turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Transforming social identities and their role in the prevention of future conflict: An exploratory study of post-conflict Tajikistan

Toplumsal Kimlik Teorisi ; olumsuz gruplar arası ilişkilerin, değişmekte olan toplumsal kimliklerin olası bir yan etkisi olabileceğini öne sürmektedir. Bugün birçok ülkede önem kazanan dinsel ve etnik-milliyetçi kimliklerin, bir toplum üzerinde hem olumlu hem olumsuz etkiler yarattığı görülmektedir. İç savaş sonrası Tacikistan'ı ele alan bu araştırma; dinsel ve etnik-milliyetçi kimliklerin, barış ile çatışma arasındaki dinamikleri nasıl etkilediğini incelemektedir. 'Peacebuilding' uzmanlarıyla sürdürülen telefon röportajların ortaya koyduğu üzere, bu kimliklerin her ikisi de Tacik toplumunda gittikçe önem kazanmakla beraber, çatışmayı asıl teşvik eden unsurları temsil etmemektedir. Elinizdeki bu eser, Gerçekçi Çatışma Teorisi'nin bu meseleye daha uygun ve ayrıntılı bir yaklaşım olduğunu öne sürerek, aracı değişkenleri ve bunların kimlikler ve çatışma dinamikleriyle ilişkisini de - Tacikistan örneği dışında da- incelemektedir.
Understanding the Alevi revival: A transnational perspective

Bu tez, Ulusötesi Toplumsal Alan kavramını merkeze alarak, Almanya ve Türkiye arasında kurulduğu iddia edilen UTA'nın özelliklerini tartışmaktadır. 1990 sonrası yaşanan Alevi Uyanışını örnek olay alan tez, UTA'yı Türkiye'deki siyasal gelişmeleri açıklamak için kullanmaktadır. Tez, Türkiye'deki ve Almanya'daki Alevi hareketini karşılaştırmalı olarak inceleyerek, Almanya'daki Alevi hareketinin Türkiye'deki Alevi hareketi üzerindeki etkisini ve etkinliğini araştırmaktadır. Karşılaştırmalı analiz çerçevesinde; Alevilik Bildirgesi, Barış Partisi deneyimi ve Alevi-Bektaşi Temsilciler Meclisinin kuruluşu, örnek olaylar olarak seçilmiştir. Bu örneklerin kuruluş ve örgütlenme aşamalarında Almanya Alevi Örgütlerinin etkinliği araştırılmıştır. Temel olarak bu üç olay üzerinden, tez, Almanya'daki Alevi hareketinin Türkiye Siyasasını belirlemekte ihmal edilmemesi gereken bir öneme sahip olduğunu iddia etmektedir.
Türkiye'de sosyal politika biliminin gelişimi ve Sabahattin Zaim örneği

Bir bilim olarak sosyal politikanın serüvenini incelediğimiz bu çalışmamızda, sosyal politika çerçevesinde, bilim ve bilgi anlayışı üzerinden, bilginin kaynağının önemine dikkat çekmeye çalıştık. Bununla da çözüm önerilerinin bu paradigmalar çerçevesindeki oluşumunun nasıl farklılaşabileceğini, yine somut örnekler üzerinden ve kıyaslamalardan hareketle göstermeyi amaçladık. Bilim adamı kavramının seküler dünyadaki dönüşümüne ve hegemonik, kuşatıcı, tek tipleştirici bilgi anlayışının özellikle Türkiye gibi küresel sistem açısından alternatif olabilecek bir gücü nasıl pasifize edebileceğine vurgu yaptık. Burada amacımız bir bilimin tarihsel sürecini aktarırken, bu süreci anlamamızda nelere dikkat etmemiz gerektiği hususunda bir fikir verebilmekti. Çünkü kanaatimizce, her yenilik kendi kültürel bağlamı ve felsefi arka planı içerisindeki dinamiklerden çıkılarak oluşturulur. Ve bu yeni durumun değerlendirmesi ise ancak başka bir paradigma ile kıyas yaparak anlaşılabilir. İşte tam da bu noktada, sosyal politikanın temelleri, bağlamı ve serüvenini anlamakta önemli olabileceğini düşündüğümüz kıyasın öncüsü olarak Sabahattin Zaim'i kendimiz için bir örnek olarak seçtik. Ve Sabahattin Zaim'in Türkiye'deki sosyal politika yaklaşımının alternatifliğine dikkat çektik.
Batılı bilgi ve teknik transferi açısından Osmanlı modernleşmesi

Modernleşme tarihi bir realitedir. Fakat modernitenin tüm ortaya koyduğu olgular gibi adı konmamış, deyim yerindeyse konulamamıştır. Modern zamanda her tarihi vakaa sonradan tanımlanır. Başka bir deyişle aslında bu tanımlama çabası modern bir çabadır. Modernleşme gerçek anlamda süreç olarak tamamlandığı zaman, sonuçları itibariyle tanımlanacaktır. Bu bağlamda yapılan açıklama - tanımlama çabası, ancak bir deneme olarak kalacaktır. Bizim tez konumuz da kuşkusuz bu çerçevede bir anlama sahiptir. Osmanlı modernleşmesi, her şeyde olduğu gibi devlet eliyle başlamış bir süreçtir ve bu süreç devam etmektedir. Sosyolojik olarak modernleşme bu devlet siyasetinin topluma yansıması, sonuçlarının topluma mal olması, toplumda yaşamaya başlaması ile başlar. Modernleşme topluma yeni oluşturulan yani modern iletişim kanalları ve eğitim araçlarının kullanılıp toplumun eğitilmesiyle topluma yansımıştır. Bu süreçte söz konusu kanalların oluşturulması için ilk önce var olan kanal ve kurumlar saf dışı bırakılmıştır. Aynı zamanda bu geleneksel yönetim kadrolarının bir kısmının da kendi haline bırakılıp, sisteme yabancılaştırılmasıdır. Osmanlı modernleşmesi bir anlamda matbaanın Batı'daki anlamında kullanım alanı oluşturulma çabasıdır. Osmanlı matbaayı kendi geleneksel sistemine uygun bir yere transfer. ederek yerleştirmiş ve böyle kullanmış olmasına rağmen, bir dönem sonra modern çaba ile birlikte matbaa için farklı bir zemin hazırlanmıştır. Bu zemin için ilk önce bir dil hareketi başlatılmış ve herkesin anlayabileceği dille basın kitleye ulaşma imkanı bulabilmiştir. İkinci olarak modernleşme zorunlu bir eğitimin de adıdır, modern insan, ancak modern bilgiyi elde ettiği zaman dünyasını kavrayabilen insandır. Onun için eğitim, modern anlamda eğitim zorunludur. Osmanlı modernleşmesinde gönüllü eğitici basın ile zorunlu eğitici modern eğitim kurumlarının ortak paydası olan batılı bilginin, teknik ve tekniğin kurumlaşmasıyla ilişkisi çok önemli tarihi kriterlerdir. Osmanlı modernleşmesinin bu kriterler çerçevesinde ele alınarak incelenmesi, Osmanlı tarihinin dönemlendirilmesinde karşılaşılan problemi aşar niteliktedir. Modernleşme Osmanlı açısından Batılıllaşma'dır. Bu sürecin incelenmesi Batılı bilgi ve tekniğin transferi çerçevesinde ele alındığında geçerli bir kavramalştırma ve reel bir zemin bulunabilmektedir. Bu çerçevede tezimiz sosyolojik bir deneme olmasının yanında bir tarih dönemlemdirmesi çabasıdır. Bu sonuç tez konusunun sınırlandırılmasında görülen bir güçlüğü değil, sosyolojik bir çalışmada tarihten hangi sınırlarda yararlanılması gerektiği üzerine bir gösterge niteliğindedir.
Re-invention of identity: The case of Dersim Community Association in Berlin

Dersimli göçmenler Avrupa'da hissedilir bir nüfus oluşturmasına rağmen, Dersimlilerin Avrupa'daki varoluşları akademik yazında görece az çalışılan bir fenomendir. Bundan ötürü, bu konu üzerine daha çok çalışma yapılması gerektiği düşünülmektedir. Bu noktada, bu çalışma, Dersimlilerin Avrupa içerisindeki varoluşlarını anlama çabasına bir katkı sunmayı amaçlamaktadır. Buna göre, çalışma, Dersim kimliğinin Berlin'de bir Dersim Cemaatinin etrafında yeniden keşfedilmesine odaklanmaktadır. Bu kertede, Berlin'deki Dersim cemaati üzerine yapılan yoğun katılımlı gözlem bu çalışmanın esas kaynağını oluşturmaktadır. Bu etnografik saha çalışmasının ışığında; çalışmadan aşağıdaki bulgulara ulaşılmıştır: Memleket üzerinden kendini tanımlama Dersimlileri Berlin Dersim Cemaati Derneği çevresinde birleştiren önemli bir durumdur. Berlin Dersim Cemaati Derneği çevresindeki Dersimliler Robert Cohen'in diaspora kavramına göre diaspora olarak tanımlanabilirler. Berlin'deki Türk emek diasporasının bir parçası olan Dersimli insanlar yurt dışında geçen süreyle birlikte kültürel bir diasporaya dönüşmüşlerdir.
Kapitalizmde metalaşan sanatın sosyolojik çözümlemesi

Sanatın metalaştırılmasını belirleyen kapitalist ekonomik ve politik düzen kendi sanat akımını oluşturmuştur. Bu yeni düzen içerisinde kapitalizm tüm sanata ait kuralları yeniden tanımlayarak ve yorumlayarak kendi sanat yaratmış ve sanata yapay bir değer katmıştır. Sanatçının ürettiği en önemli şey olan eser, fert ve toplum için oldukça kolay bir tüketim nesnesi şeklini almıştır. Mevcut düzen ve referans noktaları yerini maddi ve ölçülebilir referanslara bırakmıştır. Muhaliflerin kapitalist düzene karşı koymak için önceleri kendilerini ifade etmek için kullandıkları sanatsal faaliyetler şimdi kapitalist süzenin bir parçası olma yolunda hızla ilerlemektedir. Sanatsal açıdan herhangi bir anlam ifade etmeyen eser, bir kapitalist düzen içerisinde önemli bir değer olabilmektedir. Sanatçı, eserini maddi gerçekler şekilde okumakta ve bunu karşı tarafa kabul ettirdiği ölçüde değerlidir. Kapitalist düzende eser, sanatçının emeğini hiçe saymakta, meta olarak parasal değeriyle var olmak zorunda bırakılmaktadır. Bu durum sanat ve sanatçıların tüm estetik kaygılarını kenara itmelerine zorlamaktadır. Bu çalışmada kapitalist düzen içerinden yeniden yorumlanan ve kuralları yeniden tanımlanan sanatsal faaliyetler tartışılmıştır.
Osmanlı'dan Cumhuriyet'e seçkinler yapısı ve seçkinci dönüşüm

Bu tezde, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e Seçkinler Yapısı ve Seçkinci Dönüşüm konusu işlenmiştir. Bu çalışma, genel olarak seçkinler ve seçkinciliği açıklayarak, Türkiye'deki siyasal, sosyal ve ekonomik alanlardaki değişimi, Türkiye'deki seçkin sınıfların uzun tarihsel arka planını da dikkate alarak değerlendirmeye çalışmaktadır. Bunun içinde öncelikle Osmanlı'nın kuruluş, yükseliş dönemlerini ve sonrasında, Osmanlı'da başlayan modernleşme süreciyle seçkinlerin devlet ile olan ilişkisini irdelemektedir. Ayrıca tarihsel bir süreklilik içinde Osmanlı son döneminden başlayarak Cumhuriyet ile varlığını devam ettiren seçkinlerin, seçkinci bir yapıya dönüşmeleriyle toplumsal ve siyasal alanda oynadıkları rollere ilişkin geniş değerlendirmeler de içermektedir. Daha sonra günümüz Türkiye'sinde siyasal, sosyal ve ekonomik alanda önemli konumlara yükselen yeni seçkinlerin sosyolojik ve siyasal kökenleri üzerinde durulmaktadır. Teorik olarak hazırladığımız tezimizde, kaynak taraması ve teorik anlatım yöntemi kullanılmıştır. Kitaplar, makaleler, tezler, dergiler, yapılan araştırmalar, gazete yazıları ve internet siteleri ile kullanılan kaynaklar çerçevesinde Türkiye'deki seçkinci yapının tarihsel gelişimi konusunda düşünsel bir çerçeve oluşturulmaya çalışılmıştır. Genel olarak bu çalışma Türkiye'de siyasal iktidarın nasıl şekillendiği, ürettiği politikaların arka planındaki sınıfsal kaygıların, seçkinci çatışmaların ve seçkinci yapıdaki çıkarların ne derece belirleyici olduğunu ortaya koymaya çalışmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ni kuran kadronun amacı, en azından dönemin aydınları tarafından dile getirildiği şekliyle sınıfsız ve imtiyazsız toplumsal yapı oluşturarak bir devlet kurmaktı; ancak bu seçkinci yapının siyasal ve toplumsal olarak uyguladığı politikalar, korporatist bir toplum tasarımını mümkün kılmayacak kadar seçkinciliğe dönüştü. Bu tez tam da bu seçkinciliğin somutlaştığı noktada değişen, dönüşen aktörleri ve kurumları, tarihsel bağlam içinde ele alan bir çalışma niteliği taşımaktadır.
Kamu vicdanına çağrı - Sivil itaatsizlik

Sivil itaatsizlik kavramı demokratik hukuk içerisinde var olan ve gelişen bir edimdir. Bu kriteri sağlayamayan ülkelerde sivil itaatsizlik eylemlerinin işleyişi sancılıdır. Düşünme yetilerini kullanarak birey olabilmenin erdemine kavuşan kişilerin oluşturduğu bir toplum düzeninin, sivil itaatsizlik eylemlerini harekete geçirmeyi kolaylaştıracağını söyleyebiliriz. Bu erdeme sahip bireyler 'suç' ile 'sivil itaatsizlik' gibi temel farklılıkları olan iki kavramı ayırabilecek kapasiteye sahiptir. Şiddetsiz, aleni, eylemin sorumluluğunu üstlenen, yasalara aykırı fakat meşru bir platformda gerçekleşen sivil itaatsizlik eylemleri, sistemdeki haksızlıklara karşı bir hak arama yöntemidir. Sivil itaatsizlik sisteme karşı bir hareket değil, aksine sistemin düzenindeki aksaklıklara karşı gelerek, sistemi mükemmeliyetçi bir yapıya taşımak isteyen harekettir. Sivil itaatsizlik eyleminin amacı; kurum ve kuruluşların verdikleri ile yetinen sıradan, amaçsız, akıllarını kullanamayan kişileri, belirli bir düşünce seviyesine ulaştırarak 'hak' kavramını tanıtıp, mevcut 'hak arama modelini' öğretmektir. Ancak bu amacı gerçekleştirebilmesi için, önündeki engeli kaldırması gerekmektedir. Mevcut engel ise eylemin yasa dışı zeminde geliştiğinden kaynaklı kişilerin eyleme bakış açılarıdır. Sistem eksikliğinden kaynaklı gerçekleşen bu sorun, ancak üstüne gidildikçe aşılacaktır. Sivil itaatsizlik ise böylelikle teorik bilgilerini pratiğe dökerek 'temel bir hak' arayışı kavramını doğuracaktır.
Yerel yönetimlerin güçlendirilmesinde sivil toplum kuruluşlarının rolü - Erzurum Kalkınma Vakfı Örneği -

Günümüz devlet yapısında, özellikle de büyük devletlerde merkezi yönetim anlayışının uygulanması beraberinde büyük sıkıntıları getirmektedir. Sıkıntıların giderilmesi uzun zaman almakta veya yörenin gerçekten ihtiyacını giderecek çözümlerin bulunmasında yetersiz kalmaktadır. İşte tam burada yerel yönetim gerçekten yörenin sorunlarının birinci elden daha hızlı çözülmesi açısından çok önem arz etmektedir. Güçlü, geniş yetkilerle donatılmış ve kaynaklar bakımından sıkıntı yaşamayan, gerekirse kendi kaynağını kendisi oluşturan bir yerel yönetim, yörenin ve bölgenin kalkınmasında etkili bir rol oynamaktadır. Ülkelerin kalkınmasında en önemli göstergelerden biri de sivil toplumdur. Sivil toplum kuruluşlarının sayısı ve çalışmaları o ülkenin kalkınmasında ve daha da gelişmesinde aktif bir rol oynamakta, insanları aktif vatandaşlık bilincinde yönetime dahil etmekte ve aynı zamanda devletlerin yetişemediği veya yapamadığı faaliyetleri yapmak suretiyle kendini vazgeçilmez bir unsur olarak kamuoyuna kabul ettirmektedir. Bu çalışmamızda önemi gün geçtikçe artan ve hissedilen, sivil toplumun yerel yönetimlerin güçlendirilmesinde oynadığı aktif role dikkat çekilerek, sorunların yerinde ve zamanında daha hızlı çözülmesi, halkın yönetime daha bilinçli olarak katılmasının sağlanması ve bu aşamada sivil topluma düşen görevler üzerinde durulmuştur.
Yeni çağ inanışları: Faaliyet alanları etkileri ve görünümlerinin sosyolojik analizi

Kutsal ile dünyevi olan arasındaki ilişkiyi anlama teşebbüsü çağlar boyu süregelmiştir. Toplum tiplerinin geçirdiği dönüşümler beraberinde dini hayatı da şekillendirmektedir. Her yeni yapıya adapte olma sürecinde dinin yeniden üretimi söz konusudur. Modern toplum yapısının din ile olan ilişkisi geleneksel yapıdan farklı bir görünüm sergilemektedir. Birey temelli bu yapıda dini inançlar da ihtiyaç ve isteklere göre farklılıklar ve çeşitlilikler ekseninde kurgulanarak bireylere sunulmaktadır. Böyle bir ortamda gelişen yeni dini oluşumlar, kutsal olan ile ilişki kurma noktasında bir mana arayışında olan birey için bir seçim imkanı ve alternatifler sunabilmektedir. Nitel araştırma deseniyle tasarlanan ve derinlemesine görüşme tekniği ile gerçekleştirilen bu araştırma, bireylerin Yeni Çağ hareketlerine katılma süreçlerinin altında yatan faktörlerin tespit edilmesini amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda bu hareketlere katılan bireylerin kişisel özelliklerinin, yaşadıkları deneyim ve tecrübelerin neler olduğunun, gündelik yaşam pratiklerindeki değişimin, manevi tatmin düzeylerinin, beden algılarının, sosyal etkileşimlerindeki farklılaşmaların, dini duygu ve düşüncelerindeki değişimlerin tespit edilmesi hedeflenmiştir. Bu kapsamda yoga, meditasyon, reiki, biyoenerji, hipnoz ve Access bars uygulamalarına katılan, Antalya ilinde yaşayan 24 kişi ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler, içerik analizi ile incelenmiştir. Önceden belirlenen kategoriler altında temalar ve kodlama birimleri oluşturulmuş, görüşmeler öyküleştirilerek birer anlatıya dönüştürülmüş ve yorumlanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre Yeni Çağ inanışlarına katılım birçok farklı neden üzerinden okunabilmektedir. Sosyokültürel etkileşim, metafiziksel deneyimler, gündelik rutinler, psiko-sosyal sebepler, mekansal ve görsel etkileşimler, alternatif inanç sistemlerinin çoğalması ve yaygınlaşması, bu süreci etkileyen temel sebepler olarak ifade edilebilir. Yaşam tarzlarının, kültürlerin, inançların, tüketim kalıplarının kişiden kişiye değişkenlik göstermesi, bireylerin uygulamaları deneyimleme süreçleri ve etkilenme boyutlarının da farklı olmasına sebebiyet verebilmektedir. Bireylerin hareketlere katılım sürecinden sonra sosyal hayatlarında, duygu ve düşünce dünyalarında hem olumlu hem de olumsuz değişimler yaşandığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte Yeni Çağ inanışları ve din arasında farklı yönlerden ilişkiler kurulduğu, bireylerin dini inanç ve anlam dünyalarını şekillendirmede Yeni Çağ inanışlarından yararlandıkları, ibadet ve pratiklerde farklılaşmalar yaşandığı ortaya koyulmuştur.
Biseksüel aktivistler açısından toplumsal cinsiyetin performatiğliği ve ayrımcılıkla baş etme stratejileri

Araştırmada ana tema olarak belirlenen ayrımcılık, aktivizm, açılma sürecinden elde edilen verilerin kesiştiği alanlarda ortaya çıkan kendine özgü tavırların, tutumların, durumların ve pratiklerin neler olduğu ve bu pratiklerin ayrımcılık süreçlerini sağlıklı bir biçimde yönetebilmek için nasıl yürütülmesi gerektiği meselesi aktivist mücadele ve görünürlük ekseni üzerinden tartışılmaya çalışılmıştır. Araştırma biseksüel yönelimli olan yedisi kadın biri erkek toplamda sekiz farklı kişi ile gerçekleştirilen mülakat süreci üzerine kuruludur. Görünürlük meselesinin tartışma ve yoruma açık hali feminist bakış açısı ile olan etkileşimi de dikkate alınarak biseksüel aktivizmin imkanlarını, sınırlılıklarını açarak eğitim, iş yerindeki deneyimler, politik alandaki etkileşim süreçleri gibi toplumsal olarak cinsiyetlendirilmiş alanların biraradalığına ilişkin ipuçlarına eğilerek açıklama yoluna gidilmiştir. Burada homofobinin çoğunlukla heteroseksist düzlemle ve bifobinin ise hem patriyarkal hem de heteroseksist düzlemde sınıfsal ve cinsiyet açısından iç içe geçen eşitsizliklerden beslenen alanlar yarattığı görülmüştür. Bu alanlara yönelik değerlendirmelerden hareketle biseksüeller açısından görünmezlik kılıfını sağlamlaştıran, alanın 'özne'si olmaktan uzak tutan patriyarka unsurunun güçlü etkisinin ve hegemonik erkekliği biçimlendiren tüm etkileşim süreçlerinin zorlayıcılığının da dikkat çekici bir biçimde öne çıktığı gözlemlenmiştir. Araştırmada ayrımcılık ve olası nefrete dayalı süreçlerle baş edebilmek amaçlı ortaya koyulan yönetim stratejilerinin daha kapsamlı ve demokratik düzlemde ele alınması gerektiği tartışmalarına ışık tutmaya çalışılmıştır.
Din ve zihniyet: Gençlik üzerine bir araştırma

Bu çalışmanın amacı; dindar gencin zihniyetini dinin ne kadar şekillendirdiğini, din-disiplin, din-ibadet, din-tüketim ve din-medya başlıklarından hareketle ortaya koymak ve dinin, dindar gençlerin günlük hayatında nasıl bir boşluğu doldurduğunu tespit etmektir. Tüm bunlar 1990- 1998 yılları arasında doğan ve 2010 sonrası çocukluktan çıkıp, gençliğe doğru adım atan, kimlik yapıları oturmaya başlayan ve kendisini dindar ya da muhafazakar olarak tanımlayan gençler örneğinde incelenecektir. Yarı yapılandırılmış mülakatlar aracılığıyla gerçekleştirilmeye çalışılan araştırmamızın din sosyolojisine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Süryani milliyetçiliği ve dinamiklerinin tarihsel analizi

Süryani milliyetçiliği; Osmanlı İmparatorluğu egemenliği altında gelişen ancak aynı coğrafyadaki Ermeni ve Arap milliyetçilikleri gibi başarılı olamayan veya Kürt milliyetçiliği kadar görünürlüğü olmayan bir milliyetçiliktir. Bu çalışmada Süryani topluluğunun, çeşitli devletler idaresinde ve çeşitli dönemlerde varlıklarını nasıl koruyabildikleri tarihsel perspektiften incelenirken, paradoksal olarak bu kadim topluluğun kendi devletini kuramaması ve 19 -20. yüzyıldaki milliyetçilik dalgasını diğer topluluklar kadar lehine kullanamamasının nedenleri araştırılmıştır. Yeterli akademik ilgiyi henüz pek görmemiş olan 'Süryani Milliyetçiliği'nin incelendiği bu çalışmada; ilk olarak milliyetçilik olgusunun gelişimi, milliyetçilikle ilişkili kavramlar ve milliyetçilik kuramları analiz edilmiştir. Ardından Süryani Toplumunun tarihi araştırılarak, Süryani milliyetçiliğinin gelişim süreci milliyetçilik dinamikleri ekseninde açıklanmaya çalışılmıştır. Neticede, diğer rakip milliyetçilikler kadar gözlemlenebilir güçlü bir Süryani milliyetçiliğinin oluşmadığı tespit edilmiş ve bunun nedenleri açıklanmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda; Süryani toplumunda din olgusunun etnik kimlikten daha önemli olması, diğer bir ifade ile geleneksel dayanışma formlarının varlığını devam ettirmesi, Süryani toplumunun ekonomik, siyasi ve kültürel açıdan yok olma tehdidi ile karşılaşmaması, kapsayıcı ortak bir köken ve tarih mitinin yokluğu, modernleşme süreçlerine uzak kalmaları, uluslararası desteğin istikrarsızlığı ve Türkiye Cumhuriyeti merkezi yönetimi ile pozitif ilişkiler kurma stratejisinin Süryani milliyetçiliğinin zayıf seyrine katkıda bulunduğu vurgulanmıştır.
Malvarlığına karşı işlenen suçlar ile işsizlik arasındaki ilişkinin mekansal bağımlılığı: Türkiye üzerine bir uygulama

İşsizlik, ücret, enflasyon, kişi başına gayri safi yurtiçi hasıla ve gelir dağılımındaki adaletsizlik gibi birçok makroekonomik değişkenin çoğunlukla ekonomik nedenlerle işlenen malvarlığına karşı işlenen suçlara etkisi bulunmaktadır. Bu çalışmada Türkiye'nin ikinci düzey istatistiki bölge birimleri sınıflandırma şekli temel alınarak, işsizlik ile malvarlığına karşı işlenen suçlar arasındaki ilişkinin mekansal bağımlılığının, mekansal panel veri analiziyle, belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde suç bilimi ile ilgili başlıklara yer verilmiştir. İkinci bölümde ise, 1968 yılında Becker'ın oluşturduğu, Ehrlich (1973), Heineke (1978), Schmidt ve Witte (1984) tarafından geliştirilen suça yönelik ekonomik modeller analiz edilmiştir. İkinci bölümde ayrıca, suç ile işsizlik arasındaki ilişkinin araştırıldığı çalışmalar incelenmiştir. Son olarak üçüncü bölümde, Türkiye'nin ikinci düzey istatistiki bölge birimleri sınıflandırma şekli temel alınarak, işsizlik ile malvarlığına karşı işlenen suçlar arasındaki ilişkinin mekansal bağımlılığının belirlenmesi için 2008- 2014 dönemine ait veriler kullanılarak, mekansal panel veri analizi uygulanmıştır. Analizde Hausman testi sonuçları, sabit etkili mekansal panel modelinin çalışma için en uygun model olduğunu gösterirken, olabilirlik oran testi sonuçlarında, mekansal otoregresif modelin çalışma için en uygun model olduğunu göstermiştir. Ampirik bulgular, sınır komşuları olan bölgeler arasında pozitif yönlü mekansal bağımlılığın olduğunu, sınır komşuluğunun malvarlığına karşı işlenen suç türlerini arttırdığı, ayrıca malvarlığına karşı işlenen suçlar üzerinde işsizliğin pozitif yönlü etkisi olduğunu göstermiştir.