Bir görünüm öğesi olarak renk ve rengin sinematografik anlatıma etkisi

Sinema ilk gösteriminden bu yana teknik ve estetik olarak gelişmeler göstermiştir ve göstermektedir. Sinemaya önce sesin ve ardından da rengin girmesiyle, görüntü dili zenginleşmiş, yönetmenler iletmek istedikleri duyguları çok çeşitli yollarla iletme imkanı bulmuşlardır. Rengin sinemaya girmesiyle gerçekliği olduğu gibi yansıtmak mümkün olmuştur. Ancak yan anlam yaratmada çok önemli bir araç olan sinema, rengi gerek toplumdaki sembolik anlamlarıyla, gerekse yönetmenin renge sonradan kazandırdığı anlamlarıyla kullanmaktadır. Ayrıca yönetmenler rengi filmlerinde estetik bir öğe olarak da kullanmaktadırlar. Renkli filmin yanında siyah beyaz filminde kendine özgü bir anlatım gücü vardır. Bazı sinemacılar siyah beyazın, filme gerçeküstü bir hava kattığını düşünmektedir. Hatta bazı yönetmenler renkli filme, sinemayı gerçeğe yaklaştırdığı için karşı çıkmışlardır. Bugün yönetmenler, konuya göre rengi ya da siyah beyazı tercih etmektedir. Rengin görüntüde etkili kullanımı yönetmene farklı anlatım olanakları sağlar. Her rengin kendisine özgü bir enerjisi vardır. Sıcak renkler yüksek enerjiye, soğuk renkler de düşük enerjiye sahiptir ve yönetmen sahnedeki olayın enerjisine göre bu renkleri kullanır. Renkle filmde özel bir hava yaratılabilir. Yönetmen filmde renkleri kullanarak dikkati vurgulamak istediği objeye çekebilir. Rengin özel kullanımları gözü önemli objelere yöneltmeye yardımcı olur. Renkler bizim sıcaklık, uzay, zaman ve ağırlık üzerine olan yargılarımızı etkilerler. Dekorda sıcak renkler daha küçük görülürken soğuk renkler de daha geniş etki gösterirler. Sahnede sıcak ya da soğuk renkler kullanılaraklos izleyicinin algılaması yönlendirilebilir. Renkler görüntü alanlarını kesin olarak tanımlamaya yardımcı olurlar. Renk, yönetmene teknik açıdan da bir rahatlık getirmiştir. Renk, ayrıntıları ortaya çıkarır. Siyah beyaz filmde kontrast yaratmak için ışık ve gölgelendirme kullanılırken, renkli filmde farklı renklerin kullanılmasıyla kontrast yaranabilmektedir. Renk, sinemada özellikle anlam yaratmak için etkili bir elemandır. Renk, belli bir sahnedeki duygunun sembolik ya da dramatik etkisini vermek için yardımcı olur. Rengin kültürden kültüre değişen sembolik anlamları vardır. Biz günlük yaşantımızda bir renge her zaman bir anlam yükleyerek bakmazken, sinemada gördüğümüz renge karşılık bizde uyanan hislerle renge yüklenen kodu açımlayıp, renge anlam yükleriz. Bazen de yönetmen renge bilinen anlamlarının dışında yeni bir anlam yükler. Ancak izleyicinin bu yeni kodu açımlayabilmesi için çok iyi iletilmesi gerekmektedir. Rengin filmde duyguları iletmedeki rolü filmdeki konuya bağlıdır. Krzystof Kieslowski, 'Üç Renk: Mavi, Beyaz, Kırmızı' filmlerinde rengi önemli bir anlatım elemanı olarak kullanmıştır. Filmlerde temel olarak verilmek istenen duygu ve düşünceler, bu renklerin toplumlar üzerindeki sembolik anlamlarından yararlanılarak ve yönetmenin, filmin teması yardımıyla renklere yüklediği anlamlar ile verilmiştir. Renk, sinemada çok önemli bir görüntü ve anlatım elemanıdır. Yönetmen rengin çeşitli özelliklerinden sinematografik anlatımda faydalanır. Ancak renk, diğer görüntü öğeleriyle ustaca harmanlandığı zaman etkili bir öğe olarak kullanılmış olur.