turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeni ekonomi sosyolojisi' perspektifinden Türkiye'de devlet-toplum ilişkileri ve kamu iktisadi kuruluşlarının rolü: Et ve Balık Kurumu örneği

Bu çalışma Türkiye'de bürokrasi ve kamu iktisadi teşebbüslerinin devlet-toplum ilişkilerindeki rolünü yeni ekonomi sosyolojisinin yeni kurumsalcı tartışmalarından hareketle açıklamaya çalışmaktadır. Yeni ekonomi sosyolojisi 1980'lerden itibaren Amerikan akademisi içindeki yükselişini sürdürmektedir. İktisadi olguları kurumlar, sosyal ağlar ve güç ilişkileri perspektifinden hareketle analiz eden yeni ekonomi sosyolojisinde kurum kavramı, iktisat ve siyaset biliminden farklı olarak, informel bir anlama sahiptir. Bu yaklaşımda iktisadi olguları biçimlendiren kurumlar sadece formel kurumlar olmamakta; politik kültür, din, ideoloji gibi informel kurumlar da analize konu edilmektedir. Yeni kurumsalcı yaklaşımın ışığında ilk olarak kamu iktisadi teşebbüslerinin devlet-toplum ilişkilerinde oynadığı role değerlendirilmiş ve informel faktörlerin çalışmanın örnek kurumu olan Et ve Balık Kurumu üzerindeki etkileri tespit edilmiştir. Ardınan politika oluşturma süreçlerinde rol alan üst düzey bürokratlarla derinlemesine mülakat yapılarak, bürokratların informel kurumların negatif iktisadi etkileri karşısında konumlarını stratejik olarak nasıl güncellediği sorusu mercek altına alınmıştır. Örnek kurum ve derinlemesine mülakatlardan elde edilen sonuçlar bürokrasinin liberal dünya düzeni, siyaset kurumu ve toplumsal talepler arasında bir arabulucu olarak konumlandığını ve pozisyonunu bu üç dinamiğin taleplerine göre güncellendiğini göstermektedir.
Jean Jacques Rousseau'nun toplum ve devlet anlayışının Türk düşüncesine tesiri

Aydınlanma, modern yüzyılın bilimsel, politik ve etik değerlerini değişime uğratmıştır. Aydınlanma Felsefesi bilim ve aklın ölçütlerini dayanak alarak on sekizinci yüzyılda ortaya çıkmış, modernizasyonu da içine alan kapsamlı düşünce sistemine verilen isimdir. Aklın yerine ikame edilen diğer bütün otoriteleri eleyerek, nesnel bakış açışını öne çıkarmayı ister. Modern yüzyılın özgürlük, hümanizma ve bireysellik gibi yargılarının incelenmesinde bu düşünce sisteminin içeriğini anlama gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Aydınlanma düşüncesinin oluşumuna katkı sağlayan ve Fransız devriminin ideallerini felsefe sisteminde yer veren ünlü filozof Jean Jacques Rousseau'nun siyaset ve toplum felsefesi kendi yüzyılını etkilediği gibi ülkemizde de tanınmıştır. Rousseau'nun siyasi görüşleri özellikle on dokuzuncu yüzyıl Osmanlı düşüncesinde önemli bir yer tutmaktadır. Bu bağlamda çalışmamızın ilk bölümünü Aydınlanma Felsefesi hakkında genel bilgilere ve Rousseau'nun siyaset felsefesine ayırdık. Son bölümde ise Aydınlanma filozofu Rousseau'nun Türk düşüncesinde bıraktığı etkilerin boyutlarına yer verilmiştir.
Erzurumlu İbrahim Hakkı'ının Marifetname adlı eserinde ahlak anlayışı

Bu çalışmada Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın Marifetnamesi'nde yer alan ahlaka dair konuları değerlendirmeye çalıştık. Öncelikle onun hayatı, kişiliği ve eserlerini kısaca anlattık. Marifetname'de yer alan konuların genel anlamda ahlak felsefesi, özel olarak da İslam ahlak düşüncesi açısından önemine temas ettik. Onun ahlaka dair görüşlerinin konunun teorik yönünden çok, pratik yönüne ışık tuttuğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Bu anlamda onun görüşlerinin dine dayalı ahlakteorilerine daha uygun olduğunu değerlendirdik. Onun, dindar bir insanın hayatına nüfuz eden dindarlık yaklaşımının, günümüz modern insanının ahlak anlayışına katkılar sunabileceği değerlendirilmektedir.
Çin Halk Cumhuriyeti ve Türkiye Cumhuriyeti'nde devlet politikalarının kadının iş hayatına etkilerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada devlet tarafından yapılan düzenleme ve yeniliklerin kadını ne derece ve nasıl etkilediği Çin ve Türk kadınının geçmişşten günümüze geçirdiği aşamalar göz önüne alınarak incelenmiştir. Elde edilen bilgiler ve veriler ışığında, insanlık tarihinin ilk çağlarından beri anasoyluluktan ataerkil bir toplum yapısına geçen dünyada kadının genel olarak ikincil planda ya da yok sayıldığı bir düzende yaşadığı görülmektedir. Geleneksel Çin ve Türk toplumlarında da kadınlar ataerkil bir düzende yaşamışlardır. Ancak, 1949 yılında Çin Halk Cumhuriyeti'nin 1923'te Türkiye Cumhuriyetinin kurulması ile kadının erkekle eşit olması konusunda cesaretli adımlar atılmıştır. Böylece kadın evden çıkmayı başarmış ve eğitimde, iş hayatında, siyasette ve diğer pek çok alanda erkekle birlikte yer almaya başlamıştır. Ancak zamanla politikaların her zaman beklenen sonuçları veremediği ortaya çıkmıştır. Kadının devlet tarafından desteklenmesine rağmen bugün her alanda erkekle eşit koşullardan yararlanamaması ve özellikle iş hayatına katılımının da düşük olması bazı sorunların var olduğunun bir göstergesidir. Gerek kadınların bilinçli olmamaları gerekse erkek egemen toplum yapısının ve karar organizmalarının erkeklerden oluşması kadının iş hayatında geri kalmasına neden olan etkenlerden bazılarıdır. Ayrıca bugün yasaların gerçek hayatta tam olarak uygulanamadığı ve ataerkil zihniyetin tam olarak yok edilemediği gerçeği ortaya çıkmaktadır. Kadının kendine yapışan rollerden kurtulması birden bire olamayacağı gibi erkeğin de bunu kabullenmesi zaman alan ve alacak bir durumdur. Ancak toplumsal cinsiyet eşitliği bu noktaya gelmişken bunu daha ileriye taşımak hem kadının hem de erkeğin en büyük görevlerindendir. Bu da yine devlet desteği ve uygulamaları ile sağlanabilir.
Is it possible to construct a feminist judgmental process: The women's court of Sarajevo

Bu çalışmada, feminist bir yargılama süreci oluşturmanın mümkün olup olmadığı gerçek hayatta yaşanmış bir örnek üzerinden incelenecektir. Liberal hukuk sistemleri ve yargılama süreçleri üç başat kavram tarafından gerçekleştirilmektedir: tarafsızlık, akılcılık ve yansızlık; fakat, bu kavramların ataerkil bir bakış açısından yorumlandığını görmek mümkündür. Bu noktada, daha adil ve adaletli bir yargılama sürecine sahip olmak için feminist hukuk teorisi 3 metot önermektedir. Feminist hukuk teorisinin çeşitli bakış açılarını ve bu bakış açılarından yola çıkılarak oluşturulan bu üç metodu açıklarken; aynı zamanda Saraybosna Kadın Mahkemesi'ni ve bu mahkemeye tanık olarak katılan kadınların böyle bir sistemin ihtimali hakkında ne düşündüğünü inceledim.
Osmanlı ve Türkiye'de vatandaşlık kavramı, azınlıklar üzerine etkisi ve uygulamaları

Bu çalışma 1839 Tanzimat reformlarıyla başlayan, 1876 Kanun-i Esasi ile devam eden ilk anayasal Osmanlı vatandaşlığı tanımından günümüz Türkiye Cumhuriyetindeki Türk vatandaşlığına kadar uzanan süreç içerisindeki vatandaşlık algısını ve etkilerini yansıtma amacındadır. Çok uluslu Osmanlı İmparatorluğunun dağılmasının ardından, modern Türkiye'nin kurulmasıyla tek kültürlü homojen bir ulus yaratma çabalarının başta Rumlar, Ermeniler, Yahudiler ve Kürtler olmak üzere farklı grupları içinde barındıran bir toplumda azınlık karşıtı uygulamalara gidilmesine neden olduğu görülmektedir. Artık günümüzde bu tarzda uygulamaların azınlık sorunları açısından bir çözüm getirmediği tarihsel deneyimlerle anlaşılmıştır. Osmanlı'dan kalma toplumsal miras farklılıklarıyla eskisi gibi zengin olmasa da, halen Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan kendine has kültürel, etnik ve dini gruplar bu topraklarda yaşamaktadırlar. Günümüzde, bütün bu farklı gruplara mensup bireylere eşit yaklaşan, herkesin temel hak ve özgürlüklerini koruyabilen ve güçlü bir vatandaşlık tanımı aracılığı ile toplumla bütünleştirebilen çoğulcu bir toplum anlayışının gelişmesi devletin rahat işleyişi ve devamlılığı için kaçınılmaz bir zorunluluk halini almıştır.
Turkish Salafism on Twitter: Social network analysis

Son on yıllarda, selefilik akademik literatürde global bir fenomen olarak genişçe çalışılmaktadır. Selefiliğin genel özellikleri ve ulusaşırı etkilerine rağmen, her ülke kendi yerel selefilik formunu üretmektedir. Türkiye selefiliği literatürde yerini çok az bulmuştur. Bu çalışma birincil kaynaklara dayanarak, twitter verisi, Türkiye Selefileri'ni inceleyecektir. Twitter verisi sosyal ağ analizi ve nicel metin analizi metodları kullanılarak analiz edilecektir. Bu çalışma, güvenlik endişesi ve saha araştırmasının zorluklarından dolayı sadece dijital alanla sınırlandırılmıştır.
Reproduction strategies of the new middle class parents in the field of Turkish education system

Bu çalışma yeni orta sınıf ebeveynlerin Türk eğitim sistemi içerisinde geliştirdikleri sınıf stratejilerine odaklanmaktadır. YOS ebeveynler çocuklarının akademik başarılarını ve sosyal hareketlilik şanslarını artırmak adına çocuklarının eğitim süreciyle yakından ilgilenmektedir. Çünkü YOS için sınıfsal yeniden üretim mekanizmasını oluşturmaktadır. Orta sınıflılık kimliğinin sürekli olarak tehlike altında olduğu ekonomik ve sosyal bağlamda, aileler çocuklarının eğitim sürecine aşırı önem vermektedir. Yüksek kültürel sermayeye sahipken ekonomik sermayelerinin kaygan zeminde duruyor oluşu, sınıfsal pozisyonu korumaya dair yaşadıkları belirsizlik ve güvensizlikler, YOS ebeveynlerin ve çocukların eğitimle ilişkisinde belirleyici olmaktadır. Öte yandan eğitim alanında hızlı ve yoğun bir şekilde yaşanmakta olan özelleştirme süreci de YOS velilerin güvensizlik hissini ve endişelerini artırmaktadır. Bu bağlamda, bu araştırma YOS velilerin eğitimde sınıfsal yeniden üretim süreçlerine ve mekanizmalarına odaklanmaktadır. Orta sınıf geri planından genel veli ve öğrencilerle takip içerisinde üç yıl süren derinlemesine görüşmelere dayanarak, bu çalışma YOS velilerin özel okullara kayıt olup yüksek ücretler ödemek yerine, stratejik bir adım olarak site içerisindeki bir devlet okuluna kayıt olup bu okulu kendi kaynakları doğrultusunda dönüştürdüklerini ortaya koymaktadır. Böylece benzer sınıfsal geri plandan gelen velilerle bir devlet okulunda özel-okul-vari, daha homojen ve izole bir alan yaratmaktadırlar.
1980 sonrası Türkiye'de sosyo-kültürel değişme -Özal Dönemi-

Toplumların değişimi kaçınılmazdır. Değişen toplumların hangi istikamete doğru gittiklerini araştırmak Sosyolojinin temel uğraşıdır. Türkiye'nin 1980 yılından sonra yeni bir döneme girdiği yerli ve yabancı pek çok araştırmacı tarafından ifade edilmektedir. Bu dönem 12 Eylül Askeri Müdahalesi ile başlayıp, Özal'la devam etmiştir. '80 sonrası Türkiye' olarak adlandırılan bu dönemde Türkiye'de pek çok alanda köklü değişimler yaşandı. Türkiye'nin batılılaşması ve modernleşmesi bu dönemde hız kazandı. 1980 Askeri Müdahalesi, tüm tartışmalara rağmen, Türk toplumsal yaşamında, yeni bir sayfanın açılmasına neden olmuştur. Özal bir değişim öncüsü müydü? O'nun Türkiye'nin sivilleşme sürecindeki katkıları nelerdir? Özal'la birlikte Türk siyasi yaşamı pek çok yeni şeyle karşılaştı. En başta ekonomik alan olmak üzere, sosyo-kültürel yaşamınbüyük ölçüde değişime uğradı. Son olarak şunu söyleyebiliriz: 1980'den sonra, ilişkilerimize değin hayatın her alanı değişti. Aynı zamanda bu süreç, beraberinde anomi, yabancılaşma gibi toplumsal sorunları da getirdi.
Cumhuriyet Dönemi lise sosyoloji ders kitaplarında ideolojik içerik

Fransız İhtilali(1789) sonrasında meydana gelen ulus-devletler, eğitimi, geleneksel öğretim faaliyetlerine ek olarak egemen güç ya da iktidarın ideolojisini yaymak ve toplumsal alanda meşruiyet kazandırmak için araç olarak kullanmışlardır. Bu durum, ulus-devletlerle beraber eğitim ve ideoloji etkileşimini büyük boyutlara ulaştırmıştır. Zira ulus devletler, istenilen ideolojiye uygun bireyler yetiştirmek için, eğitim kurumlarını ve eğitim kurumlarının en önemli materyallerinden biri olan ders kitaplarını, adeta bir ideoloji yayma aygıtı olarak kullanmışlardır. Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılışında sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti de ulus devlet olarak kurulmuştur. Türkiye Cumhuriyeti'nin diğer ulus devletler gibi eğitimi, ideolojik bir endoktrinasyon aracı olarak kullanıp kullanmadığını belirlemek için, Cumhuriyetin ilk yıllarında, Mehmet İzzet tarafında yazılan 'İçtimaiyat' kitabı ile Necmettin Sadak tarafından yazılan 'Toplumbilim' kitabı içerik analizi yapılarak incelendi ve görüldü ki, Türkiye Cumhuriyeti de diğer ulus devletler gibi eğitimi, ideoloji yayma aygıtı olarak kullanmıştır.
Çocuk sosyolojisi bağlamında ailelerin çocuklarına bakış açılarının değerlendirilmesi

Çocukluk yılları, bireyin gençlik, yetişkinlik ve yaşlılık dönemlerindeki yaşantısının yönünü belirleyen, sosyal hayata uyum sağlamayı öğrendiği, ileriki hayatında kendisine gerekli olacak bilgi ve becerileri edindiği yıllar olması nedeniyle büyük öneme sahiptir. Toplumun geleceği olarak görülen çocukların, toplumsal hayat içerisindeki konumunun, sosyalleşmesinin, ailesiyle ve diğer sosyal çevresiyle ilişkilerinin araştırılması oldukça gereklidir. Çocuk sosyolojisi bağlamında anne babaların çocuklarına, çocukluğa, anne baba ? çocuk ilişkisine ve çocuğun sosyalleşmesine bakış açısının ele alınmasının amaçlandığı bu araştırma, 2009 ? 2010 öğretim yılında Elazığ il merkezinde bulunan 12 ilköğretim okulunun 5. sınıflarında öğrenim gören çocukların anne ve babalarından 418'inin görüşlerine başvurularak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, anket tekniği kullanılmış ve anne babalara anne baba ? çocuk ilişkisi, çocuğun yetiştirilmesi ve sosyalleşmesi; kardeşler arası ilişkiler; arkadaşlar arası ilişkiler; çocuğun öğrenim hayatı ve meslek seçimi; çocuğun boş zaman etkinlikleri, ilgi alanları, alışkanlıkları, istekleri, oyun, kitle iletişim araçları, tüketim, çalışma hayatı, spor, sağlık, suç ve çocuk haklarıyla ilgili sorular sorulmuştur. Araştırmada, anne babaların çocuklarıyla yaşadıkları ilk 5 sorunun kardeşler arası iletişim, beslenme, okul, çocuğun istekleri ve aile içi kurallara uyma konusundaki sorunlar olduğunu ifade ettiği; anne babaların çocuklarını yetiştirirken en çok önem verdikleri 5 değeri çocuğun eğitimli olması, dini değerlere bağlı olması, dürüst olması, ahlaklı olması ve ailesine bağlı olması şeklinde ifade ettiği; ilkokul mezunu anne babaların en yüksek oranla otoriter, ortaokul ve lise mezunu anne babaların en yüksek oranla koruyucu, üniversite ve yüksek lisans / doktora mezunu olan anne babaların ise en yüksek oranla demokratik çocuk yetiştirme tutumunu benimsediği şeklindeki birçok sonuca ulaşılmıştır.
Modern self and social imaginary: Civil society organizations as the agents of fashioning modern mothers

Bu çalışma temel olarak sivil toplum örgütlerinin toplumda mikro düzeyde çalışma şekillerini tartışmaktadır. Bu tartışmaya dayanarak çalışma, Türk modernleşmesi çalışmalarında eksik kalan bir bölüm olan Türk modernliğinin mikro seviyede sorgulanmasını önermektedir. Özellikle 1999 Marmara Depreminden sonar, STK'lar özgün tahayyüllerin yayıldığı ve insanlara sosyal hizmetleri sağlayan mekanizmalar olarak gözüktüler. Orta sınıfın toplumun belli alanlarını dönüştürme arzusunu seslendirmeye başlaması da aynı süreç içerisinde olmuştur. Bu çalışmanın vakası AÇEV'dir. Çalışma AÇEV'e müdahale alanı yaratan ve çocukların normal gelişimi ve anneliğin modernleştirilmesi söylemleri ile dolaşıma sokulan ve ifade edilen tahayyülünü analiz etmektedir. Bu çalışmanın analizleri üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, AÇEV'in toplumsal tahayyülü yorumlanmıştır. Yorumlama sürecinde, AÇEV'in programlarında kullanılan projeleri ve teknikleri yönetimsellik çalışmaları tarafından sağlanan analitik araçları kullanarak sorunsallaştırdım. Analizlerin ikinci bölümünde, modern annenin biçimlendirildiği bir mekanizma olarak Ana Çocuk Eğitimi Programı ile ilgilendim. Son olarak, üçüncü bölümde, programın etkilerini görmek için programa katılan annelerle yaptığım görüşmeleri yorumladım.
Fonksiyonalizmden neofonksiyonalizme: Klasik teorilerinin yeniden inşası

Neofonksiyonalizm sosyolojik bir dönüşümü temsil etmektedir. Onun teorik merkezinde fonksiyonalist, özellikle de Parsons' in mirasının eleştirel yeniden değerlendirmesi ve genişletilmesi vardır. Biliyoruz ki, rekabet eden okullar arasında sentetik bir teorileşme- eğilimi bulunmaktadır. Onlardan hiç birisi sosyal yapıyı açıklamakta yeterli değildir. Her büyük sosyal teori önemli noktalarda belirsizliklere sahiptir. Neofonksiyonalizmde farkHaşma, bütünleşme, sistem, olumsallık, çatışma, akıl çok önemli kavramlardır. Niklas Luhmann, Richard Münch, Paul Colomy ve Jeffrey Alexander neo fonksiyonalizmin yaratıcılarıdır. Bu çalışma temelde neofonksiyonalizme adını veren Alexander'in görüşlerine odaklanmıştır.
Localization of rap music in Turkish context

1970 lerde siyahilerin toplumsal dışlanmasına bir cevap niteliğinde New York'ungettolarında ortaya çıkan rap müziği, iletişim teknolojilerinin yaygınlaşmasıyla dünya çapında bir fenomen haline gelmiştir. Küreselleşme süreci, bu Afro-Amerikan kültürel ürünün farklı uyarlamalarına tanıklık etmiştir. Küresel ile yerel olanın karşılaştığı bu süreçte, Türkiye rap müziğin yerel anlamlarla ve seslerle zenginleştirildiği bağlamlardanbirisi olmuştur. Bu çalışmanın amacı, rap müziğin Türkiye'deki takipçileri tarafından hangi söylemler kullanılarak yerelleştirildiğini keşfetmektir. Bu doğrultuda, çalışmanın ilk iki kısmında gençlik ve kültür, üçüncü bölümünde küreselleşme, müzik ve kimlik üzerine kuramsal tartışmalar değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde ise, Almanya'daki Türk diaspora gençliği ile ilişkisi kurularak 1990 larda rap müziğin Türkiye'de ortaya çıkış koşullarına değinilmiş; rap sanatçılarıyla yapılan mülakatlar, şarkı sözleri ve dinleyici yorumları gibi veriler analiz edilmiştir. Buna göre, Türkiye'de rap müziğin yeni bir form ve içerik alarak, içerisinde hem baskıcı egemen değerleri benimseyen hem de reddeden farklı eğilimlerin yer aldığı senkretik bir kültürel alan oluşturduğusavunulmuştur. Son olarak, öne çıkan iki rap sanatçısının, Ceza ve Jöntürk, yarattığısöylemler ayrıntılı olarak incelenmiştir.
Etnik milliyetçilik sorunları ve Birleşmiş Milletler

Bu tez çalışmasında; uluslararası yapının en önemli sorunlarından biri olan etnik sorunlar ve etnik sorunların çözümünde Birleşmiş Milletlerin rolü ele alınmaktadır. Özellikle Soğuk Savaşın bitmesi ile beraber hız kazanan etnik milliyetçi sorunlar, uluslararası toplum için yeni kavramlar ve güvenlik anlayışları getirmiştir. Bugüne kadar olan devletlerarası çatışmaların yerini daha çok devlet içi sorunlar almaya başlamıştır. Uluslararası yapının ve hukukun sağlanmasında temel aktör olan Birleşmiş Milletler, uluslararası yapıdaki bu değişikliğe yeterince adapte olamadığından dolayı etnik sorunların çözümünde yeterli etkinlik gösterememektedir. Bu hipotez Birleşmiş Milletler'in etnik sorunların çözümünde icra etmiş olduğu faaliyetlerin incelenmesi ile test edilecektir.
Sosyolojik perspektiften demografik yaşlanma: Toplumsal, ekonomik ve politik alanlarda yaşlı failliği

Hem mikro düzeyde bireysel; hem de makro düzeyde demografik olarak deneyimlenen yaşlanma sürecini konu alan tezde, bu çok düzeyli yaklaşıma paralel bir biçimde hem nicel hem de nitel teknikler bir arada kullanılmıştır. Çalışmanın nicel verisi, İzmir'de yaşayan 65 ve üzeri yaşlardaki 416 kişi ile yapılan yapılandırılmış görüşmelerden; nitel verisi ise yine aynı evrene ait 16 yaşlıyla gerçekleştirilen derinlemesine görüşmelerden elde edilmiştir. Elde edilen bu veri yoluyla çalışmada, yaşlıların toplumsal yapının sunmuş olduğu kaynaklar ve kısıtlar tarafından çerçevesi çizilmiş olan bir dönüştürme kapasitesine sahip oldukları ve böylece fail olarak eyleyebildikleri gösterilmiştir. Bu çalışmaya kaynaklık eden böylesi bir tez, Anthony Giddens tarafından yapı ya da faili öncüleyen kuramlar arasında arabulucu bir kuram oluşturma iddiasıyla ortaya konmuş olan Yapılaşma Kuramı'na dayandırılarak açıklanmaya ve anlaşılmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte, çalışmada, yaşanılan yer, eğitim durumu, gelir, yaş, medeni durum, öznel sağlık durumu, cinsiyet ve yaşam aranjmanı parametrelerinin yaşlıların toplumsal, ekonomik ve politik failliklerinin biçim ve düzeylerinde farklılık yarattığı ve böylece yaşlıların oldukça heterojen bir grup oldukları sonucuna varılmıştır. Bu çalışmada, modern kapitalist toplumun sınırları içerisinde tanımlanan, ekonomik üretkenlik temelli bir bakış açısı tarafından yaşlılara atfedilen değerin eleştirisi yapılarak, zaman zaman akademik literatürde ve sıklıkla da gündelik söylemde yer aldığı üzere yaşlıların bir eksiklik ve bir yetersizlik üzerinden tanımlanamayacakları; aksine çeşitli parametrelere göre farklı düzeylerde de olsa onların toplum içerisinde pek çok alanda failliklerini sürdürdükleri ortaya konmuştur. Yakın gelecekte Türkiye toplam nüfusu içerisinde yaşlıların hem mutlak sayı hem de oran bakımından büyük ölçüde artacağına ilişkin projeksiyonlara dayanarak, yaşlıların failliklerine dikkat çekilmiş ve bu bağlamda Türkiye'de yaşlılığa ilişkin bir takım öneriler geliştirilmiştir.
Kovancılar'ın sosyal yapısı

Yaptığımız bu çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde sosyal yapı ve sosyal yapının unsurları teorik açıdan tahlil edilmiş; ikinci ve üçüncü bölümde Elazığ Kovancılar ilçesi sosyal ? kültürel ve ekonomik özellikleri açısından ele alınıp araştırılmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde çeşitli sosyoloji akımları ve sosyologlara göre farklı tanımları yapılan sosyal yapı ve sosyal yapı unsurları saha araştırmamız göz önünde tutularak belirlenmeye çalışılmış ve yapmış olduğumuz çalışmaya teorik bir çerçeve ve hareket noktası oluşturulacak şekilde hazırlanmıştır. İkinci ve üçüncü bölümlerde ise Kovancılar ilçesinin tarihçesi, fiziki ve yerleşim özelliklerinden bahsedilmiş ve Kovancılar İlçesi Sosyal yapının temel kurumları çerçevesinde tahlil edilmiştir. Yaptığımız çalışma Kovancılar ilçesinin şehirleşmekte olması ve dışa açılmasına rağmen, temel girdinin tarım ve hayvancılık olması nedeniyle sosyal değişimin yavaş gerçekleştiği şeklindeki varsayımımızın doğrulanmasıyla sonuçlanmıştır.
Töre cinayetleri:Diyarbakır'da göç sonrası töre

Toplumsal yapıyı düzene koyan ve birçok olumlu işleve sahip gelenekler, dünyanın birçok yerinde uzun bir tarihsel geçmişşi olan namus temelli ölüm cezalarının da kaynağı olmuştur. Özellikle toplumsal değerlerden sapmalara karşı çok katı ve kesincezalar içeren bu gelenekleri ifade eden töreler, akrabalık dayanışmasının yüksek, eğitim oranının düşük düzeyde olduğu, dışa kapalı toplumlarda kendiliğinden oluşanyasalardır. Aile dayanışmasının erkek otoritesini mutlak hale getirdiği bu tip ortamlardakadın da otorite altında olan ve erkeğin gücünü namus koduyla taşıyan bir varlıkkonumunda olmuştur. Cinsel saflığı simgeleyen namus olgusu, toplumda aksi yönde bir kanı uyandıracak her durumu, kadını ortadan kaldırmak için meşru bir gerekçesaymıştır. Bir yöntem olarak şiddetin bütün türleriyle ortak bir paydada buluşan namus cinayetleri kadın-erkek eşitsizliğini çok daha acımasız bir halde ortaya koyduğu için ayrı bir anlama sahiptir. Eğitim imkanlarının yaygınlaşması ve artan şehirleşmeoranlarıyla bir düşüş eğilimine girse de namus cinayetleri ataerkil kültürün köklü tarihi üzerinde varlığını hala korumaktadır. Bununla beraber gelişen iletişim teknolojileri, yükselen insan hakları ve kadın özgürlüğü bilinci cinayetlerin eskiye oranla daha çok görünür olmasını ve üzerinde daha çok konuşulmasını sağladı. Namus cinayetleri, geleneksel yaşam tarzının sürdüğü dünyanın bazı bölgelerinde olduğu gibi araştırma alanımız olan Diyarbakır'ın da içinde olduğu ülkemizin doğu bölgelerinde bir gelenek olarak varlığını hala korumaktadır. 90'larda başlayan göç sürecinin yaşattıkları ise bir anda şehre dolan insanların geleneksel değerlerinde bir değişimin başlatıcısı olmuştur. Değişimi yetişkinlere göre daha erkenyaşamaya başlayan genç kuşağın isteklerinin ortaya çıkardığı birçok durum ilk zamanlar töre cinayetlerini arttırmış; fakat ekonomik ve sosyal destek ortamlarındanolmakla birçok sıkıntı yaşayan göçmenlerin değer yargıları da yavaş yavaş aşınmaya, namus cinayetine gerekçe olabilecek çoğu manzara normal hale gelmeye başlamıştır.