turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yumuşak güç unsuru olarak Türk dış politikasında medeniyet söylemi (2002-2014)

Bu çalışma, Adalet ve Kalkınma Partisi dönemi Türk dış politikasında medeniyet söylemini analiz etmek ve bu söylemin yumuşak güç unsuru olarak nasıl kullanıldığını incelemek için yapılmıştır. Tezde konstrüktivist bir yaklaşım sergilenmiş, medeniyet söylemi dış politika konuşma metinleri temel alınarak incelenmiştir. İncelenen metinler 2002- 2014 yılları arasında görev yapmış dışişleri bakanları, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün konuşmalarını kapsamaktadır. Tezde ortaya atılan temel iddia, Adalet ve Kalkınma Partisi dönemi Türk dış politikasında, medeniyet söyleminin bir yumuşak güç unsuru olarak kullanıldığıdır. Ayrıca medeniyet söyleminin incelenmesiyle bu dönemdeki Türk dış politikasının anlaşılabileceği ve anlamlandırılabileceğidir.
Turkey-Saudi Arabia relations since the establishment of the Saudi Kingdom

Bu tez, Türkiye ile Suudi Arabistan arasında geç 19. yüzyıldan günümüze kadarki ilişkileri ele almaktadır. Tez, konuyu üç tarihsel dönem altında incelemektedir: Birinci dönem Suudi Krallığı'nın kurulduğu geç 19. yüzyıl ile başlar ve 12 Eylül askeri darbesinin yılı olan 1980'e kadar sürer. İkinci dönem 1980 yılıyla başlar ve iki ülke arasındaki ilişkileri Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidara geldiği 2002'den, 2015'e kadar inceler. Tezin ana argümanı, Türkiye ile Suudi Arabistan arasındaki ilişkileri şekillendiren temel parametrenin, Türkiye ile Arap dünyası arasındaki ilişkilerin gidişatı olduğudur.
Lozan Mübadele Sözleşmesi'nin etkileri ve sonuçları üzerine bir araştırma

Dört bölümde ele aldığım bu çalışmanın giriş bölümünde mübadele fikrinin doğuşu ile mübadele öncesi genel durum ve konunun Lozan'da çözüme kavuşturulması sürecine yer verdim. İkinci bölümde, Türkiye'ye gelen mübadiller açısından mübadele uygulamasının başlamasından önce hazırlıklar ile gündeme gelen ve uygulamada ortaya çıkan sorunlar, bunların çözümüne yönelik çabalar ve en nihayetinde mübadillerin üretici duruma getirilerek ekonomik yaşama eklemlenmeleri, toplumsal ve siyasal yaşama katılmaları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, ikinci bölümde Türkiye tarafı ele alınan konunun Yunanistan tarafındaki etkileri incelenmiş ve Rum mübadillerin Yunanistan'ın sosyo-ekonomik yapısına etkileri ortaya konmuştur. İlk bölümden farklı olarak bu bölümde göçmenlerin Yunanistan'daki siyasal yaşama etkileri de ayrı bir alt başlıkta ele alınmış; bunda da komünist hareketin gelişmesinde göçmenlerin ve mübadelenin ayrı bir öneme sahip olması etkili olmuştur. Son bölümde ise iki ülkeyi yeniden savaşın eşiğine getiren mübadelenin uygulaması ile ilgili olarak etabli sorunu ele alınmıştır.
Yugoslavya'nın dağılma sürecinde Kosova Sorunu (1980-1995)

1980'li yıllarda Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti (y içindeki Kosova Özerk Bölgesi'nin statüsü sorunu, Yugoslavya Komünist Partisi'nde yapılan tartışmaların ana konusu olmuştur. 1981'deki öğrenci gösterilerinin meydana gelmesi YSFC içinde ve dışında konuşulan bir olay haline gelirken aynı zamanda Kosova sorununun uluslararası bir kimlik kazanmasına neden olmuştur. Sırbistan, YSFC içindeki avantajlı konumunu kullanarak 1974 yılı Anayasası ile verilen Kosova'nın özerklik statüsünü 27 Eylül 1990'da kaldırmayı başarmıştır.
24 kasım 2015 tarihli uçak krizinin Türkiye-Rusya ilişkilerine etkileri

24 Kasım 2015 tarihinde Türk hava sahasına izinsiz girilmesi nedeniyle Türkiye tarafından Rusya savaş uçağı düşürülmüştür. Bu durum Türkiye ve Rusya arasındaki tarihsel işbirliğinin bir süre sekteye uğramasına neden olmuştur. Bu çalışmanın amacı; 24 Kasım 2015 tarihi sonrası yaşananları ele almak ve bu olayın Türkiye-Rusya ilişkilerine etkisini ortaya koymaya çalışmaktır. Bu bağlamda Türkiye-Rusya arasında yaşanan gerilimin başlangıcı ve gelişimi ele alınmış, gerilimin Türkiye'ye ekonomik yansımaları analiz edilmiştir. Aynı zamanda Azerbaycan, Suriye ve genel olarak Kuzey Kafkasya coğrafyasının iki ülke arasında yaşanan gerilimdealdıkları roller incelenmeye çalışılmıştır.
Avrupa dışındaki ülkelerden gelen mültecilerin Türk Hukukunda sığınma başvurularına ilişkin usul ve sonuçları

11 Nisan'da 2013 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun kabulünden sonra, sığınma hakkı Türkiye'de yeni bir boyut kazanmıştır. Türkiye, 1951 Cenevre Sözleşmesi'ni ve 1967 tarihli ek protokolünü onaylamıştır. Ancak Türkiye 1951 Cenevre Mülteci Söz-leşmesi üzerinde 'coğrafi bir sınırlama' getirmiştir. Türkiye'ye iltica etmek üzere Av-rupa'dan gelenlere mülteci olma hakkı tanınırken; Avrupa dışından gelenlere bu hak tanınmamakta; ancak üçüncü ülkelere geçebile-cekleri süre boyunca sığınma hakkı verilmektedir. Geçici Koruma rejimi kapsamına giren Suriyeliler hariçtir. Bu bakış açısıyla tez konusu, Avrupa Dışındaki Ülkelerden Gelen Mültecilerin Türk Hukukunda Sığınma Başvurularına İlişkin Usul ve Sonuçları, olarak ele alınmıştır. Birinci bölümde, mültecilerin Türk hukukunda korunmasına iliş-kin yasal düzenlemeler ele alınmaktadır. İkinci bölümde ise, sığınma başvurusunun yetkili organlarını Türk hukukunda incelecektir. Üçüncü bölümde de, şartlı mülteciler için sığınma başvurusunun usul ve sonuçlarını sunmaktadır.
Türk-Yunan ilişkilerinde temel sorunlar ve 1999 sonrası yumuşama dönemi

Denizi'nin karşılıklı kıyılarını paylaşan Türkiye ile Yunanistan arasında pek çok sorundan bahsetmek mümkündür. ki ülke arasındaki başlıca gerginliknoktaları; Kıbrıs, Ege Denizi kaynaklı meseleler ve karşılıklı Azınlıklara yönelik uygulamalardır. Öte yandan Yunanistan'ın, Türkiye aleyhine faaliyet gösteren terör örgütlerine verdiği destek, etkin güce sahip lobilerinin Türkiye aleyhtarı girişimleri, Türkiye'ye yönelik kurmaya çalıştığı ittifaklar ve ikili meseleleri Avrupa Birliğiplatformuna taşıma amacı, her ne kadar Atina tarafından kabul edilmese de Türkiye açısından, iki ülke münasebetlerindeki diğer sorunları oluşturmaktadır. Türkiye ile Yunanistan arasında mevcut ortak tarih, bu sorunların çözümünüsadece güçleştirmekle kalmamakta, başlı başına bir mesele olarak iki ülke ilişkilerinde yerini bulmaktadır. Ancak, tüm bu sorunlara rağmen, iki ülke arasında 1930'lu yıllar ve1950'lerin ilk yarısında olduğu gibi zaman zaman yumuşama dönemleri de yaşanmıştır. 1999 yılının ikinci yarısında, iki ülke Dışişleri Bakanları smail Cem veGeorgios Papandreou'nun başlattığı ve depremlerin ivme kazandırdığı yumuşamadönemi, ülke yetkililerinin sıklıkla bir araya geldiği, krizler temelinde söylemlerindüşük tonlarda cereyan ettiği bir süreç olmuş, iki halkı birbirine yaklaştırarak, ülkeler arasındaki ekonomik ve ticari işbirliğini arttırmıştır. Bu dönemde, iki ülke açısından ikinci derecede öneme sahip konularda yapılan anlaşmalar, yüksek politika nitelikli, güvenlik ve ulusal çıkar konularını kapsayan Kıbrıs ve Ege gibi temel meselelereyansımamış, bu çerçevede yumuşama yakınlaşmaya dönüşmemiştir. 1999 yılının ikinci yarısında başlayan Türk-Yunan yumuşamasının henüz bir sonuca varmadığını söylemek mümkündür. Kuşkusuz, ilişkilerin devamını vederinliğini, bundan sonra tarafların izleyeceği politikalar belirleyecektir. AncakAnkara'nın Avrupa Birliği adaylığı ve bunun gereklilikleri karşısındaki son günlerdedile getirilen Yunan söylemleri, ilişkilerin yakın gelecekte tekrar gerginlik ortamınadönebileceğinin ilk sinyalleridir. ii
Kosova'nın bağımsızlığının uluslararası sistem bağlamında değerlendirilmesi

Dünya, Soğuk Savaşın sona ermesinden sonra, savaşların olmadığı, barışın egemen olduğu bir uluslararası yapının beklentisi içerisine girmiştir. Ancak, 1990 sonrası yaşanan savaşlar ve iç çatışmalar, henüz barış çağının başlamadığını ortaya koymuştur. Soğuk Savaş sırasında ideolojik mücadelenin ön plana çıkması ile dondurulan çeşitli etnik ve dinsel problemler, bu dönemin sona ermesi ile yeniden ortaya çıkmıştır. Liberal değerlerin beraberinde getirdiği insan haklarına saygı ve azınlık haklarının korunması gibi kavramlar, Soğuk Savaş döneminde göz ardı edilen etnik ve dini problemlerin tekrar ortaya çıkmasına neden olmuştur. Yugoslavya'nın bölünmesi ile başlayan, Bosna'da yaşanan katliamlar ve Kosova sorunu ile farklı boyutlar kazanan Balkanlar Meselesi gittikçe bölgesel nitelikli bir çatışma olmaktan çıkarak uluslararası sistemin ve bu sistemin merkezindeki güçlerin belirleyici noktalarından birisi olma sürecine girmiş bulunmaktadır. Balkan coğrafyası, Kosova'nın bağımsızlığı ile küresel güçlerin çıkarları altında çekişmelerin meydana geldiği bir mücadele alanına dönüşmüştür. Yugoslavya'nın dağılması ile başlayan sürecin Kosova'nın bağımsızlığı ile son bulmayacağı değerlendirilmektedir.
The role of media in implementing American foreign policycase study: American war on Iraq in 2003

Medya artık iki taraf arasında bilgi taşımacılığı yapan bir araç değildir dış politika hedeflerine hizmet etmek için iç kamunun yönlendirilmesinde fikrini ortaya koyarak önemli bir rol oynadığını ve bunu kanıtladığında, iki veya daha fazla taraf arasında bilgi aktarma aracı değildir. Dahası, bugün medya, diğer ülkelerin halklarını etkilemek için devletin yumuşak gücünü ve kamu diplomaının temel bir bileşenidir. Bu tez., 2003'te ' ABD'nin' Irak'a savaş açtığını tüm bunlara ışık tutmaya çalışıyor. Medyanın, savaşın tanıtımına ve pazarlanmasına katkıda bulunduğu ve Amerikan halkını Irak'ı işgal etme ihtiyacı konusunda ikna edebileceği sonucuna varıldı.
Soğuk Savaş sonrası Türkiye'nin Karadeniz politikaları bağlamında Türkiye- Ukrayna ilişkileri

Soğuk Savaş'ın başlangıcı ve sonrası, uluslararası ilişkilerde birer milat olarak sıkça anılır. Uluslararası sistemin yeniden şekillendiği bu süreçler kimi devletler için hüsran ile sonuçlanırken kimi devletlere ise yeni fırsatlar sunmuştur. Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle birlikte kendisine yeni fırsatlar doğan ülkelerden biri de Türkiye'dir. Soğuk Savaş döneminde Karadeniz Bölgesi'nde SSCB gibi bir süper güç varken NATO'dan bağımsız bir dış politika sergileyemeyen Türkiye, SSCB'nin dağılmasıyla birlikte gerek güç dağılımındaki değişim gerekse bölgede yeni müttefik adaylarının varlık göstermesiyle Karadeniz politikalarında yeni bir dönem başlatmıştır. Karadeniz Bölgesi'nde yeni örgütlenmelere liderlik ederek otoritesini güçlendirmek isteyen Türkiye, askeri, ekonomik ve enerji politikalarında işbirlikçi bir yaklaşım sergilemiştir. Böylece ittifak kurduğu devletler nezdinde saygınlık kazanmış, Karadeniz'in güvenliğine ve bölgesel istikrarına katkıda bulunmuştur. Ukrayna da Türkiye'nin Karadeniz'de ittifak kurduğu devletlerden biridir. Ukrayna, tarihi bağlarının yanı sıra sahip olduğu jeopolitik konum, bölgede ortak hedeflere sahip olma ve demografisiyle Türkiye'nin Karadeniz politikalarında önemli bir role sahiptir. Türkiye-Ukrayna ilişkileri son yıllarda diplomatik, askeri, sınai, kültürel ve ticari sahalarda ciddi bir ivme ve çeşitlilik kazanmıştır. Bu münasebetler, her iki ülkenin milli çıkarları açısından gelecek vadetmektedir.
Peace building after humanitarian intervention: The case of Bosnia and Herzegovina

ÖZ İNSANİ MÜDAHALE SONRASI BARIŞ İNŞASI: BOSNA HERSEK ÖRNEK OLAYI Latif, Dilek Doktora, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Danışmanı: Prof. Dr. İhsan D. Dağı Ağustos 2005, 379 sayfa. Bu tez, insani müdahale sonrası barış inşa etme sürecini incelemektedir. İnsani müdahaleyi takip eden barış inşasının uygulanabilirliğini sorgulayarak bunu kavramsallaştırmaktadır. Bugünkü barış inşası yaklaşımındaki eksiklikleri belirlemenin yanı sıra, birçok barış ve uzlaşma aracının zayıflıklarım Bosna Hersek örnek olayı üzerinde göstermektedir. Ayrıca, edinilen tecrübenin başarıyı artıran bir öğrenme süreci olduğunu varsayan mevcut uygulamanın sakıncalarına dikkat çekmektedir. Örnek olaylar temelinde genel stratejiyi oluşturan bütün barış inşa araçlarının olumlu ve olumsuz yönlerini değerlendiren kapsamlı bir yaklaşım eksikliği vardır. Siyaset üretimine katkı odaklı araştırma fazlalığı olmasına rağmen böylesi karmaşık bir konuda analiz yapan akademik çalışmalar cılız kalmıştır. Bu bağlamda, tezin katkısı geniş bir çerçeveden tüm resmi gösterip, savaş yorgunu toplumlarda barış inşa sürecinin uygulanabilirliğini sorgulamaktır. Böylece, barış inşa operasyonları üzerindeki çalışmaları zenginleştirmektir. Uluslararası toplumun bu konudaki yaklaşık on yıllık çabalan sonrası Bosna-Hersek'te barışın kurumsallaşmaktaki fiyaskosu, geleneksel barış inşası anlayışının vıbaşarısızlığını ortaya çıkarmaktadır. Bu tez aynı zamanda Kosova'daki girişimin de benzer stratejinin ürünü olduğunu, pratikte aynı yetersiz yöntemlerin tekrarlandığını ve Bosna'da kazanılan tecrübeye rağmen Kosova'daki sorunlara çare bulunamadığım tespit etmektedir. Özetle, bu çalışma, siyaset üretme ötesinde, yeni bir yaklaşımın ve alternatif bir barış inşa stratejisinin kaçınılmazlığına işaret etmektedir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Azerbaycan anayasası

yılında başvurmuştur. 28 Haziran 1996 tarihinde özel statülü misafir statüsü tanımıştır. 25 Ocak 2001 tarihinde tam hukuklu üyeliğe kabul edilmiştir. Anayasa'da, uluslararası belgelerin yasal mevzuat içindeki yeri meselesi düzenlenirken, insan hak ve özgürlüklerini düzenleyen uluslararası belgelerle, diğerleri arasında ayrıma gidilmektedir. Anayasa'nın 12/2. maddesi bu konuyu düzenlemektedir. Bu maddede ifade edilmiştir ki, Anayasa'da sayılan insan hak ve özgürlükleri Azerbaycan Cumhuriyeti'nin taraf olduğu uluslararası antlaşmalara uygun olarak yerine getirilir. Bu nedenle, deyebiliriz ki, Anayasa'da yer alan insan hak ve özgürlükleri AlHS'de dahil olmakla, uluslararası insan hak ve özgürlükleri ile tam uyum içindedir. Çalışmada, AİHS ve Ek Protokollerde yer alan hak ve özgürlükler, AİHS organlannın çeşitli kararlan da dikkate alınarak, bilimsel değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Bunun yanışına, AİHS ve Ek Protokollerde yer alan. hak- ve özgürlüklerin Azerbaycan Anayasasında hangi ölçüde ve nitelikte yer aldığı değerlendirmeye tabi tutulmuştur. 227
Türkiye'nin sınır aşan sularının uluslararası stratejiler bakımından değerlendirilmesi

Bu tezde dünyadaki su kaynaklan, bazı uluslararası su problemleri, Türkiye'deki sınır aşan sular ve bunların hukuki statüsü ile suyun kullanımında ve paylaşımında yer alan temel doktrinlerden söz edilmiştir. Sınır aşan suların ulaşım dışında kullanımı konusunda henüz hiçbir hukuk kuralı kabul edilmemiş olmasına rağmen bu konuda problemler yaşayan ülkeler, aralarında bazı sözleşmeler ve ilkeler oluşturmuşlardır. BM tarafından tamamen benimsenmeyen bu sözleşmeler hukuki yaptırımdan uzaktır. Fakat uluslararası literatürde yer almışlardır. Dünyada sınır aşan sular genelde sorunludur. Türkiye'de özellikle, Fırat ve Dicle üzerindeki sulama projesi komşu ülkelerle olan ilişkilerde sorun oluşturmaktadır. Fakat asıl problem iki ya da daha fazla ülkenin kullandığı suyun nasıl paylaşılacağı sorunudur. Çünkü ülkeler ve akarsu havzaları farklı özellikler göstermektedir. Sınır oluşturan veya sınır değiştiren suların önemli bir bölümü Türkiye'de yer almaktadır. Dünyada 214 adet sınır oluşturan veya sınır değiştiren su bulunmaktadır. Bunların 96'sı Türkiye'dedir. Fırat ve Dicle Nehirleri Türkiye ile komşuları arasında sorunlara neden olan akarsulardır. Çünkü bu akarsular, Orta Doğu'nun önemli stratejik su kaynaklarındandır. Türkiye'nin komşularıyla suyun kullanımı konusundaki iyi niyet çabaları devam etmektedir. Ancak uluslararası arenada etkili olabilmek için daha kapsamlı çalışmalar yapmalıdır. Bunun için kabul görmüş bazı doktrinleri ele alarak detaylandırabilir. Ulusal çıkarlara ters düşmeyecek biçimde geliştirilebilecek doktrinlerden bazıları Sınırlı Bölgesel Hükümranlık Görüşü, Karşılıklı Haklar Görüşü ve Uluslararası Suların Ortak Yönetilmesi Görüşleridir. Bir başka görüş olan Mutlak Hükümranlık Görüşü ise uluslararası platformda rağbet görmemiştir. Fakat yine de gelecekte, suların kullanımında Türkiye ile komşuları arasında çıkacak sorunlar da bu doktrinin bir koz olarak elde tutulması yararlı olabilir.
Harmonization of foreign policies of Turkey and the European Union: The case of the Middle East

Bu tezin amacı Avrupa Birliği adaylığının Türk dış politikası üzerindeki etkisini ve Türkiye'nin ve Avrupa Birliği'nin Ortadoğu politikalarının uyum ve/veya uyumsuzluğunuincelemektir. Bu tezde, Soğuk Savaş sonrası dönemde Ortadoğu'daki siyasi gelişmelere, Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilişkilerinde ve Avrupa Birliği'nin gelişimine özel bir önem vererek Soğuk Savaş sonrası dönemde yaşananların ve Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne adaylığının Türkiye'nin ve Avrupa Birliği'nin dış politikalarını nasıl yakınlaştırdığını, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne adaylığının ve muhtemel üyeliğinin bu uyumu nasıl artırdığını ve artıracağını göstermeye çalıştım. Avrupa Birliği üyelerinin ve adaylarının dış politikalarında meydana gelen değişikliklerin incelenmesi Avrupalılaşma olarak tanımlanmaktadır. Bu tez çerçevesinde Türkiye'yi diğer AB adayı ve üyesi ülkelerle karşılaştırmak için AB üyelerinin dış politikalarındaki değişimlere ve bu değişimi inceleyen teorik çerçeveye değinilmiş ve bu teorik çerçeve Türkiye örneğine uygulanmıştır.
Uluslar arası anlaşmazlıkların barışçı yollardan çözümünde Birleşmiş Milletlerin rolü

Araştırmada uluslararası anlaşmazlıklar incelenmiş ve bu anlaşmazlıklardabirleşmiş milletlerin rolü açıklanmıştır. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde 'birleşmiş milletlerin yapısı' anlatılmıştır. Birleşmiş Milletleryapısı başlığı altında örgütün kuruluşu, amaçları, üyelik durumu anlatılmıştır. Birleşmiş Milletlerin ana organları olan genel kurul, güvenlik konseyi, ekonomik ve sosyal konsey, vesayet konseyi, uluslararası Adalet Divanı, BM Sekreterliği ninişlevi çalışma şekilleri detaylı olarak açıklanmıştır. Ayrıca çalışmanın birinci bölümünde Birleşmiş Milletlerin Uzman Kuruluşları olan Gıda ve Tarım Örgütü, Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı, Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü, Uluslararası Çalışma Örgütü, Uluslararası Para Fonu, Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü, Dünya Posta Birliği, Dünya Bankası, Birleşmiş Milletler Dünya GıdaProgramı, Dünya Sağlık Örgütü, Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu. Araştırmanın ikinci bölümünde birleşmiş milletlerin müdahil olduğu'Ruanda, Bosna, Irak, Afganistan, El Salvador, Namibya, Yugoslavya, Kamboçya, Suriye, Kosova ve Kore' gibi bazı uluslararası olaylar anlatılmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümünde 'küresel terör olayları karşısında birleşmiş milletlerin sergilediği davranışlar' ve dördüncü bölümde ise araştırmanın sonuçlarına ve elde edilen veriler ışığında bazı önerilere yer verilmiştir.
Lobicilik, ABD'de Ermeni Diasporasının oluşması, yaptığı propaganda ve lobicilik faaliyetleri

Yüksek Lisans Tezi Lobicilik, ABD'de Ermeni Diasporasının Oluşması, Yaptığı Propaganda ve Lobi Faaliyetleri B. Taner ŞENER Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Ana Bilim Dalı Elazığ - 2004, Sayfa: X+505 19'uncu yüzyılın sonlarına doğru, Osmanlı İmparatorluğu'nun düşme eğilimi iyice belirginleşmişti. Yayılmacı güçler, bu düşüş eğiliminden faydalanarak ölmekte olan 'Avrupa'nın Hasta Adamı'nın enkazını paylaşmak için sabırsızlanıyordu. Bu ölümü çabuklaştırmak için, imparatorluktaki büyümekte olan milliyetçi hareketleri cesaretlendirdiler. Ermeniler, kendilerine sıra gelmeden önce Yunanlılar, Sırplar ve Bulgarların da olduğu gibi bu filmin yeni yıldızıydılar. İngiltere, Fransa, Rusya ve İtalya gibi diğer tüm emperyalist ülkelerin yaptığı şekilde ABD'de İzmir ve İstanbul gibi liman şehirlerinde bulunan ticari konsolosluklarının yanı sıra Anadolu'da konsolosluklar açtı. Aynı şekilde ortaklarının daha önce yaptığı gibi sözde ülkelerinin çıkarlarını korumak ve kollamak için birçok misyoneri Anadolu'ya yolladı. Anadolu'da açılan konsolosluklar ve Anadolu'ya gönderilen misyonerlerin temel hedefi Ermenilerdi. Bu konsolosluk ve misyonerlerin büyük yardım ve kışkırtmaları ile Ermeniler Anadolu'dan ABD'ne göç etmeye ve Türklere yönelik antipropaganda yapan ve Ermenilerin Türklerce katledildiği asılsız hikayelerini anlatan Ermeni lobisini oluşturmaya başladılar. ABD'deki Ermeni lobisinin etkileri birçok onarılmaz yara açtı ve genç Türkiye Cumhuriyeti ile ABD arsında diplomatik ilişkilerin başlamasını geciktirdi. Ermeni lobisi, Amerikan halkını Ermeni Sorunu konusunda yanlış yönlendirdi ve ABD'de Ermeni Sorunu'nu kendi çıkarları doğrultusunda dış politikasında kullanmaya başladı. Ermeni Sorunu'nun bir özetinin yanı sıra, Ermeni diasporasının ABD'deki evrimi, ABD'ye ilk Ermeni göçleri, yerleşme bölgeleri, nüfusları ve bu nüfusun sosyal, politik ve dini yapıları, önemli Ermeni kuruluşları, amaç ve faaliyetleri, Ermeni politik faaliyetleri, yazılı ve görsel yayınları, Ermeni kiliseleri, Ermeni lobicilik faaliyetleri ve Ermeni lobisinin ABD Kongresindeki çalışmaları konuları, giriş kısmındaki lobi ve lobicilik konusundaki açıklayıcı bölümle birlikte bu tezde detaylı olarak incelenmiştir.
Greece's defense& security policy after cold war

Yunanistan 1974'ten itibaren GSMH'nın %6'sını savunma harcamalarına ayırmaktadır. Yunan savunma harcamalan AB ve NATO üyesi ülkeler içinde oransal olarak en yüksektir. Bu çalışmada, Soğuk Savaş sonrası Yunan savunma ve güvenlik politikasının analizi yapılmış ve bu analizi yaparken de Yunanistan'ın kuruluşundan bugüne kadar savunma ve güvenlik politikasındaki devamlılığa işaret edilmiştir. Yunanlılar, Yunanistan'ın 1820'lerde Türklerden koparak bağımsızlıklarını kazanmalarından itibaren 'Büyük Düş/Fikir' e' sahip olmuşlardır. Aslında, 'Kara Salı' diye adlandırdıkları 29 Mayıs 1453'den itibaren bu fikir yeşermekteydi. Yunanistan 19. yy. dan beri yayılmacı bir politika izlemektedir. Buna ister 'Pan Helenizm' diyelim ister 'Megali Idea' diyelim Yunanistan bu fikrini 1821'den itibaren birkaç kez gerçekleştirmek için teşebbüs etmiştir. Birinci bölümdeki girişten sonra, ikinci ve üçüncü bölümlerde, kuruluşundan bugüne Yunanistan tarihi anlatılırken Megali Idea düşüncesinin Yunanistan savunma ve güvenlik politikalarına nasıl kaynak olduğu ifade edilmek istenmiştir. Ayrıca, Yunanistan'ın Soğuk Savaş dönemindeki güvenlik algılamaları da üçüncü bölümde incelenmiştir. 1974 Kıbrıs Türk Barış Harekatı ve sonrası gelişmeler Yunanistan'ın geleneksel savunma politikasını yeniden gözden geçirmesine yol açmıştır. Bu değişimin kaynağında NATO'nun Kıbrıs bunalımmdaki hareketsizliği ve takındığı tutum yer almaktadır. Yunan askeri ve sivil devlet adamlarında, NATO'nun bu tavrının, ülkelerini Türkiye ile çıkacak bir krizde 'doğudan gelen tehdidin' tehlikesi karşısında yalnız bırakacağı düşüncesi yaygınlaşmıştır. Bu anlayış Yunan savunma ve dış politikasında önemli yeniden yapılanmalara yol açtı. Yunanistan 1974'den sonra yüzünü Avrupa'ya döndü. Dördüncü bölümde, Yunanistan' m Avrupalılaşması, soğuk savaş sonrası Yunanistan'ın güvenlik algılamaları ve komşularına yönelik dış politikası ele alınmıştır. Balkanlarda, Yunanistan Avrupa Birliği ve NATO üyesi olan tek ülkedir. Komünist bloğun yıkılmasına kadar, Yunanistan soğuk savaş döneminin politik ve ekonomik limitleri dahilinde hareket ediyordu. Soğuk savaş sonrası belirsizliğinin dengeleri çerçevesinde Atina'nın yeni tehdit algılamalarını ve güvenlik çıkarlarını belirlemiştir. Beşinci bölümde, Yunanistan'ın Avrupa'nın güvenliğindeki rolü ve Yunanistan'ın bölgedeki tek AB ve NATO üyesi olarak 21. yy. a yönelik güvenlik ve savunma konularında aldığı inisiyatifler incelenmiştir. Son olarak, altıncı bölümde Yunanistan savunma ve güvenlik politikasıyla ilgili bazı temel konularla - Kıbrıs ve Ege sorunu- ilgili muhtemel gelişmelerin neler olabileceği tartışılmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlar yedinci bölümde özetlenmiştir. xıv