turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Atatürk'ün söylev ve demeçlerinde sözdizimi

Ulu Önder Mustafa Kemal ATATÜRK'ün, örnek alınan bir lider, çok başarılı bir devlet adamı ve üstün niteliklere sahip komutan olduğu tartışılmaz bir gerçektir. Hakkında, yurt içinde ve yurt dışında pek çok inceleme ve araştırma yapılmış; yaptıkları ve yaşadıkları gözler önüne serilmiştir. Biz de bu çalışmamızda; Atatürk'ün milyonları ardından sürükleyebilirle azim ve iradesini yansıtan sözlerini T. B. M. M. atmosferinde yankılanan şekliyle ele alarak, dil bilimi kurallarına göre inceledik. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu bu Büyük İnsan'ın Türk diline katkılarını, Türk Milleti'nin düşünce ve duygularına tercüman olan ifadelerini ve umutsuzluğun güvene, çaresizliğin sevince, korkunun zafere dönüşmesini sağlayan sözlerini 92 ayrı metni tarayarak tespit ettik. Ömrünün büyük kısmını çalışarak ulusuna ve insanlığa adayan bir liderin bütün konuşmalarını ele alarak incelemenin güçlüğü, bizi yüzeysel bir çalışma yapmak yerine dar alanda derinlemesine bir araştırmaya yöneltti. Atatürk'ün hayatındaki en kritik sekiz yılı baz aldık. 9 Temmuz 1919'da Osmanlı Ordusu'ndan istifasından 30 Haziran 1927'de Türk Silahlı Kuvvetleri'ndeki askerlik görevinden emekli olmasına kadar geçen sürede Meclis kürsüsünden 7.477 cümle ifade etmiştir. Bu cümlelere milletvekillerinin tepkileri incelenerek, Atatürk'ün sözlerindeki etki gücü belirlenmeye çalışılmıştır. Konuşmalara en çok müdahele eden isimler ile olumlu ve olumsuz kanaat bildiren kişiler tespit edilmiştir. Bu sayede, Atatürk'ün anlatım tekniği ve ikna yeteneğine değinilmiştir. Birinci Bölüm'de; 504 cümle orijinal metindeki konu ve cümle sırasına göre ele alınmış, öğelerin kısa yazılımının oluşturduğu formülleri verilmiş ve parantezleme yöntemine göre tahlilleri yapılmıştır. İkinci Bölüm'de; cümle formülleri öğe sayısına göre en azdan en çok öğeye doğru gruplandırılmış, en çok kullanılan cümle kalıpları adet ve yüzde olarak belirlenmiştir. Bu bölümde, 2.901 adet cümlenin yapısall nitelikleri ve öğelerin bir araya geliş durum ve nicelikleri tespit edilmiştir. IX Üçüncü Bölüm'de; cümleler ilk öğelerine göre gruplandırılarak, konu ve cümle durumları ele alınmıştır. Öğeleri oluşturan unsurların genel dağılımı ve cümlede kullanım oranları tespit edilmiştir. Buna göre 418 cümlede 1.996 yapının kullanıldığı görülmüştür. (%26. 20 kelime, %64. 17 kelime grubu ve %09. 61 cümlecik) Ulu Önder, Türkiye Türkçesi'nin mimarı olmakla kalmamış, Türk Milleti'nin dimağına ve gönlüne Türkçe sevgisini, Türklük bilincini veciz cümlelerle işlemiştir. Kusursuz cümle yapısı, pürüzsüz anlatım tekniği ve engin bilgi hazinesinin göstergesi olan zengin kelime dağarcığı ile Atatürk; Türkçe hitabet sanatının örnek simasıdır. Yaptığımız incelemede; her türlü aşırılıktan uzak, yapmacık ve süslü anlatımlara sapmadan, akıcı bir üslupla Türkçe'nin temel yapısına sadık kalarak, dilin her türlü yapı taşlarını yerinde kullanan Atatürk'ün söz dizimi ustalığı; dil bilimi yöntemlerinin en son verilerinin ışığında ve objektif değerlerle açık bir biçimde gözler önüne serilmiştir.
Dengen devoka Tore

Kürtçenin birçok lehçe ve ağzı vardır ve lehçeleri arasında Kurmanci özel bir yere sahiptir. Bu lehçe geniş bir coğrafyada konuşulmaktadır. Kurmanci lehçesinde birçok ağız ve alt ağız yer almaktadır. Tor ağzı da bu lehçe içinde yer alan ağızlardan bir tanesidir. Tor Ağzı Sesleri isimli bu çalışmada Tor ağzındaki sesler ve fonolojik süreçler araştırılmıştır. Çalışma, giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde çalışmanın konusu, amacı, çalışmada kullanılan yöntem ve teknikler, çalışmanın zorlukları ve yörenin fonetiği üzerine yapılan çalışmalar gibi noktalara değinilmiştir. Birinci bölüm dil ve fonolojiye ayrılmıştır. Bu bölümde dil başlığı altında dil, lehçe ve ağız terimleri açıklanmış ve bu sınıflamada Tor ağzının yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu bölümde Tor bölgesinin, Gercüş ilçesi ve Xerabe Bena köyünün tanıtımı da yapılmıştır. Yine bu bölümde sesle ilişkili terimler tanıtılmış ve seslerin oluşumu anlatılmıştır. İkinci bölüm Tor bölgesinin seslerinin özelliklerinin tanıtılmasına ayrılmıştir. Latin kökenli Kurmancca alfabede bulunmayan fonemler için grafimler verilmiştir. Aynı şekilde alofonların ayırt edilmesi için de özel işaretler kullanılmıştır. Üçüncü bölümde Tor ağzında gerçekleşen fonolojik süreçler araştırılmış ve ses olayları ile ilgili tespitler paylaşılmıştır. Bu bölümlerde, bu çalışma kapsamında derlenmiş olan metinler fonolojik esaslara göre yorumlanmıştır. Aynı şekilde Tor ağzınının yazılı / yarıstandard kurmancca ile fonetik ve fonolojik açıdan farklılıklarına işaret edilmiştir. Çalışmada eş zamanlı ve betimsel dilbilimi yöntemleri uygulanmıştır. Çalışmanın sonunda, çalışma sonucu elde edilen genel sonuçlar verilmiştir. Çalışmanın sonucundan sonra bu çalışmanın örnek ve tespitler yönünden dayandığı transkribe edilmiş metinler yer almıştır.
Başkurt Türkçesinin tarihi karşılaştırmalı ses bilgisi

Çalışmamızın konusunu, Genel Türk dilinin coğrafi bakımdan Kuzeybatı grubunun İdil-Ural sahasına giren Başkurt Türkçesinin tarihi karşılaştırmalı ses bilgisi oluşturmaktadır. Bu çalışmada, bilinen en eski kaynaklardan başlayarak Ortak Türkçenin ses sisteminin bu lehçede uğradığı değişiklikler ve ses gelişmeleri gösterilmeye çalışılarak Başkurt Türkçesinin Genel Türk dili içindeki konumunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Tezimiz, XIV+ 413 sayfadan oluşmaktadır. 'Giriş' bölümünde konu, kullanılan malzeme ve uygulanan yöntem hakkında bilgi verilmiştir. 'Giriş'in ardından çalışmada kullanılan kısaltmalar ve işaretler yer almaktadır. 1. Bölümde, Türk dünyasının Kuzeybatı grubunun İdil-Ural Türkleri grubuna giren Başkurt Türklerinin yaşadıkları coğrafya, adlan, tarihleri, konuştukları Başkurt Türkçesinin yazı dili haline gelme süreci, Başkurt Türkçesinin ağız grupları ve bu ağız gruplarına dahil olan ağızların başlıca ses özellikleri anlatılmaya çalışılmıştır. 2. Bölümde Ortak Türkçe ve Başkurt Türkçesinin ses düzeni ele alınmıştır. 3. Bölümde, Ortak Türkçe ve Başkurt Türkçesinin ses düzenleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. 4. Bölümde, Ortak Türkçe ses gruplarının Başkurt Türkçesindeki gelişimleri tespit edilmiştir. 5. Bölümde, Başkurt Türkçesindeki ses olayları değerlendirilmiş, sona 'Bibliyografya' eklenmiştir.
Irak Türkmen Türkçesi ile yazılan halk şiirleri üzerine bir dil bilgisi incelemesi

Irak Türkmen Türkçesi, Türkçenin Doğu Oğuzca grubuna dahil edilmektedir. Irak Türkmen Türkçesi, şekil ve ses yapısı açısından Türkiye Türkçesi ve Azerbaycan Türkçesi ile benzerlik göstermektedir. Bu çalışmada, Irak Türkmen şairleri tarafından yazılan ve Kerkük Türkmen Türkçesini yansıtan halk şiirlerinden örnekler seçip dil bilgisi incelemesi yapılmıştır. Çalışmada 5 farklı eserden yararlanılmıştır. Eserlerin dördü Arap, biri ise Latin harfleriyle yazılmıştır. Eserlerden seçilen halk şiirleri ağız araştırmalarında kullanılan fonetik alfabeyle Latin harflerine aktarılmıştır. Çalışma, beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Irak Türkmenleri hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde metin yer almaktadır. Üçüncü bölümde ses bilgisi, dördüncü bölümde ise şekil bilgisi incelemesi yapılmıştır. Beşinci bölüm metinde geçen bilinmeyen kelimelerin verildiği sözlük bölümünü oluşturmaktadır.
Güneybatı Oğuz grubu lehçelerinde yer alan vokal köklü kelimelerin sınıflandırılması

Türkçenin vokalle başlayan kelime köklerinin tespiti amacıyla yapılan bu çalışmada Türkiye Türkçesinin içinde bulunduğu Güneybatı Oğuz grubu lehçeleri ölçüt olarak alınmıştır. Bu grupta yer alan Azerbaycan Türkçesi, Gagavuz Türkçesi, Türkiye Türkçesi ve Türkmen Türkçesinde yer alan vokalle başlayan kelimeler tespit edilerek kavram alanlarına göre sınıflandırılmıştır. Çalışmada Azerbaycan Dilinin İzahlı Lügati, Gagavuz Türkçesi Sözlüğü, Türkmen Dilinin Sözlügi, TDK 2005 Türkçe Sözlük, Derleme Sözlüğü, Tarama Sözlüğü ve Etimologiçeskiy Slovar' Tyurkskih Yazıkov adlı eserlerden yararlanılmış ve tarama yapılmıştır.
Cumhuriyet Dönemi'nde Arapça, Farsça ön ve son eklerin Türkçe olarak karşılanması

'Cumhuriyet Döneminde Arapça, Farsça Ön ve Son Eklerin Türkçe Olarak Karşılanması'dır. Tezde Ön Söz, Giriş ve üç bölüm bulunmaktadır. Giriş bölümünde Türkçeleştirme faaliyetlerine genel olarak değinilmiştir. I. bölümde Arapça ve Farsça ön ekler alfabetik olarak verilmiştir. Eklerin nasıl Türkçeleştirildiği örnekleriyle gösterilmiştir. II. bölümde Arapça ve Farsça son ekler alfabetik verilmiş, hangi şekillerde Türkçeleştirildiği örnekleriyle gösterilmiştir. HI. bölümde ise önce Sonuç verilmiş; ardından Arapça, Farsça ön ve son eklere ait örneklerin alfabetik dizinleri sunulmuştur. Çalışmanın sonunda Kaynaklar da bulunmaktadır.
Kongruenz im Deutschen und im Türkischen

Bu çalışmada Almanca ve Türkçe'deki cümle öğeleri arasındaki uyum ilişkisi incelenmektedir. Bu ilişkinin ortaya çıkmasını sağlayan öğeler, cümledeki görevlerine göre söz dizimi ve anlambilim açısından irdelenmektedir. Bu arada cümlenin temel öğelerinden olan, ve pek çok değişik biçimde ortaya çıkabilen özne kavramı üzerinde özellikle durulmaktadır. Bu çalışma her iki dildeki ortak uyum kategorilerine göre bölümlendirildi. Kişi ve sayı kademesinde her iki dilde ortaya çıkan özel durumlar üzerinde duruldu. Cins ve ismin halleri bakımından Almanca'da uyum ilişkileri incelendi. Kişi bakımından Almanca'da cümlenin temel öğeleri olan Özne ile yüklem arasında uyum aranır. Ancak özne görevinde değişik bağlaçlarla bağlanmış kişiler söz konusu ise, çekimli fiil ya tek bir çoğul özneyle uygunluk gösterir, ya da sonuncu özneye yönelir. Kişide uyum kendisini, temel cümledeki şahıs zamiri ile bağlantısı olan ilgi cümlelerinde de gösterir. İlgi cümleciğinde şahıs zamirinin tekrar edilip edilmemesine göre, yüklemin kullanımında özel durumlar ortaya çıkar. Türkçe'de kişi tek başına cümlenin öznesi ise, kesin bir uyum kuralı söz kopuşudur. Belirli durumlarda birden fazla kişinin özne olarak bağlaçlarla bağlandığını görmekteyiz, öznelerin bağlanmasını sağlayan bağlacın türü fiilin çekim şeklini etkiler. 11 Sayı kademesinde uyumda Almanca'da özel durumlar vardır. Anlamı çokluk ifade eden ancak biçim açısından tekil olan bazı kavramlar çoğul bir isimle cümlenin öznesi olabilirler. Bu bağlamda fiilin hem tekil hem de çoğul biçimleri kullanılabilir. . Sayı bakımından değişik türdeki bağlaçlarla bağlanmış özneler de özellikler gösterirler. Bu ilişki içinde bulunan özneler, kullanıldıkları bağlacın türüne veya anlamına göre, ya çoğul fiille kullanılırlar ya da en son kullanılan özne fiille sayı açısından uyum içine girer. Görevdeş öğeleri başlayan bağlaçlarda fiilin çoğul şekli kullanılırken, diğer bazı bağlaçlar da en son kullanılan özneyi geçerli kılar. Almanca'da cins ve ismin halleri kategorilerinde de uyum ilişkisi kendini gösterir. Türkçe'de tekil olan özneler, cümlenin yüklemiyle sayı bakımından uyum içinde olurlar, özneleri çoğul olan isimler için ise Türkçe'de özel durumlar söz konusudur. Eğer şahısları ifade eden isimler çoğul özne olarak kullanılırsa, fiil genellikle çoğul takısı alır. Ancak hayvanlar, bitkiler, eşyalar cümlede çoğul özne durumundaysalar, yüklem çoğunlukla tekil şekliyle karşımıza çıkar, öznesi çoğul kullanılmasına rağmen, yüklemin tekil olması gereken durumlar vardır. Bunlar organ isimleri, fiilin mastar şeklinden üretilmiş isimlerdir.
Kürt dilinde sözlükler

Kürtçe 'Ferheng,' Arapça 'Kamus,' İngilizce 'Dictionary' olarak isimlendirilen sözlük; Bir dilin veya dillerin kelime haznesini, söyleyiş ve yazılış şekilleriyle veren, kelimenin kökünü esas alarak, bunların başka unsurlarla kurdukları sözleri ve anlamlarını, değişik kullanışlarını gösteren eserlere verilen isimdir. Bu bağlamda tüm dillerde olduğu gibi Kürt dilinde de sözlükler büyük önem taşımaktadır. Kürtçede sözlük çalışması Ehmede Xane'nin 'Nubehara Biçukan' adlı eseri ile başlamıştır. Günümüzde diğer dillerin sözlük alanında yaptıkları çalışmalara paralel olarak Kürtçe sözlük çalışmaları da hızlı bir şekilde gelişip yaygınlaşmıştır. Çok geniş bir alanda ve farklı ülkelerde konuşulan Kürtçede hazırlanan sözlükler, hem farklı alfabelerle hazırlanmış hem de farklı özelliklerde olmuştur. Bu farklılık her ne kadar hazırlanan sözlüklere çeşitlilik katmışsa da hem sözlük hazırlayanlar için hem de o sözlüklere başvuranlar için bir handikap oluşturmuştur. Bu çalışmada, zikredilen handikaplar üzerinde odaklanmadan Kürtçe sözlüklerin tarihsel süreci ele alınıp, tarihi süreç içerisinde meydana çıkarılan sözlükler incelenmiştir. Bu inceleme doğrultusunda özellikle Kürtçe Kürtçe, Kürtçe Türkçe, Kürtçe - İngilizce başta olmak üzere, diğer dillerde yapılmış Kürtçe sözlükler Bibliyografya şeklinde tanıtımının yapılması hedeflenmiştir.
Türkiye Türkçesinde bağlaçlar

Bu çalışma Türk dilinde kelime, kelime grubu ve cümleleri çeşitli yönlerden birbirine bağlayan bağlaçları, Türkiye Türkçesi'nden seçilmiş eserlerden alınan örnek cümlelerdeki kullanılışları ile incelemektedir. Öncelikle bağlaçlar yapıları bakımından sınıflandırılmış, her sınıfın başına gerekli açıklamalar verilerek bağlaçlar listelenmiştir. Daha sonra kökenleri bakımından sınıflandırma yapılmış, yine gerekli açıklamalar verilerek bağlaçlar üç başlık altında listelenmiştir. Son bölümde ise; bağlaçlar görevleri ve kullanılışları bakımından sınıflandırılmıştır. Cümledeki unsurları, anlamları bakımından nasıl bağladıkları örnek cümleler yardımıyla ortaya konmaya çalışılmıştır. Son kısımda da elde edilen bilgiler ışığında, bağlaçlarla ilgili tartışma konusu olan Türk dilinde bağlaçların varlığı ve edatlarla arasındaki ilişkiye açıklık getirilerek, bağlaçların özellikleri verilmiştir. Ayrıca Türkiye Türkçesi'nde kullanıldığı tespit edilen 763 bağlaç değişik yönlerden birbirleriyle sayısal olarak karşılaştırılarak, grafiklerle desteklenmiştir.
Berdibek Sokpakbayev'in 'Meniñ Atım Koja' adlı eseri üzerinde dil incelemesi

Kazak Türkleri, yüzyıllar öncesinden getirmiş oldukları zengin bir sözlü kültüre sahip olsalar da yazılı edebiyatın ortaya çıkması Kazak yazı dilinin oluşturulmasına paralel olarak 19. yüzyılda gerçekleşmiştir. Ruslaştırma ve Hristiyanlaştırma politikalarına maruz kalmış olan Kazak Türklerinin içinde yirminci yüzyılın ilk yarısında kalemleriyle varlık gösteren Kazak aydınları, Sovyet yönetiminin istekleri doğrultusunda yazmadıkları için eleştirilmiş ve baskı altına alınmıştır. Çalışmamızda bu baskıcı dönemin yazarlarından Berdibek Sokpakbayev'in Menin Atım Koja adlı eseri Metin-Aktarma-İnceleme-Dizin temelinde hazırlanmıştır. Çalışmamızın Giriş bölümünde Kazak tarihi, coğrafyası, edebiyatı, Berdibek Sokpakbayev'in hayatı ve eserleri hakkında bilgiler verilmiştir. Metinler bölümünde karşılaştırma imkanı sağlaması için önce Kiril harfli orijinal metin verilmiş, ardından metnin Latin harfleriyle transkripsiyonu yapılmış, son olarak da metin Türkiye Türkçesine aktarılmıştır. İnceleme bölümünde eserde geçen kelimelerdeki sesler ve ses olayları ele alınmıştır. Dizin bölümünde ise metinde geçen bütün kelimelerin anlamları ve aldıkları çekim ekleri transkripsiyonlu metinde belirtilen satır numaralarıyla birlikte gösterilmiştir. Ayrıca ekler dizinine yer verilmiştir. Sonuç kısmında ise metin ve inceleme bölümünden hareketle çalışmada elde edilen sonuçlar ortaya konulmuştur.
Erweiterung der fremdsprachlichen kompetenz durch das übersetzen

Çeviri diller ve kültürler arası köprü görevi görmektedir. Çeviri sayesinde ulusların kültürel, politik ve edebi değerleri birbirlerine aktarılmaktadır. Böylece çeviri dünyayı daha anlaşılır hale getirme görevini de üstlenmiş olur. Bir dili diğer bir dile en iyi şekilde aktarabilmek için iki dilin bilinmesi gereklidir ama tek başına yeterli bir koşul değildir. Genel olarak ele alındığında çevirinin dilsel, sosyal ve kültürel içerikleri bile bu işin aslında ne kadar meşakkatli bir 'uğraş' olduğunu göstermeye yeterlidir. Amaca yönelik bir çeviri için belirli dil becerilerinin gelişmiş olması gerekmektedir. Söz konusu dil becerilerinin öğrenilmesi için de sistematik bir öğretim ve öğrenim zorunludur. Tez, yabancı dil olarak Almanca derslerinde çeviri yoluyla dört temel beceriyi geliştirmeyi esas almaktadır. Bu bakımdan da dört temel becerinin geliştirilmesi tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Çalışma böylece çevirinin dil eğitimindeki önemli katkısını vurgularken, diğer yandan da çeviri dersine özgü model ve stratejiler geliştirmeyi hedef edinmektedir. Çalışma dört bölüme ayrılmaktadır. İlk bölümde çevirinin tarihsel gelişimi ve gelişim aşamaları ele alınmaktadır. ikinci bölümde ise çeviri kavramına bilimsel literatürden tanımlar getirilmektedir. Bu bağlamda farklı çeviri model ve stratejilerine yer verilirken bu kavramlarla ilgili açıklamalar da yapılmaktadır. Özellikle çeviri ve yabancı dilin temel çalışma malzemesini oluşturan metinler üzerinde durulmuş ve yabancı dil öğretiminde kullanılan metin türleri ile ilgili bilgiler verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde çeviri eğitiminin teorik gelişimi incelenip, çevirinin yabancı dil derslerindeki ve Türkiye'deki yeri ve önemi üzerinde durulmuştur. 11 Son ve ana bölümde üniversite düzeyinde yabancı dil olarak almanca kapsamında bulunan çeviri derslerine ve ana dil yetilerinin geliştirilmesine yönelik alıştırma, model ve stratejiler üzerinde durulmuştur. Bu bölümde ayrıca kelime haznesini geliştirmeye ve yabancı dilde büyük önem taşıyan sözlük çalışmasını destekleyici alıştırmalara da yer verilmektedir. Çalışma böylece anadilden yabancı dile ve yabancı dilden anadile çeviri alıştırmalarıyla dört beceriyi geliştirmeyi amaçlamaktadır.
A corpus-informed study based on a contrastive analysis of stance markers in learner English: From corpus to classroom

Herhangi bir dilsel etkileşim içerisinde tutum belirteçlerinin büyük rolünün tanınması üzerine yapılan çalışmalar giderek artmaktadır. Bu çalışmada, Karşılaştırmalı Aradil Analizi çerçevesinde, öğrenici İngilizcesinde kullanılan bilgisel tutum belirteçlerini araştırmak ve ortaya çıkarmak amacıyla derlem temelli yaklaşımdan yararlanılmıştır. Araştırmanın iki temel hedefi: 1) Türk öğrenicilerin sözlü İngilizcede kullandıkları tutum belirteçlerinin ortaya çıkarılarak bu belirteçleri anadili İngilizce olan kullanıcıların sözlü İngilizcede kullandığı belirteçlerle karşılaştırmak; 2) Derlem temelli öğretim metotlarının öğrenici İngilizcesinde bilgisel tutum belirteçlerinin kullanımı açısından bir fark oluşturup oluşturmadığını ölçmektir. Bu hedefler doğrultusunda, bu çalışma birbirini tamamlayan iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde öğrenici İngilizcesi veri kaynağını Louvain Uluslararası Aradil Konus ma I ngilizcesi Veritabanı Projesi'nin Türkçe alt bileşeni ve anadil konuşuru veri kaynağını The Louvain Corpus of Native English Conversation veri tabanı oluşturmaktadır. İkinci bölüm ise, Fırat Üniversitesi'nde İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünde öğrenim gören 39 lisans öğrencisi ile yürütülmüştür. Çalışmanın ilk bölümünden elde edilen bulgulara göre, konuşma dilinde sıklıkla kullanılan tutum belirteçleri açısından Türk öğrenciler ile anadili İngilizce olanların İngilizcesi arasındaki benzerlik ve farklılıklar incelendiğinde, oldukça karmaşık bir tablo ortaya çıkmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, derlem temelli öğretim metotlarının konuşma dilinde yararlanılan bilgisel tutum belirteçlerini öğretmede kısa vadede etkili olabileceği; fakat öğrenmede uzun vadede kalıcılığı sağlamak amacıyla öğrencilerin hedef belirteçler üzerine devamlılığı olan bir eğitime ihtiyaç duyabilecekleri tartışılmıştır.
Birgivİ vasiyet-namesi

Bu çalışma, Birgivi Muhammed Efendi'nin 1562'de telif ettiği Vasiyet-name adlı eserin, Kozbekçi Osman Hulusi tarafından 1780'de istinsah edilmiş nüshası üzerinedir. Nüsha, Kütahya Vahit Paşa İl Halk Kütüphanesine 43 Va 335 arşiv numarası ve Vasiyetname Tercümesi adıyla kaydedilmiştir. Birçok nüshası bulunan Vasiyet-name, daha önce de birçok çalışmaya konu olmuştur; ancak 11 satır, 260 varaktan oluşan ve çalışmamıza konu olan nüsha, bugüne kadar ele alınmış olan nüshalardan farklı olarak daha hacimlidir ve incelemeye tabi tutulmamış, hacmi fazla olan diğer nüshalardan ise daha derli toplu olması bakımından ayrılmaktadır. Bu çalışma, söz konusu nüshanın dil incelemesi, metin transkripsiyonu, dizini ve tıpkıbasımını kapsamaktadır.
Türkçenin ikinci dil olarak ediniminde gösterimsel ögelerin parametrik bakış açısı ile incelenmesi

Gösterimseller dünyada karşılığı olmayan, anlamsal içeriği bağlamında demirlediği sözce öğesine göre belirlenen dilbilgisel öğelerdir. Bu açıdan, 1. ve 2. şahıs adılları, zaman belirteçleri, yer gösteren belirteçler ve sosyal statü işaretleyicileri bu sınıfa girer. Gösterimseller dilbilim alanyazanında uzunca bir süre doğrudan sözcenin katılımcılarıyla ilişki kuran ve bu tümcenin neresinde olursa olsun bu ilişkiyi değiştirmeyen öğeler olarak anılmıştır. Ancak daha sonra bazı dillerde ve çekimli içtümcelerin içinde bulunan gösterimsellerin öncüllerinin ana tümcede bulunabildiğinin fark edilmesiyle bunun, üzerinde çalışılması gereken ve diller arasına parametrik farklılıklar içeren bir durum olduğu anlaşılmıştır. Türkçe ve Türkçeye yapısall benzerlikler sergileyen diller gösterimsellerin bağlama alanlarının sözcede ana tümceye kaydığı dillerdir. Bu durum, Türkçenin ikinci dil olarak ediniminde bu farklılık edinim süreciyle ilgili sorular doğurmaktadır. En önemli sorulardan biri gösterimsellerin bağlama alanını kaydırmayan dillerden gelen öğrenicilerin kaydırma özelliğini edinimi üzerinedir. Bu çalışma bu konuda yapılan ilk araştırma olmasının yanı sıra Evrensel Dilbilgisi teorisinin parametrik yapılanma iddiasının test edilmesi için de yeni bir pencere açmaktadır. Çalışma Türkçeyi ikinci dil olarak öğrenen öğrencilerin anadillerindeki kaydırma/kaydırmama özelliğinin Türkçe edinimine etkisini araştırmaktadır.
Türk dili sözlüğündeki yabancı kaynaklı kelimelerin kavram alanlarına göre tasnifi (2 cilt)

Dilciler, bir dilin diğer dilden etkilenmemesinin imkansızlığında ittifak halindedir. Bizim mensubu olduğumuz Türkçe'de yayılma alanının genişliği nedeniyle Türk milletinin tarih sahnesine çıkmasından günümüze gelinceye kadar diğer dillerden etkilenerek bünyesine yabancı kelimeler almıştır. Teknolojik ve sosyolojik sahalardaki gelişmeler dillerin birbirleriyle etkileşimini arttırmıştır. Dilimizdeki yabancı kaynaklı kelimeler gerek bilgi alıntısı olarak gerekse özenti alıntısı olarak değişik alanlarda yaygınlaşmıştır.: Biz de değişik branşlarda çalışan insanlarımız için bu branşlarda kelime kullanımı sıkıntısı çekilmemesi amacıyla Türk Dil Kurumu'nun yayınladığı Türkçe Sözlükteki yabancı kaynaklı kelimeleri 42 kavram alanına göre tasnif ederek bir çalışma ortaya koyduk. Çalışmamızın bu anlamda,-Türk Dili'ne yararlar getirmesini temenni ederiz.
Yenisey yazıtları grameri

Yenisey yazıtları VIII-X. yüzyıllar arasında dikildiği tahmin edilen mezar taşlarıdır. Türkçenin en eski yazılı örnekleri olan Yenisey yazıtları, Orhon Türkçesinin dil özelliklerini yansıtmaktadır. Bu yüzden bu yazıtların ses, şekil ve cümle bilgisi açısından incelenmesi Eski Türkçe çalışacak araştırmacılara katkıda bulunacaktır. Tez; Giriş, Ses Bilgisi, Şekil Bilgisi, Cümle Bilgisi ve Sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Yenisey yazıtlarının bulunuşu, Yenisey yazıtları üzerine yapılan çalışmalar ve yazıtların listesi verilmiştir. Ses bilgisi bölümünde eski Türkçenin dil özellikleri göz önünde bulundurularak yazım kuralları ve ses olayları gösterildi. Şekil bilgisi bölümünde sözcüklerin aldığı yapım ve çekim ekleri ile sözcük türleri incelendi. Cümle bilgisi bölümünde cümle türleri ve sözcük grupları incelendi. Sonuç bölümünde inceleme sonucunda elde edilen bulgular verildi. Tezimizde, Erhan Aydın tarafından yazılan ve Yenisey yazıtları üzerine şu ana kadar yapılmış en kapsamlı çalışma olarak sayılan 'Yenisey Yazıtları' adlı kitap esas alınmıştır. Yenisey bölgesindeki E 1-154 adlı yazıtları ile numarası bulunmayan Lisiç'ya I-II, Knışi Köyünden Bronz Ayna Starı, Kök Haya, Beyskoye Köyünden Gümüş Kama, Kamenka Köyünden Bronz Para, Bronz Para-Krasnoyarsk, Devlet Ermitajı'ndan Gümüş Kap, Kunya Dağı Kaya Yazıtı, Kulplu Sedyarski Maşrapası, Kulplu Gümüş Maşrapa, Adrianov Koleksiyonundan Bir Yazıt, Sargol, Ozernaya II, Çinge ve Edegey I-VI yazıtları da çalışmaya dahil edilmiştir.