turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Taşınma eşyası taşıma sözleşmesi

Bu çalışmada; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Dördüncü Kitabının Üçüncü Bölümünde ilk kez düzenlenen taşınma eşyası taşıma sözleşmesinin özel hükümleri incelenmekte, bu taşımaya özgü olan yükümlülükler esas alınarak ele alınmaktadır. Çalışmamızın konusunu, herhangi bir eşya değil, taşınma eşyası taşıması oluşturmaktadır. Nitelikleri itibarıyla bu eşyaların taşınması hassasiyet arz ettiğinden taşınma eşyası taşıması bir takım özel düzenlemelere tabi tutulmuştur. Mevzuatta özel düzenlemelerin bulunmadığı hallerde ise karayoluyla eşya taşımasına ilişkin genel hükümler uygulama alanı bulmaktadır. Kanunun 894. maddesinde açık olarak tanımlanan taşınma eşyası; bir evden, bürodan veya benzeri bir yerden alınıp benzeri bir yere taşınan eşya olarak ifade edilmiştir. Taşınma eşya taşımasında; taraflar için eşyanın ev, büro ve benzeri yerlerden teslim alınmasından, benzeri yerlere teslimine kadar taşıma sözleşmesinden doğan hak ve yükümlülükler söz konusudur. Taşınma eşyası taşıması; gönderenin, taşıma senedi düzenleme zorunluluğunun ve eşyayı yükleme boşaltma yükümlülüğünün olmadığı, taşıyıcının ise mobilyaların sökülmesi, kurulması ve taşınma eşyalarının yüklenip boşaltılmasının üstlendiği özel bir taşıma türüdür. Bu taşıma türünde de diğer taşıma türlerinde olduğu gibi taşıyıcının hasar, zıya ve gecikmeden doğan sorumluluğu bulunmakta olup bu sorumluluğun sınırlandırılması gönderenin tüketici olabileceği de göze alınarak özel şartlara tabi tutulmuştur.
5411 sayılı bankacılık kanununda düzenlenen zimmet suçları

5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160. maddesinde düzenlenen bankacılık zimmeti suçu aslında iki farklı suçtan oluşmaktadır. Bunlardan biri doktrinde bankacılık zimmeti suçu olarak geçen suçtur. Bankalara ve banka çalışanlarına karşı duyulan güveni korumayı amaç edinmiş olan bu suçun zimmetin açığa çıkmamasını sağlamak üzere hileli davranışlarla işlenmesi halinde bankacılık zimmeti suçunun nitelikli hali oluşur. Bu maddede düzenlenmiş diğer suç ise doktrinde varsayımsal zimmet, zimmet benzeri suç veya hakim ortak zimmeti ismi verilen suçtur. Zimmete geçirme doktrinde ve yargı kararlarında bir mal üzerinde malik gibi tasarruf etme veya mal edinme şeklinde tanımlanmıştır. Bankacılık Kanunu'nda bankaların mallarını veya bankada bulunan malları haksız şekilde mal edinen kişiler hakkında bankacılık zimmeti suçu hükümleri uygulanır. Üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde bankacılık zimmeti suçlarının daha iyi anlaşılabilmesi için bankacılık hukuku hakkında genel nitelikli bir takım kavramlar ve bankacılık zimmeti suçunun tarihsel gelişimi incelenmiştir. İkinci bölümde bankacılık zimmeti suçunun basit ve nitelikli halinin unsurları ve kredi sözleşmeleri çerçevesinde bu suçun işlenmesi üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise 160. maddenin üçüncü fıkrasında düzenlenen suç ile etkin pişmanlık ile muhakemeye ilişkin hükümlere yer verilmiştir.
Parlamenter sistem ile başkanlık sisteminin karşılaştırılması

Çalışma derleme yönteminde hazırlanmış olup, bu konuda bilimsel yayınlar, makale, dergi vb. materyallerden faydalanılmıştır. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır: Çalışmanın birinci bölümünde Türkiye'de uygulanan yönetim sistemleri sırasıyla 1876 Anayasası, 1921 Anayasası, 1924 Anayasası, 1961 Anayasası ve 1982 Anayasası çerçevesinde açıklanmış, ardından Türkiye'nin parlamenter yönetim sisteminin değerlendirilmesi çerçevesinde parlamenter sistemin tanımı, tarihçesi ve unsurlarına yer verilmiştir. Bu bölümde son olarak Türk Parlamenter sistemine ilişkin genel değerlendirmeler açıklanmıştır. İkinci bölümde; başkanlık sisteminin tanımı, tarihçesi, yapısı ve özellikleri ile Amerika Birleşik Devletleri'ndeki uygulaması açıklanmış, başkanlık sisteminin avantajları ve dezavantajlarına ilişkin değerlendirmelere yer verilmiştir. Nihayet çalışmanın üçüncü bölümünde başkanlık sistemi ile parlamenter sistem yürütme, yasama ve yargı boyutlarında farklı ülkelerden de atıflarda bulunularak karşılaştırılmaya çalışılmıştır.
Yargıtay kararları ışığında çekte muhatap bankanın hukuki sorumluluğu

Çek ticaret hayatının vazgeçilmez unsuru olup, nakdi ödemenin güçlüklerini gidermek amacıyla geliştirilmiş en eski ödeme aracıdır. Çekin ödenmesinde asıl borçlu düzenleyendir. Ancak çeke olan güvenin artırılması ve tedavülünün güçlendirilmesi için muhatap bankaya da bir takım hukuki sorumluluklar yüklenmiştir. Zira güven kurumu olan bankaların keyfi ve hukuka aykırı davranışlarının yaptırıma bağlanmaması düşünülemez. Muhatap banka, kabul, ciro ve aval yasakları nedeniyle kambiyo borçlusu sıfatına haiz değildir. Bu nedenle muhatabın sorumluluğu kambiyo hukuku ilkelerine göre belirlenemez. Muhatabın sorumluluğunun çözüme kavuşturulması ancak borçlar hukuku hükümlerinin uygulanmasıyla mümkündür. Gerçekten de muhatabın düzenleyene verdiği zararın ifası aralarındaki çek sözleşmesi hükümlerine tabidir. Çek sözleşmesi borçlar hukuku kapsamında tam iki tarafa borç yükleyen sözleşme niteliğinde olduğundan uyuşmazlık TBK. m. 112 vd. maddeleri uygulanarak açıklığa kavuşturulur. Muhatap bankanın hukuka aykırı eylemleri sonucunda hamiller yahut çek ilişkisi dışındaki kişiler de zarar görebilir. Bu kişiler ile muhatap banka arasında sözleşmesel bir bağ bulunmamaktadır. Bu nedenle muhatabın bu kişilere verdiği zarar sözleşme ilişkisini düzenleyen hükümlere göre talep edilemez. Bu durumda muhatabın hukuka aykırı eylemi nedeniyle oluşan zarar haksız fiil hükümlerine göre tazmin edilir. Bazı hukuka aykırılık halleri TTK. ve ÇekK'da özel olarak düzenlenmiştir. Bu kanunlarda düzenlenen özel hükümlerin ihlali halinde muhatap kanunda çizilen sınırlar kapsamında sorumlu olacaktır. Hukuka aykırılık eyleminin özel olarak düzenlenmediği durumlarda da borçlar hukukunun haksız fiili düzenleyen genel hükümleri (TBK. m. 49 vd.) uygulanmak suretiyle muhatabın sorumluluğuna gidilebilecektir.
İstanbul'daki içme suyu havzalarının önemi, içme suyu koruma havzalarında yaşanan sorunlar, idari yargıya intikal etmiş uyuşmazlıklar, nedenleri ve çözüm önerileri

Su, canlılar için en önemli ihtiyaç maddelerinden biridir. Yeterli miktarda ve uygun özelliklerde suyun temin edilmesi, devletin en önemli görevlerinden biri olduğu gibi, insanların da en doğal hakkıdır. İçme suyu havzaları, kapsadıkları ormanlık, açık ve yeşil alanlar ile, kent ekolojisi açısından yaşamsal önem taşıyan alanlardır. Bu alanlar; yağış oluşumu, toprağa ulaşan yağış, su miktarı, su kalitesi, yüzeysel akış, toprağın su tutma kapasitesi ve taban suyu düzeyi üzerinde etkilidirler. İçme suyu havzalarında aranan en önemli nitelik, havzanın en fazla ve aynı zamanda en kaliteli suyu üretebilecek yapıya sahip olmasıdır. Bunun içinde, havzalarınekolojik karakteristiklerinin bilinmesi ve özellikle bitki-toprak-su arasındaki ilişkilerin iyi değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle içme suyu havzaları için yapılacak kullanım planları ekolojik bir yaklaşımla hazırlanmalıdır. Oysa, bugün İstanbul'da su toplamaya ayrılmış havzalar içerisinde sadeceDarlık havzası, bu özelliklerde bir içme suyu havzası karakteri taşımaktadır. Çünkü, bu havzanın doğal bitki örtüsü korunmuş olduğu gibi, kirletici kaynakları da bulunmamaktadır. Buna karşılık diğer bütün içme suyuvhavzalarında yasal olmayan yapılaşma ve plansız kentleşme süreci yaşanmaktadır. Bu süreç, önce havzaların doğal bitki örtüsünün tahripedilerek, içme suyu havzalarında toprakların erozyona uğratılmasına, bunun sonucunda rezerv kapasitesinde ve biriken su kalitesinde bir düşme ve havzatopraklarının su depolama gücünde azalma ile karşı karşıya kalınmasına neden olmaktadır. İçme suyu havzalarında yaşanan plansız yapılaşma süreci, görevli kurumlar arasındaki koordinasyonsuzluk, yetki ve mevzuat karmaşası, getirilen afyasaları, yasalara aykırı yerleşmelerin belde ve ilçe ilan edilmeleri vb. gibi olumsuz etkenler ile iç içe yaşanan bugün, havzaların korunması sürecindekigelinen son noktanın çok iyi değerlendirilmesi gerektiği düşüncesinden hareketle İstanbul'daki İçme Suyu Havzalarının Önemi, Yaşanan Sorunlar veNedenleri, özellikle Koruma bantlarında çıkan ve yargıya intikal etmişuyuşmazlıklar ve Çözüm Önerileri tez konusu olarak seçilmiştir. Bu çalışma boyunca, havzaların önemi bütün unsurlarıyla ele alınmış, bu alanlarda yaşanan sorunlar, bu sorunlardan idari yargıya intikal etmiş uyuşmazlıklarlabirlikte irdelenmiş, mevcut koruma sisteminin işlerliğinin yitirildiği tespit edilmiştir. Yaşanan sorunlara çözüm olabilecek öneriler ile tez çalışması sonuçlandırılmıştır.
İşkenceden doğan mali sorumluluk kavramı ve kamu görevlilerine rücu hakkı

İnsan olma değerine bağlı olarak herkes için ve her yerde geçerli olan vücut dokunulmazlığı ile maddi ve manevi varlığının korunması vb., bireyin sırf insan olmasından dolayı sahip olduğu ve vazgeçemeyeceği haklar arasında ilk sıralarda işkence görmeme hakkı yer almaktadır. Özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrasında uluslararası ve ulusal koruma mekanizmaları ile koruma altına alınmasına rağmen halen işkence uygulamaları devam etmektedir. İşkencenin, uygulama amacı ve yöntemlerinin farklı olması nedeniyle genel geçer ve herkes tarafından kabul görmüş kavramsal bir tanımı yapılmamıştır. Gerek uluslararası gerekse ulusal düzenlemelerle yasaklanmasına rağmen işkence eyleminin gerçekleşmesi halinde idarenin, hukuk devletinin bir gereği olarak işkence eylemlerine maruz kalan bireye karşı sorumluluğu bulunmaktadır. Bu sorumluluk Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Danıştay kararlarında da açıkça kabul edilmektedir. İdare bu sorumluluğunu yerine getirdikten sonra kendisini tazminat ödemek zorunda bırakan kamu görevlisine Anayasa ve kanunlarımız gereğince rücu etmek durumundadır. Bu çalışmada işkencenin gerek ulusal gerekse uluslararası düzenlemeler ile yasaklanmış olmasına rağmen meydana gelmesi durumunda, devletin işkence veya kötü muameleye maruz kalan mağdur karşısındaki mali sorumluluğunu ve bu sorumluluğunu yerine getirdikten sonra bu eylemleri gerçekleştiren kamu görevlisine rücu hakkı incelenecektir. İşkence yasağının, emredici pozitif düzenlemelere rağmen ihlal edilmesi durumunda devletin mağdura karşı mali sorumluluğunun kabul edilmesi ve tazminat boyutunda yerine getirilen bu sorumluluğun işkence eylemini gerçekleştiren kamu görevlisinden tahsil edilmesinin işkence ile mücadeleye olumlu katkı sağlayacağı kuşkusuzdur.
İslam Hukukunda azınlıkların ibadet hakkı

Çalışmamızda İslam'ın gayrimüslim azınlıklara sağladığı haklar ortaya konulmuş ve hangi din mensuplarının gayrimüslim azınlıklar statüsünü kazanabileceği üzerinde durulmuştur. Taharet, namaz, zekat gibi İslam hukukunda ibadet olarak kabul edilen konularda Müslüman azınlıklara sıkıntı veren meseleler tek tek tespit edilerek değerlendirilmiştir. Ayet, hadis ve İslam'ın genel prensipleri çerçevesinde ulaşılan çözüm yolları ve sonuçlar sunulmuştur
Avrupa Birliğinde Türk vatandaşlarının serbest dolaşımı

Avrupa Birliği hukukunda, Avrupa Birliği'ne üye devlet vatandaslarının, herhangi bir sınırlama ya da yasaklama ile karsılasmaksızın ve vatandaslığa dayalı herhangi bir ayrımcılığa tabi tutulmaksızın, diğer üye devletlere serbestçe girmesi, dolasması, ikametetmesi, is basvurusunda bulunması, gittikleri ülkelerde o ülkelerin vatandasları ile esitsartlarda sosyal haklardan yararlanması serbest dolasım hakkı anlamına gelmektedir. AnkaraAnlasması, Katma Protokol ve ilgili Ortaklık Konseyi Kararları neticesinde üye devletlerdehalihazırda yasal olarak yasayan ve çalısan Türk vatandasları ile onların aile bireylerine sınırlı da olsa bazı haklar tanınmaktadır. Bu haklar, üye ülkede kalınan süreye bağlı olarakdeğismekte, çalısılan sürenin uzunluğuna bağlı olarak tanınan haklar da artmaktadır. Ancak, mevcut düzenlemeler, halihazırda bir Avrupa Birliği üyesi ülkede çalısmakta olan Türkisçileri ve ailelerinin durumuna iliskin olup, Türkiye'den Avrupa Birliği üyesi bir ülkeyeçalısmak amacıyla gitmek isteyen Türk vatandaslarına yönelik herhangi bir düzenlemeiçermemektedir. Bugün, Avrupa Birliği ülkelerine çalısmak için gitmek isteyen Türk vatandaslarının çalısma izni alma yükümlülükleri devam etmektedir. Türk vatandaslarınınserbest dolasım hakkından yararlanabilmeleri ancak Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üye olmasından sonra mümkün olacaktır. İncelenmis olan ATAD kararları neticesinde, Türk vatandaslarının üye devletvatandaslarına tanınan nitelikte bir serbest dolasım hakkına sahip olmadıkları, ortaklıkhukukunun sadece belirli bir süre bir üye devlette yasal olarak çalısan ve ikamet eden Türkvatandaslarına ve bu kisilerin aile bireylerine bazı haklar tanıdığı, bu hakların da üye ülkedekalınan süreye bağlı olarak değistiği, dolayısıyla ortaklık hukuku ile güdülen amacaerisilemediği sonucuna ulasılmıstır.
Türk İş Güvencesi Hukuku ve işveren vekilleri

Bu tez çalışmasında; Türk iş güvencesi hukuku ve bu çerçevede işveren vekilleri ve yardımcılarının durumu incelenmektedir. Bu inceleme yapılırken karşılaştırmalı hukukta yer alan düzenlemeler ele alınarak konuya farklı bir bakış açısı getirilmeye çalışılmıştır. Tez çalışmasının amacı, başlıca 158 sayılı Uluslararası Çalışma Örgütü Sözleşmesi ile 4857 sayılı İş Kanunu ile düzenlenen Türk iş güvencesi hukukunun karşılaştırmalı hukuk çerçevesinde irdelenmesi ve işveren vekillerinin durumunun tartışılmasıdır. Çalışmanın ilk bölümünde, iş güvencesi kavramı, uluslararası sözleşmeler ile yasal düzeyde hukukumuzda düzenlenmesi, geçerli sebep kavramının öğreti ve uygulamada ele alınış biçimleri, geçerli ve haklı sebep ayrımı ile karşılaştırmalı hukukta ülke örnekleri üzerinden iş güvencesi hukukuna yer verilmiştir. İkinci bölümde Türk Hukukunda iş güvencesinden yararlanma koşulları ve bu kapsamda kişi yönünden kapsam dışı bırakılan işveren vekili ile yardımcılarının durumu irdelenmiştir. Sonuç olarak, iş güvencesi hükümlerinin işveren vekilleri ve yardımcılarına uygulanması ile ilgili yasal düzenlemenin, uluslararası kaynaklar, karşılaştırmalı hukuk ve diğer iş kanunlarına göre daha geniş kapsamda ele alınabilir niteliği sebebiyle yarattığı hak kayıpları tartışılmıştır.. İç hukukumuzda ve karşılaştırmalı hukuktaki bu konu ile ilgili kaynak yetersizliği sebebi ile iş güvencesi hukukunun felsefesi ve geçerli sebep koşulu çerçevesinde, ağırlıklı olarak kendi yorum ve değerlendirmelerimize dayalı irdelemelere yer verilmek zorunda kalınmıştır. Bu işçilerin beyaz yakalı üst düzey yöneticiler olması sebebi ile işverenin, geçerli sebep olmaksızın, keyfi feshi durumunda, aynı veya benzer konumda bir iş bulmalarının ve kapsamının belirlenmesinin güçlüğü yanı sıra kanunun işverene işe alma açısından seçimlik bir hak tanıması göz önüne alındığında, mağduriyetlerinin giderilmesi açısından, İş Kanunu 18 /5'de yer alan kişi yönünden feshe itiraz davası açma haklarının olmaması, kapsamı dışı olmalarını öngören düzenlemenin kanundan çıkarılması önerilmiştir.
İdare lehine kurulan irtifaklar

Mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamaların en önemlisi olan irtifak hakkı genel olarak özel hukuk rejimine ilişkin bir kavram olarak bilinmektedir. Öte yandan bu kavram belli boyutlarıyla kamu hukukunun kapsam alanına da girmiş bulunmaktadır. İdarenin kurduğu irtifak hakları olarak da bilinen bu haklar, kamu malları üzerinde özel hukuk kişileri lehine kurulan irtifak hakları ile özel hukuk kişilerinin malları ve kamu malları üzerinde idare lehine kurulan irtifak hakları şeklinde tasnif edilmiştir. İdare lehine kurulan irtifakların kapsamında; kamu gücüyle kurulan irtifaklar, sözleşmeyle kurulan irtifaklar ve mahkeme kararıyla kurulan irtifaklar yer almaktadır. Kamu gücü ile idare lehine kurulan irtifaklar Kamulaştırma Kanunu ve İmar Kanunu kapsamındaki irtifaklardan oluşmaktadır. Kamulaştırma Kanunu çerçevesindeki irtifaklar ise irtifak hakkı kamulaştırması, kamulaştırma yoluyla kurulan irtifak hakları ve idarelerarası irtifak hakkı devrinden müteşekkildir.
Avrupa Birliği Hukuku'nda çalışma sürelerinin düzenlenmesi

süreleri, Avrupa Birliği sosyal politikasının kapsamında, işçilerin yaşam ve çalışma koşullarını geliştirme hedefleri arasındadır. Çalışma sürelerine dair düzenlemelerin yasal dayanağını, AT Antlaşmasının 94, 137 ve 308. maddeleri ile sosyal taraflar arasında imzalanan Avrupa toplu sözleşmeleri oluşturmaktadır. Çalışma sürelerini düzenleyen temeltasarruf 2003/ 88 sayılı Direktiftir. Direktif, gemi adamlarına, kara taşımacılığı, sivil hava taşımacılığı ve tren yolu taşımacılık sektörlerinde istihdam edilen mobil işçiler gibi daha özel düzenlemelerin bulunduğu meslek gruplarına uygulanmamaktadır. Çalışma sürelerini düzenleyen tasarrufların temel amacı, iş sağlığı ve güvenliğinin korunmasıdır.
Türkiye'de hukuk devletinin gelişimi ve 1982 Anayasası

Teorik anlamda temelleri Antik Yunan düşünürlerine kadar götürülebilecek olan 'hukuk devleti' kavramı, tarih içinde gerçekliğini; 1215 yılında Magna Carta ile başlayıp 1789'da İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi ile devam eden ve 1948 yılında İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi ile sonuçlanan bir süreç içerisinde var etmiş sayılmaktadır. Bu anlamda, 'hukuk devleti' kavramı temelde kendisini oluşturan iki kavram olarak 'hukuk', 'devlet' ve bunlara ek olarak 'adalet' mefhumu çerçevesinde işlenmektedir. Bu temel üzerine; temel hak ve özgürlüklerin güvence altına alınması ve bunların ancak kanunla sınırlandırılabilmesi, devlet iktidarının sınırlandırılması ve kuvvetler ayrılığı, yasama ve yürütmenin işlemelerinin yargısal denetimi, yargı bağımsızlığı, kanuni idare, evrensel hukuk ilkelerinin geçerliliği, kanun önünde eşitlik, devlet faaliyetlerinin belirliliği ve idarenin mali sorumluluğu ilkeleri ile hukuk devleti bir bütün olarak inşa edilmektedir. Bu bağlamda, biz de bu çalışmamızda, 'Sened-i İttifak' ile başlayıp 2017 Anayasa değişikliğine kadar uzanan süreçte ülkemizde yaşanan Anayasal gelişmeleri hukuk devleti kavramı çerçevesinde; hem hukuk, devlet ve adalet hem de söz konusu hukukun evrensel ilkeleri kapsamında inceleyecek ve böylece 'mümkün olan en iyi anayasa' üzerinde yürütülen düşünsel çabalara bir takım katkılar sağlamaya çalışacağız.
Meşruiyet ve hukukilik çerçevesinde saf hukuk kuramı

Hukukun meşruluğu sorunu Antik Yunan'dan itibaren tartışma konusudur. Platon'un ideal hukuk arayışı, kendisinden sonraki tabii hukukçu düşünürleri de etkilemiştir. Hukukun meşruluğuna dair tartışmalar 19'uncu yüzyılda ideolojilerin getirdiği ön kabuller çerçevesinde yapılmıştır. Buna mukabil, hukuki pozitivizmin doğuşu ile birlikte, hukukun değer yargıları ile vasıflandırılmasına karşı çıkılmıştır. Hans Kelsen saf hukuk kuramını, bilim temelinde inşa etmeye gayret etmiştir. Hukukun diğer belirsiz etmenlerden etkileneceğini kabul etse de kuramını belirlenebilir, ölçülebilir, bilimsel temelde oluşturmaya çalışmıştır. Hans Kelsen'in anayasa yargısı ve uluslararası hukuka yaklaşımı çağdaşı düşünürlerden farklıdır. Farklılığın temelinde saf hukuk kuramının bilimselliğini sağlama amacı yer alır. Bu müesseseleri, saf hukuk kuramı içerisinde değerlerden bağımsız olarak ele almıştır. Ancak, Kelsen'in saf hukuk kuramı, İkinci Dünya Savaşı sonrası eleştiriye tabi tutulmuştur. Adalet kavramının ve insan hakları teorisinin hukukun merkezine yerleşmesi ile hukuki pozitivizmin değerlere olan yaklaşımı sorgulanmıştır. Adalet ve insan haklarını merkeze almayan saf hukuk kuramı, her iki kavramın yükselişi ile birlikte, teorik ve kurumsal olarak eleştiriye maruz kalmıştır.
İpotek hakkının sona ermesi

Bu çalışmada, bir sınırlı ayni hak olan ipotek hakkının temel özellikleri, türleri, kuruluşu, sona erme halleri ve sona ermesinin sonuçları incelenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde, ipotek kavramı ve ipoteğin özellikleri genel olarak incelenmiştir. İpotek kavramı ile ipotek hakkının temel özellikleri hakkında bilgi verilmiştir. Devamında, tezin konusu açısından önemi itibariyle ipoteğin konusu, kapsamı ile ipoteğin türleri ve ipoteğin kuruluşu geniş ve ayrıntılı olarak ele alınmıştır. İpotekli alacaklının, ipoteğin paraya çevrilmesinden önce ve ipoteğin paraya çevrilmesi aşamasında sahip olduğu yetkiler ile ipotekli taşınmaz malikinin yetkileri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, ipoteğin sona ereceği durumlara ilişkin açıklamalara yer verilmiştir. Teminat altına alınan alacağın sona ermesi, hakkındaki tescilin terkini, ipotek konusu taşınmazın yok olması ya da kamulaştırılması gibi sebepler ile ipoteğin sona ereceğine yönelik açıklamalarda bulunulmuştur. İpotek konusu borcun ödenmemesi halinde, ipotekli taşınmazın icra organları aracılığı ile paraya çevrilmesi halinde de ipoteğin sona ereceği ayrıca incelenilmiştir. Üçüncü ve son bölümde, ipoteğin sona ermesi hallerinin hukuki sonuçlarına ve hükümlerine ilişkin detaylı açıklamalar yapılmıştır. Çalışmanın bütününde ilgili kanuni düzenlemelerden, doktrindeki çalışmalardan ve Yargıtay kararlarından yararlanılmaya çalışılmıştır.
Uluslararası Hukukta özel askeri şirketler: Kuvvet kullanma tekeli ve Birleşik Devletlerin yakın tarihli askeri harekatlarındaki uygulamaları ışığında özel askeri yüklenicilerin Uluslararası Silahlı Çatışmalar Hukukundaki statüsü

Uluslararası nitelikteki ya da uluslararası olmayan silahlı çatışmalarda özel askeri şirketler ya da özel güvenlik şirketleri olarak adlandırılan özel hukuk tüzel kişilerinden alınan yüklenici desteğine olan bağımlılık, başta Birleşik Devletler olmak üzere pek çok devletin uygulamalarında yerleşik bir hal almaya başlamıştır. Bir yandan silahlı çatışmalar hukukun üzerinde yükseldiği hassas dengeyi koruyacak, diğer yandan da devlet çıkarlarına cevap verecek nitelikte ve insancıl yaklaşıma uyumlu olacak, askeri yükleniciler için en uygun savaş alanı statüsünü bulmak amacıyla uluslararası silahlı çatışmalar hukuku kapsamında yapılacak analizden önce meselenin bir başka boyutunu incelemek önem arz etmektedir. Bu boyut da askeri hizmetlerin yükleniciler tarafından ifa edilmesinin devletin egemenliği ilkesi ve kuvvet kullanma tekeli ile ne derecede uyumlu olduğunun tespitidir. Devletin egemenliğinden kaynaklanan kuvvet kullanma tekelinin sert çekirdeğini kuvvet kullanmaya karar verme nihai otoritesinin teşkil etmektedir. Bunun sonucu olarak da, her ne kadar modern ulus devlet kuvvet kullanma tekelini tüm boyutlarıyla, yani nihai karar otoritesi olma, kuvvet kullanma araçlarının tahsis etme ve bunların mülkiyetine sahip olma açılarından elde etmiş olsa da, bu durumun sadece 20. Yüzyıl başındaki topyekun endüstriyel savaş paradigmasının gereklerinden kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla savaş paradigmasının değiştiği şartlarda egemen devletin egemenliğinden bir şey kaybetmeksizin bazı askeri hizmetleri özel yüklenicilerden tedarik etmesi mümkündür. Birleşik Devletler'in uygulamalarında bir yandan askeri yüklenicilere muhasamata doğrudan katılma gibi algılanacak görevler vermesi ve diğer yandan da bunları resmen silahlı kuvvetlere eşlik eden sivil statüsünde kabul etmesi sebebiyle ortaya çıkan ikilem ancak silahlı kuvvetlere eşlik eden sivil statüsünün yüzlerce yıllık devlet uygulamaları ışığında yeniden yorumlanmasıyla giderilebilir.