turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ailesiyle birlikte yaşayan 0 - 3 yaş çocuklarının gelişimsel değerlendirilmesi

Bu çalışmada İstanbul Anadolu Yakasında ailesiyle birlikte yaşayan 0-3 yaş grubu çocukların gelişimlerini Ankara Gelişim Tarama Envanteri aracılığı ile değerlendirilmesi ve çocukların gelişimlerine sosyo-demografik özelliklerin etki edip etmediğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma tanımlayıcı ve kesitsel tiptedir. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul Anadolu yakasında; Ataşehir, Üsküdar, Ümraniye, Maltepe, Sancaktepe ve Pendik ilçelerinde ailesiyle birlikte yaşayan 0-3 yaş grubu olan toplam 60 çocuk ve onların ebeveynleri oluşturmuştur. Gelişim değerlendirmesini kabul eden ailelerin çocukları tesadüfi şekilde seçilerek çalışma yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan Sosyo-Demografik Bilgi Formu ve Ankara Gelişim Tarama Envanteri kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Çalışmaya dahil olan 0-3 yaş grubu çocukların Ankara Gelişim Tarama Envanteri sonuçları incelendiğinde %80'inin normal gelişim gösterdiği %20'sinin anormal gelişim gösterdiği tespit edilmiştir. Araştırmanın sonucuna göre 25-36 ay grubunda yer alan çocukların en çok 'ince motor' gelişimlerinde gelişimsel gecikmeler tespit edilmiştir. Çocukların genel gelişimlerinde cinsiyete göre anlamlı farklılık tespit edilmemişken, yaşa göre anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Çocukların yaşları artarken genel gelişim puanları düşmüştür. Bu sonuç 0-3 yaşta erken müdahale'nin önemini bir kez daha ortaya koymuştur. Çocukların AGTE Genel Gelişim ile birlikte, Dil-Bilişsel, İnce Motor, Kaba Motor, Sosyal Beceri-Öz Bakım gelişim alanlarında; cinsiyet, ailenin sosyo-ekonomik düzeyi, anne ve babanın eğitim düzeyi, ailede bulunan çocuk sayısı, annenin çalışma durumu, çocuğa kimin baktığı ve akraba evliliği olup olmadığı değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir.
İstanbul'da 2000 yılı sonrasında özel sektör tarafından üretilen büyük ölçekli konut çevrelerinin yerleşme formu bağlamında değerlendirilmesi

Çalışma, özel sektör tarafından üretilen büyük ölçekli konut çevrelerinde tercih edilen yerleşme formları üzerinedir. Yapılan araştırmaya bağlı olarak bu alandaki eğilimin belirlenmesi hedeflenmektedir. 2000 yılından günümüze İstanbul'da özel sektör tarafından üretilen 500 konut üzerinde kapasiteye sahip konut yerleşmeleri çalışmanın kapsamını oluşturmaktadır. Bu yerleşmelerin tamamının güvenlikli / kapalı yerleşme olduğu görülmüştür. Merkezi ve yerel kamu otoriteleri tarafından üretilmiş konut çevreleri araştırmanın kapsamı dışında tutulmuştur. Çalışmada, belirlenen ölçütlere uygun 60 yerleşme incelenmiştir. İstanbul ili sınırları içerisinde yer alan 60 yerleşmenin, 40 adedi Avrupa yakasında, 20 adedi ise Anadolu yakasında yer almaktadır. Her bir konut yerleşmesine ait bilgi föyleri hazırlanmıştır. Söz konusu föyler çalışmanın veri setini oluşturmaktadır. Hazırlanan veri seti üzerinden incelenen yerleşmelerin özelliklerinden hareketle tespitler yapılmış, bir tipolojik tasnif oluşturulmuş, alansal, oransal değerler elde edilmiş ve tüm bu bulgular ışığında değerlendirmelerde bulunulmuştur. Yerleşme formu özelinde elde edilen veriler dikkate alındığında, büyük toprak parçaları üzerinde sadece yapılanma oranını niceliksel olarak tanımlayan imar planı mantığının ürettiği çevrelerin bir arada nasıl bir kentsel mekan ürettiği sorusunun yanıtının aranması önem taşımaktadır.
İstanbul'da merkezi ticaret bölgesi ticaret yapılarının gelişimi ve Tahtakale Halil Ağa Hanı

İstanbul, kuruluşundan (M. Ö. 660) günümüze kadar önemli bir ticaret merkezi olmuş ve bunun neticesinde ticaret için gerekli olan mekanlar ortaya çıkmıştır. 1453'de Fetihten hemen sonra inşaa edilmeye başlanan arasta, bedesten, çarşı ve dükkanların yanı sıra hanlar önemli ticaret yapıları grubunu oluştururlar. İstanbul hanları inşaa edildikleri saha bakımından büyük alanlara oturmalarına rağmen, en az onlar kadar büyük olan camiler kadar yoğun olarak incelenmemişlerdir. Bu bakımdan İstanbul'un tarihi çekirdeği içinde önemli bir yapılar topluluğunu oluşturan ve asırlar boyunca ticari merkez hüviyetiyle kültürümüzde önemli bir yere sahip olan 'İstanbul Hanlar Bölgesi'nde yapılan araştırmalar sonucunda ölçek itibarıyla fazla büyük olmayan ancak dahil olduğu mimari grup içinde önemli bir yere sahip olduğunu düşündüğümüz Halil Ağa Han araştırmanın ana konusunu teşkil etmektedir. Günümüzün gelişen ve değişen şehir hayatında ihtiyaçlara cevap veremeyen sivil mimarimizin sade ama kendi dönemi içinde gayet fonksiyonel ürünleri olan bu yapılar korunmaya ve bakıma muhtaç bir haldedirler. Birçoğu yangınlarda veya imar hareketleriyle yıkılıp ortadan kalkmıştır. Mev cutların bazılarıysa amaç dışı kullanımların yanı sıra ilgisizlik ve terkedilmişlekten dolayı harap haldedirler. Bu halde bulunan hanlardan biri olan Halil Ağa Hanı da aynı kaderi paylaşmaktadır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Halil Ağa Hanım'ın içinde bulunduğu İstanbul'un tarihi ticaret merkezinin şehrin kuruluşundan itibaren 19. yya kadar olan gelişimi ve ticaret bölgesini meydana getiren yapılar anlatılmaktadır. İkinci bölümde ise ticaret bölgesinin karakteristik yapılarından olan hanların Türk mimarisinin dönemleri içinde başlangıcından 19. yy'a kadar olan gelişimi yer almaktadır. üçüncü ve son bölümde İstanbul'un hanlar bölgesindeki yapılardan biri olan Halil ağa Hanım'ın bugünkü durumuyla beraber mimari ve yapısall analizinin yapıldığı, eserin İstanbul Hanları içindeki yeri ve önemini belirten ve koruma amaçlı bir müdahale için önerilerde bulunan restorasyon projesi yer almaktadır. Gerek yapının bugünkü durumuna ait, gerekse restitüsyon ve restorasyon projesine ait çizimler diğer analizlerle beraber ekte sunulmuştur.
16. yüzyılda Osmanlı Devletinde suç ve suçlular: İstanbul örneği

16. yüzyıl Osmanlı Devletinin sınırları dışından ve içinden sayısız dönüşüm ve değişimin izlerinin görülmeye başlandığı dönemdir. İmparatorluk merkezi İstanbul tüm bu süreci zaman zaman derinden ve en etkili biçimde yaşarken, diğer yandan merkezi otoritenin sıkı bağları ile kontrol mekanizmalarının efektif bir şekilde işleyişine sahne oldu. Bu çalışma tam da bu zaman diliminde dönüşümlerin, gerginliklerin kaçınılmaz sonucu olan suçu ve devletin reaksiyonlarını, İslam fıkhı yaklaşımını ve Osmanlı Devletinin kanunname ve fetva mecmualarıyla oluşan ceza teorisini ve pratiklerini içermektedir. Bu bağlamda yüzyılın başından sonuna suç oranlarındaki artış ve kimi suçların karakterindeki değişim dikkat çekicidir. Her suçun kendi karakterine özgü ortaya çıkma sebepleri bulunmaktaysa da otorite boşluğunun suçlu davranışında önemli bir belirleyici olduğu açıktır. Devletin İslam kaynaklı ve örf kaynaklı cezaları kullanması bir yana cezalandırma pratiklerinde açıkça bir esneklik ve mantıksallık vardır. Mağdurun statüsü cezanın şiddetinde belirleyici olabilmekte hükümet kendisine yönelen tehditlerde en şedid yüzünü göstermektedir
Anadolu Kavağı yöresi midye türünde (Mytilus galloprovinoialis Lamarck, 1819) bazı ağır metal birikimlerinin belirlenmesi

Bu araştırmada, İstanbul Boğazı Anadolu Kavağı Yöresinden elde edilen M. galloprovincial is türü midyelerin solungaç ve sindirim bezlerindeki Fe, Cu, Zn, Pb, ve Al metallerinin birikim düzeyleri ile aylara ve midye büyüklüğüne bağlı değişimleri belirlenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, Ağustos, Eylül ve Kasım aylarında her üç boy grubu için sindirim bezi ile solungaçlarda saptanan toplam Zn değeri '230, 722 ppm; 239, 466 ppm ve 7176 ,437ppm ) değeri en yüksek bulunmuş, bunu sırasıyla Al, Fe, Cu ve Pb izlemiştir. Ancak Kasım ayında Pb birikimi (25, 785 ppm) Cu birikiminden toplam değer olarak daha yüksektir. Ekim ayında ise, en yüksek düzeyde birikim Al metalinde (354, 837 ppm) saptanmış olup, bunu sırasıyla Zn (287, 382 ppm), Fe (147, 720 ppm), Cu (28, 133 ppm) ve Pb (18, 156 ppm) izlemiştir. Aralık ayında her üç boy grubunda, her iki organda saptanan toplam metal birikim düzeyleri Cu<Pb<Fe<AKZn şeklinde sıralanmıştır. Ocak ve Şubat aylarında ise, her üç boy grubuna ilişkin örneklerde sindirim bezi ve solungaçlarda en yüksek birikim gösteren metal Pb olmuştur. Ancak Ocak ayında Pb'yi Fe, Zn, Cu ve Al izlerken, bu sıralama şubat ayında Cu, Al, Zn ve Fe şeklindedir.
Zorunlu göçle Türkiye'ye gelen Suriyelilerin entegrasyonu: İstanbul ili örneği

Suriye'de 2011 yılında başlayan yönetim karşıtı protestolar Suriye rejiminin protestoculara şiddetle karşılık vermesiyle iç savaşa dönüşmüştür. Bugüne kadar devam eden çatışmalar; 400 bin civarında insanın yaşamını yitirmesine, 6,5 milyona yakın kişinin de Türkiye, Lübnan, Ürdün ve Irak gibi komşu ülkeler başta olmak üzere diğer ülkelere göç etmesine yol açmıştır. Türkiye, Suriye'de yaşanan iç karışıklıklardan en fazla etkilenen ülkelerin başında gelmektedir. İç savaşın başlamasından bugüne kadar 3,614, 108 Suriyeli Türkiye'ye sığınmıştır. Çalışmamızda Türkiye'de geçici koruma statüsünde bulunan Suriyeli göçmenlerin Türk toplumuna entegrasyon düzeylerini İstanbul ili örneği üzerinden saptayarak, bu kişilere yönelik en uygun entegrasyon politikalarını belirlemek hedeflenmiştir. Bu doğrultuda Türkiye'de Suriyeli göçmenlerin en çok bulunduğu şehir olan İstanbul'da, Suriyeli göçmenlerin en yoğun yaşadığı 21 ilçede, 18-73 yaş aralığında 34 Türk vatandaşı ve 35 Suriye kökenli göçmenle toplamda 69 kişiyle mülakat yapılmıştır. Bu bağlamda elde edilen en temel bulgular şu şekildedir; Türk halkı göçün ilk yıllarında Suriyeli göçmenlere karşı olumlu bakış açısına sahipken, ülkede özellikle İstanbul gibi büyük şehirlerde yaşanan bazı olumsuz olaylar ve bu olayların özellikle sosyal medyada abartılı bir dille aktarılması, işsizlik ve asayiş oranlarının artması gibi bazı durumların Suriyeli göçmenlerle ilişkilendirilmesi Türk halkının Suriyeli göçmenlere yönelik ilk yıllardaki olumlu yöndeki bakış açısının negatife dönmesine neden olmuştur. Ancak, Türk toplumunun Türkiye'de yaşayan Suriyeli göçmenleri dışlama, ötekileştirme ve onlara kötü muamelede bulunma seviyesinin yüksek olmadığı da araştırmanın bulguları arasındadır. İslam dininin Suriyeli göçmenlerin sosyal entegrasyonunda ve Türk halkının kabulünde çok etkili bir parametre olduğu ancak Türk katılımcıların büyük çoğunluğunun Suriyeli göçmenleri uyum konusunda başarısız bulduğu görülmektedir.
İstanbul'da satılan içme sularının kalitesinin bazı iyonların analizi yoluyla değerlendirilmesi

İstanbul'da Satılan İçme Sularının Kalitesinin Bazı İyonların Analizi Yoluyla DeğerlendirilmesiAmaç: Bu çalışma ile İstanbul'da satılan içme sularının kalitesini belirleyen bazı fizikokimyasal parametrelerin ölçülmesi, suda majör bileşen olarak bulunan ve sertlik oluşturan Ca2+ , Mg2+ katyonlarının ve Cl- gibi suda istenmeyen anyonların kimyasal analizlerinin yapılarak kalite parametrelerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Su örneklerinin Ca2+, Mg2+ içerikleri kompleksometrik titrasyon yöntemi ile, iletkenlik ve Cl- iyonu değeri ise iyon seçici elektrot kullanılarak oluşturulan elektroanalitik yöntemle belirlenmiştir. Toplam sertlik değeri ise otomatik titratör kullanılarak hesaplanmıştır. Bulgular: 21 farklı marka şişe suyu kullanılarak yapılan çalışma sonucunda; Ca2+ katyonu değerleri 0,01-28, 30 ppm; Mg2+ katyonu değeri 0,01-4, 95 ppm; Cl- anyonu değeri 0,71-32, 25 ppm değerleri arasında değişiklik göstermiştir. Toplam sertlik değeri için aralık 3,30-121, 53 ppm olup, iletkenlik değerleri ise, 34,96-215, 00 S/cm arasında bulunmuştur. Ortalama pH değeri 7, 28 olarak belirlenmiştir. Sonuçlar: Yapılan çalışmalar içme sularıyla ilgili kalite standartları TS 266, WHO, EPA ve Sağlık Bakanlığı'nın İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkındaki Yönetmeliği ile belirlenen limitler doğrultusunda değerlendirildiğinde, bazı şişe sularının tavsiye edilen değer aralıkları içinde olduğu, bazılarının ise aralıkların dışında kaldığı belirlenmiş dolayısıyla kalite standartlarına uymadığı gözlemlenmiştir.
İstanbul ilinde açıkta satılan dondurmaların koagülaz pozitif staphylococcus aureus yönüyle incelenmesi

Bu çalışmanın amacı İstanbul ilinde açıkta satılan dondurma örneklerinde koagülaz pozitif Staphylococcus aureus varlığının araştırılmasıdır. Bu amaçla Ağustos Eylül 2015 tarihleri arasında İstanbul ilinin Beykoz, Ümraniye, Üsküdar, Sarıyer ve Beşiktaş ilçelerinin farklı noktalarından toplam 101 adet açıkta satılan dondurma örneği toplanmıştır. İzolatlar DNaz, katalaz, koagülaz enzim aktiviteleri ve metisiline direnç özellikleri yönünden incelenmiştir. Kültürel ekim yöntemiyle analiz edilen 101 örneğin 66 (% 65 ,3)'sında S. aureus tespit edilmiştir. Ayrıca 101 örneğin 35'inin (% 34,6) Staphylococcus aureus sayısı bakımından 2009/ 68 numaralı, 27456 sayılı Türk Gıda Kodeksi Mikrobiyolojik Kriterler Tebliği'ne uygun olmadığı belirlenmiştir. Staphylococcus aureus içeren örneklerden elde edilen 94 adet izolatın 61'inin (%64,8) koagülaz testinde pozitif reaksiyon verdiği, 81'inin (% 86,1) katalaz pozitif reaksiyon verdiği, 21'inin (% 22,3) DNaz pozitif olduğu, 18'inin (%19,1) metisiline dirençli olduğu yapılan çalışmalar sonucunda tespit edilmiştir. Sonuç olarak İstanbul ilinde çeşitli ilçelerden alınan ve açıkta satılarak tüketime sunulan dondurmaların yeterli mikrobiyolojik kriterlere sahip olmadığı ve toksijenik S. aureus yönüyle risk taşıdığı tespit edilmiştir. Özellikle çocuklar tarafından çokça tüketilen dondurmaların uygun olmayan mikrobiyolojik koşullarda üretimi veya kontaminasyona uğraması halk sağlığı açısından risk oluşturmaktadır. Dondurma üretim aşamalarında kullanılan hammadde, alet, ekipman ve personel hijyenine gerekli özenin gösterilmesi, HACCP, GMP, GHP kurallarının uygulanması gerektiği kanatine varılmıştır.
Istanbul; A rhizomatic space of desire in The Novels Aziyadé, City of Man's Desire and the Black Book

Bu çalışma, Pierre Loti'nin Aziyade, Cornelia Golna'nın Arzular Şehri İstanbul ve Orhan Pamuk'un Kara Kitap Romanlarında ortak mekan olarak karşımıza çıkan İstanbul şehrinin mekansal aşkınlığını Homi Bhabha'nın kültürel melezlik ve Gilles Deleuze & Felix Guattari'nin rizom kavramları çerçevesinde incelemeyi hedeflemektedir.
Immorality, misbehavior and transgression: The 'unorthodox' Greeks of Pera and Galata in the Late Ottoman Empire

Özellikle 19. yüzyılın ikinci yarısında İstanbul'un önde gelen Rumlarının, cemaatlerine okul, cemiyet ve kilise gibi toplanma çağrısı yapan yerler kazandırmak için sarf ettiği yoğun çaba, daha sıkı bir cemaat yapılanmasına doğru gidildiği fikrinin işaretlerini taşır. Değişen şartlar ve ideolojilerle, tahayyül edilen cemaate katılım sadece din değil, eğitim, uğraş, sağlık ve ahlak gibi bir takım kriterleri de içerecekti. 'Muğlak' veya 'alışılmışın dışında' işlerle meşgul ve cemaatin itibarını zedeleme potansiyeli olanlar bu resme aykırı düşmekteydi. Bu gibi 'uygunsuz' karakterlerin sayıca çok olduğu Pera ve Galata'daki eğlence sektöründe kayda değer bir Rum varlığı göze çarpar. Bu gruba ek olarak, bazı özellikleri ve alışkanlıkları yüzünden hakir görülen veya iyi gözle bakılmayanlar, işsizler ve mesleğinin yanı sıra kanunsuz işlere bulaşmış Rumlar da 'uygunsuz'lar arasındadır. Bu çalışma, Osmanlı devlet belgeleri, gazete haberleri, seyahatnameler, hatıratlar, anılar, romanlar ve akademik çalışmalar ışığında, topluca 'inarjinal' veya 'toplumun kıyısında' addedilmeye maruz kalan insanlar dahil olmak üzere, ahlaki, sosyal ve belli bir ölçüde yasal limitleri ihlal eden bireylerin devlet, cemaat ve toplum nazarında nasıl görüldüklerini ve ne ölçüde farklılaştıklarını anlamaya yöneliktir. Anlaşılan odur ki, 'uygunsuzluk' dışlanmayla illa ki doğru orantılı olmamakla birlikte, 'uygunsuz' kişiler tek bir iş sektörüne veya etnik-dinsel gruba mensup değillerdir.
İstanbul kentinde farklı sosyoekonomik-kültürel düzeylerde yaşlılık ile ilgili sorunlar

Yaşlı nüfusa hangi hizmetlerin sunulması gerektiği, sunulan hizmetlerin amaca uygunluk derecesinin saptanması öncelikle, bu nüfusun beklenti ve isteklerini, gereksinimlerini, yakınmalarını ortaya çıkaracak çalışmalarla olasıdır. Bu görüşle planladığımız çalışmamızda farklı sosyoekonomik-kültürel konumdaki yaşlıların yaşam biçimleri, sorunları, yakınmaları, ailelerinden, devletten ve yaşamdan beklentileri, yaşama bakış açıları ile ilgili gerçeklerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışma verilerimizi, güdümlü örneklemeyle 100'ü yüksek, 100'ü düşük SEK konumlu bireylerden çok sorulu bir anket ile yüz yüze uygulayarak topladık. Katılımcılardan yüksek SEK konumda olanların 48'i kadın, 52'si erkek, düşük SEK konumda 50'si kadın, 50'si erkekti. Katılımcıların 151'i 65-74 yaşlarında, 40'ı 75-84 yaşlarında idi. 9 katılımcının yaşı 85 ve üstü idi. Yüksek SEK konumlu katılımcıların %25'i ilk, %27'si yüksek öğrenimli, düşük SEK konumlu katılımcıların %77'si ilk öğrenimli idi. Düşük SEK konumda yüksek öğrenimli birey yoktu. Yüksek SEK konumdaki katılımcıların %76'sı, düşük SEK konumdaki katılımcıların %80'i evli idi. Yüksek SEK konumda 23, düşük SEK konumda 5 katılımcı yalnız yaşamakta idi. Yüksek SEK konumda %96, düşük SEK konumda %99 oranında yaşlı ailesi ile beraber yaşamak istediğini ifade etmiştir. Katılımcıların sahip olduğu ortalama çocuk sayısıysa, yüksek SEK konumda 2 .56, düşük SEK konumda 4.01 idi. Yüksek SEK konumdaki katılımcıların %74'ü, düşük SEK konumdaki katılımcıların %60'ı yaşadıkları hayattan memnun olduklarını, ifade etmişlerdir. Her iki SEK konumda en çok gözlenen sağlık sorunları kalp, diabet ve hipertansiyon'du. Yüksek SEK konumda %17, düşük SEK konumda %62 oranında katılımcı ekonomik zorluk çekmekteydi. Yüksek SEK konumda %59 oranında katılımcı her gün düzenli olarak gazete okumaktaydı. Bu oran düşük SEK konumda %10 idi. Yüksek SEK konumdaki katılımcıların beklentileri sosyal ağırlıklı iken, düşük SEK konumdaki katılımcıların beklentileri zorunlu gereksinimler ve ekonomik ağırlıklıydı.
Öğretmenlerin fen bilimleri derslerinde teknolojiyi kullanma yeterliliklerinin incelenmesi üzerine bir araştırma

Öğretim tasarımı aşamalarını incelediğimizde 'Eğitim programının içerdiği bilgi ve beceriler en iyi nasıl öğretilir? sorusundan yola çıkarak öğretmenlerin teknolojiyi kullanma isteği ve kullanma yeterlilikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Yapılan bu araştırma öğretmenlerin fen bilimleri derslerinde teknolojiyi nasıl kullandıkları, teknolojiyi kullanma bakış açıları ve yeterliliklerinin değerlendirilmesine yönelik yapılan çalışmadır. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm 'Giriş' tir. İkinci bölüm 'İlgili Yayınlar' dır. İkinci bölüm iki ana bölümde incelenmiştir: 'Eğitim teknolojisinde kullanılan yeni teknolojiler ve öğretmen yeterlilikleri ve 'Alan araştırma yayınları' dır. Üçüncü bölümde araştırma yöntemi açıklanmıştır. Dördüncü bölümde elde edilen bulgular verilmiştir. Beşinci bölümde 'Sonuçlar ve Öneriler' yer almaktadır. Öğretmenlere uygulanan anketlerden toplanan veriler, Excel Programı'nda bilgisayar ortamına geçirildikten sonra SPSS (versiyon 13) paket programı'nın yardımıyla, veriler tablolar halinde gösterilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde frekans, yüzde, ortalama, standart sapmalar hesaplanmıştır. Aşağıda kısaca verilen sonuçlar elde edilmiştir. Tartışmalar yorumlar öneriler geliştirilmiştir. SSSP ( versiyon 13 ) paket programıyla veriler tablo halinde gösterilmiştir. Farkın anlamlılığını test etmek üzere Manny-U ve Kruskal-Walls testlerinden elde edilen sonuçlardan önemli görülen bazıları şöyledir: Bayan öğretmenler teknoloji kullanımına daha isteklidir. Bayan öğretmenler bay öğretmenlere göre; öğretme-öğrenme süreçlerinde görsel kullanımları daha fazla kullanmaktadır. Bay öğretmenler bayan öğretmenlere göre; öğretme-öğrenme süreçlerinde öğretim materyallerini beceri gerektirdiği için daha çok kendileri hazırlamaktadırlar. Öğrenim düzeyi arttıkça, öğretimde teknoloji kullanma isteği ve yeteneği de o oranda azalmaktadır. Yüksek lisans mezunları fakülte mezunlarına göre öğretme-öğrenme süreçlerinde diğer görselleri daha az kullanmaktadır. Teknoloji sınıfına sahip olan okullarda model ve tasarımların daha fazla kullanıldığı ve önemli olduğu düşünülmektedir.
Türk sinamasında kent ve kentleşme bağlamında İstanbul

Bu çalışmada kent ve kentleşmenin İstanbul özelinde 2000'ler Türk sinemasında görünümü analiz edilmektedir. 2000'ler sinemasında kentin ve kentleşmenin ne söylediği ve nasıl gösterildiği üzerinden hareket eden bu çalışmada, sinema ve kent meselesine bakarken kavramsal ve tarihsel bir kategorizasyona başvurulmuştur: Ulus-devletin kentleşmesi (1923-1950); Emek gücünün kentleşmesi (1950-1980); Sermayenin kentleşmesi (1980 sonrası). Çalışmada temelde 1990'lardan sonra ortaya konan ve 2000'ler sineması olarak adlandırılan dönem içerisinde kentte geçen filmler incelenmiş olsa da, Türk sinema tarihinin daha önceki dönemleri göz ardı edilmeden Cumhuriyet'in ilanından 1990'lara kadar olan döneme de bakılmıştır. 2000'ler sineması içerisine dahil edilen yönetmenlerin filmleri, nerede geçtiklerine bakılarak seçilmiştir. İncelenecek filmler belirlenirken 2000'ler sinemasının 'sanat' sinemasına bakılmış, 'popüler' film örnekleri dışarıda bırakılmıştır. Üç kentleşme dönemi içerisinde toplamda incelenen film sayısı ise 42'dir. Filmlerin çözümlenmesinde sinematografik anlamda 'kare kare çözümleme' yöntemi kullanılmıştır. Ayrıca filmler çekim ölçekleri ve tarzını da içerecek şekilde incelenmiştir. İstanbul'un kent olarak söyleyecekleri, gösterecekleri ve duyuracakları ve kentleşmenin tezahürleri filmlerde dönemsel olarak değişir. Kentlerin parçalama, ayrıştırma ve bölme süreci Türkiye'nin serbest piyasa ekonomisine girmesine ön ayak olan 24 Ocak/ 12 Eylül 1980 dönüşümüyle başlar. 'Sermayenin kentleşmesi' olarak adlandırılan bu dönemde Türkiye'nin 'vitrin'i İstanbul'dur. 2000'ler sinemasında İstanbul 'yokluğuyla bir tehdit' sunmaktadır. Kentin parçalanmasıyla ortaya çıkan bu süreç İstanbul'u aidiyetsiz bir mekana dönüştürmektedir. Filmlerde İstanbul, aidiyetsiz mekanlarıyla yaşamanın ve yerleşmenin mümkün olmadığı, tehdit eden kent halindedir. Aidiyetini mekanla bir adım ilerisi kentle kuramayan 2000'ler Türk sinemasının karakterleri İstanbul'da huzursuzluk, sıkıntı içerisinde yaşarlar. Karakterler mekan olarak bedenleriyle de bir aidiyet ilişkisi kuramazlar. Aidiyet duygusunun mekanı beden, filmlerde kıstırılmışlık, taciz, işkence gibi edimlerle de aidiyetsiz bir mekana dönüşür.
İstanbul'daki fırın işçilerinin idrarlarında okratoksin A 'nın immunoaffinite kolon-yüksek basınçlı sıvı kromatografisi yöntemi ile araştırılması

Okratoksin A, Penicillium ve Aspergillus türleri tarafından üretilen, okratoksin grubu içindeki en toksik özellikli mikotoksindir. Bu mikotoksinin karsinojen, nefrotoksik, teratojenik ve immunotoksik etkileri bilinmektedir. Bu çalışmada İstanbul'daki fırın işçilerinin idrarlarında OTA varlığının ve düzeyinin belirlenebilmesi için NaHCO dilüsyon, İAK temizleme yöntemi, fluoresans dedektörlü Yüksek Basınçlı Sıvı Kromatografisi ile teşhis ve tayin yöntemi kullanılmıştır. Toplanan idrar örneklerinde kreatinin ve malondialdehit seviyeleri spektrofotometrik olarak ölçülmüştür. Ayrıca idrar örneklerinde DNA hasarının bir göstergesi olan 8 -hidroksi 2 -deoksiguanozin düzeyi Enzyme-Linked Immunosorbant Assay yöntemi ile tayin edilmiştir. Çalışmamız sonucunda yönteme ait en düşük tespit limiti ve en düşük ölçüm limiti sırasıyla 0,06 ngmL ve 0,20 ngmL olarak tespit edilmiştir. Toplanan 185 idrar örneğinin %4,9'unun OTA ile kontamine olduğu saptanmıştır. Ayrıca kontrol grubu olarak imalat dışında çalışan grup ile imalat bölümünde çalışan fırın işçilerinin idrarlarında OTA düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (p>0,05). Fırın işçilerinde OTA'ya maruziyeti ölçmek amacıyla çalışmaya katılan gönüllülere uygulanan anket soruları ile aynı zamanda maruziyetin profili de ortaya çıkarılmıştır. Ancak cinsiyet, yaş, sigara ve alkol kullanımı, kahve tüketimi, beslenme alışkanlıklarına ait sorulardan elde edilen cevaplara bağlı olarak OTA maruziyeti ile anlamlı bir korelasyon bulunamamıştır (p>0,05). Çalışmanın sonucu, istatistiksel olarak anlamlı OTA varlığı saptanmamış olmakla birlikte, fırın işçilerinin idrarlarında OTA saptanmış olması, periyodik takibin gerekliliğini göstermiştir.