turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Stratejik açıdan Çin'in dünü ve bugünü

Bu tezin amacı, Türkiye'nin kısa, orta ve uzun vadeli politikalarına yönelik Çin'inetkisini açıklamak, bu devlete karşı uygulanacak stratejilere alternatifler sunmaktır. Binlerce yıllık tarihi süreç içerisinde savaş, barış, ticaret ve evlilikler gibi çokilişkileri olmuş Türklerin ve Çinlilerin halen devam ettiği gibi gelecekte de ilişkileriolacağı şüphesizdir. Bu ilişkilerin yönünün tayini ise bugünden verilecek kararlarlamümkün olabilecektir. Orta Asya günümüzde yeniden filizlenen tarih hafızasının farklı yönlendirilmesinedeniyle, Çin ile bir Talas savaşına sürüklenebilir. Veya bir yakın gelecekte, tarihselAsya zemininde birçok çatışmanın fitili ateşlenebilir. Orta Asya, Güney Asya ve Orta Doğu dünyanın en istikrarsız bölgesi haline gelebilir.21. Asrın emperyalizmi, gelişen teknolojik imkanlarla bugüne kadar olduğundan çok daha fazla insanlığa ve dünyaya zarar verebilir. Ya da Çin'in Asyalı karakteri ağırbasarak Türk-Arap dünyasına yaklaşması söz konusu olursa, Talas sonrasındaki gibi bir ittifak yaşanabilir. Böyle bir Asya küresel çapta yeni ve farklı oluşumlara yol açabilir ve Asya 21. asra damgasını vurabilir. Günümüzde Amerika'nın bir çöküşü idare etmeye çalıştığı söylenebilir. Ancak Çin'in gerçekten bir çıkışı mı idare ettiği ise irdelenmesi gereken bir konudur. Ekonomik, demografik ve kültürel açılardan yapılan incelemeler farklı sonuçlar ortaya koymaktadır. İStratejik Açıdan Çin'in Dünü ve Bugünü? başlıklı çalışma üç bölümdenoluşmaktadır: 1 Çin'de Sosyalizm ve sonrası 1923'ten Günümüze Türkiye-Çin İlişkileri 3 Çin ve 21. YüzyılÇalışma ağırlıklı olarak 20. yüzyıl tarihi ve Türkiye-Çin ilişkileri üzerine yapılmış olup, Çin'e ilişkin ekonomik, teknolojik ve askeri hususlar da dikkate alınmıştır.
Tek Parti Dönemi Ortadoğu ile ilişkiler

Bu çalışmada geçmişşten günümüze değin tarih sahnesinde yer almış birçok önemli medeniyete ev sahipliği yapmış, gerek tarihi, gerek dini, gerekse de kültürel bağlarımız bulunan Ortadoğu bölgesi ile tek parti dönemi olarak adlandırdığımız dönemdeki ilişkiler ele alınmaya çalışılmıştır. Öncelikle dış politika nedir, dış politikayı etkileyen faktörler nelerdir ve Türk dış politikasının temel ilkeleri nelerdir sorularına cevap aradığımız teorik bölümle giriş yapılmıştır. Ardından birkaç değişik açıdan bölgenin tanımı yapılmış ve bölgenin jeopolitik, ekonomik, dini ve kültürel bakımdan önemine değinilmiştir. Bölgenin Osmanlı Devleti hakimiyetine girmesi ile başlayan ilişkilere kısaca değinilerek I. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı sırasında yaşanan gelişmeler ele alınmıştır. Yeni Türkiye devletinin kurulması ile başlayan ve Demokrat Parti'nin kurulmasına kadar süren Tek parti dönemi; Atatürk Dönemi ve İsmet İnönü Dönemi olarak kronolojik sıraya göre kendi içerisinde iki bölüme ayrılarak incelenmiştir. Her iki dönemde de dış politikada etkili olan dönemin Cumhurbaşkanları Mustafa Kemal Atatürk ve İsmet İnönü'nün dış politika felsefelerine değinilmiş ve Türkiye ile Ortadoğu arasında yaşanan gelişmelerin ağırlıklı olarak siyasi ve diplomatik ilişkilere etkisi üzerinde durulmuştur.
Avrupa Birliği azınlık politikası çerçevesindeki Batı Trakya Türkleri'nin sorunlarının incelenmesi

ULUSLARARASI L ŞK LER ANAB L M DALIAVRUPA B RL Ğ AZINLIK POL T KAS I ÇERÇEVESİNDE BATI TRAKYATÜRKLER N N SORUNLARININ NCELENMESTZICHAN KARA Batı Trakya Yunanistan'ın Kuzey Doğusunda bulunmaktadır. Evros ileNestos nehirleri arasında kalan 8578 kilometre karelik bir alanı kapsamaktadır. Lozan Barış Konferansında Türkiye ile Yunanistan arasında varılan bir antlaşmagereği iki ülke arasında zorunlu ahali mübadelesi yapılmıştır. Ancak stanbul'un Rum nüfusu ile Batı Trakya'nın Türk nüfusu zorunlu mübadelenin dışında tutulmuş ve bulunduklarıülkedeki devletin güvencesi altında dinsel azınlık konumunda bırakılmıştır. Söz konusuazınlıkların azınlık ve yurttaşlık hakları tanınmıştır. Bununla beraber Yunanistan kendi vatandaşı olan bu insanları hiçbir gerekçeyedayanmaksızın ulusal bütünlüğü tehtid olarak görmekte ve bu insanlara karşı uluslararası ve ikili antlaşmalarla belirlenen sorumluluğu yerine getirmediği gibi azınlık üzerinde baskı ve asimilasyon politikasını devlet denetiminde planlı, kararlı ve sürekli bir şekilde uygulamaktadır. Avrupa Birliği'nin temel dayanağına baktığımızda;hukukun üstünlüğü, insan hakları, demokrasi kavramını görmekteyiz. Yunanistan 1981 yılında Avrupa Birliği'ne tam üyeolmuştur. 1990 ların ikinci yarısına kadar Batı Trakya Türk azınlığının durumunda herhangi bir değişklik görülmemekte, 1990 ların sonunda azınlık haklarında kısmen iyileştirmeler yapılmıştır. Ancak hassas ve hayati konularda herhangi bir değişikliğe rastlamak mümkün değildir. Avrupa Birliği azınlık hakları konusunda Yunanistan'ı birçok defa uyarmış ve kınama kararları vermiştir. Ancak sorunların giderilebilmesi için Avrupa Birliği'nin daha etkliyaptırımlar uygulaması gerekmektedir. Yunanistan kendi vatandaşı olan Batı Trakya Türkleri'nin ikili antlaşmalardan doğan haklarını iade etmeli ve kendi taraf olduğu uluslararası antlaşmaların gereklerini yerine getirmelidir. Ancak bu sayede Batı Trakya Türkleri'nin sorunlarının çözümü mümkün görünmektedir. Danışmanı : Prof. Dr. brahim S. CANBOLAT Sayfa Sayısı : 98
De-territorializing minority rights:The application of non- territorial autonomy for dispersed minority communities

Bu tez Uluslararası İlişkiler disiplininde yeterince incelenmemiş bir konuyu araştırmakta, bölgesel özerkliği ve bunun azınlıkların eşit millet olarak sayılmasında kurduğu baskın rolü incelemektedir. Bölgesellik ve bunun ulusal ve uluslararası arenada olan etkisi azınlıklar için bir eşitsizlik durum yaratmaktadır, çözüm olarak bu tez bölgesiz otonomi modelini önermektedir. Bölgesiz otonomi modeli bölgeselliğe itiraz etmekte ve bölgesel modellerin coğrafya olarak dağılmış topluluklar için bir zulüm aracı olduğunu ileri sürmektedir. Bu tez ulus, azınlıklar ve bölgesellik kavramlarını Avrupa'daki Roman nüfusları örneği üzerinden incelemektedir. Bugün Avrupa yaklaşık 10 ile 12 milyon arasında Roman yasamakta ve Avrupa'nın en büyük azınlıklarından birini oluşturmaktadırlar. Romanlar baskın ulusların egemenliği altında bırakılmış ve kendi egemenliklerini kurmalarında ulusal ve uluslararası kurumlar negatif bir rol oynamışlardır. Roman toplulukları eşitlik, koruma ve tanıma haklarını şu an ki geleneksel bölgesel siyasal denklem içerisinde sağlamakta zorluk çekmişlerdir. Bölgesiz özerlik modeli ulus ve bölgesellik ilişkisini birbirinden ayırarak yeni bir yapı ortaya koyuyor.
Karşılıklı bağımlılık ekseninde soğuk savaş sonrası Çin-Hindistan ilişkileri

1970'lerde Robert O. Keohane ve Joseph S. Nye'nin oluşturduğu 'Karşılıklı Bağımlılık Teorisi' , Soğuk Savaş şartlarının ortadan kalkması ve küreselleşmenin etkisiyle sistemde meydana gelen gelişmelerin bir sonucu olarak güncel uluslararası sistemi analiz etmek ve uluslararası ilişkileri anlamak için başvurulan en kapsamlı ve açıklayıcı teorilerden biridir. Karşılıklı bağımlılık teorisi, günümüzde uluslararası sistemin baskın aktörü olan devletlerin birbirleriyle olan ilişkilerini ve etkileşimlerini analiz etmesinin yanında uluslararası örgütlerin, uluslararası hükümet dışı kuruluşların ve çok uluslu şirketlerin sistem üzerindeki etkilerini de ele almaktadır. Ancak çalışmada üzerinde durulan temel aktörler iki devlet olduğu için, tez karşılıklı bağımlılığın devletler arasında oluşan ilişkilerdeki etkisine odaklanacaktır. Hindistan ve Çin arasında bazı sorunlu alanlar olmasına rağmen birbirileri ile olan ilişkilerinin özellikle son yıllarda giderek geliştiği ve ekonomik ve siyasal ilişkilerinin karşılıklı bağımlılık düzeyine doğru evrildiği görülmektedir. Öte yandan, bu bağımlılık olgusunun, iki ülke arasında simetrik olmayıp asimetrik bir nitelikte olduğu da vurgulanmalıdır. Diğer bir deyişle Hindistan'ın Çin'e olan bağımlılığı, Çin'in Hindistan'a olan bağımlılığından daha fazladır. Karşılıklı bağımlılığın ekonomiden siyasal alana yayılması da uluslararası ilişkilerde karşılan bir durumdur. Çin ve Hindistan arasındaki gerilimli ilişkilerin ekonomideki artan bağımlılık ilişkileri neticesinde yerini olumlu ilişkilere bırakması ve bu durumun Soğuk Savaş sonrasında siyasal ilişkilerde de olumlu yansımalarının olması bunun önemli bir örneğidir. Bu bağlamda çalışmada karşılık bağımlılık teorisi kapsamında Hindistan ve Çin'in Soğuk Savaş sonrasında geliştirdikleri ekonomik temelli işbirliklerinin diğer alanlara olumlu yönde etki ederek siyasal işbirliklerine doğru evrilmesi durumu incelenmektedir.
The regional role of Iran under President Ahmadinejad

Bu tez Cumhurbaşkanı Ahmedinejad döneminde İran'ın bölgesel rolünü incelmektedir. Kendisinin giderek artan iddialı söylemlerinin de etkisiyle İran'ın bu dönemde bölgede ne tür bir rolü olduğu oldukça tartışmalı bir konu haline gelmiştir. Bu tezin amacı bu dönemde İran'ın nasıl bir rol oynadığına dair sağlam temellere dayanan sonuçlara ulaşmaktır. Bu amaçla, bu tez 'İran'ın öz-algısı', 'bölge ülkelerinin İran'ın bölgesel rolü konusundaki algıları' ve 'İran'ın sert gücü' olmak üzere üç parametreden oluşan bir tipoloji öne sürmektedir. Bu şekilde, bu tez İran'ın kendi bölgesel rolü konusundaki öz-algısına ulaşmak üzere İran'ın devrimci, İslami ve milli kimliklerinin bir değerlendirmesini yapmaktadır. Sonrasında, bu çalışma İran'ın kendi kendine üstlendiği bölgesel rollerininin geçerliliğini bölge ülkelerinin bu konuya yaklaşımları ve İran'ın ekonomik ve askeri kapasiteleri açısından test etmektedir. Bu çalışma İran'ın Cumhurbaşkanı Ahmedinejad döneminde 'potansiyel bölgesel baskın güç' olduğu sonucuna varır. Bunun dışında, bu tez İran'ın Ahmedinejad dönemindeki rolünün, Miriem Prys'in 'bölgesel baskıcı güç' kavramına uygun gelebileceğini de öne sürer. Bunlara ek olarak, bu tez İran'a yönelik bölgede giderek artan tehtid algısının İran liderleri tarafından bir tür caydırıcılık mekanizması olarak görüldüğünü fakat aslında tam da bu tehtid algısının İran'ın potansiyel güçlerini gerçekleştirebilmesinin önündeki temel engel olduğuna da dikkati çeker.
Avrupa Birliği genişleme politikaları çerçevesinde Norveç'in konumu

2007 yılında 27 üyeye ulaşan Avrupa Birliği günümüze kadar altı genişleme sürecinden geçmişştir. 50 yıl süren Avrupa Bütünleşmesi, dünya tarihinde gerçekleştirilen en büyük siyasi, sosyal ve ekonomik olaylardan biri olmuştur. Avrupa Birliği üye ülkeleri ile coğrafi olarak komşu, kültürel olarak akraba olan Norveç, kendi halkınınkararı ile Avrupa topraklarında gerçekleştirilen en büyük bütünleşmenin dışında kalmaktadır. İlk önce Avrupa Topluluğu'na ve daha sonra Avrupa Birliği ismini alanbirliğe katılmak üzere düzenlenen iki referandumda Norveç halkı, ekonomik, siyasi ve kültürel nedenlerle Avrupa Birliği üyeliğini reddetmiştir. Tam üyelik yerine Norveç var olan alternatifleri değerlendirmiş ve Avrupa Birliği ile 1994 yılında Avrupa EkonomikBölgesi Anlaşmasını imzalamıştır. Bu şekilde egemenliğini korumak isteyen Norveç'inAvrupa Birliği'ne tam üyeliği yakın tarihte zor gibi görünmektedir.
1960-1983 yılları arasında Kıbrıs meselesi

Bu araştırma, 1960- 1983 yılları arasında Kıbrıs meselesini ayrıntılı olarak ele almayı amaçlamaktadır. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kurulması ile başlayan süreç Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin ilan edilmesi ile son bulmuştur. Bu dönem, adadaki Türklerin emniyeti ve Türkiye'nin güvenliğini tehdit eden olaylara sebebiyet vermesi dolayısıyla Türk tarihi için önemli dönüm noktalarından birini teşkil etmektedir. Kıbrıs sorununun uluslararası bir boyut kazanması Türk-İngiliz ve Türk-Yunan ilişkilerini etkileyen önemli bir sorun olmuştur.
Arap Baharı sürecinde Hizbullah: Yerel milis gücünden bölgesel bir oyuncuya dönüşümü

Arap Baharı 2010 yılında başladığında Hizbullah, sokaktaki devrim hareketlerini memnuniyetle karşılamıştı. Tunus'ta ve Mısır'da dikdatörlerin düşmesi ile hızlanan süreçte geleneksel dini ve siyasal ideolojisi ile uyumlu bir tutum sergilemiştir. Hizbullah lideri Nasrallah, bu değişim sürecini Ortadoğu'nun kaderini değiştirecek önemli bir dönüşüm süreci olarak görerek, Mısır'da Hüsnü Mubarek'in düşmesi ile sonuçlanan sokak hareketlerinin en az Hizbullah'ın 2006'da İsrail'e karşı kazandığı zafer kadar önemli bir gelişme sayacaktır. Ancak, Arap Baharı'nın Suriye'ye sıçraması ile birlikte Hizbullah'ın tutumunda sert bir tavır değişikliğine gittiği görülmektedir. Bu noktada, Arap Baharı'nın başlangıcında Mısır ve Tunus'daki göstericileri diktatörlere karşı desteklemenin yanında halkın demokratik ve sosyo-ekonomik taleplerinin dikdatörler tarafından derhal yerine getirilmesi çağrısında bulunulurken, Suriye'de patlak veren iç savaş ile birlikte Hizbullah'ın Arap Baharı'na yönelik bakışında farklılıklar ortaya çıkacaktır. Hizbullah, bölgede ABD ve İsrail'e karşı oluşturulan 'direniş ekseninin' önemli bir parçası olarak gördüğü Suriye'de durumun farklı olduğunu, ortaya çıkan karışıklığın ana amacının Suriye'de rejim değişikliğinin tesis edilerek bölgedeki direniş ekseninin parçalanmasına yönelik İsrail'in çıkarları endeksli bir Batı projesinin uygulanmaya sokulması olduğunu iddia edecektir. Bundan dolayı, Arap Baharı'nın gerçekleştiği diğer yerlerdeki göstericilere yönelik olumlu tutumun Suriye'deki muhaliflere karşı aynı şekilde tezahür etmediği yeni bir süreç yaşanacaktır. Suriye'deki muhalifler 'ajan', 'cihatçı' ya da 'Amerikan maşası' olarak damgalanarak Hizbullah'ın geleneksel siyasi ideolojisinde önemli bir yer tutan 'ezilenler' söyleminin örgütün Suriye'deki stratejik çıkarları söz konusu olduğunda bir tarafa koyulduğu ve daha çok mezhepsel aidiyet temelinde hareket edildiği yeni bir süreç yaşanacaktır. Hizbullah, Arap Baharı süresince etki alanını genişletmesi sadece Suriye ile sınırı kalmayacak Irak, Yemen, gibi ülkelerde de faaliyet gösteren önemli bir bölgesel oyuncu haline gelecektir.
L'ambiguite constructive en relations internationales

Henry Kissinger yapıcı muğlaklığı 'politik bir amaca ulaşmak için dilin kasten muğlak olarak kullanılması' olarak tanımlamıştı. Tarih boyunca devletler bu tarz muğlaklıkları ya kendi ulusal çıkarları için ya da başka devletler ya da milletler arasındaki uyuşmazlıkların çözümü için kullanmışlardır. Bu tez 'Yapıcı muğlaklık nedir? sorusundan yola çıkarak, bu tarz muğlaklıkların nasıl oluşturulduğu, ne amaçlar için kullanılabileceği ve devletlerin bu tarz muğlaklıklarla karşılaşmaları durumunda bunları nasıl çözebilecekleriyle alakalı fikirler ortaya koymaktadır. Tezin son bölümünde, BM'nin Kıbrıs konusundaki uyuşmazlığı çözmek için hazırladığı Annan Planında bulunan muğlaklıklar, söylemsel kurumsalcılık teorisinin analitik çerçevesi yardımıyla incelenmiştir.
Geçmişten günümüze ABD'nin Ortadoğu politikları

Ortadoğu, birçok bakımdan dünyadaki en önemli, önemli olduğu kadar da en sorunlu bölgelerinin başında gelmektedir. Orta Doğu bölgesinin en önemli ve en sorunlu bölge olması yanında, sahip olduğu doğal kaynaklar ve etnik-dini çatışmaların merkezi olması onu bir çekim merkezi yapmış ve sürekli göz önünde olmasını sağlayarak büyük güçlerin dikkatini üzerine çekmiştir. Özellikle, Soğuk Savaşın bitmesinden hemen sonra ABD'in türlü bahanelerle en önemli müdahale alanlarından birisi hiç kuşkusuz ki Orta Doğu olmuştur. Bölgede Arap baharı ile başlayan ve bu olayların İslam dünyasında yol açtığı kritik değişimi hassasiyetle mercek altına alan ABD, İsrail-Arap uyuşmazlığındaki yeni çözüm yollarında diplomasiyi ön planda tutan bir duruş sergilemeye devam etmektedir. ABD, Orta Doğu politikasını İsrail'in ve bölgeye yerleştirdiği askeri varlığının güvenliği üzerine kurgulamaktadır. Ayrıca en önemli başarı kriterleri olarak ta Irak'ın istikrarı ve İran'ın nükleer silahlara sahip olmasının engellenmesini görmektedir. ABD'nin Orta Doğu bölgesindeki dış politikalarının Güçler Dengesindeki değişime bağlı olarak sürekliliğini muhafaza ettiği, bununla birlikte Rusya ve Çin ile rekabet halinde zaman zaman şiddetlendiğini ve gereğinde askeri kuvvet kullanıldığını belirtmek gereklidir. Bu tez çalışmasında, geçmişşten günümüze ABD' nın Orta Doğu politikaları değerlendirilmiştir.
Uluslararası Hukukta müdahale kavramı ve Somali ve Afganistan'a düzenlenen uluslararası müdahalelerdeki yeri

Soğuk Savaşın bitiminin ardından değişen sınırlar, uluslararası ilişkilerin gündemini de değiştirmiştir. Sovyetler Birliği'nin dağılması ve sömürge olan devletlerin bağımsızlıklarını kazanması ise düşmüş ya da devlet kurumlarını işletmede başarısız olmuş devletleri gündeme getirmiştir. Özellikle bu devletlerde yaşanan insani krizler, iç çatışmalar ve karmaşa uluslararası barış ve güvenliği tehdit eder boyuta ulaştığındaysa uluslararası toplum BM, NATO gibi uluslararası örgütleri ve sivil toplum kuruluşlarını göreve çağırmıştır. Uluslararası barışın korunması, tesisi ve inşası için düzenlenen operasyonlarda Afganistan ve Somali müdahaleleri uluslararası örgütler için de önemli sonuçlar doğurmuştur. 11 Eylülün ardından ortak güvenlik anlayışıyla hareket etmenin önemine yapılan vurgu, bu örgütlerin karşılaşılan sorunlar çerçevesinde dönüşüme uğramasına neden olmuştur. İnsani öğelerin ön plana çıkmasıyla BM, insani amaçlar için askeri operasyonlar düzenlemeye başlamış ve barış operasyonları da karmaşıklaşmıştır. İnsani müdahalelerin yarattığı tartışmalar ise müdahalelerin hukukiliğine atıfta bulunmaktadır.
Filistin sorunu bağlamında İsrail'in Soğuk Savaş dönemi Ortadoğu politikası

Anahtar kelimeler : İsrail, Siyonizm, Filistin, İngiliz mandası, Mısır Milliyetçiliğin bir sonucu olarak ortaya çıkan Siyonizm İsrail devletinin kuruluşuna giden süreci başlattı. İngiliz mandasının yardımıyla 1900'lerin ilk yarısında Filistin'e yerleşen Yahudiler 1948'de BM Taksim Planı doğrultusunda İsrail devletini kurdular. İsrail devleti kurulur kurulmaz bu ülkeye yönelik saldırıya geçen Arap devletleri savaştan yenilgiyle ayrıldıkları gibi Taksim Plam'nda Filistin devleti için tahsis edilen toprakların bir kısmını da İsrail devletine kaptırdılar. 1967 savaşının sonuçlan ise Arap dünyası için bir felaketti. İsrail Gazze, Doğu Kudüs'de dahil olmak üzere Batı Şeria, Sina Yarımadası ve Golan Tepelerini işgal etti. 1967 savaşının ardından İsrail işgal altındaki bölgelerde yerleşimler inşa etmeye başladığı gibi Araplarla olası bans görüşmelerini de reddetti. 1973 savaşı Arap-İsrail sorunu için bir dönüm noktasıydı ve 1979 Mısır İsrail banş anlaşmasına giden süreci başlattı. FKÖ'yu imha etmek amacıyla başlatılan 1982 Lübnan işgali ve 1987 tarihli İntifada İsrail'deki banş yanlılannı güçlendirerek, 1993'de başlayan 'banş süreci'nin yolunu açtı. Ill
Perspectives on occurence of political instability: An analysis of Germany and Turkey

Siyasi istikrarsızlık, literatürde ekonomistler ve siyasal bilimciler tarafından çalışılan önemli bir yere sahiptir. Siyasi istikrarsızlığın rejim değişimleri veya farklı siyasi parti eğilimleri ile yansıtıldığı düşünülmektedir. Bu tepkilerin temel nedeninin toplumdaki 'değişim' olduğu düşünülür. Birçok teori siyasi istikrarsızlığı 'değişim' bakış açısından bakarak araştırmıştır. Ekonomik, modernleşme, ekonomik norm ve rejim tipleri teorileri belirlenen esas teorilerdir. Ancak, teorilerin açıklama gücü değişir ve neden sonuç mekanizmasını daha iyi görebilmek için vakalar üzerinde çalışılmalıdır. Teorilerin uygulamalarını somut olaylar üzerinde görebilmek için teorilerin açıklamaları Almanya ve Türkiye vakalarına uygulanmıştır. Bu vakaların istikrar düzeninin belirlenmesine imkan veren önemli bir fark dışında benzer noktaları vardır. Almanya siyasi istikrarsızlık açısından düzenli bir ülke sayılırken, Türkiye dönüşüm döneminde çatışma yaşayabilir. Böylece, istikrarsızlığın nedenleri ve düzenleme yollarını araştıran teorilerin ışığında, teorilerin, karşılaştırmalı vakalar üzerinde çalışıp çalışmadığı sorusuna cevap bulunabilir.
Nilgün eliküçük yıldırım Suriye Baas Partisi'nin iktidar mücadelesinde Arap milliyetçiliğinin rolü

Bu çalışmanın amacı, Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde tohumları atılan ve 20. yüzyılın ilk yarısında şekillenmeye başlayan Arap milliyetçiliği akımı ve bu akımın Suriye Baas partisinin kurulmasında ve daha sonra iktidar mücadelesindeki rolünü ele almaktır. Arap milletinin kadim bir etnik kimliğe sahip olmasından dolayı etno-sembolcülük modern milliyetçilikle kadim millet anlayışını birleştiren bir sentez sunduğu için bu teori Arap milliyetçiliğini açıklamakta temel referans noktası olarak kullanılacaktır. Ayrıca Arap kavmi uzun vadeli zaman dilimine yayılmış bir kültürel mirasa ve köklü bir tarihe sahiptir. Bu nedenle çalışmada Fernand Braudel'in üç katmanlı tarih anlayışı uyarınca Arap milliyetçiliğinin tohumlarının atılmasına katkı sağlayan bir dizi olaylara yer verilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemi ve Fransız mandasında tohumları atılan Arap milliyetçiliği 1940'lı yıllarda Baas partisiyle birlikte Suriye'de kurumsal bir kimlik kazanmıştır. Bu bağlamda, Baas partisinin, Arap milliyetçiliği ve Arap ümmetinin birliği yolunda verdiği mücadele, ideolojik yapısı, şiarı, temel ilkeleri ve hedefleri açıklanmıştır. Son olarak ise, 1951- 1970 yılları arasında özellikle Baas partisinin iktidara gelmesiyle gelişen dış politika olayları ve Arap milliyetçiliği ve birliği yolunda verdiği mücadelenin dış politika eylemlerine nasıl yansıdığı ele alınmıştır. Çalışmanın temel iddiası, Arap milliyetçiliğini temsil eden, birlik, hürriyet ve sosyalizm ideolojileri ve halen var olan 'Sonsuz Misyona Sahip Tek Arap Ulusu' şiarıyla yola çıkan Baas partisinin uluslararası politikada ve bölgede yaşanan gelişmeler, Suriye içinde yaşanan istikrarsızlıklar ve kaos ortamı sonucunda Arap ümmetini birleştirme yolunda verdiği mücadelede yenik düşmüş olduğudur.
Civil aviation as an element of soft power in Turkish foreign policy: Turkish Airlines case study

Günümüz dünyasında meydana gelen politik, sosyo-ekonomik, kültürel, ticari ve teknolojik gelişmeler, küreselleşmenin önündeki tüm engelleri kaldırmış ve dünyayı birbirine ihtiyaç duyan, birbiri ile iletişim halinde toplumlar haline getirmiştir. Ticaretin ve teknolojinin gelişiyor olması, insanların dünyanın farklı bölgelerinde yer alma isteklerini tetiklemiş ve bu sebeple havayolu ulaşımı en güvenilir, mesafeleri hızlı bir şekilde en aza indiren seçenek olarak tercih nedeni olmuştur. Küreselleşen dünyada kalite, güvenlik, hijyen, seyrüsefer sistemleri, personellerin eğitimi gibi havacılık faaliyetinin sürdürülebilmesini mümkün kılan konularda standartlar oluşturulabilmesi ve havayolu faaliyetlerinin en azami güvenlikli ve kaliteli hizmet verir durumda ifasının sağlanabilmesi amacıyla sivil havacılıkla ilgili çesitli birimler kurulmasına ihtiyaç duyulmustur. Bu çalışmada, sivil havacılığın genel yapısı, Türkiye'deki havacılık tarihi, Türk dış politikası ve politika bileşenleri incelenerek; Devlet Umum Müdürlüğü ismi ile 1933 yılında kurulmuş olan Türk Hava Yolları Anonim Ortaklığı'nın yeni destinasyonlar açmasında Türk dış politikası ile paralellik gösterip göstermediği, diğer bir deyişle, şirket içi kararların alınmasında siyasilerin etkisinin olup olmadığı irdelenmiş ve Türkiye'nin 'Yumuşak Güç' misyonluğunu üstlenip üstlenmediği değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde, özel şirket statüsündeki Türk Hava Yolları gibi diğer havayolu şirketlerinin de benzer misyonları üstlenebileceği, ayrıca günden güne büyüyen havacılık sektörünün bazı alanlarda teşvik edilmesi hususunda çeşitli önerilerde bulunulmuştur.