turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ethnic identities and minority protection in international area and European system with regards to European Union

Aydınlanma çağıyla birlikte Kant başta olmak üzere birçok düşünür dinsel ideolojilerüzerine temellenmiş olan önceki çağın tersine, evrensel akıl sayesinde insanlar arasındaki ilişkileri genel geçer bir biçimde düzenleyerek huzur ve barış dolu bir dünyanın temellerinin atılabileceğini düşünmüştür. Fakat bu rasyonalist görüşedayalı yeni dünya düzen içerisinde önceki dönemin amaçlarına yönelik olarak araçsallaştırılmış dinsel ötelemeler tamamen ortadan kaldırılamadığı gibi onlara ek olarak en az onlar kadar ayırdedici olan ulusal, etnik, ve dilsel ötelemeler ortaya çıkmış ve arzu edilen dünya barışı yine ertelemiştir. I. ve II. Dünya Savaşlarını ve Soğuk Savaşı kapsayan bu dönem sona ereken, bütün göstergeler Batı demokrasilerini gelecek dünya düzenini oluşturacak galipler olarakgöstermekteydi. Fakat, Batı Modernizminin damgasını vurduğu bu hoşnutsuz süreç sonunda ortaya çıkan konjonktür çerçevesinde Batı aklının altında yatankavramsallaştırmaların eleştirilmeye başlanması ile birlikte Batı Modernite kendibütünlüğünü tamamlayamadan ötelendi. Böylece, Soğuk Savaş dönemi sonrasına damgasını vuran somut koşulları analiz edecek ve bu yeni koşullara gerekli cevaplarıverebilecek yeni bir düşünce sistemi ve değerler bütünü kurma çabalarına dayananyeniden kurgulanmış bir dünya düzeni ortaya kondu. Tezde bu süreç sistem içerisindeki ilk sekülerleşme çabalarından başlanaraksembolik anlamlandırma sistemleri içersinde kimlik olgusunun çağlar içerisinde uluslararası ilişkiler içindeki yeri -ilk kurumsallaşma sürecinden başlanarak-incelenmiştir. Bu süreçlere etki eden somut koşulların biçimlendirdiği düşüncesistemlerimiz içerisinde gelişen, yorumlama ve anlamlandırma pratiklerimizin etnik kimliğe ilişkin temel kavramları dönüştürerek kimliği toplumsal yaşantımıza nasıleklemlediğini ve bu eklemlemenin politik ve hukuki süreçlere yansımasını göreceğiz. Etnik kimlik olgusu uluslararası sisteme eklemlenirken bu olgunun yorumlanması sürecinde görülen ideolojik değişimlerin ve dirençlerin oynadığı belirleyici rolünsistemin kurumsallaşmasına etkilerini inceleyecek son olarak da bu yeni anlamlandırma sistemi içerisinde etnik kimlik olgusunun toplumsal yaşamayerleştirilmesine örnek olarak Avrupa Birliği süreci incelenecektir.
Rusya federasyonu ve abd'nin güney kafkasya politikaları (1990 sonrası)

Orta Asya enerji kaynaklarına ulasmada en güvenilir geçis yolu olması, Rusya'nın sıcak denizlere inmesinde en kısa yolu olusturması, zengin enerji kaynaklarına sahip olması, ABD'nin ran'ı çevrelemepolitikasında kullanabilecegi bir alan olması gibi nedenlerle stratejik açıdan büyük öneme sahip olan Kafkasya bölgesi tarih boyunca hep büyük devletlerin ilgisini üzerine çekmis; bu devletlerde Kafkasya cografyasınahakim olma arzusuna neden olmustur. Tarih boyunca birçok uygarlıgın üzerinde hakimiyet kurdugu Kafkasya19. yüzyılda Rus Çarlıgı egemenligi altına girmis, 20. yüzyılda ise SSCBcografyasında yer almıstır. 1991 yılında SSCB'nin resmen dagılmasınınardından Kuzey Kafkasya Rusya Federasyonu'nun bir parçası olarak kalmıs, Güney Kafkasya'da ise üç yeni bagımsız cumhuriyet kurulmustur. Çaglar boyunca göç eden uygarlıklara köprü rolü oynayan Kafkasya, yüksek ve geçit vermeyen daglar arasındaki derin vadilere yerlesen çesitliuygarlıkların, bu cografi sartlar nedeniyle kimliklerini kaybetmedenyasamalarına olanak sağlam ıstır. Bugün Güney Kafkasya'da karsımıza sık sık çıkmakta olan etnik azınlık sorunlarında bunun etkisi inkar edilemez. Haylikarmasık bir etnik ve dinsel yapıya sahip olan Güney Kafkasya'da bölge ülkelerinin birbirleriyle olan sorunları ve ayrılıkçı nitelik tasıyan azınlık gruplarının varlıgı büyük önem tasımaktadır. Bölge ülkeleri arasındaanlasmazlıklara neden olan etnik azınlıklar sorunu, bugün aynı zamanda bölgede etkinlik sağlam aya çalısan bölge dısı güçlerin de kullanabilecegigüçlü bir silaha dönüsmüstür. Soguk Savas döneminde NATO-SSCB arasında kanat bölgesi isleviniyürüten Kafkasya bölgesi bugün de Hazar enerji havzası kaynaklarınınpazara ulasımı açısından hayli önem kazanmıstır. Hazar enerji kaynaklarınınisletilmesi ve tasınmasında Rusya'nın tekelini kırmaya çalısan ABD ile Rusya arasında etkinlik mücadelesi sahasına dönüsen Güney Kafkasya gelecekte de önemini korumaya devam edecektir. Giris bölümünde Güney Kafkasya'nın jeopolitik önemi ve tarihibelirtilmis, ilk bölümde ise Güney Kafkasya ülkelerinin bagımsızlıklarınıkazanmaları sonrasında yasadıkları gelismeler üzerinde durulmustur. Tezin ikinci kısmında Güney Kafkasya'da yasanan etnik çatısmalar anlatılmıstır. Üçüncü bölümde Rusya'nın Güney Kafkasya politikasına, Dördüncü bölümde ise ABD'nin Güney Kafkasya politikasına yer verilmistir.
2000 sonrası Türkiye-Suriye ilişkileri ve Arap Baharı

Suriye, Ortadoğu denkleminde başat aktörlerden birisi olup, Türkiye'nin Ortadoğu politikalarında önemli bir yere sahiptir. Be sebeple literatür Türkiye-Suriye ilişkileri bakımından zengin bir içeriğe sahiptir. Bu çalışma kapsamında 2000 yılı sonrası Türkiye-Suriye ilişkileri incelenmiş ve Arap Baharı'nın ilişkilere etkileri değerlendirilmiştir. İki ülke ilişkileri Türkiye'de AK Parti'nin iktidara geldiği 2002 sonrası süreçte gelişim kaydetmiştir. 2010 yılında Ortadoğu'da halkların temel hak ve özgürlükler konusundaki talepleri ''Arap Baharı'' adı verilen ayaklanmaların başlamasına neden olmuş, bir sene sonra olaylar Suriye'de başlamıştır. Suriye rejiminin halkın isteklerine cevap vermeyip, güç kullanması iki ülke ilişkilerini koparan neden olmuştur. Türkiye'nin yakın komşularıyla Siyasi ve ekonomik olarak iyi ilişkiler geliştirmesi menfaatine olmuştur. Türkiye'nin, Suriye krizini en iyi şekilde yönetip, yerinde hamleler yapması güvenliği açısından önem arz etmektedir.
An analysis of the social and solidarity economy and Post WW II development theories

Bu tez sosyal ve dayanışma ekonomisi ile İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde ortaya çıkan kalkınma teorilerinin ilişkisini analiz etmeyi amaçlar. Sosyal ve dayanışma ekonomisi tartışmaya çok açık bir kavramdır. Farklı aktörler bu kavramı kendi açılarından tanımlar ve dolayısıyla ona göre politikalar önerir. Kalkınma düşüncesi 2. Dünya Savaşı sonrasında ülkeler ve insanlar arasındaki eşitsizliği ve yoksulluğu yok etmek amacıyla ortaya çıkmıştır. Sosyal ve dayanışma ekonomisi bahsedilen kalkınma teorilerinin içinde en çok insani kalkınma ve sürdürülebilir kalkınma ile eşleştirilebilir. Bunu analiz edebilmek için genel prensiplerini karşılaştırılmış ve kalkınma sürecinde çeşitli aktörlere yükledikleri misyonlara bakılmıştır. Sosyal ve dayanışma ekonomisi diğer ekonomik sitemlerden farklı olarak hem sosyal hem de ekonomik boyutlar içermektedir. Sosyal boyutu onu insani kalkınmaya yaklaştırırken, aynı zamanda çevreye duyarlı oluşu sürdürülebilir kalkınmayla ilişkilendirilmesini sağlamaktadır. Bu nedenle, bu tezde sosyal ve dayanışma ekonomisi ile sürdürülebilir ve insani kalkınma paradigmaları arasında bir yakınlık olduğunu savunulmaktadır.
Civil war in Tacikistan internal and external actors strugle for power

de imzalanan Moskova Barış Antlaşması ile Tacik iç savasi bitmiş ve Tacikistandaki güçler dengesi yeniden sağlanmiştir. HI Tacikistan ic savaş süresince aktif bir dış politika izleyememiştir, bunun yerine daha çok diğer ülkeler Tacik iç politikasinda gerek olumlu gerekse olumsuz olarak etkili olmuşlardir. Tacikistan, 1994'den itibaren dış politikasını aktif hale getirmeye başlamış ve uluslararası ilişkilerde bağlantısızlık ilkesini benimsemiştir. Fakat buna ragmen Rusyanin gerek siyasal gerekse askeri alanda bu ülkedeki etkisi devam etmiştir. Bugünkü uluslararasi ilişkilerinde, ekonomik konularin artık askeri ve siyasal konuların önüne geçemeye başladığı bilinmektedir. Tacikistanda bununla ilintili olarak ilişkilerini ekonomik boyutuyla değerlendirip geliştirmeye çalışmakta ve diğer devletlerden Taciksitana sermaye yatırımını teşvik için dış ilişkileri geliştirmek zorundadir. Sonuç olarak Tacikistan ekonomisi gelişirken buna paralel olarak dış ilişkilerde kendiliğinden gelişecektir.
Soğuk savaş sonrası Türkiye Ermenistan ilişkileri

Bu çalışma, Türkiye'nin SSCB'nin dağılmasından sonra 1991 yılında bağımsızlığını kazanan Ermenistan Cumhuriyeti ile olan ilişkilerini incelemektedir. Türkiye-Ermenistan ilişkilerinde Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde yaşanan üzücü olayların etkisi belirleyici olmaktadır. Bu olayların da etkisi ile SSCB sonrası inşa edilmeye çalışılan ikili ilişkiler sorunlu bir zemine sahiptir. Bu çalışmanın temel amacı, Soğuk Savaş sonrası Türkiye-Ermenistan ilişkilerinin normalleşmesine engel olan sorunları tespit ve analiz etmektir.
The conflict prolonging factors: The Georgian-Abkhazian and Georgian-Ossetian cases

Bu tez, Gürcistan'ın uluslararası tanınmış sınırları dahilindeki etnik ayrılıkçı çatışmalara, Gürcü- Abhazya ve Gürcü- Osetya vakalarına, odaklanmıştır. Bu makale, bu iki çatışmanın uzamasının bölgesel düzene ve bölgesel gelişime başlıca engel olduğunu görerek, Abhazya ve Güney Osetya barış süreçlerindeki açmazları kuvvetlendiren faktörleri analiz etmeyi amaçlamıştır. 'Çatışmaları uzatan faktörler' üstünde yapılan derinlemesine çalışma, bu çatışmaların zaman içerisindeki gelişimlerini gerçekleştirdikleri bağlamların incelenmesi ve sonunda ortaya çıkan açmazların ardındaki nedensel açıklamaların tanımlanması için zemin oluşturmuştur. Bilhassa, bu makale, bu iki örnek olaydaki içsel ve dışsal aktörleri ve bununla beraber bu çatışmaların sona ermesini engelleyecek veya geciktirecek şekilde sentezlenen bu önemli aktörlerin amaçlarını ve dürtülerini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Dahası, dış aktörlerin, özellikle de Rusya'nın, çatışmaların seyrini belirleyen parametrelere etkilerinin iç aktörlerden daha güçlü olduğu kabul edilmiştir. Yani kısacası, çatışmaların sürmesine neden olan dinamikler ve kuvvetlerin somut analizi, bu iki özel vakada çözüme yönelik ilerlemenin eksikliğine ilişkin içsel bir anlayış sağlayacaklardır.
Effects of the media on public opinion: The news coverage of three French newspapers during the completion of the EU-Turkey customs union

Medyanın Kamuoyu Üzerindeki Etkileri: Türkiye-AB Arasındaki Gümrük Birliği'nin Üç Fransız Gazetesi Tarafından Ele Alınışı Özlem Danacı Bu çalışmanın amacı, Türkiye-AB arasındaki Gümrük Birliği'nin tamamlanış sürecinde, Le Figaro, Le Monde ve Liberation adlı üç Fransız gazetesinde Türkiye'ye yakıştırılan imajı incelemek ve buna bağlı olarak genel Türkiye-AB ilişkileri kapsamında Fransız kamuoyunun Türkiye'ye bakışı hakkında fikir sahibi olmaktır. Çalışmanın ilk bölümünde medyanın kamuoyu oluşturmadaki rolü ve Gümrük Birliği anlaşmasının yürürlüğe girişine kadar olan dönemde Türkiye-AB ilişkilerinin gelişimi gibi temel kavramlar kısaca ele alınmıştır. İkinci bölümde ise araştırmanın yöntem ve teknikleriyle bulgular sunulmuştur. Temel hipotez, Fransız basınının seçilen süreç içinde özellikle Türk iç politikasındaki olumlu gelişmelerin altım çizerek Türkiye'ye olumlu bir imajyakıştırdığı ve böylece Fransız kamuoyunda Türkiye'nin AB üyeliği konusunda olumlu bir izlenim oluştuğudur. Sonuçlar göstermektedir ki, araştırmanın yapıldığı dönemde Fransız gazeteleri gerçekten Türkiye'ye karşı olumlu bir tavır almışlardır. Fakat esas olarak değindikleri konular, Türkiye'nin AB üyesi ülkeler arasında yer almaşım engelleyen insan haklan ihlalleri, demokratikleşme eksikliği ve azınlıklar üzerindeki baskı gibi unsurlardır.
The transformation of the NATO-Russian relations from Yeltsin to Putin-Medvedev leadership between 1991 to 2009

Bu tez NATO-Rusya ilişkilerinin Yeltsin'den Putin-Medvedev Yönetimine kadar olan oluşum ve gelişim sürecini değerlendirmeyi hedeflemektedir. Sovyetler Birliğinin dağılması, Bosna Savaşı ve Kosova Sorunu gibi önemli bazı uluslararası gelişmeler ile Birliğin genişleme politikası ve NATO'nun geleneksel rolünün genişletilmesi şeklindeki yapısall değişikliklerin ışığı altında Rus Dış Politikasındaki oluşum ve devamlılığının bir çerçevesini çizmekte bu tezin konusudur. Ayrıca bu tez Rusya Federsyonu dış politikasının hedeflediği NATO ve Amerikan rolünü azaltmak için alternatif bir Avrupa Birliği mimarisi kurma girişimlerini de kapsar. Yeltsin dünya liderliğini yapan ABD ile Rusya Federasyonu arasında eşit şekilde oluşturulan çok yönlü politikaları desteklerken Putin-Medvedev Yönetimi'nin çok yönlü politikası ABD'nin dünya liderliği hegemonyasını azaltarak Avrupa ile olan ilişkilerin sağlamlaştırılması yönünde olduğu gözlenir.
1939-1945 yıllarında izlenen Türk dış politikası ekseninde Türk-Yunan ilişkileri

Birinci Dünya Savaşı sonrasında imzalanan barış antlaşmalarının getirdiği olumsuzluklar, 1939 yılında yeniden bir savaşın çıkmasında önemli bir etken oluşturmuş ve ülkeler arası izlenen politikalarda değişikliklere yol açmıştır. Özellikle Versailles Antlaşması'nın getirdiği yükümlülükler ve yarattığı ekonomik sonuçlar, Almanya'nın bu savaşı başlatmasında önemli rol oynamıştır. Almanya'nın yanı sıra İtalya'nın sergilediği saldırgan tutum, İngiltere'nin savaş öncesi izlediği denge tutumunu kaybetmesi, ABD'nin kendini Avrupa sorunlarından soyutlaması ve ayrıca Sovyetler Birliği'nin rejim değişikliği nedeniyle Avrupa'dan göreli olarak uzak kalması bu süreçte etken olmuştur. Tüm bu olaylar yaşanırken Türkiye kendi güvenliğini sağlama yoluna gitmiş izlediği dış politika uygulamaları ile kendini savaştan uzak tutmayı başarmıştır. Ancak Yunanistan kendisini savaşın içinde bulmuş ve bu durum; askeri, siyasi, sosyal ve ekonomik boyutlarıyla her zaman çok yönlü bir ilişki içerisinde olan bu iki ülkenin ilişkilerini etkilemiştir. Bu kapsamda bu çalışmada İkinci Dünya Savaşı sırasında izlenen Türk Dış Politikası çerçevesinde, Türkiye'nin Yunanistan ile olan ilişkileri incelenmiş özellikle 1939- 1945 yılları arasında kurdukları iyi ilişkiler anlatılmak istenmiştir.
Understanding the prospective role of renewable energy in Pakistan's energy security strategy under vision 2025: A qualitative inquiry

Pakistan; arz ve talep açığı, ağır ithalat bağımlılığı, şebekeye erişim kısıtları ve yüksek enerji tüketim oranları gibi hususlara bağlı olarak ortaya çıkan kritik derecede enerji güvensizliği ile karşı karşıyadır. Yüksek nüfuslu ve gelişmekte olan bir ülke olarak Pakistan'da çevre, toplum ve ekonomi için önemli tehdit unsurları barındıran termal kaynak tüketimine bağlı yoğun enerji kullanımı mevcuttur. Maliyeti yüksek ithal kaynakların enerji portföyündeki yüksek payı, ülkenin enerji güvenliğini zayıflatmıştır. Pakistan; biyokütle, rüzgar, jeotermal ve güneş gibi iklim değişikliğinin etkilerinin azaltılmasında faydalı ve ekonomik açıdan elverişli bol miktarda yerli doğal kaynağa sahiptir. Ancak söz konusu kaynaklar gerekli bilgi düzeyi, finansman ve yönetim eksikliği nedeniyle uygun şekilde geliştirilememekte ve kullanılamamaktadır. Mevcut enerji politikaları ve artan fikir birliği temelinde, yenilenebilir enerji kaynaklarının Pakistan için kaçınılmaz bir çözüm olacağı aşikardır. Bu noktadaki tek sorun, söz konusu politikaların etkili bir şekilde uygulanmasıyla ilgilidir. Pakistan'ın 2025 ulusal vizyonu, ülkenin enerji portföyünde yerli enerji kaynaklarının payını artırarak enerji güvenliğinin iyileştirilmesi gereğini vurgulamaktadır. Bu çalışma, Pakistan'ın mevcut enerji güvenliği anlayışında enerji güvenliği kavramını temel boyutları ve parametreleri ile analiz etmektedir. Araştırma aynı zamanda, yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakatlar aracılığıyla 2025 ulusal vizyonun Pakistan'ın enerji güvenliği açısından uygunluğunu değerlendirmektedir. Araştırmada, çevresel faktörlere öncekinden daha fazla önem verilerek enerji güvenliğinin Uluslararası İlişkilerin en çok tartışılan alanlarından biri olduğu vurgulanmakta ve iklim değişikliğinin etkilerinin alandaki tartışmalarda önemli bir role sahip olduğu belirtilmektedir. Bahsi geçen tüm bu zorluklar ile mücadele edebilmek için yenilenebilir enerji, uygun bir çözüm olarak görülmektedir. Bu bulgulara dayanarak, çalışma belirli politika önerileri sunmaktadır.
China and west: Power relations during nineteenth century

Batılılar pek çok yeni silah, yeni tür fikirler ve onlar için neyin iyi olduğunu söylemeye ilgili misyonerlerle agresif bir güçle Çin'e ilk kez geldiklerinde, Çinliler daha önce böyle insanlarla karşılaşmadıkları için nasıl cevap vereceklerini bilmiyorlardı. Çok uzun zamandır başarılı oldukları için hazırlanmış değillerdi. Kendi başarıları konusunda halinden memnun olmuşlardı ve batılılar tarafından çok agresif bir şekilde meydan okunduklarında cevap vermede yeteri kadar başarılı olamadılar ve dolayısıyla her şeyi kaybettiler. Batı'nın bakış açısından bu Çin'den ne istedikleri anlamına gelir, ancak Çin'in onlardan ne beklediğini asla merak etmediler. Aslında Çinliler tarihlerinin çoğunda olduğu gibi sadece yalnız kalmak istediler. Fakat şimdi bu değişmek üzeredir ve bu değişim gelecek yüzyıllar için dünyayı dönüştürecektir. Bu tezin amacı 19. Yüzyıl da Çin ve Batı arasındaki güç ilişkilerinin nasıl olduğunu analiz etmek ve açıklamaktır. Bu kapsamda Batı ile karşılaşmadan önce Çin'deki tarihsel ve siyasal koşullar ve bu ilişkilerin güç ilişkilerin temelinde nasıl devam ettiği incelenmiştir.
Uluslararası ilişkiler kuramları açısından Neo-Realizm tarihsel sosyoloji ilişkisi

'Tarih sel Sosyoloji - Uluslararası İlişkiler İlişkisi' başlıklı tez, neo-realist uluslararası ilişkiler kuramının, neo-Weberyen tarihsel sosyolojinin bakış açısıyla dönüştürülebilmesi ve uluslararası ilişkiler kuramına farklı gündemler sağlayabilmesi konusundaki olasılıkları incelemektedir. Neo-realist uluslararası ilişkiler kuramı, devlet ve uluslararası sistemle ilgili olarak indirgemeci ve tarih-dışı bir bakış açısına sahip olup, uluslararası sistemdeki değişimleri analiz edememektedir. Neo-Weberyen tarihsel sosyoloji ise, devleti kapsamlı bir biçimde analiz etmekte, devletin ortaya çıkışım, gelişimini, işlevlerini ve bunlardaki değişimleri etraflı bir şekilde ortaya koymaktadır. Neo-Weberyen yaklaşım, bir devlet kuramım içererek, uluslararası sistemin ve sistemdeki aktörlerin, özellikle devletlerin sahip olduğu işlevlerin değişmez olduğu görüşünü reddetmektedir. Bu nedenle, neo-realist uluslararası ilişkiler kuramına farklı bir gündem sunmaktadır. Uluslararası ilişkiler disiplininin özünde bulunan tarih ve sosyoloji, daha sonra bu alanda ihmal edilmiştir. Bu nedenle, uluslararası ilişkiler alanının çok disiplinli doğasından uzaklaşılmıştır. Tek ne denli açıklamalar, değişmez bir dünya görüşü neo-realist uluslararası ilişkiler kuramım sınırlamakta ve sistemdeki değişimleri anlamasını imkansız hale getirmektedir. Neo-Weberyen tarihsel sosyolojinin görüşleri doğrultusunda geliştirilecek bir tarihsel dünya sosyolojisi yaklaşımı bu sınırlılıkların üstesinden gelebilecektir. Böylece, değişmez olduğu düşünülen uluslararası sistemin değişebileceği ve bunun nasıl gerçekleştiği anlaşılarak, içinde bulunduğumuz dünyanın daha iyi bir dünya haline nasıl geleceği tartışılabilecektir.
Türk dış politikasında yeni yönelimler: Antarktika'da Türk araştırma üssü kurulması ve kıtanın geleceği hakkında öngörüler

Antik Yunan'dan, ayı balıklarının peşinde güneye inen avcılar tarafından keşfine kadar bir fantezi ya da hayalet olan buz kıta Antarktika, keşfedildiği 19. yüzyıldan bugüne, başlangıçta ekonomik, sonrasında bilimsel ve turistik cazibe merkezi haline gelmiştir. Bugün Dünyanın iklimsel, biyolojik denge ve hayat kaynağı olarak görülmektedir. Bu nedenle Antarktika Antlaşmalar Sistemi adıyla bilinen bir rejime sahiptir. Bu rejimin özünde Kıta'nın bilimsel ve barışçıl amaçlarla ama sömürüsüz kullanılması prensibi yer almaktadır. AAS'ın en önemli ve güncel unsuru olan Antarktika Antlaşması Çevre Koruma Protokolü sayesinde Kıta'nın 2048 yılına kadar sömürüye açılması yasaklanmıştır. O tarihten sonra sömürüye açılması kaygıları bulunmakla birlikte, bizce bu kaygıları çok abartmamak gerekmektedir. Günümüzde olduğu gibi yakın gelecekte de bağlam çevre sorunları olacaktır. Dolayısıyla AAS'ın ana ilkesi varlığını sürdürecek fakat rejim zamana bağlı ihtiyaçlar doğrultusunda dönüşüm geçirecektir. Türkiye'de Antarktika'ya ilgi henüz entelektüel düzeydedir. Türk bilim camiasından seçkin kişilerin gayetleriyle Kıta' da yazlık bir üs kurulması başarılmış olsa da AAS içerisinde karar verici statüyü ifade eden Danışman Ülke sıfatı kazanabilmek için daha yapılması gereken çok şey vardır. Öncelikle Antarktika Türk bilimsel araştırma altyapısı kurumsal ve fiziksel açıdan güçlendirilmelidir. Antarktika araştırmaları iç politika malzemesi yapılmamalıdır.
Ortadoğu'da su sorunu ve çözüm önerileri

Uluslararası sorunların karmaşıklığı sadece ulusal sınırları aşmasından kaynaklanmamaktadır. Bu nitelikteki sorunların nedenlerinin çok boyutlu olması, bazılarının neredeyse dünya üzerinde yaşayan tüm canlıları olumsuz etkilemesi, çözüm yollarının kolaylıkla belirlenememesi, bu sorunları daha kompleks kılmaktadır. Bu sorunların doğru teşhisi ve tedavisi için disiplinler arası bir bakış açısı kaçınılmazdır. Aksi takdirde sadece tek boyuttaki çalışmalar, ne sorunun tam anlamıyla anlaşılmasında ne de çözümünde önemli bir katkı sağlayacaktır. Bu çalışmada ele alınan su sorunu, ister belirli havzaları ilgilendirir olsun isterse de iklim değişimlerinin etkisi ile tüm dünyayı ilgilendirir olsun uluslararası nitelikte bir sorundur. Bu nedenle sağlıklı bir analizi için disiplinler arası çalışılması gerekmektedir. Bu çalışmada disiplinler ve kuramların katkıları doğrultusunda bütüncül bir analize yer verilmeye çalışıldı. Sorunun nedenlerine ve çözüm arayışlarına çevresel, ekonomik ve politik boyutlarda bakılmıştır. Bunların dayandığı disiplinler ise ekoloji, ekonomi ve siyaset bilimidir. Bu bilimlerin ışığında Ortadoğu'da su sorunu ve çözüm arayışları bu tezin konusunu oluşturmaktadır. ıı
Gap ve üç aşamalı planın ortadoğu bölge güvenliğindeki rolü

Ortadoğu bölgesi Birinci Dünya Savaşı sonrası yapılandırmalarla istikrara kavuşamamış, bölge içi savaşlar bitmek tükenmek bilmemiştir. Günümüzde Ortadoğu'nun bir parçası olan Türkiye bu istikrarsız bölgede kendi güvenliğinden emin bir şekilde ilerlemeye devam etmekte bu ilerlemenin temel taşlarından biri olan Güneydoğu Anadolu Projesi dünya projeleri arasında yerini alarak tüm dünyanın dikkatini üzerine çekmektedir. Yitirilen ve giderek azalan önemli doğal kaynaklar çatışma riskini arttırmakta ve ülkelere müdahale hukuk zemininde güçlü devletler lehine çevresel kaygılar, insan hakları gibi kavramlarla maskelenerek yapılmaktadır. Türkiye'nin GAP'ı bölgesel soruna dönüşmeden komşu ülkelerle birlikte çeşitli çözüm alternatifleri dahilinde bölgesel platformda çözmesi önem arz etmekte, GAP'ın nedeniyle Ortadoğu bölgesinin giderek ortak sorunu haline gelen su kıtlığı konusunun da merkezine çekilmek istenmektedir. Türkiye'nin bölgesel sorunlara müdahil olmadan GAP'ı bir an önce tamamlaması, ikili ilişkilerle ileride doğabilecek su ile ilgili sorunları gidermenin yollarını araması, gerek ekonomik gerekse işbirliği açısından faydalı olacağı düşünülen Barış suyu boru hattı projesi şartlar uygun ise Üç Aşamalı Plan ile birlikte gündeme getirilmesi önem taşımaktadır. Ortadoğu'da GAP ile birlikte sadece Türkiye değil yanı sıra bölge ülkeleri de birçok açıdan faydalanabileceğini, işbirliği oluşumunun sağlam bir dayanağı olarak gıda güvenliğinden su güvenliğine kadar birçok alanda önemli roller üstlenebileceğini söylemek mümkün gözükmektedir. II