turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Amerika Birleşik Devletleri-Sovyetler Birliği ekseninde Türkiye-İsrail ilişkileri (1948-1982)

Kuruluşundan itibaren Arap topraklarındaki genişlemesini sürdüren İsrail'in arkasına aldığı ABD desteğine dayanarak varlığını sağlamlaştırdığı Orta Doğu'da ilk yerleşimlerini komünizm etkisinde kurması yeni ülkenin belirgin tezatlığını oluşturmuştu. Türkiye'nin Sovyetler Birliği tehdidine karşı ABD ve NATO kampına dahil olmaya çalıştığı aynı yıllarda kurulan İsrail'e başlangıçta Rus taraftarı olabileceği ihtimaliyle kuşkuyla bakmasında, Filistin'e kitleler haline göçen yeni yerleşimcilerin SSCB'ye duyduğu sempatinin payı büyüktü. Nitekim; İsrail İngiliz manda rejimine karşı kurduğu silahlı direniş örgütlerini dahi Rus paramilitarizminden esinlenerek oluşturmuştu. Ancak; ABD kuruluşu ilan edilen İsrail'i yalnızca on iki dakika sonra tanıdığını dünyaya duyurduğunda Türkiye'nin Orta Doğu'da Rus varlığını güçlendireceği düşünülen yeni bir ülkeye karşı çıkmasına bir neden kalmamıştı. 50'li yılların başından itibaren yüzünü tam olarak ABD'ye çeviren Türk dış politiğinde İsrail'in konumlandırılması da bu bağlamda oldu. Türkiye varlığını reddetmediği İsrail ile Arap ülkeleri arasında cereyan eden hiçbir savaşın ya da olayın sonucunda bu yeni ülkeyle ilişkilerini tamamen kesmedi. Hatta; Adnan Menderes ve Ben-Gurion arasında gerçekleştirilen gizli toplantılarda işbirliği konusunda uzlaşıldı. Buna karşılık; Kıbrıs meselesinde taraftar kazanmaya çalıştığı en kritik dönemlerde BM'deki oylamalarda etkisi olan Arap ülkelerini kaybetmemek için İsrail ile arasına mesafe koydu. Öte yandan; özellikle 1958 Süveyş Krizi'nde Arap milliyetçiliğini üst seviyelere taşıyan ve Suriye ile Mısır'ı birleştirerek kısa süreli de olsa büyük bir Arap devleti kuran General Abdulnasır'ın İsrail'e karşı yürüttüğü organize mücadelede kendisine SSCB'yi müttefik olarak seçmesiyle Orta Doğu'daki dengeler yeni baştan kuruldu. İsrail'i resmen tanıyan ilk Müslüman ülke olarak Türkiye, İsrail'in ve ABD'nin müttefiki olarak Arap ülkeleri tarafından İslam'a ihanet etmekle suçlandı. Din esasından yürümeyen Nasır için de Türkiye emperyalistlerin tarafında bir ülkeydi. Bu da Türkiye'yi iki tarafı keskin bir yüzeye taşıdı. Bir yanda; içine dahil olmak istediği ve iktisadi bakımdanihtiyaç duyduğu ABD ile onun açık destek verdiği İsrail, diğer tarafta SSCB'nin teçhiz ettiğiordularıyla, halk kitlesinin gönlüne girmiş bir lider olan Nasır'ın yarattığı başkaldırıatmosferinde birleşen bir Arap çoğunluk. VIITürkiye seçiminin Orta Doğu'daki barış ve istikrarın tesisi yönünde olduğunu sıklıkla dile getirdi. Bununla beraber; Türkiye İsrail'in varlığını hiçbir zaman reddetmedi, ancak işgal girişimlerini sürekli olarak eleştirmekten de geri durmadı. Türk hükümetlerinin ilgisiz kalmasalar bile açık bir İsrail aleyhtarlığı yapmadıkları hallerde dahi, Filistin halkına dair kamuoyunda beliren yoğun sempatinin etkisi ve Kıbrıs meselesindeki önceliğiyle Arapdevletlerinden yana bir tavır sergilemeye de devam etti.
Thomas Hobbes'un siyaset felsefesi

Bu tezde, Thomas Hobbes'un siyaset felsefesi tartışılacaktır. Bugün Hobbes, egemenlik kuramı ile biliniyor olsa da, neredeyse tüm felsefe dallarında eserleri vardır; metafizik, geometri, mekanik, optik vs. tik olarak, hayatı ve eserleri sunulacaktır. Takip eden bölümde, felsefesinde sürekli kullandığı devinim, varlık gibi en temel kavramları tanımladığı ilk felsefesi ele alınacak ve nasıl bir felsefe kavrayışına sahip olduğu gösterilecektir. Üçüncü bölümde ise, doğa felsefesinin ilkelerinden yola çıkarak ulaştığı insan doğası incelenecektir. Dördüncü bölüm, genel bir güç olmadığında insanların nasıl davranacakları üzerinedir. Bilindiği gibi, Hobbes böylesi bir durumu 'Doğa Durumu' olarak tanımlamaktadır. Ve Hobbes için, doğa durumu, herkesin herkesle savaştığı bir savaş durumudur. Böylesi bir savaştan kaçınmak için, Hobbes'un ilşk önerdiği çözüm, insanlar barışı buyuran Doğa Yasalan'dır. Bununla beraber, genel bir gücün olmayışından dolayı, bu yasların hiçbir etkisi yoktur. Hobbes'a göre, bu savaşa son vermenin tek yolu, hiçbir sınır ve yükümlülüğü olmayan bir güç yaratmaktır: egemen. Bu gücün ortaya çıkması, herkesin sahip olduğu hakları bir kişi veya meclise devretmesi ve haklarını devrettiği bu kişinin buyruklarına uyacağını deklare etmesi ile mümkündür. Beşinci bölümde, bu egemen gücün nasıl ortaya çıktığı ve altıncı bölümde ise, onun haklan, biçimleri ve görevleri tartışılacaktır. ıı
Turco-Egytian relations during the presidency of Mohammed Morsi: 2012-2013

Bu çalışmada, Mısır'ın Muhammed Mursi dönemi ve bu dönemin Mısır'ın Türkiye ile ilişkisindeki ticari, ekonomik ve özellikle siyasal etkilerinin hangi yönde değiştiği incelenecektir. Buna ek olarak, Türk hükümetinin 2012- 2013 dönemindeki dış politikası ve Arap Baharı ve Türkiye'nin Arap Baharı'na bakış açısı ve Mısır'da Arap Baharı sonrasındaki siyasal olaylar ve ülkedeki etkileri ve Mısır'da siyasal bakımdan hangi değişiklikler olduğuna ve değişen Türkiye-Mısır ilişkisinin Ortadoğu'daki etkisine değinilenecektir. Bu çalışmanın asıl amacı, iki Orta Doğu müslüman toplumunun Muhammed Morsi başkanlığında değişen ilişkilerinin incelenmesi yönünde olacaktır. Bu doğrultuda, Türkiye'nin Adalet ve Kalkınma Partisi'nin ideolojilerinin Müslüman Kardeşler'in ideolejileriyle hangi açıdan benzer olduğu ve Mursi'nin yeni hükümetinin dinamikleri ve Mısır hükümetinin iç ve dış politika dinamikleri de incelenecektir. Ayrıca Mursi dönemdeki Mısır hükümetinin Türkiye ile olan ilişkisine geniş ölçüde yer verilecektir. Çalışmada, Mısır devletinin Türkiye hükümetine bakış açısı ve bu ilişkide Türk ve Mısır hükümetinin iç ve dış politikalarının göz önüne alınarak değişen ilişkilerinin ardında yatan sebepler de araştırılacaktır. Bunun yanı sıra, Türkiye'nin Morsi'nin başkanlığındaki Mısır hükümeti üzerinde nasıl bir etkisi olduğu ve Türkiye ile Mısır arasındaki ilişkinin nasıl ilerlediği 2012- 2013 yılları arasında iki ülkedeki ekonomik ve siyasi ilişkiler incelenerek çalışılınacaktır.
Nasır sonrası dönemde Müslüman kardeşler: İşbirliği ve çatışma döngüsünde rejimle ilişkiler

Çalışmanın temelini modern İslami hareketlerin öncüsü olarak kabul edilen ve Hasan el-Benna tarafından kurulan Müslüman Kardeşler'in rejimle olan ilişkileri oluşturmaktadır. Çalışmada Müslüman Kardeşler Hareketi'nin 1952 Devrimi sonrası üç Mısır hükümeti ile yaşadığı inişli çıkışlı siyasi ilişki ve ayrıca Arap Baharı sonrasındaki bir yıllık kısa iktidar dönemi incelenmektedir. Analiz çerçevesi olarak konstrüktivizmin kullanıldığı bu çalışmada ilişkilerin uzlaşı ve tavizlerle başladığı ancak daha sonra çatışmaya dönüştüğü görülmüştür. Gerek işbirliğinden çatışmaya doğru evrilen bu ilişkinin dönüm noktalarında gerekse Arap Baharı sonrasında iktidara gelen Müslüman Kardeşler'in 3 Temmuz'da bir darbe ile yönetimine son verilmesinde, iktidarların çıkarları doğrultusunda belirlediği kimlikler ve kimlikleri doğrultusunda yeniden şekillendirdikleri çıkar algılarının önemli bir etken olduğu gözlemlenmiştir. Konstrüktivistlere göre devletlerin de bireyler gibi kimlikleri ve bununla orantılı olarak değişen çıkarları vardır ve kimlik ve çıkarlar devletlerin davranışlarına yön vermektedir. Mısır siyasal tarihine bakıldığında da iktidarların kimlik tercihlerinin onların gerek iç gerekse dış politikalarına yansıdığı görülmektedir. Nasır'ın politikalarını Arap milliyetçiliği kimliği belirlemiş ve ülkenin Batı karşıtı bir pozisyon almasına neden olmuştur. Sedat ise iktidarının meşruluğunu sağlamak adına önce İslami kimliğini ön plana çıkarmış, daha sonra bu kimliği öteki olarak ilan ederek politika üretmeye çalışmıştır. Sorunlarını Batı karşıtı bir kimlikle değil de ABD'nin desteğini alarak çözebileceğini düşünen Sedat, İsrail ile anlaşma masasına oturmuştur. Mübarek döneminde Batı yanlısı kimlik korunmuş ve ülke ABD'nin müttefiki olarak tanımlanmıştır. Kısa süren Mursi iktidarında ise İslami kimlik yeniden gün yüzüne çıkmış fakat gerek ülke içi gerekse uluslararası camia da meşruiyet sorunu yaşamaya devam etmiş en nihayetinde de bir darbeyle iktidarına son verilmiştir.
Emergence of Armenian nationalism during the last years of the Ottoman Empire, 1878-1918

Avrupa'da 18. yüzyıl sonunda ortaya çıkan Fransız Devrimi, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki etkisini, toplumda farklı din gruplarının beraber yaşaması olarak tanımlanan geleneksel millet sistemindeki çözülmeler ile 19. yüzyılda göstermiştir. Bu sistemin çözülmesini takiben, imparatorluk içerisinde bulunan farklı uluslar, etnik-milliyetçi kökenli ayaklanmalar sonrasında bağımsızlıklarını ilan etmişlerdir. Özellikle Osmanlı Devleti'nin kadim milleti Ermeniler milliyetçilik akımının etkisiyle, Ermeni kimliğini keşfetmiş, misyonerlik faaliyetleri ve büyük güçlerin müdahaleleri ile Ermeni milliyetçiliğini farklı bir karaktere dönüştürmüşlerdir. Ermeni milliyetçiliği konusunda yapılan çalışmalar incelendiğinde, Ermeni milliyetçiliğinin dönüşümü ele alınmamış, çoğu akademisyen ve tarihçi konuya taraflı olarak yaklaşmıştır. Bu bağlamda, Ermeni yanlı literatür taramasında, konuya yaklaşım sözde soykırım iddiaları üzerinde yoğunlaşmıştır. Öte yandan, Osmanlı Ermenileri hakkında yapılan objektif araştırmalar sınırlı sayıda kalmış, gerçek bir analiz ve tarih anlatımı çok fazla bulunamamıştır. Türk taraflı yayınlarda ise Osmanlı Ermenilerinin belirli kalıplar içerisinde ele alındığı görülmüştür. Bu bağlamda, çalışmada Ermeni milliyetçiliği oluşumu eleştirel bakış açısı ile yazılmıştır. Tezin önemi Ermeni milliyetçiliği konusunda ezberlenmiş anlatımlardan ziyade, Ermeni milli uyanışının 19. yüzyıl içerisinde Osmanlı Ermenileri arasında ortaya çıkışının çağa uygun bir oluşum olduğu, Osmanlı Ermenilerinin, Kafkasya ve Avrupa da oluşan milliyetçiler ile aynı anlayışa sahip olmadıkları, Ermeni milliyetçiliğinin Berlin anlaşması sonrası meydana çıkan Ermeni Komiteler ile radikalleşerek dönüştüğünün anlatılmasıdır. Tüm Ermeniler Osmanlı Devleti'ne ihanet eden millet olarak yaftalanmamış, tezin objektif bir çalışma ile tamamlanmasına dikkat edilmiştir. Sonuç olarak, Osmanlı Ermenileri İmparatorluğu oluşturan tüm diğer milletler gibi, milli uyanışlarını Fransız Devrimi sonrasında yaşamış, misyoner faaliyetleri ile bir ulusa dönüşmüşlerdir. Sonrasında büyük güçlerin verdiği destek ile bağımsız Ermenistan kurma isteği Ermeni milliyetçiliğini tamamen farklı, radikal bir yapıya sokmuştur. Dönüşen Ermeni milliyetçiliği ise Osmanlı Ermenilere büyük zarar vermiştir. Bu varsayımlar bağlamında, araştırmamda Ermeni ve Türk yanlı kaynaklar analiz edilmeye çalışılmış ancak literatür taramasında tarafsız yazılan az sayıda yayına rastlanılmıştır. Tarihçi ve akademisyenlerin makalelerinden faydalanılmış, çeşitli kütüphane ve veri tabanlarından yararlanılmıştır.
Uluslararası insancıl hukuk ve nükleer silahlar

Son yirmi yıl içinde, nükleer silahlara dair birçok tartışma yapılmıştır. Yalnız bu tartışmalar, kimyasal ve bakteriyolojik silahlara dair olanlarla aynı nitelikte, genel biryasaklanma kuralı ile sonuçlandırılamamıştır. Ancak, birkaç sınırlama amaçlı andlaşmayapılabilmiştir. Özellikle nükleer silahların elde edilmesi, üretimi, elde bulundurulması, yerleştirilmesi ve denenmesine ilişkin bu andlaşmalar, uluslararası toplumun kesinlikle bu silahların tehlikeli olduğu hususunda giderek artan bir bilinçlenme süreci yaşadığına işaret etmektedir. Bu durum, söz konusu silahların kullanımının gelecekteki genelyasaklanmasına dair bir dokundurma olarak görülebilmesine rağmen, genel bir yasakgetirememiştir. Bu bağlamda, nükleer silah tehdidi veya kullanılmasının hukuka, özellikle uluslararası insancıl hukuk kurallarına uygunluğu meselesi tartışılmaktadır. Çalışmamızınesasında bahsi geçen sorunların çözümüne ilişkin, özel olarak uluslararası insancıl hukukun nükleer silahlara uygulanabilirliği meselesine ilişkin teorileri ortaya koymaya çalışacağız.
Turkey and Argentina: A comparative study on industrial policies in the post- 2001 financial crisis period

Bu çalışmada, 2001 ekonomik krizi sonrası Arjantin ve Türkiye'de uygulanan sanayi politikaları karşılaştırmalı açıdan incelenmiştir. Bu çalışma, iki ülkenin sanayi politikalarını popülist ekonomik ajanda açısından tartışmaktadır. Hususi olarak iki ülkenin dış ticaret politikaları, yatırım teşvikleri, sektörsel politikaları ve özelleştirme girişimleri ele alınmıştır. Bu nicel bir çalışma olsa da, betimsel istatistik, makroekonomik ölçütler ve değişen sanayi politikalarına yön veren tercihler kullanılmıştır. Sonuç olarak, Arjantin, devlet öncülüğünde seçici sanayi politikaları uygularken, Türkiye serbest piyasa ekonomisinden yana olan yatay sanayi politikaları uygulamıştır. İki ülke bu politikaları takip ederken, Arjantin çok sınıflı popülist koalisyon, Türkiye tek sınıflı bir popülist koalisyon kurmuştur denebilir.
Rusya Federasyonu'nun örnek vaka analizleriyle yeni nesil savaşın incelenmesi

Soğuk Savaş'tan sonra gündeme gelen ve savaşı nesillere ayırarak inceleyen yeni nesil ya da dördüncü nesil savaş tezi, özellikle Kırım'ın Rusya tarafından ilhak edilmesiyle daha fazla çalışılmaya başlanmıştır. Bu doğrultuda savaşın geçirdiği evrimi ve Rusya'nın yeni nesil savaş düşüncesinin oluşumu ve pratiğini anlamak, çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Çalışmada iki araştırma sorusu cevaplanmaya çalışılmaktadır. Bunlardan birincisi, savaşın evrim süreci ve günümüzdeki savaşların karakteristik özelliklerinin belirlenmesine yöneliktir. İkincisi ise, Rusya'nın yeni nesil savaş düşüncesini benimseyip benimsemediği sorunu üzerine odaklanacaktır. İkinci araştırma sorusunun cevaplanmasında Rus Genelkurmay Başkanı Valery Gerasimov'un 2013 yılında yayımlanan makalesi ve 2014 Rusya Askeri Doktrini belgesi yeni nesil savaş yazınındaki yazarların çalışmalarıyla karşılaştırmalı olarak ele alınacaktır. Son olarak ise, Rusya'nın seçilen üç örnek olayı üzerinden yeni nesil savaş düşüncesini pratiğe nasıl dönüştürdüğü incelenmeye çalışılmıştır. Bu noktada askeri reformu başlatan 2008 Gürcistan savaşı, 2014 Ukrayna krizi bağlamında gelişen Kırım'ın ilhakı ve Donbas bölgesinde devam eden çatışmalar ve son olarak Rusya'nın Suriye iç savaşına müdahil olması seçilen üç örnek olaydır.
An analysis of the minorities issue in Turkey-European Union relations

Bu tezin amacı, azınlıklar meselesini Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri çerçevesinde incelemektir. Çalışmada, uluslararası düzeyde, Avrupa düzeyinde ve Türkiye düzeyindeazınlık anlayışları değerlendirilecektir. Tezin ana argümanı, azınlıklar meselesinin Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerinde temel pazarlık konularından birisi olarak değerlendirilmemesigerektiği; bunun nedeninin ise henüz ne uluslararası ne Avrupa ne de Türkiyeperspektiflerinde, bu konu üzerinde hukusal ya da akademik standartların belirlenmişolduğudur. Her üç perspektife ait tarihsel gelişim, hukuksal altyapı ve siyasal etki analizleri, kavramsal analizlerle birlikte, tez içerisinde sunulacaktır. Metin üzerinden yapılmış, tanımlayıcı bir araştırma yöntemi kullanılacaktır. Sonuç bölümünde, azınlıklar meselesiningenel anlamdaki tartışmalı pozisyonunu, Türkiye-Avrupa Birliği üyelik süreci içerisinde değerlendiren tartışmalar yapılacaktır. Bu yaklaşım, Avrupa Birliği'nin, aday ülkelere siyasimüdahalesi konusunda çekingen bakış açılarının analizine katkıda bulunacağı gibi, Türkiye'nin Azınlıkların Korunması ve azınlık hakları konusundaki gelecek yaklaşımının belirlenmesine de yardımcı olacaktır.
A new momentum for the common security and defence policy of the Eu: Analysis of recent developments in defence field

Bu çalışmanın temel amacı, 2016 yılında Avrupa Birliği tarafından açıklanan Küresel Stratejisini de içeren- kapsamlı yeni savunma paketi sonrası savunma alanındaki son gelişmelere paralel olarak Avrupa Birliği Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası'nda yeni bir ivmelenme olup olmadığını incelemektir. Bu çalışmanın kapsamı; i) güvenlik ve savunma alanındaki egemen aktörler arasında işbirliği ve entegrasyon olasılığının teorik olarak incelenmesi; ii) savunma ve güvenlik alanında daha kapsamlı ve tatmin edici bir işbirliği ve entegrasyonun kurulmasını önleyen Avrupa Birliği üye ülkeleri arasında tehdit algısı veya stratejik kültür gibi bazı konularda temel ayrılıkların analizi; iii) son dönemde yaşanan güvenlik ve savunma alanındaki gelişmelerin iç ve dış etkenlerinin belirlenmesi; iv) 2016 yılında başlatılan Avrupa Birliği'nin Küresel Stratejisi doğrultusunda, savunma alanındaki işbirliğini ve entegrasyonu artırmak amacıyla başlatılan ana girişimlerin -- Avrupa Savunma Fonu, Savunmanın Koordineli Yıllık İncelemesi, Daimi Yapılandırılmış İşbirliği, and Askeri Planlama ve Uygulama Kapasitesi - amaç ve yapılarının detaylandırılması şeklindedir. Bu çalışmada neorealizm, liberal kurumsalcılık ve yapısallcılık teorilerinden faydalanılmış, ayrıca teorik çerçeve olarak kabul edilmeyen ancak güvenlik ve savunma alanındaki gelişmeleri açıklamak için yaygın olarak incelenen Avrupa Birliği üye devletleri arasındaki ikili ilişkiler ile belirli dış faktörlerin etkileri teorik çerçeve başlığı altında kısaca incelenmiştir. Çalışmada kullanılan başlıca araştırma metodları ikincil veri analizidir ve nitel içerik analizidir. Elde edilen bilgiler ve yapılan değerlendirmeler sonucunda, Avrupa Birliği Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası'nda yeni bir ivmelenmenin yaşandığı sonucuna varılmıştır; i) Avrupa Birliği üye devletleri belirlenen Küresel Strateji doğrultusunda ve kötüleşen jeopolitik çevrenin etkisiyle belirli konularda süregelen ayrılıklara rağmen Güvenlik ve Savunma alanında daha fazla işbirliğine destek vermişlerdir; ii) son birkaç yıldaki iç ve dış dinamikler incelendiğinde Güvenlik ve Savunma alanında daha etkin işbirliği için oldukça uygun bir dönem olduğu belirlenmiştir, iii) son üç yıl içerisinde faaliyete geçirilen savunma alanındaki girişimlere katılımın gönüllülük esasına bağlı olmasına rağmen çoğu üye devlet tarafından katılım sağlanmıştır ve bu da üye devletlerin bu alanda daha fazla işbirliği ve entegrasyonu bu iddiali girişimlere katılarak desteklediklerini göstermişlerdir.
Applying level of analysis discussion to the relations between Germany and Turkey: 1999- 2014

Bu tezin amacı, birden fazla açıdan incelenebilir olan Almanya ve Tu rkiye arasındaki ilişkileri Uluslararası İlişkiler disiplininde önemli bir yere sahip olan analiz du zeyleri tartışmasını kullanarak açıklamaktır. Kenneth Waltz tarafından ortaya atılan analiz du zeyleri olan uluslararası sistem, ulus devlet ve birey Almanya ve Tu rkiye ilişkilerini açıklayabilmek için ele alınmıştır. Sistem du zeyi, Almanya ve Tu rkiye'nin uluslararası sistemdeki gu ç konumlarının iki u lke arasındaki ilişkilere etkisini incelerken, ulus devlet du zeyi bu iki u lkenin içişlerindeki gelişmelerin ilişkileri nasıl etkilediğini inceler. İlişkileri birey du zeyinde incelemek istediğimizde ise Almanya ve Tu rkiye'nin liderlerinin u lke ilişkilerine olan etkisini tartışmış oluruz. Bu doğrultuda, bu tez Almanya- Tu rkiye ilişkilerinin u ç analiz du zeyi kapsamında da ele alınabileceğini iddia etmektedir.
Impact of psychology on critical theory: Erich Fromm, narcissism and solidarity

Bu çalışma, Erich Fromm'un psikanalitik kuramından faydalanarak Eleştirel Uluslararası İlişkiler kuramının özgürleşme amacına katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Uluslararası İlişkiler literatüründe Psikoloji disiplinin kavramları, Eleştirel Kuram'ın gayeleriyle paralel olarak uygulanmamıştır. Aynı şekilde, Eleştirel Kuram teorisyenleri de teorik çalışmalarında psikolojik iç görü lerden faydalanmamıştır. Bu tez, psikolojinin Uluslararası İlişkiler Kuramlarına yapabileceği katkıları Frommcu psikanalizi Habermasçı Eleştirel Kuram'a uygulayarak göstermeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, Fromm'un insan doğası ve narsisizm kavramlarına ve bu unsurların sosyal ilişkilerle etkileşiminden ortaya çıkan sosyo-politik etkilere odaklanmaktadır. Narsisizmin yıkıcı olmayan karşıtı olan üretici yönelimin, sosyal gruplar arasında hümanist ve yapıcı bir etkileşim için bir temel oluşturabileceği iddia edilmektedir. Böyle bir etkileşimin, insan ızdırabını üreten ve insan özgürlüğünü engelleyen sosyal engelleri azaltmak olarak tanımlanan özgürleşme unsurunu destekleyebileceği ve genişletebileceği varsayılmaktadır. Fromm'un yaklaşımının hümanist bir siyasal etkileşimin gelişimine ve dayanışmaya katkısı, Frankfurt Okulu temelli Eleştirel Kuram'a getirilen eleştiriler dikkate alınarak incelenmiştir.
Avrupa güvenlik ve savunma politikasının ortak bir Avrupa ordusu oluşturma yönünde gelişimi

Bu tezin amacı; II. Dünya Savaşı sonrasında yeni güvenlik tanımları yapmak ve bu güvenliği yeni organizasyonlarla sağlama amacı güden özelde batı Avrupa devletleri genelde ise Atlantik ittifakı ile birlikte Avrupa devletlerinin savunma ve güvenlik alanında yaptıkları girişimleri, yapılan bu girişimlerde ulaşılmak istenenin bir Avrupa ortak ordusu olup olmadığını ve bunu destekleyecek ortak endüstriye bakış açılarını incelemektir. Yukarıda belirtilen konuları incelemeyi amaçlayan bu çalışma, dört bölümden meydana gelmiştir. Birinci bölümde; savunma ve güvenlik oluşturma süreçleri kapsamında tarihsel gelişim ve bu zaman diliminde yapılan zirvelerde karara bağlanan antlaşmalar, ikinci bölümde; savunma ve güvenlik alanında yaşanan değişmeler, bu çerçevede AB hedefleri ve 11 Eylül 2001 sonrası süreçte ABD ve Rusya'nın etkileri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde; bir silahlı kuvvetler oluşturmaktaki hedefleri ve bu askeri güce verilebilecek görevler ve dördüncü bölümde, ODGP çerçevesinde AGSP destekleyecek olan endüstriyel yapılar ele alınmıştır. ODGP'nin bir parçası olarak AGSP, AB'nin mevcut olan bütün kaynaklarını kullanarak, uluslararası sistem içerisinde, küresel bir siyasi aktör haline gelmesi için gerekli olan güçlü, tutarlı ve özellikle de etkili bir biçimde davranabilmesini sağlayacak olan öğesidir. Sonuç olarak AB'nin temel gayesi, uluslararası krizlere müdahale edebilecek yeteneklerini geliştirmek veya artırmak, böylelikle politik alanda oluşturduğu kurumsal çerçeveyi destekleyecek bir askeri güç elde etmektir. Fakat yeteneklerinin buna yetip yetmeyeceği, kendi iç ve uluslararası dinamiklere bağlıdır.
Uluslararası ilişkilerde epistemolojik gelişmeler ve eleştirel kuram açısından Türk-Amerikan ilişkilerinin bir incelemesi

Bu çalışmada Uluslararası İlişkilerde, pozitivist kökeniyle, yanm yüzyıl tek kuramsal yaklaşım olan Realizm ve özellikle son 20 yıldır disiplinde yaygınlaşan post pozitivist eleştirel kuramlar tanıtılmış; bunlardan Eleştirel Kuram, çalışmanın teorik referans çerçevesi olarak belirlenmiş, Türk - Amerikan ilişkileri bu perspektiften ele alınmıştır. Çalışmanın Birinci Bölümünde Uluslararası İlişkilerde özellikle İL Dünya Savaşı sonrasında Amerikan politik egemenliğine paralel olarak gelişen ve bilimsel topluluğa hakim olan Realizmin geçirdiği evreler ve pozitivizme getirilen eleştiriler çerçevesinde bu kurama karşı çıkan yeni post pozitivist Uluslararası İlişkiler kuramları, sosyal teorinin bütünü ile ilişkileri kurularak anlatılmıştır. Epistemolojinin Uluslararası İlişkilerdeki yeri bu çerçevede değerlendirilmiş, bu çalışma için benimsenen Eleştirel Yaklaşımın uluslararası politika incelemelerinde getireceği yeni ve alternatif açılımlar tartışmaya sunulmuştur. Eleştirel Yaklaşımın hegemonya kuramı, ABD'nin dünya liderliğinin ve Türkiye'nin ABD ile iHşkilerinin incelendiği referans çerçevesi olarak tanıtılmıştır. İkinci Bölümde, geleneksel olarak Realist biçimde incelenen Türkiye - ABD ilişkileri, gelenekselin dışında bir epistemoloji ile ele alınmıştır. Bu inceleme için, Türk - Amerikan ilişkilerinde uyum politikalarım simgeleyen Kore Savaşı ve Körfez Krizi ile, uyumsuzluk ve sürtüşme konularım içeren Kıbrıs Sorunu örnek olay olarak irdelenmiştir. Eleştirel Yaklaşım ve hegemonya kuramı perspektifinden yapılan bu incelemede, Türkiye'nin sivil ve ekonomik toplumsal kuvvetlerin biçimlenmesine katkıda bulunmadığı dış politika çizgisinin sınırlı bir dış ulusal çıkar algılaması ile yönlendiği, bu yönlenme çevresinde, Batı ittifakı içinde bulunmanın başlıbaşma bir çıkar olarak kabul edildiği saptanmıştır.