turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa Parlamentosu'nun Sırbistan'ın üyeliğine yönelik tartışmalarında kültürün yeri

Tezde, Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Sırbistan'ın Avrupa Parlamentosu'nda yapılan tartışmalarda parlamenterler tarafından kültür bağlamında ele alınıp alınmadığı araştırılmıştır. Doğu olarak adlandırılan Balkanlardan en zorlu aday ülke olan Sırbistan'a yönelik Avrupa Parlamentosu'ndaki tartışmalar incelenmiştir. Aslında bunlar, Avrupa Birliği ülkelerinin vatandaşları tarafından seçilen parlamenterlerin söylemleridir. Tezde, Avrupa Birliği temelli Avrupalılık fikrini anlamak için sosyal inşacılık teorisi esas alınmıştır. Bu bakımdan Avrupa kültürü ve kimliği kavramlarının, Sırbistan'ın üyelik sürecine dair Avrupa Parlamentosu'nda yapılan tartışmalarda hangi değerlere atıf yapılarak ele alındığı ortaya konmuştur. Bunu anlayabilmek için de Sırbistan için hazırlanan ilerleme raporlarının Avrupa Parlamentosu'nda nasıl tartışıldığı, resmi belgelere ulaşılarak incelenmiştir. Buna göre, Sırbistan için hazırlanan ilerleme raporlarında genellikle hukukun üstünlüğü, demokrasi, insanlar haklarına saygı ve bölgesel işbirliği konularına değinilmektedir. Bölgesel işbirliği, Avrupa Birliği Antlaşması'nın 2. maddesinde yer alan değerlerden olmamasına rağmen, Avrupa Birliği'nin temel amacı olan Avrupa barışı, bölgesel işbirliği sayesinde mümkün olacaktır. Tez çalışması sırasında 2012 ve 2016 yılları arasında Avrupa Parlamentosu'nda yapılan tartışmalardan toplam 227 konuşma incelenmiştir. Buna göre bu tez, Avrupa Parlamentosu ile ilgili daha önce incelenmeyen bir alana açıklık getirmiştir.
The historical roots of the fractioned nature of the contemporary Ukrainian society

Ukrayna'nın farklı bölgelerinin belirgin bölgesel oy farklılıkları, politik kültür farklılıkları, birbiriyle uyumsuz tarih yorumlamaları, çelişen dil tercihleri, ve ülkenin dış politika yönelimi hakkında birbirine ters öncelikleri olması bölgesel farklılıkları olan bir Ukrayna toplumunun varlığını gözler önüne sermiştir. Bölünmüşlüklerin ağırlıklı olarak tarihi bölgelerle kesiştiği gerçeği, bu bölgeler farklı tarihsel dönemlerde farklı ülkelere ait olduklarından, bu durumun daha çok farklı tarihsel deneyimlerle, yani farklı tarihi miraslarla alakalı olduğu çıkarımına yol açmaktadır. Bu doğrultuda, bu tez günümüz Ukrayna toplumunda gözlemlenen yaygın ve kalıcı bölgesel farklılıkların tarihsel kökenlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu farklılıkların Ukrainlerin atalarının aynı anda farklı farklı siyasi egemenlikler altındaki deneyimlerinin, farklı ve hatta bazen çelişen politikalara maruz kalmış olmalarının bir yansıması olduğu iddia edilmektedir. Bu tez, Kiev Rusyası'ndan başlayıp modern Ukrayna'ya kadar uzanan bir analiz ile farklı tarihsel bölgelerdeki gelişmeleri karşılaştırarak Ukrainlerin farklı tarihsel deneyimlerinin nasıl farklı öz kimliklendirmelere sebep olduğunu gösteren kapsamlı bir resim sunmayı amaçlamaktadır. Bu tezde gerçekleştirilen farklı dönemlerin tarihsel analizi günümüz Ukrayna'sındaki bölgesel farklılıkların gelişiminde Ukrain nesillerinin yüzyıllar süren birbirinden farklı tarihsel deneyimlerinin ve bıraktıkları tarihi mirasın asli rolünü ortaya koymaktadır.
Dış politikada yumuşak güç kavramı ve Türkiyenin bir yumuşak güç enstrümanı olarak YTB örneği

Güç bilinen tarihten itibaren sahip olunmak istenilen bir unsur olarak karşımıza çık-mıştır. Birbirini yönetmek ve yönlendirmek bazen devletler arasında bazen bireyler arasında güç unsurlarının ve gücün beslendiği kaynaklar açısından farklılıklar göster-miştir. Somut kuvvetlerden beslenen güç sert güç, daha soyut, toplumların kültürün-den ve tarihinden beslenen güç yumuşak güç ve bu iki gücü harmanlayarak kullanım şeklini de akıllı güç olarak tanımlanmıştır. Yumuşak Güç teriminin ortaya çıkmasın-dan önce de fiili olarak kullanıldığını görmekteyiz. Ancak uluslararası ilişkiler bağla-mında bu terimi ilk olarak 1990 yılında Joseph Nye kullanmıştır. Buna siyaset bili-minde zemin hazırlayan ortam özellikle soğuk savaş döneminin sona ermesi ile ortaya çıkan yeni dünyanın siyaset düzenidir. Sert gücün maliyetinin yüksekliği ve siyasi et-kinliğini uzun süre koruyamaması ülkeleri yeni arayışlara sürüklemiş ve sadece hükü-metleri etki altına almanın yeterli olmadığı görülmüştür. Ülke kamuoylarını etkilemek amacı ile halktan halkta diplomasi yolları geliştirilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma ve politikalar Nye'in dile getirdiği yumuşak güç teriminin altında anlam bulmaya çalış-mıştır. Bu çalışmada genel manası ile güçler arası ilişki, yumuşak gücün etki alanını ve kaynakları üzerinde durulmaya çalışılmıştır. Türkiye'nin yumuşak güç kaynaklarına kısaca değinilerek Türk Dış Politikasının son döneminde ortaya çıkan ve bir yumuşak güç enstrümanı olarak adlandırılan Yurt Dışı Türkler ve Akraba Toplulukları Kuru-munun çalışmalarına değinilmiştir. Özellikle yurt dışından dost, kardeş ve akraba olarak gördüğümüz ülkelerden eğitim görmek amacı ile burslu olarak Türkiye'de eğitim gören öğrencileri konu almıştır.
Uluslararası Hukukta Hazar'ın statüsü sorunu ve kıyıdaş devletlerin yaklaşımları

SSCB'nin dağılması ile başlayan ve daha sonrasında kıyıdaş devletlerin hidrokarbon kaynaklarını çıkarması ve uluslararası şirketlere ihaleye açması ile alevlenerek bölge dışı aktörlerin de dahil olması sonucu uluslararası bir mesele haline gelen Hazar'daki statü sorunu, son dönemde gerçekleştirilen zirveler sonucu gündemde kalmaya devam etmiştir. Hazar'ın hukuki statüsü sorununun temelinde ise aynı zamanda ekonomik ve siyasi sorunların yattığı gözlemlenmiştir. Deniz, göl veya özel su havzası şeklinde başlayan tartışmalar, devletlerin yaklaşımı ve tarihsel sebepler ile Hazar'ın bir sınır gölü olduğu tezine yaklaşılması ile sonuçlanmıştır. Uluslararası alanda halen gelişmekte olan bir alan olan göllerin sınırlandırılmasına ilişkin ise genel geçer kurallar bulunmamaktadır. Hazar'da kıyıdaş devletler tarafından öne sürülen orta hat/eşit uzaklık metodunun, başka hiçbir faktör dikkate alınmadan doğrudan uygulandığı durumda adil olmayan sonuçlar doğuracağı açıktır. Deniz yetki alanlarının sınırlandırılmasında uluslararası mahkemelerce kabul edilmiş olan bölgenin bütün unsurlarının dikkate alınması, coğrafya unsurunun ve orantılılık ilkesinin önemi, hakkaniyet prensipleri temelinde ve hakça çözüme ulaşmayı sağlayacak yöntemlerin uygulanması önem arz etmektedir. Bu bakımdan Hazar'da belirlenecek sınırların, göl ve deniz sınırlandırmaları arasında söz konusu ilkeler bakımından bir paralellik kurularak saptanması, hakça sonuca ulaşmak ve orta hat metodunun adil olmayan sonuçlarını dengelemek bakımından önemlidir. Hukuki etkilerinin yanında ekonomik, siyasi ve güvenlik ayağı da bulunan Hazar'daki statü sorununun çözümü, öncelikle bölge ülkeleri arasında sıkı bir işbirliği gerektirmektedir. Bu kapsamda hakça ilkelere dayalı olarak akdedilecek bir anlaşma veya barışçıl çözüm mekanizmalarına başvurulması meselenin kabul edilebilir bir çözümle neticelenmesi için önem arz etmektedir.
The changes in NATO defense concept and Turkish foreign policy

Bu çalışmada, Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü ve Türk Dış Politikasıilişkileri ele alınacaktır. Atlantik Paktının dönemsel olarak değiştirdiği savunma stratejilerinin Türk karar alma mekanizması üzerindeki etkileri ne derece olduğu ve Türk Dış Politikasını hangi aşamalarda etkilediği tartışılmıştır. Bu bağlamda NATO'nun soğuk savaş sürecinde dört temel strateji geliştirdiği üzerinde durulmuştur : 1. Klasik SavunmaStratejisi, 2. Topyekün Mukabele Stratejisi, 3. Esnek Karşıtlık Stratejisi, 4. YumuşamaDönemi Sonrası yeniden yapılanma süreci. Türk Dış Politikası'nın, NATO'nun geliştirdiği yeni stratejiler karşısında aldığı tedbirler ve değişiklikler sancılı bir şekilde olmuştur. Hem iç dinamikler hem de dış dinamikler, ülkeyiyönetenleri; oluşan yeni şartlara adapte olmakta zorlamıştır. Sovyet tehdidine karşı öngörülen Topyekün Mukabele Stratejisi nükleer gücü etkin bir şekilde kullanmayı hedefliyordu. Türkiye'nin NATO üyeliğinin ilk yıllarına denk gelen bu süreç, ülkede şu tartışmayı beraberinde getirmişti. Türk toprakları nükleer başlıklı füzelerinmerkezi olacak ve savaşta hedef ülke haline gelecekti. Aynı zamanda nükleer füzelerinkullanımı Türkiye'nin haberi olmadan ateşlenirse ülke yıkıcı bir savaşın kurbanı olacaktı. Yumuşama dönemiyle birlikte geliştirilen Esnek Mukabele Stratejisi Türkiye'de başka bir tartışma başlatmış bir kanat ülkesi olan Türkiye'nin Sovyetlerle olan savaşında ilk hedef ülke olacağı söylenmiştir. Çünkü Sovyetleri durdurmak için konvansiyonel silah kullanımı ilk aşama olacaktı. Bu durumda olası savaşta Sovyetlerin ilerlemesini durdurmak zor olacak ve Türkiye toprakları büyük bir savaşın içine girecektir.1960'lı ve 1970'li yıllardaki yumuşama dönemi ve geliştirilen Esnek Mukabele Stratejisizaman içinde zayıflamaya başlamıştır. Özellikle Sovyetlerle yapılan SALT I ve SALT IIsilahsızlanma anlaşmaları 70'li yılların sonunda yaşanan iki olay ile başarısızlığa uğradı. Birincisi Amerikanın Orta Doğu'daki en büyük müttefiki İran'ın İslami devrim sonrasıBatıyla olan ilişkilerinin kopması. İkincisi Sovyetlerin Afganistan'ı işgali. Bu yıllarda Türkiye ekonomik ve siyasi meselelerini çözememiş ve 12 Eylül 1980 askeri müdahalesine maruz kalmıştır. 80'li yıllarda hem NATO ülkeleri hem de Türkiye, Sovyetlerin zayıflamasıyla birlikte oluşan yeni şartlara adapte olmak için çaba göstermişlerdir. Tezimin konusunu oluşturan: 'NATO Savunma Stratejilerinin Türk Dış PolitikasınaEtkileri', tüm detayları ile sebep-sonuç ilişkileri çerçevesinde analiz edilecektir. Aynı zamanda Türk Dış Politikası'nın dış etkenlere bağlı olarak geçirdiği değişiklikler içsiyaseti ne derece etkilediği sorularına cevap aranacaktır.
Water in the middle east: The scarce resource of the region

VII oz Ortadoğu, ülkeler arası çatışmalar açısından dünyanın en sorunlu bölgelerinden biridir. Ülkeler arasında var olan ve tarihten gelen düşmanlık ve çatışmalar bölgeyi bir barut fıçısına çevirmiştir. Bu barut fıçısını ateşleme olasılığı olan birçok fitil vardır. Ortadoğu'daki uluslararası su kaynaklarının kullanımı sorunu da bu fitillerden birisidir. Bu çalışmada, Ortadoğu'da Sınıraşan Sular Sorunu incelenmiştir. Çalışmada tarihsel ve betimsel yöntemler kullanılmış olup, kullanılan kaynaklar birinci dereceden yazılı kaynaklardır. Çalışma beş ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm 'Çalışma Hakkında' Bölümü olup, çalışmanın konusu ve amacı bu bölümde anlatılmıştır. Bu bölümde ayrıca çalışmalım denencesi ve yöntemi belirtilerek, çalışmanın sunuş sırası da aktarılmıştır. İkinci Bölüm'de Uluslararası Su Hukuku'nun konumuzla ilgili yönleri incelenmeye çalışılmıştır. Bölüm iki ana kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda Uluslararası Su Hukuku'nun genel niteliği incelenmiş, ikinci kısımda da bu konuda yapılan kodifikasyon çalışmalarından bahsedilmiştir. Üçüncü Bölüm'de Ortadoğu'daki önemli smıraşan nehirler olan Şeria, Nil ve Asi Havzaları kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Bu bölümde bahis konusu nehirlerin hidrolojik özellikleri ve bu havzalardaki havza yönetimi çalışmaları incelenerek, tarihsel bir sıra içerisinde gerekli bilgiler aktarılmaya çalışılmıştır. Dördüncü Bölüm ise Türkiye'nin başlıca smıraşan nehirleri olan Fırat ve Dicle Nehirleri incelenmiştir. Bölümün incelenmesinde izlenen yöntem Üçüncü Bölüm'deki gibidir. Beşinci Bölüm 'Sonuç' Bölümü'dür. Bölüm üç kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda çalışmada elde edilen bulgular ortaya konmuştur, ikinci kısımda bu bulgular ışığında öneriler geliştirilmeye çalışılmıştır. Son kısım ise kısa bir değerlendirme niteliğini taşımaktadır.
19. yüzyıl'da Amerika Birleşik Devletleri'nin İzmir'deki konsolosluk faaliyetleri

Bu tezin konusunu, 18. yy sonlarında bağımsız bir devlet olarak ortaya çıkan Amerika Birleşik Devletleri'nin, Levant ticaretinin başlangıç noktası ve merkezi konumunda bulunan İzmir'deki ticari ve siyasi faaliyetleri oluşturmaktadır. Bu ticari ve siyasi faaliyetlerin örgütlenme merkezi olarak da İzmir'deki Amerikan Konsolosluğu arşiv belgeleriyle kapsamlı bir incelemeye ve değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Birinci bölümde öncelikle konsolosluk kurumunun tarihsel gelişimi mercek altına alınmıştır. Avrupalı devletlerin Osmanlı Devleti'ndeki konsolosluk faaliyetleri kapitülasyonların tarihsel süreciyle beraber incelenmiş ve 19. yy.'da sayıları ve yetkileri giderek artan konsoloslukların yarattıkları sorunlar ve bu sorunların üstesinden gelmek adına yapılan düzenlemelerin analizi yapılmıştır. İkinci bölümde Amerikan Bağımsızlık savaşından itibaren Amerika Birleşik Devletleri'nin dışişleri örgütünün oluşumunda hangi parametrelerin etken olduğuna vurgu yapılarak konsolosluk ilişkileri üzerinden tüm dünya ile olan eklemlenme sürecinin izi sürülmüştür. Konsolosluk servisinin geçirdiği aşamalar, bunlara ilişkin yasama faaliyetleri ve uygulamalarda yaşanan aksaklıklar ve sorunların nedenleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde Amerika Birleşik Devletleri'nin Osmanlı Devleti ile kurduğu ilk temasın merkezi olan İzmir'deki konsolosluk faaliyetleri tüm yönleriyle ele alınmıştır. Öncelikle, resmi ilişkilerin kurulduğu 1831 tarihli ticaret antlaşmasına kadar geçen sürede de facto olarak faaliyet gösteren konsolosun faaliyetleri ve konsolosluğun resmen kurulması sürecinde yaşanan olaylar tahlil edilmiştir. Daha sonra konsolosluğun resmen tanınmasını takip eden süreçte konsolosların hangi durumlarda nasıl davrandıkları, merkeze gönderdikleri raporların niteliği incelemeye tabi tutulmuştur. 19. yy. daki uluslararası ortam dikkate alınarak Osmanlı Devleti'nin kapitalizme eklemlenme ve yarı-sömürgeleşme sürecinde hangi aşamalardan geçtiğine yapılan atıflarla Avrupa'nın haricinde batılı bir devletle olan ticari ve hukuki ilişkileri ABD'nin İzmir'deki konsolosluk faaliyetleri özelinde değerlendirilmiştir.
Civilization as an underrated reality of international relations

Devlet, Soğuk Savaş sonrası dönemde de uluslararası siyasetin en belirleyici aktörü olarak kaldı ve bu durum birkaç on yıl daha böyle devam edecektir. Yine de bu alanda yeni bir bakış açısına duyulan ihtiyaç reddedilemez. Etkileşim yerine çatışmaya yaptığı vurgu ile Samuel Huntington yanılmış olabilir ancak yeniden icat ettiği medeniyet teorik lenslerinden ötürü kendisine Uluslararası İlişkiler öğrencileri olarak minnettar olmalıyız. Bu tezin temel argümanı şudur: Medeniyet kavramı Uluslararası İlişkiler disiplini çerçevesinde olumlu bir kavramsal yapıya kavuşturulmalıdır ve uluslararası olguların incelenmesinde yeni bir sistem-altı analiz düzeyi, yeni bir bağımlı değişken olarak faydalanılmalıdır. Böylece devleti tek analiz düzeyi olarak alan yaklaşımların aşırı basitliğinin ve tek fikirliliğinin üstesinden gelinebilir ve uluslararası arenada aktörlerin Soğuk Savaş ve özellikle 9 Eylül sonrası davranışlarına daha açıklayıcı ve öngörü değeri yüksek yaklaşımlar sağlanabilir. Uzun vadede, medeniyet kavramının bir analiz düzeyi değil bir analiz birimi olarak incelenmesi gereken bir olgu olacağına şahit olabiliriz. Yeter ki devletler kendilerini her fırsatta çıkar merkezli hareket etme alışkanlıklarından azat edebilsinler ve bağlı oldukları medeniyetlere siyasi açıdan etkili kurumlar oluşturma şansını tanısınlar.
Rusya'nın dış politikasında emperyalizme dönüş: Gürcistan, Ukrayna ve Suriye krizi örnekleri

SSCB'nin dağılması sonrası Rusya'nın yaşadığı kaos ve hayal kırıklığının izleri Vladimir Putin döneminde büyük ölçüde silinmiştir. Putin döneminde artan petrol ve gaz gelirleri ile Rusya'nın ticareti artmış; halkın hayat standardı yükselmiştir. Rusya'nın artan ekonomik gücü, dış politikaya yeni ufuklar çizmiştir. SSCB'nin dağıldığı yıllardan 2008 yılına kadar Rusya, Batı'ya karşı göreceli olarak zayıf konumu nedeniyle denge politikası izlerken, 2008 yılı sonrası artan özgüveni sayesinde bu politikasını terk etmiştir. ABD'nin gerileyen uluslararası konumundan da faydalanarak Rusya, tekrar büyük güç olma hayallerini canlandırmış ve dış politikada güce dayalı politikalar izlemiştir.'Yakın Çevre' diye tanımladığı eski Sovyet ülkelerinde etkisini 'yumuşak güç' araçları başta olmak üzere çeşitli yollarla artıran Rusya, küresel bir güç olma yolunda bölgesel güç konumunu pekiştirmiştir. 2008 Gürcistan Krizi ile başlayan ve son örneği 2015 Suriye müdahalesi olan Rusya'nın 'saldırgan' dış politika stratejisi, Rusya'nın uluslararası sistemdeki mevcut gücü ile yetinmeyeceğini, uluslararası sistem içerisinde hakimiyet yüzdesini sürekli bir şekilde artıracağını ortaya koymuştur. 2015 Suriye Krizi ile Rusya artık sadece kendi bölgesinde değil, dünyanın herhangi bir yerinde kendi çıkarlarını ilgilendiren konularda, küresel bir güç olarak olaylara müdahil olabileceğini göstermiştir. Soğuk Savaş'ın bitiminden sonra ABD'nin tek süper güç konumunu büyük ölçüde kabullenmek zorunda kalmış olan Rusya, bugün itibariyle küresel dengelerin kendisinin dışarıda bırakılarak çözülmesine karşı çıkacağını ortaya koymuştur. Bilim
Mahmud Ahmedinejad Dönemi Türkiye-İran ilişkileri

Türkler ve İranlılar tarih boyunca ya aynı yönetim altında yaşamışlar ya da coğrafik ve sosyo-kültürel sebeplerle ilişik bir görüntü vermişlerdir. Bu çalışma; 2005- 2013 yılları arasında Ahmedinejad dönemi İran'ın uluslararası ilişkilerdeki pozisyonunu anlamak üzere siyasi, ekonomik, toplumsal tüm süreçlerini incelemeyi hedeflemektedir. Tarihsel sürece bakıldığında; ilişkilerin devlet nezdinde önem addetmesi daha çok Safevi Devleti'nin İran'da egemenlik kurmasından sonra başladığı görülmektedir. Pehlevi Hanedanlığı döneminde yaşanan Kürt Aşiret isyanları, sınır sorunları Türk-İran ilişkisine sorunlar getirerek başlasa da, Rıza Şah'ın Türkiye ziyareti, Sadabad Paktı gibi politik görüşmeler, dış politikada ilişkileri sıkılaştırmıştır. Soğuk Savaş'ın başlamasıyla her iki ülke de Batı bloku içerisinde yer alarak aynı taraf' pozisyonunda durmuş, 1979 İran İslam Devrimi ile Türkiye ve İran ilişkileri siyasal ideolojiler, İran-ABD, Türkiye-İran-ABD çerçevesinde şekillenmiştir. Bu tez, bu şekillenmelerin etkisiyle atılan dış politika hamlelerini, dönemin siyasal ve toplumsal gelişimini tetikleyerek, yeni politik atakları ortaya çıkarmış ve bölgenin dünya eksenindeki yerini belirginleştirmiştir. Ahmedinejad dönemi İran ve Türkiye arasında gerçekleşen siyasal ilişkiler; nesnel ölçütler, dış politika araçları ve yorumlar üzerinden değerlendirilerek, dönemi anlamayı ve gelecekle ilgili çıkarımları saptamayı kolaylaştıracağı düşünülmektedir.
İtalyanlar ve Türkler: Mekanın reel ve historiyografik inşası (1922-43)

Bu doktora tezi, Erken Dönem Cumhuriyet Türkiyesi'nde İtalya ile arkeoloji, mimarlık ve seyahat edebiyatı alanlarında sürdürülen diyalogun farklı boyutlarını, mevcut çoğulluğuyla ele almayı; dönemin siyasi, kültürel ve tarihyazımsal tartışmalarının çeşitli yansımalarını, kültürel referans sistemindeki karmaşık ilişkiler ağını bireyler bazında problematize etmeyi, açımlamayı ve yorumlamayı hedeflemektedir. Özellikle historiyografik ve reel olarak inşa edilen mekanların oluşum süreçlerini konu edinen söylemler üzerinde yoğunlaşmaktadır. Burada incelenen metinler, kültürel ve tarihsel bir bağlama yerleştirilirken, üzerinde çok yazılmış bu bağlamın, bireylerin aleyhine genişleyen, onları susturan zihin haritalarına dönüşmesi riskine karşı, yakın okuma aracılığıyla mümkün olduğunca yazarların sesine kulak verilerek tikel olanın izi sürülmüştür. Yazarların ürettikleri metinler ve metinlerarasılıklar, tarihyazımsal, toplumsal, siyasi ve kültürel göndermeler analiz edilirken, söz konusu olan tarihsel sürecin, kemalist Türkiye ve faşist İtalya arasındaki diyaloglar palimsesti, fragmenter modernite tecrübeleri olarak sorunsallaştırılması ve dönemin farklı bir bakış açısıyla yeniden inşası amaçlanmaktadır.
Dış politikada sivil toplum etkisi: Mavi Marmara olayı örneği

Küreselleşme, sahip olduğu dinamik yapısıyla, siyasetten ekonomiye hemen her alanda etkisini kabul ettirmiş ve hayatın her alanında radikal değişimlerin yaşanmasına neden olmuştur. Bu radikal değişimlerden nasibini alan sivil toplum kuruluşları, küreselleşmenin devasa gücünü arkasına alarak, yerel aktörlükten küresel aktörlüğe doğru bir geçiş yaşamıştır. İnsan hakları ihlalleri, iklim değişikliği ve küresel ekolojik sorunlar gibi ulus-devletlerin tek başlarına çözemediği ya da bizzat sorumlusu olduğu küresel çaptaki sorunların çözüme ulaştırılması noktasında bu kurumların etkisi gözle görülür bir şekilde artmıştır. Bu kuruluşlar, başta insani yardımlar olmak üzere savaşlarda, etnik çatışmalarda ya da farklı krizlerde önemli roller üstlenmişlerdir. Bu kuruluşların en büyük silahları, küresel kamuoyunu arkalarına alarak, büyük bir baskı unsuru olmalarıdır. Küresel kamuoyunu arkalarına alan bu kuruluşlar artık devletlerin iç politikalarına değil, dış politikalarına da müdahil olmaya başlamışlardır. Bu durumun en somut örneği Mavi Marmara Olayı'dır. Gazze'ye yardım taşımak amacıyla düzenlenen organizasyon her ne kadar altı farklı uluslararası sivil toplum kuruluşu nezdinde gerçekleşmiş olsa da, gemilere yapılan baskın sonucu ölenlerin tamamının Türk vatandaşı olması, Türkiye-İsrail ilişkilerini kopma noktasına getirmiştir. Olay sonrası gerilen ilişkiler, iki devletin birbirlerine karşı dış politika değişikliği ile tarihi bir dönemece girmiştir. Türkiye, yaşanan olay neticesinde, ilişkilerin tekrar belirli bir seviyeye gelebilmesi için İsrail'e bazı şartlar sunmuştur. Bunlar; yaşamını yitirenlerin ailelerine tazminat verilmesi, resmi özür dilenmesi ve Gazze ablukasının kaldırılmasıdır. İlk iki şart yerine getirilebilir olmasına rağmen ablukanın kaldırılması yönündeki istek, İsrail tarafından kabul edilmesi zor görünen bir taleptir. Türkiye'nin bu taleplerine İsrail; Kafkas ve Balkan ülkeleri ile özellikle askeri antlaşmalar yaparak karşılık vermiştir. Bu ülkelerle geliştirilen ilişkiler, İsrail'in, Türkiye'ye karşı çevreleme politikası uygulamaya çalıştığının bir göstergesidir.
Uluslararası göç ve güvenlik perspektifinde biyometrik verilerin önemi

İnsanlık tarihi kadar eski olan göç hareketleri Soğuk savaşın sona ermesi ve küreselleşmenin etkisi ile güvenlik çalışmalarında bir tehdit olarak algılanmaya başlamıştır. 11 Eylül 2001 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'nde gerçekleşen terör saldırısı sonrasında ise uluslararası terörizmle mücadele için göç ve sığınma politikaları bir araç olarak kullanılmıştır. 11 Eylül sonrasında biyometrik sistemler ilk olarak ABD'de uygulanmaya başlamıştır. Biyometrik sistemlerin sınır kontrolleri, belge sahteciliği, bilinen veya şüphelenilen teröristlerin ülkeye girişini engellemek amacıyla kullanımı hızla artmaktadır. Bu çalışmada öncelikle göç, güvenlik ve terörizme ilişkin kavramsal çerçeve çizilmeye çalışılmış, ardından 11 Eylül sonrasında göçün güvenlik sorununa dönüşümü ve alınan önlemler irdelenerek biyometrik sistemlerin etkinliği, uygulama alanları, avantajları ve dezavantajlarına yer verilmiştir.
Deniz alanlarının sınırlandırılmasında adaların rolü

Adaların tanımlanması ve deniz alanlarının sınırlandırılmasında adaların rolü konusu uluslararası hukukta karmaşık ve önemli bir meseleyi oluşturmaktadır. Bu meselenin önemi, Ege Denizi'nde kıta sahanlığı uyuşmazlığı gibi dünyada henüz çözüme kavuşturulmamış olası sınırlandırmaların çokluğu bakımından önem arz etmektedir. Bu çalışma, uluslararası hakemlik ve yargı kararları ile devletlerarası uygulamanın analizi yoluyla adaların rejimini ve deniz alanlarının sınırlandırılmasında adaların rolünü incelemektedir. İlk bölümde, ada tanımı ve adaların deniz alanları açıklanmaktadır. Ardından, ikinci bölümde, deniz alanlarının sınırlandırılması hukuku ve bu kapsamda deniz alanlarının sınırlandırılması sürecinde adaların işlevleri tartışılmaktadır. Son bölümde ise, sınırlandırmada adalara tanınan etkiler ve yapılan değerlendirmede dikkate alınan faktörler incelenmektedir.