turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Engelli bireye sahip ailelerin sorunları ve sosyal dışlanması üzerine nitel bir inceleme

Engellilik tüm toplumlarda dezavantajlı bir durum olarak nitelendirilmektedir. Toplumsal yaşamda engelli bireylerin daha düşük eğitim başarısına, daha kötü sağlık durumuna, daha düşük ekonomik gelire sahip olduğu bilinmektedir. Birçok bireyin alıştığı eğitim, istihdam, sağlık, bilgi edinme, ulaşım gibi hizmetlere erişimde engelli bireylerin çeşitli bariyerler ile karşılaşıyor olması, birçok aile için normal olan sosyal yaşam faaliyetlerine katılımın, engelli aileleri için imkansız ya da sınırlı olması bu farkları az da olsa açıklayabilmektedir. Tüm bu olumsuzlukların giderilmesi, engelli bireylerin ve ailelerinin karşılaştıkları bariyerlerin ortadan kaldırılması için engelli birey ile birlikte ailesinin de sorunlarının ele alınıp çözümlenmesi gerekmektedir. Bu araştırma ile engelli bireye sahip ailelerin engelliliğe ilişkin sorunlarının tespit edilmesi ve sosyolojik boyutlar ile değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca araştırmada ailelerin yaşadıkları sorunların sosyal dışlanmaya etkisi ele alınmıştır. Araştırma kapsamında Sakarya Büyükşehir Belediyesine bağlı Sosyal Gelişim Merkezinde kurslara katılan engelli bireylerin aileleri ile derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Yarı yapılandırılmış görüşme formu ve gözlem teknikleri kullanılmıştır. 23 aile üyesi ile gerçekleştirilen nitel görüşme sonucunda ailelerin engelli bireye sahip olmaya ilişkin yaşadıkları sorunlar incelenmiştir. Araştırma kapsamında ortaya çıkan veriler betimsel analiz ile yorumlanmıştır. Engelli bireye sahip ailelerin; çaresizlik, yalnızlık, kendine zaman ayıramama, gelecek kaygısı gibi psikolojik sorunlar yaşadıkları, sosyal çevreden uzaklaştıkları, sosyal aktivitelere yeterince katılamadıkları, dolaylı ya da doğrudan sosyal dışlanmaya maruz kaldıkları görülmektedir. Ayrıca engelli bireyin sağlık ve özel eğitim masrafları da ailelerin ekonomik sorunlar yaşamalarına neden olmaktadır.
Fragile identities: Prostitutes as signifiers of patriarchy and heteronormativity in Turkey

Bir terim, bir yafta olan 'fahişe', erkek egemen sistemin yarattığı ve tekrar tekrar ürettiği bir nesne, bir araç ve bir özne olarak hem bu erkek egemen sistemin içinden konuşmakta hem de onu deşifre etmektedir. Dinin toplumsal gündelik hayat pratiklerine sindiği ve kültürün kanunlarüstü şekillendirici bir mekanizma olduğu bir toplumda kadın bedeninin varlığı ve özneliği bu erkek egemen ideolojinin izin verdiği kadardır. Hakim ideolojinin dışında kalmış ya da bırakılmış fahişe bedeni ya kendisine dayatılan kurban kimliğine sarılacak ya da güç sahibi bir özne olarak mekanizmanın bir dişlisi olacaktır. Bu çalışmada incelenen röportaj alıntıları fahişelerin kurban söylemini bir var olabilme aracı olarak yeniden ürettiğini ve bunu yaparken evlilik ve annelik gibi kadın tanımının 'zorunlu' öğelerini bir eksiklik, bir nostalji ya da bir ütopya gibi tasvir ettiklerini ortaya koymaktadır. Hayatlarındaki erkekleri ya kutsal ve dokunulmaz figürler ya da boyun eğmeleri gereken güç sembolleri olarak gören bu kadınlar tam da hakim ideolojinin erkek arzusunun tatmini için ürettiği sürdürülebilir ve susturulabilir kaynak görevini görür. Çalışmada bu kurban söylemini bilerek ya da bilmeyerek reddeden kadınların röportajları incelendiğinde onlar için güç sahibi olmanın tek yolunun eril gücü benimsemek ve bir zalime dönüşmek ya da erkeksileşmiş bir kadın haline gelmek olduğu görülmektedir. Dolayısıyla da fahişelerden güç sahibi kadınlar ya da erkek egemenliğe ve heteronormativiteye karşı bir güç olarak bahsetmek hala bir ütopya olarak durmaktadır.
La reconciliation avec le passe Armenien a travers le municipalisme et la present des excuses des elites politiques Kurdes a Diyarbakır

Diyarbakır'da belediyecilik üzerinden uygulamaya konulan Diyarbakır'ın Ermeni geçmişşi ile yüzleşme pratiklerinde, belediye ile devletin ilişkisinin ne denli bir faktör olduğunu anlamak ciddi bir önem taşımaktadır. Diyarbakır'da 1915'in yoğun olarak yaşanmış olması ve Diyarbakır'ın Ermeni nüfusunun büyük oranda azalması, kentte yoğun bir Kürt nüfusunun hakimiyet göstermesine neden olurken, nüfusun büyük oranda değişikliği sonrasında ciddi bir şekilde değişen sosyo-ekonomik koşullar, Diyarbakır'ın mekan üzerinden de hafızasına kazınmış olan Ermeni geçmişşi şehrin son yüz yıllık tarihi içerisinde bir gerçeklik teşkil etmektedir. Diyarbakır'da siyasi aktörlerin 1915'i ele alışında devlet karşısında Ermenilerle bir kader ortaklığı arayışına girdiği görülmektedir. Bu amaçla, Diyarbakır ve Sur Belediyesi'nin yüzleşme için attığı adımları değerlendirirken geçmişşin sorumluluğunu devlet ile paylaşmaya çalışan siyasi aktörlerin söylemlerindeki devlet vurgusunun kaynağını araştırılmıştır. Diyarbakır, Ermeni tarihinin izlerine sahip olması açısından oldukça önemli bir sahayı oluşturmaktadır. Dolayısıyla, Diyarbakır'da devletin resmi organı olan belediyelerin yüzleşme için attıkları adımların tanınmaması Diyarbakır'ın temsil ettiği çoğulcu kimliğin, ulus-devlet politikasının tam karşısında konuşlanmasından kaynaklanmaktadır. Öte yandan, Diyarbakır'da yüzleşme adına atılan adımlar ile şehrin yeniden dönüşümünü sağlayan belediyelerin yerel otoriteler olarak şehri çok kimlikli bir mekana dönüştürmeye çalışmaları, alternatif bir belediyecilik hizmeti sunmaları mekanı bir direniş alanı haline getirdiklerini göstermektedir. Böylece ulus-devlet anlayışının tek kimlikli, tek merkezli politikalarına rağmen çoğulcu bir belediyecilik politikası uygulanmaktadır.
Tanzimat'tan II. Meşrutiyet'e kadar İstanbul'da yeme-içme mekanları

Osmanlı gündelik yaşamında halk; ev, cami, çarşı gibi sınırlı bir sosyal çevrede hayatını sürdürmekteydi. Kahvehane, meyhane, lokanta gibi yeme-içme mekanlarının ortaya çıkması ile birlikte insanlar arasındaki iletişim de çok yönlü bir hale dönüşmüştür. Osmanlı Devleti'nde Tanzimat'tan sonra birçok alanda batılılaşmanın etkisinden söz etmek mümkündür. Halkın vaktinin önemli bir kısmını geçirdiği sosyal mekanlar olan yeme-içme mekanları da bu değişimden payını almıştır. Bu dönemde Tanzimat'ın etkisiyle bazı mekanlar tamamen ortadan kaldırılırken bazıları da değişime uğrayıp varlıklarını sürdürmüşlerdir. Ayrıca tamamen geleneksel mekanlardan farklı olarak batılı tarzda yeni mekanlar da ortaya çıkmıştır. Yeme-içme mekanlarındaki bu değişim sadece mekanla sınırlı kalmamış, buralardaki eğlence anlayışı da değişime uğramıştır. Bu tez ile orta sınıf halkın sosyal hayatını geçirdiği mekanlardaki değişime ışık tutulmaya çalışılmıştır. Ayrıca bu mekanların ilk açıldığı dönemle Tanzimat'tan sonraki dönem arasında karşılaştırma yapabilme fırsatını da bizlere sunmuştur. Bu çalışma tarihsel araştırma yöntemi ile yürütülmüş ve veriler doküman incelemesi ile toplanmıştır.
Hareket Dergisi: 1939-1982

Avrupa'ya tahsile giden Türkler arasında ahlak üzerine çalışan ilk öğrenci ve Sorbonne'da felsefe doktorası veren ilk Türk olan Nurettin Topçu, Fransa'da aksiyon felsefesinin kurucusu Maurice Blondel'i tanıyıp onun görüşlerini benimser. Topçu, Türkiye'ye döndükten sonra ismini bu felsefeden alan Hareket Dergisini çıkarmaya başlar. Dergi, uzun yayın hayatı boyunca birçok akademisyen, yazar, çizer ve şaire ev sahipliği yapar. Topçu'nun doktora tezi 'İsyan Ahlakı'nın çizgisini sürdüren Dergi, ferdin ruhunu esir eden prangalara isyanı ile şahsiyetini bulmasını, bu şahsiyet olma sürecinde mesuliyetten ayrılmayan hareketle ortaya çıkan milleti ve güçlü milli iradenin kurduğu güçlü devleti konu edinir. Dergi Anadolucu milliyetçi anlayışa sahiptir ve bu milliyetçiliğinden ayırmadığı İslam'ın ruhçu sosyalizmini savunur. Zaman zaman güncel meselelere de yer veren Dergi, yayınlandığı dönemler içinde çoğunlukla muhalif bir duruş sergiler. 1939 yılında yayın hayatına başlayıp 1982 yılına kadar farklı aralıklarla yayın hayatını sürdüren Hareket Dergisi, hareket felsefesinden beslenerek mistik bir yol çizmesi, geçen kırk üç yıl içinde uzun aralıklarla olsa da Türkiye'nin birçok dönemine şahitlik etmesi, ülkenin fikir hayatında yer alan tartışmalara, içine dahil edildiği camiadan farklı bir pencereden yaklaşması, fikri tartışmalarla birlikte sanata da yer vermesi bakımından Türkiye'de yayınlanan dergiler içinde ayrı bir yere sahiptir.
Türk ulusal kimliğinin inşası ve medyada popüler tarih söylemi: Tefrika tarihi romanlar (1928-1938)

Bu çalışmanın temel amacı, Türk ulusal kimliğinin inşa sürecinde tarihin kullanımı ve bu sürecin resmi ve popüler mecralardaki yeniden üretimini tartışmak ve tarihi romanların resmi tarih söylemi ile içice geçmişşliğini göstermektir. Ulus-devletlerin inşa sürecindeki tarih yazımı seferberliğinin, 'tarih' bilgisine duyduğu yoğun gereksinim, tarihin ulusal kimlik inşasına taşıdığı malzemenin 'cinsi' üzerinden, 'ulus' kavramının içinin nasıl doldurulduğu sorusuna yanıt verebilmeyi kolaylaştırır. Diğer bir deyişle kontrata dayalı ve organik ulus kavramları arasındaki tercih ya da iki uçluluk tarih yazımı ve popüler metinlerde kendisini açığa çıkarır. Burada da Türk ulusal kimliğinin inşa sürecinin sözleşmeci bir ulus anlayışından organik ulus anlayışına doğru kayma gösterdiği resmi ve popüler metinler üzerinden tartışılmaktadır. Çalışmada 1928- 1938 yılları arasında, beş ayrı gazetede yayınlanmış tarihi romanlar üzerinden Türk ulusal kimliğinin inşa edilişindeki popüler süreç ve malzeme analiz edilmektedir. Bu romanlar resmi tarih söyleminin ana malzemelerini, özellikle Türk Tarih Tezi'nin argümanlarını kullanmakta, bunları popüler bir dile tahvil ederek, kitleselleştirmektedirler. Türkler yüksek bir medeniyete haiz, beyaz ırktan, brakisefal bir ulus olarak kurgulanmakta, milli seciye özellikleri etnosentrik, hatta ırkçı ifadelerle yüceltilmektedir. Ulusal motivasyon ve güven duygusunu artırmaya yönelik tüm bu çabalar, bireysel kimlikleri ulus eksenli bir yorumla kavrayabilmek ve 'Türk' tanımının içini kabullenilmesi ve özdeşleşmesi arzulanır bir malzeme ile doldurmak amacından kaynaklanır. Türk ulusal kimliğinin, bu dönemde resmi ve popüler mecralarda yoğun olarak işlenmiş bir 'tarih seferberliği' ile inşa edildiği söylenebilir. Resmi tarih söyleminin temel argümanları, popüler metinlerde yeninden üretilmiş, kitleselleştirilm iştir. Türk kimliği; modern, seküler, akılcı bir perspektiften, ancak etnik ve kültürel temelleri öne çıkarılarak oluşturulmaya çalışılmıştır.
Hollandalı Türk gençlerinin entegrasyon problemleri

Bu çalışmada üçüncü jenerasyon Türkiye kökenli Hollandali gençlerin entegrasyon problemleri sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik bağlamda incelenmiştir. Alan çalışmasından çıkan sonuçlar dört ana başlık altında toplanmıs ardında yatan sebepler iki farklı açıdan incelenmiştir. Dört ana başlık sırasıyla eğitim ve dil, işgücü piyasası, kültürel faktörler, ulus ve din'dir. Bu faktörler iki farklı bağlamda incelenmiştir. Birincisi Hollanda devletinin Türk Azınlık toplumunun üzerinde etkili olan sosyal ve ekonomik sebeplerdir. İkincisi ise Türk kültürünün yapısalndan doğan ve değişmesi hayli güç olan sebeplerdir. Sonuç olarak yaşanan problemlerin sebepleri tek bir tarafa veya duruma bağlanmamış, çözüme yönelik tavsiyelerde bulunulmuştur.
Tanzimat döneminde Türk aile yapısı.

Anne, baba ve çocuklardan oluşan aile toplumun en küçük birimidir. Aile çeşitli dönemlerde farklı gelişmeler göstermiştir. Tarih öncesi çağlarda anaerkil aile yapısı görülmekteydi. Eski Türklerde aile ise baba egemenliğine dayanan ataerkil bk karakterdeydi. Kadın toplum yaşamında oldukça saygın bir konuma sahipti. Türklerin İslamiyeti kabul etmesiyle birlikte kadın toplumsal yaşamdan soyutlanmıştı. Çünkü İslamiyet kadınlara erkeklerle konuşmasını kısıtlamış, ticaretle uğraşmasın ve örtünmesini istemiştir. Kapalı bir aile yapısına sahip Tanzimat öncesi Osmanlı toplumunda kadının statüsü devlet düzeninin dayanan şer'i yasalar çerçevesinde belirlenmiştir. Kırsal alanda kadın erkeği ile birlikte tarlada çalışarak, aile bütçesine katkıda bulunuyordu. Kentlerde ise kadınlar üretimden koparak, ev işleriyle uğraşıyorlardı. Tanzimat Döneminde devletin temel kurumlarında reformlar yapılmıştır. Sosyal alanda modernleşme süreciyle birlikte kadın toplum yaşamına girmeye başlamıştır. İvÇıkarılan fermanlarla reşit kız çocuğunun kendi isteği ile evlenmesi ve başlık gibi ağırlıkların kaldırılması istenmişti. 1858 Arazi Kanunnamesine toprak kadın ve erkeğe eşit ve ücretsiz olarak geçebilecekti. Osmanlı Devleti 1856 Paris Antlaşmasına dayanarak köle ticaretinin yasaklanacağını ve esir pazarlarının da kaldırılacağını belirtmişti. Tanzimat Döneminde açılan okullara giden kadınlar meslek sahibi olmuşlardır. Bu olay Türk kadının kültür düzeyinin yükselmesine neden olmuş, aileyi olumlu etkilemiştir. Ev, konak yaşayışında sofra kültüründe, kadın giysileriyle Avrupa örnek almaya başlanmıştır. Dönemin gazete ve dergilerinde aile üzerine durularak, Türk kadınının bilinçli bir insan olması istenmiştir.
Değişen vatandaşlık ilişkilerinin dayandığı nokta: Toplumsal sözleşme temelli bir anayasa

Anayasa ve vatandaşlık kavramları üzerine bir şeyler söylemenin ağır bir sorumluluğu da üstlenmek anlamına geldiği kabulüyle hareket eden bu çalışmanın mütevazı bir katkı olma niyeti taşıdığını belirtmek gerekiyor. Mevcut anayasa da (1982) dahil olmak üzere Türkiye'de inşa edilen anayasalar ciddi sosyolojik, siyasal ve hukuksal problemlere sahiptir. Anayasalar genellikle askeri müdahalelerin akabininde oluşturulmuştur. Dolayısıyla demokratik değerlerlerin karşısında konumlandırılacak bir mahiyet arz etmektedir. Bu tez, Türkiye'deki demokrasi ve insan hakları konusunda yaşanan ve gelinen süreci de göz önünde bulundurarak anayasa ve vatandaşlığa dair bir değerlendirme niteliğini taşımaktadır. Bilindiği üzere, Cumhuriyeti kuran siyasi iradede, Osmanlı yönetim yapısının tebaaya yönetici karşısında edilgen bir konum biçtiği ve bu durumun aşılması gerektiği düşüncesi hakimdi. Bu amaçla tebaa yerine vatandaş kavramı ön plana çıkarıldı. Yapılan analizlerde edilgen tebaanın yerine ikame edilmeye çalışılan etkin vatandaş profilinin aslında pek de inşa edilmediği görülmektedir. Egemenlik ilişkisinin Osmanlı'nın aksine Cumhuriyet tarihinde demokratik bir temele oturduğunu söylemek zordur. Osmanlı'da yöneten-tebaa ilişkisi Cumhuriyet Türkiyesi'nde anayasa-vatandaş biçimine evirilmiştir. Anayasaların tanımladığı vatandaş, belli bir kesimi temsil etmekten öteye geçememiştir. Ancak son dönemlerde küresel konjonktürün de etkisiyle hem devlet kanadında hem de halk içerisinde insan haklarına dayalı sosyal mutabakatın yani yeni bir anayasanın inşası yönünde olumlu bir irade hakim. Bu iradenin cisimleştiği yerlerden biri de şüphesiz entelektüel camiadır. Entelektüel camianın üç önemli figürü olan Ali Bulaç, Oral Çalışlar ve Mehmet Altan'ın köşe yazıları kısmi bir söylem analizine tabi tutulmuştur.
A media analysis in Turkey on the theory of simulation by Jean Baudrillard (2010 - 2012)

Çalışmada çağdaş dunyada medyanın kendi hegemonyasını nasıl yarattığı ele alınmaktadır. Bu bağlamda, Türkiye'de televizyon medyası ve bunun yansımaları evlendirme ve Survivor programları üzerinden tartışılmıştır. Araştırmada, 127 Survivor izleyicisine uygulanan anket ile 10 izleyici ile yapılan görüşme tekniğinden elde edilen niceleyici veri ışığında televizyon medyasının etki düzeyi ve programdaki imgelerin alımlanma düzeyi ölçülmeye çalışılmıştır. Ayrıca, 2727 katılımcıya uygulanmış olan anketten yararlanılarak genel anlamda medyaya ve evlendirme programlarına ilişkin elde edilen bulgular yorumlanmıştır. Dahası, çalışmada 2010, 2011 ve 2012 yıllarında yayınlanan Survivor programından 5 bölüm, 2012 yılında yayınlanan bir evlendirme programından da 1 bölüm söylem çözümlemesi ve içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Sonuç olarak, elde edilen bulgularla toplumsalın medya aracılığıyla nasıl yeniden üretildiği, içinin boşaltıldığı ve değer yargılarının salt imajlara indirgenerek nasıl gerçeküstü bir yaşam pratiği içine çekildiği ve var olan yaşam pratiklerinden yoksun bırakılan insan bilincinin medya teknolojileri tarafından nasıl yeniden biçimlendirildiği açıklanmaya çalışılmıştır. Tezde bu yeniden üretmenin zıt ya da bir benzeri olarak değil bir karşı form olarak yansımaları ele alınmaktadır.
S. Ahmet Arvasİ'nin millet ve milliyetçilik anlayışı

Milletler, inkar edilmeleri mümkün olmayan tarihi, objektif ve sosyolojik bir gerçek olarak varlıklarını devam ettirmektedirler. Milliyetçilik ise; milletlerin, sosyal, kültürel, ekonomik ve politik olarak bağımsızlık şuuru içinde kendi milletini mutlu kılma ve varlığını devam ettirme isteğidir. Milli devletler ve milliyetçilik düşüncesine sahip köklü milletler, tek kutuplu, ekonomik, siyasi ve kültürel olarak bütünleşmeci bir proje olan küreselleşmenin karşısındaki en büyük engeldir. Bilimsel olmaktan uzak ideolojik yaklaşımlar, milli devletlerin ve milliyetçiliklerin ortadan kalkacağını iddia etmektedirler. Milliyetçilik sosyal bir olgu, fıtri bir duygu olarak varlığını her dönemde devam ettiren bir ruh, yaşanılan hayata yön veren bir kuvvet, inkarı mümkün olamayan bir gerçektir. Bu çalışmamız, çeşitli alanlarda eserler vermiş, eğitimci, sosyolog, fikir ve dava adamı S. Ahmet Arvasi'nin millet ve milliyetçilik hakkındaki görüşlerinin araştırılmasından oluşmaktadır. Hayatı, eserleri, kişiliği hakkında bilgiler verildikten sonra, millet, milliyetçilik ve Türk milliyetçiliği anlayışı üzerinde durulmuştur. Arvasi, yaşadığı toplumun, İslam ve insanlık aleminin yaşadığı sıkıntıları, emperyalizmin oynadığı oyunları çok iyi teşhis etmiş, çözüm önerileri sunarak gelecek nesillere yol göstermiştir. Ortaya koyduğumuz bu çalışma, Türk düşünce hayatında müstesna bir yeri olan Ahmet Arvasi'yi ve fikirlerini tanıtmakla birlikte, Türk milletinin, İslam ve insanlık aleminin içinde bulunduğu birçok dini, sosyal ve fikri probleme çözüm önerileri getirmektedir.
Bejara neteweparez di kovara Haware de

Bu çalışmada, Hawar dergisinde, Kürt milliyetçiliğinin aldığı biçim ve derginin bir milliyetçi söylem alanı olarak yaptığı etkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kısaca modernizm, ulus ve milliyetçilik kavramları üzerinde durulup bu kavramların tarihsel, düşünsel ve siyasi dayanakları açıklanacak ve düşünürlerin bu alandaki çalışmaları karşılaştırmalı bir metodla değerlendirilecektir. İkinci bölümde, Kürt milliyetçi düşüncesinin doğuş aşamaları tarihsel düzlemde verilecek ve bu düşüncenin söylemsel, düşünsel ve yazınsal dayanakları aydınların davranış biçimleri açısından değerlendirilecektir. Üçüncü bölümde milliyetçi söylem alanın olarak Hawar dergisi ele alınarak dergide yayımlanan yazılar üzerinden, söylem olarak Kürt milliyetçi düşüncesinin ulaştığı aşama ve dönemsel olarak yaptığı etki üzerinde durulacaktır. Bu çalışmada, Hawar dergisinde bulunan yazı ve makaleler üzerinden, ulusalcı söylemin nasıl biçimlendiği ve sonuçları üzerinde durulacaktır.
Sovyet kuşağından Sovyet sonrası kuşağına Azerbaycan'da din

Bu çalışma Azerbaycan'daki Müslüman kimliğinin temel özelliklerini ve Sovyet ve Sovyet sonrası döneminin bu özelliklerin şekillenmesinde ne kadar ve nasıl etkili olduğunu araştırmaktadır. Ayrıca Sovyet döneminden Sovyet sonrası döneme doğru Azerbaycan'daki Müslüman kimliğinin süreklilik ve değişkenlik arz eden öğeleri de incelenmektedir.1. Bölümde Azerbaycan'da Müslüman kimliğinin tarihi kökenleri ve XIX. yüzyılın başında Rusya'nın bölgeyi işgalinden Sovyet dönemine kadar olan dönemde ortaya çıkan değişimler ele alınmakta, söz konusu değişimlerin gerçekleşmesinde en etkili faktörler olan etnik ilişkiler, ekonomik gelişme, modernleşme ve milletleşme süreci incelenmektedir. Aynı zamanda bütün bu değişimlerin dini kimlik üzerindeki etkileri ve dini kimliğin bu değişimleri ne kadar yönlendirebildiği araştırılmaktadır.2. Bölümde önce Sovyet yönetiminin uyguladığı politikalar ve bu politikaların din üzerindeki etkileri ele alınmakta, daha sonra Sovyet rejiminin şartları altında gelişen milletleşme süreci ve bu süreçle birlikte biçimlenen kimlikte dini öğelerin işgal ettiği yer incelenmekte, aynı zamanda toplum hayatında dinin yerinin ne kadar ve nasıl muhafaza edilebildiği araştırılmaktadır.3. Bölümde ise bağımsızlık döneminde din alanında ortaya çıkan değişimler ve bu değişimlerin bazı toplumsal yansımaları incelenmektedir.
Türkiye Özbekleri gündelik yaşam, kimlik ve bellek

Yiğirminci yüzyılın ilk yarısında 'ata vatan' Türkistan'daki çalkantılardan dolayı Afganistan, Çin, Hindistan ve İran gibi komşu ülkelere kitlesel göçler yaşandı. Rusların Türkistan'ı işgal etmesi, Sovyetlerin sürdürdüğü politika ve reformlar, İkinci dünya savaşı, Rus Afgan savaşı ve Sovyetler birliğinin yıkılmasından kaynaklanan göçler dalgalar halinde 'ana vatan' Türkiye'ye de ulaştı. Aynı kuşağın birkaç aşamalı göç deneyimi yaşadığı, de de ve büyükannelerin bir ülkede, baba ve annelerin diğer ülkede, çocuk ve torunların üçüncü bir ülkede doğduğu, dolayısıyla birkaç ülke değiştirip Türkiye'de İstanbul ve Adana gibi şehirlere yerleşen Özbeklerin kültürel kimlik ve bellek gibi olgularla anlatımı bu çalışmaya konu edilmiştir. Araştırmanın amacı, İstanbul ve Adana'da yaşayan Özbeklerin kimliklerinin nasıl şekillendiği ve Özbek kültürel kimliğinin sürekliliğini sağlayan unsurların neler olduğunu incelemektir. Araştırma, niteliksel araştırma yöntemi olan sözlü tarih ve derinlemesine görüşme, odak grup ve katılımlı gözlem gibi veri toplama teknikleri ile sürdürülmüştür. Bu yöntemler vasıtasıyla köken ve göç anlatıları, gündelik yaşam, anma etkinlikleri ve kültürel pratikler incelenmiştir. Aynı zamanda, aile, akrabalık, evlilik ve hemşerilik gibi sosyal yapı ve kurumlar da incelenip elde edilen veriler burada aktarılmıştır. Araştırma, Adana ve İstanbul'da yaşayan Özbeklerin Türk toplumuna en yumşak ve hızlı şekilde uyum sağlaması ile birlikte kültürel kimliklerini koruduklarını göstermektedir. Köken bilinci, Korbaşıları anma programı, Sümelek geleneği, gep geştek kurumu, dil, müzik, yemek kültürü ve diğer kültürel pratikler Özbek kültürel kimliğinin aktarımı ve sürekliliğini sağlayan unsurlardır.
'Imagined privacies': A case study on new familiar strangers; Conservative women's magazines

Bu tez, bilhassa AKP iktidarında yükselişe geçen yeni İslami burjuvaziye paralel olarak muhafazakar moda dergilerinde görülen artışın ardında yatan sebepleri ortaya koymaktadır. Çıkış noktası olarak mahrem kavramının kullanıldığı bu tez, söz konusu dergiler ve yeni nesil örtülü kadınların yalnızca tüketim kültürü, modernlik veya İslam üzerinde temellendirilen bir incelemesi olmak yerine, hayali mahrem bakımından söz konusu 'tanıdık yabancı' kadınlara dair çalışmaların eksikliğini gidermektedir. Bu dergiler ve sosyal medya hesaplarındaki metinsel ve metin dışı öğelerle beraber gazete vs. de yer alan eleştirilerin eleştirel analizinin yanı sıra, söz konusu kadınların hayali mahrem sınırları içerisinde görünürlük, cinsellik ve çekicilik bakımından konumlandırılışı sorunsallaştırılmıştır. Bu çalışmaya dair bulgular; söz konusu kadınlar ve dergilere dair sert eleştirilerin kaynağında, sınırları ve içeriği bilhassa erkeklerin zihninde oluşturulan hegemonik normlardan başka bir şey olmayan hayali mahrem alanlarının ihlalinin yer aldığını ortaya koymuştur. Bu nedenle, esas mesele yalnızca bu dergiler ve kadınlar değil, onların ele alınış biçimi olmuştur. Bulgularla ayrıca, İslam ve modernliği zıt kutuplara konumlandırmanın geçerliliğini yitirdiğini ortaya koymuştur. Kamusal alanda modern mütedeyyin erkeklerin ve bu erkeklerin 'tesettürü'nün yanı sıra, mütedeyyin insanların sosyal medyadaki mahrem haline dair daha fazla çalışma yürütülmesi gerektiği de bulgular sonucu ortaya çıkmıştır.