Universal grammer in second language acquisition: Knowledge of English reflexivies by Turkish learners

Üretimsel dilbilgisinin temel varsayım ve İlkelerinden yola çıkan bu çalışma, bir dil edinim aracı olarak Evrensel Dilbilgisi'nin ikinci dil edinimindeki rolüne ve 'Yönetim ve Bağlama Kuramı' çerçevesinde belirlenen ED'nin değiştirgenlerinin erek dilde ve anadilde farklılıklar gösterdiği durumlarda anadilden aktarım sorununa ışık tutmayı amaçlamaktadır. Çalışmada yalnızca tek bir ilke. Bağlama Kuramı'nın birinci ilkesi olan 'dönüşlü adılların yönetici ulam içinde bağlanması koşulu' ele alınmakta, Türkçe'de bu koşula uymayan kendi dönüşlü adılına ilişkin bir öneri geliştirilmektedir. Dönüşlü adılların eşgöndergelerinin yorumlanmasında sözdizimsel etmenler dışında edimbilimsel etmenlerin de anadilden aktarılmış olabileceği varsayılmakla beraber araştırmada, bu etmenlerin ayrıntılı bir incelemesine girilmemektedir. Giriş bölümünde, çalışmanın sınırları çizilmekte ve temel hedefleri belirtilmektedir. Araştırmanın hipotezleri ve bu hipotezlerin Türkçe'deki dönüşlü yapılara ilişkin temel varsayımları da bu bölümde sunulmaktadır. I. bölümde, dilin bilgisi ve bu bilginin nasıl edinildiğini bir arada açıklamağa çalışan üretimsel dilbilgisinin temel hedefleri üzerinde durulmaktadır. Dil edinimi sorununa çözüm olarak önerilen Evrensel Dilbilgisi'nin ilke ve değiştirgenleri açıklanmakta ve dilde 'belirtili olma' kavramı ve Alt grup İlkesi'nin öğrenme sorunuyla ilişkisine değinilmektedir. Bu bölümde ayrıca Yönetme ve Bağlama Kuramı'nın kısa bir özeti de yer almaktadır. II. bölümde, ED'nin ilke ve değiştirgenlerinin ikinci dil edinimindeki kimi olguları açıklamakta ne derece yararlı olacağına ilişkin tartışmalara yer verilmektedir. ED'nin ilkeleri, anadil değiştirgenlerinin öğrenim sürecindeki etkisi ve öğrenme sorunu çerçevesinde 'belirtili olma' ve Alt grup İlkesi üzerinde yoğunlaşanIll ikinci dil edinimi araştırmaları ED ve ikinci dil edinimi ilişkisine kesin bir yanıt önermekten uzaktır. III. bölümde, Türkçe'deki üçüncü tekil kişi dönüşlü adılının Bağlama Kuramı'nın öngördüğü 'aynı-tümce koşulu'na uymamasının nedenlerine yönelik bir öneri geliştirilmektedir. Göreceli-ÖZNE yaklaşımını temel alan öneride, kendi dönüşlü adılının biçimbirimsel olarak 'basit', diğer dönüşlü adılların ise 'karmaşık' bir yapı gösterdiği varsayılmaktadır. Ayrıca, Türkçe'de yantümcecik olarak kullanılan ulaçlardaki Zaman göndergesinin üst tümceyle bağlantılı olduğu ve bu yapılardaki Çekim öbeğinin silindiği de önerinin diğer bir varsayımıdır. Ulaçlardaki kendi dönüşlü adılının aynı tümce dışındaki bir eşgöndergeye bağlanabilmesinin nedeni olarak Çekim öbeğinin altında yer alan Uyum öbeğinin de silinmesi ve basit dönüşlü adılın eşgönderge olarak yalnızca üst tümcedeki Uyum'u seçebilmesi gösterilmektedir. IV. bölüm. İngilizce öğrenen Türk öğrencilerle yapılan araştırma üzerinde yoğunlaşmaktadır. Araştırmanın öngördüğü hipotezler, veri toplamada, deneklerin seçiminde ve sonuçların değerlendirilmesinde izlenen yöntemler açıklanmaktadır. Bulgular ikinci dil ediniminde anadil bilgisinin önemli bir rol oynadığını, ancak deneklerin, anadillerinde bulunmayan bir yapıyla karşılaştıklarında dönüşlü adılların eşgöndergelerini yorumlarken ED'nin öngördüğü diğer doğal dillerde var olduğu kanıtlanmış değiştirgenlerden yararlandıklarını ortaya koymaktadır.