turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye tarımında yapısal dönüşüm ve sözleşmeli çiftçilik: Bursa örneği

Bu çalışmanın amacı Türkiye tarımındaki yapısall dönüşümü sözleşmeli çiftçilik özelinde incelemek ve sözleşmeli çiftçiliğin tarımsal yapıya etkilerini incelemektir. Kapitalizm tarımı farklı yollarla hakimiyeti altına almakta ve var olan yapıyı, sosyal ilişkileri dönüştürmektedir. Çalışmamızda sözleşmeli çiftçilik bu yollardan biri olarak ele alınmaktadır. Özellikle 1980 sonrası süreçte kapitalizmin dünya ölçeğinde egemenliğinin artması ve meta üretiminin her alanda yaygınlaşmasıyla tarımdaki üreticilerin bağımsız bir üretim gerçekleştirmesini neredeyse imkansızlaştırmıştır. Bu bağlamda sözleşmeli çiftçilik çalışmamızda, kapitalist ilişkilerin yayılmasını ve üreticilerin artan bir şekilde tarımsal sermayenin denetimi altına girmesini sağlayan bir üretim formu olarak değerlendirilmektedir. Araştırmada sözleşmeli çiftçiliğin Türkiye tarımına ve tarımsal üreticilere etkilerini somut olarak ortaya koyabilmek için Bursa Sultaniye Köyü'nde alan araştırması gerçekleştirilmiştir. Alan araştırmasında 32 sözleşmeli sanayi tipi domates üreticisi ile yapılandırılmış soru formu çerçevesinde yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Ayrıca salça fabrikaları yetkilileri ve diğer tarımsal kuruluşların yetkilileri ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre bu yöndeki tarımsal politikaların da etkisiyle Türkiye tarımında sözleşmeli çiftçilik yaygınlaşmaktadır. Örgütsüz durumda olan tarımsal üreticiler -özellikle küçük üreticiler- için bu süreç eşit olmayan bir ilişkiyi yansıtmakta ve bağımlı üretim ile sonuçlanmaktadır. Sözleşmeli çiftçilik ile kırsal kesimde farklılaşma hızlanmaktadır. Bir tarafta kapitalistleşme sürecinde olan büyük üreticiler diğer tarafta işçileşme veya yarı-işçileşme sürecindeki küçük üreticiler farklılaşmanın iki uç kesimlerini oluşturmaktadır. Sözleşmeli çiftçiliğin yaygınlaşmasıyla Türkiye tarımında mülksüzleşme ve işçileşmenin artacağı diğer tarafta kapitalist çiftliklerin oluşacağı öngörülebilir.
Theorizing trust in the economic field in the era of neoliberalism: The perspectives of entrepreneurs in Mardin

Bu tez, Mardin'de küresel ve yerel ilişkilerin ekonomik alanda güven ilişkileri üzerinden nasıl birbirine eklenmediğini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu ilişkiler, eyleyenin gözünden hem bu ilişkilerin hem de ekonomik alanın kendisinin sosyal ve kurumsal bağlamda gerçekleştiği gerçeğinden hareketle açıklanmaktadır. Bu amaçla, niteliksel olan bu çalışma Mardin Organize Sanayi'de tahıla dayalı üretim yapan 24 girişimciyle 2010 yılı bahar aylarında yapılan derinlemesine mülakat tekniğiyle gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma güven ilişkilerini Mardin'deki girişimcilerin ekonomi alanındaki ilişkileri bağlamında analiz etmektedir. Bu girişimcilerin alanda var olan kurumsal yapılar ve diğer eyleyenlerle hem yerel, hem de ulusal hem de küresel düzeyde kurdukları güven ilişkileri tasvir edilmiştir. İyi bir aileden gelmek ya da güvenilir olmak gibi enformel kaynaklardan beslenen güven kurumsal düzenlemelerin çalışmadığı bu bağlamda iş ilişkilerinin devamını sağlamaktadır. Bundan dolayı girişimciler kurumsal düzenlemelere güvenmedikleri ve yukarıda belirtilen türden güven ilişkileri kuramadıkları kişilerle iş yapmaktan sakınmaktadırlar. Bu ortamda güven kiminle iş yapılacağını ya da hangi pazara mal gönderileceğini belirlemektedir. Ekonomik alanda ortak deneyimlerden doğan ve enformel ilişkiler, ulusal kurumsal düzenlemeler ve küresel düzeyde ise neoliberal düzenlemelerle şekillenen karşılıklı güven bu ilişkilerin her aşamasında önemli bir faktördür.
Zygmunt Bauman sosyolojisi

Bu çalışma, yüzyılımızın önemli bir düşünürü olan Zygmunt Bauman'ı Türk sosyolojine tanıtmayı amaç edinmektedir. Bu amaç çerçevesinde Bauman'ın eserleri, kendisiyle ilgili yazılan makaleler ve kendisiyle gerçekleştirilen röportajlar çalışmamızın ana kaynağı olmaktadır. Çalışma betimsel tarzda bir araştırma türü olmaktadır. Zygmunt Bauman eserlerinin temel konusu olan modernite ve onun gerçekleştiremediği projeleri üzerine kuruludur. Moderniteyi sanık sandalyesine oturtmaktadır. Modernitenin başarısızlıklarını eleştiren Bauman, modern çağın söylemlerinin inandırıcılığını kaybetmesiyle meydana gelen zihni ve toplumsal dönüşümlerin yaşandığı zaman dilimine postmodern denmesi gerektiğini ifade etmektedir. Postmodernliğin kendi orijinal projesini uygulayamayan modernlik olduğu düşüncesinden hareket eden Bauman çalışmalarını da bu görüş üzerine kurmaktadır. Çalışmalarının yoğunluğu modernlik eleştirisinden başlamakta postmodern duruma doğru ilerlemektedir. Bariz bir modernlik ve postmodernlik karşılaştırması vermemesine rağmen çalışmalarında bugünün değerlerinin modern değerlerden farklı olduğunu ifade etmesi çalışmalarındaki modernlik ve postmodernlik ayrımlarını yakalamamızı sağlamaktadır. Modernlik ve modern bilgi-iktidar ilişkilerinin sonucunda oluşan modern soykırım ve yabancılık olgusu çalışmalarında önemli bir yer edinmektedir. Onun derinlemesine incelediği kavramlar ve olgular çalışmamızı oluşturmaktadır.
Almanya'daki Anadolu Alevilerinin Alevilik algısı ve problemleri

Aleviler, 1950 yılından itibaren kırdan kente göç etmeye başlamışlardır. Bu göç ile birlikte şifai kültüre sahip geleneksel Alevilerin yapısında farklılıklar meydana gelmeye başlamıştır. . Aleviler, 1960'lı yıllardan itibaren Türkiye'den Almanya'ya iş göçü anlaşmaları kapsamında göç etmeye başlamışlardır. Daha ülke içi göçün şokunu atlatamayan Aleviler, sınır ötesi- uluslar ötesi göç olgusu ile karşı karşıya kalmışlardır. Yabancı bir kültürde, kendilerini çok farklı kimliklerde gören sünni gruplar ile birlikte yaşamayı tecrübe etmişlerdir. Hem yabancı bir kültür, hem de Sünni gruplar ile birlikte yaşama olgusu, Alevileri Almanya' da saklı bir kültür olarak yaşamalarına vesile olmuştur. 1960'lardan 1970'lerin sonlarına kadar kimliklerini açıkça ifade etmekten sakınmışlardır. Bu zaman zarfında aileler içerisinde yetişen yeni nesil Aleviler, rol model ilişki çerçevesinde ebeveynlerinden görmedikleri Alevi inanışına uzak kalmışlardır. İnançsal olarak kimliklerinden uzak yaşayan yeni nesil Aleviler kendilerine yabancı kültürün araçlarıyla bir Alevi kimliği inşa etmeye çalışmışlardır. Almanya' da artık Almanyalı olan Aleviler ve Alevilik, varlığını devam ettirmek istemektedir. Fakat bu isteme pratik hayatta hiç sanıldığı gibi kolay olmayacaktır. Aleviliğin yapısında var olan rükünler diasporada yaşanılan inanç çerçevesince yeniden şekillenmeye gidecektir. Bu şekillenmenin birçok aktörü mevcut olup herkes kendi zihin dünyasına göre bir Alevi inanışı ve Alevi kimliği ortaya koymak istemektedir. Alevi inanışında ve kimliğin şekillenmesinde etken unsurlar olan cem ritüeli, cemevi, musahiblik, dedelik kurumu ve dede-talip ilişkisi Almanyalı Alevilerini, Alevi olarak varlıklarını devam ettirmeleri için en önemli araçlardır. Ondan dolayıdır ki hem kendi geleneksel kimliklerine ters düşmeyebilir, hem zamanın ve mekanın şartlarına ayak uydurabilir, hem de yabancı kültürün dezenformasyon etkilerinden koruyabilecek bir yapıya bürünebilir
Orhan Kemal'in eserlerinde modernleşme, birey ve gündelik hayat

Estetik ve edebiyat, toplumsal yaşamın izlerini taşıyan etkinlikler olarak bizlere toplumsal değişim ve dönüşümle ilgili bilgiler sunar. Özellikle gerçekçi edebiyat-toplumsal olguların estetik boyutta kurgulaması olan farklı anlam dünyalarını ihtiva eder. Modernleşmeyle birlikte, makineleşme, kentleşme, göç gibi olgular Türkiye'de toplumsal ekonomik yaşamı kökten değişime uğratmıştır. Orhan Kemal romanları, Türkiye toplumunun 1960'lara kadar yaşadığı bu dönüşüm ve çözülmeyi estetik boyutta kurgulamaya çalışmaktadır. Yazarın romanlarında bu süreçte oluşan toplumsal çözülmeyi, sınıfların yapısındaki nitel değişimleri ve ortaya çıkan birey tiplerini görmek mümkündür. Modernleşen toplum, değişmeyi ve dönüşümü, toplumsal sınıflar arasındaki ilişkilerde, geleneksel değerlerin aşınmasında, köylülüğün ve toprak ilişkilerinin köktenci farklılaşmasında, kentlerin kültürel yapısındaki karmaşada, yükselişlerde ve düşüşlerde somut olarak yaşar. Yazarın romanlarını hermenetik bir 'okuma' ve yorumlama ile inceleyerek, modernleşmenin edebiyattaki anlatımlarına ulaşmak mümkün olabilir ya da yazarın süreci anlama biçiminin genel karakteristikleri ortaya konabilir. Türk edebiyatındaki gerçekçi geleneğin önemli temsilcisi olarak Orhan Kemal, toplumsal modernleşme sürecindeki değişim, dönüşüm ve toplumsal çözülmeyle birlikte ortaya çıkan birey ve zihniyet tiplerini bize gösterir. Genel anlamda, yazarın incelenen romanlarında süreklilik, akış ve çözülmeler birbirini takip eder. 226
Üniversite öğrencilerinin dini yönelimlerinde sosyal sermayenin rolü -İlahiyat fakülteleri örneği-

Sosyal sermaye, toplumların bir arada yaşaması ve daha ileri bir seviyeye taşınması için gerekli olan faktörleri barındıran bir kavramdır. Yakın zamandan itibaren sosyal faktörlerin dini yönelimler üzerinde etkili olduğu düşüncesi sosyoloji yazınında yer almaya başlamıştır. Bununla birlikte, sosyal sermayenin barındırdığı sosyal faktörlerin dini yönelimler üzerinde etkisini ortaya koyan kapsamlı bir çalışmanın rastlamamamız olmaması bizi böyle bir araştırmaya yönlendirmiştir. Bu tezin amacı, sosyal sermayenin üniversite gençliğinin dini yönelimlerindeki rolünü İlahiyat Fakülteleri örneğinde ele almak ve anlamaktır. Bu araştırmada sosyal sermayeyi ; toplumsal güven, sosyal ağlara ve değerlere/normlara bakış, sosyal çevre güvenirliği, kurumsal güven, sivil katılım ile sosyal sermayenin manevi kısmında yer alan sosyal çevre dindarlığı alt boyutlarıyla; dini yönelimleri ise Allport'un betimlemiş olduğu içsel ve dışsal dini yönelim alt boyutlarıyla ele aldık. Araştırma verileri, amaçlı örneklem yoluyla seçilen Ankara, Atatürk, Dicle ve Dokuz Eylül İlahiyat Fakültelerinde birinci ve son sınıfta okuyan toplam 850 öğrenciye uygulanan anket sonuçlarına dayanmaktadır. Sonuç olarak, sosyal sermaye ile gençlerin dini yönelimleri arasında istatistik olarak anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, bu araştırmada İlahiyat Fakülteleri öğrencileri örneğinde üniversite gençliğinin sosyal sermaye düzeyleri nicel veriler yoluyla ortaya konulmuş ve betimlenmiştir.
Toplumsal cinsiyet rolleri üzerine kurulmuş kültürlerarası evlilikler: Sırbistan'da yaşayan Arnavut-Sırp çiftlerin evlilikleri üzerine bir vak'a çalışması

Bu çalışma Arnavut kadınlar ile Sırp erkekler arasında gerçekleşmiş olan kültürler arası evlilikler hakkındadır. İlk kez 2006 yılında yapılmaya başlanmış olan bu evlilikler özellikle Arnavut toplumu tarafından milliyetçi duyguları rencide eden ve toplumsal ve kültürel normlardan sapan evlilikler olarak değerlendirilmiştir. Çalışma bu evlilikleri toplumsal sapma vakaları olarak değil, olağanüstü bir kültürler arası evlilik vakası örneği olarak içinde gerçekleştikleri toplumsal, kültürel ve tarihsel-siyasal bağlamda, evliliğe taraf olanlar kadar onlara aracılık edenlerin evlilik, aile ve toplumsal cinsiyet rollerine dair sahip oldukları zihniyet, değerler, benimsemiş oldukları kurallar yanında evlenen tarafların ve aracı olanların fikirleri, evlilikten beklentileri ve yapılacak evlilik hakkındaki değerlendirmeleri bağlamında incelemektir. Araştırmanın ampirik verileri Sırbistan'ın Sancak bölgesinde yaşayan toplam 42 Arnavut kadın ve bu kadınların eşleri olan 31 Sırp erkekle Eylül-Kasım 2017 tarihleri arasında yapılmış olan derinlemesine mülakatlar vasıtasıyla derlenmiştir. Bu mülakat verilerinin analizi her şeyden önce bu evlilikleri yapan bireylerin kendi toplumlarının cari kültürel ve toplumsal norm ve değerleri ile bir ayrışma veya çatışma yaşayan bireyler olmadıklarını göstermektedir. Aksine onlar Balkanlarda sosyalizmin çöküşü ardından yaşanan gelişmelerin kendilerini evlilik pazarında marjinalleştirdiği ve sınırın ötesinde eş arayışına ittiği veya böyle bir kimseden bir aracı vasıtasıyla gelen teklifi kabule zorladığı bireyler olduklarına işaret etmektedir. Araştırma verilerine göre, evelenen tarafların aradıkları şey kırsal bir ortamda geleneksel aile ve toplumsal cinsiyet rollerini yerine getirecek bir eş bulmaktır. Ancak bu roller evlenecek taraflar arasında iletişim kurmak için hiçbir dil becerisinin olmadığı ve tam olarak nasıl bir şey oldukları hakkında hiçbir ön bilginin olmadığı bir ortamda oynanması gereken rollerdir. Ortalama olarak sekiz yıl süren bir evlilik hayatı sonunda geriye dönülüp bakıldığında bu evliliklerin kültürler arası bir evliliğin içerdiği zorlukların üstesinden gelebilmek için olağanüstü bir çaba ve dayanışma gösterildiği ve ulaşılmış olan sonucun kendi hali ve vasfı ile artık kabullenildiği evlilikler olduğunu göstermektedir. Bu evliliklerin göstermiş olduğu başarının hikayesi modern bir aşk hikayesinin veya aşka dayalı modern bir kültürler arası ilişkinin evliliğe götüren başarı hikayesi değil, damgalanmış olma ve kültürel farklılıkların kederli yükü karşısında eşler arasında karşılıklı anlayış, merhamet ve dayanışma ile elde edilmiş bir başarının hikayesidir.
Özlem Tekin örneğinde rock müzikte kadın: toplumsal cinsiyet, etnisite, hegemonya

Popüler müzigi toplumsal cinsiyet çerçevesinden anlama çabası içerisinde olan bu çalısma, erkek-üstün rock müzikte bir kadın rock yıldızının deneyimlerine odaklanır. Bununla birlikte toplumsal cinsiyeti bir kimliklenme nedeni olarak kavrar. Kamusal alanın tüm görünümlerinde olduğu gibi erkek egemen popüler müzik endüstrisinin Özlem Tekin örneginde kadın popüler müzik sanatçılarına yaklasımınıve ayrıca bu durumun tersi olarak Özlem Tekin'in popüler müzik endüstrisi ile iliskisini ortaya koymaya çalısır. Bu iki yönlü iliskiyi hegemonya mücadelesi olarak merkeze tasır. Birinci bölüm, bir kimliklenme ekseni olarak ele alınan toplumsal cinsiyet kavramını ve dolayısıyla bu çalısmanın odagı olarak kadınlıgı, bir kültürel kimlik ve etnisite olarak görme egilimindedir. Ayrıca feminist, antropolojik, kültürelçalısmalar, ifade kültürü ve müzikte kadın çalısmaları yaklasımlarını gözden geçirerek kuramsal bir temel insa etme çabası içerisindedir. kinci bölüm, etnografik gözlem ve görüsme teknigi ile gerçeklestirilen alan çalısması ve dolayısıyla Özlem Tekin ve onun müziksel kimligine odaklanır. Öncelikle toplumsal cinsiyetli verili bir kültür içerisinde yetisen ve toplumsal cinsiyetli bir müziksel alt kategori olan heavy metal'in ve daha genis anlamda rockmüzigin Özlem Tekin'in bireysel kimligi ve habitusunu nasıl etkiledigi ortaya koyularak, bu kimlik ve habitusun onun müzigine ve müzisyenligine olan etkileriaçıklıga kavusturulur. Özlem Tekin'in müzisyenlik geçmişsi gözden geçirilerek, müzik endüstrisi ile olan iliskilenmesi ve bu iliskilenme sonucu ortaya çıkan yenidenbiçimlenmenin görünümleri Gramsci'nin hegemonya kavramına oturtulur. Müzikendüstrisiyle iliskilenmenin öncü hedefi olarak albümleri ve ardından canlıperformansları dikkatlice gözden geçirilir ve izlerkitlenin onu nasıl tükettigineodaklanılır. Üçüncü bölüm ise Özlem Tekin'in albümleri ve canlı performanslarındakimüziginin geleneksel müzikolojik metin analizi ile popüler müzik baglamını bir arada ele alma çabası içerisindeki müziksel analizlerinden olusur. Bu bölümde incelenen örnek sarkılar, onun toplumsal cinsiyet düzenine bakısını ve kimliginingörünümlerini ortaya koyarak teorik argümanların sounda nasıl yansıdıgını gösterir. Bu çalısma, popüler müzigin kültürel bir alan olarak çatısmalarla dolu yapısı ile toplumsal cinsiyetin bu çatısmalı alanda ne kadar derinlere isledigini ortaya koymaya çalısır ve bu baglamda disiplinler arası bir yaklasımı sergileyerek popülermüzigin akademik alanda arastırma yapılabilecek kadar değerli bir fenomen olduğu yönündeki düsüncelerden hareketle insa edilmistir.
Türkiye'de feminist yöntem ile yapılan nitel araştırmaların eleştirel bir analizi

Bu araştırmanın temel amacı, Türkiye'deki kadınlarla yapılan ve nitel araştırma yönteminin kullanıldığı çalışmaları metod, öznelliknesnellik, güvenirlik-geçerlilik ve genelleme bakımından ortaya çıkardığı bilimsel problemleri açığa çıkarmaktır. Pozitivist sosyolojiden anlamacı sosyolojiye geçiş sürecini, feminist perspektifinönerdiği nitel yöntemle yapılan çalışmalarla anlamaya çalışılmaktadır. Toplumsalaraştırmalarda kadının öznel deneyimini merkeze alan feministler, kadınlarla ilgili yapılan çalışmalarda feminist bir perspektifin hakim olması gerektiği ve nitel araştırma yönteminin kullanılması gerektiğini belirtmektedirler. Araştırmamızın evreni Türkiye'de kadınlar üzerinden yürütülen nitelaraştırmalardır. Araştırmamızın örneklemi ise; İstanbul'da Bekar Kadın Olmak, CanınaTak Eden Kadınlar, Nasıl Korunabilirdik ve Yeni Bir Hayat Kurmak çalışmalarıyla sınırlıdır. Bu çalışmaların incelenmesinde 'içerik ve doküman analizi' yöntemi kullanılmıştır. Feminist bir perspektifin hakim olduğu ve nitel araştırma yöntemiyle yürütülen bu çalışmalarda, öznelliklerin ön planda olduğu görülmüştür. Bu durumunnesnellik, geçerlilik, güvenirlik, genelleme gibi bir takım problemleri beraberinde getirdiği saptanmıştır.
78 kuşağının hapishane deneyimleri ve yaşam stratejileri (1980-1984)

Bu tez çalışması Türkiye'de '78'liler' olarak bilinen ve askeri darbeden hemen sonra 1980- 1984 arasındaki dönemi hapishanelerde geçirmiş olan politik kuşağın hapishane deneyimlerine ve mekanla kurdukları ilişkilere odaklanmaktadır. 12 Eylül 1980 askeri darbesinin hemen ardından geliştirilen 'aşırı' baskı rejiminin hapishanelerde aldığı biçim ve buna karşı politik mahpusların ürettikleri toplumsal tutunma stratejilerini anlamak amaçlanmaktadır. 12 Eylül hapishanelerinde politik mahpusların ürettikleri kolektif direnme ve dayanışma pratikleri ile gündelik yaşam ilişkisi irdelenmektedir. En temel insani haklarından mahrum bırakılmış, şiddetin sınırsız bir döngüye dönüştüğü 12 Eylül hapishanelerinde, politik mahpusların geliştirdikleri toplumsal tutunma stratejileri, bir takım özgün ve yaratıcı deneyimleri gözler önüne sermektedir. Bu toplumsal tutunma stratejileri, politik mahpusları özneleştirmekte, şiddet ve zorun kuşatıcılığına karşı nasıl baş ettiklerini göstermektedir. Politik mahpusların gündelik yaşamı belirlemede, koğuş yaşamını düzenlemeleri kritiktir. Kurdukları komün yaşam biçimleri ile yalnızca iş bölümünün eşit paylaşımını değil aynı zamanda paylaşımcı bir yaşam kültürünü de oluşturdukları söylenebilir. Koğuşta hasta olan mahkumlara bu komünler içinde bakılır. Koğuş içinde ihtiyaçlarını karşılayabilecek ekonomik duruma sahip olmayanların kurulan bu komünler sayesinde ihtiyaçlarının karşılanması söz konusudur. Dayanışma ve bir arada olma, kolektif bir motivasyon kaynağıdır. Dolayısıyla komünleri bir yaşam politikası olarak düşünebilir. Bu paylaşımcı yaşam biçimi, tutunma stratejileri ve direnme pratiklerinde önemli bir alanı olarak görmek mümkündür. Siyasi iktidarın hapishanelerdeki her yaptırımına karşı politik mahkumlar, bir çıkış yolu ve baş etme yöntemleri yaratmaktadır. Hapishanedeki kalem, kağıt, radyo, tv, kitap, havalandırma ve görüş yasaklarına karşı geliştirdikleri mizah biçimleri, tiyatrolar, müzikal eğlenceler ve şiir geceleri bu yaratıcı ve özgün deneyimleri göstermekle kalmaz aynı zamanda baskılara karşı siyasi mahpusların üretken bir yaratıcılıkla kendilerine ait özgürlük alanlarını nasıl açtıklarını da gözler önüne sermektedir. Bu çalışma 1980- 84 yılları ile sınırlandırılmıştır. Bu tarihlerin seçilmiş olmasının nedeni hapishanelerdeki baskının, şiddetin ve işkencelerin en yoğun yaşanmış olmasının yanı sıra verilen idam cezalarının da hukuksuz ve hızlı bir biçimde gerçekleştirilmesidir.
İlkokul sınıf öğretmenlerinin işe yabancılaşma düzeyleri: Karaman örneği

Günümüzde iş yaşamı, bireyin yaşantısının önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Çalışanların sorunlarının sosyolojik olarak ele alınması bu açıdan büyük önem arz etmektedir. Çalışanların en önemli problemlerinden biri çalışanın işine yabancılaşmasıdır. Bu çalışmanın amacı; ilkokullarda çalışan sınıf öğretmenlerinin işe yabancılaşma düzeylerini ve çeşitli sosyo-ekonomik değişkenlere göre nasıl değişim gösterdiğini ortaya çıkarmaktır. Bu amaçla Karaman'da 100 öğretmenin özellikleri ve yaşam koşulları yapılan bir anket aracılığıyla saptanmıştır. Ankette, Elma(2003)'nın geliştirmiş olduğu 'Öğretmenlerin İşe Yabancılaşma Ölçeği' kullanılmıştır. Veriler niceliksel analize tabi tutulmuştur. Yapılan testler bulguların kabul edilebilir ölçüde güvenilir ve geçerli olduğunu göstermektedir. Bulgular, öğretmenlerin öğretmenlik mesleğine değil fakat belli ölçüde çalıştıkları okul ortamına yabancılaştıklarına işaret etmektedir. Ayrıca köy ortamlarının kentlere göre yabancılaşmayı tetikleme ihtimalinin daha fazla olduğu bulgulanmıştır.
Elitist teori açısından Mosca'nın yönetici sınıf yaklaşımının sosyolojik incelenmesi

Klasik elitist yaklaşımı temsil eden en temel çalışmalar; Pareto'nun 'Akıl ve Toplum', Mosca'nın 'Yönetici Sınıf, ve Michels'in 'Siyasal Partiler ' metinleridir. Klasik geleneğin temsilcileri, genel olarak toplumu etkileyen 'elifin varlık ve yapısını incelemişlerdir. Elitist teoriye göre toplumdaki belli başlı kararları alan bir azınlık grup söz konusudur. Mosca'nın 'Politik Sınıf kavramı, politikacıları ve onlar üzerinde etkisi olan geniş bir grubu içeren bir şekilde ortaya çıkar. Klasik elitistlere göre, bu baskın güç normal seçim dışında kazanılabilir. örneğin eski Sovyetler'deki Bolşevik İhtilali liderliği gibi. Güçleri, organizasyonları, politik kapasiteleri ve bireysel yetenekleri ile elitlerin her zaman baskın olma potansiyelleri vardır. Meisel'in ifade ettiği biçimiyle elitlere, elit olma özelliği kazandıran öğeler; grup bilinci, tutunum ve ortak amaçlar için birlikte hareket etme arzusudur. Bu geleneğin temsilcilerinden Mosca, geliştirdiği 'kurumsal yaklaşımla tanınır. 'Yeni Makyevelistler' olarak anılan harekete dahil edilen Mosca, tarihsel gelişmenin sadece maddi bağlamda olmayıp, aynı zamanda deneyim ve düşüncelere dayalı entellektüel faktörleri de hesaba katmıştır. Mosca'nın teorsinde, 'azınlığın organizasyon kapasitesi' kilit konumdadır. Azınlık, azınlık olmanın avantajını kullanır. Küçük bir grup büyük bir gruptandan daha iyi organizedir, içsel iletişim kanalları daha hızlı işler. Çoğunluk egemen görünse de azınlık daha güçlüdür ve işleri idare edip yönetenler azınlıklardır. Mosca'ya göre, elit sınıfın nüvesini parlamentoyu da kontrol eden parti yöneticileri oluşturur.
Suriyeli Kadınların Akademik Çalışmalarda Görünürlüğü

Bu çalışmanın temel amacı Suriye iç savaşından dolayı Türkiye'ye göç etmiş Suriyeli kadınların, mülteci kampları dışında yaşadıkları deneyimlerin ve sıkıntıların feminist bakış açısıyla irdelenmesidir. Bu amaçla YÖK'ün ulusal tez merkezine 'Suriyeli Kadınlar'
Islamic proletariat & the new middle class dynamics in the context of Gezi park protests in neoliberal Turkey

Neoliberalizmin temelleri dikkate alındığında; hiyerarşi, katmanlaşma ve sonuç olarak eşitsizlik sürekli bir biçimde yeniden üretilmelidir. Bu sebeple 'sınıf' analitik ve deneysel olarak reddedilemez bir öneme sahiptir. Bunu göz önünde bulundurarak Gezi Parkı eylemleri, en çok öne çıkan sivil başkaldırı olarak, neoliberal Türkiye'de bazı yapısall gerçekleri açığa çıkardı en önemlilerinden biri ise sınıf dinamikleriydi. Bu nedenle, bu tezin temel ilgisi İslamcı proletaryanın ve yeni orta sınıfların eleştirel bir şekilde incelenmesidir. Ayrıca, Türkiye'de işçi sınıfı içindeki bölünme, devlet ve bu üç sosyal sınıfın arasındaki ilişki ve bu üç sosyal sınıfın Gezi'de nasıl bir tutum aldıkları sosyo-tarihsel bir yaklaşımla tartışıldı. Bu bağlamda, Gezi kendi başına tikel bir olgu olarak değil, bir kırılma noktası olarak saplanmaktadır. Sonuç olarak, büyüyen seküler yeni orta sınıf dikkate alındığında Türkiye'de neoliberalizmin İslam üzerinden hegemonyasını devam ettirmekte zorlandığı ve Gezi'nin bunu açıkça gösterdiği öne sürülmektedir. Bütün bunlar ele alınırken, diyalektik eleştirel gerçekçilik araştırmanın methodolojik yapısını oluşturmaktadır. Eleştirel litaratür taraması ve ikincil veri/istatistik kullanılmıştır. Ayrıca alanında önde gelen bilim insanları ile derinlemesine mülakatlar 2015 yazında gerçekleştirilmiş ve kullanılmıştır.