turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Radbruch formülünün siyasal iktidarla olan ilişkisi

Gustav Radbruch 20. yüzyılın en önemli hukukçu ve filozoflarındandır. Günümüzde dahil sık sık tartışılan doğal hukuk ve hukuki pozitivizm arasındaki gerilimde orta bir yol seçerek alternatif bir çözüm önerisi sunmuştur. Bu tartışmayı içeren Radbruch formülünde ise özet olarak aşırı adaletsiz yasaların hukuk kılıfına sokularak geçerlilik kazanmasına yargıçların engel olması gerektiği açıklanmıştır. Radbruch, adalet ve hukuki güvenlik arasındaki gerilimde hiçbir zaman birini mutlak olarak yüceltip diğerini ise daimi olarak göz ardı etmemiştir. Radbruch'un yaşadığı dönemde Nazi rejiminin mevcut oluşu ve tahammül edilemez derecede adaletsiz yasaların çoğalması formülün ortaya çıkmasında önemli bir yere sahiptir. Formül ortaya çıkarken Nazi rejimden etkilendiği gibi formülün uygulanması ile engel olunması amaçlanan da haksızlık rejimlerinin adaletsiz yasalarıdır. Özellikle hukukun ideolojik bir aygıt olarak kullanılarak gayri meşru isteklerin hukuk kılıfına sokulması formülün kullanımını gerektirmektedir. Çalışmada Radbruch'u inceleyen diğer çalışmalardan farklı olarak hem oluşum hem de uygulama aşamasında formülün siyasal iktidarla ilişkisi incelenmiştir.
Türk hukukunda menkul kıymetlerden elde edilen kazançların gelir ve kurumlar vergisi bakımından değerlendirilmesi

Sermaye piyasası tüm ülkelerde olduğu gibi bizim ülkemiz bakımından da önem arz etmektedir. Sermaye piyasası faaliyetlerinin oluşturduğu ekonomik, mali ve hukuki düzenin belirli bir sistem içinde devam etmesi yatırımcıların bu piyasaya güvenmesi için şarttır. Menkul kıymetler sermaye piyasası işlemlerinin konusunu oluşturan araçların başında gelir. Bu sebeple menkul kıymetlerden elde edilen gelirlere Türk vergi sistemi içinde uygulanacak vergilendirme prensipleri, basit ve verimli bir şekilde düzenlenmelidir. Aktif ve güvenilir bir sermaye piyasasının oluşması için yatırımcıyı tedirgin etmeyecek bir vergi yapısının oluşturulmasına da özen gösterilmelidir. Fakat Türkiye'de vergi düzenlemelerin çok sık değişmesi, menkul kıymetlerden elde edilen gelirlerin dönemler itibariyle farklı şekillerde vergilendirilmesi sonucunu doğurmuştur. Bu durum sermaye piyasamızın gelişmesini etkilemiştir.
Türk Borçlar Kanunu ve Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Anlaşması'na göre satıcının sözleşmeye aykırı mal teslimi halinde alıcının yenisi ile değiştirme hakkı

Çalışmanın konusunu Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Antlaşması ve Türk Borçlar Kanuna göre, satıcının sözleşmeye aykırı mal teslimi halinde alıcının yenisi ile değiştirme hakkını kullanmasının koşullarını ve sonuçları incelenmesini oluşturur. CISG 1980 yılında Viyana Konferansı'nda altmış iki ülkenin katılımıyla kabul edilmiş ve 1988 yılında yürürlüğe girmiştir. Türkiye ise, CISG'a 5870 sayılı Kanun ile taraf olmuş, 01.08. 2011 tarihinden itibaren CISG yürürlüğe girerek Türk Hukuku'nda uygulanma imkanına kavuşmuştur. Çalışmanın amacı, iç hukukumuzun bir parçası olan CISG ile Türk Borçlar Kanunu hükümlerinin alıcının yenisi ile değiştirme hakkı kapsamında karşılaştırmalı olarak ele alınmasıdır. Alıcının yenisi ile değiştirme hakkı kapsamındaki düzenlemeler ve yargı kararları incelenerek CISG ve Türk Borçlar Kanunu, düzenlemeleri ve uygulaması arasındaki benzerliklerin ve farklılıkların ortaya koması amaçlanmaktadır. Uluslararası ticaretin önündeki engelleri aşmaya yönelik olarak yeknesak bir satım hukukunun oluşturulması yönünde gösterilen çabaların ürünü olan CISG'ın, Türk Borçlar Kanunu hükümlerinin yorumlanmasında, boşlukların doldurulmasında dikkate alınması ayrıca bir önemi haizdir. Bu çerçevede Türk Borçlar Kanunu hükümlerinin değerlendirilmesinde, iç hukukumuzun bir parçası olan CISG hükümleri de dikkate alınmıştır.
Çocuk ve genç işçilerin korunması

Çocuk ve gençler doğası gereği hukuki, sosyal, fizyolojik ve psikolojik yönlerden korunmaya muhtaçtırlar. Koruma önce ailede sonra okulda, sosyal çevresinde ve varsa iş ortamında gerçekleşmelidir. Çocuk ve gençlerin çalıştıklarıişler ve çalışma ortamları elbette yetişkinlerden farklı olmalıdır. Zira çocukların ağır bir maden işinde, gece ve uzun süreli ya da içkili eğlence yerlerindeçalışamayacakları oldukça açıktır. Böylesi bir ortamda çalışacak çocuk ve gençlerinbirçok yönden zarar görmeleri ve içinde bulundukları sosyal ortama sağlıklıkatılımlarının gerçekleşmemesi ihtimali oldukça yüksektir. Çocuk ve gençler önce yaşadıkları ülkelerin, daha sonra dünyanın geleceğidir. Sağlıklı ve başarılı nesillerin yetişmesi tüm insanlığın yararınadır. Çocuk ve genç işçilerin çalıştırılması ve istismarları sadece ülkemizin sorunu değildir. Modern kölelikuygulamaları da dahil dünyanın dört bir köşesinde çocukların sömürülmesi, kötübiçimlerde çalıştırılması ve savaşlarda kullanılmaları halen devam etmektedir. Hiçyoktan yakınlarını yitiren ve geleceği / ümitleri alt üst olan çocuklar savaş ve çatışmaların en mağdur kişileridir. Uluslararası platformda çocuk ve gençlerin korunmalarının veçalıştırılmamasının gerekliliğine artık eskisinden çok daha fazla inanılmaktadır. Çalıştırılmamanın amacı onların gerçekten olması gereken okul, kurs, spor merkezleri vb ortamlarda çalışmalarını, aile ve arkadaşlarıyla birlikte olmaları ve geleceklerini hazırlamada iyi bir donanımla yola çıkmalarını sağlamaktır. Günümüzde bu yaklaşımlar birçok ülkenin taraf olduğu uluslararası sözleşmenin konusunu teşkil etmektedir. Ülkemiz Avrupa Birliği'ne üyelik ve müzakere sürecinin de olumlu katkısıylason yıllarda çocuk ve gençlerin korunması ve çalıştırılmamaları konularında mevzuat ve uygulama yönlerinden çok önemli değişiklikler yapmıştır. Geleneksel olarak da eğitime ve gençliğe değer veren ülkemiz, aslında mevcut değerlerine paralel olarak yapılması gereken bu düzenlemeleri biraz da bu sürecin zorlamasıyla gerçekleştirmiş bulunmaktadır. Ama önemli olan, teori bazında atılan bu adımların denetleme, müeyyide ve uygulama aşamalarında da perçinlenmesidir. Çocuk ve gençlerin sevgi, ilgi, takdir ve güvene yani korunmaya ihtiyaçları vardır. Uzun dönemde hedef onların tamamen iş hayatından çekilmeleri, eğitimlerine devam ederek zamanı geldiğinde iyi yetişmiş kişiler olarak çalışmaya başlamalarıdır. Kısa vadede amaç ise her nasılsa çalışmakta olan çocuk ve gençlerin iş ortamları, çalışma şartları, sağlık ve güvenlik gibi uygulamalarının iyileştirilmesidir. Siyasi iradenin de önemli olduğu her iki aşamada onların, bizlerin öz değerlerimiz ve geleceğimiz olduğu perspektifinin geliştirilmesinin sorunların çözümünde yararlı olacağı düşüncesindeyiz.
Türk Hukukunda anlaşmalı boşanma (TMK. m.166/f.3)

Bu çalışma, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde yüksek lisans tezi olarak hazırlanmıştır. Tez ile araştırılan konu, Türk Medeni Kanunu'nun 166. Maddesinin 3. Fıkrasında düzenlenen anlaşmalı boşanma yoludur. Tezin birinci bölümünde anlaşmalı boşanma yolunun Eski Hukukta görünüm şekli olan hul' ve muhala'a kavramları üzerinde durularak anlaşmalı boşanma imkanının Türk Hukuku'na girişi ile genel bir Avrupa Aile Yapısı incelenmiştir. İkinci bölümde ise anlamalı boşanmanın maddi koşulları tetkik edilerek özellikleri ve uygulanma şekilleri üzerinde durulmuştur. Yargı kararları çerçevesinde tartışılan bu hususların yokluğu halinde davanın akıbeti ise ayrıca ele alınmıştır. Son olarak üçüncü bölümde ise anlaşmalı boşanma yolunda düzenlenmesi zorunlu boşanmanın yan sonuç sözleşmesinin hukuki niteliği, kapsamı ile hakimin müdahalesi ve kullanılma şeklinden bahsedilerek, bu sözleşme kapsamında mehir bahsi ele alınmıştır.
Mirasta denkleştirme

Mirasta denkleştirme, mirasbırakandan sağlığında karşılıksız kazandırma alan yasal mirasçıların, aldıkları bu kazandırmaları, mirasın paylaşımı aşamasında terekeye aynen yahut mahsuben iade etmeleri şeklinde gerçekleşen işlemdir. Denkleştirme ile yasal mirasçılar birbirlerine karşı korunmakta ve böylelikle mirasbırakanın sağlığında bozulan eşitliğin sonradan tekrar sağlanması amaçlanmaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun denkleştirme kurumunu düzenleyen hükümleri emredici olmayıp tamamlayıcı kural niteliğindedir. Mirasbırakan tarafından yapılan bir kazandırmanın denkleştirme kapsamında olup olmadığını belirleme hakkı ise öncelikle miras bırakana bırakılmıştır. Mirasbırakanın bu yöndeki iradesi tüm mirasçıları bağlar. Onun bu yönde bir beyanı olmadığı takdirde ise kanunda mirasçılar için öngörülen karineler devreye girer. Mirasbırakanın altsoyu ve altsoyu dışındaki mirasçılarına olan yakınlığı aynı olmadığından bunlara gerçekleştirdiği karşılıksız kazandırmalar için kabul ettiği karineler de farklıdır. TMK m. 669 /2'de altsoya yapılan çeyiz, kuruluş sermayesi, malvarlığı devri ve borçtan kurtarma şeklindeki karşılıksız kazandırmaların kanunen denkleştirmeye tabi olduğu belirtilmiştir. Buna karşın altsoy dışındaki mirasçılar için yapılan karşılıksız kazandırmaların denkleştirme kapsamına girmesi mirasbırakanın bunu kararlaştırmış olmasına bağlıdır. Mirasbırakan tarafından lehine kazandırma yapılan altsoy mirasçı, söz konusu kazandırmaların denkleştirme dışında tutulduğunu ispatlayarak mirasta iade mükellefiyetinden kurtulur. Bu durumda altsoyun iade ile yükümlü olduğunu denkleştirme talep eden ve davacı olan mirasçı ispatlamalıdır. TMK m. 669'a göre miras bırakan tarafından yapılan bir tasarruf hakkında denkleştirme hükümlerinin uygulanabilmesi için kazandırmanın sağlararası bir işlemle, karşılıksız şekilde, mirasbırakanın malvarlığından ve yasal mirasçının miras payına mahsuben yapılmış olması gerekmektedir. Bu şartları taşımayan bir kazandırma genel olarak denkleştirmeye konu olmayacaktır.
İştirak halinde işlenen suçlarda gönüllü vazgeçme

Kanunlarda tanımlanmış bulunan suçların vücut bulana kadar geçirmiş olduğu aşamalar bütününe 'suç yolu - iter criminis' denmektedir. Söz konusu bu yolda ilk olarak hazırlık hareketleri; hazırlık hareketlerini takiben ise icra hareketleri meydana gelmektedir. Bir fiilin icra hareketi olarak değerlendirilmesi için TCK'da 'doğrudan doğruya icraya başlama' ölçütü getirilmiştir. Buna göre işlenmek istenen bir suç ile belirli bir yakınlık ve bağlantı içindeki hareketler, icra hareketi olarak değerlendirilmektedir. İşlenmeye başlayan suçun tamamlanamamasının nedeni failden kaynaklanmayan bir sebep ise teşebbüsten; failden kaynaklanan bir sebep ise gönüllü vazgeçmeden söz edilebilecektir. Kanun koyucu, suç yoluna girmiş olan kişiye bu yoldan vazgeçmesi için altın bir köprü sunmakta; icra hareketlerini yarıda bırakması yahut icra hareketlerini tamamlamasına rağmen neticenin meydana gelmesini engellemesi durumunda o kişiye 'cezasızlık' imtiyazı sunmaktadır. İfade edilen bu durum, TCK'nın 36. maddesinde 'gönüllü vazgeçme' olarak ifade edilmektedir. Türk Ceza Hukukunda düzenlenmiş olan suçlar kural olarak tek bir fail tarafından işleneceği esas alınarak düzenlenmiş olmasına rağmen suçlar, birden fazla kişi tarafından da işlenebilmektedir. Bu durum, suça iştirak olarak ifade edilmekte olup TCK'da iştirak şekilleri faillik ve şeriklik olmak üzere iki ana gruba ayrılmaktadır. İştirak halinde işlenen suçlarda suç ortaklarının tümünün vazgeçmemiş olması da ihtimal dahilinde olduğundan bu durum kanun koyucu tarafından ayrıca düzenlenmiştir. Gönüllü vazgeçme kurumu cezayı ortadan kaldıran şahsi sebep olup suç ortaklarından birinin gönüllü vazgeçme hükümlerinden yararlanması, işlenen suçu ortadan kaldırmayacağı için, gönüllü vazgeçmeyen suç ortaklarının sorumluluğunun ne şekilde belirleneceği, suça iştirak ile gönüllü vazgeçme kurumlarının birlikte değerlendirilmesini gerektirmektedir. Bu yüksek lisans tez çalışması kapsamında iştirak halinde işlenen suçlarda gönüllü vazgeçme kurumunun uygulanma şartları, bu kurumun ayrıca düzenlenmiş olmasının sebebi, gönüllü vazgeçme hükümlerinden yararlanmak isteyenin yapması gereken davranışlar; Türk Ceza Hukuku mevzuatı kapsamında incelenmiştir. Ayrıca bu hükümlerin uygulamaya ne şekilde yansıdığı, yargı kararlarının incelenmesi suretiyle ele alınmıştır. Bu çalışmanın konusunu oluşturan 'gönüllülük' kavramının yargı kararlarıyla şekillenmiş olması ancak karşılaştırmalı bir çalışma yapmanın bu tezin sınırlarını aşacak olmasından dolayı, bu tezin kapsamı 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK ile sınırlanmış ve bu kanunların uygulandığı yargı kararları incelenmiştir. Bu çalışma ile ulaşılmak istenen sonuç, vazgeçen suç ortağının gönüllü vazgeçme hükümlerinden yararlanması için izlemesi gereken hareketler bütünü ve bunun mevzuattaki yansımasının ortaya konulmasıdır.
Para alacaklarına ilişkin ilamlı icra takibinde icra mahkemesince icranın geri bırakılması (IIK m. 33, 33a)

İcra ve İflas Kanunu'nda ve diğer kanunlarda, borçlunun ilamlı icra takibini durdurmasına imkan tanıyan çeşitli yasal olanaklar bulunmaktadır. Bu çalışmanın konusunu, bu yasal olanaklar arasında yer alan, İİK m. 33, 33 a'da düzenlenen icranın geri bırakılması kurumu oluşturmaktadır. İcranın geri bırakılması, ilamlı icraya özgü bir kurumdur. İlamlı icrada takibin tarafları arasındaki menfaat dengesinin sağlanmasında rol oynayan bu kurum, bugüne kadar tek başına bir tez çalışmasına konu edilmemiştir. Bu çalışmayla, kurum, öğreti ve yüksek mahkemelerin kararları ışığında bir bütün olarak incelenerek bu eksikliğin giderilmesi ve kuruma ilişkin yasal düzenlemelerdeki eksikliklerin ve uygulamada sorun teşkil eden hususların ortaya konması amaçlanmıştır. Belirtilen amaçlar doğrultusunda, çalışmanın ilk bölümünde öncelikle icranın geri bırakılması ile ilamlı icra takibinin durdurulmasına imkan tanıyan diğer yollar karşılaştırılmıştır. Daha sonra, icranın geri bırakılması kurumuna ilişkin temel hususlarda tespitlerde bulunulmuş; icranın geri bırakılması talebinde bulunulabilmesi için gerekli şartlara yer verilmiş; icranın geri bırakılması talebinin takibe etkisi değerlendirilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, icranın geri bırakılması sebepleri ayrı ayrı incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde, icranın geri bırakılması taleplerine esas teşkil edemeyecek sebeplere de yer verilmiştir. Böylelikle icranın geri bırakılması sebeplerinin kapsamının net bir şekilde belirlenmesi amaçlanmıştır. Son bölümde ise icranın geri bırakılması usulü, icra mahkemesinin kararı, bu kararın doğurduğu sonuçlar ve karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu değerlendirilmiştir. Çalışmada, icranın geri bırakılması kurumunun, ilamlı icrada borçluya maddi hukuka dayanan belli sebeplerle, sıkı şartlara bağlı olarak takibe karşı koyma imkanı tanıyan, takip hukukuyla sınırlı etkiye sahip bir hukuki çare olduğu tespit edilmiştir. Çalışma sonunda, icranın geri bırakılması talebinin icra takibini kendiliğinden durdurmadığı ve icra mahkemesinin de takibin geçici olarak durdurulmasına karar veremeyeceği; icranın geri bırakılması sebeplerinin Kanun'da tahdidi olarak sayıldığı; icranın geri bırakılması kararının, karara dayanak teşkil eden sebep önemli olmaksızın takibin iptali sonucunu doğurmayacağı sonuçlarına varılmıştır.
Tahkimin geçersizliği

Mahkeme yargılamasına bir alternatif olarak ortaya çıkan tahkim, son yıllarda uygulaması artan bir çözüm yoludur. İç hukuk sistemimiz açısından da son derece yeni olan bu kurum, uluslararası hukukun yanı sıra hukukumuzda da kendine yer bulmuştur. Tahkimin geçersizliğinin anlatıldığı bu çalışmada, ilk olarak tahkim kurumuna genel olarak yer verilmiş; ikinci bölümde tahkimin geçersizliği ele alınmış ve üçüncü bölümde ise tahkim yargılaması sonucu verilen karara karşı gidilebilecek kanun yollarına yer verilmiştir. İlk bölümde tahkim genel olarak incelenmiş ve nasıl bir prosedüre tabi olduğuna yüzeysel bir şekilde yer verilmiştir. İkinci bölümde tahkim yargılamasının sona erme biçimlerine ve tahkim sözleşmesinin maddi hukuk ve usul hukuku bakımından geçersiz olduğu haller anlatılmıştır. Çalışmamızda esas olarak son bölümde ele alınan konumuz, hakem kararlarına karşı gidilebilecek bir yol olan ve iç hukuk sistemimize yeni girmiş olan iptal davasıdır. İç hukukumuzda kişiler uyuşmazlık halinde tahkime başvurdukça, bu davanın açılma oranı da artacaktır. Bu sebeple çalışmamızda üçüncü bölümde özellikle bu dava üzerinde durulmuş ve bu dava sonucu verilen kararın hangi kanun yollarına götürülebileceği incelenmiştir. Hakem kararlarına karşı başvurulabilecek bir yol olan iptal davasına yer verilmiş, devamında temyiz, yargılamanın iadesi, Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne bireysel başvuru incelenmiştir.
6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu kapsamında idari yaptırımlar

Çalışanın korunmasına yönelik ortaya konulmuş pek çok hukuki düzenleme bulunmaktadır. İnsan hayatının kutsallığı noktasından çalışma hayatına bakıldığında söz konusu olan düzenlemeler arasında, çalışanların ruh ve beden bütünlüğünü korumayı amaçlayan iş sağlığı ve güvenliği düzenlemeleri ön plana çıkmaktadır. Yakın bir zamanda yürürlüğe giren 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu çalışanları iş kazaları ve meslek hastalıklarından korumayı amaçlayan özel ve kamu hukukunda yer alan düzenlemelerinin çatısı niteliğindedir. Bu tezin amacı 6331 sayılı Kanunu'nun hükümlerine aykırılık sonucu doğan kabahatlere açıklık getirmek, bu kabahatlere karşı idari yaptırım kullanılması konusunda uyulması gereken unsurları belirlemek ve söz konusu olan idari yaptırımların daha etkin hale getirilmesi için önerilerde bulunmaktır. Her ne kadar son zamanlarda 6331 sayılı Kanun üzerine pek çok çalışma yapılmış olsa da bunların pek azı Kanun'da yer alan idari yaptırımlara değinmiştir. Tezin yazımında karşılaşılan en büyük zorluk çalışma hayatına yeni giren 6331 sayılı Kanunu'n idari yaptırımları üzerine yapılmış pek fazla çalışmanın bulunmamasıdır.
İslam Hukuku açısından gayrimüslim ülke kanunlarının bağlayıcılığı

Günümüzde milyonlarca müslüman, gerek çoğunluk oldukları kendi ülkelerinde gerekse azınlık oldukları gayrimüslim ülkelerde, gayrimüslimlere ait olan ya da dayanağı İslam olmayan kanunlara muhatap olmaktadırlar. Müslümanların dini hassasiyetinin, pozitif hukukun şekillendirdiği hayatın gerçekleri ile karşılaştığı; bu ikisi arasındaki ilişkinin, uyum, gerilim veya çatışma şeklinde kendini gösterdiği örneklerle sık sık karşılaşabilmekteyiz. Bu hususta sahip olunacak doğru bilgi, hayati bir önem arz etmekte olup İslam dini ile pozitif hukuk arasındaki uyum, gerilim veya çatışmaların varlığı ve niteliği hususunda belirleyici bir mahiyete sahiptir. Çalışmamızda, bütün insanlığı bağlayan ortak değerlerin bulunup bulunmadığı ve bu değerlerin dünyevi ve/veya uhrevi bir sorumluluğa temel teşkil edip edemeyeceği; dini emir ve yasakların ne kadarının, ne düzeyde bir hukuki bağlayıcılığa sahip olduğu; içinde bulunulan ülkenin, kanunların bağlayıcılığını etkileyip etkilemediği; bu zikredilenlere ve İslam hukukunun diğer temel- kurallarına bağlı olarak, referans noktası İslam olmayan kanunların Müslümanlar üzerinde bağlayıcı olup olmadığı; modern hukuk ve tarihsel bağlam dikkate alınarak İslam hukuk literatürü çerçevesinde cevaplandırılmaya çalışılmıştır.
Mekteb-i Hukuk'un kuruluşu ve faaliyetleri (1878-1900)

Bu tez çalışmasında, modern hukukun Türkiye'ye girme sürecinde verilen hukuk eğitimi konu alınmıştır. II. Abdülhamid döneminde, 1878 yılında kurulup 1880 yılında eğitime başlayan Mekteb-i Hukuk çalışmanın mihverini teşkil etmektedir. Mekteb-i Hukuk öncesi hukuk mektepleri kısaca ele alındıktan sonra Mekteb-i Hukuk'un kuruluşu, açılışı, idarecileri, mali idaresi, müfredatı, hocaları, sınavları, öğrencileri, mezunları ve denetlenmesi, mektebin Osmanlı hukukunun değişmesi sürecindeki rolü dikkate alınarak izah edilmiştir.
Sahte belge düzenleme fiili ile işlenen vergi kaçakçılığı suçunda fail

Sahte belge düzenleme fiili ile işlenen vergi kaçakçılığı suçu 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 'Kaçakçılık Suçları ve Cezaları' başlıklı 359. maddesinin b-1 bendinde düzenlenmiştir. Maddede 'vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan... belgeleri... belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler... cezalandırılır.' hükmüne yer verilmiştir. Sahte belge düzenleme fiili ile işlenen vergi kaçakçılığı suçu genellikle tüzel kişilik veya kişi topluluğu altında işlenmektedir. Mevzuatımızda adi şirket ve ticaret şirketlerinin dağınık ve karmaşık yapısı, kanuni temsilcilerin birçok kişiden oluşması ve sıkça değişmesi sebebiyle failin cezaların şahsiliği ilkesine uygun olarak tespitinin yapılması zorlaşmaktadır. Bu sebeple ceza yargılamasında sahte belge düzenleme fiili ile işlenen vergi kaçakçılığı suçunda failin tespiti ayrıca önem kazanmaktadır. Bu doğrultuda çalışmamızda sahte belge düzenleme fiilinin failinin belirlenmesi ele alınmaktadır.
Medeni Usul Hukukunda keşif

Keşif, hakimin bir davada karar verebilmek için sahip olması gereken kanaati, bizzatuyuşmazlık konusunu inceleyerek elde etmesidir. Hakim, gerçekleştirdiği keşifişlemleri neticesinde elde ettiği keşif sonucunu uyuşmazlığın çözümündekullanmaktadır. Bu nedenle keşif, medeni usul hukuku bakımından önemli bir ispat aracıdır. Keşif, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 288 ila 292'ncimaddeleri arasında düzenlenmiştir. Çalışmamızda, ilgili kanun maddelerininbelirlediği çerçevede ve medeni usul hukukunun temel ilkeleri, yargı kararları ve bilimsel içtihatlar ışığında keşif kurumu incelenmiş, uygulamada ortaya çıkan sorunlar için çözüm önerileri sunulmuştur. Birinci bölümde keşfin tanımı, özellikleri, hukuki niteliği ve keşfe hazırlık işlemleri; ikinci bölümde keşfin yapılması ve keşifkonuları; üçüncü bölümde keşfin sonlandırılması, kanun yollarında keşif yapılması ve keşif sonucunun değerlendirilmesi ele alınmıştır. Kanun'un 292'nci maddesinde düzenlenen soybağının tespiti amacıyla yapılan keşif ile uygulamada çokça karşılaşılan taşınmaz keşfi üzerinde, farklılık ve önem arz etmeleri sebebiyle ayrıca durulmuştur.
Milletlerarası mal satımına ilişkin sözleşmeler hakkında Birleşmiş Milletler Antlaşması'na göre sözleşmenin kurulması

Bir sözleşmenin kurulmasında çeşitli yöntemler vardır. Bu yöntemlerden en çok kullanılanı ve uluslararası uygulama alanında kabul göreni klasik 'icap / kabul' yöntemidir. Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Antlaşması da bu klasik 'icap / kabul' yöntemine göre sözleşmelerin kurulmasını düzenlemektedir. Çalışmamızda, Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Antlaşması kapsamına giren bir sözleşmenin kurulması konusu incelenmiştir. Bu kapsamda çalışmamız, temel olarak üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Antlaşma'nın uygulama alanı, ikinci bölümde sözleşmenin kurucu unsurlarından olan icap ve üçüncü bölümde ise sözleşmenin hüküm doğurmasını ve tamamlanması sağlayan kabul ele alınmıştır. Çalışmamızın bütününde; söz konusu Antlaşma'nın, sözleşmenin kuruluşunda farklı hukuk sistemleri arasında tarafsız tutum sergilemesi neticesinde özerk bir metin olması niteliği göz önünde tutulmuş, bu sebeple milletlerarası doktrindeki çalışmalardan ve çeşitli ulusal yargı makamları ile hakem heyetlerinin kararlarından olabildiğince faydalanılmaya çalışmıştır.
Türkiye'de kara paranın aklanması ile mücadelede önleyici düzenlemeler

Suç ile mücadelenin olmazsa olmazlarından biri de suçun beraberinde getirmiş olduğu menfaatlerin bertaraf edilmesidir. Zira menfaatinin olmadığı bir suçu işleyen kimse yakalanıp cezalandırılma riskini kolaylıkla almayacaktır. Bu kapsamda son 20-30 yıldır tartışmaya açılan önemli konulardan biri karaparanın aklanması sorunudur. Karaparanın aklanması ile mücadele hem sosyal adalet ile gelirin yeniden dağıtımında hem de suç ile aktif mücadelede önemli mihenk taşlarından biri olarak kabul edilmektedir. Karaparanın aklanması ve karaparanın aklanması ile mücadeleyi konu alan çalışma, karapara aklama tipolojilerinin yanı sıra karapara aklanması ile mücadelede gerek ulusal ve gerekse de uluslararası boyutu ele almaktadır. Bu kapsamda belirli bir başarı yakalamış olan ülke uygulamalarının ve FATF gibi konu üzerinde önemli çalışmalar ve uygulamalar gerçekleştiren uluslararası örgütlerin irdelenmesi de kaçınılmazdır. Zira karaparanın aklanması ile mücadelenin birçok boyutu vardır ve söz konusu boyutları kapsamına almayan bir çalışma eksik kalacak ve konunun tam anlamıyla kavranması imkansızlaşacaktır. Bu çalışmada tüm bu zorunluluklar göz önünde bulundurularak karapara ve karaparanın aklanması ile mücadeleyi tüm yönleriyle kapsayacak bir çalışma ortaya koymak amaçlanmıştır.