turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aristoteles ve Farabİ bağlamında cins tümeli üzerine bir inceleme

Bu çalışmada mantık ilminin kurucusu kabul edilen Aristoteles ile İslam Aleminde Muallim-i Sani olarak kabul edilen Farabi'nin beş tümel çatısı altında değerlendirilen cins ve tür konularına yaklaşımları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmamız, giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde tezin konusu, amacı, yöntemi ve kaynakları ele alınmıştır. Birinci bölümde çalışmamızla doğrudan ilişkili cins, tür ve cevher kavramlarının etimolojik kökeni, sözlük ve ıstılahi anlamları üzerinde durulmuştur. Bu kavramlarla ilişkili bazı kavramların analizi yapılmıştır. İkinci bölümde Aristoteles'in hayatı, eserleri, içlem ve kaplam ilişkisi, Aristoteles bağlamında cins ve tür tümelleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde Farabi'nin hayatı, eserleri, Farabi bağlamında cins ve tür tümelleri üzerinde durulmuştur. Bu bölümün sonunda Aristoteles, Porphyrios ve Farabi bağlamında elde ettiğimiz veriler mukayeseli bir biçimde ele alınıp tahlil edilmiştir.
Origenes ve İbn Sina'da kötülük problemi

Düşünce tarihinde pek çok açıdan ele alınmış olan kötülük problemini Patristikfelsefenin temsilcilerinden Origenes ile İslam felsefesi düşünürü İbn Sina'nın görüşleri çerçevesinde değerlendirmek ve iki muhakkikin bu konudaki görüşlerini karşılaştırılmak bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Ayrıca bu çalışma, karşılaştırma yöntemi kullanılarakkötülük problemi hakkında yapılan bir araştırmada kültürlerin, coğrafyaların ve tarihsel koşulların göz önüne konulmasının konu üzerinde daha farklı bakış açılarına ulaştıracağınıgöstermeyi amaçlamaktadır. Yapılan araştırmada, Origenes ve İbn Sina'nın kötülük problemi hakkındaki düşüncelerinin ve teodise anlayışlarının daha iyi anlaşılabilmesi için öncelikli olarak, kötülüğün kavramsal ve tarihsel arka planı ortaya konulmuştur. Ardından Origenes ile İbn Sina'nın kötülük problemi üzerine aktardıkları inayet, ilahi adalet, özgür irade ve eskatolojigörüşleri dikkate alınarak detaylı bir biçimde değerlendirilmiş, daha sonra bu görüşlerin hangi açılardan benzerlik ve farklılık taşıdığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak ise felsefe tarihine ilişkin çalışmalarda karşılaştırma yapmanın somut katkısına bu çalışmada yer verilmiş ve bu husus hakkındaki düşünceler aktarılmıştır.
The role of Argumentation Theory in scientific reasoning and science education

Bu tez Argümantasyon Teorisi'ni fen bilimleri eğitimi bağlamında analiz etmektedir. Tezin amacı içerisinde Argümantasyon Teorisi'nin temelleri ve ana unsurları da açıklanmaktadır. Argümantasyon Teorisi'nin rolüne, felsefi ve eğitim bilimsel olmak üzere iki açıdan yaklaşılmaktadır. Felsefi açıda Argümantasyon Teorisi'nin fen bilimleri eğitimine uyarlarken yeniliklere ihtiyaç olup olmadığı sorgulanmaktadır. Eğitim bilimsel açıda ise Argümantasyon Teorisi'nin yeni bir fen bilimleri eğitiminde bir araç olarak nasıl kullanılabileceği açıklanmıştır. Tez boyunca argümantasyon temelli fen bilimleri eğitiminin öğrencilerin fen bilimleri dersinin içeriğini öğrenmeleri, öğrendiklerini argümantasyon temelli olmayan bir eğitime kıyasla daha uzun süre hatırlamaları ve nasıl tartışmaları gerektiğini öğrenmeleri konusunda fayda sağladığı savunulmaktadır.
Friedrich Nietzsche'nin Sanat Anlayışındaki Dönüşümler

Çağımızın en önemli filozoflarından biri olan Nietzsche'yi anlayabilmek için eserlerine olduğu kadar, yaşamına da bakmak gerekir. O hayatının büyük bir bölümünü sonu gelmez baş ağrıları ve ayağa dahi kalkmakta zorlandığı hastalıklarla uğraşarak geçirmiştir. Nietzsche'nin eserlerinde en çok görülen ve bilinen üstinsan, güç istemi, ebedi dönüş ve Tanrı'nın ölümü gibi fikirleri oldukça çarpıcı etkiler yaratmıştır. Onun bu felsefi düşünceleri psikoloji, edebiyat ve sanat gibi alanlarda da oldukça ses getirmiştir. Bu çalışma da Nietzsche'nin hayatını etkileyen önemli olayların, onun yazım ve düşünüm dünyasındaki etkilerini ortaya koymaya çalışacaktır. Nietzsche'nin özellikle sanata dair düşünceleri ve buna bağlı olarak da yazım tarzının değiştiğini kabul ederek üç döneme ayırmak mümkündür. İlk dönemde Schopenhauer etkisinde bir Nietzsche'den bahsetmek gerekir. Bu etkinin 1871- 1878 arası sürdüğü söylenebilir. Onun 1878'den sonra Schopenhauer ve Wagner etkisinden çıkmasıyla adeta yeni bir Nietzsche ile karşılaşılır. Bu dönemde ilk dönemine göre daha özgün ve bağımsız eserler ortaya çıkar. Nietzsche'nin son ve en çarpıcı eserlerini verdiği dönem ise 1883'ten aklı dengesini kaybedene dek geçen zamanı içine alır. Rahatsızlıkları dayanılmayacak derecede olan Nietzsche, bu dönemde oldukça verimli ve etkili eserler yazar ki bunlardan en önemlisi Zerdüşt'tür. Nietzsche'nin düşünce dünyasındaki bu değişimleri açıkça ortaya koyarak onun sanat anlayışını üç dönemde ele almak oldukça yerinde olacaktır. Nietzsche'nin yaşamını ve sanata dair bakışını daha derinden irdeleyerek bu sanat anlayışının ayrıldığı üç dönemi net bir şekilde ortaya koymak çalışmanın amacıdır.
Spinoza'nın felsefesinde demokrasi kavramı üzerine bir eleştiri

Modern düşüncenin bir sonucu olan demokrasi bugün bir paradoks içindedir. Bunun nedeni, demokrasinin modern sınırlar içerisinde, modern egemenlik düşüncesi üzerinden tanımlanmasıdır. Modern düşüncenin belli sınırları olduğundan, cevap üretmenin ufku da bu sınırlarla çevrilidir. Modern düşünce, her ne kadar kendisinden önceki çağların teorisine karşı daha özgür bir dünya sunsa bile, bugün yaşamın dinamikliği karşısında sınırlayıcı bir pozisyona düşmüştür. Böylece, modern demokrasi de bu sınırlamanın meşruiyetini sağlamıştır. Demokrasinin önemli olduğuna inanılıyorsa, onu bu paradokstan kurtarmak ve farklı bir biçimde düşünmek gerekir. Bu tezin amacı, demokrasiyi bu kıskaçtan kurtarmaktır. Bunun yolunda, Spinoza'nın felsefesinden geçer. Spinoza bir sistem düşünürüdür. Sisteminin kurgusu da ontoloji tarafından sağlanır. Demokrasi kavramı da Spinoza'nın ontolojisiyle yakından alakalıdır. Başka bir ifadeyle, demokrasi Spinoza'nın ontolojisine içkindir. Fakat tarihsel olarak bakıldığında bu ontolojik içkinliğin, politik örgütlenme biçimi olarak kendisini hemen göstermediğini görüyoruz. Bu, insanın kendisi ve dünya hakkında bilgisinin yetersiz olmasından kaynaklanır. Demokrasi de dahil olmak üzere her siyasi örgütlenme biçimi dünyayı anlama ve bilme uğraşının bir sonucudur. Bu uğraşa, arzu eşlik eder. O halde, yapılması gereken ilk şey demokrasiyi ontolojiyle birlikte düşünmektir. Bir sonraki evre ise demokrasiyi deneyim alanında bilgiyle ilişkisinde ele almak olacaktır. Bu noktada, demokrasi farklı bir anlam kazanıp, farklı sonuçlara yol açacaktır. Böylece demokrasi modern düşünceden bağımsız düşünülebilecektir.
Jacques Derrida'da sorumluluğun olanak lığı problemi

Bu çalışmada, Jacques Derrida'nın sorumluluk kavramına ilişkin görüşleri ve olanaksızın olanaklılığı ifadesinde açığa çıkan yeni etik anlayışı, geleneksel düşünme biçimine ve Kant ile Levinas'ın etik anlayışlarına getirmiş olduğu eleştiriler bağlamında ortaya koyulmaktadır. Derrida'ya göre sorumluluk, nihai bir temelin olmadığına ilişkin farkındalıkla bağlantılı olarak betimlenir. Ödevden dolayı ya da ödev için ahlaki biçimde davranmak, aslında gerçek bir ahlaki kural ya da sorumluluk duygusunun davranışı olmayıp, bir programın uygulanması anlamına gelir. Sorumluluk kavramında esas olan, öznenin belirleyiciliğidir; dolayısıyla sorumluluk kavramının normatif alanı aşan ve öznenin kendi deneyiminde anlam kazanan bir yapısı vardır. Derrida, ötekine yönelik bir sorumluluk etiği geliştirmiştir. Derrida'da aynılığın farklılık üzerindeki geleneksel üstünlüğünün sorgulandığına tanık olmaktayız. Çünkü ona göre önemli olan farklardır ve aynıda ötekine yer açmak gerekir. Sorumluluk, öncelikle öteki ile ilişkide ortaya çıkar ve kişi, ötekinden kökensel olarak sorumludur. Sorumlu karar, daima ötekinin tekilliğini amaçlamalıdır. Kendilerinden sorumlu olmam gereken sonsuz sayıda öteki olduğundan, Derrida, hiçbir sonlu varlığın, sonsuz sorumluluk taşıyamayacağını düşünür. Derrida'ya göre etik, belli bir olanaksızı deneyimlemek, onunla karşılaşmak veya onun aporialarına katlanmak demektir. Karar sadece bilgiye dayanıyorsa, bilginin ve kuralın söylemiyle otorite altına alınmış demektir. Oysakararın koşulu, 181 karara bağlanamaz olanın deneyimidir. Kararverilemezlik deneyimi olmadan özgür bir karardan söz edemeyeceğimiz gibi, bir sorumluluktan söz edemeyiz.
Özgürlük sorgulamasında matematiksel modellemenin olanağı

Bu çalışmada, özgürlük hissinin sorgulanmasındaki eylem kombinasyonlarının hangi şartlarda olanaklı olduğu belirlenmeye çalışılmıştır. Özgürlüğü hisseden özne ile özgürlüğü hakkında yorum yapılan öznenin ayrımı, hissedilen özgürlük ile yüklenilen özgürlük ayrımını gerekli kılmıştır. Bu bağlamda, özgürlüğün varlığına ilişkin sorgulamalarda olası eylem kombinasyonlarının fark edilmesi ve ortaya konulmasında kaos, tecrübe, bilgi ve inanç faktörlerinin etkisi üzerinde durulmuştur. Bununla birlikte, söz konusu eylem kombinasyonlarının matematiksel bir modellemesi mümkün gözükmektedir. Tercih ve isteme arasındaki akla dayalı fark, mantık kurallarının işletilmesine dayandırılır. Ayrıca, her türlü etik teori de akıl ve mantık temelinde ortaya konulmuştur. Akıl ve mantık, bilim olarak matematiğin temelini oluşturur. Tezde matematik, etik ve özgürlük kavramları arasında ilişki kurmanın yolları araştırılmıştır. Matematiğin devreye girmesi ile birlikte özgürlüğe yönelik tartışmaların farklı bir boyut kazanacağı düşünülmektedir. Dolayısıyla, etiğin önemli bir konusu olarak özgürlüğü araç ve amaç olarak ele alma koşulları yeniden değerlendirilebilir. Eğitimin yaratıcı düşünce ve etik tartışmalardaki önemi, eğitim ve özgürlük ilişkisini yeniden ele almayı gerektirmektedir. Bilincin nesnesine yönelimi, olası eylem kombinasyonlarının kurulmasında rol almaktadır. Öyle ki, özgürlüğe ilişkin sorgulamalar bilincin varlığına muhtaçtır. Her türden zihinsel işlemlere eşlik eden bilinç, özgürlük alanlarının kesişimi söz konusu olduğunda özgürlük hissinin varlığına ya da yokluğuna ilişkin kararda belirleyici ana unsurdur. Çalışmada, kurulan özgürlük alanlarının ne anlama geldiği ve bu alanların kesişmesi durumunda özgürlük hissinin hangi koşullarda kaybolduğu anlatılmaya çalışılacaktır. Sonuç olarak, özgürlüğün anlık olarak değerlendirilen ve matematiksel modellemeye uygun zihinsel işlemlerle sorgulanan bir kavram olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Agonistik feminizm tartışmaları bağlamında kamusal alanı yeniden düşünmek

Demostan türetilen demokrasi kavramı, dünün ve bugünün dünyasındaki tartışmalara konu olagelmiştir. Kendi içerisinde farklı türlere ayrılan demokrasi, teorisyenlerce hem bir kavram olarak hem de bu türlerden hangisinin insanın toplumsallaşma sürecine yanıt vereceği tartışmasına konu edilmektedir. Kimlik politikalarının ve özcülüğün karşısında bir tutum takınan çağdaş agonistik demokrasi modeli bunlardan yalnızca biridir. Bu model çoğulculuğa vurgu yaparak kimliklerin ve onun varoluş koşulu olan farklılıkların çatışmasını veya tartışmasını konu edinmektedir. Bunu yaparken bizlere yeni bir kamusallık modeli sunmaktadır. Bu tezde feminizmin temel uğraklardan biri olan kamusal ve özel alan tartışmasının farklı ve eleştirel bir perspektiften yeniden ele alınması öngörülmüştür. Konsensüse dayanan bir kamusallığın tersine, çatışmaya dayanan agonistik model benimsenmiştir. Özgürlüğün ve çoğulcu siyasetin temellerine yaslanan bu düşünce, Hannah Arendt'in kamusal ve özel alan tartışmasıyla iç içe geçirilmiştir. Gerilimlerden kaçınmayan ve ötekini yok saymayan bir farklılıkların kabulü anlayışına nasıl ulaşılacağı ve onların biraradalığına nasıl erişileceği tartışılmıştır. Bu tartışmalardan hareketle kamusallığı yeniden formüle eden, agonistik feminizmin temel tartışmalarına yer verilmiştir.
Heidegger ve modern çağ / öznenin dönüşümü

Heidegger ve Modern Çağ, Öznenin Dönüşümü başlıklı tezimde, Heidegger'in birinci dönem felsefi yaklaşımlarını ve bu yaklaşımların ışığı altında özne düşüncesini ele alıyorum. Birinci bölümde Antik Yunan'dan bugüne özne düşüncesinin geçirdiği değişimi ele alıyorum. Heidegger'in düşüncelerinde temel aldığı Sokrates öncesi felsefeden 21. yy felsefesine kadar kısaca bir açıklama getiriyorum. İkinci bölümde ise modern dönemin iki büyük filozofu Descartes ve Kant felsefelerinin özneyi kavramını getirdiği noktayı açıklamaya çalışıyorum. Ayrıca bu bölüm içerisinde Descartes ve Kant felsefelerine Heidegger'in getirdiği eleştiriler de yer alıyor. Üçüncü bölüm tezin ana konusunu oluşturan filozof Heidegger ve onun felsefesi üzerine? Bu bölümde Heidegger'in Varlık, Oluş, Dasein gibi kavramlar üzerinden temellendirilen felsefesi ve modern özne eleştirileri yer alıyor. Dördüncü bölümde temellerini modern özneden alan modern bilim ve teknik üzerine Heidegger'in eleştirileri yer alıyor. Ayrıca Heidegger'in çözüm olarak sunduğu sanat, sanat eseri düşünceleri de bu bölümde yer almakta. Son bölümde Heidegger'in felsefesi, çözüm önerisi olarak sundukları neye işaret etmektedir, bunu ele alıyorum. Heidegger'in alternatif hümanizm önerisinin insanlık için 21. yy'da geçerli olup olmadığını açıklamaya çalışıyorum. Çalışma ile genel olarak amaçlanan özne yaklaşımının tarih boyunca geçirdiği dönüşümler ve bu değişikliklerin düşünceye, insanlığa getirdiği sonuçlardır. Yeni felsefi oluşumlar özne eleştirilerinden etkilenerek ne boyutta değişecek, düşünürlere yeni bir ilham verebilecek midir?
Tarih metafiziğinde anlam sorunu

Bu çalışmanın amacı, tarihte anlam sorununu, tarih felsefesinin bir dalı olan tarih metafiziği bağlamında ele almaktır. Bu amaç doğrultusunda birinci bölümde, tarih felsefesinin, tarih terimine yüklenen anlamlara paralel olarak şekillenen iki türü tanıtılmaya ve tarih metafiziğinin sorun alanı açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, anlam sorununun tarih metafiziğinde hangi bağlamda tartışıldığının açık kılınabilmesi için, felsefede anlam sorununun çeşitli görünüşleri ve dini açıdan tarihte anlam sorunu üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise, tarihte anlam sorunu, 'ilkeler', 'tarihin seyri' ve 'amaçlar' şeklinde belirlenmiş olan bir model üzerinden gidilerek incelenmiştir. Vico, Kant, Hegel, Condorcet ve Comte'un tarih anlayışlarında sunulan malzemeden yola çıkılarak, anlam sorununun hangi temeller üzerinde tartışılabildiği ve tarih metafiziğindeki yeri gösterilmeye çalışılmıştır.
Mistisizm ve İbn Sina düşüncesi: Müşahede yöntemi üzerine mukayeseli bir inceleme

Mistik tecrübenin pek çok teorik ve pratik açıklaması büyük ve köklü felsefi geleneklerce yapılagelmiştir. Başta Yeni-Eflatuncu felsefi gelenek bu mevzuda derin tahlillere yer vermiştir. Bu geleneğin zirve ismi olan İbn Sina ise mistik tecrübenin ve mistisizmin en ciddi ve ileri çözümlemelerini yapmıştır. Bu bağlamda Hint mistisizmi, Zerdüştlük ve Grek felsefelerinin büyük düşünürlerinin görüşleri, İbn Sina'nın mistisizme dair açıklamalarının temellerini oluşturmuşlardır. Bunun yanı sıra yöntemlerin belirginleştiği ve bütünleştiği bir dönemi önceleyen bir düşünür olarak İbn Sina, kendi terminolojisiyle pek çok yöntemi açıklayabilmiştir. Buna göre İbn Sina'nın düşünce dünyası ve görüşlerinin, kendisinden sonraki tüm dönemleri ve zümreleri etkilediğini söyleyebiliriz. İbn Sina'nın içinde bulunduğu tarihsel ve sosyo-psikolojik arka plan onu mistik tecrübelerin açıklamasına yöneltmiştir. İbn Sina'nın, eserlerinde müşahede yöntemine zemin hazırlayan pek çok görüş, ifade ve kurguları vardır. Kendisinden sonra gelen özellikle İslam tasavvufunun teorisyenleri de bu görüşlerden pek çok yönde etkilenmişlerdir. Bu çalışmada İbn Sina'daki haliyle 'Müşahede' yönteminin teorik zemininin tartışılması ve genel sistem içerisinde nereye konumlandığının belirlenmesine, bunu yaparken de mistisizm ile olan karşılıklı kesişme noktalarının da açığa çıkarılmasına gayret edilmiştir.
Danişname-i 'Alaİ'de İbn Sİna metafiziği

İbn Sina, hiç şüphesiz İslam düşünce tarihinde yetişmiş olan en önemli simalardan birisidir. O, başta metafizik olmak üzere tıp, fizik, matematik, müzik gibi çağının neredeyse bütün bilimleriyle meşgul olmuş ve bu alanlarda birçok önemli eser kaleme almıştır. Bu eserlerden birisi de Danişname-i 'alai'dir. Bu eser onun külliyat niteliğindeki eş-Şifa'nın bir özeti niteliğinde olsa da onu özgün kılan bazı yönleri de mevcuttur. Bunlardan birisi İbn Sina'nın, bu eserde Meşşai felsefesi eksenindeki görüşlerini herhangi bir tartışmaya girmeden kendine has bir üslupla özet bir şekilde ortaya koymasıdır. İkincisi de onun Farsça kaleme alınmış ansiklopedik niteliğindeki ilk felsefe eseri olmasıdır. Danişname-i, 'alai Mantık, Metafizik, Fizik ve Riyaziyyat olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Şüphesiz bu bölümler içerisinde en önemlisi Metafizik'tir. İbn Sina bu eserinde buna muadil eserlerinden farklı olarak dini konulara minimum düzeyde yer vererek saf Meşşai metafizik düşüncelerini ortaya koymuştur. Ele alınan bu konular bilimler tasnifi, metafiziğin konusu, varlık, varlığın cevher ve araz olarak ayırımı, metafiziğin temel kavramları, Zorunlu Varlık'ın zatı ve sıfatları, mevcudatın Zorunlu Varlık'tan tezahürü, gökler metafiziği ve kötülük problemidir. Biz mantığı da ekleyerek bu konuları metafiziğin konu, ilke ve meseleleri çerçevesinde ele aldık. Bunun yanında onun Fizik bölümünde ele aldığı nefs ve akıl teorisini de metafizik ile bağlantılı olarak ortaya koyduk.
Batı düşüncesinde bilimsel paradigmaların değişen tanrı anlayışları

Kimi bilim insanına göre, bilim insan zihninin gelişmesiyle birlikte sürekli evrimleşen bir şekilde ilerlemektedir. Thomas Kuhn göre ise bilim, onu üretenlerin dünya görüşleri ve algıları çerçevesinde, kullanılan yöntem, teknik ve bakış açılarını değiştirerek bilimde gelişme kaydetmektedir. Bu sayıltıdan hareketle bilimsel gelişmeler toplumun din algısını etkilemekte ve verileri ile Tanrı düşünüşünü değiştirmektedir. Bu çalışmadaki ana gaye değişen bilimsel paradigmaların Tanrı anlayışına etkilerini kapsamlı bir şekilde ve bir bütün olarak ortaya koymaktır. Sunulan bu çalışma, modern bilimin doğduğu Batı Dünyası'ndaki Tanrı anlayışının daha rasyonel bir bakış açısı ile değerlendirilmesine küçük bir katkı sunma amacı taşımaktadır.
Ebü'l-Fazl Celalüddİn Abdurrahman b. Ebİ Bekr es-Suyutİ'nin mantık eleştirisi

Bu çalışma, 15. yüzyıl İslam ilimlerinin her dalında eser vermiş olan Suyuti'nin hayatını, eserlerini, ondan önceki alimlerin mantık aleyhine eleştirilerini ve onun, mantık hakkında yazdığı eserleri ele almaktadır. Yaşadığı dönemde Mısır'da Memlükler hüküm sürüyordu. Suyuti, ülkenin siyasi, ekonomik ve sosyal durumunun zayıfladığı bir dönemde yaşamıştır. Yaptığımız kaynak taramasında Suyuti'nin tefsir, hadis, fıkıh, kelam, dil, edebiyat ve tarih alanında söz sahibi olacak kadar büyük bir alim olduğu anlaşılmıştır. Bu alanlarda yüzlerce eser telif etmiştir. Ayrıca mantık alanında Savnü'l-mantık ve'l-kelam ve el-Kavlü'l maşrik fi'tahrim'il- mantık isimli iki eser yazmış olup e-Havi li'l-fetava adlı eserinde ise mantık aleyhine fetva vermiştir. Çalışmamızın birinci bölümünde Suyuti'nin hayatı, hocaları, talebeleri ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde Suyuti öncesi alimlerin mantık ilmi hakkındaki görüşleri incelenmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise Suyuti'nin mantığın hangi konularını eleştirdiği ve fetvasında mantık ilmi hakkındaki görüşlerini ele alınmıştır.
Antik Hintte atomcu düşüncenin yeri

Atom Kuramı, evrende var olan tüm varlıkların atom adı verilen küçük parçacıkların bir araya gelmesiyle oluştuğunu savunur ve bu parçacıkların özelliklerini, birbirleriyle olan ilişkilerini inceler. Bu kuram, yazılı tarih boyunca insanoğlunun evreni ve yaradılışı anlama çabasının somut bir tarihçesi gibidir. Atom sözcüğü Yunanca bölünemeyen anlamına gelir. Antik çağlardan günümüze kadar hem felsefe hem de doğa bilimleri açısından çok tartışılan bir konu olmuş ve köken olarak daima Antik Yunan gösterilmiştir. Ancak inancımız odur ki, Antik Hintte atomcu düşünce hem tarihsel, hem de kavramsal boyutta çok daha eski eski bir geçmişşe sahiptir. Tezimizde hem bu tarihsel öncüllüğü, hem de Antik Hintte ve Antik Yunanda atomcu düşünceyi inceledik. Günümüzde atom, bir enerji ve güç kaynağı olarak, antik dönemlerden çok daha fazla önemli hale gelmiştir. Atom kuramının daha iyi anlaşılabilmesi için tezimizde modern atom kuramı ve atomun gündelik yaşama yansımasına da yer verdik.
David Hume felsefesinde din - ahlak - siyaset ilişkisinin temellendirilmesi

Bu tez çalışması Giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde D. Hume'un mevcut uygarlığın oluşmasındaki yeri ve önemine, filozofun din-ahlak-siyaset anlayışı ilişkisine, tezin başlık ve konularına ve çalışılma nedenine değinilmiştir. Tezin ilk bölümü olan 'I- HUME FELSEFESİNDE DİN-AHLAK-SİYASET DİZGESİ' bölümünde ahlak ve siyaset kavramlarına, etik türlerine ve filozofun din-ahlak-siyaset bağlamında konumuna yer verilmiştir. Epistemoloji-ahlak-siyaset dizgelerinin Hume felsefesindeki sistematik yönüne değinilmiştir. İki din eleştiricisi olan Hume ve Nietzsche karşılaştırması yapılmıştır. İkinci bölüm olan 'II. HUME FELSEFESİNİ BELİRLEYEN ÖĞRETİLER VE AHLAK-SİYASET TEORİSİNİN İKİCİ/DUALİST UNSURLARI' bölümünde 'izlenimler-idealar, uzay-zaman, nedensellik-alışkanlık, yapay-doğal değerler, olgu-değer, ahlaki duygudaşlık-kişisel çıkar, adalet-mülkiyet, hükümet-itaat, otorite-özgürlük' ikililerine değinilerek bu kavramlarla Hume'un din-ahlak-siyaset ilişkisi anlaşılmaya ve temellendirmeye çalışılmıştır.'III. HUME'UN DİN-AHLAK-SİYASET İLİŞKİSİYLE İLGİLİ GÖRÜŞLERİNİN ETKİLERİ' bölümünde Hume'un insan doğası algısına, çağına, siyasal iktisat anlayışına ve Tory-Whig ayrımında siyasal konumuna değinilmiştir. A. B. D.'nin inşasına katkısından hareketle ve felsefesinin modern-postmodern unsurlar taşıması nedeniyle din-ahlak-siyaset bakımından günümüz dünyasına etkisine değinilmiştir. Sonuç bölümünde ise antikite, modernite ve postmodernite unsurları taşıyan çağının tanığı ve filozofu olan Hume'un sosyal bilimci bir özelliğe sahip olduğundan bahsedilmiştir. Antroposantrik ahlak anlayışı inşa ederek günümüzün din dışı, akılcı, dünyevi, immoral ve kapitalist mekanik bir dünyanın oluşmasına katkısının bulunduğu tespitinde bulunulmuştur.
The representation of empty names in modal logic

Bu tez boyunca, göndergesiz özel isimlerin aslında her zaman, varlığı ikinci dereceden özellik olarak kabul edilen özgün bir göndergeye sahip olduklarını, ve göndergesiz özel isimlerin kullanıldığı önermelerin doğruluk değerlerinin ancak belirli bir dünyaya göre değerlendirilebileceğini savunacağım. Bu savımı modal mantık kullanıp bir S4 modeli kurarak ve farklı önermelere odaklanarak gerçekleştireceğim.
On the identity of emotions: Concepts, feelings, and intentionality

Tarihsel olarak, duygu felsefesi duyguların ne olduğu ve diğer türden zihinsel durumlarla ilişkisi nedir sorusu ile ilgilenir. Bu tez bu soruya iki aşamalı bir cevap vermektedir. İlk olarak, duygular ve duygusal hisler arasındaki farktan yola çıkarak yönelmişlik problemi aşılmış; ikinci olarak, duygular ve değer yargıları arasındaki ilişkiyi anlamaya yönelik bir çabayla, duygular için sistemli bir sınıflandırma ortaya çıkartılmıştır.