turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Popüler sinemada transhümanist kahraman: X-Men serisi üzerine bir inceleme

Bu tez çalışmasının ilk bölümünde transhümanizmin etrafını sardığı, üzerine oturduğu akıl merkezli ilerleme ideali kavramı, insan ve bilgi ilişkisi, bilimsel bilginin pratik akıl ekseninde dönüşümü temaları bağlamında kendine yer bulacaktır. Ardından transhümanizmin kavramsal bir çerçeve içerisinde tanımı yapıldıktan sonra mitik yetenekler kazanma, ilerleme ideali ve akıl merkezli toplumsal düzenlemeler söylemlerine dayanan tarihçesi çıkarılacak ve transhümanist literatürün birçok farklı düşünceden oluştuğu farklı alt türleri ile ortaya konacaktır. Çünkü birbiriyle bağdaşması güç farklı bakış açıları, transhümanizm hakkında disiplinler arası düşünme gerekliliğini göstermektedir. İkinci bölümde ise yapılan literatür araştırması sonucunda belirlenmiş transhümanizme ait temalar ya da eksenler ideolojik olguları ile üç alt başlık altında incelenecektir. İlk olarak transhümanist söylemin içeriğini oluşturan ideolojilerin ayrımı ortaya konacaktır. Transhümanist söylem içeriğini oluşturan çeşitli ideolojilerin değiştirip dönüştürdüğü öznenin dünya algısı, öznenin insan olma eşiği bu başlığın konusudur. Ardından transhümanist ideolojilerin taşıyıcısı olan bilim ve teknoloji söyleminin dönüştürdüğü ve bu söylemi öznenin kontrolüne indirgediği beden algısı ve gelecek tezahürü söylemleri incelenecektir. Bilim ve teknoloji toplumunda dönüşen bilgi ve iktidar ilişkilerinin öznenin gelecek fikirleri ile ortaya koyduğu değişimler belirtilecektir. Son olarak öznenin geçirdiği değişim ve konumları kendine yer bulacaktır. Çözümleme kısmında ise transhümanizmin yukarda belirtilen temaları göz önüne alınarak seçilen X-Men serisi karakterleri, yer aldığı tüm filmler boyunca hikayesi belirlenmiş eksenler altında incelenecektir. Çözümleme için X-Men serisi karakterinin seçilme nedeni olarak ise transhümanist söylemin bu tür karakterlerle kahraman anlatılarında değişime yumuşak bir geçiş olanağı tanıdığını belirtmek mümkün olacaktır.
2000 sonrası politik Türk sinemasında zaman-mekan olgusu

Her dönemde gerçekleşen siyasal, toplumsal ve kültürel değişimler sinemayı da etkilemektedir. Sinematografın ayrılmaz bir parçası olan zaman-mekanın kullanımı da yaşanan gelişmeler ve değişimlere paralel olarak çok katmanlı bir hal almaktadır. Birey bu değişimi zamansal olarak deneyimlerken, mekansal açıdan da bireyin gerçekleşen değişim doğrultusunda toplum içindeki konumu belirlenmektedir. Özellikle taşranın burada yaşayan insanları belli kalıplar içine sokması ve bu kalıplar içerisinde konumlandırmaya çalışması, kendi zaman akışında sınırlı bir deneyim yaşatması kavramsal olarak politik yönüne de işaret etmektedir. Bu açıdan çalışmada zaman-mekan ve politik sinema kavramlarından, Türkiye'deki politik sinemanın gelişiminden de bahsedilecek olup, 2000 sonrası dönemin siyasal, toplumsal değişimlerinin taşrada zaman ve mekan olarak nasıl bir görünüm aldığı, seçilen örnek politik filmler çerçevesinde incelenecektir.
1990 sonrası Hollywood sineması romantik aşk filmlerinde aşk söylemi

Bu çalışmada 1990 sonrası Hollywood sineması romantik filmlerinde sonsuza dek mutluluğun anahtarı olarak ifade edilen romantik aşk söylemi araştırılmıştır. Romantik aşkla sonsuza dek mutlu olmanın ilk anlatılarından biri antik Yunan'dan günümüze ulaşmış olan Eros ve Psykhe mitidir. Grimm kardeşler tarafından asıllarına sadık kalınarak derlenmiş olan Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler, Sindrella, Uyuyan Güzel ve Rapunzel gibi peri masalları da Eros ve Pskhe mitiyle büyük benzerlikler taşımaktadırlar. Antik çağlardan günümüze masallarla taşınmış olan romantik aşk miti 19. Yüzyılda Batıda aile kurumunun temeli olarak ideolojik bir anlam yüklenmiştir. Bu çalışmada romantik aşk miti Eros ve Psykhe'nin hikayesine ve peri masallarına dayanarak tanımlanmış ve mutlu sonla biten Hollywood romantik aşk filmlerinde bu mitin yeniden nasıl üretildiği üzerine bir söylem çözümlemesi yapılmıştır. Romantik aşk mitinin 1990 sonrası Hollywood sineması romantik komedilerinde günümüz metropol insanına uyarlanmış öykülerle yenilenerek tekrar üretildiği sonucuna varılmıştır.
Popüler kültür kahramanlarının karakter, ideoloji ve hayat hikayelerindeki ortak özellikler ve bu özelliklerin tüketici toplumla ilişkisi

Bu çalışmanın amacı çağdaş populer kültür anlatılarındaki kahramanların ortak özelliklerini belirlemek ve bu ortak özelliklerin ortaya çıkmasında etkili olan toplumsal faktörleri ortaya koymaktır. Bunun için kapitalizmin birey üzerindeki etkisi ve bireyin anlatılardaki karakterle özdeşleşmesine yönelik psikolojik yaklaşımlar incelenmiş, din, ataerkil sistem ve batı merkezli düşünce yapısının kahramanlık hikayeleri üzerindeki etkileri araştırılmış, kahramanlık hikayelerinin olay örgüsünün zaman içerisindeki değişimi Lord Raglan ve Joseph Campbell'ın teorileri üzerinden ele alınmıştır. Raporda ayrıca tarihte kahramanlık anlatılarında görülen benzerlikler ve bu benzerliklerin sebepleri ana hatlarıyla, tarihi metinlerin güncel uyarlamaları incelenerek ele alınmış, ardından çağdaş kahramanlık anlatı türlerinden bilinen örnekler incelenerek benzerlikler ortaya koyulmuştur. Yapılan araştırmada çağdaş popüler kültür kahramanlarının karakter yapılarının, ideolojilerinin ve hayat hikayelerinin, içinde kurgulandıkları toplumun özelliklerinden etkilenmeleri dolayısıyla, büyük oranda benzerlik gösterdiği görülmüştür ve buna bağlı olarak bu tür kahramanlık hikayelerinin birbirini tekrarlamaması, özgünleşmesi ve farklılaşması için öncelikle toplumsal anlamda değişimin ortaya çıkması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Türk sinemasının ekonomik yapısı ve bu yapının sinemamıza etkileri

ekonomik kararlarının etkisiyle de- politizasyon ve liberalleşme politikaları ile şekillenirken, sinemada yapımcılık video işletmeciliği üretim tarzına dönüşmüş ve sinema salonlarının kapanmasıyla bölge işletmeciliğinin yerini video işletmeciliği almıştır. Yurt dışındaki Türklere yönelik video işletmeciliği yapan şirketler, yerli yapımcıların filmlerinin video haklarım satın almış, sonra da avans karşılığı video film ve sinema piyasası için filmler yaptırmışlardır. Bu dönem içerisinde bir yandan arabesk filmlerin sayısında artış olurken, diğer taraftan genç/yeni yönetmenlerin ürünleri yurtdışında ödüller almışlardır. 80'lerin sonunda Amerikan majörleri yabancı sermaye piyasasında yapılan değişikliklerle Türkiye'ye girmiş ve Türk sinema ürünleri salon bulamaz hale gelmiştir. 1990Tar birbirinden farklı üretim tarzlarının birbirine eklenmesiyle oluşan yapım anlayışı ile günümüze ulaşmıştır. Televizyonun katkısı, sponsorluk kurumunun oluşması, Kültür Bakanhğı'nın desteği, Eurimages katkısı ve dar bütçeli, kollektif üretime dayanan bağımsız yapımlarla şekillenen eklektik bir üretim tarzı oluşmuştur. Teknolojik altyapı reklamcılığın katkısı ile yenilenirken, film maliyetleri büyük bütçelere çıkmış, popüler yapımların izlenme rekorları kırmasına karşılık; bağımsız yapımlar ve Eurimages katkılı filmlerin birçoğu seyirciden yeterli ilgiyi görmemiştir. Sinemayı salonda seyretmek yerine, evindeki televizyondan seyretmeyi tercih eden büyük bir seyirci kitlesi ise 'eski siyah/beyaz Türk filmlerini' izlemeye devam etmiştir. IX Türk Sineması, ne bir banka, ne bir sanayi grubu ne de devlet teşviki ve yönlendirmesiyle oluşmuştur. Sadece sinemacı ve seyirci faktörleriyle var olmuştur. Dolayısıyla sinema ekonomisini, ülkenin ekonomik değişimlerine koşut olarak sinemacı-seyirci ilişkileri belirlemiştir. Yapımcılık alanında yeterli sermaye birikimi oluşturulamadığı için, finans ağırlıklı olarak yapım-dışı alanlardan sağlanmıştır. Yapım-dışı alan dağıtımcılık/işletmecilik yine sinemanın kendi içinde oluşturduğu bir kaynaktır. Türk Sineması, Türk seyircisinin ilgi ve beklentileri gerçekleşmiş, onun istekleri doğrultusunda bir üretim ortaya koymuştur.
Zaman, mekan ve insan

'Zaman, Mekan ve İnsan' adlı tez çalışmasının ürünü olan 'Sıkıntının Rengi' filmi, kısa metrajlı filmin tanıdığı özgür çalışma ortamı içerisinde sinema anlatımındaki yaygın eğilimlerin dışında özgün bir yapıt oluşturmayı amaçlamaktadır. 'Sıkıntının Rengi' filmi, Sevgi Soysal'ın kendi ifadesiyle 'Kişinin bireysel duyarlılıklarının işlendiği, varoluşçuluğun ağır bastığı ve biçim kaygısının egemen olduğu' ilk dönem öykülerinden uyarlanmıştır. Bu öykülere doğru bir sinemasal karşılık bulmak amacıyla sinema sanatında kuramsal arayışlar incelenmiş ve sinemasal biçimi etkileyen etmenler üzerinde durulmuştur. Sinemada günümüzde de devam etmekte olan arayışlar göz önünde tutularak sinema anlatımının dayandığı temel ilkeler irdelenmiştir. V
Sinema salonlarının dönüşümü: İzmir örneği

Sinema, 19. yüzyılın sonlarından bu yana, içinde yaşadığı toplumun sosyo-ekonomik, kültürel, siyasal ve teknolojik gelişmelerine bağlı olarak değişen, kimi zaman ise içinde bulunduğu toplumu dönüştüren bir sanat dalı olmuştur. Yapım, dağıtım ve gösterim süreçlerinden oluşan sinemanın, gösterim halkasını oluşturan sinema salonları da içinde yaşadığı toplumda meydana gelen kırılma noktalarına paralel olarak bir değişim ve dönüşüm göstermiştir. 1980 sonrası tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de kabul görmeye başlayan neoliberal politikalardan sinema sektörü ve sinema salonları da etkilenmiştir. 1989 yılında yürürlüğe giren 32 Sayılı Karar ile birlikte Amerikan dağıtım firmaları Türkiye'ye gelmiş ve sinema salonları bölünmeye başlamıştır. Özellikle 2000'li yıllardan sonra ise semt sinemaları yavaş yavaş kapanmış, yerlerini AVM içerisinde bulunan sinemalara bırakmaya başlamışlardır. Bu tez çalışmasında, 1989 yılında yürürlüğe giren 32 Sayılı Karar ile birlikte İzmir'deki sinema salonlarının nasıl etkilendiği konusu o dönemde sinema salonu sahipliği yapmış ya da sinema salonlarında çalışmış 12 kişiyle sözlü tarih görüşmesi yapılarak ele alınmıştır. Yapılan görüşmeler, İzmir sinema sektörü çalışanları, 1989 öncesinde İzmir'de sinema sektörü ve sinema salonlarının durumu, 1989 yılında çıkan 32 Sayılı Karar ve İzmir'de sinema salonlarının bölünmeye başlaması ve 2000'li yıllardan sonra İzmir'de sinema sektörü ve sinema salonlarının durumu olmak üzere toplam 4 ana kategoride değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda sinema salonlarının bölünmeye başlamasının altında yatan nedenler ortaya konmuş, 1989 yılı ve dijitalleşmeyle birlikte sinema salonlarında yaşanan değişim ve dönüşümler değerlendirilmiştir.
Sovyet sineması ve çok uluslu Sovyet sinemasında bir yönetmen: Tölömüş Okeyev

oz Bu çalışmada, Sovyet sinemasının tarihsel gelişim seyri içinde Sovyetler Birliği içindeki halkları nasıl etkilediği, SB'nin ve Sovyet ideolojisinin 'sanatların en önemlisi' ilan ettiği sinemayı nasıl algılayarak kendine ait hale getirdiği ve temeli Sovyet sinemasına ait olan Kırgız sinemasının dönemleri araştırıldı. Ayrıca Sovyet sineması geleneği içinde sanatçı kimliğini kazanan ve ustalaşan bir sanatçı, yönetmen, senarist, diplomat, Tölömüş Okeyev ve onun sanatı, eserleri çerçevesinde incelendi.
Yavuz Turgul sinemasında 'kimlik' sorunsalı

Türkiye'nin Batılılaşma ve modernleşme sürecinde yaşadığı kimlik çatışmalarını anlayabilmemiz için öncelikle modern kimlik ile geleneksel kimliğin oluşumlarına bakmamız gerekir. Bu süreçte ortaya çıkan kültürel kimlikler, bireylerde uyum sorunlarına neden olmaktadır. Bu uyum sorunu bireyleri yabancılaştırmakta ve karşısındakini 'öteki' olarak adlandırmasına sebep olmaktadır. Bu tezin ana sorusu Türkiye'nin modernleşme sürecinde bireylerde oluşan kimlik çatışmalarının bireyleri ne ölçüde etkilediklerini sinema alanında ele almak; Yavuz Turgul Sinemasındaki karakterler üzerinden somutlaştırmaktır. Bu doğrultuda seçilen Yavuz Turgul'un Muhsin Bey, Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni ve Eşkıya filmlerinde yaşanan gelenek ve modernizm düalizmi Tajfel ve Turner'ın sosyal kimlik kuramına dayandırılarak sosyolojik film çözümlemesi yöntemi ile verilmiştir. Bununla birlikte toplumda kimlik arayışı, modernizm, göç ve gecekondulaşma gibi toplumsal değişimleri açıklayan kavramlara da değinilmiştir. Modernitenin sebep olduğu toplumsal çözülmelerin ve yozlaşan değerlerin Turgul sinemasına yansımalarını ortaya koymak amaçlanmıştır.
Türk sinemasında bilim kurgu ve uzaylı kavramı

'Türk Sinemasında Bilim Kurgu ve Uzaylı Kavramı' adlı tez, Türk sinemasında bilim kurgunun yerini ele almaktadır. Ülkemize geç gelmesiyle birlikte bu türün neden sinemamızda gelişemediği irdelenmektedir. Buna rağmen kısa zamanda çekilen sayısız bilim kurgu filmlerinin başarısı, bu filmlerdeki Türk popüler kültürünün parçalarının bulunmasına bağlanmıştır.'Yerel kurgu' olarak yeni bir alt kültürün oluştuğu Türk sinemasında düşük bütçeler ile çekilen filmler kişisel çabalar ile orijinal bilim kurgu filmleri ile gişede yarışan örnekler sunulmaktadır. Tezin son kısmında ele alınan bu filmlerin öyküsel yapılarının yanı sıra bu filmlerin göstergebilim içinde kodlanmış iletisi ve ayrıca yapımcıların Türk toplumundaki gerçek güncel sorunlara getirdikleri yansımalar da bu bağlamda anlatılmıştır.
Zülfü Livaneli'nin 'Mutluluk' adlı romanındaki kültürel öğelerin kaynak metin, erek metin ve sinema bağlamında irdelenmesi

Edebiyat ve edebi eserler, toplum ve bireylerin hayatında her zaman var olmuşlardır ve sonsuza dek var olmaya devam edeceklerdir. Toplum ve birey merkezli olan edebi eserlerin içeriğinin de topluma özgü kültürel öğelerle oldukça yoğun bir şekilde donatıldığını gözlemlemek mümkündür. Eserin kurgusunda, seçilen mekan ve zamanda özellikle de yazarın üslubunda kültürel yoğunluğa tanık olmak mümkündür. Edebiyat eserlerinde kültürün bu kadar belirgin bir şekilde kendini hissettirmesi, edebiyat eserlerinin çevirisini güçleştirmektedir. Bu yüzden de yapılacak olan bir edebi eser çevirisi alelacele bir şekilde herhangi bir çevirmen tarafından değil, alanında uzmanlaşmış edebiyat çevirmenleri, tarafından yapılmalıdır. Yaratıcılığını kullanabilen, mevcut dil ve kültür üzerinde hakimiyet kurabilen, çevirisini yapacağı eserin bütün detaylarını, dilsel oyunlarını anlayan, alımlayan ve yorumlayan çevirmen, başarılı bir edebi eser çevirisi gerçekleştirecek demektir. Edebi eserler, farklı dil ve kültüre aktarılmanın yanı sıra, aynı dil ve kültür içerisinde farklı bir sanat dalına da uyarlanabilmektedirler. Edebiyatın zengin ve köklü bir geçmişşinin olması özellikle görselliğe dayanan sinema sanatını cezp etmiş ve bu sanatın, edebiyata yönelmesine sebep olmuştur. Bu yönelimin sonucunda ise özellikle roman türündeki birçok eser sinemaya aktarılmaya başlanmıştır. Çeviri çerçevesinde dil içi çeviri başlığı altında değerlendirmenin mümkün olduğu bu uyarlamalar esnasında eserler, bazı değişiklikler yaşamakta ve bu eserlerin daha çok görselliğe dayanan yönleri ön plana çıkarılmaktadır. Bu çalışmada da edebi eserlerin erek dile ve kendi kültürü içerisinde başka bir sanat dalına aktarılırken ne tür aşamalardan geçtiği, aktarım esnasında çevirmen ve senaristin yaşadığı zorluklar ve uygulanan sansürler, roman örneğinde incelenmeye çalışılacaktır.
Türk komedi sinemasında mizahın dönüşümü

Güldürü kavramı üzerine birçok düşünür çeşitli tanımlamalar yapmıştır. Güldürü kavramı üzerinde bu kadar fazla tanım yapılması bu kavrama ait tek bir tanım yapılmasını zorlaştırmıştır. Gülme ve güldürü üzerinde kesin bir tanımlama yapılamaması da bu kavram üzerinde farklı yaklaşımların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu tez çalışmasında gülme ve güldürü kavramına, güldürü sinemasında yer alan türlere ve dünya ve Türk sinemasında güldürünün dönemlerine yer verilmiştir. Türk güldürü sineması dönemlere ayrılarak, güldürü sinemasında konuların ve güldürü öğelerinin nasıl değiştiği açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise güldürü öğelerinin ve gülme eyleminin Türk güldürü sinemasında nasıl değiştiğini aktarabilmek amacıyla, 1970-1980-1990- 2000 ve 2015 yıllarından birer güldürü filmi seçilmiştir. Türk güldürü sinemasının bu dönemlerine ait seçilen filmler niceliksel ve niteliksel araştırma yöntemi kullanılarak incelenmiş ve filmlerdeki güldürü öğelerinin farklılık gösterdiği saptanmıştır.
Orhan Gencebay ve İbrahim Tatlıses filmlerinde merkez-taşra ilişkisi

Bu çalışmada 1970'ler Orhan Gencebay ve 1980'ler İbrahim Tatlıses filmlerinde merkez ? taşra ilişkisinin nasıl ele alındıkları incelenmeye çalışıldı. Türkiye'de merkez-taşra ilişkileri gerek Cumhuriyet öncesi gerekse Cumhuriyet sonrası dönemde iki uç kutup olarak yaşanmış, merkez ve taşra arasındaki mesafe 80'li yıllara kadar kapanmamıştır. 80'li yıllarla birlikte iç göç olgusu ulaşabileceği son noktaya gelerek kentsel alanların nüfusunun kırsal alanların nüfusunu aşmasıyla sonuçlanmıştır. Bunun yanı sıra 80'lerde uygulanan neo-liberal politikalara paralel biçimde ulus devlet etkisini kaybetmiş, merkez ve taşra arasındaki mesafe azalarak mevcut ilişkide kırılmalar yaşanmıştır. Çalışma bu kırılmaların en yoğun yaşandığı 1970 ve 80'li yıllara odaklanmaktadır. Cumhuriyet öncesinden 80'li yıllara değişen bir seyir izleyen merkez-taşra ilişkileri, toplumsal hayattan bağımsız düşünülemeyecek sinemada da kendisini göstermiştir. Popüler yerli filmlerde merkez karşısında kenara itilen, kente eklemlenebilmesi için kentin resmi kültürünü özümsemesi, bu anlamda da dönüşmesi gereken taşralı imgesi, giderek yerini sesini yükselten, eleştiren bir taşralı imgesine bırakmıştır. 1970'lerde kent ortamına direnmeye ama aynı zamanda uzlaşmaya çalışanların kültürü olan arabesk kültür de 1970'lerden 1980'lere dönüşüm geçirmiştir. Bu çalışma arabesk şarkılı filmlerin söz konusu dönüşümünü incelemektedir.
The theme of nostalgia in coming-of-age films

Nostalji teması ile gençlik filmleri birbirine zıt gözükse de aralarında karşılıklı bir etkileşim kurulabilir. Bu tezde amaç Call Me by Your Name (Luca Guadagnino, 2017) ve The Perks of Being A Wallflower (Stephen Chbosky, 2012) filmleri üzerinden bu ikili ilişkiyi kurmaktır. Psikanalitik film teorisi, özellikle Sigmund Freud'un, ergenin fiziksel ve karakter gelişimi konusunda ele aldığı Three Essays on the Theory of Sexuality (1905) gibi yazıları, bu tezin ana kaynaklarıdır. Freud'un yanı sıra, gençlikte karakterin nasıl geliştiğine dair Harry Stack Sullivan'ın oluşturduğu Interpersonal Theory (1953) gibi kaynaklar, büyüme çağındaki bir kişiyi daha iyi anlayabilmeye fırsat verir. İki ana kahramanın yolculukları, 'Kimlik Arayışı' ve 'Ev Arayışı' olarak iki bölüme ayrılmaktadır. Tezi oluştururken alt yapıda filmlere hakim olan nostalji teması yer almıştır. Burada, nostalji ile ifade edilen, filmlerin hem sırası ile 1980'ler ve erken 1990'lardan hikayeleri anlatması hem de sinematografik açıdan ve kullandığı müzik gibi elementler ile eski zamanları hissettirmeye yönelik bir amacının olmasıdır. Tezde, nostalji ile ilgili temel kaynağı Svetlana Boym'un, The Future of Nostalgia (2001) kitabı oluşturmaktadır. Boym (2001), kitapta farklı dönemler için kavramın neyi ifade ettiğini açıklamaktadır. Boym (2001), kavramı iki noktada inceler. Bunlardan biri, güçlendirici nostaljidir ve geride bırakılan evin yeniden inşa edilmesine, diğer anlamıyla eski hatırların, aidiyetin tekrar hissedilerek sağlamlaştırılmasına dayanır. Yansıtıcı nostalji olarak incelediği ikinci türe, tezin amacına hizmet ettiği için daha fazla yer verilmiştir. Yansıtıcı nostalji, geçmişşe duyulan özlemin kendisine ve gerektiğinde o döneme ait anıların, sahibinin zihnindeki değişimine odaklanır. Tıpkı yetişkinliğe atılan adımların kendisi gibi, değişime duyulan cesareti de içerir. Baş karakterler, kimliklerini keşfettikleri yolculuklarında, aynı zamanda evlerini, aslında ait oldukları yeri de arayış içindedirler. Kendilerini bulmaları bir anlamda evlerini bulmaları ile aynı olarak düşünülebilir. En önemlisi de bu süreçteki yeniden yaratım ile oluşturulacak hikayedir. Gençliğin hüznü ve keyfi aynı anda içinde barındıran yapısına, nostaljinin benzer şekilde tanımı olan geçmişş düşündeki buruk sevinç hissi karşılık gelebilir.
Sinemasal bir yaratı biçimi olarak dijital oyunlar

20. yy'da kültür endüstrisinin en yaygın öykü anlatım aracı olan sinema 21. yy'a gelindiğinde yerini yavaş yavaş dijital oyunlara bırakmaya başlamıştır. Tez kapsamında dijital oyunların tarihsel gelişimi, kültür endüstrisi ve ideolojiyle olan bağları incelenmiştir. Ayrıca, 'Dehliz' isimli bir dijital oyun projesi gerçekleştirilerek, dijital oyun ve sinema arasındaki benzerlikler ve farklılıklar ortaya konulmuştur. Dijital oyunların üretim araçlarının öykü anlatımından çok, eğlence olarak oyun üretimine daha yatkın olduğu saptanmıştır.
2000 sonrası Amerikan post-apokaliptik bilimkurgu sinemasında kıyamet ideolojisi

İkinci Dünya Savaşı ardından yoğun bir şekilde üretilen post-apokaliptik filmler, savaş sonrası toplumun geleceğe bakışını şekillendirmede büyük bir etkiye sahiptir. Dünya çapında gerçekleşmiş büyük bir yıkım ve felaket anlamına gelen apokalips terimiyle ilişkili biçimde, post-apokaliptik filmler bilimkurgu sinemasında felaket sonrası dünyayı konu alan bir alt türdür. Nükleer savaş, savaş, yapay zeka tehlikesi, uzaylı istilası, çevresel felaketler, virüs, kirlilik ve küresel ısınma gibi çeşitli felaketlerin gerçekleşme olasılıklarının artması bu türdeki filmlere dönük ilginin artmasına, blockbuster olarak tabir edilen büyük bütçeli, büyük gelir getirmeyi hedefleyen filmlerin yapımında bir ilgiye neden olmuştur. Geleceğe dönük büyük çaplı korkuların filmlerdeki yansımasına yoğunlaşan bu çalışma, 2000 sonrası Amerikan post-apokaliptik bilimkurgu sinemasındaki kıyamet ideolojisinin özelliklerini anlamayı, bu özelliklerin çeşitli makro, mikro ve üst ideolojilerle ilişkisini açığa çıkarmayı ve bu filmlere bir değer verme imkanı verecek biçimde mitten uzaklaşma mı yoksa mite dönüşü mü savunduklarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. K. Koch'un kıyamet ideolojisi özelliklerini, L. Giannetti'nin ideolojik ve D. Suvin'in mitsel analizini, sistematik ve bütünsel bir biçimde bir araya getiren çalışma, bu yöntemsel çerçeve içinde çalışma evreninden seçilen sekiz adet filmi örnekleme almış ve incelemiştir. Bu filmler, Matrix (Wachowski Kardeşler, 1999, 2003), A. I. Artificial Intelligence (Steven Spielberg, 2001), Wall-E (Andrew Stanton, 2008), The Hunger Games serisi (Gary Ross, 2012; Francis Lawrence, 2013, 2014, 2015), Oblivion (Joseph Kosinski, 2013), Interstellar (Christopher Nolan, 2014), Mad Max: Fury Road (George Miller, 2015) ve Planet of the Apes (Matt Reeves, 2014, 2017) serisidir. İnceleme sonucunda filmlerdeki kıyamet ideolojisinin, filmin etkileşime girdiği ve söylemsel olarak yücelttiği makro ve mikro ideolojiye göre değiştiği gözlenmiştir. Filmlerde ağırlıkla sol liberal, merkezci ideolojiler öne çıkarken, feminist vurgular taşıyan filmlerin yanı sıra muhafazakar filmler de bulunmaktadır. Gösteri toplumuna, giderek sanallaşan ve simülasyon haline gelen toplumsal yaşama ve tüketim kültürüne, karşı şüpheler öne çıkmaktadır. Filmlerdeki artan muhafazakarlık ile distopik ton ve mite dönüş eğiliminin artışında bir paralellik söz konusudur. Genel olarak filmlerin yıkım olgusunu çağdaş toplumsal yaşamdaki sorunların bir dışavurumu ve çözümü olarak tasarladığı buna göre de yeni bir toplumsal yapılanma sunmaya çalıştığı tespit edilmiştir.