyada yürütüldü. 1989 yılındaki zorunlu göç ile Bulgaristan'dan Türkiye'ye gönderilenlerin yaşamına Ankaralı göçmenler özelinde bakan çalışmada, anlatılar bütünlüğünü oluşturmak için ayrıca Bulgaristan Kırcaali bölgesinde de görüşmeler yapıldı. Çalışmada bir yandan sınır, ulus-devlet ve milliyetçilik bağlamlarının zorunlu göçü getirmesi tarihsel olarak analiz edildi, diğer yandan göçmenlik, geride kalmak, göç etmek/edememek ve çok-mekanlılık deneyimleri, 'Yeniden Doğuş Süreci'nin öncesi, kendisi ve sonrası bağlamında betimsel olarak izlendi. Sahadan sesler doğrultusunda çalışmada, alan öznelerinin olayları hatırlama ve anlatma dizgelerine, görüşmecilerin milliyetçilik ve Türklük ile ilişkilenme biçimlerine, 'Yeniden Doğuş Süreci' ile Komünist dönem anlatılarının belleklerinde nasıl ve neden ayrıştığına dikkat yöneltildi. Asla unutulmayacak olanlar ile birlikte unutulmak istenenler de tezde yerini aldı. Ayrıca görüşmecilerin geçmişşin güncel siyasette nasıl hatırlandığı, kurulduğu ve yeniden kullanıldığına dair görüşleri de analize dahil edildi. Görünen odur ki, alanın öznelerinin belleklerindeki terazi geçmişşi, unutmanın mümkünsüzlüğü ile ölçmektedir.
Türkiye'de refah rejiminin cinsiyeti: Feminist eleştirel bir bakış

Bu tezin odak noktası Türkiye refah rejimi cinsiyeti tartışmasıdır. Tez, sosyal politikada feminist kuramsal yaklaşımlar, Türkiye'de ana-akım sosyal politika yazını ve bu yazını 'cinsiyetlendirme' ya da toplumsal cinsiyet farkındalığı açısından yorumlama çabaları, cinsiyet perspektifinden mevzuat ve parlamenter siyasal söylem analizi ve vatandaşlık geliri olmak üzere birbirleriyle ilişkili beş ana bölümden oluşmaktadır. Tezin metin inceleme bölümlerinde yapı çözümü için kullanılan yöntem feminist eleştirel söylem analizidir. Bu analiz doğrultusunda birinci bölümde refah devletinin kuruluş manifestosu olan Beveridge Raporu başta olmak üzere, T. H. Marshall ve Gosta Esping Andersen'in ana-akım sosyal refah yazını cinsiyet perspektifinden incelenmiştir. Buna göre, ana-akım sosyal politika yazını da tarihsel olarak sadece cinsiyet körü değil, aynı zamanda cinsiyetçidir. Benzer biçimde Türkiye hakim sosyal politika yazını da cinsiyet gören bir nitelikte değildir. Bu durum Türkiye ikinci dalga feminist hareketiyle birlikte değiştirilmeye çalışılmıştır ve yazını cinsiyetlendirme çabaları hala devam etmektedir. Mevzuat konusunda ise, Türkiye'de 2000'li yıllarda sosyal güvenlik alanında yapılan radikal değişikler sırasında, kadınlar lehine cinsiyet eşitliği sağlayabilecek bir dönüşüm fırsatı ortaya çıkmış ancak bu fırsat değerlendirilmemiştir. Son olarak, refah rejiminin tarihsel ana karakteristikleri olan ücretli iş merkezlilik ve aile-merkezcilik söyleme egemendir ve bu durum, cinsiyete dayalı işbölümünü ile cinsiyet eşitsizliğini sürdürülebilir kılmaktadır. Bu nedenle cinsiyetçi refah rejiminin dönüştürülmesi için, aile-dışılaştırma yanlısı ve kadınların görünmeyen yeniden üretim emeğini politikleştirebilecek güçlü bir feminist sosyal politikaya ihtiyaç vardır.
Hayat kadınlarının psiko-sosyal açıdan rehabilitasyonu

Dört bölümden ibaret olan çalışmamız, hayat kadınlarının değişik alanlarda karşılaştıkları sorunları belirleme ve bu sorunların çözümüne yönelik sosyal siyaset ekseninde bazı somut öneriler bulma gayretindedir. Birinci bölümde fuhuş kavramının mahiyeti, çeşitleri, tarihçesi, fuhşun yararı veya zararı teorileri ve kayıtlı sektörde fuhşu icra edenlerin sosyal güvenlikleri incelenecektir. İkinci bölümde fuhşu besleyen ve geliştiren; cinsel sapmalar, boşanmalar, psiko-sosyal beklentiler, özenti, aile içi şiddet, gelirsizlik, sefalet, madde bağımlılığı ve uyuşturucu kültürü gibi unsurlar üzerinde durulacaktır. Fuhşun arz yönünü oluşturan kadınların ve kızların mesleğe girişi, çoğunlukla gönüllülük esasına dayanmamaktadır. Mesleğe girişte, tecrübesizlik, toyluk, yakınların veya akrabaların suistimali ve istismarı, mafya ve çıkar grupları rol oynamaktadır. Çalışmamızın özünde, bu şekilde süregelen sömürüye, sosyal sorumluluk gereği karşı çıkmaktır. Üçüncü bölümde, ilk planda, gelecekte fuhuş sektörü için potansiyel arz unsuru olabilecek insanları bu sömürü düzeninden koruyucu sosyal politikalar geliştirmek üzerinde durulacaktır. İkinci planda halen sektörde çalışanlardan mesleği bırakmak isteyenlere karşı yapılması gereken psiko-sosyal rehabilitasyon tedbirleri anlatılacak ve son planda mesleği sürdürmek isteyenlere yönelik sektörü ıslah edici ve insanileştirici tedbirlere vurgu yapılacaktır Dördüncü bölümde ise, gerçekleştirilmesi düşünülen bu planlar için kısa, orta ve uzun vadeli politikalardan bahsedilecektir. Sömürü düzeninin bitmesi ve bataklığın kurutulması isteniliyorsa, birinci, ikinci ve üçüncü planda gerçekleştirilmesi düşünülen politikalar arasında bir eşgüdümün olması gerektiği üzerinde durulacaktır. Unutulmamalıdır ki fuhşa karşı mücadele, insanı duruşun ve sosyal sorumluluğun gereğidir.
Göç ve din

Göç, insanlığın ilk yaratılışından bu yana insan hayatında değişik yönleriyle yer edinmiş sosyal bir olgudur. Bu nedenle yaşamın sürekliliği nispetinde göç olayının toplumların hayatında yer edinmesi kaçınılmazdır. İnsan hayatında doğal afetler, savaş ve insan kaynaklı karar mekanizmaları göçlerin başlangıcına yönelik işaretler taşımıştır. Bir toplumun hayatında göç olayı yer edindikten sonra o toplumun yaşamında yeniliklerin ortaya çıkması da beklenilmesi gereken bir durum olmalıdır. Özellikle kültürel boyutta yeniliklerin olması kaçınılmazdır. Bu yönüyle göç, toplumları ekonomik, kültürel, yeri geldiğinde dinsel konularda bir farklılığa götürmesi, göçün sıklıkla insan hayatında etkisini bıraktığı bir fonksiyonudur. Göçmen bireylerin yeni yerleşim ortamlarında yaşadıkları değişimi farklı boyutlarla ele alınıp detaylarıyla incelendiğinde göçün aynı zamanda göçmenlerin dini tutumlarında da bir değişime sebep olduğu olduğu görülür. Göçmen bireyin duygu dünyasındaki dini gerçekliğin algısında zamanla yaşanılan farklılığı tespit etmek göç sürecinden sonraki farklılaşmayı bütünsel olarak ele almak açısından önemlidir.