turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gazetecilerde proleterleşme ve sınıf kapasitesi: Çalışma ve yaşam koşulları üzerine bir araştırma

Bu tezin sorunsalı, proleterleşme süreçleri ekseninde gazetecilerin sınıf kapasitelerini üretim ve yeniden üretim alanlarındaki koşullarına ve deneyimlerine bakarak analiz etmektir. Gazeteciler, gerek kendilerine yüklenen toplumsal sorumluluklar, gerek ekonomik, siyasal ve kültürel elitlere yakınlıkları nedeniyle ayrıcalıklı bir grup olarak kavranmaları, gerekse de profesyonel meslek tartışmaları içindeki ayrıksı konumları dolayısıyla özgün bir toplumsal kesimi oluşturmaktadır. Üretim ilişkileri ve sınıfsal pratiklerinden ziyade kazançları, yaşam tarzları ve yukarıda sayılan özellikleriyle ele alınan gazeteciler, 'orta sınıf'ın birer örneği olarak görülmektedir. Buna karşın tezde, gazeteciliğin meslekleşme sürecinin, gazetecilerin proleterleşmesinin ilk kapsamlı aşaması olduğu iddia edilmektedir. Benzer şekilde günümüzde yaşanan yeniden proleterleşme sürecinin de 'orta sınıf' konumlarını tarihsel olarak dönüştürdüğü vurgulanmaktadır. Tezde, bu sürecin yarattığı koşullar ile bunun gazetecilerce deneyimlenme biçimleri, aralarındaki çizgilerin giderek bulanıklaştığı üretim ve yeniden üretim alanlarındaki toplumsal örüntüler üzerinden incelenmektedir. Bu kapsamda gazetecilerin işçi sınıfının özgün bir parçasını oluşturduğu, alandan verilerle savunulmakta ve bu durumun gazetecilerin sınıf kapasitelerini nasıl şekillendirdiği tartışılmaktadır.
Türkiye'nin Türk dünyası politikaları: Bağımsız Türk Cumhuriyetleri ile ilişkiler

Bu çalışmanın konusu, Türkiye'nin Türk dünyası politikalarıdır. Bu çerçevede Türkiye'nin Türk Cumhuriyetleri ile ilişkileri incelenmiştir. Çalışmanın temel problemi, güçlü tarihsel ve kültürel bağlara rağmen, Türkiye'nin Türk Cumhuriyetleri ile etkin ilişkiler geliştirememesidir. Bunun nedeni olarak, Türkiye'nin Türk Dünyası'na gereken önemi vermediği düşünülmektedir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde, Türk dünyasının ortaklıkları ve farklıları kritik edilmiştir. Bu çerçevede isimlendirme sorunu, temel ortaklıkların görünümü ve tarihsel dönemdeki yakınlık ve kopukluk ele alınmıştır. İkinci bölümde, Türkiye'nin Türk Cumhuriyetleri ile ekonomik, siyasi ve kültürel ilişkileri, 1991'den bugüne imzalanan anlaşmalar çerçevesinde ele alınmıştır. Anlaşmalarda ortaya konan hedefler ve bunların gerçekleşme düzeyi incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Türkiye ve Türk Cumhuriyetlerinin uluslararası örgütlerdeki konumlanmaları ele alınmıştır. Bu sayede, söz konusu ülkelerin ortak hareket edip etmedikleri incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda tarihsel ve kültürel bağların güçlü olduğu görülmüştür. İlişkilerin geliştirilmesinde önemli bir mesafe alınmasına rağmen hedeflenen seviyeye ulaşılamadığı anlaşılmıştır. Neden olarak Türkiye'nin Türk dünyasına gereken önemi vermediğine yönelik tespit güçlenmiştir.
Kahraman imgesinin sosyolojik serüveni

Kahraman bir imge olarak, arkaik toplumların sözlü anlatısından günümüzün görsel anlatı biçimine kadar her daim varlık göstermektedir. Tarihsel dönemlerin hakim gerçeklik algısına uyumlu olarak biçimlenen/yeniden yapılanan kahraman imgesi, bireylerin ve toplumların inşasında etkili olduğu ölçüde, kendisi de bireylerin ve toplumsalın değişimlerinden etkilenmektedir. Kahraman imgesinin, dönemsel gerçekliğin ışığında farklı biçimlere büründüğü görülmektedir. Mitsel, dini, modern ve modern sonrası gerçeklikte kahraman, dünyayı yorumlama ve dünyaya müdahale etme biçimlerine ışık tutmaktadır. Tıpkı kahraman imgesinin değişen biçimleri gibi, dünyaya müdahaledeki eylemselliğin içeriğinin de toplumsal gerçeklikle ilgili oluştuğu/değiştiği gözlenmektedir. Bu bağlamda kahraman imgesinin aldığı en yeni biçim olan ikonlaşan ve simülakra dönüşen anlık kahraman, günümüz gerçekliğinin içinde konumlanarak müdahalenin biçimsel değişimine ve mümkünlülüğüne yorum imkanı sunmaktadır.
İbn Haldun'un toplum ve siyaset teorisinde asabiyet

İbn Haldun'un (ö. 1406) toplumsal ve siyasal olgu ve olaylara ilişkin felsefi ilgisi, çok yönlü ve sistematik bir karakter taşımaktadır. Bu ilgi onu, kendi ifadesiyle, yeni bir ilmin kurucusu olarak karşımıza çıkarmaktadır. Onun kurduğu bu yeni disiplin ise 'umran ilmi'dir. Umran ilminin taşıyıcı en önemli unsuru ve kavramının 'asabiyet' olduğunu hemen her İbn Haldun araştırmacısı onaylamaktadır. Sahip olduğu dinamik karakteriyle bu ilmi bir bütün olarak açıklama gücü en yüksek kavram olan asabiyet, umranın tüm araştırma alanlarıyla irtibatlı dahili bir değişken olarak kullanılmaktadır. Bu sebeple İbn Haldun eğitimden ekonomiye, siyasetten dine, tarihten bilime kadar farklı araştırma alanlarındaki değişim ve dönüşümü, ya merkezi ya da tamamlayıcı bir unsur olarak, asabiyetin işlevsel rolüyle ilişkilendirmektedir. Asabiyetin çok yönlü bu işlevlerinin anlaşılması ise, öncelikle onun umran ilminin diğer tüm araştırma alanlarının maddesi ya da nesnesi konumunda olan toplumdaki ve toplumun ayrılmaz bir parçası olan siyasetteki rolünün anlaşılmasını gerektirmektedir. Çünkü İbn Haldun asabiyet kavramını 'ortak bir ad' olarak bir taraftan toplumsal ve siyasal düzeylerin kendine özgü bağlamlarında oluşan değişim ve dönüşümlerin faili, diğer taraftan ise bu düzeyler arasındaki bağıntılarla oluşan değişimlerin faili olarak kullanmaktadır. Böylece siyasal bir içeriğe sahip olmanın yanı sıra toplumsal bir içeriğe de sahip olan asabiyet, teorik olarak birbirinden farklı iki ayrı düzeyde takip edilebilir. Bu düzeylerin her birinin hem kendi teorik güzergahlarında hem de iki düzeyin pratik birlikteliklerinde analiz edilmesi, İbn Haldun'un asabiyet teorisini bütünlüklü bir yapı olarak görülmesini mümkün kılmaktadır.
Başkent Üniversitesi öğrencilerinin sosyal sorumluluk projelerinde yer alma durumu

Bu araştırmada, Başkent Üniversitesi sosyal bilimler alanında eğitim gören öğrencilerinin sosyal sorumluluk projelerinde yer alma durumu incelenmiştir. Bu bağlamda, ilgili bölümlerden toplamda 213 öğrenci örneklem olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Örneklem dahilinde, İletişim, Fen Edebiyat, İktisadi ve İdari Bilimler ve Sağlık Bilimleri Fakülteleri yer almıştır. Araştırmada elde edilen verilere göre, öğrencilerin %38,0'ı haftada 1-2 saat sosyal sorumluk faaliyetlerine vakit ayırdığını ifade ederken %23,9'u sosyal sorumluluk faaliyetlerine hiç vakit ayırmadığını ifade etmiştir. Haftada 1-2 saat sosyal sorumluluk faaliyetlerine vakit ayırdığını söyleyen katılımcıların %48,15'i fen edebiyat fakültesindeokumaktadır. Sosyal sorumluluk faaliyetlerine haftada 1-2 saat vakit ayırdığını aktaranların%39,51'i 4. sınıfta okurken %27,16'sı 3. sınıf öğrencisidir. Kadınlar, erkeklere göre sosyal sorumluluk faaliyetlerine daha fazla zaman ayırdıklarını belirtmişlerdir. Haftada 1-2 saat sosyal sorumluluk faaliyetlerine zaman ayırdığını söyleyenlerin %62,96'sı 21-23 yaş grubundadır. Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin %60,98'i daha önce sosyal sorumluluk projelerine katıldığını belirtmişlerdir. Sosyal sorumluluk projelerine en yüksek oranda katılım Sosyal Hizmet bölümünde okuyanlar arasındadır. Sosyal Hizmet bölümünde okuduğunu ifade edenlerin %62,5'i daha önce sosyal sorumluluk projesinde yer aldığını aktarmışlardır. Sosyal Hizmet bölümünde eğitim görenlerin 9'u daha öncekendilerinin proje ürettiğini belirtmişlerdir. Sosyal Hizmet bölümünde okuyanların %55'i( 22 kişi) sosyal sorumluluk projelerine hem maddi hem manevi katkı sağladığınıaktarmışlardır. Sosyal Hizmet Bölümünde okuyanların %42'si (17 kişi) üniversitede üye oldukları topluluk olduğunu söylemişlerdir. Başkent Üniversitesi bünyesinde sosyal sorumluluk projelerine katılım durumları incelendiğinde Sosyal Hizmet bölümü öğrencilerinin (%57,50) ön plana çıktığı görülmüştür.
An examination of Islamist discourse in the face of western challenge: The case of İsmet Özel

Bu tez, Batı'nın meydan okuması karşısında İsmet Özel'in İslamcısöylemini İslami hareket bağlamında metinsel analiz metoduyla incelemektedir. Bu maksatla O'nun üç önemli entelektüel çalışması olarak Üç Mesele (1978), Cuma Mektupları I, II, III, IV, V (1988-1992) ve Tahrir Vazifeleri (1994) adlı kitaplarıincelenecektir. Bu tezde bir İslamcı entelektüel olarak İsmet Özel'in düşüncesini şekillendiren temel gerilimin 'Siyasi' ve 'Felsefi' Batı arasındaki ayrımdaortaya çıktığı iddia edilmektedir. Bu bağlamda, Cuma Mektupları'nda Özel'insiyasi projesi ve Tahrir Vazifeleri'nde O'nun varoluşsal perspektifiincelenmektedir. İkinci olarak, bu çalışma Üç Mesele'den (1978) CumaMektupları (1988-1992) ve Tahrir Vazifeleri (1994)'ne kadar Özel'in fikirlerinindönüşümünü analiz etmektedir. Özel'in fikirlerini karşılaştırmalı olarak siyasi ve felsefi boyutlarıyla soruşturmasıyla bu çalışma hem önemli ve tartışmalı bir İslamcıentelektüelin düşüncesinin iç yüzünün anlaşılmasını sağlamakta hem de Türkiye'de entelektüel İslamcı hareketin anlaşılmasına katkı sunmaktadır.
Toplumsal yeniden üretim bağlamında Prens Adaları örneği

Bu çalışma Prens Adaları'nın kendine özgü bir işleyişinin, varoluşunun olduğunu belirtecek, mikro-kozmos olarak Anakara'dan nasıl farklılaştığına odaklanacaktır. Adalar'ın 'Maddi Yeniden Üretim', 'İktidarın Yeniden Üretimi' ve 'Sembolik Yeniden Üretimi'ndeki değişim süreçlerini deşifre ederken, makro-kozmosla ilişkisini de ele alacaktır. Bu nedenle, Korkut Boratav'ın 11 döneme ayırdığı Türkiye İktisat Tarihi dönemselleştirmesi üzerinden ilerlenmiştir. Prens Adaları'nın tarihi özelinde 1908'den günümüze kadar geçen süreyi beş dönemde inceleyecektir. Dönemler ve öne çıkan yeniden üretim süreçleri şöyle kategorileştirilir: 1908- 1923 yılları arasını 'İktidarın Yeniden Üretimi', 1923- 1939 yılları arasını 'Sembolik Yeniden Üretim' ve 'İktidarın Yeniden Üretimi', 1940- 1963 yılları arası 'Maddi Yeniden Üretim', 1964- 1974 arasını 'Sembolik Yeniden Üretim' ve 'İktidarın Yeniden Üretimi' ön plana çıkarken, 1980'lerden günümüze kadar ele alınan dönemde güncel değişmelerin yaşanmasının etkisiyle 'Toplusal Yeniden Üretim' süreçleri tartışılacaktır. Bu çalışma, 'Maddi Yeniden Üretim', 'İktidarın Yeniden Üretimi' ve 'Sembolik Yeniden Üretim' süreçleri arasında hiyerarşik bir ilişki olmadığını vurgularken, toplumsal gerçekliği analiz etmek için bir araç olarak kullanacaktır
A critical view of the relations of art capital, public sphere and art initiatives in Turkey

Bu çalışma kamusal alan kavramını çağdaş sanat alanıyla ilişkilendirerek tartışır. Sembolik bir kamusal alan fikriyle, sanata aktarılan sermayeyle Türkiye'de sanat alanının örgütlenmesi arasındaki ilişkiye eleştirel bir perspektiften yaklaşır. Kamusal alan kavramının çeşitli kavrayışlarına, çağdaş sanat alanında varlık gösteren sanat oluşumlarının örgütlenme biçimlerine ve sahiplik ilişkilerine odaklanır. 1980 sonrası küresel, neoliberal politikalara ve sanat alanındaki etkilerine, özelleştirme süreçleri açısından eğilir. Sanat alanının ve bu alanda etkinlik gösteren aktörlerin tabi oldukları çerçeveyi belirleyen yasal düzenlemeleri mercek altına alır ve tüm bu tarihsel ve güncel süreçlerin sembolik bir kamusal alanın genişlemesine katkısını tartışmaya açar. İletişimin eleştirel ekonomi politiğinin sorduğu temel soruları ödünç alan çalışma bunları Türkiye'deki çağdaş sanat alanına uyarlamayı amaçlar. Temel hedefi şu sorunun yanıtını açığa çıkarmaktır: Kültürel üretim ve dağıtımın güç odaklarında yaşanan değişimler kamusal alanı ve bu alandaki çeşitlilik, çok seslilik ve temsilde çoğulluğu sınırlar mı, özgürleştirir mi? Teorik açıdan bu geniş platforma oturan çalışmanın temel araştırma nesnesi Türkiye'de akademik araştırmalarda henüz tamamen keşfedilmemiş ve özellikle eleştirel ekonomi politik yaklaşımla ele alınmamış bir alan olan, görece küçük ölçekli, bağımsız sanat inisiyatifleridir.
Modern cihat: Cihat bölgelerine giden Türk gençler üzerinde biyografik bir araştırma

Teorik ve uygulama olmak üzere iki bölümden oluşan bu araştırma üç problem üzerine kuruludur. Bunlar işleniş sırasıyla; İslam'da cihat anlayışı, klasik cihat anlayışının modern dönemde dönüşümü ve günümüz cihat hareketlerine katılan Türk gençlerine ait biyografiler. Araştırmanın teorik kısmında özellikle tefsir, hadis, fıkıh ve tasavvuf açısından İslam'da cihadın anlamı özetlenmiştir. Bu özet üzerinden modern dönem sivil cihat hareketlerinin miladı sayılabilecek Müslüman Kardeşler üzerinde durulmuş ve 11 Eylül 2001'e uzanan cihat faaliyetleri ana hatlarıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Bu anlamda diğerleriyle birlikte özellikle 1979 sonrası Afgan Cihadı ve İran Devrimi'nin etkilerine de yer verilerek konu ele alınmıştır. Araştırmanın teorik çerçevesi uygulama bölümüne geçişi sağlamış ve cihat bölgelerinden birinci elden bilgiler sunan biyografik eserler üzerinden Türk mücahitlerin modern cihat süreçleri tahlil edilmiştir. Araştırmanın uygulaması olan bu bölümde mücahitlerin sosyal profilleri, cihada katılım motivasyonları, izledikleri yollar, örgütsel destekleri, cihadın ekonomisi, cihat bölgelerindeki sosyal hayatları ve uyum süreçleri ana hatlarıyla değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, Türk mücahitlerin sosyal kimlik özellikleri genelleme yapılamayacak kadar karmaşık olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca işgal edilen Müslüman topraklarını savunmak; İslam'ı küçük bir grup halinde daha samimi yaşama arzusu ve özellikle çatışma bölgelerinde öldürülen kadın ve çocuklar en temel motivasyonlar olarak görülmüştür. Bununla beraber genelde mücahitler kendi birikimleri ve edindikleri küçük yardımlarla cihada katıldığı görülmüştür. Kısa süreli gidip gelenler olduğu gibi farklı bölgelerde cihadı meslek halinde getirenler de olmuştur. Cihada katılan kişiler cihat bölgelerinde hem askeri hem de ideolojik eğitim sürecinden geçmişştir. Kişilik ve algı farklılıklarına dayalı sürtüşmeler olsa da cihat bölgelerinde fedakarlık ve din kardeşliğinin ön plana çıktığı yoğun bir dini hava araştırmada tespit edilmiştir.
İstanbul'da Vegan kimliğin doğuşu

Bu çalışma İstanbul'da yeni bir sosyo-politik bir fenomen olan veganlığı, bu kimlik dönüşümüne karar vermeye zemin hazırlayan ahlaki, kültürel ve politik etkenlerle birlikte araştırmayı amaçlamaktadır. Aynı zamanda, günümüz egemen hayvan hakları söyleminin sömürgecilik ve köle toplumu sonrası, erkek egemen beyazsöylem içinden doğan anlatısının kronolojik bir incelemesi aracılığıyla, veganlığıninsan olmayan hayvanları toplumun ahlaki dünyasına dahil etme çabalarının, yine toplumsal cinsiyet, ırk ve ekonomik anlamda farklı şekillerde şiddet içerip içermediğini çalışmak suretiyle, vegan pratik ve söylemlerinin bir analizini yapmaya çalışacaktır. Aktivist olsun ya da olmasın, hepçil normatif bir toplumdadünyanın en eski normu 'beslenme'ye karşı çıkan veganlar yeni değer yargıları ve varoluş pratikleri önererek toplumdan yapısall değişiklikler talep etmekteler. Bu süreç içerisinde veganlar bir yandan hayvan kullanımını reddederken, kullandıklarıanlatının yüklü mirası vasıtasıyla farklı normatif ayrımcılıklara da katkıda bulunuyor olabilirler mi? Bu çalışma, İstanbul'da bir kimlik kategorisi veinsan/hayvan ilişkilerinde yeni bir safha olarak veganlığın ortaya çıkışını ve bu pratiğin farklı söylemler yoluyla ana akım ve statükoyla kurduğu ilişkiyi araştırmayıplanlıyor. Veganlar, doğallaştırılmış beslenme, dolayısıyla 'normal' addedilenvaroluş pratiklerini reddederek statükonun dayattığı, her iki anlamda da, rejimeitiraz mı ediyorlar? Yoksa buna katkıda bulunuyor da olabilirler mi? Bu sorular ışığında bu çalışma veganlığı hepçil-normatif toplumun biyopolitik katmanlararacılığıyla kontrol altına aldığı bilgilerin tarihsel ve kültürel bir soy kütüğünüçıkartarak, farklı ezme/ezilme biçimlerinin doğallaştırılmışlığının ötesine geçmeyeçalışarak incelemeyi amaçlıyor.
Local class relations within the dialectics of value and socialisation: The case of Kayseri̇

Bu tez Kayseri'de yakın zamandaki sanayileşme sürecini, sermaye ile emek ilişkilerinin gelişimine, özellikle emek rejimine, odaklanan belirli bir kuramsal yaklaşımdan incelemektedir. Bununla birlikte, ne sanayi birikim süreçleri üzerine kuramsal bir çalışma, ne de bir yerel sanayi büyüme öyküsüne yönelik ampirik incelemedir; daha çok, son iki on yıl içerisinde yerel olarak özgün yollarla dikkate değer bir sanayi yatırımının gerçekleştiği Kayseri kentinde sermaye ile emek arasındaki sınıf çelişkilerinin gelişimine yönelik kuramsal olarak temellendirilmiş bir araştırmadır. Bu çalışma sermaye birikimi sürecine ilişkin tarihsel-coğrafi materyalist kavrayışa dayalı bir kavramsallaştırma içerisinde, Kayseri'de yerel sanayide söz konusu sınıf ilişkilerinin -uluslararası ve ulusal ölçekten yerel ve işyeri ölçeğine uzanan çeşitlikte- farklı mekansal ölçeklerde gelişiminin tarihsel, toplumsal, ekonomik, kültürel, kurumsal ve yasal yönlerini açığa çıkarmaktadır.
From nomadism to sedentary life in Central Anatolia: The case of Rışvan Tribe (1830-1932)

Bu tez, Osmanlı İmparatorluğu'nun göçebelerle olan ilişkisini ve göçebelerin iskanını nasıl yönettiğini genel bir çerçeve içerisinde sunmaktadır. Bu tezin amacı, 19. Yüzyılda göçebelerin iskanını zaruri kılan dinamikleri, Rışvan Aşireti'nin Orta Anadolu'ya, özellikle Haymana bölgesine iskanı örneğinden hareketle anlamaya çalışmaktır. Ayrıca Rışvan Aşireti'nin bölgeye iskanının, Haymana'nın yerleşme coğrafyası ve nüfus yapısı üzerinde yarattığı etkiler bu tezde incelenmektedir. Bu tezde ayrıca yeni iskan olmuş aşiret mensuplarının iskan sürecinde ve sonrasında yaşadıkları zorluklar ve adaptasyon sorunları ele alınmaktadır. Son olarak iskan sürecini etkileyen ve uzatan faktörler, Orta Doğu'nun diğer bölgelerinde iskan ve yerleşik hayata geçiş sürecinde yaşanan örneklerle karşılaştırılarak incelenmektedir.
Tekillik sorunsalı bağlamında Sevim Burak'ın metinleri üzerine bir inceleme

'Tekillik Sorunsalı Bağlamında Sevim Burak'ın Metinleri Üzerine Bir İnceleme' başlığını taşıyan bu tez çalışması, metnin, okurun ve yazarın tekilliğini postyapısallcı kuram açısından açıklamaya çalışacaktır. İlk olarak, postyapısallcı kuramın temel kavramsal sorunsalları üzerine bir tartışma gerçekleştirilecektir. Bu kavramsal sorunsalların edebiyat kuramıyla nasıl bir ilişki içerisinde olduğu gösterilecektir. Daha sonrasında ise tekillik kavramı üzerine genel bir incelemede bulunulacaktır. Tekillik kavramını oluşturan özelliklerin üzerinde durularak, bu özelliklerin postyapısallcı edebiyat kuramında metin, okur ve yazar kavramlarına dair nasıl farklı bir düşünme biçimine olanak tanıyabileceği vurgulanmaya çalışılacaktır. Son bölümde ise tekillik sorunsalı bağlamında ortaya konulan kavramların Türk edebiyatının en önemli yazarlarından biri olarak görülebilecek Sevim Burak'ın metinleri üzerinden incelenmesi gerçekleştirilecektir. Metnin, okurun ve yazarın tekilliğini aynı düzeyde düşünebilmenin imkanları Burak'ın metinlerinden hareketle irdelenmeye çalışılacaktır. Böylelikle tez, edebiyat sosyolojisi literatürüne ve Türk edebiyatına dair kuramsal bir katkı sunabilmeyi amaçlamaktadır.
Hakkari örneğinde aşiret, cemaat ve akrabalık örüntülerinin modernleşme ve kırsal çözülme sürecindeki siyasal ve toplumsal sonuçları

Bu çalışmanın önemli bir bölümünde geleneksel toplumsal bir örgütlenme şekli olan aşiretin ve buna bağlı olan sosyal örüntülerin kırsal çözülme ve modernleşme sürecinde geçirdiği dönüşümleri tespit etmek amacıyla antropolojik bir yaklaşım sergilenmiştir. Bu bağlamda akrabalık ilişkileri, kan davaları ve evlilikler üzerine durulmuş, bu toplumsal yapının analizinde yerel terminoloji, Batı merkezli antropolojiterminolojisinin aşiretli toplumun birimlerine tekabül etmediği gerekçesiyle tercih edilmiştir. Aşiretli toplumda liderlik olgusuna dikkat çekilerek aşiret ağalığı ile toprak ağalığı arasındaki farklar ortaya konulmuştur. Ayrıca 12 .-13. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar Hakkari liderliğinde önemli roller almış olan mirler, şeyhler ve aşiret ağaları gibi geleneksel figürlere değinilmiş ve bunların toplumsal çatışmalarda oynadıkları rolleredikkat çekilmiştir. Bu çalışmanın son kısmında antropolojik yaklaşımdan sosyolojik yaklaşıma geçiş yapılarak son yirmi yılda meydana gelen kırsal çözülme ve modernleşme süreciyle birlikte aşiretçilikten milliyetçiliğe, geleneksel değerlerdenmodern değerlere dönüşümün yaşandığı aşiretli toplumun, sosyal ve siyasal olarak geçirdiği çözülmeler üzerinde durulmuştur.
Mesih inancının Yahudi toplumundaki sosyal ve siyasal yansımaları

Yahudiler yüzyıllarca onları düşmanlarından kurtaracak, sürgünleri toplayacak, büyük İsrail devletini kuracak, tüm dünyayı yönetecek Kral Davud soyundan bir Mesih beklemiş, beklemektedir. Mesih gelmeden dini sebepler dışında Kutsal topraklara göç etmeye çekinen toplum, XVIII. yüzyıldan itibaren yaşadıkları bölgelerde karşılaştıkları yokluklar, savaşlar ve anti-Semitizm'in yarattığı olumsuzluk ortamında Kabala düşüncesinden etkilenen, Ortodoks Yahudiliğin içinden doğan Hasidim ve Mitnagedim hareketlerinin yeni Mesihçi anlayışının etkisiyle Kutsal topraklara küçük gruplar halinde göçe başlamıştır. Bu yeni Mesihçi anlayış, XIX. yüzyılda Doğu Avrupa da başlayan savaşlar, Milliyetçilik hareketleri ve Rusya da yaşanan pogromların yıkıcı etkisiyle Yahudilere kurtuluş yolunu açmıştır. Zira özellikle Mitnagedim disiplininden gelen rabbiler Alkalai, Kalischer, Gutmacher, Natonek ve Mohilever önderliğinde yeni Mesihçi anlayış ve Filistin'e göç konusu toplumla paylaşılmış, ilk sistemli büyük göç hareketi ise rabbi Mohilever'ın önderliğinde laik liderle kurulan Hovevei Zion tarafından düzenlenmiştir. Siyonist hareketin de öncüsü kabul edilen bu din adamları ve onların yeni Mesihçi anlayışı bugün İsrail'in resmi dini kabul edilen Ortodoks Yahudiliğin de hakim Mesihçi anlayışı haline dönüşmüş, Siyonist hareketin de destekçisi olmuştur. Her ne kadar Mesihçi din adamları arasında görüş farklılıkları olmuşsa da dini Siyonist olarak adlandırılan gruplar ilerleyen süreçte rabbi Reines ve Kook'un önderliğinde Siyonistlerle beraber hareket etmiş, Kook'un Mesihçiliği dini Siyonizm'in günümüze kadar gelen ideolojisini oluşturmuştur. Mizrahi, Agudat Israel, Mafdal gibi Mesihçi ve dini yelpazedeki Ortodoks ve Ultra Ortodoks partilere, Gush Emunim ve Kach partisi gibi Mesihçi radikal hareketlere, dernek ve vakıflara onların görüş ve eylemlerine yer verdiğimiz çalışmamızda İsrail'in sadece laikler tarafından kurulmadığı, Mesihçi din adamlarının desteğiyle kurulduğu, din-siyaset ilişkileri, devlette giderek artan dindarlaşma eğiliminin kaynağı, siyasetin önemli paydasını oluşturan Mesihçilerin ve Mesih inancının etkilerini geniş çapta analiz edildi.
Ahıskalı Türklerde göçün dinsel yaşayışa etkileri

Bu çalışma, günümüzde eski Sovyet ülkelerinde göçmenlik statüsü devam eden ve önemli bir kısmı Türkiye'ye göç eden Ahıskalı Türklerin tarihsel sürecini, demografik yapısını, nüfus dağılımını, milli kimlik özelliklerini ve dini inanç ve ibadet yönelimlerini kapsayan bir alan araştırmasıdır. Sürgün ve göçler sürecinde Sovyetlerin asimle poli-tikalarına karşı sosyal çevre ve aile içi psikolojik, geleneksel, kültürel kayıplar ve kaza-nımların mücadelesini kapsamaktadır.