turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Die analyse des Türkenbildes in der Deutschen gesellschaft aus der sicht der komparatistischen imagologie, dargestellt anhand von werken aus dem 16. - 20 jhdt.

Bu çalışmada, 16. yüzyıl ile 20. yüzyıl arasında yazılmış olan altı eser üzerinde çalışarak, bu süreç içerisinde Avrupa ağırlıklı olarak Alman toplumundaki 'Türk' imgesinin nasıl evirildiğini karşılaştırmalı olarak ele aldık. Araştırmamızda incelediğimiz eserler Karl Kindt'in 'Martin Luther - Aufruf an die bedrohte Christenheit' (1951), Daniel Casper von Lohenstein'ın 'Ibrahim' (1649-1650), Bertrand Michael Buchmann'ın ' Türkenlieder zu den Türkenkriegen und besonders zur Zweiten Wiener Türkenbelagerung' (1983), Max von der Grün'ün 'Leben im gelobten Land' (1975), Max von der Grün'ün 'Wenn der tote Rabe vom Baum fallt' (1978) ve Feridun Zaimoğlu'na ait 'Kanak Sprak 24 Mißtöne vom Rande der Gesellschaft' (1995) eserleridir. Bu eserleri seçmemizdeki amacımız, çalışmamızda farklı yüzyıllarda Alman toplumunda hakim olan Türk imgelerini sergilemektir. Eserlerden edindiğimiz imgesel bulguları karşılaştırmalı imge bilimi yönteminden faydalanarak irdeledik. Araştırmamızın temel sütunlarından birisi ise zamanda yolculuk oldu. Eserlerimizin asıl içeriklerini ele almadan önce, her eserin yazıldığı dönemi ayrıntılı bir şekilde ele aldık. Çalışmamıza tarihsel olayların ve sonuçlarının edebi eserlerde yansıma bulduğu bilinci ile yaklaştık. Araştırmamızın temelini oluşturan, Alman toplumunda Türk imgesinin değişip değişmediği sorusuna cevap bulabilmek için, çeşitli tarih konulu kaynaklardan yararlandık. Çalışmamız açısından Alman ve Türk toplumlarının tarih sahnesinde süregelen temasları ve bu temasların sonuçlarını vurgulamamız önem arz etmekteydi. Ancak bu şekilde Türk imgesinin eserlerimizde ki yansımalarını irdelememiz ve zaman içerisinde Türk imgesinin Alman toplumunda değişip değişmediğini göstermemiz mümkündü. Söz konusu doktora tezi ile salt edebiyat ve karşılaştırmalı yazın bilimi ve karşılaştırmalı imge bilimi alanında çalışan akademisyenlerin ve öğretmenlerin değil, aynı zaman da Alman ve Türk toplumlarının tarihi ve kültürel etkileşimlerine ilgi duyan öğrencilere de yol gösteren bir nitelikte olması amaçlanmıştır.
Türkmen Türkçesinde zaman

Türkmen Türkçesinde şimdiki zamanı gösterici merkez olarak ele aldığımızda geçmişş zaman, gelecek zaman ve şimdiki zaman olmak üzere üç mutlak zaman ortaya çıkar. Mutlak zamanlar gönderim noktası olarak şimdiki zamanı alırlarken, izafi zamanlar gönderim noktası olarak şimdiki zamanı kullanmazlar. Tamamen-izafi zamanlar yan cümlelerde bulur. Çünkü yan cümleler gönderim noktası olarak konuşma anım değil, ana fiilin çekimlenmiş olduğu fiil zamanını esas alır. Mutlak-izafi zamanlar ise, ana cümlede bulunurlar. Gönderim noktası olarak geçmişşteki bir noktayı esas alırlar. Mutlak-izafi şimdiki zaman geçmişşteki bu nokta ile eş zamanlı, mutlak-izafi geçmişş zaman bu noktadan önce, mutlak-izafi gelecek zaman ise bu noktadan sonradır. Zamanların birbirinin yerine kullanılmasıyla zamanlarda değişim meydana gelir. Kip ve kiplik yapılan zaman anlamı taşımaları bakımından, zaman kelimeleri gönderim noktasını değiştirerek zamanlarda değişime yol açmaları ve zamanda kesin bir yerleşim sağlamaları açısından, görünüş ve hareketin tarzı zaman ekleri ile ifade edildiğinden, söylem ise cümleler dizisini bir bütün olarak ele alarak, gönderim noktalarına ve zaman aralıklarına bir kesinlik kazandırdığından 'zaman' konusu ile ilişkilidir.
Türkiye Türkçesinde isimler üzerine bir çok anlamlılık incelemesi

Bu çalışmada, Türkiye Türkçesi yazı dilinde kullanılan isimler dilbilimin çok anlamlılık başlığı altında incelenmiştir. Çok anlamlılığa sahip sözcüklerin tespitinde bilinen klasik örnekler yerine, edebi eserlerden doğal ve kullanımdaki örnek cümleler esas alınmıştır. Çok anlamlılığın tespiti için farklı dönem ve şahsiyetlerden on tane roman, hikaye ve şiir taranmıştır. Belirlenen sözcükler edebi eserlerin içinde yer alan cümlelerde incelenmiş ve alfabetik olarak sıralanmıştır. Bu çalışmanın asıl amacı, Türkiye Türkçesi ile yazılmış edebi eserlerde kullanılan fakat Türkçe Sözlük'te bulunmayan yeni anlamlarını tespit etmektir. Bu genel amaca hizmet eden diğer amaçlar şu şekilde özetlenebilir: Türkçe Sözlük'te 3 ve 3'ten fazla kullanıma sahip ''C'' maddesindeki isimleri, Türkiye Türkçesi yazı diliyle 1910- 1974 yılları arasında yayımlanmış edebi eserlerde tespit etmek; büründüğü yeni anlamları canlı örnekleri bir sınıflandırmaya tabi tutmak; çok anlamlılığın sebepleri ve sonuçlarını tartışmak; çok anlamlılık üzerinde yeni bakış açıları oluşturmak; dilde anlam ve çok anlamlılık olaylarına daha geniş ve farklı pencerelerden bakılmasını sağlamaktır. Çalışmamızın baş kısmında ilgili literatür taranmış ve mevcut bilgiler bir araya toplanmıştır. Bu bilgiler, kendi içinde sınıflandırılmıştır. Daha sonra, inceleme bölümünde doğal ve kullanımdaki örnekler sınıflandırılarak değerlendirilmiştir. En son kısımda ise, elde edilen sonuçlar ve veriler ışığında genel bir değerlendirme yapılmıştır. Çalışmanın sonunda ise kaynakça yer almıştır. Sonuç olarak Türk dili yeni yan anlamlar kazanmaya ve anlam değişmesi yönünden güçlü bir dildir. Bu eğilimin sebebi; sözcüklerin kullanım sıklığına bağlı olarak yaşadığı doğal değişimlerdir. Zaman içinde ortaya çıkan bu değişimler, Türkçe Sözlük'te geçen kullanımlara ek yeni anlamlar meydana getirmektedir. Söz konusu eğilimin bir başka sebebi, bir sözcüğe birçok farklı anlamın yüklenerek dilde en az çaba yasasını uygulamaktır.
Relations semantiques dans le Lexique Français

Bu çalışmada dilbilimin yeni alt alanlarından birinin doğuşuna kısaca değinmeyi amaçladık: Anlam sorununun yüzyılımızın ilk on yılından itibaren yalnız dil bilimini değil, psikolojiyi, mantığı, felsefeyi, matematiği ve hatta antropoloji ile sosyolojiyi de ilgilendirdiğ i gayet açıktır. Geçmişten günümüze dilbilimciler hep dil ile düşünceyi birbirine bağlayan bağı aydınlatmaya çalışmışlardır. Bu açıdan daima: 'bağ' kavramı üzerine düşünmüş ve araştırmalar yapmışlardır. Bundan yola çıkarak 'anlam' a raştırmasının gerçeğin unsurlarının araştırılmasından başka bir şey olmadığını biliyoruz. Kuşkusuz anlam göndergeye ulaşmanın aracıdır. Bu çalışmanın amacı da kaçınılmaz olarak bizi sözcüklerin anlamları üzerine derinlemesine bir çalışmaya yönlendirmiştir. Anlam üzerine M. Breal tarafından gerçekleştirilmiş ilk girişimi, 1883 tarihli ilk makalesini burada saymak isteriz; zira bu Fransız dilbilimci anlambilimin, örneğin, her türlü anlam olgusunun, anlam değişimlerinin, yem ifadelerin kurulumunda anlam seçimlerinin yerim ve önemini belirtmek istemiştir. Çalışmamız boyunca dilbimsel göstergeyi açıklayıcı unsurların altını çizmek istedik. 'Değer', 'anlam', 'anlamsal analiz', 'düzanlam', 'yananlam', 'sözcük dağarcığı alanları', ve 'anlambilimsel alanlar' kavramları üzerine eğilmeye çalıştık. Saussure'ün bakış açısıyla dilbilimsel göstergenin ; -biryüzü kavram -bir yüzü de ses imgesi şeklinde ifade edilebilecek, iki yönlü, bireyliği olan bir varlıktan başka bir şey olmadığını ortaya koymaya çalıştık. IV Çalışmamızda genel anlam değişimlerinin terimlerin bağlam veya durum içerisindeki farklı kullanımlarından kaynaklandığını da vurguladık. Bu nedenle yalın sözcüklerin anlamlarının değil de çeşitli kullanımlarının olduğunu belirtebildik Kısaca a nlambilimin gelişmesi ile anlam araştırmaları arasındaki güçlü bağı ön plana çıkardık. Kuşkusuz sözcüklerin değeri bağlam içerisinde kullanımlarından kaynaklanır, çeşitli diğer kullanımlarda sadece sözcük dağarcığı alanları ve anlambilimsel alanları çağrıştırırlar. Bu çalışmada Fransızca'da 'eşanlamlılık', 'çokanlamlılık', 'eşseslilik', 'karşıtanlamlılık', 'köken ya da biçim benzeşmesi', 'altanlamlılık' gibi kavramlara dayalı anlambilimsel bağıntıları gözler önüne sermeye çalıştık, belirtilen olguların incelenmesi çalışmamızın en önemli amacım oluşturdu zira bu kavramlardan bazıları bir yandan söylem: ve yazıyı değiştirip, zenginleştirir veya yumuşatırlarken bazı kavramlar da, diğer yandan, istenen anlamın yerindeliğini ve etkililiğini sağlamaktaydılar. Sonuç olarak biçemin güzelliği bu bağıntılar ağı hakkındaki bilgilerin derinliğinden geçmektedir diyebiliriz:
Die Übersetzungsproblematik der juristischen texte vom Deutschen ins Türkische Dargestellt anhand der ehescheidunge texten

109 ZUSAMMENFASSUNG Bu çalışmanın görgül bölümünde Almanca boşanma metinlerinin Türkçeye çeviriminde kelime, dizge, ve anlam bağlamında karşılaşılan çeviri sorunları ve güçlükleri konulaştırılmış ve çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır. Söz konusu metinlerin çeviri sorunlarını şu maddeler altında sıralamak mümkündür: Kaynak dil metinden kaynaklanan çeviri güçlükleri alanında kelime bağlamında daha çok hukuk diline özgü sonsuz uzunlukta isim bileşkeleri görülmektedir. Birleşik kelimeyi bölerek çevirmeye çalışmak yerine, bunun uzmanlık dilindeki anlamını bilmek daha önemlidir. Ör. Prozessbevollmachtigter kelimesi iki isimden oluşmuştur: Prozess + Bevollmachtigtar = süreç + hakim olan. Böyle bir analiz ne eşdeğer ne de kabul edilebilinirdir. Kısaltmalar kelime çeviriminde ayrı bir sıkıntı yaratmaktadır. Kelimelerin aktarımında karşılığı bulunmayan kelimeler de gözlemlenmiştir. Bu da çeviride kelime boşluğuna yol açmaktadır. 110 Söz dizimi bağlamında ele alacak olursak, Almancada hukuk d_linin kendine özgü sözdizim kurallarının olduğunu görürüz. Gerek kullanılan dil gerekse izlenen dilbilgisi kuralları gündelik dil kullanımından oldukça farklılıklar gösterir. Almancada hukuk dili sözdizimi şu yapılardan oluşur: 1 -Alışılmamış sözdizimsel yapılar. Buna daha çok eylemin önemini vurgulama açısından tümce başlarına çekilmiş ve çoğu zaman isimleştirilmiş fiiller girer. 2 -Edilgen yapılar 3 -Gelecek zaman için genellikle eylemlik kullanımlar 4 -Metinlerde daha çok içice geçmişş, birçok yan cümleciklerden oluşan devrik cümleler veya düz cümleler ve emir cümlelerinden oluşmaktadır. Çeviride Almanca ve Türkçenin sözdizimsel farklılıkları dikkate alınmalıdır. Türkçe bitişken yapılı dillere girdiği için sözdizimini daha çok son ekler belirler.. 11 Anlam bakımından ele alacak olursak çevirmenin iki dildeki uzmanlık dil becerisi ve söz konusu uzmanlık alanına ilişkin konu ve alan bilgisi gerektirdiği gözler önüne serilmiştir. Diller arası benzerlikler olsa bile yapısall bir eşdeğerlikten söz edilemez. Çünkü bir dilde anlatılan olgu diğer bir dilde bir söz öbeği veya bir cümle ile anlatılabilir. Bir uzmanlık metininde yapısall eşdeğerlikten çok anlamsal eşdeğerliğin daha uygun olduğunu vurgulayabiliriz. Bu temel ayrıntının bilinmesi metin örneklerinin çevirisinde dizgesel alanda sözdizimini aynen korumanın mümkün olmadığını ve özünde kaynak dil metinden kaynaklanan kelime, dizge ve anlam bağlamındaki çeviri güçlükleri sorunlarının sınırlandırılmışının söz konusu olamayacağı görülmüştür.
Türkiye Türkçesinde adlık yüklemlik ulamı

Bu çalışmada, Türkiye Türkçesinde genellikle 'ek fiilin çekimi' olarak adlandırılan morfolojik birimler incelenmektedir. Söz konusu birimler, çalışmada 'adlık yüklemlik ulamı şekilleri' olarak adlandırılmaktadır. Adlık yüklemlik ulamı, üç özel ulamdan meydana gelmektedir: Adlık bildirme kipliği ulamı, adlık dolaylılık kipliği ulamı ve adlık pekiştirme kipliği ulamı. Bu şekiller, 'yargı'nın yanı sıra 'kiplik', 'zaman' ve 'eden ' anlamlarına sahiptirler. Adlık bildirme kipliği ulamı, iletilen yargının gerçekle örtüştüğünü bildiren adlık bitimli şahıs şekilleri topluluğudur. Bu ulamın adlık bildirme kipliği şimdiki zaman ve adlık bildirme kipliği geçmişş zaman ulamı olmak üzere iki özel zaman ulamı vardır. Adlık dolaylılık kipliği ulamı, kendisine şahıs eki getirilen imiş yarı analitik ekiyle kurulur. İletilen yargı içeriğinin dolaylı yoldan edinilmiş olduğunu bildiren bitimli şekiller topluluğudur. Bu ulam şekilleri, sahip oldukları 'dolaylılık kipliği anlamı' vasıtasıyla 'öğrenilmişlik', 'çıkarsama', 'varsayma', 'küçümseme' gibi nüansları iletebilir: hatalı+ymış+ım, hatalı+ymış+sın, hatalı+ymış+o... Adlık pekiştirme kipliği ulamı, getirildiği adlık bitimli kelime şeklinin anlam bileşenine ikincil kiplik anlamı olarak pekiştirme kipliği anlamı katan ve +Dİr şeklinden ibaret olan ikincil kiplik ulamıdır. Bu kiplik anlamı vasıtasıyla konuşucu 'kesinlik', 'olasılık', 'beklenti', 'tahmin', 'varsayım' gibi nüansları pekiştirir. Adlıklara ulanan +sE şekli ise adlık yüklemlik ulamının bir şekli değildir. Söz konusu şekil, bu çalışmada adlık çekimi ulamlarından biri olan adlık belirteç kategorisi şekli olarak değerlendirilmektedir.
Translator's false friends' and their linguistic aspect

Uluslararası özellik taşıyan bu çalışma Rusça'yı ve Türkçe'yi kapsamakta olup bu iki dil üzerinde çalışma yapacak olanlar için bir kaynak niteliğindedir. Çalışmanın başında Rusça'dan Türkçe'ye yapılan tercümelerdeki genel problemleri inceledik. Bildiğimiz gibi bu iki dil farklı dil ailelerine aittir, bu yüzden gramer yapılarının farklı olması gayet doğaldır. Örneğin Rus dilinde olan, fakat Türkçe'de olmayan ön ekler tercüme esnasında birçok zorluk çıkarmaktadır. Bu yüzden en tecrübeli çevirmen bile bu durumlarda tercüme edilen metnin veya cümlelerin tam karşılığım bulamamaktadır. Bu gibi problemlerin sayısı oldukça fazla olduğundan, incelenmesi ve çözümlenmesi gelişen uluslararası ilişkiler için güncel bir nitelik taşımaktadır. Bu çalışma üç bölüm ve sözlükten oluşmaktadır. Birinci bölümde tercümelerdeki diller arası sesteş problemlerden bahsettik, aynı zamanda bu problemlerin sadece Rusça'ya ve Türkçe'ye özel olmayıp bütün dünya dillerine ait olduğunu gösterdik. İkinci bölümde çevirmeni yanıltan sesteş problemlerin özelliklerini inceledik. Üçüncü bölümde çalışma süresince izlediğimiz yöntemleri, ve sözlüğün oluşum aşamalarını açıkladık. Çalışmanın son ve en önemli bölümü olan sözlük kısmını oluşturduk. Çevirmenleri yanıltan unsurlardan etkilenip hata yapmamak için iki yöntem izleyebiliriz: ilk yöntem dillerdeki anlam inceliklerini iyi öğrenmek; ikincisi ise diller arasındaki ses benzerliklerine kanmayıp şüpheli kelimeleri sözlüklerden ve başka kaynaklardan kontrol etmektir. Bütün çalışma süresince amacımız Rusça'dan Türkçe'ye yapılan tercümelerde hatalardan kaçınmakta yardımcı olacak bir kaynak oluşturmaktır. 1. Sesteş Sözcükler 2. Diller arası Sesteş Sözcükler 3. Rusça-Türkçe Çeviriler
Türkçede zaman

Bu çalışmada Türkiye Türkçesindeki morfolojik zamanların ayrıntılı ve tasviri bir incelemesi yapılmış, morfolojik zaman dışında çeşitli zarflarla ifade edilen diğer zamanlar da ele alınıp sınıflandırılmıştır. Başka bir deyişle dilimizdeki dolaylı dolaysız her türlü zaman ifadesi bu çalışmanın çerçevesini oluşturmaktadır. Tezimizin 'Giriş' bölümünde 'Genel Olarak Zaman Kavramı' ele alınmış, daha sonra 'Dil Bilgisinde ve Türkçede Zaman Kavramı' konusunda bilgi verilmiştir. Çalışmanın 'İnceleme' bölümü, 'Geçmiş Zaman Kipleri ve İşlevleri', 'Şimdiki Zaman Kipleri ve İşlevleri', 'Geniş Zaman Kipleri ve- İşlevleri', 'Gelecek Zaman Kipleri ve İşlevleri', 'Sıfat Fiillerde Zaman', 'Zarflarda Zaman', 'İkileme ile Verilen Zamanlar' ve 'İsim Cümlelerinde Zaman' olarak kısımlara ayrılmıştır. Çalışmamızın esasını teşkil eden 'İnceleme' bölümünde, 1960'tan günümüze kadar olan dönemde basılmış roman, hikaye, tiyatro, şiir, deneme vs. türündeki eserlerden fişleme yoluyla elde edilmiş örnek cümlelerden hareketle Türkiye Türkçesindeki morfolojik zamanlar ve morfolojik zaman dışında kalan diğer zamanlar incelenmiştir. İncelemenin ilk dört bölümünü oluşturan geçmişş zaman, şimdiki zaman, geniş zaman ve gelecek zaman kipleri kendi içlerinde 'Basit Kipler' ve 'Birleşik Kipler' olmak üzere iki alt başlıkta incelenmiştir. 'Sıfat Fiillerde Zaman' adını verdiğimiz bölüm, 'Geçmiş Zaman Bildiren Sıfat Fiiller', 'Gelecek Zaman Bildiren Sıfat Fiiller' ve 'Süreklilik Bildiren Sıfat Fiiller' şeklinde üç başlıktan oluşmaktadır. Bu bölümde sıfat fiillerdeki zaman ifadesi üzerinde durulmuş ve cümlenin zamanına etkileri belirtilmiştir. 208 'Zarflarda Zaman' bölümünde 'Zaman Zarflan' üzerinde durulmuş, 'Hal Ekleri ile Yapılan Zaman Zarfları', 'Zarf Fiillerde Zaman', 'Filolojik Zaman', 'Kozmik Zaman', 'Soyut Zaman' ve 'Etnografik Zaman' örnek cümleler yardımıyla açıklanmaya çalışılmış ve cümle zamanına etkileri ifade edilmiştir. Çalışmanın 'İkileme ile Verilen Zamanlar' bölümünde aynı kipli iki farklı fiilin kullanıldığı cümlelerdeki zaman ifadesi incelenmiştir. 'İsim Cümlelerinde Zaman' bölümünde ek fiilin ifade ettiği zaman kavramı örneklerle gösterilmiştir. 'Durum Bildiren Ek Fiil', 'Ek Fiilin Bilinen Geçmiş Zamanı' ve 'Ek Fiilin Duyulan Geçmiş Zamanı' ifade ettikleri zaman açısından incelenmiştir. Türkçe zaman bakımından zengin bir dildir. Bu zenginlik morfolojik zamanların yanı sıra bir takım zarflarla ve fiil isimleriyle yapılan zamanlarla daha da belirginleşmektedir. Türkiye Türkçesinde zaman denildiğinde akla sadece morfolojik zaman değil zaman ifade eden diğer unsurlar da gelmelidir.
Représentations linguistiques des belges Francophones sur l'allemand et le Francique carolingien

Bu yüksek lisans tezi, Almanca ile ve Cermen dil ailesine mensup yerel bir dil olan Karolenj Frankçası ile günlük etkileşim halinde yaşayan Belçikalı Frankofon nüfusun dil temsillerini -diller, söylemler, dil kullanımları, konuşucular hakkındaki toplumsal temsilleri- konu edinmektedir. Saha çalışması için Belçika'nın güneydoğusundaki Liege bölgesinde, Almanya, Belçika ve Hollanda sınırlarının kesişim noktasında, yer alan ikisikasaba, Plombieres ve Welkenraedt seçilmiştir. Anadil olarak Fransızca konuşan topluluk her iki kasabada da nüfusun çoğunluğunu teşkil etmekte ve bir yandan azınlık durumundaki Almanca konuşan toplulukla, diğer yandan da Karolenj Frankçası konuşan toplulukla bir arada ve temas halinde yaşamaktadır. Bu çalışma, anadilleri Fransızca olan konuşucuların başkasının başkalığına, başkasının diline; yaşadıkları alanın arz ettiği dil çeşitliliğine ve mevcut diller arasındaki güç ilişkileriyle bağıntılı meselelere dair nasıl bir zihinsel temsile sahip olduklarını ortaya çıkarmayı hedeflemektedir. Bunun için tezin veri çözümlemesine ayrılan bölümünde Almanca, Frankça ve bu dillerin konuşucularının dil pratiklerini konu alan kategorileştirme, adlandırma, değerlendirme ve hiyerarşileştirme edimleri vasıtasıyla Fransızca konuşucuları tarafından dolaşıma sokulan söylemler çözümlenecektir. Söylemi, toplumsal gerçekliğin toplumsal aktörler tarafından durmaksızın inşa edildiği, müzakereye açıldığı yer olarak kabul eden bu çalışma, tıpkı inceleme nesnesi olan dil temsillerini ödünç aldığı sosyal psikoloji disiplini çerçevesinde gerçekleştirilen öncü çalışmalar gibi, toplumsal inşacı epistemolojiyi benimsemektedir. Çalışmanın üzerine oturduğu bu biri teorik diğeri epistemolojik iki temel, sahadan toplanan verilerin işlenmesinde doğal olarak nitel bir yaklaşımı öncelemeyi gerektirmektedir. Bu doğrultuda, konuşucuların kendi dil temsillerini söylem içinde ve söylem aracılığıyla nasıl inşa ettiklerini göz önüne sermek amacıyla dört anket görüşmesinden oluşan birimini bütünce geliştirilmiştir. Konuşucuların kendi dil temsillerini söze dökerken işe koştukları tartışmacı ve söylemsel dil varlıklarına odaklanan bu tez, bir yandan çok dilli bir bağlamda dil temsillerinin söylem içerisinde ve söylem tarafından inşa edilişinin her şeyden önce başkasının temsil edilen başkalığının söylemsel inşasını gerektirdiğini; diğer yandan da bu inşanın, kendi diliyle başkalarının dilleri arasında bir takım benzeşmeler, ayrışmalar, benzerlikler ve ayrılıklar saptayan konuşmacılar tarafından belli söylem ve tartışma stratejileri işe koşularak gerçekleştirildiğini göstermektedir.
Yabancı dil öğretiminde öğrenme amaçlı yazma tekniğinin öğrencilerin akademik başarı, tutum ve öz-yeterliklerine etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada yabancı dil öğretiminde öğrenme amaçlı yazma tekniklerinden mektup yazma etkinliğinin 10. sınıf öğrencilerinin İngilizce dersi akademik başarıları, öz-yeterlikleri ve tutumları üzerinde anlamlı bir fark gösterip göstermediği belirlenmeye çalışılmıştır. Nicel ve nitel desenlerle gerçekleştirilen araştırmanın nicel bölümünde yarı deneme modellerinden eşitlenmemiş kontrol gruplu model kullanılmıştır. Verileri toplamak için çoktan seçmeli 'Simple Past Tense Başarı Testi', 'İngilizce ile İlgili Öz-yeterlik İnancı Ölçeği ve 'İngilizceye Yönelik Tutum Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmanın nitel bölümünde ise deney grubuna yönelik görüşme soruları sorulmuştur. Sonuç olarak deney grubundaki öğrencilere öğrenme amaçlı yazma tekniği uygulandıktan sonra yapılan son testte, öğrencilerin başarılarının kontrol grubunda yer alan öğrencilere göre deney grubu lehine anlamlı bir fark meydana gelmiştir. Fakat deney grubu öğrencilerinin öz-yeterlik ve tutum ölçeklerinin sonuçlarında ise anlamlı bir fark meydana gelmemiştir. Ayrıca görüşme sorularından elde edilen verilere göre öğrenme amaçlı yazmanın etkili ve öğrenmeye katkı sağlayan nitelikli bir teknik olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
An analysis of lexical stress in English pronunciation of indo-european words loaned to Turkish by Turkish speakers of English

Bu çalışma, Türkçe konuşanlar tarafından Hint-Avrupa dil ailesinden Türkçeye geçen kelimelerin İngilizce telaffuzundaki sözcük vurgusu yerleşimini incelemeyi amaçlamıştır. Buna ek olarak, odaksıl vurgunun yanlış kullanılması iletişimde bozulmalara neden olabileceğinden, bürünsel özellikler konusunda farkındalığın arttırılması amaçlanmıştır. Bu araştırmanın örneklemini Gaziantep Üniversitesi Eğitim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği Bölümünden 20 öğrenci ve ana dili İngilizce olan 10 katılımcı oluşturmaktadır. Türk katılımcılar bölümün ikinci ve üçüncü sınıf öğrencileri arasından seçilmiştir. Katılımcılardan konuşmaları kaydedilirken 30 aktarma sözcüğü tek tek ve cümle içerisinde okumaları istenmiştir. Katılımcıların odaksıl vurguyu nereye koyduğunu belirlemek için ses dosyaları araştırmacı tarafından Praat aracılığıyla analiz edilmiş, her bir kelime için odaksıl vurgu yerleşiminin doğruluğu IPA transkripsiyonlarına göre belirlenmiştir. Praat ile yapılan akustik analizden sonra istatistiksel analiz SPSS ile yapılmıştır. Çalışmanın bulguları ana dili İngilizce olanlar ile Türkçe olanlar arasında odaksıl vurgunun yerleştirilmesinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğunu ortaya koymuştur. Türk katılımcıların hiçbiri seçili kelimelerin tamamını negatif yönlü anadil aktarımı ya da önceki deneyimlerinin olumsuz etkileri olmadan doğru şekilde telaffuz edememiştir. Türk katılımcılar, İngilizcenin sözcük vurgusu kalıpları üzerine verilen eğitimin etkilerini gözlemlemek amacıyla iki gruba ayrılmıştır. Eğitimi alan katılımcıların önemli bir ilerleme kaydettiği görülmüştür. Yapılan analizler sonucunda izole edilmiş kelimeler ile bu kelimelerin cümle içerisindeki kullanımları arasında vurgu yerleşimi bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır.