turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
2000 yılı sonrası sinema ve TV dizilerinde Distopya

Bu araştırmada, 2000 yılı sonrasında distopya anlatı türünün bilimkurgu ile fantazya arasında sıkışıp kaldığına yönelik çoğalan görüşler üzerine, bu türdeki bazı sinema filmi ve tv dizileri incelemeye alınmıştır. Distopyalar her ne kadar ters gitmiş ütopyalar olarak sınıflandırılsalar da içlerinde ütopyayı barındırmaktadırlar. Distopya anlatı türü, içinde bulunulan dönemin geleceğe dair ekonomik, toplumsal, sosyopolitik alanlardaki sorun ve eksikliklerin sebebiyet vereceği olumsuzluklara yönelik uyarı ve özgürlükçü çözümler ortaya koymaktadır. Her ne kadar bilimsel ve teknolojik ilerlemeler, distopya anlatı sınırlarını genişletebilecek olsa da, dayandırılması gereken ana motifler kaçış çizgileri ve çözümler üzerinde şekillenmektedir. Teknolojik ya da despotik her türlü kapatma ve baskılara karşın mücadeleye girişecek ana karakterin uyanışı, distopya anlatı türünün en temel niteliklerini oluşturan kaçış çizgileri ve devrimci çözümleri açığa çıkarmaktadır. Araştırmada Distopya ile bilimkurgu arasındaki temel farkı, bilimkurgunun bilişsel yabancılaştırıcı özelliğinin esasında tarafsız olmayan kısmen statükoya karşı gelebilen kısmen de onu savunabilen ikircikli bir yapıya sahip iken distopyanın tek bir çıkarıma imkan tanıyan kavramsal yapıları karşılaştırılarak ortaya konulmuştur. İçinde bulunduğumuz dijital çağda ise artık kural ve sınırların despotlar tarafından değil, yazılım mühendisleri ve uzmanlarca belirlenen bir çağın önermeleri, gelişen teknolojinin de etkisiyle fütürist fantezilerden çok, olanaklı hale gelen bilimsel gerçekliklerin görselleştirildiği anlatılarla desteklenmektedir. Çağımızın koşulları, distopyaların geçmişş dönemlerdeki anlatı sınırlılıklarının genişlemesine etki ederek, türün önüne aşması gereken yeni ve insan için çok zorlayıcı olan olgular çıkarmıştır. Bu durum insan ve makine arasındaki ilişkinin tarihsel süreci içerisinde ele alınarak incelenmiş olup, bilimsel ve teknolojik gelişmelerin insanın varoluşu üzerine olan etkileri tanımlanmıştır. Bilimsel ve teknolojilik gelişmeler, distopya anlatılarındaki kaçış çizgilerini insanlar adına giderek imkansız kılması, 2000 yılı sonrası yapımlar olan Matrix I filmi ve Black Mirror tv dizisi üzerinden incelenerek, bu yapımların distopya kavramının yapısall özelliklerine ne derece ve ne doğrulukta işaret etmiş oldukları araştırılmıştır.
Göstergelerarası çeviri: İran sinemasına uyarlanan edebİ eserler üzerine bir inceleme

Çağdaş göstergebilimin temelleri 20. yüzyılda atılmış, ancak ilk ortaya çıkış serüveniAntik Yunan dönemine kadar gitmektedir. Buna bağlı olarak göstergelerarasılıkkavramı, ilk kez Roman Jakobson ile karşımıza çıkmakta ve iki farklı gösterge dizesiarasındaki alışverişi ya da ilişkiyi belirtmektedir. Göstergelerarasılık kavramı ile yeni inceleme alanları oluşmuştur. Edebiyat ve sinema da göstergelerarası çeviri kapsamında incelenen önemli alanlardan biri olmuştur. Tarihsel süreç içerisinde, yedinci sanat olarak ortaya çıkan sinemanın kendinden önceki sanatlarla ve özellikle edebiyatla olan ilişkisi çalışmalara sıkça konu olmuştur. Gösterge kavramından göstergelerarasılığa, uyarlama tanımından uyarlamatürlerine yaptığımız kavramsal tanımlamaların ardından İran edebiyatını ve İran sinemasını tarihsel bir süreç içinde değerlendirdik. İran sineması özelinde, İranlıyönetmenlerin gerek klasik, gerekse modern İran edebiyatından hiç kopmadığıgözlemlenmiştir. Bu gözlem neticesinde çalışmamızda, her biri yazıldığı yılların edebi türlerine dikkat çekici örnekler olan İran edebiyatından Şovher-i Ahu anum,'Aza-daran-i Bayel, Daş Akol, Çekme ve Mihman-i Maman eserleri yer almıştır. Bu beş eserden beyaz perdeye Şovher-i Ahu anum, Gav, Daş Akol, Çekme ve Mihmani Maman olarak uyarlanan filmler, Jakobson'un göstergelerarası çeviri yaklaşımı çerçevesinde yönetmenin, yazılı eserdeki dilsel göstergeleri nasıl görsel göstergeyedönüştürdüğü, yazarın yazılı eserde okura vermeye çalıştığı anlamı, yönetmeninizleyiciye nasıl aktardığı kaynak -erek metin karşılaştırmasıyla incelenmiş ve sonunda da uyarlama türünün tespiti yapılmıştır.
Türkiye'de televizyonun sosyo-kültürel değişimdeki yeri ve sinemada temsili

Sinema filmleri dünün, bugünün ve geleceğin temsilleri olarak kabul edilmektedir. Bu temsillerin oluşturulmasında kullanılan hiçbir şey tesadüfi değildir. Sinema anlatısında kullanılan bütün görsel öğeler senaristin, yönetmenin, yapımcının hatta filmde oynayan oyuncunun dünya görüşüyle oluşan bir süzgeçten geçerek öznel olarak konumlandırılabilmektedir. Nesnel olan tek şey ise bilim-kurgu ve fantastik türleri haricinde bu görsel öğelerin anlatılan tarihsel süreçle uyumlu olması gerekliliğidir. Bu nedenle sinema filmleri belirtilen dönem içerisindeki kültürel yaşama ve teknolojiye aykırı materyaller sunamaz. Bahsi edilen dönemde insanlar gündelik yaşantısında hangi araçları kullanıyorsa, sinema filmi de anlatısında mecburen aynı araçların kullanıldığı bir temsil sunmak zorundadır. Böylece film anlatısında kullanılan teknolojik araçlardan yola çıkılarak, filmin hangi döneme ait olduğu ve dönemin koşulları hakkında da çıkarım yapılabilir. Bu doğrultuda yapılan çalışma kapsamında 1970'ten günümüze Türkiye'de yaşayan insanların hayatının bir parçası olarak televizyonun sinemada nasıl temsil edildiği incelenmiştir. Çalışma kapsamında anlatı zamanı bakımından kronolojik sıralamayla 'Canım Kardeşim' (1973), 'Vizontele Tuuba' (2004), 'Masumiyet' (1997) ve 'Kanal-i-zasyon' (2009) filmleri dönemsel olarak toplumsal pratiklerin ötesinde televizyonun değişen süreç içerisinde nasıl konumlandırıldığını anlayabilmek için çözümlenmiştir.
Üç boyutlu canlandırma sinemasında ışıklandırma yöntemlerinin anlatıya etkisi

Sanal görüntü ile kaydedilmiş gerçek görüntü arasındaki farkın günden güne azaldığı günümüzde, üç boyutlu canlandırma teknikleri sinema filmlerinin dışında, çizgi diziler, televizyon ve internet reklamları, infografikler, haber bültenleri ve televizyon programları gibi pek çok medya içeriğinin üretiminde kullanılmaktadır. Üç boyutlu bilgisayar animasyonlarının, her tür medya için farklı çözümler sunabilmesi ve istenen her tür talebe cevap verebilmesi dolayısıyla çok geniş bir kullanım alanı bulunmaktadır. Dolayısıyla amaç ne olursa olsun, etkin bir anlatım herkesin ihtiyacıdır ve bunun için etkili bir görsel dil kullanma zorunluluğu bulunur. Bu tezin hazırlanması ile amaçlanan, tüm görsel sanatlar için vazgeçilmez bir anlatım aracı olan ışığın, resim ve tiyatro sanatında nasıl kullanıldığını incelemek, bu kullanımın sinema sanatının da anlatıma nasıl etki ettiğini araştırmak ve tüm bunların üç boyutlu canlandırma filmlerdeki yansımalarını görmek ve benzerlikleriyle farklılıklarını anlamaktır. Çalışmamızda canlandırma film üretiminin iş akışı içinde, ışıklandırma aşamasında kullanılan araçlar ve yöntemler, teknolojik ve estetik açılardan incelenerek sunulmuş ve üç adet farklı kara film örneğinden seçilen sahnelerin, yeniden üretim uygulaması yapılmıştır.
1960-1980 dönemi Türk sinemasının tarih yazımı çerçevesinde değerlendirilmesi: Agah Özgüç

Agah Özgüç, profesyonel hayatına 1960 yılında bir gazeteci olarak başlayan ve Türkiye'de uzun bir zamandan beri popüler konuları yazan önde gelen bir sinema tarihçisidir. Türk sinema tarih yazımında önemli bir rol oynamasına rağmen, onun cinsellik, kadın, yönetmenler ve kronolojik film tarihi çalışmaları dışında, Türk sinemasında yerellik, toplumcu gerçekçilik-milli-devrimci sinema, sinemanın ekonomik yapısı ve sinema ile televiyon ilişkisi hakkında açıklayıcı görüşleri yoktur. Onun bu çalışmaları sinemayla ilgili yüzeysel bilgiler vermektedir. Bundan dolayı bu çalışma, onun makaleleri üzerine odaklanarak, 1960- 1980 döneminde Türk sinemasında karanlıkta kalan yanları aydınlatacaktır. Bu amaçla, tarih yazımı ve sinema tarih yazımı yaklaşımları tartışılarak Agah Özgüç'ün sinema tarih yazımı metodolojisi anlaşılmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda kendisiyle röportaj yapılarak Türk sinemasının iç yüzü anlaşılmak istenilmiş, önemli metinleri sayesinde Türk sinemasının önemli konuları incelenmiş ve kitapları tartışılarak sinema ve sinema tarih yazımı hakkındaki düşünceleri sorgulanmıştır. Bu araştırma bir sinema tarihçisinin Türk ulusal sinemasının gelişmesine nasıl katkıda bulunduğunu anlamaya yönelik bir çalışmadır. Aynı zamanda bu çalışma gelişen Türk sineması araştırmalarının bir parçasıdır. Türk sinema çalışmalarında yararlı birbirinden farklı kaynak olmasına rağmen, bu tez, kültürel yaşamımızda sinemamızın merkezi konumunun sağlamlaştırmasına, sanat ve film konusunda gelecekteki çalışmaları cesaretlendirmeye ve sanat mirasımız ile görsel tarihimizin korunmasında gelecekte yapılacak araştırmalara katkı sunacaktır.
Bir tür olarak bilim kurgu sineması ve Türk sinemasına yansımaları: Türk sinemasında bilim kurgu türü yapısal özellikleri çözümleme örneği

Çalışmanın I. Bölümünde, bilim kurgu türü öncelikle bir kavram olarak ele alınmış; II. Bölümde sinemaya kaynak oluşturan yazın yapıtlarından yola çıkarak dünya sinemasındaki örnekleri incelenmiştir. III. Bölümde ise, dünya sinemasına göre konumlandırılan Türk sinemasında türün en belirgin yapıtı olarak nitelendirilebilecek G. O. R. A. adlı film çözümlenerek bilim kurgunun kendine özgü sinema dili ve teknik özellikleriyle ilgili bulgular ortaya koyulmuştur. Bilim kurgu terimini oluşturan kavramlar, bilim ve kurgunun sanat alanlarında nasıl bağdaştığı tartışılmış; aynı zamanda diğer türlerle bağıntıları da irdelenmiştir. Öncelikle, türün öncülü sayılan fantastik yazın yapıtlarının konu özellikleri incelenmiş; daha sonra, tarihsel süreç içinde sinemada bilim kurgu türünün gelişimine yer verilmiştir. Tez kapsamında, dünya sinemasıyla ilgili araştırmaların sonucunda elde edilen bulguların Türk sineması alanında geçerliliği tartışılmıştır. Ülkemiz sinema ortamında bilim kurgu türüne yaklaşım, yapım süreci, Türk sinemasında bilim kurgunun yeri filmlerden örneklerle belirlenmiştir. Bu bağlamda, Türk sinemasının kendine özgü bilim kurgu anlayışı çerçevesinde sinema dili, teknik, güzelduyusal özellikleri göstergebilimsel yöntem ışığında çözümlenmiştir.
Sinemada geçmişin anlatısı: İkinci Dünya Savaşı filmlerinde çocuk karakterlerin tanık olma deneyimleri

Tez, imgesel filmlerde çocukların savaşa tanıklıklarını incelemektedir. Tanıklık sorunu belgesel filmlerde, söz ve dil ile temsilin sınırlarını zorlamıştır. Kurmaca ya da imgesel filmlerde bu sorun, savaşın sinemada temsiline kaymaktadır. Geçmişin temsili ise, belleğin toplumsal ve kültürel inşasını incelemeyi gerektirmektedir. Geçmiş temsil edilirken, hakikat sorunuyla karşı karşıya kalmaktadır. Bunun yanında, geçmişşin imgesel olarak yeniden kurgulanması, tarihin sinemada ne ölçüde 'gerçekçi ve doğru' temsil edildiği sorununu doğurmaktadır. Savaşın ve sinemanın her ikisinin de birer deneyim olması, bu çalışmada çocukluk döneminin 'saf bir deneyim' olarak algılandığı noktada birleşmektedirler. İkinci Dünya Savaşı sonrası sinemada anlatı, zamana dayalı olarak gelişmiştir. Zaman-imge sinemasının, çocuğun günlük deneyim ve gözlemiyle zamansal olarak örtüşmesi nedeniyle çocuk imgesine sıklıkla başvurmakta olduğu gözlemlenmektedir. Bu nedenle çocukların, filmlerde tanıklık imgesini doğrudan veya dolaylı olarak etkili bir şekilde yaratabildikleri görülmektedir. Bu nedenle araştırmada; savaştaki çocuk imgesine değil, bir varlık olarak çocuktaki tanıklığa odaklanılmaktadır. Tezde; 'Filmlerde yaşanılan deneyim, gerçek deneyimden farklı mıdır? ve 'Çocuk olarak bu deneyim nasıl kurulmaktadır? sorularına cevap aranmaktadır. Bu doğrultuda, çocuk karakterlerin başrolde olduğu Kapo (1960) ve Almanya Sıfır Yılı (1948) filmleri eleştirel söylem analizi yöntemiyle incelenmiş ve filmlerin anlatılarındaki farklılıkların, çocukların savaşa tanıklık deneyimlerini belirlediği sonucuna varılmıştır.
Zorunlu göçe ilişkin belleğin inşasında filmlerin rolü: Dedemin İnsanları ve Bir Tutam Baharat filmlerinin alımlanması

Bu tezde beyaz yakalıların Rum zorunlu göç temalı filmleri nasıl alımladıkları üzerine odaklanılmıştır. Bu sayede sinemanın toplumsal belleği oluşturma ve dönüştürme etkisine spesifik öznelerin anlamları aracılığıyla bakılabilmiştir. Örneklem olarak Türkiye yapımı Dedemin İnsanları (Çağan Irmak, 2011) ve Yunanistan yapımı Bir Tutam Baharat/Politiki Kouzina (Tasos Baulmetis, 2003) filmleri alınmıştır. Çalışmada Kültürel Çalışmalar geleneğinden gelen alımlama çalışmaları ve etnografik veri toplama teknikleri kullanılmıştır. Çalışmanın alan araştırması kapsamında Ankara'da ikamet eden 20 kişiyle (25- 55 yaş), Mart-Mayıs 2016 arasında, her biriyle 2'şer kez olmak üzere toplam 40 yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Görüşmelerin analizi, belirli temalar ile bağlamlara ayrılarak, politik ve psikolojik bir çerçevede incelenmiştir. Tezin ulaştığı bulgulara göre, sinemanın toplumsal belleği oluşturma ve değiştirmede önemli bir rolü olduğu görülmektedir.
360 derece video görüntülemeyle film yapımı: Yerleşik sinema kavramlaştırması açısından çıkarımlar

Teknolojik aygıtların gelişimine bağlı olarak ortaya çıkan video formları, mevcut film yapımının karakteristik özelliklerini değiştirebilecek potansiyele sahiptir. Bu sebeple 360 derece video ile film yapımının nasıl olacağını tespit etmek çok önemlidir. 360 derece video, seyircinin görüntünün kadrajını fare yardımıyla hareket ettirebildiği ya da VR gözlüklerle izleyebildiği yeni bir video formudur. Bu tür bir deneyim özellikle genç kuşakların bilgisayar oyunları aracılığıyla aşina olup eğilim gösterdikleri aktif izleyici/kullanıcı odaklı iletişim süreçlerini tamamlamakta, günümüzde özellikle video paylaşım siteleri aracılığıyla izleyici/kullanıcı kitleye sunulmaktadır. Kuşkusuz 360 videonun tek yeniliği iki boyutlu bir yansının pasif/ekrana odaklanmış bir izleyici kitlesinin niteliksel değişimi açısından olmayacaktır. Öne çıkan birçok 360 derece filmden de görüldüğü gibi 360 filmlerin senaryo yazımı ve çekimi, post-prodüksiyon süreçleri normal film yapımı pratiğinden farklıdır. Sözgelimi, 360 derece video teknolojilerin film yapımı açısından ne gibi etkilerinin olacağı sorusu konuya ilişkin sanatsal ve endüstriyel gelişmelerin çok yoğun olduğu günümüzde büyük bir ivedilik kazanmıştır. Özetle bu çalışmada kavramsal analiz yönteminden faydalanarak 360 sinemanın ayırt edici yönleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu yapılırken araştırma aşamalara ayrılır: ilk aşamada sinemanın klasik anlamda tanımlayıcı unsurları tespit edilmeye çalışılmıştır. Yani senaryo, çekim teknikleri ve mizansen, yönetmenlik, oyunculuk, izleyici konumu ve pratikleri, montaj vb. kategoriler üzerinden yerleşik sinema tanımlanmaya çalışılmıştır. İkinci aşamada 360 derece videonun ne olduğu ve tarihsel olarak ortaya çıkışı anlatılmıştır. Üçüncü aşamada ise araştırmacı uygulanabilir 360 derece film yapımına dair bulgulara ulaşmak için birçok uygulama çekimi gerçekleştirerek 360 derece film yapımının nasıl olacağını tespit etmeye çalışmıştır. Araştırmacı bu süreçte karşılaştığı durumları otoetnografi yöntemiyle araştırma verilerine dönüştürmüş ve kavramsal analiz yöntemiyle de 360 derece film kavramlaştırılması yapmıştır. Ayrıca bu bölümde 360 derece filmin ne olduğu ve 360 derece filmin ve 360 derece film yapımının yerleşik filme ve film yapımına göre değişkenleri tespit edilmiştir.
2000 sonrası Türkiye sinemasında queer imkanlar: Benim Çocuğum, Zenne ve Bizim Büyük Çaresizliğimiz üzerine bir çözümleme

Queer kuram ve beraberinde gelişen tartışmalar özellikle 2000'lerden bu yana Türkiye'deki ilgili akademik ve aktivist çevreler üzerinde etkili olmakta, bir yandan kuramın uluslararası düzeydeki tartışma seyri diğer yandan Türkiye özelinde ortaya konan yeni soru ve saptamaların açtığı yol kuramın zenginleşmesini sağlamaktadır. Sinema alanında ise 'Türkiye queer sineması' olarak adlandırılabilecek bir yönetmenler ve yapımlar topluluğu ya da akımdan söz edilememekle birlikte Türkiye sineması queer karakterleri, sahneleri, 'an'ları ve müdahaleleri barındıran, queer okumalara açık bir alan olarak ele alınabilir. Bu noktadan yola çıkan tez, 2000 sonrası Türkiye sineması içerisinde yer alan ve queer okumalara imkan verdiği düşünülen örneklem filmlerinin çözümlenmesi yolu ile Türkiye'de yakın dönem queer sinemanın olanaklarını araştırmayı hedeflemektedir. Bu bağlamda filmler karakterler, ilişkiler, sahneler ve anlatı yapısı üzerinden queer bir okumaya tabi tutulmuş, queer kuramın problematize ettiği konular bir yandan 'queer sinema' olarak adlandırılan evrensel örnekler diğer yandan da Türkiye sineması ve Türkiye LGBTİ aktivizminin öznel koşulları çerçevesinde filmler ile birlikte düşünülmeye çalışılmıştır. Cinsel yönelim, cinsiyet kimliği, cinsellik, arzu, haz, özdeşleşme, normatiflik gibi kavramlar çalışmada rol oynamıştır.
Sinemada milliyetçilik ve estetik: Türk sinemasındaki milliyetçi filmlerin analizi

Milliyetçilik toplumsal koşulların bir çıktısı olarak değerlendirilmekte ve toplumdan ayrı ve bağımsız bir olgu olarak konumlandırılmamaktadır. Toplumsal yaşamdaki milliyetçi söylemi yeniden üreten araçlardan biri de sinemadır. Aynı anda dünyanın dört bir tarafında vizyona giren sinema filmleri, inşa etmeye çalıştıkları gerçeklikleri geniş kitlelere iletebilmekte ve anlatılar da evrensel gösterge sistemlerini kullanarak ideolojik bir araç haline gelebilmektedirler. Sinemasal anlatıda kullanılan neredeyse sonsuz sayıdaki gösterge ve estetik anlayış, filmin anlamını doğrudan etkilemektedir. Türk sinemasında milliyetçi temayı işleyen filmlerde kullanılan göstergelerin ve estetik anlayışın tespit edilmesi bu araştırmanın temel amacını oluşturmaktadır. Araştırmada 2007- 2013 yılları arasında vizyona giren ve hikayesinde Türk milliyetçiliğini merkeze alan yedi film incelenmiştir. Bu çalışmada, Türk milliyetçiliğini ana tema olarak seçen yedi ayrı yönetmenin yedi filminde Türk milliyetçiliğini simgeleyen göstergeler ve estetik öğeler incelenmiş, bu estetik öğelerin anlatıma nasıl katıldıkları tespit edilmiştir. Araştırma ayrıca, milliyetçilik temalı filmlerin estetik yönelimlerinin yanı sıra milliyetçi ideolojinin inşasında simgelerin nasıl kullanıldıklarını da göstergebilimsel yöntemle incelemektedir.
Masal

Bu tez uzun metraj bir film senaryosunu içerir. Bu senaryo Umut, Volkan ve Sedefarasındaki entrikalarla dolu iliskiyi konu alır. Ortalama bir uzun metraj film senaryosuna göre az karakter ve az mekan içerdigi söylenebilecek bu senaryo fazlalıklardan arınarak temeldramatik gerilime odaklanmayı ve yüzeyde görünenin arkasındaki bilinmeyenleri açıgaçıkartarak karakterler arasındaki dramatik yapıyı çetrefilli hale getirmeyi amaçlar. Olay örgüsü dramatik çeliskilerin meydana geldigi bir haftada / 7 günde geçer. Busenaryonun geri dönüs üzerine bir kurulu bir yapısı vardır. Olay örgüsününilerledigi bir hafta, 5 sene önceki bir güne paralel kurguyla anlatılır. Dramatik yapı erkek karakterlerin kadın karakter üzerinde oynadıgı oyun üzerine kurulurken bunun temelindeki nedenleri ve erkek karakterlerin bilinçaltındaki maskülin endiseleri ifsa etmeyi amaçlar. Geridönüslerin senaryoya yerlestirilme tarzı Michel Chion'un travma geri dönüsleri diyeadlandırdıgı türe yakındır ve bas karakter Umut'un zihninden anlatılır. Bu geri dönüsler olay örgüsündeki merak unsurlarına ani dönüs ekleyecek ve anlamı çevirecek bir yapıylakullanılır. Hikaye senaryoya dönüstürülürken bilgilerin ve bakıs açısının seçilmesi olay örgüsünün iskeletindeki temel gerilim unsurlarına ve çatısmaya uygun düzenlendigi gibi;kadına özel bir temsil alanı yaratmadan asırılık üzerinden maçolugu yansıtmayı hedefler. Erkek-merkezli öyküleme tarzının seçimi geleneksel rock sarkısının kadını dıslayan ve erilkaygıları yansıtan yapısını bu hikayenin öykülemesine de tasımaya araç olarak kullanılır. Busenaryodaki geri dönüslerin zamanlaması ve içerigi bu dogrultuda da hizmet eder
Türk canlandırma sinemasındaki evvel zaman içinde örneği ve günümüz canlandırma sineması

'Türk Canlandırma Sinemasındaki Evvel Zaman İçinde Örneği Ve Günümüz Canlandırma Sineması' adlı çalışmada Türk Canlandırma Sineması'ndaki çok önemli bir yeri olan ve günümüz canlandırma sinemasına özellikle de ülkemiz sınırları içerisindeki döneminin en kapsamlı çalışması olan 1951 tarihli 'Evvel Zaman İçinde' adlı eserin kullanmış olduğu anonim masal karakterleri ve döneminin özellikle de yapım sonrasındaki görsel kalitesi ve tek kopyasının ' Blow Up' işlemi için gönderildiği ABD'de kaybolması sonucu o dönemden 2008 tarihli 6112 No'lu kanunu ile birlikte TRT'nin canlandırma sinemasına teşvikiyle günümüze kadar gelen süreçte Türk Canlandırmasının yazınsal ve biçimsel özellikleri 'Evvel Zaman İçinde' örneğini temel alarak geçirdiği serüven ve o serüvendeki ortaya çıkan ana örneklerin görsel ve yazınsal etkileri bu çalışmanın ana etmeni olmuştur. Bu sebeple bu çalışmada 1951 tarihinden günümüze gelene kadar teknik ve yazınsal anlamda ortaya çıkan örnekler incelenmiştir. Ayrıca bu sinema türünün ülkemizde neden sekteye uğradığı ve 2008'den sonra gelen atılımla birlikte teknolojik unsurların da kullanımı göz önüne alınarak iki eksen etrafında kronolojik bir sistemde tespit edilmeye çalışılmış ve örneklerle Türk Canlandırma Sineması konumlandırılmaya çalışılmıştır.
Glauber Rocha sineması'nda dekolonyal estetik

Sinema, tarih sahnesinde kendine yer edinmeye başladığı ilk andan itibaren insan hayatında önemli bir yer işgal etmiştir. Sinemanın bir sanat formu olarak hüviyet kazandığı süreç içerisinde her ülke kendi sanat anlayışıyla üretim ortaya koymuştur. Sinemanın Batı ülkelerinde ortaya çıkan bir ürün olduğu göz önünde bulundurduğumuzda; kendine ait anlatı dinamiklerinin de bu coğrafyaya göre şekillendiğini görülmektedir. II. Dünya Savaşı sonrasında dünya siyasetinde ortaya çıkan yeni konjonktürel durum bağımsızlık imkanı bulmuş ülkelerin kendilerini ifade edebilecekleri bir ortam sunmuştur. Siyasal bağımsızlık, bir süre sonra bu ülkelere farklı mecralarda da kendilerini kültürel dinamikleri üzerinden anlatma isteği ve zorunluluğunu doğurmuştur. Sinema, bu ülkeler için kitlelere ulaşma noktasında bir iletişim ve sanat ortamı olarak önemli bir unsur olmuştur. 1960'lı yıllarda sinema alanında ortaya konan yeni yaklaşımlar bu ülkelere kendi ulusal film dillerini geliştirme fırsatı sağlamıştır. Özellikle Latin Amerika'da ortaya çıkan film manifestoları dalgası, Batı kaynaklı sinema formuna alternatif yaklaşımların ve ifade biçimlerinin ele alınabileceğinin göstergesi olmuştur. Bu çalışma, 1960'lı yıllarda sinema alanında önemli gelişmelerin yaşadığı Latin Amerika coğrafyasında yer alan ve Üçüncü Dünya Ülkeleri arasında ilk kez bir sinema akımı ortaya koymuş Brezilya'nın en önemli yönetmenlerinden biri olan Glauber Rocha'nın sinemasını ve sinemasında bulunan dekolonyal estetik unsurlarını incelemektedir. Bu bağlamda, Glauber Rocha'nın Cinema Novo akımı içerisinde hayata geçirdiği üç film incelemeye tabi tutulmuştur. Glauber Rocha, Cinema Novo akımının önemli bir siması olduğu kadar; Üçüncü Dünya Sineması açısından da önemli bir isimdir. Film yapımcılığında üstlendiği misyon kadar; sinema alanında ortaya koyduğu manifestolar çerçevesinde önemli bir düşünürdür. Kendisi, Üçüncü Dünya ülkelerine kendi film dillerini geliştirip; kendi estetik değerleriyle film yapılması konusunda önemli bir ilham kaynağı olan figürlerden birisidir. Bu çalışmada, Glauber Rocha'nın ortaya koyduğu yeni film yapma pratikleri üç filmi üzerinden incelenmiştir. Dekolonyal Estetik, bağımsızlaşan ülkelerin batı formundaki sinema diliyle mücadele edip kendi kültürel dinamikleri üzerinden film yapma girişimlerini ortaya koydukları bir yaklaşımı ifade etmektedir. Bu çalışmada, bu kavram çerçevesinde Glauber Rocha'nın filmleri incelenmiştir. Glauber Rocha'nın bir düşünür olarak yazınsal ürünleri ve bir film yapımcısı olarak da çektiği filmleri dekolonyal estetik yaklaşımıyla ilişkisi bakımından ele almaktadır. Glauber Rocha'nın ortaya koyduğu yeni estetik önermelerin yeni-sömürgecilik döneminde önemli bir bileşen olan sinemanın bu etkilerini ortadan kaldırmaya çalışan yapısı incelenmiştir. Cinema Novo dönemi öncesi Brezilya sinemasının sömürgeci ülkelerin yapım dinamiklerini takip eden doğasına, yönetmenin ortaya koyduğu alternatif sinema diliyle karşı çıkışının izlekleri takip edilmiştir. Yapılan çalışmada, Glauber Rocha'nın sinema yaklaşımının bir dekolonyal estetik girişimi olduğu bulgulanmıştır.