turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vekalet sözleşmesinin sona ermesi

Vekilin, vekalet verene ait bir işi, zaman kaydına bağlı olmaksızın ve sonucun elde edilememesi riski vekalet verene ait olmak üzere üstlendiği sözleşmeye vekalet sözleşmesi denilmektedir. Günümüzde meydana gelen ekonomik gelişmeler vekalet sözleşmesinin uygulama alanını oldukça genişletmiştir. İşbu husus da vekalet sözleşmesinin sona erme nedenlerinin detaylı olarak incelenmesi gerekliliğini beraberinde getirmiştir. Vekalet sözleşmesinin sona erme nedenleri Türk Borçlar Kanununun 512. ve 513 maddelerinde düzenlenmiş olup bunlar; tek taraflı sona erdirme, ölüm, ehliyetin kaybedilmesi ve iflastır. Bu çalışmamızda vekalet sözleşmesinin sona erme nedenleri ve sona ermenin hüküm ve sonuçlarının ayrıntılı olarak incelenmesi amaçlanmaktadır.
Kamu ihale inşaat sözleşmeleri ve Fıdıc bakımından müteahhidin borçları

İdare üstlenmiş olduğu kamu hizmetlerini gereği gibi yerine getirebilmek ve kendi ihtiyaçlarını karşılayabilmek için inşa eserlerine ihtiyaç duyar. İnşa eserinin yapımı için yapılacak inşaat sözleşmesinden önce ihale usulü uygulanarak müteahhidin seçilmesi gerekir. İhale sonucunda, belirlenen müteahhidin inşa eseri meydana getirip teslim etme, idarenin de inşa eseri karşılığında ücret ödeme borcu altına girdiği kamu ihale inşaat sözleşmesi yapılmaktadır. Kamu ihale inşaat sözleşmesi özel hukuk sözleşmesi niteliğindedir. Sözleşmenin taraflarından birinin idare olması, sözleşme öncesi ihale usulünün uygulanması bu hususu değiştirmez. Kamu ihale inşaat sözleşmesi borçlar hukuku sözleşmeleri arasında yer alan istisna sözleşmelerine temelde benzemekle birlikte, bu tür sözleşmelerden ayrılan noktaları da bulunmaktadır. İstisna sözleşmesinde ayrılan noktalarda idarenin, kendi lehine üstün hak ve yetkiler getirdiği görülmektedir. İdarenin ücret ödeme borcu karşısında müteahhidin üstlenmiş olduğu borçların ayrıntılı bir biçimde incelenmesi kamu ihale inşaat sözleşmesinin daha net bir biçimde anlaşılmasına ve hak ve borçların adilane dağılımı ile ilgili sorunların ortaya konmasına yardımcı olacaktır. Çalışmada kamu ihale inşaat sözleşmelerinde idare ile müteahhit arasında hak ve borçların adilane dağılımı ilgili sorunlar ortaya konulacak ve ilgili yerlerde BK'da yer alan istisna sözleşmesine ilişkin hükümlere atıfta bulunulacaktır. Bu sorunların çözümüne ilişkin çözüm önerilerinde bulunmak amacıyla uluslararası alanda yaygın bir kullanım alanı olan, hak ve borçların adilane dağılımı bakımından örnek niteliğindeki FIDIC standart sözleşmelerinde müteahhidin borçları da inceleme konusu yapılacaktır. Burada FIDIC standart sözleşmelerinden Kırmızı Kitap'ın 1987 tarihli 4. baskısı ile 1999 tarihli 5. baskısı ele alınmıştır. Böylece FIDIC standart sözleşmelerinin kendi içindeki gelişim çizgisi de yansıtılacaktır. Ayrıca ülkemizin son dönemde mevzuatını uyumlaştırdığı AB hukuku bakımından da kamu ihale inşaat sözleşmeleri ile ilgili düzenlemelere yer verilecektir. İdare tarafından yapılan inşaat sözleşmelerinde müteahhidin borçlarının nasıl düzenlendiği hem ülkemizdeki hem uluslararası alandaki düzenleme ve uygulamalar göz önüne alınarak inceleme konusu yapılacaktır.
Medeni Yargılama Hukukunda ilk itirazlar

Çalışmamızın konusunu, 'Medeni Yargılama Hukukunda İlk İtirazlar' oluşturmaktadır. İlk itirazlar, davanın esasına girmeye engel teşkil eden ve davanın başında ileri sürüldüğünde mahkemece dikkate alınan usule ilişkin itirazlardandır. İlk itirazlar yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 187. maddesinde 8 bent halinde düzenlenmiş iken, 01/10/ 2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 116. maddesinde 3 bent olarak düzenlenmiştir. Çalışmamızda 6100 sayılı yasada düzenlenen ilk itiraz halleri ile ilk itiraz olmaktan çıkartılan haller ayrı ayrı incelenmiştir. Çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki ilk itirazlar ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndaki ilk itirazların düzenleniş tarzı incelenmiştir. İkinci bölümde, ilk itirazların ileri sürülmesi, incelenmesi ve karara bağlanması konusu 6100 sayılı yasaya ve 1086 sayılı yasaya göre ayrı ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Üçüncü bölümde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda düzenlenen ilk itiraz halleri, dördüncü ve son bölümde ise, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile ilk itiraz olmaktan çıkarılan haller incelenmiştir.
Kredi sigortası

Bugün, kredi işletmeler tarafından geniş bir şekilde kullanılmaktadır. Çoğu işletme ürettikleri mal ve hizmetleri kredili olarak satmakta veya temin etmektedir. Yani mal teslimi veya hizmet temini hemen yapılmasına rağmen, bedel sonraki bir zamanda ödenmektedir. Ancak her bir kredi borcu, borçluların acziyetinden dolayı borçların tahsil edilmemesi riskini de taşır. Aslında alacaklıları bu tehlikeden koruma amacını güden çeşitli yollar vardır ki bunlardan birisi de sigorta yaptırmaktır. Kredi sigortası borçlunun ödememesine karşı işletmenin alacaklarını korur. Kredi sigortasının en yaygın türleri ise dahili ve ihracat kredi sigortalarıdır. Bu Tezin konusu ise dahili kredi sigortasıdır. Anglo-Sakson sisteminde, Almanyanın aksine sigortalı da sigorta ettiren de sadece alacaklıdır. Bu sigorta ile güvence altına alınan riskler ise borçlunun acziyeti ve vadede ödememe durumudur. Bizim ülkemizde hem Türk Ticaret Kanunu hem Kredi Sigortası Genel Koşulları tarafından sadece acziyet rizikosu düzenlenmektedir.
Türk iş hukukunda belirli süreli iş sözleşmesi

'İşçi ile işveren arasında yapılan iş sözleşmesinin genel olarak belirsiz süreli olduğu, belirli süreli iş sözleşmelerinin ise istisnai olarak düzenlendiği görülmektedir. İstisnai türdeki bu sözleşmelerin hukuksal zemindeki kabulü ise objektif bir takım haklı nedenlere bağlanmıştır. Kurulması, muhtevası ve sona ermesi bakımından farklı hukuksal sonuçlar doğuran belirli süreli iş sözleşmeleri bir yandan taraflara esneklik sağlarken, diğer yandan kanun koyucular tarafından kötüye kullanılmalarına karşı çerçeve altına alınmıştır. Zira belirli süreli iş sözleşmelerinin en önemli özelliği, belirlenen süre sonunda sözleşmenin sona ermesidir. Bu durum, belirlenen süre boyunca iş sözleşmesinin devamını güvence altına alsa da özellikle iş güvencesinin bulunduğu sistemlerde iş sözleşmesinin devamının süresiz olarak güvence altına alınmasını engeller. Özellikle iş güvencesi hükümlerinden kaçınmak isteyen işverenlerin belirli süreli iş sözleşmelerine yönelmesi, hukuksal zeminde belirli süreli iş sözleşmelerinin sınırlandırılması ihtiyacını doğurmuştur. Belirli süreli iş sözleşmelerini ele aldığımız bu çalışmamızda tamamen 4857 sayılı İş Kanunu'nda somut olarak düzenlenen belirli süreli iş sözleşmeleri, yasal dayanak, yargı kararları ve öğreti görüşleri çerçevesinde ele alınmıştır.
Haksız İşgal- Ecrimisil Tazminatı

Haksız işgal ve buna bağlı olarak haksız işgalin önlenmesi davalarına, teknolojik gelişmeler ve kent nüfusunun artması gibi sebepler dolayısıyla sıkça rastlanılmaktadır. Bu durumda haksız işgale maruz kalan ve haksız işgale konu şeyden dilediği gibi yararlanamayan hak sahibi, söz konusu işgalin önlenmesi noktasında adli ya da idari mercilere başvurabilmektedir. Çalışmamızda haksız işgale konu şeyden dilediği gibi yararlanamayan hak sahibinin söz konusu sorununu adli yargıda nasıl çözüme kavuşturabileceği açıklanmaktadır. Söz konusu açıklamalara yer verilirken ise, doktrinde tartışmalı olan hususlara özellikle değinilmiş ve konunun daha iyi anlaşılabilmesi için Yargıtay içtihatlarına sıklıkla yer verilmiştir. Uygulamada haksız işgalin önlenmesi taleplerinin yanında haksız işgal tazminatı olarak da anılan ecrimisil tazminatının talep edildiği görülür. Bu bağlamda çalışmamızda haksız işgalin önlenmesi talepleri ile birlikte ecrimisil taleplerinin de nasıl değerlendirileceği izah edilmeye çalışılmış, özellikle ecrimisilin hukuki niteliğinin tartışmalı olması dolayısıyla bu konuda da doktrin görüşlerine ve Yargıtay kararlarına ağırlık verilmiştir. Haksız işgalin önlenmesine ve ecrimisil tazminatına bir arada yer verilmesinin nedeni ise, konunun bütünlüğü ve konunun anlaşılmasının bu şekilde daha faydalı olacağı inancıdır.
Bilişim sistemine ve sistemdeki verilere müdahale ile bilişim sistemi aracılığıyla haksız çıkar sağlama suçları (TCK M. 244)

Bilişim alanındaki gelişmelerin hukuk alanında da büyük bir etkisi bulunmaktadır. Günlük hayatta sıklıkla karşılaşılan suç tiplerinin bilişim ortamında kolaylıkla işlenebilmesi nedeniyle bazı fiiller suç olarak düzenlenmiştir. Çalışmamızda ilk olarak suçların daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla bilişim ve ilgili kavramlar ile suç işlenme şekilleri açıklanmaya çalışılmıştır. Ardından TCK m. 244/1- 2 çerçevesinde sistem ve veriye müdahale suçları incelenerek suçların unsurları ortaya konulmuştur. Son bölümde ise TCK m. 244 /4'de düzenlenen bilişim sistemi aracılığıyla haksız çıkar sağlama suçu incelenmiş ve son olarak çalışmamız kapsamında incelenen suçların TCK'da düzenlenen benzer suçlarla karşılaştırılması yapılarak konunun aydınlatılması amaçlanmıştır.
Tıbbi müdahalede kötü uygulamanın hukuki sonuçları

Kisinin bedensel ve ruhsal bütünlügü, onun kisilik degerlerinedahildir ve kanunlarla korunmustur. Öyle ki, MK md. 23 de ? Kimse, hak ve fiilehliyetinden kısmen de olsa vazgeçemez? denilmek ve 24. maddenin 2. fıkrasında kisinin rızasının olmasının her durumda hukuka uygunluk sebebiolmadıgı belirtilmistir. Bu halde bir kimseye uygulanacak tıbbi müdahalenin, kisinin yasam hakkı, kisilik degerleri karsısında bir eylem olduğu gerçektir. Bu sebeple de tıp ilminin uygulayıcısı hekiminin görevini, insan saglıgı için, hukukun çizdigi sınırlarda yapması beklenir. Hukuka uygun bir tıbbi müdahale; yetkili kisi tarafındanuygulanmalı, hukuken kabul edilebilir bir amaca yönelik olarak, tıbbın sınırları içinde kalarak, hastanın aydınlatılmıs rızasına dayanmalıdır. Tüm bu unsurları dikkate alarak kısaca;Tıp meslegini icraya yetkili kisiler tarafından uygulanan teshis, tedavi veya hukuka uygun amaçlarla kisinin müdahaledenbekledigi menfaate uygun tıbbın sınırları içinde kalan fiziki ve ruhi girisimetıbbi müdahale denir. Hukuki sorumluluk sebebi olarak Tıbbi müdahalede kötüuygulama, kanunda ve doktrinde tanımlanmamıstır. Saglık çalısanı ile hasta arasında kurulan iliskinin bizce diger sözlesme türleri ilekarsılastırılamayacak kadar özel durumları mevcuttur. Bu görüsümüzün en önemli dayanagı saglık çalısanı olarak mesleki risklere karsı korunmasızkalınması, hasta yönünden ise ispat zorluklarını ve kusursuz sorumluluk halleridir. Medeni Hukuk yönünden hukuki sorumluluk, hukuka aykırıdavranısla hastaya verilen zararın tazmini yükümlülügünü ifade eder ki, bunun sonucu ise hastanın maddi ve manevi zararlarının tazminatlagiderilmesidir.
Türk Ceza Hukukunda takdiri indirim nedenleri (m.62)

Cezadan beklenen amacın gerçekleştirilebilmesi için hükmedilecek cezada fail muhakkak dikkate alınması gerekmektedir. Cezanın kişiselleştirilmesi için en elverişli kurumlardan biri olan takdiri indirim nedenleri 765 sayılı ETCK'nın 59. maddesinde düzenlenmişken 5237 sayılı TCK'nda ise madde 62'de düzenlenmiştir. Her suç ve suçlunun farklılığı karşısında adil bir cezaya hükmedilebilmesi için suç ve suçlu iyi analiz edilmelidir. Bunun için hakimlerin hukuki bilgi yanında psikoloji, sosyoloji gibi alanlarda da donanımlı olması gerekmektedir. Gelişigüzel kullanılan takdiri indirim nedenleri sonucu toplumda oluşan olumsuz 'iyi hal indirimi' algısı bu kurumun daha iyi kavranması ve daha işlevsel olarak yerinde kullanılması ile önüne geçilmelidir. Bu hususta özellikle Yargıtay, hakimlerin, takdiri indirim yetkisi çerçevesinde verdikleri kararlar üzerinde yerindelik denetimi değil hukukilik denetimi yapmalıdır. Hakimler değerlendirmelerinde failin geçmişşini, duruşmadaki hallerini, cezanın failin geleceğine etkileri gibi benzer durumları iyi tetkik ederek vicdani kanaati çerçevesinde adil bir cezaya hükmetme hususunda gayret göstermeli ve bu konudaki kanaatlerini gerekçeli kararlarında göstermelidirler.
Tıbbi malpraktis halinde hukuki sorumluluk ve Irak uygulaması

Tıp biliminin hızlı bir şekilde gelişmesi ile birlikte tıbbi cihaz ve malzemeler de gelişmiştir. Bu da hekimlik mesleğini icra etme risklerinin ve hekimlerin sorumluluklarının artmasına yol açmıştır. Bu gelişmelere paralel olarak, hekimlik mesleği uygulama sınırlarını belirleyen, hekimlerin sorumluluk biçimlerini düzenleyen ve denetleyen, aynı zamanda koruma yöntemleri için öngörülen yasa ve kanunların yürürlüğe konmasında da gelişmeler olmuştur. Irak kanun koyucusu, çoğu Arap devletlerinde olduğu gibi tıbbi sorumluluğu ayrı olarak ele almamış, bu konuyu medeni sorumluluk genel kurallarına bırakmıştır. Ancak bu kurallar, özellikle de modern bilimsel gelişmelerin yaşanması, tıbbi ve bilimsel icatların ortaya çıkmasına paralel olarak yeterli ve net içeriğe sahip değildir. Aynı zamanda çoğu Arap ülkelerinde bu konularla ilgili özel ve kesin kanunlar bulunmamaktadır. Bu nedenle Irak dahil olmak üzere Arap ülkelerinde tıbbi bir hatadan dolayı zarar gören hastanın gördüğü zarar karşılığında tazminat alması zor ya da imkansızdır. Bu dönemde, tıp alanında yaşanan bilimsel ve teknik ilerlemenin altında tıbbi sorumluluk farklı şekil almaya başlamıştır. Hekimlik mesleği uygulamalarında insan hayatı söz konusu olduğundan tıbbi sorumluluk daha fazla önem taşımaktadır. Bu nedenle, çalışmanın amacı, bu insani mesleği ele alan uluslararası kanun ve mevzuatlarda öngörülen kural ve düzenlemeleri hekimlere bildirmek, tıbbi sorumluk unsurlarını tanımlamak, tıbbi hatalar nedeniyle hastanın maruz kalabileceği zarar türlerini açıklamak, tazminat gerektiren tıbbi hataları tanımlamak, tıbbi hatalardan doğan tazminat miktarının nasıl belirlenebileceği konusuna açıklık getirmektir. Bu çalışma, hekimler tarafından yapılan tıbbi hatalar ve bu hatalardan doğan sorumluluk konusunu ele alması bakımından önemlidir. Çalışma özellikle de söz konusu tıbbi sorumlulukla ilgili net bir şekilde kanun ve kuralların bulunmadığı göz önüne alındığında, işlenen tıbbi hataları ve sorumlulukları pratik bir şekilde açıklamayı hedeflerken aynı zamanda tıbbi sorumluluk konusuyla ilgili Irak ve Türkiye yasaları arasında bir karşılaştırma yapmaktadır. Bu tez çalışmasında, Türk ve Irak hukukunda hekimin hukuki sorumluluğu analitik ve karşılaştırılmalı bir şekilde iki bölümde incelenecektir. Birinci bölümde, Türk hukukunda ikinci bölümdeyse Irak hukukunda, tıbbi hata tanımı ve hata türleri, yanı sıra idari, cezai ve medeni hukuk bakımından tıbbi sorumluluk türlerinin nasıl ele alındığı incelenecektir. Üçüncü bölümde, tazminat türleri ve koşulları açıklanacaktır.
Hekimin tıbbi müdahalede bulunma yükümlülüğünün sınırları

Tıbbın başlıca amacı ve dolayısıyla hekimlerin de öncelikli görevi, insan yaşamının ve sağlığının korunmasını ve iyileştirilmesini sağlamaktır. Hekimler mesleklerini hasta üzerinde tıbbi müdahaleler gerçekleştirme yoluyla icra ederler. Tıbbi müdahale, genel hatlarıyla, bir hastalığı, anormalliği ya da eksikliği önlemek, ortadan kaldırmak ya da olumsuz etkilerini en aza indirmek için, en basit tanı ve tedavi yöntemlerinden en ağır cerrahi müdahalelere kadar uzanan her türlü faaliyet olarak tanımlanmaktadır. Hekim hasta arası ilişkilere binlerce yıldır hakim olan modelde hastanın yaşamı ve sağlığı, hekimler tarafından korunması gereken en üstün değer olarak görülmüş ve tüm mesleki çabalar bunun sağlanmasına yönelmiştir. Yirminci yüzyılda yaşanan bilimsel ve teknolojik ilerlemelerin etkisiyle yeni yöntemlerin tıp uygulamasına girmesi, iletişimde yaşanan devrimsel nitelikteki değişimler, hasta hakları kavramının ortaya çıkışı ve gelişmesi, hastanın iradesinin, yaşam ve sağlığının da önüne geçecek şekilde kazandığı önem ve bunun gibi unsurlar, tıbbi müdahale süreçleri üzerinde de doğrudan ya da dolaylı etkiler oluşturmuş, hekimlerin, hastaya müdahalede bulunmadan önce, tıp bilimi ve mesleğinin kalıplaşmış kurallarının ötesinde pek çok ilave hususu göz önünde tutmalarını zorunlu kılmıştır. Hekimlerin tıbbi müdahalede bulunma yükümlülüğünün sınırlarını gözden geçirme ve öne çıkan bazı tartışmalı noktalara çözüm önerme amacıyla gerçekleştirilen çalışmamızda ilk olarak tıbbi müdahale kavramı ve hekim ile hasta arasındaki ilişki çeşitli yönleriyle ele alınmıştır. Ardından hukuka uygun tıbbi müdahalenin koşulları gözden geçirilmiş; öncelikle genel nitelikli hukuka uygunluk nedeni olarak rıza ve rızanın aranmadığı istisnai durumları takiben, tıbbi müdahalelerin hukuka uygunluğu için aranan diğer unsurlar ele alınmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise hekimin tıbbi müdahalesine sınırlama getiren ve müdahaleden kaçınmasına yol açabilen durumlar, hasta kaynaklı sınırlamalar, kanundan kaynaklanan sınırlamalar, tıbbi durumdan kaynaklanan sınırlamalar ve hekim kaynaklı sınırlamalar şeklinde ayrılarak irdelenmiş, uygulamada önemli sorun teşkil eden noktalara dikkat çekilerek, hem bu sorunsallar özelinde hem de genel olarak bazı öneriler getirilmeye çalışılmıştır.
Önleyici güvenlik hizmeti olarak polisin kimlik sorma ve önleme arama yetkisi

Günümüzde polisin gerek toplumsal olaylara karşı müdahalesi gerekse de genel uygulamaları, temel haklar ve özgürlükler noktasında özgürlük ve güvenlik dengesini çok tartışılır hale getirmiştir. Hal böyle iken güvenlik hizmeti veren polisin kendi yetkilerini ve sınırlarını bilmesi ve bireylerin özgürlüklerine keyfi müdahalelerde bulunmaması hayati önem taşımaktadır. Kolluk hizmeti, en önemli kamu hizmetlerinden biridir. Kolluk hizmetleri içerisinde de en önemli faaliyet suçun işlenmeden önlenmesini konu alan önleyici polislik hizmetleridir. Polis bu görevini ifa ederken birçok defa vatandaşın karşısına kimlik sorma, durdurma, yakalama veya arama tedbirlerini uygularken çıkmaktadır. Son yıllarda polis teşkilatı özellikle bu tedbirlerin uygulanmasında orantısız güç veya keyfi müdahaleler gibi hukuka aykırı eylem ve işlem yaptığı yönünde eleştiriler almakta hatta yaptığı bu uygulamalar yargıya intikal ettirilmektedir. Çalışmamızda genelde önleyici güvenlik hizmetleri özelde ise polisin kimlik sorma ve önleyici arama yetkilerinin hukuki boyutu ele alınmış, ayrıca bu tedbirlerin uygulanmasında dikkat edilecek hususlar ve ihtilafa düşülen yönler irdelenerek polislik uygulamalarına yeni bir perspektif kazandırılmaya çalışılmıştır.
Kamu alacağının korunmasında tasarrufun iptali davaları: Peçeleme ve muvazaalı işlemler

Borçluların, alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla malvarlıklarını çeşitli yöntemlerle azalttıkları bilinen bir gerçektir. Kamu borçlusunun malvarlığını azaltıcı tasarruflarını iptal ederek alacağın tahsilini sağlamayı amaçlayan tasarrufun iptali davası, ekonomik ilişkilerin giderek çeşitlendiği günümüzde daha da önem kazanmıştır. Tasarrufun iptali davası, kamu alacağının tahsilini olanaksız hale getirmek isteyen borçluya karşı önemli bir yaptırımdır. Bu çalışmanın amacı, tasarrufun iptali davasını bütün yönleriyle incelemektir. Tasarrufun iptali davası ile ilgili yasal düzenlemelerin, vergi yazını ve yargı kararlarıyla birlikte değerlendirilerek 6183 Sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin, günümüzün ekonomik gelişmelerini ne kadar karşıladığı incelenmiş ve yürürlüğe girdiği 1954 yılından beri ilgili hükümlerinin değişmemesine karşın hızlı ekonomik gelişmelerin getirdiği baskı ortaya konularak çalışmanın sonunda bir takım önerilere yer verilmiştir.
Tüketici hukukunda ayıplı maldan doğan sorumluluk

Çalışmamızın temel amacı, 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu kapsamında tüketici işlemi, mal kavramı, ayıplı mal, ayıplı maldan doğan sorumluluğun şartları ve sonuçları hakkında bilgi vermektir. Bu kapsamda çalışmamız üç bölüme ayrılarak oluşturulmuştur. Çalışmamızın ilk bölümünde, Tüketici Hukukuna ilişkin temel bilgiler incelenmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümündeayıplı mal kavramı, üçüncü bölümünde ise ayıplı maldan sorumluluk ve ayıplı mal nedeniyle tüketiciye tanınan haklar incelenmiştir. Çalışmamız Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu, Türk Borçlar Kanunu, Türk Medeni Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Ayrıca çalışmamızda doktrin görüşlerinden ve yargı kararlarından yararlanılmıştır.
Eser sözleşmesinde ayıplı ifanın sonuçları

Tezde eser kavramı, yüklenici ve iş sahibi kavramı anlatıldıktan sonra ayıba karşı tekeffülden dogan hakların kullanılması için gerekli şartlar açıklanıp daha sonra iş sahibine eserin ayıplı olması halinde tanınan haklar ayrıntılı olarak incelenmiştir.
Irak Kürdistan bölgesel yönetiminde, bölge başkanın yürütme ve yasamaya ilişkin yetkileri

Günümüzde resmi olarak Irak Kürdistan Bölgesi olarak adlandırılan bölge, 1921 yılında kurulan Irak Devleti sınırları içerisinde yaşayan Kürtlerin yoğun olarak bulunduğu alanı ifade etmektedir. Ortadoğunun kadim halklarından biri olan Kürtler, kendilerine has dilleri, kültürleri ve tarihsel kökleriyle Irak Devletini oluşturan diğer halklardan farklılaşarak özgünlüklerini korumuştur. Bu özgünlük kimi zaman bağımsızlık noktasına varacak ulusal taleplere de yol açmıştır. Irak Devletinin kurulduğu ilk günden bu yana Kürtlerin mücadelesini verdiği özerk yönetim ve statü talepleri yaklaşık yüzyıllık bir süreçten sonra bugün hukuki bir çerçeveye kavuşmuş görünmektedir. Ancak, bir yandan Irak Devletinin yaşadığı siyasal ve anayasal sorunlar, diğer yandan Kürtlerin bağımsızlık referandumuyla ortaya koyduğu talepler, Irak'ta Kürtlerin statüsüne dair tartışmaların bitmediğini göstermektedir. Bu tartışmaları ve olası gelişmeleri anlamak için Irak Kürdistan Bölgesinin hukuki statüsünü ve yönetim yapısını anlamak önemlidir. Bu tez çalışmasında, öncelikle günümüzde Irak Federal Cumhuriyeti içerisinde federe bir yapı olarak ortaya çıkan Irak Kürdistan Bölgesine varan süreçte Irak Kürtlerinin özyönetimine ilişkin yaşanan gelişmeler incelenecektir. Bu tarihsel süreç sonucunda Bölgede ortaya çıkan yönetim sisteminin özelliklerinin ve Bölge Başkanının yürütme ve yasamaya ilişkin yetkilerinin incelenmesi bu çalışmanın ana eksenini oluşturacaktır.
Türk ve Avrupa Birliği Rekabet Hukuku kurallları çerçevesinde tek satıcılık sözleşmesi

Tek satıcılık sözleşmeleri; tek satıcının rakip malları satmasını yasaklaması, yapımcının aynı bölgede başka satıcılara mal satmasını yasaklaması, yapımcının sözleşme bölgesine doğrudan satışlarını yasaklaması nedeniyle, rekabeti sınırlayıcı bir etkiye her zaman sahiptir. Üretim veya dağıtım zincirinin farklı seviyelerinde faaliyet gösteren iki ya da daha fazla teşebbüs arasında belirli mal veya hizmetlerin alımı, satımı veya yeniden satımı amacıyla yapılan anlaşmalar dikey anlaşmalar olarak ifade edilmiştir. Bu tanıma uygun düşen anlaşmalar, ilgili muafiyet koşullarını taşımaları şartıyla yasaklamadan grup olarak muaf tutulacaklardır. Muafiyet belirli koşulların varlığı halinde her zaman geri alınabileceği gibi hiç verilmemiş dahi sayılabilecektir. Bu nedenle tek satıcılık sözleşmelerinin belirli ya da belirsiz süreli olarak yapılmalarında bir sorun bulunmamaktadır.