turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dil, kültür ve tarih bağlamında Tanzimat sonrası basınla beraber yaşanan modernleşmeye dair inceleme

İnsanların kolektif yaşama ihtiyacı karşılıklı olarak iletişime geçme sonucunu doğurmuştur. Bu şekilde ortaya çıkan dil, nesilden nesile bilgi ve tecrübe aktarım aracı olarak kültürü yaratmış ve zaman içerisindeki devinimleri ise tarih kavramının içerisinde yer almıştır. Bir toplumun bir daha geri döndürülemeyecek bir biçimde geleceğe aktarılması olan kalkınmanın gelişmişlik düzeyi göstergelerinden biri olan modernleşme ise bu üç sacayağının kesişim kümesinde yer alan bir olgu olup bu üç sacayağının üzerinde şekillenmektedir. Bu tezin amacı Tanzimat dönemi sonrasında dil, kültür ve tarih olgularının basınla beraber yaşanan modernleşme kapsamında evrimi ve Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'nun modernleşme üzerine olası etkisini açıklamaktır. Tezde öncelikle bu öğeler önce sırası ile açıklanmış ve etkiler analiz edilmeye çalışılmıştır.
İngiltere'deki sosyal sınıfların kültürel ve siyasi dinamikleri

Tarih boyunca, toplum içinde yaşayan insanlar arasında her zaman farklılıklar bulunmuştur. Aile geçmişşinden veya doğuştan gelen farklı özellikler haricinde, toplumsal yaşamdan kaynaklanan ayırımlar, genel anlamda, bu tezin çıkış noktasını oluşturmuştur. İngilizler, sınıf ayırımı duyarlılığı fazla olan insanlar olarak tanınırlar. Dolayısıyla, İngiliz sosyal yaşamı sınıf farklılıklarından kaynaklanan değer yargılarından büyük ölçüde etkilenmektedir. İngiltere'de, kabaca üç tane sosyal sınıf vardır: üst sınıf, orta sınıf ve alt sınıf. İnceleme amacına göre bu sınıflar kendi aralarında da katagorilere ayrılabilir. Sınıf belirleyici kriterler, genelde, aile geçmişşi, maddi olanaklar, eğitim seviyesi, meslek, siyasi görüş, alışkanlıklar ve özel zevkler gibi boyutlara göre oluşturulur. Ancak, İngiltere'de bunlar daha detaylı ve daha toleranssızdır. Bu kriterlerin toplamı, Eliot'un tanımıyla 'kültür' dür. Diğer taraftan İngiltere'de toplumsal kültürün önemli bir parçası olan siyasi yaşamın dinamikleri de sosyal sınıf özelliklerinden büyük ölçüde etkilenmektedir. Sınıf özelliklerinin kültürel ve siyasi yaşamda bu denli etkili olduğu İngiliz toplumunda, gelecekte hangi sınıf kültürünün ve siyasi hakimiyetinin etkin olacağı özellikle edebiyat, toplumbilim ve siyaset alanlarında ilgi uyandırmıştır. Ill Yukarıdaki açıklamaların ışığında, bu tezin amacı İngiltere'deki sosyal sınıfların hangi kriterlere göre, hangi metodlarla ve nasıl oluşturulduğunu ortaya çıkarmak, tarih içerisindeki gelişmeler doğrultusunda bu sınıfların bugünkü kültürel ve siyasi boyutlarını incelemek ve bunlara bağlı olarak, gelecekte hangi sınıf kültürünün ve siyasi etkinliğinin İngiliz toplum yaşamım yönlendireceğini incelemektir. Giriş bölümünde, sosyal sınıflar ve sınıf kriterleri hakkında genel bilgi verilmiştir. Birinci bölümde, İngiltere'deki sosyal sınıfların tarihi gelişmeleri incelenmiştir. İkinci bölümde, sosyal sınıfların siyasi dinamikleri, üçüncü bölümde ise kültürel dinamikleri araştırılmıştır. Her bölümde ekonomik faktörlere, sınıf çatışması ve sosyal hareketlilik boyutlarına da sık sık değinilmiştir. Sonuçta, İngiliz toplumunun geleceğinde orta sınıfın kültürel etkisinin artacağı, ancak, siyasi açıdan, orta sınıfa doğru bir sınıf hareketliliği süreci olmasına rağmen, siyasi gücün halen küçük bir ekonomik azınlığın elinde olduğu ve dolayısıyla bu alandaki orta tabaka hakimiyeti yönündeki değişimin daha yavaş ilerlediği vurgulanmıştır.
19. yüzyıl Ankara'sında sosyal ve kültürel yaşam

Bu tezin konusunu, 19. Yüzyıl Ankara'sında sosyal ve kültürel yaşamın nasıl düzenlendiği ve örgütlendiği oluşturmaktadır. Çalışma, sosyal bilimlerde, özellikle de sosyoloji de yapıcı ' olarak adlandırılan yaklaşım temelinde inşa edilmiştir. Bu çerçevede, tezin kavramsal çerçevesi, sözü edilen yaklaşımın temsilcisi olan üç kuramsal çalışmaya dayanmaktadır. Bu yaklaşımın seçilmesinin nedeni, sosyal gerçekliğin işleyişini anlamada önemli sorunlar yaratan, birey/ toplum, eylem/yapı ikiciliklerini ortadan kaldırarak ve insan eylemliliğini çözümlemeye dahil ederek sadece bugünün sosyal oluşumlarının değil geçmişş sosyal oluşumların incelenmesine de uygulanabilir bir çerçeve sağlamasıdır. Çalışmanın temel iddiası, geçmişşte sosyal ve kültürel yaşamın işleyişini çözümlemenin, ancak kuramsal bir yaklaşıma dayanarak, ama sosyal yaşamın insan eylemliliği ile kurulan ve yapılanan bir şey olduğunu ortaya koyan bir yaklaşımla gerçekleştirilebileceğidir. Bu kuramsal iddiadan hareketle çalışmada, 19. Yüzyılda Ankara'da sosyal yaşamın, faillerin eylemleriyle üretilen ve bu eylemlerin içinde gerçekleştiği konumlar ve kurumlarla nasıl örgütlendiği ve bunun hangi anlamlandırma şebekelerinden geçerek gerçekleştiği ele alınmıştır. Çalışmanın verileri, o dönemin şeriyye sicillerinden, salnamelerden ve seyahatnamelerden derlenmiştir. Veriler, belgelere dayalı etnografik çözümleme' adı verilen teknikle çözümlenmiştir. Veriler ışığında, öncelikle 19. Yüzyıl Ankarası'nm nasıl bir görünümüne sahip olduğuna ilişkin genel bilgiler verilmiş, daha sonra da o dönemin temel sosyallik biçimleri, kültürel pratikler, savunulan yaklaşım çerçevesinde değerlendirilmiştir.
Din, gelenek ve modernleşme bağlamında medrese kültürü ve toplum

Bu araştırmada Türkiye'nin Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde varlığını muhafaza eden geleneksel dini eğitim kurumları olarak medrese ve medreseli statülerin modernleşme karşısındaki durumlarının ele alınması hedeflenmiştir. Araştırma, nitel yöntem paradigmasına dayalı olarak etnografik bir durum çalışması olarak desenlenmiştir. Bu çerçevede araştırmanın verileri, yarı-yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler ve katılımcı gözlemlerden elde edilmiştir. Çalışmada modernleşmenin, bölgenin toplumsal yapısına işleyerek bir kültür halini alan geleneksel bir kurum olan medrese üzerindeki etkilerinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. İlk olarak bölge medreselerinin eğitim yapısı ve medreselilerin bu eğitim sistemini anlamlandırma ve yorumlama biçimleri ele alınmıştır. İkinci olarak yasağa rağmen varlığını sürdüren medreselerin, varlıklarını sürdürmelerini sağlayan koşullar ve faktörler ele alınmıştır. Daha sonra kültürel bir varlık olarak medresenin toplumsal yansımaları betimlenmiştir. Buna bağlı olarak da medresenin toplumsal fonksiyonlarının azalmasına yol açan faktörler analiz edilmiştir. Araştırmanın diğer bir amacı da medreseli statü grupları olarak şeyh, seyda ve melenin modernliğin çeşitli boyutlarını algılama ve yorumlama biçimlerini ele almak olmuştur. Bu kapsamda onların klasik fıkıh müktesebatlarıyla modernliğin boyutlarını nasıl deneyimledikleri ve yorumladıklarının tespiti amaçlanmıştır. Araştırma verilerinin analizi sonucunda toplumsal yapının ve gündelik yaşamın modernleşmesine rağmen medreselerin geleneksel özelliklerini korudukları görülmüştür. Medreselilerin bu geleneksel dokunun korunması konusunda ısrarcı oldukları anlaşılmıştır. Medrese kültürünün ulus-devletin merkezileştirici programının bölgeye nüfuz etmesini ve modernleşmenin sekülerleştirici etkisini geciktirdiği, böylece bölgenin geleneksel yapısının korunmasında etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Geleneksel bir bilinç yapısına sahip olan medreselilerin gündelik hayatta modernleşmenin baskısına maruz kaldıkları anlaşılmıştır. Fakat bu baskı bir gerilim düzeyinde ortaya çıkmamaktadır. Medreselilerin, güçlü fıkhi bilgileriyle modernleşmenin sıradan bireyler üzerinde gerilime yol açan boyutlarını aşabildikleri görülmektedir.
Toplumsal değişme bağlamında Mustafa Kutlu beşlemesi

Dil, kültür ve toplumsal değişme kavramları birbiriyle bağlantılı ve etkileşim içinde olup sosyolojik bir analize tabi tutulabilirler. Bu kavramları bir arada görüp değerlendirilebileceğimiz yer hiç kuşkusuz edebi metinlerdir. Toplumsal değişmenin etkilerinin önemli sonuçlar doğurduğu ve ülkemiz açısından bu durumun yoğun yaşandığı dönem 1950 sonrasıdır. Bu hızlı değişim dönemlerini hikayelerinde merkeze alarak işleyen yazar Mustafa Kutlu ve Kutlu Beşlemesi şeklinde tanımlanan 1979- 1990 yılları arasında yazdığı beş eseri inceleme konumuz olmuştur. Edebiyat Sosyolojisi sınırları içinde, nitel içerik analizi yöntemini kullanarak Kutlu Beşlemesi incelenmiştir. Beşleme, Yokuşa Akan Sular (1979), Yoksulluk İçimizde (1981), Ya Tahammül Ya Sefer (1983), Bu Böyledir (1987) ve Sır (1990) adlı eserlerden oluşmaktadır. Beşleme; dil, kültür ve toplumsal değişme kavramları çerçevesinde incelemeye tabi tutulmuştur. Analize, değer kavramı da eklenerek yazarın, değerler bütünü diyebileceğimiz dünya görüşünün hikayelere nasıl yansıdığı ile dil, kültür ve toplumsal değişmeyi aktarış biçimi analitik bir perspektifle ele alınmıştır. Sonuç olarak; dil temelinde yazarın ve toplumun karşılıklı etkileşim içinde olduğu ve bunu hikayelere yansıttığı tespit edilmiştir. Yazar, hikayelerini sahip olduğu değer yargısı bağlamında modernlik karşısında dini ve kültürel değerleri merkeze alarak okuyucuya -topluma- aktarmak niyetinde olduğundan söz konusu analizde merkezi kavramlar olarak seçilen dil, kültür ve bunların bir arada bulunduğu eserler toplumsal değişmenin yansıma yeri olarak incelenmiştir.
Türkiye'de 1980 sonrasında bir altkültür grubu olarak punk'ın oluşumu

Bu tezin amacı, Türkiye'de 1980 ve sonrasında bir alt kültür olarak punk'ın oluşumunu incelemektir. 1980 sonrası bir gençlik alt kültürü olarak Punk'ı incelemek ve oluşumuna dikkat çekmek çalışmanın temel çıkış noktasıdır. Çalışmada Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve Türkiye'de punk altkültürünü oluşturan koşulların temel toplumsal dinamiklerle ilişkisi incelenmiştir. Bu bağlamda çalışma iki aşamalı bir tarihsel ve kuramsal çerçeveden oluşmaktadır. Çalışmada öncelikle alt kültür kavramının sosyolojik anlamı ele alınmış, daha sonra ise punk alt kültürü Amerika, İngiltere ve Türkiye örneklerinde tarihsel olarak incelenmiştir. Çalışmanın örneklem grubu İstanbul'da yaşayan ve punk müzik dinleyen on kişi ve Rashit gurubudur. Görüşmecilerle yarı yapılandırılmış bir görüşme formu aracılığıyla bilgi toplanmıştır. Toplanan bilgiler her bir görüşmeci için birer yaşam öyküsü haline getirilerek İçerik Çözümlemesi tekniğine en yakın tekniklerden birisi olarak kabul edilen, Kategorik İçerik Perspektifi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma'nın bulgularına göre; Türkiye'de punk alt kültürü, 1980 sonrası ortaya çıkan kültürel iklimin bir sonucudur. Buna göre kendisini punk olarak tanımlayan gençler mevcut toplumsal kurumlara karşı bir güvensizlik ve nefret kültürü taşımakta, bu kurumların işlevi ve varlığı konusunda eleştirel bir dili kullanmaktadırlar. Bu bağlamda kendileri gibi düşünen akran gruplarıyla punk müzik yapılan mekanlarda bir araya gelmekte ve genellikle siyaset, din, devlet ve aile gibi toplumsal kurumları alabildiğince eleştirmektedirler. Ayrıca kendi alt kültür kimliklerini benzetildiklerini düşündükleri Rock kültüründen ayrıksı bir dille tanımlamakta, özellikle müzikal öğeler ve imaj konusunda farklılaştıklarını savunmaktadırlar.
Changing family, changing media: A comparative analysis of adaptations of Yaprak Dökümü/Falling leaves

Yıllar boyu popüler kültüre nüfuz etmiş bir tür olarak melodrama, kayda değer sosyolojik malzemeler ihtiva eder. Toplumu oluşturan temel öğeleri olduğu kadar, kültürel atmosferin temsilindeki geçişi de yansıtır. Yaprak Dökümü kendi türünde bir klasik olarak, bir aile melodramın yapısall ve kurgusal tüm gerekliliklerini yerine getirir. Yıllardır farklı araçlarla yeniden üretilen bir aile melodramı olarak, sosyal inşaların söylemsel düzlemde formüle edilişlerindeki değişim ve geçişi görmemize yardımcı olur. Bu yüzden, bu tez bir ailenin kurum olarak temsili erkeklik ve kadınlık tanımlamalarındaki dönüşümünü 1930 lar, geç 1960lar ve 2000 lerdeki üretimi üzerinden, Yaprak Dökümü örneği ile takip ve analiz etmeyi amaçlar. Birliktelikten çözülmeye doğru ilerleyen anlatısıyla Yaprak Dökümü, tüm zamanlara yayılmış konusuyla Türk melodramında aile kurma sürecini özetler. Anlatı modunu romandan filme, daha sonra da televizyon dizisine değiştirir, ama temsillerdeki söylemsel kodları benzer şekilde devam ettirir. Refleksif kültürel bir materyal olarak Yaprak Dökümü, bir aile içerisinde erkekliğin ve kadınlığın nasıl inşa edildiğinin modelliğini yapar. 1930 lardan günümüze, temsili olandaki dönüşümü gösterir. Sosyal norm ve kodlar en temel özlerini muhafaza ederek, pratik ediliş hallerindeki değişim ile yeniden üretilir. Cinsiyetçi ikonografideki bu ufak farklılaşmalar çok büyük iddialar sunmazlar, ama temsillerdeki değişim için önayak olabilir niteliktedirler.
Bourdieucu toplumsal ayrım pratiklerinin sosyal medyaya yansımaları: Facebook ve Instagram örneği

Bu araştırma, bireylerin toplumsal ayrım pratiklerinin Facebook ve Instagram sosyal medya platformlarındaki yansımalarına odaklanmaktadır. Bireyler, toplumsal yaşamda kendilerini başkalarından farklılaştırmada bir takım stratejiler kullanırlar. Bu stratejiler temelde habitus, alan ve sermaye ile yakından bağlantılıdır. Bireylerin habitusları onlara belirli alanlarda nasıl davranmaları gerektiğine ilişkin bir takım pratik yatkınlıkları sağlar. Öte yandan alanlar da belirli türden habitusların ortaya çıkmasını sağlar. Sermaye biçimi ise bireylerin farklı alanlardaki gücünü ve meşruiyetini pekiştirmektedir. Bu anlamda bireylerin devamlı bir iktidar mücadelesi içerisinde bulunduğu iddiası, Pierre Bourdieu'nun araştırmalarının merkezi konusunu oluşturmaktadır. Gündelik toplumsal ilişkilerde olduğu gibi bireyler, beğeni tercihleri ve sermaye çevrimi yoluyla sosyal medya platformlarında da kendilerini başkalarından ayırt edebilmektedir. Bu iktidar mücadelesi, bir takım kültürel beğeni kalıpları ve belirli alanlardaki sermaye çevrimi dolayımında tezahür etmektedir. Bu anlamda toplumsal yaşamda bireylerin kendilerini başkalarından ayırt etme pratiklerine başvurdukları kadar bu ayrım pratiklerinin sosyal medya platformlarına da yansıdığı söylenebilir.
A conceptual history of ulus in the context of nation-building and language policies in Turkey

Bu tezde 1930 larda Türkiye'deki dil reform sürecinde dilimize 'nation' kelimesinin karşılığı olarak millet yerine getirilen ulus kavramının tarihsel macerasını inceledim. Bunu yaparken Reinhart Kosselleck'in öncülüğünü yaptığı kavram tarihi çalışmalarının teorik formatını temel aldım. Çalışma, kavram tarihi ve dil milliyetçiliği üzerinden Türk siyasal hayatını ve kimlik inşasını ele alıyor. Sadece bir kavram çalışması olmayan bu tezde öncelikle dil politikalarının çeşitlerini ve bunların uluslaşma sürecinde ne gibi katkılarının olduğunu teorik olarak açıkladım. Akabinde, bu sürecin Fransa, Almanya ve Osmanlı'da nasıl olduğunu tartıştım. Milli Mücadele döneminde ve Cumhuriyet dönemi Türkiye'sinde değişen kimlik algısını ve 1920li yılların sonunda üretilmeye başlanan yeni Türk kimliğini bu bağlamda tartıştım. Dil reformu sürecini Türk Tarih Tezi ile paralel bir biçimde anlattım ve uluslaşma sürecinde yeni Türk kimliğini tartıştım. Bu doğrultuda millet kelimesinin kısa bir kavram tarihini yazdıktan sonra ulus kavramının tarihini anlattım. Burada kavramın etimolojisini, 13. yüzyıla kadarki kullanımını ve Osmanlı dünyasında süreç içerisinde değişen anlamını anlattım. Bunu yaparken etimolojik sözlüklerden, destanlardan, yazıtlardan, eski Türkçe eserlerden, Türk Dil Kurumu çalışmalarından ve gazetelerden yararlandım. Kavramın dile yerleşme sürecinde budun ve millet kelimeleri ile girdiği çekişmeden bahsettim. Ulus kavramının farklı mecralardaki kullanımından bahsettim. Ulus ve millet kavramları arasında oluşan farkın ideolojik ayrışmalar kaynaklı olduğunu detaylıca ve örneklerle anlattım. Burada özellikle milliyetçilik ve ulusalcılık arasındaki farkları göstererek kavramların nasıl ideolojik semboller haline geldiğini gösterdim.
Türkiye'de suç ve işsizlik arasındaki ilişki

İşsizlik ve suç ilişkisi, sosyal bilimcilerin uzun tarihten bu yana üzerinde yoğun olarak durdukları önemli bir konudur. İşsizlik faktörü suç motivasyonunu harekete geçirebilir. Bu tezde işsizlik ile suç arasındaki ilişki en küçük kareler yöntemi ile araştırılmıştır. Gerçekleştirilecek bu ekonometrik analiz neticesinde, suç ekonomisi literatüründe ve kamuoyunda genel kabul görmüş bilgilere göre suç ile ilişkisi olduğu öne sürülen işsizliğin, suç ile arasında herhangi bir ilişkinin olup olmadığı, eğer ilişki bulunmuş ise bu ilişkinin hangi yönde olduğu ve ne derecede olduğu tespit edilmeye çalışılacaktır. İşsizlik bireyleri suça iten sosyo-ekonomik göstergelerden en önemlilerinden birisidir. Herhangi bir nedenle artan işsizliğin suç miktarını artırdığı ileri sürülmektedir (Cömertler ve Kar, 2007). Suç ve işsizlik ilişkisi bağlamında yaygın görüş, bu iki değişken arasında pozitif bir ilişkinin var olduğu yönündedir. Diğer bir deyişle, işsizliğin arttığı durum veya ortamlarda suç oranları da artış göstermektedir. 1988 2013 yılları arasındaki istatistiklere baktığımızda ülkemizde ise erkek işsizliği ile uyuşturucu, hırsızlık, para ve mal kaçakçılığı arasında pozitif bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Yine aynı donemler arasındaki istatistiklere baktığımızda kadın işsizliği ile uyuşturucu kullanımı, hırsızlık, dolandırıcılık, para ve mal kaçakçılığı, adam öldürmek, trafik kanununa muhalefet, adam dövmek, icra iflas kanunlarına muhalefet arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğu görülmektedir.
Life standard in the post-Soviet context: The case of the Republic of Adygeya

Bu çalışma post-Sovyet coğrafyasında yaşam standardı kavramını Rusya Federasyonu'nun en fakir bölgelerinden biri olan Adigey Cumhuriyeti örneğini ele alarak tanımlamayı hedeflemiştir. Yaşam standardı kavramınaAvrupalı yaklaşımın uygulanabilirliği de sorgulanmaktadır. Adigey'de yapılan araştırma yaşam standardı araştırmalarının post-Sovyet coğrafyasındauygulanabildiğini göstermektedir. Ancak, değişiklikler gerekmekte ve tüm kavramlar eski Sovyet coğrafyası dışında kalan dünya ile karşılaştırılamamaktadır. Adigey örneği ile ilgili betimleyici bölümler gelir, ekonomik yaşam, yerleşke, gereklilik ve sahiplik, eğitim ve sağlık sistemlerinin çöküşü, demokrasi ve vatandaşlar başlıklarının yanı sıra genel olarak yaşam kalitesi ve memnuniyetdeğerlendirmelerini içermektedir.
Siberuzayda gözetim: İstanbul'daki katılım bankası çalışanları ile yapılan niteliksel bir araştırma

Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki ilerlemeler gündelik yaşantıyı dijitalleştirerek siberuzay denilen elektronik evrene taşımaktadır. Toplumsal ilişkilerin zaman ve mekanın bağlayıcılığından kurtulup bedensizleşerek bir makineyle ortaklaşa yaşayan siborg türüne ihtiyaç duyduğu görünmektedir. Gerçek dünyaya ait birçok kültürel öğe dijital kültürün etkisiyle değişime uğramaktadır. Yaşanılan gerçek dünyanın sözcük anlamı 'çevrimdışı' sözcüğüyle yer değiştirmektedir ve çevrimiçi olmak çevrimdışı olmanın yerini almış izlenimi vermektedir. Bireyler çevrimiçi olmanın bedelini kişisel bilgilerini paylaşarak öderken, toplumsal gözetim uygulamalarının alanı genişlemektedir. Siberdenetim, seçkinler ve sosyal yapılardan bireylere kadar her kurumun ve kişinin gözetim uygulamalarını yapabilmesiyle yaygınlaşmaktadır. Bu araştırmada katılım bankası çalışanlarının hem gözetim yapan hem de gözetime maruz kalan kişiler olmaları nedeniyle gözetim deneyimlerinin ikili doğasına farklı bir bakış açısı getirilmiştir. Toplumsal denetimin nesneleri olan birey aynı zamanda toplumsal denetimin aktörü konumuna oturtulmuştur. Gözetimin bireyler açısından hem özne hem nesne olarak ikili değerlendirmeye tabi tutulması gözetimle ilişkili değişkenlerin de farklı yorumlanabilineceğini göstermiştir.
Yoksul ailede yetişen çocukların sosyal dışlanması: Çorum ili örneği

Sosyal dışlanma, çocukluk döneminde yaygın karşılaşılan durumlardan biridir. Çocukluk döneminde deneyimlenen dışlanma, bireyin hem çocukluk hem de yetişkinlik döneminde olumsuz etkilere sahiptir. Sosyal dışlanma kavramı, çocukların yaşamları üzerindeki etkileri bağlamında pek fazla tartışılmamış bir konudur. Bu durumun temel sebebinin, kavramın ilk olarak iş piyasalarından dışlanmayla kaynaklı çıkışından olduğu söylenebilir. Bu sebeple literatürdeki sosyal dışlanmanın belirleyici özellikleri yetişkin odaklı olmuştur. Bu çalışmanın amacı, Çorum ilinde asgari gelir düzeyi altında yaşayan ve belli bir yoksulluk seviyesinde olan ailelerin çocuklarının yaşadıkları sosyal dışlanmalarını ortaya koyarak genel bir tablo çizmeye çalışmaktır. Bu doğrultuda çalışma Çorum ili merkez ilçesinde yaşayan ve asgari gelir altında bir gelire sahip olan, yaşları 6 ile 18 arasında değişen okul çağındaki 30 kişi üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri Yitzhak Berman ve David Phillips (2000) ve Ridge (2002) tarafından geliştirilen sosyal dışlanma ölçeği ile toplanmıştır. Çalışmada nitel araştırmalarda kullanılan durum çalışması yöntemi benimsenmiştir. Çalışmanın amaçları doğrultunda hazırlanan görüşme formları ile derinlemesine görüşme tekniği kulanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre çocukların sosyal dışlanmayı yetişkinlerden daha farklı deneyimledikleri gözlemlenmiştir. Çalışma sonucunda çocuklara yönelik sosyal içerme politikalarının geliştirilmesine yönelik öneriler sunulmuştur.
Göç ve sosyal bütünleşme

Bu araştırma, insanlık tarihi boyunca insan topluluklarının ve toplumların hayatında yer alan ve günümüzde de toplumların hayatından çıkmayan ve etkilerim sürdürmekte olan göç olgusunu ve göçe bağlı olarak sosyal bütünleşme konusunu incelemeyi, böylece bu alanla ilgili literatüre katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Göç, insanlık tarihi kadar eski bir olgudur. Toplumların hayatında her dönemde yer almış ve buna bağlı olarak toplumların kültürlerini de yakından etkilemiş ve etkilemektedir. Çünkü göç hareketleri, toplumların sosyal yapılarının önemli ölçüde değişmesine ve yeniden inşa edilmesine yol açmaktadır. Göç hareketlerinin toplumların yapılarını etkilemesi, sosyal bütünleşme sorununu ortaya çıkarmaktadır. Farklı kültürlere mensup topluluklar, göç sonucunda bir araya geldikleri zaman bütünleşerek yeni bir kültür ortaya çıkarırlar. Sosyal bütünleşme düzeyinin yüksek olması, yeni oluşan kültürün sağlam temeller üzerine oturmasına neden olmaktadır. Bu araştırma, özellikle Türklerin tarih içinde yapmış oldukları önemli göç hareketlerini ortaya koymakta ve günümüz Türkiye'nin deki göç gerçeğini açıklama amacındadır. Araştırma, konu ile ilgili literatür taraması ve Akarca Köyü'ne yönelik anket uygulaması şeklindedir. Akarca Köyü yurt dışından ve yurt içinden yapılan göçler sonucunda bir yerleşim birimi olmuştur. Sosyal bütünleşme düzeyini de yüksek oranda gerçekleştirdiği için göç ve sosyal bütünleşme konusunda örnek teşkil etmektedir. Akarca Köyü'ne uyguladığımız anket sonucu elde edilen veriler yüzdelikler halinde değerlendirilmiş ve tablolarda gösterilmiştir. Araştırma, göçler sonucunda oluşan Akarca Köyü'nde yüksek oranda gerçekleşen sosyal bütünleşme düzeyini ölçmemizi sağlayıp ortaya koyduğundan bu alana ve özellikle milli birlik ve beraberliğimize katkı sağlayabilir. VI