turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Özel dershanelerin Türk eğitim sistemindeki yeri ve önemi

Eğitim 2000'li yıllarda bütün dünyada daha fazla önem kazanmış ve bilgi toplumunda gidilen yolda arayışların ve yeniden yapılanmaların asıl kaynağı olmuştur. Dershaneler ve özel eğitim kurumlan da yüksek öğrenime devam edecek öğrencilerin hazırlanmasında önemli bir görev üstlenmişlerdir. Eğitim sitemimiz içindeki sorunlar ve sınav sistemleri öğrencilerin bu sınava hazırlanmalarında dershaneleri zorunlu hale getirmiştir. Bundan dolayı bu araştırma ülkemizde faaliyet gösteren dershanelerin fonksiyonlarını açıklamak ve eğitimde görülen aksaklıklara çözüm önerileri sunmak olacaktır. Lise ve dengi okul öğrencilerinin yüksek öğrenim kurumlarına girmek için büyük çaba sarf etmektedir. Ancak ülkemizde uygulanan üniversite seçme sınavları öğrencilerin bu sınava yönelik olarak daha düzenli ve sistemli çalışmalarını zorunlu kılmıştır. Ancak bir yere talep, arzdan çoksa bir yarışma olması doğaldır. Bu nedenle arzın talebi karşılayamadığı yüksek öğrenime geçişte büyük bir yarış bulunmaktadır. İnsanımızın daha iyiyi yakalama, daha fazla başardı olma, bulundukları seviyeyi yükseltme ve yarışmada önde olma isteği, okul ortamında yapılan eğitimle bağlantılı yeni kurumların oluşmasına neden olmuştur. Özel ders almanın önemi öğrenimi pekiştirme aşamasında önemlidir. Geçmişteki özel hocalardan ders alma geleneğinin günümüze kurumlaşarak yansıması özel öğretim kurumlarını oluşturmuştur. Bu çalışmanın amacı eğitim hizmetiyle sağlanan faydanın kamu yaran oluşu anlayışım doğrulamaktır. Bu nedenle eğitim hizmetini kimin nasıl sunduğu değil, hangi nitelikte ve hizmetin başta T. C Anayasası olmak üzere ilgili yasalara uygun olup olmadığı önemlidir. Dershanelerin varlığını okul veya sistemdeki yetersizliğe bağlamamak gerekir. Bütün okullar kendilerine verilen sorumluğu yerine getirme gayreti içindedirler. Dershaneler bilgiyi ezberleten, test alışkanlığı ve yeteneğini geliştiren yerler değildir. Onların da amacı düşünen yorumlayan sağlam karakterli özeliklere sahip bilgi toplumunu oluşturmaktadır.
1980' li yıllarda Türk Sinemasında kentleşme ve göç olgusu : At, Fidan, Bir avuç Cennet ve Züğüt Ağa

Türkiye'de 1950'li yıllarla birlikte başlayan kente göç olgusu, zamanla sosyolojinin temel konularından birini oluşturmuştur. Kentleşme olgusunun farklı boyutlarını ele alan çok sayıda sosyolojik çalışma yapılmasına rağmen, sinemada kentleşmenin nasıl ele alındığına ilişkin herhangi bir çalışmaya rastlanılmamıştır. Sinemada kentleşme olgusunun ele alınması da ancak 1960'lı yıllarla birlikte görülmüştür. Bunda ise 1950'li yıllarda kente göç olgusunun sosyal problemlere neden olması etkili olmuştur. 1980'li yıllarla birlikte ise toplumun geçirdiği değişmeye paralel olarak kentleşme yeni bir ivme kazanmıştır. Çalışmada, 1980'li yıllarda yaşanan kentleşme ve kentleşmeye bağlı olarak yaşanan değişimlerin, seçilen örnek filmler olan; 'At', 'Fidan', 'Bir Avuç Cennet' ve 'Züğürt Ağa' doğrultusunda sinemaya nasıl yansıdığı incelenmiştir. Sinemanın toplumda yaşanan değişmeleri yansıttığı kabulü, bu çalışmada veri toplama sürecinin hareket noktasını oluşturmuştur. Umarız, bu çalışma sosyolojik incelemelerde sinemanın da bir veri kaynağı olabileceğini göstermesi açısından amacına ulaşmıştır.
Üniversite öğrencilerinin sosyal bir sorun olarak dilenciliğe bakışı: Sakarya Üniversitesi örneği

Dilencilik maddi ya da manevi gerekçelerle tarih boyunca varlığını sürdürmüş olan toplumsal bir olgudur. Hem dilenenler hem de onlara yardım edenler açısından dilencilik, karşılıklı bir etkileşim sürecidir. Bu çalışmanın konusu da dilencilere ve dilenciliğe üniversite öğrencilerinin bakışıdır. Yani dilencilik olgusunun toplumda yükseköğrenim görmekte olan kişilerce nasıl algılandığı sorusu cevaplanmaya çalışılmıştır. Araştırma için açık ve kapalı uçlu sorulardan oluşan bir soru formu hazırlanmıştır. Bu soru formuyla hem yüz yüze görüşmeler hem de elektronik ortamlar aracılığıyla 552 kişiye ulaşılmıştır. Elde edilen veriler bilgisayar programlarına aktarılarak değerlendirme yapılmıştır. Yüzde ve frekans tabloları, grafikler ve çapraz tablolar oluşturulmuştur. Hipotez testleri için ki-kare testi kullanılmıştır. Betimleyici ve açıklayıcı sonuçlara ulaşılmıştır. Katılımcılar üniversite öğrencisi oldukları için genellikle gençlik çağı yaş dilimindedirler. Katılımcıların çoğunluğu kadındır ve öğrenciler farklı bölümlerde eğitim almaya devam etmektedir. Çoğu öğrenci kendini orta sosyoekonomik statü grubuna ait görmektedir. Araştırma sonucunda katılımcıların sosyo-demografik özelliklerine göre dilencilik hakkındaki görüşlerinin farklılaştığı görülmüştür. Özellikle eğitim alanlarına göre karşılaştırma yapıldığında dilencilik ve dilenciler hakkında belirgin farklar ortaya çıkmıştır.
Türkiye'de sivil toplum çalışanları: Neoliberalizm, özneleşme ve karşı tutumlar

Bu tez, dünyada giderek profesyonelleşen ve Türkiye'de özellikle 90'lı yılların sonundan itibaren gelişim gösteren sivil toplum kuruluşları bünyesinde görev yapan profesyonel çalışanların söz konusu pozisyonlarda çalışma nedenlerini anlamayı hedeflemektedir. Araştırma hak temelli seküler sivil toplum kuruluşlarında çalışanlarla sınırlı tutulmuş, bu kişileri sivil toplumda çalışmaya yönlendiren faktörler, sosyalizasyon süreçleri, değer dünyaları, tutum ve davranışları ele alınmıştır. Bunu yaparken günümüzün yönetim şekli olan küresel neoliberalizm ve onun özneden beklentisi bağlamında sivil toplum kuruluşu çalışanlarının özneleşme ve özgürleşme pratikleri incelenmiştir. Tez çalışmasında öncelikle dünyada ve Türkiye'de sivil toplumun gelişimine ve tarihsel süreçteki rolüne değinilmiştir. Ardından neoliberalizm ve neoliberal yönetimsel akıl Foucault'nun yaklaşımıyla ele alınmış, neoliberalizm ile sivil toplum ilişkisi farklı yaklaşımları içerecek şekilde tartışılmıştır. Ayrıca, neoliberal özne ve bu özneleşmeye karşı geliştirildiği farklı öznellik biçimleri incelenmiştir. Seküler, hak temelli sivil toplum kuruluşlarında çalışan kişilerden oluşan araştırma örneklemi ile derinlemesine görüşme yöntemiyle görüşülmüştür. Sahadan elde edilen veriler ışığında bu kişilerin sınıfsal aidiyetleri, sahip olduğu etik değerler, tutum ve davranışları, kültürel ve sosyal sermayeleri ve siyasi sosyalizasyon süreçleri, sivil toplum yaklaşımları ve özneleşme deneyimleri incelenmiştir. Bu kişilerin neoliberalizme yaklaşımları, neoliberalizmin dayattığı öznellik biçimlerine sahip olup olmadıkları, varsa geliştirdikleri özgürleşme pratikleri ve sivil toplumda çalışmanın bu pratiklerin hayata geçmesindeki rolü analiz edilmiştir.
Zonguldak maden işçilerinde dini hayat

Toplumları iktisadi, kültürel ve sosyal açıdan etkisi altına alan sanayileşme hareketi, sosyal değişmeyi hızlandırmıştır. Yaşanan toplumsal değişim ile birlikte fertlerin hayat tarzları, meslekleri, statüleri, tutum ve davranışları da değişmiş ve bu değişim dini inançlara da yansımıştır. Bu çalışma, fertlerin meslekleri, çalışma koşulları ile dini inanç ve tutumları arasındaki ilişkiyi ve sanayileşmenin din üzerindeki etkisini Zonguldak maden işçilerinden hareketle incelemiştir.
Koruma altındaki çocuklarda sosyal aidiyet ve güven

Değişen toplum yapısıyla birlikte çocukluk ve gençlik olgusu da değişim göstermektedir. Sosyal bilimlerin birçok alanda incelediği toplumsal aidiyet kavramı da toplumla birlikte çeşitlenmekte ve şekillenmektedir. Toplumsal aidiyet ve örüntülerinin toplumun önemli bir kısmını oluşturan gençler perspektifinden incelenmesi, değişen toplumsal aidiyetler ve gençlere etkilerinin anlaşılması üretilen gençlik politikaları ve toplumun gelecek yapılanması açısından oldukça önemlidir. Dezavantajlı sosyo-kültürel yaşamları nedeniyle korunma ve bakım altına alınan ve ailelerinden ayrı olarak kuruluşlarda yaşamaya başlayan gençler, bağlama bağlı ve zaman içinde etkileşime dayalı olarak sürekli üretilen bir olgu olan sosyal aidiyet ve güven ihtiyaçlarını değişen koşullara göre yapılandırmaktadırlar. Bu tezde, değişen toplumla birlikte değişen gençliğin içerisinde, devlet tarafından emek verilen özel bir grup olan korunma ve bakım altındaki gençleri, aidiyet ve güven kavramları çerçevesinde 'aidiyet' türlerini, nereye, nasıl, niçin ait hissedip güvendiklerini ve yaşamlarına etkilerini incelenmektedir. Yaşıtlarından farklı koşullarda yaşayan korunma altındaki çocuklarda sosyal aidiyet ve güven süreçlerinin oluşum ve gelişim süreçlerine ilişkin bilgi ve anlayışımızın geliştirilmesine katkı sunmak amacıyla, çocukların deneyim, algı ve düşünceleri çerçevesinde konu derinlemesine incelenmiş, nitel bir yöntem anlayışıyla sınırlanmıştır. Araştırma kapsamında Balıkesir ili Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı çeşitli kuruluşlarda korunma ve bakım altında bulunan 13 ila 21 yaşları arasında bulunan 22 kız, 30 erkek, toplam 52 genç ile görüşülmüştür. Veriler yarı-yapılandırılmış görüşme formları ile derinlemesine görüşme yapılarak elde edilmiştir. Gençler ile yapılan görüşmelerde elde edilen bulgular, araştırmanın literatür çalışması ile birlikte analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, korunma ve bakım altında bulunan gençlerin aidiyetleri 'aile', 'okul', 'okul dışı çevre ve arkadaş', 'kuruluş' ve 'sanal' aidiyetler bağlamında beş ana kategori altında incelenmiştir. Gençlerin aidiyetleri konusunda genellikle sorun yaşamalarına rağmen diğer aidiyetler ile kıyaslandığında kuruluş aidiyetinin yüksek olduğu, aidiyet noktasında pragmatist davrandıkları görülmektedir. Aidiyet sorunlarının gençlerin gündelik hayatlarına etkisi 'güven yoksunluğu', 'bireyselleşme' 'gelecekle ilgili motivasyon eksikliği' ve 'köken aile ve çevresine yabancılaşma' tutumları olarak ortaya çıkmaktadır.
2000' li yıllarda Türk sinemasında etnik kimlik söylemi: Kürt kimliğinin temsilleri

Bu çalışmada 1990'lardan sonra niteliksel bir değişim yaşayan Yeni Türk Sinemasının Politik Film örneklerinden üç tanesinin, Kürt meselesi ve problematiği ekseninde okunması amaçlandı. Çalışmanın birinci bölümünde; Etnik kimlik, Ulus kimliği ve Milliyetçilik kavramları kuramsal düzeyde ele alınıp tartışıldı. İkinci bölümde, bu kavramlar ekseninde Kürt Meselesinin tarihsel süreci aktarılarak, günümüze kadar olan yansımaları incelendi. Özellikle 12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonraki çatışmalı süreç, zorunlu göç, travma ve siyasal kriz olguları etrafında tartışıldı. Kimlik, milliyetçilik kavramları ve bu eksende ortaya çıkan Kürt Meselesi kaynaklı çatışma ve krizlerin reel hayattaki yansımalarının açıklanmasının ardından, üçüncü bölümde tezimizin asıl konusunu oluşturan Türkiye'de Politik Sinema ve Kürt Meselesi kısmına geçildi. Politik Sinemanın öncülleri olan, İtalyan Yeni Gerçekçilik Akımı ve Türkiye'deki yansıması olan Toplumsal Gerçekçilik akımı incelenip, 1990'lar sonunda izlerini bulduğumuz Yeni Politik Sinemanın Kürt Meselesine bakışı ele alındı. Bu çerçevede Güneşe Yolculuk, Büyük Adam Küçük Aşk ve Yazı Tura filmleri içerik analizi yöntemi ile incelenip tez sonuçlandırıldı
Yerel medyada çalışan yönetici kadınlar: Aydın ili örneği

Kadının çalışma yaşamına dahil olması yeni değildir. Kadın tarih boyunca ev içi - ev dışı, ücretli ücretsiz emeğini gerçekleştirmektedir. Bunun yanında 19. yüzyıl Sanayi Devrimi başlangıcı ile varlığını sürdüren endüstrileşme süreci erkek emeğini tarımdan fabrikalara, kadın emeğini ise ev içinden kamuya yönlendirmiştir. Birinci ve İkinci Dünya Savaşları sırasında ise kadınlar erkeklerden boşalan yerleri doldurarak çalışma hayatına yedek işgücü olarak devam etmiştir. Günümüzde ise ücretli çalışma alanlarında artan oranlarda yer alan kadınların sayılarındaki artış, düşük statülerinin önüne geçememiştir. Geçmişten günümüze varlığını sürdüren cinsiyetler arası eşitsizlik sebebiyle bu araştırma, çok boyutlu bir konu olan kadın sorununun bir yönü olan ücretli çalışma yaşamında kadın, yönetici pozisyonunda çalışan kadın ve sözü edilen kadınlara ilişkin tutumları ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bunlara ek olarak genelde medya özelde ise yerel medya organları toplumsal yaşama özgü değerlerin yeniden tasarımı ve inşasında önemli bir rol oynamaktadır. Özellikle cinsiyete dayalı ayrımcılığın hüküm sürdüğü toplumlarda medya aracılığıyla yeniden üretilen tahakküm ilişkileri önemli olduğu kadar medyada çalışan kadınlar da son derece önem kazanmaktadır. Bu açıdan da medyada kadının ele alınış biçimleri Türkiye'de kadın hareketinin tarihinde Osmanlı Döneminden başlayarak kadınların medyada kendilerini ifade etmeleri bakımından bu çalışma, yazma eyleminde bulunarak haklarını arama yoluna gitmiş kadınların varlığından hareketle kadın sorununu yerel medyada çalışan yönetici kadınlar çerçevesinde ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Sosyolojik bir olgu olarak işsizlik ve aile üzerindeki etkileri

Ekonominin süreklilik kazanan ve bunalımla birlikte giderek ağırlaşan I temel sorunlarından olan işsizliğin, her geçen gün katlanarak artan oranlarıyla, ekonomik ve sosyal yaşamımızda kendisini baskın olarak hissettirmesi, ekonomik sonuçları ve bedelleriyle olduğu kadar, sosyolojik yansımalarıyla da ele alınıp incelenme gereksinimini ortaya koymuştur. Bu çerçevede tez çalışmamızda öncelikle bireyin toplumla bağ kurmasında önemli bir rol üstlenen iş ya da çalışma olgusu ele alınmış, sosyolojik anlam ve önemi irdelenmiştir. İnsanoğlunun mevcudiyetinden bugüne iş; önemli bir konuma sahip olmuş, fakat farklı tarihsel dönemlere göre iş'in sosyal ve ekonomik yaşamdaki ağırlığı ve buna bağlı olarak iş'e atfedilen anlam ve değerler dizgesi de farklılaşmıştır. Bu bakımdan iş olgusunu tarihsel perspektifte işlemeyi uygun gördük. İşsizliğin nedenleri, türleri ve boyutlarıyla ağırlıklı olarak işlendiği çalışmamızda gelişmekte olan ülkelerde ve Türkiye'de işsizliğin niteliği ve boyutlarını da ele aldık. Kapsamı ve etkileri yaygın bir olgu olarak işsizliğin ekonomik etkileriyle birlikte, psikolojik ve sosyolojik etkileri ayrıntılı biçimde işlenmiş fakat, sosyolojik bir olgu olarak ele aldığımız işsizliğin özellikle aile içi ilişkiler, roller, işbölümü, otorite örüntüsü karar verme mekanizması ve çocuklarla ilişkiler ve beklentiler üzerindeki etkileri irdelenmiş, işsiz bireyin toplum tarafından algılanışı ve işsizliğin medikal etkileri de ele alınmıştır. Aydın İş ve İşçi Bulma Kurumu'na başvuru yapmış, uzun süreli ve evli işsizlerden oluşturduğumuz 50 kişilik örneklem grubu ile gerçekleştirdiğimiz alan çalışmamızdan elde ettiğimiz temel veriler şu şekildedir; Özellikle alan çalışmasını gerçekleştirdiğimiz bölgeye has özellikler olarak, işsiz aileleri ve ebeveynleri ya da akraba çevresi arasında, coğrafi yakınlığın da zemin hazırladığı dayanışma ilişkileri mevcuttur. Bu çerçevede, işsiz birey ve ailesine doğrudan ya da dolaylı şeklide yapılan gelir transferleri ve maddi yardımlar, doğal bir işsizlik sigortası gibi, işsiz ailelerinin yoğun bir ekonomik yoksunluk içerisinde yaşamalarını engellemekte ve işsizliğin tüm yıkıcı etkileriyle, baskın biçimde yaşanmasını bir ölçüde frenlemektedir. işsizlikle birlikte ekonomik rolü, daha açıkçası aileye gelri getirici rolü sarsıntıya uğrayan bireyin bu işlevine bağlı olarak kurumsallaşmış, meşrulaşmış bulunan aile içi otorite ve saygınlığı da sarsıntıya uğramakta bu sarsıntı, işsiz aile reisinin diğer aile üyelerince küçük görülmesi, ona saygısızlık ve duyarsızlık düzeyine gelebilmektedir. Bu durum, işsiz aile reisinin eşinin çalışma yaşamı içinde gelir getirici bir iş'e sahip olduğu ya da eşin aile büyüklerinden çeşitli şekillerde maddi destek görüldüğü koşullarda daha yoğun deneyimlenmektedir. İşsizlik sürecinde aile içi otorite ve saygınlığı sarsıntıya uğramış işsiz bireyin, aile içi dinamiklerde ve karar verme mekanizmasında kendi fikirleri çerçevesinde davranmasından daha ziyade eşlerinin ve diğer aile üyelerinin fikirlerine başvurma davranışının yükselmesi söz konusudur.
Stratejiden statüye: Sınıf ayrımını satranç üzerinden okumak

Bu çalışma, satranç sporunun sınıfsal durumunu Bourdieu sosyolojisinin anahtar kavramlarıyla incelemek ve satranç alanına ilişkin bir analiz sunmak üzere gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma yöntemi ile yapılan bu araştırmada derinlemesine görüşme yöntemi kullanılmıştır. Çocuğu Türkiye Satranç Şampiyonası'na katılan yirmi dört sporcu velisi ile görüşülmüştür. Araştırmada elde edilen veriler, satranç sporunun sınıfsal bir alan olduğunu göstermiştir. Sermaye aktarımı ve sermaye dönüşümünün alanda önemli bir dinamik haline gelmesi, sınıfsal olma durumunu destekleyen kilit unsur konumundadır. Araştırma sonucunun, satranç alanına yönelik yapılacak olan çalışmalara bir katkı getireceği düşünülmektedir.
The museumification of prisons in Tehran and Sulaymaniyah: power, collective memory and hegemony

Bu çalışmanın amacı, müzeye dönüştürülmüş olan iki eski gözaltı/sorgu merkezini güç bağlamında analiz etmek ve karşılaştırmaktır; Süleymaniye'de bulunan Amna Suraka ve Tehran'da bulunan Ebrat. Bu alanlar, önceki rejimlerin polis ve istihbarat birimlerinin suiistimalleri ve tacizlerinin kınandığı bellek mekanlarına dönüştürülmüştür. Tez, milli kimliğinin birer timsali olarak davranan bu mekanları daha iyi anlamak amacıyla, bu müzeleri ve sergilenen teorik söylemi, sosyal bilimlerin ilgili teorileri ile bir araya getirmektedir. Böylelikle, bu alanların tarih, bellek ve mekan ile kurmuş olduğu ilişkilere odaklanılmıştır. Bunu yaparken, hem öznel detaylar hem de kapsayıcı özellikler göz önünde bulundurulmuş. Varılan sonuç ile müze-grafik temsil, biçim ve içerik açısından bu iki alan oldukça farklılık gösterse de, ikisi de, nasıl daha geniş ve kalıcı bir tarihin icat edilerek bellek üzerine yapılmış benzer faşizan yatırımların paylaşıldığı önerilmektedir. Buna bağlı olarak, bu iki müzenin, popülizmin travmadan istifade etmeyi şart koşan mantığına itaat edilerek geliştirilmiş hegemonyacı projelerin sonuçları olarak ve milletlerin kimliklerinin inşa edildiği daha geniş bir kentsel-bellek ağının düğüm noktaları olarak gözlemlenebileceğini savunuyorum.
Eski Polatlı Köyü'ne yerleşen Kırım Türklerinde gelenek ve adetler

Bu çalışmada Kırım'dan göç ederek Eski Polatlı köyüne yerleşen Kırım Türkleri ele alınmıştır. Bu çerçevede Kırım Türklerinin sosyal hayatı, gelenekleri ve adetleri sosyal antropolojik bakış açısı ile incelenmiştir. Çalışmamız, aile yapısı, büyüklere saygı ve misafirperverlik, doğum, sünnet, kız isteme, söz kesme, nişan ve düğün, yılbaşı ve doğum günü kutlamaları, bayramlar, tepreş şenlikleri, yemekler, müzik ve ölüm olmak üzere toplam 11 farklı alanı içermektedir. Her bir alan incelenirken önce o alanda, halen Kırımda yaşayan Kırım Türklerinin uygulamalarından bahsedilmiş ve müteakiben faaliyetlerin köyümüzdeki eski ve yeni şekline yer verilmiştir. Eski Polatlı köyünde yaşayan Kırım Türklerinin gelenek ve adetleri büyük ölçüde korunmuş olmakla beraber, gelişen teknoloji ve kentleşme neticesinde ufak tefek bir takım değişikliklere uğradığı ancak özünü koruduğu görülmüştür. Değişimler birebirdir. Örneğin at arabalarının yerini otomobillerin alması, tepreş alanlarının tanzim edilerek günümüzün modern tören alanları şeklinde inşa edilmiş olması, bayramlarda el öpen çocukların mendil yerine naylon poşet ile gezmesi bunlara birer örnektir. Değişim, özünden kopup başka bir kültürü benimsemekten ziyade çağın gereklerine ve zamana ayak uydurmak, yani modernleşmek ve çağdaşlaşmak şeklinde gerçekleşmiştir.
Toplumsal değişmenin aile yapısına ve kadın statüsüne etkileri

Toplumun anlaşılabilmesi için onun değişimi içinde ele alınması zorunludur. Yoğun bir toplumsal değişimin yaşandığı Türk toplumunda aile, değişimin en çok hissedildiği kurumlardan birisidir. Günümüzde aile yapısının çözümlenmesi konusunda en yaygın yaklaşım yapış al- fonksiyonel yaklaşımdır. Bu kurum, belirli aile biçimlerinin belirli işlevleri yerine getirdiğini ve bu işlevleri ailenin içinde bulunduğu toplum tipine uygun olduğunu göstermeye çalışır. Bu görüşün özellikle üzerinde durduğu aile tipleri çekirdek aile ve ataerkil geniş ailedir. Bütün insan toplumlarında aile temel, ilksel sosyal grubu meydana getirir, fakat biçimi yönünden toplumdan topluma değişiklikler gösterir. Bugünkü yaygın kullanışına göre aile, hem akrabaları içeren hane toplumu yani geniş aileyi hem de sadece evli bir çiftle sınırlı olan karı-kocayı yani çekirdek aileyi ifade etmek için kullanılır. Ailenin varlığını sürdürmesi toplum yaşamı için gerekli ve zorunludur. Ancak kabul edilmesi gereken bir gerçek vardır ki endüstrileşme ve kentleşmeyle birlikte ailenin görevlerinde aile yapısı ile birlikte değişmeler olmuş, ailenin görevleri azalmıştır. Aile birçok görevi kendi dışındaki kurumlara devretmiştir. Buna karşın biyolojik, saygı ve sosyalleşme görevleri, aile dışındaki kurumlar tarafından yerine getirilememiştir Ailenin şekli ve özellikleri ne olursa olsun fonksiyonlarının bütün aile şekillerinde bulunduğu ve evrensel olduğu kabul edilir. Aile tipolojileri yapılırken ailenin büyüklüğü, eş sayısı, evlilikte yerleşim kuralı, otorite yapısı, akrabalık ve mülkiyet ilişkileri göz önünde bulundurulur. En yaygın aile tipolojisi ; ataerkil geniş aile, çekirdek aile ve kök ailedir. 11 Tapılan aile araştırmaları, çekirdek ailenin Türkiye'de, köylerde ve şehirlerde yaygın bir aile şekli olmakla beraber, kentleşme seviyesinin yüksek olduğu bölgeler de ve özellikle endtüstrileşmiş şehirlerde bile en yaygın aile tipinin çekirdek aile olduğu kabul edilir. Hızlı bir değişme sürecinde olan dünyada kadının geleneksel statüsünde büyük değişiklikler olmaktadır. Kadının çalışma yaşamına girmesiyle aile çekirdekleşmiş, çocuk sayısı azalmış, kadının aile içi kararlara katılımı artmıştır. Yaptığımız araştırmanın bulgularında görüldüğü gibi çalışma yaşamına katılan kadınların eğitimlerinin düşük olması nedeniyle statülerinde herhangi bir değişiklik görülmemektedir. Kadın ataerkil düzenin dışına çıkamamakta, çalışsa bile geleneksel 'eş' ve 'anne' rollerini sürdürmektedir.
Sosyalizm sonrası Polonya'da kimlik milliyetçilik ilişkisinin politik kültürel yansımaları

Bu yüksek lisans tezi, Leh kimliğinin ve milliyetçiliğinin yapısını, Sovyet sonrası dönemde yeniden üretilişini ve bu süreçte milliyetçiliğin rolünü göstermeyi konu edinmiştir. Bu amaçla Leh kimliğinin ve milliyetçiliğinin sınırlarını çizmek adına öncelikle sosyal teori ele alınmıştır. Sosyal teori incelemesi, milli kimliğin ve milliyetçiliğin modern döneme özgü yapılar olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte tasarlanan milli kimlik, modern öncesi dönemden de izler taşımaktadır. Belleğini tarihselliğinden, sürekliliğini sembolik-kültürel özelliğinden alan etni kavramı, millet inşasında modern öncesi bağı yansıtmaktadır. Etni kavramı, hem ulus oluşumunda farklı yolları açıklamada hem de milli kimliğin diğer kolektif kimlik tiplerini aşacak araçlarını ortaya koymada imkan sağlamaktadır. Milli kimlik bir belleğe ve sembolik bir kültüre sahip olduğundan, post-modern küresel kültür karşısında avantajını korumaktadır. Küresel kültür, eklektik, zamana ve mekana karşı kayıtsız ve kalıptan yoksundur. Bu nedenle küresel kültürden beslenen herhangi bir kolektif kimlik, aidiyet ve ölümsüzlük gibi sorunsallara milli kimlik kadar etkili bir cevap oluşturamayacağından, bir millete ait olma bilinci önemini koruyacaktır. Bu tespitler Leh kimliği ve milliyetçiliği için de geçerlidir. Polonya'da milli kimlik tesis süreci 18. yüzyılda başlamasına rağmen, etnik bir evveliyat 10. yüzyıl sonlarına kadar gitmektedir. Leh ismi, Leh ülkesi ve Katolik-Leh kültürü, bu süreçte şekillenmiştir. Etni, aristokratik karakter sergilediğinde Leh kimliği ve milliyetçiliği sivil görünümdedir. Demotik karaktere büründüğünde ise, şecereci ve yerlici bir hal almıştır. Her şart altında Lehlik, biricik bir kültürü simgelemektedir. Çağdaş Polonya'da çoğu politik-kültürel pratikte etnik geçmişşten beslenen sembolik-kültürel yapıların yeniden üretilmesi, Leh kimliğinin ve bu kimliği kamusal alanda etkin kılan milliyetçi hareketin canlılığına işaret etmektedir.