turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nde balıkçılık ve ortak balıkçılık politikası karşısında Türkiye'nin durumu

Kelimeler: Balıkçılık sektörü, ortak balıkçılık politikası, balıkçılık yönetimi, Avrupa Birliği, filo kapasitesi, av çabası, balıkçılık ürünlerii
Dini motivasyonlu terör bağlamında İsrail'in filistinlilere karşı uygulamaları

Bu çalışmanın temel hedefi, terör eylemlerinin ve bu eylemleri yapanlarının belli bir dini inanç ile ilişkilendirmenin sorunlu olduğunu göstermektir. Bunu yapabilmek içinde, İsrail'de kendilerini Yahudi dinini temsil ettiklerini ifade eden gruplar ve yaptıkları terör eylemleri araştırıldı. Tez çalışmasının konusu ise, İsrail'de ve işgal altındaki topraklarda Filistin halkına yönelik terör faaliyetleri gerçekleştiren terör örgütleri ve eylemleridir. Bu çalışmadan amaçlanan, İsrail'deki dini motivasyonlu terörist eylemlerin kökenlerini, eylemlerinde kullanılan meşruiyet söylemlerini, Yahudi kökenli terörizminin etki alanının genişliğini ve işlerliğini; Filistin'deki uygulamalar açısından ele almaktır. Bunu gerçekleştirmek içinde, devlet-dini gruplar-din-terör kavramları ekseninde dini temelli terör olguları üzerinde duruldu.
1996- 2017 yılları arasında Şangay İşbirliği Örgütü ve Türkiye

SSCB'nin dağılmasıyla Soğuk Savaş sona erdi ve Doğu Bloku çöktü. SSCB bünyesindeki birçok ülke bağımsızlığını ilan etti. SSCB'den ayrılan birçok ülke AB üyesi olurken Rusya Federasyonu'nun arka bahçesi olarak gördüğü Orta Asya ülkelerinde ise ABD etkisi giderek artmaya başladı. Rusya Federasyonu yeniden kalkınmak ve ABD hegemonyasına karşı koyabilmek için Çin ve Orta Asya ülkeleriyle ilişkilerini geliştirme yoluna gitti. Süper güç olma yolunda hızla ilerleyen Çin ile bağımsızlığını yeni kazanan Orta Asya devletleri ile sınır sorunları ortaya çıktı. Bu süreçte Çin için hem sınır sorunlarının çözümü hem de enerji tedarikçisi olan Orta Asya ülkeleri ile ilişkileri geliştirmek büyük önem arz etmektedir. Şangay Beşlisi bu uluslararası konjonktürde 1996 yılında Çin Halk Cumhuriyeti, Rusya Federasyonu, Kırgızistan, Kazakistan ve Tacikistan'ın katılımıyla 'Sınır bölgelerinde askeri güvenin arttırılmasına dair antlaşmanın' imzalanması ile kuruldu. 2001 yılında örgüte Özbekistan da dahil edilerek oluşum, Şangay İşbirliği Örgütü adını aldı. Kuruluşunda, 'ayrılıkçılık, dini radikalizm ve terör'e karşı işbirliği amacıyla kurulan ŞİÖ, ABD'deki 11 Eylül 2001 terör saldırıları sonrası ABD'nin Afganistan'a girmesi ile üyeler arasındaki işbirliği alanlarını genişletti. 2004 yılı itibarıyla gözlemci ve diyalog ortağı ülkeleri bünyesine katarak genişlemeye devam etti. Üye ülkeler enerji, ekonomi, askeri, kültürel ve siyasi alanda ilişkilerini geliştirerek devam etmektedirler. 2017 yılında Hindistan ve Pakistan'ın ŞİÖ üyesi olması ŞİÖ'yü yeni bir boyuta taşımıştır. Son yıllarda ABD ve AB ile sürekli gerilimler yaşayan Türkiye çok yönlü bir dış politika izlemeye başlamıştır. Bu nedenle ŞİÖ'ye üye olmak için başvuruda bulunmuş ve 2012 yılında ŞİÖ'ye diyalog ortağı olarak katılmıştır.
Ortadoğu'daki görünümü ile diplomasi ve konsolosluk ilişkilerinde ayrıcalıklar

Kuşkusuz uluslararası ilişkilerin en belirgin ve yasal örneklerinden biri diplomatik ve konsolosluk ilişkileridir. Tarih boyunca diplomatik ilişkiler örf ve adet hukukuna dayanarak gelişmiş fakat ikinci dünya savaşı sonrası BM teşkilatının yapılanmasıyla birlikte, uluslararası örf ve adet hukukunda var olan devletlerarası ilişkilerin en eski ve temel normlarını kodifiye etmek üzere 1961 Viyana Diplomatik İlişkiler Hakkında Sözleşmesi ve 1963 Viyana Konsolosluk İlişkiler Hakkında Sözleşmesi'nin yapılmasının altı çizilmiştir. Çağdaş uluslararası hukukta diplomatik temsilcilikler, konsolosluk binaları ve personeline ilişkin dokunulmazlık ve ayrıcalıkların temelini 1957'de BM Hukuk Komisyonu'nun diplomatik ilişkileri evrensel düzeyde düzenlemek amacıyla hazırladığı 1961 ve 1963 Viyana Sözleşmeleri oluşturmaktadır. Söz konusu sözleşmelerle birlikte devletlerarası diplomatik ilişkilerin yürütülmesine aracılık eden diplomatlar ve konsoloslara tarihsel olarak uluslararası hukuk tarafından tanınan bir takım ayrıcalıklar ve dokunulmazlıklara temsil ve görev anlayışı gereği detaylı şekilde yer verilmiştir. Devletler uluslararası hukuk kurallarına tabi olmakla birlikte bu kuralları kendi çıkarlarına göre yorumlayabilmektedirler. Bunun en belirgin örneği ise dünyanın çeşitli bölgelerinde özellikle de Ortadoğu ülkelerinde rastladığımız dokunulmazlıkların ihlalidir. Bu tür ihlaller bazen devletler arasındaki ilişkileri dondurmakta ya da yok etme aşamasına getirmektedir. Devletlerin uluslararası normları ulusal hukuklarını üstün tutacak şekilde yorumlamaları diplomatik temsilcilerin ve konsolosların hayatlarını tehlikeye atabilmekte ve büyük kayıplara yol açabilmektedir. Söz konusu problematiğe diğer bir örnek ise, ABD'nin diplomatik temsilcileri ve konsolosluk görevlilerinin ABD Tahran Büyükelçiliğinde rehin tutulmasıyla yaşanan ABD-İran arasındaki uyuşmazlıktır. Son dönemlerde giderek artan bu tür ihlalleri önlemek amacıyla uluslararası hukukun konuyu tadil edecek şekilde ele alması vurgulanmaktadır.
La question de L'Abkhazie dans les relations Russo-Géorgiennes

Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla bağımsız olan eski Sovyet cumhuriyetleri, bağımsızlıklarının ilk yıllarından itibaren ekonomik ve siyasi zorluklarla karşılaşmıştır. Bir yandan yeni yönetimlerin istikrarının sağlanması, güvenlik sorunlarının çözümlenmesi konuları gündemdeyken, yükselen milliyetçilik akımlarının ve ayrılıkçılığın karşısında toprak bütünlüğünün sağlanması en önemli sorun haline gelmiştir. Gürcistan da 1989 sonrası, bağımsızlık talepleri dolayısıyla, özerk cumhuriyeti olan Abhazya'yla giderek şiddeti artan ve 1992'de savaşa varan sorunlar yaşamıştır. Bu tarihten günümüze, bölgede tam bir barış ve istikrar sağlanamamıştır. Gürcistan, Batı'yla ilişkilerini geliştirse de, hala Rusya'ya askeri ve ekonomik olarak bağlıdır. Ancak Rusya, Abhazya konusunda değişken ve tartışmalı bir politika izlemiştir. Gürcistan, Rusya'nın stratejik çıkarlarının bulunduğu bir bölgede yer almaktadır ve Rusya'nın Gürcistan'la ilgili politikalarını gerçekleştirmek için kullandığı en önemli araç Abhazya sorunudur.
Türkiye'nin Orta Asya politikaları (1990-2000): TBMM tutanaklarına göre

Sovyetler Birliği'nin dağılması, uluslararası arenada olduğu kadar Türk siyasetinde de önemli izler bırakmıştır. Sovyetler Birliği'ne sınır komşusu olan ve komşuluk ilişkileri genellikle güvenlik kaygıları üzerine kurulan Türkiye, Türk topluluklarının sorunlarını SSCB'nin iç meselesi olarak yorumlamanın ötesine geçmemiştir. 1990 yılına gelindiğinde dış politika alanında, özellikle Avrupa Birliği sürecinde istediği sonuçlara ulaşamayan ve çekingen bir tutum sürdüren Türkiye'de, Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinin bağımsızlıklarını elde etmesiyle birlikte yeni umutlar oluşmaya başlamıştır. 1990'ların ilk yıllarında Türkiye'nin Orta Asya politikaları Türk ve dünya gündeminde etkili olmuş, fakat bu durum 90'ların ikinci yarısında değişmiş ve Türk dış politikasında bir durgunluk hakim olmuştur. Türkiye'nin bu on yıllık süreçte izlediği yol, birçok araştırmaya konu olmuştur. Türkiye'nin bu bölgeye yaklaşımında ideolojik davrandığı yönünde değerlendirmeler yapılmış, uygulanan politikalar eleştirilmiştir. Kimi zaman da politikaların doğru olmasına rağmen kamu diplomasisi alanında yetersiz kalındığı görüşüne varılmıştır. Bazı araştırmacı ve siyasetçiler ise seçilen politikaların doğru olduğu, fakat Türk ekonomisinin yetersiz olduğu sonucuna varmıştır. Bu dönemde Orta Asya politikalarının en çok tartışmaya açıldığı yer şüphesiz Türkiye Büyük Millet Meclisi'dir. Dönem hakkında bilgi edinilebilecek birincil kaynak olması sebebiyle de Meclis tutanakları büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada, 1990 2000 yılı arasında kayıt altına alınan Meclis tutanakları içerik analizi yöntemiyle incelenmiş, bilgisayar programı 'Concordance' ile konuşma içerikleri değerlendirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, çok tartışılan dönemin birinci kaynağından incelenmesidir. Söylem farklılığı, parti politikalarının söylemlere etkisi, medyanın siyasetçiler üzerindeki etkisi de dikkate alınarak dönem analiz edilmeye çalışılmıştır. Kullanılan içerik analizi yönteminde, Condordance programında analiz edilen verilere göre söylemlerin yıllara göre değişimi tespit edilmiş, söylem-politika ilişkisi değerlendirilmeye çalışılmıştır. Yalnızca söylemler incelenerek dönem hakkında yeterli bilgilere ulaşmak mümkün değildir. Bu nedenle, söz konusu on yıllık süreçte yaşanan gelişmeler dahil edilerek, dönem hakkında genel bir değerlendirme yapılmaya çalışılmıştır.
Çin'in gelişen ekonomik yapısının izleyeceği stratejilere etkisi

Dünyanın en kalabalık ve en büyük ülkelerinden biri olan Çin Halk Cumhuriyeti, 1990'h yılların başından beri büyüyen ekonomisi ile dünyanın yeni gözdesi olmaya aday ülke konumuna gelmiştir. Bu çalışma, ilerde büyük bir güç olacağı stratejistler tararından kabul edilen Çin Halk Cumhuriyetinin hızla büyüyen ekonomisinin bu ülkenin dünya üzerinde izleyeceği geleceğe yönelik stratejilere etkisini incelemiştir. Birinci bölümünde, Çin Halk Cumhuriyetinin tarihi, temel göstergeleri, devlet yapısı ve bir ülkenin dünya içindeki gücünün göstergeleri olan askeri, nüfus ve enerji parametreleri incelenmiştir. Bundaki temel amaç, Çin Halk Cumhuriyeti hakkında genel bir bilgi arz etmek ve ilerideki bölümler için alt yapı oluşturmaktır. İkinci bölümde, Çin Halk Cumhuriyetinin 1990'ların başında uygulamaya başladığı, 'Sosyalist piyasa ekonomisi' olarak adlandırdığı sistem incelenmiştir. Çin Halk Cumhuriyetinin yükselen ekonomisi, kendi politikaları ışığında sürüklemeye çalıştığı Asya-Pasifik bölgesindeki ekonomik dinamizmi ve büyük pazarına yapılan yabancı yatırımlar, önümüzdeki yıllarda Çin'in politik ve askeri alanda bu büyümeyi kullanarak dünya üzerindeki etkisini artırabileceğinin işareti olarak görülebilir. Üçüncü bölümde incelenen örgütler, değişen güvenlik politikası ışığında diğer ülkelerle ekonomik, askeri ve siyasi ilişki kurma isteğinin özellikle Asya-Pasifik bölgesinde yoğunlaştığım göstermiştir. Bu örgütlerin en önemlileri çalışmada incelenmiş, Türk Cumhuriyetlerinin de içinde yer alması bakımından Türkiye'yi yakından ilgilendiren Şanghay İşbirliği Örgütü diğer örgütlere göre daha kapsamlı ele alınmıştır. Çin Halk Cumhuriyetinin hızla büyüyen ekonomisine ülke içi enerji kaynaklarının yetersiz kalmaya başlaması ve petrol ithal eden ülke konumuna gelmesi Çin Halk Cumhuriyetinin dış politikasının özellikle Orta Asya ve Ortadoğu üzerinde yoğunlaşmasına neden olmuştur. Orta Asya'da Rusya ve Türkiye ile, Ortadoğu'da ve Asya'da Amerika Birleşik Devletleri ile girdiği güç mücadeleleri ekonomik ilişkilerin ışığında dördüncü ve son bölümde detaylı olarak incelenmiştir. ' (
Assessing the Human Rights Regime of The Council of Europe in terms of economic and social rights

Çalışma, Avrupa Konseyi insan hakları rejiminde ekonomik ve sosyal hakların sivil ve siyasi haklarla aynı statüye sahip olup olmadığı sorusunun yanıtını aramaktadır. Bu amaçla, ilk olarak ekonomik ve sosyal haklar ile sivil ve siyasi hakların doğasına ilişkin varsayımları incelemektedir. İkinci olarak, ekonomik ve sosyal hakların doğasının sivil ve siyasi hakların doğasından gerçekte farklı olup olmadığını araştırır. Ardından, Avrupa Konseyi'nde her iki hak grubuna yaklaşımın ve bu hakların korunma düzeylerinin gelişimini incelemektedir. Son olarak, Avrupa Konseyi'nde ekonomik ve sosyal hakların günümüz korunma seviyesini sivil ve siyasi hakların korunma seviyesi ile karşılaştırmalı olarak değerlendirmektedir.
İsrail'in Doğu Akdeniz enerji politiğinin Türkiye'ye muhtemel etkileri

Bu çalışmada kavram, algı ve kapsam boyutlarıyla güvenlik, özellikle enerji anlayışı ve bu anlayıştaki değişim, Doğu Akdeniz'deki yeni keşfedilen enerji kaynakları ve bu kaynakların bölge ülkelerine, Türkiye ve İsrail arasındaki ilişkilere etkileri incelenmektedir. Bölge ülkelerinin Doğu Akdeniz havzasındaki politikalarının ele alındığı bu çalışmanın esas odağını ve kapsamını 2000'li yılların sonunda tespit edilen doğal gaz kaynaklarının İsrail üzerinden Türkiye'ye aktarılması ve bundan doğan olası futuristik senaryolar oluşturmaktadır. Bu sebeple çalışmada bölge ülkelerinin İsrail'le ilişkileri ve enerji kapmasındaki yaşanacak gelişmelerin bölgeye etkisinden bahsedilmektedir. Çalışmada İsrail açıklarında tespit edilen enerji kaynaklarının dünya pazarlarına aktarılması için en uygun rotanın Türkiye üzerinden geçen rota olduğunu göstermek amaçlanmaktadır. Bu çerçevede de Türkiye üzerinden geçebilecek boru hattının diğer olası rotalardan daha avantajlı olduğu incelenmektedir. Çalışmanın sonucunda Türkiye'den geçebilecek boru hattının her iki ülkeye pek çok fayda sağlayacağı ve Türkiye'yi yakın gelecekte enerji hub'ına dönüştürebileceği sonucuna varılmaktadır.
Türkiye'nin enerji politikalarında Hazar petrollerinin konumu

Enerji devletlerin dış politikalarında belirleyici faktörlerden biridir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Rusya'nın etkisinin kalktığı Kafkasya ve Orta Asya'da yeni jeopolitik boşlukların oluşmasıyla beraber, ortaya çıkan yeni güç dengeleri içinde enerjinin jeopolitiği, çok zengin petrol ve doğal gaz yataklarına sahip olan Hazar coğrafyasını küresel paylaşım sahası haline getirmektedir. Ayrıca, Orta Doğu'nun istikrarsız yapısı, devletleri, enerji ihtiyacını karşılamak üzere zengin petrol ve doğalgaz kaynaklarına sahip olan Hazar Havzası'na yönlendirmektedir. Sahip olduğu rezervlerle beraber Hazar Bölgesi petrol ve doğal gaz zenginlikleri açısından ikinci Basra Körfezi konumuna gelme yolundadır. Jeopolitik öneminin yanı sıra, kritik enerji kaynaklarını da bünyesinde bulunduruyor olması nedeniyle Hazar, son zamanlarda dünya siyasi ve ekonomisine yön veren güç oyuncularının da içinde yer aldığı karmaşık bir denklem haline gelmektedir. Türkiye enerji üreticisi Asya ülkeleriyle ile enerji tüketicisi Avrupa ülkeleri arasında doğal bir köprüdür. Dünya'nın bilinen doğalgaz ve petrol rezervlerinin %70'i Türkiye'ye komşu Hazar Bölgesi ülkeleri ve Orta Doğu ülkelerinde bulunmaktadır. Türkiye her ne kadar enerji üreticisi olmasa da sahip olduğu konum nedeniyle transit ülke olarak enerji politikalarında önemli rol oynama potansiyeline sahiptir. Son dönemde içinde yer aldığı boru hattı projeleriyle transit ülke olma yolunda önemli adımlar atmıştır. Bu çalışmada, Hazar Havzası'nın tarihi, coğrafi ve jeopolitik yapısı göz önünde bulundurularak kıyıdaş ve diğer devletlerin bu statüye yaklaşımları üzerinde durulmuştur. Daha sonra Hazar petrollerinin ihracı için öngörülen alternatif güzergahlar ve bunlardan en önemlisi olan Bakü-Ceyhan Petrol Boru Hattı ile petrolün Türkiye üzerinden dünya pazarına çıkarılması ve Türkiye'nin enerji politikasında Hazar Petrollerinin rolü ele alınmaktadır.
Afrika'nın Kuzeyini Güneyinden ayıran toplum Tevarikler ve stratejik konumları: Osmanlı-Tevarik münasebetleri

Kendilerine özgü hayat biçimleriyle Büyük Sahra'nın diğer kabile ve kavimlerinden ayrılan Tevarikleri ve bu kabilelerin stratejik konumlarını, Osmanlı Devleti'yle olan münasebetleri bağlamında kapsamlı bir değerlendirmeye tabi tutan bu çalışma, yaşadıkları coğrafyanın da verdiği imkanlarla bu mülessimun kabilelerin Kuzey'den Güney'e uzanan Sahra merkezli Afrika siyasi tarihine ilişkin asırlardır süregelen hakimiyet mücadelelerine ışık tutmaktadır. Osmanlı Devleti, kurmuş olduğu sağlam bağlarla kıta Afrika'sında yaşayan yerel halkları, yüzyıllar boyunca idare etmiş ve bu zaman zarfında bölge halkları ile Osmanlı yönetici sınıfı arasında büyük yakınlaşmalar oluşmuştur. Tevarik kabilelerinin mahalli unsurlarla ve Nijer yayında kurulan sultanlıklarla tarihsel süreç içerisinde girdiği siyasi, dini, iktisadi ve sosyo-kültürel etkileşimi, asırlardır kendi doğal seyrinde devam ederken, 1830 yılında Fransa'nın Cezayir'e yerleşmesi ve burayı üs edinerek Sahra'ya doğru açılması günümüze uzanan problemler yumağının oluşmasındaki temel nedendir. Zira modern sömürge anlayışını temsil eden bu yeni güç, bölgeyi tam anlamıyla gelenekten koparmış ve çekişme alanına dönüştürmüştür. Buna karşın, Osmanlı Devleti'nin kıtanın mevcut yapısını korumaya yönelik Trablusgarp merkezli gayretleri yanında Kuzey Tevarikleri'nden Ezgarların Osmanlı tabiiyetini kabul etmesi, Fransızların kuzeyden güneye inmelerinde önemli bir engel teşkil etmiştir. Ayrıca Osmanlı Devleti'nin bölgedeki diğer dayanağı Senusiyye hareketi, devlet desteğiyle görünürlüğünü arttırarak, 19. yüzyılın ikinci yarısından beri Trablusgarp hinterlandındaki etki sahasını genişletmiş ve Sahra'daki açtığı zaviyelerin de gücüyle Hıristiyanlığa karşı sert bir mukaveet hattı tesis etmiştir. Bu sayede Türkler, Fransız nüfuzuna karşı sadece manevi destek elde etmemiş, aksine Sahra toplumlarını 'Senusi Kardeşliği' çatısı altında örgütleyerek Fransızların karşısına dikilmiştir. Bu yönüyle 19. yüzyıl Afrika-yi Osmani'sinde sömürgeci güçlere karşı sürdürülen birçok irili ufaklı direnişe şahit olunmuştur. Nitekim Trablusgarp Savaşı'nın kaybedilmesinin ardından, Fizan'ı üs edinen Senusilerin tesis ettiği 'Sahra Kardeşliği'nin en önemli mahalli destekçileri Muhammed Ali el-Eşheb, Muhammed Abdullah es-Sünni, Şeyh Amud, Sultan Tegama, Fihrun ag el-Ensar, Kavsan ag Muhammed ve Muhtar b. Muhammed Kodogo olmuştur. Bu mücadele süreci, 13 Aralık 1916 tarihinde Güney Tevarikleri'nin öncülüğünde Agades cephesinde sembolleşmiş ve 1922 yılına kadar mahalli unsurların Türklerle yekvücut olmasıyla devam ettirilmiştir. Dolayısıyla Osmanlı Devleti'ne tebaa olmayı kabul eden son milletin Tevarikler olduğunu burada ifade etmek gerekmektedir. Bu yönüyle Osmanlı Devleti, bölgeden çekilirken Senusiler eliyle mahalli idarecileri, mükemmel surette örgütleyerek gerçek manada bir direniş süreci başlattığı ve Fransa'nın Sahra, Batı ve Merkezi Sudan'daki işgal politikalarına karşı mücadele noktasında mutlak manada bir başarı kazandığını söylemek mümkündür.
Uluslararası çifte vergilendirme sorunu ve Türkiye'de çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarının hukuki etkinliği

Küreselleşme süreciyle birlikte uluslararası ekonomik ve ticari ilişkiler artmış, sermeye, işgücü ve teknolojinin ülkeler arasında dolaşımı her geçen gün daha da hız kazanmıştır. Dünya da ekonomi ve ticaret alanında yaşanan bu gelişmeler ile ülkelerin ulusal sınırları ekonomi alanında ortadan kalkmış, kurumlar özellikle çok uluslu şirketler yabancı ülkelerde de faaliyette bulunmaya başlamışlardır. Bu durum, vergiyi doğuran olayın farklı ülke sınırları içerisinde gerçekleşmesine ve uluslararasında emek, sermaye ve benzeri ekonomik faaliyetlerin vergilendirilmesi ile ilgili sorunların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Vergiye tabi kazançlar üzerinde hem mukim devletin hem de kaynak devletinin vergilendirme eğiliminde olması, uluslararası çifte vergilendirme sorununu ortaya çıkarmıştır. Çifte vergilendirme, günümüzdeki en önemli uluslararası sorunlardan birisi olup, güncelliğini korumaktadır. Vergi adaletine ters düşmesi, ödeme gücüne göre vergileme ilkesine aykırılık teşkil etmesi, rekabet ve uluslararası ekonomik faaliyetleri olumsuz etkilemesi sebebiyle önlenmesi gereken bir olgu halini almıştır. Sorunun çözümü için ve uluslararası kuruluşlar tarafından ulusal ve uluslararası nitelikte bir takım önlemler alınmıştır. Çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarının alınan bu önlemler içerisinde en etkilisi olduğunu söylemek mümkündür. Nitekim devletler arasında imzalanan çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarının sayısı her geçen gün daha da artmaktadır.1980'li yıllardan itibaren, serbest piyasa ekonomisinin gereklerini benimseyen ve uygulayan ekonomi politikalarıyla uluslararası ekonomik ilişkilerini artıran Türkiye'de, sorunun çözümü için diğer ülkelerle çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması yapma yoluna gitmiş, birçok ülkeyle anlaşma imzalamış, bazı ülkelerle ise imzalamak için görüşmelerini sürdürmektedir. Bu çalışmanın amacı, uluslararası çifte vergilendirme sorunu ve bu sorunun çözümü için imzalanan çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarının Türkiye'de hukuki etkinliğinin değerlendirilerek analiz edilmesidir. Bu bağlamda hukuki etkinliğin değerlendirilmesi amacıyla alanında uzman 17 kişi ile yarı yapılandırılmış mülakat uygulanmış ve elde edilen sonuçlar nitel veri analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Katılımcı uzman kişi görüşleri çerçevesinde, çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarının Türkiye'de hukuki etkinliğine ilişkin sorunlar ve çözüm önerileri ele alınmıştır.
1911-1912 Trablusgarb Savaşı ve Osmanlı kamuoyu

Bu çalışmada Trablusgarb Savaşı sırasında Osmanlı kamuoyu incelenmektedir. Bu çerçevede, Türk milliyetçiliğinin İtalya'ya karşı gösterilen tepkiler üzerindeki etkisi incelenmiştir. İtalyan yayılmacılığının gerekçesi olan medeniyet misyonu ve onun Osmanlı toplumunda yarattığı tepki de incelenmiştir. Kamuoyunun unsuru olarak yazılı basın ele alınmıştır. Kullanılan başlıca kaynaklar dönemin gazeteleri, dergileri ve dönem üzerine yazılmış ikincil kaynaklardır.
Uluslararası Ceza Mahkemesi içtihatları kapsamında Filistin sorunu

Filistin Yönetimi, Filistin'de işlendiği iddia edilen suçların sorumlularının Uluslararası Ceza Mahkemesi nezdinde yargılanması amacıyla Mahkeme'nin Savcılık Ofisi'ne iki defa başvurmuştur. Savcılık Ofisi tarafından ilk başvuru reddedilirken ikinci başvuru kabul edilmiş ve bunun üzerinde Filistin'de işlendiği iddia edilen suçlar ile ilgili olarak 16 Ocak 2015 tarihinde ön inceleme başlatılmıştır. Savcılık Ofisi'nin 2017 yılının temmuz ayı itibarıyla hala yürütülen ön incelemede Filistin'de işlendiği iddia edilen suçlar ile ilgili olarak Roma Statüsü'nde öngörülen soruşturma açılması için gerekli kriterlerin var olup olmadığına karar vermesi gerekmektedir. Dört aşamadan oluşan ön incelemede Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin yargı yetkisine giren suçlarla ilgili bilgiler toplandıktan sonra işlendiği iddia edilen suçlar zaman, kişi, yer ve konu bakımından Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin yargı yetkisinin kapsamına girip girmediği; tamamlayıcılık ilkesi, ağırlık şartı ve adaletin menfaatleri bakımından değerlendirilmektedir. Tezde uluslararası hukuk bakımından Filistin'in statüsü incelendikten sonra Filistin'in Uluslararası Ceza Mahkemesi'ne her iki başvurusu ele alındı. Daha sonra 2014 yılındaki Gazze Savaşında ve İsrail'in işgal altında bulunan Filistin topraklarındaki yerleşim faaliyetlerinde işlendiği iddia edilen suçlar ön incelemenin her dört aşaması bakımından incelendi ve bu bağlamda Savcılık Ofisi tarafından başlatılan ön inceleme sonucunda konuyla alakalı soruşturma açılması için gerekli kriterlerin var olduğuna dair karar verilmesi gerektiği tespit edildi.