turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vergi Hukuku açısından serbest bölgeler

Serbest bölgeler, bir ülkenin siyasi sınırları içinde bulunmakla birlikte gümrük sınırlan dışında sayılan, ülkenin kanunlarının kısmen veya tamamen uygulanmadığı özel bölgelerdir. Uluslararası ticaret hacminin artması ve devletlerin çeşitli nedenlerle ticarete müdahalelerini arttırmaları nedeniyle, serbest bölgeler yaygınlaşmaya başlamıştır. Serbest bölgeler konusu, Türkiye'de Cumhuriyetin ilk yıllarından beri tartışılmaktadır. Ancak, serbest bölgelerin yaygınlaşması, 1985 yılında çıkardan Serbest Bölgeler Kanunu ile mümkün olmuştur. Serbest Bölgeler Kanunu'nun 6'ncı maddesiyle serbest bölgelerde faaliyette bulunan kişilere tanınan vergi teşvikleri, 5084 Saydı Kanun ile yeniden düzenlenmiştir. Serbest bölgelerdeki vergi uygulamalarını incelemeyi amaçlayan bu çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, serbest bölgeler ile ilgili genel bilgiler verilmektedir. Bu çerçevede, serbest bölgenin tanımı, serbest bölgelerin türleri, ülke ekonomileri üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri ile Türkiye'deki ve dünyadaki tarihçesi hakkında açıklamalar yapmaktadır. İkinci bölümde, iki konu incelenmektedir. İlk olarak, serbest bölgelerde vergilendirmeye ilişkin genel şartlar ele alınmaktadır. İkinci olarak da, serbest bölgelerdeki faaliyetler, gelir ve kurumlar vergisi açısından incelenmektedir. Üçüncü bölümde, serbest bölgelerdeki faaliyetler, Gelir ve Kurumlar Vergisi Kanunları dışındaki diğer vergi mevzuatı hükümleri açısından değerlendirilmektedir. Çalışma, serbest bölgelerdeki vergi uygulamaları ile ilgili değerlendirme ve önerilerin yer aldığı 'Genel Değerlendirme ve Sonuç' kısmı ile tamamlanmaktadır.
Milletlerarası hukukta devletlerin deniz yoluyla yapılan göçmen kaçakçılığının önlenmesi çerçevesinde müdahale, yetki ve yükümlülükleri

Bu çalışmada, deniz yoluyla yapılan göçmen kaçakçılığının önlenebilmesi temelinde; milletlerarası hukukta devletlerin müdahale yetki ve yükümlülükleri incelenmiştir. Dünyada düzensiz göçmenler de dahil olmak üzere 258 milyon insan göçmen durumundadır. Bu olgu göçmen kaçakçılığı örgütleri tarafından ekonomik kazanç fırsatı olarak görülmektedir. Bu tür suç örgütlerinin hem sayısı hem de faaliyet sıklığı giderek artmaktadır. Küresel ve bölgesel itici faktörlerin artması ile büyüyen pazarda, suç örgütlerinin yöntemleri ve rotaları da değişmektedir. Sonuçta, bir veya birden fazla devletin, deniz güvenliği, sosyal ve ekonomik haklarını etkilemektedir. Deniz yoluyla yapılan göçmen kaçakçılığı ve düzensiz göç sınır aşan bir suç olarak farklı deniz alanlarında gerçekleşir. Milletlerarası hukuk çerçevesinde devletlerin yetki ve yükümlülükleri farklılaşmaktadır. Birçok devletin aktör olarak bulunması yetki çatışmasına neden olmaktadır. Bu durum göçmen kaçakçılığı yapan örgütler tarafından kötüye kullanılmaktadır. Bu nedenle, deniz alanlarında, devletlerin milletlerarası hukuk çerçevesinde yetki ve yükümlülüklerinin incelenmesi gerekmektedir. Deniz yoluyla yapılan göçmen kaçakçılığı konusu, milletlerarası literatür ve hukuki mevzuat taranarak, elde edilebilmiş istatistiki veriler ışığında bu suçtan en çok etkilenen devletlerdeki uygulamalar açısından incelenmiştir. Bu çalışmada, deniz yoluyla yapılan göçmen kaçakçılığı açısından devletler arası ilişki ve işbirliklerine değinilmiş; bu suçtan en çok etkilenen devletlerin deniz alanlarındaki uygulamaları incelenmiştir. Türkiye deniz yoluyla yapılan göçmen kaçakçılığında coğrafi konumu nedeniyle transit ülke konumunda ve en çok etkilenen ülkelerden biridir. Türkiye'nin milli mevzuatı, milletlerarası işbirlikleri ve mücadele uygulamaları da açıklanmıştır.
Siyasi parti kapatma kararlarında AİHM ve Türk Anayasa Mahkemesi'nin yaklaşım tarzı

Siyasi partiler demokratik hayatın vazgeçilmez unsurları olup, demokrasinin sağlıklı bir şekilde işleyebilmesi için hayati öneme sahiptirler. Siyasi partilerle birlikte, devletin yönetim kademesi oluşur ve benzer fikirler aynı çatı altında toplanarak siyasi düzende kendini gösterme imkanına kavuşur. Bunula birlikte bazı parti politikaları, temel hak ve hürriyetlere aykırılık teşkil edebilir. Bu durumlarda siyasi partilere değişik yaptırımlar söz konusu olurken, bu yaptırımların en ağırı da bir siyasi partinin kapatılmasıdır. Türkiye açısından siyasi partilerin kapatılması, Anayasa Mahkemesi eliyle gerçekleştirilirken, uluslararası düzeyde ise, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından ele alınmaktadır. Tezin temel amacı ise, siyasi partilerin kapatılması konusunda bu iki yargı organının kararları arasındaki yaklaşım farkının incelenmesidir. Çalışmamızda ilk olarak siyasi parti kavramı, siyasi partilerin gelişimi ve hukuki nitelikleri üzerinde durulduktan sonra, parti yasakları ve partilerin kapatılma nedenleri de ayrıca irdelendi. Yaklaşım farkını belirlemek için, öncelikle Anayasa Mahkemesi'nin parti kapatma yaklaşımı, önemli kararlar ışığında, odak olma kavramının öncesi ve sonrası da ele alınarak incelendi. Ardından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin yaklaşımı, kullandığı ölçütler üzerinde durularak, yine önemli kararlar ışığında tespit edilmeye çalışıldı. Son olarak, iki yargı organı arasındaki yaklaşım farkı, karşılaştırmalı olarak ele alındı.
Yargı kararları ışığında anonim ve limited şirketlerde kanuni temsilcilerin vergisel sorumluluğu

Vergi; devletin veya devletin verdiği yetkiyle kamu tüzel kişilerinin kamusal faaliyetlerinin harcamalarını karşılamak ya da kamusal görevlerini yerine getirmek amacıyla ve yasal esaslara uyarak hukuki müeyyide altında, özel bir karşılık vaadi olmadan, geri vermemek üzere gerçek kişiler ile gerçek olmayan kişilerden aldıkları para tutarları olarak tanımlanabilir. Vergilendirme yetkisi de; devletin egemenliğine dayanarak vergi alma konusunda sahip olduğu hukuki ve fiili güç olarak tanımlanabilmektedir. Söz konusu kamu alacağı olan verginin tarafları bulunmaktadır. Bunlar idare, vergi sorumlusu ve vergi mükellefidir. Vergi sorumluluğu kamu hukuku ilişkisinden kaynaklanmakta ve vergiyi doğuran olay ile başlamaktadır. Vergi sorumluluğunun hukuki niteliği fer'i, bağımlı ve sınırsızdır. Bununla birlikte vergi hukukunda sorumluluğun müşterek ve müteselsil olması, kanundan ve sözleşmeden doğması, kusurlu ve kusursuz olması, rücu edilebilen rücu edilememesi gibi türleri bulunmaktadır. Kişi kendisiyle ilgili bir hukuki işlemi yine kendisi yapar. Fakat bazen kişi, iradesiyle veya irade dışı bazı sebepler neticesinde hukuki işlemi bizzat kendisi yapamayabilir, işte burada kanuni temsilci rol almaktadır. Vergi hukukunda da kanuni temsilcilerin birçok ödev ve sorumlulukları bulunmaktadır. Söz konusu ödevleri kanunlarla düzenlenmiştir. İhmali halinde müeyyideleri bulunmaktadır. Sermaye şirketlerinden olan anonim ve limited şirketlerin kanuni temsilcilerinin şirkete karşı ödev ve sorumluluklarının yanında devlete karşı vergi sorumlulukları da bulunmaktadır. Bu sorumluluklar Vergi Usul Kanunu ve Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'da belirtilmiştir. Anonim şirketler ve limited şirketlerde kamu alacağına ilişkin kanuni temsilcilerin değişmesi, temsil sıfatının sona ermesi, ortaklığın devri ve tasfiye halinde sorumluluklarının sınırı belirlenmiştir. Vergi borcundan dolayı kanuni temsilcilere yapılacak ödeme emrinin tebliği, şekli, içeriği, itiraz yolları belirlenmiş ve çalışmamızda belirtilmiştir. Söz konusu şirketlerin kanuni temsilcilerinin vergisel sorumlulukları konusunda uygulamada sık sık problemler ve ihlaller yaşanmaktadır. Bu çalışmanın amacı son yıllarda gerçekleşen sorunlara dikkat çekmek ve teori ve uygulamada yaşanan sorunları dile getirerek bu konuda çözüm üretilmesini sağlamak amacıyla tez konusu olarak seçilmiştir. Çalışma kapsamında anonim ve limited şirketlerde kanuni temsilcinin vergisel sorumluluğunun mevzuattaki yeri, doktrindeki görüşler ve emsal Danıştay kararları bağlamında ele alınmıştır.
Anayasa hukuku bağlamında milletlerarası tahkim

Türkiye, küresel ekonomiye tam entegrasyonu amaçlayan bir ülke olarak uluslararası yatırımlar ve ticaretle yoğun ilişkisi bulunan bir ülkedir. Yabancı yatırımın getireceği olumlu etkiler göz önüne alındığında, yabancı yatırımların korunması oldukça önemlidir. Yabancı yatırımın korunmasında en önemli enstrümanlardan birisi de milletlerarası tahkimdir. Yabancı yatırımlara ilişkin uyuşmazlıkların giderilmesi kapsamında, uluslararası tahkim tarafsız ve hızlı karar almaya imkan tanıyan bir çözüm mekanizması olarak değerlendirildiği takdirde, her geçen gün yaygınlaşmaktadır. Söz konusu mekanizmanın Türkiye'de de yaygın olarak kullanıldığı aşikardır.'Anayasa Hukuku Bağlamında Milletlerarası Tahkim' isimli bu çalışmada, milletlerarası tahkim yargılamalarının Türkiye'de uygulanmasının nedenleri ve önemi incelenmiştir. Bu kapsamda tahkim müessesinin Türkiye'nin egemenliği bağlamında yargı yetkisinden vazgeçme olarak görüldüğü tartışmalar farklı açılardan ele alınarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde, 'Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Yöntemleri', 'Tahkim', 'Egemenlik', 'Yargı Fonksiyonu', 'Doğrudan Yabancı Yatırım' gibi kavramlar ve bu kavramların ülkemiz açısından önemi incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, tahkim usulüne eleştirel bir bakış ile tahkim usulüne avantajlarından bahsedilmiş, Anayasa ve ilgili kanunlardaki tahkime ilişkin hükümler yorumlanmıştır. Bununla birlikte, tahkim müessesesinin ülkemiz hukuk sistemine entegrasyonu sürecinde yaşanan gelişmeler değerlendirilmiştir. Ayrıca, bazı Avrupa ülkelerinin Anayasalarında tahkim kavramı incelenmiş, kamu hizmetleri ile ilgili imtiyaz şartlaşmaları ve sözleşmeleri ile bağlantılı olarak değerlendirilmiş; Türkiye'de Anayasa değişikliği ile tahkim yolunun açılmasının nedenleri bu bağlamda irdelenmiştir. Üçüncü bölümde, kamu hizmetleri ile ilgili imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinde tahkim yoluna başvurulmasına yönelik eleştiriler incelenip tartışılmış ve önemli görülen yargı kararları tahkim kurumunun sistemimize girişi bakımından değerlendirilmiştir. Son olarak, mukayeseli hukuk tekniği açısından faydalı olacağı düşüncesiyle örnek dünya ülkelerinde tahkim müessesesinin değerlendirilmesiyle ülkemizdeki gelişmeleri anlamamızı kolaylaştıracak karşılaştırmalı bir yaklaşım geliştirilmeye çalışılmıştır.
İhracat kredi sigortasının Azerbaycan Hukukuna uygulanabilirliği

Azerbaycan'ın serbest pazara geçiş sürecindeki sıkıntılarını ekonomik reformlarla aşabilmesinin temel şartı; gelişme ve büyüme stratejisinin belirlenmesine ve bu aşamada ortaya çıkabilecek sorunları gelişmiş ülke uygulamalarından yola çıkarak çözüme kavuşturmasına bağlıdır. Strateji belirlenirken de; dış ticaretin geliştirilmesi için yapılacak yenilikçi çalışmalar ve reformlarla teşvikler üzerinde durulması gerekmektedir. Bu teşviklerin içerisinde ihracat kredi sigortası gibi önlemlerin alınması da büyük önem arz etmektedir. Azerbaycan ihracatının, uluslararası platformda rekabet edilebilirliğini sağlamak açısından ihracat kredi sigortası sisteminin oluşturulması gerçeği açıktır. Bunun önemini kavramış ülkeler, İhracat ve İthalat Bankaları gibi kurumları oluşturarak ihracatçılarına finansman sigorta ve garanti desteği sağlamaktadırlar. İşte bu yöndeki mevzuat boşluğunu gidermek amacıyla, uluslararası sigortacılık ile paralellik arz eden ihracat kredi sigortasını uygulayan Bağımsız Devletler Toplulukları'ndaki birkaç ülke uygulamasından ziyade, bu alandaki rüştünü kanıtlamış Türk Eximbank modeli esas alındı. Çalışmada ihracat kredi sigortasının Azerbaycan için önemine değinilerek, ülkenin birçok küçük ama modern ülkelerde olduğu gibi, gelişmenin sadece dış pazara açılma yoluyla olabileceği görüşü benimsendi. Dolayısıyla ülkenin benimsediği serbest piyasaya dayalı büyüme stratejisinin bir sonucu olarak, ihracata dayalı büyüme stratejisinin de benimsenmesi gerektiği noktasından hareket edildi. Ayrıca Azerbaycan'ın sigortacılık ve bankacılık mevzuatları ile ilgili uygulamalar ve yapılması gereken reform ve iyileştirmeler ele alınarak değerlendirmeye tabi tutuldu. Son olarak ihracat kredi sigortası programını uygulayacak olan birimin bir banka olarak kurulması ve devletin bu alanda yapması gerekenler konusunda somut önerilere yer verildi. Çalışmada Türkiye ve Azerbaycan'ın bu alandaki mevzuatları incelendiğinde Türkiye'nin krediler ve sigortacılık konularında Azerbaycan'a oranla hayli geliştiği ve Azerbaycan ile henüz sigortacılık ve ihracat anlamında ortak çalışmaların olmadığı tespit edildi.
Droits des minorités en Turquie sous l'optique du Traité de Lausanne et du Conseil de l'Europe

Bu yüksek lisans tezinin amacı, Osmanlı İmparatorluğu dönemindeki tarihsel arka planından başlayarak ve 1923'te Lozan'da verilen hukuki statü çerçevesinde kalarak Türkiye'de azınlık haklarının incelenmesidir. Konunun bugünkü durumu ile ilgili bir bakış elde etmek amacıyla bu tez, konuyu azınlık haklarının korunması alanında çalışan üç büyük örgütten biri olan ve hem teorik hem de pratik anlamda azınlık haklarının gelişmesine katkıda bulunan Avrupa Konseyi çerçevesinde ve Konsey tarafından ortaya konan azınlıkların korunması mekanizması ile ilişkili olarak incelemektedir. Avrupa Konseyi aynı zamanda Türkiye'de konunun güncel durumu ile uluslararası hukukta bu alanda yaşanan dönüşümler arasında bir kesişme noktası oluşturmaktadır. Bu sebepten Türkiye'de azınlık hakları konusunda çalışırken Lozan Antlaşması ve Avrupa Konseyi temel alınmıştır. Çalışmada gösterilmeye çalışıldığı gibi, Türkiye'deki mevzuatın Avrupa Konseyi tarafından azınlıkların korunması alanında benimsenen prensiplere uyumlulaştırılması konusunda Avrupa Birliği'nin etkisi sebebiyle, bu örgüt de konuya dahil edilmiştir. Sonuç olarak bu araştırma, Osmanlı arka planı ve Lozan'da benimsenen hukuki statüden itibaren AB üyeliği sürecinde bu alanda yapılan güncel iyileştirmelere kadar olan dönemi, konunun tarihçesi ve bugünü hakkında bütünsel bir görünüm sunmayı amaçlamaktadır.
Benzersiz olma hakkı

İnsan hakları, insanı insan yapan ve doğuştan kazanılan temel hak ve özgürlüklere denir. Hakların amacı insanın maddi ve manevi varlığının korunması ve gelişmesine katkı sağlamaktır. İnsanın varlığının benzersizliği, insana saygının temelini teşkil etmektedir. Günümüzdeki bilimsel ve teknolojik gelişmeler karşısında insanın mevcut haklarla tam olarak korunamadığını gerçeği, benzersiz olma hakkının ortaya çıkmasını zorunlu hale getirmiştir. Bu tezin amacı, benzersiz olma hakkının neden bir insan hakkı olarak kabul edilmesi gerekliliğinin sorgulanmasıdır. Benzersiz olma hakkının müstakil bir hak olarak tanınabilmesi için tanımı, düşünsel temelleri, benzer hak tiplerinden farkları ve kapsamı çalışmamızda ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Çalışmamızdan elde edilen sonuç, benzersiz olma hakkının müstakil bir hak olarak tanınması gerektiğidir. Bu hak, insana verilmesi gereken değeri vurgulayarak, bilim ve teknoloji gelişmenin olumlu ve olumsuz sonuçlarının insan haklarına etkisini ortaya koymaktadır.
Türk ceza hukukunda çocuk düşürtme, çocuk düşürme ve kısırlaştırma suçları

Çocuk düşürtme, çocuk düşürme ve kısırlaştırma suçları, kişilerin çocuk sahibi olmalarına engel haksızlıkları yaptırıma bağladığından ahlaken ve etik olarak, bir haksızlık teşkil ettiği ortadadır. Fakat günümüzde, özellikle gebeliği sonlandırma hakkının esnetilmeye ve genişletilmeye çalışılması, belirli suçların karşısında bir ceza olarak 'kastrasyon' işlemiyle kişilerin hadımlaştırılmasının tartışılması, zamanla ahlak ve etiğin değiştiği ve genişlediği tartışmalarına sebep olmuştur. Esasen çocuk düşürtme, çocuk düşürme ve kısırlaştırma suçları, neslin devamını teminat altına alan ve sağlıklı bireylerin yetişmesine vesile olan suç tanımlarıdır. Gerçekten de, bir neslin devamı ancak çocukların güvenli bir şekilde dünyaya gelmeleriyle ve sağlıklı bir şekilde yetiştirilmeleriyle mümkündür. Günümüzde çeşitli sosyal, kültürel ve ahlaki sorunların artmasına paralel olarak gebelik sonlandırıcı kürtaj uygulamalarının arttığı da görülmektedir. Çocuk düşürmenin veya aldırmanın anne sağlığına, aile kurumuna, toplumun menfaatlerine yönelik zararları, ortaya konulan tıbbi ve sosyolojik çalışmalarla ortadadır. Ceza hukuku açısından bu fiillerin suç sayılması konusunda, bir görüş birliği bulunmasına karşılık, özellikle kadının istemiyle çocuk düşürmesi fiillerinin suç sayılarak cezalandırılmasına ilişkin görüş ayrılığı ve tartışmalar günümüzde de sürmektedir. Bu fiillerin suç olmaktan çıkarılması yönünde güçlü bir eğilim bulunmaktadır. Bir tarafta insan türüne ait, ana rahminde gelişen ceninin yaşamı, diğer tarafta kadının gebeliğin devamını tercih etmesi arasında makul ve meşru sınırın çizilmesi, çözümü zor bir sorun görünümündedir. Kanaatimizce dünya genelinde ortak bir düzenleme imkanı mümkün görünmese de, her toplumun gelmiş olduğu seviye dikkate alınarak, bir hukuki düzenlemenin yapılması, en makul çözüm görünümündedir.
Düşünceyi ifade özgürlüğü ve nefret söylemi

Çalışmamızın konusu düşünceyi ifade özgürlüğü ve nefret söylemidir. Düşünce özgürlüğü ve nefret söylemi için gerekli koşullar Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları, uluslararası sözleşmeler, ABD, Türk ve Azerbaycan hukuk sistemi ve bilimsel çalışmalar kapsamında incelenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde ifade özgürlüğü ve nefret söylemine ilişkin temel kavramlar ve düzenlemeler incelenmiş ve uluslararası sözleşme ve metinlerde yapılan düzenlemelere ilişkin konulara yer verilmiştir. İkinci bölümde ise ifade özgürlüğü ve nefret söylemine ilişkin AİHM'nin izlediği yol belirlenmiş ve ifade özgürlüğünün kısıtlanması durumunda dikkate alınacak hususlar belirlenmiştir. Son bölümde ise ABD, Türkiye ve Azerbaycan'ın kendi iç hukuk sistemlerinde nefret söylemine ilişkin yaptığı düzenlemeler değerlendirilmiştir.
Ceza Muhakemesi hukukunda olay yeri inceleme

Ceza Muhakemesi Hukukunda Olay Yeri İnceleme konulu çalışmanın amacı, olay yeri incelemesinin önemi ve tekniklerini Ceza Muhakemesi Kanunu açısından ortaya koymak, ülkemizdeki olay yeri incelemesinin nasıl olduğunu açıklamak ve bu incelemenin hangi yasal mevzuatlar çerçevesinde yapıldığını ortaya koymaktır. İki bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde; öncelikle olay yeri incelemesinin kaynağı olan ceza muhakemesi hukuku temel ilkeleri ve kavramı bu çerçevede açıklanarak Ceza Muhakemesi Kanunu ve Kriminalistik bilimi bakımından önemi tartışılmış, bu çerçevede olay yeri incelemesine hakim tüm yasal mevzuat değerlendirilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; olay yerinin korunması ve incelenmesi, bu işlemler yapılırken uygulanacak teknikler, olay yerinde elde edilebilecek deliller ve muhafazası ile adli olaylara konu olabilecek ölüm çeşitleri ele alınmıştır.
Spor hukukunda doping

Spor müsabakalarındaki doping uygulamalarının sporun doğasına, yarışmadaki eşitlik ve adalet ilkelerine ters düştüğü, doping yapan sporcunun haksız şekilde diğer sporculara karşı bir avantaj sağladığı açıktır. Bu çalışmada günümüze kadar genellikle tıbbi ve farmakolojik yönü incelenmiş olan dopingin hukuk boyutu zamanla değişen ve gelişen kurallar ve yargı kararları çerçevesinde incelenmiştir. Spor hukuku hem özel hukuk hem de kamu hukukunun prensiplerini taşıyan kendine has nitelikleri olan bir hukuk dalıdır. Spor hukukunun altında yer alan dopinge dair hukuki durum da aynı şekilde kendine özgü prensiplere ve uygulamalara sahiptir. Bu çalışmada doping konusundaki hukuki yapılanma belirlenmiş, dopinge dair getirilen yasaklar, doping kontrolüne ilişkin yöntem ve kurallar, doping ihlali gerçekleştirdiği tespit edilen kişilerin yargılamasına dair kendine has usul ve esas kurallarını incelenmiş ve yer yer bu konudaki hukuki durumun geçmişşten bugüne nasıl değiştiği tespit ederek dopingin hukukuna ışık tutulmuştur. Bu kapsamda çalışmamızın ilk bölümünde dopinge ilişkin arka plan açıklanarak dopingin tanımı, geçmişşi, yasaklanma sebepleri açıklanmış ve dopingle mücadelenin başlangıcı incelenmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde dopinge ve doping kontrolüne yönelik usul kuralları ve tanımlanmış doping ihlalleri birlikte ele alınarak birbiriyle ilişkili olanlar beraber incelenmiş, ilgili hukuki ve etik tartışmalar ele alınmıştır. Çalışmamızın üçüncü bölümünde yargılama usullerine dair kurallar özellikle yargı kararlarıyla beraber incelenerek doping ihlali gerçekleştiren bir kişinin yetkili kurullar önünde nasıl yargılandığı açıklanmıştır.
İbn Nüceym'in el-Bahrü'r-Raik adlı eserindeki tercihlerinin değerlendirilmesi

Tebliğ sürecinden itibaren İslam'ın insanlar arasında hızlı bir şekilde yayılması, farklı birçok örf ve adetle karşılaşmasına; bu bağlamda çeşitli uygulama ve problemlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Fıkıh alimleri bu problemleri çözüme kavuşturabilmek için ictihad etmişler ama birbirlerinden farklı sonuçlara varabilmişlerdir. Bu bağlamda mezhepler arasında ve mezhep içinde birçok farklı görüş ortaya çıkmıştır. Bu durum sonraki dönemde, ulemanın farklı içtihatlar arasında tercih yapmasını gerektirmiştir. İbn Nüceym ve onun el-Bahrü'r-raik adlı eseri hem Hanefi mezhebinde hem de İslam Hukuku alanında önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmada müellifin mezkur eserindeki tercihleri konu edinilmiştir. Çalışmadaki amaç; İbn Nüceym'in tercihlerini tespit ve tahlil edip, mezhep içi tercih mantığını nasıl uygulandığını göstermek, mezhep içi fıkhi tefekkürün uygulanış biçimini İbn Nüceym örneğinde ortaya koyarak literatürde katkı sağlamaktır. Bu bağlamda araştırma, müellifin son çalışması olan el-Bahrü'r-raik ile sınırlandırılmıştır. İlgili sınırlandırmaya rağmen, tezin amacına katkı sağlayacağı düşünülen yerlerde müellifin diğer eserlerine de başvurulmuştur. Belgesel Kaynak Tarama yöntemi kullanılarak tercihler belirlenmiş ve ardından bu tercihler arasından temsil gücü yüksek olan örnekler tespit edilerek değerlendirilmiştir. Çalışma giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın konusu, önemi, amacı kapsam ve sınırlılıkları gibi ön bilgiler verilmiştir. İlk bölümde İbn Nüceym'in hayatı, eserleri, ilmi yönü, şahsiyeti ve yaşadığı dönem betimsel olarak ele alınmıştır. İkinci bölümde tercih kavramı üzerinde durulmuştur. Bu konuda literatürde yer alan görüşler değerlendirildikten sonra, İbn Nüceym'in tercih kavramı hakkındaki düşünceleri eserlerine başvurularak ortaya konmaya çalışılmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise eserde tespit edilen tercihler arasından temsil gücü yüksek olanlar, mezkur eserin konu tasnifine göre ele alınarak değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde ise genel bir değerlendirme yapılarak elde edilen bulgular sunulmuştur.
İşverenin ücret ödeme borcunda temerrüde düşmesi ve sonuçları

İş ilişkisinin bir sonucu olarak işçinin işverene karşı iş görme borcu; işverenin de, işçisine karşı ücret ödeme borcu bulunmaktadır. Kendisinin ve ailesinin yaşamını sürdürebilmek amacıyla çalışan işçinin, alacağı ücret hem bireysel hem de toplumsal açıdan büyük önem arz etmektedir. Çalışma konusuna ilişkin, saha çalışması yapılmamış olup doktrinde yer alan görüşler, Yargıtay kararları ve mesleğim gereği çalışma hayatına ilişkin gözlemlerimden faydalanılarak uygulama boyutu açıklanmaya çalışılmıştır. Her ne kadar İş Kanunu'nda, işçinin ücretinin korunmasına ilişkin emredici hükümlere yer verilmiş olsa da; söz konusu yasal düzenlemeler yeterince açık ve koruyucu değildir. İşverenin ücret ödeme borcunda temerrüde düşmesi durumunda, işçilerin ücretlerini elde edebilmek için başvurdukları hukuki yolların kolay ve etkin olmadığı görülmektedir. Sosyal devlet olma ilkesi gereğince; işçinin işveren tarafından ödenmeyen ücretinin, devlet güvencesi altına alınarak emeğinin daha çok korunması gerektiği sonucu ortaya çıkmıştır.