turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rusya'nın Transkafkasya politikası

Bu tez çalışmasında Transkafkasya üzerindeki rekabet konu edinilmiştir. Özellikle Rusya'nın bölgeye yönelik politikaları ve rakipleri ele alınmış, bölge ülkelerinin bağımsızlık süreçleri incelenmiştir. Bölge ülkeleri ile Rusya başta olmak üzere küresel ve bölgesel aktörlerin ilişkileri de çalışma da ayrıca yer bulmuştur. Tezde bölge incelenirken realist teorinin ittifaklar, güç dengesi siyaseti, çıkar mücadeleleri ve anarşik durum içerisinde kendi menfaatlerini gerçekleştirmeye çalışan bu devletlerin politikaları yer almıştır. Çalışma sonucunda bağımsızlıklarını yeni kazanan bu devletlerin bölgesel ve küresel aktörlerin karşısında kendi çıkarlarını korumak için çok dikkatli bir dış politika izlediği görülmüştür. Öte yandan küresel aktörler de etkinliğini bölgede arttırabilmek için ellerinden geleni yapmaktadır.
Neoliberal transformation in China in the 1980s and the 1990s

Bu tez, Çin'in dönüşümüyle ilgili başlıca sorulardan birini, bu dönüşümün doğası sorununu tartışmaktadır. Çin'in dönüşümünü kavramak, bu dönüşümü küresel bağlamda, 1980'lerden beri süregelen neoliberal dönüşüm süreci içinde anlamlandırmayı gerektirmektedir. Küresel bağlamın Çin'in dönüşümü üzerindeki etkilerinin yanında, bu sürecin Çin'e özgü yanları da ortaya konmalıdır. Bu açıdan, bu tez görece olarak yeni olan 'Pekin Konsensusu' kavramı üzerindeki akademik tartışmalara katkı yapmayı amaçlamaktadır. Tezde Çin'in dönüşüm süreci on yıllık dönemler halinde ele alınmıştır. Deng Xiaoping'in 1978'de iş başına gelişinden 1992 Güney Turu'na kadar geçen dönemde hayata geçirilen reformlar Mao döneminin kurumlarının yıkılması ve Çin'de kapitalist market ekonomisinin inşası bakımından özel önem taşımaktadır. Güney Turu'ndan 2002 yılında Hu Jintao'nun işbaşına gelmesine kadar devam eden 1990'lar dönemi bu tezde 'reformların konsolidasyonu' süreci olarak adlandırılmıştır. 1990'larda hayata geçirilen reformlar Çin'de devlet-emek-sermaye ilişkilerinin bugünkü halini alması açısından belirleyici olmuştur.
Uluslararası Hukukta kuvvet kullanımı

Bu akademik çalışma, iki bölümden oluşmakta olup; birinci bölümde Uluslararası Hukukta kuvvet kullanmanın genel ilkeleri, ikinci bölümde de Uluslararası Hukukta Libya hadisesi kısaca ele alınmıştır. Birinci bölümde Uluslararası Hukukta kuvvet kullanmanın genel ilkeleri kapsamında, kuvvet kullanmanın Birleşmiş Milletler Örgütü kurulmadan önceki ve kurulduktan sonraki dönemde ilkeleri incelenmiştir. Ancak bu akademik çalışmada daha çok Birleşmiş Milletler Örgütü kurulduktan sonraki döneme ilişkin kuvvet kullanma ilkeleri incelenmiştir. Bu kapsamda; barışın tehdidi, bozulması ve saldırı eylemi durumunda alınacak önlemler, ilgili maddeler ve kuvvet kullanımına izin verilecek haller incelenmiştir. Ayrıca Birleşmiş Milletler Antlaşmasının 51. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa konusu şartları ve çeşitleri ile birlikte incelenmiştir. Bununla birlikte Uluslararası Hukukta kuvvet kullanımı kapsamında Birleşmiş Milletler Örgütü Güvenlik Konseyinin rolü, karar verme şekli, alabileceği önlemler ve verdiği kararların bağlayıcılığı incelenmiştir.
Türk dış politikasında yeni bir üslup arayışı: Anlayış dergisi örneği

Bu çalışma, bir siyasi düşünce dergisi olan Anlayış dergisinin 21. yüzyıl Türkiye'si için önerdiği dış politika vizyonunu nasıl bir 'anlayış' ve 'üslup' ile inşa ettiğini analiz etmek üzere yapılmıştır. Çalışmada, derginin önermiş olduğu vizyonun hangi kavramlar etrafında geliştirildiğine ve Türk dış politikası için nasıl bir kimlik tasavvur edildiğine odaklanılmıştır. İnşacı bir yaklaşımı esas alan bu çalışmada, derginin dış politika konusunda yer verdiği içeriklerinden türetilen konu başlıkları üzerinde söylem analizi metodu kullanılmıştır. Derginin önerdiği dış politika vizyonu araştırılmadan önce, Türk dış politikasının ilkeleri ve kimlik bağlamında gelişimi incelenmiştir. Böylece, Anlayış dergisinin öne sürdüğü vizyona bağlı olarak Türkiye'nin dış politikada benimsemesi gereken kimliğinin 'neyi nasıl söylediği' noktasında tarihi bir çerçeve çizilmiştir. Çalışmanın sonucunda, Anlayış dergisinin 21. yüzyıl Türkiye'si için önerdiği dış politika vizyonunu Osmanlı tarihi mirasını 'anlamlandırarak' inşa ettiği görülmüştür. Anlayış dergisinin dış politika vizyonunda, Türk dış politikasının Batılı karakterdeki kimliğine alternatif olarak Osmanlıcılık ve İslamcılık siyasetleri üzerinden bir kimlik tasavvur edildiği sonucuna varılmıştır.
Continental shelf delimitation and ınternational jurisprudence: The case of Islands

Adaların kıta sahanlığı, deniz sınırlarını sınırlandırmaya çalışan devletler için tartışmalı bir konu olmuştur. Uluslararası Adalet Divanı ve çeşitli ikili denizcilik uyuşmazlıklarını çözme görevini üstlenmiş diğer Tahkim Mahkemeleri, uluslararası içtihatlarda kıta sahanlığının sınırlandırılmasını yönlendirebilecek sabit kuralları pekiştirememiş, fakat tam aksine muğlak kararlarıyla konuyu daha da karmaşık hale getirmişlerdir. Mahkemeler sistematik olarak adaların haklarını ihlal etmiş ve çoğu olayda onları yalnızca davacı devletlerin iddialarını uzlaştırma aracı olarak görmüşlerdir. Dava incelemesi aracılığıyla -1969'dan 2009'a kadar olan hukuk- Mahkemelerin adaların kıta sahanlığının sınırlandırılmasıyla ilgili uygulaması ayrıntılı olarak çıkarılmaya çalışılmış ve aynı zamanda bu alandaki gerek sözleşmesel gerekse geleneksel hukuk gelişimine katkılarına da ulaşılmıştır.
Petrol ve güvenlik: Orta Doğu'daki krizlerin ekonomi politiği

Petrol, modern Orta Doğu politikasının şekillenmesinde önemli faktörlerden biri olagelmiştir. I. Dünya Savaşı sonrası dönemde önce büyük güçlerin işgaline uğrayan ardından petrol rezervleridikkate alınarak birçok devlet arasında paylaşılan Orta Doğu coğrafyası, günümüzde de sahip olduğu enerji kaynakları dolayısıyla krizlerin, savaşların ve çatışmaların odağı olmaya devam etmektedir. Petrolün stratejik ve ekonomik değeri arttıkça güçlü devletlerin petrol rezervlerine ulaşmak ve onları kontrol etmek için Orta Doğu'daki petrol sahalarına yönelmeleri bölgeyi ciddi bir kaosun içinesürüklemiştir ve sürüklemeye de devam edeceğe benzemektedir. Zira dünyanın hiçbir bölgesinde Orta Doğu'daki gibi, büyük petrol rezervinin bulunmayışı, bölge ülkelerini dünya politikası açısından yaşamsal öneme sahip ülkeler konumuna getirmiş bulunmaktadır. Bu bağlamda Orta Doğu'daki petrol rezervleri üzerinde denetim kurma politikasına dönük olarak büyük güçlerle girişilen ilişkinin, bölge ülkelerinin toplumsal, ekonomik ve politik yapısınıciddi şekilde etkilediği görülmüştür. Ayrıca, çalışmada temel analiz çerçevesi olarak kullanılanekonomi politik teori ve petrol olgusu bölgesel sorunları analiz ederken baştan öngörmediğimiz ilginç sonuçlara ulaşmamızı sağlamıştır. Örneğin 1900'lü yılların başından başlayarak Orta Doğu politikasının ve ülkesel sınırların belirlenmesinde petrolün ne kadar önemli ve belirleyici bir rol oynadığını çalışma kapsamında tespit etmiş bulunuyoruz. Orta Doğu coğrafyası, günümüzde de sahip olduğu enerji kaynakları dolayısıyla büyük güçlerin rekabetine ve mücadelesine sahne olmaktadır. Bu bağlamda Orta Doğu ülkelerinin sahip olduğu petrol kaynaklarının, gerek bölge içi sorunlar da ve çatışmalarda gerekse küresel güç mücadelesinde bilinenin ötesinde bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. I. Dünya Savaşı ile başlayan ve 2003 Irak Savaşı ile devam eden işgallerin arkasında yatan temel hedeflerin başında, bölgedeki petrol rezervlerinin olduğu aslında bugüne kadar pek çok araştırmada göz ardı edilmiştir. Bölge ülkelerinin petrol politikasını kendi çıkarları doğrultusundayönlendirmek, petrol ticaretinden pay almak ve küresel bir güç olmak için dönemin tüm büyük güçleriöncelikli olarak Orta Doğu'da askeri, politik ve ekonomik bir denetim kurmaya yönelmişlerdir. Petrolkaynaklarını kontrol eden güçler, petrolü siyasal ve ekonomik çıkarlarını gerçekleştirmek için geçmişşte olduğu gibi günümüzde kullanmaktadırlar.
2014 presidential elections in Afghanistan: The role of General Dostum and Uzbek ethnic politics

'Afganistan 2014 Cumhurbaşkanlığı Seçimleri: General Dostum'un Rolü ve Özbek Etnik Politikaları' adlı kapsamlı çalışmamda, özellikle Kuzey Afganistan Türk Halklarının 1992'den başlayarak ırkçılığa ve etnik monarşiye karşı verdiklerı hayatta kalma savaşı ve direniş mücadelelerini geniş bir şekilde bahis konusu edip ve etraflıca tartıştım. Özellikle, 2014 Afganistan Cumhurbaşkanlığı Seçimleri sonrası şunu göstermiştir ki Özbekler toplumsal temsilciliğin demokratik - doğru araçlarını kullanarak, Birleşik Afganistan'ın önemli bir etnik ve siyası faktörlerinden biri haline geldiğini tescillemiştir. Bu çalışma, Afganistan'ın sosyo-politik tarihinin son 25 yıldaki statükoya karşı o ülkenin kahraman halkının ve liderinin hikayesinin mücadelesini geniş bir şekilde incelemektedir. Ayrıca, bu çalışma, onun onursal mücadelesinin ana hatlarını belirlemektedir; bazen yalnız ve bazen istenmeyen bir adam ilan edilmesine karşın, o askeri ve siyasi hayatı boyunca hep birçok suçlama -önyargıya maruz kalmıştır ve kalmaktadır. Bunlara rağmen o kahraman halkının sonsuz destiği ve sevgisiyle her zaman hayatta kalmayı başarabilmiştir.
Basında Türk Bulgar ilişkileri (1950-1960)

İzmir Milli Kütüphanesi arşivinde bulunan gazeteler arasından seçilen Ulus, Vatan ve Zafer gazetelerindeki haberlere dayanılarak yapılan Basında Türk-Bulgar İlişkileri (1950-1960) adlı tez çalışmasının giriş bölümünde genel olarak iki devlet arasındaki ilişkilerden bahsedilmiştir. Çeşitli tarihi kaynaklardan, Bulgarların ve Bulgaristan'daki Türk azınlığın geçmişşleri araştırılarak kökenleri bulunmuştur. Zafer, Ulus ve Vatan gazetelerinin taranmasıyla elde edilen bilgiler mevcut tarihi kaynaklar ile karşılaştırılarak değerlendirilmiş, ve çeşitli sonuçlara varılmıştır. İki ülke arasındaki ilişkiler bu dönemde daha çok göçmenlerle ilgili olarak geliştiğinden dolayı; yapılan tezin büyük bir bölümünü Bulgaristan'dan Türkiye'ye yapılan göçler ve bu göçlerin yarattığı çeşitli sorunların çözümüyle ilgili bilgiler oluşturmaktadır. İki ülke arasındaki diğer ilişkilerin yer aldığı son bölümde ise bütün sorunlara rağmen ticaretin; kültürel ve sportif faaliyetlerin devam ettiği de görülmektedir. Sonuç kısmında ise elde edilen bilgilerin genel bir özeti verilerek bu dönemdeki Türkiye ve Bulgaristan Devletleri arasındaki ilişkilerin nasıl olduğu belirtilip öneriler getirilmiştir. 236
Global health governance, sovereignty and security: Constructing the case of Ebola

2014- 2015 yılları arasında Batı Afrika'da ortaya çıkan Ebola krizi son yıllarda kaydedilen en ağır Ebola salgınlarından biri oldu. Salgından etkilenen ülkelerin hükümetleri, hastalıkla başa çıkmak ve hastalığı kontrol altına almak için gerekli altyapıya sahip değildiler. Küresel sağlık yönetiminden sorumlu olan aktör, Dünya Sağlık Örgütü, Ebola salgınını uluslararası ölçekte bir kamu sağlık sorunu olarak adletti. Benzer bir yol izleyen Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Ebola salgınının uluslararası barışa ve güvenliğe bir tehdit oluşturduğunu açıkladı. Güvenlik söyleminin bu şekilde kullanımı, küresel sağlık yönetiminin kapsamı ve yeterliliğiyle alakalı olan tartışmaları tekrar gün yüzüne çıkardı. Güvenlik söyleminin Ebola krizine yönelik olarak oluşturulan küresel politikaları nasıl ve neden etkilediğini anlayabilmek için, bu araştırma Soğuk Savaş'tan bu yana küresel sağlık yönetiminin tarihsel oluşumunu inceler. Ana sav, küresel sağlık yönetiminin reform yıllarının ilk günlerinden bu yana bir güvenlik söyleminin etkisi altında kaldığını iddia eder. Güvenlik söyleminin bu denli kullanımı, lider güçlerin güvenlik ajandalarının genişlemesi ve yeni güvenlik söyleminin Dünya Sağlık Örgütü bürokrasisinde kabul görmüş olmasından dolayıdır. Ulusal güvenlik söyleminin birey güvenliğinin önüne geçmesini eleştirerek, bu araştırma Uluslararası İlişkiler'de Realizm'in tekrar okuması üzerinden, birey güvenliğinin öne çıkması için teorik bağlamda bir karşı çıkış önerir.
Avrupa Konseyi ve yeni bağımsızlığını kazanmış devletler arasındaki ilişkilerde insan hakları kriteri

Bu çalışmanın amacı Avrupa Konseyi ile yeni bağımsızlığını kazanmış olan ülkeler arasındaki ilişkileri insan hakları kriteri açısından değerlendirmektedir. Avrupa Konseyi, yeni üye devletlerde temel demokratik prensiplerin benimsenipgüçlenmesine önem vermektedir. Bu nedenle Konsey ilgili ülkelerdeki temel demokratik kurumların içinde bulundukları durumları Ad hoc Komiteler aracılığıyla gözlemlemekte, sıkıntı yaşanan alanlara kendi görüş ve tavsiyelerini sunmaktadır. İlk başta Avrupa Konseyi ve onun ana organlarının çalışma koşullarına ilişkin, detaylı bilgi verilmeye çalışılacak ve daha sonra insan hakları kavramının tanımı yapılacaktır. Daha sonra Avrupa Konseyi Parlamenter Asamblesi Ad hoc Komite üyelerinin her iki ülkede yapmış oldukları gözlemler ve incelemeler sonucuhazırlamış oldukları raporlara yer verilecek, onlar üzerinde değerlendirmeler yapılacaktır. En son olarak her iki ülkede insan hakları ve diğer temel hak ve özgürlükleringelişme düzeyi karşılaştırma konusu olacaktır.
Soğuk savaş sonrası Arnavut milliyetçiliği ve Kosova sorunu

Kosova Sorunu 1912 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlardaki topraklarını kaybetmesiyle ortaya çıkmış bir sorundur. 1912 sonrasında Kosova Sırbistan tarafından işgal edilmiştir. II. Dünya savaşında Kosova geçici bir süreliğine Arnavutluk'a bağlı kalsa da Soğuk Savaş döneminde yeniden Arnavutluktan ayrılmıştır. Bu dönemde Kosova Arnavutları YSFC'nin kurucu unsuru olmak için mücadele etmişlerdir. Soğuk Savaş'ın bitmesiyle birlikte Kosova Arnavutları Yugoslav hükümetinin merkezileşme çabalarına karşı bağımsızlıkçı eylemleriyle karşı koymuşlar ve bu süreç kendi doğal liderlerini ve örgütlerini doğurmuştur. Önce İbrahim Rugova liderliğinde pasif direniş yöntemleri denenmiş ardından 1995 yılından sonra UÇK ile silahlı mücadele safhasına geçilmiştir. Yugoslav hükümetinin sert uygulamaları uluslararası kamuoyunun müdahalesiyle sonuçlanmıştır. Kosova'nın 1999 yılından sonraki dönemde 2008 yılına kadar uluslararası örgütler gözetiminde yönetildiği görülmüştür. 2000 yılında yapılan ilk demokratik seçimle birlikte Kosova'da yeni bir dönem başlamış ve Arnavut halkı kullandığı oylarla radikal milliyetçilikten ılımlı milliyetçiliğe bağımsızlıktan taviz vermemek kaydıyla geçmişştir. Kosova Sorunu'na askeri anlamda NATO, yönetsel anlamda BM ve ekonomik anlamda ise AB ve ABD sahip çıkmıştır. Uluslararası kamuoyu aynı zamanda Yugoslav hükümetinin savaşkan kadroları tasfiye edilene kadar Sırbistan'a her türlü ambargoyu uygulamış beklenen değişimin yaşanmasıyla birlikte de Sırbistan'ı Kapitalist sisteme entegre etmek için ambargoyu kaldırmıştır.
Yabancı savaşçıların evrimi: Suriye iç savaşında Kafkasya kökenli yabancı savaşçılar örneği

'Yabancı Savaşçıların Evrimi: Suriye Savaşında Kafkasya Kökenli Yabancı Savaşçılar Örneği' başlıklı tezde, tarihsel süreç içinde en fazla yabancı savaşçı akınlarından birine neden olan Suriye iç savaşında, yabancı savaşçı grupları içinden Kafkasya Kökenli Yabancı Savaşçılar ele alınmıştır. Tezde araştırma sorusu olarak 'Kafkasya kökenli yabancı savaşçıların neden Suriye iç savaşına katıldıklarının' cevabı aranmaktadır. Bu cevaba ulaşmak için Suriye iç savaşına katılan 125 Kafkasya kökenli yabancı savaşçı ile nicel araştırma yöntemleri kullanılarak anket çalışması yapılmıştır. Çalışma sonucunda KKYS'ın Suriye iç savaşına katılmasında beş ana sebebin etkili olduğu ortaya çıkmıştır. Bu etkenler şunladır: Devlet kontrolünden dolayı Kuzey Kafkasya'da savaşma imkanının azalması, Selefi ideolojinin etkisi, Kafkasya Emirliğinin dağılması, cihat anlayışı ve Suriye'de Rusya'ya karşı savaşmak. Bu etkenlerin içinde en önemlisinin ise Suriye'de Rusya'ya karşı savaşma arzusu olduğu tespit edilmiştir.
Russian foreign policy in the Ottoman Balkans (1856-1875): N. P. Ignatiev and the Slavic Benevolent Committee

On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında, Batılı Devletler karşısında Rusya'nın prestijini düşüren Kırım Harbi yenilgisi, Çarlık dış politikası için yeni bir dönemin başlangıcı oldu. Eski prestijini yeniden kazanmak isteyen Rusya, 1856 Paris Barış Anlaşmasını müteakip revizyonist bir dış politika izlemeye koyuldu. Bu tez Rus büyükelçi N. P. Ignatiev'in pan-Slavist diplomasi yöntemleri ve Osmanlı Balkanlarına yönelik Rus dış politikasını şekillendirmedeki rolünü inceliyor. Bu çalışmanın bir diğer amacı ise güneydoğu Avrupa'da Rusya'nın mühim bir kültürel ve siyasal propaganda aracı haline gelen Moskova Slav Yardımlaşma Komitesini tanıtmaktır. Bu çalışmanın amacı hem Rusya'nın Osmanlı Balkanlarındaki pan-Slavist dış politikasına ilişkin hem de Osmanlı yönetiminin Rus diplomatik faaliyetleri karşısında gösterdiği çabalara ilişkin bilgi vermektir.
İnsani müdahale: Soğuk savaş sonrası uluslararası ilişkilerde insani müdahale aktörleri ve uygulama şekli

Çalışmanın konusunu oluşturan insani müdahale, müdahale edici unsurlar tarafından karar alındığı andan itibaren süreci başlatmakta ve barış ve güvenin yeniden tahsis edilmesi ile sonlanmaktadır. Ancak günümüzde bu uygulama her zaman başarılı olmamaktadır. Müdahale edilen ülkede ortaya çıkan kayıplar bazen akılda kalıcı olabilmektedir. Bu çalışmada birinci bölümde insani müdahale kavramı açıklanmış, kökeni irdelenmiş, etik ve meşruluğu incelenmiştir. İkinci bölümde ise müdahale edici unsurlar diğer bir ifadeyle örgütler insani müdahale kavramı çerçevesinde incelenmiş ve örneklem olarak belirlenen Kosova ve Somali insani müdahale açısından mukayese edilmiştir.
Uluslararası ilişkilerde güven ve güvensizlik: Türk-Amerikan ilişkilerinin Suriye krizi sınavı

Bu tez, Suriye krizi örneğini dikkate alarak Türkiye ve ABD ilişkilerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Türkiye ve ABD ilişkileri değerlendirilirken karşılıklı güven ve güvensizliğe neden olan gelişmeler ele alınmaktadır. Tez, teorik açıdan devletlerarası ilişkilerdeki güven analizinde çoğunlukla kullanılan Mahkumun İkilemi ve Oyun Teorisi yerine, Kydd'ın Bayes teoreminden yararlanarak kavramsallaştırdığı Bayesian Realizm yaklaşımını temel almaktadır. Bu yaklaşım, Türkiye ve ABD'nin Suriye krizinde hangi geçmişş deneyimlerin birbiri hakkındaki inançlarını etkilediğini ve nasıl güven ve güvensizlik temelinde işbirliği yapıp yapmamaya karar verdiklerinin açıklanmasına yardımcı olmaktadır. Bu bağlamda bu çalışma, Obama döneminde Türkiye ve ABD arasında güvensizlik yaratan gergin ilişkilerin neden Trump döneminde daha da kötüleştiğini göstermektedir. Sonuç olarak, Suriye örneği dikkate alındığında, bu işbirliğinin bir başarı hikayesi ile sonuçlanmadığını iddia etmektedir.
Avrupa birliğinin batı balkanlar genişlemesi: bir dış politika aracı olarak kimlik dönüşümü

Batı Balkanlar'ın Avrupa Birliği ile entegrasyonu sürecini diğer genişlemelerden farklı kılan bölgenin yapısı ve Birliğin genişleme açısından kullandığı dış politika enstrümanıdır. Batı Balkanlar birçok sosyolojik nedenle Avrupa açısından olumsuz anlamlarla yüklü bir bölgedir. Soğuk Savaş sonrasında bir uygar kuvvet olarak beliren Avrupa Birliği, özellikle yakın coğrafya üzerinde güçlü bir çekime sahiptir. Ancak bölgedeki içkin kimlik tanımı Avrupalı algı açısından olumsuz ve şiddet yüklü olduğu için bu haliyle, tam üyelik mümkün olamamaktadır. Bu nedenle Birlik bölgenin entagrasyonuiçin kimlik dönüştürücü yeni dış politika enstrümanları geliştirmiştir. Batı Balkanlar'da 1990'lar boyunca yaşanan çatışma halinde Birlik, bölge için iki temel dış politika enstrümanı kullanmıştır. Bu enstrümanların ilkiçatışma çözümleme, diğeri ise karmaşık aciliyetlerdir. Ancak 1990'ların sonuna gelindiğinde Birlik; sadece çatışmayı durdurmak, ya da çatışma mağdurlarını rehabilite etmek anlayışının yeterli olmadığını kavramıştır. Bu nedenle Birlik, Batı Balkanlar'da bir 'güvenlik toplumu', ya da 'pozitif barış' ortaya çıkmadan, kendisi için de sürdürülebilir bir güvenlik ortaya çıkmayacağıdüşüncesiyle yeni bir güvenlik paradigmasının işaretlerini vermeye başlamıştır. Bu yeni güvenlik paradigması 'insan güvenliği' yaklaşımıdır. Batı Balkan ülkeleri Birlik tarafından en çok gözetilen ülke statüsüne alınırken, tek tek üye ülkeler tarihi ya da kültürel nedenleri kullanarak Batı Balkan ülkeleri ilehısımlık politikaları geliştirmektedirler. Sonuç olarak Batı Balkanlar'ın, Avrupa ile entegrasyonu, yukarıda bahsettiğim nedenlerle sosyal inşacı teori ile açıklanabilir. Kimliği yapı, ajanı ise politik elitler olarak kabul ettiğimizde, Birlik Batı Balkan ülkelerinin birer grup içi üye olarak algılanmasını sağlamakta ve bu yola Avrupa entegrasyonunadahil etmektedir. Bu anlamda kimlik dönüşümü, uluslararası ilişkiler disiplini açısından ilk kez bir dış politika enstrümanı olarak kullanılmaktadır.
Uygulamadan teoriye Şili'de kapitalist ekonomiye geçişin tarihi ve ortaya çıkan sonuçlar

Bu yüksek lisans tezi, Türkiye ve Şili arasında kıyaslama yapmaksızın siyasi ve ekonomik benzerliklerin daha iyi anlaşılmasını teminen Şili'nin bağımsızlığından yakın tarihe kadar geçirdiği siyasi ve ekonomik evreleri inceler ve her bir evrede kilometre taşı olarak nitelendirilen olayları ele alır. Şili, 1818 yılında elde ettiği tam bağımsızlığından günümüze sırasıyla liberal, devletçi, sosyalist ve neoliberal dönemlerden geçmişştir. Bu sebeple tezin girişi takip eden ikinci bölümünde olayların ve olguların daha iyi anlaşılmasını teminen liberalizm ve neoliberalizmin dinsel ve/veya sosyolojik temelleri anlaşılmaya çalışılmış, üçüncü bölümde ise tarihsel gelişimi içerisinde Şili'de yaşanan ekonomik ve sosyal olgular altı alt başlıkta ele alınmıştır. Her dönem içerisinde eğer varsa özellik arz eden hususlara da yer verilmiştir. Dördüncü bölümde ise yine tarihsel gelişim içerisinde her dönemin eleştirisi yapıldıktan sonra Şili'nin son dönemine damga vuran neoliberalizmin yüksek doğrudan yabancı sermaye girişi gibi olumlu ve yüksek gelir dağılımı eşitsizliği gibi olumsuz etkileri sebepleriyle birlikte tartışılmıştır. Bu tezin yazımı sırasında kişisel deneyimler ışığında ulusal ve uluslararası makaleler ile gazete ve kitaplardan istifade edilmiştir.
Küresel ve bölgesel aktörlerin Rusya'nın Orta Asya politikasına etkileri (1990-2005)

Rusya'sının üç asra yakın saldırıları sonucu 19. yüzyıl sonundatamamıyla Rus istilasına uğrayan Orta Asya bölgesi, 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla yeniden bağımsızlığına kavuştu. Bağımsızlıktan sonra bölgede yaşanan belirsizlik başta ABD olmak üzere Rusya, Çin, Hindistan, AB, Türkiye, İran, İsrail gibi ülkelerin politik ve ticari manevralarıyla şekillenmektedir. Her ne kadar 1990 sonrası yaşanan bu yarışa Rusya Yeltsin sonrası Putin'in Cumhurbaşkanlığı ile birlikteağırlığını koymuş olsa da, bölge üzerinde yaşanan bu rekabette Putin'in Rusya'sıdiğer aktörlere göre daha şanslı görülmektedir. 1991 yılından itibaren bağımsız birer devlet olarak uluslararası sisteme dahil olan Orta Asya Cumhuriyetleri, Rusya Federasyonuna olan bağımlılıklarından sıyrılma çabalarınısürdürmekle birlikte; Rusya, tarihi, coğrafi, jeopolitik, ekonomik, stratejik, jeokültürelve askeri açılardan bölge üzerinde etkisini sürdürmektedir. Bu çalışmada, Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra Rusya Federasyonu'nun Orta Asya Türki Cumhuriyetlerine ve Tacikistan'a yönelik dış politikası incelenecek olup çalışma, 1991 sonrası bölgeye yönelik Rusya dış politikasının ekonomik, etnik, siyasi ve askeri açılardan ortaya çıkarılmasına yöneliktir. Bu bağlamda tezin birinci bölümü Rusya Federasyonu'nun 1991 sonrası Orta Asya bölgesine yönelik dış siyaset evrelerini kapsamaktadır. İkinci bölümde, Rusya'nın Orta Asya politikasını etkilemekte olan faktörler üzerinde durulmakta olup, bu doğrultuda ekonomik, askeri, etnik, güvenlik sorunu başlıkları altında bölgeye yönelik Rus siyasetini etkileyen dinamikler üzerinde durulacaktır. Çalışmanın üçüncü bölümünde bölgeye birinci dereceden siyasi etkide bulunan küresel ve bölgeselgüçler/ülkeler ele alınıp, bu ülkelerin Orta Asya'ya yönelik 1990- 2005 tarihleri arası Rus dış politikasına olan etkileri konu edilecektir. Son bölümde, çalışmanın bulguları genel hatlarıyla özetlenecektir. Tezi Hazırlayan : Bahaddin YAZICITez Danışmanı: Doç. Dr. Yılmaz BİNGÖLTez Kabul Tarih ve No:Jüri Üyeleri : Doç. Dr. Emre BAĞCE - Doç. Dr. Yılmaz BİNGÖL - Doç. Dr. Yücel DEMİRER