turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tüketici Hukukunda taksitle satışlar

Yüksek lisasns tezi olarak hazırlanan '' Tüketici Hukukunda Taksitle Satışlar '' adlı çalışmada taksitli satışlar tüketici hukuku açısından ele alınmıştır. Taksitli satışlar tüketici mevzuatı kapsamında incelenmiş uygulamada ortaya çıkabilecek hukuki sorunların değerlendirmesi yapılmıştır. Tez üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak taksitle satış sözleşmesi ele alınmış tanımı, hukukuki ve unsurları incelenmiştir. Bu kapsamda tüketici hukukunda taksitle satış sözleşmesini düzenleyen hükümler ve bu hükümlerin uygulama alanı hakkında bilgi verilmiştir. Tüketici hukuku kapsamında taksitle satışları incelediğimiz bu çalışmamızda İkinci bölümde gerek tabi olduğu şartlar gerekse unsurları açısından farklılıklar taşıması bakımından ön ödemli satış sözleşmelerinin ayrı olarak genel hatlarıyla incelenmesi yapılmıştır. Üçüncü bölümde taksitle satış sözleşmesi ve ön ödemeli satış sözleşmesinin karşılaştırması yapılmış ve her iki sözleşmede uygulanacak ortak hümler ele alınmıştır. Anhtar sözcükler: tüketici hukukunda taksitle satış, taksitle satış, ön ödemeli satış, ön ödemeli taksitle satış sözleşmesi, ön ödemeli satış sözleşmesi
İptal kararlarının uygulanmaması ve bundan doğan tazminat davaları

Bu çalışmanın konusu idari yargı kararlarının uygulanmaması ve bundan doğan maddi ya da manevi zararların telafisi için açılan davalardır. Bir hukuk devletinde yargı kararlarının uygulanmaması kabul edilemez. Ancak idari yargının iptal kararlarının uygulanması konusu ülkemizde yıllardır sorun oluşturan bir husustur. Anayasanın 138. maddesi yasama, yürütme ve idarenin yargı kararlarına uyması gerekliliğine yer verir. Bunun yanında İdari Yargılama Usulü Kanunu 28. maddesi de idarenin, idare mehkemelerinin vermiş olduğu esasa ilişkin ya da yürütmeyi durdurma kararlarını ertelemeksizin ve gereğince yerine getirmekte zorunlu olduğunu ifade eder. İdarenin yargı kararlarını gereğince yerine getirmemesi halinde bundan doğan maddi ya da manevi zararlar, davaya bakan Danıştay dairesinde ya da ilgili idare mahkemesinde dava konusu edilebilir. Mahkeme kararının kasıtlı olarak 30 gün içinde yerine getirilmemesi halinde hem kamu görevlisi aleyhine hem de idare aleyhine tazminat davası açma olanağı vardır. Davacı isterse, karan uygulamayan kamu görevlisi aleyhine de tazminat davası açabilmektedir ama bu hüküm Anayasa 129. madde 4. fıkraya aykırıdır. 160
FIDIC standart inşaat sözleşmelerinde iş sahibinin esaslı borçları

Uluslararası ticari ilişkilerin küreselleştiği dünyada yatırımcılar güvenilir pazarlarda iş yapabilmek amacı ile, her yerde aynı şekilde anlaşılan, taraflar arasında adil hak ve borç paylaşmının yapıldığı standart sözleşmelere büyük önem vermektedir. Bu gerçek ışığında, FIDIC isimli uluslararası meslek kuruluşu, inşaat sektöründeki hukuki standartların oluşturulması için, uluslararası inşaat işindeki tüm tarafların hak ve borçlarını adil bir şekilde düzenleyen ve yaklaşık olarak her on yılda bir güncellenen standart inşaat sözleşmeleri ortaya koymuştur. Bu sözleşmeler neredeyse her ülkede yaygın bir şekilde uygulanır hale gelmiştir. FIDIC standart inşaat sözleşmelerinde iş sahibi için birçok borç belirlenmiş olmakla beraber, iş sahibinin esaslı borçları, taraflar arasındaki ödeme, teslim gibi önemli ilişkileri düzenlemek ve sözleşmeyi yönetmek üzere mühendis atama borcu, işin yapılacağı sahayı yükleniciye teslim borcu ve iş bedelini yükleniciye ödeme borcudur. Uygulanacak hukuk düzeni olarak Türk Hukuku'nun seçildiği FIDIC standart inşaat sözleşmelerinde yer alan hukuki boşluklar Türk Hukuku tarafından doldurulacak, ayrıca emredici Türk Hukuku kuralları karşısında FIDIC standart inşaat sözleşmelerinde yer alan hükümler tez konumuz olan iş sahibinin esaslı borçları ile ilgili konulara uygulanamayacaktır. İş sahibinin esaslı borçları ile ilgili birçok meselede FIDIC standart inşaat sözleşmelerinde yer alan hükümler Borçlar Kanunu hükümleri ile uyumlu olsa da, çeliştikleri konular sözleşmeye taraf olan kişiler için potansiyel uyuşmazlık alanları oluşturmaktadır. Ayrıca FIDIC standart inşaat sözleşmelerinde yer alan iş sahibinin esaslı borçları ile ilgili hükümlerin birçok noktada iş sahibinin kamu kurumu olduğu işlere uygulanacak Türk Kamu İhale Mevzuatı'nda yer alan hükümler ile uyumlu olmadığı da tespit edilmiştir. Dolayısıyla FIDIC standart inşaat sözleşmesi kullanarak ihale yapan kamu kuruluşu niteliğindeki iş sahiplerinin, sözleşmeyi dikkatli bir biçimde kamu ihale mevzuatına adapte etmeleri gerekmektedir.
Çevre hakkı kavramı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin çevre hakkına yaklaşımı

Bu çalışmada çevre hakkı, ulusal hukuk ve uluslararası hukuk düzleminde incelenmeye çalışılmıştır. Çevre hakkının araçları olarak çevresel bilgilenme hakkı, çevresel katılma hakkı ve çevresel başvuru hakkı irdelenmiştir. Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin çevre hakkına yaklaşımına ve çevre hakkının korunmasına sunduğu katkıya yer verilmiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin çevre hakkını korumadaki sınırlılıklarına da değinilmiştir.
Anonim şirketlerde güç boşluğu ve giderilmesi yolları

Tüzel kişilik ve sınırlı sorumluluk ilkelerinin sağladığı kolaylıklar sayesinde 19. ve 20. yüzyıllarda ciddi bir ivme kazanan anonim şirketler günümüzün vazgeçilmez şirketleri haline gelmiştir. Faaliyet alanlarının geniş olması bu şirketleri uluslararası bir boyuta taşımıştır. Bununla birlikte pay sahibi sayısının devasa boyutlara ulaşması ise şirket işleyişi ile ilgili bir takım sorunları beraberinde getirmiştir. Pay sahibi sayısının büyük artış göstermesi neticesinde genel kurula katılım sorunu ortaya çıkmıştır. Pay sahiplerinin büyük bir kısmı genel kurul toplantılarına katılamadığından dolayı şirketin işleyiş mekanizması bozulmuştur. Pay sahipleri tam olarak genel kurula katılsa bile on binlerce kişinin nerde ve nasıl bir araya geleceği, oylamanın nasıl yapılacağı hususları ayrı bir sorun haline gelmiştir. İşte pay sahiplerinin çeşitli sebeplerden ötürü genel kurul toplantılarına katılamamasından doğan boşluğa 'güç boşluğu' adı verilmektedir. Pay sahiplerinin genel kurulda oyunu bilinçli bir şekilde kullanması için gerekli ortamın bulunmaması da bu kavrama dahildir. Güç boşluğu neticesinde yönetim kurulu, genel kurulun yetkilerini iktisap etmiş ve genel kurul adeta bir tasdik makamına dönüşmüştür. Yönetim kurulu ve denetim kurulu arasındaki demokratik işleyiş ortadan kalkmış, şirketin gerçek iradesini ele geçiren yönetim kurulu aynı zamanda da denetim görevini üstlenmiştir. Denetim kurulu ise prosedür gereği şekli bir denetim yapan organ olmaktan öteye gidememiştir. Ortaya çıkan bu boşluktan ise yetenekli bir azınlık istifade etmektedir. Güç boşluğu sorununun önlenebilmesi için pay sahiplerinin genel kurula rahatlıkla katılıp bilinçli bir şekilde oy kullanabileceği sistemlerin kabul edilmesi şarttır. Gelişmiş ülkeler, sorunun çözümü için yıllar önce bazı sistemler geliştirmiştir. Güç boşluğu sorununun önlenmesini sağlayan bir takım sistemler hukukumuzda da kabul görmeye başlamıştır. Özellikle Sermaye Piyasası Kurulu düzenlemeleri ile bu hususta önemli adımlar atılmıştır. Bununla birlikte çağın gereklerinin gerisinde kalmış eski genel kurul anlayışı, Türk Ticaret Kanunu Tasarı ile terk edilmiştir. Tasarının hedefi, genel kurul toplantısına önem ve işlev kazandıracak bir düzen yaratmak ayrıca pay sahipliği haklarının bilinçli kullanılacağı bir ortamı hukuken sağlamaktır.
İddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağı

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağını düzenlemiştir. Davanın taraflarının iddia ve savunmaya ilişkin unsurları hangi aşamaya kadar davaya sunabilecekleri, dosyaya sunmuş oldukları unsurları sonradan değiştirme veya genişletmeye yönelik taleplerinin değerlendirilmesi esasları iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağı ile ilgilidir. Ayrıca bu yasağın istisnasını oluşturan durumlar da 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile düzenlenmiştir. Medeni yargılama hukuku bakımından sahip olduğu önem ve medeni yargılama hukukuna hakim ilkeler ile yakın ilişkisi nedeniyle iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının mevzuat, doktrin ve içtihatlar açısından değerlendirilmesi önem arz etmektedir.
Hakaret suçu

Bu çalışmamızda, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenen hakaret suçu ele alınmaktadır. Bu bağlamda, bu suçla korunan hukuki yarar ile mağdur ve fail kavramları, suçun unsurları, nitelikli halleri, özel görünüş biçimleri ve bu suçlara iliskin usul hükümleri incelenmektedir. Bu kapsamda, günümüzde güncel olarak tartışılan bazı kavramlar üzerinde durulmuş ve bunlara çözümler sunulmaya çalışılmıştır. Bu tezimizde, günümüzde en sık rastlanan suç tiplerinden olan hakaret suçunu incelerken çeşitli kitaplardan ve uygulamada belirleyici olan Yargıtay içtihatlarından yararlanmaya çalıştık. Çalışmamız iki bölümden oluşmakta olup birinci bölümünde hakaret suçunda korunan hukuki yarar, hakaret suçunun fail ve mağduru, suçun unsurları ile nitelikli halleri incelenmekte, ikinci bölümünde ise suçun özel görünüş biçimleri ile uygulanacak usul hükümleri üzerinde durulmaktadır.
Değişik hukuk sistemleri açısından heyet halinde yargılama

Bu çalışmada, iki uluslararası organizasyonun hukuk sistemleri, değişik devletlerin hukuk sistemleri, Türk Hukuk Sitemi araştırılmıştır. Değişik hukuk sistemlerindeki yargılama yerlerinin çeşitleri araştırılıp, kaç hakimle yargılama yapıldığı belirtilmiştir. Heyet yargılamasının hangi hukuk sistemlerinde olduğu ve genelde kaç hakim tarafından yapıldığı ve de tek hakimle karar verilirken jürinin de yargılamalarda yer aldığı bilgisine ulaşılmıştır. Bu bilgilerden dolayı heyet yargılamasının önemi ve hukuk sistemimize nasıl bir yeni anlayış getirilmesi gerektiği ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca, uluslararası organizasyonların hukuk sistemleri, Amerika Birleşik Devletleri hukuk sistemi, İngiltere hukuk sistemi, Suudi Arabistan Hukuk sistemi, Fransa hukuk sistemi, Türk hukuk sistemi karşılaştırılmış ve hepsinde genelde heyet halinde yargılama yapıldığı görülmüştür. Küçük ve orta dereceli hukuksal ihtiyaçlar da, bu devletlerin mahkemelerinde yargılama tek hakim tarafından yapılmaktadır. Ayrıca Avrupa Birliği mahkemesinde öninceleme yargılaması tek hakim tarafından ve komite tarafından gerçekleştirilmektedir.
Emredici hükümlerin istisnaları ve sorumsuzluk klozları

Ticaret Kanunumuz, taşıyanın sorumluluğuna ilişkin olarak esas itibariyle Brüksel Sözleşmesine dayanan bir sistematik içermektedir. Bu sistemde iki temel sorumluluk hali benimsenmiş t ir ; TK 1019. md. geminin başlangıçta denize, yola ve yüke elverişsiz olmasından dolayı taşıyanı sorumlu tutmaktadır. 1061. maddede ise yüke özen gösterilmemesi nedeniyle doğan ziya veyahasarlardan sorumluluk düzenlenmektedir. Her iki mad de de emredici nitelikte olduğu için sözleşmeye konulacak bir klozla taşıyanın bu sorumluluklarının daraltılması veya kaldırılması mümkün değildir. Ancak istisnai bazı durumlarda (TK 1117. md) hükümlerin emredici niteliğe sahip olmadığı öngörülerek sorumsuzluk klozlarma imkan tanınmıştır.'. Tez konumum teşkil eden bu istisnai haller ise şunlardır; a) Müşterek avaryaya ilişkin anlaşmalar b) Canlı hayvan ve güverte yükleri c) Taşımanın yüklenmeden önce ve boşaltmadan sonraki safhalarında oluşan yük zararları diğer bir ifadeyle kara za rarları. d) Dış taşımalara ait carter mukaveleleri e) Mutad ticari taşıma niteliğinde olmayan taşımalar. Ticaret kanunumuzun sistemi içerisinde taşıyanın sorumsuzluk klozlarmdan yararlanma imkanı mevcuttur. Emredici hükümlere getirilen istisnalar taşıyana bu imkanı sağlar. Ancak daima Borçlar Kanunu hükümlerinin akit serbestliğine getirdiği sınırlamalar göz ününde tutulmal adır. Sorumsuzluk klozlarmın BK 99 ,100. maddelere aykırı olmaması ve BK. 20. md. gereğince ahlaka aykırı bir nitelik taşımaması gerekir. Sorumsuzluk klozla- rı arasında muafiyet şartları ve taşıyanın adamlarının, gemi adamlarının ve yardımcılarının kusurlarından sorumsuzluğunu öngören negligence clause'lar genellikle koniş- mentolarda yer almaktadır. Bu klozlar daima Ticaret Kanunumuzun emredici hükümler ve Borçlar Kanununun genel sınırlamaları göz önünde tutularak değerlendirilmelidir. Sigorta klozu ve sigortadan yararlanma şartı konişmentolarda yer alan klozlar arasındadır. Sorumsuzluk klozları bölümünde ayrıca, Jason klozu, Himalaya şartı ve Paramount klozu da incelenmiştir. 1893 Harter Act ile ortaya konulan ve halen çeşitli ülkelerin iç hukuk sistemlerinde devam ettirilen sorumluluk esasları, temel olarak yükle ilgililere karşı bir teminat olarak taşıyanın emredici sorumluluğunu öngörmekte ve menfaatleri dengelemek amacıyla da buna istisnalar getirmektedir. Bu sisteme değişiklikler getirecek olan-. Birleşmiş Milletler Sözleşmesi ise henüz yürürlüğe girmemiştir.
Özel sağlık kurum ve kuruluşlarının tıbbi müdahaleden doğan hukuki sorumluluğu

Tıp biliminin sürekli gelişimi ve insanlık nüfusunun sürekli artışı sonucunda, günümüzde sağlık hizmetlerinin verilmesinde kamu kurumlarının yanında özel sağlık kurum ve kuruluşlarına da ihtiyaç duyulmaktadır. Devletten aldıkları imtiyazla ve devletin denetimi altında sağlık hizmeti sunan özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sayıları ve çeşitleri toplumun ihtiyaçları doğrultusunda her geçen gün artmaktadır. Özel sağlık kurum ve kuruluşları bir yandan kamusal bir hizmet olan sağlık hizmeti vermelerine karşı diğer yandan da genellikle ticaret şirketi şeklinde kurulmaları nedeniyle sorumlulukları hizmet sektöründeki diğer işletmelere göre farklılıklar barındırmaktadır. Özel sağlık kurum ve kuruluşları doğrudan insan sağlığı üzerinde tıbbi müdahalelerde bulunduklarından farklılıkları dikkate alınarak sorumlulukları yasal düzenlemelerle ortaya konulmak zorundadır. Tezimizin ana konusunu da özel sağlık kurum ve kuruluşlarının yasal sorumlulukları, hakları ve bu sorumluluğun hukuki nedenleri oluşturmaktadır. Bu çerçevede öncelikle özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sağlık hizmetlerinin yürütülmesindeki sistem içindeki önemleri incelenecek olup, ardından hizmetin sunumundaki uygulama hataları ve komplikasyon kavramları ele alınacaktır. Son olarak, sorumluluğun hukuki sebepleri ile özel sağlık kurum ve kuruluşlarının tazminat sorumluluğuna değinilecektir.
5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 1. maddesi çerçevesinde yabancılık unsuru

Yabancılık unsuru, milletlerarası özel hukuku özel hukukun diğer alt dallarından ayıran ve aslında onun bir hukuk dalı olarak ortaya çıkmasına sebep olan unsurdur. Bir ilişki yabancılık unsuru taşıyorsa milletlerarası özel hukukun uygulama alanına girecek ve söz konusu ilişkiye birden fazla hukukun uygulanabilme ihtimali gündeme gelecektir. Yabancılık unsuru taşıyan ilişkiye söz konusu hukuklardan hangisinin uygulanacağı ise bağlama kuralları aracılığıyla belirlenecektir. O halde yabancılık unsuru uygulanacak hukuk bakımından önem arz eden ve bağlama kurallarını harekete geçiren bir kavramdır. Bu husus, hukuk seçimi ve yabancı bir devlet mahkemesini yetkilendiren yetki sözleşmelerinin bir ilişkiyi yabancılık unsurlu hale getirip getirmeyeceği konusunda da göz önünde bulundurulmalıdır. Belirtelim ki, teknoloji alanında yaşanan gelişmeler ve iletişimin artmasıyla beraber yabancılık unsuru taşıyan ilişkilerin sayısı da her geçen gün artmakta ve bu doğrultuda milletlerarası özel hukuka gün geçtikçe daha fazla ihtiyaç duyulmaktadır. Bu sebeple milletlerarası özel hukukun temeli olan yabancılık unsuru kavramından ne anlaşılacağının ortaya konulması gerekmektedir. Öte yandan Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisi ve yabancı mahkeme ile yabancı hakem kararlarının tanınması ve tenfizi meseleleri açısından ilişkinin yabancılık unsurlu olup olmadığı önem taşımamaktadır. Bu duruma ilişkin çeşitli gerekçelerden bahsedilebilecek olmakla birlikte, yabancılık unsurunun ilişkiye hangi ülke hukukunun uygulanacağı sorusunu sorduran ve bağlama kurallarını tetikleyen bir işlevi olduğu, buna karşılık ilişkiden doğan uyuşmazlığın başka bir devlet yargısında görülmesini gündeme getiren bir yönünün bulunmadığı ilk akla gelen gerekçedir.
Uluslararası hukukta başkaldırı kavramı

İç silahlı çatışmalar, bir takım özellikleri taşırsa, uluslararası hukukun konusu haline gelmektedir. Buna ilişkin ilk düzenleme, 1949 tarihli Cenevre Sözleşmeleri ile gerçekleşmiş, 1977 tarihli II Numaralı Ek Protokol ise onu izlemiştir. Başkaldırı kavramı ise, sahip olduğu özellikler nedeniyle iç silahlı çatışmalar kapsamında değerlendirilmesi gereken bir kavramdır. Ancak, başkaldırının, ulusal hukuk çerçevesinde mi, yoksa uluslararası hukuk çerçevesinde mi değerlendirileceği tartışma konusudur. Bu kapsamda, başkaldırı kavramının, uluslararası hukukta yerinin olup olmadığı, kavrama ilişkin özelliklerin tespit edilmesi ile ortaya çıkacak bir husustur. Öncelikle kavramın özelliklerinin belirlenmesi, sonrasında ilişkili olduğu ve onunla karışma riski bulunan diğer uluslararası hukuk kavramlarından farkının tespit edilmesi gerekmektedir. Başkaldırının incelenen hak ve özgürlükler ile bağlantısı ve ayrıldığı noktaların tespiti, buna göre bir sınıflandırmaya tabi tutulması açısından önemlidir. Kavramın uluslararası silahlı çatışmalar hukuku kapsamında konumlandırılacağı yerin bulunması gerekmektedir. Bu çalışmayla, başkaldırı kavramına ilişkin çerçevenin belirlenmesi için bir kapının aralanması amaçlanmaktadır.
Punishment for violent crimes: Aggression and violence in the Early Germanic Law codes

Bu çalışma, 5. ve 9. Yüzyıllar arasında yazılmış olan Cermen kanunnamelerinin içerdiği suç ve ceza temalarına odaklanmaktadır. Roma İmparatorluğu'nun yıkılışının akabinde batı Avrupa'yı istila eden ve ardından bölgede irili ve ufaklı birçok krallık kuran Cermen kabileleri, yeni yönetimleri altında bulunan tebaanın hukuki meselelerini çözmek adına bir takım yöntemlere başvurmuşlardır. Başvurulan bu yöntemlerden bir tanesi ise yazılı olmayan kanunların kağıda dökülmesi suretiyle örfi hukukun düzenlenmesidir. Ekseriyetle Latince yazılan bu kanunnameler, gündelik yaşamın belirli bir standart içinde yürütülmesi adına aile hukuku, ceza hukuku, miras hukuku ve borçlar hukuku gibi konularda çeşitli maddeler içermektedir. Bu maddelerin bir kısmı Roma hukukundan ödünç alınmış olsa da önemli bir bölümü Cermen törelerine ve sözlü hukukuna dair kayda değer veriler sunmaktadır. Şiddet, cinayet, cismani zarar, fuzuli işgal ve gasp gibi cürümlerin yaptırımları Roma hukukundan etkiler taşımamakta olup, bu suçlar Cermenlerin kendine ait töreleri uyarınca cezalandırılmaktadır. Bu tezde, adı geçen kanunnamelerin sekiz tanesi örnek olarak alınmakta ve ağır suçlar teması altında detaylı bir biçimde incelenmektedir. Aynı zamanda, kanunnamelerin Latince orijinallerinden faydalanılmakta ve diğer birincil kaynakların rehberliğine başvurulmaktadır. Çalışmanın temel gayesi, erken Cermen krallıklarında şiddet suçlarının ne gibi yöntemlerle cezalandırıldığını karşılaştırmalı olarak sunmak ve bu cezalardan edinilen çıkarımlar ışığında Cermen toplumlarının yapısall özelliğine ışık tutmaktır. Etnisite, cinsiyet ve sınıf farklılıklarının Cermen toplumlarındaki yeri ve karakteristik özellikleri, suç ve ceza ekseninden yola çıkarak araştırılmakta ve yasalar arasındaki temel farkların ortaya konulması amaçlanmaktadır.
Medeni Hukuk ve İslam Hukukunda kadının boşanma hakkı

1995, sayfa: 1Z3 Jüri: Prof. Dr. Hamza AKTAN Medeni Hukuk'ta boşama hakkı, ne kadına ne de kocaya verilmemiş, bu hakime tanınmıştır. Hakim, bütün şartları göz önünde bulundurarak boşanmak isteyen karı-kocanın davasını ya olumlu ya da olumsuz olarak karara bağlayacaktır. İslam Hukuku'nda ise karısını boşamak isteyen kocaya bu hak kocaya verilmiştir. Buna mukabil kocasından boşanmak isteyen kadına da şartlar vukubulduğunda hakime müracaat etme hakkı tanınmıştır. Bu isteği değerlendiren hakim boşanma davasını olay doğrultusunda olumlu ya da olumsuz karara bağlayacaktır.
Kişisel verilerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kapsamında korunması

Bu tezde, kişisel verilerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kapsamında korunması incelenmiştir. Kişisel verilerin korunması, Anayasa'da bir hak olarak açıkça düzenlenmiştir. Türk hukukunda Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle kişisel verilerin korunması konusunda özel bir kanuni düzenleme yapılmıştır. Tez, iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kişisel verilerle ilgili önemli bazı kavramlar ve temel ilkeler incelenmiştir. Bu bölümde, öncelikle gerçek kişiyle bağlantılandırılabilen her bilginin, kişisel veri olduğu sonucuna varılmıştır. Kişisel verilerle ilgili kavramlar ve özel hayatın gizliliği hakkı, ulusal ve uluslararası düzenlemeler ile Türk hukukundaki yargı kararları ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin vermiş olduğu kararlardan yararlanılarak anlatılmıştır. Kişisel verilerin korunmasında temel ilkeler ise özellikle Kişisel Verilerin Korunması Kanunu çerçevesinde incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde, kişisel verilerin korunmasıyla ilgili TCK'da düzenlenen suçlar, Yargıtay kararları da ele alınarak hem teorik hem de pratik yönden anlatılmıştır. Bu suçlar açısından, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nda düzenlenen hukuka uygunluk sebepleri de incelenmiştir. Sonuç olarak, tespit edilen bazı sorunlara ilişkin çözüm önerileri sunulmuştur.
Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarına ilişkin mülkiyet hakkı üzerindeki sınırlamalar ve yargısal denetimi

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nda, Kültür varlıkları; tarih öncesi ve tarihi devirlere ait bilim, kültür, din ve güzel sanatlarla ilgili bulunan veya tarih öncesi ya da tarihi devirlerde sosyal yaşama konu olmuş bilimsel ve kültürel açıdan özgün değer taşıyan yer üstünde, yer altında veya su altındaki bütün taşınır ve taşınmaz varlıklar olarak; Tabiat varlığı ise, jeolojik devirlerle, tarih öncesi ve tarihi devirlere ait olup ender bulunmaları veya özellikleri ve güzellikleri bakımından korunması gerekli, yer üstünde, yer altında veya su altında bulunan değerler olarak tanımlanmıştır. Kültür ve tabiat varlıkları ulusal ve uluslararası hukuki düzenlemeler ile koruma altına alınmış ve bu kapsamda koruma görevinin yerine getirilebilmesi için teşkilatlanma yoluna gidilmiştir. 2863 sayılı Kanun'da Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu, Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu, Tabiat Varlıklarını Koruma Merkez Komisyonu ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonu olarak teşkilatlanma düzenlenmiştir. Kültür ve tabiat varlıklarına ilişkin mülkiyet hakkı üzerinde, bu varlıkların korunması ve gelecek nesillere aktarılabilmesi için kısıtlamalar getirilmesi zorunluluğu doğmaktadır. Bu kısıtlamalar kamulaştırma, koruma amaçlı imar planı, tescil ve sit ilanı gibi kararlar ile gerçekleşmektedir. Bu kısıtlamalar mülkiyetten yararlanmayı imkansız hale getirdiğinde, başka bir ifadeyle mülkiyet hakkının özüne dokunan kısıtlamalar olduğunda mülkiyet hakkı sahibi takas veya kamulaştırma yapılmasını talep ederek zararının ortadan kaldırılmasını isteyebilecektir.