turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çerkeslerin Sivas-Uzunyayla'ya iskanları ve karşılaştıkları sorunlar (h.1277-1287/m.1860-1870)

XIX. yüzyılda bütün dünyada olduğu gibi, Osmanlı Devleti'nde de büyük ve sancılı değişimler meydana gelmiştir. Siyasi ve iktisadi güç dengelerinin ortaya çıktığı bu yüzyılda demografik ve sosyal hareketler gelmiştir. Bu sosyal hareketlenmelerin ana sebebi Osmanlı Devleti'ne yapılan kitlesel göçlerdir. Böylece Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde başlayan nüfus hareketleri, Türkiye Cumhuriyeti'nin şekillenmesinde de önemli rol oynamıştır. Bu çalışmada Çerkes göçmenlerinin Kafkasya'dan Osmanlı Devleti'ne, Uzunyayla yöresine, yaptıkları zorunlu göçleri ele alınmaktadır. Ayrıca Kafkas halklarından olan Çerkeslerin Uzunyayla'ya iskan olunmalarının yanında iskan öncesi ve sonrası karşılaştıkları sorunlar da değerlendirilmektedir. 1860 tarihinden itibaren Uzunyayla yöresine Osmanlı Hükümeti tarafından iskan olunan Çerkes göçmenleri, Uzunyayla yöresini hem şenlendirmişler he de yörenin Osmanlı idari birimi içerisinde yer almasını sağlamışlardır. Böylece Çerkesler Uzunyayla'da Sosyal ve kültürel hayatları, etnik ve dini yapıları ile birlikte Osmanlı Devleti içerisinde yeni yaşamlarına başlamışlardır. Çerkesler Uzunyayla'yı Kafkasya'ya benzetmek için her türlü çalışmayı da 1860 tarihi ile beraber başlatmışlardır. Çalışmanın temel tartışması, Çerkeslerin Anadolu'daki tarihlerini, sosyal ve kültürel yapılarını, Osmanlı Hükümeti ve Osmanlı yerli ahalisinin Çerkes göçmenlerine tavrını Uzunyayla yöresindeki Çerkesler örneğinde göstermektir. Bu amaçla Uzunyayla Çerkeslerinin iskanı ve yaşadıkları sorunlar paralelinde Çerkeslere ait orijinal ve gerçek verilerin ortaya konulmasına çalışılmıştır.
Göç olgusu bağlamında mülteciler, sığınmacılar ve insan hakları

Bir olgu olarak, çok eski zamanlardan beri var olan düzenli ve düzensiz olarak göç, hem insan hem de kacak mülteciliği kapsamaktadır. Çok eski zamanlarda birçok ülke genellikle göçmenleri merkezlerine kabul ederlerken, 20 yy da dünyada birçok ülke kendi kontrollerinde göçmenlere sığınma vermeyi düşünmeye başlamıştır. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 14. Fıkrasında sığınma hakkı temel insan hakkı olarak tanımlanmıştır. Türkiye Cenevre Sözleşmesi Mültecilerin Hukuki Durumu Hakkında 1951 ve Mültecilerin Hukuki Durumu ile ilgili olan protokolü 1967 onaylayan ülkeler arasında olmasına rağmen Fas, Monako ve Kongo ile birlikte insan hakları bir tarafa bırakarak, coğrafi sınır kaydı ile ilgili maddeyi tercih etmiştir. Günümüzde Türkiye doğudan batıya ve güneyden kuzeye bazen de yasadışı yollarla nüfus hareketlerinin gerçekleştiği önemli bir geçiş ülkesidir. Türkiye geçiş ülkesi olmasının yansıra aynı zamanda iş bulmak isteyen insanlar için cazibe merkezidir başka bir deyişle Türkiye göçmenler için hem geçiş hem de hedef ülke konumundadır. Bu tez insan hakları acısından Türkiye'ye çeşitli nedenlerden ötürü göç etmiş göçmenlerin problemlerini çalışmayı amaçlar.
Dispute settlement in Turkey: A case of dispute resolution process in istanbul

Bu tez, 1990'lı yıllarda ülke içinde yerinden edilmiş ve Istanbul'a göç eden Kürtlerin, sorunlarını çözmek için kullandıkları geleneksel ve enformel sorun çözme pratiklerini inceler. Bireyler ve topluluklar, günlük hayatta karşılaştıkları sorunları çözerken kendileri için en iyi seçenekleri ve en kolay metotları kullanmaya çalışırken enformel hukuk mekanizmaları aracılığıyla örfi hukuk ya da geleneksel hukuk pratiklerini sürdürmeye çalışırlar. Daha spesifik olarak, bu tez İstanbul'da yaşayan Kütlerin, karşılaştıkları sorunları nasıl çözdüklerini ve enformel çözüm mekanizmalarını kullanarak örfi hukuklarını ve geleneksel pratiklerini nasıl devam ettirdiklerineodaklanır. Kürtler sorunlarla karşılaştıkları zaman göçle beraber kentsel alanlara taşıdıkları geleneksel yöntemlerini, örfi hukuklarını ve enformel pratiklerini sıklıkla kullanırlar. Bu tez, Kürtlerin kullandığı örfi hukuk ve geleneksel pratiklerin kentsel alanda iyi organize edilmiş bir şekilde uygulanabildiğini gösterir.
Türkiye'de ulusal kimliğin oluşması ve yeniden üretilmesi sürecinde kolektif belleğin rolü: Çanakkale Savaşı anlatıları

Toplulukların oluşmasında ve varlıklarını sürdürmesinde geçmişşe dair anlatıların payı büyüktür. Geçmiş ile alakalı anlatılar bireyler arasındaki iletişim vasıtasıyla yayıldıkça topluluğun birliğini ve bütünlüğünü pekiştiren unsurlar haline gelirler. Böylelikle topluluğu oluşturan bireyler geçmişşe dair olayları ortak olarak hatırlayan veya unutan, kolektif belleğe sahip bir kolektif birliğin üyeleri haline gelirler. Kolektif bellekte yer alan anlatılar kolektif birliği oluşturan bireylerin bir kimliğe sahip olmalarını sağladıkları gibi, aynı zamanda kendileri de bu kimliğin oluşması ve sürdürülmesi doğrultusunda şekillenirler. Sonuç olarak, geçmişşteki olayları kapsayan bellekle bugünü işaret eden kimlikler arasında bir karşılıklı belirlenme ilişkisi ortaya çıkar. Bu ilişki şekli ulus gibi iletişim alanının yayıldığı kolektif birlikler için de geçerlidir. Ulusun geçmişşini kapsayan anlatıların sonucu olarak ulusun varlığının ve bütünlüğünün devamlılığı sağlanır. Böylelikle ulusal düzeyde bir kolektif bellek, ulusal kimlikler için kurucu bir misyon üstlenir. Ulusal düzeyde bir kolektif birlik olan Türkiye için de bu durum geçerlidir. Türk ulusal kimliği ve ulusal birliği ulusal tarihe dair anlatılar vasıtasıyla kurulur ve yeniden üretilir. Bu tarz anlatılar arasında en popüler olanı Çanakkale Savaşı ile ilgili olanlardır. Çanakkale Savaşı'nı kapsayan anlatılar, Türk ulusal kimliği için kurucu bir işleve sahiptir. Bu çalışma kapsamında Türk ulusal kimliğinin oluşması ve yeniden üretilmesinde etkili olan bu anlatıların ulusal düzeyde tarih yazımındaki ve tarih yazımı dışında yer alan kültürel sembollerdeki formları eleştirel söylem analizi, sinema filmlerindeki formları da eleştirel film çözümlemesi yöntemiyle incelenmiştir.
The notion of home: The Syrian Kurdish refugees in Bayramtepe, İstanbul

Bu çalışmanın konusu Suriye'den Bayramtepe, İstanbul'a göç etmiş olan Kürt mülteci-lerin ev algılarıdır. Araştırma mültecilerin yerlerinden olma deneyimlerinde, sürecin pasif kurbanı olmaktan ziyade süreç içinde etkin özneler oldukları anları ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, mültecilerin halihazırdaki ev algılarını bir araç olarak kul-lanarak mültecilerin sürgündeki hayatlarını nasıl anlamlandırdıklarını ve mülteci olarak karşılaştıkları koşullara nasıl tepkiler verdiklerini incelemektedir. Mültecilerin şu andaki ev algıları yalnızca sürgündeki ev-kurma süreci ile ilgili değil aynı zamanda nostaljik duygu ve düşünceler, geçmişşteki evleriyle ilgili bireysel ve kolektif anılar, ve gelecekteki ev hayaline dair umutlar, hayaller ve isteklerle de ilgilidir. Çalışmanın üzerinde durduğu konu Kürt mültecilerin şimdiki zamanda bir ev oluşturma süreçlerinde Kürt etnik kimliğini nasıl kullandıkları ve yaşadıkları mahallin bu sürece etkisidir. Bu amaçlarla, sakinlerinin büyük bir bölümü 1990lı yıllarda zorunlu göç ile Türkiyeli Kürtler olan Bayramtepe'de gerçekleştirilen saha çalışmasının bulguları, zorunlu göç mültecilerin eve ve çeşitli ev alanlarına dair hissiyatları zaman içinde değişim göstermektedir. Suriyeli Kürtlerde gözlemlenen farklı ve çatışan ev algıları Kürtlerin ulus-devlet ve vatandaşlık ilişkisi bağlamında kendilerini ait hissettikleri herhangi bir toprak parçası olmayışıyla açıklanabilinir.
Yetiştirme yurdunda kalan korunmaya muhtaç çocuklar ve yaşam kalitesi

'Yetiştirme Yurdunda Kalan Korunmaya Muhtaç Çocuklar ve Yaşam Kalitesi' konulu çalışmamızda ilk olarak modernleşme süreci üzerinde durulmuştur. Modernleşme süreci içerisinde ortaya çıkan toplumsal kurumların değişimi ve bir toplumsal kurum olarak ailede meydana gelen değişmeler anlatılmıştır. Yaşanan bu değişimlerle birlikte ortaya çıkan yoksulluk kültürünün bir sonucu olarak oluşan korunmaya muhtaçlık olgusu üzerinde durulmuştur. Çalışmamızın ikinci bölümünde ilk olarak korunmaya muhtaç çocuklara sağlanan hizmetler ve bu hizmetlerin kapsamı ve tarihçesi konuları ele alınmıştır. Ardından yaşam kalitesi kavramı tanımlanmış ve yaşam kalitesi göstergeleri üzerinden hareketle toplumsal koruma sistemi içerisinde yer alan ve korunmaya muhtaç çocukların yaşam kaliteleri üzerinde belirleyici olan yurtlardaki yetiştirme modelleri üzerinde durulmuştur. İzmir kentindeki yetiştirme yurtlarında kalan korunmaya muhtaç çocukların yaşam kalitelerinin analizi üçüncü bölümde irdelenmeye çalışılmıştır. Bu bölümde yetiştirme yurtlarında çalışan personel ve görevliler ile yapılan görüşmeler ve çocuklara uygulanan anketler sonucu elde edilen veriler tablolar halinde gösterilmiş ve yorumlanmıştır. Çalışmamızın sonuç bölümünde ise, yoksulluk kültürü içinde yaşayan çocukların ve gençlerin toplumca korunmalarının, kurum bakımına alınmalarının çocukların yaşam koşullarının değişmesine ve yoksulluk kültüründen kurtulmalarına ortam hazırladığı görülmüştür. Bakım modellerinin nicelik ve niteliğinin, korunan çocukların yaşam koşullarını değiştirdiği ve yaşam kalitelerini etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. 146
Ibn Batuta seyahatnamesi: Sosyolojik bir çözümleme

Bu çalışmada, seyahatnamenin içerdiği aktörler ve değişkenler ile sosyolojik çözümlemeye nasıl kaynak oluşturduğu tartışılmıştır. Seyahat anlatısı bizlere seyahat eden ana aktör seyyahın, başka yerlerde karşılaştığı durumlar ile seyahatin toplumsal yönlerini gösterir. Temel olarak seyahatnamenin, sosyoloji tarafından incelenebilirliği, çözümlemelere kaynak teşkil edişi ve eser incelemesi örneği olarak ele alabileceğimiz bu çalışma, İbn Batuta Seyahatnamesi üzerinden yapılmıştır. İsmi ile ilgili 'Tı' harfinden doğan bir anlaşmazlık bulunmaktadır. İbn Battuta denilmesinin sebebinin annesi olduğu söylenmektedir. Annesi Fatıma'ya da Fattıma denilmektedir. Biz incelememiz boyunca kendisinden İbn Batuta olarak bahsedeceğiz. Çalışma, sınırlı literatür ve kaynaklara atıfla teorik kısımda seyahat, seyyah ve seyahatname üzerine yoğunlaşmıştır. Çalışmada İbn Batuta Seyahatnamesi temel alınarak, sosyolojik açıdan zengin bilgiler içeren bir harita çizilmiştir. Seyahatnamede İbn Batuta'nın ve eserinin İslam ve Türk Medeniyetine sağladığı katkılar incelenmiş, seyyahın gezdiği ülkeler, karşılaştığı aktörler ve merasimler, olaylar, sosyal gerçeklik dünyaları ve keşifler tespit edilmiştir. Genel olarak 13. ve 14. yüzyıl İslam dünyasına dair bilgiler içeren bu seyahatname sosyolojik çözümlemede önemli kaynaklardan biridir.
Metropol kentlerde düzensiz göçmenlerin mekansal kümelenme dinamikleri: Beykoz-Yenimahalle Afganistanlılar örneği

Afganistan'da 1979 yılındaki Sovyetler Birliği işgalinden bu yana sürekli bir savaş ve istikrarsızlık yaşanmaktadır. Savaşın beraberinde getirdiği can kayıpları ve yer alanmalar güvensizlik ortamı yaratmış ve bunun yanında çöken ülke ekonomisi de milyonlarca Afganistanlıyı başka ülkelere mülteci olarak göç etmek zorunda bırakmıştır. Komşuları Pakistan ve İran öncelikli olmak üzere Afganistan halkı daha güvenilir bir ortam ve iş bulma nedenleriyle dünyanın birçok ülkesine dağılmış durumdadır. Bu durum Afganistan'ı dünyanın en büyük mülteci kaynak ülkesi haline getirmiştir. Türkiye son yıllarda artan bir biçimde Afganistanlıların transit ve hedef ülkelerinden biri haline gelmiştir. İlk olarak 1982 yılında gruplar halinde Türkiye'ye gelmelerine izin verilen Afganistanlılar, özellikle 2000 yılından sonra yoğun bir biçimde ekonomik göçmen olarak yasadışı yollardan gelmeye başlamışlardır. Türkiye'nin birçok ilinde gerek şartlı mülteci, gerekse kaçak olarak bulunan Afganistanlıların en yoğun biçimde yaşadığı yerlerden biri de İstanbul'un Beykoz ilçesindeki Yenimahalle olmuştur. Özellikle çalışmak amacıyla İstanbul'a gelen Afganistanlı gençlerin zincirleme göç ile Yenimahalle'ye geldikleri ve burada mekansal bir kümelenme oluşturdukları görülmektedir. Bu tez çalışmasında kaçak yollarla, Beykoz-Yenimahalle'ye gelen Afganistanlıların demografik yapısı, Türkiye ve Yenimahalle'ye ayak uydurma süreçleri, göç nedenleri, mekansal kümelenme dinamikleri, mahalle sakinleri ile ilişkileri, ekonomik durumları ve gelecek planları incelenecektir. Tez çalışmasında, önce düzensiz göç ve mekansal kümelenme literatürü işlenmiş, saha araştırmasında ise hem nitel hem de nicel araştırma tekniklerini birlikte kullanmaya imkan veren karma yöntem kullanılmıştır. Nitel araştırmada (6 Afganistanlı, 4 Yenimahalleli olmak üzere) 10 kişi ile yarı yapılandırılmış soru formu kullanılarak derinlemesine mülakatlar yapılmış; nicel araştırmada ise 100 kişiye yüz yüze anket uygulanarak veri toplanmıştır. Nitel veriler temalaştırma ve betimsel analiz yöntemi, nicel veriler ise SPSS programında işlenerek frekans ve ilişkisel analize tabi tutulmuştur.
Gündelik hayat bağlamında Suriyeli sığınmacıları şeytanlaştırma pratikleri: Önder mahallesi örneği

Suriye'de yaşanan iç savaş nedeniyle milyonlarca insan ülkelerini terk ederek başka ülkelere sığınmak zorunda kalmıştır. Ancak zorunlu göç, egemenliği altındaki coğrafya üzerinde homojen bir ulus yaratma idealinde olan ulus-devletler tarafından bir problem olarak ele alınır. Bu nedenle ulus-devletler göç akışlarını engellemek adına çeşitli stratejiler uygulamaktadır. Sığınmacılara yönelik uluslararası anlaşmalar ve sözleşmeler de zorunlu göçün insani yönüne odaklanmaktan ziyade, göçü ulusal güvenlik çerçevesinde ele almaktadır. En yoğun Suriyeli sığınmacı nüfusuna ev sahipliği yapan ülkelerden birisi de Türkiye'dir. Sığınmacılara yönelik devlet politikaları zorunlu göçü makro ölçekte ulusal sınırların güvenliği bağlamında ele almakta ve sığınmacıların gündelik hayat deneyimleri göz ardı edilmektedir. Bu nedenle sığınmacılar egemen söylemde sınırlara yönelik bir 'tehdit' olarak işaret edilmektedir. Ulus-devletin, vatandaşlarının zihninde inşa ettiği 'öteki' ve 'tehdit' algısı, gündelik hayatta kültürlerarası karşılaşmalarda sığınmacılara karşı yabancı korkusunu tetiklemektedir. Bu çalışma, Ankara'da Suriyeli sığınmacıların yoğun bir şekilde yaşadığı Önder Mahallesinde yapılan bir etnografik alan araştırmasının ürünüdür ve bu çalışma çerçevesinde sığınmacılar ve yerleşiklerin gündelik hayattaki karşılaşmalarının nasıl deneyimlendiği anlaşılmaya çalışılmıştır.
Bir muhalefet dili olarak Gezi Parkı protestolarının söylemi

Bu tez çalışmasında yeni toplumsal hareketlerin liberal temsili demokrasi modelinin kamusal alan ve siyasal iletişim bakımından yol açtığı sorunları aşma potansiyeli taşıdığı iddiasından hareketle Gezi Parkı eylemleri esnasında duvar yazıları, döviz ve pankartlarda ortaya çıkan sözler, dili iktidar ilişkilerinin gözlenebildiği bir alan noktasından ele alan söylem analizinin yardımıyla incelenmiştir. Dilde anlam mücadelesi, gizli senaryo, karnaval, mizah, sokratik diyalog ve diyalog ile retorik kavramları etrafında oluşturulan kuramlar ışığında yeni toplumsal hareketler kategorisi içine dahil edilen Gezi Parkı eylemlerinde eylemcilerin sözlerinin iktidar ilişkilerini dönüştürme becerisindeki imkan ve sınırlıklar ortaya konulmuştur.
Antakya Alevİlerinde ziyaret yerleri ile ilgili inanç ve uygulamaları

Bu tez Antakya'da bulunan Alevi ziyaret yerlerini ve bu ziyaretler çerçevesinde gelişen inanç ve uygulamaları incelemekte, ayrıca tezin ilk bölümünde Alevi Nusayrilerle ilgili bilgi verilmektedir. Tezin giriş bölümünde, tezde kullanılan temel kavramlarla ilgili teknik bilgiler, arkasından gelen birinci bölümde ise Hatay'in tarihi, coğrafi ve ekonomik durumu hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, Alevilikle ilgili kaynaklar hakkında bilgi verilmiş ve bu kaynaklardan yola çıkarak Alevilikle ilgili genel bilgiler sunulmuştur. Üçüncü bölümde ise önce ziyaret yerleri çerçevesinde gelişen inanç ve uygulamalar anlatılmış, ardından Antakya merkezde yer alan ziyaret yerleri sırasıyla anlatılmıştır.
Çocuk yaşta evliliklerin ihmal ve istismar kapsamında değerlendirilmesi: 2016 yılı Ağrı örneği

Araştırmamız çocuk evliliklerin özel olarak da kız çocuklarının 'çocuk gelin' üzerine yapılmış bir saha araştırmasıdır. Araştırmanın sorunsalı; Bu evliliklerin çocuklar üzerinde yapmış olduğu hak ihlallerini ve yaşatmış olduğu durumların ihmal ve istismar kavramları üzerinden açıklanmaya çalışılmasıdır. Araştırma evreni olan Ağrı ilinde; 18 yaşın altında evlenen 17 kadın katılımcı üzerinden, nitel araştırmanın derinlemesine görüşme tekniği kullanılarak yapılmıştır. Araştırma boyunca yapılan görüşmeler ve gözlemler detaylı olarak bu bölümde incelenmiştir. Sonuç bölümünde; bu evliliklerin hem hak ihlallerinin hem de ihmal ve istismarın nedeni ve sonucu olduğu gözlemlenmiştir. İkinci olarak bululan sonuçta ise bu evliliklerin toplumuzda bu kadar yaygın ve meşru olmasında; gerek ulusal hukuk sisteminde olan yasaların uyuşmazlığı gerekse de bu evliliklere ataerkil bakışın yaratmış olduğu kültürel sistemin etkileridir. Bu evlilikler çocuk haklarına aykırı ve çocuğun fiziksel, cinsel ve duygusal gelişimine ket vurmakta olduğu saptanmıştır.
Urban Alevilik: Self perceptions of the two neighborhoods in Ankara

Bü çalışmada. Ankara'nın Dikmen ve Mamak semtlerinde Alevilerle yapılan görüşmelerde ve uygulanan anketlerde elde edilen bilgiler aracılığıyla Aleviliğin mahiyetinin, onun temel dinsel ve sosyal kurumlarının ve ritüellerinin kentsel ortam içinde Aleviler tarafından algılanma ve yorumlanma biçimleri ve bu biçimlere etkide bulunan sosyo-ekonomik, siyasal, kültürel ve etnik faktörlerin rolü araştırılmıştır. Araştırmanın amacı şudur: Kent ortamında yaşayan Alevilerin Aleviliği ve onun temel kurum ve ritüellerini algılama biçimlerinde anlamlı farklılıklar var mıdır? Eğer varsa, bu farklılıklara yol açan etmentler hangileridir? Bu amaçla toplam 208 anket uygulanmış ve 6 denekle de derinlemesine mülakat yapılmıştır. Bunun yanında denekler, herhangi bir Alevi kurumuna üye olup olmadığı baz alınarak, iki gruba ayrılmış ve aralarında kıyaslama yapma imkanı sağlanmıştır. Sonuçta, Aleviliğin ve onun temel kurum ve ritüellerinin algılanmasında anlamlı bir farklılaşma süreci olduğu görülmüş ve eğitim düzeyi, yaş, etnik köken ve bir Alevi kurumuna üye olup olmama durumunun Alevilerin farklı algılama ve yorumlama biçimlerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.
Savoir Vivre Cosmopolite: Ahmed Midhat's Avrupa Adab-i Muaşereti yahut Alafranga as a source for modernization of the codes of social behavior in the late nineteenth century Ottoman Empire

Bu tez, yakın zamanda on dokuzuncu yüzyılda Osmanlı'daki toplumsal değişim üzerine yapılan güncel disiplinler arası çalışmalarda da yapıldığı üzere, Ahmed Midhat'ın müstesna amaçlarını yeniden keşfederek, Osmanlı toplumu üzerine ortaya sürdüğü tezleri yeniden değerlendirmeyi amaçlıyor. Bu doğrultuda, çalışma, Ahmed Midhat'ın Avrupa Adab-ı Muaşereti yahud Alafranga adlı kitabının, müstagriblik, kültür ve medeniyetin coğrafi haritalandırılması, kozmopolitlik ve seçkincilik, ve günlük yaşam pratikleri gibi gündemde olan tartışmalar ışığında yeniden okunması olarak düşünüldü. Tez çalışmasının en önemli amacı, kendisini Osmanlı Milleti'ne ait olarak tanımlayan bir entelektüelin, garbın bilgisini özgün, kalıcı ve kendi kendini yöneten bir Osmanlı kültürünü önermek ve kurgulamak için yerel tartışmalar ve politikalar için kullanırkenki başarısını ve yöntemini ortaya koymak. Garbın bilgisinden öte, Ahmed Midhat'ın Alafranga'sı Avrupa'da entelektüel üretimin geçirdiği modern dönüşümü kanıtlayan çok mühim bir edebi biçimi temsil ediyor. Bu bağlamda yazarın bireyin, ve bütünde toplumun, kendi kendisini kontrol edeceği bir mekanizma üretmekle ilgili modern fikirle bağlantılı bir edebi biçim olan adab-ı muaşerete ait bir çalışmayı yaparkenki saiklerini ortaya koymak, bu saikler bir Tanzimat entelektüelinin Osmanlı toplumunun modernleşmesi ile ilgili fikirlerini ortaya koyacağından, yazarın Abdülhamid yönetiminin dünya görüşüne ve modernleşme projelerine olan meyli düşünüldüğünde, mühimdir.
Kültürler arasi iletişim problemlerine sebep olan başlica faktörlerin çalişanlarin demografik özelliklerine göre incelenmesi: uluslararasi bir örgütte uygulama

letisim ve ulasım teknolojisinin hızla gelismesi, dünya nüfusunun artması, dünya ekonomik merkezlerinin degismesi, uluslararası isletmeciligin ve turizminbüyümesi gibi pek çok gelisme uluslararası düzeyde iletisimi kaçınılmaz kılmıstır. Günümüzde pek çok örgüt, uluslararası alanda faaliyet göstermekte ve farklı ulusları, dolayısıyla farklı kültürleri bünyesinde barındırmaktadır. Farklı ulusların bir araya gelipetkilesime girmesiyle, kültür farklılıklarından kaynaklanan iletisim problemleriyasanabilmektedir. Bu çalısmanın amacı, askeri alanda faaliyet gösteren uluslararası bir örgütte, çalısanlar arasında, kültürler arası farklılıkların sebep olduğu iletisim problemleriniarastırmaktır. Bu amaca ulasmak için, iletisim, kültür ve kültürler arası iletisimkavramları ve bu alanda çalısma yapmıs olan arastırmacıların kuramları incelenmis ve kültürler arası iletisim problemlerine sebep olan baslıca kültürel farklılıklara ve kültüreliletisim problemlerine yer verilmistir. Uygulama kısmında ise farklı kültürlere mensup bireylerde kültürler arası iletisim problemlerine yol açan baslıca faktörlerin etkilerini ölçmeye yönelik anket uygulanmıstır. Elde edilen veriler degerlendirilip yorumlanmıstır. Çalısmanın bulgularına göre, belirtilen örgütte farklı kültürlere mensup bireyler arasında daha çok sosyal davranıs ve adetler de uyusmazlıgın, kisisel özelliklerebakıstaki farklılıkların daha sonra ise din ve inanıstaki farklılıkların kültürler arası iletisim problemlerine sebep olduğu; yazılı iletisimdeki hataların, yüz yüzegörüsmelerdeki beden dili ve is yapma usullerindeki farklılıkların ise en az etkileyen faktörler olduğu saptanmıstır. Ayrıca, problemlere sebep olan faktörlerin önemderecesinin, çalısanların uyruk, cinsiyet, yas, vb. farklı özelliklerine göre degistigigörülmüstür. Kültürlerarası iletisim etkileyen din, dil, sosyal davranıs, adet, beden dili, yüz ifadesi gibi kültür farklılıklarının, bu farklılıkların dayandıgı norm ve degerlerin, kültürlerin zamana, mekana, dogaya ve diger insanlara bakıs açılarının öncedenbilinmesinin, tutum ve davranısların bu bilince göre ayarlanmasının kültürler arası iletisim problemlerini azaltacagı degerlendirilmektedir
Diyarbakır'da Zaza dilinin dönüşümünün sosyolojik dinamiklerinin çözümlenmesi

Zaza dili yıllar yılı varlığını sürdürmesine rağmen, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan itibaren uygulanan dil politikalarıyla beraber dönüşüme uğramıştır. Diyarbakır'ın daha çok kırsal kesiminde yaşayan Zazalar, geçimlerini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktaydı. Bu hayatlarını sürdürürken, dillerinin canlılığında ve devamlılığında herhangi bir sorun yaşamamışlardır. Fakat dil politikalarının etkisi kadar, Güneydoğu Anadolu Projesi, okulların inşa edilmesi, televizyonların evlere girişi, internet ve akıllı telefonların yayılmasıyla birlikte, Zaza dili yerini zamanla Türkçeye bırakmaya başlamıştır. Eğitime olan rağbetin artmasıyla birlikte yeni kuşakların tarım ve hayvancılığa olan ilgisi azalmıştır. Böylece Zazalar için tek geçim kaynağı tarım ve hayvancılık olmaktan çıkmıştır. Eğitim değerli bir kuruma dönüşerek Türkçeye olan ilgi artmıştır. Diyarbakır şehir merkezine yayılmaya başlayan Zazalar resmi dil olan Türkçe kadar hakim topluluk olan Kurmançların dilleri altında varlığını sürdürmeye çalışmaktadır. Zazaca bu iki dilin etkisi altında belirli mekanlara sıkışmıştır. Böylece Zazacaya olan bağlar zayıflamıştır. Zaza dilini konuşan kuşaklar arasında da farklılıklar oluşmaya başlamıştır. Zaza dili resmi dil olan Türkçenin gölgesinde kalarak dönüşmeye başlamıştır. Bu çalışma Diyarbakır şehir merkezinde yaşayan Zazaların dillerinin dönüşümüne yöneliktir. Bu amaçla şehirde alan çalışması yürütülmüş ve görüşmeler yapılmıştır.