turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Osmanlı ve Türk hukuk sisteminde süt akrabalığı

Bu tezin amacı, İslam hukukunda evlenme engelleri arasında yer alan süt akrabalığının Osmanlı ve Türk hukukunda yer alıp almadığını incelemektir. Bu konuya ilişkin Osmanlı hukuku incelemesinde fetvalar, şer'iyye sicilleri ve 1917 tarihli Hukuk-i Aile Kararnamesi'nden yararlanılmıştır. Bu konuya ilişkin Türk hukuku incelemesinde ise tasarı halinde kalan ve kabul edilen Medeni Kanunlardan yararlanılmıştır. Osmanlı hukukunda, süt akrabalığı konusunda İslam hukuku hükümleri geçerliliğini devam ettirmiştir. Buna bağlı olarak Osmanlı hukukunda da süt akrabalığı evlenme engelidir. Türk hukukunda ise 743 sayılı Türk Medeni Kanunu'na kadar yapılmış olan Medeni Kanun Tasarılarında süt akrabalığı evlenme engeli kabul edilmiştir. Ancak 743 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Resmi Gazete'de yer alan metninde m. 92 ve m. 112'de süt akrabalığı evlenme engeli kabul edilmiş; fakat aynı yıl kabul edilen 818 sayılı Borçlar Kanunu'na eklenen 'Hata-Sevap' cetveli ile bu maddelerdeki süt akrabalığı ile ilgili hükümler kaldırılmıştır.
1982 anayasasında sağlık hakkı

Sağlık hakkı bireylerin hastalandıklarında iyileştirilmelerini sağlayan ve bireylerin sağlıklarının korunması amacıyla tanınan bir haktır. Bu amaç doğrultusunda bireylerin devletin sağlamış olduğu tıbbi bakım ve tedavi imkanlarından faydalanmaya hakları vardır. Sağlık hakkı bir sosyal hak olması dolayısıyla, sosyal devlet olduğu iddiasında olan bütün devletlerin vatandaşlarına tanımaları gereken hakların başında gelmektedir. Sağlık hakkı doktrinde sosyal haklar arasında kabul edilmektedir ancak bu hak, klasik haklar olarak adlandırılan hakların birçoğuyla da yakın ilişki içerisindedir. Öyle ki insanların birçok temel hak ve hürriyetten faydalanabilmeleri sağlıklı olmalarıyla ve sağlık hakkından gerçek anlamda yararlanabilmeleriyle mümkündür. Özellikle sağlık hakkı ile yaşam hakkı arasında sıkı bir bağ bulunmakta ve bu bağ uluslararası düzlemde de kabul edilmekte ve vurgulanmaktadır. Çalışmamızın ilk bölümünde, sağlık kavramının ve sağlık hakkının ne anlama geldiği, sağlık hakkının insan hakları alanında nasıl konumlandığı, sağlık hakkının uluslararası alandaki tarihsel gelişimi ve uluslararası düzenlemelerde kendine nasıl yer bulduğu gibi teorik konular ele alınmıştır. İkinci bölümde ise sağlık hakkının bir sosyal hak olarak ülkemizdeki tarihsel gelişimi incelenmiş ve bu hakkın 1982 Anayasası'nda nasıl düzenlendiği üzerinde çalışılmıştır. Bu bağlamda sağlık hakkının 1982 Anayasası'nda sosyal devlet anlayışına uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği ve Anayasa Mahkemesi'nin norm denetimi ve bireysel başvuru kararlarında nasıl yer aldığı konuları üzerinde durularak, sağlık hakkı konusundaki Türkiye uygulaması somutlaştırılmaya gayret edilmiştir.
Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru usulü

Bu çalışmanın amacı; ülkemiz hukuk sistemi açısından son derece yeni sayılabilecek Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru kurumunun detaylı bir analizinin yapılmasıdır. Bu analiz yapılırken temelden başlanarak kurumun hukuki altyapısı ile ilişkili olduğu alanlar irdelenmiş, mevzuat hükümleri temelinde de oluşumunun ve işleyişinin detayları ortaya konulmuştur. Bireysel başvuru hakkını kullanmayı amaçlayan bireyin, en başından izlemesi gereken yol ile bu başvurunun Anayasa Mahkemesi nezdinde izleyeceği seyir, hakkın kullanılması sonucunda ortaya çıkabilecek çeşitli durumlar ve sonuçlar açıklanmıştır. Ayrıca çalışmada kurumun teknik oluşum ve işleyişinin yanında; temelinde taşıdığı amaç, kurum aracılığıyla tesis edilmek istenen toplumsal güven duygusu ile yapı olarak kurumun düzenlenişinin bu amacı gerçekleştirmeye elverişliliği de değerlendirilmeye çalışılmıştır.
İflas sebepleri ve iflasın ertelenmesi yerine konkordato

Bu yüksek lisans tezi çalışmasının amacı iflasın ertelenmesi müessesi yerine '7101 Sayılı İcra İflas Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 30361 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanması ile ciddi değişiklikler ve yeniliklerle uygulanabilirlik kazandırılan konkordato kurumunun incelenmesi ve konkordato kurumunun işlerlik kazanılmasının nedeni olan iflas müessesinin hukuki çerçevede açıklanmasıdır. Tezin amacı kapsamında öncelikle iflas ve iflas sebepleri üzerinde durulmuştur. Zira gerek konkordato kurumu gerekse konkordatodan önce ciddi işlerlik sağlayan iflasın ertelenmesi müessesinin gayesi borçlunun müflis sıfatını almasını önlemek yani borçlunun iflasını önlemek için alınan koruma tedbirleridir. Bu tezimizde de iflas sebepleri hakkında genel bilgiler verilerek iflas sebepleri ana hatlar altında incelenecektir. Tezimizin devamında konkordato kurumu ele alınmadan önce değişiklikten önce yürürlükte bulunan ve etkin bir uygulama sahası olan iflasın ertelenmesi müessesi ile konkordato arasındaki farklara değinilmiştir. Esasen iflasın ertelenmesi kurumunda amaç, ekonomik bakımdan zor durumda olan şirketlerin iflas etmesine engel olunarak onların yeniden ekonomiye kazandırılmasını sağlayarak borçlunun varlığını sürdürmesine olanak vermek ve böylelikle alacaklının da alacağına kavuşmasının sağlamaktır. Ancak işletmelerin kötü niyetli yaklaşımlarıyla, borçluların belirsiz bir süre için borçlarını ödemekten kurtulmasına yönelik gerçekleştirilen ve müessesenin gerçek işlevine aykırı bir düzenlemenin yerleşmesine sebep olmuştur. İflasın ertelenmesi öyle bir raddeye ulaşmıştır ki; birçok alacaklısırf alacaklarını alamadığı için iflasın eşiğine gelmiş ve önemli bir ekonomik sıkıntı içerisine girmiştir. Yaşanan bu olumsuzluklar ve ekonomik düzen gereği kanun değişikliği elzem olmuş ve iflasın ertelenmesi müessesi kaldırılarak, alacaklı tarafın haklarının da gözetildiği ve hatta söz hakkı verildiği, borçlunun denetlendiği konkordato sitemi getirilmiştir. Bu çalışmamızda henüz uygulaması oldukça yeni olan konkordato kurumu incelemeye alınmıştır.
Klasik dönem Osmanlı Hukukunda müsadere kurumu

Müsadere, kişinin malvarlığının tamamına yahut bir kısmına, devlet tarafından el konulması anlamına gelmektedir. Bir ceza ya da servet sahibi devlet görevlilerinin ölümlerinin ardından muhallefat zaptı şeklinde zuhur eden müsadere, merkezi otoriteye kattığı güç, iktisadi nizama olan etkisi ile Osmanlı Devleti'nin temel kurumları arasındadır. Bu çalışmada kurum hukuki açıdan ele alınmış, Osmanlı hukukundaki yeri teorik ve pratik açıdan izah edilmiştir.
Ceza Muhakemesi Hukukunda müdafii

Ceza muhakemesinde adil bir yargılamanın yapılabilmesi, savunma hakkının tanın-masına ve savunma hakkının etkin bir şekilde kullanılmasına bağlıdır. Ceza muhakemesinde şüphelinin/sanığın savunma hakkını etkin bir şekilde kullanabilmesi için de müdafiin yardı-mından yararlanma hakkına sahip olması gerekir. Çünkü şüphelinin/sanığın bir müdafi tara-fından savunulması, bireysel savunmanın eksik ve aksayan yönlerini gidermeyi, silahların eşitliğini sağlamayı, şüphelinin/sanığın lehine olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasını sağ-lamayı ve iddia ve yargılama makamını denetlemeyi sağlayacaktır. Bu çalışmada Türk hukukunda müdafiin, savunma hakkının kullanılması için arz ettiği önem, hukuki statüsü, seçilmesi ve görevlendirilmesi, yetkileri ve görevleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Türk hukukunda müdafiin yardımından yararlanma hakkı, ileri hukuk devlet-lerindeki kadar detaylı ve iyi bir şekilde düzenlenmiştir. Fakat mevzuattan ve uygulamadan kaynaklanan bazı eksiklikler ve yanlış uygulamalar olduğu tespit edilmiştir. Bu eksikliklerin ve uygulama hatalarının düzeltilmesi halinde, müdafiin yardımından yararlanma hakkı tam olarak sağlanmış olacaktır.
Anonim şirketlerde temsil yetkisinin yönetim kurulu tarafından kullanılması

Anonim şirketi üçüncü kişilere karşı kural olarak yönetim kurulu temsil eder. Birden çok yönetim kurulu üyesinin bulunduğu bir anonim şirkette, şirket esas sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça, şirketin üçüncü kişilere karşı temsili, temsil yetkisine haiz iki yönetim kurulu üyesinin imzasıyla gerçekleştirilir. Anonim şirketlerde temsile yetkili kişilerin temsil yetkisinin kapsamı ve sınırları TTK'nın 371. maddesinde düzenlenmiş olup şirketin amacına ve işletme konusuna giren her tür işleri ve hukuki işlemleri, şirket adına yapabileceği ve bunun için şirket unvanını kullanabilecekleri öngörülmüştür. Yönetim kurulunun temsil yetkisini kanuna uygun olarak bir veya daha fazla yönetim kurulu üyesine veya dışarıdan üçüncü kişilere devredebilmesi mümkündür. Yönetim kurulunun temsil yetkisi kural olarak kanunda imkan verilen kanuni ve iradi sınırlamalar haricinde sınırlandırılamaz. Çalışmamızda anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin temsil yetkisinin kapsamı ve sınırları, iradi ve kanuni sınırlandırılma halleri, temsil yetkilerini diğer yönetim kurulu üyelerine veya dışarıdan üçüncü kişilere devredilebilme koşulları 6102 sayılı TTK kapsamında, gerektiğinde doktrin görüşlerine yer verilerek ele alınmıştır.
Navlun sözleşmesinde taşıyanın sorumluluğu

Deniz Ticareti Hukuku'nda en önemli hususlardan biri taşıyanınsorumluluğunun belirlenmesidir. Zira denizyolu ile yük taşıma işini gerçekleştiren kişi taşıyandır. Uygulamada da deniz ticareti alanında uyuşmazlıkların çok büyük bir bölümü taşıyanın sorumluluğunu doğurmaktadır. Dolayısıyla taşıyanın sorumluluğunu belirlemek ve sınırlarını çizmek uygulama açısından da hayati öneme sahiptir. Türk Ticaret Kanunu'nun beşinci kitabını oluşturan Deniz Ticareti Hukukukısmında taşıyanın sorumluluğuna önem verilmiştir. Zira bu konu TaşıyanınSorumluluğu ve Hakları başlığı altında özel olarak düzenlenmiştir. Ancak taşıyanın sorumluluğu hakkında Türk Ticaret Kanunu'nda bulunan hükümler bunlardan ibaret değildir. Türk Ticaret Kanunu'nda bazı başka hükümlerin içerisinde de taşıyanın sorumluluğuna ait hususlara rastlamak da mümkündür. Taşıyanın sorumluluğunun belirlenmesi, denizyolu ile taşıma işlerininuluslararası niteliğe sahip olmasından dolayı, birçok ülkeyi ilgilendirmektedir. Zaten bu sebepten dolayı taşıyanın sorumluluğu birçok konvansiyonda düzenlenmiştir. Bukonvansiyonların amacı ise bu konu hakkında yeknesak kurallar ortaya çıkarmaktır. Zira günümüze kadar taşıyanın sorumluluğu hakkında dört önemli konvansiyonoluşturulmuştur. İşte taşıyanın sorumluluğu ancak bu ulusal ve uluslararası düzenlemeler birlikte değerlendirildiği zaman tam olarak anlaşılabilir. Bu düzenlemelerin hepsigenel olarak aynı çerçeve etrafında şekillenmektedirler. Ancak gelişen teknoloji ve ekonomik hayatın yeni ihtiyaçları çerçevesinde birbirlerinden ayrılmaktadırlar. Ayrıca bu düzenlemeler taşıyan ya da taşıtanın lehine veya denizci ya da denizciolmayan devletler lehine düzenlenmelerine göre de farklılıklar içermektedirler. Günümüzde taşıyanın sorumluluğu hakkında denilebilir ki ulusal kaynaklarneredeyse tamamen uluslararası konvansiyonlar nezdinde şekillenerekoluşturulmuştur. Taşıyanın sorumluluğu hakkında ortaya koyulan her uluslararasıkonvansiyona tüm devletler taraf değildir. Zira bazı konvansiyonlar birçok devlet tarafından kabul edilirken bazılarını kabul eden devlet sayısı ise azdır. Ancak kabul edilip edilmemekten bağımsız olarak neredeyse her devletin mevzuatında bukonvansiyonların her birinden bazı hükümler bulunmaktadır. Ayrıca bu alanda ortaya çıkan konvansiyonların hepsi halen yürürlüktedir. Dolayısıyla taşıyanınsorumluluğunun bunlardan bağımsız olarak ele alınması mümkün değildir.
Neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlar, kısa bir tanımlamayla failin kast etmiş olduğu temel suç tipine bağlı olarak neden olduğu ağır veya başka bir netice nedeniyle cezasının ağırlaştırıldığı suçlardır. Bu suçlarda temel suç tipi ve ona bağlı olarak gerçekleşen özel bir netice yer almaktadır. Bu suçlara ilişkin olarak 765 sayılı eski Türk Ceza Kanunu'nda genel bir hüküm yer almamaktaydı. Doktrinde bu suçların birer objektif sorumluluk şekli olduğu kabul edilmekteydi. 1 Haziran 2005 yılında yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda ise neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç başlıklı genel bir hükme yer verilmiştir (TCK m.23). Bu düzenlemeye göre failin gerçekleşen özel neticeden sorumluluğu, o netice bakımından en azından taksirle hareket etmesine bağlıdır. Bu düzenleme şekli Alman Ceza Kanunu paragraf 18'den alınmıştır ve bu düzenlemeyle bu suçlarda geçerli olan objektif sorumluluk sorunun ortadan kaldırıldığı kabul edilmiştir. Çalışmamızın amacı da bu değişikliğin yerindeliğinin denetlenmesi ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda cezai sorumluluğun tespitinde kullanılacak olan kriterlerin ortaya konulmasıdır.
Gelir Vergisi Kanunu açısından vergi idaresi ile vergi yargısı arasındaki yorum farklılıkları ve vergi yargısı kararlarının vergi idaresi üzerindeki etkileri

YÜKSEK LİSANS TEZ ÖZÜ GELİR VERGİSİ KANUNU AÇISINDAN VERGİ İDARESİ İLE VERGİ YARGISI ARASINDAKİ YORUIUI FARKLILIKLARI VE VERGİ YARGISI KARARLARININ VERGİ İDARESİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ Ahmet AK Maliye Anabilim Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Haziran 1999 Danışman : Prof. Dr. Fethi HEPER Kanunları uygulayacak olan kişi veya kurumlar, kanun koyucunun gerçek iradesini ve amacını objektif olarak saptamak için yorum yapmak zorundadırlar. Vergi kanunlarının uygulayıcısı olan vergi idaresi, vergilendirme işlemlerini gerçekleştirirken Anayasa ve kanunlarla belirlenen hukuki çerçeve içerisinde kalmak zorundadır. Uygulamada vergi idaresi ile vergi yükümlüleri arasında vergilendirme işlemlerinin hukuka uygunluğu konusunda Ortaya çıkan uyuşmazlıklar, idari çözüm yöntemleriyle sonuçlandırılamaması halinde, idari yargı merci olan vergi yargısına intikal edebilmekte ve uyuşmazlık vergi yargısı tarafından çözümlenmektedir. Vergi inceleme raporları yoğunlukta olmak üzere, idari uygulamaların vergi yargısınca, kanunlara uygun olmadığı gerekçesi ile, yapılan tarhiyatların ortadan kaldırılmasına yönelik yargı kararlarına sıkça rastlanması, vergi idaresi ile vergi yargısı arasındaki yorum farklılığının belirtisi olarak algılanmış ve bu çalışmaya iten neden olmuştur. Ill Bu çalışmamızın birinci bölümde vergilendirme işlemlerinde kaynakların anlam bakımından uygulanması başlığı altında, yorum kavramı, hukuki açıdan yorumun anlamı, yorumun vergilendime açısından önemi, vergilendirme işlemlerinde yorum çeşitleri ve yöntemleri, vergilendirme işlemlerinde yorumun özellikleri ve son olarak vergi hukukunda yorumun sonuçlan incelenmiştir. Çalışmamızın esas konusunu oluşturan ikinci bölümde GVK.'nda vergi yargısı ile vergi idaresi arasındaki yorum farklılıkları başlığı altında, muaflık ve istisnalar, gelir unsurlarının saptanması, verginin tarhı ve verginin ödenmesi konularına ilişkin vergi idaresi ile vergi yargısı arasındaki yorum farklılıklarının vergi idaresi uygulamalarına etkileri ile farklı yorumlara esas teşkil eden yorum anlayışları değerlendirilmiştir. GVK. açısından, vergi idaresi ile vergi yargısı arasındaki yorum farklılıklarının toplandığı temel noktalar ve yorum farklılığının hukuki etkileri sonuç bölümünde belirtilmiştir.
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na Göre Bölge Adliye Mahkemeleri'nin duruşma yapmadan karar verebileceği haller

Bu çalışmada bölge adliye mahkemelerinin duruşma yapmadan karar verebileceği haller incelenmektedir. İlk derece yargılaması ile temyiz yargılaması arasında vakıa ve hukukilik denetimi yapan bölge adliye mahkemeleri 2016 yılında faaliyete başlamıştır. İstinaf incelemesi kural olarak duruşmalı yapılmaktadır. İncelemenin duruşmasız yapılabileceği haller ise kanunda istisnai haller olarak düzenlenmiştir. Bu hallerin farklı yorumlamaya açık olması ve mahkemelerin bu konu hakkında farklı yönde kararlar vermesi nedeniyle bu çalışma konusu belirlenmiştir. Çalışmanın ilk bölümde istinaf kavramı, istinafın amacı, istinaf incelemesi; ikinci bölümde duruşma yapılmadan karar verilebilecek ilk aşama olarak istinafta ön inceleme; üçüncü ve son bölümde ise bölge adliye mahkemesinin 6100 sayılı HMK m.353 uyarınca duruşma yapmadan karar verebileceği haller yer almaktadır.
Aydınlanma çağı'nda ceza hukuku felsefesi ve suçta ve cezada kanunilik ilkesi

Aydınlanma, ceza hukukuna ilişkin temel kavram ve ilkelerin de dönüşümünü beraberinde getirmiştir. Bu dönüşümden etkilenen ceza hukuku ilkelerinden biri de suçta ve cezada kanunilik ilkesi olmuştur. Aydınlanma Çağı'ndan önce de bu ilkenin izleri sürülmesine rağmen, ilkenin günümüzdeki anlam ve içeriğinin temeli bu dönemde atılmıştır. Bu çalışmada, Aydınlanma Çağı'ndaki büyük düşünsel devrimin bir parçası olarak, Aydınlanma Çağı'nda yaşamış olan düşünürlerin ceza hukuku felsefesine ve ilk kez bu dönemde sistematik ve bütüncül bir biçimde yazılı hukuka aktarılan suçta ve cezada kanunilik ilkesinin düşünsel altyapısına katkıları ele alınmaya çalışılmıştır. Çalışmanın konusu, hukuk, felsefe, sosyoloji ve tarih gibi birçok alan ile doğrudan ilintilidir. Ancak adı geçen her bir alanın kendi içinde dahi oldukça kapsamlı bir içeriğe sahip olduğu dikkate alındığında, yüksek lisans tezinin sınırlarını aşmamak ve hukuki düzlemden sapmamak için çalışmanın ceza hukuku felsefesi alanı ile sınırlandırılması uygun bulunmuştur.
6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'a göre abonelik sözleşmeleri

Bu çalışmanın konusu 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun' a göre Abonelik sözleşmeleridir, hedef olarak 6502 Sayılı Tüketicinin Kanun'un abonelik sözleşmesine getirdiği yenilikler araştırılmıştır. Araştırmamızda, abonelik sözleşmesinin temel esaslarını ele alıp, abonelik sözleşmesinin amacı, kapsamı, dayanak ve tanımları gibi genel bilgilere yer verilmiştir. Ayrıca abonelik sözleşmesinin unsurlarına değinilmiş, türleri incelenmiş, tarafların hakları, borçları ve yükümlülükleri üzerinde durulmuştur. Çalışma, tüketicinin mağdur olmaması için tüketiciye aydınlatıcı ve bilinçlendirici önlemler sunmak ya da almasını sağlamak, tüketicileri bilinçlendirip kendilerini koruyucu girişimlerde bulunmalarını istemek ve getirilen yenlikler hakkında bilgilendirmektir.
Mirasın hükmen reddi ve sonuçları

Tezimizde, miras hukukumuzda mirasçılara tanınan mirası red prosedürünün yaygın uygulaması bulunan hükmen red alt başlığı incelenmiştir. Mirasın hükmen reddi olarak adlandırdığımız borca batık terekenin reddedilmiş sayılması ilkesi, esasen mirasçılar için mirasbırakanın aktif malvarlığını oldukça aşan borçlarından bir kurtulma yoludur. Bu imkanla mirasçılar terekenin borca batıklığının açıkça belli veya resmen tespit edilmiş olmasını ispatlayarak, mirasbırakanın alacaklılarının kendilerine karşı girişecekleri dava ve takiplere karşı da korunmaktadırlar. Konuyu incelerken Yüksek Mahkemenin bugüne kadar oluşturduğu birçok karara ve doktrindeki yazarların konuya ilişkin tartışmalarına yer verilmiştir. Neredeyse her paragrafta farklı görüş varsa bu görüşlere, aksi takdirde tezde savunduğumuz görüşleri destekleyen yazılara atıflar yapılmıştır. Özellikle tezin üçüncü ve dördüncü bölümleri, uygulamacıların sıklıkla karşılaşabilecekleri sorunlara örnekler vermek suretiyle çözümler getirmektedir. Kıyaslama yoluyla birçok Yüksek Mahkeme kararının içeriği farklı olaylara intibak ettirilmiştir. Ayrıca bu bölümlerde hem mirasın hükmen reddinin şartları hem de bu şartları ileri sürebilmenin metotları açıklanmıştır. Son kısımda, tezin ilk kısmında olduğu gibi, mirasın reddinin genel hükümlerine yollamalar yapılmış, en yakın mirasçıların tümünün mirası reddetmesi haline ilişkin genel kurallar hükmen redde uyarlanarak sonuca ulaşılmıştır. Üzerine özel olarak pek çalışılmamış ve eser kaleme alınmamış olan mirasın hükmen reddi müessesesinin her gün yerel mahkemelerde dava konusu edildiği ve sonrasında bu ihtilafların Yüksek Mahkeme'ye taşınmakta olduğu dikkate alındığında, çalışmamızın hem akademik alanda hem de uygulama alanında çözüm yolu bulunamamış hususlara öneriler sunabileceği, kimi zaman da çözüme yönelik bir kaynak olabileceği temennisini taşımaktayız.
Türk Ticaret Hukukunda markanın haksız rekabete karşı korunması

Bu yüksele lisans tezi, ticari hayatın önemli bir süjesl olan markaya ve marka hakkına karşı taklit veya tağyir yoluyla yapılacak tecavüzlerin hangileri olduğu ve ne gibi hukuki korunma yollarının bulunduğunu incelemek amacıyla hazırlanmıştır. Bu konu üzerine hazırladığımız tezimizde, llk iki bölümde tecavüzün konusu olan tescilli markanın ne olduğu kavram, mevzuat ve hatta kısaca tarihçe bakımından incelenmekte, benzeıi işaretlerden farkı araştırılmakta ve kısaca tescil İşleminin nasıl yapıldığına da değinilmektedir. Tezin bundan sonraki iki bölümünde ise tecavüz halleri ve tecavüzün sonuçları, dolayısıyla hukuki korunma yolları güncel ve önceki dönemdeki yasal düzenlemelerin karşılaştırılması suretiyle İncelenmektedir. Hukuki korunma yolları tecavüz öncesi. sırasında ve sonrasında açılabilecek davalar ve tedbirler olarak sınıflandırabilinir. Bu tezde de bu şekilde bir sınıflandırma yapılmıştır ve günlük hayatın akışına uygun olarak tecavüzün başladığı andan itibaren nelerin yapılabileceği sırasıyla ve uygulama ve gerçek vakalara daha uygun bir şekilde ele alınmakta, İncelenip eleştirisi yapılmaktadır. Bu hukuki yollar ele alındıktan sonra tezin sonuç bölümünde ise yeni 556 Sayılı KHK'nin eksik ya da uygulamada sorun yaratabilecek yönlerine dikkat çekilmekte ve bu konuda bazı çözüm önerileri getirilmektedir.
Limited şirkette esas sermaye payının rehni

Limited şirket esas sermaye payları bir alacağa güvence teşkil etmek üzere rehin konusu yapılabilmektedir. Limited şirket esas sermaye paylarının rehni, gerek limited şirketin şahıs ve sermaye şirketi özelliklerini birlikte barındırması gerekse ortakların sahip oldukları payların özellik arz etmesi sebebiyle incelenmesi gereken bir konu olmuştur. Limited şirket payı üzerinde kurulan rehin, ortağın sahip olduğu malvarlıksal haklar üzerinde tesis edilir. Bu nedenle pay üzerinde kurulan rehin, Türk Medeni Kanunu'nun taşınır rehni hükümleri altında hakların rehnine ilişkin TMK m. 955 /III hükmü çerçevesinde kurulur. Bu bağlamda, payın rehnine hükmün göndermesi ile esas sermaye payının devrine ilişkin TTK m. 595 hükmü uygulanır. Esas sermaye paylarının rehin konusu olabilmesinin önünü açan Türk Ticaret Kanunu, pay rehninin şirket onayına tabi tutulabilmesine de imkan vermiştir. Bu durumda da payın rehnine, TTK m. 600 (2) atfıyla geçişe ilişkin TTK m. 595 hükmü uygulanır. Böylece, her iki durumda da rehin hakkı, yazılı rehin sözleşmesinin yanı sıra taraf imzalarının noterce onaylanması ile tesis edilir. Ancak rehnin onaya tabi tutulması durumunda rehnin kurulması için ek olarak genel kurul onayına ihtiyaç vardır. Rehnin genel kurul onayına tabi tutulması durumunda şirket, yalnızca haklı sebeplerin varlığı halinde izin vermekten imtina edebilir. Dolayısıyla Türk Ticaret Kanunu ile limited şirket paylarının teminat işlevi görmesinin önü bir hayli açıktır. Rehinle teminat altına alınan alacağın karşılanmaması üzerine alacaklı rehin konusunun paraya çevrilmesi yoluyla tatmin edilir. Limited şirket esas sermaye payı üzerinde rehin kurulması halinde de rehinle teminat altına alınan alacağın borçlu tarafından karşılanmaması sonucunda alacaklı, payın paraya çevrilmesi ile alacağına kavuşur.
İş kazası ve meslek hastalığından doğan manevi tazminat davası

İş kazaları ve meslek hastalıklarının maddi anlamda ciddi zararlara yol açabildiği tartışmasız olduğu gibi bu maddi zararların tespiti ve tazmini de uygulamada özellikle son zamanlarda yaygınlık kazanmıştır. Söz konusu maddi zararın yanı sıra manevi zarar da oldukça önemli bir zarar türüdür. İşçinin uğrayacağı iş kazası veya yakalanacağı meslek hastalığı sonucu kendisinin veya yakınlarının ruhen duyacağı acı ve elemi ifade eden bu zarar türünün ispatı ise maddi zarara kıyasla daha güç olup, uygulamada da son yıllarda daha çok rastlanmakta ve benimsenmekte olduğu görülmektedir. İşbu tez çalışması da bu nedenle gerek manevi zararın tespiti, gerekse bu zararın tazmininin hakkaniyet çerçevesinde, adil bir şekilde sağlanabilmesi için tutarın belirlenmesine etki edecek faktörlerin daha iyi anlaşılabilmesi adına, kanun ve ilgili sair mevzuat ile Yargıtay kararları ve bir takım örnek davalar incelenmek suretiyle hazırlanmış ve çalışma içerisinde uygulamada karşılaşılan sıkıntılara da yer verilerek yol gösterici olması hedeflenmiştir.