turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Hukukunda işyeri hekimi

Hızla gelişen ve değişen teknolojinin çalışma ortamında meydana getirdiği riskler, iş sağlığı ve güvenliği konusunda önlemler alınmasını gerektirmiştir. Çalışanların sağlık ve güvenliğinin temel insan haklarının bir uzantısı olduğu kabul edilmektedir. Anayasa'nın 56. maddesinde bireylerin sağlıklı bir çevrede yaşama hakkına sahip olduğu, Devlet'in de herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığını sürdürebilmesi için gerekeni yapmakla yükümlü olduğu düzenlenmiştir. İşyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınması hayati bir önem taşımaktadır. Bu önlemler alınmadığı takdirde, işyerlerinde iş kazası ve meslek hastalıkları meydana gelmekte, bu durum ise, isçinin hastalanmasına veya yer alanmasına, hatta bazen ölümüne yol açmaktadır. Bunun yanı sıra, iş kazaları ve meslek hastalıkları çalışan, işveren ve ülke bakımından da, büyük ekonomik kayıplara yol açmaktadır. 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu iş sağlığı ve güvenliği alanına çok önemli değişiklikler getirmiştir. Çalışanlar için büyük önem taşıyan iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinde en önemli görevler hiç kuşkusuz işyeri hekimlerine verilmiştir. İşyeri hekimleri, tıp alanında almış oldukları eğitimin yanı sıra, iş sağlığı ve güvenliği alanında aldıkları eğitim ile işyerinde çalışanların iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanmasında önemli görevler üstlenmektedir. Bu çalışmada işyeri hekiminin hak, yetki, yükümlülük ve karşı karşıya kalabileceği sorumlulukları güncel mevzuatla bağlantılı olarak irdelemiş bulunmaktayız.
İslam Hukukunda mümeyyiz kavramı ve mümeyyizin hukuki tasarrufları

Tez, Giriş, üç bölüm, Sonuç ve Bibliyografya'dan oluşmaktadır. Tezde ehliyet, ehliyetin çeşitleri, mümeyyiz küçüğün mahiyeti ve tasarrufları ele alınmıştır. Ehliyetin ve mümeyyizin mahiyeti, temyiz kudretinin tasarruflara etkisi ve bu tasarrufların hukuki sonuçları incelenmiştir. Temyiz kudretine sahip küçüğe izin verilmesiyle baliğ gibi tam ehliyetli olduğu ve tasarruflarının büyük oranda geçerlilik kazandığı ortaya çıkmaktadır. Mezun olmakla mümeyyiz küçüğün toplum hayatına daha iyi entegre olabileceği ve reşit olduktan sonraki döneme önceden hazırlanarak, sağlıklı bir birey olabileceği gözlemlenmiştir. Tezin birinci bölümünde ehliyetin mahiyeti ve çeşitleri üzerine İslam hukuku ve Medeni hukukça ortaya konulmuş tanım ve anlayışlar incelenmiştir. Ehliyetin kişilik hakları konusunda önemi ortaya konulmuş, mümeyyizin mahiyeti, küçüğün mümeyyizlik dönemi ve bu dönemin sınırları hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde mümeyyiz küçüğün iman ve ibadet konusunda tasarruflarının geçerliliği ve mükellef olup olmadığı incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise mümeyyiz küçüğün aile, miras, borçlar hukuku alanındaki tasarruflarının geçerliliği ve ceza ehliyeti açısından durumu ortaya konulmuştur. Bunun yanı sıra mümeyyiz küçüğün ceza usul hukuku açısından tasarrufları incelenmiştir.
Acentenin denkleştirme talep etme hakkı

Acente, üretilen mal ve hizmetlerin işletme merkezinin dışında, daha geniş bir çevrede pazarlanabilmesi için faaliyet gösteren bağımsız bir tacir yardımcısıdır. Acentenin buna yönelik çaba ve faaliyetleri sonucunda, üretilen mallar ulusal veya uluslararası pazarlarda daha fazla tanınır ve satılır hale gelir, geniş bir müşteri çevresi elde edilir. Ancak acentelik sözleşmesinin sona ermesinden sonra, acentenin oluşturduğu bu müşteri çevresinden, müvekkil yararlanır. Diğer bir ifadeyle müvekkil, acentelik sözleşmesi sona erse dahi, acentenin müşteri çevresinden yararlanmaya, bu müşteri çevresiyle ticari ilişkilerini sürdürerek ekonomik menfaat elde etmeye devam eder. Özellikle acentelik sözleşmesinin, acentenin kusurundan kaynaklanmayan nedenlerle sona erdirildiği durumlarda, acenteye müşteri çevresinin için bir karşılık ödenmesi hakkaniyet gereğidir. Bu karşılık, acentenin denkleştirme talebini oluşturur. Acentenin denkleştirme talebi, yürürlükteki Ticaret Kanunumuzda düzenlenmemiştir. Bu konuda bir hukuk boşluğu bulunmaktadır. Sigorta acentelerinin denkleştirme talep etme hakkı, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunun 23. maddesinin 16. fıkrasında düzenlenmektedir. Ancak bu hüküm, boşluğu tamamen giderecek kapsamda değildir. Bu eksik ve uygulamadaki ihtiyaçlar dikkate alınarak Türk Ticaret Kanunu Tasarısında, acentenin denkleştirme talebi 122. maddede düzenlenmiştir. Acentenin bu talebinin hukuki niteliği, koşulları, kapsamı, hesaplanması ve diğer özellikleri tez konumuzu oluşturmaktadır. Söz konusu talep, mevcut kanuni düzenlemeler, Türk Ticaret Kanunu Tasarısı ve yabancı ülke kanunlarının ilgili hükümleri esas alınarak, üç bölümde incelenmiştir. Çalışmamızda varılan sonuçlara göre, acentelik sözleşmesinin sona ermesi durumunda talep edilebilecek olan denkleştirme hakkının bazı temel koşulları şunlardır: 1. Acentelik sözleşmesinin denkleştirme talebini doğuracak şekilde sona ermesi,2. Müvekkilin acente tarafından kazandırılan müşterilerden sözleşmenin sona ermesinden sonra da menfaat sağlayacak olması, 3. Acentenin kayba uğraması,4. Hakkaniyetin acenteye denkleştirme ödenmesini gerektirmesi, Çalışmamızda ayrıca acentenin denkleştirme miktarının hesaplanması, denkleştirme talebinin vazgeçilmezliği, zamanaşımı süresi gibi diğer özellikleri incelenmiştir. Sigorta acentelerinin denkleştirme talebinin özellikleri ve bu talebin, diğer acentelerin denkleştirme talebiyle farklılıkları ise son bölümü oluşturmaktadır.
Medeni Hukukta zina

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 185. maddesi, eşler arasında kurulan geçerli bir evlilik birliği içerisinde sahip olunan hakları ve üstlenilen yükümlülükleri düzenlemektedir. Bu kapsamda evlilik birliğinin eşlere yüklediği en önemli yükümlülüklerden birisi de sadakat yükümlülüğüdür. Zina, sadakat yükümlülüğünün bir görünümü olan cinsel sadakati ihlal eden davranış niteliğinde olup, evlilik birliği devam ederken eşten başka bir kimseyle cinsel ilişki yaşanmasını ifade etmektedir. Günümüzde zina, ceza hukuku alanında suç olmaktan çıkarılmakla birlikte, medeni hukukun farklı alanlarında ayrı yaptırımlara tabi tutulmuştur. TMK'de özel ve mutlak bir boşanma sebebi olarak düzenlenen zina, ayrıca eşler yönünden tazminat ve nafaka sorumluluğuna yol açabilmektedir. Bununla birlikte kanun koyucu, mal rejiminin tasfiye edilmesine ilişkin hükümlerde zinayı dikkate alarak istisnai bir düzenleme yapma gereği duymuştur. Tüm bunların yanı sıra, koşulların oluşması halinde zina eyleminde bulunan kişi mirasçılıktan çıkarılma yaptırımıyla da karşılaşabilecektir.
Ceza Hukukunda çocuk yargılaması

Çalışmamızın ana konusunu, Türk Hukukunda çocukların muhakemesi ve bu muhakemeye ilişkin özel durumlar oluşturmaktadır. Bu özel durumlar tespit edilirken, genel olarak ulusal hukuk sistemi ile uluslararası hukuktaki düzenlemeler, bu düzenlemelerin tarihi gelişimi, çocuk mahkemeleri, bu mahkemelerin yapısı, çocukların ceza sorumluluğu, soruşturma ve kovuşturma evreleri, çocuklar hakkındaki özel düzenlemeler, bu düzenlemelerin kapsamı ile büyüklere göre farklılık gösteren usul ve esas kuralları açıklanmış, konular özellikle, Yargıtay kararlarıyla da desteklenerek teori ve uygulama birlikte ele alınmıştır. Çalışmayla amaçlanan konuya ilişkin teorik düzenlemeler bağlamında uygulamanın nasıl geliştiğini ve son aşamada nasıl bir uygulamanın benimsendiğini tespit ederek, bu hususa ilişkin olarak ortaya çıkan hukuka aykırı durumları tespit edip, buna ilişkin çözüm yollarını ortaya koymak ve konuya ilişkin düzenlemeleri toparlayarak çocuk muhakemesinin gelişmesine az da olsa katkı sağlamaktır.
İdari yargılama hukukunda bir müessese olarak ıslah

Çalışmamızın konusunu, ıslah müessesesinin bütün yargılama düzenleri bakımından mahiyetinin ortaya konulması ve idari yargılama hukukuna özgü ıslah müessesesinin anlamının belirlenmesi oluşturmaktadır. Bu bağlamda ıslah müessesesi, kaynağı olan davanın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağı kapsamında değerlendirilmiştir. Islah müessesesinin idari yargılama hukukuna giriş süreci; var olan problemler kapsamında yargı yerlerinin konuya bakışı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ihlal kararları etkisiyle kanuni düzenleme olarak getiriliş süreci incelenmiştir. Söz konusu kanuni düzenlemenin idari yargılama hukukundaki yeri ve önemi bütüncül bir bakış açısıyla ele alınmış, düzenlemenin uygulanmasından kaynaklanan ve kaynaklanabilecek problemler ile olması gereken düzenleme bağlamında çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır.
İstisna sözleşmesinde cezai şart ediminin talebi

Cezai şart, geçerli ve mevcut bir borcun, hiç, gereği gibi veya zamanında ifa edilmemesi halinde ödenmek üzere kararlaştırılan ekonomik değer taşıyan, asıl borçtan ayrı bir edimdir. Sözleşmenin tarafları cezai şart kararlaştırılarak alacaklarını teminat altına almayı amaçlarlar. Borçlu borcunu tam gerektiği gibi ve zamanında ifa etmediği takdirde, alacaklı herhangi bir zarara uğramasa dahi cezai şartı talep edebilir. Cezai şart müessesesi bu yapısı ile istisna sözleşemesi içerisinde müteahhidin ve iş sahibinin karşılıklı borçlarını sözleşmeye uygun bir şekilde ifa etmesini sağlamak için kararlaştırılmaktadır. Müteahhit, işi sadakat ve özenle yapma, işi bizzat veya kendi yönetimi altında yaptırma, malzemeyi, araç ve gereci sağlama, ihbar, işe zamanında başlama ve devam etme, eseri zamanında teslim etme ve ayıba karşı tekeffül borçlarını ve iş sahibi de ücret ödeme borcunu tam olarak, gereği gibi ve zamanında ifa etmelidirler. Müteahhidin eseri teslim borcu veya iş sahibinin ücret ödeme borcu imkansızlaşırsa, taraflar bu durum için kararlaştırılmış olan cezai şartı talep edebilirler. Müteahhit eseri gereği gibi meydana getirmezse, yani, eseri ayıplı olarak imal ederse, kararlaştırılan yerde teslim edilmezse, sadakat ve özen borcuna aykırı davranırsa, ihbar yükümlülüğü yerine getirmezse, iyi cins malzeme kullanmazsa, işi bizzat yapması gerekirken alt müteahhide devrederse iş sahibi, bu borçların ifasıyla birlikte cezai şart da talep edebilir. Müteahhidin eseri zamanında teslim etmemesi halinde de ifaya eklenen cezai şart talep edebilir. Ayrıca müteahhit, eseri tam olarak teslim etmelidir. Eserin kısmen ifası halinde, hem eserin geri kalan kısmı hem de o kısımla orantılı cezai şart talep edilebilir. İş sahibi de ücret ödeme borcunu tam olarak ve zamanında ifa etmelidir. Para borçları da cezai şart ile teminat altına alınabildiğinden ücret ödeme borcu kısmen yerine getirilmiş veya geç ifa edilmiş veya kötü ifa edilmiş ise hem ücretin ifası hem de cezai şart talep edilebilir.
İş sözleşmesinde şekil serbestisi

'İş Sözleşmesinde Şekil Serbestisi' başlıklı bu tez çalışması, Türk Borçlar Kanunu'nda yer alan şekil kurallarına ilişkin genel esasları ve Türk İş Hukuku kapsamında yer alan sözleşmeleri, şekil açısından inceleyen düzenlemeleri içermektedir. Tez konumuz çeşitli mevcut Kanunlar, Yönetmelikler, Yüksek Mahkeme Kararları, Tavsiye Kararları ve Doktrin göz önünde bulundurularak incelenecektir. Çalışmada da göreceğimiz gibi sözleşme özgürlüğü esas olan hukuk sistemimizde, bir iş sözleşmesinin kurulması aşamasında Kanun koyucu tarafından öngörülmüş pek çok sınırlamalar mevcuttur. Bu sınırlamalar, sözleşmenin sağlıklı bir şekilde doğup, devam etmesi açısından özellik göstermektedir. Ancak Kanun koyucu tarafından öngörülen kuralların uygulanmasındaki eksiklikler, geçersiz iş sözleşmelerinin doğmasına ve devam etmesine yol açmaktadır. Çalışma, temel olarak sekiz ana başlık altında incelenmektedir. Çalışmamda öncelikle şekil kavramının hukuk sistemimiz içerisinde niteliğini açıklamak üzere Türk Borçlar Kanunu'ndaki şekle ilişkin genel esaslara değinilecektir. Konuyla bağlantılı olması amacıyla şekil kavramının tarihçesi, şekil kavramının faydaları ve sakıncaları ve şekil kavramının türleri de ikinci başlık altında yer alacaktır. Üçüncü başlık, iş sözleşmesinin tanımı, unsurları ve hukuki niteliğine ayrılmıştır. Dördüncü, beşinci ve altıncı başlıklarda iş sözleşmesinin kuruluşunda, değiştirilmesinde, sona ermesinde ve iş sözleşmesi türlerinde şekil hususlarına değinilmiştir. Bu amaçla belirli süreli iş sözleşmelerinde şekil, çağrı üzerine çalışma ve uzaktan çalışmada şekil, deneme süreli iş sözleşmelerinde şekil, takım sözleşmelerinde şekil ve pazarlamacılık sözleşmelerinde şekil tiplerine yer verilmiştir. Ayrıca, genel kural olan şekil serbestisi ilkesinden ve istisna olan yazılı şekil serbestisi ilkesinden de ayrıntılı olarak bahsedilmiştir. Tezin son bölümleri olan yedinci ve sekizinci ana başlıklarda ise diğer iş Kanunlarında yer alan şekle ilişkin bazı düzenlemeler ile şekle uymamanın hüküm ve sonuçları sizlere sunulacaktır.
Vergi Hukukunda zorunlu ifşa kuralları

OECD ve G20 ülkelerinin katılımıyla hazırlanan Şubat 2013 tarihli Matrah Aşındırması ve Kar Aktarımı raporunda 15 aşamalı bir eylem planı oluşturulmuştur. Bu çalışmanın konusu oluşturan OECD'nin 2015 tarihli BEPS 12. Eylem final raporunda 'mandatory disclosure rules' kavramı 'zorunlu ifşa kuralları' olarak çevrilmiştir. Özellikle ticari kazanç elde eden vergi mükellefleri, çeşitli özel nitelikli vergi danışmanlık kurumlarından vergi planları ya da tertipleri satın almaktadırlar. Bu tertipler çoğu zaman mükellefin özel ihtiyaçlarına göre şekillenen özgün çalışmalardır. Zorunlu ifşa kuralları, OECD tarafından üye ülkelere önerilen ve bu düzenlerin vergi idaresince takip edilebilmesini sağlayan tavsiye niteliğindeki kurallar bütünüdür. Zorunlu ifşa kurallarının genel amacı diğer vergi denetim ve denetleme yöntemlerine benzer bir şekilde vergisel şeffaflığı arttırmak, vergi idaresinin vergi kayıp ve kaçağını daha erken aşamalarda tespit etmesini sağlamak ve agresif vergi planlamasının önüne geçmektir. Diğer ifşa yöntemlerinden farklı olarak ise bu kurallar, özellikle vergi danışmalarının ve/veya onların müşterileri olarak, vergi planlama düzenlerini kullanan vergi mükelleflerinin, bu planları vergi idaresi ile paylaşmasını sağlamayı amaçlamaktadır. Bu sayede uygulanacak vergi planlamasının önceden yasal olup olmadığı, ne kadar vergi kaybına neden olacağını ve kimler tarafından ne amaçla kullanılacağı gibi kritik bilgilerin vergi idaresince öğrenilmesini sağlanmaktadır. Bu çalışma dahilinde öncelikle Türkiye'de henüz uygulanmayan ancak OECD tarafından önerilen zorunlu ifşa kurallarının incelenmesi büyük önem arz etmektedir. Zorunlu ifşa kurallarının neleri kapsadığı, kuralların hangi hukuki kişileri ilgilendirdiği, hangi hukuki kişiler üzerinde bir yükümlülük doğurduğu OECD raporları ve ülke rejimleri ele alınarak açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın devamında ise OECD'nin öngördüğü tasarımın Türk Hukukunu nasıl etkileyebileceği tartışılacaktır.
Kira hukukunda yan giderlerden sorumluluk

Hukukumuza kavram olarak 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu ile girmiş bulunan yan giderler kira sözleşmelerinde ve taraflar arasında ortaya çıkan uyuşmazlıklarda büyük önem arz etmektedir. Türk Borçlar Kanunu'nun 303, 314, 341, 346, 362 maddeleri ile yan gidere ilişkin olarak yeni düzenlemeler Kanun'a eklenmiş olup; İsviçre Borçlar Kanunu'nun yan giderlere ilişkin hükümleri de mehaz olarak ele alınmıştır. Bu tezde yan gider kavramının ne olduğu ve bu kavramın kapsamı ve unsurları, yan giderler ile Türk Borçlar Kanunu içerisinde yer alan benzer nitelikteki giderlerin ortak ve farklı yönleri, farklı kira sözleşmelerinde bu giderlerden hangi şartlarda kimlerin sorumlu tutulabileceği, yan gidere ilişkin Kanun maddelerinin emredici niteliği haiz olup olmadığı; yan gider düzenlemelerine ilişkin istisnai durumlar; yan gider borcunun ifa yeri ve zamanı ile ifa edilmemesi halinde meydana gelecek hukuki sonuçlar ve yan giderlere ilişkin ilgili zamanaşımı hükümleri Yargıtay içtihatları, Türk Borçlar Kanunu ve ilgili yönetmelikler çerçevesinde ele alınmıştır.
Türk ve Abd hukukunda şirket birleşmeleri

Şirket birleşme ve devralmaları, 90'lı yıllarda şirketlerin rekabeti azaltma, müşteri çevrelerini genişletme, pazar paylarını ve pazar güçlerini arttırma, risk azaltma ve vergi avantajları sağlama gibi ekonomik kaygıları nedeniyle başta ABD olmak üzere tüm dünya genelinde hızla tercih etmeye başladığı bir uygulamadır. Türk hukukunda şirket birleşme ve devralmaları Borçlar Kanunu, Türk Ticaret Kanunu ve Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'da düzenlenmiştir. Borçlar Kanunundaki hükümler genel hüküm niteliğinde olup, Türk Ticaret Kanununun uygulama alanına girmeyen işletme birleşme ve devralmalarına ilişkin olarak getirilmiş hükümlerdir. Rekabet hukuku alanında birleşme ve devralmalara ve bunların kontrollerine ilişkin en temel yasal düzenleme ise, 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'dur. İçtihatlar ise, Rekabet Hukukunun ülkemizde henüz çok yeni olması nedeniyle uygulamaya ışık tutacak nitelikte ve sayıda değildir. ABD hukukunda ise antitröst yasalar ve bu yasaların getirdiği temel prensipler, ABD ekonomi sisteminin temelini oluşturmaktadır. Bu nedenleşirket birleşme ve devralmaları, Türk hukukundan farklı olarak, menkul kıymetler kanunlarında, antitröst yasalarda, Adalet Bakanlığı Rehberlerinde ve eyalet kurum kanunlarında düzenlenmiş, uygulamadaki boşluklar ise mahkeme içtihatları ile doldurulmuştur. Tezimde öncelikli olarak Türk Hukukunda şirket birleşme ve devralmaları ele alınmış, temel kavramların kısa açıklamalarına yer verilmiş, birleşmeninşartları, birleşme sırasında izlenecek usul ve birleşmenin sonuçları anlatılmıştır. İkinci bölümde ise ABD Hukukunda şirket birleşme ve devralmaları rekabeti koruyucu düzenlemeler ışığında ele alınmıştır.
Türk vergi hukukunda peçeleme ve güncel örnekler

Günümüzde vergiye karşı vergi borçlusunun yaklaşımı; vergi kültürü, ahlakı ve bilinci gibi faktörlerden etkilenmektedir. Bu etki, vergi direncine ve vergi kaybına neden olacak kimi eylemler ile sonuçlanabilmektedir. Söz konusu eylemlerde, peçeleme olgusu dikkati çekmektedir. Vergi borçlularının, kimi özel hukuk kurumlarını kötüye kullanarak ve vergi kaçırmak amacıyla yaptığı peçeleme, vergi direncinin tipik örneklerindendir. Modern vergileme ilkelerine aykırı olan peçeleme, devlet açısından vergi kaybına neden olmaktadır. Asıl durumu saklamak amacıyla yapılan sözleşmelerin ardında yatan gerçeği, klasik hukuk yorum yöntemleriyle ortaya çıkarmak her zaman mümkün olamamaktadır. Bu noktada vergi hukukunda ekonomik yorum yöntemiyle, peçelemeden kaynaklanan vergi kayıpları önlenmeye çalışılmaktadır. Türk Vergi Hukukunda peçeleme olgusu üzerine, teorik ve pratik bazda eğilen bu çalışma, peçeleme hakkında bir durum tespiti yapmayı amaçlamaktır. Bu noktada çalışmada peçeleme olgusu yargı kararları ve Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı özelgeleri ışığında ele alınmış ve peçelemeye ilişkin güncel örnekler üzerinde durulmuştur.
Anonim şirketlerin sona ermesi ve sona ermeye bağlanan hukuki sonuçlar

Anonim şirketler, ortakları tarafından kazanç elde etmek ve paylaşmak amacıyla küçük ve dağınık sermayenin bir yerde toplanmasıyla kurulan, ülke ekonomileri açısından da büyük öneme sahip olan ekonomik ve sosyal kurumlardır. Ortakları ve kamu açısından şirketlerin sağlıklı bir şekilde faaliyetlerini icra etmeleri ne kadar önemli ise, aynı şekilde sona erme işlemlerinin de sağlıklı ve güvenli bir şekilde gerçekleştirilmeleri önemlidir. Anonim şirketlerin fesih ve infisah olarak ifade edilen sona erme hallerinden herhangi birisinin gerçekleşmesiyle şirketin kazanç sağlama ve ortaklara paylaştırma ticari amacı sona erer ve şirket tasfiye aşamasına girmiş olur. Tasfiye işlemleri yapılan şirket ticaret sicilinden silinerek tüzel kişiliği tamamen sona erer. Anonim şirketlerin sona ermesi ve sona ermeye bağlanan hukuki sonuçlarını konu alan tezimizin amacı; Anonim şirketlerin sona ermesi neticesinde ne gibi durumlar ile karşı karşıya kalınacağı, sona ermenin doğal sonucu olan tasfiye ve tasfiyenin şirket üzerindeki etkileri hakkında bilgi vermektir. Bu amaca ulaşabilmek için anonim şirketlerin sona erme ve tasfiye sürecine ilişkin 6102 sayılı TTK.'da bulunan 529 548. maddeleri ele alınmış, gerekli görülen noktalarda söz konusu düzenlemeler ile ilgili gerekçeler incelenmiş ve uygulamadaki durumlar anlatılmıştır. Bu bağlamda, tezimizin amacı doğrultusunda anonim şirketlerin hangi sebeplerle sona ereceği, sona ermeye bağlı olarak tasfiye sürecine girecek olan anonim şirketin tasfiye sürecinde ne şekilde faaliyet göstereceği, şirketin tasfiye sürecinden ne şekilde etkileneceği, hangi durumlar ile karşılaşılacağı, tasfiye sürecinin kimler tarafından yürütüleceği, tasfiye sürecinde tasfiye sürecinden kaynaklanan hangi işlemlerin yapılması gerektiği ile ilgili bilgiler verilmiştir.
Türk Hukukunda karaparanın aklanması suçları ve önleyici düzenlemeler

Özellikle son yarım yüzyıl içerisinde güncelliğini hiç kaybetmeksizin koruyan bir kavram olan karaparanın boyutları o kadar büyümüştür ki, bireysel çabalar ile elde edilmesi mümkün olmaktan çıkıp örgütlü ve organize bir kollektif çalışmanın neticesinde elde edilebilir hale gelmiştir. Bu da karaparayı son yıllarda suç örgütleri ile anılır hale getirmiştir. Her ne kadar karaparanın tehlikesi artık tüm dünyada fark edilmiş olsa da karapara ve onunla birlikte anılan organize suç örgütleri ile mücadele de henüz istenilen seviyeye gelinememiştir. Bunun temel sebepleri, var olan yasal altyapının ve bu yasal altyapıyı uygulayıcı konumunda olanların teknik donanımının henüz yeterli seviyede olmamasıdır. Bu yetersizliklerin bir neticesi olarak karapara ile mücadele de etkin sonuçlar alınamamakta, dolayısıyla karapa ülke ekonomisi ile birlikte, sosyal, siyasal ve yargısal düzenini, hatta birlik ve bütünlüğünü bile sarsacak duruma geldiği gözlenmektedir. İşte bu çalışmada bu tehlikenin varlığına dikkat çekilmek suretiyle, karapara ve karapara aklama kavramaları, yöntemleri, niçin mücadele edilmesi gerektiği, organize suçluluk ile bağlantısı ve son olarak ta ülkemizde karapara ile mücadele amacıyla çıkarılmış bulunan 4208 sayılı yasa ile birlikte önleyici düzenlemeleri çok fazla detaya girmeksizin incelenmeye çalışılmıştır. Tezde araştırma yöntemi olarak tarama yöntemi kullanılmış, konu ile ilgili kitaplar, makaleler ve internet sayfalarının çoğu taranmış, yine bu konuda yazılmış yüksek lisans ve doktora tezleri de gözden geçirilmiştir.