turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası ilişkiler bağlamında güvenlik ve strateji boyutunda Akdeniz

21. yy yeni dünya düzeni oluşurken dünya kendisini istikrarsızlıklar ve belirsizliklerle dolu yepyeni bir uluslararası ortamda yeni sorunlar ve tehditlerle karşı karşıya bulmuştur. Akdeniz ülkeleri güvensiz ve istikrarsız bölgelerin tam ortasında bulunduğu için bölgede meydana gelen olaylardan çok etkilenmiştir. Bu ülkelerin güvenlik riskleri ve tehdit algılamalarında önemli değişiklikler olmuştur. Uluslararası ilişkiler bağlamında güvenlik ve strateji boyutunda Akdeniz'de dengeler değişmiştir. Bölgede çıkarları ve çatışmaları olan ülkeler güç dengelerini değiştirme çabası içine girmişlerdir. NATO ve BM bölgedeki meydana gelen olayları barışçıl yöntemlerle şekillendirilmesine çalışılmıştır. Türkiye ise kendisine yönelik tehditleri gidermeye çaba göstermiş ve bölgedeki gelişmeleri yakından takip etmiştir.
Küreselleşme sürecinin Orta Doğu Bölgesi'nde güvenliğe etkileri

Küreselleşme süreci yerel kodları küresel kodlarla değiştiriyor. Dünya çok kültürlü bir yapıya doğru yönelişinin işaretlerini veriyor. Ulus devlet sistemi çoktan küreselleşmiş bireyin ihtiyaçlarına cevap vermekte zorlanıyor. Küreselleşme süreci değerleri erozyona uğratıyor. Bazıları güvenliği diğer meseleleri kapsar biçimde genişlediğini iddia ediyor. Diğerleri güvenliğin sadece mezarlıkta bulunduğunu düşünüyor. Bu araştırmanın amacı, küreselleşme sürecinin Orta Doğu ulus devletlerinden olan Suriye ve Mısır'da paylaşılabilir ancak emanet edilemez bir özelliğe sahip olan güvenliğe etkilerini ortaya koymaktır. Analiz birimi sistem, analiz düzeyi ise aktör olan bu çalışmanın verilerini toplarken güncel politika çıktılarını ve ilgili alan yazınının gurularına ve araştırma ile ilgili diğer yazılı kaynaklara yapılan atıfları içeren bir yöntem tercih edilmiştir. Orta Doğu Bölgesi'nde daha güvenlikli bir ortam oluşturması beklenen küreselleşme sürecinin, bölgede beklenmeyen olaylara sebep olduğu ve güvensizliği yaygınlaştırdığı sonucuna ulaşılmıştır.
Kıbrıs özelinde yaşanan doğalgaz sorununa ilişkin Doğu Akdeniz devletlerinin ortaya koyduğu yaklaşımlar (2006-2017)

Stratejik önemi ve tartışmalı statüsü ile Doğu Akdeniz jeopolitiğinde ciddi bir gündem maddesi teşkil eden Kıbrıs, bölge ülkelerinin Ada civarında keşfedilen hidrokarbon kaynaklarına yönelik politikaları çerçevesinde yoğunluğu gittikçe artan tartışmalara konu olmaktadır. Bölge devletlerinin Ada çevresindeki hidrokarbon enerji kaynaklarına yönelik jeopolitik yaklaşımları, Doğu Akdeniz'in deniz yetki alanlarının paylaşımında belirsizliğe neden olmakta ve kritik hassasiyetler üzerine kurulu barışı ve güvenliği tehdit ederek gerek bölgesel gerekse küresel anlamda riskler arz etmektedir. Yapıcı ve barışçıl siyasi yaklaşımların göz ardı edilmesi durumunda, Doğu Akdeniz'deki söz konusu gerginliğin bölge ile sınırlı kalmayıp küresel boyuta ulaşabilecek nitelikte kriz ve çatışmalara sahne olabileceğini söylemek mümkündür. Bu ortamda Kıbrıs'ın tartışmalı statüsü ve Ada'nın Münhasır Ekonomik Bölgesi'nde Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin tek taraflı doğalgaz arama ve işletim ruhsatı vermesi, bölge ülkeleri arasında sorunlar yaşanmasına ve halihazırdaki ihtilafların gittikçe karmaşıklaşmasına sebep olmaktadır. Kıbrıs'ın statüsünün, Doğu Akdeniz'deki MEB ilan ve antlaşmalarının, Kıbrıs Adası MEB'indeki doğalgaz rezervlerinin ve verilen doğalgaz işletim ruhsatlarının, Doğu Akdeniz'de Kıbrıs özelinde doğalgaz sorunu yaşanmasına sebebiyet vermesi bu çalışmanın hipotezini teşkil etmektedir. Bu çerçevede, Doğu Akdeniz Devletlerinin Kıbrıs özelindeki doğalgaz varlığına yönelik siyasi yaklaşımlarının bir taraftan çıkar odaklı geleneksel güvenlik yaklaşımıyla analiz edilmesi diğer taraftan da uluslararası hukuk kuralları paralelinde Normatif bir yaklaşım çerçevesinde değerlendirilmesiyle literatürdeki önemli bir eksikliğin giderilmesi hedeflenmektedir. Her geçen gün artan enerji ihtiyacı, bir yandan bölge devletlerinin birbirleriyle deniz yetki alanlarında işbirliği yapmasına ve enerji ihalelerinin çok uluslu şirketlerin oluşturduğu konsorsiyumlara verilmesiyle küresel işbirliği ortamının şekillenmesine imkan sağlamaktadır. Diğer taraftan ise, gerek bölge devletlerinin gerekse küresel güçlerin izlediği güç maksimizasyonu temelli politikalar, Doğu Akdeniz'in barış ortamına istikrarsızlaştırıcı yönde bir etkide bulunmaktadır. Sonuç olarak; Kıbrıs özelindeki doğalgaz varlığına yönelik olarak bölgede yer alan devletler ile küresel güçlerin ya Normatif bir yaklaşımla dünya barışına katkı sağlayacağı, ya da Realist bir yaklaşım çerçevesinde daha fazla güç arayışı ile bölgede çatışma riskini artırabileceğini söylemek mümkündür.
United States -Libya relations (2002-2012)

Bu tezin amacı, ABD ve Libya arasındaki ilişki aşamalarını, bu ilişkilerin önemini ele alan sistematik bir analizle ve 2002 ve 2012 yılları arasında Amerikan Büyükelçisine yönelik suikaste kadar yaşanan başlıca olayları vurgulayarak dikkatlice gözlemlemektir. Bu çerçevede belirtilen amaca ulaşmak için, bu çalışma, ABD-Libya ilişkilerininin erken tarihini, özellikle Libya'nın Osmanlı egemenliğinde olduğu ve Amerika Birleşik Devletlerinin Kuzey Afrika'daki hırsının ve çıkarının odağında olduğu 19. Yüzyılın başlarını kapsamaktadır. Bu dönemde ilişkilerde, bağımsızlığın kazanılmasından sonra ABD tarafından başlatılan ilk savaşın başlamasına sebebiyet veren inişler ve çıkışlar yaşanmıştır. Bu çalışma aynı zamanda, Libya'nın İtalyan sömürgesi altında olduğı dönemi de ele almaktadır. ABD-Libya ilişkileri, özellikle kraliyet döneminde yaşanan çevreleme ve ABD'ye neredeyse tamamen bağımlılık aşamasını yansıtmaktadır. Libya'nın stratejik konumu ve petrol mevcudiyeti, Sovyetler Birliği'nin yayılmasına karşı kendi çıkarını ve etkisini güçlü bir şekilde savunan ABD için özel bir önem arz etmiştir. Bu tez, 1969 yılından 17 Şubat devrimine kadar olan Kaddafi rejimini incelemiştir. Son otuz yılda, ABD-Libya ilişkileri gergin olarak tanımlanabilirdi, fakat 1970'lerde ve 1980'lerde yaşanan askeri cepheleşme, ilişkilerde bir dönüm noktası olmuştur ve 11 Eylül saldırılarından sonra işbirliğinin yolunu açmıştır. Arap Baharı olaylarından sonra ilişkiler kötüleşmiş ve Amerika Birleşik Devletlerinin askeri müdahalesi nedeniyle yaşanan cepheleşme ve silahlı muhalif gruplara verilen destek Kaddafi'nin devrilmesine neden olmuştur. Son olarak bu çalışma, Obama yönetimi tarafından Libya'ya yönelik bu müdahalenin çıkarımlarıyla ve durumun yanlış yorumlanmasıyla Amerikan Büyükelçisinin suikastine ve başarısız bir devlete neden olan Kaddafi rejiminin devrilmesi noktasında sona eren Amerikan propagandasını ve müttefiklerini ele almıştır.
Küresel ekonomik güçlerin Ortadoğu politikası ve Ortadoğu enerji kaynaklarına yatırım stratejisi ile Türkiye'nin Ortadoğu politikası ve Ortadoğu enerji kaynaklarına yatırım stratejisi

Küresel ekonomik güçler ve bunların uzantısı olan şirketler teknoloji, enerji, su ve petrol kaynaklarının paylaşım ve denetimi için birbirleriyle kıyasıya mücadele etmektedirler. Gördüğümüz kadarıyla Bu mücadelede olmadık yollara, başvurmuşlardır. Özellikle Ortadoğu'da; ülkelerin iç işlerine karışma, diğer güçlere karşı hedef ülkeye silah ve para yardımı yapma, iktidar değiştirme hatta biraz daha ileriye gidip iç çatışma yaratma ve sonrasında darbe yapmak eğer o da tutmaz ise demokrasi insan hakları ve özgürlük getirme söylemleriyle hedef ülkeye saldırdıklarına tanıklık edilmektedir. Bunun sonucunda milyonlarca insan ölmüş, binlerce insan ailesinden ayrılmıştır... Yapılan bir enerji konferansında W. Churchill şunu söylemektedir: 'BİZİM İÇİN BİR DAMLA PETROL, BİR DAMLA KAN KADAR DEĞERLİDİR.' Buradaki temel amaç enerji savaşıdır. Yaşanan bu enerji savaşlarını kısaca özetlersek ABD enerji geçiş yollarını güvenlik altına alarak Ortadoğu'daki enerjiyi tekelleştirmek istiyor. Özellikle Türkiye'yi yanına alıp Rusya ve İran'ı devre dışı bırakarak boru hatlarının Gürcistan ve Türkiye üzerinden geçmesini istemektedir. Çünkü Rusya ve İran enerjiyi bir şantaj malzemesi olarak kullanabilmektedir. Rusya'nın stratejisi ise eski Sovyetler birliğinden ayrılıp bağımsızlık kazanan ülkeleri kontrol altına alarak enerji üzerinde dünyada tek söz sahibi olmak istemektedir. Aynı zamanda Batının ve ABD'nin izlediği boru hattı stratejisine karşılık bütün boru hatları üzerinde tekelleşmeye ve Batı'yı kaynaklara ulaşamaz hale getirip kendine muhtaç ederek ABD'yi yalnızlaştırmaya çalışmaktadır. Batı yani Avrupa ise artan enerji ihtiyacını karşılamak ve Rus şantajından kurtulmak için enerjinin boru hatları üzerinden Gürcistan'a oradan da İstanbul'a taşınmasını yani kendi kontrolleri altında olan ülkelerden geçmesini istemektedir. Ayrıca Avrupa boru hatları üzerinde çeşitli stratejiler ve boru hatları güzergahı geliştirmiş olsa da sonucun başarısız olduğu, en azından şimdilik gözlenmektedir. Çin ise artan enerji ihtiyacını karşılamak için Rusya ile sürekli temas halindedir. Çünkü Çin kimi uzman ve analistlere göre kontrolsüz büyüyen bir dev olduğundan başta ABD ve diğer küresel güçlerin gözleri Çin üzerindedir. Aynı zamanda etrafı ABD ile çevrilen Çin, Rusya'nın kontrolü altında bulunan Avrasya'daki enerji kaynaklarına yönelmiş, hatta son dönemlerde Rusya'dan doğrudan Çin'e boru hattı geçmesi planlanmaktadır.
Terrorism and the Israeli-Palestinian peace process

Bu çalışma, Filistin-İsrail barış süreci bağlamında terörizm konusunu ele almaktadır. Çalışmada devam eden şiddet ve terörizmde iki tarafın rolü karşılaştırmalı bir biçimde tartışılacaktır. Filistin-İsrail barış sürecine odaklanan çalışmada, terör eylemlerinin sürecin çökmesine olan etkisi incelenecektir. Çalışmada aynı zamanda barış sürecinin nasıl olup da daha militarize olmuş bir İsrail devleti ile daha radikal ve daha dindar bir Filistin toplumu ortaya çıkardığı analiz edilecektir.
Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde Türkiye-Orta Doğu ilişkilerine kuramsal bakış

Türkiye, sahip olduğu coğrafya itibariyle stratejik açıdan öne çıkan özellikler içermektedir. Bu durum ülkenin jeopolitik açıdan incelenmesini kayda değer kılmaktadır. Birçok açıdan küresel ve bölgesel siyasetin döndüğü Orta Doğu'ya komşu olan Türkiye, bu coğrafyadaki gelişmelerden sıkça etkilenmektedir. Bu tez öncelikle ilgili teorileri açıklayacaktır. İkinci bölümde 1908- 2002 arası Türkiye-Orta Doğu ilişkileri özet olarak verilecek, zikredilen teoriler değerlendirilecektir. Son bölümde AK Parti dönemi Türkiye-Orta Doğu ilişkileri işlenecek, teoriler ile açıklanacaktır. Osmanlı Devleti I. Dünya Savaşı sürecinde bölgeden çekilmeye başlamış, savaş sonunda ise yıkılmıştır. 1923 yılında kurulan Türkiye bölge ile siyasetini kuruluş ve tek parti döneminde Osmanlı döneminde kalma sorunları çözmeyi hedeflemiştir. Soğuk Savaş sürecinde NATO politikalarına uygun olarak Bağdat Paktı ile Orta Doğu'da etkin bir siyaset izlemeyi amaçlamış, ancak bunu başaramamıştır. Soğuk Savaş sonrasında Orta Doğu ülkeleri ile ilişkilerini geliştirmeye başlayan Türkiye için 1997 yılından itibaren bölge ile ilişkiler daha önem arz eden pozisyon almıştır. Bu durumun etkisi ile 2002 yılında iktidara gelen AK Parti Orta Doğu'ya yönelik politikalarında komşularla sıfır sorun teorisi bağlamında ilişkileri derinleştirmiş, Türkiye'nin bölgesel güç olmasını amaçlamıştır. Çalışmada seçili yedi Orta Doğu ülkesi ile Türkiye'nin ilişkileri kara hakimiyeti teorisi, kenar kuşak teorisi bağlamında incelenmiş, bu teoriler kapsamında komşularla sıfır sorun politikasının ne kadar uygulanabildiği test edilmiştir. 2002- 2015 yılları arasında Türkiye-Orta Doğu ilişkileri zikredilen teoriler açısından ele alındığında Arap Baharı'na kadar Türkiye'nin merkez ülke olabildiği ya da merkez ülke sinyalleri verdiği görülmüştür. Ancak bu süreçten sonra bölge içinde ve dışında olan devletler ile Orta Doğu'ya dair politika farklılıkları Türkiye'nin merkez ülke olabilme özelliğini yitirmesine neden olmuştur.
Azerbaycan'da uygulanan Sovyet politikalarına karşı Mehmet Emin Resulzade'nin fikirleri ve faaliyetleri(1920-1955)

Azerbaycan'da Çarlık Rusya'dan beri süregelen baskı politikası Bolşevik Devrimle de devam etmiştir. Başlangıçta gizli örgütlenen aydın kesim 1917 devrimiyle birlikte faaliyetlerini gün yüzüne çıkarmıştır. Azerbaycan halkının milli kimliğine dönüş çalışmaları Mehmet Emin Resulzade'nin kurduğu Müsavat Partisiyle birlikte bir siyasi kimlik kazanmıştır. 1917 İhtilali Azerbaycan'ın siyasi hayatında bir yükselme dönemi olmuş, aydınların faaliyetlerinin filiz verdiği ihtilal dönemi sonrası 1918 yılında Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti kurulmuş fakat devlet kısa ömürlü olmuştur. 1920 yılında XI. Kızıl Ordunun Bakü'ye girmesiyle birlikte Azerbaycan halkı birçok bölgede direniş sergilemiş bu direnişler Bolşevik İktidar tarafından sürgünler ve idamlarla bastırılmıştır. Devletin ilhakından sonra başta Resulzade ve Mirza Bala olmak üzere aydınların muhaceret hayatı başlamış, böylece Azerbaycan'daki direnişin fikri aşaması aydınlar tarafından basın yayın yoluyla yürütülmeye çalışılmıştır.
The Muslims of the dodecanese islands: A non-officially recognized minority

Günümüz arastırmaları Oniki adalar bolgesinde, özellikle Rodos ve Kos adalarında yasayan Müslüman azınlığın durumunu incelemek amacı taşıyor. Bu konuya tarihsel bakış, 1522 yilinda, Müslümanların adaların Osmanli Imparatorluğunun bir parçası olmasından sonra bölgede Müslümanların görülmesiyle başlıyor ve bügüne kadar uzanıyor. Bu konuda yazılmış ikincil agızdan yayınların ve bölgede yapılmış arastırmaların ışığındaki bu çalışma ise, Oniki adalarda Müslüman yasantısının tarihsel ve hukuksal taraflarını, bu bakış acısıyla Yunan toplumu ve bir azılık grubun arasındaki kimlik olusumunun nasıl şekil aldığını analız etmek amacıyla yapılmıştır.
Kırım'ın İlhakının Türkiye-Rusya İlişkisine Etkisi

Bu tezin amacı Karadeniz Bölgesi'nin artan önemi ile Kırım'ın ilhakı sonrasında Karadeniz Bölgesi'nde güç dengelerinin Türkiye ve Rusya ilişkileri bağlamında nasıl şekilleneceğinin incelenmesidir. Rusya Federasyonu SSCB'nin dağılmasını takiben Batı yanlı politika izlemiş ve Açık Pazar ekonomisine yönelmiştir ancak bu yönelim ve üretim kaynaklarının çoğunun sınırları dışında kalması sonucunda ekonomisi olumsuz etkilenmiştir. Olumsuz ekonomik koşullar Batı'ya yönelimin sorgulanması ve Neo-Avrasyacı yaklaşımın doğması ile sonuçlanmıştır. Dağılmanın ardından ortaya çıkan Neo-Avrasyacı söylemler giderek dış politikadaki yerini ve etkinliğini arttırmıştır. SSCB'nin dağılmasının ve Varşova Paktı'nın sona ermesi ile Doğu Avrupa ve Asya'da güç boşluğu doğmuştur. Neo-Avrasyacı yaklaşımın varlığını dış politikada giderek arttırması oluşan bu güç boşluğunu doldurmak için Rusya'nın dış politikada dayanağı olmuştur. Neo-Avrasyacılık Putin'in iktidara gelmesi ile dış politika aracı olarak yoğun olarak kullanılmaya başlanmıştır. Asya ve Karadeniz'deki enerji kaynaklarının varlığı, Asya'ya ulaşım ve müdahalenin Karadeniz üzerinden kolay olması Karadeniz'in önemini ABD özelinde Batı için arttırmıştır. Bunun yanı sıra Karadeniz tarihsel olarak Rusya için stratejik önemi olan bir saha olmuştur. Çalışmada Rusya'nın Karadeniz'deki varlığını arttıran Kırım'ın ilhakının Türkiye-Rusya ilişkilerine etkisi analiz edilmeye çalışılacaktır. Bunun için öncelikle Rusya'da sıklıkla dış politika aracı olarak kullanılan, Türkiye'de ise son dönemde zaman zaman kullanılmaya başlanmış olan Neo-Avrasyacılığın gelişimi incelenmiş, Neo-Avrasyacılığın Rusya dış politikasındaki yansımaları ile Karadeniz Bölgesi'ndeki Türkiye-Rusya ilişkilerine yansımaları incelenmiştir. Kırım'ın tarihi ve iki ülke için tarihsel önemi incelenmiş sonrasında Kırım'ın ilhak süreci ile bu ilhakın Rusya açısından beklenti ve sonuçlarına değinilmiştir. Ayrıca ilhakın Avrasya'daki etkileri açısından, bölge ülkeleri özelinde, bölgesel işbirlikleri, rekabet ve birliklere etkileri açısından incelenmiş böylece Kırım'ın ilhakının Türkiye-Rusya ilişkilerine etkisi analiz edilmeye çalışılmıştır. Rusya Karadeniz Bölgesi'nde başat güç konumunu Kırım'ın ilhakı ile pekiştirmiştir. ABD özelinde Batı'nın Karadeniz Bölgesi'ne olan ilgisi sürmektedir ve bu durum Rusya'nın tehdit algısını arttırmaktadır. Çalışmanın 'Sonuç' kısmında Kırım'ın ilhakı ile bölgedeki güç dengelerinin Türkiye-Rusya özelinde nasıl şekilleneceği analiz edilmiştir.
ASALA terör örgütü ve analizi

Bu çalışmada, öncelikle hala üzerinde tam bir konsensüsün sağlanamamış olduğu 'terör' kavramının tanımı ve terörizm hakkında bilgi verilmiş, daha sonra Ermeni Meselesinin tarihsel gelişimi ile Ermeni Terör Hareketleri incelenerek amacına ulaşmak için birçok şiddet eylemi gerçekleştiren ASALA Terör Örgütünün analizinin yapılması amaçlanmıştır. 1983 yılında Paris Orly havaalanında gerçekleştirdikleri terör eylem sonrası Batı dünyasının da tepkilerini çeken örgüt sona ermeye başlamış ancak etkileri günümüze kadar devam etmiştir. Uluslararası arenada ciddi eleştiriler alan ve Avrupalılarca bir nevi koruma kalkanı altında bulunan örgüt, önce iç çekişmelerle parçalanmış daha sonra git gide zayıflayarak 1985 yılından itibaren fiilen etkisini yitirmiştir. Örgütün fiilen sona ermesinde gerçekleştirdiği eylemlerin Türkiye dışında başka ülkelere yönelik olması ile Türkiye tarafından bir dönem gerçekleştirildiği iddia edilen gizli operasyonların da etkili olduğu değerlendirilmektedir. Bu tepkiler sonrası fiilen sona eren ASALA terör örgütünün yerine yeni maşa örgüt PKK Terör Örgütü dış güçlerce desteklenmiştir.
Tataristan Cumhuriyeti'nde milliyetçi akımlar (1988-2004)

Bu çalışmada, Tataristan Cumhuriyeti ile Rusya Federasyonu'nda önemli gelişme ve dönüşümlerin yaşandığı son 17 yıllık (1988 - 2004) dönemde Tataristan'daki milliyetçi akımlar, etnik gruplar arasındaki uyum ve Tataristan yönetiminin Rusya Federasyonu ile olan sorunlarını barışçı yollarla çözmeye yönelik çabaları incelenmektedir. Son dönemde siyasi sistemden dışlanan ve 1990'ların başında sahip olduğu etkinliğini kaybeden Tatar milliyetçi akımları yeni arayışlar içine girmişlerdir. Cumhuriyetin ikinci büyük etnik grubu Ruslar, Tatar milli uyanışını anlayışla karşılamış ve kışkırtmalara kapılmayarak, Tatarlar ve diğer etnik gruplarla güven ve dostluk ortamının yaratılmasını sağlamışlardır. Tataristan yönetimi, Rusya Federasyonu yönetimi ile 1994 yılında Karşılıklı Yetki Paylaşımı Antlaşması'nı imzalayarak, bölgedeki barışın temelini atmıştır. Terör ve şiddet olaylarının çoğaldığı bir ortamda 'Tataristan modeli'nin önemi daha da artmaktadır. Tataristanlılar, özgür ve güçlü Rusya'nın ancak özgür ve güçlü federe birimlerden oluşabileceğine inanmaktadırlar. Bu tezde, Tataristan örneğinin, çok milletli bir cumhuriyette milliyetçi akımlar ile etkili bir etnik gruplar arası uyumun aynı anda bulunabileceğini gösterdiği savunulmaktadır. 114
Mersin mübadilleri

Mersin Mübadiller i' n i konu alan bu çalışma hem Mersin'in ve hem de yer aldığı daha geniş bir bölgenin mübadele sürecindeki gelişmelerini içermekledir. Kuşkusuz, Kurtuluş Savaşı öncesi ve sonrasıyla Türkiye genelinde olduğu gibi Mersin tarihinin de önemli bir dönemi veya dönemeci olmuştur. Dönemin kendine özgü görüntüsünde yaşanan yoğun nüfus hareketleri önemli yer tutmaktadır. Türk-Yunan nüfus değişimi ise bu demografik hareketliliğin en ilginç örneğini oluşturmaktadır. Her iki tarafın da daha türdeş bir toplum yaratmak isteğinin bir sonucu olan bu zorunlu nüfus değişimi bölgede yaşayan insanları ve bu insanların kültürlerini derinden etkilemiştir. Tezimiz bu süreci Mersin örneğinde izlemeyi amaçlamıştır. Çalışmamızda Mersin'e getirilen mübadillerin bu zorunlu yer değiştirme süreci içindeki durumları, Mersin'de karşılanışları ve bu sürecin bölgenin sosyo-ekonomik gelişmeleri üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir.
Türkiye'nin tehdit algılamalarının Kopenhag Okulu güvenlik yaklaşımı çerçevesinde analizi (1923-1938)

Bu tezin amacı, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin yeni bir devlet olarak uluslararası sistem içinde yerini almasından itibaren 1938'e kadar geçen süreçte, tehdit algılamaları ve güvenlik politika süreçlerinin, Yeni ve Eleştirel Güvenlik Çalışmaları içinde yer alan Kopenhag Okulu'nun güvenlik yaklaşımı ile analiz edilmesidir. Mustafa Kemal Atatürk'ün güvenlikleştirici aktör rolünde olduğu 1923- 1938 yılları arasında, Türkiye'nin ulusal güvenlik algısını analiz edebilmek amacıyla, iki savaş arası dönemi Türkiye'sine, ulusal güvenlik sorunu yaratan Musul sorunu, Balkan Antantı ve Sadabat Paktı örnek olaylar olarak seçilerek incelenmiştir. Kuramsal bağlamda Kopenhag Okulu'nun sektörel güvenlik yaklaşımı, güvenlikleştirme teorisi ve bölgesel güvenlik kompleksi teorisi temel alınmıştır. Analiz sonucunda, Türkiye'nin batı ve güneydoğu bölgelerindeki komşu devletlerle, ulusal güvenliği bağlamında bölge barışını kurmak ve sürekliliğini sağlamak için 'yalıtkan ve tampon devlet' rolü dışında, 'bölgesel denge kurucu' rolü ile hareket ettiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak, '1923- 1938 yılları arasından seçilmiş örnek olaylar çerçevesinde Türkiye'nin tehdit algılamaları ve güvenlik politika süreçlerinin, Kopenhag Okulu'nun güvenliğe bakış açısıyla analiz edilebilir mi?' şeklindeki temel araştırma sorusunun varsayımı doğrulanmıştır. Aynı zamanda, Kopenhag Okulu'nun, Soğuk Savaş sonrası döneme özgü olan kuramsal ve kavramsal esaslarının, iki savaş arası dönem gelişmelerine de uygulanabileceği tespit edilmiştir.
Sovereign wealth funds in the context of subordinate financialisation: The Turkey Wealth Fund in a comparative perspective

Devlet sahipliğinde yönetilen yatırım kuruluşları olarak Ulusal Varlık Fonları şüphesiz ki günümüz küresel finansın önemli aktörlerdir. Son birkaç on yıllık dönemde, sadece dünya çapındaki mevcut UVF'lerin sayısı önemli ölçüde artmakla kalmamış, aynı zamanda UVF'lerin idaresi altındaki varlıkların toplam değeri kayda değer düzeylere ulaşmıştır. Bundan dolayıdır ki özellikle 2000'li yılların ortasından itibaren bu kuruluşları anlamlandırmak gayesiyle bilim insanları tarafından yürütülen çalışmaların çoğalması şaşırtıcı değildir. Fakat ortaya konan eserlerin büyük çoğunluğu, ana akım yaklaşımların belli başlı eksikliklerini taşıdıkları ölçüde hakiki bir açıklayıcı çerçeve geliştirmekte yetersiz kalmaktadır. Bu bağlamda, bu tez, eleştirel uluslararası siyasal iktisat anlayışından yararlanarak UVF çalışmalarında ana akım çalışmaların eksiklerini aşmayı hedeflemektedir. Bilhassa gelişmekte olan ve yükselen kapitalist ekonomilerde UVF'lerin ortaya çıkışını ve yaygınlaşmasınıaçıklamakta, Türkiye Varlık Fonu'nun karşılaştırmalı bir analizini sunmaktadır. Bunu yaparken, tez, UVF'lerin günümüz dünyasındaki öneminin ve bu kurumların varoluş sebeplerinin yalnızca modern kapitalizmde hiyerarşik bir biçimde örgütlenmiş dünya pazarının karmaşık dinamikleri ve bahsi geçen ülkelerdeki finansallaşmanın tabi mahiyeti bağlamında manalı birbiçimde anlaşılabileceğini öne sürmektedir. Bu bakımdan, tez dünyanın değişik bölgelerinde tesis edilmiş UVF'ler arasındaki farklılıklarının ve benzerliklerinin tahkik edilmesi amacıyla bu kurumların kapitalist gelişmedeki tarihsel özgüllükleri ve temel teşkil eden toplumsal ilişkiler ile ilgilenmektedir. Bunun yanı sıra, çalışma TVF'yi yakından inceleyerek, bu kurumun Türkiye'de finansallaşmanın ve neoliberal dönüşümün siyasal iktisadı içindeki yerini tartışmaktadır.