turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The European patent system and Turkey's integration: The role of small and medium-sized enterprises

oz AVRUPA PATENT SİSTEMİ VE TÜRKİYE ENTEGRASYONU: KÜÇÜK VE ORTA ÖLÇEKLİ İŞLETMELERİN ROLÜ Yeşiltaş, Özüm Yüksek Lisans, Avrupa Çalışmaları Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Gamze Aşçıoğlu Öz Temmuz 2005, 131 sayfa Bu çalışma, Türkiye'nin Avrupa Patent Sistemi'ne entegrasyonu ve bu süreçte Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelerin rolünü anlamaya çalışmaktadır. Temel amaç, Türkiye'deki KOBİTerin genelde sınai mülkiyet sistemi, özelde ise patent sistemi içerisindeki pozisyonlarının anlaşılmasıdır; zira, KOBİTerin sınai mülkiyet sistemim etkin bir şekilde kullanabilmeleri Türkiye'nin Avrupa Patent Sistemi'ne sağlıklı bir şekilde entegre olabilmesi açısından kritik bir öneme sahiptir. Bu anlamda, tezin yanıtlamaya çalıştığı iki temel soru bulunmaktadır; 'Türkiye'nin Avrupa Patent Sistemi'ne entegrasyon sürecinde KOBİTerin rolü nedir? ve 'Türkiye'de sınai mülkiyet sisteminin KOBİTerce daha etkin kullanılmasının sağlanması nasıl başarılabilir? Bu çerçevede, Ankara' mn üç farklı sanayi bölgesinde, imalat sanayinde aktif 136 KOBİ ile bir saha çalışması yürütülmüştür. Saha çalışması kapsamında, katılımcı firmaların Ar-Ge kapasiteleri ve Türkiye'deki smai mülkiyet sistemini, özellikle de patent sistemini, ne derece etkin kullanabildikleri ölçülmeye çalışılmıştır. vıSaha çalışması sonucu elde edilen verilere dayanılarak, Türkiye'deki KOBİ'lerin genelde sınai mülkiyet sistemi, özelde patent sistemini daha etkin kullanabilmelerinin sağlanmasına yönelik olarak bazı öneriler ortaya konulmuştur.
Stratejik ve öngörüsel istihbarat bağlamında ABD ulusal istihbarat ve güvenlik strateji belgelerinin incelenmesi

İletişim ve toplama vasıtalarında 20. Yüzyılda yaşanan gelişimin sonucu olarak toplanan bilgi miktarındaki büyük artış, adanmış istihbarat analizi birimlerinin kurulmasını gerektirmiş; istihbaratın karar alıcılara ve ulusal güvenlikten sorumlu kurumlara desteği önemli ölçüde artmıştır. 21. Yüzyılın ilk çeyreğinde ise hayatın her alanında yaşanan dijitalleşmenin sonucu olarak hem istihbarat toplama hem de analiz faaliyetlerinde otomasyonu gerekli kılan, veri ve bilginin durmaksızın üssel olarak arttığı bir döneme girilmiştir. Bir başka deyişle bilgi çağıyla birlikte istihbaratın altın çağı başlamıştır. Bu durum, ulusal güvenlik stratejilerinin oluşturulma sürecinde güvenliğin tüm sektörlerini ilgilendiren alanlarda kavrayışı geliştirecek stratejik istihbarat ürünlerinin önemini artırmakta; gelişmekte olan potansiyel tehditleri tespit etmeye yönelik öngörüsel istihbarat faaliyetlerini, ulusal güvenlik stratejileri için geleceğe yönelik vizyonun oluşturulmasında hayati bir konuma taşımaktadır. Bu çalışmanın temel amacı birbirleriyle uyumlu ulusal güvenlik ve istihbarat strateji belgelerinin oluşturulabilmesinde öneme sahip konuların ortaya konması için ABD'nin Ulusal İstihbarat ve Ulusal Güvenlik Strateji belgelerinin stratejik ve öngörüsel istihbarat bağlamında incelenmesidir. Çalışmada 2005, 2009, 2014 Ulusal İstihbarat Strateji belgeleri ve 2006, 2010, 2015 Ulusal Güvenlik Strateji belgeleri tanımladıkları tehdit ve sorunlar itibariyle stratejik ve öngörüsel istihbarat bağlamında ele alınacaktır. Ayrıca, stratejik istihbarat ve analizine ilişkin yapılan tanımlamalar arasından Sherman Kent'in çizdiği çerçeve esas alınacak; bununla birlikte günümüz koşullarına uygun bir kavramsal çerçeve çizilmeye ve öngörüsel istihbaratla arasındaki fark ve ilişki tanımlanmaya çalışılacaktır.
A comparative inquiry into the legal status of three peoples: Catalans, Québécois, and the Irish under International Law

İlk devletlerin ortaya çıkışından dünya savaşlarına kadar yazılı olmasa da teamüli bir uluslararası hukuk vardı. Devletler savaşlarda ve barışlarda aralarındaki sorunların çözümünde genellikle teamül kurallarına göre hareket etmişlerdir. İnsanlık tarihinin gelişmesi ve modern devletlerle birlikte bugünkü anlamıyla bir uluslararası hukuk sistemi doğmuştur. Süreç elbette ki birdenbire olmamış, peyderpey ilerlemiştir. Önce Milletler Cemiyeti ardından da Birleşmiş Milletler'in oluşturulmasıyla, devletler oluşan bu yeni uluslararası normları gözeterek kendi iç yasal düzenlemelerini yapmışlardır. Uluslararası hukukun temel prensibi dünyada kalıcı barışın sağlanması ve bunun korunmasıdır. Bunun yanında en önemli değer yargısı da insan haklarıdır. Bu bağlamda uluslararası hukuk köleliğin kaldırılması, açlıkla mücadele ve demokrasinin gelişmesi için çaba sarf etmektedir. Bütün bunların yanında uluslararası hukukta önemli bir sorunsal da halkların kendi kaderini tayin hakkıdır. Bu ilke sömürgeci devletlerin kolonilerinin özgürleştirilmesi için uluslararası hukukun gündemine alınmış olsa da, zamanla anlamı genişlemiş ve bugün mevcut dünya devletlerinin içinde barındırdıkları halkların haklarının korunması için kullanılmıştır. Bugün sayısı 200'e yaklaşan dünya devletlerinin çoğunda bu sorun irili ufaklı yaşanmaktadır. Ve bu sorun çoğu zaman kanlı iç savaşlara ya da terör eylemlerine dönüşmektedir. Ben bu çalışmada dünya kamuoyunda en çok bilinen halklardan olan üçünün yasal statülerini araştıracağım. Bunlar, İspanya'daki Katalanlar, Kanada'daki Kebekliler ve Birleşik Krallık'taki İrlandalılardır. Bu üç halkta tarih boyunca bulundukları devletlere taleplerini farklı şekillerde dile getirmişlerdir. Bu kimi zaman Birleşik Krallık ve İspanya'da olduğu gibi terörist eylemlere dönüşmüş, kimi zaman da Kanada'daki gibi siyasetin içinde çözülmeye çalışılmıştır.
Recep Tayyip Erdoğan'ın karizmatik liderlik vasfı çerçevesinde operasyonel kod analizi: Avrupa Birliği-Ortadoğu

Dış politika analiz çalışmalarında geleneksel yaklaşım devletleri en önemli birim olarak görürken artık günümüzde liderler de farklı bir birim olarak ele alınmakta sistematik olarak değerlendirilmelerine önem verilmektedir. Siyasi liderlerin inanç sistemi, kişiliği ve bunların dış politika üzerine olan etkileri, konularını içeren çalışmaların sayıları hızla artmasına rağmen dış politika analizinde sistematik çalışmaların eksikliği sıklıkla vurgulanmaktadır. Esasen yapılacak sistematik analizler ulusal ve global aktörlerin ve liderlerin dış politika davranışlarını anlamayı kolaylaştıracaktır. Günümüzde, Lider Kişilik Analizi ve Operasyonel Kod Analizi gibi uzaktan değerlendirme metotlarından faydalanılarak, sistematik bir şekilde kişilik değerlendirmesi yapmak mümkündür. Bu çalışmada dış politika davranışı ve inanç sistemleri arasındaki bağı anlama konusunda Operasyonel Kod Analizi kullanılmıştır. Bu nicel yöntem ile elde edilen bulgular ışığında liderin dış politika davranışı için bir ön değerlendirme yapabilmek mümkün olabilmektedir. Bu çalışmada özgün bir konu olarak Recep Tayyip Erdoğan'ın dış politika davranışı ve siyasi liderliği irdelenmiştir. Bu çalışma, Recep Tayyip Erdoğan'ın Başbakanlık (2005-2014) ve Cumhurbaşkanlığı (2014-2016) olmak üzere farklı iki yönetim dönemleri üzerinden yapılan bir karşılaştırma ile, sistematik olarak inanç sistemi, kişiliği ve bunların dış politika üzerine olan etkilerini incelemeyi, değişimleri gözlemlemeyi hedeflemektedir. İzlediği politikalarla yarattığı bölgesel ve küresel etkiler ile karizmatik lider örneği olan Recep Tayyip Erdoğan'ın dış politika davranış modelini ve siyasi liderliğini anlamayı amaçlamaktadır. Bu tezde; Recep Tayyip Erdoğan'ın Başbakanlık döneminde AB üyelik müzakereleri temelinde AB konusunda ve Ortadoğu ile gerek siyasi ve kültürel gerek ekonomik temelli yakın ilişkilerde bulunmak isteyen bir siyasi davranış sergilediği, Cumhurbaşkanlığı döneminden itibaren de değişen global siyasi ortamla birlikte Batı karşıtı söylemlerinde artış olan, yönünü AB üyeliği konusunda çevirebilen, Ortadoğu'da ise ikili devlet ilişkilerinde esnekliğini daha aza indiren gerektiğinde söylemlerinde radikalleşen bir siyasi tavır izlediği öngörülmüştür. Liderin farklı yönetim dönemleri içinde izlenen dış politikalardaki değişikliklerin inanç sistemi ve kişiliğinde oluşan değişimlerin yansımaları sonucu oluştuğu hipotezinden yola çıkılmıştır. Ancak yapılan bu çalışmanın neticesinde incelenen iki dönem arasında anlamlı bir fark saptanamamıştır. Liderin inanç sistemi ve kişiliğinde tutarlılığın korunduğu ve bunların dış politika üzerine olan etkilerinde de fark olmadığı tespit edilerek hipotez çürütülmüştür.
Türk dış politikasında güncel yaklaşımlar ve eksen kayması tartışmaları: 2002-2012

Her devlet sahip olduğu dış politika kültürü ile birlikte belli politikalar yürütmektedir. Bu politikaların niteliği ve başarısı süreç dahilinde ortaya çıkmaktadır. Türkiye için tartışılan boyut kendi geleneği ile birlikte, bu politikaların yöneldiği çevre ve stratejiler olmuştur. Türk dış politikasının bir geleneği olduğu, bu dış politikanın ne zaman, nasıl farklılaşabildiği sorusu gelecekte de tartışılacak konular arasındadır. Bu çalışmanın amacı özellikle 2000 sonrası dönemde tartışma konusu olan, eksen kayması kavramının Türk dış politikasındaki yerini tespit etmektir. Bu doğrultuda Türkiye'nin dış politikasındaki değişim algısı irdelenmiş, eksen kayması kavramı, bir bütünü oluşturan dış politika analizi içerisinde değerlendirilmiştir. Eksen kayması kavramıyla birlikte, dış politika boyutunun yön değiştirmiş olduğu mu yoksa derinleştiği mi sorusunun cevabı aranmaya çalışılmıştır. Bu tespitin önemi ve kavranılması ile ilgili olarak uluslararası gelişmeler ve Türk dış politikasının arka planı dikkate alınarak, dönemsel farklılıklar mercek altına alınmıştır. Çalışmada Türk dış politikası kültürü, farklı dış politika çıktıları ile beraber değerlendirilmiş, Türk dış politikasındaki karar alma mekanizmasının yapısı, özellikle güncel boyut ile ele alınmıştır.
Suriye devlet başkanı Beşar Esad'ın iktidarını korumasında halkın etkisi

Uluslararası camiada Arap Baharı olarak adlandırılan sürecin 2010 yılında başlaması ile birlikte Orta Doğu, yeni bir döneme girmiştir. Tunus'tan başlayan olaylar, Suriye'ye kadar sıçramış, ülke kısa sürede, cihatçı grupların silahlandığı bir kaos ortamına sürüklenmiştir. Ülkede yaşananlar kısa sürede, başta bölge ülkeler olmak üzere, küresel aktörlerin de sürece dahil olmasına neden olmuştur. Suriye, küresel, bölgesel ve diğer gruplar olarak adlandırılan üçlü çemberin içerisinde sıkışıp kalmıştır. Krizin Suriye dışındaki en önemli aktörleri, Türkiye, Rusya Federasyonu ve Amerika Birleşik Devletleri olmuştur. ABD'nin Suriye'de uygulamak istediği politikalar, kimi kesim tarafından Büyük Orta Doğu Projesi'nin bir aşaması olarak görülmüştür. Rusya Beşar Esad tarafından yana tavır takınırken, Türkiye Esad'ın gitmesi yönünde politika izlemiştir. Krizin patlak vermesi ile birlikte birçok Suriyeli çareyi ülkesinden göç etmekte bulmuştur. Çoğu Suriyeli ise, ülkesi içerisinde yer değiştirmiştir. Halkın büyük çoğunluğu, Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad'ın devrilmemesinden yana tutum sergilemiştir.
The dispute between two major European powers over Gibraltar's sovereignty

Britanya Cebelitarık'ı İspanya'dan 1704 yılında İspanya Veraset Savaşı sırasında ele geçirmiştir. İspanya Cebelitarık'ı 1713 Barış ve Dostluk Anlaşması ile resmi olarak Britanya'ya vermiştir. Daha sonra ise anlaşmanın yorumlanmasında tarafların anlaşamaması ve İspanya'nın Cebelitarık üzerinde hak iddia etmesiyle Cebelitarık Anlaşmazlığı başlamıştır. Cebelitarık Anlaşmazlığında İspanya ve Birleşik Krallık 1975'e kadar güce dayalı realist politikalar ile bu anlaşmazlığı çözmeye çalışmışlardır. Bu anlamda İspanya, yüzyıllar boyunca kuşatma, ambargo ve savaş gibi araçlar ve güce dayalı politikalar ile Cebelitarık'ı Birleşik Krallıktan geri almaya çalışmıştır. Bu anlaşmazlık General Franco dönemi boyunca da devam etmiştir. İspanya Cebelitarık ile olan sınırını 1969'da tamamen kapattığında anlaşmazlık çıkmaza girmiştir. Fakat bu durum General Franco'nun ölümünün ardından değişmiş ve takiben İspanya'da demokrasiye geçiş süreci başlamıştır. Dahası, İspanya 1977'de üye olmak için Avrupa Topluluğu'na başvuruda bulunmuştur. Bununla birlikte adaylık süreciyle Avrupalılaşma süreci başlamış ve etkisini hem iç hem de dış politikada yaşanan değişimle göstermiştir. Bu bağlamda İspanya, Cebelitarık'a olan tutumunu yumuşatmış, Franco döneminde dondurulan ilişkileri sınırı yeniden açarak düzeltmiştir. Böylece Avrupalılaşma süreci Cebelitarık Anlaşmazlığında dönüştürücü bir rol oynayarak, yüzyıllardır devam eden güce dayalı politikaların terkini sağlamış, barışçıl yol ve çözümlerin zeminini oluşturmuştur. Bu süreçte Cebelitarıklılar ise belirli ölçüde Birleşik Krallıktan siyasi hak ve özgürlük elde ederek Birleşik Krallık vasıtasıyla Avrupa Birliği ile ekonomiden güvenliğe birçok alanda işbirliği sağlamıştır. Birleşik Krallık Haziran 2016'da Avrupa Birliği üyeliği referandumu yapmıştır. Birleşik Krallık yüzde 52 ile birlikten ayrılma kararı alırken Cebelitarık yüzde 96 ile birlikte kalma yönünde oy kullanmıştır. Referandum sonuçları Birleşik Krallık içinde birçok tartışmayı da beraberinde getirmiştir. Bu karar özellikle son otuz yıldır Avrupa Birliği'nin etkisiyle yumuşamış olan Cebelitarık Anlaşmazlığını İspanya-Birleşik Krallık hattında tekrardan germiştir. Bu tezde ise 300 yılı aşkındır devam eden bu anlaşmazlık ve bu anlaşmazlığa etki eden faktörler anlatılacaktır. Bu tez argüman olarak Avrupalılaşma sürecinin Cebelitarık Anlaşmazlığında her iki ülkenin güç odaklı realist siyasetten diplomatik yollara dayalı barışçıl politikalara geçiş yaptığını kullanmaktadır. Sonuç olarak bu tezde teorik çerçeve olarak klasik realizm ve Avrupalılaşma kavramı bu dönüşümü anlatmak için kullanılacaktır.
Hafız Esad döneminde Suriye-SSCB ilişkileri (1971-1991)

Tez başlığından da anlaşılacağı üzere bu tez çalışmasında Hafız Esad döneminde Suriye-SSCB ilişkileri incelenmiştir. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından başlayan Suriye-SSCB ilişkileri zirve noktasına Hafız Esad döneminde ulaşmıştır. Hafız Esad döneminde Suriye ile SSCB arasındaki siyasi, askeri ve ekonomik ilişkiler gelişmiş, SSCB dağılana kadar genelde istikrarlı bir şekilde devam etmiştir. Bu tez çalışmasında da Hafız Esad döneminde gelişen bu ilişkilerin nasıl bir seyir izlediği sebep ve sonuçlarıyla birlikte ele alınıp incelenmeye çalışılmıştır.
Konstrüktivist yaklaşım çerçevesinde bir siyasal İslam örneği olarak Müslüman Kardeşler

Konstrüktivizm, 20. Yüzyıl teorilerinden, sosyal ile sosyal olmayan ögeler arasında bir bağ kurmaya çalışan ve ortak taban oluşturan bir yaklaşımdır. İnşacı yaklaşım olarak da bilinen konstrüktivizme özellikle uluslararası ilişkiler çalışmalarında sıklıkla başvurulur. Siyasal İslam, İslam'ın siyasete bakış açısını temel alarak İslam'ı siyasallaştırmak ve iktidarı dine göre yönlendirmek amacı gütmektedir. Bunun sağlanması için de Siyasal İslamcılar'a göre toplumun ve iktidarın İslamileşmesi gerekmektedir. Bu İslamileşme ılımlı ya da radikal yollardan olmak üzere iki şekilde olabilir. Ilımlı Siyasal İslam iletişim yoluyla, güç kullanmaktan kaçınarak İslam'ı yaymaya çalışırken, Radikal Siyasal İslam'ın şiddete başvurduğunu söylemek mümkündür. Bunun yanı sıra ılımlı yaklaşım devleti değiştirmenin ilk adım olacağını savunurken, radikal yaklaşım önce tarikat şeklinde örgütlenerek halktan destek bulmayı, sonrasında gerekirse şiddet yoluyla iktidarları değiştirmeyi uygun görür. Müslüman Kardeşler Örgütü, 1928 yılında Mısır'da Hasan el-Benna tarafından kurulan ve özellikle Ortadoğu'da etkisini gösteren bir örgüttür. Müslüman Kardeşler'in amacı İslam'ın özüne dönerek toplumu içinde bulunduğu durumdan kurtarmaktır. Örgüt'e göre asıl sorun toplumun Batı etkisiyle kendi kültürüne, dinine ve kimliğine yozlaşmasıdır. Bu yozlaşma, Batı etkisindeki devlet tarafından daha etkili hale gelmiştir. Bu sebeple çözüm, toplumu İslamileştirerek Batı'ya karşı koymak ve Batı yönlendirmesinden uzak öze dönmektir. Bu çalışmada Müslüman Kardeşler Örgütü ayrıntılarıyla incelenecek ve bu örgütün bir Siyasal İslam örneği olarak konstrüktivizm açısından değerlendirmesi yapılacaktır.
Turkish nationalism during the Cold war period: An analysis of nationalist poems by ordinary people

Bu çalışma Soğuk Savaş dönemi boyunca yayınlanan milliyetçi dergilerde 'sıradan' kişiler tarafından yazılmış şiirler üzerinden Türk milliyetçiliğini incelemektedir. Bu dönemde insanların milliyetçiliği nasıl gördükleri ve perspektiflerinde nasıl oluşturdukları anlaşılmaya çalışılmıştır. Belirli ortak temalar milliyetçi duyguları ve milletin üyeleri arasında dayanışmayı daha fazla meydana getirmektedir. Bu bağlamda, anti-komünizm, militarizm, milliyetçi semboller, Kıbrıs sorunu, Rum/Yunan ve Rus toplumlarına ve devletlerine karşı düşmanlık, yabancı düşmanlığı, ulusal topraklar, agresiflik, kendini feda etme, ulusal kimlik ve kültür vurgusu, üstünlük, Türklüğün dalgalandırılması ve Türk-Müslüman toplumlarla daha yakın ilişkiler/ittifaklar bu dönemdeki milliyetçiliğin ifade edilmesinde önemli bulunan argümanlar arasındadır. Kütüphanelerden toplanan o döneme ait yayınlardaki şiirler örnek olarak seçilip frekans analizi ile dönemin milliyetçi doğası anlaşılmak istenmektedir. Dolayısıyla, 'sıradan kişilerin' perspektifi çalışmadaki 'gündelik hayattaki' milliyetçiliğin temelini oluşturmaktadır.
The intentions and capabilities of Turkey as a regional power: A structural realist analysis (2012-2014)

Soğuk Savaş sonrası dönemde yaşanan hadiseler, Türkiye'nin Ortadoğu ve Balkanlar'da kendisini bölgesel bir güç olarak takdim etmesine uygun bir zemin hazırlamıştır. Bu anlamda arabuluculuk, 2002 senesinde iktidara gelen Adalet ve Kalkınma Partisi ile birlikte bu iddiaya hizmet eden bir vasıta olarak kullanılmıştır. Bu çalışmanın amacı Türkiye'yi arabuluculuk faaliyetlerine sevk eden saikleri ortaya koyarken bir yandan da arabuluculuk konusundaki vaka tetkikleri yoluyla Türkiye'nin söz konusu iki bölgedeki kabiliyetleri ile birlikte gücünün sınırlarını tespit etmektir. Bu çalışmanın iddiası şudur ki, Türkiye gelişen bir orta-büyüklükte güç olarak maddi güç unsurlarının mahdut olmasından kaynaklanan meselelere ilaveten, bölgesel liderlik iddiasına hem bölgesel hem de küresel güçlerin muhalefeti ile karşılaşmaktadır.
Türkiye'nin Avrupa Birliği ile rekabet gücünün karşılaştırması

Dünya ekonomisinde meydana gelen yeni teknolojik gelişmeler, küresel ticaretin artması ve bölgesel birlik oluşumları, uluslararası rekabeti giderek hızlandırmaktadır. Ülkeler rekabet gücünü arttırmak için, dış ticaret sektörleri açısından yeni stratejiler izlemeye başlamışlardır. Bu çalışmanın amacı; SITC endeksinde yer alan ürün gruplarını AB'ne katılan son 10 üye ülke ile Türkiye'nin RCA rekabet gücü ölçüm yöntemine göre ölçerek, ilgili sektörler açısından karşılaştırılmasıdır. Çalışmada rekabet gücü düşük ürünün, dış ticaretininmilli gelir düzeyini nasıl etkilediği araştırılmıştır. Türkiye'nin rekabet gücü düşük ürünlerinin dış ticaretinde izlemesi gereken stratejileroluşturulmuş ve AB ile entegrasyon sürecinde rekabet gücünün arttırılmasına yönelik önerilerde bulunulmuştur.
Greek policies towards Turkey within the EU framework

Bu tez Yunanistan'ın Türkiye'ye karşı izlediği politikaları, Yunanistan'ın Avrupa Birliği üyeliğinin etkileri üzerinde durarak incelemektedir. Araştırma sorusu AT/AB üyeliğinin Yunanistan tarafından Türkiye ile olan ikili ilişkilerde nasıl kullanıldığıdır. Odaklanılan zaman dilimi 1981'de Yunanistan'ın adaylık statüsü kazanmasından Türkiye'nin AB üyeliği için aday gösterildiği 1999 Helsinki Zirvesine kadardır. Bu dönemin derinlemesine anlaşılması için İkinci Dünya Savaşı'ndan 1981'e kadar olan zaman dilimi de Yunan dış ve güvenlik politikaları, Yunanistan-AT ilişkileri ve Türkiye'yle ilişkileri açısından incelenmektedir. Bu çalışma, AB üyeliğinin Yunanistan tarafından Türkiye ile olan ikili ilişkilerdeki sorunların çözümünde pazarlık unsuru olarak kullanıldığını göstermektedir.
European integration and its effects on the European nation-state

Avrupa Bütünleşmesi sürecinin Avrupa ulus-devletine olan etkileri ve ulus-devlet kavramının aldığı son şekli irdeleyebilmek için geçmişşten günümüze yapılan birçok analizin vardığı ortak nokta, ulus-devletlerin etkinliğini koruduğunu göstermektedir. Globalleşme ve bütünleşme hareketlerinin olumsuz etkilerine rağmen işlevlerini ve gücünü tamamen kaybetmemiş olan ulus-devlet, birçok açıdan Avrupa Birliği içerisinde de siyasal hayatın halen en etkin çıkış noktasıdır. Alınan tüm kararlar, başlatılan tüm süreçler ve siyasal bütünleşme yolunda atılan her adım, Birliğe üye ulus-devletlerin kontrolünden geçmektedir. Her ne kadar ileri boyutlarda ulus-devletlerden Avrupa Birliği'ne egemenlik devri ve kurumların giderek daha etkin karar alma gücüne ulaştığı görülse de, bu durum tamamen ulus-devletlerin özgür iradeleriyle meydana gelmektedir; dolayısıyla Birliği amaçlarına ulaşmada motive eden ve gereken insiyatifleri üreten başlıca kurum ulus-devlettir. Bu bağlamda ulus- 1 devletler AB şemsiyesi altında, globalleşme ve karşılıklı bağımlılığın giderek arttığı bir ortamda kendilerini yeniden üretme fırsatı bulmaktadırlar. Bu surette, AB, onlar için karşı konulması gereken bir tehdit değil, tersine ekonomik ve siyasi faydalarıyla varlıklarını daha güçlü bir biçimde sürdürmelerine olanak sağlayan 'demirledikleri kuytu bir liman' haline gelmektedir.. Avrupalılaştırma politikaları sayesinde kendi başlarına altından kalkamayacakları birçok alanda yakın işbirliği olanağı bulan ulus-devletler, ekonomiden sosyal yaşama sayısız reformlar gerçekleştirmiştir. Avrupa Birliği ister federal bir devlet haline gelsin, isterse genişleme ve giderek yavaşlayan karar alma mekanizmaları yüzünden bir gerileme sürecine girsin Avrupa ulus-devletlerinin varlıklarını değişime uğrasalar da sürdürmeleri ve AB'nin geleceğinde başlıca söz sahibi durumunda olmaları kaçınılmaz gibi görünmektedir.
Amerikan müdahaleciliği ve Irak: İşgal ve çekilme

11 Eylül saldırıları Amerikan dış politikasında önemli bir değişim yaşanmasına neden olmuştur. Bush yönetimi terörizmle savaş stratejisini benimsemiş ve güvenlik politikasını ön alıcı savaş kavramı ile Amerika'nın yeniden 11 Eylül gibi bir saldırı yaşamasına izin vermemek iddiası üzerine oluşturmuştur. Bu bağlamda yakın ve doğrudan bir tehdit olarak görülen Irak, terörizmle savaş stratejisi kapsamında ele alınmış ve 20 Mart 2003 tarihinde 'Saddam kitle imha silahlarına sahip' ve 'Irak ile 11 Eylül saldırılarını gerçekleştiren el-Kaide arasında bağlantı var' resmi gerekçeleri ile işgal edilmiştir. İşgalin ardından Irak'ta yapılan incelemeler ve sonrasında yayınlanan raporlar, resmi gerekçeleri boşa çıkarmıştır. Bu verilerden beslenen işgalin arkasında yatan 'asıl' gerekçelere dair hem akademik hem de popüler düzeydeki tartışmalar canlılığını halen korumaktadır. Irak savaşının beklenenden uzun sürmesi ve Amerika'nın önemli kayıplar vermesi 2008 başkanlık seçimlerini, Irak savaşını başlatan George W. Bush'un kaybedişinin ve Irak savaşını başından beri yanlış bulan Barack Obama'nın kazanışının sebepleri arasında sayılmaktadır. Nitekim Obama Irak politikasını 'önceliğin el-Kaide ile savaşa verilerek Amerika'nın Irak'tan çekilmesi gerektiği' yaklaşımı üzerine inşa etmiştir. Ancak Başkan Obama'nın yeni dış politikası yakından incelendiğinde Irak'tan çekilişinin de resmen ilan edilenler dışında gerekçelerinin olduğu görülmektedir. Bu çalışmada, Amerikan müdahaleciliğinin önemli bir örneğini teşkil eden Irak'la ilgili işgal ve geri çekilme politikaları, 'gerekçelendirmeler' ve 'tartışılan gerekçeler' arasındaki farklılıklar merkeze alınarak incelenmektedir.