turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sovyetler Birliği dönemi sonrası Orta Asya Cumhuriyetleri'nde entegrasyon süreçleri ve jeopolitik faktörler

TÜRKÇE ABSTRAKT (en fazla 250 sözcük): Bu tezde Orta Asya ülkeleri, özellikle Kazakistan, Özbekistan, Türkmenistan, Tacikistan ve Kırgızistan arasındaki muhtemel bir bölgesel entegrasyonun olabilirlik, perspektif olarak 'entegrasyonların kriterleri ve faktörleri' çerçevesinde bir çalışma yapılmıştır. Sovyetler Birliği'nin dağılması iki kutuplu dünya sistemini sona ermiştir. Bağımsızlığına kavuşan Türk Cumhuriyetleri ekonomik, siyasi, hukuki yeni arayışlara girmiş ve önemli sonuçlardan biri de beş yeni Orta Asya devletinin dünya sahnesine çıkmasıdır. Bu tez çalışmamızda son yıllarda dünyada ve Orta Asya bölgesinde gelişen entegrasyon süreçleri incelenmiştir. Ayrıca, etkili olan iç ve dış etkiler incelenerek bunların nasıl önlenebileceği araştırılmıştır. Orta Asya bölgesinde entegrasyon süreçlerinin ilk örnekleri incelenmeye çalışılmıştır. Bununla birlikte Orta Asya'daki ekonomik, siyasi, hukuki durumlar araştırılarak günümüzde gelinen noktaya değinilmeye çalışılmıştır. 144
Close encounters between Turkey and the us: American indirect influences on Turkey's political and socio-cultural life during the 1950s

Bu tez, 1950'li yıllarda Türkiye'nin siyasi ve sosyokültürel yaşamına dolaylı Amerikan etkisini incelemektedir. İrdelenen dönem iki büyük süper gücün, ABD ve SSCB'nin iki kutuplu dünya düzeni oluşturulmaya başladığı ve bu düzen içerisinde ilan edilmemiş bir kültürel savaşın kıvılcımlarının da atıldığı Soğuk Savaş yıllarına denk gelmektedir. Bu güçler arasında kalmış Türkiye de söz konusu savaşın hem siyasi hem kültürel yönleriyle önemli aktörleri arasında yer almıştır. Bu çalışma, siyasi olayların ayrıntılı incelemelerine girmeden Türkiye'nin bu büyük güçlerin arasında zamanla gelişen çalkantılı olayların da etkisiyle hiçbir zaman sıcak ilişkileri olmadığı komşusu Rusya'dan iyice uzaklaşıp Amerikan koruma kalkanı altına girişini irdelemektedir. Bu tezinin amacı olayların bizzahati kendilerini incelemek değil, fakat ayrıntılı irdelemeyle Türk toplumuna söz konusu olayların nasıl sunuldukları konusunda okuyucuya alışagelmiş anlatımından farklı bir pencere açmaktır. Bunu yaparken de eğitimden mutfağa, edebiyattan sinema dünyasına kadar seçilmiş alanlar üzerinde durarak sosyokültürel etkinin kendi başına değil, ancak siyasi etkinin de desteğiyle toplumları etkileyip yönlendirdiğini göstermektedir. Siyasi ve sosyokültürel incelemelerle de Türkiye'nin büyük bir ülkeye bağımlı olmasının vatandaşların kültürel değerlerine ve gençlerin geleceklerinin şekillenmesine yönelik kimi sorular yanıtlanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada öne sürülen sav, büyük ülkelerin elindeki tüm güçlere karşın her zaman hedeflerindeki ülkenin insanlarının gönlünü kazanmayı başaramadıklarıdır.
Türkiye ve Orta Doğu ülkeleri arasındaki su sorunu eksenli riskler ile potansiyel çatışmaya etkileri ve hidropolitik yaklaşımlar

Küresel ısınma paralelinde Dünya sıcaklık ortalamaları sürekli artmaktadır. Bunun doğal sonucu olarak Dünya su kaynakları hızla azalmaktadır. Bu durum değişmediği sürece su azalan bir değer olarak karşımıza çıkacaktır. Su, özellikle ekvatoral bölgeye yakın bazı kuşaklar için yüksek sıcaklıklar nedeniyle çok ciddi bir sorundur. Mevcut uluslararası kukuk kuralları bu sorunun çözümü ve suların paylaşımı konusunda yetersizdir. Konu hakkında ciddi yaptırımlar oluşmamıştır, bu durum ülkelerin suyun paylaşımı konusunda keyfi uygulamalara yönelmesine neden olmaktadır. Türkiye'nin Güneydoğu bölgesi ve bölgedeki komşu ülkeleri su sıkıntısı yaşayan bir coğrafyada yer almaktadır. Bu nedenle, mevcut su potansiyelinin paylaşımı sorunlara ve çatışma risklerine neden olmaktadır. Türkiye genel olarak ABD ve Meksika arasındaki Rio Grande nehrinin su paylaşımını kendi su politikası için referans kabul etmektedir. Bölge genel olarak değerlendirildiğinde su konusunda en zengin ülke Türkiye'dir. Komşu ülkeler Suriye ve Irak ise su konusunda Türkiye'ye bağımlı bir durumdadır. Sorun bu durumdan kaynaklanmaktadır. Türkiye suyun paylaşımı konusunda uluslararası antlaşmalarla kendisine tanınan hakları kullanmak istemektedir. Türkiye'nin bölgede sahip olduğu su kaynaklarının büyük çoğunluğu Doğu Anadolu'daki dağlardan kaynaklanmaktadır. Bu nedenle, Türkiye bu sular üzerinde güç sahibi olmak istemektedir. Ancak komşularına vermesi gereken miktarda suyun akışına da izin vererek hakkaniyet konusuna dikkat etmektedir. Bölgede inşa ettiği barajlar ile suyun düzenli akışını ve yetersiz olduğu dönemler için suyun depolanmasını amaçlamıştır. GAP projesi bölgede suyun paylaşımı konusunda etkin bir rol oynamaktadır. Sınır komşumuz olmayan diğer Arap Ülkeleri ve İsrail'de, su konusunda ciddi yetersizliklere sahiptir. Bu nedenle, Türkiye tarafından hem sınır komşuları, hem de diğer Orta Doğu ülkelerine su satabilmeküzere projeler geliştirilmiştir. Ancak bu ülkelerin su konusunda Türkiye'ye bağımlı olmak istememeleri üzerine ürettikleri politik yaklaşımları bu projelerin geliştirilememesine neden olmuştur. Suyun paylaşımı konusu geçmişşte özellikle İsrail'in komşuları ile çatışmasına neden olmuştur. Çatışma potansiyelleri hep gündemde olacaktır, ancak askeri güç farklılıkları şimdilik buna imkan vermemektedir. Türkiye sahip olduğu askeri güç ile su konusunda sıkıntıları olan Suriye ve Irak'ın üzerindedir. Bu nedenle, çatışma potansiyelleri yakın gelecekte düşük bir ihtimal olarak gözükmektedir. Ancak su, bölgenin ekonomik, politik ve sosyal yaşamı için çok önemli bir faktör olmaya devam edecektir.
The arctic region: Impact of global warming & competition for energy resources

Son yıllarda, Dünya küresel ısınma gibi ciddi bir tehlike altında ve bu durum dünyanın fiziksel, ekolojik ve biyolojik dengesini bozmaktadır. Dünya'nın çatısı diye adlandırılan Kuzey Kutbu'nda yer alan Arktik bölgesi de küresel ısınmadan en çok etkilenen bölgelerin başında gelir. Arktik Okyanusu; dünyada en çok petrol, doğal gaz, kömür ve çeşitli minerallerin bulunduğu yerlerin başında gelen, büyük bir jeopolitik öneme sahip bölgedir. Küresel ısınmayla birlikte dünyanın normalin üzerinde ısınmasından dolayı Arktik Okyanusu'nda buzullar erimekte ve okyanusun altındaki doğal kaynaklara erişim kolaylaşmaktadır. Dolayısıyla bu durum, Arktik'i çevreleyen devletlerin dikkatini çekmiştir. Arktik bölgeye sınırı olan beş ülke bulunmaktadır; Rusya, Amerika Birleşik Devletleri, Norveç, Kanada, Danimarka. Her ülkenin iddiası vardır ve birbirleriyle örtüşen iddialar sonucunda bölgede devletler arasında anlaşmazlıklar görülmektedir. Hazırladığım bu çalışma küresel ısınmanın etkisindeki Arktik Okyanusu'nu ve sonucunda bölgede çıkan güç yarışını uluslararası hukuk ve diğer devletlerin iddiaları çerçevesinde incelemeye ve anlamaya çalışmaktadır.
Impact of the Taliban reappearance on Afghanistan foreign policy on Pakistan during Hamid Karzai period

Bu tez Afganistan'ın Pakistan'a yönelik dış politikasına, özellikle de Taliban'ın yeniden ortaya çıkışının Hamid Karzai dönemindeki Afganistan'ın Pakistan dış politikası üzerindeki etkisine odaklanmaktadır. Daha çok Pakistan ile tartışmalı ilişkilerin arkasındaki ana yönler, iki aşamada analiz edilir. Tez 'Afganistan'ın Pakistan'a yönelik dış politikasını hangi faktörlerin etkilediği' ve 'Pakistan'ın İslami köktenciliğinin, dış politikanın yumuşak bir aracı olarak Afganistan'a karşı nasıl kullanıldığı' sorularına cevap vermektedir. Bu araştırmada, 1947'den 2001'e kadar ve 2001'den 2014'e kadar olan dönemlerde, Afganistan'daki politik ve tarihsel gelişmelere dayanan niteliksel analiz kullanılmıştır. Bu tez beş ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm çalışmayla ilgili genel çerçeve hakkında bilgi vermektedir. İkinci bölüm kökten cilik, yumuşak güç, Afganistan'ın tarihsel geçmişşi ve Afganistan dış politikasının doktrinini anlatmaktadır. Üçüncü bölüm, Afganistan'ın Pakistan'a yönelik dış politikasının tarihsel arka planını, iki kutuplu dönemi, Soğuk Savaş ve 11 Eylül olayları gibi uluslararası gelişmeleri göz önünde bulundurarak Afganistan'daki tarihsel ve siyasal gelişmelerini gözeterek, iki ülke ilişkilerinin kısa bir özetini, sunmaktadır. Dahası, bu bölümde iki ulusun ilişkilerini etkilemiş olan ana faktörleri, her iki dönemde-Durand Sınır Hattı ve Peştunistan sorunlarını-açıklamaya çalışmaktadır. Ancak, sonraki yıllarda, asıl sorun mevcudiyetini korurken yeni sorunlar ortaya çıkmıştır. Bu yeni sorunlar arasında Taliban terör örgütü, Hindistan-Afganistan ilişkileri, Transit sorunu ve su paylaşımı sorunu yer almaktadır. Pakistan, kuruluşundan bu yana, Afganistan ile olan tartışmalı sorunların üstesinden gelmek için bir yaklaşım olarak Afganistan'ın içişlerine siyasi müdahalede bulunmuş ve böylece Kabil'deki merkezi hükümeti zayıflatmıştır. Pakistan, söz konusu sorunların çözümü ve kontrolünü sağlamak için, kendisine yakın bağları olan Mücahit grupları ve Taliban gibi fundamentalist grupları kullanmaktadır. Dördüncü bölümde, Taliban'ın yeniden ortaya çıkışının, Hamid Karzai dönemindeki Afganistan'ın, Pakistan'a yönelik dış politikası üzerindeki en etkili faktör olarak gösterilmesi, özellikle de Taliban köktendinci grubunun Pakistan'ın Afganistan'a yönelik dış politikasının yumuşak güç aracı olarak rolünü açıklanmaktadır. Ayrıca bu bölümde Afganistan'ın barış sürecine 'Pakistanlı çift oyun' olarak adlandırılan duruma etkisini açıklamaya çalışmaktadır. Sonuç bölümünde Taliban'ın yeniden ortaya çıkışının, iki komşu ulusun zaten zayıf olan ilişkilerini daha da kötüleştirmeye hizmet ettiği belirtilmiştir. Pakistan'ın 11 Eylül sonrasında dış politikasında köktenciliği yumuşak bir güç olarak kullanması, Afganistan'la olan zayıf ilişkileri daha da parçalamıştır.
The US Policy Objectives Towards KRG: 1992-2017

Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, İngiltere'nin bölgeden zayıflayarak çekilmesi ile birlikte Birleşik Devletler, Orta Doğu'da aktif politikaları izlemeye başladı. Amerika Birleşik Devletleri kendi çıkarlarını koruması açısından Orta Doğu'daki gücünü ve varlığını yerleştirerek sağlamlaştırdı. Üstelik Amerika Birleşik Devletleri ile Sovyetler Birliği arasındaki rekabet, Orta Doğu'daki Soğuk Savaş'ın etkilerine bağlı olarak arttı. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, Orta Doğu'da petrolün akışına ve muhafazakar müttefiklerinin güvenliğine dikkat etti. Bunu algılamak için ABD hükümeti birçok farklı strateji izledi. 1958'e kadar Amerika'nın Orta Doğu'daki önemli müttefikleri arasında yer alan Irak, yanını batı bloğundan doğu kesimine kaydırdı. 1958'e kadar Amerika'nın Orta Doğu'daki önemli müttefikleri arasında yer alan Irak, tarafını batı bloğundan doğu kesimine doğru kaydırdı. ABD Irak'ın kaybına katlanamadı ve Bağdat'taki rejime baskı uygulamak için kuzeyde Kürt milliyetçi hareketiyle iletişim kurdu. ABD, Iraklı Kürtleri bir baskı kartı olarak gördü ve Ortadoğu'daki Amerikan çıkarlarını korumak açısından Irak'ın merkezi hükümetine baskı uygulamak için onları destekledi. Irak'taki Amerikan politikalarının sonucu olarak, Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi tesadüfen olarak kuruldu. Buna göre, bu tez, 1992'de IKBY'nin kurulması ile 2017'de başarısız olan KBY bağımsızlık referandumu arasındaki ABD-IKBY ilişkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çerçevede, üç bölümden oluşan tezin birinci bölümünde IKBY'nin kurulmasından önce ABD-Kürt ilişkileri ele alınmıştır. İkinci bölümde, 1992'de Amerikan insani politikaları sonucu IKBY'nin kazara kurulması ve ABD-IKBY ilişkileri 1990'larda Irak'taki Kürtlere yönelik ABD politikalarının işleyişi bazı nedenlerle birlikte tartışılmıştır. Üçüncü bölümde, Irak'ın işgalinden sonra Amerikan İdare politikalarının uygulamalarını ve tutumlarını ABD ve IKBY ilişkileri açısından 2017'de gerçekleşmiş olan IKBY bağımsızlık referandumuna kadar olan kısmı analiz ediyoruz. .
Güç geçiş kuramı çerçevesinde yükselen devletlerin incelenmesi

İnsanlık tarihi kadar eski ve köklü bir geçmişşe sahip olan güç kavramı, uluslararası ilişkiler literatüründe sıklıkla karşılaşılan bir kavramdır. Kimi düşünürler kavramı hedefe ulaşma noktasında bir amaç, kimisi hedeflenilen amacı gerçekleştirme konusunda kullanılacak bir araç, kimileri ise mevcut varlıkların tümünü kapsayan kapasite olarak ifade ederler. Tüm bu birbirinden farklı şekillerde yapılan açıklamalara karşın, kavrama ilişkin net bir tanımlama halen yapılabilmiş değildir. Bu doğrultuda gücün sistem içerisindeki rolüne ilişkin bir uzlaşının da sağlanabilmiş olduğu söylenemez. Güce dair var olan tüm bu belirsizliklere karşın kavram, uluslararası politika çözümlemelerinde sıklıkla kullanılan bir unsur niteliği taşımaktadır. Uluslararası ilişkiler sistemi içerisindeki tüm politik eylemlerin doğası hem gücü hem de güç politikalarını temel almaktadır. Buradan hareketle de güce dair yapılabilecek tanımlama, herhangi bir devletin kendi ulusal menfaatlerini koruma ve sürdürme noktasında elinde var olan tüm potansiyel unsurları şeklinde yapılabilir. Bu unsurlar maddi olabileceği gibi manevi unsurları da içerebilmektedir. Örneğin, bir devletin sahip olduğu coğrafyası, kültürü, nüfus yapısı o devletin gücünün belirleyicisi olabilme özelliğindedir. Gücün potansiyel unsurları olarak da, bir devletin ekonomik gelişmişliği, askeri yapılanması, teknolojik kapasitesi gibi faktörler öne çıkmaktadır. Tüm bu veriler ışığında bu tez çalışması ile amaçlanan, dünya tarihinde insanlığın var olduğu ilk günden bugüne değin varlığını koruyup sürdürmüş olan güç kavramının henüz net bir şekilde yapılamamış tanımına dair açıklamalar getirmek, ardından uluslararası ilişkiler teorilerinin güç kavramı üzerine geliştirmiş oldukları yaklaşımları analiz etmek, devamında ise gücün bileşenlerini tek tek açıklayarak güce ilişkin teorik kısmı sonlandırmak olacaktır. Ardından dünya siyasi tarihinde etkin olmuş başat ve hegemon güçlerin tanımlamalarına değinilecektir. Bu şekilde genel tanımlamaların verileceği birinci bölümün ardından, Organski'nin, anarşik uluslararası sistem tanımlamasına karşı çıkarak sistem içerisindeki güçler arasında hiyerarşik bir ilişkinin bulunduğunu iddia ettiği savı 'Güç Geçiş Kuramı' ve Lemke'nin bu kuramdan yola çıkarak oluşturduğu 'Çoklu Hiyerarşi Modeli' üzerine açıklamalar getirilecektir. Devamında ise uluslararası sistem içerisinde yükselen güçler kavramı ele alınıp, bu doğrultuda sistem içinde yükselen güç ve bu kapsamda yükselen ekonomi olarak ifade edilen yapılanmalar açıklanmaya çalışılacaktır. Son bölümde ise, yapılan tüm bu tanımlamalar, açıklamalar ve analizler doğrultusunda vaka incelemesi başlığı altında son dönemlerin hem ekonomik hem de politik anlamda yükseliş trendinde olan iki ülkesi Çin ve Hindistan inceleme altına alınacaktır. Uluslararası sistemin değişen ve dönüşen yapısı içerisinde yakalamış oldukları bu büyüme ivmesi ile tüm dünyanın dikkatini çeken her iki devlet, bilhassa Çin, günümüz dünyası ABD hegemonyasının karşısında 'yükselen güç' olarak durmakta ve şu anki görüntü itibariyle bu güçlerini artırarak yükselişlerine devam edeceğe benzemektedirler.
The analysis of the political context of the Cyprus hydrocarbons debate in relation to Cyprus problem

Kıbrıs açıklarında yeni enerji kaynaklarının keşfedilmesi bu kaynakların bölgeye barış mı getireceği yoksa mevcut uyuşmazlıkları mı derinleştireceği noktasında rolünün sorgulanması açısından bir ilgi yaratmıştır. Kesin olan şudur ki, Kıbrıs sorunu, enerji ve politikanın kesiştiği eksende, incelenmeye değer bir hidrokarbon boyutu kazanmıştır. Bu anlayış çerçevesinde, bu tez Kıbrıs hidrokarbon meselesini bölgede enerji ile alakalı gelişmelere ve ilgili tarafların Doğu Akdeniz enerji konuları ile ilişkili politikalarına bakarak derinlemesine incelemektedir. Nihayetinde bu politikaların Kıbrıs Sorunu ile ilişkili yanları ortaya çıkarılmaya çalışılmaktadır. Buradaki amaç, son dönemlerdeki hidrokarbon gelişmelerinin, Doğu Akdeniz'de enerji jeopolitiği tartışmalarına yansımalarını anlamaktır. Kıbrıs sorunu dinamiklerinin bu yeni jeopolitik tartışmalar ışığında nasıl yoğrulduğuna ilişkin çıkarımlarda bulunmak bu anlamda son derece önemlidir. Bu tez hidrokarbon tartışmalarının ortaya çıktığı bağlamı incelemenin önemine vurgu yapmaktadır. Bu anlamda, Kıbrıs sorunu ile Kıbrıs hidrokarbonları arasındaki ilişkinin ortaya konabilmesi için Kıbrıs Sorunu'na ilişkin egemenlik tartışmalarına bakmakta fayda vardır. Türkiye, Kıbrıs Cumhuryeti, KKTC ve uluslararası aktörlerin Kıbrıs açıklarındaki hidrokarbon arayışına ilişkin pozisyonları, bölgedeki enerji gelişmelerinin ne ölçüde egemenlik tartışmaları üzerinden ilerlediğini ortaya koymaktadır. Konuya hidrokarbon keşiflerinin çatışma mı yaratacağı yoksa işbirliğine mi iteceği bağlamında bakıldığı zaman, bu çalışma yukarıda belirtilen aktörlerin mesele ile ilgili pozisyonlarının daha ziyade mevcut uyuşmazlıklar üzerinden şekillendiğini ortaya koymaktadır.
Günümüzde Orta Doğu ve Kuzey Afrika'daki demokratik hareketler; Libya ve Mısır örnekleri

Bu çalışmanın temel amacı, ilk olarak Tunus'ta ortaya çıkan, çok kısa sürede Ortadoğu ve Kuzey Afrika'ya yayılan toplu halk hareketlerini sebep ve sonuçları açısından Mısır ve Libya bağlamında incelemektir. Bu bağlamda, üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde anılan bölgelerde etkisini gösteren halk hareketlerinin ilk olarak neden Tunus'ta ortaya çıktığı ve bahse konu hareketlerin ortaya çıkmasının altında yatan sebepler analiz edilmektedir. İkinci bölümde, söz konusu demokratikleşme hareketlerinin ikinci durağı, Ortadoğu'nun anahtar ülkesi Mısır'daki gelişmeler ele alınmakta, anılan ülkenin İkinci Dünya Savaşı'ndan günümüze kadar geçirdiği evreler olaylarla birlikte incelenmekte ve bu gelişmeler ışığında Mısır'daki demokratikleşme hareketinin analizi yapılmaktadır. Son bölümde ise, Kuzey Afrika'da ön plana çıkan ve demokratikleşme hareketlerinin Mısır'dan sonraki adresi olan Libya'ya yayılan olayların tarihsel kökenleriyle beraber sonuçları incelenmektedir. Bu çalışmaya konu olan Mısır ve Libya'nın bağımsızlıklarını kazandıkları post-kolonyal dönemden günümüze kadar geçen süre incelendiğinde, her iki devletin de anti demokratik idarelerce yönetile geldiği ortaya çıkmaktadır. Buradan hareketle, yarım asrı aşan bir bağımsızlık tecrübesi içerisinde insan hakları, demokrasi ve eşitlik gibi kavramlardan yoksun yaşayan halkların bütün bunların yanı sıra ekonomik sıkıntılara da maruz kalması anılan ülkelerdeki toplu halk hareketlerini başlatan ana sebeplerdendir. Adı geçen ülkelerin demokratikleşme hareketleri sonuçlarının ise yakın bir süreçte tam olarak kestirilemeyeceği, bu gelişmelerin her ne kadar sonuçları itibariyle olumlu gibi gözükse de ilerleyen süreçte ülkelerde büyük sınamalara da sebep olabilecek riskler taşıdığı da gözden kaçırılmamalıdır.
Beşar Esad Dönemi Suriye dış politikası ve Türkiye ile ilişkiler: Süreklilik ve değişim eksenli bir değerlendirme

Uluslararası ilişkilerde süreklilik, bir devletin dış politikasının uzun süreli olarak temel ilke ve esasları koruyarak belli parametrelerin dışına çıkmaması veya çıkamaması anlamına gelir. Devletlerin dış politikada süreklilik izlemesi alınan kararlar doğrultusunda olabileceği gibi zorunlu nedenlerden de ortaya çıkabilmektedir. Bunu ülkenin tarihi, coğrafyası, nüfusu, ekonomik durumu, askeri gücü ve ulusal özellikleri yapısall faktörleri etkileyebileceği gibi halkın kültürel özellikleri, ulusal karakteri, liderlerin özellikleri gibi yapısall faktörler de dış politikanın oluşumunda etkili olabilmektedir. Tüm bunlar dış politikada sürekliliği zorunlu ya da isteyerek uygulamasını sağlayabilmektedir. Uluslararası ilişkilerde değişim kavramı konusunda farklı teoriler olup en yaygın ve kabul görenler realizm/neorealizm ile liberalizm/neoliberalizimdir. Klasik realizm ve neorealizm'e göre uluslararası ilişkilerde temel olarak değişim söz konusu değildir. Klasik realistlere göre devlet, güç dengesi ve savaş gibi kavramların insanlık tarihi kadar eski olduğunu ve ileride de devam edeceğini savunur. Uluslararası alanda değişimin ise devletlerin kendi çıkarlarına uygun şartlar oluştuğunda sistemi kendi çıkarlarına uygun şekle sokmak amacıyla savaşlar aracılığıyla gerçekleştirdikleri olgudur. Neorealistler'e göre de hiyerarşik ve başka tür bir Uluslararası sistem gelişmedikçe değişim mümkün değildir. Liberal-Neoliberaller'e göre uluslararası politika da değişim mümkündür ve hatta olması gerektiği savunulur. Devletlerin dış politikalarında değişim yapmaya iten dinamikleri daha iyi anlayabilmenin bir diğer yolunda, devletlerin dış politikalarında görülen değişimi sınıflandırmaktır. Bu sınıflandırmayı seçimli-zorunlu, içsel-dışsal, köklü-sınırlı ve ani-aşamalı olarak sınıflandırmak mümkündür. Araştırmanın amacı, uluslararası politika literatüründe var olan süreklilik ve değişim olgularının incelenerek Suriye Dış politikasında uygulanma sıklığını ve değişimini gözlemlemektir. Özellikle Beşar Esad döneminde uygulanan iç politik kararların dış politikaya yansımaları ve bu yansımaların süreklilik ve değişim ekseninde Türkiye ile ilişkilerde neleri değiştirdiğinin araştırılması amaçlanmaktadır.
Vladimir Putin dönemi Rusya dış politikası 2000-2003 yılları arasında

Bu çalışmanın amacı esas olarak Vladimir Putin dönemi Rusya dış politikasını irdelemekten ibarettir. Dış politika bir ülkenin dış dünya ile siyasi, ekonomik ve kültürel ilişkileri başta olmak üzere her çeşit ilişkilerinin yönetimi olarak da tarif edilebilmektedir. Dış politika, bir devletin uluslararası ilişkilerindeizleyeceği temel yolu göstermektedir. Bu bağlamda eski ve yeni dönemlere ait Rusya dış politikası tartışılmıştır. Vladimir Putin döneminin, Rus dış politikasına getirdiği yenilikler ve bu yeni dönemde Rus dış politikasının oluşumunda ne gibi görevler üstlendiğiincelenmiştir. Putin, batı dünyası ile olan ilişkilerine, attığı adımlara ve bu politikayı oluşturma sürecindeki nihai evrim aşamalarına çok dikkat etmektedir. Çünkü atılacak her yanlış adım, liberal ekonomi dünyasına yeni girmiş Rusya'nınimajını zedeleyebilme tehlikesiyle karşılaşabilecektir.
Kuşak yol projesinin İran dış politikasına etkileri

Tarihi ipek yol yolunda İran'ın Coğrafi önemi yeni sera jeopolitik ve jeo-stratejik konumuyla kadim İpek yolunun çıkış tarihçesi ile beraber projenin zaman zaman farklı nedenler de raflara kaldırsa da Sovyet Birliğin dağılmasıyla birlikte yeniden kuşak yol projesi güzergahlarına ana ülkelerini içirişine İran'ın konumunu da yer almaktadır. Dolaysıyla ipek yolunun ticareti doğudan batıya, batıdan doğuya kültür sanat, baharatların yeni sıra farklı dönemlerde çeşitle hastalıkların yayılmasına sebep olmuştur. Öte yenden 21. Yüzyılın ilk çeyreği kuşak yol projesi yaygınlaşmasıyla birlikte İran'ın dış politikası bölgede siyası, ekonomik açısında yarattığı hakimiyet mücadelesi proje kapsamında İran kendine yeni ortak stratejik aramaktadır. İran'ın kuşak yol projesinin üzerindeki politikasına özel coğrafi konumuna rağmen yeni sıra bul enerji zenginlik doğal kaynaklar sahip petrol ve doğalgaz rezervleri olmasıdır. Kuşak yol projesi ilk kez Çin Devlet Başkanı Xi Jinping tarafında 2013 yılında Orta Asya gezisi sırasında ortaya attığı öte yenden İran'ın batı Asya'da ayrıca yeni kuşak projesi için özel bir coğrafi ve iletişim konumuna sahiptir. Kuşak yol projesinde İran'ın coğrafi konumu kara ve deniz alanında kuzey-güney ekseninde birbirine bağlar ve Avrupa, Asya ve Okyanusya kıtaları, özellikle Güney ve Güneydoğu Asya. İran, Avrupa, Asya ve Afrika'nın üç kıtasının toprak köprüsü olarak kabul edilen bir transit kara ülkesidir. Kafkasya, Anadolu, Karadeniz ve Avrupa'nın kuzeybatı tarafından, kuzey ve kuzeydoğudan Hazar Denizi ve Orta Asya'ya, güney ve güneydoğudan Umman Denizi, Hint Okyanusu ve Hint kıtasına, güneybatıdan ise Orta Doğu ve Kuzey Afrika'ya kadar bağlanmaktadır.