turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu uyarınca çalışan buluşları

Teknoloji ve sanayileşmedeki hızlı gelişmeler sonucunda kişiler ve toplumlar arasındaki rekabetin artmasıyla işletmelerin araştırma geliştirme faaliyetlerine ve teknolojik ilerlemelere verdikleri önem artmıştır. Şirketler bu araştırma geliştirme faaliyetlerini çalışanları vasıtasıyla yürütmek zorunda olduğundan, söz konusu çalışmalar sırasında iş koluyla alakalı alakasız çalışan buluşları ortaya çıkmış ve bu buluşların şirket ile çalışan arasındaki hukuki statüsünün ne olacağı önem kazanmıştır. Bu husus göz önünde bulundurulduğunda önemi artan çalışan buluşlarına ilişkin hukuki düzenlemelerin de ayrıntılı olarak incelenmesi gerekmiştir. Nitekim 10 Ocak 2017 tarihinde yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle konunun bu kanunu da ele alacak şekilde incelenmesi zarureti doğmuştur. Buluş; sınainin her alanında yeni olan, sanayiye uygulanabilir olan ve her tekrarda aynı sonucu veren şeydir. Ancak buluş kavramının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nda tanımı yapılmamıştır. Öğretide ise herkes tarafından kabul edilen, ortak bir tanımı yapılmamış, buluşun patentle korunabilir olması aranmıştır. Bu yüksek lisans tezi; Fikri Mülkiyet Hukuku ve İş Hukuku göz önünde bulundurularak çalışan buluşlarını incelenmektedir. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu ışığında gerçekleştirilen çalışmada öncelikle çalışan buluşlarına ilişkin temel kavramlar açıklanmış, hangi unsurların varlığında buluşun hizmet buluşu ya da serbest buluş olarak nitelendirilebileceği belirtilmiş, çalışan buluşlarının hüküm ve sonuçları ortaya konulmuş, daha sonrasında ise tarafların sır tutma yükümlülüğüne değinilmiştir. Buna ek olarak yürürlükten kaldırılan 551 sayılı PatKHK'dan farklı bir şekilde düzenlenen yükseköğretim kurumlarında gerçekleştirilen buluşların niteliği ve hak sahipliğinin aidiyeti hususları inceleme konusu yapılmıştır.
18. Asır İstanbul'unda Şeriye sicillerine göre öldürme suçu

Bu tezde, 18. asır İstanbul'unda öldürme suçu konu edilmiştir. İlk önce Hanefi/Osmanlı hukukunda muteber kabul edilen fıkıh kitapları temelinde öldürme suçunun teorisi açıklanmış daha sonra şeriye sicilleri, fetva kitapları ve öldürme suçuyla ilgili muhtelif arşiv vesikaları yardımıyla teori ve uygulama arasındaki ilişki ortaya konulmuştur. Bu haliyle çalışma, Hanefi hukukunun ileri bir tarihli uygulaması olan Osmanlı hukukundaki görünümünü aksettirmiştir. Çalışmada, uygulamayı göstermek için sadece şeriye sicilleriyle yetinilmemiştir. Ayrıca kısas cezasıyla ilgili olan ve Divan'a intikal etmiş muhtelif birçok arşiv belgesi de kullanılmıştır. Bu sayede, kısas kararlarının şeriye mahkemesinden Divan'a kadar uzanan yolculuğuna şahit olunmuş; teori ve uygulama arasında bazı farklılıklara rağmen büyük oranda uygun bir bütünlük gözlenmiştir. Bu tezde, 18. asır İstanbul'unda öldürme suçu konu edilmiştir. İlk önce Hanefi/Osmanlı hukukunda muteber kabul edilen fıkıh kitapları temelinde öldürme suçunun teorisi açıklanmış daha sonra şeriye sicilleri, fetva kitapları ve öldürme suçuyla ilgili muhtelif arşiv vesikaları yardımıyla teori ve uygulama arasındaki ilişki ortaya konulmuştur. Bu haliyle çalışma, Hanefi hukukunun ileri bir tarihli uygulaması olan Osmanlı hukukundaki görünümünü aksettirmiştir. Çalışmada, uygulamayı göstermek için sadece şeriye sicilleriyle yetinilmemiştir. Ayrıca kısas cezasıyla ilgili olan ve Divan'a intikal etmiş muhtelif birçok arşiv belgesi de kullanılmıştır. Bu sayede, kısas kararlarının şeriye mahkemesinden Divan'a kadar uzanan yolculuğuna şahit olunmuş; teori ve uygulama arasında bazı farklılıklara rağmen büyük oranda uygun bir bütünlük gözlenmiştir.
Günümüz Türk Hukukuyla mukayeseli olarak İslam Hukukunda ariyet akdi

Çalısmamız esnasında önce İslam Hukukunda mezheplerin ariyet akdine bakıslarınısonra da, günümüz Türk Hukukunun bakısını, daha sonra da her iki hukuk sistemininbirlestikleri ve ayrıldıkları noktaları ortaya koymaya çalıstık. Zaman zaman da bugörüsler arasında tercihlerde bulunduk. Çalısmamızda ortaya koydugumuz sonuçları söyle özetleyebiliriz:Ariyet: Dönülmesi kabil olmak üzere intifa hakkı karsılıksız olarak baskasınadevredilen maldır. Ariyet akdi ele aldıgımız bütün hukuk sistemlerine göre teberru akidleri arasında yer almaktadır. Hanefi ve Maliki mezheplerinin görüslerine göre; ariyet alan, ariyet aldıgı malısahibinin izni olmadan bir baskasına ariyet olarak verebilirken bizim de katıldıgımızdiger mezheplerin ve günümüz Türk Hukukunun görüslerine göre ise veremeyecegibelirtilmistir. Hanefi mezhebine göre ariyet akdi gayr-ı lazım bir akid olduğu için tarafların akıllıolması yeterli iken diger mezhepler ve günümüz Türk Hukukuna göre taraflarınteberrua yönelik akidleri yapabilecek ehliyete sahip olması gerekir. Ariyet akdi bütün mezheplere göre bedelsiz olarak yapılır. Ancak günümüz Türk Hukukunda ariyet alanın ve verenin birlikte çıkarları söz konusu olduğunda da akidkarsılıksız olarak yapılmıs gibi kabul edilir. Ariyet olarak alınan malın tazmin edilip edilmeyecegi fıkıhçılar arasındatartısılmıstır: Bizim de katıldıgımız Hanbeli mezhebinin görüsüne göre; ariyet alınan mal her halükarda mazmundur. Safii mezhebine göre ise ariyet mala hasar, kullanım esnasında geldiyse tazmin edilmez, kullanım dısında olmussa tazmin edilir. Malikimezhebine göre ise ariyet mal saklanabilen bir mal ise tazmin edilir, degilse tazminedilmez. Diger mezhepler ve günümüz Türk Hukukuna göre ise kullananın bir kusuruvar ise meydana gelen zararı tazmin eder yoksa etmez. Ariyet alınan malın normal masrafları, Safii ve Hanbeli mezheplerinin dısında kalanmezhepler ile günümüz Türk Hukukunun ve bizim de katıldıgımız görüse göre, ariyetalana aittir. Safii ve Hanbeli mezheplerine göre ise mal sahibine aittir. Ariyet alınan malın geri verme masrafı bütün mezhepler ve günümüz Türk Hukukuna göre ariyet alana aittir.
Yargıtay uygulamaları bağlamında kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarının manevi unsur yönünden ayırt edilmesi

Üç bölümden ibaret bu çalışmada, ''Kasten öldürme suçuna teşebbüs ve kasten yaralama suçlarının manevi unsur yönünden ayrımı izah edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, kasten öldürme suçu ve ihmali davranışla işlenen kasten öldürme suçu incelenmiştir. İkinci bölümünde, kasten yaralama suçu, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu ve ihmali hareketle işlenen yaralama suçu incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, Yargıtay kararları ve kriterleri ışığında kasten öldürme suçuna teşebbüs ile kasten yaralama suçunun manevi unsur yönünden ayırt edilmesi hususu incelenerek Yargıtay'ın benimsediği kriterlere, failin psikolojisini baz alan yeni bir kriterin de eklenmesinin gerekliliği savunulmuştur. Çalışmamızda failin iç dünyasına ait olup, dış dünyaya yansıdığında, tespiti son derece güç olan kastının yönü ele alınmıştır. Bu bağlamda, çalışmanın amacı; failin, netice olarak birbirinden ayrılması imkansız sayılabilecek kasten öldürme suçuna teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından hangisini işlemek istediğinin saptanmasıdır. Yargılama aşamasında bu saptama öğretide de kabul gören, Yargıtay'ın geliştirdiği kriterler yordamıyla yapılmaktadır. Çalışmamız kast ve taksiri kusurluluğun bir şekli olarak yorumlayan, klasik ve neoklasik suç teorisine göre değil, kast ve taksiri haksızlığın bir işleniş şekli olarak, haksızlık alanına dahil eden final hareket teorisine göre yapılmıştır. Zira, kusur yargısının konusu kast ve taksirdir. Dolayısıyla çalışmamızda, kast kanuni tipe ilişkin manevi unsurun içinde yer almaktadır. Ayrıca çalışmamız, kastı tam olarak ifade ettiğine inandığımız bilinç teorisine göre şekillenmiştir ve kastın varlığı için, bilmek unsurunun gerekli ve yeterli olduğu belirtilmiştir.
Habermas'da kamusal alan/özel alan ayrımı

Bu doktora tez çalışmasının asıl amacı çağımızın önde gelen düşünürlerinden kabul edilen Jürgen Habermas'ın kamusal alan/özel alan problematiği ile ilgili görüşlerinin incelenmesidir. Habermas'ın Kamusal Alan/Özel Alan Ayrımı adlı bu çalışma öncelikli olarak Habermas'ın çalışmaları çerçevesinde kamusal alan/özel alan ayrımını ortaya sermeye çalışmıştır. Habermas'ın bütünlüklü bir toplum kuramı oluşturmaya yönelik çalışmalarının temel unsuru olarak tespit ettiğim kamusal alan/özel alan konusu, bu temel olma özelliği nedeniyle çapı oldukça geniş bir araştırma, düzenleme çabası gerektirmiştir. Tez çalışmasında Habermas'ın kamusal alan/özel alan ayrımını tek başına ortaya koymaya çalışmak, konunun anlaşılması için yetersiz olacaktır. Kamusal alan/özel alan ayrımının doğurduğu sonuçlar, bu ayrımla birlikte tanımlanan toplum, bu toplumun demokratikleşmesi amacına yönelik olarak üretilen ve kamusal alan/özel alan ayrımının somutlandığı 'müzakereci demokrasi kuramı' ve demokrasi kuramının öncelikli bir boyutu olarak hukukun bu ayrımda gördüğü işlev konuları da tartışılmak zorundadır. Tez çalışması, saydığım başlıkları dikkate almaya çalışmış ve kamusal alan/özel alan ayrımını Habermas'ın belli başlı kuramlarıyla bütünlüklü bir şekilde açıklamaya çalışmıştır. Tez çalışması bunları ortaya koyarken Habermas'ın sunduğu kamusal alan/özel alan modelini eleştirerek, bu modelin liberalizmin onaylanması anlamına geldiği sonucuna ulaşmıştır. Habermas'ın sunduğu model, var olan toplumsal koşulların tartışılması ve değiştirilmesini içermemektedir. Sadece mevcut liberalizmin krizlerini aşmanın bir yolu olarak değerlendirilebilir. Habermas'ın modelinin olumlu yanı ise, her türlü tartışmaya açık olması nedeniyle, kendi sınırlarını aşmaya olanak sağlayacak bir zemin oluşturmasıdır.
İdarenin sağlık hizmetinden doğan tazminat sorumluluğu

hizmeti sosyal devlet anlayışının sonucu olarak idare tarafından sunulmayabaşlanınca, bu hizmetten doğan zararın tazmini de hukuki bir sorun olarak idare hukukunun konusunu oluşturmaya başlamıştır. İdarenin sunduğu sağlık hizmetinde temel amaç, birey veya toplumun sağlığını korumak veya yitirilen sağlığı yeniden kazandırmaktır. Tıp biliminin sürekli bir gelişim içinde olması nedeniyle idare tarafından sunulan sağlık hizmetinin kapsamı giderek genişlemiştir. Sağlık hizmetinden kaynaklanan kusur konusunda yasal düzenleme olmaması nedeniyle tıbbın ulaştığı en son bilgi seviyesi dikkate alınarak idare açısından hangizararların sorumluluk gerektirdiği, hangisinin ise kabul edilebilir yani sorumlulukgerektirmediği Danıştay tarafından içtihatlarla ortaya konulmuştur. Anayasaya, idarenin faaliyetlerinden kaynaklanan zararların idarece tazminigerektiğini hükme bağlanmıştır. Buna göre, idare kamu hizmeti sunarken kişilere verdiğihukuka aykırı zararları tazmin temek durumundadır. Bu kapsamda değerlendirilen sağlık hizmetlerinden kaynaklanan tazminat sorumluluğu, idare personelinin kusurundan bağımsız bir sorumluluk halidir. Biz bu çalışma ile genel olarak idarenin hizmet kusuruna dayalı sorumluluğunun bir alt dalı olan sağlık hizmetinden kaynaklanan tazminat sorumluluğunu ayırıcı özellikleri ile ele alıp değerlendirmek istedik.
Marka hukukunda idari iptal

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu markaların idari karar ile iptal edilmesine imkan tanımış ve bu yetkiyi Türk Patent ve Marka Kurumu'na vermiştir. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında bulunmayan bu idari prosedür Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 26. Maddesinde 'iptal halleri ve iptal talebi' olarak yer almıştır. Bu çalışmada hem iptal ve hükümsüzlük usulleri karşılaştırmalı olarak incelenmiş hem de iptal halleri ele alınmıştır. İptal hallerinin incelemesinde esas hükümlerine girilmişse de; hükümsüzlük hallerinin esasen incelenmesi çalışma dışında tutulmuştur. İdari iptal prosedürü, hukukumuzdaki bu yeni düzenlemenin kaynağını oluşturan Avrupa Birliği mevzuatında da bulunduğundan bu çalışmanın bazı yerlerinde Avrupa Birliği mevzuatına da değinilmiştir. Birinci bölümde marka kavramıyla başlanmış, hükümsüzlük davası açıklanmış ve ardından hükümsüzlük davasındaki usul hükümlerine yer verilmiştir. İlk bölümün devamında iptal talebi açıklanmış ve buna ilişkin usul hükümleri incelenmiştir. İlk bölümün sonunda hükümsüzlüğün ve iptalin etkilerine de değinilmiştir. Tezin ikinci bölümünde ise iptal sebepleri tek tek incelenmiştir.
Sektörel iş kazalarının önlenememesinin sonuçları

İş kazası; işyerinde belirli bir zarar veya yer alanmaya yol açan, önceden plan- lanmamış beklenmedik bir olay olarak tanımlanmıştır. Sanayileşme ile birlikte bilim ve teknolojinin hızla gelişmesi ve yeni enerji kaynaklarının üretimde kullanılması üretim süreçlerini daha karmaşık hale getirmiştir. Sanayileşmenin getirdiği otomasy- on, kitlesel üretim, yığınlar halinde çalışma gibi gelişmeler çalışma hayatının asıl özneleri olan çalışanları, işletmeleri, yakın ve uzak çevreyi çeşitli açılardan etkilemiştir. Bu etkileşim çalışma hayatında iş sağlığı ve güvenliğini etkileyen pek çok riski beraberinde getirmiştir. İş kazaları bu riskler arasında ilk sırada yer almak-tadır. İş kazalarının çalışma hayatına yaptığı olumsuz etkilerin yanında toplumsal, aile ve kişisel yaşantıda yarattığı olumsuzluklar çalışma hayatının kanun koyucu tarafından düzenlenmesi ihtiyacını doğurmuştur. Çalışma hayatının düzenlenmesi adına hem işçi hem de işvereni kazalardan korumanın hukuki bir gereklilik olduğu sonucu kaçınılmazdır. Çalışma hayatında yasa koyucunun düzenleme yapması, sağlık ve güvenliğin tehlikeye girdiği durumları ayrıntılı olarak incelemesi sonucu ortaya İş Sağlığı ve Güvenliği kavramı çıkmıştır. Ülkemizde her bir sektör için belirlenen ve teknik yöntem ve kuralları açıkça ortaya koyan yönetmelikler ile İSG hukuku düzenlenmiştir. Bu çalışmada iş kazalarının iş piyasasına etkileri incelenmiş sonuçlar ortaya konulmuştur.
Osmanlı sonrası Balkanlarda Şeriyye Mahkemeleri

Bu çalışmada amacımız, Osmanlı Devleti'nin yönetimi sonrasında Balkanlar'da diğer malum ifade ile Rumeli bölgesinde Osmanlı fütuhatı vesilesi ile Müslüman olan ve iskan politikası sonucu Anadolu'nun çeşitli bölgelerinden oraya yerleşmiş olan Müslüman ahalinin, hukuki ve sosyal durumlarını incelemek ve aynı zamanda gayrimüslim idare altında yönetilmeleri sonucunda hak ve özgürlüklerinin kısılıp kısılmadığını ortaya çıkarmaktı. Bu durumu bize izah edecek en iyi sonucu elbette bölgede hukuk ve yargı alanındaki çalışmalar olurdu. Bu sebeple biz, çok geniş ve zor olan bu konuyu ancak bir giriş mahiyeti taşıyacak şekilde bölgede mahkemelerin çalışmalarını ve Osmanlı döneminde kurulmuş olup sonrasında da devam ettirilen şeriyye mahkemelerini değerlendirip, aile hukuku alanındaki kararlarını ortaya çıkarmış olduk. Umarım bu çalışma ileriye dönük yeni araştırmacılara bir dayanak noktası olup çok daha kapsamlı çalışmalar elde etmeye vesile olur.
Yazılı şekil şartı

Modern hukuk sistemlerinde, beyan sahibi, iradesini hangi yolla dış dünyaya açıklayacağı konusunda özgürdür. Bu şekil serbestisi prensibinin doğal bir sonucudur. Bizim hukukumuzda da, Türk Borçlar Kanunu'nun 12. maddesinde yer alan 'sözleşmelerin geçerliliği kanunda aksi öngörülmedikçe hiçbir şekle bağlı değildir' hükmü hukuki işlemlerin düzenlenmesinde şekle uyma bakımından hareket noktasıdır. Bununla birlikte bazı hukuki işlemler için şekil serbestisi yerine şekil zorunluluğu getirmek daha uygundur. Bu belirtilen şekillerde yapılmayan hukuki işlemlerin veya orada belirlenen şekilde açıklanmayan irade beyanlarının geçersiz olacağı açıktır. Kanunda belirtilen şeklin yanı sıra taraflar, kendi iradeleriyle kanunun öngördüğü şekillerden birisini seçebilirler. Bu durumda 'iradi şekil' söz konusu olur. Türk Borçlar Kanunu'nun şekle ilişkin hükümleri esas alınarak özel kanunlarda şekle ilişkin olan düzenlemeleri, doktrin ve yargı kararları ışığında incelenmiştir. Çalışmada, Türk Borçlar Kanunu'nun yanı sıra şekil bakımından özellik gösteren Türk Medeni Kanunu, İş Kanunu, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, İcra ve İflas Kanunu, Noterlik Kanunu'nu da ele alınmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, şekil hakkında genel bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde yazılı şeklin unsurları olan 'metin' ve 'imza' ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Özellikle teyit edilmiş faks ve güvenli elektronik imza bakımından getirilen düzenlemeler ve beyaza imza konusu incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise adi yazılı şeklin çeşitli görünümleri incelenmiştir. İş sözleşmesinin şekli, taraf usul işlemleri, icra sözleşmeleri, konkordatonun ve yeniden yapılandırma projesinin şekli ile İcra ve İflas Kanunu'nda yazılı olarak yapılması gerekli olan diğer işlemler ve icra tutanakları açıklanmıştır. Son bölümde, şekle uymamanın hüküm ve sonuçları ve resmi ve adi senetlerin ispat gücü ile sahtecilik iddiasında yazı ve imza inkarı konusu da detaylıca incelenerek çalışma bitirilmiştir.
Türk Anayasa yargısında somut norm denetiminde 'Uygulanacak olan kural' kavramı

Bu çalışmada, Türk Anayasa yargısında, anayasaya uygunluğun denetim yollarından belki de en etkili olan somut norm denetimi yolu, koşulları üzerinde durularak incelenmiştir. Genel çerçevede anayasaya uygunluğun denetim yollarından bahsedildikten sonra, somut norm denetiminin tüm koşullarından bahsedilmiştir. Sonrasında konu somut norm denetiminin nispeten karmaşık olarak tabir edilebilecek 'davada uygulanacak olan kural' kavramı özeline indirgenmiştir. Bu kapsamda, konu Anayasa Mahkemesinin içtihatları ile ortaya çıkmış olduğundan, bu içtihatlar ile genel çerçeve oluşturulmuş ve öğreti görüşleri ile öğretide yer alan eleştiriler taranmış, toplu bir bakış açısı oluşturulmaya çalışılmıştır. Böylelikle, somut norm denetiminde davada uygulanacak olan kural kavramı denildiğinde anlaşılması gerekenin ne olduğu sorusuna, konu ile ilgili içtihatlar ve öğreti görüşleri bir araya getirilerek kapsamlı bir cevap verilmeye çalışılmıştır.
Türk Rekabet Hukukunda uyumlu eylemler

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, teşebbüsler arasında mevcut rekabet düzenini bozucu nitelikleri nedeniyle yasaklanan işbirliği şekillerinden birisi olan uyumlu eylemler incelenmiştir. İlgili piyasada rekabetin kısıtlanması etkisi doğuran anlaşmaların ve teşebbüs birliği kararlarının doğrudan ve bütünüyle kanıtlanamadığı durumların kanıtlanması bakımından ve üçüncü kişilere karşı fiili işbirliği stratejilerinden kaynaklanan koordinasyon durumlarının varlık koşulları bakımından daha alt düzeydeki uzlaşmaları ifade eden uyumlu eylem kavramı ve bu eylemin hukuki sonuçları çalışma kapsamında değerlendirme konusu yapılmıştır. Rekabetin Korunması Hakkında Kanunun 4. maddesine göre, doğrudan ya da dolaylı olarak rekabeti engelleme, bozma ya da kısıtlama amacı taşıyan ya da bu etkiyi doğuran yahut doğurabilecek nitelikte olan teşebbüsler arası anlaşmalar, uyumlu eylemler ve teşebbüs birliklerinin bu türdeki karar ve eylemleri hukuka aykırı ve yasaktır. İlgili 4. Madde düzenlemesi, Avrupa Topluluğu Antlaşmasının 81. Maddesiyle benzer şekilde kaleme alınmıştır. Çalışma boyunca Avrupa Birliği Adalet Divanı ve Rekabet Kurulu'nun konuyla ilgili kararlarına da yer verilerek, ilgili 4. madde düzenlemesinin genel özelliklerine değinilmekte, söz konusu hükümde yer alan anlaşma ve uyumlu eylem kavramları açıklanmakta, anlaşma ve uyumlu eylem kavramlarının birbirleriyle olan ilişkisi üzerinde durulmakta, uyumlu eylem kavramının tanımı ve unsurları değerlendirildikten sonra uyumlu eylemlerden doğan hukuki sonuçlar tespit edilmektedir. Ayrıca ABD rekabet hukukuna da, uyumlu eylemler ve bu kavrama dayanan uygulamalar bakımından örnek alternatif model olarak yer verilmiştir. Türk ve Avrupa Birliği rekabet hukuklarında uyumlu eylemlerin düzenlenme amacı, anlaşma ya da karar olarak nitelendirilemeyen ve teşebbüslerin yasa hükümlerini dolanma amacı taşıyan danışıklı davranışlarını engelleyebilmektir. Bu noktada uyumlu eylemler, rekabet kurallarının daha geniş kapsamlı uygulanabilmesi ve rekabetin korunabilmesi için oldukça elverişli bir anahtar kavram niteliğindedir.
İş sözleşmesinin sona ermesinin İş Hukuku açısından değerlendirmesi

İş hukukunun en temel konularından olan iş sözleşmeleri, kurulması, devamı ve sona ermesi ile iş hukukunda güncelliğini korumaktadır. İşçi işveren arasında devamlı olarak gelişen ve değişen şartlar iş sözleşmesi üzerinde etkili olmaktadır. Şöyle ki, çalışma açısından iş sözleşmesinin sona ermesinde, işçilerin sendikalar gibi sivil toplum örgütlerinin destekleri ile daha etkin ve güçlü hale gelmesi işçi-işveren arasındaki dengeyi, işçi lehine çevirmektedir. İş sözleşmelerinin sona ermesinde, aynen iş sözleşmesinin kurulmasında olduğu gibi işverenin etkin rol oynadığını söyleyebiliriz. Şöyle ki, iş sözleşmesinde maddi açıdan üst konumda olan işveren, iş sözleşmenin sona ermesinde, başta ücretlerin ve kıdem tazminatının ödenmesi gibi maddi konularda daha etkindir. Ancak, otuz işçi kıstası ile yasalaşan iş güvencesi, bu etkinin azaltılması ve dengenin işçi lehine etki etmesi noktasında ortaya çıkan yeni gelişmelerdir. Getirilen tüm eleştirilere rağmen uzun bir çabanın sonucu olarak hukuk sistemimize girmiş olan iş güvencesi, otuz ve daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde işçilerin iş sözleşmelerinin feshinde geçerli sebebe dayanmak zorunluluğunu getirmiş ve böylece işverene karşı zayıf konumda olan işçinin elini biraz daha güçlendirmiştir. Böylelikle keyfi olarak iş sözleşmelerinin işveren tarafından feshinin de önüne geçilmiştir. İş sözleşmesinin feshi ile işçi lehine ortaya çıkan maddi menfaatlerinde korunması gerekmektedir. Bu kapsamda işçi lehine şartları varsa doğacak olan ücret ve kıdem tazminatı gibi işverenden alacaklı olduğu maddi alacak haklarının da korunması gerekmektedir. Bu açıdan söz konusu hakların ödenmemesi halinde ortaya çıkacak neticeler işçi lehine olarak kanunda ağırlaştırılmış ve işçinin emeğinin karşılığı korunmak istenmiştir. Bu kapsamda işçinin işine son verilmesi halinde bir anda işsiz kalması karşısında işçinin hayat standardını devam ettirebilmesi açısından uygulanmaya çalışılan işsizlik sigortası müessesi uygulamaya konulmuştur. İşçi işveren arasındaki denge kurma ve karşılıklı menfaatleri dengelemesi, ancak tarafların karşılıklı olarak saygı ve sağduyulu gayret ve çabaları neticesi olacaktır. Aksi halde hukuk sisteminin zaman içinde tarafları dengede tutmaya çalışmasının ürünü olan kanunların uygulanması ile ortaya çıkacak bir hukuk düzeni devam edecektir.
TTK ve CMR'ye göre taşıma ve teslim engelleri

Çalışmanın amacı, karayoluyla eşya taşımacılıklarında, taşıma faaliyetinin yürütülmesini ve kararlaştırılan nihai varış yerinde usulüne uygun bir şekilde teslimini engelleyen hallerin ortaya çıkması durumunda, taşıyıcının yükümlülüklerini düzenleyen CMR md. 14-15 ile TTK md. 869 vd. hükümlerinin incelenmesidir. Üç bölüm olarak kaleme alınan eserin birinci bölümünde, taşıma faaliyeti ile karayolu taşımacılığına ilişkin genel bilgilerin yanı sıra taşıma sözleşmesi, tanımı ve unsurları, gönderen, gönderilen ve taşıyıcı kavramları, çeşitli düzenlemeler ışığında taşıyıcı tanımı ile çalışmanın esas konusunu teşkil eden CMR Konvansiyonu üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde taşıyıcının sorumluluğu, sorumluluğun TTK ve CMR hükümlerine göre hukuki niteliği, teslim kavramı, engel sebebi teşkil etmesi muhtemel imkansızlık hallerine yönelik bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölüm ise TTK ve CMR hükümleri çerçevesinde taşıma ve teslim engellerine ilişkin bilgileri içermekte olup, söz konusu engellerin vukuunda taşıyıcının yükümlülüklerinin yanı sıra başvurabileceği tedbirler ile teslim engellerini oluşturduğu düşünülen teslimde ödeme kaydı ve eksik teslim kavramlarına yönelik bilgileri içermektedir.
İcra takibinde derdestlik

Derdestlik bir askıda olma halidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu çerçevesinde taraflar arasında görülmekte olan bir davaya rağmen yeniden dava yoluna başvurulamaması olumsuz bir dava şartı olarak düzenlenmiştir. İcra ve İflas Kanunu çerçevesinde ise derdestliğe ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Derdestlik kurumuna ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasının sonuçları tartışmalıdır. Bu hususta kanun koyucunun derdestlik kurumuna ilişkin bir düzenleme yapmamış olmasının ne anlama geldiği değerlendirilmelidir. Yargılama hukukumuzda önemli amaçları öngören derdestlik kurumunun takip hukuku bakımından da aynı amaçlara matuf olup olmadığı incelenmelidir. Bu bağlamda derdestlik kurumunun takip hukukuna yansıdığı haller değerlendirilmelidir. İcra takiplerinde derdestlik iddiasının var olabileceği kabul edilirse bu iddianın hangi vasıtalarla ileri sürülmesi gerektiği değerlendirilmelidir.