turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş hukukİ gelişmeler ışığında Türk Hukuku'na göre evlatlık ilişkisinin kurulması

Tezimizin konusu, 'Çağdaş Hukuki Gelişmeler Işığında Türk Hukukuna Göre Evlatlık İlişkisinin Kurulması' olup, tez konusunu, evlatlık ilişkisinin kurulması ile sınırlandırma gereği duydum. Çünkü uygulamada en çok karşılaşılan sorunlar, evlatlık ilişkisinin kurulması ve evlat edinme süreçlerinde olduğu için, bu can alıcı konuları ayrıntılı olarak incelemenin daha yararlı olacağını düşünüyorum. Çağdaş hukuki gelişmeler içinde de özellikle mehaz olması açısından İsviçre hukuku ayrıntılı olarak incelendiği gibi, orijinal düzenlemeler içermesi ve hukukumuza da ışık tutabilecek olması açısından, Alman ve Fransız hukuklarına da ayrıntılı olarak değinilmiş olup, diğer ülke hukuklarına nispeten daha az ve orijinal düzenlemeleri nedeniyle değinilmiştir. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde 'evlat edinme hakkında genel bilgiler' başlığı altında evlat edinme hakkında zorunlu genel bilgilere değinilmiştir. Bu bilgiler, evlatlık ilişkisinin kurulması ve evlat edinme süreci hakkında yapacağımız açıklamaların daha iyi anlaşılabilmesi için verilmesi gereken zorunlu bilgilerdir. Bu bölüm altındaki başlıca konular şunlardır : Evlat edinme kavramı ve tanımı, evlatlık ilişkisinin hukuki niteliği ve benzer ilişkilerden farkı, evlatlık ilişkisinin tarihi gelişimi, evlatlık ilişkisinin amaçları ve karakterleri ile yararlan ve sakıncaları, evlat edinme ile ilgili sistemler, evlat edinmenin türleri. Tezimizin ikinci bölümünde, 'evlatlık ilişkisinin kurulabilmesi için gerekli esasa ilişkin koşullar' başlığı altında, yeni Türk Medeni Kanunu'nda öngörülen ayrıma uygun olarak, küçüklerin evlat edinilmesinde esasa ilişkin koşullar ile erginlerin veya kısıtlıların evlat edinilmesinde esasa ilişkin koşullar incelenmiştir. Tezimizin üçüncü bölümünde, evlat edinmenin şekle ilişkin koşulları ve evlat edinme süreci incelenmiştir.
İşçinin dinlenme hakkı

Dinlenme kavramı birçok bilim dalı tarafından incelenmiş olan bir kavramdır. Bu kavramın gerekliliği ve insan hayatındaki yeri beşeri bilimlerin de ilgisini çekmiştir. Hukuki anlamda dinlenme hakkı, çalışanların çalışma hayatından kaynaklanan yorgunluğu atabilmek, sağlıklarını koruyabilmek için ihtiyaç duydukları bir haktır. İşçiye dinlenme hakkı tanınması işverenin de lehinedir. Zira dinlenen işçinin işgücünü tazelenecek; işyerinde verimi artacaktır. Dinlenme hakkı haklar doktrini içinde pek çok açıdan ele alınabilecek bir yapıya sahiptir. Bu hakkın çok boyutlu yapısı onun bir hak olarak önemini ve niteliğini de göstermektedir. Çalışma hayatında dinlenme hakkı tarihsel süreçte önemli aşamalar kat ederek günümüze kadar gelmiştir. Bu süreçte iş hukukunun geçirdiği süreçten de önemli ölçüde etkilenmiştir. Dinlenme hakkının dünya tarihi ve Türkiye tarihinde geçirdiği süreç ayrıntılı olarak incelenmiştir. Dinlenme hakkının 1982 Anayasasında düzenlenmesinin pek çok hukuki sonucu vardır. Bu sonuçlar anayasa hukuku ilkeleri açısından ele alınmıştır. Dinlenme hakkı Türk iş hukuku kaynaklarında da önemli bir yere sahiptir. Aynı özellik uluslararası kaynaklar bakımından da geçerlidir. Bu özellikler incelendikten sonra ayrıntılı bir biçimde Uluslararası Çalışma Örgütünün ve Avrupa Birliğinin dinlenme hakkına verdiği öneme de yer verilmiştir. Birinci bölümde dinlenme hakkı, bir hak olarak ele alındıktan sonra ikinci bölümde dinlenme hakkının mevzuatımızdaki türleri ele alınmıştır. Ara dinlenmesi, hafta tatili ve yıllık ücretli izin dinlenme hakkının türleridir. Bu türlerin özellikleri, koşulları ve ilkeleri dinlenme hakkı kapsamında incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, dinlenme hakkı bakımından önem taşıyan çalışma şekilleri, iş sözleşmesi türleri ve işçi kategorileri ele alınmıştır.
Türk ve İran Hukuklarında karayoluyla yük taşıma sigortası

'Karayoluyla Yük Taşıma Sigortası' konusu, Türk ve İran hukuklarında karşılaştırmalı olarak beş bölüm başlığı altında incelenmektedir. Karayoluyla yük taşıma sigortasının özellikleri, sözleşmesi, sigorta taraflarının hukuki edimleri, risk ve zarar unsuru ve hukuki uyuşmazlıkların çözüm yollan genel olarak beş bölümün konu başlıklarını oluşturmaktadır. Karayoluyla yük taşıma sigortası, yükün taşınmasında menfaat sahiplerinin hukuki ve ekonomik gereksinimlerini karşılamak üzere ortaya çıkmıştır. Bu sigorta, karayoluyla taşınan eşyanın taşıma risklerine karşı sigortalının ekonomik menfaatinin korunmasına yönelik bir sigorta türüdür, karayoluyla yük taşıma sigortası, hem kendine özgü özellikleri bakımından ve hem de diğer ticaret alanındaki teknik ve hukuki gelişmelere paralel olarak dinamik ve kompleks bir uygulama yapısına sahiptir. Türk ve İran hukuklarında karayoluyla yük taşıma sigortasına ilişkin etkin ve sistematik bir hukuki düzen bulunmamaktadır. Türk hukukunda bu sigortanın uygulama kural ve koşullarının ana kaynağını deniz yoluyla yük taşıma sigortalarını düzenleyen hükümlerle Borçlar Kanunun genel hükümleri belirlemektedir. İran hukukunda ise, sigorta kanunu belli başlı sigorta prensiplerini içermekle birlikte bütün sigorta türlerinin uygulama şekil ve kurallarının belirlenmesini sözleşme koşullarına bırakmıştır. Bu nedenle İran hukukunda karayoluyla yük taşıma sigortası, Ticaret Kanunu ile Medeni Kanun çerçevesinde sözleşme koşullarına ve uygulamadaki örf ve adete tabidir. Uluslararası ticari alım satım alanındaki değişik alternatif ve yeknesak hukuki ve teknik metotlarının ve taşıma teknik ve yöntemlerinin hızla gelişmesi, yük taşıma sigortasının uygulama sistemini derinden etkilemektedir. Bu nedenle, karayoluyla yük taşıma sigortasını hem kendine özgü teknik kavram ve özelliklere sahip bir sigorta türü olarak ve hem de diğer taşıma sigortalarının tamamlayıcısı olarak modern bir hukuki düzene kavuşturulması kaçınılmazdır. V
Ceza Muhakemesinde yargılamanın yenilenmesi

Adli hatanın varlığı halinde kesinleşmiş son karar maddi gerçeği yansıtmamaktadır. Maddi gerçeğe, yargılama yapılmak suretiyle yeniden ulaşılması bazı hallerde zaruret arz etmektedir. Bu sebeple olağanüstü bir kanun yolu olarak yargılamanın yenilenmesi kurumuna ihtiyaç duyulmaktadır. Tarihi kökeni Roma uygarlığına dayanan kurum, sistematik olarak gelişim göstermektedir. Özellikle AİHM tarafından dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda verilen düşme kararının da yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak düzenlenmesi önemli bir gelişmedir. Bu ek düzenleme ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin önüne gelen dosyalar hakkında ihlal kararı vermesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca çalışmamız dahilinde yargılamanın yenilenmesine ilişkin düzenlemeler hakkında doktrindeki eleştirilere yer verilmek suretiyle gelişime katkı yapılmak amaçlanmaktadır.
Joint venture

Globalleşme süreci, ülkeler arasında eskiye oranla daha sıkı bağlar kurulması ihtiyacını doğurmuş, farklı ülkelerdeki müteşebbislerin, tüm bürokratik engellemelere karşın, ortak amaç doğrultusunda bir araya gelmelerine yol açmıştır. Bu durumun Ticaret hukuku alanındaki görünümü ise, ortak girişimcilik ve özellikle de iş ortaklıları şeklinde olmuştur. Ülke içinde de sık görülen iş ortaklıklarının ülke sınırlarını aşarak, uluslararası alana sıçrayışı, globalleşmenin doğal bir sonucudur. Çalışmamızda iş ortaklıları, 'joint venture' başlığı altında ele alınarak, bu kavramın tanımı, kuruluş şekilleri, ortaklarının hukuki durumu, kanuni düzenlemeler ve sair konular, Türk, Rus ve Ukrayna hukuk sistemleri dikkate alınarak karşılıklı olarak incelenmektedir. Joint venture, hukuken ve iktisaden birbirinden bağımsız iki veya daha fazla gerçek kişi veya tüzel kişiliği haiz ortaklıkların müştereken belli bir amacı gerçekleştirmek ve kar elde etmek için kurdukları ve müştereken yönettikleri, tüzel kişiliği bulunan veya bulunmayan ortaklıktır. Joint venture kurumu, Türkiye'de anonim veya limited ortaklık şeklinde kurulmaktadır. Rusya ve Ukrayna'da ise, mevzuat, joint venture şeklindeki birleşmelerin, Türk hukukunda uygulanan ortaklık türlerinin yanı sıra, diğer ortaklık türlerinde de kurulmasına cevaz vermektedir. Çalışmamızın, Rus ve Ukrayna'lı tacirlerle ortaklık kurmayı hedefleyen Türk tacirlerine yol göstermesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, çalışmamızda, joint venture kurumuna ilişkin olarak Türk hukukunun yanı sıra, Rusya ve Ukrayna hukuk sistemlerinde yer alan düzenlemeler açıklanarak, ayrıca doktrindeki görüşler ile günümüzdeki uygulamalara da değinilmektedir. 87
حماية حقوق المؤلف والحقوق المجاورة لها

'Himayetu hukuki'l-müellif ve'l-hukuki'l-mücaviretileha'başlığını taşıyan bu tezde yazarın telif hakkının korunma altına alınması konusu, İslam hukuku ile modern hukuk açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, yazarınedebiyat, sanat veya bilimsel alanlarda ortaya koyduğu eserlerden doğan hakların güvence altında oluşuna, bunun modern ve islam hukuku açısından da sabit bir hak olduğuna ve yazarın bu eserlerinin maddi ve manevi gelirlerinden sürekli olarak yararlanma yetkisine sahip olduğuna dair alana yöneliktir. Yazar, sahip olduğu beceri ve algılama yeteneğiyle üreten, buluşlar yapan, topluma hizmet eden, buluşlarıyla toplumu bulunduğu konumdan farklı bir konuma çıkararak hayatın farklı alanlarında ona katkı sunan ve istikbalini aydınlatandır. Kanunlar ile şu anki ve gelecek nesillerin yararı ve geleceği için ürettiği değerlerin korunması hedeflenir. Bu yüzden de yazarın ve ortaya çıkardığı eserlerin korunmasını kanunlar tekellüf eder. İslam hukuku, yazarın haklarının korunmasının gerekliliği konusunda modern hukukla aynı görüştedir. Ancak islam hukuku yazarın meşru haklarının korunması hususunda ilk ve ana kaynaktır.
Milletlerarası Özel Hukukta nafaka

Milletlerarası özel hukukta nafaka başlığını taşıyan bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde maddi hukukta nafaka incelenmiştir. Milletlerarası özel hukukta nafaka başlığını taşıyan İkinci bölümde nafakaya uygulanacak hukuk ve uygulanacak hukuku etkileyen milletlerarası özel hukuk sorunları incelenmiştir. Milletlerarası sözleşmeler üçüncü bölümde incelenmiştir. Bu sözleşmeler, Çocuklara Karşı Nafaka Yükümlülüğüne Uygulanacak Kanuna Dair Sözleşme (1956) ve Nafaka Yükümlülüğüne Uygulanacak Kanuna Dair Sözleşmedir.
Türk hukukunda cezanın belirlenmesi

Ceza, devlet tarafından suç işleyen kişiye uygulanan yaptırımdır. Devlet, bir arada yaşayan insanların hak ve özgürlüklerinin korunması, toplumun barış ve huzuru ile kamu güvenliğinin sağlanması, hukuk düzeninin korunması amacıyla cezalandırma yoluna gider. Ceza, kişinin özgürlüğünü kısıtlayan, acı ve ıstırap veren bir olgudur. Bu nedenle cezanın belirlenmesi önemlidir. Ceza kavramı, bir cezada bulunması gereken nitelikler, ceza uygulamasından beklenenler, ceza türleri, cezanın süresi ya da miktarı, cezalar sistemi, cezanın soyut ve somut belirlenmesine ilişkin kurallar ve hükümler incelememizin konusunu oluşturmaktadır. Bununla, cezanın sanığa uydurulması, diğer bir anlatımla bireyselleştirilmesi yönteminin ortaya çıkartılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, 5237 sayılı yeni Türk Ceza Yasası'nda düzenlenen cezalar, cezanın belirlenmesi kurallarını içeren altmışbirinci madde, eski 765 sayılı Türk Ceza Yasası hükümleri ile karşılaştırılarak incelenmiştir. Bu incelemede, önemi nedeniyle mahkeme kararları ve öğretideki görüşlere de yer verilmiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Yasası iki tür ceza düzenlemiştir. Hapis cezası ve adli para cezası. Gün para cezası getirilmiştir. Sistem basitleştirilmiştir. Cezaların süreleri ve miktarları pek çok suçta artırılmıştır. Cezaların alt ve üst sınırları arasındaki fark eski Yasa'ya göre daha fazladır. Cezanın belirlemesinde yargıca geniş takdir yetkisi verilmiştir. Temel cezanın belirlenmesi sebepleri olaya bağlı olarak tek tek sayılmıştır. Böylece, erteleme, tedbire çevirme, takdiri indirim sebepleriyle karıştırılması önlenmiştir. Cezanın amacına ilişkin birinci maddede sınırlandırıcı hüküm konulmuştur. Yargıca tanınan geniş takdir yetkisi ve Ceza Yasası'nın amacını gösteren hüküm doktrinde genel olarak eleştirilmiştir. Türk hukukunda cezanın belirlenmesinde yargıca büyük iş düşmektedir. Adaletin gerçekleştirilmesi, suç işlenmesinin önlenmesi, suç işleyenin yeniden topluma kazandırılması amaçları gözetilerek ceza belirlenmelidir.
Karayoluyla yurtiçi eşya taşımacılığında taşıyıcının ziya ve hasardan sorumluluğu

Bu tez çalışmasında, taşıyıcıların, karayoluyla yurtiçi eşya taşımacılığında zıya ve hasardan sorumluluğu incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde taşıyıcının sorumluluğuna dair hükümlerin tarihçesi üzerinde durulmuş, sorumluluğun hukuki niteliği incelenmiştir. Devamında sorumluluğun şartları ayrı başlıklar halinde incelenmiş, önemine binaen eşyaya özen borcu, kapsam ve süre yönünden ayrıca ele alınmış, zıya ve hasarın farklı yönleri üzerinde durularak anılan kavramlar açıklanmaya çalışılmıştır. Sonrasında TTK'da taşıyıcının sorumluluğunu kaldıran haller olarak belirtilen en yüksek özenin gösterilmesine rağmen kaçınılamayan sonuç ve diğer özel haller üzerinde durulmuş ve sorumluluğun sınırlandırılmasına dair hükümler incelenmiştir. Günümüzde taşımacılık faaliyetlerinin birçoğunun büyük araç filolarına sahip şirketler tarafından yerine getirilmesi sebebiyle, taşıma hizmetlerine katılan yardımcıların ve fiili taşıyıcıların eylemlerinden taşıyıcının sorumluluğu incelendikten sonra zıya ve hasar halinde ortaya çıkan zararın tazmini sebebiyle açılacak davalara ilişkin usul hükümleri, tarafların ispat yükü, zamanaşımı hükümleri ile tazminat miktarının belirlenmesine dair ilkeler incelenmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun, Taşıma İşleri başlıklı Dördüncü Kitap hükümlerine mehaz niteliğinde olan Alman Taşıma Hukuku Reform Kanunu ile Karayoluyla Eşyanın Uluslararası Nakliyesi İçin Anlaşma Konusunda Konvansiyon hükümlerine yeri geldikçe değinilmiş, Yargıtay kararlarına atıf yapılmak suretiyle uygulama hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır.
Control of mergers and acquisitions in European Union and Turkish Law

Bu çalışmanın amacı; Avrupa Birliği ve Türkiye'de şirket birleşme ve devralmalarının denetlenmesinin gelişimini hukuki ve tarihi bir perspektiften incelemek ve bu iki denetleme rejimi arasındaki etkileşimi, ekonomik, sosyolojik ve teorik arka planı ile ortaya koymaktır. Bu çalışmanın konusu, yalnızca şirket birleşme ve devralmalarının denetlenmesinin usul kuralları değil aynı zamanda tarihi kökenleri ve toplum, ekonomi ve Avrupa Birliği ve Türkiye ilişkileri üzerindeki etkisi ile farklı 'ekollerin' bu mevzuda yapmış olduğu teorik katkılardır. Bu tez, Avrupa Birliği ve Türkiye'deki şirket birleşme ve devralmalarının denetlenmesi rejimlerinin oluşum ve işleyiş süreçlerindeki benzerlik ve farklılıkları ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Ticari işlemlerde taşınır rehninde borçlu temerrüdü sonrası alacaklının hakları

Ticari işlemler niteliği gereği çeşitlilik arz etmektedir. Kişilerin ticari işlemlerde finansman sağlayabilmek için kullandığı araçlardan birisi de taşınır rehnidir. Pratikte finansman aracı olarak ticari işlemlerde taşınır rehni, ticari hayatta çok daha işlevsel ve önemli bir yere sahip olmaktadır. Türk hukukunda teslimsiz taşınır rehni genel hatları ile 01.01. 2017 tarihinde yürürlüğe giren Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu ile yeniden düzenlenerek teslimsiz taşınır rehninin uygulama alanı genişletilmiş ve alacaklıya önemli haklar verilmiştir. Özellikle borçlunun temerrüdü sonrasında alacaklıya doğrudan mülkiyetin devrini talep edebilme hakkı tanınmıştır. Bu tezin inceleme kapsamı ticari işlemlerde taşınır rehninde borçlu temerrüdü sonrasında alacaklının sahip olduğu haklardır. TİTRK kapsamında rehin hakkının kuruluşu, konusu ve rehne konu varlıkların incelenmesinden sonra uluslararası düzenlemelerden Cape Town Konvansiyonu ve Protokolü ile UNCITRAL Teminat İşlemleri İçin Model Kanunu'nda borçlu temerrüdü sonrası alacaklının haklarında incelenecektir. Son bölümde ise borçlu temerrüdü sonrasında rehin alacaklısına tanınan haklar uluslararası düzenlemeler ile karşılaştırılmalı olarak incelenecektir. Ayrıca incelememizde Türk Medeni Kanunu ve Mülga Ticari İşletme Rehni Kanunu hükümleri TİTRK ile karşılaştırılacaktır.
İmar kirliliğine neden olma suçu TCK Mad.184

Ülkemizde kronik bir sorun haline gelmiş olan kaçak yapı yapma eylemleri 5237 sayılı Ceza Kanunumuz dönemine kadar idari yaptırımları gerektiren eylemler olarak değerlendirilmekteydi. Ancak 5237 sayılı ceza kanunumuz kaçak yapılaşmaya yönelik eylemleri ilk defa imar kirliliğine neden olma suçu başlığı altında düzenleyerek suç olarak kabul etmiştir. Biz de bu düzenlemeler doğrultusunda imar kirliliğine neden olma suçunu inceleyerek bu suçun unsurlarını açıklamaya çalışmış bulunmaktayız.
Aile Hukukunda geçici hukuki himaye tedbirleri

Toplumların gelişip ilerlemesi, belirli bir düzen içerisinde yaşaması aile kurumunun iyi bir şekilde düzenlenmesi ve varlığını gereği gibi devam ettirmesi ile mümkündür. Hukukumuzda aile kurumu, 1982 Anayasası'nın 41' inci maddesinin ilk iki fıkrasında 'Aile, Türk toplumunun temelidir ve eşler arasında eşitliğe dayanır. Devlet, ailenin huzur ve refahı ile özellikle ananın ve çocukların korunması ve aile planlamasının öğretimi ile uygulanmasını sağlamak için gerekli tedbirleri alır, teşkilatı kurar.' şeklinde vücut bulmuştur. Mezkur Anayasal düzenlemenin uygulanabilmesi açısından eşlerin evlilik birliğinden doğan hakları ve yükümlülüklerine çeşitli kanunlarda yer verilmiş, toplumun temeli olan evlilik birliğinin korunması amaçlanmıştır. Kanunlarda yer alan evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde, eşlere hakime başvurarak gerekli müdahalenin yapılmasını isteme hakkı tanınmıştır. Bu şekilde Devlet, aile birliğinin korunması için gerekli tedbirleri alma görevini mahkemeler aracılığıyla yerine getirmiş olmaktadır.
Çocuk işçilerin korunması

Günümüzde çocuk işçiliği sosyal bir sorun olarak dünyadaki varlığını halen sürdürmektedir. Sorunun temelinde çocukların işverenler açısından yaratmış olduğu ucuz ve esnek işgücü cazibesinin yanında, yoksulluk, eğitimsizlik, bilinç eksikliği, yetersiz mevzuat gibi diğer etkenler de yer almaktadır. Bu nedenle sorunun çözüme kavuşturulması çok yönlü bir mücadeleyi zorunlu kılmaktadır. Çocuk işçilik sorununa karşı verilecek olan mücadelenin başını etkili bir mevzuat oluşturmanın çektiği söylenebilir. Etkili bir mevzuattan kastedilen ise çocukların asgari çalışma yaşı başta olmak üzere onların fizyolojik gelişimlerine uygun çalışma koşullarının ve caydırıcı yaptırımların uluslararası düzenlemelere uygun şekilde hüküm altına alındığı mevzuattır. Mevzuata etkinlik kazandıran bir diğer önemli nokta da bu mevzuatın ister bağımlı ister bağımsız şekilde çalışsın olabildiğince çok çocuğu kapsamına almasıdır. Türkiye, çocuk işçilik sorununa karşı etkili bir mevzuat oluşturma çabasının yanında 1992 yılında IPEC programı doğrultusunda başlatmış olduğu projelerle de çocuk işçiliğine karşı ciddi bir mücadele içerisine girmiştir. TUİK ? UÇÖ tarafından ortaklaşa gerçekleştirilen Çocuk İşgücü Anketindeki veriler Türkiye'de çocuk nüfusunun artmasına rağmen çalışan çocuk sayısının azaldığını göstermektedir. Türkiye'de çocuk işçilere ilişkin mevzuatta yaşanan sıkıntılar verilen mücadelenin etkinliğini olumsuz şekilde etkilemektedir. Uluslararası düzenlemelerin aktarıldığı 4857 sayılı İş Kanunu her ne kadar çocuk işçilerin korunması konusunda oldukça çağdaş normlar öngörse de, kanunun çalışan çocukların büyük bölümünü kapsamına almaması ciddi bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. İş Kanunu kapsamı dışarısında bırakılan çocukların diğer kanunlar tarafından yeterince korunmamaları ise Türkiye'nin gerçekte çocuk işçiler konusunda ciddi bir mevzuat sorunu yaşadığını gözler önüne sermektedir. Bu konuda yapılacak olan çalışmalar ile çalışma hayatının içerisinde yer alan çocukların 4857 sayılı kanun kapsamında yer almalarının sağlanması ile birlikte kanunda yer alan yaptırımlara caydırıcılık kazandırılması ve etkili iş denetimi sisteminin hayata geçirilmesi çocuk işçilik sorunun çözümünde yaşamsal önem taşımaktadır.
Çerçeve sözleşmeler

Çerçeve Sözleşmeler başlığını taşıyan bu çalışmamızda, çerçeve sözleşmeler, borçlar hukukunun temel ilkeleri esas alınarak incelenmiş ve çerçeve sözleşmelerin klasik borçlar hukuku sözleşmeleri karşısındaki durumu değerlendirilmiştir. Ayrıca bu çalışmada, çerçeve sözleşmelerin kendisine has yapısall özelliklerine değinilerek, onların, ülkemizde ve uygulandıkları diğer Kara Avrupa'sı hukuk düzenlerinde, gerek ekonomik gerek hukuki açıdan ne tür amaçların gerçekleşmesine hizmet ettiği açıklanmıştır. Tezimiz dört bölümden oluşmaktadır. Tezimizin birinci bölümü, sözleşme özgürlüğü ilkesine ayrılmıştır. Bu bölümde öncelikle, sözleşme özgürlüğü ilkesinin fikri temeli ve bu ilkeyi doğuran sosyo-ekonomik koşullar açıklanmıştır. Birinci bölüm, Kara Avrupa'sı hukuk sistemini benimsemiş ülkelerde ve bu kapsamda ülkemizde, özel hukuk alanında temel prensip kabul edilen sözleşme özgürlüğü ilkesinin tanımı, sınırları ve özellikle, sözleşme özgürlüğü ilkesinin görünüm şekillerinden birini oluşturan sözleşme düzenleme özgürlüğüne ilişkin açıklamalarla sona erdirilmiştir. Tezimizin ikinci bölümünde, ilk olarak çerçeve sözleşme kavramının sınırları belirlenmiş, çerçeve sözleşmeler, tüm unsurlarını kapsayacak biçimde tanımlanmış bunun ardından çerçeve sözleşmelerin hukuki niteliği hakkındaki görüşlerimize yer verilmiştir. Tezimizin ilk bölümü çerçeve sözleşmelerin türleri, amacı ve ekonomik fonksiyonuna ilişkin açıklamalarla tamamlanmıştır. Tezimizin üçüncü bölümünde, çerçeve sözleşmelerin kuruluşu ve şekline ilişkin açıklamalarda bulunulduktan sonra, çerçeve sözleşmelerin içeriği hakkındaki açıklamalara yer verilmiştir. Tezimizin dördüncü ve son bölümünde, çerçeve sözleşmelerin benzer kavramlarla karşılaştırılması bahsi ile çerçeve sözleşmelerde karşılaşılacak ifa engelleri ve çerçeve sözleşmelerin sona ermesi konusu incelenmiştir.
İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukukunda kadın işçilerin hakları

Günümüzde halen kadın işçiler işe giriş sürecinde, çalışmaya devam etmede ve iş hayatındaki fırsatlara erişimde cinsiyete dayalı ayrımcılık ile karşılaşmakta ve bu nedenle çalışmaları engellenebilmektedir. Dolayısıyla kadın işçilerin; istihdam oranında artış sağlamak ve mevcut işlerini kaybetmelerini önleyebilmek için çalışma koşulları bakımından özel olarak korunmaları gerekmektedir. Çalışmanın amacı, Türk İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Mevzuatında kadın işçilerin iş ilişkisi kurulması, devamı ve sona ermesi süreçlerindeki haklarına ilişkin yasal düzenlemeleri, Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşme ve direktifler, öğreti ve yargı içtihatları kapsamında değerlendirmektir. Çalışmanın birinci bölümünde, uluslararası düzenlemelerin genel çerçevesi izah edilmiştir. İkinci bölümde, Türk İş Hukuku Mevzuatındaki kadın işçilerin iş ilişkisinin kurulması, devamı ve sona ermesi süreçlerindeki haklarına ilişkin düzenlemelere; uluslararası düzenlemeler ve özellikle Avrupa Birliği Direktifleri ile karşılaştırmalı olarak yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununda yer alan kadın işçilerle alakalı düzenlemeler detaylı olarak incelenmiştir. Çalışma neticesinde; ilgili Türk mevzuatının uluslararası düzenlemeler ile büyük ölçüde uyumlu hale getirilmiş olduğu tespit edilmiştir. Buna karşın cinsiyet eşitliği açısından eksik ve uluslararası düzenlemeler ile AB mevzuatına aykırı hala mevcut olan hususların düzenlenmesi gerekmektedir. Mevzuatın uyumlu hale getirilmesi tek başına da yeterli olmayıp, kadın işçilerin getirilen bu düzenlemelerden uygulamada tam anlamıyla yararlanıp yararlanmadığının denetlenmesi gerekmektedir. Bununla birlikte kadın işçileri korumak için getirilen düzenlemelerin uygulamada kadınlar aleyhine sonuçlar doğurmamasına dikkat edilmeli ve cinsiyete dayalı iş ayrımı yapılarak kadınların erkeklerle eşit şekilde iş bulma imkanları ortadan kaldırılmamalıdır.