turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A comparative study in urban regeneration process: The case of Istanbul

Bu tez çalışması, kent-içi alanlardaki kentsel yeniden üretim sürecini analiz ederek sürecin ardındaki sebebi, ve Dünya ile Türkiye arasındaki ortak noktalan keşfetmeyi hedefler. Temel sav şudur; kentleşme sürecindeki politiko-ekonomik güdü/neden, kent-içi alanlar için kentsel yeniden üretim süreci bağlamında belirgin/özgül kentsel planlama ve tasarım yaklaşımları üretir. Dolayısıyla, şehirler arasında belirli dönemler itibarıyla yerel-olabilirliklerdeki politik fikir ve ekonomik modele dayanarak, kentsel büyüme ve değişim bakımından hem benzerlikler hem de farklılıklar olabilir. Hem Dünyada hem de Türkiye'de, kent-içi tarihi alanların planlama ve tasarımındaki sebep genelde politiko-ekonomik büyümenin mekansal yönüne/hedefine dayandırılmıştır. Kentsel yeniden üretim sürecinde en önemli ve farkına varılan/anlaşılır nokta yerel-olabilirliktir, ki bu alanlar kentsel planlama ve tasarım yaklaşımı ile belirgin politiko-ekonomik güdü/neden ile çalıştırılmıştır. Dolayısıyla, kentsel yeniden üretim şeması/düzeni, bu yön/hedef içindeki kuramsal olarak kavramlaştırılmış amaca dayandırılmıştır. İstanbul örneği üzerindeki çalışmanın sağladığı şudur; yerel-olabilirlik özellikleri, İstanbul'daki kentsel yeniden üretim süreci için belirleyicidir, ki bu şehirde politiko-ekonomik yön/hedef belirgin dönemler içinde farklılaşır. Ek olarak, genel bağlamdaki değişimler, süreçteki kentsel dönüşümün içeriğinde farklılaşmaya yol açar. Dolayısıyla, kentsel büyüme tarihi yarımadadan dışarı doğru gözlenirken, kentsel değişim Boğaz kıyısından tarihi çekirdeğe doğru gerçekleştirilmiştir. Kent-içi tarihi alanlarda, kentsel yeniden üretim sürecinde kentsel tasarım - kendisi-, yasal çerçeveler ve koruma planlan kadar sermaye yatırımının olması/olmaması sonucunda, hem dünyada hem de Türkiye'de tasarım problemi haline geliyor. Dolayısıyla, marjinal tüketim modelinin egemen olduğu çökmüş/çökmekte olan kent alanlarının, toplu tüketim modelinin yeniden- yapılandırdığı canlandırılmış kentsel mekanlara dönüştürülmesi bakımından kentsel tasarım disiplinin günümüz koşullarında tekrardan düşünülmesi çok gereklidir.
Ondokuzuncu Yüzyılda İstanbul Evinin mekansal değişimi ve nedenlerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı batılılaşma dönemi İstanbul'unda kent dokusuna tipolojik bir kategori olarak katılan 'İstanbul sıraevi' nin ortaya çıktığı şartlan araştırmak, o döneme kadar bir Türk-İslam kenti olan İstanbul'daki geleneksel konut tipolojileri ile sıraevlerin ilişkilerini araştırmak, Batı'da endüstrileşme ile ortaya çıkmış olan sıraevlerle 'İstanbul sıraevi' nin farklı gelişimini ortaya koymaktır. Birinci bölüm giriş bölümü olup, çalışmanın amaç ve kapsamının belirlendiği bölümdür. islam kentinin gelişimini ele alan ikinci bölüm, islam düşünce sistemini açıklamakta, islam mimarlığı, sanat ve yaşantısını bu sisteme dayandırmaktadır üçüncü bölümde Türk evi kavramı ve yayılma alanlar Türk evinin tarihsel gelişimi, Türk evi plan tipolojisi ve Türkiye'de geleneksel konut mimarisi bölgesel tipolojisi, Türk evinin mekansal örgütlenişindeki öğeler ele alınmıştır. Dördüncü bölümde İstanbul kent morfolojisinin tarihsel gelişimi ele alınmış, bu gelişimin bina tipolojisine etkileri incelenmiş, kent içinde nüfus dağılımı ve bölgesel-etnik farklılıklara bakılmıştır, 'İstanbul sıraevi' nin kullanım, morfoloji ve tipoloji özellikleri çeşitli bölgesel tipolojik çözümleme çalışmalan yardımıyla ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Beşinci bölümde Avrupa'da endüstri devriminin etkilerine ve sıraevlerin oluşumuna İngiltere ve Londra örneklerine ağırlık verilerek bakılmış, 'Londra sıraevi' özellikleri incelenmiştir. Aynca Kuzey Amerika ve Baltimore'da sıraevlerin ortaya çıktığı koşullara, 'Baltimore sıraevi' nin tipolojik özelliklerine ve tarihsel gelişimine yer verilmiştir. Altıncı bölümde 'İstanbul sıraevi' nin endüstrileşmiş toplumlardaki sıraevlerle ilişkileri değerlendirilmiştir, 'İstanbul sıraevi' bu değerlendirmede İslam-Türk kültürü ve endüstrileşmenin sentezi olarak görülmüş ve İslam dünyası bütünündeki konumuna oturtulmaya çalışılmışta Sonuç bölümünde gelenek ve kültürün geçmişşle olan baglannı güçlendirecek kentsel ve mimari mekanlann yaratılması amacıyla ilgili disiplinlerin yatırımlarını bu konuya yönlendirmelerinin gerekliliği vurgulanmıştır. vi
İstanbul'da bir hastanenin diyet polikliniğine başvuran hastalarda metformin ve metformin ile beraber insülin kullanımının tat değişimi ve besin seçimine etkisinin incelenmesi

İ Haziran 2012 tarihleri arasında Başkent Üniversitesi İstanbul Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Hastanesi, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Bölümü tarafından Beslenme ve Diyet Polikliniği'ne yönlendirilen, hekim/endokrinologtarafından ilk kez metformin + insülin başlanan 50 kadın birey ile yine ilk kez sadece metforminbaşlanan 50 kadın birey olmak üzere toplam 100 yetişkin kadın birey üzerinde besin seçimlerini ve olası tat değişikliklerini saptamak amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma; soruşturma yöntemi ile yapılmış, bireylere anket uygulanmıştır. Araştırmaya alınan her iki gruptaki bireylere ilaca başlamadan önce ve başladıktan bir ay sonra hemanket, hem de tat testleri uygulanmıştır. Çalışmada bireylerin demografik özelliklerinin yanı sıra, beslenme durumları ve alışkanlıkları sorgulanmıştır. Çalışmada bireylere, araştırma başında ve antidiyabetik ajan/ajanlara başladıktan bir ay sonra değişik tatlarıalgılama düzeylerini saptamak amacıyla dört temel tat ile ilgili testler uygulanmıştır. Sadece metformin kullanan grubun başlangıçta ölçülen vücut ağırlığı kontrole göre ortalama %7,6'lık bir azalma ile istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Metformin+insülin kullanan grupta ise başlangıç ve kontroldeki ağırlık ölçümlerinde anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir (p>0,05). Her iki grupta da araştırmanın başlangıcı ile kontroldeki öğün sayısı, meyve tüketim sıklığı, önemli ölçüde artmıştır (p<0,05). Bu araştırmanın başlangıcındahem metformin kullanan, hem de insülin+metformin kullanan bireylerin sadece %6,0'sı tatlı tadıkuvvetli algıladıklarını belirtirken, kontrolde metformin kullanan bireylerde tatlı tadı kuvvetlialgılayanların oranı %62,0, insülin+metformin kullanan bireylerde tatlı tadı kuvvetlialgılayanların oranı ise %36, 0 olarak bulunmuştur. Antidiyabetik ajan/ajanlar kullanan bireylerdebaşlangıca göre özellikle tatlı tada karşı artan hassasiyet, benzer şekilde acı, ekşi tat olan temeltada karşı da artmıştır. Bu çalışmanın sonunda hem bireylere verilen beslenme eğitiminin hem de kullanılanantidiyabetik ajan/ajanların tat duyusu üzerindeki etkilerinin bireylerin beslenme alışkanlıkları ve vücut ağırlıkları üzerine önemli ölçüde olumlu etkileri olduğu ortaya konmuştur.
Impacts of westernization on 'yalı' architecture along the Bosphorus in İstanbul with references to the selected examples

Bu çalışma, Batılılaşmanın, İstanbul Boğazı'ndaki yalı mimarisi üzerindeki etkilerini seçilmiş örneklere dayanarak araştırmaktadır. Burada Osmanlı İmparatorluğu'nun batılılaşma döneminde, İstanbul'un değişen fiziki ve sosyo-kültürel yapısı sonucu Boğaz yalılarının mimari açıdan ne şekilde etkilendiği incelenmektedir. Çalışma, ilk bölümde Osmanlı İmparatorluğu'nun batılılaşma dönemi üzerine genel bir incelemeyi içerir. İkinci bölümde, İstanbul'un gelişimi ve şehrin sosyo-kültürel yapısına batı etkisi, fiziksel çevrenin ve sosyo-kültürel ortamın değişimi adlı iki ayrı başlık altında araştırılmıştır. Üçüncü bölüm ise Boğaziçi uygarlığı üzerine üç kısımdan oluşan bir çalışmadır. Birinci kısım Boğaziçi tarihi üzerine bir incelemedir. İkinci kısım Boğaziçi'nde gözlenen yerleşim düzenini anlatır. Üçüncü kısım ise on dokuzuncu yüzyıl Boğaziçi yaşantısını ele almaktadır. Dördüncü bölüm, yalı mimarisi üzerinedir. Birinci kısımda yalıların genel mimari özellikleri incelenir. İkinci kısımda, batılılaşmanın yalı mimarisi üzerine etkileri anlatılır. Üçüncü kısım, seçilmiş örneklerin konuyla ilgili özelliklerinin incelenmesini içerir. -m-
Kokarağaçların genel özellikleri ve İstanbul Peyzajı açısından analizi

Bu araştırma, Kokarağaç türüne ait genel özelliklerin ve İstanbul peyzajındaki öneminin ortaya konulması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma birbirini bütünleyen başlıca üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, Kokarağaçlar genel özellikleriyle tanıtılmaya çalışılmıştır. Bu bölümde dendrolojik, ekolojik, peyzaj, silvikültürel, endüstriyel ve yetiştirme bakımından önemli özelliklerim kapsamaktadır. Bu bölümde yer alan veriler Kokarağaçlar'ın planlamalarda kullanım ilkelerini oluşturmada temel teşkil etmektedir. İkinci bölümde, peryodik gözlemlerden ve alan etüdlerinden, anketlerden elde edilen verilere dayanılarak Kokarağaçlar, İstanbul kent peyzajında incelenmiştir. Bu yönde Kokarağaçlann İstanbul kent peyzajında dağılımım etkileyen faktörler açıklanmaya çalışılmıştır. Daha soma bu faktörlerin etkisi altında gelişen Kokarağaçlann gösterdiği özellikler ve kent peyzajına etkileri saptanmıştır. Son bölüm, Kokarağaçlann planlamalarda kullanım ilkelerinin belirlenmesine yönelik konulan kapsamakta ve bu yöndeki saptamalar; Kokarağacın genel özellikleriyle ilgili verilerden, İstanbul kent peyzajında değerlendirilmesiyle ilgili elde edilen bulgulara ve bunlara bağlı sentezlere dayanmaktadır. Yapılan araştırma sonucunda; İstanbul'un doğal ve kültürel özellikleri de dikkate alınarak Kokarağaçlann planlamalarda kullanım ilkeleri saptanmıştır.
27 numaralı Mühimme Defteri'nin özet, transkripsiyon ve değerlendirmesi (1-140)

Divanı Hümayun Osmanlı Devleti'nin üst düzey karar organıdır. Burada devleti ilgilendiren siyasi, ekonomik, sosyal, askeri ve hukuki meseleler görüşülüp karara bağlanır. Burada alınan kararların bir sureti Mühimme Defteri adı verilen defterlere kaydolur. Bu defterler dönemin aydınlatılmasına ışık tutan birinci el kaynaklardır. Özellikle merkez ile taşra arasındaki ilişkilere ait teferruatlı bir bilgi bu defterlerde mevcuttur. Kurumlar arası ilişkiler ve taşradaki askeri yapılanmaya ait bilgiler de Mühimme Defterlerinde yer alan konular arasındadır. İncelemiş olduğumuz 27 Numaralı Mühimme Defteri III. Murad (1574-1595) Dönemine ait olup H. (983)M. (1575-1576) yıllarına aittir. Defterde ağırlıklı olarak İstanbul'un zahire ihtiyacına yönelik hükümler mevcuttur. Çalışmamızda Divanı Hümayun teşkilatı ve Sultan III. Murad devri hakkında bilgiler verilmiştir. Ayrıca defterin şekil ve özellikleri ile defterin muhtevasına da yer verilmiştir. Hükümlerin özetleri ve transkripsiyonu ile metinden örnekler de çalışmada yer almaktadır.
II. Dünya Savaşı sırasında İstanbul'da hayat pahalılığı ve ihtikar sorunları

II. Dünya Savaşı döneminde devletler için ekonomi, bir askeri başarı kadar önemliydi. Çünkü güçlü ekonomilerle yönetilen 20. yüzyıl savaşları, beraberinde askeri başarıları da getirmekteydi Ancak I. Dünya Savaşı'nda olduğu gibi II. Dünya Savaşı'nda da en güçlü ekonomiler bile sarılmıştı. Bu sebepten ortaya çıkan iaşe meselesi, halledilmesi gereken ilk sorunlardandı. Bu amaçla hükümet, çiftçinin elindeki hububat ve baklagillere bedelini ödeyerek el koyma kararı almıştı. Savaşın ilerleyen süreçlerinde bu uygulamanın daha çok genişletildiği ve el konulan mahsul miktarlarının arttığını görmekteyiz. Ancak ödenen ücretlerin piyasa fiyatının altında olması, çiftçiyi memnun etmemiş ve daha çok kazanmak isteğiyle ürünlerin karaborsadan satışa çıkmasına neden olmuştu. Bu şekilde yapılan satışlar, buğday ve un fiyatlarını arttırırken özellikle büyük şehirlerde ekmek sorunu yaşanmaya başladı. Ekmek fiyatlarının artması ve içeriğinin iyice bozulması temel ihtiyaç maddesi olan ekmeğin, karneye bağlanmasına neden oldu. Diğer temel ihtiyaç maddelerinde de yaşanan benzer sorunlar hükümeti, sıkı önlemler almaya itti. Bu amaç doğrultusunda çıkarılan Milli Korunma Kanunu, savaş yılları boyunca uygulanacak ama fiyat artışlarının önüne geçilemeyecekti. Savaş yıllarının en çok konuşulan meselesi haline gelen karaborsa ve ihtikar faaliyetleri bu şekilde oluşturulurken, halkın sosyal ve ekonomik yaşamda yeri değişmeye başladı. Bu çalışma, özel olarak savaşla beraber başlayan ihtikarın nedenlerini, sonuçlarını ve İstanbul halkının üzerindeki etkilerini incelemek üzere hazırlanmıştır.
Alışveriş merkezlerinin aydınlatma düzenleri açısından incelenmesi ve değerlendirilmesi

insanlar her zaman ve her yerde, kendilerini çevreleyen ve etkileyen bir fizik ortam içinde yaşarlar. Yaşam kalitesi önemli ölçüde, fizik ortamın koşullarına bağlıdır. Aydınlatma, fizik ortam öğelerinden biri olan ışığın görsel konfor -iyi görme koşullarını- oluşturacak biçimde uygulanması olarak tanımlanır ve bu amaçla yapılır. Aydınlatma tasarımı, aydınlatma tekniğinin belli bir konuya uygulanması için oluşturulur ve bu uygulamanın nasıl yapılacağını gösteren tüm verileri içerir. Bu çalışmada amaç, alışveriş merkezlerindeki aydınlatma tasarımının en doğru biçimde yapılabilmesi için gerekli ilkeleri belirlemek ve yapılmış uygulamaları, bu ilkeler doğrultusunda değerlendirmektir. Belirtilen amaca yönelik olarak yapılan bu çalışma, yedi ana bölümden oluşmaktadır. Bölüm l'de, konuya giriş yapılarak, çalışmanın amacı belirtilmiştir. Bölüm 2' de, alışveriş merkezinin tanımı yapılmış ve alışveriş merkezleri, içerdikleri satış birimlerinin özelliklerine bağlı olarak, gruplandınlmıştır. Bölüm 3'te, alışveriş merkezlerinde aydınlatmanın önemi üzerinde durulmuş ve buradaki gün ışığı kullanımına değinilmiştir. Bölüm 4'te, alışveriş merkezlerindeki iyi görme koşullarının sağlanabilmesi için gerekli görsel konfor koşulları ele alınarak incelenmiştir. Bölüm 5'te, alışveriş merkezlerine ilişkin aydınlatma düzeni ilkeleri, alışveriş merkezine özgü temel yapı bölümleri olan, satış birimleri -mağazalar- açık planlı yemek yeme alanları, dolaşım alanları ele alınarak verilmiştir. Bölüm 6'da, Akmerkez alışveriş merkezindeki satış birimleri, açık planlı yemek yeme alanı, dolaşım alanları görsel konfor koşulları ve 5. bölümde ele alınan ilkeler doğrultusunda incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Bölüm T de belirlenen amaç doğrultusunda yapdan çalışma ile ilgili genel bir değerlendirme yapılmıştır. M
İstanbul'da 1453 sonrası inşa edilen kiliseler

Kurulduğu yıllardan beri siyasal ve kültürel önemini koruyan İstanbul, bu özelliğini her dönemde sürdürmüştür. Kent, 1453 yılına kadar süren Bizans devrinde, izlerini günümüzde de gördüğümüz sosyal ve kültürel özelliklerinin yanı sıra, Ortodoks Hıristiyan toplumunun dini merkezi olma niteliğini de kazanmıştır. İstanbul'un fethinden sonra, kentte yaşayan diğer Hıristiyanlar gibi Rum Ortodoks toplumu da müslüman Osmanlı devletinin himayesinde ve onun getirdiği kurallar çerçevesinde varlığını sürdürmüştür. Yönetimin koyduğu kurallar, kentte yaşayan Hıristiyanların dini ve sosyal yaşamlarını düzenleyen bazı sınırlamaları da içermektedir. Osmanlı döneminde, Hıristiyanların yeni ibadet mekanları inşa etmelerine izin verilmemiş, değişik nedenlerle yıkılan kiliselerin onarımı ya da yerlerine yenilerinin yapımı, bu konudaki kurallarla belirlenmiştir. Rum Ortodoks toplumunun ancak yıkılan kiliselerin yerinde yenisini inşa edebilmeleri sonucu, Bizans dönemindeki kiliselerin yerleri korunmuş, bu yerlerde inşa edilen yeni yapılar günümüze kadar gelmiştir. Tezimiz kapsamında ele aldığımız yapılar, çoğunlukla on sekizinci yüzyıl sonu ve on dokuzuncu yüzyıl başında inşa edilmiş kiliselerdir. Dış görünümleri yalın olan bu kiliseler, genelde üç nefli bazilikal plan tipinde, ahşap konstrüksiyonlu, kargir yapılardır. On dokuzuncu yüzyılın başında, Rum Ortodoks toplumunun mimari faaliyetlerinde önemli gelişmeler başlar. Bu dönemde kiliselerin onarım ve yeniden yapımına ilişkin girişimlerin arttığı görülmektedir. II Osmanlı Devleti'nde batılılaşma döneminin getirdiği sosyal yaşam ile Tanzimat ve Islahat Fermanları'nın getirdiği toplum düzeni, Ortodoks Rumların da yaşam biçimini etkilemiştir. Bu gelişmeler, dönemin mimari faaliyetlerine de yansımış ve önceki yıllara göre büyük farklılıklar ortaya çıkmıştır. Bu dönemin yapıları, anıtsal görünüşlü, abartılı yapılardır. Günümüzdeki Rum Ortodoks Kiliseleri'ni inceleyen tarihi kaynaklar genellikle kentin surlar içindeki bölgesinde bulunan yapıları ele almaktadır. Günümüze kadar gelen ve ibadete açık olan, doksan dört Rum Ortodoks kilisesinden bazilikal plan tipindeki yapıları kapsayan katalogumuz, surlar içindeki tüm kiliseleri, Galata Bölgesi ve Boğaz'ın Avrupa Yakası'ndaki beş yapıyı içermektedir. Katalog kapsamındaki yapılar, mimari özellikleri bakımından benzerlikler göstermekte, farklılaşmalar ayrıntılarda ortaya çıkmaktadır, istanbul'daki bazilikal planlı Rum Ortodoks Kiliseleri tonozlu ve kubbeli bazilika tipindedir. Genellikle üç nefli ve ahşap olan tonozlu bazilikalarda üç nefin de tonozla örtüldüğü yapılar az sayıdadır. Diğer yapılarda orta nef tonoz, yan nefler düz tavanlıdır. Orta nefin tonozunun bir bölümünde farklı örtünün uygulandığı örnekler de görülmektedir. İstanbul'da Osmanlı dönemindeki yenileme ve onarımlarla varlıklarım sürdürerek bugüne kadar gelen Rum Ortodoks Kiliseleri, günümüzde cemaatin azalması ile ortaya çıkan sorunlarla karşı karşıyadır.
İstanbul'daki cami musikisi uygulamalarının karşılaştırmalı incelenmesi

Türk Din Musikisi'nde cami musikisi uygulamalarından olan ezan, kamet ve namaz tilaveti, günün beş vaktinde icra edilip bu uygulamalar makamsal ilişkiyi haizdir. Makamsal ilişkideki ahengin önemi, insanlar üzerindeki manevi tesiri artırıyor olmasıdır. Öyle ki cami musikisi geleneğinde her vaktin makamı, o saatin insan üzerindeki etkisi düşünülerek belirlenmiş, beş vakte ayrı ayrı makamlar tayin edilerek, ezan icrası ile başlayan makamın diğer icralarla da uyumlu olmasına riayet edilegelmiştir. Bu araştırmada, cami musikisi uygulamalarından ezan, kamet ve namaz tilavetlerinin selatin ve diğer camilerdeki örnekleriyle karşılaştırılması amaçlanmıştır. On selatin, on diğer camide icrada bulunan kırk altı kişinin sesleri, doğal performanslarını elde etmek açısından haberleri olmaksızın kaydedilmiş, daha sonra kendileriyle dini musiki konusunda röportajlar yapılmıştır. Selatin ve diğer camilerdeki karşılaştırmaların yanı sıra, kamette cemaat icraları da alınmış, makamların halka etkisi de görülmek istenmiştir. Musiki eğitiminin önemini görmek için eğitim almış ve almamış olan kişilerin de mukayesesi yapılmıştır. Alınan kayıtların biçimsel ve makamsal analizleri yapılarak kametin müstakil bir Türk Din Musikisi formu olduğu ispat edilmeye çalışılmıştır. Türk Din Musikisi geleneğinde riayet edilmesi gerekli görülen beş vaktin içerisindeki uygulamaların makamsal yapısı ve aralarındaki uyum saha araştırması ile tespit edilmeye çalışılmıştır.
Theater in nineteenth century Istanbul: Cases for the translation of an architectural typology

Geleneksel Türk tiyatrosu hiçbir mimari yapı ile tanımlanmadığından on dokuzuncu yüzyıl boyunca inşa edilen tiyatro binaları modernizm fikirleriyle özdeşleştirilmiş ve Batı tarzı tiyatro tipolojisinin bir kopyası olarak görülmüşlerdir. Bu tezin amacı on dokuzuncu yüzyıl İstanbulundaki tiyatro yapılarının otantik bir mimari dile sahip olma ihtimalini ortaya çıkarmaktır. Bunu yaparken, formal bir analiz yerine, on dokuzuncu yüzyıl İstanbulunun kültürel panoramasına, politik ve ideolojik değişimlere, uluslarası ilişkilere, ekonomik darboğaza ve bunların Osmanlı başkentinde popüler bir eğlence haline gelen tiyatro ile olan ilişkilerine değinilmiştir.
İstanbul'da yaygın eğitimde görülen bağlama öğretim problemleri

Yaygın eğitim alanındaki müzik kurslarında en çok ilgi gören branşlardan biri bağlama eğitim ve öğretimidir. Geleneksel olarak usta-çırak ilişkisi ile aktarılan ve yaşatılan bu çalgı, doğaldır ki, günümüz eğitim anlayışı içerisinde bazı öğrenme ve öğretme güçlükleri ile karşılaşmaktadır. Bu sorunların daha iyi anlaşılması için, öncelikle eğitim, metot, yöntem, öğretme, öğrenme vb. konular ile bağlama çalgısının temel özelliklerini bilmek yol gösterici olacaktır. Özellikle İstanbul gibi büyük kentlerde ve sayıları gün geçtikçe artan kurs merkezlerinde, bağlama öğretimi konusunda her yaştan insanın beklentilerini karşılamaya yönelik eğitim faaliyetleri yürütülmektedir. Halk eğitim merkezleri, kültür merkezleri, belediye kursları, özel dershaneler ve bireysel çalışmalar, İstanbul'da yaygın bağlama eğitiminin uygulama alanlarıdır. Bu alanlarda yaptığımız araştırma sonucunda görülmüştür ki, yaygın eğitimdeki bağlama öğretim problemleri iki ana başlık altında toplanmaktadır. Bunlar; yaygın eğitimin kendi yapısı, işleyişi ile ilgili problemler ve bağlama çalgısının öğretimi ile ilgili teknik sorunlardır. Hazırladığımız bu tez çalışması, İstanbul'da bu alanda eğitim veren kurum ve kuruluşlardaki bağlama eğitiminde karşılaşılan problemlerinin tespiti niteliğindedir. Kentin coğrafi olarak değişik bölgelerinde, öğrenci yoğunluğu yüksek olan merkezler tercih edilmiş, bu kurumların genel profili, amaçları ve bağlama eğitimi ile ilgili faaliyetleri aktarılmaya çalışılmıştır. Bu kurumlardaki bağlama öğretmenleri ile görüşmeler yapılmış, anket ve röportajlarla yaygın bağlama öğretiminin sorunları tespit edilerek, aksaklıkların kaynağının bulunmasına gayret edilmiştir. Toplam olarak beş bölümde oluşturduğumuz bu çalışma, ilk olarak konu hakkında ön bilgi niteliğindeki giriş bölümünden oluşmaktadır. Bu bölümde araştırmamızın kapsamı, amacı ve önemi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, konuyla ilgili genel bilgiler olan örgün eğitim, yaygın eğitim, metot, yöntem, öğretme ve öğrenme vb. konular anlatılmaya çalışılmış, ayrıca yaygın eğitimin ve bağlama çalgısının kısa bir geçmişşi ile beraber bu sazın temel özelliklerinden de bahsedilmiştir. İstanbul'daki yaygın bağlama eğitimini gerçekleştiren kurum ve kuruluşları incelediğimiz üçüncü bölüm, kentteki değişik kurs merkezlerini tanıtıcı ve buradaki öğretmenlerin görüşlerini açıklayıcı niteliktedir. Çoğunlukla halk eğitim merkezleri ve buna bağlı çalışan kuruluşlardaki eğitim şekli irdelenmeye çalışılmış, ayrıca bu alanda tecrübe sahibi uzman kişilerin görüşleri ile de konu, kapsamlı biçimde ele alınmıştır. Sahada gerçekleştirdiğimiz araştırmalar sonucunda ortaya çıkan metot, yöntem, öğretici, öğrenci, fiziki ortam ve yardımcı donanım malzemeleri ile ilgili aksaklıklar, dördüncü bölümde ortaya konulmuştur. Sonuç bölümünde ise, yaygın eğitimdeki bağlama öğretim problemlerini gidermek amacıyla, mevcut durum değerlendirilerek, aksaklıkların giderilmesi, yanlışların düzeltilmesi ve bu alanda yeni düzenlemelerin yapılması ile ilgili görüş ve önerilere yer verilmiştir.
Öğretmenlerin psikolojik şiddet algıları- İstanbul ili Anadolu yakasında bulunan resmi ortaokullarda bir tarama

Bu araştırma ile İstanbul ili Anadolu Yakasında bulunan 7 ilçedeki 156 Resmi Ortaokulunda görev yapan öğretmenlerin mobbinge maruz kalma algısının yaygınlığı, mobbinge maruz kalma algıları, mobbingin çeşitli boyutlarında nasıl yoğunlaştığı ve maruz kaldıkları mobbingin tür ve sıklık algıları kişisel özelliklerine göre nasıl farklılaştığı incelenmiştir. Araştırmada öğretmenlere, kişisel bilgilerini tespit etmek için Kişisel Bilgi Formu, mobbing algılarını tespit etmek için ise Mobbing Algı Ölçeği formu dağıtılmıştır. Araştırma grubunu oluşturan 352 öğretmenden alınan verilere göre öğretmenler değişen tür ve yoğunluklarda mobbing davranışlarına maruz kaldıklarını ifade etmişlerdir. Öğretmenler en çok mobbingin kendini gösterme ve iletişimi engelleme boyutuna en az ise doğrudan sağlığa saldırıda bulunma boyutuna maruz kaldıklarını belirtmişlerdir. Genellikle bekar, 20-40 yaş aralığında, 11-20 yıl hizmet süresinde ve görev yaptığı okuldaki hizmet süresi 11-20 yıl olan erkek öğretmenlerin bu davranışlara daha çok maruz kaldıkları tespit edilmiştir.