turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
International law on states arming non-state groups in other states

Bu tez, devlet-dışı grupların öteki devletler tarafından silahlandırılmasına cari uluslararası hukuk açısından bir değerlendirme sunma gayesindedir. Bu amaçla çalışma, modern doktrinin kurucu unsuru olan kimi paradoksları vurgulayarak, konuya ilişkin teorik bir çerçeve sunmaktadır. Bu tez özel olarak, Koskenniemi'nin temsil ettiği Eleştirel Hukuk çalışmalarını benimseyerek, modern doktrinin sorgulanmamış ana varsayımlarını eleştirmektedir. Akabinde çalışma, devletlerarası tek taraflı kuvvet kullanımı yasağına ve karışmazlık ilkesine değinmektedir. Uluslararası hukuk kuralları içerisinde belki de en kritik olanlar, insancıl müdahale söylemine ve halkların kendi kaderini tayin hakkına yaslanan kimi savaşan grupların silahlandırılmasına yönelik olanlardır. Çalışma akabinde, devlet-dışı grupların sayısındaki artışın müsebbibi olan savaşın değişen yapısını tasvire girişmektedir. Çalışmada ayrıca, Silah Ticaret Antlaşması'na yapılan vurguyla birlikte, silah transferinin uluslararası alanda düzenlenmesine yönelik regülasyonlar ile uluslararası sorumluluk kurumuna da işaret edilmektedir. Devletlerin öteki devletlerde bulunan devlet-dışı grupları silahlandırması sorunsalına yönelik verilecek en genel cevap ise, uluslararası hukukun tüm vakalara aynısıyla uygulanabilecek tek bir çözümü var etmesini etkili bir şekilde engelleyen gri alanların mevcudiyetidir. Uluslararası hukukun bu son derece esnek yapısı, herhangi bir uyuşmazlıkta taraflar arasında güç eşitsizliği var ise, güçlüden yana tavır alması ile sonuçlanmaktadır.
NATO'nun değişen stratejik konsepti

II. Dünya Savaşı sonrasında gelişen olaylar sonucunda iki kutba ayrılan dünya bu yapısını 1990'Iı yılların başına kadar korumuştur. Yarım asırlık bir dönemi ikiye bölünmüş olarak geçiren dünya, Batı ve Doğu Blokları'nın gergin politikalarına sahne olmuş, Batı Bloku'nun lideri olan ABD ile Doğu Bloku'nun lideri Sovyetler Birliği tarafından oluşturulan nüfuz alanları uluslararası politikalara yön vermiştir. Kuzey Atlantik Antlaşması örgütü de bu çerçevede Sovyetler Birliği'ni çevreleyerek kontrol altında tutma politikasının Avrupa ayağı olarak kurulmuştur. Bölgesel bir savunma örgütü olarak kurulan Ittifak'ın bir diğer rolü de 'Rusları dışarıda, Amerikalıları içeride ve Almanları da aşağıda tutma' stratejisi doğrultusunda sadece Sovyetleri değil, Almanya ve ilerleyen dönemlerde Japonya'yı kontrol altında tutma ve Avrupa'daki Amerikan varlığını garanti etme olmuştur. Soğuk Savaş dönemindeki monolitik ve büyük çaplı tehdidin yok olması, uzun yıllardır Avrupa gündemini meşgul eden güvenlik kaygılarının yerini çatışmaların olmadığı daha istikrarlı ve barışçıl bir dünyanın alacağı beklentilerini arttırmıştır. Bu çerçevede, yeni siyasal iklim NATO'nun varlığına ihtiyaç olup olmadığı tartışmasını gündeme getirmiştir. Ne var ki, Soğuk Savaş'ın sona ermesinin hemen ardından gelişen olaylar yukarıda ifade edilen iyimser beklentilerin yerini endişeye bırakmasına neden olmuştur. Soğuk Savaş sonrası dönemde güvenlik kavramı, çok boyutlu bir kavram olarak ele alınmaya başlanmıştır. Doğu Bloku'nun dağılması, stratejik ortamın değişmesine sebep olmuş, bu yeni stratejik ortamda risklerin çok yönlülüğü, güvenliğin bölünmezliği ve eşitliği gibi kavramlar devletlerin yeni ilgi alanları olmuştur. Tüm bu gelişmeler, NATO'nun işlevsel olarak varlığının güçlenerek devamını gerektirmiştir.
Yınon, Peters ve Wrıght planları çerçevesinde Arap Baharı sonrası Suriye

2011 yılından itibaren Arap Baharı süreci ile başlayan iç savaş bölgesel ve uluslararası gündemdeki önemini ve yerini korumaktadır. Suriye toplumu ve Suriye'deki devlet yapılanmasındaki etnik ve mezhepsel ilişkiler ağındaki sorunlar, Arap Baharı ile gün yüzüne çıkarak derinleşmiştir. Arap Baharıyla siyasal, ekonomik ve sosyal nedenleri Ortadoğu bölgesinde yeni bir dönem başlatmıştır. Suriye jeopolitik ve jeostratejik önemi, devletin Ortadoğu'nun merkezindeki konumuyla ilişkilidir ve devlet demografik yapısına bağlı olarak Ortadoğu'daki dinamik yapıya tesir edebilecek kapasiteye sahiptir. Dolayısıyla Suriye'de Arap Baharı ile birlikte var olan geleneksel düzen değişmeye başlamasının bölgesel ve küresel sonuçları söz konusu olmuştur. Suriye'nin heterojen devlet ve toplum yapısını inceleyen bu çalışmada bölgesel sınır değişim tartışmaları, Yinon, Peters ve Wright planlarının içeriğiyle birlikte tartışılmaktadır.
Transforming NATO alliance and new defense strategies

Bu tez NATO'nun Transformasyonu ve gelecek için yeni stratejilerini analiz etmektedir. Bu tezin temel amacı NATO'nun soğuk savaş sonrası transformasyon sürecini göstermektir. Ayrıca değişen güvenlik ve savunma parametreleri küresel ve yerel ölçekte incelenecektir. NATO'nun problemleri ve bunların üye devletlere etkisi bu çalışmanın parçası olacaktır. Bazı uzmanlara göre Varşova Paktının dağılması ile NATO var olma sebebi ve amacını kaybetmiştir. Fakat NATO değişen Uluslararasıiklimde yeni bir kimlik ve görev arayışına girmiştir. Terörizm ve nükleer silahlarınyayılması gibi yeni tehtidler NATO tarafından değişen Uluslararası ortamda yeni mücadele alanları olarak benimsenmiştir. Yeni tehdit algılaması NATOtransformasyonu sağlayan temel faktör olarak araştırılacaktır. Transformasyon süreciSiyasi ve Askeri açıdan incelenecektir. Gelecek on yıllara yönelik Yeni NATOstratejisi açıklanmaya ve son olarak NATO'nun Dünya siyasetindeki yeni rolü izah edilmeye çalışılacaktır.
İnşacılık kuramı bağlamında Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Filistin sorununa yaklaşımı: 2002-2012

'İnşacılık Kuramı Bağlamında Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Filistin Sorununa Yaklaşımı: 2002 -2012' başlıklı bu tez çalışması, 2002 yılından bu yana iktidar olan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin dış politika yaklaşımını Filistin sorunu örneğinde incelemek amacıyla oluşturulmuştur. Soğuk Savaş sonrası kimlik, kültür ve değerler gibi devletlerarası ilişkilerin sosyal yönüne vurgu yapan inşacı kuram AKP'nin Filistin sorununa yönelik yaklaşımını anlamak adına referans kuram olarak tercih edilmiştir. Adalet ve Kalkınma Partisi'nin 2002 yılında yapılan seçimleri kazanarak tek başına iktidar olması, Türk siyasal hayatında önemli bir değişim başlatmış ve bu değişim Türk dış politikasına da yansımıştır. Adalet ve Kalkınma Partisi çok boyutlu ve pro-aktif dış politika anlayışını geliştirerek Türkiye'nin bölgesel ve küresel açıdan önemli bir aktör olmasını amaç edinmiştir. Bölgesel ve küresel sorunlar da aktif bir dış politika yürüten Adalet ve Kalkınma Partisi, özellikle Ortadoğu bölgesindeki sorunlar da etkin olmaya çalışmıştır. Ortadoğu'da yaşanan ve küresel açıdan da uluslararası politikada önemli bir sorun olarak öne çıkan Filistin Sorunu, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin aktif dış politika yürütmeye çalıştığı en önemli örneklerden biri olmuştur. Türkiye, Filistin sorununda, İsrail'in Filistin politikasına karşılık, zamanla Filistin lehine politikalar yürütmeye başlamış, bu politika Davos Krizi, Alçak Koltuk Krizi ve Mavi Marmara saldırısı ile giderek açıklık kazanmıştır. Böylece Türkiye, Filistin sorununa yönelik ürettiği politikalar nedeniyle zamanla Filistin sorununun ana aktörleri arasında yer almıştır.
Soğuk Savaş sonrasında Türk dış politikasının yeniden yapılandırılması

12 Eylül 1980 askeri darbesinin başlamasıyla birlikte, Türkiye hem iç hem de dış politikada yeni bir döneme girmiştir. 13 Aralık 1983 yılında, Başbakan seçilen Turgut Özal, 'ekonomik temelli dış politika anlayışı' yürütmeye başlatmıştır. Türk dış politika ilişkileri de bu temele göre gelişmiştir. Türkiye'nin ABD ile olan ekonomik ilişkilerine paralel olarak, SSCB ile de ekonomik ilişkilerin gelişmesine büyük önem vermiştir. Fakat SSCB'nin dağılması sonucunda, Türkiye'de yeni sorunlar ve beklentiler ortaya çıkmıştır. 3 Kasım 2002 tarihine kadar, Türkiye'nin dış politikada ekonomik kazanımlar sağlamasına rağmen, birçok problemle de karşı karşıya kaldığı görülmüştür. 12 Eylül 1980 ile 3 Kasım 2002 tarihleri arasında Türkiye'nin dış politikasındaki gelişmeler iki bölümde incelenmiştir. İncelenen bu iki bölümde, Türk dış politikasının soğuk savaş öncesi ve sonrası dönemde nasıl bir boyut kazandığı ve soğuk savaşın bitmesiyle birlikte dış politika anlayışında bir farklılığın olup olmadığı incelenmiştir. Ayrıca, soğuk savaş öncesi dönemdeki dış politika hedeflerinin sağlanıp sağlanamadığı ve soğuk savaş sonrası döneme göre nasıl bir değişiklik gösterdiği araştırılmıştır. Sonuç olarak bu çalışma, Türk dış politikasının soğuk savaştan önce ve sonra nasıl etkilendiğini analiz ederek elde edilecek kavramları yorumlamayı amaçlamaktadır.
European identity in the European integration framework

Maastricht anlaşmasının ardından Avrupa'nın girdiği yeni dönemde, Avrupa bütünleşmesi ve Avrupa Birliği'nin geleceğine dair yeni ve farklı görüşler, Avrupa Kimliği konusunda çok boyutlu ve yoğun tartışmaları beraberinde getirmiştir. Avrupa Kimliği'nin bir kurgu, bir söylem olarak ele alındığı bu çalışmada, kimlik kavramının doğası, Avrupa'nın geçmişşte ve günümüzde tahayyülü ve kavramsallaştırılmasının yanında ulusal siyasal alanlardakiAvrupa kurguları da incelenmektedir. Bunların yanı sıra, Avrupa Kimliği'ninve yaratacağıaidiyet bilincinin, Avrupa bütünleşmesinin halihazırda mevcut ve gelecekte muhtemel yapısall ve işlevsel çerçevesine meşruiyet kazandırma aracı olarak kullanımına yönelik ihtiyaçlar, niyetler ve yöntemler tartışılmaktadır.
In the shadow of nuclear arms: The Middle East and Turkey in the 1950s

Bu çalışma Türkiye'nin Soğuk Savaş'ın en sorunlu ve çatışmalı on yılı olan 1950'lerdeki Ortadoğu politikasını analiz etmektedir. Büyük güçlerin küresel ve bölgesel politika dinamikleri bu çalışmanın çerçevesini oluşturmaktadır. Bu çerçevede; Ortadoğu Komutanlığı, Türkiye-Pakistan Anlaşması, Bağdat Paktı, Süveyş Krizi ve Arap-İsrail Savaşı, Türkiye-Suriye Krizi, Birleşik Arap Cumhuriyeti, Irak Darbesi, Lübnan ve Ürdün Krizleri gibi gelişmelere ve Türkiye'nin ve bölge ülkelerinin bu gelişmelere dair politikalarına odaklanılacaktır. Türkiye'deki parlamento muhalefeti ve basın gibi aktörlerin yaklaşımları da Demokrat Parti'nin Ortadoğu politikalarına karşı pozisyonlarını yansıtmak amacıyla tartışılacaktır. Buna ek olarak, siyasal ilişkilerin yanı sıra Türkiye'nin bölge ülkeleriyle olan ekonomik ve askeri ilişkileri de analiz edilecektir. Bu çalışma, esas olarak İngiliz ve Amerikan Arşiv belgeleri, Türkiye Büyük Millet Meclisi Tutanakları, gazete ve dergilerden elde edilen verilere dayanmaktadır. Bu çalışma içeriği ve bakış açısıyla literatüre katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Bu analizlerden sonra bu çalışmanın temel çıkarımı; bölgedeki tüm devletlerin bu dönemde kendilerine özgü dinamiklerinin ve çıkarlarının olduğu ve Türkiye'nin Ortadoğu politikasının ve bölgesel gelişmelerin, sadece büyük güçlerin perspektifinden anlaşılamayacağıdır. Güvenliğin yanı sıra, ekonomik gelişmeyi ve toplumsal desteği sağlamak bölgedeki devletlerin birbirinden ayrılmaz saikleri olmuştur. Bu sebeple, 1950ler boyunca Türkiye ve diğer bölge ülkeleri, iç ve dış politikalarını birbiriyle uyumlu hale getirme çabasında olmuşlardır.
Hazar'ın hukuki statüsü sorunu

Hazar'ın hukuki statüsü sorunu politik sebeplere dayanmakla birlikte, meselenin hukuki boyutu da büyük önem arz etmektedir. Zira konuya farklı açılardan yaklaşan ve farklı tezleri savunan Hazar devletleri kendi iddialarını hukuki açıdan temellendirmeye çalışmaktadır. Sorunun çözümünün hukuka uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi gerektiği ise herkes tarafından kabul görmektedir. Biz bu çalışmamızda Hazar Denizi'nin hukuki statüsü sorununu objektif bir şekilde araştırmaya, sorununun nelerden kaynaklandığını, bununla ilgili tarihte ve günümüzde uygulamanın nasıl olduğunu, meselenin çözümü için hangi yolların ve yöntemlerin bulunduğunu ve problemin halledilmesiyle ilgili olarak bugüne kadar atılmış olan adımları incelemeye çalıştık.
S. S. C. B.'nin 1979 yılında Afganistan'ı işgalinden 2001 ABD müdahalesine giden süreçte uluslararası ortamda Afganistan'ın konumu

Çalışmamızdaki amaç S. S. C. B.'nin 1979 yılında Afganistan'ı işgalinden 2001 ABD müdahalesine giden süreçte uluslararası ortamda Afganistan'ın konumunu incelemektir. Birinci bölümde Afganistan'ın coğrafi konumu, stratejik önemi, ekonomik durumu, jeostratejik önemi ve Afganistan'da yaşayan etnik boyların neler olduğu belirtilecektir. İkinci bölümde Birleşmiş Milletler içerisinde Afganistan'ın yeri, Afganistan'ın bağımsızlığını kazanması ve Birleşmiş Milletler üyeliğine kadar olan süreçte yaşanılanlar ve Afganistan'ın Birleşmiş Milletler üyeliği olan diğer devletlerle ilişkilerinin nasıl olduğu incelenmiştir. Üçüncü bölümde S. S. C. B.'nin Afganistan'ı işgalinden iç savaşa kadar olan dönemde Afganistan'ın durumunun ne olduğu araştırılmıştır. Dördüncü bölümde ise S. S. C. B.'nin Afganistan'dan çekilmesi sonrasında iç savaş ve Taliban yönetimi üzerine çalışılmıştır.
The implementation of the Copenhagen Criteria in the context of 'respect for and protection of minority rights': The Slovak case

Bu tezin amacı, Kopenhag Kriterleri'nin 'azınlık haklarına saygı ve azınlık haklarının korunması' maddesinin ve bu maddenin uygulanmasının Slovakyaörnegi üzerinden incelenmesidir. AB genisleme süreci, aday ülkelerdekiazınlık sorunlarının giderilmesini ve azınlıkların durumunun iyilestirilmesiniöngörür. AB'nin bu yaklasımındaki temel motivasyonu, etnik çatısmalarıdoguran sebepleri ortadan kaldırmak ve etnik çatısma olgusunu, AB toprakları ve tüm kıta için bir tehdit unsuru olmaktan çıkarmaktır. Slovakya politik kriterlerin tamamlanması konusunda zorluk yasayan bir ülke olarak, azınlıkmaddesinin uygulanmasını incelemek için yerinde bir örnektir. Bu tez, azınlık kavramı ve azınlık hakları konusunu tarihsel bir süreç içerisinde ele alır ve bu konunun özellikle AB genisleme sürecinde ve 'sart kosmaprensibi' çerçevesinde nasıl uygulandıgı ile ilgilenir. Yapılan incelemede, AB mevzuatının azınlık hakları konusunda kesin ve belirleyici hükümlerininbulunmadıgı ve AB azınlık hakları politikasının iç ve dıs mecralarda farklı özellikler gösterdigi görülmüstür. Bu saptamalara ek olarak, AB'nin katılım süreçlerine yaklasımının aday ülkelere göre degistigi gözlemlenmistir. Bu tez, azınlık hakları konusunda belirleyici hükümlerin eksikligi, AB politikasının azınlık hakları konusunda içeride ve dısarıda farklılıklar göstermesi ve aday ülkelere göre degisen AB yaklasımı nedeniyle KopenhagKriterleri'nin azınlık hakları maddesinin uygulanmasının ve denetlenmesiningüçlestigini savunur. Bu güçlük aynı zamanda çifte standart söylemini de gündeme getirir.
İran'ın Ortadoğu'da etkinlik arayışları: Devrim ihracı politikasından Şii Hilali söylemine

Bu çalışmanın temel konusu, İran'ın İslam devriminden günümüze kadar geçen süre zarfında Ortadoğu'daki etkinlik arayışlarıdır. İran İslam Cumhuriyeti liderleri, ülkelerinin Ortadaoğu'da etkin bir güç olması hedefine, bölgede İran modeline benzer rejimler kurulmasıyla ulaşacağına inanmışlardır. Ancak, bu amaçla uygulamaya konan devrim ihracı politikası, İran'ı Irak'la sekiz yıl süren savaşa sürüklerken bölgesel anlamda herhangi bir rejim değişikliğine yol açmamış ve 1990'lı yıllarda ülkenin resmi bir politikası olmaktan çıkmıştır. İran'ın devrim ihracı yönündeki faaliyetlerinin daha çok Şii gruplar arasında karşılık bulması nedeniyle bu politika çoğu zaman mezhep eksenli değerlendirilmiş ve 2004 yılında
IŞİD/DAEŞ'in tarihsel arka planı, Suriye ve Irak siyasetine etkisi

Bu çalışmada, DAEŞ/IŞİD' in ortaya çıkış nedenleri, tarihsel arka planı ve güçlenmesini sağlayan etkenler ele alınmıştır. DAEŞ'in ideolojisi, hedefleri, teşkilat yapısı, finansal kaynakları, insan kaynağı, propaganda gücü ve bugün geldiği durum incelenmiştir. DAEŞ psikolojik ve sosyolojik açıdan değerlendirilmiş, DAEŞ' i oluşturan bölgesel ve küresel koşullar incelenmiştir. Arap Baharı sonrası Ortadoğu'da oluşan güç boşluğundan dolayı çeşitli terör örgütlerinin türediği anlatılmış ve DAEŞ'in de bunlardan biri olduğu vurgulanmıştır. DAEŞ'in Suriye ve Irak siyasetine etkileri ayrıntılarıyla incelenmiştir. Devlet ve devlet dışı aktörlerin bölgede oynadığı oyunlar ve üstlendikleri misyonlardan bahsedilecektir. Suriye ve Irak'ın içinde bulunduğu durum, radikal ve dini terör örgütlerinin oluşmasını kolaylaştırmaktadır. DAEŞ, kendine yüklediği misyon itibariyle hem bölgesel hem de küresel bir tehdit olarak karşımıza çıkmaktadır. İşte bu yüzden sonuç bölümünde ise, DAEŞ ile etkili mücadelenin zaman alacağı ve daha uzun yıllar Ortadoğu veya farklı coğrafyaları meşgul edeceği açıklanmıştır.
International migration and Turkey-Germany relations: The diplomacy of the refugee deal

Bu çalışma, özellikle yerel faktörlere ve bunların hem Almanya hem de Türkiye'deki hükümetler üzerindeki olası etkilerine odaklanarak, iki seviyeli oyun yardımı ile Avrupa Birliği-Almanya/ Türkiye müzakerelerini ele alacaktır. Bu yerel faktörler Merkel'in açık kapı politikası ve Türkiye'deki koalisyon hükümet olarak sıralanabilir. Müzakereler açısından bakıldığında mülteci krizi önemli dış politika enstrumanlarından biri olan diplomasiyi içermektedir. Anlaşmayı ayrıntılı bir şekilde açıklamak için, AB/Almanya ile Türkiye arasındaki mülteci krizi diplomasisi hakkında daha geniş bir perspektif sağlayan ikili görüşmeler ve müzakerelerin açıklanması gerekmektedir. Buna ek olarak tezin amacını desteklemek için Avrupa Birliği/Almanya-Türkiye ilişkilerinin arka planı ele alınmıştır. Bu doğrultuda amacım, uluslararasıcılık teorisi ve iki seviyeli oyun bağlamında AB/Almanya-Türkiye; çoğunlukla Merkel ve Erdoğan arasındaki müzakerelerin nasıl irdelenmesi gerektiğini açıklamaktır. Bu analizi yapmak için kitaplar, makaleler, gazete haberleri, diyaloglar ve istatistiksel data kullanılmıştır.
Irak işgali sonrasında ABD'nin Ortadoğu politikasında Türkiye'nin rolü

ABD özellikle İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra uluslararası sistemde aktif bir dış politika izlemiştir. Bu bağlamda Soğuk Savaş yıllarından günümüze kadar Ortadoğu, çeşitli sebeplerden dolayı ABD'nin dış politikada öncelik verdiği bölgelerin başında gelmektedir. ABD'nin 11 Eylül saldırılarından sonra ilan ettiği 'Yeni Güvenlik Konsepti/Doktrini' çerçevesinde uluslararası terörle mücadele ve halkları özgürleştirmek amacıyla Irak'a müdahale kararını alması hem Ortadoğu'da dengelerin yeniden dizayn edileceğini hem de Türkiye ABD ilişkilerinde yeni bir döneme girildiğini ifade etmekteydi. Türkiye ABD ilişkileri ise İkinci Dünya Savaşı sonrası kurumsal düzeyde tesis edilmiştir. ABD'nin müttefiki olan Türkiye, Ortadoğu'da ABD tarafından dikkate alınan bir parametredir. Ancak Irak müdahalesi ile güvensizlik oluşan ilişkilerde zaman zaman krizler söz konusu olmuştur. Ancak her ne kadar iki ülke arasında kriz ve zaman zaman çıkar çatışması yaşansa da her iki ülke de reel politik çerçevede bölgesel ve uluslararası konjonktüre bağlı olarak birbirine önem atfetmiştir. Bu bağlamda Irak müdahalesi sonrası Türkiye, ABD için Ortadoğu'da nispeten önemini kaybetse de her zaman dikkate alınan bir aktördür.
Doğu Akdeniz'in stratejik önemi ve enerji güvenliği

21. Yüzyıl istikrarsızlıklar, sorunlar, tehdit algılarını beraberinde getiren bir yüzyıl olmuştur. Güvenin olmadığı bir uluslararası ortamda ilişkiler oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu güvensizlik ortamının tam ortasında bulunan Doğu Akdeniz ülkeleri için dengeler yeni enerji kaynaklarının keşfedilmesiyle birlikte değişmeye başlamıştır. Doğu Akdeniz'e kıyısı bulunan ülkeler jeopolitik konumlarının önemini fark etmişlerdir. Ülkeler ikili anlaşmalar yoluyla kıta sahanlığı ve münhasır ekonomik bölgelerini sınırlandırmak için anlaşmalar yapmıştır. Özellikle Yunanistan'ın ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin yaptığı anlaşmalar, Türkiye'nin ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin tepkisine neden olmuştur. Yunanistan ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi yaptığı anlaşmalarla Türkiye'nin Doğu Akdeniz'de ve Ege'de denizel alanlarını kısıtlamaktadır. Bu nedenle Türkiye Doğu Akdeniz'de daha etkin rol oynayabilmek ve yapılan anlaşmalara tepkisini gösterebilmek için Akdeniz'de hidrokarbon araştırmalarına başlamış ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ile işbirliği içine girmiştir. Ayrıca, Türkiye kendine oluşturduğu enerji merkezi olma misyonuyla bölgedeki gelişmeleri yakından takip etmeye başlamıştır.
Türk Amerikan İlişkileri bağlamında Türkiye'nin yakın dönem Irak politikası

Bu tezin amacı, başlangıcından bugüne Türkiye'nin ABD ile olan ilişkileri çerçevesinde Türkiye'nin Ortadoğu ve özellikle de Irak politikasını ortaya koymaktır. Türkiye'nin ABD ile ilişkilerinin üzerinde inşa edilen temeller, ilişkilerin ilk gününden genel seyri ve Ortadoğu ekseninde Irak politikası geçmişşten bugüne kadar olan süreç ele alınmıştır. Bununla birlikte, çalışmanın esas konusu olan Türk-Amerikan ilişkileri bağlamında Türkiye'nin Irak politikası ayrıntılı olarak ortaya konulmaktadır. Bu çalışma, dünya siyasetine yön veren Amerika'nın, Türkiye'yi Irak ile olan ilişkilerindeOrtadoğu'daki çıkarları doğrultusunda yönlendirmeye çalıştığını ancak özellikle son dönemde yaşanan gelişmeler de de görüldüğü gibi Türkiye Cumhuriyeti ve Türk halkının çıkarlarına ters düşen olaylarda Irak'ın iki ülke ilişkilerini gerginleştiren bir unsur olduğu gerçeğini ortaya koymakta ve Irak'ın yeniden yapılanmaya girdiği bu dönemde Türkiye'nin bölgesel güvenliği ve çıkarları doğrultusunda nasıl bir politika izlemesi gerektiğini, yapılan açıklamalar doğrultusunda yorumlamaktadır. Körfez savaşlarından sonra ortaya çıkan gelişmeler Türkiye ile Amerika arasında yoğun ilişkiler yaşanmasına neden olmuştur. Özellikle İkinci Körfez savaşında yaşanan gelişmeler, tezkerenin reddedilmesi ile ilişkilerin gerginleşmesine neden olmuştur. Türkiye'nin kırmızıçizgilerinin göz ardı edilebileceği inancı, Türkiye'nin Irak konusunda ve Amerika ile olan ilişkilerinde farklı politikalar uygulamasına dayanak oluşturmuştur. Türkiye ile ABD ilişkilerinin en karmaşık sorunu olan Irak meselesi bugün de Türkiye ile Amerika arasındaki ilişkilerin gerilmesine neden olmaktadır. Türkiye, Amerika'nın Irak'a müdahalesi sonrasında güvenlik kaygılarını defalarca dile getirmesine rağmen, ABD'nin Türkiye'nin kaygılarını azaltacak yeterli bir girişimde bulunmaması ve Irak'ın kuzeyi ile ilgili ortaya çıkan görüş ayrılıkları uzunca bir süre iki ülke ilişkilerini zorlayacak gibi görünmektedir.
Islam, opposition and state responses: Algeria and Morocco

oz Islam, muhalefet ve devlet politikalari: cezayir ve fas Özbayoğlu-Acarsoy, Ece Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Meliha Benli ALTUNISDC Kasım 1998, 93 Sayfa Bu çalışma, Cezayir rejiminin islami muhalefetle başa çıkmakta niçin başarısız olduğunu ve bugün neden kanlı bir iç savaşla karşı karşıya kaldığım, bunun yanında Fas'in İslami muhalefetini sindirmeyi, yatıştırmayı ve siyasi islamcılara kitle desteğinin artmasını önlemeyi nasıl başardığını incelemektedir. Her iki ülke de bir Fransız sömürgeciliğine maruz kalmış, bağımsızlık sonrası devlet kurma aşamasının güçlüklerinden geçmişş, 1970'ler ve 1980'lerde benzeri ekonomik krizlerle karşılaşmışlardır. Ancak, iki ülke, uygulanmış sömürgecilik politikaları, devletin kuruluş süreci ve meşruiyet zeminleri, ve bu devletlerin islami muhalefete karşı izledikleri farklı yaklaşım ve politikalar gibi noktalarda ayrılmaktadırlar. Fas'ta göreceli olarak daha yumuşak bir Fransız sömürgeciliği, Fas kralının tarihi ve dini meşruiyet zemini, devlet kurma aşamasında sosyopolitik anlamda fazla bir istikrarsızlık yaşanmaması ve Kral'in islami muhalefete karşı uyguladığı başarılı politikalar sonucunda siyasi islam fazla bir güç kazanamamıştır. Ancak, Cezayir'in maruz kaldığı uzun süreli ve şiddetli Fransız sömürgeciliği, bağımsızlık sonrası rejimin meşruiyet zeminin kaygan bir temele dayanması, Cezayir halkının bağımsızlık sonrasında izlenen yanlış polikialar sonucunda ciddi kimlik bunalımları yaşaması ve rejimin siyasi alanda liberalleşme yönünde erken bir karar alması, islamcıların neredeyse iktidara gelmesine yol açmıştır. Sonuçta, Fas halkı için monarşinin sürekliliği ülkenin birlik ve istikran için gerekli olarak algılanırken, siyasi sistemin çoğulcu yapısı da sistemin bölünmesini engellemiştir. Cezayir'de ise askeri darbe ne islami hareketi engelleyebilmiş ne de ülkenin zorlu geçmişşden miras kalan sorunlara bir çözüm getirebilmiştir.