turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sermaye Piyasası Kurulu kararlarının hukuki niteliği ve yargısal denetimi

Sermaye piyasası, telekomünikasyon, enerji, ekonomik rekabet, finans ve bankacılık gibi kamusal yaşamın ve ekonominin duyarlı alanlarını düzenleme amacıyla oluşturulan ve kamuoyunda daha çok bağımsız idari otorite olarak bilinen yeni idari kurumların ülkemizde son yıllarda giderek yaygınlaşmakta olduğu gözlenmektedir. Bu kuruluşların, merkezi idarenin hiyerarşik ve vesayet denetimine tabi olmamaları, devlet tüzel kişiliğinden ayrı kamu tüzel kişiliklerinin bulunması, organik yapılarının farklılık göstermesi, kuruluş yasalarında geniş yetkilerle donatılmaları nedeniyle, klasik idariyapılanmadaki belirlenmiş yerlere oturtulmakta güçlük çekilmekte, bu durum bilimsel çevrelerce tartışma konusu yapılmaktadır. Sermaye piyasasını düzenlemek ve denetlemekle görevli bir kurum olan Sermaye Piyasası Kurulu, ülkemizdeki bağımsız idari otoritelerin ilklerindendir. Sermaye piyasasının güven, açıklık ve kararlılık içinde çalışmasını, tasarruf sahiplerinin hak ve yararlarınınkorunmasını sağlamak amacıyla kurulan ve Sermaye Piyasası Kanunu'nda kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip olduğu açıkça belirtilen Sermaye Piyasası Kurulu, sermaye piyasasını bağımsız olarak denetlediği ve düzenlediği için ayrıcalıklı bir yere ve öneme sahiptir. Ülkemizde, özellikle Rekabet Kurumu kurulduktan sonra bazı bilimsel çevrelerce, Rekabet Kurulu, yargılama benzeri fonksiyonları nedeniyle yarı yargısal hatta yargısal bir kurum olarak nitelendirilmiştir. Hatta, Rekabet Kurulunun yargılama usulüne benzer özellikler göstermesi nedeniyle Kurul kararlarının yargısal denetime tabi tutulmaması, usulenincelenmesi, esas denetime tabi tutulmaması gerektiği ileri sürülmüştür. Daha sonra, bu görüşdiğer BİO'lar açısından da tartışılmaya başlanmıştır. Bundan dolayı, Sermaye Piyasası Kurulu'nca alınan kararların hukuki niteliğininidare hukuku açısından belirlenmesi, bir idari işlem olan Kurul kararlarına karşı yargı yoluna nasıl başvurulacağı, yargı yerlerinin konu hakkındaki tutumu tezin konusunu oluşturmaktadır.
İdari yargı uygulamaları ve adil yargılanma hakkı

Çalışmanın amacı, Türk idari yargı mercileri tarafından adil yargılanma ilkesi gözetilerek verilen kararların ortaya çıkarılması ve akademik platforma kazandırılması ile adil yargılanma ilkesine ilişkin olarak mevzuattan kaynaklanan problemler incelenerek yapılması gereken değişikliklere öneri getirmektir. Bu şekilde uygulamada var olan düzen ortaya konulmuş ve olması gereken düzen mevzuattaki engellere değinilerek açıklanmıştır. Çalışmanın kapsamını; adil yargılanma hakkının koruma alanı, tarihsel gelişim süreci, idari yargı düzenini ilgilendiren unsurları, Türk idari yargı merciileri tarafından adil yargılanma hakkına ilişkin olarak verilen kararlar, AİHM'nin Türk idari yargı düzenine yönelik olarak vermiş olduğu kararlar ve idari yargı mevzuatımızın adil yargılanma hakkını ilgilendiren maddelerinin değerlendirilmesi oluşturmaktadır. Tezin hazırlanması aşamasında ağırlıklı olarak mahkeme kararlarına değinilmeye çalışılmış bu amaçla hem AİHM hem de Türk idari yargı düzeninde verilen kararlar araştırılmıştır. Özellikle Türk idari yargı düzeninde verilen kararların kitap, makale ve internet ortamından erişimi kısıtlı olduğundan Danıştay ve Mahkemeler nezdinde oldukça ayrıntılı ve uzun bir çalışma yapılmıştır. Yaklaşık olarak 5000 karar arasından karar gerekçesinde adil yargılanma hakkına yer verilenler kendini tekrar etmeyecek şekilde farklı unsurlara değinilmesine özen gösterilerek tasnif edilmiştir. Bu şekilde uygulamada var olan durum tez çalışmasında irdelenmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak Türk idari yargısı aleyhine verilebilecek ihlal kararlarının önüne geçmek amacıyla mevzuatımızda bir takım değişiklikler yapılmalı, söz konusu değişikliklerin sadece mevzuat üzerinde yapılması ile yetinilmeyerek uygulayıcı konumunda olan hakim, savcı, avukat ve yardımcı personel tarafından da dikkate alınması ve benimsenmesi sağlanmalıdır.
Türk ve Amerikan yargılama hukukunda tanıklık kurumu

Bu tez çalışmasında, Türk ve Amerikan yargılama hukukunda tanıklık kurumunun yeri incelenmiştir. Türk yargılama hukukunda tanıklık, 'davanın tarafları dışındaki üçüncü kişilerin dava ile ilgili bir vakıa hakkında, duyu organları aracılığıyla edindiği bilgileri mahkemeye aktarması' faaliyetidir. Türk hukukunda tanıklık kurumuna ilişkin hükümler Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 240 -265. maddelerinde düzenlenmiştir. Amerikan yargılama hukukunda tanık, 'delil olarak kullanılmak üzere yeminli beyanı, sözlü ya da yazılı olarak alınan kişiyi' ifade etmektedir. İspat edilmek istenen vakıalar hakkında bilgisi olan herkes tanık olarak mahkemeye davet edilebilir. Tanıklık yapması istenen kişiler bazı koşulların sağlanması halinde tanıklıktan çekinme hakkına sahiptir. Taraflar iddia ve savunmalarını ispatlamak için tanık delilini göstermişlerse, tanık listesini hazırlar ve mahkemeye sunarlar. Davetiye gönderilmesi üzerine duruşmada hazır bulunan tanık; kimlik tespiti, bilgilendirme, yemin merasimi, beyan ve soru cevap aşamalarından oluşan süreç sonunda tanıklık görevini yerine getirmiş olur. Tanık beyanı takdiri bir delil olup, hakim tarafından serbestçe değerlendirilir. Beyanın güvenilirliği değerlendirilirken, tanığın bilgisi, karakteri, psikolojisi, önceki beyanları gibi çeşitli hususlar dikkate alınır. Tanığın, mahkemeyi yanıltmak üzere kasıtlı olarak yalan söylediğinin tespit edilmesi halinde yalan tanıklık suçundan işlem yapılır.
Anonim ortaklıkta elektronik katılımlı genel kurul

Tezimizin konusu 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile kabul edilen anonim ortaklıkta elektronik katılımlı genel kuruldur. Tezimizde öncelikle elektronik genel kurul toplantısı tanımlanmış, elektronik genel kurul toplantı şekillerine yer verilmiştir. Daha sonra mevzuatımızda kabul edilmiş olan elektronik katılımlı genel kurulun esasları, hazırlık aşaması, işleyişi incelenmiştir. Türk Ticaret Kanunu'nun 1527. maddesinin 5. fıkrası başta olmak üzere 'Anonim Şirketlerde Elektronik Ortamda Yapılacak Genel Kurullara İlişkin Yönetmelik' ile 'Anonim Şirketlerin Genel Kurullarında Uygulanacak Elektronik Genel Kurul Sistemi Hakkında Tebliğ', elektronik katılımlı genel kurulun esaslarını ve uygulama kurallarını belirlemektedir. İncelemede, Türk Ticaret Kanunu ile ikincil mevzuat arasındaki farklılıklar, uyumsuzlukların yanı sıra elektronik katılımlı genel kurulda ortaya çıkması muhtemel sorunlar tespit edilmiş, bu sorunlara çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır.
Rekabet ihlallerinin özel hukuk sonuçları

Atlantik'in her iki yakasında bulunan rekabet hukuku modellerinin çoğu bakımından geçerli olduğu gibi, Türk rekabet hukuku sitemimizde 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'daki prensiplerin yürürlüğünün sağlanması hususunda sadece Rekabet Kurumu değil, iki temel özel hukuk yaptırımı olarak düzenlenen 'geçersizlik' ve 'tazminat hakkı' vasıtasıyla yargı mercileri de tamamlayıcı rollerine istinaden görevli addedilebilecek biçimde inşa edilmiştir. Bahsi geçen mekanizmaların varlığı, rekabeti kısıtlayıcı anlaşma veya teşebbüs eylemlerinin caydırılması ve emredici rekabet normlarının etkinliğinin güçlendirilmesi bakımından hayati önemi haizdir. Bu bağlamda işbu tez ile, rekabet ihlallerinin özel hukuk sahasındaki sonuçlarına ilişkin genel esasların, doktrindeki görüşler ve bilhassa 'on iki banka kararı' olarak anılan Rekabet Kurulu kararı ekseninde şekillenen yargı içtihadı ışığında ortaya konulması amaçlanmıştır.
Bir idari usul ilkesi olarak bilgi edinme hakkının Türkiye uygulaması

Temelini düşünce özgürlüğünden alan bilgi edinme hakkı; çağdaş, demokratik hukuk devletlerinde bireyin en önemli güvencelerinden biri haline gelmiştir. Gerek uluslararası gerek ulusal düzeyde dünya genelinde pek çok ülkede çeşitli düzenlemelere konu edilen bilgi edinme hakkı, gelişen ve değişen yönetimlerin ulaşmak istediği en önemli hedeflerden biridir. Türkiye'de bilgi edinme hakkı ancak 1990'lı yıllardan sonra gelişmeye başlamış ve hukuki düzenlemelere konu olmuştur. 2005 yılında yürürlüğe giren Bilgi Edinme Hakkı Kanunu nihayet 2010 yılında yapılan anayasa değişikliği ile taçlandırılmış ve bilgi edinme hakkı anayasal güvenceye bağlanmıştır. Ne var ki iyi idare anlayışının etkin kılınması ve şeffaf yönetimin sağlanabilmesi için yapılan yasal ve anayasal düzenlemeler ancak idarecilerin ve halkın bu konuda daha çok bilinçlendirilmesi ve idarenin gizlilik kültüründen sıyrılma konusunda gerçekten niyetli olması ile etkili olabilecektir. Uygulamada yaşanan aksaklıklar da ancak bu surette giderilebilir ve bilgi edinme hakkı demokratik, çağdaş, insan haklarına saygılı, sosyal hukuk devletlerinin teminatı haline gelebilir.
Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin tespiti ve denetlenmesi

Bu çalışma, bir koruma tedbiri olan telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişim tespitlerini ve denetlemelerini incelemektedir. Çalışmamızda telekomünikasyon yoluyla iletişimin tespiti ve denetlenmesi tedbirine başvurulabilecek haller, şartları ve mukayeseli hukuk ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu tedbire yaklaşımı incelenmiştir.
Taşınmaz simsarlığı sözleşmesinde ücret ve tabi olduğu hükümler

Simsarlık sözleşmesi, pozitif hukukumuzda, 818 sayılı Borçlar Kanunu'na, mehaz İsviçre Borçlar Kanunu'ndan geçmişş olup, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 520 - 525 hükümleri arasında düzenleme alanı bulmuştur. Buna karşılık, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 100 - 115 hükümleri arasında düzenlenen ticari işler tellallığına ilişkin hükümlere, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda yer verilmemiştir. Simsarlık sözleşmesinin en önemli unsurlarından biri ücrettir. TBK m. 521 - 525 arasında sadece simsarın ücret alacağına ilişkin hükümler bulunmaktadır. TBK m. 520 f. 2 hükmüne göre, vekalet sözleşmesi hükümleri, bünyesine uygun düştüğü ölçüde simsarlık sözleşmesine de uygulanır. Ayrıca simsarlık sözleşmesinde de sözleşme özgürlüğü ilkesi geçerlidir. Özellikle sözleşme özgürlüğü ilkesi ve simsarlık sözleşmesi alanındaki yasal düzenlemeler dikkate alınarak simsarlık sözleşmesinde ücreti hak etme zamanı (TBK m. 521), ücretin belirlenmesi (TBK m. 522), simsarın haklarını kaybetmesi (TBK m. 523), ücretten indirim (TBK m. 525) gibi konular üzerinde durulmuştur. Simsarlık sözleşmesinde ücreti etkileyebilecek mevzuata da yer verilmiştir. 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ve konumuz ile ilgili yönetmelik, tebliğ gibi düzenlemeler de incelenmiştir. Simsarlık sözleşmesinin kanuni ve zorunlu bir unsuru olan ücret konusu tartışılmış, simsarlık sözleşmesinin tam iki tarafa borç yükleyen bir sözleşme olduğu belirtilmiştir. Taşınmaz simsarlığı sözleşmesi; simsarın bir taşınmaz üzerindeki ayni veya şahsi hakkın tesisini konu edinen bir asıl sözleşmenin kurulması fırsatını göstermeyi veya sözleşme görüşmesi için aracılık etmeyi ve iş sahibinin de aksi kararlaştırılmadıkça asıl sözleşme kurulursa ücret ödemeyi borçlandığı bir sözleşme olarak tanımlanmıştır. Simsarlık sözleşmesinin, iş görme borcu doğuran vekalet sözleşmesinin borç yükleyen bir alt dalı olarak, diğer iş görme sözleşmeleri ile vekalet sözleşmesinden ayrılan yönleri üzerinde de durulmuştur. Simsarlık faaliyetinin konusunu, taşınmaz üzerinde ayni veya şahsi hak kurulmasına ilişkin bir sözleşmenin oluşturması, taşınmaz simsarlığı sözleşmesini diğer simsarlık sözleşmelerinden ayıran temel özellik olarak belirlenmiştir. TBK m. 520 f. son'daki 'yazılı şekil' şartı taşınmaz simsarlığı sözleşmesi ile ilgili öngörülen tek istisnai hükümdür. Bunun dışında, taşınmaz simsarlığı sözleşmesi bakımından da aynen uygulanacak olan hükümler değerlendirme konusu yapılmıştır.
Kanun yararına bozma

Yürürlükten kaldırılan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 'KanunYolları' başlığını taşıyan üçüncü kitabında; itiraz, temyiz, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısınınitiraz yetkisi ve karar düzeltme düzenlenmişti. Yargılamanın yenilenmesi ve yazılı emir ilebozma ise 'Muhakemenin iadesi ve yazılı emir' başlığı altında dördüncü kitaptadüzenlenmişti. CMUK'ta kanun yollarının niteliği belirtilmemiş ve kanun yolları açısındanolağan ve olağanüstü ayrımı yapılmamıştır. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yasa yolları olağan ve olağanüstü yasa yolları olmak üzere, sistemli bir biçimde düzenlenmiştir. CMK'nın 'Kanun Yolları' başlığını taşıyan altıncı kitabında ilk olarak kanun yolları hakkında genel ilkelere yer verilmiş, daha sonra ise 'Olağan Kanun Yolları' başlığı altında itiraz ( m.267-271), istinaf (m.272-285) ve temyiz (m.286-307); 'Olağanüstü Kanun Yolları' başlığı altında ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi (m.308), kanun yararına bozma (m.309-310) ve yargılamanın yenilenmesi (m.311-323) düzenlenmiştir. Tez çalışmamda, kanun yollarını genel hatlarıyla özetledikten sonra asıl üzerinde durduğum konu olan kanun yararına bozma kanun yolunu ele aldım. I. Bölümde, kanun yolları hakkında; kanun yolunun tanımı, amacı, görevi, kanun yoluna başvurabilecek kişiler, kanun yollarına başvurma usulü, yanılma ve etkisi, kanun yollarına başvurmanın sonuçları ve çeşitleri açıklanmıştır. II. Bölümde ise, kanun yararına bozma kanun yolunun; tanımı, konusu, amacı, hukuki niteliği, görevi, tarihçesi, kanun yararına bozma ile Kabahatler Kanunu arasındaki ilişki, yazılı emir ile bozma ve kanun yararına bozma arasındaki farklar, koşulları, yetkileri, nedenleri, etkileri ve sonuçları, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın kanun yararına bozma yolunabaşvurması, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteminde bulunması ve kanun yararına bozma sonucu verilen kararlara karşı direnilememesi detaylı şekilde açıklanmıştır.
Aşırı yararlanma

Aşırı yararlanma Türk Borçlar Kanunu madde 28'de yer bulan, sözleşme özgürlüğü ilkesine getirilen bir sınırlamadır. Aşırı yararlanma, sözleşmenin zayıf tarafına çeşitli haklar tanımaktadır. Bu haklar, sözleşme ile bağlı olmadığını bildirme hakkı veya sözleşmeyi adil bir dengeye kavuşturma hakkı olarak sıralanabilecektir. Çalışmamız kapsamında, aşırı yararlanmanın tarihi gelişimi, Kıta Avrupası hukuk sistemindeki görünüşü, benzer hukuki kavramlardan farkları ile hukuki niteliği, oluşması için aranan unsurlar, hüküm ve sonuçları ile aşırı yararlanmanın uygulamaya yansımaları ve bu kapsamda uygulamada tartışma yaratan ve yaratabilecek konular incelenmiştir.
Anonim ortaklığın payın devri sonucunda yabancılaşması ve yabancılaşmanın önlenmesi

Çalışmamızda, sermaye ortaklıklarından anonim ortaklığın pay sahipliği mevkilerinde payın devri sonucunda değişiklik olması ve ortaklığın önceki durumuna nazaran yabancılaşması ve uygulamada duyulan ihtiyaç sebebiyle yabancılaşmanın önlenmesi tedbirleri ele alınacaktır. Uygulamada diğer ortaklık tiplerinde de görülmekle birlikte, sermaye birlikteliğinin en yoğun olduğu anonim ortaklıklarda yabancılaşma ve yabancılaşmanın en çok görüldüğü hal olan pay devri bu çalışmanın kapsamını oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı, anonim ortaklığın iç ilişkisinde yabancılaşmasına neden olan hallerin nasıl yabancılaşmaya sebep olabileceği ve pay sahiplerinin ihtiyaç duymaları halinde bu sonucun nasıl önlenebileceğinin ortaya koyulmasıdır. Yabancılaşmanın, ortağın iradesi ile gerçekleştiği payın devri ası inceleme konumuz olduğundan ayrıntılı olarak ele alınacaktır. Uygulamada yabancılaşmaya neden olduğu söylenebilen sermaye artırımı, birleşme bölünme olarak karşımıza çıkan yeniden yapılanma tedbirleri, intifa senetleri gibi daha çok ortaklık iradesine bağlı olarak ortaya çıkan hallere de konuyla ilgilerini ortaya koymak bakımından değinilecektir. Bu hallerde, pay sahibinin iradesine bağlı bir yabancılaşma söz konusu olmadığından, pay sahiplerinin ortaklık iradesine karşı bir tedbire başvurması da gerekmeyecektir. Çalışmanın son bölümünde, payın devri sonucunda karşılaşılan yabancılaşmanın önlenmesi tedbirleri ele alınacaktır
Yargıtay kararları ışığında yabancı hakem kararlarının Türkiye'de tenfizinde kamu düzeni

Tahkim, hukuki uyuşmazlıkların çözümünde sıklıkla başvurulan bir uyuşmazlık çözüm yöntemidir. Uluslararası ticaretin yaygınlaşması ile birlikte uluslararası ticari uyuşmazlıkların sayısı artmış ve tahkim, söz konusu ticari uyuşmazlıkların çözümünde kullanılan oldukça etkili bir yöntem haline gelmiştir. Dolayısıyla günümüzde, söz konusu milletlerarası uyuşmazlıkları çözüme kavuşturmuş hakem kararlarının sayısı oldukça fazladır. Yalnızca yerli sayıldığı ülkelerde sonuç doğuran bir hakem kararı lehine sonuçlanmış olan taraf, söz konusu hakem kararının yabancı sayıldığı devletlerde de sonuç doğurmasını isteyebilir. Bu ihtiyacın karşılanması için söz konusu yabancı hakem kararının, diğer ülkede tanınması veya tenfiz edilmesi gerekir. Yabancı hakem kararlarının tenfizinde aranan şartlardan biri tenfizi istenen hakem kararının tenfiz devletinin kamu düzenine aykırı olmamasıdır. Yargıtay, yabancı hakem kararlarının tenfizi hakkında vermiş olduğu eski tarihli kararlarında, kamu düzenini geniş yorumlayarak tenfizi engelleyici bir tutum sergilemiştir. Yargıtay'ın bu tutumu, özellikle yabancı yazarlar tarafından eleştirilmiştir. Ancak Yargıtay, ilerleyen dönemlerde konu hakkındaki görüşünü değiştirmiş ve yabancı hakem kararlarının tenfizine etki eden kamu düzenini dar ve isabetli yorumlayarak tahkimden beklenen faydaya uygun kararlar vermiştir. Yargıtay'ın söz konusu kararları, Türkiye'nin tahkim yanlısı bir devlet olduğunu ispat eder niteliktedir.
Görevi ihmal ve görevi kötüye kullanma cürümleri (TCK m. 230, 240)

İİ YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ GÖREVİ İHMAL VE GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA CÜRÜMLERİ (TCK m. 230, 240) Nazmiye ÖZENBAŞ Kamu Hukuku Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Haziran 2004 Danışman: Prof. Dr. Nevzat TOROSLU Devlet idaresi, sosyal güveni ve düzeni garanti altına alan, bireysel faaliyetleri tamamlayan, toplumun refahı, korunması ve gelişmesi için gerekli olan varlıkları ve hizmetleri sunan birleştirici ve hükümran kurumdur. Devlet, faaliyetlerini organları eliyle yürütür ve bu organları gerçek kişiler oluştururlar. Devlet idaresinin faaliyetlerini yürüten bu kimseler çeşitli gruplara ayrılabilir. Bu gruplardan biri de memurlardır. O halde devlet idaresinin iyi işlemesi bir ölçüde de memurların görevlerini kanunlara ve nizamlara uygun olarak yerine getirmelerine bağlıdır. Memurun görevini zamanında yerine getirmemesi ve görevini kötüye kullanması devlet idaresinin düzenli ve etkili işleyişine engel olur. Bu nedenle memurun görevini ihmali ve görevini kötüye kullanması Türk Ceza Kanunu'nda suç olarak öngörülmüştür. TCK ve diğer özel kanunlarda, memurların görevlerini ihmal etmeleri veya kötüye kullanmaları, özel nitelikteki bazı suç tipleriyle de düzenlenmiştir. Ancak kanun koyucu memurun görevini ihmal etmesi veya kötüye kullanmasını, bunun devlet idaresine vereceği zararın büyüklüğü nedeniyle, hiçbir şekilde cezasız bırakmak istememiştir. Bu nedenle de özel hükümlerin uygulanamadığı hallerde uygulanmak üzere Türk Ceza Kanunu'nun 230. ve 240. maddelerinde, genel ve tamamlayıcı nitelikte olan görevi ihmal ve görevi kötüye kullanma cürümleri kabul edilmiştir.
Türk Ticaret Kanunu'nda haksız rekabet ve kanunda yer alan bazı özel suç tipleri (Madde 62/1-b, c, d)

Haksız rekabetin hukuki ve cezai sorumluluk gerektiren halleri 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunun 54 ila 63. maddeleri arasında düzenlenmiştir. TTK'nın 54. maddesinde genel ilke belirlenerek haksız rekabetin çerçevesi çizilmiş, hukuki sorumluluk gerektiren özel haksız rekabet halleri de 55. maddede gösterilmiştir. Haksız rekabette ceza sorumluluğu gerektiren fiiller 62. maddede, tüzel kişilerin ceza sorumluluğu ise 63. maddede gösterilmiştir. TTK'nın 62 /1-a bendinde55. maddeye atıf yapılarak haksız rekabette suç niteliği taşıyan fiillere yer verilmiş olup bu bölüm tezimizin kapsamı dışındadır. İnceleme konumuzu oluşturan haksız rekabetin özel bazı halleri TTK'nın62/1-b, c, d bentlerinde müstakil suç olarak yer almakta olup; b bendinde, ' Yanlış veyaYanıltıcı Bilgi Verme ', c bendinde, ' Sırları Ele Geçirmek Amacıyla Aldatma ', dbendinde ise, ' Haksız Rekabet Fiillerine veya Gerçeğe Aykırı Beyanlara KayıtsızKalma ' suçları düzenlenmiştir. TTK'nın 60. maddesinde hukuk ve ceza zamanaşımı süreleri belirlenmiştir. 56ila 59. ve 61. maddelerde ise haksız rekabetin hukuki yönüne ilişkin usuli hükümlere yer verilmiştir. TTK 62 /1-b, c, d bentlerinde düzenlenen fiiller hukuki manada kanun koyucu tarafından ayrı haksız rekabet hali olarak öngörülmemiş doğrudan suç oluşturan fiiller olarak belirtilmiştir. Esasen amaç ve ilkeyi belirleyen TTK'nın 54. maddesindekidürüstlük kuralına aykırı davranışlar, haksız rekabet olarak öngörüldüğünden TTK62/1-b, c, d bentlerinde suç sayılan fiiller de aynı zamanda hukuki manada haksız rekabetoluşturur. Haksız rekabet hallerinin hem hukuki hem cezai açıdan müstakil kanunla düzenlenmesi kanun sistematiğine daha uygun olacaktır. TTK'da haksız rekabet hallerikazuistik yöntemle belirlenmiştir. Bu durum gelişen ekonomik ve ticari işlemleriiaçısından kanunun, günün koşullarının gerisinde kalma tehlikesini ortaya çıkarmaktadır. Bu nedenle müstakil kanun esas alınarak haksız rekabet hallerinde hukuki sorumlulukdüzenlemesine gidilmesi gerekmektedir. Cezai anlamda sorumluluk açısından ayrıca hangi fiillerin suç teşkil ettiğinin, atıf yapmak yerine ayrıca ve açıkça kanun metnindegösterilmesi hukuk mantığı açısından daha uygundur. Çalışmamızda haksız rekabet hukuki yönden ele alınmış, ayrıca TTK 62 /1-b, c, d bentlerinde yer alan ' Yanlış veya Yanıltıcı Bilgi Verme, ' Sırları Ele GeçirmekAmacıyla Aldatma ', ' Haksız Rekabet Fiillerine veya Gerçeğe Aykırı BeyanlaraKayıtsız Kalma ' özel suç tipleri tüm unsurlarıyla irdelenmiştir.
Kentsel dönüşüm hukukunda mülkiyet hakkı sınırlamaları

Bu tezde, Kentsel Dönüşüm Hukukunda uygulamada sıkça karşılaşılan mülkiyet hakkı sınırlamaları ve bu sınırlamalara karşı maliklerin nasıl korunduğu incelenmiştir. Bu tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak temel haklar kapsamında mülkiyet hakkı sınırlamaları ve sınırlama rejimini inceledik. İkinci bölümde Kentsel Dönüşüm Hukukundan doğan mülkiyet hakkı sınırlamalarını ele aldık. Üçüncü ve son bölümde ise, maliklerin korunmasını inceledik.
The function of the family court experts in the resolution of family disputes

''Aile Uyuşmazlıklarının Çözümlenmesinde Aile Mahkemesi Uzmanlarının İşlevi' başlıklı çalışmada, aile uyuşmazlıklarının yargı yoluyla çözümü ve arabuluculuk yoluyla çözüm yöntemlerinin incelenmesi, bu süreçlerde uzmanların rolünün araştırılması amaçlanmaktadır. Bu çalışmada öncelikli olarak Türk Hukukunda aile uyuşmazlıklarının yargı yoluyla ve arabuluculuk yoluyla çözüm mekanizmaları yasal çerçevede incelenmiş, aile mahkemelerinde uzmanların statüsü tespit edilmiştir. İkinci bölümde Türk Hukukunda uzmanların görev, çalışma usul ve yöntemlerine ayrıntılı bir şekilde yer verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, Türk Hukuk Sistemindeki aile uyuşmazlıklarının çözüm mekanizmaları ve uzmanların işlevleri ile karşılaştırmalı bir değerlendirme yapabilmek için yabancı hukuk sistemlerindeki aile uyuşmazlıklarından doğan sorunların çözüm mekanizmaları ve uzmanların işlevleri araştırılmıştır. Sonuç bölümünde ise değerlendirmeye yer verilmektedir.