turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Political economy of China's peaceful rise: The return of the dragon?

Bu çalışma, 1990lı yılların ortasından itibaren yükselen Çin'in uluslararası siyasi iktisadını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın yanıtlanması gereken temel sorusu; Çin politik seçkinlerinin 21. yüzyılın başlarından itibaren, niçin Çin'in uluslararası sistem içindeki pozisyonunu; teorik, söylemsel ve politik zeminde, Barışçıl Yükseliş olarak niteledikleri şeklinde karşınıza çıkacaktır. Çalışma, sorunsalı Çin reform süreci uluslararası siyasi iktisadını tarihsel bir perspektif ile ele alacaktır. Modern Çin'in iç ve dış siyasetteki dinamiklerinin ardında yatan tarihsel ''Batı'yı yakalama'' motivasyonu düşünüldüğünde bu tez; 21. yüzyılda ''Çin'in Yükselişi''ni söz edilen amaca ulaşmada yeni stratejisi olarak yorumlamaktadır. Çin politik seçkinleri, Barışçıl Yükseliş konseptini ulusal ve uluslararası toplum boyutlarında yeni politik söylem olarak ortaya koymuştur. Yeni stratejinin politik bileşenleri olarak; Çin ulusal sınırları dahilinde Uyumlu Toplum inşası, uluslararası sistemde ise Yumuşak Güç olma olgusu karşımıza çıkmaktadır. Çin politik seçkinleri, Barışçıl Yükseliş konseptini yeni strateji; ''Çin'in Yükselişi''ni ve politik bileşenlerini meşrulaştırmaya yönelik bir teori olarak da kullanmışlardır.
Yeni Türk devleti ve Uluslararası Hukuk (1920-1938)

Yeni devlet, yalnız iç hukukta değil, uluslararası hukukta da insan haklarına gösterdiği saygı ve uluslararası yükümlülükleri yerine getirmekle meşruluğunu kazanır. Yenidoğan bir devletin münasebetleri, yani uluslararası camia ile ilişkileri de hukuki bakımdan önem taşır. Siyasi bakımdan teşkilatlanmış, mevcut herhangi bir diğer devletten bağımsız ve devletler hukuku yükümlülüklerini yerine getirmeye muktedir bir insan topluluğunun varlığının bir veya birçok devlet tarafından kabul edilmesi, bu devletlerin yeni devleti uluslararası camianın bir üyesi olarak sayma niyetlerini açıklamasıyla mümkün olur. Bu çalışma ile Kurtuluş Savaşı sırasında ve sonrasında yeni Türk Devleti ile müzakere yoluna giden devletlerin uluslararası hukukun değişmeyen tabii hukuk kurallarına ve teamül olmuş normlara uygun yaklaşımı ortaya konulmuş, yeni Türk Devleti'nin uluslararası kamu hukuku kuralları içinde kendini dünyaya kabul ettirmek için sergilediği hukuksal yaklaşım vurgulanmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde uluslararası hukukun temel nitelikleri incelenmiş; Yeni Türk Devleti'nin kurulması, tanınması ve ardıllık meselesi Lozan Antlaşması hükümleri çerçevesinde uluslararası hukuka uygun olarak ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, Lozan Antlaşması ile başlayarak 1938 yılına kadar uzanan dönemde yeni Türk Devleti'nin karşılaştığı uluslararası meseleler ile Milletler Cemiyeti'ne katılışı ve imzaladığı antlaşmaların gerektirdiği hukuki sorumluluklar araştırma konusu yapılmıştır.
Türkiye ve Suriye ilişkilerinde süreklilik ve dönüşüm üzerine bir dış politika incelemesi

Ortadoğu bölgesi ve bölgede gerçekleşen olaylar uluslararası ilişkiler açısından büyük önem arz etmektedir. Ortadoğu zaman içerisinde birçok çatışma, savaş ve rekabete sahne olmuştur. Bölge ülkeleri içerisinde yer alan Türkiye ve Suriye Devleti'nin ikili ilişkileri için de çatışma ve gerilim dış politika yaklaşımlarının belirleyici unsurları olarak öne çıkmaktadır. İki ülke ilişkileri arasında kalıcı bir dostluk ya da düşmanlık durumu oluşturulamamış ve ilişkiler dış politika yaklaşımlarına göre şekillendirilmiştir. Bu amaçla çalışmada Türkiye ve Suriye ilişkilerindeki süreklilik ve dönüşüm nedenleri üzerine bir inceleme yapılmış ve ilişkilerdeki süreklilik süreci Realizmin ana kavramları olan 'Güç ve Güvenlik' yaklaşımları üzerinden anlatılırken, ilişkilerdeki dönüşüm süreci ise İnşacı teorinin 'Kimlik' yaklaşımı üzerinden anlatılmıştır. Araştırılan konunun sona ermemiş olması ve zaman içerisinde değişkenlik gösterebilmesi kullanılan kaynakların çeşitliliğini kısıtlayan bir etken olmuştur. Çalışmada çeşitli kaynaklardan yararlanılmış ve sonuçlar analiz edilerek değerlendirme yapılmıştır. Bu çalışmanın oluşmasında baştan sonuna kadar değerlendirmelerde bulunan ve görüşlerini esirgemeyen danışman hocam Prof. Dr. Mohammad ARAFAT'a, bana manevi desteğini veren ve her zaman yanımda olan güzel aileme ve değerli dostum Çiğdem ARSLAN'a teşekkürlerimi sunuyorum.
The Greek political elite and the European identitiy: İmpact of the debt crisis

Bu tez 2008 Yunanistan borç krizinin, Yunan siyasi elitinin Avrupa kimliğine ait olma algısı üzerinde oluşturduğu olası etkiyi araştırmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda borç krizinin Yunan siyasi elitinin Avrupa kimlik algısını olumsuz etkilediği öne sürülmektedir. Bu olası değişim, Yunan siyasi elitinin 2002 ve 2015 yılları arasındaki konuşmalarına söylem analizi yöntemi uygulanması yoluyla gösterilmeye çalışılacaktır. Bu şekilde Yapısalcılığın bazı temel önermelerini test edecektir oluşturmaktadır. Bu tez kapsamında ilk olarak, bir toplumsal kimlik türü olarak Avrupa kimliği incelenecektir. Sonrasında, Yunanistan'ın halen devam eden Avrupalılaşma süreci ve krizin gelişim sürecine vurgu yapılarak borç krizi ele alınacaktır. Son aşamada Yunan siyasi elitinin bahsedilen dönem aralığında yaptığı konuşmalar teorik çerçeve, Avrupa kimliğinin özellikleri ve Yunanistan'ın kendine özgü Avrupalı tanımı çerçevesinde analiz edilecektir.
Exploring the legal foundations of the CDB regime

Bu tezin amacı Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi kapsamında oluşturulan küresel biyolojik çeşitlilik rejimini bir tarihçe ve BÇS öncesi kabul edilen biyolojik çeşitliliğin korunmasına yönelik sözleşmeleri de içeren şekilde incelemektir. Ayrıca, biyogüvenlik; biyogüvenliğe ilişkin sorumluluk ve telafi ve erişim ve yararların paylaşımına ilişkin BÇS kapsamında oluşturulan Protokolleri de kapsayacak şekilde, BÇS sonrası dönem de belirli bir konu alanında kapsamlı bir anlayışa sahip olmak amacıyla açıklanmaktadır ki bu alan 'Biyolojik Çeşitlilik'tir. Bu amaçla, biyolojik çeşitliliğin önemi ve kavramları, BÇS ve üç Protokolü'nün özellikleri incelenecektir. Bu Protokoller: i) BÇS'ye Ek Cartagena Biyogüvenlik Protokolü, Cartagena Protokolü'ne Ek Sorumluluk ve Telafiye ilişkin Nagoya-Kuala Lumpur Protokolü ve BÇS'ye Ek Genetik Kaynaklara Erişim ve Bunların Kullanımından Doğan Yararların Adil ve Hakkaniyetli Paylaşımı Sözleşmesi'dir.
BM Antlaşması kapsamında bireysel meşru müdafaa hakkı, örnek olay İsrail-Filistin çatışması

Çalışmanın ilk bölümünde uluslararası hukuk disiplininde meşru müdafaa hakkının tanımı, doğuşu, tarihsel gelişimi akdedilen sözleşmeler kapsamında açıklanmıştır. İkinci bölümde Birleşmiş Milletler sisteminde kuvvet kullanma yasağı ve meşru müdafaa hakkı örnekler ile incelenmiştir. BM Antlaşması'nın yürürlük kazanmasına kadar devletlerin sulh yoluyla çözemedikleri sorunları aşmak için silahlı kuvvet kullandıkları görülebilmekteydi. BM Antlaşması ile birlikte kuvvet kullanma ve tehdidi kural olarak yasaklanmış ve bu yasağın istisnası olarak da Antlaşmanın 51. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa hakkı öngörülmüştür. Bu maddeye göre devletler ancak kendilerine yönelik silahlı bir saldırının varlığı halinde kuvvet kullanabileceklerdir. Bu durumda dahi savunma amacıyla kullanılan kuvvetin gerekli ve orantılı olma zorunluluğu bulunmaktadır. Meşru müdafaada gereklilik, saldırının durdurulması için kuvvet kullanmadan başka herhangi bir yolun kalmaması anlamına gelmektedir. Orantılılık ise, kullanılacak kuvvetin meşru müdafaayı gerekli kılan ihlali bertaraf edecek kadar olmasıdır. Henüz mevcut olmayan veya sona ermiş bir saldırıya mukabil kuvvet kullanımı meşru müdafaa kapsamı içerisinde değerlendirilemez. Çalışmanın son bölümünde ise İsrail-Filistin çatışmasının meşru müdafaa hakkı kapsamında değerlendirmesi yapılmıştır. Bu bağlamda İsrail'in Filistin'e yönelik eylemlerinin uluslararası hukukta kuvvet kullanma yasağının istisnası olan meşru müdafaa olarak değil yine uluslararası hukukta yasaklanmış olan 'zararla karşılık' olarak nitelemenin doğru olacağı sonucuna ulaşılmıştır.
Crisis management and conflict resolution gapacities of the Europen Union: The case of Cyprus conflict

ÖZ AVRUPA BİRLİĞİ'NİN KRİZ YÖNETİMİ VE ANLAŞMAZLIK ÇÖZÜMÜ KONUSUNDAKİ YETENEKLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA: KIBRIS DAVASI UNSALDI, MENEKŞE Yüksek Lisans, Avrupa Çalışmaları Bölümü Tez Yöneticisi Doç. Dr. Fatih Tayfur Kasım 2005, 107 sayfa Soğuk Savaşın bitmesi ile birlikte uluslararası düzen krizler ve değişkenlikle tanımlanan bir döneme girdi. Bu yeni düzenin içinde tıpkı dünyanın geri kalanı gibi Avrupa Birliği de politikalarını yeniden gözden geçirme gereğini hissetti çünkü güncel politikalar yeni dünya düzeninin zorlukları ile baş etmek için yeterli değildi. Bunun sonucu olarak o zamandan beri Avrupa Birliği kriz yönetimi ve anlaşmazlık çözümü konusundaki yeteneklerini geliştirmeye çalışıyor. Bunun yanı sıra Avrupa Birliği uluslararası ilişkilerde etkisini arttırmayı tasarlıyor. Bu tez Avrupa Birliği'nin uluslararası güvenlik sorunlarını kontrol altında tutmak için gelişen kapasitesini ve Birliğin bu yeteneklerinin komplike Kıbrıs meselesi üzerindeki etkilerini analiz ediyor. Bu çerçeve içinde çalışma anlaşmazlık konusunun esaslarını inceleyerek başlıyor. Daha sonra Avrupa Birliği'nin uluslararası politikada oynamaya niyetlendiği rolü, AB yapısının kriz yönetimi konusunda gösterdiği gelişmeyi ve bununla bağlantılı savunma ve güvenlik konularındaki gelişimini araştırıyor. Avrupa Birliği'nin anlaşmazlık çözümü ile ilgili strateji ve araçlarını analiz ediyor. Son olarak AB'nin Kıbrıs'taki arabulucu rolünü değerlendiriyor. Birliğin Kıbrıs'ta kullanabileceği olası stratejileri analiz ediyor. Ayrıca Avrupa Birliği çatısı altında geçmişş uyuşmazlık çözümü deneyimlerini düşünerek, Aland ve Belçika modellerinin Kıbrıs davasına uygulanabilirliğini tartışıyor. Tez, yetenekleri ve savunma ve güvenlikteki rolünü güçlendirme kararlılığı ile, Avrupa Birliği'nin özellikle uzun dönemde çatışma konularında yaratıcılığını ve esnekliğini kullanarak Kıbrıs sorununu çözmede büyük şansı olduğu sonucuna varıyor.
Çokkültürcülük politikası ve Kanada'da çokkültürcülük

Bu tezin amacı çokkültürcülük kavramına ve çokkültürcülük politikaları ve uygulamalarını yakından incelemek ve konu ile ilgili olarak Kanada'daki gelişmelerini ve uygulamalarını örneklendirmektir. Toplumsal uyum modellerine ve farklılıkları yönetmekte alternatif bir politika olan çokkültürcülüğün ilk bölümde tanımı, tarihçesi, uluslararası nüfus hareketlerindeki artış, çoğulculuk ve kimlik gibi başlıkları incelenecektir. Bu kısımda konuyla ilgili olarak grup hakları üç şekilde aktarılacak ve eşitlik, tarihsel anlaşmalar, kültürel çeşitlilik, pozitif ve negatif hakların korunması başlıklarıyla grup hakları incelenecektir. İkinci bölümde çokkültürcülük uygulamları bakımından önemli olan Kanada örneği ele alınacaktır. Çünkü Kanada, toplumu çok kültürlü mozaik olarak tanımlanan tek ülkedir. Kanada'da çokkültürcülük 1971'den bu yana uygulanmaktadır ve bütün kültürler devlet tarafından korunmaktadır. Söz konusu politikanın hedefi azınlıkların uyumunu zorlaştıran sınırlamaların engellenmesidir. Bu yüzden devlet çokkültürcülük politikasında kültürler arasında etkileşimi desteklemektedir. Sonuç olarak, farklılıklar zemininde birlikteliği öne çıkaran çokkültürcülük politikası da bir çeşit asimilasyon olarak eleştirilse de günümüzde Avrupa ülkeleri tarafından da örnek alınan bir model olmuş, kültürel olarak farklı toplulukların bir arada yaşmalarından ortaya çıkabilecek problemlerin çözümüne yönelik bir bakış açısı olmuştur. Bununla beraber çokkültürcülük tartışmaları geniş kapsamlı bir tartışma konusu olan ve her toplumun tarihi, coğrafi ve kültürel konumu içinde bir formüle oturtulması mümkün gözükmemektedir.
Kuşak ve yol projesinin ekonomi politiği ve Türkistan

Çin'in 2013 senesinde ilan ettiği ve 'asrın projesi' olarak nitelediği 'Kuşak ve Yol Projesi', gerek ekonomik büyüklüğü gerekse de dünyanın her kıtasına yayılarak paydaş bulması nedeniyle uluslararası sistemin mevcut yapısını etkileyecek güce haiz görünmektedir. Söz konusu girişimin ekonomik, jeopolitik ve jeostratejik mantığının gereğince değerlendirilmesi, uluslararası sistemin gelecekteki görünüşünün doğru tasavvur edilebilmesi bakımından önemlidir. Bu çerçevede bu tezde, realist teorinin hakim olduğu uluslararası ilişkiler paradigması döneminde geliştirilen güç geçişi teorisine bağlı olarak bilimsel yazında yer edinmiş temel varsayımları dikkate alarak 'Kuşak ve Yol Projesi'nin, farklı aktörler üzerinde doğuracağı muhtemel etkilerin çözümlemesi ve bu konu hakkında Türkiye'ye katkı sağlayacak bazı önerilerde bulunulmaya çalışılmıştır. Çalışma çerçevesinde, Kuşak ve Yol Projesi'ni motive eden jeoekonomik mantığın ne olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çin ile uluslararası sistemdeki hakim güç Amerika arasındaki rekabetin tırmanarak ticaret savaşlarına ve ötesindeki çatışmalara evrilme ihtimali, Pekin'in büyük, orta ve küçük güçlerle ekonomi ve güvenlik alanlarında kurduğu ilişkilere yansımaktadır. Rusya, Almanya, İngiltere ve genel olarak Avrupa Birliği, uluslararası sistemin büyük güçleri ve büyük ittifakları sıfatıyla Çin projesinin önemli ortaklarıdır. Çin, bu önemli projeyi tasarlarken dış politikasını sistemdeki her büyük güç ile ortak paydalar üretmesine imkan verecek biçimde ayarlamaya çalışmıştır. Projenin yöneldiği coğrafyadaki önemli orta büyüklükteki güçler ise Türkiye, İran ve Türkistan bölgesinden Kazakistan ile küçük güç sıralamasından yükselen Özbekistan'dır. Çin, söz konusu orta büyüklükteki güçler ile de bölgesel ve ekonomik çıkarlara dayalı politikalar yürütmektedir. Bu çalışmada ortaya çıkan bu resme bağlı olarak, Türkler ile meskun Türkistan bölgesinin, Pekin'in ve diğer batılı ve Asyalı aktörlerin Kuşak Yol Projesi'ndeki rolleri, etkinlikleri, kazanımları ve/veya projenin ilgili ülkelere maliyetleri kuramsal anlamda incelenmiştir.
Nationalism in the Balkans: Greater Albania and the Kosovan-Serbian conflict

Balkanları kaleme almak, yalnızca Balkan ülkelerinin siyasi yolculuğuyla kalmayıp kendine has göz alıcılığı ile bu devletlerin birinden diğerine farklılıklar gösteren tarihlerini de içine alan oldukça kapsamlı bir çalışma olacaktır. Balkanlarda milliyetçilik, günümüzde de canlılığını sürdüren bir olgu. Gerek siyasi gerekse sosyal, hayatın her alanında üzerimizdeki etkisini hissettiren taze olduğu kadar da eski bir konu. Bilhassa, son dönemde Kosova ve Sırbistan'da cereyan eden olaylar, milliyetçiliğin bölgede oynadığı önemli rolü açıkça ortaya koyuyor. Balkan ülkelerinin bir kısmı arasında süregelen anlaşmazlıklar ve çetin tartışma ve münazaralar göz önüne alındığında, bir Arnavut olarak, milliyetçilik üzerine araştırma ve yazma benim için özel bir yer tutuyor. Bu çalışma, yalnızca Balkan ülkelerindeki milliyetçiliğin arka planı ve ilgili tarihsel yaklaşımlarla yetinmeyip aynı zamanda Arnavut Meselesi'ni de kapsamaktadır. Milliyetçilik ilk kez Balkanlar'da ortaya çıkmamış olmakla birlikte orada, kimi kez de yabancı güçlerin gözetim ve teşvikiyle gelişmesine elverişli, verimli bir zemine kavuştu. Bu çalışma, Balkanlar'da milliyetçiliğin üstlendiği önemli rolü ve Büyük Güçler'in nüfuz ve tesirlerini incelemektedir. Büyük Arnavutluk Savı'nın bir kez daha gündeme gelmesi ve Kosova-Sırp çatışması, bu çalışmanın en başlıca iki cephesini teşkil etmekte. Argümanların çoğu kez yanlı ve öznel olduğu, muhtelif inceleme ve araştırmaların her iki tarafça da gerçekleştirilmiş olduğu görülüyor. Bu tez, tarihi delillere dayanmak suretiyle, Arnavut Meselesi ve Kosova-Sırp çatışması sorularına tarafsız bir cevap sunma gayretindedir. Günümüz olaylarının siyaset, tarih ve jeopolitik mülahazalarına dayalı argümanlar getirmeyi hedeflemektedir. Ayrıca, hikayenin her iki tarafını da göz önüne almak suretiyle uzlaşı ihtimalini sorgulamaya çalışmaktadır. Çatışma, savaş ve tarih sürecinde göze çarpan pek çok kargaşanın sebebi olduğu düşünüldüğünde, ideolojik kimliğiyle milliyetçilik insan yaşamının hemen her alanında etkili olmaya devam ediyor. Konuyu aslında önemli olduğu kadar ilginç kılan da bu. Günlük devlet işleyişine uyarlanması ölçüsünde ülkelerin gelecekleri de birbiriyle bağlantılı. Eksik ya da fazla olduğu durumlara bağlı olarak, milliyetçiliğin kendine özgü avantaj ve dezavantajları olması mümkün görünse de Balkanlar için bir felaket olduğu ortaya çıkıyor.
Küreselleşme olgusunun Latin Amerika ve Ortadoğu devlet yapılarına etkileri: Makroperspektifte

Ortadoğu ve Latin Amerika devlet yapılarına yönelik, küreselleşme bağlamında yaşanan kültürel, sosyal, ekonomik ve siyasal olgular; bölge devletlerini geçmişşten bugüne dek etkileyen olaylar zinciridir. Demokratikleşme çerçevesinde; Ortadoğu ve Latin Amerika'ya demokratik değerler uygulanmaya çalışılmış, ancak bu yaklaşımın sebebi tamamen küreselleşme taraftarı devletlerin çıkarları doğrultusundadır. Aynı zamanda demokratik değerler kullanılarak, birçok ülkede askeri harekatlar, darbeler gerçekleştirilmiş, çok sayıda insanın sosyal yapısı değişime uğramıştır. Küreselleşme ana hatları ile açıklanıp, Ortadoğu ve Latin Amerika'daki örnek verilen devlet yapılarına etkileri incelenmiştir. Tarihsel bağlamda kronolojik olarak ilerleyen çalışma, devletlerin küreselleşme ile karşılaştıkları ilk dönemden başlamaktadır. Ortadoğu devletleri için daha eskiye dayanan bu yaklaşım, Latin Amerika devletleri için Coğrafi Keşifler ile birlikte başlamaktadır. Küreselleşme ekonomik anlayıştan çıkarılmış; sadece siyasal, devlet yapısına etkileri çerçevesinde değil, makroperspektifte incelenmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de güvenlik söyleminin kuruluşu: TBMM tutanakları üzerinden bir inceleme (1978-2002)

Bu araştırma, siyasal elitlerin toplumsal grupları tehdit olarak inşa eden ulusal kimlik ve egemenlik söylemlerini, 1978- 2002 yılları arasındaki parlamento tutanakları üzerinden analiz etmektedir. Çalışmanın amacı, bu söylemlerin hangi tür dışlayıcı stratejiler içerdiğini, devlet içi çatışmaları açıklamada kısıtlılıklar taşıyan geleneksel yaklaşımların dışına çıkarak araştırmaktır. Bu çalışma, Kopenhag Okulu'nun güvenlikleştirme teorisinin Türk siyasal hayatındaki kronik toplumsal gerginlikleri anlamak için yeni bir kavrayış sunacağı iddiasındadır. Kopenhag Okulu, toplumsal güvenlik kavramsallaştırmasıyla, etnik ve politik ayrışmalarla ilişkili devlet içi çatışmayı açıklayan kapsamlı bir alternatif yöntem sunmaktadır. Siyasal elitlerin güvenlikleştirici söylemlerinin toplumsal güvenlik kavramı üzerinden incelenmesi; ulusal kimliğin hangi anlatılarla kurgulandığını, hangi grupların ulusal kimliğe dahil edildiğini ve hangi grupların ulusal kimliğin dışında bırakıldığını açıklayabilir. Bu nedenle araştırma, siyasal elitlerin devlet-içi politik ve toplumsal grupları hangi değerler açısından tehdit olarak kurduğunu ve etnik, dinsel, dilsel ve ideolojik gerilimleri kurgulama biçimlerini güvenlikleştirme teorisi aracılığıyla tartışmaktadır. Siyasal elitler, politik ve etnik grupları tehdit olarak inşa ederken ulusal kimlik ve devlet egemenliğine dair varoluşsal değerlere gönderme yapmaktadır. Meclis söylemi, bu değerlerin korunmamasını kimliğin ve egemenliğin yıkılışı biçiminde temsil ederek olağanüstü önlemlerin alınmasına meşruiyet oluşturmaktadır. Spesifik bir grup; teritorya, etnisite, din, dil ve rejim şeklindeki ulusal kimlik ve devlet egemenliğine ait varoluşsal nesnelere meydan okuduğunda, siyasal elitler, bu grupları 'güvenlikleştirmekte' ve bu nesneleri koruma adına olağanüstü önlemler almaktadırlar. Daha geniş olarak bu tez, çatışmalarla bölünmüş toplumlarda şiddet ve elit stratejileri literatürüne katkıda bulunmayı ve şiddetin etnik, dilsel ve dini olarak çeşitlilik gösteren toplumlarda nasıl meşrulaştırıldığı konusunda daha fazla araştırma yapılmasının yolunu açmayı amaçlamaktadır.
Balkanlarda işbirliği:Soğuk savaş sonrası döneme ilişkin bir analiz

Anahtar Kelimeler : Balkanlar, Uluslararası İşbirliği, Realizm, Neoliberal Kururnsalcılık, Bölgesel Girişimler BALKANLARDA İŞBİRLİĞİ: SOĞUK SAVAŞ SONRASI DÖNEME İLİŞKİN BİR ANALİZ Soğuk Savaş sonrası dönemde uluslararası işbirliği, uluslararası ilişkiler teorisinde yer alan realizm ile neoliberal kururnsalcılık ekolleri arasında sürdürülen önemli bir tartışma konusudur. Realistler, Soğuk Savaş sonrası dönemde, önceki dönemlere göre değişen bir olmadığım belirterek, anarşinin uluslararası sisteme hakim olduğu savından hareketle, işbirliğinin mümkün olmadığım iddia etmektedir. Öte yandan neoliberal kurumsalcılar ise Soğuk Savaşın sona ermesiyle birlikte uluslararası işbirliğinin önündeki engellerin kalktığını savunmaktadır. Balkanlarda işbirliğinin incelendiği bu çalışma, her iki paradigmanın bakış açıları dikkate alınarak, uluslararası işbirliğinin Soğuk Savaş sonrası dönemde bölgede nasıl sepilendiğinin bir analizidir. Balkanlarda işbirliği üç analiz düzeyi ile işlemselleştirilmiştir: Bölgesel aktörler olarak Türkiye ve Yunanistan' m Balkanlar özelinde dış politikaları ve bölgesel işbirliğine katkıları, bölgesel işbirliği girişimleri, Yugoslavya'nın dağılmasının ardından ortaya çıkan Bosna-Hersek'teki savaş özelinde Balkanlardaki çatışmalar karşısında uluslararası işbirliğinin durumu.
The Implications of environmental degradation on security: The case of Aral lake basin and Southeastern Anatolia Project

Uluslararası ilişkiler teorisinde gelenekselci yaklaşımlar, devletlerin güvenliği ve tehdit konularını askeri alanla sınırlamışlardır. Ancak, 1970 lerle birlikte değişmeye başlayan ve Soğuk Savaş'ın bitmesiyle tamamen değişen uluslararası ortam güvenlik ve tehdit kavramlarının kapsamlarının genişletilmesi ihtiyacını doğurmuştur. Ancak, güvenlik kavramının yine aynı geleneksel çerçeve içinde, ekonomik, sosyal, politik ve çevresel faktörlerin çatışma yaratıp yaratmayacağı sorusu etrafında ele alınması, çevresel güvenlik kavramının kabulünü zorlaştırmıştır. Oysa ki yeni bir tehdit tanımlamasından hareketle çevresel güvenlik kavramı ele alındığında geleneksel güvenlik çalışmalarının ele almakta zorlandığı ancak devletlerin güvenliğine etkisi olan çevresel bozulma ve diğer ekolojik konular daha rahat irdelenmiş olur. Ancak, çevresel güvenlik kavramı devlet-odaklı tehdit tanımının derinleştirilmesini ve kişisel düzeyde de ele alınmasını gerektirir. Çevresel bozulma kişilerin yaşam kalitesini değiştirebilir ve kişisel düzeyde güvenliğin sağlanamaması da devlet güvenliğini negatif biçimde etkileyebilir. Bu çalışmada ele alman iki örnek su havzası, Aral Gölü ve Fırat-Dicle nehirlerindeki çevresel bozulmanın kişiler üzerindeki etkisinden hareketle devlet güvenliği ile kişisel ve çevresel güvenliğin nasıl ilişkili olabileceği anlatılmaya çalışılmıştır.
İslam Kerimov dönemi Özbekistan dış politikası ve küresel güçler

Soğuk Savaş döneminin sona ermesiyle birlikte Sovyetler Birliği dağılmış ve Orta Asya'daki eski Sovyet Cumhuriyetlerinde bağımsızlığını kazanmıştır. Bu süreçte İslam Kerimov önderliğinde bağımsızlığını kazanan bir ülke olarak Özbekistan'ı da görmekteyiz. Kerimov yeni Özbekistan'ın kurulma aşamasında milli politikaları benimsemiş ve bu stratejisine uygun politikalar geliştirmiştir. İslam Kerimov yönetimindeki Özbekistan, bağımsızlığı ve bağımsız politika üretmeyi en önemli unsur olarak amaç edinmiştir. Aynı şekilde İslam Kerimov'un liderlik anlayışı da Özbekistan dış politikasına yüksek düzeyde etki etmiştir. Özbekistan'ın bağımsızlık sürecinde İslam Kerimov karar alıcı konumda bulunmaktadır. Bu çalışmada Özbekistan'ın bağımsızlık ve kuruluş aşamasında küresel güçler ile olan ilişkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada ilk olarak Özbekistan dış politikası çerçevesinde ilgili teoriler ve kavramlar incelenmiştir. Bu bağlamda Kerimov'un küresel güçler ile olan ilişkileri değerlendirilmektedir. Özellikle de Kerimov'un karar alma sürecinin hangi yaklaşımlarla açıklanmasının uygun olduğu tahlil edilmektedir