turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye Suudi Arabistan ilişkilerini belirleyen dinamikler

Suudi Arabistan, Arap Yarımadasındaki en önemli ülkelerden biri olmanın yanı sıra sahip olduğu ekonomik kaynaklar ve dini mekanlar itibariyle de uluslararası ilişkilerin önemli bir aktörüdür. Türkiye-Suudi Arabistan ilişkilerinin tarihsel geri planı, 1740'lara kadar geri gitmekte olup, Suudi hanedanlığının Necd ve Basra kıyıları üzerindeki meşruiyeti bir anlamda Osmanlı'nın kendilerine verdiği kaymakamlık görevleri ile başlatılabilir. Tarihsel verilere bakıldığında, Suudi hanedanlığını, 1915 yılına kadar Osmanlı İmparatorluğu adına bölgede egemen birim olarak faaliyet gösterdiği görülmektedir. Buna karşın iki toplum arasında var olan önyargılar, tarihin sürekli çatışmacı bir zeminde oluştuğu üzerinedir. İki ülke arasındaki ilişkiler, Suudi Arabistan'ın bağımsızlığı ile birlikte resmi düzeyde başlamasına karşın ekonomik, siyasal ve diplomatik düzeyde yoğunlaşan bir ilişki boyutu ortaya çıkmamıştır. 1960'larin sonlarına doğru Suudi Arabistan'ın İslami bir örgüt kurma girişimleri üzerine başlayan karşılıklı ilişkiler, Ak Parti dönemiyle birlikte farklı bir zemine kaymıştır. 2013'e kadar dostane bir şekilde seyreden ilişkiler, Mısır kriziyle birlikte farklı yeni bir süreç içerisine girmiştir. Bu kapsamda, bu çalışma Türkiye ile Suudi Arabistan arasındaki ikili ilişkileri kapsamlı bir şekilde analiz etmeyi amaçlamaktadır.
Atatürk Dönemi Türk- Afgan ilişkileri

Bu tezin amacı; Atatürk dönemi Türk-Afgan ilişkilerinin boyutunu incelemek ve aynı zamanda, modern Afganistan'ın kurucusu sayılan Amanullah Han'ın özellikle 1919- 1929 yılları arasındaki döneme olan etkileri çok yönlü olarak ortaya konulmuştur. Özellikle meşrutiyetçi ve istiklal talep gençlerden hayatı boyunca edindiği arkadaşlıklardan dolayı Türklerle güçlü bağlantılar kurmaya çalışan Amanullah Han Türklerin modernleşme fikirlerine karşı duymuş olduğu hayranlıkla, Afganlılık ideali etrafında bir ulusal bilinç yaratılmasını ve Afganistan'ın çağdaş bir ulus devlet olarak uluslararası politikada yerini almasını hedeflemiş, hükümdar olduğu süre içerisinde bulunduğu coğrafya'ya çağdaşlaşma maksadıyla yapmış olduğu faaliyetler ile Türk milleti ile Afgan milleti arasındaki dostluk köprüsünün kurulmasına yapmış olduğu katkılar tarihsel süreçte incelenmiştir. Amanullah Han'ın girişim ile kurulan dostluk köprüsü, Amanullah Han ve Mustafa Kemal Atatürk'ün kişilikleriyle daha da ileri noktalara taşınmış ve Türkiye ile Afganistan eş zamanlı olarak kalkınma ve ilerleme yolunda girişimlere başlamışlardır. Amanullah Handan sonra Afganistan tahtına çıkan Mohammad Nadir Şah ve oğlu Mohammad Zahir Şah Türkiye ve Atatürk'ün Afganistan için önemini bilen Nadir Şah, tıpkı Amanullah Han gibi ülkenin refahı ve gelişmesi adına Türkiye Cumhuriyeti ile dostane ilişkiler sürdürmenin önemini anlamış durumdadır. Bu doğrultuda Türkiye ile iletişim kurmak için büyük bir çaba içinde olur. Sonuç olarak, birinci kaynaklardan da istifade edilerek tamamlanan çalışmanın, Afganistan ve Türkiye toplumlarında günümüzde yaşanan dönüşüm sürecini daha iyi anlamak ile Afganistan'da ortaya çıkan yeni gelişmeler karşısında Türkiye yeniden Mustafa Kemal Atatürk dönemi dış politikaya dönmesi ve başta Afganistan olmak üzere bölge ülkeleri ile yakınlaşma içine girmesi gerekmektedir.
A foreign policy determined by sitting presidents: A case study of Uganda from independence to date

Uganda'nın yıllar içerisindeki dış politika eğilimi, diğer devletlerle ilişkilerin iyileştirilmesi kadar özellikle diğer devletlerin herhangi bir dış baskısını önlemeye özen gösterme şeklinde uygulandı ve uygulanmaya devam ediliyor. Diğer ülkelerle ilişkiler, rejim değişikliği ile ilgili önemli değişiklikleri dikkate alarak, yıllar içerisinde değişim göstermiştir. Çeşitli rejimler altında, yaklaşım ve ideolojide değişimler olmasına rağmen Pan-Afrika ideolojisi günümüze kadar Uganda dış politikasında belirginleşmiştir. Uganda'nın dış politikası bağımsızlıktan beri, ulusun dışişleri ile ilgili kararları doğrudan ya da dolaylı olarak uygulayan başkanın yer almıştır. Bu yüzden Uganda'nın dış politika yaklaşımları, gelecek olan rejimin her biriyle farklılık gösterir. Bu nedenle çeşitli rejimler altındaki dış politika kararlarını analiz etmek, açıkça geçmişşte yapılan hatalara işaret eder. Onlardan öğrenilenler gelecekte benzer hataların tekrarlanmasını önler. Birbirini izleyen başkanlar tarafından alınan önceki dış politika kararları, Afrikalıların Birliği duyarlılığı konusunda olduğu kadar İsrail ve İngiltere ile ikili ilişkilerde de ısrarcı olduklarını gösteriyor. Uganda'nın birbirini takip eden her bir başkanı, özellikle İsrail ve İngiltere ile ikili ilişkileri iyileştirmek ve geliştirmek için çaba harcamıştır ve bu eğilimin sürekliliğinin gelecekte de devamı kuvvetle muhtemeldir.
Rusya Federasyonu'nun terörizme karşı güvenlik politikası 1991'den günümüze

Sovyetler Birliği'nin yıkılmasıyla beraber güvenlik algılamalarında önemli değişiklikler meydana gelmiştir. Yeni tehditler, dengeler ve stratejiler ortaya çıkmış ve dünya tek kutuplu bir düzene girmiştir. Doğu ve Batı blokları arasındaki karşılıklı tehdit algılaması yerini bölgesel tehdit algılamalarına bırakmış ve çözülmesi daha zor bir hal almıştır. 11 Eylül olaylardan sonra Terörizmin 21. yüzyılın en büyük güvenlik sorunu haline geldiği artık tartışılmaz olmuştur. Buna rağmen Yeni güvenlik anlayışının içinde terör konusunda uluslararası alanda tanımlama açısından ortak biruzlaşa varılmamıştır. Küreselleşme sürecinde hızla gelişen teknoloji terörizmeyleminin gerçekleştirmekte kolaylık sağlamıştır. Terörizmin Önlenmesi çabaları da bugüne kadar başarısız olmuştur. 11 Eylül saldırısı dünyada en büyük terör eylemi olarak kabul edilmiştir. NATO'nun ve BM'nin terörizme karşı alınan önlemleri, uluslararası hukukun boşlukları ve bu 2 küresel örgütün işlevsel sorunları gündeme getirmiştir. Terörün ortak bir tanımın olmaması bu olguyla mücadele etmekmantıksız kılmıştır. Dolaysıyla dünyada güvenlik korunma çabaları da zorluklarla karşılaşmıştır. Tezin amacı Rusya Federasyonu'nun güvenliğine, tehdit edenterörizmi değerlendirme, terörizmle mücadele siyasetini, sorunlarını ve uluslararası kuruluşlarla yaptığı ortak ilişkileri incelemektir. 11 Eylül, uluslararası ilişkilerde bir dönüşüm noktası olmuştur. Uluslararası güvenliğine, masum insanlarına tehdit eden terör, çağımızdaki en önemli güvenlik sorun haline gelmiştir.
Comparative analysis of domestic security issues of Kazakhstan and Uzbekistan in the Post-Soviet era

Bu tez, Sovyet sonrası dönemde Kazakistan ve Özbekistan'ın temel iç güvenlik sorunlarını ve bu sorunların güvenlikleştirilme süreçleri açısından ulusal ve bölgesel güvenlik politikaları üzerindeki etkisini incelemektedir. Bu çalışmada, bu iki ülkede öne çıkan güvenlikleştirilmiş sorunlar karşılaştırmalı bir analiz çerçevesinde ayrıntılı bir biçimde incelenmiştir. Tez, kendi ülkelerinde başlıca güvenlikleştirme aktörleri olan Kazak ve Özbek liderlerin Soğuk Savaş sonrası dönemin karmaşık ortamında yukarıda belirtilen sorunları bazı siyasi amaçlar için güvenlikleştirmiş olduklarını öne sürmektedir. Bununla birlikte, bu güvenlikleştirme süreçleri, her iki ülkenin de iç güvenlik problemlerine kalıcı çözümler bulmalarının ve bölgesel düzeyde daha etkili güvenlik politikaları geliştirmelerinin önünde bir engel olmuştur. Kazak ve Özbek liderler, söz konusu problemleri manipüle etmekten vazgeçmeli ve ülkelerinin diğer sorunlarına da eşit derecede dikkatlerini vererek daha kapsamlı politikalar üretmelidir. Ayrıca, Orta Asya güvenliği bağlamında etkili bir bölgesel entegrasyondan yarar sağlanabilmesi için Astana ve Taşkent'in iç güvenliğe aşırı derecede vurgu yapmak yerine bölgesel güvenliğin oluşturulmasına katkı sağlamaları gerekmektedir. Var olan çalışmaların birçoğunun aksine, bu tezde Kazakistan ve Özbekistan, büyük aktörler arasında oynanan Yeni Büyük Oyun un pasif özneleri olmaktan çok kendi güvenlik problemlerinin çözümüne önemli derecede katkı sunabilen aktif oyuncular olarak kabul edilmiştir.
1991 Körfez savaşı dönemi İsrail ve İran'ın dış politikaları

İsrail ve İran, 1991 Körfez Savaşı döneminde Ortadoğu'da savaşın sebepleri ve sonuçlarını etkileyen güçlü aktörler arasında yer almıştır. 1991 Körfez Savaşı öncesinde SSCB'nin çöküşü dünya düzenini değiştirmiştir. Uluslararası ilişkilerin yeni koşulları bu iki devletin ulusal güvenlik ve dış politika karar alma sürecini belirlemiştir. ABD, Ortadoğu'da İsrail ve diğer devletler arasında başat rol oynamaya başlamıştır. İsrail ve İran'ın bölgesel rekabetini etkileyen terörizm ve nükleerteknoloji, 1990'lı yıllarda dış politika ve uluslararası ilişkilerin önemli bir unsuru olmuştur.
Uluslararası politikada vahhabilik

Bu tezde Vahhabiliğin sadece dini bir söylem olmayıp aynı zamanda siyasi bir söylem olarak Suudi Arabistan'ın iç ve bölgesel politikalarını etkilediğinden ve yönlendirdiğinden bahsedilmektedir. Suudi Arabistan'ın kuruluş ve varoluş ideolojisi olarak Vahhabilik Suudi Arabistan'ın iç ve uluslararası politikasını etkilemesi bağlamında, Orta Doğu politikasının önemli etkenlerinden ve bileşenlerinden birisi olmaktadır. Bu yönüyle Vahhabiliğin Orta Doğu'da oynadığı rol din ve siyasetin iç içe ve birbirinden etkilenen iki kavram olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak bu tezde İsrail ve Yahudilik, İran ve Şia ve özellikle Suudi Arabistan ve Vahhabilik örneklerinde olduğu üzere, din ve siyaset arasındaki ilişkinin Orta Doğu'da halihazırda önemli bir konu olduğunu belirtmektedir.
Soğuk savaş sonrası Hindistan-Abd ilişkileri: Neorealist perspektiften bir analiz

Hindistan-ABD'nin Soğuk Savaş sonrası dönemde (90'lı yılların başında tek kutuplu bir bölgede ve 2000'lerin başında ortaya çıkan çok kutuplu bir dünyada) stratejik bağlarının büyümesinin çok açıklaması vardır, ancak ilerleyen bağlarını anlamak için en ilginç ve pragmatik yaklaşım sistem yapısı yaklaşımıdır. Yeni-Gerçekçiliğin sistem yapısının birimlere egemen olduğu ve devletlerin maddi kazanımlar açısından azami güç elde ederek her zaman güvenliklerini en üst düzeye çıkarmaya çalıştığı varsayımı, Hindistan ve ABD'nin büyüyen stratejisini açıkmaktadır. Hegemonik güçleri Çin'in yükselişine karşı elinde tutmak için karşılıklı çıkarlar ve arzu her iki ülkeyi bir araya getirir. Hindistan adına, toprak bütünlüğünü ve bağımsızlığını korumak için bazı tarihi fobiler vardır. Dünya siyasetinde saygın bir yer edinme ve bölgedeki hegemonik statüyü kazanma çok eski arzusu, Soğuk Savaş sonrası dönemde yıllarca süren güvenilen arkadaşı Sovyetler Birliği'nden mahrum kaldığında Hindistan'ı ABD ile yakın ilişkiler kurmaya zorladı. Hindistan ve ABD ortak çıkarları paylaşmaktadır ve yükselen Çin karşısında yaşanan korkular ve yakın ve uzak bölgelerde ekonomik genişlemesini içermeleri onların temel endişesidir. Pek çok politik, ekonomik ve çevresel sorunla ilgili birçok çelişki olmasına rağmen, Hindistan ve ABD, özellikle Asya'daki güvenlik alanında işbirliği yapmaya isteklidir.
İçsel ve dışsal dinamiklerin Türk Cumhuriyetlerindeki demokratikleşme sürecine etkisinin analizi

Bu Tez Çalışmasında; Türk Cumhuriyetlerindeki demokratikleşme sürecini etkileyen içsel ve dışsal dinamikler ele alınmaktadır. Sovyetler Birliğinin yıkılışından sonra, bağımsızlığını kazanan söz konusu ülkelerin siyasal rejimleri demokrasiye doğru bir değişim sürecine girmiştir. Bu doğrultuda, Cumhuriyetlerdeki yöneticiler, uluslararası konjonktür ve vatandaşlarının demokratikleşme talepleri ile istikrarlı devlet inşası arasında bir denge kurmak durumunda kalmışlardır. Bu şartlarda gerçekleşen demokratikleşme ile ilgili sürecin hızı, şekli, yönü ve yoğunluğunun belirlenmesinde hem Cumhuriyetlerin içinden hem de dışarıdan birçok faktör rol oynamaktadır. Bu tezin hedefi bahsi edilen faktörler ışığında Türk Cumhuriyetlerindeki demokratikleşme sürecini incelemektir.
Uluslararası terör ve Türkiye'ye etkileri

1990 soğuk savaş sonrası ortaya çıkan küreselleşme ve yeni dünya düzeni kavramları, dünyada mevcut dengesizliği daha da artırmıştır. Bu durum uygun ortamı bekleyen terörizmin artarak uluslararası boyut kazanmasına neden olmuştur. Bu araştırmanın amacı; soğuk savaş sonrası dönemle birlikte başlayan ve 11 Eylül olayları sonrası daha da netleşen yeni tehdit ve risklerden, uluslararası terörizmi, gelişim sürecini ve özelliklerini ortaya koyarak, dünyaya ve Türkiye'ye etkileri açısından incelemektirTerörizmin bütün dünya devletleri tarafından, ya da en azından etkili olduğu kabul edilebilecek çoğunluğu tarafından onaylanmış bir tanımı yapılamamış, çözüm konusunda ortak bir karara henüz ulaşılmamıştır. Bu sorunun çözümlenebilmesi için ülkelerin terörizme bakış açılarında sağlanacak fikir birliği büyük önem taşımaktadır. Çalışma, uluslararası terörizm ile ilgili bilgileri, uluslararası terörün Türkiye'ye yansımalarını, terörün olumsuz etkilerini asgariye indirmek için uluslararası alanda yapılması gereken işbirliği imkanlarını kapsamaktadır. Güncel bir konu olan uluslararası terörizmle ilgili olarak, birçok yerli ve yabancı yayın taranarak ilgili bilgiler incelenmiş, objektif kıstaslar gözetilerek yorumlanmış ve değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda; uluslararası ilişkilerin giderek arttığı günümüzde, gelecekteki en önemli güvenlik sorununun terörizm olacağı, terörizmle etkin bir mücadele için ise uluslararası düzeyde işbirliğinin gerekli olduğu değerlendirilmiştir.
The un peacekeeping operations: A case by Turkey

Uluslararası barış, insanoğlu için her zaman önemli olmuştur. İlk olarak Soğuk Savaş döneminde gelişen Birleşmiş Milletler barışı koruma kavramı, anlaşmazlık bölgelerineBirleşmiş Milletler komutası altında bulunan silahsız ya da hafif silahlı askeri personelyerleştirilmesi suretiyle devletler arası gerginliklerin giderilmesi ve çatışmalarınçözülmesinde bir araç vazifesi görmüştür. 1948 yılında uluslararası gözlemci görevlerişeklinde başlayan Birleşmiş Milletler barış harekatları zaman içerisinde büyüklük, karmaşıklık ve etkinlik bakımlarından gelişme göstermiştir. Soğuk Savaşın sona ermesiyle başta etnik ve dini olmak üzere çatışmalar büyük oranda artmış ve bunun sonucu olarak da daha karmaşık barışı koruma misyonları oluşturulmuştur. Soğuk Savaş sonrasının çatışmaya açık ortamı Birleşmiş Milletlerin kurulduğu dönemden farklı özellikler taşımaktadır. Bu dönemde çatışmalar devletler arası olmaktan ziyade iççatışmalar şeklindedir. 48 tanesi 1988- 2007 yılları arasında olmak üzere 1948 yılından itibaren toplam 61 tane Birleşmiş Milletler barış harekatı icra edilmiştir. Barışı koruma, bütün kusur ve yetersizliklerine rağmen uluslararası barış ve güvenliğin muhafazası için önemli bir araçtır. Soğuk Savaş sonrası dönemin yeni güvenlik gereksinimlerine paralel olarak Türkiye'nin dünya barışına katkıları da önemli ölçüde artmıştır. Türkiye, dış politikasının ilkeleriyle uyumlu olarak uluslararası ve bölgesel kuruluşların bir parçası olarak barış girişimlerinde yer almaktadır. Soğuk Savaş döneminde katıldığı Kore Savaşı bir tarafa bırakılacak olursa Soğuk Savaş sonrasında 13 barışı koruma ve 8 gözlemci misyonuna katılmıştır. Türkiye'nin Batı ile ilişkileri, barışı korumaya yaptığı katkıları açıklamak bakımından en önemli nedeni oluşturmaktadır. Türkiye barışı korumaya katkı sağlarken dış politikasının geleneksel ilkeleri doğrultusunda hareket etmektedir. Yaptığı katkılar, Türk dış politikasının giderek önemli bir parçası haline gelmektedir.
Iranian nuclear energy crisis a historical review and after 2000

Bu tezin amacı Iran nükleer enerji krizini derinlemesine incelemek ve konu hakkında bilgi ve öneriler vermektir. Dört bölümden oluşan tezin birinci bölümünde nükleer enerji ve dünyadaki yayılımı ile ilgili bilgiler verilmiş ve uluslararası hukuk altında yapılmış olan konuyla alakalı anlaşmalar kısaca belirtilmiştir. Böylece İran'la alakalı sunulan tezlere bir karşılaştırma yeteneği kazandırılmıştır. İkinci bölümde İran'ın nükleer enerji ile ilgili yaşadığı sürece tarihsel bir anlatım getirilmiş, Iranın nükleer bir güce gereksinimi ve bu isteğinin nedenleri sorgulanmış, Uluslararası Atom Enerjisi Kurum'u ile yaşadığı ilişkiler ve kriz süreci hakkında bilgiler verilmiştir. Dördüncü bölümde konuyla alakalı çözüm modelleri önerilmiş, bununla beraber otoritelerce ortaya konmuş olan diğer çözüm modelleri de tartışılmıştır.
Rol teori perspektifinden Türk - İsrail ilişkileri

Bu tez Türk-İsrail ilişkilerinin son on yılda önemli ölçüde kötüleşmesini incelemeyi amaçlamaktadır. Türk-İsrail ilişkileri Türkiye Cumhuriyeti tarihi boyunca inişli ve çıkışlı bir yol izlemiştir. Türkiye 1949'ta yeni kurulan İsrail devletini tanıyan ilk Müslüman ülke olmasına rağmen, 1960, 1970 ve 1980'ler boyunca devam eden Arap-İsrail Savaşlarında Arapların yanında yer almıştır. 1990'larda Barış Sürecini izleyen yıllarda iki ülke arasında yakın ekonomik ve güvenlik ilişkileri kurulmasına rağmen, 2000'li yılların ortalarından itibaren Adalet ve Kalkınma Partisi'nin siyasette gücünü sağlamlaştırması ile birlikte iki ülke arasındaki ilişkiler olağanüstü düzeyde gerilemeye başlamıştır. İsrail'in Gazze'ye 2000'ler ve 2010'lar boyunca yaptığı saldırılar, Erdoğan'ın 2009'da Davos Zirvesi'nde İsrail Başkanı Shimon Peres ile çatışması ve 2010'daki Mavi Marmara saldırıları iki ülke arasındaki ilişkileri tarihteki en düşük seviyelerinden birine getirmiştir. Bu çalışma bu bozulan ilişkileri incelemek için rol modeli teorisinden yararlanacaktır. İki ülke arasında kötüleşen ilişkiler rol model teorisinin yaklaşımlarından milli rol görüşleri, rol reçeteleri, ve rol performansı aracılığı ile incelenecektir. Bu bağlamda çalışma Türkiye'nin bölgesel liderliği, bölgesel koruyuculuğu, uzlaştırıcı ve barışı koruma misyonu üzerinde duracaktır. Ayrıca Türkiye için başka ülkelerin biçtiği roller ve kendine çizdiği dış politika yolu da incelenecektir.
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Türkiye-Gürcistan ilişkileri

Tez, konusunda görüldüğü gibi Türkiye-Gürcistan genel ilişkilerinin XX. yüzyılın sonları ile XXI. yüzyıl başlarından bugüne kadar geçen süre zarfındaki durumu göz önüne alınarak incelenmiştir. Bu zaman diliminde bu iki ülke, birlikte çalıştığıprojelerle, uluslararası örgüt çalışmalarıyla ve çesitli programlarlaikili ilişkilerde bulunmuşlardır. Türkiye, Güney Kafkasya'da yer alan bu ülkenin bağımsızlığını kazandığı ilk günden beri devlet egemenliğini tanımış ve kendi stratejik çıkarlarına uygun olarak ilişkilerini geliştirmeye devam etmiştir. Rusya'dan Enerji ve petrol bağımlılığını azaltmak için Türkiye diğer ülkerde mevcut petrol ve gaz enerji kaynakları için Gürcistan güzargahını kullanarak en uygun müttefiki olmuştur. Gürcistan açısından Türkiye, NATO ve AB kapı olarak görülmesi her iki ülkeyi birbirine yaklaştıran noktaları oluşturmuştur. İki ülke Avrupa Kafkasya AsyaUlaştırma Koridoru, Karadeniz Ekonomi İşbirliği ve Karadeniz İşbirliğiGörev Grubu'na dahil olarak çeşitli projelerde birlikte yer almışlardır. Türkiye'nineğitim, sosyal, ekonomik ve kültürel faaliyetleri sayesinde Gürcistan ile olanberaberliğinde daha da güven vermesine ve ülkelerin ilişkilerinin daha dagenişletmesine olanak sağlamıştır. Türkiye-Gürcistan ilişkilerinin en önemli noktalardan birisi de bu iki ülkenin dış politikalarının aynı dönemde, birbirine ihtiyaç duydukları anda karşılaşması ve her iki ülkenin çıkarlarının üst üste düşmesidir. Araştırmada yöntem olarak vaka çalışması tercih edilmiş, veri toplama tekniği olarak literatür taraması yapılmıştır. Çalışma kapsamında Sovyetlerin dağılması sonrasındaGürcistan'ın özgür bir devletten bahsedilerek yaşanan iç siyasi gelişmeler incelenmiş ve yaşanan bu gelişmelerin Türkiye-Gürcistan ilişkilerine nasıl yansıdığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda Gürcistan'ın iç sorunu olan Gürcistan-Abhazyasorununa kısaca değinilmiştir.
L'interpretation de l'intervention preventive par la doctrine de la guerre juste et le cas d'Irak

11 Eylül saldırılarıyla beraber güvenlik endişeleri yeniden ön plana çıktı. Bu yeni dünya düzeninde tanımlar, ulaşılmak istenen hedefler ve uluslararası aktörler değişirken tüm bu değişkenlerin arasında güvenlik endişeleri ilk çağlardan beri aynı kalmıştır. Söz konusu çalışmada, önleyici müdahale, uluslararası teröre karşı haklı savaş ilkesinin bir uzantısı mı yoksa kişisel amaçlar doğrultusunda yürütülen tek taraflı bir müdahale midir? Bu yeni güvenlik stratejisi uluslararası teröre karşı ne kadar etkili olabilecektir? Sorularına yanıt aranacaktır.
Balkanlar'ın enerji güvenliğinde Türkiye'nin rolü

Enerji güvenliği kavramının teorik sınırlarını çizdiği bu çalışmada, uluslararası ilişkiler alanında enerjinin artan önemine paralel olarak enerji kavramının kapsamlı bir tanımı yapılarak tarihsel gelişimine değinilmiş ve enerjinin nasıl güvenlik sorunu olduğu aktarılmaya çalışılmış; bununla birlikte enerji güvenliği kavramının ana unsurları açıklanarak söz konusu kavramın enerji ihracatçısı ve ithalatçısı ülkeler bakımından nasıl algılandığına değinilerek kapsamlı bir değerlendirme yapılmıştır. Balkanların enerji alanındaki görünümü detaylıca analiz edilerek, bölgenin enerji yapısı tasvir edilmiş; aynı zamanda bir Balkan ülkesi olarak Türkiye'nin enerji alanındaki izlediği politikaların yanında ülkenin enerji künyesi de detaylı biçimde incelenerek, Türkiye'nin Ak Parti iktidarı döneminde izlediği dış politika kapsamında enerji unsurunun nasıl bir dış politika aracına dönüştürülmeye çalışıldığı tespit edilmiştir. Balkanların enerjide Rusya'ya olan bağımlılığının, Türkiye'nin enerji alanında yaptığı hamleler sonucunda nasıl etkileneceği ve Balkanların enerji güvenliğinde Türkiye'nin nasıl bir rolünün olabileceği konusu etrafında şekillenen bu çalışmada, Türkiye'nin gerçekleştirdiği ve gerçekleştirecek olduğu enerji projeleriyle Balkanlara yönelik ne gibi sonuçların doğabileceği bu tez kapsamında değerlendirilmiştir.
İkinci Dünya Savaşı'nın Türk dış politikasına etkileri, Truman Doktrini, Marshall Planı ve Türkiye

ÖZ İkinci Dünya Savaşı'nın Türk dış politikasına etkileri, Truman Doktrini ve Marshall Planı'nın incelendiği bu çalışma; giriş, sonuç, dört ayrı bölüm ve eklerden oluşmaktadır. Çalışmanın giriş ve ilk bölümünde, Birinci ve İkinci Dünya Savaşı arasında yaşanan uluslararası gelişmeler özetlenmiş ve dönem içinde Türkiye'nin uyguladığı dış politika ve özellikle de geleneksel denge politikası üzerinde durulmuştur. Yine bu bölümde, İkinci Dünya Savaşı ele alınmış, savaşın gelişme, yayılma ve sona erme dönemleri ve bu dönemler esnasında Türkiye'nin Savaş içerisinde uyguladığı tarafsızlık politikası değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise, İkinci Dünya Savaşı sonrasının uluslararası ortamı ve bu ortamın genel özellikleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca bu bölümde Türk-Sovyet uyuşmazlığı sonucu Türkiye'nin uluslararası destek arayışları ve Türk-Amerikan yakınlaşması da incelenmiştir. 'Truman Doktrini ve Nedenleri' başlığım taşıyan üçüncü bölüm ise, İkinci Dünya Savaşı sonrası uluslararası alanda yaşanan gelişmelere bağlı olarak Soğuk Savaş'in başlamasını konu alan bölümdür. Bu bölümde aynı zamanda Türkiye'nin Truman Doktrinine dahil edilmesi, 12 Temmuz 1947 Türk-Amerikan Askeri Yardım Antlaşması ve bu olayların Türk dış politikasına yansıması da ele alınmıştır. Nihayet dördüncü bölümde Marshall Planı incelenmiştir. Bu inceleme yapılırken, planın niçin ortaya atıldığı ve nasıl uygulamaya konduğu üzerinde durulmuş, ayrıca burada Türkiye'nin başlangıçta Marshall Planı'nın dışında bırakılma nedenleri, bu durumun Türkiye'de yarattığı tepkiler ve sonradan tekrar Türkiye'nin plana dahil edilmesi konulan da ele alınmıştır. Bu bölüm ve genel olarak çalışmanın tamamı Marshall Planı'nın Türk ekonomisi ve dış politikası üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesiyle sonuçlandırılmıştır. Düzeltme