turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bağımsızlıktan sonra Kırgız Cumhuriyetinin üye olduğu uluslararası örgütler

Bu tez çalışması beş bölümden ibaret olup, aşağıda gösterildiği gibi yapılmaktadır. İlk bölümde, uluslararası örgütün tanımı açıklanarak, örgütlerin tarihi gelişimi hakkında bilgi verilmektedir. Uluslararası Örgütlerin kuruluş amacı, yapısı, organlarıdetaylı bir şekilde açıklanmakla bereber, uluslararası örgütlerin özellikleri söz konusudur. İkinci bölümde, Kırgızistan'ın Sovyetler dönemi öncesi ve Sovyetlerdönemindeki tarihi hakkında söz edilerek Birliğin dağılması ve Kırgızistan'ınbağımsızlığı sureci anlatılmaktadır. Üçüncü bölümde Kırgızistan bağımsızlığı ardından uluslararası, siyasi ilişkileri ve bölgesel entegrasyon adımları detaylı bir şekilde açıklanarak, Kırgızistan'ın üye olduğu uluslararası örgütlerin tarihi gelişimi, kuruluşu, amacı ve Kırgızistan'ın bu örgütlere üyeliği söz konusudur. Çalışmanın dördüncü bölümünde ise Kırgızistan'ın üye olduğu Bağımsız Devletler Topluluğu açıklanmaktadır. Bağımsız Devletler Topluluğu'nun kuruluş tarihi, beyanname ve anlaşmaları, yapısı, organları ve askeri yönü detaylı bir şekildeverilerektedir. Bağımsız Devletler Topluluğu'nun Kırgızistan için önemi söz konusudur. Son bölümde ise, Kırgızistan'ın üye olduğu ikinci bir Şanghay İşbirliği Örgütügenel olarak tanımlanarak, örgütün tarihi, kuruluş nedeni, anlaşmaları, organları, şartları, yapısı, toplantıları ve stratejik sonuçları detaylı bir şekilde açıklanmaya çalışılmıştır.
Azerbaycan Cumhuriyetinin petrol politikası

Bu tezde 1991- 2001 döneminde Azerbaycan Cumhuriyeti'nin izlediği petrol politikası değerlendirilmiştir. 1990'lı yılların başından itibaren Azerbaycan Hazar Denizi'nin kendi sektöründe bulunan Azeri, Çırağ ve Güneşli yataklarının işletilmesi için büyük yabancı petrol şirketleri ile görüşmeler yaptı. Tezde bu görüşmeler sürecine ve 'Asrın Anlaşmasf'na kadar gelişen olaylara ışık tutulmuştur. Tez üç bölümden oluşmuştur. Girişte, AlOC'un çalışma planına,1994'e kadar değişen üç cumhurbaşkanını petrol politikasına ve Azerbaycan petrol sanayisi tarihine değinilmiştir. Birinci bölümde nihai petrol anlaşması görüşmelerine başlaması ile Amerika, Rusya, Türkiye ve İran'ın bu görüşmelerde izledikleri politikalar hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde Hazar Denizi'nin hukuki statüsü konusunda Azerbaycan, Rusya, Türkmenistan, Kazakistan ve İran'ın görüşlerine yer verilmiştir. Son bölümde ise Azerbaycan petrolünün uluslararası piyasalara ulaştırılması sorunu yani petrol boru hattı konusu ele alınmıştır. Bu bölümde alternatif boru hatları, Bakü-Novorossiysk, Bakü-Supsa ve Bakü-Tiflis-Ceyhan projeleri etrafında gelişen olaylar ve Amerika, Türkiye, Rusya, Gürcistan ve İran'ın tutumları değerlendirilmiştir 131
Güney Kafkasya'dakı etnık, dılsel ve dınsel grupların bölge politikalarında yeri

Günümüzde etnik, dilsel ve dinsel gruplar, uluslararası politikada öne çıkan aktörlerdir. Bu gruplar arasındaki uyusmazlıklar, her zamankinden daha çok, bölgesel ve küresel güvenligi ve barısı tehdit eder hale gelmistir. Uluslararası ilişkiler açısından devletler ile bu gruplar arasındaki ilişkiler, daha çok realpolitik kapsamında ele alınmakta ve karsılıklı çıkar temeline dayanmaktadır. Temelinde etnik, dilsel ve dinsel çesitlilige sahip bölge devletlerinin ekonomik zayıflıkları, siyasal kültürlerini yetersizligi ve sosyal problemleri, bu çesitliligin bir soruna dönüsmesine yol açmakta; çıkan sorunlar bazen bulundugu cografya ile sınırlı kalmamakta, diger devletleri de etkilemektedir. Bugün Güney Kafkasya bölgesi, etnik, dilsel ve dinsel çatısmalarınyogun olduğu bölgelerden birisidir. Sovyetler Birliği'nin ve Varsova Paktınındagılması ile Güney Kafkasya'da görülen uyusmazlıkların temelinde, bölge devletlerinin çok kültürlü yapısı ile etnik, dilsel ve dinsel temelli siyasetleri yer almaktadır. Ülkelerin gücünü ve bölgenin güvenligini zayıflatarak varlıgını sürdüren bu çatısmalar, çogu zaman çesitli çıkarlar pesinde kosan bölge dısıgüçlerin destegini de içermektedir. Bölgedeki çıkar çatısmasında bir araç olarak kullanılan etnik, dilsel ve dinsel gruplar, bugün bu durumdan en çok zarar gören taraflardır. Bugünkübölgesel tabloda, zorunlu göç ederek çadırlarda yasamlarını sürdüren yüz binlerce mülteci, aile fertlerini kaybeden onlarca insan, sakat kalanlar, ekonomik ve sosyal sorunlar yer almaktadır. Bu uyusmazlıkların ve sorunların çözümünde dikkat edilmesi gereken en önemli husus, bu sorunların bölge içi ve bölge dısı aktörlerin çıkar çatısmasının ürünüolmalarıdır. Bu baglamda varılan sonuç ise, Güney Kafkasya'da istikrarınsaglanmasının ve güvenligin temin edilmesinin, siyasi dengeninolusturulması ile mümkün olabilecegidir. Bu da Güney Kafkasya'daki etnik, dilsel ve dinsel grupların bütünlesik ve uyumlu bir ortam içinde yasamalarınaimkan verilmesine ve fırsat sunulmasına bağlıdır.
Yükselen güç Katar: Küçük devlet büyük aktör?

2017 yılında Ortadoğu'da Körfez'de yaşanan diplomatik kriz, uluslararası ilişkilerde dikkat uyandırmıştır. 5 Haziran 2017 günü başta Birleşik Arap Emirlikleri, Suudi Arabistan ve Bahreyn'in olduğu ülkeler Katar'la tüm diplomatik ilişkilerini kestiklerini ve ticari ilişkilerini askıya aldıklarını bildirmişlerdir. İlerleyen günlerde Katar karşıtı blokta birleşen ülke sayısı 15'i bulmuştur. Bakıldığında; başarılı ekonomik ve siyasi dönüşüm süreçleriyle etkin bir aktör olma yolunda ilerleyen Katar, bu krizde karşısındaki büyük devletlere verdiği tepkiler ile küresel dünyada yükselen bir güç olarak var olabileceğini düşündürmekteydi. Bu düşüncenin doğruluğunu objektif kriterlere göre değerlendirmek adına, bu çalışmada, uluslararası ilişkilerde güç kavramları incelenmiş, Katar'ın yükselen güç olarak sınıflandırılabilmesi için hangi kriterler gerekmektedir gibi sorulara cevap aranmıştır. Türkçe literatürde daha ziyade 'küçük ama etkin devlet' olarak betimlenen Katar'ın bu performansının araştırılması, son dönemlerde bu ülke ile yakın ilişkiler geliştiren Türkiye'nin, dış politikası için de elzemdir. Bu tez, küresel siyasetin en çok konuşulan coğrafyalarının başında gelen Ortadoğu Bölgesinin küçük ama zengin ülkesi Katar'ın hem bölgede hem de dünyada 'yükselen bir güç' olup olmadığını irdelemektedir. Bu irdeleme, 2017 yılında Körfez ülkelerinin kendisine karşı başlattığı boykot ve Katar'ın bu 'boğma diplomasisi' ne karşı verdiği tepkiler üzerinden yürütülmektedir. Bu tezde son tahlilde ulaşılan sonuç; Katar'ın finansal bir güç ve önemli bir aktör olmasına karşın yükselen bir güç ve büyük bir aktör olma kriterlerini karşılayamadığıdır. Katar'ın dünyada giderek artan yatırımlarının karşılıklı bağımlılığa dayanan gücünü artırmaya devam edeceği öngörülebilse de sahip olduğu dezavantajlardan ötürü büyük bir güç olma olasılığı düşük bir ihtimal olarak görünmektedir.
İslamofobi

11 Eylül saldırıları sonrasında sıkça tartışılmaya başlanan İslamofobi'nin kökleri Endülüs'ün fethedilmesine kadar uzanmaktadır. Batı'ya göç eden Müslümanların kendi kültürlerini ve inançlarını yaşama istekleri ve Batı toplumları içerisinde kendilerine rol edinme çabaları Müslümanlara karşı zaten var olan önyargıların artmasına sebep olmuştur. Göç ettikleri ülkelerde konuk işçi statüsünde olan Müslüman göçmenlerin kurumsallaşmaya doğru ilerlemeleri ile Batı'nın dikkatini Müslüman göçmenler üzerinde yoğunlaşmıştır. Batı toplularının her alanında Müslüman göçmenlerin varlıklarının artması Batılı toplumlarda rahatsızlıklara sebep olmuştur. İslam söylemli terör örtülerinin Amerika'da İngiltere'de Avrupa'da ve hatta Ortadoğu'da yaptığı saldırılar medyanın negatif söylemleri ile birlikte yerini evrensel düzeyde korkuya, yani 'İslamofobi' olarak tanımlanan İslam ve yabancı korkusuna bırakmıştır. Bu süreçte İslami terör örgütlerinden kaynaklanan korku sebebiyle gerek eylem gerekse de söylem boyutunda çeşitli önlemlere gidilmiştir. Söz konusu önlemlere rağmen birçok Batılı düşünür radikal grupların ve terör örgütlerinin herhangi bir inanıştan kaynaklanamayacağını ifade etmektedir. Esasen bu görüşle Shakespeare'nin şu ifadeleri onaylanmaktadır: 'Şeytan bir günah işleyeceği zaman onu kutsallık zırhına sarmakla başlar.' Shakespeare'nin de ortaya koyduğu üzere kutsallık zırhına sarılan eylemlerle birlikte gerek Batılı gerekse de Müslüman toplumlar geçmişşten günümüze zarar görmekte; İslam karşıtlığı ve İslamofobya Batılı toplumlarda her geçen gün daha da artmaktadır.
Suriye iç savaşı ve Rusya'nın Suriye iç savaşındaki rolü

Suriye içinde bulunduğu Ortadoğu coğrafyası ve Akdeniz'e açılan bir liman olması sebebiyle geçmişşten günümüze hiç kuşkusuz büyük devletlerin ilgi odağı olmuştur. Suriyekonusu Ruslar için geçmişşten günümüze farklı dönemlerde farklı yaklaşımları barındırsa da önemini her zaman korumuştur. Soğuk savaş Döneminin başlaması ile birlikte Suriye, Rusya ve ABD gibi büyük devletlerin ulusal çıkarlarına konu olmuştur. Büyük devletlerin, çıkarları söz konusu olduğunda coğrafi olarak sadece kendilerine yakın bölgeye değil uzak bölgelerekarıştıkları da görülmektedir. Bu bağlamda Suriye'nin de içinde bulunduğu coğrafya ABD ve bilhassa üzerinde duracağımız Rusya'nın uluslararası projelerinde önemli bir yer tutmuştur. SSCB'nin dağılmasından sonra Yeltsin döneminde Rusya reformcu Batıcı liberallerin de etkisiyle Batı ile yakınlaşan ve Rusya'nın geleceğinin Avrupa'da yattığını gören bazı politikalar izlemiştir. Bu politikaların izlenmesindeki sebeplerden en büyüğü Rusya'nın içinde bulunduğu mali krizler ve pek çok alanda Avrupa ve ABD'ye olan ekonomik bağımlılığıydı. Fakat Putin'in iktidara gelmesiyle geçiş döneminin sancıları nispeten hafiflemiş ve enerji unsurunun dış politikada aktif bir şekilde kullanılmasıyla da borç alan bir ülke konumundan, borç veren bir ülke konumuna geçmişştir. Fakat Rusya son yıllarda sadece yakın çevresiyledeğil, SSCB döneminde de olduğu gibi Ortadoğu'da da etkin bir şekilde söz sahibi olmakarzusundadır. Rusya'nın İran ile nükleer faaliyetleri konusunda ortaklık öneren diyaloglarıkurması, Hamas'ı resmi olarak tanıması Ortadoğu'da ABD'ye karşı alternatif bir güç oluşturma çabasını göstermektedir. Bu bağlamda bu araştırma kapsamında Rusya'nın 2011- 2017 yılları arasında süregelen Suriye iç savaş döneminde, Suriye ile ilgili izlediği dış politikanın incelenmesi amaçlanmıştır. Tez bu konuda literatüre katkı sağlamayı hedeflemektedir.
Clear-air turbulence: Incessant regulation of deregulation in international civil aviation

Uluslararası sivil havacılık özel ve kamu taraflarını içeren dolaşık bir ağdan oluşmaktadır. Hava sahası üzerindeki ulusal egemenlik piyasa güçlerini kısıtlamaktadır. Özellikle İkinci Dünya Savaşı'nın sonu ile yetmişli yılların sonu arasında uluslararası ticari hava hizmetleri üzerinde kayda değer regülasyonlar yürürlükteydi. Bu regülasyonlar çok taraflı çerçevenin en ortasında yer almaktaydı ve sayıca çok artan ikili etkileşimler bu çerçevenin bilinçli bırakılmış boşluklarından yararlanarak ana ilkelerinin temelini çürüttüler. Uluslararası sivil havacılık uluslararası ilişkiler disiplini bakımından yeterince çalışılmamış bir konu olarak durmaktadır. Bu çalışma regülasyoncu ve deregülasyoncu akımların çatışkılı biraradalığını uluslararası ilişkiler literatüründen geliştirilen bir teorik bakış açısıyla çözümlemektedir. Bu doğrultuda, bu çalışmanın odak noktaları, 1944 Chicago Konferansı'ndan 1977 Bermuda II Anlaşması'na kadar olan zaman aralığı dahilinde, regülasyon ve deregülasyon ekseninde izi sürülecek olan Birleşik Krallık - Birleşik Devletler havacılık rekabeti ve ICAO'nun bu eksendeki rolü ve angajmanıdır. Eklektik bir bakış açısının olumlu yönleri bu vakaların analizinde, realist düşüncenin, rejim teorisinin ve güvenlik çalışmalarının varyantlarının eleştirel teorik uyarlamaları aracılığıyla değerlendirilmiştir. Analizlerin başlıca sonuçları, regülasyon düzeyindeki değişimlerin Birleşik Krallık ve Birleşik Devletler özel ve kamu güç yapılarındaki farklılıklara atıfla açıklanabileceği ve ICAO'nun karşıt anlamlar içeren genetik kökenlere dayalı olduğu ve bu kökenlerin regülasyon ve deregülasyon meselelerine dahil oluşunda somutlanan geriden gelmenin önünü açtığıdır.
Rusya-Çin ilişkileri bağlamında Çinli göçmenler

Bu tez Rusya'daki Çinli göçmenlerin durumunu geçmişşten günümüze kadar ele almaktadır. Tez kapsamında, Rusya-Çin ilişkileri ve Çinli göçmenlerin Rusya'ya göç etmelerinin nedenleri, Rus hükümetin izlediği göç politikası, ikili ilişkilerin göç üzerinde oluşturan etkisi, kurulan stratejik ortaklık ve göç durumunu stabilize edebilecek çözümler araştırılmıştır. Birinci Bölüm'de SSCB-Çin ilişkilerinde ve Sovyet ulusal politikası bağlamındaki Çinli göçmenlerin durumları incelenmiştir. İkinci Bölüm altında Çinli göçmenlerin Rus Uzakdoğusu'na göç etmelerinin sebepleri, faaliyet türleri ve etnik topluluklarının ana yönleri, aynı zamanda Rusya'nın izlediği göç politikası ve oluşan göçmen sorunlarına ilişkin çalışmalar yer almaktadır. Üçüncü Bölüm'de ise göç sürecinin yönetimi açısından Rusya-Çin sınır bölgesinde işbirliğinin gelişimi konusu ele alınmıştır.
Turkey's military efforts for peace in the Balkans

Bu tezde Türkiye'nin Balkanlarda barışa katkıda bulunmak için gerçekleştirmiş olduğu askeri girişimler incelendi. Soğuk savaşın bitmesiyle birlikte, Türkiye'nin çevresinde olağanüstü gelişmeler yaşandı. Türkiye'nin çok yakın çevre bölgelerinde, Balkanlar, Kafkaslar, ve Ortadoğu'da, Sovyetler Birliği ve Yugoslavya'nın dağılmasından, Kuzey Iraktaki otorite boşluğundan, ve bu bölgelerde tarihten gelen çatışmalardan dolayı istikrarsızlıklar ve belirsizlikler ortaya çıktı. Bu şartlar altında, Türkiye kendi güvenliğinin bölgesindeki barış ve istikrarın pekişmesi ve kalıcı hale getirilmesine bağlı olduğunu düşünerek, bölgesel banş ve istikrarın sağlanmasına katkısini, dolaylı olarak da kendi güvenliğini, artırdı. Bu politika vizyonu ile, Türkiye Balkanlardaki bölgesel banş ve istikrarın gelişimine dikkate değer katkılarda bulundu. Tezde, Türkiye'nin Balkanlardaki banş ve istikrara katkılanndan askeri kapsama giren banş gayretleri incelendi. Çalışmada, Türkiye'nin Balkanlarda banş için yaptığı askeri girişimler, ikili ilişkiler, bölgesel ve uluslararası kapsamlarda ayn ayn incelendi. Sonuç olarak, Türkiye'nin bölgesel istikrardaki rolü ve bölgesel banş ve istikrara katkılannın önemi ortaya kondu.
Türkiye'de üniversite mezunu kadınların kadın hakları konusunda duyarlılıkları ve kadın örgütleri ile iletişimi

Kadın hakları meselesi günümüzün toplumsal sorunları içerisinde hem dünyada hem de Türkiye'de önemli bir alanı ifade etmektedir. Yüzyıllardır süren mücadelenin neticesinde henüz tam anlamıyla bir kadın-erkek eşitliği sağlanabilmiş değildir. Mücadele, çeşitli örgütlenmeler ve feminizm ekseninde devam etmektedir. Türkiye'de de örgütlü dayanışmanın gücü ve etkisinin kadınların hayatında önemli kazanımlara yol açmaya da devam ettiği görülmektedir. Bu çalışmada, üniversite mezunu kadınların, kadın hakları konusundaki duyarlılıkları ve kadın örgütleri ile nasıl iletişim kurdukları saha çalışması ile incelenmiştir. Çalışma kapsamında ilk olarak kadın hareketinin tarihi ele alınmış ve kadınların örgütlenme sürecinden bahsedilmiştir. Esas olarak kadın hareketinin, içinde bulunduğumuz yüzyılda politika oluştururken karşılaştığı zorluklar incelenmiştir. Aynı zamanda kadın hareketinin, kadın hakları alanında yarattığı faydalar ele alınmıştır. Niteliksel araştırma yöntemlerinden derinlemesine mülakat tekniği kullanılmıştır. Kadın hareketi yürüten sivil toplum kuruluşları temsilcileri ve üniversite mezunu kadınlar ile ayrı soru grupları kullanılarak mülakatlar yapılmıştır. Mülakat sonuçları ayrı ayrı analiz edilmiştir. Kadın örgütlerinden ve mülakata katılan kadınlardan alınan veriler karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Bu sonuçlar feminist teorilerle ilişkilendirilerek tartışılmıştır.
The Twentieth century American foreign policy and Turkish-American relations after the Second World War

ABSTRAKT Bu çalışmada ABD'nin bir dünya gücü olarak ortaya çıkış tarihi Bağımsızlık Bildirisinin ilan tarihi olan 1776 olarak kabul edilmekte ve Amerikan diplomasisini değişik şekillerde etkilemiş bulunan toplumsal ve ekonomik konular ABD'nin ulusal çıkartan bağlamında incelenmektedir. Birinci Dünya Savaşına kadar olan süreyi kapsayan ilk bölümde, Latin Amerika'yı ABD'nin arka bahçesi olarak ilan eden Monroe Doktrini'ne, Amerikalıların ırksal üstünlük ideallerine, misyonerlik faaliyetlerine, İspanyol-Amerikan Savaşı'na, Filipinlerin işgaline, Panama Kanalı'nın açılmasına ve Roosevelfin Sopa Politikasına değinilmektedir. Yüzyılın önemli olayları incelenirken yeri geldiğinde ABD-Türkiye ilişkilerine dönülmektedir. Birinci ve İkinci Dünya Savaşları'nda Amerika'nın rolünü anlatan bölümlerde ise, ABD'nin ticareti engelleyecek sınırların ve gümrük duvarlarının olmadığı ve Amerikan mallarının her yerde şerbetçe satılabileceği bir düzen kurmak için gösterdiği çabalar ele alınmıştır; ve bu bağlamda Bretton Woods Sistemi, Dünya Bankası, IMF ve Birleşmiş Milletlere değinilmiştir. Soğuk Savaş bölümünde ise SSCB'yi kuşatma politikasının sonucu olan Truman Doktrini, Marshall Planı, NATO, SEATO, ANZUS Paktı ve Bağdat Paktı, ve bununla bağlantılı olarak Türk-ABD ilişkileri incelenmiştir. Üçüncü Dünya Ülkelerinin yükselişi bölümünde Eisenhower ve Kennedy Doktrinleri, Küba Krizi, Kıbrıs bunalımı ve Johnson Mektubu, Vietnam Savaşı, Arap-İsrail Savaşları, detant dönemi, Kıbrıs Barış Harekatı ve silah ambargosu, İran'da şah rejiminin yıkılışı, Afganistan'ın işgali, 12 Mart 1971 ve 12 Eylül 1980 askeri müdahaleleri, SSCB'nin çöküşü, Körfez Savaşları ve tüm bunların Türkiye üzerine etkileri incelenmiştir.
PKK terör örgütüne dış destek: Dönemsel çerçevede analizler

Türkiye'ye ağır kayıplar verdiren terör örgütü PKK'ya yönelik kapsamlı çözümler üretilebilmesi için, PKK'yı her yönüyle tanımak özellikle de sağladığı dış desteği anlamak gereklidir. Bu çalışma, PKK terör örgütünün kuruluşundan ve özellikle de eylemlerine başlamasından beri aldığı dış desteği, bu desteğin niteliği, sağlayanlar ve amaçları bağlamında ortaya koymaya yöneliktir. Çalışmada ilk bölümde, uluslararası sözleşmelerdeki terörizm kavramının tanımları tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu temelde Türkiye'ye yönelmiş terörizm genel olarak ele alınmış daha somut olarak ise, PKK'nın bir örgüt olarak oluşum süreci, amaçları, faaliyetleri, yapılanması ortaya konmuştur. İkinci bölümde, Türkiye'yi 1980 askeri müdahalesine götüren süreçte ve 1980'li yıllarda, ülke içerisindeki Kürt örgütlenmeleri ve ülke içerisindeki durum ele alınmış ve bu dönemde PKK terör örgütünün aldığı dış destekler tespit edilmeye çalışılmıştır. Sırasıyla üçüncü bölüm Körfez Savaşı'ndan 2003 yılında Irak'ın işgaline kadar olan dönemde, dördüncü bölüm ise Irak'ın işgalinden günümüze kadar olan süreç de, PKK terör örgütünün aldığı dış desteği, desteğin türleri, sağlayanlar ve amaçları bağlamında ele almaktadır. Her dönemde PKK'nın faaliyetleri belirtilmekte, faaliyetlerindeki değişimler ortaya konulmaktadır. Çalışmanın sonuç kısmına, PKK terör örgütünün aldığı dış desteği ortadan kaldırmaya yönelik olarak alınması gereken önlemelere ilişkin öneriler ortaya konmaktadır.
Understanding Turkish-Greek relations through securitization to desecuritization: A Turkish perspective

Bu tez, Türkiye tarafından Yunanistan'ın nasıl, kim tarafından ve hangi boyutta güvenlikleştirildiği ve güvenlik-dışılaştırıldığını anlamak amacıyla, güvenlikleştirme teorisinin sunduğu çerçeveyi kullanarak başta ikili ilişkilerde güvenlikleştirmenin zirve yaptığı Soğuk Savaş dönemini olmak üzere, Türkiye ve Yunanistan arasındaki temel tartışma konularına odaklanmaktadır. Böylelikle, iki ülke arasındaki Ege'deki sınırlandırma ve egemenlik konuları (ada, adacık ve kayalıkların durumuyla adaların silah landırılması), Kıbrıs'la ilgili sorunlar ve Yunanistan'ın terörizm bağlantısı gibi hemen her ihtilafta Türk elitlerinin söylemlerinde 'tehditkar' ve 'düşmanca' bir ton hakim olduğunu öne sürmektedir. Her ne kadar Türk elitleri Yunanistan'la ilgili konuları yukarıda anıldığı şekilde güvenlik söz edimleriyle güvenlikleştirmişse de, 1990'ların sonralarından itibaren yakınlaşmanın da etkisiyle çelişkili bir şekilde ikili ilişkiler yaşamsal tehditlere odaklanmak yerine 'dostluk' vurgusunun hakim olduğu ve karar vericilerin güvenlik söylemlerinin yerini daha olumlu ve temkinli bir tona bıraktığı işbirliğine doğru evrilmiştir. Bu doğrultuda, elinizdeki tez yakınlaşma süreci ve güvenlik-dışılaştırma arasında yakın bir bağ olduğundan yola çıkarak, ikili ilişkilerdeki iyileşmeyi güvenlik-dışılaştırma metodolojisi çerçevesinde açıkalmanın mümkün olduğunu savunmaktadır. Bu çerçevede tez, çok sayıda etkenin bir sonucu olan Türkiye-Yunanistan arasındaki yakınlaşma sürecinin Lene Hansen'in terminolojisinden ödünç alınan 'istikrar yoluyla değişim' formuna tümüyle uyduğu sonucuna ulaşmaktadır.
Türkiye-Makedonya ilişkileri ve Makedonya Türklerinin durumu (1991-2018)

Makedonya'da Türklerin varlığı, V. yüzyıla kadar uzanmaktadır. Hunları daha sonra Avarlar, Bulgarlar, Kıpçaklar ve Peçenekler takip etmiştir. Makedonya, Osmanlı Devleti'nin 1371 yılında Çirmen Savaşı'nda Sırpları mağlup etmesinden sonra Osmanlı hakimiyetine girmiştir. Osmanlı Devleti döneminde Makedonya'da Türk nüfusu artmış ve İslamiyet yayılmıştır. Ancak Makedonya, Balkan Savaşları'ndan sonra Osmanlı idaresinden çıkmıştır. Osmanlı hakimiyetinde barış içindeki yaşam tersine dönerek Türklerin aleyhine işlemeye başlamıştır. Yıllarca barış içerisinde yaşayan gayr-i müslim topluluklar artık Türkleri düşman olarak görmeye başlamışlardır. Türkler vatan bildikleri topraklardan göç etmeye başlamışlardır. Makedonya'da yaşayan Türklerin dramı ve göç Balkan Savaşları'ndan sonra son bulmamış I. Dünya Savaşı'nda, Sırp-Hırvat-Sloven Krallığı (1918-1929) döneminde ve sonrasında kurulan Yugoslavya Krallığı (1929-1941) ile Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti (1945-1991) dönemlerinde de devam etmiştir. Bu süreçte Makedonya'da yaşayan Türk nüfusu azalmıştır. Yugoslavya'nın dağılma sürecine girmesinden sonra Slovenya ve Hırvatistan'ın ardından 8 Eylül 1991 tarihinde Makedonya bağımsızlığını ilan etmiştir. Makedonya'nın bağımsızlık ilanından sonra Makedonya'daki Türkler için de yeni bir dönem başlamıştır. Türkler, daha önce ellerinden alınmış olan haklarının iade edilmesi için umutlanmışlardır. Siyasal ve sosyal alanda varlıklarını devam ettirebilmek için siyasi partiler ve sivil toplum kuruluşları kurmuşlardır. Türkiye, tarihsel bağlarının olduğu Makedonya'nın bağımsızlığını desteklemiş ve yeni dönemde (1991-2018) BM, AB ve NATO üyelikleri konusunda Makedonya'nın yanında yer almıştır. Bu dönemde Makedonya'yı askeri, sosyal, kültürel ve ekonomik alanlarda da destekleyen Türkiye, Makedonya Türklerinin sorunlarıyla yakından ilgilenmiştir.
Turgut Özal döneminde liberal ekonomi politikalarının liberal siyasal politikalara yansıması: 1983-1993

'24 Ocak Kararları' ile liberal ekonomi modeline geçen Türkiye'de, neo-liberal dönüşümün en etkili isimlerinden biri Turgut Özal olmuştur. Bu çalışmanın odak noktası Özal'ın başbakanlık ve cumhurbaşkanlığı dönemlerini kapsayan 1983- 1993 yıllarıdır. Bu araştırma, Türk Siyasi Tarihi yazımında Türkiye'nin demokratikleşme sürecine olan katkısı bakımından farklı görüşler öne sürülen Turgut Özal'ın, ülkenin demokratikleşme sürecine olan katkısını tartışmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, Özal'ın benimsediği siyasi görüşler olarak ifade edilen liberalizm ve Yeni Sağ kavramları tartışılacak ve Özal'ın bu iki görüş arasında hangisine yakın olduğu saptanmaya çalışılacaktır. Turgut Özal'ın siyasi görüşü dikkate alınarak, Özal'ın 'Türkiye'nin demokratikleşme süreci nasıl ele alınmalıdır' sorusu temelinde inşa edilen bu çalışma, Özal'ın demokrasi hakkındaki görüşlerini anlamak açısından bir turnusol testi olarak dikkate alınabilecek 1987 Referandumu'nun kampanya sürecinde, Turgut Özal'ın yaklaşımını, belirli bir satış rakamının üzerine olan ana akım gazeteleri dikkate alarak açıklamaktadır.