turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ticari işlemlerde taşınır rehni kanunu kapsamında rehin sözleşmesi ve hükümleri

6750 sayılı Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu ile 1447 sayılı Ticari İşletme Rehni Kanunundan farklı olarak, ticari işletme ve esnaf işletmesinin rehnine ilişkin esaslar da değişiklikler yapılmış ve Türk hukukunda teslimsiz taşınır rehnine ilişkin yeni birçok düzenleme yapılmıştır. Bu çalışmada 6750 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler ve yenilikler, Kanun kapsamında yayımlanan yönetmeliklerle beraber değerlendirilmiştir. Zaman zaman 1447 sayılı Kanun ile kıyaslamalar yapılmıştır. Ayrıca bu çalışmayla ilgisi olan diğer mevzuat hükümleri üzerinde de durulmuştur. 6750 sayılı Kanunla ile beraber, rehin veren ve rehin alacaklısı olabilecek kişilerin sayısı arttırıldı. Kanun kapsamında kurulacak rehnin sadece ticari işletme ve esnaf işletmesi üzerinde kurulması ve münferiden işletme unsurları üzerinde kurulmaması esası terk edilerek hem işletmelerin tamamı üzerinde hem de münferiden işletmelerin unsurları üzerinde rehin kurma imkanı sağlandı. Taraflarca akdedilecek rehin sözleşmesinin tescili ve Kanun ve ilgili yönetmelikle belirlenmiş olan diğer işlemler için Rehinli Taşınır Sicili kuruldu. Rehin hakkının sağladığı rehin konusunun cebren paraya çevirme yetkisinin yanı sıra rehin alacaklısına rehinli taşınır varlığın mülkiyetinin devrini talep etme, rehinle güvenceye bağlanmış alacağın varlık yönetim şirketlerine devri ve zilyetliğin devrine konu olmayan varlıklarda kiralama ve lisans hakkını kullanma imkanları seçimlik olarak tanındı. Bunlarla beraber 6750 sayılı Kanunla ile birçok değişiklik ve yenilik yapıldı. Bu çalışmada, 6750 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak kurulan rehin hakkı, yine bu Kanun hükümlerine tabi rehin sözleşmesi hususları üzerinde durulmuştur. Çalışmanın devamında 6750 sayılı Kanun gereği rehin konusu olabilecek taşınır varlıklar değerlendirilmiştir. Son olarak bu Kanun gereği kurulan rehin sözleşmesinin hükümleri ve rehin sözleşmenin sona erme halleri incelenmiştir.
İdare Hukukunda karine ve varsayım

Roma Hukukundan günümüze değin kullanılan bir kavram olan karine, çok anlamlıdır. Bu nedenle birçok hukukçu farklı şekillerde tanımlamalar yapmışlardır. Ancak, bu tanımlar birçok açıdan birbirini tamamlar niteliktedir. Karineler, tümevarım yöntemiyle hayata geçirilmektedirler. Bu yöntem açısından sorgulanması gereken nokta karinenin somut yaşam gerçeği ile uyumlu olup olmadığıdır. Somut uyuşmazlıkta yaşam gerçekleri ile uyumlu olmayan karinelerin hakim tarafından dikkate alınması riski ile karşılaşılabilir. Ancak bu durum müesseseden vazgeçilmesi için yeterli ve ikna edici bir sebep oluşturmamaktadır. Zira kesin karine haricinde karine, karşıt yönde ispat faaliyetini dışlamaz. Bu özelliği nedeniyle de yargılamada karine aleyhine olan tarafın hukuki korunmasını sağlayarak adalet düşüncesine hizmet etmektedir. Diğer bir deyişle, madalyonun diğer yüzüne baktığımızda yine karine hukuken korunmuş bir amaca hizmet etmekte adalet idesini gerçekleştirmektedir. Varsayım kavramı karine kavramına benzemekle birlikte gerçekte birçok açıdan farklılıklar arz etmektedir. Varsayım kanuni düzenlemelerde yer alan istisnai bir hukuki müessese iken, karine kanuni düzenlemelerde yer almakla birlikte yargı içtihatları ile de ortaya çıkan hukuki bir müessesedir. Varsayımda somut yaşam gerçeğinden uzaklaşma unsuru ön plana çıkarken karinede gerçekle örtüşebilme unsuru ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmada karine ve varsayım kavramları unsurlarından yola çıkılarak tanımlanmış ve sınıflandırması yapılmıştır. İdare hukuku alanında karşılaşılan karineler ve varsayımlar doktrindeki görüşler ve yargı kararları doğrultusunda değerlendirilerek ayrıntıları ile izah edilmeye çalışılmıştır. Karine kavramının yargı kararlarında kullanımına ilişkin olarak bilgilerimiz ışığında Yargıtay kararlarında kavrama yeterince yer verildiği görülmektedir. Ancak idari yargı kararlarında özellikle de Danıştay kararlarında kavrama yeterince yer verilmediği gözlenmektedir. Bu durum eleştiriye açıktır. Bununla birlikte vergi hukukuna tabi uyuşmazlıklardaki yargı kararlarında ismen anılmamakla birlikte çoklukla karine kavramı kullanılmaktadır.
Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçları (TCK M.132)

Son yıllarda yaşanan teknolojik gelişmeler, özel hayata yapılan müdahalelerin çeşitliliğini arttırmıştır. Haberleşme özgürlüğü de özel hayatın önemli bir parçasını ifade ettiğinden, bu özgürlüğe yapılan müdahalelerde de artış ortaya çıkmaktadır. Haberleşme özgürlüğüne yapılan müdahalelere karşı, gerek uluslararası hukukta gerekse ulusal hukukta hem hukuki hem de cezai müeyyideler getirtilmiştir. Tezin konusu olan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçları ile haberleşme özgürlüğüne ulusal hukuk bakımından getirilen cezai koruma mekanizmasının incelenmesi amaçlanmaktadır. Tez üç bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümde haberleşme ile ilgili genel açıklamalar, haberleşme kavramı ile tarihçe, mukayeseli hukuktaki düzenlemeler ve benzer suçlardan farkları incelenmiştir. Yine bu bölümde korunan hukuki yarar özel hayatın gizliliği ve haberleşme özgürlüğü olarak ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. İkinci bölümde haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarının unsurları suç tiplerinin içerisinde ayrı ayrı ve ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarının özel görünüş şekilleri de ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise muhakeme usulü, görevli ve yetkili mahkeme zamanaşımı, yaptırım ve hukuka aykırı deliller incelenmiştir. Bu bölümde muhakeme usulü incelenirken günümüzde söz konusu suçlarla ilgili ihlallerin en çok yaşandığı internet yayınları ve radyo ve televizyon yayınları karşısında yapılması gerekenler belirtilmiştir. Son olarak da hukuka aykırı şekilde kişilerin haberleşmelerinin gizliliğinin ihlalleri ile elde edilen delillerin hukuka uygunluğu ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir.
Türk Hukukunda yabancı bankaların durumu ve bankaların kuruluş, faaliyet ve sona ermesi

Türk Hukukunda Yabancı Bankaların Durumu ile Bankaların Kuruluş, Faaliyet ve Sona Ermesi başlığını taşıyan çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Bu konuyu seçmemizin nedeni Türk bankaları ile yabancı bankalar arasındaki farkı ortaya çıkarmak ve dolayısıyla Türk bankaları ile yabancı bankalar arasında yabancılar hukukundan kaynaklanan farklılıkları belirlemektir. Tezimizin ilk bölümünde, bankaların tarihi gelişimi, genel olarak bankaların özellikleri, bankacılık sektöründe etkin olan ulusal ve uluslararası kuruluşlar belirtilmiştir. Tüzel kişi olarak şirketlerin tabiiyetlerinin belirlenmesine ilişkin kriterler bu bölümde ele alınmıştır. Bankaların tabiiyetlerinin tayini hakkındaki görüşler, Türk ve yabancı bankaların tabiiyetinin tespit edilmesinde rol oynayan etkenler ve Türkiye'de bulunan bankaların tabiiyetlerine göre sınıflandırılması bu bölümde incelenmiştir. Tezimizin ikinci bölümünde ise Türk ve yabancı bankaların kurulması hakkındaki düzenlemeler yer almaktadır. Ayrıca Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri hukukunda bankaların kurulma esasları üzerinde durulmuştur. Bankacılık Kanunu çerçevesinde Türk bankalarının kurulması ve yabancı bankaların şube açmasına ilişkin kriterler belirtilmiştir. Bunun yanında kıyı bankacılığı, yabancı bankaların temsilcilikler açması hakkındaki kanuni düzenlemeler ile tabiiyet hukukundan kaynaklanan farklılıklar ortaya konulmuştur. Bu bölümde son olarak tek kişilik bankaların kurulması konusuna yer verilmiştir. Üçünde bölümde ise yabancı bankaların faaliyete geçmeleri ve tasfiyelerine ilişkin yabancılar hukuku ve Bankacılık Kanunu düzenlemeleri hakkında bilgi verilmiştir. Bu çerçevede yabancı bankaların faaliyet izni almasına ilişkin şartlar, alacakları izinler, bankaların hazırlaması için gerekli raporlar ve izinsiz bankacılık faaliyetinde bulunulması suçu hakkında bilgi verilmiştir. Son olarak bankaların sona ermesi ve iradi tasfiyesi konusu incelenmiştir.
Türk Ceza Hukukunda ötanazi

Ötanazi kavramı, tarihsel süreç içinde içerik olarak farklılaşarak bugüne ulaşmıştır. Tıp ve hukuk alanına özgü olarak kullanılan ötanazi kavramı, gerçekte acısız ölümü simgelemektedir. İntihara benzeyen bu yönüyle ötanazi kişinin iradesi temeline oturmaktadır. Bugün yirminci yüzyıl insanının doğaya hakim olma isteğinin paraleli olarak kendi kaderine ve vücuduna da hakim olma isteği biçiminde karşımıza çıkmaktadır. Ötanazi bu anlamda yaşam hakkının kutsallığına dair geleneksel inancı sarsmakta ve bilim aracılığı ile ölümsüzlüğe ulaşmaktan umudu kesen modern insanın kendi ölümüne karar verme isteğini ifade etmektedir. Ötanazi taşıdığı bu anlam ve önem dolayısıyla çok eski devirlerden günümüze dek beraberinde birçok tartışmayı da ihtiva etmektedir. Bu çalışmada ötanazi, tarihi gelişini içinde, tartışmalar ışığında hukuki açıdan incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, hasta haklan incelenmiş, hasta haklarından yaşam hakkının kutsallığı ve dokunulmazlığı tezinin masaya yatırılması gerektiğinden hareket edilerek ötanazi konusunun ölme hakkı bağlamında tartışması yapılmıştır. İkinci bölümde ötanazinin içerdiği anlam ortaya konulmuş, üçüncü bölümde ötanazi tartışmalarında karşılaşılan gerçek-dolaylı-aktif-pasif-erken ötanazi ayırımları üzerinde durulmuştur. Bu çerçevede sadece pasif ötanaziyi hukuka ve ahlaka uygun sayan ve bu nedenle aktif-pasif ayırımının korunmasını öngören yaklaşımın gerçekçi olmadığı vurgulanmıştır. Dördüncü bölümde ötanazinin tarihsel süreç içerisindeki gelişimine, beşinci bölümde ötanazinin leh ve aleyhindeki görüşler doğrultusunda mukayeseli hukukta düzenlemesine yer verilmiştir. Ötanaziye karşı olanların öne sürdükleri temel savlarla, onu savunanların görüşleri ele alınarak ötanazinin dünya ülkeleri ceza kanunlarındaki yeri vurgulanmış, Türk Ceza Kanunu açısından ötanazinin değerlendirilmesi yine bu bölümde yapılmıştır. ivAltıncı bölümde Hipokrat yemini ile insan hayatına, ana karnına düştüğü andan itibaren ölümüne kadar saygılı olma ve onu koruma ilkesini benimsemiş olan hekimlerin ötanazi karşısındaki tutumları, görevleri ve yargılama usulleri belirlenerek ötanazi tıbbi hukuk açısından incelenmiştir. Yedinci bölümde ötanazi ceza hukuku açısından incelenmiştir. Ötanazinin şartlan belirlenerek, yakın kavramlar olan adam öldürme, yeni doğmuş çocuğu öldürme, müessir fiil, intihar, açlık grevi ve kürtaj ile ötanazinin mukayesesi yapılmış ve ötanazinin hukuka uygunluğunun mağdurun rızası ile açıklanabilip açıklanamayacağı konusu tartışılmıştır. Sekizinci bölümde Türk toplumunun ötanaziye bakış açışım belirlemek amacıyla yapılan kamuoyu araştırmalarına ve bu araştırmaların değerlendirilmesine yer verilmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde, ötanazinin genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır. Bir insan hakkı olan ve kullanılması tasdike veya onaya muhtaç bulunmayan 'yaşam hakkında feragatin, geri dönüşü mümkün olmayan bir karar olduğundan son derece titiz ve dikkatli bir inceleme ile tanınmak zorunda olduğu vurgulanarak, bu doğrultuda ötanazinin yasallaştırılması bakımından bazı önerilere yer verilerek çalışma bitirilmiştir.
Suç davranışının açıklanmasına yönelik modern araştırmalar ışığında biyososyal yaklaşım ve insan hakları temelli eleştiriler

Bu çalışmada, son yıllarda kriminoloji alanında giderek daha fazla ilgi çeken biyososyal kriminolojik yaklaşım ve bu yaklaşıma yönelik insan hakları temelli eleştiriler incelenmiştir. Suç davranışının kökenine dair çok sayıda teori bulunmaktadır. Bu teorilerden bazıları suçu açıklamak üzere yalnızca bireysel farklılıklara, diğer bazıları ise sosyolojik/çevresel faktörlere odaklanmıştır. Biyososyal yaklaşım ise, suç davranışının nedenini genetik ve çevresel faktörlerin etkileşiminde aramaktadır. İnsanların hem genlere sahip biyolojik bir organizma hem de toplum içerisinde yaşayan sosyal bir varlık olduğu gerçeğinden hareket eden biyososyal yaklaşım, suç davranışının açıklanabilmesi için bu iki faktörün birlikte ele alınması gerektiğini ileri sürmektedir. Nitekim, son yıllarda yapılan bilimsel araştırmalar, bireyin sahip olduğu kalıtsallık içeren bazı biyolojik, nörolojik ve hormonal hususiyetlerin suç davranışına belirli bir oranda etki ettiğini göstermektedir. Diğer taraftan, biyososyal yaklaşımın, genetik ve suç davranışı arasında bağlantı kurmasının, gelecekte deterministik bir suç anlayışına, zorunlu tıbbi müdahalelere, ırkçılığa, ayrımcılığa ve daha birçok soruna neden olabileceği belirtilmektedir. Suçun kaynağını bireysel özelliklerde arayan bir anlayışın, çözümü bireye müdahale de göreceği, bu çerçevede suçun önlenmesi adına bireylere yönelik önleyici mahiyette bir takım tıbbi/genetik müdahalelere başvurulabileceği ifade edilmektedir. Bu tür müdahale ve/veya önleyici tedbirlerin geri dönülmez nitelikte hak ihlallerine neden olacağından endişe edilmektedir.
Türk vergi sistemi açısından inşaat sektörünün vergilendirilmesi

Bu tezin amacı; Türkiye'de inşaat sektörünün Cumhuriyet in kuruluşundan günümüze gelişimi, genel bütçe içindeki payı ve ekonomimizdeki yeri, inşaat çeşitleri hakkında ayrıntılı bilgi, sektörün vergilendirilmesinde uygulanan yöntemleri, detaylı olarak inceledikten sonra;karşılaşılan belli başlı vergileme sorunları, inşaat çeşitlerine göre vergi idaresinin uyguladığı vergileme teknikleri, vergi idaresinin bu sektörünaktörlerine karşı öne sürdüğü tenkitlere istinaden ortaya çıkan vergiuyuşmazlıklarını, benzer nitelikli yargı kararlarını da dikkate alarak irdelemek ve nihayetinde sektörün genel sorunlarına karşı geliştirilebilecek çözüm önerilerini ortaya koymaktır. Ülkemizde inşaat işleri başlıca iki türde gerçekleştirilmektedirÖzel İnşaat İşleri İnşaat/Taahhüt ve Onarım İşleri İnşaat/taahhüt ve onarım işlerinden sağlanan kazançlar 'Ticari Kazanç'sayılmıştır. Gelir Vergisi Kanununda öngörülen usullere göre vergilendirilmesigerekir. Eğer söz konusu kazancı 'bir kurum' elde etmişse; o zaman kurumkazancı' sayılacak ve Kurumlar Vergisi Kanununda öngörülen usullere görevergilendirilecektir. Yıllara yaygın inşaat/taahhüt ve onarım işlerinin bir takvim yılından uzun sürmesi durumunda ortaya çıkan vergileme tekniklerinde yaşanan sıkıntılar, bu tezin amacında yer alan sektöre ilişkin sorunlar da başı çeken bir konudur. Yıllara yaygın inşaat ve onarım işleri olarak tanımlanan bu husus, gerek muhasebesel açıdan gerekse, vergisel boyutta oldukça geniş ve detaylı bir mevzuata sahiptir. Bu nedenledir ki yargıya intikal eden birçok uyuşmazlığın konusunu teşkil etmektedir. Bu konuya ilişkin birçok uyuşmazlığı tezimizdekullanarak söz konusu sorunları örneklemeye çalıştık. Özel İnşaat işleri ise, bu sektörün vergisel yönden en fazla kayıp ve kaçağını teşkil eden bölümüdür. Bunda en önemli faktör genel olarak bu tipinşaat işlerinin aktörlerinin vergi mevzuatlarına son derece yabancı olması, onlara yol gösterecek profesyonellere, vergi incelemelerinin yeterli sıklık ve etkinlikte yapılmaması nedeniyle ihtiyaç duymamalarındankaynaklanmaktadır. Birçoğu vergi mükellefi bile olmayan bu aktörler, sektörünvergi mükellefi olan kayıt içi aktörlerini de olumsuz etkileyen tutum ve davranışlar sergilemektedir. Bu konuya ilişkin birçok belge ve örnek bu hususun gerçekliğini doğrulayan bulgulardır. Bu belge ve örneklere yinetezimizde yer almaktadır. Vergileme tekniği bakımından gerek yıllara yaygın inşaat ve onarım işlerigerekse özel inşaat işleri konusunda geçmişşte yaşanan tecrübeleri de göz önüne alarak, vergi otoritesinin daha basit, kolay özümsenebilir ve denetim mekanizmasını daha az yoran fakat etkinliğini artıracak bir sistemi devreyesokmasının, her iki tarafı da mutlu edeceği düşünülebilir.
Hukuki açıdan aile içi şiddet olgusu

Bu araştırma, genelinde 'aile içi şiddet' olgusunu, özelinde ise kadına ve çocuğa yönelik aile içi şiddeti araştırmak ve aile içi şiddetin önlenmesine katkıda bulunmak amacıyla yapılmıştır. Tezimizde kadına ve çocuğa yönelik aile içi şiddet 'Ailenin Korunmasına Dair' 4320 Sayılı kanun açısından da ele alınmakta olup; bu amaçla, İstanbul Sulh Hukuk Mahkemelerine gerek Cumhuriyet Savcılığı tarafından, gerekse şiddet mağdurları tarafından. yapılan başvurular incelenmiş bulunmaktadır. Tedbir istemli başvurulara ilişkin yaptığımız dosya incelemesinde toplam başvurunun - yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl içerisinde - 100 olduğu ve bunların 92'sinde tedbir kararı verildiği, 8 başvurunun da çeşitli sebeplerle reddedildiği görülmektedir. Tedbir istemi, 94 dosyada Cumhuriyet Savcılığınca, 6 dosyada ise şiddete maruz kalan kişilerce yapılmış olduğu görülmekte olup; bu da bize, toplum tarafından yasanın yeterince bilinmediğini göstermektedir. Şiddet uygulayanların %89'nun koca, şiddet mağdurlarının %90'ının kadın olduğu görülmektedir. Şiddete maruz kalan çocukların azlığı (%13) ise dikkat çekicidir. Şiddet uygulayanların %45'ini, şiddete maruz kalanların %44'ünü lise ve üniversite mezunları oluşturmaktadır. Şiddet uygulayanların %93'ünün herhangi bir işte çalıştığı ve %38'inin şiddet uyguladığı sırada şiddetine alkolün de eşlik ettiği ve 69 başvuruda ise mağdurların adli rapor aldıkları görülmektedir.
Halka açık anonim ortaklıklarda ortaklıktan çıkarma hakkı

Halka açık anonim ortaklıklarda ortaklıktan çıkarma hakkı, Türk Hukuku'na 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu m. 27 ile girmiştir. Çıkarma hakkı, halka açık anonim ortaklıklarda belirli bir hakimiyet eşiğine erişen pay sahiplerine, başkaca bir sebebe gerek olmaksızın kalan pay sahiplerini şirketten uzaklaştırma imkanı vermektedir. Yabancı hukuklarda squeeze-out olarak ifade edilen Angloamerikan Hukuku kökenli bir müessesenin Türk Hukuku'ndaki karşılığı olan çıkarma hakkının önemi, hem hukuki hem de iktisadi işlevlerinden kaynaklanmaktadır. Çıkarma hakkının doğumu koşullarına ve kullanılması usulüne ilişkin esaslar II-27. 2 sayılı Ortaklıktan Çıkarma ve Satma Hakları Tebliği'nde düzenlenmiştir. Bu çalışmada Tebliğ hükümleri, hakkın öngörülme amaçları göz önünde bulundurularak karşılaştırmalı hukuk, doktrin ve uygulama ışığında ele alınacaktır.
الدكتور مصطفى الزلمي واراؤه الفقهية والقانونية في الاحوال الشخصية

Kürdistan'da İslam'a birçok açıdan hizmet eden parlak şahsiyetler zuhur etmiştir. Farklı yönleriyle usul, İslam fıkhı ve hukuka hizmet eden ve bu konuda 60'a yakın eser kaleme alan Prof. Dr. Mustafa Zelmi de (I1924-2016) söz konusu parlakşahsiyetlerden biridir. Tezimizin başlığı 'DOKTOR MUSTAFA EZ-ZELMİ'NİN FIKHİ VE KANUNİGÖRÜŞLERİ 'dir. Bu çalışmada onun ahval-ı şahsiyyedeki görüşlerini sekiz mezhebi kapsayacak şekilde ele aldık. Aynı zamanda onun görüşlerini daha önce yürürlükte olan Irak ahval-ı şahsiyye hukukuyla da karşılaştırdık. Çalışmamızda konunun önemi, onu seçmenin nedeni, konu ile ilgili daha önceki çalışmaları, karşılaştığımız zorlukları ve izleyeceğimiz metodu dile getirdik. İki ana başlıklı bir giriş yazdık. Birinci başlıkta Mustafa Zelmi'nin özgeçmişşi, ilmi veetodu; ikincisinde ise konu ile ilgili kavramların tanımı, genelde Irak ahval-ışahsiyye hukukunun tarihi, özelde ise şu an yürürlükte olan ahval-ı şahsiyyeyedeğindik. Tezimizi üç bölüme ayırdık. Birinci bölümde Mustafa Zelmi'nin evlilikle ilgili fıkhi ve hukuki görüşlerini ele aldık. İleri sürdüğü delilleri açıklamak ve onları incelemek için Zelmi'nin görüşleri arasında bazı numuneleri seçtik. İkinci bölümdeZelmi'nin boşanma ile ilgili fıkhi ve hukuki görüşlerine değindik. Bu konuda onungörüşlerinden bazı numuneler seçtik. Konu ile ilgili her görüşünü incelemekle beraber onları fıkhi ve hukuki bir forma da soktuk. Üçüncü bölümde ise vasiyet veirasla ilgili Zelmi'nin en önemli görüşlerine yer verdik. Bunlarla birlikte tezimizde sonuç, öneriler, fihrist, Türkçe, Arapça ve İngilizceözetler vardır. Bu çalışmanın Mustafa Zelmi'nin ilmi konumuna layık olacak şekilde başarılı olmasını ve onun İslam fıkhı ve genel hukuka katkı sağlamasını ümit ediyorum.
Hukuk muhakemeleri kanunu'na göre yargılama gideri olarak vekalet ücreti

Yargılama giderleri bir davanın görülmesi ve sonuçlanması için ödenmesi gereken harçlar ile masraf ve ücretlerin tümünü ifade etmektedir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile yargılama giderleri mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na göre daha kapsamlı olarak düzenlenmiştir. Bu çalışmada yeni kanuni düzenlemeler ışığında yargılama giderleri hakkında genel bilgilerden bahsedilmiş ve devamında yargılama gideri olan vekalet ücretinin esaslarının Avukatlık Kanunu ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na göre karşılaştırılması ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi' ndeki esaslara değinilmiştir. Son olarak hukuk sistemimizde yeni uygulanmaya başlayan dava şartı olan arabuluculukta ücret ve masraflar konusunda açıklamalara da yer verilmiştir.
Üçüncü kişiyi koruyucu etkili sözleşme

Çalışmamızın konusu üçüncü kişiyi koruyucu etkili sözleşmedir. Üçüncü kişiyi koruyucu etkili sözleşmenin amacı, tarafı olmadığı bir sözleşmenin ihlalinden kaynaklanabilecek tehlikelere en az taraflar kadar maruz kalan üçüncü kişilerin haksız fiil hükümleri yerine sözleşmeye aykırılık hükümleri uyarınca korunmasını sağlamaktır. Borçlar Kanunu'nda söz konusu kuruma ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Pozitif hukuk tarafından düzenlenmeyen üçüncü kişiyi koruyucu etkili sözleşme Alman Doktrini ve Alman Federal Mahkemesi tarafından geliştirilmiştir. Bunun yanında Türk ve İsviçre hukuklarında da üçüncü kişiyi koruyucu etkili sözleşmeye duyulan ilgi gittikçe artmaktadır. Amacımız kanunda düzenlenmemesi ve nisbilik prensibi ilkesine bir istisna oluşturması nedeniyle gerek hukuki dayanağı gerekse uygulanmasının koşulları bakımından tartışmalı olan bu kurumu Türk Hukuku açısından incelemektir.
Emniyet teşkilatı uygulamasında disiplin hukukunun esasları

Kendine has kurallara ve kurumlara sahip olan kamu hizmetlerinin etkili bir şekilde yürütülmesi için, kamu düzeninin ceza hukuku kurallarıyla korunması gerekmektedir. Kamu hizmetlerinin etkililiğini ve verimliliğini arttırmak için ayrı kurallar geliştirilmiştir. Memur disiplin hukuku kamu hizmetlerinin etkili ve verimli bir şekilde yürütülebilmesi amacıyla oluşturulan bu kurallardan biridir. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda kamu kurumlarında hizmet veren memurların disiplinini sağlamak amacıyla konulan birçok hüküm bulunmaktadır. Memurlara disiplin cezası verilebilmesi için, memurun iddia edilen suçu işleyip işlemediği araştırılmalı ve söz konusu eylemin işlenmesi durumunda uygulanabilecek cezai yaptırımın türünün belirlenmesi amacıyla disiplin soruşturması yapılması gerekmektedir. Disiplin soruşturmaları, ceza yargılamalarında uygulanan hazırlık soruşturmalarına benzese de esas olarak herhangi bir yargısal niteliği bulunmamaktadır. Bu sebepten dolayı disiplin soruşturmasını gerçekleştiren kişiler Cumhuriyet savcısı ya da hakimlerin sahip oldukları hak ve yetkilere sahip değildirler. Disiplin soruşturmaları esas itibariyle idari bir eylem olup, soruşturma neticesinde uygulanan yaptırımlar ve disiplin cezaları yargısal denetime tabidir. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tabi olan mesleklerden biri de polislik mesleğidir. Polislik mesleğinin, sahip oldukları yetkiler, devletin vatandaşlar üzerindeki yaptırım gücünün temsilcileri olması ve yoğun çalışma şartları gibi durumlar, disiplin suçlarının görülme oranları diğer meslek gruplarına göre daha yüksektir. Çalışmanın amacı 682 Sayılı 'Genel Kolluk Disiplin Hükümleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye göre polis disiplin soruşturmalarını incelemek, uygulamada karşılaşılan sorunları belirlemek ve idari yargı kararlarına göre çözüm önerileri geliştirmektir.
Tüzel kişilik perdesinin kaldırılması

Tüzel kişilik süjesinin arkasına saklanılarak ortaklar tarafından tüzel kişiliğin amacına ve hukuka aykırı işlemler yapılması sonucunda üçüncü kişilere zarar verilebilmektedir. Sermaye şirketlerinin dayandığı ayrılık ilkesi ve sınırlı sorumluluk ilkesinin katı bir şekilde uygulanması, alacaklılar nezdinde hakkaniyetsiz sonuçların doğmasına yol açtığından 'Tüzel Kişilik Perdesinin Kaldırılması' teorisi geliştirilmiştir. Mahkemeler tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisine dayanarak sorumluluğu hakim konumdaki ortaklara doğru genişletebilmektedir. Çalışmamızda teoriye yönelik görüşler, teorinin uygulanış biçimleri ve kanuni düzenlemeler ele alınmıştır. Türk hukuk uygulamasında tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisinin kabul edilmiş olmasına karşın yaygın olarak uygulanmadığı sonucuna varılmıştır.