turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kuzeydoğu Asya bölge sisteminde Kuzey ve Güney Kore: Soğuk savaş sonrası dönem (1991-2001)

Bu tezin amacı, Kuzeydoğu Asya bölge sistemini ve bu sistemde yer alan Kuzey ve Güney Kore'nin Soğuk Savaş sonrası dönemdeki durumlarını incelemektir. Çalışmanın temel çıkış noktası, Soğuk Savaş döneminde bölünen Almanya, Vietnam ve Yemen birleştikleri halde, Kuzey ve Güney Kore'nin niçin hala birleşemediklerini araştırmaktır. Bu konuyu tahlil edebilmek için Kuzeydoğu Asya bölge sisteminin yeterince anlaşılması ve açıklanması gerekmektedir. Çalışmada teorik çerçeve olarak Kenneth N. Waltz'un neorealist yaklaşımı kullanılmıştır. Bu teorinin ışığında çalışma sırasında doğruluğu teyit edilmiş dört temel varsayım geliştirilmiştir. Bu çalışmanın bulguları aşağıdaki gibidir; İlk olarak, Kuzeydoğu Asya alt-sisteminde yer alan devletler ulusal çıkarları doğrultusunda hareket etmektedir. Bölge sistemini belirleyen büyük güçlerin çatışan çıkarları Kore birleşmesini engellemektedir. İkinci olarak, Kuzeydoğu Asya alt-sisteminde yer alan aktörler birbirlerine karşı bir dengeleme stratejisi uygulamaktadır. Kore Yarımadası bu ülkelerin dengeleme stratejilerinde önemli bir rol oynadığı için, hiçbir devlet Korelerin aniden birleşmesini istememektedir. Üçüncü olarak, Kuzeydoğu Asya'da Soğuk Savaş döneminde kurulan denge koşullan halen devam etmektedir. Bu statükonun en önemli göstergesi, Soğuk Savaş bittiğinden beri on yılı aşkın bir süre geçmesine rağmen halen Korelerin birleşememiş olmasıdır. Dördüncü olarak, dünya sistemini şekillendiren beş büyük güçten dördü bölgede yer aldığı için, Kuzeydoğu Asya bölge sistemi uluslararası sistemi doğrudan etkilemektedir. Ayrıca Kuzey ve Güney Kore de askeri ve iktisadi açıdan hem bölgesel hem de uluslararası güç dengesini etkileyebilecek orta ölçekli güçlerdir. Sonuç olarak Kuzeydoğu Asya alt-sistemindeki bütün devletler mevcut statükonun devamından yanadır. Bu bölgesel denge devam ettiği sürece Korelerin birleşmesi beklenmemelidir.
Fuad Köprülü dönemi Türk dış politikası (1950-1955)

Kurtuluş Savaşı'nın kazanılmasından sonra Mustafa Kemal Paşa, devletin yönetim biçiminin cumhuriyet olmasını arzu etmiştir. 29 Ekim 1923'de Cumhuriyetin ilanı ile devletin resmi rejimi cumhuriyet olarak kabul edilmiştir. Mustafa Kemal Paşa batı politikasını temel aldığı için mecliste bir muhalefet partisinin olmasını aslında istemiştir. Mustafa Kemal Paşa döneminde çok partili hayata geçiş ile ilgili yapılan iki denemede de başarısız olunmuştur. Bir süre sonra İsmet İnönü döneminde CHP Hükümeti içerisinde bir takım muhalif hareketler başladı. Bu hareketten sonra Fuad Köprülü, Celal Bayar, Adnan Menderes, Refik Koraltan 7 Ocak 1946 tarihinde Demokrat Parti'yi kurdular. Demokrat Parti programını iki esas etrafında şekillendirmişti: Demokrasi ve Liberalizm. 14 Mayıs 1950 tarihinde yapılan genel seçimler sonucunda Türkiye'de tek parti yönetimi sona erdi. Seçimler sonucunda iktidara gelen Demokrat Parti; Refik Koraltan'ı Meclis Başkanlığı'na, Celal Bayar'ı ise Cumhurbaşkanlığı'na seçti. Fuad Köprülü ise başbakan olmayı arzulamasına rağmen Celal Bayar'ın isteği ile Dışişleri Bakanlığı'na getirildi. Fuad Köprülü Demokrat Parti'nin iktidara geldiği 1950 yılından başlayarak partisinden istifa ettiği 1955 yılına kadar kısa aralıklar hariç hem Dışişleri Bakanlığı görevini sürdürmüş hem de parti üst kademelerinde görev almıştır. Dışişleri Bakanlığı döneminde tıpkı İsmet İnönü döneminde olduğu gibi Müttefik Devletlere yakınlaşma politikası takip edilmiştir. Bu politika nedeniyle Türkiye bu dönemde ilk olarak Kore Savaşı'na katıldı ve büyük bir zafer elde etti. Bu başarısından sonra asıl büyük hedef olan NATO üyeliğini kazanmıştır. Bunun dışında Sovyet tehlikesine karşı Balkan ve Bağdat Paktları'nın kurulmasında Türkiye'nin önemli bir rolü olmuştur. Yine bu dönemde Bulgaristan Göç Hareketi ve Kıbrıs Meselesi Türk Dış Politikasını önemli ölçüde etkilemiştir. Fuad Köprülü, ilmi çalışmaları sonucunda kazandığı dünya çapındaki başarısının yanı sıra Türk siyasi hayatında iz bırakan önemli bir devlet adamı olmuştur. Ancak siyasi hayatı ilmi kişiliğinin gölgesinde kalmıştır. Köprülü bakanlığı döneminde birçok eleştiri almasına rağmen batı ile yakınlaşma konusunda başarılı olmuştur. Çünkü bu dönemde bölgesel ittifaklar anlamında önemli icraatlar gerçekleştirildi. Fuad Köprülü 1965'te resmen siyasi hayattan çekilme kararını alıncaya kadar geçen siyasi hayatında prensiplerine bağlı, idealist bir siyasetçi olmuştur.
Soğuk savaş sonrası Türkiye'nin Türk dünyası çalışmaları (1991-2002)

Türkiye'nin Soğuk Savaş sonrası Türk Dünyası ile olan ilişkilerini inceleyen bu çalışmada; öncelikle bölge ülkelerinin ve topluluklarının daha iyi anlaşılabilmesi adına coğrafi ve tarihi tanımlanması yapılmıştır. Ardından Türkiye'nin ilgili devletlere ve yapılara düzeylerine göre; 'Türkiye'nin Azerbaycan İle İlgili Çalışmaları', 'Türkiye'nin Kazakistan İle İlgili Çalışmaları', 'Türkiye'nin Özbekistan İle İlgili Çalışmaları', 'Türkiye'nin Kırgızistan İle İlgili Çalışmaları', 'Türkiye'nin Türkmenistan İle İlgili Çalışmaları', Türkiye'nin Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti İle İlgili Çalışmaları', 'Türkiye'nin Diğer Türk Yapıları ve Toplumları İle İlgili Çalışmaları' olarak yedi ana başlık halinde ele alınmış ve alt başlıklarda siyasi, ekonomik, kültürel ve sosyal, askeri çalışmaları incelenmiştir. Araştırmada, Türkiye'nin bu ülkeler ve yapılarda, büyük çoğunluğu imzalanan anlaşmalar çerçevesinde olmak üzere, yürüttüğü faaliyetlerin artıları ve eksileri incelenmiştir. İnceleme sonucunda yapılan faaliyetlerin eksiklikleri ve aksayan yönler tespit edilmiştir. Bu eksikliklerle ilgili öneriler ve tavsiyeler sunularak çalışma sonuçlandırılmıştır.
An analysis of Turkish-Chinese relations

Bu çalışma iç içe geçmişş iki amacı gerçekleştirmeye yöneliktir. İlk olarak, iki ülke arasındaki askeri ilişkileri incelemekte kullanılan geleneksel analitik çerçeveye bir alternatif olarak yeni bir analitik çerçeve ortaya koymaktadır. Bu yeni analitik çerçeve, bir devletin askeri ilişkilerinin bütününün konularına göre dört ayrı kategoriye bölünmesi ile tasarlanmıştır. Bu çalışma, Türkiye ile Çin arasındaki askeri ilişkileri ortaya konan yeni analitik çerçeve dahilinde irdelemektedir. Böylece bu çalışma ortaya konan yeni analitik çerçevenin geçerliliğini gösterme iddiasındadır. İkinci olarak, bu çalışma daha çok Soğuk Savaş sonrası dönemde Türkiye ile Çin arasında gelişen ilişkilerin kapsamlı bir incelemesini ortaya koymaktadır. Buradaki temel sav, iki devlet arasındaki ilişkilerin iki ülke siyasetçileri ve akademisyenlerince öngörülen ve hedeflenen seviyeye ulaşmaktan uzak olduğudur. Bu çalışmada, Türkiye ile Çin arasındaki siyasi, ekonomik, askeri ve sosyal ve kültürel ilişkilerin gelişimini engelleyen sebepler ayrı ve müteselsil bölümlerde incelenmektedir.
1990 döneminde abd'nin bm üzerindeki etkisi ve körfez krizi ile bosna-hersek müdahalesi'nde Bm'nin tutumu

1990 yılı dünya siyasetinde bir kırılma noktası olmustur. Soguk Savas adı verilen ve iki büyük ülkenin çekismesi çerçevesinde sekillenen dünya siyaseti, taraflardan Sovyetler Birliği'nin çöküsü ile son bulmustur. Bu süreçten galip taraf olarak çıkan Amerika Birlesik Devletleri'nin zaferi ise sadece son bulmus bir döneme iliskin degil, aynı zamanda gelecege dairdir. ABD'nin tek güç olmanın hak ve sorumlulugunubenimsemesi ve dünya siyasetindeki liderlik rolünü nasıl sürdürecegini kararlastırmasıneredeyse bütün 1990'lar dönemini kapsamıstır. Bu dönemde ABD izleyebilecegi yollarıdenemis; liderligini kuvvetlendirmeye ve bunu dünyaya kabul ettirmeye çalısmıstır. Soguk Savas sürecince demokrasi, insan hakları gibi kavramların üstüne basan ABD, tutumunun sürekliligini göstermek amacı ile uluslararası barısın korunması ile görevli olan Birlesmis Milletler'den faydalanmıstır. 1990'lar boyunca Irak, Somali, Kamboçyave Yugoslavya gibi dünyanın dört bir yanında BM aracılıgı ile yer alan ABD, dıs politikası ve ulusal çıkarı kapsamında davranmıstır. Bu tutumunun en belirgin ikiörnegini Körfez Savası ve Bosna-Hersek Savası olusturmaktadır. Bu çalısmadaamaçlanan bu iki örnege de deginerek 1990'lar boyunca ABD ve BM arasındaki iliskiyigöstermek ve bu iliskinin içerigini ortaya çıkarmaktır
Jus ad bellum and jus in bello in New wars

Savaş kavramı, Soğuk Savaş'ın bitişinden bu yana, özellikle de daha yakın tarihteki Amerika Birleşik Devletleri'nin teröre karşı savaş politikasını takiben, dönüşüm geçirmektedir. Değişmekte olan savaş kavramı, jus ad bellum ve jus in bello normlarının tartışılmasına yol açmıştır. Yeni savaşlar geleneksel savaşları tamamen dönüştürmemiş ama geleneksel savaşlara yeni kavramlar ve analiz düzeyleri eklemiştir. Bu yeni kavramlar ve analiz düzeyleri jus ad bellum ve jus in bello'nun anlamlarının tartışıldığı mücadele alanları yaratmıştır. Sonuç olarak, teröre karşı savaş ve siber savaşlar uluslararası hukukun yeni alanları olarak görülmeye başlanmıştır. Yeni savaşların mevcut normlar/kurallarla düzenlenmesi, yeni savaşların farklı özellikleri ve araçları nedeniyle oldukça zorlaşmıştır. Yeni savaşlar neticesinde sadece bu normların evrensel anlamlarına itiraz edilmedi, aynı zamanda Cenevre Sözleşmesi ve Ek Protokolleri ve Birleşmiş Milletler Antlaşması gibi mevcut sözleşmeler de yeni savaşları kapsayamadı. Dolayısıyla, jus ad bellum ve jus in bello normları tartışmaya açıldı ve bu normlara karşı itirazlar yapılarak bu iki normun evrensel anlamlarının yeniden yapılandırılması için bir fırsat yaratıldı. Bu bağlamda, bu tez, belirli durumlarda farklı aktörlerin farklı politika oluşturma süreçlerini inceleyerek ve bu çatışan fikirler için aktörlerin meşruiyet iddialarındaki farklılıklarını ortaya koyarak, yeni savaşların jus ad bellum ve jus in bello normlarına etkilerini incelemektedir.
İsrail Devletinin kuruluşundan Filistin Devletinin kuruluşuna kadar Arap Ülkeleri ve İsrail ilişkileri (1948-1988)

Ortadogu'nun ve hatta dünyanın, fiziki ve siyasi olarak üzerinde en fazla durulanbölgesi olan, srail ve Filistin Devletlerinin üzerinde bulundugu topraklar, semavi dinlerinbaslangıç noktaları olduğu gibi tarihi yönüyle birçok medeniyetin de anavatanı olmustur. Tarihi itibariyle bu bölgede çok medeniyetler, devletler ve milletler yasamıstır. Bazı dönemlerde medeniyetin en gözde mekanı olduğu gibi bazı dönemlerde de en kanlı savaslarınyapıldıgı bir bölge olmus ve bölgenin bu köklü tarihi, buraya daha fazla deger verilmesinesebep olmustur. Günümüz itibariyle bölge tam bir kaos ortamına sürüklenmis bölgenin Osmanlı hakimiyetinden çıkması ile baslayan yapılanma 20. yy. ın basından itibaren geri dönüsümümkün olmayan bir kördügüme dönüsmüs ve bu dügüm günümüze kadar çözülememistir. Hatta bölge barısı ile ilgili çok ümitvar olunan zamanlarda dahi saglanamayan barıs, bölgede yerini ümitsizlige bırakmıstır. Bölgedeki tarihi süreç su andaki mevcut durumu ortaya koyma bakımından oldukça önemlidir. Tarihte dünyanın süper güçlerinin mücadelesine sahne olan bölgede barısiçerisinde yasanan dönemlere bakıldıgında ya hosgörülü bir ortamın tesis edildigi veya tek kutuplu bir hakimiyetin bölgeyi elinde bulundurması durumlarında barısın ancak tesisedilebildigi görülmektedir. Bu çalısmada srail Devletinin kurulus tarihi olan 1948 öncesi bir devlet kurmak için yapılan çalısmaları nasıl bir mücadelenin verildiği srail Devletinin kurulmasının ardından Arap srail ilişkileri ele alınmıs, Arap ülkelerinin, kritik olan bu bölgedeki maddi manevikayıplarını ve basarısızlıgını öncesi ve sonrası ile ele almaya çalısırken, diplomatik ve stratejik hatalarını da ortaya çıkarmaya gayret edildi. Halen mevcudiyeti tartısılan Filistin Devletinin kurulusunu ilan etmesi Filistinlilerinbölgedeki mücadelesi açısından önemli bir milattı ve tabi ki bu sadece baslangıçtı Filistin halkı tam manasıyla bir devlet olabilme becerisini ortaya koyabildi mi bu konuya deginilmedi. Bu çalısmanın ısıgında Filistin Devletinin kurulusundan sonra bölgedeki durum ve Filistin ? srail ilişkileri ele alınarak günümüze kadar devam eden stratejik mücadeleler ele alınabilir.
Avrasya ve Ortadoğu ekseninde petrol boru hatları ve Türkiye

Avrasya ve Ortadoğu ekseninde petrol boru hatları ve Türkiye isimli bu tez çalışmasında genel olarak, dünya petrol rezervinin % 70'ine ve dünya doğal gaz rezervinin % 40'ına sahip olan Orta Doğu ve Orta Asya ülkeleri ile Avrupa arasında coğrafi köprü olan Türkiye'den geçen ve geçecek boru hatlarının Türkiye'ye olumlu ya da olumsuz yönleriyle avantaj ve dezavantajları ele alınmıştır. İkinci bölümde petrol ve petrol boru hatlarının stratejik önemi ve ekonomik güç unsuru olan petrol yüzünden çıkan savaş ve çatışmalar anlatılmıştır. Üçüncü ve dördüncü bölümlerde genel olarak dünya petrol ve doğalgaz rezervleri ile dünyadaki petrol ve doğalgaz üretim ve tüketimi ele alınmıştır. Beşinci ve altıncı bölümlerde Avrasya ve Ortadoğu ekseninde petrolün Türkiye ve dünya için stratejik, ekonomik, politik önemi, mevcut ve planlanmış petrol ve doğalgaz boru hatları projeleri ele alınmıştır. Planlanmış olan boru hattı projelerinin gerçekleşmesinin önündeki engeller ve gerçekleştiğinde Türkiye'ye kazandıracağı stratejik, askeri, coğrafi teknolojik unsurlar araştırılmıştır. Son bölümde ise petrol ve doğalgaza ihtiyaç duyan küçük büyük ülkelerin stratejileri, gelecekte nasıl bir strateji izleyebilecekleri, petrol ve doğalgaz nedeni ile birbirleriyle olan ekonomik ve politik ilişkileri, aralarındaki çıkar çatışmaları ve büyük petrol oyununun Türkiye üzerindeki etkileri ele alınmıştır.
Turkey's approach to humanitarian intervention in the post-cold war era: The cases of Bosnia and Kosovo

Bu tez, Soğuk Savaş sonrası dönemde meydana gelen Bosna ve Kosova krizleri çerçevesinde Türkiye'nin insani müdahale yaklaşımını incelemektedir. Hem Türkiye dış politikası hem de insani müdahale konularını beraberce ele alan bu çalışma, muayyen olarak Türkiye'nin insani müdahale yaklaşımını inceleyerek literatüre ayrı bir katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Bosna ve Kosova örneklerinde Türkiye'nin nasıl bir insani müdahale yaklaşımı benimsediği nitel metotlar kullanılarak araştırılmıştır. Bu çalışma, Türkiye'nin yaklaşımının şekillenmesinde krizlerin tarihi arka planı, uluslararası toplumun tepkisi ve Türkiye'nin kendi şartları, girişimleri ve tecrübeleri olarak üç faktörün etkili olduğunu savunmaktadır. Ayrıca, Türkiye'nin tek taraflı askeri müdahaleden kaçınıp uluslararası alanda insani müdahalenin yapılmasını savunarak ve kurulan uluslararası koalisyonlara askeri katkı sunarak yaklaşımını şekillendirdiği argümanında bulunulmuştur. Bu çalışmanın sonucunda, Türkiye'nin Bosna ve Kosova vakalarında benimsemiş olduğu insani müdahale yaklaşımının hem insani hem de stratejik saiklerinin karışımının bir neticesi olduğu tespiti yapılmıştır.
Türk Ermeni ilişkileri ve ilişkileri dönüştüren terör süreci

Bu tez, Türk-Ermeni ilişkilerini tarihi bir süzgeçten geçirerek günümüze kadar geçirdiği evreleri incelerken bu süreçte özellikle son dönemin karakteristik özelliği olan Ermeni tedhiş hareketlerini kronolojik esasa göre ortaya koymaya çalışmaktadır. Tarihi süreç içindeki Türk-Ermeni ilişkilerinin nasıl olumsuz bir evreye girdiği, bu evrede hangi şartlarınçatışmayı derinleştirdiği, uluslararası hukukta bu çatışmanın konumu ve çözümü sorunu tezinkurgusunda en önemli öğeler olmuştur. Bu doğrultuda kavramsal nitelemeler, Ermenilerhakkındaki genel bilgiler ve tarihsel süreç birinci bölümü; Özellikle Osmanlı dönemindeki iyi ilişkiler ve Osmanlı son dönemdeki ilişkilerin olumsuzluğa doğru gidişi ikinci bölümü;Cumhuriyet dönemindeki ilişkilerin olumsuz seyri, Uluslararası hukukta Türk_Ermenimeseleleri ve Ermeni terör hareketlerinin başlama nedenleri, Türkiye'nin kendini Uluslararası alanda savunma çabaları ve nihayet Ermeni terör örgütlerinin içeriklerini tartışma ise üçüncü ve dördüncü bölümün ana konuları olmuştur.
Geç Sovyet döneminden günümüze Doğu Kazakistan ekolojik problemleri ve hareketleri karşılaştırmalı analizi

Günümüzde ekolojik eksenli sorunlar dünyanın dört tarafında da büyük boyutlara ulaşmaktadır. Dolayısıyla uluslararası toplum bu ekolojik problemleri giderme çabalarında bulunmaktadır. Örneğin devletler düzeyindeki ekolojik eksenli etkinlikler, toplumsal hareketler, sivil toplum kuruluşları. Bu çerçevedeki çalışmada Kazakistan'da bulunan ekolojik sorunlar ve bu sorunlarla ilgili toplumsal hareketler anlatılmaktadır. Tezin konusu olan Doğu Kazakistan bölgesinin ekolojik sorunları 20 senelik bir dönem içerisinde ele alınmaktadır. Doğu Kazakistan bölgesi hakkında genel bilgiler verilmektedir. Özellikle Doğu Kazakistan'ın benzersiz doğasına, bitki ve hayvan alemine, çok zengin maden yataklarına dikkat çekilmektedir. Ayrıca bölgenin sanayi gelişiminden ve bunun neticesi olarak ortaya çıkan canlıların yok olması ve halkın sağılık düzeyinin düşmesi gibi sorunlardan bahsedilmektedir. Doğu Kazakistan'ın Semey bölgesinde 1949- 1989 yıllar arasında yapılan yüzlerce nükleer deneme, bölge ekolojisine ve halkına getirilen zararlar halk tarafından hala hissedilmektedir. Tezin odak noktası olarak bölgede çok büyük boyutta mevcut olan ekolojik sorunlara karşı devletin ilgisizliği belirtilmektedir. Aynı şekilde yerli halkın da eylemsizliği ve sorumsuz tavırları da söz konusu olmaktadır. Bu çerçevede çalışmada sivil toplum kuruluşlarının ve yerli medya unsurlarının tutumundan bahsedilmektedir. Ayrıca ekolojik sorunlarla uğraşan toplumsal hareketlerin geçmişşteki ve günümüzdeki eylemleri ele alınmıştır.
Syrian refugee policy in Turkey, Jordan, and Lebanon: A comparative study

Suriye'de iç savaşın başladığı 2011 yılından bu yana milyonlarca sivil ülkelerini terk etmek zorunda kaldı ve büyük çoğunluğu komşu ülkelere sığındı. Bu ülkelerde hayatlarına genelde sıfırdan başlamak zorunda kalan Suriyeli mültecilerin önemli bir kısmı hala birçok sorunla karşı karşıya. Bu tez en çok Suriyeli mülteciye ev sahipliği yapan üç ülke olan Türkiye, Ürdün ve Lübnan'ın mültecilere yönelik politikalarını inceliyor. Araştırma, temel ihtiyaçlar ve sosyoekonomik entegrasyon başlıkları altında her ülkenin barınma, gıda, sağlık, istihdam, eğitim ve sosyal entegrasyon gibi konulardaki politikalarını değerlendiriyor. Ülkelerin politikalarının etkinliklerini ve hükümetlerin krizin boyutunu azaltma konusundaki istekliliklerini ölçmek için tezde bir dizi indikatörler kullanılarak farklı alanlarda mültecileri karşılama durumları pozitif, nötr ya da negatif olarak üçe bölünüyor. Mültecilere yardım konusunda hükümetlerin, yerel halkın ve uluslararası örgütlerin oynadıkları roller ayrı ayrı irdeleniyor. Bu araştırma üç ülkenin de büyük geçim sıkıntısı çeken mültecilerin insani durumlarını iyileştirmek için kat etmesi gereken çok yol olduğunu ortaya koyuyor.
Fikri-Sınayi haklar açısından paralel ithalat -AB ve Türkiye-

'Paralel ithalat' genel olarak, fikri ve sınai hak sahibinin rızası ile piyasaya sürdüğü malların, fikri ve sınai hak korumasının olduğu ülkeye veya bölgeye ithalatı şeklinde tanımlanmaktadır. Devletler veya AB gibi bölgesel birlikler, hak sahibinin rızası ile o ülkede veya birlik alanında ilk kez piyasaya sürüldüğü anda, o mal üzerinde fikri ve smai hakkın tükeneceği esasma dayalı; 'hakların ulusal tükenmesi' veya 'hakların bölgesel tükenmesi' ilkelerini geliştirmişlerdir. Bu ilkelerin temelinde, fikri-sınai hakka dayanan ve malm ticaret alanında serbest dolaşımını engelleyebilecek inhisari yetkinin tükenmesi yatmaktadır. Bu ilkelerin doğal sonucu, hak sahibinin; rızası ile ülke veya bölge sınırlan dışında piyasaya sürdüğü orijinal malların, üçüncü kişiler tarafından paralel ithalatım önleme yetkisi olduğudur. 'Hakkın uluslararası tükenme' ilkesini kabul etmeyen bu yaklaşım aslmda fikri-sınai hak sahiplerine pazarları bölme ve farklı pazarlarda farklı fiyatlar uygulama imkanı vermektedir. AB gibi bölgesel birlikler, entegrasyon hedefleri doğrultusunda bu bölünmenin önüne 'bölgesel tükenme' ilkesini geliştirerek geçmişşlerdir. Gümrük birlikleri de malların serbest dolaşımı ve üçüncü ülkelere karşı ortak bir dış ticaret politikası gerektiren oldukça yoğun bir entegrasyon biçimidir. Bu entegrasyon şeklinde, ilgili mevzuatın oldukça geniş kapsamlı bir uyumlaştırması da söz konusudur. Bunun doğal sonucu gümrük birliklerinde de 'hakkın gümrük birliği alanında tükenmesi' ilkesinin benimsenmesidir. 215 Oysa Türkiye-AB arasında gümrük birliğini tesis eden 1/95 sayılı Ortaklık Konseyi Kararında tamamen aksi bir yaklaşım sergilenmiştir. Bu Tez, gümrük birliğinin amaçlarından yola çıkarak, böyle bir yaklaşımın haklı görülemeyeceği esasına dayanmaktadır. Bu çerçevede Birinci Bölümde; paralel ithalat, fikri ve sınai haklar ve hak sahibinin inhisari yetkileri, bu yetkilerin sınırlandırmaları ve haklan tükenmesi gibi kavramlar incelenmiştir. İkinci Bölümde; hakkın tükenme ilkesinin kıta Avrupa ve Anglo-Amerikan hukuk sistemlerinde uygulanması üzerinde durmuştur. Bu bölümde ayrıca TRIPs Anlaşması, çeşitli serbest ticaret anlaşmaları ve gümrük birliği anlaşmalarmdaki yaklaşıma da özellikle yer verilmiştir. Üçüncü Bölüm; konunun Avrupa Birliğinde nasıl düzenlendiğine ayrılmıştır. Kurucu Antlaşma hükümleri Adalet Divanının içtihatları ve ikincil mevzuat incelenen konular arasındadır. Bu bölümde ortaklık anlaşmaları ve Avrupa Ekonomik Alan Anlaşmasına da yer verilmiştir. AB Komisyonunun 'Tükenme İlkesi' raporu da ayrıca incelenmiştir. Nihayet Dördüncü Bölümde; önce Türkiye'nin fikri-sınai hak mevzuatı ve hakkın tükenme ilkesi, Yargıtay ve doktrinin konuya yaklaşımı üzerinde durulmuştur. Daha sonra Türkiye-AB gümrük birliği ilişkisi ve 1/95 sayılı Ortaklık Konseyi Kararında konunun düzenlenme şekli incelenmiştir. Sonuç kısmında ise bir değerlendirme yapılmıştır.
State practice and refugees: The case of Turkey

Bu çalışmanın amacı, genelde ulus devletlerin mülteci konusuna yaklaşımlarını ve özelde de Türkiye'nin mültecilere yönelik yaklaşımlarını incelemektir. Ulus devletler, genelde yabancı unsurların toplumsal örüngüye entegre olmalarını ya da tamamen asimile olmalarını amaçlar. Bununla birlikte, yabancı unsurların taşıdıkları özelliklere; ülke bazında ve uluslararası arenadaki diğer faktörlere de bağlı olarak söz konusu ulus devlet bazı yabancı grupları bünyesine almama yönünde de irade gösterebilir. Bu anlamda, çalışmanın sınırları dahilinde, ulusal yasalar ve olayların tarihsel akışı çerçevesinde; Ulusal Mülteciler, Sözleşme Mültecileri ve Sözleşme Dışı Mültecilere yönelik devlet uygulamaları incelenecektir.
1952-1958 yılları arasında İştip'ten Türkiye'ye göçler ve tanıkların dilinden göç serüveni

Balkan coğrafyası Türk tarihi açısından çok önemli bir bölgedir. Osmanlı Devletinin bu bölgeye geçmesiyle birlikte birçok Türk Balkanlara yerleşmiştir. Türkler uzun süre Balkanlarda varlık göstermişlerdir. Balkanlar içinde birçok farklı milleti ve dini barındırmaktadır. Türklerinde bu bölgeye gelmesiyle etnik çeşitlilik artmıştır. Etnik çeşitlilik bazı dönemlerde Balkanlarda sorun olarak algılanmıştır. Özellikle ulus devletlerin kurulması aşamasında etnik temizliğe gidilmiştir. Azınlıkları ülkeden göç ettirmek etnik temizliğin en kolay yolu olarak görülmüştür. İştip şehri özellikle Osmanlı döneminde çok sayıda Türk'ün yaşadığı önemli Balkan şehirlerinden birisidir. Bu şehir günümüzde Kuzey Makedonya'da yer almaktadır. Osmanlı Devleti Balkan Savaşlarından sonra İştip'ten ayrılmak zorunda kalmıştır. Bunun sonucunda Müslüman ahalinin İştip'ten göç etme süreci başlamıştır. Göçler sonucunda İştip'te az sayıda Türk kalmıştır. Biz bu çalışmamızda Yugoslavya döneminde 1952- 1958 yılları arasında İştip'ten Türkiye'ye göçleri inceledik. Tez üç bölümden meydana gelmektedir. Tezin ilk bölümünde geçmişşten günümüze İştip'in nüfusu incelenmiştir. Nüfus dağılımında Türk nüfusunun zamanla azaldığı tespit edilmiştir. Tezin ikinci bölümünde göçün nedenleri üzerinde durulmuştur. Yerli ve yabancı birçok araştırmacı göç nedenleri üzerinde araştırma yapmıştır. Politik ve siyasi kaygılar göç nedenlerinin anlaşılabilmesini zorlaştırmaktadır. Bu bölümde Yugoslavya Hükümetinin ve Türkiye Cumhuriyeti'nin uyguladığı politikalar incelenmiştir. Tezin üçüncü bölümünde ise İştip'ten Türkiye'ye göç süreci ve göçe katılan kişi sayısı açıklanmaya çalışılmıştır. 1950'den önce İştip'ten Türkiye'ye olan göçler ve İştiplilerin Türkiye'ye göç ettikten sonraki durumları da üçüncü bölümde araştırılmıştır.