turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Doktrinden Pratiğe Rusya'nın Hibrit Savaşı: Ukrayna ve Suriye örnekleri

İnsanlık tarihi aynı zamanda savaşlar tarihidir. Tarih boyunca birçok medeniyet kuran insanoğlu, kurduğu ve yücelttiği bütün medeniyetleri savaşlarla yıkan bir tarih bırakmıştır gü-nümüze. Savaşın sebep, sonuç ve etkileri gibi tanımları da sürekli değişmektedir. Silahlı çatışma-dan topyekun savaşa kadar farklı şekillerde adlandırılan ve sınıflandırılan savaş, gelişen tekno-loji ve bilimin öncülüğünde yeni kavramları içine alarak insanlığın geleceğini şekillendirmeye başlamıştır. Bu çalışmada, son yıllarda özellikle Rusya'nın Kırım'ı ilhakı ve Suriye'de meydana gelen olaylar çerçevesinde adını sıkça duyduğumuz ve bulanık, melez gibi isimlerle de anılan hibrit savaş terimi Rus bakış açısıyla değerlendirilecek, Rusya'da bu terimin nasıl anlaşıldığı ve kavramsallaştırıldığı tanımlar ve olaylar üzerinden tartışılacaktır. Tek kutuplu dünya düzenine karşı savaş açan Rusya Federasyonu açısından hibrit savaşın ne anlama geldiğini bilmek, bu savaşın nasıl yürütüleceğini bilmekle eşdeğerdir. Bu çalışma aynı zamanda, olayların kavran-masını tarih ve zaman belirler mantığından hareketle, hibrit savaşın dünü ve bugünüyle değerlendirilerek daha iyi anlaşılabilmesini de amaçlamaktadır.
With tax perspective, the relations between European Union and Turkey and the Customs Union

çalışma Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerini vergi boyutu ile Gümrük Birliği çerçevesinde ele almaktadır. Tez temelde kısa bir giriş kısmının ardından 2 ana bölüme ayrılmaktadır. Birinci bölümde, Avrupa Birliğinin kuruluşundan bugüne kadar geçen süreç ve Türkiye'nin ilgili süreçteki yeri, Avrupa Birliği Gümrük Birliği uygulaması ve Türkiye'nin Gümrük Birliği yapılanması içerindeki yeri sırası ile ve tarihi bir bakış açısı ile incelenmektedir. İkinci bölümde is yine Gümrük Birliği çerçevesinde Avrupa Birliğinin vergi politikaları öncelikli olarak ele alınmaktadır. Ardından yine aynı bölümde Türk vergi sistemi ana hatları ile ortaya konmakta olup, her iki vergi sistemi karşılaştırmalı bir bakış açısı çerçevesinde irdelenmiştir. Tezim rakamsalverilerin ortaya konduğu sonuç bölümünden sonra kişisel görüşlerimi belirtmiş olduğum genel bir sonuç bölümü ile sona ermektedir. Kendine has özellikleri nedeni ile Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri öncelikli olarak tarihi çerçevede ele alınmıştır. Adalet Divanı kararları ve belli başlı rakamsal veriler ve tablolar vasıtası ile de tezin içeriği desteklenmeye çalışılmıştır. Sonuç bize göstermektedir ki, Türkiye'nin Gümrük Birliği uygulaması ve Türk Vergi Sistemi kendisine Avrupa Birliği'ni model almaktadır ve bu nedenle de iki tarafın aralarında bu bağlamda üyeliği engelleyici bazda farklar bulunmadığı, mevcut farkların da belirli bir zaman içerisinde çözülebileceği düşünülmektedir. v.
The role of pivotal states in American hegemony: A case study of Turkey

İkinci Dünya Savaşı'nın sonundan itibaren ortaya çıkan Soğuk Savaş Amerika Birleşik Devletleri'nin zaferiyle sonuçlanmış ve ABD tek kutuplu dünyanın lideri olarak ortaya çıkmıştır. Ancak kırk yıldan fazla süren bu süreçte ABD, yeni dünya düzenini kurmak, dünyaya hükmetmek ve hegemonik kontrolünü genişletmek adına kaynaklarını bu yönde harcamak zorunda kalmıştır. Her devletle ayrı ayrı ilgilenmek ve bu doğrultuda dış politika geliştirmek ABD'yi yormuş ve mevcut düzenin devam ettirilebilmesi için yeni ve daha pratik bir dış politikanın geliştirilmesi hasıl olmuştur. Bu yeni dış politika, bulunduğu konum itibariyle kendi bölgesini ve çevre ülkeleri etkileyebilen, ayırt edici özellikleriyle bölgesinde lider olarak kabul edilen eksen devletleri belirlemeyi ve bu devletler üzerinden Amerika'nın dünya liderliğini ve ulusal çıkarlarını devam ettirmeyi amaçlamaktadır. Belirlenen bu eksen devletler arasında Türkiye, bulunduğu konum ve ABD ile sahip olduğu uzun ikili ilişkiler neticesinde çok önemli bir yere sahiptir. Bununla birlikte ABD, Asya ile Avrupa'yı birbirine bağlayan ve çıkarları açısından Orta Doğu gibi çok önemli bir coğrafyaya sınır olan Türkiye'ye özel önem vermektedir. Türkiye'nin eksen ülke olma özelliği tartışılmazken, yeni Donald Trump yönetimi Türkiye'nin önemini yok sayan, iki ülke arasındaki diyaloğu baltalayan, Türkiye'nin milli güvenliğini tehdit eden ve uluslararası ilişkiler açısından her geçen gün belirsizliğini koruyan negatif bir dış politika yürütmektedir. Bu tez, bir eksen ülke olarak Türkiye'nin mevcut şartlar altındaki konumunu ve Amerika Birleşik Devletleri ile Türkiye arasındaki ilişkileri Suriye platformu üzerinden incelemeyi hedeflemektedir.
Turkish-Iranian relations in the post-cold war era: 1991-1996

oz SOĞUK SAVAŞ SONRASI DÖNEMDE TÜRK-İRAN İLİŞKİLERİ: 1991- 1996 Yüksel, Emir Salim Yüksek Lisans Tezi, Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Meliha Altunışık Eylül 1998, 104 sayfa Bu çalışmada 1991- 1996 yıllan arasındaki Türk-İran ilişkilerinin çeşitli boyuttan Türkiye'nin bakış açısından incelenmiştir. Çalışmadan aşağıdaki sonuçlar çıkarılmıştır: Sovyetler Birliği'nin çöküşü, eski Sovyet topraklan olan Orta Asya ve Kafkaslar'da yeni bir nüfuz bölgesi yaratarak Türk-İran ilişkilerinde yeni sorunlar doğurmuştur. Bu dönemde Türk-İran ilişkilerini belirleyen ana unsurlar, Orta Asya Cumhuriyetleri'ndeki nüfuz rekabeti, Dağlık Karabağ sorununa farklı yaklaşımlar, PKK problemi ve iki ülke arasındaki ideolojik farklılıklar olmuştur. 1991- 1993 yıllan arasında Azerbaycan'da işbaşında bulunan Elçibey hükümetinin takip ettiği Türkiye yanlısı politikalar İran'ın, Türkiye'nin bölgedeki nüfuzunu arttırdığına dair endişe duymasına yol açmıştır. İran'ın bu endişeleri iki ülke arasındaki ilişkilerin her boyutunu etkilemiştir. Bu dönemde, özellikle İran sınırındaki PKK hareketliliği son derece artmış, bu da Türkiye'nin sert tepkisini çekmiştir. Ancak, Elçibey'in 1993 yılındaki düşüşü, İran'ın endişelerini gidermiş ve ilişkiler yumuşamıştır. Gerçekten de, 1993- 1996 yıllan arasında her iki ülkenin karar mercilerinin ve özellikle Türkiye'nin fikri, çatışmadan çok işbirliği ile çok daha fazla kazanım elde edilebileceği yönündedir.
Jeostrateji ve jeopolitiğin ülke dışı politikalarındaki yeri ve Türkiye

Bu çalışma; strateji, jeostrateji ve jeopolitik kavramlarını irdelemekte ve bu kavramların genel olarak ülke dış politikalarındaki, özelde de Türk Dış Politikasındaki yerini ortaya koymaya çalışmaktadır. Çalışmanın 'Strateji, Jeostrateji ve Jeopolitik' başlıklı ilk bölümünde, konunun kavramsal bir çerçevesi çizilmeye çalışılmaktadır. Günümüzde de muğlaklığını koruyan strateji, jeostrateji ve jeopolitiğin ne olduğu birkaç cümle ile açıklanamayacağı için çalışmanın bu bölümünde kavramların etimolojik temeli ortaya konduktan sonra kavramlar hakkındaki farklı tanımlamalara yer verilmektedir. Strateji ve jeopolitik kavramlarının tarihsel süreçte nasıl şekillendiği, bu kavramların gelişmesine büyük katkıları olan düşünürlere de yer verilerek, ele alınmakta, siyasi coğrafya ve jeopolitiğin farklılıkları ortaya konduktan sonra jeopolitik teorilere geniş bir yer verilmektedir. Jeopolitik Teoriler: Soğuk Savaş Dönemi ve öncesi ve Soğuk Savaş Sonrası Dönem olarak iki başlıkta incelenmektedir. Böylesi bir ayrıma gidilmesinin sebebi, bu köklü değişimin hemen her alanda olduğu gibi jeopolitik teoriler üzerinde de etkisinin olmasıdır. İlk bölüm, Türk yazarların jeopolitik teorilerine yer verilerek tamamlanmaktadır. Çalışmanın 'Jeostrateji ve Jeopolitiğin Ülke Dış Politikalarındaki Yeri' adlı ikinci bölümünde; coğrafi faktörlerin ülke dış politikalarındaki yeri kavramsal açıdan irdelenmekte, konunun somutlaştırılması bağlamında iki örnek ülkenin dış politikalarında jeostrateji ve jeopolitiğin yeri ele alınmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri ve Almanya gibi iki örnek ülkenin seçilmesinin sebebi, jeopolitiğin gelişiminde bu iki ülke düşünürlerinin 177 ağırlıklı bir yeri olması ve bu iki ülkenin dış politikalarını bu kavramın gereklerine göre şekillendirmesidir. Çalışmanın 'Türk Dış Politikası'nda Jeostrateji ve Jeopolitiğin Yeri' adlı son bölümünde, Türkiye'nin fiziki coğrafya bakımından konumu ortaya konduktan sonra jeostratejik ve jeopolitik konumu irdelenmektedir. Soğuk Savaş sonrası dönemde dünyada köklü değişimlerin yaşanmış olması ve yaşanan değişimlerin ülkelerin jeostratejik ve jeopolitik konumlarında kaymalar meydana getirmesi nedeniyle çalışmanın bu bölümünde, Türkiye'nin jeostratejik ve jeopolitik konumunun Soğuk Savaş sonrası dönemde geçirdiği değişim süreci genel hatlarıyla ortaya konmaktadırr. Nihai aşamada ise Türkiye'nin jeopolitik teoriler içindeki yeri ve ünlü düşünürlerin Türkiye'nin jeopolitik konumu konusundaki görüşleri gelecekte uygulamaya kılavuzluk etmesi bakımından incelenmektedir.
Sömürge sonrası dönemde Afrika'daki İngiliz eski sömürgeleri ile İngiltere'nin ilişkileri; Nijerya, Kenya ve Güney Afrika Cumhuriyeti örnekleri

Afrika, köklü sömürgecilik geçmişşiyle sömürgecilik tarihinde önemli bir yere sahiptir. Afrika sömürgecilik tarihinde derin izler bırakan İngiltere, bağımsızlık sonrası süreçte kıtayla ilişkilerini koparmamıştır. Aksine İngiltere'nin, eski sömürgeleri üzerindeki hakimiyeti, bağımsızlık sonrası dönemde de devam etmiş ve İngiltere, bu devletlerin uluslararası ilişkilerinde baskın konumda yer almıştır. Bu varsayım üzerine kurulan çalışma, Afrika'daki İngiliz eski sömürgelerinin sömürge sonrası ilişkilerinde İngiltere'nin durumunu ve konumunu araştırmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, İngiltere ile Afrika'daki İngiliz eski sömürgelerinin sömürge sonrası dönemde ilişkilerinin analiz edilmesi ve bu devletlerin uluslararası ilişkilerinde İngiltere'nin konumunun ortaya çıkarılmasıdır. Spesifik olarak ise çalışmanın örneklemini oluşturan ülkeler ile İngiltere'nin; siyasi, ekonomik ve sosyo-kültürel alanlardaki ilişkilerinin ortaya konulması amaçlanmaktadır. Sömürgeci ve sömürülen arasındaki tarihsel ilişkileri ve bu ilişkilerin günümüzdeki yansımalarını inceleyen postkolonyal teori, çalışmanın teorik çerçevesini oluşturmaktadır. Sömürgeci güçlerin siyasal, ekonomik ve kültürel unsurlar aracılığıyla eski sömürgelerini şekillendirmeye devam ettiği varsayımı, çalışmayı postkolonyal teori bağlamında incelemeyi uygun hale getirmiştir. Çalışmada literatür taraması yapılarak çoğunlukla ikincil kaynaklar aracılığıyla veri toplama işlemi gerçekleştirilmiştir. Veriler yorumsamacı paradigma ışığında analiz edilmiş ve nitel araştırma tekniği kullanılmıştır. Bu doğrultuda nitel araştırma tekniği içerisinde tarihsel araştırma modeli ön plana çıkmıştır. Verilerin çözümlenmesi aşamasında teknik olarak, betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Çalışma, sömürge sonrası dönemde İngiltere'nin Afrika'daki eski sömürgeleriyle ilişkilerini konu edinmiştir. Bu bağlamda çalışma iki ana bölüme ayrılmış, ilk bölümde sömürgecilik süreci ele alınırken, ikinci bölümde sömürge sonrası dönem incelenmiştir. İlk bölümde İngiliz sömürgeciliğinin gelişim süreci, yönetim şekilleri ve tasfiye süreci ele alınmıştır. İkinci bölümde ise bağımsızlık sonrası ilişkileri etkileyen unsurlar ve örnek ülkeler incelenmiştir. Çalışmanın örneklemi, İngiliz eski sömürgeleri olan; Nijerya, Kenya ve Güney Afrika Cumhuriyeti olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, İngiltere'nin bağımsızlık sonrası dönemde -sömürge döneminde kurmuş olduğu sistemin yardımıyla- eski sömürgeleriyle genel olarak yakın ilişki kurduğu görülmüştür. Örnek ülkelerde görüldüğü üzere, bu süreç zarfında siyasi ilişkiler dalgalı seyir gösterirken, ekonomik ve sosyo-kültürel ilişkilerde İngiliz hakimiyeti devam etmektedir. Ancak özellikle Soğuk Savaş döneminden itibaren çok aktörlü uluslararası sistemin de yardımıyla İngiltere'nin etkinliğinin azaldığı söylenebilir.
Green security in international relations theory: A critical realist perspective

Bu tez eleştirel gerçekçi bir perspektiften Uluslararası İlişkiler teorisindeki çevre-güvenlik bağlantılarını tartışmaktadır. Bu çalışma Uİ'nin en önemli kavramı güvenliği ele almakta ve Uİ teorisinin yeşil güvensizlikleri anlamada yeterli olup olmadığını sorgulamaktadır. Bu tez çevre güvenlik bağlantılarını sosyal doğa acisindan tanimlanmasi gerektigine isaret etmekte; kültürel/düşünsel ya da biyolojiksel/maddi boyutlarına indirgemeksizin bu güvensizlikleri ortaya çıkaran diyalektik ilişkiye vurgu yapmaktadır. Çevre sorunlarının toplumsal ya da çevresel/fiziki yönlerini dışlayan Uİ'deki yaklaşımları birleştiren bir diğer ortak nokta, çevresel sorunlar ve güvenlik arasındaki ilişkinin tanımlanmasında fail-merkezciliğin yeniden üretilmesidir. Çevre-güvenlik bağlantılarının toplumsal yapılar insan olmayan doğa tarafından nasıl şekillenirin altını çizerek çoklu kompleks eşitsizlik ve adaletsizlikleri içerecek bir şekilde düşünülmesi gerektiğini önermektedir. Bu bakış açısından bu tezde çevresel ya da ekolojik yerine 'yeşil' kavramı kullanılacaktır. Bu anlamda yeşil güvenlik kavramı sosyal-doğa kavramlaştırması ile eş anlamlı kullanılmaktadır. Bu şekilde bu tez çalışması EG temelinde indirgemeci olmayan bir yeşil güvenlik perspektifini savunarak positivist, post-pozitivist yaklaşımları eleştirecektir.
Mapping elements of continuity and change: Evolution in Kenyan foreign policy through the 'lens' of neoclassical realism

Eğer Kenya'nın politik tarihinde vermiş olduğu en büyük siyasi karar nedir? diye soracak olursak hiç kuşkusuz bu Somali'nin işgali kararıdır. Bu cüretkar karar ülkenin dış politika tarihinde eşi benzeri görülmemiş derecede yüksek risk taşır ve ülkenin geleneksel düşük riskli ve dışarıdaki çatışmalara müdahaleci olmayan siyaseti ile taban tabana zıt bir tutum sergiler. Bu araştırma Kenya'nın Somali işgali ile başlayan dış politika transformasyonunu incelemektedir. Araştırma neo-klasik realist çerçevede Kenya'nın stratejisini, iç politikasını ve güvenlik politikasındaki karar mekanizmalarını incelemektedir. Geleneksel realist görüş ziyadesiyle devlet davranışlarını detaylı bir biçimde incelese de müdahale için elzem araçlar olan normatif ve ekonomik stratejileri geniş yelpazede ele almamaktadır. Her ne kadar Somali istilası sınır güvenliği kapsamında güvenlikçi bir kaygı olsa da bunun önceden tasarlanmış temeli 2009'a dayanan Somali sorunu ile başa çıkma yöntemlerinden biri olarak Kenya askeri kurmayları ve siyasiler tarafınca ele alındığını görüyoruz. Araştırma, Kenya vakasında neo-klasik realizm bakış açısının; siyasilerin karar sürecini ve kaygılarını incelemede, devletlerin karmaşık güvenlik politikasını anlamada ve dış politika oluşumundaki etmenleri ortaya çıkarmada daha etkin bir yöntem olduğunu savunmaktadır.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi daimi üye ülkeleri savunma harcamalarının ekonomik ve politik incelemesi

Savunma harcamaları ülkelerin ekonomik yapıları açısından büyük bir önem arz etmektedir. Savunma sektörü ülke ekonomileri içerisinde gerek istihdam gerek ekonomik gelişmişlik gerekse teknolojik gelişmişlik açısından oldukça stratejik bir sektördür. Günümüz uluslararası ilişkilerinde savunma ithalat ve ihracatı, politik ve ekonomik bağlamda ülkelerin hareket alanlarını genişletmektedir. Ülkeler bu bağlamda savunma sektörü yatırımlarını ve savunma bütçelerini ekonomik ve politik yeterlilikleri doğrultusunda arttırmaktadır. Güvenliğin temini doğrultusunda kurulan Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi daimi üye ülkelerinin savunma harcamaları konusunda yüksek bütçeler ayırması, gelişmemiş ve gelişmekte olan ülkeler açısından tartışma yaratan bir konu olarak uluslararası siyasette gündem oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı; Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi daimi üye ülkeleri olan ABD, Rusya, Çin, İngiltere ve Fransa'nın savunma harcamalarının, milli gelirleri içerisinde 2001- 2016 yılları aralığında oransal değişimlerini incelemek ve savunma harcamalarının belirtilen yıllar aralığından politik ve ekonomik analizini yapmaktır. Araştırmada bilimsel araştırma yöntemlerinden ilişkisel araştırma yöntemi kullanılarak Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi daimi üye ülkelerinin savunma harcamalarının yıllara göre oransal değişimi ve ekonomik, politik verilerine ulaşılmış ve değişkenler arası ilişkiler ortaya çıkarılmıştır. Konu hakkında yayınlanmış kitap, makale, rapor, haber ve resmi kurumların çalışmalarından ikincil veriler kapsamında yararlanılmıştır. Bu doğrultuda değişkenler arası ilişki analiz edilmiştir. Güvenlik Konseyi daimi üye ülkelerinin savunma harcamaları ve ekonomik ve politik hamleleri arasındaki ilişki Güvenlik Konseyini etkinlik konusunda zora sokmaktadır. Savunma harcamaları konusuna önem veren gelişmiş ülkelerin milli gelirleri içerisindeki oransal değişimini dengeli ve kademeli olarak arttırması durumunda ekonomik ve politik anlamda daha etkin olduğu ortaya çıkmaktadır.
Ermeni sorunu çerçevesinde Ermenistan'ın dış politikası ve Türkiye ile ilişkileri

1878 Berlin Anlaşması ile Osmanlı Devletine yönelik reform çabalarına konu olan Ermeni sorunu, izleyen dönemlerde büyük güçlerin uluslararası politikada ilgilendikleri bir konu olmuştur. Osmanlı İmparatorluğu'nun topraklarının paylaşımında ve Kafkasya'da söz sahibi olmak ve imparatorluğun çöküşünü hızlandırmak isteyen Rusya, İngiltere, Almanya ve Fransa, Ermenilere yönelik politikalar oluşturmuşlardır. Kafkasya' mn etnik çeşitliliği ve enerji kaynaklanmn zenginliği, bu bölgeyi mücadele alanına dönüştürmüştür. Osmanlı-Rus ve Ermeni-Osmanlı çatışmalan ile Almanlarm Gürcistan ve İngilizlerin Azerbaycan'daki çıkar mücadeleleri, Kafkasya'da 1921'e kadar devam etmiştir. 1921 Kars antlaşmasıyla Türkiye-SSCB, böylece de Türkiye-Gürcistan ve Türkiye-Ermenistan sınırlan belirlenmiştir. Ermenistan Kafkasya'da ilk bağımsızlığını 1918'de Osmanlı Devleti'nin 1. Dünya Savaşı'nda yenilgisinden sonra ilan etmiş, 1920'ye kadar bölgede Sovyet egemenliği sürmüş, 1922'de Transkafkasya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti kurulmuştur. Ermenistan'ın Moskova'ya bağlı bir cumhuriyet olduğu iki kutuplu dönemde, özellikle Türkiye'nin 1974 yılında gerçekleştirdiği Kıbns Barış Harekatı'nı izleyen yaklaşık 10 yıllık bir periyotta, Ermeni sorunu terörizm bağlamında gündeme gelmiştir. Ermenistan'ın, SSCB'nin dağılmasıyla 1991'de bağımsızlığım ilan etmesinden sonra, Ermeni sorunu yeniden ön plana çıkmıştır. Bu yeni dönemde Türkiye ile Ermenistan'ın iyi ilişkiler kuramamasının temel nedeni, soykırım iddialannın gündemde tutulması ve Karabağ sorunudur. Devlet Başkam Levon Ter-Petrosyan soykınmı iddialarından kaçımrken, yerini alan Robert Koçaryan soykınm iddialannı Ermenistan'ın dış politika öncelikleri arasına almıştır. Türkiye, soykırım iddialarına, Türk diplomatlarının katline ve Karabağ sorununa rağmen, bağımsızlık sonrasmda Ermenistan'a karşı ılımlı bir politika izlemiştir. Buna rağmen 1990'lı yıllar sözde soykınmın yabancı ülke parlamentolarına en fazla getirildiği dönem olmuş ve Ermenistan, 1993'de Azerbaycan'ın % 20'sinin işgalini ve bir milyon mültecinin varlığım sergileyen bugünkü durumu yaratmıştır. Çalışmada, 'Ermeni Sorunu' karşısında Türkiye'nin nasıl bir politika izlemesi gerektiği konusu üzerinde de durulmuştur. Sorunlara sebep teşkil eden unsurlarm din-mezhep, ırk ve ekonomi olduğu düşünüldüğü için, Türk-Ermeni ilişkileri, bu faktörler göz önünde bulundurularak irdelenmeye çalışılmıştır.
Non-discrimination against handicapped in the EU and Turkey with emphasis to education and training

Bu çalışmada, AB ülkeleri ve Türkiye'deki engelli bireylerin eğitim, istihdam ve ayrımcılık alanlarındaki durumlarının saptanması ve karşılaştırılmasını amaçlanmıştır. Avrupa Birliği ülkelerinde ayırımcılığın en yoğun hissedildiği sosyal politika alanlarından istihdam ve eğitim sosyal katılımın ve refahın önemli unsurları olarak karşımıza çıkmaktadır. Özel eğitimin önemi bunun özürlülük politikaları ve projelerinin oluşturulmasına temel oluşturmasından kaynaklanmaktadır. Engellilerin sosyal hayata ve bilhassa işgücüne katılımları, onların eğitimlerine karşı duyarlı olan konulardır. Engellilik ve ayırımcılık kavramları ile bunların dayanağı olan sosyal politikalar üzerindeki literatür araştırmaları Avrupa Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye'de bu konuda yoğun çalışmaların yapıldığını göstermektedir. Avrupa Birliği ülkeleri arasında İngiltere engellilere yönelik ayırımcılık karşıtlığında yerleşik mevzuata sahip tek ülke olarak belirlenmiştir. Fransa ise sosyal göstergelere bakıldığında geniş çaplı engelli ayırımcılığına yol açan kurumsallığın fazla olduğu ülke olarak görülmektedir. Avrupa Birliği'nin sektörel parçaların bir araya toplanması ile 2010 yılında Engelli Eylem Planını tamamlayarak bir Engellilik Yasası çıkarabileceğisonucuna varılmıştır. Yaşlanan nüfusu göz önüne alındığında, Avrupa Birliği engellileriiş gücüne katarak sürdürülebilir refahını geliştirmek istemektedir. AB ülkeleri yanı sıra, sosyal göstergelere bakıldığında, Türkiye'nin de istihdam ve eğitim alanlarında mevzuat uygulamasından kaynaklanan ayırımcılık sorunları bulunduğu ortaya çıkmaktadır. Türkiye hali hazırda engellilerin eğitim ve istihdamdüzeylerini yükseltecek kapsamlı projeler üzerinde çalışmaktadır. Avrupa Birliği müktesebatıyla ilgili konularda uyumlaştırma Türkiye'nin öncelikleri arasındadır.
Türk - Amerikan ilişkilerinde Kıbrıs meselesi (1945-1980)

İlk başlarda Levant olarak adlandırılan Doğu Akdeniz'de ticari faaliyetler olarak başlayan Türk-Amerikan ilişkileri, sonraki yıllarda özellikle de soğuk savaş döneminde müttefiklik olarak adlandırılabilecek seviyeye gelmiştir. Ancak bu gitgide karmaşık hale gelen ilişki, zaman zaman kopma noktasına gelen sarsıntılar geçirmiştir. Türk Amerikan İlişkilerinin hayat seyrinde bazı önemli dönüm noktaları ve hayati konular vardır. Doğu Akdeniz'de kapladığı küçük alana rağmen, Kıbrıs'ta yaşanan karmaşık ve uzun anlaşmazlılar, kolay çözülmesi beklenen bir sürecin dışına çıkarak, sarsıntılara sebebiyet veren konulardan birisi haline gelmiştir. Bu anlamda 1945- 1980 arasında ikili ilişkiler zaman zaman bölgedeki çıkarlar adına, müttefiklik üzerine kurulurken, zaman zaman da kriz diplomasisine dönüşmüştür. Özellikle Kıbrıs meselesi iki ülkenin ilişkilerini sürekli yeniden değerlendirmesine yol açmakla birlikte ABD'nin genel siyasetinin daha çok NATO ittifakının devamı ve çıkarları etrafında şekillendiği ortaya koymuştur.
Uluslararası ticarette sözleşmelerin hazırlanması

Uluslararası nitelikli ticari sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkların niteliği karmaşık ve çözümü masraflıdır. Bu tür uyuşmazlıkların önlenmesi için sözleşmenin müzakere ve düzenlenmesiaşamalarında taraflarca bazı hukuki tedbirler alınabilir. Bu yüksek lisans tezi, uluslararası nitelikli ticari sözleşmelerin müzakere ve düzenlenmesi aşamalarının, doğması muhtemeluyuşmazlıkların önlenmesine yönelik bazı hukuki tedbirlerin incelenmesini amaçlamaktadır. Bu tezde ayrıca uluslararası nitelikli ticari sözleşmeler konusunda uluslararası kuruluşlarca hazırlanan düzenlemelerde incelenmiş ve bu düzenlemelerin sözleşmelere dahil edilmesi ve uygulanması inceleme konusu yapılmıştır. Sonuç itibariyle, uluslararası nitelikli ticari sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkların tamamen önlenmesi mümkün değildir. Ancak, bu tür sözleşmelerin müzakere ve düzenlenmesi aşamasında yapılacak düzenlemeler ile uyuşmazlıklar büyük ölçüde önlenebilir.