turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Ceza Hukukunda irtikap suçu

Türk Ceza Kanunu'nun 250. maddesinde yer alan irtikap suçu, çalısmamızdatarihi gelisimi, unsurları, kanun hükümleri ve yargı kararları ısıgında incelemeye alınmıstır. Kamu görevlileri tarafından islenen ve cezalandırılmasında magdur edilenfertlerin dısında devletin de menfaatinin bulundugu bu suç tipinde; kamu görevlisinin görevinin sagladıgı nüfuz veya güveni kötüye kullanmak suretiyle cebir, ikna veya hatadan yararlanma yolları ile menfaat temini cezalandırılmaktadır. Çalısmamızda suçun 765 Sayılı Kanun dönemindeki hali ile 5237 Sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler ve uygulamaya yönelik farklar karsılastırılmıs, suça verilen ceza sınırları ile suçun maddi ve manevi unsurunda yapılan degisiklikler ele alınmıstır. Çalısmada irtikap suçunun diger suçlarla iliskisi, benzerlikleri ve farklılıklarıilgili suçların unsurları kapsamında ele alınmıstır. Özellikle rüsvet, zimmet, görevi kötüye kullanma, dolandırıcılık, yagma ve yetkili olmadıgı bir is için yarar sağlam asuçları ayrı baslıklar altında irdelenmis, irtikap suçuna benzeyen yönlerisıralandıktan sonra bu suçtan ayrılmalarına neden olan özellikleri de genis bir açıdandeğerlendirmeye alınmıstır. Özetle; irtikap suçu, kanun degisikligi öncesi ve sonrası durum, doktrindekiyaklasımlar, yargı kararları, yasa tasarısı ve gerekçeleri baglamında ele alınarak suç tipi hakkında yapılan incelemeler, çalısmaya vücut vermistir.
Milletlerarası mal satımına ilişkin sözleşmeler hakkında Birleşmiş Milletler antlaşması kapsamında malların sözleşmeye uygunluğu

Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Antlaşması, bir diğer adıyla Viyana Sözleşmesi, uluslararası ticarette hukukun birleştirilmesi amacını haiz olup dünya ticaretine yön veren birçok büyük devletin tarafı olduğu ve uluslararası mal satımında tacirler tarafından sıklıkla kullanılan önemli bir uluslararası antlaşmadır. Bu çalışmada, CISG kapsamında satıcının sözleşmeye uygun mal teslim etme yükümlülüğü incelenecektir. Antlaşmanın 35. ve 36. maddelerinde düzenlenen, satım sözleşmesinin konusunu oluşturan malların sübjektif ve objektif uygunlukları ile Antlaşmanın 38. ve 39. maddelerinde düzenlenen, alıcının satım konusu mallara ilişkin muayene ve ihbar yükümlülükleri detaylandırılacaktır.
Bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğu

Bu tez çalışmasında uygulamada oldukça önemli bir yer tutan bina ve yapı eserinden doğan zarardan malikin sorumluluğu ele alınmıştır. Bu doğrultuda sorumluluk kavramının tanımı, sorumluluğun Türk Hukuku içerisindeki yeri incelendikten sonra, konumuz olan bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğu ve bu sorumluluğun meydana gelmesi için gerekli olan şartlar ve bunun yarattığı sonuçlar üzerinde durulacaktır. Özellikle bina ve yapı eserininhukuki niteliği, bina ve yapı eserinden doğan sorumluluğun diğer sorumluluk türlerindenfarkları, oluşan zarardan kimlerin ne oranda sorumlu olduğu gibi hususlar üzerinde durulacaktır. Aynı şekilde zararın giderilmesi hususunda açılacak tazminat davasının tarafları, tazminatın ne tür zararları kapsayabileceği, tazminat davasından sonra zararı gidereninkimlere ne oranda rücu edebilme hakkına sahip olduğu gibi çeşitli noktalara değinilecektir. Keza 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun yapı malikinin sorumluluğu bağlamında 818 sayılı Borçlar Kanunundan farklı olarak ne tür değişikliklere gidildiği konusunda yapılan düzenlemeler de ele alınacaktır.
Türk ve Uganda vatandaşlık hukukunda vatandaşlığın kazanılması

Vatandaşlık, tüm ülkeler tarafından saygı duyulması gereken temel insan haklarından birisidir. Günümüzde vatandaşlık kavramı ve önemi yeterince anlaşılamıyor. 20. yüzyılda vatandaşlık önemsiz ve anlamsız bir kavram haline geliyor. Bu tezde, vatandaşlık kavramının önemi ve anlamı nedir sorusunu cevaplamaya çalışıyoruz. Dünyada iç savaşlar arttı, dolayısıyla pek çok vatansızlar, mülteciler ve göçmenler kendi vatanı dışında ülkelerde yaşamak zorunda bırakılmıştır. Bu tezde vatandaşlık kavramına hem uluslararası bakış, hem de Uganda ve Türkiye'nin bakışı açıklanıyor. Aynı zamanda vatandaşlık kazanılmasının, önemi ve sonuçları üzerinde durulmaktadır.
Endüstriyel tasarım hakkı ve tazminat davaları

'Endüstriyel Tasarım Hakkı ve Tazminat Davaları' başlıklı tez çalışmasında, Tasarımlara 554 sayılı Kanun Hükmünde Kararname çerçevesinde sağlanan koruma, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ile Türk Ticaret Kanunu'nun haksız rekabet ile ilgili hükümleri de göz önünde tutularak incelenmektedir. Tasarımlar üzerindeki hak, fikri hakların sınai hak türüne dahil olmakta, bir ürünün tümü veya bir parçası veya üzerindeki süslemenin çizgi, şekil, biçim, renk, doku, malzeme veya esneklik gibi insan duyulan ile algılanan çeşitli unsur veya özelliklerinin oluşturduğu bütün olarak ifade edilmektedir. Tanımdan da anlaşıldığı gibi tasarım ile anlatılmak istenen, ürünlerin insan duyulan ile algılanan dış özellikleridir. Bu çerçevede tasanm, ürünlerin dış görünümünü ifade eden bir kavramdır. Ülkemiz, tasanm kavramı ile 1925 yılında tanışmış olmasına rağmen, bu konudaki özel düzenlemeyi ancak 1995 yılında yapabilmiştir. Bu süreç içerisinde tasanmlara, Türk Ticaret Kanunu'nun haksız rekabet hükümleri ile Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun ilgili hükümleri ile korama sağlanmıştır. Bütün bu gelişmeler dikkate alınarak hazırlanan 554 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile tasanmlar uluslararası boyutta ele alınarak, koruma altına alınmaya çalışılmaktadır. Kanun Hükmünde Kararname ile yenilik ve ayırt edici niteliğe sahip tasanmlann bu Kararname çerçevesinde korunabileceği, korumadan faydalandmlmak istenen tasarımın dünyanın hiçbir yerinde tescilden önce piyasaya sürülmemiş olması gibi bir takım şartlar yanında, koruma süresi, tasarım hakkı sahibinin hak ve yetkileri, tecavüz fiilleri ve bunların yaptınmlan ayrıntılı şekilde düzenlenmektedir. Tasarım üzerindeki hak, konu ve süre bakımından sınırlı olup, bu süre içerisinde hak sahibine münhasır yetkiler sağlamaktadır. Tasanm hakkı sahibine tanınan bu münhasır yetkiler ile tasanm hakkı sahibi, kendi izni olmaksızın üçüncü kişilerin tasanma tecavüz teşkil edecek fiillerini durdurma, önleme gibi haklara sahip olduğu gibi, tecavüz sonucunda uğradığı zararları giderebilme imkanına da sahiptir. Tasanm hakkı sahibi, tecavüz neticesinde uğradığı maddi zararlar için maddi tazminat davası açabilirken, tecavüz manevi haklarında da bir zarar meydana getirmişse örneğin, ticari hayatta uğradığı itibar kaybı, manevi tazminat davası da açabilmektedir.
Uygulamalar ışığında Osmanlı Ceza Hukukunda kanunİlik ilkesi

'Kanunsuz suç ve ceza olmaz' şeklinde ifade edilen kanunilik ilkesi, günümüz hukuk sistemlerinin temelini oluşturmaktadır. Bireylerin uygulanacak kurallardan haberdar olmaları, hukuki güvenliğin sağlanması bakımından önemlidir. Osmanlı ceza hukukunda kanunilik ilkesinin geçerli olup olmadığı araştırılırken, konu bu hukuk sisteminin kendine özgü yapısı çerçevesinde ele alınmalıdır. Osmanlı hukukunda çok sık kullanılan 'meşru, şer' ve kanun üzere ' ifadeleri, kanunilik ilkesinin taşıdığı mana ile benzer bir anlama sahiptir. Osmanlı Devleti kural olarak İslam hukukunu uyguladığından, çalışmada öncelikle İslam ceza hukukunda kanunilik ilkesi incelenmiştir. Konu bu hukuk sisteminin kavramları, kaynakları ve hukuk sisteminde yer alan suç türleri kapsamında ele alınmıştır. Osmanlı Devleti'nde kanunilik ilkesinin daha net bir şekilde anlaşılabilmesi için had, kısas ve ta'zir suçları ayrımına gidilerek kanunnameler, fetva mecmuaları, şer'iyye sicilleri ve mühimme defterleri değerlendirilmiştir. Genel ve sancak kanunnamelerinde çok sayıda suç tipi yer almaktadır. Bu kanunnameler kanunilik ilkesinin belirlilik işlevini yerine getirmektedir. Kanunilik ilkesinin uygulamada gerçekleşip gerçekleşmediği, çalışmada yer verilen ve daha önceden Latin harflerine çevrilmiş olan şer'iyye sicilleri ve mühimme defterleri kayıtları çerçevesinde incelenmiştir. Bu bağlamda Osmanlı hukukunun şer'i ve örfi karakteri bir bütün olarak değerlendirilmiştir.
Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu (TCK. M.220)

Belirsiz sayıda suçları işlemek için asgari üç kişinin süreklilik arz eden bir organize yapıyı oluşturması olarak tanımlanan suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu hazırlık hareketi niteliğinde mütemadi bir sırf hareket suçudur. Aynı zamanda tehlike suçu, çok failli ve seçimlik hareketli bir suç olan inceleme konumuz, genel tamamlayıcı niteliktedir. TCK'nda bir örgüt için olmazsa olmaz şartları, organize yapı, süreklilik, asgari üç kişinin varlığı, suç işlemek amacı olarak değerlendirilebilir. Örgütün varlığı için, asgari üç kişinin varlığı zorunludur. Her ne kadar üç kişi, kanunda üye olarak tanımlanmışsa da bu yanlıştır. Kanuni düzenlemeye göre söz konusu üç kişi, örgüt kurucusu olarak cezalandırılmalıdır. Üç kişi tarafından kurulan örgütün amaç suçları işlemeye elverişli olmadığı durumlarda, örgüt kurulmuş sayılsa da ceza verilmeyecektir. Zira elverişlilik örgüt suçunun kurucu unsuru olmayıp cezalandırma şartıdır. Örgütten söz edebilmek için kabahatleri değil suçları işlemeyi amaçlamış olması gerekir. Örgütü yönetmek suçunun oluşabilmesi için örgüte yönetici olarak tayin olmak yeterli olmayıp yönetme eyleminin gerçekleşmiş olması gerekir. Örgüte, tek taraflı iradeleriyle örgüt kurulduktan sonra dahil olanlar örgüt üyesi olarak adlandırılır. Kişilerin örgüte üye olabilmesi için örgüt yöneticilerinin onayına gerek yoktur. İşlenen bir suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde suç kabul edilebilmesi için örgütün amacını gerçekleştirmeye uygun suç olması gerekir. Bu suçu işleyen kimselerin aynı zamanda örgüt yöneticileri tarafından yetkilendirmesi zorunludur. Bir suçun örgüt adına işlenmiş sayılabilmesi için de suç faillerinin örgüt yöneticileri tarafından yetkilendirilmiş olması gerekir. Örgüte yardım suçu, örgüt hiyerarşisi içinde yer almayan bir kimsenin örgüte yardım etmesi durumunda oluşur. Yapılan yardımın yapıldığı sırada TCK anlamında bir örgütün varlığı şarttır
Telif hakkı sözleşmelerine uygulanacak hukuk

Telif hakkı sözleşmesi, eser sahibinin eseri üzerindeki hakları yahut bu hakların kullanımını bir başkasına devretme yükümlülüğü altına girdiği sözleşmedir. Bu sözleşme, eser üzerindeki mali haklara yönelik olup eserin çoğaltılması, yayılması, temsili yahut umuma iletimi gibi konularda yapılabilmektedir. Çalışmamızın amacı, milletlerarası nitelikli telif hakkı sözleşmelerine uygulanacak hukukun tespitini yapmaktadır. Bu tespit yapılırken öncelikle Türk hukuku ve karşılaştırmalı hukukta telif hakkı kavramı ve telif hakkı sözleşmesi incelenmiştir. Takiben sözleşmeye uygulanacak hukukun tespiti yapılmış; Avrupa Birliği hukuku ve Amerika Birleşik Devletleri hukuku ve İsviçre hukuku ile karşılaştırmalı olarak 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 28. maddesi incelenmiştir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi çerçevesinde işkence yasağı

tarihi itibariyle yürürlüğe girecek olan 5237 sayılı yeni Türk Ceza Kanununda işkence yasağının ne şekilde düzenlendiği ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu ile yine 1 Nisan 2005 tarihi itibariyle yürürlüğe girecek olan 5271 sayılı yeni Ceza Muhakemesi Kanununda işkence yasağına ilişkin çeşitli hükümler ayrıntılı olarak belirtilmiştir. Çalışmada, işkence yasağını konu edinmiş çeşitli uluslararası sözleşmeler ve bu uluslararası sözleşmelerden, özellikle Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi; niteliği, hükümlerinin iç hukuktaki bağlayıcılığı, işkence ile ilgili düzenlemeleri ve ürettiği denetim mekanizması açısından tüm ayrıntılarıyla incelenmiştir. Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi'nin işkence yasağı ile ilgili düzenlemeleri incelenirken, Avrupa İnsan Haklan Mahkemesi karalan temel alınmıştır.
Beğenme koşuluyla satış

Beğenme koşuluyla satış, satışın özel bir türüdür. Türk Borçlar Kanunu'nun 249. ve 252. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Günlük hayatta, alıcı, çoğu zaman satılanı inceleme veyadeneme imkanı bulamamaktadır. Alıcı, satılanı teslim aldıktan sonra satılandaki ayıpları farkedebilir. Alıcı, ayıplı mal nedeniyle kanundan kaynaklanan haklarını kullanabilir. Ancak bu durum uzun yargılamalara ve masrafa neden olabilir. Özellikle ticari satışlarda ayıp ihbar süreleri kısadır. Bu tür satışlarda alıcı satılanı yeteri kadar inceleyemeyebilir. Beğenme koşuluyla satış sözleşmesi, alıcıya satılanı deneme ve inceleme imkanı verir. Alıcı, satılanı onaylayıp onaylamamakta serbesttir. Bu çalışmada beğenme koşuluyla satışın alıcıya sağladığı imkanlar ele alınmıştır. Uygulamadabeğenme koşuluyla satış sözleşmelerinin geçersiz olduğuna yönelik fikirler olduğu görülmektedir. Bu yöndeki fikirler de çalışmada irdelenmiştir. Beğenme koşuluyla satış, diğer bazı sözleşme türleri ile karıştırılabilir. Bu çalışmada özellikle beğenme koşuluyla satış sözleşmesinin benzer başkasözleşmelerden ayırt edilmesine çalışılmıştır. Çalışmanın sınırları ölçüsünde kalınmış ve teorik tartışmalara olabildiğince az yer verilmiştir. Konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanunu ile6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu arasındaki farklılıklar da incelenmiştir.
Osmanlı Ceza Hukukunda tekerrür

Suçta tekerrür, ceza hukuku alanında eski dönemlerden beri gelişmeye devam eden bir kurumdur. Tekerrürün niteliği hakkında birçok teori ortaya konulmuş, tekerrür türleri belirlenmiş ve tekerrürün cezaya nasıl etki edeceği hakkında sistemler oluşturulmuştur. Bu tez çalışması suçta tekerrürün, Osmanlı Ceza Hukuku'ndaki gelişimini içermektedir. Bu gelişim, Osmanlı'da suçta tekerrür halinde verilen cezalar, Klasik dönem kanunnamelerinde ve Tanzimat Dönemi ceza kanunlarında yer alan düzenlemeler ve uygulamayı yansıtan arşiv belgeleri ile beraber incelenmiştir. Batı hukukunun Osmanlı'daki kanunları ne kadar etkilediğini göstermek amacıyla Fransa, Almanya ve İtalya ceza kanunlarındaki düzenlemeler ele alınmıştır. Suçta tekerrür yakın bir zamana kadar cezada ağırlaştırma sebebi olarak kabul edilmiş, kanunlarda bazen genel, bazen de belirli suçlar bakımından düzenleme alanı bulmuştur.
İdari hizmet sözleşmesi

Kamu hizmeti, toplumun ortak, genel ve sürekli bir ihtiyacının kamu tüzel kişilerince veya onların sıkı denetim ve gözetimi altında özel hukuk kişilerince karşılanması şeklinde tanımlanabilir. İdare, kamu hizmeti olarak adlandırılan toplumsal gereksinimleri karşılamak zorundadır. İdarenin yasal düzenlemelerle kendisine verilen görevleri yerine getirebilmesi için taşınır ve taşınmaz mallara, mali imkanlar ve personele ihtiyacı vardır. İdarenin insan unsuruna, 'kamu görevlileri', 'kamu personeli', 'kamu ajanları' ya da 1982 Anayasası'nda bazen kullanılan bir deyişle de 'kamu hizmeti görevlileri' denmektedir. Söz konusu personel atama vasıtasıyla veya sözleşme vasıtasıyla istihdam edilebilir. İdarenin imzaladığı sözleşmelere idarenin sözleşmeleri diyoruz. İdarenin sözleşmeleri, idarenin özel hukuk sözleşmeleri ve idari sözleşmeler olarak ikiye ayrılır. Kamu tüzel kişilerinin, idare hukuku kurallarına göre yaptıkları sözleşmelere idari sözleşme denir. Kamu görevlileri içinde önemli bölümü 'sözleşmeli personel' oluşturmaktadır. Sözleşmeli personel idari hizmet sözleşmesi ile istihdam edilmektedir. İdari hizmet sözleşmesi; kamu kurum ve kuruluşları ve kamu iktisadi teşebbüslerinde, özel bilgi ve ihtisas gerektiren geçici işlerde çalıştırılmak üzere, işçi statüsünde olmayan kamu görevlileri ile idare arasında, Devlet Memurları Kanunu'nun 4'üncü maddesine ya da özel bir kanuna dayanarak yapılan sözleşmedir.
Tıbbi Müdahalede Danışım

21. yüzyılda tıp bilimi ve teknolojisi, geçmişştekiler ile kıyaslandığında çok büyük ilerlemeler göstermiş ve tıbbi süreçler gelişmiştir. Bu gelişme ve ilerleme beraberinde sağlık alanında çalışan insan yapısında da değişiklikler yaratmış ve tüm tıp meslekleri içinde daha fazla uzmanlaşma ihtiyacına yol açmıştır. Bu durum hekimler arasında daha fazla işbirliği yapma ihtiyacını doğurmuştur. İşbirliği, taraflar arasındaki hiyerarşiyi gösteren dikey işbirliği şeklinde olabileceği gibi, aralarında hiçbir şekilde hiyerarşik ilişki bulunmayan yatay işbirliği şeklinde de olabilmektedir. Danışım adını verilen işbirliği, yatay işbirliğine dahildir. Danışım farklı uzmanlık alanlarından birden fazla hekimin, hastaya beraber teşhis koyması veya tedavi etmesi anlamına gelmektedir. Bu çalışmada danışım kavramı, bunun nasıl yapılması gerektiği, bu aşamada ortaya çıkabilecek sorunlar ve bu sorunlardan kimin sorumlu olacağı incelenmiştir. Özellikle danışım sebebiyle yapılan bir tıbbi kötü uygulamadan dolayı hasta zarar görürse, bu zarardan müdavi hekimin mi yoksa danışılan hekimin mi sorumlu olacağı konusu ile müteselsil sorumluluk üzerinde durulmuştur.
Türk Vergi Usul Hukukunda re'sen araştırma ilkesi

Çalışmamızın konusunu, Türk Vergi Usul Hukuku'nda re'sen araştırma ilkesinin hukuki temeli, amacı, anlamı ve vergi idaresinin sahip olduğu özel usuller çerçevesinde ilkenin somutlaştırılması oluşturmaktadır. Özellikle, bu adla açık bir düzenlemeye konu edilmemiş olan ilkenin, hukuki temelini Anayasa, kanunlar ve idari düzenlemelerden aldığı, amacının Anayasa'ya uygun vergilendirme, anlamının ise vergi usulünün son sorumlu olarak - vergi idaresi tarafından yürütülmesi olduğunun tespiti çalışmamızın temelini oluşturmaktadır. Burada hedef, daha önce Türk vergi usulü bakımından hiçbir çalışmaya konu edilmemiş olan ilkenin, varlığı, amacı, anlamı ve vergi idaresinin sahip olduğu özel usullerle bazı özel vergi türleri bakımından nasıl somutlaştığını açıklığa kavuşturmaktır. Method olarak çalışmamızda ele alınan konular, yeni düzenlemeler de göz önünde bulundurularak, ülkemiz hukuk sistemi açısından ve bazı ülke örnekleri üzerinden değerlendirilmiş ve içtihatlardan da yararlanılarak, öğreti ve uygulamayı esas alan bir çalışma hedeflenmiştir. Türk Vergi Usul Hukuku bakımından hiçbir esere konu edilmemiş olan re'sen araştırma ilkesinin tüm boyutlarıyla açıklığa kavuşturulması konularında çalışmamızın yararlı olabileceği düşüncesindeyiz.
Yargıtay kararları ışığnda CIF teslim şekli

Uluslararası ticaret işlemleri mal ve hizmetlerin bir ülkeden diğerine ihracıyla ilgilidirler. Mallara ilişkin işlemler, uluslararası mal satış sözleşmelerine dayandırılır. İhracat satış işlemleri genellikle ticari terimlerle şekillendirilirler. Bu terimlerin en çok kullanılanları genel olarak f. a. s., f. o. b. ve c. i. f.'dir. Bu terimler uluslararası ticari gümrükler tarafından diğer ülkelere mal satışlarının basitleştirilmesi için geliştirilmiştir. Alternatif olarak ihracatçılar, Uluslararası Ticaret Odası tarafından Incoterms adı ile geliştirilen, dilin kolay kullanımı ve kayıtların, ticari terimlerin anlamının tacirler tarafından kolayca, şüpheye kapılmaksızın anlaşılabileceği, bir gurup ticari terimden seçim yapmaktadırlar. CIF teslim şekli, diğerlerinden çok daha yaygın ve çok daha sık olarak deniz ticaretinde kullanılmaktadır. Her yıl çok büyük sayıda muamele CIF teslimli sözleşmelere dayalı olarak icra edilmektedir. CIF teslimli sözleşmeler genel olarak malların satışından ziyade malları temsil eden belgelerin satışına ilişkin olarak değerlendirilmektedir. Hukuki bakış açısından CIF teslim şekli, karmaşık durumlara sebebiyet verebilmektedir, zira doğası gereği üç ayrı sözleşmeyi gerektirir: mal satış sözleşmesi, deniz yoluyla taşıma sözleşmesi ve deniz sigortası sözleşmesi. Buna karşın, avantajları nedeniyle uluslararası ticarette en sık kullanılan teslim şeklidir. Tez bu konuları ve CIF teslimli sözleşmeyi; Incoterms, TTK ve Yargıtay Kararları Işığında açıklamayı içermektedir.
Vergi ahlakı ve vergi uyumu açısından yapılandırma kanunlarının değerlendirilmesi

Günümüzde gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler mali programlarının bir parçası olarak mali ve politik nedenlerle vergi aflarına sıkça başvurmaktadırlar. Vergi aflarının, vergi gelirlerini kısa sürede arttırarak hazineye gelir sağlaması, mükelleflere yeni bir başlangıç yapma imkanı tanımasının yanı sıra idarenin ve yargının iş yükünü hafifletmesi gibi faydaları olmasına rağmen, sık sık başvurulan vergi afları vergilemede adalet ilkesi üzerinde telafisi zor tahribatlara yol açarak vergisel yükümlülüklerini zamanında yerine getiren dürüst mükelleflerin vergiye uyumunu ve adalet duygusunu olumsuz yönde etkilemektedir. Bu nedenle hükümetlerin vergi affı uygulamasına mali programlarının bir parçası gibi başvurmak yerine, vergi sisteminin genel kabul görmüş vergilendirme ilkelerine ve çağdaş hukuk normlarına uygun, vergisel kayıt dışılığın önüne geçecek şekilde, kolay anlaşılır ve en önemlisi adaletli bir şekilde yeniden düzenlenmesi gerekmektedir.
Derneklerin hak ve fiil ehliyeti

belli ve ortak manevi bir amacı gerçekleştirmek üzere kişilerin bir araya gelerek oluşturdukları kişi topluluklarıdır. Bir takımamaçların gerçekleşmesi için, derneklerin kurulması, çoğu zaman sosyal bir zorunluluktur. Çünkü; özellikle insanların güçlerinin ve hayat sürelerininkısıtlılığı, belli amaçları gerçekleştirmelerini imkansız hale getirir. Bu amaçlarıgerçekleştirmek, ancak dağınık haldeki kişilerin birleşmesi ile ortaya çıkan, bağımsız bir kişilik ile mümkündür. Dernekler, kendilerini oluşturanlardan bağımsız bir kişiliğe sahiptirler. Bunun sonucu olarak; aynı gerçek kişiler gibi, kendilerine ait hak ve fiil ehliyetleri vardır. Dernekler, sahip oldukları bu ehliyetleri ile amaçlarını gerçekleştirme yönünde kullanırlar. Derneklerin hak ve fiil ehliyetinin amaçları ile sınırlı olup olmadığı tartışmalı bir konudur. Derneklerin, amaçlarına uygun faaliyetlerde bulunmaları gereği kanunda öngörülmüş olmakla birlikte, buna aykırıdavranmanın sadece cezai tarafı düzenlenmiştir. Hukuki olarak bir yaptırımöngörülmemiştir. Bu nedenle; derneklerin amaç dışı işlemlerinin hukukisonucunun, pratik açıdan bir çözüme kavuşturulması gerekir. Bu amaçla; çeşitli özel hukuk ilişkilerini dikkate alarak, bunlardan çözüm yolu üretmekgereklidir. V
Ortaklığın giderilmesi davası

Çalışmamızın konusunu 'Ortaklığın Giderilmesi Davası' teşkil etmektedir. Ortaklığın giderilmesi davasına ilişkin açıklamaların daha net anlaşılabilmesi bağlamında öncelikle birlikte mülkiyet çeşitleri olan paylı mülkiyet ve elbirliği mülkiyeti çalışmanın birinci bölümünde kapsamlı şekilde ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, 'Ortaklığın Giderilmesi Türleri' başlığı altında kazai ve rızai paylaşma biçimleri, ortaklığın aynen paylaşma, kat mülkiyeti kurulması ve satış yoluyla giderilmesi, miras ortaklığının meydana gelişi ve elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi davası incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, 'Ortaklığın Giderilmesi Davası' usul hukuku anlamında incelenmiştir. Bu bağlamda davanın konusu, hukuki niteliği, dava taraflarının hukuki durumu, yargılama usulü ve yargılama giderleri ele alındıktan sonra, davada bekletici sorun yapılabilecek hususlar Yargıtay kararları ışığında detaylı şekilde incelenmiştir. Son olarak dördüncü bölümde ise, ortaklığın giderilmesi davasında verilen kararın infazı, ilamlı icraya dair müşterek hükümler ve Yargıtay kararları göz önünde bulundurularak incelenmiş, ardından mahkemece verilen ilama karşı başvurulabilecek kanun yolları açıklanarak çalışma sonuçlandırılmıştır.
Osmanlıda Mecelle'den sonra şer'İ cevaz algısı: Mansurizade Said örneği

Mansurizade, Osmanlı İmparatorluğunun son devrinde yaşamış hukuk ve siyaset adamıdır. Şer'i cevaz ve siyasi otorite ile ilgili görüşleriyle dikkatleri üzerine çekmiştir. Bu görüşler, aynı zamanda Osmanlı imparatorluğundaki şer'i cevaz algısına da ışık tutmaktadır. Dönemin şer'i cevaz algısını anlamak için, Mansurizade'nin cevaz algısı bize yardımcı olmaktadır. Bu sebeple biz, çalışmamızda Mansurizade'nin cevaz algısını ortaya koymaya çalıştık. Öncelikle İslam hukukundaki cevaz algısını ortaya koyduk. Sonra Mansurizadenin eserlerini tarayarak konuyla alakalı makalelerini tespit ettik. Sonra bu makaleleri tahlil ederek mansurizadenin şer'i cevaz algısını belirledik. Çalışmamız bir giriş, iki bölüm ve bir sonuçtan oluşmaktadır. Girişte tarihi arka planı verdik. Birinci bölümde kavram tahlili yaparak, İslam hukukundaki cevaz algısından kesitler sunduk. İkinci bölümde Osmanlı imparatorluğunda mecelleden sonraki şer'i cevaz algısıyla ilgili örnekler verdik. Son olarak Mansurizade'nin şer'i cevaz algısını ortaya koyduk. Sonuç kısmında çalışmanın genel bir değerlendirmesini yaparak çalışmamızı tamamladık.