turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Is financial supervision successful enough in Europe?

Son zamanlarda uluslararası finansal sistemin kırılganlığı ile ilgili, Ekim 1987 yılında borsa krizi ve yakın tarihli gayrimenkul çöküşü gibi artan bir ilgi var. Bu nedenle, finansal istikrar çerçevesi ekonomik çevrede önemli bir rol oynar. Mishkin, asimetrik bilgi analizi ile son kredi mercii rolünün önemli olacağını ortaya koymaktadır. Analiz finansal krizle basa çıkmayı göstermektedir. Geçmiş deneyimlere dayanarak, merkez bankaları finansal krizi önlemek için son kredi mercii rolünün sorumluluğunu alabilir. Ayrıca, finansal kriz yayıldığında merkez bankaları arasındaki işbirliği krizin bir ülkeden diğerine yayılmasını engellemek için çok önemli olacaktır. Düzenleyici otoriteler ve düzenleyici gereksinimlerin standardizasyonu arasında daha yakin bir işbirliği daha uygun bir düzenleme sağlar. İlk olarak, finansal krizin bir tekrarı halinde, finansal krizin nedenlerini anlamak gereklidir. Bir finansal krizin nedenleri üzerindeki ortak görüş küresel makro-ekonomik dengesizlikler ve düzenleme, denetim ve kurumsal yönetim başarısızlıkları ile birlikte finansal yeniliktir. Bu bağlamda, AB düzeyinde, Avrupa Merkez Bankası, ulusal merkez bankaları ve denetim otoriteleri bir mikro veya makro-ihtiyati denetimin var olup olmadığı önemli bir yer tutmaktadır. Bazı alternatif yaklaşımlar da denetim için Avrupa finansal sistemde değerlendirilmiştir. Ne ayrı kurumlar ne de bütünleşmiş olanları finansal krizle başa çıkmada kilit noktaları değildir. Bu çalışma, açık bir şekilde işbirliği, koordinasyon ve bilgi paylaşımının önemini üzerinde duruyor.
Türkiye'deki suriyeli sığınmacıların sorunları: Nizip örneği

Zorunlu göç, geçmişş çağlardan günümüze, insan kitlelerinin çeşitli sorunlar karşısın da başvurdukları bir çözüm yolu olagelmiştir. Çağımızda zorunlu kitlesel göç, çoğunlukla savaş, siyasal ve toplumsal çatışmalar, salgın hastalıklar ve doğal afetler sonrası görülmektedir. 2011 yılından başlayarak şiddetini artıran Suriye'deki iç savaş neticesinde milyonlarca Suriyeli, ülkelerini terk etmek zorunda kalmış ve farklı ülkelere sığınarak koruma altına alınmıştır. Türkiye'de, Suriyeli sığınmacıları misafir eden başlıca ülkelerden biridir. Bu kapsamda çalışma, Suriyeli sığınmacıların Türkiye'deki yaşam şartlarını, sosyal konumlarını ve karşılaştıkları sorunları incelemektedir. Çalışmada, Gaziantep'in Nizip ilçesinde ikamet eden sığınmacılar ile yapılan mülakatlarda elde edilen veriler üzerinden sığınmacıların istihdam, barınma, beslenme, ikamet tezkeresi harcı, sağlık, psikoloji ve eğitim ile ilgili sorunlarının, bağımlı değişken olarak, demografik olanlar başta olmak üzere, çeşitli bağımsız değişkenlere göre değişimi incelenmiştir. Çalışmada veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmıştır. Kullanılan anket formu iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, kişilerin demografik bilgilerinin alındığı bölümdür. Bu bölümde ankete katılanların cinsiyet, yaş, medeni durum vb. bilgileri alınmıştır. Anketin ikinci bölümünde Suriyeli sığınmacıların Türkiye'ye getireceği siyasi, ekonomik vb. etkilerini anlamaya yönelik sorular sorulmuştur. Verilerin analizi SPSS programı ile yapılmış ve analizlerden %95 güven ile çalışılmıştır. Bu kapsamda öncelikli olarak katılımcıların demografik bilgilere göre dağılımları verilmiş ve daha sonra sığınmacıların Türkiye'de yaşadığı sorunlar derinlemesine incelenmiştir. Çalışma, Suriyeli sığınmacıların yaşam şartları ve yaşadıkları sosyal sorunları alan araştırması bulguları ile ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda Gaziantep'in Nizip ilçesinde ikamet eden 205 sığınmacının cevaplarına göre Türkiye'de yaşanan sorunlar yaşanma oranlarına göre incelendiğinde en fazla istihdam ve barınma ile ilgili sorun yaşanırken en az eğitim, beslenme, psikoloji ve sağlık ile ilgili sorun yaşandığı belirlenmiştir. Yaşanan sorunların yaşanma oranları ise şu şekildedir;Ankete cevap veren katılımcılardan Türkiye'de ikamet tezkeresi harcı ile ilgili sorunu olanların oranı %20, 0 iken olmayanların %80,0'dir. Ankete cevap veren katılımcılardan Türkiye'de sağlık ile ilgili sorunu olanların oranı %16, 6 iken olmayanların %83,4'tür. Ankete cevap veren katılımcılardan Türkiye'de eğitim ile ilgili sorunu olanların oranı %0,5 iken olmayanların %99,5'tir. Ankete cevap veren katılımcılardan Türkiye'de barınma ile ilgili sorunu olanların oranı %57, 6 iken olmayanların %42,4'tür. Ankete cevap veren katılımcılardan Türkiye'de beslenme ile ilgili sorunu olanların oranı %26, 6 iken olmayanların %73,4'tür. Ankete cevap veren katılımcılardan Türkiye'de istihdam ile ilgili sorunu olanların oranı %61, 0 iken olmayanların %39,0'dur. Ankete cevap veren katılımcılardan Türkiye'de psikoloji ile ilgili sorunu olanların oranı %15, 6 iken olmayanların %84,4'dür.
Türkiye'nin elma ihracatı ve Isparta Eğirdir Bölgesi'nin incelenmesi

Bu çalışmada Türkiye'nin elma ihracatı ve Isparta Eğirdir Bölgesi'nin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında detaylı bir araştırma gerçekleştirilmiştir. TÜİK, FAO, USDA gibi veri tabanlarından elma üretimi, elma verimi, elma ticareti, elma ithalat ve ihracatına ilişkin veriler alınmıştır. Toplanan verilerin güncel olmasına özen gösterilmiş ve bu veriler tablolaştırılarak yorumlanmıştır. Çalışmada çeşitli makale, tez, rapor gibi yerli yabancı internet kaynaklarından faydalanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde elmanın tanımı, bitkisel özellikleri gibi bilgilere yer verilmiş ve detaylı bir şekilde açıklanmıştır. Dünya ve Türkiye elma ticaretine güncel veriler incelenmiştir. İncelenen veriler sonucunda, dünya elma ihracat ve ithalatında öncü olan ülkeler, üretim alanları, üretim verileri gibi bilgiler detaylı bir şekilde belirtilmiştir. Bununla birlikte Türkiye'deki elma üretim alanları, elma verimi, elma ticaretinde ön plana çıkan şehirler açıklanmıştır. Türkiye'de elma üretiminde önem teşkil eden şehirlerin başında Isparta'nın geldiği ve Isparta'yı Niğde, Karaman gibi şehirlerin takip ettiği görülmüştür. Elma üretimi için oldukça verimli toprağa sahip olan Türkiye'nin ihracat alanında diğer dünya ülkelerine göre geri planda kaldığı da dikkat çekmiştir.
Uluslararası örgütlerin yükselişi: Ulus devletin dönüşümü

Devlet adı verilen örgütlü yapılar tarih içinde binlerce farklı şekilde oluşturulmuş ve tanımlanmıştır. Kesin olarak belirli bir formda olduğu tarihin herhangi bir zaman diliminde rastlanılmamıştır. Ancak bu örgütlü yapıların son formu olan ulus-devletler, günümüzde uluslararası hegemonik güçler tarafından oluşturulan en büyük organizasyonlardan olduğu söylenebilir. İkinci Dünya Savaşı'nın bitmesiyle beraber dünyada kelimenin tam anlamıyla bir yıkım söz konusuydu. Yıkımın en büyük yaratıcıları savaşı başlatan ulus-devletlerdi. Mevcut haliyle devletler sisteminin daha ileri gidemeyeceği açıktı. İhtiyaçları doğrultusunda ulus-devletleri yaratan sistemler, ulus-devletlerin yetkilerini sınırlandıran ulus-üstü örgütlenmeler oluşturmaya başladı. Devletler bağlı bulunduğu ulus-üstü örgütlenmelerin yasalarını kendi yasalarının üstünde tutmayı kabul ettirler ve egemenliklerini bu üst örgütlenmelere teslim ettilerSoğuk savaş döneminde tek çatı altında bulunan ulus-devletler, Soğuk Savaş'ın bitimiyle beraber dağılmaya ve yeni arayışlara başladılar. Bu da ulus-üstü örgütlenmelerin daha da arttırılması anlamına geliyordu ve nitekim öyle de olduUlus-devletin egemenlik alanını sınırlayan yegane sebep güvenlik değildir elbette. Bununla beraber küreselleşme ve ulus-üstü şirketler gibi etkenler de mevcuttur.
Beşar Esad Dönemi Türkiye-Suriye ilişkileri

Aralarındaki tarihi, dini, coğrafi, kültürel ve sosyal alanlarda var olan çok güçlü bağlara rağmen Türkiye-Suriye ilişkileri, uzun yıllar önyargılar, Hatay Sorunu, Soğuk Savaş dönemindeki konjoktür, Su sorunu, PKK, ABD ve İsrail'le ilişkiler gibi sorunlardan dolayı gelişmemiştir. Soğuk Savaş boyunca Suriye Sovyetler Birliği'ne yakın dururken, Türkiye Batı'yla yoğun bir işbirliğine gitmiştir. Ancak Soğuk Savaş'ın bitiminden itibaren ülkeler eski politikalarını gözden geçirmek zorunda kamışlardır. Birinci Körfez Harekatı ile gündeme gelen ve 11 Eylül 2001'de ABD'yi hedef alan terör saldırıları ile netleşmeye başlayan ABD'nin yeni dünya düzeni, birçok ülkenin başka ülkelerle olan ilişkilerinde değişiklikleri de beraberinde getirmiştir. Bu bağlamda daha çok Soğuk Savaş şartlarına göre şekillenen ve aradaki sorunlardan büyük ölçüde etkilenen Türkiye-Suriye ilişkileri, Suriye'nin 1999'dan itibaren PKK'ya verdiği desteği kesmesi ve ertesi yıl Beşar Esad'ın göreve gelmesiyle değişme sinyalleri vermiş ve 11 Eylül sonrasında başlayan süreçte de tamamen değişmiştir. 11 Eylül saldırıları sonrasında ABD'nin saldırgan dış politika tutumundan Suriye de nasibini almıştır. Soğuk Savaş'ın bitmesi ile Ortadoğu'da değişen dengeler, 2003'te ABD'nin Irak'ı işgaliyle tekrar yerinden oynamıştır. Bu süreçte ABD'nin Suriye üzerindeki baskısı gittikçe artmış ve Şam yönetimi uluslararası alanda yalnızlaşmıştır. Irak savaşından kaynaklanan ve iki ülkeyi de tehdit eden ortak güvenlik kaygıları iki ülkenin birbirlerine ihtiyaçlarını artırmış, iki ülkeyi zorunlu olarak işbirliğine yönlendirmiştir. Bu dönemde üst düzey resmi ziyaretler artmış, ekonomik ve siyasi işbirliği önceki dönemlerle kıyaslanmayacak derecede olmuştur. Özellikle önceki yıllarda ikili ilişkilerin gelişmesine engel teşkil eden sorunlar iki ülke tarafından da gündeme getirilmemiş, çözümleri zamana bırakılmıştır. İşbirliğinin zorunlu olduğu bu dönemde taraflar, sorunları dillendirmekten kaçınmış, mevcut çıkar ilişkisini kalıcı sorunlara feda etmemişlerdir.
Ulusal dış politikaların Avrupalılaşması: Ukrayna krizi çerçevesinde Almanya ve Fransa örneği

Bu çalışma, Avrupa Birliği düzeyinde oluşturulan dış politika işbirliği süreçlerinin ulusal dış politikalar üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Avrupa bütünleşmesiyle ilgili mevcut literatürün büyük bir kısmı AB düzeyindeki gelişmeler ile ulusüstü kurumsallaşma ve politika yapma süreçlerinin üye ulus devletlere olan etkisini araştırmaya odaklanmıştır. Fakat Maastricht Antlaşması ile AB'nin kurumsal çatısı altında yer almaya başlayan dış politika alanı -üye ülkelerin kontrolünde olmasından dolayı- uzun bir süre bu incelemelerin dışında tutulmuştur. AB dış politikasının hükümetlerarası niteliğe sahip olmasına rağmen Maastricht Antlaşması'ndan sonra AB düzeyinde dış politika alanının genişlemesi ve kurumsal yapıların büyümesi, üye ülkelerin ulusal dış politikalarında önemli değişiklikleri meydana getirmeye başlamıştır. Bu bağlamda egemenlik kaygıları neticesinde üye ülkelerin kontrolünde olacak şekilde kurgulanan AB dış politikasının üye ülkelerin ulusal dış politikalarındaki değişimleri nasıl ve ne şekilde ortaya çıkardığı bu çalışmanın temel sorunsalını oluşturmuştur. Maastricht Antlaşması'ndan sonra ulusal dış politikaların artan bir şekilde AB düzeyindeki dış politika yapımının konusu olması bu sorunsalın açıklanmasını önemli hale getirmiştir. Bunun için AB bütünleşmesinin ve yaşanan gelişmelerin üye ülkelere olan etkilerini irdeleyen ve Avrupa bütünleşme sürecine farklı bir yaklaşım getiren Avrupalılaşma kavramından faydalanılmıştır. Ayrıca bu çalışma, Soğuk Savaşın ardından Avrupa'da tesis edilen barış ve istikrar için önemli bir tehdit oluşturan Ukrayna Krizi'ni bir vaka analizi olarak ele almıştır. Ukrayna Krizi'nde AB'nin Rusya'ya karşı değişen dış politikasının iki önemli üyesi olan Almanya ve Fransa'nın ulusal dış politikalarındaki değişimler de Avrupalılaşma kavramı çerçevesinde değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Sonuç olarak AB düzeyindeki dış politika oluşturma süreçlerine üye ülkelerin sürekli olarak katılmasının, ulusal dış politikalarında bir dönüşüme neden olmasa bile önemli ölçüde bir değişime önayak olduğu görülmektedir. Bu değişim, AB düzeyinde kurumsal yapıların büyümesine yardımcı olurken üye ülkelerin ulusal dış politikalarının Avrupalışması için daha fazla bağlayıcı kararların alınmasına yol açmaktadır. Böylece üye ülkelerin ulusal dış politikalarının AB düzeyindeki dış politikadan etkilenmesi de söz konusu olmaktadır.
Turkish-Greek relations in the post-cold war era: The role of the United States

Bu çalışmanın amacı, Soğuk Savaş sonrası dönemde Amerika'nın Türkiye-Yunanistan ilişkilerinde hem yumuşama hem de ilişkilerin bozulma dönemlerindeki etkisini incelemektedir. Çalışmanın odağında özellikle Ege Denizi'nde karşılıklı kıyıları paylaşan Yunanistan ile Türkiye'nin bugüne kadar olan sorunları üzerinde durulmuştur. İki ülke arasındaki gerginlik noktalarına bakıldığı zaman, Kıbrıs, Ege Denizi'ndeki adalar, azınlıklara karşı her iki ülkenin uyguladığı politikalardan bahsedilebilir. Özellikle, Kıbrıs sorununda Yunanistan'ın Enosis'i gerçekleştirme çabalarının yanı sıra her iki ülkenin NATO'ya giriş süreçlerinde ABD'nin ikili ilişkilere önemli bir etkisi olduğundan da bahsedilmiştir.1990'lı yılların başında SSCB'nin dağılması ve Doğu blokunun çöküşü yeni bir uluslararası ortamın doğmasına neden olurken, bu ortamın getirdiği yeni koşullar her ülke gibi Türkiye ve Yunanistan'ın da ulusal çıkar tanımlarını ve dış politikalarını yeniden gözden geçirmelerine neden olmuştur. Her iki ülke de 1990'ların ilk yarısında yeni düzene uyum zorlukları yaşamış, ancak 90'ların ikinci yarısında karşılıklı politikalarını değiştirme kararı alarak bir yakınlaşma dönemine girmişlerdir. Bu yakınlaşma 1997 yılından sonra siyasi olarak başlatılmış olmasına karşın iki ülke halkının da bu yakınlaşmaya olumlu bakması ve diyaloğun tam olarak gerçekleşmesi ancak 1999 yılı sonlarına doğru olmuştur. Soğuk Savaş Dönemi'nin sona ermesiyle süper güç olan ABD'nin Türk-Yunan ilişkilerindeki yumuşama dönemine etkisi iki açıdan önem arz etmiştir. ABD, sürtüşmenin devam etmesi ve şiddetlenmesi halinde batıya yayılabileceği yönünde kaygı duymuştur. İkinci olarak, Soğuk Savaş sonrasında etkin olan esnek ilişkiler zemininde gerek Atina'nın gerekse Ankara'nın, ABD'nin stratejik çıkarlarıyla, çelişebilecek dış politika davranışlarına girme ihtimalidir.
Orta Asya'da su sorunu ve sınır aşan sular meselesi

Yıllardır Orta Asya sürdürülemez miktarlarda su kullanmaktadır. Fakat 1991'deki Bağımsızlıklardan sonra su kullanım ihtiyacı daha da artmıştır. Bölgedeki sorunlar, Amu Darya ve Syr Darya'nın iki sınıraşan suları açısından analiz edilmektedir. Tacikistan devleti Amu Darya üzerinde Rogun Barajı inşa etmek isterken, Kırgızistan ise Syr Darya'daki Kambarata Barajını kurmaya çalışmaktadır. Fakat bu adımlar Kazakistan ve Özbekistan tarafından sulamak için suya ihtiyaç duymaları nedeniyle eleştirilmektedir. Bu da ülkeler için farklı su gereksinimleri aralarında çatışmalar yaratmaktadır. Bölgenin ihtiyaçlarını karşılayacak yeterli su bulunmasına rağmen, ülkelerin çürümüş altyapısı ve kötü yönetimi nedeniyle 1,5 kat fazla su kullanmaktalar. Orta Asya ülkeleri dağılmış altyapılarını yenilemek ve yeni sistemler kurarak su kaybını önlemek için bölgesel işbirliğe ihtiyaç duymaktadır. Ayrıca kısıtlamalar yapabilecek ve kurallara uymayan taraflara yaptırım uygulayabilecek bir uluslararası su yönetimi sistemine uymaları gerekmektedir. Çalışmanın sonucunda ülkeler arasındaki sınır aşan su sorunlarına barışçıl bir yolla anlaşmaya gidilmediği takdirde, bölgede daha büyük sorunlara neden olabileceğine açıklık getirmektedir.
Oslo sürecinde Filistin'de iktidar ve muhalefet

oz Bu çalışmada, Filistin ulusal hareketinin ortaya çıkışı, İntifada, yapısı, örgütlenmesi ve liderliği, Oslo geçici antlaşmaları ve Filistinliler üzerinde yıkıcı etkisi, Filistin Yönetimi'nin kuruluşu, FY'nin güvenlik aygıtı, geçiş dönemi boyunca Filistin'de siyaset, Filistin Yasama Meclisi, ilk Filistin seçimleri ve FY karşıtı muhalefet incelenmiş ve detaylı olarak Filistin'deki iktidar ilişkileri analiz edilmiştir.
Bölgesel güvenlik çerçevesinde Afganistan'ın yalıtıcı konumunun çok taraflı dış politika ile aşılması

Afganistan, Güney Asya ve Orta Doğu bölgesel güvenlik bileşenleri arasında yalıtıcı bir devlettir. Zayıf olan yalıtıcı devletler, çevresindeki güvenlik bileşenlerinin güvensizliğinden etkilenir; ancak bu devletler var olan konumlarını değiştirebilirler. Güvenlik tehditleri üzerine yükselen bölgesel endişeler, Güney ve Orta Asya bölgesindeki ekonomik projeler ve bu projelerin gerçekleştirilebilmesi açısından Afganistan'ın kilit konumu, bu ülkeyi yalıtıcı bir devlet olmaktan çıkarabilir. Bu faktörler aynı zamanda bölge ve Afganistan'daki güvenlik sorunlarının çözümü için Kopenhag Okulu çerçevesinde bölgesel bir uzlaşma mekanizması oluşturma şansını da ortaya çıkartabilir. Afganistan'da kurulacak güçlü bir hükümet, toplumsal ve siyasal güvenlik sorunlarını çok taraflı bir dış politika ile aşabilmesi durumunda Afganistan'ı yalıtıcı pozisyondan çıkarıp ülkenin güvenliğini ve ekonomisini geliştirebilir.
11 Eylül sonrası Türkiye'nin Ortadoğu'ya yönelik dış politikası

11 Eylül Sonrası Türkiye'nin Orta Doğu'ya Yönelik Dış Politikası başlığıyla ortaya konulan bu çalışmada bölgesel ve küresel boyutta, Türkiye'nin Orta Doğu'yla ilişkileri ve bu ilişkinin bölgesel ve küresel düzeyde sahip olduğu jeostratejik, jeopolitik ve jeoekonomik nitelikleri tahlil edilmiş, bu unsurların iki yönlü olarak Türkiye tarafından algılanıp algılanmadığı ve netice olarak birer dış politika argümanına dönüştürülüp dönüştürülmediği araştırılmıştır. Bu araştırma yapılırken küresel ve bölgesel dengelerin oluşmasında etkin olan unsur ve aktörlerin Türkiye'nin Orta Doğu'ya yönelik dış politikasına etkileri gözlemlenmeye çalışılmıştır. Bunu müteakip, ulaşılan bilgiler ışığında Türkiye'nin gelecek vizyonuna ilişkin değerlendirmeler ve çözüm önerileri sunulmuştur. Türkiye sahip olduğu tarihi, coğrafi ve kültürel koşullarla, küresel ve bölgesel boyutta önemli bir yere sahiptir. Çalışmanın nihai amacı bu hususun altının çizilmesi ve bu hususun ortaya koyduğu imkanlardan istifade yollarının gösterilmesidir. Bu bağlamda dış politikanın mutlak amacı olarak nitelenebilecek olan ulusal çıkarların maksimize edilmesi yolunda bir nebze de olsa katkıda bulunabilmektir.
1945-1960 dönemi Ortadoğu'da ABD-SSCB rekabeti: Mısır örneği

Soğuk Savaş, İkinci Dünya Savaş'ı sonrasında ortaya çıkan yeni dünya düzeni çerçevesinde ABD ve SSCB'nin karşı karşıya geldikleri yepyeni bir hegemonya mücadelesinin ve bunun içini dolduran ideolojik çarpışmanın yaşandığı dönem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bilindik emperyalist politikaların yanı sıra değişen teknoloji ve dünya siyasi şartlarının da etkisiyle iki büyük güç arasında yaşanan mücadele bütün bir 20. Yüzyılı tek başına etkilemeyi ve biçimlendirmeyi başarmıştır. Bu süreçten en çok etkilenen bölgelerin başında hiç kuşkusuz Ortadoğu coğrafyası gelmektedir. Özellikle moderniteyle tanışmasından itibaren hem stratejik konumu hem de sahip olduğu doğal kaynaklar sebebiyle öteden beri büyük güçler için bir çekim alanı olagelen bu coğrafya, Soğuk Savaş ile birlikte ABD ve SSCB arasında yaşanan nüfuz alanı yaratma ve hegemonya çerçevesini genişletme mücadelesinin tezahür ettiği önemli alanlardan bir tanesi olmuştur. Ortadoğu coğrafyası içerisinde her daim kültürel ve tarihsel derinliği ile kendine özgü bir siyasi alan teşkil eden Mısır ise sözü edilen bu güç mücadelesinin üzerinde yaşandığı alanlardan belki de en önemlisidir. Çalışmanın amacı Soğuk Savaş'ın ilk dönemi olarak gösterebileceğimiz 1945- 1960 yılları arasında iki büyük güç olan ABD ve SSCB'nin Ortadoğu politikalarını Mısır'ı örnek alarak incelemeye çalışmaktır. Bu bağlamda adı geçen dönemde Mısır'da yaşanan belli başlı siyasal gelişmeler gerek Ortadoğu denkleminde gerekse küresel siyasi hegemonya mücadelesi kapsamında değerlendirilmeye çalışılacaktır. Çalışmada öncelikli olarak konu üzerine bugüne dek literatüre girmiş kitaplar ve çeşitli yerli ve yabancı dergilerde yayımlanmış akademik makaleler ana kaynaklar olarak kullanılacaktır. Bunlara ek olarak başta Web kaynakları olmak üzere diğer gereken literatür araştırmaları yapılarak konuyla ilgili belge ve veriler toplanacaktır.
Nijerya'da silahlı örgütler: Boko Haram ve MEND

2000'li yıllarda Nijerya'da iki silahlı örgüt gerçekleştirdikleri eylemlerle hem iç hem dış kamuoyunda gündeme gelmiştir. Bunlardan ilki olan Boko Haram, ağırlıklı olarak ülkenin kuzeydoğusunda faaliyet gösteren, Selefilik görüşüne sahip olan bir İslami Cihat örgütüdür. Temel amaçları devletin tutukladığı örgüt üyelerinin bırakılması ve Nijerya'da bir Şeriat rejiminin tesis edilmesidir. Bu amaçlar doğrultusunda devlet ve uluslararası kuruluşları hedef alan saldırılar düzenlemektedir. MEND ise, ülkenin en önemli gelir kaynağı olan petrolün çıkarıldığı güneydoğu bölgesinde faaliyet yürütmektedir. Bölge halklarının Nijer Deltası'ndan petrol çıkarma çalışmaları sırasında oluşan çevresel kirlilikten doğan zararlarını durdurmak, tazmin etmek ve bölgenin petrolden gelirinden aldığı payı arttırmak başlıca amaçlarındandır. Her iki örgütün kaynağını aldığı sorunlar, Nijerya'da uzun yıllardan beri varlığını sürdürmektedir. Şeriat, petrol gelirinin federe devletler arasında bölüşümü, kuzey-güney dikotomisi, Hıristiyan-Müslüman gerilimi, kuzeyin egemenliği, sivil toplum ve sivilleşme, ekonomik krizler, askeri yönetimlerin etkinliği, self determinasyon ile bağımsızlık kazanma isteği gibi pek çok konu Nijerya'nın bugünkü sınırlarıyla oluştuğu 1914 yılında beri değişmiş, evrilmiş ve farklı yüzleriyle karşımıza çıkmıştır. Tezin birinci bölümünde, 100 yıllık Nijerya tarihinde meydana gelen temel gelişmeler ve sorunlar ele alınacak, zaman içerisindeki değişen biçimleri analiz edilmiştir. Özellikle 21. yüzyılda Boko Haram ve MEND'in ortaya çıkışını tetikleyen iç ve dış dinamikler gözden geçirilmiştir. İkinci bölümde Boko Haram'ın öncesinde bölgede yer alan örgütler, örgütün yapısı, eylemleri, amaçları, destekçileri ve uluslararası rolü incelenmiş; son olarak üçüncü bölümde de aynı perspektiften MEND ele alınmıştır.
Türk dış politikasında ekonomik bir aktör olarak TÜSİAD'ın rolü: 1970-1990 dönemi

Dış politikada karar alma süreci ve bu sürece dahil olan aktörler her geçen gün değişime uğramaktadır. Karar alma süreçleri daha karışık bir hal alırken, bu sürece dahil olan aktör sayısı gitgide artmaktadır. Tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de ekonomik karşılıklı bağımlılığın bir sonucu olarak burjuvazi dış politikaya müdahil olmaya başlamıştır. Ancak sermayenin örgütlenmesi Türkiye'de daha geç olmuştur. 1970'li yıllara kadar devlet eliyle güçlenen sermaye, yine devlet eliyle örgütlenmiştir.1970'li yıllara gelindiğinde ise burjuvazi gücünün farkına vararak, çıkarları doğrultusunda devlet ile paydaş ya da karşıt görüşler üretebilecek bir yapılanma arayışına girerek Türkiye Sanayiciler ve İşadamları Derneği'ni kurmuştur. Dernek ekonomik çıkarları doğrultusunda Avrupa entegrasyonu temelinde dış politika sürecinde aktif rol üstlenmiştir. Özellikle Anadolu sermayesinin güçlenmesini önlemek ve Avrupa ile ticari ilişkilerdeki avantajlarını korumak için yer yer hükümet ile medya üzerinden hesaplaşmayı tercih ederken, Kıbrıs konusunda ambargonun ekonomiye verdiği zarar karşısında hükümete destek olunmuştur. Bu çalışmada örgütlenme düzeyi yüksek olan ve dış politika etkinliği daha gözlemlenebilir olan TÜSİAD'ın, örnek dış politika olaylarına verdiği reaksiyonlar ele alınarak, Türkiye'de burjuvazinin dış politikada etkinliği ele alınmaya çalışılmıştır.