turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Formulation of semahs in relation to the question of Alevi identity in Turkey

Türkiye'deki heterodoks ve etnik çeşitliliğe sahip bir dinsel azınlık grubu olan Alevilerin ritüel danslarıdır. Bu tez, Cumhuriyet'in kurulmasından bu yana, Alevi kimliğinin inşa süreçleri ile bağlantılı olarak farklı semah fomülasyonları üzerine odaklanır. Alevi topluluğu dinsel inançları bağlamında meşru devlet dininden farklılaşırken, topluluğun içindeki Türkçe konuşmayan gruplar etnik/dilsel kimlikleri açısından da meşru ulusal kimlikle çatışırlar. Bu etkenlerin tümü, son seksen yıl içerisinde Alevi kimliği meselesinin konuyla ilgili grubun içinden veya dışından çeşitli aktörler tarafından mücadele ve pazarlık konusu haline getirildiği bir alana işaret eder. Bu süreçte semahlar, Alevi ritüellerinin bir dinsel ve/veya kültürel bileşeni olarak yeniden inşa edilen Alevi kimlikleri bağlamında sürdürülmüş, dönüştürülmüş veya manipule edilmiştir. Tez, Alevi kimliği tarihinin kısa bir çözümlemesinin ardından, semahlar hakkındaki metinler ve sözlü tanıklıklar ile kamusal alanda sergilenen semah gösterileri üzerine odaklandı. Bunların tümü eleştirel ve karşılaştırmalı bir analize tabi tutulurken, semahların topluluğun kimliğini temsil mi ettiği, yoksa yeniden inşa edilen Alevi kimliğiyle karşılıklı etkileşim halinde yeniden formüle mi edildiği konusunda kritik bir soru ortaya çıktı. Eleştirel olarak ele alman özcü yaklaşımların yazılı ve sözlü anlatıların çoğunda benimsenmiş olması, semahların Alevi kimliğinin temsilcisi olarak nasıl kavramsallaştırıldığının ortaya çıkarılmasına neden oldu. Öte yandan, semahların kimlikle birlikte kurulduğu yolundaki kavramsal çerçeveye paralel olarak, bu anlatılar ve popüler semah gösterileri, incelenen dönemlerin her birinde inşa edilen Alevi kimliği hakkında bazı sonuçlar çıkarmak üzere yeniden analiz edildi. Bu dönemler, Türkiye'de yaşanan ve Alevilerin hem yaşamlarını, hem de kimliklerini etkileyen toplumsal, ekonomik, siyasal ve kültürel gelişmelerle bağlantılı olarak 1920 -1950, 1950- 1980 ve 1980- 2000 olarak belirlenmişti. iv
Temsil açısından 1960 sonrası Türk siyasal yaşamının sosyolojik çözümlemesi

Demokrasi siyasal kararların halk tarafından alındığı bir yönetim biçimidir, ilk defa Antik Çağ'da Yunan kent devletlerinde uygulanmıştır. Halk bir araya gelerek siyasal kararlara doğrudan doğruya katılmıştır. Fakat daha sonraları ülkenin sınırlarının genişlemesi ve nüfusunun artması doğrudan katılımı imkansız hale getirmiştir. Bunun üzerine halk temsilcileri aracılığıyla siyasal sürece katılmaya başlamıştır. 19. yüzyılda, Osmanlı İmparatorluğunun içinde bulunduğu durumdan kurtarmak için ülkede bir takım fikir hareketleri ortaya çıkmıştır. Bunlardan biri de Batılılaşma hareketidir. Bu hareketin amacı, Batının siyasal, sosyal, kültürel kurumlarım ülkeye getirmek ve Batı tipi bir toplum oluşturmaktır. Bunun bir sonucu olarak parlamenter demokrasi fikri ülkeye girmiş ve ilk Osmanlı parlamentosu 1876'da kurulmuştur. Cumhuriyet döneminde ülke parlamentolar tarafından yönetilmiştir. Yalnız tek partili dönemde CHP'nin dışında başka hiçbir partinin siyasal faaliyette bulunmasına izin verilmemiştir. 7 Ocak 1946'da parti içi muhalefetin örgütlenerek Demokrat Partiyi kurmasıyla Türkiye'de çok partili dönem başlamıştır. Böylece, genellikle asker-sivil bürokratların temsilcisi olan CHP'nin yanında tarım ve ticaret burjuvazisinin temsilcisi olan DP'de siyasal yaşamdaki yerini almıştır. 1960 dan sonra Türkiye hızlı bir demokratikleşme süreci içine girmiştir. Yeni bir anayasa hazırlanmıştır. Siyasal Partiler Kanunu, Se-328 çim Kanunu, Dernekler Kanunu değiştirilmiştir. Toplumun büyük bir kesimine örgütlenme imkanı verilmiştir. Bunun bir sonucu olarak ülkede çok sayıda siyasal parti kurulmuş ve toplumun büyük bir kesimi parlamentoda temsil edilme imkanı elde etmiştir. 1980 Askeri darbesinden sonra demokratikleşme süreci kesintiye uğramıştır. 1982 Anayasası siyasal partilerin ve derneklerin kurulmasını ve faaliyetlerini sınırlandırmıştır. Seçim kanunu, getirmiş olduğu barajlarla bazı kesimlerin parlamentoda temsilini engellemiştir.
Bolu'da yaşlı ihmal ve istismarını anlamaya yönelik nitel bir araştırma

Sanayileşmeye bağlı olarak yaşanan modernleşme süreci toplum düzeninde bir takım değişikliklere neden olmuştur. Bu değişikliklerden en çok etkilenen gruplardan biri de yaşlılardır. Kentleşme, kadının iş yaşamında daha görünür olması, çekirdek aile biçiminin yaygınlaşması gibi durumlar yaşlıda rol kaybına ve statü düşüşüne neden olmuştur. Hem yaşlının toplumdaki sosyo-kültürel değişimi, hem de artan yaşlı nüfusu yaşlılık ile ilgili pek çok sorunu gündeme getirmektedir. Bunlardan biri de yaşlıya yönelik ihmal ve istismardır. Bu araştırmada Bolu il merkezinde ailesiyle birlikte ya da tek başına yaşayan 65 yaş ve üstü, üç farklı sosyo-ekonomik düzeye sahip mahallelerden seçilen 72 yaşlı ile görüşme yapılarak yaşlılara yönelik ihmal ve istismarın olup olmadığını belirlemek, ihmal ve istismar durumu mevcut ise görülen ihmal ve istismar çeşitlerini tespit edip ihmal ve istismarın nedenlerinin, yaş, cinsiyet, medeni durum, sosyo-ekonomik düzey vb. değişkenlerle ilişkisini ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırma sonucunda Bolu ilinin geçiş toplumu özelliği gösterdiği, bir yandan gelişime ve modernleşmeye açık bir kültürel yapısı varken, bir yandan da geleneklerine bağlı, yaşlısına değer veren ve yaşlının toplumdaki saygıdeğer konumunu korumaya çalışan bir toplum yapısı olduğu görülmüştür. Çalışmada araştırma sorularına cevap bulunmuş olup ihmal ve istismarın bu değişkenlerle ilişkisi ortaya konmuştur. Çoğunlukla konuşulmaktan dahi kaçınılan ve gizli tutulmaya çalışılan ihmal ve istismar konusuna yönelik çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışma Bolu ilinde yaşlılarda ihmal ve istismarı anlamaya yönelik ilk çalışma olma özelliğini taşımaktadır.
Nükleer enerji sosyal kabul sorunu: Dumlupınar Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi öğrencileri üzerine ampirik bir çalışma

Yapısal eşitlik modellemesi, gizil değişkenlerin birbirleriyle ve gözlenen değişkenlerle arasındaki ilişkiyi ortaya koyan çok değişkenli istatistiksel bir yöntemdir. Faktör analizi ile çoklu regresyon analizinin birleşmesiyle meydana gelen YEM, bugün birçok disiplin tarafından yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışma, genç nesillerin nükleer enerji konusundaki farkındalıklarının ve kabul düzeylerini etkileyen faktörler arasındaki nedensel ilişkilerin yapısall bir model ile incelenmesini amaçlamaktadır. 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Evliya Çelebi Kampüsünde yer alan fakültelerde öğrenim görmekte olan 521 öğrenciye uygulanan anketle elde edilen veriler YEM ile analiz edilmiştir. Ankette öğrencilere; nükleer enerjiye yönelik algılanan enerji arz faydası, algılanan çevresel fayda, risk algısı, güven ve kabul gizil değişkenlerini, gözlenen değişkenler tarafından temsil ettiği düşünülen sorular yöneltilmiştir. Üç bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde nükleer enerjinin tanımı, tarihçesi, avantajları, dezavantajları ile Türkiye'de nükleer enerji politikasının gelişimine yer verilmiştir. İkinci bölümde YEM ile ilgili genel bilgiler, varsayımlar ve kavramsal açıklamalar üzerinde durulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise, araştırma modelinin ortaya konulması ile nükleer enerji kabulüne yönelik faktörler arasındaki ilişkiler YEM ile incelenmiştir. Modelde yer alan algılanan enerji arz faydası, algılanan çevresel fayda ve güven gizil değişkenleri kabul düzeyini pozitif yönde ve istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde etkilerken, risk algısı kabul düzeyini negatif yönde etkilemiştir. Elde edilen veriler LISREL 8.21 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir.
Ahmet Rıza'nın sosyolojik ve dini görüşleri

Bu tez giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Türkiye'de Pozitivizm akımının öncüsü durumunda olan Ahmet Rıza Bey, ülkeye pozitivist zihniyetin girmesini isterken, dinin sosyal içerikli konularına getirdiği değişik yorumlar ile Türk aydınlarının düşünce ufkunda ve sisteminde farklı bir yol açmıştır. Açtığı bu yol, bazı düşünce kalıpları içerisinde günümüzde de etkisini sürdürmektedir. Giriş bölümünde tezin konusu, amacı, önemi ve yöntemi ortaya konmuştur. Birinci bölümde din sosyolojisinin temel iki kaynağı olan toplum ve din kavramlarına açıklık getirilerek, toplum ve dinin birbirlerinden karşılıklı etkileşimleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde Ahmet Rıza Bey'in hayatı, ailesi ve eserlerinin incelenmiştir. Ayrıca onun sosyolojik ve dini görüşlerini sağlıklı bir şekilde ortaya koyabilmek için dönemin fikri ve siyasi akımları ile ilgili genel bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde Ahmet Rıza Bey'in sosyolojik ve dini fikirleri incelenmiştir. Ahmet Rıza Bey pozitivizm fikrini savunurken bu süreç içerisinde milli ve manevi duygulardan, kültürel değerlerden ve özellikle de dinin sosyal içerikli naslarından büyük ölçüde faydalanmıştır. Ülkenin kurtuluşu için daha çok akü ve bilimle açıklanabilecek pozitivist bir tavır takındığı sonucuna varılmıştır. 114
Thematic and discursive construction of homosexual movement in Turkey through Kaos GL magazine

Bu doktora tezi, Türkiye'nin ilk ve en uzun soluklu eşcinsel ve lezbiyen yayını olan Kaos GL Dergi'de yayınlanan metinler aracılığıyla eşcinselliğin tematik ve söylemsel olarak nasıl inşa edildiğini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma daha özelde metinlerin iki söylemsel-dilbilimsel yönünü ortaya çıkarmaya yöneliktir: (1) metinlerin tematik dağılımı ve tematik ilişki örüntüleri; (2) eşcinsel hareketin inşasının dayandığı söylem stratejileri ve dilsel gerçekleşme araç ve biçimleri. Bu amaçla, derginin ilk beş yılında (1994-1999) 6 metin envanter ön araştırmasının sonucuna göre amaçlı örnekleme ile seçilmiş ve gömülü tematik çözümleme ve Eleştirel Söylem Çözümlemesi'ne dahil edilmiştir. Gömülü Teori (Glaser ve Strauss, 1967; Corbin ve Strauss, 2008) yaklaşımının çözümleme aşamalarının benimsendiği ilk aşamada sistematik bir kodlama işlemi gerçekleştirilmiş ve belirlenen zaman dilimi içinde toplumsal düzeni ve eşcinsellerin bu düzen karşısında kendilerini konumlandırma biçimlerini ortaya çıkaran en sıklıkla görülen iki tematik kategori belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci çözümleme aşamasında, kodlama sürecinden elde edilen kategorilere ait metin parçaları ESÇ geleneği içinde önemli bir yeri olan Söylem-Tarihsel Yaklaşımı ile incelenmiştir. Bu model ve bir 'içeriden' bakış açısı (Wodak, 2011) benimsenerek, ilgili tematik kategorilerde toplumsal aktörlerin temsil edilme biçimleri (van Leeuwen, 1996 ve Wodak ve diğerleri, 2000) artsüremli bir çözümlemeyle ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Gömülü tematik çözümlemenin bulguları, beş yıl içinde eşcinsellerin sosyal düzeni çoğunlukla ve tutarlı bir şekilde heteroseksizm ve homofobi temaları çerçevesinde betimlediklerini; bunun yanında, beş yılın ikinci yarısı itibariyle, eşcinsellerin kendilerini tanımlamanın bir yolu olarak kolektif ve birleştirici bir eylemin inşasına güçlü bir vurgu yaptıklarını göstermiştir. Buna parallel olarak, ESÇ bulguları, toplumsal-tarihsel koşullar bağlamında, eşcinsellerin dönemin ilk metinlerinde toplumu tanımlarlarken 'karşı olumsuz-öteki' söylemi inşa ettiklerini; diğer yandan, dönemin sonuna doğru, bireylerin grup dayanışması oluşturma amacı doğrultusunda, olumlu-kendi sunumunun ön plana çıktığını ortaya koymaktadır. Çalışma, ötekileştirilen grupların baskın söylemlerde olumsuz olarak sunulduğu genellemesinin yanında, ötekileştirilen grupların da benzer şekilde olumsuz-öteki sunum yöntemlerini kullanarak kendilerini grup-dışındakiler üzerinden tanımlayabildiklerini ortaya çıkarması açısından önemlidir. Bu bakımdan bu çalışma, özellikle Queer Dilbilimi alanında ötekileştirilen grup-içi söylemleri araştırmayı amaçlayan araştırmacılar için önemli öneriler sumaktadır. Ayrıca, çalışmanın bulguları eşcinselliğin sadece metinlerle değil, diğer söylemsel pratikler aracılığıyla inşası üzerine yapılan araştırmalar için de temel oluşturabilir.
Esnaf odaklı ilişki ve etkileşimlerin etnografik analizi: Tunceli- Pertek örneği

Esnaf odaklı ilişki ve etkileşimleri günlük yaşamın sıradan gibi görünen etkileşimleri arasından seçerek, yüz yüze gerçekleşen etkileşimlerde esnafın ne tür benlikler sergilediğini, yanındaki yardımcıları ve müşterileriyle alışveriş süreci zarfında gerçekleştirdiği etkileşimleri etnografik bir araştırmayla sunmayı amaçlayan bu tez çalışması; odak noktasına esnaf kümesini yerleştirerek, Tunceli ilinin Pertek ilçesine dair sosyo-kültürel, ekonomik, demografik ve siyasal kodları açığa çıkarmakta ve Pertek'in sosyo-kültürel dokusu içerisinde esnaflığın ne tür manalara geldiğini gözler önüne sermektedir. Araştırmacının bir ayakkabı yardımcısı sıfatıyla, katılımlı gözlem metodu ve nitel araştırma yöntemleri kullanarak oluşturduğu etnografik araştırmada; toplum içerisinde hemen herkesle iletişim içerisinde olan Tunceli ilindeki esnaf kümesi içerisinden; Pertek ilçesindeki esnaf kümesi, örneklem olarak seçilmiştir. Araştırmanın bir bölümünü oluşturan ve toplumsal etkileşimleri karşılaştırmaya yarayan kaynak testlerine; Pertek esnafının gerçekleştirdiği etkileşimlerden örnekler verilerek benzerlikler ve farklılıklar kıyaslanmış ve Pertek esnafına dair bulgu ve yorumlar; günlük raporlamaları, esnaf- yardımcı-müşteri üçlemesiyle geçen sohbetler aracılığıyla yorumlanarak, doğrudan anlatım üslubuyla sosyolojiye sunulmuştur. Bir tiyatro sahnesine benzetilen günlük yaşam içerisindeki esnafın benliğini sunma biçimleri ve Perteklinin esnafa yüklediği anlamlar doğrultusunda; esnaf tipleri belirlenerek, dükkan denilen mekanlarda kar amacı dışında ne etkileşimlerin yaşandığı ve bunun sosyal arenaya nasıl yansıdığı sosyolojik olarak irdelenmiştir.
Bulgaristan'dan Türkiye'ye göç (1950-1951)

Bu çalışmada Bulgaristan'da göç olgusu tüm boyutlarıyla ele alınmıştır. Bulgaristan göçü üzerine literatürde yer alan pek çok çalışmada milliyetçilik vurgusu yoğun bir şekilde hissedilmektedir. Bu nedenle ilk bölüm milliyetçilik ve azınlık tartışmalarına ayrılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümü ise 1950- 51 Bulgaristan göçünün kategorilendirilmesi ile ilgilidir. Bu bölümde söz konusu göç hareketinin ne tam zorunlu göç ne de gönüllü göç olduğu sonucuna varılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümü 1950- 51 öncesi süreci, Osmanlı'dan bu yana Türk-Bulgar ilişkilerini ve Bulgaristan'da Türk azınlığı sorununun tarihini vermektedir. 4. Bölümde göçün gerçekleştirildiği dönemde Türkiye'de hükümetin dış politikası anlatılmaktadır. Beşinci bölümde 1950- 51 göçü süreci tüm boyutlarıyla ele alınmıştır. Son bölüm ise daha çok göçün ekonomik boyutu yani göçmenlerin yerleştirilmesi, göçmenlere yapılan yardımlar, göçmenlerin istihdamı gibi konularla ilgilidir.
Cumhuriyet Dönemi din politikaları ve toplumsal tepkiler (1923-1960)

Bu tezin konusu 'Cumhuriyet Dönemi Din Politikaları ve Toplumsal Tepkiler (1923-1960)'dir. Tezde daha çok dönemin din politikaları ele alınmış ve bu politikaların toplum tarafından nasıl karşılandığı değerlendirilmiştir. Çünkü daha çok toplumun temel dinamiklerini değiştirmeye dönük politikalar olarak tarihe geçmişşlerdir. Tezde Laiklik yanlısı ve Laiklik karşıtı politikalar yer almaktadır. Bunların yanında TBMM, Hükümet, Üniversiteler, Milli Eğitim Bakanlığı, Diyanet İşleri Başkanlığı ve diğer kurum ve kuruluşların hareketleri de incelenmiştir. Ele alınan dönem, toplumun temel taşlarının yeniden inşa edildiği dönemdir. Rejim değişikliği, tek partili dönemden çok partili döneme geçiş birçok sarsıntıyı ve inkılabı beraberinde getirmiştir. Toplumun da hazır olup olmaması ortaya çıkan din politikalarını şekillendirmiştir. Bu tez, dönemin iktidar partilerinin yayın organlarının, siyasal muhaliflerin yayın organlarının taranması ve kaynakçada belirtilen nüshaların kaynak olarak kullanılmasıyla oluşturulmuştur. Toplum düzeni için yapılan din politikalarının bazıları kabul edilmiş, bazıları ise büyük tepkiler ortaya çıkarmıştır. Yapılan politikalar özellikle laiklik ve din çerçevesinde şekillenmiştir. Muhalif karşıtı kesim laikliğin önündeki engelin din olduğunu belirtirken, dindar kesim dini toplumun yapı taşı olarak görmüş ve dinin bozulmak istenmesine müsaade edilmemiştir. Toplum, dini eğitim için engellerin farkında olup gizli olarak eğitimlere devam etmiştir. Gizli yapılan eğitimler daha çok tarikatları ortaya çıkarmıştır. Tarikat liderleri de bu durumdan faydalanmışlardır. Araştırma dönemimizi hazırlayan, dönemi ortaya çıkaran ve yararlanılan basılı eserler de kaynakçada gösterilmiştir.
Toplumsal hareket çalışmaları ve siyasal şiddet analizi: Hamas örneği

Şiddet literatürü üzerine yapılan bir tarama, kolektif siyasal şiddet analizi için bütüncül bir paradigmatik yaklaşımın ve metodolojinin söz konusu olmadığını göstermektedir. Bu durum araştırmacıların, genellikle, siyasal şiddetin farklı türlerinden birine odaklanarak vakaya özgü yaklaşımlar geliştirmesinden kaynaklanmakta ve netice olarak da kolektif siyasal şiddet analizinde kullanılacak bütüncül bir çerçevenin geliştirilmesini engellemektedir. Bu çalışma, mevcut literatürün eksikliklerini ve sınırlılıklarını geride bırakmaya yardımcı olacak yeni bir yaklaşıma ihtiyaç olduğunu savunmaktadır. Kaynak Mobilizasyonu ve Yeni Toplumsal Hareketler yaklaşımlarının siyasal fırsat yapıları, çerçeveleme süreci, kaynak mobilizasyonu, örgütsel hareketlilik stratejileri, harekete katılım ve kimlik inşası süreçleri gibi kavramsal ve metodolojik araçlarıyla, kolektif siyasal şiddet analizi için gerekli olan bütüncül yaklaşıma katkı sunabileceği savunulmaktadır. Bu yaklaşım, farklı zamansal ve mekansal koşullarda ortaya çıkan kolektif siyasal şiddetin daha iyi anlaşılabilmesi için gereklidir. Ayrıca çalışmanın vaka analizi olarak, varsayılandan daha karmaşık bir örgütlenme sunan ve mevcut literatürün analizde yetersiz kaldığı Hamas örneği seçilmiştir.
Arkadaşlığın sosyolojisi: Değişen arkadaşlık ilişkileri üzerine bir araştırma

Çalışma, arkadaşlık ilişkilerini ve arkadaşlık ilişkilerinde yaşanan değişimleri ilişkisel nedenleriyle anlamayı ve açıklamayı amaçlamaktadır. Arkadaşlık, seçili bir kişiler arası ilişki türüdür. İnsanlar arkadaşlarını kendi iradeleri ile seçtikleri gibi tecrübe ettikleri ilişkileri/eylemleri de kendi iradeleri ile gerçekleştirir. Diğer yandan arkadaşlık ilişkilerinde yaşanan değişimler modernleşme, bireyselleşme, teknoloji gibi bazı nedenlere dayandırılabilir. Çalışma, nitel araştırma yönteminin fenomenolojik yaklaşımı benimsenerek gerçekleştirildi. Maksimum çeşitlilik örneklem tekniğine göre seçilen 40 kişi ile yarı yapılandırılmış görüşme formu ile derinlemesine görüşme yapıldı. Görüşmecilerin sosyo-demografik ve sosyo-ekonomik özellikleri tasnif edilerek arkadaşlıkların kurulması, sürdürülmesi ve sona erdirilmesi ile ilgili deneyimleri ortaya konuldu. Bu deneyimler üzerinden arkadaşlığın ekonomik, siyasi, dini, toplumsal ve psikolojik boyutları ele alındı. Görüşmeler neticesinde arkadaşlık ilişkilerinde bir değişim ve dönüşüm yaşandığı sonucuna varıldı. Modernleşmenin, bireyselleşmenin ve teknolojik gelişmelerin arkadaşlık ilişkilerini etkilediği, arkadaşlığın geçmişşe kıyasla değiştiği, değişimin samimiyet yerine yüzeysellik, fedakarlık yerine bencillik yönünde olduğu anlaşılmıştır.
Türk göçmen kimliğinin Avrupa kamuoyunda Türk algısına etkileri: Almanya, Fransa, Hollanda, Avusturya örnekleri

Bu çalışmada Türkiye'nin ve Türklerin Avrupa kamuoyundaki imajı incelenirken, konuya ister istemez kimi zaman negatif kimi zaman da pozitif etkilerle doğrudan kaynak olan göçmenlerin yaşam koşulları ve yaşadıkları kimlik sorunları da ortaya konmuştur. Kültür, kimlik, eğitim, dil, örgütlenme ve iletişim konuları üzerinde durulacak olan çalışmada amaç; mevcut imajı nedenleri ile ortaya koymak ve olumsuz yanları iyileştirme yönünde izlenecek adımlar konusunda yeni yöntem ve fikirlere ulaşmaktır. Çalışmada; Türk göçmenlerin nüfus bakımından en yoğun bulundukları ilk dört ülke olan Almanya, Avusturya, Fransa ve Hollanda temel alınmıştır. Türk göçmenlerin Avrupa kamuoyundaki Türk imajına etkilerinin tartışıldığı bu doktora çalışmasında Checkland tarafından geliştirilen sistem yaklaşımına dayalı bir metodoloji olan Yumuşak Sistemler Metodolojisi ile birebir görüşme yöntemi kullanılmıştır. Elias Canetti'nin, Kitle ve İktidar adlı yapıtından esinlenilmiştir.
Kent ve suç: Mersin'de genç suçluluğu üzerine sosyolojik bir araştırma

Bu araştırma kent ve suç ilişkisi çerçevesinde Mersin'deki genç suçluluğunu inceler. Araştırma, genç suçluluğunun sosyo-ekonomik ve kültürel nedenlerini ortaya koymayı amaçlar. Araştırmada birden fazla veri kaynağı kullanılmıştır. Konuyla ilgili literatür bilgileri ve istatistiki verilerin yanı sıra, basma yansıyan genç suçluluğu ile ilgili gazete haberleri ve polislerle yapılan görüşmelerden elde edilen verilerden de yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda Mersin'de kentleşmeye paralel olarak suçlarda bir artışın olduğu saptanmıştır. Bu artış Türkiye ortalamasıyla paraleldir. Genç suçluluğu da Türkiye'deki genel duruma uygundur. Oran olarak, tüm suçlar içerisinde gençlerin işlediği suçlar düşüktür. Ancak, genç suçluluğunun artma eğiliminde olduğu söylenebilir. Bu araştırmada Mersin'de genç suçluluğunun önemli yönlerini ortaya koyan bazı bulguları şöyle sıralayabiliriz:. Suç işleyen gençlerin büyük çoğunluğu erkektir. Genç kızlar daha az suç işlemektedir.. Suç işleyen gençler, karakteristik özellikleriyle de uyumlu olarak daha çok bekardır. Evli gençler, daha az suç işlemektedirler.. Genelde suç işleyen gençlerin sosyo-ekonomik düzeyleri düşüktür ve Mersin'e göçle gelen kesimler içerisinde yer almaktadırlar.. Mersin'de gençlerin işledikleri suçlar oldukça çeşitlidir. Ancak, daha çok cinayet ve hırsızlık suçları diğer suç türlerine göre daha fazla işlenmektedir.. Araştırmadan elde edilen önemli bir bulgu da genç suçluluğu kavramı konusunda polislerin bilgi düzeyinin düşüklüğüdür. Aym zamanda Türkiye'de ve Mersin'de bu suçluluk türü hakkında adli, idari ve hukuksal bir alt yapının olmadığı gözlemlenmiştir. Bu bağlamda polisler genç suçluluğu konusunda adli ve idari anlamda bir yasal boşluğun olduğu görüşündedirler.
Türkiye'de Suriyeli çocukların eğitim durumlarının değerlendirilmesi: Kızıltepe örneği

Bu çalışma 2011 yılında Suriye'de yaşanan iç savaş sonrasında Türkiye'ye göç edip Mardin ilinin Kızıltepe ilçesine yerleşen eğitim çağındaki göçmen çocuklarının eğitim sürecindeki deneyimlerini ve eğitim sorunlarını analiz edip, sorun alanlarını tespit ederek yaşadıkları sorunlara çözüm önerileri sunmayı hedeflemiştir. Nitel yöntemle yapılan bu araştırma kapsamında, 20 Suriyeli Ortaöğretim öğrencisi, 6 veli, 5 öğretmen, 3 Suriyeli gönüllü eğitici, 5 eğitim kurumu yöneticisi, 2 il-ilçe milli eğitim yöneticisi ve 4 (2 Sendika, 2 dernek) sivil toplum örgütü yöneticisi olmak üzere 45 kişi ile derinlemesine görüşme yapılmıştır. Saha çalışmasını gerçekleştirdiğimiz Kızıltepe'de eğitimine devam eden Suriyeli çocukların eğitim durumlarını incelediğimizde okulda yaşadıkları temel sıkıntının dil ve buna bağlı olarak iletişim sorunu olduğu görülmektedir. Katılımcıların neredeyse tamamı çocukların dil ve buna bağlı olarak iletişim sıkıntısı yaşadığını ifade etmiştir. Bu temel sorunun yanında Suriyeli çocuklar eğitimleri sürecinde, dersleri anlamada güçlük, buna bağlı olarak derslerde başarısızlık, dışlanma ve önyargılara maruz kalma, okul kültürüne uyum sağlayamama gibi pek çok konuda sıkıntı yaşamaktadırlar. Eğitim sürecinde yaşanan sorunların çözümüne yönelik olarak, Türkçe dil kurslarının artırılması, farklı programların uygulanması ve eğitimleri sürecinde mülteci çocuklara uzman desteğinin verilmesi gibi öneriler ön plana çıkmıştır. Ayrıca rehberlik çalışmalarını artırılması, sosyalleşme çalışmalarına ağırlık verilmesi ve okuldaki tüm personele hizmet içi eğitimin verilmesi diğer öneriler arasındadır.