turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Münebbihü'r-Rakidin

Türk dilinin tarihi dönemlerinden birini ve günümüz Türkiye Türkçesinin temelini oluşturan Eski Anadolu Türkçesi sahasında pek çok eser kaleme alınmıştır. Bu eserlerin büyük bir çoğunluğu Türkiye'deki ve yurt dışındaki kütüphanelerde birer kültür hazinesi olarak gün ışığına çıkmayı beklemektedir. XIII. yüzyıldan başlayarak Anadolu'da Türk bilginleri tarafından bir yandan Arapça ve Farsçadan tercüme yapılarak bir yandan da tamamen Türk felsefesine dayalı eserler yazılarak Türk halkı aydınlatılmaya çalışılmaktaydı. Bu eserlerden biri olan Münebbihü'r-Rakidin, XV. yüzyılda Müsa b. Hacı Hüseyin el-İzniki tarafından kaleme alınmıştır. Doktora tezi olarak hazırladığımız bu çalışma, Giriş, İnceleme, Metin, Dizin ve Özel Adlar Dizini olmak üzere beş bölümden oluşmaktadır. 'Giriş' bölümünde yazarın hayatı ve eserleri hakkında bilgi verildikten sonra, tezimizin asıl konusunu oluşturan Münebbihü'r-Rakidin'in yazma nüshaları tavsif edilmiştir. Burada nüshalar sadece tavsif edilmekle kalmamış nüshaların imla ve fonoloji özellikleri de ayrıntılı olarak ele alınıp incelenmiştir. 'İnceleme' bölümünde, Münebbihü'r-Rakidin'den tespit etmiş olduğumuz cümle örneklerini, art zamanlı ve eş zamanlı dil bilimi yöntemlerine göre belli bir sınıflandırma dahilinde değerlendirdik. Bu bölümde, daha çok Eski Anadolu Türkçesi döneminde Arapça ve Farsçadan dilimize geçen söz dizimi özelliklerine ağırlık verilmiştir. Bunun yam sıra, Türkiye Türkçesinin sentaktik özelliklerinden farklılık arz eden yapılar, karşılaştırmalı ve örneklendirmeye dayalı olarak incelenmiştir. 'Metin' bölümünde ise, eserin yazma nüshalarından üçünü birbiriyle karşılaştırıp iki nüshanın farklılıklarını dipnotlar şeklinde metnin altında verdik. Metnin 312 varak olmasından dolayı bütün nüshaların farklılıklarına dipnotlarda yer verilememiştir. 'Dizin' bölümünde, eserde geçen bütün kelimelerden sözlük birimi düzeyinde olanlar, madde başı olarak alınmış, bunlara gelen yapım ve çekim ekleri ise iç madde olarak her madde başının altında sıralanmıştır. Burada birleşik fiil ve deyim niteliğinde olan gruplar asıl kelimeye bağlı olarak madde başının altında verilmiştir. Tezin beşinci bölümünü oluşturan 'Özel Adlar Dizini'nde, metinde geçen eser, sure, yer ve kişi adlan alfabetik sıraya göre dizilmiştir. Birbiriyle ilgili özel adlar asıl madde başına gönderilmiştir.
XIX. yüzyılda Urduca gazelin teması

Gazel, genel olarak şekil ve biçimini korumakla birlikte çok az bir farkla Fars ve Arap edebiyatından Urdu edebiyatına geçmişş bir şiir türüdür. XVI. yüzyılda gazel, Urdu edebiyatı içinde Fars edebiyatının bir kopyası olarak gelişmiş ve Sebk-i Hindi tarzı ile başlamıştır. Burada incelenmeye çalışılan dönem 1800- 1910 yıllan arasını kapsar ve gazelin gelişmesi ve özellikleri açısından iki döneme ayrılarak ele alınır. İlk dönem 1800- 1850 yıllan arasında gazel, altın çağını yaşar ve bu dönemde bütün şiir türleri gelişir. Bunlar daha çok 'Aşk ve Tasavvuf' ağırlıklıdır. Dili sade, akıcı ve geleneklere bağlı olarak gelişir. Bu dönemde Urdu edebiyatına katkılan olan ve edebi değer taşıyan şairlerden bazıları ele alınmıştır. Cüret, İnşa, Rengin, Rihti şiir sanatının yaratıcılarındandır Şairler bu dönemde saraya bağlı kalmışlar ve bu etki sonucunda yukarıda da belirttiğimiz gibi aşk ve tasavvuf konularıyla gazel sınırlı kalmıştır. İkinci dönem 1850- 1910 yıllan arasında gazelde yenilikler yapılır. 1857 İngiliz istilası, şairlerin can güvenliğini tehdit ederek yerlerinden ettiği gibi önemli bazı eserlerin kaybolmasına da neden olmuştur. Bu ayaklanma şiire siyasi konuların da girmesini sağlar. Urdu edebiyatı, İngiliz edebiyatından etkilenir ve İngiliz edebiyatı nazmının ufkunu, yüceliğini ve saflığını alır. İngiliz edebiyatı şiirleri, Urdu edebiyatı şiirleri üzerine uygulanmaya başlanır. Bu dönemde Urdu edebiyatına büyük katkıları olan şairler şunlardır: Galib, Mümin, zavk, Hali, Azad, v. d. Galib, Urdu edebiyatının eşsiz yaratıcı şairidir. Mali ve Azad, modern Urdu edebiyatında benzersiz bir pozisyona sahiptirler ve gazele reform getiren en önemli şairlerdir. Hali ulusal ve siyasi konularda ilk şiir yazan ve 'Vatan' adlı şiirinde Müslümanların düşüşüne ilk ağlayandır. Bu dönemde daha çok teşbih ve mecaz sanatları kullanılmıştır ve bu dönem şairleri edebi sanatta daha çok ustalaşırlar. Yapılan bu çalışmalar sonucunda gazelin bu dönemde (1800- 1910 yılları arasında) bir gelişme ve reform dönemi yaşadığını ileri sürebiliriz.
Kazan-Tatar Türkçesi ile Özbek Türkçesinde hayvan adları ile kurulan atasözlerinin karşılaştırmalı incelemesi

Sözlü edebiyattan başlayıp günümüze kadar çoğalarak gelen atasözlerinin Kazan-Tatar Türkçesi ve Özbek Türkçesinde yer alanları, farklı kaynaklardan taranarak karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Kıpçak grubunda yer alan Kazan Tatar Türkçesi ve Karluk grubunda yer alan Özbek Türkçesi atasözlerindeki hayvan adlarının birbirleriyle olan ses, biçim ve anlam özelliklerinin benzerlik ve farklılıkları bu çalışmada incelenmiştir. Türk dilinin farklı grup lehçelerinde yer alan ve farklı coğrafyalarda yaşayan bu iki Türk lehçesinin atasözleri, bazı ses ve biçim farklılıkları hariç birbirine benzemektedir. Hayvanların atasözlerindeki anlamları ise iki lehçe içinde aynıdır. Bulundukları coğrafyaya göre hayvan adlarının zikredilişi farklılık göstermektedir. Atasözlerinde geçen hayvan adlarının almış olduğu eklerin ses değişiklikleri hariç aynı olduğu tespit edilmiştir. Kazan-Tatar Türkçesi ve Özbek Türkçesi atasözlerinde geçen hayvan adlarına en fazla ilgi hal eki ve diğer hal ekleri eklenmektedir. İyelik ekleri, çokluk eki, aitlik eki ve isimden isim yapan eklerin bazılarına da atasözlerinde geçen hayvan adlarında rastlanmaktadır. Atasözlerinde geçen hayvan adlarının zikrediliş çokluğuna göre tablosu ve hayvan adları sözlüğü, Kazan-Tatar Türkçesi ve Özbek Türkçesi için ayrı olarak sonuç kısmından sonra yer almaktadır.
Ahmed Mithat Efendinin 'Müşahedat' adlı eserinin söz dizimi açısından incelenmesi

Bir milleti meydana getiren ve ayakta tutan en önemli unsurlardan biri dildir. Dil belli öğelerden meydan gelen bir sistemdir. Bu sistemin öğelerinden olan cümleyi ve cümle türlerini, cümleyi meydana getiren kelimeleri ve kelime gruplarının sıralanışlarını, birbiriyle olan ilişkilerini inceleyen bilim dalına söz dizimi denir. Toplumların kullandıkları dilin yapısının, özelliklerinin, kullanışlarının öğrenilmesi için söz dizimi çalışmaları önemli bir yere sahiptir. Yapmış olduğumuz bu çalışma Ahmed Mithat Efendi'nin 'Müşahedat' adlı romanındaki kelime grupları ve cümle türleriyle oluşturulmuş bir söz dizimi çalışmasıdır. Mithat'ın bu romanı edebiyat tarihimizin ilk natüralist romanı olarak nitelendirildiğinden önemli bir yere sahiptir. Hem Müşahedat romanının öneminden hem de Ahmed Mithat Efendinin Tanzimat döneminde dilde sadeleşme hareketinin öncülerinden olması bizi bu romanı incelemeye sevk etmiştir. Çalışmamızın 'Giriş' bölümünde 'Ahmed Mithat Efendi'nin Hayatı, Edebi Kişiliği, Eserleri ve Müşahedat Romanı' ile ilgili bilgi verilmiştir. Çalışmamız 'Kelime Grupları' ve 'Cümle' şeklinde iki bölümden oluşturulmuştur. Her bölümün alt başlıkları incelenirken dilcilerin görüşlerine yer verilmiştir. Romanın tamamı incelenmiş ve her konu için örnekler toplanmıştır. Örnekler verilirken sekiz bölümden oluşan romanın her bölümünden üçer örnek verilmeye çalışılmıştır. Çalışmayı hazırlarken faydalandığımız kaynakların bibliyografsı son bölümde verilmiştir. 'Sonuç' bölümünde romandaki kelime grupları ve cümle yapılarıyla ilgili sayısal değerlendirilmeler ve buna bağlı olarak yorum yapılmıştır.
Impact of dialogue journals on language anxiety and classroom affect

Bu çalışma diyalog günlüğü kullanımının dil kaygısı ve sınıf üzerindeki üzerindeki etkilerini incelemiştir. Çalışma bir kontrol grubu ve bir deney grubuylaZonguldak Karaelmas Üniversitesi'nde 2005 yılı bahar döneminde gerçekleştirilmiştir. Toplam 48 öğrenci ve bir öğretmen çalışmaya katılmıştır. Diyalog günlüğü kullanımı üzerine verilen bir semineri takiben, öğretmen sınıfta her zamanki olağan eğitimine devam etti ve diayalog günlüğü kullanımı ekledi. Diyaloggünlüğü kullanımı kontrol grubunun eğitiminde yer almadı. Veri anketler ve görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Anketler her iki gruba da altı haftalık çalışmanın öncesi ve sonrasında uygulanmıştır. Anketler, (1)-Kesinliklekatılmıyorum ifadesi ile (5) Kesinlikle katılıyorum ifadesi arasındaki Likert ölçeğiöğelerinden oluşmuştur. Görüşmeler de öğretmenle ve seçilen öğrencilerle çalışma sonrasında yapılmıştır. Anketler t-test ANOVA testleri ile analiz edilmiştir. Sonuçlar FLCASölçümüyle çalışma sonrasında deney grubuyla kontrol grubu arasında önemli hiçbirfarkın olmadığını ortaya çıkarmıştır. Fakat öğretmen ve öğrenci görüşmelerinde toplanan veriler diyalog günlüğü uygulamasının ngilizce derslerine olan tavırlarüzerinde olumlu etkilerinin olduğunu ileri sürmüştür.
Japonca'da fiiller

18. yy. da geliştirilen ve bugün Japonya'da halen okul dilbilgisi olarak kullanılmakta olan geleneksel Japonca dilbilgisinde fiil çekimleri, çeşitli çekim ekleri alan veya cümle içinde tek baslarına işlevi bulunan altı biçimden oluşmaktadır. Bunlar: l. Mizenkei, 2. Renyokei, 3. Shushikei, 4. Rentaikei, 5. Kateikei, 6. Meireikei. Bu biçimlerin bazı kullanımları şöyledir: (1.) olumsuz eki '-nai' alır, ör., kakanai / tabenai ; edilgen eki '-reru/-rareru' alır, ör., kakareru / taberareru. (2.) geçmişş zaman eki '-ta' alır, ör., kaite / tabete ; kibar biçimdeki '-masu' alır, ör., kakimasu / tabemasu ; istek eki '-tai' alır, ör., kakitai / tabetai. (3.) Japonca fiillerin sözlükte yer aldıkları biçim olup, fiiller bu haliyle çekimli olarak yüklem görevinde kullanılırlar, ör., Kodomo ga kaku / taberu. (4.) biçim isimlerden önce yelerek onları niteler, ör. kaku / taberu hito. (5.) biçim '-ba' eki alarak şartlı biçime dönüşür, ör. Kodomo ga kakeba / tabereba. (6.) düz emir biçimidir, ör. kake, tabezo.
Türkmen Türkçesinde fiil

Bu çalışmada Türkmen Türkçesindeki fiillerin dilbilgisel özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmada verilen dilbilgisel özellikler, Türkiye Türkçesi ve Türkmen Türkçesinde fiil konusu üzerine önceden yapılmış çalışmaların sentezi yoluyla elde edilmiştir. Tespiti yapılan bu dilbilgisel özelliklerin örneklendirilebilmesi ve Türkmen Türkçesindeki yazı diline yansımış fiillerin bir dökümünün yapılabilmesi için Türkmen Türkçesi sözlükleri taranmıştır. Bu tarama sonucunda bulunan fiiller yapı, içerik, anlam, kılınış ve çatı bakımından incelenmiştir. Türkmen Türkçesiyle yazılmış edebi eserler taranarak fiil şekillerinin tespitine çalışılmıştır. İncelemeler yapılırken Oğuz grubu Türk lehçeleri ve komşu lehçelerle karşılaştırmalar yapılmış; gerekli yerlerde bu lehçenin ağız özelliklerine değinilmiştir. Bu yaklaşım tarzı ve çalışma metoduyla ortaya çıkan doktora tezi, dört bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde Türkmen Türkçesinde kullanıldığı tespit edilen fiiller, yapıları bakımından incelenmiş ve örneklendirilmiştir. Çatı konusu da bu bölümde anlatılmıştır. İkinci bölümde çekimli fiiller ele alınmış; çekim eklerinin eski ve günümüz Türkmen Türkçesindeki şekilleri tespit edilmiştir. Fiil çekimi tabloları hazırlanmış ve kip eklerinin bütün işlevleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde çekimsiz fiiller ele alınmış; isim fiil, sıfat fiil ve zarf-fiil eklerinin eski ve yeni şekilleri tespit edilerek örneklendirilmiştir. Ekler bölümünde önce, Türkmen Türkçesindeki bütün fiillerin basit ve eklerle türemiş şekilleri listelenmiştir. Ardından, Türkmen Türkçesinde kullanılan fiillerin sözlüğü verilmiştir.
Ardahan'ın tarım ve hayvancılıkla ilgili söz varlığı

Tez çalışması 'Ardahan'ın Tarım ve Hayvancılıkla İlgili Söz Varlığı' üzerine yapıldı. Hazırlanan çalışmanın giriş kısmında Ardahan'ın toplumsal ve ekonomik unsurlarına etki eden coğrafi özellikleri açıklandı. İlin bugünkü nüfus yapısını ve idari pozisyonunu biçimlendiren siyasi tarihi tanıtıldı. Dil ve kültür unsurlarına etki eden etnik unsurlarına değinildi. Tezin hazırlanmasıyla ilgili yapılan çalışmalar izah edildi. Çalışmanın konusunu oluşturan söz unsurları tezin sözcük tanıtım kısmında verildi. Bu kısım da beş bölümden oluşturuldu. Birinci bölümde tarımsal faaliyetlerle ilgili söz varlığına, ikinci bölümde hayvancılıkla ilgili söz varlığına, üçüncü bölümde kümes hayvancılığıyla ilgili söz varlığına, dördüncü bölümde arıcılıkla ilgili söz varlığına, beşinci bölümde tarım ve hayvancılıkta kullanılan evcil hayvanlarla ilgili söz varlığına yer verildi. Tespiti yapılan sözcükler bölümlerde kendi içinde alfabetik sıraya göre dizildi ve karşılarına il bağlamında taşıdıkları anlamları yazıldı. Bazı sözcüklerin altına kendilerine yüklenen anlamların izahına somutluk kazandırmak için anlamlarına uygun resimler koyuldu. Bölümlerde madde başı yapılan sözcükler etimolojik bakımdan incelendi ve dillere göre dağılım istatistiği çıkarıldı. Elde edilen veriler sonuç bölümünde gösterilerek bu verilerle ilgili çıkarımlara ve değerlendirmelere yer verildi. Tezin son kısmında bölümlerde yer alan sözcüklerin dizini yapıldı.
Eski Anadolu Türkçesindeki fiilerin durum ekli tamlayıcıları

Tezimizde Eski Anadolu Türkçesine ait eserlerden Yunus Emre Divanı, Erzurumlu Darir'in Kıssa-i Yüsufu, Sadru'd-din Şeyhoğlu'nun Marzuban-name Tercümesi ve Dede Korkut Kitabı'nda geçen fiiller ve fiilimsiler tespit edilmiş; bu fiil ve fiilimsiler, aldıkları durum ekli tamlayıcılar bakımından incelenmiştir. Bir cümledeki fiil, aynı cümlede birden fazla durum ekli tamlayıcı almışsa, o da 'Birden fazla durum eki' başlığı altında belirtilmiştir. Bu çalışmayla Eski Anadolu Türkçesindeki fiillerin hangi durum ekli tamlayıcıları aldıkları cümle örnekleriyle ortaya konmuştur. Türk dilinin gelişiminde çok önemli bir yere sahip olan fiillerin o dönemde hangi durum ekli tamlayıcılarla kullanıldığı, dört eserden yola çıkarak, tespit edilmiştir. Tespit edilen fiiller, aldıkları durum ekli tamlayıcılarla birlikte alfabetik sıraya konmuştur. Eski Anadolu Türkçesi döneminde kullanılmış olup günümüzde kullanımdan düşmüş olan fiiller haricindeki tüm fiiller, Türkiye Türkçesindeki kullanılışlarıma karşılaştırmıştır. Bu karşılaştırmada fiillerin, aldıkları durum ekli tamlayıcılar bakımından çok büyük farklılıklar göstermediği sonucuna varılmıştır.
On stress, types of extrametricality and the phonological structure of the extrametrical syllable in Turkish simplex words

Bu tezin amacı Türkçe'deki basit sözcüklerde vurgunun nasıl yerleştirildiğini araştırmak ve basit sözcüklerde vurgunun yerleştirilmesinin kurallı olup olmadığım bulmaktır. Tezin kuramsal çerçevesi Sözcüksel Sezdizimdir. Bu tezde Türkçe'de son heceden iki hece önceki heceye düşen vurgunun büyük oranda kuralsız olduğu ve kurallı vurgunun ya son heceye, ya da sondan bir önceki heceye düştüğü iddia edilmektedir. Bu durumda son hecenin ölçü dışı olması ve en sağdaki heceyi vurgulayan bir Uç Vurgu kuralı Türkçe'deki kurallı vurguyu açıklamaya yeterli olacak ve Türkçe'de vurgunun son heceye düşmediği tüm durumları ikili ayaklar kurarak açıklayan önceki çalışmaların aksine, ikili ayak oluşturmaya gerek kalmayacaktır. Bu tezde ayrıca Türkçe'de iki farklı ölçü dışı olma türü bulunduğu iddia edilmektedir: çok heceli yer adlarında, çok heceli olup kökeni Türkçe, Farsça ya da Arapça olmayan Özel isimlerde ve tek bir sözcük olarak okunan akronimlerde gözlemlenen, sözcüksel şartlara bağlı ölçü dışı olma ve vurgusunun son hecede olmamasının nedeni sesdizimsel unsurlar olan sözcüklerde gözlemlenen ve son hecenin sesdizimsel yapısından kaynaklanan sesdizimsel şartlara bağlı ölçü dışı olma. Bu ikinci tür ölçü dışı olma durumunun uzun ünlü içermeyen ve dar olmayan bir ünlüyle biten basit sözcüklerin son hecesini ölçü dışı yaptığı ve sözcükte uzun bir ünlünün bulunması durumunda engellendiği savunulmaktadır. Bağlaçlarda ve çekimsiz zarflarda gözlemlenen ve her zaman ilk heceye düşen vurgu sınırsız sayıda heceden oluşan sol-başlı ayaklar kurularak açıklanmıştır. Son olarak, Türkçe'de basit sözcüklerdeki vurgunun yerleştirilmesi için bir vurgu algoritmi önerilmiştir.
Anlamdaş kelimelerde anlam ve kullanış farklılıkları

Anlamdaş kelimeler konusunda dilbilimciler arasında görüş farklılıkları vardır. Kimi dilbilimciler anlamdaş kelimeler arasında anlam ve kullanış farklılığı olmadığını kimi dilbilimciler de böyle bir farklılığın olduğunu savunur. Bu araştırmada ilk önce bu konuda yapılan çalışmalar incelenmiştir. Daha sonra anlamdaş kabul edilen kelimelerin en çok kullanılanlarından ve karıştırılanlarından bir kısmı seçilmiştir. Bu seçilen kelimelerin sözlük tanımları ve kullanımları incelenerek aralarındaki farklar ortaya konulmağa çalışılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre anlamdaş kelimeler arasında anlam ve kullanış farklılığı olduğu görülmüş ve bu farklar açıklanmağa çalışılmıştır. İlköğretim öğrencilerine anlamdaş kabul edilen kelimelerin farklılıklarının öğretilmesi, öğrencilerin kelime hazinesini artıracak buna bağlı olarak dili kullanma becerileri ve düşünme becerilerini geliştirecektir.
Söz varlığı açısından Kazak Türkçesi ile Türkiye Türkçesi ağızlarının karşılaştırılması

ÜNLÜCAN Necati, Söz Varlığı Açısından Kazak Türkçesi ile Türkiye TürkçesiAğızlarının Karşılaştırılması, Yüksek Lisans Tezi, Ardahan, 2019. Türk toplumları, tarihten günümüze kadar dünyanın birçok yerine yayılmışdurumdadırlar. Geniş coğrafyaya yayılmalarından dolayı Türkçenin de kullanılırlığıbuna göre şekillenmiştir. Bu topluluklardan olan Kazak Türkleri ve Türkiye Türkleri, Kıpçak ve Oğuz Türkçesini kişi sayısı bakımından en çok kullanan iki boydur. Aynı soy ve dil aile grubuna mensup olmalarından dolayı toplum genelinde kullanılan birçok sözcük bugün dahi işlevini sürdürmektedir. Yapmış olduğumuz bu çalışmada Türkiye Türkçesi'nin ağızları ile ölçünlüKazakTürkçesi, söz varlığı açısından karşılaştırılarak ikisi arasındaki ortak sözcüklerinbenzerlikleri, ses değişimleri ve paralellikleritespit edilmiştir. Çalışmamızın ana malzemesini oluşturan ortak sözcükler, Kazak Türkçesi Sözlüğü ile Türkiye'de Halk Ağzından Derleme Sözlüğü'nün ciltlerinden fişlenmiş ve alfabetik sırayla verilmiştir. Çalışmanın giriş bölümünde Kazak adı, Kazak Türklerinin Tarihi ve KazakTürkçesiningünümüze kadarki gelişim süreçleri, hangi dil grubunda yer aldığı gibikonularadeğinilmiştir. Çalışmanın inceleme bölümünde ise Kazak Türkçesi ile Türkiye Türkçesi Ağızları söz varlığı açısından karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bu karşılaştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde fonetik ve anlam bakımından aynen devam eden sözcükler; ikinci bölümde fonetiği değişmiş anlamıdeğişmemiş sözcükler; üçüncü bölümde fonetiği aynı, anlamı değişmiş sözcükler ve dördüncü bölümde hem fonetiği hem anlamı değişmiş sözcükler ele alınmıştır. Çalışmamız sonuç ve kaynakça bölümleri ile tamamlanmaktadır.
Refik Halit Karay'ın eserlerindeki hal eklerinin görev ve işlevleri

Betimlemeli yöntemle yaptığımız bu çalışmamızda 'şekil-görev-anlam' birliğini esas alarak hal eklerinin görev ve işlevlerini irdeleyip olabildiğince çok örnek üzerinden sonuçlar çıkarabilmek için yazarın roman, hikaye, deneme ve anı gibi farklı türlerde olan sekiz kitabını inceledik. Çalışmamızın 'Giriş' kısmında Refik Halit Karay'ın hayatı, eserleri ve Türkçesi hakkında genel bilgiler verdikten sonra 'Hal Ekleri' bölümünde her bir hal ekinin görev ve işlevini birbirinden ayırarak ayrıntılı olarak inceledik. Araştırmacılara kolaylık sağlaması için tespit edebildiğimiz görev ve işlevleri, sınıflandırarak 'Görevler Tablosu' ve 'İşlevler Tablosu' başlıkları altında iki tabloda gösterdik. 'Sonuç' bölümünde çalışmamızın neticesinde ulaştığımız sonuçları ortaya koyduk.
Integrated form focus instruction vs isolated form focus instruction

Yapılan araştırmalar, İletişim Odaklı Eğitimde dikkati dil biçimine de çekmenin öğrencilerin dili kavrama becerilerini geliştirmede olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Biçim Odaklı Eğitim, dilin biçimini öğretmek anlamına gelirken, eğitimin asıl odağı hala anlamdır. Bu inceleme, öğrenci ve öğretmenlerin Biçim Odaklı Öğretim'in iki farklı türü olan belirtik ve örtük öğretim tercihlerini araştırmaktadır. Belirtik ve örtük öğretim öğrencinin dikkatini anlam odaklı eğitimde dil bilgisi biçimine çekmenin iki yoludur. Bu çalışma, dil öğretiminin dilbilgisi-çeviri yönteminde temsil edilen dilbilgisi tabanlı öğretimden iletişimsel dil öğretiminde temsil edilen anlam tabanlı öğretime ve daha sonra form ve anlamın aynı anda öğretildiği en son aşamaya kaydırıldığı edebiyatı/ literatürü inceler. Bu incelemedeki çalışmalar öğrenci ve öğretmenleri belirtik ve örtük öğretim tercihlerini karşılaştırmaktadır. Çalışmanın sonuçları, belirtik biçim odaklı eğitimin daha fazla tercih edildiğini göstermektedir.
Muhyiddin Mehİ'nin Müfİd adlı eseri ve bu eserin XV. yüzyıl Türk tıp dilinin oluşmasındaki yeri

Bu çalışma, Muhyiddin Mehi tarafından Hicri 871/ Miladi 1467 yılında Eski Anadolu Türkçesiyle yazılmış ve Şerefeddin Sabuncuoğlu tarafından Hicri 872/ Miladi 1468 yılında istinsah edilmiş manzum, önemli bir tıp kitabı olan ve elimizdeki tek nüshası Ankara Milli Kütüphane'de İ/60 numarada kayıtlı bulunan Müfid adlı eseri bilim dünyasına kazandırmak ve bu eser üzerinden XV. yüzyılda kullanılan tıp terimlerini tespit ederek, eserin XV. yüzyıl Türk tıp dilinin oluşmasındaki yerini saptayabilmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmamız üç ciltten oluşmaktadır. Birinci ciltte, Giriş ve Metin bölümleri yer almaktadır. Giriş bölümünde, Türk tıp tarihinin temellerine ve başlangıç safhasına kısaca değinildikten sonra, Anadolu'da Müfid'e kadar (1467) yazılmış tıp kitapları ve bunlarla ilgili yapılmış olan çalışmalar üzerinde durulmuş; tıp kitaplarının niçin Türkçe yazıldığı tartışılmıştır. Dönemin tıp anlayışıyla ilgili açıklamalar yapıldıktan sonra, eserin müellifi, müstensihi ve eser hakkında bilgiler verilmiştir. Metin bölümünde Müfid, çeviri yazı alfabesiyle Latin harflerine aktarılmıştır. İkinci ciltte, çalışmamızın Dizin bölümü bulunmaktadır. Burada, eserde geçen bütün kelimeler, şahıs adları, eser ve yer adları aldıkları eklere göre, gramatikal dizin şeklinde gösterilmiştir. Ayrıca, eserde geçen bütün bitki adlarını açık bir şekilde gösterebilmek için Bitki Adları Çizelgesi oluşturulmuştur. Çizelgede, bitkilerin sırasıyla Türkçe, Arapça, Farsça, Yunanca adları yazılmış, en son sütunda da bunların Latinceleri verilmiştir. Üçüncü cilt, terim incelemelerini, sonucu, kaynakçayı ve metnin tıpkıbasımını ihtiva etmektedir. XV. yüzyıldaki Türk tıp terminolojisine bir örnek oluşturmaya çalıştığımız Müfid'deki Tıp Terimleri bölümünde, öncelikle, eserde tespit edilen 1085 adet tıp teriminin nasıl ve neye göre belirlendiği anlatılmış; eserdeki Türkçe terimlerle ilgili inceleme, açıklama ve değerlendirmeler yapıldıktan sonra, tespit edilen bütün terimler Türkçe, Arapça, Farsça ve Yunanca olmak üzere dört gruba ayrılarak, anlamlarıyla birlikte bir sözlük halinde verilmiştir. Çalışmamızın Sonuç bölümünde ise dönemin tıp dili değerlendirilerek, Müfid'de mevcut olan tıp terimlerinin ışığında, eserin XV. yüzyıldaki Türk tıp dilinin oluşmasındaki yeri ve önemi belirtilmiştir. Tez hazırlanırken yararlanılan eserlerin listesinin verildiği Kaynakça bölümünden sonra, Müfid'in tıpkıbasımı yer almaktadır.
Türkçede pekiştirme

Dillerin konuşucuları kimi zaman anlatımı güçlendirmek, pekiştirmek adına çeşitli yollara başvururlar. Söz konusu yollar çok daha önceden geleneksel yöntemle dilbilgisi eserlerinde ele alınmıştır. Ancak belirlenen kaideler sadece kısıtlı tümcelerde tanıklanmıştır. Oysa dil bütünüyle değerlendirilmesi gereken bir yapıdır. Dil konuşucularının pekiştirme için başvurduğu yolların bir de bağlam odaklı ele alınması gerekmektedir. Çalışmamızda bağlamda meydana gelen pekiştirmeli anlatımlar tespit edilmiştir. Söz konusu pekiştirmeler anlamsal, sözdizimsel ve yazımsal olmak üzere üç ana başlıkta ele alınmıştır.