turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası ilişkilerde Soğuk Savaş sonrası güvenlik çalışmaları ve Türk akademisindeki NATO algısı

İkinci Dünya Savaşı'ndan hemen sonra devletler, savaşın yıkıcı etkisinden çıkmaya çalışırken, uluslararası sistemdeki değişimlerle birlikte dünya kendini çift kutuplu sistem içerisinde bulmuştur. Savaş sonrası dönemde Sovyet tehdidinin artmaya başlaması nedeniyle, ABD ve Avrupalı güçler ortak bir savunma örgütünün gerekliliğini vurgulayarak Kuzey Atlantik Paktı Örgütü temellerini atmışlardır. Günümüzde de varlığını sürdüren NATO'nun özellikle Soğuk Savaş sonrası dönemden itibaren misyonu ve sorumlulukları sorgulanmaya başlanmıştır. Bu araştırmanın temel amacı, Türkiye'nin de üyesi olduğu ortak güvenlik ve savunma örgütü olan NATO'nun, Uluslararası İlişkiler teorilerı çerçevesinde Türk akademisyenler tarafından Soğuk Savaş sonrası dönemde nasıl algılandığını araştırmak ve bulguları ortaya çıkarmak olmuştur. Çalışmanın sonucunda, Türk akademisinde realizm başta olmak üzere, liberalizmin ağırlığı göze çarpmıştır. Diğer bir ifadeyle, Türk akademisyenlerin NATO ile ilgili çalışmalarında geleneksel teorileri eleştirel yaklaşımlara nazaran daha çok kullanılmıştır. Bu çerçevede Türkiye'de güvenlik ve NATO çalışmalarında yeni güvenlik çalışmaları bağlamında eleştirel yaklaşımların eksikliği göza çarpmaktadır. Bu durum disiplinin teorik çoğulculuğu ve konuların özgünlüğü açısından önemlidir.
11 Eylül 2001 sonrası yaşanan küresel travmanın amerikan romanına yansımaları

11 Eylül 2001 günü Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşanan terörist saldırılar sadece Amerika Birleşik Devletleri'ni değil, tüm dünyayı küresel bir travma şeklinde sarsmıştır. El Kaide tarafından üstlenilen bu saldırılar sadece siyasi değil aynı zamanda toplumsal sonuçlar da doğurmuştur. Saldırıyı gerçekleştiren El Kaide örgütü radikal İslamcı bir ideolojiye sahip olduğundan dolayı, radikal İslam'ın ne olduğuna dair sorular yükselmiş, uluslararası ilişkiler disiplininde konuya dair çalışmalar artmıştır. Saldırılardan sonra daha çok tartışılmaya başlanan diğer bir küresel mesele çokkültürlülüktür. Batılı büyük kentlerin çok kültürlü yapısında halihazırda var olan sorunlar ve bu durumun gelecekteki akıbeti üzerine sorular sorulmuş, araştırmalar yapılmıştır. Bu esnada, edebiyat alanında çeşitli eserler ortaya çıkmıştır. Bu eserler daha çok roman türünde ortaya çıkmıştır ve farklı özellikle Amerikan romancılar 11 Eylül'e farklı açılardan yaklaşıp olayın mahiyetini kurgularında açıklamaya girişmişlerdir. Dünya tarihinde Dünya Savaşları, Holocaust, Vietnam Savaşı gibi trajediler üzerine de yazmış olan romancılar yine aynı dürtü ile 11 Eylül'ü yazarak farklı bakış açıları geliştirmişlerdir. Bu çalışmada öncelikle 11 Eylül saldırılarının uluslararası boyutu ele alınmıştır. 11 Eylül üzerine yazılmış bazı romanlara kısaca değinildikten sonra Mohsin Hamid'in Gönülsüz Köktendinci romanı ile Joseph O'Neill'ın Hollanda romanı ayrıntılı incelenmiştir. Gönülsüz Köktendinci romanının incelemesi radikal İslamcı fikirler ve onun motivasyonları bağlamında, Hollanda romanının incelemesi ise çokkültürlülük perspektifinden yapılmıştır. Sonuç olarak, Mohsin Hamid kurgusu radikal İslamcı fikirlerin bir takım motivasyonları ile örtüşmektedir. Joseph O'Neill'ın çok kültürlü toplum tasviri mevcut sorunlara ışık tutarken bu sorunlara çözüm önerileri getirmektedir.
Ak Parti dönemi Türkiye-İran ilişkileri ve medyadaki yansımaları

Yapılan araştırmada Ak Parti Döneminde Türkiye-İran ilişkileri incelenmiştir. Belirlenen gazete örneklerinin Türkiye-İran ilişkilerini nasıl ve ne şekilde ele aldığına dair sonuçlar elde edilmeye çalışılmıştır. Bunun için medyanın dış politikayla olan ilişkisini inceleyen makalelerden yararlanılmış ve örnek olaylar belirlenerek bunlar üzerinden Türkiye-İran ilişkileri incelenmiştir. Dünya gündemini oldukça meşgul eden ülkelerden biri olan İran, Türk medyasında da en çok yer alan konulardan birisi olmuştur. Siyasal rejimi ve nükleer programı, başta ABD olmak üzere Batı'yı oldukça rahatsız etmiş ve bu yönde çok fazla eleştiriye hedef olmuştur. Bu ortamda Türkiye-İran ilişkilerinin belirlenen gazetelerde haber ve köşe yazısı olarak işlenişi ideolojik duruşa, siyasi görüşlere göre farklılık göstermiş, hükümetin İran'a yönelik tutumuna farklı medya kuruluşlarında farklı yaklaşımlarda bulunulmuştur. Bu çalışmada Yeni Şafak ve Radikal Gazetelerinde özellikle AK Parti iktidarı dönemi Türkiye-İran ilişkileri incelenmiş, farklılıklar ve benzerlikler nedenleri ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yeni Şafak ve Radikal gazetelerinin arşivlerinde İran seçimleri, İran nükleer programı, Türkiye-İran ekonomik ilişkileri ve güvenlik işbirliğinin yer aldığı haber ve yorumlar incelenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde medya ve dış politika ilişkisi incelenmiş, ikinci bölümde Türkiye-İran ilişkilerini etkileyen faktörler üzerinde durulmuştur. Son bölümde Yeni Şafak ve Radikal gazetesinde yer alan haber ve köşe yazıları karşılaştırılarak analiz edilmiştir.
Amerika Birleşik Devletleri dış politikasında başkanların etkisi: Obama'nın Asya-Pasifik politikası

Çalışmada, Amerika Birleşik Devletleri'nin başkan Barack Obama dönemi Asya-Pasifik politikası incelenecektir. Pasifik Okyanusu'na kıyısı bulunan Asya ülkelerini ifade eden Asya-Pasifik bölgesi, hem dünya nüfusunun önemli bir kısmını oluşturması hem de bölge ülkelerinin son yıllarda gösterdiği ekonomik atılımları sebebiyle dünya siyasetinde önemli bir yer edinmiştir. Gerek küresel güç olma iddiası gerekse Pasifik komşusu olması dolayısıyla ABD için Asya-Pasifik bölgesi, ayrıca bir öneme sahiptir. Bu açıdan bakıldığında, yaklaşık yüz yıllık bir geçmişşi olan ABD - Asya Pasifik ilişkilerinde son dönemde yaşanan hareketlilik oldukça anlaşılırdır. Ağırlıklı olarak güvenlik eksenli olan ABD'nin Asya-Pasifik politikası, Soğuk Savaş'tan sonra ekonomik ve diplomatik alanlarda da ilerleme kaydetmiştir. Bu dönüşüm yaklaşık otuz yıldır devam etse de, ABD'nin Asya-Pasifik politikasındaki en büyük değişim ve en yüksek ivme ABD'nin ilk Pasifikli başkanı olan Obama döneminde kaydedilmiş; hatta bu Asya-Pasifik politikasına özel bir de adlandırma yapılmıştır: yeniden dengeleme politikası. Çalışmanın temel amacı Türkiye'de hakkında oldukça sınırlı sayıda akademik çalışma yapılan ABD'nin Asya-Pasifik'te yeniden dengeleme politikası konusunu, Başkan Obama'nın şahsi etkisinin olup olmadığı üzerinden ele almaktır. Bu amaç doğrultusunda, ilk bölümde ABD dış politikasının kaynakları incelenmiş, bireysel kaynak olarak başkanların karakterlerinin, dünya görüşlerinin, algılarının, hırslarının ve önceliklerinin dış politikayı etkileyip etkilemediği irdelenmiştir. İkinci bölümde ABD'nin Asya-Pasifik politikasının tarihi, üçüncü bölümde de ABD'nin Obama dönemi Asya-Pasifik politikası ele alınmıştır.
Savaşın dönüşümü ve vekalet savaşları: Tarihsel ve olgusal değerlendirme

Günümüzde uluslararası siyasetin durumu, özellikle Ortadoğu bölgesindeki gelişmeler ve devletler arasındaki ilişkilerin daha çok çatışma/rekabet üzerinden ilerlemesi savaş kavramının anlaşılmasını ve yeniden yorumlanmasını mecburi kılmaktadır. Savaş, özellikle Soğuk Savaş sonrası dönemde teknolojik ilerlemeyle birlikte yıkım gücünün artması, küreselleşme ile birlikte kimlik kavramının sorunsallaşması ve buna bağlı olarak iç savaş riskinin artması, etnik/mezhepsel çatışma riskinin yükselmesi ve savaşın maliyetinin yükselmesiyle birlikte yerini vekalet savaşlarına bırakmıştır. Kısacası tarafların doğrudan karşı karşıya gelmekten kaçındığı ve mücadelesini yerel/bölgesel aktörler veya devlet-altı etnik/mezhepsel gruplar üzerinden yürüttüğü bir döneme girilmiştir. Bu çalışmanın ilk bölümünde savaşın dönüşümü ele alınmış, literatürdeki tanımlarına değinilmiş, kavram üzerine yapılan teorik tartışmalar verilmiştir. Daha sonra savaş olgusunun geçirdiği tarihsel süreç üzerinde durulmuş ve yeni savaş kavramı anlaşılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde vekalet savaşı kavramsal bir çerçeveye oturtulmaya çalışılmış ve vekalet savaşının ne olduğu anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda vekalet savaşının ne olduğu ne olmadığı, parametreleri, unsurları, nasıl icra edildiği, hangi aktörlerin dahil olduğu ve sonuçları incelenmiştir.
Türkiye'nin dış ticaret yapısı ve Ortadoğu Ülkeleri ile dış ticaret ilişkileri

olan bu araştırmada; Türkiye ve Ortadoğu ülkelerinin dış ticaret verileribölge, sektör ve fasıl bazında analiz edilerek mevcut olan görünüme yorum getirilmeye çalışılmıştır. Yapılan analizler ve tablolar yardımıyla Türkiye ve bölge ülkelerinin dış ticaret yapıları ile gelişim süreçleri netleştirilmeye gayret gösterilmiştir. Genel olarak, Türkiye dış ticaret yapısı ve Ortadoğu ülkeleri ile yapılan dış ticaret ilişkilerinin genel yapısı ve gelişim yönü ortaya konmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde, Türkiye dış ticaretinin yapısı ve gelişim süreci genel hatları ile ortaya konulmuş, bu bağlamda Türkiye dış ticaretinin tarihsel süreci incelenip, Gümrük Birliği Anlaşması'nın da katkıları ile Avrupa ülkeleri ile yapılan ticari ilişkiler ve önemi vurgulanıp, ardından Serbest Ticaret Anlaşması imzalanan ülkeler ile olan ticari ilişkilere değinilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde ise petrol ile birlikte Türkiye-Ortadoğu Ülkeleri arasındaki dış ticaret ilişkisi ve bu ticaretin önündeki engellere değinilmiştir. Bu bağlamda ulaştırma sistemi ve bölge ticaretinde ulaştırma sisteminin yapısı, petrol ekonomisi ve petrolünTürkiye, dünya ve bölge ekonomilerine etkileri ile Türkiye'deki serbest bölgelerin dış ticaret üzerinde olan etkileri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise ülke bazında Ortadoğu ülkeleri ile yapılan dış ticaret ilişkileri bu ülkelerin yapmış oldukları ithalatların tutar ve fasıl bazında analizleri ortaya konarak Türkiye'nin Ortadoğu ülkelerine yaptığı ihracatın nasıl geliştirilebileceği ve bunun Türk ekonomisine etkilerine değinilmiştir. Bu bağlamdabölge ülkelerinin ithalat yapılarının genel özellikleri, fasıl bazında ithalat ve ihracatyapıları ve Türkiye'nin bölge ülkelerinin ithalatlarından aldığı pay ve bölge ülkeleri ile yapılan ticaretin gelişim yönü ortaya konmaya çalışılmıştır.
1991 sonrası Türkiye'nin Kafkasya ve Orta Asya'daki rolü

1985 yılının Mart ayında Sovyetler Birliği devlet başkanlığı görevine başlayan Michael Gorbaçev ile birlikte bu ülkede önemli gelişme ve değişmeler olmaya başlamış, merkezi otoritenin gücünü ve etkinliğini yitirmesi sonucu ülkeye egemen olan belirsizlik ve istikrarsızlık ortamı sonucunda Orta Asya ve Kafkaslar bölgesinde Azerbaycan, Türkmenistan, Özbekistan, Kırgızistan, Kazakistan, Ermenistan, Gürcistan ve Tacikistan Cumhuriyetleri bağımsızlıklarını ilan etmişlerdir. Bu Cumhuriyetlerden Azerbaycan, Türkmenistan, Özbekistan, Kırgızistan ve Kazakistan Türk kökenli cumhuriyetlerdir. Orta Asya ve Kafkaslarda bulunan bu cumhuriyetler bugün, sahip oldukları stratejik kaynaklar nedeniyle bütün dünyanın ilgisini çekmekte, etki altına alınıp yönlendirilmeye çalışılmaktadır. Sovyetler Birliği'nin dağılması ile güç boşluğunun ve güç mücadelelerinin yaşandığı, istikrarsızlıkların ortaya çıktığı bu bölge, Türkiye'nin milli menfaatleri ile milli güvenliğini doğrudan etkilemektedir. Son yıllarda uluslararası sistemdeki gelişmeler yanında, bölgesel gelişmeler de dikkate alındığında, Türkiye ile Türk Cumhuriyetleri'nin aralarındaki ilişkileri güçlendirerek, siyasi, ekonomik, kültürel, ve güvenlik konuları da dahil olmak üzere çok yönlü işbirliğine gitmeleri bir gereklilik olarak ortaya çıkmaktadır. Aynı zamanda Türk Cumhuriyetleri ile güçlü ilişkiler kurması Türkiye'nin AB'ye tam üyelik süresince elini güçlendirecektir. Türkiye ile Orta Asya Türk Cumhuriyetleri arasında devam etmekte olan siyasi, ekonomik ve kültürel ilişkilerin; siyasi ve ekonomik entegrasyona zemin hazırlayacak şekilde geliştirilmesine çalışılmalıdır. Türkiye ile aralarında tarihi, sosyal, kültürel, etnik ve dini bağlar bulunan Türk Cumhuriyetlerinin, birer modern devlet olarak uluslararası camiada yer almaları, uluslararası alanda baskı unsuru olan kuruluşlarla birlikte hareket ederek dayanışmanın oluşmasını sağlayacaktır. Böylece uzun vadede Türk dünyası, dünya siyasetinde bir denge unsuru ve güç merkezi olma şansını yakalayabilecektir.
The united nations security council reforms in a changing world order

Uluslararaso ilişkilere baktoğomozda devletleraraso ilişkilerin hozla değiştiğini ve bu değişimin devletlerce nasol karşolanacağo uluslararaso camia tarafondan tartoşolan en önemli konulardan biri olduğunu görmekteyiz. Hiç şüphesiz uluslaraso ilişkilerde yaşanan bu değişim Birleşmiş Milletlere ve bilhassa devletler araso ilişkilerin arenaso konumunda olan Güvenlik Konseyine de yansomoştor. Zaten uluslararaso organizasyonlar için periyodik değişimler ya da dönemsel reformlar kaçonolmazdor ve Birleşmiş Milletler de bu organizasyonlardan biridir. 1945 lerde kurulmuş bir organizasyon olan Birleşmiş Milletlerde 1990 lara yani Soğuk Savaşon sonuna kadar çok az değişiklik yapolmoştor. Fakat Soğuk Savaşon sona ermesi artok Birleşmiş Milletlerin değişiminin vaktiningeldiğinin en önemli göstergesidir. Bu büyük değişim uluslararaso camiada reformseslerinin artmasona sebep olmuş, hatta birçok ülkenin uluslararaso ilişkileri gözden geçirmesine neden olmuştur. Bu noktada, bu tezin amaco uluslararaso ilişkilerde Soğuk Savaşon sona ermesi ile ortaya çokan değişim sürecinin Birleşmiş Milletlere yansomaso ve bu yansoma neticesinde ortaya çokan reform çaloşmalarodor.
İkinci Dünya Savaşı yıllarında Türk iç politikasında dış Türkler meselesi (1939-1945)

'Dış Türkler meselesi,' Türkiye Cumhuriyeti'ne vatandaşlık bağıyla bağlı olmayan 'Türkler ile 'Türkiye Türkleri''nin. aralarındaki ilişkilerin her türlü boyutunu ve bu boyutun ne şekilde değerlendirileceğini ele alan bir konudur. Daha geniş bir anlamıyla, Türk toplumları arasındaki ilişkilerde siyasi, ekonomik ve kültürel boyutlardan hangisinin ne derece yer alacağı meselesi, dış Türkler meselesi'dir. Bu anlamda dış Türkler meselesi, II. Dünya Savaşı yıllarında Türkiye'de çok yoğun bir şekilde tartışılmıştır. II Dünya Savaşı yıllarındaki tartışmanın tarafları; iktidar çevreleri, dış Türkler'e yakınlığı savunan çevreler, dış Türkler'e yakınlığı savunmayan çevreler olarak başlıca üç gruba ayrılabilir. Ancak, her grubun üyelerinin tamamen benzer görüşleri taşımadığını da özellikle vurgulamak gerekmektedir. Bu gruplar, II. Dünya Savaşı yıllarında, seslerini kamuoyuna basın yoluyla duyurmaya çalışmışlardır. Ancak, bu alanda iktidarın belirleyici bir rolü olmuştur, iktidar, yasal olanakları ile tartışmanın taraflarını gerektiğinde, gerek gördüğü kadar bir süreyle susturmaktan kaçınmamıştır. İktidar, politik tercihini, Türkiye'nin savaşa katılmaması yönünde yapmıştır ve düzenlemelerin de bu tercihe göre belirlemiştir. Dış Türkler'e yalan bir politika izlenmesini istemeyenler, genel olarak, etnik temele dayanan bir milliyetçiliğin bilimsel olmadığını ve Türkiye'nin koşullarına uymadığını savunmuşlardır. Buna karşılık, dış Türkler'e yalan bir politika izlenmesini isteyenler ise, savaş koşullarının Türkiye'ye tarihi bir fırsat sunduğunu, enerjik davranılırsa esaret altındaki Türklerin kurtulabileceklerini düşünüyorlardı. Esaret altındaki Türklerin kurtulması, Türkiye ile birleşsinler veya birleşmesinler, Türkiye'ye büyük avantajlar sağlayacaktı. II. Dünya Savaşı'nda dış Türkler'le ilgili olarak yapılan tartışmaların, 1930'larda yapılan ve savaş sırasında da en yoğun haline ulaşan ideolojik tartışmalarla yakın ilgisi vardı. Tartışmalar dünyadan kopuk tartışmalar değildi ve konuyu asıl ilginç kılan ve renklendiren de dünya ile kurulan bağlantı idi. Tartışmanın bütün tarafları, dünyayı kapsayan ideolojik mücadeleden etkilenerek dış Türkler meselesini yorumlamışlar ve böylece dış Türkler meselesi kısır bir döngü içinde kalmamış, bir bakıma siyasi, ekonomik ve kültürel boyutları ile ideolojik bir tartışmaya dönüşmüştü.
Uluslararası Ceza Mahkemesi

17 Temmuz 1998 tarihinde kabul edilen Uluslararası Ceza Mahkemesi Statüsü, 01 Temmuz 2002 tarihinde yürürlüğe girdi. Mahkeme, soykırım, insanlığa karşı suçlar, savaş suçları ile saldırı suçu hakkında yargılama yetkisine sahiptir ve ulusal mahkemeleri tamamlayıcı niteliktedir. Organları, Başkanlık, İstinaf Bölümü, Yargılama Bölümü, Duruşma Öncesi Bölümü, Savcılık Bürosu ve Yazı İşleri Bürosudur. Tanımlanan suçları bir taraf devlet vatandaşının herhangi bir yerde işlemesi veya herhangi bir bireyin taraf devletler topraklarında işlemesi halinde soruşturulabilir. Ayrıca, kimin nerede işlediğine bakılmaksızın Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından yapılan başvuru üzerine de soruşturulabilir. Taraf devlet, BMGK veya Mahkeme'nin yargılama yetkisini kabul eden devlet soruşturma için Mahkeme savcısına bir durumu bildirebilir ya da savcı re'sen soruşturma yapabilir. Mahkeme, ulusal makamların isteksiz veya yetersiz olması halinde de yargılama yapabilir. Savcı, soruşturmaya gerek gördüğü takdirde Duruşma Öncesi Bölümünden soruşturma izni alarak soruşturmaya devam eder. İddianamenin onayından sonra davaya Yargılama Dairesi bakar. Uluslararası hukuk standartlarına uygun koşullarda yargılama yapan daire, önce sanığın suçlu olup olmadığına, suçlu bulursa sonra cezaya karar verir. Verilen kararlar temyiz edilebilir. Mahkeme'nin kararlarını uygulamak için kolluk kuvveti bulunmadığından diğer devletlerle işbirliği büyük önem kazanmaktadır. ABD'nin tutumu, Mahkeme'nin etkinliği önündeki en büyük engeldir. Türkiye için uluslararası olmayan çatışmalar ve uzamış silahlı çatışmalar yönünden sorun oluşturabilecek hükümler içermesine rağmen, yüksek uluslararası hukuk standartları ile ulusal yargıyı geliştirici niteliğinden dolayı statünün kabul edilmesinin zarardan çok fayda sağlayacağı değerlendirilmektedir.
1990 sonrası Rus uluslaşma sürecinde Putin dış politikasının konstrüktivist yaklaşımla analizi

Bu çalışmanın konusu Rus dış politikasının Soğuk Savaş öncesi ve sonrası değişen uluslararası yapıya rağmen yayılmacı ve emperyal çizgisinde konstrüktivizmin öngördüğü değişime uğrayıp uğramadığıdır. Bu tezde temel olarak birinci bölümde, büyük Rus tarihinin başlangıcından günümüze kadar olan tarihsel akışı ortaya konulmuş ve sonraki bölümde yapılacak analizlere temel oluşturmaya çalışılmıştır. Bu değerlendirmede soğuk savaş öncesinde SSCB'nin dış politikası ve soğuk savaş sonrası yeniden inşa edilen Rusya Federasyonu'nun dış politikalarının değerlendirilmesi şeklinde iki temel husus ön plana çıkarılmıştır. Tezde bu değerlendirmenin yapılabilmesi için oluşturulmuş model; SSCB ve RF dönemlerinde önemli bulunan olaylar belirlenmiş ve değerlendirmede bu olaylar dikkate alınarak realist-konstrüktivist teoriler karşılaştırılarak sonuca varılmaya çalışılmıştır. Bu olaylar; SSCB döneminde 1968 Çekoslavakya'nın işgali, 1979 Afganistan'ın işgali; RF döneminde ise 2008 Rus-Gürcü savaşı, 2011 Suriye krizi ve 2014 yılında yaşanan Ukrayna krizidir. Verili olaylar ışığında yapılan analiz, konstrüktivist yaklaşımın süzgecinden geçirilerek yeni kimlik inşası süreci dış politikalar bağlamında ele alındıktan sonra sonuç bölümünde tezin hipotezi için veriler kullanılarak ulaşmak istenen sonuç ile varmış olduğumuz sonucun ayrımı yapılarak çalışma tamamlanmıştır
Türkiye-Irak sınırında kimlik ve devlet

Bu çalışmanın amacı, Türkiye-Irak sınırını ulusal ve bölgesel gelişmelerin, merkezi ya da yerel düzeydeki aktörlerin etkisinde sürekli yeniden inşa edilen bir süreç olarak analiz etmektir. Bu çerçevede, sınır hattının belirlendiği günden yakın dönemdeki gelişmelere kadar bu sınır hattını ve sınır bölgesinde yaşayan insanları etkileyen siyasal, toplumsal ve iktisadi gelişmeler üç dönem etrafında ve tarihsel bir çerçevede ele alınmıştır. Bu gelişmelerin farklı dönemler boyunca sınır hattının konumunu, işlevini ve geçirgenliğini nasıl etkilediğinin yanı sıra sınır bölgesindeki toplumsal ve gündelik hayatı nasıl dönüştürdüğü de incelenmiştir. Sözü edilen gelişmelerin yerelde yarattığı dönüşümlerin ve bizzat sınır olgusunun sınır bölgesinde yaşayan insanlar tarafından nasıl deneyimlendiği de çalışmanın önemli sorularından birisidir. Bu bağlamda, çalışmanın iki sınır köyünde yapılan derinlemesine görüşmelere dayanan son bölümü, Türkiye-Irak sınırını bu iki köy üzerinden aşağıdan okuma çabası olarak görülebilir.
Chinese nation-building and Sun Yat-Sen. A study on 1911 Revolution in China

ÖZ ÇİN'DE ULUS İNŞASI VE SUN YAT-SEN 1911 Çin Devrimi Üzerine Bir Çalışma Ergenç, Ceren Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Atila Eralp Ağustos 2005, 113 sayfa Günümüz Çin'inin siyasi ve düşünsel temelleri imparatorluğun son yıllarında ve çağdaş devlet olma yolundaki dönüşüm sürecinde yatar. Çin'de binyıllardır süregiden imparatorlukların sonuncusu olan Qing Hanedanlığı 1911'de bir devrim sonucu yıkılmıştır. Devrimin hemen ardından cumhuriyet rejimi ilan edilmiş olmasına rağmen, Çin topraklan üzerinde tam egemen bir devletin kurulabilmesi 30 yılı bulmuştur. Bu tezde savunulan görüşe göre 1911 Devrimi'nin Çin'in dönüşümü için önemli bir dönüm noktası olmasının nedeni yalnızca rejim değişikliği değil, aynı zamanda çağdaşlaşma yolunda gerçekleşen zihniyet dönüşümünü de temsil etmesidir. Bu çalışmada, ilk önce devrim öncesindeki sosyal güçler ve aktörler incelenmiştir. Toplumun soylu sınıfının kontrolünde olması ve devrime müdahil olan gruplar arasındaki güç mücadeleleri dönüşümün neden devrimle birlikte sonuçlanmadığının iki temel nedeni olarak gösterilebilir. Çalışmanın ikinci odak noktası geçmişşten kopuş sürecidir. Burada amaç, zihniyet dönüşümünün nasıl vigerçekleştiğini sorgulamaktır. Çin'de bu dönüm noktası 1911 Devrimi ve/ya rejim değişikliğine denk düşmemektedir. Dönüm noktası 1919 Yeni Kültür Hareketi'dir (4 Mayıs Hareketi). 4 Mayıs aydınlarından önce de ulusalcı söylem geliştiren düşünürlerolmasına rağmen zihniyet dönüşümünü sağlayan Yeni Kültür Hareketi'nin radikal tavrı olmuştur. Bu çalışmanın son bölümünde Sun Yat-sen'in ve 4 Mayıs aydınlarının Çin'in çağdaşlaşmasına siyasi ve düşünsel katkıları incelenmiştir.
Mosul question (1918-1926)

Bu tez önce İngiltere ile Osmanlı İmparatorluğu arasında, daha sonra ise İngiltere ile Türkiye arasında geçen Musul Sorununu irdelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma İngiltere'nin Milletler Cemiyeti'nin en güçlü üyesi, Türkiye'nin ise üye bile olmadığı gerçeğini göz önünde bulundurarak, 1918- 1926 yılları arasında cereyan eden ve birçok siyasi, diplomatik, askeri ve hukuki boyutları olan Musul sorununun çözüm sürecini incelemeye çalışmıştır.
Avrasya bölgesinde enerji hatları ve değişen jeostratejiler

1990'larda Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla, Avrasya bölgesi yeniden dünyanın cazibe ve rekabet merkezi haline gelmiştir. Azerbaycan, Kazakistan ve Türkmenistan gibi hidrakarbon zengini ülkelerin bağımsızlığını kazanmasıyla, bu bölgeye olan ilgi artmıştır. Bölgenin enerji kaynaklarının tarihsel gelişim süreci, petrol ve doğal gaz rezervleri ve bu rezervler üzerine yapılan uluslararası anlaşmaların incelendiği tezimizde, büyük güçler ve bölgesel güçlerin bu enerji kaynaklarının çıkarılmasında ve dünya pazarlarına aktarılmasında söz sahibi olabilmek için giriştikleri güç mücadelesine de geniş yer verilmiştir. Hazar havzası enerji kaynaklarının, uluslararası pazarlara taşınmasında seçilecek güzergahlar araştırılmış ve tercih edilecek güzergahların bölge devletlerine sağlayacağı avantaj ve dezavantajlara vurgu yapılmıştır. Azerbaycan, Kazakistan ve Türkmenistan'ın, sahip oldukları enerji kaynaklarını doğru idare edebilmeleri halinde, hem bağımsızlıklarını pekiştirecek, hem de ekonomik istikrara kavuşabilecekleri belirtilmiştir.