turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Understanding the reform process of the Ottoman diplomacy: A case of modernization?

Osmanlı İmparatorluğunun 18. yy'ın sonu itibariyle, uyguladığı diplomasi yaklaşımını değiştiren nedenler bu tezde incelenecektir. İlk kısımda, diplomasi ve dış politikanın kaynağı, Avrupa diplomasi tarihinden siyasi alanda örneklenen bazı olaylar çerçevesinde açıklanacaktır. Osmanlı İmparatorluğu tarihine Osmanlı İmparatorluğunun 18. yy'daki yenilenme ve Avrupalılaşmasının kavramsal çerçevesini oluşturması sebebiyle kısaca bakılacaktır. Osmanlı İmparatorluğu diplomasisi, diplomasinin bazı prensipleri ve uygulamaları çerçevesinde incelenecek, 18. yy'ın sonu ve 19. yy'ın ortasına kadar olan dönemde diplomasinin Avrupalılaşması tartışılacaktır. Bu tezin amacı, Osmanlı İmparatorluğunun düşüşü ile askeri ve diplomasi alanda Avrupalılaşması arasındaki ters ilişkinin ön plana çıkartılmasıdır. Osmanlı İmparatorluğu düşüşteyken, geleneksel üstünlük anlayışını özellikle askeri ve diplomatik temelde sürdürmesinin çok zor olduğu açıktır. Bu da Osmanlıdaki devlet sisteminin değişimini gerekli kılmıştır. Avrupa'nın modellenmesi, Avrupalılaşma ve yenileşme hareketinin ana motivasyonu olmuştur. Kaldı ki Avrupa'nın model olarak alınması da mantıklı ve pragmatik bir adım olarak ortaya çıkmaktadır.
Kıbrıs sorununun tarihi ve güncel gelişimi çerçevesinde Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin Avrupa Birliği'ne girmesinin Türkiye'ye etkileri

Avrupa Birliği'nin Kıbrıs konusu ile ilgilenmeye başlamasını ve bunun sonuçlarını değerlendirmek için tarihi gelişimi ile birlikte bir bütün halinde Kıbrıs'ın incelenmesi gerekmektedir. Tarihi gelişim incelendiğinde Anadolu'ya hakim olan egemen güçlerin kendilerinden kırk mil uzakta olan bu adaya da hakim oldukları görülmektedir. Türklerin ada üzerine hakimiyetleri 1517 yılında Memlukluları yenmeleri ile başlamaktadır. 1914 yılındaki İngiliz ilhakına kadar olan dönemde ada üzerinde Türk egemenliği devam etmiştir. Dört yüzyıl süren bu egemenlik süresince adada yaşayan insanların inanç ve yaşama haklarına saygılı olan Türkler adada barışı sağlamıştır. 1950 yılı sonrasında adanın siyasi ve sosyal yapısı değişmeye başlamış, elli yıllık İngiliz döneminin oluşturduğu değişimin bir sonucu olarak, yüzyıllardan beri bir arada yaşayan halk arasında sorunlar çıkmaya başlamıştır. Adanın Yunanistan'a bağlanma düşüncesi ve bu maksatla başlayan tedhiş hareketleri sonrasında adada yeni bir yapılanma oluşmuş ve Kıbrıs Cumhuriyeti Türkiye'nin gerek garantörlüğü gerekse de izni ile doğmuştur. 1 963 olayları sonrasında Kıbrıs Cumhuriyeti etiketini zorla gasp eden Güney Kıbrıs Rum Yönetimi, geçen zaman içerisinde Türk tarafını marjinalleştirme girişimlerini sürdürmüştür. Adadaki sorunun devamının kendi politikalarına uygun olması nedeni ile İngiltere'nin yoğun gayretleri sonucu Birleşmiş Milletler zemininde KKTC konusunda sürekli olarak olumsuz kararlar alınmıştır. AB Kıbrıs ilişkilerinde göz önünde bulundurulması gereken noktalardan biri de, Türkiye'yi dikkate almayan hiçbir çözümün bölgede uzun ömürlü olamayacağıdır. Tarihten gelen sosyolojik yapı ve miras Türkleri her zaman bu bölgede söz sahibi olmaya itmektedir. Bulunduğu bölgede barış üreten bir ülke olan Türkiye'nin etrafında bir barış kuşağı oluşturabilmesi için, uluslararası alanda Kıbrıs sorununa çözüm üreten taraf olması gerekmektedir. ıı
Çok partili siyasal hayata geçişten 12 Eylül askeri müdahalesine Türk dış politikası'nın haber dergilerinde temsili

II. Dünya Savaşı'ndan sonra küresel siyaseti biçimlendiren en temel olgu Amerika Birleşik Devletleri ile Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği arasındaki politik rekabettir. Söz konusu bu rekabetin 1950- 1980 yılları arasında Türkiye'deki haber dergiciliğine iç ve dış politika bağlamında yansımaları, bu çalışmanın konusunu ve kapsamını oluşturmaktadır. Araştırma nesnesine yaklaşılırken izlenilen yöntem, anılan dönemde çıkan haber dergilerini dış politika gözlüğüyle taramaktır. Sonuç olarak; Türkiye'de haber dergiciliği küresel siyasetten, daha özelde ABD'nin izlemiş olduğu dış siyaset vizyonundan etkilenmiştir. Bunun yanında; söz konusu dergilerin siyasi düşünce yelpazesinin çeşitli konumlarında bulunduğu, hükümet kararlarına etki edebildiği ve gündem oluşturma yeteneklerinin olduğu çalışmanın diğer önemli tespitlerindendir.
Arap baharı bağlamında Türkiye-Katar ilişkileri

Ortadoğu rejimlerini derinden etkileyen Arap Baharı ve sonrasında ortaya çıkan tabloda Türkiye-Katar ekseninin beraberinde getirebileceği fırsatları ve oluşturabileceği riskleri değerlendirmek bu tezin amacını oluşturur. Birinci bölümde, I. Dünya savaşı sonrası dönemde Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılması ile birlikte Ortadoğu'da ortaya çıkan kronik problemlere değinilerek, olası nedenlerinin ne olabileceği açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde, tarihsel bir perspektiften yola çıkarak 1871- 2011 yılları arasında Türkiye ve Katar'ın ilişkileri ve Ortadoğu politikaları ele alınarak, Ortadoğu'da Türk-Katar ekseni incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Arap Baharı geniş kapsamlı olarak açıklanarak Tunus, Mısır, Libya, Suriye ve diğer Körfez ülkelerinde gerçekleşen olaylar ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise 2011- 2014 yılları arasındaki Arap Baharı ve sonrası dönemde Türkiye ve Katar'ın bölgeye yönelik kültürel, siyasi ve ekonomi politikaları incelenmiştir. Çalışmanın sonuç kısmında ise çalışmanın genel bir değerlendirilmesi yapılarak Türkiye ve Katar'ın Arap Baharı ve sonrasındaki politikalarında uyumluluk ve risklerin değerlendirilmesi yapılmıştır.
Discourses of Kemalism and Islamism on the political dimension of EU-Turkey relations

Bu tez Kemalizm ve İslamcılığın Avrupa Birliği ve Türkiye arasındaki ilişkinin kimlik ve siyasi reform açılarından tanımlanmasını ve değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Çalışma, bu düşünce gruplarının konu hakkındaki söylemlerinin değerlendirilmesi için akademik literatür ile Kemalist ve İslamcı entelektüellerin yazı örneklerinin kullanımı yoluyla gerçekleştirilmektedir. Avrupa Birliği - Türkiye ilişkilerinin siyasi boyutu ile ilgili olarak demokrasi, insan haklan, azınlık hakları - ağırlıkla Kürt sorunu - ve Kıbrıs konularındaki sorunlar ve AB talepleri açıklanmaktadır. İki yaklaşımın bu konulara bakış açılan ve söylemleri, Batı ve AB'ye yönelik tarihsel tutumları ile ilintili olarak tartışılmaktadır.
An ethnic group embedded in multiple identities: The case of Iraqi Turkmens in Turkey

Irak Türkmenleri uzun zaman boyunca Türk dış politikasının, medyasının ve toplumunun çeşitli vesilelerle gündeminde olmuştur. Aslında, siyasi pozisyonları görece olarak göz ardı edilmiş olsa da Irak Türkmenleri stratejik konumlarına bağlı olarak Irak'ta pek çok kritik meselenin tam ortasında yer almaktadır. Ayrıca, Irak Türkmenleri, Orta Doğu'da farklı kimliklerin analizi için uygun bir vaka teşkil etmektedirler. Birbiriyle alakalı bu iki olgudan hareketle, bu tez Irak Türkmenlerinde kimlik konusunu anlamaya yönelik bir çabadır. Irak Türkmenlerinin analizi, özelde Irak'ta ve genelde Orta Doğu'da kimlik konusuna bir projeksiyon sunmaktadır zira Orta Doğu'da kimliğin beş ana boyutu olarak sunduğum, dini, mezhepsel, milli, etnik ve aşiret boyutlarını içeren çoklu kimliğin taşıyıcısıdırlar. Bu çerçevede, bu tez bahsedilen boyutları, Irak Türkmen kimliğinin tarihsel arka planı ve bu tezin yazarının Ankara'da yaşayan Irak Türkmeni mültecilerle yaptığı anket çalışmasının bulguları ile analiz etmeye çalışmaktadır.
Tudeh Partisi'nin 1979 İran Devrimindeki rolü

Bu tezin amacı, İran toplumunun farklı nedenlere ve farklı siyasi hedeflere sahip birçok kesiminin katıldığı geniş bir toplumsal koalisyonun gerçekleştirdiği popüler bir devrim olan 1979 İran Devrimi'nin, nasıl bu toplumsal koalisyonun unsurlarından yalnız biri olan fundamentalist İslamcıların etkisi altında İslam Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla sonuçlandığı sorusu çerçevesinde, yine bu toplumsal koalisyonun unsurlarından ve İslamcıların rakiplerinden biri olan Marksist hareket içinde yer alan Tudeh Partisi'nin, devrim sürecinde ve devrim sonrasındaki faaliyet ve politikalarıyla devrimin sonucunu şekillendirmekte oynadığı rolü ortaya koymaktır. Bu çerçevede, öncelikle Tudeh Partisinin devrim sürecindeki konumunu belirleyen içsel ve dışsal etkenlerin tespitine çalışılmıştır. Bu maksatla, aynı zamanda bu konumun dışsal belirleyicileri olan, devrime yol açan toplumsal hoşnutsuzluğun nedenleri ve bu süreçte Tudeh'in rakipleri olan siyasi hareket ve gruplar, temel ideoloji, politika ve faaliyetleri ile devrimin İslam Cumhuriyeti ile sonuçlanmasında oynadıkları rolü kapsayacak şekilde ele alınmıştır. Tudeh'in devrim sürecindeki konumunun içsel belirleyicileri ise yaklaşık yarım asırlık tarihinde yatmaktadır. Bu nedenle Tudeh'in kuruluşundan devrime kadar olan süreç, partinin geçirdiği ideolojik ve örgütsel değişim ve/veya süreklilik dahil olmak üzere incelenmiş, devrim sırasında ve sonrasında Ayetullah Humeyni'ye verdikleri koşulsuz destekle İslamcıların iktidarını sağlamlaştıran ve böylece kendi sonunu hazırlayan politikalarının ardında yatan ideolojik ve yapısall özellikler ele alınmıştır. Tezin vardığı sonuç, Tudeh'in devrimin İslam Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla sonuçlanmasında iki farklı düzlemde rol oynadığıdır. Birinci düzlem, Tudeh'in devrim sırasında sahip olduğu sınırlı kaynak ve destekle, devrimin liderliğini veya iktidarı ele geçirmekteki başarısızlığına ilişkindir. İkinci düzlem ise Tudeh'in, iktidar bloğunda yer alan Ayetullah Humeyni liderliğindeki fundamentalist İslamcılara anti-emperyalizm saplantısıyla verdiği destek muhalefetin bölünmüşlüğünü ve böylece İslam Cumhuriyetini güçlendirdiği için, muhalefetin İslam Cumhuriyeti tarafından adım adım yok edilmesinde oynadığı role ilişkindir. Devrimin liderliğini veya iktidarı ele geçirmekteki başarısızlığın nedenleri, Şah rejiminin baskısı, İslamcıların örgütsel avantajları, İran toplumunun yapısı ve bu yapı içinde özellikle işçi sınıfının niteliği, Marksist rakiplerin varlığı, Tudeh'in 1953 darbesindeki tutumunun ve SSCB'yle ilişkilerinin olumsuz etkileri ve halka hitap etmekten uzak siyasi dili gibi etkenlerden kaynaklanan örgütsel güçsüzlüklere bağlıdır. Tudeh'in daha ölümcül olan ikinci düzlemde oynadığı sadık muhalefet rolünün altında ise Tudeh'in Stalinist düşünce yapısı ve tüm İranlı Marksistleri esir almış olan anti-emperyalist paradigma gibi ideolojik ve yapısall özellik ve zayıflıklar yatmaktadır.
The Turkish-Israeli strategic Co-operation and mediterranean security

Bu çalışmanın amacı Türkiye ve İsrail ikili ilişkileri çerçevesinde gerçekleşen stratejik işbirliğinin dinamiklerini açıklamak ve işbirliğinin Akdeniz Güvenliği üzerinde yaptığı etkileri incelemektir. Çalışma genel hatlarıyla iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm güvenlik teriminin genel anlamı, uluslararası ilişkilerdeki yeri ve terimin tarihten günümüze doğru değişen uluslararası sistemler doğrultusunda evrimi hakkında genel ve açık bilgilerle başlamaktadır. Devam eden safhada Akdeniz bölgesinin bu çalışma çerçevesinde tercih edilen tanımı ve konsepti verilmekte ve bölgenin Soğuk Savaş ve Soğuk Savaş Sonrası dönemlerdeki statüsü karşılaştırılmaktadır. Akdeniz bölgesinde görülen problemler ve bölgenin dünyanın önde gelen aktörleri açısından önemi belirtildikten sonra birinci bölüm, stratejik işbirliğinin etkilerinin görüldüğü ana alt bölge olan Doğu Akdeniz ile ilgili bilgilerle sona ermektedir. İkinci bölüm, işbirliğinin önünü açan faktörler ve ortakların işbirliğinden beklentilerle başlamaktadır. Ayrıca işbirliğinin safhaları kronolojik bir sırada anlatılmaktadır. Bir ileri safhada işbirliğinin bölge güvenliği üzerindeki, olumlu ya da olumsuz etkileri açıklanmakta ve bu çerçevede işbirliğine bölgeden gelen tepkilere ve Amerika'nın gelişmelerdeki rolüne yer verilmektedir. Çalışma, son gelişmeler ışığında, işbirliğinin geleceği ve Akdeniz Güvenliği'nin evrimi ile ilgili düşüncelerle sonuçlanmaktadır.
George W. Bush döneminde ABD'nin Türkiye politikasında PKK (2000-2008)

, Soğuk Savaş dönemi sonrası dünyada etnikle bağlantılı Milliyetçi halk hareketlerinin sonucunda Kuzey Iraktaki Kürtlerin ABD ile ilişkisinin Analiz edilmesidir. Aynı zamanda Kürtlerin ABD'de oluşturduğu gruplarla Amerikan Dış politikasına yaptığı değişiklikler irdelenmektedir. Bu çalişmada, Uluslararası sistem açısından değerlendirildiğinde Soğuk Savaş sonrası dönemin son on sekiz yılına denk geldiğini söyleyebileceğimiz tarihsel çerçeve içerisindeki temel parametreler değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma ayrıca kurum analizi niteligide taşımaktadır. Bu yıllar içerisinde ABD'nin dış politikasına yön vermiş olan Kürtlerin dönem içerisindeki tutum ve davranışları incelenmiştir. Yine çalışmada 2003 Irak Savaşı sonrası Tezkereler süreci olarak adlandırdığımız bu dönem çerçevesinde Türkiye'nin ABD dış politikasına olan etkileri irdelenmiştir.
ABD dış politikasının Ortadoğu'ya etkileri

Bu çalışmada; ABD dış politikasının özellikleri belirtilmiş, sürecin din-zihniyetekseninde analizi yapılmış, ABD siyasi zihniyetinin dış politikaya yansımalarısunulmuş, bu dış politikaların küresel ölçeğe taşınma süreci incelenmiş, soğuk savaş dönemi ele alınmış, bu dönemin Ortadoğu da Amerikan-Sovyet çatışmasını nasıl tetiklediği anlatılmıştır. Sovyetlerin dağılması ile ortaya çıkan yeni dönemde yaşanan gelişmeler ele alınmış, 11 Eylül sonrası ABD'nin hegemonya çabaları, müdahaleleriaktarılmış, Ortadoğu siyasetinin merkezinde Filistin Sorunu olduğu, bu çerçevedeYahudi zihniyeti dönüşümü, bu dönüşümün çatışmaya etkileri belirtilmiş, süreçte Amerikan rolü vurgulanmış ve İsrail-Filistin çatışmasının temel parametreleri ele alınmış, Ortadoğu barışının Filistin odaklı olduğu ve barış için, uluslararası hukukvurgulanmıştır.
Turkish foreign policy and strategic partnership in Asia-Pasific

Bu tez Türk Dış Politikasının Asya-Pasifik bölgesine yönelimini diplomatik, ekonomik ve kültürel boyutlarına odaklanarak incelemektedir. 2010'lu yıllarda, Türkiye ve altı Asya-Pasifik ülkesi ilişkilerini stratejik ortaklık düzeyine yükseltilmesine karar vermiştir. Türkiye'nin Asya-Pasifik politikasında devamlılığa vurgu yapan birçok uzmanın görüşünden farklı olarak, bu tez Türkiye'nin bu bölgeye olan yöneliminde Ankara'nın daha önceki politikalarına göre önemli değişikler olduğunu öne sürmektedir. Bu kapsamda tez Türkiye'nin bölgeye dönük bir akıllı güç stratejisi geliştirerek, yumuşak ve sert güç kabiliyetlerini nasıl etkili bir şekilde bir araya getirerek kullandığını da göstermektedir.
Neoliberalism and the alternative globalization movement

Bu çalışma neoliberalizm karşıtı toplumsal tepkileri Polanyi'nin çifte hareket kavramını kullanarak analiz etmeyi hedeflemektedir. Buradaki amaçlar alternatif küreselleşme hareketinin doğasını algılamak ve bu toplumsal tepkilerin teorik açıklamasının yapılabilmesi için daha iyi bir analiz çerçevesi sunmaktır. Alternatif küreselleşme hareketinin küresel siyasal iktisadi gelişmeler hakkındaki kaygılarının ve hedeflerinin daha iyi anlaşılması için hareketin Dünya Ticaret Örgütü'ne yönelttiği eleştiriler incelenecektir. Bulgular göstermektedir ki, küresel bir serbest piyasa yaratma çabalarının devlet-toplum-piyasa ilişkileri üzerindeki etkileri hakkında artan endişenin ifadesi olan alternatif küreselleşme hareketi, günümüzde yeni bir kendi kendini düzenleyen piyasa dengesinin oluşturulmasına tepki gösteren bir karşı harekettir.
Yugoslavya iç savaşı'nda Bosna'da yaşanan etnik temizlik ve Türkiye'nin politik tavrı

Bosna Hersek, Balkan yarımadasında bulunan ve 51 bin 129 kilometrekarelik yüzölçümüne sahip bir ülkedir. Bosna Hersek ile Türkiye'nin, kökleri 15. Yüzyıla kadar uzanan derin bir tarihsel birlikteliklerinin bulunduğu söylenebilir. Bosna'daki Osmanlı tarihi 1463'te Fatih'in bölgeyi fethiyle başlamış ve İkinci Abdülhamid dönemine kadar devam etmiştir. Eski Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyetinin altı federe cumhuriyetinden biri olan Bosna-Hersek, bağımsızlığını 1990'lı yıllardaki Yugoslavya'nın çözüldüğü yıllarda kazanmıştır. Bosna Savaşının başlangıcı ise 1992 yılının ilkbaharına rastlamaktadır. Bosna'nın kuzey bölgelerinin hedef alındığı saldırılarda, bölgede yer alan Boşnakların uzaklaştırılması ve bir Sırp devleti kurulması amacıyla hareket edilmiştir. Sırplar tarafından gerçekleştirilen saldırılar, yakın dönemin en büyük felaketlerinden birine yol açmıştır. Kuşatma altında yer alan şehirlerde ve mülteci kamplarında, kadın ve çocukların da aralarında bulunduğu pek çok insan öldürülmüş, işkenceler uygulanmıştır. Balkanlar ve Bosna Hersek, yaklaşık altı asır boyunca Osmanlı kültürüyle yoğrulmuş bir coğrafya olması ve halen sayısı milyonları bulan Türk ve Müslüman nüfusuna ev sahipliği yapıyor olması nedeniyle Türkiye için oldukça büyük önem ifade etmektedir. Bu bakımdan Türkiye'nin Balkan politikaları incelenmesi gereken önemli bir konu olarak dikkat çekmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'nin Yugoslavya İç Savaşında Bosna'da yaşanan etnik temizlik sırasında izlediği politik tavır ele alınmıştır.
Suriye krizinde uluslararası güç mücadelesi: Vekalet savaşları

Bu çalışmanın amacı, Orta Doğu'da Arap Baharı olarak adlandırılan toplumsal hareketlerin bir iç savaşa sürüklediği Suriye'de var olan uluslararası çıkar çatışmalarını, günümüzde devletler arasındaki güç mücadelesinin değişen boyutu olan vekalet savaşları bağlamında ele almaktır. Bu çalışma, 'devletlerin dış politikada kullandığı sert gücün, çeşitli gerekçelerle sınırlandırılması nedeniyle, çıkarlarına ulaşmada elini rahatlatan ve günümüzde etkinliği giderek artan devlet dışı aktörlere daha bağımlı hale geldiği' savından hareket etmektedir. Bu sav doğrultusunda savaşlardaki değişim meselesi ve yeni bir dış politika aracı olarak 'vekalet savaşı' kavramının Suriye krizindeki yansımalarına değinilmiştir. Bu bağlamda çalışmanın birinci bölümünde uluslararası ilişkilerde vekalet savaşı kavramı analiz edilmiş, ikinci bölümde ise uluslararası güçlerin Suriye krizi özelindeki çıkar çatışmaları, vekalet savaşları bağlamında örneklendirilmiştir.
Cumhuriyet Arşivi belgelerine göre Demokrat Parti Dönemi Türk-Arap ilişkileri (1950-1960)

II. Dünya Savaşı sonrası beliren Rus tehdidi Türkiye'yi İngiltere ve özellikle de Amerika'nın desteğini aramaya zorlamıştır. Bu amaç doğrultusunda demokratik düzene geçmek artık zaruri bir hal almıştır. 7 Ocak 1946'da Demokrat Parti'nin kurulması ile Türkiye'nin iç politikasında köklü bir değişiklik yaşanmıştır. Mayıs 1950 seçimlerinde iktidara gelen Demokrat Parti ile artık dış politikada zorlu bir döneme girilmiştir. Kore Savaşı'na katılma kararı ve Atlantik Paktı'na üyelik için içerisinde bulunulan yoğun diplomatik çabalar sonucunda Demokrat Parti ilk diplomatik başarısını Kuzey Atlantik İttifakına üye olarak kazanmıştır. Üyeliğin bedeli olarak İngiltere, kendi çıkarları doğrultusunda Türkiye'nin Orta Doğu'da bir ittifaka dahil olmasını istemektedir. İngiltere'nin başarısız politikaları zamanla yerini Amerika'nın Kuzey Kuşağı Stratejisi'ne bırakacaktır. Amerika'nın ön ayak olduğu Bağdat Paktı ile beraber Türkiye 1923'ten beri sırt çevirmiş olduğu Orta Doğu ülkelerine karşı tutumunu değiştirmiştir. Türkiye Arap ülkelerini Pakta dahil etmek için mücadele vermeye başlamıştır. Fakat Arap ülkeleri Batılı ülkelerin ön ayak olduğu bir ittifaka dahil olma niyetinde değildir. Bu arada Batılı güçler ve Rusya arasındaki anlaşmazlık bölgede bazı krizler yaşanmasına sebep olmuştur. Önce Süveyş krizi, ardından Suriye buhranı ile zaten kötü olan Türk-Arap ilişkilerini kopma noktasına gelmiştir. Ülkenin içerisinde bulunduğu ekonomik durum ve iç politikaya dair kaygılar dış politikada belirleyici unsurlar halini almıştır. Amerika'nın askeri ve ekonomik yardımına ihtiyaç duyan Türkiye'nin Arap ülkeleri ile ilişkileri bu sayede Batılı güçlerin yönlendirmesi ile belirlenmiştir. Diğer taraftan Türkiye-Mısır ile bölgede liderlik mücadelesine girmiştir. Fakat Türkiye-Irak hariç hiçbir Arap ülkesini Pakta dahil edememiştir. Irak'ın da Pakttan ayrılması ile beraber Türkiye sonuç olarak sadece Arap ülkelerinin nefretini kazanmıştır.
Uluslararası Hukukta soykırım suçu ve Ermeni soykırımı iddiası: 100 yılı aşarken Türkiye'den beklentiler ve gerçekler

Ermeni soykırımı iddiası yüzyılı aşkın süredir kamuoyunu meşgul etmektedir. Ermeniler Osmanlı Devleti döneminde en üst düzey görevlerle taltif edilmişlerdir. Osmanlı'nın güçlü olduğu dönemde uyum içinde yaşayan Ermeni toplumu, Osmanlı zayıflayınca isyan etmeye başlamıştır. Ermeniler, diğer devletlerden aldıkları destekle her geçen gün Türkiye'yi uluslararası alanda zor durumda bırakmaya çalışmaktadır. Soruna taraf olmaya çalışan aktörler, sözde Ermeni soykırımı iddiasını kendi çıkarları için araçsallaştırmaktadırlar. Ermeniler, Türkiye'den; toprak, tanınma, tanıtılma ve tazminat taleplerinde bulunmaktadır. Çalışmada geçmişşten günümüze kadar Ermeni sorunu ve soykırım iddiaları ile Türkiye'den talepleri incelenmiştir. Çalışma, Ermeni taleplerinin gerçekçi olmadığı iddiasını savunmaktadır. Ermenilerin sözde soykırım iddialarının uluslararası hukukun ilkeleri ile örtüşmediği üzerine odaklanılmıştır. Söz konusu taleplerin haksızlığı ve karşılanamazlığı ifade edilmekle beraber, Ermeni beklentilerinin gerçekleştirilemez olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
İkinci dünya savaşı sonlarında ABD belgelerine göre Türkiye-ABD ilişkileri (1943-1945)

II. Dünya Savaşının ardından ortaya çıkan iki kutuplu dünyada, Türkiye ABD'den yana olmuştur. Bu çalışmada savaş sonrası dönemde hızla gelişen Türkiye-ABD ilişkilerinin tarihi temelleri ABD belgeleri esas alınarak ortaya konmuştur. 1943- 1945 yılları arasındaki siyasi, askeri, ekonomik ilişkilerin Türkiye-ABD yakınlaşmasındaki rolü, uluslararası gelişmelerin Türk ve Amerikan dış politikalarına yansımaları incelenmiştir. ABD'nin Türkiye ile ilişkileri ABD dış politikasının genel hatları içinde değerlendirilerek, Türkiye'nin bu çerçeveye dahil edilme süreci ele alınmıştır. Bu aynı zamanda daha geniş bir perspektiften Türkiye'nin uluslararası sistemde konumlandırılmasını sağlamıştır. Savaş sonunda ileri sürülen Sovyetler Birliği taleplerine karşı ABD kesin bir şekilde Türkiye'nin yanında yer almıştır. ABD dış politikasında bir kırılma noktası olarak görülen bu gelişme gerçekte savaş süresinde planlan-uygulanan Ortadoğu politikasının bir yansımasıdır. Türkiye ile savaş sonrası dönemde gelişen ilişkiler ABD'nin 1943 yılından itibaren sistemli bir şekilde sürdürdüğü askeri-ekonomik politikaların sonucu olmuştur.
Karşılıklı bağımlılık kuramı perspektifinde Azerbaycan dış politikasının analizi

Azerbaycan, Doğu Avrupa ve Batı Asya'nın kavşağında bulunan Kafkasya bölgesindeki bir ülkedir. Bölgesel aktörlerin güçlü ekonomik ve siyasi kaygısı olan bir jeopolitik alanın parçasıdır. Azerbaycan hükümeti, ilişkilerini bölgede geliştirerek ve komşularıyla iyi ilişkiler içinde olmayı amaçlayan bölgesel güçlerle olan ilişkilerinde denge politikasını benimsemiştir. Azerbaycan, Batılı kurumlarla olan ilişkilerini geliştirmeye çalışmıştır. Azerbaycan'ın önceliği, ülkeyi hem bölgesel hem de uluslararası alanda önemli bir aktör olarak konumlandırmaktır. Bir diğer taraftan, Azerbaycan Asya ülkeleri başta olmak üzere dış politika ve ticaret ilişkilerini çeşitlendirdi. Azerbaycan daha pragmatik dış politika anlayışını benimseyerek, ekonomik ilişkilere daha çok önem vermiştir. Azerbaycan dış politikasını çeşitlendirerek, bölgesel ve uluslararası çerçevelerde tek taraflı yaklaşımlardan kaçınmayı amaçlamaktadır. Azerbaycan dış politikasını farklı yaklaşımlarla açıklamak mümkün iken, bu çalışmada Azerbaycan dış politikası karşılıklı bağımlılık kuramı Perspektifinde incelenmiştir. Karşılıklı bağımlılık kuramı, Azerbaycan dış politikasını açıklarken kısa süreli dönemi veya bir olayı değil, daha uzun vadeli ve dış politika sürecindeki birçok olayları açıklayabilmektedir. Bu çalışma, karşılıklı bağımlılık kuramı, Azerbaycan dış politikasında örgütsel karşılıklı bağımlılık, Azerbaycan dış politikasında ekonomik karşılıklı bağımlılık süreci, sorun temelli karşılıklı bağımlılık süreci, Dağlık Karabağ sorunu üzerinden sorun temelli karşılıklı bağımlılık olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır.