turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İcra ve iflas hukukunda teminat

Dava açma ve açtığı dava neticesinde icra dairelerine başvurarak hükmün icrasını talep etme hakkı, Anayasanın 36. maddesi ile herkese tanınmış bir haktır. Dava açan veya icra dairelerinden talepte bulunan kişilerin kural olarak teminat göstermesi gerekmez. Ancak kanun koyucu belli hallerde dava açılmasını ve icra dairelerinden talepte bulunulmasını teminat gösterme şartına bağlamıştır. Kanun koyucunun kural olarak herkesin rahatça kullanabileceği dava hakkına ve diğer hukuki taleplerine bazı hallerde teminat şartı getirmesinin altında yatan sebep; tarafların, yargılama sonucunda veya bir takım icra işlemleri sonucunda uğrayacakları haksız maddi kayıplara karşı önceden tedbir alınmasıdır. Bu çalışmada teminat hakkında genel bilgiler verildikten sonra icra takibi sırasında, icra takibinden kaynaklanan davalarda, hukuki himaye tedbirlerinde ve konkordatoda teminat konusu incelenmiştir. Son bölümde de teminattan muafiyet konusu incelenmiştir.
Kat mülkiyetinin zorunlu devri

Kat Mülkiyeti Kanunu aynı parsel üzerinde yer alan binalardaki ortak yaşama ilişkin kuralları içermekte olup, bunlar içerisinde en önemlileri kat maliklerinin birbirlerine karşı olan hak ve yükümlülükleri ile yükümlülüklerin ihlali halinde uğrayacakları yaptırımlardır. Bu yaptırımlar, ortak gider borcunun tahsili için icra ya da dava takibi veya borçların aynen ifası ve eski hale getirme gibi, öncelikle ortak yaşamdaki huzur ve düzeni sağlamak amaçlı olup, düzenin halihazır hak sahipleriyle devamı düşüncesinden hareketle öngörülmüştür. Ama tüm tedbirlerin uygulanmasına rağmen ortak yaşamın devamı, düzeni bozan kat maliki ile birlikte çekilmez hal alırsa, bu durumda borca aykırı davranan kat maliki ile birliğin devamını düşünmek diğerleri açısından haksızlığa yol açacaktır. İşte inceleme konusu yaptırım, yani kat malikinin kat mülkiyeti birliğinden çıkarılması, ağır sonuçları içermesine karşın bu haksızlığı önlemeye yöneliktir. Kat Mülkiyeti Kanununun 25. maddesine göre, bu Kanundan kaynaklanan borç ve yükümlülüklerini yerine getirmeyerek diğer kat maliklerinin haklarını, onlar için çekilmez hale gelecek tarzda ihlal eden kat malikinin bağımsız bölümündeki mülkiyet hakkının devrini diğer kat malikleri hakimden isteyebileceklerdir. Kat mülkiyeti zorunlu devri davasının koşulları yasa maddesinde sayılmıştır. Bunlar; kat malikinin borç ve yükümlülüklerini ihlal etmesi, ihlalin diğer kat malikleri için birliğin devamı yönünden çekilmez hal alması, davanın açılması konusunda kat malikleri kurulunca karar alınması, bağımsız bölümün mülkiyetinin dava tarihindeki değeri üzerinden arsa payı oranında devri, davanın sebebinin öğrenilmesinden itibaren altı ay ve her halde hakkın doğumundan itibaren beş yıl içinde dava hakkının kullanılması ve dava sebebinin ortadan kalkmamış olması gerekir. Tüm bu koşulların varlığı halinde hakimin vereceği yenilik doğurucu nitelikteki kararla davalının bağımsız bölümünün mülkiyeti davacı kat maliklerine tescilsiz olarak geçecektir. Kat mülkiyeti Kanununun 25. maddesinde yer alan kat mülkiyetinin zorunlu devrine ilişkin düzenleme bir takım eksikliklerin yanı sıra gerekli ve yeterlidir.
Individual access to the European Court of Justice

Bireyler Avrupa Topluluğu hukukunun bir süjesi olup bunun bir sonucu olarak Topluluk hukuku tarafından kendilerine bağlayıcı hukuki tasarrufların hukuki denetimi ve Topluluğun tasarrufları ya da fiileri nedeniyle ortaya çıkan zararların tazminini talep etme hakkı tanınmıştır. Bunu gerçekleştirmeye yönelik olarak bireylerin Avrupa Topluluğu kurucu antlaşmalarında düzenlenen iptal davası, hareketsizlik davası ve tazminat davası gibi doğrudan dava yollarıyla Avrupa Toplulukları Adalet Divanı'na erişimleri mümkün olmaktadır. Fakat bireylerin Divan'a doğrudan erişim yolları gerek kurucu antlaşma metinleri ve gerekse bu alanda Divan'ın geliştirmiş olduğu içtihatlarla belirli kriterlere tabi olup üye devletlere ve Topluluk kurumlarına tanınan dava açma koşullarıyla karşılaştırıldığında son derece sınırlıdır. Konu, Divan'ın bu alandaki önemli kararlarına değinilerek incelenmekte, bireylerin dava açma koşullarına ilişkin Divan uygulamasının geçmişştengünümüze geçirdiği aşamalar ortaya konulmaktadır. Bununla birlikte, Divan'ın uygulamasına ilişkin doktrinde ortaya çıkan eleştiri ve tartışmalara yer verilmektedir.
İcra ve İflas Hukukunda ipotek

İpotek konusu, en genel anlamı ile Türk Medeni Kanunu'nda 'eşya hukuku' başlığı altında düzenlenmiştir. İpoteği, İcra ve İflas Hukuku kapsamında ele alsak bile, konunun anlaşılabilmesi için Türk Medeni Kanunu'na yönelmek gerekmektedir. Bu düşünceden hareketle tezin çalışma alanı genişletilmiştir. En geniş kapsamlı hak, ayni haktır. Ayni hak, mülkiyet hakkı ve sınırlı ayni haklardan oluşur. Sınırlı ayni haklar, irtifak hakkı, taşınmaz yükü ve rehinden oluşur. Rehin, ipotek, ipotekli borç senedi ve irad senedinden meydana gelir. Eşya hukuku başlığı altında belirtilen bu hususlar ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Ancak tezin ana konusu ipotek olduğundan, ipotek kavramına öncelik verilmiştir. Çalışmada ipoteğin, ne olduğu, nasıl kurulduğu ve nasıl ortadan kalktığı belirtildikten sonra, ipoteğe bağlı alınan borcun ödenmemesi nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yolu, icra ve iflas hukuku hükümleri çerçevesinde açıklanmaya çalışılmıştır. İcra iflas kanunu sıralamasında önce ilamlı icra, ardından ilamsız icra, sonrasında da rehnin paraya çevrilmesi düzenlenmiştir. Ancak, kanun, icra takiplerinde ilamsız icrayı çok geniş anlamda incelemiş, diğer takip yollarında ilamsız icra ile ortak hükümlerin varlığı halinde, ilamsız icraya yollama yapmıştır. Her ne kadar ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlığı altında sadece bu konunun incelenmesi gerekirken, ortak hükümlerin bulunması ve genel haciz yoluna atıf yapılması nedeniyle, genel haciz yolunun da özellikle ipoteğin paraya çevrilmesini ilgilendiren kısımlarının incelenmesi yoluna gidilmiştir. İcra ve iflas kanunu hükümleri doğrultusunda ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe ilişkin açıklamalar yapıldıktan sonra, anlatılanlara göre uygulamanın nasıl olduğunu göstermek amacıyla Van İcra Dairesi'ndeki ipoteğin paraya çevrilmesine ilişkin yapılan bir takip dosyası üzerinde inceleme yapılmıştır.
Ceza muhakemesi hukuku'nda iddianame, iddianamenin unsurları ve iddianamenin iadesi

İddianamenin iadesi kurumu, Ceza Muhakemesi Hukuku sistemimizde ilk olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile birlikte yerini almıştır. Ceza Muhakemesi Hukuku sistemimizde ilk defa yer verilmesi ve haliyle yeni bir kurum olması nedeniyle kabul edilmesi sancılı bir süreç içerisinde gerçekleşmiştir. Uygulamada iddianame düzenleme görev ve yetkileri bulunan Cumhuriyet savcıları ile iddianamelerin kabulünü değerlendiren mahkemelerdeki hakimlerin iddianamenin iadesi konusunda farklı görüşlere sahip oldukları görülmüştür. Uygulamadaki bu sorun birçok itiraza neden olmuş ve karışıklığa yol açmıştır. Fakat konuya ilişkin Yüksek Mahkeme kararları zaman içerisinde yeknesaklaşmış ve uygulayıcı konumundaki avukat, Cumhuriyet savcısı ve hakimler hukuk sistemimize yeni giren bu kurumu zamanla kavrayıp benimsemişlerdir. Bu çalışmamızda öncelikle ceza muhakemesinin amacı, soruşturma aşaması, soruşturma aşamasının başlama şekilleri, iddia makamı, kamu davası, kamu davasının açılmasında geçerli olan ilkeler, kamu davasının açılmasının ertelenmesi, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi gibi temel konu ve kavramlar açıklanmıştır. Ayrıca iddianamede bulunması gereken hususlara ayrıntılı bir şekilde yer verildikten sonra iddianamenin zımni ve sarih kabulü konularındaki sorun ve çözüm önerilerine değinilmiştir. Son bölümde ise iddianamenin iadesine konu olabilecek yasal nedenler alt başlıklar halinde irdelenmiş ve konuyla ilgili olarak Yüksek Mahkemenin son yıllarda verdiği kararlara ulaşılarak ilgili bölümde yer verilmiştir.
Türk Borçlar Kanunu'na göre kiraya verenin ayıba karşı tekeffül borcu

Çalışmamızın amacı; kira sözleşmesinde kiraya verenin ayıba karşı tekeffül sorumluluğu kurumunu, bu sorumluluğun koşulları ve kapsamıyla birlikte değerlendirmektir. Tezimizde, kira sözleşmesi açısından gerek mülga Borçlar Kanunu hükümleri, gerek Türk Borçlar Kanunu hükümleri mukayeseli olarak ele alınmakla birlikte, Türk Borçlar Kanunu ile kira sözleşmesine ilişkin olarak getirilen yenilik ve değişiklikler aktarılmaya çalışılmıştır.
Uluslararası Hava Hukuku açısından uçak kaçırma eylemleri

Bu tezin amacı uçak kaçırma eylemlerinin uluslararası hava hukuku açısından incelenmesidir. Uçak kaçırma eylemleri tüm dünyada işlenebilen bir suç olmuştur. Uçak kaçırma eylemleri dönemsel olarak farklı amaç ve yöntemler ile uygulansa da günümüzde halen bu suç için gerek önleyici önlemeler veya yargılamalar tam anlamıyla yapılamamaktadır. Havacılığın sürekli gelişmesi ve kendini yenilemesi ile de gerekli yenilikler zorunluluk olmuştur. Bu kapsamda öncelikli olarak uluslararası hava hukukunun tanımı, tarihsel gelişimi ve sonuçları incelenmiştir. Uluslararası havacılık hukukunda, uluslararası sözleşmelerin tarihsel koşulları ve hazırlık aşamalarıyla birlikte sonuçları ortaya konulmuştur. Çalışmada son olarak ise uluslararası hava hukukunda uçak kaçırma eylemlerinin nedenleri ve sebep oldukları sonuçlar ve bunun sonucunda ulusal ve uluslararası hukukta uçak kaçırma eylemleri tüm yönleriyle ele alınmıştır.
Roma Hukukundan günümüze ariyet akti

Roma Hukuku kuralları imparatorluk sınırlarını aşmış ve birçok hukuk sistemini etkileyerek kanunlaştırma çalışmaları açısından bu hukuk sistemlerine kaynaklık etmiştir. Roma Hukukunun modern hukukumuzu en çok etkilediği alan Borçlar Hukuku alanıdır. Borçlar Hukukunda yer alan borç, sözleşme, sorumluluk vb. kavramlar Roma Hukuku'na dayanmaktadır. Çalışmamızın konusunu oluşturan Ariyet Sözleşmesi de Roma Borçlar Hukuku'nda düzenlenmiş ve günlük hayatta geniş bir uygulama alanı bulmuştur. Türk Hukuku'nda ariyet sözleşmesi, Mecelle'de Kitabü'l Emanat başlığı altında altıncı kitap olarak vedia sözleşmesiyle birlikte düzenlenmiştir. Ariyet sözleşmesi, İslam-Osmanlı Hukuku'nda da hayırseverlik esasına dayanan bir sözleşme türü olmuştur. 818 Sayılı Borçlar Kanunumuzun 299 ve devamındaki maddelerinde de ariyet sözleşmesi düzenlenmiştir. 1 Temmuz 2012 tarihinde 818 Sayılı Kanunun yerini alacak olan 6098 sayılı yeni Borçlar Kanunumuzun 379. maddesinde ariyet kelimesi yerine 'kullanım ödüncü' tabiri kullanılmıştır. Fakat iki kanun karşılaştırıldığında, iki kanun arasında ariyet sözleşmesi ve hükümleri açısından kanun maddelerinin arılaştırılması dışında bir fark yoktur. Bu tezin amacı, Roma Hukuku'nda düzenlenen ariyet sözleşmesi ile Türk Hukuku'nda düzenlenen ariyet sözleşmesi hakkında ve 1 Temmuz 2012 tarihinde 818 Sayılı Borçlar Kanunumuzun yerini alacak olan 6098 sayılı yeni Borçlar Kanununda yer alan 'kullanım ödüncü' sözleşmesinin nasıl düzenlendiği hakkında genel nitelikte bilgi vermek; ariyet sözleşmesi açısından Roma Hukuku ile Türk Hukuku arasındaki benzerlik ve farklılıkları ortaya koymaktır. Tez, giriş, üç bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Giriş bölümünde ariyet sözleşmesi hakkında genel olarak bilgi verilmiş ve konunun işleniş sırasından bahsedilmiştir. Birinci bölümde Roma Hukuku'nda borçların kaynakları ve akitten doğan borçlar; ikinci bölümde Roma Hukuku'nda ariyet akti ve hükümleri üçüncü bölümde de Türk Hukuku'nda ariyet akti ve hükümlerinden bahsedilmiştir. Sonuç bölümünde ise ortaya konulan bütün bilgilerden sonra iki hukuk sistemi açısından ariyet aktinin bir mukayesesi yapılmıştır. Ayrıca sonuç kısmında tez hakkında kısa bir özet de yer almaktadır.
Ege kıta sahanlığı uyuşmazlığı

Türkiye ile Yunanistan iki komsu devlet olmalarına ragmen, iki ülke arasında Ege Denizi'ne iliskin ve Ege Sorunları olarak adlandırılan birçok sorun bulunmaktadır. Ege Sorunları birbirleriyle iliskili birçok sorunu içermektedir. Bu sorunlar; kıta sahanlıgının sınırlandırılması, karasularınıngenisletilmesi, hava sahası ve FIR sorumlulukları, Ege Adaları'nın silahlandırılması, egemenligi antlasmalarla devredilmemis ada, adacık ve kayalıklar sorunlarıdır. Türkiye ile Yunanistan tarafından çevrelenen ve yarı-kapalı deniz olan Ege Denizi, çok miktarda adayı barındırması ve bu adalarınçogunun Yunanistan'a ait olması, Yunanistan'a ait adaların bir bölümünün Türkiye anakarasına yakınlıgı nedeniyle Akdenizcografyasındaki en karmasık tabloyu olusturmaktadır. Ortaya çıktıgı 1973 yılından bu yana Türkiye ve Yunanistan'ı zaman zaman savasın esigine getiren Ege Kıta Sahanlıgı uyusmazlıgı bugüne kadar çözülememistir. Bu uyusmazlık hukuki bir sorun olmakla birlikte Türkiye'nin hayatiçıkarlarına dokunan siyasi sonuçları da vardır. Türkiye'nin AB üyeligine adaylıgının ilan edildigi 1999 Helsinki Zirvesi Sonuç Bildirisi'nin 4'üncü paragrafına göre; Ege SorunlarıTürkiye AB sorunu haline getirilmis, Türkiye'nin sınır anlasmazlıklarınıBM Sartı'na uygun barısçı yöntemlerle çözmede basarısız olması durumunda anlasmazlıgı U. A. D.'ye götürmesi istenmistir. Ayrıca AB Konseyi'nin anlasmazlıklarla ilgili gelismeleri gözden geçirecegibelirtilmistir. Böylece Türkiye ve Yunanistan arasındaki Ege Denizisorunlarının çözümü Türkiye için bir ön sart haline getirilmistir. Dagıstanlı, Hande, Ege Kıta Sahanlıgı Uyusmazlıgı, Yüksek Lisans Tezi, Danısman: Prof. Dr. Serap Akipek, 211 s. Helsinki Kararları dogrultusunda içerigi gizli tutulan istiksafigörüsmeler sürdürülmektedir. Ancak bugüne kadar sonuçalınamamıstır. Bu kosullarda Türkiye, AB'ye girme idealinden vazgeçmeyerekuluslararası camiayı haklılıgına inandırıp, Yunanistan üzerinde baskıolusturarak Ege Sorunlarını çözmeye çalısmalı ya da Ege SorunlarınıAB'ye tam üye olmanın ön kosulu olmaktan çıkartmak için AB'yi iknaetmeli; sorunların çözümünün AB'ye tam üye olma sonrasınaertelenmesini sağlam alıdır.
Sivillerin barış zamanında işlemiş oldukları askerlik yükümlülüğünden kaçınma suçları ve yargılama rejimi

Anayasamızın 72 nci maddesinde vatan hizmetinin, her Türkün hakkı ve ödevi olduğu ve bu hizmetin Silahlı Kuvvetlerde veya kamu kesiminde ne sekildeyerine getirileceginin veya getirilmis sayılacagının kanunla düzenlenecegi belirtilmistir. Anayasamızın 72 nci maddesinde belirtilen kanuni düzenlemenin somutlastıgı 1111 sayılı Askerlik Kanununun 1 nci maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti tebaası olan her erkek 1111 sayılı kanun geregince askerlik yapmaya mecburdur. Bu düzenlemeye göre Türkiye Cumhuriyeti vatandası olan, askerlik çagına girmis ve bedensel gelisimiaskerlik yapmaya elverisli her Türk vatandasının askerlik yapması gerekmektedir. Tüm bu niteliklere sahip olmasına ragmen askerlik yükümlülügünden kısmen veya tamamenkaçınanlar açısından Askeri Ceza Kanununun 3 ve 4 ncü fasıllarında Yoklama Kaçagı, Bakaya, Saklı, Kendini Askerlige Yaramayacak Hale Getirmek, Baskasını Askerlige Yaramayacak Hale Getirmek, Askerlikten Kurtulmak çin Hile Yapmak, suçlarıdüzenlenmistir. Bu suçlardan Yoklama Kaçagı, Bakaya, Saklı askerlikyükümlülügünden kısmen kurtulmaya hatta bir süre ertelemeye yönelik suçlar ikenKendini Askerlige Yaramayacak Hale Getirmek, Baskasını Askerlige Yaramayacak Hale Getirmek, Askerlikten Kurtulmak çin Hile Yapmak suçları askerlikyükümlülügünden kısmen kurtulmak yanında tamamen kurtulmaya yöneliksuçlardandır. Bu suçlardan Yoklama Kaçagı, Bakaya, Saklı suçları sadece sivil kisiler tarafından islenebilen suçlar iken Kendini Askerlige Yaramayacak Hale Getirmek, Baskasını Askerlige Yaramayacak Hale Getirmek, Askerlikten Kurtulmak çin HileYapmak, suçları sivil ve asker kisiler tarafından islenebilen suçlardandır. 5530 sayılı Askeri Mahkemeler Kurulusu ve Yargılama Usulü Kanununda Degisiklik Yapılmasına Dair Kanunun 05.10 2006 tarihinde yürürlüge girmesi nedeni ile barıs zamanında bu suçları isleyen sivil kisiler 05.10. 2006 tarihinden itibaren adli yargı mahkemeleri tarafından Askeri Ceza Kanununun bu suçlarla ilgili 63, 79, 80 ve 81 nci maddeleritatbik edilmek sureti ile yargılanacaklardır.
Medeni yargılamada hukuka aykırı yoldan elde edilmiş delillerin kullanılması

Medeni yargılama hukukunda hukuka aykırı yoldan elde edilmiş delillerin kullanılması sorunu, temel haklar bilincindeki yükseliş, teknik alandaki gelişmeler ve ceza yargılaması hukukundaki benzer sorunun etkisiyle, özellikle iki binli yıllar ile birlikte Türk doktrini ve içtihadında yoğun olarak tartışılmaya başlanmıştır. Türk doktrininde hakim fikir tarafından savunulan, Anayasa m. 38 f. 6'da öngörülen delil yasağının medeni yargılama hukukunda da geçerli olduğu görüşü isabetli değildir. Sadece hukuk politikasına dayanan gerekçeler de ispat hakkını sınırlamak ve delil yasağını kabul etmek için yeterli değildir, meşru hukuki bir temele dayanılması zorunludur. Maddi hukukun delilin elde edilmesindeki fiile ilişkin değer hükmü ile delilin ispat için kabul edilebilirliğinin sınırları birbirinden farklıdır. Çözüm arayışında, anayasanın doğrudan medeni yargılama hukukuna etkisi de dikkate alınarak, elde edilerek tarafça gösterilmiş delile ilişkin yargı erkinin yargılama işlemlerine odaklanılmalıdır. Delilin elde edilmesindeki hukuka aykırılık, delilin kabul edilebilirliği hakkındaki kararda doğrudan belirleyici değildir. Gösterilmiş delilin yargı organınca incelenmesi ve hükme esas alınmasının olası bir tekrarlanan veya bağımsız temel hak ihlali teşkil edip etmeyeceğine bakmak ve bu noktadaki temel hak çatışmasında menfaatlerin tartılması yoluyla çözüme varmak gerekir. Hukuka aykırı yoldan elde edilmiş deliller sorununa ilişkin bir yasal düzenleme yapılmak istendiğinde, nihayetinde delilin kullanılması kararında somut olayın şartlarını da dikkate almaya elverişli, çatışan değerleri dengelemeye imkan veren bir yasal düzenleme tercih edilmelidir. Yani yasal düzenlemede bilinçli bir hüküm içi boşluk bırakılmalıdır. Genel bir yasaklama, temel hak olarak ispat hakkının sınırlandırılmasında özellikle ölçülülük ilkesinin gereklerine uygun değildir. Delil gösterenin, somut olayın şartlarına göre adil yargılanma talebinin ihlali sonucunu ortaya çıkaracak bir ispat güçlüğü içerisine düşürülmemesi gerekir.
Mecelle'deki 'Kitabü'l Hibe' ve Mütun-i Erbaa'daki Hibe bölümlerinin karşılaştırılması

Osmanlı'da kanun metni olarak uygulanan Mecelle, gerek uygulandığı dönem içerisinde gerek daha sonraki dönemlerde daima temel başvuru kaynaklarından olmuştur. Bizler de bunu göz önüne alarak çalışmamızda Mecelle'ye dikkat çekmenin yanı sıra sosyal hayatta birçok yerde karşılaşılan hibe konusunun temel kaideleri hakkında da bilgi verilmiştir. Bu doğrultuda çalışmamızın ilk kısmında hibe konusunu detaylandırılarak önemine dikkat çekilmiştir. Daha sonraki kısımda ise Mecelle'nin önemi ve özelliklerinden bahsedilerek hibe maddelerine yer verilmiştir. Çalışmamızda son olarak Mecelle'nin 'Kitabü'l-Hibe' kısmındaki maddeler ile Hanefi mezhebinin muteber metinleri olan Mütun-i Erbaa'daki hibe bölümlerinin bir karşılaştırılması yapılmıştır.
2017/3 sayılı motorlu taşıtlar sektöründeki dikey anlaşmalara ilişkin grup muafiyet tebliği incelemesi

Bu çalışmada 2017/ 3 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Anlaşmalara İlişkin Grup Muafiyet Tebliği incelenmiştir. Söz konusu düzenleme, motorlu taşıtlar sektörü özelindeki dikey anlaşmaların, öngörülmüş şartların sağlanması halinde yararlanabilecekleri grup muafiyeti kurumuna ilişkindir. Grup muafiyeti motorlu taşıtlar sektörü yönünden özellik arz eden bir kurumdur. Sektörün bu hususta özel olarak düzenlenmesi ile hem ekonomik hem hukuki etkinlik sağlanmak istenmiştir. Grup olarak bir şemsiye altına toplanmak istenen dikey anlaşmalar, Tebliğ ile muafiyetten yararlanabilecek ve böylelikle bireysel muafiyet başvuruları azaltılarak ekonomik ve hukuki etkinlik sağlanacaktır. Çalışma boyunca grup muafiyeti kurumunun Avrupa Birliği ve Türk Hukuku tarihçesi, motorlu taşıt dağıtım sistemleri ve Tebliğ hükümleri detaylarıyla incelenecektir.
Türk Hukuku ve Karşılaştırmalı Hukukta renk markaları

Marka, bir teşebbüsün mal veya hizmetlerini bir başka teşebbüsün mal veya hizmetlerinden ayırt eden işarettir. Açık tanım sebebiyle, marka olabilecek işaretler arasında soyut renk, ses, koku ve tat markaları gibi geleneksel olmayan marka türleri marka hukukunda doktrin tartışmalarının konusuna dönüşmüştür. Soyut renklerin tescil edilebilirliğine karşı görüşlere göre, insan gözünün tanımlayabileceği renk tonlarının sayısı sınırlıdır. Oysa tek başına renkler ve renk kombinasyonları gibi renk markaları başlangıçta ayırt edici olmamakla beraber, kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazanabilir. 2015 tarihli Avrupa Birliği Marka Direktifi'ni takiben Türkiye'de yürürlüğe konulan 6769 sayılı Sinai Mülkiyet Kanunu m.4 renk ve sesleri marka olabilecek işaretler sırasına eklemiştir. Ayrıca, yeni kanun çizimle gösterilebilme şartı yerine koruma konusunun açık ve kesin anlaşılması kaydıyla sicilde gösterilebilme şartını getirmiştir. Uygulamada renk markalarınının kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığını ispat etmeye çalışan teşebbüsler bu ayırt ediciliği kamuoyu anketleri, pazar payı ve satış rakamları gibi vasıtalarla ile göstermeye çalışıyorlar. Çalışmamızın amacı renk markalarının marka olarak tescil edilebilirliğine dair doktrini ve uygulamayı ilgilendiren sorulara uluslararası ve karşılaştırmalı hukukta yanıt bulmak ve kullanım sonucu ayırt ediciliğin ispatını renk markaları açısından incelemektir.
Cari hesap sözleşmesi

Cari hesap sözleşmesi, tarafların herhangi bir hukuki sebep veya ilişkiden doğan alacaklarını teker teker ve ayrı ayrı istemekten karşılıklı olarak vazgeçip bunları kalem kalem alacak ve borç şekline çevirerek hesabın kesilmesinden sonra ortaya çıkacak bakiyeyi isteyebileceklerine ilişkin sözleşmedir. Cari hesap sözleşmesi hesaba geçirme, takas, bakiyenin tespiti ve kabulü sözleşmelerinden oluşur. Bileşik faiz yasağının uygulanmadığı istisnai durumlardan biridir. Cari hesap, taraflar arasındaki bağımsız nakdi ödemelerin ve takasın önüne geçerek iş hayatında kolaylık sağlar ve gereksiz para hareketlerini ortadan kaldırır. Cari hesapta esasen özel bir usulle borçların sona erdirilmesi söz konusudur. Bu bağlamda borçlar hukuku ile ilgili olmasına karşın, doğumu ve gelişimi tacirler arasında olduğu için, konu genellikle ticaret kanunlarında düzenlenmiştir.
Deniz yetki alanları üzerinde icra edilen uçuşların hukuksal boyutu

Hava hukuku konusunda temel belge olan 1944 ŞİKAGO Sözleşmesi ve kurulan Uluslararası Sivil Havacılık Teşkilatı ile sivil uçakların faaliyetleri ve devletlerin hava ülkesi üzerindeki egemenlik hakları belirli kurallara bağlanmıştır. Genel olarak, sözleşmeye taraf ülkelerin sivil uçaklarına ülke üzerinden geçme hakkı ve yolcu/yük taşıma hakkı tanınmasına karşın, devlet uçakları sözleşmenin kapsamı dışında tutulmuştur. Türkiye, 1944 ŞİKAGO sözleşmesine taraf ve ICAO üyesi bir ülke olarak havacılık faaliyetleri kapsamında kendi milli mevzuatını oluşturmuştur. Ayrıca, AB üyeliğine hazırlık faaliyetleri kapsamında mevzuatına AB müktesebatına uydurmaya devam etmektedir. Devletlerin egemen oldukları hava ülkeleri üzerindeki haklarla ilgili herhangi bir sorun bulunmamaktadır. Ancak, açık denizler üzerindeki uluslararası hava sahaları ve uluslararası geçişe açık boğazların hukuksal statüleri açısından muhtelif sorunlar ve tartışmalar devam etmektedir. Tartışmalar, özellikle 1982 BM Deniz Hukuku Sözleşmesi'nden bu yana daha değişik bir hal almıştır. 1982 sözleşmesi ile uluslararası seyrüsefer için kullanılan boğazlar için transit geçiş hakkı denen bir rejim öngörülmüş ve bu hak uçaklara da tanınmıştır. Bazı deniz politikası uzmanlarının transit geçiş rejiminin uluslararası hukukun bir normu haline geldiğini iddia etmelerine karşın, üzerindeki tartışmalar henüz bitmemiştir. Ayrıca, bu tez ile uluslararası hava sahalarını üzerinde bulunduran açık denizlerde yapılan uçuşlara ait diğer faaliyetler de incelenmiştir. Bu kapsamda, FIR sorumluluk bölgeleri ve FIR makamlarının yetkileri, hava ve deniz alanlarında arama-kurtarma faaliyetleri ve tahditli saha uygulamaları ele alınarak konu hukuksal bazda irdelenmiştir. Son olarak, deniz üzeri uçuş faaliyetleri kapsamında Yunanistan ve Türkiye arasında EGE'de yaşanan sorunlar ele alınmış ve hukuksal değerlendirmelerde bulunulmuştur. Yapılan çalışma ile mevcut deniz ve hava sahası sorunlarının iç içe girdiği ve ancak deniz ve hava hukuku kaidelerinin beraberce ele alınması sonucu sağlıklı bir yorumun yapılabileceği görülmüştür.