turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sovyet döneminden bağımsızlığa geçişte Özbek sineması

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği, Orta Asya ülkelerini etkilediği gibi Özbekistan'ı da etkilemiştir. Etki yaratmış olan alanlardan biri de sinemadır. Özbek sinemasının başlangıcı Sovyet dönemine dayanır. Özbekistan, sinema ile 1897 yılında tanışmış olup ilk yıllarında Rus sinemacılar tarafından yürütülmüştür. Başlangıçta yönetmenler, senarist ve görüntü yönetmenleri, hatta oyuncular bile Rus kökenlidir. 1920 yıllarından itibaren Özbek sinemasına Özbek sinemacılar da katılmıştır. Uzbekgoskino-Özbek Devlet Sinema Teşkilatı'nın (1925) kuruluşu da yine bu dönemdedir. Sektör, farklı milletlerden gelen sinemacılarla karma ve zengin bir çalışma ortamı haline gelmiştir. Moskova VGİK sinema okulunun ülke sinemasının gelişmesinde önemli katkısı olmuştur. Burada eğitim görmüş sanatçılar sinemayı giderek güçlendirmişlerdir. Özbek sinemasının asıl güçlenmesi, II. Dünya Savaşı (1939-1945) yıllarında gerçekleşmiştir. Bu süreçte üretilen filmlerin önemli bir kısmı, başarılı ve yaratıcı çalışmalardır. Konuları savaş olsa bile içeriklerinde sevgi, dostluk, barış ve vatanseverlik gibi duygular yansıtmışlardır. Rus yönetimi altındaki bu yıllarda Özbek sinemasında millileşme atılımları giderek ağırlık kazanmıştır. İlk Özbek kökenli fotoğraf ve görüntü yönetmeni HudoyberganDevanov'dan (1878-1940) sonra, Nabi Ganiyev (1904-1952) milli sinema sanatındaki ilk önemli isimlerden olmuştur. Özbek sinemacılardan YuldaşAgzamov (1909-1985), ve Malik Kayumov'un (1912-2010) ardından sektörde Kamil Yarmatov (1903-1978), SohradAbbasov (1931-..) gibi daha birçok isim yapmış sinemacılar yer almışlardır. Milli sinema tarihindeki Tahir ile Zühre (1941), Avisenna (1950), Sen Yetim Değilsin (1962), Geçmiş Günler (1970); Ali Baba ve kırk Haramiler (1980) gibi yaratıcı örneklerini ortaya koymuşlardır. Sovyet döneminde çekilen bu filmler hala günümüz fenomeni olmaya devam etmektedir. SSCB'nin (1990) dağılmasıyla Özbekistan bağımsızlığına kavuşmuştur. Ülke yönetiminde değişikliğin yaşandığı bu ilk yıllarda sinema sektöründe zor bir dönem yaşanmış ve bu süreç 90'lı yılların sonuna kadar devam etmiştir. Günümüz Özbek sineması var olma yolunda gelişimini sürdürmektedir. Genç sinemacılar tarafından, yapım koşullarındaki zorluklara rağmen seyirci ilgisini çekebilecek filmlerin üretilmesine çaba gösterilmektedir.
Sinemanın ev hali: Kültürel pratik olarak aile filmleri

Erken dönem sinemasının fiziksel gerçeklik üzerine yoğunlaştığı gözlemlenir. Ancak, sinemanın 'yedinci sanat' olarak kabul görmesiyle bir dönüşüm yaşanmış ve asıl olarak bir kurmaca anlatı sanatı olarak anılmaya başlanan sinema düş dünyalarına yönelmiştir. Sinema için özerk bir alanın üretildiği bu dönemde, yeni oluşan sinema sektöründe ortaya çıkabilecek belirsizliklerin ortadan kaldırılması amacıyla amatör unsurlar profesyonel sinemadan ayıklanmıştır. Bu süreç sonucunda, artık merkezci bir söyleme dayanan sinema 'evrensel' olma iddiasını taşıyan bir kent eğlencesine dönüşmüştür. Sinemanın Ev Hali: Kültürel Pratik Olarak Aile Filmleri başlığını taşıyan bu çalışmada, yerleşik egemen söylemler çerçevesinde sinemasal alana dahil edilmeyen aile filmlerinin/videolarının da sinema başlığı altında değerlendirilmesi gerektiği savunulmaktadır. Çalışmada sergilenen yaklaşımda, sinema asıl olarak bir iletişim biçimi olarak kabul edilmiştir. Bu doğrultuda, aile filmi bir kültürel temas bölgesi olarak tanımlanmış ve bütün dilsel biçimlerde olduğu gibi, aile filmlerinde de anlamın karşılaşmalarla, karşılıklı diyalogla gerçekleştiği vurgulanmıştır. Aile merkezinde birçok farklı biçimde üretilen, saklanan, farklı zamansal/mekansal koşullarda tekrar tekrar kullanıma sunulabilen bu filmler, ailenin toplumsal yaşamının içinde yer alırlar.1980'lerden itibaren düğün ritüeli içinde yer almaya başlayan ve günümüzde düğün törenlerinin ayrılmaz bir parçası olarak bir alt ritüele dönüşen düğün videoları, aile tarihçesi açısından önemli belgeler olmalarının ötesinde, kullanıcıları açısından bazı kültürel gereksinimleri karşılarlar. Göç olgusunun çok güçlü bir toplumsal belirleyici olduğu günümüz dünyasında, bu videolar farklı kültürler arasında zamansal/mekansal sınırların ötesinde bir köprü işlevi üstlenirler. Çalışmanın saha çalışmasında Fransa'da yaşamakta olan Türk göçmenlerin düğün videolarından hareketle, kültürel anlamın görsel olarak nasıl kodlandığının incelenmesi amaçlanmıştır.
Sessiz sinemada anlatım yöntemleri 'Lal'

Birinci bölümde göç ve neden olduğu zorlanmalardan söz edilmiştir. Bu zorlanmaların sosyal, ekonomik siyasi ve psikolojik boyutları incelenmiştir. İkinci bölümde, somut nesneler ya da mekanlar üzerinden kodlamalar yaparak hayal kurmanın hatırlamayı kolaylaştırdığından ve zaman kavramı üzerinden geçmişş, şimdi ve gelecek algısından söz edilmiştir. Üçüncü bölümde, kadın erkek ilişkilerinde, bedensel güzellik, aşinalık ve bireyin kendisi olma durumunun önemine değinilerek, kadın ve erkeğin mekan içindeki rollerine dikkat çekilmiştir. Dördüncü bölümde, heyecanların tanımlaması yapılarak yalnızlık duygusu ve yabancılaşmanın boyutları incelenmiştir. Görüntülü tez olarak çektiğim lal filminin sinopsisi; Göç ettiği ülkede pizza broşür dağıtıcılığı yaparak geçimini sağlayan Vahit her sabah olduğu gibi işine koyulur, nihayet bitirdiği heykeli de yanına alarak. Heykeli otobüs durağında görüp aşık olduğu fakat iletişim kurmadığı, dil bilmediğinden istese de iletişim kuramayacağı kadına verecektir. İlk denemenin başarısızlığı onu cesaretlendirir. Bu kez otobüs yanaşmadan kadının karşısında olacaktır, elinde heykel ve pizza broşürleriyle. Lal filminin neden yapıldığı, karakter analizleri, sinopsis, senaryo, yöntem ve amaç açıklanmıştır.
Bir Umut

Bu tez çalışmasında Bir Umut isimli kısa film çekilmiştir. Bir Umut genel olarak dram filmi kategorisine girmekle birlikte aşk, tesadüf ve umut temalarını da içinde barındırmaktadır. Filmin ana karakteri Umut 20'li yaşlarında bir gençtir. Görme yetisini yavaş yavaş kaybetmektedir. Ağabeyi Cengiz kardeşinin bu durumunu abartmakta ve bakımını üstlenmek istemektedir. Film, Umut'un komşusu Müzeyyen'e olan saf aşkı, sevdiği kadını hayatında tutma çabası ve ağabeyiyle olan ilişkisini anlatan kurmaca, bağımsız bir kısa filmdir.
Edebiyat ve televizyon arakesitinde uyarlama: Aşk-ı Memnu ve yaşam tarzının dönüşümü

Toplumların en önemli kültürel öğelerinden biri olan edebiyat ve özellikleedebiyatın bir türü olarak roman, sinemanın varoluşuyla birlikte uyarlama sorununukarşımıza çıkarmaktadır. Sinema kendinden önce var olan diğer sanat dallarıyla hep iç içeilişkiler kurmuştur. Kendisine hammadde sağlayacak en güçlü bağı ise edebiyat ile gerçekleştirmiştir. Tıpkı sinema gibi Türkiye'de teknolojik yöndeşmeyle birlikte gündelik hayatın ayrılmaz bir parçası haline gelen televizyonda, diziler için romanı kendisine kaynak olarak kullanmaya başlamıştır. Her geçen gün artan rekabetle birlikte kanallar, izler kitleye primetimesaatlerde keyifli vakit geçirtebilmek ve kendilerine ticari fayda sağlamak amacıyla bir anlatı formu olarak dizi filmleri üretime sokmuştur. Bu süreçte özgün senaryolar yerineedebi eser uyarlamalarına garanti gözüyle bakılması nedeniyle Türk edebiyatının önemli romanları televizyon ekranlarıyla buluşmaya başlamıştır. Televizyonun bir anlatıcı haline geldiği düşünüldüğünde programların kendine özgü metin üretmesi, televizyonu da metinlerarasılığın bir parçası olarak görmemizi sağlamaktadır. Metinlerarasılık, sadece metinlerin başka metinlerle olan ilişkisi değil, çeşitli sanat dallarının başka sanat alanlarıyla da etkileşimi olarak da tanımlanabilir. Her sanat dalı kendinden önce ortaya çıkmış diğer sanatlardan izler taşımaktadır. Senaryo, yapısı gereği romanla benzerlik göstermekte ve bu anlamda kendinden önce var olan edebi eseri seçip bir araya getirerek, eklemeler ve eksiltmelerle metni yeniden üretmektedir. Bu çalışmada, Halit Ziya Uşaklıgil'in Aşk-ı Memnu adlı romanından aynı adla 1975 yılı ve 2008 yılında iki defa uyarlanan dizilerin, Mihail Bakhtin ve GerardGenette'nin kavramları ekseninde metinlerarasılık açısından incelenmiştir. Kaynağını aynı romandan alan, farklı yaklaşım tarzlarıyla televizyona dizi olarak uyarlanmış iki farklıversiyonda sunulan yaşam tarzının dönüşümünün tarihsel süreklilikte metinlerarasılıkdüzleminde izi sürülmektedir.
Teşekkürler Süpermen

Kapitalizm, toplumların ve bireylerin tek tek hayatına müdahale eden bir olgu olarak ele alınabilir. Her dönemde kendi çıkarları doğrultusunda farklı yollar izleyerek para ve buna paralel olarak artan güç sahiplerinin fikirlerini topluma empoze ettiği gözlemlenmiştir. Fikirlerin propaganda filmleri ise reklam filmleri olarak düşünülebilir. Günümüzde ise artan medya kaynakları ile reklamlar hayatımızın her alanına sızabilmektedir. Kısaca, reklam dünyasının günümüzde hayatımızı ele geçirmesi ve herkese zarar verebileceği düşüncesinden yola çıkarak 'Teşekkürler Süpermen' filmi hazırlanmıştır.
Türk yapımı animasyon filmlerinde kahramanın yolculuğu: Anlatısal örnekçeler aracılığıyla anlatıların çözümlenmesi

Aristo, sanatın mimesis yani bir taklit olduğunu söylerken; somut şeylere yani bir eylemin, bir olayın, yaradılışın kısaca yaşama dair gerçeklerin taklidine işaret ediyordu. Bu taklit ona göre iki şeye hizmet etmekteydi: Haz verme ve ruhları arındırma. Ancak bu iki amaca hizmet edecek güzel bir yapıtın ortaya konması için de öykülerin nasıl biçimlendiği anlamak gerekir. Bir öykü, masal ya da bir çizgi film, en genel tanımıyla bir anlatıya sahiptir. İnsanlığın varoluşundan bu yana süregelen anlatı, nedensel olarak birbiriyle bağlı olaylar dizisinin temsilini ifade etmektedir. Poetika'dan bu yana kuramcılar, geliştirdikleri farklı yaklaşımlarla anlatının yapısall analizini kuramsal bir zemine oturtmaya çalıştılar. Bu çalışmada Fransız göstergebilimci J. A. Greimas'ın geliştirdiği 'Eyleyenler Modeli' yöntemi kullanılarak Türk Yapımı Animasyon Filmlerinin anlatı yapısının çözümlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde 'Anlatıbilim İzleğinde Karakter Olgusu' tartışılmış, ikinci bölümde ise Nimesis ve Diegesis kavramları ile birlikte Senaryo Kuramları Bağlamında Kahraman üzerinde durulmuştur. Çözümleme yapılırken filmlerin öyküsü üzerinden, J. A. Greimas'ın geliştirdiği 'Eyleyenler Modeli' işlevinin olup olmadığı incelenmiştir.
Gerçekliğin iletişiminde diyalektif maddeci felsefe, bilim, sanat bağıntısı ve belgesel sinema

Tezimizin amacı; belgesel sinemanın, insanın diyalektik maddeci düşünce geleneğinde gelinen bir nokta olduğunu, bu noktaya gelene kadar diyalektik maddeci felsefe, bilim ve sanatın, çağlar boyunca, içinde bulundukları zamanın ve toplumun dinamiklerinden de etkilenerek, birbirlerini şekillemiş olduklarını ve gerçekliğin algılanmasının belgeselci ile izleyici arasnda gerçekleşmesi gereken bir iletişim biçimi olduğunu vermektir. Bu amaçla, öncelikle gerçeklik kavramının ne olduğu ile, çok boyutlu oluşu nedeniyle algılanmasının güçlüğü konularına açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Gerçekliği algılama çabamızda, nesnel aklımızın dışında, diyalektik maddeci felsefe, bilim ve sanatın bize yardımcı olacağına işaret edilmiştir. Ayrıca, sözü geçen yardımcı araçların aralarındaki bağıntıya dikkat çekilmiştir. Çalışmamızda, gerçekliği kendi devinimi içinde veren, hareketi gösteren sinemanın, insanoğlunun çağlar boyu peşinden koştuğu düşün somutlaşmış biçimi olduğu ve belgesel sinemanın ise, işin aslını, esasını araştırmak isteyen, belgeye, somut gerçekliğe değer veren ve bu şekilde giderek gelişen özgür düşüncenin günümüzde geldiği nokta olduğu vurgulanmıştır. Tezimizde, diyalektik maddeci yaklaşımla yapılacak olan belgesel sinemanın, gerçekliği tüm boyutlarıyla duyumsatarak insanı bilinçlendireceği, bilinçlenen insanın, daha iyi, daha özgür ve daha güzel yarınları oluşturabilecek insana dönüşeceği, belgesel sinemanın işlevinin bu olduğu ve tüm bu nedenlerden dolayı belgesel sinemaya sahip çıkılması gerektiği anlatılmaya çalışılmıştır. Yönetmen Süha Ann'ın 'Safranbolu'da Zaman' adlı belgesel filminin analiziyle, tarihsel-toplumsal gerçekçiliğin ve diyalektik maddeci yaklaşımın belgeselde nasıl kullanılabileceği örneklenmeye çalışılmıştır. Ayrıca, belgesel sinemanın insanları harekete geçirici bir sanat olduğu vurgulanarak, 'Safranbolu'da Zaman'ın da, insanları ayağa kaldırarak, Safranbolu'yu kurtardığı anlatılmıştır. Gerçekliğin, belgesel sinemanın iletisi olduğu ve her iletişim çabasında olduğu gibi, belgesel sinemada da, gerçekliğin iletişiminde sanat yapıtını ortaya koyan sinemacı ile izleyici arasında karşılıklı olarak bir algılama ve algılatma çabası ortaya konması gerektiği üzerinde durulmuştur.
Alternatif sinema tekniklerinin Türkiye'deki örnekleri

Sinema her döneminde üretimi zor bir konumda, belirli merkezlerin etrafında var olmuştur. Bu çalışmanın amacı film üretim yöntemleri noktasında alternatif bir yolun var olabileceğine dikkat çekmek ve bu alternatif yöntemlere ışık tutmaktır. Türk Sineması'nda kar odaklı salt ticari kaygılar ile film üretimleri yapan yapımcılar artmaktadır. Ticari kaygılar dışında hayata geçirilen filmlerin, bireysel çabalardan ibaret olduğu söylenebilir. Ticari kaygılarla yapılan sinema, tek tipleşmeye sebep olmakta ve sinemamızda yaratıcı filmlerle karşılaşma ihtimalimizi ortadan kaldırmaktadır. Bağımsız yapım olanaklarını ele alan bu çalışmada; sinemada alternatif yapım teknikleri araştırılmış ve Türkiye'den örnekleri incelenmiştir. Bu amaçla detaylı bir literatür taramasının ardından Türkiye'de sinema sektöründe alternatif sinema tekniklerini kullanarak başarılar elde etmiş sinemacılar ile derinlemesine görüşme/mülakat yöntemi kullanılarak görüşmeler yapılmış ve Türk Sinema sektörünün içinde bulunduğu duruma ilişkin saptamalarda bulunulmuştur. Alternatif sinema yöntemleriyle ortaya çıkan üretim tekniklerinin işlevselliği ortaya konarak, hakim üretim merkezleri dışındaki bağımsız, alternatif üretim mekanizmaları incelenmiştir.
Bir kameramanın dünyası:Özdemir Öğüt

İBir Kameramanın Dünyası? başlıklı tez çalışması, kameraman Özdemir Öğüt'ün yaşamını ve Türk sinemasına katkılarını incelemektedir. Özdemir Öğüt, görüntü yönetmeni olarak Tük Sinemasında birçok filme imzasını atmıştır. Ayrıca Türkiye'de Nemrut'tan başlayarak, Ege'ye kadar olan tarihi kalıntıların bulunduğu bölgelerin birçok belgeselini çekmiştir. Bu çalışmada yapılan röportajlar ile Özdemir Öğüt'ün Türk sinemasına emekleri, zor şartlarda gerçekleştirdiği çalışmaları, teknik imkanların yokluğundan dolayı yaşadıkları sıkıntılar anlatılmaktadır. Şimdiye dek kameramanların, şimdiki adıyla görüntü yönetmenlerinin, dünyasına ilişkin pek fazla düşünülmemiş olduğu yadsınamaz bir gerçektir. Dünyaya onların penceresinden hiç bakılmasa da, onlar bize kendi pencerelerinden gördüklerini aktardılar. Kimi zaman güldürdüler, kimi zaman ağlattılar. Çocukluğumuzda ise izlediklerimizi gerçek bir dünya zannettik. Hep o kahramanların yerinde olmak istemedik mi? Bu çalışma, Türk Sinemasında perdenin diğer tarafında duran ustaların dünyasını anlayabilme çabasının bir yansımasıdır.
Color fingerprints of directors

Bu tez, bir yönetmenin filmlerinde renk kimliği varlığının analizi ve tespiti için yeni bir metod ve bunun örnek bir uygulaması sunmaktadır. Bu kimlik var olduğu durumda, söz konusun yönetmen için bir renk parmak izi, bir imza niteliği oluşturmaktadır. Dünyaca ünlü yönetmenlerin bu özelliğe sahip olduğu bilinmektedir. Bu çalışma 3 Türk yönetmen için renk kimliğinin varlığına somut delil yaratmak amaçlıdır. Örnek durum olarak Türk yönetmenler Fatih Akın,, Nuri Bilge Ceylan ve Zeki Demirkubuz seçilmiştir. Her üç yönetmende de renk kullanımının karakteristik olduğu gösterilmiştir. Faith Akın en belirgin renk kimliği sergileyen yönetmen olarak belirlenmiştir.
Modernizmin izini sürmek: Türkiye'de sanat sinemasının gelişimi (1896-2000)

Bu tezde Türkiye'de sanat sinemasının ortaya çıkışı ve gelişmesi çerçevesinde sinemanın modernist bir nitelik kazanması sürecinde geçirdiği tarihsel değişime odaklanılarak, sinema anlatısının hakim olan bakıştan nasıl farklılaştığı ve bu farklılaşma sürecinde anlatısını yeni kurallar ve biçimlerle yeniden nasıl inşa ettiği üzerinde durulmaktadır. Türkiye'de sinemanın ortaya çıkışından itibaren geçirdiği gelişim çerçevesinde tarihsel olarak modernist anlatının ortaya çıkış koşulları ve aldığı yeni biçimler bu özellikleri taşıyan filmler üzerinden analiz edilmiş, sinemanın tarihsel dönemlere göre geçirdiği değişim üzerinde durulmuş, Türkiye'de sanat sineması ve modernist anlatı geleneği arasındaki ilişki açıklanmaya çalışılmıştır. Türkiye'de sanat sinemasının ortaya çıkışının ulusal bir sinema inşasıyla paralellikleri, hakim sinema anlayışına karşı Yeşilçamdışı bir sinema anlayışına evrilmesi ve anlatının kendini yansıtan bir nitelik kazanarak sonrasında minimalist bir biçime dönüşmesi süreci takip edilerek, sinemanın modernist özellikler taşıyan bir anlatı haline gelmesi incelenmiştir.
Benim Başıma da Gelebilirdi

Adam, 40'lı yaşlarının sonlarında ve yalnız yaşamaktadır. Bir gün sokakta yürürken 26-27 yaşlarında takım elbiseli bir adamın eski yıllardan kalma kravatına gözü takılır. Dikkatle incelemeden adamın yanından geçer. Fakat 100 metre sonra tekrardan aynı adamla farklı bir şekilde karşılaşır. Yanılabileceğini düşündüğü anda takım elbiseli adamla farklı bir şekilde üçüncü kez karşılaşır. Her gün adamı izlemeye devam ederken geçmişşinde saplanıp kaldığı hatıraları canlanmaya başlar. Takım elbiseli adamın, geçmişşine inebilmesi için kendisine yardım edebilecek tek kişi olduğunu düşünür.
Ataerkil sistem bağlamında toplumsal cinsiyet rolleri ve namus kavramı ve bu kavramlar analizinde yazılan ?Makas? filmi

Bu çalışmada binlerce yıllık bir sürecin devamı olan ve her kültürde farklı bir şekilde ışleyen ataerkil sistemin ışleyışı üzerıne eğılmekte ve toplumsal cinsiyet rollerı, kadın ve erkeğın toplumda konumlanışı ve son kertede de namus ve şeref kavamlarıyla. bu sistemin yeniden nasıl üretıldığı üzerinde duracağım. Sırasıyla Ataerkil sistem, Toplumsal cinsiyet ve Namus kavramlarının tanım ve analızını yaparken, bu analızler eşlığınde ataerkil sistemin kadınlar ve erkekler üzerinde şekıllendırıcı etkisını baz alarak yazmış olduğum Makas filminın senaryosunu ve tartışmasını da sunmaktayım
Ömer Kavur sinemasının edebi kökenleri

Ömer Kavur, edebiyat uyarlamalarıyla ve edebiyatçılarla yaptığı işbirliğiyle özgün bir sinema dili oluşturmuş, Türk sinemasının ender yaratıcı yönetmenlerden biri olmuştur. Yaratıcı yönetmen kimliğini oluştururken ise edebiyattan kuvvet almıştır. Bu çalışmada, edebiyatı tezin merkezine koyarak Ömer Kavur sineması hakkındaki araştırmalara yeni bir bakış açısı kazandırmak amaçlanmıştır. Ömer Kavur sinemasının genel hatlarını anlattığımız 'Ömer Kavur Sinemasına Genel Bir Bakış' bölümünün ardından, Ömer Kavur filmleri; 'Doğrudan Eser Uyarlamaları', 'Edebiyatçılarla Ortak Senaryo Çalışmaları' ve 'Doğrudan Edebiyatla İlişkisi Olmayan Çalışmaları' olmak üzere toplam dört ana başlık altında toplanarak irdelenmiştir. Söz konusu yazarların edebi kişiliği, eserlerinin edebi niteliği, sinemaya senaryo, zaman ve mekan bakımından aktarımı ve edebiyatçılarla ortak çalışmaların Ömer Kavur'un özgün anlatımındaki yeri alt başlıklar halinde incelenmiştir. Çalışmamızda, Ömer Kavur'un içsel bir bağ kurarak çalıştığı edebiyatçıların ve yaptığı edebiyat uyarlamalarının onun sanatsal duruşuna ve onu yaratıcı yönetmen yapan sinema anlayışına katkıda bulunduğu sonucuna varılmıştır. Ömer Kavur'un özgün eserleri bile edebiyattan beslenmiştir.
Şener Şen'in rol aldığı filmlerde halk kültürü unsurlarının kullanımı

Toplumsal yapının en önemli birleştirici öğesi kültürdür. İçerdiği muhteva ile temsil ettiği topluma özel bir statü kazandıran bu haliyle de onu diğerlerinden ayrıştıran kültürün, korunması, kollanması ve yaşatılması ilgili toplumun yarınları açısından ciddi değer taşır. Kültürün korunması adına onun adapte olabilme yeteneği etrafında yaşam alanı bulduğu gerek sözlü gerek yazılı ve gerekse görsel bir kısım türün gözden geçirilmesi, bu türlerde kültürün ne oranda, ne şekilde yer bulduğunun tespiti yönündeki adımlara da gereken önem verilmelidir. Yukarıdaki ifadelerden hareketle çalışmamızda kültür-sinema ilişkisi genelinde Şener Şen'in rol aldığı beş komedi filminde kültürel unsurların kullanımı Sedat Veyis Örnek'in 'Köy-Kent Monografisi' çalışma planı etrafında incelenmiştir.
Beni Yanına Al Anne

'Beni Yanına Al Anne' adlı kısa film projemizde, bireyin kendini oluştururken, psikolojisinin, yakınlarından, çevresinden ve toplumdan etkilenmesi ve bu etkilerin kişiliğin oluşumundaki yansımaları konu edinilmiştir. Filmimizin kahramanı olan orta yaşlı kadının kişilik bozukluğu, baskın kişilik yapısındaki 'anne' figürünün bu bozukluğa neden olan katı, sevgisiz tutumu, üst-ben ve alt bendeki sonlanmaz savaş, güç ve iktidarın katı kullanımının bireyler üzerindeki olumsuz etkisi, gerçeküstü ögeler taşıyan deneysel bir film diliyle aktarılmaya çalışılmıştır.
Türk sinemasında çingenelerin temsili

Bu çalışmada Türk Sinemasında Çingene temsilleri incelenmiştir. İlk bölümde Çingene tarihi ve yaşam tarzı her yönüyle detaylı olarak ele alınmış; etnik grup, etnik kimlik, aidiyet gibi kavramlar açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Çingene müziği, edebiyatı ve sinemasından belli başlı örnekler verilmiş ve Aksanlı Sinema kavramı irdelenmiştir. Üçüncü bölümde Çingenelerin Türk Sineması içindeki temsilleri, ayrı dönemlere ait üç film üzerinde yapılan metin analizleriyle incelenmiştir. Çalışmanın sonuç kısmında Çingenelerin Türk Sinemasındaki varlıkları, karakter analizi ve sosyal yapılanma gibi ölçütler ışığında değerlendirilmiş; Çingenelerin Türk Sinemasında nasıl temsil edildikleri ve temsillerin dönemlere göre nasıl değişim gösterdiği tartışılmıştır.
Taverna kapısının önünde kısa filmi üzerinden sinemada edebiyat uyarlaması tanımları

Edebiyat uyarlaması sinema tarihi boyunca uygulanmış olup edebi eserlerin farklı bir mecrada yeniden yaşatılması bir gelenek haline gelmiştir. Uyarlamalarda bazen bir kültür için değer taşıyan eserler sanatsal kaygılarla sinema perdesine aktarılırken bazen de popülarite kazanmış eserlerin izleyici üzerindeki bilinirliği ticari amaçlı kullanılmaktadır. Bu uygulamalı tez çalışmasında çekmiş olduğum edebiyat adaptasyonu bir eser olan Taverna Kapısının Önünde isimli kısa metraj filmim sinemada uyarlama teması üzerinden değerlendirilmesi yapılacaktır. Yapmış olduğum proje kapsamında filmin yönetmeni olarak sinemada uyarlamayı benim nasıl algıladığım ve uyguladığım açıklanacaktır. Taverna Kapısının Önünde filmi kısa hikayelerin sinema dilinde uyarlanması algısına yeni bir boyut kazandırmayı ve bu yapıya uygun, yenilikçi bir eser eklemeyi amaç edinmiştir.
'Açlık Oyunları' film serisinde gözetim ve iktidar

İnsanlık tarihi kadar eski olan gözetim, hayatın her alanına nüfuz etmektedir. Özellikle iktidar olma/devamlılığı sağlama süreçlerinde gözetime sıklıkla başvurulduğu görülmektedir. Çalışmada, sinema filmlerinden hareketle iktidarların gözetimine yönelik göstergelerin tespit edilmesi amaçlanmış ve iktidarların devamlılıklarını sağlama gayesi ile gerçekleştirdiği gözetim pratiklerine odaklanılmıştır. Bu pratikleri incelemek için ise film analizlerine yer verilmiştir. Çalışmada incelenmek üzere romandan sinemaya uyarlanan ve senaryosunda iktidarın gözetim pratiklerine dair oldukça yoğun izler barındıran Açlık Oyunları film serisi (2012-2015) seçilmiştir. Serinin filmleri incelenirken filmlerin temel bütünlüğünü oluşturan anlatı yapısının ve sinematografik yapının ögeleri tek tek değerlendirilmiş ve göstergebilimsel yöntemden yararlanılarak iktidarın gözetimini işaret eden göstergeler açıklığa kavuşturulmuştur. Yapılan film analizleri ile hayatın her alanında varlık gösteren iktidarların gözetim faaliyetlerinin, kişilerin mahremiyet alanlarını ihlal edebileceği ve hatta özgür, eşit yaşam koşullarını ellerinden alabileceği tespit edilmiştir. İncelenen filmler aynı zamanda bu tespit karşısında çaresiz olunmadığını da göstermektedir. Gözetime karşı direniş gerçekleştirmek ve bilinçli olmak her koşulda mümkündür. Önemli olan iktidarlar tarafından yaratılan normalizasyon toplumunun sadık bir ferdi olmaktan kaçınmak ve gözetimi bir bedel ödeme olarak görmemektir.