turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sermaye şirketlerinde sınırlı sorumluluk ilkesinin istisnası olarak tüzel kişilik perdesinin kaldırılması

Hukuk düzeni içerisinde ayrı bir hak sujesi olarak düzenlenmiş bulunan tüzel kişilik yapısının doğal bir sonucu olan ayrılık ilkesi ile sermaye şirketlerine tanınmış olan sınırlı sorumluluk ilkesi sebebiyle tüzel kişi ile üyelerinin hukuki kişilikleri ve borçlardan sorumlulukları birbirlerinden bağımsız kabul edilmektedir. Fakat kimi durumlarda tüzel kişinin üyeleri tarafından tüzel kişilik yapısının arkasına gizlenilerek dürüstlük kuralına aykırı biçimde hukuk düzenince meşru olarak tanınmış bu hakların kötüye kullanılması söz konusu olmakta bu durum ise ticari hayatı olumsuz yönde etkilemektedir. Çalışmamızda bu durumun önüne geçilerek hakkaniyete dayalı adaletin sağlanabilmesi açısından şirket ile ortaklarının sorumluluklarının ayrı ve bağımsız olmasının bertaraf edilerek sorumluluğun iki hukuk sujesine de genişletilebilmesini sağlayan doktrinde geliştirilmiş olan tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisi incelenmiştir. Çalışmamızda tüzel kişilik perdesinin kaldırılmasının daha iyi anlaşılabilmesi için ilk bölümde özellikle tüzel kişilik kavramı, ayrılık ve sınırlı sorumluluk ilkeleri üzerinde durulmuş, ikinci bölümde tüzel kişilik perdesinin kaldırılması kavramı, kavram hakkında geliştirilen teoriler, tüzel kişilik perdesinin hangi yöntemlerle hangi hallerde kaldırılacağı, tüzel kişilik perdesinin kaldırılmasının dünyadaki ve Türk Hukuk Sistemi içindeki yeri anlatılmış, üçüncü bölümde ise tüzel kişilik perdesinin kaldırılması talebinin hangi yöntemlerle ileri sürülebileceği, tüzel kişilik perdesinin kaldırılması ile benzerlik gösteren organik bağ kavramı, organik bağ kavramının tüzel kişilik perdesinin kaldırılması ile benzer ve farklı yönleri ile organik bağ ve tüzel kişilik perdesinin kaldırılması kavramları hakkındaki Yargıtay kararlarına değinilmiştir. Bu çalışmada kural olarak öncelikle başvurulması gereken mevcut kanuni düzenlemeler ile problemlerin çözülemediği hallerde istisnai olarak tüzel kişilik perdesinin kaldırılması ile sorumluluk hukuku bakımından hakkaniyete uygun sonuçların elde edilebileceği ancak hukukumuzda yoğun olarak uygulanmadığı sonucuna varılmıştır.
Yükseköğretimde öğrenci disiplin suç ve cezaları

Bu tez çalısmasında, Yüksek ögretim Kurumları Ögrenci Disiplin Yönetmeligi incelenip degerlendirilmis, yüksekögretimde disiplin yönetmelik ve düzenlemelerinin degisim trendi yorumlanmıs, ardından İngiltere ve Amerika'dan birer üniversitenindisiplin yönetmeligi ile karsılastırılmıstır. Önce Cumhuriyet'ten günümüzeYüksekögretim sisteminde meydana gelen temel degisiklikler, çıkarılan kanunlar ele alınmıs ve disiplin, suç ve ceza kavramları açıklanmıstır. Sonrasında, Cumhuriyet'ten günümüze Yüksekögretimi ilgilendiren kanunların ögrenci disiplinine iliskin hükümleri ve bu hükümlerde belirtilen disiplin yönetmelikleri ele alınmıstır. Bu açıklamalarısıgında, yürürlükteki YÖKÖDY, daha önce çıkarılan yürüklükteki yönetmelik ve önceki uygulanan yönetmelik karsılastırılarak mevcut yönetmeligin baskıcı ve katı bir yapıya sahip olduğu ortaya konmustur. Ayrıca Oxford ve North Carolina Devlet üniversitelerinde uygulanan disiplin yönetmeliklerinde tanımlanan disiplin suç ve cezalarına da yer verilerek bunlar YÖKÖDY ile karsılastırılması yapılmıştır. Yapılankarsılastırma sonucunda içerik bakımından disiplin suç ve cezalarında önemli farklılıklar olduğu belirtilmistir. Bu bakımdan mevcut yönetmelik, tanımlanan ögrencidisiplin suç ve cezaları bakımından önemli degisikliklere ihtiyaç duymaktadır. Çalısmanın sonuç bölümünde belirtilen degisiklik ihtiyacı vurgulanarak yapılabilecekdegisime iliskin önerilere yer verilmistir.
Transfer fiyatlandırması, OECD, AB, ABD düzenlemeleri ve Türkiye'de transfer fiyatlandırması rejimi

Mali hukuk dalında yüksek lisans tezi olarak sunulan bu çalışmamızın ilk kısmında transfer fiyatlandırması bir kavram olarak özellikle vergisel boyutu ve çok uluslu şirketler ile ilgisi gibi çeşitli boyutları bağlamında incelenmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde transfer fiyatlandırması konusunda uzun süredir çalışmalar yürüten OECD, AB ve ABD'nin transfer fiyatlandırması düzenlemeleri incelenmiştir. Son bölümde ise Türkiye'de yürürlükte olan transfer fiyatlandırması rejiminin incelemesi yapılmıştır. Bu kapsamda transfer fiyatlandırması terimini 1 Ocak 2007'den itibaren mevzuatımıza ilk kez sokan 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'ndaki düzenlemeler, ilga ettiği 5422 sayılı Kanun ile karşılaştırmalı olarak açıklanmış, bu çerçevede uygulamada ortaya çıkan özellikli durumlara da değinilmiştir. Sonuç kısmında ise yeni uygulamalar, ilgili doktrin ve uygulamacılardan gelen eleştiri ve öneriler ile birlikte değerlendirilerek, mevzuatın uluslararası uygulamalara yaklaştırıldığı ancak halen yargı kararları ya da yasal düzenlemeler ile tamamlanmasına ihtiyaç duyulan ve açıkta kalan noktalar olduğu tespitine varılmıştır.
Finansal açıdan İslam borçlar hukuku

Bu tezin amacı, İslam borçlar hukukunu finansal açıdan incelemek suretiyle, ideal anlamda İslami finans teorisini, finansman ve yatırım yöntemleri düzeyinde tespit etmektir. Bu amaçla çalışmamızda mukayeseli bir yöntem izlenmiştir. Öncelikle giriş kısmında kavramsal bir çerçeve sunulmuş, ardından birinci bölümde modern finans sistemi ve günümüzde kullanılan finansman yöntemleri; temel özellikleri ve fıkhi boyutları bakımından incelenmiştir. İkinci bölümde, İslami finansın temelini teşkil eden İslam borçlar hukukunun genel hükümleri ve üçüncü bölümde İslam sözleşmeler hukukunda finansal boyutu bulunan akitler incelenmiştir. Tezimizde ulaştığımız sonuçlara göre, modern finans ve ideal anlamda İslami finans arasında köklü farklılıklar bulunmaktadır. Buna göre ideal anlamda bir İslami finans sisteminde; fon arz ve talebinde bulunan taraflar, finansal kurumlar ve finansal araçlar gibi temel unsurların bulunması mümkün olmakla birlikte; modern finansın sacayaklarını teşkil eden faiz veya spekülatif işlemlere yer yoktur. Ayrıca ideal İslami finans yöntemleri, reel ticaret/üretim ve risk paylaşımı esasına dayandığı için modern finansta olduğu üzere reel sektörden kopuk bir İslami finans sistemi tasavvur edilemez. Bu bağlamda günümüz İslami finans kurumlarının bütün iyi niyetli çabalarına rağmen, fıkhi meşruiyet açısından önemli problemlerinin bulunduğu ve ideal uygulamalara nispetle ciddi sapmalarının mevcut olduğu anlaşılmaktadır.
Hukuka uygunluk nedeni olarak yetkili merciin emrini ifa

HUKUKA UYGUNLUK NEDENİ OLARAK YETKİLİ MERCİİN EMRİNİ İFA Çalışmamız üç bölümden meydana gelmiştir. İlk bölümde; hukuka uygunluk nedenleri hakkında genel bilgiler, hukuka aykırılık, yetkili merciin emrini ifa hakkında genel bilgiler ve tarihsel gelişim üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde yetkili merciden verilen emir ve emrin ifasının şartları, emir kavramı, memur ve amir kavramları üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde yetkili merciin emrini ifa kurumuna bağlanan sonuçlar, kanunsuz emir ve icrasından doğan sorumluluk, yetkili merciin emrini ifada sınırın aşılması, üçüncü kişilerin direnmesi ve savaş suçları bakımından yetkili merciin emrini ifada sorumluluk konuları üzerinde durulmuştur. Kanunun hükmünü icrayla yetkili merciin emrini ifa hukuka uygunluk nedenlerinin kanunda ayrı maddeler halinde düzenlenmesinin uygulama açısından daha yararlı olacağı kanaatindeyiz. Hukuka uygunluk nedenlerinin ayrı ayrı maddelerde düzenlenmesinin uygun olacağını düşünüyoruz. Yetkili merciden ulusal mercilerin anlaşılması gerektiği, doktrinde genel kabul gören görüştür. Biz bu görüşte olmadığımızı belirttik. Günümüzde uluslararası ilişkiler çok hızlı gelişmekte ve çok uluslu operasyonlar önem kazanmaktadır. Özellikle Birleşmiş Milletlerce icra edilen Barışı Koruma, Barışı Destekleme ve Doğal Afet Yardım Harekatları ve Avrupa Birliğiyle olan ilişkiler açısından mevcut düzenleme ihtiyaçlara cevap verememektedir. Selahiyettar merciden sadece ulusal mercilerin anlaşılmaması gerektiği görüşündeyiz. 159
Telekomünikasyon Hukukunda erişim ve arabağlantı sözleşmeleri

Erişim ve arabağlantı sözleşmeleri telekomünikasyon sektöründe rekabetin sağlanması açısından önem arz etmektedir Bu çalışmanın amacı, erişim ve arabağlantı sözleşmelerinin hukuksal niteliğinin incelenmesidir. Bu çalışmada, erişim ve arabağlantı sözleşmelerinin hukuki yapısı ele alınmıştır Bu çerçevede arabağlantı sözleşmeleri, arabağlantı uzlaşmazlıkları, arabağlantı uzlaşmazlıklarının çözüm yöntemleri, tarafların hak ve yükümlülükleri incelenmiştir Ayrıca, arabağlantı sözleşmelerinin Türk Hukukundaki yeri ve Türk telekomünikasyon sektöründeki arabağlantı uzlaşmazlıklarına ilişkin uzlaştırma süreci incelenmiştir. Çalışma sonucunda arabağlantı sözleşmesine ilişkin sorunlar ortaya konularak çözüm önerileri sunulmaktadır.
Hukuk devleti ilkesinin teorik ve pratik açıdan içeriksel dönüşümü

Hukuk devleti ilkesi, bir toplum ve ülkenin uygar ve adil bir toplum ve ülke olarak nitelendirilebilmesi için olmazsa olmaz koşullardan birisi olarak değerlendirilebilir. Bu ilke, genel hatlarıyla, bir toplum ve ülkedeki tüm hukuka ilişkin eylem ve işlemlerin ve ilgili tüm birey ve kurumların hukuk çerçevesinde oluşması ve hukuksal denetime bağlı sayılması vurgusunu taşır. Hukuk, devleti ilkesi, zaman içerisinde, uygulama ve teorideki gelişme ve gereklilikler doğrultusunda önemli anlamsal içerik dönüşümüne uğramıştır. Buna göre, özet olarak, bir toplum ve ülkenin, hukuk devleti ilkesinin gereklerini yerine getiriyor olarak değerlendirilebilmesi için, ilgili eylem ve işlemlerin ve özne birey ve kurumların denetiminin pozitif hukuk çerçevesinde gerçekleştiriliyor olması yeterli gelmemekte, uygulanan 'hukuk'un- da aynı zamanda genel geçerli ve uluslararası normatif geçerliliği bulunan temel hukuk yaklaşımının gereklerine uygun olması gerekmektedir. Hukuk devleti ilkesinin başlıca temel öğeleri olarak; yargı bağımsızlığı ve güvenliği, temel hak ve özgürlüklerin güvence altına alınması, erkler ayrımı, yasama ve yürütme işlemlerinin hukuksal denetime tabi olması, hak arama yollarının mevcut oluşu ve evrensel hukuk değerlerine uygunluk gibi temel ilkeler öne çıkarılabilir. Eleştirel olarak bakıldığında, ülkemizde hukuk devleti ilkesinin görünümü çerçevesinde mevcut bazı sorunsal durumların varlığı da dikkat çekmektedir. Tüm bu olumsuzlukların evrensel bilgi ve uygar toplumsal tutumlarla ancak giderilebileceği açıktır.
Rekabetin korunması hakkında kanuna göre hakim durumun kötüye kullanılması

tarihinde yürürlüğe giren Rekabetin Korunması Hakkında Kanun, Avrupa Birliği Rekabet Mevzuatı'yla uyumlu bir şekilde hazırlanmıştır. Kanun, Türkiye'deki piyasalarda faaliyet gösteren ya da bu piyasaları etkileyen teşebbüslere uygulanacaktır. Kanun'un amacı, Türkiye'deki piyasalarda rekabetin oluşturulması ve korunmasıdır. Rekabet Kurulu farklı bir düzenleme yapıncaya kadar, rekabet kuralları ekonominin tüm sektörlerinde faaliyet gösteren kamu ve özel hukuk teşebbüslerine uygulanacaktır. Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un 6. maddesinde, hakim durumun kötüye kullanılması yasaklanmaktadır. Bu maddeyle, rekabeti bozucu olarak nitelendirilen piyasaya egemen işletmelerin varlığı değil, bu durumun kötüye kullanılmasıdır. Bu durumun bir sonucu olarak Kanun'un Rekabet Hukuku sistemlerinden karma sistemi benimsediği söylenebilir. Bu maddenin uygulanabilmesi için; bir veya birden fazla teşebbüsün faaliyet gösterdiği ürün pazarında, Türkiye'nin tamamında veya bir bölümünde hakim durumda olması ve bu durumunu kötüye kullanması gerekir. Kanun'da kötüye kullanma tanımlanmamış, örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır. Kanun'da sayılan kötüye kullanma halleri beş ana başlık altında toplanmaktadır. Hakim durumdaki işletmenin; 1. Giriş engelleri oluşturarak faaliyet alanına başka firmaların girişini engellemesi, 2. Eşit konumdaki alıcılar arasında ayrımcılık yaparak rekabeti bozması, 3. Ek yükümlülükler karşılığında işlem yapması, 4. Hakim durumunu başka bir piyasada kötüye kullanması, 5. Tüketiciler aleyhine üretimi, pazarlama ve teknolojiyi sınırlandırması kötüye kullanma olarak nitelendirilmiştir. Kanun, kötüye kullanma hallerini bu örneklerle sınırlamadığından uygulamada yeni kötüye kullanma halleri ortaya çıkabilecektir. Hakim durumunu kötüye kullandığı tespit edilen firmalara Rekabet Kurulu tarafından para cezası verilebilecektir. Kanun'da, kötüye kullanma fiilleri sonucunda zarara uğrayan müşterilere ve rakip firmalara tazminat isteme hakkı tanınmıştır.
Kaçakçılık suçunun manevi unsurunun Türk Ceza Kanunu ile Vergi Usul Kanunu açısından incelenmesi

Vergi kanunlarına aykırı davranarak hukuk dışı yollara başvuran, vergiye ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmeyen mükellefler, vergi hasılatının elde edilmesini engelleyen ve vergiye karşı tepkinin en yaygın biçimi olan kaçakçılık suçlarını oluşturan fiilleri gerçekleştirmektedirler. Çalışma kapsamında, kaçakçılık suçuna sebebiyet veren fiiller ile fail arasında kurulan manevi bağın kusurlu bir iradi davranış neticesinde doğup doğmadığının araştırılması uygun görülmüştür. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, öncelikle suç ve cezalara ilişkin düzenlemelerin ceza hukuku ile vergi hukuku boyutuna değinilmiştir. Ardından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde, suçun manevi unsuruna ilişkin herhangi bir düzenlemenin yer almaması sebebiyle, manevi unsur kavramının esası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu çerçevesinde ele alınmıştır. İkinci bölümde, kaçakçılık suçunun manevi unsurunun tarihi gelişimi, kavramları ve unsurları açıklanmış, suçun oluşumunda aranan manevi unsurun yapısı, vergi hukukundaki konumu ve buna bağlanan hukuki sonuçlar ayrıntılarıyla irdelenmiştir.
Medeni usul Hukukunda süreler

'Medeni Usul Hukukunda Süreler' adını taşıyan çalışmamızda, Türk medeni usul hukukundaki süreler öncelikle, yöneldikleri kişilere, niteliklerine ve ifade ediliş biçimlerine göre sınıflandırılmıştır. Bu çerçevede, taraflar ve mahkemeler için konulmuş sürelerden, hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinden belirli zaman birimleri ile ifade edilen ve edilmeyen sürelerden bahsedilmiştir. Söz konusu sürelerin başlangıçları, hesaplanmaları, sona ermeleri ve adli tatil ve resmi tatil günlerinin sürelere etkileri üzerinde durulduktan sonra, belli bir süre içinde belli bir işlemi yapması gereken tarafları veya vekillerinin arzu ve ihtiyarları dışında bu süreyi kaçırmış olmaları hali için öngörülmüş olan 'eski hale getirme' müessesesi inceleme konusu yapılmıştır. Çalışmamızda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda düzenlenmiş bulunan sürelerin Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten günümüze kadar olan dönemde geçirdiği değişimlere ve değişimlere de yer verilmiştir. Buna başvurulması ile, çalışmamız boyunca yeri geldikçe değinilen ve sonuç bölümünde toplu şekilde getirilen önerilere ne kadar yaklaşıldığının gözlemlenebilmesi amaçlanmıştır. 125
5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda rüşvet suçu

Bu tezde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 252 inci maddesinde yer alan rüşvet suçu incelenmektedir. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, rüşvet suçunun muhatabı olan kamu idaresi kavramı, kamu idaresine karşı işlenen suçların ceza kanunlarında düzenlenişi, genel olarak rüşvet kavramı, rüşvet suçunun türleri, rüşvet suçuyla korunan hukuki yarar, suçun tarihi gelişimi incelenmektedir. Ayrıca birinci bölümde Türk ceza hukuku sisteminde ve mukayeseli hukukta rüşvet suçuna ilişkin güncel hükümlere yer verilmektedir. Tezin ana gövdesi olan ikinci bölümde rüşvet suçunun yapısı ve unsurları tüm detaylarıyla incelenmektedir. İnceleme yapılırken güncel Türk ve yabancı mahkeme kararları ile mukayeseli hukuk hükümlerine de yer verilmektedir. Tezin son bölümü olan üçüncü bölümde ise rüşvet suçuna teşebbüs, iştirak, içtima, soruşturma ve kovuşturma usulü ile rüşvet suçunun benzer suçlarla ilişkisi incelenmektedir. Ayrıca yine bu bölümde kamu idaresi dışında işlenen rüşvet suçu ile yabancılık unsuru taşıyan rüşvet suçuna ilişkin bilgiler verilmektedir.
Hasılat kirasından kaynaklanan davalar ve takipler

Kira sözleşmesi, taşınır veya taşınmaz mallar ile bir hakkın kullanılmasının belirli bir bedel karşılığı başkasına devir borcunu sağlayan bir sözleşme türüdür. Kira sözleşmesinin, adi kira ve hasılat kirası olmak üzere iki türü vardır. Hasılat kirası, hasılat getiren bir malın veya hakkın kullanılmasının yanında semelerinden yararlanılmasının da devredildiği sözleşmedir. Hasılat kirasının konusunu taşınır veya taşınmaz mallar oluşturabileceği gibi adi kiradan farklı olarak haklarda oluşturur. Hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklar hasılat kirasından kaynaklanan davalar ve takiplerin konusunu oluşturur. Uygulamada hasılat kirasından kaynaklanan davalar; tahliye davaları, tespit davaları, uyarlama davaları, kira bedelinin indirilmesi davaları, kira alacağı ve tazminat davaları şeklinde görülmektedir. Hasılat kirasından kaynaklanan takipler, kiralayanın mahkemeden aldığı tahliye ilamına dayanarak yaptığı ilamlı icra yoluyla takip ile kira süresinin sona ermesi ve kiracının temerrüdünden kaynaklanan ilamsız icra yoluyla takip olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır.
Bir fetva tercih ve Tahrİc örneği olarak Sünbül Sinan Efendi'nin risale-i tahkİkiyye'si

Bu tez, XV ve XVI. yüzyıl Halveti tarikatı Sünbüliyye kolunun kurucusu Sünbül Sinan Efendi'nin Risale-i Tahkikiyye adlı eserinin fetva usulü açısından değerlendirilmesi amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmamız giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde tezin konusu, önemi, amacı, hipotezi ve kaynaklara ait bilgiler yer almaktadır. Birinci bölümünde Sünbül Sinan'ın hayatı detaylı bir şekilde kaleme alınmış ve eserleri tanıtılmıştır. Eserler tanıtılırken kaynaklarda rastlayamadığımız Sünbül Sinan'ın vasiyetnamesi de çalışmamızda zikredilmiştir. İkinci bölümde, Risale-i Tahkikiyye metninin tercümesi yapılmış, metinde geçen ayet numaraları belirtilirken hadislerin tahrici de yapılmıştır. Akabinde Risale-i Tahkikiyye'de tasavvufi konulardaki açıklamalar tasnife tabi tutulmuştur. Son olarak üçüncü bölümde, Sünbül Sinan'ın Hanefi mezhebi fetva usulünde tercih metotları ve tabakatu'l-fukahaya yer verilmiştir. Sünbül Sinan'ın eseri de bu metot bağlamda değerlendirilerek incelenmiştir.
Devletin tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan sorumluluğu

Tapu sicili, taşınmaz üzerinde bulunan hakları ve taşınmazın yasal statüsünü yansıtan bir sicildir. Tapu sicili, devlet dışında herhangi bir kişi veya kurum tarafından tutulamayacak kadar önemli olup, aynı zamanda resmi sicil niteliğine sahiptir. Tapu sicili ile ilgili faaliyetlerin hakka ve hukuka uygun şekilde gerçekleştirilmesi, hem birey hem de toplum menfaatini korumaktadır. Aksi halde, sicile güvenerek işlem yapan bireyler zarara uğrayabilir. Bu nedenle, tapu siciline güvenin korunması maksadıyla, tapu siciline güvenerek işlem yapan ve zarara uğrayanların zararlarının karşılanması gerekir. Bu nedenle yasa koyucu, TMK. m. 1007 hükmü uyarınca, tapu sicilinin hukuka aykırı tutulmasından kaynaklanan tüm zararlardan devleti sorumlu tutmuştur. Bu suretle, tapu siciline duyulan güven teminat altına alınmıştır. Çalışmanın, 'Tapu Sicilinde Genel Bilgiler' başlıklı birinci bölümünde, tapu sicilinin tanımı açıklanarak, sicil ile ilgili unsurlar ve sicilin tutulması usulü anlatılmıştır. Yine, sicile yapılan kayıtlar ve iyi niyetle ayni hak kazanımının korunduğu durumlar izah olunmuştur. Sonrasında, 'Tapu Sicilinin Tutulmasından Doğan Sorumluluk' başlıklı ikinci bölümde, devletin sorumluluğunun doğabilmesi için gereken unsurlar ve devletin sorumluluğunun haksız fiil sorumluluğu olması nedeni ile aranacak olan unsurlar, detayları ile açıklanmıştır. Bunlar, sicilin tutulması, hukuka aykırılık, zarar ve illiyet başlıklarında kapsamlı şekilde ele alınmıştır. Akabinde, TMK. m. 1007 hükmünün ne şekilde düzenlendiği, mülga Medeni Kanun'un 917. Maddesinden farklı olarak ne yenilik getirdiği, AİHM ve Yargıtay kararı ile örneklendirilerek açıklanmıştır. Devamında ise, kusursuz sorumluluk kavramı ve asli sorumluluk kavramı ile haksız fiil sorumluluğu kavramları açıklanmıştır. Sicile yapılan kayıtların hukuka aykırılık halleri ile hukuka aykırılığı tartışmalı olan haller irdelenmiştir. 'Sorumluluktan Doğan Hukuki Sonuçlar' başlıklı üçüncü bölümde ise, devlete karşı açılacak davalar ile devletin sorumlulara karşı açacağı davaların hukuki nitelikleri incelenmiş olup, sonrasında, her iki dava türünde hangi mahkemelerin görevli ve yetkili olduğu, zamanaşımı süreleri, taraf teşkili ile davalarda hükmolunacak tazminatın nasıl belirleneceği soruları, uyuşmazlık mahkemesi ve Yargıtay kararları ile uygulamadaki duruma ışık tutularak örnekler verilmek sureti ile açıklanmaya çalışılmıştır. Son olarak ise, devlete karşı açılacak bu davalarda arabuluculuk dava şartı hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı irdelenmiştir.
Kanun hükmünde kararname, demokratik ilkelerde yıpratıcı etkileri ve 1982 Anayasası düzenlenesi

Tezimizin konusu olan 'kanun hükmünde kararname' kurumu Türk Anayasal sistemine, güçlü yürütme arayışının bir ifadesi olan 12 Mart dönemi Anayasa değişiklikleriyle (20.9. 1971 tarih ve 1488 sayılı Kanun) girmiştir. Güçlü yürütme anlayışının, geleneksel yasama-yürütme dengesinden kopuşa kadar vardırıldığı 1982 Anayasasında da aynı kurum daha genişletilip, daha etkinleştirilip düzenlenmiştir. 1980 sonrası yoğun uygulamasıyla kanun hükmünde kararname ciddi bir 'norm koyma sorunsalı' yaratmıştır. Sayıca kabarıklığına, Anayasa Mahkemesi'nin seri iptal kararlarının ve Türkiye Büyük Millet Meclisi denetiminin yarattığı sorunlar da eklenince, hukuk sisteminin rasyonelliği, nesnelliği, bilinebilirliği ve ulaşılabilirliği ciddi sarsıntıya uğramıştır. Daha önemlisi, diğer bütün nedenlere ek olarak yasama görevinde bu denli işlevsizleştiği için Türkiye Büyük Millet Meclisi ciddi bir meşruiyet bunalımı içindedir. Biçimsel ölçüte göre yürütme işleminin niteliği kanun çerçevesinde tanımlanır. Kanun hükmünde kararnamenin, yasa ile arasında bir derece farkı mevcut değildir. Kanun hükmünde kararname, yasaları değiştirebilme gücü yasayla arasındaki derece farkını ortadan kaldırdığından yürütme organının düzenleyici işlemi olarak kabul edilemez. Kanun hükmünde kararnamenin maddi ölçüte göre yasa niteliğinde olduğu tartışmasızdır. Bu noktada biçimsel ölçütün işlemi yapan organa verdiği önem farklı bir vurguyla devreye girmektedir. Kanımca, işlemlerin nitelenmesinde yalnızca maddi ölçüt kullanılarak yapılan saptama eksik kalacaktır; zira, özellikle yasa bakımından, işlemin niteliği ile işlemi yapan organ arasında önemli bir bağ mevcuttur. Bu noktada biçimsel ölçütün işlemi yapan organa verdiği önem farklı bir vurguyla devreye girmektedir. Demokratik sistemde yasa, temsilin ürünü olmalıdır. Bunun dışındaki durumlar, yasama yetkisinin demokratik olmayan biçimde kullanılmasıdır. Kanun hükmünde kararname yasa olarak nitelenince Anayasa'nın 7. maddesinin 'Yasama yetkisi Türk milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisinindir. Bu yetki devredilemez' kuralının değerlendirilmesi sorunu doğmaktadır. Anayasa'nın yeni bir işlev paylaştırması söz konusudur. Yasama fonksiyonu meclis ile yürütme organı arasında birliktelik yaratacak şekilde düzenlenmiştir. Kanun hükmünde kararname nitelik olarak 'birlikte yasama'dır. 1982 Anayasası'nda 'yasama organı' adeta ikileşmiştir. Bu bağlamda, yürütme organının KHK koyma faaliyetini yasa koyma olarak değerlendirmek yanlış olmayacaktır. Kanun hükmünde kararnameler bakımından, Anayasa'nın 7. maddesindeki yasama yetkisinin devredilmezliği kuralının ihlali, 91, 121 ve 122. maddelerdeki konu sınırlamalarına uyulmadan yetki verilmesi ve yetki kullanılması durumuyla yetki verilmesi mümkün olmayan makamlara yetki verilmesi veya yetkinin yetki kullanması mümkün olmayan kişilerce kullanılması durumunda söz konusu olacaktır.