turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çin Halk Cumhuriyeti: Politik ve ekonomik dönüşüm süreci (1970-2011)

Neoliberalizmin hızla yayıldığı 1980'li yılların Çin Halk Cumhuriyeti'nde ekonomik dönüşümlerinin yaşanmaya başladığı döneme denk gelmesi sonucu, neoliberalizm akımı ÇHC ekonomik dönüşümünü hızlandırmıştır. ÇHC, 1990'lı yıllarda ekonomik dönüşümler sayesinde elde ettiği yıllık %9-11 kalkınma hızıyla dünyanın en hızlı büyüyen ekonomisi haline gelmiştir. Küreselleşmenin, tek bir çıkış yeri ve başlangıç noktası olmamasına karşın Soğuk Savaş sonrası 1990'lı ve özellikle 2000'li yıllarda hızla ilerlemesi Çin ekonomik dönüşümüne olumlu katkıda bulunmuş ve ÇHC'nin dünya ekonomik sistemi ile bütünleşmesine etkisi oldukça önemli hale gelmiştir. Küreselleşmenin etkisinde muazzam dönüşümler yaşayan ÇHC ekonomisi, uluslararası alanda da önemli değişimler yaşayarak, özellikle 2001'de Dünya Ticaret Örgütü'ne üyeliği ile dünyaya kapılarını tamamen açmıştır. Küreselleşme akımının etkisiyle geçirdiği ekonomik dönüşümler sonrasında, küresel ekonomik sistemi ile bütünleşmesi, ÇHC'nin uluslararası ilişkiler çerçevesinde yeni sorumluluklar üstlenmesini gerektiren bir yaklaşımı da beraberinde getirmiştir.
Seksenli yıllarda Türkiye'nin Filistin politikası

Seksenli yıllarda Türkiye Filistin yanlısı bir tutum izlemiştir. İsrail'n Filistinlilere yönelik sert tutumu seksenli yıllar boyunca Türk hükümetlerince kınanmıştır. Bunun nedeni ise uluslararası konjonktürde yaşanan değişim ve Türkiye'nin yaşadığı dönüşümdür. Özellikle bölgede yaşanan gelişmeler Türkiye'yi Ortadoğu Arap ülkeleri ile yakınlaştırmıştır. Bu gelişmelerin başında İran devrimi ve Afganistanın Sovyetler tarafından işgali yer almaktadır. Türkiye'de yaşanan 24 Ocak kararları ve 12 Eylül askeri darbesi ise Türkiye'yi Ortadoğu'ya yaklaştıran unsurlar olmuştur. Türkiye'nin seksenli yıllardaki Filistin politikası ise bu yakınlaşmanın bir ürünü olarak şekillenmiştir.
Türk-Rus ilişkilerinde enerji faktörü (1991-2017)

Günümüzde enerji uluslararası arenanın en önemli faktörlerden biri olmuştur. Enerji her ülkenin devlet dış politikasını şekillendirir ve uluslararası ilişkilerini yönetir. 20. yüzyılın sona doğru Türk ekonomisinin hızlı gelişimi ülkenin enerji taleplerinin sürekli artmasına yol açmıştır. Bu yüzden Türkiye'nin kendi enerji kaynaklarının yeterli olmaması, bunun yanı sıra enerji devi olan Rusya'nın coğrafi açısından Türkiye'ye yakın olması iki ülke arasında uzun vadeli enerji işbirliğinin oluşmasına neden olmuştur. Söz konusu döneme kadar Türk-Rus ilişkileri rekabet biçimde ilerleyip ülkeler arası sağlam bir işbirliğini sağlayamamamıştır. 1990'larda SSCB'nin dağılmasından sonrası dönemde Türkiye ile Rusya Federasyonu temeli daha 1980'lerde oluşturulan enerji işbirliğinin gelişmesine başlamışlardır. Batı Hattı Doğal Gaz Boru Hattı üzerine gerçekleşen işbirliğinin başarısı hem ülkelerin yakınlaşmasına hem de yeni ülkeler arası ortak enerji projelerinin hazırlanmasına neden olmuştur. İkili ilişkilerin gelişmesi ve özellikle 2003 yılında Mavi Akım Boru Hattının devreye girmesi Türkiye ile Rusya arasındaki dış politika çizgisini belirlemiştir. Bu dönemden itibaren ülkelerin birbirine olan ilgileri artmaya başlamış ve ikili işbirliği çok kısa bir sürede yeni boyut kazanmıştır. Türk-Rus enerji işbirliğinin başarısı ülkelerin kültür, eğitim, bilim gibi diğer alanlarda işbirliğinin oluşmasına yol açmıştır. Özellikle Mavi akım üzerine gelişen bu işbirliği 2000 yıllarının başında yaşanan kriz dönemlerinde dayanıklı ve verimli olduğunu göstermiştir. Ülkeler arasında artan güven 2009 yılında Türkiye'nin ilk Nükleer Santrali olan Akkuyu ile 2014 yılında Türk Akımı Doğal gaz Boru Hattı gibi büyük ortak projelerine yol açmıştır. 2015 yılında Türkye ile Rusya arasında yaşanan Uçak Krizinin sonrası ilişkilerin düzelme sürecinde en etkili faktörlerden biri enerji olmuştur. Bu şekilde enerji sektörü 21. yüzyılda Türk-Rus ilişkilerinin başlıca gündem olup, ülkelerinin karşılıklı politika çizgisini belirleyen ana faktör konumuna geçmişştir. Çalışmada Türk-Rus enerji işbirliğinin gelişme süreci ve ikili ilişkilere olan etkileri konusu üzerinde durulmuştur.
Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı Donanması ile Alman Donanması arasındaki ilişkiler

Bu çalışma Birinci Dünya Savaşı'nın hemen öncesinde ve Birinci Dünya Savaşı sırasında Osmanlı Bahriyesi'nin Alman İmparatorluğu Donanması ile ilişkilerini ve komuta-kontrol, eğitim, donanım, malzeme ve taktik bakımlardan Osmanlı Donanması'nın Almanya'ya olan dışa bağımlılığını incelemiştir. Bu çalışmada, başta Deniz Müzesi Arşivleri'nden elde edilen belgeler kullanılarak Osmanlı Bahriyesi tarafından Almanya'dan satın alınan malzemelerin, Osmanlı Bahriyesi'nde görev yapan Alman subayların, verilen ancak savaşın sona ermesi nedeniyle teslim edilemeyen siparişlerin ayrıntılı listeleri sunulmuştur.
Çalışma hayatında yer alan Suriyeli göçmen kadınların mevcut duruma bakış açıları üzerine inceleme

Siyasi iradenin zorlayıcı etkisinin yanında can güvenliğini sağlamak amacıyla savaş/çatışma bölgelerinden gerçekleştirilen göçler son yıllarda en çok tanık olduğumuz göç türüdür. Göçün niteliği, özelliği, bileşenleri ve türlerine bakarak çeşitli isimlendirmelerle anılan göç eden kişiler gittikleri ülkelerde/bölgelerde uyum sağlamak amacıyla çeşitli haklara sahip olabilmektedir. Ülkemize 2011 yılından sonra kitlesel olarak yapılan göç dalgası bu duruma karşı yapılan politikaları öncelikli kılmıştır. Bu çalışmada göç, mülteci ve feminizm kavramları ele alınarak Türkiye'de bulunan göçmenler hakkında bilgilere yer verilmiştir. Suriye Krizi sonrası günümüze kadar 4 milyondan fazla göçmeni ağırlayan ülkemizde nüfusun 2 milyona yakınını kadınlar oluşturmaktadır. Cinsiyet farklılığı nedeniyle dezavantajlı konumda bulunan kadınların göç etmelerindeki faktörleri, şu an yaşadıkları ortamı algılayışları ve gelecekle ilgili beklentilerini yorumlayabilmeyi amaçlayarak oluşturulan anket çalışması 215 kadın ile gerçekleştirilmiş sonucunda feminizm düşüncesinin belirli bir oranda etkili olduğu sonucuna varılmasını ve ekonomik göçten bahsetmeyi mümkün kılmıştır.
Değişen Savaş Kavramı ve Montreux Boğazlar Sözleşmesi Etkileşimi, Suriye örneği

Türkiye'nin yanı başında devam eden Suriye Savaşı, devletler ve destekledikleri grupların mücadele alanı olmaya devam etmektedir. 2011 yılında başlayan mücadele, son yıllarda hiç görülmemiş şekilde farklı aktörlerin yer aldığı çatışmalara sahne olmaktadır. Suriye ülkesinin sınırları içerisinde yaşanan mücadelenin savaş tanımına uyup uymadığı konusu muğlaklığını korumaktadır. Rusya kara, hava ve deniz unsurları ile Suriye'de Şam yönetimi lehine savaşa katılmaktadır. Diğer tarafta ABD, Türkiye, İran vb. ülkeler de orduları ve gruplara destekleri ile sahada yer almaktadır. İki dünya savaşı arasında imzalanan Montreux Boğazlar Sözleşmesi, imza tarihinin savaş anlayışı ve teknolojini yansıtan içeriği ile halihazırda geçerliliğini koruyan bir sözleşme durumundadır. 2011 yılından itibaren başlayan Suriye Savaşında Rusya tarafından boğazlardan geçen askeri ve devlet gemisi statüsüne alınmış sivil gemiler vasıtasıyla yapılan lojistik ve askeri nakliyat, Suriye'de savaşın dengesini değiştiren bir etki yaratmıştır. Savaş ve barış durumlarına ilişkin düzenleme getiren Montreux Boğazlar Sözleşmesinin, Suriye'de yaşananların adının konamamış olmasından kaynaklanan zafiyetleri bu süreçte gün yüzüne çıkmıştır. Rusya uçağı düşürüldükten sonra yaşanan süreçte sözleşmenin birçok maddesinin uluslararası hukuk alanında yaşanan bu muğlaklık nedeniyle uygulanabilir olma yeteneği aşınmıştır. Ayrıca savaşın önlenmesi gereken bir olgu haline geldiği bu dönemde yine sırtını savaş ve savaş araçlarına dayamış bu sözleşmenin gelecekte uygulanabilirliğinin sağlanması zorlaşmaktadır. Türkiye'nin boğazlardaki egemenlik hakları ve güvenliğini koruduğu dile getirilen Montreux Sözleşmesi'nin, savaş kavramının değişmesinden etkilenip etkilenmediğine yönelik bir incelemenin ihtiyaç olduğu değerlendirilmiştir. Bu soruya verilecek cevap ile Montreux Sözleşmesi'nin değiştirilip değiştirilmemesi tartışmalarında farklı bir bakış açısı oluşturmak amaçlanmıştır. Bu kapsamda çalışmanın konusu; klasik savaş kavramı üzerine inşa edilmiş olan Montreux Sözleşmesi'nin, Suriye'de yaşanan çatışma ortamında boğazları etkin şekilde kullanan Rusya örneği ele alınarak uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi olarak belirlenmiştir Çalışma süresince genel olarak Montreux Sözleşmesi, savaş ve Suriye Savaşına ilişkin yazılı kaynakların incelenmesi suretiyle dokümana dayalı bir yöntem kullanılmıştır. Çalışmada yer alan olgulara ilişkin olarak, tarihsel süreç içerisinde yazım ve söylemleri ile iz bırakmış yazarlar ve yayınları, içerikleri, süreçleri ve tutanakları ile antlaşma metinlerine ilave olarak dönemsel gazeteler incelenmiştir. Ayrıca konuyu oluşturan temel olgulara ilişkin yapılan söylemler de araştırma içerisine dahil edilmiştir. Mevcut çalışma ile 'savaş' olgusunda yaşanan kavramsal, hukuki ve yapısall değişimler Montreux Sözleşmesi'nin mevcut şartlarının Türkiye tarafından uygulanabilirliğini olumsuz etkilemektedir' hipotezinin test edilmesi hedeflenmektedir.
The importance of North Caucasus for the Black Sea's regional security

Eski zamanlardan beri, Kuzey Kafkas toprakları birçok etnik kültür, toplum ve devlete ev sahipliği yapmıştır. Bugün, Rusya'yı Güney Kafkasya, Asya ve Ortadoğu'ya açan bir geçit, bir tampon bölge ve özellikle güney sınırında dışarıdan gelen tehditleri engelleyen bir sınır çizgisidir. Kuzey Kafkasya, aynı zamanda Hazar Denizi ile Karadeniz arasında bir köprü görevi gören önemli bir alandır. Yine de bu jeopolitik özellikler Kuzey Kafkasya'nın sadece bir yüzüdür, bölgenin diğer yüzü bize kendini çok etnik çatışmalar, yönetilemez radikal dini ve milliyetçi hareketler, azgelişmişlik ve demokratik ve refah yaşam standartları arasındaki boşluk ile göstermektedir. Bütün bu durumların gösterdiği gibi: Rusya'nın Kuzey Kafkasya bölgesi hala olumlu ve olumsuz özellikleriyle önemini koruyan stratejik bir bölgedir. Bu bilgiler ışığı altında, bu tezin ana amacı, Kuzey Kafkasya alt bölgesinin Karadeniz bölgesinin güvenliği açısından önemini incelemektir. Ayrıca, 'Kuzey Kafkasya'nın bölgesel güvenlik bağlamında Karadeniz Bölgesi için önemi nedir' sorusuna cevap vermeyi de amaçlamaktadır. Bilgi edinmek için başvurulan başlıca kaynaklar, Karadeniz ve Kuzey Kafkasya bölgesinde karar alıcıların makaleleri, teorik yaklaşımları, kitapları ve faaliyetleri gibi birincil kaynakların ve ikincil kaynakların incelenmesi ve gözlemleri ile bölgeyle ilgili politika raporları içermektedir. Dolayısıyla, bu tezin temelini, gözlem ve belge analizi gibi niteliksel veri toplama teknikleri oluşturmaktadır.
The United Nations in statebuilding: A historical institutionalist perspective to the case of Kosovo

Bu çalışma, Birleşmiş Milletlerin barış inşası sürecindeki rolünü incelemektedir. Çalışma ile Birleşmiş Milletlerin çatışma önleme ve barış getirme aşamalarından ziyade barış inşası ve özellikle de devlet inşasında başarı potansiyeli taşıdığı ortaya koyulmuştur. Kosova savaşı sonrası 1999- 2008 yılları arasında Birleşmiş Milletlerin Kosova'daki devlet inşası projesi derinlemesine incelenmiştir. Kosova devlet kurumlarının inşa süreci ele alınarak, Birleşmiş Milletlerin yerel aktörler ile işbirliği içerisinde kalarak yeni kurumları başarılı ve sürdürülebilir yeni bir yola koyabildiği gözlemlenmiştir. Bir kere yeni yol inşa edildikten sonra yola bağlılık varsayımından yararlanılarak başarılı bir devlet inşa etmenin mümkün olabileceği vurgulanmıştır. Kurumların başarı analizinde Huntington'ın kurumsal başarı ölçütlerinden yararlanılmıştır.
İran dış politikasında 'Takiye' : PKK örneği

İran, 1979 Devrimi ile birlikte kabul ettiği Anayasa'da, Şiiliği resmi mezhep olarak benimsemiş ve dünyadaki ezilen Müslümanların koruyuculuğunu anayasal bir vazife olarak üstlenmiştir. Ancak, reel politik açıdan uygulanması oldukça güç olan ve 'ütopya ölçüsünde idealize edilmiş' bir Anayasa'yı benimseyen İranlı politik elitler, ulusal çıkarlar söz konusu olduğunda Anayasa'nın kendilerine yüklediği bu görevi yerine getirmemişlerdir. İran'ın bu ikircikli tavrının arka planında, tarih boyunca dini bir inanç sisteminden ziyade siyasi bir hareket olarak göze çarpan Şii doktrinin temel olgularından biri bulunmaktadır. Bu bağlamda, devrim sonrası İran'ın uluslararası sistemde yürüttüğü diplomasi anlayışında, Şiilikte önemli bir yeri olan 'takiye' olgusunun yansımalarını bulmak mümkündür. Öte yandan İran'ın bölgedeki kadim komşusu ve aynı zamanda en büyük rakibi olan Türkiye ile ilişkileri de büyük oranda 'takiye' anlayışı çerçevesinde şekillenmektedir. İran, son 30 yıldır Türkiye'nin en önemli güvenlik sorunu olan PKK terörüne karşı hep ikircikli bir tavır içinde olmuştur. Zamana, şartlara ve konjonktüre göre PKK terörünü Türkiye'ye karşı kart/koz olarak kullanmaktan çekinmeyen İran, resmi olarak birçok kez PKK'yı desteklemediğini ifade etmesine rağmen, PKK militanlarının Türkiye'ye karşı yaptığı eylemlerde kendi topraklarını kullanmasına göz yummuştur. İran'ın Türkiye'ye karşı yürüttüğü bu tavrı takiyeci/ikiyüzlü diplomasisinin en somut örneklerinden birini teşkil etmektedir. Bu tezde tarih boyunca İran'ın Müslümanlaşma ve Şiileşme süreci anlatıldıktan sonra 1979 Devrimi sonrası din adamlarının siyasal iktidarın sahibi olması ile beraber dış politikada göze çarpan uygulamaları, 'takiye' kavramsallaştırması altında tartışılacaktır. Bu bağlamda PKK terörüne karşı İran'ın Türkiye'ye karşı yürüttüğü diplomasinin takiye esası çerçevesinde şekillendiği ortaya konulacaktır.
İnsan ticareti suçu kapsamında mağdur çocuk tanımlaması

Ülkelerin sosyal ve ekonomik durumu, yönetim rejimleri, vatandaşlarına sunduğu hizmetler farklılık göstermektedir. Bu etmenler toplumsal, ekonomik, sosyal ve ailevi sorunları beraberinde getirmektedir. Ülkenin bireye sunduğu eğitim düzeyi ne kadar ise ailenin aldığı ve çocuğuna sunabileceği eğitim düzeyi de o kadardır. Yaşam standardından oluşan farklılıklar kişilerde daha iyi yaşam koşullarında hayatlarına devam etme isteğini doğurur ve göç etmelerine sebep olur. Göç, geçmişşten günümüze dek var olmuş ve gelecekte de her daim var olmayı sürdürecek bir olgudur. İnsan var oldukça göç var olacak ve göçün getirileri arasında bulunan olumlu ve olumsuz durumlar da devamlılığını koruyacaktır. Her göçün bir başlangıç olması hasebiyle her göç kendi öyküsünü oluşturur. Kölelik kavramı tarihin derinliklerinden göz kırpmaktadır ve tarih boyunca eski de kalmış bir olgu olarak görünse de modern çağda şekil değiştirmiş olarak karşımıza çıkmaktadır. Köleliğin yeni ve günümüzdeki şekillerinden en önemlisi insan ticareti olgusudur. İnsan ticareti cinsiyet, yaş, uyruk, ırk gibi herhangi bir ayrım gözetmeksizin salt insan olması sebebiyle her bireyin mağdur konumunda olabileceği bir suçtur. Çocuklar hassas gruplar statüsünde kabul edilmektedir ve henüz hayat tecrübesine sahip olmamaları sebebiyle daha kolay mağdur konumunda olabilmektedir. Çocukları mağduriyete itenler aileleri, akrabaları ve toplumun kendisi olabilmektedir. Çocuklar ülkelerin ve bizim geleceğimizin teminatıdır. Çocukların mağduriyetinin giderilmesi, onların topluma entegre olması hem hukuki hem de insani bir zorunluluktur. Bu sebeple mağdur çocukların insan ticareti suçu kapsamında tanımlanabilmeleri ve topluma kazanımlarının sağlanması son derece önemlidir. Bu çalışmanın amacı mağdur çocuklara yönelik tanımlama işlemine açıklık getirmek ve sunulan hizmetlerin etkinliğini analiz etmektir.
Yeni dünya düzeninde ekonomik yaptırımların stratejik kullanımı

BAŞLIĞI : Yeni Dünya Düzeninde Ekonomik YaptırımlarınStratejik KullanımıYAZAR : Umut YAVAŞYüzyılın başında I. Dünya Savaşı'nın ağır sonuçları üzerine yeniden keşfedilen ekonomik yaptırımlar, Soğuk Savaş dönemi ve sonrasında özellikle A. B. D'nin sık başvurduğu bir dış politika aracı olmuştur. Harekettarzı, rejimi veya politikaları kabul edilemez ülkelere karşı hiçbir aksiyondabulunmamakla askeri harekat arasında kalan bu araç literatürde bir çokanalizin konusu olmuş ve genel olarak beklendiği kadar etkin olmadığısavunulmuştur. Ancak kabul edilmelidir ki devletlerarası ilişkilerdeRealpolitik'in baskın olduğu bir yapıda bir aracın etkinliği yok ise bu kadar sık kullanılması mantıklı değildir. Bu çalışmada, öncelikle yaptırımların genel olarak açıklamalarıyapıldıktan ve uluslararası ilişkilerde yaptırımlara bakış açılarıdeğerlendirildikten sonra detaylı olarak ekonomik yaptırımlar incelenmektedir. Bu aracı kullanma sebepleri, tarihteki uygulamalar, ve başlıca A. B. D, Avrupa Birliği ve Birleşmiş Milletler'in yaptırımlara bakış açıları ve içlerindekimekanizmaların incelenmesi sonucu yaptırımların etkinliklerinin arttırılması için çeşitli öneriler sunulmuştur. Çalışmada da görüleceği üzere, giderek globalleşen ve gerek bilgi gerekse ekonomik ağların gittikçe birbirine kenetlendiği bir ortamda bir ülkenin ekonomik olarak izole edilmesi ciddi bir uğraş ve maliyet gerektirmektedir. Yaptırımı uygulayan taraf A. B. D. kadar büyük bir ekonomiye da süper güç bile olsa tek taraflı yaptırımların delinmesi ve hedeftekidevletin kendini yeni koşullara adapte etmesi kuvvetle muhtemeldir. Bu nedenledir ki devletlerin birbiriyle ortak hareket etmeleri ve bu hareket tarzını bir norm olarak benimseyip ortak bir yapı kurmaları gerekmektedir. Ortak hareket yaptırım öncesi analiz sürecini daha etkin hale getireceği gibi, vuygulamada da mevcut durumda karşılaşılan problemleri minimize edecek, son olarak da yaptırımların kaldırılması gereken durumlarda daha yumuşak bir geçişe olanak sağlayacaktır. Çalışmanın sonunda ise bütün bu verilen bilgiler ışığında hem uzun yıllardan beri süregelen bir konu olması sebebiyle hem de son aylarda tekraralevlenen nükleer silahlanma-yaptırımlar konularının odağında olmaları nedeniyle A. B. D.-İran ilişkileri ve uygulanan yaptırımlar incelenmektedir.
Çin'in küresel güç olma sürecinde uluslararası işbirliklerinin rolü

Bu çalışma, uluslararası işbirliklerinin Çin dış politikasındaki konumlarından yola çıkarak, bu örgütlerin Çin'in küresel gücünü arttırmada birer araç olarak kullanıldığını göstermeyi amaçlamaktadır. Bu hedefle ortaya konan çalışmada, Çin'in son kırk yılda gösterdiği ekonomik ve siyasi gelişmeler sonucu ulaştığı küresel güç statüsünde, sonradan katıldığı veya kurucusu olduğu uluslararası işbirliklerinin destekleyici bir niteliğe sahip olduğu fikri savunulmaktadır. Bu çerçevede, Çin'in dahil olduğu uluslararası işbirliklerinden APEC, ASEAN, BRICS ve ŞİÖ ele alınarak, bu işbirliklerinin kuruluş süreçlerinden ve Çin dış politikasındaki konumlarından bahsedilmiştir. Çalışma sonunda, uluslararası işbirliklerinin ağırlıklı olarak da hükümetlerarası örgütlerin onları meydana getiren devletlerin dış politikalarından bağımsız düşünülemediği ve üyesi olan hegemon/ küresel ve büyük güçlerin araçları haline geldiği görülmüştür. Bu bağlamda, 21. yüzyılın küresel gücü olarak Çin'in, çok kutuplu dünyanın tesis edilmesi hedefiyle, dış politika öncelikleri olan ayrımcılık, aşırıcılık ve terörizmle mücadelede, 'barışçıl yükseliş' söylemi çerçevesindeki politikalarının gerçekleştirilmesinde ve/veya desteklenmesinde APEC, ASEAN, BRICS ve ŞİÖ'yü araçsallaştırdığı, buna bağlı olarak da küresel gücünü arttırdığı sonucu ortaya çıkmıştır.
Orta Asya entegrasyonu Sorunları ve çözüm yollları

Sosyalist Cumhuriyetler Birliği sonrası bağımsızlığını yeni kazanan Orta Asya devletleri küreselleşen dünyada birçok engelle karşılaşmıştır. Bu engelleri aşmak için çözüm yolları aramaya başlamıştır. Sonuçta Orta Asya devletleriçözümü entegrasyon sürecine girmekte bulmuştur. Entegrasyon süreci içerisinde altyapı eksikliği ve iletişim zayıflığı gibi pek çok sorunla karşılaşılmıştır. Entegrasyonsürecinde, Avrupa Birliği ve Güney Doğu Asya Ülkelerinin Birliği ülkelerinin entegrasyon sistemi uygulamaları örnek alınmıştır. Bu uluslararası örgütler örnek model olarak alınırken, Orta Asya devletlerinin milli ve kültürel değerleri göz önünde tutulmalıdır. Bu çok önemli noktadır. Aynı zamanda uluslararası ilişkiler geliştirilmeli ve komşu devletlerle ikili ve çok taraflımüzakerelere devam edilmelidir. Sonuç olarak, Orta Asya devletlerinin ekonomik ve siyasi gelişmesinde entegrasyonun önemi büyüktür. Tabii ki, entegrasyonun gerçekleşmesi ve başarılı bir şekilde uygulanması için belirli usuller ve prensiplere bağlı kalınması gerekir. 114
Avrupa Birliği'nde demokrasi açığıve Avrupa Parlementosu

Bu çalışmada, Avrupa Birliğinin yapılanmasındaki demokrasi eksikliği, tarihsel bir yaklaşımla kurumsal bir çerçevede incelenmiştir. Birlik, zaman içerisinde sadece ekonomik amaçları olan bir topluluktan politik ve sosyal bir yapıya büründükçe, demokratik kimliği de sorgulanmaya başlanmış, bu eksende hem birlikhukuku bazında hem de kurumsal bazda yeni durumlar ve sorunlar ortaya çıkmıştır. Literatür taraması yönteminin kullanıldığı bu çalışmada, Birliğin modern devleteyakın özellikler ve işleyişler göstermesine karşın uluslar üstü kimliği ile teknokrat ve elitist kurumsal yapılanmasının söz konusu demokrasi eksikliğine yol açtığısavunulmakta ve bunun nedenleri üzerinde durulmaktadır. Bununla birlikte, Birlikyapılanması içinde demokrasi ve demokratik taleplerin dile getirilmesi noktasındadoğrudan ilişkili olan Avrupa Parlamentosu demokrasi açığı bağlamında analiz edilmiştir. Bu bağlamda, meşruiyet ve demokrasi açığı arasındaki ilişkiyidüzenlemenin temel bir sorun olarak ortaya çıktığı bir süreçte, Avrupa Parlamentosu'nun hem kurumsal özelliklerinin hem de demokrasi açığının çözümüne yönelik sürecinin irdelenmesine kaçınılmaz olarak ihtiyaç duyulmuştur. Ayrıca hem Avrupa Parlamentosu hem de demokrasi açığı sorunsalını birebir ilgilendiren Avrupa Anayasası Taslağı ile Avrupa Vatandaşlığı da yine bu çerçevede analize dahil edilmiştir.
Security in the Black Sea region: Continuity and change

Karadeniz Bölgesi II. Dünya Şavaşı yılları dışında göreli olarak güvenli bir bölge olagelmiştir. Bu tez Bölge'de güvenliğin nasıl sağlandığı ve sürdürülebildiğini araştırmaktadır. Bu inceleme sırasında Neorealist teorinin uluslararası yapı kuramı bölgesel yapıya uyarlanarak kullanılmıştır. Bölge'de Soğuk Savaş'ın başlangıcından bugüne Sovyet/Rus etki alanı bulunmakta ve kendisi ile kendisine bağlı devletler arasındaki özel ilişki bölgesel yapının hem güçler dağılımını hem de düzenleyici ilkesini şekillendirmektedir. Bölge'de güçler dağılımı Soğuk Savaş'tan bu yana ABD yanlısı Türkiye'nin varlığı nedeni ile hiçbir zaman tek kutuplu olmamış ancak büyük bir güç farklılığı bulunmuştur. Düzenleyici ilke ise farklı büyük güçlerin etki alanındaki ülkelerin aynı bölgede olması sebebi ile anarşi içinde anarşik hiyerarşi olarak tanımlanmıştır. Bu bölgesel yapı güvenliği arttıracak ya da yok edecek kapasiteye sahip bölgesel ya da bölge dışı ülkelerin politikalarında etkili olmuştur. Bu tezde Soğuk Savaş'ın başlangıcından, 1948'den başlayarak 2012'ye kadar olan zaman zarfında, üç ana dönemde, Bölge'deki güvenlik durumu, bölgesel yapı, Bölge'deki etki alanları, uluslararası sistemin güvenlik durumu ve büyük güçler arasındaki ilişkiler tanımlanmış ve bölgesel güvenlik ile bölgesel yapı arasındaki bağ ortaya konmuştur. Tüm dönemlerde bölgesel yapının bölgesel ve ilgili bölge dışı aktörlerin politikalarını nasıl etkilediği ve onların ilişkiler ağının da bölgesel güvenliği nasıl şekillendirdiği gösterilmiştir.