turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de çocukluğun değişimi: Çocuk imgesinin Doğan Kardeş dergisi üzerinden okunması

Bu çalışmanın konusu, 'Doğan Kardeş Dergisi özelinden harekede çocukluk kavramlaştırmasındaki değişimin gösterilmesi'dir. Çocukluk kavramlaştırmasındaki değişimin, çocuğun özne oluşu kavramlaştırması ışığında gösterilmesi temel alınmıştır. Dolayısıyla çalışmanın amacı, 'Doğan Kardeş Dergisi'ndeki değişmenin kaynağının tespit edilmesi bağlamında, değişmenin, çocuğun özne oluşu kavramlaştırması ışığında 2 österilme'si olarak belirlenmiştir. Konu ve amaç ışığında çalışmanın hipotezi ise şöyledir: Doğan Kardeş Dergisi'ndeki değişmenin öznesi çocuktur. Çocuğun özne oluşu, durum tanımı kavramı çerçevesinde tanımlanmış ve dergideki biçim ve içerik değişmelerinin derginin yayımlandığı toplam 40 yıldaki görünümü esas alınarak, söz konusu görünüm çocuğun özne oluş pratikleri ile ilişkiendirilmiştir. İlk olarak 1945 yılında yayımlanmaya başlayan ve yayımına 1993 yılında son verilen Doğan Kardeş Dergisi, içerik analizi tekniği ile incelenmiştir. İçerik analizi tekniğinin uygulandığı Doğan Kardeş Dergisi, toplam 40 yıllık tarihsel süreçte görülen biçim ve içerik değişmeleri esasında dört döneme ayrılarak değerlendirilmiştir. Bir başka deyişle dergide görülen çocukluk kavramlaştırmasındaki değişimler 1945 -1954, 1955 -1966, 1967- 1978 ve 1988- 1993 dönemleri çerçevesinde değerlendirilmiştir. Dört dönem esasında yapılan değerlendirmeler ayrıca, dergide değişliği tesbit edilen çocukluk kavraınlaştırmalarına açıklayıcı ve anlamlı bir bağlam sunduğu kabul edilen Türkiye'nin siyasi, ekonomik, kültürel, sosyal tarihi ile ilişkilendirilmiş ve çalışmanın nitel verileri kapsamlı bir çerçevede, değerlendirilmiştir. Çalışmanın hipotezinin sınanması nitel verilerin değerlendirildiği kapsamlı çerçeve ışığında, nicel verilerin değerlendirilmesi temelinde gerçekleştirilmiştir. Buna göre dergideki değişimin öznesinin çocuk olduğu hipotezi gerçeklenmiştir. Çocuklar 1945'ten 1993'e, kendi çocukluk söylemlerini yetişkinlerin söylemleri ile buluşabilir bir mahalde eklemlemeyi başarmışlardır. Söz konusu mahalde, 1945'lerden 1960'lara yetişkinler tarafından belirlenen çocuklar, 1960'lardan 1980'lcrc yetişkinler tarafından belirlenmeleri kadar beliıleyebilme 4 3? imkanlarının kapısını aralamışlar, 1980'lerden 1990'lara gelindiğinde ise dergi içeriğini belirleyebilirle imkanına kavuşmuşlardır. Çocukların, yetişkinlerden farklılıklarının kabul edilmesi, kendilerine özgü çocuktuk dünyalarının ve akran kültürlerinin olduğunun kabul edilmesi, çocukların 1988- 1993 dönemi Doğan Kardeş Dergisi özelinden hareketle, aktif ve katılımcı sosyal aktörler oldukları anlayışı ile gerçekleşmiş ve dergi içeriğindeki değişmelerin kaynağı olarak özne haline geldikleri sonucuna varılmıştır. Söz konusu sonuca ulaşmada Doğan Kardeş Dergisinde 1945'ten 1993'e giden süreçte, çocukların okumaktan zevk aldıkları, hoşlandıkları, ilgilendikleri yazılann görsel malzemelerle içeriklendirilen sunumunun, eğitici-didaktik ve uzun yazılı malzemelerle içeriklendirilen sunumuna göre başat hale geldiği görülmüştür.
Orientalist imagery in the films Il Bagno Turco, Zenne Dancer, and Auf Der Anderen Seite

Doğu ile Batı arasındaki iktidar ilişkileri, genel muhayyilede Doğu fikrini oluşturan tüm çağrışım ve yorumların yanı sıra, Doğu'ya dair yazınsal ve bilimsel bir dil ile birlikte var olur. Örtük Oryantalizm, Doğu'ya ilişkin bilinçaltı ve doğru kabul edilen düşüncelere karşılık gelir. Oryantalizmin benimsenmiş ikiliklerini doğal ve meşru hale getiren ve ona hegemonik bir karakter kazandıran işte tam da bu örtüklüktür. Oryantalizm ve sahip olduğu otorite, Doğu'ya ilişkin hakikati ortaya koymak üzere dönüştüğü söylemde saklıdır. Doğu'yu konu alan eserler, Oryantalizmin hegemonyasının yansımaları olarak aynı figürleri, imgeleri, stilleri ya da senaryoları tekraren kullanmaları bakımından ele alınıp incelenebilir. Bu çalışmanın amacı, Ferzan Özpetek'in Hamam, Caner Alper ve Mehmet Binay'ın Zenne, ve Fatih Akın'ın Yaşamın Kıyısında filmleri yörüngesinde Türkiye Sineması'nda Oryantalist imgelemin izini sürmektir. Bu çalışmada incelenmek üzere seçilmiş olan filmlerin analizinde, Doğu üzerine üretilmiş olan sistematik düşünce ve fikirler ile örtük Oryantalizm kavramı baz alınmıştır. Kolonyal söylem ile toplumsal cinsiyet meselelerine ilişkin dikotomilerin birbirlerine katkıda bulundukları ve birlikte geliştikleri öncülüne dayanarak, bu çalışmadaki analizler aynı zamanda Oryantalist bakışın izini, cinsel fark perspektifinden de sürmektedir. Film analizlerindeki temel saik, alandaki tartışmalara katkıda bulunmak amacıyla, filmlerde örtük olan Oryantalist söylemin farklı tezahürlerine bakmaktır.
Sahne sanatlarında kadınlar: Müslüman dindar kadınların deneyimleri

Bu çalışma, Türkiye'de sahne sanatlarında icracı olarak yer alan kadınların deneyimlerini ele almayı, Müslüman dindar kadınların ortaklaşan ve ayrışan deneyimlerini ise bir örnek olarak incelemeyi amaçlamıştır. Buradan hareketle çalışma kapsamında, ilk olarak, bedene yönelik politikalar, beden ve kamusal alan ilişkisi, kadının kamusal alana çıkışı ve bu alanda varoluşu ve kamusal alanın bir uzantısı olarak sahne sanatlarında varoluşuna dair yaklaşım ve tartışmalara yer verilmiştir. İkinci olarak, çalışmada Türkiye'de kadının kamusal alana çıkışının öyküsü ele alınmış, özelde sahne sanatlarını icra eden kadınların deneyimlerinin dönemin siyasi ve kültürel atmosferiyle ilişkisi incelenmiştir. Son olarak, günümüzde Türkiye'de sahne sanatlarını icra eden yedi Müslüman dindar kadınla yarı yapılandırılmış bireysel görüşmeler yapılarak, görüşmelerden elde edilen veriler teorik ve tarihsel çerçeve ışığında analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları, 'Kimlik Tanımları', 'Aile Kültürleri ve Ailelerin Din Pratikleri', 'Sanat ve Anlam', 'Sanat Eğitiminin Önündeki Engeller ve Alternatif Yollar', 'Müslüman Dindar Kadınların Kendilerine Özgü Sahne Deneyimleri', 'Kamusal Alanda Görünürlük, Beden ve Sahne', 'Profesyonelleşme ve İcra Alanları: Sanat Çevreleri, Kurumlar ve Piyasa', 'Kadın Hareketi ve Feminist Mücadelenin Dindar Kadınların Sahne Sanatları Pratiklerine Yansımaları' ana temaları ve bu temaların alt kategorileri çerçevesinde analiz edilmiştir. Bu şekilde, hem Müslüman dindar kadınlara yönelik homojenleştirici bakışa alternatif bir veri ortaya koyulmuş, hem de kadınların kamusal alanda, özelde de sahne sanatlarında var olma mücadeleleri içerisinde farklı özellikleri kapsama konusundaki tartışmalara bir girdi sağlanmıştır.
Birinci Dünya Savaşı'nda psikolojik bir operasyon olarak Cihad-ı Ekber ilanı

Osmanlı Devleti'nin Birinci Dünya Savaşı'na girdikten sonra 14 Kasım 1914 tarihinde Cihad ilan etmesi, din ve siyaset ilişkisine önemli bir örnek oluşturur. Cihad-ı Ekber, inanç sistemlerinin toplumsal hareketleri canlandırmaktaki rolünü gösteren bir tecrübedir. Bu ilişkiden yola çıkan çalışma, 1914 yılında Osmanlı Devleti ile İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin toplumsal seferberliğin sağlanmasında cihad ilanına yükledikleri rolü tartışır. Birinci Dünya Savaşı eşiğinde, Osmanlı basınına, Cihad-ı Ekber ilanını Osmanlı kamuoyuna anlatma görevi yüklenmiştir. Basın yoluyla, toplumsal psikolojinin savaşa hazırlanması amaçlanır. Bu şekilde, kutsal bir göreve hazırlanan kamuoyunda savaş karşıtı görüşleri dile getirmek ikinci planda kalacağı için, Osmanlı yöneticileri ortaya çıkan muhalif görüşlerin de önünü kesmiş olacaktır. İttihat ve Terakki Cemiyeti, bu süreçte müttefiki Almanya ile birlikte hareket ederek, cihad ilanının bütün dünya Müslümanları arasında yankılanmasını hedeflemiştir. Bu çalışma, Cihad-ı Ekber'in kamuoyuna duyurulmadan önce, kurgulanma sürecini göstermeye çalışır. 14 Kasım günü şahit olunan söylem, ritüel, dini motifler, toplumsal örgütlenme gibi değişkenlerin üstündeki İttihat ve Terakki dokunuşunu ortaya çıkararak, Cihad-ı Ekber'in neden psikolojik operasyon olarak görüldüğü sorusunu cevaplayacaktır.
Social assistance as a poverty alleviation strategy: Case of Altındağ Social Assistance and Solidarity Foundation

Küreselleşen ekonomiyle birlikte yoksullukla mücadele dünya devletlerin sosyal politikalarında önemli bir yere gelmiştir. Bu mücadelenin ana araçlarından birisi de sosyal yardımlardır. Son yıllarda sosyal yardım harcamalarının ülkelerin bütçesindeki yeri giderek artmaktadır. Bu durum Türkiye için de geçerlidir. Yapılan desteklerin sonucunda bireylerin yoksulluktan ne derece uzaklaştıkları ve bu programların yoksullukla mücadelede ne derece etkili oldukları bu bağlamda önem kazanmaktadır. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de devlet tarafından sağlanan sosyal yardımların, yararlanıcıların yoksullukları üzerindeki etkilerini araştırmak ve anlamaya çalışmaktır. Araştırma, Altındağ Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfında yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelere dayanmaktadır. Araştırmanın sonucu olarak, yapılan yardımların yararlanıcılar tarafından eksik olarak tanımlanmasına rağmen, yoksulluk üzerinde bazı önemli etkileri olduğu gözlemlenmiştir. Dağıtım sürecinin kendisinin devletin sosyal yardım programının da yoksulluk ve yoksul tanımlarındaki yetersizlikler ve yararlanıcılar üzerinde yarattığı bağımlılık etkisi gibi çok önemli problemleri ortaya çıkardığı anlaşılmıştır. Türkiye'de yararlanıcıların yoksulluğuna neden olan sosyo-ekonomik faktörler iyi açıklanmamıştır. Bu bulguya parallel olarak bir diğer bulgu da bu tür desteklerin bazı yararlanıcılarda bir çeşit yoksulluk kültürü oluşturabildiğidir. Bunun yanı sıra destekler kadın yoksulluğu üzerinde daha etkilidir. Kadın yararlanıcılar desteklere yaşamları için çok gerekli bir unsure olarak bakarken, erkek yararlanıcılar sosyal destekleri aileye katkı olarak anlamlandırmaktadırlar. Mal ve / veya nakit para transferlerine ilişkin olarak yararlanıcıların görüşleri bu transferlerin, özellikle kömür, gıda ve nakit transferlerinin, yaşamlarını sürdürmede çok etkili ve gerekli olduğudur. Öte yandan, özellikle nakit transferlerin miktarı gereksimlerineyetmemektedir. Bütün bu bulgular sonucunda somut bir sosyal politika önerisi olarak hem nakit hem de ayni desteklerin yoksul gruplardaki yoksulluğun azaltılmasında etkili olduğu ancak yararlanıcıları yoksulluk konumundan kurtaracak bir kalkınmayı sağlayabilecek bir çözüm olmadığı söylenebilir. Tezde sosyal yardım programlarının ulaşılabilirlik ve yoksulluk ve yoksul tanımlarının geliştirilmesi açısından iyileştirilmesi gerektiği önerilmektedir.
Adalet Ağaoğlu'nun romanlarında sosyal meseleler

Bu çalışma giriş ve sonucun dışında altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm ailedir. Burada karı-koca ilişkilerini, anne babaların çocuklarıyla ilişkileri ve kardeşlerin birbirleriyle olan ilişkileri incelenmiştir. İnsanların evlenirken nasıl bir yol izledikleri üzerinde de yoğunlaşılmıştır. İkinci bölümün adı eğitimdir. Kitapta verilen bilgilere göre okullar, öğretmenler, öğrenciler ve ders kitapları hakkında detaylı bilgiler elde edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölüm toplumun yapısı ve kişiler arası ilişkilerdir. Toplumda yaşanan huzursuzluklar ve bunların sebebi tespit edilmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölüm ekonomik faaliyetleri konu edinmiş, özellikle yazarın yarattığı yeni işadamı tipi olan Ferit Sakarya üzerinde durulmuştur. Beşinci bölüm köylülük ve şehirleşme adını taşır. Köyden kente göç ve bunun sebepleri araştırılmıştır. Son bölüm, dini ve milli günler adlarını taşımaktadır. Bugünlerde neler yapıldığı, halkın bugünlere ne kadar önem verdiği ve hükümetlerin bu günleri kutlamaktaki amaçları yazarın anlattıkları ışığında detaylandırılmaya çalışılmıştır.
1990 sonrası Türk sinemasında yaşlılık algısı

Son yıllardaki teknolojik ve bilimsel gelişmelerin en önemli sonuçlarından biri de, yaşlı nüfusunun artması olmuştur. Sanayi devrimi, teknolojideki yenilikler ve bilimsel çalışmalar aracılığıyla değişen dünya yapısı kendini yaşlı nüfusunun artışında da göstermiştir. Dünya nüfusu yaşlanırken uygulanan uluslararası politikalar sayesinde Türkiye nüfusu da yaşlanmaya başlamıştır. Uluslararası politikalar toplumsal gelişme ve değişimi hızlandırmıştır. Kentleşmenin de etkisiyle bu dönemde yaşlılık, farklı yönleriyle yeniden ele alınan bir olgu olmuştur. Bu toplumsal değişime uygun olarak yaşlı nüfusun artması ile yaşlılar ve yaşlılık üzerine odaklanan çalışmaların sayısında da bir artış olmuştur. Türkiye'de özellikle 1990'lı yıllarla birlikte sinemada yaşlı bireyleri ve yaşlılık sorunlarını ele alan filmler yapılmaya başlanmıştır. Yeşilçam sineması, melodramlar ve arabesk kültürü artık geride kalmıştır. Bu dönemde farklı yönetmenler ortaya çıkmış, yeni bir sinema dili geliştirilmeye çalışılmıştır. Köye ilişkin filmler yerini artık kent kültürünün anlatıldığı filmlere bırakmıştır. 2000'li yıllarda bu filmlerin sayısındaki artış devam etmiştir. Bu dönemde yalnız, içine kapanık, kentli ve mutsuz insanlar sinemanın ana konusu olmuştur. Yalnızlığı ve mutsuzluğu ile yaşlılar da bu dönemin ana karakterleri olarak ön plana çıkmaktadır. Bu çalışma kapsamında, 1990'lı yıllarda yaşanan bu toplumsal değişimin sinemaya yansıması incelenmektedir. Araştırmanın örneklemi, 1990 sonrası çekilen Türk filmlerinde başrolünde yaşlı karakterlerin yer aldığı ve doğrudan yaşlılık bağlamında, yaşlılık ilişkilerinin, yaşlılık sorunlarının ele alındığı ve bunların yaşlılık olgusu etrafında kurgulandığı filmlerden oluşmaktadır. Araştırmanın yöntemi, niteliksel desende içerik analizi olarak benimsenmiştir. Bu çerçevede, bu özellikleri barındıran 9 film içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir.
Türkiye'deki Suriyeli çocukların devlet okullarında karşılaştığı sorunlar Ankara ili örneği

Bu çalışma, Türkiye'de devlet okullarında eğitim gören Suriyeli çocukların eğitime erişim durumlarını ve eğitim sürecinde karşılaştıkları sorunları tespit etmek ve bu sorunların çözümüne ilişkin öneriler geliştirmek amacını taşımaktadır. Çalışmada ulusal ve uluslararası ilgili alan yazını incelenmiştir. Tu rkiye'de devlet okullarında eğitim gören Suriyeli çocukların mevcut durumunu anlamak ve eğitim sürecinde karşılaştıkları sorunları ortaya koymak için nitel araştırma yöntemlerinden faydalanılmıştır. Bu kapsamda konu ile ilgili dokümanlar incelenmiş ve Ankara ilinde Suriyeli çocukların yoğun olarak bulunduğu 7 farklı okulda, okul idarecileri, öğretmenler ve Suriyeli veliler ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmelerden elde edilen bulgular neticesinde, devlet okullarındaki Suriyeli çocukların nitelikli bir eğitim sürecinden geçmelerine engel teşkil eden bir takım sorunlar ile karşılaşıldığı ortaya çıkmıştır. Karşılaşılan sorunların çözümü ve Suriyeli çocukların nitelikli eğitim sürecinden geçebilmeleri için uzun vadeli ve istikrarlı uyum politikalarına ihtiyaç vardır.
Geleneksel medya ve yeni medya etkileşiminin Gezi Parkı gösterileri bağlamında incelenmesi

Çalışmanın amacı, gündem oluşturmada geleneksel medya ile sosyal medya arasındaki farkları irdelemek, birbirleriyle olan etkileşimlerini sorgulamak ve toplumsal olaylar hakkında bilgi sahibi olmak adına bireylerin iletişim kanallarını seçmedeki öncelikli kriterlerini araştırmaktır. Ayrıca yaşamımızda yeni yer alan sosyal medyanın gündem oluşturmadaki yerini sorgulamak, güvenilirlik ve objektifliği üzerinde durmaktır. Tezimiz, geleneksel medya ve sosyal medya etkileşiminin gezi eylemleri gibi toplumsal hareketlerin, gündem oluşturması ve aktarımını incelemesi açısından farklı bir örnek olma özelliği taşımaktadır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Geleneksel medya, kitle iletişim araçları ve yeni medya ikinci bölümde gündem oluşturma ve belirleme kuramı siyaset ve medya ilişkisi içersinde üçüncü bölümde ise yeni medyanın gündem oluşturmasına örnek olarak Facebook ve Twitter Analizleri yapılarak çalışma sonlandırılmıştır. Çalışma röportaj tekniği ile yapılmıştır. Evrenimiz üniversite öğrencisi ve üniversite mezunlarından oluşan 100 kişidir. 17şer soru sorulmuş, bu bulgular içeriklerine göre tematize edilerek bulgular bölümünde sunulmuştur.
Les communautés fermées en tant qu'une nouvelle forme d'habitation et un nouveau style de vie À İstanbul après 1990

İstanbul metropolü, 1980 sonrasında neo-liberal politikalarla hızlı bir mekansal dönüsüm sürecine girmistir. Bu sürecin bir parçası olarak çesitlenen konut talebi ve kentsel mekanın büyük sermaye yatırımlarına konu olması, stanbul'un, kapalı konut alanlarının en yaygın olarak ortaya çıktıgı bir metropol haline gelmesine neden olmustur. 1970'lerin toplu konut kooperatiflerinden sayı, arazi kullanım biçimi, arazi üretim biçimi ve finansman biçimi olarak oldukça farklı olan bu yeni yerlesim biçimi istanbul'daki yerlesim alıskanlıklarını degistiren bir gelisme olarak karsımıza çıkmaktadır. Genellikle metropollerde insa edilen kapalı konut alanları mevcut konut alanlarından farklı olarak kentin geleneksel mekanlarından ayrısarak hem mekansaluzaklık hem de hayat tarzında bir mesafe ortaya koymaktadır. İstanbul'da da, bugün farklı bir kent formu olarak ortaya çıkan kapalı konut alanları, duvarlarla çevriliolmalarıyla, sahip oldukları güvenlik önlemleriyle, kamusal alana kapalılıklarıyla, özel yönetimlere sahip olmalarıyla ve bunların dısında üretim süreci ve pazarlama teknikleriyle 1980 öncesinin konut alanlarından farklıdırlar. Bu çalısmanın amacı, kapalı konut alanlarının 1990 sonrasında stanbul'daortaya çıkma ve yaygınlasma sürecini incelemek, kapalı konut alanlarına dairliteratürden yola çıkarak istanbul özelinde bir tipoloji olusturmak, bu alanlarıntercih nedenlerini ortaya koymak, örnek olarak alınan 3 kapalı konut alanında yapılan anket çalısmasıyla bu nedenlerin ve ortaya atılan hipotezlerin dogrulugunuölçmektir.
Ortopedik engellilerin iş tatmin düzeyleri: Vazife malulleri örneği

Bu çalışmanın amacı, terör nedeniyle sakat kalan ortopedik engelli vazife malullerinin iş tatmin düzeylerinin ölçülmesidir. Ayrıca çeşitli faktörlerin iş tatmin düzeyi ile ilişkisi incelenmiştir. Bu amaçla Temmuz-Ağustos aylarında T. S. K. Rehabilitasyon ve Bakım Merkezi'nde kalan 87 ortopedik engelli vazife malulüne Minnesota İş Tatmin Ölçeği-Kısa Form ile araştırmacı tarafından hazırlanan soru formu uygulanmıştır. Araştırma verileri t-testi ve tek yönlü Anova ile analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; yaş, öğrenim düzeyi, hizmet süresi, ortopedik engellilik sayısı, mesleğini yapma ve ayrımcılık faktörleri açısından grupların iş tatmin düzeyi puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bedensel yorgunluk, işin önemsenmesi, işin sevilmesi, ücretin tatminkarlığı, işe uzun süreli devamsızlık, işten ayrılma düşüncesi, fiziksel çalışma koşulları ve sosyal destek faktörleri açısından grupların iş tatmin düzeyi puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark olduğu bulunmuştur. Araştırmanın sonunda elde edilen bulgular, literatürde yer alan konuyla ilgili diğer çalışmalar çerçevesinde tartışılmıştır. 154
Die Sprachliche situation in deutsch-Türkischen bikulturellen Ehen

Farklı milliyetten bireylerin bir araya gelmesiyle oluşan evliliğe 'Karma Evlilik' denmektedir. Farklı kültürlerden çiftlerin bir araya gelmesiyle oluşan evlilik ise 'iki kültürlü evlilik' olarak adlandırılmaktadır. Bu tür evliliklerde çiftler aynı milliyetten olabilirler. Karma evlilikler, modern toplumun bir olgusu sayılmamalıdır. Karma evlilik, yüzyıllardan bu yana her türlü toplumda mevcut olmuş ve günümüzde ise her ülkede sıkça rastlanmaktadır. İM kültürlü, daha doğrusu çok kültürlü ortamlarda iki dilli eğitim önemli bir rol oynamaktadır. Bir çocuğun nasıl iki dilli yetiştirildiği hep sorulagelrniştir. Bu çalışma, Türk-Alman karma evlilerin çocuklanndaki her iki dil becerisinin nasıl kazanıldığını ve dil düzeylerini ölçmeye yöneliktir. Çalışma, iki temel bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde iki kültürlülük ve çokkülrürlülük, iki dilli çocuk eğitimi, karma evlilerin çocuklarında görülen genel dilsel sorunlar ve bu konuda yapılan genel tanımlar yer almaktadır. İkinci bölümde ise, deneklerle yapılan anket yer almaktadır. Anket, Türk-Alman çiftlerine ve onların çocuklarına yönelik hazırlanmıştır. Anketle birlikte Türkçe ve Almanca kelimelerden oluşan bir de bütünce sunulmuştur. Bu amaçla, her iki ülkeden toplam 66 Türk-Alman çifti ile 130 çocuk tespit edilmiştir. Bunlardan toplam 100 çocuk sahibi 46 çift Almanya'da ve diğer 30 çocuk sahibi 20 çift ise TüMye'de belirlenmiştir. Anketimizdeki tüm veri ve bütüncelerin doğru bir şekilde değerlendirilebilmesi amacıyla, bütün veriler bilgisayar ortamında SPSS programına aktanlmıştır. Elde edilen sonuçlar, grafik ya da tablolar halinde gösterilmiştir. Bu tablo ve grafikler yardımıyla, her iki ülkedeki çocukların dilsel yapılan karşılaştırmalı bir biçimde sunulmuştur. Yapılan çalışma sonucunda, bu çocukların kelime hazmelerinin, tek dilli olan çocuklara kıyasla daha zengin olduğu saptanmıştır. Ayrıca, ailelerdeki eğitim düzeyinin artışına paralel olarak, çocuklardaki kelime bilgisinin de o oranda arttığı görülmüştür. Genel anlamda bu çocukların tamamı iki dilli diyebiliriz. Fakat Almanya'da yaşayan çocuklara kıyasla, Türkiye'de yaşayan çocukların kelime bilgilerinin çok daha yüksek olduğu saptanmıştır. Buna neden olarak, çocuklarm her iki dilde de etkin olmaları gösterilebilir.
Türkiye Yahudileri'nin İsrail'e entegrasyonu

İsrail'e göç eden Türkiye Yahudilerinin, İsrail toplumuna entegrasyonununincelendiği bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Bölüm I'de; M. Ö 4. yüzyıldan günümüze kadar, Türkiye Yahudilerinin tarihçesi anlatılmıştır. Bu bölüm kendi içerisinde, Osmanlı İmparatorluğu'ndan önceki dönem, Osmanlı İmparatorluğu dönemi ve Cumhuriyet dönemi olarak incelenmiştir. Bölüm II'de; Diaspora, göç, Siyonizm, anti-semitizm ve entegrasyon gibi konunun anlaşılabilmesi için gerekli temel kavramlar anlatılmıştır. Bölüm III'te; İsrail Devleti'nin göçlerle kurulmuş bir devlet olması gerçeğinden hareketle, çeşitli ülkelerden İsrail'e ana göç dönemleri, İsrail'in genel demografik yapısı, İsrail'de Aşkenaz-Sefarad ayrımı gibi konular incelenmiş ve İsrail'e göçle ilgili temel özellikler bu bölümde anlatılmıştır. Bölüm IV'te; Türkiye Yahudileri'nin İsrail'e göçü, göçün sebepleri ve evreleri bağlamında anlatılmıştır. Bölüm V'te ise; Türkiye Yahudilerinin İsrail toplumuna entegrasyonu, Türkiyegöçmenlerine ilişkin veriler, diğer göçmen gruplarıyla ilişkiler ve İsrail Devleti ile olan ilişkiler bağlamında anlatılmıştır.
Experiencing class differences: The case of subcontracted cleaning workers in METU dormitories

Bu tez ODTÜ yurtlarında çalışan taşeron temizlik işçilerinin sınıf deneyimlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, yurtlardaki çalışma koşulları ve denetim mekanizmalarının işçilerin sınıf bilinci ve örgütlenme eğilimleri ile gelecek hayallerini nasıl etkilediğine odaklanmaktadır. Ayrıca, işçilerin işyerlerinde sınıf meselesini nasıl bir özsaygı meselesi olarak deneyimlediğini, öğrencilerin, yöneticilerin ve kadrolu çalışanların uygunsuz davranışları ile nasıl baş ettiklerini, toplumsal eşitsizlikleri nasıl anladıklarını ve bunların meşruiyetinine ölçüde kabul ettiklerini incelemektedir. İşçilerin gündelik hayatında toplumsal cinsiyet rollerinin yerinden de bahsedilmektedir. Bu çalışma, ODTÜ yerleşkesindeki öğrenci yurtlarının bölünmüş işgücü yapısı ve öğrencileri müşteri olarak gören yönetim eğilimleri ile sınıfsal farklılıkların gündelik hayatta işçiler tarafından nasıl deneyimlendiğini görmek açısından önemli bir bağlam sunduğunu iddia etmektedir. Bu konular doğrultusunda, ODTÜ yerleşkesindeki 12 farklı yurtta çalışan 23 temizlik işçisi ile yarı-yapılandırılmış derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir.