turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eleştirel hukuk çalışmaları bağlamında çevre politikası ve hukuku: Bergama siyanür mücadelesi örneği

1970'li yıllar Amerika Birleşik Devletleri'nin siyasal ikliminin oldukça çalkantılı olduğu ve özellikle mevcut yargısal düzenin sorgulandığı bir dönemdir. Söz konusu dönemde ortaya çıkan ve gelişen Eleştirel Hukuk Çalışmaları, dönemin hukuk teorisi ve pratiği arasındaki ilişkinin hukuk teorisyenleri tarafından eleştirel bir değerlendirmesidir. Öte yandan aynı dönemde yaşanan bazı büyük çevresel felaketler, sanayileşme, kentleşme ve nüfus artışı ise, çevre sorunlarının gündeme daha fazla taşınmasına neden olmuştur. Özellikle de çevre konusunda farklı disiplinlerde çalışmalar yürüten akademisyenler ile çevre protesto hareketleri çevre sorunlarının kamuoyunda farkındalığını arttırmıştır. Çevre sorunlarının çözümü ve çevrenin korunması çevre hukuku ve politikalarıyla sağlanmaya çalışılmıştır. Ancak çevre politikalarına ve hukukuna yön veren küresel, uluslararası ve ulusal düzenlemeler çevre sorunlarına yüzeysel çözümler sunmaktan öteye geçememiştir. Eleştirel Hukuk Çalışmaları genel olarak mevcut hukuk düzeninin toplumsal sorunların çözümünde yetersiz kaldığını savunur. Eleştirel Hukuk Çalışmaları teorisyenlerinin hukuka yönelik eleştirileri çevre hukuku söz konusu olduğunda da geçerliliğini korumaktadır. Bu çalışmada Türkiye'de çevre politikaları ve çevre hukuku, 1989'dan günümüze kadar gelen Bergama siyanür karşıtı hukuksal-toplumsal mücadelesi üzerinden ele alınmış ve bu mücadele toplumsal, ekonomik, politik ve çevresel açıdan incelenerek bütüncül bir yaklaşımla irdelenmiştir. Bu doğrultuda çevre politikası ve çevre hukukunun geçtiği tarihsel süreçler Eleştirel Hukuk Çalışmaları perspektifinden değerlendirilmiştir. Sonuçta ilgili kamu kurumları ve maden şirketinin çevrenin korunmasına yönelik yargı kararlarını uygulamaktan kaçınmasının Eleştirel Hukuk Çalışmaları teorisyenlerinin de savunduğu tezleri destekler nitelikte olduğu, yani hukuk teorisi ile pratiğinin esasında her zaman örtüşmediği ortaya konmaya çalışılmıştır. Tezin amacı, Eleştirel Hukuk Çalışmaları'nın kavramsal çerçevesini çizerek, çevre politikası ve hukukunun geçtiği tarihsel süreçlerini de göz önüne alarak Eleştirel Hukuk Çalışmaları perspektifinden Bergama köylülerinin siyanür mücadelesini bütünsel bir şekilde incelemektir. Tezin önemi ise çevre politikası ve çevre hukukunun Eleştirel Hukuk Çalışmaları perspektifinde ele alınmamış olması nedeniyle yeni bir bakış açısı getirerek, sınırlılığını oluşturan Bergama siyanür mücadelesinin bütünsel değerlendirilmesine katkı sağlayacak olmasıdır.
Alman Edebiyatında Göç ve Göçmen Algısı

Göç ve göçmen kavramları, çeşitli olay ve olgulara göre anlamı değişen, çeşitlenen veya daralan mefhumlardır. Bu düşünce, bu çalışmada Alman edebiyatında 20. yüzyıldan günümüze kadar göç ve göçmen kavramlarına çeşitli açılardan bakmayı mümkün kılan tarihsel olay ve olguların belirlenmesinde etkili olmuştur. Bu bağlamda Hitler iktidarı ve İkinci Dünya Savaşı, Misafir İşçi Göçü, Soğuk Savaş ve Berlin Duvarı Sonrası ile günümüz Mülteci Krizinin öne çıktığı görülmüş ve örneklemler, bu veriler ışığında seçilmiştir. Öncelikle göç ve göçmen, kavramsal ve kuramsal açılardan ele alınmıştır. Göçün tanımı ve çeşitli parametrelere göre değişen anlamı aktarılmıştır. Ardından göç kuramları, klasik ve uluslararası kuramlar olarak verilmiştir. Birinci bölümün ikinci ayağında, göçmen kavramına çeşitli açılardan bakılmış ve göçmen uyumu konusunda ortaya çıkan kuramlar incelenmiştir. İkinci bölümde, Almanya'nın tarihinde göç ve göçmen, değişen ve dönüşen anlamları ile ele alınmış, bu çalışma için önemli olan dönemler üzerinde özellikle durulmuştur. Üçüncü bölümde, edebiyat, göç ve göçmen ilişkisi eserler üzerinden örneklerle açıklanmıştır. Dördüncü bölüm, çalışmanın uygulama kısmıdır. Bu bölümde Anna Seghers, Sten Nadolny, Peter Schneider ve Daniel Zipfel'in 'Transit', 'Selim oder die Gabe der Rede', 'Eduards Heimkehr' ve 'Eine Handvoll Rosinen' adlı eserleri göç ve göçmen bağlamlarında incelenmiştir. Öncelikle yazarların biyografileri verilerek göç ve göçmenlikle ilişkileri açıklanmış, ardından eser hakkında bilgi verilmiş ve olası anlam karışıklıklarının önüne geçmek için, eserlerin özetleri aktarılmıştır. Daha sonra eserler, yazarın bakış açısı, eserde görülen göç türleri ve göçmenlik halleri, eserde görülen göçlerin göç kuramları açısından incelenmesi, göç sürecinin insanlar üzerindeki etkileri ve göçmen uyumu konuları temel başlıkları ile incelenmiştir. Son bölümde veriler aktarılarak karşılaştırma yapılmıştır. Durum çalışmasının bir örneği olan bu çalışmada, Sosyoloji, Psikoloji, Sosyal Psikoloji ve Tarih gibi disiplinlerden yararlanılmış ve içerik analizi yapılmıştır. Yönlendirilen göç, mülteci, transit halindeki mülteci, misafir işçiler, misafir işçi göçü, geri göç, eve dönen, göçmen kaçakçıları gibi kavramların dikkat çektiği eserler, hem kendi içlerinde analiz edilmiş hem de karşılaştırmalı analize tabi tutulmuştur. Sonuç olarak 20. yüzyıldan günümüze Alman edebiyatında göç ve göçmenin nasıl aktarıldığı ve nasıl algılandığı ifade edilmeye çalışılmıştır.
Metropol'ün adası: Heybeliada'nın değişen gündelik yaşam pratikleri üzerinden sosyolojik analizi

İstanbul, özellikle 1950'lerden günümüze kadar kentsel süreçleri, değişen hız ve niteliklerde yaşamaktadır. Bunun en önemli nedenlerinden biri değişen siyasi ve ekonomik politikaların, kenti yeni bir toplumsal, kültürel, politik, sınıfsal ve mekansal süreçlere maruz bırakmasıdır. Bu noktada İstanbul'un her bir semti, yeni ekonomik ve sosyal politikalar çerçevesinde farklı dönemlerde farklı kentsel dönüşümler yaşamaktadır. Bu semtler arasında İstanbul Adaları ya da diğer bir ifadeyle Prens Adaları, hem coğrafi ve kültürel özelliklerinden dolayı hem de etnik- sınıfsal kimlikleri nedeniyle dönemsel olarak farklı süreçleri yaşamışlardır. İstanbul Adaları, Büyükada ilçe merkezi, Heybeliada, Burgazada, Kınalıada ve Sedefadası da mahalleleri olmak üzere beş adadan oluşmaktadır. Her birarada farklı sosyo-ekonomik, sosyo-kültürel, sosyo-mekansal yapıya sahiptir. Bu durum adalar arasında farklı gündelik yaşam pratiklerinin yaşanmasına da neden olmaktadır. Hem, her biraradanın kendi iç dinamikleri hem de İstanbul ile olan bağlantılarının hızı ve niteliği, değişen gündelik yaşam pratiklerinin belirleyicisi olmuştur. Gündelik yaşam ekonomik, sosyal, kültürel, politik, mekansal ilişkilerin birlikteliğinden oluşan karmaşık bir yapı oluşturmaktadır. Kentsel mekanlarda bu karmaşık gündelik yaşamın önemli parçalarıdır. Tabii kentsel mekanlar dediğimizde çalışmada, bir tarafta metropol kent İstanbul ve bir tarafta da metropolün adası olan Heybeliada vardır. Bu çalışmada, İstanbul Adaları'ndan biri olan Heybeliada'nın, 1950'lerden günümüze kadar kentsel ölçeğinde nasıl bir sosyo-mekansal pratik yaşadığı, değişen gündelik yaşam pratikleri üzerinden analiz edilmeye çalışılacaktır. Tabii bu mekansal pratiklerin içeriği ve gündelik yaşamın edimleri oldukça geniş bir alana yayılmaktadır. Bu noktada özellikle Heybeliada'nın 1950'lerden, 1980'lere ve 1980'lerden günümüze kadar dönemselleştirdiğimiz yıllar içerisinde yaşadığı gündelik yaşam pratiklerinin ve bu pratiklerin içinde yer alan mekana özgü dinamiklerin sosyolojik olarak irdelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada, gözlemlere ve görüşmelere dayanan bir araştırma tasarlanmıştır. İki ayrı dönem olarak ele aldığımız Heybeliada'nın, 1950'lerden 1980'lere kadar gündelik yaşamında neler olduğuna dair bilgiler yaptığımız sözlü tarih görüşmelerinden ulaştık. Diğer niteliksel veri toplama tekniğimiz olan derinlemesine mülakatlarla da özellikle Heybeliada'nın günümüzde nasıl bir gündelik yaşam pratiğine sahip olduğunu sosyolojik açılardan analiz ettik. Dolayısıyla çalışmanın amacı, öncelikle Heybeliada'nın dönemselleştirdiğimiz yıllar içinde yaşadığı mekansal pratikleri ve bu pratiklerde etkili olan siyasal, ekonomik, toplumsal, kurumsal ve kültürel bağlamları gündelik yaşamın değişen kodları üzerinden sorgulamaktır. Diğer bir amacı da gündelik yaşam çözümlemesini yaparken Heybeliada'nın hızla kabuk değiştiren İstanbul ile olan ilişkisini göz ardı etmenden, sosyolojik bir semt monografisi yapmaktır.
Mahkumları suça yönelten faktörler ve din anlayışları üzerine sosyolojik bir araştırma

Günümüzde modernleşme ile birlikte kurumların yapısında, işleyişlerinde, fonksiyonlarında ve bireyler arası ilişkilerde değişmeler meydana getirmiştir. Bu durum bazı sosyal problemlerin ortaya çıkmasına ve daha önce var olan sosyal problemlerin de daha büyük boyutlara ulaşmasına neden olmuştur. Sosyal problemler arasında en çok ilgi çekeni şüphesiz suç olgusudur. Bu araştırma, bir yandan hüküm giyen bireylerin niçin suç işler duruma geldiklerini irdelerken, diğer taraftan onların günlük yaşantılarından yola çıkarak din anlayışlarını da analiz etmeye çalışmaktadır. İnsanların suç işlemelerine neden olan faktörler cezaevi ortamında araştırılmaya çalışılmıştır. Hükümlülerden alınan bilgilere göre, suçun doğuş ve nedenleri arasında modernleşme sürecinde aile kurumunun işlevinden uzak kalması sonucu sosyalleşmenin yetersiz oluşu ve ilk çocukluk döneminin izlenememesi, arkadaş grubu ve çevre ile etkileşim, işsizlik, yoksulluk ve gelir dağılımındaki dengesizlikler nedeniyle ihtiyaçların doyuma ulaşamaması, suç işleyen ve cezaevine hapsedilen bireyin yakın çevresi, toplum ve yasal otoriteler tarafından damgalanması, suçlara karşı dirençli olmayı öğreten, hayatı anlamlandıran din kurumunun günlük hayattaki öneminin zayıflaması gibi etkenler sayılmaktadır. Mahkumları suça yönelten bu faktörlerin ilgililerce özenle değerlendirilmesi, çözümü için uygun politikaların geliştirilmesi gerekmektedir.
Feyza Hepçilingirler'in çocuklara yönelik yazmış olduğu eserlerinde toplumsal cinsiyet yansımaları

Feyza Hepçilingirler'in çocuklara yönelik yazmış olduğu eserlerdeki toplumsal cinsiyet yansımaları olan tez önemini çocukluk döneminden almaktadır. Çocukluk dönemi cinsiyet, cinsel rol, cinsel kimlik gibi durumların şekillendiği ilk dönem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu dönemde ebeveynler çocuklarının cinsiyetinin kız ya da erkek oluşuna göre belli tutum ve davranışlar içerisinde görmek istemekte, bunları dayatmakta ya da bunları farkında olmadan beklemektedirler. Toplumsal cinsiyet çalışmaları her ne kadar kadın çalışmaları üzerinden ilerlese de toplumun cinsiyete yüklemiş olduğu anlam sadece kadınlarla sınırlı kalmayıp aynı zamanda erkeklere de belli misyonlar yüklemektedir. Toplumsal cinsiyet çalışmalarının ağırlıklı olarak kadın, kadının ezilmişliği ve kadının statüsü üzerine yapılması toplumun diğer yarısı olan erkeklerin göz ardı edilmesine neden olmaktadır. Ataerkil zihniyetin sıkıntılarını sadece kadınlar çekmeyip buna aynı zamanda erkeklerin de maruz kalmasından kaynaklı erkeklerin de bu ataerkil zihniyetin kurbanları olduğunun farkına vardırılması, değişim ve dönüşüm konusunda ilerlemenin cinsiyeti ötekileştirmeden ele alınarak yapılması gerekmektedir. Bu çalışmada önemli bir zaman dilimi olan çocukluk dönemi ve toplumsal cinsiyet arasındaki ilişkinin Feyza Hepçilingirler'in eserlerinde ne seviyede olduğu, toplumsal kalıp yargıların cinsiyet perspektifinde nasıl ele alındığı analiz edilmeye çalışılmıştır.
Karacabey ve Mustafakemalpaşa ilçelerindeki göç hareketlerinin iki durumlu tercih modelleriyle analizi

Ülkemizin en önemli sorunlarından biri nüfusun sürekli göç etmesidir. Bireyler genellikle iş aramak ya da bulmak, tayin, evlilik, eğitim hizmetlerinden yararlanmak ve buna benzer sebeplerle göç etmektedir. Bireyler göç kararı alırken gerek ekonomik açıdan gerekse sosyal açıdan daha iyi bir yaşam sürmeyi ümit ederler. Türkiye nüfus hareketlerinin en yoğun yaşandığı ülkelerden biridir. Yapılan araştırmalara göre Türkiye'de yapılan göçlerin başlıca nedeninin işsizlik olduğu görülmektedir. Bursa, sosyal ve ekonomik açıdan gelişmiş bir şehir olması sebebiyle sürekli göç almaktadır. Bursa'nın batısında olan Karacabey ve Mustafakemalpaşa ilçeleri de coğrafi konumunun önemi ve topraklarının verimli olması sebebiyle sanayi alanında hızla gelişen ilçelerdir. Bu iki ilçede birçok sanayi tesisinin bulunması ilçelerin önemini her geçen gün artırmaktadır. Şüphesiz sanayi tesislerinin yoğunluğu istihdam olanakları doğurmaktadır. Bu sebeple bu iki ilçe birçok yerden göç almaktadır. Karacabey ve Mustafakemalpaşa ilçelerindeki nüfus hareketlerini analiz etmek için 34 soruluk bir anket çalışması yapılmış ve her iki ilçe merkezinde 250'şer kişiye uygulanmıştır. Bu çalışmada bireylerin Karacabey ve Mustafakemalpaşa ilçelerine iş sebebiyle göç etme olasılığı, göç eden bireylerin istihdama katılma olasılığı ve bireylerin göç ettikten sonra yaşam düzeylerinin artma olasılığı iki durumlu tercih modeller yardımıyla hesaplanmaya çalışılmıştır.
Reflections of nationalism and the role of language policies in national identity formation in post-soviet azerbaijan

Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, yeni bağımsız Azerbaycan ulus inşası sürecine girmiştir. Azerbaycan siyasi elitleri bir dizi dil politikaları aracılığıyla milli kimliği yeniden oluşturmayı amaçlamıştır. Bu bağlamda, milli kimlik inşası için, milli kimliğin göstericileri olduğunu düşündükleri alfabe ve resmi dilin adı üzerine odaklanmışlardır. Türkçülük ve Azerbaycancılık, birbiriyle rakabet eden iki ideoloji olarak ulus inşası sürecine damgasını vurmuştur. Dil, önce Türk kimliğini, daha sonra Azerbaycanlı kimliğini geliştirmek için siyasi bir araç olarak kullanılmıştır. Bu çalışma, Sovyet sonrası dönemde Azerbaycanlı milli kimliğinin inşasını dil politikalarını inceleyerek semboller, mitler, değerler ve anıların milli kimlik inşası için belirleyici unsurlar olduğu etno-sembolcü yaklaşımın ışığında tartışacaktır. Bu açıdan, dil Azerbaycanlı milli bilincini arttırarak ve Azerbaycanlılar arasında birlik ve benzerlik hisleri uyandırarak hayati bir önem üstlenmiştir. Milli bilincin güçlenmesinde önemli bir etkisi olan Dağlık-Karabağ savaşının yanı sıra, Azerbaycan cumhurbaşkanları ülkede ulus inşası sürecini desteklemek için Azerbaycanlı milli kimliğinin oluşturulmasında güçlü bir etkiye sahip olan dil politikalarına güvenmişlerdir. Bu bağlamda, bu tez, 1991'de Azerbaycan'ın bağımsızlığından sonra Azerbaycanlı elitlerin ulusun ve dilin adına ilişkin siyasi söylemlerindeki değişimler, süreklilikler ve kırılmaları araştıracaktır.
Ulus-aşırı siyasetin bir enstrümanı olan diasporanın işlevselliği ve Türk Diasporasının inşası

Diaspora içinde bulunduğumuz çağın önemli araştırma alanlarından biridir. Paradigmasını şekillendiren küyerelleşme, demokrasi, liberalizm, kimlik ve ulus devlete ilişkin yaklaşımları ile göç disiplininden tamamen ayrı bir disiplindir. Diasporaların bu bağlamdaki varlıkları sivil toplum olgusu ile paralel yürümektedir. Bu bakımdan diasporalar, sivil toplum içerisinde baskı grupları olarak rol ve sorumluluk almaktadırlar. Lobicilik ise, diasporaların bir baskı grubu olmalarından kaynaklanan organik bir işlevleridir. Bu haliyle dünya bilim çevrelerinde kendi özgün yerini kazanan diaspora çalışmaları, Türkiye'de ise henüz yeni gündeme gelen bir çalışma alanıdır. Türkiye'nin diaspora olgusunun şekillenmeye başlamasıyla geliştirdiği politikalar, henüz tam bir teorik temele sahip değildir. Bu durum, pratiğin ve öznel yorumların, bilimsel bilgi ve teoriye hakim olduğu bir politika sürecini doğurmaktadır. Dolayısıyla Türkiye'nin kendi demokrasi tarihinin, siyaset kültürünün ve toplumsal hafızasındaki yaşanmışlıkların tesirleri, biçimlendirici bir unsur olarak diaspora politikalarının pratiklerinde de görülmektedir. Bu tez çalışması, diaspora kavramını ve Türkiye'nin diaspora konusundaki devlet politikalarını tarihsel çerçevede siyasal ve toplumsal açılardan değerlendirmektedir.
Organik gıda piyasasının Türkiye'deki gelişimi: Güven ilişkileri ve denetim unsuru üzerine bir inceleme

Modern dünya insanının özellikle kentlilerin en önemli sorunlarından biri 'güvenmektir'. Kent yaşamında birbirine fonksiyonel olarak sıkı sıkıya bağlı olan insanların arasındaki fiziki mesafe çok kısa gibi gözükse de sosyal mesafenin artışı güven ilişkilerinin biçim değiştirmesine neden olmakta özellikle de ticari kaygıların yükseldiği iktisadi alanlarda kişiler arası güvensizlik sorununun etkileri artmaktadır. Gıda sektöründe, 1980'lerin başında insanların itimat edebilecekleri, 'iç huzuruyla satın alma' ihtiyacına cevap verecek, sürdürülebilir tarım sistemi olarak ortaya çıkan organik tarım, kurduğu denetim sistemiyle bir anlamda tüketicilere garantörlük yapmaktadır. Bir takım idealler ve kendine has kültürü üzerine kurulu, üretici ile tüketicinin bu ideoloji çerçevesinde buluştuğu serbest piyasa özelliğindeki organik gıda piyasasında güven ve denetim konusunun incelenmesinin sebebi de bu garantörlük niteliğidir. Bu çerçevede Türkiye'nin iç pazardaki ilk ayağı İstanbul Feriköy pazarı örnek vaka seçilerek organik gıda piyasasındaki aktörler arası güven ve denetim unsurları araştırılmıştır. Kültürel ve sosyal değerlerden yola çıkarak oluşan bu piyasa salt iktisadi bir bakışla değil iktisat sosyolojisi perspektifiyle incelenmiştir. Gıda piyasalarında tüketiciler satın aldıkları ürünün nitelikleriyle ilgili ihtiyaç duydukları bilgiye ürünlerin sertifika ve logolarını takip ederek, satıcıların bilgisinden faydalanarak ya da üreticiyle birebir ilişki kurarak erişebilirler. Türkiye organik gıda piyasasındaki aktörler arasındaki güven unsuru Feriköy pazarının kurucusu olan sivil toplum derneğine duyulan güven, organik gıda logoları ve yüz yüze kurulan samimi ilişkiler aracılığıyla kurulan güven olmak üzere üç yolla şekillenmektedir.
The transformation of religious leadership in Alevi communities: A critical analysis of the dede narratives

Bu tezdeki temel hedef, Anadolu'nun çeşitli bölgelerinden İstanbul'a göç etmiş Alevi topluluklarının dini liderleri olan dedelerin anlatılarını analiz etmektir. Bu çalışmada, Alevi topluluklarının hafıza ve kimliklerine dair dedelerin anlatılarından yola çıkarak dini liderliğin kent ortamındaki dönüşümünün incelenmesi amaçlanmaktadır. 1950'lerden itibaren birçok kişi ağırlıklı olarak ekonomik sebeplerle köylerinden kentlere göç ettiler. Daha çok kırsal alanda yerleşik olan Aleviler de bu göç dalgasından etkilendiler. Aleviliğin dini liderleri olan dedeler, Alevi toplumunun dinsel yapısında çok merkezi bir yere sahiptirler. Bununla birlikte, 1950'lerde başlayan göç dalgası ve modernleşme de de kurumunun konumunda ve Aleviliğin kentsel pratikleri üzerinde bir takım değişimleri başlattı. Dolayısıyla, bu çalışmada kırdan kente göçün Alevi toplulukları ve dini liderlik üzerindeki etkilerinin o dönemin karmaşık siyasi bağlamı içinde incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu süreci deneyimlemiş olan dedelerden toplanan anlatılar, bu etkileri onların özellikleri kimlikleri ve hafızaları üzerinden ortaya koymaktadır.
Liseli gençlerde suç mağduru olma korkusu: Ankara örneği

Suç toplumda doğal olarak varlığını sürdüren bir olgudur. Gündelik yaşantıda herhangi bir suçun mağduru olabilme ihtimali, bireyler açısından uzak bir ihtimal değildir. Bu tip bir durumda bireylerin bir suçun mağduru olmaktan korkmaları beklenebilir. Suç mağduru olma korkusu bireylerin yaşam kalitesini olumsuz yönde etkileyebilir. Korkan birey hem kendisi hem de çevresi için güvenli bir ortam sağlamak ister. Birey bu doğrultuda hareket ederek toplumsal yaşantıdan kendini çekebilir veya kendi korkusunun topluma yayılmasına sebep olabilir. Bu durum da toplumsal düzeni olumsuz yönde etkileyerek, suç korkusunu sosyal bir problem haline getirmektedir. Bu çalışma, daha önceki çalışmalarda ihmal edilen bir grup olan 15-18 yaş arası lise öğrenimi gören gençlerde suç korkusunun var olup olmadığını incelemeyi amaçlamaktadır. Cinsiyet ve yaş gibi bireysel değişkenlerin yanında sosyal ve fiziksel çevre, sosyal ağlar gibi sosyal değişkenlerin belirlenen örneklem grubunda suç mağduru olma korkusuna olan etkileri ve bunun sonuçları incelenmiştir. Örneklem grubundan (n=513) veriler anket yöntemiyle toplanmış ve sonuçlar değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre cinsiyet bu yaş grubunda suç korkusuna etki eden en önemli değişken olarak ortaya çıkmıştır. Medya suç korkusunu tetikleyen en önemli faktör olarak belirlenmiştir. Ayrıca erkek öğrencilerde kesici/delici cisim taşımak, kız öğrencilerde ise yalnız dışarı çıkmamak en sık karşılaşılan önlem alma yöntemleri olmuştur. Araştırmanın diğer bulguları tezin içerisinde tartışılmıştır.
Yeni Dünya'nın dinamiği: Yeni toplumsal hareketler

1968 Devrimi'ne kadar toplumsal hareketler işçi sınıfının merkezi konumdaki rolü ile değerlendirilmiştir. 1968 Devrimi ile birlikte özellikle öğrenciler ve kadınlar, toplumsal hareketlerde merkezi bir rol oynamaya başlamışlardır. Hareketlerin aktörleri olarak öğrenci ve kadınların temel amacı kültürel alanda mücadele ederek, kimliklerinin tanınarak haklarını elde etmek ve sivil toplum alanını genişletmektedir. Bu değişim toplumsal hareketlerin 'yeni toplumsal hareketler' olarak adlandırılmasını beraberinde getirmiştir. Toplumsal hareketlerde aktörlerin ve hedeflerinin değişmesinde toplumsal hayatta yaşanan dönüşüm etkili olmuştur. Cemaat toplumundan önce modern sürece ve arkasından postmodern sürece geçiş ile birlikte toplumdaki ilişkiler ve denetim mekanizması değişmiştir. Aktörler toplumsal dönüşümü sağlama noktasında değerleri ve toplumu yeniden inşa ederek ve başka bir dünyann varlığına vurgu yaparak, kendilerinin söz hakkının olduğu 'yeni bir dünya' talep etmeleri noktasında yeni toplumsal hareketler, toplumsal yapıdaki değişimi analiz etme noktasında önemli bir argüman sunmaktadır. Bu araştırmada toplumsal yapı ile yeni toplumsal arasındaki ilişki teorik bir şekilde literatür taraması olarak incelenmeye çalışılmıştır.
Mobil telefonların dönüşümünün toplumdaki rolü

Bu çalışmada mobil telefonların dönüşümünün toplumdaki yansımalarının nasıl olduğunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu çerçevede mobil telefon kullanıcıları üzerinde bir araştırma yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde mobil telefonların ilk ortaya çıkışı ve gelişim süreci açıklanmıştır. İkinci bölümde özellikle internet kullanımıyla başka bir boyuta dönüşen ve 'akıllı telefon' olarak adlandırılan mobil telefonların çok geniş bir alana yayılan kullanımları incelenmiştir. Üçüncü bölümde mobil telefon kullanımının olumlu ve olumsuz yönleri üzerinde durulmuştur. Çalışmanın son bölümünde mobil telefonların kullanımıyla ilgili bir saha çalışmasının bulgularına yer verilmiştir. Araştırma İstanbul ilinde ikamet eden bireyler ile sınırlandırılmıştır. Araştırma sonucuna göre mobil telefonlarda internet kullanımının %99, 5 olduğu, sosyal medya kullanımının çok yaygın olduğu, üç adet sosyal medya uygulamasını kullananların oranının %90 üzerinde olduğu, günlük telefon kullanımının 7 saatten fazla olduğu saptanmıştır.
Sembolik etkileşimci yaklaşım çerçevesinde plastik sanatlarda kadın sanatçı kimliği

İnsanlar toplumsal yaşamda sağlıklı ve dengeli sosyal ilişkiler gerçekleştirmek isterler. Bunu gerçekleştirebilmek için algılarından yola çıkarak kendilerini ve çevreleri anlamlandırmaya çalışır, değerlendirmeler ve tanımlamalar yaparlar. Kişinin kendisini ve çevresini nasıl algıladığı, edindiği bilgiler tecrübeler doğrultusunda kendisini ve sosyal ilişkilerini yeniden üretme sürecini etkilemektedir. İnsanın kim olduğuna dair kafasındaki imaj onun benliğidir. Bireyin sosyal ortamda diğerleriyle gerçekleştirdiği etkileşimler, kendi kimliğiyle ilgili, gerçekleştirdiği rolleri de belirler. Bu anlamda, sosyal benlik ve Zihin diğer insanların varlığı ve etkileşimler sonucu ortaya çıkan süreçlerdir. Kadınlar ve erkekler toplumsal birer varlıktır ve doğumlarından itibaren toplum her iki cinse de bazı rol, davranış kalıpları, atfeder. Her iki cinse aktarmış olan bu rol modelleri toplum tarafından kabul edilmiş doğrular olarak görülür. Bu nedenle, kadının ve erkeğin olduğu her yerde toplumsal cinsiyete dair bu tür rol düzenlemelerinin de yer alacağını söylemek mümkündür. Bu durum, plastik sanatlar alanında kadın sanatçı kimliğinin inşası süreci içinde geçerlidir. Sanat alanında kadın kimliğinin ortaya konmasında sosyal ortamın genel özellikleri etkili olmaktadır. Sosyal ortamın eril özellikleri kadınların zihin ve benlik süreçlerini etkilemektedir. Bu nedenle kadınlar, sosyal benliklerini toplumsal cinsiyet rolleri çerçevesinde gerçekleştirmektedirler. Bu durum toplumun her alanında olduğu gibi sanat alanında da kadını ikincil bir konuma sokmaktadır.