turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Birinci Dünya Savaşı sonrasında Türkiye-Azerbaycan ilişkileri (1918-1922)

Bu çalışmanın amacı, Birinci Dünya Savaşı sonrasında Türkiye-Azerbaycan ilişkilerini incelemek, Azerbaycan'da yaşanmış olayları araştırmaktır. Özellikle Azerbaycan'ın bağımsızlık savaşı dönemin de Türkiye'nin Azerbaycan'a yardımı ve Kafkas İslam Ordusu'nun kuruluşu ve faaliyetleri üzerinde durulmuştur. Çalışmada ağırlıklı olarak Azerbaycan ve Rus kaynakları kullanılmıştır.
Dış politika yapımında geniş grup kimliğinin ve sosyal kimliğin etkisi: Türk dış politikası örneği

Kimliğin dış politika üzerindeki etkisi, Uluslararası İlişkiler çalışmalarında artan bir önemle konu edilmektedir. Ancak böylesi bir ilgiyle çalışılmasına rağmen kimliğin psikolojik bir olgu olduğunun çoğu zaman gözden kaçırıldığı ve psikoloji alanındaki temel kimlik kuramlarının ve kavramlarının analizlere dahil edilmediği görülmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, kimlik olgusunu psikolojik bağlamına yerleştirerek, kimliğin dış politika üzerindeki etkisine dair bütüncül ve tutarlı bir yaklaşım ortaya koyabilmektir. Buna göre çalışmanın kuramsal alt yapısı oluşturulurken devletler psikolojik anlamda geniş gruplar olarak tanımlanmış ve dolayısıyla devletlerin birbirleri ile olan ilişkileri de gruplar arası ilişkiler olarak değerlendirilmiştir. Dış politika ise devletlerin gruplar arası ilişkilerdeki tutum ve davranışlarının bütünü olarak tanımlanmıştır. Kimliğin dış politika üzerindeki etkisi, bu temel üzerine inşa edilmiştir. Devletlerin, geniş grup kimliği ve sosyal kimlikler olmak üzere iki tür kimliği bulunduğu ve kimliğin dış politika üzerindeki etkisinin geniş grup kimliği ile sosyal kimlikler arasındaki etkileşim tarafından belirlendiği savunulmuştur. Buradan hareketle kimliğin dış politika üzerindeki etkisini bütüncül ve tutarlı bir şekilde analiz edebilmek için geniş grup kimliği ve sosyal kimlik kuramları sentezlenmiştir. Böylelikle kimlik olgusu psikolojik bağlamına yerleştirilerek, kimliğin dış politikaya olan etkisini ortaya koyan bir dış politika yaklaşımı sunulmaya çalışılmıştır. Bu yaklaşıma göre devletler, benliklerini oluşturan geniş grup kimliklerinin sürdürülmesi ve güçlendirmesi güdüsüne sahiptirler. Bu güdünün karşılanması için eşitsiz güç ve statü ilişkilerinden oluşan yapı içerisinde kendilerini daima olumlu bir şekilde konumlandırmaya çalışmaktadırlar. Uluslararası yapıdaki gelişmeler geniş grup kimliğinin belirlediği algılardan geçirilerek sosyal kimlikler tanımlanmakta ve bu sosyal kimlikler, dış politikadaki tutum ve davranışlarının ne olacağını belirlemektedirler. Bu kuramsal çerçeve, çalışmanın örnek olayı olarak seçilen Türk Dış Politikasına uygulandığında diğer aktörlere karşı kendisini konumlandırırken Türkiye'nin, Türk geniş grup kimliğini korumak ve güçlendirmek adına, tam bağımsız, mutlak egemen, Avrupalı devlet, ABD'nin daimi müttefiki, çok yönlü aktör ve merkez ülke sosyal kimliklerini benimsediği tespit edilmiş ve Türkiye'nin dış politika kararlarının, bu sosyal kimliklerin gerektirdiği şekilde alınmaya ve uygulanmaya çalışıldığı ortaya konulmuştur.
Iranian policy towards the Syrian War

Suriye'deki halk ayaklanmaları Mart 2011'de, mevcut krizin başlangıcını belirledi ve bölge genelinde istikrarsızlığa neden oldu. Çeşitli derecelerde yer alan bölgesel ve bölgesel olmayan güçlere ek olarak, Suriye'deki çatışma tiyatrosu, İran'ın daha aktif bir rol üstlenerek sahneye çıktığını gördü. İran başlangıçta Arap ayaklanmalarının Arap dünyasına yayılmasını destekleme noktasında sesini çıkarmaktan çekinmedi ve onları 'İslami Uyanışlar' olarak görmekte hızlıydı, ancak Suriye'nin iç savaşı kırk yıllık bir Suriye-İran İttifakını tehlikeye düşürdü. Bu tez, bu nedenle, 2011'den 2017 yılına kadar İran'ın Suriye Savaşı'na yönelik politikasının pragmatik bir tutumla nasıl tetiklendiğine ışık tutmaya çalışmaktadır. Bu tez aynı zamanda Suriye'deki iç savaşın, konuyu hem sertlik yanlılarının perspektifinden hem de liberal reformistlerin bakış açısıyla inceleyerek, İran politikaları üzerindeki etkisini analiz etmektedir. Bu Makalede gösterilecek olan, son olayların, sertlik yanlıları ve İran Devrim Muhafızları Ordusu'nun güçlendirilmesinin, tüm bunların Suriye krizinin bir dönüm noktası hareketi olduğunu ve İran'ın iç politik güç yapılandırması üzerinde büyük bir etkisi olduğunu belirtmesidir. Bu, iki ardışık seçim zaferine rağmen, reformist kampına karşı güç istikametini tamamen değiştirmiştir.
The role of refugee flows and porous borders in shaping voting behavior: An analysis from Turkish elections

Bu çalışma, mülteci krizi olarak bilinen olayın sonuçlarına alternatif bir açıklama getirmektedir. Yıllardır milyonlarca mülteciye ev sahipliği yapmasına rağmen, Türkiye örneğini analiz eden çalışmalar mülteci akının vatandaşların oy davranışı üzerinde önemli derecede etkilemediği sonucuna varmışlardır. Mültecilerin, Türkiye'deki yerel vatandaşların oy verme davranışı üzerindeki etkisini araştırarak bu çalışma göçmen literatüründeki Avrupa ülkelerini araştıran çalışmalarını şu şekilde desteklemektedir: hükümetler sınır ötesi hareketliliği kontrol edemedikleri için ciddi biçimde cezalandırılır. Ancak bu cezalandırma mekanizması ülkenin her yerinde var olmayabilir. Mekansal yakınlık ve sınır literatürlerinden yararlanarak, bu çalışma sınıra yakınlığın mültecilerin zararlı etkisini azalttığını savunmaktadır. Sınır şehirleri boyunca göze çarpan güvenlik endişeleri bayrak etrafına toplanma etkisini tetikler, bununla birlikte kültürel farklılıkların bulunmayışı da mültecilere göre önyargıların artmasını engeller. Bunun sonucu olarak, yerel vatandaşların hükümetin tarafını tutması daha muhtemeldir. Dahası, bu tez göçmenlerin etkileri teorisinde bulunan her konuya uygulanabilirlik yaklaşımına karşı çıkar. Önerildiği gibi yerel vatandaşlar her zaman aşırı-sağcı partilere yönelmezler. Alternatif eksikliğinden yararlanarak, Cumhuriyetçi Hareket Parti, Suriye İç Savaşı'nın başladığı günden beri göçmenleri sınırlayıcı politikaları desteklemiştir. Elbette, hükümete karşı diğer politika alanlarında da istikrarlı karşı çıkmak etkili olmuştur ancak CHP'nin mültecilere karşı duruşu da seçmen de karşılık bulmuştur. AKP ve CHP'nin seçim çevresindeki oy oranlarını analiz ederek, bu tez yukarıda açıklanan trendi desteklemektedir. Öte yandan, toplam düzey analizindeki olası ekolojik yanılgıdan dolayı, CSES Modül 4 ve 5 kullanarak, çalışma aynı hipotezleri bireysel seviyede de test etmektedir. Bireysel-seviye bulguları, toplam düzey analizindeki verileri şu şekilde desteklemektedir: artan mülteci oranı sınıra uzak şehirlerde daha yüksek olasılıkta CHP'ye oy verme ile ilişkilidir. Öte yandan sınıra yakın şehirlerde mülteciler vatandaşların oy davranışını şekillendirmede etkili olmamıştır.
Rusya Federasyonu Yabancı Yatırımlar Federal Kanununun Türkiye Cumhuriyeti Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu ile karşılaştırması

Gelişen iletişim, teknoloji, ulaşım ve diğer unsurlar, üretilen mal ve hizmetlerin diğer ülkelerde pazarlanması, ülkeler arasında ticari işbirliklerinin artmasına ve yatırımlarında küreselleşmesine katkı sağlanmaya başlamıştır. Daha fazla kar elde etmek ve daha verimli iş yapmak için hitap ettikleri pazarlara daha yakın yerlerde iş yapmak isteyen yatırımcılar işgücünün ucuz olduğu, iletişim ve enerji kaynaklarının bolluğu ve hammadde stoku gibi unsurları ile beraber kanunların sağladıkları teşvik ve korumaları dikkate alarak yatırım yapacakları ülkeleri belirlemeye başlamışlar. Ev sahibi ülkeler ise ülke ekonomisini güçlendirmek maksadıyla, döviz girdilerinin artırmak, istihdam sağlamak, yeni teknolojiler getirmek için yabancı sermaye yatırımların gelmesi için yasal düzenlemeler yapmaya başlamışlar. Bu tezimizde Avrasya coğrafyasının önemli iki büyük ülkesinin, Rusya Federasyonu ve Türkiye Cumhuriyetinin yabancı sermaye yatırımları ile ilgili kanunları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Genel olarak yabancı sermaye yatırımları ve yabancı sermaye yatırımlarına yol açan sebepler anlatıldıktan sonra kanunlarda kullanılan bazı kavramları tanımlara ve karşılıklı olarak her iki ülke kanununda ne anlama geldikleri anlatılmıştır. İlk bölüm yabancı sermaye yatırımlarına tanınan imkanlar ve yabancı sermaye faaliyetlerinin türleri ile tamamlanmıştır. İkinci bölümde yabancı yatırım mevzuatının yabancı yatırımcıya sağladığı korumalar ve teşvikler kanunlardaki tanımlama ve kapsamına göre karşılaştırılmıştır. Üçüncü bölümde yabancı sermayenin milletlerarası antlaşmalarla korunması incelenmiştir. Yabancı yatırımların çok taraflı uluslararası anlaşmalarla korunması konu başlığı altında Devletler ve Diğer Devletlerin Vatandaşları Arasındaki Yatırım Uyuşmazlıklarının Çözümlenmesi Hakkında Konvansiyon ve Çok Taraflı Garanti Kuruluşu Antlaşması unsurları ve uygulama alanları ile incelenmiştir. Yatırımcıların iki taraflı antlaşmalarla korunması, Rusya Federasyonu ile Türkiye Cumhuriyeti arasında imzalanan Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması ve Yatırımların Karşılıklı Teşviki ve Korunmasına İlişkin Anlaşma incelenmiştir.
Sources of competitive advantage of the Turkish clothing and cement industries with respect to the Europen Union

oz TÜRK HAZIR GİYİM VE ÇİMENTO SEKTÖRLERİNİN AVRUPA BİRLİĞİ KARŞISINDAKİ REKABETÇİ AVANTAJLARININ KAYNAKLARI Özdoğan, Ayşe Şule Yüksek Lisans, Avrupa Çalışmaları Tez Yöneticisi : Doç. Dr. Aylin Ege Aralık 2005, 137 sayfa Bu tez, Türkiye'nin hazır giyim ve çimento sektörlerinin Avrupa Birliği karşısındaki rekabetçi avantajlarını Porter (1990) tarafından geliştirilen Elmas Yöntemi'ne dayanarak araştırmayı hedeflemektedir. Yöntem, çalışmaya Türkiye'nin AB ile entegrasyon sürecinin sektörler üzerindeki etkisini ekleyecek biçimde geliştirilmiştir. Oluşturulan yöntem doğrultusunda Türk hazır giyim ve çimento sektörlerinin rekabetçi avantajları, sektörlerin üretim faktörleri, talep koşulları, yan ve tedarikçi sanayii, şirket yapısı, stratejisi ve rekabeti ve devletin ve AB entegrasyon sürecinin rolü değerlendirilerek saptanmıştır. Çalışmanın temel bulgusu her iki sektörün de rekabetçi avantajının temel üretim faktörlerine dayandığıdır. AB entegrasyon süreci hazır giyim sektörü üzerinde etkili olurken, bu etki çimento sektöründe sınırlı kalmıştır.
Soğuk savaş döneminde Bulgaristan Sovyetler Birliği ilişkilerinin ekonomi-politiği (1945-1990)

Bulgaristan-Sovyetler Birliği ekonomik-politik ilişkileri, Bulgaristan'ın savaş sonrası yeniden yapılanmasında belirleyici rol oynamıştır. 1950'lerden itibaren Bulgaristan'da Sovyet sosyo-ekonomik modeli kurulmuş ve bu model Stalin dönemi boyunca uygulanmıştır. Soğuk Savaş yıllarında Sovyetler Birliği, Bulgaristan'ın en büyük ekonomik partneri olmuştur. Bulgaristan-Sovyetler Birliği ekonomik ve siyasi ilişkilerin incelenmesi Türkiye akademik çevrelerinde ihmal edilmiştir. Her iki dili bilme zorunluluğu, arşiv belgesi ve birincil kaynaklara ulaşılmasında karşılaşılan engeller bu alanda yapılması arzulanan çalışmaları geciktirmiştir. 1945- 1965 yılları arasında Bulgaristan Halkı çok derin ve önemli sosyal-ekonomik dönüşümler elde etmiştir. Bu dönüşüm ülkenin iyiye doğru gelişmesine, çiftçiliğin modernizasyonuna, halkın hayat standardının yükselmesine yardımcı olmuştur. Bulgaristan ve başta Sovyetler Birliği olmak üzere Sosyalist devletler arasında yapılan işbirliğinin büyümesi her geçen gün daha da önemli hale gelmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde Bulgaristan Halk Cumhuriyeti ile Sovyetler Birliği arasındaki siyasi-ekonomik ilişkilerinin tarihsel gelişiminden bahsedilmiştir. İkinci bölümde planlı kalkınma döneminde Bulgaristan-Sovyetler Birliği arasında olan ilişkiler ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, 1980'lerin ikinci yarısından itibaren başlayan 'yeniden yapılanma' süreci değerlendirilmiştir.
Armenian genocide claims in view of International Law

Bu tezin amacı, Birinci Dünya Savaşı'nda, Osmanlı İmparatorluğunda yaşayan Ermenilerin tehciri vakasının günümüz Uluslararası Hukuk kurallarına göre bir soykırım suçu oluşturup oluşturmadığım araştırmaktır. Bu amaca ulaşmak için, tezin birinci bölümünde bu çalışmanın yöntemi hakkında kısa bilgi verilmesini müteakip ikinci bölümde, uluslararası hukuk ışığında 'soykırım' kavramı ve insanlığa karşı suçlar ile savaş suçlan incelenmiştir. Ayrıca bu suçlar karşısında uluslararası yaptırımlar ile bu suçlan işleyen şahıslar ve devletlerin hukuki sorumluluğu incelenmiştir. Üçüncü bölümde, geçmişşten günümüze Türk-Ermeni ilişkileri ve sözde 'soykırım' iddialarına yol açan olaylar incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise, Ermenilerin Birinci Dünya Savaşı'ndaki statüsü ve meydana gelen olayların 'soykırım' hukuku açısından analizi yapılmıştır. Bu çalışmada, 'soykırım' terimi, tarih içindeki evrimi ve Türk-Ermeni olaylarına uygulanabilirliği açısından incelenmiştir. 'Soykırım' konusu, meşru müdafaa ve mukabil gelişmeleri doğuran olayların arkasındaki gerçeklere atıfta bulunularak ve konuyla ilgili uluslararası hukuk metinlerine başvurularak incelenmiştir. Soykırım suçunu diğer insanlığa karşı suçlar ve savaş suçlarından ayırma zorunluluğu, bu çalışmada zamanın geçerli Savaş Hukuku kurallarının ayrıntılı olarak incelenmesini gerektirmiştir. Konuyla ilgili uluslararası mevzuat ve yazılı matbuat detaylı olarak incelenmiş, askeri tarih doküman ve dergileri de titizlikle gözden geçirilmiştir. Tezin sonunda, gerek Ermeni, gerekse Türk kaynaklarından elde edilen bilgiler ışığında; soykırım iddialarının tarihsel ve hukuki bir dayanağının bulunmadığı, zamanın uluslararası hukuk normlarına göre Ermenilere karşı uygulanan tedbir ve yaptırımların tamamen bir devletin doğal meşru savunma araçlarından olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Us foreign policy and violent non-state actors in the 2000s cases of HAMAS and GAM

Şiddet yanlısı devlet dışı aktörler soğuk savaş sonrası dönemde uluslararası ilişkilerde önemli bir rol oynamaktadırlar. Bu aktörler bölgesel ve uluslararası ortamlarda sosyal, siyasi ve güvenlik rolleri üstlenmektedirler. Bu tezde, benzer özelliklere sahip iki İslami VNSA; Ortadoğu'dan HAMAS ve Güneydoğu Asya'dan GAM incelenmiştir. Bu tezin amacı ABD dış politikasının Endonezya'daki GAM'a karşı barışçıl/uzlaştırıcı bir yaklaşım sergilerken HAMAS'a karşı aynı tutumu göstermemesinin nedenlerini araştırmaktır. Bu inceleme neticesinde ABD dış politikasının Filistin ve Acheh sorunlarında iki farklı sonuca ulaştığı ortaya çıkmıştır; GAM şiddeti terk etmeyi kabul etmiş ve Endonezya siyasal yapısı içinde barışçı bir siyasal partiye dönüşmüş, ama HAMAS aynı sonuca ulaşamamıştır. Bu iki bölgesel sorunu etkileyen faktör ABD ile HAMAS/GAM ve hasım devletler arasındaki karmaşık ilişkiler yumağıdır. Bu karmaşık etkileşimdeki temel unsur da ABD yönetimi ile Israil ve Endonezya devletleri arasındaki ikili ilişkilerin yapısı ve uyumlu/uyumsuz olma durumudur.
Turkey's Syrian refugee policy and its impacts on Turkish economy and security (2011 - 2015)

Suriye'de çatışmalar 2011 yılında başlamış, buna bağlı olarak yüz binlerce kişi ölmüş, milyonlarca Suriyeli mülteci haline gelmiştir. Bu bağlamda Suriye halkı, Türkiye, Lübnan, Ürdün, Irak, Mısır ve bazı Avrupa ülkelerinde yeni bir yaşam arayışında bulunmuş;Türkiye, Suriyeli mültecilere ev sahipliği yapan ana ülkelerden biri olmuştur. Bugün Türkiye'de üç milyondan fazla Suriyeli mülteci vardır ve Türkiye dünyanın en çok mülteci ağırladığıülkedir. Bu oranda mültecinin Türkiye'de bulunmasının ekonomik, sosyal ve siyasal anlamda zorlukları doğmuştur. Bu tezin amacı, Suriye'den gelen yüksek sayıda mülteci ile ilgili Türkiye'nin uyguladığı ekonomik, sosyal ve siyasal politikaları analiz etmek, karşı karşıya kaldığı sorunları ele almak ve özellikle Türk ekonomisine ve güvenlik politikalarına yansımalarını incelemektir.
A comparison of the nation-building practices of Uzbekistan and Turkey

Bu tez Sovyet sonrası Özbekistan ile Osmanlı sonrası Türkiye'nin ulus yaratma süreçlerini karşılaştırmaktadır. Her iki örnekte de evrensel ideolojiler ile dini ve kalıtsal kurallara dayanan meşruiyet ilkesi milli bir meşruiyet temeli ile değiştirilmiştir. Bu bağlamda ulus yaratma politikaları her şeyden önce meşruiyeti yeniden sağlama amacına hizmet etmiştir. Tez ulus yaratma sürecini üç boyutuyla, ideoloji, tarih ve dil boyutlarıyla ele almaktadır. Tezin ana savı söz konusu ulus yaratma politikalarının seçkinlerin yeni bir meşruiyet temeli oluşturmalarının aracı olduğudur. Bu meyanda Özbekistan ve Türkiye meşruiyet ve ulus yaratma ilişkisinin analizi için çok uygun iki ülke olarak sivrilmektedir. Ulus yaratma 1920 lerde ve ardından 1991 sonrası Özbekistan ile cumhuriyetin ilanını izleyen on beş yılda Türkiye'de her şeyden önce yönetici elitlerin siyasi ihtiyaçlarına göre şekillenmiştir.
1931-1938 arası Türk basınında Gagavuzlar

Türklüğün altının çizildiği 1923'lerde Türkiye'nin nüfusu sekiz milyon kadardı. Nüfusun artması gerekmekteydi. Bu amaçla Balkanlarda yaşayan Türkler anavatana göç ettirilmişlerdir. Gagavuz Türkleri ile ilgili resmi çalışmaların yapılması 1930'lu yıllarda Hamdullah Suphi'nin Romanya elçiliğine atanmasıyla başlamaktadır. Sadece Romanya Büyükelçiliği değil Köstence ve Varna'da bulunan temsilciliklerde de Gagavuzlar ile ilgili çalışmalar yetkililer tarafından başlatılmış ve rapor halinde Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti'ne gönderilmiştir. Bu raporlar oldukça benzer tespitler içermekte ve Gagavuzların Balkanlardaki varlığı ile ilgili detaylı bilgiler vermektedir. Soyu Türk olan bu halk da göç ettirilmek istenmiştir. Hamdullah Suphi, Gagavuz halkıyla ilgili büyükelçi olduğu Romanya'da araştırmalar yapmıştır. Gagavuzların milli benliklerinden uzaklaşmaması için uğraş vermiştir. Ancak Hristiyan olan bu halkın Türk olduğu tam olarak kabul edilmemiştir. Dönemin Türk tarih teziyle çelişik bir şekilde Gagavuzların göçü sadece düşüncede kalmış ve gerçekleşememiştir.
Rusya'nın Gürcistan ve Suriye müdahaleleri çerçevesinde Rus dış politikasındaki değişim

Bu çalışma Soğuk Savaş sonrası Rus dış politikasındaki değişimi iki önemli müdahale üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Bu iki müdahaleden ilki Rusya'nın Soğuk Savaş sonrasında toprakları dışında giriştiği ilk askeri müdahale olan Gürcistan müdahalesi, diğeri ise Rusya'nın yakın çevresi dışındaki ilk askeri müdahalesi olan Suriye müdahalesidir. Her iki müdahale de sebepleri ve sonuçları itibariyle Rus dış politikasına dair önemli ipuçları vermektedir. Çalışmada bu iki müdahalenin ulusal, bölgesel ve küresel düzeydeki sebep ve sonuçları ele alınarak Rusya'nın dış politikasına dair temel gelişmeler ortaya konulacaktır. Bu amaçla, çalışmada öncelikle Soğuk Savaş sonrası Rus dış politikasının temel dinamikleri ele alınacak ve bu dönemde Rusya'nın Batı'ya karşı takip etmek zorunda kaldığı ılımlı politikanın ekonomik ve siyasi sebeplerine değinilecektir. Putin döneminde Rusya'nın elde ettiği ekonomik ve siyasi başarının yakın çevresine yönelik gelişmelere nasıl yansıdığı ele alınarak 2008 yılında Rusya'nın icra ettiği Gürcistan müdahalesinin Rusya'nın Batı ile ilişkileri açısından temsil ettiği önem vurgulanacaktır. Ardından Rusya'nın 2015 yılındaki Suriye müdahalesi ele alınarak bu müdahalenin bölgesel ve küresel sonuçları ve Rus dış politikası üzerindeki etkisi analiz edilecektir.
German forein policy after reunification

oz BİRLEŞMEDEN SONRA ALMAN DIŞ POLİTİKASI Tuna, Hale Master, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Hüseyin Bağcı Eylül 1995, 103 sayfa Bu tez, birleşmenin Alman dış politikası üzerindeki etkilerini incelemektedir. Tezde şu soruya cevap aranıyor Almanya, birleşmeden sonra Dördüncü Reich'ı kurmak isteyen militarist ve yayılmacı bir devlet mi oldu? Bu soruyu cevaplandırmak için dünya siyaset sistemindeki son gelişmeler değerlendirilecek ve bu çerçevede Almanya'nın önündeki seçenekler ve sınırları tahlil edilecek. Komünist bloğun çökmesiyle, dünya siyaset sistemi köklü bir değişikliğe uğradı. Avrupa Birliği sayesinde, Avrupa artık Birinci ve İkinci Dünya Savaşı öncesinin rakip ittifaklarının yeniden ortaya çıkacağı kaygısından uzak. Artık kalkınmış ülkeler için siyasi ve ekonomik genişleme, toprak kazanımı suretiyle genişlemekten daha önemli hale geldi. Almanya'nın Doğu Avrupa'ya olan geleneksel ilgisini de bu çerçevede değerlendirmek gerekiyor. Diğer taraftan, Almanya birleşmeden sonra daha saldırgan bir politika izlemekle suçlanıyor. Gerçekten de, Almanya'nın uluslararası meselelerdeki ağırlığı 1990'dan bu yana arttı. Ancak Avrupa Birliği ve NATO'ya üyeliği ve öteki büyük güçlerin Almanya'ya yönelik politikaları gibi Alman dış politikası üzerindeki sınırlayıcı faktörler, bu ülkenin uluslararası taahhütlerini bir kenara bırakarak, 'dikte edici' bir politika izlemesini engelliyor. Bu yüzden en azından yakın bir gelecekte, yeni bir dünya savaşı çıkarsa, bu Almanya'nın aşırı uçlara yönelmesi yüzünden olmayacak. Bir başka deyişle, uluslararası sistemde ortaya çıkan yeni dinamikler yüzünden, yeni Alman dış politikası dış politika hedef ve çıkarlarını gerçekleştirmede askeri güçten çok ekonomik ve siyasi gücüne dayanmaktadır. Bu da, daha fazla sorumluluk ve çek diplomasisi anlamına gelmektedir.
Analysis of democratic transition process in Tunisia following the Jasmine Revolution: Impact of the civil society

2010 yılı sonu, 2011 yılı başında Orta Doğu ve Kuzey Afrika bölgesinde başlayan ve akademik literatüre'Arap Baharı' olarak giren başkaldırı hareketlerinin bölgedeki siyasi, sosyal ve ekonomik alanlar üzerinde geniş etkisi olmuştur. İlk olarak Tunus'ta görülen halk ayaklanması, zamanla diğer Arap ülkelerince takip edilmiştir. Bu süreç, Arap dünyasında demokratikleşmeye dair artan beklentilere neden olmuştur. Demokratikleşme literatürü, aralarında sivil toplumun varlığının ön plana çıktığı bir takım faktörlerin öneminin altını çizmektedir. Bu tezin amacı, Tunus sivil toplumunun Yasemin Devrimi sonrası ülkedeki demokratik geçiş sürecinde oynadığı rolü analiz etmektir. Tunus'ta sivil toplum bilincinin temeli eskiye dayanmaktadır. Sivil toplum örgütlerinin Yasemin Devrimi'ne aktif katılımının ve ülkede devrim sonrası geçiş sürecindeki yapıcı tutumlarının, Arap Baharı sonrası süreçte demokratikleşme konusunda Tunus'u diğer Arap toplumlarından farklı kıldığı savunulmaktadır. Bu bağlamda; bu tez, Tunus sivil toplumunun ülkedeki siyasi manzarayı değiştirme kapasitesi ve Tunus toplumunun farklı kesimlerini sürece dahil etme kabiliyeti ile hem Yasemin Devrimi sırasında hem de sonrasında tolum içinde seferberlik sağlama teşvikinin altını çizmektedir. Tunus sivil toplumunun tarihi gelişimi, başkaldırı sırasındaki faaliyetleri ve Tunus sivil toplumunun karışık geçiş sürecinde farklı taraflar arasında orta yolu bulma konusundaki başarısı, çalışmada detaylı olarak incelenmektedir.
Changing naturalization discourses for neoliberal mega projects under AKP rule: Cases of 3rd bridge, 3rd airport and canal Istanbul

Bu tez, 3. Köprü, 3. Havaalanı ve Kanal İstanbul gibi mega projeler için Adalet ve Kalkınma Partisi'nin meşrulaştırma söylemlerini yurtiçi ve yurtdışı boyutlarında artan muhalefet doğrultusunda nasıl değiştirdiği sorusunu ele alıyor. Tez, Tarihi Marksist Coğrafyanın görüşlerini, neoliberal kent uygulamaları hakkında meşrulaştırılacak sınıf ilişkilerinin güçlendirilmesi, kentsel yönetimindeki rant arayışı ve çoğunluğun karar alma usullerinden çıkarılması gibi konuları göstermek için kullanıyor. Marksist coğrafyacılar seçkinlerin meşruiyet söylemlerini ekonomik kalkınma, çevresel sürdürülebilirlik ve kentsel güvenlik vaatlerine dayanarak ifade ettiklerini belirtirlerken, sosyo-politik bağlamı görmezden gelme eğilimindedirler. Bu tez, AKP elitlerinin tabiileştirme söylemlerini nasıl kurguladıklarını analiz etmek için dikkatleri sosyo-politik atmosfere yönlendiriyor. AKP'nin iç politika üzerine hegemonya inşasının tarihi süreci, 2013'ten beri güçlü bir muhalefetin ortaya çıkmasına yol açtı. Partinin muhalefeti nasıl anlamlandırdığı ve buna karşı uyguladığı ötekileştirme faaliyetleri, AKP'nin bu gelişmeleri nasıl neo-liberal mega projelerin yasallaştırma söylemlerine entegre ettiğini göstermek için analiz edilecektir. Meşruiyet söylemindeki değişiklikleri anlamak için, Eleştirel Söylem Analizi, yaygın muhalefet olmayan 2010- 2013 yılları arasında ve güçlü bir muhalefetle karşılaşmaya başladığı ve sözde düşmanlara karşı daha çok ötekileştirme politikası uyguladığı 2013 ve sonrası dönemlerdeki, AKP seçkinleri tarafından verilen konuşmalara uygulanacaktır.