turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yunanistan'daki siyasi partilerin Ege sorunlarına ilişkin politikaları(1974-2010)

Dış ticaretinin %90'ını deniz yoluyla gerçekleştiren ve ihtiyaç duyduğu petrolün %75'ini Cezayir, Nijerya vb. ülkelerden Ege Denizi yoluyla ithal eden Türkiye için bu deniz hayati önemdedir. Ege Denizi'nde, Türkiye ile Yunanistan arasında, Lozan Barış Antlaşması ile kurulan denge Yunanistan'ın tek taraflı girişimleri sonucu 1931'den itibaren zarar görmüştür. Her ne kadar Ege sorunları nedeniyle iki ülke arasında bir çatışma yaşanma olasılığı düşük gibi görünse de, Ege Denizi'nde Yunanistan'ın kendi çıkarları için atabileceği tek taraflı bir adım çok kısa sürede bir krize dönüşme riskini taşımaktadır. Bu çalışmanın iki amacı bulunmaktadır. Birinci amaç, 1974 yılında Yunanistan'da demokrasinin yeniden tesis edilmesi sonucu kurulan ve günümüze kadar yönetimde tek başına veya koalisyon ortağı olarak yer alan beş partinin kuruluş süreçleri ile Türkiye'ye yönelik Ege sorunlarında yaşanan krizlerde izledikleri dış politikaların ağırlıklı olarak Yunan kaynakları kullanılarak irdelenmesidir. Dolayısıyla bu çalışmada, beş partiden birinin iktidara gelmesi durumunda Yunanistan'ın Ege sorunları konusunda yaşanacak krizlerde nasıl bir politika izleyebileceği hakkında Türkiye'deki karar verici makamları aydınlatmak hedeflenmiştir. Bu çalışmanın ikinci amacı ise, özellikle Türkçe literatürde bu siyasi partilerin kuruluş süreçleri, yapıları ve Türkiye'ye yönelik dış politikaları konusunda bulunan bilgi eksikliğini ağırlıklı olarak Yunan kaynaklarından yararlanarak bir ölçüde de olsa gidermektir.
The role of the organization for security and co-operation in Europe in the transdniestr conflict and the Russian factor

Bu tez Moldova'daki Transdinyester çatışmasını, Avrupa Güvenlik ve şbirliğiTeşkilatı ve Rusya Federasyonu'nun soruna çalışan bir çözüm bulma çabaları çerçevesinde müdahil olmalarını göz önüne alarak incelemeyi amaçlamaktadır. Tez, Transdinyester sorununun ortaya çıkış nedenleri, sorunun çözümü için yapılan girişimler ve çatışan tarafların ve arabulucuların bugün itibariyle çalışan bir düzenlemeye ulaşmada başarısız olma nedenleri üzerinde odaklanmaktadır. Sorunun nedenlerini, Moldova ve Transdinyester'deki etnisite, sosyo-ekonomik az gelişmişlik ve demokratik kurumların zayıflığı gibi içfaktörlere bağlayan görüşün aksine, bu tez sorunun devam etmesinin ardındaki temel faktörün sorunun uluslararası boyutu olduğunu savunmaktadır. Sorununçözümünü çok güç hale getiren ana faktör, AG T ve Rusya Federasyonu'nunsorunun tanımlanmasında ortaya koydukları radikal farklılıktır. RusyaTransdinyester bölgesini Sovyet sonrası Moldova'da ve onun komşuları etrafındajeo-stratejik bir araç olarak değerlendirme eğilimindedir. AGİT'in bu sorundaRusya'nın, Transdinyester bölgesini jeo-stratejik bir araç olarak kullanmakapasitesini sınırlandırması, bu sorunun barışçıl çözümüne yönelik yeni ufuklaraçmaktan çok var olan çıkmaza neden olan mevcut durumu değiştirmeyi son derece zorlaştırmaktadır.
İngiliz yönetimi döneminde Kıbrıs Türklerinin siyasi örgütlenmeleri (1923-1960)

Kıbrıs, Lozan Barış Antlaşması sonucu İngiltere'nin egemenliğine terk edilmiştir. İngiltere, 1925 yılında Kıbrıs'ta sömürge yönetimini tesis etmiştir. Kıbrıs Türk toplumu, bu tarihten sonra siyasal, kültürel, sosyal ve ekonomik hak arayışına başlamışlardır. Kıbrıs Türkleri, bu hak arayışı sürecinde özellikle siyasai örgütlenmelere önem vererek etkinliğini artırmışlardır. Kıbrıs Türk siyasi örgütlenmeleri İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde daha etkili yapılmıştır. Bu dönemdeki Kıbrıs Türk siyasi örgütlenmeleri hem İngiltere hem de Türkiye tarafından desteklenmiştir. Kıbrıs Türk siyasi örgütlenmeleri sonucunda sosyal, siyasal, kültürel ve ekonomik kazanımlar elde edilirken, Rumların Enosis amacına ulaşmaları da engellenmiştir.
Bridging borders from Asia to Europe: A Case study on Uyghur and Hazara migration to Turkey

Son beş yılda, Türkiye dünyadaki en çok sayıdaki mültecilere ev sahipliği yaptı. Sığınmacı olarak gördükleri yolculuklar açısından çok farklı olsalar da, Uygurlar ve Hazaralar, Türkiye'de geçişlerini sona erdiren iki mülteci topluluğunu oluşturuyor. Bu tez öncelikle ilgili kritik siyasi anları ve etno-kültürel kimliği inceleyerek, zulmün başlangıcını belirlemeyi ve bunları daha yeni gelişmelere bağlamayı amaçlamaktadır. Amaç, bu iki Orta Asya grubunun korunmasına yönelik mülteci yolunun nasıl farklı veya benzer olduğunu incelemektir. Bu nedenle, bu araştırma, zulümden kaçışta, Türkiye'ye gelmede ve ötesinde kritik bir rol oynayan uluslararası yasama mekanizmalarının ve ulusal Türk yasal çözümlerinin kritik parçalarını da vurgulamaktadır.
Irak, Libya ve Suriye'ye yönelik Birleşmiş Milletler'de yapılan askeri müdahale tartışmaları ışığında rus dış politikası: Neoklasik realist teori'nin penceresinden bir inceleme

Rusya, Soğuk Savaş'ın son yıllarından itibaren iç politikada yaşanan siyasi, ekonomik ve sosyal gelişmelerden ötürü, dış politika bakımından etkin bir görüntü sergileyememiştir. SSCB'nin dağılması neticesinde iki kutuplu sistemin de anlamını yitirmesiyle, Rusya'nın uluslararası sistem içerisindeki konumu sarsılmıştır. Ancak karar alıcıların algılarının değişmesi nedeniyle Rusya, dış politikasını revize etmeye başlamış ve 1990'lı yılların ortalarından itibaren bölgesel ve küresel bağlamda aktif politikalar izlemek suretiyle, uluslararası sistemde tekrardan güçlü bir konum elde etme eğiliminde olmuştur. Ulusal çıkarları doğrultusunda çok taraflı işbirlikleri oluşturarak uluslararası sistemdeki konumunu güçlendirmeye çalışan Rusya'nın, özellikle 2000'li yıllardan itibaren ulusal faktörlerin etkisiyle, küresel siyaseti belirleyen bir aktör olma yönündeki çabaları artmıştır. Rusya, aynı zamanda BM Güvenlik Konseyi'ndeki konumunu da dış politikada önemli bir araç olarak kullanmıştır. Bu çalışmada Rusya'nın, BM zemininde yapılan Irak, Libya ve Suriye'ye yönelik askeri müdahale tartışmaları karşısındaki dış politika davranışı analiz edilmiştir. Rusya'nın söz konusu olaylar sırasında uyguladığı politikalar incelenirken, konu teorik bir yaklaşımla desteklenmiştir. Bu bağlamda, devletlerin dış politika davranışlarına, geniş perspektiften bir bakış açısı imkanı sunduğu için Neoklasik Realist Teori tercih edilmiştir. Ayrıca bu çalışma, BM Güvenlik Konseyi'nde yapılan tartışmalar çerçevesinde sınırlandırılmıştır. Bu tezin temel amacı, Rusya'nın, benzer olaylar karşısında, farklı politikalar izlemesinin esas nedenlerini araştırmaktır.
Balkan Savaşları'nın Balkanlar'dan Anadolu'ya Türk göçü üzerine etkisi

Yarımadadaki ilk Türk varlığı, Hunların 4. yüzyılda bölgeye gelmesiyle başlamış ve daha sonraki yüzyıllarda Avarlar, Bulgarlar, Vardar Türkleri, Peçenekler, Uzlar, Kumanlar-Kıpçaklar gibi Türk kavimleri bölgeye göç etmiştir. Balkanlar'a kuzeyden gelen bu Türk kavimlerinden sonra 13. yüzyılda Anadolu'dan Selçuklu Türkleri ve onları takiben de 14. yüzyıldan itibaren Osmanlı Türkleri gelmeye başlamıştır. 1361'de Edirne'nin fethinden sonra Balkan topraklarına doğru genişleyen Osmanlı Devleti, Balkanlar'da kurulmuş ve bir Balkan İmparatorluğu olarak doğup gelişmiştir. Anadolu gibi Balkanlar da Türklere vatan olmuştur. 19. yüzyılda Balkan Müslümanlarının yeni milliyetçilik akımı ile katliama uğramaları 1821 Yunan ayaklanmasıyla başlamış ve Yunan ulus devletinin kurulması diğer Balkan milletleri için örnek teşkil etmiştir. 19. yüzyılın sonlarına gelindiğinde, Osmanlı İmparatorluğu yüzyıl boyunca Balkanlar'da isyanlarla mücadele etmiştir. Balkan Savaşı'na hazırlıksız yakalanan Osmanlı İmparatorluğu, Balkan devletleri karşısında beklenmedik bir yenilgiye uğramıştır. Doğu Sorunu'nun bir hedefi ve bu siyasi düşüncenin bir sonucu olan Balkan Savaşı'nda, Rumeli'nin tamamına yakın kısmı çok kısa bir süre içerisinde elden çıkmıştır. 17. yüzyıl sonunda Osmanlı İmparatorluğu'nun Avrupa'da toprak kaybetmesiyle başlayan göçler, Avrupa'daki topraklardan geri çekilmenin devam etmesi ile hızlanmıştır. Balkanlar'da yeni ulus devletler yaratılırken bir engel olarak görülen Müslümanlar ya katliama uğramış ya da göç etmeye zorlanmışlardır. 1877- 1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında ve sonrasında yaşanan göç ve katliamların benzerleri Balkan Savaşı sürecinde de yaşanmıştır. Balkan Savaşları sonunda Türkler, Anadolu ile birlikte vatan olan ve bazı bölgelerinde çoğunluğu oluşturdukları Balkanlar'da azınlık durumuna düşmüşlerdir.
Yugoslavya'nın parçalanmasının uluslararası sistem ve politikaya etkileri: Uluslararası sistem teorisi ve konstrüktivist teori

Uluslararası Sistem, Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin çöküşü gibi olaylar neticesinde bazı değişimlere uğramıştır. Bu değişimler kapsamında Yugoslavya'da iç karışıklıklar çıkmış ve Yugoslavya parçalanmıştır. Bu gelişme uluslararası sistem ve uluslararası politika üzerinde bazı etkiler ortaya çıkarmıştır. Amerika Birleşik Devletleri'nin özellikle SSCB'nin çöküşünün ardından yeni bir düzen oluşturma adına sürdürdüğü faaliyetler, Avrupa Topluluğu'nun savunma ve güvenlik açısından ortak bir yapı kurma girişimleri, Kuzey Atlantik Antlaşması Organizasyonu ve Birleşmiş Milletler benzeri uluslararası kuruluşların izledikleri politikaların uluslararası sistem kadar Yugoslavya'nın parçalanma sürecinde de etkili olduğunu ifade etmek mümkündür. Yugoslavya'da tarihsel süreç içerisinde problem yaşayan etnik grupların beraber yaşamak durumunda kalmaları, bunlar arasındaki problemlerin devam etmesi dağılma sürecini hızlandırmıştır. Bununla birlikte iktisadi açıdan bölgeler arasındaki gelişmişlik farkları, etnik gruplar arasındaki problemlerin daha da büyümesine neden olmuştur. Bu çalışmanın amacı Yugoslavya'nın parçalanmasının uluslararası sistem ve politika üzerindeki etkilerinin anlaşılmasıdır. Bu bağlamda uluslararası sistem ile Konstrüktivist yaklaşımlar da bu konuyla ilgili olarak ele alınmıştır.
Internationalization of competition: Is convergence of competition legislation enough to deal with international anticompetitive practices?

Bu çalışmanın amacı rekabet hukuku ve politikasının uluslararasılaşma sürecini çözümlemeye yönelik doğru yöntemi incelemektir. Çalışma özellikle, küresel nitelikte bir rekabet rejiminin yokluğunda, bir strateji olarak ülkelerin rekabet mevzuatlarının birbirine uyumunun uluslararası nitelikteki rekabet ihlalleri ile mücadelede yeterli olup olmadığını sorgulamaktadır. Bu araştırma tabiatıyla ülkeler arasında artan ve gelişen işbirliği çalışmalarını da içermektedir. Rekabet hukuku ve politikasının uluslararasılaşması, ulusal rekabet rejimleri ile iş dünyasının uluslararası nitelikteki faaliyetleri arasında ortaya çıkan boşluğun doldurulmasına ilişkin ihtiyaçtan kaynaklanmaktadır. Bu çerçevede çalışma üç seviyeli bir analizi kapsamaktadır; bunlar uluslararası rekabet konularının çok taraflı seviyede ele alınabileceği yetkili makama dair araştırma, rekabet mevzuatının tek taraflı olarak ülke dışı uygulaması ile ikili ve bölgesel işbirliği çabalarıdır. Bahsedilen bu üç seviyeli değerlendirme uluslararasılaşma sürecinin kendisini oluşturmaktadır. Çalışma küresel rekabet rejiminin ancak adı geçen uluslararasılaşma sürecinin iyi bir şekilde anlaşılmasıyla başarılabileceğini savunmaktadır. İşte bu sebepten bu çalışma doğası gereği farklı disiplinlerin katkısını gerektirmektedir. Çalışma, özellikle uluslararası ilişkiler teorilerinin uluslararasılaşma sürecini kavramsallaştırma yolunda yeni bir yol açabileceğini göstermektedir.
Türkiye'deki Suriyeli göçmenlerin siyasal katılım davranışı: Mardin örneği

Göç tarih boyunca zorunluluk, gönüllülük esasıyla münferit veya kitlesel olarak insanların hayatlarının belli bir dönemini etkileyen önemli bir olgudur. Son dönemlerde Ortadoğu coğrafyasında otoriter rejimlerin baskıcı ve ideolojik yönetimlerine karşı başlayan sokak hareketleri iç savaşlara dönüşmüştür. Arap Baharı adı verilen hareketler Suriye'ye de sirayet etmiştir. Yaşanılan iç savaşlardan kaynaklı olarak binlerce insan göç etmek zorunda kalmıştır. Suriye ve Türkiye'nin komşu ülkeler olmasından kaynaklı olarak Türkiye'ye kitlesel göç akını yaşanmıştır. Yaşanan göç akınında binlerce göçmen coğrafik olarak kendilerine yakın gördükleri Mardin İlini tercih etmiştir. Çalışmada, Suriyeli göçmenlerin göç etmeden önceki ve göç ettikten sonraki siyasal katılım davranışları incelenerek analiz edilmiştir. Çalışmanın metodolojisi nitel araştırma yöntemi olarak yarı yapılandırılmış görüşme şeklindedir. Görüşmenin örneklemini Mardin İli'nde yaşayan 22 Suriyeli göçmen oluşturmaktadır. Görüşmeler 2019 yılının Mayıs ve Temmuz ayları arasında yapılmıştır. Elde edilen veriler Althusser'in devletin ideolojik ve baskı aygıtlarından aile, eğitim, medya, polis-ordu-hapishane ile Pierre Bourdieu'nün habitus ve sosyal sermaye kavramlarının temalandırılmasıyla analiz edilmiştir. Yapılan alan araştırması sonucunda; bireylerin göç etmeden önceki siyasal algı, davranış şemalarında devletin ideolojik ve baskı aygıtlarının önemli bir rol oynadığı ve yaşanan göç hareketiyle birlikte değişen habitusları ve sosyal sermayeleri ekseninde yeniden üretilen siyasal katılım davranışlarında demokratik yönde farklılıklar meydana geldiği tespit edilmiştir.
Türk dış politikasında Çin Halk Cumhuriyeti ile işbirliği olanaklarının analizi

SERTEL, Uygar Mustafa. Türk Dış Politikasında Çin Halk Cumhuriyeti ile İşbirliği Olanaklarının Analizi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2008. Bu tezde öncelikle Türk-Çin ikili siyasi ilişkilerinin gelişimi gerçekçilik ve inşacılık kuramları açısından incelenmiş ve gerçekçilik kuramının bu gelişim sürecini açıklamada daha başarılı olduğu sonucuna varılmıştır. Daha sonra ikili ilişkilerin tarihsel arka planı özetlenmiş, diplomatik ilişkilerin kuruluşundan 2000 yılına kadar kaydedilen gelişmeler açıklanmış ve özellikle 2000 yılı sonrasında kaydedilen gelişmeler ayrıntılı biçimde irdelenmiştir. Dış politikanın siyasi ilişkilerin yanı sıra diğer konuları da kapsadığı düşüncesinden hareketle, Türkiye-Çin ikili ekonomik, askeri ve kültürel ilişkileri de ana hatlarıyla incelenmiştir. Ardından, 2000- 2005 döneminde iki ülkenin birbirlerinin dış politika gündemlerindeki yeri belirlenmiş, Türkiye ve Çin'in daha ileri düzey siyasi işbirliğinden elde edebilecekleri kazanımlar ortaya konmuş ve böyle bir açılımın modaliteleri irdelenmiştir. Bu çerçevede, Çin'in Türkiye'nin mevcut yönelimlerine bir alternatif sunmaktan ziyade, ikili ilişkilerini daha ileri bir düzeye taşıyabileceği bir ülke olabileceği ve bunun çok boyutlu Türk dış politikasına zenginlik katacağı sonucuna varılmıştır.
Silahlı insansız hava araçlarının konvansiyonel savaştaki yeri: Anlık istihbarattan anlık müdahaleye geçiş

Bu çalışma konu olarak silahlı insansız hava araçlar'ın konvansiyonel savaştaki yerini ve anlık istihbarattan anlık müdahaleye geçiş aşamalarını incelemektedir. Araştırmanın amacı silahlı insansız hava araçları'nın konvansiyonel savaşta kullanılan standart silah ve araç gereçlere karşı ne gibi bir stratejik üstünlük yaratmakta olduğunu inceleyerek yeni nesil insansız sistemlerin insanlı savaş araçlarına karşı avantaj ve dezavantajlarını belirlemektir. Bu çalışmada veri değerlendirme tekniklerinden belgesel ve kaynak taraması tekniği kullanılmıştır. Bu tekniklerin seçilmesinde saldırı ve savunma teknikleri istihbaratla birleştiğinde erken tanıma sistemlerinin öneminin kavranması yer almaktadır. İçerik analizinde özellikle raporlar bu konu hakkında büyük önem arz edecek bilgileri açıkça ortaya koymaktadır. Bununla birlikte insansız hava araçlarındaki bazı yeni, AR-GE çalışmaları insansız hava araçlarının teknik alt yapısında daha ayrıntılı bilgilere ulaşmamıza olanak sağlayacaktır. İçerikte ana konu olan silahlı insansız hava araçları savunma şirketleri tarafından üretilmektedir bu nedenle kaynakların bir kısmı bizzat teknolojik platform ve aviyonik sistemleri üreten şirketlerin internet üzerinden oluşturdukları tanıtım sayfalarından oluşmaktadır. Kaynakların bir diğer kısmı da güvenlik uzmanlarının araştırma roparları, yüksek lisans tezleri, dergi makaleleri, kitaplar ve gazete haberlerinden oluşmaktadır. Kaynakların birçok yerden teyit edilerek bilgilerin doğuluğunun sağlanması amacı etkili olmuştur.
Fransa'nın nükleer gücü ve uluslararası politikaya etkileri

Bu tez, askeri ve ekonomik olarak Fransa'nın nükleer güç durumunun ülkenin gelişmesinde ve uluslararası politikada ne ölçüde etkili olduğunu araştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma, Türkçe literatürde Fransa ve nükleer güç konusundaki çalışmaların sınırlı olması bakımından önem taşımaktadır. Bu doğrultuda, Fransa'nın nükleer silah kapasitesi ve nükleer enerji üretiminin gelişimini kapsamlı bir şekilde ele almaktadır. Fransa modeli, gelişmekte olan ve enerji bakımından dışa bağımlı olan ülkeler açısından ideal bir örnektir. Bununla birlikte, stratejik bir hammadde olan uranyumun temini konusunda, rezervlere sahip ülkeler ile karşılıklı kazanca dayalı bir işbirliğinin geliştirilmesi, gözetilmesi mühim bir husus olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışmada, ikincil kaynaklardan yararlanılmış ve Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı ve OECD Nükleer Enerji Ajansı gibi uluslararası örgütlerin hazırladıkları raporlar analiz edilerek sayısal veriler ile desteklenmiştir. Nihai olarak tez, politik, askeri ve ekonomik açıdan Fransa'nın büyük bir güç olarak varlığını sürdürmesinde nükleer teknolojideki ilerlemesinin kayda değer bir rolü olduğunu savunmaktadır.
Obama dönemi Türk Amerikan ilişkileri

20. ve 21. yüzyılın ülkeler arasında değişen güç dengeleri çerçevesinde ABD ve Türkiye'nin ikili ilişkilerinde, ABD başkanı Barack Hussein Obama dönemi gelişen olaylar; ülkeler arası ilişkinin müttefiklikten ziyade çatışma dönemine evrilmiştir. İki iyi müttefikin Ortadoğu'da başlayan halk hareketlerine farklı bakış açıları ve yaklaşımları ülkeler arasındaki ilişkilerin gerilmesine sebep olmuştur. İsrail'in Mavi Marmara Baskınında Türk tarafının uluslararası kanunlarda verilmiş olan haklarını görmezden gelmesi ve bu tavır karşısında ABD başkanı Obama'nın sessiz kalması; ABD için İsrail'in daha önemli olduğu düşüncesini akla getirmiştir. Türkiye, İran ile yürütülen Nükleer Müzakerelerde, Tahran mutabakatı ile olası bir savaşı engellemek için çaba göstermiştir. Suriye'de patlak veren Arap Baharı sürecinde, ABD tutarsız politikalar izlemiştir. Bu politikalar sonucunda, Irak ve Suriye'de İŞİD ortaya çıkmıştır. Ortaya çıkan bu terör örgütü Türkiye'yi ekonomik ve sosyal olarak çok etkilemiş ve bunun sonucunda, Suriye'deki iç savaştan kaçan halkın Türkiye'ye gelmesiyle oluşan mülteci sorununun nedenleri bu tezde ele alınmıştır. ABD, Suriye lideri Beşar Esad'a direkt müdahale etmemiş ve PKK'nın Suriye kolu olan PYD gibi terör örgütleri ile Suriye yönetiminin saf dışı bırakılmasına çalışmıştır. Nitekim bu terör örgütlerine verilen silahların ilerde Türkiye'ye karşı kullanılma ihtimali üzerinde durulmaktadır. Bu tezde İŞİD'in elinde bulunan Suriye topraklarına Türkiye tarafından yapılan Fırat Kalkanı operasyonunun yeterli olup olmadığı irdelenmiştir. Ayrıca 15 Temmuz darbe girişiminin ve FETÖ terör örgütü elebaşısı Fethullah GÜLEN'in ABD'de ikamet ediyor olması ve ABD istihbarat örgütü tarafından korunması bu darbe girişiminin arkasında ABD'nin olup olmadığına dair araştırmalar yapılmıştır. ABD tarafından FETÖ terör örgütünün liderinin iadesinin Türkiye'ye yapılmaması ve bunun yanı sıra darbe girişiminde bulunan kişilere Türkiye'de ikamet eden ABD vatandaşlarının yardım ettikleri şüphesinden dolayı tutuklanmasının nedenleri araştırılmıştır.
Arnavutluk-Yunanistan ilişkilerinde bir azınlık sorunu olarak: Çamerya Arnavutlarının yeri ve geleceği

Soğuk Savaş sonrası dönemde Yugoslavya'da yaşanan iç savaşla birlikte bir kez daha gündeme gelen Balkanlar, ulus-devletler açısından etnik sorunları iç ve dış politikalarının öncelikli bir mevzu haline taşımıştır. Bölgede, çatışmalar şu an için barış gücü operasyonuyla dondurulmuş gibi gözükse de, Balkanlar her an patlamaya hazır bir bombadan farksızdır. Bu bağlamda bölgedeki mevcut sorun alanları ile potansiyel nitelikteki sorunlar, bölge devletleri açısından olduğu kadar, küresel çapta da etki yaratacak bir öneme sahiptir. Bir diğer ifadeyle, Balkanlardaki azınlık sorunları, yerel boyutun ötesinde bölgesel ve global bazda bir etki yaratma kapasitesine sahiptir. Bu bağlamda, bölgenin potansiyel sorunlarından birisi de Çamerya bölgesi ya da Çameryalı Arnavutlar 'dır. Yunanistan sınırları içerisinde yer alan Çamerya bölgesi her ne kadar şu an için bölge ve dünya gündeminde ön plana çıkmamış olsa da, diğer taraftan yapısı itibarıyla Balkanlar'daki azınlık sorunlarının ayrılmaz bir parçası olarak varlığını devam ettirmektedir. Özellikle de, Yugoslavya iç savaşı ve sonrasında Arnavut azınlıkların bölgede artan rolleri, Çamerya sorununu da Yunanistan açısından yerel bir nitelikten, bölgesel çapta bir kriz taşıma potansiyeli taşımaktadır. Bu da, hiç kuşkusuz, öncellikle Arnavutluk ve Yunanistan arasındaki ilişkilerin etkilenmesi anlamda gelmektedir ki, tezin çıkış noktasını da bu husus oluşturmaktadır. Dolayısıyla bu tezde ilk olarak dünyada değişen azınlık kavramı tarihsel ve teorik çerçevede ele alınmakta, akabinde ise sorunun tarihsel gelişim seyri ortaya konulmaktadır. Bu süreçte, AB üyesi Yunanistan'ın bölgeye yönelik izlediği inkarcı, ayrımcı ve asimilasyoncu politikaların Çamerya Arnavutları üzerindeki etkisi ve buna bölge halkının verdiği tepki ele alınmaktadır. Sorunun çözülmemesinin Yunanistan-Arnavutluk ilişkilerini olumsuz olarak etkilediğinin varsayıldığı bu tezde, Balkanlar'daki diğer Arnavut azınlıklar ile Arnavutluk'un yaklaşımı da Büyük Arnavutluk Projesi iddiaları çerçevesinde ele alınmakta olup, meselenin geleceğiyle ilgili senaryo çalışmaları ve çözümüyle ilgili alternatif projeler sunulmaktadır.
Şii jeopolitiği ve İran dış politikası

İran, 1979 yılındaki İslam Devrimi'nden sonra devrim ihracı politikası izleyerek, bölgesel etki alanını genişletme arayışı içersine girmiş, Humeyni'nin ölümünden sonra ise daha yumuşak bir dış politika takip etmiştir. ABD'nin 2003 yılında Irak'ı işgal etmesiyle birlikte, ülkenin yönetiminde Şiiler başat aktör konumuna gelmiştir. Bu durumun İran'a önemli bir fırsat verdiği ve Irak, Suriye ve Lübnan Şiileri üzerinden etki alanını genişleteceği, Kuveyt, Katar, Bahreyn, Birleşik Arap Emirlikleri, Suudi Arabistan, Umman ve Yemen Şiilerini de yönlendirerek, Orta Doğu'da bir Şii Hilali kuracağı yönünde kuvvetli iddialar gündeme getirilmiştir. Bu iddiaların doğruluk payı bulunmakla birlikte, gerçekleştirilebilirliği yönüyle pek mümkün gözükmemektedir. Öncelikle İran'ın etnik ve dini yapısı ile ekonomik ve askeri gücü, böyle bir politikayı sürdürebilmesini engellemektedir. Diğer taraftan bu politikadan rahatsız olan Sünni devletler, bölge dışı aktörlerle birlikte tedbir alma arayışına girişmişlerdir. Hatta Suudi Arabistan ve İsrail bile İran'a karşı bir araya gelebilmişlerdir. İran'ın bu politikayı sürdürmekte ısrar etmesi durumunda iç sorunları şiddetlenecek ve halk ayaklanması ile sonuçlanabilecek gelişmeler yaşanabilecektir. Diğer taraftan, dış politikada karşı karşıya kalacağı yaptırımlar ve bölgesel yalnızlık İran'ın hiç istemediği sonuçları yaşamasına sebep olabilecektir.