turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
5237 sayılı TCK kapsamında dolandırıcılık suçu

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK, ceza hukuku genel hükümler ve özel hükümlerde önemli değişiklikler getirmiştir. Bu tezin konusunu, 5237 sayılı TCK çerçevesinde dolandırıcılık suçu oluşturmaktadır. Anılan kanuna göre dolandırıcılık, kişinin hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlaması ile oluşmaktadır. Bu bakımdan dolandırıcılık suçu, kanunda düzenlendiği yer itibariyle malvarlığına karşı işlenen bir suç olmasının yanında, kişinin iradesinin yanıltılması nedeniyle irade özgürlüğüne ve irade serbestisine karşı işlenen bir suç niteliğini taşımaktadır. Nitekim dolandırıcılık suçu, gerçeklerin gizlenmesi veya olduğundan farklı gösterilerek mağdurun iradesinin yanıltılması amacıyla, failin belli bir konuda ikna kabiliyetini, kurnazlığını, zekası ile kurgulama yeteneğini gerektiren bir suç tipidir. Bu çerçevede, çalışmanın birinci bölümünde dolandırıcılık suçuna ilişkin genel bilgiler verilmiş, suçun tarihçesi ile mukayeseli hukuktaki durum, dolandırıcılık suçunun diğer suçlardan farkı tespit edilmiştir. İkinci bölümde suçun unsurları incelenmiş, üçüncü bölümde suçun özel görünüş şekillerine ilişkin açıklama yapılmıştır. Son bölümde ise yaptırım ve kovuşturma usullerine yer verilerek çalışma sonuçlandırılmıştır.
Bankacılık faaliyetine ilişkin ceza sorumluluğu

Güven, Çiğdem, Bankacılık Faaliyetine İlişkin Ceza Sorumluluğu, Doktora Tezi, Danışman: Tuğrul Katoğlu, 456 s. Bankalar ülke ekonomileri açısından son derece önemli kuruluşlardır. Bu nedenle bankacılığın düzenlenmesi ve denetlenmesi genel ekonomik düzenin sağlanması ve korunması açısından son derece önemli olup, bu düzeni korumak amacıyla konulan kurallara aykırılık hemen hemen bütün ülkelerde çeşitli yaptırımlara tabi tutulmak suretiyle yasaklanmıştır. Hiç şüphesiz bankacılık suçlarına uygulanacak müeyyide ülkelerin kendi tercihlerine göre şekillenmekle birlikte, son yıllarda ceza hukuku yaptırımlarıyla bankacılık düzeninin sağlanması eğilimi uluslararası alanda giderek daha fazla başvurulan bir yöntem olarak göze çarpmaktadır. Ülkemiz uygulamasında da ekonomik sistem içindeki son derece kritik fonksiyonları gereği bankacılık düzeninin sağlanmasında ceza hukuku yaptırımları son derece önemli bir yer bulmuştur. Mevzuatımızda dar anlamda bankacılık suçları 5411 sayılı Bankacılık Kanununda düzenleme konusu yapılmıştır. Bunların bir kısmı doğrudan bankacılık düzenine ilişkin olarak konulan kurallara aykırılığı yaptırıma bağlarken bir kısmı ise aslında genel ceza kanununda yer alan bazı suçların aynı veya benzer adlarla bankacılık kanununa aktarılmış halinden oluşmaktadır. Kanun ceza hükümleri bakımından öncekilerden daha derli toplu bir görünüm arz etmekle birlikte, gerek suçların düzenlenmesindeki eksiklikler gerek cezalardaki adaletsizlikler ve gerek uygulamaya ilişkin yetersizlikler nedeniyle çeşitli eleştirilere konu olmaktadır.
İş hukukunda ücretsiz izin

İş hukukunda, işçinin belirli bir süre ücretten mahrum kaldığı buna karşın da işçinin iş görme borcunun bulunmadığı dönem, diğer unsurları da taşımak kaydıyla, ücretsiz izin olarak adlandırılmaktadır. Ücretsiz izinde işverene ait olan risk işçiye de yüklenmektedir. Bu durumda ücretsiz izne ilişkin ilke ve kurumların tespit edilmesi önem taşımaktadır. Ücretsiz izin, tarafların iradesinden doğabileceği gibi, kanundan da doğabilmektedir. Bu iki ücretsiz izin şeklinin birbiriyle ilişkisinde de kısmi farklılıklar vardır. Tarafların iradeleri ile ortaya çıkan ücretsiz izin, bir çeşit çalışma koşulu değişikliğidir ve bu kuruma ilişkin hükümler ücretsiz izin için de uygulanacaktır. Öte yandan iş güvencesi, feshin son çare olması ilkesi, askı teorisi, işveren temerrüdü gibi kavramlar da ücretsiz izinle ilişkili kavramlardır. Bu çalışmada ücretsiz izin döneminde, tarafların hakları ve borçları, ücretsiz izin sonrasında ücretsiz izinde geçen sürelerin kıdem v. b. haklara etkisi gibi konular değerlendirilmiş; ücretsiz izin uygulamasının taraf iradelerinden veya kanundan doğmasına göre ve ücretsiz izin teklifinin işçiden veya işverenden gelmesine göre ayrı ayrı sistematikleştirilerek incelenmiştir.
Markaların benzerliği konusunda TPE ve yargı kararlarının karşılaştırılması

Hazırlamış olduğumuz yüksek lisans tezinde markaların benzerliği (556 sayılı KHK 7 /1-b) konusunda TPE kararları ile yargı kararları karşılaştırılarak konu açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde markaya ilişkin genel bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde TPE kararları ile yargı kararları karşılaştırılarak markaların benzerliği konusu ele alınmış, üçüncü bölümde ise genel değerlendirme yapılarak TPE ve yargı organlarının vermiş olduğu kararlar eleştirilmiş, TPE' nin ve yargı organlarının artısı ve eksisi değerlendirilmiş ve aksayan yönlerin düzeltilmesi konusunda yapılabilecek çalışmalara yer verilmiştir. Çalışmamızın ilk kısmında markaya ilişkin bilgilere yer verilirken 6769 sayılı Kanun esas alınarak marka ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Ancak çalışmamızın ikinci ve üçüncü kısmında 556 sayılı KHK'nın maddelerine atıf yapılarak konu ele alınmıştır. Bunun sebebi ise 6769 sayılı yasanın 22/12/ 2016 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edilmesi ve 10/01/ 2017 tarihli resmi gazete de yayınlanarak yürürlüğe girmesi ancak TPE ve yargı organlarının kararlarının 2017 yılı öncesine ait olması ve 556 sayılı KHK'ya atıf yapmasıdır. Konunun anlatımı sırasında karışıklığa mahal vermemek amacıyla TPE ve yargı kararlarıyla uyumlu olarak 556 sayılı KHK'nın hükümlerine atıf yapılmıştır. İnceleme konumuz olan markaların benzerliği konusu KHK'nın 7 /1-b bendinde, 6769 sayılı Kanunun ise 5 /1-ç bendinde düzenlenmiştir. 556 sayılı KHK'da yer alan düzenleme Kanunda da değişiklik olmaksızın aynı şekilde yer almıştır. Çalışmada yer verilen yargı kararları Türk Patent Kurumu'nun arşivinde bulunan dava dosyalarından alındığından çalışma içerisinde kararların kaynağına ilişkin atıf yapılmamıştır.
Payları borsada işlem gören anonim şirket genel kurullarında oy hakkının tevdi eden temsilcisi aracılığıyla kullanılması

Anonim şirketler hukukunda Tevdi eden temsilcisi, pay sahibi ile aralarındaki hukuki ilişkiye dayalı olarak kendisine bırakılan pay veya pay senetlerinden doğan genel kurula katılma ve oy hakkını, bu konuda her toplantı öncesinde oyların kullanılacağı yönle ilgili pay sahibinden talimat almak koşuluyla anonim şirket genel kurulunda pay sahibi adına kullanan kişi veya kuruluşu ifade etmektedir. Hukukumuzda ilk defa 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile öngörülen tevdi eden temsilcisinin kimler olacağı hususu yönetmelik ile düzenlenmiş olup buna göre kayden izlenen paylar bakımından aracı kuruluşlar tevdi eden temsilcisi olabilecektir. Bunun nedeni, kayden izlenen paylar bakımından saklama hizmetinin sadece aracı kuruluşular tarafından gerçekleştirilmesidir. Payları kayden izlenen şirketler ayrıca TTK m.1527 uyarınca elektronik ortamda genel kurula katılma hizmetini genel kurul toplantılarında uygulamakla yükümlüdür. Bu çalışmada tevdi eden temsilcisinin tanımı, özellikleri, konuya ilişkin yasal mevzuat üzerinde durularak, elektronik genel kurul sistemini uygulayan borsada işlem gören şirketlerde tevdi eden temsilcisinin nasıl uygulandığı açıklanmaya çalışılacaktır.
Limited şirket müdürlerinin sorumluluğu

Çalışmamızda limited şirket müdürlerinin sorumluluğu konusu ele alınmaktadır. Bu çalışma ile müdürlerin hangi şartlar altında, kimlere karşı sorumlu olacağı ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Varsayımsal bir kişiliğe sahip olan limited şirketler, iradelerini organları vasıtasıyla oluşturup beyan eder. Limited şirketlerde bu amaca hizmet eden genel kurul ve müdürler kurulu olmak üzere iki zorunlu organ bulunmaktadır. Müdürler kurulu, şirketin işleyişinde oldukça önemli görevler üstlenmektedir. Nitekim kanun koyucu müdürleri, genel kurulun yetkisine bırakılmayan bütün konularda şirket adına işlem yapmaya yetkili kılmıştır (TTK m. 625). Müdürlere tanınan bu geniş yetkinin şirket menfaatine kullanılmasını sağlamak adına çeşitli düzenlemeler yapılmıştır. Nitekim müdürlerin, özellikle kendi menfaati ile şirket menfaatinin çatıştığı durumlarda kendi menfaatine öncelik tanıyarak şirket çıkarlarına aykırı hareket etmesi muhtemeldir. Bu tür kötüye kullanmaları önlemek adına yapılan düzenlemelerin en önemlilerinden birisi sorumluluk hükümleridir. Bu bağlamda müdürler, şirkete, ortaklara ve alacaklılara karşı sorumlu tutulmuştur. Ancak sorumluluğun söz konusu olabilmesi için kusur, zarar, hukuka aykırı fiil ve uygun illiyet bağı şartlarının mevcut olması gerekmektedir. Bu şartlardan herhangi birinin eksik olması durumunda müdürlerin sorumluluğu gündeme gelmeyecektir.
Şirketler Topluluğu Hukukunda paysahipliği haklarına dayalı hakimiyet

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 13 Ocak 2011 tarihinde kabul edildikten sonra 14 Şubat 2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanmış ve 1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. TTK kapsamında sunulan yeni hukuki müesseseler arasından şüphesiz en çok ilgi çeken konulardan biri TTK'nın 195 ila 209'uncu maddeleri arasında düzenlenen şirketler topluluğu hukukudur. Şirketler topluluğu yapısı altında; hakim ve bağlı şirketlerin belirlenmesi, ilgili hukuki mekanizmaların harekete geçirilmesi ve sorumluluk tespiti gibi birçok konu açısından öncelikle göz önünde bulundurulması gereken husus hakimiyet kavramıdır. TTK tahtında açık bir hakimiyet tanımı bulunmamakla birlikte m. 195 çerçevesinde hakimiyetin pay sahipliği haklarına, sözleşmeye ya da başka bir yola dayalı olarak elde edilebileceği belirtilmiştir. Bu çalışmada, TTK'da belirtilen sistem uyarınca pay sahipliği haklarına dayalı hakimiyet tesisi konusunu detaylı şekilde incelemeye çalışacağız.
Doğu Akdeniz'de münhasır ekonomik bölge uyuşmazlığı

Dünyada sanayileşmenin beraberinde getirdiği yoğun tüketim enerji kaynağı arayışlarını arttırmış ve son olarak bu arayış denizlerdeki petrol ve gaz yataklarına yönelmiştir. Bunun üzerine insanlığın ortak malı kabul edilen denizler üzerindeki hakimiyet mücadelesi de hız kazanmıştır. Denizlere ilişkin kullanım yalnızca kıyılara yakın olan kesimlerle sınırlı kalmamış, günümüzde insanlığın ortak malı sayılan okyanusların kullanımı da yaygınlaşmış ve bu hususta pek çok uluslararası sözleşme yapılmıştır. Bu kapsamda, Doğu Akdeniz'de keşfedilen zengin hidrokarbon kaynakları bölgede denizler üzerindeki egemenliğin önemini arttırmıştır. Doğu Akdeniz'e kıyısı olan devletlerin deniz alanlarını ikili anlaşmalarla paylaşması ve bu anlaşmalarda Türk kıta sahanlığını ihlal etmeleri üzerine Türkiye'de Doğu Akdeniz deniz yetki alanlarına verilen önem artmıştır. Önemle belirtilmesi gerekir ki Kıbrıs, Meis, Karaada ve Fener gibi pek çok ada, Doğu Akdeniz'deki deniz yetki alanlarının sınırlandırılmasında kilit öneme sahiptir. Sahildar devletlerin bu yarı kapalı deniz üzerindeki egemenlik iddialarının deniz yetki alanları hususunda uyuşmazlık yarattığı aşikardır. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı, Doğu Akdeniz'de deniz yetki alanlarının paylaşımı konusunda yaşanan uyuşmazlıkları ve sahildar devletlerin bu konudaki uygulamalarını inceleyerek Türkiye'nin Doğu Akdeniz özelinde uluslararası hukuka görevlileri sürebileceği olası argümanları ortaya koymaktır.
Liman işletmelerinin yükleme-boşaltma, depolama, kılavuzluk ve römorkaj hizmetlerinin ifasından doğan hukuki sorumluluğu

Liman İşletmelerinin Yükleme-Boşaltma, Depolama, Kılavuzluk ve Römorkaj Hizmetlerinin İfasından Doğan Hukuki Sorumluluğu adlı çalışmamızda, ülkemiz için çok büyük bir öneme sahip olan, uluslararası ticaretin önemli aktörlerinden olan ve dolayısıyla ülkenin ekonomik yapısı üzerinde doğrudan etkili olan liman işletmelerinin verdikleri temel hizmetler ile bu hizmetlerin ifası sırasındaki hukuki statüleri, yükümlülükleri ve sorumlulukları ele alınmıştır. Bu kapsamda çalışmamızın ilk bölümünde limanların tarihsel gelişimi ve liman çeşitleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde liman işletmeleri tarafından verilen temel hizmetler olan yükleme-boşaltma, depolama, kılavuzluk ve römorkaj hizmetlerinin teknik özellikleri belirtilmiştir. Üçüncü bölümünde liman işletmelerinin yükleme-boşaltma, depolama, kılavuzluk ve römorkaj hizmetlerinin ifası sırasında akdettiği sözleşmeler ile liman müşterilerine karşı bu sözleşmelerin ifasından doğan hukuki yükümlülük ve sorumlulukları üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümünde liman işletmelerinin, yükleme-boşaltma, depolama, kılavuzluk ve römorkaj hizmetlerinin ifası sırasında zarar verdiği üçüncü kişilere karşı sorumluluğu ile taşıyanın yardımcısı sıfatını haiz olduğu hallerde liman işletmelerinin taşıyanın sahip olduğu sorumluluktan kurtulma ve sınırlı sorumluluk imkanlarından yararlanma hakkına sahip olup olmadıkları konusu incelenmiştir. Beşinci bölümünde ise, liman işletmelerinin liman hizmet tarifelerini belirlerken göz önüne alması gereken hukuki sınırlamalar tespit edilmiştir. Çalışmamızın sonuç bölümünde ise, yapılan inceleme ve değerlendirmeler sonucunda konuyla ilgili elde ettiğimiz tespitlere yer verilmiştir.
İdari yargıda hakkaniyete uygun yargılanma ilkesi

2. Dünya Savaşındaki ağır insan hakları ihlallerinden sonra bütün dünya insan haklarının önemini kavramış ve bu haklara verilen değer de her geçen gün arta gelmiştir. Özellikle bu haklardan adil yargılanma hakkı, üzerinde durulması gereken, çok daha özel bir öneme sahiptir. Çünkü Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuruların orantısal anlamda en büyük yekununu adil yargılanma hakkının ihlali iddiaları ile yapılan başvurular oluşturmaktadır. Aynı zamanda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından ülkemiz hakkında verilen ihlal kararlarının çoğunluğunu, anılan hakkın ihlal edildiğine ilişkin kararlar oluşturmaktadır. Bu bilgiler ışığında adil yargılanma hakkı üzerine odaklanmanın gerekli olduğu anlaşılmaktadır. Adil yargılanma hakkının bütün unsurlarıyla birlikte hakkıyla ele alınması bir yüksek lisans tezinin hacmini aşacağından, bu çalışmada, bu hakkın çok önemli bir alt ilkesi olan hakkaniyete uygun yargılanma ilkesi ele alınmaktadır. Ancak burada durulmayarak ve daha da özele inilerek, bu ilke, idari yargı anlamında, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ile Danıştay içtihatları ve Anayasa Mahkemesi'nin bireysel başvurular üzerine verdiği kararlar ışığında incelenmektedir. Bu sayede idari yargıda hakkaniyete uygun yargılanma ilkesi ile ilgili toplu bilgiler sunulması amaçlanmaktadır. Bu yapılırken, konuya ilişkin doktrindeki bilgiler bir araya getirilmeye ve anılan mahkemelerin konuya ilişkin bakış açısı, söz konusu mahkemelerin içtihatlarından yola çıkılarak, ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Dahası idari yargı uygulamasında ve mevzuatında hakkaniyete uygun yargılanma ilkesi ile ilgili sorunlu alanlar tespit edilmektedir.
İletişimin Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı vasıtasıyla denetlenmesi

Bu çalışmada telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı vasıtasıyla denetlenmesi incelenmiştir. Konunun temel hak ve özgürlüklerden olan iletişim özgürlüğü ile doğrudan ilgili olması nedeniyle, öncelikle birinci bölümde iletişim özgürlüğünün uluslararası belgelerde ve Türk hukukundaki yeri ele alınmıştır. Ardından temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılması ile bağlantılı bir şekilde iletişim özgürlüğünün sınırlandırılması doktrin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları, mevzuatımız ve yargı kararları ışığında incelenmiştir. Ülkemizde iletişim, adli amaçlı ve önleme amaçlı olmak üzere iki şekilde denetlenmekte olup, ikinci bölümde adli amaçlı denetlemeler, üçüncü bölümde ise önleme amaçlı denetlemeler incelenmiştir. 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanunu'nun, bir takım eksikler ve AİHM içtihatlarına aykırılıklar nedeniyle yürürlüğe girdikten kısa bir süre sonra yürürlükten kaldırılmasıyla 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe konulan 5271 sayılı yeni Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135 ve devamı maddelerinde iletişimin adli amaçlı denetlenmesi tedbiri düzenlenmiştir. Önleme amaçlı denetlemelerin açıkça düzenlendiği ilk kanun olan 5397 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 23 Temmuz 2005 tarihinde yürürlüğe girmesiyle de Polis, Jandarma ve Milli İstihbarat Teşkilatı'nın önleme amaçlı denetleme faaliyetleri düzenlenmiştir. Her iki bölümde ilgili mevzuat çerçevesinde tedbire başvurma koşulları, doktrindeki görüşler, AİHM içtihatları ve ulusal yargı kararları irdelenmiş, karşılaştırmalı hukuktan örneklere yer verilmiştir. Ayrıca, 5397 Sayılı Kanun ile Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu bünyesinde kurulan Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı'nın iletişimin adli ve önleme amaçlı denetlemesindeki rolü ilgili başlıklar altında ayrı ayrı incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise tespit edilen eksiklik ve uygulamada karşılaşılan noksanlıklara değinilmiş, çözüme ilişkin öneri ve görüşlerimize yer verilmiştir.
Bireysel emeklilik sisteminin önemi, genel özellikleri ve sistem üzerine eleştirel bir bakış

Bu çalısmada bireysel emeklilik sisteminin önemi, sistemin sosyal güvenlik sistemi içerisindeki yeri, sistemin kurumsal yapısı, sistemin isleyisi, denetimi, vergi uygulamaları, ceza hükümleri, sistemde olması gerekli olduğu degerlendirilen degisiklik ve kurumlar ele alınmıstır. Sistemin daha yeni islemeye baslaması ve bu nedenle henüz bir içtihat hukukuyaratılamamıs olması nedeniyle mevcut hukuki sorunlara deginilememistir. Aynı zamanda sistemin ekonomi ve finans çevreleriyle yakın iliskisi dolayısıyla fon sisteminin isleyisi üzerinde de durulmustur. Tezin konusu olan; Bireysel Emeklilik Sistemi, mevcut kamu sosyal güvenlik sisteminin bir tamamlayıcısı olarak ve bireylerin emekliliklerine yönelik tasarruflarının yatırıma yönlendirilmesi ve bu yolla, emekliliklerinde ek bir gelir saglanarak refah düzeyinin artırılması, ekonomiye uzun vadeli kaynak yaratılarak istihdamın artırılması ve kalkınmaya katkıda bulunulması, amaçlarıyla kabul edilmistir. Sistem, gönüllü katılıma ve belirlenmis katkı esasına dayanmaktadır. Sistem, isleyisi bakımından mevcut emeklilik sisteminden iki noktada ayrılmaktadır. Bu noktalardan biri Devlet' in, yeni sistemde, sadece, düzenleyici bir rol üstlenmis olması;digeri de kisilerin gelecekleri ile kararlarda söz sahibi olmalarıdır. Katılımcı, hangiemeklilik sirketinin hangi fonuna, ne tutarda ve ne kadar süre prim ödeyecegine, süresonunda, birikimini nasıl degerlendirecegine kendisi karar verecektir. Tez içerisinde; Kanunda hiç düzenlenmeyen, fakat bireysel emeklilik sistemindemutlaka bulunması gereken hususlardan garanti fonu, sistemin tamamlayıcı degilalternatif bir sigorta olması gerekliligi, yatırımcının korunması gibi hususlar gerekçeleri ile birlikte ortaya konulmustur.
4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanunu'nun devlet-halk ilişkileri açısından incelenmesi

tarihinde yürürlüğü girmiştir. Nitekim uzun yıllardır aranan ancak bir türlü yakalanamayan birçok organize suç örgütü lideri, gerek yurt içinde, gerekse yurt dışında yapılan başarılı operasyonlarla yakalanarak adalete teslim edilmişlerdir. Sistemli mücadelenin başladığı 1998 yılından ve 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanununun uygulanmaya konulmasından sonra yapılan başarılı operasyonlar neticesinde halkın mücadeleye büyük bir destek verdiği, kamuoyunun sesi olan basından ve polisin en önemli halkla ilişkiler aracı olan 155 polis imdat telefonu istatistiklerinden anlaşılmaktadır. Sosyal hukuk devleti ilkelerinin tesis edilerek, organize suçluluğa zemin hazırlayan ihlallerin önlenmesi ve organize suç örgütleriyle mücadelenin aynı kararlılıkla devam etmesi, halkın devlete olan güven ve inancını artıracaktır.
Roma Hukukunda çevrenin korunmasına ilişkin hukuki vasıtalar

Bütün insanlığın ortak yaşam alanı olarak çevre olgusu ve çevrenin korunması, coğrafi ve tarihi düzlemde sınır tanımayan bir şekilde tüm toplumların en önemli sorunsalı olmaya devam etmektedir. Çevre sorunları tarihi, hemen hemen insanlık tarihi kadar eskilere dayanmaktadır. Bu çalışma ile, çevre sorunsalına antik uygarlıkların yaklaşımı ve esas olarak Roma Hukukunun da çevrenin korunmasına ilişkin öngörülen hukuki vasıtalar ortaya koyulmak istenmiştir. Çalışmanın ana teması, Antik Roma Uygarlığı'nda çevre anlayışı, genel olarak çevre sorunları ve bu sorunlar karşısında getirilen hukuki düzenlemelerin açıklanmasıdır. Antik Roma'da çevrenin korunmasıyla kastedilen, her bir bireyin sağlığa temizliğe ve hijyene yönelik menfaatlerinin korunmasına dair kuralların toplamından oluşan genel korumadır. Roma Hukukunda çevrenin korunmasını sağlayan pek çok kural, komşular arasındaki ilişkileri belirleyen, birlikte yaşama kuralları içerisinden çıkmıştır ve bu düzenlemeler mülkiyet hakkına sınırlandırmalar getiren anlamlı kurallardır. Her somut olayda korunan hukuki menfaatin ise, bireysel menfaat ve kamunun menfaati arasında kaldığı görülmektedir. Antik Roma Uygarlığı'nda çevre sorunları, kirlilik yaratan unsurların azlığı ve o dönem itibariyle kaynakların henüz tükenmemişliği gibi objektif nedenlerden dolayı, ilk planda endişe verici olarak karşılanmamıştır. Çevrenin korunması kuşkusuz Roma hukuk politikasının ana teması olamamıştır. Özel hukuk açısından, yapısı itibariyle özel menfaatleri içerdiği kadarıyla basit çevre unsurlarının korunduğu görülmektedir. Romalılar bunun üzerine tamamlayıcı olarak, münferit olaylar üzerine özel düzenlemelerle, özellikle su kirliliğine karşı kurallarla, bu kuralları daha yararlı hale getirerek, şehrin hijyenini, atıksuların idaresini, o dönemin şartlarına göre başarılı bir şekilde sağlamışlardır. Romalılar toplumsal şartları dahilinde, kendilerini takip eden medeniyetlere göre, çevrenin korunması için çok daha fazla çaba sarf etmişlerdir.
Türk Medeni Hukuku'ndaki yasal önalım hakkının markada uygulanması

Bu çalışmada Türk Medeni Hukuku'ndaki Yasal Önalım Hakkının Markada Uygulanması incelenmiştir. Çalışma, giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Önalım hakkı ve marka hakkı ayrı ayrı incelenmiş, bu hakkın marka üzerinde uygulanması konusu ele alınmıştır. Türk Medeni Kanunu'nun taşınmazlar için öngördüğü yasal önalım hakkı ile Sınai Mülkiyet Kanunu'nun markalar için öngördüğü yasal önalım hakkı karşılaştırılmıştır. Yasal önalım hakkının marka üzerinde uygulanması konusunda paylı mülkiyet ilişkisi, önalım olayı, yasal önalım hakkının ileri sürülmesi ile hakkın kullanılmasının sonuçları açıklanmıştır. Tartışmalı hususlara değinilmiş, olması gereken hukuk açısından değerlendirmeler yapılmıştır.