turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Makasidu'ş-Şeria fi fikhi's-sucun ve's-sucena

Suçlunun yaşadığı çevreden alıkonulması ve ıslahevine gönderilmesi, hapis sebebi her ne olursa olsun sosyal değerlerinin, duygularının, insani hislerinin ve kişisel haklarının muhafazası ile birlikte eğitilmesi ve üretken hale getirilmesi, suçlunun hapsedilmesi hususunda makasıdü'ş şeria'nın en önemlilerindendir. Aynı şekilde toplumun muhafazası ve suçluların kötülüklerinden, zorbaların zulmünden korunması, hak ve emanetlerin gerçek sahiplerine iade edilmesi, insanlar arasında güven ve barışın tesis edilmesi de makasıdü'ş şeria'dandır. Bu sebepten ötürü İslam hapis cezasını meşru kılmıştır. Hapishanelere, çeşitlerine ve çevresine itina gösterilmiştir. Nitekim Rasulullah mescitte ve evlerde hapis cezasını uygulamıştır. Ashabı ve onlara tabi olanlar ise suçlarının ve davalarının farklılıklarına rağmen mahkumların haklarının gözetilmesi ve ihtiyaçlarının temin edilmesi için zorunlu hizmetleri sağlayarak hapishanelerde makasıdü'ş şeria'ya uygun muamelelerde bulunmuşlardır. Hapsetmenin cezalandırma, tedbir alma, töhmet, şantaj... vb. çeşitleri bulunmaktadır. Makasıdü'ş şeria ve İslam gölgesindeki hapishaneler ile Rum, Pers gibi diğer kadim milletlerin hapishaneleri arasında büyük bir fark tezahür etmektedir. İlkinde mahkumun onuru muhafaza edilmiş, özgürlük hakkı gözetilmiş, yiyecek, içecek, giyecek, temizlik ve eğitim gibi hayati ihtiyaçları karşılanmıştır. Diğerinde ise eziyet ve infaz için özel yerler ayrılmış ve bununla da kalmayarak mahkumların çektikleri acılardan haz duyulmuştur. Serbest kalabilmek için yaptıklarından pişmanlık duyarak eğitime, ıslaha, irşada ve nasihatlere boyun eğen, topluma bir fayda sunma ve toplumdan zararı defetmek adına bir pay sahibi olabilmek için kendilerini hazırlayan suçluların bulunduğu makasıdü'ş şeria'ya uygun hapishaneler ile beşeri kanunlara dayalı, kanunların belirlenmiş süreler ile ne durumda olduklarına bakılmaksızın mahkumlara uygulandığı modern hapishaneler arasındaki farkta olduğu gibi. Şöyle ki modern hapishanelerde, yaptıklarından pişmanlık duyup akıllanan ve hala bir türlü düzelmeyip suç işlemede ısrarcı olan kimseler eşit konumdadır. Ve suçlu kimse hapis süresi bitmeden serbest bırakılmaz. Önceki asırlarda ve günümüzde bazı Müslüman hükümdarlar tarafından hak ihlalleri yapılmıştır. Fakat bu davranışlar insanlığın sorunlarını çözme noktasında İslam Dini'nin metodunu yansıtmamaktadır. Bilakis kolaylık dininin maksatlarını aşmaktadır. Nebi'nin ve ona tabi olan Hulefa-i Raşidin'in mahkumlara ve esirlere karşı teamülleri ise, kişi ve toplum hayatında makasıdü'ş şeria'ya bağlılık açısından örnek bir metot olarak kalacaktır.
Türk Vergi Hukukunda vergi borcu ile cezalarını ortadan kaldıran veya hafifleten nedenler: Vergi affı uygulaması

Günümüzde giderek artan kamu ihtiyaçları, devletin kamu hizmet sayısını dolayısıyla kamu giderlerini attırmıştır. Büyüyen kamu giderlerinin karşılanma gereğinin doğal bir sonucu olarak da sürekli bir finansman kaynağına ihtiyaç duyulmuştur. İşte, devletin faaliyetlerini sürdürebilmesi ve kamu hizmetlerini yerine getirebilmesi için başvurduğu finansman kaynaklarından en önemlisi vergilerdir. Devlet topluma karşı yerine getirmesi gereken görev ve yükümlülükleri dolayısıyla yapacağı kamu harcamalarının önemli bir bölümünü, vergi gelirlerinden sağlamaktadır. Vergi ise devletlerin kanunlara dayanarak kendi sınırları üzerinde yaşayan bireylerden aldıkları zorunlu ve karşılıksız ödemeler olarak tanımlanmaktadır. Vergi ilişkisinin bir tarafında alacaklı konumuyla devlet, diğer tarafında ise borçlu konumuyla mükellefler bulunmaktadır. Devletin en büyük gelir kalemini vergilerin oluşturuyor olmasından ötürü de bu alacak ilişkisinin zamanında ve doğru biçimde ortadan kalkması büyük önem taşımaktadır. Ayrıca bazı durumlarda kişiler üzerlerine düşen bu yükümlülüğü yerine getirmemeleri karşılığında bazı yaptırımlara maruz kalmaktadır. Devletin vergi ile ilgili koyduğu kurallara aykırılık sonucu yükümlülere uyguladıkları bu yaptırımlar da vergi cezalarıdır. İşte devlet ile mükellefler arasındaki bu borç/alacak ilişkisinin son bulmasının en doğal yolu mükelleflerin vergi borçlarını ve cezalarını kanunların öngördüğü şekil ve şartlara uygun olarak ödemeleridir. Fakat bazen yasal koşulların gerçekleşmesiyle ödeme dışında; zamanaşımı, uzlaşma, pişmanlık ve ıslah, hatalarda düzeltme, terkin, cezalarda indirim, yanılma, ölüm ve af uygulaması gibi bazı nedenlerle de vergi borcu ve cezaları ortadan kalkmaktadır. Vergilerin devletin asli gelir kaynağını oluşturuyor olması, vergi ödevinden kaynaklanan bu borç/alacak ilişkisini sonlandıran hallerin incelenmesini önemli kılmaktadır. Bu sebeple bu çalışmada vergi borcu ve cezalarını ortadan kaldıran bu unsurların ayrıntılı şekilde açıklanması amaçlanmış ve ülkemizde uygulandığı yıllardan itibaren kamuoyunu meşgul ederek üzerine tartışmalar yaratan unsurlardan birisi olan vergi afları üzerinde önemle durulmuştur.
6570 sayılı Kanuna tabi taşınmazlar açısından kira sözleşmesinin sona erme nedenleri

Tezimizin konusunu 6570 sayılı Kanuna Tabi taşınmazlar açısından kira sözleşmesinin sona erme nedenleri oluşturmaktadır. Sona erme nedenleri hem 6570 sayılı Kanuna hem de Borçlar Kanunun bu kanuna aykırı olmayan hükümleri bakımından incelenmiştir. Kira sözleşmesinin sona erme nedenleri sınırlı sayıda düzenleniştir. Sona erme nedenlerine baktığımızda kanun koyucu, kiralayana ancak belli nedenler söz konusu ise, kira sözleşmesini sona erdirme hakkını tanımıştır. Bunun nedeni ise, 6570 sayılı Kanunun yapıldığı dönemde yeteri kadar kiralık konut bulunmamasından dolayı, kiracıların konut ihtiyacını karşılamakta zorluk çekmeleri ve buldukları kiralık konutta ise barınma ihtiyaçlarını kiralayanın keyfi müdahalelerine maruz kalmadan sürdürebilmelerini sağlamaktır. Konuyu daha iyi inceleyebilmek için güncel Yargıtay Kararlarından örnekler verdik. Borçlar Kanunu Tasarısının da tezimize ilişkin bölümlerine yeri geldikçe değinmeye çalıştık.
Hasta hakları

Sağlık hizmetlerinden yararlanma ihtiyacı olan bireylerin, sırf insan olmaları nedeniyle sahip oldukları haklar olarak tanımlanan hasta hakları, temel insan haklarının sağlık hizmetleri alanındaki yansımasıdır. Sağlık hizmetinin sunumu sırasında hastanın korunması gereği, hastanın sosyal konumundan bağımsız olarak, sırf hasta olması nedeniyle ortaya çıkmaktadır ve dünyada hem uluslararası metinlerle hem de ulusal düzeyde korunmaktadır. Bu çalışmada, genel olarak hasta hakkı kavramı ve hasta haklarının tarihsel sürecinden bahsedilmiştir. Ayrıca hasta hakları, kişilik hakkının korunduğu hukuki değerler, hasta kavramının kazandığı hukuki statü ve hasta haklarının korunması konularına değinilmiştir.
Ceza Muhakemesi Hukukunda iletişimin denetlenmesi

Teknolojinin hızla gelişmesiyle suçlu ve suçlulukla mücadelede önemli aşamalar kat edilmiş, ancak bu gelişmelere paralel olarak temel hak ve hürriyetlerin korunması hususu da devletlerin gündeminde ilk sıralarda yerini almıştır. Teknolojinin gelişimiyle birlikte suçların aydınlatılmasında başvurulan en önemli araç, iletişimin denetlenmesi olarak ortaya çıkmıştır. İletişim birden fazla kişi tarafından yapılacağından, suçlunun yanında asıl da önemlisi masum kişilerin haberleşme hürriyetleri tehlike altında kalmıştır. Yani suçlunun yanında, suçla hiçbir bağlantısı bulunmayan masum kişilerin de iletişimlerine tedbir uygulanmaktadır. Oysaki maddi gerçeğe ulaşmak için bireysel ve toplumsal değerlere zarar verilmemelidir. Bu durum, kamusal makamların hukuk devleti ilkelerinden taviz vermemeleri ile sağlanabilir. Bunun da yolu kapsamı açıkça belirli, öngörülebilir ve hukuki denetime ayrıntılı yer veren kanuni düzenlemelerden geçmektedir. Türk hukukunda adli amaçlı iletişimin denetlenmesi tedbiri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile önleme amaçlı iletişimin denetlenmesi tedbiri ise 5397 sayılı Kanunla düzenlenmiştir. Söz konusu kanunlar çağdaş hukuk normları ile kıyaslandığında her iki kanunun da önemli eksikliklerinin bulunduğu söylenebilir. Esasen demokratik kurumların korunmasına hasredilen iletişimin denetlenmesi tedbiri, öncelikle suç örgütlerine karşı kullanılmalıdır. Ancak suç örgütü üyelerinin ya telefonu hiç kullanmadığı ya da telefonda kodlu konuştukları göz önünde tutulduğunda, iletişimin denetlenmesi tedbirinin suçlularla mücadelede yeterli etkinliğe sahip olmadığı anlaşılmaktadır. İletişimin denetlenmesi tedbirinin uygulanmasında ısrar edilmesi durumunda, belirtelim ki tedbirler arasında suni farklılıklar yaratıp farklı uygulama koşulları ileri sürülmemelidir. Söz konusu tedbir, ancak katalog suçlarla sınırlı olarak kuvvetli suç şüphesini gerektirecek delillere ulaşıldıktan sonra, başka suretle delil elde edilemeyecekse başvurulabilmelidir. Savunma ve susma hakkının zarar görmemesi için tanıklıktan çekinebilecek kişilerin yanında, daha da önemlisi aralarında müdafilik ilişkisi bulunmasa da kişinin hiçbir avukatla yaptığı iletişim denetlenmemelidir. Son bir husus olarak, haksız tedbir uygulamalarına karşı uğranılan zararın telafisi için hukuki denetim yolunun açık ve kolay olmasının, gizlilik içinde yürütülen tedbirden kişinin haberdar edilmesinin önemi vurgulanmalıdır.
Defansif tıp unsuru olarak tıbbi malpraktis

Geçmişi yüzyıllar öncesine dayanan tıbbi malpraktis, günümüzde sağlık hukukunun başat konularından biri haline gelmiştir. İlk aşamada, hastasına tıbbi müdahalede bulunurken hata yapan hekimi çağrıştırıyor olsa da tıbbi malpraktisi sadece hekim hasta ilişkisine indirgemek fazla basitleştirmek olacaktır. Çünkü tıbbi malpraktis, esas itibariyle tıp biliminin yanı sıra bir taraftan sigortacılık sektörünü diğer taraftan bilirkişilik müessesesini ama daha da önemlisi hem ceza hem de özel hukuk uygulamalarını ilgilendiren geniş yelpazede irdelenmesi gereken bir konudur. Nitekim çalışmada bu konulara ayrı ayrı değinilmiş; böylece kavramın bir bütün olarak algılanabilmesi hedeflenmiştir. Tıbbi malpraktis, son derece teknik ve spesifik bir konu olduğundan sosyo-kültürel olarak anlaşılması ve tam olarak bilinir hale gelmesi kolay olmamaktadır. Öyle ki bireylerden de öte, hekimler ve hukukçular bile çoğu zaman farklı açılardan yaklaşmakta, tıbbi malpraktisin ne olduğu, nasıl ve ne şekilde meydana geldiği hususlarında kesin olarak ortak noktada buluşulamamaktadır. Bahsedilen ortak noktaya ulaşabilmenin önemli kaynakları arasında yüksek mahkeme kararları, adli tıp ve üniversitelerden alınan bilirkişi görüşleri ile akademik yayınlar sayılabilir. Çalışmada bu kaynaklarla ilgili örnekler verilerek bakış açılarındaki farklılıklar sergilenmiştir. Ayrıca tıbbi malpraktisle ilgili olarak Türkiye'deki ve dünyadaki veriler de analiz edilerek sunulmuş; bu şekilde kavramın yaygınlığı ve maddi boyutları hakkında bilgi verilmiştir. Tıbbi malpraktis riskinden kaçınmaya yönelik olarak hekim uygulamalarına da değinilen çalışmada, bu hususun orta ve uzun vadede neden olabileceği toplumsal ve mesleki sorunlara dikkat çekilmiştir. Hekimlerin defansif tıp uygulamalarına yönelerek korunmaya çalıştıkları tıbbi malpraktis kavramına akademik olarak katkı sağlanmasının amaçlandığı bu çalışmada, gelecekte de yerini ve önemini koruyacağı düşünülen bu kavramların yönetilmesine yönelik olarak sadece hukuk veya sadece tıp penceresinden bakılmasının yeterli olmadığı sonucuna ulaşılmaya çalışılmıştır.
Halka açık anonim şirketler bakımından şirketler topluluğunda ortak nakit ve hizmet kullanımının hukuki sonuçları

Bu çalışmanın temel amacı şirketler topluluğunda yer alan halka açık şirketlerin topluluk şirketleri ile ortak nakit ve hizmet kullanımına yönelik işlemlerinin sermaye piyasası mevzuatı açısından sınırlarının ve hukuki sonuçlarının tespit edilmesidir. Bu doğrultuda sermayenin oluşturulması ve malvarlığının korunması kuralları kapsamında ortak nakit kullanımı uygulamalarının sınırları, ilişkili taraf işlemlerine ilişkin düzenlemeler ve örtülü kazanç aktarımı yasağı çerçevesinde değerlendirilmiştir. İlaveten, şirketler topluluğunda maliyet tasarrufu sağlayan ve topluluğun ortak stratejiler çerçevesinde yönetilmesi bakımından gerekli olan ortak hizmetler nedeniyle yapılan ödemelerin tutarlarının belirlenmesine ilişkin esaslar örtülü kazanç aktarımı yasağı bağlamında ele alınmıştır. Son olarak, hukuka aykırılığa yol açan ortak nakit ve hizmet kullanımı uygulamalarına yönelik Sermaye Piyasası Kurulu'nun müdahale yetkileri ve şirketler topluluğunda hakim şirketin bağlı şirketin kaybını denkleştirebilmesi olanağının halka açık şirketlerde uygulama alanı bulmasının hukuken hangi hallerde gündeme gelebileceği irdelenmiş ve halka açık şirketlerin dahil oldukları şirketler topluluklarında ortaya çıkan menfaat çatışmalarının dengelenmesine yönelik değerlendirme ve düzenleme önerilerinde bulunulmuştur.
6222 sayılı kanun sonrası, medyanın ve futbol camiasının sporda şiddet ve düzensizliğe karşı tutumunun analizi

Medyanın futbola yararı olduğu kadar zararları da bulunmaktadır. Medyayı araç olarak kullanan futbol camiasının yaptığı olumsuz açıklamalar da görülmektedir. '6222 Sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun' da bu tür olumsuzlar önlenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmada medyanın ve futbol camiasının taraftarları şiddet ve saldırganlığa yöneltme düzeylerini sorgulamak amaçlanmıştır. Bu amaçla Selçuk Üniversitesi'nin 590 öğrencisinden birebir görüşme yöntemi ile elde edilen veriler analize tabi tutulmuştur. Analiz sonuçlarına göre katılımcıların, sporda şiddet ve saldırganlık düzeyinin, medya ve futbol camiasının şiddet ve saldırganlığa yöneltme düzeyinidoğrusal yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, medyanın ve futbol camiasının taraftarları şiddet ve saldırganlığa yöneltme düzeylerinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Medyanın, sosyal medya, televizyon, gazete, futbol camiası ve6222 Sayılı Kanun gibi alt boyutları incelenmiştir. Çalışma sonucunda araştırma bulgularına dayanarak 6222 Sayılı Kanun'un ve yönetmeliğinin medya ve alt boyutlarıyla alakalı olarak daha detaylı önlemlerin alınması hakkında öneriler sunulmuştur.
Hollanda Hukukunda ötanazi düzenlemesi ve Türk Hukukunda uygulanabilirliği sorunu

Ötanazi kavramı, antikçağa, Aristo ve Platona kadar giden tartışmalı kavramlardandır. Hatta, Hipokratın aktif ötanaziyi reddettiği görüşü tıp dünyasında da ötanazi karşıtı görüşlerin tezlerine dayanak olmuştur. Bu kavram zaman içinde farklılaşarak günümüze kadar ulaşmıştır. Onurlu ve acısız ölüm felsefesinin temelini ifade eden ötanazi, yaşam hakkının bir negatif, zıt karşılığı olmadığı gibi yaşam hakkının üstünlüğü ilkesinin bir istisnası da değildir. Ötanazi tamamen farklı felsefi, hukuki ve etik şartlara dayanan ve yine temelinde ''insan için '' düşüncesini barındıran bir ihtiyacın, talebin doğurduğu bir sonuçtur. Kişinin gerçek veya farazi rızası ötanaziyi kasten adam öldürmeden ayıran temel şarttır. Burada kişinin iradesinin noksan olmaması ilkesi geçerlilik şartıdır. Temelinde, kişinin kendi kaderini belirleme hakkı bulunmaktadır. Çalışmamızda ötanazi, tarihsel süreç içinde, tartışmalar zemininde hukuki dayanak ve görüşler çerçevesinde incelenmeye çalışılmıştır. Yine, ötanazi kavramı ile birlikte çeşitli yönlerden ötanazi türleri de incelenmiştir. Ötanazinin karşılaştırmalı hukukta nasıl düzenlendiği, hangi ülkelerde ne tür şartlarla kabul edildiği veya reddedildiği incelenmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Mahkemesinin ötanazi konusundaki yaklaşımı yargı kararları ile birlikte ele alınmıştır. Konumuz bakımından Hollanda Hukuku yönünden ötanazi ve yardımlı intihar ayrıntılı şekilde incelenmiş ve olgularla açıklanmaya çalışılmıştır. Türk Ceza Kanunu ve Türk Anayasa Hukukundaki düzenlemeler ışığında ve tıbbi yönden organ nakli ile ötanazi ilişkisi incelenmiştir. Alzeimer hastaları, mahkumlar ve çocuklar yönünden de ötanazi uygulamaları yeni tarihli örneklerle tartışılmıştır.
Türk İş Hukukunda sendika delegeliği

Bütün demokratik kuruluşlarda olduğu gibi sendikalarda da genel kurul, sendikanın tüm üyelerinden oluşur. Ancak günümüzde üye sayılarının çokluğu nedeniyle genel kurulların bütün üyelerin katılımıyla toplanması imkanı kalmamıştır. Bu fiili imkansızlık karşısında genel kurulun üyelerin seçtiği delegelerle toplanması usulü benimsenmiştir. Delege usulü, 274 sayılı Sendikalar Kanununda 1970 yılında 1317 sayılı kanunla yapılan değişiklikle resmi metinlerde ilk defa yer almıştır. Delege usulü ile ilgili düzenlemenin yetersizliği ve bu hususun sendika tüzüklerine bırakılmış olması, sendika tüzüklerinde sendika içi demokrasiyi baltalayan anti demokratik hükümlerin yer almasına imkan vermiştir. 274 sayılı kanun döneminde ortaya çıkan olumsuzluklar göz önüne alınarak 2821 Sayılı Sendikalar Kanunu hazırlanırken delege usulü, ayrıntılı olarak düzenlenmiş ve genel kurulların oluşumunu düzenleyen maddenin gerekçesinde 'sendika içi demokrasi amaçlanmıştır' denilerek bu husus somut bir şekilde ifade edilmiştir. 274 Sayılı Kanun döneminde sık görülen doğal delegelik yolu kapatılmış ve sendikal örgütlenmenin her kademesinde delegelerin mutlaka seçimle gelmeleri esası kabul olmuştur. Yine sendika tüzüklerinde delege seçilebilmeyi engelleyici hükümler konamaz, kuralına yer verilerek, bundan böyle tüzüklerde delege olabilmek için hiçbir şart konamayacak ve delege olabilme herkese açık olacaktır. 2821 Sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden hemen sonra yapılan değişiklikle sendika içi demokrasinin çıkış noktası sayılan sendika şube genel kurullarına delege seçimi yargı gözetimi dışına çıkarılmış ve bu husus, sendika tüzüklerindeki düzenlemelere bırakılmıştır. Zaman zaman eleştirilse de 274 Sayılı Kanun dönemindeki uygulamalar göz önüne alınırsa sendika içi demokrasinin yerleşmesini 2821 Sayılı Kanun büyük ölçüde gerçekleştirmiştir.
Derneklerin sona erme nedenleri

Özel hukuk tüzel kişileri olan dernekler, Anayasa tarafından güvence altına alınmış olup, sivil toplum kuruluşları arasında önemli bir yer tutmaktadır. Dernekler, gerçek şahıs olmadıklarından, insanlar gibi ölmeleri ya da gaipliklerine karar verilmesi söz konusu olamaz. Dernekler amaç birlikleridir. Amaçlarını yerine getirdikleri müddetçe varlıklarını çok uzun bir müddet devam ettirmeleri beklenir. Ancak, devamlılık, ebedilik anlamına gelmemektedir. Her varlık gibi derneklerin de sona ermeleri kaçınılmazdır. İnsanlar nasıl doğuyor, yaşıyor ve ölüyorlarsa, dernekler de yasada ya da tüzüklerinde öngörülen nedenlerin ortaya çıkması ile sona ererler. Yüksek lisans tezimizin konusunu derneklerin sona erme nedenleri oluşturmaktadır. Bir derneğin sona ermesi sebeplerinin üç grupta toplanması mümkündür: Kendiliğinden, genel kurul kararı ve mahkeme kararı. Bir derneğin sona erme nedenlerine bağlı olarak, derneğin sona ermesinin sonuçları farklılık arz etmektedir. Bu bağlamda derneğin sona ermesin sonuçları da ayrıca inceleme konusu yapılmıştır. Yüksek lisans tezimizin ilk bölümünde derneklerin kavram olarak tanımı yapıldıktan sonra, uygulanacak hükümler ve konuyla ilgili yabancı hukuk düzenleri incelenmiştir. İkinci bölümde ise, sona erme sebepleri, genel kurulu kararı ile kendiliğinden ve mahkeme kararı ile sona erme olarak üçlü bir ayrım yapılmak suretiyle açıklanmıştır. Üçüncü bölüm ise, sona ermenin dernekler açısından sonuçlarını içermektedir. Bu bölümde, derneğin tasfiye edilmesi, sona erme sebeplerine göre malvarlığının kime, nasıl tahsis edileceği ve dernek kütüğünden silinerek sona ermenin tamamlanacağı ifade edilmiştir. Sonuçta demokratik ülkelerde sivil toplum örgütlerinin varlığı kaçınılmazdır. Bu durum sona erme nedenlerin dar yorumlanmasını gerektirmektedir. Ancak bu şekilde, derneklere kurma özgürlüğü kadar, varlığını sürdürebilme ve yaşam özgürlüğü verilmiş olunacaktır. Bu durum bizi Hukuk devleti idealine bir adım daha yaklaştıracaktır.
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre küçüklerin evlat edinilmesi

Ana-baba ile çocuk arasındaki soy bağı, doğum yoluyla kurulan doğal soybağı olabileceği gibi, evlat edinme yoluyla kurulan yapay soybağı da olabilir. Nitekim Türk Medeni Kanunu'nda evlat edinme, soybağının kurulması yolları arasında sayılmıştır. Evlat edinme, küçüklerin evlat edinilmesi ve ergin veya kısıtlıların evlat edinilmesi olarak ikiye ayrılmış ve farklı şartlara bağlanmıştır. Çalışmamız küçüklerin evlat edinilmesi ile sınırlandırılmış, ergin veya kısıtlıların evlat edinilmesi ayrı bir inceleme konusu yapılmamıştır.
Anonim şirketin haklı sebeple feshi

Anonim şirketin haklı sebeplerle feshi, Türk hukukunda ilk kez TTK m. 531 ile pozitif düzenlemeye kavuşmuştur. Bu hükümde haklı sebeple fesih davası açma hakkı, azınlık pay sahiplerine tanınmıştır. TTK m. 531 anlamında haklı sebep teşkil edebilecek en tipik durum, çoğunluğun azınlık pay sahiplerinin haklarını sürekli şekilde ihlal ederek gücünü kötüye kullanmasıdır. Bunun haricinde şirketin işleyişinin çökmesine yol açması nedeniyle haklı sebep olarak kabul edilebilecek haller de vardır. Diğer yandan, haklı sebeple fesih davasında hakim, fesih yerine duruma uygun düşen ve kabul edilebilir alternatif çözümlere hükmedebilir. Davacı pay sahiplerinin paylarının gerçek değerleri karşılığında şirketten ayrılmaları kararı, madde metninde zikredilmiş bir alternatif çözüm örneğidir. Sonuç olarak, TTK m. 531'de haklı sebeplerin ve alternatif çözümlerin belirlenmesi hakimin takdir yetkisine bırakmıştır. Bu nedenle, bu iki hususun belirlenmesi oldukça önemlidir. Tez çalışmamızda esas itibariyle hangi sebeplerin TTK m. 531 anlamında haklı sebep teşkil edebileceğinin ve hangi alternatif çözümlere karar verilebileceğinin açıklığa kavuşturulması amaçlanmaktadır.
Avrupa Birliği'nde insan haklarının gelişimi

Avrupa Toplulukları, her ne kadar ekonomik bütünleşmeyi ön planda tutarak kurulmuş olsa da, zamanla, siyasal bütünleşme eğilimi Topluluk içerisinde ağırlığını hissettirmiştir. Bu bağlamda, temel hak ve özgürlüklerkonusu gün geçtikçe artan bir önem kazanmıştır. Kurucu Andlaşmalarda temel hak ve özgürlükler konusunda spesifik hükümlerin bulunmaması, Topluluk kurumlarının sahip oldukları geniş yetkileri kullanırken bireyin temel haklarını ihlal edebilecekleri sorununu gündeme getirmiştir. Avrupa Toplulukları AdaletDivan'ın konu ile ilgili içtihatları da mevcuttur. Bununla birlikte ATAD'ınoluşturduğu içtihat sistemi zamanla ihtiyaçlara cevap vermekten uzak kalınca, Birlik Hukukunda temel hak ve özgürlüklerin korunması sorunu önem kazanmıştır. İşte Avrupa Birliği içerisinde insan hakları konusu yarım asrı aşan bir süredir önemini korumakta olup, bundan sonra da korumaya devam edecektir. Çalışmamız beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, insan hakları kavramı, gelişimi ve korunması üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, Topluluk kurumlarının insan haklarının korunması ile ilgili girişimleri, Topluluğun Kurucu Andlaşmalarında insan hakları ile ilgili düzenlemeler ve ATAD'ın bu konudaki içtihat sistemi incelenerek AB'de Temel Haklar Şartı'nın kabulüne kadar olan dönem ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, AB'nin insan hakları alanında üye olmayan ülkelerle ve diğer örgütlerle yaptığı işbirliği incelenmiştir. Dördüncü bölümde, AB Temel Haklar Şartı incelenmiştir. Bu bölümdeŞart'ın oluşum nedeni, ortaya çıkış süreci, kapsamı ve statüsü üzerinde durulmuştur. Beşinci bölümde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile Topluluk Hukukuilişkisi ele alınmış olup, Sözleşme'nin Topluluk Hukukundaki yerine, AB'ninAİHS'ne katılmasına ve Temel Haklar Şartı ile AİHS arasındaki ilişkiye değinilmiştir.