turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de kentleşme politikalarının mülk sahipliğine etkileri: Van'da Cumhuriyet Caddesi örneği (1957-2010)

İnsanlık tarihinde, kentler önemli bir yer tutmaktadır. Kent salt durağan bir olgu değil dinamik bir yapı olarak toplumu ekonomik, siyasal ve kültürel yönleriyle değişime zorlar. Bu değişim süreci, kentleşme olarak tanımlayabileceğimiz; fiziksel olarak kentsel mekan, toplumsal olarak insan ilişkileri şeklinde dışa yansır. Kent, aynı zamanda birey ve devlet arasındaki tarihsel gerilimde sergilenen bir sahne durumundadır. Özgür birey ya da hukuki dayanaklarıyla özgürleşmiş bireylerden oluşan toplumsal yapı, ancak ve sadece kentleşme sürecinde verdiği mücadelelerle oluşmuştur. Kentleşme, aynı zamda toplumsal ve politik mücadeleler içermektedir. Kentleşme, kentsel planlama, kentsel mekan, kentsel sermaye ve rant ilişkilerini barındırır. Van kenti, 1. Dünya savaşı öncesinden başlayarak demografik düzenlemelerle 'Modern Ulus Devlet'in yeni ulus inşası için uygun hale getirilmiştir. Bu dönemde dışarıdan tahkim edilen Türk nüfus yeni Van kentinin oluşumunu ve toplumsal belleğini inşa etmiştir. Bu tez çalışması, devlet politikaları ve uygulamaları çerçevesinde kentsel ve toplumsal planlamanın nasıl gerçekleştirildiğini görmek için 1957- 2010 tarihleri arasındaki Van Cumhuriyet Caddesindeki mülkiyetin yeniden sahiplendirilmesi başta olmak üzere kamu ve özel mülkiyetin el değiştirmesinin tarihsel ve sosyolojik sonuçlarını saptamayı amaçlamaktadır. Bir durum çalışması olan araştırma, doküman ve arşiv kayıtlarını inceleyerek iddia edilen durumlar arasındaki ilişkiyi anlamaya çalışmıştır. Böylelikle, bu araştırmanın amacı; arşiv ve tarihsel kaynakları tarayarak elde edilen veriler ile Van kentinin geçirdiği tarihsel ve kentsel değişime, devletin örgütlü ve bilinçli planlama ve müdahalelerine, kentsel nüfus değişimine ve sermaye bağlamında mülkiyet sahiplendirmeye dikkat çekerek tartışmaktadır.
Uluslararası emek hareketleri ve Türkiye üzerine bir deneme

Bu çalışmada, göçmen ulusötesileşmesinin göçmen hanehalkına olan etkileri ve yerel kalkınma ile arasındaki ilişki ele alınmıştır. Bu amaçla Görele İlçesi'nden Almanya'ya göç eden göçmenlerin geride kalan aile üyeleri ve yöreleriyle kurdukları ilişkiler esas alınarak alan çalışmasına gidilmiştir. Bunu yaparken tarihsel-yapısallcı göç modeli ile ulus-ötesi göç modeli bir arada kullanılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın tasarımı ve bölümlemeleri de bu esasa göre planlanmıştır. Buna göre çalışma, dört bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Birinci bölümde göç olgusunun küreselleşme bağlamına oturtulma çabasında öne çıkarılan temel kavramlara ve tartışmalara yer verilmiştir. Ayrıca kuramda yer alan göç modelleri gözden geçirilmiştir. İkinci bölümde ise göç-kalkınma ilişkisine hem tarihsel hem de analitik bir bakış açısı sunulmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise Türkiye'nin genel bir göç serüveni anlatılmıştır. Dördüncü bölümde ise Görele'den dışa göç olgusu mümkün olduğunca tüm unsurlarıyla masaya yatırılmaya çalışılmıştır. Araştırmadan ortaya çıkan sonuçlara göre göç, küresel kapitalizmin yapılanma süreçlerinde şekillenmektedir ve kapitalist birikim tarzına uygun haller almaktadır. Göçmenler yaşanan olumsuzluklarla mücadele etmek adına ulus-ötesi alanlar yaratırlar. Göçün göçmenlere, geride kalan aile üyelerine olan refah etkisi tartışmalıdır. Göçün göç veren yöreye olan refah etkisi de tartışmalıdır. Bir geçim ve yaşam stratejisine dönen göçerlik, yörenin iktisadi faaliyetlerinin yok olmasına neden olur.
Involvement of local associations as asymmetric functional equivalents to centralized disaster management agency in Düzce: A Luhmannian perspective

Bu çalışmada depremler karşısında toplumsal sistemlerin, özellikle örgütlerin, işleyişsel kapalılık özelliği üzerinde durdum. Tüm toplumsal sistemler gibi örgütler de kendi örgütsel sınırları dışındaki çevrenin karmaşıklığını indirgerler, ve kendi ufuklarını örgütsel iletişimle sınırlarken kendi kör noktalarını üretirler. AFAD bir örgüt olarak ileriye yönelik/önetkin afet yönetimi planlarının ve politikalarının stratejik önemdeki bir parçasıdır ki, bu plan ve politikalar siyasal işlev sisteminin deprem sorununa verdiği işlevsel tepkilerdir. Luhmann'ın 'işlevsel denklik' kavramında yola çıkarak yerel derneklere ve afet yönetimindeki rollerine Luhmann'cı bir bakış açısıyla yaklaşmayı denedim. Düzce şehir merkezindeki yerel dernekleri, 17 Ağustos ve 12 Kasım 1999 depremleri sonrasındaki örgütsel etkinlikleri açısından amaçlı kartopu örneklem yoluyla seçip yarı-yapılandırılmış mülakatlar yaparak inceledim. İncelediğim dernekler, 1999 depremlerinden sonra rutin toplumsal işleyişi yeniden çalışır hale getirmek amacıyla uzmanlaşmış afet yönetimi örgütlerinden bağımsız olarak depremle ilgili etkinlik düzenlemiş, ancak günümüzde AFAD tarafından afet planlamasında örgütsel paydaş olarak çoğunlukla tanınmayan yerel dernekler idi. Her ne kadar şu anda AFAD çeşitli bakanlıklar ve yerel paydaşlarla gelecekteki işbirliğini kapsayan stratejik ve taktik planlar yapıyor olsa da, toplumu merkezi olarak yönlendirmeyi amaçlayan bu çabaların kör noktalar nedeniyle yerel bağlamdaki kendini örgütleme geçmişşi ile tam örtüşmediği gözlenmektedir. Yaptığım araştırmada, merkezi yönlendirme ile kendi kendini örgütleyen yerel dernekler arasında karşılıklı işlevsel kapalılık ve çoklu sistemik körlükler nedeniyle örtüşme olmadığını buldum. Bu durumu Luhmann'cı terminolojiyle tanımlamak ve bu durum hakkında afet yönetimi uygulamalarında bir farkındalık yaratabilmek amacıyla 'asimetrik işlevsel denklik' terimini önerdim.
Göçün dini ve sosyal hayat üzerindeki etkisi

İnsan sosyal bir varlık olması sebebi ile yaşadığı olayların etkisinde kalır. Göç ise insanın toplumsal yaşamını etkileyen en önemli olgulardan birisidir. Zorunlu olarak yapılan göçler ile birlikte hem göç eden bireyler hem de göç edilen mekanda yaşayan toplumlar bu durumdan karşılıklı olarak etkilenmektedirler. Bu etkileşim başta inanç boyutu olmak üzere sosyal hayatın her alanında kendisini göstermektedir. Bir ülkede meydana gelen iç karışıklıklar veya savaş durumu en önemli göç nedenlerinden biridir. Yaşadığı mekandan zorunlu olarak göç etmeye maruz kalan insanların dini ve sosyal hayatlarında köklü değişimler olabilmektedir. Bu bağlamda, ele aldığımız çalışmamızda göçün oluşturduğu dini ve sosyal değişimleri Suriye'deki savaş nedeniyle Ülkemize göç etmek zorunda kalan göçmenlerin, Harran konteyner kent Geçici Barınma Merkezinde yaşayan Suriyeli göçmenler üzerinden incelemeye çalıştık. Dolayısıyla Harran Geçici Barınma Merkezinde yaşayan Suriyeli göçmenler üzerinde yapılan bu araştırmanın Suriyeli göçmenlerin Türk toplumu ile dini ve sosyal yaşayış bakımından uyum sürecine girmelerine yönelik yapılacak çalışmalara önemli bir katkı sunacağını ümit etmekteyiz. Çalışmamız bir giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde; çalışmanın konusu, amacı, problemi, varsayımları ve yöntemi, ele alınırken, birinci bölümde; Göç kavramı ve Türkiye'deki Suriyeli mülteciler hakkında kavramsal ve teorik bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde; çalışmamızın ana omurgasını oluşturan Göçün Suriyeli göçmenlerin dini ve sosyal yaşamlarına etkisi ele alınarak, araştırmamızın evreni olarak belirlenen Harran Geçici Barınma Merkezinde elde edilen bulgular üzerinde yorumlanmalar yapılarak Suriye'den Türkiye'ye yapılan zorunlu göç sürecinin, Suriyeli göçmenlerin dini ve sosyal yaşantılarını ne derecede etkilediği hususu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Sonuç kısmında ise çalışmanın genel bir değerlendirmesi yapılmıştır.
İletişimsel bellekten toplumsal belleğe yazılı tanıklıklar: 12 Eylül ile yüzleşmek

Bu tezde, 12 Eylül askeri darbesini deneyimlemiş olan tanıkların yazdığı anı kitapları hermeneutik analiz ile incelenmiştir. 12 Eylül öncesinde aktif siyaset içinde yer alan gruplar ülkücüler, Kürtler ve solcular olarak üç temel gruba ayrılmıştır. Hatırlanan ve paylaşılan anılar aracılığı ile farklı siyasal grupların belleğine ulaşılmaya çalışılmıştır. Tanıklıklar, bellek çalışmalarının 'tanıklık', 'hatırlama', 'yüzleşme', 'affetme' ve 'mağduriyet' kavramları çerçevesinde incelenmiştir. Ortak hatırlayışlar üzerinden, 12 Eylül ile nasıl yüzleşilmesi gerektiği ve neyle hesaplaşılabileceği üzerinde durulmuştur.
Spor ve medya ilişkisinin sosyolojik boyutları yönünden toplum üzerindeki etkileri: Kocaeli ili örneği

Bu çalışma, spor medya ilişkisinin sosyolojik boyutları yönünden toplum üzerindeki etkilerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmada kişilerin sosyolojik boyutları ele alınarak spor medyasından beklentileri gözlemlenmiştir. Bu amaçla 39 bayan, 62 erkekten oluşan deney grubuna 40 soruluk anket uygulanmış ve geniş bir literatür taraması ile sonuçlar desteklenmiştir. Anketlerden elde edilen verilerin yüzde ve frekans dağılımları çıkartılmıştır. Bazı sorular için =0,05? anlamlılık düzeyinde çapraz tablolama ve Ki-Kare yöntemi kullanılmış olup anketin bütünü için =0,86? güvenirlik katsayısına ulaşılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ve hesaplanmış değerlerin bulunmasında SPPS 13 paket programı kullanılmıştır. Böylece konu hakkında teorik bir çerçeve oluşturulmuştur. İkinci olarak araştırmanın amacına ulaşmak için geliştirilen anket 110 kişiye uygulanmış, 9 deneğin anketi eksik ve hatalı doldurması dolayısıyla değerlendirme dışı tutulmuştur. Medyanın toplumu etkileme gücü ile bireylerin davranış şekillerini etkilendiği görülmektedir. Spor olaylarını halka duyurma işlevini yerine getiren spor medyası, tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de geniş kitleleri etkileyen bir güce sahiptir. Bu araştırmada Türkiye'deki spor medyasının durumunun belirlenmesi ve spor kamuoyunun medyadan beklentilerinin saptanması amaçlanmıştır. VEtik konusu gazetecilerin okurlarına, haber kaynaklarına ve haber yaptıkları kişilere karşı sorumlulukları temel alınarak incelenmiştir. Katılımcıların çoğu, spor medyasının genel yayın anlayışından memnun olmadıklarını söylemişlerdir. Türkiye'de sporseverler spor medyasından daha nitelikli bir yayıncılık beklemektedirler. Günümüzde spora duyulan ilginin her geçen gün artması sonucu büyük bir spor kamuoyu oluşmuştur. Kitle iletişim araçları bu kamuoyunun oluşmasında, bilgilenmesinde, yönelmesinde büyük pay sahibi olmuştur. Medyanın toplumun yapısı ve bireyler arası ilişkilerin niteliği ve şekli üzerinde yeniden yorumlayıp düzenleyen ve şekillendiren bir etkisi olduğunu medya konusunda yapılan araştırmalar açıkça göstermektedir
Gündelik hayatın çoğul görünümleri: Sakarya'da yaşayan Suriyeli sığınmacılar

Ülkelerindeki iç savaş sonucu başka coğrafyalara göç eden Suriyelilerin genelde Türkiye'ye özelde ise Sakarya'ya yerleşme süreçlerini, göç deneyimlerini ve yaşam pratiklerini gündelik yaşam sosyolojisi bağlamında ele alan bu çalışma; Suriyeli sığınmacıların bu yeni coğrafyada hayata tutunabilmek için kendilerini dayatılan stratejilere karşı geliştirdikleri taktikleri ve direniş biçimlerini konu edinmektedir. Bu doğrultuda bireyin beslenme pratiklerinden tutun kılık kıyafet tarzına, eğlence anlayısışndan iş yaşamına kadar gündelik yaşam içerisinde rutin bağlanan her şey bu araştırma kapsamında analiz edilmeye çalışılmıştır. Bunu yaparken gündelik yaşam sosyolojisine yeni bir soluk getiren Michel de Certeau'nun kavramlarından yararlanılmıştır. Gündelik yaşam sosyolojisinde pek çok farklı yaklaşım ve kuramcı bulunurken Certeau'nun tercih edilmesinin sebebi onun bireyi yapı karşısında pasifleştirmemesidir. Bu çalışmanın önemi uluslararası göç çalışmaları üzerinde büyük boy teorilerin ortaya koyduğu makro anlatılar yerine mikro incelemeler yapmasından ileri gelmektedir. Dolayısıyla bu araştırmada nitel araştırma yöntemine bağlı üç temel veri toplama tekniği kullanılmıştır. Araştırmada kartopu örneklem tekniği kullanılarak toplamda 16 kişiyle görüşülmüştür. Kullanılan veri toplama teknikleri sonucunda sahadan elde edilen bu veriler 'Suriyelilerin Göç Deneyimleri ve Sakarya'daki İlk İzlenimleri', 'Çizgi Dışı Olmak ve Öteki Görülmek', 'Ayrışma Biçimleri', 'Gündelik Yaşam İçerisindeki Küçük Ölçekli Direniş Alanları' ve 'Zayıfın Sanatı Olarak Bilinen Taktikler' kategorileri bağlamında analiz edilmiştir.
Günümüz Alevİ-Bektaşİ kimliğine dair sosyolojik bir araştırma

Beypazarı/Karasar Beldesi, Dereli, Köseler ve Saray Köylerinde dogup büyüyenveya çesitli nedenlerle Ankara/Abidinpasa semtine göç eden, Alevi/Bektasilerin, inanç, ibadet, kimlik anlayısı ve sosyal hayat kimliklerine iliskin tutum ve davranısların ortaya çıkarılmasını hedefleyen bu arastırma, üç bölümden olusmaktadır. Giriste, arastırmanın konusu, problemi, önemi, amacı, denenceleri, sayıltıları, evren ve örneklemi, kapsam ve sınırlılıkları ve yöntemi hakkında bilgiler verdik. Birinci bölümde, kavramsallık açısından, Karasar yöresi ve köyleri, kimlik vekimlige iliskin kavramlar, Alevi/Bektasilerin inanç anlayısını, ibadet anlayısını, kimlikanlayısını olusturan Türk kimligi, Alevi/Bektasi geleneklerini ve sosyal hayat kimligibaglamında degisik konularda kuramsal bilgilere yer verdik. kinci ve üçüncü bölümde, arastırma örnekleminin bagımsız değişkenlere göredagılımı ile ilgili olarak verilen betimsel bilgilerin ardından, arastırmaya katılanların cinsiyet, yas, egitim, medeni durum, sosyo-ekonomik statü, mesleki durum, en uzun ikamet edilen yer, halen ikamet edilen yer, kimliksel tanımlama, dindarlık anlayısı, eskiye göre dindarlık anlayısı ve dernek üyeligi gibi olgusal niteliklerine göre Alevi/Bektasilerin inanç, ibadet, kimlik anlayısı ve sosyal hayat kimliklerinde ortaya çıkan farklılasmaları inceledik. Sonuçta ise, arastırma evrenini olusturan Beypazarı Karasar Beldesi, Dereli, Köseler ve Saray köylerinde ve Ankara/Abidinpasa'da ikamet eden Alevi/Bektasilerinnanç, ibadet, kimlik anlayısı ve sosyal hayat kimliklerinde farklılasmaların yasandıgını;bu farklılasmanın slam Dini, Türk kimligi ve kültüründen derin bir ayırıma isaretetmedigini, Alevi/Bektasilerin özünde slam'ın alt-kimliksel bir yorumu olmakla beraber, tarihten gelen bazı önyargılarla da beslenen bazı farklı kimlik tutumlarınıbenimsediklerini, buna ragmen bu farklı kimlik tutumlarını ayrı bir dini hareket veya etnik kimlik gibi görmenin yanlıs olduğunu, aksine son zamanlarda egitim ve sosyal imkanların artmasıyla sosyal ilişkilerin bir hayli gelistigini ve ülkemizdeki Alevi/Bektasilerin devlettenbir takım talepleri olmakla birlikte bu talepler konusunda tutum birliginin saglanamadıgınıifade ettik.
The phenomenon of free-floating violence in post-1990s Turkey through two films By Serdar Akar: Gemide and Barda

Bu tez 1990 sonrası Türkiyesi'nde başıboş şiddet olgusunun ortaya çıkışının altında yatan temel mekanizmaları incelemektedir. Bu olgunun somut örnekleri olarak başvurulan üçüncü sayfa haberleri temelinde, başıboş şiddetin ana özellikleri apolitik, tepkisel, keyfi ve öngörülemez olmasıdır. Tanımı namus cinayeti, aile içi şiddet ya da kadına karşı şiddet gibi şiddet türlerinin sınırlarını aşmaktadır. Bu ayrım bu çalışmanın başlıca görevini de belirlemektedir: Söz konusu olgunun her boyutunu ayrıntılarıyla kavramak. Çerçevenin üzerine kurulacağı ana zemin olarak Serdar Akar tarafından yazılıp yönetilen iki film, Gemide ve Barda, ayrıntılı bir biçimde analiz edilmiştir. Bu analizlerden elde edilen bulgular birbiri içine geçmişş üç halkadan oluşan başıboş şiddet zincirinin esasını temin eder. Birinci halka küresel ve neoliberal değişimlerin insanların günlük hayatları üzerindeki mikro düzeyde etkilere odaklanılan dışlanma halkasıdır. İkinci olarak, keyfilik halkasında tartışma yasadışı devlet şiddeti, cezasızlık kültürü ve hukuk eksikliği gibi faktörlerin Türkiye'deki başıboş şiddetin doğasını belirlemede ne gibi roller oynadığı üzerinde durulmaktadır. Üçüncü olarak, homososyallik halkasında, erkek homososyal grupların iç dinamikleri topluluk olma ve hiyerarşik yapılanma noktaları üzerinden tartışılmaktadır. Bu üç halkanın birbirinden ayrılamazlığı başıboş şiddetin karmaşık ve çok boyutlu bir olgu olduğunu göstermektedir. Küresel dinamikler, yerel dinamikler ve sosyal grup dinamikleri bir araya gelmiş, 1990 sonrası Türkiyesi'ne ait bir olgu olarak başıboş şiddetin ortaya çıkmasında belirleyici olmuşlardır.
Küresel kapitalizmin sonucu: Çok kültürlü yurttaşlık mı, kültürel kimliklerle bölünmüş yurttaş mı?

Bu çalışmada, insanoğlunun tarih boyunca birlikte ve barış içinde yaşamanın yollarından biri olarak kurgulayıp oluşturduğu yurttaşlık kurumunun, küreselleşen kapitalist ekonomik örgütlenme doğrultusunda kimliklere bölünerek, ekonomi-politik gücünü kaybettiği ortaya konmaya çalışılmıştır. Sosyo-politik bir kimlik olarak ortaya çıkan yurttaş kimliği, kitle ve iktidar ilişkileri doğrultusunda günümüze kadar farklı şekillerde kendini göstermiştir. Antik Yunan'da bir kentin sınırlarından başlayarak modern çağda ulus-devlet genişliğine ulaşan yurttaşlık kurumu, günümüzün küreselleşen dünyasında kendini bir yol ayrımında bulmuştur; farklılıkların bir araya gelerek oluşturdukları çok kültürlü yurttaşlık ya da farklılıkların ayrıştırdığı kimlik bunalımındaki bir yurttaş. Bu amaçla ilk bölümde, yurttaşlığın tarihsel gelişimi anlatılmaya çalışıldıktan sonra, ikinci bölümde modern ulus-devletin kurucu gücü olan kapitalist sistem irdelenmiştir. Modern yurttaşlık ve kapitalizm ilişkisinin ortaya konulmaya çalışıldığı ikinci bölümde, Fordist/endüstriyel üretimin nasıl tek kimlikli ulus yurttaşlığını inşa ettiği ele alınmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise ilk olarak kapitalizmin küreselleşerek ulusal pazarların sınırlarının dışına taşmasının ulus-devletler üzerindeki etkisi üzerinde durulmuştur. Küreselleşen dünyada ulus-devletlerin zayıflamasıyla ulusal formlarından sıyrılan yurttaşların, yeni aidiyetler ve kimlikler inşa etme süreci çokkültürcülük politikaları doğrultusunda ele alınmaya çalışılmıştır. Son olarak da kapitalizmin küreselleşmesi ile yurttaşlığın yerelleşmesi arasındaki ilişki sorgulanarak, post-modern yurttaşlık olgusunun kapalı cemaatler yaratarak, küresel kapitalist sistemin sürekliliğini sağladığı açıklanmaya çalışılmıştır.
Sabri F. Ülgener ve İdris Küçükömer'in perspektifinden Osmanlı-Türk toplumunda iktisadi geri kalmışlık analizi

İktisadi geri kalmışlık sorunsalı, Sanayi Devrimi sonrası süreçte çeşitli ölçütlere vurgu yapılarak gelişmiş olduğu kabul edilen Batı toplumları ile gelişmemiş öteki toplumlar arasında süregelen önemli bir tartışma konusudur. Tartışma zemininin zaman içerisinde, kültürel-etnik farklılıklardan ekonomik temellere, buradan da gelişmenin temel dinamiği olan 'insan' faktörüne doğru dönüşüm geçirdiği gözlemlenmektedir. Bu çalışmada, Sabri F. ÜLGENER ve İdris KÜÇÜKÖMER'in perspektifiyle Osmanlı-Türk toplumunda iktisadi geri kalmışlıkta etkili olan nedenleri tespit etmek ve buradan hareketle Türkiye'nin sosyo-ekonomik gelişmesini sürdürülebilir kılmada, insan faktörünün önemini merkeze alan düşünce çizgisine katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Bu amaçla, Ülgener ve Küçükömer'in yaklaşımları anahtar kavramlar temelinde analitik olarak ele alınmış, iktisadi geri kalmışlıkta ihmal edilen insan faktörünü kuşatan maddi ve manevi-kültürel etkenler ana hatlarıyla ortaya konulmuştur. Çalışmada yapılan analizler ışığında insan-madde, insan-insan, insan-toplum ve insan-devlet ilişkilerinde, bireyi sorumluluk ve şahsiyet sahibi kılarak özne konumuna yükseltmenin gerekliliği sonucuna varılmıştır.
Gender and imitation: A study on the embodiment of heteronormative identities

Bu tez, sosyal etkileşimler açısından toplumsal cinsiyetli bedenleşmeler sorununu, özellikle transgender bireylerin heteronormatif bir sosyal bağlamda tecrübe ettiklerinden yola çıkarak incelemeyi amaçlar. Buradan yola çıkarak bu araştırma/çalışma neden transgender bireylerin sosyal, kültürel ve tarihsel süreçlerde kurgulanmış heteronormatif toplumsal cinsiyet kategorilerine göre birer 'taklit' olarak algılandığını göstermeyi ve sorgulamayı hedefler. Heteronormatif bir toplumda, toplumsal cinsiyetli bazı bedenleşme biçimlerinin yaygın olarak kabul edilmiş ve kurgulanmış normlara göre neden 'uygunsuz' olarak görüldüğü ve toplumsal cinsiyetli habitus çerçevesinde neden bu bedenleşme biçimlerinin 'doğru' olmadığı çalışmamın en temel sorunsallarını oluşturur. Görüşlerimi ve çalışmamı desteklemek amacıyla, kendini transgender olarak tanımlayan dört (4) bireyle görüşmeler gerçekleştirdim. Toplumsal cinsiyetli bedenleşmelerin sosyal, kültürel ve tarihsel alandaki inşalarını analiz etmek amaçıyla analitik sonuç çıkarma yöntemini kullandım. Röportajlardan ve röportajlar sırasında karşılaştıklarımdan elde ettiğim verilere dayanarak toplumsal cinsiyetli bazı bedenleşme biçimlerinin neden taklit olarak görüldüğünü sorunsalını araştırdım.
Gençlik ve sosyal gelişim: Gençlik örgütlerine katılan gençlerle bir araştırma

Bu araştırmanın amacı, Ankara'daki gençlik örgütlerine katılan 18-25 yaşları arasındaki gençlerin bu örgütlere katılma nedenlerini ve örgütlere katılım sürecinin onların sosyal gelişimlerine etkisini çok yönlü analiz etmektir. Araştırma, gençlerin, ülkemiz örgün eğitim sistemi içerisinde yaşam için gerekli sosyal becerileri oldukça sınırlı düzeyde kazandıkları ve bu becerileri dahil oldukları gençlik örgütlerinde edindikleri hipotezinden yola çıkmaktadır. Bu bağlamda, araştırma kapsamında, örgütlere dahil olan gençlerin ve ailelerinin sosyo-demografik yapısının yanında, gençlerin örgüte yönelik düşüncelerini ve özellikle kendi bakış açılarıyla katılım sonundaki sosyal kazanımları ile katılımın hayatları üzerindeki etkisini değerlendirmek amaçlanmaktadır. Nicel araştırma deseninin kullanıldığı araştırmada, Ankara'da çeşitli alanlarda faaliyet gösteren 30 farklı gençlik örgütünden yararlanan 18-25 yaş aralığındaki 97 gençten soru kağıdı aracılığıyla alınan bilgi ve görüşler değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, araştırmaya katılan gençlerin sosyal ve kişisel gelişimleri üzerinde gençlik örgütlerinin son derece olumlu bir etkisi olduğu görülmüştür. Gençler, örgüte katılım sonunda daha önce sahip olmadıkları bilgi ve becerileri edindiklerini, kendilerini ifade etme, sorumluluk alma, zorluklarla mücadele, dünyaya bakış açısı gibi konularda kendilerine son derece güvendiklerini ve gelecekten ümitli olduklarını ifade etmektedirler. Bunun yanında araştırmaya katılan gençlerin tamamı, dahil oldukları örgütü, kendi kazanımlarıyla uyumlu olarak, diğer gençlere de tavsiye etmektedir.
Risk kavramının farklı sosyolojik yapılarda araştırılması-İzmir örneği-

Çalışmada öncelikle risk kavramının tarihsel ve kavramsal kullanımlarının bir değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu değerlendirmeyi takiben, riskin sosyoloji litetratüründeki yeri betimlenmiştir. Bu betimlemeyi oluşturan kavramlar, Beck'in 'Risk Toplumu', Giddens'ın 'İmal Edilmiş Risk' ve 'Küreselleşme' ve Douglas'ın 'Riskin Sembolik inşası' kuramsal yaklaşımlarıyla yazılmıştır. Tezin alan araştırması bölümü için iki tane uygulama yapılmıştır. Çalışmanın araştırma evreni İzmir'in Yeşilçam mahallesidir. Mahalleden seçilen 66 kişilik örneklem guruba görüşme formu uygulanmıştır. Bu form aracılığıyla, mahallenin sosyo-demografik yapısı, dayanışma ilişkileri, güven ve güvenlik, beklenti ve geleceğe ilişkin bilgiler toplanmıştır. çalışmada uygulanan ikinci teknik, durum çalışmasıdır. Bu amaçla, 18 tane derinlemesine görüşme yapılmıştır. Yapılan görüşmeler Anlatı Çözümlemesi {Narrative Research Tecniques) tekniklerinden birisi olan 'Kategorik İçerik Perspektifi' aracılğıyla analiz edilmiştir. Bu analizde, derinlemesine görüşmelerdeki ifadeler metaforik ve metanomik tanımlarına göre ayrıştırılmıştır. Bu ayrıştırma sonrasında görüşmelerdeki ifadeler dayanışma, güven ve güvenlik, beklenti ve gelecek bağlamlarına uygun olarak değerlendirilmiştir.