turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstanbul'un 1918 ? 1923 yılları arası itilaf kuvvetlerince işgalinin sosyolojik açıdan Türkiye'nin yakın tarihindeki yeri ve önemi

Bu çalışmada İşgal İstanbul'u ele alınacaktır. 1918 ? 1923 yılları arasındaki İstanbul'un işgali Kurtuluş Savaşı ile birlikte Osmanlı İmparatorluğu sonrası kurulacak yeni devletin günümüze kadar gelecek yeni toplumun biçimini belirlemiştir. Sosyoloji toplum ve tarihi üzerine bir bilinçlenmedir. Günümüze kadar uzanan bir değişimin dönüm noktasının ve bu değişimi belirleyen temellerin üzerinde durulması bize günümüz seçimleri üzerinde belli değerlendirmeler yapmaya izniverecektir. İstanbul'un işgali I. Dünya Savaşı'nın devamı olarak ortaya çıkar. I. Dünya Savaşı'nın amacı Osmanlı'nın tasfiyesi ve böylelikle Doğu sorununa son vermek olmuştur. Tutunabileceğimiz tek kale Anadolu olarak kalmıştır. Ama bu durum hem İstanbul, Saray ve Hükumet ve daha sonra da gelişecek Ankarahareketlerini de besleyecektir. Bir yandan İstanbul ve Padişah İtilaf kuvvetleri ile iyi geçinmeye çalışırken Ankara Hükumeti direniş unsurunu ön plana çıkaracaktır. İtilaf kuvvetlerinin işgalinden amaç Doğu sorununun bir parçası olarak gördükleriOsmanlı'nın ortadan kaldırılmasıdır. Ancak gizli anlaşmalar ile belirledikleri tasfiyeplanı taraflardan biri olan Rusya'nın devrim ile planlardan çekilmesi ile sekteye uğrayacaktır. Hemen dengelerin yeniden sağlanması için yerine ABD ve yeni dünya siyaset biçimi yetişecektir. İstanbul'a devrimden kaçan Beyaz Ruslar'ınyerleştirilmesi planı da işlemeyince ve Ankara Hükumeti de güçlenince bu sefer İtilaf devletleri yavaş yavaş toprakların büyük kısmını paylaşma planlarını değiştirecek ve Türkiye'de barış içinde yaşamak niyetinde olan Ankara Hükumetinin kurduğu yeni devlet ile barış anlaşması yapacaklardır. Bir süredir İstanbul'dan uzaklaşmış ve ülke merkezi olarak da Ankara'yı seçmiş olan yeni devlet başkent olarak da Ankaraseçmiş ve Osmanlı'yı ve İstanbul'u terk etmiş olacaklardır.
Kültür endüstrisi ve tüketim bağlamında Frankfurt Okulu'ndan günümüze birey, tahakküm ve özgürlük ilişkisi

'Kültür Endüstrisi ve Tüketim Bağlamında Frankfurt Okulu'ndan Günümüze Birey, Tahakküm ve Özgürlük İlişkisi' başlıklı bu çalışma, modern hayat içinde bireylerin yaşadığı güncel problemleri ele almaktadır. Kültür endüstrisinin kıskacında günümüz insanının konumu, tüketimin hemen yanı başındadır. Bu çalışmada kültür endüstrisi temelinde tüketen insanın nasıl üretildiği ve bu anlayışın kitle iletişim araçları tarafından nasıl yaygınlaştırıldığı ön plana çıkarılmak istenmiştir. Modern insan artık tükettikçe var olmaktadır. Hemen her gün farklı bir tüketim kalıbına giren modern insanın günlük hayatındaki açmazları ve tatminsiz oluşu kendisinin varlığını ve geleceğini tehlikeye sokmaktadır. Kültür endüstrisinin kişinin toplumsal alandaki konumunu tayin edici olması nedeniyle umutsuzca tüketime sürüklenen kitlelerin sayısı gün geçtikçe artmaktadır. Modern hayatın getirdiği problemlere çözüm arayan ve buhran yaşayan bireyin durumu yine tüketimle geçiştirilmektedir. Bu kapsamda ortaya çıkan aşırı tüketimle birlikte insanları yönlendiren tahakküm yapılarının işlevleri irdelenmiştir. Kültürel alanı tahribata uğrayan insanın tüketim uğruna üretildiği gerçeğinin anlatıldığı çalışmada, modern bireyin özgürlük sorunu çektiğine de ışık tutulmuştur. Bu kapsamda özgürlüğünü kendisini kuşatan sistemlere devreden insanın değişmez zihniyetinin yeniden üretilmesi, çarkın devamlılığını sağlamak içindir. Arzularını tatmin etmek adına tüketim kalıplarının peşinden koşan insanın özgürlüğünü yitirmesi ve aklını teknik araçlara teslim etmesi önemli bir sorundur. Sonuç olarak insanın tüketimle olan bağını ve modern profilini ortaya çıkaran bu çalışma, tahakküm düzeneklerinin bireyde özgürlük yitimine yol açtığına da vurgu yapmaktadır.
Everyday life, status groups and sayfiye culture in Kadıköy in Second Constitutional Period

Kadıköy ve sayfiye kültürü, Osmanlı toplumunun değişimini anlamlandırmak üzere incelenmesi gereken önemli iki konu başlığıdır. Büyük ve kozmopolit bir imparatorluğun, modern bir ulus devlete dönüşme süreci, şüphesiz uzun ve sancılı bir süreci kapsar. Toplumsal değişim bağlamında, bu sürecin en kritik evrelerinin yirminci yüzyılın başlarında yaşandığı ve başkent olma vasfı ile İstanbul'un, söz konusu değişimin hem taşıyıcısı hem şahidi olduğu söylenebilir. Kadıköy ise bu dönemde şehrin merkezinde bulunmayan, henüz gelişmekte olan bir banliyösüdür. On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısından itibaren vapur seferlerinin başlaması (1850) ve Haydarpaşa-İzmit demiryolu hattının inşası (1873) ile yapısı değişmeye başlamış, küçük bir köyden, gözde bir sayfiye mekanına dönmüştür. Bir yandan Osmanlı saray elitlerinin ve bürokratların, Levantenlerin, yabancı tüccar ve diplomatların ilgisini üzerinde toplarken, diğer yandan Kuzguncuk yangınından kaçan Yahudiler'i, Kırım Harbi göçmenlerini kucaklamakta, yerli nüfusla beraber çok sayıda sezonluk ya da günübirlik misafiri de ağırlamaktadır. Böylece, hem Boğaziçi'nin şatafatlı yaşantısından uzak, asude bir yerleşim mekanı olmayı, hem de toplumsal denetimin daha hafif olduğu bir zeminde yeni kültürel unsurları içselleştirerek toplumsal değişimin öncüleri arasında yer almayı başarır. Bu çalışmada, semtin, bu dönemde, hem aktörü olduğu, hem de şahitlik ettiği değişim, çeşitli hatıratlar üzerinden ele alınacaktır.
Kırsal kesim ve kentsel kesimdeki sağlık sisteminin sosyolojik açıdan karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Bu araştırmanın temel konusu kırsal ve kentsel kesimdeki sağlık sistemini sosyolojik açıdan karşılaştırılmalı olarak incelemektir. Bu araştırmada kırsal ve kentsel kesimdeki sağlık sisteminin yapısının ve işleyişinin nasıl olduğu, kırsal ve kentsel kesimdeki sağlık sistemlerinin birbirinden farklılığı ortaya koymak hedeflenmiştir. Araştırma konumuzu sistem yaklaşımından hareketle açıklamaya çalıştık. Sistem yaklaşımından hareketle oluşturduğumuz kuramsal çerçevede sağlık sistemi, sağlık bakımı, sağlık-hastalık kavram çifti, modern tıp, geleneksel tıp ve geleneksel iyileştirici kavramları üzerinde duruldu. Sağlık sistemi; sağlık kuruluşları, sağlık insan gücü, temel sağlık hizmetleri, sağlık politikaları ve sağlık harcamalarından oluşan bir bütün olarak ele alındı. Amacımıza ulaşmak için Ankara kentindeki orta tabakayla (16 semtten), Lalahan Kasabası'ndaki ailelerden veriler elde edildi. Kentsel kesimde verileri elde etmek için Ankara kentinden tabakalı örnekleme tekniğine göre seçilen 400 hane reisine anket uygulandı. Bunun yanı sıra kırsal kesimden veriler elde etmek için ise basit tesadüfi örnekleme tekniğine göre seçtiğimiz Lalahan Kasabası'ndaki 150 hane reisine anket uygulandı. Ayrıca kırsal kesimlerde yaygın olan geleneksel iyileştiriciler hakkında etraflıca veri toplamak için Lalahan Kasabası'ndaki geleneksel iyileştiricilerle mülakat yapıldı. Bu araştırmanın sonucunda temel sağlık hizmetlerinden yararlanma, aile planlamasını benimseme, geleneksel iyileştiricilere gitme, hastalıkta sağlık kuruluşlarına gitme sıklığı, sağlık konusunda duyarlılık, sağlık insan gücü ile diyalog kurma, önerilen ilaçların tamamını kullanma, sağlık harcamaları değişkenleri açısından kırsal kesim ve kentsel kesimdeki sağlık sistemlerinin yapısı ve işleyişlerinin birbirinden farklı olduğu ortaya çıkmıştır.
Kent ölçeğinde çocuk suçluluğu Çankaya örnek araştırması

Çocuk suçluluğu sorunu dünyada ve ülkemizde giderek artan önemli bir sorundur. Çocuk suçluluğu olgusunun kentlerde daha fazla işlendiği bilinmektedir. Bu çalışmamızda kent çevresinde çocuk suçluluğun nedenlerini ortaya konulmaya çalışılmıştır Bununla birlikte çocuk suçluluğunun sorununa yönelik çözüm önerileri ortaya konulmak hedeflenmiştirÇalışmamız da, araştırmanın evreni olarak Ankara ili Çankaya ilçesinde oturan vatandaşlarımız seçilmiştir. İlçe nüfusunun Türkiye İstatistik Kurumu 2006 yılında verilerine göre 1 milyon civarında olduğu anlaşılmaktadır (www. tüik. org. tr; 2006). Onbinde bir örnek seçilerek alınan örneklemin yığını yeterli düzeyde temsil edileceği düşünülmüştür. Araştırma da kullandığımız ana yöntem anket-survey yöntemi olmuştur. Vatandaşlarımıza iki bölümden oluşan anket soruları sorulmuştur. Ayrıca, Çocuk şubesinden alınan 2003- 2004 ve 2005 yılına yönelik elde ettiğimiz veriler ile çocuk suçluluğunun yıllara göre artışı ve gelinen boyut gösterilmek istenmiştir. Anket ve verilerden aşağıdaki sonuçlar ortaya çıktığı görülmüştür;Taşradan kente göçün, çocuk suçluluğuna etkili olduğu ortaya çıkmıştır. Kent ölçeğinde çocuk suçluluğunun en önemli artış nedeni ekonomik koşullar olduğu ortaya çıkmıştır. Kent ölçeğinde çocuk suçluluğu sorunun çözümünde bütün meslek gruplarına biribirine yakın oranda ihtiyaç duyulduğu görülmüştür. Çocuk suçluluğunun ortaya çıkmasında ailelerin özelliklerine bakıldığında, aile içi şiddetin olması ve ailenin ekonomik durumunun kötü olmasının etkili olduğu görülmüştür. Çocuk suçluluğunun azaltılması ve çocukların topluma kazandırılmasında, gençlik merkezlerinin faydalı olacağı ortaya çıkmıştır. Çocuk suçluluğu sorununun çözümünde yasal düzenlemelerin, yeterli olmadığı ortaya çıkmıştır. Çalışmamızda sonuç olarak, çocuk suçluluğa ile mücadele de toplum, aile ve çevre odaklı hizmet veren kurumların işbirliğinin kesintisiz bir şekilde sürdürülmesinin sağlanması, suç mağduru olarak sosyal-psikolojik boyutta zarar gören çocuğa, uzman personel desteğinin verilmesi ve ailenin ekonomik yapısından kaynaklanan sorunların çözümünde de, çocukların eğitimi, gelişimi ve topluma kazandırma açısından devletin sosyal devlet ilkesinin bir gereği olarak gerekli yardımı yapması gerekliliği vurgulanmıştır.
Foucauldian analysis of 'power' in Halveti- Cerrahi Tekke in karagümrük

Bu çalışma Karagümrük'teki Halveti Cerrahi Tekkesi Örneği özelinde Türk Tasavvufu'nda 'Şeyh' 'Derviş' ilişkisini inceler. Foucault'ya göre iktidar genel olarak bir ilişkiler kümesi, mikro pratikler vasıtasıyla toplumun kılcal damarlarındaki bir akış olarak tanımlanır; ayrıca iktidar bir kurumun ya da grubun elinde tuttuğu ya da yönettiği değil söylem aracılığıyla dolaşıma girer. Türk Tasavvufi söylemi tıpkı bir gassalın elindeki ölü gibi şeyhe mutlak teslimiyeti içerir. Foucault'daki iktidar kavramı dervişlerin herhangi bir yasal yaptırım olmaksızın şeyhlerine bağlanmaya rıza göstermeleriyle ilişkilendirilir; ilginç bir biçimde Foucault'nun modern iktidar formu epey geleneksel bir iktidar formu olan Tasavvuf ile birlikte nasıl düşünülebileceği analiz edilecektir. Tasavvufta derviş için, biattan başlayıp seyr-i süluk'a uzanan ve yalnızca pratik ve ayinleri değil rüyaların bile Şeyhe teslim edildiği, pek çok kural ve düzenleme vardır. Ek olarak, Tasavvufi tarikatler, bir ölçüde Foucault'nun eserlerinde bir gözetleme sistemi olarak referans verdiği Bentham'ın Panoptikon'unu içerir; dervişler hayali bir panoptikon varmış ve bu yolla Şeyhleri sürekli görüyor, biliyor ve kontrol ediyormuş gibi davranırlar. Bu tez, dervişlerin şeyhlerine yönelik geleneksel ve dini bağlılıklarının temelinde Foucaultcu modern iktidar formunun olabileceği varsayımına odaklanır. Bu çalışma, katılımcı gözlem yoluyla elde edilmiş etnografik veriyi, Karagümrük'teki dervişlerle gerçekleştirilen derinlemesine mülakatların yanında yoğun bir literatür taramasını içerir. Grup içi ilişkiler ve organizasyonlar nedeniyle, oldukça marjinal İslami tutumlar içerseler de, Tasavvufi tarikatler kültürel cemiyetler olarak görülmüşlerdir. Tekkeler Türk sekülerizminin hoşgörü politikasının öncülleri gibi addedilseler de, tarikatler ilahi olana ulaştıran sıkı disiplin içeren yollardır. Bundan böyle, İslami bir tarikatin katılımcı gözlemini içeren ve Tekkedeki iktidar ilişkilerini inceleyen bu tez literatüre naçiz bir katkı sağlayacaktır.
Linguistic rights of the Turkish minority in Bulgaria

Bu tez Bulgaristan'ın Osmanlı, monarşi, komünizm ve komünizm sonrası dönemlerindeki dil politikalarını ve bunların Bulgaristan'daki Türk azınlığıüzerindeki etkilerini incelemektedir. Bulgaristan'da uygulanan dil politikaları zaman içinde tutarlı bir doğrultu izlememiş, tersine farklı dönemlerde farklı politikalar izlenmiştir. Bu tezin amacı, komünizm sonrası dönemdeBulgaristan'daki Türk azınlığın Türkçe eğitimi ve Türkçede eğitim, Türkçemedya, bireysel azınlık adlarının kullanımı, topografik yerlerin adlandırılması ve Türk dilinin resmi ve idari kurumlardaki statüsü gibi dilsel hakları nasıl yaşadığını ve algıladığını incelemektir. Bu amaçla, büyük çoğunluğu Türklerden oluşan Bulgaristan'daki Işıklar Belediyesinde derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Türk azınlığındeneyimlerinin incelenmesi sonucunda, dilsel hakların ve dilin Türk azınlık tarafından etnik-dilsel kimliğin temel bir unsuru olarak algıladığı görülmüştür. Türkçe ve Bulgarca arasındaki sembolik güç ve diglossiailişkisinin Bulgaristan'daki Türk azınlığın dilsel haklarını algılama biçimlerini etkilediği sonucuna varılmıştır.
Rasyonel seçim teorisi

Bu çalışmanın konusu rasyonel seçim teorisi'dir. Çalışmanın amacı rasyonel seçim teorisinin sosyolojideki hangi yaklaşım ve teorilerle bağlantılı olduğunu ortaya çıkarabilmektir. Çalışmanın hipotezi şu şekilde belirlenmiştir Rasyonel seçim teorisi aksiyonel yaklaşım altında geliştirilen aktör merkezli teoriler ile bağlantılıdır. Bir başka deyişle rasyonel seçim teorisinin rasyonalite teorileri ile değil aktör merkezli teoriler ile bağlantılı olduğu iddia edilmektedir. Hipotezin sınanmasına yönelik veriler, rasyonel seçim teorisinin mimarı olarak kabul edilen Jon Elster'in, hipotez doğrultusunda belirlenen beş kitabı, Karl Marx'a Giriş(1986), Ekşi Üzümler (1987), Solomonik Yargılar ( 1990), Civata ve Civata Somunları (1989a), Toplumun Çimentosu( 1989b), temel alınarak elde edilmiştir. Elster'in görüşleri, aynı konuya dair bu beş kitabındaki düşüncelerinin bir sentezi, teorik bir bütünü olarak verilmiştir. Bu sebeple kitaplar birebir tercüme edilmemiş, anlayarak yorumlama sürecine tabi tutulmuştur. Aktör merkezli teorilerin eyleme dair belirledikleri öznellik, durum tanımı, diğerlerini dikkate alarak eylemde bulunma şeklinde ifade edilen üç temel sosyal eylem karakteristiği doğrultusunda hipotez sınanmıştır. Sınama sonucunda rasyonel seçim teorisinin bu üç karakteristik temelinde aktör merkezli teoriler ile bağlantılı olduğu ortaya çıkmış ve rasyonel eylemin sosyal bir eylem olduğu tesbit edilmiştir. 262
Kazakistan'da yaşayan Ahıska Türklerinde Türkçe ana dili bağlılığı

Türkiye dışında yaşayan Türklerde dil bağlılığı olgusunu Kazakistan'daki Ahıska Türkleri örneğinde incelemeyi amaçlayan bu araştırma, karma yönteme dayanmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu Kazakistan'ın Almatı, Cambul, Güney Kazakistan ve Kızılorda eyaletlerinde yaşayan 274 Ahıska Türkü oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında verilerin toplanmasına 03.04. 2017 tarihinde başlanıp 12.06. 2017 tarihinde son verilmiştir. Araştırmanın nicel verilerinin toplanmasında Dil Biyografisi Anketi ve Türkçe Dil Bağlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Nitel verilerin toplanmasında ise herhangi bir ölçme aracı kullanılmamış, dilin konuşulduğu ortam içerisinde ses kayıtları alınmış ve saha notları tutulmuştur. Araştırmada elde edilen nicel verilerin analizinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Dil Biyografisi Anketi ile toplanan verilerin incelenmesinde betimsel istatistikten yararlanılmıştır. Betimsel istatistik verileri yaş, cinsiyet ve yerleşim yeri değişkenlerine göre incelenmiştir. Bunun yanında anket verileri üzerinden kişiye, ortama ve işleve göre dil seçimlerinde dil sürdürüm gücü hesaplanmıştır. Türkçe Dil Bağlılığı Ölçeği aracılığı ile toplanan verilerin incelenmesinde ise tek yönlü varyans analizi ve bağımsız örneklemler t testinden yararlanılmıştır. Ölçek puanları yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, çalışma durumu ve yerleşim yeri değişkenlerine göre incelenmiştir. Nitel verilerin değerlendirilmesinde ilk olarak ses kayıtları yazıya geçirilmiştir. Ardından konuşmacıların Türkçe-Rusça kod değiştirdiği bölümler Temel Dil Çerçeve Modeli ve Belirtililik Modeli'ne göre analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda katılımcıların Rusçada Türkçeye göre daha yüksek yeterliğe sahip olduğu belirlenmiştir. Gençler yaşlılara, erkekler kadınlara ve şehirde yaşayanlar köyde yaşayanlara göre Türkçede daha az yeterliğe sahiptir. Buna karşın katılımcıların büyük çoğunluğu ana dilini Türkçe olarak belirtmiştir. Katılımcıların Türkçeyi daha çok aile içi iletişim ve duygusal işlevler için seçtikleri belirlenmiştir. Ölçek puanlarına bakıldığında katılımcıların %62, 0 oranında Türkçeye yüksek düzeyde bağlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu ve çalışma durumuna göre katılımcıların dil bağlılıklarında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ancak katılımcıların dil bağlılıklarında yaş, yerleşim yeri ve Türkçe dersi alma durumunun istatiksel olarak anlamlı bir şekilde fark yarattığı belirlenmiştir. Temel Dil Çerçeve Modeli'ne göre incelenen kod değiştirme verileri, temel dil dizge biçimbirimi stratejisi dışında modelin bütün varsayımlarını karşılaşmaktadır. Belirtililik Modeli'ne yönelik ulaşılan sonuçlar ise katılımcıların dil seçimleri ile uyuşmaktadır. Araştırma sonuçlarına bakıldığında Kazakistan'da yaşayan Ahıska Türklerinin Türkçe dil bağlılıklarının yüksek olduğu ancak Türkçe öğretiminin özellikle genç kuşaklarda desteklenmesi gerektiği görülmektedir.
Toplumsal cinsiyet bağlamında erkeklik; Gaziantep örneği

Bu çalışmanın amacı, erkekliğin inşasında eşcinsel erkeklerin konumlanışını ele almaktır. Çalışma kapsamında, saha araştırması için Gaziantep'te yaşayan farklı sosyo-kültürel yapıda 15 eşcinsel erkekle derinlemesine görüşmeler yapılmış, önemli veriler sundukları için iki trans kadın ve iki trans erkek de çalışmaya dahil edilmiştir. Öncelikle toplumsal cinsiyet kavramı üzerinde yoğunlaşan bu çalışmanın, teorik kısmında, toplumsal cinsiyet ilişkilerinin üretimi ve yapısı üzerinde duruldu. Toplumsal cinsiyet ilişkileri sınıfsal, etnik, dinsel ve erksel kategorilerle analiz edilmeye çalışıldı. Erkeklik çalışmalarına bir imkan sağladığı için feminizm ele alındı. Toplumsal cinsiyet alanında üretilen ikili karşıtlıkların, nasıl kullanıldığını anlamaya çalıştığı için de Queer kuramdan yararlanıldı. Gaziantep'e örneğinden önce, Türkiye'de erkekliğin inşa sürecini ele almak gerekliliğinden hareketle, cumhuriyet sonrası dönem, egemen erkeklik değerlerinin üretim sürecindeki yeri bakımından incelendi. Erkeklik bağlamında eşcinsel kimlik ele alınırken, tarihsel bağlamda değişen eşcinsel kimliğe, Türkiye'de gelişen ve değişen LGBT hareketine yer verildi. Eşcinsel erkeklik, cinsiyet rollerinin reddi ve üretimi bağlamında incelendi. Saha araştırmasının verilerinden hareketle, görüşülen kişilerin cinsiyet rollerine, militarizme, milliyetçiliğe, politikaya, LGBT aktivizmine yönelik görüşleri değerlendirildi.
Bireysel silahlanma ve toplumsal şiddet: Samsun/Çarşamba ilçesi örneği

Bu çalışmada, toplumda meydana gelen şiddet olaylarına bireysel silahlanma çerçevesinde bir bakış açısı geliştirmek amaçlanmış olup, konu hakkında genel çerçevede Türkiye ve az da olsa dünya geneli, dar çerçevede ise çalışmanın ana odağını oluşturan Samsun'un Çarşamba ilçesi üzerinden analizler yapılmıştır. Analizler gerçekleştirilirken, Türkiye ve dünya geneline ait verilerin elde edilmesinde bazı resmi kurumlar ve çalışma konusu ile ilgili araştırmalar yapan ulusal ve uluslararası kuruluşların raporlarından, Çarşamba ile ilgili veriler elde edilirken de yine bazı resmi kurumlar ve bunun yanında ilçede gerçekleştirilen görüşme tekniği ve anket uygulamasından elde edilen veriler kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucu Türkiye'de yoğun bir bireysel silahlanmanın olduğu ve buna bağlı meydana gelen şiddet olaylarında her yıl azımsanamayacak sayıda kişinin öldüğü sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, mevcut tabloya göre Türkiye'nin, bireysel silahlanma ve buna bağlı şiddet vakalarında dünya genelinde ilk sıralarda yer alan bir ülke olduğunda, elde edilen bir diğer sonuç olarak dikkat çekmektedir. Çarşamba ilçesi, Türkiye'de bireysel silahlanma ve silahlı şiddet olaylarında belli bir imaja sahip bir yerleşim merkezidir. İlçenin bu imaja sahip olmasında, 1980'li yıllara kadar ilçede var olan etnik farklılık husumeti ve özellikle de kabadayılık kültürünün önemli etkisi olmuştur. Ancak ilçe, 1980'li yıllardan itibaren toplumsal bir değişime uğramış ve ilçede var olan bu özellikler zamanla yok olmuştur. İlçenin yaşadığı bu değişim silahlı şiddet olaylarında azalma meydana getirirken, ilçedeki silahlanma eğiliminde herhangi bir azalma olmadığı görülmüştür. Bu da günümüzde de zaman zaman gerçekleşen silahlı gasp, adam yaralama ve öldürme gibi suçların ana unsurunun ne olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.
Yazılı Basında Mağdur ve Suça Sürüklenen Çocuklar

Araştırmanın Amacı: Mağdur ve suça sürüklenen çocuklara ilişkin haberlerin, çocuk hakları ve hak ihlalleri ile medyanın toplumsal işlevi bağlamında değerlendirilmesidir. Araştırmanın Metot ve Kapsamı: Farklı yayın politikalarını temsil ettiğine inanılan ve geniş kitlelere hitap eden Cumhuriyet ve Hürriyet Gazetesi'nin 2008, 2009 ve 2010 yıllarındaki mağdur ve suça sürüklenen çocuklara ilişkin olayları konu alan haberleri içerik analizi tekniği ile taranmıştır. Sonuç: Mağdur ve suça sürüklenen çocuklara ilişkin haberler, çocuk haklarının ihlal edildiği, çocuklara yönelik olumsuz toplumsal algıların yansıtıldığı yahut inşa edilerek toplumsal dolaşıma sokulduğu bir alan olarak karşımıza çıkmaktadır.
Polis intiharlarının sosyal yönleri

Yaşadığımız toplum içinde her sokakta veya cadde de görmeye alıştığımızpolisin sık sık intihar olayları ile basında gündeme gelmesi hiç şüphesiz ki üzücü ve toplum nezdinde çözülmesi gereken önemli bir problemdir. Zira devletin kişilereulaşan ve otoriter eli olan polisin intihar etmesi görmezlikten gelinemeyecek kadar önemli bir vakadır. Ancak bugüne kadar gerek bu sorun üzerine yapılan araştırmalarda gerekse anket çalışmalarında intiharların nedenini psikolojik ve mesleki sorunlar da aranmış ve bu çerçeveden açıklamaya çalışılmışdır. Şüphesiz psikolojik ve mesleki sorunlar da bir ölçüde intihara zemin hazırlar ancak tam olarakintiharların temelindeki sorunu açıklamaya yetmez. Polisin yetiştiği; sosyal çevre, eğitim durumu, aile yapısı ile yaşadığı toplumun kültür anlayışı ile kendi kültür anlayışı gibi sosyal nedenlerinde, en az psikolojik nedenler kadar intihara zemin hazırlar. Nitekim bu çalışmada özellikle polis intihar vakalarına sosyal olay gözü ile bakılmış bu çerçeve ışığında meseleye yaklaşılmıştır. Araştırmanın birinci kısmında genel olarak intihar ve intiharın tanımı sosyolojinive psikoloji dallarının intihara bakış açısı irdelenmiştir. İkinci kısmında ise intiharlarve polis intiharları, ülkemizdeki polis intiharlar ile diğer ülkelerdeki polis intiharlarıkarşılaştırmaları yapılmıştır. Polisin eğitim, ekonomik, çalışma koşuları, mesleksorunları, meslek saygınlığı incelenmiş, sosyal olayların polis intiharlarına etkileri ele alınmış bununla birlikte polis intiharlarına karşı kurum, toplum, birey ve aileninsorumluluklarına değinilmiştir. Üçüncü ve son kısımda İstanbul örneği adı altında 24 örnek olay incelenmiş polis intiharlarının sosyal boyutu üzerine değerlendirmeler yapılmıştır. Sonuç kısmında ise genel bir değerlendirme yapılarak çözüm önerileri getirilmiştir.
1923 yılından bugüne Türkiye'nin uluslararası göç politikaları ve sosyal-ekonomik etkileri

Göç geçmişşten günümüze süregelen bir olgudur. Göç hareketleri hem göç alan hem de göç veren ülkeleri olumlu ve olumsuz etkilemektedir. Özellikle bireysel göç hareketlerine ek olarak yaşanan siyasi karışıklıklar ve olaylar sonrasında meydana gelen kitlesel göç hareketleri, göç olgusunun önemini daha da arttırmaktadır. Bu nedenle göç ve göç hareketliliğinin nedenleri önemli bir araştırma konusudur.