turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'deki Suriyelilerin ekonomik uyumu, Gaziantep İnönü caddesindeki örnek olay incelemesi(2011 - 2019)

Bu çalışmada 2011 yılından itibaren Suriye'den iç savaştan dolayı Türkiye Gaziantep iline göç etmiş Suriyelilerin ekonomik uyumu araştırılmıştır. Türkiye'de Mayıs 2019 tarihi itibariyle 3.603. 088 geçici koruma altında Suriye vatandaşı bulunmaktadır. Türkiye 3,6 milyon geçici koruma statüsündeki Suriyelilere ev sahipliği yapması, Türkiye'ye ağır ekonomik yük getirmektedir. Türkiye'de ikamet eden Suriyeliler için Türk ekonomisine dahil edilmesi, Türk ekonomisine uyumu ve uyum yasalarına ihtiyacı olduğu açıktır. Türkiye'de yabancılar hakkında yapılan çeşitli yeni yasal düzenlemeler ve/ya kayıt dışı çalışmalar, Suriyelilerin Türkiye'de çeşitli sektörlerde çalışmaya başlamalarına olanak tanımaktadır. Bu bağlamda, Suriyelilerin de Türk ekonomisine dahil olmaya başladıklarını söylemek mümkün olabilecektir. Ancak hukuki açıdan geçici koruma altındaki kişilerin çalışma izinleri, şirket kurmaları, vergi ödemeleri ve ekonomik hayatın birçok alanında hala eksiklikler bulunmaktadır. Araştırma da Gaziantep İnönü caddesinde bulunan geçici koruma statüsündeki Suriyelilerin küçük ölçekli işyeri açmaları Örnek Olay metoduyla araştırılmıştır. Ekonomik uyum ile ilgili 51 sorudan oluşan mülakat formu hazırlanmış ve 44 küçük ölçekli Suriyeli işletme ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Ayrıca ekonomik uyumun sağlanması için konuyu tek taraflı olmaması içinde Örnek Olay metodu yöntemi ile 10 tane küçük ölçekli Türk işletmeci ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Araştırma sonucunda bazı yönlerden eksikliklerle karşılaşmalarına rağmen, uyum süreçleri göz önünde bulundurulduğunda, Gaziantep ekonomisine uyum sağladıkları tespit edilmiştir.
Rusya Federasyonu'nda Yeltsin ve Putin dönemlerinde izlenen dış politikaların NATO ile ilişkiler düzleminde karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı Rus dış politika çizgisi açısından NATO-Rusya ilişkilerinin önemini göstermek ve bu ilişkilerin seyrinin dış politikaya etkilerini incelemektir. Araştırma aynı zamanda Rus dış politikasının 1990 ve 2000'li yıllar açsısından farklılık ve süreklilik gösteren noktalarını, NATO-Rusya ilişkileri üzerinden belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu çerçevede araştırma Rusya Federasyonu'nun SSCB'nin dağılmasından sonra yaşadığı ekonomik, sosyal ve siyasal boyutlu yapısall sorunları incelemekle başlamaktadır. Bu zorlu değişim sürecinde, özellikle dış politika yapım sürecini etkileyen politik aktörlerin mücadelesi araştırılmaktadır. Araştırmada Rus dış politikasının oluşturulmasına ilişkin teorik ve pratik tartışmalara örneklerle birlikte geniş yer verilmektedir. Buna ilaveten Batı'nın Rus dış politikasına ilişkin tutumu ve yansımaları geniş biçimde tartışılmıştır. 21. Yüzyılın başlarından itibaren Rusya'nın yaşadığı dönüşüm süreci açıklanarak dış politikaya etkileri açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır. Çalışmada uluslararası siyasal, güvenlik ve ekonomik gelişmeleri Rusya'nın ulusal güç unsurları ile birlikte ele alınarak, çok boyutlu bir temelde yürüyen dış politikanın analizi yapılmıştır. Bu konular yanında Rus dış politikasında gerekli ve kaçınılmaz olan Batı ile ilişkiler geniş biçimde tartışma konusu yapılmıştır. Rusya'da Batı'yı algılamada önemli bir dış faktör olan NATO'nun dış politikaya etkilerine geniş yer verilmiştir. Dış politikanın Başkanlık dönemleri açısından kıyaslamak bir analizi, bu sürecin belirleyici bir konusu olarak NATO-Rusya ilişkilerinin incelenmesi ile yapılmaya çalışılmıştır. Bunların yanında Rusya'nın NATO ile girdiği ilişkinin arkasında yatan nedenler ve işbirliğinin temelim oluşturarak ve ikili ilişkileri düzenleyen belgeler araştırma konusu olmuştur. Bütün bu incelemeler sonucunda Rus dış politikasının anlaşılmasında NATO'nun hem iç ve dış faktör olarak önemli bir yere sahip olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca NATO-Rusya ilişkilerinin Rus dış politikasının karakterini yansıtmada pratik bir zemin oluşturduğu görülmüştür. 150
Türkiye-İran enerji ilişkileri

1990'lar boyunca güvenlik sorunları nedeniyle negatif bir seyir izleyen Türkiye-İran ilişkileri 2002 yılında Türkiye'de iktidara gelen Ak Parti döneminde olumlu bir seyir izlemiştir. Ak Parti'nin komşularla karşılıklı ekonomik bağımlılık oluşturma politikası, iki ülke arasındaki ticaret hacmini tarihinin en yüksek seviyelerine çıkarmıştır. Ticaret hacminin artışında en büyük payı ise iki ülke arasındaki enerji ticareti oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı Türkiye ve İran arasındaki ekonomik ilişkileri bağımlılık ve karşılıklı bağımlılık teorileri açısından ele alarak Türkiye-İran enerji ilişkilerinin geçmişşi, bugünü ve iki ülke arasında oluşabilecek enerji işbirliğinin sonuçlarını incelemektedir. Bunun için önce Türkiye ve İran'ın petrol, doğalgaz ve elektrik enerjisindeki durumu veriler yardımıyla gösterilmekte ve sonra iki ülke arasındaki enerji ticareti kapsamlı bir şekilde ele alınmaktır. Bununla birlikte enerji jeopolitiği ve enerji güvenliği açısından iki ülkenin işbirliği yapması durumunda ortaya çıkabilecek sonuçlar incelenmektedir. Çalışmada, Türkiye'nin İran'a yönelik karşılıklı ekonomik bağımlılık kurma hedefinin iki ülke ticaretinin hala düşük miktarlarda olması ve bölgesel rekabetin getirdiği güven sorunu nedeniyle başarısız olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca İran'a yönelik uluslararası yaptırımların iki ülkenin enerji politikalarında işbirliğine gitmelerini engelleyen önemli bir faktör olduğu tespit edilmiştir. Ancak bu bulgulara rağmen, Türkiye'nin son 5 yıldaki petrol ithalatında en çok tercih ettiği ve doğalgaz temininde Rusya'dan sonra ikinci kaynak ülke olması dolayısıyla İran, Türkiye için önemli olmaya devam etmektedir.
Le genocide Rwandais et ses consequences multidimensionnelles

Bu çalışmada 1994 yılında bir ortadoğu Afrika ülkesi olan Ruanda'da yaşanan soykırım ve bu soykırımın ulusal ve uluslararası planda doğurduğu çok yönlü sonuçlar ele alınmaktadır. Nisan ve Temmuz ayları arasında 100 günlük bir sürede bir milyona yakın sivil Tutsi ve Hutu, hükümet, ordu ve yerel güçler tarafından, uluslararası toplumun gözleri önünde, sistematik bir şekilde öldürüldü. Bu trajedi, ülke içinde yarattığı sosyal, psikolojik ve ekonomik çöküntü bir tarafa, soykırım gibi ağır insanlık suçu karşısında uluslararası toplum ve özellikle Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi nezdinde gerekli hassasiyet ve kararlılığın gösterilmemesi noktasında ciddi eleştirilere yol açtı. Bununla birlikte, Ruanda soykırımının, tüm trajik boyutuna rağmen, uluslararası toplumu özellikle devlet eliyle işlenen suçlar karşısında insan haklarının güçlendirilmesi yolunda uluslararası insancıl hukukun gelişimine katkıda bulunduğu söylenebilir.
The role of compliance in effectiveness of international environmental regimes: A case of the Mediterranean Sea regime

Uyum ve rejim etkinliği konuları, yabancı literatürde, Uluslararası İlişkiler ve Uluslararası Hukuk alanında çalışan akademisyenlerin başlıca araştırma konularından biridir, fakat Türkiye'de bu konuya yeteri kadar önem verilmemiştir. Bu çalışma, uyumun etkin çevre rejimleri için önemini analiz etmektedir. Bu çalışmada rejim etkinliğinin üç boyutu olduğu iddia edilmektedir: Hukuki etkinlik, davranışsal etkinlik, problem çözücü etkinlik. 'Hukuksal etkinlik' de denilen uyum, rejim etkinliğinin boyutlarından biridir. Bu yüzden yüksek uyum oranı rejim etkinliği için son derece önemlidir, ancak tek başına yeterli değildir. Sadece hukuksal etkinliğin sağlanmasına yani tarafların rejimin kurallarına ve yapısına uymasına çalışılırsa, ancak kurulan rejimin tarafların davranışlarında bir değişiklik yapması sağlanmazsa veya rejimin konusunu oluşturan sorun da bir iyileştirme yapılmazsa, etkinliği oluşturan boyutlar eksik kalacağından, yüksek uyum oranlarına rağmen bir çevre rejiminin etkin olduğundan bahsetmek mümkün olmayacaktır. Çalışmada uyum arttırıcı mekanizmalar da incelenmiştir. İncelemeler göstermiştir ki, rejim içi dinamikler, farklı uyum mekanizmalarını gerektirmektedir. Çözülmesi hedeflenen sorunun yapısına, taraf devletlerin içsel koşullarına ve uluslararası sistemin mevcut yapısına uygun bir şekilde iyi tasarlanmış mekanizmalar ile uyum arttırabilir. Bu incelemeler sonucunda rejime uyumun sağlanmasında Yönetsel Yaklaşım'ın veya Zorlayıcı Yaklaşım'ın tek başına başarılı olamayacağı sonucuna varılmıştır. Çalışmanın vaka çalışması olarak Akdeniz Eylem Planı seçilmiştir. Teorik incelemelerin ardından, uyum ve rejim etkinliği konularının Akdeniz Eylem Planı kapsamında pratik olarak nasıl uygulandığı incelenmiştir. Araştırmalar sonucunda Akdeniz Eylem Planı'na uyum, yani rejimin hukuki etkinliği yüksek olsa da, davranışsal ve problem çözücü etkinliğinin az olduğu sonucuna varılmıştır. Bu durumun rejimdeki yüzeysel işbirliğine işaret ettiği ve bu sebeple Akdeniz'in çevresel koşullarında rejime rağmen bir iyileşme sağlanamadığı düşünülmektedir.
Türkiye ve nükleer enerji: Güvenlik odaklı strateji tercihi

Türkiye'nin enerji kaynakları ve çeşitliliği göz önüne alındığında, dışa bağımlılığın gün geçtikçe daha fazla arttığı gözlemlenmiştir. Türkiye, sanayileşme, teknolojik altyapı, nüfusun artması gibi durumların etkisiyle arz güvenliği ve enerji ihtiyacının sağlanmasına yönelik nükleer enerjiyi alternatif bir seçenek olarak değerlendirmeye başlamıştır. Çalışmada nükleer enerjinin sürdürülebilir kalkınma içerisindeki yerinin tespiti ve nükleer enerji kültürünü oluşturmaya yönelik adımların değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Türkiye'nin nükleer enerji tercihine yönelik strateji tercihini belirlemek maksadıyla kamuoyunun ekonomik ve toplumsal güvenlik yaklaşımlarını ortaya çıkarmak için anket çalışması yapılmıştır. Araştırma sonucuna göre nükleer enerji ile ilgili toplumsal ve ekonomik güvenlik parametreleri dikkate alındığında kamuoyunun olumsuz bir değerlendirme yaptığı ortaya çıkmaktadır.
Hazar havzası enerji diplomasisi'nde rekabet ve işbirliği

Enerji, dünya sisteminin merkezindeki en önemli tartışma konularından biridir. Enerji, gelişmiş ülkeler açısından büyüme ve yaşam standardının sürdürülmesi için hayati öneme sahipken gelişmekte olan ülkeler için de daha az öneme sahip değildir. Bu yüzden, enerji sorunu ile bağlantısı olmayan önemli bir uluslararası gelişme neredeyse yoktur. Ancak, bu çalışmanın odak noktasında sadece enerji güvenliği ve enerji işbirliği bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, en yaygın kullanıma sahip olan petrol ve doğal gaz alanındaki yatırımlar, iki taraflı anlaşmalar ve diplomatik ilişkilerin şekillendirdiği enerji işbirliğinin değişen sonuçlarını analiz etmektir. Enerji güvenliğini açıklayan teoriler yaygın olarak realizm, liberalizm ve güvenlikleştirme- enerji meselesini tüm boyutları ile kavramaktan oldukça uzak olup sorun hakkında dar ve tek boyutlu yaklaşım sunmaktadırlar. Çalışmada bu teoriler yine de bir başlangıç noktası olarak ele alındıktan sonra iki değişkenden oluşan ekonomik potansiyel ve jeopolitik rekabet- bir çerçeve geliştirilerek vaka analizi olarak seçilen ABD-Azerbaycan ve Azerbaycan-Rusya enerji ilişkileri incelenmiştir. Enerji işbirliğinin gerçekleşmesinin taraflara yüksek -ekonomik potansiyel sağlaması durumunda devletlerin tarihi düşmanlıklar ve jeopolitik rekabete rağmen uzlaşma sağladıkları görülmüştür. Enerji işbirliğinin sağlanmasında ekonomik potansiyelin jeopolitik kazançlardan daha az olması durumunda ise işbirliğinin sağlanması güçleşmektedir.
The European neighbourhood policy towards lebanon: Expansion without further enlargement

Bu tez, Lübnan'a yönelik Avrupa Komşuluk Politikasını incelemektedir. Tez, Akdeniz bölgesine yönelik olarak artan AB isteklerini ortaya koymak amacıyla, ilk Avrupa girişimlerini incelemektedir. Lübnan kendine özgü tarihi koşulları içinde araştırılmakta ve Haziran 2006 savaşı sonrası AB'nin UNIFIL ordusuna gönderdiği asker, AB'nin ülkede etkisini arttırmaya yönelik bir eylemi olarak değerlendirilmektedir. AB, 2004 genişlemesiyle Lübnan'a daha yaklaşmakta ve uluslararası arenada ve özellikle Akdeniz bölgesinde güçlenen bir rol oynama eğilimindeyken, İsrail'in Lübnan'a saldırısını, ülkeye müdahalesini kolaylaştıracak ve bu sayede bölgede etkisini arttıracak bir fırsat olarak algılamaktadır. Tez, AKP'yi AB'nin, hem 2004 genişlemesinden doğan endişelerine yanıt veren, hem de bölgede varlığını güçlendiren en yeni dış politika aracı olarak ortaya koymaktadır.
Enerji arz güvenliği üzerinde Rusya-batı gerilimi ve Türkiye

Enerji konusu, son dönemde uluslararası sistemin merkezindeki en önemli tartışma alanlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Enerji kaynaklarının özellikle de fosil yakıtların dünya coğrafyasındaki asimetrik dağılımı ve enerji talebinin giderek artması enerjinin güvenli bir şekilde temini ile ilgili sorunları gündeme getirmektedir. Bu anlamda enerji güvenliği bir ulusal güvenlik meselesine dönüşmektedir. Son yıllarda yaşanan önemli uluslararası gelişmelere baktığımızda enerjinin baş aktör olduğunu görmek mümkündür. Enerji günümüzde diplomatik bir baskı aracı olarak kullanılmakta özellikle Rusya ve Batı arasında enerji konusu oldukça stratejik bir hal almaktadır. Rusya'nın arz kapasitesi Avrupa ülkelerinin giderek artan talebi durumu daha da karmaşık hale getirmektedir. Bu noktada Türkiye her iki taraf arasında bir köprü konumundadır. Enerji nakil hatlarının kesişim noktalarından biri olmasına rağmen Türkiye'nin bu alanda gerçek anlamda güce sahip olmadığı aşikardır. Bu çalışmada günümüzde en önemli enerji kaynaklarından biri olan doğal gaz temelinde ve enerji arz güvenliği bağlamında, kavramlara ilişkin detaylı bilgiler sunulmuş, takiben mevcut küresel sistemdeki önemli aktörler olan Rusya, ABD ve AB üzerinden enerji arz güvenliği ilişkileri ile buradan yola çıkılarak Rusya ve Batı arasındaki enerji gerilimi incelenmiş, son olarak da Türkiye'nin mevcut uluslararası konjonktürdeki jeopolitik ve jeostratejik yeri ile enerji tedariki alanında gelecek stratejileri analiz edilmiştir.
Where is the anchor now? A poliheuristic analysis of Turkish foreign policy in the Akp period

Bu Tez AK Parti dönemi Türk dış politikasını inclemektedir. Soğuk savaş sonrası Türk dış politikası literatürünü özetler ve AK Parti liderlerinin karar alma sürecine dair bir formel model önerir. Bir yöntemsel bir de ampirik soru sormaktadır. Yöntemsel soru Türkiye'nin soğuk savaş sonrası dönemde değişen dış politika yönelimlerini açıklayabilecek çok-düzeyli ve çok-boyutlu değişkenleri entegre eden formel ve bütünsel bir model önermeyi amaçlar. Yöntemsel soruyu Polihöristik Karar Alma Kuramı'nı uygulayarak cevaplar. Ampirik soru ise AK Parti dönemi Türk dış politikasındaki yönelim değişiklerini belirleyen temel etmenleri açıklamaya çalışır. Tez, diğer bir takım etmenlerin yanı sıra, Türkiye'nin AB üyeliği beklentisinin, Davutoğlunun stratejik derinlik konusundaki görüşlerinin, dönemin iç politika koşullarının ve AK Parti'nin siyasi arka planının değişen dış politika yönelimlerini etkileyen temel etmenler olduğunu öne sürer.
ABD dış politikası ve Evanjelizm

ABD, diğer dünya devletlerine kıyasla daha sonra kurulmuş ve dünya sahnesine geç dahil olmuştur. İlk dönemlerinde kendisini dünyadaki problemlere karşı soyutlayan ve bu problemlere dahil olmak istemeyen ABD, Birinci Dünya Savaşı ile birlikte kendisini dünyaya tanıtmıştır. Birinci Dünya Savaşı, ABD'nin ekonomik üstünlüğünü dünyaya kabul ettirdiği bir olay olmuştur. İkinci Dünya Savaşı'na katılan ve galibiyetle ayrılan ABD, savaşın sonunda SSCB ile karşılıklı iki süper güç olarak ortaya çıkmıştır. Bu dönemde dünya siyasetine yön veren bu iki devlet, sürekli birbirleriyle rekabet içinde olmuşlar ve Soğuk Savaş Dönemi'ni yaşamışlardır. İkinci Dünya Savaşı'nın sonu ile başlayıp SSCB'nin dağılmasıyla son bulan Soğuk Savaş döneminin bitişinde ise ABD, dünyadaki tek süper güç olarak karşımıza çıkmıştır. Bu çalışmada; yaşanan bu dönemlerde, ABD'nin sivil dini olarak nitelendirilen Evanjelizmin, ortaya çıkışı, inanışın temelleri ve ülke politikalarına etkileri ele alınmıştır.
Osmanlı İmparatorluğu'nda sürekli diplomasi'ye geçiş süreci

Bu tezde, Osmanlı İmparatorluğu'nun 18. yüzyıl sonlarında sürekli diplomasiye geçişi ele alınmaktadır. Bu çerçevede, Osmanlı İmparatorluğu'nun sürekli diplomasiye geçişini sağlayan faktörler, ilk ikamet elçilikleri ve faaliyetleri, ilk sürekli diplomasi uygulamasının kesintiye uğraması ve nedenleri ile 19. yüzyılda sürekli diplomasiye yeniden geçiş incelenmiştir. Tezin birinci bölümünde, diplomasinin gelişimi tarih süreç içinde ele alınmış, Osmanlı İmparatorluğu'yla benzer nitelikler taşıyan Çin, Japonya ve İran'ın geleneksel diplomasi anlayışları ve sürekli diplomasiye geçişleri araştırılmıştır. Daha sonra, sürekli diplomasi kavramı üzerinde durulmuş, sürekli diplomasiyi ortaya çıkartan etkenler belirlenmiştir. Tezin ikinci bölümünde ise, öncelikle geleneksel Osmanlı diplomasi anlayışı ve uygulamalarının ortaya çıkışı ve bunların değişimi ele alınmıştır. İkinci bölümün sonraki kısmında ise, tezin ana konusunu oluşturan sürekli diplomasiye geçiş süreci analiz edilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun sürekli diplomasiye geçişinin hem iç, hem de dış etkenler sonucunda ortaya çıktığı, sürekli diplomasinin özellikle 18. yüzyılda doğan Osmanlı diplomasi anlayışı ve uygulamalarındaki değişimle hayatiyet kazanan bir olgu olduğu sonucuna varılmıştır. İlk sürekli diplomasi denemesi, gene iç ve dış etkenler nedeniyle çok da başarılı olmamıştır. Fakat ilk denemenin en önemli etkisi, Osmanlı/Türk modernleşmesindeki olumlu katkısı olmuştur.
Adaptation and change of multipolarity in Russian foreign policy between 1991 and 2014

Bu araştırma çok kutupluluk bağlamında Soğuk Savaş'ın bitişinden başlayarak Rus dış politikasını aydınlatmaya amaçlamaktadır. Rusya yeni doğan bir devlet olarak kimliğini kaybetmiş ve kendisini oluşan yeni dünya düzenine entegre etmeye çalışmıştır. Uyum sağlamak adına Rusya çok kutupluluk kavramını benimsemiş fakat kademeli olarak çok kutupluluk anlayışı değişmiştir. Amerika Birleşik Devletleri dünya düzenini domine etmeye başlayana kadar Rusya-Batı yanlısı birçok kutupluluktan yana oldu ve Batı yanlısı birçok kutupluluk düzenini benimsedi. Rusya 2003'ten başlayarak bu düzene karşı duruşunu değiştirdi ve 2007 yılında dünya düzeninin neye dayanması gerektiğini ortaya koydu. Bu çalışma Rusya'nın çok kutupluluğu nasıl dış politika stratejisi olarak benimsediği ve neden çok kutupluluk anlayışını değiştirdiği sorularına cevap aramaktadır. Bu sorulara cevap verebilmek adına bu tez nitel araştırmaya dayanmaktadır. İnşacılık Rus dış politikası hedefleri için Rus çıkarlarını ve kimliğini açıklamak için kullanılacaktır. Aynı zamanda yapısall gerçekçilik, uluslararası sistemde çok kutupluluk ve Rus davranışını tanımlamak için gerçekçilik kullanılacaktır. Veriler birincil ve ikincil kaynaklardan elde edilecektir. Resmi devlet belgeleri ve devlet başkanına ait konuşmalar başlıca kaynaklar olacaktır. Sosyal bilimler veri tabanlarından ulaşılan kitaplar ve makaleler ikincil kaynaklar olacaktır. Rusya kendisinin büyük bir güç olacağına inanıyor ve uzun bir zamandır bu şekilde ikna edilmiş durumda. Rusya şimdi, Batılı fikirler üzerine kurulan dünyaya meydan okuyarak gösterdiği çaba nedeniyle uluslararası sistemde kilit bir oyuncu. Bu tez, bu iddiayı aydınlatmayı amaçlamaktadır.
Türkiye ve Gürcistan hükümet sistemleri: Karşılaştırmalı bir inceleme

Dünya çapında son zamanlarda, hükümet sistemlerine ilişkin tartışmalar gündeme daha çok gelmektedir. Özellikle, siyasal sistemlerde demokratik yönetimlere doğru değişiklikler yaşayan ülkelerde hükümet sistemi güncel bir konu alanına dönüşmektedir. Akademik kamuoyunda da hükümet sistemlerinin teorik ve ampirik düzlemde tartışmalar, karşılaştırmalı incelemeler yapılmaktadır. Belli bir zaman zarfında gelişmiş demokratik düzene sahip Türkiye ile yeni demokrasi değerler kazanmayı deneyen Gürcistan hükümet sistemlerinin yasama, yürütme, yargı, sosyo-ekonomik bağlamlarda karşılaştırılması da bu açıdan önem arz etmektedir. Buradan hareketle, bu çalışma söz konusu sorunsalın çözülmesi yönünde belirli düzeyde bir adım rolünü üstlenmektedir. Çalışmada hükümet sistemi ile kavramlar hususunda genel bilgiler sunulmasına müteakiben Türkiye'nin ve Gürcistan'ın yönetim sistemi, özellikle hükümet kurumu özelinde daha çok anayasalara dayalı bilgilere yer verilmekte, iki ülke hükümet sistemleri arasındaki benzer ve farklı karşılaştırılmaktadır.
Rearticulation of Turkish foreign policy its impacts on state/national identity an state society relations in Turkey: The Cyprus case

Bu çalışmanın ana sorunsalı, verili bir siyasada dış siyasal söylem ve temsiliyetlerin iç siyasal düzenin kurulması ve idamesinde devlet aygıtı tarafından nasıl, hangi biçimlerde ve ne ölçüde araçsallaştınldığı şeklinde formüle edilebilir. İç ve dış siyasal süreçler ve yapılar arasında diyalojik bir ilişkisellik olduğunu varsayan bu çalışma, Türkiye'de Kıbrıs konusundaki resmi söylemi yeniden irdelemeyi ve sorunsallaştırmayı amaçlamaktadır. Bunu yaparken amaçlanan, Türkiye'de devlet kimliğinin ve devlet-toplum ilişkilerinin yeniden üretilmesi süreçlerinde Kıbrıs sorununa ilişkin olarak benimsenen bu söylemin rol ve etkilerini eleştirel biçimde sorgulamak ve ortaya koymaktır. Kıbrıs meselesine ilişkin literatürün gittikçe genişlemesine karşın Türkiye'nin resmi Kıbrıs söylemini, Türkiye'deki iktidar/tahakküm ilişkileri açısından eleştirel bir incelemeye tabi tutacak yeni bir yaklaşıma hala şiddetle ihtiyaç vardır. Ana akım akademik çalışmaların kısıtlarım ve zayıflıklarını dikkate alan bu tez, Kıbrıs sorununu Türkiye'deki iç siyasetin yeniden yapılanması ya da bu biçimiyle sürdürülmesi üzerindeki etkileriyle yeniden değerlendirmeyi olanaklı kılan yeni bir kavramsal/analitik çerçeve ve araştırma gündemi önermektedir. Bu bağlamda bu tez çalışmasının temel argümanı, Kıbrıs meselesinin Türk devlet seçkinleri tarafından iç siyasal alanda söylemsel olarak kurgulanış ve temsil ediliş biçimlerinin, Türkiye'de devlet kimliğinin ve devlet-toplum ilişkilerinin yeniden inşa süreçlerine içkin olduğudur. Yapısalcılık-sonrası ve inşacı uluslararası ilişkiler kuramlarına dayanarak şunu öneriyorum ki Kıbrıs meselesini, etrafında milli birliğin ve bütünlüğün mutlaka tesis edilmesi gereken bir 'inilli dava' ve devletin güvenlik sorunu olarak kodlayan ve sabitleyen resmi ve ana akım anlayışların iki önemli işlevi bulunmaktadır. Bu yaklaşımlar ilk olarak Türkiye'de siyasal hayatın devlet seçkinleri tarafından dile getirilen öncelikler ve siyasal amaçlarla tamamen uyumlu bir şekilde sürekli yeniden düzenlenmesini güvence altına alır. Bu da onlara siyasal alanın sınırlarını çizme ve siyasal tahayyülü disipline etme güç ve kapasitesini tanır. İkinci olarak bu anlayışlar, Türkiye'de devlet-toplum ilişkilerinin geleneksel ve hiyerarşik yapısının, ilkinin ikincisi karşısındaki üstünlüğünü ve bağımsızlığını yeniden üretecek biçimde korunarak idamesini mümkün kılar.
The political economy of turkey wealth fund: A case study within the state-business relations in Turkey

Bu tez, son zamanlarda küresel ve akademik bir fenomen olan Ulusal Varlık Fonları içerisinde aykırı bir örnek teşkil eden Türkiye Varlık Fonu'nun kuruluş nedenini açıklamayı amaçlamaktadır. Türkiye, bir varlık fonu oluşturmak ve finanse etmek için asgari kriter olarak kabul edilen ticaret veya bütçe fazlasına sahip olmamasına rağmen, 2016 yılında varlık fonunu kurmuştur. Böyle bir fona duyulan ihtiyacın sebebini Türk iç siyasetinde arayan bu araştırma, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin, devlet-iş ilişkilerini sürdürmek için sistematik hale getirdiği seçici kaynak dağıtımında kullanılacak yeni bir araç olarak Türkiye Varlık Fonu'nun kurulduğunu savunmaktadır. Fon, kendisine verilen hukuki ve ekonomik ayrıcalıklar sayesinde, ekonomide, daha fazla takdir yetkisi sağladığı için kaynak dağıtımının meşrulaştırılması ve gizlenmesinin bir yolu olarak kullanılması amaçlanmaktadır.