turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Medya işletmelerinin arz ve talep elastikiyetlerinin ölçülmesi ve piyasa yapısı

Sınırsız ihtiyaçlar karşısında sınırlı kaynakların optimum olarak dengelenmesi şeklinde tanımlanan ekonomi biliminin ihtiyaç olarak ortaya çıkan tüketim faaliyeti ile ihtiyaçların giderilmesi için ortaya konan üretim faaliyetleri mikroekonomi konusu olarak incelenmektedir. Farklı nitelikleriyle ortaya çıkan ve kendi içinde bir hiyerarşiye sahip olan ihtiyaç kavramı içinde medya işletmeleri kültürel organizasyonlar olarak kabul edilmekte ve bireylerin sosyal ihtiyaçlarını giderebilmek için faaliyette bulunmaktadırlar. Bu çalışmada medya kavramı içinde gazete, dergi, sinema, radyo ve televizyon işletmelerinin mikro ekonomik koşulları talep yapısına göre izler, dinler ve okur kitle ile reklam verenler boyutunda fiyat ve gelir elastikiyetine göre; arz yapısında ise fiyat dışı etkenlere bağlı olarak üretim koşullarını etkileyen temel değişkenler içinde incelenmiştir. Mevcut piyasa yapıları sektöre hakim aktörler, mecraların yoğunlaşma seviyeleri, fiyat ve dağıtım politikalarıyla analiz edilmiştir. Buna göre, her bir mecranın kendine özgü koşulları olmakla birlikte medya ürün tüketicilerinin yazılı medya talep alışkanlıklarında fiyat ve gelir dışı etkenler belirleyici olurken, sinema izleyicilerinin fiyat ve gelir esnekliklerinde yüksek ilişki ortaya çıkmıştır. Reklam verenlerin reklam yatırımında sektörlerin büyüme kapasitesi ile her bir mecra için reklam verme davranışları benzerlik göstermemektedir. En yüksek gelir elastikiyetleri televizyon sektöründe ortaya çıkmaktadır. 2003- 2013 yılları arasında medya sektörünün piyasa aktörlerinde değişim yaşanmakla birlikte her bir mecrada CR4 ve CR8 oranlarına göre ön plana çıkan güçlü aktörler varlıklarını sürdürmektedirler. Teknolojik değişimler hem medya üreticilerini hem de tüketici alışkanlıklarını nitel ve nicel boyutta değiştirmektedir.
Jean Baudrillard'ın simülasyon kuramı çerçevesinde 1990 sonrası Almanya ve Avusturya sinemalarına genel bir bakış

Jean Baudrillard'a göre Modern Batı toplumları Aydınlanma Dönemi'nden itibaren inşa edilegelen Gerçeklik İlkesini XX. Yüzyılın ikinci yarısı itibariyle yitirip Simülasyon evrenine girmiştir. Baudrillard'a göre Simülasyon evreninde şeyler özlerini, yani içeriklerini yitirmiş ve yalnızca birer görünüme/biçime dönüşmüşlerdir. Ayrıca iletişim araçları üzerinden durmaksızın manipüle edilen 'Gerçeklik' Hipergerçek bir evren yaratmıştır. Böylece iletişim araçlarının tamamı birer simülasyon üretme aracına dönüşmüştür. 'Gerçeklik' algımız uzun bir süreden beri iletişim araçları tarafından filtrelenmektedir ve iletişim araçları sebebiyle sadece gerçeklik algımız değil aynı zamanda tarih algımız da bir yapboza dönüşmektedir. Bu bağlamda Sinema da iletişim araçlarından biridir. Ancak Baudrillard sinemayı diğer iletişim araçlarının aksine hala illüzyon yaratma gücü olan tek medyum olarak tanımlar ve ona göre sinema diğer iletişim araçlarında olduğu gibi gerçekliğe daha çok benzemek hatta onu aşıp geçmeye çalışmak yerine gerçeklikten uzaklaşmalı ve illüzyona yönelmelidir. Çünkü sinema sunduğu düşsellik ile izleyicilerin zihninde yeni dünyalara kapı açabilecektir. Almanya ve Avusturya sineması da XX. Yüzyılın ilk çeyreğinde ortaya koymuş olduğu muazzam düşsel sinemadan ; bugün köhnemiş ve gerçeklik saplantısına bulanmış bir sinema haline gelmiştir. Bugün üretilen filmler ancak Simülasyon evrenine ait olan yaşamı gösteren ve baştan çıkarıcı olmaktan uzak, umut vermeyen filmlerdir. Düşselliğin geçmişşte çok yoğun olduğu bir sinema bugün Gerçeğin çölünde düşselliğin susuzluğunu çekmektedir.
Döngü

Bu çalışmada, bipolar teşhisi konulan bir hastanın, psikiyatrıyla görüşmelerinde yaşadığı manik ve depresif geçişlerini sergiledim. Psikiyatr ve hasta ilişkilerine gönderme yapıldı. Kurgularken seans yöntemiyle gidildi. Hastanın her seansta ilaçlarını almış haliyle, ilaçlarını bırakmış halini belirginleştirmeye çalışıldı. Bu kısa filmin araştırma kısmında edinilen bulgulardan da yola çıkarak, filmde geçen repliklerin gerçekliğine odaklanıldı. Bipolar bozukluk hastalığının herhangi bir insanda olabileceği gibi, çoğunlukla ünlü insanlar da büyük oranda görüldüğünü araştırmalar da edinildi. Bu çalışmanın önemi, bipolar teşhisi konulmuş hastaların ve yakınlarının dikkatini çekmekti. Doktor-hasta işbirliği ve ailenin desteğiyle bu hastalıktan kurtulanabilineceğini gösterilmek istendi. Bu destek olmazsa filmin adından da anlaşılacağı üzere hasta ve doktor bitmeyen bir döngüye girdiler. Doktorun hayatında da, hastanın hayatında da değişen bir şey olmadı.
Görmek: Kerim ve Selim Altınok kardeşlerin yaşam öyküsü

Tez projesi olarak Görmek: Kerim-Selim Altınok kardeşlerin yaşam öyküsü adlı bir belgesel film Hazırlanmıştır. Bu çalışma, söz konusu proje hakkında detaylı bilgileri içermektedir. Çalışma, sekiz bölümden oluşmaktadır. İlk dört bölümde; filmin hazırlanma amacı, filmin içerdiği unsurlar ve filmin hazırlanışı boyunca geçtiği aşamalar detaylı bir şekilde anlatılmıştır. Beşinci bölümde görme kavramı tartışılmış ve görme kavramı üzerine yazar ve sanatçıların görüşlerine yer verilmiştir. Çalışmanın altıncı bölümde Kerim ve Selim Altınok kardeşlerin kısa yaşam öyküsüne değinilmiştir. Yedinci bölümde, proje filminin detaylı anlatımı yapılmış, filmde kullanılan yardımcı unsurlar hakkında bilgi verilmiş; filmin hazırlanmasında kullanılan malzemeler ve filmin bütçesi sunulmuştur. Sonuç bölümünde ise günlük hayattaki olayların gören insanlarla görmeyen insanlarda yarattığı izlenimlerin farkları tartışılmış; bu farklılıkların ışığında 'görme' kavramı yeniden tanımlanmıştır.
Sinemada Kafkaesk anlatım ve 'Bay E' örneği

Belgeselde, Bohemyalı yazar Franz Kafka'nın edebi üslubu, bu üsluptan doğan 'Kafkaesk' terimi, Kafkaesk yapının nitelikleri ve sinemaya etkileri, örneklerle incelenmiştir. Röportajlar yapılarak, konuya dair uzman görüşleri kaydedilmiştir. İncelemeler ışığında ulaşılan bilgilerle 'Bay E' filminin ihtiva ettiği Kafkaesk unsurlar tespit edilmiş ve filmin yönetmeni Sinan Çetin'le görüşülerek, eser ile okuma arasındaki uyum teyit edilmiştir. Dört bölümden oluşan belgeselin ilk bölümü 'Kafka Devrimi'nde, Franz Kafka'nın edebiyat, sanat ve düşünce dünyasına getirdiği devrimsel yenilikler konuşulmuştur. İkinci bölüm 'Kafkaesk Anlatı'da, 'Kafkaesk' sıfatının anlamı ve Kafkaesk anlatının özelliklerine odaklanılmıştır. Üçüncü bölüm 'Kafkaesk Film Okumaları'nda, çeşitli filmlerin Kafkaesk öğeleri ortaya çıkarılmıştır. Dördüncü bölüm 'Bay E'de, Bay E filminin büyük oranda Kafkaesk bir eser olduğu ispatlanmaya çalışılmıştır.
Terör konulu sinema filmlerinin genç nüfus üzerindeki etkileri

Toplumların siyasal, sosyal ve ekonomik yaşamlarıyla sanatları arasında kopmaz bir bağ vardır. Toplumların sanat eserlerini inceleyerek, toplumsal durumları hakkında bilgilere varmak mümkündür. Sinema da insanları derinden etkileyen sanat dallarından birisidir. Sinema ilk yıllarından beri içinde yetiştiği toplumun şartlarından etkilenmiştir. Ülkemizde de durum dünya sinemasından farklı değildir. Toplumun içerisinde meydana gelen ve toplumda iz bırakan olaylar sinemamızda yer bulmuştur. Türkiye'de meydana gelen terör olayları da diğer toplumsal olaylar gibi sinemada yerini almıştır. Bu tez çalışmasında, Terör unsuru içeren sinema filmlerinin genç izleyicilere etkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Kullanılan anket yöntemi ile genel olarak genç izleyicilerin terör unsuru içeren sinema filmlerinden etkilendiği tespit edilmiştir. Gençlerin terör içerikli sinema filmlerinden etkilenmelerine rağmen, bu filmlerin teröre ve terör örgütü mensuplarına sempati ile bakmalarına neden olmadığı da anlaşılmıştır.
Türk sinemasında İstanbul temsili: Ah Güzel İstanbul ve Anlat İstanbul filmleri örneklemi

Bu çalışmada, sinema-kent ilişkisi üzerinden, Türk sinemasında İstanbul'un nasıl ve ne şekilde temsil edildiği seçilen örneklem filmler analiz edilerek, açıklanmaya çalışılmıştır. Öncelikle ilk bölümde, kent kavramı incelenmiş, sinema ve kent arasındaki ilişki açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, Türk sinemasındaki İstanbul temsilinde herhangi bir değişiklik ya da diğer dönem temsilleriyle bir benzerlik olup olmadığını anlamak için ilk dönem Türk sinemasından başlayarak, 2000'lere kadar olan dönemde, Türk sinemasındaki İstanbul temsillerine bakılmıştır. Temsillere bakılırken, o dönemdeki Türk sinemasının genel özelliklerine de değinilmiş ve sinemayı etkileyen göç, gecekondulaşma ve arabeskleşme gibi toplumsal sorunlara da değinilmiştir. Son bölümde, 2000'li yıllarda Türk sinemasının genel özelliklerine değinilmiş ve farklı dönemlerde İstanbul şehrinin sinemada nasıl temsil edildiğini anlamak için eleştirel söylem analizi yöntemi kullanılarak, Ah Güzel İstanbul ve Anlat İstanbul filmleri analiz edilmiştir. Analiz edilen filmler, isimlerinde İstanbul adının geçtiği, Türk sinemasının iki farklı döneminden seçilmiştir. Çalışmanın sonucunda, 60 dönemi Türk sinemasında, taşı toprağı altın, yedi tepeli bir cennet ve masal kenti olarak temsil edilen İstanbul şehrinin, 2000'li yıllarda Türk sinemasında taşı toprağı suç olan, yaşayan insanların yabancılaştığı ve yalnızlaştığı kaotik bir suç şehri olarak temsil edildiğini görürüz.
Ingmar Bergman'ın Persona filminden hareketle 'Susan Anlatıcı' modeli önerisi ve bu model kullanılarak yazılacak yeni çalışmalar için olanakların araştırılması

Bu tez, Ingmar Bergman'ın Persona filmi üzerinden bir 'susan anlatıcı' modelinin önerilmesi ve bu modelin yeni çalışmalara kaynaklık edecek potansiyelinin keşfedilmesi amacıyla yazılmıştır. Persona'daki iki karakter arasındaki diyalektiğe ve karakterlerin seyirciyle kurduğu ilişkiye odaklanılmış, hikayenin karakterlerden birinin susmasıyla aktarılıyor olması fikrinden hareket edilmiştir. Onun susması, konuşan karakterin konuşmasının niteliğini değiştirmekte ve onu ifşaya sürüklemektedir. Kimliklerinin iç içe geçmesi anlatanı ve aktaranı iyice belirsizleştirmekte, konuşan karakterin sözünün susan karakterin sözü haline gelmesiyle susan karakter de susan anlatıcıya dönüşmektedir. Susan anlatıcı modelinin kuramsal altyapısı oluşturulduktan sonra bu modelin yeni çalışmalarda nasıl kullanılabileceği bugün susmanın felsefi gerekçeleriyle birlikte araştırılmıştır. Böylelikle karakterin susarak anlatı içindeki mevcudiyetini sürdürmesi ve seyirciyle iletişimine devam edebilmesi için öneriler getirilmesi amaçlanmıştır.
A cinematic response to social anxieties: The case of the new French extremity

Bu çalışma, Fransız Yeni Aşırı Dalga başlığı altında kategorize edilen filmlerin, teknik açıdan yenilikçi ancak anlattıkları hikayeler doğrultusunda toplumsal umutsuzluğun altını çizen ve bu yönüyle muhafazakar filmler olduğunu öne sürmektedir. Sinemasal söylem bağlamında son derece yenilikçi bir üsluba sahip olan bu filmler, içerik bağlamında ise yeni ve alternatif olanın imkansızlığına işaret etmektedir. Bu umutsuzluğun nedeni Fransa'da değişim olgusuna olan inancın kaybına bağlanmaktadır. Bu inanç kaybı ise ülkenin problemleriyle yüzleşmekten ısrarla kaçması ve güç sahibi olanların ülkeyi geriye götürecek politikalar izlemesinden kaynaklanmaktadır. Fransızlık ve Fransa'nın değerlerinin, Fransa'daki değişiklikler doğrultusunda yeniden değerlendirme altına alınmaması ve bunu yerine kolektif amnezinin tercih edilmesi, toplumsal huzursuzluğa neden olmuştur. Bu durumu filmlerdeki beden politikaları üzerinden vurgulayan Fransız Yeni Aşırı Dalga hareketi; film türlerinin kalıplaşmış kodlarıyla oynayarak, seyircinin beklentilerini sarsmakta ve rahatsız edici bir etki yaratmaktadır. Ancak, alternatif temsil biçimlerine yer vermelerine rağmen, bu alternatifin toplum içerisinde mümkün olmadığını belirterek statükoya geri dönüş yapmakta ve bu açıdan kaçışın imkansızlığını göz önüne sermektedirler. Bu çalışmada, söylem analizi yoluyla, Fransız Yeni Aşırı Dalga sinemasının ne tip toplumsal ve kimliksel kaygıları temsil ettiği, toplumsal olarak inşa edilmiş kimliklere ne şekilde meydan okuduğu incelenecek ve bu meydan okumaya rağmen, o kimliklerin dışında var olmanın imkansızlığının altının nasıl çizildiği de gösterilecektir. Söylem analizine ek olarak, bu çalışmada kullanılacak bir diğer metodoloji de metin çözümlemesidir. Metin çözümlemesi yoluyla, analiz edilen söylemin, seçilen filmlerin görsel-işitsel bileşenleriyle ne şekilde aktarıldığı incelenecektir.
Sinemada sanal gerçeklik ve gerçekliğin dönüşümü

Sanal gerçeklik, özellikle teknolojinin gelişimiyle birlikte büyük boyutlara ulaşmış, bireylere gerçekmiş hissi vermesi dolayısıyla neredeyse fiziksel gerçekliğin yerini almıştır. Sanal gerçekliğin sinemaya entegre olması ise çok kısa bir süre içinde gerçekleşmiştir. Sinemada sanal gerçeklik hem içerik olarak hem de teknik imkanların kullanılmasıyla birlikte 3D sinema ayrı bir tür haline gelmiştir. Bu bağlamda, izleyiciye gerçekliğin ötesinde bir ütopya ve distopya evreni sunan bu oluşumun görüldüğü filmlerden olan Steven Spielberg yönetmenliğindeki Ready Player One, hem öykü kurgusunda, hem de filmin yapım aşamasında sanal gerçekliğin kullanımına başarılı bir örnektir. Bu çalışmanın amacı, sanal gerçekliğin sinema aracılığıyla kullanımını ve bunun bireylerin yaşam pratiklerini değiştirip değiştirmediğini ortaya koymaktır. Çalışmada, sinemada gerçekliğin dönüşümü ve sanal gerçeklik üzerine kuramsal açıklamalara yer verilerek Ready Player One filmi analiz edilmeye çalışılmıştır.
Zafer Par ''Sinema hayatım''

Bu belgeselde Yeşilçam ve sonrasında yönetmen yardımcılığı, yapımcılığıyla tanınan, 1983 yılında Badi adlı filmiyle yönetmenlik de yapan; yine Türk sinemasına ilk kez batılı anlamda cast-mekan-iş programı uygulamalarını getiren, ama on beş yıl önce verdiği bir kararla Ayvalık'ta yaşamaya başlayan sinema dünyasından Zafer Par keşfediliyorKey Words :Zafer Par, Cinema, Documentary
Türkiye sinemasının üretken bir senaryo yazarı olarak Macit Koper'in biyografisi ve senaryolarının incelenmesi

Senaryo bir filmin en temel unsurlarından biridir. Senaryo üretimi de filmin ilk aşamasında ortaya çıkan senaristlerle birlikte ilerleyen süreçtir. Senaryo üretimine 1983 yılından başlayarak 2008 yılına değin 24 film senaryosu ile katkı sunan Macit Koper, bu senaryolarını 1980, 1990, 2000 olmak üzere üç farklı dönemde üretmiştir. Senarist Macit Koper'in bu üç farklı dönemde yoğun bir deneyimi olmuştur. 1983 yılından başlayarak 2008 yılına değin üç farklı dönemde senaryolarını üreten Koper, Atıf Yılmaz, İrfan Tözüm, Ömer Kavur gibi dönemin en üretken ve en önemli yönetmenleriyle çalışmıştır. Tiyatrocu, oyuncu, senarist Macit Koper'in bu üç farklı dönemde ürettiği senaryolarını dramatik öğeleri içerikleri açısından tartışırken, aynı zamanda senaryoların üretildiği döneme dair taşıdığı ipuçlarını göstermek amaçlanmıştır. Macit Koper'in deneyimlerinin de yer aldığı bu tezde dönemle ilgili sorular sorularak senaristin film-yapım sürecinde katkıları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu tez senaristin biyografisinin yanında temel olarak ürettiği film senaryolarını tartışmayı amaçlamıştır.
Dünya sinemasında F. M. Dostoyevski'nin Budala adlı eserinin uyarlamaları

Bu çalışmanın amacı; 19. yüzyıl Rus edebiyatında önemli bir yeri olan Fyodor Mihayloviç Dostoyevski'nin 'Budala' adlı eserinin dünya sinemasındaki yerini incelemektir. Filmler, Dostoyevski'nin orijinal eserine olan bağlılıklarına göre değil, anlatım teknikleri ve tarihsel arka planlarına göre değerlendirilmektedirler. Çalışmada 'Budala'nın; Akira Kurosawa, Andrzej Wajda ve İvan Pıryev tarafından nasıl ele alındığı incelenmektedir. İncelemeler Brian McFarlane'in uyguladığı uyarlama inceleme teknikleri kullanılarak ve Geoffrey Wagner'in ileri sürdüğü uyarlama kategorileri kapsamında yorumlanarak yapılmaktadır. Böylece, her sanat ürününün kendi anlatım inceleme teknikleri ele alınarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
1990 sonrası Türk sinemasının kültürel niteliği

Sinema, bir toplumun kültürünün yansımasıdır. Sinema ile kültür arasındaki bu etkileşim sanat açısından da çok önemlidir. Çünkü; bir toplumun sineması aynı zamanda o toplumun sanata verdiği önemi vurgular. Sinema, kendi içinde de ayrı bir kültür oluşturur. Bir toplumun ve sinemasının kültürü özdeşleşiyorsa sanatçıların kültürel anlamdaki duyarlılığından kuşku duyulamaz. Dolayısıyla özgür düşünce ve yaratıcılık, o toplumun gelişmiş değer yargılarını gösterir. İşte bu yüzden çağına tanıklık eden sinema aynı zamanda çağdaşlaşmanın da anahtarıdır. Türk Sineması; Türk toplumunun geçirdiği evrelerle birlikte kendine özgü bir takım dönemlerden geçmişştir. Toplumsal yapılanmada sanatın önemi yadsınamaz. Ne ki toplum ve kültür arasındaki özel ilişkide sanat her zaman işlevini göremeyebilir. Bu da o toplumun düşünce yapısıyla ilgilidir. Türk Sineması; kendine özgü bir yapı içinde hem sorunlarını çözmeye çalışmış hem de belli bir değişim çizgisi içinde yeni sorunlar oluşturmuştur. Bu da Türkiye'nin sosyoekonomik yapısı ile ilişkilidir. Ancak, halk Türk Sineması'nı hep sevmiştir. Günümüzde akademik anlamda yaptığımız eleştirilerin ardında bile bu büyük sevgi vardır. Çünkü kültürümüzde hoşgörünün ve alçakgönüllü olmanın diğer karşılığı evrensel anlamda 'prestij' diyebileceğimiz; 'emek veren insan olmanın onuru'dur. '1990 Sonrası Türk Sineması'nın Kültürel Niteliği' adlı tez çalışmamın ilk bölümünde; kültürün tanımına ve kapsamına değinilmiştir. Buna bağlı olarak 'Kültür ve toplum', 'Kültür ve sanat' etkileşimi irdelenmiştir. Sinemada kültürün yansımalarına ilişkin olarak Türk toplumunun düşünce yapısı özetlenmiştir. Türk Sineması'nın içindeki yansımasında Türk toplumunun sorunları belirlenerek çözümlenmeye çalışılmıştır. Bu anlamda Türk toplumunun toplumsal ve kültürel yapısı genel olarak değerlendirilmiştir. II. Bölümde; 'Türk Sineması, 1920'lara dek Dönem Özellikleri' açısından değerlendirilmiştir. Varılan sonuçlardan oluşturulan genel yargıya bağlı olarak 1990'lardaki Türk Sineması'nın sinema dilinin yapısına uygunluğu; izlediğim filmler aracılığı ile içerik ve biçim açısından tartışılmıştır. Tema ve konu arasındaki etkileşim ise dramatik yapının örgüsü içinde yorumlanmıştır. Kültür yansımaları ile varılan sonuçlar, bireysel ve toplumsal kültüre koşut olarak incelenmiştir. Sonuçta ise eleştirel bir bakış ile 'Yeniden yapılanmaya gidilebilir mi? önermesiyle bütün yargılar, bir bütünlük içinde sonuçlandırılmıştır.
Arnavutluk sineması

1900'lu yılların başında, ülkeye gelen seyyar panayırlar ve sirkler sayesinde sinema ile tanışan Arnavutluk'un, bu eski tanışıklığa rağmen kendi sinemasını kurması, 1950'leri bulacaktır. Osmanlı İmparatorluğu'ndan kopması ile birlikte sürekli iç çatışmalar ve çeşitli işgalciler ile uğraşması gereken Arnavutluk, aynı zamanda ülkede var olan ekonomik kriz ve geri kalmışlık ile mücadele etmek zorunda kalır. Bu zor dönemlerde ülkedeki sinema alanında yaşanan tek olumlu gelişme ise her ne kadar derme çatma yapılardan oluşsa da, yeni açılan sinema salonları ve yabancı şirketler tarafından bu topraklarda çekilen filmler olmuştur. Arnavut sinema tarihinin ilk dönemini oluşturan bu dönemde Arnavut filmleri çekilemese de, açılan salonlar ülkedeki sanat hayatının hareketlenmesini sağlamıştır. II. Dünya Savaşı sonrası Krallık sisteminden sosyalizme geçiş yapan ülkede neredeyse 50 sene sürecek bir rejim kurulmuştur. Arnavutluk'ta çekilen ilk filmler ise Komünist döneminde, 'Shqiperia e Rre' nam-ı diğer 'Kinostüdyo'nun kurulması ile gerçekleşmiştir. Sovyet yardımı ile kurulan bu dev stüdyo Arnavutluk'un film fabrikasına dönüşmüştür. Ancak Arnavutluk Komünist yönetiminin izlediği dış politikalar, kurduğu baskıcı rejim ve kontrol, hissedilir bir biçimde sinemaya da yansımıştır. Nitekim 'Kinostüdyo' da partinin kontrolünde olan bir propaganda üretim yeri olmaktan kaçamamıştır.1992'de komünizmin çökmesi ile birlikte Arnavutluk, serbest piyasa ekonomisine geçiş yapmıştır. Bu durum sinema üretimini ise oldukça kötü bir biçimde etkilemiştir. Film üretiminde yaşanan bu hızlı düşüşe rağmen artık üretilen filmlerde yönetmenler eski sisteme göre çok daha özgür bir biçimde kendilerini ifade etmeye başlamıştır.
Türkiye'de değişen tüketim kültürünün Türk sineması güldürü filmlerine yansıması

Dünyadaki kapitalist ülkelerde egemen hale gelen tüketim kültürü 1950'li yıllardan itibaren Türkiye'yi de etkisi altına almaya başlamıştır. Araştırmada 1980 sonrası uygulanan politikalar ve ekonomik sistemlerle tüketim toplumuna dönüşen Türkiye'nin, tüketim kültürü alanında geçirdiği değişim ve dönüşümlerin Türk Sineması güldürü türü film örneklerine yansımaları konu alınmıştır. Araştırmanın birinci bölümünde tüketim ve tüketim kültürünün kavramsal, kuramsal ve tarihsel boyutu, ikinci bölümünde Türkiye'nin tüketim kültürü anlamında geçirdiği ekonomik, sosyal ve politik değişimler kuramsal açıdan ele alınıp anlatılmıştır. Üçüncü bölümde ise 1960- 2000 yılları arasından seçilen yirmi güldürü türü Türk filmi metinsel ve bağlamsal düzeylerde söylem çözümlemesi yöntemiyle incelenmiştir.
Durak

Bu tezde, sıradan bir içeriğin nasıl sunulması gerektiği üzerinde çalışılmıştır. Çalışmanın amacına uygun seçilen özgün hikayenin zaman kurgusu, geri dönüş tekniği kullanılarak değiştirilmiştir. Sıradan bir karşılaşmayı konu edinen hikayenin kronolojik zaman kullanımı kırılmış, hikayenin klasik anlatı yapısı modernist sinema anlayışı ile yeniden inşa edilmiştir. Eserin ana temasından uzaklaşmadan, edebiyat sinema ilişkisi bağlamında, yazarın yaklaşımına özen gösterilmiştir. İzleyicide, zaman kavramına dair düşünsel bir etki bırakmak istenmiştir.
20. yüzyılda Hollywood sinemasının modaya etkisi

Bu araştırmada, farklı disiplinler olarak görülen sinema ve moda sanatları arasındaki görsel sunum özellikleri, etkileşim alanları ve teknik yapılanmalarda ortak noktaların araştırılması amaçlanmıştır. Bu kapsamda her iki alanda da önemli sanatçıların, sinemanın görsel zenginliğini ortaya koyarken faydalandığı noktalar ve teknik gelişmelerin moda alanında kendisine ne derece yer bulduğu örneklerle sunulmuştur. Hollywood filmleri özelikle 20. yüzyılda önemli etki yaratmış ve canlı kent yaşamını bütün açıklığıyla yansıtmıştır. Starların moda ve yaşam tarzı üzerindeki etkilerini, Hollywood'un Altın Çağ'ı olarak adlandırılan 1920- 1960 yılları arasında daha fazla görmekteyiz. 2000'lere gelindiğinde bu etki azalmış olsa da devam etmiş, günümüzde hala devamlılığı sürmektedir. Araştırmanın içeriğinde, moda ve kostüm tasarımı süreçlerinin tarihsel süreçte medya ve özellikle sinemanın etkisi ve toplumsal yönden hangi evreleri geçirdiği ve modanın bu evrelerin birbirini izleyen; nasıl bir bütün oluşturduğunu anlamakta yattığı düşünülmektedir. 1910- 2000 yılları arasında modaya etkilediği düşünülen rastlantısal olarak seçilmiş on dokuz filmdeki kadın oyuncuların kostümlerinden örnekler alınmıştır. Araştırma kapsamında, The Birt of a Nation - 1914, Plunder - 1923, Romance - 1930, Letty Lynton - 1932, Romeo and Juliet - 1936, The Jungle Princess - 1936, Gone With the Wind - 1939, Gilda - 1946, Samson and Delilah - 1949, All about Eve - 1950, Place in the Sun - 1951, Sabrina - 1954, Rear Window - 1954, Cat On A Hot Tin Roof - 1958, Breakfast at Tiffany's - 1961, Bonnie and Clyde - 1967, Annie Hall - 1977, Pulp Fiction - 1994, The Matrix - 1999, gibi filmlerin kadın oyuncu kostümleri, modayı nasıl etkilediği ve moda ile etkileşimi analiz edilmiştir. Kostümlerin kendi döneminin giysi özelliklerini yansıtıp yansıtmadığı karşılaştırılarak, hem dönemi ile etkileşimi, hem de yeni moda tarzlarını nasıl oluşturdukları araştırma kapsamı içine alınmıştır. Bu tarzlar vintage olarak yaşamaya devam etmektedir. Bir sinema filminin üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin etkisini yitirmeden yaşayabileceğini, kostümlerinin hem benzer hem de birebir tarzlarının devam ettiği düşünülmektedir.