turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Amerika'nın Türk sosyal hayatına etkisi (1980-1990)

Dünya yaşanan son büyük savaşın akabinde adeta iki farklı ülkeye ayrılmıştır. İki ülke ve etrafındaki ülkecikler. Bu ülkeciklerden biri olan Türkiye Cumhuriyeti kendine makul olan taraf için bir seçim yapmış ve bu uğurda pek çok taviz vermek zorunda kalmıştır. Jeostratejik ve jeopolitik konumu itibariyle dikkatlerin üzerinde olduğu Türkiye, ABD öncülüğündeki Batı Bloku'na girmiştir. Dünya üzerindeki pek çok ülkenin siyasi, askeri, ekonomik meselelerinde belirleyici pozisyonu olan ABD-Türkiye üzerinde de kendini hissettirmiştir. Nitekim 1980'li yıllara gelindiğinde Türk toplumu içindeki sosyo-kültürel açıdan Amerikanlaşma gözle görülür bir hal almıştır. Bu durum gerek Türkiye'nin dört bir tarafındaki sinema salonlarının işletmelerinin alınmasıyla, bir takım anlaşmaların yapılması sayesinde yüzlerce Amerikan filminin Türkiye'ye girişinin kolaylaştırılmasıyla, tek televizyon kanalının yayın yaptığı ülkede haftada üç belki dört Amerikan dizisinin gösterime girmesiyle olmuştur. Böylece oluşturulmak istenen Amerikan algısı okyanus ötesindeki insanlara servis edilmiştir. Sonuç itibariyle film ve dizilerde sunulan eğlence hayatı, müzik tarzları, spor dalları, moda doğrultusundaki giyim kuşamları kısacası hayat tarzı Türk aile yapısının içine sızmış; zamanla Türk halkının yaşam biçimi, hayata bakışı, davranışı haline gelmiştir.
American missionaries in Marash on the eve of the Great War

Bu tez 1913- 1915 arasında Osmanlı İmparatorluğu I. Dünya Savaşına yaklaşırken misyonerlerin gözünden Maraşı incelemektedir. Osmanlı'nın karşılaştığı bu kriz durumu misyonerler için bir fırsat olabilir miydi? Bu tez demografik değişiklikleri, yerel halkın psikolojisini, misyonerlerin tutumunu, okul ve hastanelerdeki düzeni ve Osmanlı'nın krizi nasıl yönettiğini göstermeyi amaçlamaktadır. Bu, daha önce incelenmemiş olan çeşitli arşivlerin gün ışığına çıkarılmasıyla yapılmıştır. Bu tezde uygulanmış olan arşivsel araştırma, method olarak niteliksel tarihsel analiz olarak değerlendirilebilir. Bazı misyoner mektupları, yazışmalar ve yıllık toplantı raporları mikrofilm arşivlerinin incelenmesiyle ortaya konmuştur. İlk olarak Bilkent Üniversitesi kütüphanesinde yer alan mektup ve yazışmalar ve üniversitelerin çevirimiçi arşivleri kullanılmıştır. İkinci olarak aylık misyoner raporları. Üçüncü olarak yıllık raporlar. Dördüncü olarak Misyonerlerin anılarından, günlüklerinden ve kitaplarından faydalanılmıştır. Son olarak ise Osmanlı İmparatarluğunun arşivleri kullanılmıştır. Tez üç ana sonuca ulaşmıştır; İlk olarak Alman Hulfbond ve ABCFM arasındaki ilişkinin zedelenmesi, bu misyoner kuruluşların, hükümetlerinin mevcut güç çekişmelerinden nasıl etkilendiklerini ve siyasetle ne kadar içi içe olduklarının göstermiştir. İkinci olarak kriz zamanın bu tür misyoner örgütler için değerlerini ve inançlarını yerel halk üzerinde yaygınlaştırmak için bir fırsat olarak kullanıldığı görülmüştür. Son olarak ise ABCFM'in konumunu güçlendirdiği sonucudur.
Kamu diplomasisi bağlamında Ermeni meselesinin analizi

Yüzyıllar boyunca aynı toprakları paylaşan Türk ve Ermeni halklarının ilişkisi Osmanlı Devleti'nin yıkılma sürecine girmesiyle beraber çıkmaza girmiştir. Batılı devletlerin kışkırtmaları ile başlayan Ermeni ayaklanmaları ve terör faaliyetlerinin sonucunda Osmanlı Devleti tehcir kanununu çıkarmıştır. Tehcirle beraber Ermeniler göç ettirilmiştir. Osmanlı Devleti'nin dağılma sürecinde fırsat bekleyen batılı devletlerin iç işlere müdahalesi ile beraber Ermeni meselesi uluslararası boyuta taşınmıştır. Uluslararası boyutta olan Ermeni Meselesi Türkiye Cumhuriyeti'nin de sık sık karşısına çıkartılmakla kalmamış 1970- 1990 yılları arasında ortaya çıkan terör faaliyetleri ile bir yara haline gelmiştir. Propaganda ve algı yönetimi ile bugün birçok Avrupa ülkesinde Ermeni tehciri soykırım olarak kabul edilmekte ve her fırsatta Türkiye aleyhine çalışmalar yapılmaktadır. Diplomatik ilişkiler ile Türk-Ermeni ilişkileri zamanla düzelme yoluna girmiştir ancak tam sonuç alınamamıştır. Günümüzde hiçbir sorun gizli kalmaktadır ve devletler arası ilişkilerde yalnızca diplomasi kullanılmaktadır. Küreselleşme ile beraber devletler hem kendi halkıyla hem de diğer ülkelerin halkı ile yakın ilişkiler yürütmektedir. Tüm bu ilişkiler kamu diplomasisi ve araçları ile gerçekleşmektedir. Özellikle 2001 yılından sonra tekrar gündeme gelen kamu diplomasisi kandırma ve yalandan arınmış bir yöntem olması ile ülke menfaatlerine hizmet sağlayan önemli bir araçtır. Ermeni Meselesi de iki ülkenin halklarını yakından ilgilendiren bir meseledir. Bu çalışmada devletten halka ya da halktan halka yürütülecek kamu diplomasisi faaliyetlerinin meselenin çözümüne sağlayacağı katkılar araştırılmıştır.
The Cyprus conflict and the intercommunal talks

Bu çalışmada, Kıbrıs tarihinin kısa bir özeti verilmiştir. Çatışmanın ve bölünmenin nedenleri incelenmiş, iki Kıbrıs toplumunun durumları tartışılmıştır. Bu çalışmada ayrıca, Kıbrıs Türk ve Kıbrıs Rum toplumları arasındaki görüşmeler yıl bazında değerlendirilerek, Birleşmiş Milletler'in çözüm çabaları da incelenmiştir. Bu amaçla, anavatanlar, Türkiye ve Yunanistan'ın, Kıbrıs Türk ve Kıbrıs Rum toplumları üzerindeki etkileri ve Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa Toplulukları gibi üçüncü tarafların baskıları da göz önünde bulundurulmuştur. iv
The politics of immigration policy making in Turkey between 2002-2015

Sık sık Asya, Afrika ve Avrupa arasında 'köprü görevi gören' bir ülke olarak nitelenen Türkiye uluslararası göç rejimlerinde önemli bir konum kazanmıştır. Göç veren ve göç alan birçok ülkeyle arasındaki bu bağlantı Türkiye'yi uluslararası göçün değişen eğilimlerine karşı oldukça hassas bir konuma taşımakta ve Türkiye'nin göç siyasalarını buna uygun biçimde şekillendirmesini gerektirmektedir. Türkiye'nin bölgesel bir güç ve uluslararası bir aktör olarak gelişen konumu dikkate alındığında bu çalışma Türkiye'nin günümüzdeki göç siyasaları oluşturma sürecindeki belli başlı eğilimleri ve yönelimleri ve bu sürecin Türk dış politikası ve hatta yumuşak güç ile olan bağlantısını ele almayı amaçlamaktadır. Literatürde Türkiye'yi genel anlamda etkileyen farklı göç türleri ve özellikle de Soğuk Savaş sonrası dönemi anlatan çok sayıda çalışma vardır. Bu çalışmanın özgünlüğü ise özellikle 2000'li yıllara odaklanarak, Türkiye'de göç siyasaları oluşturma süreçlerinin siyasetini incelemeyi amaçlamasından ileri gelmektedir. Ayrıca, göç siyasaları yapımı ve Türk dış politikası arasındaki karşılıklı ilişkiyi açıklama ve bu sürecin başlıca eğilim ve yönelimlerini saptama çabaları da çalışmanın özgünlüğüne katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Günümüzde iki temel itici güç olan AB katılım süreci ve Suriye Krizi etkisiyle giderek daha çok konuşulan ve daha görünür hale gelen Türkiye'nin göç siyasaları oluşturma sürecini ayrıştırmak bu çalışmanın genel amacını tamamlar niteliktedir. Ayrıca, bu çalışma çağdaş eğilimleri belirleyerek Türk göç siyasasının çoklu siyasa düzeyinde yapılandırılma biçimini anlamak için özel bir bakış açısından faydalanmaktadır.
The decision General Electric/honeywell explanation of the principles that led to this decision

2001 Temmuz'unda Avrupa Komisyonu General Electric ile Honeywell arasındaki birleşmenin ortak pazara aykırı olduğunu ilan etmiştir (3 Temmuz 2001 tarihli Komisyon Kararı, Dava no COMP/M.2220). Bu karar Avrupa Komisyonu'nun ABD otoritelerinin önceden onayladığı iki ABD menşeili şirketin birleşmenin ilk kez yasaklanmasıydı. Bu çelişkinin en önemli nedeni piyasa hakimiyeti kavramının farklı algılanmasıdır. Birleşen şirketler birbirini tamamlayan mallar ürettikleri için birleşme fiyatların düşmesine neden olur. ABD'de piyasa hakimiyeti tüketicilerin düşük fiyatlara ulaşmasını sağlıyorsa hoşgörülebilir. AT'de ise piyasa hakimiyetinin artması kavramı sonuçlarına bakılmaksızın kabul edilmez. Bu tez AT rekabet hukukunu inceleyerek kavramsal farklılığı tanımlamayı amaçlamaktadır
Karşılıklı bağımlılık teorisi çerçevesinde Putin dönemi Türkiye-Rusya ilişkileri

Uluslararası İlişkiler teorileri uluslararası arenada devletlerin birbirleri ile olan ilişkilerini açıklamada bir araç niteliğindedir. Ancak tüm uluslararası sistemi veya bu sistem içerisinde yer alan iki devletin birbirleri olan ilişkilerini açıklarken yalnızca bir teorinin kesinliğinden ve yekliğinden bahsetmek yanlış olur. İki ülke arasındaki ilişkiler birçok teori ile açıklanabilir. Ancak zaman aralığı kısaltılarak bu teoriler dönemsel bazlı olarak ilişkilerin açıklanmasında kullanılabilir. Bu çalışmada Türkiye ve Rusya ilişkilerinin Putin döneminin ilk 18 yıllık bölümü karşılıklı bağımlılık teorisi varsayımlarından faydalanarak analiz edilmiştir. Türkiye ve Rusya arasındaki bağlar 15. Yüzyıla dayanmaktadır. İki ülke ilişkileri o dönemden I. Dünya Savaşı'na kadar savaşlar ve antlaşmalar etrafında şekillenmiştir. Tarih boyunca bölgede hakim güç olma yarışı ve sıcak denizlere ulaşma idealleri çerçevesinde bu iki taraf sürekli rekabet içinde olmuşlardır. I. Dünya Savaşı sonrası ortaya çıkan yeni rejimler merkezinde yeni bir döneme giren bu iki taraf iki savaş arası dönemde yakın işbirliği içerisinde olmuşlardır. II. Dünya Savaşı sonunda farklı iki kutupta konumlanan bu iki devlet yaklaşık yarım asır boyunca oldukça sınırlı düzeyde ilişkiler geliştirmiştir. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılmasının ardından ortaya çıkan yeni dünya düzeninde uluslararası ilişkilerin yapı taşları değişmeye başlamıştır. Dünya küreselleşmenin etkisi altında çok uluslu organizasyonların devletlerin karar verme mekanizması üzerindeki etkisini hissetmeye başlamıştır. Bu yeni dünya düzeninde Rusya Federasyonu'nda devlet başkanlığı koltuğuna oturan Vladimir Putin döneminde Rusya ile Türkiye arasında ilişkiler karşılıklı bağımlılık teorisi ekseninde değerlendirilmiştir. Bu dönemde taraflar geçmişşe kıyasla rekabet bir tarafa bırakılarak ilişkilerin ekonomik boyutları geliştirerek ilişkilerdeki gündemi işbirliği ile çeşitlendirilmiştir.
Kıbrıs sorununa ilişkin Türk tezlerinin Uluslararası Hukuk çerçevesinde analizi

Bu tezimizde ilk olarak 1960 yılına kadarki Kıbrıs Adasının tarihine kısaca giriş yapıldı. Bu tarihsel süreç içerisinde Kıbrıs'ın birçok medeniyete ev sahipliği yaptığı anlatıldı. Bu doğrultuda, Ada'nın Anadolu yarımadası ve Yunanistan ile tarihsel, sosyo-ekonomik ve kültürel bağları karşılaştırılmasının önemli olacağını düşündük. Daha sonra, Osmanlı Devleti'nin adayı fethetmesiyle birlikte adanın yaşamış olduğu barış ortamından bahsettik. Osmanlı Devletinin I. Dünya Savaşına girmesinden sonra Kıbrıs İngiliz yönetimi tarafından ilhak edilmiştir. Bu ilhakın ardından İngiliz yönetimindeki Ada'da uygulanan politikalar ele alındı ve İngiliz yönetiminin Rumların Enosis talepleri karşısındaki tutumu analiz edildi. Burada Türk tarafı aleyhine giden süreçten bahsetmek önemliydi. İngiliz yönetiminden sonra adanın kime bırakılacağı soru işareti olarak belirmiştir. Biz de tarafların ortaya attıkları argümanları inceledik ve bu argümanların hukuki analizini yapmaya çalıştık. 1959- 1960 Antlaşmaları ile birlikte Kıbrıs Yönetimi Türk ve Rum egemenliğine bırakılmış, bu sayede Türkiye'nin adadaki taksim talebi ile Yunanistan'ın Enosis talebi tatmin edilmiştir. Daha sonra tüm tarafların kendi rızalarıyla kurduğu bu antlaşmaların ortaya koyduğu düzen incelendi ve bu kurulan Sui Generis yapının uluslararası hukuk anlamında ne gibi özelliklere sahip olduğundan bahsedildi. Daha sonra, tarafların kendi rızalarıyla oluşturduğu bu düzenin Rumların tutumu nedeniyle yıkılması üzerinde duruldu. Bu düzenin yıkılmasından sonra Rumların 1959- 1960 Antlaşmalarının hukuka aykırı olduğu yönündeki iddiaları incelendi. Bu iddiaların uluslararası hukuktaki yerinin ne olduğu konusunda detaylı açıklamalarda bulunuldu. Bu arada, özellikle Birleşmiş Milletler şemsiyesi altında gerçekleştirilen belli başlı önemli müzakerelerden de bahsedildi. Bunlardan Gali Fikirler Dizisi ve Annan Planları detaylıca anlatıldı. Bu Planların avantajlarından ve dezavantajlarından söz edildi.
Çin Halk Cumhriyeti'nin azınlıklar politikası

Bu çalışmada, Çin Halk Cumhuriyeti'nin azınlıklara yönelik politikası irdelenmiştir. Konunun iyi anlaşılabilmesi için giriş kısmında Çin Halk Cumhuriyeti'nin siyasi, askeri, ekonomik ve anayasal düzeni ile ilgili bilgi verilmiştir. Ayrıca çalışmamızda, ağırlıklı olarak Çin Halk Cumhuriyeti'nin Uygur Türklerine yönelik politikası incelendiği için, giriş kısmında Uygur Türklerinin kısaca tarihine yer verilmiştir. Birinci bölümde ise Çin Halk Cumhuriyeti'nin 1949'da Doğu Türkistan'ı işgal etmesinden bu yana Uygur Türklerine yönelik politikası siyasi, ekonomik, eğitim ve kültürel boyutları ile ele alınmıştır. Bu bölümde yine Uygur Türklerinin Çin'in politikasına karşı gösterdiği olumlu veya olumsuz tepkileri hukuki ve yasal dayanakları ile incelenmiştir. İkinci bölümde ise Çin Halk Cumhuriye- ti'ndeki önde gelen azınlıklardan, Tibetler, Moğollar, Zhuanglar ve Tunganlar 'lara yönelik devlet politikası ve bu politikanın sonuçları üzerinde durulmuştur. Ayrıca bu bölümde yukarıda adı geçen azınlıklar hariç, sayısal olarak daha az olmakla beraber fazla ön plana çıkmayan diğer azınlıkların durumları kısa olarak ele alınmıştır. Sonuç kısmında ise Çin Halk Cumhuriyeti'nin tarih boyunca, günümüzdeki gibi 'bütünlük' içinde çok ulusların bir arada yaşadığı bir devlet olmadığına dikkat çekilmiştir. Böyle bir geçmişşe sahip olan Çin, Çin Komünist Partisi'nin fazlasıyla merkeziyetçi, totoüter rejimi devam ettirmekte içeride ve dışarıda pek çok zorluklarla karşı-karşıya kalmaktadır. Mevcut rejimin demokratikleşme sürecine girmesi halinde önde gelen azınlıkların bağımsızlık yoluna gidebileceği üzerinde durulmuştur. 90
Türkiye'nin çatışma bölgelerine yönelik insani yardım politikaları: Suriye örneği

Soğuk Savaş ve Soğuk Savaş sonrası dönemde devletlerin insani yardım politikaları farklı bağlam ve amaçlarla ortaya çıkmıştır. Fakat insani yardımın önemli bir dış politika aracına dönüştüğü ve dış yardım kavramının daha fazla önem kazandığı görülmektedir. Türk dış politikasında da genel olarak dış yardımların özel olarak insani yardımların öneminin giderek arttığı ve bu alanların önemli bir dış politika araçlarına döndükleri gözlenmektedir. Türk dış yardım stratejisi, Türkiye'nin sosyal, kültürel, politik ve ekonomik nüfuzunu, yoksulluk, çatışma ve doğal afetlerden zarar gören diğer ülkelere ve özellikle de komşu ülkelere yaymayı hedeflememektedir. Türk insani yardım deneyimlerine bakıldığında, devam eden çatışmalardan, iç savaştan zarar gören Ortadoğu ülkelerine yönelik Türk dış yardım stratejisinin insani değerlere dayandığı inkar edilemez. Bu nedenle, bu çalışmada, dış yardım araçlarını etkin bir şekilde kullanan Türkiye'nin ve Türk devletinin önemli kamu kurumları olarak sahada etkin olan seçili kamu kurumlarının yapmış oldukları faaliyetler ve başlıca uygulamalar ayrıntılı bir şekilde ele alınmış olup insani yardımı motive eden temel kaynaklar anlatılmıştır. Ayrıca Türkiye'nin insani yardımlarını son zamanlarda artan oranlarda artırarak, dünyanın her bir yerine yapmasının sebepleri ayrıntılı bir şekilde ortaya konulmuştur.
1979 devrimi sonrası İran'ın Türkiye politikası ve Arap Baharı etkisi: Rekabet ve işbirliği

Türkiye ve İran Ortadoğu'nun en önemli devletleri olarak kabul edilmektedir. İki ülke arasındaki ilişkiler Ortadoğu Bölgesinin tamamını etkileme potansiyeline sahiptir. Bu nedenle İran'ın Türkiye politikası, bölge dengeleri açısından oldukça önemlidir. 'Rekabet' ve 'işbirliği' kelimeleri, derin bir tarihi geçmişşe sahip olan iki ülke ilişkilerinin bir özeti olarak ifade edilebilir. 17 Aralık 2010 Tunus'ta bir gencin kendini yakması ile başlayan Arap Baharı, Ortadoğu'daki dengelerin önemli bir biçimde değişmesine neden olmuştur. Arap Baharı, Türkiye ile İran arasında 2000'li yıllarda gelişen ilişkilerin önemli darbeler almasına neden olmuştur. Bu doğrultuda İran'ın Türkiye politikasında ciddi değişimler yaşanmıştır. Suriye Krizinin derinleşmesi, Türkiye-İran ilişkilerinde iki ülkenin manevra alanını oldukça sınırlamaktadır. Aralarındaki tüm görüş ayrılıklarına rağmen Arap Baharı ve Suriye Krizi sonucu ortaya çıkan tablo, Türkiye ve İran'ın bölge politikalarında işbirliği yapmasını mümkün ve hatta zorunlu kılmaktadır. Bölgenin geleceği açısından İran'ın son dönemdeki Türkiye politikasının analiz edilmesi faydalı olacaktır.
Jordanian security: A securitization perspective

Orta Doğu ve alt-bölgesi Levant, Arap devletlerinin ilk inşasından itibaren siyasi iktidarsızlık, savaş, göç ve ekonomik krizler ile yüzleşmektedir. Ürdün ise komşularının aksine daha barışçıl ve güvenli bir atmosfere sahiptir. Bu dikkat çekici özelliğine rağmen Ürdün, güvenlik çalışmaları literatüründe yeterli şekilde incelenmemektedir. Ürdün'ün güvenlikleştirme politikasının ana dinamikleri nelerdir? Bu tez, söz konusu soruya cevap aramak amacıyla Barry Buzan, Ole Waever ve Jaap De Wilde tarafından Kopenhag Okulu bünyesinde geliştirilen Güvenlikleştirme Teorisinden yararlanacaktır. Ayrıca bu tez, Kopenhag Okulunun askeri, siyasi ve ekonomik olmak üzere üç temel güvenlik sektörüne odaklanacak, tehditlerin değişen doğasına cevaben Ürdün'deki güvenlikleştirme dinamiklerini ortaya koyacaktır. Nitel durum çalışması kapsamında, güvenlik çalışmalarına dair kısa bir literatür ve teorik çerçeve bakışı verilecek ve daha sonra Ürdün'ün askeri, siyasi ve ekonomik sektörlerinin güvenlikleştirme dinamikleri analiz edilecektir. Çalışma, bu dinamikleri dış tehditler ve çeşitli iç güvenlik meseleleri olmak üzere ayıracak, Kral Hüseyin ve Kral II. Abdullah dönemlerinde karşılaşılan birbirinden farklı durumları çözümleyerek geniş kapsamlı güvenlik dinamiklerine değinecektir.
Türkmenistan dış politikası

'de SSCB'den bağımsızlığını kazanmıştır. Bağımsızlığını kazandıktan sonra Türkmenistan SSCB'den ayrılan diğer devletler gibi demokrasiye ve piyasa ekonomisine geçmede acele etmemiştir. Kendine göre sebepler sıralayan ülke yönetimi çok yavaş da olsa piyasa ekonomisine geçeceğini ilan etmiştir. Muazzam yeraltı kaynakları ve nüfusun azlığı bu reformların gecikmesinde etken olmuştur. Genel istatistiklere bakacak olursak Türkmenistan'ın üç temel üretim ve ihracat malı olduğunu görürüz. Bunlar; gaz, petrol ve pamuktur. Bu mallar ülke ekonomisinin %75 oluşturmaktadır. Sanayisi yeterince gelişmemiş olan Türkmenistan hammadde ihracatı ile döviz kazanabilmektedir. Yabancı sermayenin çeşitli doğal, bürokratik ve hukuki engeller nedeniyle ülkeye çok az girdiğini görüyoruz. 1992'den itibaren ülke yönetimi '10 yıllık refah' kalkınma programı uygulamaya koymuştur ancak 2002 yılına gelindiğinde bu programda belirtilen rakamların yarısına dahi ulaşılamadığı görülmüştür. Bütün bunlara rağmen Türkmenistan ekonomisi 1992 yılına göre büyüme kaydetmiştir. Türkmenistan bağımsızlığını kazanır kazanmaz zengin tabii kaynaklarının işletilmesine ve uluslararası piyasaya pazarlanmasına dayanan bir dış politika yürütmüştür. Bu süratle kısa sürede gelişmiş devletlerin seviyesine ulaşmayı hedeflemiştir. Ancak tecrübesizliği, ülke yönetiminde kalifiye eleman eksikliği ve dış etkenleri yeterince göz önüne alamamış olması bu amacına ulaşmasına engel olmuştur. 177 Türkmenistan, dış politikasında radikal bir karar alarak 1995 Aralık ayında BM'den 'Daimi Tarafsızlık' statüsünü almayı başarmıştır. Tarafsızlık statüsü Türkmenistan'a birçok şey kazandırsa da ülke ekonomisine istenen katkıyı sağlayamamıştır. Bunun en büyük nedeni kendi doğal zenginliklerini uluslararası piyasalara taşımada zorluk çekmesidir. Dış politikada katı tarafsızlık siyaseti izleyen Türkmenistan bazı BDT devletlerinin tepkisini çekmiştir ve tarafsızlığı içe kapanmak için kullanmakla suçlanmıştır. Türkmenistan'ın dış politikada diğer önemli sorunu da 'Hazarın Statüsü' teşkil etmektedir. Hazar havzasında çok zengin petrol ve doğal gaz kaynakların olduğuna inanılmaktadır, SSCB'nin dağılmasıyla yeni bir hukuki durum ortaya çıkmıştır. Hazarın paylaşımı sorunu bölge ülkelerin dış politikalarında en önemli yeri işgal etmeye devam etmektedir. Ayrıca önemli başka bir sorun da 11 Eylül'den sonra merkezi Asya'da oluşan yeni jeopolitik durumdur. Bu yapı her ne kadar Türkmenistan'ın lehine gözükse de bölgeye nasıl sorunlar getireceği belli değildir. Türkmenistan yakın gelecekte dış politikasında çok ciddi sorunlarla karşı karşıya kalabilir. Bunları çözebilmesi için kalifiye elemana, tutarlı dış politikaya ve cesarete ihtiyacı olacaktır.
Integration of muslims in Europe: The failure of multiculturalism in Great Britain and Germany and the quest for a new paradigm

Bu çalışmanın amacı, Avrupa'daki göçmen Müslümanların entegrasyonunu özellikle İngiltere ve Almanya'nın entegrasyon politikaları çerçevesinde incelemektir. Her iki ülke kendi toplumlarında farklılıkları uyumlaştırmak için çokkültürcülük politikalarının farklı şekillerini uygulamakta ve bu uygulamalar esnasında önemli ölçüde güçlüklerle karşılaşmaktadırlar. Avrupa'da yaşayan Müslümanlar, etnik, dilsel ve kültürel topluluk özellikleri bakımından yüksek derecede çeşitliliğe sahiptirler. Aralarındaki ortak payda ise dini kimliktir. 11 Eylül saldırılarından sonra terörle İslam'ın ilişkilendirilmesi Batı toplumlarında Müslümanlara yönelik en etkili dışlayıcı tutum olarak gelişmiştir. Bu durum, siyasi olarak inşa edilmiş bir olguya zemin hazırlamıştır: İslamofobi. Genel olarak, Avrupa'da İslamofobiyi klişe haline getiren göçmen karşıtı söylem az ya da çok Müslüman karşıtı söylem ile örtüşmektedir. Avrupa'da İslamofobik tutumların yükselişi ile eş zamanlı olarak çokkültürcülüğe karşı bir tepki vardır. Avrupa'daki Müslümanların entegrasyon sorunları ile ilgili söylemler, Müslümanların Avrupa toplumlarından dışlanma yönünde muamele göreceklerini çağrıştıran İslamofobik duyguları harekete geçirmektedir. Bu nedenle, bu çalışma Avrupa'da çokkültürcülük politikaları ile artan İslamofobi arasında bir ilişki olup olmadığını, çokkültürcülük hakkında İngiltere ve Almanya bağlamında ele alınan tartışmalara referanslarla incelemektedir.
Nationalism in the Middle East: The case of the Syrian Ba'th Party

Milliyetçi akımların harekete geçirdiği Suriye'nin bağımsızlık rüyası 1945 yılında gerçekleşmişse de bu tutarlı bir dönemin başlamasını sağlamamıştır. Aksine, politik imajını istikrarsızlık yuvasına dönüştüren pek çok ayaklanmalar zinciri de bitmeyen krizlere önderlik etmişlerdir. 1963 darbesi Suriye'de istikrarlı bir siyasi rejim başlatmıştır. Bu tutarlılığın sağlanmasında dolaylı askeri kontrollü tek partili rejim etkin olmuştur. Bu tezde Baas Partisi ve Hafız Esad'ın geri plandaki askeri yardımcıları ile birlikte 1970 sonrasında Suriye'de tutarlı ve meşru bir siyasi rejim inşa ettikleri öne sürülmüştür. Çalışmanın amacını açıklayan girişi takibeden ilk bölümde modern Suriye devletinin oluşumu izah edilirken bağımsızlığın kazanılmasında etkili milliyetçi akımlar da göz önüne alınmıştır. Sonraki bölümde ise iç karışıklıklara sebebiyet vererek rejim sürekliliğini tehdit eden faktörler incelenmiştir. 1970 sonrası dönemde siyasi denge sağlanmasında etkin olan faktörler diğer bölümün içeriğini oluşturmaktadır. Son olarak da Soğuk Savaş sonrası Suriye ' sindeki gelişmeler iç ve dış olaylar doğrultusunda değerlendirilmektedir. vı