turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Continuity and change of 'War' in the 20th century

Bu çalışmada 20'nci yüzyıl, 'nedensellik ilkesi' ve Çinli düşünürlerin 'tarihsel döngü sistemi'nin harmonisi içinde basketbol maçını andıran bir mücadele şeklinde incelenmiştir. 20'nci yüzyılda gerçekleşen savaşlar birbirinden bağımsız nitelikte midir yoksa ortak neden ve sonuçlara bağlı olarak tek bir savaş karakteristiği mi göstermektedir? Sorusu araştırmanın temelini oluşturup, bu yüzyılın dönüm noktaları analiz edilerek dört periyot dahilinde incelenmiştir. Kategorilendirme, iki devre dört periyottan oluşan basketbol maçı şeklinde düşünülüp, 1'nci Dünya Savaşı'ndan önceki blokların kurulmasından 2 nci Dünya Savaşı'nın bitişine kadar olan dönem ilk devre, Soğuk Savaş dönemi ise ikinci devre olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, ilk devre içinde 1'nci Dünya Savaşı öncesi ve sonrası dönemler; ikinci devre içinde ise 1970'lerdeki Enerji Krizleri öncesi ve sonrası dönemler de kendi içerisinde iki ayrı periyot halinde değerlendirilmiştir.
Arap baharı sonrası müdahaleden güvenliğe doğru Suudi Arabistan ve Katar'ın değişen dış politikaları Mısır ve Libya örnekleri

Arap Baharı adı verilen isyan hareketlerinden yola çıkılarak Suudi Arabistan ve Katar'ın dış politikalarını ele alınan araştırma yapılacaktır. Mısır'daki Tahrir Devrimi, Libya'da ise Kaddafi'nin düşüsü ve iç çatışmanın sorunsalları ele alınacaktır. Mısır ve Libya'daki ekonomik, sosyal, siyasi tabanlı müdahalelerde Suudi Arabistan ve Katar'ın rolünün ne olduğu sorusu üzerinden durulacak, gelişen olayların sonuçları irdelenecektir. Araştırmada, Suudi Arabistan ve Katar dış politikalarının Arap Baharı sonrası ve öncesindeki değişikliklerini görmek amaçlanmıştır. Bu bağlamda Suudi Arabistan ve Katar'ın öncelikli olarak dış politika refleksleri ve dış politika yapım sürecindeki argümanları incelenmeye çalışılacaktır. Mısır Suudi Arabistan ilişkisi, sonrasında Kral Selman döneminde Mısır-Suudi Arabistan ilişkisi, Libya özelinde ise, Katar'ın Kaddafi'nin düşüsündeki sosyo-eko dinamik etkisi süreçleri incelenecek. Katar ve Suudi Arabistan'ın müdahalede neden bulunduğu ve nasıl müdahaleden güvenliğe doğru geçildiği sorunsalları teze yansıtılmaya çalışılacaktır. Her iki ülkede Wahabilik ve Sunni din temelli din anlayışının dış politika yapılmındaki gücünün etkileri incelenerek, müşterek bir güvenlik kimliği oluşturması çabaları ve güvenlik algılamalarının sonuçları sorgulanacak. Bu çerçevede Copenhagen School teorilerinden birisi olan Bölgesel Güvenlik Kompleks Teorisi tez için baz alınmıştır. Müdahalecilikten güvenliğe doğru geçişte bu teorinin, konuları olaylarla açıklanması, geçiş dönemleri, bölgesel güvenlik yaklaşımlarıyla her iki ülkenin gelecek dış politikalarına katkı sunması beklenmektedir. Metodoloji olarak, Karşılaştırma Çalışmaları ışığında 1990 sonrası, 2010 Arap Baharı güvenlik algılamaları incelenmeye çalışılacaktır. Literatür taramasında Türkçe kaynak azlığı nedeniyle İngilizce ve Arapça yapılacaktır. Araştırmayı diğer örneklerinden ayıran husus ise alanında Türkçe yazılmış ilk eser oluşudur. Bu konuda Türkçe kaynak yetersizliği nedeniyle akademik alanda katkısının ilklerden olacağı düşünülmektedir.
1950-1983 yılları arasında Kıbrıs sorunu ve TBMM'deki yankıları

1950- 1983 yılları arasındaki Kıbrıs Sorunu, Türkiye'nin en önemli dış politika konularından biri olmuştur. Bu yıllar arasında Türkiye'de birçok hükümet görev yapmış olmasına rağmen, hepsinin ortak amacı Ada'daki Türk halkının can ve mal güvenliğini sağlamak olmuştur. Türkiye, Rumların Kıbrıs Türk halkı üzerinde uyguladığı baskı ve şiddet politikasına rağmen, Kıbrıs Sorununu barışçıl yollarla çözmeye çalışmıştır. TBMM'de yapılan oturumlarda da Kıbrıs Adası'nda her iki halkın da barış içerisinde yaşamasını sağlayacak düzenlemelerin yapılmasına dair birçok görüş dile getirilmiştir. Türkiye, bu görüşleri hem ulusal hem de uluslararası alanda paylaşmış ancak Rum tarafının uzlaşmaz tutumu nedeniyle Ada'daki olayların önüne geçilememiştir. Bunun üzerine Türkiye, Kıbrıs Adası'na müdahalede bulunmuş ve bu müdahale sayesinde Kıbrıs Türk halkı önce Kıbrıs Türk Federe Devleti'ni daha sonra da Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ni kurarak kendi topraklarında güven ve barış içerisinde yaşamaya başlamıştır.
The natural gas and the protracted conflict in Cyprus

Bu tezde, Kıbrıslı Türk ve Rum toplumlarının aynı alanda nasıl doğalgaz mücadelesi verdiklerini ve Kıbrıs'ta devam eden sürüncemeli çatışmaları nasıl şekillendirdikleri Fligstein ve McAdam'ın alan teorisine ait stratejik eylem alanları konsepti kullanılarak incelenmiştir. Kıbrıs'ta yerleşik iki stratejik eylem alanı olan doğal gaz ve sürüncemeli çatışma bağlamındaki mücadeleler ve etkileşimler karşılaştırmalı olarak anliz edilmiştir. Bulgular, doğal gaz alanındaki süreçlerin ve sonuçlarının büyük ölçüde kendisinden önce gelen sürüncemeli çatışma alanındaki sınırlı başarı ve başarısızlıkların sonuçları üzerine inşa edildiğini göstermektedir. Bir yandan, Kıbrıs sularındaki doğal gaz, sürüncemeli Kıbrıs çatışmasını çözmek için yeniden barış görüşmelerinin kurulmasını teşvik etmekle kalmadı, aynı zamanda sürüncemeli Kıbrıs çatışmasına dayalı haklar ve mülkiyet tartışmalarını da ateşledi. Öte yandan, Kıbrıs sularındaki doğal gaz, sürüncemeli Kıbrıs çatışmasına daha elverişli bir barış çözümü için taraflarca oyun değiştirici olarak kullanıldığı tespit edildi. Dahası uluslararası aktörlerin ve dış hükumetlerin müdahalesi iki aktörün rızasını da içeren geçici bir istikrar yarattı.
Ortadoğu'da bir istikrarsızlık unsuru:Şattü'l-Arap sorunu

Şattü'l-Arap sorunu yirminci yüzyıl başlarında bölgede iki şekilde kendini göstermiştir. Bunlardan birincisi ngiltere ve Rusya devletlerinin de müdahil olduğu birOsmanlı- ran sınır anlaşmazlığı şeklindedir. Şattü'l-Arap bölgesi, 16. yüzyıldan başlayarak Osmanlı ve ran devletleri arasında sınır anlaşmalarına konu olmuştur. Ancak bu uluslararası bir sorundan ziyade ikili ilişkileri belirleyen bir mesele olarak sürmüştür. 19. yüzyıldangiltere ve Rusya devletlerinin çeşitli nedenlerle bölgeye gösterdikleri ilgi sonucu, Şattü'l-Arap bölgesinde söz konusu devletlerin çıkarları doğrultusunda bir sınır sorunu oluşturulmaya başlanmıştır. 20. yüzyıl başında bölgede petrolün keşfi ve ngiltere ve Rusya devletlerininartan müdahaleleri neticesinde Şattü'l-Arap sorunu uluslararası bir boyut kazanmıştır. Sorunun 20. yüzyıl başlarında kendini gösterdiği bir diğer boyut ise; Rusya, ngiltere ve Almanya devletlerinin müdahalelerine sahne olan Şattü'l-Arap nehrinde ulaşım sorunudur. Bir yandan bölgede petrolün keşfi ve bu petrolün çeşitli bölgelere nakledilmesi, diğer yandan da Bağdat demiryolu, Şattü'l-Arap nehrinde ulaşımı emperyal devletler açısından önemli bir hale getirmiştir. Bu durum çeşitli tartışmalara ve bir takım uluslararası anlaşmalara giden yoluaçmıştır. 1914 senesinde emperyal devletlerin paylaşım mücadeleleri nedeniyle çıkan Birinci Dünya Savaşı yapılan tüm bu müzakereleri ve anlaşmaları geçersiz kılmış, böylece 20. yüzyılın ilk yarısından arda kalan bu sorunlar 21. yüzyılda Şattü'l-Arap sorununun sürekli gündemde kalmasının ana nedenini oluşturmuştur. Nitekim bu çalışma bu süreci ele almaktadır.
Soğuk savaş ve Ronald Reagan'ın Rollback stratejisi

Bu tez, Soğuk Savaş'ın sona ermesinde, Ronald Reagan'ın uyguladığı rollback stratejisinin yarattığı etkiyi değerlendirmektedir. ABD dış politikasının rollback stratejisi bağlamında dönüşümü hem sürekliliği hem de değişimi analiz etmeye imkan sağlayan dış politika stratejilerinin uygulanması ve etkileri perspektifinden ele alınmıştır. Tezde, rollback stratejisinin Amerikan dış politikasındaki önemi, uygulanışı ve sonuçlarının ortaya çıkardığı değişim tartışılmıştır. Soğuk Savaş düzeninden tek kutuplu dünya düzenine geçişte rollback stratejisinin önemine vurgu yapılmıştır. Soğuk Savaş döneminin tarihsel bir analiz yöntemiyle değerlendirildiği tezde Soğuk Savaş'ın sonunu getiren unsurların değerlendirilmesinde hem ABD hem de SSCB politikaları karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmektedir. Bu tez rollback stratejisinin Soğuk Savaş'ın son döneminde de kullanım bulduğu hatta Ronald Reagan ile özdeşleştiği ve ABD'nin Soğuk Savaş'tan galip çıkmasında en büyük etmenlerden biri olduğu, SSCB'yi silahlanmaya zorlayarak içinde bulunduğu ekonomik çöküntüden çıkamayacağı inancını körüklediği ve SSCB'nin bu yüzden dağılma sürecine girdiğini iddia etmektedir. Tez rollback stratejisi özelinde Türkçe literatürde emsal bir çalışma olmaması açısından ve tarihsel olaylar ışığında ABD'nin günümüz dış politika hareketlerini anlamlandırmak ve çıkarımlar yapmak açısından önem arz etmektedir.
SSCB sonrası Kırgızistan'da demokrasi tecrübesi

Orta Asya Türk Cumhuriyetleri içerisinde demokrasi, sivil toplum ve hukuk devleti ölçütleri bakımından Kırgızistan diğerlerinden daha fazla tecrübe yaşamıştır. Orta Asya ülkelerinde bağımsızlıktan günümüze siyasi liderler genel olarak iktidarlarını korumuşlardır. Bunun tek istisnası olan Kırgızistan'da 1991'den beri her seçimde değişiklik olmuştur. Bu tez, SSCB sonrası dönemde Kırgizistan'da yaşanan demokrasi tecrübesini inceleme amacı taşımaktadır. Tezin birinci bölümünde demokrasi kavramının içeriği, tarihsel gelişimi, yönetim modelleri içerisinde demokrasinin yeri, demokrasi türleri ele alınmıştır. Bu bölümde ayrıca demokrasinin insan hakları, sivil toplum, hukukun üstünlüğü, insani ve ekonomi kalkınma ile ilişkileri analiz edilmiştir. Tezin ikinci bölümünde ise Kırgizistan'ın demokrasi deneyimi ana hatlarıyla analiz edilmiştir. Çalışmanın bulgusu şu şekildedir: Sınırlı ekonomik kaynaklarına ve nispi yoksulluğuna rağmen Kırgızistan bağımsızlıktan günümüz demokrasi yolunda çok önemli adımlar atmış ve Batı demokrasilerine yakalama çabasına girmiştir.
Atatürk Dönemi Türkiye Azerbaycan ilişkileri (1919-1938)

Çalışma Atatürk dönemi Türkiye-Azerbaycan ilişkilerini ayrıntılı olarak araştırmaktadır. Türkiye-Azerbaycan ilişkilerinin siyasal, ekonomik, diplomatik ve sosyal-kültürel yönleri kapsamlı olarak analiz edilmektedir. Bu bağlamda, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Atatürk'ün, çöküş sürecinde bulunan Osmanlı imparatorluğunda milli birliği sağlayıp, Türkiye'yi nasıl kurtardığı incelenmektedir. Türk Kurtuluş Savaşı döneminde, Azerbaycan'ın lideri Nerimanov'un, başta Azerbaycan olmak üzere, diğer Türk Cumhuriyetlerinde oluşturduğu dayanışma ve bu yardımlaşmadan doğan kardeş desteği irdelenmektedir. Azerbaycan'ın milli kahramanı olan Nerimanov, Bakü'deki olası ulusal katliamı önlemiş, Türk dünyasının kalkınması için mantıklı siyaset üretmiş, hem de Lenin'i Türkiye'ye yardıma ikna eden şahıs olmaktadır. Çalışma, esasen Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Merkezi Devlet Arşivindeki orijinal tarihi belge ve bilgilerin incelenmesi sonucunda hazırlanmıştır.
Lobi faaliyetlerinin uluslararası siyaset alanındaki politik etkileri: ABD-Türkiye karşılaştırması

Dünyada, özellikle küreselleşen dünya sistemi içinde belli kazanımlar elde etmeyi amaçlayan bütün örgütler, farklı boyutlarda lobi faaliyetleri yürütmektedirler. ABD'de başta etnik gruplar olmak üzere küresel şirketler, sivil toplum kuruluşları, güçlü dini gruplar ve sendikalar da hep bir lobi faaliyeti içindedir. Sözü edilen her bir aktör, ABD genelinde güçlü ve kendi kapasitelerine göre sonuçlar üzerinde etkili olacak seviyede lobi faaliyetlerine önem vermektedir. Ermeni ve Yahudi lobilerinin bu alanda çok aktif oldukları bilinmektedir. Türkiye'nin hükümet bazında lobicilik faaliyetlerine yeteri kadar önem vermemiş olması, bu görevin ağırlıklı olarak dernekler ve işadamlarınca yürütülmesine neden olmuştur. Özellikle yurtdışında yaşayan Türklerin kurdukları Türk-Amerikan İş Adamları Derneği gibi ekonomi kurumları ve işadamları tarafından kurulan dernekler, Türkiye'nin tanıtılması konusunda önemli katkılarda bulunmaktadır. Çağımızda sayıları her geçen gün artan Türk-Amerikan çatı örgütleri ile derneklerinin Türkiye'nin çıkarları ile ilgili birçok konuda birlikte hareket etmelerine karşın ilgi odaklarının ve gündemin farklılaşması, dernekler arasındaki rekabet ile Türk siyasetinde yaşanan gelişmeler, bu lobi gruplarının performansını etkilemektedir. Bu çalışmada lobicilik faaliyetlerinin bölgesel siyasal ve ticari ilişkileri nasıl etkilediği, bu alanda öne çıkan Yahudi ve Ermeni lobilerinin özellikleri üzerinde durulduktan sonra Türkiye'nin bu faaliyetlerdeki yeri açıklanmaya çalışılacaktır; bu bağlamda Türkiye'nin lobi çalışmalarında başarılı olabilmesi için yapması gerekenler üzerinde durulmuştur. Çalışmanın ilk bölümünde özellikle lobicilik kavramı, lobiciliğin yöntem ve teknikleri ele alınarak açıklanmıştır. İkinci bölümünde, ABD'de lobicilik faaliyetleri ana hatlarıyla anlatıldıktan sonra Yahudi ve Ermeni lobiciliğinin özellikleri, faaliyetleri ve ABD'nin siyasetinin karar mekanizmalarını nasıl etkilediği konusu değerlendirilmiştir. Türkiye'nin ABD'deki lobi faaliyetlerinin çevresinde şekillenen üçüncü bölümde, ABD'de Türk Lobisinin Kısa Tarihi, Türk-Amerikan derneklerinin lobi faaliyetleri ve Türk lobi çalışmalarının Ermeni ve Yahudi lobileri karşısındaki durumu üzerinde durulmuştur.
Suriye iç savaşında iç ve dış aktörlerin politikaları

Ortadoğu coğrafyasında Tunus'ta başlayıp bütün bir coğrafyaya yayılan Arap Baharı, Suriye'de farklı bir seyir izlemiştir. Uğradığı her ülkede kısa sürede ya rejimi değiştiren veya yapılan reformlarla sona eren gösteriler, Suriye'de başarılı olamamış ve bir iç savaşa dönüşmüştür. Bu çalışmada Arap Baharı'nın Suriye'de uzun sürmesinin ve Esad rejiminin hala değişmemesinin nedenleri araştırılmıştır. Çalışma Giriş ve Sonuç bölümleri hariç üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Suriye'nin tarihi ve sosyo-kültürel yapısı incelenmiştir. Tarihsel süreç ve ülkenin demografik yapısının ele alındığı bu bölümün Suriye hakkında genel bilgiler vermekle birlikte güncel olaylara da ışık tutması amaçlanmıştır. İkinci bölümde Suriye'de söz sahibi olan ülkelerin Suriye politikaları incelenmiştir. Günümüzde Suriye ile alakası en fazla olan ülkelerin Suriye ile olan tarihsel ilişkilerinin incelendiği bu bölümde aynı zamanda Arap Baharı sürecinde Suriye politikaları araştırılmıştır. Üçüncü bölümde ise Suriye sorununa müdahil ülkelerin iç savaşın taraflarıyla olan ittifakları ve bu ittifakların sürece yansımaları ele alınmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları çerçevesinde mülkiyet hakkı ihlallerinden doğan hukuksal sorunlar ve çözüm önerileri

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları Çerçevesinde Mülkiyet Hakkı İhlallerinden Doğan Hukuksal Sorunlar ve Çözüm Önerileri adlı bu tez Yusuf GÜNEŞ tarafından, İ. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Doktora Programında hazırlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları çerçevesinde Türkiye'de mülkiyet hakkı ihlallerini ortaya koyarak bu ihlallerden doğan hukuksal sorunları incelemek ve olası çözüm yolları önermektir. Çalışmanın ilk bölümü konuya giriş mahiyeti taşımaktadır. İkinci bölümde genel anlamda ve evrensel düzeyde mülkiyet hakkı ve özellikle taşınmaz mülkiyeti kavramı sosyal, ekonomik, politik, felsefi ve hukuksal yönleri ile ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, AİHS ve AİHM kararları çerçevesinde taşınmaz mülkiyeti kavramı vb. ele alınmıştır. Dördüncü bölümde, Türk hukukunda taşınmaz mülkiyeti ve özellikle ormanlar üzerinde mülkiyet hakkı ele alınmıştır. Çalışmanın 5. ve son bölümünde AİHS ve AİHM kararları çerçevesi de Türkiye'de ortaya çıkan taşınmaz mülkiyeti hakkı ihlalleri ve bunlara karşı çözüm yolları incelenmiştir. Çalışma, sonuç ve öneriler yapılarak sonlandırılmıştır. Bu doktora çalışması bir sözel analiz çalışmasıdır. Çalışma, hukuk disiplinleri dikkate alındığında bir özel hukuk çalışması olmakla birlikte, kamu hukuku literatürü ve konuya kamu hukuku müdahalesine de yer veren bir niteliktedir. Zira, AİHS ve AİHM başlı başına özel mülkiyete vaki kamu müdahalesini ve bundan doğan ihlalleri inceleyen bir yapıya sahiptir. Konunun niteliği gereği bu yapıya uygun olarak tezin içeriği belirlenmiş ve buna göre çalışma yürütülmüştür. Kullanılan literatür ise, uluslararası literatür başta olmak üzere, yerli literatüre de sıkça yer verilmiştir. Aynı zamanda hem özel hukuk hem de kamu hukuku literatüründen yararlanmıştır.
Serbest bölgelerin vergilendirme karşısındaki durumu

Serbest bölgeler, bir ülkenin ulusal egemenlik sınırlarını içinde, ancak gümrük sınırlarınışıdında kalan, devlet müdahalesinin asgariye indirildiğ ve ticari, sı hizmetlere ilişi nai kinişlevleri yerine getiren özel amaçlı uygulamadıbir r. Dünyada serbest bölge niteliğinde kabul edilebilecek uygulamalara, ilk olarak 2000ıyı öncesinin eski Yunan ve Roma medeniyetlerinde rastlanmaktadı I. Dünya Savaşl r. sonrası 1929 ekonomik bunalımını arkasında mı n ndan çözüm yolu olarak Serbest Bölgelereı şyönelme eğilimi ağ k kazanmı r. Dünyada serbest bölge uygulaması iş dönemlerde, rlı tı değ ikndan kullanı ş r. özellikle ihracata dayalıkalkı stratejisini benimsemişnma ülkeler tarafı lmılardıÜlkemizde de serbest bölge uygulamalarının Cumhuriyet öncesi dönemlere 19. yy.'anıdek gittiğ söylemek mümkündür. 1870 yında ilk olarak Tuna nehrinin Karadeniz'eini lıdöküldüğ yerde bulunan Sulina şü ehrinin serbest liman haline getirildiğ görmekteyiz. ini06.06. 1985 tarihli ve 3218 No'lu 'Serbest Bölge Kanunu' ile bugünkü Serbest Bölgeşmaları olanak veren yasal düzenleme ortaya çı şr. çalışana kmıtış nda Serbest Bölgelerin dünyadaki ve Türkiye'deki tarihsel gelişBu tez çalı ması imiylebirlikte, çeşitleri ve özelliklerine değinilmiş Serbest Bölgelerden beklenenlerle birlikte şuygulamaları sakı ve faydalın ncalı tarafları klanmı r. açı tıAğrlı olarak Türkiye'de 6 şıklı ubat 2004 tarihinde kabul edilen 5084 sayı kanunlışöncesinde ve sonrasındaki vergisel uygulamalar yorumlanmı önceki eksikliklerin ne ölçüde, giderildiğincelenmişi tir. şolsa da, Serbest bölge uygulamaları günümüz dünyası hak ettiğ yeri alamamında igelecekte ticaretin ve rekabetin galip geleceğ öngörüsü ile, serbest bölge faaliyetlerinin deiı nı ıburadan payı düş alacağinancı taşna eni maktayız.
Uluslararası politikada tanımanın esasları: Kosova analizi

Tanıma, her ne kadar hukuksal bir kavram olarak algılansa da aslında siyasal bir tasarruftur. Tanımanın siyasal bir yapıya sahip olması, uluslararası sistemde barış, güvenlik ve düzenin sağlanmak istenmesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle tanıma, devletler tarafından yaptırım, cezalandırma ya da caydırmaya yönelik bir dış politika aracı olarak kullanılabilmektedir. Diğer yandan devletler tanıma/tanımama kararlarını öncelikli olarak ulusal çıkarları çerçevesinde değerlendirmektedirler. Devletlerin ulusal çıkarları ise uluslararası konjonktüre göre değişebilmekte ve dönem koşullarına uygun olarak belirlenmektedir. Bu çalışmada tanıma/tanınma sürecinde uluslararası hukuktan ziyade devletlerin ulusal çıkarlarının etkili olduğunun ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu bağlamda, tarihsel süreçteki devlet örnekleri dönemsel olarak incelenmiştir. Özellikle Balkanlar, devletlerin ortaya çıkış biçimleri ve tanıma konusunda oldukça fazla örneği barındıran bir bölge olmuştur. Bölgenin yakın dönem örneği olarak Kosova, hem bağımsızlık mücadelesinde hem de tanınma sürecinde son derece sancılı bir dönem geçirmiştir. Yaşanan bu süreç uluslararası hukukta ve uluslararası politikada ayrılan devletlerin tanınması konusunda yeni tartışmalara yol açmıştır. Bu nedenle, Kosova ayrıca ele alınmış ve tanınma sürecindeki hukuksal ve siyasal unsurlar değerlendirilmiştir.
Uluslararası ve ulusal hukuki düzenlemeler çerçevesinde Türkiye'nin iltica politikası: Suriyeliler örneği

Gelişmiş Batılı ülkelerin göç yolları üzerinde bulunan Türkiye, değişik zaman dilimlerinde çeşitli sebeplerle kitlesel göçlere maruz kalmıştır. Türkiye, 1980'li yıllara kadar genellikle kaynak ve geçiş ülkesi konumundayken, zamanla hedef ülke haline gelmiştir. Bulunduğu coğrafi bölgedeki, çeşitli ülkelerde krizlerin yaşandığı bir dönemde hem refah seviyesinin artmış olması hem de izlediği açık kapı ve dış politika anlayışı göçmenlerin tercihlerini etkilemiştir. Böylece baskı ve zulümden kaçan insanlar için cazip ülke haline gelmiştir. Bölgede yaşanan çatışmaların ve istikrarsızlığın kısa sürede sonlanmayacağı, göçün sürekliliği, iltica politikalarını sürekli olarak benzer anlayışla devam ettirmesi ve coğrafi konumu gibi nedenlerle, göç hareketlerinin merkezinde olan Türkiye'nin, yeni göç dalgalarına maruz kalması kaçınılmazdır. Kurulduğu günden itibaren neredeyse kesintisiz bir biçimde göçe maruz kalan Türkiye Cumhuriyeti, iltica hukuku alanındaki yasal düzenlemelerini, karşılaştığı sorunlar çerçevesinde hem geçmişş birikimiyle hem de uluslararası ve Avrupa Birliği iltica hukuku müktesebatına uyum sağlayarak gerçekleştirmeye çalışmıştır. Bu doğrultuda uluslararası alanda 1951 Cenevre Sözleşmesi'ni ve devamında 1967 New York Protokolü'nü imzalamıştır. 2005 sonrasında başlayan Avrupa Birliği uyum sürecinde ilticaya ilişkin dağınık mevzuatını tek çatı altında toplamaya çalışmıştır. Nihai olarak, 2013 yılında Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nu çıkarmıştır. Yine bu kanunun 91. maddesine binaen 2014 yılında 'Geçici Koruma Yönetmeliği'ni kabul etmiştir. Böylelikle Suriyeliler özelinde coğrafi çekince nedeniyle mülteci olarak kabul etmediği yabancılara yönelik yürütülecek olan prosedür, yasal işlemler ve tanınan haklar/hizmetler belirlenmeye, bir sistem oluşturulmaya çalışılmış, belirsizliklerin giderilmesi hedeflenmiştir. Bu çalışmanın amacı, 2011- 2017 yılları arasında Türkiye'nin, Suriyelileri siyasal bir sorun olarak mı, yoksa hukuksal bir sorun olarak mı değerlendirdiğini ortaya koymaktır. Bu çerçevede, mevcut iltica politikası incelenerek mevzuat ve uygulamalardaki uyuşmazlıklar, çelişkiler, yanlışlıklar ve bütün bunlardan dolayı ortaya çıkan sorunlar ele alınmış olası çözüm önerileri ileri sürülmüştür.