turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin daimi üyelik, temsiliyet ve veto hakkı tartışmaları çerçevesinde reform ihtiyacı

Devletler arasındaki işbirliği gereksiniminin kaçınılmaz hale gelmeye başlamasından bu yana, uluslararası örgütler uluslararası ilişkilerin en önemli aktörlerinden biridir. Her ne kadar devletlerin çıkarları uluslararası ilişkilerde belirleyici konumda olmaya devam etse de, ister bu çıkarlar için bir mekanizma görevi üstlensin isterse doğrudan bu çıkarları etkileyen bir faktör olsun, uluslararası örgütler sistemin vazgeçilmez parçalarıdır. En kapsamlı uluslararası örgüt olan Birleşmiş Milletler, iki savaş arası dönemde Milletler Cemiyetinin başarısız olması sonucu çok daha etkili bir örgütün kurulması fikri ile ortaya çıkmıştır. Birleşmiş Milletler de, Milletler Cemiyet gibi savaşı kazanan devletler tarafından oluşturulan bir örgüt olma özelliğine sahiptir. Bundan dolayıdır ki, hakim devletler Birleşmiş Milletler bünyesinde önemli konumlar elde etmişlerdir. Özellikle Güvenlik Konseyi'nde daimi üyelik ve veto hakkı gibi ayrıcalıklar, örgüte egemen olma noktasında hakim devletlere büyük bir avantaj sağlamaktadır. Tartışma konusu oluşturan bu unsurlar, dönemin şartları göz önünde bulundurulduğunda anlaşılabilirdir. Fakat aradan geçen 70 yılın ardından dünya düzeni değiştiği gibi Birleşmiş Milletlerin yapısı da değişim göstermektedir. Bu bağlamda tez çalışması; Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin reform gereksiniminden hareketle, reforma yönelik talep ve önerileri, reforma yönelik olumlu ve olumsuz tepkilerle ilişkilendirmek ve ortaya bir sonuç koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir.
The Notion of collective security and the changing nature of the United Nations peace keeping operations

Kollektif Güvenlik Kavramı ve Birleşmiş Milletler Barışı Koruma Operasyonlarının Değişen Niteliği Bu çalışmanın amacı, kollektif güvenliğin uygulanamamasından doğan Birleşmiş Milletler barışı koruma operasyonlarının değişen niteliğini gözler önüne sermektir. BM kollektif güvenliğe en iyi ikinci alternatif olarak barışı korumayı geliştirdi. Bu Tez, barışı korumanın tanımı ve niteliğini açıkladıktan sonra barışı korumanın Soğuk Savaş dönemindeki gelişimi üzerinde durmaktadır. Bu tez Soğuk Savaş'ın sona ermesinin etkisinin analizini yaparak barışı koruma operasyonlarının artışını ve niteliğindeki değişimi göstermeyi amaçlıyor. Soğuk Savaş'ın bitimi barışı koruma operasyonlarının niteliğinde değişimlere yol açtı. Yeni çatışmalar devletler arasından ziyade devletlerin kendi içlerinde vuku bulduğundan dolayı, bu operasyonların ortak özelliği iç çatışmalarda kullanılmaları olmuştur. Soğuk Savaş sonrası dönemde artan sayıdaki iç çatışmalarla daha etkin bir biçimde ilgilenebilmek için barışı korumanın niteliği barışı uygulamaya doğru yöneldi. Tezin son kısmında, barışı koruma ile barışı uygulama arasındaki farkın açıklanması ve barışı uygulamanın analizi yapılmaktadır. Bu tez barışı uygulamanın son seçenek olması ve barışı uygulama operasyonlarına girişilmeden önce yeterli siyasi irade ve maddi kaynakların elde mevcut olması ve sadece NATO gibi askeri bir örgüt tarafından uygulanması gerektiği sonucuna varmaktadır. Barışı koruma yeni bir yaklaşıma gereksinim arz eder ve bu yeni yaklaşım etraflıca düşünme, detaylı planlama ve değerlendirmeye değer.
İngiliz-Amerikan ilişkilerine Arap Baharı'nın etkisi

Bu çalışmada İngiliz-Amerikan ilişkilerine Arap Baharı'nın etkisi Konstrüktivizm bağlamında incelenmiştir. İlk etapta Konstrüktivizm hakkında bilgiler verilmiş ve temel varsayımları tartışılmıştır. Daha sonra İngiliz-Amerikan ilişkilerinin geçmişşten günümüze siyasi, ekonomik ve askeri boyutları irdelenmiştir. Son bölümde Arap Baharı'nın nedenleri ve mevcut durumunun tespiti yapılmıştır. Bu üç bilgi kaynağından hareketle Arap Baharı olarak anılan sürecin İngiliz-Amerikan ilişkilerine etkisi değerlendirilmiş ve çalışmanın temel bulguları ortaya çıkartılmıştır. Sonucu Konstrüktivizm bağlamında ifade edersek İngiliz-Amerikan ilişkilerinin kolektif kimliğinde bir değişim dönüşümün başladığı tespit edilmiştir. Bu sürecin devam etmesi halinde XX. yüzyılda İngiltere ile Amerika Birleşik Devletleri arasında gerçekleşen güç devrinin tekrar gündeme gelmesinin muhtemel olduğu ifade edilmiştir. Ek olarak Arap Baharı'nın Konstrüktivizm bağlamında uluslararası sosyal yapıda meydana getirdiği paylaşılan anlamlardaki değişim ve dönüşümler de anlatılmıştır. Bu değişimin uluslararası yapıya tesirleri ve yapının da uluslararası siyaset ortamında var olan aktörler üzerinde etkileri gösterilmiştir. Bu çalışma Konstrüktivizm bağlamında inceleme yapacak araştırmacılara konstrüktivist teorinin uygulamalı haline bir örnek sunmaktadır.
Afganistan'a müdahale ve yeni devlet düzeni

Bu tezin amacı, 11 Eylül saldırıları sonrası Afganistan'a yapılan müdahale ve yeni devlet düzeninin tesisinin yansımalarını incelemektir. Bu çalışmanın temel çıkış noktası ise tarih boyunca başka devletlerin müdahalesine maruz kalmış ve iç çatışmalar yaşamış Afganistan'da devlet düzeninin inşası sorunsalıdır. Söz konusu sorunsalın ele alınmasında Afganistan'ın coğrafi konumu ve jeostratik yapısı, demografik unsurları ve tarihi ile beraber ülkeye yönelik dış müdahalelerin analiz edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada ilk olarak Afganistan, coğrafi konumu ve stratejik önemi nedeniyle uluslararası politikanın ilgi alanlarından biri olması ve küresel güç mücadelesinin gerçekleştiği sahada olması sebebiyle müdahalelerin ve dış etkilerin etkili olduğu varsayımı ele alınmıştır. İkinci olarak başka devletlerin müdahalelerine ek olarak ülkenin etnik yapısının homojen olmamasından dolayı üniter bir devletin inşası zorlaşmış ve ülkede siyasal istikrar elde edilememiştir. Son olarak ise ABD'nin Kalıcı Özgürlük Operasyonu sonrasında ülkede inşa edilmeye çalışılan yeni devlet düzeni ve AfPak Strateji ile yeni bir döneme girilirken ülkenin 2014 cumhurbaşkanlığı seçimlerinin yeni düzenin inşasındaki rolü analiz edilmiştir.
Az gelişmiş ülkelere yapılan uluslararası yardımlar: Ekonomik ve siyasal boyutları

Az gelişmiş ülkeler de kalkınmış ülkeler gibi, ekonomik ve sosyal refahı yakalamış, temel ihtiyaçlarını rahatlıkla karşılayabilen, bağımsız bir güç durumuna ulaşmaya çalışmaktadırlar. Adı kalkınma olarak konulan bu hedefe ulaşma yolunda az gelişmiş ülkelerin karşılaştıkları en büyük engel sermaye yetersizliğidir. Bu engeli aşmak için zorunlu seçenek haline gelen dış yardımlar ve dış borçlar, az gelişmiş ülkelerdeki uygulama biçimlerine göre farklı ekonomik ve siyasal sonuçlar doğurmuştur. Az gelişmiş ülkelerin kalkınma serüvenindeki baş aktörlerden olan uluslararası yardımlar, beklenen mucizeyi yaratmaktan çok uzak kalmıştır. Türkiye ve diğer örnekleri ve tarihsel gelişimleri ile birlikte, uluslararası yardımların ekonomik ve siyasal sonuçları bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır.
Bir kuşak bir yol projesi çerçevesinde Çin ve Türkiye ilişkilerinde yeni gelişmeler

Bir Kuşak Bir Yol 'İpek Yolu Ekonomi Kuşağı' ve '21. Yüzyıl Deniz İpek Yolu'nun kısaltılmasıdır. Asya'dan Avrupa'ya kadar uzanan bu yol 2015 gündeme geldiğinden beri yurt içinde olsun veya yurt dışı ülkelerde olsun çok sıcak tepkilerle karşılaşmaktadır. Uzun yıllar önce, tarihi ipek yolu doğu ve batıyı, Çin ve Türk halkını birbirine bağladı ve iki halk arasındaki kültürel alışverişi güçlendirdi. Günümüzde ise bu ikili ilişkiler daha geniş bir versiyonda ilerlemektedir. Bu çalışma bir kuşak bir yol projesi çerçevesinde Çin ve Türkiye ilişkilerinde yeni gelişmeleri ve problemleri inceleme amacıyla yapılmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde 'Bir Kuşak Bir Yol' projesi detaylı olarak anlatılmıştır. İkinci bölümde, Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulmasından günümüze kadar olan önemli gelişmeler ve günümüzdeki yeni gelişmeler aktarılmıştır. Üçüncü kısmında ise İstanbul'da yaşamakta olan Türk ve Çinlilerin 'Bir Kuşak Bir Yol' ve iki ilişkiler hakkındaki düşüncelerinin değerlendirmesi yapılmıştır ve mevcut problemler sunulmuştur. Çalışmanın son kısmında ise problemler analiz edilerek öneriler bulunmaktadır.
The assessment of the United Nations peacekeeping operations in West Africa

Birleşmiş Milletler kurulduğu tarih olan 1945'ten beri uluslararası ve devlet içi çatışmaların çözüm süreçlerinde girişimci bir rol üstlenmiştir. Bu çalışmanın amacı 1993- 2018 yılları arasında, Batı Afrika'nın Mano Irmağı havzasında yer alan Liberya, Sierra Leone ve Fildişi Sahilleri'ndeki BM barışı koruma operasyonlarını değerlendirmektir. Üç vaka çalışmasında bahsedilen altı barışı koruma misyonunda amaç; etnik farklılıklar ve ekonomik, politik ve sosyal altyapıların eksikliği gibi birçok faktörden kaynaklanan devlet içi çatışmaları çözüme kavuşturabilmektir. Bu çalışmada ele alınan barışı koruma misyonları, Liberya'da UNOMIL ve UNMIL, Sierra Leone'de UNOMSIL ve UNMASIL, Fildişi Sahilleri'nde MINUCI ve UNOCI'dir. Vaka çalışmaları teorik ve tarihsel çerçeve temelinde ve öncelikle BM tarafından sağlanan kaynaklardan edinilen bilgiler ışığında analiz edilmiştir. Objektif bir sonuca varmak için önemli bir bölgesel organizasyon olan ECOWAS ve onun askeri kolu olan ECOMOG'un katkıları da dikkate alınmıştır. BM operasyonlarının temel amacı olan savaştan zarar görmüş ülkelerde ekonomik, politik ve sosyal altyapıların yeniden inşasıyla barışçıl atmosferin sağlanması ilgili vaka çalışmalarında karşılandığından, bahsi geçen ülkelerde BM'nin barışı koruma operasyonlarının etkili olduğu sonucuna varılabilir.
Kırım ve Karabağ'ın işgalinin karşılaştırılması: işgal ve sonrası

Kırım ve Dağlık Karabağ'ın işgali sorunu günümüz uluslararası siyasi arenasının üzerinde en fazla tartışma yapılan birer konularındandır. Akademik çalışmalar çerçevesinde her iki bölgenin işgali sorunu ayrı ayrı ele alınmakla birlikte söz konusu iki sorunun karşılaştırılmasına yönelik ciddi bir çalışma yapılmamıştır. Bu nedenle çalışmada Kırım ve Dağlık Karabağ sorunları önce ayrı ayrı ele alınmış, ardından ise her iki sorunun karşılaştırmalı analizi yapılmıştır. Bu bağlamda çalışmada sorunların tarihi nedenleri, işgal öncesi bu bölgelere yönelik Rus politikaları, işgallerin gerçekleştiği konjentür ve işgal sonrası işgallere yönelik verilen uluslararası tepkinin karşılaştırılması yapılmıştır. Ayrıca Kırım ve Dağlık Karabağ'ın işgali teorik açıdan değerlendirilmiş, uluslararası hukukun söz konusu sorunlara yaklaşımı üzerinde inceleme yapılmıştır. Çalışmada Kırım ve Dağlık Karabağ'a yönelik işgal ve işgalden sonraki süreç karşılaştırılarak sorunlar arasında benzerlik ve farklılıklar ortaya çıkarılmıştır. Bu bağlamda işgallerin gerçekleştiği konjektür ve işgallere verilen uluslararası tepkinin farklı olmasına rağmen iki işgal süreci arasında bazı benzerlikler de görülmüştür. Ermenilerin Karabağ işgali 'Büyük Ermenistan' hülyası ve Türk düşmanlığı bilinci ile tarihi bir misyon çerçevesinde etnik çatışmalar ortamında gerçekleştirilirken, Kırım'da Rus ilhakının ise yarımadanın tarihi Rus politiklarının merkezinde bulunması ve bölgenin jeopolitik önemi nedeniyle gerçekleştiği görülmektedir. İster Kırım, isterse de Karabağ'ın işgali sürecinde Rusların söz konusu bölgelere yönelik uzun zaman boyunca gerçekleştirdiği iskan politikası da çok etkili olmuştur. Ayrıca uluslararası düzeyde Azerbaycan ve Ukrayna'nın birer toprak parçası olarak tanınan her iki bölgenin işgalden kurtarılmasına yönelik uluslararası yaptırımlar farklı nedenler sebebiyle uygulanmamıştır. Öte yandan Dağlık Karabağ'ı Azerbaycan'ın ve Kırım'ı ise Ukrayna'nın toprak parçası olarak tanıyan uluslararası hukuk 'Devletlerin Toprak Bütünlüğü' ilkesini 'Self-Determinasyon' ilkesinin üstünde tutmakta ve silahlı saldırıya maruz kalarak toprak bütünlüğü bozulan bu ülkelere Meşru Müdafaa hakkını kullanmak için yetki vermektedir.
Kazakistan'ın dış politikasında çok taraflılık ve uluslararası örgütler

Sovyetler Birliği'nin 1990- 1991 yıllarında dağılma süreciyle birlikte diğer Türk toplulukları da arka arkaya kendi bağımsızlıklarını ilan etmiştir. Orta Asya Cumhuriyetleri içerisinde en büyük yüzölçümüne sahip olan Kazakistan, hem Sovyetler döneminde baskının en çok hissedildiği hem de bugün büyük başarılarla dünya arenasında geldiği nokta açısından önemli ülke bir olarak görülmektedir. Bu çalışmanın birinci bölümünde Kazakistan'ın tarihine kısa bir bakış atılmıştır. Rusya Çarlığı zamanından Sovyetlere kadar olan dönemin sosyal, ekonomik ve idari alanları incelenmiş ve bağımsızlık sonrası Kazakistan'ın etnik, ekonomik, askeri ve stratejik konularında pek çok sorun ortaya çıkmıştır. Daha önce devlet sisteminde belirlenmiş rejim standartları bulunmayan, ülkenin iç ve dış politika açısından tamamen tecrübesiz olması nedeniyle bağımsızlıktan sonra memleket anayasası, dış politika yetkileri ve bürokrasisi senelerce süren yoğun bir çalışma sürecini gerektirmiştir. Ülkenin karşısında bulunan bu sorunların kademeli olarak çözülmesi amacıyla Cumhurbaşkanı Nazarbayev tarafından kabul edilen kısa ve uzun vadeli program, proje ve stratejiler de bu bağlamda incelenmiştir. İkinci bölümde uluslararası örgütlerin tanıtımı, bu örgütlerin fonksiyonları, sınıflandırılmaları hakkında genel bilgi verilmiş ve Kazakistan açısından çok taraflılık ve uluslararası örgütlerin önemi açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise çeşitli uluslararası örgütler ve bu örgütlerin örnekler üzerinden ilişkileri ve neticeleri incelenmiştir.
Klasik realizm ve neo-realizm bağlamında Birleşik Krallık'ın kutup politikaları

Uluslararası İlişkilerin temel teorisi olarak kabul edilen Klasik Realizm ve sonrasında teoriye yeni bakış açıları getirilerek yorumlanan Neo-Realizm teorisi özellikle devlet davranışlarını anlamlandırma ve açıklama hususunda önem arz etmektedir. Coğrafi Keşifler Çağı ile başlayan ve sonrasında Sanayi Devrimi'nin getirdiği ekonomik faydalarla birlikte Birleşik Krallık'ın dünya ölçeğinde başat aktör konumuna gelmesi, Antarktika ve Arktika bölgelerinde de etkisini göstermiştir. Geniş coğrafi alana sahip olan bu bölgelerde Birleşik Krallık yüzyıllardır araştırma faaliyetlerini sürdürmektedir. Ülkenin Arktika ve Antarktika hususundaki politikaları dinamik bir biçimde sürdürülmektedir. Birleşik Krallık bölgeler üzerine ulusal çıkarlarını artırmanın yollarını aramakta, bu hususta bölge stratejileri ve politikaları oluşturmaktadır. Çalışmada, ilk olarak Klasik Realizm ve Neo-Realizm teorilerinin detaylı bir biçimde araştırılarak analiz edilmesi amaçlanmıştır. Daha sonraki bölümde ise Birleşik Krallık'ın Coğrafi Keşifler ve Sanayi Devrimi'nin getirdiği değişim ve dönüşümlerin etkisiyle Kutup Bölgeleri'ni keşif hareketlerinin tarihsel temellendirmesi yapılmaya çalışılmıştır. Son olarak ise Birleşik Krallık'ın günümüz ve gelecekteki Kutup Politikalarının Klasik Realist ve Neo-Realist yaklaşımla değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Orta Asya'nın Amerikan hegemonyasına eklemlenmesi ve bu süreçte ABD'nin enerji politikaları

Amerika, İngiltere'den hegemon rolünü devraldıktan sonra günümüzde bu gücü, daha da kuvvetlendirerek muhafaza etme gayretindedir. Dünya sistemi, ABD'nin öncülüğünü ettiği serbest piyasa ekonomisinin hakim olduğu bir düzen haline gelmiştir. Bu düzen kapsama alanı yayıldıkça güç kazanmaktadır. İşte bu noktada, Orta Asya, ABD hegemonyası açısından bilhassa önemli bir konumdadır. Orta Asya'nın ABD çıkarları açısından askeri, siyasi ve ekonomik anlamda hegemonik alana eklemlenmesi gerekmektedir. 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması ile Orta Asya'da oluşan güç boşluğunun ABD tarafından doldurulması gerektiği düşünülmüştür. Özellikle Amerika'nın 1990'ların ortalarında başlayan Orta Asya ilgisi, 11 Eylül olayları ardından yoğunlaşmıştır. 11 Eylül'ün yaşanması ABD'nin Orta Asya politikalarında bir dönüm noktası olmuştur. ABD, hegemonik politikaların Orta Asya'da uygulanmasında güvenlik ve terör merkezli önceliğini vurgulamıştır. Orta Asya'nın Amerikan hegemonyasına eklemlenmesinde sahip olduğu zengin enerji kaynakları ABD tarafından en büyük araç olarak görülmüştür. Tüm bu çerçevede, bu tez çalışması Amerikan hegemonyasının bileşenlerini incelemiş ve dört hegemonya görüşünü kavramsal çerçeve olarak ele almıştır. Bu temel ile Orta Asya'nın Amerikan hegemonyasına eklemlenmesi süreci detaylı bir şekilde incelenmiştir. Bu süreçte ABD'nin Orta Asya enerji kaynaklarını politikalarında bir araç olarak kullandığı savunulmuştur.
Transboundary financial crime in Turkey as a non-traditional threat

Kara para aklama faaliyetleri, giderek küreselleşen bir dünyada sınır aşan bir özellik haline gelmiştir. Özellikle ekonomi alanında olmak üzere, her alanda toplumları ve devletleri olumsuz yönde etkileyen kara para aklama faaliyetleri, çok büyük boyutlara ulaşmış ve bu nedenle karşı önlemler bir zorunluluk haline gelmiştir. Bu amaçla, ülkelerde kara para aklama ile mücadele etmek için Mali İstihbarat Birimleri kurulmuştur. Kara para aklama ile mücadele, yalnızca ülkelerdeki yasal düzenlemeler ile ilgili değildir; başarılı olabilmek için uluslararası işbirliği ve anlaşma gerektirir. Bu nedenle, bu çalışma kara para ve kara para aklama ile mücadelenin hem ulusal hem de uluslararası yönleriyle ilgilenmekte ve bu konudaki gelişmeler ve düzenlemeleri incelemektedir. İlk bölüm hipotez ve araştırma soruları, literatür taraması ve araştırmanın bilimsel katkısını tanıtmaktadır. İkinci bölüm kara para ve kara para aklama kavramları, kara para aklama ile mücadele, kara para aklama aşamaları yanı sıra para aklamanın toplumlar üzerindeki ekonomik ve sosyal etkilerini içerir. Üçüncü bölümde, dünyadaki kara paranın büyüklüğü ile ilgili bakış açıları öne sürülmüş ve daha sonra kara para aklama ile mücadele eden uluslararası örgütler ve faaliyetleri anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, Egmont Grubu ve mali istihbarat birimi modelleri ayrıntılı olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca Türkiye'deki Mali Suçları Araştırma Kurulu ve bazı büyük ülkelerdeki diğer mali istihbarat birimlerini de birbirleriyle karşılaştırmaktadır. Son bölüm, kara para aklama ile mücadeledeki süreçlerin, gelişmelerin, yasal düzenlemelerin ve Türkiye'nin rolünün genel bir değerlendirmesini sunmaktadır.
Congnitive and relational outcomes of track-two iniatives and transfer strategies used: The cases of the Greek-Turkish forum and the Greek-Turkish journaliss' conference

Hem Türk-Yunan Forumu hem de Türk-Yunan Gazeteciler Konferansı Türk-Yunan ilişkileri ekseninde işleyen ikinci yol insiyatifleridir. Bunlardan ilki 1998'de, diğeri ise 2000 yılında kurulmuştur. Söz konusu iki insiyatif iki devlet arasındaki ilişkilerietkilemek ve geliştirmek amacıyla çalışmaktadır, ancak her biri sorunun farklı açılarınaodaklanmaktadır. Türk-Yunan Forumu, yarı resmi katılımcıları kapsamakta ve temel olarak siyasetçi ve politika üreticilerine tavsiye verme rolünü üstlenmektedir. Diğer yandan, Türk-Yunan Gazeteciler Konferansı, Türk ve Yunan gazetecilerin katılımıyla gerçekleşen bir süreç olup temelde medyada olumlu bir tavır yaratmak suretiylekamuoyunu etkilemeyi hedeflemektedir. Bu tez öncelikle her iki insiyatifin kavramsal ve ilişkisel sonuçlarını ayrı ayrıdeğerlendirirken, bu insiyatifler tarafından kullanılan transfer stratejilerini detartışacaktır. Son olarak, iki insiyatifin kısa bir karşılaştırması yapılarak temel farklılıklar ve ortak yanlar ortaya konacaktır. Gerekli kaynak katılımcıların büyük çoğunluğuylagerçekleştirilen bir dizi görüşme ve Türk-Yunan Forumu'na katılımcı olarak yapılan gözlemler neticesinde toplanmıştır. Araştırmanın sonuçları, her iki insiyatifin de olumlu kavramsal ve ilişkiseletkilerine işaret etmektedir. Transfer stratejilerine yönelik olarak ise, mevcut kaynaklarTürk-Yunan Forumu'nun tavana doğru bir transferi hedeflediğini, GazetecilerKonferansı'nın ise tabana doğru bir transfere yoğunlaştığını, yani sadece konferanssürecine katılan gazetecilerin değil kamuoyunun da hedeflendiğini göstermektedir.
Doğu Akdeniz enerji keşiflerinin bölgeyi jeopolitik ve jeostratejik açıdan değiştirme potansiyeli

Afrika, Asya ve Avrupa kıtalarının kavşak noktası olan Doğu Akdeniz bölgesi ilk çağlardan beri önemli göç ve ticaret yollarını bünyesinde ihtiva etmiştir. Doğu Akdeniz, sanayi devrimi sonrasında, dünyanın en zengin enerji rezervlerine sahip Ortadoğu ve Kafkaslara olan coğrafi yakınlığı sebebiyle önemli bir enerji koridoru haline gelmiştir. Uzun zamandır bölgenin kıyı ötesi alanlarında varlığı tartışılan hidrokarbon rezervlerinin varlığının kanıtlanması ise bölgeye enerji merkezi olma potansiyeli kazandırmıştır. Bölge, sahip olduğu nitelikler sebebiyle, keşfedilen rezervlerin çıkarılması ve küresel piyasaya ihraç edilmesi hususlarında çeşitli zorluklarla karşılaşılmasının yanında sağladığı/sağlayacağı avantajlar neticesinde çeşitli fırsatlar barındırmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı bölgede meydana gelen değişimler ışığında hidrokarbon rezervlerinin yarattığı tehdit ve fırsatların belirlenerek, bölge jeopolitiğine olası etkilerinin değerlendirilmesidir. Bu tezde Doğu Akdeniz'in sahip olduğu önem coğrafi, jeolojik ve tarihsel açıdan ele alınmıştır. Bölgenin enerji rezervi keşifleri sonrası kazandığı enerji merkezi olma potansiyeli ise jeopolitik teoriler, güvenlik teorileri ve bölgede yaşanan deniz yetki alanı uyuşmazlıkları kapsamında değerlendirilmiştir. Son olarak belirlenen tehdit ve fırsatlar doğrultusunda, hidrokarbon keşiflerinin bölgeye olası etkileri değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, keşfi gerçekleşen hidrokarbon rezervlerinin ticari hale getirilmesinde yaşanan sorunların, ticari ve siyasi bölgesel işbirliği çerçevesinde çözüme ulaştırılabileceği öngörülmüştür. Ancak rezervlerin kısıtlılığının bölgede derinleşmiş olan sorunların çözümünü sağlayabilecek kapasitede olmaması ve uluslararası sistemin çeşitli aktörlerinin çatışan çıkarları, bölgesel istikrarı ve işbirliğini bölgede gerçekleşecek yeni keşiflere bağımlı kılmaktadır.
Neoliberal reconstruction and dissent in european periphery: SYRIZA case

2000'li yıllardan itibaren küreselleşmeyle koşut olarak gelişen küreselleşme karşıtı hareketlerin birçok varyasyonu içerisinde bölgesel örnekler özel bir öneme sahiptir. SYRIZA'yı bu örnekler arasında benimseyen bu çalışmada Avrupa kamu borç krizinin Avrupa çevre ülkelerine etkileri ele alınmaktadır. Küreselleşme yalnızca dünya genelinde etkili bir olgu değil, aynı zamanda bölgesel ve ulusal düzeylerde de etkileri olan bir olgudur. Bu açıdan hem Avrupa Birliği üyesi olması, hem de ulus-devlet özellikleri göstermesi yönüyle Yunanistan önemli bir örnektir. Bu çalışma küreselleşme olgusunu farklı yönlerden incelerken, Robinson ve Sklair'in eserleri temelinde küreselleşmeden fayda sağlayan grubu ulusötesi kapitalist sınıf olarak değerlendirmektedir. Bu bağlamda neoliberalleşmenin ulusötesi kapitalist sınıfın çıkarları doğrultusunda finans ve para politikalarını belirlediği düşünülmektedir. Literatürde Avrupa Birliği'nin parasal birlik ve pazar entegrasyonunu sağlamayı amaçlayarak oluşturduğu Avrupa Mali Sistemi'nin, çevre ülkelerindeki finansal ve parasal sistemle asimetri oluşturduğu iddia edilir. Krizin Avrupa çevresi üzerindeki etkileri üretim ilişkileri, finansal politikalar ve refah ülkesi açılarından tartışılmaktatır. Yunanistan örneğinde, bir toplumsal hareket olarak ortaya çıkan SYRIZA'nın küreselleşme karşıtı hareketlere hangi şekilde eklemlendiği ve kriz karşısında kendisini nasıl konumlandırdığı değerlendirilmektedir. Bu çerçevede edinilen bulgulara göre, SYRIZA'nın neoliberal politikalara karşı oluşmuş kolektif bir tepkinin sonucu olarak ortaya çıktığı belirlenmiştir. Kendisini yerelde mücadele eden diğer sol hareketlerle dayanışma içerisinde görmektedir ve tarihsel sol geleneği ilerlemeci ve birleştirici bir bakış açısıyla ele almaktadır. Bu açıdan farklı siyasi görüşleri ve toplumsal hareketleri temsil etmektedir. Aynı şekilde SYRIZA'nın küresel direniş hareketleriyle de dayanışma içerisinde olduğu belirlenmiştir. Tsipras'ın siyasi-finansal bir blok olarak ifade ettiği ulusötesi kapitalist sınıfı, küreselleşmeden fayda sağlayan grup olarak ele almaktadır. Neoliberal politikalara karşı olunduğu parti stratejilerinde açıkça belirtilmiştir. Avrupa kamu borç krizi ve kurtarma paketi pazarlıkları parti içerisinde bölünmeye yol açmıştır. Yunanistan'ın borç ödemelerindeki geciktirmeleri Avrupa Birliği içerisinde ve Yunanistan'da Grexit tartışmalarına yol açmıştır. Avrupa kamu borç krizi birçok sorunun sonucu olduğu kadar birçoğunun da sebebidir.