turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Amerika Birleşik Devletleri'nin güvenlik yardımı programları: 11 eylül sonrasında yürütülen eğit-donat faaliyetlerinin insan hakları hukuku ve abd iç hukuku açısından incelenmesi

Amerika Birleşik Devletleri, İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesini müteakiben, dünyanın çeşitli bölgelerindeki farklı devletlere ve devlet-dışı aktörlere sağladığı askeri eğitim ve donatım desteğini yaygın ve sistematik programlar dahilinde yürütmeye başlamıştır. Yardım programları, ABD devlet belgelerinde açıkça vurgulandığı ve literatürde de desteklendiği gibi, öncelikle bu ülkenin çıkarlarına hizmet etmek üzere planlanmakta ve icra edilmektedir Ancak, sözü edilen faaliyetler, ABD iç hukukunda insan hakları ihlali yapan devletlere ve devlet-dışı aktörlere güvenlik yardımı yapılmamasını şart koşan düzenlemeleri ihlal etmektedir. Bu araştırmanın temel amacı, ABD güvenlik yardımları neticesinde meydana gelmiş olabilecek ihlalleri tespit edebilmek için, Kolombiya, Endonezya, Irak ve Suriye'de yürütülen güvenlik yardımı programlarını, uluslararası insan hakları sözleşmeleri; ABD'nin Leahy Yasası olarak bilinen temel güvenlik yardımı yasası ve diğer ilgili düzenlemeleri çerçevesinde incelemektir. Çalışmanın iddiası, 11 Eylül sonrasında güvenlik yardımlarının hacmi arttıkça, ABD'den bu yardımları alan ülkelerde insan haklarının bozulduğudur.
Ankara İngiliz Arkeoloji Enstitüsü 1938-1953

Bu çalışma Ankara İngiliz Arkeoloji Enstitüsü'nün açılış sürecini ve kuruluşunu incelenmek maksadıyla hazırlanmıştır. Enstitü, cumhuriyetin ilanından sonra İngiltere tarafından Türkiye'de yürütülmek istenilen kültür hareketi için merkez olarak kabul edilmiştir. Türkiye'de İngiliz kültür hareketine öncülük etmekte olan British Council'in faaliyetleri sırasında; arkeoloji, tarihi eser, kültür faaliyetleri, propaganda ve kültür diplomasisi alanlarında yaşanan eksiklikleri gidermek amacıyla Ankara'da İngiliz Arkeoloji Enstitüsü açılmıştır. Konunun seçilme sebebi; İngiltere'nin ülkeler arası arenada uyguladığı çalışmalara ve kültürel araştırmalara verdiği önemi, son dönem Osmanlı coğrafyası ve erken dönem Türkiye Cumhuriyeti coğrafyası üzerinde inceleyebilmektir. Böylece İngiltere'nin Ankara İngiliz Arkeoloji Enstitüsü aracılığıyla izlediği politikayı; enstitünün kuruluş fikrini, ulaşmak istediği hedefi, kuruluş aşamalarını, yaşanılan fikir tartışmalarını ve enstitünün kuruluş sonrası başlattığı araştırma faaliyetlerini inceleme olanağı bulmaktayız. Bu çalışma İngiliz Arkeoloji Enstitüsü'nün açılış sürecinde yaşananları Türk ve İngiliz bakış açılarıyla ele almakta; aynı zamanda enstitünün kurulum sürecinde yaşanan fikir ayrılıklarını, üretilen yeni projeleri ve varılan sonuçları incelemektedir. Araştırmanın kapsamı; arkeoloji, propaganda, diplomasi ve kültürel faaliyetler alanında genişletilmiştir. Çalışmada, birincil malzemenin dili İngilizcedir. Araştırmada, İngiliz Hükümeti ve raportörler arası resmi yazışmalar ve öneri formundaki yazışmalar ele alınmıştır. İngiliz Arşiv belgelerine dayanarak kaynak gösterimi yapılmış; ayrıca çeşitli inceleme ve literatür araştırmaları kullanılarak bilgiler pekiştirilmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlarla İngiltere'nin izlemiş olduğu politikaların Osmanlı Devleti'nden, Türkiye Cumhuriyeti'ne yansımalarına ve sonuçlarına açıklık getirilmesi hedeflenmiştir.
İran Devrimi sonrası Suudi Arabistan-İran arasında yükselen rekabeti etkileyen temel faktörlerin bir incelemesi

Riyad ile Tahran arasındakinüfuz mücadelesi, Ortadoğu'daki neredeyse bütün çatışmaları kapsayacak şekilde en üst düzeye ulaşmıştır. Her ne kadar mezhepçilik bu rekabeti karakterize eden temel unsur olsa da, bu araştırma krizin mezhepsel okumasını aşmayı hedeflemektedir. Bu araştırmada, bu iki ülkeyi çatışmaya sevk eden politik ve ekonomik sebepler ve sahip oldukları ortak tarih, kültür ve dine rağmen İran ve Suudi Arabistan'ın neden işbirliği yapamadığı soruları incelenmektedir. Bu çalışmanın temel odak noktası, mevcut bölgesel karmaşaya bir netlik getirmek adına çatışmanın pragmatik bir okumasını sunmaktır. Söz konusu amaca ulaşmak için bu çalışmada, vaka incelemesi araştırma stratejisi çatısı altında, geniş kapsamlı mülakatlar, belge analizleri ve gözlem yöntemlerinden yararlanılarak karma bir metodoloji uygulanmıştır. Bu araştırmanın sonuçları, İran İslam Cumhuriyeti'nin kurulmasından bu yana her iki devletin de savunma-saldırı ikilemine dahil olduklarını göstermektedir. Irak'ın düşmesi ve Arap Baharı ile geçmişşteki var olan bölgesel düzendeki kilit nitelikteki ittifakların değişmesi ve bölgesel gücün yeniden tanımlanması sonucu iki devletin ilişkilerinde güvensizlik hakim olmuştur. Her iki ülke de bir diğerinin komşu başarısız ülkelere müdahale etme tehdidi altında kendini hissederek Irak, Suriye, Lübnan ve Yemen'de savaş ilan etmiş ve böylece rekabeti daha üst seviyeye çıkarmışlardır. Bu araştırmanın sonuçları, bu siyasi rekabete askeri teçhizatlanma ve petrol pazar payı için yürütülen ekonomik mücadelenin de eşlik ettiğini ve 'JCPOA' İran Nükleer Anlaşması'nın uygulanması sırasında da söz konusu rekabetin daha da kötüleştiğini vurgulamaktadır. Bu araştırmanın söz konusu sonuçları, iki ülkeyi çatışmaya iten sebepleri Neo-Realist teori merceği altında tartışmaktadır ve bölgesel sistemin doğasının ve birbirlerine karşı sürekli artan tehdidin iki ülkeyi çatışmaya ittiğini kanıtlayarak bu ülkeler arasındaki güvenlik ikileminin giderek büyüdüğünün altını çizmektedir.
Hazar'ın hukuki durumu ve kıyı devletleri arasındaki anlaşmazlıklar

Günümüzde enerjinin devletlerin ulusal güvenlik politikalarındaki rolü yadsınamaz bir gerçektir. Devletler enerjiyi temiz, ucuz, kesintisiz bir şekilde temin etmek ve enerji arz güvenliğini sağlamak için enerji kaynaklarını çeşitlendirmek amacıyla farklı kaynak arayışlarına girmişlerdir. Bu sebeple Hazar sahip olduğu enerji rezervleri ile refah seviyelerini yükseltmek isteyen bölge ülkeleri için olduğu kadar küresel güç mücadelesi veren dünya devletlerinin ve uluslararası oluşumların da ilgi odağı olmuştur. Sovyetlerin dağılmasından sonra sayıları beşe çıkan kıyıdaş devletlerin arasında enerji kaynaklarının paylaşımı ve transferi meselesi hukuki statü sorununu ortaya çıkarmıştır. Rusya ve İran'ın Sovyetler Birliği döneminde yapılan antlaşmalara göre paylaşım yapılmasındaki ısrarcı tavırları sorunun uzun süre çözülememesinde etkili olmuştur. Rusya ve İran açısından sorunun çözümünde çözümsüzlükten yana bilinçli bir politika yürütüldüğünü söylemek yanlış olmayacaktır. Bölgede yaşanan diğer sorunlar da statü sorunuyla doğrudan ya da dolaylı bağlantılıdır. Statü sorununun çözümü diğer sorunların çözümünde de etkili olacaktır. Hukuki statü sorunu Hazar'ın deniz mi, göl mü, özel statüde mi olduğu tartışmaları üzerinde şekillenmiştir. Bu çalışmada Hazar Havzasının coğrafi, jeopolitik, jeoekonomik özelliklerine yer verilmiş, bölgeyi önemli hale getiren unsurlar üzerinde durulmuştur. Hazar'da güç ve çıkar mücadelesi veren bölgesel ve küresel güçlerin politikaları etraflıca incelenmiştir. Kıyıdaş devletler arasında yaşanan problemler genel bir başlık altında değerlendirilirken statü problemi ayrı bir başlık altında kapsamlı bir şeklide ele alınmıştır. Statü probleminin tarihsel gelişimi dönemlere ayrılmak suretiyle incelenmiştir. Kıyıdaş devletlerin statünün tespiti ile ilgili olarak ileri sürdüğü tezler bölgeye uygulanabilirlik ve ihtiyaca cevap verebilirlik açısından ele alınmıştır. Bu çalışmanın amacı Hazar'ın özel statüde olduğunu, buna bağlı olarak da tüm tarafların imzalayacağı çerçeve bir anlaşma ile Hazar'ın statüsünün belirlenebileceğini, sonrasında ise bu çerçeve anlaşma doğrultusunda ihtiyaca göre gelişen şartlar ve değişen dengelere göre düzenlemeler yapılması gerektiğini ortaya koymaktır. Bununla birlikte statü sorunun çözümünün sürdürelebilir olup olmamasının, bölge ülkeleri ile bölgede etkinlik kurmak isteyen bölgesel ve küresel güçlerin siyasi ve ekonomik çıkarlarına bağlı olarak değişebileceğine de vurgu yapılmıştır.
Küreselleşme sürecinde ekonomik büyüme-işsizlik ilişkisi: Türkiye ile Avrupa Birliği ülkelerinin karşılaştırılması

Küreselleşme sürecinde yaşanan en önemli sorunlardan birisi işsizliktir. Bu çalışmada, 1980 sonrası dönemde AB ülkeleri ve Türkiye'de, ekonomik büyümenin işsizliğe etkisi incelenmiştir. Ayrıca, AB ülkeleri ve Türkiye arasındaki, ekonomik büyüme ve işsizlik ilişkisi bağlamında farklılıklar karşılaştırmalı bir şekilde ortaya konulmuştur. Çalışmaya Türkiye ve AB üyesi 6 ülke dahil edilmiştir. Bu ülkeler, en yüksek düzeyde gelişmiş AB ülkeleri olarak Almanya, Fransa ve İngiltere ile onların arkasından gelen gelişmiş AB ülkeleri olarak Güney Avrupa ülkelerinden İtalya, İspanya ve Yunanistan'dan oluşmaktadır. Çalışmada, bu altı AB ülkesi ve Türkiye için, 1980- 2013 yılları arası ekonomik büyüme ve işsizlik verileri kullanılarak, ekonomik büyüme ve işsizlik arasındaki ilişki, Okun Yasası denklemi tahmini yoluyle incelenmiştir. Regresyon analizi sonucu elde edilen bulgulara göre, 6 AB ülkesinin hepsinde, reel GSYİH büyüme oranındaki artış, işsizlik oranındaki yıllık artış miktarını, ülkelere göre değişen oranlarda azaltıcı etki yapmaktadır. Yine aynı şekilde, Türkiye'de de, reel GSYİH büyüme oranındaki artış, işsizlik oranındaki yıllık artış miktarını azaltıcı etki yapmaktadır. Türkiye'de, büyümenin işsizlikteki yıllık değişimi düşürücü etkisi, bütün AB ülkeleriyle ayrı ayrı ikili kıyas yapıldığında, her birinden daha düşük görünmektedir. Bu sonuçlar, Türkiye'de büyümenin istihdam yaratma kapasitesinin, araştırma kapsamındaki AB ülkelerinin tümüne göre, daha sınırlı olduğunu göstermektedir. Çalışma sonucunda ulaşılan bulgularla, küreselleşme sürecinde incelenen ülkelerin bir bölümünde, ekonomik büyüme bağlamında genelde olumlu bir tablo olsa bile, büyümenin işsizliği azaltıcı etkisinin, özellikle Türkiye için sınırlı kaldığı görülmektedir.
Filistin sorunu ve Türkiye'nin AK Parti hükümetleri dönemindeki Filistin politikası

Filistin sorunu tarihsel bir derinliğe sahiptir. Bu derinliğin içerisinde birçok aktör bu soruna yön vermiştir. 20 yüzyıl itibari ile de sorunun en etkin iki tarafı Filistin ve İsrail'dir. Her iki ülke de yüzyıllardır bu topraklarda bir devlet kurmak adına büyük bir mücadele vermişlerdir. Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılışından sonra ise bunu bir tek İsrail başarabilmiştir. Fakat İsrail, mevcut gücünü bölgedeki Araplara üstünlük sağlamak adına kullanmıştır. Bu şekilde ortaya büyük bir çatışma çıkmıştır. Yine de bu çatışmanın tek kaybedeni Filistin'dir. İsrail bölgesel olarak gücünü arttırmış, Filistin ise sadece savunmada kalmak zorunda bırakılmıştır. Böylelikle iki taraf birbirleri için birer düşman olmuşlardır. Konunun tarihsel bir muhatabı olarak Türkiye de sürecin bir parçasıdır. Özellikle 1980'li yılların sonunda Türkiye konuya doğrudan dahil olmuştur. Uzlaşmacı ve arabulucu rol üstlenen Türkiye iki ülke arasında barışın kalıcı olması adına çaba gösteren ülkelerden biri haline gelmiştir. Fakat 2000'li yıllar itibari ile Türkiye'nin Filistin sorununda daha etkin bir rol aldığı gözlemlenmektedir. Özellikle AK Parti hükümetleri döneminde Türkiye Filistin konusunda daha aktif hareket etmiştir. Bu noktada Türkiye-İsrail ile çatışma noktasına gelmiştir. AK Parti hükümetlerinin bu çatışmada üstlendiği rol Türkiye'nin bölgesel uluslararası politikadaki konumunu olumlu yönde değiştirmiştir. Bu tez çalışması Filistin-İsrail çatışması temelinde, Türkiye'nin AK Parti hükümetleri döneminde bu çatışmada aldığı rolü değerlendirmektedir.
The rise of ethno-nationalism in Cyprus under the British Rule: 1878-1960

Bu tez, 1950'li yılların sonunda Kıbrıs'taki toplumlar arası çatışmaya neden olan tarihsel gelişmeleri inceleyerek, Ada'daki etnik-milliyetçiliğin yükselişinin yapısall boyutlarını araştırmayı amaçlamaktadır. Tarihsel analizlerde, Kıbrıslı Yunan ve Kıbrıslı Türk toplumlarının önce etno-dinsel kimlik algılamalarının etno-milliyetçi algılamalara, sonrasın da ise düşman milliyetçiliklere dönüştüğü 1878- 1960 İngiliz Döneminin üzerinde özellikle durulmuştur. Çalışmanın temel argümanı, Kıbrıs'ta yaşayan iki toplum arasındaki farklı kimlik algılamalarının tarih boyunca süregeldiği; ancak 1878 ile 1960 arasında İngiliz Yönetimi'nin Akdeniz'deki çıkarları doğrultusunda Ada'da uyguladığı sürekli değişkenlik gösteren politikaları sonucunda, bu farklı kimlik algılamalarının manipüle ve politize edilmelerini sağlayacak uygun ortamın hazırlandığıdır. Yunan ve Türk milliyetçilikleri bu dönemde Kıbrıs'ta güç kazanmış ve zaman içerisinde iki toplum arasında Ada'nın geleceği hakkında farklı siyasi hedefler ile şekillenmiş düşman milliyetçiliklerin oluşmasını sağlamıştır. Bu gelişmeler, hem 1950li yılların sonunda, hem de 1974'teki kalıcı toprak ayrımına kadar süregelen zamanda iki toplum arasındaki şiddetin temel nedeni olmuştur.
Neoklasik realizm çerçevesinde ABD'nin Arktik politikası: Ulusal güvenlik ve enerji politiğinin analizi (2001-2020)

Arktik Okyanusu ve çevresindeki buzullar, son yıllarda iklim değişikliğinden en fazla etkilenen alanlardan biri olmuştur. İklim değişikliğinin etkisiyle Arktik Okyanusu'ndaki buzulların erimesi, okyanus tabanındaki enerji kaynaklarına erişimi kolaylaştırmış ve yeni deniz rotalarında yolculuk yapılabilmesine imkan tanımıştır. Bu fırsatlar Arktik'in jeopolitik önemini arttırmasına ve kıyıdaş devletler arasında deniz yetki alanlarının ve sınırların belirlenmesi konusunda anlaşmazlıkların çıkmasına neden olmuştur. Bu gelişmeler, Arktik konularının uluslararası politika alanındaki görünürlüğünü arttırmış ve Arktik devletlerinin Arktik'e yönelik dış politikaları kararlarını ve davranışlarını etkilemiştir. Ulusal politika stratejilerinde kendisini 'bir Arktik devleti' olarak tanımlayan ABD'nin Arktik politikası, ulusal çıkarların korunması ve enerji güvenliğinin sağlanması olmak üzere iki temel üzerinde inşa edilmiştir. Bundan hareketle ABD'nin Arktik dış politikasının kapsamlı bir şekilde analiz edilebilmesi için çalışmanın kuramsal çerçevesi neoklasik realizm olarak belirlenmiştir. Kuramsal çerçeve olarak belirlenen neoklasik realizm, uluslararası sistemin devletler üzerinde yarattığı baskının karar alıcıların algıları ile sentezlenerek dış politika çıktılarına dönüşmesi sürecinin analiz edilmesine bütüncül bir yaklaşım getirmiştir. Bu kuramsal çerçevede dış politika kararlarını etkileyen uluslararası sistem bağımsız değişken, yerel düzeyde sistemden gelen uyarıların anlamlandırıldığı ilk yer olan liderlerin algıları ara değişken ve bu süreç sonunda ortaya çıkan dış politika çıktıları ise bağımlı değişken olarak değerlendirilmiştir. Bu bağlamda 2001- 2020 yılları arasındaki dönem, ABD başkanlarının görev yaptığı yıllara göre George W. Bush, Barrack Obama ve Donald Trump dönemi olmak üzere üç döneme ayrılmış ve ABD'nin Arktik politikası incelenmiştir. Bu sayede üç farklı liderin algıları etrafında şekillenen Arktik politikasındaki devamlılıkların ve değişimlerin analiz edilmesi mümkün olmuştur. Sonuç olarak bu çalışmada, 2001- 2020 yılları arasında küresel ve bölgesel düzeyde meydana gelen gelişmelerin Bush, Obama ve Trump tarafından nasıl algılandığı ve ABD'nin Arktik'teki ulusal çıkarlarının korunması ve enerji güvenliğinin sağlanmasına yönelik politikalarına nasıl dönüştüğü incelenmiştir.
An analysis of the temporary protection regulation from an agambenian perspective: Syrians in Turkey as homines sacri

Bu çalışmanın amacı, Geçici Koruma Yönergesi'nin yasal ve uygulamadaki sonuçlarını Giorgio Agamben'in kuramı çerçevesinde incelemektir. Agamben, çıplak hayat ve egemen arasındaki ilişkiyi yaşamın siyasetin merkezine oturduğu biyopolitika açısından inceler. Agamben, hukuki yapılardan egemen eliyle dışlanmış ve ölüm tehdidine maruz bırakılmış bir eski Roma figürü olan homo sacer'ı biyopolitikanın temel öznesi olarak tanımlar. İnsan haklarına içkin olan insan-vatandaş ayrımına Arendt'in yaptığı vurguya da paralel olarak mülteciler, Agamben'e göre günümüzde homo sacer'ı temsil eden en iyi örnek olmuştur. Benzer bir şekilde, bu çalışmanın amacı şu soruyu yanıtlamak olacaktır: 'Türkiye'deki Suriyeliler birer homo sacer olarak nasıl düşünülebilir? Türkiye'ye yönelik kitlesel göç akımını takiben 2014 yılında Geçici Koruma Yönetmeliği ilan edilmiş ve Suriyelilere temel insan hakları açısından mahrumiyete neden olan geçici koruma statüsü verilmiştir. Bu çalışmada Türkiye, tekil betimleyici vaka çalışması olarak ele alınmış ve bu kapsamda Türkiye'deki Suriyelilerin durumunu inceleyen sivil toplum kuruluşlarının raporları kullanılmıştır. Bu amaçla, homo sacer figürü oluşturulan üç boyutta incelenecektir: istisna hali aracılığıyla dışlanması, temel insan haklarından mahrum bırakılması, ölüm tehdidine maruz bırakılması. Sonuç olarak çalışma, geçici koruma altındaki Suriyelilerin homo sacer figürünü hangi açılardan temsil ettiğini açıklama amacı taşımaktadır.
Türk Dışişlerinde Fatin Rüştü Zorlu

Galatasaray Lisesi'nden mezun olan Fatin Rüştü Zorlu Cenevre Üniversitesi'nde Hukuk ve Paris'te Siyasi Bilgiler eğitimi aldı. 1932 yılında Dışişleri Bakanlığı'nda çalışmaya başlayan Zorlu, 1934 yılındaki Silahsızlanma Konferansına katip olarak, 1936 yılındaki Montreux Konferansında hukuk müşaviri olarak Türk Heyetinde yer aldı. 1939 yılında Paris'e başka tip olarak atanan Zorlu, Kuybişev'de maslahatgüzarlık, Beyrut'ta başkonsolosluk yaptı. Türkiye II. Dünya Savaşından sonra zamanın şartlarına bağlı olarak siyasi sistemini, dış politika ve ekonomi politikalarını değiştirdi. Bu durumdan sonra Fatin Rüştü Zorlu, almış olduğu eğitimi, başarılı görevleri ve sosyal statüsünden dolayı Türk Diplomasisi için daha önemli bir figür haline geldi. 1946'da Dışişleri Bakanlığı İktisat ve Ticaret Dairesi'ne Genel Müdür oldu. 1952 yılında NATO Daimi Delegesi olarak atandı. 1954 yılında Çanakkale'den Milletvekili seçilen Zorlu Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı olarak kabineye girdi. 1955 yılındaki Bandung Konferansında Türk Heyetine başkanlık yaptı. Fatin Rüştü Zorlu Kıbrıs Konusu ve Türkiye'nin ekonomik ilişkileriyle ilgilendi. 6-7 Eylül Olaylarından sonra Kasım 1955'te Kabineden istifa eden Zorlu Temmuz 1957'de Basın İşlerinden Sorumlu Devlet Bakanı olarak Kabineye geri döndü. 1957 seçimlerinden sonra, 25 Kasım 1957'de Dışişleri Bakanı oldu. Sonuç olarak Fatin Rüştü Zorlu, uluslararası arenada iyi bilinen, özgür Dünya olarak nitelendirilen Batı Bloğunda savunma ve ekonomik işbirliklerini destekleyen bir figür olarak tanınmıştır. Zorlu uluslararası konferansların tanınan yüzü olmuştur.
1990'larda ABD dış politikasında Balkanlar

Eski çağlardan bu yana Balkan coğrafyası jeopolitik ve jeostratejik bir öneme sahiptir. Sahip olduğu bu stratejik konum; etnik, dini, siyasi ve coğrafi unsurlarla bütünleştiğinde Yugoslavya'yı işaret etmektedir. Bölgenin ABD açısından jeostratejik önem kazanması II. Dünya Savaşı'nın başlaması sonucunda olmuştur. Soğuk Savaşın sona ermesiyle ABD 'süper güç' olarak ortaya çıkmış 1991'de Sovyet Rusya'nın dağılması sonucuyla oluşan güç boşluklarına müdahale etme kararı almıştır. Böylece ABD kendi 'Yeni Dünya Düzeni''ni yaratmıştır. Balkanların bu çok yönlü ve karmaşık yapısı beraberinde iç sorunlara yol açmıştır. Soğuk Savaşın sona ermesi ve Yugoslavya'nın dağılmasıyla bağımsız devletler ortaya çıkmıştır. Bu gelişmelerin sonucunda bölgede kanlı bir iç savaş yaşanmıştır. Bu durum karşısında Avrupa Birliği'nin yetersiz kalması ABD'nin hegemonyasını ön plana çıkarmasına sebep olmuştur. Özellikle yaşanan Sırp saldırılarının önlenmesi ve çözümlenmesi hususunda Bosna-Hersek, Kosova ve Makedonya üzerinde ABD'nin Balkanlara yönelik izlediği dış politika etkin olmuştur.
Soğuk savaş sonrası Avrupa'da göç krizi ve yabancı düşmanlığı

Küreselleşme ile birlikte Soğuk Savaş Sonrası dünyada yaşanan ekonomik ve siyasi krizler göç olgusunu farklı bir boyuta taşımıştır. Emek göçü yerini, daha iyi bir hayat ya da sadece yaşama alanı arayan insanların göçüne bırakmıştır. Kaynak ve transit ülkelerde yaşanan olumsuz olaylar sebebiyle Avrupa'ya taşınan insan sayısı artmış ve yabancı nüfus Avrupa'da görünür hale gelmiştir. Yasaklar, sınırlamalar ve kontroller şeklinde izlenen göç politikaları göçü düzensizleştirerek yabancıları yasadışı konumuna itmiştir. AB'nin çeşitli anlaşma ve sözleşmelerle homojenleştirmeye çalıştığı yapısı da gelen göç dalgalarına çözüm üretmekten uzak kalmıştır. Bu da göç dalgalarının yönetilememesi sonucunda göç krizine giden süreci doğurmuştur. Göç Krizi ile beraber Avrupa'da hem toplumsal olarak hem de politik olarak artan aşırılıkçı hareketler yabancı düşmanlığına evrilmiştir. Tez çalışmamızda Göç Krizine doğru ilerleyen süreç ve Avrupa'nın tepkiselliği üzerinden göçün yabancı düşmanlığı ile ilişkisi işlenmiştir.
The rise and fall of the Turkish model in US-Turkish relations: The impact of the the Syrian crisis

Bu çalışma AKP iktidarı döneminde (2002-2016) ABD-Türkiye ilişkilerini belirleyen değişen dinamikleri Türkiye'nin geçirmiş olduğu siyasal dönüşüm ve Ortadoğu'daki siyasal gelişmeler bağlamında ele almaktadır. Bu bağlamda, çalışmanın teorik çerçevesini dış politika analizi literatüründeki 'ulusal rol kavramsallaştırmaları' yaklaşımı oluşturmaktadır. Dolayısıyla bu tezin birincil amacı ABD-Türkiye ilişkilerini AKP iktidarı döneminde Türkiye'nin ulusal rol kavramsallaştırmalarına göre değerlendirmektir. 11 Eylül saldırılarından sonra Türkiye Ortadoğu ülkeleri için demokratikleşme, ekonomik büyüme, ve yeni dindar Müslüman bir siyasal elit ile seküler bir devlet yapısının bir arada bulunması açısından birçok Türk ve Amerikalı yetkili tarafından Ortadoğu ülkeleri için bir 'model' olarak benimsendi. 2010 sonlarında patlak veren Arap İsyanları Türkiye'nin modelliği için büyük bir fırsat sundu. Fakat, Suriye krizinin derinleşmesi ile bu süreç sekteye uğradı. Türkiye ve ABD'nin 2012 sonlarından itibaren farlılaşan politikaları ve Türkiye'nin siyasal dinamiklerinin değişmesi ile birlikte Arap ülkeleri için sunulan 'Türk modeli' başarısızlığa uğradı ve böylece Türkiye-ABD ilişkileri uzun bir gerileme sürecine girmiş oldu.
The US Strategic engagement in the South Caucasus:(1991-2002)

Soğuk Savaşın sona ermesinden ve Sovyetler Birliği'nin parçalanmasından sonra uluslararası sistemde yeni tehlikeler ve fırsatlar ortaya çıktı. Eskiden kuvvetli olan Sovyetler Birliği'nin cumhuriyetleri Batı'nın dikkatini çekmeye başladı. Tek süper güç, Amerika Birleşik Devletleri bu yeni bölgelerle etkili bir şekilde ilgilenmeye başladı. Yirminci yüzyıl boyunca Güney Kakfasya jeopolitik tercih olarak çeşitli sebeplerden dolayı ilgi çekmeyen bir alandı. Sovyetler Birliği'nin yıkılması ile durum değişti, 19801i yılların sonunda ve 19901ı yılların başlangıcındaki bağımsızlık hareketlerinin sonucunda yerel devletlerin jeostratejik önemi yeniden arttı. Bunlara ek olarak, yeni petrol ve gaz kaynaklarının bulunması ile bölgenin Batı için ve özellikle Amerika Birleşik Devletleri için olan çekiciliği daha açık bir hal aldı. Buradaki ekonomik gelişme ve güvensizlik sahası birbirine sıkı sıkıya bağlıydı ve bölgenin uluslararası kaderi büyük çapta Amerika Birleşik Devletleri'nin politikası tarafından belirleniyordu. Bu arka plan dikkate alındığında bu tez çalışmasının hedefi, Amerika Birleşik Devletleri'nin bu bölgedeki politikasının esas yönleri araştırmak ve bu politikasının başarılı ve başarısız yanlan ortaya koymaktır. v