turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İran islam cumhuriyeti'nde uluslararası hukuk anlayışı: Rehine krizi, Salman Rüşdi krizi ve çocuk idamları örnekleri

İran İslam Cumhuriyeti'nin İtikadi doktrinini, Velayet-i Mutlakay-i Fakik üzerinde dayanmaktadır. Bu doktrin Şii klasik ve çağdaş fıkhında ender görüşlerden birisidir. İran İslam Cumhuriyeti Anayasası da önce bu doktrin ve sonra Şii fıkhı temelleri üzerinde, teokratik ve demokratik unsurları içinde barındırarak kurulmuştur. Bu karma anayasa karma bir siyasi yapının kurulmasına yol açmış ve İran İslam Cumhuriyeti'ni uluslararası camiada ve evrensel hukuk ilkeleri açısından, uluslararası hukuku ihlal eden bir devlet konumunda oturtmuştur. Bu araştırmada Velayet-i Fakih doktrini, Şii siyasi fıkhı ve Ayetullah Ruhullah Humeyni'nin düşüncelerinde, enine boyuna incelenmiştir. Ayrıca İran İslam Cumhuriyeti'nin 1979 ve 1989 anayasaları analiz edilerek, devletin siyasi yapısı, temel ilkeleri ve iç hukukun dış hukuka karşı tutumu irdelenmiştir. Son olarak İran İslam Cumhuriyeti ve uluslararası hukuk ölçütleri açısından, yabancı temsilcilikler ve diplomatların dokunulmazlığı ve bu doğrultuda Amerika Birleşik Devletleri Diplomatları Rehine Krizi olayı ve Türkiye, İngiltere ve Suudi Arabistan temsilciliklerine saldırı vakaları, diğer bölümde de ise Salman Rüşdi Krizi ve Ayetullah Humeyni'nin Şeytan Ayetleri yazarına karşı yayınladığı ölüm fetvası ve nihayet İran'da 18 yaş altı çocukların infazı, İslam ve Şii fıkhı ve uluslararası hukuk açısından irdelenmiştir. Bu tezin sonunda da 'İran İslam Cumhuriyeti'nin Birleşmiş Milletlerin üyesi ve birçok uluslararası hukuk anlaşmalara tabi olmasına rağmen, karşılaştığı bir takım uluslararası konularda, uluslararası hukuk ve İslam öğretilerine uymayarak kendi rejim yararları, radikal görüşleri ve ulusal çıkarları doğrultusunda ihlallere neden olduğu' sonucuna varılmıştır.
Makedonya Cumhuriyeti'nin doğuşu, Balkanlar 'daki ve Dünya'daki yeri

Tarih boyunca Avrupa'nın, belki de dünyanın en istikrarsız bölgelerinden birisi Balkanlar olmuştur. Bu bölgenin kendine özgü coğrafi ve etnik yapısı, anlaşmazlıkların başlıca nedenini oluşturmaktadır. Balkan sözcüğü, yalan ve uzak bölge toplumlarına kan, gözyaşı, sefalet, yokluk ve göçleri arıımsatmaktadır. Makedonya böyle bir bölgenin tam ortasında, jeopolitik ve jeostratejik yönden oldukça önemli bir konuma sahip olarak yer almaktadır. Makedonya, Balkan Dağlarinın her yönden geçilebildiği tek alandır. Bu nedenle, Makedonya'nın kontrolü, güney Balkan'ların halrimiyetini de sağlamaktadır. 1913 tarihli Bükreş Antlaşması ile Makedonya, Bulgaristan, Yunanistan ve Sırbistan arasında Prin, Ege, Vardar Makedonyası olarak üçe bölünmüştür. 2. Dünya Savaşı sonunda kurulan Sosyalist Makedonya Cumhuriyeti Yugoslavya Federasyonu'na katılmıştır. Yugoslavya Federasyonu'nun dağılmasına kadar gündeme gelmeyen Makedonya, 8 Eylül 1991'de bağımsızlığını ilan etmesiyle yeniden uluslararası sorun haline gelmiştir. Makedonya'nın Yugoslavya Federasyonu'ndan kan dökülmeden savaşsız ayrılması ve coğrafi konumuyla bölge ülkelerinin irredentist politikalarının hedefi durumundadır. Makedonya'nın çok kültürlü üniter bir devlet kurma yolunu seçmesi, 7'si büyük 10'un üzerinde küçük sayıda ırktan oluşan etnik bir mozaik nüfusun çoğunluğunu oluşturan Makedonyalılar'ın komşu ülkelere dağılmış olması, Balkanlar' m 2 milyon nüfuslu Cumhuriyeti'ni sadece uluslararası ilişkiler açısından değil, siyasal, toplumsal ve ekonomik özellikleri yönünden de ilgi çekici kılmaktadır. Bu çalışmasının amacı, bugünkü bağımsız Makedonya Cumhuriyeti'nin kurulmasına kadar ve kurulmasmdan sonra Makedonya halkının uğradığı haksızlıklar ve sıkıntıların neler olduğu, bundan sonra Balkanlar'daki bu küçük ülkenin yeni dünya düzeninde nasıl bir rol oynayabileceğini irdelemeye çalışmaktır. Önce, Makedonya ulusu ve dili, tarihsel süreçte Makedonya sorunu, Balkan, 1. ve 2. Dünya Savaşların da Makedonya ele alınmıştır. Daha sonra, Yugoslavya'nın dağılarak bağımsız Makedonya' mn kurulması üzerinde durulacaktır. Son bölümde de bağımsız Makedonya'nın dünyadaki vnyeri, Balkan istikran ve güvenliğine etkisi, Türkiye Makedonya ilişkisinin yeni dünya düzenindeki ve Balkanlar'daki istikrara katkıları ve Mayıs 2001 itibariyle son gelişmelerin bölgedeki duruma nasıl yansıyabileceği tartışılmıştır. vm
Tarihsel, kültürel ve politik eksende Lübnan Ermeni diasporası

Lübnan'ın etnik ve kurumsal yapısında önemli bir unsur olan Ermeni Diasporası, 1915 olaylarından sonra başlayan yoğun göç ile oluşum sürecine girdiği bilinse de bu dönem öncesinde de Lübnan'a yerleşimi ve faaliyetleri açısından Lübnan sosyolojisinin bir parçası olmuştur. 19. Yüzyılın sonlarında ve 20. Yüzyılın başlarına kadar Lübnan'daki mevcut durumları itibariyle dönemin toplumsal ve kurumsal dokusunda yer edinen Ermeniler, bu yıllarda Türkiye'de meydana gelen olaylar sonrasında Anadolu ve diğer bölgelerdeki Ermeniler için de sığınak olmuştur. Lübnan'a Ermeni Sevki ve İskanı, 1915 Olayları'ndan sonra büyük oranda gerçeklemiş 1921- 1923 yılları arasında yerleşme devam etmiş ve 1939 yılı itibari ile Türkiye'den gelen Ermeni göçleri son bulmuştur. Lübnan'daki Manda yönetiminin hakimiyet evresinde vatandaşlık verilen ve kimlik olarak tanınan Ermeni cemaati, bu dönemlerde etkin bir siyasi unsur olmasalar dahi mecliste temsil edilmişlerdir. Manda sonrasında partilileşmenin radikal bir hal alması ve doktirinel yaklaşımlarından ötürü Ermeni partileri arasındaki çatışma, Ermeni cemaati içerisinde bölünme ile sonuçlanmıştır. Diaspora Ermeniliğinin bugünkü yapısının en önemli unsurları arasında yer alan Ermeni siyasi partileri, Ermeni siyasi ve sivil oluşumları da Lübnan'daki Ermeni Cemaatinin kurumsal kimliğinin yanı sıra Ermeni Diasporası açısından da önem arz etmektedir. Lübnan'daki sivil çatışma ortamının, Arap-İsrail savaşlarının, bölgesel ve küresel eksende ortaya çıkan olayların ve nihai olarak Sovyetlerin dağılmasıyla Ermenistan'ın bağımsız olmasına kadar geçen evrede Lübnan'daki Ermeni Diasporası da bu kronolojide evrilmiştir. Lübnan'daki Ermeni Diasporası'nın kurumsal kimliğinde ve organizasyonlarında etkin ve itici bir güç olan Ermeni partileri ve Katoğigosluk makamı, Ermeni cemaatinin radikalleşmesinin de önünü açmıştır. Bu durumun nedeni Lübnan'daki konfesyonel sistem ve devlet organizasyonunun kültür, eğitim ve basın hayatında kendine alan açamaması ve özel sektörün bu alana girmesine olanak sağlaması Ermeni toplumu özelinde Ermenilere kimlik, tarih ve aidiyetlerini devam ettirme imkanı vermiştir.
Soğuk savaş sonrası Karadeniz'de ABD-Rusya rekabeti: Çevrelemenin yeniden yaratılması

Soğuk Savaş'ın bitimiyle birlikte ikiye bölünmüş olan dünya yeni bir sürece girmiştir. Sovyetler Birliği ve Varşova Paktı dağılmış ABD tek başına süper güç olarak kalmıştır. Soğuk Savaş döneminde Sovyetler ve ABD arasındaki mücadele ve ABD'nin sürekli çevreleme politikaları Soğuk Savaş sonrasında belirli bir dönüşüme uğramıştır. Bir yandan işbirliğini öngören ABD bir yandan da Sovyetlerin halefi olarak kurulan Rusya'ya yönelik 'çevreleme politikası' gütmüştür. Rusya ise 1990'ların başlarında toparlanma sürecinde ABD ile işbirliğine sıcak bakmış ancak 1990'ların ortalarına doğru ABD'nin çevreleme politikasına karşılık 'yakın çevre' politikasını oluşturmuş ve eski Sovyet coğrafyasını kendi çıkar alanı olarak belirlemiştir. Soğuk Savaş sonrası ABD ile Rusya arasındaki ilişkide işbirliği ve mücadele bir arada bulunmaktadır. Bu karmaşık ilişki ağı siyaset, güvenlik, ekonomi gibi alanlara yansımıştır. İki ülke terörizm, insan hakları, demokrasi, kitle imha silahlarının sınırlandırılması gibi konularda işbirliğine açıkken, enerji ve enerji güzergahlarının kontrolü konularında rekabet içerisinde olmuştur. Bu rekabetin en görünür olduğu bölgelerden biri Karadeniz'dir. ABD, NATO aracılığıyla eski Sovyet coğrafyasına yayılmaya çalıştıkça, Rusya daha sert politikalar izlemiş hatta Gürcistan ve Ukrayna krizlerinde olduğu gibi askeri seçeneği bile kullanmıştır.
Serbest Bölgeler

1960'lardan sonra dünyada önemli bir gelişme gösteren serbest bölgeler gerek olgu ve gerekse uygulama olarak ekonomik, hukuki, uluslararası politika hatta iç politika bakımından ilgi çekmekte ve tartışmalara konu olmaktadır. Ülkemiz bu konuda ciddi bir adım atarak serbest bölgeleri en kısa zamanda faaliyete geçirmeye hazırlanmaktadır. 8/6/ 1984 tarihli 223 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Devlet Planlama Teşkilatı kuruluş ve görevleri yeniden düzenlenmiş ve 17. madde ile Müsteşarlığa bağlı olarak Serbest Bölgeler Başkanlığı kurulmuştur. Bütün bu nedenlerden dolayı özellikle uluslararası ekonomik ilişkilerin yoğunluk kazandığı serbest bölgeler bu tezde inceleme konusu yapılmıştır. Her ne kadar bu çalışmada zorunlu olarak serbest bölgeler olgusu değişik bakımlarda ele alınmışsa da yaklaşımın temelde ekonomik olduğunu belirtmek gerekir. İki bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde serbest bölge olgusu, bu bölgelerdeki faaliyetler, serbest bölge kuran ülke ile o bölgeye gelen firmalar ve onların ülkeleri açısından sunulan ekonomik yararlar ve dünyada serbest bölgelerin somut uygulamaları ele alınmaktadır. İkinci bölümde ise konuya Türkiye açısından bakılarak Türkiye'de bu konuda geçmişş tutum ve girişimler özetlendikten sonra en son gündemde olan serbest bölge kurma girişimi açıklanmakta ve Türk girişimlerine sağlayacağı yararlar incelenmektedir.
Hükmedilmeyen mekanlar ve Afrika'daki silahlı grupların varlık mücadelesi: Mali'de imek örneği

Bu tezin temel amacı, İMEK'in Kuzey Afrika'dan ve özellikle ortaya çıktığı Cezayir'den Batı Afrika ülkesi Mali'ye kayması ve yerleşmesinin sebeplerini, 'hükmedilmeyen mekanlar' kavramı çerçevesinde tespit etmektir. Bu kapsamda RAND Corporation tarafından geliştirilen 'hükmedilmeyen mekanlar' teriminin kavramsallaştırılması incelenerek tarihsel bir perspektifle İMEK'in yaşadığı dönüşüm sonucu, örgütün Kuzey Mali bölgesine yönelişinin sebepleri ortaya konmak amaçlanmıştır. Ayrıca tezde, 'hükmedilmeyen mekanlar' kavramının eleştirel yaklaşımı da ele alınarak, kavramın ABD güvenlik politikası çerçevesinde nasıl geliştiği ile silahlı gruplar, başarısız devletler ve terörizmle ilişkisi detaylandırılmaktadır. Bunun çerçevede, İMEK'in Kuzey Mali'yi tercih etmesinin, bölgenin tarihsel olarak hükmedilmeyen mekan özellikleri taşımasında etkili olduğu savunulmaktadır. Bunun yanında 2011'den günümüze kadar devam eden Mali Krizi'nin ana aktörlerinden biri olan İMEK'in Sahel bölgesine kaymasının, örgütün hayatta kalma mücadelesinin sonucu olduğu iddia edilmektedir. Ayrıca çalışmada, İMEK örgütünün bölgede izlediği strateji 'yerelleşme stratejisi' olarak adlandırılmakta ve bu stratejinin etnik temelli silahlı oluşumların ortaya çıkmasına yol açtığı savunulmaktadır. Bu durum, Mali'de yeni etno-cihatçılık sorununu yaratmış ve etnik çatışmaya zemin hazırlamıştır. Bu stratejiyle İMEK'in hedefi, kaos ortamı yaratarak varlığını korumak ve gerekirse bölgesel genişlemeye yönelik kabiliyetlerini artırmaktır. Tez, hükmedilmeyen mekan kavramının, kalıcı askeri müdahaleye dayanak oluşturduğu, böylece bölgenin öngörülmeyen bir istikrarsızlık sürecine sürüklendiği ve bölgedeki sosyo-politik dengeleri yeniden şekillendireceği iddialarını ispat etmeye çalışmaktadır.
21. yüzyılda Türkiye üzerinden dünya pazarlarına ulaştırılacak Hazar petrol boru hatları seçenekleri ve Türkiye

Orta Asya ve Kafkasya'daki petrol ve doğal gaz rezervlerinin uluslararası piyasalara taşınması ve dünya enerji talebinin önümüzdeki yıllarda ağırlıklı olarak Avrupa, Doğu Asya ekonomilerinden gelmesi nedeniyle, 21. yüzyılın başından itibaren yerleşik dengeler ciddi şekilde sarsılacak gibi görünüyor. Petrol ve doğal gazı taşıyacak boru hatları ile ilgili olarak son birkaç yıldır yaşanmakta olan çetin mücadele aslında bölgesel ve büyük güçlerin bu denklemi kendi lehlerine değiştirme çabasından başka bir şey değil. Orta Asya ve Kafkas petrollerinin hangi boru hatlarla dünya piyasalarına açılacaklarından ziyade, boru hattı üzerinde kimin kontrolü elinde tutacağı meselesi haline gelmiştir. Çünkü seçilecek boru hattı istikameti, ilgili ülke ve uluslararası şirketlere, dolayısıyla bunların ait oldukları devletler ticari bir kazanç sağlamalarının yanı sıra, Orta Asya coğrafyasında siyasi anlamda da söz sahibi kılacaktır. Bu kapsamda, bölge ülkeleri arasında stratejik çıkar çatışmaları ve işbirlikleri yaşanmaktadır. Bölge ülkelerinin dışında da çok sayıda ülkenin bu coğrafyada stratejik çıkarları bulunmaktadır. Başta ABD, Rusya ve Avrupa Birliği ülkeleri olmak üzere Japonya, Çin'in özellikle enerji hatları alanında çok önemli çıkarları bulunmaktadır. Adı geçen bu ülkeler arasında da çıkar çatışmaları yaşanmakta ve farklı bölge ülkeleri ile stratejik işbirliklerine gitmektedirler. Türkiye, ABD'nin desteklediği BTC Projesi'nin inşaat aşamasına gelmesiyle birlikte, 21. yüzyılda bölgede önemli bir role sahip olacağının bir göstergesidir. 120
Tacis ve Kırgızistan

TACİS Programı Bağımsızlığını Yeni Kazanmış Devletler ve Moğolistan ile Avrupa Birliği arasında uyumlu ve kazançlı ekonomik ve siyasi ilişkilerin geliştirilmesini amaçlayan bir girişimdir. Programın temel amacı ortak ülkelerde siyasal özgürlük ve ekonomik refah üzerine kurulu bir toplum yolundaki çabaların desteklenmesidir. Bu amacı gerçekleştirmek için Pazar ekonomisine ve demokrasiye geçiş sürecini destekleyecek bilgi ve mali yardım sağlamaktadır. Faaliyetin ilk 6 senesinde (1991- 1996 yılları arasında) TACİS, karşılıksız olarak taraflara 3 milyar 390 milyon ECU tahsis etmiştir ki, bu da 2500'den fazla projenin gerçekleşmesine imkan vermiştir. Taraf devletlere sıkı ilişkide bulunarak, TACİS kaynakların nasıl harcanacağı belirlemektedir. Bu durum, TACİS Programına taraf ülkelerin reform politikalarının belirlenmesi ve esas sorunlarının çözümlenmesi işlemlerinin finansmanına imkan vermektedir. Daha geniş uluslararası teşebbüslerin ışığında, TACİS gereken zamanlarda diğer yatırımcılar ve uluslararası örgütlerle işbirliği içinde çalışmaktadır. TACİS, en geniş alanları temsil eden kamu ve özel örgütlerin sahip oldukları yeni teknolojileri taraf devletlere devretmektedir., bu da piyasa ekonomisi ve demokrasi 122 tecrübesini ve yerli uzmanların tecrübe ve bilgileri ile karşılaştırmağa imkan vermektedir. Yeni teknolojilerin devri, uzman kişilerden oluşan takımların gönderilmesi, uzman kişiler tarafından araştırmaların yapılması ve mesleki hazırlığın temini, kurumların, örgütlerin yasal ve normatif çerçevelerin oluşturulması ve reform edilmesi yoluyla, taraflar arasında ilişkilerin kurulması, uluslararası iletişim yapıların geliştirilmesi, tarafların birbirine yakınlaşmasının teşvik ve pilot projelerin hazırlanması anlamına gelmektedir. TACİS, aynı zamanda katalizatör rolünü oynamaktadır, esas kreditörlerin ve yatırımcıların mali kaynakları için yol açmaktadır, yatırım öncesi araştırmalarda ve teknik, ekonomik incelemeler sayesinde politikalar konusunda ilgili kurumlara danışmanlık yapmaktadır. TACİS, taraf ülkelerin dahilindeki örgütlere ve onların AB'deki meslektaşları ile ilişkilerin ve güçlü bağlantıların teşviki yoluyla, demokrasini ve piyasa ekonomisine yönelmiş sosyo-ekonomik sistemin anlaşılmasına ve gereken kıymetin verilmesine imkan sağlamaktadır. TACİS Programının ilgi alanına giren diğer konular ise şunlardır: Kamu yönetiminin reformu, devlet işletmelerin özelleştirilmesi, özel sektörün geliştirilmesi, ulaştırma ve iletişim altyapıların modernleştirilmesi, enerji sektörü, nükleer güvenlik ve çevre, verimli üretim, altyapıların kurulması, gıda maddelerin işletilmesi ve dağıtımı, 123 sosyal güvenlik ve eğitim sistemlerin geliştirilmesi. Her taraf devlet kendi ihtiyaçları doğrultusunda öncelik oluşturan alanları kendisi tercih etmektedir.
Kimyasal ve biyolojik silahlarla ilgili uluslararası sözleşmeler

Kimyasal ve biyolojik silahlar, tarih boyunca savaşlarda üstünlük kazanmak için kullanılmıştır. Soğuk Savaş döneminde ise, devletler güvenliklerini sağlamak amacıyla nükleer silahların yanında, kimyasal ve biyolojik silah programları yürütmüştür. Soğuk Savaşın sona ermesi ve Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla birlikte, kimyasal ve biyolojik silah edinmek isteyen devletlerin sayısında artma olmuştur. Bugün, uluslararası düzeyde kimyasal ve biyolojik silahları yasaklayan iki Sözleşme bulunmaktadır. 1972'de Biyolojik Silahlar Sözleşmesi, 1993'te ise Kimyasal Silahlar Sözleşmesi imzalanmış ve birçok ülke tarafından kabul edilmiştir. Bu Sözleşmeler, kimyasal ve biyolojik silahların kullanımını, üretimini ve depolanmasını yasaklamaktadır. Ancak Kimyasal Silahlar Sözleşmesi, bu yükümlülüklere uyuma ilişkin ciddi bir doğrulama rejimine sahipken, Biyolojik Silahlar Sözleşmesinde uyuma yönelik böyle bir rejim yoktur. Sözleşmelerin uygulamadaki durumuna bakıldığında ise, bazı taraf devletlerin yükümlülüklerini yerine getirmemesinden kaynaklanan problemler görülmektedir. Bu devletlerin başında ABD gelmektedir. ABD, Soğuk Savaş sonrası dönemde yaptığı yeni tehdit değerlendirmelerinin odak noktası olarak, kitle imha silahlarını belirlemiştir. ABD bu bağlamda, bu silahlara sahip olduğunu iddia ettiği bazı ülkelere karşı müdahaleler düzenleme ve kendisine karşı kimyasal ve biyolojik silah kullanılması tehdidine karşı, nükleer silah kullanma hakkını doktrin haline getirmiş ve uygulamaya başlamıştır. ABD aynı zamanda kimyasal ve biyolojik silahlarla ilgili Sözleşmeler konusundaki yükümlülüklerini yerine getirmek konusunda isteksizdir. ABD'nin bu konudaki politikası, kimyasal ve biyolojik silahlarla ilgili silahsızlanma rejimlerine ciddi düzeyde zarar vermektedir. 177 Uluslararası barış ve güvenliğin sağlanması için, başta ABD olmak üzere, tüm devletlerin, kimyasal ve biyolojik silahlarla ilgili Sözleşmeleri desteklemesi ve yükümlülüklerini yerine getirmesi zorunludur.
Irak'ın geleceği: ABD'nin çekilmesi ve muhtemel senaryolar

Irak, ABD öncülüğündeki koalisyon güçlerinin 2003 yılındaki müdahalesinden itibaren en önemli dış politika konularından biri haline gelmiştir. Demografik ve sosyal yapısı itibariyle adeta Ortadoğu'nun bir minyatürü sayılabilecek Irak hem bölgedeki gelişmeleri etkilemekte hem de bölgedeki gelişmelerden etkilenmektedir. 17 Kasım 2008 tarihinde ABD ve Irak arasında imzalanan Irak'taki ABD Birliklerinin Statüsü Anlaşması ile ABD birliklerinin önemli bir kısmının 31 Aralık 2011 tarihine kadar Irak'tan çekilmesi beklenmektedir. Söz konusu anlaşma Irak'ın geleceğine yönelik pozitif bir katkı sağlamaktan ziyade ABD'nin dış politikasının bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Bu durum ABD'nin Irak'ı tamamen terk ettiği ya da Irak'tan vazgeçtiği anlamına gelmemektedir. ABD, ülkeye yerleştirdiği önemli miktardaki Dışişleri personeli ile varlığını daha uzun yıllar devam ettirmeyi planlamaktadır. Mevcut durumda Irak'ta; Kerkük, federalizm, petrol ve güvenlik gibi çözülmeyi bekleyen çok fazla sorun bulunmaktadır. Ülkedeki grupların kendi menfaatlerini öne çıkaran yaklaşımları ve birbirlerine olan güvensizlikleri ile bölgesel aktörlerin yaklaşımları sorunların kısa vadede çözülemeyeceğinin bir işaretidir. Bu durum bir yandan Irak'ın geleceğine yönelik iyimser tahminler yapılmasını engellerken diğer taraftan da ülkenin parçalanma senaryolarının da gündemde kalmasına hizmet etmektedir.
Ak Parti Döneminde Türkiye'nin Ortadoğu politikaları; ekonomik ve kamuoyu yansımaları

Birinci Dünya Savaşı sonrasında bağımsızlığını korumaya çalışan Türkiye, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Soğuk Savaş'ın gereği olarak Batı ve ABD ile işbirliği içerisinde olmuştur. Soğuk Savaş süresince Türkiye, dış politikasını şekillendirirken ulusal güvenliğini koruma içgüdüsüyle hareket etmiş ve Batı ile olan ilişkilerini NATO üyeliği gibi faktörlerle pekiştirmiş, Doğu ile ilişkilerini oldukça mesafeli tutmuştur. Ancak 1960'larda yalnızlığını hisseden Türkiye özellikle 1970'lerde yaşanan petrol krizlerinden sonra uluslararası siyasi problemlerin Türkiye ekonomisini ne kadar derinden etkileyebildiğini, petrol ekonomileriyle ilişkilerinin ise ne kadar zayıf olduğunu görmüştür. Türkiye 1980'lerle beraber dışa açılmaya başlamış ve ilk defa İKÖ ülkeleri ve Türki Cumhuriyetler ile ekonomik ilişkiler kurmaya başlamıştır. 1991'de Soğuk Savaş'ın sona ermesi ise uluslararası sisteme ait tüm dengeler değişmiştir. Amerikan ekonomisinin zirvesini yaşadığı 1990'larda uluslararası ticaret artmış, uluslararası kurumların etki alanları daha da genişlemiştir. 2003 yılında ABD Başkanı G. W. Bush'un Irak'ı işgali ile taşlar tekrar yerinden oynamıştır. Ortadoğu'da özellikle Birinci Körfez Savaşı'ndan sonra ortaya çıkan bölgesel boşluk, Irak işgaliyle beraber kendini daha fazla göstermiştir. Türkiye uluslararası dengelerin değiştiği ve güç boşluklarının oluştuğu böyle bir dönemde, Ortadoğu ve çevresinde, özellikle 2002'de AK Parti'nin iktidara gelişiyle daha belirgin bir söylemle ortaya konan aktif bir dış politika izlemeye başlamıştır. Bölgede 'kendine güvenen, düzen kurucu, barış yapıcı' bir rol benimseyen Türkiye bölgesel bir güçten, büyük bir güce dönüşmeye çalışmaktadır. Bu çalışma Türkiye'nin özellikle AK Parti döneminde kavramsal çerçevesini bulan, Ortadoğu'ya yönelik politikalarını karşılıklı bağımlılık ve yumuşak güç kavramları ile irdelemeye, bunların ekonomik yansımalarını ve Arap kamuoyu nezdinde bulduğu yansımaları aktarmaya çalışmaktadır.
Bosna-Hersek savaşı karşısında uluslararası toplumun tepkisi

Bu tezin amacı, Bosna-Hersek Savaşı karşısında uluslararası toplumun vermiş olduğu tepkiyi analiz etmektir. Bosna-Hersek savaşı sürecinde ve savaş sonrasında uluslararası toplum, örgütler ve devletler temelinde etkin rol oynamıştır.
Osmanlı elçileri gözüyle Avrupa 1719 - 1807

Osmanlı devletinin, XVIII. yüzyılın başlarından itibaren Avrupalı devletler karşısında ortaya çıkan güç kaybı, bu devleti Avrupa'da oluşturulan yeni diplomasi biçimini kullanmaya zorlamıştır. Bu gelişmenin bir sonucu olarak Avrupa'ya gönderilen elçilerin sayısında önemli bir artış olmuştur. Bu araştırmada, Osmanlıların Avrupa'daki gelişmeleri yakından öğrenme isteğinin arttığı Lale Devri öncesi dönem ile reformlarının kurumsallaştığı III. Selim dönemi arasında, Avrupa devletlerine gönderilen Osmanlı sefirlerinin, gördükleri Avrupa'yı nasıl algıladıkları yazdıkları sefaretnamelere dayanılarak incelenmiştir. Bir başka deyişle, hızlı bir değişim ve modernleşme süreci yaşamakta olan XVIII. yüzyıl Avrupa'sına. Osmanlı sefirlerinin gözüyle bakılmaktadır. Araştırma sonucunda, incelenen sefaretnamelerde iki önemli hususun öne çıktığı anlaşılmıştır. Bunlardan biri Avrupa'da sosyal ve kültürel hayattaki farklılıklar, diğeri ise kurumsal ve teknolojik alandaki gelişmelerdir. Osmanlı elçileri Avrupa'nın farklı kültürel kimliğine mesafeli davransalar da hakkında bilgi aktarmayı ihmal etmemişlerdir. Özellikle kurumsal ve teknolojik alanlardaki yeni gelişmeler karşısında hayret ve beğenilerini gizleyemeyen Osmanlı elçileri yine de geleneksel üstün Osmanlı fikrini katı bir şekilde her fırsatta ifade etmişlerdir. Elçilerin sefaretnameler yoluyla saraya aktardıkları bilgiler, hem iki ayrı dünyanın sosyokültürel etkileşimine hem de Osmanlı devletindeki reform teşebbüslerine katkıda bulunmuştur.
Europeanization of minority rights in Bulgaria: Turks of Bulgaria as a case study

Bu tezin amacı Bulgaristan'ın son yirmi yılı aşkın dönemde azınlık hakları rejiminde yaşanan dönüşümün boyutlarını ve limitlerini, ülkede yaşayan Türk azınlık merkeze alınarak 'Avrupalılaşma' kavramsal çerçevesi ekseninde incelemektir. Bu soruya cevap aramak için söz konusu dönem analitik kolaylık sağlaması açısından Avrupa Birliği'nin Bulgaristan üzerinde artan etkisi dikkate alınarak 1989 -1999, 1999- 2007 ve 2007- 2012 olmak üzere üç ana alt kısma ayrılmıştır. Çalışmanın vardığı temel sonuç, Bulgaristan'da Türk azınlığın haklarının iyileştirilmesi konusunda önemli adımlar atılmış olmakla beraber genel olarak azınlık haklarının Avrupalılaşması sürecinin parçalı, kısıtlı ve doğrusal olmayan bir seyir izlediği yönündedir. Bu sonuç, Avrupalılaşmanın azınlık hakları gibi AB düzeyinde standartlaşmış politika alanları arasında yer almayan ve bu nedenle ulusal düzeyde karar alma süreçlerinin baskın olduğu bir alanda üye ülkeler arasında büyük farklılıklar gösterebileceğini öngören literatürle uyumluluk göstermektedir.