turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Anayasa Hukuku açısından özel hayatın gizliliği ve korunması

Teknolojik ve bilimsel alandaki gelişmeler ve küresel tehditlere karşı geliştirilen koruma mekanizmaları özel hayata müdahaleyi gerektirdikçe ve müdahale yöntemlerinde çeşitlilik arttıkça önemi daha çok hissedilmeye başlayan hak kategorisinin başında özel hayatın gizliliğinin korunması hakkı gelmektedir. Uluslararası belgelerde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve devletlerin anayasalarında ve ihtiyaç doğdukça alt normlarda bu hakkın korunmasına ilişkin özel hükümler yer almaya başlamıştır. Bu tez Anayasamızdaki özel hayatın gizliliğinin korunmasına ilişkin düzenlemenin, geçmişşteki düzenlemelere, uluslararası belgeler ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne göre durumunun, bu hakka yapılan müdahale çeşitliliği ve ağırlığına karşı etkin koruma sağlayıp sağlamadığının, hakkın korunmasında karşılaşılan güçlüklerin ve bunların sebepleri ile gerekiyorsa çözüm yollarının incelenmesi amacıyla hazırlanmıştır. Birinci bölümde özel hayatın gizliliği ve korunmasına ilişkin kavramlar, ikinci bölümde uluslararası alanda ve karşılaştırmalı hukukta özel hayatın gizliliği ve korunması; üçüncü bölümde ise anayasalarımızda tarihi gelişim gözetilerek Anayasa'daki düzenleme şekil ve içeriğine göre, özel hayatın gizliliği, konut dokunulmazlığı ve haberleşme özgürlüğü kapsamında 1982 Anayasasındaki özel hayatın gizliliğinin korunması doktrin ve uygulama esas alınarak, konuyla ilgili yasal düzenlemelere de yer verilerek incelenmiştir. Özel hayatın gizliliğinin korunmasında mevzuat açısından eksikliklerin ya da muğlaklıkların neler olduğu belirlenerek, insan onurunun korunmasıyla doğrudan etkili bu hakkın korunmasında yasa koyucuya ve uygulamacılara yön verecek çözüm yolları üretilmeye çalışılmıştır.
Anlaşmalı boşanma ve sonuçları

Çalışmamızda boşanma kavramı, anlaşmalı boşanma koşulları, anlaşmalı boşanma davasının hukuki niteliği ve sonuçları; 4721 sayılı TMK, Yargıtay içtihatları ve doktrindeki görüşler kapsamında incelenmiştir.
Tüketici İşlemi Niteliğindeki Promosyonlu Sözleşmeler

Satış yöntemleri her geçen gün gelişme göstermektedir. Bu gelişmenin en önemli amacı, tüketicilerin satın alma davranışlarını satıcının istediği şekilde değiştirmektir. Promosyonlu satışlar, satılan asıl mal yanında başka bir ürün verilerek tüketicinin ilgisini çekmek için yapılan satışlardır. Esasen promosyonlu satış sözleşmeleri, gündelik hayat içinde çok sayıda kişinin farklı şekillerde yaptığı sözleşmelerdir. Tüketicinin taraf olduğu bu sözleşmeler, uzun bir süre Türk kanun koyucunun yalnızca süreli yayınlar ile yapıldığında düzenlediği bir alan olarak kalmıştır. Özellikle son yıllarda bu konuya ilişkin bazı kanun ve yönetmeliklerde yeni düzenlemeler yapılmıştır. Bu çalışmada tüketici işlemi niteliğinde bir sözleşme olan promosyonlu satış sözleşmelerine ilişkin kavramlar incelenmiş ve özellikle tüketicinin karşılaşabileceği sorunların çözümü için bazı öneriler getirilmeye çalışılmıştır.
Sermaye piyasası hukukunda manipülasyonlara ilişkin müeyyideler

Sermaye piyasaları, yatırımcıların tasarruflarını sermaye piyasası araçlarınaaktardıkları piyasalardır. Yatırımcıların zarar görmemesi için sermaye piyasalarınındüzenli ve dürüst bir şekilde işlemesi önemlidir. Sermaye piyasasının gelişmekte olması ve dinamik yapısı nedeniyle bir takım yöntemlerle haksız kazanç sağlama teşebbüslerinide beraberinde getirmektedir. Manipülasyon da bunlardan birisidir. Manipülatiffaaliyetlerin önlenmesi için, 3794 sayılı Kanun ile değişik Sermaye Piyasası Kanununun47. maddesinin A bendine eklenen alt bentlerle manipülasyon suç olarak düzenlenmiştir. Bunun dışında sermaye piyasası mevzuatında hukuki ve idari müeyyideler de öngörülmüştür. Hukuki sorumluluk, halka açık anonim şirketler ve aracı kurumlar bakımındanSermaye Piyasası Kanunu md. 7 /2'de; bağımsız denetleme kuruluşları bakımındanSermaye Piyasası Kanunu md. 16 /4'te düzenlenmiştir. İdari müeyyideler Sermaye Piyasası Kanunu ile Borsa Mevzuatındadüzenlenmiştir. Cezai sorumluluk bakımından, Sermaye Piyasası Kanunu md. 47/A- 2 ve 3'teöngörülen işleme dayalı manipülasyon ve bilgiye dayalı manipülasyon suçları düzenlenmiştir. Ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda konuya ilişkin öngörülensuçlar; fiyatları etkileme, savaşta fiyatları etkileme ve şirket hakkında yanlış bilgisuçlarıdır. Çalışmanın konusu yukarıda belirtilen hususlarda nitel yöntemlerlemanipülasyonlara ilişkin müeyyidelerin açıklanmasına yöneliktir.
Basın yolu ile kişilik hakkına saldırılardan doğan hukuki sorumluluk

Kisilik haklarının korunması konusu özellikle son zamanlarda çok önem kazanmıstır. Zira teknolojinin gelismesi ve buna bağlı olarak da üstün niteliktedinleme, gözetleme araçlarının icadı kisinin hayatına daha fazla müdahaleyi de beraberinde getirmistir. Ayrıca son yıllarda kurulan ve ulusal yayın yapan özel radyo televizyon kanalları ile milyonlarca tiraja ulasan gazeteler de kisilik haklarına yapılan müdahalelerin artısında etkili olmustur. Günümüzde kisilik haklarına basın yolu ile yapılan saldırıların önemli bir yer tuttugu süphesizdir. Basın yolu ile kisilik haklarına yapılan saldırılarda Anayasa ile teminat altına alınan basın hürriyeti ile yine Anayasa ile teminat altına alınan kisinin haklarıçatısmaktadır. Çalısmamızda bu çatısan degerleri ayrı ayrı inceledik. Çalısmamızyalnızca yazılı basın yolu ile yapılan saldırılarla sınırlı tutulmustur. Bu sebeple digerkitle iletisim araçları ile yapılan saldırılar inceleme konusu yapılmamıstır. ncelememizin birinci bölümünde kisilik kavramı, kisiligin baslangıcı ve sona ermesi, kisilik hakkı kavramı ile kisilik haklarının özellikleri, kisilik haklarının konusu ve kisilik haklarının korunması konuları incelenmistir. Çalısmamızın ikinci bölümündebasın, basın açıklaması, basın özgürlügü, basının görevleri, basın yolu ile yapılan saldırılar ve baslıca saldırı türleri ayrıntılı olarak incelenmistir. Üçüncü bölümde ise basın yolu ile kisilik hakkına yapılan saldırılarda korunma yolları ve özellikle manevi tazminat davaları ile basın yoluyla kisilik haklarına yapılan saldırılarda taraflarkonuları ayrıntılı olarak incelenmistir. Ülkemizdeki uygulamada kisilik haklarının basın yoluyla ihlalinde açılan davalarda hükmedilen manevi tazminat oranları oldukça düsüktür. Bunda en önemli etken manevi tazminatın zenginlesme aracı olarak kullanılmaması ve saldırıyaugramayı beklenti haline getirmemesine iliskin görüslerdir. Oysa Avrupa ülkelerinde ve özellikle Amerika'da manevi tazminat davaları sonunda yerine göre astronomikmiktarlara hükmedilmektedir. Gazetelerin kisilik haklarını çigneyerek ve gerekirsetazminat ödemeyi de göze alarak sansasyonel haberler verip tirajlarını artırma gayretigöstermeleri sebebi ile ülkemizdeki uygulama elestirilmektedir. Zira gazetelerödeyecekleri tazminat tutarının çok daha fazlasını verdikleri gerçege aykırı, çarpıtılmıs veya sırf sansasyon yaratmak için yapılmıs haber ile kazanmaktadırlar. Bunun yanında açılan davaların uzun süre sürüncemede kalması da kisilik hakları saldırıya ugrayan kisileri daha çok magdur etmektedir. Kisilik haklarının etkin bir sekilde korunabilmesi için manevi tazminatın birzenginlesme aracı olmaması ve felaketi özlenir hale getirmemesi yönündeki içtihatgörüslerinin terk edilerek manevi tazminat miktarlarının yüksek tutulması gerekmektedir. Bunun yanında açılan davaların uzun süre sürüncemede kalması da yapılacak yasal düzenlemelerle saglanmalı ve kisilerin daha fazla magduriyetinesebebiyet verilmemelidir. Ayrıca Basın Kanunu ile süreli yayınlar için öngörülendüzeltme ve cevap hakkının da daha etkin bir sekilde kullanılabilmesi için gerekli düzenlemeler yapılmalıdır.
Adam çalıştıranın sorumluluğu

Adam çalıştıranın sorumluluğu isimli bu çalışma adam çalıştıranın çalıştırdığı kişinin fiili neticesinde meydana gelen zararlarda, özellikle sorumluluğun unsurlarının neler olduğu ve bu unsurların sınırlarını belirlemek için hazırlanmıştır. Üç ana bölümden oluşan çalışmada ilk ana bölümde sorumluluk hukukuna ait genel bilgiler, adam çalıştıranın sorumluluğundaki temel kavramlar ve sorumluluğun hukuki niteliği incelenmiştir. İkinci bölüm ise kanımızca sorumluluğun sınırlarının belirlenmesi açısından önemle incelenmesi gereken sorumluluğun unsurları ve sorumluluk karinesi ile sorumluluktan kurtulma imkanları değerlendirilmiştir. Son bölümde ise sorumluluğun hukuki sonuçları üzerinde durulmuştur. Adam çalıştıranın sorumluluğu özen yükümüne dayanan bir sorumluluk türüdür. Çalıştıran özen yükümünü yerine getirmemesine dayanan kendi fiili sebebi ile sorumlu olmaktadır. Sorumluluğun doğması için ne adam çalıştıranın ne de çalıştırılanın kusurunun önemi yoktur. Ancak çalıştırılanın kusurunun bulunması halinde bu durum adam çalıştıranın ona rücu edebilmesine imkan verir.
Franchise sözleşmesinde tarafların borçları

Franchise sözleşmesi, sürekli borç ilişkisi doğuran, kanunda düzenlenmemiş ve tam iki tarafa borç yükleyen bir çerçeve sözleşmedir. Franchise sözleşmesi ile birlikte; franchise veren, kendisine ait üretim, işletme ve pazarlama sistemini oluşturan fikri ve sınai unsurlar üzerinde, franchise alana kullanma hakkı tanır. Bu hakları tanıyarak da, franchise alanı kendi işletme organizasyonuna entegre eder ve onu bu sisteme dayanan ticari faaliyeti sırasında sürekli olarak destekleme borcu altına girer. Franchise alan ise, sistemin içerdiği ve franchise verenin belirlediği ilkelere uyarak ve kendisine kullanma hakkı verilen fikri/sınai unsurlardan yararlanarak, bu sisteme dahil mal veya hizmetlerin sürümünü kendi nam ve hesabına yapmayı ve desteklemeyi ve franchise verene belli bir ücret ödemeyi taahhüt eder. Birinci bölümde franchise sözleşmesinin tanımı, unsurları, hukuki niteliği ve şekli incelenmiştir. Bu bölümde franchise sözleşmesinin türleri ve franchise sözleşmesinin benzer sözleşmelerden farkları irdelenmiştir. İkinci bölümde, franchise verenin ve franchise alanın borçları detaylı bir şekilde incelenmiştir. Üçüncü bölümde, franchise sözleşmesinin sona ermesi ve tarafların sözleşme sonrasıborçları üzerinde durulmuştur.
Ceza koşulunun zarar ve tazminatla ilişkisi

Çalışmanın konusunu ceza koşulu ve ceza koşulunun zarar ve tazminatla ilişkisi oluşturmaktadır. Ceza koşulu, borçlunun borcunu ihlal etmesi olasılığında alacaklıya karşı yerine getirmeyi taahhüt ettiği edim olarak tanımlanabilir (TBK m. 179 vd. hükümlerinde düzenlenmektedir). Bu çalışmanın amacı, ceza koşulu ve ceza koşulunun zarar ve tazminatla olan ilişkisine dair doktrinde ve uygulamada yer alan tartışmalı konuları ele alarak bu hususlara açıklık getirmektir. Bu amaç doğrultusunda, öncelike ceza koşulunun tarihi gelişimi ve genel özellikleri inceleme konusu edilmiştir. Ardından, ceza koşulunun zarar ve tazminatla olan ilişkisi incelenmiştir. Son olarak ise ceza koşulu, uluslararası düzenlemeler kapsamında ele alınmıştır.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu bağlamında ihaleye fesat karıştırma suçu

İhaleye fesat karıştırma suçunun kanuni dayanağı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 235. maddesinde yer almaktadır. Kanun sistematiğinde suç, 'Özel Hükümler' başlıklı ikinci kitabın, 'Topluma Karşı Suçlar' başlığı altında üçüncü kısmın, 'Ekonomi Sanayi ve Ticarete İlişkin Suçlar' başlıklı dokuzuncu bölümünde düzenleme altına alınmıştır. 5237 sayılı Kanunda suç ilga edilen 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'ndaki düzenleme dağınıklığa son verilerek bir kanun maddesi ile düzenlenmiştir. Öte yandan 235. madde, kamuoyunda dördüncü yargı paketi olarak adlandırılan 6459 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile de değiştirilmiştir. Çalışmamızda ihaleye fesat karıştırma suçu, mevcut değişiklikleri de kapsayacak şekilde hazırlanmıştır. Bu kapsamda ihale ve ihalenin ilgili kavramları suçun ana konusunu oluşturması sebebiyle açıklanmış olup, ihale hakkında temel bilgiler ihale hukukunun uzmanlık gerektirmesi sebebiyle değinilmiştir. İnceleyecek olduğumuz suç ile ilgili düzenlemeler detaylı bir şekilde irdelenmiş; bu kapsamda öğretideki fikirlerden ve yerleşik Yargıtay içtihatlarından yararlanılarak hem teorik hem de pratik açıdan bir değerlendirme yapılmıştır.
Finansal kiralama sözleşmesi

Bu çalışmamızda, son yıllarda gelişim gösteren, ülke ekonomisi ve hukuk sistemimiz açısından önemli bir yere sahip olan finansal kiralama sözleşmesi, 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu kapsamında incelenmiştir. Finansal kiralama sözleşmeleri, mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu ile karşılaştırılmalı olarak ele alınmış, getirilen değişikliklere özellikle değinilmiştir. Çalışmamızda sözleşmenin tanımı yapılarak, sözleşmenin taraflarının hakları ve borçları, sözleşmenin sona erme nedenleri Yargıtay kararları çerçevesinde ele alınmıştır.
Anonim ortaklıklarda imtiyazlı paylar

Anonim ortaklıklar; küçük tasarrufların büyük yatırımlara dönüştüğü, bir ülkenin ekonomik düzeninin temel unsurlarından birini oluşturmaktadır. İmtiyazlı paylar, diğer paylara nazaran üstün haklar tanıdığı için kanunda özel olarak düzenlenmiştir. 6762 sayılı TTK'da birkaç maddede sınır gösterilmeden düzenlenmiş olan imtiyazlı paylar doktrinde birçok tartışmalara neden olmuştur. TTK ise imtiyazlı payları daha kapsamlı düzenlemiştir. Ancak TTK, imtiyazlı paylar ile ilgili yeni tartışmalara da sebep olmuştur. Bu nedenlerle tez konumuz 'Anonim Ortaklıklarda İmtiyazlı Paylar' olarak seçilmiş ve TTK'da düzenlenen imtiyazlı paylar ile ilgili sorunları dile getirerek uygulamaya ışık tutabilmek amaçlanmıştır. İmtiyaz TTK m.478'de ilk esas sözleşme veya esas sözleşme değişikliği ile kar payı, oy hakkı, rüçhan hakkı gibi haklarda tanınan üstün bir hak veya kanunda öngörülmemiş yeni bir pay sahipliği hakkı olarak tanımlanmaktadır. Kavram ile ilgili tartışmalar yaşandığı için ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. 6762 sayılı TTK'da imtiyazlı paylar ile ilgili bir sınırlama yapılmamasına karşılık TTK m.479 ile oy hakkındaki imtiyazlara sınırlama getirmiştir. Yine m.478/ 4 de imtiyazın sınırlandırıldığı haller göze çarpmaktadır. Bir diğer husus TTK m.478/2'deki 'kanunda öngörülmeyen yeni bir pay sahipliği hakkı' hükmüdür. Bu düzenleme tamamen yenidir ve TTK m.340 ile birlikte değerlendirildiğinde tartışmalara sebep olmuştur. TTK ile getirilen başka bir yenilik ise 'grup imtiyazıdır'. TTK m.360 ile yönetim kurulunda temsil hakkında imtiyaz, belirli bir özelliği haiz pay sahibine ya da azınlığa da tanınabilecektir. Haklı olarak çok fazla tartışılan TTK m.478/ 4 hükmü başta Anayasa'nın 10. maddesi olmak üzere 35. ve 48. maddelerine aykırı bir düzenlemedir. TTK madde 454'te düzenlenen imtiyazlı pay sahipleri özel kurulunun amacı imtiyazların korunmasıdır. Kurulun bir organ olup olmadığı noktasında tartışmalar yapılmışsa da kanaatimizce İPSÖK özel nitelikte kurulmuş olan yetkileri sınırlı olan bir kuruldur.
İcra ve İflas Hukukunda tebligat

Yapılan bir işlemin ilgilisine bildirilmesi ve bu bildirilmenin belgelendirilmesi işlemi olan tebligat hukuk düzeni açısından vazgeçilmez bir unsur olduğu gibi İcra ve İflas Hukuku açısından da önemi büyüktür. Hukukumuzda tebligatların büyük bir çoğunluğu 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre düzenlenmekte ve bu kanun hükümlerine göre muhataba tebliğ edilmektedir. İcra ve İflas Kanununun 21. maddesinde icra dairelerince yapılacak olan tebligatlarda, İcra ve İflas Kanunu'nun 57. maddesinde icraya ilişkin tebligatlarda Tebligat Kanunu hükümlerinin uygulanacağı açıkça ifade edilmiştir. Çalışmamızda icra ve iflas dairelerince yapılacak olan tebligatların Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilmesine ilişkin hususlar mevzuat, doktrin ve yargı kararları ışığında değerlendirilmeye çalışılmış, tebligat sürecinde yaşanan sorunlara ve doktrinde yapılan tartışmalara değinilmiş ve çözüm bulunmaya çabalanmıştır.
Roma Hukukunda şart

YÜKSEK LİSANS TEZ OZU ROMA HUKUKUNDA ŞART Duygu ÖZER SARITAŞ Özel Hukuk Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Temmuz 2003-06- 11 Danışman: Doç. Dr. A. Nadi GÜNAL Hukuki işlemlerle ilgili genel kural yapıldıkları anda hukuki sonuç doğurmalarıdır. Ancak bazen hukuki işlemlerin hukuki sonuç doğurması veya geçerliliği ileride ortaya çıkacak bazı olaylara bağlanmak istenebilir. Şart, kişilere bu imkanı veren ve hukuki işleme eklenen özel bir unsurdur. Şart sayesinde işlemin geçerliliği, gelecekteki ve belirsiz bir olayın gerçekleşip gerçekleşmemesine bağlı olarak yapılır. Şartlar 'bozucu' ve 'erteleyici' olarak ikiye ayrılır. Erteleyici ve bozucu şartlar yapılmış bir sözleşmenin kurulmasını, feshedilmesini, tamamlanmasını ya askıda bırakır ya da geciktirirler. Başka bir deyişle erteleyici şarta bağlanmış bir sözleşmede sözleşmenin gerçekleşmesi için şartın gerçekleşmesi gerekirken, bozucu şarta bağlı sözleşme hemen bağlayıcı olur, şartın gerçekleşmediği durumlarda şartın hiçbir bağlayıcı gücü kalmaz. Roma hukukunda sadece erteleyici şart türü bilinmektedir. 'Sub condicionem' terimi Romalı hukukçular için erteleyici şarta bağlı işlemlerin sonucunun etkisi ile eşdeğerdir. Ayrıca şartın, olumlu ve olumsuz şart, iradi şart, tesadüfi şart ve karma şart olmak üzere çeşitleri vardır. Şartın her çeşidi imkansız ve kanuna aykırı olmadığı sürece tarafların istekleri doğrultusunda sözleşmeye eklenebilir.
Evkaf-ı Hümayun nezaretinden Vakıflar Genel Müdürlüğüne: Vakıflarda denetim

Türk/İslam hukukuna damgasını vuran vakıf; dini, içtimai, iktisadi özelliklerini bünyesinde barındıran ve tarihi çok eskilere dayanan hukuki bir müessesedir. Vakıf müessesesinin çok yönlü ve birçok alanla ilgili olması, çeşitli açılardan araştırmaya ve incelemeye tabi tutulmasına neden olmuştur. Gerçekten de vakıf müessesesini her alanda kapsamlı bir şekilde incelemek mümkündür. Bu çalışma Türk/İslam tarihinde önemli bir yere sahip olan vakıf müessesesini hukuki yönü ile sınırlandırmıştır. Ancak vakıf müessesesini hukuki yönü ile sınırlandırmanın da çok geniş ve ayrıntılı olacağı şüphesizdir. Hukuki açıdan vakıf müessesesini bir bütün şeklinde incelemek için geniş bir zaman dilimine ve bu alanda çok derin bir bilgi birikimine sahip olmak gerekmektedir. Bu nedenle çalışma hukuki yönden yeni vakıflardaki denetim ile sınırlandırılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde vakıf kavramı, vakfın tarihi ve hukuki statüsü ile eski ve yeni vakıf çeşitlerinin her birinin kendine has özellikleri incelenmiştir. İkinci bölümde genel olarak denetim kavramı, denetim gerekliliği, ilke ve standartları ile denetim çeşitleri incelenmiştir. Bu bölümün devamında ise Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluşundan günümüze kadar olan süreç içerisindeki vakıf denetiminin geçirdiği evre, mevzuat ve günümüzde gelinen son nokta hakkında okuyucuya bilgi verilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise yeni vakıflar üzerindeki denetim ve yasal düzenlemeler incelenmiştir.
Limited şirket esas sermaye payının rehni

2012 yılında yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu Türk Ticaret Hukuku'na önemli yenilikler getirmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'inuz özellikle şirketler hukukuna ilişkin olarak bir takım köklü değişiklikler ve düzenlemeler içermektedir. Limited şirketler açısından TTK'nın getirdiği önemli bir yenilik de limited şirket esas sermaye payı üzerinde kurulacak rehin hakkının, şirket sözleşmesine koyulacak bir hüküm ile genel kurul onayına bağlanabilmesine imkan tanınmasıdır. TTK m. 600 /2'ye göre esas sermaye payı üzerinde rehin hakkı kurulmasının genel kurul onayına bağlanması mümkündür ve şirket sözleşmesinde genel kurul onayının öngörüldüğü durumlarda geçişe ilişkin hükümler uygulanacaktır. Kanun koyucu getirdiği bu düzenleme ile ETTK döneminde limited şirket esas sermaye payının rehninde genel kurulun onayının gerekip gerekmediği konusundaki tartışmalara bir son vermiştir. Ancak limited şirket esas sermaye payının rehnine ilişkin diğer tartışmalar halen geçerliliğini korumaktadır.
4721 sayılı yeni Türk Medeni Kanununda nişanlanma

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun aile hukuku bölümünde evlilikten önce 118 -123'ncü maddeleri arasında düzenlenen nişanlanma; aile hukukunun bir kurumu olarak nitelendirilmiş, nişanlanma, bu niteliği itibariyle sadece ahlaki ve fiili bir ilişki olmaktan çıkmış, hukuki bir ilişki niteliğini kazanmış ve aile hukuku kurumu olarak kabul edilmiştir. Nişanlanma ile taraflar arasında belirli hak ve yükümlülükler, daha geniş bir ifadeyle, çeşitli hukuki sonuçlar doğmaktadır. Taraflar nişanlanmadan doğan yükümlülüklere uymadıkları takdirde, bazı yaptırımlarla karşılaşmaktadırlar. Bu çalışmada, öncelikle genel olarak nişanlanma kavramı, hukuki niteliği üzerinde durulacak, nişanlanmaya uygulanacak hükümlere değinilecek, nişanlanma ehliyeti ve engelleri ile tarafların hak ve yükümlülükleri hakkında bilgi verilecek, son olarak nişanlanmanın sona ermesinin sebepleri ve sonuçları öğreti ve yargı kararları ışığında ele alınacaktır.
Türk Ceza Kanunda çocuk düşürtme ve çocuk düşürme suçları

5237 sayılı TCK, kişilere karşı suçlar kapsamında, çocuk düşürtme (m.99) ve çocuk düşürme (m.100) suçlarını tanımlamış ve ceza yaptırımına bağlamıştır. Diğer taraftan, 2827 sayılı Nüfus Planlaması Hakkında Kanun, kadının istemiyle on haftayı aşmayan gebeliğinin, tıbbi yolla sona erdirilmesine; yine süreye bağlı olmaksızın tıbbi zorunluluklarla gebeliğin sona erdirilmesine yasal olanak tanınmıştır. Bunlara ilave olarak, 5237 sayılı TCK, kadının mağduru olduğu bir suç sonucu gebe kalması halinde yirmi haftayı aşmayan gebeliğin tıbbi yolla sona erdirilmesinin cezalandırılmayacağı hükmünü getirmiştir. Kanun koyucu, çocuk düşürtme ve düşürme suçlarıyla, öncelikle ana rahmine yerleşmiş ceninin yaşam hakkını korumayı amaçlamıştır. Bununla beraber bu suçlarda, kadının vücut dokunulmazlığı, kendi kaderini tayin hakkı korunmaktadır. Cenin hukuki bir hak öznesidir. Fakat doğuncaya kadar kadından bağımsız değildir. Bu nedenle ceninin yaşam hakkıyla kadının vücut bütünlüğü üzerinde tasarruf hakkı ve kendi geleceğini tayin hakkının çatışması söz konusu olmaktadır. Tarih boyunca ve tüm hukuk sistemlerinde, bir yanda ceninin yaşam hakkı, diğer tarafta kadının gebelik ve anneliğe ilişkin tercihi arasında adil bir denge kurmak zorunluluğu ile karşılaşılmıştır. Çocuk düşürtme fiillerinin suç sayılması konusunda, Ceza Hukukunda görüş birliği bulunmasına karşılık, çocuk düşürme ve kadının istemiyle çocuk düşürtmesi fiillerinin suç sayılarak cezalandırılmasına ilişkin görüş ayrılığı ve tartışmalar günümüzde de sürmektedir. Bu fiillerin suç olmaktan çıkarılması yönünde güçlü bir eğilim bulunmakta ve oldukça haklı gerekçeler ileri sürülmektedir. Bir taraftan insan türüne ait, ana rahminde gelişen ceninin yaşamı, diğer taraftan kadının tercihi arasında makul ve meşru sınırın çizilmesi çözümü zor bir sorun görünümü arz etmektedir. Gerek gebeliğin sonlandırılmasına izin verilmesi, gerek bu fiillerin cezalandırılması son çare olarak görülmektedir. Tezimde TCK'inuzun çocuk düşürtme ve düşürme suçları ele alınarak incelenmiş; tarihsel gelişimi, insan hakları hukukunda ve karşılaştırmalı hukukta bu suçlara ilişkin durum yansıtılmaya, TCK'inuzun yürürlükteki hükümlerinin incelenip değerlendirilmeye, öğretideki görüşler, sorunlara ilişkin çözüm önerileri irdelenerek, sonuçlara ulaşılmaya çalışılmıştır.
CMK m. 171/1 uyarınca Cumhuriyet Savcısının kamu davası açmada takdir yetkisi

İncelememizin konusu; Ceza Muhakemesi Hukukumuza 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile giren, Cumhuriyet Savcısının kamu davasını açmada takdir yetkisini düzenleyen CMK m. 171 /1'in uygulama alanı ve sınırlarıdır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde; kovuşturma mecburiyeti ilkesi ve maslahata uygunluk ilkesi ele alınmıştır. Çalışmamamızın ikinci kısmı; CMK m. 171/ 1 bağlamında Cumhuriyet Savcısının kamu davası açma hususunda takdir yetkisini kullanabileceği TCK hükümlerinin incelenmesine ayrılmıştır. Çalışmamızın son bölümünde ise; CMK m. 171/ 1 hükmü uyarınca Cumhuriyet Savcısının kamu davası açma hususunda takdir yetkisine sahip olduğu haller, çalışmanın ikinci bölümünde gerçekleştirdiğimiz tespit ve değerlendirmeler aracılığıyla belirlenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde CMK m. 171/ 1 uyarınca verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararlarına karşı yargısal denetim yolunun kapalı olmasının uygulamada yol açabileceği sorunlar bu sorunlara ilişkin olarak tespit ve tavsiyelerimize de yer verilmiştir. Çalışmamızın sonuç kısmında ise incelememiz boyunca konuya ilişkin olarak ifade ettiğimiz problemler, bunlara ilişkin olarak gerçekleştirdiğimiz değerlendirme, öneri ve tavsiyelerimiz özetlenerek neticeye varılmıştır.