turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
TBK md. 162 vd. ile TBK md. 61 vd. hükümleri bağlamında müteselsil borç ilişkisi

Esasen TBK md.162 vd. hükümlerinde düzenleme alanı bulan müteselsil borçluluk, alacaklı karşısında birden çok borçlunun yer aldığı birlikte borçluluk durumlarından birini teşkil etmektedir. Her bir borçlunun borcun tamamından sorumlu olması, borçluların tam ödemeye kadar sorumlu kalması ve alacaklının dilediği borçluya başvurabilmesine ilişkin seçim hakkı, müteselsil borçluluğun karakteristik özellikleridir. Müteselsil borçluluk istisnai bir karakterde olduğu için, ya taraflarca kararlaştırılması ya da kanunen düzenlenmesi halinde söz konusu olmaktadır. Birden çok kişinin haksız fiilde bulunması halinde müteselsilen sorumlu olacaklarını öngören TBK md.61 vd. hükmünde, kanunen düzenlenmiş müteselsil borçluluk durumlarından biridir. TBK ile söz konusu hükümde önemli değişiklikler yapılmış, öğreti ve yargı kararlarınca kabul edilmiş olan eksik-tam teselsül ayrımı ile eBK md. 51'de yer alan ve eksik teselsül olarak nitelendirilen durumlarda rücu ilişkisinde söz konusu olan sıralama kaldırılmıştır. Bu değişiklikle birlikte eBK döneminde söz konusu ayrıma ilişkin farklı sonuçlar da ortadan kalkmış bulunmaktadır. TBK ile müteselsil sorumluların kendi aralarında söz konusu olan rücu ilişkisinde, hangi borçlunun ne kadarlık bir pay ile sorumlu olacağı hakimin takdirine tabi tutulmuştur. Hakim takdir hakkını kullanırken tehlikenin yoğunluğu ve kusurun ağırlığı kıstaslarından yararlanacaktır. Müteselsil sorumluluk bağlamında uzun zamandır tartışmalı bir konu olan, bireysel indirim sebeplerinin dış ilişkide ileri sürülüp sürülemeyeceği meselesi ise, Tasarıda yer almasına rağmen TBK metnine alınmamıştır. Kanaatimizce her ne kadar bu husus kanuni bir düzenlemeye kavuşturulmamış olsa da, buna engel bir durum mevcut değildir.
Taşıyıcının sorumluluğu alanında CMR'nin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na iktibası

Sınır aşan taşımalara ilişkin uyuşmazlıklar, taşımanın gerçekleştirildiği ortama göre farklı milletlerarası sözleşmeler ile yeknesak kurallara bağlanmıştır. Karayolu ile yapılan eşya taşımaları, bu alandaki özel hukuk kurallarının birleştirilmesi amacıyla 19 Mayıs 1956'da kabul edilen Convention Relative au Contrat de Transport International de Marchandises Par Route ile düzenlenmiştir. Ülkemiz bakımından uzun yıllar boyunca taraf seçimi veya Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun kapsamında uygulanabilen CMR, Türkiye'nin kabulü ile 1995 yılından bu yana iç hukuk kuralı niteliğinde uygulanmaktadır. Karayolu ile taşıma hükümleri, ülkemizde halen yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda, taşıma senedi dolayısıyla kıymetli evrakın alt türü olarak düzenlenmiştir. Mevcut düzenleme, CMR ile çelişen ve günümüzde uygulama alanı dahi kalmayan, taşıma sektörünün ihtiyaçlarına cevap vermekten uzak hükümler içermektedir. Taşıma Hukuku alanında olduğu gibi, ülkenin diğer ekonomik ve ticari alandaki ihtiyaçlarını karşılamak üzere TTK'nın yenilenmesine karar verilmiştir. Uzun yıllar süren hazırlık çalışmalarının ardından 13 Ocak 2011 tarihinde 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kabul edilmiştir. Y-TTK'da, geneli itibarıyla milletlerarası sözleşmeler ile uyum sağlanması amaçlanmıştır. Bu amaçla kara taşıma hükümlerinin düzenlenmesinde CMR esas alınmıştır. Çalışma kapsamında, Y-TTK'da Taşıma İşleri başlığı altında, Dördüncü Kitap'ta altı ayrı Kısım' da düzenlenen taşıma kurallarının CMR hükümleri ile karşılaştırmalı bir değerlendirmesi yapılarak, gerekli görülen hususlarda değişiklik önerileri sunulmuştur.
Osmanlı Döneminde modern teknolojinin hukuki temelleri: Telgraf örneği

Günümüzde bilgi teknolojileri oldukça hızlı ilerlemekte, bu gelişmelerin düzenlenmesi süreci ise oldukça yavaş gerçekleşmektedir. Bilişim teknolojileri; toplumlar, devletler veya şirketler gibi çok farklı kesimleri etkilemekte ve bu etki uluslararası olmaktadır. Bilişim teknolojilerinin ve etkilerinin düzenlenerek sürecin işlevselleşmesi ve mağduriyetlerin önlenmesi için bunların hukuki zemine oturtulması gerekmektedir. Mevzuat yapımı uzun zaman alan bir süreç olduğundan ve bilgi teknolojileri çok hızlı geliştiğinden hukuk, teknolojinin gerisinde kalmaktadır. Günümüzde gerek kişisel verilerin korunması, gerek elektronik ticarete yönelik düzenlemeler, uygulamadan yıllar sonra ancak hukuki zemine kavuşturulabilmiştir. Teknoloji hızla gelişmeye devam ettiği için mevcut hukuki düzenlemeler de sorunlara çözüm teşkil etmemektedir. Bilişim teknolojilerindeki sorunların hukuk ile nasıl çözümlenebileceğinene dair araştırmalar yetersiz kalmaktadır. Bundan başka, tarihte benzer şekilde modern teknolojik gelişmelerin hukuki zemine dayandırılması konusunda ne tür bir metod izlendiği, ne tür sorunlarla karşılaşıldığı, bu sorunlara yönelik tarihi çözüm mekanizmaları gibi konular analiz edilmemiştir. Bu çalışmada bilgi teknolojilerinin iletişim alanında temeli olarak düşünebileceğimiz telgrafın hukuki temelleri inceleme konusu yapılmıştır. İlk bölümde telgraf tarihi incelenmiş, bu kapsamda telgrafın icadı için Mors'a yabancı bir devlet tarafından gönderilen ilk nişanın Osmanlı'nın gönderdiği nişan olduğu ve bunun; teknolojik buluşların kabul edilerek buluş sahibinin takdir edilmesi ve buluşun kopyalanması yerine buluş sahibinden satın alınması mantığı ile düşünüldüğünde patent mantığı açısından tarihte ilk olduğu belirtilmiştir. Sonrasında telgraf konusunda uluslararası anlaşmalardaki tartışmalar incelenmiştir. Ardından Dosya Usulü İrade Tasnifleri ve Meclis Vükela Mazbatalarında yer alan telgrafa yönelik düzenlemeler latinize edilmiş ve değerlendirilmiştir. Son bölümde ise 4 Kanunuevvel 1324 Perşembe (17 Aralık 1908) ile 5 Nisan 1336 (1920) tarihleri arası 24. inikata kadar olan dönemi kapsayan Meclis-i Ayan ve Meclis-i Mebusan'dan oluşan Osmanlı Meclisleri şeklinde Osmanlı dönemi meclis tutanaklarına erişim sistemindeki tüm zabıtlar incelenerek telgraf konusundaki meclis görüşmeleri detaylı analiz edilmiştir. Bu bağlamda telgraf gibi iletişimi uluslararası bağlamda düşünüldüğünde aylar süren bir süreçten saniyelere düşüren bir bilişim teknolojisinin kanun koyucu huzurunda ne tür tartışmalara konu olduğu tespit edilmiş bu tartışmalar ayrı ayrı başlıklarda analiz edilmiştir. Bu çalışma ile bilişim teknolojilerindeki ilerlemelerin hukuki düzenlemelere konu olmasında yaşanan aksaklıklara çözüm sunulabilmesi için tarihten bir örnek olarak telgraf seçilmiştir. Tarihte bilişim teknolojilerinin kanunlaştırılması sürecinin analizi ile daha önce gerçekleşmiş pozitif ve negatif durumlar ele alınarak bugünkü sorunlara tarihten ışık tutulması amaçlanmıştır.
Kıyıların doldurulmasının hukuki rejimi

Tarih boyunca kıyılar insanlık için bir çekim merkezi olmuştur. Bugün bilindiği üzere dünya nüfusunun yarıya yakını kıyı alanlarında yaşamaktadır ve bu oran günden güne artış göstermektedir. Ülkemiz dünya üzerindeki toplam 321. 000 km'lik kıyı şeridinin oldukça uzun bir bölümünü oluşturan yaklaşık 8.300 km'sine sahip bulunmaktadır. Bu da uluslararası arenada kıyı ve denizler anlamında oldukça önemli ve stratejik bir konum anlamına gelmektedir. Kıyıların çekim alanı olmasından dolayı yaşanan göç ve bunun getirdiği yanlış altyapı doğal, kültürel ve biyolojik açıdan kıyılara zarar vermektedir. Yirminci yüzyıla gelindiğinde devletlere klasik devlet anlayışının yanı sıra ayrıca vatandaşlarının sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sunan ve kıyılar ile kültürel mirasın korunmasını amaçlayan yeni görevler ve sorumluluklar verilmiştir. Bu çalışmada esas olarak Türk Hukuku'nda kıyıların doldurulması ve kıyı ve kıyıya ilişkin kavramların hukuksal statüsü ele alınmıştır. Burada asıl nokta kıyıların kamu malı olduğu ve kıyıların kamu yararına kullanılması gerektiğidir. Ülkemizde kıyılar üzerinde çeşitli kanunlarla yetkili kılınmış pek çok kamu kurumu bulunmaktadır. Kanunlar ile kıyılar üzerinde söz sahibi olan kurumların aynı konu üzerinde birden fazla karar alınması yetki konusunda karışıklığa neden olmaktadır. Uygulamada hangi problemlerle karşılaşıldığını vurgulamak açısından, yargı kararlarından yararlanılmış; yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri ele alınarak eleştiriler ortaya konulmuş ve sonuç bölümünde ise çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır.
Deniz yoluyla konteyner taşımacılığında konteynere uygulanacak hukuki rejim

Tez konusu olarak 'Deniz Yoluyla Konteyner Taşımacılığında Konteynere Uygulanacak Hukuki Rejim' seçilmiştir. Konteyner kısaca; eşyayı çeşitli dış risklere karşı koruyan, hızlı ve kolayca elleçlenmesini, istifini, yüklenmesini, taşınmasını ve boşaltılmasını sağlayan teçhizat olarak tanımlanabilir. Günümüzde deniz yoluyla eşya taşımacılığının üçte ikisi konteynerler aracılığıyla gerçekleştirilmektedir. Ne var ki, mevcut düzenlemeler bu alanda ortaya çıkan uyuşmazlıkları çözmeye yetmemektedir. Kendine özgü yapıya sahip bu teçhizatın hukuki niteliği ve dolayısıyla hangi hukuk kuralının ne denli uygulanabileceği halen tartışma konusu oluşturmaktadır. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununda da yalnızca taşıyanın sorumluluğunun sınırlandırılması başlığı altında yer verilen konteynere, başkaca değinilmediği görülmektedir. Dolayısıyla bu tez kapsamında mevcut düzenlemelerin yanı sıra, uluslararası anlaşmalar, doktrin ve yargı kararları çerçevesinde konteynere uygulanacak hukuki rejimin tespitine çalışılacaktır. Tez üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde konteyner kavramı, tarihçesi, yapısı, çeşitleri, benzerlerinden farkı ve hukuki niteliği ele alınmıştır. İkinci bölümde ise konteynerin taşıyan tarafından tedarik edildiği halde uygulanacak hukuki rejim incelenmiştir. Bu başlık altında konteynerin zıyaı, hasarı ya da geç tesliminde taşıyanın sorumluluğu, ayıplı konteyner tedariki halinde taşıyanın sorumluluğu ve son olarak konteynerin tesellümünden kaçınılması halinde taşıyanın yanı sıra gönderilenin durumu tartışılmıştır. Üçüncü bölümde taşıtan tarafından tedarik edilen konteynere uygulanacak hukuki rejim değerlendirilmiştir. Konteynerin zıyaı, hasarı veya geç tesliminde taşıyanın sorumluluğu, konteynerin ayıbı halinde taşıtanın sorumluluğu ve güvertede konteyner taşımasından taşıyanın sorumluluğuna yer verilmiştir.
Sadruşşerİa'ya göre teklİfİ hükümlerde gözetilen amaçlar

Teklifi hükümlerde makasıd, özelde İslam hukuk usulünde, genelde ise İslam dininde önemli konulardan biridir. Bu durumda, teklifi hükümlerde makasıd, emir ve nehiyden her bir teklif için dünya ve ahirette kulların maslahatlarını hedefleyen bir gaye olduğu anlamına gelir. Bu konu şeriatta hikmet ve azametin varlığını ortaya koymaktadır. Bu çalışma, Sadruşşeria el-Mahbubi'ye göre teklifi hükümlerde gözetilen amaçlardan bahsetmektedir. Sadruşşeria bu konuya önem veren usulcülerin başında gelmektedir ve makasıd ile ilgili genel çerçeveyi çizmiştir. Kendisinden sonra gelen hanefi usulcüler de bunu geliştirmiştir. Çalışmada Sadruşşeria ve diğer usulcülere göre teklifi hükümlerde makasıd konusu mukayeseli bir biçimde incelenmiştir.
Çevre hakkı çerçevesinde İran'ın Urmiye Gölü'ndeki uygulamaları

Günümüzde çevre hakkı hızla gelişimini tamamlayan, üçüncü kuşak haklar içerisinde bulunan bir insan hakkıdır. Çevre hakkının bu kadar ön planda olması öncelikli olarak yaşanan çevre sorunlarının öneminden kaynaklanmaktadır. Ayrıca çevre sorunları incelendiğinde ulusal sınırları aşan niteliğinin bulunduğu yaygın şekilde kabul gören bir durumdur. Bu sebeple çevre hakkı sadece ulusal hukukun değil, sınırları aşan şekilde insan haklarının ve uluslararası hukukun konusunu oluşturmaktadır. İran'ın Güney Azerbaycan Bölgesi'nde bulunan Urmiye Gölü ve çevresi, son 50 yıldır çevre sorunları ile karşı karşıyadır. Bu konu hakkında durumun ciddiyetini bildiren çalışmalar genel olarak kuruma sebepleri ve çözüm başlıkları üzerinde durmaktadır. Etkin havza yönetiminin bulunmaması, kalkınma amaçlı devlet müdahalesi ve iklim değişikliği, genel kuruma sebeplerini oluşturmaktadır. Kalkınma amaçlı yapılan barajlar ve yol inşası ayrıca tarımda kendi kendine yetme politikası gereği planlanan projeler, gölün bugünkü durumuna gelmesindeki en önemli sebeplerdir. Yapılan çalışmalarda, devletin müdahalelerinin etkileri açık bir şekilde de belirtilmiş olmasına rağmen İran, gölün kurumasını engellemek için gerekli ve etkili adımları atmamaktadır. Urmiye Gölü'nün durumunu ortaya koyan çalışmaların olmasının yanında, benzer felaketi yaşayan Aral Gölü'nün durumu da Urmiye Gölü ve çevresindeki ekosistem için örnek oluşturmaktadır. Çevre hakkının korunmasını amaçlayan uluslararası çevre hukukunun kaynakları, antlaşmaların temelini oluşturan ilkeler ve imzalanan sözleşmelerdir. Bu ilkeler ve sözleşmeler kapsamında İran'ın Urmiye Gölü ve çevresindeki uygulamaları incelenecek ve çevre hakkı ihlalleri tespit edilecektir.
Basın özgürlüğü ve internet

Düşünceyi açıklama özgürlüğünün kapsamı içinde yer alan basın özgürlüğü demokrasinin varlığından söz edebilmek için gerçekleştirilmesi gereken başlıca koşullardandır. Yeni olmasına karşın hızla gelişen bir küle iletişim teknolojisi olan İnternet ise bu özgürlüğün sağlanmasında önemli olanaklar sunmaktadır. Bunun yanında İnternet'in konuya ilişkin sorun yaratan bazı yöneleri de bulunmaktadır. Bu nedenle İnternet yayıncılığına ilişkin bazı düzenlemelerin yapılması, önlemlerin alınması zorunludur. Ancak bu gibi çalışmalar yapılırken son derece dikkatli olunması gerekir. Aksi tutum, bu önemli özgürlük alanının zarar görmesine neden olabilir. Bu kapsamda çalışmamız basın özgürlüğünün anlamının ve temel hak ve özgürlükler içindeki konumunun açıklanmasıyla başlamıştır. 'Basın Özgürlüğü' başlığını taşıyan birinci bölüm içerisinde ayrıca basın özgürlüğünün dünyada ve ülkemizdeki tarihsel gelişimi açıklanmış ve günümüzde ulaştığı konum da ortaya konulmuştur. 'İnternet' başlıklı ikinci bölümde ise bu yeni kitle iletişim aracının tanımı ve özellikleri incelendikten sonra İnternet'e özgü temel kavramlar açıklanmıştır. Aynca İnternet'in önemini ortaya koymak amacıyla, bu bölüm içerisinde, 242 İnternet'in tarihçesi hakkında bilgi verrdikten sonra, günümüzde ulaştığı etki kapasitesi ve kullanım alanları da incelenmiştir. İkinci bölümde son olarak İnternet yayıncılığı üzerinde durulmuştur. Bu kapsamda İnternet'te haber ve yorumların aldığı şekil incelenmiştir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ilk iki bölümde sunulan bilgiler ışığında öncelikle bir kitle iletişim aracı olarak İnternet, basın özgürlüğüğünün unsurları açısından değerlendirilmiştir. Bu kapsamda basın özgürlüğünün sağlanmasında İnternet'in getirdiği olanaklar ve yarattığı sorunlar incelenmiştir. Üçüncü bölümde son olarak İnternet'e ilişkin hukuksal- düzenlemeler ve yaklaşımlar ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda ülkemiz açısından durum özellikle değerlendirilmiş ve yapılabilecek düzenlemelere ilişkin görüş ve önerilerimiz belirtilmiştir. 243
Marka ve ticaret unvanı arasında karıştırılma tehlikesi

Kişiler, ticari faaliyetlerinde karlılıklarını artırmak ve mevcut ticari varlıklarını korumak adına marka ve ticaret unvanı gibi ayırt edici ad ve işaretler kullanırlar. Marka ve ticaret unvanı, ticari hayattaki önemleri sebebiyle birçok ihlale konu olmaktadır. Söz konusu ihlallerin önemli bir kısmı, ticaret unvanının ayırt edici kısmının marka içerisinde, markanın ise ticaret unvanı içerisinde kullanılması ve tescilinden kaynaklanır. İhlaller sonucunda, taciri ve doğal olarak işletmeyi ayırt eden ticaret unvanı ile işletmenin mal ve hizmetlerini ayırt eden marka arasında karıştırılma tehlikesi oluşur. Karıştırılma tehlikesi oluşması durumunda marka ve unvan sahibine, işaret üzerindeki menfaatlerini güvence altına almak adına bir takım haklar tanınmıştır. Bu hakların kullanılması sonucunda, işaret üzerinde yatırım ve emeği bulunan hak sahibinin kişisel menfaati ve yanılması engellenen ilgili kişilerin toplumsal menfaatleri korunur. Tez çalışmamızda, marka ve ticaret unvanı arasında karıştırılma tehlikesinin hangi durumlarda ortaya çıkacağı, karıştırılma tehlikesine ilişkin hukuki çözüm yolları ile mevzuattaki eksiklikler ve bunlara ilişkin çözüm önerileri ayrıntılı şekilde incelenmiştir. İnceleme sırasında, konu hakkında yazılmış yerli ve yabancı eserler, makaleler, tezler, mahkeme kararları ve hakem kararları esas alınmıştır.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında karada yapılan eşya taşımalarında taşıyıcının geç teslimden doğan sorumluluğu

Bu çalışma, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun dördüncü kitabı olan taşıma işleri içerisinde yer alan taşıyıcının eşyayı geç teslim etmesinden doğan sorumluluğunu incelemek için hazırlanmıştır. Çalışmamızda öncelikli olarak eşya taşıma sözleşmesi, unsurları ve hukuki niteliği, sözleşmenin tarafları ile sözleşmenin ilgili kişileri Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde ele alınmıştır. Daha sonra asıl konumuz olan taşıyıcının eşyayı zamanında taşıma yükümlüğü üzerinde durulmuş olup; taşıyıcının eşyayı taşıma süresinin tespiti sağlanmıştır. Devamında taşıyıcının eşyanın geç tesliminden sorumlu olma şartları, sorumluluğun düzenlenme şekli ile kural olarak taşıyıcının sınırlı sorumlu olması üzerinde durulmuştur. Bununla birlikte istisna olarak belli şartlarda taşıyıcının sınırsız sorumlu olacağı hallere değinilmiştir. Ayrıca kanunda taşıyıcıya tanınan sorumluluktan kurtulma halleri ve sorumsuzluk anlaşmaları da inceleme konumuz kapsamına dahil edilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise; sorumluluk davası konusu incelenmiş olup, sorumluluk davasında kimlerin davacı olabileceği, davalı olarak gösterilebilecek kişilerin nitelikleri ile davanın açılabileceği yetkili ve görevli mahkemenin hangisi olabileceği incelenmiştir. Son olarak davanın açılması gereken süre ve sürelerin hangi zaman diliminde başlayacağı ve dava zamanaşımı süreleri hakkında bilgi verilmiştir. Davada ispat yükünün kime ait olduğu hususu ele alınmıştır.
Kamu hukukunda ecrimisil

Hazinenin özel mülkiyetinde olan taşınmaz mallarla Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde herhangi bir hukuki sebebe dayanılmaksızın tasarruf edildiğinin tespiti halinde tasarruf edenden talep edilen bedel ecrimisil olarak adlandırılmaktadır. Hazine Taşınmazlarının olağan yönetim usulleri satış, kiralama, trampa, taşınmaz üzerinde sınırlı ayni hak tesisi ve kullanma izni verilmesi olup ecrimisil bir yönetim usulü değildir. Ancak söz konusu taşınmazların büyük bir kısmı, idare ile herhangi bir hukuki ilişkiye girilmeksizin ve herhangi bir hakka dayanmaksızın gerçek ve tüzel kişilerce işgal edildiğinden ve bu işgallerin önüne geçilemediğinden, ecrimisil de bir yönetim usulü gibi algılanmaya başlanmıştır. Oysa ecrimisil alacağı ile Hazinenin özel mülkiyetinde ya da Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazların idarenin bilgisi dışında ve herhangi bir hakka dayanmadan kullanılmasının engellenmesi ve kişilerin söz konusu taşınmazlardan faydalanmak istemeleri halinde idare ile izin / sözleşme ilişkisi içine girmeye zorlanması amaçlanmaktadır. Tez de bir kamu hukuku kurumu olan ecrimisile ilişkin idari ve yargısal süreç yargı kararları ışığında incelenmiştir.
Anonim ortaklıkta pay sahibinin oy hakkının donması

'Anonim Ortaklıkta Pay Sahibinin Oy Hakkının Donması' başlıklı tezimizde, pay sahiplerinin belli durumlarda, ortaklıktaki etkinliğinin sınırlandırılması yahut tamamen ortadan kaldırılması amacını hedef tutan oy hakkının donması kavramı ele alınmıştır. Oy hakkının kullanılamamasının yanı sıra, donmaya maruz kalan payların, anonim ortaklık genel kurul toplantı yeter sayısının hesaplanmasında dikkate alınmaması sonucunu beraberinde getiren oy hakkının donması kavramı ayrıca, pay sahibinin tamamen etkisizleştirilmesini hedef tuttuğu durumlarda, oy hakkı ile bağlantılı diğer pay sahipliği haklarının kullanılamamasına da neden olur. Bu kapsamda, ilk bölümde genel olarak anonim ortaklıkta pay sahibinin oy hakkı açıklanmış, ikinci bölümde oy hakkının donması kavramı incelenmiştir. Üçüncü bölümde, tek tek anonim ortaklıkta pay sahibinin oy hakkının donduğu haller ele alınmış olup dördüncü bölümde ise donma hükümlerine aykırılık ve bunun yaptırımı incelenmiştir.
Ticari iş ve ticari işe bağlanan sonuçlar

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu da dikkate alarak hazırladığımız 'Ticari İş ve Ticari İşe Bağlanan Sonuçlar' adlı tez çalışmamız, ticari iş kavramı, ticari işin belirlenmesindeki ölçütler, ticari işin tespiti ve adi işlerden farklı olarak ticari işe bağlanan sonuçların incelenmesini amaçlamaktadır. İki bölümden oluşan çalışmamızın birinci bölümünde, 'Ticari İş' ana başlığı altında, Türk Ticaret Kanununun 3. maddesinde mutlak ve nisbi ticari işlerin ayrımı ve ticari işin tespiti için aranması gereken ölçütler ve Türk Ticaret Kanununun 19. maddesinde yer alan ticari iş karinesi ve taraflardan birisi için ticari olan sözleşmelerde ortaya çıkan ticari işin nitelendirilmesi ve adi işlerden ayırt edilmesi değerlendirilmiştir. Ticari işin tespiti için gerekli ölçütlerin incelenmesinin ardından ise tespit edilen ticari işe uygulanacak hükümlerin adi işlere uygulanan hükümlerden farklı olması sebebi ile ortaya çıkan ticari işlere özgü sonuçlar, ikinci bölümde 'Ticari İşlere Bağlı Sonuçlar' ana başlığı altında incelenerek, TTK m.7'de yer alan müteselsil borçluluk ve kefalet, TTK m.8'de yer alan faiz ve TTK m.6'da yer alan ticari işlerde zamanaşımı alt başlıkları altında değerlendirilmiştir.
Ülkemizin taraf olmadığı sualtı kültürel mirasının korunması sözleşmesi ve sualtı kültür varlıklarımız

Anadolu, yüzyıllar boyu üzerinde barındırdığı kültür birikimlerini günümüze kadar taşımıştır. Sadece yarımadayla sınırlı kalmamış, kendisini çevreleyen, Karadeniz, Marmara, Ege ve Akdeniz, derinliklerinde barındırdıkları binlerce yıl öncesinin antik batıkları ve kalıntılarıyla, tüm dünya denizlerinden çok farklı bir zenginliğe sahip olmuştur. Eski çağların en gelişmiş medeniyetleri Akdeniz ve Ege Denizi kıyılarında kurulmuştur. Bu nedenle Anadolu, tarih boyunca ticari ve kültürel hayatta bir merkez konumunda olmuştur. Bunun sonucunda da denizlerimiz, derinliklerdeki yüzlerce batıkla, sualtı kültürel birikimleri ve değerleri açısından dünyanın en zengin denizleri arasında ön sıralarda bulunmaktadır. Sadece batık gemiler değil, aynı zamanda batık şehirler, antik kent ya da insan kalıntıları, çapalar, askeri gemi veya uçak batık ve enkazları ile doğal güzellikler ülkemiz için önemli zenginlikler olup kültür ve turizm açısından etkili varlıklardır. Zengin antik batıkların, gelecek nesillere ulaşabilmesi ve gerekli arkeolojik çalışmalar yapılıncaya kadar oldukları gibi korunabilmesi için, batık alanları sportif dalışlara kapatılmıştır. Fakat ister dalışa kapalı, ister açık olsun bu batıklardan arta kalan bir amfora veya amfora parçasına rastlamak alışılagelen görüntüler arasındadır. Kültürel mirasa önem veren diğer ülkeler gibi Türkiye'de, kendi hukuk kuralları içinde kültürel ve doğal varlıkların korunması için gerekli düzenlemeleri yapmıştır. Bunun yanında, tüm bu varlıkların korunması için uluslararası düzenlemelere de taraf olmuştur. Diğer taraftan, bazı uluslararası düzenleme ve belgeler de kabul edilmemiş ve onaylanmamıştır. Örneğin, Sualtı Kültürel Mirasının Korunması Sözleşmesi, bazı kültürel, politik ve yasal nedenlerden dolayı onaylanmamış ve kabul edilmemiştir. Bu çalışmada Türkiye'nin Sualtı Kültürel Mirasının Korunması Sözleşmesi'ni neden kabul etmeyip onaylamadığı araştırılıp açıklanmaya çalışılmıştır. Türkiye'nin de dahil olduğu ve Taslak Sözleşme üzerinde çalışan bütün ülkeler uluslararası alanda kabul görebilecek bir belge için fazlasıyla çaba sarf etmişlerdir. Görüşmeler boyunca oldukça iyi mesafe alınmıştır. Fakat bazı konular üzerinde mutabakat sağlanamamıştır. Sözleşme metni üzerinde, 1982 tarihli Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'ne bazı noktalarda atıflarda bulunulmuştur. Türkiye, 1982 BM Deniz Hukuku Sözleşmesi'ne taraf olmadığı için Sözleşme'ye taraf olmaktan kaçınmıştır. Bunun yanında, Sözleşme'ye 'çekince konulamaması' hükmü de Türkiye'nin Sözleşme'ye taraf olmamasına neden olmuştur. Bu bağlamda, daha iyi bir sözleşme metninin hazırlanması durumunda Sözleşme'ye taraf olamayan ülkelerin de taraf olması sağlanabilmelidir. Sualtı kültürel mirası uluslararası bilinçle ancak bu şekilde daha etkin olarak korunabilecektir.