turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Zeydİ fıkhının gelişiminde İmam Hadİ ve Hadeviyye

Zeydi fıkhının gelişim sürecinde İmam Hadi ve Hadeviyye'nin ele alındığı bu çalışmada, Zeydiyye mezhebinin temel görüşleri ile Zeydi fıkhının gelişim süreci ele alınmış ve Zeydi fıkhına önemli katkıları olan İmam Hadi ile kendisine nispet edilen Hadeviyye fıkhı araştırılmıştır. Bu amaçla yaptığımız çalışma bir giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde öncelikle araştırmanın önemi ile amacı üzerinde durulmuş, kapsamı belirlenmiş ve konuyla alakalı kaynaklar ile bu alanda yapılmış çalışmalara yer verilmiştir. Birinci bölümde, Zeydiyye'nin tanımı ve temel görüşleri ortaya konmaya çalışılmış, ardından Zeydi fırkaların tanıtımına, fıkıh düşüncelerine ve şer'i kaynak anlayışlarına yer verilerek Zeydi fıkhının karakteristik özellikleri tespit edilmiştir. Daha sonra Zeydi fıkhının tarihsel süreci ile İmam Hadi'ye kadar Zeydi fıkhına katkı sağlamış olan başlıca Zeydi fakihlere ve mezhebin başlıca delillerine yer verilmiştir. Ayrıca Zeydi-Hanefi etkileşimi konusundaki tartışmalar da değerlendirilerek İmam Hadi öncesine kadarki süreç tamamlanmıştır. İkinci bölümde, ilk olarak İmam Hadi'nin yaşadığı ortamı yansıtmak üzere Abbasiler döneminde siyasi ortam ve Zeydi kalkışmalar ile İmam Hadi öncesi Yemen'de siyasi ortam ve ilmi durum hakkında bilgiler verilerek dönemin portresi çizilmiştir. Ardından İmam Hadi'nin hayatı, ilmi kişiliği, imameti ve Zeydi fıkhındaki yeri ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda onun nesebi, doğumu çocukluğu, ilim tahsili, hocaları, öğrencileri hakkında bilgiler verilmiştir. Daha sonra İmam Hadi'nin imametini ilan edişi, Taberistan ile Yemen'e gidişi ve vefatı ele alınmıştır. Son olarak İmam Hadi sonrası Yemen hakkında kısaca bilgi verildikten sonra İmam Hadi'nin Zeydi fıkhındaki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise Hadevi fıkhının kurucusu İmam Hadi'nin fıkıh alanında kaleme aldığı ve fıkıh konularının tamamını kapsayan aynı zamanda Hadevi fıkhının ilk kaynağı sayılan el-Ahkam adlı eser tanıtılarak bu eser üzerinden Zeydi-Hadevi fıkhının delil anlayışı ve ictihad yöntemi ile mezhebin karekteristik özellikleri ortaya konmuştur. Bu bağlamda bazı örnekler üzerinden Hadevi fıkhı ile Hanefi, Maliki, Şafii, Hanbeli ve Ca'feri mezhepleri arasında bir karşılaştırma yapılmıştır. Ayrıca okuyucuların Hadevi fıkhı hakkında genel bir bilgi edinmeleri için ibadet, muamelat ve ukubat konularında İmam Hadi'nin bazı görüşlerine yer verilmiştir. Araştırma sonucu elde edilen bulgular ve bu alanda yapılabilecek çalışmaların yer aldığı 'Sonuç' bölümü ile çalışma sona erdirilmiştir.
Rızanın ceza hukuku sorumluluğu üzerindeki etkisi

İlk kez Alman yazar Birnbaum tarafından kullanılan hukuki değer kavramı, 19. yy'da yapılan çalışmalar ile geliştirilerek, ceza hukuku doktrininde kendine yer edinmiştir. Ceza hukukunun amacının hukuki değerleri korumak olduğu genel olarak kabul edilmektedir. Her hukuk dalı gibi ceza hukuku da insanlar arasındaki ilişkileri düzenlemeyi ve böylece toplumsal düzeni sağlamayı amaçlamaktadır. Bu amacı gerçekleştirmek için hukuki değerler koruma altına alınmaktadır. Ceza hukuku bu şekilde, insanların birlikte yaşamalarının şartları ile çelişen fiilleri yasaklamakta, toplumsal düzeninin bozulmasını engellemekte ve insanların topluluk halinde ve barış içerisinde yaşamalarına hizmet etmektedir. Korunan hukuki değerler ile ilgili olarak, ilgilisinin rıza ya da rızasızlık şeklinde ortaya çıkan iradesi, ceza hukuku bakımından önem taşımaktadır. Rıza, 765 sayılı eski TCK'nın aksine, 5237 sayılı TCK'da hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak düzenlenmiştir. Bununla beraber, pek çok suç tipinde rızaya unsur olarak yer verilmiştir. Bazı suç tiplerinde, suç tanımında rızanın varlığı unsur olarak aranmakta iken, bazı suç tiplerinde rızanın yokluğu durumuna unsur olarak yer verilmiştir. Rıza açık ya da örtülü bir şekilde suç tanımında yer alıyorsa maddi unsur olarak kabul edilmesi gerekir. Bunun dışındaki durumlarda, rızanın hukuka aykırılık unsuru ile bağlantılı olarak ele alınması yerinde olur. Ayrıca ifade etmek gerekir ki; rıza, sadece hukuka aykırılık ve maddi unsur kapsamında ceza hukuku sorumluluğuna etki etmez. Bu kapsamda kalmadığı durumlarda dahi rıza, ceza hukuku sorumluluğunun belirlenmesinde etkilidir.
Uluslararası hukukta kuvvetler statüsü anlaşmaları

Kuvvetler statüsü anlaşmaları genellikle bir devlete ait kuvvetler bir başka devlete gönderildiğinde akdedilir. Kuvvetler statüsü anlaşmaları umumiyetle iki taraflı olarak formüle edilseler de çeşitli isim veya şekillerde yapılabilirler. NATO Kuvvetler Statüsü Anlaşması gibi çok taraflı kuvvetler statüsü anlaşması yapmak da mümkündür. Kuvvetler statüsü anlaşmaları askeri yardım veya müşterek savunma anlaşmaları olmadıkları gibi bir kuvvetin misyonunu tarif etmek mecburiyetinde de değildirler. Kuvvetler statüsü anlaşmaları bir devlete, bir diğer devlet ülkesinde asker bulundurma hakkı tanımak için yapılan andlaşmalardan farklıdırlar. Bilakis, kuvvetler statüsü anlaşmaları, kabul eden devlet ülkesinde bulunan yabancı devlet askerlerinin hukuki statülerini belirlemek için akdedilirler. Bu çalışma, iki taraflı ve çok taraflı kuvvetler statüsü anlaşmalarını incelemektedir. Bu kapsamda NATO Kuvvetler Statüsü Anlaşması rejimi ve ikili kuvvetler statüsü anlaşmalarına ilişkin konulara yer verilmiştir. Son olarak, BM Barışı Koruma Operasyonlarında görev alan personelin statüsü ve Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin kuvvetler üzerindeki yargı yetkisi ele alınmıştır.
Anayasa Mahkemesi'nin değişen rolü: Hegemonyacı koruma tezinden hak ve özgürlüklerin korunması tezine

Anayasa mahkemelerinin hak ve özgürlüklerin korunması noktasında taşıdıkları önem, meşruiyetlerine ilişkin tartışmaların en aza indirilmesinde önemli olmaktadır. Türkiye'de Anayasa Mahkemesi'nin ortaya çıkışı hegemonyacı koruma teziyle temellendirilmektedir. Kuruluşundan bu günlere, anayasal düzen içerisinde önemli ölçüde bu çerçevede bir rol üstlenen Anayasa Mahkemesi'nin, hak ve özgürlüklerin korunması noktasındaki asıl rolünün ön plana çıkarılması gerekir. Ancak Anayasa Mahkemesi, oldukça uzun bir süre hak ve özgürlük temelli kararlar üretmemiştir. Bireysel başvuru yolunun kabulü ise bu bağlamda önemli bir dönüm noktası olarak düşünülebilir. Bireysel başvurular çerçevesinde verdiği kararlar göstermektedir ki, Anayasa Mahkemesi'nin hak ve özgürlüklere ilişkin yaklaşımında bir değişim yaşanmaktadır. Çalışmada ilgili konular Mahkeme'nin kararları çerçevesinde irdelenmiş, çeşitli eleştiri ve önerilerde bulunulmuştur. Bireysel başvuruların yoğunluğu, Mahkeme açısından ağır bir iş yüküne sebep olmakta ve hak ve özgürlükler açısından olumlu kararların ortaya çıkmasını engelleyebilmektedir. Çalışma bu sorunun giderilmesinde etkili olabilecek ve Mahkeme'nin hak ve özgürlük temelli bir yaklaşım geliştirilmesine katkı sunabilecek bir öneri de içermektedir.
Tamamlayıcı ürünlere dair ikincil pazarlardaki tekelci davranışların rekabet hukuku açısından değerlendirilmesi

1980'li yıllarda başlayan bilişim ve telekomünikasyon teknolojilerindeki gelişmeler, bilgi paylaşım hızını ve kapsamını genişleterek, bilgi asimetrisini tüketici lehine düzelterek piyasalardaki rekabet baskısını artırmıştır. Artan rekabet, firmaların yeni pazarlama stratejileri geliştirmesi gerekliliğini doğurmuştur. Pazarlama stratejisinin en önemli parçalarından biri de fiyatlandırmadır. Tamamlayıcı ürünlerin fiyatlandırma politikasının hedeflerinden bazıları bir müşteriye birden fazla ürün satarak müşteri karlılığını arttırmak ve ürün maliyetini yıllara yaymaktır. Tamamlayıcı ürünler fiyatlandırma politikasına yazıcılar ve kartuşları, cep telefonları ve aksesuarları, işletim sistemleri ve bilgisayar programları, video oyun konsolları ve oyunları örnek olarak verilebilir. Söz konusu fiyatlandırma politikasının; geçiş maliyetleri, bilgi asimetrisi, sözleşmesel zorunluluklar ve fikri mülkiyet haklarının biri veya birkaçı ile birleşmesi sonucunda ikincil piyasalarda tekelci fiyatlama sorunu doğmaktadır. Çalışmanın amacı, tamamlayıcı ürünlerin fiyatlandırma politikasının, ikincil pazarlardaki tekelci etkilerinin Rekabet Hukuku açısından değerlendirilmesidir. Bu değerlendirme sonrasında tamamlayıcı ürünlere yönelik fiyatlandırma politikasının günümüze nasıl uyarlayacağının ve söz konusu fiyatlandırma politikası sonrasında ortaya çıkabilecek ikincil piyasalardaki tekelci uygulamalara yönelik vakalara Rekabet Hukuku otoritelerinin bakış açılarının ne olacağının irdelenmesidir.
Kadının çalışma hayatına katılımına ilişkin CEDAW hükümleri ve bunların uygulanması çerçevesinde kadının güçlendirilmesi prensipleri

İşbu çalışma, Kadına Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Ortadan Kaldırılması Sözleşmesi tahtında taraf devletlerin, kadının çalışma hayatına katılımı özelinde sahip oldukları yükümlülükler ile, iş hayatındaki özel hukuk kişilerinin de gönüllülük esasına dayanarak katılımda bulunabileceği, Birleşmiş Milletler tarafından geliştirilen Kadının Güçlendirilmesi Prensipleri'nin doğurduğu özel sorumluluklar arasındaki ilişkiyi kurmaktadır. İnsan hakları hukuku prensipleri ışığında, hakları koruma ve gerçekleştirme yükümlülüğü bulunan devletlerin, üçüncü kişilerce gerçekleştirilebilecek olan hak ihlallerine ilişkin olarak, bunları engellemek, soruşturmak ve adil şekilde cezalandırmak için özen yükümlülüğü çerçevesi dahilinde gereken tüm önlemleri alması gerekmektedir. Bununla birlikte neo-liberal akımın etkisini devam ettirdiği dünya düzeninde öne çıkan devlet dışı aktörlerin en önemlilerinden olan şirketler, insan hakları hukukunda da önemli bir rol edinmiş durumdadırlar. Bu bağlamda istihdam alanı, ihlale en açık olan alanlardan biri haline gelmektedir. Ancak bahse konu devlet dışı aktörlerin de ellerinde bulundurdukları gücün hak savunuculuğu ve koruyuculuğuna yönelik olarak kullanıldığı bir düzen, hakların daha kuvvetli ve daha etkili korunduğu bir çerçeve ile karşımıza çıkmaktadır. Nitekim Birleşmiş Milletler de son yıllarda şirketlerin insan haklarına saygı duyma sorumluluğuna ilişkin çalışmalar yürütmekte, uluslararası insan hakları hukukunun dikey ilişkisine ilaveten, yatay ilişkiyi de sistem içerisine sokmaktadır. Bu bağlamda ve özellikle de kadının ekonomik hayata katılması meselesine ilişkin olarak, mevcut belge ve sistemler içerisinde esas yükümlülük taşıyıcı olan devletler ile, uluslararası hukuk zemininde nispeten yeni oyuncular olan devlet dışı aktörlerin sorumluluk ve yükümlülüklerinin kapsam ve unsurları belirlenmeli, özellikle devlet dışı aktörlerin sorumluluk çerçevesinin güçlendirilmesine yönelik yöntem ve uygulamalar geliştirilmelidir. İşbu çalışmanın amacı, bu yükümlülüklerin hukuki tespitini yaparak bunların kapsam ve unsurlarını belirlemek, aralarındaki sistemsel ilişkiyi çizerek okuyucuyu devlet dışı aktörlerin kadının ekonomik hayatına katılımına ilişkin sorumluluklarına dair bilgilendirmektir.
Halka açık ortaklıklarda pay sahiplerinin ortaklıktan ayrılma hakkı

Tezimizin konusu 'Halka Açık Ortaklıklarda Pay Sahiplerinin Ortaklıktan Ayrılma Hakkı' olup, Türk hukukukunda ilk defa 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu düzenlemeleri ile bu hak pay sahiplerine anonim ortaklıklarda pay devrinin alternatifi olarak ortaklıktan ayrılmayı sağlayan bir pay sahipliği hakkı olarak tanınmıştır. Sermaye Piyasası Kanunu ve ikincil düzenlemelerinde ayrılma hakkı, geniş bir liste halinde ortaklıkların önemli nitelikteki işlemlere ilişkin alacakları genel kurul kararları bağlamında geniş bir uygulama alanı bulacak şekilde tanınmıştır. Söz konusu yenilik bu çalışmayı yapmamızı sağlayan başlıca etken olmuştur. Karşılaştırmalı hukukta 19. yüzyıla uzanan bir geçmişşi olan bu hak, özellikle hakka kaynaklık eden ABD hukukunda, anonim ortaklıklarda oybirliği ilkesinden oy çokluğu ilkesine geçilmesi neticesinde azınlık pay sahiplerinin kaybettikleri ortaklık kararlarını engelleme yetkilerine karşılık olarak menfaatlerini koruyucu bir mekanizma olarak ortaya çıkmıştır. Tez içerisinde üç temel bölümde konu incelenmiş olup öncelikle ilk bölümde ayrılma hakkının tarihsel gelişimi, karşılaştırmalı hukuktaki gelişim süreci ve benzer diğer hukuki hak ve mekanizmalarla olan ortak yönleri ve farklılıkları, özellikleri, amaç ve işlevleri bağlamında ele alınmıştır. Bu şekilde okuyucuya hakkın genel kapsamı hakkında bilgi verilmesi amaçlanmıştır. İkinci bölümde ise Sermaye Piyasası Kanunu ve ikincil mevzuattaki düzenlemeler karşılaştırmalı hukuk ile birlikte detaylı olarak ele alınarak incelenmiş, analiz edilmiş ve okuyucuya tezin esas konusunu oluşturan halka açık ortaklıklarda hakkın düzenlenişi konusunda derinlikli bilgi verilmiştir. Son bölümde ise bu sefer hakkın kullanılmasına ilişkin Sermaye Piyasası Kanunu ve ikincil mevzuatın hükümleri, halka açık ortaklıklar bağlamında yine kaynak hukuklar ve karşılaştırmalı hukuktaki benzer düzenlemelerle birlikte ele alınmış ve konumuzu ilgilendiren mevzuatın incelenmesi tamamlanmıştır. Ayrıca inceleme kapsamındaki ilgili mevzuatta tespit edilen eksiklik ve aksaklıklar karşılaştırmalı hukukla mukayese edilerek değerlendirilmiş ve bunlara ilişkin öneriler de gerek ilgili bölümlerde gerek de sonuç bölümünde okuyucunun bilgisine sunulmuştur.
Bireysel emeklilik ve vergilendirilmesi

Bireysel Emeklilik müessesesinin Türkiye'de 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanunu çerçevesinde düzenlenmesi, gönüllü esasa dayalı emekliliğin bireysel emeklilik hesaplarından oluştuğu şeklinde bir kanaat yarartmıştır. Oysa ki, Bireysel Emeklilik, birikimli hayat sigortalarından, yaşlılığı garanti altına almaya yönelik bireysel tasarruflara, emeklilik ücretinin baştan belirlendiği özel emeklilik fonlarından, sadece ödemenin baştan saptandığı, emekli aylığının ise yatırım gelirine bağlı olarak süre sonunda oluşacak toplam meblağa bağlı olduğu bireysel emeklilik hesaplarına kadar birçok kişisel tercihe bağlı ürünü kapsayan genel bir kavramdır ve evrensel ve tek bir uygulaması da yoktur. Sosyal Güvenlik Reformu Yasası ise T. B. M. M'den geçmişş, Cumhurbaşkanlığı Yüce Makamının onayını beklemektedir. Sosyal güvenlikle ilgili önemli düzenlemeler içeren bu yasanın getirdiği düzenlemelerin açıklığı ve anlaşılırlığı, bireysel emekliliğin gelişimi ile doğrudan orantılıdır. Bireysel emeklilik neyi tamamlayacaktır? Bu nedenle aslında maktu bir emeklilik ödemesi ve ikinci basamağın bireysel emekliliğe bırakılması, daha akılcı bir yöntem olabilirdi. Diğer taraftan 4697 sayılı yasa ile bireysel emeklilik ve hayat sigortalarının vergilendirilmesinde yeni bir düzene geçilmiştir. Bu düzenleme ile birlikte de derhal tartışmalar başlamıştır. Genel olarak sektör yetkilileri teşvikleri yetersiz bulmuşlardır. Oysa ki, özellikle Gelir Vergisi Kanunu'nun Geçici 67. maddesi düzenlemesiyle menkul sermaye iratlarına getirilen vergiler karşısında, sistem yeterli teşvik edilmiş olmaktadır. Ancak karışıklıkları ortadan kaldırmak maksadıyla, prim ödemesinde %10 sınırı ve asgari ücret sınırı kaldırılabilirdi. Yine süre sonu ödeneklerinde anaparanın vergilendirilmesi tehlikesi daha açık bir şekilde sağlanabilirdi
Tüzel kişi yönetim kurulu üyesi adına atanan gerçek kişinin niteliği ve sorumluluğu

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, ticari hayatın önemli aktörlerinden olan anonim şirketlerin yönetim ve işleyişlerine ilişkin önemli yenilikleri de beraberinde getirmiştir. Tüzel kişilere, bizzat, anonim şirketin yönetim kurulu üyesi olarak seçilme imkanının tanınması bu yeniliklerden biridir. Tez kapsamında öncelikle yönetim kurulu üyelerinin seçimi, üyelik sıfatlarının kaybı, hak ve yükümlülükleri ile sorumluluklarının kapsamı ele alınacak, ardından tüzel kişinin yönetim kurulu üyesi olarak seçilmesi halinde, tüzel kişi adına atanacak gerçek kişinin seçim usulü, bu kişinin niteliği ve mahiyeti ile bu kişiler tarafından yönetim kurulu üyeliğinden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerin kullanımının nasıl gerçekleştirileceği değerlendirilecektir. Ardından, tüzel kişi yönetim kurulu üyesi, anonim şirket ve gerçek kişi arasındaki hukuki ilişkiler ayrı ayrı ele alınacaktır. Çalışmanın devamında, hukuk sisteminde bazı kurumların kötüye kullanılması suretiyle ortaya çıkan haksız menfaat sağlama örnekleri verilerek tüzel kişi yönetim kurulu üyesi adına atanan gerçek kişi makamının da kötüye kullanılması hususu örneklerle açıklanacaktır. Ardından, tüzel kişi adına atanan gerçek kişinin, gerek endişe duyulan kötüye kullanım halleri gerekse de herhangi bir kötüye kullanım olmasa dahi bulunduğu makamın anonim şirketin yönetim ve işleyişine doğrudan etki edebilecek bir konumda olması nedeniyle, sorumlu tutulması gerekliliği ve bu sorumluluğun kapsamı, doktrindeki gerçek kişinin sorumluluğuna ilişkin görüşler de ele alınarak değerlendirilecektir.
Medenİ Usul Hukukunda makul süre ve mahkeme zaman yönetimi

Makul sürede yargılanma hakkı, adil yargılanma hakkının unsurlarından bir tanesidir. Makul sürede yargılanma hakkı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenmiştir. Makul süre, başlangıcı ve sonu olan bir zaman dilimidir. Bu hakkın ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesi bu sürelerin tespitiyle mümkün olmaktadır. Makul sürenin başlangıcı ve sona ermesi, medeni usul hukukunda değişik ihtimallere göre farklılık göstermektedir. Makul sürenin aşılmasının birden fazla nedeni vardır. Bu nedenlerin tespiti, hakkın ihlal edilmesini önlemekte büyük önem taşımaktadır. Yargının gecikmesine neden olan sebepler, bunlara karşı uygun çözümlerin sistematik bir şekilde uygulanmasıyla ortadan kaldırılabilir. Makul sürede yargılanma hakkı, hem Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi hem de Anayasa Mahkemesi'nin birçok kararına konu olan önemli bir haktır. Her iki mahkeme de vermiş oldukları kararlarında bu hakka ilişkin önemli tespitlerde bulunmaktadırlar. Makul sürede yargılanma hakkının ihlaline neden olan yargının gecikme nedenlerini ortadan kaldırmak için adli zaman yönetimi konusunda birçok çalışma yapılmaktadır. Ülkemiz açısından yeni olan bu çalışmaların özenle takip edilmesi ve sistemimize uyarlanması gerekmektedir.
Emeklilik sözleşmesi

07.04. 2001 tarih ve 24366 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 28.03. 2001 tarih ve 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanunu'yla, kamu sosyal güvenlik sisteminin tamamlayıcısı olarak, bireylerin emekliliğe yönelik tasarruflarının yatırıma yönlendirilmesi ile emeklilik döneminde ek bir gelir sağlanarak refah düzeylerinin yükseltilmesi, ekonomiye uzun vadede kaynak yaratarak istihdamın arttırılması ve ekonomik kalkınmaya katkıda bulunulmasını sağlamak amacıyla, isteğe bağlı katılıma dayanan yeni bir emeklilik sistemi oluşturulmuştur. Bu doktora tezi, Türk Sosyal Güvenlik Sistemi'nde oluşturulan bu yeni emeklilik sistemine katılım için akdedilmesi gereken emeklilik sözleşmesini bütün yönleriyle ele alıp incelemeyi amaçlamaktadır.
Asylum in the digital age: data privacy of Syrians under temporary protection

Gizliliğin sığınmacılarla ilişkilendirilmesi zor bir görevdir. İnsanlar kendi kişisel verilerine dair bir endişe duymazken, daha hayati sorunları olduğunu düşündükleri sığınmacıların kişisel verilerinin gizliliği fikrine şüpheyle yaklaşırlar. Sığınmacıların kişisel verilerinin önemi, bu bilgilerin hassaslığından kaynaklanır. Sığınmacıların yiyecek, barınak ve koruma karşılığında her türlü bilgiyi paylaşmaları beklenmektedir. Ancak toplanan bu bilgiler, sığınmacıların daha fazla zulme uğramamaları için hukuka uygun bir şekilde gizli tutulmalıdır. Bu çalışma, gizliliği, devletlerin koruma yükümlülüğünün bir unsuru olarak ele alır ve konuyu Türkiye'deki Suriyeli sığınmacıların gizlilik hakkı üzerinden inceler. Hukuki dökümanların üzerinden geçerek genel ilkeler ve normlar belirlenmiştir. Bu çalışma son dönemde yürürlüğe giren Kişisel Verilerin Koruması Kanunu'nun üzerinde durarak Türkiye'nin sığınma sürecinde gizlilik standartlarına uyumunu sorgular. Suriyeli sığınmacıların gizliliğine dair endişeler ve ihlaller ise sığınmacıların yanı sıra sivil toplum örgütleri ve Göç İdaresi Genel Müdürlüğü'nden temsilcilerle yapılan röportajlarla ve Türkiye medyasındaki örneklerle açıklanmıştır.
Uluslararası boyutuyla göçmenlerin temel hak ve özgürlükleri

Çalışmamızda küreselleşen dünyanın güncel konularından biri olan göçmenlik statüsünü ve uluslararası boyutuyla göçmenlerin sahip oldukları temel hak ve özgürlüklerini açıklamayı amaçladık. Günümüzde göçmen, mülteci, sığınmacı ve benzeri diğer statüler arasında hem ulusal hem uluslararası boyutta kavramsal bir kargaşa mevcut olup bu konuya bir açıklık getirmek hedeflenmiştir. Kavramsal çerçevesi tespit edilen göçmenlerin, ulusal ve uluslararası boyutlarıyla sahip oldukları temel hak ve özgürlükleri belirlenmiştir. Bu bağlamda, Türk ulusal iç hukukundaki İskan Kanunu, YUKK, UİK ve sair ilgili mevzuat ve uluslararası düzenlemelerden ise kapsamlı açıklamalar içermesi bakımından, Türkiye'nin de tarafı olduğu, BM'nin Tüm Göçmen İşçilerin ve Aile Fertlerinin Haklarının Korunmasına Dair Uluslararası Sözleşmesi ele alınmıştır. Özellikle uluslararası düzenlemelerin, göç tarihinin arka planına uygun bir biçimde göçmen işçiler kapsamında şekillendiği tespit edilmiştir. Ulusal ve uluslararası düzenlemelerde, konunun teorik olarak detaylı ele alındığı belirlenmiştir. Türk hukukunda, göç ve işgücü göçü politikalarının düzenlenmesine, geliştirilmesine ve iyileştirilmesine yönelik mevzuat çalışmalarında da olumlu gelişmeler mevcuttur. Ancak göçmenlerin temel haklarının, tüm göç hareketi esnasında tatbiki gerekliyken, günümüzdeki düzenlemelere rağmen uygulamada aksaklıklar olduğu tartışmasız bir gerçeklik olacaktır.
Tehlikeli işlerde çalışanlarda psikososyal risk etmenlerinin değerlendirilmesi

Çok büyük bir kısmının önlenebilir olduğu bilimsel açıdan kanıtlanmış olsa da tarih boyu iş kazaları olagelmiştir. İstanbul Tuzla Tersaneler Bölgesinde bir dönem sıkça meydana gelen ve 2007 yılından itibaren ulusal medya tarafından da gündeme getirilmeye başlanan ölümlü iş kazaları sonrasında özellikle basında ciddi bir farkındalık oluşmaya, bir bilinç gelişmeye başlamıştır. İş kazası tüm taraflar için çalışma yaşamının en büyük sorunlarından biridir. İş kazasında kazaya uğrayan kişi canını kaybedebilir, uzvunu yitirebilir, sakat kalabilir, meslek hastalıkları için de benzer durumlar geçerlidir. Kaza olup bittikten sonra yerine konamayacak kayıplar gerçekleşmesi muhtemeldir. Tazminat, kaybolan yaşamın, uzvun, çalışanın bakmakla yükümlü olduğu kişilerin zorlaşan yaşamının ne kadarı için çözüm olabilir ki? İşverenin kayıplarını, iş kazası mağdurunun kayıplarıyla kıyaslamak insancıl bir yaklaşım olmaktan uzaktır. İş kazalarının önüne geçmek için gösterilmesi gereken çaba insan merkezli olmak zorundadır. Kaza istatistikleri göstermektedir ki, pek çok kaza geliyorum demekte, ciddi bir çalışma sonucunda kazalar önlenebilmekte ya da etkisi azaltılabilmektedir. Kaza olduktan sonra çözüm önerilerinin geliştirilmesi, tedbirler alınması, iş işten geçtiği için çok da anlam ifade etmemektedir. Bu nedenle, olası kaza sebeplerinin doğru analiz edilerek, ortadan kaldırılması yolunda çalışmalar yapılması, planlı, kontrollü bir çalışma şekli belirlenmesi çok daha doğru bir yöntem olacaktır. Bu çalışmada çalışanların kendilerinin ve başkalarının yaşamlarını hiçe sayan, alınan önlemlere karşı vurdumduymaz tavırlar içerisinde olmalarına neden olabilecek, hatta kazalara davetiye çıkaracak olumsuz ruh hallerinin tespit edilip edilemeyeceğini belirlemek için analizler ortaya konulmaktadır.