turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Savunma sanayinin dış politika üzerindeki etkisi ve Türkiye örneği

Silah en hızlı yayılan ekonomik maldır. Ancak silahların el değiştirmesinde ekonomik nedenlerden çok politik etkenler daha büyük rol oynamaktadır. İki kutuplu dünya düzeninin hakim olduğu Soğuk Savaş döneminde savunma pazarında keskin paylaşımlar vardı. Az sayıdaki silahüreticisi bütün dünyaya silah sağlıyordu. Bu tekelci konumlarını muhafaza etmeye çalışan savunma sanayii gelişmiş ülkeler, silah transferlerini de kendi politik çıkarları doğrultusunda kullanıyorlardı. Soğuk savaşın sona ermesiyle savunma pazarında büyük daralmalarmeydana geldi. Mevcut savunma sanayii altyapısını muhafaza etmeyi amaçlayan gelişmiş ülkeler, çeşitli tedbirlerle savunma sanayii firmalarınıdesteklediler ve birleşerek büyümelerini sağladılar. Bununla birlikte, savunma sanayii firmalarının baskısı ve silah pazar paylarını arttırma isteği nedeniyle, silah satış politikalarını ve teknoloji transferi konusundaki korumacıtutumlarını terk etmek ya da en azından yumuşatmak zorunda kaldılar. Çünkü savunma sanayii gelişmiş ülkelerde ekonomiye en fazla katkı sağlayan sektörlerin başında gelmektedir ve oldukça büyük istihdam seviyesine sahiptir. Daralan savunma pazarı ile silah alıcısı konumunda olan ülkeler, kendi savunma sanayilerini oluşturmada ve dış politika hedeflerine ulaşmak amacıyla faydalanmışlardır. Türkiye 1975 yılında ABD'nin, 1990'lı yıllarda da hem ABD hem de Avrupa ülkelerinin örtülü silah ambargolarına maruz kalmıştır. 1975 ABDsilah ambargosu Türkiye'nin savunma sanayii alt yapısı ve başka tedarik kaynağı olmadığı için etkili olmuştur. 1990'lı yıllarda ise silah alım yelpazesinigenişleterek başta İsrail olmak üzere ABD dışındaki birçok ülke ile savunma sanayii alanında işbirliğine gitmiştir.150Önümüzdeki 20-25 yıl içinde 150 milyar ABD dolarlık savunma harcaması yapmayı planlayan Türkiye, kendi savunma sanayisini oluşturarak bu miktarın büyük oranının ülke içerisinde kalmasını hedeflemektedir. Bu kapsamda çıkılan savunma ihalelerinde azami teknoloji transferi ile yurt içinde ortak üretim hedeflemektedir. Ayrıca Türkiye-AB adaylık süreci ve AGSK görüşmelerinde bu ihaleler politik bir koz olarak kullanılmıştır.
Mısır basını'nda 1919-1924 dönemi Türkiyesi'nin imajı

Bu çalışmada, 1919- 1924 yılları arasında Atatürk'ün Milli Mücadele ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş döneminde, Mısır basınının ve parti ideologlarının bu değişime nasıl bir tepki verdiği, Mısır gazeteleri ve okul kitapları üzerinden incelenmek suretiyle ortaya koyulmaya çalışılacaktır. Mısır Basınında Türkiye ve Mili Mücadele 1919 -1924Atatürk ve Milli Mücadele (1919-1924) imajının takip edilmesi suretiyle, Türkiye'de Cumhuriyet modernleşmesine, Mısır'ın verdiği tepkileri tarihsel bir bağlamda izlemek ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş döneminde, Mısır Partisi'nin ideologlarından bu değişime nasıl bir tepki geldiğinin ve basında Mısır gazetelerine nasıl yansıdığının ortaya koyulması amaçlanmıştır. 1919 yılında başlayan Türk devrimi, Fransız devrimiyle benzer özellik taşımaktadır. Fransız devrimi, muhaliflerin sınırı geçmesiyle başlamıştır. Türk devriminde de aynı durum söz konusudur. 1. Dünya Savaşı'ndan yenik ayrılan Osmanlı Devleti'nin bütün toprakları, savaşı kazanan ülkeler tarafından işgal edilmeye başlanmıştı. Mustafa Kemal, o sıralarda Beyaz Kurt ve özgürlük sembolüyle Türk Devleti'nden çıkan, Doğu'nun kahramanlarından biridir. Ülke sömürge durumuna düşmek üzereyken, uygun bir zamanda Mustafa Kemal Atatürk, bu ümmetin kurtuluşu için gönderilmiştir. Fakat hilafetin kaldırılması olayı da yine Mustafa Kemal Atatürk'e düşmektedir. Bu çerçevede inkılap dönemi ile ilgili El-Ezher'in nasıl tepki verdiği bu çalışmada ortaya konulmuştur. Osmanlı-Türk ilişkilerinin takip edilmesi suretiyle, Türkiye'de Cumhuriyet modernleşmesine Mısır'ın vermiş olduğu tepkiler, tarihsel bir süreç izlenerek verilmesi bu çalışmada amaçlanmaktadır. ATATÜRK'ün öncelikle Mısır basınında Türkiye'ye nasıl tepkiler verildiği incelenecek ve kavramlara tam olarak açıklık getirilecektir. Bu çalışmada çeşitli ulusal gazetelerden ve Milli Eğitim' de kullanılan ders kitaplarından yararlanılmıştır.
Çatışma ve değişim ekseninde, Mısır'da demokrasi deneyiminin statüko ile mücadelesi: 2013 askeri darbesi ve darbenin Türk yazılı basınındaki temsili

Mısır'da, 25 Ocak 2011 Tahrir Devrimi ile demokratikleşme yolunda atılan önemli adımın ardından, seçimle göreve gelen ilk Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi'nin, 3 Temmuz 2013 tarihinde gerçekleşen askeri darbe ile görevden alınması, ülkedeki toplumsal ve ekonomik anlamdaki dinamiklerde meydana gelen değişimlerin bir yansıması olarak değerlendirilebilinir. Bu çerçevede, Mübarek'in devrilmesiyle Mısır'da yaşanan gelişmeler, Yüksek Askeri Konsey ile Müslüman Kardeşler arasındaki güç mücadelesinde ortaya çıkan sorunlar, çözüm arayışları ve bu meselenin Türk yazılı basınına yansıması, karşılaştırmalı olarak incelenerek, söz konusu darbenin, hangi süreçte gerçekleştiği ortaya konulacaktır. Çalışmamızda ayrıca, Henry Kissinger'ın Ortadoğu'da Mısır'sız barışın olmayacağı yönündeki düşüncesinden yola çıkılarak, Mısır'da el değiştiren gücün, bölgenin barış, istikrar ve güvenliğine, nasıl bir etkide bulunacağı da sorgulanmaktadır.
Soğuk savaş sonrası büyük güçlerin Ukrayna ve Gürcistan'daki güç mücadelesinin karşılaştırmalı analizi

Jeopolitik açıdan öneme sahip olan Ukrayna ve Gürcistan, tarih boyunca büyük güçler arasında birçok çatışmaya sahne olmuştur. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılması ve Soğuk Savaş'ın bitişi ile bağımsızlığını ilan eden Ukrayna ve Gürcistan bir kez daha büyük güçlerin mücadele sahası haline gelmiştir. Her ne kadar petrol ve doğal gaz gibi kaynaklara sahip olmasa da Ukrayna ve Gürcistan, Hazar ve Orta Asya'daki enerji kaynaklarının Avrupa'ya taşınmasında kilit öneme sahip ülkelerdir. Avrupa Birliği'nin ve Amerika Birleşik Devletleri'nin bu iki ülkeye yönelik politikaları büyük benzerlik taşımaktadır. ABD ve AB, Hazar ve Orta Asya'daki enerji kaynaklarının Batı'ya güvenli bir şekilde ulaştırılabilmesi için Ukrayna ve Gürcistan'a önem vermektedir. Bu nedenle gerek ABD gerekse AB bu ülkelerde etkin bir konuma gelebilmek amacıyla 90'lı yılların ikinci yarısından itibaren Ukrayna ve Gürcistan'da anlaşabileceği kadroları iktidara taşımayı hedeflemiştir ve bu doğrultuda her iki ülkeye de ciddi ekonomik yardımlar yapılmıştır. Diğer taraftan bir diğer büyük güç olan SSCB'nin varisi RF Federasyonu ise bu iki ülkedeki etkinliğini kaybetmemek amacıyla kendi ilan etmiş olduğu 'Yakın Çevre Doktrini' çerçevesinde gücünü korumayı amaçlamıştır. RF'nin müttefiki olan Çin ise Ukrayna ve Gürcistan üzerinde doğrudan bir etkinlik kurmaktan ziyade ekonomik ilişkileri geliştirmeyi amaçlamıştır. Büyük güçlerin Gürcistan ve Ukrayna üzerinde gerçekleştirmek istedikleri amaçlar farklı olduğundan bu iki ülke daima siyasi ve ekonomik krizlere maruz kalmıştır. Gerek ABD ve AB gerekse RF, Ukrayna ve Gürcistan'da kendi kadrolarını iktidara getirmek amacıyla şiddetli bir mücadele içine girmişlerdir. Büyük güçler arasındaki iktidar mücadelesi Gürcistan ve Ukrayna'da renkli devrimlerin meydana gelmesine neden olmuştur. Gürcistan'da 2003 yılında 'Gül Devrimi', Ukrayna'da ise 2004 yılında 'Turuncu Devrim' meydana gelmiştir. Fakat büyük güçlerin bu iki ülke üzerindeki mücadelelerinin doruk noktasını bu renkli devrimler teşkil etmemiştir. 2008 yılında RF ile Gürcistan arasında yaşanan savaş, yine RF'nin 2014 yılında Ukrayna'ya bağlı Kırım'ı işgal edip daha sonrasında ilhak etmesi, RF'nin bu iki ülke üzerindeki hakimiyetini kaybetmemek amacıyla başvurabileceği yöntemleri gözler önüne sermiştir. Yaşanan renkli devrimler ve çatışmalar Gürcistan ve Ukrayna üzerindeki büyük güçlerin mücadelesinin devam edeceğinin bir göstergesi olmuştur.
Possibility of an İslamic theory of international relations

Uluslararası İlişkiler Disiplin'inde, teoriler, icraat ve söylem, Batı dünyasının egemenliğinde oluşturulmuştur. Disiplinin hakiki anlamda 'büyük insanlığı' temsil edebilmesi ve kapsaması için Batı dünyasının dışındaki ve dünyanın 'az gelişmiş' bölgelerindeki pratikleri de kabul etmesi gerekmektedir. Bunların tecrübelerinin çeşitliliğini, hikayelerini, olgularını, Kozmos'u tasavvur etme biçimlerinin ve kendilerine özgü bilgi / bilim tarzlarını da kabul etmelidir. Uluslararası İlişkiler'deki yeni meselelere ve değişimlere uyum sağlayabilmek için, Batı'nın düşünce geleneğinin iredelenmesi ve sınamaya tabi tutulması gereği iyice kendini hissettirmektedir. Bu bağlamda, yapılabilecek bir açılım da Uluslararası İlişkiler'e İslami bir perspektiften bakacak kuram geliştirmektir. Burada, 4 aşama belirmektedir. Birincisi; Uİ disiplini ile din bağlantısını ve Uİ disiplini ile İslam dini arasındaki örüntüleri, genel bir kavram çerçeve ile netleştirmektir. İkincisi, Uİ'deki, analiz birimlerinden birini, örneğin, ulus devleti incelemektir. Bunun unsurlarını ve anayasal örneklerine bakmak ve bunun İslamiyet'in yönetişim anlayışına denk gelen yönlerini ele almak. Üçüncüsü, Müslüman alimlerden dördünü seçmek ve onların İslamiyet'teki 'otorite' unsurunu değerlendirişlerini tartışmak ve İslamiyet'teki 'iktidar' kavramını çözümlemeye çalışmaktır. Dördüncüsü, günümüzde mevcut bir Müslüman toplumu vaka olarak incelemek ve bunu önceki adımların çözümlemeleriyle beraber düşünmektir. Bu tezin vardığı hüküm; Uİ disiplini hakkında İslami perspektiften kuramsal düşünme imkanı'nın, henüz teori-olmamış bir halde bulunduğudur.
The analysis of Turkey's security culture in line with the europeanization process

Bu yüksek lisans tez çalışmasının amacı Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik sürecindeki güvenlik kültürünü incelemektir. Bu çalışma, Avrupa Birliği ve Türkiye'nin güvenlik kültürlerinin tarihi gelişimini incelerken, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik yolunda güvenllik kültüründe meydana gelen değişiklikleri de ele almaktadır.
Geopolitics of energy: The case of Turkey- rising to challenges

Bu çalışma, Türkiye'nin küresel enerji jeopolitiğindeki yerini sorgulamaktadır. Literatürdeki çalışmalar, Türkiye'nin bugün yaptığı yatırımların Doğu-Batı Enerji Koridorundaki yerine olan etkisine yoğunlaşmaktadır. Bu yolla, Türkiye'nin küresel enerji jeopolitiğindeki geleceğine yönelik olumlu tahminlerde bulunmaktadırlar. Fakat, birçok çalışma Doğu-Batı koridorunu Doğudan Batıya doğru düşünmektedir. Bunun sonucunda da Türkiye'nin küresel enerji jeopolitiğinde öneminin artacağını iddia etmektedirler. Bu çalışma ise, küresel ve yerel iki gelişmeden dolayı farklı bir sonuca ulaşmaktadır: 1. Türkiye enerji ithalatına gün geçtikçe daha bağımlı hale gelmektedir. 2. Asya'nın yükselişi ile birlikte Doğu-Batı Enerji Koridoru, Doğu-Batı yönlü olmaktan çıkıp, Batı-Doğu yönlü olmaya başlamaktadır. Birçok çalışma, çoğunlukla birinci gelişme üzerine yoğunlaşmaktadır ve Türkiye'nin enerji bağımlılığını azaltmaya çalışmaktadır. Fakat elinizdeki tez birinci bölümünde, Türkiye'nin küresel enerji jeopolitiğindeki önemi üzerinde Doğu-Batı enerji koridorunun yönünün değişmesinin büyük bir etkisinin olduğunu/olacağını iddia etmektedir ve bu etkinin oluşturabileceği problemler ortaya konmaktadır. İkinci bölümde, oluşabilecek problemlere dair çözümler için teorik bir çerçeve oluşturulmaktadır. Üçüncü bölümde, bu teorik çerçeve Türkiye'nin enerji politikaları tarihçesine uyarlanmakta ve Türkiye'nin bugünkü durumu tahlil edilmektedir. Son olarak, dördüncü bölümde Türkiye'nin önündeki üç senaryo tartışılacaktır. Bu tez, karar verme sürecindeki stratejik zihniyeti sınıflandırarak literature katkıda bulunmaktadır. Bu sınıflandırma yolu ile Türkiye'nin enerji politikalarının daha iyi anlaşılabileceğini iddia etmektedir.
Amerika'nın Obama döneminde Çin ve Hindistan arasında uyguladığı dengeleme stratejisi

Çin ve Hindistan, 21. yüzyılın başlarında muazzam ekonomik büyümelerine başladı. Öte yandan ABD, dünyanın hemen her yerindeydi ve özellikle Çin ve Hindistan'ın potansiyel küresel güçler olarak ortaya çıkmasından sonra Asya-Pasifik bölgesinde kritik politikalar geliştirmesi gerekiyordu. Bu üç ülkenin çıkarları şüphesiz örtüşüyordu, bu nedenle aralarında güçlü ilişkiler olması kaçınılmazdı. İkisi arasında daha hızlı yükselen Çin'di ve bu, Çin'in etkisini kontrol etmek için Hindistan ile ABD arasında daha güçlü bağlar gerektiriyordu. Hindistan da siyasi ve askeri etkisini bölgesel ve küresel ölçekte büyütmeye çalıştı. Hindistan, bölgesel dengelerde daha belirleyici olmak için ABD ile yakın ittifak ilişkisi kurmaya çalıştı. Bu ulusların ilişkileri, çeşitli güç ve ittifak eksenlerinde rakip olduklarından daha da karmaşıklaştı. Bu gelişmeler ABD tarafından desteklenmedi, bu yüzden ABD'nin Çin'in bölgeye ve çevresindeki denizlere hükmetmesini engellemek için istikrarlı demokrasiler kurmak için Hindistan ve diğer aktörlerle stratejik anlaşmaları takip etmesi gerekiyordu. Bu gelişmeler ışığında, bu tez Obama Başkanlığı döneminde (2009-2016) Amerikan Dış Politikasını Çin ve Hindistan'a yönelik incelemeyi amaçlamaktadır. Değişim umuduyla bir Demokrat olarak göreve başlayan Obama'nın, Cumhuriyetçi bir Asya-Pasifik dünyasına karşı bir denge stratejisine ihtiyaç duyup duymadığı bu araştırmada odak noktasıdır.
The effects of the resource curse on chad's economic and social development: 2014-2018

Kaynak laneti, Afrika'nın petrol devletlerinin ekonomik büyümesi için bir engel fenomendir. Bu nedenle Afrika'da kaynaklarını başarıyla yöneten ve gelişime dönüştüren çok az ülke vardır. Çad'ın petrolü 2003 yılında petrol şirketleri konsorsiyumu -E onMobil, Chevron ve Malezya Petronas ile proje monitörü ve mali asistanı olan Dünya Bankası tarafından çıkarıldı. Dünya Bankası ve Çad hükümeti, petrol uluslararası pazara ihraç edilmeye başlandığında, gelirlerin kalkınma için kullanılacağını kabul ettiler, ancak bugün ampirik sonuç, petrol üretiminin insanların temel ihtiyaçlarını iyileştirmediğini gösteriyor. Ülke, dünyanın en fakir ülkelerinden biri olmaya devam ediyor. Bu çalışmanın amacı, Çad'ın ekonomik ve sosyal gelişimi üzerindeki petrolün etkilerini araştırarak Çad'daki kaynak lanetini eleştirel olarak değerlendirmektir. Bu tez iki teorik faktörün analiz edileceği kaynak laneti teorisini incelemiştir. Her bir faktörde, kaynak lanetini açıklayan etmenler vardır. Bulgular, 2016 yılında petrol talebindeki düşüşün ülkenin petrol ihracatına bağlı olması nedeniyle ülke gelirlerini azalttığını göstermektedir. Çad'ın yatırımlarının çoğu petrol sektöründen geliyor ve bu yüzden petrol yatırımları azaldığında, Doğrudan Yabancı Yatırımlar da sert bir düşüş göstermiştir. Ayrıca tez, petrol gelirlerinin cumhurbaşkanı Idriss Deby'nin hükümet ile sivil toplum arasında büyük bir boşluk yaratan güçlü bir siyasi elit oluşturmasına izin verdiğini de gösteriyor. Hükümet, patronaj ağını desteklemek için kamu kaynaklarından yararlanıyor ve bu senaryo Çad'daki kurumları zayıflatmıştır. Ampirik bulgular, petrol üretiminin ülkenin halihazırda kırılgan ekonomisini daha da kötüleştirdiğini ve hükümetin kalkınma iradesi olmadığını ortaya koymuştur.
Türkiye'nin Ortadoğu ile ilişkilerinin ekonomi politik analizi

Siyaset ve ekonomi arasındaki ince çizginin giderek belirsizleştiği günümüz küresel dünyasında, Türkiye'nin Ortadoğu bölgesindeki ülkelerle ilişkilerini salt siyasi çözümlemeler üzerinden incelemek yetersiz kalmaktadır. Bu türden bir tek boyutluluk tehlikesi, aynı zamanda sadece ekonomik ilişkiler çerçevesinde yapılan analizler için de geçerli olabilmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'nin 2000'li yıllarla birlikte Ortadoğu'ya yönelik dış politikasının dinamik karakteri, uluslararası ekonomi politik perspektifiyle analiz edilmektedir. Türkiye ve Ortadoğu ülkeleri arasındaki ekonomik işbirliğinin siyasal alana etkileri ve bu ülkeler arasındaki siyasi yakınlaşmanın ekonomik alana etkilerinin ekonomi-politik mekanizmalar ve aynı zamanda ekonomik veriler çerçevesinde analizinin yapıldığı çalışma bu yönüyle bütüncül bir çerçeve sunmayı amaçlamaktadır.
The Next enlargement of the EU and its institutional implications

oz AVRUPA BİRLİĞİ'NİN GELECEK GENİŞLEMESİ VE BUNUN KURUMSAL YANSIMALARI Cesar, Mustafa Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi : Prof. Dr. Atilla Eralp Ocak 1999, 76 Sayfa Bu çalışma, Avrupa Birliği'nin gelecek genişlemesinin AB'nin üç temel kurumuna muhtemel etkilerini incelemektedir. Avrupa Konseyi'nin Aralık 1997'deki Lüksemburg toplantısında belirlendiği şekliyle, AB'nin gelecek genişlemesinin AET'nin altı kurucusu için oluşturulan kurumsal yapıyı olumsuz yönde etkileyeceği açıktır. Gelecek genişleme 1957 yılındaki kuruluşundan bu yana, muhtemelen AB'nin kurumsal yapısına en büyük tehdidi oluşturmaktadır. Gelecek genişleme sonucunda 26 üyeden oluşacak AB'nin, kurumsal yapıya olacak olumsuz etkileri ortadan kaldırmak veya en aza indirebilmek için kurumlarda bir reforma ihtiyaç bulunmaktadır. AB'nin, genişlemenin kurumlara getireceği güçlükleri aşmaması halinde bu durumun kurumların işleyişi bakımından bir kilitlenmeye yol açması muhtemeldir. Gelecek genişleme ve bunun kurumsal yapıya muhtemel etkilerini ortaya koyduktan sonra, tez, Amsterdam Antlaşması'nın kurumlara ilişkin küçük düzenlemeler gerçekleştirdiğini göstermekte ve sonuç olarak, Amsterdam Antlaşması'nı ortaya çıkartan Hükümetlerarası Konferans'ın kurumsal düzenlemeler açısından yetersiz kalmasının AB'nin genişleme amacı için de bir tehdit olduğunu, zira, kurumsal reformlar gerçekleştirilmeksizin AB'nin bütün aday ülkeleri entegre etmesinin imkansız olacağını iddia etmektedir. Bir açmaz gibi gözüken bu durum genişleme yönündeki girişimler sürdürülürken gerekli kurumsal reformların yapılmasıyla aşılabilecektir.
Kazakistan, Azerbaycan, Türkmenistan ve Özbekistan'ın enerji potansiyelleri ve politikaları

Sanayileşmenin artmasına bağlı olarak, 20. yüzyılda olduğu gibi, 21. yüzyılda da dünyanın gelişmiş ekonomilerinin en büyük itici gücünün enerji kaynakları olacağı kesindir. Teknolojik gelişmelerin ışığında, insanoğlunun ihtiyaç önceliklerinindeğişerek daha üst seviyelere çıkması, bizleri bu enerji kaynaklarına bir nevi bağımlı duruma getirmiştir. Bu bağlamda, günümüzde enerji elde etmek amacıyla kullanılan kaynaklar arasında petrol ve doğal gazın tüketim açısından diğerlerinden daha öncelikli bir konuma yükseldiği görülmektedir. Dünya enerji ihtiyacının gün be gün arttığı günümüzde, gelişmiş sanayilere sahip büyük devletlerin enerji güvenliklerini sağlamak adına, söz konusu kaynaklarınüretildiği ve nakledildiği coğrafyalarda etkinliklerini arttırmaya çalıştıkları gözlemlenmektedir. Bu noktada, Sovyetler Birliğinin dağılmasının ardındanbünyesinde bulundurduğu zengin hidrokarbon kaynaklarıyla Orta Asya Bölgesi'nin, dolayısıyla da bu coğrafyada kurulmuş olan Kazakistan, Azerbaycan, Türkmenistan ve Özbekistan Cumhuriyetleri'nin dünya siyasetindeki önemlerinin arttığı söylenebilir. Araştırmamızda, bölgenin artan önemine bağlı olarak burada kurulmuş olan, Kazakistan, Azerbaycan, Türkmenistan ve Özbekistan gibi Türk Cumhuriyetleri'ninenerji potansiyelleri ve politikaları incelenmiştir. Konu incelenirken, enerji eksenlibölgesel sorunların yanı sıra, Türkiye de dahil olmak üzere, küresel ve bölgesel güçlerin bölge politikaları da irdelenmiştir. Tüm bunların ışığında, Kazakistan, Azerbaycan, Türkmenistan ve Özbekistan'ın sahip oldukları enerji kaynaklarını reel bir şekilde kullanarak, gelecekte bölge içinde etkin birer ekonomik güce dönüşüpdönüşemeyecekleri sorgulanmıştır. Bunlara göre, adı geçen ülkelerin sahip oldukları kaynaklarını doğru politikalar dahilinde etkili bir şekilde kullanabilmeleri durumunda, çokta uzak olmayan bir gelecekte, Orta Asya Bölgesinin önemli ekonomik güçleri arasında yer alabilecekleriöngörülmüştür.
Uluslararası ilişkiler teorilerinde güvenlik kavramı

Bu tezin amacı Ulus-Devletin gelecek yirmi ? otuz yıllık dilim içersinde geleceğinin barkodlanmasıdır. Bu yüzden analizimize Ulus-Devlet tanımlanması ve kronolojik süreç içersinde başladık ve daha sonra bu sürece Güvenlik Çalışmaları ve Uluslararası İlişkiler Teorilerini entegre ettik. Birinci Dünya Savaşından itibaren Ulus-Devlet dış politika analizlerinin temel aktörüdür. Bu durum 1990'lara kadar Güvenlik Çalışmaları ve Uluslararası İlişkiler Teorilerine yansımıştır. Bu tarihten sonra Ulus-Devlet farklı paradigmalardan farklı ve daha karmaşık, küreselleşme, kimlik çatışması, terörizm, organize suç, yasadışı göç gibi tehditler aldı. Bu tehditler Ulus-Devletleri ve onun Westphalian paradigmasını değişime zorladı. Bu durum en çok Uluslararası İlişkiler disiplinini etkilemiştir. Bizim yaklaşımımız Uluslararası İlişkiler Teorilerinde ki Güvenlik Kavramının Ulus-Devleti ve onun geleceğini beslediğine dayanmaktadır.
Evolution du concept de « frontiere » et la multiplication des barrieres frontalieres

Belirgin bir anlam değişikliği geçirmiş olmalarına rağmen, sınırlar devletler arasında her zaman var olan kavramlardır. Antik Çağ'dan 1980 yılına kadar geçen süreçte, farklı siyasi birimlerin arasında var olan sınırlar tartışılmazken, bir yandan küreselleşme diğer bir yandan ise, Sovyetler Birliği'nin çöküşü ile birlikte, sınır kavramının siyasi rolü ve limitleri sorgulanmaya başlanmıştır. 1990'dan günümüze kadar olan süreçte sınırlar artmış aynı zamanda da terörizm, çevre sorunları ve uluslararası göç gibi meydana gelen yeni tehditlerin ortaya çıkışıyla da güçlenmişlerdir. Güncel jeopolitik gelişmelerle birlikte, devletler de sınır gelişiminin son etabı olarak nitelendirilen sınır duvarlarını kontrol mekanizması olarak kullanır hale gelmiştir. Günümüzün yeni sınır tiplerinden biri olarak nitelendirebileceğimiz göç hareketlerine karşı kurulan sınır duvarları, devletlerin göç dalgalarına ve özellikle de düzensiz göçmenlere karşı kullandıkları bir teknik olarak karşımıza çıkmaktadır.
2002 sonrası Türkiye-Cezayir ilişkileri

Bu çalışma, Türkiye'nin Cezayir ile ikili ilişkilerini şekillendiren uzun bir soğukluk sürecinden sonra Afrika'nın en geniş topraklarına sahip ülkesine açılımının temel nedenlerini tartışarak 21. yüzyılın başından itibaren birçok alanda kayda değer iyileşme gösteren ve zengin ortak tarihi geçmişşe sahip iki ülke arasındaki yakınlaşmaya ışık tutmaktadır. Çalışmada, siyasi ve ekonomik ilişkiler, bu ilişkilerde karşılaşılan sorunlar ve ortak menfaatlere dayalı etkin bir ortaklığa ulaşmak için kullanılabilecek fırsatlar incelenecektir. Coğrafi mesafeye ve iki devletin liderlerinin çözmeye çalıştıkları bölgesel konulardaki bazı farklı bakış açılarına rağmen, başta Türkiye-Cezayir ilişkilerinin, Osmanlı İmparatorluğu çerçevesinde uzun yıllardır iki ülkenin halkları arasındaki ilişkileri şekillendiren güçlü bir dostluğun temelini atmış, uzun bir tarihsel mirası barındırması olmak üzere birçok yakınlaşma faktörü mevcuttur. Ayrıca, Ankara ve başkent Cezayir'in birbirlerine sağlayabilecekleri iyi ekonomik fırsatlar da iki ülkeyi birçok açıdan etkin bir ortaklık inşa etmeye yönlendiren bir başka güçlü motivasyonu temsil etmektedir. Bu ortaklık her iki ülkenin ulusal menfaatlerini olumlu olarak yansıtabilecek bir ortaklıktır.