turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Geç Modern Dönemde cemaat olgusuna teorik bir yaklaşım

Bu çalışmanın amacı cemaatin tarihsel-toplumsal süreklilik içindeki temel görüngülerini tespit ederek. Weberyan anlamda ideal tiplerini oluşturmaktır. Cemaatin günümüz toplumsal yasanımda kazandığı önem ve buna bağlı olarak, son dönem düşünsel literatüründe cemaate karşı gittikçe artan yoğun ilgi. çalışmanın nedenlerini oluşturmaktadır. Bu ilgiye karşılık, cemaati farklı görünümleriyle, tarihsel- toplumsal değişim sürecinin içine yerleştirilebilecek teorik bir formülasyonun eksikliği söz konusudur. Bu durum, özellikle geç modern dönemde cemaatin değişen biçim, anlam ve niteliği konusunda ortaya çıkmaktadır. Bu nedenle. Giriş bölümünde: sözü edilen bu teorik boşluk vurgulanarak, çalışmanın amaçlan ortaya konulmuştur. Birinci bölümde; sosyoloji tarihindeki cemaatle ilgili yaklaşımlar literatür taraması yoluyla gözden geçirilmiştir. Bu bölümde özellikle, cemaatin ilk teorisyeni olarak kabul ettiğimiz Ferdinand Tönnies merkeze alınmıştır. İkinci bölümde ise; cemaatin tarihsel-toplumsal süreçte üç temel görüngüsünün olduğu iddia edilerek, bunlara uygun ideal tip cemaat kavramları araştırılmıştır. Bunlardan birincisinin geleneksel tarım toplumunun cemaatsel yaşamını niteleyen Özelliğiyle Tönnies tarafından Gemeinschaft tipi olarak ortaya konulduğu açıklanmıştır. İkincisinin ise: modern sanayi toplumunun başat cemaat ideal tipi olarak B. Anderson tarafından 'hayali cemaat' olarak kavramsallaştırıldığı savunulmuştur. Üçüncü olarak; geç modern dönem toplumlarında ortaya çıkan yeni cemaat oluşumlarım nitelemek için 'sınırlı sorumluluk cemaati' ideal tipi önerilmiştir. Geç modem dönem cemaat oluşumları ayrıca, bu bölümde, kamusal alan, sivil toplum, küreselleşme ve yerelleşme kavranılan dolayımında tartışılmıştır. Böylece cemaatin topraktan kopma sürecinde yeni bir görünümüyle karşı karşıya olduğumuz vurgulanmıştır. Üçüncü bölümde cemaatin özel bir ilişki ve etkileşim biçimi olduğu üzerinde durularak, cemaat ve kültürel iletişim biçimi arasındaki ilişki vurgulanmıştır. Bu ilişki, sözlü ve yazılı kültür ayrımına dayanan üç tip kültürel iletişim biçimiyle cemaatin üç ideal tipi arasında kurulan paralelliğe dayandırılmıştır. Buna göre sözlü bir kültürel iletişim ortamında cemaatin gemeinschaft, yazılı kitle kültürüne dayalı iletişim ortamında hayali cemaat, yazılı-görüntülü kültürel iletişim ortamında da sınırlı sorumluluk cemaati ideal tipleri görünüm kazanmaktadır. Sonuç kısmında ise; çalışmamızda elde edilen ideal tiplemeler ortaya konularak tarihsel-toplumsal süreçteki dönemsel değişimler açısından değerlendirilmiştir. Sonuç cümlesi olarak sosyolojinin klasik öncülü şu şekilde yeniden vurgulanmıştır: İnsan toplumsal bir varlık olarak öncelikle cemaatsel bir özelliğe sahiptir. Çünkü, her birey cemaat içine doğar.
Zeytinköy köyü monografisi

Monografik bir çalışma olan bu araştırmada Zeytinköy köyü tüm özellikleri ile betimlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın konusu olan Zeytinköy köyü Muğla ili, merkez ilçeye bağlı bir köydür. Muğla'ya 46 km. uzaklıkta bulunan köyün, ilk kuruluş tarihi bilinmemekle birlikte, göçer çobanlar tarafından kurulduğu söylenmektedir. Zeytinköy köyü yerleşim yerine göre bir dağ köyü özelliği göstermektedir. Engebeli bir arazi üzerine kurulmuş olan köy, ormanın hemen kenarında yer almaktadır. Bu nedenle ekilebilir arazinin oldukça az olduğu köyde, engebeli araziyeuyum gösteren zeytin üreticiliği gelişmiştir. Zeytin üretimi, köyün başlıca gelir kaynağıdır. Ayrıca köyde arıcılık faaliyeti yapılmaktadır. Köyde yaşayanlar geçimlik olarak tahıl, sebze ve meyve yetiştirmektedirler. Tahıl olarak en çok buğday, arpa ve mısır yetiştirilmektedir. Elde ettikleri buğdayı un ve bulgur haline getirmektedirler. Köydeki aileler yiyecekleri ekmeği, kendileriyapmaktadırlar. Köyün en önemli geçim kaynakları olan zeytin ve bal üretiminin yıllara göre değişiklik göstermesi ve geniş arazilere sahip olmamaları köylünün gelir düzeyini olumsuz yönde etkilemektedir. Köydeki iş olanakları da oldukça kısıtlıdır. Köylünün gelir düzeyinin iyi olmaması ve işsizlik yoksulluğu getirmiştir. Köyde yaşayanların büyük bir çoğunluğu yoksuldur. Yoksulluk köyden şehre göçüdoğurmuştur. Köyden şehre yaşanan göç ise köyün nüfus yapısını oldukça değiştirmiştir. Çünkü göç edenler çoğunlukla gençlerdir. Bu nedenle köyde yaşayan nüfus oldukça yaşlı bir nüfustur. Köydeki aile yapısı ise çekirdek aile dediğimiz küçük aile tipi özelliği göstermektedir. Aile yapısı, geleneksel aile yapısından oldukça uzaklaşmıştır. Bu durum, kendini özellikle evlenme şekillerinde göstermektedir. Evlenecek olan gençler evlenme kararını kendileri almakta, eşlerini kendileri seçmekte ve evlendikten sonra kendilerine ayrı ev açmaktadırlar. Köyde eğitime önem verilmektedir. Fakat ekonomik yetersizlikler, köyleMuğla arasındaki uzaklık ve köyün ulaşım olanaklarının kısıtlılığı köydeki eğitim durumunu olumsuz yönde etkilemektedir. Köyde okuma-yazma oranı ise oldukça yüksektir. Zeytinköy köyü tüm bu özellikleri ile toplumsal değişimden az etkilenen bir yerleşim birimi özelliği göstermektedir.
Russian compatriots in the near abroad and the construction of the Post-Soviet Russian identity

Bu tez, Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla eski Sovyet cumhuriyetlerinde kalan yirmi beş milyon Rus azınlığın varlığının Sovyet sonrası dönemde Rus milli kimliğinin inşasına etkisini incelemektedir. Yeni kurulan Rus devletinin Yakın Çevre'de bulunan milyonlarca soydaşına karşı sorumlulukları Sovyet sonrası dönemde Rusya'nın siyasi ve entelektüel tartışmalarının en hassas konularından biri olmuştur. Bu tezde, Sovyet sonrası dönemde Yakın Çevre'de bulunan Rus azınlıkların siyasi yönelimlerini ve kimlik algılarını etkileyen üç temel faktör olduğu savunulmaktadır: bu toplulukların Sovyet ve Sovyet öncesi döneme dair tarihsel tecrübeleri; Sovyet sonrası dönemde bulundukları ülkelerin kendilerine yönelik politikaları; anavatan olarak Rusya Federasyonu'nun bu topluluklara yönelik politikaları. Bu tezde ilk iki faktör kısaca ele alındıktan sonra temel odak noktası olarak üçüncü faktör incelenmiştir. Bu kapsamda, öncelikle Rusya Federasyonu'nun Yakın Çevre'deki Rus azınlıkların kendilerini Rusya'nın ve Rus milletinin bir parçası olarak hissetmelerini pekiştirmek adına bu topluluklara yönelik politikaları değerlendirilmekte, ardından ise Rusya'nın yakın çevredeki Rus azınlıkları Rus milletinin doğal bir parçası olarak nitelendirme noktasında yaşadığı zorlu süreç değerlendirilmekte ve Sovyet sonrası Rus milli kimliğinin inşa sürecine Rusya dışında bulunan Rus azınlıkların etkisi tartışılmaktadır.
Filipinler'de müslümanlık ve müslümanların statüsü

Filipinli Müslümanlar veya Mindanao'daki Bangsamoro halkı, Filipin uyruğundan tarihsel olarak daha eski bir toplumdur ve kültürel açıdan daha farklı bir yapıya sahiptir. Günümüzde özellikle Müslüman Mindanao Özerk Bölgesi'nde yaşayan Filipinli Müslümanlar özgürlük ve sosyal adalet için sürmekte olan mücadelelerinden dolayı yoksulluğun yükünü ve bozulan barış düzeninin zor koşullarını yaşamaya devam etmektedirler. Moro probleminin etkileri olarak görülen bu çok boyutlu problemin kapsamlı bir şekilde anlaşılması ve ele alınması gerekir. Yapısal ve idari olarak, Filipin hükümetinin merkezileşmiş yapısı Filipinlerin Müslüman ve Hıristiyan halkları gibi farklı tarihsel deneyimlere ve farklı kültürlere sahip halklarının idaresi için uygun değildir. Politik olarak, Filipin hükümetinin üniter kurulumu, hükümetin işleyiş ve yönetiminde Müslümanların siyasi güç kazanma ve yeterli temsil ihtiyaçlarına pek duyarlı değildir. Müslüman-Hıristiyan ilişkilerinin sosyo-psikolojik sorunu olarak olumsuz Moro imgesi, çoğu Hristiyan Filipinli'nin zihninde devam etmektedir. Gerçekten de yanıltıcı olmaya devam eden Mindanao mücadelesinin özellikle de doğrudan ve dolaylı olarak savaşın kin ve haysiyetsizliğinden muzdarip olan Güney Filipinlerin Müslüman ve yerli halklarının tarihine ve insan haklarına etki eden bilinçli ve sağlam bir hükümet politikasından kaynaklandığı söylenebilir.
Russian language usage in Azerbaijan

Tez, Azerbaycanda Dil politikası ve Rus Dil Hakimiyeti konularını kapsıyor. Ana araştırma sorusu, Azerbaycanda Rus dili dominant bir şekilde neden kullanılmaktadır? Bu araştırma Azerbaycanda Rus Dil Hakimiyeti ile ilgili veri toplamak için çeşitli kaynaklar incelenerek yürütülmüştür. Nitel yöntem, kitaplar, dergiler, raporlar ve özellikle haber web siteleri kullanılarak uygulanmıştır. Konu spesifik ve dar kapsamda olduğu için pek çok kitap bu konuyla ilgili konuşmuyor ancak Azerbaycanda Rus dili kullanımı düzenli olarak haberlerde tartışılıyor. Dil, devletin politikasının önemli bir bileşenidir ve dil gelişimi, devlet oluşumunun başlıca önceliklerinden biridir. Başka bir deyişle, dilin politik durumun önemli bir parçası olduğu söylenebilir. Dil politikası ancak toplumun tüm üyelerini çevrelediğinde ve nüfusun baskın dilinde başarılı sayılabilir. Azerbaycanda mevcut Rus dil egemenliği, insanların ulusal kimliğini farklı şekilde etkiliyor ve bu nedenle, anadil ve gelecekteki nüfus durumu arasındaki güveni azaltmaktadır. Bu anlamda, 'Eğitim ve Kültür Dili Rus dilidir' argümanı insanların aklını yönetmektedir.
Togo'da çocuk koruma politikalarının uygulanmasına ilişkin engeller: Blitta'daki 'herkes için eğitim politikası' örneği

Bu çalışma, Batı Afrika'da Atlantik kıyısında gelişmekte olan Togo ülkesine odaklanmaktadır. Eğitim ihtiyaçlarının sürekli olarak artmakta olduğu çok genç bir nüfustan oluşan bu ülkede, kamu yetkililerinin eğitimde karşılaştığı sorunlar fazladır. Böylece devlet, bir dizi önlem çerçevesinde tüm çocuklara ilkokul eğitimi vermeyi amaçlayan politikaları benimsemiştir. Çocuk korumasının genel anlamının bir parçası olan bu politikanın uygulanmasına birçok aktör katılmaktadır. Bu çalışma çerçevesinde, sözü geçen politikanın kırsal alanlarda karşılaştığı zorlukları vurgulamak için bir saha çalışması gerçekleştirilmiştir. Araştırmayı yürütmek için Togo'nun bölgesel yapılanmasını ifade eden ''inerkez bölge'' de yer alan Blita şehri seçilmiştir. Bilgileri toplamak ve analiz etmek için, nitel ve nicel araştırma teknklerininin bir kombinasyonu kullanılmıştır. Bu çerçevede mevcut politika uygulamaları ve analiz sonuçlarından elde edilen verilerin yorumlanması, bu politikanın uygulanmasına katkıda bulunan tüm paydaşlara öneriler yapılmasını sağlamıştır.
Türkiye'nin modernleşmesinde Türk ordusunun rolü (1923-1950)

Toplumsal yapının, değerlerin ve kurumların zaman içinde geçirdiği dönüşümler olarak tanımlanan toplumsal değişimin en önemli özelliği, zaman ve mekan yönünden sürekli ve çok boyutlu olmasıdır. Kendisine özgü bir toplum ve devlet yapısına sahip olan Osmanlı İmparatorluğu, birçok farklı topluluklardan oluşmuş, değişim ve dönüşümlerini sancılı bir süreçte geçirmiş bir devlettir. Uzun tarihsel bir geçmişşi olan imparatorluğun, ulus devlet olarak yeniden yapılandırılması ve kurumsal yapılardaki kökten dönüşümü, çağın gerekleri sonucu kaçınılmaz olmuştur. Cumhuriyet modernleşmesi, öncelikle aydınlanma ve kalkınma hareketi olarak bireyin ve toplumun hep birlikte değişimini gerektirmiştir. Bu süreçte modern toplumu oluşturma yolunda gerçekleştirilen reformların toplumsal yaşamda dönüştürücü etkileri günümüze kadar uzanmıştır. Cumhuriyet döneminde, denetim, kontrol ve düzenleme gücünü ayrıcalıklı olarak elinde tutan temel kurum, şüphesiz Türk ordusu olmuştur. Modern askeri gücün bürokratik doğası, devleti yöneten egemen unsurların varlığı ve uygulamaları bir bakıma kendini devletle özdeşleştirmiştir. Geçmişten gelen anlayışla devletin devamlılığını sağlamakla görevlendirilmiş olan Türk ordusu, iç ve dış tehditlere karşı ülkesini savunurken siyasi, ekonomik, kültürel ve toplumsal alanlarda modernleşme sürecinde etkin rol oynamıştır.
Korku ve nefretin öteki adı: İslamofobi

Bu araştırma islamofobinin tarihsel süreçte sosyolojik olarak incelenmesi amacıyla yapılmıştır. İslamofobinin kökeni, gelişimi ve son olarak vardığı noktanın ne olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Kavram geleneksel dönem, modern dönem ve postmodern dönem olmak üzere üç temel süreç üzerinden incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda, islamofobinin İslam dininin ortaya çıktığı dönemle neredeyse paralellik gösterdiği görülmüştür. Endülüs'ün fethi ve Haçlı Seferleri'yle birlikte Doğu ve Batı arasındaki ilk ciddi temaslar da başlamıştır. İki kutup arasındaki savaşlar, Batı emperyalizmi, Müslüman kitlelerin çeşitli amaçlarla Avrupa'ya göçleri, İslam dünyası ile Batı dünyasını pek çok defa karşı karşıya getirmiştir. 11 Eylül olayları ise Batı ve İslam Medeniyetleri arasında bir tür kırılma noktası olmuştur. İslamofobinin Batı değerleri üzerinden Doğu'nun yorumlanmaya çalışılmasının sonucu olarak ortaya çıktığını söylemek mümkündür. Batı kendini inşa etmek için tarih boyunca bir ötekine ihtiyaç duymuştur. Soğuk savaşın bitmesi ve komünizmin çökmesinin ardından Batı yeni öteki olarak İslam'ı işaretlemiştir. Özellikle 11 Eylül terör saldırılarının ardından İslam ve terör, İslam fundamentalizmi, radikal İslam gibi söylemler medyada sıkça tekrarlanmıştır. Medyanın bu tutumu islamofobiyi körüklemiştir. Araştırmanın sonucunda elde ettiğimiz diğer bir sonuç, islamofobi algısı medya ve siyaset gündeminde kasıtlı olarak güncel tutulmaya çalışılmaktadır.
Askeri sosyoloji: Tarih ve kaynaklar

Askeri sosyoloji, İkinci Dünya Savaşı süresinde Amerikan ordusu içerisinde yapılan sosyal psikolojik araştırmalarla birlikte, sosyolojinin bir alt dalı olarak ortaya çıkmıştır. İlk çalışmalar ordu içi çalışmalar olarak başlamış ve daha sonra akademide bir ilgi haline gelmiştir. Bu çalışma ilk olarak askeri sosyolojinin modern dönemle birlikte gelişen tarihsel kaynaklarını incelemektedir. Daha sonra askeri sosyolojinin kurumlaşması ve hangi konulara ilgi duyduğu tartışılmıştır. Son olarak da askeri sosyoloji literatürü kabaca bir sınıflamaya tabii tutulmuş ve literatürün gösterdiği özellikler incelenmiştir. Bu çalışma gerek askeri sosyolojinin tarihsel kaynaklarını, gerekse de İkinci Dünya Savaşı sonrası oluşan literatürü, belli sorularla anlama çabasıdır. Bu anlamıyla Türkiye'deki bu eksikliği gidermeye yönelik bir ilk çaba olarak ortaya çıkmaktadır.
A case study of an ecosocialist organization: Ecology Collective

Bu tezin amacı ekolojik krizin ekososyalist perspektiften nasıl ele alındığını analiz etmetir. Bunun için ilk önce ekososyalist literatür incelendi. İkinci olarak alanda ekososyalist perspektifi analiz etmek için Ekoloji Kolektifi Derneği incelendi. Bu amaç doğrultusunda, Ekoloji Kolektifi'nin temel yayını olan Kolektifin tüm sayıları incelendi. Bunun yanında, Ekoloji Kolektifi'nin beş üyesiyle yarı yapılandırılmış görüşme yapıldı.
Göçmen türk kadınlarının odak grup görüşmesi yöntemi ile sorunlarının belirlenmesi ve psikoeğitimsel modele göre danışmanlık hizmeti verilmesi

Araştırma, Almanya'nın Neuss şehrinde yaşayan göçmen Türk kadınlarının sorunlarının belirlenmesi ve psikoeğitim modeline göre grup danışmanlığı hizmeti verilmesi amacıyla kalitatif olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini Caritas adlı sosyal yardımlaşma merkezine başvurmuş olan 26 Türk kadını oluştururken, veri toplama yöntemi olarak odak grup görüşmesi yöntemi kullanılmıştır. Odak grup görüşmeleri 20.02. 2006 ile 10.05. 2006 tarihleri arasında 3 ayrı kadın grubuna ayrı ayrı uygulanmış olup, toplam 3 oturumdan oluşmuştur. Verilerin değerlendirilmesi, verilerin dökümünün yapılması ve içerik analizi olarak iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Araştırmacı tarafından Belirlenmiş olan sorun alanlarına yönelik grup danışmanlığı hizmeti verilmiş ve danışmanlıkta yarı yapılandırılmış psikoeğitim modeli uygulanmıştır. Modelin içeriği bilişsel yapılandırma ve problem çözme yöntemlerinden oluşmuştur. Verilen danışmanlığın değerlendirilmesi ise araştırmacı tarafından gerçekleştirilen son bir odak grup görüşmesi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlar fiziksel, duygusal ve sosyal sorunlar olarak gruplanmış olup fiziksel sorunlar kardiyovasküler ve gastrointestinal sisteme ait sorunlar ile diabet, migren, astım, fibromiyalji ve bedensel yakınmalardan oluşmaktadır. Duygusal sorunlar düşük benlik saygısı, depresif duygulanım, korku, suçluluk, yalnızlık, ve öfke iken sosyal alanda lisan sorunları, bağımlılık, eğlence faaliyetlerinde değişim, sosyal izolasyon ve etkisiz toplumsal baş etme sorunları mevcuttur. Gerçekleştirilen grup danışmanlığının da sorun alanlarında önemli farklılıklar meydana getirdiği saptanmış ve sonuçlara uygun öneriler geliştirilmiştir.
Terör kaynaklı iç göç: Nusaybin'den Mardin'e göç edenler üzerine bir araştırma

PKK terör örgütünün çatışma ortamını kırsaldan kentlere taşıması hem toplum hem de kamu güvenliği açısından tehlike arz etmiştir. Bu dönemde can ve mal güvenliği kalmayan, yaşam imkanları kısıtlanan insanlar göç etmek mecburiyetinde kalmışlardır. Hendek/barikat eylemleri nedeniyle yaşanan göç her ne kadar can güvenliği tehlikesini ortadan kaldırmış olsa da, aslında farklı birçok probleminde ortaya çıkmasına neden olmuştur. Çalışma, hendek/barikat eylemleri nedeniyle göç etmek zorunda kalan insanların yaşadıklarını ve hissettiklerini sosyolojik açıdan anlamayı ve açıklamayı amaçlamaktadır. Hendek/barikat eylemleri nedeniyle göç etmek zorunda kalan insanların yaşadıklarına ışık tutmayı amaçlayan bu çalışma, olaylar nedeniyle Nusaybin'den Mardin'e göç edenler arasından 380 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Bu 380 kişiye 67 sorudan oluşan bir anket formu uygulanmıştır. Çalışma neticesinde elde edilen görüşme verileri de ayrıca değerlendirmeye alınmıştır. Çalışma sonucunda, göç etmek zorunda kalan insanların maddi-manevi yönden, konut bulma açısından ve psikolojik bakımdan ciddi anlamda çok büyük sorunlar yaşadıkları bulgularına ulaşılmıştır. Göç edenlerin, genel anlamda yaşananların sorumlusu olarak PKK terör örgütünü gördükleri saptanmıştır. Yaşanan olayların kişilerin gerek siyasi görüşlerinde, gerek hayata bakış açılarında, gerek yaşam standartlarında kısacası hayatlarının birçok alanında büyük değişikliklerin yaşanmasına neden olduğu gözlemlenmiştir. Ayrıca göç edenlerin büyük çoğunluğunun, çatışmalar sona erdiğinde ve yaşam koşulları normale döndüğünde eski yerleşim yerlerine geri dönmek istediği anlaşılmıştır.
Kültürel küreselleşme ve televizyon

1980'lerden sonra küreselleşme oldukça yaygınlaşmış ve kavram olarak da sıklıkla kullanılır olmuştur. Küreselleşmenin yaygınlaşmasında; iletişim teknolojisindeki gelişmeler, kitle iletişim araçları, özellikle de televizyon merkezi konumda yer almıştır. Gelişmiş uydu teknolojileri ile gerçekleşen televizyon yayıncılığı sayesinde, küreselleşmenin geniş kitleleri etkisi altına alması kolaylaşmıştır. Küreselleşmenin etkileri; ekonomik, siyasal ve kültürel boyut kazanarak hemen hemen tüm dünya ülkelerini kapsamıştır. Bu çalışmada küreselleşen Amerikan kültürünün, televizyon yayınları aracılığıyla Türk kültürü üzerindeki etkilerinden bahsedilmiştir. Televizyon yayıncılığı kapitalizm ve emperyalizm temelinde gerçekleşmiştir. Bu sebeple televizyon programlarının milli unsurları yok eden, düşünce, davranış ve tutumlarda Amerikanlaşmaya yol açan bir öğe olduğu sonucuna varılmıştır. İletişim teknolojisinde tekelleşme ile Amerika'nın altyapısall ve üstyapısall tahakkümü, Türkiye'de kültürel yozlaşmaya yol açmıştır. Ayrıca yerli yapımlarda da şirketleşen medya uzantıları aracılığıyla Amerikan zihniyeti yerleştirilmeye çalışıldığı gibi; özel yayıncılık anlayışına geçişle birlikte kar ve izlenme oranına göre Türk kültüründen uzak, Amerikan bakış açısına yakın içerikler hazırlanmıştır. Bu içerikler; Amerikalı olana özenmeye, savurganlık derecesinde bu kültür ürünlerini gösteriş için tüketmeye, mahremiyet algımızı değiştirmeye, ahlaki sınırlarımızı tehdit etmeye, yerel kültürden uzaklaşmaya, yabancılaşmaya, ulusal dilde ve aile yapımızda bozulmaya neden olmuştur. Medyanın yerel değerlerimizle örtüşmeyen yapısı, Türk kültürünü yozlaştırmış ve bunun sonucunda Amerikan kültürü içselleştirilmiştir.
Resmi söylemden kültürel kimliğe: Türkiye'de seküler milliyetçilik

Milliyetçiliğin Türkiye'deki tarihsel gelişimine bakıldığında, zaman içinde değişen ve çeşitlenen farklı akımlar görülür. Bu akımlardan seküler milliyetçilik, devlet tarafından benimsenmiş ana akımlardan biridir. Devletin resmi ideolojisi Kemalizm'in 'rasyonel' altyapısını oluşturan bu anlayış, cumhuriyet tarihi süresince oluşturulmaya çalışılan Türk milli kimliğini şekillendirme amacıyla araçsallaştırılmıştır. Türkiye'nin genel toplumsal karakterine hakim olması beklenen anlayışın zaman içinde milli bir kimlikten ziyade siyasi refleksleri güçlü bir kültürel kimliğe dönüşümü birçok farklı etmenle şekillenmiş bir süreçtir. Bu süreci anlamak, devletin milli kimlik oluşturma politikalarına ve bu kimliği benimseyen kişilerin söylemlerine bakmayı gerektirir. Seküler milliyetçiliğin içinde barındırdığı milli değerlerin nitelikleri ve anlamları, bu milliyetçilik biçiminin aslında seküler değil sadece İslam'dan bağımsız olduğunu gösterir. Kişi kültleştirmeleri, ritüeller ve kutsallaştırmalarla şekillenerek dogmatik bir bakış açısı paylaşan milli değerlerle dini gelenekler arasında paralellikler kurmak mümkündür. Bu çalışma, tam da bu noktadan hareketle kendilerini seküler milliyetçi olarak tanımlayan vatandaşların devlet, medya ve kişisel deneyimler yoluyla oluşturdukları kültürel kimliklerini problematize etmeye çalışmaktadır.
Üç tarz-ı modernleşme: Islahat Fermanı sonrası ortaya çıkan modernleşme temayülleri (1856-1889)

Bu tez çalışmasında, Islahat Fermanı sonrası ortaya çıkan ve aralarında bürokrat, alim ve aydınların bulunduğu isimler tarafından temsil edildiği savunulacak olan üç farklı modernleşme temayülü tespit ve konu edinilmiştir. XIX. Yüzyılın ikinci çeyreğinden itibaren ortaya çıkan modernleşme sürecinin başlangıcı Tanzimat Fermanı olsa da, Islahat Fermanı'nın şekillendirici rolü bu çalışmanın ana eksenini oluşturmaktadır. Bu sürecin tetiklemesiyle, isimlendirmeleri tarafımızca yapılan, 'zaruri modernleşme', 'sentezci modernleşme' ve 'sivil-gelenekselci modernleşme' olmak üzere üç farklı modernleşme temayülü ortaya çıkmıştır. Özellikle Islahat Fermanı'ndan itibaren, Avrupa devletlerinin Osmanlı Devleti'nden talep ettiği reformlarla ilgili baskıları artmış, Osmanlı bürokrasisi hem askeri krizler hem de ekonomik problemleri çözmeye çalışırken bir takım zaruretleri göz önünde bulundurarak hareket etmişlerdir. Ali ve Fuat Paşaların öncülük ettiği Islahat Fermanı sonrası Osmanlı bürokrasisinin, zaruretler çerçevesinde gerçekleşmesine ön ayak olduğu dönüşüm sürecinin bir süre sonra istenen başarıyı elde edememesi ve siyasi, sosyal ve ekonomik sorunların artması üzerine, Ahmet Cevdet Paşa'nın temsil ettiği savunulacak olan 'sentezci modernleşme' temayülü ortaya çıkmıştır. Bu yaklaşım, Mecelle örneğinde görüleceği üzere dönüşüm sürecinin meşruiyeti konusunda daha dikkatli ve oluşmaya başlayan kamuoyunun beklentileriyle daha uyumlu bir modernleşme arayışı iddiasında olmuştur. Oluşmaya başlayan kamuoyu ve aydın profili, 'sivil-gelenekselci' bir modernleşme temayülünün doğmasıyla sonuçlanmıştır. Başta Namık Kemal olmak üzere bu isimler, klasik dönem olarak bilinen devirlerin, İslami ilkelerle çelişmeyen bir yenileşmeye evrilmesi ve kamuoyunun da bu sürece katılımının sağlanması gerektiğini savunmuşlardır. Çalışmamızda yapmaya gayret ettiğimiz bu yeni modernleşme sınıflandırmasının, modernleşme literatüründe yeterince fark edilemediğini düşündüğümüz modernleşme farklılıklarına dikkat çekmesi bakımından fayda sağlaması hedeflenmektedir.