turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Ceza Hukukunda sporda düzensizlik ve şiddet

Ülkemizde sporda düzensizlik ve şiddet konusunda gerekli önlemleri almak adına bazı düzenlemeler yapılmıştır. İşte sporda düzensizlik ve şiddet konusunda ülkemizdeki var olan durumu gerekli tespitleri ve değerlendirmeleri de ortaya koyarak bu çalışmada ele almaya çalıştık. Bu bağlamda, çalışmanın konusu 'Türk Ceza Hukukunda Sporda Düzensizlik ve Şiddet' olarak belirlenmiştir. Bu çalışma, 'Sporda Düzensizlik ve Şiddet Bakımından Kavramsal ve Hukuksal Çerçeve', 'Sporda Düzensizliğe İlişkin Olarak 6222 Sayılı Kanun'da Düzenlenen Suçlar' ve 'Sporda Şiddete İlişkin Olarak 6222 Sayılı Kanun'da Düzenlenen Suçlar' olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, sporda düzensizlik ve şiddet konusundaki kavramlar açıklanmaya çalışılmış, sporda düzensizlik ve şiddetin tarihsel gelişimine değinilmiştir. Sporda düzensizlik ve şiddete sebep olan etmenler ele alınmıştır. Ayrıca sporda düzensizlik ve şiddet konusundaki ulusal ve uluslararası hukuki düzenlemelere yer verilmiştir. 6222 sayılı Kanun'da birçok suç düzenlenmiştir. Bu suçlardan özellikle şike ve teşvik primi suçlarının önemlerinden dolayı, detaylı bir şekilde ele alınması gerekmektedir. Bu nedenle, kanundaki suçlar sporda düzensizliğe ve sporda şiddete ilişkin suçlar olarak sınıflandırılmıştır. Bu kapsamda, ikinci bölümde sporda düzensizlikle ilgili olan suçlar ele alınmış, son bölümde ise sporda şiddete ilişkin suçlar incelenmiştir. Sporda düzensizliğe ilişkin suçlar olan 'şike suçu', 'teşvik primi suçu', 'spor alanına usulsüz seyirci girişi ile ilgili suçlar', 'yasak alanlara girme suçu' ve 'seyirden yasaklanan kişinin kolluk birimine başvurmaması suçu' ikinci bölümde; sporda şiddetle ilgili olan 'spor alanlarına yasak madde sokma ve müsabaka düzenini bozma suçları', 'tehdit veya hakaret içeren tezahüratta bulunma ve toplum kesimlerini aşağılama suçları' ve 'spor alanlarında taşkınlık yapılması ve tesislere zarar verilmesine yönelik suçlar' ise son bölümde açıklanmaya çalışılmıştır.
Adli kontrol koruma tedbiri

Adli kontrol koruma tedbiri hukukumuza 1.6. 2005 yılında yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile girmiştir. Türk Ceza Muhakemesi Hukukunda köklü bir geçmişşe sahip olmayan adli kontrol, tutuklama tedbirine başvurulması sonucunda oluşan ölçüsüzlükleri gidermek için ihdas edilmiştir. Adli kontrol sisteminin ceza muhakememize girmesiyle, tutuklamanın amaçlarına hizmet eden, tutuklamadan bağımsız olarak uygulanabilen ve tutuklama yerine başvurulabilecek alternatif tedbirlere başvurma imkanı doğmuştur. Böylece kişi hak ve özgürlükleri tutuklama kadar kısıtlamayan, tutuklamadan daha hafif alternatif tedbirlere başvurarak tutuklamanın amaçlarını gerçekleştirmek mümkün hale gelmiştir. Çalışmamızda adli kontrol sistemi mevzuat hükümleri çerçevesinde anlatılmış, gerektiği yerlerde başka hukuk sistemlerinden örneklerle karşılaştırmalara gidilmiştir. Bunun dışında adli kontrol tedbirlerine dair yeni gelişmelere, tartışmalı konulara ve eksiklik olduğu düşünülen yerlerde de tavsiyelere yer verilmiştir. Çalışmamız üç bölüm halinde düzenlenmiştir: İlk bölümde adli kontrol koruma tedbiri tanımlanmış; adli kontrol tedbirinin hukuki nitelikleri, amacı ve ceza muhakememizdeki önemi ve üstlendiği fonksiyon açıklanmıştır. İkinci bölümde adli kontrol tedbirine başvurulabilmesi için gerçekleşmesi gereken şartlar ve adli kontrol kararının verilebilmesi için takip edilmesi gereken usul incelenmiştir. Son bölümde de adli kontrol yükümlülükleri ve yükümlülüklerin yerine getirilmesi ayrıntılarıyla işlenmiş; yükümlülüklere uyulmaması halinde karşılaşılacak yaptırım açıklanmıştır. Adli kontrole ilişkin kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolu incelendikten sonra, sonuç ve değerlendirme kısmında uygulamada karşılaşılan problemlere, ilgili mevzuattaki eksikliklere değinilmiş ve konuya ilişkin önerilerimize yer verilmiştir.
Eser sözleşmesinde iş sahibinden kaynaklanan ifa imkansızlığı ve sonuçları

İfa imkansızlığı, Türk Borçlar Kanunu m. 136 ve devamında düzenlenmiştir. Ancak alacaklının yol açtığı imkansızlık hali, genel hüküm niteliğinde ayrıca düzenlenmemiştir. Bu konuda yer verilen özel hükümlerden biri TBK m. 485'tir. İş sahibi yüzünden ifanın imkansızlaşması başlıklı TBK m. 485, iş sahibinin iş alanından ya da şahsından kaynaklanan beklenmedik olaylardan ya da kendisinin kusurundan dolayı ifanın imkansızlaşması hallerini kapsamaktadır. Buna göre, iş sahibinin kusuru olmaksızın yani iş sahibinden kaynaklanan beklenmedik olaylardan dolayı ifa konusu edim imkansız hale gelmişse borç sona erecektir. Söz konusu hükme göre, borcun imkansızlıkla sona ermesi durumunda, yüklenici işin değerini ve bu değer dışında kalan giderlerini iş sahibinden talep edebilecektir. Aynı şekilde iş sahibinin kusurlu hareketlerinden kaynaklanan ifa imkansızlığında da borç sona erecektir. Ancak burada iş sahibinin kusuru söz konusu olduğundan yüklenici, işin değeri ve bu değer dışında kalan giderlerden başka ayrıca tazminat da talep edebilecektir. İş sahibinden kaynaklanan ifa imkansızlığı, alacaklının yol açtığı ifa imkansızlığının özel düzenlemesi olarak karşımıza çıkmaktadır. Dolaysıyla değerlendirme yaparken TBK imkansızlığı düzenleyen genel hükümlerin de göz önünde bulundurulması gerekmektedir.
Kullandırma sözleşmelerinde hasar

Kullandırma Sözleşmelerinde Hasar başlıklı tezimiz, borçlar hukuku alanında hasarın başka bir deyişle dar ve teknik anlamda hasarın, kullandırma sözleşmeleri yönünden incelenmesini amaçlamaktadır. Bu nedenle, öncelikle hasar ve hasara yol açan sonraki kusursuz imkansızlık kavramları üzerinde ayrıntıyla durulmaya çalışılmıştır. Bu aşamadan sonra ise kullandırma sözleşmelerini sistematik bir sınıflandırma içinde ayırmak suretiyle hasar her kullandırma sözleşmesi için ayrıca ve yeniden incelenmiştir. Tezimizde özellikle tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde hasar ile tek tarafa ve eksik iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde hasar konularındaki farklar ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Ayrıca satış sözleşmesinde hasar sorununa da yeri geldikçe atıf yapılarak, kullandırma sözleşmelerinde hasar sorunuyla bir karşılaştırma yapılmaya çalışılmıştır. Kanun koyucunun bazı hükümlerdeki tercihleri ve yol açtığı sorunlar ya da çözümler, eleştirel bir bakış açısıyla değerlendirilerek, bu noktalarda kişisel görüşler de getirilmeye uğraşılmıştır.
Medeni Yargılama Hukukunda seri davalar

Aynı veya benzer sebeplerden doğan ve aynı zamanda konuları da birbirine oldukça benzer olan, aynı davalı kişi ya da kişilere karşı açılmış bulunan davalar, uygulamada 'seri davalar' olarak isimlendirilmektedir. Seri davalar, medeni yargılama hukuku ve idari yargılama hukuku uygulamasında ortaya çıkmış ve bu alanlarda gelişmekte olan bir dava türüdür. Seri davalar, uygulamada ayrı ayrı açılır, ayrı ayrı görülür ve bu davalar hakkında verilecek nihai kararlar da kural olarak ayrı ayrı verilir. Medeni yargılama hukukunda seri davalar, iş hukuku kaynaklı bir takım uyuşmazlıklar başta olmak üzere, tüketici hukuku, şirketler hukuku, haksız rekabet hukuku, tazminat hukuku ve diğer özel hukuk kaynaklı bazı uyuşmazlıkları kapsam altına almaktadır. Medeni yargılama hukukunda seri dava kavramını, maddi ve usulü hükümleriyle açıklayıp, seri davaların kapsam ve sınırlarını tespit etmeyi amaçlayan bu tez çalışması üç temel bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, seri davaların amaç, kapsam ve tanımı yapılmış, seri davaların medeni yargılama hukukuna hakim olan ilkelerle ilişkisi incelenmiş ve seri davalarla bağlantılı bazı kurumlar hakkında açıklamalar yapılmıştır. İkinci bölümde, seri davaların hukuki niteliği tespit edilmiş, şartları açıklanmış ve uygulamada seri olarak açılan davalara örnekler verilmiştir. Son bölümde ise, seri davaların açılması, yargılaması, hüküm aşaması, kanun yolları ve seri davalarda yargılama giderleri konularında incelemeler yapılmıştır.
Tobacco Law: Transition from state regulation of market regulation

Tütün Kanunu: Devlet Düzenlemesinden Piyasa Düzenlemesine Geçiş Cangül Örnek Bu tez 2001 yılında Meclis'te kabul edilen ve bir sonraki yıl Resmi Gazete'de yayınlanmasının ardından yürürlüğe giren Tütün Kanunu'na odaklanmaktadır. Kanun metninde de belirtildiği gibi bu reform tütündeki devlet tekelim ve devlet destekleme politikasını ortadan kaldırarak tütün sektörünü liberalleştirmeyi amaçlamaktadır. Diğer yandan, bu kanun ayrıca, bir dizi farklı araçla, tütün piyasasının kurumsallaşmasına zemin sunmakta ve bu şekilde kırsal alanda üreticiler, tüccarlar ve sigara şirketleri arasında yeni ilişkilerin koşullarım hazırlamaktadır. Bu çalışmada, Tütün Kanunu'nu, ekonominin birçok farklı sektörünün piyasa kurallarına tabi kılındığı ve bu sektörlerin önemli yapısall değişimlerden geçtiği yapısall reform sürecinin bir parçası olarak incelemektedir. Ekonominin farklı sektörlerinin piyasaya açılması son yıllardaki neo-liberalizm yönelimiyle yakından ilgili olduğu için Tütün Kanunu son birkaç on yılın neo-liberal reform programlan bağlamında ele alınmaktadır. Her ne kadar kanun, tütün destekleme alımının devlete getirdiği yükü ortadan kaldırmayı ve piyasayı hakim kılarak verimlilik sağlamayı amaçlasa da, Kula'da yürütülen alan araştırmasının bulgularının da gösterdiği gibi kanunun etkisi bu gerekçelerin çok ötesine geçmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'nin tütün üretimi önemli bir değişim yaşarken aynı zamanda tütüncülük yapan binlerce aile için vıyepyeni yaşam koşullan ortaya çıktığı iddia edilmektedir. Varsayılanın aksine, devletin tütündeki rolü salt ekonomik olmanın ötesinde, sosyal boyuta da sahiptir. Bu rolün ortadan kalmış olması kırsal alanda önemli bir üretici kitlesi için başa çıkmaları gereken yeni koşulların oluşmasına işaret etmektedir. Bundan başka, Tütün Kanunu üzerinden yürütülen tartışma da bu tezin önemli bir kısmını oluşturmaktadir. Bu tartışmaya bakarak, bu tür bir ekonomik liberalleşmenin ideolojik sunumunun ve meşrulaştırılmasının ortaya çıkarılmasına çalışılmaktadır. Böylece kanunun kabul edildiği dönemde ideolojik atmosferi anlamak mümkün olmaktadır.
Kamu külfetleri karşısında eşitlik ilkesi ve İdare Hukukundaki görünümleri

İnsanlar toplum hayatında bir arada yaşamaktadırlar. İnsanların birlikte yaşadığı topluluk, devlet çatısı altında bir araya gelmektedir. Bir arada yaşamanın ortaya çıkardığı sonuçlardan biri olarak, hukuk kuralları bireylerin hakkını devlet ve özellikle devletin iradesinin uygulayıcı olma özelliği gösteren idareye karşı korumaktadır. Devlet faaliyetlerini yürütürken ya da idare işlem ve eylemler icra ederken kamu yararı amacına uygun olarak hareket etmektedir. İdarenin kusurlu davranışlarının yargısal denetiminin olması gerektiği tartışmasızdır. Ancak, geçmişşten günümüze, bireylerin ve idarenin neden olduğu hasarın nasıl çözülmesi gerektiği sorgulanmıştır ve buna ilişkin temel sorumluluk kuralları ilk olarak özel hukukta belirlenmiştir. Ardından idare hukukunun özelliklerine uygun olarak sorumluluk kuralları kamu hukukunda da uygulanmıştır. Bireylerin idare karşısındaki konumunun kamu hukuku kuralları ile düzenlenmesi neticesinde ülkelerin tarihsel gelişimlerine uygun olarak sorumluluk hukuku ilkeleri özel hukuktan kamu hukukuna da aktarılmıştır. Kamu hukukunda idarenin sorumluluğun iki temel başlıkta incelenmektedir. Idarenin kusura dayanan sorumluluğu diğer deyişle hizmet kusuru ve idarenin kusura dayanmayan sorumluluğu diğer deyişle idarenin kusursuz sorumluluğun olarak ayrılmaktadır. Idarenin kusursuz sorumluluğu ise iki temel ilke ile açıklanmaktadır. Bunlar risk ilkesi ve kamu külfetleri karşısında eşitlik ilkesi. Çalışmamızın ana teması olan kamu külfetleri karşısında eşitlik ilkesinin temeli özel hukuktaki fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine dayanmaktadır. Ilkenin kamu hukuku kurallarına göre uyarlanarak mahkeme kararlarında yer aldığını görmekteyiz. Mahkeme kararlarında ilkenin ismen telaffuzu sık olmamakla birlikte hakkaniyet, adalet, nasafet gibi kavramlarla idarenin mali sorumluluğuna hükmedilmektedir. Kamu külfetleri karşısında eşitlik ilkesi idare hukukunda birçok alanda karşımıza çıkar. Bayındırlık faaliyetleri, idarenin hukuka uygun işlemleri, kamulaştırma işlemi gibi başlıklar örnek olarak gösterilebilir. Çalışmamızın amacı kamu külfetleri karşısında eşitlik ilkesinin tarihsel süreçteki gelişimini kavramsal ve ilkesel olarak ortaya koymak ve idare hukukunun somut uyuşmazlıklarında dağınık olarak karşımıza çıkan ilkenin idare hukukundaki görünümlerini tespit etmeye çalışmaktır.
Anonim ortaklıkta pay üzerindeki rehnin paraya çevrilmesi

Anonim ortaklık payı üzerinde kurulan rehin pay sahipliğinden kaynaklanan malvarlıksal haklar üzerinde kurulan bir rehindir. Anonim ortaklık payı üzerinde kurulan rehnin paraya çevrilmesi mevzuatta özel olarak düzenleniş olmayıp; bu hususta İİK'nın ve diğer ilgili mevzuatın genel hükümleri nitelikleri uygun düştüğü ölçüde uygulanır. Rehinli payın çıplak, senede bağlanmış veya sermaye piyasası mevzuatı uyarınca kaydileştirilmiş olmasına göre paraya çevirme işleminde uygulama alanı bulacak hükümler farklılık gösterir. Anonim ortaklık payı üzerinde kurulan rehnin paraya çevrilmesi icra dairesi kanalıyla açık artırma veya şartları oluşmuşsa pazarlık yoluyla gerçekleştirilebileceği gibi, rehinli alacaklıya bu hususta yetki verilmişse serbest pazarlık yoluyla da yapılabilir. İcra dairesi kanalıyla yapılacak rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip ilamsız veya rehinli alacaklının elinde gerekli belgeler varsa ilamlı olabilir. Rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip esasında haciz yoluyla takiple büyük benzerlikler gösterir. Borsada işlem gören rehinli payların borsada paraya çevrilmesi payların en uygun fiyatla satılması bakımından en elverişli yol olacaktır. Borsada işlem görmeyen paylar bakımından ise satışta gerçek değerin esas alınması hem teoride hem pratikte kabul edilen yoldur. Rehinli payların satışından elde edilecek tutarın paylaştırılmasında rehinli alacaklı hacizli alacaklıya göre öncelikli olacaktır. Birden çok rehinli alacaklı varsa, rehin hakkı tarih itibarıyla önce kurulmuş olan rehinli alacaklının alacağı öncelikle tatmin edilecektir.
Türk Özel Hukukunda ecrimisil tazminatı

Bu çalışmamızda Türk Hukukunda oldukça yaygın bir uyuşmazlık olarak karşımıza çıkan ve çok uzun zamandır çeşitli açılardan tartışılmakta olan ve uzun süren bu tartışmalara rağmen ortak bir çözüme kavuşturulamamış ecrimisil tazminatı kurumunun hukuki niteliğini özel hukuk bakımından ele aldık. Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde ecrimisil tazminatının Türk Hukukundaki tarihi gelişimini, hukuki niteliğini ve bu tazminat kapsamında önem arz eden hukuki kavramları ele aldık. İkinci bölümde ise ecrimisil tazminatının talep edilmesi ve ecrimisil tazminatı talep edilip edilemeyeceği hususunda tartışmalı olan bazı özel durumlara inceledik.
Uluslararası Hukuk bakımından siyasi suç kavramı

Suçluların geri verilmesi kurumunun en önemli istisnası olan siyasi suç, ulusal ve uluslararası düzenlemelerde açık ve kesin bir şekilde tanımlanmamıştır. Ancak açık ve kesin bir şekilde tanımlanmasa da gerek iç hukukta gerek uluslararası hukuk düzenlemelerinde kendine yer verilen siyasi suç birden fazla unsurdan etkilenen bir kavramdır. Bu nedenle dönemsel olarak değişikliğe uğramaktadır. Dünya sisteminin küreselleşmesi suç olgusunun da küreselleşmesine yol açmış, failler için suç işledikten sonra farklı bir ülkeye kaçmayı kolaylaştırmıştır. Bu durum ise suçluların geri verilmesi meselesini ve bu kurumunun en önemli istisnası olan siyasi suç kavramını daha önemli bir hale getirmiştir. Son zamanlarda Türk hukukunda yaşanan siyasi suça ilişkin yargılamalar siyasi suç kavramının yeniden ele alınmasını gerekli kılmıştır. Bu nedenle bu çalışmada da siyasi suç kavramı incelenecektir. Bu çalışmanın amacı değişken bir nitelik taşıyan siyasi suç kavramının anlam ve kapsamını ulusal ve uluslararası düzenlemeler esas alınarak tespit etmektir. Bu kapsamda öncelikle çalışmanın birinci ve ikinci bölümünde siyasi suç, kavramın ortaya çıkışı, tarihi gelişimi ve kapsamı itibariyle incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise siyasi suçun istisnası olarak kabul edilen ve bu nedenle geri verme kurumunun işletilemediği devlet başkanına karşı suçlar, terör eylemleri, insanlığa karşı suçlar, soykırım suçu ve savaş suçları tarihsel süreçleri, kapsamları ve siyasi suç ile ilişkisi bakımından ele alınmıştır. Bu bölümde ilgili suçlar hem TCK hem de konuyla ilgili uluslararası sözleşmeler esas alınarak incelenmiştir.
Hukuk ve müzik

Bu çalışma, hukukun kendisi, hukukun yazılılaşma süreci, yargılamaya konu olaylar, yargılama eylemi gibi olguları 'anlamak' için hukuk dışından bakma ve hukuku başka bir kavramla birlikte düşünerek hukuka yaklaşma denemesidir. Disiplinlerarası bir yaklaşım olarak nitelendirilebilecek olan çalışmamızda müzik, diğer sanat dallarından farklı olarak zamansal bir sanat olduğu için hukuk dışındaki diğer disiplin olarak seçilmiştir. Müzik ve hukuk ilişkisi kurulmadan önce, müziğin genel olarak estetikle ilişkisinin kurulabileceğine dair çalışmalar mevcuttur. Bu çalışmalarda hukuk metinlerinin ya da hukuk uygulama süreçlerinin birer sanat fenomeni olabilip olamayacağı değerlendirilmiştir. Hukuk ve estetik ilişkisi, paylaştıkları anlatısal karakter sebebiyle daha çok edebiyat sanatı üzerinden kurulagelmiştir. Müzik ve hukuk ilişkisi üç bağlamda kurulabilmektedir. Öncelikle, müzik de hukuk da sözlü kültürün ürünü olarak doğmuş, aynı tarih dilimlerin içinde yazılılaşmışlardır. Hukukta kanunlaşma, müzikte de notasyona denk gelen bu süreçlerin birlikte okunması, hukuku kavramak için müzikten faydalanmanın bir yoludur. İkinci olarak müzik de, yargılamaya konu olaylar da zaman içinde gerçekleşiyor olmaları bakımından birbirine benzerler. Özellikle melodi kavramı üzerinden yapılan değerlendirmeler, yargılama konusu olayların nasıl algılanabileceğine dair bir yaklaşım getirmektedir. Son olarak müzikte de hukukta da yaratıcı ve uygulayıcı olmak üzere iki özne söz konusudur. Müziğin de hukukun da tanımlarında bu iki öznenin karşılıklı ilişkileri belirleyicidir. Bunların dışında, bir kültür ürünü olarak şarkı sözleri üzerinden de toplumların hukuk yaklaşımları hakkında değerlendirme yapmak mümkün görünmektedir. Hukuk eğitiminde kullanılan yeni yöntem teknikler içinde müziğin de yer alabileceği yaklaşımı da mevcut olup, amacımız hukukun mümkün olan en geniş bakış açısından algılanmasını sağlayabilmek için müzikten faydalanarak farklı bir bakış açısını literatüre sunmuş olmaktır.
Mülteci Hukukunun gelişimi ve Türkiye'de mültecilerin sosyal hakları

Mülteci hukukunun gelişim süreci Milletler Cemiyeti döneminde ad hoc çözümlerin hukuki metinlere yansıması ile başlamış; konunun genel ve objektif standartlara kavuşması ise Birleşmiş Milletler döneminde gerçekleşebilmiştir. Uluslararası toplumun bir aktörü olarak Türkiye'nin de dahil olduğu bu süreç ve Türk mülteci hukukunun gelişim sürecinin irdelenmesiyle başlayacak bu çalışmada, hangi etkenlerin bir insan hakkı olan sığınma hakkının korunmasını sağlayacak hukuki metinleri oluşturduğunu ortaya koymak amaçlanmıştır. İnsan haklarının uluslararası düzeyde korunmasının dünya barışını sağlayacak en önemli etken olduğunun anlaşılmasıyla imzalanan Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair 1951 Cenevre Sözleşmesi'nin Türkiye tarafından sadece Avrupa'dan gelen kişilere koruma sağlayacak şekilde coğrafi sınırlama ile imzalanmasıyla Türk mülteci hukukunun da temeli atılmıştır. Zira bu Sözleşme güvenlik meselesi ile bağdaştırılan yönetmelik ve genelgelerden oluşan Türk mülteci hukukunda, 2013 yılında çıkarılan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'na kadar temel belge olma özelliğini korumuştur. Kuruluşundan beri asıl olarak Avrupa dışından gelen kişilerin kendisine sığınması ile karşılaşan Türkiye'nin, bu kişilere ilişkin kendine has mülteci hukuku uygulamalarının son örneği de son yıllarda Suriye'den gelenlere sağlanan geçici koruma prosedürü ile yaşanmıştır. Çalışmada mülteci hukukunun gelişimi yanı sıra, Türkiye'nin iltica politikasını sosyal haklar açısından inceleyerek, Türkiye'nin kendisine sığınan kişilere ilişkin bakış açısını somut şekilde göstermek hedeflenmiştir. Nitekim insan haklarının uluslararası düzeyde korunması fikrine paralel olarak insan hakları arasında sayılmaya başlayan, uluslararası belgelerde de herkes ifadesiyle yer alan sosyal haklardan en yaşamsal görülen barınma, sağlık, çalışma ve eğitim haklarının mültecilere hangi düzeyde sağlandığı da bir devletin uluslararası korumaya bahşettiği önem düzeyini göstermeye de muktedir bir anahtardır.
The State and bar associations in Turkey: A study in interest-group politics

Bu araştırmanın konusu Türkiye'de Devlet-Baro ilişkisidir. Türkiye'de, barolar, geçmişşleri geç Osmanlı dönemine kadar uzanan en eski meslek kuruluşları içinde yer alırlar. Çalışma çerçevesinde, avukatlığın bir meslek olarak kurumlaşmasını konu alan tarihsel analizin yanı sıra, barolar çıkar grubu olarak incelenmektedir. Çalışmada, yargı-hukuk alanı barolar ile devlet arasındaki ilişkinin odaklaştığı temel alan olarak ele alınmaktadır. Türk Devletinin yapısı, yargı-hukuk alanındaki etkinliğinin boyutu ve baroların kurumsallaşma düzeyleri, üzerinde durulan ilişkinin niteliğini ortaya koyan temel belirleyiciler olarak değerlendirilmektedir. Bu çerçevede, Tanzimat Döneminden (1839-1876) günümüze kadar uzanan süreç içerisindeki gelişmeler ele alınmaktadır. Sonuç olarak, Türk Devletinin barolar karşısında her zaman üstün bir pozisyona sahip olduğu görülmektedir. Ayrıca, devletin yargı-hukuk alanındaki hakimiyeti, baroların kimliğini ve hedeflerini belirlemektedir. Avukatlar gerek aldıkları eğitim, gerekse pratik alanda devletin normları uyarınca sosyalleşmişlerdir. Bunun sonucu olarak, devlet karşısındaki aşağı konumları bir rahatsızlık kaynağı olarak kendini göstermiştir. Söz konusu hoşnutsuzluk baroların kurumsallaşmasına paralel olarak artmış ve devletle olan ilişkilerinin gerginleşmesinde önemli rol oynamıştır. V
Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu (TCK md. 220)

TCK m. 220' de düzenlenen suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu, amaç suçları işlemek için hazırlık mahiyetindeki hareketlerin cezalandırıldığı bağımsız bir suçtur. Suç tipini incelediğimiz çalışmamızın ilk bölümünde örgütlü suçların yapısı ve türleri hakkında bir altyapı oluşturup bu konudaki Türkiye'deki mevzuatsal gelişime değindik. İkinci bölümde ise suçun unsurları bağlamında özellikle örgünleşme kıstaslarını doktrin ve yargı kararları eşliğinde detaylıca irdelemeye çalıştık. Ayrıca suçun özel görünüş biçimlerindeki teorik sorunları ve diğer suçlardan farklarını belirledikten sonra usul bakımından önem arz eden hususları saptadık. Amacımız suç tipinde sorunlu görünen noktaları belirleyip, ceza hukuku düzleminde değerlendirmektir.
Cumhuriyet savcısının hukuk davalarında yer alması

Çalışmamızın, birinci bölümünde, kısaca savcılık kurumunun doğuşu, tarihsel süreçteki gelişimi, ayrıca savcılığın Ceza Yargılaması Hukuku ile Hukuk Yargılaması Hukukundaki yeri, Cumhuriyet savcısının görev ve yetkileri, bağımsızlığı ve tarafsızlığı ile, bu konuda öğretideki görüşler irdelenmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde, Cumhuriyet Savcısının açtığı ya da katıldığı hukuk davalarının gösterdiği özellikler ve bu davalara Cumhuriyet savcısının katılmasının şartları inceleme konusu yapılmıştır. Çalışmamızın üçüncü bölümde, Cumhuriyet savcısının bizzat açtığı hukuk davaları ile başkası ya da başkaları tarafından açılan, ancak Cumhuriyet savcısının duruşmalarında hazır bulunmak zorunda olduğu hukuk davaları ayrı başlıklar altında ele alınmış, Yargıtay'ın bu davalar ile ilgili yakın tarihte verdiği kararların ışığı altında, bu davaların gösterdikleri özellikler ve bu davada uygulanan yargılama usulleri incelenmiştir. Çalışmamızın son bölümü olan dördüncü bölümünde ise Cumhuriyet savcısının açtığı ya da katıldığı hukuk davalarında verilen nihai kararlara karşı başvurabileceği olağan kanun yolları ile bu kanun yollarından, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başlaması sebebiyle hukuk sistemimize giren istinaf kanun yolu, HMK'da yapılan değişiklikler ile birlikte ele alınmış, ilk derece mahkemeleri tarafından kesin olarak verilen hükümler ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtay'dan incelenmeksizin kesinleşen hükümler aleyhine Adalet Bakanlığı ya da Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın başvurduğu olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına temyiz ve diğer olağanüstü kanun yolu yargılamanın iadesi incelenerek çalışmamız tamamlanmıştır.