turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun işverenin iş kazası ve meslek hastalığından doğan sorumluluğunun hukuki niteliği üzerine etkileri

İşverenin iş kazası ve meslek hastalığından doğan sorumluluğunun hukuki niteliği, kusur sorumluluğu ve kusursuz sorumluluk bağlamında öğretide uzun yıllardır tartışılmaktadır. Keza bu hususa ilişkin Yargıtay içtihatları bakımından da bir bölünmüşlük söz konusudur. Yargıtay'ın işverenin sorumluluğu noktasında kusur esasına göre verdiği kararlar bulunmakla birlikte, farklı esaslara dayalı kusursuz sorumluluğu kabul ettiği kararları da vardır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun yürürlüğe girmesi bu tartışma ve bölünmüşlüğü bazı yönlerden etkilemiş görünmektedir. Söz konusu çalışma her iki kanunun işverenin iş kazası ve meslek hastalığından doğan sorumluluğunun hukuki niteliği üzerindeki etkilerinin neler olduğunu ortaya koymayı amaçlamaktadır.
İslam Hukukunun tanıdığı insan hakları bağlamında Kosova anayasasında din ve düşünce özgürlüğü

Bu çalışmada İslam'da ve Kosova Anayasası'nda din ve düşünce özgürlüğü konusunu incelenmektedir. Çağımız insan hak ve hürriyetlerinin en fazla konuşulup tartışıldığı bir çağdır. İnsan hakları içinde, en fazla önem verileni ve ihlal edileni din ve düşünce özgürlüğüdür. Özgürlük varlık açısından insanoğlunun ilk günden beri yeryüzünde hayatını anlamlandıran en önemli kavramlardan biridir. Özgürlüğün yokluğu bir anlamda hayatın yokluğu ya da hiçliği demektir. Bu yüzden insan, hayatta var olabilmek için sürekli bir mücadele içerisinde olmak zorundadır. Ancak hiçbir toplumda, sınırsız özgürlük anlayışı olamayacağı, aksi takdirde bu sınırsızlığın anarşiye ve neticede özgürlüğün ortadan kalmasına neden olacağı bir gerçektir. Bu nedenle, insan haklarının sınırlandırılmasını gerektirecek durumların iyi tespit edilmesi gerekmektedir. Aksi halde insan haklarının oluşumunun temel gerekçesi olan, bireyin devlet karşısında korunması ilkesinin hayata geçirilmesi mümkün olmayacaktır. Bu sınırlamalar da, bireyin haklarını güvence altına almaya yönelik olmalıdır.
Türk Anayasa Hukukunda mahkemeye erişim hakkı

Adil yargılanma hakkının bir unsuru olan mahkemeye erişim hakkı, bir uyuşmazlığın mahkeme önüne taşınabilmesi ve söz konusu uyuşmazlığın etkili şekilde karara bağlanabilmesini talep etme hakkıdır. Mahkeme, söz konusu uyuşmazlıkların esasını karara bağlamaya ve icra edilebilir karar verebilmeye muktedir bir mahkeme olmalıdır. Mahkemeye erişim hakkı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne göre medeni hak ve yükümlülüklere ilişkin uyuşmazlıklarda ve suç isnadına ilişkin davalarda koruma altına alınmaktadır. 2001 Anayasa Değişikliğinde Anayasanın 36. maddesine Adil yargılanma hakkının eklenmesiyle birlikte Mahkemeye erişim hakkı da anayasal koruma altına alınmış bir hak haline gelmiştir. Bahsi geçen Anayasa değişikliği ile birlikte Mahkemeye erişim hakkı Türk Hukukundaki bütün uyuşmazlıklarda korunması gereken bir hak niteliğini taşır hale gelmiştir. Bireysel başvuru yolunun Türk hukuk sisteminde uygulanmaya başlanmasının mahkemeye erişim hakkın açısında önemi iki başlık altına ifade edilebilir. Öncelikle Anayasa Mahkemesinin de bu hak kapsamında koruma altına alması sebebiyle bireysel başvuru yolu da mahkemeye erişim hakkı ile koruma altına alınmaktadır. Bunun yanı sıra bugüne kadar karara bağlanan 6542 tane bireysel başvurudan 649 tanesi mahkemeye erişim hakkı ile ilgilidir. Karar sayısından da anlaşılacağı üzere Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru yolunda Mahkemeye erişim hakkı ile ilgili ciddi içtihat birikimi mevcuttur. Tezde ele almaya çalıştığımız husus Türk Anayasa Mahkemesinin özellikle bireysel başvuru kararlarında Mahkemeye erişim hakkını nasıl ele aldığı ve incelediğidir.
Ticaret sicil müdürünün inceleme görevi

Bu çalışmada, ticaret hayatı içerisinde çok önemli bir role sahip olan ticaret sicil müdürlüklerinin inceleme görevi detaylı bir şekilde incelenmiştir. Bu kapsamda sicile ilişkin hukuki düzenlemeler, sicil müdürlüklerinin yapısı, işleyişi ve ticaret siciline hakim olan ilkelere de değinilmiştir. Ayrıca yasal düzenlemelerdeki son değişikliklerin uygulamalara yansımaları ve köklü uygulama değişikliklerine sicil müdürlüklerinin işleyişinin anlaşılabilmesi için yer verilmiştir.
Araştırma ve Geliştirme Sözleşmeleri

Tez çalışmamızın ilk bölümünde, araştırma ve geliştirme sözleşmeleri borçlar hukuku bağlamında ele alınmıştır. Bu çerçevede, sözleşmelerin genel özellikleri, tarafların hak ve yükümlülükleri incelenmiştir. Taşımış olduğu öneme binaen, arka plan hakları exkurs olarak ele alınmıştır. Son olarak, Ar-Ge sözleşmelerinin sona erme halleri ortaya konulmuştur. Çalışmamızın ikinci bölümünde, Ar-Ge sözleşmeleri rekabet hukuku açısından değerlendirilmiştir. İlk olarak, rekabete aykırılık halleri incelenmiştir. Sonrasında, Ar-Ge Muafiyeti Tebliği çerçevesinde önem arz eden sözleşme düzenlemeleri üzerinde durulmuştur. Devamında, Ar-Ge sözleşmelerinin diğer Rekabet Kurulu tebliğleri ile ilgisi ortaya konulmuştur. Son olarak sözleşmeler, hakim durumun kötüye kullanılması ihtimali bakımından incelenmiştir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde, çalışanların proje sonucunda ortaya çıkan buluşlar üzerindeki hak sahipliği ele alınmıştır. Üniversite çalışanlarının buluşlar üzerindeki hak sahipliği ayrıca değerlendirilmiştir. Çalışmamızın son bölümünde, devlet teşviklerinin Ar-Ge sözleşmeleri ile münasebeti incelenmiştir.
Lehindeki ve aleyhindeki görüşleri itibariyle ölüm cezası sorunu

Bu tezin amacı, bir kimsenin işlediği suç karşılığında hayatına son verilmesi anlamına gelen ölüm cezasının, leh ve aleyhindeki görüşleri ile uygulamasını gözler önüne sermektir. Birinci bölümde; ölüm cezasının tarihi gelişimine göz atılmış ve en eski çağlardan günümüze kadar ölüm cezasının nasıl bir seyir izlediği incelenmiştir. Ağustos 1995'te Suudi Arabistan'da gerçekleştirilen infazlar, İslam Hukukunun konuya bakışını merak ettirdiğinden, İslam Hukukuna geniş yer ayrılmıştır. Ayrıca çağdaş hukuklarda ölüm cezası ülke toplulukları baz alınarak incelenmiştir. İkinci bölümde, Türk Hukukunda ölüm cezası ile ilgili düzenlemelere göz atıldıktan sonra, tezin asıl konusunu oluşturan leh ve aleyhteki görüşler aktarılmıştır. Siyasi suçlarda ölüm cezası ve ölüm cezasının, mahkumlar ile yalanlan üzerindeki olumsuz etkileri başlıklı konularda önemleri dolayısıyla incelenmiştir. Çok tartışılan bir konu olan infaz problemi de irdelenmiştir. Ölüm cezası hakkındaki düşüncelerin durulmamışlığı ve belirsizliği ülkemizin hukuk hayatı açısından önemli bir problem olarak ortaya çıkmaktadır. Ölüm cezasına bakış netleşmemiş, bu konuda bir uzlaşmaya varılamamıştır. Mevcut durum, mağdurlar, suçlular, mağdur ve suçlu yakınları ile aydınlar tarafından eleştirilmektedir. Konu ile ilgili varılan sonuçlar ve getirilen öneriler tez bölümlerinde ve sonuç kısmında belirtilmiştir.
Tasarruf hakkı tahditleri

Anayasa tarafından güvence altına alınmış olan mülkiyet hakkı, sahibine en geniş yetkiler veren mutlak bir haktır. Mülkiyet hakkı, sahibine bir şey üzerinde dilediğini şekilde kullanma, fadyalanma, tasarruf etme yetkisi verir. Ancak malik bu yetkileri içeren mülkiyet hakkını kullanırken sınırsız bir özgürlüğe sahip değildir. Gerçekten de bu yetkileri, başkalarına zarar vermemek ve kanunların koyduğu sınırlamlara uymak şartıyla kullanabilir. Mülkiyet hakkına kamu hukuku ve özel hukuk alanında bir takım sınırlamalar getirilmiştir. Özel hukuk alanındaki bu sınırlamalardan biri de MK. 920. maddesinde sayılan tararruf hakkı sınırlamalarıdır. Kanun koyucu ayni hak olmadığı için tapuya keydedilemeyen ancak yükümlüsü dışındaki kişilere de etkili olması zorunluğu bulunan sınırlı sayıda haklar için şerh müessesesini kabul etmiş ve böylece hak saliplerinin hakkını güvence altına almıştır. Medeni Kanunun 920. maddesi; nitelikleri, hukuki etki ve sonuçlan farklı tasarruf hakkı sınırlamalarını bir araya getirmiştir. Bunlar; çekişmeli hakların korunması ve icra edilebilir kararlar, haciz, iflas ilanı, konkordato mühleti, mirasçı atanması ve aile yurdu şerhleri ile getirilen sınırlamalardır. Hukuki sonuç bakımından genel kural Medeni Kanunun m. 920 'de sayılan şerhe konu tahditlerin malikin tasarruf yetkisini tümden yasaklamayacağıdır. MK. 920. madde hükmü ile getirilen tasarruf hakkını sınırlayan hallerle ilgili olarak, bu hususları düzenleyen özel hükümlerin de aksine bir kural getirilmediği takdirde MK. m. 920/ 2 fıkrasının varlığı karşısında, taşınmaz malikinin tasarruf yetkisi kalkmamakta ancak şerh sahibinin hakkı sonraki hak sahibi maliklere karşı ileri sürülebilme özelliğini devam ettirmektedir. Diğer bir deyişle şerhe rağmen hak kazanan şahıs, şerh ile güvence altına alınmış olan hakkın ifasına katlanma yükümlülüğü vardır.
Kabahatler Kanunu'ndaki idari para cezaları

İdareye sosyal ilişkileri düzenleyebilmek amacıyla bir takım yetkiler tanınmıştır. İdari para cezası uygulayabilme yetkisi bunların içinde en dikkat çekenidir. Bu çalışma kapsamında Kabahatler Kanunu'nda yer alan idari para cezaları incelenmiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kabahatleri suç olmaktan büyük oranda çıkarmış ve kabahat olarak nitelendirilen bir kısım fiiller ve bu fiiller için uygulanacak yaptırımlar 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nda düzenlenmiştir.31.03. 2005 tarihli ve 25772 sayılı mükerrer Resmi Gazete'de yayınlanarak 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren Kabahatler Kanunu'ndan önce idari para cezaları alanında sistematik olmayan dağınık bir mevzuat bulunmaktaydı. Kabahatler Kanunu idari para cezaları alanında genel bir kanun niteliğindedir. Çalışmamız yönünden ilk bölümde öncelikle kabahatler üzerinde durulmuş, Kabahatler Kanunu'nda yer alan ve karşılığında idari para cezası yaptırımını gerektiren kabahatler hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise idari para cezaları incelenmiştir. Herhangi bir yargılama makamının işlemine gerek duyulmaksızın yaptırım uygulanıyor olması idari para cezalarının en dikkat çekici özelliğidir. İdari para cezaları Kabahatler Kanunu'na göre maktu ve nispi olarak belirlenebileceği gibi kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebilir. Özel kanunlarda düzenlenen kurul ve makamlar, mülki idare amirleri, kolluk ve zabıta görevlileri, Cumhuriyet savcıları ile mahkemeler idari para cezası vermeye yetkili birimlerdir. İdari para cezaları amaçları, karar vermeye yetkili organ ve usulleri ile neticeleri açısından adli para cezalarından farklılık gösterirler. Kabahatler Kanunu'nda idari para cezalarına karşı başvuru ve itiraz olmak üzere iki tane kanun yolu düzenlenmiş ve idari para cezalarına karşı adli mahkemeler genel görevli mahkemeler olarak kabul edilmiştir. İdari yaptırımlar ile ilgili yapılan yeni düzenlemeler ve bu düzenlemelerin sıklıkla değişmesi uygulamada bir takım tereddütler ortaya çıkarmıştır.
Vergi Hukukunda tebligat ve yargı kararları ışığında değerlendirilmesi

Tebliğ, vergi hukukunun önemli konularından biridir. Vergi alacağının sorunsuz bir şekilde tahsil edilebilmesi için tebliğ işleminin hatasız bir şekilde yapılması gerekmektedir. Vergilendirme işlemlerine ilişkin tebliğ hükümleri 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda ayrıntılı bir şekilde düzenlenmektedir. Ancak bu kanunda hüküm bulunmaması halinde, vergilendirme işlemlerinin tebliğinde 7201 Tebligat Kanunu hükümleri uygulanacaktır. Bu çalışmada, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda yer alan tebliğ hükümleri ayrıntılı bir şekilde incelenecektir. Tebliğde yapılan hatalar tek tek incelenerek, hatalı tebliğlerin sonuçları üzerinde durulacaktır. Bununla birlikte çalışmada tebliğ işleminin hukuki niteliği üzerinde durulacaktır. Çalışmada yargı kararları ve doktrinde yer alan görüşlere de yer verilecek, ortaya çıkan aksaklıklar hakkında değerlendirmeler yapılacak ve öneriler sunulacaktır. Konu incelenirken kanun hükümleri ile uygulama arasındaki farklılıklar ortaya konulacak ve doğru olan uygulama şeklinin ne olduğu tespit edilmeye çalışılacaktır.
Ticari işlemlerde taşınır rehni

6750 sayılı Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu 01.01. 2017 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Rehin hakkı alacaklıya; taşınmaz taşınır hak ve alacaklar üzerinde sınırlı ayni hak sağlar. Bu kanun rehnin konusunu, kapsamını, taraflarını büyük ölçüde genişletmiştir. Tacir ve esnaf rehin borçlusu ve alacaklısı olabileceklerdir. Çiftçi, üretici örgütü, serbest meslek erbabı gerçek ve tüzel kişiler de rehin borçlusu olabileceklerdir. Ağaçlar, hayvanlar, stok ve hammadde, kiracılık hakkı, kira gelirleri, rehin konusuna dahil edilmişlerdir. Temerrüt hükümlerinde lex commissoria yasağı istisnai olarak düzenlenmiştir. Yeni kanunla beraber rehinli taşınır sicili olarak yeni bir sicil oluşturulmuştur. Bu tez çalışmasında 6750 sayılı Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu, mülga 1447 sayılı Ticari İşletme Rehni Kanunu ile karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak rehin kavramı, taşınır rehni kavramı ve temel ilkeleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölüm tezin ana temasını içermektedir. Bu bölümde Ticari İşlemlerde Taşınır Rehninin kuruluşu, tarafları, tarafların hakları ve borçları, rehnin konusu ve rehnin sona ermesi mülga 1447 sayılı Ticari İşletme Rehni Kanunu ile karşılaştırmalı bir şekilde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise temerrüt halinde uygulanacak hükümler incelenmiştir.
İlaç uygulamalarında kamu hastanelerindeki hemşirelerin yasal sorumlulukları

Günümüzde yapılan yasal düzenlemelerle hemşirelerin sorumlulukları her geçen gün artmaktadır. Bu durum hemşirelerin günlük rutin uygulamalarında yaptıkları işlemler nedeniyle zaman zaman sıkıntı yaşamalarına, hatta hukuksal olarak malpraktis davaları ile yüz yüze kalmalarına neden olmaktadır. Hemşirelerin en sık yaşadığı sıkıntıların başında günlük uygulamalar içinde en sık yapılan uygulamalardan biri olan ilaç uygulamaları gelmektedir. Çalışmamızın amacı, hemşirelerin ilaç uygulamalarındaki yasal sorumlulukları hakkındaki bilgi düzeylerini ölçmektir. Araştırma, 05.05.2014-06.06. 2014 tarihleri arasında İzmir Dr. Suat Seren Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yapılmıştır. Hastanede görev yapan 306 hemşireden, 280 aktif çalışan hemşireye anket dağıtılmıştır. Anketlerin 176'sı geri dönmüş, tamamlanmamış 2 anket analiz dışı bırakılmıştır. Toplamda 174 anket çalışma kapsamında değerlendirilmiştir. Veriler 'İlaç Uygulamalarında Hemşirenin Yasal Sorumlulukları' başlıklı anket formu kullanılarak elde edilmiştir. Toplam 39 sorudan oluşan anket formunun 1. bölümünde yer alan 8 soru hemşirelerin demografik ve tanımlayıcı özelliklerini belirleyici özellikte, 2. bölümdeki 31 soru ise hemşirelerin ilaç uygulamaları ile ilgili bilgi düzeyini ölçmeye yöneliktir. Elde edilen veriler SPSS versiyon 20 ile değerlendirilmiştir. Hemşirelerin%35,1'i ilaçlar konusunda eğitim almadığını, %13,2'si hastaya zarar vereceğini öngördüğü halde hekim istemi var diye ilacı uyguladığını, %45,4'ü hekim tarafından uygulanması gereken bir ilacı kendisinin uygulayabileceğini belirtmiştir. Sonuç olarak, hemşirelerin en sık rutin uygulamalarından biri olan ilaç uygulamaları konusunda bilgilerinin olduğu ancak lisans düzeyinde ve daha sonra iş hayatında çeşitli eğitimlerle bu bilgilerin tazelenmesi ve arttırılması gerektiği, sağlık sisteminin önemli bir parçası olan hemşirelerin yaşayabilecekleri yasal problemlerle ilgili sigorta sistemlerinin devreye girmesinin yararlı olabileceği kanısına varılmıştır.
Ez - Zahidİ'nin el - Mücteba adlı eserinin tahkİki

Ebu'l-Hüseyin el-Kuduri'nin kaleme aldığı el-Muhtasar adlı eseri İslam Hukuku alanında önemli bir konuma sahiptir. el-Muhtasar üzerine yüzden fazla çalışma yapılmıştır. Bu çalışmaların tamamına yakını yazma eser halindedir. Bu eserlerin en önemlilerinden biri, kendisinden sonra yazılanlara kaynaklık etmesi açısından ez-Zahidi'nin Mücteba'sıdır. el-Muhtasar'da kısa ve öz alarak anlatılan hükümler Mücteba'da ayrıntıları ile ele alınmıştır. Kitapta her hükmün kaynağı, isim veya rumuzuyla gösterilmiştir. Eserde el-Muhtasar'dan farklı olarak diğer mezheplerin görüşlerine de yer verilmiştir. Çalışmamız dirase ve tahkik bölümlerinden oluşmaktadır. Birinci bölümde müellif ve şarihin hayatından, hocalarından, öğrencilerinden ve eserlerinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde ise, Mücteba adlı eserin edisyon kritiği sunulmuştur. Metin, eserin İstanbul, Konya ve Manisa Kütüphaneleri'nde bulunan dört nüshası karşılaştırılmak sureti ile oluşturulmuştur. Eserde geçen ayet, hadis, şiir, Farsça ibareler, kitap ve şahıs isimleri hakkında dipnotlarda açıklamalarda bulunulmuştur.
Basın suçlarında ceza sorumluluğu

Bu çalışmamızda elli dört yıl gibi uzun bir süre yürürlükte kalan 5680 sayılı Basın Kanununun hükümlerini de göz önüne almak suretiyle, 09.06. 2004 tarihinde kabul edilerek yürürlüğe giren 5187 sayılı yeni Basın Kanunumuz çerçevesinde basın suçlarında ceza sorumluluğunu incelemeye çalıştık. 5187 sayılı Basın Kanunumuzbirçok konuda 5680 sayılı kanuna oranla çok önemli değişiklikler getirmekteydi ve adeta Türk Basın Hukukunda yeni bir dönemi başlatmaktaydı. Konuyu daha iyi anlayabilmek ve açıklayabilmek amacıyla basın suçları ile ilgili genel bir incelemede bulunduk. Basın suçunun ne olduğu, hangi unsurlardan oluştuğu, teşebbüse elverişli olup olmadığı ve basın suçunun işlendiği yer ve zaman gibi kavramları ele alıp incelemeye çalıştık. Ayrıca, basın suçlarında ceza sorumluluğu rejimlerini inceledik ve basın suçları ile yakından ilgili olması itibariyle basın özgürlüğü konusunu da ele aldık. Basın suçları ile ilgili yapmış olduğumuz bu inceleme ve bu hususta yapmış olduğumuz açıklamalar temel olarak hukukumuz açısından da geçerliydi ve hukukumuzdaki basın suçlarında ceza sorumluluğunu anlayabilmek için gerekliydi. Son olarak, geniş bir biçimde hukukumuzdaki basın suçlarında ceza sorumluluğunu ele aldık. Bu bölümde, özellikle 5680 sayılı eski Basın Kanunumuzun hükümleri ile yeni 5187 sayılı Basın Kanunumuzun hükümlerini karşılaştırmalı bir biçimde ve doktrindeki çeşitli görüşleri de inceleyerek ve açıklayarak ele aldık. Yeni Basın Kanunumuzun ceza sorumluluğuna ilişkin hükümleri ile ilgili olarak hem doktrindekieleştirileri hem de kendi görüş ve eleştirilerimizi belirtmeye çalıştık. Sonuç bölümünde de, 5187 sayılı Basın Kanunumuzun, özellikle basın özgürlüğünün sağlanması ve korunması hususunu da göz önüne alarak, hem olumlu yönlerini hem de olumsuz yönlerini ortaya koymaya çalıştık.
Ticaret sicilinin hukuki etkileri

Bu çalışmada ticaret sicilinin hukuki etkileri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümleri karşılaştırılarak incelenmiştir. Ticaret siciline tescilin hukuki işlem ve üçüncü kişiler ile kayıt ilgilileri üzerindeki hukuki sonuçları ayrıntılarıyla incelenmiştir. Ayrıca sicile güven ilkesinin hukuk sistemimiz içindeki yeri anlatılmıştır. Ticaret sicilinde bu ilke kabul edilmiş midir? Bu soruya cevap aranırken özellikle tapu sicili ve gemi sicili ile karşılaştırmalara ağırlık verilmiştir. Bunun dışında ticaret sicili, Medeni Kanun m.7'e göre resmi bir sicildir. Bu yüzden ticaret sicil kayıtları doğru kabul edilmektedir. Konuların incelenmesi sırasında varılan bütün sonuçlar yargı kararları ile birlikte somutlaştırılmıştır.
Şirket birleşmelerinde alacaklıların korunması

Şirketlerin birleşmesi ekonomik gelişmeler ve teknolojik ilerlemeler nedeniyle çok sık karşılaşılan bir yeniden yapılanma modelidir. Birleşme sadece birleşmeye katılan şirketlerin tüzel kişiliklerini ilgilendiren bir süreç olmadığından birleşmeden etkilenebilecek olan ortakların, şirketlerin alacaklılarının, işçilerin ve özel hak sahiplerinin korunmasını, sağlıklı ve kolay bir birleşmenin gerçekleşmesi için mevzuatta birleşme konusunda düzenlemeler yapılmaktadır. Tez kapsamında ise şirketlerin birleşmesi neticesinde etkilenecek olan menfaat sahiplerinden şirket alacaklıları ve şirket alacaklılarının korunması incelenmektedir. Bu kapsamda inceleme yapılırken öncelikli olarak birleşme kavramı ve birleşmeye hakim olan ilkeler irdelenmeli, daha sonra şirketlerden alacaklı olabilecek gruplar tespit edilmelidir. Şirketlerden alacaklı olanların tespiti yapılırken sadece özel hukuktan kaynaklanan hukuki ilişkiler nedeniyle alacaklı olanlar değil, aynı zamanda şirketin hukuki ilişkileri nedeniyle ortaya çıkan kamu alacaklılarının da incelenmesi yerinde olacaktır. Bu tespitler tamamlandıktan sonra ise bu alacaklıların birleşmede korunması için düzenlenmiş olan koruma yolları irdelenmelidir. Alacaklıları koruyan düzenlemeler incelenirken, konunun daha iyi anlaşılabilmesi için temelleri Ludwig Raiser'e dayanan ve ilk defa Karsten Schmidt tarafından ileri sürülmüş olan bireysel koruma ve kurumsal koruma ayrımı dikkate alınmalıdır. Bireysel koruma yoluyla alacaklıların korunmasında şirket alacaklısının bir talepte bulunması gerekmekte olup, korumadan sadece talepte bulunan alacaklı yararlanabilecektir. Kurumsal koruma yoluyla birleşmede ise alacaklılara bir talepte bulunma hakkı tanınmamakta, alacaklıların korunmasına yönelik olarak şirkete bir takım yükümlülükleri yerine getirmek zorundadır. Birleşmede alacaklıların korunmasına ilişkin düzenlemelerin bu ayrım gözetilerek yapılması yerinde olacaktır.
İslam hukuk düşüncesinde mali mükellefiyetler açısından nisap

Bu tezin amacı, klasik ve modern dönemde mali mükellefiyetlerdeki nisaplar hakkında ileri sürülen yaklaşımları delilleriyle birlikte ortaya koyarak değerlendirmeye tabi tutmaktır. Bu bağlamda klasik dönemde mali nisap başlığı altında zekat, fıtır sadakası, fidye, kurban, hac, kefaretler, diyet, hırsızlıkta el kesme, mihir ve nafaka olmak üzere on ana başlıkta ele alınmış ve bunların nass temelleri ile mezheplerdeki yansımaları ortaya konulmuştur. Yine modern dönemde nisap konusundaki yaklaşımlar ve bunların gerekçeleri zikredilmiştir. Hz. Peygamber döneminde nisapların eşit olup olmadığını tespit etmek için dinar ve dirhemin şeri, örfi, gram ağırlıkları ve bunların nisap tespitindeki kriterleri ile o dönem hayvan ve hububat fiyatları üzerinde durulmuştur. Ayrıca nisabın bir senelik geçim kaynağı olması noktasında temel ihtiyaç, zengin ve fakir kavramları üzerinde durulmuştur. Metodolojik açıdan da sayısal ifade olan nisapların yorumlanma ilkeleri belirtilmiştir. Ulaştığımız sonuçlara göre, bütün mali mükellefiyetler aynı kategoride değildir. Naslarda net olarak tespiti yapılmış olan mali mükellefiyetlerde taabbudilik hakim iken, diğerlerinde ise iktisadi şartlara göre takdir yapılmıştır. Bu nedenle evrensel boyutlu mükellefiyetlerdeki nisapların şahsa, topluma ve kriterlere göre değişkenlik arz eden zengin ve fakir gibi kavramlar üzerine bina edilmesinin doğru olmadığı kanaatindeyiz.