turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1990'lı yıllar Türk siyasi hayatında temel tartışmalar ve islamcı dergilerin yaklaşımı: Yeni Zemin, Nehir, İzlenim dergileri örneği

Bu tez Yeni Zemin, Nehir ve İzlenim dergilerinin Türkiye'nin 90'lı yıllarında gündemi meşgul eden temel tartışmalara yaklaşımını incelemektedir. Bu anlamda devlet-toplum ilişkileri, laiklik, kürt meselesi, sivil-asker ilişkileri ve Avrupa Birliği gibi beş başlık üzerinden tartışmalar açıklanmaya çalışılmaktadır. İslamcı dergilerin bu tartışmalara yaklaşımını daha rahat anlamlandırabilmek için ilk bölümde uluslararası siyaseti etkileyen gelişmeler ve kavramlar açıklanmaktadır. İkinci bölümde tarihsel bağlamda Türkiye siyaseti, siyasal alandaki temel tartışmalar ve üçüncü bölümde dergilerin tartışmalara ilişkin yazıları açıklanmaktadır. Bunun üzerinden, İslamcı aktörlerin 28 Şubat öncesi meselelere yaklaşımı dergiler aracılığıyla ortaya konulmaktadır. Ayrıca bu çalışma İslamcı aktörlerin 2000'li yıllara ilişkin politik tutumlarını değerlendirmeye de fayda sağlayacaktır.
Manevi değerlerin oluşmasında etkili faktörler olarak aile medya ve okul

Bu çalışma; Türk toplumunun önemli kilit taşlarından olup, manevi değerler üzerinde etkili faktörler olan aile, medya ve okulu ele almaktadır. Bunların manevi değerler üzerindeki etkilerinin tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Araştırma; aile, medya ve okulun manevi değerlerin oluşmasında önemli faktörler olduklarını ve herhangi birinin diğerlerine göre daha etkili olduğu şeklinde bir saptamanın zor olduğunu göstermiştir. Ayrıca manevi yozlaşmanın önüne geçebilmek için her üç ögenin de aynı oranda önemli oldukları belirlenmiştir.
Lise son sınıftaki öğrencilerin boş zaman faaliyetlerine katılım biçimlerinin araştırılması

Bu çalışmanın amacı Muğla ilinde okuyan lise son sınıf öğrencilerinin boş zamanlarının değerlendirme biçimlerini belirlemektir. Bu amaçla Muğla il merkezi ve 9 ilçesindeki liselerin son sınıfinda okuyan tesadüfıörneklem metoduyla belirlenen 30'ar öğrenci toplam 300 kişi araştırma kapsamına alınmış ve deneklere uzman görüşleri alınarak hazırlanan 30 sorudan oluşan bir anket uygulanmıştır. Anketlerden elde edilen verilerin bilgisayarda frekans dağılımları, yüzde değerleriyorumlanmış tablolar haline dönüştürülmüştür. Kişisel bilgilerine göre; öğrenciler 17-18 yaşlarında. %51'inin kız %49'unun erkek olduğu, katılan deneklerin genellikle de iki kardeş olduğu, aile gelirlerinin babası tarafından sağlandığı ve orta gelir düzeyine sahip oldukları görülmüştür. Boş zaman değerlendirme biçimleri bakımından ise; ders dışı zamanlarını genellikledinlenerek geçirdikleri, cumartesi ve pazar günleri çalışmadıkları, yaz tatilleri ve şubattatillerinde tv seyrettikleri ve dinlendiklerini belirtmişlerdir. Okullarından boş zaman eğitimi ile ilgili bilgiler aldıkları, boş zaman faaliyetleri ile ilgili yayınlar okumadıkları, öğretmenlerin kendilerini bilgilendirdiği, ailelerinin boş zaman değerlendirmesi ile ilgili bilgiler verdikleri görülmüştür. Hafta içi okul çıkışı boş zamanlarını tv seyrederek ve dinlenerek geçirdikleri, hafta sonlan gezerek, dinleyerek geçirdikleri, boş zaman değerlendirmede zorlukçekmedikleri, boş zaman faaliyetlerine haftada 1-2 gün katıldıkları, günlük 2 saat boş zaman faaliyetlerine katıldıklarını belirtmişlerdir. Ancak yeterince boş zaman faaliyetlerine katıldıklarına inanmadıklarını belirtmişler, sebebini ise; yeterli vakit bulamama ve ekonomik sebeplerin olduğunu belirtmişlerdir. Çoğunlukla hoş zamanlarını evde geçirdikleri, bunu tercih etme nedenlerininevlerini güzel bir ortam olarak kabul ettikleri, üzerlerinde dinlendirici bir etki bırakması, eğitici bulmaları, arkadaş grubuyla faaliyetlere katıldıkları, şayet imkan verilirse boş zaman faaliyetlerinde okuma, tv seyretme ve dinlenmek istedikleri ve boş zamanlarını bu şekilde verimli kullandıklarına inandıkları görülmüştür. Sonuç olarak lise son sınıf öğrencilerinin boş zamanlarını yeterince ve uygun bir şekilde değerlendiremedikleri, katılım biçimlerinin pasif olduğu, evlerinde dinlenerek. tvseyrederek geçirdikleri, gelir düzeylerinin orta olması nedeni ile diğer faaliyetlere katılamadıkları anlaşılmıştır.
Mobbing experiences in Turkey: Actors, practices and social policy recommendations

Bu tezin temel amacı Türkiye'deki yüksek eğitimli, kentli, orta sınıf mobbing mağdurlarının mobbing deneyimleriyle ilgili eğilim ve örüntüleri saptamak ve buna bağlı olarak mobbing konusunda olası çözümler ve sosyal politikalar önermektir. Bu amaçla mobbing konusundaki mevcut literatür ile farklı ülkelerin ve Türkiye'nin sosyal politika pratikleri incelendi. Ayrıca kendilerini mobbing mağduru olarak gören 20 yüksek eğitimli, kentli, orta sınıf çalışanla ve 2 mobbing uzmanıyla yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma, mobbingle mücadeleyi olumsuz yönde etkileyen ve mağdurların mobbing deneyimlerini daha da zorlaştıran önemli yasal ve kurumsal eksiklikler olduğunu göstermektedir. Dahası Türkiye'de, ayrımcılık temelli mobbing diye de anılabilecek, bazı özel mobbing formları yaşanmaktadır. Bu tip mobbing fiziksel görünüm, cinsiyet, din ve mezhep veya politik görüş gibi görünür bir temele dayanmaktadır. Bu çalışmanın neticesinde, mevcut literatürden ve katılımcıların sosyal politika beklentilerinden yola çıkarak bazı önleyici politika önerileri sunulmuştur.
Kapitalist krizler ve kriz teorileri bağlamında 2008 küresel mali krizi

2008'de finansal piyasalarda patlak veren kriz kısa sürede üretim sektörünü de etkisi altına alarak dünya çapında ciddi kayıpların yaşanmasına sebep olmuştur. Yaşanan maddi kayıpların yanı sıra krizin küresel ekonominin merkezi önemde olan ülkesi Amerika'da meydana gelmiş olması ve akabinde birçok tekel şirketin batması veya batma noktasına gelmesi o zamana kadar egemen olan iktisadi inancı derinden sarsmış, mevcut ekonomik düşünce olan neoliberal anlayış sorgulanmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, etkisi hala süren 2008 Krizi'ni anlamak ve açıklamaya çalışmaktır. Bu doğrultuda, öncelikle krize nasıl yaklaşılması gerektiği ortaya konmuş, sonrasında da krizin tetikleyici sebepleri ve sonuçları değerlendirilmiştir.
Monografik yöntemin Türkiye'ye girişi ve gelişimi

Bir yüksek lisans tezi olan bu çalışmada özellikle, paradigma dönüşümünde yeniden canlanmakta olan monografik araştırmaların ülkemizdeki durumu tesbit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla önce ana hatlarıyla monografik yöntemin ana niteliklerinden, uygulamada karşılaşılan sorunlardan ve yöntemin Fransa'da doğuşu ve gelişiminden söz edilmiştir. Daha sonra yöntemin Türkiye'ye girişi ve gelişimi üzerinde durularak yöntemin ihyasına duyulan ihtiyaç örnekler üzerinde tahlillerle gösterilmek istenmiştir. Araştırma sırasında söz konusu yöntemden söz eden yazı ve eserler yanı sıra gerek kitap çapında, gerek makale düzeyinde yapılmış tüm monografik çalışmalara ulaşılmaya çalışılarak monografik araştırmaların hem tez içerisinde genel bir değerlendirmesi yapılmış, hem de konuyla ilgili çalışanlara literatür bilgisi bakımından Kaynakça'da yer verilmiştir. Araştırma sonunda monografik yöntemin ülkemizde survey araştırmaları karşısında ihmale uğradığı, yeterli araştırmalar olmadığı için de bu ihmalin sürdüğü, oysa yöntemler arası bir işbirliğiyle daha bütüncü sosyal araştırmalar yapılabileceği görülmüştür.
Bir pozitivizasyon örneği: Türk milliyetçiliği ve din

Bu çalışma bir ideoloji olarak Türk Milliyetçiliği ve İslam'ın epistemolojik argümanlar dolayımıyla, Yusuf Akçura örneğinde din ve ideolojinin nasıl bir ilişkiler yumağı ortaya koyduğu üzerindedir. Modernliğin yükselişi ile beraber sosyal dünyanın yeniden anlamlandırılması sorununda ortaya koydu. Böyle bir zeminde modern bir ideoloji olarak milliyetçi lik; sosyal dünyayı anlamdın İmanın bir biçimi olarak ortaya çıkıyordu. Bu anlamdırma sürecinde epistemoloji, olguları ve farklı anlamlandırmaları yeniden tanımlayarak, ideolojik söylemin sosyal dünyayı anlamlandırması için önemli argümanlar sunuyordu. Farklı bir anlamlandırma kategorizasyonu olarak din, ideolojik söylem için pozitivist epistemolojik argümanlarla yeniden tanımlanarak, milliyetçi söyleme içselleştirilir.
Eski hükümlülerin toplumla bütünleşmeleri üzerine sosyolojik bir analiz

Çeşitli etkenlerden dolayı suç işleyerek ceza alan bireyin eski hükümlü statüsü elde etmesi, toplumsal yaşamda dezavantajlı olmayı beraberinde getiren bir unsurdur. Eski hükümlülerin dezavantajlı grupta yer almaları ise toplumsal bütünleşme ve yeniden sosyalleşme düzeylerini zayıflatmaktadır. Bu doğrultuda yapılan çalışmada eski hükümlülerin toplumla bütünleşme düzeylerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Çalışma nitel araştırma yöntemine göre kurgulanmıştır. Örneklemin ulaşılması zor bir grubu temsil etmesi nedeniyle amaca yönelik örneklem yöntemi belirlenerek 12 eski hükümlüyle derinlemesine görüşmeler gerçekleştirmiştir. Katılımcıların deneyimlerinin birinci ağızdan paylaşılabilmesi ve yorumlanabilmesi amacıyla, görüşmelerden elde edilen bulguların analiz edilebilmesi için betimsel analiz tekniğinden yararlanılmıştır. Bu doğrultuda katılımcıların; suç geçmişşlerine ilişkin bilgileri, cezaevi sürecine ilişkin deneyimleri ve cezaevinden sonraki sürece ilişkin deneyimleri olmak üzere üç ana çerçeve üzerinden bir analiz gerçekleştirilmiştir. Yapılan analiz sonucunda araştırmada yer alan katılımcıların; eğitim ve gelir düzeylerinin düşük olduğu, çoğunluklu olarak özel sektörde çalıştıkları saptanmıştır. Bununla beraber katılımcıların; cezaevi sürecinde ortak deneyimleri paylaştıkları, hükümlüler arasında bir dayanışma ağının söz konusu olduğu ve cezaevi içerisinde belli bir cezaevi hiyerarşisi olduğu bulgulanmıştır. Diğer taraftan katılımcıların cezaevinde gerçekleştirilen rehabilitasyon faaliyetlerine katılımları oldukça düşük olmakla beraber bu faaliyetlere ilişkin bilinç düzeyleri de zayıftır. Bununla beraber eski hükümlülerin tahliye sonrasında karşılaştıkları en büyük zorluk istihdam alanındadır. İstihdam alanında yaşanan zorluklar; işsizlik, düşük gelir, düzensiz işler ve işverenin önyargısı olarak sıralanmaktadır. Eski hükümlüler bireysel olarak mekansal dışlanmayla karşılaşmamaktadır, ancak mekansal dışlanmanın mahalle boyutunda olduğunu söylemek mümkündür. Diğer taraftan katılımcıların, toplumun eski hükümlüye karşı olumsuz bir tutumu olduğuna ilişkin inançları bulunmaktadır. Son olarak katılımcılar, devlet tarafından eski hükümlüye yönelik olarak gerçekleştirilen faaliyetleri ve politikaları yetersiz bulmaktadırlar.
Sosyoloji Konferansları Dergisi'nin içerik analizi

Dergiler, içerisinde bulunulan dönemin toplumsal hareketlerinden etkilenerek şekillenen ve çalışma konuları geliştiren yayımlardır. Yazılmış olduğu dönemin toplumsal özelliklerini taşıyan dergiler aynı zamanda gelecek için kaynak ve ışık olmaktadır. 1960 yılından bu yanayayım faaliyetlerinde bulunan sosyolojik olarak birçok çalışmayı içerisinde barındıranSosyoloji Konferansları Dergisi de bu kaynaklara bir örnektir. Bu araştırmanın amacı, 1960 yılından itibaren yayımlanmış olan Sosyoloji Konferansları Dergisi'nde yer alan yazılarınmilli kavramlar çerçevesinde genel bir değerlendirmesini yapmaktır. Belirlenen kavramlar:Türk, Türkiye, Cumhuriyet, Atatürk, Ziya Gökalp/Gökalp, millet/ulus, halk, milliyetçilik, vatan, vatanseverlik/vatanperverlik, milli kültür, milli kimlik ve milli kalkınmadır. Bu çalışma ile sosyal sorunları konu alan Sosyoloji Konferansları Dergisi'nin yayım yılı itibari ile ortaya konulan çalışmaları analiz edilmiştir. Dergilerin büyük çoğunluğuna İstanbul Üniversitesi'ne ait internet sayfalarından ulaşılmış olup, bazı sayıları da sahaflardan temin edilmiştir. Derginin tüm sayılarına ulaşılmıştır ve örneklem 1960- 2018 yılları arasında yayımlanan, 58 sayısı olan Sosyoloji Konferansları Dergisi içerisinde Türkçe yazılmış 558 makaledir. İlgili makalelerde içerik analizi yapılırken incelenecek sözcükler Türkçe olarak belirlenmiştir. Bu sebeple İngilizce yazılmış makaleler araştırmaya dahil edilememiştir. Araştırma içerik analizi yönteminin frekans analizi tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma için gerekli olan veriler makalelerin okunması ile elde edilmiştir. Makalelerokunurken ve analiz edilirken belirlenmiş olan milli kavramlar göz önünde bulundurulmuştur. Sonuç olarak, seçilen milli kavramların dergiler içinde kullanım sıklığıçizelgeleri oluşturulmuş, kelimelerin anlam analizi yapılmış ve bu çalışmalar toplumsal hareketler ile yorumlanmıştır. Seçilen milli kavramların toplumsal hareketler ile doğru orantıda kullanım sıklıklarının değiştiği tespit edilmiştir. Bununla beraber kavramlarayüklenmiş olan anlamların ve derginin genel yöneliminin milliyetçi özellikler taşıdığı sonucuna varılmıştır.
Gençlik örgütlenmelerinin 'Asım Nesli' söylemi üzerine fenomenolojik bir inceleme

Asım'ın Nesli söylemi Mehmet Akif Ersoy'un yaşadığı dönemde üzerine yoğunlaştığı ve hem bir edebi eser hem de ideal bir Türk-İslam sentezi çatısı altında kurguladığı gençlik modelidir. Bu çalışma da Asım, ideal ve toplumsal bir tip olarak kendilerini 'inilliyetçi ve muhafazakar' olarak nitendiren gençlik örgütlenmelerinin Asım algısı üzerine bir alan araştırmasıdır. Asım hakkında bugüne kadar yapılan pek çok araştırmaya rastlamak mümkündür ancak bu çalışma sayesinde Asım salt edebiyat alanında incelenmenin yanı sıra sosyolojik araştırmaların da konusu olmayı başarmıştır. Bu haliyle bilimsel anlamda önemli bir eksiklik giderilmeye çalışılmıştır. Asım artık edebiyat çatısı altında sadece bir şiir kahramanı olmanın dışında Akif'in kurucu nostalji dönemiyle de sabit kalmayan bir olgu olarak günümüze taşınması hedeflendi. Çalışmanın ilk bölümünde Asım'ın ortaya çıkmasında etkili olarak Akif'in zihin dünyasına yakından tanık olmak adına, hayatı ve dönemin özelliklerine değinilmiştir. Sanat eseri olarak Safahat'ın içinde yer alan manzum bir şiir olan Asım'ın anlaşılmasını Safahat'ın genelinde ve felsefesinde bulma adına Safahat inceleme altına alınmıştır. Ayrıca Asım'ın nasıl nitelendirildiği fiziki yapısı ve manevi ahlakının nasıl tasvir edildiğine yer verilip derinlemesine yorumlandı. İkinci bölümde ise Asım' ı sosyoloji alanında inceleyebilmek için teorik düzlemde ideal ve toplumsal tipler aracılığıyla değerlendirildi. Son olarak ise çalışma sahaya indi ve Anadolu Gençlik Derneği, Ak Gençlik, Milli Türk Talebe Birliği ve Ülkücü Gençlik örgütlenmelerine mensup her gruptan beşer kişi olmak üzere 20 katılımcıyla mülakat gerçekleştirildi ve bu mülakatların deşifresi yapıldı.
Intellectuals and the state in Turkey: The case of nationalist conservatism during and after the Cold War

Bu çalışma, Türkiye'de Soğuk Savaş dönemi ve sonrasında milliyetçi muhafazakar entellektüellerin eleştirel bir analizini içeriyor. Çalışmanın çıkış noktası, modern entellektüellerin krizi üzerine son zamanlarda ortaya çıkan literatüre katkıda bulunmaktır. Türkiye gibi Batı dışı bir toplumun ve görece az ilgilenilmiş bir grup olan milliyetçi muhafazakar entellektüellerin çalışılması, bahsedilen krizi Batıya özgü görme eğiliminde olan ilgili literatürü zenginleştirebilir. Bu çalışmada, milliyetçi muhafazakar entellektüellerin çeşitli güç odaklarıyla ilişkileri, 'küresel durum'un yarattığı imkan ve sınırlar çerçevesinde ele alınmıştır. Kemalist modernizmin milliyetçi muhafazakarlık üzerindeki belirleyici etkisi, iki ideolojinin siyaset felsefelerindeki benzerlikler açısından değerlendirildi. DP döneminde, muhafazakar entellektüeller ve merkez sağ liderlik arasındaki gergin ilişkinin ana unsurlarının şekillendiği dönem olarak yeniden düşünüldü. 27 Mayıs İ960 darbesini izleyen süreç, milliyetçi muhafazakar ideolojinin ve entellektüel savunucularının, Soğuk Savaş koşullarında şekillendiği bir dönüm noktası olarak alındı. Benzer şekilde, 12 Eylül 1980 darbesinden sonraki dönem, entellektüeller, devlet ve yükselişe geçen yeni toplumsal aktörler arasındaki ilişkilerin köklü biçimde değişimine şahit oldu. Öncelikle, Soğuk Savaş döneminin milliyetçi muhafazakarlığının anlaşılması için, temsil gücü olan entellektüellerin eserlerine ve toplumsal pratiklerine bakıldı. Daha sonra, 1980 sonrasında devlet ve toplum ilişkileri alanında yaşanan değişimler, entellektüellerin kültürel sermayelerini yeniden üretmek zorunda oldukları ortamda yol açtıkları etkiler açısından değerlendirildi.
Basına göre Türkiye'de sosyal değişme ve Avrupa'da revizyon çabaları(1935-1939)

Türkiye, 1920'li ve 1930'lu yıllarda çok hızlı bir değişim ve dönüşüm süreci yaşadı. Siyasi ve ekonomik alanda görülen modernleşmenin sosyal yaşamda da yansımaları oldu. Türk toplumunun içe dönük yapısından sıyrılması ve modern bir toplum olma süreci hızlandı. Günlük yaşamda, kültürde, sanatta, sağlıkta, ülke kalkınması ve çalışma yaşamında somut sosyal değişme dinamikleri görüldü. Bu kapsamlı sosyal değişme olgusu, İkinci Dünya Savaşı'nın hemen öncesine rastlayan 1935- 1939 döneminde de devam etti. Sosyal yaşamdaki değişme ile ilgili, dönemin Türk toplumunda ve ve basınında çok sayıda örnek görmek mümkündür. Dönemin Türkiyesi, bir yandan hızlı bir modernleşme süreci yaşarken diğer yandan da dış dünya ile entegrasyon süreci hızlandı. 1935 sonrası yıllarda, Avrupa'da ve dünyanın bazı bölgelerinde çok önemli uluslararası politik krizler yaşandı. Dünya kamuoyunda, büyük bir genel savaşın yaklaştığı yönünde umutsuz bir beklenti oluştu. Türkiye, bu krizlerin doğrudan odağında olmamakla birlikte gelişmeleri yakından takip etti. Uluslararası krizlerin gölgesinde Türkiye'yi ilgilendiren bazı dış politika sorunları da bu dönemde çözümlendi.
Doğu Azerbaycan Türklerinde aile yapısı ve özellikleri: Tebriz örneği

Toplumların örf, adet, gelenek ve hukuk kurallarına göre kurulmuş ve bu ilkelere göre farklılıklar gösteren aile kurumu her toplumun temelinde yer alan en önemli sosyal kurumlardan biridir. Aile kurumunun yerine getirdiği en önemli işlevler; üreme ve toplumun devamlılığını sağlama ve toplumun değerleri ve geleneklerini sosyalizasyon süreci ile yeni nesillere aktarmasıdır. Geçmişte yaygın olan ana, baba, evlenmiş çocuklar, torunlar, büyükanne babalar ve diğer bireylerden oluşan geniş aile yapısı zaman içerisinde küresel değişimler ve kentleşme süreciyle birlikte sadece ana, baba ve evlenmemiş çocuklardan oluşan çekirdek aile tipine dönüşmüştür. Bu araştırmanın konusunu oluşturan farklı kültürlere ve etnik kökenlere dayalı İran toplumunun büyük bir bölümünü Azerbaycan Türkleri adıyla bilinen Türk nüfusu oluşturmaktadır. Bu nüfusun önemli bir kesimi İran'ın kuzeybatısında Doğu Azerbaycan eyaleti adıyla tanımlanan merkez kenti Tebriz'de yaşamaktadır. İran'da yakın geçmişşte ortaya çıkan olaylar ve özellikle 1979 İslami devrim, toplumu, yasaları, gündelik yaşamı ve koşullarını ve neticesinde aile kurumunu büyük ölçüde etkilemiştir. Bu araştırmada Doğu Azerbaycan Türklerinde aile yapısı ve özellikleri ile buna ilişkin düşünceleri ve fikirlerinin ne yönde değiştiği, nitel araştırma yönteminin mülakat tekniği kullanılarak elde edilen bilgiler çerçevesinde ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Sosyokültürel ve ekonomik faktörler çerçevesinde erken evlilikler: Bingöl ili örneği

Erken evlilikler, ataerkil yapı ve geleneksel kültürün bir ürünü olarak nesiller boyu devam edegelmiştir. Ancak büyük bir sorun olan bu durum toplumun çoğunluğu tarafından bir 'sorun' olarak değerlendirilmemektedir. Ataerkil yapı ve geleneksel kültürün meşrulaştırdığı bu evlilikler özellikle çocuklar ve kadınlar üzerinde yıkıcı etkilere neden olmaktadır. Ataerkil yapı ve geleneksel kültürün bir ürünü olan toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin kız çocukları üzerinde daha etkili olduğu ve kız çocuklarının çok daha erken yaşta evlendirilmeleri ile erken evliliklerden en fazla kız çocuklarının zarar görecekleri görüşünden hareketle, Bingöl İli Merkez İlçesinde erken yaşta rıza dahilinde veya zorla evlendirilmiş yirmi kadınla gerçekleştirilen birebir görüşmelerle, çok boyutu olan bu sağlıksız yapının çocuk yaştaki kadınlar üzerinde yarattığı sosyo-kültürel ve ekonomik etkilerini ortaya koymak ve erken evliliklerin azalması yönünde literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır. Çok boyutu olan bu sağlıksız yapının erken evlilik yapan veya yapmak zorunda kalan kadınlar üzerinde yarattığı olumsuz etkileri ortaya çıkarmak ve bir insan hakkı ihlali olan çocuk evliliği ile ilgili toplumsal farkındalığın yaratılmasına hizmet etmek hedeflenmiştir.
Türkiye'de gülmenin dönüşümü: 1970 ve 2000'li yıllarda gülmenin dönüşümü - Komedi filmlerinin karşılaştırmalı bir analizi

Gülme, insanlık tarihinin her döneminde temel insan edimi olarak var olmuştur. İnsanın ilk defa ne zaman ve neden güldüğünü bilmesek de; gülmenin, insanın çevresine anlam atfetme aracı olan kültürün bir parçası olduğunu biliyoruz. Bu bağlamda Gülme edimini direk olarak kültürel bağlamda düşünebiliriz. Gülmenin kendisi hiç değişmese de, insanoğlunun neye güldüğü çağdan çağa ve kültürden kültüre hatta aynı kültür içinde on yıldan on yıla, sürekli değişim halindedir. Burdan hareketle, bir toplumun kültürel değişimlerini anlamak ve anlam haritalarını çizmek için gülme biçimlerini anlama çabasının akılcı bir girişim olduğunu düşünüyorum. Eğer belirli bir dönemde neye gülündüğü değişebiliyorsa, özdeşleşmelerin kültürel değeri, yani arzu edilen, hoşlanılan nesneler de değişecektir. Bu dönüşümü anlamak için, gülme üretmeye yönelik popular kültür ürünlerinin analizini yapmak aydınlatıcı olacaktır. Komedi filmlerinin karşılaştırmalı tarihsel analizini yapmak, gülmenin dönüşümünü takip etmek için en iyi yollardan biri olabilir. Bu çalışmada, popüler Türk komedi filmlerini mercek altına alacağım. 1970'lerin Hababam Sınıfı serisini bugünkü versiyonuyla, televizyonlarda senelerdir bıkmadan izlenen İnek Şaban tiplemesini, günümüzün yeni halk kahramanı Recep İvedik'le karşılaştıracağım. Bu ve bunun gibi araştırma nesnesi olarak kullanılacak filmler 1970'ler ve 2000'ler arasında, Türk toplumunda hakim gülmeyi belirlemiştir. Bu dönemler arasında gülmenin farklılıkları anlamak, kültürel dönüşümü de anlamaktır.
Adana'da yaşam kalitesinin sosyolojik tahlili

Sosyolojinin çalışma alanına henüz yeni diyebileceğimiz bir tarihte dahil olan yaşam kalitesi kavramına baktığımızda; kalite kavramı daha çok iktisat, işletme ve pazarlama alanlarında verimlilik ile ön plana çıkan bir kavram iken, yaşam kalitesi kavramı zaman içerisinde sosyologların, sağlık bilimcilerin üzerinde durduğu konu olarak ortaya çıkmıştır. Yaşam kalitesi kavramı hem bireyi hem toplumu ilgilendiren önemli bir konudur. Toplum tek tek bireylerin bir araya gelip kurduğu ilişkiler ağından oluşmaktadır. Yaşam kalitesi olgusu temel olarak birey, toplum, evlilik ve aile kavramlarını içerir. Toplumu oluşturan en temel kurum ailedir. Aile kurumu da bireyin yaşam kalitesine etki eden en önemli toplumsal kurumlardan bir tanesidir. Bireyin mutluluğu, yaşamdan aldığı hazzı yaşam kalitesini etkilemektedir. Yaşam kalitesi olgusu giderek sosyologların üzerinde daha çok durduğu bir konu haline gelmiştir. Bu konuyla yakından ilişkili olan dört temel yaklaşım vardır. Bunlar: Faydacı yaklaşım, sağduyulu değerler yaklaşımı, insani değer yaklaşımı ve yapabilirlik yaklaşımıdır. Çalışma Adana ili ile sınırlandırılmıştır. Çünkü Adana hem geçmişşte ve günümüzde önemli bir şehir olmuş, hem de gelecekte önemi giderek de artan bir şehir statüsündedir. Gerek jeopolitik konumu gerek sosyal-ekonomik, demografik yapısıyla ön plana çıkmaktadır. Öncelikle yaşam kalitesi ve Adana ile ilgili literatür taraması yapılmış daha sonra TÜİK'in veri setlerinden hareketle Adana'da yaşam kalitesi ikincil veri analizi tekniği kullanılarak araştırılmıştır. Adana'ya ait verilerin analizi yedi başlık altında toplanmıştır. Bunlar: Bireysel mutluluk, kamu hizmetlerinden memnuniyet, sosyal hizmetler ve sağlık hizmetlerinden memnuniyet, beklenti, kişisel gelişim, Avrupa Birliği'ne bakış, toplusal değerler, adli hizmetler ve asayiş hizmetleridir.