turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eleştirel jeopolitik yaklaşım çerçevesinde Kıbrıs Barış Harekatı: Gazetelerin incelenmesi

Kıbrıs Türkiye için hem jeopolitik hem de stratejik açıdan oldukça değerlidir. Kıbrıs'ın kontrolünün başka bir toplum ya da devletin elinde olması Türkiye'yi zora sokacak durumların yaşanmasına neden olabilecektir. Bu nedenle Türkiye 20 Temmuz 1974 tarihinde adaya bir harekat düzenleyerek Kıbrıs'ın en azından belirli bir oranının Kıbrıslı Türklerin kontrolünde kalmasını sağlamıştır. Fakat bu harekatı gerçekleştirmeden önce içeride ve dışarıda harekata sebep olacak haklı gerekçelerin oluşturulması ve bu gerekçelerin kamuoyuna doğru anlatılması gerekmekteydi. Dönemin hükümeti bu gerekçeleri iç ve dış kamuoyuna aktarabilmek için eleştirel jeopolitik yöntemleri kullanmıştır. Çalışma, 37. Hükümetin Kıbrıs Barış Harekatı sürecindeki söylem ve eylemlerini eleştirel jeopolitik açıdan değerlendirmektedir. Kitle iletişim araçlarının popüler yapıları ciddi bir ekti gücüne sahiptir. 37. Hükümet de bu etki gücünü kullanarak, kamuoyunda bir fikir birlikteliği oluşmasını sağlamıştır. 20 Temmuz 1974 günü geldiğinde Türk kamuoyu Kıbrıs Barış Harekatı'nın destekçisi ve savunucusu halini almıştır. Böylece 37. Hükümet Kıbrıs ile ilgili yaptığı eylemlerde Türk kamuoyundan hiçbir eleştiri almamıştır.37. Hükümet'in göstermiş olduğu bu çaba, eleştirel jeopolitik bir hamledir. Basın söylemleri yolu ile temsiller ve tasavvurlar oluşturularak, mağdur Kıbrıs ve Kıbrıslılar, kurtarılmış ve 'Yavruvatan Kıbrıs'ın kurulması için ilk hamle gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda 37. Hükümetin kuruluş günü olan 26 Ocak 1974 tarihinden, Harekat günü olan 20 Temmuz 1974 tarihine kadarki Hürriyet Gazetesi, Milliyet Gazetesi, Cumhuriyet Gazetesi ve Milli Gazete'deki haberler gün gün incelenmiş, oluşturulan söylem, temsil ve tasavvurların eleştirel jeopolitik yaklaşımla izi sürülmüştür.
İbn Haldun'un bilim anlayışı ve sekülerleşme

Çağdaş toplumların sosyal ve kültürel hayatının temel niteliklerinden biri hiç kuşkusuz seküler düşünce, yapılanma ve yaşam tarzıdır. Uzun bir tarihi geçmişşe sahip olmasına karşın sekülerleşme olgusu son birkaç yüzyılın en önemli değişkenlerinden biri haline gelmiştir. Modern sekülerleşme süreci her ne kadar Avrupa ve ABD'de ortaya çıkmış ve yayılmışsa da bu olgu küreselleşmeyle birlikte diğer dünya toplumlarını da etkisi altına almıştır. Sekülerleşme olgusu, bunu, özellikle bilim, teknoloji ve felsefenin etkisiyle gerçekleştirmiştir. Türkiye'de sekülerleşme, özellikle son yıllarda, etkisini hayatın birçok alanında güçlü bir şekilde hissettirmektedir. Ülkemizin de sekülerleşmeye başlamasıyla birlikte bu olgu bizi de artık ciddi anlamda ilgilendirmeye başlamıştır. Bu yüzden sekülerleşme olgusu ve dinamikleriyle toplum olarak yüzleşmemiz kaçınılmazdır. Batının sekülerleşme modeli Tanrıya yer vermeyen sekülarist ve pozitivist bir nitelik taşımaktadır. Buna tepki olarak yeni paradigma arayışlarının gündeme gelmesi de gecikmemiştir. Ancak her ne kadar postsekülar düşünürler buna karşı çıksalar da önerdikleri model, mevcut durumu daha da karmaşık hale getirmekten öteye gidememiştir. Örneğin buradaki sekülerleşme süreci öncelikle kilisenin hakikat tekeli iddiasını daha sonra da tüm dinsel hakikat iddialarını yıkarak gelişirken postsekülerleşme süreci ise tüm hakikat iddialarına; dolayısıyla bilimin de hakikat iddiasına karşı çıkmıştır. Böylece gelinen noktada Batı'nın bilim paradigması bir çıkmaz ve krize doğru evrilmiştir. İbn Haldun, metafiziği dışlayan ya da metafiziğe kayıtsız kalan Batının sekülerleşme modeline karşılık, bilimsel yöntem ve yaklaşımı da içeren yeni bir sekülerleşme modelini içinde barındırır gibidir. İbn Haldun'un bilim anlayışına yakından bakıldığında onda olguların pozitif bir kavranışı bulunmakla birlikte bilimsel ilke ve kurallara ilahi bir unsur eklemesi, onu egemen klasik sekülerleşme modelinden ayırmaktadır. Dolayısıyla Müslüman bir düşünür olarak İbn Haldun, ortaya koyduğu bilim anlayışı ve bu anlayışa bağlı kalarak yürüttüğü bilimsel faaliyetleriyle, çağdaş toplumlara alternatif bir sekülerleşme modeli sunabilecek bir örnek oluşturabilir.
Suriye'deki iç savaşın ardından Türkiye'ye sığınan Suriyeli mültecilerin yaşam kalitesi ve gelecek beklentilerinin değerlendirilmesi

Yerlerinden edilerek başka ülkelere göç eden insanlar gelecek üzerine beklentiler inşa etmek, kaliteli bir yaşam sürmek ve göç ettikleri topluma uyum sağlamak gibi konularda bir takım zorluklar yaşayabilirler. Gelecek beklentisi ve yaşam kalitesinin mülteciler ve kalıcı yerleşecekleri ülkenin refahı açısından büyük bir önem arz ettiği düşünülmektedir. Bu sebeplerden ötürü bu araştırmada Suriyelilerin gelecek beklentisi ve yaşam kalitelerinin barınma alanlarına göre değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Bu gerekçelerden hareketle bu araştırmada göç süreci, Suriyelilerin Türk toplumuna uyumu ve gelecek beklentileri ile ilgili olarak Suriyeli mültecilere yönelik bir anket uygulanmıştır. Yaşam kalitesinin değerlendirilmesi amacıyla ise DSÖ tarafından geliştirilmiş uluslararası geçerliliği olan bir ölçek kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Suriyelilerin %49,8'inin geleceğin iyi olacağını düşündüğü görülmektedir. Gelecek üzerine kurulan beklentiler orta düzeydedir. Kamp içinde geleceğe umutla bakma oranının kamp dışına göre daha iyi olduğu saptanmıştır. Kamp içinde bu oran %58, 8 iken, kamp dışında %48, 1 dir. Ölçek sonucunda elde edilen yaşam kalitesi puanı 3 ,21 0,52'dir. Bu orta düzeye tekabül etmektedir. Genel ölçek sonucunda elde edilen yaşam kalitesi bakımından kamp içi ile kamp dışı arasında anlamlı farklılık olmasa da çevresel yaşam kalitesi ve tek soru bazında sorulmuş olan yaşam kalitesi ile ilgili soruda kamp içi ile kamp dışı arasında anlamlı farklılık bulunmaktadır. Kamp içinde çevresel yaşam kalitesi 2 ,98 0,61, kamp dışında 3,13 0, 56 puan elde etmiştir. Tek soruda algılanan yaşam kalitesi bakımından ise kamp içi 2 ,89 0,73, kamp dışı ise 3,20 0, 80 puan elde etmiştir.
Kayseri'nin yerlisi olmak: geleneksel bir aidiyet biçimini üreten etkileşim örüntüleri

Bu çalışma, yerliliğin üretiminde kadınların rolünü, yerliliğin Kayseri'nin geleneksel yapısının inşasına olan etkilerini anlamak için Kayseri yerlilerinin etkileşim örüntülerini kendine konu edinmektedir. Bu amaç doğrultusunda, uzun yıllar boyunca süregelen etkileşim modellerinin geçerliliğini kaybetmeden bir ritüel haline nasıl dönüştüklerini ve ritüeller, dayanışma, tüketim, gösterişçi tüketim bağlamında, yerlilerin etkileşim ağlarını inceleyerek birbirlerinden nasıl etkilendikleri incelenmeye çalışılmıştır. Bu incelemenin verileri, etnografyayla Kayseri'nin yerlilerinin girdiği ortamlarda ve sıkça bulundukları mekanlarda tam katılımlı gözlem tekniği ile oluşturulmuştur. İlaveten, yaş aralığı olarak iki gruba ayrılmış olan (26- 29 ve 30-55 yaş arası) ve amaçlı örneklem olarak seçilen evli yerli kadınla görüşme yapılarak, katılımlı gözlem tekniğine destek olunacaktır. Araştırmanın sonucunda, yerli olarak birbirleri ile olan dayanışmanın, etkileşim ağını oluşturabilme açısından önemi gözlemlenmeye çalışılmıştır. Bu önem, yıllardır yerlilerin birbirlerinden etkileşim sonucu ortaya çıkardıkları davranışların kabul görerek ritüel halini nasıl aldığını ve şehrin sosyo-ekonomik yapısına olan etkisini anlayabilmek adına katkı sağlayacaktır.
Girit'ten Anadolu'ya gelen göçmen bir topluluğun etnotarihsel analizi: Davutlar örneği

Anadolu, tarih boyunca eski Osmanlı topraklarından kendisine yönelik birçok göç olayına şahit olmuştur. Özellikle 19. yüzyılın sonlarından Cumhuriyet dönemine değin olanlar, günümüz Türkiye'sinin toplumsal yapısını şekillendirir mahiyettedir. Bu çalışmada, 1890'larda Girit'ten göç etmek zorunda kalan ve Anadolu'da -kendilerine göre- yabancı bir kültürel, dilsel, ekonomik ve politik ortama gelen Girit göçmenleri etnotarihsel bir bakış açısıyla araştırılmıştır. Çalışmanın alan araştırması, 1902 yılında muhacirler için inşa edilen evlere iskan edilen Giritli göçmenlerin yaşadığı Davutlar'a bağlı Osmaniye Mahallesidir. Bu Rumca konuşan ve çoğunlukla İslam'ın bir versiyonu olan Bektaşi mezhebine bağlı göçmenler, Anadolu'nun yerli yerleşimcilerinden yaşam tarzı, giyinme ve yemek gibi birçok kültürel farklılık içermekteydiler. Bu çalışma, bir göçmen topluluğun tarih, dil, inanç ve yemek kültürü vasıtasıyla edindiği hatırayı ve kültürel kimliği keşfetmektedir.
Kent ve çocuk: Gündelik hayat pratiği olarak sokakta oyun oynamak

Çocukluk muğlak bir kavramdır. Aynı zamanda psikoloji, eğitim bilimleri, sosyoloji gibi birçok sosyal bilim disiplinin kesiştiği bir konudur. Farklı disiplinler, çocukluğu farklı alanlar üzerinden ele almışlardır. Sosyolojideki çocukluk çalışmaları görece yenidir. Bu çalışmada çocuğun kentle ilişkisi ele alınacak. Bu ilişki incelenirken, çocuğun gündelik hayat pratiğinde önemli bir yeri olan oyun, tiyatroyla desteklenerek yöntem olarak kullanılacaktır. Çocuğun aile içinde değişen değerini incelersek çocuğun kente olan etkisini de anlayabiliriz. 17. yüzyıldan günümüze değişen aile yapısı ile çocuğun değeri ön plana çıkmış, geçen süreç içinde ailelerin odak noktası çocuk haline gelmiştir; bu durum ailenin çocuğun hayatına daha fazla müdahalesine yol açmıştır. Çalışmada hem çocuğun değerinin değişmesinin hem de kentin yapısının değişmesinin çocuğun gündelik hayatındaki oyun pratiğine etkileri gözlemlenecektir. Oyun; -anlatılması zor- normlar, gelenekler, sosyalleşme, kültürel, sosyal, mekansal, sınıfsal farklılıkları içeren çok katmanlı bir yapıdır. Bu kavramları içeren farklı oyunlar aynı kelimeyle belirtilmektedir fakat farklı mekanlarda değişken dinamiklerle oynanmaktadır. Çünkü oyunun ana teması, gündelik hayattır. Gündelik hayat, kentin farklı mekanlarında kendine has dinamiklerle şekillenmektedir. Çocukların gündelik hayat pratiklerinden biri de oyundur. Mekan kavramı üzerinden, çocukların oyun ile sokağı nasıl dönüştürdüğü kavramsallaştırılmaya çalışılmaktadır. Mekanın dönüşümü, sosyo-ekonomik açıdan birbirinden farklı iki mahallenin sokaklarındaki çocukların sokakta oyun oynamayı tanımlaması üzerinden ele alınmıştır. Çocukların oy kullanma hakkı olmadığı için kentin yönetimine dair doğrudan bir etkileri de söz konusu olamamaktadır. Buna karşın kent politikalarından en çok etkilenen gruplardan biri, yine çocuklardır. Bu çalışmada çocukların kentle ilişkisine odaklanılacak ve kent mekanını nasıl dönüştürdüğü incelenecektir.
Sosyal tabakalaşma bağlamında Pierre Bourdieu' nün kültürel sermaye

Fransız sosyolojisinde, 'ciddi sonuçlar doğurabilen günümüzün ender entelektüellerinden biri' olarak kabul edilen Pierre Bourdieu, ülkemizde az bilinen bir bilim adamıdır. Sosyoloji dünyasına sunduğu özellikle habitus, kültürel sermaye, toplumsal uzam, simgesel şiddet gibi kavramlarla tanınan P. Bourdieu, 'kültürel sermaye' kavramıyla sosyal tabakalaşma çözümlemesinde, Marx'in 'ekonomik ilişkileri' ve Weber'in 'statü' ya da 'iktidar ilişkileri'nin yanında 'kültürel ilişkiler' analizin merkezine taşımıştır. Bourdieu'ye göre, günümüz sosyolojisi birçok boş karşıtlıkla doludur ve Bourdieu'nün çalışması genellikle bunları aşma amacındadır. Bourdieu, Marx ve Weber arasında yalnızca birisine taraf olmaksızın, yapısallcılığın katı yapısının cenderesine düşmeden ve bireyselciliğin ütopik bireyine de kapılmadan 'yapısallcı-inşacı' bir sosyoloji geliştirmiştir. Bourdieu'nün sosyal tabakalaşma kuramına katkısını ayrıntılarıyla ele alan araştırmamızda öncelikle, Bourdieu'nün biyografisine kısaca değindikten sonra, genel bilim anlayışı, sosyolojiye bakışı ve sosyoloji yapma biçimi incelenmiştir. İkinci aşamada genel olarak sosyal tabakalaşma konusu yer almaktadır. Genel tabakalaşma olgusu çerçevesinde tarihsel tabakalaşma sistemleri, klasik tabakalaşma teorileri ve günümüz toplumlarındaki tabakalaşma fenomeni üzerine geliştirilen teoriler ele alınmıştır. Bu çerçevede teorileri gözden geçirilen sosyologlar Davis ve Moore, Parsons, Lenski, Sorokin, Dahrendorf, Turner, Touraine ve Giddens'tır. Bu sayede Bourdieu'nün teorisi ile karşılaştırma olanağı sunulmuştur. Üçüncü aşama ise P. Bourdieu'nün geliştirdiği yeni kavramlarla günümüz toplumlarında sosyal tabakalaşmayı nasıl açıkladığı üzerine yoğunlaşmaktadır. Bourdieu sosyal tabakalaşma teorisinde, tabakalaşmanın yani statü ayırımının kültürel dışlayıcılıkla sürdürüldüğü düşüncesini geliştirmiştir. Bu bakış açısmda sosyal tabakalaşma, kültürel yeniden üretim ve sosyal dışlama mekanizmaları aracılığıyla toplum içindeki değişik güç ve tahakküm formlarının oluşturulması, korunması ve sürdürülmesiyle ilgilidir. P. Bourdieu, 'renkler ve zevklerin tartışılmayacağı'nı ileri süren yaygın anlayışın tersine, sosyolojinin, büyük ölçüde bireysel olarak algılanan pratiklerde sosyal bir mantık bulabileceğini göstermektedir.
Ayrımcılıkla mücadele: Çingenelere yönelik ayrımcılık kapsamında pozitif ayrımcılık uygulamalarına eleştirel bir yaklaşım

Ayrımcılık olgusu çok boyutlu bir sorundur. Bu sorunun psikolojik, sosyolojik, hukuki ve siyasi boyutlarının yanında insan hakları boyutu da mevcuttur. Bir insan hakkı ihlali olarak ayrımcılık, insan haklarının korunmasında karşılaşılan en önemli sorunlardan bir tanesidir. Bu sebeple ayrımcılıkla mücadele yöntemlerinin de sorunun çok boyutlu yapısı göz önünde tutularak geliştirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı ayrımcılık sorununun temelinde bulunan nedenleri ortaya koyarak, ayrımcılıkla mücadelede insan hakları boyutunun önemine dikkati çekmektir. Çalışmanın Birinci Bölüm'ünde ayrımcılık sorunu kavramsal olarak ele alınmaktadır. Ayrımcılık türleri ve ayrımcılığın nedenleri ortaya konmaktadır. İkinci Bölüm'de ayrımcılıkla mücadele yöntemleri ve bir mücadele aracı olarak pozitif ayrımcılık uygulamalarından söz edilmektedir. Pozitif ayrımcılık uygulamaları ülke örnekleriyle ele alınarak tartışılmaktadır. Üçüncü Bölüm'de Çingenelere yönelik ayrımcılığa yer verilmektedir. Tarihsel süreç içinde Avrupa'da ve Türkiye'de Çingenelere yönelik ayrımcılığın boyutları ortaya konmaktadır. Yine bu bölümde Çingenelere yönelik ayrımcılığı ortadan kaldırmayı hedefleyen pozitif ayrımcılık uygulamaları Avrupa ve Türkiye örneğinde karşılaştırmalı olarak ele alınmaktadır. Sonuç bölümünde ise ayrımcılıkla mücadelede insan hakları boyutunun önemi ve insan haklarından hareketle ayrımcılık sorununun nasıl ortadan kaldırılabileceği ortaya konmaktadır.
1900-1973 yılları arasında Kuşadası'nın sosyal, kültürel ve ekonomik tarihi

20. nci yüzyılın başından Türkiye Cumhuriyeti'nin 50. nci yılına kadar geçen sürede Kuşadası; Türkiye'nin hızla değişen ve gelişen çehresinin en güzel örneklerinden biri olmuştur. Kuşadası kazasının coğrafi konumu ve ikliminin olumlu etkisi ile gelişen tarım ve ticari hayatı, şehrin hemen hemen her devirde göç alan bir ilçe olmasını sağlamıştır. Kuşadası kazasının kurulduğu tarihten 1920'lere kadar Türk-Müslüman nüfus birinci sırada, Rumlar ikinci sırada yer alırken diğer gayrimüslimler çok cüzi oranda kalmıştır. Yapılan mübadele ve 'etabli' (1923 sonrası) sonrasında Rumların şehri terk etmesi ve diğer unsurlar sonucunda Kuşadası'nda sadece Türk-Müslüman nüfus kalmıştır. Kuşadası, Türkiye'nin batısında Ege bölgesinde önceleri İzmir iline, 1957 yılından sonra ise Aydın iline bağlı güzel bir sahil ve tarım kasabasıdır. Cumhuriyetin ilanı ile şehrin idari, fiziki ve demografik yapısında değişiklikler olmuştur. Özellikle ülke genelinde olduğu gibi Kuşadası'nda da Milli Mücadele sonrası yaraların sarılması ve hayatın eskiden olduğu gibi akması için çalışmalar başlamıştır. Kuşadası halkı yeni dünya şartlarına uyum sağlamaya çalışmış ise de 1929 Dünya Ekonomik Buhranı ve akabinde gelen II. Dünya Savaş (1939-1945) bu durumu zorlaştırmıştır. Bu şartlar Kuşadası'nm XVII. yüzyıldan beri gördüğümüz canlı ticari ve iktisadi hayatım yeniden geliştirmesine imkan vermemiştir. Ticari hayatında yer alan canlı hayvan ihracı ve buna bağlı Kuşadası Tabak esnafı rağbet görmemeye başlamıştır. Bu olaylar halkı ikinci bir geçim kaynağı olan ve XTX. yüzyıldan beri varlığım gördüğümüz 'tütün' dikimine yönlendirmiştir. Bu tarihten sonra Kuşadası'nda tütün başta olmak üzere zeytin, incir ve hububat üretimi artmış, halk tamamen geçimini ziraata, toprağa çevirmiştir. Kuşadası'nın tabii canlı iç pazarı ve çarşısı varlığını sürdürse de XTX. yüzyıl gibi değildir artık. Kuşadası ile anılan ' Üzüm helvası ve helvahaneleri' de bu olumsuz durumdan nasibini almıştır. 1950'lere gelindiğinde Kuşadası kendine yeten balıkçılığı, tarıma dayalı ekonomisi ve tütün, zeytin, incir, üzümü ile anılmaktadır. 337 Ancak Cumhuriyetin 50. nci Yılında, 1973'ler de, Kuşadası için artık bu cümleler değişmeye başlamıştır. Çünkü 1960'lardan sonra yavaş yavaş filizlenmeye başlayan 'Turizm' etkisini, bu küçük sahil, tarım kasabasında göstermeye başlamış şehrin çevresini saran zeytinlikler ve tütün tarlaları yerini otel ve pansiyonlara bırakmaya başlamıştır. Bu oluşumun olgunlaşması 1985 sonrası olacaktır ki neticesinde günümüz ' Turizm beldesi Kuşadası ' ile karşılaşılacaktır.
Üniversiteli gençlerin siyasal katılım davranışlarına aile ve arkadaş gruplarının etkisi

Bu araştırmada üniversiteli gençlerin siyasal katılım davranışları incelenmiştir. Araştırmamız aile ve arkadaş gruplarının üniversiteli gençlerin siyasal katılım davranışları üzerindeki etkisi ile sınırlandırılmıştır. Bireylerin siyasal davranışlar kazanma süreçleri siyasal sosyalizasyon olarak adlandırılır. Gençlik dönemi yetişkinliğe geçiş aşaması olarak düşünülebilir. Bu dönemde birey biyolojik ve psikolojik değişimler geçirir. Bunun yanında bireyin sosyal hayatında da bir takım değişiklikler gerçekleşir. Bu dönemde genç, yetişkin rollerini kazanmaya başlar. Genç bu rolleri büyük ölçüde aile ve arkadaş grupları içinde kazanır. Bu nedenle üniversiteli gencin siyasal sosyalizasyonunda aile ve arkadaş grubunun ayrı bir önemi vardır. Bu dönemde aile ve arkadaş grupları üniversiteli gencin siyasal davranışları kazanmasında birincil sosyalizasyon ajanı olarak işlev görür. Araştırmamız, üniversiteli gençlerin siyasal katılım davranışlarını incelemek amacıyla, Hacettepe Üniversitesi'nde ve Başkent Üniversitesinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmamızda bu üniversitelerde okuyan dört yıllık fakülte öğrencilerine anket uygulaması yapılmıştır. Bu araştırma aracılığıyla üniversiteli gençlerin siyasal katılım davranışlarının ortaya çıkmasında aile ve arkadaş gruplarının nasıl bir etkisinin olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Türkiyeli Ermenilerde kolektif korku gündelik hayatta korku altında varolma pratikleri

Bu tez çalışması, vatandaşlık kavramının korku üzerine kurgulandığı ve yaşandığı Türkiye'de, bir azınlık grubu olarak Ermenilerin kolektif belleklerinin oluşturduğu korkular ile bunların Ermeni kimlikleri ve gündelik hayatları üzerine etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Türkiyeli Ermenilerin bugünkü korkularının temeli 1915 Ermeni Tehciri'ne dayanmaktadır. Bu acıyı atlatamayan Ermeni halkı, seçilmiş travmalarını kendilerinden sonraki nesillere aktarmaktadırlar. Türkiye Cumhuriyeti devletinin 20. yüzyıldan itibaren süregelen ötekileştirme politikaları nedeniyle iyileşme süreci bazı dönemlerde yavaşlamakta, bazı dönemlerde ise yeni travmaların etkisiyle bu süreç gerilemektedir. Türkiyeli Ermenilerin gündelik hayatlarında korkunun yerinin incelenebilmesi için derinlemesine görüşme yöntemiyle bir saha çalışması yapılmış, görüşme sonuçları tarihi olayların ve bilimsel teorilerin desteğiyle analiz edilmiştir.
Hegemonik erkeklik ve eşcinselliğe yönelik tutumlar

Bu araştırmada çok tartışılan ve uzun yılar tartışılmaya devam edilecek olan eşcinsellik olgusu, hegemonik erkeklik odağında üniversite öğrencileri odağında araştırılmıştır. Eşcinsellikle ilgili görüşleri etkileyen birçok faktör vardır. Sahip olunan aile, yaşanılan çevre, kazanılan dini ve ideolojik fikirler, çalışma ortamı, içinde yaşanılan ülkenin eğitim yapısı vb. pek çok faktör herhangi bir konu hakkındaki tutumu etkilemektedir. Bu nedenle üniversite öğrencilerine eşcinsellik olgusu ve hegemonik erkeklik hakkındaki görüşleri sorulurken yukarıda sıralanan faktörler de sorulmuş ve bu şekilde örneklem grubunun yapısı derinlemesine incelenmiştir. Araştırma bulguları sonucunda görüşmecilerin çoğu ideolojik olarak kendini milliyetçi ve dindar olarak tanımlamışlardır. Görüşmeciler hegemonik erkeklik göstergelerinden özellikle korumacı, sert ve heteroseksüel erkek modeli hakkındaki fikirlere katılmış, bu şekilde olan erkek modeli kendileri tarafından kabul edilmiştir. Homofobi açısından son derece katı bir tutum gözlenmiştir. Özellikle görüşmecilerin eşcinsel bir çocuk ya da kardeşe sahip olma durumunda ya da eşcinsel biriyle yakın teması gerektiren mekanı paylaşma konusunda katılımcıların oldukça katı düşüncelere sahip oldukları tespit edilmiştir.
A moral panic sketch: Presenting the contours of a moral panic and partaking of media

Bu çalışma zaman zaman medya araçlarının çoğunun ilgisini çeken ve toplumu tetikleyip bu platformlarda kendisine hatırı sayılır yer edinen Ahlaki Panik kavramın bu ilgiyi zamanla nasıl kaybedip kendisine bu platformlarda artık yer edinemediği üzerine odaklanmıştır. Netleştirmek gerekirse, bu çalışma ahlaki paniğin bu değişkenliğini ayrıntılı bir biçimde ortaya koymuştur. İlk olarak Jock Young tarafından ele alınan bu kavramın anlaşılması için Türkiye'deki dört büyük gazete analiz edilmiştir. Bilindiği üzere, ahlaki panik zaman zaman farklı konseptler, durumlar, olaylar etrafında gelişir. Daha net olmak adına, bu çalışma sığınmacı krizinin dört ana akım gazetenin analizlerine dayandırılmıştır. Bu çalışmada sığınmacı krizinin söylem analizi yöntemiyle ele alınma biçimi çalışılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda insan hakları gibi evrensel değerlerin sığınmacı krizi perspektifinden nasıl ihlal edilebildiğini ancak aynı zamanda yetkilileri adım atmaları konusunda nasıl cesaretlendirildiği gösterilmiştir.. Mülteci krizinin ulusal ana akım dört gazete tarafından nasıl ele alındığı ve ele alış biçimleri açısından gazetelerin duruşları çalışılmıştır. Bu gazeteler Hürriyet, Posta, Yeni Şafak ve Cumhuriyet tir. Bu gazeteler birbiriyle çelişen politik ve ideolojik duruşlarıyla bilinirler. Sığınmacı krizi ve onu takip eden sosyal süreç toplumda endişeye neden olmuştur. Bu süreçte bahsi geçen endişe paranoyaya varmıştır. Çoğunlukla günümüzde azalan bu ahlaki paniğin oluşumunda medyanın rolü/katılımı analiz edilmiştir
Muslim response to the 'western question': Ali Bulaç's contribution

Bu tez, Ali Bulaç'ın Batı Sorununun iki önemli boyutu olan modernite ve demokrasiye ilişkin kendine özgü fikirlerini, eserlerini temel alarak Müslüman-Batı ilişkisi genel çerçevesi kapsamında ele alarak, Ali Bulaç'ın Müslamanların Batı Sorununun çözümüne olan katkısını saptamaya calışacaktır. İslamın dünya üzerinde görülmesinden itibaren İslam ve Batı dünyaları birbiriyle ilişki içindedir. 1400 yıllık bu uzun ilişkide savaşın mı, yoksa barışın mı hakim unsur olacağı dönemsel olarak değişkenlik göstermiştir. Son iki yüzyılda Batının İslam dünyası üzerindeki baskısı önemli ölçüde artmış bulunmaktadır. Bu nedenden ötürü, Batı İslam dünyasının karşısına çözülmesi zor bir sorun olarak belirmiştir. Batının Müslüman dünyaya yöneliminde benimsemiş olduğu sömürgecilik, modernleşme ve demokratikleşme politikaları neticesinde, Batının İslam dünyasındaki baskısı artınca Müslüman dünyanın Batı Sorunu oldukça karmaşık bir hal almıştır. Geçen iki yüzyılda Müslüman- Batı dünyası ilişkisinin hakim unsuru çatışma olmuştur. Müslüman dünya karşısında beliren Batı Sorununa kayıtsız kalmamıştır. Bu amaçla, söz konusu soruna en uygun tepkiyi geliştirmek üzere çaba içine girmişlerdir. Müslüman dünya Batı Sorununa karşı ortak bir tepki geliştirmeyi henüz başaramamıştır. Ancak, bu kapsamda Müslümanlar tarafından Batı Sorunu'na cevaben geliştirilmiş alternatifler bulunmaktadır. Bu tezde de söz konusu alternatiflerden birisi ele alınmıştır.