turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yabancı yatırımların korunmasında uluslararası hukukun rolü

20. yüzyılda uluslararası hukuk büyük bir genişleme göstermiş ve artık devletler arasında uygulanan bir hukuk dalı olmanın ötesine geçerek devletlerin bireyler ile olan ilişkilerini de düzenleyen bir konuma ulaşmıştır. Yabancı yatırımların uluslararası hukuk yoluyla korunması ise devletlerin ekonomik ilişkileri depolitize etme iradesinden kaynaklanmaktadır. Bunun neticesinde yatırım uyuşmazlıklarının çözümü için silahlı kuvvet kullanma uygulaması terk edilmiş ve yatırımcının hukuki yollar ile himaye edilmesi gündeme gelmiştir. Daha sonra iki taraflı yatırım andlaşmalarının çoğalarak uluslararası hukuku teşvik etmesi, yatırım tahkimi mekanizmalarının da diplomatik himayenin yerini almasıyla sonuçlanmıştır. Böylece, devletler arasındaki uyuşmazlıklar büyük oranda depolitize edilerek yatırımcıların doğrudan devleti muhatap alması ve yatırımlarını koruyabilmesi sağlanmıştır. Depolitizasyon sonrasında Devletlerin iki taraflı yatırım andlaşmalarına ve ICSID benzeri uluslararası tahkim mekanizmalarına ilgisinin artması, yabancı yatırımların korunmasında uluslararası hukukun yönetici rolünü pekiştirdiği gibi yabancı yatırımlara uygulanacak mevcut uluslararası hukuk standartlarını da geliştirici bir etki göstermiştir. Bu açıdan uluslararası hukuk, yatırım andlaşmaları ve teamül hukuku standartları açısından yönetici ve düzenleyici, yatırım uyuşmazlıklarının çözümünde uygulanacak hukuk açısından ise iç hukuku tamamlayıcı ve düzeltici bir fonksiyona sahiptir. İç hukuk ile uluslararası hukuk çatıştığında uluslararası hukuk üstün gelmektedir. Bu anlamda uluslararası hukuka, Uluslararası Adalet Divanı Statüsü'nün 38. maddesi kapsamında ve Viyana Andlaşmalar Hukuku Sözleşmesi'nin 31 /3-c maddesine göre bütüncül olarak yaklaşılması ve insan hakları hukukunun da uluslararası hukukun bileşeni olarak yatırım uyuşmazlıklarına uygulanması gerekir. Bu anlamda insan hakları hukuku ilkelerinin yabancı yatırım uyuşmazlıklarına uygulanabilirliği, parçalanma fenomeninin aksine, uluslararası hukukun kendi doğası içerisinde bütünlük arz ettiğini göstermektedir. Bu çalışma; uluslararası hukuk yoluyla yabancı yatırım uyuşmazlıklarının silahlı kuvvet kullanımından arındırılarak depolitize edildiğini, yabancı yatırımları koruyan uluslararası standartların değişim ve dönüşüm geçirdiğini, uluslararası hukukun yabancı yatırımların korunmasında yönetici, tamamlayıcı ve düzeltici rol üstlendiğini ve insan hakları hukuku ilkelerinin uluslararası hukukun bileşeni olarak yabancı yatırım hukukuna ve yatırım uyuşmazlıklarına uygulanabilirliğini ispatlamayı amaçlamaktadır.
Tıbbi uygulama hatası iddiası ile açılan hukuk davalarında bilirkişi raporlarının hukuki denetime elverişliliğinin yargıtay kararları ışığında incelenmesi

Tıbbi uygulamalarda uzmanlık alanlarının gelişmesi, hukuki ihtilafların çözümü için teknik bilgiye duyulan ihtiyacı ve dolayısıyla da bilirkişilik kurumunun yargı faaliyetleri içindeki önemini arttırmıştır. Bu çalışmada, Tıbbi Uygulama Hatası iddiaları ile açılan tazminat davalarında bilirkişi raporları sebebiyle verilen bozma kararları araştırılarak, Yargıtay'ın bilirkişi raporlarını hükme esas almaya elverişsiz bulma sebeplerinin sınıflandırılması ve taraf, mahkeme, Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporlarının standartlarının ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmada Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 2013 ile 2018 tarihleri arasında tıbbi uygulama hatası nedeniyle açılan tazminat davalarında bilirkişi raporlarının yetersizliği sebebiyle verdiği bozma kararları incelenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, Tıbbi uygulama hatası iddiası ile açılan tazminat davalarında bilirkişi raporları, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından ağırlıklı olarak davacının iddialarının tamamen karşılanmaması, raporların gerekçesiz olması ve soyut ifadelerle sonuca varılması sebepleriyle yetersiz bulunmaktadır. Raporlar arasındaki çelişkinin giderilmemesi, aydınlatılmış onam hususunun bilirkişi tarafından irdelenmemiş olması, konu ile ilgili uzman heyete katılmadan rapor düzenlenmiş olması, dosyada mevcut başka bir bilirkişi raporunun veya taraflarca başvurulan uzman görüşünün bilirkişi raporunda dikkate alınmamış olması, kararın dosya kapsamı ile çelişmesi, tutarlı olmaması, eksik veya sağlıklı olmayan kayıtlara dayanılarak rapor düzenlenmiş olması bilirkişi raporlarının diğer yetersiz bulunma sebepleri olarak belirlenmiştir. Bilirkişi raporlarının yetersiz bulunduğu olgularda, Yargıtay'ın sıklıkla Üniversitelerin Tıp Fakültelerinde görevli öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınması gerekliliğini belirttiği görülmektedir.
Sportif alanda doğabilecek hukuki ihtilaflar, tarafları ve ihtilafların spor hukuku mevzuatı çerçevesinde çözümü.

Yapılan çalışmanın amacı, sportif alanın unsurları hakkında genel bilgiler vererek, aralarında çıkabilecek sportif ihtilafları, suç olarak nitelendirilenhukuka aykırı fiilleri ve bunlar için öngörülen müeyyideleri irdelemek, tüm bu süreç içerisinde ihtilafların çözüm yollarını ortaya koyarak değerlendirmek, örnek olaylar ve yargı kararları çerçevesinde elde edilen bilgiler ışığında öneriler geliştirmektir. Çalışmada tarama modeli uygulanmış, probleme ilişkin genel bilgiler ilgili literatürün, süreli yayınların ve konuyla ilgili Anayasa, Kanun, Kanun Hükmünde Kararname, Uluslararası Antlaşmalar, Tüzük, Statü, Yönetmelik ve Talimatlar ile diğer mevzuatın taranmasıyla sistematik bir biçimde toplanarak değerlendirilmiş, spor alanındaki hukuki ihtilaflar ile çözüm yolları Yargı Kararları ve Tahkim Kurulu Kararları ile de desteklenmiş, bu kararlara dair Tahkim Kurulları, Ceza Kurulları ve GSGM Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın yaptığı sportif yargılama, inceleme/soruşturma ve sportif cezalara ilişkin çalışmalar yıllar itibariyle istatistiki hale getirilerek grafiklerle ortaya konulmuş, örnek olaylar da göz önünde bulundurularak böylece konu hakkında kavramsal bir çerçeve oluşturulmuştur. Çalışma neticesinde elde edilen veriler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, hukukun düzenleyici rolüne sportif alanda da mutlak ihtiyaç duyulduğunu, bu bağlamda sporun her unsuruna eşit mesafede olacak ve sporruhuna uygun spor hukuku sisteminin geliştirilmesi gerektiğini, ülkemiz spor hukuku mevzuatının oldukça eski tarihli ve geniş bir yelpazede yer alan mevzuattanoluştuğunu, mevcut yasalarda günümüz şartlarına ve uluslararası mevzuata uygun değişiklikler yapılmakla birlikte bunların yeterli olmadığını, konu ile ilişkili hususlardaaraştırmalar yapılarak, daha başka hukuki düzenlemelerin de bir an evvelgerçekleştirilmesi gerektiğini söylemek mümkündür.
Çek Kanunu'nda yapılan son değişiklikler ile birlikte karşılıksız çek keşide etmenin hukuki ve cezai sonuçları

Çek, ekonomik hayatta yaygın olarak kullanılan bir kambiyo senedidir. Çalışmamızda; yaygın kullanımdan doğan en önemli hukuki sorunlardan biri olan karşılıksız çek düzenlenmesi halinde ortaya çıkacak hukuki ve cezai sonuçlar son değişiklikler ile birlikte ele alınmıştır. Çeke olan güveni sağlamak, çek kullanımını yaygınlaştırmak ve karşılıksız çek düzenlenmesini önlemek amacı ile 09.08. 2016 tarihinde yürürlüğe giren 6728 sayılı 'Yatırım Ortamının İyileştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunu' ile Çek Kanunu'nda ve Türk Ticaret Kanunu'nda değişiklikler yapılmıştır. Bu kanun ile çeke ilişkin unsurların sayıldığı TTK m.780'e karekod ve banka seri numarası eklenmiş, karşılıksızdır işlemine sebebiyet veren kişiler için adli para cezası ve ödenmemesi halinde hapis cezası tekrar getirilmiş, şikayet merciin icra mahkemeleri olacağı ve yargılama usulünde İcra İflas Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirlenmiştir.
Ücretin süresinde ödenmemesi sebebiyle işçinin çalışmaktan kaçınma hakkı

Ücretin süresinde ödenmemesi sebebiyle işçinin çalışmaktan kaçınma hakkı, 4857 sayılı İş Kanunu ile mevzuatımıza girmiştir. 4857 sayılı İş Kanunundan önce ise, mevzuatımızda bu yönde bir düzenleme olmamasına rağmen doktrindeki hakim görüş, ücreti ödenmeyen işçinin genel hükümler gereği çalışmaktan kaçınabileceği yönündeydi. Bu dönemde Yargıtay ise, çalışmaktan kaçınılamayacağı görüşündeydi. Ücretin süresinde ödenmemesi sebebiyle çalışmaktan kaçınma hakkının 4857 sayılı İş Kanunda düzenlenmesiyle birlikte, çalışmaktan kaçınma hakkının varlığı konusundaki fikir ayrılıkları sona ermiştir. Ancak çalışmaktan kaçınma hakkının mevzuatımıza girmesi 4857 sayılı İş Kanununun öncesindeki tartışmaların hepsini ortadan kaldırmadığı gibi, ayrıca yeni tartışmaların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Tezde, çalışmaktan kaçınma hakkının 4857 sayılı İş Kanunundan önceki ve sonraki durumu, doktrindeki tartışmalar ve yargı kararları göz önünde bulundurularak; söz konusu hakkın, işçi ücretlerinin korunması konusunda yeterli düzeyde koruma sağlayıp sağlamadığı incelenmiştir.
Hekimin hukuki sorumluluğu

Tezimin birinci bölümünde Tıp Hukuku alanında temel kavramlar tek tek sayılmış ve tüm kavramların tanımı verilmiştir. Hekimin hukuki sorumluluğunun tespiti için öncelikle sağlık alanında hangi kavramların kullanıldığını ve bu kavramların tanımı ve uygulama alanlarının öncelikle bilinmesi gerekmektedir. İkinci bölümde hekim ile hasta arasındaki sözleşmenin tanımı, unsurları ve sözleşmenin hukuki niteliğine ilişkin görüşler açıklanmıştır. Kendine özgü bir sözleşme olan hekimlik sözleşmesinin hukuki niteliğine dair farklı görüşlerin mevcut olduğu ve bu nedenle uyuşmazlıkların çözümünde sorunlar yaşandığı açıktır. Yargıtay'ın da birçok kararında kabul ettiği gibi; doktrinde çoğunluk görüşü, hekim ile hasta arasındaki sözleşmenin vekalet sözleşmesi olduğudur. Üçüncü ve son bölümde ise hekimin sözleşmeden, haksız fiilden doğan ve ilaç sarfiyatından, sahte ve taklit ilaç kullanılmasından kaynaklanan sorumluğu, sorumsuzluk anlaşması ve sorumluluğun sonuçları olan maddi ve manevi tazminat konuları ile zorunlu mesleki mali sorumluluk sigortası ele alınmıştır.
Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde müteahhidin temerrüdü ve sonuçları

Tezin konusu, müteahhit ile arsa sahibi aralarında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tanımı, şekli ve hukuki niteliği ile müteahhidin teslim borcunu zamanında ifa edememesi nedeniyle temerrüde düşmesi ve buna bağlanan sonuçlardır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uygulamada sıkça rastlanan ve doktrinde çeşitli tartışmalara yol açan sözleşme türü olduğundan inceleme konusu olarak tercih edilmiştir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin hukuki niteliğinin belirlenmesi noktasında, arsa sahibinin sözleşmeden dönmesi üzerine sözleşmenin ileriye etkili feshedilmiş olacağına ilişkin 1984 tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı üzerinde durularak, konu doktrinde ileri sürülen farklı görüşler ile açıklanmış ve ayrıntılı olarak tartışılmıştır. Sözleşmede kararlaştırılan şekilde ve sürede inşaatın tamamlanarak teslim edilmemesi üzerine müteahhidin temerrüde düşmesinin koşulları ile müteahhidin temerrüde düşmesi sonucunda arsa sahibinin sahip olduğu seçimlik hakları kullanabilmesinin koşulları ve buna bağlanan sonuçlar detaylı biçimde incelenmiştir. Tez; doktrinde konuya ilişkin ileri sürülen görüşler ve Yargıtay uygulaması çerçevesinde ele alınmak suretiyle, teori ve pratik arasındaki farklılıklar belirlenerek kişisel kanaatin aktarılmasıyla şekillenmiştir.
İslam Hukukunda dava vekaleti

İslam borçlar hukukunda önemli ve geniş bir yere sahip olan vekalet akdinin türlerinden birisi olan dava vekaleti, davanın taraflarından biri olan müvekkilin mahkeme huzurunda temsil edilmek için verdiği vekalettir. Günümüzde avukatlık adı altında önemli bir yeri olan bu hukuki işlem, çalışmamızda özellikle vekil ve müvekkil arasındaki iç ilişki vurgulanarak incelenmiştir. Dava vekaleti hakkında literatürde yer alan bilgiler ışığında hem borçlar hem de usul hukuku konusu olan dava vekaletine dair fıkıh alimlerinin benimsedikleri prensipler anlaşılmaya çalışılmıştır. Tezde, toplumdaki hukuki ve iktisadi ilişkilerin gelişmesine paralel olarak günümüzde ücretli olarak gerçekleştirilen vekaletin bu türüne dair, İslam hukukunda da benzer imkanların olduğu ortaya konmuştur. Ayrıca, fıkhın erken dönem kaynaklarından başlayıp, Osmanlı'da Tanzimat'ın ilanı ile başlayan hukuki reformlara kadar dava vekaletinin hukuki gelişimi tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda Osmanlı hukukunda dava vekaletine ilişkin günümüzdeki avukatlığa geçiş mahiyetinde önemli adımlar atıldığı görülmüştür.
Ceza Muhakemesi Hukukunda tanıklık

Bu çalışmada, ceza yargılaması hukukunda ispat için kullanılan en önemli delillerdentanıklık kavramı incelenmiştir. Öncelikle tanık ve tanıklık, kavramsal çerçevede incelenmiştir. Tanıklık görevinin kişiye yüklediği külfetler nedeniyle tanığın bazı hakları vardır. Ayrıca tanığın bazı yükümlülükleri incelenmiştir. Bu yapılırken tanıklığın tarihsel süreçteki gelişimi, diğer ülkelerde tanıklık kavramına ilişkin düzenlemeler de ele alınmıştır. Daha sonra, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda tanıklığın nasıl düzenlendiği ve hangi usullerin benimsendiği açıklanmıştır. Çalışma sırasında, Türkiye'nin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarına da vurgu yapılmıştır.
Etik ve hukuk perspektifinden diş hekimliği meslek etiği kurallarında özerklik kavramının incelenmesi

Türkiye'de 2010 yılında 'Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası' ile parabolik bir şekilde artan sağlık hukuku tartışmaları günümüzde de tüm dinamikliği ile devam etmektedir. Hekimlerin tıbbı uygulama hatalarından doğan hukuki sorumluluklarını maddi tazmin ile çözmeyi hedefleyen bu uygulama, mevcut sağlık sistemi sorunlarına değinmemekte hekim hasta ilişkisini salt hukuki sözleşmeler olarak değerlendirmektedir. Diş hekimliği de ayakta hasta tedavisinde en yoğun hasta sirkülasyonuna sahip bir branş olduğu için uygulama sırasında hastaların aydınlatılması konusunda sıklıkla sorunlar yaşanmakta, bu sorunlara çözüm olarak da diş hekimleri tazminat ödemeye mahkum edilmektedir. Bu çalışma, bir meslek olarak Diş Hekimliği'ni tıbbın tarihi içerisinde değerlendirirken; uygulamada diş hekimi / tıp hekimi ayrımı söz konusu olmadığı için tüm hekimleri esas alan güncel sağlık politikalarını, hukuki yaptırımları ve tıbbi etik kurallarını dayandıkları etik kuramlar çerçevesinde özerklik perspektifinden incelemektedir.
Danışmanlık sözleşmesi

Bağımsız danışmanlık sözleşmesinin incelendiği tezin giriş bölümünde, danışmanlık hakkında genel bir bilgi verildikten sonra, danışmanlığın gelişimi ve türleri ele alınmıştır. Birinci bölümde; öncelikle danışmanlık sözleşmesinin tanımı yapılamaya çalışılmış ve buna bağlı olarak sözleşmenin unsurları üzerinde durulmuştur. Taraflar arasında doğabilecek uyuşmazlığın çözümünde uygulanacak kanun hükümlerinin tespiti amacıyla danışmanlık sözleşmesinin hukuki niteliği belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla danışmanlık sözleşmesinin, vekalet, hizmet, satım, adi ortaklık, genel olarak isimsiz sözleşmeler ve isimsiz sözleşmelerin bir türü olan garanti sözleşmesi karşısındaki durumu tahlil edilmiştir. Danışmanlık sözleşmesinin düzenlenişi, yapılmasının herhangi bir geçerlilik şekline tabi olup olmadığı ele alındıktan sonra danışmanlık sözleşmesinin, kendisi ile benzerlik gösteren know-how, lisans, yönetim, franchise ve geliştirme ve araştırma sözleşmelerinden farklılıkları ortaya konulmuştur. İkinci bölümünde, danışmanın ve danışanın borçları üzerinde durulurken, üçüncü bölümde; danışanın sorumluluğu ile bu sorumluluğun sigortası incelenmiştir. Danışmanın danışana karşı sorumluluğu sözleşmeden doğan sorumluluk kuralları çerçevesinde değerlendirildikten sonra, danışmanın üçüncü kişilere karşı sorumluluklarının sözleşme sorumluluğuna dayandırılıp dayandı rılamayacağı konusu ele alınmıştır. Tezin dördüncü bölümünde ise, danışmanlık sözleşmesinin sona erme halleri incelenmiş ve tez, dört bölümün toplu bir şekilde değerlendirilmesini içeren sonuç bölümüyle tamamlanmıştır.
Yargı kararları ışığında Türk ve İsviçre Hukukunda yoksulluk nafakası

Bu çalışmada, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 175. maddesinde yer alan yoksulluk nafakası, doktrinde yer alan görüşler ve güncel yargı kararları eşliğinde incelenmiştir. Özellikle tartışmalı hususlarda ZGB Art. 125 hükmü ile karşılaştırmalar yapılmıştır. Bu kapsamda yoksulluk kavramı, yoksulluk nafakasının amacı, ilkeleri, benzer müesseselerden farkı, unsurları, yoksulluk nafakasının belirlenmesine ilişkin esaslar ve sona erme halleri ele alınmıştır. Bununla birlikte süresiz nafaka düzenlemesi ; öğretideki görüşler, yargı kararları ve meclis araştırması komisyon raporları eşliğinde tartışılarak düzenlemeye ilişkin öneriler getirilmiştir.
İş yargılamasında arabuluculuk sistemi

İş uyuşmazlıkları bakımından alternatif uyuşmazlık çözüm yollarından biri olan arabuluculuğa zorunlu başvuru, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nu ile dava şartı olarak hukuk sistemimize dahil edilmiş en önemli yeniliktir. Zorunlu arabuluculuğun bir dava şartı olarak düzenlenmiş olması sebebiyle konuya atfedilen önem, sürecin başlangıcının, işleyişinin ve sonunun detaylı bir biçimde ele alınmasını gerektirmiştir. Bu itibarla iş uyuşmazlıkları bakımından kapsamı ve dava şartı niteliği de göz önünde bulundurularak zorunlu arabuluculuk sistemi bir bütün olarak değerlendirilmiştir.
Patent Hukukunda kullanmama nedeniyle zorunlu lisans

Bu çalışmanın konusu, patent hukukunda kullanmama nedeniyle zorunlu lisanskurumudur. Zorunlu lisans, patent sahibinin rızası olmaksızın bir kamu otoritesi tarafından üçüncü bir kişinin patenti kullanmasına izin verilmesidir. Patentinkullanılmaması ise, patent sahibinin patenti ekonomik olarak değerlendirecek iş ve işlemlerde bulunmamasıdır. Bu çalışmanın ilk bölümünde, zorunlu lisansın tanımı, hukuki niteliği ve zorunlu lisansa ilişkin hukuki düzenlemeler ele alınmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde, patentin kullanılmaması konusu incelenmektedir. Bu çerçevede, kullanma yükümlülüğü, kullanma usulü ve kullanmanın ispatı konuları üzerinde durulmaktadır. Bunun yanı sıra, kullanma yükümlülüğünün gereği gibi yerine getirilmemesi ve bu yükümlülüğe getirilen muafiyetlerden bahsedilmektedir. Çalışmanın son bölümünde, kullanmama nedeniyle zorunlu lisansa karar verilmesisüreci üzerinde durulmaktadır. Bu kapsamda, taraflar arasında sözleşme görüşmeleri, zorunlu lisans talebi, zorunlu lisans kararı, karara itiraz usulü, zorunlu lisansın iptali ve sona ermesi hakkında açıklamalarda bulunulmaktadır.
Kamu hukuku açısından vakıf yükseköğretim kurumları

Bu doktora tezinin özünü vakıf yükseköğretim kurumlarının kamu hukuku disiplini çerçevesinde bir incelenmesi oluşturmaktadır. Tez dört bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde tezin bütününde başvurulacak kavramsal ve kuramsal çerçeve oluşturulmuştur. Bu bölümde Yüksek Öğretim, Üniversite ve 'Vakıf Üniversitesi kavramları açıklanmıştır. Kuramsal çerçeve başlığı altında yükseköğretim hizmetinin bir tür kamu hizmeti olduğu vurgulanmıştır. İkinci bölüm, 'Tarihsel Süreçte Yükseköğretim Faaliyetlerinin Hukuki Niteliği' konusuna ayrılmıştır. Bu başlık altında, Türkiye'de yükseköğretimin gelişimi ve kurumsallaşması tarihsel bir perspektifle incelenmiş ve Osmanlı döneminden bugüne kadar geçen süreçte yükseköğretim etkinliklerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde vakıf üniversitesinin hukuki statüsü anayasa ve idare hukuku çerçevesinde incelenmiş, bu doğrultudayürürlükteki yasal mevzuat ve yargı kararları irdelenmiştir. Dördüncü bölümünün ilk kısmında Vakıf Üniversitelerinin Organik ve Mali Yapısı ve Bunların Denetim Yolları ile Yükseköğretimin Planlaması konusu ele alınmıştır. Son kısımda ise Türkiye'de yükseköğretim idaresinin yeniden yapılandırılmasına yönelik çağdaş tartışmalar aktarılmıştır.
İslam Hukuku açısından usulsüz vedia

2004 -Sayfa :X+129 Jüri : Prof. Dr. Mustafa BAKTER : Prof. Dr. Beşir GÖZÜBENLİ : Doç. Dr. Mustafa TİFTİK Bu çalışmamızda modern hukukta isimli akitler içerisinde yer alan usulsüz vedia akdi tanıtılarak, islam kültüründe bu akdin uygulamalarının ve tıkın kitaplarında bu akde temel teşkil edebilecek görüşlerin var olup olmadığı araştırılmıştır. İslam hukukunda ismen geçmeyen bu akdin uygulamalarda var olduğu, islam hukukunun akit mantığına aykırı herhangi bir özelliğinin olmadığı ve fıkıh kitaplarında misli vediamn kullanılması ile ilgili bilgilerin usulsüz vedia ile örtüştüğü görülmektedir. İslam hukuku açısından isimsiz akitler grubunda sayılabilecek bu akde, misli malm kullanılması özelliğinden dolayı bazıları karz demişler, bazıları da istisnai vedia, nakıs vedia gibi isimler vermişlerdir. Sonuç olarak, bu akdin İslam hukuku kaynaklarında ismen yer almasa da uygulamalarda mevcut olduğunu ve İslam hukuku akit mantığına aykırı bir yönünün olmadığım görmüş bulunmaktayız.
Türk İş Hukukunda alternatif uyuşmazlık çözüm yolları

Ülkemizde ve tüm Avrupa ülkelerinde gelişen ekonomi, sosyal toplum yapısı, ekonomik seviye beraberinde çok çeşitli uyuşmazlıkları da beraberinde getirmiştir. Çıkan bu uyuşmazlıkların tümünün yargı önünde mahkemeler huzurunda çözümlenmesi ve adaletin hızla sağlanması mümkün değildir. Bu sebeple yargı yoluna alternatif olarak Alternatif çözüm yöntemleri yaygın olarak uygulamaya sokulmuştur. Ülkemizde gün geçtikçe alternatif çözüm yöntemleri yaygın olarak tercih edilmeye başlanmıştır.
Çokkültürcülüğün toplumsal, düşünsel ve politik boyutları: Modern çokkültürlü toplumlarda kültürel çıkmazlara bir çözüm arayışı

Çokkültürcülük, kültürel aidiyetin bireyin kimliği inşa edilirken yararlanılan başlıca anlam kaynağı olduğu gerekçesiyle, çok kültürlü toplumlardaki azınlık kültürlere toplumsal ve hukuki tanınma talep etmektedir. Çokkültürcülüğün talebi, kültürel topluluklara bireysel hak ve özgürlükler karşısında güç kazandırdığı yönünde eleştirilere konu olmaktadır. Çokkültürcülüğün teorik anlamda eleştirileri haklı çıkaracak bir yönelime sahip olduğunu söylemek zordur. Ancak kültürel politikalara yönelik yaklaşımı bireysel hakları tehlikeye atabilecek yönlere sahiptir. Kültürel çeşitliliğin ve kültürel kimliklerin inkarı ne kadar tehlikeliyse, bireysel hak ve özgürlüklerin grup hakları için ihmal edilebileceği ihtimali de o kadar tehlikelidir. Kültürel çeşitlilikten kaynaklanan sorunların mutlak bir çözümü yoktur. Bireysel haklar ile grup hakları arasında makul bir dengeyi sağlamanın yollarını aramak, tek güvenilir çoğulcu yaklaşımdır. Çokkültürcülüğün, kültürel politikalara yönelik bakış açısı nedeniyle bu çözümü sunamayacağı açıktır.
İdari yargılama usulü kanununun 13. maddesine dayalı olarak açılan tam yargı davalarında süre koşulu

İdari yargı düzeninde, iptal ve tam yargı davası adı verilen idari dava türleri yer almaktadır. İdari işlem ve eylemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tam yargı davası yoluna başvurarak uğramış oldukları zararların giderilmesini istemektedirler. İdari yargı sistemini kabul eden diğer ülkelerde olduğu gibi ülkemizde de, idarenin eylem ve işlemlerinden dolayı zarara uğranılması nedeniyle yargı yoluna başvurulması belli bir süre içerisinde dava açılmış olma koşuluna bağlanmıştır. İdari yargı sistemimizde, dava açma süreleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu ile diğer bazı özel kanunlarda düzenleme altına alınmıştır. Hukuk devleti ilkesinin temel koşullarından biri olan ve idarenin eylemlerinden doğan sorumluluğunun sonucu olarak ortaya çıkan tam yargı davalarının süre ile sınırlandırılmasını teşkil eden 'İdari Yargılama Usulü Kanununun 13. maddesine Dayalı Olarak Açılan Tam Yargı Davalarında Süre Koşulu' isimli bu çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; idari eylem kavramına ve idari eylemin idarenin diğer hukuki muamelelerinden farkı kılan niteliğine değinilerek İYUK'un 13. maddesi uyarınca açılacak davalarda ön karar alma müessesi açıklanmıştır. İkinci bölümde; İYUK'un 13. maddesi kapsamında açılacak tam yargı davalarında dava açma süreleri yargı kararları ile örneklendirilerek açıklanmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise konuya ilişkin ayrıksı durumlar açıklanarak çalışmanın bütününde mevzuatın yol açtığı hak kayıplarının nasıl önlenebileceği konusunda önerilerde bulunulmuştur. Bu çalışma ile İYUK'un 13. maddesi kapsamında açılacak tam yargı davalarında dava açma sürelerinin başlangıcının tespiti ve dava açma süresi meselesi hak arama hürriyeti ve adil yargılanma hakkı yönlerinden Danıştay, Anayasa Mahkemesi ve AHİM kararları ışığında ele alınarak hak kayıplarının önlenmesi amaçlanmaktadır.