turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Toplumsal eşitsizlikler ve sağlık: Eskişehir'de sosyolojik bir araştırma

Bu çalışmanın amacı 2009- 2010 yılları arasında Eskişehir'de yapılan bir alan araştırmasının verilerine dayanarak algılanan sağlık statüsünün ve sağlığa ilişkin algı, tutum ve davranışların sosyal ve ekonomik statüye göre farklılaşıp farklılaşmadığının, farklılaşıyorsa ne şekilde farklılaştığının incelenmesidir. Nicel yöntemi izleyen araştırmanın verileri 229 yapılandırılmış görüşme ve 126 anketle toplanmış, SPSS yardımıyla çözümlenmiş, 6 derinlemesine görüşme ve 2 odak grup görüşmesi ile desteklenmiştir. Araştırma bulgularına göre sağlığın ve hastalığın tanımlanma biçimi, sağlık bilgisinin elde edildiği kaynak, sağlık kurumlarına başvurma ölçütü, geçirilen gebelik sayısı, doğumdan önce sağlık bakımı alma ve doğumu hastanede yapma oranları gelire, eğitime ve yaşanan yere göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Algılanan sağlık statüsü ve doktor muayenesinden utanma tutumu gelire, eğitime, yaşanan yere ve cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Hastanelerin tek çatı altında birleştirilmesine ve Türkiye'deki sağlık hizmetlerinin yeterliliğine ilişkin değerlendirmeler ile sağlık personelinin davranışlarından duyulan memnuniyet düzeyi de gelir ve eğitim düzeyine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Bulgular sağlık risklerinin, sağlık hizmetlerine erişim düzeyinin ve sağlık hizmetlerini alma biçimlerinin toplumda eşitsiz bir şekilde dağıldığını, sağlık kurumlarına, sağlık personeline ve genel olarak sağlık hizmetlerine ilişkin değerlendirmelerin de buna bağlı olarak farklılaştığını göstermektedir. Genel Sağlık Sigortası yasası ile sağlık kurumları tek çatı altında birleştirilmiş olsa da bulgular sağlık alanındaki hiyerarşik yapının sadece sağlık kurumlarının mevzuatla birbirinden ayrılmasından kaynaklanmadığını, farklı ekonomik ve sosyal statüye sahip olan grupların kurumsal tıp ve sağlık personeli ile ilişkilerinin birbirinden farklı olduğunu, sağlık alanındaki hiyerarşik yapının çoklu etkilerle şekillendiğini göstermektedir. Bu çerçevede toplumsal eşitsizlikler birikimsel bir desen izlemekte, ekonomik, bölgesel ve cinsiyete dayalı eşitsizlikler açısından dezavantajlı olan gruplar sağlık riskleri ve sağlık hizmetlerine erişim açısından da devazantajlı olmaktadırlar.
İç göç modelleri ve Türkiye' de İller bazında göç üzerine ampirik bir deneme

Gelişmekte olan ülkelerde iç göç hareketi özellikle bazı kentsel ve sanayi merkezlerine doğru yoğun olarak gerçekleşmekte ve nüfus kompozisyonu ve dağılımını önemli ölçüde etkilemektedir. Göç kararını etkileyen etkenler çeşitli ve karmaşık bir yapıya sahiptir. Farklı sosyal ve ekonomik imkanlar sunan bölgelerin varlığı göç hareketine sebep olmaktadır. Göç sonucunda sadece nüfus büyüklüğü değil nüfusun sosyal ve ekonomik nitelikleri de doğrudan etkilenmektedir. Konuyu ekonomik anlamda ele alan çalışmalar göçü etkileyen ekonomik faktörler üzerinde durmaktadır, işsizlik oranı, ücret ve gelir düzeyleri verileri bu çalışmalarda kullanılan başlıca değişkenlerdir. Çevresel değişkenler ve kişisel faktörlerin yanı sıra hanehalkı düzeyinde göçü etkileyen faktörlerin analizine de giderek artan bir önem verilmektedir. Bu çalışmada öncelikle göç hareketinin oluşumu ile ilgili teorik modeller incelenmiştir, işgücü-akımı görüşü göç hareketinin oluşumunu iş bulma olasılığı ve gelirde beklenen artışlarla açıklarken bölgesel kolaylıklar görüşü yaşamsal ve çevresel kolaylıkların etkisini vurgulamaktadır. Beşeri sermaye görüşü, göçü maliyet ve kazançlara göre yapılan bir yatırım kararı olarak ele almakta iken hanehalkı üretim yaklaşımı, kişisel düzeyde göç kararını etkileyen diğer üç modelden farklı olarak göç hareketini hanehalkı düzeyinde incelemektedir. Bu çalışma Türkiye'de iller bazında göç olgusunu, bahsedilen dört farklı göç modeli çerçevesinde incelemeyi ve anlamlılıklarını test etmeyi amaçlamıştır. Bunun yanı sıra çalışmada yaş grupları itibariyle il bazında göçün analizi yapılmaktadır.
İslam devletlerinde toplumsal cinsiyet ve hukuk:İran ve Mısır örnekleri

İİslam Devletlerinde Toplumsal Cinsiyet ve Hukuk? başlıklı çalışmamızda, gerek siyasi gerek idari yapıları açısından birbirinden son derece farklı olan Müslüman ülkelerde Tanrı adına yaratılan eril hukuksal yapı ele alınacaktır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, İslami terminolojide birbirine sıkı sıkıya bağlı; fakat özünde farklı iki kavram olan Şeriat ve fıkıh arasındaki ayrım ve bu anlam kargaşasının İslam hukukunun modern anlamda reformunun önünde ne ölçüde psikolojik bir engel oluşturduğu ve 19. yüzyılda modernist akımla başlayıp günümüzde insan hakları söylemi, modern yorum trendleri ve feminist teolojiyle süren gelişmelerin İslam hukukuna etkileri ele alınacaktır. İkinci ve Üçüncü bölümlerde, Mısır ve İran'da yürürlükteki yasaların şer'i hukukla çatıştığı noktalar, şer'i hukukun kaynaklarına pozitif hukukun kaynakları olarak nasıl ve ne ölçüde başvurulabileceği ve İslam hukukunun çağdaş toplumun ihtiyaçlarına ne oranda cevap verdiği kadınlar üzerinden ortaya konmaya çalışılacaktır. Bu doğrultuda İran hukuk sistemi, İslami Devrim öncesinde İran kadın hareketi, Pehleviler Döneminde gerçekleştirilen sosyal ve hukuki reformlar, İslami Devrim sonrasında devletin anayasal ve hukuki niteliği ve kadınların hukuki statüsünde yaşanan gelişmeler; Mısır hukuk sistemi, Mısır kadın hareketinin tarihsel gelişimi ve Mısır pozitif hukukunda kadınların statüsü incelenecektir.
Vakıflar ve toplumsal fonksiyonları

Vakıflar günümüzde karşılaşılan sosyo-ekonomik problemlerin çözümünde çok etkin rol oynayabilecek kurumların başında gelmektedir. Vakıf müessesesi tarihi süreç içinde, sosyal barışın sağlanmasında büyük rol oynamışlardır. Vakıf müessesesi özellikle az gelişmiş ülkelerde gelişirse servetin belli ellerde toplanması da önlenecek, böylece sosyal barış toplumsal yapıda sağlanabilecektir. İşte biz bu çalışmamızda vakıfların, toplum içinde yaşayan insanların birbirlerine karşı gösterdikleri dayanışma fikrinin bir ürünü olduğunu kabul ederek, vakıflar ve toplumsal fonksiyonlanmn etkilerinin olumlu veya olumsuzluk gösterip göstermediklerini araştırmayı amaçladık. Sonuç olarak şunu söylemek mümkün; Türkiye'nin geldiği şu noktada toplumsal çatışmaların yoğunlaştığım görmekteyiz. İşte vakıfları tarihimizde olduğu gibi günümüzde de canlandırabilirsek sosyal ve ekonomik problemlerin çözümünü sağlayan bir müessese olacaktır. Vakıfların temelinde olan dini ve milli özelliklerimizi kaybetmeden Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün daha profesyonel yönetim tarzım benimsemesi artık bir zorunluluk halini almıştır. vı
Televizyon reklamlarında erkekliklerin inşası: Değişmemekte direten temsil sorunsalı

1970'li yıllardan itibaren erkeklik çalışmaları yavaş yavaş özerk bir alan olarak ortaya çıkmış ve erkekliği ve erkeklik olgusunu ana odak noktası olarak belirlemiştir. Erkekliklerin medyadaki temsili de bu alanın kapsamına girmekte, erkeklik çalışmalarının doğuş noktası olarak gösterilen Kuzey Amerika'da yaygın olarak çalışılmaktadır. Türkiye'deki tabloya bakıldığında yapılan çalışmaların daha çok hegemonik erkeklik olgusu ekseninde şekillendiği ve diğer erkekliklere yeterince odaklanılmadığı anlaşılmaktadır. Mevcut çalışmanın amacı, farklı erkeklik türlerinin 1980'li, 1990'lı ve 2000'li yılları televizyon reklamlarında Türkiye'de ne şekillerde temsil edildiğini nitel içerik analiziyle açığa çıkarmak, böylece hegemonik erkeklik dışında kalan erkeklik türlerine görünürlük kazandırmak ve ortaya çıkan tablonun söz konusu tarihsel dönemlerde Türkiye'nin sosyo-kültürel görünümüyle nasıl paralellik gösterdiğini tartışmaktır. Çalışma kapsamında her bir tarihsel dönem için erkeklik temsili yüksek olan 20'şer reklam, amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmiş ve göstergebilimsel ve sözlü ve yazılı söylemsel açılardan incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, hegemonik erkekliğin çalışma için seçilen bütün tarihsel dönemlerin televizyon reklamlarında büyük bir farkla diğer erkeklik türlerinden daha fazla temsil edildiği görülmüş, medyanın ve kapitalizmin erkek bedenini metalaştırarak ideal erkek bedenleri ve kimlikleri sunarken diğerlerini ötekileştirdiği ve ataerkil sistemi yeniden ürettiği ortaya çıkmıştır. Bunların yanı sıra, 1980'li yıllar ataerkil düzenin erkek üzerinden temsili konusunda en esnek tarihsel dönem olarak ortaya çıkarken 2000'li yıllar en katı tarihsel dönem, 1990'lı yıllar ise bir geçiş dönemi olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, 2000'li yıllar farklı erkekliklerin temsili bağlamında en fazla çeşitliliği sunuyor olsa da bu temsillerin ataerkil statükoya hizmet edecek şekilde yapıldığı görülmüştür.
1928 harf devriminin Türk entelijansiyası tarafından yorumlanış tarzları üzerine bir inceleme

Türkler, bulundukları coğrafi bölgeye, kültür çevrelerine bağlı olarak tarihsel süreç boyunca çeşitli alfabeler kullanmışlardır. Bu alfabeler dine dayalı nedenlerden ötürü zaman içerisinde değişiklik göstermiştir. Bunların içinde en uzun zaman diliminde kullanılan alfabeler ise Göktürk ve Uygur Alfabeleridir. İslamiyetin kabul edilmesinden sonra ise Arap Alfabesi kullanılmaya başlanmıştır. Ancak Arap Harflerinin güç öğrenilir olması ve Türkçedeki harfleri tam olarak karşılayamaması alfabe değiştirme düşüncesini ortaya çıkarmıştır. Türkçenin Arapça kökenli sözcük ve gramer kurallarından temizlenip, Türkiye Cumhuriyetinin ulusal dili olma özelliğini kazanması için 1 Kasım 1928'de yeni Türk Harfleri kabul edilmiştir. Latin Harflerinin kabulüyle modernleşmenin temel aşamalarından biri sayılan dilde değişikliğe gidilmiştir. Böylece oluşturulmak istenen yeni ulus-devletin inşası için daha uygun bir edebi üslup geliştirilmiştir. Dil devrimi, sadece edebi alanı değil, siyasal ve toplumsal yaşamı da etkileyip, dönüştürmüştür. Buradan hareketle, bu çalışmada harf devrimi ideolojisinin oluşturduğu etki ve toplumsal kurumlardaki yansıması incelenmiştir. Dil, lengüistik ve filolojik bir çalışma alanı olması bakımından entelijansiya tarafından araştırılabilir bir inceleme konusu olmaktadır. Bu nedenle de günümüzde harf inkılabına dair tartışmalar halen devam etmektedir.
Gençlerin giyim tarzının modernleşme açısından değerlendirilişi

Bu çalışmanın amacı, toplumun en önemli kesimini oluşturan gençlerin ve daha özelde toplumsal değişmelerden etkilenme düzeyi en yüksek olan lise gençliğinin giyim tarzını oluştururken nelerden etkilendiğini ortaya koymaktır. Modernleşme olgusu batı dışında yer alan birçok toplumda özellikle de Türk toplumunda önemli dönüşümlerin yaşanmasına neden olmuştur. Toplumların kültürleri, var olan değerleri bu olguyla beraber yerle bir olmuştur. Türk toplumunun Batı toplumundan etkilenişi halkın tercihiyle olmaktan ziyade toplumsal tabakanın üst kısmında yer alan kişilerin istekleriyle gerçekleşmiştir. Etkilenme bu şekilde gerçekleşince durum taklitçilikten öteye gidememiştir. Batıdan, modernleşme-çağdaşlaşma söylemleriyle alınanlar bilim, tıp, matematik gibi alanlarda olmaktan ziyade giyim alanında olmuştur. Dolayısıyla da modernleşme artık giyimde Avrupalı ya benzeme haline dönüştüğü için toplumda, ne kadar Avrupalı gibi giyinilirse o kadar modern görünüme sahip olunacağına dair bir kanı oluşmuştur. Bu kanıyla kendini şekillendirenler toplumun yeniliklere fazlasıyla açık olan kesimini oluşturan gençlerdir. Bu nedenle çalışmada gençler üzerine yoğunlaşılmıştır. Gençlerin tercihlerinin, zevklerinin bilinmesi toplumun genel gidişatının öngörülebilmesi adına önemli bir yere sahiptir. Bu araştırma İstanbul'un Arnavutköy İlçesinde yer alan Mehmet Akif Ersoy Lisesi'nde yapılmıştır. Araştırmada yaş ile beraber güzel görünme ve markaya dikkat etme eğiliminin arttığı, ekonomik duruma bağlı olarak bireylerin alışverişte marka tercihlerinin önem kazandığı, kızların erkeklere göre modayı daha yakından takip ettiği ve kitle iletişim araçlarının reklamlarından etkilenme düzeyinin yaşa bağlı olarak azaldığı hipotezlerinden hareket edilmiştir. Araştırma sonucunda yaşla beraber güzel görünmenin ve marka kavramının önem kazandığı görülmüş fakat alışverişte marka ürünlerin tercih edilmesi için ekonomik olarak iyi koşullarda olmanın zorunlu olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bununla beraber modayı yakından takip etme davranışının cinsiyete bağlı olarak açıklanamayacağı ve kitle iletişim araçlarının reklamlarından etkilenme düzeyinin yaşa bağlı olarak değişmediği de araştırma sonucunda ortaya konmuştur. Araştırmada tarama yöntemi uygulanmıştır. Anket çalışması sonucunda elde edilen veriler SPSS programıyla değerlendirilmiştir.
Homeros'da dil-toplum bağıntısı

Dil ortak bir kültürün ortak bir iletişim aracıdır. Bu nedenle topluluğun özelliklerini yansıtır. Yazılı metinler dilin, dil düşüncenin, düşünce ise toplumsal yapının ürünüdür. Yunanlılar ilk dönemlerde ayrı boylar ve bağımsız kentler halinde yaşıyorlardı. Yunanistan anakarasında ataerkil bir toplum yapısı görülmekle birlikte, dilbilimsel çalışmalar Ege'ye gelen Yunanlıların anaerkil etkiler altına girdiğini göstermektedir. En eski çağlardan demokratik döneme kadar, Horaeros'un ışığı altında, geçmişşle gelecek arasında bir köprü kurulmaktadır. Homeros, Yunan kültürünün temelini oluşturan itiyada ve - Odysseia'da yüzyılların geleneğini dile getirmektedir. İlyada'da Helena'nın kaçırılmasıyla başlayan İ. Ö. 1200 yıllarında İ İyon 'da geçen Troya savaşı anlatılmaktadır. Odysseia'da ise Troya savaşından yurdu İthake'ye dönmek üzere denize açılan Odysseus'un başından geçenler anlatılır. İlyada'da tanrılar ön-plandayken, Odysseia'da tanrılar arka-plandadır. İlyada'da tanrıların günlük yaşamdaki yerleri, Odysseia'da kentler ve insanlar anlatılmaktadır.-106- İlyada ve Odysseia'da geçen akrabalık terimleri ailenin genişlemesiyle birlikte akrabalık terimlerinin geliştiğini göstermekte; içevlilik, dış evlilik ve küme evliliğiyle ilgili bilgi vermektedir. Eski Yunanlıların geçirdiği toplumsal evrim Yunan dilinin gelişmesinde de görülmektedir. Toplumun gelişmesine paralel olarak dilin gelişmesi halkın kültürüyle ilgili genel bilgiler verir. Bu klasik araştırmalar sadece toplumbilim değil, diğer sosyal bilim dalları, örneğin psikolojik ve theolojik çalışmalar için bir temel oluşturur. Bu çalışmamda İlyada ve Odysseia'yı Yunanca metinden İngilizce ile karşılaştırarak analiz ettim. Genel olarak Yunan toplum yapısı yanında, yaptığım bu içsel analizde, sosyal yapıya ilişkin akrabalık terimlerini ve kavramlarını çıkardım. İlyada ve Odysseia ' daki olay örgüsünü yorumlamadan toplumsal yapıyı göz önünde tutarak yazdım. Son bölümde, çıkardığım akrabalık terimlerini açıkladım.
Toplumsal cinsiyet bağlamında erkeklik inşası: Ezidi kast sisteminde erkeklik

Toplumsal sınıf, statü, etnik kimlik, toplumsal cinsiyet, din gibi toplumsal kavramlar sadece kadınlar özelinde kurgulanmadı, farklı erkeklikler arasında da kurgulandığını belirtmek gerekir. Erkeklik, bireysel ilişkilerde, devlet örgütlenmesinde, eğitimde, kültürde, sokakta yani toplumsal yaşamın her alanını kapsayan geniş bir çerçeve içinde anlaşılmalıdır. Bu çerçeve içindeki farklı etmenlerin karmaşık ilişkilenmesi, tek bir erkeklik yerine farklı türden erkekliklerin oluşumuna yol açmaktadır. Bu açıdan düşünüldüğünde erkeklik, ataerkil toplumsal yapı tarafından şekillenen 'tekil' bir kimlik olmanın ötesindedir. Bu münasebetle erkekliği genellenebilecek tek bir yapı olarak ele almak eksik kalmaktadır. Çünkü farklılaşan toplumsallaşma süreçleri, toplumsal cinsiyeti farklı biçimlerde inşa etmektedir. Erkeklik çalışmalarında, tek bir erkeklik formundan bahsedilemeyeceği gibi farklı erkeklikler arasında bir hiyerarşinin olduğu inkar edilemez bir gerçek olarak karşımıza çıkmaktadır. Hiyerarşik düzende tarif edilebilir 'ideal erkeklik' modelinden söz edilecekse bunun dışında/kenarında kalan ve 'ötekileştirilen' erkeklikler de gözden kaçırılmamalıdır. Ama egemen erkeklik ayrıcalıklarına karşı çıkan erkekler, farkında olmadan farklı erkeklik değerleri ve yeni erkeklik hiyerarşilerini oluştururken ve yeniden üretirken, bu yeni hiyerarşileri 'doğallaştırma' tehlikesini de içinde barındırmaktadır. Bu duruma en iyi örnek olarak Ezidi topluluğu gösterilebilir. Ezidi topluluğundaki erkekler, sınırları içinde yaşadıkları ulus-devletin egemen erkekliğine karşı çıkarken; kendi içinde de bir hiyerarşi oluşturmuştur. 3 tabakadan oluşan Ezidi kastında, her tabaka kendi ihtiyaç ve görevlendirilmesine göre farklı kadınlık, erkeklik ve aile yapısını şekillendirmiştir. Sanayi toplumundaki sınıfsal yapıya benzer ve ondan farklı olarak Ezidi tabakaları, alt-üst olma durumuna göre erkeklikler inşa etmiştir.
Avrupa'da yaşayan Türklerin aile yapıları ve entegrasyon sorunları

Avrupa'nın değişik ülkelerine yıllar önce göç eden Türkler gittikleri bu ülkelerde kalıcı olmuşlardır. Göç ile ortaya çıkan sorunlardan en çok etkilenen, aile kurumu olmuştur. Bireyin sosyalleşmesinde ailenin sahip olduğu kültürel değerler süphesiz çok önemlidir. Türklerin sahip oldukları kültürel farklılıkların anlaşılması ve ihtiyaçlarına cevap verilmesi, içinde yaşadıkları topluma entegrasyon 'larını kolaylaştıracaktır. Avrupa'da yaşayan Türklerin aile yapıları ve entegrasyon sorunları bu tezin temel konusunu oluşturmaktadır. İşlenen konular ise Avusturya'da yaşayan Türklerin sosyo-demografik profili, aile biçimleri, aile içi ilişkileri ve komşuluk ilişkileri ile eğitim, dil, yabancı düşmanlığı gibi uyum sorunlarıdır. Konuyla ilgili olarak seçilen örneklem üzerinde yapılan alan araştırmasında anket ve mülakat yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen veriler aile biçimi, aile içi ilişki düzeyi, uyum sorunu, dil sorunu ve yabancı düşmanlığı ile diğer değişkenler aralarında karşılaştırılarak oldukça anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Bu sonuçlar yapılan mülakatlardan da yararlanılarak yorumlanmıştır.
İstanbul'un duvar yazıları: Sosyolojik bir çözümleme 'Eyüp, Tophane, Okmeydanı, Kadıköy ve Cihangir örneğiÄ

Dünyanın her yerinde insanlar duvarları sevgilerini, aşklarını, sevinç ve hüzünlerini destekleri futbol takımını ya da siyasi partileri, dünya görüşlerini kısacası hayatlarında olup biten şeyleri bir ifade etmek için bir araç olarak kullanmışlardır. Bir sistemin ya da toplumsal kurallar bütününün içinde sıkışıp kalmış ve şehrin karmaşasında kaybolmuş hissetmek, aşk, acı, korku, nefret gibi kavramları tanımlamaya çalışmak, kendini başka türlü yeterince iyi ifade edememek ya da birilerinin dikkatini çekmek istemek, bu dünyada var olduğunu göstermek; işte duvara yazı yazmak nedenlerinden bazılarıdır. Duvara yazılar yazmak bireyin gündelik hayatın karmaşası içinde anlam arayışıdır. Duvar ise bu anlamda onların dertlerini dinleyen, karşılıksız biçimde onlara kucak açan sınırsız mekanlardır. Şehrin bir uçtan bir uca hiç durmadan çalışan kayıt cihazlarıdır. İnsanı insana anlatan, insana insanı öğreten, yıkıma, yapıma ve her türlü değişime açık kamusal mekanlardır. Eyüp, Tophane, Cihangir, Kadıköy, Okmeydanı. Her bir semtin duvarları, önce o semtin kendi kimliğini sonra da diğerleri ile olan benzerlik ve farklılıklarını çıplak ve özgün bir dille ifşa etmektedir. Böylece duvarlardaki yazılardan hareketle genellemelerden sıyrılarak bu semtlerde yaşayanların edimlerine, hayatı ifade ediş biçimlerine, yaşam tarzları ve yönelimlerine şahit olmaktayız. Dünyanın başka yerlerindeki savaşların, yaşadıkları ülkelerindeki siyasi ve sosyal sorunlar, aşklar, sevgiler, acılar, kayıplar, maddi ve manevi durumlar, hayatın tüm gerçeklikleri isimsiz aktörler tarafından bu duvarlara işlenmiştir. Böylece duvarlar mekansal aidiyetin ve mekanla iç içe geçmişşlik durumunun tezahür ettiği, hayata dair her şeyin kaydedildiği belleklerdir.
Balıkesir Tahtacı köyleri Kongurca ve Türkali'de halk bilimi açısından müzik yapısının araştırılması

Araştırma alanı olarak seçilen, Kongurca ve Türkali köylerinde yerleşik bulunan Tahtacı-Türkmen-Alevi yaşamında; 'Halk bilimi açısından müzik yapısının araştırılması' etnomüzikolojik bir model kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Alanda, çoğunlukla sözlü müzik yapıtları üretilip kullanılmaktadır. Yer yer söz-müzik-oyun eklentisi ile yapısını genişletmektedir. Çalgı olarak, cem ritüellerinde, gizlilik için en uygun çalgı bağlama; düğünlerde gırnata, boru, davul ve trampet kullanılması farklı davranışlar var etmektedir. Cem ritüelinde kullanılan sözlü müzik; birey ve kitle davranışını düzenlemektedir. Kitle ve bireyden alevi ilkelerini isteyerek, kitlesel bilinci oluşturmaktadır. Cem ritüellerine 17 yıllara veren Türkali köyünde: İç ve dış göç; dışa açık olma; ekonomik büyümedeki gelişme gibi etkenlerle kitlesel bilinç zayıflamış ve toplumsal değerlerde çözülmeler başlamıştır. Durumun farkına varılması sonucunda şok bir kapanışla; tutucu bir yapı ile, tekrar cem ritüelleri başlamıştır. Kongurca köyünde ise; cem ritüelindeki sözlü müzik ve samah cem dışına taşınarak; yoz samanlarla gençlerin kitlesel bilinççe katılımını sağlama yoluna gidilmiştir. Alanda, sözlü müzik içerisindeki deyim, terim ve sözcüklerin müzikleri parola ve alarm işlevi üstlenmektedir. Diğer bir olgu ise; kitle, müziği ile İslam olduğunu çalıp söylemesine karşın; İslam kitlesince dışlanması alevi kitlesini incitmektedir. Dışlanmanın oluşturduğu saldırganlığı, söz-müzik-oyun eklentisinde eriterek sakinleşmektedir. Kitlesel bilinç, örgütlenme düşüncesini pekiştirip; sunulan kimliği reddederek yeni bir kimlik arayışı oluşturmuştur. Etnomüzikolojinin, bütün bilim dallarını yalnız müzikle inceleme iddiası bir yana bırakılırsa; halk bilimi açısından müzik araştırmasına gelişmiş bir boyut eklediği yadsınamaz. Bu tezde etnomüzikolojik modelin kullanılması, müzik araştırmaları açısından halk bilimi alanında olumlu bulgulara ulaşmanın önünü açmıştır. Bunun yaraşıra Kongurca ve Türkali köylerinin kapalı, toplumsal değerlerini tanıtan; halk şiiri ve müzik dalında çalışanlara, malzeme, bilgi ve kaynak sunan bir çalışma olduğu sanılmaktadır.
Cumhuriyetin ilk yıllarında nüfus sorunu ve iskan politikası

Osmanlı Devleti'nin çöküşünden sonra, Cumhuriyet Türkiyesi derin bir nüfus açmazıyla karşılaştı. Bir diğerini izleyen savaşlar beşeri sermayeyi tüketti. Savaşlardan ve salgın hastalıklardan kaynaklanan yüksek ölüm oranı ve nüfus mübadelesi ülkenin ekonomik potansiyelini önemli ölçüde sınırladı. Sorun salt sayısal değildi. Cumhuriyet'in ilk yıllarında var olan insan kaynakları aynı zamanda nitelik yönünden de zayıftı. Beceri sahibi yaş grubu bir önceki on yıl içinde tüketilmişti. Bu nedenle, yitirilen topraklardan nüfus göçü özendirilecekti. Gelen göçmenlerin dışa göçenlerin terk ettikleri ev ve mekanlara yerleştirilmesi için önlemler alındı. Genç nesle daha iyi sağlık koşulları ve eğitim olanakları sağlandı. Asker i - politik, ardından toplumsal-ekonomik önemlerle Türk nüfusun Cumhuriyet sınırları içinde artışı için önlemler alındı. Göçmenler üretken kılındı. Kendilerine toprak ve tarım araçları gibi temel girdiler sağlandı. Nüfus artışı ülkenin gücü açısından esastı. İnsanların yerleşik yapıya geçmesi ve yaşamlarını düzene sokmaları için bir dize mevzuat kabul edildi. Cumhuriyetçilerin temel gayretleri beşeri sermayenin artışıydı. Yeni ulus-devlet için yeni bir yurttaş yaratmak esastı. iki savaş arası hükümetlerinin nüfus politikası hatırı sayılır bir nüfus artışını sağladı. Kırklı yıllarda Türkiye sonraki on yıllar için gerekli beşeri sermayeyi oluşturmuştu.