turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kıbrıs Türk Hukukunda boşanma sebepleri

oz Bu çalışmanın temel amacı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde yürürlükte olan 1/98 sayılı Aile Yasası'nda öngörülen boşanma sebeplerini bilimsel prensipler ışığında irdelemektir. Çalışmanın bütününde Modern Kıbrıs Türk Aile Hukuku kurallarının kaynağını teşkil eden Türk Medeni Kanunu'yla karşılaştırmalara yer verilmiştir. Gerek bu çalışmanın konusu gerekse Kıbrıs Türk Hukuku'nda başka herhangi bir konu, bugüne değin bilimsel çalışmalarda ele alınmamıştır. Bu sebeple karşılaştırmalı yöntem, çalışmanın ortaya çıkabilmesinde hem zorunluydu hem de kanımca çok faydalı oldu. Boşanma sebepleri incelenirken yararlanılan bir başka kaynak ise Yüksek Mahkeme içtihatlarıdır. Böylelikle çalışma, bir yandan inceleme konusuyla ilgili bilimsel prensipleri, diğer yandan ise aynı konulara uygulamada getirilen yaklaşımı ortaya koyarak; Aile Yasası'ndaki hüküm ve kavramlara bilimsel bir bakış açısı getirebilmeyi hedeflemiştir.
Türk Medeni Hukukunda velayet ve bunun çocuğun şahsı bakımından sonuçları

Bu çalışmanın konusunu, Türk Medeni Hukukunda Velayet ve Bunun Çocuğun Şahsı Bakımından Sonuçlan oluşturmaktadır. Türk Hukukunda velayet, çocuğun şahsı ve mallan üzerindedir. Ancak bu çalışmanın konusu, ana-babanın çocuğun şahsı üzerindeki otoritesi ile sınırlıdır. Türk Hukukunda ana-babanın çocuğun şahsı üzerinde sahip olduğu hak ve ödevler, esas olarak Medeni Kanununun 262 -277. maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre, ana-babanın çocuğun şahsı üzerinde sahip olduğu ilk hak ve ödev, çocuğun adımn konmasıdır (MK. m. 264 / III). Aynca çocuğun ikametgahım da ana-babası belirler (MK. m. 21 / II). Çocuğun eğitilmesi ise, ana-babanın çocuğun şahsı üzerinde sahip olduklan en önemli hak ve ödevdir. Çocuğun eğitimi, genel (MK. m. 264 / II), mesleki (MK. m. 265) ve dini (MK. m. 266) eğitimi kapsar. Bunlara karşılık ana-babanın, çocuklarından kendilerine itaat etmesini isteme haklan vardır (MK. m. 264 / II). Ana-baba çocuk üzerinde sahip olduklan hak ve ödevleri, kendi yararlarına değil, çocuğun yararlanna olacak şekilde kullanırlar. Başka bir deyişle, Türk Hukukunda ana-babaya çocuk üzerinde bazı hak ve ödevler tamnmasmm amacı, çocuğun korunmasıdır. Ana-baba çocuk üzerindeki hak ve ödevlerini, bu amacın dışında kullanarak çocuğun yararlanın tehlikeye düşürürlerse, mahkemenin ana-babaya müdahalesi söz konusu olur. Mahkeme, yapacağı bu müdahale ile çocuğun korunması için gereken tedbirleri alır. Bu tedbirler, ana-babaya ödevlerinin hatırlatılması, ana-babanın uyanlması, belli bir davranışa zorlanması gibi genel ve hafif tedbirler olabileceği gibi; çocuğun ana-babasından alınıp bir aile veya kuruma 172 yerleştirilmesi veya ana-babanın çocuk üzerindeki velayetlerinin kaldırılması şeklinde özel ve ağır tedbirler de olabilir (MK. m. 272 -277). 173
Hanefi usulcülerine göre nazmın delaleti

Delalet kavramı, fıkıh usulünde olduğu gibi diğer usül ilimlerinde de en önemli kavramlar arasında yer alır. Dolayısıyla delalet, başta mantık, vaz', sarf, nahiv, belagat, fıkıh usulü olmak üzere İslam kültüründeki akli ve nakli ilimlerin müştereken kullandıkları kavramlardan bir tanesidir. Genel bir bakışla usul-i fıkıhtaki delalet bahisleri metni anlamaya ve anlam güvenliğini sağlamaya yönelik anlambilim çalışmalarıdır. Bu sebepledir ki usul-i fıkıh çalışmalarında, metin mana ilişkisi çok büyük bir yekün tutar ve meseleler delalet sonucu ortaya çıkacak sahih manayı elde edebilmek için hassasiyetle tahlil edilir. Giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşan bu çalışmanın giriş kısmında konunun önemi, amacı, kapsamı, yöntemi ve kaynaklarına ilişkin açıklamalar yer almaktadır. 'Anlambilim ve delaletin anlambilim içindeki yeri' başlığını taşıyan birinci bölümde, anlambilimin mahiyeti, kuruluşu ile Doğu ve Batı'da yapılan anlambilim çalışmalarına değinilmiş, ardından İslami ilimlerde delalet ile Batı'nın henüz yeni tanıştığı anlambilim arasında mukayese yapılmış ve değerlendirmede bulunulmuştur. Daha sonra İslami ilimlerdeki 'Delaletin' temel öğeleri tanıtılarak ikinci bölüme geçilmiştir. İkinci bölümde ise anlambilime dair materyallerin en fazla kullanıldığı ve usul-i fıkhın mevzu bahis meselede daha ziyade veri alışverişinde bulunduğu mantık, dil ve belağat gibi ilimlerde delalet kavramı incelenmiştir. Son bölümde ise tezimizin ana gövdesini oluşturan ve Hanefilerce taksim edilen, hükme varmada delalet yolları ayrıntılarıyla incelenip her biri hakkında değerlendirmede bulunulmuştur.
Yüce Divan makamı olarak Anayasa Mahkemesi

Genel yargı sistemimizin bir istisnası olarak kurumsallaşan Yüce Divan, Anayasanın 148. maddesine göre, cumhurbaşkanını, başbakan ve bakanları, Anayasa Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay, Sayıştay, Askeri Yargıtay, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi başkan ve üyelerini, başsavcılarını ve Cumhuriyet başsavcıvekilleri ile Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu üyelerini göreviyle ilgili suçlarından dolayı yargılamaya yetkilidir. Yüce Divan yargılamasının Anayasa Mahkemesi tarafından yerine getirilmesi, bu görevin ilk olarak Anayasa Mahkemesi tarafından yerine getirilmesini öngören 1961 Anayasası'ndan beri sürekli tartışma konusu olmuştur. Özellikle, 2004 yılından sonra görülen davalar neticesinde açıkça anlaşılmıştır ki Mahkeme'nin Başkan ve üyelerinin atanması, nitelikleri, mesleki formasyonları ve kararlarının kesin olması hususları göz önüne alındığında, bu görevin Anayasa Mahkemesi tarafından yerine getirilmesi adil yargılamanın gerçekleşmesi bakımından sakıncalı olmakta; ayrıca, Mahkeme'nin zaten yoğun olan iş yükünü daha da artırmaktadır. Yüce Divan heyetinin oluşumu, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında karşılaşılan sorunların somut olaylarla da geniş bir şekilde açıklandığı çalışmamızda, bu görevin Yargıtay tarafından yerine getirilmesinin gerek adil yargılamanın gerçekleşmesi, gerekse de kamu vicdanının tam olarak tatmin edilmesi bakımından yerinde olacağı kanaatindeyiz.
Türk Rekabet Hukukunda en çok kayırılan müşteri kayıtlarının değerlendirilmesi

En çok kayırılan müşteri koşulu, değişken taraflar arasında çeşitli unsurlara ilişkin olarak belirlenebilen bir avantajın, koşuldan faydalanan tarafa en az diğer alıcılara sağladığı kadarının satıcı tarafından sağlanacağının taahhüt edilmesidir. Çalışmamızda, Türk Rekabet hukuku bakımından MFC koşullarının değerlendirilmesi yapılmıştır. MFC koşullarının rekabete ilişkin olumsuz etkileri olmakla birlikte kimi zaman olumlu etkileri olduğu da gözlemlenebilmektedir. Hakim durumda olmayan teşebbüs bakımından dayatılmadığı sürece MFC koşullarının, RKHK m. 4 anlamında rekabeti sınırladığından bahsedilebilecekir. Pazar payı 40% ve altında olan teşebbüsler tarafından MFC koşulunun kullanılması halinde teşebbüs grup muafiyetinden yararlanabilecektir. Pazar payı bu miktarı aşan teşebbüslerin uygulamaları ise Kanun'un m.5'teki bireysel muafiyet şartlarını sağlaması halinde bireysel muafiyetten yararlanması mümkündür. Yine, hakim durumda olan teşebbüs tarafından MFC koşulunun kullanılması sonucunda ilgili pazarda rakiplerin pazara girişi engellemesi halinde RKHK m. 6 anlamında ihlal oluşturacaktır.
Elektronik ticaret'in 4857 sayılı iş kanununa yansımaları ve güncel konular

Teknolojinin çok hızlı bir şekilde ilerlemesine paralel olarak e-ticaret son derece hızlı gelişmiş ve yaygınlaşmıştır. Elektronik ticaret işletmelerinde müşteri siparişini vermesinden itibaren ürünün kargolanmasına kadar çok hızlı bir süreç yaşanmaktadır. Bu sürecin eksiksiz yaşanması için güçlü ve sistemli bir çalışma planı ve çalışanlar gerekmektedir. E-ticaret işletmelerinde çalışan işgörenlerin çalışma standartları ve ücretleri de bu noktada önem arz etmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde; 1475 sayılı eski iş kanunu ve 4857 sayılı iş kanunu arasındaki farkları esnek çalışma kavramı ile ilişkilendirilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; e-ticaretin ortaya çıkışıyla gelişen e-ticaret türleri hakkında teorik bilgiler ortaya konmuştur. Çalışmanın son bölümünde ise; e- ticaret'in 4857 sayılı İş Kanununa yansımalarını ve yasanın güncel konularla birlikte uygulanıp uygulanmadığı konusu incelenerek literatür taraması yapılmıştır ve mevzuatın e-ticaretin gerisinden geldiği sonuca varılmıştır.
Bağışlama sözleşmeleri

Bağışlama sözleşmeleri, sağlararası karşılıksız kazandırmalar arasında yer alıp değişik görünümlerde ortaya çıkabilir. Çok değişik saiklerle yapılabilseler de hukuki sebepleri, her zaman bağış sebebidir. Taraflardan birinin hiçbir karşılık beklemeksizin diğer tarafa malvarlıksal menfaat sağladığı bu sözleşmelerin geçerliliği şekle bağlanmış ve bağışlayanın sorumluluğu hafifletilmiştir. Hatta çeşitli koşullar altında bağışlama sözünden dönülmesi veya ifası yapılmış kazandırmanın geri istenebilmesi bile mümkün kılınmıştır. Malvarlığını karşılıksız olarak yük altına sokmuş veya eksiltmiş olan bağışlayanı korumak için getirilen bu düzenlemelerin belli bazı sağlararası karşılıksız kazandırmalar bakımından uygulanması ise, adil görülmediği için bu tür kazandırmalar açıkça bağışlama sözleşmelerinin kapsamı dışında değerlendirilmiştir. Kişiler bağışlama sözleşmelerine çoğu zaman alacaklılarından, eşlerinden, saklı paylı mirasçılarından mal kaçırmak için başvurur. Hukuk düzeni onların saiki ile kural olarak ilgilenmediği için bu kazandırmalar da geçerlidir; ama bir bağışlama böyle bir saikle yapılırsa, çeşitli koşulların varlığı halinde bağışlamanın iptali veya tenkisi gündeme gelebilecektir.
Ücreti ödenmeyen işçinin işverene karşı sahip olduğu haklar

Ücretin, işçinin ve ailesinin genellikle tek geçim kaynağı olması onu yaşamsal bir öneme sahip kılmaktadır. Bu öneme binaen gerek Anayasa'da gerekse İş Kanunu'nda ücretin korunması noktasında birçok yasal düzenleme yapılmıştır. Bu noktada ücreti ödenmeyen işçi, işverene karşı dava veya takip yoluna başvurarak ücretin ödenmesini talep edebilecektir. Ancak işçiye sağlanan haklar ücretin talebi ile sınırlı değildir. İşverenin, işçinin ücretini ödememesi halinde işçi, iş sözleşmesini haklı nedenle feshedebileceği gibi, çalışmaktan kaçınma hakkını da kullanabilecektir. Yine işçi, işverenin malları üzerinde yasal koşulları oluştuğu takdirde hapis hakkını da kullanma imkanına sahip olacaktır.
Sosyal Hakların Yargısallaştırılması

Sosyal ve ekonomik hakların uygulanabilirliği doktrinde hala tartışma konusudur. Bazı hukukçular sosyal ve ekonomik hakların dava yoluyla gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını ileri sürmekte ise de, aksi yöndeki yargı kararlarının çokluğu sosyal ve ekonomik hakların da sivil ve politik haklar gibi uygulanma olanağının bulunduğunu ispatlamaktadır. Uygulamada, hakların sanal olarak ikiye ayrılması bir anlam ifade etmemektedir. Sosyal ve ekonomik hakların soyut, devlete pozitif yükümlülükler yükleyen ve bütçe olanaklarına bağımlı haklar olduğu ve kurumsal olarak yargının bu hakları uygulama liyakatinin bulunmadığına dair iddialar bu tezde tartışma konusu yapılmıştır. Aslında önemli olan sosyal ve ekonomik hakların dava konusu edilebilirliğinden ziyade, bu hakların yargı organınca nasıl tutarlı ve doğru bir şekilde uygulanabilirliğinin sağlanacağı hususudur.
Lex mercatoria

Uluslararası ticaret yapan kişileri ulusal hukuklarla bağlı tutmanın doğru olup olmadığı tartışılmalıdır. Bu kişilerin uyuşmazlıklarına kanunlar itilafı kurallarının uygulanması sonucunda bulunacak olan ulusal hukukların tarafların menfaatlerini karşılayacağı şüphelidir. Çünkü ulusal hukuklar uluslararası ticaretin gelişimini daha geriden takip etmektedirler. Tarihte tacirlerin kendi aralarındaki uyuşmazlıkların çözümü için tacir toplumuna özgü örf ve adetlerden oluşan bir hukuk olan lex mercatoria yi uyguladıktan bilinmektedir. Bugün de ticaret hayatının ulusal hukuklardan farklı kendine özgü bir hukuka ihtiyacı olduğu kabul edilmektedir; çünkü ulusal hukuklar uluslararası ticaret yapan şahısların menfaatlerine tam olarak cevap vermemektedirler. Bu nedenle UNIDROIT 1994'te uluslararası ticari sözleşmelerin Prensiplerini yayınlamıştır. Bu Prensipler, Almanya'daki Münster Üniversitesi bünyesinde kurulmuş olan uluslarüstü hukuk merkezi CENTRAL'in yapmış olduğu araştırma sonuçlarına göre uluslararası ticarette giderek artan oranda başvurulan bir hukuktur. Bugün için lex mercatoria nın bir parçası olmasına rağmen gelecekte lex mercatoria nın tüm öğelerini içinde toplayarak lex mercatoria denilince aklan gelen kavram olacaktır. 21.06. 2001 tarihinde yürürlüğe giren 4686 Sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 12. maddesinin C fıkrasında, 'hakem veya hakem kurulu, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine ve onların uyuşmazlığın esasına uygulanmak üzere seçtikleri hukuk kurallarına göre karar verir hükmüne yer vermiştir. Yasada açıkça 'hukuk kuralları' ifadesinin kullanılmış olması herhangi bir tartışmaya yer vermeksizin UNIDROIT Prensiplerinin taraflarca uyuşmazlığa uygulanacak hukuk olarak seçilmesine izin verdiğini gösterir. Bu açıdan 4686 Sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun çağdaş bir tercih yapmış olduğu açıktır.
Timurtaşi'nin el-Vüsul ila Kavaidi'l-Usul Adlı eserinin fıkıh ilmindeki yeri

Tahricü'l-furu literatürü belli bir zaman diliminde bir defada ortaya çıkmış değildir. Aksine uzun bir zaman diliminde ve kavaid ilminin belli evrelerden geçmesinin ardından bir ihtiyaca binaen ortaya çıkmıştır. Şafiilerin temsilciliğini üstlendiği tahricü'l-furu' edebiyatı, Zencani elinde sistematik bir yapı kazanmıştır. XVI. yüzyılda Gazze'de yaşamış Hanefi fakih olan Timurtaşi de el-Vüsul ila kavaidi'l-usul adlı eseri ile usul-furu' ilişkisini anlamlandıran tahricü'l-furu' literatürüne katkıda bulunmuştur. Tezimizin konusu olan Timurtaşi'nin el-Vüsul ila kavaidi'l-usul adlı eseri, XVI. yüzyıl eserleri arasındadır. Zencani ile başlayan bu süreç yaklaşık dört yüzyılı aşkın bir süreye yayılmıştır. Bu süre zarfında Şafii mezhebi başta olmak üzere Maliki ve Hanbeli literatürünün de tahricü'l-furu'ya ilişkin eserleri oluşmuştur. Timurtaşi'ye kadar geçen dönemde tahricü'l-furu'ya dair eserler olgunlaşmış ve birikimler mezcedilip mezheplerin karakteristik yapılarına uygun eserler ortaya çıkmıştır. Timurtaşi bazı farklılıklarla beraber tertip, sistematik ve muhteva bakımından İsnevi'den faydalanmış ve el-Vüsul'ü İsnevi'nin et-Temhid'ini esas alarak oluşturmuştur. Timurtaşi'nin bir Şafii olan İsnevi'yi takip etmesi mezhebi tavır ve metodolojisi bakımından bir takım farklılıklara sebep olmuştur. Bu çalışmada tahricü'l-furu literatürünün başlıca eserlerine yer verilip sistematik ve içerik bakımından bir takım farklılıklara işaret edilmiştir. Böylece el-Vüsul'ün literatürdeki konumu ve eserler arasındaki etkileşimi ortaya koymuş olduk. el-Vüsul'ü konuları, sistematiği ve kaynakları itibariyle bir tahlile tabi tuttuk. Çalışmamızın amacı her iki eserin mukayesesi olmamakla birlikte, İsnevi'den ne derece etkilenip etkilenmediğini ortaya koymak bakımından et-Temhid sıkça müracat ettiğimiz kaynaklar arasında yer almıştır.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda işkence suçu ve 95. maddedeki ağırlaşmış haller

İşkence suçu eski çağlardan günümüze değin yaygın olarak uygulanmış ve uygulanmaya devam etmektedir. İşkence suçunun tarih boyunca iki amaçla uygulandığı görülmektedir. Bunlardan ilki siyasi amaçla karşıt görüştekileri sindirmek ya da yok etmek, ikinci olarak suçlulardan gerçeği oğrenmek ve cezalandırmak amaçlanmıştır.12. yüzyıldan 15. yüzyıla kadar işkence, Avrupa Ceza adaletini şekillendiren en temel uygulama olarak süregelmistir. Aydınlanma çağı ile birlikte işkence uygulaması şiddetle eleştirilmiş, bunun sonucu olarak işkence suç olarak kabul edilmeye ve yasaklanmaya başlanmıştır. Bu suç; 2. Dünya Savaşı sonrası insan haklarının kazandığı önem sebebiyle uluslararası bildiri ve sözleşmelerle yasaklanmıştır. İşkence suçu; kişinin maddi ve manevi varlığını ihlal ederek, kişiye şiddetli elem ve acı verilmekte, bu suretle, kişinin vücut bütünlüğü ve bedensel tamlık gibi haklari ihlal edilmektedir. Bu suc ic hukukta 5237 sayili Türk Ceza Kanunun 94 ve 95. maddelerinde düzenlenmiştir. Yasada kamu görevlileri tarafından islenebilen bir suc tipi olarak öngörülmüştür. Suçun mağduru herkes olabilir. İşkence suçu; mağdura bedensel ya da ruhsal yönden acı veren veya algılama ya da irade yeteneğini etkileyen veya asağılanmasına yol açan hareketlerden birinin yapılması ile gerçekleşir. Tüm bu hareketlerin ortak noktası insan onuru ile bağdaşmaz nitelikte olmasıdır. 5237 sayılı ceza kanunu ile suçun hem basit şekli hem de nitelikli şekli bakımından 765 sayılı kanuna göre daha ağır cezalar öngörülmüstür.
Türk Hukukunda demiryolu taşıyıcısının sorumluluğu

10-11 Aralık 1999 tarihli Helsinki Zirvesi'nde T. C.'nin AB adaylığı resmen kabul edilerek T. C. Katılım Ortaklığı Belgesi'nin hazırlanmasına karar verilmiş olup bu belgede yer alan AB üyeliği gerekliliklerinin hayata geçirilebilmesi için ise 19 Mart 2001 tarihinde 'Avrupa Birliği Müktesebatı'nın Üstlenilmesine İlişkin Türkiye Ulusal Programı ' oluşturulmuştur. Bu programda yer alan öncelik belirlemeleri doğrultusunda bulunan ulusal mevzuatın AB Müktesebatı'yla uyumlaştırılması zorunluluğu uyarınca, ulusal lojistik faaliyetlerin küresel ölçekte yürütülebilmesi için, Türk demiryolu işletmeciliği serbestleştirilerek 'tren' ve 'altyapı' işletmeciliği şeklinde ayrıştırılmıştır. Ayrıca, demiryolu taşımacılığının T. C.'nin kurulduğu ilk yıllarda taşıdığı önem ölçütünde taşıma işlerindeki tercih edilirliğini artırmak üzere 24/04/ 2013 Tarih ve 6461 Sayılı 'Türkiye Demiryolu Ulaştırmasının Serbestleştirilmesi Hakkında Kanun'a ve bu kanuna dayalı olarak alt mevzuat düzenlemelerine yürürlük kazandırılmıştır. Demiryolu taşımacılığı hakkında yürürlükteki Türk Hukuku mevzuat düzenlemelerinde 'demiryolu yük treni işletmecisi' şeklinde isimlendirilen demiryolu taşıyıcısının eşya taşıma işinden doğan sorumlulukları çalışmanın konusudur. Türk demiryolu mevzuat düzenlemeleri, çalışma konusu bakımından yürürlükteki normlar hiyerarşisi çerçevesinde incelenmiştir.
İslam Muhakeme Hukukunda yalancı şahitliğin hukukİ sonuçları

Bu tez giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde şahitlik kavramı ve şahitliğin unsurları, şahitlik ehliyetinde aranan şartlar, şahitliğin davaya uygun olması, şahitlerin ifadelerinde tutarsızlık ve şahitlik üzerine şahitlik konularını inceledik. İkinci bölümde ise yalancı şahitlik kavramı ve yalancı şahitliğin hukuki sonuçlarını detaylı bir şekilde ele aldık. Sonuç bölümünde ise adalet mekanizmasının düzgün çalışması için İslam muhakeme hukukunda şahitliğe önem verildiği, yalancı şahitlik ve yalancı şahitliğin neticesinde ortaya çıkan zararın nasıl telafi edileceği ile ilgili detaylara inildiği ifade edilmiştir.
The significance of european human rights approach in the effectiveness of climate change related policies

İklim değişikliği, son yıllarda insanlığın karşılaştığı en önemli sorunlardan birisi olmasına rağmen devletler, böylesine ciddi bir soruna karşı gerekli önlemleri almamakta, vatandaşlarını, iklim değişikliğinden kaynaklanan tehditlere karşı koruma yükümlülüklerini yerine getirmemektedir. Avrupa Birliği, bu genellemenin dışında tutulabilir. Zira, son zamanlarda iklim değişikliği ve bunun insan hakları çerçevesinde değerlendirilebilecek zararları hakkında çalışmalar yapılmakta ve hatta bu yönde kararlar verilmektedir. İklim değişikliğinin insan hakları üzerindeki olumsuz etkileri son yıllarda daha da görünür hal almış, politikacılar ve Devletlerin bu konuya karşı tepkisizliği, bu durumdan etkilenen insanları yasal yollara başvurmaya itmiştir. Avrupa Birliği'nin kendisi dahi, iklim değişikliğine karşı mücadelede yükümlülüklerini yerine getirmekte geciktiği için bu tarz davaların taraflarından biri olmuştur. Bu çalışma kapsamında öncelikle, Avrupa Birliği'nin iklim değişikliği ve çevre politikaları incelenerek, tarihi gelişimi ve şu anda hangi noktada olduğu ortaya konacaktır. Daha sonra, uluslararası alanda korunan hangi insan haklarının iklim değişikliği sonucunda zarar gördüğü ile bu haklar iklim değişikliği arasındaki ilişki incelenecektir. Bu aşamada, Ab mevzuatı ve literatür taraması önem arz etmektedir. Tezin son kısmında, konuya ilişkin olarak verilmiş ve halen görülmekte olan davalar incelenerek, Avrupa Adalet Divanı'nın bu konudaki görüşleri ortaya konulacak ve konuya insan hakları yönünden yaklaşımın, iklim değişikliğiyle mücadelede hukuku daha etkili bir hale getirip getirmediği tartışılacaktır. Bu çalışma ile, son yıllarda etkisini fazlaca görmeye başladığımız iklim değişikliği ile, hukuku kullanarak nasıl daha etkili mücadele edilebileceğini göstermeyi hedefliyorum. İklim değişikliği ile mücadelede önemli aktörlerden olan Avrupa Birliği'nin meseleyi ne şekilde ele aldığı ve hangi yöntemleri kullanarak üye devletleri yükümlülüklerini yerine getirmeye teşvik ettiğinin, iklim değişikliğinde payı olan gelişmiş devletlerin bu alandaki politikalarında yapacakları değişikliklerde etkili olacağı düşüncesindeyim.
Marka Hukukunda sessiz kalma yoluyla hak kaybı

Marka hukukunda sessiz kalma yoluyla hak kaybı, dürüstlük kuralı ve hakkın kötüye kullanılması yasağının bir görünümüdür. Özel hukukun tamamında uygulanabilir olan sessiz kalma yoluyla hak kaybı, marka hukuku alanına ait bazı davalar bakımından önemli rol oynadığından ve bunun içtihat ile öğreti tarafından geliştirilmesinin ardından marka hukuku ile özdeşleşmiştir. Üç bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde marka hukukunda sessiz kalma yoluyla hak kaybının tanımı, gelişimi ve hukuki düzenlemelere konu edilmesine yer verilmiştir. Bu bölümde çalışmayı ilgilendirdiği ölçüde marka hakkına değinilmiş, daha çok sessiz kalma yoluyla hak kaybının teorik altyapısı ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, marka hukukunda sessiz kalma yoluyla hak kaybının gerçekleşme koşulları incelenmiştir. Bu koşulların her biri ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde, marka hukukunda sessiz kalma yoluyla hak kaybının niteliği ve hukuki sonuçları değerlendirilmiştir.
Sürekli borç ilişkilerinde borçlunun temerrüdü ve sonuçları

01.07. 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile getirilen yeniliklerden biri de sürekli edimli sözleşme kavramının borçlar hukuku genel hükümler kısmına girmiş olmasıdır. Bu alana ilişkin genel hükümler kısmında iki yeni madde ile düzenleme yapılmıştır. Çalışmamızın konusunu, TBK mad. 126'da düzenlenen sürekli edimli sözleşmelerde borçlunun temerrüdü ve sonuçları oluşturmaktadır. Çalışmamızın birinci bölümünde öncelikli olarak sürekli borç ilişkisi ve borçlunun temerrüdü kavramlarından ne anlaşılması gerektiği ve sürekli borç ilişkilerinin ortak özelliklerinin ne olduğu sorusu Alman ve İsviçre Hukuk sistemlerindeki doktrinsel tartışma ortaya konularak cevaplandırılmaya çalışılmış, daha sonra belli kavramlarla arasındaki farklar ifade edilmiştir. İkinci bölümde borçlunun temerrüdünün gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi için hangi şartların somut olayda gerçekleşmesi gerektiği ifade edilmiş ve sürekli borç ilişkileri için önem arz eden, ani edimli borç ilişkilerinden farklılaşan yönleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde sürekli edimli sözleşmenin borçlusunun temerrüde düşmesi halinde alacaklının seçimlik hakkını kullanabilmesi için hangi şartları yerine getirmesi gerektiği, seçimlik hakkını kullanan alacaklının ne tür imkanlara sahip olduğu, bu imkanın benzer hukuki kurumlardan farkları ve sürekli edimli sözleşmelerde ani edimli sözleşmelerde borçlunun temerrüdüne özgü sonuçların uygulanabilir olup olmadığı ortaya konulmuştur. Çalışmamız varılan sonuçları ifade ettiğimiz sonuç bölümüyle son bulmuştur.