turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anonim ortaklıklarda farklılaştırılmış teselsül ilkesi uyarınca yönetim kurulu üyelerinin sorumluluklarının belirlenmesi

2012 yılında 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle birlikte, anonim ortaklıklar hukukuna özgü sorumluluk hukuku ciddi bir reforma uğramıştır. Yönetim kurulu üyelerinin birlikte verdikleri zararlar sebebiyle müteselsil sorumlu olduklarını kabul eden, ancak bireysel indirim sebeplerinin dış ilişkide ileri sürülmesine izin vermeyen mutlak teselsül anlayışı terk edilerek, her sorumlunun bireysel indirim sebeplerini dış ilişkide ileri sürebildiği ve zararın kendisine atfedilebilir kısmından sorumlu olduğu farklılaştırılmış teselsül sistemi benimsenmiştir. Söz konusu çalışma, hukukumuz açısından yeni bir kavram olan farklılaştırılmış teselsül sistemi uyarınca yönetim kurulu üyelerinin sorumluluklarının hangi kurallar çerçevesinde belirleneceğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada farklılaştırılmış teselsül ilkesinin kaynağı olan İsviçre hukuku doktrini ve yargı kararlarından da faydalanılmıştır.
Türkiye'de kamu denetçiliği kurumunun işlevleri bağlamında denetiminin etkinliği

Kamu Denetçiliği Kurumu daha önceden başarısızlıkla sonuçlanan mevzuat çalışmalarının ardından 07/05/ 2010 tarihli ve 2982 sayılı 'Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 12 Eylül 2010 tarihinde yapılan halk oylamasında % 57.88 evet oyuyla kabul edilmesiyle kurumun kurulması için ilk adım atılmıştır. Böylece, Anayasa'nın 74. Maddesinde kamu denetçisine başvurma hakkının düzenlenmesi ile Kurum anayasal statü kazanmıştır. Anayasal statüye kavuşmasının ardından Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu tasarısı 17/05/ 2012 tarihinde Meclis Başkanlığına sunulmuş, 14/06/ 2012 tarihinde TBMM tarafından kabul edilerek 29/06/ 2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Fakat kurum şikayet başvurularını kanunun 36. maddesinde yer alan özel hüküm nedeniyle 9 ay sonra yani 29/03/ 2013 tarihinde almaya başlamıştır. Mahalli idarelerin eylem ve işlemleri ile tutum ve davranışları hakkında yapılacak başvurular ise Kanunun Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında yer alan özel hüküm nedeniyle kanunun bütün hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten bir yıl sonra yani 29/03/ 2014 tarihinde alınmaya başlanmıştır. Bu çalışmada altı yılı aşkın süredir faaliyette olan Kamu Denetçiliği Kurumu'nun Ulusal İnsan Hakları Kurumlarının temelini oluşturan ve Paris Prensipleri olarak isimlendirilen ilkeler ışığında Türkiye kamu düzeni içerisinde insan haklarının korunması ve geliştirilmesine ne yönde katkı sağladığı, insan hakları ihlallerine ilişkin şikayet başvuruları üzerine verdiği kararların niteliği ve idareler tarafından yerine getirilip getirilmediği ile bağlantılı olarak kurumun etkinliği ve bu konularda yaşanan problemlerin hukuki, idari ve siyasi nedenleri araştırılacak, başta Avrupa Birliği olmak üzere uluslararası kurumların değerlendirmeleri de göz önüne alınarak, kurumsal yapı ve işlevlerini güçlendirecek önerilere yer verilecektir.
İdari Yargılamada duruşma

İdari yargılama hukukunun konusunu, idarenin eylem ve işlemleri ile idari sözleşmeler oluşturmaktadır. Anılan uyuşmazlıkların niteliği gereği idari yargıda yazılı yargılama usulü uygulanmakta ve uyuşmazlıklar dosya üzerinde incelenerek karara bağlanmaktadır. İdari yargılama usulünde yazılılık esas olmakla birlikte, duruşma kurumuna da yer verilmiştir. Ancak idari yargılama hukukundaki duruşma kurumu, cezai ve medeni yargılamadaki duruşmadan oldukça farklı düzenlenmiştir. İdari yargılamada duruşma yapılması zorunlu değildir ve istisnai olarak uygulanmaktadır. Duruşma yapılabilmesi bazı koşullara tabidir. Duruşmaya ilişkin düzenlemeler, İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17 -19. maddelerinde genel bir şekilde düzenlenmiştir. İlk derece yargı yerlerinde taraflar duruşma talebinde bulunursa, mahkeme duruşma yapmak zorundadır. Taraflarca yapılan duruşma talebinin yazılı olarak istenmesi gerekir. Duruşmalar kural olarak aleni yapılır. Duruşmada taraflara sırasıyla iki kere söz verilir. Danıştay'daki duruşmalarda savcı da bulunur. O da dinlenir. Her iki tarafın katılmaması halinde duruşma yapılamaz, evrak üzerinde inceleme yapılarak karar verilir. İdari yargılamada kural olarak duruşma tek bir celsede yapılır. Duruşma yapıldıktan sonra en geç on beş gün içinde karar verilir. Duruşmada tanık dinlenememektedir. Duruşmada tutanak tutulmaz dolayısıyla duruşmaya zabıt katibi de katılmaz. İdari yargıda duruşma, etkin ve verimli değildir. Yeniden düzenlenerek etkin hale getirilmelidir.
Bağımsız idari otoritelerde idari usul ve yargısal denetimi

BİO kavramı bakımından kullanılan bağımsızlık kavramı yürütme gücü içerisinde kalmak şartıyla, yürütme gücü içerisinde üst otoritelere tabi olmama, bağımsız karar alma anlamına gelmektedir. BİO'lar için model bir düzenleme getirilerek üye sayısı, idari ve mali özerklik, atanma ve görev süreleri, personel rejimi konularında yeknesaklığın sağlanması gerekmektedir. BİO'ların aldıkları kararların taşıdığı önem ve bireysel menfaatlere etkileri nedeniyle, bireylerin karar alınışında etkili olması, karara katılımlarının sağlanması ve savunma haklarına riayet edilmesi gerekleri idari usul yasalarında yer almıştır. İdari kararların alınmasında tarafsızlığın ne şekilde sağlanacağı konusunda, idari birimlerin kendi içlerinde güçler ayrılığı kuralını mümkün olduğu ölçüde uygulamaları esası getirilmiştir. Ayrıca süreç içerisinde bireylerin haklarını artıran düzenlemelerle bilgi edinme, açıklık ve şaffaflıkla karar alma, bürokrasinin azaltılması yönünde düzenlemelerle daha etkin ve bireysel haklara saygılı bir idari işleyiş sistemi öngörülmüştür. Ülkemizdeki BİO'lar bakımından çerçeve yasa kapsamına genel bir idari usul düzenlemesinin eklenmesi ile idarenin iç işleyişinde güçler ayrılığının daha iyi gözetilmesi gerekmektedir. BİO'larda idari kararların yargısal denetimi konusunda, idari usulün denetimi maksimum denetim şeklinde yapılırken, esasa yönelik denetim bakımından minimum denetim öngörülmektedir. Ülkemizde idari usule sahip BİO niteliğindeki Rekabet Kurumu kararlarının yargısal denetiminde Danıştay usul denetiminde yargının ne derece etkin olabileceğini bir sanatkar titizliği içerisinde almış olduğu kararlarla göstermiştir. Yargısal denetim sonucu oluşan hukuki sorunlara kanun değişiklikleri ile çözüm aranmaktadır. Bu kapsamda, hali hazırda var olan çerçeve kanun taslağına yeni ve kapsamlı bir kanun değişikliği reformunun eklenmesi ile tüm BİO'larda benzer idari usulün uygulanması en uygun çözümdür.
Kurumlar vergisinde safi kurum kazancının tespiti

Günümüzde devlet kamu giderlerinin önemli bir kısmını vergi gelirleri ile finanse etmektedir. Kurumların kazancı üzerinden alınan kurumlar vergisi de devletin önemli gelir kaynaklarından biridir. Kurumlar vergisinin matrahını teşkil eden safi kurum kazancının tespiti, kurumlar vergisinin doğru hesaplanması bakımından büyük bir önem arz etmektedir. Türk kurumlar vergisi düzenlemeleri ile bazı kurumlara vergiye ilişkin muafiyet tanınırken bazı kazançlar da kurumlar vergisinden istisna tutulmuştur. Bu düzenlemelerin dışında kalan kurumlar elde ettikleri kazançları üzerinden kurumlar vergisine tabi tutulmaktadır. Gelirin safiliği ilkesi gereğince ödenecek vergi safi kurum kazancı üzerinden tespit edilmektedir. Bu ilke, kazancın elde edilmesi için yapılan giderlerin kazançtan indirilmesini öngörmektedir. Vergi düzenlemeleri, safi kurum kazancının tespitinde kanunen indirilmesi uygun görülen giderlerin yanında indirilmesi uygun görülmeyen giderleri de içermektedir. Bunların yanı sıra vergi düzenlemelerinde ekonomik, siyasi ve sosyal hedeflere ulaşmak için de indirim gibi müesseselere de yer verilmektedir. Safi kurum kazancı mükellef kurumun elde ettiği kazanç üzerinden; istisnalar, mahsup edilecek geçmişş yıl zararları, kanunen kabul edilen ve edilmeyen giderler, indirimler dikkate alınarak hesaplanmaktadır. Bu çalışmanın amacı Türkiye uygulamasına göre safi kurum kazancının tespitinde dikkate alınan müesseselerin gösterilmesi ve bu müesseselerin kurumlar vergisinin amacı, sosyal ve ekonomik koşullar ile vergilendirme ilkeleri bakımından incelenmesidir.
İnşaat sözleşmesinde yüklenicinin sorumluluğu

Ülkemiz ekonomisinde, büyük önemi olan İnşaat sözleşmesi TBK'da düzenlenen eser sözleşmesinin özel bir türü ve uygulamada en çok karşılaşılan bir sözleşmedir. İnşaat sözleşmesine ilişkin TBK m. 470 - 486 arasında düzenlenen eser sözleşmesi ile ilgili özel hükümlerin yanı sıra TBK. nun ilgili genel hükümleri de uygulanacaktır. İnşaat sözleşmesinde, sözleşmenin tarafları olan yüklenici ve iş sahibinin yerine getirmesi gereken sorumlulukları vardır. Uygulamada sık karşılaşılan uyuşmazlıklar daha çok yüklenicinin sorumluluklarından kaynaklandığından kaleme aldığım bu tezimde yüklenicinin sorumluluğuna değinmeye çalıştım. Tezimde yüklenicinin sorumluluğunu inşaatın tesliminden önce ve tesliminden sonra olmak üzere uygulanacak hükümleri iki ayrı başlık altında detaylı bir şekilde ele almaya çalıştım.
İslam Hukuku açısından gıda katkı maddeleri ve genetiği değiştirilmiş organizmalar

Günümüzde artan dünya nüfusu ve bu doğrultuda artan gıda ihtiyacını karşılamak, daha kısa sürede, daha az alandan, daha çok verim almak, meydana gelen teknolojik gelişmeler ışığında yiyeceklerin raf ömrünü uzatmak, gıdaların tat, görünüm veya yapısall özelliklerinin istenilen düzeye getirmek amacıyla ortaya çıkan 'Gıda Katkı Maddeleri' ve 'Genetiği Değiştirilmiş Organizmalar'lar ' tükettiğimiz birçok gıdanın önemli bir parçası haline gelmiştir. Beslenmemizde adeta kaçınılmaz olarak yer alan 'Gıda Katkı Maddeleri' ile 'GDO''larla ilgili olarak genel ve kati bir hükme varmak zordur. Gıda Katkı Maddelerinin kaynakları ve sağlık üzerindeki etkileri, istihale veya istihlake uğrayıp uğramaması açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. Ayrıca Genetiği Değiştirilmiş Gıdaların sağlığa etkisi ve genetiğe müdahalenin gıdanın fıtratına müdahale olup olmadığı ayrı bir tartışma konusudur. 'Gıda Katkı Maddeleri' ve 'GDO'ların İslam hukuku açısından incelendiğinde fayda ve zarar kriteri öne çıkmakta ve böylece zararı kesin olanlardan kaçınılması şüpheli olanlarla ilgili olarak ta mümkün olduğunca dikkatli davranılması icap etmektedir.
Konsorsiyum sözleşmesi

Bu çalışmanın konusu, 'Konsorsiyum Sözleşmesi'dir. Konsorsiyum; 'kişilerin belirli bir işi veya işler dizisini birlikte gerçekleştirmek amacıyla bir araya geldiği, bunlardan her birinin diğerinden bağımsız olarak işin sadece bir bölümünün yerine getirilmesini üstlendiği adi ortaklık türü' olarak tarif edilebilir. Çalışma üç bölüm ve bir sonuçtan meydana gelmektedir. Birinci bölümde konsorsiyum sözleşmesinin tanımı, hukuki niteliği, benzer müesseselerden farkı gibi genel bilgilere yer verilmiştir. Burada öncelikle konsorsiyum sözleşmesinin gerek Türk Hukuku'ndaki, gerek mukayeseli hukuktaki şekli ile tanımı yapılmış, sözleşmenin unsurları ayrı ayrı incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde konsorsiyum sözleşmesinin kurulması ile sözleşmenin hüküm ve sonuçları ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Bu kapsamda ortakların kendi aralarındaki ilişki ile üçüncü kişilerle ilişkileri ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Üçüncü ve son bölümün konusu ise, konsorsiyum sözleşmesinin sona ermesidir. Burada konsorsiyum sözleşmesinin sona erme sebepleri incelenmiş olup, sona ermenin hüküm ve sonuçları üzerinde ayrıntılı olarak durulmuştur. Nihayet, çalışma sırasında vardığımız kanaatlere 'Sonuç' kısmında topluca yer verilmiştir.
Türk Anayasa yapısında bireysel başvuru

Anayasamızın 2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir. Hukuk devleti olmanın en önemli yükümlülüğü temel hak ve hürriyetleri vatandaşlara sağlamak kadar bu haklar için koruyu tedbirler almaktır. Türkiye Cumhuriyeti de bu yükümlülüğü gereği bireysel başvuru yolunu kendi iç hukukunda tanımış ve buna istinaden 23 Eylül 2012'den itibaren tarihinde ilk defa bireysel başvuru Türkiye Cumhuriyeti'nde uygulanacaktır. Bu çalışmada ise daha önce ülkemizde uygulaması olmayan bireysel başvuru yolu tanıtılacak ve bireysel başvurunun gerek usulünde gerek esastan incelemesinde karşılaşabilecek durumlar incelenecektir. Ayrıca Türkiye'de bireysel başvurunun kabul edilmesinin arkasındaki sebeplere ve bireysel başvuru uygulamaya geçtikten sonra ülkemiz adına oluşması muhtemel olumlu ve olumsuz etkilere değinilecektir. Bu hususların yanı sıra diğer ülkelerdeki bireysel başvuru uygulamaları ile ülkemizdeki bireysel başvuru uygulamalarını karşılaştıracak ve değerlendirilecektir. Bireysel başvurunun usul ve şekli esasları ne olursa olsun, ülkemizdeki bireysel başvurunun uygulanma sebeplerinin özünde temel hak ve hürriyetlerin korunmaktan uzak olduğunun düşünülmesi vardır. Şüphesiz bireysel başvuru müessesesi uygulamada gerek demokratik bir devlet olma yönünde, gerek hak ve özgürlüklerin güvence altına alınması yönünde olumlu sonuçlar doğuracaktır.
Hukuki açıdan elektronik para

Para tarih boyunca şekil değiştiren bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. İlkel çağlarda para olarak kullanılan materyaller incelendiğinde genel itibariyle doğal ortamda bulunabilecek basit bir yapıya sahip oldukları görülmektedir. Büyükbaş hayvanlar, tütün, deniz tuzu, deniz kabuğu gibi mallar buna örnek olarak gösterilebilir. Sosyal ve teknolojik gelişmeler ile birlikte paranın görünümü değim göstermiş metal veya kağıt paralar teknik bir uygulama sonucunda kullanılmaya başlanmıştır. Demir, bakır, gümüş ve altın para olarak kullanılan metallerin başında gelmektedir. Bunların içinden öz değeri olan altın ve gümüş uzun süre güvenilir bir para türü olarak varlık gösteriştir. Son zamanlarda teknolojik alanda yaşanan gelişmeler paranın görünümünün bir kez daha değişmesine sebep olmaktadır. Paranın elektronik ortama taşınmasının ilk aşaması olan banka hesabında bulunan sayısal ifadelerden ibaret olan banka parası, para kavramının artık elektronik olarak ifade edilebileceğini ortaya koymuştur. Elektronik para bu durumu bir adım daha ileriye taşıyarak demir ve kağıt para yerine ikame edilebilecek dijital verilerin kullanımını ortaya çıkarmıştır. Bu yeni para türü kullanım ve maliyet açısından geleneksel parayla oranla birçok avantajlara sahiptir. Bu gelişmeler yakın gelecekte kağıt ve demir para kullanımının tamamıyla ortadan kalkacağı öngörüsünü güçlendirmektedir. Bu çerçevede tezimiz elektronik paranın hukuki niteliğini ortaya koymaya çalışmaktadır. İlk bölümde paranın hukuki ve ekonomik tanımı, tarihi gelişimi ve ödeme araçlarının işleyişi ve hukuki nitelikleri ortaya konulmaktadır. İkinci bölümde e-paranın tanımı, tarihi gelişimi, e-para sistemlerinin yapısall özellikleri incelenmiş ve somut e-para yapıları üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümünde e-paraya ilişkin hukuki çerçeve incelenmiş olup AB, ABD ve Türkiye'deki mevcut yasal çerçeveye yer verilmiş ve e-para kullanımından kaynaklanabilecek sorunlar ve çözüm yolları ortaya konulmuştur.
Türkiye Cumhuriyeti 1982 anayasası bağlamında özellikle koalisyon hükümetleri döneminde gerçekleştirilen Avrupa Birliği eksenli anayasal gelişmeler

Avrupa bütünleşmesinde ilk adım, Federal Almanya, Fransa, İtalya, Belçika, Hollanda ve Lüksemburg'un kömür ve çelikte ortak pazar kurmalarıyla atıldı. Altı üye devlet, 25 Mart 1957'de Roma Antlaşması'nı imzalayarak Avrupa Ekonomik Topluluğu'nu kurdu. 1992 Maastricht Antlaşması ile Topluluk kurumları güçlendirildi ve daha geniş yetkilere sahip oldu, böylece Avrupa Birliği doğdu. Türkiye AET ile yakın işbirliği içinde olmak isteyen ülkelerden biridir. Bu işbirliği, Ankara Anlaşması olarak bilinen bir 'ortaklık anlaşması' çerçevesinde 12 Eylül 1963 yılında gerçekleşmiştir. Türkiye 14 Nisan 1987''de tam üyelik başvurusunda bulundu. Türkiye ve AB arasındaki 'Gümrük Birliği' 1 Ocak 1996'da yürürlüğe girdi. Avrupa Konseyi, Komisyon'un ikinci Türkiye Raporu'ndaki tavsiyelere uyarak 1999 Aralık ayında Helsinki Zirvesinde Türkiye'ye AB üyeliği için aday ülke statüsünü verdi. Türkiye'nin AB'ye katılım müzakereleri 3 Ekim 2005'te başladı. Türkiye 1982 Anayasası döneminde AB yolunda önemli kazanımlar elde edebilmek için çok sayıda anayasa değişikliği ve hukuk reformu gerçekleştirmiştir. Bu alanda yapılan ilk ve önemli anayasal değişiklikler koalisyon hükümetleri döneminde (19-21. parlementolar) gerçekleştirilmiştir. Prof. Dr. Tansu Çiller döneminde radyo, televizyon ve habercilik hakkındaki 3913 sayılı değişiklik ve sendikal faaliyetler vb. hakkında 4121 sayılı değişiklikler gerçekleştirilmiştir. Bülent Ecevit döneminde 4446, 4388, 4709 ve 4720 sayılı değişiklikler yapılmıştır. Bundan sonra Türkiye, 1999 yılında gerçekleşen Avrupa Zirvesi'nde resmi olarak aday ülke olmuştur. Daha sonra yine Bülent Ecevit'in başbakanlığı döneminde I. II. ve III. AB uyum paketleri çıkartılmıştır. Bu paketlerde, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu, Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu, Türk Ceza Kanunu, Terörle Mücadele Kanunu gibi pek çok alanda Avrupa Birliği'ne yönelik iyileştirmelere gidilmiştir. Koalisyon Hükümetlerinin ardından AK Parti hükümetleri döneminde de bu çabalar devam ettirilmiş ve AB yolunda dört adet uyum yasa paketi daha çıkartılmıştır. Fakat Türkiye-AB üyelik sürecinde istenen sonuca henüz ulaşılamamıştır. Bu çalışmada, AB oluşum süreci, AB-Türkiye ilişkileri ve 1982 Anayasası'nda özellikle koalisyon hükümetleri döneminde yapılan anayasal değişiklikler incelenmektedir.
Gasp ve itlaf bağlamında hanefİ sorumluluk hukuku

Gasp ve itlaf bağlamında Hanefi sorumluluk hukuku üzerine bir incelemenin yapıldığı bu çalışma, bir giriş ve beş bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın önemi ve amacı, konunun sınırlandırılması, tezin içerik, yöntem ve kaynakları ile literatürün değerlendirilmesi gibi teknik konular üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde sorumluluk kavramı, sorumluluk fikrinin tarihi seyri ve sorumluluk hukukunun amaçları ile sorumluluğun konusu, sebepleri, çeşitleri ve şartları gibi konular, mukayeseli bir şekilde genel olarak sunulmuş; sonrasında da bir değerlendirme yapılarak bazı problemlere işaret edilmiştir. İkinci bölümün ilk kısmında; teaddi terminin klasik Hanefi kaynaklarında kullanımı ve bu kavramın taammüd termiyle ilişkisi ortaya konulmuştur. Bölümün ikinci kısmında da, daman literatürünün Hanefi mezhebindeki ilk örnekleri ve bu tezin ana kaynaklarını teşkil eden vakıat türündeki kitaplar tanıtılmış ve değerlendirilmiştir. Bu bağlamda Üsruşeni'nin el-Fusul fi'l-muamelat, İmadüddin el-Merginani'nin Fusulu'l-ihkam ve Şeyh Bedreddin'in Camiu'l-fusuleyn'indeki tazminat bölümleri ile Fudayl Çelebi'nin müstakil olarak telif ettiği ed-Damanat fi'l-furui'l-hanefiyye isimli kitabı mukayeseli olarak incelenmiştir. Tezin üçüncü ve dördüncü bölümde, Hanefi mezhebinin kurucu imamlarının görüşleri etrafında şekillenen gasp ve itlaf doktrininin yukarıda zikredilen vakıat türündeki eserlerde meşayih tarafından nasıl geliştirildiği, onların gasp ve itlafla ilgili ortaya çıkan yeni meseleleri nasıl çözüme kavuşturdukları ve bunu yaparken hangi tür araçları kullanarak hukuki faaliyetlerde bulundukları tahlil edilmiştir. Beşinci bölümde ise, önceki bölümlerde ele alınan gasp ve itlaf konularından bazılarını seçerek daha önce verilen teorik bilgilerin Osmanlı fetva mecmuaları ve mahkeme kararlarına nasıl yansıdığı, pratikte bunun nasıl uygulandığı ve ilgili meselede herhangi bir değişimin olup olmadığı bazı somut örnekler üzerinden ortaya konulmuştur.
Sosyolojik açıdan suçlu çocuklara özel yargılama usulleri ve çocuk suçları: Gülşehir örneği

Suç, tarihin ilk çağlarından itibaren toplumların ilgilerini yönelttikleri, nedenleri üzerinde durdukları ve önlemler aldıkları bir sorun olarak görülmüştür. Suç, tarihin en eski devirlerinden beri vardır ve evrensel bir sorundur. Ancak Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra çocuklar tarafından işlenen suçların arttığı görüldüğünden ve suç işleyen çocuklara uygulanan yaptırımların çocukların ıslahı bakımından sonuç doğurmadığı anlaşıldığından, suç işleyen çocuklara özgü yaptırımların ve tedbirlerin uygulanması gündeme gelmiştir. Bu sayede çocuklar özel statüsü doğmuştur. Birinci Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle birlikte bilim çevreleri de çocuk suçluluğu kavramı ile ilgilenmeye başlamışlardır. Özellikle çocukların suç işlemelerinin altında yatan nedenler üzerinde durulmuş ve bu konuda çeşitli görüşler ileri sürülmüştür. Çocuk suçluluğu ve son yıllarda Türkiye'deki çocuk suçlu oranındaki tırmanış dikkate alındığında, genel ceza hukuku prensiplerinin çocuk suçluluğu alanında nasıl bir görünüm ve sonuç sergilediğini tespit etmek gerekmektedir. Günümüzde Türkiye gibi birçok devlet çocuklar özel statüsünü kabul etmiştir. Bu statü gereğince, suç işlemiş çocuklara uygulanacak yaptırımlar çocukları ıslah edici nitelikte olmalı ve çocuklar hakkında uygulanan cezaların infazı da yetişkinlerden farklı kurumlarda gerçekleştirilmelidir. Tüm bu açıklamalar doğrultusunda suça sürüklenen çocuk ve yaş küçüklüğü kavramları izah edilerek, çocuğu suça iten nedenler ve çözüm yolları tespit edilmeye çalışılmıştır.
Avrupa Birliği Hukukunda işyerinde ayrımcılık

lk kez Milletlerarası Çalışma Örgütü'nün düzenlemeleriyle ortaya çıkan ve Roma Antlaşması'nın 141 vd.(eski.119). maddeleriyle Avrupa Topluluğu mevzuatında da yerini alan ayrımcılık yapma yasağı ilkesi, AB'nin sosyal politikasının en tartışmalı konularından biri olmuştur. Irk ve etnik köken, din ve inanç, cinsiyet, yabancı, dil, siyasi görüş, engellilik, cinsel tercih temelli ayrımcılık hep bu ilke etrafında şekillenmiş olan türlerdir. Bugün iş hayatındaki sosyal barışı olumsuz etkileyen, işgücü piyasasındaki nitelikli işçileriobjektif olmayan bir takım nedenlerle bu piyasanın dışında bırakmak da AB'nin etrafında birleştiğitemel ilkelere de aykırı düşmektedir. Bu sorunun farkına varan Birlik hem kurucu antlaşmasınakoyduğu hükümlerle hem de 1970'lerden beri yayınladığı tüzük, direktif, karar ve görüşlerle ve deATAD'ın muhtelif davalarda verdiği kararlarla konuya gereken önemi vermeye çalışmaktadır. Bu konuda yayınladığı, 75 /117, 76 /207, 79/7, 97 /80, 2000/ 48 ve 2000/ 73 sayılı direktiflerle iş hayatındaki objektif nedenlere dayanmayan ayrımcılığı önleme çalışmaları devam etmektedir. Her üye devlet, işyerinde ayrımcılığı engellemede farklı yöntemlere başvurmaktadır. lkenin uygulanmasının mahkemeye başvuru yoluyla sağlanması en çok kullanılan yöntem olmakla birlikte Ombudsmanlık gibi uzlaştırıcı bir kurumun devreye girmesi de çözüm yollarından biri olarak gözükmektedir. şyerinde ayrımcılığa ilişkin kavramlarınuygulamaya yönelik kapsamlı açıklamalarını getirmek ve uygulanmasını sağlamak Avrupa Topluluğu Adalet Divanı kararlarıyla mümkün olabilmiştir. Ayrımcılık nedeniyle, iş hayatında mağdur olan grupların korunması için çeşitli istihdam politikaları geliştiren AB'nin amacı, işyerinde ayrımcılığı önlemek kadar bu mağdurların da iş hayatında hak ettikleri yeri bulmaları ve içinde bulundukları topluma entegrasyonlarını sağlamaktır. Yine bu amaçla çalışma yaşamındaki bu tür faaliyetleri devamlı olarak izleyen kurumların sağladığı verilerle ayrımcılığı yaratan nedenleri de ortadan kaldırmaya çalışmaktadır. Adaylık sürecinde olan Türkiye de müktesebata uyum çalışmalarına devam etmektedir. Çıkarılan yasaların uygulamasının da takip edilmesi Türkiye için hem bu süreci hızlandıracaktır, hem de uluslararası taahhütlerini yerine getirerek iş hayatında çalışma barışını sağlayacaktır.
Anonim şirketlerden çıkma ve çıkarılma

Anonim Şirketler Türkiye'de tüzel kişiliklerinin bulunması ve ortaklarının sınırlı sorumlu olmasından dolayı en çok tercih edilen ortaklık türlerinden biridir. Ortaklar sınırlı sorumlu olduğundan sadece katılma payı tehlikeye atılır ve böylece bu şirketlerin bünyesinde büyük miktarda paralar toplanabilir. Anonim şirketleri diğer şirket türlerinden ayıran en temel özellik, kişisel unsurlara bu şirketlerde asgari düzeyde yer verilmiş olmasıdır. Anonim şirketler ülkelerin ekonomik yaşantısı üzerinde önemli etkiye sahip olduğundan dolayı diğer şirket türlerinden farklı bazı düzenlemelere tabi tutulmuştur. Bu çalışmada Türk Ticaret Kanunundaki anonim şirketlerden çıkma ve çıkarılmaya sebep olan haller sonuçları ile birlikte incelenecektir.