turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrasya'da yeni stratejik gelişmeler ve bölgesel bütünleşme çabaları: Şanghay İşbirliği Örgütü

Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla birlikte Soğuk Savaş bitmiş ve iki kutuplu dünya düzeni sona ermiştir. Beklentilerin aksine Soğuk Savaş sonrası dünya daha güvenilir bir yer haline gelmemiş, kısa bir duraklama döneminden sonra yeni mücadelelere sahne olmuştur. Bu dönemde eski SSCB coğrafyasında, Soğuk Savaş'ın galibi ve tek kutuplu dünyanın hegamon gücü, ABD belirleyici olmaya yönelmiştir. ABD'nin eski SSCB toprakları ve Asya Pasifik bölgesinde hakimiyet kurmaya başlayarak Rusya ve Çin'i çevrelemeye başlaması başta Rusya Federasyonu ve Çin olmak üzere birçok ülkeyi rahatsız etmiştir. Böyle bir küresel ortamda Avrasya bölgesinde yeni bağımsızlığına kavuşan ülkeler ve Çin arasındaki sınır anlaşmazlıklarını çözümlemek gayesiyle kurulan 'Şangay İşbirliği Örgütü' zaman içersinde stratejik hedeflere yönelmiştir. Örgüt bugün itibariyle ilişkilerini çeşitlendirip siyasi, ekonomik, askeri, kültürel, bölgesel güvenlik ve diplomasi alanlarına taşıyarak bölgedeki en önemli ve somut bir bütünleşme adımına dönüşmüştür. Bu çalışma, Avrasya bölgesindeki yeni stratejik gelişmeleri ele alarak, bölgedeki bütünleşme çabalarının en somut uygulaması olan Şangay İşbirliği Örgütü'nün önemini açıklamayı amaçlamıştır. Çalışmada, 'Şanghay İşbirliği Örgütü'ne üye ülkelerin siyasi, askeri, ekonomik ve diğer alanlarda aralarındaki işbirliğini artırarak Avrasya bölgesinde güçlü bir bölgesel bütünleşmeye gidebilecekleri' hipotezi sınanmıştır. Avrasya, Avrasyacılık ve küresel örgüt tipolojileri açıklanıp, Soğuk Savaş ve Soğuk Savaş sonrası yeni dünya düzeni arayışları tartışılarak çalışmaya teorik altyapı sağlanmıştır. Çalışma konusuyla ilgili yeterince Türkçe çalışmanın bulunmadığı ve bu alanda Türkiye'de özgün çalışmalar yapılmasına ihtiyaç duyulduğu da çalışmanın sonuçlarındandır.
İslam Hukukuna göre uluslararası anlaşmaların bağlayıcılığı

Tezimiz, biri giriş olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm; uluslararası, uluslararası anlaşmalar ve bağlayıcılık kavramlarının tahlili hakkındadır. Ayrıca bu üç kavramın, klasik İslam hukuku kaynaklarındaki karşılıkları kavramsal çerçeve bağlamında yine bu bölümde araştırılmaktadır. İkinci bölüm; günümüzde yapılan uluslararası anlaşmaların, İslam hukukundaki yeri hakkındadır. Müstakil bir konu olarak günümüzdeki uluslararası anlaşmalar, klasik İslam hukuku kaynaklarında bulunamamaktadır. Modern anlamda uluslararası anlaşmalar, batı hukuk sistemine göre hazırlanmış ve son yüzyılda geliştirilmiştir. Klasik İslam hukuku eserleri ise konuyu, Mütareke anlaşmaları bağlamında ele almıştır. Muvadea, Hüdne, Muhadene gibi kavramlar ile adlandırılan Mütareke anlaşmaları, Hanefi mezhebine göre zaruret olsun veya olmasın salt maslahat kuralı üzerine inşa edilmiştir. Şafii, Maliki ve Hanbeli mezheplerine göre ise bu tür anlaşmalar sadece zarurete binaen yapılabilmektedir. Ayrıca Mütareke anlaşmalarının bağlayıcılığı konusunda Hanefiler, diğer mezheplere nazaran daha Şe'niyetçi yaklaşmıştır. Üçüncü bölüm; Batı hukukuna göre uluslararası anlaşmaların durumu hakkındadır. Yapmış olduğumuz araştırmalara göre günümüz uluslararası anlaşmaların bağlayıcı olmasını sağlayacak yaptırım sistemi bulunmamaktadır. En azından güçlü devletler nazarında bu tür anlaşmaların bağlayıcı olmadığı dillendirilmektedir. Batı hukukuna göre akdedilen uluslararası anlaşmaların ana fikri birkaç teoriye göre şekillenmektedir. Özellikle Realizm ve Liberalizm teorileri, günümüzde hem diplomasiye hem de uluslararası anlaşmalara yön vermektedir.
Sovyet işgalindeki Afganistan'dan, Türkiye komutasındaki ISAF'a

Sovyetler Birliği'nin dağılması ve iki kutuplu düzenin sona ermesiyle ortaya çıkan belirsizlikler, dünyayı oldukça karmaşık bir yapıya doğru sürüklemiştir. Afganistan, bu karmaşıklıktan en çok etkilenen ülkelerin başında gelmektedir. Özellikle Sovyet işgali ile başlayan direniş ve sonrasında yaşanan iç savaş neticesinde Afganistan, yıkılıp harabeye dönmüş bir ülke haline gelmiştir. İç savaş sonrasındaki Taliban İktidarı Afganistan'ı geriye dönüşü çok zor bir karanlığa doğru sürüklemiştir. 1 1 Eylül 2001 tarihinde ABD'deki Pentagon ve İkiz Kuleler'e yapılan terörist saldırı ile başlayan süreç, dünya siyasetini ve uluslararası ilişkileri çok derinden etkileyecek gelişmelere sahne olmuştur. Bir anda, küreselleşen terörle mücadele söylemi gündemde ilk sırayı almış ve ABD bu mücadelede kendisine çok aktif bir rol belirlemiştir. Diğer ülkeler de bu konuda ABD'ye ilk zamanlarda yoğunlukla destek vermişlerdir. Terörizmle mücadeleden, Afganistan da payına düşeni almış ve ABD'nin Sonsuz Özgürlük Harekatı diye adlandırdığı operasyonla, Afganistan toprakları tekrar bombalanmaya başlanmıştır. Harekat sonucunda çağdışı Taliban Yönetimi devrilmiş, yerine Hamid Karzai liderliğinde yeni bir hükümet oluşturulmuştur. Bu hükümete destek amacıyla Uluslararası Güvenlik Yardım Kuvveti adıyla bir uluslararası güç oluşturulmuş ve Türkiye ikinci dönemde bu güce liderlik etmiştir. Uluslararası ilişkilerde, imaj ve çıkar kavramına önem veren Türkiye'nin böyle bir oluşumda söz sahibi bir konumda olması, elbette ki bazı sakıncaları da beraberinde getirmiştir. Ancak tüm bunlara rağmen uluslararası bir oluşumun başında bulunmak Türkiye'ye birçok kazanım sağlamış ve Türkiye gelecekte kendisine verilecek olan. bu türden görevleri de rahatlıkla başarabileceğini diğer uluslararası aktörlere kanıtlama fırsatı yakalamıştır. Bu çalışmada; Afganistan'ın geçmişşi ve bugünü özetlenerek, bu bilgiler ışığında Türkiye'nin Afganistan'da yapmayı planladığı, yaptığı ve yapamadığı faaliyetler ortaya konulmuştur.
North Korean nuclear crisis: Evaluation from theoretical perspective

1990'ların başından itibaren Kuzey Kore'nin nükleer programı uluslararası toplum tarafından önemli bir güvenlik sorunu olarak görülmektedir. 2003 yılında NPT anlaşmasından tamamen çekilmesi ve daha sonra gerçekleştirdiği nükleer denemeler, Kuzey Kore'nin nükleer meselesi ile ilgili uluslararası endişeleri daha da artırmaktadır. Bu tezin amacı Kuzey Kore nükleer krizini anlamak ve teorik açıdan incelemektir. Söz konusu nükleer krizin temel kaynağı Kuzey Kore'nin nükleer amaçları olduğundan, bu çalışma Kuzey Kore'yi nükleer silah geliştirmeye iten ana sebepler üzerinde yoğunlaşmıştır. Kuzey Kore'nin nükleer silahlanma kararını anlamak için devletlerin davranışlarını yapısall faktörler ile açıklayan neorealist teori kullanılmıştır. Bu tez, Kuzey Kore'yi nükleer silah geliştirmeye iten ana etmenlerin tehdit olarak algıladığı dış faktörler olduğunu öne sürmektedir. Giriş ve sonuç bölümlerinden ayrı olarak bu tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, teorik bir çerçeve oluşturmak için, neorealizmin temel varsayımları ve nükleer silahlara olan yaklaşımı açıklanmaktadır. İkinci bölümde, Kuzey Kore'nin nükleer programının tarihsel gelişimi incelenmektedir. Son olarak, üçüncü bölümde ise Kuzey Kore'yi nükleer silah geliştirmeye iten temel faktörler neorealizm teorisi ile analiz edilmektedir. Bu tezde, dış tehditler ile karşı karşıya olan Kuzey Kore'nin uluslararası sistemde bir aktör olarak varlığını sürdürebilmesi için nükleer silah seçeneğini kullandığı sonucuna ulaşılmıştır.
Klasik jeopolitik teorilerinin 2000-2016 yılları arasında Ortadoğu'ya yansımaları: Irak, Suriye, Libya ve Türkiye örnekleri

Jeopolitik, bir devletin coğrafi konumu, doğal kaynakları, demografik yapısı gibi özelliklerinin o devletin dış politikasına nasıl yansıdığıyla ilgilenir. Klasik jeopolitik teoriler ise kalpgah, kalpgahı çevreleyen ülkeler ve bunların özellikleri ile denizlere ve havaya hakim olmanın dış politikaya nasıl yansıdığını açıklamaya çalışan teorilerdir. Aynı zamanda mekan kavramı klasik jeopolitikte önemlidir. Güçlü devletlerin güçlerini devam ettirebilmeleri için mekan arayışları vardır ve bu da politikalarını şekillendirirken zaman zaman şiddete de başvurdukları gerçeğini ortaya çıkarır. Bu çalışmada, klasik jeopolitik teorilerinin 2000- 2016 yılları arasında Irak, Suriye, Libya ve Türkiye'de meydana gelen olaylar ya da ülkelerin mevcut sorunları üzerinden nasıl yansımalarının olduğu incelenmiştir. Irak, Suriye, Libya ve Türkiye'de meydana gelen olaylarda klasik jeopolitiğin etkisinin olduğu görülmüş, çalışmada bu etkilerin nedenlerine inilerek Ortadoğu'ya yansımasının nasıl olduğuna bakılmıştır. Irak örneğinde, 11 Eylül saldırganlarına destek verdiği ve kitle imha silahlarına sahip olduğu gerekçesiyle ve arka planda olan petrol hakimiyetinden dolayı müdahale gerçekleştirilmiştir. Suriye örneğinde, rejim karşıtları ve rejimin çatışması dünya denkleminde Rusya ve ABD'nin karşı karşıya kalmasına neden olmuştur. İç savaş bölge ülkelerini de derinden etkilemiş, radikal dinci grupların doğuşuna neden olmuştur. Libya'da anti-demokratik rejimin yıkılması ve teröre desteğin önüne geçilmesi bağlamında müdahalede bulunulmuştur ancak yine de arka planda kaynak hakimiyeti ve Akdeniz'e olan komşuluğu nedeniyle stratejik önemi bulunmaktadır. Türkiye açısındansa, Irak müdahalesinde Türkiye'nin desteğine kesin gözüyle bakan ABD'nin aradığı şekilde destek bulamaması Tezkere Krizini doğurmuştur. Yıllardır süregelen terör konusunda da ABD'nin Türkiye'ye yardımcı olmaması ilişkileri zora sokmaktadır. Klasik jeopolitik teoriler, adı her ne kadar klasik olarak geçse de günümüz 21. yüzyıl dünyasında etkilerini göstermektedir. Bunun örnekleri çalışmada sunulmuştur.
II. Dünya Savaşı'nda Numan Menemencioğlu'nun dışişleri bakanlığı (1942-1944)

Türk Dışişleri Bakanlığı'na yıllardır hizmet etmiş olan Numan Menemencioğlu, dışişleri bakanlığı görevi sırasında Türkiye'yi, diplomaside deneyimi olan kadroyla savaştan uzak tutmuştu. O'nun dışişleri bakanlığı dönemi aynı zamanda Türkiye'nin savaş sırasında karşılaştığı en zorlu dönemi de kapsamaktaydı. Bu çalışmanın ana amacı, Menemencioğlu'nun dışişleri bakanlığı döneminin bilimsel bir şekilde incelenmesi ve onu çağının diğer dışişleri bakanlarından ayıran özellikleri ortaya koymaktır. Bunun yanı sıra savaş boyunca Türkiye'nin tarafsızlı politikasına ne derece bağlı kaldığı üzerinde durulmuştur.
Humanitarian diplomacy and mediation: The case of Turkey's diplomatic intervention in the Bangsamoro peace process in the Philippines

Türk diş politikası insan onurunu referans noktası olarak dikkate alıyor ve bazı Sivil Toplum kuruluşlarına güçlü destek vererek, yardımları teslim etmekle ve uluslararası arabulucuk yapmakla insan diplomasini gerçekleştirmeye çalışmaktadır. Hem Devletin hem de Sivil Toplum Kuruluşların gözetimi altında, Türk insancıllığı Orta Doğu ve Afrika'daki çatışma çözümüne ilgisiyle ortaya koyulmaktadır, bu nedenle, kendini bölgede yükselen insani bir diplomatik aktör ve arabulucu yapıyor. Yakın zamana kadar; Türkiye, Hükümet ile Bangsamoro halkının özerklik hakkı için mücadele eden Moro İslam Kurtuluş Cephesi arasındaki uzun zamandır devam eden silahlı çatışmayı sona erdirmeyi amaçlayan ve Filipinler'de devam eden barış sürecine müdahalesi ile Uzak Doğu'ya uzanarak ufuklarını genişletti. Bu çalışma, öncelikle, barış sürecinde uluslararası arabuluculuk yoluyla Türkiye'nin resmi ve gayriresmi diplomatik katılımını, GRP-MILF barış görüşmelerine destek sağlamak için oluşturulan arabuluculuk organlarına temsil edilmesiyle ortaya koyuyor. Bu katılımın Türkiye ile Bangsamoro halkı arasındaki köklü ilişkilerden nasıl kaynaklandığına cevap vermek amacıyla, bu çalışma önde gelen Türk STK'sı olan İHH İnsani Yardım Vakfı'nın insani yardımlarını çatışma çözümlemesinde Türk arabuluculuğunu tetikleyen ana faktör olarak görüyor.
The evolution of the minority rights and the continuity and change of the Greek minority policiesin Western Thrace

Öz AZINLIK HAKLARININ GELİŞİMİ VE YUNANİSTAN'IN BATI TRAKYA'DAKİ AZINLIK POLİTİKALARINDA DEVAMLILIK VE DEĞİŞİMLER Öztürk, Alpay Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mustafa Türkeş Temmuz 2005, 169 sayfa Bu tez genel olarak azınlık korunmasının gelişimini ve Yunanistan'ın, özellikle 1990'lann başından itibaren, Batı Trakya'daki azınlık politikalarım analiz etmektedir. Azınlık terirninin tanımı ve alam hakkındaki araştırmayı Yunan azınlık politikalarının gelişiminin daha kolay incelenmesi amacıyla Westphalia Anlaşması'ndan Ulusal Azınlıkların Korunmasına İlişkin Çerçeve Sözleşmeye dek azınlık haklarının gelişiminin analiz edilmesi takip etmiştir. Bu tez, 1990 öncesi ve sonrası Yunan politikalarının devamlılık ve değişimi karşılaştırmasının yapılabilmesi için Yunan azınlık politikalarının kuruluşundan itibaren tarihini de içermektedir. Ayrıca bu tez, 1990'lardan sonraki Yunanistan politikaları ve uygulamalarının detaylı analizini yapmak suretiyle Yunan azınlık politikalarındaki devamlılık ve değişimlerin sebeplerini de araştırmakta olup, Batı Trakya'daki Yunan azınlık politikalarının bazı çevresel faktörlerden dolayı küçük değişikliklere uğramasına rağmen temelde ayrımcı ve etnik köken merkezli eğilimleri ile birlikte devamlılık gösterdiğini savunmaktadır.
Soğuk savaş sonrası Rusya Federasyonu- Amerika Birleşik Devletleri ilişkileri

Çalışmamız yeni dünya düzeninin oluşmasında önemli yer tutan değişimler gerçekleştiği Soğuk Savaş sonrası dönemde Rusya Federasyonu - ABD ilişkileri yirmi yıllık dönemi kapsamaktadır. Çalışmamız konunun tarihi gelişimini ve varsayımlarımızı verdiğimiz giriş bölümü ve çalışmamızın içeriği ve varsayımlarımızın tutarlılığını değerlendirdiğimiz sonuç bölümü dışında üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Soğuk Savaşın sonuçlanmasına ilişkin Amerikan yorumcuların görüşlerine, Rusya'nın görüşlerine yer verilmiştir. Rusya'nın yeni konum arayışı, 1998 finansal kriz dönemindeki iki devlet arasındaki ilişkiler dinamiği, kriz sonrası Rusya'da siyasi yönetimin değişmesi, V. Putin siyaseti ve Rus-Amerikan ilişkilerinin gelişimi ele alınan konular arasındadır. İkinci bölümde Rusya'nın uzak doğusu ve ABD'nin batı kıyısı arasındaki ilişkiler; jeopolitik satranç tahtasının diğer önemli noktası olan Kuzey Kafkasya ve insan hakları konusu; günümüzde gücün kaynağı olan petrol faktörünün ABD-RF ilişkilerindeki önemi ve buna bağlı olarak iki devletin Orta Doğu'daki çıkarları ve nükleer silahların engellenmesi konusunda Rusya-ABD ilişkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde ABD'deki Rus diasporasının durumunu ve diasporanın ABD siyasetine olan etkisini, 11 Eylül 2001 olayları sonrasında Rus-Amerikan ilişkilerinin evrimini, G. Bush yönetiminin Rusya'ya yönelik siyasetini ve Rusya-NATO ilişkileri açıklanmaya çalışılmıştır. Son iki yıl içerisinde (2008-2010) gerçekleşen gelişmelerin uluslararası platformda etkisini daha tam olarak göstermemesinden hareketle tezin kapsamı dışında tutulmuştur.
Yön dergisi ve Türk dış politikası

Bu çalışma, haftalık Yön dergisinin dış politika konularındaki görüşlerini incelemek üzere hazırlanmıştır. Türkiye siyasi tarihinin belirli bir dönemini incelemek isteyenler vakitlerinin bir kısmını Yön dergisine ayırmak zorunda kalacaklardır. Zira bir aydın hareketi olarak doğan Yön, altmışlı yıllar boyunca Türkiye düşün hayatında önemli bir yer teşkil etmiştir. Bu önemi nedeniyle araştırmacılar, Yön dergisini ve yazarlarını konu alan önemli çalışmalar yapmışlardır. Ancak Yöncülerin doğrudan Türkiye dış politikasına yönelik görüşlerini yansıtan yeterli araştırmanın yapıldığını söylemek mümkün değildir. Çalışma, bu eksikliği giderme çabası taşımaktadır. Sol eğilimli aydınları bir araya getiren Yön, Türkiye dış politikasının genel eğilimlerine yönelik radikal denilebilecek eleştirilerde bulunmuştur. Siyasi bağımsızlığın yanında ekonomik bağımsızlığın da büyük önem taşıdığını belirten ve bunu 'tam bağımsızlık' şeklinde formüle eden Yöncüler, Türkiye'nin karşı karşıya bulunduğu temel sorunların Batı ittifak sistemine olan bağımlılığından kaynaklandığını ileri sürmüşlerdir. Yöncülere göre, Türkiye'nin Batı ittifak sistemine olan bağımlılığı, bağımsızlık temelinde şekillenen kuruluş felsefesiyle çatışmaktadır. Yöncüler, bu bağımlılıktan kurtulabilmek için, Ankara'nın dış politika alanında radikal bir değişikliğe gitmesi gerektiğini ileri sürmüşlerdir. Bu yeni yönelimin önemli unsurlarından biri Sovyetler Birliği ile yakın ilişkiler kurulmasıdır. Yöncülere göre, uluslararası siyasette gittikçe ağırlığını hissettiren Üçüncü Dünya ise Türkiye'nin dikkate alması gereken bir gerçektir. Emperyalizme karşı ilk mücadeleyi yürüten Türkiye, az gelişmiş ülkelerin verdiği siyasi ve ekonomik bağımsızlık savaşını desteklemelidir. Türkiye'nin sorunlarının bu ülkelerin yaşadığı sorunlardan farklı olmadığının altını çizen Yöncüler, Üçüncü Dünyanın kalkınma çabalarının Türkiye için de bir örnek olabileceğini ileri sürmüşlerdir. Kısacası, Yön'ün başlattığı dış politika tartışmaları, sonraki dönemlerde dile getirilen yaklaşımların ve kavramların şekillenmesinde önemli rol oynamıştır.
Sovyet sonrası Rus Avrasyacılığı ve Rusya-Türkiye ilişkileri üzerindeki etkileri

Kökenleri 1920'lere uzanan ve 'Rus Avrasyacılığı' olarak bilinen düşünce akımı, coğrafyanın bir devletin 'siyasal kimlik arayışı' sürecinde, bazen yeni bir ideolojinin, bazen de ulusal bir stratejinin belkemiğini teşkil edebildiğini gösteren çarpıcı bir örnektir. Soğuk Savaş'ın sona ermesinin ardından başta Rusya, diğer eski Sovyet cumhuriyetleri ve Türkiye'de siyasal, akademik ve entelektüel bir ilgi odağına dönüşen bu düşünce akımının özgünlüğü, o güne kadar yeryüzünün en büyük kıtasal alanını tanımlamak dışında bir işlevi bulunmayan 'Avrasya' kavramını yeni bir ideolojik yaklaşımın merkezine oturtmuş olmasından kaynaklanmaktadır. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ertesinde yeniden tanımlanmaya başlayan Avrasyacılık ise orijinal Avrasyacı düşüncenin ideolojik içeriğine stratejik/jeopolitik bir boyut eklemiştir. Bu araştırma, Soğuk Savaş sonrası dönemde Avrasyacı yaklaşımların Rusya'daki siyasal, akademik ve entelektüel çevreler üzerindeki etkilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Dolayısıyla araştırmanın odak noktası, orijinal Avrasyacı düşünceden ziyade, çeşitli Rus siyasetçiler ve yazarlar tarafından yeniden tanımlanan 'Sovyet sonrası Rus Avrasyacılığı'dır. Öte yandan, bu düşünce akımına Rusya dışında en büyük ilgiyi gösteren ülke olan Türkiye'deki Avrasyacı yaklaşımların incelenmesi ve Rusya-Türkiye ilişkileri üzerindeki etkilerinin belirlenmesi de araştırmanın öncelikli hedefleri arasındadır. Zaman zaman 'Türk Avrasyacılığı' olarak da adlandırılan bu yaklaşımların Sovyet sonrası Rus Avrasyacılığı ile olan benzerlik ve farklarının ortaya konulması, Avrasyacılığın Rusya dışındaki ülkelerin siyasal koşullarıyla ne ölçüde bağdaşabileceği ile ilgili değerlendirmeler yapılmasına da olanak tanıyacaktır.
Trabzonlu gazilere göre kıbrıs barış harekatı

Bu çalışmada Kıbrıs Barış Harekatına katılan Trabzonlu gazilerin dilinden, Kıbrıs Barış Harekatı anlatılmıştır. Yine, Trabzonlu gazilerin Kıbrıs Barış Harekatı öncesi ve sonrası durumları da ele alınmıştır. Ada'nın 1571 yılında Osmanlı hakimiyetine geçmesiyle birlikte Ada Rumlarına geniş bir özerklik tanınmıştır. Ada'nın İngiliz idaresinde olduğu dönemlerde Rumlar Enosis isteklerini gerçekleştirmek için çalışmalara başlamışlardır ve Kıbrıs Mücadelesi İçin Elen Örgütü adında bir terör örgütü kurmuşlardır. Türkler de buna karşılık 1958 yılında Türk Mukaveet Teşkilatı adında bir yerel direniş örgütü kurarak kendilerini savunmaya çalışmışlardır. 1877- 1878 Osmanlı-Rus savaşında Rusların, İstanbul Yeşilköy'e kadar gelmeleri, Osmanlı topraklarında menfaati olan İngiltere'yi harekete geçirmiştir. 1914 yılında İngilizler Adayı ilhak etmişlerdir. Bu ilhak, Türkler tarafından Lozan Antlaşmasıyla kabul edilmiştir. Kıbrıs'ta 1925 yılında başlayan İngiliz hakimiyeti, 1960 yılında Türkiye, Yunanistan ve İngiltere garantörlüğünde kurulan Kıbrıs Cumhuriyeti ile son bulmuştur. 1963 ve 1967 yılları Rumların, Türklere yoğun saldırıları olduğu dönemlerdir. Saldırılar 1974 yılına kadar ara ara devam etmiştir. Rumların kendi aralarında yaşadığı çatışma 15 Temmuz 1974 yılında Başpiskopos Makarios'a yapılan darbe ile ortaya çıkmıştır. Bu durum Türkler tarafından Enosis'i gerçekleştirme olarak algılanmıştır ve Türkiye Ada'ya 20 Temmuz 1974 ve 14 Ağustos 1974 tarihlerinde askeri harekat gerçekleştirmiştir. Yaptığımız çalışma kapsamında Kıbrıs Barış Harekatına katılmış 30 gazimizle görüşme yapılmıştır. Gazilerimizin vermiş olduğu bilgiler dahilinde Kıbrıs Barış Harekatı anlatılmıştır ve Harekat sonrasında gazilerimizin yaşamış olduğu durum ele alınmıştır. Aynı zamanda, Kıbrıs Barış Harekatının Trabzon'daki Yankıları başlığı altında Trabzonlu vatandaşların tüm yurtta yapılan yardım kampanyalarına katılımları ve harekat dönemlerinde Trabzon'da yaşanan gelişmeler aktarılmaya çalışılmıştır.
The Approach of the United Nations towards humanitarian intervention in post-cold war internal conflicts

Birleşmiş Milletlerin Soğuk Savaş Sonrası İç Çatışmalardaki İnsani Müdahalelere Yaklaşımı Devletlerin sınırları içerisinde meydana gelen sıcak çatışmalarda işlenen ağır insan hakları ihlalleri Soğuk Savaş sonrası döneme özgü olaylar değildir. Fakat, insanlık suçlarına karşı gösterilen tepki 1990'larda Soğuk Savaş yıllarında olduğundan daha belirgindir. Bu tür krizlere karşı giderek daha çok önlem alındığını Birleşmiş Milletlerin desteğinde girişilen insani müdahaleler açıkça göstermektedir. Bu müdahaleler, teorik açıdan ulusal egemenlik anlayışının değiştiği görüşüne dayandırılmaktadır. İnsanlığın karşılaştığı acil durumlarda mutlak egemenlik fikrinin yıprandığı genel kabul görmekle beraber, ulusal egemenlik henüz bütünüyle saygınlığını yitirmemiştir. Bu tez, iç savaşların neden olduğu insani krizlere yönelik müdahalelere Birleşmiş Milletlerin yaklaşımını ulusal egemenliğin önemi açısından değerlendirmektedir. B. M.'in insani krizlere normatif yaklaşımı, ulusal egemenlik prensibinin insani yükümlülüklerle çatıştığını ileri sürmektedir. İç savaşların yol açtığı acil durumlarda B. M.'in giriştiği operasyonlar: a-) Güvenlik Konseyi daimi üyelerinin ulusal politikalarının silahlı harekat yeteneğini nasıl etkilediğini, vib-) İnsanlığın çektiği acıların önlenmesinde devletin yeniden yapılanmasına verilen önemi saptar. B. M.'in yardım faaliyetlerini inceleyen bölüm, acil bölgelere girmek için hükümet ya da çarpışan tarafların onayını değerlendirir. Bu tez, iç savaşların neden olduğu krizlerde Birleşmiş Milletler'in hala insani gereklere göre hareket etmediği sonucuna varmaktadır.
Türkiye - Azerbaycan arasında ticari ilişkilerin tarihi ve gelişim potansiyeli

Soğuk Savaş'ın sona ermesinden ve SSCB'nin dağılmasından sonra diğer müttefik cumhuriyetler gibi Azerbaycan'da, 18 Ekim 1991'de bağımsızlığını ilan etti. Bağımsızlığını ilan ettiği günden Azerbaycan demokratik, sivil, piyasa ekonomisi ilkelerine uygun toplum kuruculuğunu temel hedef olarak benimsemiştir. Dünyada ekonomik küreselleşme ile birlikte ekonomik bölgeleşme eğilimleri de güçlenmektedir. Çeşitli nedenlerle birbirine yakın olan ülkeler ilk olarak ticari-ekonomik ilişkilerini karşılıklı olarak güçlendirmekte meraklıdırlar. Böyle örneklerin en başarılarından biri Azerbaycan'la Türkiye arasındaki ekonomik ilişkilerdir. Çalışmanın temel amacı Azerbaycan ve Türkiye arasında ekonomik ilişkiler durumunun temel özelliklerini ortaya çıkarmak, iki ülke arasındaki ilişkilerin gelişme perspektiflerini, iyileştirme yollarını öğrenmekten ibarettir. Bilgi kaynağı olarak konu ile ilgili mevcut ulusal ve yabancı bilimsel edebiyatdan, yerli ve yabancı akademisyenlerin ve uzmanların araştırmalarından yararlanılmıştır. Çalışmada esas olarak Azerbaycan-Türkiye ekonomik ilişkilerinin gelişme aşamaları, iki ülke arasındaki ticaret, yatırım, enerji ve ulaşım ilişkilerinin günümüzdeki durumu ortaya koyulmuş, gerçekleştirilen projelere göz atılmıştır. Bahsedilen ilişkilerin potansiyel gelişme yönleri ve bölgesel örgütler çerçevesinde iki ülke ilişkilerinin gelişme perspektifleri araştırılmıştır. Araştırmalar sonucunda elde edilen bilgiler esasında Azerbaycan-Türkiye ilişkilerinin geliştirilebilmesi için gerekli görülen adımlar önerilmiştir.