turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Building collective identity in Africa: The role of African regional organizations

Literatürde bölgesel organizasyonların, özellikle de Avrupa Birliği'nin, çeşitli şekillerde üyeleri arasında kolektif kimlik inşa ettiğini ortaya koyan önemli sayıda çalışma bulunmaktadır. Öte yandan, bölgesel organizasyonların Afrika içerisinde kimlik inşa süreçlerine yönelik çok az çalışma bulunmaktadır. Kolektif kimlik kavramı Afrika bölgesel organizasyonları arasında görülmektedir ve bu organizasyonların rolü farklı bölgesel ve alt-bölgesel organizasyonların üye ülkelerin kimliklerini nasıl şekillendirdikleri ve geliştirdiklerini göstermektedir. Bölgeselcilik ve kimlik inşası üzerine yazılmış eserler, bölgesel organizasyonların dört temel yolla kollektif kimlik inşa ettiklerine işaret etmektedir. Afrika Birliği ve ECOWAS'ı vakıa analizine tabi tutan mevcut çalışma, Afrika bölgesel örgütlerinin ortak değerler, üyelik tartışmaları, resmi kurumlar ve kültürel işbirliği üzerinden nasıl kolektif kimlik inşa ettiğini karşılaştırmalı bir analize tabi tutuyor. Bölgesel örgütler içerisinde kimlik inşa kavramının nasıl ilerlediği üzerine makul savlar önerilip bu savlar ışığında incelenmektedir. Afrika Birliği ve ECOWAS'ı karşılaştırarak mevcut çalışma ayrıca kurumsal büyüklüğün kimlik inşa sürecine nasıl bir etkide bulunduğuna da ışık tutmaktadır. Özet olarak, bu çalışma Afrika'daki bölgesel örgütlerin belirtilen yollarla üye devletlerin kimliklerini şekillendirdiğini göstermekte ve özellikle de ECOWAS'ın daha küçük bir yapıya sahip alt-bölgesel bir kurum olmasının avantajıyla Afrika'nın kıtasal organizasyonu olan Afrika Birliği'ne göre daha proaktif bir kimlik inşa süreci içerisinde olduğuna işaret etmektedir.
Uluslararası ilişkilerde yumuşak gücün kullanımı ve Rusya'nın yumuşak güç araçları

Siyasi ve ekonomik süreçlerin küreselleşme ile birlikte artan bağımlılığının bugünkü koşullarında herhangi bir zorlamanın kullanılması durumunda, yüksek olasılıkla kendine karşı daha sert dönüşler içerdiğinden etkilemenin 'yumuşak güç' gibi dolaylı yöntemler dünya siyasetinin önemli enstrumanı/aracı olarak daha çok öne çıkmaktadır. Joseph Nye tarafından 1990'larda ortaya konulan yumuşak güç kavramı dünyada çok tartışılmıştır ve kullanmaya başlamıştır. Bu çalışma, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler bağlamında yumuşak güç ve kamu diplomasisi kavramlarına tarihsel ve kuramsal olarak incelemekte, yumuşak gücün dünyadaki başarılı örneklerini analiz etmektedir. Sovyet sonrası kaybettiği otoritesi, imajını ve gücü yeniden kazanmaya çalışan Rusya'nın dış politikası ve yumuşak güç politikasını araştırmaktadır. Ayrıca Sovyet dönemindeki birikimlerinden yararlanarak Rusya Federasyonu'nun yumuşak güç veya kamu diplomasisi araçlarını yeniden canlandırma süreçleri, Rusya Federasyonu'nun dış politikasını uygulamakta yumuşak gücün ne kadar etkili bir araç olduğu, bu alandaki Rusya sivil toplum kuruluşlarının işlevleri önemliliği, özellikle Rossotrudnichestvo kuruluşunun faaliyetleri incelenmektedir.
Gümrük Birliği sonrası Türkiye-AB dış ticaret ilişkileri ve sektörel analiz

Küreselleşme süreci, ülkeler arasında ticaretin serbestleşmesine ve ekonomik entegrasyonların oluşmasına olanak sağlamaktadır. Bu ekonomik entegrasyonların en başardı örneği de Avrupa Birliği'dir. Avrupa Birliği bir gümrük birliği süreci olarak başlamış ve siyasi bir birliğe dönüşmüştür. Türkiye ise, 1963 yılında bugünkü Avrupa Birliği ile tam üyeliği amaçlayan bir ortaklık anlaşması imzalamış ve bu amaçla oluşturulan Gümrük Birliği, 1996 yılında yürürlüğe girmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, ekonomik entegrasyonlar genel olarak incelenmiş, gümrük birliği teorisi üzerinde durulmuştur. Avrupa Birliği entegrasyon süreci ve Türkiye ile Avrupa Birliği arasında gerçekleştirilen Gümrük Birliği'nin aşamaları ele alınmıştır. İkinci bolümde, 1996 yılında yürürlüğe giren Gümrük Birliği sürecinde Türk ekonomisinde yaşanan gelişmeler ve Gümrük Birliği'nin Türk dış ticaretine etkileri incelenmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, Türk ekonomisi ve dış ticaretinde önemli yer sahibi olan, tekstil ve konfeksiyon, otomotiv ve elektronik sektörünün Gümrük Birliği sürecinde AB ile dış ticaretindeki gelişimi ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise, üçüncü bölümde incelenen üç sektöre örnek teşkil edecek birer firma ile bir soru formu kullanılarak yapılan görüşmelerde elde edilen bulgular ele alınmıştır.
Montreux Sözleşmesi ve değişen koşullar bağlamında Türk boğazları

ve 6 Kasım 1998 tarihlerinde Resmi Gazete'de yayınlanan tüzükleri çıkarmıştır. Boğazlarda gerek trafiği yönlendirme, gerekse de kazalara müdahale etme imkanlarını artıracak bir proje ise radar, yani VTS sistemidir. Bu sistem hedef gemileri sürekli gözetim altında tutma ve gerekli durumlarda uyarma imkanı vermektir. Söz konusu çalışmamda, Türkiye Cumhuriyeti'nin izlediği dış politikası ile birçok ülkenin örnek olay olarak inceleyebilecek Montreux Boğazlar Sözleşmesi'ni kendi dönem perspektifi içinde detaylı inceleyip bunun düzenlediği geçişin Türkiye'yi ne şekilde, ne zaman yönlendirdiğini belgeler ve birçok neşriyat tarama usulü ile bulmaya çalıştım. v
Yeni Dönem Türk Dış Politikasında Kamu Diplomasisinin Yeri: Yunus Emre Enstitüsü ve Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı Örnekleri

Önemli araştırmacılar tarafından kamu diplomasisi; 'kamuoyunun anlaşılması, bilgilendirilmesi ve etkilenmesi' faaliyetlerinin toplamı olarak tanımlanmaktadır. Bu diplomasinin en önemli şartları da rasyonellik, ikna edilebilirlik ve pozitif yönlerinin olmasına bağlıdır. Bu faaliyetler 'devletten halka' ve 'halktan-halka' iletişim olmak üzere iki ana çerçevede yapılmaktadır. Devletin devlet-halk eksenindeki faaliyetleri; devletin izlediği politikaları, yaptığı faaliyet ve açılımları resmi araçları ve kanalları imkanlar ile kullanarak kamuya ifade etmesidir. Halktan halka iletişim faaliyetlerinde ise STK lar, Araştırma Merkezleri, Kamuoyu Araştırma Şirketleri, Basın Kanaat Önderleri, Üniversiteler, Mübadele Programları, Dernek ve vakıflar gibi devlet dışı sivil araçlar büyük oranda kullanılmaktadır. Kamu diplomasisinde uzun yıllar yaşanan dönüşüm, küresel düzeyde yeniden yapılanmanın sonucu olarak ortaya çıkmaktadır. Devletler kamu diplomasisini diğer halkları etkilemek amaçlı kullanmakta, siyaset ve dış politikada da bu kullanım yaygınlaşmaya başlamaktadır. Kamu diplomasisi çalışmaları 1960'lardan beri kullanılmakla birlikte, Türkiye'de 2000'lerden beri etkisi hissedilmektedir. Bu bağlamdan bakıldığında, bu çalışmada, kamu diplomasisinin boyutları, aktörleri, kaynağı bu çerçeveye göre açıklanmıştır. Türkiye'nin kamu diplomasisi çalışmaları, çalışmada yeni dönem olarak adlandırılmakta, bu kapsamda 2000'lerde açılan 1990'lardan beri etkisini sürdüren kurumları kapsamaktadır. Özellikle Türkiye'nin kamu diplomasisi boyutunu oluşturan kültürel diplomasisi ve diaspora diplomasisi, iki yeni kurum olan olan Yunus Emre Enstitüsü ve Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı ile hızlı bir şekilde gelişmeye başlamıştır. Kamu diplomasisi çalışmaları, dijital diplomasisi, medya diplomasisi, kamuoyu diplomasisi, siber diplomasisi gibi türleri bulunmakta ve çalışmada teorik boyutta ele alınmaktadır. Devletler bu aktörler vasıtasıyla imaj çalışmalarında bulunmakla birlikte, bu aktörlerin yardımıyla olumsuz tutumlarını da geri plana atmaktadır. Kamu diplomasisi çalışmalarının günümüzde disiplinler arası bir konu olduğu ve derin çabalar gerektirdiği görülmektedir.
SSCB'nin dağılmasından sonra bağımsızlığını kazanan Türk Cumhuriyetleri'ne yönelik Türkiye'nin rol model yaklaşımı analizi

Bu tezin amacı SSCB'nin dağılmasının ardından bağımsızlığını kazanan Türk Cumhuriyetleri'ne yönelik Türkiye'nin rol model yaklaşımını incelemektir. Yaklaşık üç asır boyunca Rus hakimiyeti altında kalan Türk Cumhuriyetleri 1991 yılında bağımsızlıklarına kavuşmuşlardır. Ancak bağımsız bir devlet olarak yeni oluşan dünya sisteminin değerlerine çok yabancı kalmışlardır. Türkiye ise, SSCB'nin dağılmasının ardından dış politikasında bir boşluğa düşmüştür. Sosyalist Blok ortadan kalkınca Batı'nın gözünde Türkiye'nin değeri tartışılır hale gelmiştir. Bu noktada Türk Cumhuriyetleri'nin yeni dünyaya entegre olmalarında onlara yol gösterecek Batılı değerlere sahip ve ayrıca bu cumhuriyetlerin de güvenebileceği bir ülke olarak Türkiye ön plana çıkmıştır. Bu dönemde İran'ın dış politikada ideoloji ihracı söylemleri Batılı ülkelerin Türkiye'ye destek vermesine neden olmuştur. Bu cumhuriyetlere rol model olma konusunda Batı'nın da desteğini arkasına alan Türkiye, özellikle bağımsızlığın ilk yıllarında bölgede etkili bir ülke olmuştur. Serbest piyasa ekonomisine sahip oluşu ve demokratik ve laik bir ülke olması nedeniyle ilk dönemlerde Türkiye bu cumhuriyetlerin de modellik konusunda desteğini almıştır. Bununla beraber ilerleyen dönemlerde Rusya'nın yakın çevre politikası ile bölgeye dönüşü, ABD'nin bölgede etkili olmaya başlaması, Çin ve İran'ın bölgeye yönelik politikaları sonucu Türkiye'nin ilk dönemlerdeki etkisi büyük ölçüde azalmıştır. Ayrıca zamanla model olarak Türkiye'nin çok başarılı bir ülke olmadığı ortaya çıkmıştır. Buna ek olarak Türkiye'nin bölgedeki faaliyetlerinin de Türk Cumhuriyetleri liderleri tarafından farklı anlaşılması ile birlikte, 1990'ların sonlarına doğru Türkiye bölgede artık normal oyunculardan biri olmak durumunda kalmıştır.
Türkiye'nin hegemonik güç ile ilişkisi: ABD ve ÇHC'nin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı Çin'in hegemonik yükselişinin Türkiye-Çin ilişkilerine etkilerini incelemektir. Yapılan araştırma Soğuk savaş dönemi Türkiye-ABD ilişkileri, Çin'in son yıllarda yükselişi ve bu yükselişin iki kutuplu sisteme yol açacağı hususları göz önünde bulundurularak yapılmıştır. Tez Soğuk Savaş dönemindeki Türkiye-ABD ilişkilerini inceleyerek Çin'in hegemonik güç olduğunda Türk-Çin ilişkilerinin nasıl etkileneceğini sorgulamaktadır. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Soğuk Savaş döneminde Türkiye-ABD ilişkilerinin gelişimi açıklanmıştır. Türk-Amerikan ilişkilerinin başlangıcı, siyasi, ekonomik ile askeri ilişkilerin gelişimi ve karşılaşılan sorunlar bu bölümde açıklanmıştır. İkinci bölümde Çin'in yükselişi incelenmiştir. Çin'in Mao döneminde yapılan başarısız hamlelere karşın Deng dönemi ve sonrasındaki liderlerin yaptığı reformlar sonucu Çin'in dünya tarihinde görülmemiş ekonomik kalkınması irdelenmiştir. Ayrıca Çin geliştirdiği uluslararası ilişkilere yönelik alternatifleri olan Barışçıl Yükseliş, Harmonik Dünya ve Pekin Konsensüsü araştırılmıştır. Üçüncü bölümde Çin'in hegemonik güç olmasının Türkiye ile ilişkilerine etkisi değerlendirilmiştir. Çin'in yükselişi sonucunda siyasi, ekonomik ve askeri ilişkiler derinden etkilenecektir. Bu çerçevede Çin Türkiye açısından var olan ilişkilerin daha da geliştirilmesi gereken ve Türk dış politikası açısından Batı dışında önemli bir alternatif olacağı sonucuna ulaşılmıştır.
Kıta sahanlığı, hukukİ rejimi ve Ege sorunu

Doğal kaynakların gün geçtikçe öneminin artması Devletleri deniz alanları üzerinde daha fazla hak sahibi olmaya yöneltmiştir. Bu çalışmanın amacı, kıta sahanlığı kavramını ve hukuki rejimini açıklamaktır. Çalışmada ayrıca, Türkiye ve Yunanistan ilişkilerinde önemli bir yeri bulunan Ege Denizi Kıta Sahanlığı Uyuşmazlığı incelenmiştir. İlgili amaçlara ulaşmak için ilk olarak kıyı devletinin kara ülkesinin denizaltında devam eden doğal uzantısı olan kıta sahanlığı kavramının hukuki bir kavram olarak Truman Bildirisi ile ortaya çıkışı ve 1958 tarihli Cenevre Kıta Sahanlığı Sözleşmesi ve 1982 tarihli Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi hükümleri ile düzenlenişi incelenmiştir. Daha sonra kıyı Devletine ait kıta sahanlığı üzerindeki doğal kaynakların araştırılması ve işletilmesi hakkı ve kıyı devletinin, denizaltı kabloları ve boru hattı döşenmesi, suni ada ve tesislerin işletilmesi ve kıta sahanlığı üzerinde bilimsel araştırma sürecindeki yetkileri belirtilmiştir. Uluslararası Adalet Divanı ve Hakemlik Mahkemeleri önüne gelen uyuşmazlıkların büyük bir çoğunluğu kıta sahanlığının sınırlandırılması davalarıdır. Sınırlandırma konusundaki uluslararası yargı kuruluşlarının görüşlerinin belirlenmesi için konu ile ilgili toplam on beş dava üzerinde inceleme yapılmıştır. Son bölümde ise Türkiye'nin çevresindeki denizlerde münhasır ekonomik bölge ve kıta sahanlığı uygulamaları genel olarak açıklandıktan sonra Türkiye ile Yunanistan arasındaki kıta sahanlığı uyuşmazlığının nedenleri ve bu konudaki Türkiye-Yunanistan ilişkilerinin gelişimi üzerinde durulmuştur. Mahkeme kararları ışığında belirlenen ilgili şartların, Ege Denizinde uygulaması yapıldıktan sonra alternatif çözüm önerisi olarak sunulan ortak kalkınma rejimi konusundaki devlet uygulamaları incelenmiştir.
Mültecilerin hukuki durumuna ilişkin sözleşme ve Türkiye

İnsanların yaşadıkları yerleri baskı ve zulüm korkusu nedeniyle terk etmesi ve yeni yaşam alanları bulmaya çalışması insanlık tarihi kadar eski bir sorundur. Bu sorun için hiçbir zaman kalıcı ve tatmin edici bir çözüm bulunamamıştır. En temel insan hakkı olan yaşam hakkının korunması evrensel hukukun temel ilkelerindendir. Ancak devletler iç ve dış politik kaygıları nedeniyle yeterli hassasiyeti gösteremeyebilmektedirler. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 14. maddesinde düzenlenen sığınma hakkı da yaşam hakkıyla sıkı sıkıya bağlıdır. Bu bağlamda sığınma hakkı, yaşam hakkının korunması için kullanılan bir hak olagelmiştir. Biz de çalışmamızda başta yaşam hakkı olmak üzere tüm haklarını korumaya çalışan mülteciler üzerinde duracağız. Çalışmamızın birinci bölümünde öncelikle mülteciliğin tarihçesinden kısaca bahsedilecektir. Daha sonra Türk tarihindeki mülteci hareketleri, Milletler Cemiyeti dönemi, Birleşmiş Milletler dönemi, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği hakkında kısa bilgiler verilecek ve asıl inceleme konumuz olan 1951 Tarihli Mültecilerin Hukuki Durumuna İlişkin Cenevre Sözleşmesi ve 1967 Tarihli Mültecilerin Hukuki Statüsü ile İlgili Protokol bu bölümde özet olarak anlatılmaya çalışılacaktır. Ayrıca yine çalışmamızın birinci bölümünde bölgesel sözleşmeler ile konu ile ilgili Türk Mevzuatında yer alan düzenlemelere ve Türk Yargı Kararlarına yer verilecektir. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise 1951 Sözleşmesi ayrıntılı olarak incelenecektir. Bu bölümde mülteci olma şartları, mülteci statüsünü engelleyen sebepler, mülteci statüsünün sona ermesi konuları irdelenecektir. Son bölümde ise, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği tarafından belirlenen mülteci statüsünün belirlenmesinde uygulanacak usuller üzerinde durulacaktır. Sonuç kısmında ise olması gereken hukuk açısından dünyada ve ülkemizde mültecilerin yaşadıkları sorunların çözülmesi ve tarihteki acı olayların bir daha yaşanmaması için öneriler ile bize düşen görevler üzerinde durulacaktır.
Albania: Anatomy of a traumatic transition

öz ARNAVUTLUK: TRAVMATİK DÖNÜŞÜMÜN ANATOMİSİ Açar, Dilaver Arıkan Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mustafa Türkeş Aralık 2000, 134 sayfa Arnavutluk'ta yaşanan travmatik geçiş sürecinin analizi tezin odak noktasını oluşturmaktadır. Bu çalışma politik ve ekonomik alanlarda dönüşüm sağlanması için güçlü bir devletin gerekliliği ile demokrasinin kurulması arasındaki zorluğu ortaya koymaktadır. Komünizm sonrası dönemde siyasi gücün yeniden tanımlanması ve devlet-toplum ilişkilerinin sorunlu yapısı da çalışmada iredelenmektedir. Bu çalışmada Arnavutluk'ta otoriteryen yönetim biçiminin yeniden üretildiği ve bunun tarihsel bir süreklilik arz ettiği gösterilmektedir. Arnavutluktaki değişim süreci, ülkenin önde gelen iki siyasi partisi olan Demokratik Parti ve Sosyalist Partinin arasındaki ülkedeki istikrarsızlığın sürekliliğine yol açan kutuplaşma ve siyasi rövanşizmin sonucu olarak sıklıkla ortaya çıkan gerginlik ve krizlerle karakterize edilmektedir Bu partiler arasındaki uzlaşmaz tutum geçiş sürecini daha da sorunlu hale getirmiştir. Uluslararası toplum tarafından bölgedeki diğer ülkelere de önerilen genel değişim modeli liberalizm, özelleştirme ve demokratikleştirme politikaları üzerine kurulmuştur. Komünizmden liberal demokrasiye ve planlı ekonomiden serbest piyasa ekonomisine geçiş sınırlı demokratik gelenek ve serbest piyasa ekonomisine dair yetersiz deneyimleri olan Arnavutluk'ta ciddi krizlerin oluşmasına neden olmuştur. Arnavut devletinin tarihsel zayıflığı ve siyasi yetkenin kişiselleştirilmiş olması da değişim süreci boyunca yaşanan siyasi ve iktisadi krizlerin artarak devam etmesine katkıda bulunmuştur. vGiderek artan siyasi ve iktisadi kriz 1997 yılında toplumsal kargaşa ve isyana dönüşmüş ve uluslararası düzeyde müdahaleye yol açmıştır. Bölgesel istikrarsızlıklar, Kosova probleminin ve daha geniş çaplı 'Arnavut Sorunu' nun' bu dönemde yeniden gündeme gelmesine yol açmış fakat bu sorunlar henüz çözülememiştir.
Turkey's responses in the face of the formation of European Security and Defense Policy

Bu tez, Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikasının olusumu karsısındaTürkiye'nin tutumunu incelemektedir. AGSP karsısında siyasi tutumlar iki boyuttaincelenebilir. Türkiye'nin bakıs açısına göre, baslangıçtan beri Türkiye AGSP karar alma süreci içerisinde yer almak istemektedir. Bundan dolayı, Türkiye'nin AGSP sürecininkarsısında olmadıgına karar verilebilir. Buna ragmen, Avrupa Birliği tarafından Türkiye'nin AGSP'ye entegrasyonu iyi karsılanmakla beraber, AB üyesi olmayan Avrupalı bir NATO üyesi olarak Türkiye, karar alma süreci içerisine dahil edilmemistir. Bunun sonucu olarak, AGSP'nin olusumu Türkiye'nin Batı Avrupa Birliği ve NATOüyeligi dolayısiyle Avrupa güvenligi içerisindeki poziyonunu zayıflatmıstır. AGSP karar alma sürecinde dahil edilmeyen Türkiye bir NATO üyesi ülke olarak AB-NATO isbirligikonusunda çekincelerini belirtmistir. ikinci olarak AB bakıs açısına göre, Avrupa BirliğiAB üyesi olmayan ülkeleri süreç dısında bırakarak AGSP karar alma yapısında tamhakimiyeti sağlam ak istemektedir. Bunun yanında, Türkiye'nin AGSP'ye tam entegrasyonu Türkiye'nin AB üyesi olmasına baglanmaktadır. Türkiye'nin AB üyelik süreci, karar verme süreci dahil AGSP'ye tam katılımıyla iliskilendirilmemelidir. Avrupa savunması konusundaki gelismeler Avrupa'daki NATO ve ABD üstünlügüne bir meydan okuma olarak düsünülebilir. Avrupa savunmasındaki gelismeler ve Türkiye'nin bu sürece katılımı bu çalısmada incelenecektir.
An analysis of the U. S. foreign policy attitudes in the post-cold war era and their implications at the global level

Bu çalışmada Amerika Birleşik Devletleri'nin Soğuk Savaş'ın bitişini takip eden dönemde farklılaşan dış politika yönelimlerinin ve bu değişikliklerin küresel ölçekte ne gibi etkiler doğurduğunun ortaya konulması amaçlanmıştır. Söz konusu amaca ulaşmak için, öncelikle ABD'nin dış politika yaklaşımlarındaki geleneksel ekoller hakkında teorik bilgi verilmiş, daha sonra ise bu ülkenin Soğuk Savaş dönemindeki dünya politikası ve güvenlik meseleleri, II. Dünya Savaşı'nın son yıllarından başlayarak, tarihsel bir bakış açısıyla incelenmiştir. Daha sonraki bölümlerde ise, ABD tek kutupluluğunun niteliklerinden söz edilmiş, ABD'nin güvenlik algılamalarındaki değişmeler, bu ülkenin temel dış politika yönelimleri ve giriştiği askeri müdahaleler bağlamında anlatılmış ve bu anlamda ABD başkanlarından George H. W. Bush, Bill Clinton ve George W. Bush dönemleri incelenmiştir. Daha sonra, ABD'nin güvenlik algılamalarındaki değişikliklerin tüm dünyayı saran etkileri çeşitli veriler ortaya konarak açıklanmaya çalışılmış, ayrıca göreve başlayan Barack Obama başkanlığıyla birlikte ABD'nin Soğuk Savaş sonrası politikalarının değişme olasılığı üzerinde durulmuştur.
Almanya'nın ekonomi politikalarında Ortadoğu (1890-1914)

Bu çalışmada, 1890- 1914 yıllarında gelişen Osmanlı-Alman Devleti ilişkisi ele alınmış ve Almanya'nın Orta Doğu ekonomi politikaları üzerine yoğunlaşmıştır. Sanayi toplumları arasına Almanya, 19. yüzyılın ilk yarısının sonlarına doğru girebildi ve hatta bu grubun öncü toplumlarından biri oldu. Almanya sanayisi için gerekli hammadde temini çin Uzakdoğu'da istediği başarıyı elde edemeyeceğini anlayınca gündemine Orta Doğu bölgesini aldı. Almanya'nın Orta Doğu'ya ilk açılması 1888 yılında inşası tamamlanan Bağdat Demiryolu ile gerçekleşmiştir. Alman Birliği'nin geç kurulması nedeniyle, Almanya diğer Avrupalı devletler gibi sömürgeler elde edememiştir. Bu nedenle Almanya hammadde kaynakları bakımından ve ürettiği sanayi ürünlerini satabileceği pazarlar bakımından oldukça sınırlı kalmıştı. Almanya, Osmanlı Devleti topraklarını kendi sanayisini kurabilmek için hammadde deposu ve ürettiği mallarını satabileceği iyi bir pazar olarak görmekteydi. Osmanlı Orta Doğusu stratejik öneminin yanı sıra gerçek bir yeraltı ve yerüstü hammadde potansiyelini topraklarında bulunduruyordu. Osmanlı Devleti'nin ulaşım imkanlarının yetersizliği ve sanayi altyapısının zayıf olmasından dolayı bu hamle Osmanlı Devleti tarafından oldukça kabul görmüştür. Almanya, Osmanlı Devleti'ndeki yatırımlarını kendi hammadde ihtiyacına göre düzenlemiştir. Almanya'nın kısa vadedeki hedefi; tarım alanlarının ıslahı, maden imtiyazı, sulama projeleridir. Uzun vadede ise hammaddelerin teminini ve iletişimi sağlayacak demiryollarının inşa edilmesi hedeflenmiştir.
Dünya Ticaret Örgütü: Anlaşmazlıkların halli mekanizması ve Türkiye'nin taraf olduğu uyuşmazlıklar

Dünya Ticaret Örgütü uluslararası ticaretin kurallarını düzenleyen tek uluslararası kuruluştur. Anlaşma niteliğindeki Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşması'nın yerini alan DTÖ kapsamında, üye devletler arasındaki ticari uyuşmazlıkların çözümlenmesini teminen, bir Anlaşmazlıkların Halli Mekanizması oluşturulmuştur. Bu çalışmada, Anlaşmazlıkların Halli Mekanizması ve Türkiye'nin söz konusu mekanizma çerçevesinde taraf olduğu uyuşmazlıklar incelenmiştir. DTÖ'ne üye devletler arasındaki ticari uyuşmazlıkların çözümü sürecinde uygulanan usul ve esaslar Anlaşmazlıkların Halli Mutabakat Metni'ne dayanmaktadır. Mutabakat Metni hükümleri, GATT kurallarına kıyasla çok daha bağlayıcı ve otomatiktir. Anlaşmazlıkların halli sistemi danışma görüşmeleri, panel süreci, temyiz süreci, tavsiye ve kararların uygulanması olmak üzere dört aşamadan oluşmaktadır. Söz konusu sistem çerçevesinde yapılan istişare başvurularına, kurulan panellere ve Temyiz Organı'na götürülen panel kararlarına ilişkin istatistiki veriler değerlendirildiğinde, DTÖ Anlaşmazlıkların Halli Mekanizması'nın etkin bir şekilde kullanıldığı sonucuna varılmıştır. DTÖ'nün kurucu üyesi olan Türkiye, Anlaşmazlıkların Halli Mekanizması kapsamında toplam 10 uyuşmazlıkta taraf olmuştur. Türkiye'nin anlaşmazlıkların halli sisteminde taraf olduğu uyuşmazlıklara ilişkin veriler istatistiksel olarak değerlendirildiğinde, Türkiye'nin AHMM'den kaynaklanan yükümlülüklerine uygun hareket ettiği gözlenmiştir. Diğer taraftan, Avrupa Birliği kriterlerine uygun bir düzenlemeye ilişkin olarak, DTÖ'nün, Türkiye'nin DTÖ kurallarına aykırı hareket ettiği yönünde karar verdiği hususu dikkate alınarak, Türkiye'nin Avrupa Birliği ile tam üyelik müzakerelerinde DTÖ Anlaşmalarından kaynaklanan yükümlülüklerini göz önünde bulundurması gerektiği sonucuna varılmıştır. Türkiye, DTÖ Anlaşmalarına dayanarak yaptığı uygulamalar kapsamında alacağı herhangi bir önlemin DTÖ platformuna taşınabileceğini göz önünde bulundurarak, DTÖ üyeliğinden kaynaklanan yükümlülüklerinin gereğini yerine getirmek konusuna özen göstermeye devam etmelidir.
European identity: Historical images and the EU initiatives

oz AVRUPA KİMLİĞİ: TARİHSEL GÖRÜNTÜLER VE AVRUPA BİRLİĞİ GİRİŞİMLERİ YILMAZTÜRK, Ali Emre ' Yüksek Lisans, Avrupa Çalışmaları Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Nuri YURDUSEV Aralık 2005, 99 sayfa Bu tez, Avrupa kimliğinin tarihsel görüntülerini, ve Avrupa Birliği'nin Avrupa kimliğini teşvik etme politikalarını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Avrupa kimliğini oluşturan ortak kültürel öğeler Antik Yunan'dan Roma Imparatorluğu'na, Hıristiyanlık'tan Rönesans, Reform ve Aydınlanmaya, Fransız Devrimi'nden Modernleşmeye kadar incelenerek bu öğelerin sınırları ve Avrupa kimliğinin oluşumunda ne kadar katkıda bulundukları gösterilecektir. Ayrıca Avrupa Birliği'nin ortak bir Avrupa bayrağı, marşı, pasaportu ve anayasası yaratarak Avrupa kimliğini teşvik etme amaçlı girişimleri ve politikaları incelenerek, ortak Avrupa kimliği yaratılması ihtimalleri araştırılıp, sunulacaktır.