turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ülkelerarası evlat edinme

Ülkeler arası evlat edinme, büyük savaşlardan, özellikle de I. ve II. Dünya Savaşlarından sonra, kimsesiz ve bakıma muhtaç çocuk sayısında meydana gelen artışa bağlı olarak gelişen büyük çaptaki küresel sorunun giderilme yolu olarak önerilmiştir. 1993 Tarihli Çocukların Korunması ve Ülkeler arası Evlat Edinme Konusunda İşbirliğine Dair Sözleşme'ye göre, ülkeler arası evlat edinme, mutad meskeni bir akit devlette bulunan küçüğün, mutad meskeni bir başka ülkede bulunan kişi veya eşler tarafından menşe Devlette evlat edinildikten sonra kabul eden Devlete götürülmüş olması, götürülmekte olması veya götürülmek üzere olmasıdır. Ülkeler arası evlat edinmeye tüm yönleri ile temas edilecek olan bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, öncelikle ülkeler arası evlat edinme kavramı tanımlanarak, ülkeler arası evlat edinmenin hukuki niteliği, ülkeler arası evlat edinmenin tarihçesi ve ona duyulan ihtiyaç hakkında bilgi verilecek, ardından 1993 Tarihli Çocukların Korunması ve Ülkeler arası Evlat Edinme Konusunda İşbirliğine Dair Sözleşme ve diğer milletlerarası sözleşmelerde ülkeler arası evlat edinmeye hakim olan ilkeler incelenmiştir. İkinci bölümde, ülkeler arası evlat edinmenin kurulması hakkında bilgiler verilecektir. Bu bağlamda, ülkeler arası evlat edinmeye ilişkin şartlar açıklanacak, ülkeler arası evlat edinmede uyulacak usul ve bu usulü yerine getirecek yetkili makamlar ayrıntılı olarak uygulamadan örneklerle incelenecektir. Bu bölümde ayrıca, ülkeler arası evlat edinmenin usulüne ilişkin bilgiler verilmesi ile uyumlu olarak ülkeler arası evlat edinme dolayısıyla ortaya çıkacak olan masraflar ve bunların kim tarafından nasıl ödeneceği, evlat edinmenin kurulmasından sonra yetkili makamların evlat edinme işlemine ilişkin yükümlülükleri açıklanacaktır. Üçüncü bölümde ise, ülkeler arası evlat edinmenin anne-baba adı, soyadı, vatandaşlık, hısımlık gibi şahsi ve bakım, nafaka, miras gibi mali sonuçlarının yanı sıra yerleşim yeri, velayet, evlenme yasağı gibi diğer sonuçları ile ülkeler arası evlat edinmenin nasıl kaldırılacağına yer verilecektir.
Tıp Hukukunda taşıyıcı annelik

Hızla gelişen üremeye yardımcı tedaviler ile hayatımıza giren taşıyıcı annelik başta hukuki olmak üzere, toplumsal, dini, etik ve ahlaki bakımdan birçok sorunu da beraberinde getirmiştir. Taşıyıcı annelik uygulamasıyla dünyaya gelen çocuğun birden çok ebeveyni olabilmekte ve bu durum konunun özel hukuk bakımından tekrar ele alınmasını gerektirmektedir. Bu çalışmanın amacı, taşıyıcı anneliği tıp hukuku bakımından incelemektir. Bu çalışmada literatürde yer alan taşıyıcı annelik ile ilgili kavramlar açıklanmış, taşıyıcı annelik ile ilgili mevzuatımızdaki güncel değişiklikler, özel hukuk ve ceza hukuku bakımından incelenmiş, doktrinde yer alan çözüm önerileri araştırılmış ve toplumsal bakımdan sorunlar ortaya konulmuştur. Çalışmanın kapsamı bakımından, yapay döllenmede kullanılmak üzere alınan üreme hücrelerinin ya da oluşturulan embriyoların karışması neticesinde meydana gelen taşıyıcı annelik konusuna ise yer verilmemiştir.
Kosova ve Türk hukuklarına göre yasal mirasçılık esaslarının karşılaştırılması

Kosova ve Türkiye'deki Yasal Mirasçılık Esaslarının karşılaştırımasının ilk defa incelenmesi dolayısıyla bu çalışma büyük bir önem arz etmektedir. Böylesi bir karşılaştırma, her iki ülkenin mevcut mevzuatlarının ilgili kısımlarının detaylıca irdelenmesi sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Her bireyin hayatının belli bir döneminde karşılaşması muhtemel olan yasal miras hakkı karşılaştırması yapılırken her iki devletin Anayasaları, ilgili yasalar, mevcut mevzuatlar ve konuya ilişkin literatür incelenmistir. Çalışmamızın, yasal mirasçılık haklarının karşılaştırmasını konu alan diğer çalışmalara da iyi bir örnek teşkil edeceği umulmaktadır.
Türk anayasal düzeninde ve uluslararası insan hakları sözleşmelerinde grev hakkı

Bu çalışmada temel hak ve özgürlüklerden biri olan grev hakkı incelenmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde grev ve grev hakkı kavramsal bakımdan incelenmekte ve tarihsel gelişim süreçleri ele alınmaktadır. İkinci bölümde uluslararası alanda yer alan düzenlenmelere ve uluslararası insan hakları sözleşmelerinin denetim organlarının kararlarına yer verilerek grev hakkının kapsamı ve sınırları belirlenmeye çalışılmaktadır. Üçüncü ve son bölümde ise, Türk hukukunda grev hakkının düzenleniş biçimi incelenerek, uluslararası standartlara uygunluğu tartışılmaktadır.
Augusto Boal'in 'Yasama Tiyatrosu' yönteminin hukuka ve demokratikleşmeye etkisi

Yasama Tiyatrosu, Augusto Boal'in 1992- 1996 yılları arasında Brezilya'nın Rio de Janeiro eyaletinde şehir meclisi üyesi olarak görev yaptığı dönemde deneyimlenmiş bir yöntemdir. Ezilenlerin Tiyatrosu'nun temel prensipleri eşliğinde forum tiyatrosu yönteminin, politika üretmek ve yasa tasarılarının hazırlanmasında kullanılmasıyla ortaya çıkan bu yöntem, doğrudan demokrasi uygulamalarının bir türü olarak değerlendirilebilir. Toplumsal adalet, maddi eşitlik ve özgürleşme perspektifine sahip Yasama Tiyatrosu, kaynakların kullanılması, dağıtılması ve kamusal politikaların belirlenmesinde halkın karar süreçlerine katılımını güçlendiren bir yöntem olarak değerlendirilebilir. Bu çalışmanın amacı, Yasama Tiyatrosu yöntemini hukuk ve demokratikleşme bağlamında ele alarak, onu tanıtabilmektir. Bunun için öncelikle Yasama Tiyatrosunun hukuktaki yeri Eleştirel Hukuk Yaklaşımları bağlamında ele alınmıştır. Bunun ardından, hukuk ve toplumsal değişme arasındaki ilişkide, hukukun değişmeye aracılık edişine yer verilerek, Yasama Tiyatrosu yönteminin bu değişmede demokratikleşmeye nasıl katkı sunabileceği değerlendirilmiştir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi bağlamında adil yargılanma hakkı

Yarglanma Hakkı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenmiş, Türk Hukuku'nda anayasal güvenceye sahip, hak arama özgürlüğü ile iç içe geçmişş bir kavramdır. Bu tezin konusu 'Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Bağlamında Adil Yargılanma Hakkı'dır. Ceza hukuku, medeni hukuk ve kimi zamanda idare hukukunda uygulanılabilen, vazgeçilmez ve dokunulmaz bir hak olan ve pek çok unsuru içinde barındıran adil yargılanma hakkı, yargılama sürecini ve kimi zamanda yargılama öncesi kısmı içine alan geniş kapsamlı bir haktır. Bu çalışmamızda adil yargılanma hakkı, üç bölüm halinde, Avrupa İnsan Hakları Komisyonu'nun ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin gerek Türkiye gerekse diğer taraf devletler hakkında verdiği önemli kararları irdelenerek ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Amacımız, kavrama ve Sözleşme'ye olan yabancılığın giderilmesini, iç hukuk mevzuatımınız ve uygulamalarımızın uluslararası düzeyde bir standarta sahip olmasını ve mahkemenin vermiş olduğu kararlarla sözleşmeyi ve hakkı yorumlayış tarzının ortaya konulmasını sağlamaktır. Zira hak ihlali nedeniyle başvurulduğunda, şikayet değerlendirilmekte, Sözleşmenin 6. maddesi yorumlanmakta, taraf devlet mahkum edilmekte ve gerektiğinde taraf devlet aleyhine makul bir tazminata hükmedilmektedir.
Türk Hukukunda memurların yargılanması

Türk hukukunda memurların yargılanmasını ele alan bu tez, iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Türk ceza hukukunda memur kavramı, memur yargılamasının tarihsel gelişimi ve memurların özel bir yargılama sistemine tabi tutulması hakkındaki görüşler anlatılmıştır. İkinci bölümde ise 'Memurlar ve diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun' çerçevesinde memurların yargılanmaları anlatılmıştır.
Eser sözleşmelerinde yüklenicinin işe zamanında başlamaması ya da işi tamamlamaması hallerinde sözleşmeden dönme

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470. ve 486. maddeleri arasında Eser Sözleşmesinin tanımına, kurulmasına, yürütülmesine ve bazı sebeplerin ortaya çıkması halinde eser sözleşmesinin sonlandırılmasına ilişkin düzenlemeler yapılmıştır. Bir eser sözleşmesinin tarafı olan yüklenicinin işe başlamaması, işi geciktirmesi ya da işi belirlenen zamana yetiştiremeyeceğinin anlaşılması halinde iş sahibinin TBKm.473/1'e göre sözleşmeden dönme imkanı vardır. Türk Borçlar Kanunda, vadesinden evvel sözleşmenin ifa edilmeyeceğinin öngörülmesi ya da borçlusu tarafındanbildirilmesi halinde sözleşmenin sona erdirilmesini sağlayan genel bir hüküm bulunmamaktadır. İşte TBK m. 473/ 1 eser sözleşmelerine özgü düzenlenmiş bir hüküm olup eserin ifa edilemeyeceğinin açıkça anlaşılması halinde sözleşmeninvadesi gelmemiş olsa dahi sözleşme iş sahibi tarafından sonlandırılabilecektir. Çalışmamızda yüklenicinin işe zamanında başlama ya da işi sürdürme yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebi ile iş sahibinin eser sözleşmesinden dönebilmesiaçıklanmıştır. Anlaşılabilir bir tez yaratmak amacıyla Yargıtay kararları kullanılmıştır. Ayrıca önceki 818 sayılı Borçlar Kanunu ile şimdiki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunukarşılaştırması yapılmıştır. Doktrindeki tartışmalara yer verilerek benimsenen görüşlergüçlendirilmiştir.
Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde eksik ifa ve ayıplı ifa kavramları

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafları arsa sahibi ve müteahhittir. Atipik olan bu sözleşmeye kıyasen eser ve taşınmaz satış vaadi sözleşmesi hükümleri uygulanır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde karakteristik edim borçlusu olan müteahhidin edimi dikkate alındığında bu sözleşmenin ani edimli olduğu söylenebilir. Eksik ifanın ayıplı ifa kavramından ayırt edilmesi gerekir. Müteahhidin bina inşa edip arsa sahibinin payına düşen bağımsız bölümleri teslim etme borcunu eksik ifası halinde genel hükümler uygulama alanı bulur. Dolayısıyla, ayıplı ifada olduğu gibi muayene ve ihbar külfetleri, ihtirazi kayıt öne sürülmesi aranmaksızın eksik ifadan doğan taleplerin genel zamanaşımı süresinde öne sürülmesi mümkündür. Eksik ifadan doğan talepler; aynen ifa ile eksik teslimden doğan zararın tazminini, bedelden indirim ile eksik ifa sebebiyle doğan zararının tazminini, eksik işler bedelinin ödenmesini talep ve nama ifadır. Ayrıca, arsa sahibinin eksiklik oranına göre ödemezlik defi savunması ile arsa paylarını devirden kaçınması mümkündür. Ayıplı ifa halinde ise arsa sahibinin, kıyasen Türk Borçlar Kanunu m. 475'te bulunan seçimlik hakları ve buna ek olarak genel hükümlere göre tazminat hakkı bulunmaktadır. Seçimlik hakların kullanılması muayene ve ihbar külfetinin yerine getirilmesine bağlıdır.
Yargı alanında basının haber verme hakkının kullanımı ve sınırları

Bu çalışmada basın özgürlüğünün temas ettiği farklı konularda bilgi verilmekle beraber çalışma, esas itibariyle yargılama faaliyetleriyle ilgili olarak kanunlar ve mahkeme kararları doğrultusunda basının haber verme hakkının nerede başlayıp nerede bittiğiyle sınırlıdır. Çalışmanın konusu, hem ceza yargılamasını hem hukuk yargılamasını hem anayasa yargısını hem askeri yargıyı hem de idari yargıyı kapsayacak şekildedir. Konunun daha iyi anlaşılması için ulusal ve uluslararası mahkeme kararlarından örnekler de çalışmanın içerisinde yer almaktadır. Bu hususlar göz önüne alınarak birinci bölümde basına, basın özgürlüğüne ve basının haber verme hakkına ilişkin genel bilgiler yer almaktadır. İkinci bölümde yargılama faaliyetine ilişkin olarak kişilik haklarının ve kamu düzeninin korunması açından haber verme hakkı ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde ise haber verme hakkının kullanımı ve sınırı açısından yargı organının tarafsızlığının ve bağımsızlığının korunması açıklanmaktadır.
Türk ceza hukukunda adli para cezası

Adli para cezası özellikle 19. yüzyıldan itibaren çoğu ülkenin ceza hukuku yaptırım sistemi için vazgeçilmez bir yapı taşı haline gelmiştir. Türk ceza hukuku bakımından da bu özelliğinin var olduğunu kolayca söylemek mümkündür. Özellikle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle adli para cezasının önemi daha da artmıştır. Buradan hareket ile, bu çalışmada öncelikle adli para cezasının bir ceza olarak geçmişşten günümüze kadarki süreçte gelişimi incelenmiştir. Daha sonra, Türk hukukunda adli para cezasının nasıl düzenlendiği ve nasıl belirlendiği açıklanmıştır. Son olarak, adli para cezası geniş anlamda ceza hukuku bağlamında infaz hukuku, güvenlik tedbirleri ve ceza muhakemesi hukuku bakımından incelenmiştir. Bu çalışma kapsamında, doğrudan hükmedilen adli para cezalarının yanı sıra hapis cezasından seçenek yaptırım olarak çevrilen adli para cezası da detaylı olarak bahsedilmiştir.
6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında ön ödemeli konut satış sözleşmesi

Ön ödemeli konut satış sözleşmesi, Türk hukuk sistemi içerisinde ilk defa 2013 yılında, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un dördüncü bölümünün 40 ila 46. maddeleri arasında düzenleme alanı bulmuştur. Tüketicileri, gün geçtikçe büyüyen inşaat sektörü karşısında koruma saiki ile kaleme alınan bu hükümlerin son derece yeni olması nedeniyle, günlük hayatta tüketiciler ile satıcıların sıklıkla karşılaşmakta olduğu olaylara Kanun'un uygunluğunun değerlendirilmesi ve de ileri vadede gün yüzüne çıkacağını tahmin ve takdir ettiğimiz sorunların ele alınması gereği hasıl olmuştur. Bu doğrultuda, çalışmamız kapsamında; ön ödemeli konut satış sözleşmesinin Kanun ve Yönetmeliklere uygun olarak hazırlanması, sözleşmelerin hazırlanma safhasında ve akdi ilişkinin devamında tarafların karşılaştıkları sorunlar, uygulamada dikkat çeken somut olaylar üzerinden tartışılmak suretiyle, doktrin ve içtihatlar göz önünde bulundurularak incelenerek, öneri ve değerlendirmelerimiz sunulmaya çalışılmıştır.
Tüketicinin korunması açısından hukuka aykırı reklamlar

Günümüz rekabet koşullarında firmalar rakipleriyle yarışabilmek için pek çok pazarlama tekniği kullanmaktadırlar. Reklamlar da firmaların mal ve hizmetlerini tüketicilere tanıtmak ve onların dikkatlerini çekmek amacıyla başvurdukları en önemli pazarlama tekniğidir. Zira reklamda yer verilen tanıtım mesajı, çok farklı mecralarda doğrudan tüketicilere ulaşmakta ve onları etkisi altına almaktadır. Dolayısıyla, tüketicilerin hukuka aykırı reklamlara maruz kalmalarının engellenmesi, tüketici hukukunun önemli bir meselesi haline gelmiştir. Yeni Tüketici Kanunu'nda ve Ticari Reklam Yönetmeliği'nde önemli düzenlemeler yapılmıştır. Çalışmada mümkün olduğu ölçüde eski düzenlemelerle karşılaştırmalı olarak, yeni kanun ve yönetmelikteki hükümler ele alınmıştır. Özellikle de Ticari Reklam Yönetmeliği'nde yer alan hukuka aykırı reklam türleri incelenmiş ve hukuka uygunluk koşullarının neler olduğu açıklanmıştır. Ayrıca konunun anlaşılması amacıyla dipnotlarda ve metin içerisinde pek çok Reklam Kurulu kararına yer verilmiştir. Bu çerçevede özellikle yakın tarihli ve güncel kararlar seçilmeye çalışılmıştır. Son olarak, hukuka aykırı reklamlara karşı tüketicinin başvurabileceği yollar incelenmiştir. Bu kapsamda Borçlar Kanunu, Ticaret Kanunu ve Tüketici Kanunu'nda yer alan dava türleri ve tüketicilere tanınan haklar açıklanmıştır.
Türk Medeni Kanunu kapsamında haksız yapı

Tezimizin başlığı, Türk Medeni Kanunu Kapsamında Haksız Yapı'dır. Çalışmamız giriş, üç ana bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde haksız yapı ile ilgili Mecelle'de yer alan düzenlemeler incelenmiştir. Daha sonra ise 743 sayılı Medeni Kanun ile 4721 Sayılı Medeni Kanun'da yer alan haksız yapı ile ilgili düzenlemeler açıklanmıştır. Çalışmamızın birinci bölümünde haksız yapının tanımı yapılmış ve bir yapının haksız yapı olması için gerekli unsurlar açıklanmıştır. Bu bölümde son olarak haksız yapı, hukukumuzda yer alan benzer bazı müesseselerle karşılaştırılmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünde haksız yapının türleri ve bu türler içerisinde uygulamada sıkça karşılaşılan, kişinin kendi malzemesiyle başkasının arazisinde haksız yapı meydana getirmesine yol açan sebepler incelenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde ise haksız yapı türlerine bağlanan hüküm ve sonuçlar incelenmiştir. Bu kapsamda arazi maliki, malzeme sahibi ve üçüncü kişinin sahip olduğu haklar, doktrin görüşleri ve yargı kararları çerçevesinde ifade edilmiştir. Çalışmamızın amacı hangi hallerde haksız yapının ortaya çıkacağını açıklamak ve bu kapsamda uygulanacak hükümleri tespit etmektir.
Vergi Usul Kanunu'nda hürriyet bağlayıcı cezalar

HÜRRİYETİ BAĞLAYICI CEZA İLE CEZALANDIRILACAK VERGİ SUÇ VE CEZALARI 213 sayılı Vergi Usul Kanununda düzenlenen Hürriyeti Bağlayıcı Ceza ile Cezalandırılacak Vergi Suç ve Cezalan; Ceza Hukuku ilkeleri ve VUK'nun kendi içerisinde yer alan hükümler çerçevesinde incelenmiştir. İncelemede Ceza ve Ceza Usul Hukuku ilke, kural ve yöntemleri olmak üzere Yargı kararlan ve Doktrine ait görüşlerinden yararlanılmıştır. Tez planı, VUK düzenlemesine parelel olarak üç bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde; Genel Hükümler başlığı altında Birinci Kısımda; vergi hukuku ve ceza hukuku ilişkisi, ikinci Kısımda; Ceza Hukuku anlamında Suç ve Ceza, Üçüncü Kısımda; Vergi Suç ve Cezalan incelenmiştir. ikinci Bölümde; Özel Hükümler, Hürriyeti Bağlayıcı Vergi Suç ve Cezaları başlığı altında sırasıyla, Vergi Kaçakçılığı, Vergi Gizliliğine Uymama, Vergi Gizliliğine Yasayla Getirilen İstisnaların Kötüye Kullanılması suçlan ve Mükellefin Özel İşlerini yapma suçu, Suçun; konusu, faili, unsurları, cezası, ile Suçun cezalandırılmasında uygulanacak Usul hükümleri yönünden incelenmiştir. Üçüncü Bölümde; Vergi Suç ve Cezalarının Kalkması başlığı altında Vergi Suçluluğunu kaldıran nedenler kısmında Pişmanlık ve Islah, Mücbir Sebep, Vergi Cezalarını sona erdiren nedenler kısmında Ölüm, Zamanaşımı, Af ve Tarhiyat Öncesi Uzlaşma konulan incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise Hürriyeti Bağlayıcı Suç ve Cezalara ilişkin genel bir değerlendirme ve öneriler yer almıştır. XV
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu kapsamında hacze takipli iştirak

'2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu Kapsamında Hacze Takipli İştirak' başlıklı tez çalışmasında bir mal, hak veya alacağa haciz konulması halinde, başka bir alacaklının hangi şartlarla bu hacze iştirak edebileceği ve hangi esaslara göre paylaştırma yapılacağı incelenmiştir. Hacze iştirak takipli ve takipsiz olmak üzere iki türdür. Hacze takipli iştirakin uygulama alanı daha geniş olduğundan tezin kapsamı bu yönde belirlenmiştir. Bir alacaklının daha önce koyulan kesin bir hacze iştirak edebilmesi için İİK m.100'deki şartları taşıması gerekir. Bu şartlar alacaklının takibe girişmesi, alacağının ilk haczi koyan alacaklıdan önce doğduğunu İİK m.100'de öngörülen belgelerle ispat etmesi ve hacze iştirak süresi içinde talepte bulunmasıdır. Bu süre satılan mal tutarının vezneye girmesine kadardır. Eğer ilk haciz ihtiyati hacizse daha sonra aynı mal üzerine bir kesin haciz konulursa bu durumda, ihtiyati haciz İİK m.100'deki şartları taşıımak kaydıyla geçici olarak ve kendiliğinden iştirak eder. Daha sora konulan kesin haciz özel alacak olabileceği gibi bir kamu alacağı da olabilir. Son olarak belirtmek gerekir ki kanun koyucu maaş ve ücret haczinde hacze iştiraki kabul etmemiştir.
Türk Hukukunda kolluk yetkisinin kullanılması ve sınırları

İTürk Hukukunda Kolluk Yetkisinin Kullanılması ve Sınırları isimli bu çalışmada devletin en birincil ve ilkel görevi olan güvenliğin sağlanması amacıyla yürütülen kolluk yetkisi konusu ele alınmıştır. Bu bağlamda tezimizin amacı, ülke içerisinde güvenliğin sağlanması amacıyla yürütülen kolluk yetkisini ve kolluk usullerini mevzuat hükümleri ve doktrindeki görüşler bağlamında ele almaktır. Çalışmamızın kapsamı şu şekilde teşekkül etmiştir: Öncelikle, kolluğun amacı olarak kamu düzeni kavramı, kolluk türleri, kolluk usulleri ve yetkileri üzerinde durulmuştur. Daha sonra kolluk örgütünün kısa tarihçesi üzerinde durularak, geçmişşten günümüze kolluk örgütünün gelişimini aktarılmıştır. Son olarak, kolluk makamları, amirleri ve personeli belirtildikten sonra kolluk yetkisinin anayasal ve yasal sınırları üzerinde durulmuştur. Türk Hukukunda kolluk yetkisinin kullanılması ve sınırları konusu; son günlerdebaşta Anayasamızda yapılan değişiklikler olmak üzere, 14.06. 2007 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 5681 sayılı Polis Vazife ve Salahiyetleri Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, 5237 sayılı yeni Türk Ceza Kanunu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 5236 sayılı Kabahatler Kanunu ile mevzuatta yapılan değişikliklere göre ayrıntılı olarak incelenmiştir.
Deniz yolu ile eşya taşımalarında taşıyanın sorumluluğu

Küreselleşme ile beraber artan dünya ticareti, hızlı, güvenilir ve çok daha ucuz olmasından dolayı deniz taşımacılığına ilgiyi arttırmıştır. Deniz taşımacılığı büyük yatırımlar ve riskler de içeren taşımacılık yoludur. Denizyolu ile eşya taşımalarının en önemli konularından biri taşıyanın, yükle ilgililere karşı olan sorumluluğu olmaktadır. Taşıyan ile taşıtan arasında sorumluluk açısından menfaat dengesini sağlamak için uluslararası düzenlemelere gidilmiştir. Uluslararası hukuk alanında ilk başarılı düzenleme 1924 tarihli 'La Haye' konvansiyonudur. 1968 tarihli 'La Haye/Visby' kuralları ise 'La Haye' kurallarını tadil etmiştir. Gelişen modern ihtiyaçlara cevap verebilmesi için 1978 tarihli 'Hamburg Kuralları' düzenlenmiştir. Ancak ABD dahil olmak üzere gelişmiş devletlerden hiçbiri bu konvansiyona taraf olmamıştır. Bunun üzerine daha önceki konvansiyonların yerine geçmek amacıyla 2009 tarihinde 'Rotterdam Kuralları' imzalanmıştır. Tez çalışmamızda öncelikle, denizyolu ile eşya taşımalarında taşıyanın sorumluluğun kaynağını oluşturan navlun sözleşmelerinin niteliği incelenecektir. Daha sonra Türk Ticaret Kanununda düzenlenen taşıyanın sorumluluğu, sorumluluğun sınırlandırılması ve sorumsuzluk hallerine ilişkin hükümler; doktrindeki görüşler, mahkeme kararları ve uluslararası konvansiyonlardaki gelişmeler ışığında detaylıca analiz edilecektir. Son olarak da uluslararası konvansiyonlarda düzenlene hükümler karşılaştırmalı analiz yapmak suretiyle taşıyanın sorumlulukları ortaya koymaya çalışacağız.
Sulh sözleşmesi

Çalışmamızın konusu olan sulh sözleşmesi, tarafların aralarındaki mevcut bir hukuki ilişki üzerindeki uyuşmazlığı ya da belirsizliği ortadan kaldırmak amacıyla, birbirlerine karşılıklı fedakarlıkta bulunmak suretiyle yaptıkları bir sözleşmedir. Kanunlarımızda sulh sözleşmesine ilişkin genel bir düzenleme mevcut olmadığı için, Türk hukukunda sulh sözleşmesi isimsiz sözleşmelerdendir ve tipik bir içeriğe sahip olmadığı için sui generis sözleşmeler arasında yer alır. Tam iki tarafa borç yükleyen bir sözleşme olması sebebiyle Sulh sözleşmesi akdedebilmek için her şeyden önce taraflar arasında önceden var olan tartışmalı bir hukuki ilişki mevcut olmalıdır. Sözleşmenin konusunu oluşturan hukuki ilişki üzerindeki söz konusu bu belirsizlik ya da tartışmalı durumun karşılıklı fedakarlıklar yoluyla ve bir sözleşmeyle ortadan kaldırması gerekir. Sulh sözleşmesi taraflar arasında mahkeme dışında yapılırsa mahkeme dışı sulh sözleşmesi olarak, mahkeme huzurunda ve hakimin katılımıyla gerçekleştirilirse mahkeme içi sulh sözleşmesi olarak adlandırılır. Davayı sona erdiren taraf işlemlerinden olan mahkeme içi sulh sözleşmesi konumuz dışında kalmaktadır. Ancak bu sulh türüne de, farklarının ve benzerliklerinin ortaya konulması bakımından, çalışmamızın ilgili başlıklarında değinilmiştir. Sözleşme özgürlüğünün temelini oluşturan irade özerkliğinin tam anlamıyla gerçekleştiği ve uyuşmazlıkların taraf iradeleriyle çözümünün sağlandığı bir sözleşme türü olan sulh sözleşmesi, taraflar arasındaki uyuşmazlığı ya da belirsizliği gidermek için öncelikli olarak tespit amacı taşımaktadır. Uyuşmazlıkların giderilmesinde taraf iradelerinin ön planda olması sebebiyle, sulh sözleşmesi taraflar arası ve toplumsal barışa katkı sağlamak gibi çok önemli fonksiyonlara sahiptir. Bu bağlamda çalışmamızın ilk bölümünde öncelikle sulh sözleşmesi kavramı, sulh sözleşmenin amacı ve unsurları ortaya konulduktan sonra hukuki niteliğine ilişkin görüşler incelenecektir. Özel hukukta 'sulh' teriminin birçok kavram yerine kullanılması sebebiyle, kavram kargaşasını önlemek amacıyla sulh sözleşmesi benzer kurumlarla karşılaştırılarak, bu kurumlardan ayırt edilmeye çalışılacaktır. İkinci bölümde, sulh sözleşmesinin kurulması için taraflarda bulunması gereken şartlar, sözleşmenin konusunun neler olabileceği, sulh sözleşmesi yapılması mümkün olmayan hukuki ilişkiler, kesinleşmiş karardan sonra sulh sözleşmesi yapılıp yapılamayacağı hususlarıyla birlikte, sulh sözleşmesinin şekli, yorumu ve çeşitleri ele alınacaktır. Üçüncü ve son bölümde ise, sulh sözleşmesinin taraflar ve üçüncü kişiler açısından etkileri ile sözleşmenin hukuki sonuçları ve sona erme sebepleri değerlendirilecektir. Çalışmamız, sonuç kısmında tespit edilen hususlara ilişkin genel bir değerlendirme yapılarak tamamlanacaktır.