turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk, Amerikan ve Alman Şirketler Hukukunda CEO'nun hukuki durumu

CEO kavramı, ülkemiz mevzuatında yer almadığı gibi, diğer ülke mevzuatlarında da kavram olarak yer almamış ve tanımlanmamıştır. Fakat CEO'luk görevinin varlığı ve konumu, yönetim-kontrol ayrımının kaçınılmaz bir sonucu olarak tanınırken; bu göreve ilişkin kurallar daha çok kurumsal yönetim düzenlemeleri ile oluşturulmuştur. Başka bir deyişle CEO, uygulamada şirket içinde üstlendikleri önemli rol ve kurumsal yönetim ilkelerine yansıyan bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Günümüzde dünyada ve ülkemizde bütün üst düzey yöneticiler, CEO olarak anılmaya başlanmış ve CEO kelimesi son yıllarda çok sık kullanılan bir kavram haline gelmiştir. Ancak CEO'luktan bahsedilirken bu kavramın içinin doldurulmadığı ve özellikle hukuki açıdan değerlendirilmesinin çok ayrıntılı olarak yapılmadığı görülmektedir. Bu nedenle konunun, Türk hukuk sistemi açısından, incelenmesi gereği doğmuştur. Böylece Türk anonim şirketlerinin ileride karşılaşabilecekleri kavram karmaşası ve yetki devrine ilişkin bazı sorunların aşılmasında etkili olması amaçlanmaktadır.
Türk borçlar hukukunda evde hizmet sözleşmesi

Uygulamada sıkça karşılaşmasına rağmen 818 sayılı Borçlar Kanunu'nda bulunmayan 'Evde Hizmet Sözleşmesi' 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda yer alarak Türk Hukukunda kendisine yer bulmuştur. Kaynak olarak İsviçre Borçlar Kanunu 351. ve 355. maddeleri arasında belirtilen evde hizmet sözleşmesi, Hizmet sözleşmelerinin spesifik bir tür olarak Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenmesinde yarar görülmüştür. Bu tez, günümüzde yaygınlaşan şehir hayatının yoğun çalışma düzeni, değişen aile yapısının ve doğan ekonomik ihtiyaçların bir sonucu olarak, niteliksel işgücüne ve niceliksel işe ihtiyaç duyan özellikle büyük şehirlerde görülen evde hizmet sözleşmelerinin tarihsel gelişimini, hukuki çerçevesinin çizilmesi, diğer hukuk disiplinleriyle olan ilişkisini belirlemek ve bu sözleşmeyi yapacak olan kişilerin haklarını sorumlulukları bakımından bir nebze de olsa yarar sağlamak amacıyla hazırlanmıştır. Tezimizde sözleşmenin tanımı, hukuki niteliği, unsurları, tarafları ve tarafların borçları, sözleşmenin sona ermesi ve vergisel boyutu gibi konulara değinilmiştir.
Milletlerarası Özel Hukukta kambiyo senetleri

Milletlerarası Özel Hukukta Kambiyo Senetleri başlığını taşıyan çalışmamız, üç bölümden oluşmaktadır. Bu konuyu seçmemizin başlıca nedeni, kambiyo senetleri alanında yapılan yeknesaklaştırma çalışmalarının milletlerarası özel hukuk alanına etkilerini ortaya çıkarmaktır. Tezimizin Birinci Bölümünde, kambiyo senetleri başlığı altında, öncelikle kanunlar ihtilafı hukuku açısından önem arz eden kıymetli evrak ve kambiyo senetlerinin bazı konuları üzerinde genel hatlarıyla durulmuştur. Daha sonra, yabancılık unsuru, vasıflandırma, atıf, bağlama noktaları gibi kambiyo senetlerine ilişkin olarak ortaya çıkan kanunlar ihtilafı hukukunun genel problemleri incelenmiştir. Son olarak, kambiyo senetlerine uygulanacak hukuka ilişkin olarak Cenevre Konvansiyonları sistemi ile Anglo-sakson hukuk sistemi genel olarak incelenmiştir. Tezimizin İkinci Bölümünde, milletlerarası özel hukuk düzenlemelerinde kambiyo senetleri başlığı altında, öncelikle kambiyo senetlerine ilişkin uyuşmazlıklarda milletlerarası yetki üzerinde durulmuştur. Bu konuya ilişkin olarak, Brüksel Konvansiyonu, Brüksel I Tüzüğü ve La Haye Konvansiyon taslağı gibi milletlerarası sözleşmeler incelenmiştir. Sonra, uygulanacak hukukun tespitinde faydalanılan taahhütlerin birliği ve taahhütlerin bağımsızlığı esasları ele alınmıştır. Anglo-sakson hukuk sisteminde kambiyo senetlerine ilişkin düzenlemeler incelendikten sonra, diğer sistem içinde kalan Cenevre konvansiyonları üzerinde durulmuştur. Tezimizin Üçüncü Bölümünde, Türk milletlerarası özel hukukunda kambiyo senetleri başlığı altında, yine öncelikle milletlerarası yetki konusu ele alınmıştır. Uygulanacak hukuk kısmında vasıflandırma üzerinde durulduktan sonra, önce poliçe ve bonolara uygulanacak hukuk, daha sonra çeke uygulanacak hukuk inceleme konusu yapılmıştır. Uygulanacak hukuka ilişkin incelemelerimizde önce ehliyet, şekil gibi kambiyo senedinin geçerlik şartlarına ilişkin konuları, sonra sırasıyla kambiyo taahhüdünün hükümlerine ve kambiyo taahhüdünün icrasına uygulanacak hukuk ile ilgili konular ele alınmıştır.
Yeni Irak anayasasının getirdiği sistem

Yeni Irak anayasasını daha önceki anayasalardan farklı tutatn, onu referandumsonucuyla halkın onayını alarak uygulamaya geçmesidir. Anayasanın temel ilkelerinde ilk göze çarpan konu, federal sistemin eklenmesdir. Bu yeni sistemin yanında parlementer sistem de bulunmaktadır. Parlamento halk tarafından seçilmektedir. Yeni anayasanın temel kaynağı İslam dinidir ve bunun yanındadabaşka kaynaklar da bulunmaktadır; örneğin adalet ilkeleri ve gelenekler. Anayasada yeni diğer bir sisteminde, Arapça dilinin yanında Kürtce'yi resmi dil olarak benimsemektir. Anayasa, çoğulcu siyasi parti sistemini yürürlüğe geçirmiştir;ancak ırkçılıkl ve terör fikirlerine hitab eden partileri yasakladı. Haklar ve hürriyetlere gelince, anayasa hakları çok detaylı bir şekilde açıkladı. Anayasaya, vatandaşlık haklarınada, yeni bir hak ekledi; Irak'lı bir baba veya anneden gelen çocuk Irak vatandaşı sayılır. Geçmişte bu hak sadeceIrak'lı bir babadan gelen çocuğa verilirdi. Anayasa güçler ayrımı ilkesine dayandı, ancak bazı maddeler bu ilkeyle çelişki halindedirler. Anayasanın yasama organı iki meclisten oluşmaktadır, birincisi Millet Meclisi, ikincisi ise Federal Meclistir. Millet Meclisi'nde kadınların sayısı 1⁄4 den az olmama şartıyla kurulur. Meclis, nitelikli çoğunlukla toplanır ve salt çoğunlukla kararlarını alır. Yürütme organına gelince, anayasada, cumhurbaşkanına kısıtlı yetkiler tanınmıştır. Cumhurbaşkanı seçimi Millet Meclisi tarafından yapılır. Yürütmenin diğer temeli Bakanlar Kuruludur. Bu kurul Millet Meclisinin önundesorumludur. Yargıya gelince Yüksek Yargı Kurulu ve Federal Yüksek Mahkeme yeni iki sistem olarak eklendi. Anayasa yargının bağımsız olduğu, çeşitli tür ve derecelimahkemelerden oluşumunu belirler, sonra da federal otoriterlerin yetkisindenbahseder; fakat bu yetkiler federal sistemle çelişki halindedirler; çünkü bölgelere olağanüstü haklar tanımlanır. En sonunda da sonuç ve geçiş hükümleri belirlenir ve bu bölümde anayasanın nasıl değiştireceğinden bahsedilir.
İslam fıkhında farz-ı kifaye

'İslam Fıkhında Farz-ı Kikaye' isimli bu çalışma bir giriş ile iki bölümden meydana gelmektedir. Giriş bölümü araştırmanın amacı, önemi, yöntemi ve sınırlılıklarından oluşmaktadır. Birinci bölümde önce hüküm kavramı üzerinde durulmakta daha sonra dört mezhebin önde gelen isimlerinin hüküm kavramına yükledikleri anlamlara işaret edilmektedir. Ardından araştırmanın konusu olan farz-ı kifayenin hüküm bahsindeki yerini tespit etmek için hükmün kısımları ve hükümle alakalı konulara özetle değinilmektedir. İkinci bölümde ise 'farz-ı kifaye' tamlamasını oluşturan 'farz' ve 'kifaye' kavramlarına yüklenen anlamlara ayrı ayrı değinildikten sonra terkip olarak 'farz-ı kifaye'ye yüklenen anlamlara işaret edilmektedir. Peşinden farz-ı kifaye ile farz-ı ayn karşılaştırmalı olarak ele alınıp aralarındaki farklılıklar ortaya konmaktadır. Devamında farz-ı kifayenin önemi ve fazileti üzerinde durulup farz-ı kifayenin farz-ı ayna dönüştüğü durumlar zikredildikten sonra farz-ı kifayeye muhatap olacak kesimlerin kimler olduğu hususu tahlil edilmektedir. Çünkü bazı farz-ı kifayeler vardır ki bunlar bazen sadece belli bir kesime veya gruba yönelik olup diğer mükelleflerin takatini aşmaktadır. Bazen de bir kısım farz-ı kifayelerin ifası için kurum ve kuruluşlar inşa etmek gerekmektedir. Bunlar hakkında da araştırmanın gerekli yerlerinde izahat yapılmaktadır. Daha sonra toplumda yaygınlaşmış olan farz-ı kifayelerden; cemaatle namaz kılmak, cenaze işlemleri, ictihad, emr-i bi'l-ma'ruf nehy-i ani'l-münker ve cihad konuları ele alınarak incelenmiştir. Farz-ı kifaye bağlamındaki bu örneklerin psikolojik ve sosyolojik boyutlarına her bir konunun kendi başlığı altında yer yer atıflar yapılmaktadır. Farz-ı kifayeleri eda etmenin toplumsal dayanışmaya etkilerinden bahsettikten sonra toplumsal ödev bilincinin insanlarda oluşabilmesi ve Müslüman topluluklarının da medeni toplumlar arasındaki yerini alabilmesi için bu görevlerin ifa edilmesinin gerekliliğine değinilmektedir. Nihayet her biri birer toplumsal ödev olan farz-ı kifayelerin şer'an temellendirilmesi adına her bir konu başlığının altında ilgili ayet ve hadislere yer verilerek konu bitirilmiştir.
Law and order in Ottoman Iraq: Implementation of the criminal justice system (1840-1870)

1840'lı yıllardan başlayıp 1860'ların sonuna kadar olan dönemi elen alan bu tez, Tanzimat döneminin ceza yargılama usullerinin ve mahkemelerin Irak eyaletine uygulanmasını incelemektedir. Tez, Osmanlı hükümetinin merkezden uzak eyaletlerde adalet dağıtım hakkını kendi tekeline alma çabalarını, merkezileşme politikaları çerçevesinde ele almaktadır. Yeni hukuk düzeninin ve ceza muhakeme usullerinin bölgede uygulanması, Osmanlı hükümetinin Irak'ta kurmaya çalıştığı otoritenin unsurlarıdır. Irak mahkeme kayıtları ve merkezi hükümet ile vilayet yönetimi arasındaki yazışmalar Osmanlı devletinin adaletin tesis edilmesini meşru bir yönetimin göstergesi olarak ne derece öncelediğini göstermektedir. Tanzimat idaresi, bölgedeki insanların Osmanlı'ya yönelik bağlılığını elde edebilmek için insanlar arasında cereyan eden ceza davalarının mahkemelerde karara bağlanmasına ve yargılamanın standartlaşmasına büyük önem vermiştir. Mahkemelerdeki yargılama esaslarının yanı sıra, sosyal düzenin sağlanabilmesi ve bölgedeki aşiret nüfuslarının pasivize edilmesi için zanlılara yönelik etkili bir ceza politikasının uygulanması hükümet tarafından bir diğer çözüm yolu olarak görülmüştür. Bütün bu politikaların yanı sıra, bu tez Irak'taki insanların Osmanlı mahkemelerine yönelik takındıkları tutumu irdeleyerek, aşiret yapılarının halen güçlü olduğu ve insanların Osmanlı hukuk sistemine aşina olmadıkları bir bölgede devlet-toplum ilişkileri üzerine söylene gelen tezleri sorgulamayı hedeflemektedir.
4857 sayılı İş Kanunu'na göre yıllık ücretli izin

4857 sayılı İş Kanunu'na Göre Yıllık Ücretli İzin isimli bu çalışmada; bir yıl içerisinde yoğun iş temposunda çalışan işçinin bedenen ve ruhen yorgunluğunun telafisi için işçiye belli şekil şartlarına tabi olmak kaydıyla belli sürelerle ücret karşılığında yıllık izin verilmek suretiyle sağlanan dinlenme hürriyeti irdelenmeye çalışılmıştır. Çalışmamızda inceleme yöntemi olarak literatür taraması, konuya ilişkin 4857 sayılı İş Kanunu ve bağlı yönetmelik ve özellikle 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun getirmiş olduğu yeni düzenlemelerin yıllık ücretli izin hakkına etkisi, Yargıtay'ın son ictihatları çerçevesinde incelenmiştir. Yıllık ücretli izin hakkı; 1982 Anayasası'nda teminat altına alınması ve 4857 sayılı yasa ve bağlı yönetmelikle çerçevesi çizilmesine rağmen, ülkemizde işverenlerin tutumu, işçilerin yıllık izin konusundaki bilinçsizliği sebebiyle ihlallere maruz kalmaktadır. Bu çalışmamızda yaşanan bu ihlaller, kanuni yükümlülükler çerçevesinde incelenerek uygulamada yaşanan sorunlara çözüm önerisi getirilmeye çalışılmıştır.
Ceza muhakemesinde uzlaşma

Alternatif uyuşmazlık çözüm yolları, onarıcı adalet kavramının ortaya çıkmasıyla uygulanmaya başlamıştır. Bunlardan biri uzlaşma kurumudur. Günümüzdeki anlamıyla ilk olarak Kanada'da 28 Mayıs 1974 tarihinde meydana gelen bir olayda uygulanmıştır. Uzlaşma kurumunun ortaya çıkmasının çeşitli sebepleri vardır. Bunlardan en önemlisi klasik ceza adalet sistemlerinin uyuşmazlığın taraflarını, özellikle de mağduru tatmin etmemesidir. Uzlaşma kurumu ülkemizde ilk olarak 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yer alan düzenlemeler ile uygulanmaya başlanmıştır. Uyuşmazlığın taraflarının özgür iradelerine dayanan uzlaşma kurumunun mağdur veya suçtan zarar gören bakımından, şüpheli veya sanık bakımından, toplum bakımından, yargı organlarının iş yükü bakımından ve kamu harcamaları bakımından birçok faydası bulunmaktadır. Tezimiz iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, uzlaşma kavramı, uzlaşma kavramının hukuki niteliği, alternatif çözüm yöntemleri ve onarıcı adalet kavramlarını ve bunların ortaya çıkış sebepleri, uzlaşmanın karşılaştırmalı hukuktaki ve uluslararası belgelerdeki yeri inceleme konusu yapılmıştır. İkinci bölümde ise, uzlaşmanın koşullarını, Yüksek Yargı içtihatları doğrultusunda soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki uygulanma sürecini, olumlu ve olumsuz sonuçlarını, faydalarını incelemeye çalıştık. Çalışmamızı, uzlaşma kurumu konusunda genel bir değerlendirme yaparak sonlandırdık.
Bir demokratik hükümet sistemi olarak yarı-başkanlık sistemi

Türkiye'de hükümet sistemi tartışmaları, siyasilerden akademisyenlere kadar uzanan geniş bir çevrede, uzun zamandır tartışılan konular arasında yer almaktadır. Son olarak, 2007 yılında cumhurbaşkanlığı seçiminde yaşanan kriz ve cumhurbaşkanını halkın seçmesi yolundaki değişiklik ile birlikte, Türkiye yeni bir döneme girmiştir. Yapılan anayasa değişikliği sonucunda, Türkiye'nin yarı-başkanlık sistemine adım atıp atmadığı konusu doktrinde tartışılmıştır. Bu çalışmada, yarı-başkanlık sisteminin tanımı ve özellikleri, siyasal sistemimiz açısından avantajları ve dezavantajları, farklı ülkelerdeki yarı-başkanlık uygulamaları, yarı-başkanlık sisteminin ülkemizde uygulanması halinde doğabilecek sorunlar incelenecektir. Ayrıca, Türkiye'deki hükümet sistemi arayışlarının nedenlerine değinilerek, Türkiye'nin hükümet sistemi nedir? Sorusuna cevap aranacaktır. Böylece yarı-başkanlık sisteminin, Türkiye için uygun olup olmayacağı ya da ülkede parlamenter sistemle ilgili yaşanan siyasi krizleri çözüp çözemeyeceği konusu değerlendirilmiş olacaktır.
Kamu ihale ilke ve usulleri açısından istisna kapsamındaki alımlar

İdareler kamu hizmetini yürütürken ihtiyacı olan mal alımı, hizmet alımı veya yapım işlerini kendileri göremediği zamanlarda özel hukuk kişilerinden bu ihtiyaçlarını karşılamak durumunda kalırlar. Bu ihtiyaçlar ihale usulü ile karşılanır. Kamu ihalelerine ilişkin hukukumuzda iki tane temel kanun bulunmaktadır. Bunlardan ilki 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu diğeri 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'dur. Çalışmada Kamu İhale Kanunu'nun istisnalar kenar başlıklı 3'üncü maddesinin ihale ilkeleri açısından değerlendirilmesi yapılarak kapsadığı konular ve idareler incelenmiştir
Uluslararası hukukta sığınma hakkı

Sığınma hakkı temel insan haklarını korumaya yönelik bir kurumdur. Bu sebeple, bireyin uluslararası hukukun süjesi olabileceği görüşünün benimsenmeye başlanması ve uluslararası hukuk anlayışının gelişmesiyle birlikte, bireylere sığınma hakkı tanınmasının gerekliliğine ilişkin öğretide bazı teoriler öne sürülmüştür. Sığınmanın tarihsel ve teorik kökenlerine bakıldığında, söz konusu hakkın devlet otoritelerince tanındığı ve haktan bireyin faydalandığı görülmektedir. Ancak öğretide sığınma hakkının hukuki niteliğine ilişkin önemli tartışmalar bulunmaktadır. Bu tartışmaların temeli sığınma hakkının niteliğine ilişkindir. Sığınma hakkı sadece devletin egemenlik yetkisinden kaynaklanan bir başka yetki midir yoksa devletlerin belirli koşullarda tanıma yükümlülüklerinin bulunduğu bireysel bir hak mıdır? Devletlerin bireylere sığınma hakkı tanımasına ilişkin bir yetkisinin bulunduğuna şüphe yoktur. Zira yetki, devletlerin egemenlik yetkisinin bir sonucudur. Ancak sığınma hakkının tek kapsamının bu olduğu söylenemez. Sığınma hakkından faydalanacak olanlar bireylerdir ve sığınma hakkı ile korunmak istenen değerler temel insan haklarına ilişkindir. Sığınma hakkının ihlal edilmesi, insan haklarının ihlal edilmesi demektir. Bu bağlamda, aksi görüşler ve uygulamalar olsa da, sığınma hakkının bireysel niteliğinin ortaya konulması gerekmektedir. Sığınma hakkı ile ilgili olarak devletlerin uygulamaları ve akdettiği sözleşmelerin kapsamı ile ulusal ve uluslararası yargı kararları arasında uyuşmazlıkların olduğu görülmektedir. Yargı kuruluşları sığınma hakkının insani boyutunu ortaya koymaya çalışırken, devletler genellikle sığınmacıların kendilerine yükleyecekleri yükümlülüklerden kaçmaya çalışmaktadır. Dolayısıyla ilgili çatışma durumları da göz önünde bulundurularak sığınma hakkının hukuki niteliğinin ve insan hakları ile bağlantısının ortaya konulması uluslararası hukuk bakımından son derece önemlidir.
Kamu hizmetlerinin yürütülmesinde engelli hakları

Bireyin bedensel fonksiyonlarındaki hasarlar nedeniyle meydana gelen kayıpların yarattığı dezavantajlar engellilik olarak tanımlanır. İşte bu sosyal dezavantajların ortadan kaldırılması, engelli bireylerin de diğer bireylerle fırsat eşitliği içersinde toplumsal yaşama katılımlarının sağlanması, devletin en önemli sosyal hizmetlerinden biridir. Yapılan araştırmalar bugün ülkemizde sekiz milyon civarında engelli birey yaşadığını göstermektedir. Bu rakam Avrupa Birliği ülkelerinde üç yüz milyonunun üzerindedir. Engelli bireylerin sosyal dezavantajlarını ortadan kaldırmak ve onlara insanlık onuruna yakışan bir yaşam sürdürmek için gerekli hizmetlerisunmak; herkes için insanca yaşamı garanti altına alan, fertler arası refah farklılıklarını azaltmakla görevli olan devletin ödevidir. Şu da bir gerçektir ki; yapılan tüm hizmet ve çabalar, ancak toplumun genelinin engelli bireylerin ihtiyaçlarına duyarlı hale gelmesi ile anlam ifade edebilecektir. Bu da toplumun engellilerin sorunları konusunda bilgilendirilmesi ile mümkün olabilecektir. Avrupa Birliği içersinde yapılan araştırmalar; engelli bireylerin engel durumları nedeniyle zorunlu olmadığı sürece büyük bakım evlerindetutulmalarının, onların toplumdan tamamen kopmalarına neden olduğunu, sosyalleşmelerini engellediğini göstermektedir. Oysa engelli bireylerin sosyaldezavantajlarını ortadan kaldıracak hizmetlerin maliyetleri ile bakım evlerinde kalmalarının maliyetleri arasında fazla fark bulunmamaktadır. Bu nedenle engelli bireylere yönelik hizmetler, bugün Avrupa Birliği tarafından da benimsenen politikalarda olduğu gibi onların hem sosyal yaşamlarını kolaylaştırıcı hem de sosyal hayata katılımlarını sağlayıcı olmak durumundadır. Bu çalışma kapsamında Türkiye'de ve Avrupa Birliği'ndeengellilerin topluma katılımını sağlamaya yönelik hizmetler incelenerek mevcut yapı ve eksiklikler ortaya konmuştur.
Milletlerarası ticari uyuşmazlıkların tahkim yolu ile çözümü

Tahkimin bilinen tarihçesi oldukça eski dönemlere dayanmakla birlikte günümüzde milletlerarası alanda tahkim, belirgin bir artışla tercih edilen uyuşmazlık çözüm yolları arasında yer almaktadır. Özellikle küreselleşmenin güçlü etkilerinin gözlemlendiği milletlerarası ticarette, tahkim müessesesinin milletlerarası ticari uyuşmazlıkların çözümüne uygun düşen kendine özgü yapısı ve işleyişi ile devlet yargısına kıyasla sağladığı avantajlar, milletlerarası ticari tahkimi artık evrensel bir boyuta taşımıştır. Tahkime hakim evrensel prensipler çerçevesinde, dünya genelinde tahkim kuralları arasında bütünlük sağlamaya yönelik yasal düzenlemeler yapılmıştır. Teknolojik yenilikler ve gelişimlerle anılan yüzyılımızda, milletlerarası ticari uyuşmazlıkların tahkim yolu ile çözüm sürecine dair tahkim hukuku yenilenmişse de bu alanda güncellenmeye olan ihtiyacın devam ettiği söylenebilir. Milletlerarası ticari tahkimin hukukumuzdaki kaynaklarına ilişkin yapılan yasal düzenlemeler kapsamında; 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun yürürlüğe girmesi ile ülkemizde milletlerarası düzenlemelerle uyumlu olarak milletlerarası ticari tahkimin düzenlendiği ana mevzuat oluşturulmuştur. Bu mevzuatın oluşturulmasında, milletlerarası ticari uyuşmazlıkların tahkim yolu ile çözümünde Türkiye'nin, dünyada önemli tahkim merkezleri arasında yer almasının da hedeflendiği görülmektedir. Bu çalışmada Türkiye'de milletlerarası ticari tahkim konusu, özellikle Milletlerarası Tahkim Kanunu'na göre milletlerarası ticari uyuşmazlıkların tahkim yolu ile çözümü çerçevesinde işlenmiş; uygulamadaki bazı sorunlar ile tartışmalı hususlar, Yargıtay kararları ile doktrindeki görüşlere yer verilerek tahkime dair prensiplerle birlikte değerlendirilmiştir. Milletlerarası ticari uyuşmazlıkların tahkim yolu ile çözümü kapsamında ulaşılan yabancı hakem kararlarının Türkiye'de tenfizi, 5178 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun ve New York Sözleşmesi yönünden ele alınmıştır. Çalışmanın sonuç bölümü, çalışmanın içeriğine yönelik tez konusu hakkında genel bir değerlendirmeye yer verilerek tamamlanmıştır.
Zarar

Sorumluluk hukukunun esas amacı gerçekleşen zararı gidermek yani tazmin ettirmektir. Zarar, sorumluluğun ve dolayısı ile tazminat borcunun en önemli unsurunu oluşturur. Bu itibarla, genel olarak zarar kavramı ve gerçekleşen zararın tayin edilmesi meselesi tezin konusunu teşkil etmektedir. Bir varlığın değerinde, o varlığa sahip olan kimsenin isteği dışında meydana gelen eksilme zarar olarak nitelenir. Malvarlığının zarar verici olaydan sonraki durumu ile, bu olay meydana gelmese idi mevcut olacak durum arasındaki fark zararı oluşturur. Zarar, zarara uğrayan değerin niteliğine, zararın kapsamı ve içeriğine göre sınıflandırılmakta ve maddi zarar-manevi zarar, müspet zarar-menfi zarar, doğrudan zarar-dolaylı zarar gibi adlar almaktadır. Gerek kusur sorumluluğu, gerekse kusursuz sorumluluk hallerinden ve akün ihlalinden doğan tazminat alacağının konusu, gerçekleşen zararın karşılanmasıdır. Zira, hukuka aykırı bir fiilden herhangi bir zarar doğmamışsa, hukuki sorumluluk da doğmaz.
Renewable energy subsidies: Local content requirement and wto disputes

Bu tezin amacı, devletlerin yenilenebilir enerji üretimini desteklemek için oluşturduğu teşvik mekanizmalarının incelenmesidir. Bu kapsamda özellikle yenilenebilir enerji üretimi projelerinde öngörülen yerli içerik zorunluluğunun, DTÖ kurallarından ulusal muamele ve sübvansiyon yasağı prensiplerine aykırılığı ve buna karşı DTÖ nezdinde gerçekleştirilebilecek reformlar ile temiz enerji üretiminin ivmelenmesi için yapılabilecekler incelenmiştir. Çalışma beş ana bölümden meydana gelmektedir. İlk bölümü, ticaretin çevre üzerindeki etkilerini, bilhassa enerji üretiminin olumsuz etkileri ve devletlerin bunu azaltmak için çeşitli tedbir ve teşvikleri nasıl uyguladıklarını ele almaktadır. İkinci bölüm en çok tercih edilen teşvik türlerinden biri olan yerli içerik zorunluluğunu analiz etmektedir. Bu teşvik türünün olumlu ve olumsuz etkileri hem çevreci hem de ekonomik bakış açılarından incelenmiştir. Üçüncü bölüm ise, yerel içerik kullanımıyla ilgili DTÖ kuralları ve olası ihlalleri ele almaktadır. Hukuki çerçeveyi takiben, DTÖ Uyuşmazlıkların Çözümü Mekanizmasının yenilenebilir enerji teşvik programları hakkındaki içtihatları dördüncü bölümde ayrıntılı olarak incelenmiştir. Son bölümde ise, çevre dostu sanayilerin ve yenilenebilir enerji üretiminin gelişmesi amacıyla, DTÖ hukuku ihlallerinin olumsuz sonuçlarını hafifletmek için olası çözümler sunulmuştur
Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi (TCK M. 98)

Çalışmamızın konusu olan yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçu 5237 sayılı TCK'nın 98'inci maddesinde düzenlenmiştir. Kendini idare edemeyecek durumda olan kişiye hal ve koşulların elverdiği ölçüde yardım etmeyen veya bu durumu derhal ilgililere bildirmeyen kimse bu madde uyarınca cezalandırılır. Çalışmamızın gayesi yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçu hakkında doktrin ve uygulamadaki görüşlere yer verilerek izahatta bulunmaktır. Buna istinaden, iki bölümden teşekkül eden çalışmamızın birinci bölümünde ilgili suç tipinin tarihi vetiredeki gelişimi, mukayeseli hukuktaki düzenleniş şekli ve benzer suçlarla mukayesesi yer almıştır. İkinci bölümde ise yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçu ve yapısall unsurları mütalaa edilmiştir.