turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Zenne, Laurance Anyways ve Something Must Break filmlerinin Kuir Teori'ye göre yorumlanması

İlk olarak 1970'lerde tanımlanan Kuir Teori, lezbiyen, gey, biseksüel, trans, interseks, aseksüel ve sorgulayan bireyler üzerine olan, psikolojik ve sosyolojik çalışmaların tümüdür. 1990'larda yoğunlaşan Kuir Teori tartışmaları, kuir tanımını değiştirip, odağı yoğunlukla heteronormativiteye karşı bir eleştiri haline getirmiştir. Kuir teori heteronormativiteye ve toplumsal cinsiyet rollerine yapıbozumcul bir şekilde bakar. Kuir tartışmalar ancak son yıllarda ülkemizde gündeme gelmeye başlamış, akademide ve sanat dallarında görünürlüğü giderek artmıştır. Yerli literatürde kuir fazlaca konu edilmemektedir. Bu durumun en önemli sebeplerinden biri, Türkiye sinemasında Kuir Teori üzerinden okunabilecek türde film üretmek isteyen yönetmenlerin, senaryo yazarlarının ve yapımcıların yeterli sayıda olmamasıdır. Bundan dolayı üretilen eserler sınırlıdır. Kuir literatürün ve filmlerin eksikliğinin doğurduğu tartışma ve alan çalışması ihtiyacı bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Tez, bu alanda çalışma yapmak isteyenlere katkı sunmak hedefindedir. Dünya sinemasında da olduğu gibi Türk Sinema tarihinde de çoğunlukla heteroseksüel ilişkiler gösterilmiş, bunun dışında gösterilen azınlıklar ise heteronormativite üzerinden yorumlanmıştır. Yakın dönemde Türkiye Sineması'nda LGBTİ filmleri çıkmaya başlamıştır. Kuir içerikli filmlerle ilgili asıl soru LGBTİ karakterlerin nasıl yansıtıldığıdır. Bu karakterler heteronormatif kalıplara sokulmuş mudur yoksa klişelerden uzak, heteroseksizme eleştirel anlatılmıştır. Başka bir soru ise LGBTİ bireyler olumlu bir bakış açısıyla mı sunulmuştur. Bu durumu düşünmek, eleştirmek ve gözlemlemek için, biri yerli ikisi yabancı olmak üzere üç film, Kuir Teori bakış açısından incelenecektir.
Middle East in Hollywood cinema: Cinematic representations of the orient and orientals

Bu araştırmanın konusu, 1911'de başlangıcından 11 Eylül sonrası döneme kadar Hollywood'da Ortadoğu ve halklarına ilişkin görsel ve söz imgelerinin göstergebilimsel çözümlemesidir. Ele alınacak filmler üç döneme ayrılarak incelenecektir. Bu dönemler şunlardır; Romantik Dönem (1911-1948), Politik Dönem (1948-2001) ve 11 Eylül-Sonrası Dönem. Romantik Dönem için incelenecek filmler şunlardır: The Thief of Baghdad (1924), The Arabian Nights (1942), Politik Dönem için Exodus (1960), Delta Force (1986), True Lies (1994) ve 11 Eylül-Sonrası Dönem için de Munich (2005), Kingdom of Heaven (2005), The Kingdom (2007), Rendition (2007), ve Green Zone (2010). Bu araştırmanın amacı Ortadoğu ve Ortadoğlulara ilişkin görsel imgelerin bir jenealojisini çıkarmak ve Oryantalist söylemin yukarda belirtilen üç döneme göre farklılık gösterip göstermediğini araştırmaktır Her dönemin filmleri, tekrar eden imgeler bakımından incelenecek ve sonra da üç dönemin filmleri arasındaki benzerlik ve farklılıklar ortaya konacaktır.
1970 sonrası Amerika sinemasında şiddet öğesinin sunumu

Amerikan toplumu tarihinin her kesitinde şiddet kullanmış bir toplumdur. Göçmenlerin yeni kıtaya ayak basmalarıyla yerlileri dövüp, tecavüz edip, yağmalayıp öldürmeleye başlamaları bir olmuştur. Bu tür işkenceler Afrika'dan köle olarak getirilen zenciler üzerinde de devam etmiştir. Babadan oğula yıllarca miras bırakılan bu şiddet sonuçta ABD'nin dünyanın en çok şiddet kullanan toplumlarından biri olmasına sebep olmuştur. Tabii ki bu Amerikan toplumu kadar sinemasına da yansır. En yeni sanat dalı olarak sinema Amerikan kültürünü bütün dünyaya tanıttı. Ancak Hollywood'un tanıttığı Amerikan kültürü gerçeği tam olarak yansıtır mı? Amerikan kültürünün tarihinde şiddet yatmakta olsa da Amerikan sineması gerçek hayattan çok daha fazla şiddet içerir. Amerikan sinemasının izleyicilerine şiddeti öğretmekle suçlanmasının sebeplerinden biri de budur. Küçük çocuklar gibi şiddet izlemesi sakıncalı olan kişiler için bu suçlama doğrudur. Çünkü çocuklar gözlem yaparak ve taklit ederek öğrenirler. Ve şiddet gözlemlediklerinde şiddet kullanarak bunu kendi hayatlarına geçirirler. Şiddet izlemek yetişkinler üzerinde çok az etki yaratır. Yetişkinler için eğitim ve ekonomik durum şiddet kullanımında şiddet izlemekten daha önemli yer taşır. Bu çalışma, Amerikan kültüründe şiddet profili ve modern Hollywood sinemasının psikolojik etkilerine ek olarak 1970 sonrası Amerikan sinemasının en çok şiddet içeren ve en uzun ömürlü türü olan 'korku' sinemasını da inceler.
Mimarlık ve bilim kurgu sineması ilişkisinin ev kavramı üzerinden irdelenmesi

Bu çalışmada mimarlığın disiplinler arası yapısının gücü ve önemi vurgulanmış, mimarlık ve sinema arasındaki etkileşim her iki disiplinin ortak çalışma alanı olan mekan üzerinden irdelenmiştir. Bu ilişki doğrultusunda mimarlık disiplininin bir sinema türü olan bilim kurgu sineması ile olan etkileşimine odaklanılmıştır. Tez çalışmasının amacı, mimarlık disiplininin bilim kurgu sinemasıyla kurduğu bu ilişkinin potansiyelinin, ev kavramı üzerinden irdelenmesi olmuştur. Bu kapsamda, bireyin öznel yaşam mekanı olan 'ev' ile zihinsel 'evsizlik' olgusu tartışmanın asıl nesnelerini oluşturur. Bu doğrultuda örneklem, Bıçak Sırtı ve Azınlık Raporu filmleri üzerinden yapılmıştır. Evin oluşması için kavramsal çerçevede ortaya konan boyutların gerekliliği ile bu boyutların alt açılımlarının eksikliği halinde evin oluşamaması durumu, filmler üzerinden okunarak doğrulanmıştır.
Türk sinemasında toplumsal gerçekçilik: 1960 dönemi

öz 1961 Anayasası'nın etkisiyle sinemada oluşan toplumsal gerçekçilik incelenmiştir. 1960 tarihinden sonra ilk kez konularım toplum yaşamından alan filmler gerçekçi bir yaklaşımla çekilmiş ve akım söylemleri oluşmuştur. Bu çalışmada, Türk sinemasında toplumsal gerçekçilik dönemi, bu dönemin yol açtığı gelişmeler ve bu dönemde çekilmiş olan filmler ele alınarak araştırılmıştır.
Türk sinemasında korku filmi yaratım ve üretim sorunları

oz Bu çalışmada Türk sinemasında korku filmi yaratım ve üretim sorunlarının neler olduğu belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmamız öncelikle korkunun ne olduğu sorusundan yola çıkarak, hem Batıda hem de Türk kültür ve sanatında korku nesnelerinin neler olduğunu ve nasıl ifade edildiklerim anlatmıştır. Daha sonra Türk sinemasında Batıdaki anlatım tarzıyla bir korku filminin olup olmadığı tartışılmış, neticeyi somut olarak göstermek amacıyla, az sayıda yapılmış uyarlama niteliğindeki Türk korku filmleri özetle anlatılıp, örnek olarak da Şeytan filminin orijinaliyle karşılaştırmalı incelemesi yapılmıştır. Çalışmanın sonunda, kaynağını Batının anlatım geleneğinden alan korku sinemasının, dini inançlarından edebiyat ve sanat anlayışına, toplumsal yaşayışından bireyi algılayışına, ekonomik varlığından eğitim düzeyine kadar birçok yönüyle Batılı ülkelerden farklı olan Türkiye'de, Batılı anlamıyla var olamayacağı sonucuna varılmış; ancak kendi kültürümüze ait imgelerin daha yaratıcı bir süreçten geçerek kullanımıyla yerli bir korku filminden söz edilebileceği belirlenmiştir. 111
Sinemada Aristotelesçi olmayan bir yaklaşım: Brecht estetiği

Yüz yirmi beş yıllık mazisi bulunan sinema sanatı, yaklaşık iki bin yıl önce Aristoteles tarafından ilkselleştirilen ve ilkeleştirilen dram sanatını, kameranın tekniksel yapısına uyumluluk içerisinde, kameranın yanılsama yaratarak, gözle görünür gerçeğin birebir kopyasını, parmak izini alması özelliğiyle, mimesis, öykü ve olay örgüsü, eyleyen karakter, yoğun duygusal atılımla sağlanan atmosferin getirdiği özdeşleşme ve nihai erek olarak görülen katharsis olgusuyla birleştirerek, yani Aristotelesçi dram sanatını yüklenerek sinema; film dilini oluşturdu ve kendisine bir ' gelenek' yarattı. Aristoteles'in kurduğu dram sanatının ilke ve kavramlarına, en bilinçli ve sistemli karşı çıkış Brecht tarafından kuramsallaştırıldı ve uygulama alanı buldu. Üstelik Brecht, Aristotelesçi dramın, belirli uğrak noktalarını, yapı taşlarını tespit etmekle ve yapı-bozumuyla kalmadı, Aristoteles'in kavramlarına karşılık, kendi oluşturduğu kavramlarını da koydu. 'Epik- Diyalektik Tiyatro' adıyla anılan, Brecht'in, dram sanatına karşıt estetiği, özellikle, özdeşleşmenin karşısına yabancılaştırma etkisini, katharsisin karşısınaysa bilinçlendirme istemini koymasıyla, değişen ve gerginleşen bir dünyada, yeni bir çağa uygun, tarihsel, toplumsal, yaşamsal bir gerçeğin, devinen, dönüşen ve değişerek gelişen gerçekliğin aracısı oldu. Brecht, sadece Tiyatro alanında kalmayarak, kendi estetik çerçevesi nispetinde, özellikle sinemanın, mekan, zaman ve uzam konusundaki özgünlüğünü ve özgürlüğünü görmüş olacak ki, kuramsallaştırdığı estetiğini, sinema sanatına da uyarlama, uygulama istemine girişti. Brecht'in bu isteminin yüzeyinde görünen başarısızlık, estetiğinin sinemaya uyarlanamaz, uygulanamaz oluşunda değil- Pekala onun estetiği, sinemaya yansır ve yansımıştır da- sinemanın endüstrileşmiş yapısında yatmaktadır. Brecht'ten sonra, parmakla sayılacak kadar az yönetmen de olsa, Brecht'in estetiğinin, sinemaya yetkince yansıyabileceğini, uyarlanabileceğini kanıtlamıştır. Her ne kadar Brecht'in estetiğinin, sinemaya yansıma, uygulanabilirlik yeterliliği olsa da, uygulamalar; belki nitelik değil de, nicelik bakımından yetersizdirler.
Kitle iletişim araçlarında görsellik yoluyla meşrulaştırma

İnsan beş duyu organı aracılığıyla dünyayı algılamaktadır. Duyularımızdan gelen bilgiler bizim gündelik yaşam pratiklerimizin tamamını oluşturmaktadır. İnsan gözünü kullandığı gibi diğer duyu organlarını yoğun olarak kullanmamaktadır. Yediği gıdanın, sokaktaki seslerin, kokladığı çiçeğin anlamına ulaşmak için göz sürekli olarak taramaktadır. Devamlı olarak yeni deneyim arar ve görme alanının içindeki her şeyi yakalamaktadır. Mideye giden gıda gibi görülen her nesne insanın bütün fiziksel ve düşünsel yapısını etkilemektedir. Beyin tarafından algılanan görüntü bilinçaltına gönderilmektedir. İnsan sürekli olarak yenilenen görüntüler sistemi içinde yaşar bu yüzden önceki görüntüler yeni görüntüden daha önemsizmiş gibi hissedilir, yine de bilinç yeni görüntüleri öncekilerin üzerine eklemekte insanın bütün yaşamı bu deneyim üzerinde şekillenmektedir. İnsanın görme ve algılama yeteneğinin farkında olan totaliter kurumlar elbette teknoloji çağında bu araçları da denetlemek, bu gücü elinde tutmak isteyecektir. Bu çalışmada tüm sanatların temel gereksinimi olan 'görme' ele alınacaktır. Bunun yanında televizyon ve sinema gibi araçlarda, olaylar aktarılırken kurulan anlatıların düzenlenmesinde izlenen yöntemler ele alınacaktır. Böylelikle insan algısının bu araçlar yoluyla istenildiği takdirde nasıl kasıtlı bir şekilde değiştirilebileceği, düşüncelerin canlandırma-taklit ve kurgu yoluyla nasıl meşrulaştırıldığı anlaşılabilecektir.
Zeki Demirkubuz sinemasında ataerkillik söylemi Bulantı filminin göstergebilimsel bir incelemesi

Ülkemizde sinema ortamı, uzun bir aranın ardından 1990'lı yıllarda yeniden hareketlenmeye başlamış, sinemanın dili çözülerek seyirci ilk kez sanat filmi perspektifiyle, dokusu Yeşilçam sinemasından farklı, 'Yönetmen Sineması'yla tanışmıştır. 'Çağdaş Türk Sineması' adını alan bu yeni dönemin görsel üslup ve anlatı dili, 'Yeni, Bağımsız, Auteur, Minimal' kavramlarıyla birlikte anılmaktadır. Türk sinema tarihi bakımından ismi 'Bağımsız Sinema' ile özdeşleşen, yurt içi ve yurt dışında aldığı ödüller ile 'auteur' kabul edilen araştırma konumuzun öznesi Zeki Demirkubuz, bu türün en başarılı temsilcilerindendir. Yalın anlatımı, gerçekçi sinema dili ve filmin geneline işleyen 'Demirkubuz stili' ile yerli sinemaya büyük bir ivme kazandıran yönetmen, yurt dışında düzenlenen festivallerde Türk Sineması algısını olumlu yönde değiştirmiştir. Genelde Yeni Sinemanın, özelde Demirkubuz sinemasının ana temasını oluşturan 'bireysellik', yönetmenin sinemasal kimliği ve filmleri alt başlıklar altında incelenerek, Zeki Demirkubuz'un kendi deyimiyle 'en kişisel filmim' dediği 'Bulantı' filminin, sembolleri ve görünenin ötesindeki anlamıfeminist kuram bağlamında göstergebilim perspektifinden değerlendirilecektir
Sinemada montaj ve Reha Erdem söylemini anlamak

Sinema sanatının varlık ve işlevselliğinde önemli görevler üstlenen kurgu, sinemanın en önemli öğelerinden biri olarak kabul edilir. Kurgu, senaryo yazımından çekim aşamasına kadar çok sayıda bileşenin göz önünde bulundurulduğu bir alana tekabül etmektedir. Kapsamının genişliği itibariyle de kuramlara konu olmuş ve yaratıcı yönetmenlerin estetik anlayışlarının temelini oluşturmuştur. Filmsel zaman ve mekan, film boyunca izleyiciyi gerçek yaşamdaki zaman ve mekan zorunluluklarından kurtarır. Sanat faaliyetinin temelini oluşturan filmsel zaman ve filmsel mekanı kurgu meydana getirmiştir. Kendisine has özellikleriyle öne çıkan kurgu, zihinsel faaliyetin izdüşümü gibi çalışarak, sinema sanatında en görünür hale gelmektedir. Sinemanın kendisine özgü yapısı, kurgunun varlığı ve etkin olarak kullanımından kaynaklanmaktadır.
Türk sinemasında rüyalar: Semih Kaplanoğlu'nun Bal-Süt-Yumurta üçlemesi

Rüyalar, insanlığın var oluşundan bu yana ilgi duyulan, birçok bilimsel çalışmaya konu olan, ayrıca tüm sanat dallarında özgün şekillerde ifade edilebilen bir yaşam deneyimidir. Toplumda var olan, bireyin yaşamını etkileyen her olayın karşılığını sinemada bulmak mümkün olduğundan, rüyalar da sinema sanatının vazgeçilmez bir unsuru haline gelmiştir. Rüyaların sinemada kullanımı üzerine hazırlanan bu çalışmada, biçim ve/veya içeriğinde rüya teması kullanılan filmlerden hareketle, Semih Kaplanoğlu'nun Yumurta, Süt, Bal adlı filmleri analiz edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca, bu filmler üzerinden Türk Sineması'nda rüyaların kullanımı konusu da incelenmiştir. Çalışmanın amacı, bireyin duygu ve düşüncelerinin en gerçek haliyle ortaya çıktığı rüyaların, kişinin, toplumun ve aklımıza gelebilecek her türlü olayın yansımalarını görebileceğimiz sinema sanatında kullanımını belirlemektir. Çalışmada, rüyaların kültürel, dini ve bilimsel fonksiyonları dikkate alınarak sinema filmleri örnek incelemeye yöntemiyle ele alınmış, çözümlemede ise teknik ve içerik boyutlar üzerinde durulmuştur.
Mustafa Kemal Atatürk in Turkish cinema

Türk milliyetçiliği ve bunun Türk sinemasında temsili birçok kez ele alınan bir konu olmuştur ancak konu Mustafa Kemal Atatürk'ün sinemada temsili olduğunda, bu durum tehlikeli bir konu olarak kabul edilmiştir. Bu tezde Mustafa Kemal Atatürk'ün heykel ve resimleri gibi birçok şekilde temsil edilmiş olmasına rağmen sinemada bir türlü temsil edilemeyişinin nedenlerinin açığa çıkarılması amaçlanmıştır. Daha sonra da Mustafa Kemal'in sinemada temsil edilmeye başlanan dönemler üzerinde durulmuştur. Mustafa Kemal'in temsil edilmeye başlandığı dönemin politik durumları ve bunun temsile etkisi, Mustafa Kemal'in fiziksel ve duygusal temsili, Mustafa Kemal'in savaş kahramanı, kurucu baba temsili ve mitleştirilmesi üzerine çalışılmıştır. Aynı zamanda Mustafa Kemal'in özel hayatının temsiline de yer verilmiştir.
1990 sonrası Hollywood korku sinemasında mise-en-abyme

1990 sonrası Hollywood Korku Sineması'nın giderek kan kaybettiği ve çekilen filmlerin birbirinin tekrarı haline geldiği söylenmektedir. ''Metakorku'' olarak sınıflandırılan bu filmlerin kendi yapılarına referans vererek tür kodlarını aynaladıkları görülmektedir. Wes Craven, John Carpenter ve Drew Goddard gibi yönetmenlerin filmlerinde ise bu konvansiyonlar sadece ifşa edilmek kalmaz, aynı zamanda ihlal de edilerek yeni bir söylem arayışına girilir. Korku Sineması'nın temsil krizini vurgulayan bu filmler diğer bir yandan filmin sunduğu gerçek ve kurmaca arasındaki sınırın da bulanıklaşmasını sağlamaktadır. Filmin kendi farkındalığına varmasının dolayısıyla kendi temsil sorununu yansıtmasının ve kendini yansıtmasının mise-en-abyme stratejisi ile desteklendiği görülmektedir. Bu araştırmada, New Nightmare (Wes Craven, 1994), In the Mouth of Madness (John Carpenter, 1994) ve The Cabin in the Woods (Drew Goddard, 2012) filmlerinin formal analizi yapılarak, 1990 sonrası Hollywood Korku Sineması'nda mise-en-abyme anlatım stratejisinin nasıl oluşturulduğu ve neye hizmet ettiği araştırılmaktadır. Korku sinemasının konvansiyonlarını nasıl ifşa edip sonrasında çiğnediği ve bu kendini aynalayan örneklerinin nasıl bir eğilime işaret ettiğine değinilmekle birlikte, ortaya çıkan temsil krizinin aynı zamanda anlatım biçimi ve endüstri açısından nasıl bir imkan olarak değerlendirilebileceği gibi soruların cevabı aranmaktadır. Filmlerin analizi sonucunda, mise- en-abyme anlatım stratejisinin, kendi temsil sorunundan yola çıkarak yeni bir anlatım biçiminin kapısını açtığı gözlemlenmiştir.
Alternatif film izleme mekanları olarak sinematek olgusu

Tez çalışmamın amacı, sinema kültürünün gelişimine, sinemanın düşünsel, kültürel, eleştirel ve evrensel boyutta zenginleşmesine sağladığı katkıları ortaya koymak, Türk Sineması'nın en önemli yılları olarak kabul edilen 1960'lı yıllarda Türkiye'de varlığını sinemacılar, yazarlar, araştırmacılar, izleyiciler için film toplayan, saklayan ve koruyan, sinemayla ilgili belge, afiş, dergi, kitap, fotoğraf, slayt vb. yayınları toplayan ve istenildiğinde bunları yararlanmaya sunan kuruluş olan Sinematek'in tarihsel evrimi ve asıl kaynağı olan Fransız Sinemateki'ni dijital kütüphane ve film arşivini detaylı olarak incelemektir. Çalışmamın amacını oluşturan varsayımlardan en önemlisi; sinema sanatına katkı sağlayan sinemateklerin izleyici kitlelerine nasıl bir ortam sağladıklarını ve günümüzdeki anlayışla sinema izleme ortamlarının evrilerek nasıl bir gelişim ve yenileşme gösterdiğini, yeni teknolojilerle sağladıkları uyumu ve izleyici beklentileri doğrultusundaki başarılarını eleştirel anlamda araştırmaya çalışmak olmuştur.
Sinemada süper kahramanlık imgesi ve Indiana jones filmleri örneği

Bu çalışmada sinemada süper kahramanlık imgesinin nasıl kullanıldığı, kahramanın yol haritası ile ilgili çalışmalar yapan isimlerden Carl Gustav Jung'un modeline göre incelenmiştir. Örnek olarak alınan Indiana Jones karakterinin, Jung'un arketipleri üzerinden değerlendirilmiş; bir kahraman ve süper kahraman olarak bu kavramlarıntanım ve açıklamalarına bağlı olarak, benzerlikleri ve farklılıklarıyla ele alınmıştır. Sözlü anlatı türleri olan mit, masal, monomit, arketip vb. temel yapı taşları ile Joseph Campbell, Vladimir Propp, Carl Gustav Jung ve Christopher Vogler gibi kahramanın yolculuk haritası üzerine bilimsel araştırmalar yapan isimlere ait modellerin, günümüz süper kahraman hikaye, roman, film gibi araçlara nasıl destek sağladığı incelemiştir. Süper kahramanların ilk çıkış noktasından başlayarak sinemaya girişleri; sinemasallaştırılma aşamasında nasıl bir değişikliğe uğradıkları, sinemada nasıl bir yer edindikleri tartışılmıştır. Kamçılı arkeoloji profesörü olarak sunulan Indiana Jones karakterinin, Carl Gustav Jung'a ait arketipler olarak adlandırılan hikaye biçimi ve kahramanın yolculuk haritası üzerinden değerlendirilmesi; karakterin bir süper kahraman, kahraman olgularına yakınlığı ve uzaklığı tartışılarak bu karakterin üzerinde çalışılan terimlerden hangisi olduğunun veya olmadığının sonucuna varılmıştır.
A product of their time: A glance at detective films in Turkish cinema after 2010

Tüm sanat eserleri, üretildikleri zamandan izler taşır. Bu izler, toplumun ve evrimi devam eden insanın dolaylı olarak da olsa aynası niteliğindedir. Evrim ve değişim insana dair her şeyde olduğu için, yaşadığı toplumda ve o toplumun 'hak'larının korunduğu adalet sisteminde de etki sahibidir. Tıpkı toplumda 'hak'sız durumların ortaya çıkmasına sebep olan suç kavramı gibi. Bu iki düşman akrabanın, evrimi de dünya döndükçe ve insanlar yaşamaya devam ettikçe sürecektir. Bazen geriye, bazen ileriye. Adalet ve suç temalarının sinemada tür olarak en çok karşımıza çıktığı filmler polisiye filmlerdir. Üretildikleri zamanın adalet sisteminin ya da adaletsizliğinin, suçun güncel evriminin izdüşümleri sıklıkla karşımıza çıkar. Bu sebeple, bu tez yaşadığımız topraklarda 2010 sonrası yapılmış bazı polisiye Türk filmlerine bakacaktır. Bu filmlerin içerisindeki karakterlerden, onların davranış biçimlerinden, olayların gelişme ve sonlanış şekillerinden bahsederek, zamanın, toplumun üretim ilişkilerine ve sosyal hayattaki hak ve adalet anlayışına olan yansımalarını sergilemeye çalışacaktır.
2000'ler bağımsız Türk sinemasında omega erkekler: Kurbanlık ve failliğin yeniden inşası

Çalışma kapsamında 2000'li yıllarda bağımsız Türk sinemasında omega erkek temsilleri incelenmektedir. Filmsel anlatılarda erkeklik inşaları ve erkekler arası iktidar dinamiklerini araştırmada, Rene Girard'ın insan arzusundan yola çıkarak tasarımladığı mimetik kuram ile eleştirel erkeklik incelemelerinin bir arada ele alınması amaçlanmıştır. Bu bağlamda öncelikle mimetik kuramın temel kavram ve mekanizmaları araştırılmış, ardından Friedrich Nietzsche ve Max Scheler'in ressentiment anlayışları ile mimetik kuram bağlamında ressentiment işleyişi incelenmiştir. Erkekliğin sosyo-kültürel bir inşa oluşu ile mimesis yoluyla kuruluşu karşılaştırılmıştır. Arzuların oluşumu, bireyler arası gerilimin günah keçisi yoluyla giderilmesi ve ressentiment'ın kimlik oluşumundaki etkisinin erkeklikleri açıklamada ne ölçüde işlerliğe sahip olduğu araştırılmıştır. Bu doğrultuda Başka Semtin Çocukları, Kara Köpekler Havlarken, Bornova Bornova, Çakal, Rıza, Pus, Saç ve Ben O Değilim filmleri ve bu filmlerdeki erkek karakterler farksızlaşma, homososyallik, kurban-mağdurluk, ressentiment ve kadın dolayımlayıcılığı gibi farklı dinamikler çerçevesinde çözümlenmiştir. Bu çözümlemeler sonucu, omega erkeklerin arzularının mimesis yoluyla oluştuğu, birbirleri arasındaki farksızlaşmanın ve mimetizm krizinin şiddeti doğurduğu, iktidarsızlık hissinden kimlik değişimi yoluyla kurtulmaya çalıştıkları ve hegemonik erkeklik ideallerini gerçekleştirme çabalarında kadınların dolayımlayıcı olarak yer alamayışı açığa çıkarılmıştır.
Av

Sosyal bir varlık olarak tanımlayamayacağımız, daha çok bir rüya kahramanına benzeyen kişimiz, içsel dürtü, rüya ve bu rüyaların doğurduğu çatışmaların etkisiyle adeta kendi içinde derinlerine, kaynağına doğru uzun bir yolculuğa çıkar. Derinliklerinde unuttuğu büyük bir suçu hatırlar. Bir değişim geçirir. Suçunu hatırlamayı uzun çabalar sonucu hak ettikten sonra bu kez cezasını çekmeyi hak eder. Ve cezasını çekip, arınır. m
2000'ler sonrası Hollywood'da çizgi roman uyarlamaları: Batman Kara Şövalye örneği

Bu çalışmada Christopher Nolan'ın hayal dünyasının, 'Batman' çizgi roman karakteriyle buluşması sonucu, 2008 yılında vizyona giren 'Kara Şövalye' filmi incelenecektir. Filmsel anlatı çözümlemesi, Vladimir Propp'un Masalın Biçimbilimi'ne dayanarak, hikayenin biçimsel ilerleyişi ve kahramanın işlevleri saptanacaktır. Negatif ve pozitif karakterler arasındaki farklar, bu kuram üzerinden değerlendirilecektir.
Türk sinemasında üniversiteli olgusunun değişimi

Dönemler itibariyle 'Üniversite Olgusu' ve 'Üniversiteli Genç' teması Türk sinemasında az da olsa irdelenmiştir. Temel amacım Türk sinemasındaki üniversiteli olgusunun bu hızlı dönüşümünün Türkçe Literatürde yer bulmasıdır. Bu araştırmanın cevap aradığı soru ise 'üniversite olgusunun' dönemler içerisinde nasıl bir değişime uğradığıdır. 'Sinema toplumun aynasıdır' varsayımıyla Türk sinemasında üniversiteli gencin yansıması ve yaratılan tipolojileri dönemler içerisinde irdeledim. Bu çalışma, örneklem yoluyla seçilen 11 filmden elde edilen veriler, nicel ve nitel bulgulara dönüştürülürek, Karma Yöntem ile analiz edilmiştir.
Amerikan ve Türk sinemasında star olgusunun gelişimi ve değişiminin geçmişten günümüze etkileri 'Gündüşteki Simalar'

Sinema, hayal gücünü en iyi yansıtan alanlardan biridir. Bunun sebebi starlar ve onların kişi, stüdyo, medya düzeyinde tekrar düzenlenen kimliklerdir. Sinemaya gizem ve ölümsüzlük kazandıran, onu besleyen öğelerden biri beklide en önemlisi starlardır. Bir film; bir insanı bir noktadan başka bir noktaya götüren zaman makinesi olarak düşünülürse starlar da geçmişşten günümüze toplumların yansımalarıdır. Her olgu gibi star olgusu da ekonomik ve toplumsal nedenlerle zamanla değişime uğramıştır. Bu değişim, farklı şekillerde ve alanlarda ortaya çıkmıştır. Bu durum doğal olarak sinemayı da etkilemiştir ve etkilemektedir. Bu çalışmada star olgusunun Amerikan ve Türk sinemasında gelişiminin ve değişiminin etkilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Örnek olay çalışması olarak, filmlerin dünyaya açılan pencereleri afişlerin analizi seçilmiştir.