turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası hukukta Afrika bağlamında 'halk' kavramı

Afrika halklarının uluslararası hukuktaki statüsü neydi ya da nedir? Afrika halklarının uluslararası hukukla olan ilişkisi sömürge öncesi ve sonrası nesne-özne, reddetme-kabul etme ve gözlemci-oyuncu niteliğindedir. Sömürge öncesi ve sırasında, Avrupalıların Afrika devletleri ile olan ilişkileri uluslararası hukukun sınırları dışındaydı. Uluslararası hukuk, medeni kabul edilen Hristiyan Avrupa devletleri ve Avrupa kökenli halklar içindi. Buna göre Afrikalılar ne Hristiyan ne de beyaz olduklarından dolayı medeniyetsizlerdi ve egemenlik kavramını anlayamamaktaydılar. Bu Avrupa Uluslararası Hukuku, sömürge öncesi Afrika devletlerini yok etmiş ve Afrika halkları yalnızca bu hukukun nesneleri olmuştu. Milletler Cemiyeti Misakı, manda sistemi aracılığıyla Afrikalıların Avrupa Uluslararası Hukuku bünyesinde sınırlı bir statü kazanmalarını garanti etmiş ve böylece Afrikalılar bir 'Kutsal Medeniyet İnşası' projesi haline gelmişlerdir. Birleşmiş Milletler Şartı ile Afrika halkları, artık evrenselleşmiş olan Avrupa uluslararası hukukunun süjeleri oldular. Bu yeni hukukun amacı, tüm halkların kendi kaderini tayin hakkını tanımaktı. Afrika halkları artık daha önce Avrupa uluslararası hukuku tarafından yok edilen 'egemenliklerini yeniden canlandırabilirdi'. Ancak, sadece yapay sınırlarla oluşturulan koloni devletleri miras almışlardı. Bağımsızlık ile yeni kurulan bu sömürge sonrası devletler Uti Possidetis ilkesini benimsemiştir; böylece farklı halkları bir araya getiren yeni Afrika devletlerinin topraklarının yapaylığını tescillemişlerdir. Afrika insan hakları sistemi, Afrika devletlerini oluşturan çeşitli grup ve halklar nedeniyle grup veya halkların haklarını garanti etmektedir. Bununla birlikte, 'halk' kavramı tanımlanmadığı için, uluslararası hukukta ve hatta Afrika sisteminde tartışmalı olmaya devam etmektedir. Afrika insan hakları kuruluşları, grup haklarını daha etkin hale getirmek için halklar kavramına çeşitli anlamlar vermişler. Afrika insan hakları sisteminin bu yenilikçi niteliğine rağmen, bazı çevrelerin kendi kaderini tayin hakkının bağımsızlık döneminde son bulduğu inancı ve Afrika Birliği'nin; üye devletlerinin bağımsızlığı, iç işlerine müdahale edilmezliği ve toprak bütünlüğü gibi kurucu ilkeleri sebebiyle, kendi kaderini tayin hakkı halen tartışmalıdır.
Michel Foucault'nun iktidar analizinde hukukun yerinin belirlenmesi

Michel Foucault'nun İktidar Analizinde Hukukun Yerinin Belirlenmesi, öz olarak, ünlü düşünür Michel Foucault'nun iktidara ilişkin yaptığı soybilimsel analizin hukuk felsefesi alanına getirebileceği yenilik imkanlarının sağladığı bir motivasyonun ürünüdür. Foucault'nun felsefi duruşunu, arkeoloji ile analiz ettiği bilgi ve soybilim ile analiz ettiği iktidar ile özne ve hakikat meseleleri üzerine tefekkürü oluşturur. Ona göre bilgi ile iktidar özneyi ve hakikati üretmekte ve yeniden üretmektedir. Dolayısıyla, özellikle iktidar, onun analizinde tahakkümcü, yasaklayan ve negatif değil, bilakis, üretken ve pozitiftir. Çalışmamız bu iktidar analizinin hukuk alanına ilişkin değinilerini ve iddialarını betimleyip bunların bir değerlendirmesini yapmayı amaçlamaktadır. Foucault'nun iktidar analizi, iktidarın yukarıdan aşağıya, tek merkezli ve negatif çözümlemesine karşı eleştirel bir duruş sergilemekte ve bu duruş, Foucault'ya göre iktidarın yukarıdan aşağıya, tek merkezli ve negatif analizinde başrol oyuncularından biri olan hukuka dair de yeni tespitler yapmaya elverişli malzemeyi ve manevra alanını sunmaktadır. Özetle, bu çalışmada, Foucault'ya göre özne ve hakikati üreten iktidar ilişkileri hukuk boyutu ile ele alınmış ve hukuk pratiklerinin bu üretim sürecinde oynadıkları rol tespit edilmeye çalışılmıştır.
Ceza yargılamasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Çalışmamızın konusu, mevzuatımızda yeni bir kurum olan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıdır. Çalışmamızla amaçlanan, kurumun Türk Mevzuatında yeni olması dolayısıyla beraberinde getirdiği sorunların nelerden ibaret olduğuna, bu sorunlara öğretinin ve yargısal içtihatlarla uygulamanın ne şekilde çözümler ürettiğine yer verilerek kurum hakkındaki yanlış ve eksik bilgilerin giderilmesi ile bu doğrultuda uygulamadaki birliğe katkı sağlamaktır. Çalışmamız iki ana bölümden oluşmakla, ilk bölümünde; kurumun tarihsel süreci, ortaya çıkış şekli ve amacı, kavram ve uygulanma şekilleri, leh ve aleyhinde ileri sürülen görüşler ile karşılaştırmalı hukuktaki görünümüne yer verilmiştir. İkinci bölümde ise, kurumun Türk Hukukundaki tarihi gelişimine ve mevzuata girmesine, anlamına ve hukuki niteliğine, uygulanma şartlarına, uygulanması usulüne, doğurduğu sonuçlara, uygulanması durumunda başvurulacak kanun yoluna ve cezanın ertelenmesi gibi bazı kurumlardan farklarına yer verilmiştir.
Babalık davası

1 Ocak 2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı TMK çocuk ile ana babası arasında soybağının nasıl kurulacağını düzenlemiştir. Çocuk ile anasıarasındaki soybağı doğum olayı ile kendiliğinden kurulurken, çocuk ile babası arasındaki soybağının kurulması bu kadar kolay değildir. Ana-baba ile çocukdoğduktan sonra evlenmiş ve çocuğu nüfus memurluğuna bildirmişlerse çocuk evlilik devam ederken doğmuş gibi değerlendirilir. Çocuk evlilik birliği dışındadoğmuşsa, babası tarafından tanınabilir. Babalık davası, gerek TKM gerekse TMK'da düzenlenmiştir. TKMdüzenlemesinin çağın ihtiyaçlarına cevap vermemesi, evlilik birliği içinde doğan çocuk ile dışında doğan çocuk arasında farklı sonuçlar öngörmesi yeni düzenlemeler yapılmasını gerektirmiştir. Eski düzenlemede babalık davası mali ve kişisel sonuçlu babalık davası olmak üzere ikiye ayrılmaktaydı. Mali sonuçlu babalık davasında, çocuk ile baba arasında soybağı ilişkisi kurulamamaktasadece ana lehine tazminata ve çocuk lehine nafakaya hükmedilmekteydi. Kişisel sonuçlu babalık davasının açılması ise bir takım şartlarıngerçekleşmesine bağlanmıştı. Bunlar, anaya evlenme vaadinde bulunulmuşolması, cinsel ilişkinin bir suç teşkil etmesi, nüfuzun kötüye kullanılmış olması ve babanın evli olmamasıydı. Bu şartlardan birinin gerçekleşmesi durumundaçocuk ile baba arasında düzdün olmayan soybağı ilişkisi kurulmaktaydı. TMK getirdiği yeni düzenlemelerle babalık davasını teke indirmiş, dava açmaşartlarını da ana ve çocuk açısından hafifletmiştir. Babalık davası sonucunda verilecek hükümle çocuk babasına soybağı ile bağlanacak ve babanın evlilik birliği içinde doğmuş çocuğu gibi işlem görecektir.131Günümüzde gelişen tıp ilmiyle birlikte çocuğun davalı babadan olup olmadığıkesine yakın bir oranda saptanabildiğinden dava açma süresininsınırlandırılması amaca uygun düşmemiştir. Dava süresini şu ya da bu şekildekaçıran, babalarına hukuken bağlanamayan ve bu nedenle de mirasçıolamayan evlilik dışı çocuk problemi devam edecektir. Çünkü TMK, evlilik dışıçocukların babalarına mirasçı olabilmelerini hukuken babalarına soybağıylabağlanmalarına bağlamıştır. TMK, babalık davası konusunda her ne kadar çocuk ve anne lehine düzenlemelerde bulunmuş ise de gelişen yapay döllenme teknikleri sonucunda meydana gelecek çocukların soybağının nasıl kurulacağını düzenlememiştir. Sperm, yumurtalık ya da embriyo nakli durumunda çocuğun birden çok anne ve babası olacağından bu kişilerden hangisine soybağı ile bağlanması gerektiği konusunda doktrinde çeşitli görüşler ileri sürülmektedir.
Miras ortaklığı

Mirasın açıldığı anda birden fazla mirasçı bulunması halinde, mirasçılar arasında, mirasın geçmesiyle birlikte paylaşmaya kadar, terekedeki bütün hak ve borçları kapsayan bir ortaklık meydana gelir. Bu ortaklık Türk Medeni Kanunu'nda 'miras ortaklığı' olarak ifade edilmiştir. Mirasın paylaşılmasına kadar süren bu ortaklık rejiminin tüzel kişiliği yoktur ve mirasçılar tereke üzerinde elbirliği ile hak sahibi olurlar. Elbirliği ile hak sahipliği ilkesinin sonucu olarak mirasçılar, sözleşme veya kanundan doğan istisnalar saklı kalmak üzere, terekeye ilişkin tüm kararları oybirliği ile alırlar ve terekeye ait bütün haklar üzerinde ancak birlikte tasarruf edebilirler. Tereke borçlarından sorumluluk konusunda ise elbirliği ilkesinden ayrılınmış ve bu borçlardan mirasçıların kişisel ve müteselsil olarak sorumlu oldukları kabul edilmiştir. Buna göre tereke alacaklıları bu alacaklarının tazmini için diledikleri mirasçı ya da mirasçılara başvurabilir ve mirasçılar da terekeden edindikleri malvarlığı değerlerinin yanı sıra kendi malvarlıkları ile de sorumlu olurlar. Kanunda miras ortaklığının paylaşmaya kadar devam edeceği öngörülmüş olmakla birlikte, miras ortaklığını sona erdiren başka haller de mevcuttur.
Onarıcı adalet modeli çerçevesinde uzlaşma ve çocuk mahkemelerinde uygulanması

Bu çalışmada, onarıcı adalet modeli çerçevesinde uzlaşma ve uzlaşmanınçocuk mahkemelerinde uygulanmasının ayrıntılı olarak incelenerek uygulamada mevcut aksaklıklar ve eksikliklerin ortaya çıkarılması amaçlanmaktadır. Tarama modeli niteliğinde olan araştırmanın evreni, Çocuk Mahkemelerinin kurulduğu illerde görev alan Çocuk Mahkemeleri hakimlerinden oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu, Ankara'da 3 ve İzmir'de 9 olmak üzere toplam 12 görevli çocuk mahkemesihakimlerinden oluşmaktadır. Çalışma grubuna araştırmacı tarafından hazırlanan Görüşme Formu uygulanmıştır. Görüşme formu kullanılarak elde edilen veriler, yazılı metin haline getirildikten sonra içerik analizi yöntemiyle analiz edilerek, birbirine benzeyen veriler belirli kavramlar ve temalar çerçevesinde bir araya getirilerek, sözelbilgi nicel verilere dönüştürülmüştür. Bu araştırmadan elde edilen bulgular sonucunda, son yapılan kanun değişiklikleri ile uzlaşmanın kapsamının suça sürüklenen çocuklar daraltılmasının olumsuz bir gelişme olduğu, uzlaştırıcınınnitelikleri, eğitimi ve atanması konularında yürürlüğe konan yönetmeliklerin yetersiz olduğu, uzlaşma müessesesinde alt yapı eksikliği olduğu ve çocuk mahkemesihakimlerinin uzlaşma konusunda eğitilmeleri gerektiği tespit edilmiştir.
İslam Hukuk metodolojisinde münasebet kavramı

Okur, Kaşif Hamdi, İslam Hukuk Metodolojisinde Münasebet Kavramı, Danışman Prof. Dr. İbrahim Çalışkan, A. Ü. İlahiyat Fakültesi, 1997, 1-V, 1 18 s. Giriş bölümünde tezin sunulması ve kaynaklan hakkında bilgi verdikten sonra rey ve içtihad kavramlarının doğuşuna ve gelişmesine temas ettik. Birinci bölümde münasebet kavramıyla bağlantılı olarak, kıyas ve illet kavramlarının mahiyetini inceledik. Münasebet Kavramının illet için taşıdığı önemi vurgulamaya çalıştık. İkinci bölümde münasebet kavramının ve münasib vasfın mahiyeti üzerinde durduk. Münasebet Kavramının illetin belirlenmesi için güvenilir bir metod olmasının arka planındaki düşünceyi irdelemeye çalıştık. İslam hukukçulanmn münasib vasıf çerçevesinde geliştirdikleri tasnifleri inceleyerek bu kavrama bakış açılarım somutlaştırmaya gayret ettik. Üçüncü bölümde mürsel maslahat kavramım ve bu kavramın nasslarla olan ilişkisini inceledik. Tezimiz genel bir değerlendirme ve önerilerle son bulmaktadır. KM Sİ İEffiEt
Toplu iş sözleşmelerinde ehliyet ve yetki

Ülkemizde 1961 Anayasası'nda sendika hakkıyla birlikte grevle desteklenmiş toplu iş sözleşmesi hakkına yer verilmesi ve 274 Sendikalar Kanunu ve 275 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun kabulü ile birlikte işçilere toplu pazarlık hakkı tanınmıştır. 275 sayılı Yasayla toplu pazarlık hakkı yalnızca, toplu pazarlık biriminde salt çoğunluğu temsil eden sendika ve federasyonlara tanınmıştır. Bu dönemde toplu pazarlık hakkının kullanımını güçleştiren ve sürüncemede bırakılmasına yol açan husus işçilerin salt çoğunluğunu temsil eden sendika veya federasyonun belirlenmesi yöntemine ilişkin belirsizliklerle, yaşanan evrakta sahtecilik olayları olmuştur. 12 Eylül 1980 Darbesi ve sonrasında 1982 Anayasası ile 2821 sayılı Sendikalar Kanunu ve 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun kabulü ile toplu pazarlık hakkının kullanımı önceki döneme göre sınırlandırılmıştır. Bu dönemde federasyonların toplu iş sözleşmesi ehliyeti ortadan kaldırılmış, toplu pazarlık düzeyi işyeri düzeyi ile sınırlandırılmış, zorunlu iş kolu sendikacılığı esası benimsenerek işyeri ve meslek sendikaları yasaklanmış ve yetkili sendikanın belirlenmesinde çifte baraj sistemi getirilmiştir. Buna göre bir sendikanın toplu iş sözleşmesine taraf olabilmesi için, işkolunda aranan belli bir çoğunlukla birlikte toplu pazarlık biriminde aranan çoğunluk şartını sağlaması gerekmektedir. 2821 ve 2822 sayılı Yasalar ile benimsenen ve toplu pazarlık hakkının kullanımını sınırlayan toplu iş sözleşmesi sistemi 18.10. 2012 tarihli 6356 sayılı Yasa ile de sınırlı değişikliklerle sürdürülmektedir. Ancak güçlü sendikacılığı amaçladığı iddia edilen bu sistem, tam aksi şekilde sendikacılığın zayıflamasına yol açmış olup, uluslararası hukukta ve Anayasada kabul edilen toplu pazarlık hakkına aykırılık teşkil etmektedir. Çalışmamızda uluslararası hukuk alanında ve Anayasada temel insan hakkı olarak kabul edilen toplu pazarlık hakkının kapsamı ve niteliği ortaya konularak, ülkemizde uygulanan toplu iş sözleşmesi ehliyeti ve yetkisine ilişkin kuralların toplu pazarlık hakkı karşısındaki durumu incelenmiştir. Uluslararası hukukta toplu pazarlık hakkı belirli istisnalar dışında tüm çalışanlara tanınan bir hak olsa da, çalışmamızda konu 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu kapsamındaki işçiler ve işçi sayılan kişilerle sınırlı tutulmuştur.
Serbest muhasebeci mali müşavirlerin hukuki ve cezai sorumlulukları

Bu çalışmada kayıt dışı ekonominin kayıt altına alınmasında en büyük misyonu ve sorumluluğu üstlenmiş olan ve 1989 yılında 3568 Sayılı meslek yasasına kavuşan Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlerin Hukuki, Cezai ve Disiplin Sorumluluklarıincelenmiş olup, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik Mesleğinin tanımı yapılarak, meslek mevzuatına göre, mesleğin konusu, mesleğin kapsamı, mesleğin meslek mensubuna yüklediği sorumluluklar ortaya konularak, meslek mensubunun hukuki ve cezai sorumluluğuna gidilmesinde izlenen yol ve yöntemlerin değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik mesleğinin tanımı yapılarak, mesleğin önemi, meslek mensubu olmanın genel ve özel şartları ve ilgili mevzuat açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, sorumlu, sorumluluk kavramlarının tanımından başlayarak, sorumluluk türleri, sorumluluğun kaynakları, cezai sorumluluk, suç ve suçun unsurları, mesleki sorumluluk, disiplin sorumluluğu kavramları tanımlanmak suretiyle kavramların kaynaklarına ve temeline inilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde, meslek mensuplarına gerek 3568 Sayılı Meslek Yasası, gerekse 213 Sayılı VUK Mükerrer 227. maddesi ve Mükerrer 227. maddeye bağlı çıkarılan VUK tebliğleri, Meslek Yönetmelikleri ile tanımlanan hukuki sorumluluklar, hukuki sorumluluğun sınırları, meslek mensubunun hukuki sorumluluğuna gidilmesinde vergi denetim, vergi inceleme elemanlarınca yapılan sorumluluk tespitinin yasal dayanağının olmaması ya da vergi denetim elemanlarına verilen sorumluluğun tesbiti hususunda vergi denetim elemanlarınca yetki sınırlarının aşılarak meslek mensubunun müşterek müteselsil sorumlulukları hakkında hukuka aykırı tespitler yapılması, hukuka aykırı tespitlere dayanarak vergi ceza ihbarnamelerinin düzenlenmesi, meslek mensupları hakkında vergi suç raporlarının yazılarak ceza davalarının açılması, meslek mensubu hakkında tutulan vergi inceleme raporlarının meslek mensubunun bağlı olduğu meslek odasına intikal ettirilerek, kınama, geçici meslekten alıkoyma, meslekten men'e kadar uzanan boyutlarda yaptırımlarla karşılaşmasına yol açan sürecin tekrar gözden geçirilmesi gerektiği, meslek mensubunun hukuki ve cezai sorumluluğuna gidilebilmesi için gerek 3568 Sayılı Meslek Yasası, gerekse 213 Sayılı VUK'da gerekli yasal düzenlemelerin yapılması gerektiği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Alt kira ve kiranın devri

Kira sözleşmesi ile kiracı, kira sözleşmesinin konusunu oluşturan kiralananı, belirli bir bedel karşılığında kullanma ve ondan yararlanma hakkına sahiptir. Borçlar Kanunumuz ile 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanun'da düzenleme alanı bulan alt kira ve kiranın devri müesseseleri vasıtasıyla kiracı, -koşulları oluştuğu takdirde- kiralananı, üçüncü bir kişinin kullanımına sunma yetkisine sahiptir. Birbirleriyle ortak özelliklere sahip olmakla beraber, farklı hukuki nitelikleri olan, aynı zamanda karıştırılmaya da müsait olan bu iki hukuki müessesenin ayrıntılı olarak incelenmesi, değişen ekonomik ve sosyal koşullara uyum sağlanabilmesi bakımından önem arz etmektedir. Bu nedenle bu müesseselerin uygulanmasıyla ortaya çıkabilen sorunlara cevap aranmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda, çalışmamızda, bu hukuki müesseselerle ilgili farklı doktrinsel görüşlere yer verildiği gibi, Yargıtay kararları da incelenerek uygulamanın benimsediği çözüm tarzı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Neticede, her iki müessesenin ortak ve farklı özellikleri ifade edilmiş ve bu müesseselerin kira sözleşmesinin tarafları ile bu ilişkiden etkilenen üçüncü şahıslar üzerinde doğurduğu hukuki sonuçlara yer verilmiştir. Nihayet, kanuni düzenlemenin açıkça yer vermediği hususlara, uygulanması tarafımızca benimsenen çözüm yöntemleri de belirtilmeye çalışılmıştır.
Ölüm cezası

Ölüm cezası ile bir kimsenin en temel hakkı ve diğer hak ve özgürlüklerden yararlanmasının şartı olan yaşam hakkı elinden alındığı için toplumun ilgisini çeken ve üzerinde en fazla tartışma olan başka bir ceza çeşidi yoktur. Bu nedenle bu cezanın gerekli olup olmadığı tartışmaları günümüze kadar devam etmiş ve bundan sonra da devam edecektir. Ölüm cezası hakkındaki tartışmaların bitmemesi ve özellikle Avrupa ülkelerinin mevzuatlarından bu cezayı çıkarmaları ve Avrupa Birliği üyeliğimizde bu cezanın kaldırılmasının şart koşulması bir problem olmaktadır. Bu tezin amacı, ölüm cezasının gerekli olup olmadığının araştırılmasıdır. Çalışmamızın tarihi gelişim başlıklı birinci bölümünde eski hukuk sistemlerinden başlayarak günümüze kadar ölüm cezasının nasıl geliştiğini inceledik. Bunu yaparken özellikle Avrupa ülkelerini, ABD'yi, uluslararası sözleşmeleri ve bildirileri göz önüne aldık. Bu bölümde ülkemizin durumunu da geniş bir şekilde inceledik. Türk Hukukunda ölüm cezasına ilişkin kurallar, tartışmalar ve ölüm cezasının bazı kurumlarla ilişkisi başlıklı ikinci bölümde; Türk Hukukunda ölüm cezasına ilişkin kurallar ve bu cezanın lehinde ve aleyhinde ileri sürülen fikirler ile Anayasa Mahkemesi ve ölüm cezası, siyasi suçlarda ölüm cezası ve ölüm cezasının kaldırılma sürecini inceledik. Ölüm cezasının infazı başlıklı üçüncü bölümde ise ölüm cezasının infaz aşamaları ve şekilleri ile Türkiye'deki infaz şekli ve sürecini inceledik. Bu çalışmamızda vardığımız sonuçlar ve önerilerimiz tezin ilgili bölümlerinde ve sonuç bölümünde açıklanmıştır.
Türk Ceza Hukukunda dolandırıcılık suçu

Bu tezin konusu TCK'nın 157, 158 ve 159. maddelerinde düzenlenen dolandırıcılık suçudur. Malvarlığına karşı işlenen suçlardan birisi olan dolandırıcılık suçunun temel şekli TCK'nın 157. maddesinde düzenlenmiştir. TCK'nın 158. maddesinde suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halleri, TCK'nın 159. maddesinde ise daha az cezayı gerektiren nitelikli hali düzenlenmiştir. Dolandırıcılık suçu malvarlığına ve kişiler arasındaki ilişkilerde var olan iyi niyet ve güvene yönelik suçlardır. Failin araç olarak hileden yararlandığı ve neticesinde malvarlığına ilişkin bir yarar elde ettiği bu suç açısından 5237 sayılı TCK ile çok önemli değişiklikler yapılmıştır. Bu değişikliklerin neler olduğu ve sonuçlarının nasıl anlaşılması gerektiğini konu eden bu çalışma toplam beş bölümden oluşmaktadır. 5237 sayılı TCK'da dolandırıcılık suçuna ilişkin çok önemli değişiklikler yapılmış ise de, uygulamada bu değişikliklerin göz ardı edilerek eski TCK dönemindeki uygulamanın devam ettiği görülmektedir. Bu nedenle yapılan incelemede sıklıkla Yargıtay uygulaması nazara alınmış ve bir kısım konuya ilişkin olarak karşılaştırmalı hukuktan yararlanılmıştır.
Hasankeyf at the European Court of Human Rights: A human rights based approach to the protection of cultural heritage

Günümüzde, kültürel mirasın korunması devletler kadar uluslararası toplumu da ilgilendiren bir meseledir. UNESCO, Avrupa Konseyi ve Avrupa Birliği gibi uluslararası kurumlar çalışmalarını gittikçe artarak kültürel mirasın korunması üzerinde yoğunlaştırmaktadır. Bu bağlamda birçok uluslararası sözleşme geliştirilmiş, ayrıca kültürel mirasın korunması, insan hakları gibi daha kapsamlı konular çerçevesinde tartışılmaya başlanmıştır. Bu çalışma, sözü geçen bu son noktaya değinmektedir. Kültürel miras, insan hakları kapsamında korunabilir mi? Bu çerçevede, çalışma, Ilısu Barajı ve Hidroelektik Santrali yapımına karşı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nde açılmış ve halen sürmekte olan davanın sonuçlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Uzun bir süredir eleştirilmekte olan Ilısu Barajı projesi aralarında Hasankeyf'in de bulunduğu yaklaşık iki yüz arkeolojik sit alanı için bir tehdit oluşturmaktadır. Bu çalışma öncelikle, uluslararası hukukun kültürel miras konusunda gelişimi ve kültürel mirasın insan hakları ile olan bağlantısı üzerine gelişen literatürü inceleyecektir. Daha sonra, Ilısu Barajı projesi ve projenin Hasankeyf sit alanına olan etkisi araştırılacaktır. Son olarak, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nde görülmekte olan Hasankeyf davasına ilişkin hukuki meseleler tartışılacaktır. Bu çalışma kültürel mirasın daha etkin bir şekilde korunmasında insan hakları hukukunun önemli bir rol oynayabileceğini, ancak kültürel mirasın bir insan hakkı olarak tanınmasının pratikte ? özellikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi çerçevesinde ? bir takım zorluklar yaratabileceğini ortaya koymaktadır.
Kambiyo senetlerinde temsil

Kambiyo senetleri gündelik hayatta para alacaklarında ticari yaşamın hızına uyum sağlayan güvenli ödeme aracı niteliğinde olmaları sebebiyle yoğun olarak kullanılmaktadır. Kambiyo senetlerinin kullanımı kişiler tarafından bizzat yapılmakla beraber günlük hayatın ve modern şartların getirdiği bir takım zorunluluklar ve sağlanan faydalar temsilcinin aracılığına başvurulmasına sebep olmaktadır. TTK kambiyo senetlerinde yoğun biçimde kullanılmasına rağmen genel olarak temsile ilişkin ayrıntılı düzenlemeler yerine yalnızca poliçe hükümlerinde yetkisiz temsile ilişkin düzenleme yapmakla yetinmiştir. Bu durum kambiyo senetlerinde temsile ilişkin olarak TBK ve diğer kanunlardaki genel hükümlerin uygulanması, yetkisiz temsilde ise özel düzenleme olan TTK madde 678'in uygulanması sonucunu doğurmaktadır. Kambiyo hukukunun başta şekli hükümlerin en sert uygulandığı özel hukuk kurumu olması ve sahip olduğu diğer müstakil özellikler genel temsil hükümlerinin kambiyo senetlerine uygulanırken doğrudan değil, niteliklerine uygun düştüğü ölçüde uygulanmasını zorunlu kılmaktadır. Ancak kambiyo senetlerinin düzenlenmesi ile diğer kambiyo kurumları olan poliçenin kabulü, ciro ve aval işlemlerinin de kendilerine özgü nitelikleri sebebiyle temsile ilişkin kuralların uygulanması her biri açısından farklılıklar arz etmektedir. Temsilin de sahip olduğu özellikler göz önüne alınarak gerçek kişiler açısından yasal temsil ve iradi temsil, tüzel kişiler açısından organ temsili ve atanmış temsilci vasıtasıyla temsil ve tüzel kişiliği olmayan yapılardaki temsil şeklinde ayrım yapılmak suretiyle kambiyo hukuku kurumlarının ayrıntılı açıklanması konunun sıhhatli incelenmesi ve kolay anlaşılabilir olmasını sağlayacaktır. Çalışmamız temsile ilişkin genel hükümlerin kambiyo hukuku kuralları açısından yorumlanarak kambiyo kurumlarına ne ölçüde uygulanacağı konusunda doktrindeki görüşlerin ve Yargıtay uygulamalarının ortaya konulması suretiyle uygulamaya yol göstermeyi amaçlamaktadır.