turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası Hukukta silahsızlanma ve nükleer silahlar

Bu araştırmada Soğuk Savaş döneminin SSCB ve ABD arasında büyük çatışmalara yol açacağı düşünülen III. Dünya Savaşı'nın yaşanmadan bitmesini sağlayan başarılı bir denge ve caydırma unsuru olan nükleer silahlar incelenecektir. II. Dünya Savaşında sadece ABD'nin tekelinde olan bu silahlar giderek birçok ülkeye yayılmıştır. Bu yayılmadan dolayı dünya büyük bir tehdit altındadır. Nükleer silahların yok olması adına önemli bir adımda silahsızlanmadır. Son yıllarda gerek ulusal, gerekse küresel boyutta güvenliği tehdit eden unsurların başında nükleer silahlar gelmektedir. İki süper güç olan ABD ve SSCB'de nükleer silahların yaratacağı tehlikenin farkına varmış ve bunu önlemek için çeşitli girişimlerde bulunmuşlardır. Hindistan, Pakistan, Kuzey Kore ve İran gibi denetlenmesi zor olarak görülen devletlerin nükleer silahları elde etme istekleri çeşitli silahsızlanma çalışmalarıyla önlenmeye çalışılmıştır. ABD ve SSCB, bu durumu önleyebilmek adına antlaşmalar imzalayarak nükleer silah sayılarına sınırlamalar getirmişler ve karşılıklı olarak indirimler uygulamışlardır. 1968 yıllında imzalanan ve en önemli silahsızlanma çalışması olarak görülen Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Antlaşmasından 1996 yıllında yapılan Milletlerarası Adalet Divanı Görüşüne kadar olan yıllarda nükleer silahların kullanımına dair tam bir yasak getirilmemiştir. Uluslararası antlaşmalarda nükleer silahların sadece sayısının azaltılması birçok tartışmaya konu olmuştur. Çalışmada bu konular detaylı olarak araştırılmış ve uluslararası hukukta silahsızlanma ve nükleer silahlar adına yapılmış olan çalışmalar incelenmiştir ve bu konudaki Türkçe literatür ve internet kaynakları taranmıştır. Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde silahsızlanmanın tanımı yapılmış ve uluslararası hukukta silahsızlanma adına yapılan çalışmalar incelenmiştir. İkinci bölümde ise nükleer silahlar ve nükleer silahların azaltılmasına yönelik yapılan çalışmalar değerlendirilmiştir.
Türk-Rus ortak enerji politikaları ve ekonomik etkileri

Türkiye ve Rusya ekonomisinin farklı sektörlerde gelişmiş olması ile birlikte Türkiye'nin hızlı nüfus artışı ve kalkınmasıyla enerji tüketiminin hızlı artması fakat yeraltı karbon rezervlerinin yetersiz olması, Rusya'nın ise dünyada eşi benzeri olmayan rezervlere ve enerji üretim santrallerinin kapasitesi kendi ihtiyacını katlayan bir yapıya sahip olması sebebiyle iki ülke arasında büyük bir işbirliği potansiyeli oluşmaktadır. Türkiye, Avrupa'da enerji tüketimi en hızlı artan ülkelerin başındadır. Türkiye'nin enerji tüketiminin hızla artmasının başlıca nedeni sanayi üretiminin giderek artması, buna karşılık ülkenin sahip olduğu enerji kaynaklarının sanayinin artan enerji ihtiyacını karşılamada yetersiz kalmasıdır. Uzmanlar, Türkiye'de birincil enerji kaynaklarının, özellikle de doğalgaz tüketiminin büyük bir hızla artacağını tahmin etmektedir. Dolayısıyla Türkiye enerji unsurunda yabancı ülkelerle işbirliği kurmak mecburiyetinde kalmaktadır. Önümüzdeki dönemlerde enerji ihtiyacını dış kaynaklardan karşılamak durumunda kalan Türkiye bu amaçla Rusya ile işbirliğini geliştirmek istemektedir. Türkiye ile Rusya arasındaki ekonomik ilişkilerde geçmişşte olduğu gibi bundan sonraki süreçte de enerjinin büyük bir ağırlığı söz konusu olacağı beklenmektedir. Türkiye'nin payı ve önemi artan enerji talebi doğalgazdır ve doğalgaz ithalat anlaşmalarına göre 2020 yılına kadar Türkiye'nin doğalgaz ihtiyacının yarısından fazlasını Rusya'dan karşılayacağı öngörülmektedir. Ancak Türkiye ve Rusya'nın Avrasya bölgesinin iki büyük ekonomik gücü olmasına ve karşılıklı ekonomik ilişkilerde son yıllarda kaydedilen olumlu gelişmelere rağmen, enerji alanındaki ilişkilerin bugün ulaşmış olduğu düzey, mevcut potansiyelin oldukça gerisindedir.
Bir Kuşak Bir Yol Girişimi ve Çin - Orta Doğu enerji ilişkileri

Bu çalışmanın odak noktasını Çin'in Orta Doğu ile enerji ilişkilerinin Kuşak ve Yol Girişimi'nin ortaya çıkmasında ve uygulanmasındaki etkisi ve önemi oluşturmaktadır. Çin lideri Xi Jinping'in simge projesi olan Kuşak ve Yol Girişimi tarihin en büyük ticari-ekonomik programı olarak görülmektedir. Projede enerji ve enerji güvenliği önemli bir yer işgal etmektedir. Dünyanın en büyük enerji tüketicisi olan Çin, özelikle petrol alanında yüksek oranda dışa bağımlıdır ve en fazla petrol ithal ettiği bölge de Orta Doğu'dur. Çalışma, biri Kuşak ve Yol Girişimi'nin anlatıldığı ve diğeri Çin - Orta Doğu enerji ilişkileri ile bu ilişkilerin Kuşak ve Yol Girişimi'ne etkilerinin anlatıldığı iki ana bölümden oluşmaktadır. Girişimin anlatıldığı bölümde, projenin ortaya çıkması öncesi ekonomik ve politik zemin değerlendirildikten sonra Kuşak ve Yol Girişimi'nin unsurları ve hakkında yürütülen tartışmalar incelenmiştir. Sonraki bölümde ise enerji güvenliği kavramı ve Çin'in enerji güvenliği sorunu ortaya konulduktan sonra, Girişim öncesi Çin'in ilgili ülkeler ile enerji ilişkileri incelenmiş, ardından Kuşak ve Yol Girişimi'ne ilişkin resmi belgeler ve Çin Devlet Başkanı'nın çeşitli zeminlerde yaptığı konuşmalar üzerinden aradaki ilişki araştırılmıştır. Bölüm sonunda ise girişimin başlatılmasının ardından Orta Doğu ile enerji ilişkilerinde ne tür gelişmeler kaydedildiği tespit edilmeye çalışılmıştır.
Bakü-Ceyhan Petrol Boru Hattının stratejik önemi

u YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ BAKU - CEYHAN PETROL BORU HATTI'NIN STRATEJİK ÖNEMİ Sevindik MEHRACOV İktisat Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ocak 2002 Danışman : Prof. Dr. Rıdvan KARLUK Ülkeler sürdürülebilir kalkınmalarını gerçekleştirmek için enerjiye ihtiyaç duymaktadırlar. Enerjinin ise, güvenilir kaynaklardan sağlanması gerekmektedir. Türkiye'nin dış alımının büyük bir kısmını petrol oluşturmaktadır. Bu petrolün büyük bir bölümü ise Orta Doğu ülkelerinden ithal edilmektedir. Stratejik öneme sahip mal ve hizmetlerin dış alımlarında ülke ve kaynak çeşitlendirilmesine gidilmesi, ileride doğabilecek kriz ortamlarında riskin dağılımı açısından birçok avantaj sağlamaktadır. Bu çalışmada konu bu yönüyle incelenmekte ve Baku - Ceyhan Petrol Boru Hattı'nın stratejik önemi vurgulanmaktadır. Tez 7 bölümden oluşmaktadır. Birinci ve ikinci bölümlerde petrol sektörü ile ilgili bilgi verilmektedir. Üçüncü, dördüncü ve beşinci bölümlerde Azerbaycan petrolünün üretimi ve nakli problemleri, yapılan anlaşmalar ve üretilecek petrolün uluslararası piyasalara ulaştırılması için ortaya atılan alternatif boru hattı güzergahları ile ilgili bilgi verilmektedir. Altıncı ve yedinci bölümde ise, petrol politikaları ve Baku - Ceyhan Petrol Boru Hattı'nın hem Türkiye, hem de Azerbaycan açısından stratejik önemi vurgulanmaktadır.
Is international trade an indispensable instrument of foreign policy? The case of: The governmentalization of deik, the foreign economic relations board of Turkey

Tez calışması, uluslararası ticaretin, dış politikanın vazgeçilmez bir aracı olduğu ve DEİK'in devletleştirilmesi halinin bu araçsallaşmanın özü olduğu önermesine dayanmaktadır. DEİK'in devletleştirilmesi özel olarak sorunsallaştırılmakta olup, devletleştirilme olgusu, görevi uluslararası ticaret olan bir STK'ya uygulanan, nadir görülen bir olayı tespit etmektedir. Sonuç olarak araştırma sorusu, dış politikada ticaretin vazgeçilmezliği ve bunun paralel önerisi olan ticarette dış politikanin vazgeçilmezliği varsayımının geçerliliği hakkında cevap aramaktadır. Yapılan tarihsel ve teorik incelemeler ilgili açıklamaların doğrulugunu irdemelektedir. Dış ilişkilerde ticaretin vazgeçilmez bir araç olması varsayımına zemin oluşturmak amacıyla, DEİK'in gerçekte neden hükümet tarafından kamulaştırıldığının gerekçelerini yapılandırmak için derinlemesine mülakat metodolojisi kullanılmıştır. Hipotez ise, uluslararası ticaret ve özellikle onun kurumsallaştırılmış versiyonunun, dış politikanın vazgecilmez bir aracı olması varsayımı doğru ise, bu direkt devlet müdahalesi durumunun bir iş STK'sının ele geçirilme yolu gibi en uç nokta sayılabilecek bir metod ile yapılması, uluslararası ticaretin dış politika için ve ayni şekilde dış politikanin uluslararası ticaret için önem derecesini gösterdiğini ileri sürmek için geliştirilmiştir. Devletleştirilme olgusunun altindaki nedenler araştırılmaktadır; bununla birlikte, başat temeller ne olursa olsun, sonuçta ortaya çıkan durum, başlıca bir temel çıkarımı hatırlatmaktadir: bir iş STK'sının kamulaştırılması fiili, gerek yapıldığı benzersiz şekil, gerekse sonucunda yaratılan yeni statü itibariyle, kurumsallaştırılmış ticarete dış politika aracı olarak verilen önemden başka diğer tüm nedenleri marjinallestiriyor gibi görünmektedir. Ortaya çikan bu olağanüstü durum, ana misyonu uluslararası ticaret olan bir STK'nın, devleti tarafından sadece fiili değil, aynı zamanda yasal olarak da dış politika amaci icin araçsallaştırılmasının bir göstergesidir.
United nations and Unilateral Military interventions: Admissible justifications in the united nations responses

Birleşmiş Milletler'in tek taraflı askeri müdahalelere yaklaşımı konusundaki bu çalışma, devletlerin içişlerine askeri müdahale kavramı ile bunun uluslararası politikadaki normatif gelişiminin bir analizidir. Bu çerçevede çalışmanın temel amacı, Birleşmiş Milletler organlarında, normatif meşrulaştırma eğilimlerini ve askeri müdahalelerin, Birleşmiş Milletler tarafından onaylanmak suretiyle, izin verilebilir haklı kılma gerekçelerini ortaya çıkarmaktır. Daha somut olarak, bu çalışma, müdahalede bulunmama ilkesinin istisnalarım araştırmakta ve Birleşmiş Milletler'in, içişlerine askeri müdahaleye dair uluslararası norm ve eğilimlerin gelişimine katkısını değerlendirmektir. Bu amaçla, çalışma, genel olarak Birleşmiş Milletler'in tavrı, özel olarak ise bir ülke veya ülkeler grubunca diğer bir ülkenin içişlerine askeri müdahalede bulunmanın yasallığı ve meşruluğuna dair başlıca Birleşmiş Milletler organları tarafından alman kararlar ve atılan adımlar üzerine odaklanmıştır. Çalışmada Birleşmiş Milletler'in askeri müdahalelere ilişkin tepkileri tek tek incelenerek, Birleşmiş Milletler organlarında, BM Şartı'nda öngörülenlerin dışındakitek taraflı askeri müdahaleler için öne sürülen diğer haklı kılma gerekçelerinin benimsenmediği görülmüş; dolayısıyla Birleşmiş Milletler uygulamalarının, içişlerine karışmama ilkesini öngören ve kuvvet kullanımını yasaklayan Şart'a bağlı kaldığı sonucuna varılmıştır.
Turkish - Saudi relations from a regional perspective, in the period from 2003 until 2013

Bu çalışmada Türkiye ve Suudi Arabistan arasındaki ilişkilerin 2000'li yıllarda nasıl bir değişim sürecinden geçtiği bölgesel bir analiz çerçevesinde incelemektedir. ABD'nin 2003 yılındaki Irak işgali ve 2011 yılında patlak veren Arap Baharı'nın ardından oluşan bölgesel bağlamları ve bu bağlamların Türkiye ve Suudi Arabistan'ın dış politikalarında ne tür karşılıklar bulduğu karşılaştırmalı olarak incelenerek, iki bölgesel gücün arasında Ortadoğu bölgesinde meydana gelen etkileşimler irdelenmektedir. Çalışmada, Türkiye ve Suudi Arabistan arasında bölgesel işbirliğiyle bölgesel rekabet arasında değişim gösteren çeşitli bölgesel ilişkilerin, 2003- 2013 yılları arasında, Ankara ve Riyad'ın siyasi, ekonomik ve askeri ilişkilerini nasıl etkilediği araştırılmaktadır. ABD'nin Irak işgalinin Türk-Suudi ilişkilerini olumlu yönde etkilediği ancak 2013 yılındaki Mısır ayaklanmaları başta olmak üzere Arap Baharı'nın bu ilişkiler üzerinde olumsuz bir etki yarattığı savunulmaktadır. Türkiye ve Suudi Arabistan'ın Ortadoğu'daki bölgesel etkileşimini kavramak için Bölgesel Güvenlik Kompleksi Teorisi'nin yanı sıra güvenlikleştirme ve güvenlikdışılaştırma kavramları da kullanılmaktadır.
Uluslararası bir sorun terörizm ve Türkiye

Çalışmada; uluslararası bir sorun olarak kabul edilen ve soğuk savaş döneminin bitmesiyle tehdit olma özelliğini giderek arttıran terörizm konusu ele alınmaktadır. Terörizm kavramsal açıdan bir incelemeye tabi tutularak, elde edilen yerli ve yabancı kaynaklardan istifadeyle konu belirli bir sistem içerisinde okuyucuya sunulmaya çalışılmış ve bilinenlerden hareketle, pratiğe dayalı yeni bir takım yorumlar getirilmiştir. Terör, mevcut sosyal, ekonomik ve siyasal eksikliklerin doğurduğu hoşnutsuz kitlelerin tepkilerini dışa vurma şekli olarak ortaya çıkmakla beraber, gerçekte terörün, resmi veya resmi olmayan bir takım örgütler tarafından yönlendirilmeye çalışıldığı, esas sorunun bu nedenlerden kaynaklandığı iddiası ortaya konmaktadır. Sonuç ve Değerlendirme dahil olmak üzere 7 bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde terör kavramı incelenmekte, amacı belirlenmeye çalışılmaktadır. İkinci bölümde, tarihi gelişim üzerinde durulmaktadır. Üçüncü bölümde, terörden söz edebilmek için gerekli olan unsurlara ayrıntılı bir şekilde yer verilerek, organize suç örgütleri ile terör örgütlerinin ayrımı vurgulanmaktadır. Terörizmin incelenmesinde ideolojinin önemi özellikle belirtilmektedir. Dördüncü bölümde, terör sınıflandırılmış, devlet terörü tartışmalarına değinilmiştir. Beşinci bölümde, uluslararası terörizm ele alınarak devletlerin terörizme bakışları ve bu konudaki pratik uygulamalar ile bunların sonuçlan tartışılmıştır. Bu arada gelecekte muhtemel terör tehlikesi ve bu kapsamda en çok önem kazanan nükleer ve biolojik terör tehlikesi üzerinde durulmuştur. Altıncı bölümde, Türkiye'deki terör üzerinde durularak, tarihçesinden hareketle terörün hangi şekillerde ortaya çıktığı, ne tür sonuçlara yol açtığı örnekler ve verilerle ortaya konmuştur. Çalışmanın en sonunda genel bir değerlendirme yapılarak terörün daha iyi anlaşılabilmesi ve önlenebilmesi için önemli kabul edilen bazı hususlara özet şekilde yer verilmiştir.
Osmanlı Döneminde Ermenilerin göç ettirilmesi 1915

Çalışmamız genelinde günümüzde hala Türkiye Cumhuriyeti'ni Uluslararası platformda soykırım yapmakla suçlamaya çalışan Ermenilerin Zorunlu Göçü irdelenmiştir. Ermeni Göçü Osmanlı Hükümetince çıkartılan tehcir kanunu çerçevesinde gereklilik ve hoşgörü prensibi dahilinde uygulanan resmi bir yasadır. Dönemin gerekliliği olarak uygulanan bu yasa Ermeni diasporasının ve Ermeni komitelerinin vatan savunması esnasında birlik olarak karşıt güç oluşturmaları sonucunda meydana gelmiştir. Ermeni milliyetçiliği ile alakası olmayan tüm dünyanın birbiri ile savaştığı, Osmanlının ise pek çok cephede bu savaşı sürdürdüğü esnada yıllar boyu Osmanlı egemenliğinde refah içinde yaşayan Ermenilerin dış güçlerle bir olarak içerde kargaşa ve isyanlar çıkarması neticesinde ülkenin güneyine nakli gerçekleştirilmek zorunda kalınmıştır. Gerekli belgelere de değinilerek çalışmamızda bu amaç doğrultusunda zorunlu göçü konu edinmiştir.
Cathartic resonance: Explaining the interaction between the June 2013 protests in Turkey and Brazil

Bu tez, Brezilyalı protestocuların Türkiye'deki Gezi Parkı Eylemleri hakkındaki algı ve fikirlerini analiz ederek Gezi Parkı Eylemlerinin Brezilya'daki Jornadas de Junho Eylemleri üzerinde herhangi bir etkisi olup olmadığını araştırmak için tasarlanmıştır. Haziran 2013'te Jornadas de Junho Protestoları sırasında Brezilyalı protestocular tarafından Gezi Parkı Eylemlerine yapılan atıfların arkasındaki motivasyon ve sebeplerin sorgulanmasıyla başlayarak, iki protesto hareketi arasındaki etkileşim, Brezilyalılarla yapılan yarı-yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler yoluyla incelenmiştir. Eylem difüzyonu alanındaki teorik çalışmalar bu vakayı sistematik olarak açıklayabilecek kapsamlı bir çerçeve öneremediğinden, bu tez aynı zamanda sürekli karşılaştırmalı yöntem ve üç aşamalı kodlamaya dayalı Gömülü Teori Metodolojisi kullanarak yeni mekanizmalar ve teorik açıklamalar keşfetmeyi amaçlamaktadır. Bulgular, geniş bir Brezilyalı protestocu grubunun eylemler sırasında şiddetin yoğunlaşması konusundaki ortak deneyimlerine dayanarak kendilerini Türk protestocularla sempatik bir şekilde özdeşleştirdiğini ortaya koymaktadır. Brezilyalı protestocular iki hareket arasındaki bağlamsal ve motivasyonel benzerlikler hakkında yüzeysel ve basitleştirilmiş bilgiye sahipken, her iki ülkedeki protestoculara karşı polisin aşırı güç kullanmasındaki ortak tavırlar, ve Türk protestoculara karşı polis tarafından uygulanan aşırı güç kullanımının Brezilya yerel basınında, uluslararası medyada ve sosyal medya platformlarındaki görünürlüğü, Brezilya'daki protestoların ilk ortaya çıkmasının ardından Brezilyalı protestocuların kitlesel hareketi üzerinde ilham verici ve kolaylaştırıcı bir etkiye olmuştur. Bu bulgulara dayanarak, bu tez, ev sahibi ülkedeki potansiyel protestocular tarafından yabancı fakat ilişkilendirilebilir bir bağlamda trajik bir protestocu grubuyla sempatik ve yüzeysel özdeşleştirme yoluyla kitlesel hareketlerin uyarılması olarak tanımlanabilen katartik rezonans mekanizmasını ortaya koymaktadır.
Arap Baharı sonrası İran dış politikasında vekalet savaşları: Irak, Suriye ve Yemen

Binlerce yıllık bir geçmişşe sahip olan İran, sahip olduğu devlet geleneği ile özellikle Ortadoğu'da oldukça önemli bir aktör konumundadır. Bu noktada bölgede yaşanan gelişmeleri etkileyen, aynı zamanda bu gelişmelerden ciddi oranda etkilenen İran'ın dış politika anlayışı ve bu anlayışın sahadaki pratiği, hem İran dış politikasının anlaşılmasına hem de bölgede yaşanan hadiselerin daha iyi bir şekilde kavranmasına neden olmaktadır. Ortadoğu bölgesinden içsel ve dışsal kaynaklı hadiselerin yarattığı istikrarsızlığın İran dış politikasında önemli bir manevra alanı yarattığı görülmektedir. Bu noktada 2003 Irak işgali ile İran lehine dönemeye başlayan bölge jeopolitiği, Arap Baharı sürecinin bölgeyi bir bütün halinde istikrarsızlığa itmesiyle gün geçtikçe İran'ın nüfuzunu arttırdığı bir hal almıştır. Bu noktada özellikle Irak, Suriye ve Yemen Arap Baharı sonrası süreçte ortaya çıkan istikrarsızlık ile İran'ın hakimiyet alanı kazanabileceği alanlara dönüşmüştür.
İngiliz arşiv belgeleri ışığında İngiltere'nin Türkistan siyaseti (1907-1920)

Türk kültür ve tarihi açısından önemli bir yere ve değere sahip olan Türkistan bölgesi her dönem birçok gücün mücadele alanı olmuştur. Sahip olduğu doğal kaynaklar ve merkezi konumu sayesinde önceleri bölgede yayılmacı bir politika izleyen Rusların hedefi, daha sonra ise Hindistan güvenliği ve transit konumu sayesinde İngiliz politikaları için önemli bir unsur haline gelmiştir. İngilizlerin Türkistan bölgesine duydukları ilgi özellikle Rus devrimleri sonrasında daha da artmıştır. Tüm Asya kıtasında başta petrol olmak üzere birçok ticari ve stratejik menfaati bulunan İngilizler, Çarlık Rusya'sının çöküşü ve yaşanan devrimler ile bölgeye askeri açıdan müdahale etme fırsatı yakalamışlardır. Bölgedeki çatışma ortamından faydalanmak isteyen İngilizler Türkistan'ın birçok merkezinde istihbarat faaliyetlerini artırmış, bölgeyi hem siyasi hem de askeri açıdan incelemişlerdir. Bolşevik ideolojinin İngilizler açısından bir tehdit unsuru haline gelmesi ile birlikte müdahale kararı veren İngiliz yetkililer bir yandan kuzeyde operasyonlara başlarken bir yandan da Türkistan bölgesini ele geçirmek üzere General Malleson komutasındaki askeri birlikleri bölgeye göndermişleridir. Çalışmamızda İngiliz askeri ve siyasi bürolarının çok gizli raporları çerçevesinde İngilizlerin Türkistan bölgesine yönelik siyasi ve askeri politikaları ele alınmıştır. Ayrıca bu politikaların geliştiği dönem, uluslararası siyasal durum, ideolojiler, güvenlik kaygıları, arka planda çalışan ancak gerçek mücadeleleri yürüten gizli servisler ve faaliyetleri incelenmiştir.
A comparison of EU foreign policy and Turkish foreign policy towards the South Caucasus: The case of energy

Enerji konusu, geçmişşten günümüze uluslararası sistemin şekillenmesinde son derece önemli bir rol oynamıştır. Giderek artan enerji ihtiyacı sebebiyle ortaya çıkan çatışmaların çok yoğun yaşandığı bir coğrafya olan Güney Kafkasya'daki devletlerin Soğuk Savaş sonrası tutumu, AB'ye bakış açıları, AB ve Türkiye'nin bölgedeki rolleri bu çalışmanın konusu olmuştur. Avrupa Birliği'nin Soğuk Savaş sonrası bölgede uyguladığı TACIS, ENP, TRACECA ve PCA gibi politikaların Transkafkasya devletleri üzerindeki etkileri ve AB'ye entegre olma konusundaki tutumları değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, bölgedeki Türkiye'nin enerji geçişindeki vazgeçilemez varlığı, AB-Türkiye ve Güney Kafkasya ülkelerinin de dahil olduğu projeler, AB Dış Politikası ile Türk Dış Politikasının karşılatırılması için belirleyici bir faktör olmuştur.
The Turkey-U. S.-Israel triangle: 1991-2001

Soğuk Savaş süresince Türkiye, kuzeyden algıladığı Sovyet tehdidine odaklanmıştı. Türkiye, Soğuk Savaşın sona ermesinden en ciddi etkilenen ülkelerden biri oldu. Doksanlı yıllarda, Türkiye, çeşitli etmenler tarafından desteklenen aktif bir dış politika çizgisi takip etti. Orta Doğu, Türkiye'nin bu aktif ve iddialı dış politika uygulamalarının en çok görüldüğü bölge oldu. Türkiye'nin Körfez Savaşında Amerikan çabalarına tam destek vermesi ve bu yeni dönemde İsrail ile yakın ilişkiler kurması, bu iddialı dış politika uygulamalarının sonuçları idi. Amerika, Soğuk Savaş sonrası dönemde Türkiye'nin sahip olduğu büyük önemin ve çeşitli stratejik rollerin farkında vardı. İki ülke bazı konularda farklı yaklaşımlara ve çatışan çıkarlara sahip olmalarına rağmen, ki Orta Doğu üzerinde en fazla uyuşmazlığın ortaya çıktığı bölge olmuştur, Türkiye ve Amerika çok sayıda konu hakkında genellikle uyum içerisinde olmuştur. İsrail ile yakın ilişkiler geliştirmek, Türkiye'nin önde gelen dış politika uygulamalarından olmuştur. Her iki ülke bu yakınlaşmadan fayda elde etmiştir ve bazı konulara farklı yaklaşsalar da bu stratejik ortaklığın olumlu sonuçları daha belirgin olmuştur. Türkiye, Amerika ve İsrail arasındaki üçlü ilişkinin bölge üzerinde olumlu etkileri olmuştur ve bu ilişki Orta Doğu'da barış ve istikrarın sağlanmasında bir süre önemli bir güç olmuştur. Fakat unutulmamalıdır ki, geçmişşteki yakın ilişkiler, gelecekte de ilişkilerin iyi olacağını farz etmek için yeterli değildir. Stratejik ilişkiler, ortak planlara sahip olmak anlamına gelir fakat üçlü ilişkilerde uzun dönemde durum böyle olmamıştır.
Türkiye Cumhuriyeti'nde ve Avrupa'da 'Kıbrıs' imajı

Kıbrıs imajı Türkiye'de ve Avrupa'da farklıdır. Türkiye'de KKTC'nin varlığı desteklenmektedir. Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin de kesinlikle tüm Kıbrıs'ın temsilcisi olmadığı düşünülmektedir. Ancak Avrupa'nın birçok ülkesinde KKTC'nin varlığından bile haberdar olmayanlar veya KKTC'nin varlığım kabul etmeyenler bulunmaktadır. Türkiye'de Kıbrıs genellikle 'yavru vatan' ve 'milli dava' olarak kabul edilmektedir. Türkiye'de halk içinde kimi zaman Kıbrıs'a yapılan ekonomik yardımı fuzuli bulanlar olmuştur. Ancak genel kam; aynı soydan gelen Kıbrıslı Türkler'e, gerekli ekonomik desteğin verilmesi, Türkiye'nin kendi güvenliği için şarttır şeklindedir. Avrupa'da ise durum çok farklıdır. Çünkü Rum ve Yunan lobisinin güçlü çalışmaları Kıbrıs imajını tek taraflı oluşturmuştur. Şöyle ki: Adada iki toplum yaşamaktadır. Rum ve Türk. Rumlar Güney Kıbrıs'ta, Kıbrıs Cumhuriyeti'nde özgür yaşamaktadır. Türkler ise kuzeyde, 1974'ten beri Türkiye'nin işgali altındadır. Eğer Türkiye adadan askerini çekerse, Kıbrıs'ta Rumlar ve Türkler Avrupa Birliği'nin güvencesi altında yaşayabilirler. Hatta bu düşünce Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği için tehdit olarak dahi kullanılmaktadır. Çünkü Avrupalı birçok ülke Türkiye'nin AB'ye üyelik sürecindeki engelin Kıbrıs sorunu olduğuna inanmaktadır. İmaj dışarıdan görüntü, ya da dışa karşı oluşturulan görüntü olarak tanımlanabilir. İmajın değiştirilmesi, yenilenmesi ve iyileştirilmesi olasıdır. Bunun için temelde imajın ne olduğunu öğrenmek gerekir. Ülkelerin mevcut imajı tüm ekonomik, siyasal ve sosyal ilişkilerini etkilemektedir. Kıbrıs'ın da Türkiye'deki imajı 'yavru vatan', Avrupa'daki imajı ise 'Türkiye tarafından işgal altında bulunan ve uyuşmaz bir Kıbns'tır. Bu imajın düzeltilmesi, belki de Kıbrıs sorununun çözümünde atılması gereken ilk adım olmalıdır. 73