turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Changing approaches to immigration and diversity in the context of the current refugee-influx to Germany and Turkey

2011 yılından bu yana giderek büyüyen mülteci akınında Almanya ve Türkiye kilit rol oynamaktadır. Mülteci akını, toplumların kendi kendini anlamasına ilişkin temel tartışmaları, uzun vadede ne kadar ve ne tarz farklılığı tolere edebilecekleri ve azınlıkları nasıl bünyelerine almaya çalışacakları soruları da dahil olmak üzere, tetiklemiştir. Bu araştırma, Almanya ve Türkiye'deki mülteci akınının baskın yanıtlarını haritalandırırarak, daha önceki göç rejimleriyle ne kadar aynı eksende olup olmadığını karşılaştırıp mukayese eder. Ayrıca bu araştırma, mültecilerin topluma dahil edilme biçimlerine, mültecilerin temel deneyimlerine ve geçmişşteki siyasi yanıtlara ilişkin bir literatür taramasıyla bir analiz çerçevesi inşa etmeye çalışır. Dahası bu araştırma, siyasi karar vermeye ve kamuoyuna ilişkin farklı göstergeleri kullanarak bugünün yanıtlarını analiz eder. Nihai olarak bu araştırma, iki ülkenin de günümüzde mülteci akınına yaklaşımının tarihteki yaklaşımlarıyla, örneğin mültecilerin homojen bir 'çekirdek topluluğa' dönüşmesi fikrinde olduğu gibi, benzerlik gösterdiğine yönelik kanıtlar sunar. Ayrıca araştırma mülteci akınının, asimile olma yükünü göçmenlerin taşımadığı gibi giderek daha fazla kabul gören yeni düşüncelere ve yaklaşımlara yol açtığına dair kanıtlar sunar. Genel olarak bu araştırma, iki ülkenin de göç politikasını mülteci akınıyla birlikte revize etmesinden ötürü daha fazla önem kazanan, Almanya ve Türkiye'nin konuya ilişkin bugünkü yol haritalarını da inceler.
The evolution of deterrence theory for a new dimension: The challenges of cyber deterrence strategies in international system

Vestfalya Antlaşması sonrasında uluslararası sistemin başat aktörleri haline gelen devletler siber uzayı kara, deniz, hava ve uzaya ek olarak geleneksel politikalarını gerçekleştirecekleri yeni bir alan görmektedirler. Fakat diğer boyutların aksine siber uzay insan yapımı olduğu ve tasarım felsefesi güvenlikten daha ziyade taraflar arasında düşük maliyetle hızlı ve anonim bilgi paylaşımına önem verdiği için devletler; tespit/isnat, çok fazla devlet dışı aktörlerin devlete meydan okuyabilmesi ve devletler arasındaki asimetrik ilişkinin olması gibi geleneksel olmayan bir dizi sorunla karşılaşmaktadırlar. Bu nedenle, özellikle kritik alt yapıların bilgi ve iletişim teknolojileriyle daha entegre olduğu, ICT'lerin daha yaygın olarak kullanıldığı ve fikri mülkiyete daha fazla sahip olan ülkelerde; diğer devletlerden ve devlet dışı aktörlerden gelebilecek siber saldırıları engellemek için güvenlik stratejileri arayışına girilmiştir. Bu arayışın bir sonucu olarak ise özellikle Soğuk Savaş döneminde uluslararası politikada oldukça ön planda yer alan caydırıcılık teorisinin siber uzaydaki uygulanabilirliği tartışılmaya başlanmıştır. Bu doğrultuda bu tez çalışması geleneksel caydırıcılık teorisinin siber uzayda uygulanabilirliğini sorgularken aynı zamanda bu teorinin siber uzayda uygulanmasının önündeki engelleri araştırmakta ve siber uzay için nasıl bir caydırıcılık stratejisinin kurgulanabileceğini tartışmaktadır. Bunun için ilk olarak klasik caydırıcılık teorisinden yola çıkarak siber caydırıcılığın temel varsayımları, gerekli ön koşulları, temel ve alternatif stratejileri ele alınırken, ikinci olarak siber uzaydaki tehditler ve tehditlerin gerçekleşmesiyle ortaya çıkan siber saldırılar sınıflandırılarak siber caydırıcılığın başarılı olmasının önündeki engellerin neler oldukları belirtilecektir. Ayrıca önemli 260 siber saldırı zaman, saldırgan ve saldırılan devlet, saldırı türü, hedef ve yanıt olmak üzere altı başlık altında incelenerek teoriğin dışında pratikte de hangi sorunlarla karşılaşıldığı analiz edilecektir. Bu çerçevede yalnızca siber araçlara başvuran bir siber caydırıcılık stratejisinin tüm siber saldırıları engellemede başarısız olduğu gerçeğinden yola çıkarak politik, ekonomik, askeri ve diplomatik araçları da içinde barındıran hibrit ve sınırlı bir siber caydırıcılık stratejisinin siber uzayda başarılı olma olasılıkları tartışılarak çalışmaya son verilecektir.
Karadeniz'de mevcut durum ile askeri, siyasi ve ekonomik oluşumların incelenmesi

Karadeniz dünya üzerindeki konumu ve kıyısında bulunan ülkelerin ekonomilerine olan büyük etkisi ile tüm bölge ülkeleri ve dolayısıyla Türkiye için önemini muhafaza etmektedir. Önceleri dünyanın iki kutup halinde olması ve bundan etkilenen bölge ülkelerinin birbirleri ile olan ilişkileri nedeniyle; Karadeniz'in maruz kaldığı sorunların çözümüne, barış ve istikrarın tesis ve idame edilmesine yönelik işbirliği alanları çok sınırlı kalmıştır. 1990'lı yılların başından itibaren SSCB'nin dağılması ve yeni dünya düzeni arayışları ile küreselleşme'den etkilenen bölge ülkeleri arasında askeri, ekonomik ve siyasi işbirliğinin güçlendirilmesi, ulusal, bölgesel ve uluslararası düzeyde yürütülen çalışmaların birbirini tamamlayıcı bir düzeye kavuşturulması ve bunun için gerekli koordinasyonun sağlanmasına yönelik çalışmalar hız kazanmıştır. Karadeniz'in çevre sorunlarına yönelik uluslararası kuruluşların yardımı ile başlanan Karadeniz Çevre Projesi, barış ve istikrarın güçlendirilmesini hedefleyen ve askeri alanda bir ilke imza atan Karadeniz Deniz Görev Grubu, Karadeniz'e kıyısı olan ülkeler arasında aşamalı olarak bir 'serbest ticaret bölgesi' kurulması olarak başlayan ve Türkiye'nin önderliğinde bir ekonomik işbirliği anlaşmasına dönen ve Karadeniz Ülkeleri ile Balkanlar ve Kafkaslardaki bazı ülkelerinde katılımı ile genişleyen Karadeniz ekonomik İşbirliği anlaşması, Tarafların aralarındaki ilişkilerde, Helsinki Nihai Senedinin ve AGİT'in tüm prensiplerinin hakim olacağını benimsediklerini beyan etmeleri açısından özel bir anlam ifade eden Boğaz İçi Bildirisi son yıllarda bölgede meydana gelen faaliyetlerin ve oluşumların belli başlıları olarak göze çarpmaktadır. Deniz ve denizcilik gücüne yön veren deniz politikaları ile ilgilenen kişiler olarak Karadeniz bölgesindeki mevcut durum ile bu bölgede meydana gelen olaylara uzak kalmamamız gerekmektedir. Bu tezde Karadeniz'in genel olarak tanıtılmasına yönelik temel bilgiler ile bölge ülkelerinin siyasi, sosyal ve ekonomik yapıları ortaya konmaya çalışılmış, tüm bölge ülkelerini ortaklaşa ilgilendirdiği ve işbirliği ile koordineli çalışmalarını gerektirdiği değerlendirilen çevre sorunu ile son yıllarda gittikçe artan Pontusçuluk faaliyetleri mevcut sorunlar olarak incelenmiştir. Ayrıca Karadeniz ülkeleri ile Karadeniz'in paylaşımına yönelik hukuki durumun değerlendirilmesi yapılmıştır. Karadeniz'de mevcut durumun ortaya konmasından sonra bölge ülkeleri ile işbirliği kapsamında ortayaçıkan belli başlı çevre, ekonomik ve siyasi, askeri alanda imzalanan anlaşmalar ile bu anlaşmalar sonucu meydana gelen oluşumlar ve bu oluşumların etkilerinin neler olduğu incelenmiş ve müteakiben ortaya çıkan sonuçlara bağlı olarak öneriler geliştirilmiştir. iv
Dış politikaya güvenlik eksenli bakış: Güney Kore örneği (1945-2013)

Güney Kore, iki büyük güç arasında başlayan ve sonradan Soğuk Savaş olarak anılacak mücadelenin ilk yıllarında kurulmuştur. Kore Yarımadasının Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri arasında bölünmesi Kuzey'de Moskova'ya yakın komünist bir Kore'nin, Güneyde ise ABD destekli, Batı yanlısı anti-komünist bir Kore'nin doğmasına yol açmıştır. Soğuk Savaş boyunca iki farklı blok pek çok kez karşı karşıya gelmiş, ancak genel bir çatışma tarafların büyük yıkıma yol açabilecek bir savaşa evrilme potansiyeli taşıdığından gerçekleşmemiştir. Bu bağlamda Kore Savaşı, Soğuk Savaş boyunca taraflardan birinin doğrudan müdahil olduğu ilk sıcak çatışma olmuştur. Güney Kore, savaş sonrası ABD'nin komünizm ile mücadelesinde Asya kıtasında bir anlamda ileri karakol rolünü üstlenmiştir. 1960'lar itibariyle Güney Kore'nin ekonomik durumu ise ülkenin uluslararası sistemde görece önemsiz bir konumda kalmasına yol açtıysa da 30 yıl içerisinde yaşanan ekonomik dönüşüm ülkenin Kuzeydoğu Asya bölgesinde ve daha sonra Asya-Pasifikteki konumunu güçlendirmiştir. Soğuk Savaş dönemi boyunca ABD ittifak sistemi ve ideolojik görüşü ile uyumlu bir ilişki içerisinde olan Güney Kore, özellikle Vietnam Savaşı ertesinde ABD dış politikasındaki değişimlere bağlı olarak bu ülke ile diplomatik krizler yaşamış ve yine bu süreç içerisinde Kuzey Kore'nin yoğun tehditlerine maruz kalmıştır. Soğuk Savaşın bitmesinin ardından ABD ile süregelen ittifakın geleceği hususu ise önemli bir konu olmuştur. Soğuk Savaş sonrası dönemde başta ekonomik açıdan güçlenen komşusu Çin ile gelişen diplomatik ve ekonomik ilişkileri, ABD ittifak sistemi altında bulunmalarına rağmen politik anlamda sorunlarının bulunduğu Japonya ve ABD'nin Çin ile sürdürdüğü rekabet Güney Kore'nin dış politikada ikilemlerle karşılaşmasına yol açmıştır. Bu bağlamda Güney Kore'nin bir ABD-Çin mücadelesi dışında kalmaya çalışığ bir anlamda denge politikası gütmeye çalıştığı, Japonya ile ABD'ye rağmen hedeflenen diplomatik yakınlaşmayı gerçekleştiremediği hatta ilişkilerin Soğuk Savaş sonrasında daha da bozulduğu görülmektedir. Soğuk Savaşın bitmesi ile birlikte beka kaygısı içerisine giren Kuzey Kore'nin nükleer programını hızlandırması ve Çin'in nükleer kriz sürecindeki konumu Seul'ün Pekin ile yakınlaşmasını da sınırlamakta ve ABD ile olan ittifakının önemini korumasına neden olmuştur. Dolayısıyla Güney Kore açısından stratejik müttefik ilişkileri içerisinde bulunduğu ABD, ülkenin ulusal güvenliğinin temel unsuru özelliğini korumaktadır.
Muhtar Azerbaycan Hükümeti yapısı, ideoloji, hedefi (İran 1945-1946)

Toplumsal bilimlerin konusu insan davranışları ve toplumsal kurumlar olmaktadır. Bu araştırmada genel bir önermeden akıl yürütme yoluyla daha az genel nitelikte olan yeni önermeler elde edilme yolu seçilerek deney ve gözlemin yeri olmadığından araştırmamızda tümdengelim yöntemi uygulanmıştır. Veri toplama tekniğinde ise örnekleme sistemi uygulanmıştır. Araştırılan konu ise Muhtar Azerbaycan hükümetidir. 12 Aralık 1945'de Azerbaycan Milli Meclisi toplanıp Azerbaycan Muhtar Hükümetinin kurulduğunu ilan etti. Bu gelişmenin İran'ın Azerbaycan bölgesinde meydana gelmesinin birçok sebebi vardır. 1905- 1911 İran Meşrutiyet devrimi bu bölgeden başlamıştır. Azerbaycan bölgesi İran'ın batıya açılan köprüsü konumundadır. Osmanlı'da meydana gelen özgürlükçü akımlar burada aydınları etkilemiştir. 1890'ların sonundan itibaren birçok Azerbaycanlı çalışmak için Rusya'ya gitmiş orada demiryolları inşaatında sanayi kuruluşlarında ve Baku petrol sanayinde işçi olarak çalışmışlardır. Bu işçiler orada işçi sınıfının teorik ilerlemesine ve örgütlenmesine şahit olup İran'a döndüklerinde bu fikirleri yaymaya başlamışlardır. Ekim Sovyet devriminin etkisi ile 1918 -1920'de Şeyh Muhammed Hiyabani önderliğinde Azadistan hareketi meydana gelmiştir. Nihayet Kızılordunun Azerbaycanda bulunmasının sağladığı ortamdan da yararlanan Pişeveri ve arkadaşları Muhtar Azerbaycan hükümetini kurmuşlardır. Muhtar hükümet ekonomik, sosyal, toplumsal kültürel vb. alanlarda reform sayılacak birçok uygulama gerçekleştirmiştir. Sonuç olarak bu hareket ayrılıkçı bir hareket olmayıp meşrutiyet devrimi ve Azadistan hareketi gibi İran'ın toprak bütünlüğü ve birliğine zarar vermeden demokratik, çağdaş ve sosyal adaletçi bir sistemin kurulmasını sağlamaya çalışmıştır. ıı
Petrol boru hatlarının Türk dış politikasına etkisi

Petrolün varlığının ortaya çıkışıyla beraber petrol mücadelesi de başlamıştır, bu tarihten sonra dünya siyasetine yön veren en büyük unsur petrol olmuştur. İlk çok uluslu devletler de petrol temelinde kurulmuş, dünya dış politikasının da öncelikle petrol tabanlı etkilenmesine yol açmıştır. Başta I. Dünya Savaşı, II. Dünya Savaşı, Körfez Savaşları ile Afganistan Savaşı'nın küresel boyutunda görünmeyen yüzünün petrol olduğu bilinen ve artık gizlenmeyen bir geçektir. Osmanlı İmparatorluğu'ndan, Türkiye Cumhuriyetine geçişteki siyasi ve ekonomik durum, yanı başımızdaki enerji yataklarına uzaktan bakmamıza ve bir politika üretemememize neden olmuştur. Soğuk Savaş yıllarında ise NATO'nun siyasetine kendimizi bıraktık. Bu dönem Türk Petrol Politikasının en zayıf dönemidir. İran ? Irak Savaşının hemen öncesinde, Irak petrollerinin dünya pazarına açılması için Kerkük ? Ceyhan Petrol Boru Hattıyla Türkiye'nin üstlendiği rol, soğuk savaşın bitmesi ile Hazar Petrollerinin güçlü Rusya'nın elinde koz olmasını istemeyen Amerika ve İngiltere'nin de desteği ile açılan Bakü ? Tiflis ? Ceyhan Boru hattı ile başrole dönüşmüştür. Bu çalışma; boru hatlarıyla dünya pazarlarına aktarılan petrolün Türk dış politikasına etkisini ve Türkiye'nin güvenli bir enerji koridoru haline gelmesini anlatmaktadır.
Türkiye'nin bölgesel güvenliğinde Gürcistan'ın yeri

öz Sahip olduğu hidrokarbon kaynaklan nedeniyle uluslararası alanda önemli bir rol üstlenebileceği değerlendirilen Kafkaslara ilgi giderek artmaktadır. Bu kapsamda topraklan enerji koridoru olarak kullanılması düşünülen Kafkas ülkelerinden Gürcistan, ABD'nin, Rusya Federasyonunun, İran'ın, Türkiye'nin, ve bazı Batılı güç odaklarının uzun dönem stratejik değerlendirmelerinin merkezi haline gelmiştir. Gürcistan'ın Türkiye'nin bölgesel güvenliğindeki yeri çerçevesinde Gürcistan Cumhuriyeti üzerinde yapılan bu çalışmada, başlıca, Gürcistan' m jeopolitik konumu, etnik problemleri ve ülkede yaşanılan ekonomik zorluklar, başkan Şevardnadze ve sonrasında iktidara kimin gelebileceği, Gürcistan'daki Rus askeri üsleri ve Gürcistan üzerindeki Rus nüfuzunun etkileri, petrol boru hattı ve 'ipek yolu' projeleri, Gürcistan ordusu, Gürcistan'ın diğer ülkelerle ikili ilişkileri gibi konular ele alınmıştır. Son dönemlerde Gürcistan'da yaşanan gelişmeler, Türkiye'nin yeni yeni ilgisini çekmeyi başaran ve bu ülkenin yakın çevresinde ve Kafkaslarda etkisini gösteren bir takım sonuçlar içeren kompleks ve birbiriyle iç içe geçmişş birçok faktörden oluşmaktadır. Bu çalışma sonucunda, bir dereceye kadar, Gürcistan ile ilgili bahsedilen faktörlerin Türkiye'ye olan yansımaları gösterilmiş ve bu yüzyılın ilk çeyreğinde Türkiye tarafından Kafkasya'daki bölgesel çıkarları açısından yeni açılımların yapılması ihtiyacını ortaya konmuştur. iv
The implications of Somali Ethiopian war of 1977 on the fall of Somali state in 1991

Uluslararası olarak Somali son otuz yıldır Somali aşiretleri arasında uzun süredir devam eden çatışmalar nedeniyle dünyanın başarısızı ülkelerinden bir olarak görülmekle birlikte, Somali'deki akademisyenler ve devlet misyonları Somali'de barışın tesis edilmesinin ve idarenin neden başarısız olduğunu ve bu uzun süredir devam eden çatışmaların neden hala ve hangi şartlarda devam ettiğini anlayamamaktadırlar. Bu tez Somali'de barış sürecine ve devletin tesis edilmesi çabalarına katkıda bulunmayı amaçlamakta ve Ogaden savaşının Somali'de devletin yıkılmasını ve Somali merkezi hükümetinin parçalanmasını nasıl kolaylaştırdığını incelemektedir. Somali halkı arasındaki yerel inanışlara ve tartışmalara göre Somali ve Etiyopya arasındaki savaş Somali devletinin yıkılması arasında karşılıklı bir ilişki mevcuttur, çünkü birçok Somalili politikacı Somali ve Etiyopya arasındaki savaşın Somali devletinin yıkılışının nedenidir. Ancak bazı akademik tartışmalarda Somali'deki yıkım yazarın hangi açıdan baktığına bağlı olarak başka etken faktörlere dayanmaktadır. 1969'da Somali'de alt rütbeli askeri eksperlerin liderlik yaptığı bir darbe 1969'da seçilmiş hükümetin halkı tatmin edememesi nedeniyle halk tarafından devletin tesisi için son umut olarak görülmüş, ancak askeri hükümet son yirmi yılda Somali hükümetleri arasında popüler olmuş adam kayırmacılık, aşiretçilik ve yolsuzluklar nedeniyle ülkeyi yıkım yoluna sokmuştur. Literatürde devletin tesisi, ulusalcılık ve savaş gibi çeşitli alanlara dayanan bu tezde devletin tesisi ve devletin yıkılması süreçlerini ve Somali-Etiyopya savaşının Somali devletinin tesisi ve devletin yıkılması üzerindeki içermeleri daha iyi anlamak için orijinal bir analitik çerçeve geliştirilmektedir. Teorik araştırma diğer bulguların yanında Somali devlet sorununun Somali devletinin yıkılmasıyla Somali-Etiyopya savaşı (1977 Ogaden savaşı) arasındaki karşılıklı ilişkinin anlaşılmasında yattığı bulgusunu vermiştir, bu yüzden karşılaştırmalı vaka çalışmalarında çerçevesi belirlenen nicel araştırmaların uygulanmasıyla, bu tez yalnızca devletin yıkılmasıyla tesis konularını çevreleyen teorik tartışmaları ileri bir noktaya götürmekle kalmamakta, aynı zamanda Somali tarihiyle ilgili yeni bir anlayış önermekte ve çoğu zaman romantikleştirilen Somali ülkesi için yeni bir teorik çerçeve sunmaktadır.
Milli güvenlik stratejisi açısından Hafız Esad dönemi Türkiye-Suriye ilişkileri(1970-2000)

Son yüzyılda en önemli ekonomik ve siyasal olgu olan küreselleşmenin bütün dünya ülkelerini etkilediği görülmektedir. Bu etki Milli Güvenlik Stratejilerini sürekli olarak şekillendirmiştir. Ortadoğu bölgesi uzun yıllar Osmanlı Devleti yönetiminde kaldıktan sonra, Batılı ülkelerin sömürgesi durumuna düşmüş ve daha sonra bu sömürgeci devletlerin çizmiş olduğu sınırlar sonucunda yeni devletler türemiştir. Bu yeni devletlerden birisi de Suriye'dir. Suriye ile Türkiye arasında en önemli ve temel uyuşmazlık noktaları strateji açısından ve sınır güvenliği bakımından Hatay Sorunu, Su Sorunu, Suriye'deki Türk nüfusunun varlığı ve Terör sorunudur. Bu ana başlıklardaki konular genel hatlarıyla bu tezin ana inceleme konularını oluşturmuştur. Yukarıda bahsedilen konuları anlama açısından Suriye'nin tarihi, etnik ve ekonomik yapısı Suriye Lideri Hafız Esad'ın özgeçmişşi, iktidara gelişi, yönetim anlayışı, Baas Partisi İdeolojisi, Jeopolitik ve Milli Güvenlik Stratejisi gibi ayrıntılara hakim olduktan sonra ortaya çıkmış ve süregelen, devam etmesi olası su sorunu, sınır sorunu, terör sorunu gibi konular hakkında analiz yapmak mümkün olacaktır. 1970'li yıllardan itibaren Suriye'nin uyguladığı ve destek verdiği terör kozu ile iki ülke defalarca savaşın eşiğine gelmiştir. Kısaca bu çalışma Türkiye-Suriye ilişkilerini çeşitli değerlenmedirler üzerinden 2000 yılına kadar olan siyasi, sosyal ve ekonomik ilişkileri analiz etmek anmacıyla yapılmıştır.
TRANSFORMATION OF JAPANESE SECURITY POLICY: FROM PACIFISM TO PROACTIVE POLICIES BETWEEN 1976- 2018

Bu tez Japonya'nın Kuzey Doğu Asya ülkeleri ve Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı belirlediği güvenlik politikalarını incelemektedir. Bunu yaparken özellikle Japon güvenlik algısının pasifizmden proaktif politikalara dönüşmesi göz önünde bulundurulmuştur. Özel olarak bu dönüşüm durumunun Japonya'nın çevresindeki gelişmelere bağlı olduğu düşünülmektedir. Bu değişimler arasında Kuzey Kore'nin nükleer silah çalışmaları, Çin'in yükselen gücü ve Amerika Birleşik Devletleri'nin bölgedeki rolü başlıcadır. Bu amaçla bu tez daha çok Japonya'nın Ulusal Güvenlik Program Rehberleri'ni temel alarak bu dönüşümü anlamaya çalışmaktadır. Bu rehberler 1976, 1995, 2004, 2010, 2013 ve 2018 olmak üzere beş kere yayınlanmıştır.
AB genişleme sürecinde Batı Balkan Ülkeleri'nin siyasi ve ekonomik değişimleri

Bu tez çalışması, Batı Balkan devletlerinin 1990'larda büyük etnik çatışmaların yaşandığı ve böylece uluslararası toplumun dikkatini çekmeyi başaran Yugoslavya savaşlarından sonra, bölge devletlerinin yeniden yapılanma ve devletin inşası için Avrupa-Atlantik ortamına uyum çerçevesinde karşılaştıkları zorlukları tarihi, güncel ve sosyo-ekonomik problemleri dikkate alarak incelemektedir. 1995 Bosna-Hersek'teki savaşı sonlandıran Dayton Barış Anlaşması'nın imzalanmasından sonra bölgenin güvenliği, istikrarı ve barışını sağlamak için uluslararası toplum konuya müdahil olmuştur. 2000 yıllarından itibaren Avrupa Birliği'nin bölgedeki rolü artmış ve önemli bir aktör haline gelmiştir. 2003 yılında yapılan Selanik Zirvesin'de Batı Balkan ülkelerinin geleceğinin Avrupa Birliği içerisinde olduğunu belirterek, bölge ülkelerinin AB'nin potansiyel üye devletleri olduğunu açıklamıştır. Avrupa Birliği, Batı Balkanlara yönelik benimsemiş olduğu genişleme politikası olan İstikrar ve Ortaklık Sürecini bu ülkeler için başlatmış ve bu alanda çeşitli çalışmalar yapmaktadır. Entegrasyonun başarıyla tamamlanabilmesi için Batı Balkan ülkelerinin demokrasi, insan hakları, özgürlük, pazar ekonomisi alanlarında kendilerini geliştirmeleri ve AB'ye uyumlu reformlar yapmaları gerekmektedir. Batı Balkan ülkelerinin yüzleştiği sorunlar yalnızca AB'nin değerlerini benimsemek değil aynı zamanda, çok etnikli yapısından da kaynaklanan sınır problemleri, bölgesel ayrım, azınlık problemleri, yolsuzluk, işsizlik ve örgütlü suçlar gibi büyük ve çözülmesi zor problemleri vardır. Avrupa Birliği bu problemlerin çözüme kavuşması için bölge devletleri ile işbirliği yapıyor ve devletlerin reform politikalarını siyasi ve ekonomik olarak desteklemektedir. Son yıllarda Avrupa Birliği'nin karşılaştığı mülteci ve göç sorunu, Euro ekonomik krizi, Brexit ve artan popülist ve sağ partiler genişleme politikasını yavaşlatmaktadır.
NATO'ya giriş sürecinde Türk Amerikan ilişkileri ve Amerikan askeri yardımlarının Türk Silahlı Kuvvetlerine etkisi

Hassas coğrafi konumundan kaynaklanan tehditlere karşı, Türkiye'nin her zaman en büyük güvencesi olan Türk Silahlı Kuvvetleri'nin, ülkesini çevresindeki tehlikelerden korumak için; etkin, güçlü, kurumsal bir organizasyona gereksinimi vardır. Bu gerçek, Türk yöneticilerini her dönemde farklı açılımlara zorlamıştır. II. Dünya Savaşı sonrası, SSCB'nin tutumu karşısında Türkiye'nin artan güvenlik problemlerinin giderilmesi ve ekonomik kalkınmasını gerçekleştirmek için başvurduğu yeni açılımı, ABD yardımlarına sahip olmaktır. Genişleme politikası kapsamında, kendi prensiplerine, ilkelerine uyumlu yeni bir dünya düzeni oluşturma çabası içerisinde olan ABD, söz konusu coğrafyada bu dengelerini korumaya yönelik belirlediği müttefik güç olan Türkiye'nin, Sovyet sınırındaki coğrafi konumundan yararlanmak için, bu durumu çok iyi değerlendirmiştir. Bu çerçevede II. Dünya Savaşı içinde Ödünç Verme ve Kiralama Kanunu ile başlayan, Truman Doktrini ve Marshall yardımlarıyla gelişerek devam eden Türk-Amerikan ilişkileri, Türkiye'yi NATO üyeliğine kadar götürmüştür. Bu süreçte yapılan askeri yardımlar; Türkiye'nin ulusal savunma sanayinin gelişimini olumsuz yönde etkilerken, Türk Silahlı Kuvvetleri'nde de teşkilat, idari, eğitim ve lojistik yönde değişimler olmuş; TSK'nin reorganizasyonuna ve modernizasyonuna göreceli olarak olumlu yönde etkilerken, TSK personeli üzerindeki kültürel ve psikolojik etkileri ile ulusal savunma sanayi açısından etkileri olumsuz yönde cereyan etmiştir. Bu gelişmeler sonucunda Türk ordusu, büyük oranda Amerikan silah sanayine işlevsel şekilde bağlanmıştır. Türk ordusunun Amerikan ordu modeline doğru kayması, ABD ile olan yakın ilişkisinin bir sonucu olarak antiemperyalist özelliğinin kaybolmasına, özelikle Atatürk'ün tam bağımsızlık ilkesinin ordu içinde de aşınmasına sebebiyet vermiştir.