turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Terörizmin bir propaganda aracı olarak medya ve terör haberciliği

Kitle iletişim araçları diğer adıyla medya, 20. yüzyılın son çeyreğinden itibaren teröristler tarafından yoğun şekilde sömürülmüştür. Varlıklarını duyurmak, isteklerini kabul ettirmek ve uluslararası toplumun dikkatini çekmek isteyen teröristler, şiddet eylemleri düzenleyerek kitle iletişim araçlarında bu saldırıların yayınlanmasını beklemiştir. Medya organları ise hem haber aktarma görevi hem de medya piyasasındaki rekabet nedeniyle, terör eylemlerine kayıtsız kalamamış ve bu olayları sunarak istemeden de olsa 'dolaylı' yönden teröristlere ve propagandasına katkı vermiştir. Dolasıyla bu döngü teröristler ve medya organları arasında karşılıklı yarar sağlamaya dayalı 'çift yönlü' gayrı resmi bir ilişkinin olduğu yorumunu doğurmuştur. Buna ek olarak medyanın terör olaylarını aktarırken sebep olduğu diğer olumsuzluklar medyanın kusurlu bir aktöre dönüşmesine sebep olurken, bu yönüyle terör haberciliği adı altında yeni bir tartışma konusu ortaya çıkmıştır. Öte yandan 20. yüzyılın sonlarına doğru kitle iletişim araçlarının dünyada kullanım alanının genişlemesine paralel olarak teröristler bu araçlardan 'doğrudan' yararlanma fırsatı da bulmuştur. Bu noktada eskiden sadece yazılı kitle iletişim araçlarıyla propaganda üretebilen teröristler, artık görsel-sesli ve internet gibi kitle iletişim araçlarına sahip olarak medyayı propaganda bağlamında daha aktif şekilde kullanmaya başlamıştır. İlerleyen süreçte ise internet temelli ortaya çıkan yeni medya ortamı, sahip olduğu işlevler sayesinde geleneksel kitle iletişim araçlarının etki gücünü aşarak, teröristler için vazgeçilmez bir silah haline gelmiştir. Bu doğrultuda teröristler interneti; propaganda, psikolojik savaş, siber terör, para toplama, eleman temin etme ve eğitme, örgütsel ağ oluşturma, bilgi alışverişi, bilgi toplama, eylem planlama ve koordine etme, eylemlerini meşrulaştırma gibi stratejik amaçlar çerçevesinde istismar etmeye yönelmiştir. Bu bilgilerden hareketle çalışmanın temel hedefi, terör ve medya ilişkisi çerçevesinde teröristlerin medyadan nasıl yararlandıklarını ortaya koymaktır. Bu hedef, çalışmayı iki temel eksende incelemeyi gerekli kılmıştır. Buna göre terör ve medya ilişkisinin iki farklı boyutu bulunmaktadır. Bunlardan ilki; teröristlerin bizzat sahip oldukları kitle iletişim araçlarını 'doğrudan' kullanmalarıyla ortaya çıkan 'tek yönlü' ilişkidir. İkincisi ise medyanın terör olaylarına ilgi duyması karşısında, teröristlerin bunu bir fırsata çevirerek, gündemde kalmak için daha fazla eylem düzenlemesi ve bu şekilde medyayı 'dolaylı' şekilde kullanmasıdır. Bu yaklaşıma göre her iki aktör de bir takım kazanımlar elde etmekte, dolasıyla 'çift yönlü' bir ilişki söz konusu olmaktadır. Çalışmanın ana hedeflerine istinaden; terör örgütlerinin medya merkezli yasa dışı faaliyetlerine karşı devlet kurumlarının neler yapabileceği, medya organlarının terör haberlerini propagandaya mahal vermeden ne şekilde sunabileceği ve terörle mücadelede medyanın ne tür roller üstlenebileceği çalışmanın diğer odak noktalarını oluşturmaktadır.
Türkiye'deki Suriyeli mültecilerin hukuki statüsü ve hükümet kararnameleri

2011 yılı Nisan ayında Suriye topraklarında hükümet ve hükümet dışı aktörler arasında bir iç savaş başlamıştır. Bu savaş ve sivil nüfusun öncelikli olmak üzere birçok ülkeye kaçışı 2015 yaz döneminde 'kavimler göçü' şeklini alan yeni ve önemli bir evreye girmiştir. Suriye'de savaşın aktörlerinin daha da kaotik bir düzlemde çatışmaları hızlandırması, yakın gelecekte güveni sağlayacak bir ortamın sağlanamayacağının anlaşılması üzerine AB ülkelerine doğru yeniden ama daha güçlü bir nüfus hareketi oluşturmuştur 2019 yılı itibariyle, Suriye iç savaşında bir takım olaylar süregelmektedir. İç savaşın hızla ivme kazanması ile Suriye topraklarında insan hayatı için elverişsiz bir ortam söz konusu olmuştur. Suriyeli insanlar hayatlarını devam ettirebilmek için çevre ülkelere sığınmıştır. Suriyeli sığınmacıların yaşadıkları zor durumlar karşında dayanma, mücadele etme ve toparlanıp yeni bir sürece girme potansiyeli olarak tanımlanan 'dayanıklılığının' ulusal ve uluslararası düzeyde geliştirilmesi, Suriyeli mültecilerin toplumsal, siyasi ve kültürel bütünlüğüne önemli bir katkı sağlamaktadır. Uluslararası antlaşmalar ile mülteci, sığınmacı gibi göç eden vatandaşlara bir takım statüler verilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti Türkiye'ye göç eden Suriyeli mültecilerin statüleri hakkında bir takım düzenlemelerde bulunmuştur. Mülteci hukuku bakımından, Türkiye'nin içinde bulunduğu coğrafi konum her zaman önemli nüfus hareketlerine tanıklık etmiştir. Mültecilerin Hukuki Statüsüne dair 1951 Sözleşmesi'ni onayladıktan ve Mültecilerin Hukuki Statütüsü'ne ilişkin 1967 Protokolü'ne katıldıktan sonra, Türkiye'nin, mülteci hukukuna ilişkin ulusal mevzuatına bakıldığında, öncelikle farklı kanunlardaki birbirinden ayrı hükümlerle mülteci sorununa çözüm aranılan dönem göze çarpmaktadır. Bu çalışma Türkiye'deki Suriyeli mültecilerin, hayatlarını insani kalkınma boyutunda devam etmelerine katkı sağlamak ve Türkiye'nin kriz yönetiminde stratejik olarak var olanı görüp yeni kazanımlar elde etmesi açısından önemlidir.
Kırım sorunundan Donbas Savaşı'na Rusya Ukrayna uzlaşmazlığı: Sebepler ve sonuçlar

Tarih boyunca stratejik ve jeopolitik önemiyle Avrasya'nın en önemli coğrafyalarının başında gelen Ukrayna toprakları, kendi tarihinin en kritik dönemeçleri olan Turuncu Devrim ve Maydan olaylarıyla birlikte başlayan 'Avrupalılık' için protesto gösterilerine sahne olmuştur. Bu sürecin en büyük problemlerinden ilki; Rusya'nın Kırım'a müdahalesi olmuş ve bu gelişmenin arkasında yatan etkenlerin neler olduğu ise bu araştırma üzerinden tartışılmıştır. Ayrıca Rusya'nın Kırım'ı ilhakı ve Donbas çatışmalarındaki Rus yanlısı ayrılıkçılara yaptığı iddia edilen askeri destekle birlikte uluslararası bir krize dönüşen halihazırdaki olaylara bakıldığında, kaotik boyutu daha güçlü görebilmek mümkündür. Ancak Moskova-Kiev hattında yaşanan gerilimlerin, SSCB'nin dağılması ve akabinde Ukrayna Parlamentosu'nun 24 Ağustos 1991 tarihinde bağımsızlık kararı almasıyla birlikte başladığı gerçeğini göz ardı etmemek gerekir. Çok yakın bir zamanda gerçekleşen Rusya'nın Kırım'ı ilhakı, imzaladığı en az 4 ayrı yükümlülüğü yerine getirmemesiyle ve Batılı güçlerin sadece kısmi ekonomik yaptırımlarda bulunması, ''Hukuk ve Egemenlik'' kavramının sorgulanmasının aciliyetini ortaya koyması bakımından önemlidir. Ukrayna'nın, egemenliğini sağlama almak için Hukuka ve Ahde vefa ilkesine güvenerek nükleer silahlarını ve türevlerini teslim etmesi, egemenliğini korumak yerine belki de savunmasız kaldığı için topraklarından olması ''Güç ve Hukuk'' kavramlarını sorgulatmasından dolayı isabetli bir yakın zaman belirgesidir. Araştırmanın amacı; Rusya'nın taraf olduğu uluslararası antlaşmaların yükümlülükleri doğrultusunda, tamamen aykırı olarak Ukrayna toprağını işgalini; egemenlik ve toprak bütünlüğünü ihlal etmesinin arka planında neler olduğu, NATO ve AB'nin genişlemesiyle; sınırlarına dayanıldıkça algıladığı tehdidi yaşamsallaştıran Rusya'nın, değişen dış politikasına hangi faktörlerin yol açtığını ve son olarak Ukrayna'nın, bir taraftan Rusya ile AB arasında bölgesel bir kısır döngüde, diğer taraftan Rusya ile Batı arasında küresel bir kıskacın açmazında kalmasının tahrip edici etkilerini açıklayabilmektir.
Devrim sonrası İran'ın dış politikasını belirleyen öncelikler: Lübnan uygulaması

Bu yüksek lisans tezi, İran'ın etnik, siyasi ve kültürel yapısını incelemekte; İran'ı, İslam Devrimine götüren şartları, politika ve sorunlar çerçevesinde devrim öncesi ve sonrası dünya konjonkturunu, İran'ın dış politikasını, Şia'nın İran devrmindeki ve İran'ın iç yapısındaki yerini ve yine Şia'nın Batı dünyası ve dünyayı etkileyen önemli olaylara karşı verdiği tepkileri analiz etmeye çalışılmaktadır. İran ve İslam Devrimi hakkında ortaya konmuş kaynakların değerlendirilmesine dayalı olarak hazırlanan bu tez, İslam devrimi öncesi ve İslam Devrimi sonrasındaki İran'ı ve günümüzde İran'ın özellikle Batı endeksli dünya sistemi ile yaşadığı problemleri anlamayı ve buradan hareketle de objektif bir sonuca varmayı hedeflemektedir.
ABD'nin sınır ötesi insani askeri müdahalelerini belirleyen faktörler

Kendi vatandaşlarının bir kısmı ve bazı yöneticileri için, dünyanın takdir etmesi gereken işler yapan bir devlet olarak algılanan ABD, sınırları dışındaki insanların büyük çoğunluğu için aynı duyguları uyandırmamaktadır. ABD önderliğinde yapılan insani askeri müdahalelerin gerekçeleri hakkındaki açıklamalar bu algı farklılığın ortaya çıkmasında önemli bir etkendir. Bu çalışma, özellikle insani nedenlerle gerekçelendirilen ve ABD liderliğinde yapılan askeri müdahalelerin analizini beş adet ölçüt ışığında yaparak müdahalelerin gerekçelerini ortaya koyacak bir yöntem önermektedir. Çalışmada, öncelikle İnsani Askeri Müdahale kavramının tanımı yapılmış, arkasından devletlerin egemenlik anlayışının vatandaşlarını koruma sorumluluğuyla beraber değerlendirilmesi gerektiğini öne süren 'Koruma Sorumluluğu' yaklaşımı irdelenmiştir. Müteakiben, askeri müdahalelerinin gerekçelerini değerlendirebilmek için ABD'nin yakın dönem dış politikaları incelenmiş, müdahalelerin uluslararası toplum tarafından değerlendirilmesi için önerilecek ölçütlerin belirlenmesine ışık tutacak şekilde literatür incelemesi yapılmıştır. Yapılan inceleme ve değerlendirmeleri müteakip, beş adet ölçüt belirlenmiş ve ABD'nin insani askeri müdahalelerinin gerekçelerini ortaya koyabilmek bu yöntem örnek olay olarak belirlenen Kosova ile Afganistan müdahalelerine uygulanarak, harekatların gerekçeleri ortaya konmaya çalışılmıştır. 5 Ölçüt yöntemine göre Kosova müdahalesi incelendiğinde, müdahalenin gerekçesinin ağırlıklı olarak insan hakları ihlallerinin önlenmesi olduğu sonucuna varılmış fakat müdahale sonrasında bölge halkının mağduriyetlerinin kabul edilebilir seviyeye düşmediği, sadece faillerin değiştiği gözlenmiştir. Aynı yöntemle Afganistan harekatı incelendiğinde ise, müdahale gerekçesinin ağırlıklı olarak ABD'nin bölgedeki çıkarları olduğu, insan hakları ihlallerinin ve 11 Eylül saldırılarının, esas müdahale gerekçesini maskelemek amacıyla kullanıldığı sonucuna varılmıştır. Her iki olayda da uluslararası yapılageliş hukukuna göre en önemli meşruiyet otoritesi olan Birleşmiş Milletlerin her iki olay hakkında da askeri güç kullanılması yönünde kararının olmaması, müdahalelerin meşruiyeti tartışmalarının devam etmesine neden olmuştur.
Numan Menemencioğlu'nun Türk dış politikasındaki rolü

İkinci Dünya Savaşı, kuşkusuz insanlığın gördüğü felaketlerin en büyüğüydü. Bu savaş maddi kayıpların yanı sıra, milyonlarca insanın da hayatını kaybetmesine sebep oldu. Türkiye Cumhuriyeti, büyük zorluklar yaşamasına karşın, bu savaşın dışında kalabilmeyi başardı. Bu dönemde Türk Dış Politikası'nın belirlenip uygulanmasında önce Dışişleri Bakanlığı Genel Sekreteri, daha sonra Dışişleri Bakanı olarak Numan Rıfat menemencioğlu'nun önemli katkıları vardır. Bir Yüksek Lisans tezi olarak hazırladığım bu çalışmada, Numan Menemencioğlu'nun yaşam öyküsünü ve 1930- 1945 yılları arasında Türk Dış Politikast'ndaki rolünü ele aldım. Türkiye, Lozan Barış Antlaşması'nın imzalanmasından sonra bölgesel ve uluslararası barışa büyük önem verdi. Atatürk'ün 'Yurtta Barış Dünyada Barış' ilkesiyle yönlendirdiği Türk Dış Politikasını, en iyi şekilde benimseyen devlet adamlarımızdan biri de Numan Menemencioğlu'dur. O, bu anlayış doğrultusunda 1930 yılından itibaren Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin dış ilişkilerinin yürütülmesinde etkin görevler üstlendi. Montreux Boğazlar Sözleşmesi'nin imzalanması, Hatay sorununun çözümü ve Türk-İngiliz-Fransız İttifakı'nın imzalanmasındaki çabalan bunlardan bazılarıdır. Ayrıca, hepsinden önemlisi, izlediği ve savunduğu savaş dışı kalma politikasıyla, Türkiye'nin İkinci Dünya Savaşı'nın dışında kalmasını sağlamıştır. Savaşın değişik dönemlerinde özellikle 1943 yılında, Birinci ve İkinci Kahire Konferansları' nda, Türkiye üzerinde savaşa girilmesi yönünde yoğunlaşan baskılan ustalıkla karşıladı. Savaşın son yıllarında, Müttefik Devletler tarafından Türkiye'nin savaşa katılmamasının en büyük sorumlusu olarak görüldüğünden Dışişleri Bakanlığı görevinden ayrılmak durumunda kaldı. Numan Menemencioğlu'nun Türk Dış Politikast'ndaki rolünü ön plana aldığım bu çalışmamda O'nun 1930- 1945 yılları arasında Türk Dış Politikası'nın yürütülmesindeki katkılarını ortaya koymaya çalıştım. Böylece O'nun rolünü daha iyi değerlendirme olanağını buldum. Bu değerlendirmeleri yaparken, basılı kaynakların yanı sıra Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi'nden çıkardığım belgelerden de oldukça yararlandım.
A theoretical and historical analysis on the emergence, formation, and decline of hegemony

Hegemonya Uluslararası İlişkiler literatüründe en önemli hususlardan biri olagelmiştir. Hegemonyanın ortaya çıkışıyla son yüzyıllarda dünya siyaseti bir değişime uğramış ve Uluslararası İlişkiler teorisyenleri bu yeni koşulları açıklamak üzere cevaplar sunmuşlardır. Teorik çerçeveler yararlı olsa da hegemonya anlayışımızı sınırlandırmaktadır. Bu çerçeveler göz önünde bulundurularak hegemonya tekrar tanımlanmış ve tahakkümden farkları ortaya konmuştur. Bu çalışmadaki liderliğe vurgu yapan hegemonya tanımı Neo-Gramsci'ci bir yaklaşıma daha yakınken, tahakküm daha çok hegemonyanın realist bir tanımına karşılık gelmektedir. Bunun yanında, İngiliz hegemonyası ile Amerikan hegemonyası arasındaki farklar iki farklı hegemonya tipini sunar: kısmi ve küresel. Kısmi hegemonya, büyük güçler üzerinde liderlik, fakat dünyanın geri kalanında tahakkümü gösterirken, küresel hegemonya tüm devletler üzerinde liderliğe işaret eder. Bu ikisi arasındaki farklar İngiliz ve Amerikan hegemonyası için ayrılan bölümlerde daha detaylı incelenmiştir. Bu çalışmada ayrıca, devlet düzeyinde ve sistemik açıklamalarla, dünya siyasetini etkileyen tek bir hegemon devletin varlığı sürecinin ortaya çıkışı ve çöküşünü de incelenmektedir.
The impact of TÜSİAD on the European Union Relations of Turkey

Bu tez, Türk dıs politikasının aktörlerinden olan bir sivil toplum örgütü olarakTÜSAD'ın 90'lı yılların ortalarından itibaren Türkiye ile Avrupa Birliği arasındakiilişkilere etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Soguk savas sisteminin dagılmasınınardından degisen uluslararası sistem baglamında dönüsüm geçiren dıs politikameseleleri, sivil toplum örgütlerinin aynı süreçte degisen ve artan rolleriyle birlikte ele alınmıstır. Tez aynı zamanda Türkiye'de devlet ve isadamları arasındaki iliskiningelisimiyle ilgili bir tarihsel arka plan sunmaktadır. Yukarıda özetlenen teorik ve tarihsel arka plana dayanarak, tez TÜSAD'ın örgütselözelliklerini, üyelik politikalarını ve kurulus ilkelerini analiz etmektedir. Açıgaçıkarılan örgütsel yapıyla birlikte TÜSAD'ın Avrupa Birliği yolundaki faaliyetleriayrıntılarıyla anlatılmakta ve örgütün sürece ülke içindeki ve ülke dısındaki etkileri tezin içinde sunulmaktadır. Ayrıca tez TÜSAD'ın Türkiye'nin Avrupa Birliği'neüyeligi için bu denli etkin sekilde faaliyet göstermesinin arkasında yatan ekonomik nedenleri de büyüme ve dıs ticaret verilerini baz alarak içermistir.
1648 Vestefalya Barışından 1815 Viyana Kongresine kadar ki dönemde uluslararası sistemin dönüşümü

Uluslararası sistem, 1648 Vestefalya Barış anlaşması ile değişime uğramıştır, savaşmak yerine diplomatik ilişkilere önem verme, güç dengesi sistemi ile Avrupa'daki tüm güçlerin varlığı korunmuştur. Sistemde etkili olan güçler ve bu güçlerin Avrupa hakimi olmak için verdikleri mücadele değerlendirilmiş, devlet ve egemenlik kavramları sistemin yapısını değiştirmeye başlamıştır. İmparatorun ve kilisenin etkinin azalması ile birlikte, halkların bağımsızlığı fikri yayılmaya başlamış, Fransa'da başlayan ihtilal tüm Avrupa'yı etkilemeye başlamış, güç dengesi sistemi bozulmuş, Avrupalı güçler Fransa'ya ve ihtilal fikirlerine karşı ittifak oluşturarak uzun süren savaşlara başlamışlardır. Napolyon Bonaparte'ın ortaya çıkması ile monarşi tekrar güç kazanmaya başlamış, Napolyon'un aşırı hırslı olması uzun süre başarılı olmasını engellemiştir, yapılan savaşlar sonrası Fransa yenilmiş ve 1815 Viyana Kongresi ile sistem tekrar değişime uğramış, güç dengesi sistemi ve diplomasi tekrar kullanılmaya başlamıştır. Uluslararası sistem 1648 ve 1815 yılları arasında birçok konuda dönüşüme uğramıştır.
Milli Korunma Kanunu ve İzmir Vilayeti'nde uygulaması (1940-1946)

II. Dünya Savaşı, etkileri ve sonuçlan itibariyle insanlık tarihinin bugüne kadar gördüğü, tahribatı en yüksek savaştır. Böylesine büyük bir savaşın beraberinde getireceği tahribatı en aza indirmek için ülkeler her alanda yeni ve programlı tedbirler almak zorunda kalmışlardır. 'Savaş ekonomisi' olarak adlandırdığımız bazı uygulamalar ile ortaya çıkan olumsuzlukları minimize edecek olağanüstü koruyucu tedbirler alınmıştır. E. Dünya Savaşı'na fiilen katılmamış olsa da, savaş tehlikesini çok yalandan hissetmiş olan Türkiye'de, savaş ekonomisi uygulamasına geçmişştir. Sadece ekonomik alanda değil, sivil savunma, askeri, sosyal v. b. birçok alanda çok sıkı tedbirler alınmak zorunda kalınmıştır. Bir milyon genç nüfus askere alınmış, böylece üretimde azalma ve tüketimde artış yaşanmıştır. H Dünya Savaşı'nın yaratmış olduğu bütün olumsuzluklardan ülke ekonomisinin korunması için Milli Korunma Kanunu, 18 Ocak 1940'ta kabul edilerek 26 Ocak 1940'ta yürürlüğe girmiş ve 19 Şubat 1940'ta uygulanmaya başlamıştır. Bu bağlamda çalışmamızın temel amacı MKK'nın kabul edilme nedenleri, süreci, yapılan yeni düzenlemeleri ve savaş dönemine denk gelen 1940- 1946 yıllan arasında İzmir Vilayeti ölçeğinde uygulama sonuçlarını tespit etmektir. Kaynak taraması ve temini aşamasında arşiv belgelerine, resmi yayınlara ve dönemin basınına yer verilmesine özen gösterilmiştir. Çalışmamızın sının olan 1946 Temmuzu'na kadar MKK, beş kez değiştirilmiş ve uygulanması için yaklaşık 650 tane kararname çıkarılmıştır. MKK'nın İzmir'de uygulanmasının sonuçlan Türkiye'de elde edilen sonuçlardan farklı olmamıştır. Söz konusu yıllar arasında iktidarda olan Refik Saydam ve Şükrü Saraçoğlu Hükümetleri döneminde, Kanun'un uygulanmasıyla varılmak istenen hedefe ulaşılamamıştır. Genel uygulamalar dışında, İzmir'e özel uygulamaları içeren kararname sayısı yok denecek kadar azdır. Uygulama sonucunda köylü ve kentli yoksul kesim mağdur edilirken, tüccar sınıfı etkilenmemiştir. Türkiye'de olduğu gibi İzmir'de de MKK başarıya ulaşmamıştır.
Düşük yoğunluklu çatışma konseptinde PKK'nın siyasallaşma hareketleri ve kent faaliyetleri

Terör ve Terörizm, diğer bir tabirle siyasal şiddet hareketleri, insanlık tarihi kadar eski bir olgudur. Tarihte terör, bazen aşağıdan yani politik bakımdan zayıf bir oluşum tarafından egemen güce, bazen de yukarıdan egemen güç tarafından aşağıya, yani halka uygulanmıştır. 20. Yüzyılda özellikle 2. Dünya Savaşından sonra ise dünya dengelerinin değişmesi ve uluslararası ilişkilerin artmasıyla sıcak savaşlar yerini; askeri, politik, sosyolojik, ekonomik, psikolojik unsurlar gibi birçok gücün birlikte kullanıldığı Düşük Yoğunluklu Çatışmalara bırakmıştır. Çağın savaş konsepti olan DYÇ'ler çeşitli güç kullanımının yanında, tarafları ve aktörleri de diğer savaş türlerine göre fazla olan bir çatışma şeklidir. Nitekim, terör ve terör örgütleri Düşük Yoğunluklu Çatışma konseptinin araçları haline gelmiştir. Türkiye Cumhuriyeti Devleti de jeopolitik konumunun hassasiyetinden dolayı Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinden günümüze kadar, çeşitli isyanlarla ve terör hareketleri ile mücadele etmiştir ve bu mücadele halen devam etmektedir. Tezimizin konusu olan terör örgütü PKK da, DYÇ kapsamında değerlendirilebilecek olan Gerilla tarzı bir çatışma stratejisini benimsemiş ve bu yolla sözde temsilcisi olduğu Kürt halkının tümünün desteğini almaya çalışan bir örgüttür. PKK, bu amacına ulaşmak için ilk silahlı eylemi 15 Ağustos 1984 tarihinden itibaren çeşitli şiddet stratejilerine başvurmuştur. Bu bağlamda; PKK, 1999 yılında elebaşısı Abdullah Öcalan'ın yakalanmasının ardından, Düşük Yoğunluklu Çatışmalarda vazgeçilmez unsur olan halk desteğini alabilmek ve halkı örgüt ideolojisi ve yapılanması etrafında toplayabilmek için kır terörünün yanında siyasallaşma faaliyetlerine ağırlık vermiştir. Bu stratejisini, Türkiye'de çeşitli legal siyasi partiler, gençlik yapılanmaları ve kentlerde düzenlenen eylem ve organizasyonlarla uygulamaya koymuştur. Sonuç olarak, bu çalışma PKK'nın siyasallaşma stratejisini ne şekilde ve hangi faaliyetlerle yürüttüğünü ortaya koymak için hazırlanmıştır.
AB-Yunanistan ekonomik ilişkileri (1990-2019)

Küresel bazda büyük tahribat yaratan iki büyük savaş neticesinde istikrar ortamının sağlanması amacıyla ekonomi ve işbirliği temelinde şekillenen Avrupa Ekonomik Topluluğu zaman içinde faaliyetleri kültürel ve siyasi alanı da kapsayacak şekilde genişletilerek kenetlenmiş bir Avrupa hedefiyle Avrupa Birliğini oluşturmuştur. İktisadi temelleri Marshall Planı ile atılan Yunanistan'ın 1961 yılında Avrupa Ekonomik Topluluğu ile Atina Anlaşması tasdik edilerek ortaklık statüsü kazanması sonucu topluluk ile başlayan ekonomik ilişkiler 1981 yılında daimi hale gelmiş ve bu doğrultuda alanın avantajlarından istifade etmeye başlamıştır. Ekonomik bütünleşme alanında yapılan sınıflandırmaların içinde son basamak olarak nitelendirilen Ekonomik ve Parasal Birlik, Avrupa Birliği için ana hedeflerden biridir. Üye devletler bu aşamaya iktisadi ve kurumsal alanda belirlenen ölçütlerde yeterlilik göstermeleri halinde katılım sağlayabilmektedir. Oysa Yunanistan 2001 yılında dahil olduğu Ekonomik ve Parasal Birlik'e belirlenen kriterlerden uzak mali göstergelerle kabul edilmiştir. Kökeni 1940'lı yıllara dek dayandırılabilen yapısall problemlerinin aşılması adına zaman içerisinde herhangi bir adım atılmamış, problemler Avrupa Birliği mensubiyetinin beraberinde getirdiği iktisadi avantajlar ve Parasal Birlik'e katılım ile derinleşme eğilimi göstermiş ve bir borç sarmalı doğurmuştur. Bu durum 2007 yılında patlak veren küresel krizden en çok etkilenen Avrupa ülkelerinden biri olmasının kaynağını teşkil etmiştir. Yunanistan'da vuku bulun kriz, her evresinde farklı problemlerin belirerek sürece yön verdiği, çok yönlü bir dinamiktir. Krizin oluşumunda birçok etmenin tesiri bulunmakla birlikte süreç derinleşen bütünleşme ekseninde analiz edilmiştir. Birlik bütçesinden tahsis edilen yardımlar ve Parasal Birlik'e katılımın Yunanistan ekonomisi üzerindeki etkileri odak noktası olarak belirlenmiştir. Bu çerçevede Yunanistan ekonomisinin tarihsel gelişimi mercek altına alınmıştır. Çalışma söz konusu değişkenleri, bunalımın ardında yatan nedenleri karar alıcıların motivasyonları çerçevesinde süreç analizi yöntemiyle çözümlemektedir.