turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Derneklerin ticari işletme işletmesi ve sonuçları

Dernekler, gerçek veya tüzel en az yedi kişi tarafından kurulan kişi topluluklarıdır. Belirli ve ortak bir amacı vardır ancak bu amaç kazanç paylaşmak olamaz. Türk hukukunda iktisadi amaçla kurulan birlikler ticaret şirketleridir. Dernekler iktisadi amaçlarla kurulamazlar. 'Amaç' unsuru dernek için hayati öneme sahiptir. Bu amaç ideal bir amaç olmalıdır. Dernekler, üyelerden oluşurlar. Bununla birlikte üyelerin dışında bir kişiliğe sahiptirler. Bu kişilik hak ve fiil ehliyetine sahip bir tüzel kişidir. Ayrıca dernekler amaçlarına ulaşabilmek için ticari işletme de işletebilmektedirler. Doğal olarak bunun bir kısım sonuçları vardır. Bu yüzden derneklerin ticari işletme işletmesinin sonuçlarını çözüme kavuşturmak çok önemlidir.
İmar planlarının değiştirilmesi ve revizyonu

Düzenli ve sağlıklı şehirleşmeyi sağlayan en önemli araçlardan biri de imar planlarıdır. İmar planları, uygulanacağı yörenin özellikleri ve ihtiyaçları dikkate alınarak hazırlanır. Fakat hazırlanan imar planları ne kadar mükemmel olursa olsun yine de değişen ve gelişen şartlar karşısında o yörenin ihtiyaçlarına cevap veremez hale gelir. İşte bu gibi zorunluluk arz eden durumlarda idareler, yeni bir imar planı yapmak yerine, mevcut planlar üzerinde değişikliklere gitmeyi tercih etmektedir. Bu çalışmada imar planı değişikliklerinde uyulması gereken hukuki esaslar yargı kararlarıyla birlikte ele alınmaktadır. Çalışmanın son bölümünde ise herhangi bir imar planı değişikliği karşısında bireylerin kazanılmış haklarının hangi şartlar altında, nasıl korunduğu incelenmektedir.
Avukatlık mesleki sorumluluk sigortası

Avukatlık meslegi, adil yargılamanın bir parçası olarak savunmayı temsil etmesi ve kisilerin Anayasa tarafından güvence altına alınan hak ve özgürlüklerini kullanmalarınısağlam ak açısından adaletle kisi arasında önemli bir aracıdır. Avukat, mesleki ihmali nedeniyle müvekkilinin ya da hukuki bilgi verdigi üçüncü kisinin zararına yol açarsa tazminattalebiyle karsılasır. Sigorta sirketi, üçüncü kisilerden gelen tazminat taleplerine karsı avukatıbu yükümlülükten kurtarmaktadır. Çalısmada, ilk olarak Türk sigorta hukukunda sorumluluk sigortasının yeri, ilkeleri ve uygulama alanı incelenmistir. Özellikle rizikonun gerçeklesme anının tespiti hakkındakiteorilerin mesleki sorumluluk sigortasına nasıl uygulanacagı konusunda değerlendirmeleryapılmıstır. Avukatlık mesleginin tanımı, mesleki yükümlülüklerin sorumluluga etkileri, sözlesme ve haksız fiil ilişkilerinin sorumlulukla iliskisi ortaya konmustur. ÜlkemizdeAvukatlık Kanunu'nda yapılan degisikliklerle yer alan ancak uygulama da yeni yeni görülenavukatlık ortaklıgı açısından da konu incelenmistir. Avukatların mesleklerinde karsılasabilecekleri ve ihmali davranısları neticesinde tazminat tehdidine ugrayabilecekleri durumlara karsı güvence teskil edecek sorumluluk sigortasının zorunlu olarak meslege baslarken yaptırılması için en kısa zamanda kanuni düzenlemeler yapılması yerinde olacaktır. Avukatın, mesleki sorumluluk sigortası nedeniyleözensiz davranıslara yönelmesini önlemek amacıyla rizikonun bir kısmının avukat üzerindebırakılması, avukatın aldıgı disiplin cezalarının varlıgı halinde primlerin daha yüksek tutulması, belli dönemlerde mesleki faaliyeti hakkında sigorta sirketine ya da baroya raporibraz etmesi gibi tedbirlerle düzenlemeler yapılabilir. ANAHTAR KELMELER:Avukat, sorumluluk, mesleki sorumluluk sigortası, sigorta.
Türk ve Avrupa Birliği hukukunda patent hakkının tükenmesi

Fikri ve sınai haklar, son yıllarda çok önemli bir konuma gelmiştir. 19. yüzyılın sonlarında, fikri haklara ilişkin düzenlemeler ile patent, marka ve telif hakkı sahiplerine çok geniş yetkiler verilmiştir. Fikri hak sahipleri bu geniş haklarına dayanarak, ürünlerinin satışını, tekrar satışını ve dağıtımını kontrolleri altına almaya çalışmışlar ve üçüncü kişilerin bu ürünleriüretmesini, satmasını ve ithal etmesini engellemeye çalışmışlardır. Fakat bumünhasır haklar uluslararası serbest ticaretin ve malların serbest dolaşımına engel olmuştur. Fikri haklar ile serbest ticaret arasındaki bir denge kurmakgerekmiştir. Tükenme ilkesinin amacı, fikri hakların korunması ile serbest ticaretinkorunması arasındaki dengeyi sağlamaktır. Bu ilkeye göre, fikri hak koruması altında olan ürün ilk olarak hak sahibi tarafından veya onun izni ile piyasaya sunulmaktadır. Hak sahibinin hakkının tükenmesi nedeni ile bundan sonra diğer alıcılar tarafından bu ürünler herhangi bir engelle karşılaşmadan ticari faaliyetlere konu olmaktadır. Bu tez çalışmasında patent hakkından doğan münhasır haklar ve tükenme ilkesi Türk ve Avrupa Birliği hukuku açısından karşılaştırmalı olarak açıklanmaktadır.
Türk Hukukunda ayrılık hükmü şartları ve sonuçları

'Türk Hukuku'nda Ayrılık Hükmü Şartları ve Sonuçları' konulu doktora tezimizde, çözümlemeyi amaçladığımız bilimsel sorun, ayrılık kurumunun, Türk Hukuku'nda aynen veya farklı düzenlemeler yapılmak suretiyle muhafazasının mı yoksa kanundan çıkarılmasının mı gerekli olduğudur. Bilimsel soruna ilişkin çözümlememizi yaparken izlediğimiz yöntem ise, doktrinel görüşlerin açıklanması, tartışmalı olan hususların tespit ve tetkik edilmesi, bu hususlardaki görüşümüzün belirtilmesi ve bu çerçevede uygulamanın ne yönde olduğunu da tespit ve tetkik edebilmek için yargısal içtihatlara yer verilmesi olmuştur. Bunun yanı sıra, ayrılık kurumunun mukayeseli hukuktaki durumuna da kısaca değinilmiştir.'Sonuç ve Öneriler' bölümünde, çözümlemeyi amaçladığımız bilimsel soruna ilişkin çözümlememizi yaparken izlediğimiz yöntem uyarınca incelediğimiz ilk üç bölümden çıkardığımız sonuçları belirttik ve akabinde, önerilerimizi ortaya koduk.
Elektronik imza ve elektronik imzanın medeni usul hukukumuza etkileri

Elektronik imza ve hukuki etkileri, birçok uluslararası kurulusun ve ülkenin önemli gündem maddelerinden biridir. Türkiye'de de özellikle 5070 sayılı Elektronik mza Kanunu'nun 15/01/ 2004 tarihinde kabul edilmesiyle, elektronik imza gündeme gelmistir. Benzer kanunları kabul eden diger ülkelerdeki gibi, bu kanun ile birlikte, hukukumuza yabancı olan birçok kavram, mevzuatımıza ithal edilmistir. Bu çalısmanın ilk iki bölümünde elektronik imzanın teknik yapısı ve mukayeseli hukuktaki bazı düzenlemeler ortaya konulmustur. Üçünçü bölümde Türk Elektronik mza Kanunu teknik ve hukuki yönleri ile incelenmistir. Dördüncü bölümde, basit ve güvenli elektronik imzalı belgeler sırasıyla senet, yazılı delil baslangıcı ve özel hüküm sebepleri kapsamında degerlendirilmistir. Besinci bölümde, elektronik imzanın bazı usul hukuku sözlesmelerine etkileri saptanmaya ve incelenmeye çalısılmıstır. Altıncı bölümde ise, basit ve güvenli elektronik imzalı belgelerin ibrazıincelenmis ve degerlendirilmistir. Son bölümde ise, Ulusal Yargı Agı Projesi ele alınarak bu projeyle ilgili incelemede ve değerlendirmedebulunulmustur.
Denetimli serbestlik ve Türkiye uygulaması

Modern ceza politikaları klasik politikaların aksine insan odaklı bir yaklaşımla hareket etmektedir. İnsanı odağa alan ceza infaz sistemleri insan hak ve hürriyetinin korunması prensibine dayanmaktadır. Suçun ardındaki nedenleri araştıran ceza infaz sistemlerinde amaç suçun önlenmesidir. Bunun için failin rehabilite edilmesi ve toplum yaşamına adapte olması gerekir. Failin denetlenmesi ve desteklenmesi amacıyla hareket eden ceza infaz sistemleri denetimli serbestlik uygulamalarını bütünleyici uygulamalar olarak kullanmaktadır. Soruşturma aşamasından hükmün açıklanmasına kadar geçen süreci kapsayan denetimli serbestlik sistemi mağdurun da psiko-sosyal destek almasını sağlamaktadır. Klasik ceza infaz modellerinin etkisini kaybettiği günümüzde denetimli serbestlik uygulamaları suçla etkin mücadele imkanı sunmaktadır.
Çevrenin kasten ve taksirle kirletilmesi suçları: TCK m. 181, 182

Sanayi Devrimi'nden itibaren giderek artan ve yaygınlaşan çevre sorunları, günümüzde uluslararası toplumun en çok tartıştığı meselelerden biri haline gelmiştir. Çevre sorunlarının sınır aşan özelliği, konu hakkında birçok uluslararası sözleşmenin yapılmasına neden olmuşsa da, sorunun kaynağında önlenmesi gerekliliği, ülkelerin iç hukuklarını çevre sorunlarıyla mücadele edebilmek için geliştirmelerini zorunlu kılmıştır. Karşı karşıya olunan tehlikenin ciddiyeti ve diğer hukuk normlarının yetersiz kalması ise, çevrenin ceza hukuku yoluyla korunmasını gerektirmiştir. Bu çalışmanın konusunu ise, arka planındaki tarihsel gelişim ve kavramsal altyapı ile birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 181. maddesinde yer alan 'çevrenin kasten kirletilmesi' suçları ve 182. maddesinde yer alan 'çevrenin taksirle kirletilmesi' suçu oluşturmaktadır. Esasen Türk Ceza Kanunu'nun 181. maddesinde birbirinden bağımsız iki ayrı suç tipi düzenlenmiştir. Bunlardan ilki 'atık veya artıkların toprağa, suya veya havaya kasten verilmesi', diğeri ise 'atık veya artıkların izinsiz olarak ülkeye sokulması' suçudur. Bu suç tipleri bakımından özellik arz eden başlıca hususlar hukuka aykırılık unsuru, kanunilik ilkesi, objektif cezalandırılabilme şartları ve tüzel kişiler hakkında uygulanabilecek güvenlik tedbirleridir. Türk Ceza Kanunu'nun 182. maddesinde ise 'çevrenin taksirle kirletilmesi suçu' düzenlenmektedir. Esasen bu suç tipi 181. maddesinin ilk fıkrasındaki suçun taksirli hali gibi düzenlense de, maddenin yazımından kaynaklanan farklar bulunmaktadır.
Ceza Muhakemesi Hukukumuzda ispatın mahiyeti

Ceza muhakemesi bir suçun işlenip işlenmediği yönünde şüphe ile başlar. Şüphenin giderilebilmesi için bir suçun işlendiğinin veya işlenmediğinin ispat edilmesi gerekir. Ceza muhakemesinde ispatın kendine mahsus vasıfları onu diğer ispat türlerinden ayırmaktadır. Zira suç teşkil eden fiil, canlı bir hayat kesitidir. Delillerinin önceden hazırlanması mümkün değildir. Bu nedenle ceza muhakemesinde maddi gerçeğin araştırılması ve hükmün hakimin vicdani kanaatine dayanması gerekir. Ancak vicdani ispat keyfi ve hissi ispat olarak kabul edilemez. Vicdani ispat, temel hak ve hürriyetleri koruma altına alan, sanığa adil bir yargılanmanın güvencelerini sağlayan kurallara riayet edilerek gerçekleştirilebilir. İspatı sağlayan vasıtalar delillerdir. Ancak ceza muhakemesinde deliller arasında bir hiyerarşi kabul edilemez. Keza, suçların sübutu için öngörülmüş bir delil nisabı da söz konusu değildir. Bu nedenle ceza muhakemesinde her şeyin her şeyle ispatı mümkündür. Buna karşılık, hükme esas alınacak delilin duruşmaya getirilip tartışılması zorunludur. Bu tartışma imkanı sağlanmadan bir delil hükme esas alınamaz. Delillerin kolektifliği hem İmparatorluk Yargıtayının hem de Cumhuriyet Yargıtayının istikrarlı uygulamalarında vücut bulmuş bir kuraldır. Bir delil olayı aydınlatmaya ne kadar elverişli olursa olsun hukuka uygun bir şekilde elde edilmediği müddetçe muhakemede kullanılamaz. Hukuka aykırı delil kullanma yasağı Anayasa emridir. Bu kuralın hukukumuzda herhangi bir istisnasına yer verilmemiştir. Bu sebeple doktrindeki genel kanaat Türk hukukunda mutlak değerlendirme yasağının geçerli olduğu yönündedir. Hakim delilleri serbestçe değerlendirip hükmünü verirken bu değerlendirmesinin hukuki gerekçelerini göstermelidir. Bu çalışmada ceza muhakemesinde başvurulan ispat vasıtaları, bu vasıtaların delil değeri, delillerin ortaya konulması, tartışılması, hukuka aykırı deliller ve delil değerlendirme metotları incelenmeye çalışılmıştır.
Risk ilkesi gereğince idarenin kusursuz sorumluluğu

Kamu hizmetlerini sunma görev ve yetkisi ile donatılan idarenin faaliyetleri maddi aleme idari işlem veya idari eylem olarak yansımaktadır. İdarenin kusurlu eylem veya kusurlu işlemleri nedeniyle idare edilenler zarar görebilecekleri gibi, idareye herhangi bir kusur isnat edilemeyen idari işlem veya idari eylemler de idare edilenlerin zarar görmelerine neden olabilmektedir. Sosyal devlet ilkesinin benimsenmesi sonucu idare, daha fazla ve çok çeşitli kamu hizmetlerini üstlenmiş, yürüttüğü kamu hizmetleri nedeniyle daha fazla eylem ve işlemler yaparak bireylerle daha fazla temas etmiş ve bireylerin karşısına çıkmıştır. Bu ise idarenin bireylere zarar verme ihtimalini sayısal olarak arttırmıştır. Hukuk devleti ilkesinin yanında sosyal devlet anlayışının kuvvet kazanması, idarenin sorumluluğu konusunda zarar gören kişiler lehine bazı gelişmeler yaşanmasına neden olmuş, yeni gereksinimler karşısında idarenin verdiği zararlardan kusursuz olarak sorumlu tutulabilmesi için farklı mesnetlere ihtiyaç duyulmuş ve idarenin bazı hallerde kusursuz olsa dahi neden olduğu zararlardan sorumlu tutulması gerektiği kabul edilmiştir. Kusursuz sorumluluk anlayışının ilke ve özelliklerinin gerek zarar görenler, gerekse idare açısından hakkaniyete uygun neticeler doğuracak şekilde ortaya konulması gerekmektedir. Kusursuz sorumluluğun özellik ve ilkelerinin ortaya konularak, bu sorumluluğun kapsamının adaletli çözümlere ulaşacak şekilde belirlenmeksizin uygulanması, zarar görenler ve idare açısından hakkaniyetli olmayan sonuçlar doğuracak, kritersiz ve kapsamı belirlenmeksizin yapılacak uygulama, bazı durumlarda zarar gören bireyin zararının karşılanmamasına neden olabileceği gibi, bazı durumlarda da idareyi, her tür zararı karşılamakla mükellef genel sigortacı veya teminatçıya dönüştürebilir. Bu çalışmamızda idarenin kusursuz sorumluğunun bir türü olarak kabul edilen risk ilkesi gereğince idarenin kusursuz sorumluluğu konusu geniş bir şekilde ele alınarak bu sorumluluğun, genel olarak idarenin sorumluluğu içerisindeki yeri, doğuşu, gelişmesi, bu sorumluluk kapsamına giren haller, bu sorumluluk türünün ilke ve özellikleri doktrin ve yargı kararları ışığında detaylı bir şekilde ele alınmıştır.
Osmanlı'da yalancı şahitlik ve 1872 (1289) tarihli Tezkiye Mazbata Defteri

Bu çalışmada birinci el kaynaklar ele alınarak Osmanlı ilmiye teşkilatının en önemli unsurlarından biri olan şeyhülislamın huzurunda görülen davaların bulunduğu bir 'tezkiye defteri'nin transkripsiyonu yapılmıştır. Bu metnin ışığında görülen davaların içerikleri, mahkemede bulunan görevliler, şahitlerin meslekleri, şahitlerin davalara göre gizli veya açık şahitlikleri gibi konular ele alınarak detaylı bir araştırma yapılmıştır.
Ayrımcılık yasağı kapsamında cinsiyet ve cinsel yönelim

Eşitlik ilkesi ile birlikte ayrımcılık yasağı, insan hakları hukukunun üzerine kurulduğu temel kavramlardır. Bu çalışmada cinsiyeti, cinsel kimliği ya da cinsel yönelimi nedeniyle, eşitlik ilkelerine aykırı bir şekilde, hak ve özgürlüklerden yararlanmada ayrımcılığa uğrayan gruplar, 'cinsel azınlıklar' başlığı altında iki farklı açıdan değerlendirilmiştir. Çalışmada, toplumsal cinsiyet üzerinden hareket edilmesi, sadece kadınların değil, farklı cinsel yönelimler ve cinsel kimliklerin de dikkate alınmasını ve bu gruplara yönelik ayrımcı tutumların incelenmesini gerekli kılmıştır. Cinsiyet temelinde ayrımcılık, cinsiyetler arası eşitsizliğin mağduru olan kadınlar açısından ele alınırken, cinsel yönelimleri sebebi ile ayrımcılığa uğrayan diğer gruplar ise ayrı bir başlık altında değerlendirilmiştir. Cinsiyet ve cinsel yönelim temelinde ayrımcılık toplumsal hayatın her alanında ve çeşitli şekillerde kendini göstermektedir. Kadına karşı şiddet, homofobi, nefret söylemleri, taciz, cinsiyet ve cinsel yönelim temelinde ayrımcılığın sosyolojik ya da psikolojik boyutları bu çalışmanın dışında tutulmuştur. Bu çalışmanın odak noktası, cinsiyet ve cinsel yönelim temelinde ayrımcılığın Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamında değerlendirilmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Türk Anayasa Mahkemesi'nin bu konudaki kararlarının incelenmesidir. Bu doğrultuda; ilk bölümde eşitlik ilkesi ve ayrımcılık yasağı arasındaki bağ incelenmiş, ikinci bölümde ayrımcılık temeli olarak cinsiyet ve cinsel yönelim ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ayrımcılık yasağı düzenlemelerini içeren 14. maddesi ve Ek 12 Numaralı Protokol ile birlikle, AİHM kararlarında söz konusu maddelerle bağlantılı olarak ele alınan diğer hak ve özgürlükler ele alınmıştır. AİHM kararlarından örneklere yer verilmiştir. Son bölümde ise Türk Anayasa Mahkemesi'nin eşitlik ilkesi çerçevesinde değerlendirdiği, cinsiyet ve cinsel yönelim temelinde ayrımcılıkla ilgili kararlarına değinilmiştir.
Osmanlılarda yetim mallarının idaresiyle ilgili 1324 tarihli nizamnamenin fıkıh ilmi açısından değerlendirilmesi

İslam dini yetimlerin haklarının her daim korunup gözetilmesini emretmiştir. Osmanlı Devleti'nde halkın çoğunluğu ve devlet yöneticileri İslam dinine mensuptur. Bu mensubiyet yetimler ve onların haklarının muhafazası hususunda Osmanlı Devleti tarihi boyunca görülen hassasiyetin temel sebebidir. Bu muhafaza Tanzimat Fermanı'na kadar vakıflar aracılığıyla sağlanmıştır. Bundan sonraki dönemde ise devletin kendi eliyle oluşturduğu yetimhaneler ve yetimler için tesis edilen eğitim kurumlarıyla resmi bir hüviyet kazanmıştır. Yetimlerin bakım ve terbiyesi dışında, 1268/ 1851 senesinde bir diğer önemli husus olan yetim mallarının muhafaza ve arttırımı için Emval-i Eytam Nezareti kurulmuştur. Nezaretin işleyiş ve yönetimi Şeyhülislamlık'ın ve Padişah'ın onayıyla çıkarılan 'Eytam Nizamnamesidir' başlıklı nizamname de düzenlenmiştir. İlk nizamnameden sonra yetim mallarının işletimiyle ilgili başka nizamnameler, zeyl ve tadiller çıkarılmıştır. Bunların en kapsamlı olanı 1324/ 1906 senesinde 'Umum Emval-i Eytamın Suret-i İdaresi Hakkında Ta'dilen Kaleme Alınan Nizamname' başlığıyla çıkarılmış olanıdır. Bu tez çalışmasında 1324/ 1906 seneli eytam nizamnamesi fıkıh ilmi ile mukayeseli olarak ele alınmıştır. Bu esas konu ile bağlantılı olarak yetim haklarının muhafazasının tarihsel süreci ve yetim mallarıyla ilgili önceki nizamnameler ile 1324/ 1906 tarihli düzenlemenin tanıtılması; son nizamnamenin maddelerinin transkripsiyonu ve günümüz Türkçesiyle anlaşılır biçimde yazımına da tezde yer verilmiştir.
Kolektif hukuki himaye çerçevesinde topluluk davaları

Çalışmanın konusunu 12.01. 2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu md.113 düzenlemesi uyarınca topluluk davalarının hukukumuzda uygulanması oluşturmaktadır. Bu kapsamda topluluk davalarının esas dava şartı olan kolektif hukuki yarar kavramı ayrıntılı olarak incelenerek nitelikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda Kıta Avrupası Hukuk sisteminde yer alan ülkeler bakımından konunun karşılaştırılmalı olarak incelenmesine gayret edilerek tespit edilen sonuçlar doğrultusunda Türk Hukukunda mevcut sistemin etkin bir şekilde uygulanıp geliştirilmesi için de lege feranda olarak önerilerde bulunulmaya gayret edilmiştir.
Türk hukuku ve uluslararası sözleşmeler kapsamında karayoluyla yapılan yük taşımalarında taşıyıcının sorumsuzluk halleri

Karayoluyla yapılan taşıma işlerinde içinde bulunduğumuz çağın gereklerine paralel olarak çeşitli niteliğe sahip yükler taşınmaktadır. Aynı paralellikte taşıyıcının sorumluluk sahası da gün geçtikçe genişlemektedir. Yük ile ilgili zararlardan halihazırda kusursuz sorumluluğa tabi olan taşıyıcının izah ettiğimiz bu nedenlerden dolayı her hal ve şartta zarardan sorumlu tutulması bir takım sorunları beraberinde getirmektedir. Bu sorunlara bir çözüm getirmek amacıyla ele aldığımız çalışmamızda taşıyıcının belirli şartların varlığı halinde sorumluluktan kurtulma hallerini inceledik. Taşıyıcı, yüke gelen zararlar açısından somut olayın cereyanına göre TTK'de düzenlenen genel veya özel sorumsuzluk hallerine dayanarak sorumluluktan kurtulabilir. Şayet taşıma işi uluslararası sahada gerçekleştiriliyorsa taşıyıcı CMR'de düzenlenen sorumsuzluk hallerine de dayanabilir. Her iki ihtimalde de taşıyıcı, üzerine düşen ispat külfetini yerine getirerek yüke gelen zararlardan doğan sorumluluktan kurtulur.
Fikri hakların ihlalinden kaynaklanan tazminat davası

Bu çalışmanın amacı, fikri hak sahibinin koruma altına alınan haklarına ilişkin ihlallerin önlenmesi ve giderilmesi amacıyla kanunun düzenlediği özel hukuktaki tazminat taleplerine ilişkin dava çeşitlerinin incelenmesidir. Kanunun düzenlemesi, Yargıtay'ın konuya ilişkin uygulamaları bu tez çalışmasının odağındaki konulardandır. Ayrıca konunun mukayeseli hukuk bakımından değerlendirilmesi ile AB ülkelerindeki uygulamalar ve fikri hukuka ilişkin AB direktifleri de incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, fikri hakka ilişkin genel kavramlar ve tazminat davaları dışında açılabilecek hukuk davaları, ikinci bölümünde ise, tazminat davası olmayan ancak tazminat benzeri davalar ile tazminat davaları mukayeseli olarak incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde çalışmamızın asıl konusunu oluşturan Kanun'un 70'inci maddesindeki maddi ve manevi tazminat davaları ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Bölümler içinde yargılama usulü konuları incelenmiş, Yargıtay'ın konuya ilişkin değişik zamanlardaki farklı uygulamaları da inceleme konusu yapılmıştır. Başka ülkelerin kanunlarından aynen iktisap ettiğimiz kanun maddelerinin uygulanmasında, eser sahibi lehine yorum ilkesinde abartılı bir şekilde uygulama yapılmaktadır. Çalışmamızda bu tür yanlış uygulamalara da eleştirel bir gözle bakılmıştır. Konunun kökeninde haksız fiil yatmakta, bazen de tarafların arasındaki sözleşmeye rağmen haksız fiil gerçekleşmektedir. Bu davalarda borçlar hukuku kapsamında haksız fiillere ilişkin hükümler, vekaletsiz iş görmeye dayalı kazanç iadesine ilişkin TBK'daki düzenlemeler ve Fikir ve Sanat Eserleri Kanun Tasarısı da çalışmamızın kapsamında olacaktır.
Anonim şirketlerde yönetimin devri

Bu çalışma kapsamında, anonim şirketin yönetim faaliyetini daha verimli bir şekilde yerine getirmesi amacı ile yönetim yetkilerinin devredilmesi imkanı incelenecektir. Yönetim kurulunun uhdesinde bulunan yönetim yetkisinin devri en çok sorumluluk bahsinde etkisini göstermektedir. Bu sebeple, de bu çalışmada yönetimin devri konusunun hukuki boyutu incelenirken en çok yönetimin devrinin sorumluluğa etkileri üzerinde durulmaya çalışılmıştır.
Türk ve azerbaycan hukukunda doğrudan yabancı yatırımlar

Bu çalışma Türk ve Azerbaycan hukuk mevzuatında yabancı yatırımların yasal çerçevesinin belirlenmesi, yabancı yatırımlara dair mevzuat hükümlerinin karşılaştırılması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma konusu 3 ana başlık çerçevesinde ele alınmış, öncelikle yabancı yatırım ve doğrudan yabancı yatırım kavramlarına dair doktrinde ve yasal belgelerde mevcut olan tanımlara değinilmiştir. Ardından doğrudan yabancı yatırımların korunması için mevcut olan mekanizmalar incelenmiş ve son olarak yatırımcılar için öngörülen kolaylıklara değinilmiştir. Türkiye ve Azerbaycan'ın süreklilik arz eden ve gittikçe güçlenen ticari ve ekonomik işbirliği içinde olmasına rağmen doğrudan yabancı yatırımlarla ilgili yasal mevzuat hükümlerinin karşılaştırılmasını konu edinen akademik çalışma sayısı azlık teşkil etmektedir. Bu nedenle çalışmanın, iki devlet arasındaki doğrudan yabancı yatırım ilişkilerinin hukuki boyutta ele alınması bakımından literatüre katkı sağlaması beklenmektedir.