turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Küreselleşme sürecinde sivil toplum kuruluşlarının dünya politikasında artan rolü: Uluslararası kuruluşlar açısından bir değerlendirme

Bu çalışmanın konusunu, küreselleşme sürecinde sivil toplum kuruluşlarının dünya politikasında artan rolünün, uluslararası kuruluşlar açısından bir değerlendirmesi oluşturmaktadır. Soğuk Savaş sonrası süreçte, küreselleşme ile Sivil Toplum Kuruluşları kavramları birlikte gelişen ve yükselen iki olgu olarak ortaya çıkmaktadır. İki kavram, biribirinin gelişimine zemin hazırlayan, bir anlamda birbirine katkı sağlayan unsurlar niteliğinde olmaktadır. Bu bağlamda çalışmanın varsayımı ve örnek olaylara bağlı olarak değerlendirilen sorular şunlardır; Küreselleşme, dünya politikasını ve STK'larınrolünü hangi yönde etkilemektedir? Uluslararası politikanın günümüzde belirleyicilerikimlerdir? STK'lar, nasıl bir dünya perspektifi sunmaktadırlar? Teoriler, STK'larıngelişimini ve etkilerini nasıl açıklamaktadırlar? 1990 sonrası, yeniden yapılanma ve reform çerçevesinde, BM'nin, aktiviteleri, yapısı ve öncelikleri hangi yöndedeğişmektedir? AB, STK'lara karar süreçlerinde nasıl bir rol sunmaktadır? DünyaHükümeti tartışmaları bağlamında STK'ların geleceği tatışmaları neler olmaktadır? Bu tez çalışması, üç temel kısım ve bunların içinde toplam altı bölümden oluşmaktadır. Bu kısımlardan birincisini, küreselleşme ve sivil topluma ilişkin kavramsal çerçeve, ikinci kısmını, uluslararsı sistemde sivil toplum kuruluşlarının yeri ve üçüncü kısmını ise STK'ların dünya politikasında artan rolü ve konuları oluşturmaktadır. Birinci kısım, iki ana bölümden oluşmaktadır. Bunlardan birinci bölüm, küreselleşme tartışmalarını ve ikinci bölüm ise sivil toplum tartışmalarınıiçermektedir. İkinci kısım, uluslararası sistem bağlamında sivil toplumun yeritartışmalarını kapsayan bir bölümden meydana gelmektedir. Çalışmanın üçüncü kısmı da üç ana bölümden oluşmaktadır. Bu bölümler, Birleşmiş Milletler'inreformunu içeren birinci örnek olay, Avrupa Konvansiyonu ve STK'ların rolünüiçeren ikinci örnek olay ile STK'ların dünya politikasında artan rolünü inceleyenkonularından oluşmaktadır.
Understanding The Algerian Islamic revival: A study on the external and internal dynamics

öz CEZAYİR İSLAMİ UYANIŞINI ANLAMAK: İÇ VE DIŞ DİNAMİKLER ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA Kaygusuz, Özlem Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Y. Doç. Dr. İhsan D. Dağı Eylül 1995, 132 Sayfa Bu çalışma Cezayir'deki siyasal İslam'ın oluşumunda etkili çeşitli iç ve dış nedenleri tarihsel bir çerçeve içinde incelemektedir. Ele alman her dönemde pratik anlamda İslam'ın siyasal bir güç olarak ortaya çıkışı uluslararası faktörlerden çok ülkenin iç sosyo-politik evrimi ve hükümet politikaları bağlamında tartışılmıştır. Bu noktadan da Cezayir İslamcılığının kendine özgü özelliklerini vurgulayarak çalışma, biri uluslararası dinamiklere fazla ağırlık veren yaklaşımlara diğeri de Batı hükümetleri ve kamuoyunun algılamaları ile ilgili olmak üzere iki yönlü bir kritiğe ulaşmaktadır.
Küresel göç sorunları ve Birleşmiş Milletler

Günümüzün en büyük sorunlarından biri olan küresel göç, 21. yüzyılda etkisini daha önce hiç görülmemiş şekilde arttırmıştır. İnsanlar tarih boyunca birçok nedenden dolayı yerinden edilmişlerdir. Dünya üzerinde yerinden edilmiş kişilerin göç etmesine neden olan birçok faktör ve bu nedenleri araştıran bir takım teorik yaklaşımlar vardır. Yerinden edilmiş kişiler için en yetkin tanımlamayı Birleşmiş Milletler yapmıştır. Birleşmiş milletler yaptığı tanımlamalar ve aldığı resmi kararlar ile birçok hükümet ve uluslararası kuruluşa örnek olmuştur. Birleşmiş Milletlerin yerinden edilmiş kişiler ile ilgilenen organı Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği 'dir. UNHCR kurulduğu tarihten bu yana küresel göç sorunları ile yakından ilgilenmiştir. Birleşmiş Milletlerin mülteci örgütü olan UNHCR, 21. yüzyılın en büyük sorunlarından biri olan küresel göç sorunları ile ilgili en yetkili kurumdur. 1950 senesinde kurulduğunda Avrupa merkezli bir politika izleyen UNHCR, günümüzde kendi içerisinde yaşadığı değişimler ile kendisine dünya üzerindeki yerinden edilmiş kişileri hedef olan küresel bir kurumdur. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği tüm dünya üzerindeki yerinden edilmiş kişiler için yardım kampanyaları yürütmekte ve bu kişilerin hak ve özgürlüklerini savunmaktadırlar. Günümüzde dünya üzerinde 65,6 milyon bulundukları yerden göç etmek zorunda kalmıştır. Birleşmiş Milletler ise UNHCR aracılığı ile yerinden edilmiş tüm insanlar için tüm insanlar için yardım çalışmaları yürütmektedir.
Yükselen İslamofobi'nin Avrupa kimliğine etkisi

'Yükselen İslamofobi'nin Avrupa Kimliğine Etkisi' konulu tez, inşacı yaklaşım ile Hristiyan ve Müslüman kimliği arasındaki ihtilaf sürecini açıklamaya çalışmıştır. İslamofobi algısını oluşturan dinamikler kapsamında karşıt kimliklerin nasıl oluştuğu ile çok kültürlü yapının ve çokkültürcü politikaların kolektif kimliğe etkisi irdelenmiştir. 1960'lı yıllardan itibaren sanayi alanındaki atılımlarla ekonomik ve sosyal kalkınmayı başarılı bir şekilde gerçekleştiren Avrupa Birliği ülkelerinde fabrikalarda çalışacak işgücüne ihtiyaç duyulmaya başlamıştır. Bu yıllarda ülkelerine göçmen gelmesine izin veren, hatta bunu özel programlarla da teşvik eden AB ülkeleri, 90'ların sonuna doğru katı bir sınır kontrolü politikası gütmeye başlamış ve göçmenlerin ülkelerine girmesini engellemeye çalışmıştır. Bu politikalar zamanla kamuoyuna yabancı düşmanlığı şeklinde tezahür etmiş özellikle sağ muhafazakar partilerin popülist propagandalarına malzeme edilmiştir. Bu propagandaların önemli bir kısmı İslam karşıtlığı üzerinden yürütülmüştür. Bu da bizi şu gerçeğe götürmektedir: Kimliğin ve kültürün inşası için yaşanmış bir tarih duygusunun, ortak toplumsal belleğin ve geleneklerin, sürekli canlı tutulması gerekir. Kolektif belleğin oluşmasında biz ve öteki kavramlarının canlı tutulabilmesi, içerme ve dışlama koşullarının sürekliliği çok önemlidir. Ancak AB'nin, içinde barındırdığı çeşitli ulus devletler, farklı kültürler ve dinler, kolektif kimliğin ya da başka bir deyişle bir üst Avrupa kimliğinin oluşumundaki engellerden sadece birkaçıdır. Ortak bir üst kimlik yerine farklı kimliklerin kültürlerini ötekileştirmeyen farklı bir kavram da ortaya atılmıştır: Çokkültürlülük. Bir zamanlar karşılıklı anlayış çerçevesinde geliştirilmiş olan bu kavram, sonraları devam ettirilememiş, ülkelerin sırasıyla, kavramın iflas ettiğini açıklamasına neden olmuştur. İçerideki faklılıkların yanı sıra dış dinamiklerin de çok kültürlü yapının iflasına zemin hazırladığı bir gerçektir. 11 Eylül saldırılarından sonra İslam'ın terörizm ile birlikte anılmaya başlamasıyla AB içerisindeki Müslüman kimlik ötekileştirilmeye, bir düşman olarak görülmeye başlamıştır. AB üyesi ülkeler son yıllarda her ne kadar sınır kontrollerini katılaştırsalar da kaçak yollardan gelen göçmenlere engel olamamaktadır. Aslında göçmenlerin yasal yollar dışında AB ülkelerine gelmeleri, bu grubun insan hakları ve işçi hakları sözleşmelerinden mahrum kalmasına neden olmuştur. Aslında güvencesi olmayan ucuz işgücü, küreselleşmenin ve kapitalist ekonomik sistemin çok da karşı çıkmadığı bir durumdur. Fakat yine de bu durum, sağ muhafazakar partilerin; göçmenleri, popülist söylemlerine malzeme etmesine, ırkçılığın ve milliyetçiliğin yükselmesine engel olamamıştır.
Neo-gramşici uluslararası ilişkiler kuramı çerçevesinde İran-Türkiye ilişkileri

Bu tezde, İran-Türkiye ilişkilerinin, iç politik mücadelelerden ve iki devletin dış politika yöneliminden nasıl etkilendiğinin saptanması amaçlanmış ve bu iki devlet arasındaki ikili ilişkiler Neo-Gramşici Kuram çerçevesinde çözümlenmiştir. Neo-Gramçici Kuram'ın tarihsel blok kavramı ve siyasal toplum-sivil toplum, zorlama-rıza, hegemonya-diktatörlük gibi kavram ikilileri tezin temel kavramsal çerçevesini oluşturmuştur. Çözümlemeler yapılırken, İran-Türkiye ilişkilerindeki 'organik' ve konjonktürel dinamiklerin; değişim ve sürekliliklerin saptanması hedeflenmiştir. Kuramsal çerçevenin oluşturulmasından ve İran ile Türkiye'nin iç politik dinamikleri ve dünya düzenine yaklaşımları ana hatlarıyla tartışıldıktan sonra, belirlenen temalardan hareketle ikili ilişkiler çözümlenmiştir. Yapılan çözümlemeler sonucunda tarihsel olarak, iki ülkedeki iktidarların iç tehdit algılarının ve dış politika yönelimlerinin ortaklaştığı durumlarda işbirliğine dayalı, farklılaştığı durumlarda ise rekabete ya da çelişmeye dayalı ilişkiler kurdukları saptanmıştır. İran İslam Devrimi sonrasında Türkiye'nin hegemonik tarihsel blok içerisindeki konumunun özellikle İran'daki Radikaller açısından sorun oluşturduğu ve ikili ilişkileri olumsuz etkilediği görülmüştür. Ayrıca, Türkiye'nin hegemonik/baskın tarihsel blok içerisindeki konumu, yönetici seçkinler ikili ilişkileri geliştirmeyi talep ettiğinde dahi kısıtlayıcı bir etki yapmıştır. Türkiye'nin hegemonik/baskın tarihsel blok içerisindeki aktörlerle arasında bir uzlaşı dengesi oluştuğunda ya da bu aktörlerle ilişkileri olumsuz olduğunda işbirliğinin daha kolay kurulabildiği saptanmıştır. İran'ın karşı-hegemonik aktörlerle işbirliğini arttırmasının özellikle bölgesel sorunlar çerçevesinde İran-Türkiye ilişkilerinin tarihsel bloklar arasındaki mücadeleden olumsuz etkilenmesine neden olduğu görülmüştür.
Küreselleşme sürecinde sivil toplum ve kamuoyu

Bu çalışma günümüzün, belki de yüzyılımızın en popüler ve karmaşık konularından birisi olan küreselleşme sürecinde birer sosyal olgu olan kamuoyu ve sivil toplum örgütlerinin nasıl değiştiğini ve evrildiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Yapılan çalışma küreselleşme sürecinin klasik anlamdaki- yani ulusal sınırlar içerisine hapsolmuşkamuoyuve sivil toplum örgütlerinin yapı, işleyiş, misyon ve hedeflerini değiştirip, geliştirdiğini oraya koymaya çalışmaktadır. Yani küreselleşme sürecinin küresel kamuoyu ve bu kavramla iç içe geçmişş küresel sivil toplum örgütlerini doğurduğu anlatılmaya çalışılmaktadır. Küreselleşme süreci ekonomiden, çevreye, kültürden, insan ilişkilerine kadar birçok şeyi değiştirmiştir. Bu süreçte farklı coğrafyalardan farklı toplumlar birbirleriyleeklemlenmiş, kültürler, medeniyetler, ekonomiler ve politikalar birbirlerine karışmıştır. Küreselleşme sürecinin özellikle 1990'lardan sonra kazandığı ivme, toplumların ulusdevletsınırları içerisine hapsolmuş yapılarını değişime uğratmıştır. Bu süreçte iletişim teknolojilerinde yaşanan değişimler çok etkili olmuştur. İletişim teknolojilerindeki yenilikler ve gelişmeler, sorunların boyutlarını ulusal olmaktan çıkarmış, uluslararası boyuta taşımıştır. Neticede küresel sorunlar karşısında küresel kamuoyları oluşmuştur. Bu küresel kamuoyları da, sorunların çözümü için hedef birliği etrafında oluşmuş küresel sivil toplum örgütlerinin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Küreselleşmenin dört yüzyıl öncesine dayandığını iddia eden düşünceler karşısındatarihsel arka planı incelemek zorunluluk olarak ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla bu çalışmada, küreselleşme, kamuoyu ve sivil toplum kavramlarının hem tarihi arka planı hem de düşünsel temelleri ortaya konularak, küresel kamuoyu ve küresel sivil toplum örgütlerikavramlarına ulaşılmaya çalışılmıştır. Sonuçta küreselleşme sürecinin kamuoyu ve sivil toplum örgütlerini de küreselleştirdiği yargısına ulaşılmıştır. Günümüzde küresel kamuoyu ve küresel sivil toplum örgütleri dikkate alınması gereken, önemli gerçeklerdir. Bu iki olguküresel siyasetin önemli aktörleridirler.
Soğuk savaş döneminde (1945-1975) ABD'nin Ortadoğu politikası: Gücün Hukuka üstünlüğü

oz 'Soğuk Savaş Dönemi'nde (1945-1975) ABD'nin Ortadoğu Politikası. Gücün Hukuka Üstünlüğü' başlığını taşıyan bu doktora çalışmasında 1945- 1975 yılları arasında ABD'nin Ortadoğu Politikası incelenmiştir. Çalışmada, ABD'nin bu politikalarından Türkiye'nin de hangi dönemde ve ne biçimde etkilendiği de incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmada, ABD'nin Ortadoğu Politikası, Truman, Eisenhower ve Nixon doktrinleri bağlamında ele alınmıştır. Soğuk Savaş öncesi dönemde ABD'nin Ortadoğu'ya olan ilgisi daha çok kültürel, eğitimsel ve dini alanlardayken ü. Dünya Savaşı sonrası Büyük Britanya'nın bölgedeki hegemonik gücünün sona ermesiyle birlikte ABD, Ortadoğu'da Büyük Britanya'nın boşluğunu doldurmaya başlamıştır. Çalışmada ele alınmaya çalışılan sorun; ABD'nin Büyük Britanya'nın yerini almasıyla. birlikte bölgede Batı hegemonyasını sürdüren Birleşik Devletler'in temel dış politika anlayışım oluşturan gücün hukuka üstün tutulması politikasının 1945- 1975 yıllan arasında Ortadoğu'da meydana gelen gelişmelerle ortaya konma çabasıdır. Truman Doktrini tam anlamıyla Ortadoğu'yla ilişkilendirilebilecek bir doktrin olmamasına karşın bu doktrin ABD'nin Ortadoğu'ya girişini kolaylaştırmıştır. 1957'de ortaya konan Eisenhower Doktrini, ABD'nin Ortadoğu'da doğrudan müdahalesini öngören bir düşünce içermekteydi. Ancak doktrinin uygulanma çabalan Ortadoğu'daki iç dengeleri dikkate almayan bir yönelim içerdiği için başansız olmuştur. Nixon Doktrini, Yumuşama Dönemi'nin mantığını yansıtan bir doktrindi ve Eisenhower Doktrini'nden farklı olarak artık ABD'nin kendisinin doğrudan askeri müdahalesi söz konusu edilmemekteydi. Türkiye, II. Dünya Savaşı sonrası Sovyet istekleri karşısında büyük bir kaygıya kapılmıştır. Truman Doktrini'nin ilanı Türkiye'nin bu kaygılarının hafiflemesine yol açmıştır. Bu doktrinle Türkiye, bölgede Batı'nın çıkarlarının en 111 önemli savunucularından biri durumuna gelmiştir. Truman sonrası Eisenhower döneminde Türkiye, Ortadoğu'da 1950'ler boyunca politikalarım daha yoğun biçimde ABD'ye endekslemiştir. ABD, 1945- 1975 döneminde Ortadoğu politikalannı ortaya koyarken Soğuk Savaş döneminin mantığı içersinde hareket etmiş ve politikalarım bu temel üzerine kurmuştur. Bu dönemde ABD'nin temel hedefi, dünyanın başka bölgelerinde olduğu gibi özellikle petrol açısından kendisi için çok önemli olan Ortadoğu'da da Sovyetler Birliği'ni ve komünizmi bölgeden uzak tutmak olmuş ve politikalarım buna göre biçimlendirmiştir. ABD'nin bir başka temel hedefi ise bu dönemde israil'in varlığım güvence altında tutmak olmuştur. ABD, incelenen dönem içersinde bölge politikalarım bu temel hedefler üzerine oturtmaya çalışmış ancak her zaman uygulanan politikaların sonuçlan ile hedefler birbiriyle örtüşmemiştir. IV
Soğuk savaş sonrası Rusya'nın balkan politikası: Bulgaristan ve Yugoslavya

Geçmişten günümüze dünya siyasetinde aktif rol oynamış tüm uluslararası aktörlerin ilgisini çeken Balkanlar, tarihsel çerçevede Rusya'nın dış politikası bağlamında incelenecektir. Rusya, Balkanlarda meydana gelen Bosna ve Kosova krizlerine kalıcı çözüm getirememiştir. Bu bölgede nüfuz alanını genişleten ve aktif rol oynayan aktörler ABD ve AB'dir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra kendi iç siyaset problemleriyle uğraşan Rusya, Balkanlarda kaybettiği ve pasif rol oynadığı dönemden sonra bölgede tekrar güçlü ve aktif bir rol oynamak için siyasi nüfuzdan çok enerji ve ekonomik dış politika araçlarını kullanmaya başlamıştır. Soğuk Savaş sonrasında kendi siyasi ve ekonomik krizleriyle ilgilenen ve yeni dünya sistemine entegre olmaya çalışırken, demokratikleşme ve serbest piyasa ekonomisini hayata geçirmeye çalışan Rusya, Balkan coğrafyasından Bulgaristan ve Yugoslavya üzerinde etkin bir siyasi güç olamamıştır. Yeltsin ve sonrasında Putin liderliğinde Moskova hükümeti bu bölgede kaybettiği imajı yenilemek ve uluslararası siyaset alanında güçlü bir Rusya için dış politika doktrinlerini devreye sokmuştur. Soğuk Savaş sonrası 1989'dan 2000 yılına kadar olan dönemde Rusya'nın Balkan coğrafyasındaki dış politikası özellikle Bulgaristan ve Yugoslavya ile siyasi, ekonomik ve askeri ilişkileri detaylı şekilde tezde ele alınacaktır.
Enerji sektöründe yabancı yatırım uyuşmazlıkları ve uluslararası tahkim

Yabancı yatırımcılar tahkim şartı veya tahkim sözleşmesi vasıtasıyla, tahkim yerinin Türkiye olarak belirlenmesi veya uyuşmazlık çözümünde Milletlerarası Tahkim Kanunu uygulanmasını kararlaştırabilirler. Bu durumda uyuşmazlığın çözümünde, Milletlerarası Tahkim Kanunu uygulama alanı bulacaktır. Ancak enerji sektöründe genellikle, Devletler ve Diğer Devlet Vatandaşları Arasındaki Yatırım Uyuşmazlıklarının Çözümlenmesi Hakkındaki Konvansiyon ile düzenlenen ve kısaca ICSID tahkimi olarak adlandırılan tahkim yoluna başvurulmaktadır. Türkiye, 1988 yılında ICSID Konvansiyonu'na taraf olmuştur. Uyuşmazlığın hallinde ICSID tahkiminin uygulanabilmesi için, yabancı yatırımcının tabi olduğu devlet ile ev sahibi devletin, Konvansiyon' a taraf olması ve tahkim konusunda ayrıca rıza göstermeleri gerekmektedir. İki taraflı Yatırımın Karşılıklı Korunması ve Teşviki Anlaşmaları anlaşmalarının birçoğu ile çok taraflı Enerji Şartı Anlaşması taraf ülkelere, ICSID tahkimi, konusunda daimi 'rıza' içerdiklerine dair yükümlülük yüklemektedir. Türkiye'nin Enerji Şartı Anlaşması üyeliği, 1994 yılında olmuştur ve bugüne kadar 85 ülke ile de, YKTK Anlaşmaları yapmıştır. Bu anlaşmalar sayesinde taraf ülkelere yatırım yapan yabancı yatırımcı, ev sahibi ülke ile uyuşmazlıklarını kolaylıkla ICSID tahkim merkezine taşıyabilecektir.
Su paylaşımı ve yönetimi

Su yaşamın kaynağıdır ve insanın temel hakkıdır. Tarihte pek çok toplumun ve medeniyetin varlığı ve gelişiminde su önemli bir rol oynamıştır. Tarih boyunca kamunun ortak bir değeri olan ve sosyal mal olarak görülen su özellikle 20. yüzyılın son çeyreğinden itibaren ekonomik bir değer ve mal olarak görünmeye başlanmıştır. Herkesin ihtiyaç duyduğu miktardaki suya, en adil şekilde erişimi demek olan etkin ve adil su paylaşımı insanlığın en önemli konularından birisi olmuştur. Su paylaşımının esas hedefi ekonomik etkinlik, ekolojik sürdürülebilirlik ve sosyal eşitlik dikkate alınarak gerçekleştirilen su kaynakları yönetimiyle herkesin adil, etkin ve kalıcı olarak su kaynaklarından payını almasının sağlanmasıdır. Entegre su kaynakları yönetimi, arz ve talep yönlü su yönetimi, su kaynakları yönetiminde kamu sektöründen özel sektöre işletmecilik ve mülkiyet devirleri, suyun ticarileşmesi ve fiyatlandırılması, suyun kendisinin paylaşımından faydalarının paylaşımına geçiş gibi bütün konular etkin, adil ve kalıcı su paylaşımının sağlanması için üzerinde durulan parametrelerdir. Bu çalışmada su paylaşımı, hem ulusal hem de uluslararası planda ilgili parametreler çerçevesinde irdelenmeye çalışılmıştır.
Self-determinasyon ve kamu diplomasisi: İskoçya ve Katalonya örnekleri

Değişen ve gelişen diplomasi anlayışı çerçevesinde kamu diplomasisi uluslararası ortamda bir adım öne çıkmaktadır. Özellikle yeni medyanın kullanımı ile birlikte gelişen ve etki alanı genişleyen kamu diplomasisi devletlerin ve devlet dışı aktörlerin kamuoyunu ve diğer devletleri etkilemesi noktasında önemli bir konumdadır. Bu çalışma 'self-determinasyon hareketlerinde kamu diplomasisine derece başarılıdır/etkilidir? sorusunu yanıtlamayı amaçlamaktadır. Günümüzde self-determinasyon hareketlerinin sayısının artmasıyla birlikte yapılan referandumlar sayesinde pekiştirilmeye çalışılan bağımsızlık isteği kamu diplomasisi etrafında şekillenmektedir. Bu çerçevede en yeni örneklerden ikisi olan Katalonya ve İskoçya self-determinasyon hareketlerinde kamu diplomasisinin kullanımı bağlamında değerlendirilecektir.
Knowledge and technology transfer between Turkey and Germany in the interwar period and its impact on the political, military and cultural relations

Türkiye ve Almanya yakın tarihi süreçte siyasal, ekonomik, askeri, eğitim, kültürel ve bilimsel alanlarda ileri boyutlarda ilişki kurmuştur. Bu ilişkiler geçmişşten günümüze Türkiye ve Almanya'ya katkı sağlamıştır. Türkiye ile Almanya arasındaki bu ilişkiler başka bir ülkeyle mukayese edilemeyecek kadar ileri boyuttadır. Ancak iki ülke karşılaştırıldığında, sosyal ve fen bilimleri alanlarında Almanya'dan Türkiye'ye olan bilgi ve teknoloji transferleri ileri boyutlarda gerçekleşmiştir. Bu çerçevede Almanya'dan Türkiye'ye aktarılan bilimsel tecrübeler, genelde bilgi ve teknoloji transferi ve özelde ise Almanya'nın Türkiye üzerindeki nüfusu inceleme konusu yapılmıştır. İlişkilerin tarihsel boyutu ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin modernleşme süreci ele alındıktan sonra, Türkiye Cumhuriyeti kuruluşunun ilk yıllarında Alman bilim adamlarının ülkeye gelişleri, gelmeden önce ve geldikten sonra karşılaştıkları sorunlar, Türk kurum ve kuruluşlara olan katkı ve etkilerine ilaveten iki ülke arasındaki ilişkileri nasıl etkilediği araştırılmıştır.
Avrasya ekonomik topluluğu : Kurluşu ve Kazakistan'ın önemi

Bu çalışma, Avrasya Ekonomik Topluluğunu ele almaktadır. AET, 10 Ekim 2000'de, Kazakistan'ın başkenti Astana'da Rusya, Kazakistan, Beyaz Rusya, Kırgızistan ve Tacikistan Devlet Başkanlarının bir araya gelmesi ile kurulmuştur. AET, 6 Ocak 1995'de kurulmuş olan Gümrük Birliğinin hukuki varisi olarak bilinmektedir. AET'nun amacı, üye devletlerin dinamik gelişmelerini sağlamak, sosyo-ekonomik değişimlerin uyumlaştırılmasını, halkların yaşam seviyesini yükseltmek üzere bu ülkelerin ekonomik potansiyellerinin etkin şekilde kullanılmasını, ayrıca ulaştırma, enerji, işgücü göçü, tarım ve tarıma dayalı sanayi alanlarında işbirliği sağlamaktır. Rusya ile Kazakistan, AET'nun motor gücünü teşkil eden üye ülkeler olarak nitelendirilmiştir. Bundan dolayı, çalışmamızda Rusya ve Kazakistan olmak üzere, bu iki ülkenin Topluluk içindeki önemi tek tek ele alınmıştır. Ayrıca, Rusya ile Kazakistan arasındaki ilişkilerinde, incelenen konular arasında yer almaktadır. AET'nun AB ve DTÖ ile ilişkileri, çalışmamızın üçüncü bölümünde yer almıştır. Bu arada belirtilmesi gerek ki, AET'nun kuruluş sürecinde 'kendisi' için model uluslararası kuruluş olarak AB alınmıştır. Söz konusu iki kuruluşun arasındaki ilişkilere gelince, AET ile AB arasındaki ilişkiler bazı nedenlerden dolayı çok yavaş gelişmekte olduğu tespit edilmiştir. AET'nun gelişmesinde DTÖ ise, şüphesiz büyük önem taşımaktadır. Günümüzde tüm AET üyeleri DTÖ'ne üyeliği için başvurmuş bulunmaktadır. AET ülkeleri için eşit üye olarak DTÖ'ne katılması hem AET çerçevesinde karşılıklı çıkara dayanan entegrasyon işbirliği sorunlarının çözümünde, hem de üçüncü ülkelerle üstün refah rejimi doğrultusunda eşgüdümle işbirliğin sağlanmasında büyük önem taşımaktadır.
Nesnellik ve İslamofobi bağlamında Batı'nın Orta Doğu'ya yaklaşımının analizi

Bu tez çalışmasında Batı'nın Orta Doğu'ya yaklaşımı, nesnellik ve İslamofobi bağlamında ele alınmıştır. Öncelikle 'nesnellik' ve 'İslamofobi' kavramları incelenmiş, temelleri teorik olarak sorgulanmıştır. Bu iki kavram kullanılarak analiz çerçevesi oluşturulmuş, Batı'nın Orta Doğu'ya yaklaşımı somut olaylar üzerinden incelenmiştir. Buna göre nesnellik ilkesinin sosyal bilimlerde uygulanmasının zor olduğu, Batı'nın da Orta Doğu'ya yaklaşımında taraflı olduğu görülmüştür. İslamofobi, Avrupa'da sorunsallaştırılan ve siyasi olarak kullanılan bir olgudur. Korkudan ziyade düşmanlık içermektedir. Batı, savunuculuğunu yaptığı evrensel değerleri çıkarları için göz ardı edebildiği görülmüş, buna dair birçok olay örnek gösterilmiştir.
'Merkez Ülke Türkiye' stratejisinin Türk dış politikası uygulamaları açısından değerlendirilmesi (2002-2010)

Tezimizin amacı uluslararası ilişkileri yönlendirebilme yeteneği son derece fazla olan Jeopolitika biliminin Türkiye'deki gelişimine katkı sağlamak ve Türkiye merkezli jeopolitik modelleri analiz ederek; ileride daha sağlam jeopolitik teorilerin ortaya çıkmasına aracı olmaktır. Bu sebeple çalışmada ilk olarak jeopolitika kavramı üzerinde durulmuştur ve Türkiye'de ortaya çıkan jeopolitik çalışmalar ele alınmıştır. Tezin ikinci bölümü, Türkiye'de ortaya konan en önemli jeopolitik teori olan 'Merkez Ülke Türkiye' stratejisinin jeopolitik tanımlaması, felsefi arka planı ve jeopolitik sınırlarını ortaya koymaktadır. Son bölüm ise Merkez Ülke stratejisinin uygulanmaya çalışıldığı 2002- 2010 yılları arasında Türk Dış politikası açısından bir değerlendirmesini içermektedir. Bu bölümün amacı teori ve pratik ilişkisini ve teorinin başarılı ve başarısız noktalarını ortaya koymaktır. Bu amaçla başarısız noktaların tespiti ile gelecekte ortaya konacak teorilere kaynak sunabilmek en önemli hedeflerden bir tanesidir.