turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası hukuk açısından başarısız devletler ve iç silahlı çatışmalarda savaşan taraf statüsü

Silahlı çatışmalar kavramı, günümüzdeki kadar yaygınlaşmadan önce sadece iki devlet arasındaki konvansiyonel savaşları tarif etmek için kullanılmaktaydı. Ancak konvansiyonel savaşların maliyeti ve dünya savaşları sonunda ortaya çıkan insan kayıplarının yüksek oluşu iç silahlı çatışmaların yeni bir kavram olarak ortaya çıkmasına neden olmuştur. İç silahlı çatışmalar sonucu oluşan kayıpların her geçen yıl artması, konvansiyonel savaş kadar iç silahlı çatışmaların meydana gelmesinin de olağan görülmesine neden oluştur. Bu nedenle uluslararası çatışmalar gibi henüz uluslararasılaşmamış iç silahlı çatışmalar da uluslararası hukukun kapsamına dahil edilmiştir. İç silahlı çatışmalarda insancıl hukuk kuralları geçerlidir. Türkiye'nin de yaklaşık kırk yıldır içinde olduğu çatışma benzeri durum konunun sürekli olarak İnsan Hakları Hukuku ve Uluslararası İnsancıl Hukuk Açısından ele alınmasını gerektirmektedir. Bu nedenle iç silahlı çatışmalar kavramı bu tezin temel çalışma konusunu oluşturmaktadır. Tezin birinci bölümünde iç silahlı çatışma türleri, iç silahlı çatışmaların uluslararası boyut kazanması ve iç silahlı çatışmaların nedenleri ele alınmıştır. İkinci bölümde, iç silahlı çatışmaların oluşumuna sebebiyet veren başarısız ve çökmüş devlet yapıları ile bu tür devletlerin tanımı ve ortaya çıkardığı sorunlar ele alınmış ayrıca devlet terörizmi kavramı, devletlerin terörizme verdiği destek ve bu kavramların iç silahlı çatışmalara etkilerinden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde ise İnsancıl Hukuk kurallarının terörizm ile mücadele de ve terörizmin ortadan kaldırılmasında bir yarar sağlayıp sağlamadığı hususları ile uluslararası nitelik kazanmamış iç silahlı çatışma kavramları ayrı ayrı değerlendirilmeye çalışılmış ve Türkiye'nin terörle mücadelesi insancıl hukuk açısından ele alınmıştır.
The invisible actor of the Mesopotamian oil: Caloust Gulbenkian 'Mr. five percent'

Bu tez Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Irak'ın kuruluş sürecinde Mezopotamya petrol kaynaklarının ekonomi politiği açısından bireylerin önemini ortaya koymaktadır. Birinci Dünya Savaşı imparatorluğun dağılmasından sonra eski Osmanlı topraklarında yeni bir düzenin kurulması ihtiyacını ortaya çıkarmıştır. Dönemin endüstrileşmiş Batılı ülkeleri açısından da hem askeri hem sivil alanlarda artan enerji kullanımı nedeniyle daha fazla enerjiye ihtiyaç duyulması söz konusudur. Enerji bu ülkeler için öncelikli bir mesele haline gelmiştir ve petrol zengini Ortadoğu yeni kaynaklara ulaşmak için cazip bir bölge olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu topraklar büyük petrol şirketleri için de ekonomik açıdan cazip ve ticari açıdan da kazançlı bir bölge olarak görülmektedir. Petrol, devletler ve şirketler için bir ortak paydadır ve hem işbirliği hem de çatışmaya müsait bir zemin söz konusudur. İlk petrol kartelinin oluşumu ve Irak'ın kuruluşu ile tamamlanan bu süreçte Caloust Gülbenkyan'ın oynadığı rol ilginç ve kayda değerdir. Bu çalışma, genellikle devletler düzeyinde ele alınan Irak petrolleri konusuna analiz birimi olarak bireyi alarak yaklaşmaktadır. Uluslararası Ekonomi Politik kuramı çerçevesinde literatür ve arşiv taramaları yapılarak, betimleyici analiz ve oluşturulan kronoloji çerçevesinde Irak'ın kuruluş sürecinde bireylerin oynadığı rolün önemi irdelenmiştir. Çalışmanın bulgularına göre, süreçteki rolü ve Irak petrolündeki payına atfen 'Bay Yüzde Beş' olarak da bilinen Caloust Gülbenkyan'ın çabaları, ilgili devlet adamlarını ve şirket yöneticilerini bir araya getirmekte etkili olmuştur. Uzun yıllar süren Ortadoğu petrolleri üzerindeki mücadele, devletler ve petrol şirketlerinin dahil olduğu bir dizi görüşmeler, konferanslar ve imzalanan anlaşmalar sonunda çözüme kavuşturulmuştur. Ortadoğu petrolleri üzerindeki bu paylaşım mücadelesi, Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra bölgede kurulan yeni sistemde Irak'ın sınırlarının çizilmesinde de etkili olmuştur. Bu çalışma, Irak'ın kuruluş sürecinde devlet düzeyinin yanı sıra birey düzeyinde analizin de bu dönemi daha iyi anlamak açısından önemli olduğunu göstermektedir.
Gürcistan'ın yeni jeopolitiği

Bu tezde, Gürcistan'ın yeni jeopolitiği, yerel, bölgesel ve küresel güçlerle olan ilişkileri çerçevesinde incelenmiştir. Çalışma, Gürcistan'ın stratejik konumu sayesinde enerji güvenliği ve transferi bağlamında anahtar bir ülke olma potansiyeline sahip olduğunu savunmaktadır. Batının temel problemi, enerjinin transferinde Rusya Federasyonu'na olan bağımlılığını azaltmaktır. Gürcistan, Kafkasya'nın denize açılan tek kapısıdır. Dolayısı ile Gürcistan bu problemin çözümünde kritik bir role sahiptir. Gürcistan'ın kontrolü demek, tüm Kafkasya'nın ve Orta Asya'nın ticari akışını ve kaynak gelirlerini kontrol etmek demektir. Bu yüzden, enerjiye hakim olma yarışında bölgesel ve küresel güçleri sahnede görmek hiçte şaşırtıcı değildir. 2008 Ağustos'u aktörlerinin aynı fakat bu kez alanın Gürcistan olduğu yeni bir soğuk savaşın başlangıcı olarak değerlendirilebilir.
İran'ın Orta Doğu politikasında Şii Mezhebinin etkisi

Dünyamız Uluslararası Sistemi'nin en önemli bölgelerinden birisi Orta Doğu'dur. Tarih boyunca Orta Doğu Bölgesi Uluslararası Sisteme egemen olmak isteyen güçlerin ele geçirmek/nüfuz sahibi olmak istedikleri bir bölgedir. İran İslam Cumhuriyeti de bu bölgenin en önemli güçlerinden birisidir. İran'ın bölgeye yönelik dış politikaları sadece bölge üzerinde etkili olmayıp Uluslararası Sisteme de etki edebilmektedir. İran bölge devletlerinde yer alan Şii unsurlara verdiği destek vasıtasıyla bölgede kendisine bir hayat sahası oluşturmakta ve bu şekilde ayakta kalmaya çalışmaktadır. İran'ın bölge ülkelerinde yer alan Şii topluluklar ile olan ilişkileri ve bunlara vermiş olduğu destek söz konusu ülkelerin yönetimlerine İran'ın etkide bulunmasını sağlamaktadır. İran'ın söz konusu Şii topluluklara vermiş olduğu destek ve bu topluluklar vasıtasıyla gerçekleştirmiş olduğu eylemler sadece Orta Doğu bölgesinde değil Uluslararası alanda da ses getirebilmektedir. İran Şii kartını Orta Doğu'da etkin bir biçimde kullanmaktadır.
Uluslararası kuruluşlar ile Kırgız cumhuriyeti arasındaki güvenlik alanındaki işbirliğinin siyasi yönleri ve perspektifleri

Bu çalışmada Kırgız Cumhuriyeti'nin güvenlik alanında uluslararası örgütlerle olan işbirliği ve bu işbirliğinin pespektifleri ele alınmıştır. Kırgız Cumhuriyeti, bağımsızlığını elde etmesiyle beraber acil ve etkili bir çözüm gerektiren bir takım sorunla karşı karşıya kalmıştır. Bağımsızlığını yeni kazanmış olan Kırgız Cumhuriyeti'nin gündemindeki en önemli sorunlardan biri de ülkenin güvenlik sorunu olmuştur. Bunun da nedeni, SSCB'nin dağılmasından önce var olan uluslararası, bölgesel ve iç güvenlik mekanizmalarının ve sistemlerinin, ulusal çıkarlarını koruma konusunda zengin bir tecrübeye sahip olmayan Kırgızistan gibi yeni uluslararası aktörleri tehdit eden çağdaş sorunların çözümünde etkisiz kalmasıdır. Böyle bir durumda Kırgız Cumhuriyeti kendi ulusal güvenliğinin korunmasını sağlayabilmek için yeni mekanizmalar aramak zorunda kalmıştır. Bu bağlamda, Kırgızistan için ulusal güvenliğin korunmasını amaçlayan kendi sisteminin oluşturulmasına yönelik ana mekanizmalardan biri, güvenlik alanında çeşitli uluslararası ve bölgesel örgütle yapılan işbirliği olmuştur. Uluslararası ilişkilerin ve uluslararası hukukun gelişiminin bugünkü aşamasında uluslararası örgütlerin rolünün önemli ölçüde arttığını ve güçlü bir işbirliği merkezi haline geldiğini söylemek mümkündür. Hükümetlerarası ve uluslararası birçok sivil toplum kuruluşu, resmi ve gayri resmi kuruluşun Orta Asya bölgesinde ve Kırgızistan'daki güvenlik, barış ve istikrar konularında Kırgız Cumhuriyeti ile işbirliğinin gelişmesine ciddi bir önem gösterdiğini de belirtmek gerekmektedir. Bu da büyük ölçüde, Kırgızistan'ın bölgedeki istikrarsızlık merkezlerinin ve bunun yanı sıra Rusya ve Çin gibi büyük uluslararası oyuncuların yakınında yer alan jeopolitik konumundan kaynaklanmaktadır. Kırgızistan da, dünya topluluğunun pek çok ülkesi ile yakınlaşmaya, karşılıklı fayda çerçevesinde işbirliği yapmaya ve kurmuş olduğu kapsamlı ve adil ilişkileri geliştirmeye çalışmaktadır. Böylece, uluslararası işbirliği ve güvenlik konusuyla alakalı olarak uluslararası kuruluşlara olan aktif katılım Kırgızistan'ın yeni jeopolitik stratejisi haline gelmiştir. Bu bağlamda, çalışmanın ana amacı çeşitli uluslararası örgütlerin Kırgız Cumhuriyeti'nin ulusal güvenliğini oluşturma süreci üzerindeki etkisini incelemek, bu işbirliğinin etkinliğini değerlendirmek ve Kırgızistan'ın çeşitli uluslararası örgütlerle güvenlik alanında işbirliğinin geliştirilmesine yönelik beklentileri değerlendirmektir.
Ulusal güvenlik politikaları ve güvenlik kültürü arasındaki ilişkiselliği ortaya çıkarmaya yönelik ölçek geliştirilmesi

Ulusal güvenlik tüm devlet politikaları için referans rolü üstlenen üst düzey bir politikadır. Bu kapsamda devletlerin dış politikaları ile güvenlik politikalarını belirleyen tehdit algılamaları ve ulusal çıkarları yakından ilişkilidir. Konstrüktivist kurama göre iç ve dış politika, sosyopolitik inşa sürecinde karşılıklı etkileşim sonucunda oluşmaktadır. Devlet politikalarının belirlenmesinde referans rolü üstlenen güvenlik politikaları ile kültür arasında da yakın bir ilişki olduğu düşünülmektedir. Bu konuda yapılan çalışmalar 'Siyasal Kültür' başlığı altında yürütülürken bu etkileşimin güvenlik politikalarındaki yansımalarını ifade etmek için 'Stratejik Kültür' kavramı kullanılmaktadır. Fakat Stratejik Kültür kavramı, devletlerin davranış biçimlerini açıklarken toplumun dış dünya ile ilgili algılarını, düşüncelerini ve bunların nedenlerini içermemektedir. Bu çalışmada bu durumu açıklamak için 'Güvenlik Kültürü' kavramı tercih edilmiştir. Siyasal kültürün bir alt alanı olan güvenlik kültürü, ulusal güvenlik politikalarına yön veren, bir toplumun sahip olduğu inanç ve değerler bütünü, dış dünyayı algılama biçimi olarak tanımlanabilir. Bu çalışmada Güvenlik Kültürünün sosyolojik ve politik olmak üzere iki inşaa boyutu olduğuna dikkat çekilmektedir. Güvenlik kültürünün sosyalizasyon sürecini oluşturan sosyo psikolojik faktörler; Toplumsal Biliş, Schizmogenesis veya Pygmalion Etkisi ve Kültürel Farklılıklardır. Bu kapsamda siyasal elitler toplumun Güvenlik Kültürünü oluşturan bir sosyalizasyon süreci sonunda ortaya çıkan stratejik kültüre, güvenlik ve dış politikalarını eklemleyerek ulusal ve uluslararası politikalarını yürütmektedirler. Ulusal güvenlik politikaları ile güvenlik kültürü arasında nasıl bir ilişki olduğu siyaset bilimi açısından önemli bir sorunsaldır. Araştırmanın hipotezi 'bir toplumun güvenlik kültürünün niteliği ve inşa boyutu sahadan yapılacak ampirik ölçümlerle saptanabilir ve analiz edilebilir' yönündedir. Bu doğrultuda 'Güvenlik Kültürü' üzerine bir tutum ölçeği geliştirmek hedeflenmiştir. Çalışma kapsamında konu öncelikle güçlü bir teorik temele dayandırılmış, ardından sahadan toplanan kantitatif verilerle söz konusu ilişkisellik test edilmeye çalışılmıştır. Çalışma Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesinde okuyan ve rastgele örnekleme yoluyla seçilen öğrencilerin güvenlik kültürünü saptamaya yönelik bir alan araştırması içermektedir. Çalışmanın örneklem büyüklüğü 651 kişiden oluşmaktadır. Güvenirlik oranı Cronbach Alfa Katsayısı baz alınarak % 82 ve KMO değeri ise % 67 olarak bulunmuştur. Sahadan toplanan veriler doğrultusunda elde edilen bulgular ve yapılan çapraz tablolar araştırmanın hipotezini doğrular niteliktedir.
Çatışma ve işbirliği döngüsünde Rusya-Azerbaycan ilişkileri (1991-2018)

. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından bağımsızlığını ilan eden cumhuriyetlerkendi dış politikalarını belirlemek istemişlerdir. Rusya ise, hem Bağımsız Devletler Topluluğu aracılığı ile hem de ikili ilişkileri ile SSCB döneminde bünyesinde bulunan bu yeni devletler üzerinde hakimiyet mücadelesi vermeye devam etmektedir. Rusya, diğer bağımsız devletler gibi Azerbaycan ile ilişkilerini de 'Yakın Çevre Doktrini' olarak anılan ve Putin döneminde oldukça güçlenen bir dış politika stratejisi bağlamında sürdürmektedir. Moskova Azerbaycan ile ilişkilerinde Dağlık Karabağ sorunundan ekonomiye kadar birçok konuyu Azerbaycan üzerinde nüfuzunu artırmanın bir aracı olarak görmektedir. Bu nedenle Rusya-Azerbaycan ilişkileri işbirliğinin artırılmasına yönelik önemli bir potansiyele sahip olmakla birlikte kayda değer çatışma unsurları da barındırmaktadır. Bu çalışmada, tarihsel bir perspektife dayanılarak Rusya'nın Güney Kafkasya ve Azerbaycan'a yönelik dış politika yaklaşımının incelenmesi ve Sovyet sonrası süreçte ikili ilişkilerin imkan ve sınırlılıklarının belirlenmesi amaçlamaktadır.
Turkey's changing discourses of strategy: A critical realist analysis

Bu tez, Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana Türkiye'nin değişen güvenlik stratejisi söylemlerini analiz etmektedir. Klasik olarak analiz düzeyi yöntemi ile analiz edilen strateji kavramı, eleştirel gerçekçiliğin ontolojik derinlik kavramı ile ele alınmaktadır. Faile ait bir yetenek olarak tanımlanan strateji kavramı, fail ve yapının dinamik etkileşimi çerçevesinde analiz edilmekle kavramın tarihsel ve sosyolojik bir analizine ulaşmak amaçlanmaktadır. Böylece, stratejinin araçlar olarak tanımlanan materyal taraflarının lehine, failin göz ardı edilen veya unutulan stratejinin amaçlarını oluşturan edimsel ve düşünsel tarafları da diyalektik bir bakış açısıyla analizlere dahil edilmesi mümkün olabilecektir. Diğer bir ifadeyle, bu tez stratejinin evrimini, failin özgürleştirici stratejileri aşmaya çalıştığı yapının kısıtlayıcı etkilerini fail-yapı diyalektiği içerisine konumlandırmaktadır. Türk Dış Politikasında, fail stratejinin oluşturulması ve onun söyleme dökülmesinde tereddüt etmemiştir. Fakat strateji hakkında söylenen her zaman gerçeleşende sonuç olarak gerçekleştirilememiştir. Dolayısıyla bu tez, söylenen ile gerçekleşen arasındaki uyumsuzluğa bir açıklama bulma girişimindedir. Bu tez mevcut literatüre Türk Dış Politikasının eleştirel gerçekçi bir analizine, özellikle strateji ve stratejik söylem kavramlarını dahil ederek katkıda bulunmaktadır.
Anayasa yapım sürecinde toplumun etkisi

Anayasalar, yönetimlerin güçlerini keyfi kullanmalarını önlemek adına en üst hukuk normu olarak görülen belgelerdir. Ancak anayasalar, içerikleri ve kullanım alanları açısından sadece hukuki değil, siyasi ve toplumsal özellikler de taşımaktadır. Anayasaların toplumsal bir sözleşme olması, anayasa yapım süreçlerinde de toplumun aktif olarak katılımını gerektirmektedir. Anayasa yapım süreçlerini inceleyen bu çalışma da üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; tarihi süreçte anayasa yapım süreçleri incelenmiştir. İlk yazılı anayasa olan ABD'nin anayasa yapım süreci, tarihi olaylarla birlikte değerlendirilerek ele alınmıştır. Ardından ABD'de başlayan anayasa yapım sürecinin Avrupa'ya yayılması incelenmiş ve dünyadaki anayasa yapım süreçleri değerlendirilmiştir. Bir sonraki kısımda ise, Avrupa'da başlayan bu anayasa yapım geleneğinin Türkiye üzerindeki etkileri incelenip; tarih boyunca hem Osmanlı Devleti'nde hem de Türkiye'de yaşanan anayasa yapım süreçleri, öncesi ve sonrasında yaşanan olaylar dikkate alınarak değerlendirilmiştir. İkinci bölümde; Eski Anayasacılık Anlayışından itibaren dünyadaki anayasa yapım süreçlerindeki değişimler incelenmiştir. Demokratik ve katılımın yoğun olduğu bir anayasa yapım sürecinin hangi demokratik yönetim biçimlerinde daha aktif gerçekleştiği, anayasa yapım süreci aşamaları ve katılımlı anayasa yapım süreçleri üzerinde yapılan olumlu ve olumsuz değerlendirmelerden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde; günümüzde yapılmış olan ve katılımın yoğun olduğu anayasa yapım süreçleri incelenmiştir. Bu bağlamda Güney Afrika Cumhuriyeti ve İzlanda'nın anayasa yapım süreçleri ve bu ülkeleri bu sürece yönelten etmenler değerlendirilmiştir.
Old allies facing new threats: The Transatlantic relations within the framework of NATO

11 Eylül terörist saldırıları, transatlantik anlasmazlıga iliskin söylemi uluslararası toplumun gündemine getirdi. Gerçekte ise, Soguk Savas'ın bitiminde Amerika Birlesik Devletleri'nin öncü hegemon bir güç olarak ortaya çıkısı, Soguk Savas sonrası dönemin güvenlik algılamaları ve stratejileri için politik bir transatlantik uzlasmazlıgına yol açtı. NATO da uluslararası sistemde meydana gelen bu degisiklikler ile basa çıkmak durumunda kaldı. Ancak 1990'lar süresince Atlanticittifagının transformasyonu için alınan inisiyatiflerle NATO yeni dünya düzenine uyum sagladı. Fakat, ABD ve Avrupa'nın 11 Eylül sonrası güvenlik tehditleri ilebasa çıkmak için gerekli stratejiler konusundaki uzlasmazlıkları, NATO'nun gelecegihakkındaki tartısmalara bir kere daha öncülük etti. Aslında, ABD'nin 11 Eylül sonrası tek yanlı politikaları Soguk Savas itibariyle zaten var olan transatlantikanlasmazlıgı derinlestirirken, Iraq savasına kadar olan süreçte NATO, müttefiklerinarasındaki bölünmenin en cok yansıtıldıgı yer haline geldi. Bundan dolayı, ABD'nin özel ve geçici olarak kurulmus olan koalisyonlar anlayısı, NATO'nun ABD'nin Afganistan ve Irak kampanyalarında ikincil bir rol oynamasına yol açarak uzun vadede çok yanlı ittifaka zarar verdi. Bu nedenledir ki yeni tehditlerle yüz yüze olan eski müttefiklerin, yenilenmis bir transatlantik güvenlik isbirligi adına, NATO içindealınacak inisiyatifler sayesinde farklılıklarını uzlastırıp uzlastıramayacaklarınıgörmek için zamana ihtiyaç vardır.
PKK terör örgütünün ETA ve IRA terör örgütleri ile karşılaştırılması

Bu yüksek lisans tezi, Türkiye, İspanya ve İngiltere'nin bölücü teröre karşı verdiği mücadeleyi konu edinmektedir. Bu bağlamda çalışmada ETA, IRA VE PKK terör örgütleri ayrıntılı ve karşılaştırmalı analizlerle analiz edilmiştir. Çalışma yapısall olarak üç bölüme ayrılmış; ilk bölümde terörün kavramsal boyutu incelendikten sonra ikinci bölümde ETA-IRA ve PKK terörü incelenmiş, bunlar arasında karşılaştırmalar yapılmış, son bölümde ise İspanya, İngiltere ve Türkiye'nin terörle mücadele konusunda geliştirdikleri politikalar değerlendirilmiştir. Bu çalışma, son dönem sıkça gündeme gelen İspanya ve İngiltere modelleri ve PKK-ETA, PKK-IRA karşılaştırmalarına açıklık getirmesi açısından da önemli değerlendirmelerde bulunmaktadır.
Uluslararası ilişkiler disiplininde realist teorinin gelişimi

Uluslararası İlişkiler disiplini Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra 'Dünyada barış nasıl sağlanabilir? sorunsalı üzerine üretilen düşünceler ile oluşmuş bir bilim dalıdır. İdealizm ile birlikte disiplinin 'Kurucu Tartışma'sının taraflarından biri olan Realizm ise, Uluslararası İlişkiler'e disipliner kimliğini kazandıran ve disiplinin gelişiminde büyük payı olan bir teoridir. Zamanla Uluslararası İlişkiler'de egemen teori konumu edinmiş, aldığı eleştirilerin de bir sonucu olarak kendi içinde bir gelişim süreci yaşamıştır. Realist teorinin revizyonu ile, Realist öze sadık kalan çeşitli teoriler de ortaya çıkmış ve Uluslararası İlişkiler disiplininde Realist teorinin gelişimi, Realist teori geleneğinin ya da Realist paradigmanın oluşması anlamına gelmiştir. Realizm, aynı zamanda disiplinin gelişiminde de entelektüel anlamda itici bir güç olmuştur. Ne var ki, Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra küreselleşme süreci gibi önemli bir değişime uyum sağlamakta zorluk çeken Realist yaklaşım, gelinen süreçte dünya siyasetinin karmaşık gerçekliği karşısında yetersiz kalmıştır. Sonuç olarak, Uluslararası İlişkiler disiplininde Realist teori geleneği 21. yüzyıl dünya gerçekliğini açıklamakta ve analiz etmekte yetersiz kalmış olan bir teori geleneğidir. Bu çalışmada; oluşumu, içeriği, gelişimi, yaşadığı değişim süreçleri ve günümüzde ulaştığı paradigmatik konum ile Realist teorinin bütünlüklü bir analizinin yapılması amaçlanmıştır. Bu çerçevede, Realist teori eleştirel bir analize tabi tutulmuştur. Realist teorinin revizyonu ile oluşan diğer teoriler de incelenmiş, genel olarak Realist yaklaşımın dünya siyasetini algılama biçimi tartışılmış ve Realizm'in 21. yüzyıldaki paradigmatik konumu sorgulanmıştır. Realizm'in egemenliği altında 20. yüzyılı geride bırakan Uluslararası İlişkiler disiplininin gelişimi, günümüzdeki durumu ve geleceğine dair görüşler de detaylı olarak aktarılmıştır. Çalışma, Uluslararası İlişkiler'de Realizm'in dünü, bugünü ve yarını konusunda kapsamlı bir eleştirel analizden oluşmaktadır.
Avrupa terör örgütleri ve ülke politikalarına yansımaları

Bu çalışma terörizm kavramını ve Avrupa'nın üç demokratik ülkesiyle birlikte, Türkiye'deki terörizm hareketlerini incelemek amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmanın Terörizm Tanımı, Tarihi, Nedenleri ve Uluslararası Hukuktaki Yeri' başlıklı ilk bölümünde, konunun kavramsal bir çerçevesi çizilmeye çalışılmaktadır. Terörizm konusu üzerinde ortak bir tanımın bulunmaması nedeniyle sorunun tanımını, birçok yazar ve akademisyenin görüşleri çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bu tanımlarla sorun hakkında ortak bir payda oluşturulmaya çalışılmıştır. Tanım sorunu sonrasında terörizmin tarihsel süreç içerisinde nasıl bir gelişim izlediği irdelenmiştir. Terörizm kavramının net bir şekilde anlaşılması açısından terörizmin nedenlerinin neler olduğu da bu bölüm içerisinde değerlendirilmiştir. Son olarak ta bu bölüm içerisinde terörizm sorununa uluslararası alanda faaliyet gösteren uluslararası ve ulus ötesi örgütlerce oluşturulan uluslararası hukukun bakış açısına yer verilmiştir. Çalışmanın 'Avrupa Terör örgütleri ' adlı ikinci bölümünde; Avrupa'da faaliyetlerde bulunan üç ayrılıkçı terör örgütü incelenmiştir. Bu bölüm içerisinde örgütlerin tarihsel süreç içerindeki gelişimleri, amaçları ve eylemleri hakkında bilgi verilmiştir. Bu örgütlerle mücadele sırasında ilgili ülkelerin faaliyetleri ve terörizm ile mücadele etmek amacıyla izledikleri stratejiler hakkında da bilgi verilmiştir. Ayrıca bu terörist hareketleri destekleyen veya bu terörist hareketleri ortadan kaldırmak amacında ilgili ülkelerle işbirliği yapan, ülkelere de yer verilmiştir. Son bölüm olan 'Türkiye'de Ayrılıkçı Terör örgütü ' aşamasında Türkiye'de faaliyetlerde bulunan ayrılıkçı terör örgütü hakkında bilgi 176 verilmiştir. Türkiye Cumhuriyetinin bu terörist hareketle mücadele etmesinin de değerlendirildiği bu bölümde örgütü bilerek ve/veya bilmeyerek destekleyen ülkelerle olan ilişkilerine de yer verilmiştir.
İnsan hakları bağlamında göç ve mülteciler

Siyasal ve ekonomik faktörler, devletlerarası çıkar ilişkileri, çatışmaları, sınırlar, milliyetçilik hareketleri, açlık, sefalet, yoksulluk, salgın hastalıklar, doğa olayları, insan hakları ihlalleri gibi nedenler, küresel düzeyde ve kapsamı artarak devam eden zorla yerinden edilmeler göç ve mülteci meselesini dünyanın hemen her devletini ilgilendiren bir sorun haline getirmiştir. Uluslararası ilişkilerde devletlerin iç ve dış politikaları güvenlik eksenli olarak geliştirilmektedir. Uluslararası hukukta sığınmacı ve mülteci haklarının dikkate alınarak göç ve mülteci politikalarının oluşturulduğu varsayımına rağmen, bu alandaki politika ve uygulamalar güvenlik odaklı olarak devam etmektedir. Bu politikaların sonucunda göçler önlenemediği gibi, bu alanda insan kaçakçılığı artmakta ve daha birçok suç ağlarının oluşmasına da yol açmaktadır. Tezin ilk bölümünde göç tanımları ve göç kuramları ele alınmaktadır. İkinci bölümünde sığınmacı, mülteci kavramları, mülteci hukukunun gelişimi ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde, Türkiye göç, sığınmacı, mülteci politikaları ve bu politikaları etkileyen faktörler ele alınarak dünyada mültecilerin durumu insan hakları perspektifinden değerlendirilmektedir.