turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
V. Proppun şemasına göre Hollywood tür sinemasının incelenmesi

Çalışmada popüler sinemanın güçlü örnekleri olarak tür filmlerinden en çok hasılat yapmış üç filmin anlatı yapısının eski fantastik masalların anlatısı ile örtüşme derecesini belirlemek amacıyla Vladimir Propp'un biçimbilimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Propp'un olağanüstü masalların yapısını belirlerken oluşturduğu 7 karakter ve 31 işlevden oluşan şema çerçevesinde değerlendirilme yapılmıştır. Müzikal, Western ve Korku türünden gişede en çok hasılat yapan birer film seçilmiştir. 'Kurtlarla Dans', 'Güzel ve Çirkin' ile 'O' seçilen filmlerdir. Propp çalışmasının sonucunda tüm olağanüstü masallarda var olan belli başlı işlevler ve karakterler saptamıştır. Bu işlevlere bir başlangıç durumun varlığı sonra bir eksikliğin ya da kötülüğün ortaya çıktığı görülür. Devamında kahraman diye isimlendirilen kişi bu eksikliği gidermek için yola çıkar. Bu yola çıkış bir göndericinin isteği ile gerçekleşir. Devamında kahramana karşısında çıkan engelleri aşmak için bir bağışçı tarafından sihirli nesne verilir. Öyküde kahramana yardımcı olacak karakter bulunmaktadır. Kahraman saldırganla birkaç çatışmadan sonra zafere ulaşır. Bazen bu zafer üzerine kimliğini gizleyerek ülkesine döndüğü ve bu sırada burada bir düzmece kahramanın asılsız savlarıyla karşılaştığı görülür. Kahramana bir güç iş önerilir, kahraman güç işi yerine getirir. Bundan sonra düzmece kahraman cezalandırıldığı gibi kahraman da bir evlilikle ya da başka bir yoldan ödüllendirilir. Western, müzikal ve korku türlerinden örnek filmlerde Propp'un belirlediği kişilerin bulunmasında ciddi bir farklılık görünmemektedir. Western türü örnek filminde 7 karakterin tamamının bulunduğu ve müzikal ve korku türünün örneklerinde de 7 karaktein 6'sının bulunduğu tespit edilmiştir. Bu durum filmlerin anlatı yapısında belli eylem alanlarına sahip karakterin varlığı türlere göre ciddi bir farklılıklar göstermediği sonucunu göstermektedir. Propp'un olağanüstü masal analtılarında bulguladığı ortak 31 işlevden icelenen filmlerde 18, 19, 20 tanesinin bulunması hem günümüz popüler filmlerin Propp'un şemasına uygunluğunu hem de türler arası bu şemaya uygunluk açısından ciddi farklılıklar bulunmadığını göstermektedir.
1970'ler dönemi Türk sinemasında ideoloji ve mitoloji: Tarkan filmleri

Kültürel ürünler, onu üreten toplumlardan bağımsız kabul edilemez. Dolayısıyla 1970'ler Türkiye'sine bakacak olursak; ekonomik çöküş, siyasi istikrarsızlık ve toplumsal kaos ortamı, sinemayı da etkilemiştir. Hal böyle olunca Türk Sineması, dönemin bunalımlı atmosferinden kurtulmak için mitolojik kahramanlar ve ideolojilerden beslenmiştir. İdeoloji, inanç sistemi tarafından oluşturulan, gerçeği maskeleyen, doğruyu olduğu gibi yansıtmayan ve her yerde mevcut olan bir olgu olarak bu görevi üstlenmiştir. Öte yandan kahramanlık ise bir olayda önemli yeri olan ya da tehlikeli bir durumda yararlılık gösteren kimse anlamına gelmektedir. Nitekim mitoslarda tanrılar ile özdeşleştirilen kahramanlık; gücü, cesareti, yüceliği ve başarıyı temsil etmektedir. İdeolojik ilişkiler içerisinde yetişen her birey, kendi var olduğu toplumun inanç ve düşünce sistemini taşıdığı için tarihsel diyalektik süreç içerisinde mitoslara sıklıkla başvurmuştur. Bu iki temel kavramdan beslenmek zorunda kalan Türk Sineması, 1970'lerde bir çıkış yolu aramıştır. Bu çalışmada, Türk Mitolojisi ve ideolojik ilişkilerin Türk Sineması'ndaki görünümü ele alınmış, 1970- 1980 yılları arasında Türkiye'nin; ekonomi-politiği ve toplumsal yapısı da göz önünde tutularak, Tarkan film serilerinin alt metinleri ve kahramanlık anlatıları incelenmiştir. Bu doğrultuda karşılaştırma, yorumlama ve göstergelerin çözümlenmesi gibi aşamalardan oluşan kahramanın yolculuğu yapısall analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırılan bilgiler sonucu dönemin toplumsal psikolojisini dışa vuran Tarkan film serisi, kurtarılmayı bekleyen ülke teması içerisinde; seyircilerin korkusunu kısmen yatıştıran psikolojik bir kaçış sunduğu tespit edilmiştir.
Memduh Ün sinemasında edebiyat uyarlamaları

Memduh Ün sinemasında edebiyat uyarlamaları önemli bir yer tutmaktadır. Bu araştırmada amaçlanan Ün sinemasında yer alan edebiyat uyarlamalarının yapım nedenlerinin Ün'ün yapımcı ve yönetmen kimliğine değinerek ortaya çıkarabilmektir. Tez çalışmasında Ün'ün hayatından yola çıkarak, sinema ile tanışmasını ve sonrasında gerçekleştirdiği edebiyat uyarlamalarını roman, öykü ve oyun uyarlamaları bölümleri altında incelenmiştir. Son bölümde ise her üç türden bir örneğin yapım ve çekim koşullarını detaylı olarak ele alınmıştır. Ün sinemasında yer alan öykü, roman ve oyun uyarlamalarının oluşum süreçlerinin nedenleri değişiklikler göstermektedir. Örneğin, Ün ilk dönem uyarlamalarında ticari kaygılarla hareket ederken, son dönem uyarlama filmlerini ticari kaygılardan öte saygınlık kazanmak için çektiği gözlenmiştir. Ün'ün çekmiş olduğu edebiyat uyarlamaları, Türk sinemasının ve sinema izleyicisinin beklentileri doğrultusunda şekillenmiştir. Her türde uyarlama yapan Ün, en çok kenar mahalle insanlarının dünyasını anlattığı melodram ve polisiye türünde başarılı olmuştur.
Majority film: Who are the 'otherised' in Turkey?

İnsan bir toplumun içinde doğar ve içinde doğduğu toplumsal gerçeklik; onun beğenilerini, tercihlerini kısacası, kişinin sosyal kimliğini oluşturur. Birey, sosyal kimliğini içinde bulunduğu sosyal kategoriye ve gruba cinsiyet, sınıf ve kimliğini ona göre belirler. Eğer bir kategoriden, gruptan bahsediyorsak; baskın olanın diğerini kendisi gibi yapmaya çalışması, eğer bunu başaramıyorsa kendinden olmayanı 'Öteki' olarak görmesi söz konusudur. Tabii ortada, elle tutulur böyle kavram söz konusu olduğunda, 'Öteki' birçok filozof ve sosyolog tarafından eski zamanlardan günümüze kadar defalarca tanımlanmıştır. Bu sebeple,'Öteki' kavramını tek bir cümle ile sınırlandırmak olası değildir. Daha çok, bizden başkası 'diğeri' anlamında daha sık karşımıza çıkan bu kavrama, genellikle olumsuz anlamlar yüklendiğini görmekteyiz. Kişi kendi içinde bastıramadığı, yok edemediği şeyi, 'Öteki'ne yakıştırmakta, onun üzerine atmaktadır. Millet tanımında, çoğunluğu oluşturan dindar veya laik, Sünni, Müslüman Türklerin devletçe empoze edilen 'bizden olan birey' tanımı bulunmaktadır. Bu tanımlamanın dışına çıkan her birey, 'Öteki' kavramıyla bütünleşmekte, toplumun adeta günah keçisi ilan edilmektedir. Bu bağlamda, bu çalışma üç ana bölümden oluşacaktır. İlkin, Çoğunluk filmindeki 'Ötekileştirme' durumuna gönderme yapacak nitelikteki düşünürlerden Bauman, Bahtin, Lacan, Schnapper ve Levinas'ın 'Öteki' tanımlamaları;ikinci olarak Türkiye'nin Etnik Milliyetçilik ve Ötekileşme anlayışı çerçevesinden değerlendirilmesi, ayrıca W. Reich'in Günah Keçisi kavramından yola çıkarak filmdeki 'Gül' karakterinden bahsedilmiştir. Son olarak, Öteki kavramına yaklaşımlar üzerinden filmde yer tutan kadınların bir çözümlemesi sunulmuştur. Filminde yardımıyla, ülkemizde 'Ötekileştirilenlerin' sadece kimliksel bunalımlardan kaynaklı olmadığını, 'Ötekileştirilmeleri', günümüzde sıradan bir olgu haline getirilen kadınlarımızın da, aslında sadece kadın oldukları için 'Öteki' kıskacı içinde yer aldığı iddiasını dile getirmek.
Türk sinemasında melodram

Sinema, çağımızın sanatı, hatta sanat olmanın ötesinde toplumsal bir olgu, siyasal bir güç ve en önemli endüstri kollarından biridir. Bütün sanatlardan faydalanan sinema, onların taklidi olarak kalmamış, faydalandığı diğer sanatlardan bağımsız, özgün bir sanat formu yaratmıştır. Çağımıza damgasını vuran en genç sanat dalı, sinemanın da dramatik özellikleri bakımından kendi altında pek çok türe ayrıldığı görülmektedir. Bu tez çalışmamızda sinemanın türlerinden belki en önemlisi olan 'melodram' türünü ele alacağız. Melodramın dünya sinemasındaki oluşum sürecinden başlayıp, Türk sinemasına girişim inceleyeceğiz. Türk sineması deyince neden melodramların ilk akla gelen tür olduğunu açıklamaya çalışacağız. Özellikle 1950'lerde 1980'lere kadar Türk sinemasına hakim olan melodramlar halkın özlemlerini, hayallerini ve özendikleri hayat şekillerini anlatırlar. Sınıf atlama konularını ele alırlar. İyiler kötülerle yaptıkları hemen bütün mücadelelerden galip çıkarlar ama pek çok acı da çekerler. Böylesi halka acılarını unutturan bir türün uzun yıllar sinemamıza hakim olması da kaçınılmazdır. Üretim ilişkileri içerisinde halkın isteklerine göre filmler çeken yapımcılar yılda 300'lere varan film sayılarına ulaşmışlardır. Bu filmlerin hemen hepsi aynı kalıplarda, ama halkın bıkmadan izlediği filmlerdir. 1980 sonrasında değişen değerler ve dönemin karmaşık ortamı sonucunda salonlar boşalmış, film sayısı azalmış ve melodram türünde filmler çekilmemeye başlamıştır. Ancak bu dönemde melodramlar, biçim değiştirerek videolar yardımıyla halka ulaşmaya başlamıştır. Bu yıllarda moda olan ve çok izlenen filmler 'arabesk melodramlar'dır. Şöyle bir şey ortaya çıkmaktadır ki ülkemizde halk ve melodramlar ayrılmaz bir bütündür. Ülkedeki kargaşa ve ekonomik sıkıntı nedeniyle, sinemalardan kopan halkla birlikte melodramlar da evlere taşınmışlardır. Önce videolarla ve daha sonra da artan televizyon kanallarındaki dizilerle halka ulaşmışlardır. Yani Türkiye'de çoğunluğun izleme alışkanlıkları hemen hiç değişikliğe uğramamıştır.
Peri masallarının yakın dönem fantastik Hollywood sinemasındaki metinlerarası anlatı yapısı

Bu çalışma, yakın dönem Hollywood sinemasında yeniden çekilen peri masalıuyarlamalarındaki anlatı biçeminin nasıl değiştiğini ortaya koymaktadır. Metinlerarasıanlatı yöntemleri ve imgelerinin, yeniden uyarlanan peri masallarındaki kullanımı irdelenerek ve farklılaşma sürecindeki etkileri üzerinde durularak yöntemlerin veimgelerin, nasıl kullanıldığına odaklanılmıştır. Çalışmada öncelikle fantastik, peri masalları, metinlerarasılık, postmodernizm gibi kavramlar açıklanmıştır. Örnekleme alınan filmlerin, uyarlandığı özgün masallarGreimas'ın Anlatı Çizgesi modeline göre çözümlenmiştir. Ardından, örnekleme alınanfilmlerde, metinlerarası süreçten geçen anlatıların, olay örgülerini nasıl çeşitlendirdiği, karakterlerin nasıl dönüştüğü ve farklılaşma sürecinde metinlerarası anlatı yöntemlerin ve imgelerin nasıl kullanıldığı saptanmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde, edinilen bilgiler doğrultusunda, yeniden uyarlanan peri masallarında farklılaşan noktaların neler olduğu ve bu farklılaşma sürecine nelerin sebep olduğu üzerine bir değerlendirme yapılmıştır. Böylece, Hollywood sinemasınınyakın dönemde peri masalı metinlerini nasıl ele aldığına ilişkin değiniler belirtilmiştir.
Biyografi belgesellerinde anlatı yapısı ve portrenin görsel inşası

Belgesel sinema, gerçeklere yönelen, bilgi ve belgeyi sinemanın teknik ve estetik unsurlarını kullanarak sunan bir alandır. Bu tez ile belgesel sinemanın tanımı, çerçevesi, doğuşu, kuramcıları, belgeselin bilgiyle ve toplumla ilişkisi genel olarak ele alınmakta, özelde ise biyografi belgesellerindeki anlatı yapısına yönelinmektedir. Biyografilerin görsel olarak inşa edilmesinde belgeselin araç olarak kullanımı, tekniğe ve anlatıya dair imkanların nasıl değerlendirildiği gündeme getirilmektedir. Amaçlı örneklem yoluyla seçilen beş biyografi belgeseli, belirlenen teknik parametrelerle, döküman ve betimleme analizi yöntemleriyle analiz edilmektedir. Bu şekilde biyografik portrenin nasıl inşa edildiği, anlatı yapısının nasıl kurulduğu incelenmekte, nitelikli biyografi belgeselciliği için bir tür açılım aranmaktadır. Belgesel sinema üzerine akademik çalışmalar olsa da, biyografi belgeselciliği özelinde Türkiye'de gerçekleştirilen bir çalışmaya rastlanmamıştır. Birçok belgeselin biyografik temelli olduğu düşünüldüğünde, bu yönde bir çalışmanın yürütülmesi önemli olmaktadır. Anlatacak hikayesi ve hafızası olan toplumlar için belgeselci tavrın ontolojik bir değeri vardır. Bu nedenle sözlü kültürün ve tarih aktarımının da bir parçası olan biyografilerin belgeseller yoluyla nasıl daha nitelikli, teknik ve sanatsal üsluplarla aktarılabileceğinin kavranmaya çalışılması önemlidir. Bu çalışmanın; biyografi belgeselciliği literatürüne katkı sağlamak, yapılmış nitelikli biyografi belgesellerini teknik parametreler üzerinden analiz etmek, biyografi belgeselciliğinin değerini betimlemek, araştırmacılara ve belgesel film yönetmenlerine dair önerilerde bulunmak gibi amaçları vardır.
Türk sinemasında fantastik tür filmlerinin anlatı yapısı

İnsan, tarihin her döneminde anlatan bir varlık olmuştur. Söylentiler, masallar, hikayeler ve efsanelerin her biri birer anlatı formudur. Doğal olarak da her anlatı az ya da çok kurmaca niteliğine yaslanır. Anlatı kavramının kapsam ve sınırlarının en somut karşılığı insanlık tarihinin kadim sanatlarından birisi olan tiyatroda görülebilir. Özü itibariyle mimetik bir temsil olan tiyatro sanatıyla ilgili kuramsal nitelik taşıyan ilk görüşlere Antik Yunan'da rastlanır. Bu konuda günümüze kadar ulaşmış en eski eser Aristoteles'in sanat konusundaki görüşlerine yer verdiği Poetika'dır. Aristoteles bu eserde tragedyanın işlevi, ilkeleri ve dramatik yapı hakkında temel düşüncelerini açıklar. Poetika, tiyatro kuramı açısından ilk olma özelliği taşıyan bir eserdir. Aristotelesçi oyun sanatının yapısall ilkeleri yüzyıllar boyunca tiyatro sanatına ve sonrasında da sinema sanatına kaynak olmuştur. Sinemanın erken dönemlerinde söz konusu olmasa da, sinemanın bir sanat olarak kabul görmeye başlamasıyla birlikte ''anlatı'' kavramı tartışmaya açılmıştır. Anlatı kavramının kuramsal düzlemde tartışmaya açılmasının sonucunda sinema tarihinde iki majör anlatı geleneği yerleşik hale gelmiştir: klasik anlatı sineması geleneği ve modern anlatı sineması geleneği. Elbette, sinemanın icadını takip eden görece uzun yıllar boyunca tek egemen anlatı, klasik Hollywood sinemasında en somut karşılığını bulan klasik anlatı sinemasıdır. Star sistemini ve stüdyo sistemini kullanarak ticari anlamda da küresel bir kült haline gelen klasik anlatı sineması geleneğinin ''tür filmleri'' ile çok yakın ilişkileri söz konusudur. Sinemada türlerin ortaya çıkışı ve devamlılığı ile birlikte de her türün kendisine ait bir atmosferi ve çeşitli uylaşımları olmuştur. Bu uylaşımlar çeşitli şablonları, klişeleri ve stereotipleri içerdiği için klasik Hollywood sinemasında ve dolayısıyla da klasik anlatı sinemasında rahatlıkla kabul görmüştür. Bu kabulün arkasında ise Hollywood'un denenmiş, seyirci tarafından kabul edilmiş, ticari olarak başarılı olacağı öngörülen ve belirli bir formülasyona uyan yapımlara fazlasıyla açık olması vardır. Tür filmleri uzunca bir süre klasik anlatı sinemasının taşıyıcılığını yapmıştır ve halen yapmaya devam etmektedir. Elbette bu durum tüm tür filmlerinin klasik anlatı sineması geleneğine ait olduğu anlamına gelmemektedir. Bu çalışmada, fantastik Türk sinemasının anlatı yapısının hangi anlatı geleneğini takip ettiği ve hangi geleneğin uylaşımlarına ne derece uyduğu ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Çalışma çerçevesinde, her biri yerli fantastik sinema açısından çeşitli yönleriyle önemli olan 3 film çözümlenmiştir. Çalışma kapsamında ilk olarak tür kavramının sınırlarını ve iki majör anlatı geleneğinin tarihsel seyrini, özelliklerini ve farklarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu sebeple, kaynak taraması yöntemine başvurulmuştur. Yapılan kaynak taraması sonucunda anlatı geleneklerinin temel ayrımları değerlendirilmiş ve örnekleme dahil edilen filmler bu ayrımlar üzerinden incelenmiştir. Filmlerin karakteristiklerini nesnel bir biçimde çözümlemek için içerik analizi yöntemi kullanılmıştır.
Sinemadan televizyona Türkiye'de 2000 sonrası televizyon belgeselciliği

Türkiye'de ve dünyada hareketli görüntü alanında 2000'lerden sonra çok hızlı bir gelişmenin yaşandığı gözlenebilmektedir. Kuşkusuz bu gelişmeyi dijital yenilikler getirdi. Bu yenilik belgesel film alanını da etkiledi. Etki belgesel filmin çekilmesi, kurgulanması, gösterilmesi alanlarında açık bir biçimde belirleyici oldu. Böyle bir konuda akademik çalışma yapılmasına da zaten 2000'lerde yaşanan bu değişim ve dönüşüm yol açmıştır. Bu yenilikler sinema ve belgesel sinemanın dağıtım ve gösterim alanlarının sınırlarını da hızla ortadan kaldırmıştır. Hem tüm dünyada hem de Türkiye gibi büyük bir hızla gelişmekte olan bir ülkede televizyon kanalları artmıştır. Film festivalleri belgesel filmlere geniş yer açmaya başlamıştır. İzleyici kitleler, belgesel filmlere rağbet etmeye başlamıştır. Bu alanda yeni gelişmelerin kapıları açılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı, belgesel film üretimine destek sağlama noktasında yoğun biçimde çalışmalar içine girmiştir. Belgesel filmler Türkiye'de ve dünya ölçeğinde eğlenme, öğrenme, bilgi sahibi olma alanı haline gelmiştir. Bu tez çalışmasında bu gelişmeler derinine ele alınarak nedenler ve sonuçları üzerinde titizlikle durulmuş ve yepyeni bulgulara ulaşılmıştır.
İtalyan yeni gerçekçi sinemasının Türk sinemasına yansımaları

Sinema XX. yüzyılın en önemli kitle iletişim araçlarından biridir. Toplumsaldır, toplumunun yaşadığı gelişmelerden birebir etkilenir ve bunları yansıtır. İkinci Dünya Savaşı bitiminde, özellikle kaybeden ülkelerin toplumları, içinde bulundukları zor koşulları dünyaya haykırma gereği hissetmişlerdir. Bunun en güzel ifade biçimi de doğal olarak, topluma en yakın sanat dalı olan sinemayla gerçekleşmiştir. 1940'lı yılların ortalarında, Faşist İktidarın etkisini yitirmesiyle sinema yönetmenleri, İtalyan halkının yaşadıklarını gerçekçi bir tavırla ele alarak Yeni Gerçekçi akımını oluşturmuşlardır. Bu akımın işlediği konular, özellikle toplumun alt tabakalarında yaşayanların sorunlarına değiniş biçimi, başta Üçüncü Dünya ülkeleri ve gelişmekte olan ülkeler olmak üzere dünya sinemalarını derinden etkilemiştir. Bu çalışmanın amacı, İtalyan Yeni Gerçekçi sinemasının Türk Sinemasına etkilerini incelemek olmuştur. Bu doğrultuda, Türk toplumunun değişiklikler yaşadığı ve sinemanın da kıpırdanmaya başladığı 1 960 ile 1 970 yılları ele alınmıştır. İtalyan Yeni Gerçekçi Sinemasının etkilerini inceleyebilmek için her iki toplumun, tarihsel, sosyolojik ve kültürel gelişmeleri değerlendirilmiştir. Ele alınan birkaç örnek filmin karşılaştırmalı çözümlemeleri yapılmış, sonuç olarak da bu dönem Türk sinemasının İtalyan Yeni Gerçekçi akımından etkilendiği ortaya çıkmıştır.
Türk sinemasında erkekliğin dönüşümü ve erkeklik krizinin görünümleri

Toplumsal cinsiyet çalışmaları daha çok kadın çalışmalarıyla eş tutulmuş ve bu yüzden alana yönelik incelemeler sınırlı kalmıştır. Fakat ilerleyen dönemlerde erkeğin toplum içerisindeki iktidarını ve konumunu anlamlandırmak/anlamak için erkeklik çalışmaları gelişmeye başlamıştır. Böylelikle hegemonik erkeklik ve eril güç kavramlarının ortaya çıkarılması ve anlaşılması erkeklik çalışmalarının çıkış noktasını oluşturmaktadır. Erkeklik çalışmaları, erkek üzerindeki toplumsal baskıyı da görünür kılabilmekte ve farklı erkeklik kimliklerinin de mümkün olabileceği durumunu ortaya çıkarmaktadır. Aynı zamanda gelişmekte olan toplumsal yaşamla birlikte özgürlük, eşitlik kavramları insanların zihinlerini daha fazla meşgul etmiş ve böylelikle kadın-erkek rollerine yönelik tutum ve bakış açısı değişebilmiştir. Tüm bunların sonucunda erkeklik kavramı üzerinde yapılan bu araştırmalar ve yenilikler 'hegemonik erkeklik' kavramının dönüşümüne zemin hazırlamıştır. Toplumsal yapıdaki bu değişim sinema alanı üzerinden de okunabilmektedir. Filmlerdeki erkek karakterler, hegemonik gücünü ortaya koyabilecek güçlü ve tahakkümcü özellikleriyle değil aksine güçsüz ve edilgen diyebileceğimiz negatif özelliklerle yansıtılmaktadır. Toplumsal alanda ve sinemada erkeklik kavramının yaşadığı bu değişim erkeklik krizi/bunalımı kavramıyla açıklanabilmektedir. Bu tez çalışmasında da erkeklik krizi kavramının Türk sinemasına yansıması incelenmektedir. Türk sinemasındaki hegemonik erkekliği yansıtan filmlerin süreç içerisinde nasıl şekillenip eril krizine dönüştüğü incelenen filmlerle değerlendirilmiştir. Bunun için de 1970'den günümüze kadar devam edegelen sürece ait beş film örneği ele alınıp, analiz edilmiştir. Erkek karakterlerin yaşadığı buhran ve eril kriz film analizinde kullanılan başlıklandırma yöntemi ile ortaya çıkarılmıştır. Aynı zamanda erkeklik kimliğinin dönemsel olarak geçirmiş olduğu değişim, filmlerin karşılaştırılmasıyla daha anlaşılır kılınmaya çalışılmıştır. İncelenen filmlerde erkeklik kimliğinin uğradığı değişimi ortaya çıkarabilmek için de tarihsel çözümleme yöntemi kullanılmıştır.
Postmodern roman ve filmde medyalararasılık

Bu çalışma, edebiyat ve sinema disiplinlerinin medyalar arası ilişkilerini incelemektedir. Almanca edebiyatın seçilmiş postmodern romanları ve bu romanların uyarlamaları arasındaki disiplinerarası, medyalar arası ilişkileri irdelemektedir. Patrick Süskind'in Koku romanı ile Tom Tykwer'in Koku filmi, Bernhard Schlink'in Okuyucu romanı ile Stephen Daldry'nin Okuyucu filmi, Robert Schneider'in Uykunun Kardeşi romanı ile Joseph Vilsmaier'in Uykunun Kardeşi filmi, Peter Stamm'ın Agnes romanı ile Johannes Schmid'in Agnes filmi arasındaki medyalar arası ilişkiler postmodernizm özelinde ortaya koyulmaktadır. Kuramsal çerçeve, yapıtlar üzerinde uygulama ve ortak değerlendirme şeklinde üç ana bölümden oluşan bu çalışmada edebiyattan postmodern romana, sinemadan postmodern filme, medyalararasılığa ve bunların, adı geçen yapıtlardaki yansımalarına dair tezler mevcuttur. Diğer bir ifade ile 'anlatı' kavramının roman ve filmde yer bulma şekli, farklı medyaların karşılıklı beslendikleri veya çatıştıkları yönler sorgulanmaktadır.
Dijital kültürde sinema izleme edimi: Netflix örneği

21. yüzyılda bilgisayar, internet ve telekomünikasyon teknolojisinde yaşanan gelişmeler sinemanın film yapım, dağıtım, gösterim alanlarında büyük değişimler meydana getirmiştir. Dijitalleşmenin etkisiyle film gösterimi artık online ortamda gerçekleştirilebilir hale gelmiştir. Bu bağlamda kurulan online dizi ve film izleme platformu Netflix, izleyiciye alternatif bir film gösterim alanı sunmuştur. Böylece film gösterimi, sinema salonlarından online platformlara kaymaya başlamıştır. Film gösterimin dijital ortama taşınması hem sinemaseverlerin sinemaya gitme sıklığını azaltmış hem de film izleme pratiklerinde bir değişim meydana getirmiştir. Sinemanın dezavantajları sebebiyle sinemaya gidemeyen izleyici, vizyondaki birçok filmi Netflix'ten izleme imkanı bulmuştur. Netflix' in vizyona giren filmlerin çoğunun telif hakkını satın alması ve izleyicinin filmleri Netflix üzerinden izleme imkanı bulması izleyicinin sinemaya gitme sıklığını azaltmıştır. Netflix' in telif hakkını satın aldığı filmler dışında ürettiği orijinal dizi ve filmlerle de izleyiciye alternatif bir gösterim alanı sunmuştur. Netflix' in, geleneksel sinemadan daha ulaşılabilir olması ve ekonomik açıdan daha karlı olması, izleyicinin Netflix'e yönlenmesi üzerinde büyük bir etki yaratmıştır. Bilet ücretlerinin pahalı olması ve sinemanın izleyiciye bilet ücreti dışında extra masraflar çıkarması izleyicinin sinemaya gitme davranışını olumsuz etkilemiştir. Maddi nedenlerden dolayı sinemaya gidemeyen izleyici filmleri Netflix'ten izleme imkanı bulmuştur. Geleneksel sinemadaki yer ve zaman sınırlaması izleyicinin sinemaya gitme davranışını olumsuz etkilemiş ve izleyici kaçırdığı ya da gitmeye zaman bulamadığı içeriklerin birçoğunu Netflix'ten izleme fırsatı bulmuştur. Geleneksel sinemada vizyona giren film sayısının niteliksel ve niceliksel açıdan yetersiz olması da izleyicinin sinemaya gitme sıklığını azaltan bir başka neden olmuştur. Sinemada, kendi zevkine uygun kaliteli film bulamayan izleyici film izleme ihtiyacını Netflix'ten karşılamaya başlamıştır. Böylece geleneksel sinemaya alternatif bir film gösterim alanı olan Netflix, izleyicinin sinemaya gitme sıklığı üzerinde bir etki yaratmıştır.
Dijital sinemada sesin kullanımı

Bu tez çalışmasında sinema ve ses kavramları birlikte incelenmiş ve günümüzde sinema alanında neredeyse tek başına ilerleyen dijital sinema olgusu üzerinde durulmuştur. Ses tek başına ele alındığı gibi, sinema açısından ses konusuna da ağırlık verilmiştir. Sesin yapısı, oluşumu, yayılması, sinemaya gelişi, kabulü, aldığı olumlu ve olumsuz tepkiler, geçtiği aşamalar ele alınırken sinema ve sinema tarihi konuları da ayrı olarak işlenmiştir. Ortaya çıkışının ilk dönemlerinde sesten yoksun olan sinemanın artık sesten ayrı olarak düşünülemediği çağımızda ses ile görüntünün dijital ortamda kaydedilmesi, düzenlenmesi, alıcılara dijital olarak sunulması ve tüm bu işlemler için kullanılan ekipmanlar da üçüncü kısımda işlenen konular arasındadır.