turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Parçalanmış aile çocuk ilişkisinin sebep olduğu sosyal problemler

Tarihin en eski kurumu olan aile, toplum için büyük önem taşıyan fonksiyonlar yerine getirmektedir. Nüfusu yenileme, ekonomik bir birim olma, kültür aktarma, çocuğu eğitme ve sosyal hayata hazırlama bu fonksiyonlar arasındadır. Çocuk, en iyi şekilde aile ortamında eğitim almakta, sosyalleşmekte ve sağlıklı bir kişilik kazanmaktadır. Ailenin ölüm ve boşanma yoluyla parçalanması, ilgi ve desteğe en fazla ihtiyacı olan çocuğu olumsuz etkilemektedir. Ailenin parçalanmasıyla, çocuğun eğitim ve sosyalleşme süreci kesintiyeuğramakta; sağlıklı bir yetişkin olması engellenmektedir. Dolayısıyla, ailenin parçalanması, çocuğun bazı sosyal problemler yaşamasına neden olmaktadır. Bu düşüncelerden hareket eden araştırma, iki bölümden meydana gelmektedir. Araştırmanın birinci bölümünde, aile kavramına ait teorik bilgiler verilerek, parçalanmayaneden olan faktörlere yer verilmiştir. kinci bölümde ise, uygulamadan elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Uygulamaya 280 parçalanmış aile çocuğu, 280 de tüm aileye sahip çocuk olmak üzere toplam 560 çocuk dahil edilmiştir.
A spatial impromptu: Green resistance by guerrilla gardening

19. yüzyılda endüstriyel kapitalizmin yükselişiyle birlikte gelişen mekanikleşme, özelleştirme ve kentleşme gibi kavramlar kamusal hayatın çöküşünü tetikletmiştir. Endüstriyel kapitalizmin dayatttığı bu baskılamalar ile kamu kavramı ve bununla bağlantılı olarak kamusallık ve kamusal mekan gibi nosyonların algılanma biçimi de değişmiştir. Bu değişim, mekanın fiziksel bir oluşuma indirgenerek metalaşmasına yol açmış, salt teknokratlar tarafından tasarlanabilecek bir kavram haline gelmesine neden olmuştur. Böylelikle kent sakinleri kamusal mekan üretim sürecinin dışında tutulmuş ve 'izleyici' konumuna getirilerek etkisizleştirilmiştir. Mekan üretimine yönelik bu teknokratik ve beraberinde parçacıl yaklaşımın aksine ilişkisel ve bütüncül bir yaklaşımı benimseyen alternatif teoriler ve pratikler türemektedir. Bu yaklaşımlardan hareketle bu çalışma kapsamında 'inekansal doğaçlama' kavramı geliştirilmektedir. Kavram, kent sakinlerinin etkin rol aldığı bir süreçte mekanın gündelik hayat içerisinde sosyal, politik, kültürel ve ekolojik üretiminin mümkün olduğunu ileri sürmektedir. Çalışma kapsamında, 'inekansal doğaçlama'kavramı 'başka bir kamusal mekan' için 'başka bir kamusallığın' ortaya çıktığı bir deneme olarak yorumlanmaktadır. Buradan hareketle çalışma kent sakinlerinin yeni bir kamusallık pratiğinde kamusal mekanı nasıl geri kazandığını sorgulamayı amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, çalışma gerilla bahçeciliğini, kent sakinlerinin kamusal mekanı uygunlaştırması, yeniden tanımlaması ve geri kazanması itibariyle, bir mekansal doğaçlama olarak incelemektedir. Çalışma kapsamında gerilla bahçeciliği derinlemesine incelenerek ilişkisel araştırma yaklaşımı ile bahçeciler, kent sakinleri, kent ve otorite figürleri arasındaki çoklu ilişkiler analiz edilmektedir. Bu ilişkisel yaklaşım sayesinde çalışmanın sonuç çıkarımları gerilla bahçeciliği ile tanımlanan yeni kamusal mekanlar ve hareket ile yeniden gündeme gelen 'kent hakkı' ve 'kent - kır ayrımı' meseleleri üzerinden ileri sürülmektedir.
Toplumsal cinsiyet bağlamında kadının annelik rolü: Elisabeth Badinter ve eleştirel annelik teorisi

Toplumsal yaşantımızın önemli bir parçası olan annelik, tarih boyunca hem toplumsal cinsiyet bağlamında hem de feminist teori bağlamında tartışmalı bir konu olmuştur. Kadınların biyolojik olarak doğurma özelliğine sahip olması, annelik içgüdüsüne sahip oldukları fikrine ve uzun yıllar boyunca bu fikre sorgulamadan inanılmasına yol açmıştır. Toplumsal cinsiyet bağlamında ise annelikle ilgili sorumluluklar kadınlara atfedildiği için kadınlık ve annelik kavramları uzun yıllar boyunca eş anlamlı olarak kabul edilmiştir. Bu alanda toplumsal cinsiyet perspektifinden akademik çalışma eksikliği ve Fransız feminist ve filozof Elisabeth Badinter'in Türkiye çapında yeteri kadar tanınmaması, bu çalışmanın doğmasında etkili olmuştur. Bu çalışmada Elisabeth Badinter'in Annelik Sevgisi ve Kadınlık mı, Annelik mi? kitapları çerçevesinde annelik içgüdüsünün olmadığını, annelik inşasının tarihsel ve toplumsal süreçle birlikte gerçekleştiğini ve kadınlık ve annelik kavramlarının eş anlamlı olarak algılanmaması gerektiğini göstermek amaçlanmıştır. Çalışma sırasında elde edilen sonuçlara, Badinter'in yukarıda sözü edilen ve aralarında yaklaşık otuz yıl bulunan iki kitabının daha çok teorik bağlamda karşılaştırmalı okunması yöntemiyle ulaşılmıştır.
Understanding the transformations of Karagöz

Bu tez, Osmanlı toplumunun örgütlenme biçimi ve sosyal yaşamının gündeliği ile hayati bağlantılar kurmuş, techne olarak ortaya çıkmış Karagöz'ün dönüşümleriniincelemektedir. Osmanlı toplumunda Tanzimat dönemi ile başlayan ilk görünür modernleşme çabaları Karagöz'ün varoluş koşullarını da etkilemiştir. Karagöz bağlamında aydınlar arasındaki tartışmalar, techne'nin sanat ve zanaat olarak bölünmesinin, sanat lehine sonuçlanacak ilk işaretlerini de vermektedir. Heidegger'in 'çerçevelenmiş dünya' olarak tanımladığı, modern teknolojinin özünü de 'çerçeveleme' olarak kurduğu ve varolanların ortaya çıkışının modern özne tarafından sınırlanan ve hükmedilen bir şekilde belirlenimlendiği XX. Yüzyılda, Karagöz'ün seyirlik oyun olarak popülerliği de azalmış ve en önemli özellikleri olan siyasi ve sosyal hicvi Tanzimat'la ortaya çıkıp gelişmiş basılı medyaya bırakmıştır. Bunun yanı sıra, grotesk ve absürt özelliklerini de, derine nüfus eden etkileri yıllarca sürecek olan Cumhuriyet ile birlikte etkin müdahaleler sonucu bir kenara bırakmak zorunda kalmıştır. Türk toplumundaki değişikliklere paralel olarak bir dizi dönüşüm geçiren Karagöz'ün, XXI. Yüzyılda, çağdaş Hayaliler tarafından güzel sanatlar alanına ait olduğu iddia edilir; Karagöz'ün UNESCO-SÖKÜM kapsamına alınması, serbest piyasa ekonomisinin yayılmasıyla, görüşmecilerin tabiri ile 'sahtesanatçılar'ın ortaya çıkması bu iddiayı daha da güçlendirmiştir. Dolayısıyla, Karagöz'ün, XVI. yüzyılda techne olarak başlayıp XXI. Yüzyılda güzel sanat nesnesi olarak biten yolculuğu bu tezin ana konusudur.
Amin Maalouf'un romanlarında Orta Doğu ve Orta Doğu sorununa bakış

Lübnanlı meşhur yazar Amin Maalouf, eserlerinde Orta Doğu tarihini, Batılılara kendi dilleriyle anlatmakta ve Batı'nın oryantalist düşünce yapısını bir veri olarak çok iyi değerlendirmektedir. Sahiplendiği Doğu ağırlıklı kimliği eserlerine çok iyi yansıtan Amin Maalouf, kendisini çok kimlikli ve çok kültürlü biri olarak tanımlamaktadır. Yazar bu özelliklerinin yanı sıra oryantalist nitelikler barındırmaktadır.'Amin Maalouf'un Romanlarında Orta Doğu ve Orta Doğu Sorununa Bakış' adlı bu çalışmada, oryantalist nitelikleriyle Maalouf'un Orta Doğu'ya ve Orta Doğu sorununa nasıl baktığı konusu ele alınmıştır. Çalışmada içerik analizi esas alınmıştır. Bu kapsamda, öncelikle ilgili kavramlara yönelik literatür incelemesi yapılmıştır. Daha sonra da Amin Maalouf'un romanları, içerik analizi yöntemi ile ele alınmış; romanların kurgusu ve kişi kadrosu ile romanların mekan ve zaman özellikleri 'Orta Doğu'ya yönelik kavramsal çerçeveden hareketle oryantalizm perspektifinden değerlendirilmiştir. İçerik çözümlemesi pragmatik ve dogmatik yaklaşımlar kullanılarak yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda Maalouf'un, oryantalist olarak görüldüğü için her ne kadar bazı çevreler tarafından çok uluslu, çok kültürlü ve barışçıl söylemleri eleştirilse de, bir Orta Doğulu olarak eserlerinde Orta Doğu'yu tüm yönleriyle ve tüm gerçekliğiyle çarpıcı bir şekilde yansıttığı sonucuna varılmıştır.
Emergent images: Frames of counterinsurgent warfare

Bu tez, isyanları bastırmak üzere yapılan savaşların nasıl tertip edildiğine ve bu savaşların görünür ve görünmez boyutlarına odaklanarak siyasal şiddet, imge yaratımı ve dijital kültür ekseninde gerçekleşen dönüşümü kavramaya çalışır. Bu çalışmanın ampirik temelinde ise isyan karşıtı harekatlar sırasında üretilip internete yüklenerek yayılan fotoğraf ve videoların oluşturduğu bir görsel arşiv yer alır. Tez, metodolojik olarak hem bu imgelerin analizine hem de arşivin oluşturulma aşamasında gerçekleştirilen siber etnografik saha çalışmasında yapılan gözlemlere dayanır. İlk aşamada, bu arşiv çalışmasından yola çıkarak insan hakları odaklı bir yaklaşımın varsaydığı 'olgu' ve 'delil' kavramları sorunsallaştırılır. Ardından, arşivdeki kaynaklara imge ile siyasal şiddet arasındaki ilişkiyi incelemek için başvurulur. Arşivdeki imajlar, isyan karşıtı bir yönetimsellik tarzı bağlamında ele alınarak isyan karşıtı savaşın görsel alanı da kapsayan bir savaş hali olduğunu göstermek için kullanılır. İsyan karşıtı operasyonların tertip ve görünürlük şekillerinin analizinden elde edilen sonuçların savaşa tanıklık etme imkanlarını nasıl etkilediği tartışılır. Bu doğrultuda, devlet güçlerinin sosyal medya aracılığıyla paylaştıkları imgeler de konu edilir. Bu imajlar, cinsiyetçi, ırksallaştırılmış ve cinselleştirilmiş egemenlik ve kimlik biçimlerinin inşasında özel bir anlam yaratma gücüne sahip şiddetli teşhir eylemleri olarak tartışılır.
Son çeyrek yüzyılda A. B. D. ve Türkiye'de yapılan çalışmalarda sosyal bilimcilerin din-suç ilişkisine yaklaşımı

Din ve suç arasındaki ilişki özellikle batıda yıllarca açıklanmaya çalışılmıştır. Birçok araştırmacı suçun dindarlık, dinsel katılım ve herhangi bir dini gruba üyelik ile alakalı olup olmadığı üzerinde durmuştur. Yine yapılan çalışmaların büyük bir kısmının din ile suç arasında negatif bir ilişkinin varlığını ortaya koyduğu görülmektedir. Bu çalışmada ise Weber, Durkheim ve Marx'ın din üzerine düşünceleri ele alınmıştır. Yine suç olgusunu sosyolojik açıdan çözümlemeye çalışan geleneksel suç kuramları ve kuramların suçu açıklama potansiyelleri tartışılmıştır. Ayrıca dindarlık ve suç ilişkisi analiz edilmiş ve toplumların temel suç önleme unsurları olan formal ve informal sosyal kontrol mekanizmaları üzerindeki dinin sosyal kontrol fonksiyonu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda Rodney Stark'ın ve Zahir Kızmaz'ın çalışmaları ve alanda yapılan diğer çalışmalar incelenmiştir. Çalışma genel olarak dindarlık, dinin kurallarına uymayı ifade ettiğinden dini kuralların toplumda sosyal kontrolü sağlayan diğer mekanizmaların nasıl bir parçası olabileceğini ortaya koymuştur.
Kamusal entelektüel ve medya

Kamusal Entelektüel ve Medya başlığını taşıyan bu çalışmada, kamusal entelektüel kavramının tarihsel gelişimi, kavramın tarihsel kaynakları ve unsurlarının tespiti yapılmaya çalışılmıştır. Hem entelektüeller hem de kamusal entelektüeller olgusunun ortaya çıkışında önemli roller üstlenen, modern toplumun bilgi ve enformasyon üretim kurumları olan üniversite ve medya, tarihsel gelişimleri, kurumsallaşmaları, birbirleriyle ilişkileri, etkileşimleri ve bu bağlamda bir sosyal grup olarak entelektüellerin ortaya çıkışındaki rolleri bağlamında ele alınmıştır. Ayrıca entelektüelin etimolojik analizi, kamusallık, kitleselleşme kavramlarının anlam çerçeveleri ve bu kavramların entelektüeller tartışmasıyla bağlantıları üzerinde durulmuştur. Kamusal entelektüel kavramının ortaya çıktığı dönemin siyasal-toplumsal karakteri, sosyal bilimler ve akademideki yeni arayışlar ile entelektüel hayata ilişkin kriz tartışmaları da kamusal entelektüel kavramının anlam çerçevesinin tespiti bağlamında tartışılmıştır. Akademi ve medyanın etkileşimi ekseninde ortaya çıkan bir kavram olarak kamusal entelektüel, yeni bir bilen tipolojisinin göstereni olmakla birlikte, sosyal bilimler ve özellikle de sosyoloji üzerinde disipliner tartışma ve yapılanmaya da etkide bulunmuştur. Bu çerçevede kurumsal ve kuramsal boyutlarıyla kamusal entelektüellerin akademi, sivil toplum ve medya alanlarındaki çalışmalara ve tartışmalara etkileri de örnekler üzerinden ele alınmıştır.
Yerel ekolojik hareketlerin örgütlenme pratikleri üzerine bir araştırma: Çanakkale örneği

Türkiye'de neoliberal politikaların doğa üzerindeki baskısı 2000'li yıllar itibariyle hızlanmaya başlar. Hidroelektrik Santraller, Kömürlü Termik Santraller, Maden Ocakları gibi başta enerji alanı olmak üzere sermayenin yatırımları kırsal bölgelerde yoğunlaşır. Ekolojik tahribatları da beraberinde getiren bu süreçte yereldeki ekolojik hareketlerin de artmaya başladığı gözlemlenir. Birçok yerde gerçekleşen bu tahribatlara karşı belli bölgelerde tekrarlanan ya da bir an da ortaya çıkan yerel ekolojik hareketlerin örgütlenme pratiklerinin nasıl geliştiği sorusuna yanıt aramanın, toplumsal hareketler literatürüne ve alanda pratik çalışmalar yürüten sivil toplum kuruluşlarına ve aktivistlere yönelik tamamlayıcı bir katkı olabileceği düşünülür. Mevcut toplumsal hareketler çalışmaları milenyum çağı ile birlikte ekolojik hareketler de dahil olmak üzere toplumsal hareketlerin küreselleşmeye başladığından bahseder. Toplumsal hareket teorileri ise bu süreçte gittikçe iç içe geçer ve hareketlerin analizinde bir sentez olarak değerlendirilmiştir. Bu açıklamaların Türkiye özelinde karşılığının ne olduğu merak edilmiştir. Bu sebeple ekolojik tahribatın yoğun bir şekilde yaşandığı ve uzun yıllardır yerel direnişlerin sürdürüldüğü Çanakkale İli'nden dört örnek olay seçilerek nitel bir saha araştırması yapılmıştır. Keşifsel niteliği olan bu çalışmada örnek olayların ele alınan toplumsal hareket teorileriyle ne derece açıklanabildiği ve örgütlenme pratiklerinin nasıl geliştiği açıklanmaya çalışılmıştır. Örnek olay çalışmalarının nitel analizi sonucunda hareketlerin ekonomik, politik ve sosyal süreçlerden etkilendiği ama tek başlarına bir değişim getiremedikleri gözlemlenmiştir. Yerel hareketler, 21. yüzyıldaki hakim hareket repertuvarına, stratejisine uyum sağlamakla birlikte temel olarak yerel dinamikler üzerine kurgulanmıştır.
Suriyeli mültecilerin sosyal uyumunda sivil toplum kuruluşlarının rolü: İzmir örneği

Göç, dünya tarihinin başlangıcından bugüne kadar insanı özne yaparak devam eden bir süreçtir. Çeşitli zamanlarda şekil değiştirmiş olsa dahi sürekli olarak devam etmiştir. Bugün dünyadaki insanların neredeyse tamamı yer değiştirmiş ve bulundukları yere gelmiştir. Günümüzde, kitle iletişim araçlarının yaygınlaşması ise ile birlikte bilinirliği artan göç artık sadece bir disiplinin çalışma alanı değil birçok disiplinin çalışma alanı haline gelmiştir. 2011 yılında başlayan Suriye iç savaşı ile birlikte Türkiye, daha önce tecrübe etmediği bir insan hareketliliğine maruz kalmıştır. Henüz tam olarak durumu tanımlayamadan, dört milyon mülteci ülke sınırlarında içeri giriş yapmıştır. Hemen hemen her alanda bu derece büyük bir insan hareketliliğine hazırlıksız yakalanan Türkiye, bu insan hareketliliğini yönetebilmek için çeşitli adımlar atmış ve atmaktadır. Bu çalışmada, STK'ların Türkiye'nin mülteci tecrübesi içerisindeki rolü, geçtiğimiz yedi yılda nelerin başarıldığı ve hangi noktalarda eksik kalındığı ve bütün bu süreçleri içerisinde yer alan aktörler arasındaki ilişkiler bütünü İzmir özelinde çeşitli saha görüşmeleri ve gözlemler neticesinde açıklanmaya çalışılmıştır.
Popüler kültür ve Cumhuriyet Dönemi popüler aşk edebiyatı: Kerime Nadir romanları

Popüler kültür farklı zamanlarda ve alanlarda kendini daha belirgin olarak açığa vuran bir sosyolojik olgudur. Türkiye'de de 1930'lu yıllardan başlayarak popüler edebiyat ürünlerinin, özellikle de kadınlara yönelik olduğu söylenen popüler edebiyat metinlerinin yaygınlaştığı görülmektedir. Gazetelerin satışlarını arttırmak için söz konusu popüler metinleri tefrika halinde yayınlamış olmaları dikkat çekicidir. Cumhuriyet'in ilanına kadar ve sonrasında da, Batılılaşma ile geleneksellik ekseninde yürütülen tartışmalarda kadının bedensel olarak kamuda görünürlüğünün artması, kadın ve erkeğin toplumsal olarak kaynaşması önemli yer tutmuştur. Bu durumda 1930'larda başlayan ve 1960'ların sonuna doğru giderek kaybolan popüler romansın farklı bir anlam taşıdığı düşünülebilir. Popüler kültür, güç ve direnme ilişkileri ile belirlenen bir alan ve temsile ilişkin bir kavram olarak ele alındığı taktirde, anlamlara ve anlamların yeniden tanımlanmasına ilişkin bir mücadele alanı olarak görülür. Bu çalışmada da bu doğrultuda, söz konusu dönemde yayımlanan Kerime Nadir romanları incelenmiştir. Bu metinlerde evlilik, kadının güç ve otoriteye duyduğu arzu; cinsellik ise güç ilişkilerinin yaşandığı bir mücadele alanı olarak belirmektedir. Ayrıca toplum ve edebiyat ilişkisine yansıtma bağlamında bakan edebiyat sosyolojisinin de, tam da bu kaygısı nedeniyle kanon olmuş metinler yerine, popüler edebiyat metinlerine eğilmesi gerektiği ileri sürülmüştür.
Bilişim sektöründe emek süreçleri: İstanbul'da niteliksel bir araştırma

Bu çalışmada, İstanbul'da bilişim sektöründe günümüzde biçimlenen emek süreçleri, emek süreci teorisinden hareketle incelenmektedir. Bu amaçla, İstanbul'da çalışan 13 kadın 11 erkek 24 bilişim emekçisiyle Kasım 2016 -Şubat 2018 tarihleri arasında derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler, esneklik, vasıfsızlaşma, güvencesizlik, denetim, rıza, direniş ve toplumsal cinsiyete dayalı iş bölümü temaları üzerinden analiz edilmiştir. Fordist dönemin belli bir saat aralığında belli bir mekanda çalışan işçi imajı baskın olmaktan çıkmış; yerini gayri maddi mallar üreten ve 7/24 erişilebilir olan beyaz yakalılara bırakmıştır. Teknolojinin her an her yerde çalışmaya uygun bir altyapı sunması bilişim sektöründe çalışanlar için zaman ve mekan mefhumunu ortadan kaldırmaktadır. Bilişim emekçileri, esnekliği, istihdam, zaman ve mekan boyutlarında deneyimlemektedir. Aynı zamanda kendilerini ve iş çevrelerini esnek tutma baskısı hissetmektedir. Bilişim emekçileri vasıfsızlaşma süreciyle de karşı karşıyadır. Yedek işgücü ordusu tehdidi, esnekliğin yarattığı güvencesizlik, emeklerinin görünmezliği gibi çeşitli açılardan güvencesizlik yaşamaktadırlar. Emek süreçleri, doğrudan, teknolojik, bürokratik ve ideolojik olmak üzere çeşitli yöntemlerle denetime tabi tutulmaktadır. Performans kaygısı, sorumlu otonomi, görece yüksek ücretler, emekçilerin rıza göstermesine etken olsa da emekçiler, 'mış gibi yapmak', emeği görünür kılmak gibi çeşitli taktik ve direnişler sergilemektedir. Bilişim sektöründe toplumsal cinsiyete dayalı iş bölümü yapılmaktadır. Erkekler, teknik alanlarda ve yönetici kademelerde yer alırken; kadınlar sabır, detaycılık, iletişim gibi nitelikler gerektiren ve teknik olmayan alanlarda yoğunlaşmaktadır. Sektörde farklı sınıfsal konumlara mensup emekçilerin yer almaktadır. Ancak tüm emekçiler farklı boyutlarda da olsa, esnekliği, güvencesizliği, vasıfsızlaşmaya yönelik eğilimi ve denetim baskısını deneyimlemekte; bazı durumlarda rıza göstermekte ve bazı durumlarda da direniş sergilemektedir.
12 Eylül sürecinde üniversite gençliği

Bu çalışma, 12 Eylül 1980'deki askeri müdahaleden önce üniversiteye başlamış, sonrasında mezun olmuş veya olamamış kişilerle yapılan sözlü tarih görüşmeleri sonucunda oluştu. Bu kişiler farklı fikir yapılarına sahip olan on iki kadın ve on iki erkekten oluşuyor. Dönemin tanıkları olan, olayları birebir yaşayan bu kişilerden hareketle hem o günleri anlamaya hem de kişiler üzerindeki etkilerini görmeye çalıştık. Gençler masum düşüncelerle, bir amaç uğruna hareket ederler. Ancak bir süre sonra farklı bir mecraya sürüklenirler. Bu yaşananların ne tam olarak farkındadırlar, ne de önüne geçebilirler. Bir bilinmezlik içinde yaşamlarını sürdürmeye ve fikirlerini gerçekleştirmeye çalışırlar. Ne var ki gün geçtikçe can kayıpları daha da artar ve olayların önüne geçilemez. Yaşananlar neticesinde 12 Eylül 1980'de askeri müdahale gerçekleşir. İnsanların bir kısmı bu olayı sevinçle karşılarken, bazıları bunun iyi bir gelişme olmadığı düşünür. Nitekim müdahaleden sonra yaşanan birçok gelişme de bunun hiç de olumlu bir adım olmadığını ortaya koyar. Pek çok gencin yaşamı müdahale dolayısıyla olumsuz şekilde etkilenir. Çok sayıda gencin hayata atılmasını geciktirir, birçoğunun hayallerinden vazgeçmelerine veya ertelemelerine sebep olur. Hem psikolojik olarak hem de fiziki olarak gençler yılgınlığa itilir. Bazıları zamanla bu etkilerden kurtulurken, bir kısım insanda kalıcı etkilere sebep olur. Bugünün gençliği ise onlar için bir bilinmezlik arz etmektedir.
Yoksulluk ve sosyal dışlanmanın boyutları: İstanbul - Küçükçekmece örneği

Yoksulluk, yaşamın devamı için gereken temel ihtiyaçları karşılayacak gelir seviyesine sahip olmamaktır. Geçmişten günümüze kavram da değişiklikler yaşanmıştır. Ekonomik yokluktan bahseden kavram, sosyal ve psikolojik ihtiyaçların yokluğunu da kapsayan bir hal almıştır. İnsan, sosyal bir varlıktır ve sosyal düzen içerisinde bir yeri olmalıdır. Bu hususta yoksulluktan sosyal dışlanmaya doğru yeni bir kavram önem kazanmaktadır. Yoksul bireyler yeterli tüketememekte ve kamusal imkanlara sınırlı erişim sağlamakta, akabinde toplumun dışına itilmektedirler. Yoksulluk ve sosyal dışlanmanın arasındaki sıkı ilişki ve meydana gelen etkiler sebebiyle konu oldukça önemlidir. Bu çalışmanın amacı, yoksul bireylerin sosyal dışlanma yaşayıp yaşamadıklarının tespit edilmesi ve yaşayanların hangi boyutlarda yaşadıklarının ortaya konulmasıdır. Çalışmanın amacı doğrultusunda, alan çalışması bölümünde yüz yüze görüşme tekniğinden faydalanılmıştır. İstanbul'un, Küçükçekmece ilçesinde yaşayan 40 görüşmeci seçilerek yaşadıkları yoksulluk ve sosyal dışlanmanın boyutları ele alınmıştır. Yoksul bireylerin tamamına yakını sosyal dışlanma yaşadıklarını ifade ederlerken yaşamadığını söyleyen az sayıda birey bulunmaktadır. Sosyal dışlanma yaşamadığını söyleyen kişilerin de aslında toplumla bütünleşme sağlayamadıkları ortaya konulmuştur. Buna rağmen az sayıda bireyin dışlanma yaşamadıklarını ifade etme sebebinin, çevrelerindeki kişilerle benzer imkanlara sahip olmalarından kaynaklı olduğu tespit edilmiştir. Birçok sebebi olmakla birlikte sosyal dışlanmanın en kuvvetli sebebinin yoksulluk olduğu saptanmıştır.
Dissolution of craft in the context of ethnicity, gender and class: Gold and silversmithing in Mardin and Trabzon, Turkey

Bu tezin amacı, Türkiyenin toplumsal ve tarihsel süreçlerinin sonucuyla ortaya çıkan devlet politikaları, etnisite, sınıf ve toplumsal cinsiyet arasındaki sınırlara odaklanarak Mardin ve Trabzon kentlerindeki altın ve gümüş işleme zanaatının çözülüşünü incelemektir. Bu çalışma, zanaatın çözülmesinin nedenini ulus-devlet oluşumu, sanayileşmenin ilerlemesi ve modernleşmeye zemin hazırlayan tarihsel dönüm noktalarını içerdiği varsayımına dayandırmaktadır. Bu argümanları başlangıç noktası olarak ele alan bu çalışma, zanaat temelli üretimin devlet gücü, etnisite, sınıf ve toplumsal cinsiyet sınırları açısından çözülme mekanizmalarının izini sürmektedir. Sözü edilen bu dinamikler içerisinde, çalışma, hem Mardin ve Trabzondaki altın ve gümüş işlemeciliği zanaatının çözülüşünü, hem de bu zanaatın zanaatkarlarının ayakta kalma stratejilerini araştırmaktadır. Bu doğrultuda Mardin ve Trabzonda altın-gümüş zanaatkarları ile yarı yapılandırılmış, derinlemesine ve yaşam öyküsü görüşmeleri yapılmış, araştırma bulguları bu çalışma için temel bilgi kaynağını teşkil etmiştir. Bu görüşmelere dayanarak, çalışma, ulus-devlet oluşumunun, kapitalist modernleşmenin ve sanayileşmenin ilerlemesinin hem zanaat içinde etnik, toplumsal cinsiyet ve sınıf sınırlarının oluşmasına yol açtığını hem de zanaatın çözülmesini hızlandırdığını iddia etmektedir. Sonuç olarak, bu araştırma, Mardin ve Trabzondaki altın-gümüş işlemeciliğinin çözülüşünün nedenlerini araştırarak Türkiye'nin zanaat tarihinin ana akımına farklı bir perspektif sunmayı amaçlamaktadır.