turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A study on Kant's conception of humanity and contemporary readings of it

Kant, İnsan Nedir? sorusunun epistemeoloji, ahlaklılık ve dinin tüm sorularıyla alakalı olduğunu söyler (LL, 25). Ve insanı, İnsanlık Formulasyonu aracılığıyla kendinde amaç olarak tanımlar (AMT, 2002: 46). Bu tez ana olarak Kant'ın insan kavramı üzerine eğilmekte ve iki çağdaş yorumun elde ettiği sonuçları karşılaştırmaktadır. Wood Kant'ın insan varlığı anlayışını kendine amaçlar seçebilen akıllı bır valık olarak tanımlar. Buna karşılık Dean, insan varlığını iyi isteme olarak okur. Bu tez her iki okumanın da çok soyut kalığını savunmaktadır. Bunlara ek olarak, Kant'ın insan anlayışı üzerine çalışırken, Kant'ın akıllı varlık, ahlaklılık, özgürlük kavramları arasındaki ilişkiye eğilinilecek ve onlara toplumsallaşamayan toplumsallık ve ahlaki sorumluluk adı altında iki kavram daha eklenılecek. Bu tez yeterli bir insan varlığı kavramına ulaşabilmek için ilk üç kavramın zorunlu olarak hayati bir rol oynadığını ifade edecek, ama bunun yanı sıra son iki kavramınsa Kant'ın insan anlayışını ve ilk üç kavramdan bahsedileni anlayabilmek için zorunlu koşul oldukları savunulacak, öncelikle kendinde amaç olmayı insan doğasının bir parçası olarak ele alınacak. Kendisine amaç olarak değer veren insanın, en son halini ve içeriğini toplumsallaşamayan toplumsallık içinde bulan ve bu tür bir toplumsallığın, insanı kendi aklını ahlaklılık koşulu altında kullanmaya zorladığı ve kendini kendisinden ve diğerlerinden sorumlu tutan ahlaklı varlık olduğu savunulacak.
Molla Sadra'nın ontolojisinde varlık ve mahiyet

On yedinci yüzyılın önemli düşünürlerinden Molla Sadra, Mir Damad, Mir Findiriski, Amuli gibi döneminin büyük alimlerinden ders almıştır. Kendisinden önceki felsefi birikimden istifade ederek kurduğu felsefe sisteminde Varlığın asaleti temel ilkesidir. Her şeyin ilkesi ve hakikatin kaynağı olan Varlık, dinamik bir tabiata sahiptir ve kendine özel bir varoluşla var olan her bir mevcud, kendi mahiyetini açığa vurmaktadır. Zorunlu Varlık, saf varlıktır ve onun dışındaki tüm varlıklarda varlık ve mahiyet karışıktır. Sadra'ya göre yegane hakikat olan varlık aynı zamanda önce ve sonra oluş, kuvvet ve zayıflık açısından varlıklardaki ayrımın da ilkesini teşkil eder. Mahiyete gelince o bir tabii bir tümeldir. Madde alemindeki varlıkların en mükemmel örneklerini içermekte olan müsül ise türlerin sürekliliğini sağlamaktadır. Bir yönü ile tanrıya bağımlı bir yönü ile varlık-verici konumda bulunan müsül, Sadra tarafından mufarık varlıklar olarak kabul edilirler.
Eski Çin felsefesi ve mantık anlayışı

Bu çalışmanın amacı, Eski Çin Felsefesinin ve Mantık Anlayışının özgün yapısını, mevcut kaynaklar ışığında, mümkün olduğu kadar Batı'lı anlamda Felsefe ve Mantık Anlayışı ile sistematik bir karşılaştırma yapmadan ortaya koymaktır. Bu bağlamda Eski Çin Felsefesi ve Mantık anlayışının oluşmasına ortam hazırlayan koşullar, tarihi gelişimi içersinde incelenmeye çalışılmıştır. Eski Çin'de Felsefe türünden etkinliklerin ve Mantık'ın geliştirilmesine vesile olan önemli okullar, kurucuları ile birlikte ele alınmıştır.
Öteki kavramı bağlamında radikal demokrasi üzerine

Çeşitli nedenlerle birbirinden farklı olarak kategorize edilen kimlikler 'öteki'ne işaret etmektedir. Çalışmada gerek cinsiyet, gerek ırk, gerek din-dil vb. farklılıkların -ötekilerin- birbirlerini ortadan kaldırmadan siyasete dahil olmalarının olanağı sorgulanacaktır. Kimliksel farklılıkların bir arada bulunduğu, tek tipleştirici değil çoğulcu anlayışı egemen kılan siyaset anlayışının zemini tartışılacaktır. Ötekiyle siyasal alanda bir arada olma sorunu bugün liberal demokrasinin siyaset anlayışıyla çözümsüz kalmaktadır. Çünkü liberal demokrasi modernizmin 'evrenselleştirme' projesinden beslenerek ötekinin aynılaştırılması düşüncesine varır. Postmodernizmin 'büyük anlatılar'a karşı tutumu ise ötekinin evrensel olarak değil, farklılık olarak anlaşılmasını mümkün kılar. Postmodern bir yaklaşım olarak radikal demokrasi, ötekini göz önünde bulunduran siyasetin imkanı sorununa çözüm getirebilecek verimli bir alan olarak görülebilir. Ancak radikal demokrasinin kendi içerisindeki fikir çatışmaları, ötekini hesaba katan bir siyasetin nerede konumlandırılması gerektiği sorusunu doğurur. Sözü edilen çatışma Habermasçı müzakere anlayışı ile Schmittçi antagonizma kavramı arasındadır. Her iki düşünür de siyasette çoğulcu anlayışı benimseyerek, siyasal alanın ötekini barındırması gerektiğini savunur. Fakat Habermas modernizmin evrensellik anlayışını sürdürerek radikal demokrasiden uzaklaşıp liberal demokrasiye yaklaşmıştır. Schmitt ise Habermas'tan farklı olarak çatışmaya dayanan bir siyaset tasarımı ortaya koyar. Fakat Schmitt'in antagonizmaya dayanan siyaset anlayışı ötekini yok etme riskini barındırır. Bu bakımdan her iki yaklaşımın da çıkmazlarının olduğu bu nedenle bunları kapsayıp aşacak farklı bir bakışa ihtiyaç duyulduğu düşünülmektedir. Siyasal alanda ötekiyle bir arada olmanın zemini olarak iki görüşten de beslenen, ancak onlardan farklı bir anlayışı dile getiren ve böylece çalışmamızın odak noktasını oluşturan temel, Mouffe ve Laclau'nun 1985'te yayımlanan Hegemonya ve Sosyalist Strateji kitabında kuramsallaştırdıkları radikal demokrasi anlayışıdır.
Sanat ontolojisi bakımından boşluk kavramı

Bu çalışma, ontolojinin ve sanat felsefesinin temel kavramlarından birisi olan boşluk kavramını sanat ontolojisinde incelemeye odaklanır. Antik Yunan felsefesinde, özellikle arkhe, khora ve topos bağlamındaki doğa ve ontoloji çalışmalarında yer alan boşluk düşüncesi, modern çağda özellikle fizik ve hareket konularıyla sınırlıdır. Bununla birlikte, çağdaş fenomenoloji geleneği, boşluk kavramıyla ilişkili olarak düşünülebilecek hiçlik kavramını yeniden ele alır ve böylece boşluğun insanla ve varlıkla olan ilişkisini gösterir. Çağdaş felsefenin boşluk kavramına dair bu farklı yaklaşımı, sanat ontolojisindeki boşluk sorununu anlamak için önemli bir adım olabilir. Sanat ontolojisinde boşluk konusuna odaklanan bu çalışma için, boşlukla çarpıcı bir biçimde ilgili olan sanat eserlerinin seçilmesi ve seçilen örneklerin resim sanatı, heykel sanatı ve özel bir mimari yapı olarak sanat galerisiyle sınırlı olması, konunun ontolojik bağlamına yaklaşmak için kritik bir rol oynar. Ancak bu örneklerin ötesine geçecek ve sanat ontolojisi alanında zemin olacak bir boşluk kavramına gereksinim duyulmaktadır. Bunun için evrenin zeminini ve ontolojinin en temeldeki unsurunu arayan Platon'a, onun Timaios diyaloğunda geçen khora sözcüğüne ve onun boşlukla olan ilişkisine bakılabilir. Boşluğun yerle, ara ve aralık olmakla ve üçüncü bir unsur olmakla olan ilişkisi, khora yorumları üzerinden boşluk kavramı için kullanılabilir. Böylece bir kavram olarak boşluk, sanat ontolojisi alanındaki çalışmalar için yeni bir zemin yaratabilir.
Türk halk inançlarında büyü ve büyü ile ilgili uygulamalar

Sipahi, Abdulkadir, Türk Halk nançlarındaBüyü ve Büyü ile ilgili Uygulamalar, Yüksek Lisans Tezi, Danışman : Prof. Dr. Mustafa Erdem, 97 s. nsanlık tarihinin en eski devirlerinden beri bilinen ve uygulanan bir faaliyet olan büyü, dunu ve din dışı düşüncelerle yakın veya uzak bir ilişki içerisinde olmuştur. Toplumların maddi ve manevi hayatlarında olumlu ya da olumsuz etki bırakarak, hayatın belli dönemlerinde; evlilik ve doğum gibi zamanlarda yoğunluk kazanarak ortaya çıkmıştır. Büyü, tabiatüstü güçlerle ilişki kurarak tabiatın ve tabiattakivarlıkların etki altına alınabileceği inancından kaynaklanmaktadır. Bu sayede büyünün, ruhlar ve diğer varlıklar üzerine etki edebileceğineinanılmaktadır. Büyü olayları kendi gönlünce oluşturma ve yönetmeisteğinden doğmaktadır. nsan istediğine ulaşamayınca, isteğinekavuşabilmek için büyüye başvurmaktadır. Bu da insanın acizlik, güçsüzlük ve çaresizliğinin doğal bir sonucudur. Büyüyü hazırlayan sebeplerin başında; insanın psikolojikdurumu, esrarengiz ve bilinmeyene karşı merakı, inanç boşluğu, geleceği ve bilinmeyeni öğrenme arzusu, cin, peri ve dev inancı gibi bir kısım batıl inançların etkili olduğu görülmektedir. Büyücüler, büyülerini yaparken bir takım materyal ve çeşitli araçlar kullanmaktadır. Bu araçların başında muska ve tılsımlar, uğurluklar, isim sayı ve renkler, kutsal kitaplar ve cinlerbulunmaktadır. Halkımız arasındaki yaygın kanaate göre; kadın ve erkeğinkısmetini açmak ya da kapamak, cinsel isteksizlik sağlamak, kısırlığıönleyerek doğumu kolaylaştırmak, karı-koca arasını açmak veyasevgilerini artırmak v. b. gibi durumlarda büyüye başvurulmaktadır. Büyünün bir hakikati olduğu ve etkileri konusunda slam alimleri arasında ortak bir fikir birliği olmasa da; büyünün en büyük etkisinininsan psikolojisi üzerine olduğu ve ruhunda bazı tesirler bırakmasıdır
Gözübüyükzade İbrahim Efendi'nin mantık görüşleri

Bu çalışmanın konusu Gözübüyükzade İbrahim Efendi'nin mantık alanıyla ilgili çalışmaları ve bu çerçevede aktardığı görüşleridir. Kendisi devrinin meşhur ve saygın alimlerinden olup 18. ve 19. Yüzyılın önemli müderris ve müelliflerindendir. İbrahim Efendi'nin hayatı ve eserlerinin yanı sıra yaşadığı yüzyılın ilim ortamı ile bu yüzyıldaki mantık çalışmaları da araştırmamıza dahil ettiğimiz konular arasındadır. Müellifin Mecmuatü'r-Resail adlı eserinde bulunan araştırmamızla ilgili risaleleri mantık biliminin ana konuları olan Kavram, Tanım, Önermeler ve Kıyas olmak üzere dört alan arasında sınıflama yapılarak aktarılmıştır. Bunun yanı sıra Gözübüyükzade'nin mantık bilimiyle direkt olarak ilişkisini görmediğimiz ancak kayda değer bulduğumuz bazı görüşleri de genel konular başlığı altında incelenmiştir. Son bölümde ise Gözübüyükzade İbrahim Efendi'nin mantık bilimine katkısı ve her yönüyle önemine değinilmiştir.
John Locke ve John Rawls liberalizminin karşılaştırılması

İnsanların toplu halde yaşadığı her yer ve zamanda, insanlar arasındaki ilişkiyi düzenlemek, ortaya çıkan problemleri çözmek ya da ortaya hiç problem çıkmamasını sağlayabilmek için, siyaset ile ilgili düşünce ve uygulamalar olarak nitelenebilecek siyaset felsefesinin var olageldiği görülmektedir. Siyaset felsefesi, insanın toplumla ve siyasi iktidarla nasıl bir ilişki kurması gerektiği yönünde çözümlerin arandığı bir alandır. Çalışmamızın amacı, siyaset felsefesinin konusu olan liberalizmin, zamanla içerisinde yaşanan ayrıma ilişkin bir değerlendirme yapmak ve seçmiş olduğumuz düşünürleri de dikkate alarak, onların liberalizm anlayışlarını karşılaştırmaktır. Çalışmamızın giriş bölümünde siyaset felsefesi, liberalizm, liberalizmin temel öğeleri, klasik liberalizm ve sosyal liberalizminden bahsedilmiştir. Birinci bölümünde John Locke'un kısaca hayatına değinilmiş ve temsilcisi olduğu klasik liberalizmin öğelerine yer verilmiştir. Daha sonrasında John Rawls'un hayatı ve liberalizm anlayışı değerlendirilmiştir ve onun savunmuş olduğu sosyal liberalizmi oluşturan unsurlar açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü ve son bölümde de liberalizmin kurucusu olarak görülen John Locke ile çağımızın en önemli isimlerinden biri olan John Rawls'un liberalizm anlayışları karşılaştırılmıştır. Bu doğrultuda düşünürlerin siyasal liberalizmlerinin; doğa durumu, doğa yasası, başlangıç durumu, bilgisizlik peçesi, özgürlük, eşitlik, hakkaniyet olarak adalet, birey, mülkiyet, devlet, sivil itaatsizlik, direnme hakkı, kadın-erkek eşitliği, hoşgörü, kamusal akıl ve din, vatandaşlık hakkı ve sözleşme gibi unsurları nasıl değerlendirdiklerine dikkat çekilmeye çalışılmıştır.
Pir Sultan Abdal'ın şiirlerinde felsefi ve tasavvufi temalar

16. yüzyılda Sivas'ta yaşadığı tahmin edilen, Alevilerin 7 büyük ozanından biri olarak kabul edilen Pir Sultan Abdal'ın şiirlerinde felsefi ve tasavvufi temaları irdelemeye gayret ettik. Yapmış olduğumuz bu çalışmada şair ile ilgili kavramsal çerçeve başlığı altında O'nun mensup olduğunu ifade ettiği Alevilik ile Bektaşilik kavramlarına ve kendi hayatına kısaca değindik. Araştırmamızda Pir Sultan Abdal'ın Felsefi görüşlerine genellikle Tanrı, insan ve alem görüşlerine yer verdik. Bu konularda ortaya atılan fikirleri Şairin bütün eserlerini göz önünde bulundurarak yorumlamaya çalıştık. Ayrıca Dört Kapı Kırk Makam, yol ve manevi şahsiyetler ile Nübüvvet ve velayet gibi tasavvufi görüşlerine de değinmeye gayret ettik.
La définition comme fondement de l'episteme chez Aristote

Bu çalışmanın amacı Aristoteles'te mutlak bilgi olan episteme'nin tanımlarda yani dildeki özel adlara doğrudan yüklenen tümellerde temellendiğini göstermektir. Bunun gösterilmesi için öncelikle episteme'nin kendisinden meydana geldiği logosların analiziyle logos'un parçaları olan adlara ulaşılır. Logos analiziyle ulaşılan adlar, işaret ettikleri var olanların tasnifi göz önüne alınarak birinci ousialara karşılık gelecek şekilde özel adlar, ikinci ousialara karşılık gelecek şekilde kathalou olarak sınıflandırılır. Bu analiz tamamlandıktan sonra ise Aristoteles'in episteme'yi zorunlu öncüller ve sonuçtan oluşan kıyas zincirlerine yani tanıtlamaya indirgediği tespit edilir. Böylece 'her dianoetik bilgi daha önce gelen başka bir bilgiden hareket eder' ilkesi göz önüne alınarak tanıtlamaların kendilerinden hareket ettikleri öncüllerin nasıl oluştuğu sorusuna ulaşılır. Bu öncüllerin, dolaysız zorunlu ilkeler olan ve ' olmak / olmamak' taşımayan tanımlardan meydana geldiği gösterilir. Son olarak analizin tamamlanması için kendilerinde 'olmak/olmamak' taşımayan 'tanım'larla 'terim'lerin aynı eidoslara işaret eden iki farklı kullanım oldukları gösterilerek 'tanım' ve 'terim' kavramları arasındaki ayrımı kaldıran bir okuma önerilir. Sonuç olarak bu çalışma 'tanım/terim' kavram çiftinde temellenen episteme analizinin logos analiziyle zorunlu bir bağı olduğunu ortaya koyuyor.
'Basın özgürlüğü' ve yol açtığı etik sorunlar

Kitle iletişim araçlarının ortaya çıkması ve günümüzde etkinliğini gittikçe artırarak günlük yaşamın ayrılmaz bir parçası haline gelmesi, kimi sorunları da beraberinde getirmiştir. Kitle iletişim araçlarının yol açtığı bu tür etik sorunlardan yola çıkan bu çalışmada, 'basın özgürlüğü' kavramı ile belli bir basın özgürlüğü anlayışının yol açtığım düşündüğümüz etik sorunlar ele alınmış; bunları örneklendirmek için ulusal düzeyde yayın yapan iki özel televizyon kanalının haber bültenleri ya da haber programları belirli bir süre izlenerek, bu haberlerde rastlanılan etik sorunlar serimlenip, irdelenmeye çalışılmıştır. Basın özgürlüğü tartışmalarına ve basının etik sorunlarına felsefeyle, felsefe penceresinden bakmaya çalışan bu çalışmada, öncelikle basında görülen birçok etik sorunun kaynağı gibi görünen özgürlük anlayışı- özgürlüğün engellenmeme olarak anlaşılması- ortaya konulmuş; etik sorunların ne türden sorunlar olduğu, I. Kuçuradi'nin değer ve etik görüşünden harekede gösterilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde önce basın-yayın organlarının gelişimi ve bu gelişimi izleyen basın özgürlüğü mücadelesinin kısa bir tarihçesi verilmiş; basının dışarıdan denetim yerine tercih ettiği özdenetim modelleri, çeşitli ülkelerden örneklerle ortaya konulmuş, buna ülkemizdeki durum eklenmiştir. Bu bölümün sonunda ise özgürlük ile denetim arasında kurulan yanlış bağlantı nedeniyle, 'özgürlük' kavramı ve buna bağlı olarak da 'basın özgürlüğü' kavramı ele alınmıştır. Çalışmanın ana bölümü olan ikinci bölümde ise önce 'haber' kavramı ve kitle iletişim araçlarının kamusal niteliği açıklığa kavuşturulmuş; basının işinin, bizim kendi ça balarımızla bilgisini edinemediğimiz, dünyada olup bitenler hakkında bizi bilgilendirmesi, böylece bizim olan bitenlere ilişkin kendi fikirlerimizi oluşturmamıza yardımcı olması olduğu belirtilerek, televizyon haberlerinin bunu ne derece yerine getirdiği sorulmuştur. Daha sonra haber bültenlerinde ve haber programlarında karşılaşılan etik sorunlar, altı kategoride ele alınmıştır. Bu haberlerde karşılaşılan sorunların türleri, muhabirden ve kameramandan mı yoksa o haberi yayınlayan yayın sorumlusundan mı kaynaklandığı; ortaya çıkan etik sorunların habere konu olan kişilere ilişkin etik sorunlar mı yoksa izleyicilere ilişkin etik sorunlar mı olduğu ortaya konulmuştur. m Sonuç olarak, haber yayınlarından hareketle incelediğimiz basının etik sorunlarının temelinde, belirli bir özgürlük anlayışının yattığı; bu etik sorunlarının giderilmesinin ise yalnızca kimi basın meslek ilkeleri saptayıp uygulamakla sağlanamayacağı; basın özgürlüğünün doğrudan kişilerin özgür kişiler olup olmadığıyla ilgili olduğu, bu nedenle basın özgürlüğü ile etik özgürlük arasındaki bağlantıya dikkat çekilerek, sorunun çözümünün basın mensuplarının etik eğitiminden geçtiği dile getirilmiştir. Özgür basının, yasalar ve normlardan çok özgür kişilerle sağlanabileceği, bunun da uzun erimli bir iş, eğitim işi olduğu ifade edilmiştir.
Eş'ari metafiziği ve Berkeley idalizminin karşılaştırması

Bilginin elde edilmesi konusunda obje, süje ve bu ikisi arasındaki ilişkinintanımları epistemolojik bakış açılarını ortaya koyar. Cevherin maddi varlığı kabul edilmediği zaman farklı bir bakış açısına sahipsiniz demektir ve artıkdurduğunuz yer bir idealizmdir. Bu çalışmada Eş'ari atomculuğu ve Berkeley idealizmini ayrı ayrı inceleyip bunların bir karşılaştırmasını yapmaya çalıştık. Buna göre birinci bölümünde Eş'ari metafiziği daha dar anlamıyla Eş'ari atomculuğunu ele aldık. Eş'ari metafiziğinde tabiat felsefesi atomculuğa dayanır. Alemi oluşturancisimler cevher ve arazlardan oluşmuşlardır. Eş'ari atomculuğu cevher-arazdüalizmine ve bunlar arasındaki ilişkiye dayansa da cevherlerin varlığıarazların varlığına bağlanarak bu ikilik aşılmaya çalışılmıştır. Arazlarcevherlerde sübjektif olarak mevcutturlar. Arazların varlığı sürekli olmayıp her an yaratılmaktadır. Arazlarla bunlardan ayrı olarak var olamayan cevherlersonradan olmadır, hepsi her an Allah tarafından yaratılıp yok edilmektedir. kinci bölümünde ise Berkeley'in maddenin var olmadığını nasıl ortaya koyduğunu ve bundan sonra idealizme yükselişini ele aldık. Berkeley' e göre sadece zihin ve zihin içerikleri olan ideler vardır. Bu ise varlığı algılanmışolmaya bağlamaktadır. Varlığı sürekli varlıkta tutan şey, tek tek insanlarınalgılamaları ve bunların algılamadığı durumlarda da Tanrısal algıdır. Son bölümde ise Eş'ari atomculuğu ile Berkeley idealizminin ana kavramları ve problematiklerinin karşılaştırılması yapılarak son tahlilde Eş'arimetafiziğinde cevherlerin varlığı arazların varlığına bağlandığı için tıpkıBerkeley'in felsefesinde olduğu gibi bir idealizm ile yüz yüze gelinmiştir. HemEş'ariler hem de Berkeley, sistemlerinde varlığı niteliklere indirgeyerek Tanrıyısonsuz ve her şeyin yaratıcısı bir güç olarak kabul etmişlerdir.
Antikçağ'da güzel ve iyi kavramlarının açıklanması

İnsan yaşadığı hayat içerisinde güzel ve iyi kavramlarını kullanırken çoğu zaman birbirleri yerine kullanmıştır. Filozoflar da olayların çokluğunu birkaç kavram da toplamanın gerekliliğini duydukları zaman, doğru'nun ve iyi'nin yanında Güzel'e de büyük bir yer ayırmışlardır. Bu tezin konusu da Güzel ile İyi'nin aynılığını, Grek düşüncesi içerisinde incelemektir. Bu çalışma Antik dönem boyunca ortaya çıkıp gelişen, güzel ve iyi kavramları hakkında, Sokrates, Platon, Aristoteles ve Plotinos tarafından ortaya atılan savları incelemektedir. Grek düşüncesi boyunca güzel ve iyi hakkında ortaya atılan savlar çeşitli bölüm ve başlıklar halinde belirtilirken, filozofların görüşleri ışığında araştırma ve incelemeler yapılmıştır.
İslam düşüncesinde islam felsefesini kelama indirgeyen yaklaşımlar

İslam düşüncesini oluşturan İslam felsefesi, kelam ve tasavvuf arasında benzer sorunları konu edinen düşünce alanları olması gerekçe gösterilerek bazı araştırmacılar tarafından ortaya konulan indirgeyici bir yaklaşım söz konusudur. Bunun bazen İslam düşüncesini bu disiplinlerden birinin temsil ettiği şeklinde, bazen de bu disiplinlerden herhangi birini diğerine indirgeme şeklinde uygulandığı görülmektedir. Bu çalışmada; İslam felsefesini kelama indirgeyen yaklaşım eleştirel bakış açısıyla değerlendirilmek istenmiş, bu amaçla İslam felsefesi ve kelam, bazı ortak sorunlar ve her iki alanın temayüz etmiş isimlerinin fikirleri ana hatlarıyla karşılaştırılarak İslam felsefesinin niçin kelama indirgenemeyeceği ve kelamın niçin 'asıl/gerçek İslam felsefesi' olarak kabul edilemeyeceği anlatılmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak bu çalışmada; İslam felsefesi, kelam ve tasavvuf alanlarının birbirinden tamamen kopuk alanlar olarak ele alınmasının yanlışlığı kadar bunların birbirine, özelde ise İslam felsefesinin kelama indirgenmesinin de yanlış olduğundan hareketle, bu disiplinlerin İslam düşüncesinin birer kurucu unsuru olarak değerlendirilmesi gerektiği savunulmuştur.
Hannah Arendt'te özel alan-kamusal alan ayrımı ve modern çağda toplumsal alan

Bu çalısmada, Hannah Arendt'in özel alan-kamusal alan ayrımı ve modern çağa özgü bir görüngü olarak kabul ettiği toplumsal alana iliskin görüsleri, kuramsalboyutuyla ele alınmıs, çözümleyici bir tutumla incelenmistir. Arendt'in düsüncesindeözel alan, siyaset öncesi örgütlenme biçimine karsılık gelir; gizlilik, zorunluluk ve baskı ile karakterize edilir. Buna karsılık, kamusal alan, siyasi etkinliklerin gerçeklestirildiğibir görünümler alanı olarak belirir. Bu alanda yer almak özgür olabilmek, dolayısıylayurttaslık statüsüne yükselip insani değerlerden faydalanabilmek demektir. Bu yönüyleArendt, kamusal alanı, insanın kendini gerçeklestirebileceği mükemmel bir alan olarak sunar. Arendt, özel alan-kamusal alan ayrımının tarihsel olarak olusumunu, mahiyetini ve yapısall dönüsümünü ortaya koymak için Antik Yunan düsüncesine basvurur ve bu dönemde gördüğü ilkeleri modern çağa uygulayarak, toplumsal alan olarak adlandırdığıyeni bir alandan söz eder. Onun düsüncesinde toplumsal alan, ne özel ne de kamusalnitelikte olan tuhaf, melez bir alandır. Bu alanın doğusuyla birlikte, Antik Yunan'dakesin çizgilerle ayrılan özel ve kamusal alan arasındaki ayrım bulanıklasmaya baslamıs, özel alan sınırları içerisinde halledilmesi gereken ekonomik meseleler, siyasi bir meselegibi görülerek kamusal alan sınırları içerisinde çözülmeye çalısılmıstır. Bu durum ise, hem özel alanı hem de kamusal alanı yıkmıstır.
Logos bağlamında Heidegger'in varlık düşüncesine eleştirel bir not

Heidegger felsefesinde, onun Varlık anlayışında ve fenomenolojik hermeneutik yönteminde temel bir rol oynayan logos kavramı Herakleitos'un doğa anlayışı, çatışma ve karşıtların birliği düşüncesi bağlamında ele alınmaya çalışılmıştır. Heidegger'in logos kavramını yorumlayışı ve ona yüklediği anlamlar, Herakleitos düşüncesi ve onun politik ve toplumsal düzlemdeki bağlamı üzerinden eleştirel bir tutumla incelenmektedir. İlk olarak Herakleitos'un doğa anlayışı ve felsefesi özellikle logos ve karşıtların birliği düşüncesi üzerinden incelenmiş ve sonrasında Herakleitos'un ilgili fragmanları üzerinden logos ve polemos kavramları arasındaki bağlantı gösterilmeye çalışılmıştır. Sonrasında, Heidegger'in logos kavramını ele alış biçimi üzerinde durulmuş ve bu yapılırken de filozofun Varlık düşüncesi, onun söz konusu kavramla olan ilişkisini gösterecek biçimde serimlenmeye çalışılmıştır. Son olarak ise Gadamer ve Derrida'nın logos bağlamında Heidegger düşüncesiyle olan bağları ve bu düşünceye getirdikleri yaklaşımlar; ikinci bölümde tez kapsamında Heidegger'in logos kavramını ele alışına getirilen eleştirilerle bağlantılı olarak incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma yürütülürken Herakleitos'un ilgili fragmanları kapsamında, logos'un çatışma ve karşıtların birliği düşüncesi ve bu yaklaşımın antropolojik düzlemdeki önemine vurgu yapılmaya çalışılmış ve Heidegger'in Varlık düşüncesi bağlamında logos kavramıyla kurduğu ilişkinin de bu açıdan eleştirel bir yaklaşımla ele alınmasına gayret edilmiştir. Bunları yaparken de felsefe tarihi açısından Herakleitos'un içinde bulunduğu dönemin düşünce yapısıyla çağdaş dönemin düşünce geleneği arasındaki farkların logos kavramı üzerindeki etkileri de vurgulanmaya çalışılmıştır.