turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeşilçam Sineması'nda senaristlik: Bülent Oran, Safa Önal ve Sadık Şendil örnekleri

Yeşilçam Sineması, birbirine benzer hikayelerin hemen hiç değişmeyen bir takım melodramatik kalıplarla anlatıldığı iptidai bir sinema olarak tanımlanabilir. Yeşilçam filmlerine getirilen en önemli eleştirilerden biri, bu filmlerin senaryolarının inandırıcılıktan ve yaratıcılıktan yoksun metinler olmalarıdır. Yeşilçam Sineması'nın senaryo ihtiyacını karşılayan az sayıdaki senarist, senaryolar konusundaki bu zafiyetin yegane sorumlusu olarak görülmüşler; yeteneksiz, hayal gücünden mahrum ve taklitçi olmakla eleştirilmişlerdir. Ne var ki, Yeşilçam senaristlerinin bu senaryoları hangi koşullarda ürettikleri gerektiği şekilde tartışılmamıştır. Bütçesizlik, seyirci beklentileri, star oyuncular için yazmanın getirdiği zorluklar, bölge işletmecilerinin dayatmaları ve sansür baskısı altında üretim yapmaya çalışan Yeşilçam senaristleri; özgün eserler yaratmaya çalışan bir sanatçı gibi değil, kendilerine ısmarlanan senaryoyu mümkün olan en kısa sürede bitirmeye çalışan bir zanaatkar gibi çalışmışlardır. Bu çalışmada, Yeşilçam filmlerindeki yaratıcılık eksikliğinin arka planında yatan sebepler araştırılmıştır. Bu amaçla Yeşilçam Sineması'nın duayen senaristleri Bülent Oran (1924-2004), Safa Önal (1931-...) ve Sadık Şendil (1913-1986) örnekleri incelenmiştir. Bülent Oran 1952, Safa Önal ve Sadık Şendil ise 1953 yılında senaryo yazarlığına başlamış; yazdıkları senaryolarla Yeşilçam Sineması'nın estetik ve anlatısal kodlarının oluşmasına büyük katkı sağlamışlardır. Bülent Oran kendisiyle yapılan röportajlarda bini aşkın senaryo yazdığını ifade etmiştir. Safa Önal da dört yüze yakın senaryo ile dünyada en fazla senaryosu filme çekilen senarist olarak Guinness Rekorlar Kitabı'na girmiştir. Sadık Şendil ise kariyeri boyunca iki yüz civarında senaryo yazmıştır. Diğer bir deyişle, Yeşilçam Sineması'nda üretilen yaklaşık altı bin filmin neredeyse dörtte birinin altında bu üç senaristin imzası bulunmaktadır. Bu tez çalışmasında, Yeşilçam Sineması'nda senaristlik mesleğinin şekillenmesinde önemli rol oynamış bu üç isim, nitel araştırma modeline uygun biçimde kriter örneklem kapsamında seçilmiştir. Adı geçen senaristlerle yapılan görüşmeler, nehir söyleşiler, biyografi kitapları ve anılardan yola çıkılarak elde edilen veriler doküman incelemesine tabi tutulmuştur. Bu çözümleme sonucunda, Yeşilçam Sineması'nda senaryo yazarlarının yaratıcılıklarının önündeki engeller; endüstrileşememiş bir sektördeki olumsuz üretim koşulları, bölge işletmeciliği ve star sisteminin çizdiği sınırlar ile sansürün getirdiği dayatmalar olarak saptanmıştır.
Türkiye'de film festivallerinin dönüşen yapısı

2000'li yıllarla birlikte ülkeler ve uygulanan politikalar değişimlere uğramıştır. Bu değişimden film festivalleri de etkilenmiştir. Dünyanın hemen hemen her yerinde film festivali düzenlenmektedir. Avrupa'da ilk kez Venedik'te yapılan festival üzerinden yıllar geçmişş ve festival etkinleri ihtişamlı kutlamalara, yıldız oyuncuların davet edilmelerine ve insanlar tarafından merakla takip edilmelerine neden olmuştur. Kuşkusuz film festivalleri sinema endüstrisinin önemli bileşenlerinden birini oluşturmaktadır. ÇalışmadaTürkiye'dekifilmfestivallerinin yaşadıkları sıkıntılar, festivallerin ekonomik yapıları ve aldıkları maddi destekler, festival içerikleri, yapıları ve işleyişleri nitel araştırma tekniklerinden olan betimsel analizle incelenmiştir. Bu amaçla sinema paydaşlarıyla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmelerde yönetmenlerin, festival organizatörlerinin ve politik eyleyicilerin görüşlerine başvurulmuştur. Çalışma kapsamında film festivallerinin ülkelerin sinemasında olumlu rol oynadığı anlaşılmaktadır. Özellikle yönetmenlerin, sinemaya dair yeni oluşumların ve akımların festivaller aracılığıylatanındığı ortaya çıkmaktadır. Türkiye'de yönetmenler festivaller aracılığıyla kimliklerini oluşturmakta ve filmlerini bu mekanlar sayesinde farklı kültürlerdeki izleyicilerle buluşturmaktadır. Festivallerin ve yönetmenlerin temel sorunlarının başında maddi imkansızlıklar gelmektedir. Filmfestivali etkinliklerinde çok fazla izleyicisinin olmaması bu tarz organizasyonlara destek verecek sponsorlarıetkilediği ortaya çıkmıştır. Çalışmada incelenen başka bir konu da festivallerdeki jüri oluşumu ve değerlendirmesidir. Etkinlikler sonrasında jüri kararları hemen hemen her zamana tartışılmıştır. Festivallerin kuruluşu doğrudan siyası nedenlerden kaynaklı olduğundan film festivalleri siyasetle iç içe olmuş ve siyasi kararlardan etkilenmiştir. Film festivallerininTürkiye'de sinemaya ve yönetmenlere olumlu katkılarının olduğunun gözlendiği araştırmada ayrıca bireysel görüşmelerden ortaya çıkan veriler ve öneriler de sunulmuştur
Son Hititli

Bir avuç toprak ve biraz su... Birbirinden bağımsız iken ayrı ayrı varlıklarım sürdüren doğanın bu sakinlerini, usta bir el bir araya getirdiğinde ortaya çıkan sonucun öyküsü diyerek özetlemek yerine; sanatçı ruhunun kendi içine ve binlerce yıl öncesine bakışının ve bu perspektif içinde binlerce yıl öncesinde bulduğu bir sızıntıyla bugüne akışının öyküsü olarak özetleyebileceğimiz bir belgesel film... 'Son Hititli' filmi özünde, belgesel ve deneysel filmlerin karakteristik özelliklerini taşımakla beraber aynı zamanda 'yorumsal' yönü de ağır basmaktadır. Bir objeyi; açı, ölçek ve ışık kombinasyonlarıyla nasıl ki, birden fazla bakış açısıyla anlamlandırabiliyorsak aynı şekilde bir belgesel filmci de baktığı gerçekliği kendi algı dünyasmm yorumuyla anlamlandırmalıdır.
Sanal gerçeklik, hakikat kavramının dönüşümü ve popüler kültürdeki yansımaları

İnsanoğlu ilk çağlardan itibaren evreni anlamaya, görünen dünyanın gerisinde ne olduğunu çözmeye çalışmıştır. Daha çok duyu organlarıyla algıladıklarını 'gerçek' kabul etme eğiliminde olan insan, doğanın ve evrenin temelinin maddi mi, yoksa 'maddi olmayan' mı olduğu üzerine fikir ayrılıklarına düşmüştür. Evrenin temelinde ne olduğu anlayışı sürekli değişim geçirse de, bütün düşünce tarihi, bu temel çerçevesinde yaklaşımlar üzerine kuruludur.20. yüzyılın ortalarından itibaren gerçekleşen teknoloji devrimi, ekonomik, kültürel ve sosyal uygulamalara hükmederek, yaşamın tüm alanlarında alışkanlıkları değiştirmiştir. Teknoloji insanların hayatını sanal ortamlara taşımaktadır. Sanal gerçeklik teknolojisi, dış dünyayı bloke edip, duyu organlarını aldatarak kullanıcıyı sayısal bir dünyanın içine daldırabilmektedir. Gün geçtikçe gelişen bu teknolojinin, fiziki gerçekliğe alternatif oluşturması mümkündür. Böyle bir ortamda 'gerçeklik', 'sanal' kavramları ve bilgi edinme süreçleri dönüşüme uğramaktadır. İnsanlığın hakikat arayışı sanal gerçeklik teknolojileriyle yeni bir döneme girmiştir. Hakikat arayışını felsefe üzerinden yapan insan, kendini anlamlandırmak için sanatsal ürünleri kullanmıştır. İnsanın ve toplumun gerçeklikle kurduğu ilişki, popüler sinema filmlerinin konusu olmuştur. Sanal gerçeklik evreninde hakikat arayışının toplumsal izdüşümlerini ele almak için, 90'lardan bu yana, filmlerin sanal gerçeklik teknolojisine yaklaşımlarını incelemek önemlidir. Fiziki olan ile sanal olanın arasındaki çizginin bulanıklaştığı bu dönemde, artık gerçeğin ne kadar gerçek olduğunu sorgulama noktasına gelinmiştir. Bu tez popüler sinema ürünleri üzerinden insanoğlunun ve toplumun, sanal evrene göçünü incelemeyi amaçlamaktadır.
Cin eksenli dabbe filmlerindeki canavar görüntüsünün insan-canavarları gizleyen yapısı

Bu çalışma, şeytani bir güç tarafından ele geçirilen kadınların hikayelerini anlatan Dabbe: Bir Cin Vakası (Hasan Karacadağ, 2012), Dabbe: Cin Çarpması (Hasan Karacadağ, 2013) ve Dabbe: Zehr-i Cin (Hasan Karacadağ, 2014) filmlerine odaklanmaktadır. Filmlerde kötülüklerin insandan kaynaklanması ve cinlerin insanların araçları olarak kullanılması hakim bir tema olarak ortaya çıkar. Filmlerde doğal olmayan canavarların yanı sıra, cinleri kullanarak kötülük yapan insan-canavarlar mevcuttur. Filmlerdeki cinlenmiş kişiler, evlerine girip çıkan, yakınlık duydukları başka insanların yaptığı çeşitli büyüler aracılığıyla cinlenir. Tezin odağındaki filmler görsel aşırılık kavramı üzerinden analiz edilmektedir. Filmler, canavarın bakış açısından sunulmakta ve canavarın bakış açısından sunulan sahnelerde, kadrajda da cinlenmiş beden sürekli gösterilmektedir. Bu durum ise görsel aşırılık olarak ifade edilmektedir. Fikri desteklemek adına görsel aşırılık, korku filmlerindeki olay örgüsü yapısı ve anlatım araçlarının kullanımı üzerinden tartışılmaktadır. Analiz süresince filmlerden seçilen belli başlı sahneler, canavarın sunum biçimindeki aşırılığı göstermek amacıyla incelenmektedir. Bu tez, Bir Cin Vakası, Cin Çarpması ve Zehr-i Cin filmlerinin cinlenme görüntülerini merkeze alan bir yapı izlediğini ve bu görüntülerin sıklığı ve fazlalığı ile insan-canavarların görünmez kılındığını iddia etmektedir.
Nuri Bilge Ceylan sinemasında Anton Çehov'un karakterlerinin izi

Bu yüksek lisans tezinde Rus yazar Anton Çehov'un öykü karakterlerinin yönetmen Nuri Bilge Ceylan'ın film karakterleri üzerindeki etkisi incelenmiş ve Ceylan'ın son iki filmi olan Bir Zamanlar Anadolu'da ve Kış Uykusu filmlerindeki karakterler analiz edilerek Çehov karakterleriyle benzerlikleri araştırılmıştır. Yönetmen daha önceki filmlerinde de Çehov'dan esintiler barındırmış olsa da, Bir Zamanlar Anadolu'da ve Kış Uykusu filmlerinin senaryolarında Çehov'dan bazı öyküler barındırdığından ve karakterler üzerindeki Çehovyen etki önceki filmlerine göre daha fazla hissedildiği varsayımından hareketle karakter analizi yapılmak üzere bu iki film seçilmiştir. Tez çalışmasının ilk bölümünde 1990 yılı öncesi ve sonrası Türk sinemasından yola çıkılarak, bağımsız ve auteur bir yönetmen olarak Nuri Bilge Ceylan'ın sineması ve karakterleri, yönetmenin etkilendiği yazar ve yönetmenlerle birlikte incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde Anton Çehov'un yaşadığı XIX. Yüzyıl Rusya'sındaki şartlar ve bu dönemde ortaya çıkarak tüm dünyayı etkileyen Rus Edebiyatı'ndan bahsedilerek, yazarın bazı öyküleri, öykülerinde kullandığı temalar üzerinden analiz edilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise Nuri Bilge Ceylan filmleri üzerindeki Çehov etkisi incelenmiş ve Bir Zamanlar Anadolu'da ve Kış Uykusu filmlerindeki karakterlerin üzerindeki Çehov etkisi karakter analizi yöntemiyle ortaya konmuştur.
2000-2012 yerli dizilerinin 1960-1990 Türk sinemasındaki örneklerle karşılaştırılması

2000- 2012 yılları arası televizyonda izlediğimiz dizilerin, 1960- 1990 yılları yeşilçam döneminde izlediğimiz filmler ile aynı olması, yeşilçam döneminde çekilen filmler ile diziler arasındaki teknik farklar ve karşılaştırmalar yapıldı ve görseller ile desteklendi. seçmiş olduğum diziler günümüzde en fazla reyting alan ve izlenen dizilerdir. bunlar ; '' FATMAGÜL'ÜN SUÇU NE? , YAPRAK DÖKÜMÜ, ACI HAYAT, KEŞANLI ALİ DESTANI, İFFET.
Göl Adamları

'Göl Adamları' adlı bu çalışmanın kuramsal kısmı dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm kavramsal olarak kültürün anlatılmaya çalışıldığı bilgileri içerirken, devamında kültürün çeşitli tanımlarına ve kültürü oluşturan temel kurum ve değişkenlere yer verilmiştir. Kültürün temel kurum ve değişkenleri doğal çevre, ekonomi, teknoloji, iletişim olarak belirlenmiştir. Hemen ardından ise alt kültür açıklamalarına girişilmiş ve alt kültürün tanımı, bir kültürün alt kültür olabilmesi için gerekli özellikler sıralanmıştır. İlk bölümün ikinci başlığı ise kitle iletişim araçlarının toplumsal yaşamdaki yeri, önemi ve işlevlerine yöneliktir. Burada kitle iletişim araçalrının işlevlerinden kültürlerin aktarılması ve bütünlük işlevleri üzerinde detaylı olarak durulmuştur. Yine ilk bölüm altında yer alan bir diğer başlık bir kitle iletişim aracı olarak sinemadır. Bu başlık altında sinemanın kısa bir tarihçesi verilirken, ardından bir alt başlık halinde belgesel sinemanın dili ünlü başyapıtlardan verilen örneklerle aktarılmıştır. Çalışmaya ilişkin genel bilgiler adlı alt başlık da ise çalışmanın sorunu, amacı, önemi ve sınırlılıkları belirtilmiştir. İkinci bölüm çalışma yönteminin detaylı olarak aktarıldığı bölümdür. Bu bölümde 'Göl Adamları' fikrinin nasıl oluştuğu, göl30 adamlarının yaşamlarına ilişkin bilgilerin verildiği veri toplama süreci ve verilerin toplanması ilk başlık altında aktarılmıştır. Bu bölümde yer alan ikinci alt başlık ise çekim öncesi yapılan ve teknik gerekliliklerin belirlendiği kısım, verilerin toplandığı çekim süreci ve çekim sonrası aşamaların anlatıldığı bölümlerden oluşmaktadır. Üçüncü bölüm özet, sonuç ve önerilerin yer aldığı bölümdür. Üçüncü bölümü izleyen bölüm çalışmanın hazırlanmasında kullanılan kaynakların bulunduğu kaynakçadır. Ekler bölümünde ise Tratmen, Çekim Senaryosu, Program Kimliği ve Bütçenin başlığını taşıyan bölümler yer almaktadır. 2 -SONUÇ Hiçbir toplumda kültür tüm bireyler ve gruplar açısından bir örnek değildir. Belirli bir toplum içinde çeşitli insan gruplarının kendilerine özgü kültür kalıpları vardır. Cinsiyet, yaş, yerleşim yeri, ekonomik uğraşlar meslekler, etnik köken, dil, lehçe, din, mezhep gibi ölçütler değişik grup ve kültürleri belirleyen ölçütlerdir. İnsanbilimciler bir kültürün ulusal sınırları içinde yer alan farklı düşünce ve davranışlara sahip insan gruplarının oluşturdukları kültür birimlerine ve sentezlere 'alt kültür' adını vermektedirler. İşte yukarda açıklanmaya çalışıldığı biçimde ve sıralanan ölçütler de göz önüne alınarak 'Göl Adamlan'na bakıldığında kendi yerleşik kültürlerinin dışında, saz kesip kuruttukları gölet kıyılarında bir alt kültür oluşturdukları söylenebilir.
Sinema oyunculuğu

'Sinema Oyunculuğu ' tezi, sinema oyunculuğunun tarihsel, sanatsal ve teknik gelişimini incelemektedir. Tez, sinema ve tiyatro oyunculuğu ilişkisini, alanların uzmanları, tarihçileri, yönetmenleri ve oyuncularının görüşleriyle birlikte şu başlıklar altında belgelemektedir: Eserin türü, yöntem, dil, karakter yaratımı, oyuncunun çalışması, prova, devamlılık, zaman, alan tekniği, kurgu, planlar ve sahnenin fiziksel özellikleri, vurgulama, ses ve konuşma, ışıklama, mekan ve dekor, makyaj, seyirci ilişkisi, gerçeklik, diyalog ve etki-tepki, yönetmen ve oyuncu ilişkisi, iş süreci, eğitim.
Nandu

'Nandu', Gelenekler, mekanlar, dil, nesneler vb gibi etkenler aracılığı ile hatırlama olgusu üzerinden, kültürel kimliklerin aktarımı amacı ile çekilmiş bir filmdir. 'Nandu' da aynı zamanda ölüm ve gündelik yaşam ilişkisini sinema dili ile anlamlandırma çalışması hedeflenmiştir.
Teknolojik değişimlerin Türk sinemasında kurgu tekniklerine etkileri

Teknolojik Değişimlerin Türk Sinemasında Kurgu Tekniklerine Etkileri başlıklı tez ile gelişen teknolojik sistemlerin Türk Sineması üzerindeki etkisi irdelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde kurgu kavramının kökeni araştırılarak, teknolojik gelişmelerin kurgu teknolojisine etkileri irdelenmiştir. Bu bağlamda kurgu kavramı içerisinde kullanılan kurgu terimlerine, sistem formatlarına ve geçmişşten günümüze kullanılan kurgu sistemlerine yer verilmiştir. İkinci bölümde ise kurgu kavramı teknik yönünün ötesinde, sanat dalı olan sinemanın bir parçası olarak estetik boyutu ile alınmış, kurgu yöntem ve kurallarına değinilmiştir. Bu bağlamda kurgu kuramları ve kurgucu kavramı açıklanmıştır. Son olarak üçüncü bölümde Türk Sineması üzerinden, Türkiye'deki kurgu kavramı ve kurgu teknolojileri irdelenmiş, görüşülen kurgucular ile Türkiye'de kurguya bakışın boyutu açıklanmıştır.
Memory in societies without memory the problematic status of memory in films after 1990

Bu projenin amacı 1990 sonrası dönemde hafızasızlaşan toplumlar için hafızanın anlamını, hafızanın problemli durumunun neden ve sonuçlarını yine bu dönem çekilmiş olan hafıza manipülasyonunu konu alan filmler aracılığıyla anlamaktır. İnceleme için 1990 sonrası dönemin seçilme nedeni ise 1989- 1991 yıllarının gerek politik-ekonomik gerekse teknolojik açıdan bir kırılım noktası olarak görülmesidir. Yalnızca realite ve hatta hiper realite kavramlarının tanımlanmasının güç bir hale geldiği, insan bedeninin siber beden kavramının tehdidi altında olduğu ve insan zihninin teknolojinin kontrolü altına girmekte olduğu 1990 sonrasında 'hafıza' hem en popüler hem de en kaygı uyandırıcı konu olarak karşımıza çıkmaktadır. O halde, 21. yüzyıla geçilen bu dönemde hatırlamamaya şartlanmış toplumlar için hafızanın anlamı nedir? Eğer hafıza kimliğin oluşması için gerekli deneyimin hatırlanmasını sağlamaktaysa insanlar kimliklerini kaybetme korkusu ile mi karşı karşıyadır? Filmler insanların dünyevi korkularını yansıtırlar. Bu nedenle bu çalışmada 'hafıza'nın bu sorunlu durumu hafıza manipülasyonunu temel alan; Gizemli Şehir (Alex Proyas, 1998), Sil Baştan (Michel Gondry, 2004), Aç Gözünü (Alejandro Amenabar, 1997), Gizemli Parçalar (Joseph Ruben, 2004) filmleri ve dönemin benzer özellikler taşıyan diğer filmleri incelenerek anlaşılmaya ve açıklanmaya çalışılacaktır.
Eleştirel perspektiften Yeşilçam yıldız sistemi ve bir anti-yıldız olarak Adile Naşit

Yeşilçam sineması, ulusal bir sinemadır. Ancak sanayileşme devriminitamamlamış bir ülkenin değil, dağılan bir imparatorluğun küllerinden doğan bir ülkenin olanaksızlıklar içinde yol almış sinemasıdır. Türkiye sinemasının hem kendine özgü dağıtım-gösterim bütünleşmesini sağlayarak sektörleşmeye gittiği, hem deseyirciyle tam bütünleşme sağladığı özel bir dönemini ve bu dönemin popülersinemasını ifade eder. Yeşilçam yıldız sisteminin kendine özgü özellikleri vardır; ancak yıldız inşa sürecinin mekanizmaları Batı'dan alınmıştır. Yeşilçam sinemasının dayandığı geleneksel yerli kültür, yıldız imgesinde de belli özgünlükler yaratmıştır. Yıldızsistemiyle Türkiye sinemasının sektör haline gelişi güçlenmiş, ancak sinemayı geriyeçeken çeşitli sorunlar da yaşanmıştır. Yıldızlar, seyirci kitlesinin beğenisine ve tüketimine sunulmuş kültürel mamullerdir. Seyirci, bu sürece seçme özgürlüğünükullanarak aktif katıldığından, yıldız sisteminin öngörmediği 'başka türlü' yıldızlaşanoyuncular da çıkabilmektedir. Bu oyuncular norm dışıdır ve kendilerini mücadeleyleyaratırlar. Adile Naşit, seyircinin takdiriyle yıldızlaşmış oyunculardan biridir. Oynadığıküçük ya da yan rollerle, seyirci nezdinde başrol oyuncularından daha etkili olmuş, yıldız sinemasına dayanan Yeşilçam'da bir ilk'i yaratarak başrol oynamadığı bir filmle'En İyi Kadın Oyuncu' ödülünü almıştır. Naşit, bir kadın yıldız için öngörülenözelliklerden hiçbirine sahip değildir. Endüstriyel yıldız imajının dışında var olmuş, kuşaklar boyu sanatçı bir ailenin modern tiyatro ve sinemadaki temsilini sürdürmüştür. Özel yaşamını popüler gözetleme alanının, yani magazinin dışında bırakan ve taşıdığıinsanlık ve halk sevgisini yaşamında içselleştiren Naşit, Yeşilçam sinemasında çokluetnik kimliği, sınıflar üstü insanlık anlayışıyla her yaştan seyircinin 'sevgili Adile'siolabilmiştir. Bu çalışma, yıldız sisteminin dışında bir 'yıldız' oluşuyla Adile Naşit'i biranti-yıldız olarak tanımlamaktadır.
Toplumsal bellek çerçevesinde Türk arkeoloji belgesellerinde insan-mekan ilişkisi

Bu çalışmada bir yandan toplumsal belleğin oluşturulması ve süreç içerisinde toplumsal belleği oluşturmada kullanılan araçlar irdelenirken diğer yandan da çalışmanın sınırlarını belirleyen arkeoloji belgesellerinin toplumsal belleğe olan katkısının insan-mekan ilişkilerinin açısından araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmanın giriş bölümünde amaç ve kapsam belirlenerek özellikle 'arkeoloji belgeseli' tanımı üzerinde durulmuştur.'Arkeoloji belgeseli' kavramının içeriği belirlendikten sonra birinci bölümde toplumsal bellek kavramı tanımlanmış ve kuramsal değerlendirmelere yer verilmiştir. Toplumsal belleği oluşturan soyut ve somut araçlar irdelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde bir toplumsal bellek aracı olarak belgesel sinema tanımlanmakta, yanı sıra bilim ve sanatın belgesel sinema ile olan ilgisi açıklanmaktadır. Ayrıca belgesel sinemadaki etik ve estetik yapı da incelenmektedir. Üçüncü bölümde Türkiye'de belgesel sinemanın gelişim aşamaları belirlendikten sonra giriş bölümünde açıklanan 'arkeoloji belgeselleri'nin bu gelişim içindeki yeri saptanmış ve incelenecek olan arkeoloji belgesellerinin dökümü verilmiştir. Dördüncü bölümde seçilen belgesellerin belirlenen toplumsal bellek kriterlerine uygunluğu araştırılmıştır. Sonuç bölümünde ise kuramsal yapının belirlenmesinin ardından örnek belgesel filmlerin incelenmesiyle varılan nokta ve eldeki veriler yorumlanmaktadır.
Tüketim toplumu ve sinema

Tüketim toplumu ya da Simülasyon Evreni olarak adlandırılabilecek olan günümüz dünyasında iletişim ve bilgi teknolojilerinden insanlar arası iletişime, politikadan ekonomiye, edebiyattan plastik sanatlara, resimden sinemaya kadar çeşitli alanlar oldukça köklü bir dönüşüme uğramış bulunmaktadır. Bu dönüşüm sonucunda gerçek yaşama ait olan simgesel ilişki biçimleri farklılaşarak tüketim ideolojisinin oluşturmuş olduğu, 'eski'ye ait görünümlerin sahip oldukları anlamları yitirerek varlıklarını sürdürdükleri yeni bir evren ortaya çıkmıştır. Günümüz dünyasını açıklamak için kullanılan siyaset, ekonomi, sosyoloji, sanat gibi alanlara ait pek çok kavram da eski anlamlarını 'kaybetmiş' ancak bu kaybı gizlemenin bir yöntemi olarak görünümler aşırı önem kazanmıştır. Tüketim ideolojisi, kendilerine yüklenen anlamların hiç birini taşımayan ancak hala bu anlamların orada bir yerlerde olduğu algısının yaratılması için oldukça elverişli bir ideolojidir. Toplumda hala üretken bir çalışmanın sürmesinin, serbestçe tüketimin ve birbirinin aynı binlerce ürün arasından seçim yapabilmenin yarattığı yanılsama, sahip olunan gerçeklik evreninin sona ermiş olduğunu gizlemenin etkili bir yoludur. Toplumsal ile olan ilişkisi oldukça güçlü olan sinema sanatının böylesi bir dönüşümden etkilenmemiş olduğunu düşünemeyiz. Tüketim toplumu ve simülasyon evrenini içeriği boşalmış bir görünümler evreni olarak tarif edebiliyor isek görsel bir sanat olan sinemanın yarattığı imgelerin hala birer anlamı olup olamayacağını sormak zorunluluktur. Tüketim Toplumu çağında sinema hala hikaye anlatmaya devam edebilir mi? Anlatılan hikayelerin karşılığı toplumsal yaşamda ne kadar mevcuttur? Sinema ve tüketim toplumu ilişkisi üzerine yapılacak bir çalışma bütün toplumsala dair izlerin sürülebileceği bir sanat olarak bu ve benzeri düzeydeki pek çok soruya yanıt verebilir. Türkçe
Sinema ve kent

Hızla değişen bir dünyada yaşıyoruz. Hızla değişen ve etkileşen... Bütün insanlar, ülkeler, toplumlar, bireyler ve elbette sanatlar birbirleriyle alışveriş içindeler. Bugünün dünyasında, ancak bu şekilde birbirlerini tamamlayıp, etkinliklerine devam edebilirler. Görsel iletişim biçimlerinin diğer tüm iletişim biçimlerine göre en etkili, öğretici ve akılda kalıcı olduğu bir gerçektir. Özünde birey ve topluma hizmet eden planlamanın hem kendisinin bir tür görsel iletişim aracı olması, hem de plancı ve planlama kullanıcısının görüntü üreten ve tüketen bireyler olduğu düşünüldüğünde; planlama, kent ve sinema ilişkisinin zorlama bir ilişki olmadığı anlaşılır. Çalışmada amaç, sinema ve kent arasındaki bağlantının sorgulanmasıyla birlikte; kentin sinemadan, sinemanın kentten ne derece etkilendiğini anlamak, kentsel mekanın oluşumunda, kimlik kazanmasında ya da görsel bir eleman olarak seyirciye sunulmasında sinemanın katkısını incelerken; bu etkileşimden ya da kentsel tasarım ve kent öğelerinin sinema sektöründe kullanılmasının kente neler kazandırdığını keşfetmektir. Kentsel mekanların, film seti olarak kullanılması, sinema ekranından izleyiciye sunulması, kent kullanıcılarının kent hakkında bildiklerini sorgular, yeni fikirler verir, kullanıcıların bakış açılarını değiştirir ve kentlerin algılanan veya empoze edilen imgelerini yaratır.