turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ceza yargılamasında temyiz

Bu çalışma, öncelikle ceza adalet sistemimiz içinde temyiz kanun yolunun yerini ve diğer kanun yollarına karşı konumunu belirlemek amacıyla kanun yolu düzenlemelerini haritalandırmıştır. Haritalandırmadan sonra spesifik olarak temyiz kanun yolu sürecini mülga Ceza Muhakemesi Usul Kanunu ve 20 Temmuz 2016 tarihinde Bölge Adliye Mahkemeleri'nin dolayısıyla istinaf kurumunun faaliyete geçmesi ile temyize ilişkin hükümleri yürürlük kazanan Ceza Muhakemesi Kanunu arasında karşılaştırmalı bir yöntem izleyerek analiz etmiştir. Bu analiz için kanun metinlerinin yorumlanmasının yanında literatür taraması ve karar örneklerinin incelenmesinden de faydalanılmıştır.
Parlamentonun feshi

Parlamentonun feshi parlamenterlerin görevine son veren ve seçimlerin yenilenmesine sebep olan önemli bir kurumdur. Öncelikli olarak parlamentonun feshi sınıflandırılmış, feshin yöntemi ve şekli açıklanmıştır. Parlamentonun feshi, yürütme eliyle fesih, öz fesih, anayasal fesih ve halkın kararı ile fesih olarak tasnif edilebilir. Feshin yazılı şekilde yapılması kabul edilmektedir. Feshin teorisi açıklandıktan sonra feshin işlevi açıklanmaya çalışılmıştır. Feshin işlevi iki başlık altında incelenmiştir. İlk olarak fesih politik amaçlarla kullanılabilir. Fesih yetkisine sahip olan makam parlamentoyu baskı altına alabilecektir. Bu yetki parlamento çoğunluğunu belirlemek için de kullanılabilir. Feshin ikinci ve ideal işlevi ise organlar arasındaki krizleri çözmek, seçmen desteğini yenilemek ve politik konularda karar alırken seçmenin görüşüne başvurmaktır. Çalışmanın sonucunda sınırlı fesih yetkisinin uzlaşmacı demokrasiyi, takdiri fesih yetkisinin ise çoğunlukçu demokrasiyi destekleyeceğine ulaşılmıştır.
Anonim şirkette rüçhan hakkı

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile anonim şirketlerde pay sahibine, dış kaynaklı sermaye artırımı sonucu ortaya çıkacak yeni paylardan öncelikli olarak alma hakkı tanıyan rüçhan hakkı düzenlenmiştir. Hem mali hem de kişisel haklar sağlayan rüçhan hakkı ile sermaye artırımı sonucu, yeni payların üçüncü kişilere satılmasının önüne geçilerek, pay sahiplerinin zarara uğramaları engellenmiş olmaktadır. Rüçhan hakkı kural olarak pay sahiplerine tanınmakla birlikte esas sözleşme veya genel kurul kararıyla diğer kişilere de tanınabilir. Mutlak nitelikte bir müktesep hak sağlamayan rüçhan hakkı esas sermaye sistemini kabul eden anonim şirketlerde genel kurul, kayıtlı sermaye sistemini kabul eden anonim şirketlerde ise yönetim kurulu tarafından sınırlandırılabilir veya kaldırılabilir. Rüçhan hakkının kısıtlanabilmesi için haklı bir sebebin bulunmasının yanında kanunda yer alan diğer şartların da gerçekleşmesi gerekir.
1982 Anayasasında seçme ve seçilme hakları

Günümüzde, bir ilköğretim okulu sınıfında, sınıf başkanlığı seçiminden, üniversitelerin rektörlerinin seçimine, sivil toplum kuruluşlarının yönetici seçimlerinden, Yüksek Yargı Organlarının Başkanlarının seçimine, mahalli idarelerin yönetimlerinin seçimlerinden, parlamento üyelerinin seçimlerine kadar birçok alanda seçme ve seçilme hakları yer almaktadır. Ancak, çalışmamızda, böylesi geniş bir alanda var olan seçme ve seçilme hakları, milletvekili seçimlerine yansıyan boyutu ile ele alınmıştır. Çalışmamızda, seçme ve seçilme hakları 1982 Anayasasında düzenlendiği şekliyle ele alınarak, demokrasilerin olmazsa olmaz koşulu seçme ve seçilme kavramlarının bir hak olarak doğuşu ve tarihsel gelişiminin yanı sıra, bu hakların temel hak ve özgürlük olarak sınıflandırılmasının sebepleri ve gerekliliği açıklanmış, seçme ve seçilme haklarını etkileyen anayasal ilkeler ve sınırları üzerinde durulmuştur. Bu anlamda, günümüzdeki hukuki rejim içerisindeki mevzuat hükümleri, Türk Yargısının konu ile ilgili verdiği birçok karar ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin emsal kararları, sözü edilen ilkelerle ilintili olarak teze eklenmekle, konunun fiilen nasıl anlaşıldığı ve uygulandığı somutlaştırılmaya çalışılmış, bu sayede uygulamadan doğan bir takım sorunların ve buna bağlı olarak öngörülen çözüm yollarının açıklanmasına gayret edilmiştir.
Cemaleddin el-Konevİ'nin (v. 770/1369) el-Gunye fi'l-Fetava adlı eserinin tahkik ve değerlendirilmesi

Fetva literatürü hicri IV. yüzyıldan itibaren klasik fıkıh ilmi literatürü içerisinde, ayrı bir tür olarak gelişmiştir. Bu literatür uygulayıcılara, fazla tetkike gerek kalmaksızın işlerini rahatlıkla görme imkanı sunmuştur. Ayrıca fetvalar üzerinde değişik biçimde literatür ortaya çıkmıştır. Evvela devrin ilmi otoriterlerine sorulan fetvalar öğrencilerinin veya resmi memurların gayretleriyle toplanıp çeşitli şekillerde tertip edilerek mecmualar oluşturulmuştur. İslam Hukuku sahasında alimler tarafından verilen fetvalar, zamanla derlenip 'el-Fetava' ismiyle kitap haline getirilmiştir. Bu tür eserlerin İslam hukuku tarihi açısından büyük ehemmiyeti olduğu gibi bunlar, devletin sosyal, siyasi ve ekonomik yönüne ışık tutmaları bakımından tarihi öneme de sahiptir. Bu tür eserlerin bir kısmı matbu olmasına karşın maalesef ekseriyeti yazma halinde kütüphanelerde gün yüzüne çıkmayı beklemektedir. Doktora çalışması olarak planladığımız Ebü'l-Mehasin'e ait olan el-Gunye fi'l-Fetava da Hicri VIII. yüzyılda kaleme alınmıştır. Bu eser üzerinde şu ana kadar herhangi bir tahkik çalışması yapılmamıştır. Türkiye'nin değişik yazma eserler kütüphanelerinde 174 ila 304 arasında değişen 'el-Gunye fi'l-Fetava' adlı eserin nüshaları mevcuttur. Asıl nüsha ile karşılaştıracağımız nüshaları tespit edebilmek için bu nüshaların tamamını elde etmem gerekiyor. Bu proje Türkiye'nin değişik kütüphanelerinde bulunan konumuzla alakalı yazma eserlerin fotoğraflarının teminini amaçlamaktadır. Eserlerin fotoğraflarının tespit ve temini yaklaşık 1 yıl sürecektir.
Ticari vekalet

Ticari vekalet, Borçlar Kanunu'nun 453 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu m. 453 vd. nda yer alan düzenleme, İsviçre Borçlar Kanunu'ndaki hükümlerin bir tercümesinden ibarettir. İsviçre Borçlar Kanunu'ndaki düzenleme ise küçük değişiklikler dışında, Alman Ticaret Kanunu hükümlerinden yararlanılarak hazırlanmıştır. Ticari vekil, ancak bir ticari işletme için tayin edilebilir (BK m. 453 /1). Ticari işletme sayılmayan işletmelere atanan temsilcinin yetkileri, BK m. 453'e değil, temsil hakkındaki genel hükümlere (BK m. 32 vd.) tabidir. Ticari vekilin temsil yetkisi mücerrettir. Bir başka deyişle, ticari vekillik ilişkisi, temsil yetkisinin verilmesine neden olan temel ilişkiden bağımsızdır; bu ilişkinin geçersizliğinden etkilenmez. Ticari vekilin haklarından sadece temsil yetkisi, yükümlülülderinden de sadece rekabet etmeme yükümlülüğü Borçlar Kanunu'nda özel olarak düzenlenmiştir. Ticari vekilin diğer haklan ve yükümlülüklerine mahiyetine uygun düştüğü ölçüde temsil sözleşmesinde temsilcinin haklarım ve yükümlülüklerini düzenleyen hükümler uygulanacaktır. 141 Ticari vekil, kural olarak işletme sahibi veya onun ticari mümessili tarafından tayin edilir. Tüzel kişiler tarafından işletilen ticari işletmelerde, ticari vekil, tüzel kişinin yetkili organlarınca tayin edilir. Ticari vekalet yetkisinin verilmesi, kural olarak hiçbir şekle tabi değildir. Yetki, sözlü olarak verilebileceği gibi, yazılı olarak da verilebilir. Ticari vekilin tayini, ticaret siciline tescil ve ilan olunamaz. Buna rağmen, tescil ve ilan yapılmışsa, bu tescil hukuki sonuç doğurmaz. Borçlar Kanunu'nda ticari vekiller, genel yetkili ticari vekiller ve özel yetkili ticari vekiller olmak üzere iki bölümde düzenlenmiştir. Kanun koyucu, özel yetkili ticari vekillerden, satış mağazası memurlarını ve seyyar tüccar memurlarım ayrıca hüküm altına almıştır. Bu ticari vekillerden, genel yetkili ticari vekil ve seyyar tüccar memuru, ticari işletmenin; satış mağazası memuru da, satış mağazasının mutat işlemlerini yapabilir. Ticari vekiller, ticari işletmenin olağanüstü işlemlerini yapamazlar. Ticari işletme sahibi, ticari vekillerin temsil yetkisini, üçüncü kişilere usulünce duyurmak koşulu ile sımrlandırabilir. Duyurunun gereğince yapılmış olup olmadığı dürüstlük kuralına (MK. m. 2) göre belirlenir. Ticari vekilin fiil ehliyetini kaybetmesi, temsil ilişkisini sona erdirir. Temsilcinin ayırt etme gücünü muhafaza etmesi kaydıyla, vesayet altma alınarak fiil ehliyetinin sınırlandırılması da ticari vekalet ilişkisine son verir. İşletme sahibinin iflası halinde de ticari vekalet son bulacaktır (BK m. 35 /1). 142
Türk Borçlar Hukukunda yakın kişi kavramı

Toplumsal hayatta meydana gelen değişimler, insan ilişkilerinin ve dolayısıyla bu ilişkilerin nitelendirilmesi açısından önemli olan hukuki kavramlarında değişmesine ve dönüşmesine neden olmaktadır. Yakın kavramı bunlardan biri olup, kavramın sınırlarının çizilebilmesi ve unsurlarının belirlenebilmesi birçok açıdan, özellikle kişilerin hak sahibi olup olmayacağının belirlenebilmesi ya da başka kişilere hak sahipliği sağlayıp sağlayamayacağı noktasında, büyük önem arz etmektedir. Buradan yola çıkarak çalışmanın birinci bölümünde yakın kavramı ile ilgili bir tanımlama yapılmaya çalışılmış, kavram ile benzer nitelikte olan bir takım hukuki kavramlarla farklılıkları ve benzerlikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde kavramın Borçlar Hukuku dışındaki diğer hukuk alanlarında düzenlenme şekilleri ele alınmış, kavramın kapsamı belirlenmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, yakın kavramının Borçlar Hukuku'nda ne şekilde düzenlendiği ve kavramın kapsamı hakkında değerlendirmeler yapılmıştır.
Türk Ceza Hukukunda hakaret suçu

Hakaret suçu, kişisel onur ve saygınlığı korumak amacındadır. Bu sebeple 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ' Kişilere Karşı Suçlar' adlı ikinci kısmının sekizinci bölümünde 'Şerefe Karşı Suçlar' olarak 125 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hakaret suçu bakımından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'ndan önemli farklılıklara sahiptir. Bu farklılıklardan birisi de 'hakaret' ve 'sövme' ayrımının ortadan kalkmasıdır. Demokratik hukuk sistemlerinde kişiler ifade hürriyetine sahiptir. Eleştiri ve hiciv de bu kapsamdadır. Ancak ifade hürriyetinin de bir sınırı vardır. Bu sebeple ifade hürriyeti ve hakaret suçu arasındaki denge birçok Avrupa İnsan Hakları Mankemesi kararlarının temasını oluşturmaktadır.
Bir tüketici işlemi olarak yolcu taşıma sözleşmeleri

Bu çalışmada yolcu taşıma sözleşmelerinin tüketici hukuku boyutuyla değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla öncelikle taşıma hukukunun kaynakları, yolcu ve taşıyıcı kavramları ve bunlara uygulanacak hükümlerin değerlendirildiği yolcu taşıma sözleşmeleri başlığına yer verilmiştir. Bu başlık altında değinilen kavram ve hükümlerin çalışmanın devamı için yol gösterici olması hedeflenmiştir. İkinci bölümde tüketici hukukuna özgü kavramlar öğreti görüşleri ve yargı kararları ışığında ele alınmış; ardından yolcunun tüketici, taşıyıcının sağlayıcı, taşımanın ise bir hizmet olarak değerlendirilmesine yer verilmiştir. Tüm bu açıklamalar neticesinde yolcu taşıma sözleşmelerinin birer tüketici işlemi olduğu sonucuna ulaşılmış; ardından bu sözleşmelere uygulanacak hukukun belirlenmesi ve görevli mahkemenin tespiti noktasında açıklamalarımıza değinilmiştir. Böylece özellikle 6502 sayılı Kanun'un taşıma sözleşmelerini de tüketici işleminden sayması neticesinde değişen yargı içtihatları ve ortaya çıkan görüş ayrılıkları kapsamında, özellikle uygulanacak hükümlerin tespiti açısından küçük de olsa tüketici hukuku öğretisine bir katkı olması amacıyla bu çalışmamız tamamlanmıştır.
Suça iştirak

Suçlar genel olarak tek bir fail tarafından işlenebilirken, bazı durumlarda bir suç birden fazla fail tarafından da işlenebilmektedir. En genel anlamı ile, kanuna göre tek bir kişi tarafından işlenmesi mümkün olan bir suçun, birden fazla kişi tarafından, önceden işbirliği yapmak suretiyle işlenmesine 'İştirak' veya 'Suça Katılma' adı verilir. Suça iştirakle ilgili konular çok karmaşık bir yapı arz ettiği için bütün hukuk sistemleri, öğreti ve uygulamada çok ciddi bir tartışma konusu olmuş ve olmaya devam edecektir. Üç bölümden oluşan bu çalışmamızın birinci bölümünde çok failli suç kavramı, şartları, çok failli suçlar ile suça iştirak arasındaki farklar, suçun birlikte işlenmesi halleri, suça iştirak kavramı ve tarihsel gelişimi ile Türk hukukunda suça iştirakin geçirdiği evreler incelenecektir. Çalışmamızın ikinci bölümünde suça iştirakin teorik yapısı üzerinde durulacak, bu kapsamda suça iştirak hükümlerinin hukuki niteliği, suça iştirakin cezalandırılma nedeni, iştirakçilerin sorumluluğuna dair sistemler ve iştirakçilerin suç içerisindeki sorumluluğunu açıklayan görüşler irdelenecektir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise suça iştirakin unsurları, türleri, bazı ceza hukuku kurumları ve bazı suçlarla ilişkisi incelenecektir. Sonuç bölümünde ise suça iştirake ilişkin sorunlar ve çözüm önerilerimiz ele alınacaktır.
Türkiye'de seks işçiliği: Düzenlemeler, uygulama ve etkileri

Bu çalışma temel olarak Türkiye'de seks işçiliğinin hukuksal olarak incelenmesi üzerinedir. Öncelikle dünya genelinden seks işçiliğiyle alakalı çeşitli hukuksal düzenlemeler bir araya getirilir. Sonrasında yerel düzenlemeler derlenerek, mevzuatın uygulanma biçimi ve özellikle seks işçileri açısından meydana gelen etkileri ele alınır. Türkiye'deki durumu daha iyi kavramak adına, çalışmada öncelikle seks işçiliğine ilişkin alternatif yaklaşımlar ve mevzuat modelleri detaylı şekilde sıralanır, literatürdeki görüşler karşılaştırılır. Ayrıca, seks işçiliğinin yorumlanmasında bir gereklilik olarak görülerek feminist bakış, toplumsal cinsiyet eşitsizliği ve insan haklarının yorumlanmasında kapsayıcılık gibi kavramlar ön planda tutulur. Bu bağlamda çalışmadaki esas amaç ilk olarak dünyada seks endüstrisinin hukuki olarak ne tür hukuksal sistemlere yerleştirildiğini tespit ederek Türkiye'deki mevcut düzenin yapısını ve kapsamını açıklamaktır. Bu adımlarla beraber mevzuatın seks işçileri üzerinde yarattığı etkilerin ortaya konması da ayrıca hedeflenir. Bu şekilde geniş bir perspektif oluşturulması Türkiye'de var olan mevzuatın teoride ve pratikte ortaya çıkan uyuşmazlıklara ışık tutması bakımından daha bütünsel bir etki yaratabilecek ve Türkiye'de seks işçiliğinin düzenlenmesi konusunda yeni diyalogların önünü açmaya yarayabilecektir.
6502 sayılı tüketicinin korunması hakkında kanuna göre malın satımında ayıptan doğan sorumluluk

Tezin amacı, ayıplı mal ve ayıplı maldan sorumluluğun ilgili Avrupa Birliği direktifleri dikkate alınarak 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu kapsamında ele alınmasıdır. Bu kapsamda, 28 Mayıs 2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerin mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'dan farklılıklarına yer verilerek incelemesi yapılmıştır. Bu doğrultuda, öncelikle ayıplı mal kavramı ve ayıplı maldan sorumluluğun kapsamı açıklanmıştır. Sonrasında malın ayıplı olması nedeniyle tüketicinin seçimlik hakları tek tek detaylı olarak irdelenmiş, seçimlik hakların sınırları ve kullanılma zamanı üzerinde durulmuştur. Bununla birlikte, ayıplı maldan sorumluluğun diğer hukuki kavramlar ile ilişkisi incelenmiş ve tüketicilerin başvurabilecekleri diğer genel hükümler ele alınmıştır. Son olarak, malın ayıplı olması nedeniyle ortaya çıkan zararlardan üreticinin sorumluluğunun kapsamı doktrindeki görüşler çerçevesinde açıklanmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, 6502 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerden ayıplı mala ilişkin hükümlerin tüketiciler açısından yeterli koruma sağlayıp sağlamadığı, 6098 sayılı Kanun sistematiği ile ilişkisi ve ilgili Avrupa Birliği direktiflerine uyumu üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda, tezde ele alınan hususlara ilişkin doktrindeki görüşlere de yer verilerek bilimsel önerilerde bulunulmuştur.
Genel işlem şartlarında şeffaflık ilkesi

Sözleşme özgürlüğü borçlar hukukuna hakim olan temel ilkelerden birisidir. Bu özgürlük kişilerin sözleşmenin içeriğini serbestçe belirleyebilmelerini de kapsar. Ancak ekonominin günümüzde ulaştığı gelişim aşamasında, kitlesel ticaret artmış, hukuki işlemlerin standartlaşması ihtiyacı doğmuştur. İleride çok sayıda sözleşmede kullanılmak üzere tek taraflı olarak önceden formüle edilmiş sözleşme şartları pek çok hukuki işlemde müşterilere sunulmaya başlanmıştır. Genel işlem şartlarının kullanımı ile sözleşme adaletinin müşteri aleyhine esaslı surette bozulması nedeniyle sözleşme tarafları arasında bozulan bu dengenin yasal müdahaleyle sağlanması istenmiş ve bu doğrultuda pek çok ülkede genel işlem şartlarının denetimine ilişkin yasal düzenlemeler yapılması yoluna gidilmiştir. Böylelikle yapılan sözleşmelerde kullanılan ve önceden tek taraflı olarak belirlenen genel işlem şartları denetlenmeye başlanmıştır. Bu denetim esas olarak bağlayıcılık ve içerik denetimleri şeklinde kendisini göstermiştir. Şeffaflık denetimi ise daha sonra yargı kararları ile gelişmiş ve Avrupa Birliği düzeyinde 1993 tarihli Kötüye Kullanılabilir Şartlar Hakkındaki Yönergede şeffaflık ilkesi kabul edilmiştir. Genel işlem şartlarında şeffaflık ilkesi, şartların açık ve anlaşılır olmasını ve bu suretle müşterinin sözleşmeden kaynaklanan hak ve yükümlülükleri ile hukuki konumunu idrak edebilmesini gerekli kılmaktadır. Bu çerçevede şeffaflık ilkesinin gereği olarak sözleşmelerde kullanılan genel işlem şartları anlaşılır, belirli ve tam olmalıdır. Genel işlem şartlarında şeffaflık ilkesine uyulup uyulmadığının denetiminde ilgili sözleşme türü için beklenilen ortalama müşterinin anlayış kabiliyeti esas alınmalıdır. Genel işlem şartlarında şeffaflık ilkesine uyulmamasının temel hukuksal sonucu ilgili şartın hükümsüzlüğüdür. Bunun yanı sıra sözleşmede kullanılan ve şeffaf olmayan genel işlem şartları dolayısıyla müşterinin tazminat hakkı da söz konusu olabilir.
İş Hukukunda cinsel taciz

İş hukukunda, cinsel tacize uğrayan işçi veya işveren iş sözleşmesini haklı olarak feshedebilir ve bununla bağlantılı olarak karşı taraftan kişilik haklarının ihlali nedeni ile maddi ve manevi zararlarının tazmini için dava açabilir. Bu durumda, cinsel taciz iş hukukunda kişilik haklarının ihlali olarak görülmektedir. Kaynağını da iş sözleşmesinin kişisel bağımlılık kuran özelliğinden almaktadır. İşçi ve işveren iş sözleşmesinden doğan koruma ve gözetme borcu ile sadakat borcu çerçevesinde karşılıklı olarak birbirlerinin kişilik haklarına saygı göstermekle yükümlüdürler. Bu noktadan hareketle cinsel tacize maruz kalan kişi Anayasa ile korunmuş olan kişilik haklarına saldırı nedeniyle fesih dışında Medeni Kanunda kişiliğin korunmasına ilişkin davaları açma hakkına da sahiptir. Aynı şekilde cinsel taciz eylemi Türk Ceza Kanununda suç olarak düzenlenmiştir. Bununla birlikte iş hukuku uygulamasındaki cinsel taciz, Türk Ceza Kanununda düzenlenen cinsel tacizden kesin olarak ayrılmaktadır. Zira iş hukukundaki kapsamı çok daha geniştir. Bu durumda Türk Ceza Kanununda cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen diğer suçları kapsayabildiği gibi suç teşkil etmeyen cinsel içerikli eylemleri de iş hukuku anlamında cinsel taciz içine almaktadır. Tüm bunların yanında genel olarak Türk Hukukunda cinsel taciz, cinsiyet temeline dayalı ayrımcılık kapsamına oturtulmamıştır. Bu nedenle özellikle işyerinde cinsel tacize maruz kalan işçi iş kanununda düzenlenen ayrımcılık tazminatına hak kazanamadığı gibi, ayrımcılığın yarattığı ispat kolaylığından da yararlanamamaktadır. Halbuki Uluslararası ve Karşılaştırmalı hukukta cinsel taciz, kişilik haklarının ihlali yanında cinsiyet temeline dayalı bir ayrımcılık olarak kabul edilmektedir. Cinsel tacizin çözümü en zor ve sıkıntılı kısmı ise, şüphesiz ispat sorunudur. Genellikle maruz kalanın beyanı dışında delilin bulunmadığı cinsel taciz eyleminin ispatı yüksek yargının kabul etmiş olduğu bir takım fiili karineler yoluyla ispatlanmaya çalışılmaktadır. Cinsel tacizin salt kişilik haklarının ihlali temeline oturtulması işçi açısından yetersiz bir korunmaya neden olmaktadır. Bu nedenle hukukumuzda, öncelikli olarak cinsel taciz eylemi cinsiyet temeline dayanan bir ayrımcılık olarak kabul edilmeli ve cinsel tacizin daha etkili korunmasına yönelik olarak başta tanımı olmak üzere, hukuki temeli ve sınırları yasal düzenlemelerle belirlenmelidir.
Avrupa veri koruma hukukuna anayasal bir bakış

Günümüzde petrolden de değerli görülen verinin hukuki düzenlemelerle korunması oldukça önemlidir. Dışarıdan gelebilecek saldırılara karşı kişinin en temelde mahremiyetini korumak ve varlığını özgürce gerçekleştirebilmesini sağlamak için bu koruma gerekmektedir. Ayrıca son yıllarda Cambridge Analytica gibi skandallar neticesinde görülmüştür ki, kişinin özgür seçim yapabilmesi ve insan onurunun korunması bakımından da verilerinin hukuka uygun olarak korunması ve işlenmesinin temel bir insan hakkı olarak kabul edilmesi ve korunması demokratik bir dünya düzeni için ve otoriterleşme eğilimi karşısında tek geçerli yoldur. Aynı zamanda küreselleşen dünyada verinin hukuka uygun biçimde dolaşımı da artık fazlasıyla önem taşımaktadır. Avrupa ölçeğinde 1970'lerden beri veriyi korumak adına birçok hukuki düzenleme yapılmıştır. Bu hukuki düzenlemeler incelendiğinde görülmektedir ki, veri koruması ilk başlarda mahremiyet alanında özel yaşamın korunması biçiminde algılanmıştır. Bu koruma bünyesinde doğan kavram zamanla, kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ilişkin her türlü bilginin korunması ve hukuka uygun işlenmesi anlamına gelerek 'Kişisel Verilerin Korunması' biçiminde bağımsız bir temel hak görünümüne evrilmiş ve yeni bir alanın ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Son yıllarda ise eskiye nazaran çok daha hızlı gelişen bilişim teknolojilerinin yarattığı tehlikelerden ve özellikle verinin büyük ölçekte işlenmesinin söz konusu olduğu big data, bulut bilişim, blockchain ve nesnelerin interneti gibi yeni sistemler bağlamında Avrupa düzleminde ortak bir koruma, Veri Koruma Reformu ile gerçekleştirilmeye çalışılmaktadır. Avrupa kıtasında yaklaşık yarım asırlık bir geçmişşe sahip olan söz konusu veri koruma hukuku düzenlemelerinin Türkiye'deki yansımasına bakıldığında, her ne kadar başka kanunlarda istisnai olarak bazı düzenlemelere rastlansa da bir Anayasa metninde temel bir hak olarak karşılık bulması yalnızca on yıl kadar geriye götürülebilmektedir. Konuya ilişkin özel bir kanunun kabulü ise ancak üç yıl önce, Avrupa Veri Koruma Reformu öncesinde geçerli olan Direktif'in eksik biçimde esas alınması ile mümkün olabilmiştir. İşte bu çalışmada, her geçen gün değişen ve gelişen veri koruma alanının maruz kaldığı tehlikelere karşı, Avrupa Veri Koruma Hukuku ışığında sunulan çözümler incelenecek ve Türkiye'deki anayasal ve konuyu doğrudan düzenleyen kanun ile birlikte gerçekleşen gelişmelerin Avrupa ölçeğinde sunulan çözümler ile uyumu karşılaştırılarak yeterli olup olmadıkları, yeterli değilse hangi değişikliklerin gerektiğine ilişkin tespitlere yer verilecektir.
Ticari işletmenin devrinde alacaklıların korunması

Tezimizde, Türk hukukunda ticari işletmenin devrinde alacaklıların nasıl korunduğu incelenmiştir. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde devrin konusu olarak ticari işletme kavramını inceledik. İkinci bölümde ticari işletmenin devrini ele aldık. Üçüncü ve son bölümde ise alacaklıların korunmasını inceledik.