turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sivil toplum ve Medine Vesikası: Bir mukayese

Sivil Toplum; Batı dünyasında, Ortaçağdan itibaren meydana gelen sosyal ve siyasi gelişmelere paralel olarak doğmuş bir kavramdır. Doğuşundan günümüze kadar farklı anlamlar yüklenmiştir. Günümüzde Sivil Toplum; bireye ve bireyin medeni taleplerine, devlet karşısında güvenli bir sosyal alan açma misyonu üstlenmektedir. Bu sosyal alan daha ziyade iradi örgütlenmeler olarak görüntü kazanmakta ve birey-devlet ilişkisinde denge görevi görmektedir. Medine Vesikası; yeni bir dinin Peygamberinin hakemliğinde, geleneksel kabile yapısının ve kurallarının egemen olduğu bir toplumda; farklı din ve düşünceye sahip toplumları bir site-devleti çerçevesinde örgütlemesi ve bunun taraflarca kabul edilmiş prensiplerinin yazık hale getirilmesidir. Gerek Sivil Toplum, gerekse Medine Vesikası, farklı düşüncelere; kendi sosyal yapılanmalarını kurma ve geliştirme imkanı tanıması bakımından, birey ve toplumlara paralel imkanlar sunmaktadırlar.
The effect of war on risk preferences and self-control behavior: The case of Syrian children

Savaşın çatışma alanlarını terk eden insanlar için bile sonuçlar getirmesi muhtemeldir. Gelişen bir literatür doğal afetlerin ya da diğer katasrofik olayların insan tercihlerini uzun vadede nasıl etkilediğini incelemektedir. Bu noktada Suriye Savaşı İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra en büyük kitlesel göçe sebep vermesi nedeniyle araştırmaya değer bir konu haline gelmiştir. Bu çalışmada, Suriye savaşının 5-14 yaş arası çoçukların risk ve zaman tercihleri ile özkontrol kabiliyetlerine etkileri araştırılmaktadır. Gneezy ve Potters (1997)'den yararlanarak çoçukların risk tercihlerini deneysel bir oyun ile ölçülmüştür. Özkontrol kabiliyetleri de gerçek teşvik içeren bir deney ile ölçülmüştür. Savaşın etkisini diğer etkilerden ayrıştırarak ortaya koymak için ilk olarak Suriye'de doğup savaşa maruz kalan Suriyeli çoçuklar ile savaşı hiç görmemiş ve Suriyeli çocuklar ile aynı okula giden Türkiye'de doğmuş çocuklar karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak savaşa maruz kalmanın çocukların davranışlarında önemli değişimlere sebep olduğu tespit edilmiştir. Savaşa maruz kalan çocuklar maruz kalmayanlara göre daha fazla risk almakta oldukları, daha sabırlı davrandıkları ve kendilerini daha iyi kontrol ettikleri tespit edilmiştir.
İslam çalışma ahlakı ve iktisadına din sosyolojik bir bakış

XIX. yy'da Avrupa toplumlarında sanayileşmenin ve modernleşmenin etkisiyle kapitalistleşme sürecinin başladığı öne sürülmektedir. Günümüz dünyasında ise kapitalizm hemen hemen bütün toplumlara sirayet etmektedir. İslam öğretileri kapitalist bir düzene izin vermediği iddiaları karşısında dini hassasiyeti yüksek işadamlarının seküler tutuma dönük eğilimleri dikkat çekmektedir. Bu minvalde çalışmamıza, Marx ve Weber'in kapitalizm ve din hakkında ortaya atmış olduğu teorilerle yön verilmekte ve İslam çalışma ahlakı referans kaynaklarını oluşturan yaklaşım, uygulama ve tarihsel tecrübelerden istifade ederek günümüz modern toplumunda, geçmişşten günümüze çalışma ahlakının tasviri yapılmaktadır. Çalışmamızda nitel analiz tekniği olan, tarihsel dokümantasyonlar ve belgeler veri olarak kullanılmaktadır. Çalışmanın nihayetinde ise, Osmanlı toplumunun kuruluş ve gelişme dönemlerinde Tımar sistemi, ahilik, lonca kurumu ve uygulanan iktisadi politikaların kapitalist sisteme kapı aralamadığı ancak Avrupa'da yaşanan endüstriyel devrimin etkisiyle kapitalizmin bu toplumda gelişme sergilemeye başladığı görülmektedir. Türkiye nezdinde ise, siyasi partilerin farklı çalışma ahlakı ve iktisadı benimsemiş olduğu, bunun da siyaset alanında etkilerinin görüldüğü ve çoğunlukla bu ahlak ve iktisat zihniyeti belirlenirken dinden bağımsız hareket edildiği anlaşılmaktadır. Bu siyasal söylemlerde, zaman zaman İslam'ın siyasal söylemi ile İslam dinine ait olan uygulamalara ekonomi ve iktisatta yer verilmeye çalışılsa da, bu uygulamalara askeri ve sivil bürokrasi müdahalelerinin kendi şartları içerisinde, böyle bir zeminin oluşmasına engel olduğu Türkiye pratiğinde görülmektedir. Buna karşın son dönem AK Parti iktidarlığında, dini hassasiyeti yüksek olduğu düşünülen işadamları sayısının ve kamusal görünürlüğünün artış gösterdiği ve bu iş adamlarının gündelik yaşamlarında İslam çalışma ahlakı ve kapitalist çalışma ahlakı arasında bir ikilem yaşadıkları ve çoğunlukla seküler davranarak, kapitalistleşme eğiliminde oldukları yapılan alan çalışmalarından ve bizim çalışmamızdan çıkarılabilmektedir.
Understanding the gecekondu phenomenon and homeland associations as a social network

1940'larda, değişen tarım politikaları ve ekonomik sebepler, köylülerin köyden kente göç etmelerine yol açtı. Yasal bir izin olmadan devlet arazisi veya özel mülk üzerine yapılan gecekondular, göç etmiş olan kişilerin barınma ihtiyacını karşıladı. Gecekondu sakinleri akraba, arkadaş veya hemşehri bağıyla kente göç ettiler. Bu kişiler kentte bir araya geldiler ve kültürel değerlerini ve geleneklerini devam ettirmek için topluluklar/örgütler kurmaya başladılar. Aidiyet hissi ve kimliklerini kaybetmeme çabaları hemşehri dernekleri oluşturmalarına yol açtı. Aynı zamanda topluluk bilinciyle hemşehri dernekleri gibi sosyal ağlar geliştirdiler. Bu sosyal antropoloji tezinin amacı; gecekondu olgusunu ve göçmenlerin şehre entegrasyon sürecinde sosyal bir ağ olan hemşehri derneklerinin rolünü tartışmaktır. Bu araştırma literatür araştırması temelli bir araştırmadır ve yöntemsel, teorik ve pratik açıdan antropolojik ve sosyolojik çalışmaları, basılı ve erişilebilir Türkçe ve İngilizce kaynakları içermektedir. Araştırma gecekondu sakinlerinin cemaat bilincini ve sosyal bir ağ olan hemşehri derneklerini, Türkiye'nin üç büyük kenti olan İstanbul, Ankara ve İzmir üzerinden ele almaktadır.
Karl Marx ve Max Weber'in Doğu toplumlarına yaklaşımları

Bu çalışmada Marx ve Weber'in Doğu toplumlarına dair çözümlemelerini karşılaştırmalı bir biçimde incelenmektedir. Bu çerçevede onların Doğu toplumlarını ele alırken kullandıkları teorik çerçeve, kavramsal dil ve kaynakları incelenmektedir. Bu bağlamda erek onların birbirine yakınlaşmalarının sosyolojik düşünce bakımından anlamı değerlendirilmektedir. Marx ve Weber'in Doğu toplumlarını ele aldıkları çerçeve sosyolojinin bir bilim olarak işlevlerinden kaynaklanmaktadır. Sosyoloji bir bilim olarak Batı'nın kendisini Doğu üzerinden tanımlaması girişimlerinin bir parçası olarak 19. yüzyılda ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda onun temel işlevi modern toplum biçiminin tanımlanmasıdır. Sosyoloji bunu tarih felsefesi ve şarkiyatçılıktan beslenerek toplum tasnifleri aracılığıyla gerçekleştirmiştir. Bu toplum tasniflerinde modern toplum biçimi daima Doğu toplumları ile karşılaştırmalı bir biçimde açıklanmaktadır. Sosyolojik düşüncenin iki klasik ismi olan Marx ve Weber'in modernitenin açıklanması çerçevesinde kurdukları sosyolojilerinin gayesi Doğu toplumları üzerinden Batı toplum biçimini açıklamaktadırlar. 19. yüzyılda sosyoloji ile paralel bir biçimde benzer amaçlarla gelişen şarkiyatçılığın en temel tezi olan şark despotizmi yaklaşımı onların incelemelerinin merkezinde yer almaktadır. Onlar coğrafya ve iklime bağlı açıklamaları temele alarak Doğu toplumlarının durağan, gelişmeye/ilerlemeye kapalı olduğunu düşünmektedirler. Böylece şarkiyatçılığın tezlerini sosyolojik bir çözümleme dahilinde yeniden üretmektedirler. Bu bakımdan sosyolojik düşüncede birbirine karşıt olarak konumlandırılan Marx ve Weber modern toplumun geleceğine dair görüşlerinde ne kadar farklılaşmışlarsa Doğu toplumlarına dair incelemelerinde de birbirlerine o kadar yaklaşmışlardır. Bu çerçevede onların Doğu toplumlarına yaklaşımları büyük oranda örtüşmekte hatta birbirini tamamlamaktadır.
Seyitlerin perspektifinden Dersim Aleviliğinde yapı ve ritüeller

Alevilik konusunda son yıllara ait oldukça fazla yayın ve çalışma bulunmaktadır. Türkiye'de yaşamakta olan ve diğer topluluklara göre kendine özgü farlılıklar gösteren bir toplum yapısına sahip olan Aleviler, uzun zamanlar içine kapanık bir yaşam şeklisürmüşlerdir. Modernleşmeyle beraber, göçler ve kentleşme gibi faktörlerin de etkisiyleDersimli Alevi toplumunda çok boyutlu değişimler gerçekleşmiştir. Bu bağlamda, araştırmacının kendisinin de ait olduğu Dersim Alevi toplum yapısında meydana gelendeğişimlerine olan merakı motivasyon kaynağı olmuştur. Niteliksel alan çalışması yapılarak, özellikle Dersimli Alevi seyitlerin değerlendirmeleri ve bakış açıları esas alınarak Alevilik konusunda akademik bir araştırma ile bu alanda bir nebze de olsa katkı sağlamak amaçlanmıştır. Yanı sıra, Tunceli'de yaşanan Aleviliğin hangi boyutlarda olduğunu ortaya koymak hedeflenmiştir. Araştırmada, Dersim ocakzadelerinden elde edilen bilgilerle Dersim Aleviliğinin toplumsal yapı ve ritüellerinin geçmişş ile bugün arasında bir karşılaştırması yapılmıştır. Yöntem olarak nitel araştırma yöntemlerinden derinlemesine mülakat tekniği kullanılmıştır. Görüşmelerde yöneltilen sorular yarı yapılandırılmış görüşme tekniğine göre hazırlanmış ve mülakat yapılacak kişilerin seçimi için amaçsal örneklem kullanılmıştır. Örnekleme türünün seçilmesindeki amaç, Dersim kültürü ve inanç sistemi hakkında bilgiye sahip olduğu düşünülen ocakzadelerle derinlemesine çalışılmasınaimkan sağlamasıdır. Araştırma konusu çerçevesinde bölgede yaşanan sıkıntı ve sorunların nedenlerini irdeleyerek durum analizleri de yapılmıştır. Eksenin değişim ve dönüşüm olduğu bir çalışma etkenlerden soyutlanamaz, dolayısıyla bu etkenlerin de dile getirilmesi önem arz etmektedir. Birçok bileşenin bir arada veya paralel incelenmesi gerektiği durumlardadeğişimle bağlantılı gelişmelere de geniş yer verilmiştir.
İran Türklerinin ana dilde eğitim talepleri

Son yüzyılda cereyan eden büyük değişimlerin, devletlerin yönetim biçimleri ve toplumsal yaşamlarına da etkileri büyük olmuştur. Çok kültürlü modern-ulus devletlerinde otorite ve egemen güç unsuları tarafından toplumdaki farklı etnik kimliklerin ötekileştirilmesi neticesinde bazı ciddi sorunlara neden olmuştur. Bu tez çalışmasının konusunu oluşturan 'İran Türklerinin Ana Dilde Eğitim Talepleri'nin temelini de İran coğrafyasının en önemli unsuru olan İran Türklerinin son yüzyılda yaşadığı sıkıntıların sonucu olarak görmek mümkündür. Aslında Türklerin bölgedeki varlıkları milattan öncesine dayanmakla beraber Selçuklularla birlikte kalıcı olarak yerleşmeye başlamışlardır. Türkler, 1925 yılına kadar tarihleri, kültürleri ve nüfusları ile bölgede önemli devletler kurup yönetmiştir. 1925'te yönetimdeki son Türk Hanedanı Kaçarların yıkılarak yerine Pehlevi Hanedanı'nın gelmesi ve bu süreçten sonra uygulanan Fars milliyetçiliği politikasından en çok etkilenen unsur Türkler olmuştur. Bugün İran coğrafyasında tam olarak bilinmemekle birlikte yaklaşık olarak 25-35 milyon arasında İran Türkünün yaşadığı tahmin edilmektedir. İran Türkleri, Türk Dünyası içerisinde önemli bir nüfusa ve İran tarihinde önemli bir yere sahip olmasına rağmen onların milli kimlikleri ve toplumsal yapıları hakkında yeterince çalışma yer almamaktadır. Bu tez çalışmasında, birçok etniği bünyesinde barındıran İran'ın önemli bir yapısını oluşturan İran Türklerinin ana dilinde eğitim talepleri üzerinde durulmuştur. Çalışma ile İran Türklerinin son yüzyılda ana dillerine yönelik taleplerinin daha iyi anlaşılması amaçlanmıştır. Çalışmanın ilk bölümlerinde kimlik ve ana dile kavramsal çerçeveden bakılmış, İran tarihine ve toplumsal yapısına değinilmiş ve daha sonra İran Türklerinin ana dilde eğitim taleplerinin daha iyi anlaşılması için verdikleri mücadele incelenerek bu konu hakkında kişisel mülakatlara yer verilmiştir.
Sinemada gözetleyen iktidar: Açlık Oyunları film serisi analizi

Gündelik hayatın her zerresine nüfuz etmiş olan gözetimin tarihi, insanlık tarihi kadar eskilere dayanmaktadır. Toplumsal denetimin en etkin araçlarından biri olan gözetim, toplumsal yapı değişip dönüştükçe bu değişimlere paralel olarak değişmiş ve daha karakterize bir hal almıştır. Çalışmada, sinema filmleri üzerinden iktidarların gözetim göstergelerinin tespit edilmesi amaçlanmış ve iktidarın devamlılığını sağlama gayesiyle gerçekleştirdiği gözetim pratiklerine odaklanılmıştır. İncelenmek üzere iktidar ve iktidarın gözetim pratiklerine yönelik çokça göstergeler barındıran Açlık Oyunları serisi (2012-2015) seçilmiştir ve göstergebilimsel yöntemle iktidarın gözetimine işaret eden göstergeler ifşa edilmiştir. Yapılan analizler ile hayatın her alanında var olan iktidarların gözetim faaliyetlerinin, mahremiyet alanlarını ihlal edebileceği ve hatta kişilerin özgür ve eşit yaşam koşullarını ellerinden alabileceği tespit edilmiştir. İncelenen filmler ile aynı zamanda elde edilen tespitler karşısında kişilerin çaresiz olmadığı da gösterilmektedir. Gözetim pratiklerine karşı direnmek ve bilinçli olmak her koşulda mümkündür. Önemli olan iktidar tarafından dayatılan normalizasyondan sakınmak ve gözetimi olumlu imkanları bağlamında bir bedel ödeme olarak görmemektir.
Çakışan öyküler - çatışan beklentiler: Türk ve yabancı öğrencilerin ortak deneyimleri ve gelecek beklentilerinin incelenmesi (İstanbul Pendik'te yapılan karma çalışma, 2019)

Bu tez çalışmasının amacı Türkiye'de eğitim gören Türk ve yabancı öğrencilerin ortak deneyimleri ve gelecek beklentileri hakkında öğretmenlerin, yabancı ve Türk öğrenciler ile onların velilerinin görüşlerinin değerlendirilmesidir. Çalışma bu amaç doğrultusunda, 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında İstanbul İli Pendik İlçesinde farklı okul türlerinde eğitim gören 26 öğrenci 20 veli ve 535 öğretmen ile yürütülmüştür. Araştırmada veri toplamak amacıyla 'Yabancılara Yönelik Tutum Ölçeği', 'Yarı Yapılandırılmış Derinlemesine Görüşme Formları' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Elde edilen nicel verilerin istatistiksel analizleri SPSS 21 paket programı ile nitel verilerin analizi ise NVIVO 12 programı ile yapılmıştır. Nicel verilerinin analizinde Bağımsız Grup t-Testi ve Tek Yönlü Varyans analizi testi kullanılmıştır. Yapılan istatistiklerde. 05 anlamlılık düzeyi esas alınmıştır. Nitel verilerin analizinde ise görüşme deşifrelerinden elde edilen veriler tema ve kodlar oluşturularak analiz edilmiştir. Araştırmanın nitel aşamasında yapılan görüşmelerden elde edilen bulgular '(1)Yabancılara Bakış, (2)Önyargılar, (3)Gelecek Planlaması ve Beklentiler ile (4)Kaygılar' olmak üzere dört tema başlığı altında toplanarak incelenmiştir. Yabancı ve Türk öğrenciler ile velilerin görüşleri bu başlıklar altında karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Yapılan bu değerlendirmelerde Türk öğrenci ve velilerde yabancılara yönelik olumsuz bir görüş oluştuğu görülmüştür. Türk öğrenci ve velilerin özellikle gelecek beklentileri açısından yabancıların varlığını bir tehdit unsuru olarak algıladıkları belirlenmiştir. Yabancı öğrencilerin Türkiye'deki eğitim yaşantıları sonlandığında ülkelerine dönmek istedikleri, yabancı velilerin ise çocuklarının iş yaşantısına da Türkiye'de devam etmelerini istedikleri görülmüştür. Genel olarak görüşme yapılan tüm yabancıların Türk vatandaşlığı almak istedikleri, görüşme yapılan Türklerin ise buna karşı oldukları ortaya konmuştur. Araştırmanın nicel aşamasında, öğretmenlerin yabancılara yönelik tutumlarının genel olarak olumsuz olduğu ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte araştırmada erkek öğretmenlerin kadın öğretmenlere göre ve İmam Hatip okullarında görev yapan öğretmenlerin diğer okul türlerinde görev yapan öğretmenlere göre yabancılara bakış açılarının daha olumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanı sıra öğretmenlerin yaş, lisansüstü eğitim yapma ve hizmet yılları değişkenlerine göre yabancılara yönelik tutumlarında anlamlı bir farklılık oluşmadığı ortaya çıkmıştır. Araştırmada ayrıca kapsayıcı eğitim uygulamalarına katılan öğretmenlerin yabancılara yönelik tutumları ile bu uygulamalara katılmayan öğretmenlerin tutumlarının anlamlı düzeyde farklılaşmadığı görülmüştür.
Journalists in Greece and Turkey: A study on the Greek and Turkish journalists perception of the communication process

öz TÜRKİYE VE YUNANİSTAN'DA GAZETECİLER Türk ve Yunan Gazetecilerin İletişim Sürecini Algılayışları Üzerine Bir Çalışma TILIÇ, L. Doğan Doktora Tezi, Sosyoloji Ana Bilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. A. Raşit Kaya Ağustos 1997, 460 sayfa Bu çalışmanın amacı iletişim sürecinin temel aktörü olan gazetecileri merkez alarak onların mesleki eğilimlerini ortaya koymak, işlevlerini ve bir bütün olarak iletişim sürecini nasıl algıladıklarını saptamak. Sağlıklı bir saptama için İM ülkeden, Türkiye ve Yunanistan'dan gazetecilerden sağlanan verilerle, iki ülke gazeteciliği karşılaştırıldı. 21 Yunanlı ve 21 Türk gazeteciyle derinlemesine mülakat yöntemiyle toplanan veriler, başka gazetecilerle yapılan sistemsiz görüşmelerden, literatür ve basın taranmasından elde edilen bilgilerle pekiştirildi. Türkiye ve Yunanistan'ı ele alışıyla bir karşılaştırmalı analiz niteliğinde olan çalışma, bu iki ülkenin gazetecilik pratiğinin ortaya koyduğu tabloyu birleştirerek temel iletişim teorileriyle karşılaştırmayı da hedeflemekteydi. Bu açıdan, çalışma, gazetecilerin algıladıkları iletişim süreci ile iletişim teorilerinin tanımladığı süreci karşılaştırma ve temel teorileri sınama çabasıydı da. Bu sınama sonucu, gazetecilerin algıladığı, tanımladığı ve gerçeklik olduğu kabul edilen tablonun liberal çoğulcu yaklaşımın temel argümanlarını doğrulamadığı görüldü. Gazetecilerin anlattıklarından, iletişim sürecinin ancak ülkelerin toplumsal yapışım tanımlayan medya atmosferi, sahiplik yapısı, medya kurumları, gazeteci ve kitlenin karşılıklı ilişkileri ve bütünlüğü içinde anlaşılabileceği sonucuna varıldı. Bu 5 düzey arasında yukardan aşağı bir belirleme ilişkisi olduğu, aşağıdan yukarı etkinin medya atmosferinin demokratikleşmesi ile birlikte artmasına rağmen sınırlı olduğu savlandı. Bu beşli yapı iletişim sürecinin anlaşılması ve medya araştırmaları için bir model olarak önerildi.
Eğitim sosyolojisi açısından 21. yüzyıl becerileri - Türkiye'de çocuk üniversiteleri modeli

Bugün dünyamızın bir kez daha büyük bir toplumsal dönüşüm yaşadığına tanık olmaktayız. Üretim süreçlerinde gerçekleşen farklılaşma yönetim anlayışını, toplumsal yaşamı ve ekonomik sistemi önemli ölçüde değiştirmektedir. Değişim sürecinin hem belirleyeni hem de etkileneni olarak eğitim, tartışmaların merkezine yerleşmiş durumdadır. Geleceğin hem çalışma hayatı hem de toplumsal yaşam koşulları için bireylere 21. yüzyıl becerileri olarak tanımlanan bir takım becerilerin kazandırılması eğitimin öncelikli hedefi haline gelmiştir. Tarihsel ve kurumsal yapısı nedeniyle örgün eğitim bu ihtiyaca yanıt olamamıştır. Bu nedenle yenilikçi eğitim uygulamalarına doğru bir arayış ortaya çıkmıştır. Yenilikçi eğitim uygulamalarından biri olan çocuk üniversitelerinin güncel eğitim anlayışına uygun bir eğitim modeli olup olmadığı sorusu tezin hareket noktasını oluşturmuştur. Tezin amacı, 1) çocuk üniversitelerini ve 21. yüzyıl becerilerini ortaya çıkaran sosyolojik temelleri tespit edebilmek; 2) çocuk üniversitesi modelinin Türkiye'nin ilerlemesine katkı sağlayan bir eğitim modeli olup olmadığını belirleyebilmektir. Bu çerçevede, öncelikle, hem tarihsel hem de güncel bakımdan belirleyici olan eğitim sosyolojisi kuramları, güncel tartışmalara ışık tutacak yönleriyle ele alınmıştır. Ardından dünyanın içinde bulunduğu değişim sürecinin toplumsal dinamiklerini anlayabilmek ve bu toplumsal dinamiklerin eğitimi ne yönde etkilediğini kavrayabilmek için Endüstri 4 .0'ın üretim, yönetim ve toplumsal yaşam özellikleri, eğitimi etkileyen yönleri açısından incelenmiştir. Bu bağlamda Türkiye'nin de dahil olduğu sekiz uluslararası organizasyonun ve Milli Eğitim Bakanlığı'nın 21. yüzyıl becerilerine ilişkin değerlendirmelerine yer verilmiştir. Dünya'da ve Türkiye'de çocuk üniversitelerinin anlayışları ve uygulamaları açıklanmıştır. Nitel araştırmanın durum çalışması araştırma deseninden yararlanarak Türkiye'de faaliyet yürüten 10 çocuk üniversitesinin temsilcileriyle derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerde çocuk üniversitelerinin kuruluş amaçları, örgün eğitimden farkları, hedeflediği 21. yüzyıl becerileri ve toplumsal etkilerine ilişkin veri toplanmıştır. Elde edilen veriler bir arada değerlendirildiğinde, uluslararası organizasyonların 21. yüzyıl becerilerine duyulan ihtiyacı, istihdam edilebilirlik temelinde gerekçelendirdiği görülmektedir. Türkiye'de ise buna ek olarak milli bilinç, bağımsızlık ve vatanseverlik konuları da 21. yüzyıl becerileri arasında ifade edilmektedir. Güncel eğitim tartışmaları tek bir kuramın üzerinde yükselmemekte; eğitim sosyolojisi kuramları farklı yönleriyle yenilikçi eğitim anlayışını şekillendirmektedir. 21. yüzyıl becerilerini programlarının merkezine alan çocuk üniversitelerinin faaliyetleri incelendiğinde, hem örgün eğitimde karşılaşılan sorunlarının aşılmasında yol gösterici bir model olduğu hem de çağın gerektirdiği üretim koşullarına uygun bir toplum yapısı geliştirmeye olanak tanıdığı anlaşılmıştır.
Türkiye'de roman tartışmaları ve Türk romanının gelişimi

Türkiye'de roman yeni bir edebi türdür. Batı kaynaklı bu sanat, ülkemizdeki bir buçuk asırlık serüveninde yerli olabilmeyi başarmıştır. Roman sanatının yerli nitelik kazanmasını sağlayan en önemli kaynak, edebiyat ve toplumun karşılıklı olarak birbirini etkilemesi gerçeğidir. Çalışmamızda bu gerçeği esas alarak, Türk toplum tarihinin yakın dönemindeki serüveni ile roman sanatının gelişimi arasındaki etkileşimi inceledik. Roman, Türk aydını arasında öncelikle toplumsal tartışma işlevine sahip bir metin olarak kabul gördü. Türk düşüncesindeki en kalıcı ürünler de siyasal alanın ve toplumsal hayatın tartışıldığı örnekler olmuştur. Türk toplumunun son bir buçuk asırlık serüveninde, siyasi tercihlerimiz toplumumuza yeni bir biçim kazandırmıştır. Türk toplumunun bu tecrübesi edebiyatta da karşılığını bulmuş, siyasi beklentilerimiz aydınlarımızın yazdıkları romanlarda tartıştıkları konuları şekillendirmiştir. Fakat aynı zamanda Türk aydını, siyaset eleştirisini, siyasi beklenti ve önerilerini roman üzerinden yapmıştır. Bu etkileşim, Türk toplum tarihi ile roman sanatının ülkemizde ne derece yakın olduğunu göstermektedir. XIX. yüzyıl Osmanlı devlet tecrübesi, Cumhuriyetin ilanından II. Dünya Savaşı'nın sona ermesine kadar geçen süre ve II. Dünya Savaşı sonrası dönem, farklı devlet siyasetimizin yürürlükte olduğu dönemlerdir. Her dönemde Türk düşünce ve siyasi hayatının gündemindeki konular Türk aydınının yazdığı romanlarda tartışılmıştır. Türk romanının ana sorunu da farklı siyasi istikametimizin olduğu her üç dönemde değişim göstermiştir.
Göçmenlerin sosyal bütünleşme sorunları

Göç tarihi bir vakıa olduğu kadar da sosyal bir olgudur. İnsanların varoluşlarından bu yana gerek bireylerin gerekse toplumların hayatında önemli yeri olan göç, günümüzde de toplumların hayatım etkilemektedir. İnsanlık tarihi boyunca belirli dönemlerde hızlanıp, belirli dönemlerde yavaşlama göstermiştir. Ancak hep var olmuştur. Göç hareketlerinin öznesi birey / toplum olunca bu hareketlerin toplumların yapılarını doğrudan etkilemesi sonucunda birçok sorun ortaya çıkmıştır. En önemli sorunlardan biri yeni oluşturulan toplumun üyeleri arasında sosyal bütünleşmenin sağlanması olmaktadır. Farklı sosyo-kültürel özelliklere sahip olan topluluklar, göç sonucunda bir araya gelerek yeni bir yapı ortaya çıkarırlar. Sosyal bütünleşme düzeyinin yüksek olması, yeni oluşan toplumsal yapının da sağlam temeller üzerine oturmasını sağlamaktadır. Sosyal bütünleşme sağlanana kadar, göçü gerçekleştiren insanlar birçok sorun yaşamaktadır. Bu araştırma, Türk tarihinde görülen / yaşanan göç hareketlerini ana hatlarıyla ele aldıktan sonra, göçmenlerin yaşamış oldukları sosyal bütünleşme sorunlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Amaç, Türkiye'deki göç olgusunun durumunu tespit etmek değildir. Araştırmamızın uygulama bölümünü oluşturan Karapınar Köyü, yurtiçi ve yurt dışından yapılan göçler sonucunda kurulmuş bir yerleşim birimidir. Bu nedenle göç, sosyal bütünleşme, göçmenlerin sosyal bütünleşme sorunlarını incelemek için önemli bir örnektir. Araştırma, konu ile ilgili literatür taraması ve Karapınar Köyü'ne yönelik anket uygulaması şeklinde yapılmıştır. Uygulanan anketlerin sonuçları ile elde edilen veriler yüzdelikler halinde değerlendirilerek tablolarla gösterilmiştir. Önerilerde bulunarak çalışma tamamlanmıştır. VI