turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Reasons for the 2003 US invasion of Iraq and its consequences according to just war theory

Savaş ve barış etiği konusunda entelektüel gelenek yüzyıllardır gelişmektedir. Ahlaki ve yasal bakış açısından, savaşın adil olması için uyulması gereken ahlaki kuralları ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, güç kullanan ve savaşa başvuran kuvveti bazı ahlaki temel ve gerekçelere dayanarak makul sınırlar içerisinde tutan Adil Savaş teorisi geliştirilmiştir. Teori, savaş davranışının değerlendirmesini belirleyen bir dizi kriter ve ilkeye dayanmaktadır. Bu çalışma 2003 yılında ABD'nin Irak'a yönelik işgalini Adil Savaş teorisine göre değerlendirmeyi ve ABD'nin teorinin ilkelerine ne derece bağlı olduğunu ortaya koymayı amaçlamaktadır. Analitik yaklaşıma ve ilgili çalışmalara dayanarak yapılan araştırmada, Irak savaşının adil olmadığı varsayılmıştır. Çalışmanın sonuçları değişen savaş kesinliğini aynı hizada tutmak ve devletlerin teoride ortaya konan etik standartlara uymalarını sağlamak için Adil Savaş teorisinin ciddi bir incelemesinin bulunduğunu göstermektedir. Çalışmanın bulguları uluslararası hukuk açısından bakıldığında saldırı ve sonuçları bakımından ABD'nin Irak'a karşı başlattığı savaşı makul gerekçelere dayandırmak için güçlü argümanlar sağlayamadığını göstermiştir. Bunun aynı sıra, ABD Irak'a ait olduğu iddia edilen herhangi bir kitle imha silahı bulamamış ve ABD savaş sırasındaki ahlaki olmayan uygulama ve davranışlarını haklı çıkaracak herhangi bir makul gerekçe gösterememiştir. ABD kuvvetlerinin Irak'tan çekilmesi, Irak'ı mezhepsel çatışmalar, siyasi baskı ve giderek artan gerginlikten oluşan bir kaosa sürüklemiştir. ABD'nin Irak işgali, ABD'yi Adil Savaş teorisine göre ahlaki standartlardan uzaklaştırmıştır. Teorinin uygulanabilirliği üzerine çoğu literatürün işgalle ilgili olarak yalnızca savaş hukuku ve savaşın meşruluğunu ele alındığı ve nadiren savaş sonrası adaletin tartışıldığı göz önüne alındığında, bu tez Irak işgaline bakışı etkileyen maddi ve makul nedenleri ve Adil Savaş teorisinin üç kriterinin birleşimine katkıda bulunmaktadır. Buna ilaveten, çalışma üç adil savaş teorisinin tüm ilkelerini tartışmakta ve tam ve ayrıntılı bir analiz sunmaktadır.
Ortadoğu siyasetinde selefiliğin yeri

Ortadoğu'daki siyasi dengelerin kurulmasında din, her daim önemli bir rol oynamıştır. İslam dini Ortadoğu toplumlarının çoğu tarafından benimsenmiş bir din olarak içerisinde barındırdığı yorum farkları ve zihniyetleriyle de ciddi bir meşruiyet kaynağı olmuştur. Bu bağlamda uzun bir tarihi gelişim sürecine sahip olan Selefilik de tarih boyunca özellikle kriz dönemlerinde, çeşitli ülkeler açısından iç politik hamlelere meşruiyet sağlamıştır. Günümüz Ortadoğu'sunda temellerini Selefilikten alan Vehhabi hareketi ve kurduğu devlet olan Suudi Arabistan, Selefilerin devlet tecrübesidir. Mısır'daki Selefi partiler başta olmak üzere bölgede politika arenasına giren Selefi siyasi aktörler, ayrı bir tecrübe alanıdır. Üzerinde en çok tartışılan El-Kaide ve IŞİD gibi terör örgütleri ise, Selefilerin terör izdüşümüdür. Medrese eğitimlerinden entelektüel hareketlere, siyasal partilerden terör eylemlerine uzanan geniş bir yelpazede varlık gösteren Selefilik, İslam'ın Hz. Muhammed'in vefatından sonraki ilk yıllarına kadar varan bir sürecin ürünüdür. Ortadoğu'da Selefi zihniyetten etkilenen pek çok fikir adamı ve siyasetçi bulunmaktadır. Selefilerin siyasi olaylara bakışı ya da terör eylemcilerinin motivasyon kaynakları, hareketin dini ve tarihi kökenleri bilinmeden doğru anlaşılamayacaktır. Bu tez çalışmasında, öne çıkan örneklerle birlikte Selefiliğin hem dini ve tarihi kökleri hem de günümüz Ortadoğu'sundaki etki alanları incelenmiştir. Selefiler, metotlarına göre kategorize edilmiştir. Tarihte ve günümüzde Selefileri etkileyen din, fikir ve siyaset adamları, düşünceleri ve eserleri üzerinden işlenmiş, terör örgütlerinin ideolojik yaklaşımları da kendi söylem ve yayınlarından alıntılanarak ele alınmıştır. Selefilik, her geçen gün Ortadoğu dengelerinde etkisini artıran bir fikir olarak görülmektedir.
Küreselleşme ve enformasyon serbest dolaşımı bağlamında kitle iletişim sistemlerinde dış yönlendirmeler

Demokratik ve otoriter medya sistemlerinin karşılıklı olarak dış müdahaleler bağlamında ele alındığı bu çalışmada, kitle iletişim araçlarının toplumsal rolüne vurgu yapılarak, kamuoyu oluşturma ve manipüle gücü üzerinde durulmuştur. Enformasyonunserbest dolaşımı bağlamında karşılaştığı sorunlar ele alınarak uluslararası enformasyon akışı incelenmiş, kültürel emperyalizm çerçevesinde bağlantı kurularakdeğerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma kapsamında Marshall McLuhan'nın sözünü ettiği, küresel köy kavramının oluşumundaki en büyük etkenlerden biri olan enformasyon teknolojilerindeki gelişimin, dolayısıyla da kitle iletişim araçlarının, küresel köye olan katkılarının yanı sıra kamuoyu oluşturma ve kitleleri manipüle etme noktasında rolü ele alınmıştır. Çalışma sonucunda gelişmiş ülkelerin kitle iletişim araçlarını ve enformasyon akışını kontrol ederek, gelişmekte olan ülkelerin ulusal medya sistemlerine müdahale etmekte olduğu, psikolojik savaş stratejilerinin kitle iletişim araçlarının fonksiyonlarından yola çıkılarakyapılandığı tespit edilmiştir. Ayrıca enformasyon teknolojilerinin ilerlemesiyle birlikte, iletişimsel anlamda bir soğuk savaşın başladığı düşüncesinden hareketle, gelişmiş ülkelerin söz konusu teknolojileri kullanarak kendi çıkarları doğrultusunda kamuoyu oluşturmak için kitlesel yönlendirme çalışmaları yaptıkları saptanmıştır.
Soğuk Savaş sonrası dönemde askeri değişim: NATO orduları ve Türk Silahlı Kuvvetleri üzerine karşılaştırmalı bir analiz

Bu çalışmada Soğuk Savaş döneminin sona ermesi ile birlikte başta güvenlik politikaları olmak üzere hemen her alanda yaşanan değişimlerin ordular üzerinde yarattığı etkiler açıklanmıştır. Ortaya çıkan yeni tehditler, yeni görev türleri, ordunun insan kaynağı olan toplumlarda meydana gelen değişimler, ekonomik ve teknolojik faktörler ve askeri kültürden kaynaklanan zorunluluklar orduları etkileyen temel faktörler olarak ortaya çıkmıştır. NATO, en büyük savunma ittifakı olarak askeri değişime ayak uydurmaya çalışmış ve üyelerini de benzer süreci izlemeye zorlamıştır. Birçok NATO ülkesi, bu dönemde küçük, çevik ve profesyonel askerlerden kurulu ordular oluşturmuştur. Ancak, kültürel etkenler ve ekonomik kısıtlamalar ülkeden ülkeye farklılıklar ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Tezin temel argümanı, TSK'nın NATO üyesi olarak benzer gelişmelerle karşı karşıya kalmasına rağmen kendine özgü nedenlerden dolayı NATO benzeri bir reform sürecine ayak uyduramadığıdır. Bu süreci ortaya koymak için karşılaştırmalı bir yöntem kullanılmıştır. Çalışmada Moskos ve Forster'ın ordu modelleri temel alınmıştır. TSK, sanıldığının aksine teknolojik olarak yetersiz, kısıtlı ekonomik desteğe sahip ve dönüşüm çabalarının en kritik değişkenlerinden olan subay eğitimi konusunda farklı bir yapıda hareket etmektedir. Öte yandan Türkiye'nin içinde bulunduğu coğrafyadan kaynaklanan zorunluluklar ve Türk Askeri kültürü ve milli kültür ilişkisi zorunlu askerliğin devam ettirilmesi gerektiğini göstermektedir.
Arab Spring and Qatar: Big role of a small state in Libya

Bu tez çalışması, Katar'ın Arap Baharı sürecindeki rolünü Libya'daki uluslararası müdahale örneği üzerinden inceleyerek Katar'ın Kaddafi rejiminin sona erdirilmesinde oynadığı rolün tarafsız dış politikası üzerindeki etkilerini değerlendirmektedir. İç faktörlerin belirleyici rol oynadığı Katar dış politikası son yıllarda yakaladığı ivmeyle etki alanını genişletmiş ve bölgede önemli bir tarafsız ülke olarak temayüz etmiştir. Arap Baharı sürecinde görece istikrarlı Körfez ülkeleri dahi değişim rüzgarından etkilenmiştir. Bu süreçten yara almadan çıkan Katar, yakın çevresindeki statükoya meydan okumak yerine enerjisini bölge dışına yoğunlaştırmıştır. Şeyh Hamad'la özdeşleştirilen aktif dış politika ile Katar, Libya müdahalesi öncesinde Arap birliğinin ortak harekat etmesinde öncü bir rol oynamakla kalmamış aynı zamanda harekatın meşruiyet kaynağı olmuştur. Libya'da oynadığı kilit rol Katar'ın prestijini uluslararası toplum nezdinde arttırırken aynı zamanda Katar'ın geleneksel dış politikasını tamamen değiştirmiştir. Çalışmada ulaşılan bulgular, yakın ve orta vadede Katar dış politika yapım sürecinin eskisi kadar kolay olmayacağına işaret etmektedir.
Redefinition of naval missions in the post-cold war period

Dünya bugün buyuk bir değişme surecinin içinde. Soğuk savasin sona ermesiyle beraber stratejik konjonktürde de değişmeler olmakta. Bu calisma sozu edilen değişmelerin donanmalarin görevleri üzerinde olan etkisini arastirmakta ve bu görevlerdeki değişmeleri konu edinmektedir. Calismada analitik bir metodoloji uygulanmistir. Ilk once soğuk savaş sonrasinda donanmalar ve denizlerdeki stratejik dengelerde olan değişmeler incelenmekte sonra da bulunan sonuclarin donanmalarin görevlerinde nasil değişikler yapacagi tartisilmaktadir. Denizlerdeki yeni stratejik ortam superguc dengesini ortadan kaybolmasiyla bölgesel olarak tanimlanabilir. Ote yandan ülkeler soğuk savaş esnasindaki bloklaşmadan kaynaklanan politik ve stratejik bagiml ileriki ardan kurtuldukça, kendi cikarlarini kollamak için daha cok israrli olmaktadirlar. Bu şekilde gelecekte denizlerde bölgesel catismalarin cikma olasiliginin artmasi beklenebilir. Tum bunlarin donanmalarin görevleri üzerindeki etkilerinin ise eski global capli operasyon tiplerinden daha lokal projeksiyonlu modellere bir gecis seklinde olacagi düşünülmektedir. Bu dusunce de calismanin sonuç bulgusunu teşkil etmektedir. V
The European educational space and the construction of European identity

1957'de Avrupa'da uzun süreli barışı sağlamak için başlatılan Avrupa bütünleşme projesi sadece altı üye devletten oluşan ekonomik bir topluluktan yirmi yedi üyesi olan bir birliğe dönüşmüştür. Aradan geçen 51 yıllık süre içinde Avrupa Birliği sadece bir serbest ticaret bölgesi ya da amaçları sadece ekonomik konularla sınırlı uluslararası yapıya sahip bir oluşum olmanın çok ötesinde hem uluslararası hem de uluslarüstü yöntemlerle işleyen kendine özgü siyasi bir birlik halini almıştır. Ancak bugün, 70 lerde başlayan ve küreselleşmenin getirdiği zorluklarla günümüze kadar devam eden ve hala çözümlenemeyen işsizlik problemi Avrupalıları kaygılandırmaktadır. Ayrıca siyasi bütünleşme için atılan adımlar demokrasi eksikliğinden kaynaklanan meşruiyet tartışmalarını da beraberinde getirmiştir. Birliğin demokrasi eksiğini giderebilmesi için demos'a, başka bir deyişle, ortak değerler üzerinde birleşmiş bir topluma ihtiyacı vardır. Bu ihtiyaç da ortak bir Avrupa kimliğinin yapılandırılması gereğini ortaya çıkarmıştır. Avrupa Birliği, eğitimi bu iki önemli soruna çözüm olarak görmüş ve özellikle Maastricht Antlaşması sonrası üye devletlerin eğitim alanındaki işbirliğini hızlandırıp genişleterek Avrupa eğitim alanının yapılandırılmasını sağlamıştır. Bolonya Deklarasyonuyla temelleri atılan ve Bolonya süreciyle oluşumu devam eden Avrupa Yüksek Öğretim Alanı şu ana kadar bu yönde atılan en önemli adım olmuştur. Bu oluşumun temel amaçlarından biri ulusal, kültürel ve dilsel farklılıkları ve yükseköğretim kurumlarının özerkliğini koruyarak, bu kurumların hali hazırda var olan eğitim yapılarını iyileştirerek ve birbirine yakınlaştırarak kaliteli ve bütünleşmiş bir Avrupa eğitim alanı yaratmaktır. Diğer bir amacı ise Avrupa'nın ve Avrupalıların küresel pazardaki rekabet gücünü arttırarak işsizlik sorununa çözüm bulmaktır. Ayrıca, bu alanın sağladığı hareketlilik, çok-kültürlü ve çok-dilli sosyal alanlar Avrupa bilincinin ve kimliğinin oluşturulması için gerekli 'sivik' boyutu oluşturmaktır. Bu çerçeve içinde, eldeki çalışma Avrupa eğitim alanının, Avrupa kimliğinin oluşturulması ve Avrupa Birliği vatandaşlığının geliştirilmesi üzerindeki rolünü ve etkilerini sosyal inşacı açıdan incelemekte ve göstermektir. Kapsamlı bir sonuca varabilmek için Avrupa eğitim alanı temel oyuncuları ve belgeleriyle tarihi bir perspektif içinde incelenmiş, en önemli eğitim belgelerinden olan 1995 Beyaz Kitabı ve Bolonya Deklarasyonunun söylem analizi yapılmış, ve kimlik kavramı, gelişim süreci ve bu süreçte eğitimin rolü araştırılmıştır. Tüm bu detaylı ve titiz çalışmaların sonucunda, Avrupa eğitim alanının bir parçası olarak oluşturulan Avrupa Yüksek Öğretim Alanının Avrupa kimliği ve Avrupa Birliği vatandaşlığının inşasında önemi yadsınamaz bir rol oynayacağı ve bunun da Avrupa Birliğinin meşruiyet sorununa çözüm getirebileceği sonucuna varılmıştır.
Diplomatic relations and economic cooperation between Italy and Cameroon

Bu tez, Kamerun ve İtalya'nın son otuz yıldır sahip olduğu ilişkileri incelemektedir. Çalışma, bu iki ülkenin ilişkilerinin daha yakınlaşması için neden uygun olduklarını ve Kamerun'un önemli bir konuma sahip olduğu tüm Gine Körfezi için bu ilişkilerin ne kadar etkili olacağını anlamaya çalışmaktadır. Tezde öncelikle, bu iki ülkenin ilişkilerini çerçevesini oluşturan teorik alan anlaşılmaya çalışılmıştır. İtalya ve Kamerun'un ikili ilişkilerini anlamak için en uygun teorik çerçeve neoliberalizmdir. Daha sonra, iki ülke arasındaki ilişkilerin tarihi tartışılmakta ve 1970'lerden başlayarak, her iki ülkenin de birbirine atadığı diplomatların sayısına bakılmaktadır. Tezde, ikili ilişkilerin 2000'lerden başlayarak yoğunlaşmasının üzerinde durulur. Tezde daha sonra, altyapı zorlukları ele alınmaktadır. Kamerun'un İtalya'ya yaklaşmasının sebeplerinden biri, sorunları olabilir. İtalya'nın Kamerun ve müttefiklerinin kalkınmasına ve sanayileşmesine destek olması, Avrupa'ya kitlesel göçü engelleyebilir. Çalışmada, Kamerun'la İtalya arasındaki işbirliğinden öğrenilebilecek dersler üzerinde durulmakta ve bir karşılaştırma yapılmaya çalışılmaktadır. İki ülke arasındaki ilişkiler simbiyotik kazanç sağlamasına rağmen, İtalya'nın bu ilişkide daha kazançlı çıktığı, Kamerun'un ise daha az kazançlı çıktığı görülmektedir.
Change and continuity in Russia's relations with the United States in Eurasia (2000-2005)

Bu tezin amacı Vladimir Putin liderliğindeki Rusya'nın Avrasya'da Amerika Birleşik Devletleri ile olan ilişkisindeki süreklilik ve değişiklikleri incelemektir. Sonuç olarak, bu tez Rusya'nın Amerika ile olan ilişkisindeki temel değişikliğin, 11 Eylül terörist saldırıları sonrası değil, Putin'in dış politika önceliklerinin Amerika ile olabildiğince iyi ilişkiler kurulmasını gerektirmesi sonucunda Putin'in başagelmesinden kısa bir süre sonra gerçekleştiğini ileri sürmektedir. Amerika'ya karşı düzenlenen terörist saldırılar, sadece Putin'in Amerika'ya yönelik yeni pragmatik dış politika yaklaşımının uygulanmasını kolaylaştırmıştır. Gerçekte, iki taraflı ve bölgesel konulara ilişkin farklılıkların devam etmesi gösteriyor ki 11 Eylül sonucu oluştuğu iddia edilen stratejik ortaklık sadece söylemsel bir içerik taşımakta, ortak çıkarlar ve evrensel değerler yerine kısa dönemli çıkarlar ve taktiksel amaçlaradayanmaktadır. Dolayısıyla, Avrasya bölgesi 11 Eylül sonrası Rus-Amerikanilişkilerinde bir çatışma alanı olmaya devam etmiştir. Tez, giriş ve sonuç dışında dört ana bölümden oluşmaktadır. lk bölüm, Rusya'nınAmerika'ya yönelik dış politikasının 1991- 2000 yılları arasındaki gelişiminitartışmaktadır. kinci bölümde, Rusya'nın 11 Eylül terörist saldırılarından önce gerçekleşen Amerika'ya yönelik dış politika değişikliğinin kaynakları ele alınmaktadır. Bir sonraki bölüm, 11 Eylül sonrası Rusya ve Amerika arasındaki ikili ilişkileri incelemektedir. Son bölümde ise, Avrasya'da 11 Eylül sonrasında meydana gelen gelişmelerin Rus-Amerikan ilişkisine etkisi tartışılmaktadır.
Türkiye'deki askeri ihtilallerin Türk siyasetine yansımaları

BAŞLIĞI: Türkiyedeki Askeri İhtilal-Lerin TürkSiyasetine YansımalarıYAZAR ADI : Pınar Sayın SANDIKÇITürk siyasi yaşamında sık sık rastladığımız askeri ihtilaller pek çok çevredeeleştirilmiştir. Bu eleştiride bulunanların başında Türk siyasi partileri gelmektedir. Fakat tarihi süreci gözden geçirdiğimizde Türk Silahlı Kuvvetlerini eleştiren bu grupların, Türk siyasi yaşamını iyi yönetemediklerini görmekteyiz. Türk siyasi yaşamında hiçbir parti askeri ihtilallere gerek kalmayacak siyasi ve ekonomik gelişmeyi sağlayamamış, hep siyasi ve ekonomik krizler oluşturulmuş, krizlerin üstesinden gelecek politikalar üretilememiştir. Türk Silahlı Kuvvetlerinin bu kadar üzerine gidilmesinin nedeni, siyasi partilerin çıkarlarının zedelenmesidir. Oysa Türk siyasi yaşamındaki üç ihtilalden her biri ayrıntılı incelendiğinde görülecektir ki her bir ihtilal bir zorunluluk sonucu oluşmuştur. Her bir ihtilalde halk Silahlı Kuvvetlerine destek vermiş, ondan medetummuştur.
Küreselleşen dünya ve terörizm

Bu çalışma, uluslararası terörizm olgusunu küreselleşen dünya çerçevesinde incelenmiştir. Gerek terörizm gerek küreselleşme tüm boyutlarıyla irdelendiyse de asıl olarak uluslararası terörizm ve küreselleşme ile etkileşimi üzerine odaklanılmıştır. Tarihinde ideoloji, din, milliyetçilik gibi birçok sebepten meydana gelmiş olan terör, dünya çapındaki hızlı gelişmeler ve teknoloji nedeniyle eşitsizlik, adaletsizlik, tatminsizlik ve küreselleşme karşıtlığı gibi nedenlerle ortaya çıkmaya başlamıştır. Bunun sebebini açıklamak amacıyla, terörizm ve küreselleşme öncelikle iki ayrı tanım olarak ele alınarak tanımlanmıştır. Dünyanın modernleşme, teknoloji, iletişim ve ulaşımdaki kolaylıklar nedeniyle küçülmesiyle terörün de yaygınlaştığı, küreselleştiği, şiddetini ve sıklığını arttırdığı görülmektedir. Küreselleşme hem teröre kolaylık sağlamaya başlamış, hem de olumlu etkileri sayesinde önlenmesi yolunda fayda sağlamıştır. Ortaya çıkan terör-küreselleşme bağlantısı bu kapsamda incelenmiş, küreselleşmenin terör üzerine pozitif ve negatif etkileri sorgulanmış, pozitife döndürülebilecek etkilerinden söz edilmiştir. Gelişen ve değişen dünyada, terörle savaş için süregelmiş olan askeri, diplomatik yollarla beraber, uluslararası birleşim ve hukukun önemi artmıştır. Tamamen ortadan kaldırılması mümkün olmayan terörle savaşın en önemli ayağını uluslararası alanda güçlü bir işbirliği ile hazırlanacak hukuki kural, yaptırım ve cezalar oluşturmaktadır. İşbirliğinin yaygınlaştırılması ve kuvvetlendilmesi kadar, bu işbirliğinin sürekli oluşu da büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, terörizm ve küreselleşmeyi açıklayarak, aralarındaki somut ve kuvvetli bağı göstermek ve terörle savaş için küreselleşmenin de yardımıyla uluslararası ve süreklilik arz eden bir birliğin kuruluşunun önemini vurgulamaktır.
1991'den 2003'e Türkiye'nin Kuzey Irak politikası

İ1991- 2003 arası Türkiye'nin Kuzey Irak Politikası? başlıklı tez, belirtilen tarih aralığında Kuzey Irak'ta yaşanan siyasal değişimler ile Türkiye'nin siyasal ve askeri kurumlarının etkileşimini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Tez de ilk olarak 1991 öncesi Kuzey Irak Kürtleri'nin tarihi anlatılmıştır. Bu bölümde Kuzey Irak'ta Irak merkezi otoritesi ile Kuzey Irak Kürtleri'nin siyasal kurumlarınınçatışması analiz edilmiştir. Bu çatışma içerisinde 1991- 2003 arasında Kuzey Irak'ta etkin olan Kürdistan Demokrat Partisi ve Kürdistan Yurtseverler Birliği'nin oluşum ve gelişim süreci açıklanmıştır. Kuzey Irak'ı bugün resmi olarak temsil eden siyasal yapının anlaşılması hedeflenmiştir. Ardından Körfez Savaşı ve Kuzey Irak'a yansımaları ele alınmıştır. Körfez Krizi olarak bilinen ve Çöl Fırtınası operasyonu ile sonlanan tarihsel süreç anlatılmıştır. Körfez Savaşı'nın siyasal sonuçlarının analiz edilmesi hedeflenmiş, tezin ana bölümünün zeminini oluşturan siyasal olaylar gösterilmiştir. Tezde esas olarak ise 1991- 2003 arası Türkiye'nin Kuzey Irak Politikası analiz edilmiştir. İlk olarak belirtilen periyotta Kuzey Irak Politikası'nda önemli etkileri olan Turgut Özal Dönemi incelenmiştir. Turgut Özal'ın Kuzey Iraklı gruplar ile görüşmeleri başlatmasısüreci incelenmiş, bu süreçte Turgut Özal'ın Kuzey Irak'a ilişkin perspektifi tartışılmıştır. Türk Ordusu ile KDP İttifakının kurulması ve bu yolla Kuzey Irak'a askeri operasyon düzenlenmesi süreci anlatılmıştır. Buna ek olarak Özal sonrası süreç anlatılmıştır. Kuzey Irak'ta büyük dönüşümühaber veren Washington Anlaşması'na kadar süreç incelenmiş, Türkiye'nin Kuzey IrakPolitikası'nda yaşanan dönüşüm anlatılmıştır. Kuzey Irak'ta bu dönem devletleşmepolitikalarının Türkiye'nin dış politikasında yol açtığı tepki gösterilmiştir. Ayrıca Türkiye'nin Kuzey Iraklı Türkmenler ile kurmuş olduğu ilişkiler anlatılmış, bu ilişkinin oluşumuna yol açan siyasal durum tasvir edilmiştir. Tarihsel öneme sahip Washington Anlaşması ile beraber Kuzey Irak'ta ABD'ninKürt merkezli bir siyasal oluşuma dair hazırlığı anlatılmıştır. Bu kısımda Kuzey Irak'ta ekonomik ve siyasal aktörler de bağımsız bir yapılanmaya doğru giden süreç incelenmiştir. ABD'nin Irak müdahalesinin oluştuğu süreçte Kuzey Iraklı aktörler ile Türkiye'nin ilişkisi değerlendirilmiştir. Nihayetinde ele alınan periyodun ana fikri incelendikten sonra Kuzey Irak'a ilişkin Türk dış politikasının eleştirisi yapılmıştır. Kendi ulusal çıkarlarına aykırı olduğu halde ele alınan periyotta siyasal eylemlerinin Türkiye'nin Kuzey Irak'ta bir devlet oluşumunuhızlandıran eylemleri gerçekleştirdiği savunulmuştur. Buna neden olarak ise, Türkiye'nin Kuzey Irak Politikası'nı belirleme sürecinde uluslararası ittifakları ile ulusal çıkarları arasında çelişki gösterilmiş, bu çelişkinin Kuzey Irak'ta Türkiye'nin ulusal çıkarlarına aykırı bir politikanın oluşmasına neden olduğu ifade edilmiştir.
Dış politikada bir rekabet alanı olarak balkanlar: Körfez ülkelerin balkanlar siyaseti

Petrol ve doğalgaz ile bilinen Körfez ülkeleri, rezervlerden gelen gelirler sayesinde jeopolitik, ekonomik ve turizm gibi birçok alanda hızlı gelişme sağlamıştır. Ancak, petrol, rezervlerinin getirdiği ekonomik istikrara rağmen Ortadoğu'daki uluslararası güvenliği tehdit eden gerilimler ile çatışma sayısının artmasına sebep olmasının yanı sıra Körfez ülkeleri arasında bir rekabet kaynağı da olmuştur. Genel olarak dolaylı bir şekilde veya kendi toprak sınırları dışında rekabetlerini sürdüren Körfez ülkeleri, bölgedeki istikrarsızlıktan ve krizlerden dolayı farklı dış politika izlemeye başladı ve yeni müttefiklikler kurmaya çalıştı. 2008 yılın sonunda başlayan ekonomik kriz ise, Balkan ülkelerinin ekonomilerinin ciddi bir şekilde etkilenmesi ve Avrupa ile Amerika Birleşik Devletleri tarafından gelen finansman kaynaklarının azalması, Balkan ülkelerinin yeni yatırımcılar aramasına sebep oldu. Bu bağlamda, Körfez ülkeleri bu fırsatı değerlendirip Balkan ülkeleri ile ilişkilerinin tekrar canlandırılmasına ilişkin çalışmalarının başlatılması ile birlikte Balkanlar, petrol zengini Körfez ülkelerin arasında önde gelen aktörler Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Katar'ın yeni rekabet alanı haline geldi. Çalışmada, Körfez ülkelerin 2010 yılından itibaren Balkanlar'daki rekabetlerinin motivasyonlarını ortaya çıkarmak amacıyla kültürel, ekonomik ve siyasi faaliyetleri ele alınıp yumuşak güç bağlamında incelenmiştir. Araştırmada öne sürülen sonuçlar arasında ise, Ortadoğu dışında da daha aktif bir dış politika izlemeye başlayan Körfez ülkelerin siyasi, ekonomik ve sosyal sebeplerden dolayı Balkan ülkelerine yönelmiş olmasıdır. Gıda kaynaklarına sınırlı erişim ve petrol rezervlerin tükenmesi, Körfez ülkeleri arasında mevcut çatışmaların büyümesine ve aralarındaki rekabetin kilit bir unsuru haline gelmesine sebep olmuştur. Körfez ülkeleri, bir taraftan liderlik konumlarını sağlamlaştırmak için, diğer taraftan ise Ortadoğu'daki sorunlara ve Türkiye'nin artan gücüne tepki olarak daha güvenilir müttefikler bulmaya çalışmaktadır. Diğer önemli bir sonuç ise, Körfez ile Balkan ülkeleri arasındaki ilişkilerin ortaya çıkan ekonomik ve siyasi bağımlılık açısından olumsuz ve ekonomi ile turizmin canlanması açısından olumlu olarak tespit edilen Balkanlar'a etkisidir.