turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Conspicuous consumption in Turkey in the 1950s: An examination of hayat magazine

Bu çalışma 1950'li yıllarda Türkiye'de sosyal mobilite fırsatlarında gerçekleşen artışıincelemeyi amaçlamaktadır. Bunun için, Veblen'in gösterişçi tüketim kavramındanfaydalanmıştır. Gösterişçi tüketim kavramı, hem statü edinme mücadelelerinin sürekliliğinihem de bu mücadelelerde parasal gösterişin oynadığı rolü vurgulaması bakımından dikkat çekicidir. Tezin ana hatları evlilik ilişkileri, sosyal mobilite ve tüketim kalıplarından hareketle1950'lerde ortaya çıkan bazı sosyal dönüşümler çerçevesinde şekillenmiştir. Bu hususta, Hayat dergisi hem bu değişiklikleri gözlemlemek için değerli bir kaynak, hem de başlı başına bir sosyal olgu olarak ele alınmıştır.
Arap medyasının Irak savaşındaki tutumu

II. Irak savaşının temel nedeni, Irak'ın özel olarak Batı'yı genel olarak da tüm dünyayı tehdit ettiği iddiasıydı. Amerika Irak'ta kitle imha silahların bulunduğunu sürekli dile getirmiş, ara vermeden tüm dünya basınının ve kamuoyunu gündeminde tutmuştur. Irak'ın uluslararası silah deneticilerine, Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu'na ve ABD'nin onayladığı diğer denetim mekanizmalarının denetimlerine açılmasını istemiştir. Bu süreç Irak'ın işgaliyle sonuçlanmıştır. Bu sürecin Arap medyasınca nasıl izlendiği ve Arap kamuoyuna nasıl sunulduğu önem taşımaktadır. Bu çalışmada II. Irak savaşının Arap medyasına yansıması, Arap kamuoyunun savaşı nasıl izlediği ve Arap kamuoyunun gelişmelerden ne şekilde haberdar olduğu üç Arap gazetesi temel alınarak araştırılmıştır. Araştırmanın temelini 1 Mart 2003 tarihinden 19 Nisan 2003 tarihi arasında el Ahram, el Cezire, el Müstakbel gazeteleri örnekleminde Arap medyasının savaş öncesi, savaş dönemi ve savaş sonrası dönemindeki tutumunu izlemek ve bu izleme üzerine yapılan değerlendirmeler oluşturulmuştur.
Ağ toplumu ve din

21. yüzyılın başlarında dünya geçirdiği dönüşümler çerçevesinde bir takım toplumsal hareketlere şahit olmuştur. Çağımızın işaret fişeği olan internetin keşfinden sonra toplumsal yapılar ağ etrafında örgütlenmeye başlamıştır. Bu ağ toplumunda, ağ devletleri olarak niteleyebileceğimiz günümüz devletleri, artık ulus-devlet yapısının yetersiz kaldığı, liberal demokrasinin sorgulandığı, kurumsal yapılarda çözülmelerin yaşandığı, ekonomide kapital sistemin çanlarının çaldığı bir dönemi yaşamaktadır. 2011'de Orta Doğu'da başlayarak bir yangın gibi ülkelere sıçrayan toplumsal hareketler patlak vermiştir. Öncelikle ağ toplumunun kavramsal çerçevesi verilerek bu ağ toplumu bağlamında Orta Doğu'da meydana gelen hareketler ele alınacaktır
Kesişimsellik bağlamında akademik alanda toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin analizi

Toplumsal cinsiyet, bireyin biyolojik cinsiyeti üzerine toplum tarafından inşa edilmiş olan, kadın ve erkeklerin nasıl davranması gerektiğini belirleyen davranış, tutum ve algılara ilişkin kalıp yargılardır. Fakat bu kalıp yargılar, geçmişşte olduğu gibi, günümüz toplumunda da bilhassa kadınları dezavantajlı konuma koymaya devam etmektedir. Bu duruma ek olarak, çalışılan kurum neresi olursa olsun, toplumsal cinsiyet sorunu beraberinde bir takım siyasal, ekonomik ve sosyal eşitsizlikleri de getirmektedir. Eşitsizliğin yaşandığı kurumlardan bir tanesi de akademidir. Üniversitelerde hala toplumsal cinsiyet eşitsizliğine dayalı kariyer ve kazanç eşitsizlikleri karşımıza çıkmaktadır. Yaşanan bu eşitsizliği ise, kadın akademisyenlerin hem hane içi, hem de akademik görev dağılımları ve zaman kullanımları üzerinden anlamak mümkündür. Araştırmanın temel kuramsal çerçevesini Crenshaw'ın (2011) 'Kesişimsellik Teorisi' oluşturmaktadır. Kadın akademisyenlerin akademide yaşadıkları eşitsizlik sorununun tek boyutlu olmadığını gözler önüne serebilmek, bu sorunun kadınlar tarafından nasıl deneyimlendiğini anlayabilmek ve muhtemel çözüm önerileri geliştirebilmek amacıyla biri vakıf, diğeri devlet olmak üzere Ankara'daki iki üniversitede çalışan 18 kadın akademisyenle derinlemesine mülakat yapılmıştır. Ayrıca bu akademisyenlerin de içinde bulunduğu toplam 349 kadın ve erkek akademisyen ile anket çalışması yapılmıştır. Nitel araştırma yaklaşımlarından biri olan temellendirilmiş kuram yöntemi kullanılarak araştırmanın verileri analiz edilmiş, SPSS 22 programı ile yapılan istatistik analizler ile de nitel veriler desteklenmeye çalışılmıştır. Sonuçlar, akademide erkek akademisyenlerin toplumsal cinsiyet algılarının yüksek olduğunu, fakat bu algının davranışlara aynı ölçüde yansımadığını göstermektedir. Ayrıca, bazı istisnalar olsa da, genel olarak ev işleri ve akademik görevlerin geleneksel cinsiyet rolleriyle uyumlu bir şekilde paylaştırılma ve yapılma eğiliminin olduğu bulgulanmıştır. Çıkan sonuçlara göre, kadın akademisyenlerden bazıları toplumsal cinsiyet sorununa ek olarak etnisite, ideoloji, din, yaş, statü gibi farklı sosyo-demografik özellikleri ve kimlikleri yüzünden eşitsizlik sorunu ile karşılaştıklarını belirtmiştir. Bu sebeple de kadın akademisyenler kendilerini iş-aile-yaşam dengelerini koruma ve iyi bir kariyere sahip olma konusunda erkek meslektaşlarına kıyasla daha özverili davranma ve çaba gösterme zorunluluğu içinde bulmaktadır.
Modernliğin bireyciliği ile yaşam politikalarında beliren bireyselleşmenin yansımaları arasındaki farkın ilişkiselliği

Bu araştırma, bireyselleşme ile modern bireycilik arasındaki farkın mahiyetini anlamak ve açıklamak amacı ile bireyselleşme ve ona bağlı olarak birey sorununu sosyolojik olarak tartışmaya açmaktadır. Bu tartışma yaşam politikaları çerçevesindeki insan eylemlerinin doğası incelenerek gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın odaklandığı temel sorun, insanların 'daha iyi ve daha adil' bir topluma dair tahayyüllerini nasıl bir anlayış ve çaba sonucu eyleme, yani bir yaşam politikasına dönüştürdükleridir. Çalışmanın somut verileri, yaşam politikaları olarak kurumsallaşmamış sosyal sorumluluk eylemlerini icra eden 9 bireyle yapılan derinlemesine görüşmelerden elde edilmiştir. İlişkisel yaklaşımla ele alınan bu araştırmanın bulguları, katılımcıların bireyselleşme deneyimlerinin, insani ilişkilerin gerçek, somut boyutuna tekabül ettiğini ve toplumsal ve ahlaki 'iyi' anlayışı ile çerçevelendirildiklerini göstermektedir. Bu anlayışın ayırt edici unsuru, katılımcıların çevrelerinden ve geleneksel normlarından edindikleri ve içselleştirdikleri değerleri bütünsel bir bakış açısı ile yorumlamalarıdır. Hayata dair bütünsel yaklaşım, her bireyi ve dolayısıyla kendini bütünün bir parçası olarak görebilmektir. Bu anlayışa göre birey terimi, bir bütünün atomistik, yalıtılmış ve farklılaşmamış bir parçasına değil, insanın, bir ilişkiler ağı içinde failliğini uygulama yeteneğine sahip, tekil ve özel bir varlık olarak onu öne çıkaran kişisel niteliklerine atıfta bulunur. Buna göre bireyselleşme, bireyin sahip olduğu insani nitelik ve güç potansiyellerini her zaman ve her yerde birbirine bağımlı insanlar arasındaki ilişkiler ağı içinde ve bu ilişkiler aracılığıyla keşfettiği, öznelleştirilmiş bir yorumla ördüğü ve ifade ettiği daimi bir etkileşim; kendini geliştirme ve kültürel içselleştirme arasında vuku bulan çift yönlü bir yapılandırma sürecidir. Yaşam politikaları olarak sosyal sorumluluk eylemleri, kendini gerçekleştirmiş bireylerin birbirlerini karşılıklı olarak üreterek daha iyi ve adil bir toplumun inşasına katkıda bulunma umuduna yöneliktir. Bu eylemler, toplumun dezavantajlı grupları için hak, adalet, özgürlük talebi içermekle birlikte yapıya karşı yıkıcı başkaldırı eylemleri değillerdir. Temel amaç, toplumsal hayatın düzenlenmesine, kültürel değerlerin iyileştirilmesine yönelik bir hak aramadır. Hem kamusal hem de özel alanda, yaşam tarzlarına ilişkin değerler ve tutumların değiştirilmesine yönelik sembolik siyasal bir katılım tarzı olarak bu eylemler, politika değişikliği için dolaylı bir strateji sunmaktadırlar.
Sosyoloji literatüründe ve sinemada gecekondudan varoşa değişen söylem biçimleri

Bu araştırmada, dönemsel analiz çerçevesinde, gecekondudan varoşa doğru yaşanan dönüşümün söylemsel biçimleri bakımından paralellikler sergiledikleri varsayılan kent sosyolojisi literatürü ve sinema üzerinden gecekondunun ve daha sonrasında 'varoş'un nasıl kavramsallaştırıldığı ve kurgulandığı, bu kurgulanışların dönemsel olarak hangi değişkenlere bağlı olduğu ve toplumsal alanda ne gibi işlevleri yerine getirdikleri ortaya konmaya çalışılacaktır. Öncelikle, gecekondulaşma olgusunun ivme kazandığı tarımda makineleşme sonrası dönemden başlayarak günümüze kadar, süreç içerisinde kent sosyolojisi literatüründe gecekondunun ve varoşun ele alınış biçimleri üzerinde durulacaktır. Daha sonra benzer bir süreç içerisinde gecekondu ve varoşa dair sinemadaki söylemin geçirdiği dönüşümler analiz edilmeye çalışılacaktır. Son olarak da eleştirel söylem analizi uygulanmaya çalışılarak seçilen filmler aracılığıyla kent sosyolojisi literatüründe ve sinemada bu söylemsel yapıların hangi biçimlerde sunulduğu ve temsil edildiği araştırılacaktır.
La participation politique et les associations dans la diaspora turque en France: Cas de paris et Strasbourg

Avrupa ülkeleri II. Dünya Savaşı sonrasında yüz yüze kaldığı yıkıcı etkilerin ortadan kalkması için bir takım politikalar belirlemiştir. Ülkelerini yeniden inşa edebilmek adına emek gücüne duydukları ihtiyacı çeşitli ülkelerden işçi alarak gidermeye karar vermişlerdir. Fransa da bu ülkelerin başında gelmektedir. Türkiye'yle 1960'lı yıllarda imzalanan ikili anlaşmalar çerçevesinde Fransa'ya doğru işçi hareketliliği başlamıştır. Misafir işçi statüsüyle giden Türkler, belirli bir süre sonra anavatanlarına dönemeyeceklerini anladıklarında, bulundukları toplumda bazı faaliyetler içerisine girmeye başlamışlardır. Bu bağlamda Türklerin Fransa'daki diaspora çalışmaları bazı gelişmeler sonucunda ortaya çıkmıştır. Fransa'daki Türkler ilk olarak mülk edinmişler ve dernekleşme yoluna gitmişlerdir. Kurdukları dernekler ve STK'lar aracılığıyla kültürel değerlerini devam ettirme yolunda adımlar izlemiştir. Günümüze gelindiğinde ulus-ötesi kimlikler bağlamında göçmenlerin siyasal katılımı ve diaspora faaliyetleri birçok ülke tarafından tartışılmaktadır. Söz konusu çalışmada Paris ve Strazburg şehirlerinde yapılan saha çalışmasından elde edilen veriler kapsamında, Fransa'daki Türklerin göç etme sebepleri, göç sonrasında diasporaya geçiş süreci ve diaspora faaliyetleri, siyasal katılımları ve dernekleşmeleri gibi konulara açıklık getirmek amaçlanmaktadır.
Mekanı düzenlerken yaşamı düzenlemek: Sular Vadisi örneği

Bu tezin amacı Michel Foucault'nun biyoiktidar, disipliner iktidar ve güvenlik teknolojileri kavramlarından hareket ile İstanbul Başakşehir Sular Vadisi Parkı'nın peyzajı örneğinde mekanın düzenlenmesinin yaşamı ve bedenleri nasıl düzenlediğini incelemektir. Bu araştırmanın çıkış noktası peyzaj düzenlemeleri üzerinden iktidarın biyoiktidar olarak bireyi ve çoklukları nasıl düzenlediği meselesidir. Aynı zamanda peyzaj düzenlemesine dair yaklaşımların insana dair yaklaşımlarla paralellik göstermesi de ele alınacaktır. Peyzaj düzenlemeleri iktidarın mikro ve parçalı işleyişine örnek olarak okunacaktır. Parklardaki bitki materyallerinin tek tek ve bir çokluk ya da nüfus olarak toplu halde iktidar ilişkilerinin muhatabı olmasını, Foucault'nun biyoiktidar kavramı altında geliştirdiği bireylerle tek tek ilgilenen disipliner iktidar ve nüfusu bir bütün halinde düzenleyen güvenlik teknolojileri kavramlarıyla birlikte inceleyeceğim. İktidar ilişkilerinin parklardaki bitki materyalleriyle tek tek ve bir bütün olarak ilişkilenme biçimleri, modern dönemde bireylerin ve nüfusların yönetilme biçimiyle paralellikler gösterir. İki farklı alan olarak görünen doğa ve insanların yönetimleri arasındaki ayrım, kent mekanının artık ayrılmaz bir parçası olan parklarda belirsizleşmeye ve kapanmaya başlar. Foucault düşüncesi ve peyzaj düzenlemeleri arasındaki ilişkiyi açıkça sunabilmek için tezimi Sular Vadisi Parkı üzerinden örneklendireceğim.
Perceived risk of victimization and fear of crime: A case study of METU students

Suç korkusu, bireylerin yaşam kalitesini etkileyen onların günlük davranışları üzerinde etkili olan bir olgudur. Bu anlamda bir bireyin yüksek suç korkusuna sahip olması, onların yaşam kalitesini negatif bir biçimde etkilemektedir. Suç korkusu her zaman toplumdaki suç oranlarıyla benzerlik gösteren bir yapıda değildir. Bu anlamda yüksek suç oranlarına sahip bir bölgede yaşayanlar her zaman için yüksek suç korkusu taşımayabilirler. Benzer bir biçimde düşük bir suç oranına sahip bir bölgede yaşayanlar yüksek suç korkusu taşıyabilirler. Bu durum bireylerin yaşam kalitesi açısından önemli bir değişken olan suç korkusunun kapsamlı bir şekilde incelenmesi gerekliliğini göstermektedir. Bu çalışma mağduriyet risk algısı ve suç korkusu arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. suç korkusu ile ilgili çalışmalar genellikle cinsiyet farklılıkları, sosyal eşitsizlikler ve çevresel bozulma üzerinde durmaktadırlar. Bütün bu faktörler suç korkusunun doğasını ve boyutlarını anlamamız açısından önemli unsurlardır. Bütün bu etkenlerin yanında suç korkusu bireylerin mağduriyet risk algılarından da etkilenen bir kavramdır. Çalışmamız öğrencilerin suç korkusu kavramını çok boyutlu bir biçimde ele almayı amaçlamaktadır. Bu anlamda öğrencilerin suç korkusu sadece bir suça maruz kalma olasılığından ziyade bu suça maruz kalmaktan ne derece korktuğunu ve rahatsız olduğunu ölçecektir. Çalışmamız, Ferraro'nun (1995) modeline uygun olarak suç korkusu kavramını öngürülen korku kavramı üzerinden ölçecektir. Bu yaklaşımın avantajı bireylerin anlık korkularından ziyade çevresiyle iletişim kurması sonucu oluşturduğu suç korkusunu ölçmeyi olanaklı kılmasıdır. Çalışmamız Odtü öğrencilerinin suç korkusunu risk algısı yaklaşımına uygun olarak genel suç değerlendirmesinden ziyade spesifik suçlar açısından değerlendirecektir. Bu anlamda çalışmamız suç korkusunu hırsızlık, gasp, basit saldırı, ciddi saldırı ve cinsel taciz gibi belirli suçlar üzerinden ölçmeyi amaçlamaktadır.
1990'lı yıllarda İstanbul'da üniversite gençliği

Bu çalışmada 1990'lı yıllarda İstanbul'da üniversite okuyan gençlerin sosyolojik profili çıkarılmıştır. Dönem gençlerinin kendilik algılarının ve dünya görüşlerinin oluşumunda üniversite yıllarında edindikleri gençlik deneyiminin rolü incelenmiştir. 1990'lı yıllarda İstanbul'da üniversite okuyan gençlerin bugünden baktıklarında geçmişşi nasıl değerlendirdikleri araştırmanın kapsamı dahilindedir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi ve derinlemesine mülakat tekniği kullanılmış ve bu çerçevede 28 kişiyle görüşme yapılmıştır. Sonuçlar; Türkiye, dünya, siyaset, ekonomi, toplum, modernleşme, üniversite, kent, kadın ve kendilik algısı ile müzik ve okuma kültürleri olmak üzere on bir temel alanda değerlendirilmiştir. Çalışmanın temel bulgusu 1990'larda İstanbul'da üniversite okuyan gençliğin politik, idealist ve geleneksel tüketim kalıplarının çok dışına çıkamamış oldukları yönündedir. Bu itibarla 1990'lar gençliğinin imajı olarak kabul edilen 'tikilik'in 1990'lı yıllar İstanbul'unda en azından üniversite okuyan gençlik kesimi için geçerli olamayacağı görülmektedir. 1980 sonrası gençliğe atfedilen apolitiklik, maddiyatçılık, bireycilik gibi özelliklerin 1990'lı yıllar gençliği için genelleştirilemeyeceği dolayısıyla mevcut literatürdeki '1980 sonrası gençlik' kategorizasyonunun 1990'lı yıllarda İstanbul'daki üniversite gençliğinin toplumsal gerçekliğini yakalamak noktasında çok büyük sınırlılıklar taşıdığı bulgularımız arasındadır.
Y nesli üzerine sosyolojik bir analiz

TOPGÜL, Tuna Çağlar. Y Nesli Üzerine Sosyolojik Bir Analiz, Yüksek Lisans Tezi, Ankara 2015 Nesiller ve bu nesillerin birbirinden farklı özellikler göstermesi anlayışından hareket eden çalışmanın konusu, Y Nesli olarak adlandırılan ve literatürde 1983- 2002 seneleri arasında doğmuş olan bireylerin diğer nesillerden farklılaşmasını ve bu farklılaşmaların kırılma noktalarını konu edinir. Çalışma genellikle psikolojinin, antropolojinin ve tarihin konusu olmuş, nesil anlayışının aynı zamanda sosyolojinin de bir inceleme konusu olduğunu ortaya koyarak, kültürün ve kültürlemenin ve sosyal mühendislik çalışmalarının etkilerine bir bakış sunmayı amaçlamıştır. Bu konu ve amaçlar çerçevesinde Ankara'da neslin çalışma ortamında gözlenmesi sağlanmış, seçilen örneklem grubuyla yarı yapılandırılmış görüşme tekniğiyle görüşmeler yapılmıştır. Gözlem ve görüşmeler sonucunda bireylerin Avrupa ve Amerika'da aynı neslin bireyleriyle benzer sosyalizasyon süreçlerinden geçtiği, globalleşme ve medya etkisiyle sunulan benzer vaatlere, benzer beklentiler oluşturdukları gözlenmiştir. Değişen dünya koşullarında gerçekleşme fırsatı yakalayamayan beklentiler sonucunda bireylerin istenmeyen durumlar yaşadığı sonucu da elde edilmiştir.
Mustafa Kutlu öykücülüğünde mekan: Bir edebiyat sosyolojisi incelemesi

İnsan ve mekan ilişkisi ilkel dönemden modern döneme, modern dönemden postmodern döneme doğru bir bütünlük içerisinde süreklilik arz etmektedir. Bu bağlamda mekan-insan ya da mekan-toplum ilişkisi kaçınılmazdır. Tarihsel düzlemde mekanlar toplumu ürettiği gibi toplumlar da mekanı ürete gelmiştir. Dolayısıyla insanın ve mekanın mutlak bir ilişkiselliği söz konusudur. Mağaralardan gökdelenlere uzayan bu süreç içerisinde insan ve mekan birbirinden ayrılmaz iki unsur haline gelmiştir. Bu bağlamda mekanın insan üzerindeki etkisi, insanın mekan üzerindeki etkisi ayrıntılı bir şekilde irdelenmiştir. Zaman, insanın ve mekanın şekillendiricisi konumundadır. Tarihsel süreçle bakıldığında Sanayi İnkılabı sonucunda ortaya çıkan kapitalist düşünce insan-mekan ilişkisini de etkilemiş, mekanlar bir araç iken bu süreçten sonra bir amaç haline gelmiştir. Bu durum toplumsal mobilitenin ve kırılmaların mekana ve insana şekil verme gücünü göstermektedir. Kapitalizm sonrası modern dünyada insanlar artık mekanı bir yaşam alanı olmaktan ziyade bir yatırım aracı görüp mekanı kapitalizme kurban etmişlerdir. Bu bağlamda mekanik bir ilişki içerisinde olan mekanlar organik birer kapitalist mekana evrilmiştir. Köy kasabaya, şehir kente, kent megakente evrilmiştir. Modernizm ve gelenek ilişkisi karşıtlık üzerine kuruludur. Bu karşıtlık bağlamında Mustafa Kutlu'nun hikayeleri gelenek ekseninde konumlandırılabilir. Mustafa Kutlu'nun hikayeleri sadece mekansal unsurlar bağlamında değerlendirilmemelidir. Edebi eserlerin asli unsuru olan insan ve toplum sosyolojide de bu konumdadır ve bu anlamda ortak bir paydada buluşmaktadır. İşte bu birliktelik çerçevesinde Mustafa Kutlu'nun hikayeleri mekansal açıdan sosyolojik nüanslarla bezelidir
Yetişkinlik döneminde hayatı anlamlandırma ve dindarlık ilişkisi

Dünyanın varoluşundan bu yana insanların varlığın gizemini çözme, benliklerini tanıma, hayatın anlamını aramada hep bir arayış içerisinde olduğu görülmüştür. Hayatın amacının ve anlamının ne olduğuna dair sordukları sorulara cevap arayan insanlar, aslında hayatına dair beklentileri yerine getirip getirmediğini, hayatının bu anlamda yaşamaya değer olup olmadığını merak etmektedir. Eğer kişiyi bulduğu cevaplar tatmin ediyorsa mutluluğa götürmekte, aksi takdirde ise hüsrana uğratabilmekte ve buna bağlı olarak kişi psikolojik sıkıntılar içerisine girmektedir. Bu sorunların giderilebilmesi için hayatın bir anlama ve insanın doğası gereği içindeki ulvi duyguları tatmin edici bir amaca ihtiyacı vardır. Din bu noktada, insanın anlam ihtiyacına verdiği cevaplar ve mutluluk yollarını insanlara gösterdiği iddiasında olması bakımından önem arz etmektedir. Bu çalışmanın genel amacı yetişkinlik döneminde dindarlığın hayatı anlamlandırmada etkili olup olmadığını ortaya koymak ve hayatı anlamlandırma ile dindarlık düzeyi arasındaki ilişkiyi çeşitli değişkenler açısından tespit etmektir. Araştırma kapsamında, 2018 - 2019 yıllarında Gaziantep ili merkez ilçeleri olan Şehitkamil ve Şahinbey'de yaşayan 20 - 40 yaş arası yetişkinlerden oluşan 300 kişiyle anket çalışması yapılmıştır. Anket verilerine uygulanan istatistiksel analizler SPSS programı ile yürütülmüştür. Çalışmada bireylerin, hayatı anlamlandırma ile dindarlık düzeyleri arasındaki ilişki, demografik özellikler de dikkate alınarak incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, dindarlık ile hayatı anlamlandırma arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Bireylerin dini duygu, düşünce ve davranışları arttığında hayatı anlamlandırma düzeyleri de artmaktadır. Çalışma, hayata dair kararların büyük ölçüde alındığı yetişkinlik dönemindeki bireylerin hayatı anlamlandırma noktasındaki arayışlarına dini bir alternatif olarak sunmaktadır. Bununla beraber, ölçek, örneklem ve yıllar itibariyle diğer çalışmalardan farklılık arz etmesi bakımından da literatüre katkı sağlaması beklenmektedir.
Gündelik hayatta televizyon programlarının çocukların kültürel değer algılarına etkisi

Araştırmada; Televizyon programlarının, çocuk ve gençlerin kültürel değer algılarına olan etkilerinin gündelik hayat çerçevesinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. İnsan ve toplumun anlam dünyasını oluşturan kültür, içinde yaşanılan toplumun değer yargılarını ve gündelik hayat dinamiklerini de barındırır. Günümüzde medyanın mevcut imgeleri, gündelik hayatın kendine özgü değerlerini de etkiler hale gelmiştir. Kültürel değerlerin aktarımında ve yer yer oluşumunda medyanın etkileri, araştırmanın incelenen konuları arasındadır. Kültürel değerler; kişiler arası etkileşimden, aileden ve diğer toplumsal etkilerden denenerek ve gözlemlenerek öğrenilmektedir. Toplumlar kendileri farkında olmadan şekillenen gündelik hayat kültürünün etkisi altında kalmaktadırlar. Bu çalışmada; gündelik hayat içerisinde ve kültür aktarımında çocuk ve gençlerin değer algılarının şekillenmesinin önemi vurgulanmıştır. Bu çerçevede televizyon programlarının gündelik hayat içerisindeki kültürel değerler üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Araştırma, Ankara merkezindeki iki ortaöğretim kurumundaki 5 -6-7-8. Sınıf öğrencilerine uygulanan anket ile gerçekleştirilmiştir. Çocuklar yaş grubu itibariyle öğrenmeye ve etkilere açık olmaları; örneklem grubu olarak tercih edilmelerine neden olmuştur. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; çocuklar evde geçirdikleri vakitlerinin büyük bir bölümünü uyku, yemek yeme ve diğer aktiviteler dışında televizyon izlemeye ayırmaktadırlar. Dinlenme ve boş zaman eğlencesi olarak televizyon görülmekte olup, çocuklar tarafından bir sosyalleşme aracı olarak kullanılmaktadır. Anne babalar çocukları ile birlikte vakit geçirmelerinin yanı sıra onların eğitimleri ile ilgilenmektedirler ve televizyon bu noktada devreye girebilmektedir. Genel olarak çocuklar televizyon programlarının kendi yaşam tarzları ile bağdaşmadığını ifade etmekle birlikte; çocukların televizyon karşısında fazlaca vakit geçirmeleri onların iradeleri dışında programların olumlu veya olumsuz etkilerine maruz kalmalarına neden olmaktadır. Ortaokul öğrencilerinin çoğunluğu Televizyon programlarının kültürümüzü ve geleneklerimizi yansıtmadığını düşünmektedirler. Yaşadıkları yerlerde sokakta oyun oynama imkanı bulan çocuklar daha az televizyon ve bilgisayar başında vakit geçirmektedirler. Televizyon programlarının türlerinin seçiminde cinsiyetin etkin bir faktör olduğu görülmüştür. Ayrıca televizyon programlarında düzgün Türkçe kullanıldığı kanısı öğrencilerin yarısından fazlası tarafından onaylanmaktadır. Bu durum; çocukların televizyonda gördüklerini doğruluğunu araştırmadan onayladıklarının bir göstergesi olarak sayılabilir.
Mizah anlayışının şekillenmesinde ve mizaha yönelmede sosyal ve kültürel çevrenin rolü: Karikatüristler ve stand-up komedyenleri ile yapılan niteliksel çalışma

Mizah kavramının toplumsal anlamda yeri ve önemini tartışan bu tez çalışmasının amacı, mizah anlayışının ne tür sosyal ve kültürel şartlar altında ortaya çıktığını ve şekillendiğini tespit etmektir. Mizah anlayışının toplum ve birey arasında nasıl bir etkileşim zemini sağladığı anlaşılmaya çalışılmıştır. Karikatüristler ve stand-up komedyenleri ile yapılan derinlemesine görüşmeler sonucunda elde edilen niteliksel verilerle hem farklı mizah anlayışlarının şekillenme süreçleri hem de mizahın toplumsal işlevi ile ilgili bulgulara ulaşılmıştır.