turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye ve Yunanistan'ın tezleri ışığında Kıbrıs sorunu

Bu çalışmada, Kıbrıs sorunu hem tarihsel süreç içerisinde hem de soruna taraf olan aktörlerin politikaları ışığında ele alınmıştır. Kıbrıs sorunun ana aktörleri olan Türkiye, Yunanistan, Kıbrıs Türk tarafı ve Rum tarafı çalışmanın merkezini oluşturmuştur. Aynı zamanda Kıbrıs konusunda etkili olan diğer aktörlere de gelişmeler sırasında ve süreç esnasında yer verilmiştir. BM'nin ve İngiltere'nin çözüm girişimleri ile Kıbrıs Türk tarafı ve Rum tarafının müzakere çabaları tez içerisinde sunulmuştur. Bu girişimler ve çabaların sonuçları da analiz edilerek aktarılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, 1878'de Osmanlı Devleti'nin Kıbrıs'ı İngiltere'ye bıraktığı antlaşma ve bu antlaşma sonrasında 1923'e dek Ada'da yaşanan gelişmeler ele alınmıştır. İkinci bölümde, 1923- 1960 arası dönemde Kıbrıs'ta yaşanan gelişmeler ve bu dönemde Kıbrıs sorununda tarafların politika ve tezleri aktarılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, 1960 Kıbrıs Cumhuriyeti kurulduktan sonra Kıbrıs'ta ve Kıbrıs sorunu üzerine meydana gelen gelişmeler, Kıbrıs Harekatları ve KKTC'nin kuruluş süreci ele alınmıştır. Dördüncü bölümde, KKTC'nin kuruluşundan günümüze dek Kıbrıs sorunu hakkında yaşanan gelişmeler ve sorunun taraflarının bu dönemdeki politikaları üzerinde durulmuştur. Sonuç bölümünde ise genel bir özet eşliğinde Kıbrıs sorununa dair analiz yapılmış ve olası bir çözümün nasıl olacağı hakkında çıkarımda bulunulmuştur.
1990 sonrası Rusya ve Kazakistan ilişkilerinin dış politika ve güvenlik boyutu

tezde bağımsızlık sonrası dönemde Kazakistan ile Rusya arasında gelişen güvenlik ilişkileri incelenmektedir. Tarihi süreçten başlayarak Kazakistan'ın Rusya ile ilgili güvenlik algıları, özellikle de bağımsızlık sonrası dönemdeki kaygıları ele alınmıştır. Bu kaygılar arasında Kazakistan'daki Rus-Slav nüfusun ülke güvenliğine etkileri, Çin Halk Cumhuriyeti ile ilişkilerin boyutları, Afganistan kaynaklı güvenlik tehdidi algılamaları, ekonomik bütünleşmenin güvenlik arayışlarına katkıları tezin bütününde tek tek ele alınmıştır. Bağımsızlık sonrası dönemde Kazakistan'ın geliştirmiş olduğu çok boyutlu ve çok düzlemli güvenlik politikasının ana unsurları olan iç politikadaki istikrar rejimi, bölgesel bütünleşme aracı olan örgütlerin güvenlik boyutları ve küresel alanda Kazak güvenlik siyasetinin yönelimleri bu tezin ana konularını oluşturmuştur. Tezin literatüre katkısı noktasında en önemli konu bu çok yöneyli güvenlik siyasetinin yatay ve dikey anlamda yani bölgesel ve tematik alanlarda geliştirmiş olduğu farklı yönelimleri tüm çıplaklığı ile ortaya koymasıdır. Bu tezin özeti olarak şunu söylemek mümkündür ki; Kazakistan her ne kadar güvenlik stratejilerinde komşular arası ve uluslararası işbirliğine önem veriyorsa da, tüm bu işbirliği arayışlarına oldukça nesnel bir açıdan denge politikalarına da onların yanında konuşlandırmaktadır. Kazakistan için güvenlik siyasetinin en önemli amacı bağımsızlıktan bir defa daha ödün vermeyecek bir yönelime girmektir.
Soğuk savaş sonrası dönemde Birleşmiş Milletler barışı koruma operasyonları

1980'lerin sonu ve 1990'ların başı dünyanın ve bölgelerin güvenlik mimarisi üzerinde önemli ve sürekli bir etkisi olan küresel uluslararası ilişkiler düzeninde, ciddi değişikliklere sahne olmuştur. Soğuk Savaş sırasında var olan ve ABD-SSCB ekseninde temellenen ideolojik rekabet sona erse de söz konusu ülkelerin etki altında tuttukları bölgelerde bu seferde iç karışıklıklar ve çatışmalar çıkmıştır. İBarışı koruma? kavramı Birleşmiş Milletler kurulurken örgütün Şartı'ında kendine yer bulmuş bir kavram değildir. Barışı koruma operasyonlarının ortaya çıkışında, Şart ile kurulması ümit edilen düzenin gerektiği gibi işlememesinin ortaya çıkardığı bir arayış etkili olmuştur. İlk olarak çatışan tarafların arasına hafif silahlı Birleşmiş Milletler birliklerinin yerleştirilmesi şeklinde ortaya çıkan barışı koruma operasyonları, Soğuk Savaş döneminde istisnai durumlar dışında bu şekilde cereyan etmiştir. Bu bağlamda, Soğuk Savaş döneminde gerçekleştirilen operasyonlar hem sayı hem de kapsam olarak sınırlı olmuştur. Soğuk Savaş sonrası dönemde ortaya çıkan yeni güvenlik ortamı beraberinde yeni bir güvenlik anlayışını da getirmiştir. Uluslararası sistemde ve küresel güvenlik anlayışında yaşanan değişime paralel olarak barışı koruma kavramı da, ciddi bir dönüşüm geçirmiş ve barışı koruma operasyonları bu yeni dönemde giderek artan bir şekilde geleneksel askeri görevlerinin yanında siyasi ve insancıl yönler içeren görevler de üstlenmişlerdir. Birleşmiş Milletler'in Soğuk Savaş sonrası gerçekleştirdiği barışı koruma operasyonlarında dikkat çeken bir diğer yön bölgesel örgütlerle yapılan yoğun işbirliğidir. Bu çalışma öncelikle Birleşmiş Milletler barışı koruma operasyonlarının genel teorisini açıklayarak, söz konusu operasyonların Soğuk Savaş sonrası dönemde geçirdiği değişimi ve gelişimi ortaya koymaya yöneliktir. İncelemelerden anlaşılmaktadır ki, barışı koruma operasyonları Soğuk Savaş dönemine göre çok daha karmaşık bir hal almış ve bu durum operasyonların yapısının ve işleyişinin önemli ölçüde değişmesine neden olmuş ve gerek doktrin, gerekse operasyonel planlama açısından yepyeni bir süreci beraberinde getirmiştir.
Grup içi farklılıklar ve hiyerarşi dinamikleri: Türkiye'de Ermeniler ve Aleviler

Bu çalışma, kimlik gruplarının kendi iç dinamiklerine odaklanmaktadır. Başka bir deyişle, grubun kendi içerisindeki alt gruplarının birbirleriyle olan ilişkilerini analiz etmektedir. Bu bağlamda Türkiye'deki Ermeni ve Alevi toplumundaki alt gruplar ele alınmıştır. Etnik bir grup olarak Ermeniler de dini ya da mezhepsel bölünme, buna karşın dini ve kültürel bir grup olan Alevilerde ise etnik farklılıklar incelenmiştir. Türkiye'deki Ermeniler de Ortodoks ve Protestan, Alevilerde ise Türkmen ve Kürt ayrımı seçilerek araştırma sınırlandırılmıştır. Çalışma üç iddiada bulunmaktadır: 1) Kimlik gruplarının içerisinde farklı dinamiklerle oluşan alt gruplar bulunur ve bu alt gruplar arasında hiyerarşik bir yapı söz konusudur; 2) alt grupların oluşmasında din daha etkin bir unsur ise grup içi hiyerarşiler daha belirgin bir şekilde ortaya çıkar; 3) seçilen her iki vaka örneğinde grup kimliğini temsil etme noktasında alt gruplar arasında bir rekabet söz konusuyken devletle olan ilişkilerinde birlik içerisinde oldukları görülür. Başka bir deyişle grup içi farklılıklar görünürlüğünü yitirir ve grup refleksiyle hareket edilir. Bu tez, saha çalışmasından elde edilen verilerin literatürle desteklenmesiyle hazırlanmıştır. Saha çalışmasında derinlemesine mülakat ve katılımcı gözlem metodu kullanılmıştır. Ermeni toplumundaki mezhepsel bölünmeyi ve benzer şekilde Alevi toplumundaki etnik ayrışmayı ortaya koyacak bireylerle ve bu iki grubu temsil eden kurumların bazı temsilcileriyle temas sağlanmıştır. Çalışma kapsamında 56 kişiyle mülakat yapılmıştır. Bulgular grup içi hiyerarşinin din eksenli bölünmelerde, etnik bölünmelere nazaran daha belirgin bir şekilde ortaya çıktığını ve daha çok alana yansıdığını ortaya koymaktadır.
Türk dış politikasında ahdi hukukun ihlalinden doğan krizler

Dış politika krizleri ve bu krizlerin yönetiminin analiz edilmesi, krizlere ilişkin üretilen politikaların iç ve dış tüm faktörlerin dikkate alınarak ortaya konulması sebebiyle, dış politikanın bir bütün olarak anlaşılmasına olanak sağlamaktadır. Bu çalışma, Türk dış politikasının kriz ve kriz yönetimi geleneğinin anlaşılmasında önemli bir yere sahip olan uluslararası antlaşmalarla oluşturulmuş ahdi hukukun ihlal edilmesiyle ortaya çıkan krizlerindeki kriz ve kriz yönetimi anlayışını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın giriş bölümün takiben, ilk olarak, kavramsal ve kuramsal çerçeve verilmiştir. Bu çerçevede öncelikle ahdi hukuk kavramı irdelenmiş, ardından da dış politika krizi ve bunun ahdi hukuk ile ilişkisi ortaya konulmuştur. Söz konusu kriz-ahdi hukuk ilişkisi de Türkiye'nin doğrudan taraf olduğu 34 dış politika krizi içerisinden (1923-2016) ahdi hukukun ihlal edilmesinden kaynaklanmış 13 kriz özelinde üçüncü bölüm içerisinde incelenmiştir. Türkiye'nin garantörlük statüsünün ihlalinden doğan krizler, azınlıkların statüsünün ihlalinden doğan krizler ve egemenlik ve güvenliğe ilişkin statünün ihlalinden doğan krizler olmak üzere üç kategoriye ayrılan bu krizlerden dört tanesi ilk kategoride, üç tanesi ikinci kategoride ve altı tanesi de son kategoride karşılaştırmalı bir biçimde incelenmiştir. Bu kapsamda çalışmada elde edilen en önemli bulgulardan bir tanesi, Türkiye'nin ahdi hukukun ihlal edildiği dış politika krizlerinde statükocu bir yaklaşım benimsediğidir. Bunun yanında bir diğer önemli bulgu ise bu tür krizlerin yönetiminde Türkiye'nin güç kullanımını meşru gördüğüdür.
İfade özgürlüğü ve internet

Bu çalışmada, internette ifade özgürlüğünün avantaj ve dezavantajlarının; insan haklarının gelişimine yönelik katkısı ve demokrasinin temel dinamikleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. İlk bölümde ifade özgürlüğü hakkının tanımı ve kısaca tarihçesine değinildikten sonra ifade özgürlüğünün gerekçeleri açıklanmıştır. İfade özgürlüğü hakkını düzenleyen uluslararası hukuk belgelerinde yer alan hakkın kapsamı ve kısıtlama gerekçeleri incelenip, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde; internet, yeni medya ve sosyal medya kavramlarının olanakları ve sorunları tartışılmıştır. İnternet ve sosyal medya kullanımına dair istatiksel verilerinden yararlanılmıştır. İfade özgürlüğü kapsamında internetle birlikte gündeme gelen haklara yönelik tartışmalar ele alınmıştır. Son olarak üçüncü bölümde; internette ifade özgürlüğünün insan hakları ve demokrasiye katkıları yönünde öne sürülen karşıt görüşlere yer verilmiştir. Uluslararası sivil toplum örgütlerinin raporları ışığında internet kullanımının artış gösterdiği yıllarda, internette ifade özgürlüğünün imkanlarının demokrasilere yansımaları incelenmiştir.
Irak Türkmenlerinin Türkiye açısından jeostratejisi ve Türkiye'nin stratejik perspektifi

Küreselleşmeyle birlikte ülkelerin jeopolitik ve jeostratejik konumları bölge ve dünya siyasetinde önemli gelişmeler ve sonuçlar ortaya çıkarmaktadır. Küresel güçler ekonomik ve politik çıkar paylaşımlarını gerçekleştirmek, hegemonyalarını devam ettirmek için hedef ülkeler üzerinde baskı politikaları uygulamaktadırlar. Bu bağlamda Ortadoğu coğrafyası sahip olduğu girift yapısı, tarihi ve kültürel çeşitliliğiyle küreselleşmenin merkezine oturmuş konumdadır. Kabil'in kardeşi Habil'i öldürdüğü ve ilk defa insan kanının döküldüğü Ortadoğu'da insan hakları ihlalleri ve savaşlar dinler arasındaki örtülü mücadelenin bir sonucu olarak ortaya çıkmaktadır. Türkiye'de bu coğrafyanın bir parçası olarak bölgedeki gelişmelerden politik ve jeostratejik açılardan etkilenmektedir. Özellikle 2003 Irak Savaşı'ndan sonra bölgedeki politik istikrarsızlığın artmasıyla, komşumuz Irak'ta insani acılar en derin şekilde yaşanmaktadır. Irak coğrafyasında köklü bir tarihe sahip olan Türkmenlerin yaşadıkları Kerkük merkezli coğrafya, bu politik belirsizlik ve kaos ortamından önemli derecede etkilenmektedir. Musul'un Türkiye'nin idaresinden çıkmasıyla birlikte Irak yönetimlerinin baskıcı politikalarına maruz kalan Türkmenler, Irak coğrafyasında kültürel ve siyasi olarak varlık mücadelesi vermektedirler. 2005 Irak Anayasası'nda ihtilaflı bölge olarak tanımlanan Kerkük son dönemde Selefi IŞİD örgütünün terör faaliyetleri nedeniyle IKBY'nin doğrudan etkisi altına girmiştir. IKBY Başkanı Mesut Barzani, mevcut politik koşulların da etkisiyle Kerkük'ün bir Kürt şehri olduğunu iddia etmektedir. Kerkük, jeostratejik konumuyla hem Irak Devleti hem de Türkiye dış politikasında belirleyici ve stratejik olarak öne çıkmaktadır. Bu çerçevede Türkiye'nin hem kendisi hem de Türkmenler için bağımsızlık ekseninde oluşturacağı politikalarla hareket etmesi gerekmektedir.
İran'ın nükleer programı: Küresel ve bölgesel yaklaşımlar

İran'ın nükleer programı, dünya gündeminin ön sıralarındaki yerini korumaktadır. ABD, AB ve müttefikleri İran'ın nükleer silah geliştirdiği yolunda şüpheler olduğunu belirterek, İran'ın nükleer teknoloji elde etmesini ve geliştirmesini engellemeye dönük politikalar uygulamaktadırlar. İran ise nükleer teknoloji elde etme hakkının olduğunu belirtmekte ve bu hakkını uluslararası arenada savunmaktadır. UAEK tarafından yürütülen denetimlerde İran'ın nükleer silah geliştirdiğine ilişkin somut bir bulgu elde edilememiştir. Bununla birlikte İran, nükleer programı nedeniyle BM Güvenlik Konseyi'ne havale edilmiştir ve Konsey kararları doğrultusunda İran'a ekonomik ve askeri yaptırımlar uygulanmaktadır. Rusya ve Çin, BM Güvenlik Konseyi'nden kendi çıkarlarına zarar verebilecek ekonomik yaptırım kararlarının geçmesini engellemeye çalışmaktadırlar. Dolayısıyla BM Güvenlik Konseyi'nde İran'a destek vermektedirler. Bölge ülkeleri de genelde İran'ın barışçıl nükleer teknoloji elde etme hakkının olduğunu kabul etmektedirler ve ABD politikalarına karşı çıkmaktadırlar. Ancak İran'daki mevcut İslami rejim varlığını sürdürdükçe ve bölgedeki petrol varlığı ABD için önemli olduğu müddetçe İran'ın nükleer programı bir sorun olarak var olmaya devam edecektir.
Makedonya-Avrupa Birliği ilişkileri

Avrupa Birliği 80'lı yılların sonuna kadar Balkan ülkelerini AB'nin dışında tutmuştur. Ancak Yugoslavya'nın dağılması ve Soğuk Savaş sonrası dönemde ortaya çıkan yeni dünya düzeni çerçevesinde, devletler ve uluslararası örgütler, kendilerini yeni düzene uyum sağlayacak şekilde değiştirme gayreti içerisine girmişlerdir. 90'lı yılların başında Avrupa kıtasında yaşanan savaşlar ve Balkan ülkelerinin bağımsızlıklarını kazanması ile Avrupa Birliği'nin bu bölgeye yönelik yeni bir politika oluşturma ihtiyacı duyulmuştur. AB, öncelikle kendi kıtasında ülkelerin ekonomi alanında olduğu kadar dış politika alanında da aktif rol almıştır. Avrupa Birliği'nin varlığına anlam kazandıran bir diğer unsur da genişleme olarak görülmektedir. AB 2004 yılına kadar beş genişleme aşaması geçirmiştir. 2007'de Bulgaristan ve Romanya'yı da içine alarak altıncı defa genişlemiş olacaktır. Bu çerçeveden bakıldığında, Selanik Zirvesi sonrasında Makedonya ve diğer Güneydoğu Avrupa ülkeleri de AB'nin genişleme kapsamına girmiştir. Bu kapsamda çalışmanın birinci bölümünde, 'Makedonya'nın Avrupa Birliği ile İlişkilerinin Tarihçesi' başlığı altında Makedonya'nın kısa bir tarihçesi, jeopolitik konumu ve 1991'de bağımsızlık sonrası geçen zaman içerisinde, Makedonya'nın siyasi, sosyal ve ekonomik yapısının gelişimi, Makedonya'nın Avrupa Birliği ile ilişkileri ve Avrupa entegrasyonunda yer alma stratejisine yönelik sürece nasıl girdiğini ve Birliğin Makedonya'ya sağladığı yardımlar ele alınmıştır. Bunların yanında özellikle, Makedonya'nın Avrupa Birliği ilişkilerinde temel hukuk altyapısını oluşturan istikrar ve Ortaklık Anlaşması ele alınmıştır. Ayrıca, Yugoslavya'nın parçalanması ve iç savaş sonrası Makedonya'nın yaşadığı güvenlik sorunu da ele alınmaktadır. 133 Çalışmanın ikinci bölümünde, 1989 sonrası gelişen olaylar çerçevesinde AB'nin genişlemesi ele alınmış, eş zamanlı olarak ilerleyen Makedonya-AB ilişkilerine değinilmiştir. Bu çerçevede ele alınan en önemli gelişmeler olarak 2003 yılında Selanik Zirvesi'nde Makedonya'nın aday adayı gösterilmesi ve Makedonya'nın gerçekleştirdiği tam üyelik başvurusu ve sonrası gelişen olaylar ele alınmıştır. Bunun yanında Makedonya-AB ilişkilerinin tam üyelik başvurusu sonrası gelişimi üzerinde durulmuştur.
Arap Baharı sonrası Türkiye'nin Mısır yumuşak gücü

Yumuşak güç kavramı 'ABD'nin gücünün payı çökmekte olup soğuk savaştan bu yana uluslararası politikada sahip olduğu aynı nüfuz ve kudrete artık sahip değildir' iddialarını reddetmek amacıyla Joseph Nye tarafından 1990'larda ortaya atılan bir kavramdır. Nye devletin gücünün sadece sert güçle sınırlandırılamayacağını bu gücün devletin yumuşak gücünü de kapsadığını düşünüyor. Yumuşak güç kaynaklarının ise bir ülkenin kültürü, siyasi değerleri ve dış politikasıyla temsil edilebileceğini söylüyor. Bunlara ek olarak küçük ve orta büyüklükteki devletler yüksek mali maliyetler olan sert gücün aksine yumuşak gücünü geliştirebilmelerinin mümkün olduğunu ifade ediyor.21. yüzyılın başından beri Türkiye yumuşak gücünün farkına vararak bu gücünü geliştirmek; ülkesinin imajını, kültürünü, iç siyasi değerlerini ve barışçı dış politikasını iyileştirmek için çalışmaya başlamıştır. Türkiye'nin yumuşak gücü Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde gerçekleştirilen büyük ekonomik başarılarla birlikte Arap Baharı'na kadar yükselmeye, serpilip gelişmeye devam etmiştir. Dış imajını güzelleştirme ve yumuşak gücünü geliştirme çerçevesinde Mısır, Türkiye'nin büyük önem verdiği ülkelerden biridir. Gerçekten de Türkiye'nin yumuşak gücünün Mursi'nin iktidara gelmesiyle birlikte Mısır, bu yumuşak gücün büyük bir nüfuza sahip olduğuna şahit olmuştur. Öyle ki Türkiye-Mısır ilişkilerinden hep müstakbel bir 'Türkiye-Mısır İttifakı' bağlamında söz edilir olmuştur. Ne var ki çok geçmeden Mısır'daki askeri darbe ve Mursi'nin görevden azliyle birlikte bu ilişkiler iki ülke arasındaki bütün diplomatik ilişkileri koparacak şekilde çökmüştür. Bu çerçevede bu araştırmamızda Türkiye'nin yumuşak gücünün Arap Baharı sonrasında Türkiye-Mısır ilişkilerine ne derecede etki etmiş olduğunu anlamaya çalıştık.
Sectarian groups as sub-state foreign policy actors? The case study of Lebanon

Dış politika üzerine yapılan çalışmalar, farklı analiz düzeylerinde dış politika aktörlerinin çeşitliliği ile aktörlerin tercihleri ve davranışlarında kimliğin önemini ortaya koymuşlardır. Halihazırda bu çalışma, mezhep gruplarını dış politika çalışmalarına devlet-altı aktör olarak konu ederek literatürde göz ardı edilen dış politika yapım süreçlerinde mezhebi kimliğin rolünü tahlil etmeye taliptir. Kavramsal çerçevesini konstrüktivist tasavvur üzerine kuran çalışma, kimlik ile dış politikada çıkar inşası ilişkisi ve bu ilişkinin dış politika davranışlarına etkisini incelemektedir. Mezhebi grupların devlet-altı dış politika aktörü olarak analiz edilip edilemeyeceğini sorgulayabilmek amacıyla bu tezde ilk olarak dış politika çalışmalarının evrimi tahlil edilmiştir. Bu analizde çeşitli aktörlerin ortaya çıkışı ve kimliğin çıkar inşa sürecinde etkisi üzerinde durulmuştur. Teorik tartışmanın sonrasında ise Lübnan tarihi ile iki ayrı vaka İsrail-Hizbullah Savaşı ve Suriye İç Savaşı- çalışmasında özellikle Maruni, Sünni, Şii ve Dürzi grupların dış politika cihetlerinin, tercihlerinin ve davranışlarının derinlemesine analizi yer almaktadır. Nitel bir araştırma olan çalışmaya, birincil ve ikincil kaynakların yanı sıra Lübnan'da gerçekleştirilen saha çalışması kaynaklık etmektedir. Sonuç olarak bu tez literatürdeki üniter devlet savının daha fazla sorgulanması çabasıyla çıkar inşa süreçlerinde kimliğin rolü ile devlet-altı dış politika aktörü olarak mezhebi grupların dış politika davranış modellerine ilişkin sonuçlara ulaşmayı hedeflemiştir.
Avrupa insan hakları mahkemesi kararları ışığı altında mülkiyet hakkı

Çalışma, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları bağlamında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ek 1 No'lu Protokolün 1. maddesinin uygulamasını göstermeyi amaçlar ve Ek 1 No'lu Protokolün 1. Maddesinin uygulanması ve yorumlanması ile ilgili genel bir incelemeyi içerir. Özünde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ve Komisyonunun bu konuyu nasıl yorumladığını belirlemek yatar. Kısaca bu çalışma, AİHM içtihatları ışığı altındamülkiyet hakkının uygulanması ve gelişimi konusunda bir analizi amaçlar. İncelemenin birinci bölümünde, mülkiyet hakkının tarihsel süreçteki gelişimini ve bu kavramın ne ifade ettiğine değinildikten sonra ülkemizdeki mülkiyet hakkı düzenlemesine ve teminatı açıklanmaya çalışıldı. İkinci bölümde, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine göre mülkiyet hakkı kavramınınkapsamının ne olduğuna diğer bir değişle Mahkemenin bu hakkı nasıl yorumladığına ve bu hakka hangi durumlarda müdahale edilmiş olacağına değinildi. Bu kısımda Avrupa İnsan hakları Mahkemesinin önüne gelen davalarda ortaya atılan mülkiyet iddiasını nasılsonuçlandırdığı irdelendi. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Ek 1 No'lu Protokolün 1. Maddesi mülkiyet hakkının kapsamının ne olduğunu düzenlemediğinden bu maddeyi özerk ve oldukça geniş olarak yorumlama gereği duyması hususuna dikkat çekildi. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine göre hangi durumlarda mülkiyet hakkına müdahale söz konusu olacağı hususu değerlendirildi. Bu bölümde Mahkemenin Sporrong ve Lönnort İsveç davasındaortaya koyduğu üç kuraldan yola çıkararak müdahale şekilleri açıklanmaya çalışıldı. Üçüncü bölümde, mülkiyete müdahalenin hangi durumlarda meşru kabul edilebileceğine temas edildi. Bunu belirlerken 1 No'lu Protokolün 1. Maddesindekidüzenlemeyi, Mahkemenin önüne gelen davalarda nasıl yorumladığına bakıldı. Meşruiyetindoneleri ortaya konulmaya çalışıldı. Mülkiyet hakkına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin verdiği kararların Türkiye uygulaması açısından önemine ve Türkiye'nin bu hususta aleyhine verilen ihlal kararlarına değinildi. Sonuç olarak, incelemede, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1. No'luprotokolün 1. maddesinin mülkiyet hakkına getirdiği koruma mekanizmalarının nelerden ibaret olduğu, bu hakkın Strazburg organları tarafından nasıl yorumlandığı ve uygulamanın ne yönde geliştiği ortaya konulmak istendi. Devletlerin yargı organlarına ve yönetim mekanizmalarına bu hususta alacakları kararlara öncülük edecek olan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları ile Ek 1. No'lu Protokolün 1. Maddesindeki mülkiyet hakkıkorumasının belirleyicilerinin ne olduğu tespit etmek amaçlandı.
NATO and the European Union: Partners or competitors in promoting international security?

Soguk Savas sonrasında bazı çekinceler ortaya çıkmıs olmasına ragmenNATO hayatta kalabilmis ve Soguk Savas sonrası degisen güvenlik dinamiklerine uyum saglayabilmistir. Örnegin, yürüttügü 'alan dısı' politikalar yoluyla NATO odagını ortaklasa savunmadan ortaklasa güvenlik alanınakaydırmıs ve Soguk Savas sonrası olusan kargasayı dengeleyerek Avrupa-Atlantik bölgesinde faal bir rol oynamıstır. Ortaklasa savunma ilkesiNATO'nun birincil amacı olarak kalmıs olmasına ragmen Müttefikler Soguk Savas sonrasındaki kapsayıcı güvenlik anlayısını içeren güvenlik politikalarıüretmislerdir. Bu arada, AB ekonomik birliginin yanı sıra askeri ve siyasi birligini detamamlamak için Maastricht Anlasması'ndan sonra çesitli adımlar atmıstır. ABilk önce Avrupa bölgesinde daha sonra da küresel olarak daha aktif bir rol oynama istegindedir; ama AB'nin uluslararası bir aktör olarak ne kadar etkinolacagı henüz belli degildir. Son dönemde özellikle Irak müdahalesinden sonra AB'nin Amerika ile olan ilişkileri ciddi bir krize girmistir. AB'nin Amerika'nınyeni binyıldaki tek taraflı politikalarına karsın çok taraflılıktan yana tavır sergilemesi hem NATO açısından hem de Atlantik'in iki yakası arasındaki siyasi ve askeri birlik açısından sorunlar yaratmıstır. AB ve Amerika güvenlikbelgelerinde uluslararası güvenligi ilerletmek için üzerinde durulan farklı yollarAtlantik'in her iki yakasında farklılasan politikaları yansıtmaktadır. NATO ittifakı üzerine kurulmus olan AB üye ülkeleri ve Amerika arasındaki köklü ortaklık her iki taraf için de vazgeçilmezdir. AmerikaAvrupa'nın isbirligine ve AB de Amerikan destegine ve ortaklıgına ihtiyaç duymaktadır. Hem Transatlantik güvenlik hem de küresel güvenlik açısından, Amerika ve AB hala ortaktırlar. Fakat son dönemde uluslararası güvenligiilerletirken ortaya konulan davranıslarda farklı görüsler ve yollar izlemislerdir. Sonuç olarak, ayrılan politikalar Atlantik'in her iki yakasını rakip kılmaktadır.