turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Transnational terrorist franchising in Sub-Saharan Africa: The effects of religion and natural resources

Son on yılda ve öncesinde, El-Kaide ve İslam Devleti gibi uluslararası terörist örgütler ile yerel terörist örgütler arasında bir takım başlıca bağlantılar yer bulmuştur. Cezayirli Selefi Vaaz ve Savaş Grubu, El-Kaide'nin marka adını alarak sadece Cezayir yönetiminin aldığı sert terör önlemlerine karşı varlığını sürdürebilmekle kalmamış, ayrıca etkisini başkaca ülkelere genişleten bir uluslararası terörist grup olmak üzere kendisini yeniden şekillendirebilmiştir. Bu tezde terörist örgütlerin ticari firmalara olan benzerliği ele alınmaktadır. Beyan edilen amaçları ne olursa olsun, bu örgütlerin nihai hedefleri varlıklarını idame ettirebilmektir. Terörist örgütler, 'kepenk indirmemek' için, franchise de bunlardan biri olmak üzere çeşitli stratejiler uygulamaktadırlar. Bu çalışma, Zelinsky ve Shubik'in (2009) tipolojik çerçevesini uygulayarak, hem yerel hem de uluslararası terörist örgütlerin bayilik stratejisine olan iştiraklerine ilişkin motivasyonlarını incelemektedir. Bu çerçeve, bayiliği operasyonel açıdan merkezi olarak, kaynaklar açısından ise merkezi olmayan şekilde nitelendirmektedir. Bu tezdeki varsayıma göre bahsi geçen çerçevede din ve doğal kaynaklar olmazsa olmaz bir rol oynamaktadır: din operasyonların merkezileşmesi için önemliyken, doğal kaynakların varlığı merkez örgütün mali destek sağlayamaması ya da sağlamak istememesi durumunda yeni bir katılımcının kendi operasyonlarını finanse edebilmesini garanti etmektedir. Örgütsel varlık idame stratejisi, din ve doğal kaynaklar arasındaki ilişkiyi sınamak için, bu çalışma ilk olarak tüm Sahra altı Afrika ülkeleri üzerine bir veri kümesi derleyip daha sonra Nijerya'nın durumu üzerine bir nicel tahlil ile birlikte bir de nitel tahlil yürütmüştür.
Russian military policy in Central Asia 1991-2001

oz RUSYA FEDERAS YONU'NUN ORTA AS YA'DAKİ ASKERİ POLİTİKALARI: 1991- 2001 Kuşçu, Işık Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Süha Bölükbaşıoğlu Haziran 2003, 111 pages Bu çalışmanın amacı Rusya Federasyonu'nun Orta Asya'da 1991- 2001 döneminde izlediği askeri politikaları analiz etmektir. Bu noktada ortaya çıkan birincil soru Moskova'nın Orta Asya'daki devletlerle askeri bağlar oluşturması arkasındaki gerçek nedenin ne olduğu ve Moskova'nın bu hedefini gerçekleştirmede ne dereceye kadar başarılı olduğudur. Rusya Federasyonu Orta Asya bölgesinden kendi güvenliğine yönelik doğrudan tehditler algılamakta mıdır? Benim argümanım Rusya Federasyonu'nun bölgeden milli güvenliğine yönelik doğrudan tehdit algılamadığı ancak bu tehditleri bölgede askeri araçları kullanarak ana aktör olmak için kullandığıdır. Bu çalışmada ilk olarak Rusya Federasyonu'nun 'Yakın Çevre' politikası odaklı dış politika süreçleri ve bunun temel güvenlik belgelerine yansımaları, ikincil olarak Rusya Federasyonu'nun Orta Asya'ya yönelik tehdit algılamaları, üçüncül olarak bu değişimin Rusya'nın bölge devletleriyle olan ikili askeri ilişkilerine yansımaları ve son olarak bölgesel güvenlik oluşumlarında değişen algılamaların rolü incelenecektir.
The Wars of Yugoslav dissolution and Britian's role in the making of international policy, 1991-1995

tarihinde Dayton Anlaşmasının imzalanmasına kadar geçen dönem içerisinde İngiliz Dış Politikasını incelemektedir. Bu dönem zarfında, temel olarak, Yugoslavya'nın dağılma savaşlarına karşı İngiliz politikası, hem bölgede istikran sağlama hem de krizi çevreleyebilme açısından, başarısız olarak nitelendirilmektedir. Çalışmanın temel amacı Yugoslavya'nın dağılma savaşları sırasında, özellikle de Bosna-Hersek'teki savaşta, ingiliz politikasının temelindeki düşünce ve faktörleri analiz edebilmektir. Uluslararası camianın bu krizdeki politikasının yetersizliğinde İngiltere'nin herhangi bir rolünün bulunup bulunmadığı, böyle bir rol oynanmış ise bu rolün niteliğini ne olduğu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Adı geçen ülkenin Muhafazakar Hükümeti'nin, savaşta saldırgan taraf olarak nitelenen Sırbistan'a karşı uluslararası alanda çok daha etkili önlemlerin alınmasında öncülük etmekten ziyade, diplomatik yeteneklerini kullanarak Yugoslavya'da adaletli bir barışın oluşturulmasını sağlayacak ortamın oluşmasını engellediği sonucuna varılmıştır. Böyle bir politika hem İngiltere'nin imajını zedelemiş, hem de Bosna-Hersek'in toprak bütünlüğünün korunması açısından son derece olumsuz sonuçlara sebep olmuştur.
Iı. dünya savaşı sonrasında transatlantik ilişkilerin ekonomik ve siyasi boyutu

Bu çalısma Amerika Birlesik Devletleri ve Batı Avrupa ülkeleri arasında II. Dünya Savası sonrasında yogunlasan siyasi ve ekonomik ilişkileri konu almaktadır. Fakat ilişkilerin ilk yıllarında güvenlik kaygısı ön planda olduğu için, çalısmada gerektigi ölçüde askeri ilişkilere de yer verilmistir. Bu çalısma sonucunda görülmüstür ki, Amerika Birlesik Devletleri ile Avrupa ülkeleri arasındaki yakın ilişkiler ABD tarafından ilan edilen Truman Doktrini ve Marshall Yardımları ile yogunlasmıs, ilişkilerin askeri boyutu daNATO'nun kurulması ile kurumsal bir kimlik kazanmıstır. 1950'li yıllardan sonra ilişkiler eski yogunlugunu yitirmis, AB kendi içerisinde entegrasyonagitmis, ABD dikkatini uzak doguya kaydırmıstır. leriki yıllarda Avrupa'nın ekonomik bir güç olarak sivrilmesiyle, özellikle 1990'lardan sonra ilişkilerinaskeri ve siyasi boyutu eski önemini yitirmis ancak ekonomik anlamda ülkeler arası ticaretin serbestlestirilmesi için ABD ve Avrupa ülkeleri önce GATT ve daha sonra Dünya Ticaret Örgütü bünyesinde beraber mücadele etmisler, kendi aralarında da Transatlantik Gündem, Atlantik Ötesi s Diyalogu gibi yapılanmalar olusturmuslardır. Çalısmada ayrıca ekonomik ilişkilerin bir parçası olarak Euro-Dolarrekabeti de incelenmistir. kinci Dünya Savası sonrası dönemde Dolar, kurulan IMF, Dünya Bankası gibi kurulusların da etkisiyle uluslararası piyasalarda tek hakim para statüsünü korumus, ancak 2002 yılında Euro nakit para olarak kullanılmaya baslamasıyla, henüz Doların tahtını sarsamasa da Dolara güçlü bir rakip haline gelmistir.
Türkiye-Afrika ilişkilerinin politik ekonomisi: Sudan örneği

Sudan özelinde Türkiye ve Afrika ilişkilerinin politik ekonomisini ele alan bu tez çalışması, 1998 yılında uygulamaya konulan Afrika Açılım Eylem Planı sonrasındaki sürece odaklanmasının yanı sıra; günümüz ilişkilerini daha iyi anlamlandırmak amacıyla okuyucuya tarihsel bir perspektifte sunmaktadır. Türkiye'nin uzun yıllar önemsemediği; fakat tarihsel, kültürel ve coğrafi açılardan yakın olduğu Afrika kıtasına, özellikle 2000'li yılların başından itibaren ilgi duyması Türk akademi literatüründe de kayda değer boşluk yaratmıştır. Bununla birlikte literatürdeki çalışmalarda Türkiye Afrika ilişkileri genel çerçevede ele alınmaktadır. Buradan hareketle çalışmanın, hem Sudan özelinde hem de politik ekonomi çerçevesinde ele alınmasıyla literatüre katkı yapmak amaçlanmıştır. Bu amaçlar çerçevesinde çalışmada, TÜİK'den elde edilen ekonomik veriler, hükümetlerin uygulamaya koyduğu politikalar ve sivil inisiyatiflerin projeleri koordineli bir şekilde ele alınmak suretiyle analiz edilmiştir. Bu analiz sonucunda görülmüştür ki; Sudan özelinde Afrika'da sivil inisiyatiflerin ve hükümetlerin ortaya koyduğu eylemler ekonomik angajmanları da beraberinde getirmiş ve Türk ekonomisine kayda değer manada olumlu etki yapmıştır.
Türkiye ve Sahra-altı Afrika ülkeleri arasındaki ekonomik işbirliği imkanlarının değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı Sahra-altı Afrika ülkeleriyle Türkiye arasındaki ekonomik ve ticari işbirliği imkanlarının değerlendirilmesidir. Türkiye'nin Sahra-altı Afrika bölgesi olan siyasi ilişkileri çok gerilere gitmesine rağmen bu bölgeyle olan ticari ilişkilerimiz henüz yenidir. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, ekonomik bütünleşmeler ve ekonomik etkileri ele alınmıştır. İkinci bölümde Sahra Altı Afrika bölgesinin ekonomik yapısı ve muhtemel işbirliği alanları incelenmiştir. Üçüncü bölümde, işbirliğinin geliştirilmesine yönelik değerlendirmeler ve politikalar ortaya konmuştur.
İnsan hakları eğitiminin uluslararası boyutu ve Türk polis teşkilatının uygulamaları

İnsan hakları konusu ve insan hakları eğitimi tüm gönüllü kuruluşlar ve örgütler kadar günümüzde Türk Polis Teşkilatınca da önemle üzerinde durulması gereken bir konudur. Kendi ulusal yasalarının ve onaylamış olduğu uluslararası mevzuatın hizmetinde olan polisin ve görev alanına giren işlemlerin, insan hakları konusu göz önünde tutularak incelenmesi ve çıkan sonuçların polis eğitimine yansıtılması gerekmektedir. Bu tez, insan haklarının temel görüşlerini tanıtmaya ve polisin etkinliklerinde bu konunun önemini vurgulamaya yöneliktir. Özellikle İnsan hakları Evrensel Bildirgesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi başta olmak üzere bağlayıcı nitelikteki uluslararası sözleşmelerin ortaya koyduğu esasların, polisin insan hakları eğitiminde de temel alınması gerekmektedir. İnsan hakları konusunun, polisin eğitimi açısından değerlendirilebilmesi için önce, ilgili uluslararası sözleşmeler, bildiriler ve belgeler incelenmiş ve insan hakları ile ilgili genel çerçeve belirlenmiştir. Bu konuda yapılan araştırma ve incelemeler taranmış, diğer yazılı kaynaklar gözden geçirilmiş, konuyla ilgili tüm bilgi ve belgeler incelenmiştir. Bu tezin, temelde verilen eğitimin daha etkili olmasına ve polisin konuya daha gerçekçi ve yapıcı yaklaşmasına katkıda bulunması umulmaktadır Evrensel boyuttaki insan hakları konusunun, polisin görev, yetki ve sorumlulukları çerçevesinde ele alınıp, uluslararası alandaki insan hakları oluşumunun Türk polisinin eğitimine yansıtılarak olması gerekenlerin ortaya konmaya çalışıldığı bu tezde tarama modeli kullanılmıştır. Polisin insan hakları eğitimi ile ilgili olarak, Polis Okulu, Polis Koleji ve Polis Akademisi programları ile bu konuda okutulan derslerin içerikleri gözden geçirilmiştir. Tezde konuyla ilgili yazdı belgeler sistemli bir şekilde incelenmiş ve alan yazın taraması yapılmıştır.
Rusya Federasyonu'nun Azerbaycan'daki kamu diplomasisi faaliyetleri: 2000-2019

Diplomasi kavramı tarih boyunca devletlerin kendi çıkarlarını korumak adına başvurdukları en önemli yöntemlerden birisi olmuştur. Diplomasinin uluslararası ilişkilere en büyük katkısı ise hiç şüphesiz devletlerin çıkar politikaları adına gerçekleşen kanlı savaşların yerine iletişim ve işbirliğini getirmesidir. İlk çağlardan beri var olan diplomasi kavramı küreselleşme ile birlikte sürekli bir değişim ve gelişim içerisine girmiştir. Diplomasi kavramının geçirdiği bu değişimlerle beraber birçok yeni diplomasi türü de uluslararası sahnede boy göstermeye başlamıştır. Bu diplomasi türleri arasındaki en etkili yöntemlerden birisi de hiç kuşkusuz kamu diplomasisi olarak addedilmektedir. Kamu diplomasisi kavramı, en temel anlamıyla bir devletin, başka bir devlete ve o devletin halkına karşı izlediği politikalarda yumuşak güç unsurlarını kullanarak cazibe kazanması ve bu sayede sert güç kullanımına oranla daha barışçıl ve daha az maliyetli bir şekilde hedeflediği politikalara ulaşması olarak ifade edilmektedir. Kamu diplomasisi özellikle 21. yüzyılda devletler tarafından daha etkin bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Gün geçtikçe önem kazanan kamu diplomasisi kavramına SSCB döneminde pek rastlanmazken SSCB'nin halefi olan Rusya Federasyonu'nda ise 2000 yılından sonra Vladimir Putin'in girişimleriyle beraber bu diplomasi türüne verilen önem artmaya başlamıştır. Zira küreselleşme ile beraber uluslararası ilişkilerde artık sert güç yerine yumuşak güç uygulamaları daha somut çözümleri de beraberinde getirmiştir. Bu noktada Rusya Federasyonu her ne kadar kamu diplomasisi faaliyetlerine hız vermiş olsa da geleneklerine duyduğu bağlılıklar sebebiyle tamamen rafa kaldırmadığı sert güç unsurlarını da kullanmaya devam etmiştir. Rusya Federasyonu, kamu diplomasisi faaliyetlerini özellikle eski SSCB coğrafyası olan BDT ülkelerinde uygulamaya öncelik vermiştir. Rusya Federasyonu açısından bakıldığında ise BDT içerisinde yer alan en önemli devletlerden birisi de hiç kuşkusuz Azerbaycan olarak görülmektedir. Bu sebeple Rusya Federasyonu, Azerbaycan'a karşı sert güç unsurlarını uygulayarak Azerbaycan'ın Batı devletlerine yaklaşmasına sebebiyet vermek yerine, dış politikasında değişikliklere giderek yumuşak güç uygulamaları vasıtasıyla Azerbaycan devleti ile işbirliği sağlamayı ve Azerbaycan halkı tarafından da sempati kazanmayı amaçlamaktadır.
Türkiye'nin Kuzey Irak Politikası: 2003-2013

11 Eylül saldırılarından sonra ABD'nin Ortadoğu işgallerinde Afganistan'dan sonra yeni ülke olarak Irak'ı seçmesi ile başlayan süreç, Irak'ın işgali ile Ortadoğu'da pek çok değişikliği, güç dengelerinde oynamaları meydana getirecekti. İşgalden etkilenen ülkelerin başında gelen Türkiye, dış politikasında değişimler yaşamak zorunda kalacaktır. Türkiye, Irak'ta yaşanan değişim karşısında belirlediği politikaları zaman içinde çıkarları doğrultusunda değiştirecek ve birçok konuda Kuzey Irak ile yakın ilişkiler yaşayacaktır. Türkiye'nin 2003- 2013 yılları arasındaki Kuzey Irak Politikası iki farklı dış politika anlayışının olduğu iki ayrı dönem olarak karşımıza çıkmaktaydı. 2003 yılı ve 2007 yılları arasındaki Türkiye'nin Kuzey Irak politikası, 2008 yılı ve 2013 yılları arasındaki politikadan farklı olacaktı. 2003 yılı ile 2007 yılları arasında Türkiye bu dönemde ABD'nin de etkisiyle bölgede dış politika açısından etkili olamamış, Irak'ın toprak bütünlüğünden yana tavır sergilemiş, PKK konusunda rahatsızlıklarını dillendirmiş ancak ABD güçlerinin bölgede bulunmasından dolayı askeri operasyon bile gerçekleştirememişti. Başta Kerkük sorunu olmak üzere Kuzey Irak'ın Irak petrollerinden pay almasını ve Kürtlerin Irak'ta kazanımlarından dolayı Kuzey Irak ile diplomatik ilişkilerden kaçınmıştı. 2008 yılı ile 2013 yılları arasında ise, 2008 yılında ABD'nin Irak'tan çekilmesi ile birlikte Türk dış politikası bölge üzerinde 2003- 2008 dönemi arasında gösteremediği etkiyi, ilişkileri bu dönemden sonra daha rahat ve sağlam adımlar şeklinde göstermeye başlamıştı. Ancak bu durum ile birlikte 2008 yılı öncesi Irak merkezi hükümetiyle olan sağlam ilişkiler bu dönemden sonra tersine dönmüş, Kuzey Irak ile ilişkiler düzelme gösterirken, Irak merkezi hükümeti ile diplomatik ilişkiler bozulma göstermişti. Öte yandan düzelen ilişkilere rağmen Türkiye, Irak'ın toprak bütünlüğünden yana olduğunu ve PKK konusundaki söylemlerini aynen korumuştu. 2008- 2013 dönemleri arasında Türkiye, Kuzey Irak ile petrol anlaşmasına gidecek kadar diplomatik ilişkiler kurmuş, PKK konusunda Kuzey Irak ile bazı ortak çalışmalar yapmış, her iki tarafdan üst düzey yetkilileri arasında ziyaretler gerçekleşmiş ve kullanılan dil ve uslup diplomatik düzeye gelmişti.
Uluslararası ticaret, Türkiye-Azerbaycan ilişkileri ve taşımacılık

Teknoloji ve ticaret olanaklarının gelişmesi ülkeler için önemli bir durum arz etmektedir. Taşıma ve ulaştırma sektöründeki gelişmeler ticaret sektörüne paralel olarak gelişmekte olup globalleşen dünyada ülkeler için büyük gelir kaynağı olarak görülmektedir. Ticaret merkezleri dünyada zaman ve günün siyasi ortamına bağlı olarak değişmektedir. Bu anlamda Süveyş Kanalı'nın açılmasıyla önemini kaybeden tarihi İpek Yolu yeniden eski değerini kazanması için çalışmalar yapılmaktadır. Azerbaycan-Türkiye arasındaki siyasi ve ekonomik ilişkiler oldukça eskiye dayanmaktadır. Azerbaycan bağımsızlığını ilan ettikten sonra ilişkiler barış içerisinde siyasi, ekonomik açıdan güçlenmiştir. İki ülke arasındaki ilişkiler özellikle enerji sektöründe ikili anlaşmalar ile geleceğe yönelik sağlam ve uzun vadeli hale getirilmiştir. Türkiye-Azerbaycan ilişkileri coğrafi yakınlıkları dışında işbirlikleri ve uluslararası alanda yapmış oldukları anlaşmalar ile daha da güçlenmesi ve gelişmesi sağlanmaktadır.
Role of energy in Azerbaijan's foreign policy during Ilham Aliyev Era

Bu doktora tezi İlham Aliyev'in iktidara geldiği 2003'den bugüne Azerbaycan'ın enerji sektörünün politik ve ekonomik yapısını ve bu yapının dış politikaya etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Tez, Sovyetler dönemi sonrası Azerbaycan'ın enerji politikalarının oluşumu ve gelişimine yoğunlaşmaktadır. Tez, Azerbaycan'ın enerji politikasının ülke içi ve etrafındaki güç politikalarının yansıması olduğunu iddia eden politik realistlerin iddialarının aksine, liberal yaklaşımın bu politikaları anlamakta daha işlevsel olduğunu iddia etmektedir. Söz konusu liberal yaklaşıma göre, Azerbaycan, enerji politikasını ilgili aktörlerle çatışarak değil bölgesel ve uluslararası aktörlerle ortaklıklar kurarak oluşturmuştur. Azerbaycan, Avrupa enerji güvenliği içindeki potansiyel rolünü bölgesel ve Avrupalı firmalar ile ortak yatırımlar yaparak ve Rusya dahil hiçbir komşusunu karşısına almadan oluşturmayı becermiştir. Bu tez, altı ana bölümden oluşmaktadır. Girişten sonra ikinci bölüm genel teorik çerçeveyi incelemektedir. Üçüncü bölüm Soğuk Savaş sonrası Azerbaycan'ın enerji sektörünün geçirdiği tarihsel süreçleri ele almaktadır. Dördüncü bölüm 2003- 2013 yıllarında İham Aliyev yönetimindeki enerji stratejisinin iç ve dış boyutları incelenmiştir. Beşinci bölüm Azerbaycan'ın Hazar bölgesindeki enerji kaynaklarının paylaşımındaki işbirliği ve rekabet tartışılmaktadır ve ana anlaşmalar incelenmektedir. Altıncı bölümde Azerbaycan'ın Bakü Tiflis Ceyhan boru hattının yapımı ve işletimindeki işbirliğini ele almaktadır. Yedinci bölümde Azerbaycan'nın ve Avrupa Birliği ile enerji alanındaki işbirliğinin gelişimi incelenecektir. Sonuç bölümü ise tezin ana bulgularını tartışmaktadır.
Türkiye'ye gelen göçmenler: Diaspora ve devlet güvenliği

Türk milleti, eski çağlardan beri anavatanı olan Türkistan coğrafyasından ayrılarak birçok farklı coğrafya ve bölgelere yayılmış ve oraları kendine vatan edinmiştir. Zaman içerisinde yayıldığı ve vatan edindiği bu coğrafyalarda farklı milletlerle gerek inançsal gerekse kan bağı yoluyla nüfuzunu artırmıştır. Ne var ki XIX. yüzyıldan itibaren yirmi üç milyon km ye ve üç kıtaya yayılmış olan Türk/Osmanlı Devleti'nin zayıflayarak önce toprak kayıpları, bilahare de yıkılmasını müteakip milyonlarca Türk ve akraba toplulukları yayıldıkları ülke ve bölgeleri terk ederek Anadolu Türkiyesi'ne doğru göçe zorlanmıştır. Anadolu Türkiyesi'ne göç etmek zorunda bırakılan bu Türk ve akraba topluluklarının modern Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasına askeri, ekonomik kültürel ve fikri açıdan ciddi katkıları olduğu tartışılmaz bir gerçeklik olarak karşımızda durmaktadır. Diğer taraftan Anadolu Türkiyesi'ne doğru gerçekleşen birçok bireysel ve kitlesel göçe rağmen önemli miktarda Türk kitlesi hala yaşadığı ülke ve bölgeleri terk etmeyerek diasporik bir kitle olarak bulundukları coğrafyada yaşamlarını sürdürmektedir. Ayrıca altı buçuk milyondan fazla Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı daha çok ekonomik sebepler olmak üzere anavatanını terk ederek farklı ülkelerde ciddi bir Türk diasporası oluşturmuştur. Gerek Anadolu Türkiyesi'ne göç etmeyerek bulundukları bölgelerde önemli miktarda ve nüfuzda kalan Türk ve akraba toplulukları ve gerekse modern Türkiye Cumhuriyeti'nden dışarıya doğru yapılan Türk göçleri başlangıçta bir takım sorunları beraberinde getirmiş olsa da bunlarla ilgili yapılacak ciddi çalışmalarla oluşturdukları problemleri pozitife döndürmenin mümkün olacağı düşünülmelidir. Ülkemize gelen göçmenler ile dışarıda bulunan diasporik gruplar arasındaki kurulacak sağlıklı iletişim ve etkileşim; ülkemize ekonomik, siyasi, kültürel ve sosyal açıdan ciddi katkılar sağlayacaktır. Türkiye'ye göç etmiş unsurlar ile dışarıda kalmış akraba gruplar arasında kurulacak sivil köprülerin inşası, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin ulusal güvenliği ve devletin bekası bağlamında da ciddi katkılar sağlayacağı düşünülmektedir.
Şark meselesi bağlamında Suriye sorunu

Tarih boyunca stratejik bir öneme sahip olan Ortadoğu, ayni zamanda üç büyük dine de ev sahipliği yaptığından, jeolojisi bakımından sahip olduğu petrol ve doğalgaz yatakları, Akdeniz'e sahip olan kıyıları ve en önemlisi de Süveyş kanalı nedeniyle büyük güçlerin ilgi odağı olmuştur. Esas baş aktör ABD olup, Rusya ve Çin bölgedeki çıkarlarından dolayı bölgede olan ülkelere sahip olma istekleri yıllarca süregelmiştir. İran, Suriye, Türkiye ve daha birçok Ortadoğu ülkesi bu aktörler ile sahip oldukları topraklarını korumak için tarih boyunca mücadelelerde bulunmuşlardır. ABD'nin yıllarca planladığı ancak bir türlü tam olarak sahip olamadığı toprakları 11 Eylül 2001 İkiz Kuleler terör saldırılarını da bahane ederek Orta Doğu topraklarına ayak basmıştır. Soğuk Savaş, Arap Baharı ve Kürt hareketleri, baş aktörlerin yıllarca Ortadoğu'da istedikleri politikaları, istedikleri şekilde ve zamanda uyguladıkları bir platforma dönüştürmüştür. Ortadoğu topraklarında uygulanan siyaset böl ve yönet olduğundan Afganistan, Irak ve Suriye, ABD'nin siyasetlerinden bolca zarar görmektedirler. Şu anda Ortadoğu'da yaşanan olayları takip etmek zor dahi olsa, işlenen insanlık dışı suçlar ve dramlar tarihe utanç olarak yazılacaktır. ABD'nin terör örgütleri ile işbirliği yapması ve Dünya genelinde İslamofobi yaratması, birçok İslam ülkesini platformlarda zor durumda bırakmaktadır. Böylesine değerli topraklarda uygulanan planlar ile Büyük Ortadoğu Projesi'nin uzun yıllar daha gündemde kalacağı kesindir. Bu topraklar üzerinde barışın gelmesi ve yurtlarını terk eden binlerce insanın tekrardan topraklarında hayat bulması en büyük dileğimizdir.
Latin Amerika'da sol liderlerin yükselişi ve uluslararası politikaya etkisi: Venezuela-Bolivya örneği

Bu tezin amacı, Latin Amerika'da yaşanan sola yönelişin tarihsel köklerini, uygulanan politikalar çerçevesinde günümüzdeki durumunu ve uluslararası politikaya olan etkisini analiz etmektir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra ortaya çıkan ABD merkezli tek kutuplu yeni dünya düzeninde artık liberalizmin kesin zaferi ilan edilmişti. Artık ideolojik çatışmalar yerine kültürel ve dini çatışmaların yaşanacağı tezleri ortaya atılmaktaydı. Ancak 1998 yılında Latin Amerika'da bir sol liderin seçimleri kazanmasıyla birlikte tekrardan sol yükseliş yaşanmaya başlamıştır. Özellikle neoliberal politikalara alternatif arama çabaları sol düşünceyi tekrarda canlandırmıştır. Liberalizmin kesin zaferini aldatıcı bulan Immanuel Wallerstein, ortaya attığı modern dünya-sistem teorisi çerçevesinde Sovyetlerin dağılmasını liberalizm aleyhinde bir gelişme olarak görmektedir. Liberalizm açısından Sovyetler tehdidinin çökmesiyle beraber sol düşünce üstündeki baskılar azalmış böylelikle bu düşünce tekrar canlanabileceği bir ortam bulmuştur. Özellikle Venezuela'da iktidara gelen sosyalist Hugo Chavez'in kapitalizm ve ABD karşıtı söylemleri diğer ülkelerdeki sol gruplara tekrardan bir özgüven kazandırmıştır. Rusya ve Çin'in uluslararası politikada izledikleri stratejiler ve Latin Amerika'daki sol grupların Rusya ve Çin yanlısı politikaları artık ABD'nin tek kutuplu sistemdeki lider konumuna zarar vererek dünya siyasetinde tekrar iki kutuplu sistem oluşmasına yol açmaktadır.