turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Katıların Akıntıya Kapıldığı Dünya: Zygmunt Bauman ve Akışkan Modernlik

Zaman sürekli olarak tüketilen bir kavramdır ve insanoğlu hayatta kaldığı sürece bu tüketime kaynaklık edecektir. Deneyimlenen her zaman, geçmişş ve gelecek zamandan değişiklik göstermektedir. Dolayısıyla doğacak her çocuk anne ve babasının yaşadığı dünyadan farklı bir dünyaya gözlerini açacaktır. Bu çalışmada sürekli olarak akan zamanın izi sürülerek, zamanın bugünkü uğrak yeri olan modern dünya, Sosyal Bilimci Zygmunt Bauman'ın kullanmış olduğu 'akışkan' metaforu bağlamında anlamlandırılmaya çalışılmıştır. Çalışma boyunca bize eşlik edecek iki metafor olan katı ve akışkanlık, tarihsel olarak belli dönemleri analiz etmek amacıyla kullanılmıştır. Premodern dünya ve onu takip eden modern dünyada toplumun değerlerini besleyen unsur katılık iken, günümüz dünyasında modernliği besleyen unsur akışkanlıktır. Akışkan modern dünyada değişimdeki hızın artışı ve her yerdeliği geçmişşte hakim olan katıların akıntıya kapılmasına neden olmuştur. Modernite ile tanışmanın tarihi çok eskilere dayanmaktadır. Zamansal olarak moderniteyle tanışılan ilk dönemin geride kaldığı günümüz dünyasında; geçmişşin katı enstrümanlarının eridiği, geçerliliğini yitirip yok olduğu ya da eskiye nazaran ağırlığını kaybettiği görülmektedir. Modernlik fikri değerlendirilirken zaman ve kültür süzgecinden geçilerek ele alınmalıdır. Bir hal değişimine uğrayan modernitenin günümüzdeki durumunun anlaşılması için zamanın gerilerine gidilmesi gerekmektedir. Dolayısıyla çalışmada akışkan modern dünyadan önceki ilk uğrak yerimiz Orta Çağ dünyası ve onu takip eden katı modern dünya olmuştur.
Soğuk savaş sonrası avrasya jeopolitiği: Orta Asya'da yapısal dönüşüm

Soguk Savas, Avrasya kara gücü olan Sovyetler Birliği'nin çözülmesi ve yeniCumhuriyetlerin meydana gelmesiyle sonuçlandı. Soguk Savas döneminde iki Süper gücünolusturdugu dengenin Deniz gücü olan Amerika'nın lehine kayması ve Sovyetler Birliği'nin cografik olarak içeriye çekilerek günümüz Rusya Federasyonu topraklarıylasınırlı kalması, Avrasya Bölgesinde jeopolitik bosluk alanların dogmasına neden olmustur. Batı kaynaklı teorisyenlerin Heartland ve Rimland olarak adlandırdıkları bölgeyi olusturanOrta Asya devletleri, Soguk Savas sonrasında sancılı bir dönemden geçerek hembagımsızlıklarını pekistirmeye çalısmaktadırlar hem de Süper ve Bölgesel güçlerlediplomatik oyunlarıyla siyasi ve iktisadi istikrarı korumaya çalısmaktadırlar. Bu çalısmada uluslararası ekonomi-politik yapılanmada kuzey-güney arasında, uluslararası jeo-kültürel yapılanmada Dogu-Batı arasında bir geçis hattı üzerinde bulunan Orta Asya devletleri, söz konusu konumunun yapısall dönüsmesiyle jeoekonomik, jeopolitik ve jeokültürel parçalanmayı önleyen bir strateji gelistirilmesi gerektigi anlatılmaktadır. Yazar, Avrasya hinterlandının merkezinde yer alan ve kendi içinde hem Asya hem de Avrupa medeniyetlerinin sentezini barındıran ve bir o kadar da ne pür Avrupalı ne de pürAsyalı olan Orta Asya medeniyet havzasının öz parametrelerine kavusmasıyla hem bölgesel hem de evrensel dönüsümlere yol açabilecek kapasiteye sahip olduğunu öne sürmektedir
Çocuk refahı alanında çalışan meslek elemanlarının toplumsal cinsiyet konusundaki tutum ve görüşleri

İnsan dünyaya geldiği andan itibaren giyim tarzı, yaşam stili, ekonomik durumu gibi özellikler, başta aile olmak üzere, toplum tarafından cinsiyete göre belirlenmeye çalışılır. Yani cinsiyete göre ayrım henüz çocuk dünyaya gelmeden başlar ve devam eder. Bu ayrım ailede başlayarak, toplum içinde var olan birçok kurum ve kuruluşta etkisini göstermeye devam eder. Bu çalışmanın amacı çocuk refahı alanında çalışan meslek elemanlarının toplumsal cinsiyet konusundaki tutumlarının ve görüşlerinin öğrenilmesidir. Bu amaç doğrultusunda araştırma nicel araştırma yöntemi ile yapılmıştır. Araştırma gönüllülük esasına göre yapılmış olup Adana ilinde çocuk refahı alanında çalışmakta olan 9 çocuk gelişimi uzmanı, 12 sosyolog, 24 psikolog, 29 sosyal çalışmacı ve 31 öğretmen olmak üzere toplam 105 kişi ile yapılmıştır. Araştırmanın veri toplama araçlarını, araştırmacı tarafından hazırlanan anket ve Simge Zeyneloğlu tarafından hazırlanan Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeği oluşturmaktadır. Araştırmanın bulguları SPSS programında çözümlenmiş ve yorumlanmıştır. Bu araştırmada, çocuk refahı alanında çalışan meslek elemanlarının toplumsal cinsiyet konusunda genel olarak eşitlikçi bir düşünceye sahip oldukları ancak öğretmenler başta olmak üzere bazı meslek elemanlarının özellikle LGBTİlere yönelik ötekileştiren bir tutum sergiledikleri sonucuna ulaşılmıştır. Adana ilinde çocuk refahı alanında çalışmakta olan meslek elemanlarından 4 öğretmen ve 1 sosyal çalışmacı araştırma sorularını çok fazla cinsel içerikli bulduğunu belirterek araştırmaya katılmak istememiştir. Yaş olarak daha genç olan ve bekar olan meslek elemanlarının, evli olan ve yaş olarak daha ileri olan meslek elemanlarına göre daha eşitlikçi bir görüşte oldukları görülmüştür. Yapılan araştırmada, meslek elemanlarının toplumsal cinsiyet konusunda bilgilendirilmesi ve farkındalık sahibi olması gerektiği sonucu ortaya çıkmıştır.
Çağımızın teorisyeni Jürgen Habermas'ın iletişim, siyaset ve modernlik anlayışı

İnsan tarihsel süreç içerisinde kendi varlığını ve sosyal birlikteliğini açıklamak adına, içinde yaşadığı sosyal dünya üzerine, süreç içerisinde elde ettiği deneyimlerden hareketle sosyal teoriler üretmiştir. Günümüz sosyal dünyasında insanın bulabilme etkinliği halen devam etmektedir. Sosyal bilim alanında insanın bu etkinliğine önemli katkılarda bulunan teorisyenlerden birisi de hiç kuşku yok ki Jürgen Habermas'tır. Habermas, son dönemde ortaya attığı İletişimsel Eylem Kuramı'yla, sosyal dünyanın merkezine insanın temel etkinliği olan dilden hareketle kavramsallaştırdığı rasyonel özneleri yerleştirir. Rasyonel özneler, onun iletişim, siyaset, modernlik kavramlarının da baş aktörleridir. Habermas, iletişim, siyaset, modernlik kavramlarıyla son derece tutarlı ve süreklilik arz eden teorik bir yapı oluşturmayı başarmıştır. Habermas'ın bu teorik yaklaşımının en önemli yönü ise, aktörleri ve onların rasyonel eylemlerini sosyal dünyanın üretiminde ve yeniden üretiminde temel güç olarak kavramsallaştırma eğilimidir. Habermas, bu teorik kurgusu ile aktörlere ve onların rasyonel eylemlerine yaptığı vurguyla, günümüz sosyal dünyasına ışık tutmayı başarmıştır.
Siyaset sosyolojisi açısından seçim sistemleri ve temsil olgusu

Bu çalışmada 'seçim sistemleri ve temsil olgusu'nu sosyolojik açıdan incelemeye çalıştık. Demokrasinin ortaya çıkışını, gelişimini ve temsili sistemin uygulanma zorunluluğunu tarihsel açıdan ele alıp kısaca anlatmaya çalıştık. Temsili demokrasinin uygulanma biçimi olan seçim sistemlerini yöntem ve teknikleriyle tek tek ortaya koymaya çalıştık. Bu sistemleri dört başlık altında Çoğunluk Sistemi, Yarı Nisbi Sistem, Nisbi Sistem ve Karma Sistem olarak ayrı ayrı incelemeye çalıştık. Her bir sistemi avantajları ve dezavantajları ile birlikte bir bütün olarak değerlendirmeye çaba sarfettik. Ayrıca bu sistemlerin temsil açısından toplumsal iradeyi ne derecede doğru olarak parlementoya yansıtabildiklerini, halkın yönetime katılım hakkını nasıl ve ne kadar sağlayabildiklerini örneklerle göstermeyi amaçladık. Bu arada ülkemizde yapılan seçimleri ayrı ayrı ele alıp, toplumsal iradenin parlementodaki temsil oranlarını rakamlarla ifade ve nedenlerini tartışmaya çalıştık. Ayrıca TBMM'nin meslek, eğitim, yaş ve cinsiyet açısından temsil niteliğini istatistiksel verilirle değerlendirip önerilerde bulunmaya çalıştık. Bunun yanında siyasi tarihimizde seçimle iktidara gelen partileri, oy oranlarını, kurdukları hükümetleri, iktidarları sırasındaki önemli toplumsal olayları, temsil niteliklerini ve seçim kanunlarında yaptıkları değişiklikleri sosyolojik açıdan ele almaya çalıştık. Ülkemizde şu anda uygulanan karma sistemin değerlendirmesini yaparak %10'luk baraj sisteminin temsil açısından oldukça adaletsiz olduğunu ve toplumsal iradeyi parlementoya taşımakta başarısızlığa uğradığını söyleyebiliriz.
Marshall yardımlarının Türk köylüsüne etkilerinin seçili edebi eserlere yansıması

Amerika Birleşik Devletleri tarafından Türkiye'ye 1948 1951 yılları arasında, Marshall Yardımları/Planı olarak bilinen çeşitli yardımlar yapılmıştır. Bu çalışmada, yapılan yardımlar neticesinde Türk Köylüsünün sosyal, iktisadi ve kültürel açıdan geçirdiği değişiklikler, seçili üç edebi metin üzerinden incelenerek tespit edilmeye çalışılmıştır. Yapılan literatür taramaları sonucunda, içeriklerinin Marshall Yardımlarının Türk Köylüsü üzerindeki etkilerini en belirgin şekilde işlediği düşünülen yazınlar tercih edilmiştir. Aynı zamanda, üç eserin farklı edebi türde seçilmesi ile de, edebiyatın farklı yazınsal çeşitlerinde sosyolojiyi görmek ve yine sosyolojinin, edebiyatın birden çok alanına nasıl etki ettiğini anlamak hedeflenmiştir. Çalışmada metin incelemesi yöntemi kullanılmış olup, her bir edebi eser kendi türü içerisinde ve yazarının hayatı göz önüne alınarak değerlendirilmiş, her bir eserin yansıması detaylı bir şekilde incelenmiştir. Yazın gerçekliği ile sosyolojik olay ve olguların bağı, çalışma boyunca göz önünde tutularak ilerlenmiş ve Türk köylüsünün 1950 - 60'lı yıllardaki izleri, edebiyat bağlamından gözlenmeye çalışılmıştır. Sonuçta anlaşılan ise Marshall Yardımları'nın edebi metinlerde, köylüye dönük yansımalarının kültürel ve ekonomik açıdan olumsuz etkilerinin daha fazla olduğu şeklindedir.
Tarihi kent dokusunun toplumsal dönüşümü: Ankara Kalesi örneği

Bu çalışma, tarihi bir kent merkezi olan Ankara Kalesi ve yakın çevresinde, kentsel yenileme projelerinden dolayı soylulaştırma sürecinde yaşananlara benzer bazı değişimler yaşamanın mümkün olduğunu ortaya koymaktadır. Bölgede soylulaştırmayı engelleyen bazı faktörler var ancak kentsel yenileme projelerinin desteği ile yerinden edilme gibi benzer problemler bekleyebiliriz. Projeden önce, proje söylentileri Ankara Kalesi sakinleri ve esnafını etkilemiş bulunmaktadır. Onlar, Ankara Kalesi ve yakın çevresinin geleceğini hayal edebiliyorlar. Ev sahibi olan sakinler bazı ümit ve beklentilere sahipler. Onlar, Ankara Kalesi değer kazanacağı için değişim sürecinden fayda sağlamak istiyorlar. Diğer taraftan, bölgenin ekonomik imkanlarını kullanarak ev almayı ve taşınmayı bekleyen kiracılar gelecekleri konusunda endişelidir. Sonuç olarak bu çalışma, kentsel yenileme projelerinden kaynaklı soylulaştırma etkilerinin, bir sosyal etki değerlendirmesi ile azaltılmasının mümkün olabileceğini önermektedir.
2011 Van depremleri sonrası kalıcı afet konutlarındaki yaşam koşulları üzerine sosyolojik bir araştırma

Yapılan araştırmalara göre Türkiye'de farklı zamanlarda çeşitli afetlerin meydana geldiği görülmekte ve bilinmektedir. Bu afetler içinde en fazla hasara ve kayba yol açan afet türlerinden biri depremlerdir. Türkiye topraklarının büyük bir bölümü deprem riski taşımaktadır. Türkiye'de tarih boyunca farklı zamanlarda birçok şiddetli deprem meydana gelmiştir. Depremin şiddeti kadar can ve mal kayıpları da fazla olmaktadır. 2011 yılında Van ilinde meydana gelen iki büyük deprem de bunlardan sadece bir tanesidir. 23 Ekim 2011'de meydana gelen depremde; 604 kişi, 9 Kasım 2011'de ise 40 kişi olmak üzere, toplamda 644 kişi hayatını kaybetmiştir. Her iki deprem sonrasında il merkezinde, Erciş ilçesinde ve köylerde toplamda 2362 konut yıkılmıştır. Bu çalışmanın amacı 2011 Van Depremleri'nin ardından devlet tarafından TOKİ'ye yaptırılan afet konutlarındaki yaşam koşullarını ortaya koymaktadır. Bu konutlarda yaşamak zorunda kalan insanların bu yerleşimlerdeki fiziki şartları, ekonomik koşulları ve sosyal ilişkileri anlamında yaşam koşullarını temelde bu üç başlık altında değerlendirilmektedir. Fiziki koşullar; afet konutlarının yapısı ve fiziki çevresiyle ilgili yaşam koşullarını ortaya koymaktadır. Bu koşullar içinde; evlerin yapısı, sosyal faaliyet ve açık-yeşil alanların durumu, kent merkezine ve diğer hizmet alanlarına ulaşım tartışılmaktadır. Ekonomik düzlemde ise; ev taksitlerini ya da ev sahipliğini sağlama, toplu konut alanlarında yaşamanın ekonomik yükümlülükleri ve istihdam durumu tartışılmaktadır. Sosyal düzlemde ise, komşuluk-akrabalık ve arkadaşlık gibi sosyal çevre ile ilişkiler ve bu konutlara yerleşmekten kaynaklı sosyal ilişkilerde yaşanan durum ortaya konulmaktadır. Araştırmamız ana hatlarıyla kalıcı konutlara yerleşen insanların sosyal, ekonomik ve konut alanlarının ffiziki durumundan kaynaklı birçok sorunla karşı karşıya kaldığını ortaya çıkarmaktadır.
Türkiye'de sivil toplum kuruluşu olarak sendikalar

Diyarbakır'daki sendikal çabalar ve sendikalar sivil toplum örgütü olarak incelenmiştir. Buna göre, bölgesel özelliklerin sendikaların yapısı, işleyişi ve sivil toplum yönüyle etkisini görmek mümkündür. Olağanüstü hal yasalarıyla yönetilen Diyarbakır'da sendikalar yapısall yönden sivil toplumu yansıtır gözükse de işleyiş itibariyle gerçek bir sivil toplumdan söz etmek güçtür. Çünkü sivil toplum, devletin içinde ve devlete karşı gelmeden özgür girişimde bulunmak demektir. Diyarbakır ve yöresinde ise, sendikalar devletten hak talep etme ya da sosyal ve ekonomik durumlarını yükseltme yerine, devletin o yöredeki düzenine karşı bir mücadele görülmektedir. Bu tür bir mücadele diğer sivil toplum kuruluşları olan dernek, vakıf ve kooperatif gibi kuruluşlarda pek görülmemektedir. Bu kuruluşlar daha çok kendi kuruluş amaçlarıyla sınırlı kalmaktadır. Talepleri ulus sınırlarını aşmamaktadır. Sendikaların amaçları devlet içerisinde baskı unsuru oluşturarak sosyal, ekonomik ve siyasal haklar elde etmek iken, bu amaçlarını ancak örgütlü yapılanmayla sağlayacaklarına inanmaktadırlar. Bunun da devletin Diyarbakır ve yöresine karşı farklı açıdan baktığı inancından kaynaklandığı söylenebilir. Gerek işçilerin, gerekse sendika yöneticilerinin o yörede çalışanların sosyal ve ekonomik durumlarının ülkenin gelişmişlik düzeyine ulaştırıldığı zaman sorunlarının çözülmüş olacağına inanmaktadırlar. Bütün bunlara ek olarak da Diyarbakır'daki sendikaların sorun ve beklentileri Türkiye genelindeki sendikaların ve çalışanların sorun ve beklentilerinin aynısı olduğu görüşü mevcuttur. Sonuç olarak, Diyarbakır sendikalarında demokrasi ve eşitlik yerleştiği takdirde sivil toplumun tüm kurum ve kurallarını görmek mümkün olabilir. Ayrıca, yöre ile devlet arasındaki hassas notaları gerçek manasına getirmek gerekmektedir.
Refleksif sosyolojide yapı eylem etkileşimine yönelik bir örnek olay araştırması

Bu araştırma, refleksif sosyoloji kuramı çerçevesinde yapı ve eylem etkileşimini incelemektedir. Refleksif sosyoloji açısından gözlemlenebilir koşullarda yapı-eylem etkileşiminin farklı boyutlarını ve süreçlerini eyleyenlerin nasıl anlamlandırdığını bulmak bu araştırmanın temel amacını oluşturmaktadır. Bu nedenle araştırmanın ilk bölümü olan kuramsal çerçevede, klasik sosyal teorinin yapı ve eylem kuramları ele alındı. Bu kuramların refleksiviteye katkısı belirtilerek, refleksif sosyoloji kuramı tanımlandı. Bu tanımlamanın ardından refleksif sosyolojinin sosyal teoriler ile ilişkisi ele alındı. Bu çerçevede refleksif sosyolojinin kuramsal araka planında yer alan yapısallcılık, yapısall işlevselcilik, Neo-Marksizm ve eylem merkezli teoriler ile refleksivitenin ilişkisi kuruldu. Kuramsal kısmın son bölümünde ise refleksif sosyolojinin başlıca temsilcilerinden Anthony Giddens, Pierre Bourdieu, Ulrick Beck ve Margret Archer'ın refleksif sosyoloji kuramları anlatıldı. Belirtilen kuramsal çerçeveden sonra araştırmanın yöntemi açıklanmıştır. Araştırmanın kuramsal çerçevesi ışığında araştırmanın problemini somut olarak cevaplamak için bir örnek olay araştırılması gerçekleştirildi. Örnek olay araştırması Mersin Üniversitesi Sağlık ve Araştırma hastanesinde doktor ve hastalar ile görüşmeler yaparak gerçekleştirildi. Bu kapsamda iki profesör, iki doçent, iki yardımcı doçent, iki asistan doktor ve hastanede yatan dört kadın, dört erkek hasta ile görüşüldü. Görüşmelerden elde edilen veriler kuramsal çerçeve kapsamında değerlendirildi. Araştırmanın sonuç kısmında ise doktorların, hastaların görüşleri ve araştırmacının gözlemleri karşılaştırılarak değerlendirildi.
Hatay ili, Vakıflı köyü: 2018 yılında sosyal yapıya monografik bir yaklaşım

Farklı kimliklerin toplumsal alanda birbirleri ile olan etkileşimi, bu etkileşimin kimliklerin özgün yapılarına etkileri ve bu kimlik özelliklerinin sosyal aktarımı birçok sosyal bilim disiplini tarafından incelenmektedir. Tez çalışmasının konusu, Türkiye Cumhuriyeti'nin sınır bölgesinde yer alan ve günümüzde çok etnikli, çok dinli, çok dilli toplumsal bir dokuya sahip Hatay'ın toplumsal dokusu içinde nüfusunun neredeyse tamamını Ermenilerin oluşturduğu bir köy olan Vakıflı'nın sosyal yapısıdır. Bu bağlamda, Vakıflı'daki Ermeni nüfusun kültürel ve sosyal yapılarının geçmişşten günümüze geçirdiği dönüşümler, günümüzde burada yaşayan insanların kendilerini tanımlamaları ve topluluğu bir arada tutan etniklik ve dini temellere dayalı unsurların incelenmesi bu tez çalışmasının sorunsalını oluşturmaktadır. Bu çerçevede Vakıflı'nın sosyal yapısının incelenmesi Bourdieu'nün Sermaye ve Durkheim'ın Dayanışma, kooperatifçilik ve taşınabilir, taşınamaz kültürel miras kavramsallaştırmaları üzerinden ele alınmıştır. Çalışma, araştırmacının katılımlı gözlemi ve toplam nüfusun yaklaşık olarak dörtte birini kapsayan bir saha araştırması ile 2018 yılında gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda Vakıflı'nın sosyal yapısının nüfus özellikleri, kültürel ve sembolik sermaye aktarım aracı olarak din ve dil, ekonomik sermayenin rolü, bir topluluk dayanışması biçimi olarak kooperatifçilik tecrübesi ile ilgili bulgulara erişilmiş ve tezin sorunsalı bağlamında çözümlemeleri yapılmıştır.
From JDP's populism to culturalization of politics: a discourse analytical approach

Bu çalışmada, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin siyasal söylemi ve bu söylemin özgül siyasi evrelerde ortaya koyduğu kimi performanslar bu performansları olanaklı kılan söylemsel yerdeğiştirmeler, modifikasyonlar, vb. söylemsel analitik bir yaklaşımla ele alınmaktadır. Bu bağlamda çalışmanın temel amacı, Ernesto Laclau'nun popülizm teorisinden hareketle, öncelikle 2000'li yılların başında yakaladığı hegemonik ivme itibariyle AKP siyasetinin temel karakteristiklerinin neler olduğunu saptamak ve ardından 2010 sonrası dönemde belirleyici rol oynamış Anayasa Referandumu ve Gezi protestoları gibi belli başlı dönüm noktaları ve kriz momentlerinde AKP'nin hangi söylemsel eklemlenmeler yoluyla İslamcı-muhafazakar siyasetini işler kılıp sürdürmeyi başardığını ana çizgileriyle değerlendirmektir. İlki kadar ön planda olmasa da, çalışmanın, bu eklemlenmelerin duygulanımsal boyutuna dönük analitik bir ilgiye sahip olduğu da söylenmelidir.
12 Mart'ın Türk romanına yansıması

Bu çalışmanın amacı, 12 Mart 1971 muhtırasının romanlardaki yansımalarını incelemektedir. 12 Mart muhtırası, siyasal açıdan 27 Mayıs 1960 darbesinin ardından gelen görece özgürlük ortamını ortadan kaldırmış sol hareket için baskı ve şiddet ortamı yaratmıştır. Bu durum ordudan devrimci atılımlar bekleyen bazı siyasi çevrelerin tezlerinin çürümesi anlamına gelmiştir. 12 Mart romanlarında, sol çevreler açısından yaşanan bunalımı dışlaştırmışlardır. Çalışmada araştırma yöntemi olarak toplumcu gerçekçilik, eleştirel gerçekçilik ve sosyolojik eleştiri yaklaşımları benimsenmiştir. Bu yaklaşımların sentezlenerek bütüncül bir dizge içinde kullanılması amaçlanmıştır. Araştırmada Bir Düğün Gecesi, Yarın Yarın, Her Gece Bodrum, Yaralısın, 47'liler, Gün Döndü, Kanlı Düğün ve Şafak adlı romanlar incelenmiştir. Çalışmada sonuç olarak görülmüştür ki, 12 Mart dönemine ilişkin pek çok veri barındırmalarına karşın, 12 Mart romanları genel olarak küçük burjuva sosyalistlerinin muhtıranın ardından içine düştükleri bunalım, değer yitimi, teorik ve psikolojik çöküş durumunu yansıtmaktadırlar. Ancak genel olarak bu eserlerde karakterler nesnel koşullar, sınıfsal ilişkiler çerçevesinde verilmemişlerdir. Karakterlerin yaşadıkları bunalımın, içinde bulundukları nesnel koşullarla ve taşıdıkları küçük burjuva bilinciyle ilişkisi gözden kaybolmaktadır. Bunalım, umutsuzluk, tükenmişlik durumu insan doğasına içkinmiş gibi ortaya konmaktadır. Kemal Bekir'in Kanlı Düğün ve Sevgi Soysal'in Şafak adlı romanları ise bu eleştirilerin dışında kalır.
Güney Kore'nin modernleşme sürecinin zemini olarak senkretizm

Güney Kore'nin genç bir ulus devlet olarak 20. yüzyılın ikinci yarısında kat ettiği yol Anglosakson literatürde 'Han Mucizesi' olarak adlandırılmış, Batı-dışı toplumlara 'gelenekçi modernleşme' modeli olarak sunulmuştur. Önce ithal ikameci üretimle, ardından da ihracat odaklı ağır sanayi hamlesiyle kalkınma konusunda çok kısa sürede bir mucize yarattığı düşünülen Güney Kore'nin bu başarısı indirgemeci bir tavırla Amerikan yardımlarına bağlanır ve kat ettiği yolun Güneydoğu Asya'daki diğer modernleşme hikayelerine benzediği düşünülür. Güney Kore'nin yakaladığı demokratik olgunluk da, kalkınma hamlesinin ülkenin refah seviyesini getirdiği noktanın doğal sonucu olarak görülür. Ne var ki, Güney Kore'nin modernleşme hikayesini Güneydoğu Asya'daki komşularının deneyimlerinden ayıran önemli bir yönü vardır: Hristiyanlaşma, özellikle de Protestanlaşma. Protestanlık, diğer Güneydoğu Asya ülkelerinde yakalayamadığı başarıyı, yarımadaya daha önce giren Katoliklerin başarısızlığından ders alarak ve başarısıyla kendisine model teşkil eden bir senkretik din sayesinde, Doğu Öğretisi ya da Semavi Yol dini sayesinde, Güney Kore'de yakalar. Söz konusu senkretik modelin, Güney Kore'nin kalkınma ve demokratikleşme süreçlerine de önemli etkisi olmuştur. İşbu mütevazı tez çalışması, tarihsel sosyolojinin imkanlarından yararlanarak, Güney Kore'nin modernleşme deneyimini özel kılan bu örüntüyü ortaya koymayı amaçlamıştır.
Gençlik-siyaset ilişkisinin niteliği: Üniversite gençliğinin siyasal yönelim ve davranışlarını belirleyen etmenler

Yüksek lisans tezi olarak sunulan bu çalışma, gençlik ve siyaset ilişkisini konu almaktadır. Araştırmamıza konu olan gençlik kesimi üniversiteli gençliktir. Üniversite gençliği diğer gençlik kesimlerinden öncelikle, eğitim düzeyi bakımından, dolayısıyla gelecekteki alacakları statülerden ve oynayacakları rollerden, kısacası üniversiteli olmaktan ötürü ayrılmaktadırlar. Bu durum aynı zamanda onları toplumsal gelecek ve siyasal istikrar açısından önemli kılmaktadır. Bu nedenle üniversite gençliğinin siyasal yönelimlerini ve bu yönelimlere ilişkin davranışlarını bilmek, olumlu ya da olumsuz davranışlara neden olan etmenleri analiz etmek araştırmanın temel amacıdır. Araştırma Cumhuriyet Üniversitesi örneğinde yapılmıştır. Üniversitenin koşulları, konumu ve öğrencilerinin nitelikleri ile elde edilen veriler doğru orantılıdır. Zira, üniversite taşra üniversitesi kimliğiyle nitelendirilmektedir. Bu bakımdan veriler büyük kent üniversitesi öğrencilerinin siyasal yönelim ve davranışlarıyla karşılaştırınca daha anlamlı sonuçlar ifade etmektedir. Siyasal yönelim kavramı, bireylerin siyasal ortama ilişkin bilgi, duygu ve tercihlerini anlatmaktadır. Siyasal davranış ise, bu bilgi, duygu ve tercihlere ilişkin eylemlere karşılık gelmektedir. Araştırmada bulgular esas olarak üç noktada toplanmıştır. 1. Üniversite öğrencilerinin siyasal yönelim ve davranışlarını belirleyen sosyo-ekonomik etkenler nelerdir? 2. Üniversite öğrencilerinin siyasal düşünce, inanç ve eylemleri, siyasal ilgi ve bilgi düzeyleri, tercihleri ve bütün bunlara ilişkin siyasal davranışları nelerdir? 3. Üniversite öğrencilerinin siyasal yönelim ve davranışlarında beliren siyasal kutuplaşma, tahammülsüzlük ve siyasal şiddet gibi olumsuzlukların nedenleri nelerdir? Bulgular sonucunda genel olarak, öğrencilerin çoğunun geleneksel tutumlar sergilediği, bu tutumların onların siyasal yönelim ve davranışlarına da yansıdığı ortaya çıkmıştır. Siyasal yönelim ve davranışların rasyonel olmayan görünümler sergilemesi ise, genel açılımla yine sosyo-ekonomik etkenlerin biçimlendirici etkisinden ve gençlerin siyasal ortam içerisindeki yerlerinden kaynaklanmaktadır.