turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Turkish-Russian relations in the post Soviet era: From conflict to cooperation

oz SOVYET SONRASI DÖNEMDE TÜRK-RUS İLİŞKİLERİ: 'ÇATIŞMADAN İŞBİRLİĞİNE? Gürtuna, Anıl Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Danışmanı: Y. Doç. Dr. Oktay Fırat Tanrısever Ocak 2006, 112 sayfa Bu tez, Sovyet sonrası dönemde Türkiye ve Rusya Federasyonu arasındaki ilişkileri araştırmayı amaçlamaktadır. Tez Avrasya'daki bu iki ülkenin ilişkilerini politik, askeri ve ekonomik açılardan incelemektedir. Tez Sovyet sonrası dönemde Türkiye ve Rusya Federasyonu arasında gelişen ilişkilerde ekonomik faktörlerin belirleyici bir rol oynadığım savunmaktadır. Tez, geleneksel güvensizlik nedeniyle, Türkiye ve Rusya Federasyonu arasındaki ilişkilerin uyuşmazlığa mahkum olduğunu savunan temel literatürün aksine, iki tarafın da ekonomik ilişkileri temel alması durumunda bu iki ülke arasında işbirliği ve güvenin daha da gelişebileceğini göstermektedir. Tez altı bölümden oluşmaktadır. Giriş olan birinci bölüm, Türkiye ve Rusya arasındaki ilişkilerin tarihsel geçmişşinin anlatıldığı ikinci bölüm takip etmektedir. Üçüncü Bölüm politik ilişkileri incelerken, dördüncü bölümde iki ülke arasındaki askeri ilişkiler tartışılmaktadır. Beşinci bölüm ekonomik ilişkileri incelemektedir. Altıncı bölüm ise sonuç kısmıdır.
Alman kaynaklarına göre II. Dünya Savaşı yıllarında Türk dış politikası

70 yıl önce dünya genelinde 70 milyon insanın hayatına mal olan II. Dünya Savaşı'nda tarafsız kalmayı başaran genç Türkiye Cumhuriyeti'nin diplomatik kazanımları siyasal bilim açısından hala önemini korumaktadır. Bu yüksek lisans tez çalışması ile, II. Dünya Savaşı'nı saldırarak başlatan ve teslim olarak bitiren Almanya'nın arşivlerindeki döneme ait belgelerin ışığında Türkiye'nin dış politikasına yeni bir bakış açısının getirilmesi amaçlanmaktadır. Bu dönemi araştırırken Türkiye'nin değişik ülkeler ile olan ilişkilerinin üçüncü ülkeler ile olan ilişkilerine domino etkisi yapacağı göz önüne alındığından, mümkün olduğunca fazlaca batılı kaynak kullanılmaya özen gösterilmiştir. Çalışmanın I. Bölümünde Türk-Alman ilişkilerine genel bakış başlığı altında I. Dünya Savaşı dönemi ve iki milletin müttefik olmalarının tarihi sürece etkileri incelenirken II. Bölümde yenilginin taraflar üzerindeki etkileri incelenmiştir. III. Bölümde Türkiye'nin güvenlik çemberi, IV. Bölümde savaşta rol oynayan ülkeler ile olan ilişkileri ve nihayet V. Bölümde savaşın ortasındaki Türkiye'nin dış politikası Alman arşiv belgeleri ışığında incelenmeye çalışılmıştır. VI. Bölümde ise sonuç olarak, Alman kaynaklarına yansıyan yönü ile Türkiye'nin savaşa girmesi ve girmemesi durumunda olmuşlar ve olabilecekler yorumlanmaya çalışılmıştır.
İkinci Dünya Savaşı'nda Türk diplomasisi

Türkiye, İkinci Dünya Savaşı'na taraf olmasına karşın fiilen katılmamıştır. İki savaş arası dönemde dünya yeni bir savaşın hazırlıklarını yaparken Türkiye, barışçı, gerçekçi ve çıkarlarını korumayı bilen dış politikasının yerleşmesine gayret etmiştir. Türkiye'nin savaş süresince amacı savaş henüz başlamadan ilan edilmiş olan 'zorunlu olmadıkça savaşa girmemek' kararının uygulanabilmesi olmuştur. Çatışmalardan uzak kalma hedefi, savaş başladıktan hemen sonra İngiltere ve Fransa ile imzalanan ittifakta savaşa katılma yükümlülüğü üstlenilmesine karşıngerçekleştirilebilmiştir. Türkiye, ittifakta sıralanan ve pek çoğu gerçekleştiğindesavaşa katılma yükümlülüğü doğuran durumların yaşanmasına; savaşta tarafınbelirlenmiş olmasına rağmen karşı tarafın da kendisinin yanına çekme baskılarınınsürmesine; savaşın merkezi konumunda denilebilecek jeostratejik öneme sahip bir bölgede yer almasına ve büyük güçlerin değişkenlik gösterebilen çıkar çatışmalarının ortasında kalmasına rağmen savaşa fiilen katılmayarak kayıpyaşamamayı başarabilmiştir. Bu durum, dış politikasını barışçı temeller üzerine kurmuş olan Türkiye'nin dürüst ve gerçekçi yaklaşım izlemesi sayesinde mümkün olabilmiştir. Türkiye'nin savaşa katılımı, mihver güçlerinin Türkiye için tehdit olmaktan uzaklaşmasından sonra ve savaş sonu düzenini oluşturan tarafta yer alabilmek için, yine savaş döneminde izlediği politika ve bunu yürütenler sayesinde gerçekleşmiştir.
Post-Arab Ppring in Middle East region: The effect of Syrian crisis on Lebanon foreign policy

Bu çalışma, Lübnan Dış Politikası'nın ana hususları da dahil olmak üzere Suriye ihtilafının ardından Lübnan'ın pozisyonuna odaklanmaktadır. Suriye'deki Arap ayaklanmasının komşuları için önemli etkileri vardı. Lübnan davası, Ortadoğu'daki bölgesel politika konusunda istisnai bir durumdur. Sünni-Şii toplulukları arasındaki siyasi bölünmeler Lübnan'daki durumu kötüleştirdi. Mart 2011'de, Suriye ihtilafının başlangıcında, Lübnanlı Najib Mikati hükümeti Ortadoğu ihtilafına karşı tarafsız bir politikanın sürdürülmesi amacıyla resmi bir ayrışma tutumunu benimsedi. Bununla birlikte Suriye çatışması, birbiriyle savaşan iki ana ittifakın içinde, bölgedeki uygun çıkarlarını onaylamak ve onlardan emin olmayı yoğun bir şekilde yansıtıyordu. Sünni 14 Mart koalisyonu, Esad rejimine karşı isyancılara destek vermeli ve 8 Mart koalisyonunun egemen olduğu İran'ın yaslandığı Hizbullah hareketine karşı çıkmalı. Lübnan'daki siyasi istikrarsızlık ve onu daha da kötüleştiren Suriye mülteci krizi, Lübnan dış politika sürecini kapsamlı bir şekilde etkilemiştir.
Cumhuriyet ve Tan gazetelerine göre Türk - Alman ilişkileri: 1933 - 1945

Bu tez çalışmasında; 1933- 1945 yılları arasındaki Türk-Alman ilişkileri Cumhuriyet ve Tan gazetelerine göre ele alınmıştır. II. Dünya Savaşı başlamadan önce ve II. Dünya Savaşı süresince iki ülke arasında cereyan eden ilişkiler incelenmiştir. İdeolojik olarak birbirinin zıttı olan Cumhuriyet ve Tan gazeteleri söz konusu Türk-Alman ilişkileri olduğunda Türk Hükümeti'nin politikasına paralel yayın yapmışlardır. Ancak ikisinin de ideolojik duruşu farklı ve birbirine karşıttır. Cumhuriyet gazetesi Nazizm, Tan gazetesi ise Komünizm fikrini sempatiyle karşılayan yayın politikasına sahiptir. Cumhuriyet ve Tan gazeteleri II. Dünya Savaşı öncesi ve II. Dünya Savaşı sırasında birbirlerinin karşıtları olsalar da Türkiye'nin menfaatlerinde birleşmişlerdir.
İkili ve bölgesel güvenlik unsurları ve Türkiye-İran ilişkilerine yansımaları

Güvenlik günümüz dünya sisteminin işleyişinde en önemli gündem maddelerinden birini oluşturmaktadır. Kavrama uluslararası ilişkiler açısından bakıldığında, tüm dünyayı etkileyen güvenlik sorunlarından söz edilebileceği gibi, yalnızca bir bölgeyi, bir ülkeyi ya da belirli ülkelerin birbirleriyle olan ilişkilerini etkileyen güvenlik sorunlarından da bahsetmenin mümkün olduğu görülmektedir. Türkiye-İran ilişkilerinin özellikle 2000'li yıllarda belirgin gelişme gösterdiği gözlenmektedir. İki ülke arasındaki ilişkilerin yıllardır bazı güvenlik endişeleri etrafında sınırlılıklar taşıdığı düşünülünce, bu yeni dönemde iki ülke arasındaki ilişkilerde güvenlik unsurunun nasıl bir yer işgal ettiği incelenmeye muhtaçtır. İki ülke ilişkilerini güvenlik çerçevesinde değerlendirdiğimizde, kaynağını bölgenin etnik ve dini yapılanmasından alan sorunlar, ideoloji/rejime yönelik kaygılar, iki ülkenin teröre yaklaşımı ve beraberinde ortaya çıkan sınır güvenliğine ilişkin tutumların etkili olduğu, ikili bir unsur olduğu kadar aynı zamanda küresel bir güvenlik unsuru olan enerji unsurunun da ilişkileri etkileyen bir güvenlik faktörü olduğu görülmektedir. Bu çalışmada, Türkiye-İran ilişkilerinde mevcut güvenlik unsurlarının neler olduğunun tespiti ve bu unsurların ikili ilişkilere olan etkisi analiz edilmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak, çoğu kez uluslararası alanda meydana gelen gelişmelerden etkilenmekteyse de, genel olarak ortak kaygılar ve çıkar uyuşmazlıkları etrafında şekillenen Türkiye-İran ilişkilerinde, güvenliğin kimi zaman bir uzlaşma unsuru olarak karşımıza çıktığı, kimi zamanda ilişkilerde ayrıştırıcı bir rol üstlendiği gözlemlenmektedir.
Türkiye-Yunanistan ilişkilerinde yakınlaşma dönemi: 1928-1945

Bu çalışmanın amacı; 1928- 1945 yılları arasında Türkiye ve Yunanistan'ın birbirlerine yönelik geliştirdiği barışçıl politikalarda, uluslararası konjonktürde yaşanan gelişmelerin en önemli unsurlardan biri olduğunun ortaya koyulması ve bahsi geçen iki ülkenin de bu dönemde ülke çıkarları için gerek kamuoyu gerek iç politika kaygılarını bir kenara bırakarak dış politikada yenilikçi kararlar alabildiğinin gösterilmesidir. Çalışmada, iki ülke kurduğu dostluk döneminin uluslararası politikada sağladığı kazanımlar açıklanmış, dönemin hükümet yetkililerinin iki ülke ilişkilerinin dostça ilerleyebilmesi adına ülkelerin dış politikalarında alabileceği kararlar ortaya koyulmuş ve tarihsel süreçten gelen bir düşmanlığa rağmen iki ülkenin ortak olarak algılanan dış tehditler çerçevesinde ortak bir paydada buluşabildiği gösterilmiştir. Türkiye ile Yunanistan arasında söz konusu bu dönemde imzalanan iki taraflı ve çok taraflı dostluk antlaşmaları incelenmiş, hem devletlerin bağımsızlık ve toprak bütünlüğünü sağlamak için hem de uluslararası sistemde yeni ittifaklar kurabilmek adına iki ülke ilişkilerinde karşılıklı işbirliğini ilerleterek daha ileri noktalara ulaşılabileceği anlaşılmıştır.
Hazar Havzası enerji kaynaklarının ulaştırılmasında Türkiye'nin rolü

Günümüzde ekonominin temel yapı taşını enerji kaynakları oluşturmaktadır. Enerji kaynaklarının nihai kullanımına kadar olan her safhada söz sahibi olma ve her aşamayı kontrol edebilme hırsı insanlık tarihi kadar eski olsa da, kömür ve özellikle de petrolün enerji hammaddesi olarak kullanılmaya başlanmasından bu yana daha da şiddetlenmiştir. Bu çalışmada öncelikle Hazar Denizi'nin enerji açısından özelliklerinden ve zenginliklerinden bahsedilmiş, devamında ise bu zenginliklerin ortaya çıkardığı küresel boyutlardaki paylaşım sorunlarından ve bu bölge üzerinde söz sahibi olmak isteyen büyük güçlerin bölgeye yönelik stratejilerinden bahsedilmiştir. Çalışma içerisinde en büyük ağırlık, Hazar petrollerini ve doğalgazının kullanıcı ülkelere ulaştırılmasında Türkiye'nin rolü ve izlediği politikalara verilmiştir. Hazar bölgesinin zengin petrol ve doğalgazının uluslararası piyasalara taşınması için yapılan ve yapılması düşünülen boru hatlarının esas amacı, büyük tüketici konumunda olan Batı'nın özellikle Orta Doğu enerji kaynaklarına olan bağımlılığının azaltılması olarak gösterilebilmektedir. Ayrıca, enerji hammaddelerinin nakledilmesinde ve güvenliğinin sağlanmasında Avrasya'daki enerji kaynakları üzerinde Rusya'nın tekelinin kırılması da diğer bir önemli meseledir. Bu maksatla Türkiye üzerinden alternatif boru hatları, Hazar havzası petrol ve doğal gazını Avrupa'ya nakledilmeye başlanmıştır.
Nuclear dilemma in the Middle East

Bu tez çalışması nükleer enerji ve nükleer silahlar arasındaki ilişkiyi Orta Doğu perspektifinden incelemektedir. Orta Doğu'daki ülkelerin nükleer enerji planları ve özellikle İran'ın nükleer programı düşünüldüğünde, bu bölgenin gelecekte nükleer sorunsalı ile karşılaşması yüksek bir ihtimaldir; ve bu sorunsalın merkezinde barışçıl yollarla nükleer enerji kullanımı ile nükleer silahların yayılımı arasındaki nükleer eşik olacaktır. Bu tezin amacı, bölge içerisinde nükleer enerjinin barışçıl yollarla kullanımını destekleyerek, nükleer enerji ve nükleer silahlar arasında, Orta Doğu'daki nükleer bilmecenin perspektifinden bir köprü kurmak, geçmişş tecrübeleri ve karar verme mekanizmalarını yorumlamaktır. 1992 ve 1995 yılları arasında aktif olan Silahların Kontrolü ve Bölgesel Güvenlik gibi bir çalışma grubunun yardımı ile Orta Doğu'da kitle imha silahlarından arındırılmış bölgenin kurulması; ve bu bölge içerisindeki tüm fisyon maddelerinin tek sahibi olarak, uranyum zenginleştirilmesi ve plutonyum ayrıştırılması üzerinde koruma sağlamak için, tedarik ajansının kurulması sonuçlarına ulaşılmıştır.
Aegean sea in Turco-Greek relations: Problems and prospects

Bu çalışma Türk-Yunan ilişkilerinde Ege Denizine ilişkin sorunları, Soğuk Savaş sonrasında ekonomik, sosyal ve çevresel faktörleri de içerecek şekilde değişen güvenlik teorileri perspektifinde incelemektedir. Çalışmanın amacı güvenlik olgusundaki tüm bu değişikliklere rağmen Türkiye ve Yunanistan arasındaki Ege ile ilgili sorunların askeri boyutlarda kaldığını göstermektir. Bu bağlamda kıta sahanlığı, karasuları, hava sahası ve Doğu Ege Adalarının askerden arındırılmış statüsüne ilişkin sorunlar ele alınacaktır. Çalışmada bu sorunlarla ilgili beklentiler de aydınlatılmaya çalışılacaktır. Bu çerçevede, sorunların gelişimi aktarılmış ve hukuki ve siyasal gerçekler çerçevesinde incelenmiştir. Bu çalışmanın araştırması konuya ilişkin anlaşmalar ve resmi açıklamalar gibi temel kaynaklar vasıtasıyla Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Bilkent Üniversitesi, T. C. Dışişleri Bakanlığı, Amerikan Araştırma Merkezi ve Londra'da İngiliz Siyaset ve Ekonomi Bilimi kütüphanelerinde yürütülmüştür.
Modern uluslararası sistemde güç dengesi teorisinin yeniden kurgulanması: G-20 örneğinde hiyerarşinin hegemonyası

Bu doktora tezinde modern uluslararası sistemin başlangıcı olarak kabul edilen 1815 Viyana Kongresi'nin doğal bir sonucu olarak gelişen güç dengesi teorisi değişen boyutlarıyla incelenmiştir. Tezde güç dengesi teorisine ekonomi politik bir analiz çerçevesinden yaklaşılarak, güç dengesi teorisinin hegemonya kavramlaştırmasıyla ilişkisi araştırılmıştır. Söz konusu ilişki çerçevesinin II. Dünya Savaşı sonrası oluşan uluslararası güç dengesinin doğrudan bir yansıması olarak geliştiği hipotezi, uluslararası kurumların karar alma ve uygulama süreçleri analiz edilerek test edilmiştir. Tezin temel sorunsalını, uluslararası sistemin neo-liberal bir ilişki biçimi inşa ederek uluslararası işbirliğini geliştirdiği iddiasına rağmen, bu neo-liberal ilişki biçiminin hiyerarşinin hegemonyasını inşası oluşturmaktadır. Tezin örneklemini G-20 oluşturmaktadır. G-20'nin bu doktora tezine örneklem oluşturma kapasitesini belirle-yen temel dinamikleri, küresel ekonomik ve siyasal krizlerle olan ilişkisi, uluslararası kurumsallaşma boyutu, gelişmiş ülkeler, yükselen piyasalar ve gelişmekte olan ülke-lerin ekonomi politik ilişkilerini yansıtabilmesi olarak tanımlamak mümkündür. G-20'nin salt teorik eksende bir araştırmasının değil aynı zamanda uygulamadaki çalışma sistematiğinin incelendiği bu doktora tezini ortaya koyarken, G-20 2015 Antal-ya Zirvesine katılma ve 2015 yılından bu yana Düşünce- 20 (T-20) zirvelerini kurumsal olarak takip etme imkanına da sahip olunmuştur. Uluslararası sistemin ikircikli yapısına karşı eleştirel bir metodolojinin hakim olduğu bu doktora tezinde, G-7'den G-20'ye evrilme sürecinde ABD AB ilişkisi, G-20'nin ortaya çıkmasının nedenleri, G-20'nin kurumsal mekanizmasını inşa eden temel dinamikler, G-20 üyesi ülkelerin makroekonomik ve siyasal gösterge setleri analiz edilmektedir.
Atatürk döneminde Türkiye ve Kıbrıs Türkleri

Kıbrıs adası çeşitli devletler tarafından yönetildikten sonra 1571 yılında Osmanlı Devleti tarafından fethedilmiştir. Bu Ortodoks halk için olumlu bir gelişmedir. 4 Haziran 1878 tarihli anlaşma ile İngiltere adanın yönetimini eline geçirmiştir. 1. Dünya Savaşı sırasında ise adayı ilhak ettiğini bildirmiştir. Milli Mücadele döneminde Türkler Anadolu'daki gelişmeleri maddi ve manevi olarak desteklemişlerdir. Lozan Anlaşması'nın 16. 20. ve 21. maddeleri Kıbrıs ile ilgilidir. Lozan sonrasında adada konsolosluk açılması, gelen göçmenlerin ihtiyaçlarının giderilmesi, öğretmen gönderilmesi, öğrencilerin Türkiye'de okutulması, konsolosluğun Kıbrıs ile ilgili hazırladığı raporlar ve Kıbrıs Türklerine yapılan destekler ile Kıbrıs Türkleri ile olan irtibat devam ettirilmiştir. Kıbrıs Türk toplumu da Atatürk İlke ve İnkılaplarını hemen kabul etmiş ve uygulamaya başlamıştır. İngiliz yönetimin karşıt çabaları Kıbrıs Türklerini durduramamıştır. Hamidiye Zırhlısı'nın ziyareti mesaj veren bir ziyaretti. Halkın bu gemiyi coşkuyla karşılaması, Türkiye ve Kıbrıs arasındaki sosyal-kültürel faaliyetler ve Türkiye'nin afetler yaşanan zor zamanlarında destek olması ada Türklerinin Türkiye Cumhuriyeti'ne olan bağlılıklarını gösteren olaylardır. Kıbrıs Türkleri Rumların Enosis çabaları karşısında da sürekli direnç göstermişlerdir.
Labor migration regime in the gulf cooperation council countries

Bu tez Arap Körfezi'ne özel olan göç rejiminin altında yatan nedenleri açıklamayı amaçlamaktadır. Körfez bölgesi yıllardır milyonlarca misafir işçi ve göçmen ağırlamaktadır; ancak bu göçmenlere karşı işlenen ağır insan hakları ihlalleri vardır. Ayrıca, dünyadaki diğer göçmen yanlısı ülkelerin aksine Körfez'deki uzun dönemli göçmenler vatandaşlık elde etme hakkına da sahip değildirler. Bu tez ilk olarak Körfez'deki göçmen işçi rejiminin niteliklerini medya ve hukuk sisteminden örnekler vererek anlatmaktadır. Daha sonra bu rejimi açıklayan nedenlerin rant devletlerine özgü politik ekonomi ve Körfezin ayırt edici demografisi olduğunu, ayrıca kabileciliğin de aracı bir faktör olduğunu iddia etmektedir
Kızıldeniz kıta sahanlığının hukuksal statüsü

Eski dünyanın merkezinde bulunduğuna inanılan ve ilahi dinlerin kitaplarında adı geçen Kızıldeniz, bulunduğu konum itibariyle Asya, Afrika ve Avrupa kıtaları arasında önemli bir geçiş noktası olması ve Atlas okyanusu ile Hint okyanusunu birbirine bağlamasından dolayı tarih boyunca dünyanın en önemli coğrafyalarından biri olmuştur. Nitekim doğu ile batı arasında gerçekleşen ticaretin en önemli rotası olan Kızıldeniz, bu özelliği ile tüm medeniyetlerin ilgisini çekmiş, özellikle Süveyş Kanalı'nın açılmasıyla beraber jeopolitik önemi daha fazla artmıştır. Bu özellikleri ile Kızıldeniz, kendisi üzerinde hakimiyet kurmak isteyen medeniyetler arasındaki çatışmaya tarih boyunca sahne olmuştur. Bu tez çalışmasında, Kızıldeniz'in jeopolitik önemi vurgulanarak, 'Kızıldeniz Kıta Sahanlığının Hukuksal Statüsü' konusu, uluslararası deniz hukukunda yaşanan son gelişmeler dahilinde incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı, devletlere denizlerde ve okyanuslarda bulunan doğal kaynaklar üzerinde hak sahibi olmasını sağlayan kıta sahanlığı kavramını açıklamak ve hukuki rejimi ortaya koymaktır. Ayrıca jeopolitik önemi ile dünyanın en önemli deniz yollarından biri olan Kızıldeniz'in, uluslararası deniz hukukunda yaşanan son gelişmeler ışığında kıta sahanlığı hukuksal statüsünü incelemektir.
Türkiye-Suriye ilişkileri (1998-2011)

Bu tez ile uzun yıllar durma noktasında olan Türkiye-Suriye ilişkilerinin, Adana Mutabakatı çerçevesinde 1998- 2011 yılları arasında nasıl bir grafik çizdiği, bölgede yaşanan önemli olayların iki ülke ilişkilerini nasıl etkilediği, konuları üzerinde durulacaktır. Ayrıca, savaşın eşiğine gelen iki komşu ülke ilişkilerinin, iktidarın yürüttüğü politikalar ve bölgedeki krizler nedeniyle nasıl şekillendiği analiz edilerek, Türkiye-Suriye ilişkileri üzerine fikir oluşturulmasına çalışılacaktır.
The property issue in the Cyprus question

Bu tezin amacı, Kıbrıs sorununun mülkiyet yönünü değerlendirmektir. Mülkiyet konusu, Kıbrıs sorununun önemli bir parçasıdır çünkü adanın iki tarafındaki yoğun bir nüfusun haklarını ilgilendirmektedir. Giriş bölümü ve adanın tarihsel geçmişşinden sonra Kıbrıs sorununun kökenini anlamak için, anlaşmazlığın genel özeti yer alacaktır. Daha sonra ise, iki tarafın mülkiyet konusundaki fikirleri ve anlaşmazlıkları belirtilecektir. Süregelen barış görüşmeleri ve mülkiyet konusu incelendikten sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin Kıbrıs sorunu ve mülkiyet konusu ile ilgisi vurgulanıcak ve Kıbrıs'taki son gelişmeler tartışılacaktır.
Doğu Avrupa ülkelerinin sosyalizmden kopuşu ve demokratikleşme süreci: Polonya örneği

Polonya sosyalizmden kopup demokratikleşme sürecini farklı aşamalarıyla birlikte yaşamış önemli bir Doğu Avrupa ülkesidir. 1945- 1989 yılları arasında sosyalist rejimin uygulandığı Polonya barışçıl bir şekilde bu rejimden koparak tekrar demokratik rejime dönmüştür. Polonya'nın demokratikleşme sürecinde siyasi partilerin ve sivil toplum kuruluşlarının faaliyetleri gibi iç dinamiklerin yanı sıra AB gibi dış dinamikler de etkili olmuştur. Bu araştırmanın konusu Polonya'nın demokratikleşme sürecinde etkili olan temel iç ve dış dinamiklerin incelenmesidir. Söz konusu dinamiklerin bir kısmı demokratikleşme sürecine olumlu katkılar sağlarken başka bir kısmı ise sürece zarar vermiştir. Bu araştırmada, 2015 yılı itibariyle tek başına iktidara gelen popülist bir iktidarın 26 yıl boyunca adım adım inşa edilen demokratikleşme sürecine kısa bir süre içerisinde nasıl zarar verebildiğini, dolayısıyla demokrasinin aslında ne kadar kırılgan bir rejim olduğunu göstermesi bakımından önem taşıdığı değerlendirilmektedir.
The evolution of Turco-Iraqı relations 2002-2014

Türkiye-Irak ilişkilerinin eski bir tarihi vardır. Bu sadece iki ülkenin 0 ortak sınırları, dinleri ve kültürel bağları olmasının yanında aslında dünya haritasındaki önemli stratejik konumlarına ve demografik yapılarına dayanmaktadır. Irak'ın 1927 yılında Türkiye tarafından bağımsızlığının tanınmasından bu yana iki ülke tarihi, siyasi, ekonomik ve etnik konularda ortak sorunlara sahiptirler. Günümüzde de petrol, gaz, boru hatları, su meseleleri, etnik gruplar, Türkmenler, Kürtler, Sünni-Şii rekabeti ve İŞİD sorunları benzeri konular iki ülke için de ortak sorun alanlarını teşkil eder. Iraq ve Türkiye-ABD işgali sonrası paylaştığı diğer konular ise ağırlıklı olarak güvenlik meseleleridir. PKK ve Kürtleri ilgilendiren etnik ve terör sorunları, ekonomik istikrar ve sınır sorunlarına ek olarak iç ve dış aktörlerin geçici baskıları ilişkileri etkileyen konuma sahiptir. Bütün bunlardan dolayı Irak-Türkiye ilişkileri karmaşık konular bütünlerinden oluşmakta ve iki ülkenin güvenlik çıkarları ekseninde Irak'ta istikrarın sağlanması düzlemine oturmaktadır. Bu tez zaman içinde Türkiye-Irak ilişkilerinin geilişime detaylı bir tarihi yaklaşım getirmektedir. Geçmişten günümüze uzanan ilişkiler içinde inişli çıkışlı noktalar, Irak'ın dış politikası merkezli olarak, Arap ve İslam Dünyası'nın geneli içinde değerlendirilmektedir. Tezin ana konusu 2003- 2014 arası Türk-Irak ilişkilerinin ana konuları ve bu konularda tarafların farklılıklarıdır.
XXI. yüzyılda Türkiye-Azerbaycan ilişkileri

Yapılan bu çalışmada ''XXI. Yüzyılda Türkiye Azerbaycan İlişkileri'' konusu incelendi. Tez konusunun daha iyi anlaşılması için, İki devlet arasındaki ilişkilerinin tarihsel sürecine kısaca değinildi. Haydar Aliyev'in de ifade ettiği gibi ''Bir Millet, İki Devlet'' olan Türkiye Azerbaycan, ikili ilişkilerde bazen küçük sorunlar yaşamış olsa da, genel olarak kardeşlik düzeyinde ilişkiler mevcut oldu. Tarihte her zaman karşılıklı yardımlar çerçevesinde ilerleyen iki devlet arasındaki ilişkiler, SSCB döneminde zayıflasa da, 1991 yılında Azerbaycan'ın bağımsız olmasıyla yeniden güçlü ilişkiler kurulmaya başlandı. Soğuk Savaş sonrası dönemde kültür, askeri, siyasi ve ekonomik ilişkilerde daha çekimser tavırlar sergilendi. Ancak, 2000 sonrası dönemde ikili ilişkiler, daha rasyonel ve pragmatik olarak gelişti ve stratejik ortaklık düzeyine vardı. Yapılan çalışma dört bölüm şeklinde ele alındı. Birinci bölümde, Azerbaycan ve Türkiye arasındaki siyasi ilişkiler incelendi. İkinci bölümde, Azerbaycan ve Türkiye arasındaki ekonomik ilişkiler ele alındı. Üçüncü bölümde, Azerbaycan ve Türkiye arasındaki askeri ilişkiler incelendi. Dördüncü bölümde, Azerbaycan ve Türkiye arasındaki kültürel ilişkiler ele alındı.
Saakashvili Dönemi Gürcistan dış politikası

1991 yılında Sovyetler Birliği'nin çökmesiyle hem Soğuk Savaş sona ermiş hem de Orta Asya, Balkanlar ve Kafkasya'da pek çok ülke bağımsızlığını elde etmiştir. Bağımsızlıklarını elde eden bu ülkeler kendi ulus devletlerini ve kurumlarını inşa ederken aynı zamanda da yıllarca uzak kaldıkları değerleri de ülkelerinde tatbik etmeye başlamışlardır. Soğuk Savaş sonrası ortaya çıkan bu yeni devletler kendi ulus devletlerini inşa ederken kendi ulusal kimliklerinden ve kültürlerinden ilham almışlardır. Gürcistan'da kendi ulus devletini kurarken Gürcü kimliği üzerine ulus devletini inşa etme yoluna gitmiş ve dış politika önceliklerini de bu kimlik üzerine oluşturmaya çalışmıştır. Bu çalışmanın amacı Soğuk Savaş sonrası bağımsızlığını elde eden Gürcistan'ın, 2003 yılında bir devrimle iktidara gelen Devlet Başkanı Mikheil Saakashvili Dönemi Gürcistan dış politikasını oluştururken hangi değerlere atıfta bulunulduğunu ve dış politika tercihlerini nelerin belirlediğini ortaya koymaktır.