turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Postmodernmizmde ahlak

Bu çalışmada, içinde yaşadığımız hızlı değişim çağını karakterize etmek amacıyla kullanılagelen ve birer bakış açısı olarak nitelendireceğimiz modernizm ve postmodernizmin, Ahlak alanındaki yansımaları Zygmunt Bauman'ın eserlerinden hareketle ele alınmaktadır. Çalışma temel olarak üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde modernizm ve postmodernizmin kavramsal, etimolojik ve tarihsel açıdan analizleri yapılmıştır. İkinci bölümde Ahlak, ve Ahlakın temel kavramları ile Ahlakın tarihi gelişimi Sokrates'ten başlayarak Kant'a kadar olan farklı düşünce kutuplarında yer alan düşünürlerin fikirlerinden yola çıkarak bir değerlendirme yapılmıştır. Üçüncü bölümde Zygmunt Bauman'ın toplumun, toplumsal mekan düzenlemelerin, teknoloji ve bürokrasinin Ahlak üzerindeki etkileri konusundaki görüşleri ele alınmaktadır. Daha sonra Zygmunt Bauman'ın insanın Ahlaki olarak muğlak olduğu, bu muğlaklığın toplumun doğusuyla birlikte arttığını ve eriğin bu muğlaklığı giderecek herhangi bir dayanak bulamadığından etiğin krizde olduğuna dair görüşleri dile getirilmiştir. Postmodern Ahlakın etik kodunun olmadığı ve bu yüzden Ahlakın evrensel olamayacağı bu nedenle insanlar arası ilişkilerin 'yan yana olma', ' ile olma' ve için olma' şeklinde olduğu özetlenecektir. Çalışmada özellikle postmodern perspektiften Ahlakın değerlendirilişine yer verilmiştir. Yüksel MARM
Bergsonian reason and the new metaphysics

Akıl, tarih boyunca insanın yüceltilen yetisi olmuştur. Aklın nasıl kavramsallaştırıldığı, başta epistemoloji olmak üzere, insanlık durumunun tüm veçheleri üzerinde direkt olarak etkilidir. Fransız felsefeci Henri Bergson, akıl kavramının kökenlerini biyoloji sahasında aramış ve kavramı evrimsel bir perspektiften incelemiştir. Çalışmaları sonunda, bize aklı yeni bir formda sunar; süregelen ve aklı sadece pratik olan entelekte eşitleyen kavrayıştan, Bergsoncu akıl sezgiyi de aklın bir yeteneği olarak dahil ederek kendini farklılaştırır. Bu tezin odaklandığı nokta Bergsoncu akıl anlayışının evrimsel köklerini açıklamak, bu anlayış ile aklı evrensel bir a priori olarak kabul eden modern anlayış arasındaki farkları ortaya koymaktır. Buna ek olarak, bu yeni akıl kavramının epistemolojik yansımaları üzerinde bir değerlendirme yapar ve bu anlayışın metafiziğe yeni bir yaklaşımın zeminini teşkil edip edemeyeceği sorusunu cevaplar. Araştırmanın sonucunda, ilgili literatürün taranması bizi Bergsoncu akıl anlayışının kavramı direkt olarak evrimsel süreciyle ilişkilendirdiğini göstermiştir; bu anlayışta aklın ontolojik içeriği ve epistemolojik metotları evrim ile şekillenmiştir. Akıl elan vital'in bir ürünü olarak, yaşamın madde ile metafizik çatışması sürecinde, pratik saiklerle maddeyi manipüle etmek üzerine bir mükemmeliyet kazanmıştır. Ama bu pratik veçhedeki başarısı, aklın sezgi yeteneğinin yok sayılmasına sebep olmuştur. Varlığın yaşamsal veçheleriyle etkileşebilen yetenek olarak sezgi, metafiziğe yeni bir yaklaşım için gereklidir.
Ergenlerde dindarlık ve kimlik statüsü arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı, ergenlerin hayatında önemli bir yeri olan dindarlıkla kimlik statüsü arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Çalışmamızın örneklem grubu, Karaman İli merkezinde bulunan, dört lise türünde öğrenimlerine devam etmekte olan 14-19 yaş arası 406 öğrenciden oluşmuştur. Araştırmada kimlik statüleriyle ilgili verilerin toplanmasında 'Benlik Kimlik Statüsü Ölçeği'nden, dindarlıkla ilgili verilerin toplanmasında ise 'Dini Hayat Ölçeği'nden faydalanılmıştır. Veri analizinde Pearson Korelasyon Analizi, T-Testi, çok gruplu değişkenlerin analizinde ise 'Tek Yönlü Varyans Analizi ' ve 'Tukey-HSD testi' kullanılmıştır. Kimlik statüleriyle dindarlık arasındaki analizlere baktığımızda, kimlik statüsüyle dindarlık arasında pozitif yönde anlamlı ilişki ve dindarlık düzeylerinin kimlik statüsü puanları arasında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Buna göre ergenlerde dindarlık düzeyi yükseldikçe kimlik statüsü puanlarında da yükselme olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca dindarlık boyutları ile kimlik statüsü arasındaki korelasyona baktığımızda kimlik statüsüyle dindarlığın inanç, duygu ve davranış, bilgi boyutları arasında anlamlı ilişki tespit edilmiştir.
Dostoyevski'de Tanrı ve din

Dünyanın en ünlü roman yazarlarından biri olan Dostoyevski'nin eserlerinde Tanrı'nın varlığı düşüncesi önemli bir yer tutar. Dostoyevski'ye göre insan eylemlerini şekillendiren en önemli unsur Tanrı'dır. Hristiyan Ortodoks inancını benimsediği bilinen yazar için İsa figürü insanlık için tek yol göstericidir ve tüm dünyanın kurtuluşu Rus halkının saf imanını kaybetmemesine bağlıdır. Dostoyevski bir yandan inanca vurgu yaparken diğer yandan da inançsızlığın doğasını, neden ve sonuçlarını ortaya koyar. Ona göre bireyler iman hususunda özgür iradeleriyle hareket ederler fakat yine de mutlak manada bir imana ulaşmaları oldukça zordur. Bu noktada insanın yardıma koşan unsur ise evrensel sevgi kavramıdır ve bu aktif sevgi sayesinde insan hem diğer insanları hem de Tanrı'yı koşulsuz sevebilir. İnsan her ne kadar inanç ve inançsızlık arasında gelgitler yaşayan düalist bir yapıya sahip olsa da onu kurtuluşa erdirecek olan şey de aslında onun bu konuda verdiği mücadele ve çektiği acıdır.
Tolstoy'un düşüncesinde din ve özgürlük

19 yy. Rus Edebiyatının önde gelen isimlerinden olan ve daha çok da edebi yönüyle tanıdığımız Lev Tolstoy (1828-1910)'un düşüncelerinin felsefi yönü genellikle göz ardı edilmiştir. Onun anarşizm akımına olan etkisi, pozitivizm gibi bazı bilimsel kurumlara tepkisi, dönemin politik yaşamına başkaldırısı ya da dine ve özgürlüğe dair düşünceleri yeterince bilinmemektedir. Tolstoy yaşamın, ölümün ve gerçeğin anlamını hayatı boyunca aramıştır ve tek bir gerçeğin var olduğuna dair inancını hiç kaybetmemiştir. Hayatın anlamını 'sevgi' kavramında ve kurtuluşu da 'kötülüğe karşı şiddet yoluyla direnmeme' ilkesinde bulmuştur. O, bütünün mutluluğunu amaç edinerek, bireylerin mutluluğuna engel olacak her türlü şeye karşı çıkmıştır, bu karşı çıkışlarından dolayı onun anarşist olduğu iddia edilmiştir. Hayatın anlamını arayışı sırasında bilimlerden ve felsefeden yararlanmıştır. Ancak ne bilimlerin ne de felsefenin insana alemdeki yerini gösteremeyeceğine inancı kuvvetlidir. Çünkü bilim de felsefe de duygudan bağımsız olarak rasyonel olanı inceler. Oysa Tolstoy'a göre, insanın alemle olan ilişkisi yalnızca akıl tarafından değil aynı zamanda duygular tarafından belirlenir. Tolstoy insanın alemdeki yerini, insanın doğayla ilişkisini, yaşamın anlamını ve imkanını, 'inanç'ta bulur. Ona göre inanç, insanı hayata bağlayan güçtür ve akıl sahibi her insan bir inanca sahiptir. Tolstoy da kendisinin Tanrı inancına sahip olduğunu ve buna inandığı sürece yaşadığını itiraf etmiştir. Yaşamak, Tanrıyı tanımak demektir; çünkü Tanrı onun için, yaşamdır. Bu çalışmada; edebi yönünü iyi bildiğimiz Tolstoy'un aslında düşünsel yönünün de edebi yönü kadar önemli ve başarılı olduğunu göstermeyi ve felsefesini şekillendiren önemli kavramlardan 'din ve özgürlük' konusundaki görüşlerini açıklamayı amaç edindim.
Gottlob Frege'nin dil felsefesi ve mantık anlayışı

Filozoflar önceleri evren hakkında düşünmekteydi. Daha sonra gittikçe evrenin bilinme yolları üzerinde düşünmeye başladılar. Nihayetindeyse, bu bilinmenin ifade edildiği araca dikkatlerini yönelttiler. Yani, felsefede metafizikten epistemolojiye ve oradan da dil felsefesine doğru doğal bir ilerlemenin varlığından söz edilebilir. 19. yüzyılın başlangıcından itibaren filozoflar ilgilerini gittikçe artan bir biçimde dile yöneltmişlerdir. Bu süreçte metafiziksel ve epistemolojik öğretiler dil felsefesine dayanılarak yeniden formüle edilmişlerdir. Özeğinde dil felsefesi bulunan ve dilin yapısall, biçimsel ve mantıksal olarak araştırılmasının felsefi açıdan asli olduğu görüşünün yüksek sesle dile getirildiği öğretiye analitik felsefe denir. Gottlob Frege ise, analitik filozofların ilki olarak düşünülebilir. Frege'nin dil hakkındaki görüşleri, analitik geleneğin karşıt kutbu olarak düşünülmesinin daha iyi olabileceği Carnap, Wittgenstein gibi filozoflar üzerinde derin bir etkiye sahiptir. Russell'ın mantık ve matematikle ilgili yazılarında ve günümüzde anlamın kapsamlı bir teorisini inşa etmek isteyen analitik filozofların düşüncelerinde de, onun etkisini görebilmekteyiz. O halde, Frege'nin analitik felsefede biçimlendirici bir figür olduğunu; hem felsefe tarihinde hem de mantık tarihinde önemli bir yere sahip olduğunu kabul etmek durumundayız. Bu çerçevede, bu çalışmanın amacı, Frege'nin analitik felsefedeki konumunu betimlemek, onun felsefesi ve yaşadığı döneminde başat olan öğretilerle ilişkisini göstermek, onun mantık ve dil anlayışını açıklamaktır.
İbn Sİna felsefesinde varlık ve mahiyet ilişkisi

Bu çalışma İbn Sina felsefesine göre varlık-mahiyet ilişkisinin ne olduğu sorusunu konu edinir. Dolayısıyla bu çalışma, Tanrı ve O'nun dışındaki varlıklar için varlık-mahiyet ilişkisinin ne olduğu sorusunu sorar ve bu sorunun çözümünü ayrıntılı olarak inceler. Bu çerçevede çalışma, üç bölüm olarak şu şekilde belirlenmiştir: 1) Varlık, 2) mahiyet, 3) varlık-mahiyet ilişkisi. Birinci ve ikinci bölümlerde varlık ve mahiyet ile en yakından ilgili kavramlar incelenmiştir. Birinci bölümde 1) Varlık, 2) yokluk, 3) varlık türleri, 4) 'varlık'ın derecelenmesi, 5) varlık-kategoriler ilişkisi, 6) cevher, 7) arazlar, 8) 'varlık'ın hakikati ele alınmıştır. İkinci bölümde ise 1) Mahiyet, 2) mahiyet-tanım ilişkisi, 3) mahiyet-hakikat ilişkisi, 4) mahiyet-zat ilişkisi, 5) mahiyet-suret ilişkisi, 6) imkan, 7) mahiyet-imkan ilişkisi, 8) mahiyetin nedenleri ele alınmıştır. Bu başlıkların tümü, bilfiil var olan bir şeyin mahiyetinin 'dış dünya' ve 'kavram' olarak iki varoluş tarzındaki hallerinin çözümlenebilmesi için söz konusu edilmiştir. Bu durum, var olan bir şeyin varlığı ve mahiyeti arasındaki ilişkinin tüm yönleriyle çözümlenebilmesi için gerekli olmuştur. Üçüncü bölümün içeriği ise şu şekilde belirlenmiştir: 1) Kavram, 2) kavram-mahiyet ilişkisi, 3) kavram-varlık ilişkisi, 4) kavram-tanım ilişkisi, 5) varlığı zorunlu da varlık-mahiyet ilişkisi, 6) varlığı mümkün de varlık-mahiyet ilişkisi, 7) İbn Sina'nın ilk dönem eserlerinde varlık-mahiyet ilişkisi, 8) et-Ta'likat ve el-Mübahasat'ta varlık-mahiyet ilişkisi. Varlığı mümkün olan da varlık-mahiyet ayrımı kavramsal bir ayrım olduğu için 'kavram'ın, ilk dört başlık altında ayrıntılı olarak incelenmesi gerekli olmuştur. Beşinci ve altıncı başlıklar ise bu iki başlık öncesindeki tüm içeriğin toparlanması ile varlığı zorunlu ve varlığı mümkünün varlığı ve mahiyeti arasındaki ilişkinin ne olduğu sorusunun çözümüne ayrılmıştır.
Nefret söylemi ve şiddet ilişkisi üzerine Jeremy Waldron ve Anthony Lewis'in yaklaşımları

Nefret söyleminin ifade özgürlüğü olarak ele alınıp alınmayacağı çağımızın politik bir çıkmazıdır. Jeremy Waldron ve Anthony Lewis bu çıkmazın iki karşıt tarafını temsil etmektedir. İkisi de demokratik değerleri savunurlar fakat söz konusu nefret söylemi olduğunda hangi değerlerin öncelikli olması gerektiği konusunda görüş ayrılığı yaşarlar. Waldron için, nefret söylemi insanların onurlarına ve toplumsal güvencelerine zarar veren bir tür grup karalamasıdır. Demokratik bir toplumun zorunlu koşullarını ihlal ettiği için, nefret söylemininin düzenlenmesi demokratik bir toplumun görevidir. Bu durumda soru liberal demokratik devlet biçimlerinin bazı söylem biçimlerini düzenleyip diğerlerini düzenlememe türünden bir hakka sahip olup olmadığına dönüşür. Lewis, demokratik toplumun bir güvencesi olan ifade özgürlüğünün nefret söylemini de koruduğunu ve demokratik bir devletin ifade biçimlerini düzenlemeye hakkı olmadığını savunur. Devlet ifade biçimlerini düzenlerse demokratik yapının derinden zarar görmesi söz konusudur. Birbirleriyle karşıt olan her iki görüşte haklıdır ve bir paranın iki yüzü gibidir. Buna rağmen Waldron nefret söyleminin verdiği zarar konusunda haklı olmakla bilrikte, nefret söylemi yasasına izin vererek demokratik yapının ifade özgürlüğü bakımından göreceği zararı göremez. Lewis ise ifade özgürlüğünü ve demoktarik yapıyı korumak adına nefret söyleminin verdiği zararı görmezlikten gelmektedir. Bu durum görüleceği üzere bir çıkmaz yaratmaktadır. Bu çıkmazdan çıkmanın yolu, nefret söylemi kavramını yeniden analiz etmektir. Bu tezde, Kant'ın yardımıyla birlikte, ilk olarak, nefretin, yanlış akıl yürütme ve bencillikten doğan moral bir çöküntü olduğu savunulacaktır. Nefret söylemine dair çözüm üretilirken, nefret söyleminin yasal bir konu olarak ele alınmasındansa, yurttaşın moral karakterine yoğunlaşılmasının daha etkili ve motive edici olacağı savunulacaktır. İkinci olarak, demokratik bir toplumun kontratının ifade özgürlüğü olduğu savunulacaktır. Ancak bu yolla, ne kadar agresif ve nefret dolu olursa olsun, yurttaşın demokratik tartışma süreci içine dahil olabilmesine olanak verilebilir. Nefret söylemi yasaları, demokratik bir toplumda zorunlu olarak var olması gereken tartışma sürecini ve yurttaşların otonomluğunu görmezden gelmektedir. Üçüncü olarak, nefret söyleminin ne olduğu ve içerdiği zarar, Kant'ın hakkaniyetlilik kavramı içinde yeniden tanımlanacaktır. Hakkaniyetliliğin, belirsiz bir hak olarak, insanlara hukuksal olarak dayatılamayacağı fakat moral olarak ilişkilendirebileceği savunulacaktır. Ancak bu türden yeni bir okumayla hem demokratik yapı ve ifade özgürlüğünün korunabileceği hem de nefret söyleminin verdiği zararın görülebileceği savunulacaktır.
H. Bergson'un Gülme adlı eseri üzerinden gülmenin fenomenolojisi

Henri Bergson'un 1924 yılında yayımlanan Gülme adlı çalışması, felsefe tarihi boyunca üzerinde yeterince durulmayan bir konu olarak gülmeyi, canlılığın üzerine kaplanmış mekanikliği eleştirme olarak gören son derece önemli bir araştırmadır. Bu çalışmada Bergson'un bu bağlamdaki gülme eleştirisi merkeze alınmıştır. Bergson, Gülme adlı eseri üzerinden bizlere aslında insanın doğası ve toplumsal yaşamı arasındaki uzlaşım ve çatışmayı düşündürür, bundan dolayı gülmenin hem doğal hem toplumsal hem de ahlaki yanlarına vurgu yapar. Bu eserde gülme, yaşamın akışından kopan, bunun farkına varmayarak mekanik bir düzen sağlamaya çalışan ve bu sebeple de komik duruma düşen kişiye verilen cezalandırıcı/uyarıcı bir tepkidir. Gülme, karşımıza toplumsal yaşamın akışını ve düzenini sağlamaya yönelik, komik olana karşı verilen bir ceza olarak çıkmıştır. Bergson bu savı gülmenin toplumsallıkla bağı göz önüne alarak 'toplumsal jest' olarak tanımlamıştır. Öyleyse biz de bu çalışmamızda, Bergson'un Gülme adlı eserinin ışığında gülmenin daha çok toplumsal işlevi üzerinde duracağız. Toplumsal yaşam, bireylerin uyumu, benzerliği ve biraradalığı ile canlılığını korur. Komik olan ise canlı akışın dışına çıkarak bir tür mekanikliğe/tekdüzeliğe düştüğü için toplumsal hayatı bozandır. Onun dalgınlığı, uyumsuzluğu ve beceriksizliğine 'katılık' denir. Gülmenin gerçek nedeni ise özünde dinamik ve canlı olanın, katı bir mekanikliğe yönelmesidir. Bunu istemsizce yaptığı ölçüde o kişi daha da komik olur çünkü tüm jest, söz ve davranışları istem dışıdır ve otomatikleşmiştir. Toplumsal yapı, toplumda düzen ve uyumu sağlama adına kendisini kuşatan katılığı ortadan kaldırmak ister. Aslında gülmenin toplumsallıkla bağı tam da burada mevcuttur, çünkü gülme yüzeyde mekanik katılık olarak kalan ne varsa onu yumuşatmıştır, bu bağlamda gülme, hem doğrudan hem de dolaylı olarak toplumsal bir farkındalık/eğitim aracıdır. Bu araştırma, özünde insanın ne olduğuna ilişkin bir araştırma olmakla beraber bunu doğrudan yapmaz. İnsana özgürlüğünü, farkındalığını ve öteki karşısındaki konumunu kazandırır. İnsan, duyguları, tutkuları, akıl yürütmeleri, eylemleri ve çevresiyle bir bütündür. Gülme, tam da bu manayla insanın özüne ilişkindir zira insan, en genel anlamıyla kendisini insan yapan şeylerden ve doğasından ne ölçüde uzaklaşırsa, o ölçüde gülünecek hale bürünür. Yaşam sürekli değişir, yaşam 'esnektir', karşıtlıkları bir bütün olarak içinde barındırır. Her türlü basmakalıp, katı, mekanik düşüncede, davranışta ve durumda, yaşamsal olana aykırılık ve saçmalık bulunur. Değişime kapalı olma insanın özüne aykırıdır. Çalışmamızda Bergson, toplumun değişen yapısına, değişime açık potansiyeline ve canlılığına vurgu yapar. Toplum canlıdır, fakat buradaki 'canlılık', mekaniklik tarafından tehdit edilen ve korunması gereken bir canlılıktır. Aslında onun karşılaştığı bu tehdit 'komiktir'. Bu yüzden toplum, kendi birliğini koruyabilmek adına, içinde komik olarak beliren her türlü tuhaflığa 'gülme' ile tepki gösterir.
Bulanık mantık

Bu tez çalışmamızda akıl, mantık ve zihinsel faaliyetler bakımından insanın akıl yürütme ve karar verme süreçleri olan mantık bilimi ile mantık-dil ilişkisi ve yeni fizik teorileri ile bulanık mantık düşüncesine nasıl ulaşıldığı vurgulanacaktır. Çalışmamızın birinci bölümünde iki değerli klasik mantığı ve sembolik mantığı inceledik. İkinci bölümde de bilim ve zihinsel faaliyetlerimiz açısından dil, düşünce ve matematik bağlamında mantık konusu ile birlikte bulanık mantığın düşünsel bir paradigma değişimi olarak ortaya çıkmasını sağlayan yeni fizik araştırmaları ve neticesinde ortaya atılan kuantum fiziği teorileri de bir diğer basamağımız oldu. Üçüncü bölümde de bulanık mantığı kavramsal açıdan ele alarak bulanık mantık sisteminin genel özellikleri ile felsefi olarak düşünce dünyamızda yaptığı değişimleri inceledik. En son olarak da bulanık mantık fikrinin teknoloji alanında uygulanması ile ilgili bir takım bilgiler verdik.
Positive obligations of states for the protection of prisoners' rights under the case law of the European Court of Human Rights

Günümüz insan hakları hukukundaki yaygın somutlaşma sürecinin önemini takdir etmekle birlikte, bu tez mahkum haklarına özel atıfla insan hakları teorisi ve pratiğinde devletlerin pozitif yükümlülüklerinin sınırlı yapısını ortaya koymayı hedeflemektedir. Devletlerin pozitif yükümlülükleri kavramının genel bir referans noktası olarak kullanılagelmekte olmasına rağmen, tez kavramın mevcut kullanımının insan hakları teorisi ve pratiğinin temel yapısı içinde hala var olmaya devam eden yanlış anlaşılmaların etkisi altında olduğunu öne sürmektedir. Yeterince sorgulanarak anlaşılamadığından dolayı, böylesine yanlış bir varsayım devletlerin kuramsal olarak açık yükümlülüklerinin var olduğu özel bir insan hakları uygulama alanında yapılacak hukuksal yorumların kapsamını ve objektifliğini engellemekte ya da sınırlandırmaktadır. Uluslararası insan hakları koruma mekanizmalarınca taraf devletlere tanınan takdir yetkisinin göreceli sınırlılığına ve insan hakları standartlarının her bir bireye bulunduğu devlette sunulması gereken asgari gereklilikler olduğuna ilişkin yapılan sözde vurguya rağmen, evrensel insan hakları söylemi ve pratiği; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin analiz edilen içtihadı kapsamında tezin de ifade gösterdiği şekilde, insan hakları teorisinde mevcut dikotomik yanlış anlaşılmadan hala olumsuz olarak etkilenmektedir. Dolayısıyla tez, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin mahkum haklarına ilişkin içtihatlarını değerlendirerek pozitif yükümlülüklerin insan hakları teorisindeki ikincil statüsü hakkında ileri sürdüğü teorik argümanların geçerliliğini analiz etmeye çalışmaktadır.
Simone de Beauvoir'ın 'ikinci Cins' ve C. Perkins Gilman'ın 'Yeni Kadın' kavramları üzerinden feminist bir eleştiri olarak modern kadın miti

Bu çalışmanın amacı Simone de Beauvoir ve Charlotte Perkins Gilman'ın feminizm ile ilgili görüşlerini bazı temel kavramlar üzerinden ele almak ve bu kavramların 'modern kadın miti' kavramıyla ilişkisini ortaya koymaktır. Fransız feminizminin önde gelen isimlerinden biri olan Beauvoir'ın feminizmi ağırlıklı olarak, kadının durumu, kişiliği ve ikinci cins olarak görülmesinin nedenleri üzerine yoğunlaşmıştır. Feminizmin temel problem alanlarından biri olan kadının ikinci cins olduğu algısını kültürel, toplumsal ve tarihsel çerçevede derin analizler ile ele alan Beauvoir'ın amacı, kadının öteki olmaktan kurtarılmasıdır. Feminizm görüşlerini feminist bir ütopya üzerinden temellendirmeye çalışan Gilman için ise, kadın kavramı oldukça önemlidir. Gilman, 'yeni kadın' kavramı üzerinden kadının durumunu eleştirel bir analizle ortaya koymaya gayreti içerisindedir. Çalışmada öncelikle, feminist düşüncenin tarihsel gelişiminin özeti verilmiştir. Daha sonra Beauvoir'ın ve Gilman'ın, söz konusu kavramları üzerinden feminizm görüşlerinin ana hatları çizilmeye çalışılmaktadır. Ayrıca, modern kadın miti kavramı ile modern süreçteki kadın algısına yönelik bir değerlendirme sunulmaya çalışılmaktadır. Son olarak bu değerlendirme karşısında Beauvoir ve Gilman'ın aldıkları pozisyon ortaya koyulmaya çalışılmaktadır.
Mental causation is not counterfactual: A defense of the exclusion argument against counterfactual solutions

Zihin felsefesinin modern tartışması indirgemeci ve indirgemeci olmayan fizikselcilik etrafında dönmektedir. Özellikle zihinsel olanın fiziksel olana indirgenmesi tartışmanın merkezinde olagelmiştir. Jaegwon Kim tarafından ortaya atılan dışlama argümanının, indirgemeci olmayan fizikselciliğin tutarsız olduğunu gösterdiği sebebiyle bu görüşe büyük bir sorun çıkardığı düşünülmektedir. Bazı indirgemeci olmayan fizikselciler cevap olarak argümanı karşıolgusal analiz ile çürütmeye çalışmışlardır. Karşıolgusal çözümler dışlama argümanının merkezi varsayımı olan aşırı belirlenme varsayımını yanlışlamaya çalışmaktadır. Bu çalışmada karşıolgusal çözümlerin başarılı olmadığı, çünkü zihinsel olan ve fiziksel olanın özel bir ilişki ile, ardıllık ile bağlı oldukları savunulacaktır. Bunu yapmak için üç argüman sunulacaktır: (1) karşıolgusal çözümler karşıolgusal cümleleri anlamca boş hale getirmektedir. (2) karşıolgusal çözümler aslında dışlama argümanının başka bir biçimine sebebiyet vermektedir. (3) karşıolgusal çözümler ardıllığı yanlış bir biçimde nedensel olarak yorumlamaktadır. Sonuç olarak, dışlama argümanının karşıolgusal çözümlere karşı savunusunun indirgemeci fizikselciliğin neden doğru olduğuna dair makul sebepler verdiği ve zihinsel ile fiziksel olanın ilişkisi için nedensellikle ilgili bağımlılık görüşünün değil üretim görüşünün daha uygun bir aday olduğu savunulacaktır.
Çağdaş Rus düşüncesinde din felsefesinin gidişatı: Nikolay Berdyaev

Bu çalışma Rusya'da din felsefesinin ortaya çıkışı ve bu süreçteki Nikolay Berdyaev'in rolünü ele almayı planladığımız bir çalışmadır. Bu bağlamda Rusya'da ortaya çıkan felsefi dönemler sosyo-politik ve psikolojik boyutlarıyla incelenmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde Eski Rusya'da görünen felsefi bulgulara değinilmiş, ayrıca Aydınlanma döneminde ortaya çıkan felsefi hareketler ve üniversitelerin felsefeye yönelik izlediği politikalara göz atılmıştır. Rusya'da din felsefesinin ortaya çıkmasıyla beraber filozoflar arasındaki tartışmalar, XX. yüzyılın başlarında yaşanan gelişmelerle birlikte Marksizm'den idealizme geçiş dönemi ve bunun Rus düşünürler arasında oluşturduğu ayrışma süreci de incelenmiştir. İkinci bölümde Nikolay Berdyaev'in hayatı, sürgünde geçirdiği yıllar, din felsefesi açısında önem taşıyan eserleri, düşünceleri ve önemli felsefi kavramları ele alınmıştır. Son bölümde ise Berdyaev'in felsefe, din ve bilim anlayışı, aralarında kurduğu sentez ve bunlara yönelik eleştirileri ele alınmış ve yine Tanrı düşüncesine yer verilmiştir.
Miletli Thales'ten Platon'un devletine Antik Yunan felsefesi

''Miletli Thales'ten Platon'un Devletine Antik Yunan Felsefesi'' başlıklı bu çalışmada Antik Yunan'da felsefenin doğuşu ve daha sonra onun geçirdiği dönüşüm ele alınmaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde Platon öncesi felsefe yer almaktadır, başlangıçta ilginin evrene dönük olduğu felsefe daha sonra Sofistler ile insan ve topluma yönelmiş ve bunun akabinde onlara bir tepki olarak Sokrates figürü ortaya çıkmıştır. Hem öğretisiyle hem de yöntemiyle Sofistlerle karşıtlık içinde bulunan Sokrates'in öğrencisi ve ardılı olan Platon ardında yazılı eserler bırakmayan hocasını Savunması ve diyaloglarıyla ölümsüz bir düşünür haline getirmiş ve ondan devraldığı düşünsel mirası özgün bir öğretiye vardırabilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümü Platon ve onun felsefesine ayrılmıştır. Platon'un yönetmesini istediği filozof-kral'ın üstünlüğü ve ayrıcalığı dayanağını yine Platon'un felsefesinde bulan bilişine dayanmaktadır, dolayısıyla Platon'un felsefesinin sahip olduğu bütünlüklü yapıyla doğrudan bağlantılıdır. Atinalı filozofun bilişinin ifade ettiği Platonik anlamın ortaya konulması bu tez ile amaçlanmaktadır.