turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye Azerbaycan; Stratejik işbirliği kapsamında askeri ilişkiler

1990'lı yıllardan itibaren SSCB'de daha açık bir şekilde kendini gösteren siyasi ve ekonomik buhranlar bölgenin siyasi manzarasında kısa bir süre içerisinde büyük değişikliklerin ortaya çıkacağının ayak sesleriydi. Nitekim, bu durum 1991 yılında bağımsızlık harekatının tüm birlik ülkelerine yayılması ile sonuçlanacak, zamanla kan dökülerek işgal edilen bu topraklar tekrar bağımsızlık mücadelesi vererek bağımsızlıklarına kavuşmaya başlayacaklardı ki, bu süreçte bağımsızlığını elde eden 15 ülkeden biri de Azerbaycan Cumhuriyeti'ydi. Azerbaycan'ın bağımsızlığına kavuşmasından sonra hem siyasi ve ekonomik, hem de askeri ve sosyo-kültürel açıdan yeni bir sayfa açılmış, bu süreçte ise Batı dünyasına entegrasyon sürecinde yeni ilişkilerin geliştirilmesi hız kazanmakta iken, aynı zamanda dil ve kültür birliği ile ortak tarihi geçmişşe sahip olan Türkiye ile olan ilişkilerin güçlendirilmesi bu dönemden itibaren artan bir seyir ile günümüze kadar uzanan güçlü bağları da beraberinde sunmuştur. Sovyetlerin dağılması ile birlikte yeni bir dönüşüm sürecine giren diğer ülkeler gibi Azerbaycan da bu dönemi hiç de kolay bir şekilde atlatamamıştır. Bağımsızlığını yeni kazanan ülkenin uluslararası arenada tanınması en büyük siyasi hedeflerden birini oluşturmaktaydı ki, bu süreçte de Azerbaycan'ı 9 Kasım 1991'de bağımsız olarak tanıyan ilk devlet Türkiye olmuş, bununla da temelleri atılan yeni dönemde ikili ilişkiler her geçen gün güçlenerek günümüze kadar ulaşmıştır. Ortak tarihi geçmişş, ortak dil ve kültür bu ilişkilerin temelini oluşturmasına rağmen ortak ekonomik ve siyasi hedeflerin de bu süreçte önemli bir yere sahip olduğu unutulmamalıdır. Nitekim, Azerbaycan'ın bölgedeki güçlü konumunu koruması ve bağımsızlığını güçlendirmesi, toprak bütünlüğüne yönelik mevcut tehditlerin ortadan kaldıırılması, ayrıca zengin enerji kaynaklarına sahip olan Hazar bölgesinin mevcut potansiyelinden yararlanılrak Batı ülkeleri ile olan ilişkilerin geliştirilmesinde Türkiye'nin müstesna rollere sahip olduğu aşikardır. Bütün bunları göz önünde bulundurarak, bu çalışmada Azerbaycan ve Türkiye arasındaki ikili ilişkilerin tarihsel gelişim sürecinin derinlenmesine incelenmesi, ilişkilere yön veren tarihsel olayların ele alınıp değerlendirilmesi araştırmanın temel amacını oluşturmuştur.
Lizbon Antlaşması'yla tanınan ayrılma hakkı çerçevesinde Brexit Süreci, Brexit'in Birleşik Krallık ve AB üzerinde muhtemel etkileri

1950'li yılların başından günümüze kadar gelen Avrupa Birliği entegrasyon süreci, zaman içerisinde gerçekleşen genişleme ve derinleşme aşamalarıyla birlikte bir hayli yol kat etmiştir. Günümüze kadar gelişerek devam eden yolculuk boyunca ise Birlik ve Birliği oluşturan üye ülkeler birçok sınamayla karşı karşıya kalmışlar; bu sınamalarsa bazı dönemlerde Birliği zora sokmuştur. Çalışmada Avrupa Birliği entegrasyon süreci, hem genişleme hem de derinleşme süreçleri bakımından ele alınmakta ve son noktada Lizbon Antlaşması'yla sisteme dahil olan 'Birlik'ten Ayrılma Hakkı' bağlamında incelenmektedir. Yasal olarak ilk kez tanınan bu hakla birlikte yaşanan gelişmeler ve bu hakkı ilk kez kullanan Birleşik Krallık'ta yaşanan süreç, başından sonuna kadar anlatılmaktadır. Ortaya çıkan bilgiler ışığında ise yaşanan Brexit sürecinin hem Birleşik Krallık ve hem de Avrupa Birliği entegrasyon süreci üzerinde yaratması muhtemel olan etkiler ortaya konmaktadır.
The impact of Turkish-İsraeli relations on Turkey's relations with Arab states

Tez, tarihi görünüm ve günümüz Türk İsrail ilişkisinin Arap devletleri üzerinde nasıl etki ettiğini incelemektedir. Önemli nokta, Ortadoğu bölgesinin iki Arap olmayan devletinin bölgedeki Arap devletlere rağmen nasıl strateji ilişki kurduğudur. Kıyaslamalı tarihsel yaklaşamı kullanarak, detaylı şekilde ikili ilişkilerdeki ideolojik ve siyasi sorunların Türk İsrail ilişkisinin Türk Arap ilişkilerine etkisi açısından analiz edeceğiz. Türkiye ve İsrail Soğuk Savaş sonrası dönemde Ortadoğu bölgesinde boşalan güc dengesini Arapların arasında bölgesel güc olarak doldurmaya çalıştılar. Bu tezde bu iki hasım devletlerin Araplara rağmen neden bir-birleri ile güclü strateji ortaklığa ihtiyac duydukları da analiz edildi.
Reflecting peacebuilding in practice: United Nations transitional administrations

Bu tezin temel amacı, bir bölgenin idaresinin o bölgenin gelecekteki statüsü hakkında ortaya çıkmış olan bir uyuşmazlığın sonuçlarını yönetmek ve nihai bir çözüme bağlamak üzere geçici bir süre için Birleşmiş Milletler'e devrinin fikirsel düzeyde ve uygulama alanında incelenmesidir. Bu çerçevede, Kosova Birleşmiş Milletler Geçici Yönetimi Misyonu ve Birleşmiş Milletler Doğu Timor Geçici Yönetimi çok önemli örnekler teşkil etmekte olup, uluslararası geçici yönetimleri tarafından sunulan fırsatlar ve aynı zamanda tecrübe edilen zorluklar bakımından gelecekte ortaya çıkabilecek benzer yapılanmalar için önemli ipuçları vermektedir. Soğuk Savaş'ın sona ermesinden itibaren, Birleşmiş Milletler için daha müdaheleci bir rolü kabul eden belirleyici birtakım ortaya çıkmıştır. Müdahele kavramının bu değişen yapısı göz önünde bulundurulduğunda, bu çalışmanın temel odak noktası, müdahale sonrası süreçte savaşların yıkımına maruz kalmış topluluklarda gerçekleştirilen barışın inşası ve devletin yeniden imarı aşamalarının incelenmesidir. Buradan hareketle, Birleşmiş Milletler tarafindan yürütülmüş olan en kapsamlı ve karmaşık barış operasyonları niteliğinde değerlendirilen uluslararası geçici yönetimleri bu tezin en temel ve öncelikli konusunu oluşturmaktadır. Yeni müdahalecilik ve askıya alınmış veya şartlı egemenlik gibi kavramların tartışıldığı bir dönemde, bu yönetimlerin bağımsız bir devletin egemen yetkilerine benzer şekilde üstlendikleri yasama, yürütme ve yargı erklerinin boyutları incelenmeye değerdir.
İran Aydını'nın gözüyle Osmanlı Devlet: Ahtar Gazetesi örneği (1876-1880)

Bu çalışma, Ahtar gazetesi bağlamında İranlı aydınların dönemin siyasi, hukuki ve kültürel konuları hakkında ne düşündüklerini tespit ederek bir sonuca ulaşmayı hedeflemiştir. Bu hedef doğrultusunda Ahtar gazetesinin (1876-1880) yıllarındaki nüshaları incelenerek, analizi yapılmış, ulaşılan bilgiler değerlendirilmiş ve bir sonuca ulaşılmıştır. Gazetenin incelenmesi sonucunda, İranlı aydınların, Osmanlı son döneminde yapılan tartışmalara katıldıklarını, Osmanlı Devleti'nde yapılan reform hamlelerini dikkatlice takip ettiklerini, bu dönemde tartışılan kavramlarla ilgili genişçe yorumlar yaptıkları ve bunları yalnız İstanbul'daki okurlarına değil, aynı zamanda İran, Hindistan, Kafkasya gibi muhitlere de ulaştırmaya çalıştıklarını ve bunu kendilerine amaç edindikleri anlaşılmıştır.
State repression and populist discourse: A comparative case study of Gezi Park Movement, Occupy Wall Street Movement and the Egyptian Revolution

Demokrasiler neden şiddet içermeyen sivil hareketleri baskılarlar? Demokrasiler, şiddet içermeyen sivil hareketlere tepki olarak neden popülist söyleme başvururlar? Bu sorulara cevap verebilmek için, bu tez popülist söylemin şiddet içermeyen sivil hareketlerin baskılanması üzerindeki etkisini incelemektedir. Bu tez temel olarak hükümetlerin baskı kurmak için gereken siyasal fırsatların sınırlarını genişletmek adına şiddet içermeyen sivil hareketlere tepki olarak popülist söyleme, i. e. bağımsız değişken, başvurduklarını iddia etmekte ve var olan baskı ve mobilizasyon modeline bir bağımsız değişken ekleyerek literatüre katkı yapmaktadır. Bu değişken, yapılandırılmış karşılaştırmalı vaka çalışması yoluyla Gezi Park Hareketi, Mısır Devrimi ve Wall Street'i İşgal Et Hareketi'nin karşılaştırıldığı bir yöntem ile test edilmektedir. Bu vakalar popülist söylemin, şiddet içermeyen sivil hareketlerin devlet tarafından baskılanmasında etkili olduğunu ispatlamaktadır.
1973'ten günümüze katliama maruz kalan Türk diplomatları ve bu katliamların Türk basınına yansıması

1973'ten başlamak üzere 1994 yılına kadar dünyanın çeşitli ülkelerindeki Türk temsilciliklerine ve diplomatlarına yönelik saldırılar olmuştur. Çoğunluğu Ermeniler tarafından düzenlenen bu saldırılar neticesinde birçok değerli Türk diplomatı hayatını kaybetmiştir. Bu çalışmada, 'Ermeni Meselesi'nin Türk diplomatlarının katledilmeleri temelinde gündemde tutulması, şehit diplomatlar ve katliamların Türk basınına yansımaları ele alınmıştır. Araştırmada, saldırıların başladığı 1973'ten sona erdiği 1994 yılı aralığında yayımlanan, döneminin gazeteleri incelenmiş, 1973 saldırısının ilk saldırı olması sebebiyle basında geniş bir şekilde yer aldığı görülmüştür. Türk kamuoyu tarafından ilk kez karşılaşılan bu saldırıya gereken hassasiyet ve tepki gösterilmiş, ancak gösterilen bu hassasiyet ve tepki sonraki süreçte giderek azalmıştır. Türk kamuoyunun bu genel tutumu Türk basınına da yansımış ve Türk basınında da saldırıların olağan bir hale geldiği gözlenmiştir.
Kopenhag okulu teorik yaklaşımları çerçevesinde Arap Baharı olaylarının Orta Doğu güvenliğine etkisi

Tarih sahnesinde siyasal ve sosyal yapıların inşasında toplumsal hareketlerin rolü oldukça büyüktür. Özellikle egemen güçler toplumu baskı altına almaya çalıştığında, toplum içindeki belli kesimlerin ötekileştirilmeye çalışılmasında, özgürlüklerin baskı altına alındığı anti demokratik durumlarda bu kitle hareketleri daha bir önemli hale geldiği söylemek yanlış olmayacaktır. 2010 yılında önce Tunus ardından Mısır'da başlayan Arap Baharı olarak adlandırılan süreç de toplumsal bir hareket olarak doğmuştur. Ortadoğu halkları yıllarca diktatörler tarafından yönetilmiş, baskı ve sömürüye kalmış, insan haklarından mahrum bırakılmış, yolsuzluk eşitsizlik gibi sebeplerle çağdaş bir yaşamdan uzak bir yaşam sürdürmüşlerdir. Böyle şartlarda uzun yıllar yaşamış bir halk kitlesinin böylesi bir isyana kalkışıp diktatör rejimleri yıkması büyük bir tarihsel olay olarak kayıtlara geçiştir. Ancak bir bahar havası yaratmış olmasına rağmen sonuçları bakımından bölge halkı için çok da iç açıcı sonuçlar doğurmamıştır. Arap Baharı öncesi ve sonrası Ortadoğu güvenliği Kopenhag Okulu teorisi çerçevesinde analiz edilecektir. Böylece isyanların bölgede oluşturduğu insani yıkım boyutuyla beraber güvenlik sorunları da analiz edilmiş olunacaktır.
Georgian-Abkhaz ethnic conflict: A case in Moscow's nationality policy

Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla, Transkafkasya bölgesi kaçınılmaz olarak uzun sürecek bir anlaşmazlığın ve belirsizliğin içine düştü. Sovyetler Birliği'nin külleri arasından yeni bağımsızlığını elde eden bölge ülkeleri, kökleri çok eskilere dayanan etnik çatışmalara sahne oluyordu. Transkafkasya, tarih boyunca etnik hareketlerin süregeldiği, Osmanlı, İran ve Rus çıkarlarının kesiştiği bir bölge olmuştur. Transkafkasya ülkeleri, özellikle Gürcistan, toprak bütünlüğünü tehlikeye sokan etnik hareketler ile karşı karşıya kalmışlardır. Bu etnik hareketler her ne kadar bölgenin iç problemleri olsa da özellikle son yüzyıllarda bölgenin tek hakimi olan Rusya, bu hareketleri bölgede kendi güvenliğine ve çıkarlarına bir tehdit olarak görmüş ve olaylara doğrudan müdahale etmiştir. Bu çalışmanın temel amacı, Rusya için tarih boyunca önemli bir milliyet problemi olan Gürcistan'daki Gürcü-Abhaz etnik çatışmasını incelemektir. Ayrıca, Abhaz etnik hareketine karşı Tiflis ve Şuhum yönetimlerinin karşılıklı izledikleri politikalar, Moskova'nın geleneksel milliyet politikası çerçevesinde bu krize yaklaşımı ve bölge üzerindeki kuvvet mücadelesi bu çalışmanın ana konusu olacaktır. rv
Uluslararası barış ve güvenliğin korunması veya yeniden tesisi bakımından Türk Hukukunda yurtdışına asker gönderilmesi

Devletler, barış zamanında uluslararası barış ve güvenliğin korunması için yurt dışına silahlı kuvvet gönderebilmektedir. Uluslararası hukuka göre barış zamanında bir devletin silahlı kuvvetleri, uluslararası meşruiyet sağlandığında yurt dışına gönderilebilir. Bu durumda bir devlete münferiden veya uluslararası bir örgütün üyesi olarak silahlı kuvvetlerini başka bir devletin toprağına göndermesine izin verilebilir. Bunun yanında, barış zamanında bir devletin silahlı kuvvetleri, başka bir devletin toprağında o devletin rızası ile bulunabilir. Bu rıza, bir davet veya bir antlaşma ile belirtilir. Bu kapsamda Türkiye Cumhuriyeti de barış zamanında yabancı devletlere silahlı kuvvet göndermektedir. Türk hukukunda barış zamanında yurt dışına asker gönderilmesi hakkında anayasal düzenleme mevcuttur. 1982 Anayasasına göre Türk Silahlı Kuvvetlerinin yabancı devletlere gönderilmesine veya yabancı silahlı kuvvetlerin Türkiye Cumhuriyeti'nde bulunmasına izin verme yetkisi Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne aittir. Türkiye Cumhuriyeti, üyesi olduğu uluslararası örgütlerin faaliyetleri veya devletlerle yaptığı antlaşmalar kapsamında silahlı kuvvetlerini yurt dışına göndermektedir. Türkiye Cumhuriyeti'nin yurt dışına barış zamanında silahlı kuvvet göndermesinin ilk önemli örneği, Kore meselesi vesilesiyle ortaya çıkmıştır. Daha sonraki tarihlerde ve günümüzde de bunun örnekleri mevcuttur. Bu örnekler, hukuki ve siyasal esas ve sonuçlarıyla bu tezin kapsamında ele alınmış ve değerlendirilmiştir.
AİHM mülkiyet karalarının AB Türkiye ilişkilerine etkileri

Sayısı: VIII + 156 + 7 Anabilim Dalı: Uluslararası ilişkiler Bilim Dalı: Uluslararası İlişkiler Yirminci yüzyılın belki en önemli erik gelişmesi, insan haklarının uluslararası düzeyde tanınması ve insan haklarının korunması için uluslararası düzeyde mekanizmalar geliştirilmesidir. AİHS ile Avrupa'nın kamu düzenini temsil eden ortak bir hukuki alan yaratmıştır. Hukuki alanın denetlenmesi ve korunması için kurulan AİHM ise, aldığı kararlar ve bu kararlarda belirtilen esaslar ile bütün Avrupa ülkelerinde geçerli olan ortak hukuki standartları yansıtmaktadır. Araştırmanın amacı, AİHM kararlarının AB tarafından baskı aracı olarak kullanıldığı inancının bir yanılgı olduğunu, mülkiyet hakkı ihlali iddiası ile açılan davaların sebep ve sonuçlarını tespit ederek göstermektir. Ayrıca, Türkiye'nin AB üyeliği yolunda yaptığı reform ve düzenlemelerin mülkiyet hakkı ihlallerinde ne kadar etkili olduğunu incelemek ve daha ne tür düzenlemeler yapılması gerektiğini tespit etmektir. Araştırma sonucunda Türkiye'nin, AB'nin özellikle üzerinde durduğu insan haklan ve demokrasi alanında eksikliklerini gidermek için bazı düzenlemeler ve reformlar ile ciddi çabalar gösterse de, daha yapması gereken pek çok yasal düzenlemeler olduğu görülmüştür. Bu konuda yasal ve yönetimsel önemli açıkların olduğunun görülmesi, AİHM'ye yapılan başvuruların sayı çokluğunu ve nedenini açıklamaktadır. Aynı zamanda, Türkiye'ye çifte standart uygulandığı iddiasının yanlış olduğunu da göstermektedir İhsan haklarının uluslararası alanda korunması konusunda önemli bir denetim mekanizması olan AİHM'nin yargı yetkisini tanıyan Türkiye aleyhine açılan davalar, AİHM'nin toplam yükünün 1 /5'ine eşittir. Rakamın büyüklüğü alınması gereken önlemlerin önemini ve aciliyetini göstermektedir. Son dönemde yapılan yasal düzenlemeler sonucunda, mülkiyet hakkı ihlallerinde, özellikle de köy boşaltma nedeni ile yapılan başvurularda önemli bir düşüş gözlenmektedir. 2002 yılında kabul edilen Kamulaştırma alanındaki dava sayısının 2001'in davalarının Vi'i olması bu alanda yapılan yasal düzenlemelerin ne kadar etkili olduğunu göstermektedir. Kıbrıs konusu ile ortaya çıkan, mülkiyet davaları ise Ada'da barışın sağlanamaması nedeni ile çözümlenememiştir. KKTC'de iç hukuk yolu oluşturma amacı ile yapılan düzenlemeler ve kurulan mahkemenin ise ne kadar etkili olacağını önümüzdeki yıllar gösterecektir.
The Greek Turkish relations in terms of the natural gas networks in Southeastern Europe and the Eastern Mediterranean

Bu çalışmada, güney koridorunun Avrupa'nın enerji güvenliği üzerindeki etkisini ve bu seçimin Yunanistan ve Türkiye'deki sonuçlarını değerlendirmeye çalışmaktayım. Avrupa'nın enerji ihtiyacının artıyor olması ve birincil enerji üretiminin azalması sebebiyle, Yunanistan ve Türkiye üzerinden geçen boru hatları; Rusya'ya olan bağımlılığın azalmasına ve bunun yanı sıra güney Avrupa'nın ekonomik ve siyasi istikrarına daha da katkıda bulunacaktır. Dahası, Yunan topraklarından geçen boru hatlarının belirgin bir şekilde ekonomiye katkıda bulunması, iş imkanları yaratması ve bununla birlikte ülkenin önümüzdeki yıllarda Avrupa'nın enerji ihtiyacının karşılanmasında önemli bir rol oynaması beklenmektedir. Türkiye açısından ise geçiş boru hatları ülkenin jeopolitik bir merkez olarak konumlanmasına katkıda bulunacak ve ülkenin komşularıyla olan ilişkilerini normalleştirmesine yardımcı olacaktır. Boru hatlarının geçeceği yollar ile ilgili jeopolitik kaygılar aşikardır ve sadece yapılması gereken tercihleri değil, aynı zamanda devlet aktörlerinin dış politika hedeflerini de şekillendirecektir.
1962 Küba Krizi'nin Türkiye'ye etkileri

Bu tez, 1962'deki Küba Krizi'nin Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ne olan etkilerini anlatmak amacıyla Dursun Varlı tarafından kaleme alınmıştır. Tezin konusu, daha önceden fazla kalem oynatılmamış bir niteliğe sahiptir. Çünkü konu hakkında sadece iki kitap, birkaç makale ve gazeteler kısıtlı bilgi vermektedir. Konunun bu özelliği, yazarın araştırma yapmasının temel sebebidir. İKüba Krizi'nin Türkiye'ye Olan Etkileri? ismindeki tez üç bölümden oluşmaktadır. Tezin giriş bölümünde dünyadaki soğuk savaş dönemine ; birinci bölümünde 1962'deki Türkiye'nin siyasi durumuna; ikinci bölümünde Küba Krizi'ninçözümünde Türkiye'nin üslendiği role ve üçüncü bölümünde de Küba Krizi'nin Türkiye'ye olan etkilerine siyasi, milli savunma ve ekonomi açısından değinilmiştir. Üç bölümden oluşan tezin sonuç kısmında Küba Krizi'nin Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ne olan etkilerine genel olarak değerlendirilmiştir. Yazar Dursun Varlı, 1962'de meydana gelen Küba Krizi'nin Türkiye'ye olan etkilerini, Türkiye Büyük Millet Meclisi Tutanaklarına, Türk Basınına, dergilere, makalelere, web sitelerine, arşivlere ve kitaplara dayanarak açıklamaya çalışmıştır. Bu belgeler tezin bibliyografya kısmında gösterilmiştir. Bu tez 97 sayfadan oluşmaktadır.
Karşılıklı bağımlılık çerçevesinde Türkiye Türkmenistan ilişkileri

Türkmenistan ve Türkiye arasındaki ilişkiler 1991 yıllından sonra oldukça derinleşmiştir. Gelişen bu ilişkide öne çıkan kısım Türkmenistan ve Türkiye arasındaki ekonomik ilişkilerin geldiği seviyedir. Bu çalışmada, Joseph S. Nye ve Robert O. Keohane'nin 1980'lere doğru ortaya koydukları karşılıklı bağımlılık çerçevesinde analiz birimi olarak Türkmenistan ve Türkiye ilişkileri ele alınmış ve incelenmiştir. Bu iştigalde, Türkmenistan ve Türkiye ilişkileri, Türkmenistan ile Türkiye'nin siyasi ve ekonomik profili, dış politika stratejisi ve Türk kimliğine bakışları özetlenmiştir. Türkmenistan ve Türkiye'yi karşılaştırırken Türkiye'nin 100. yılını kutlamaya hazırlanan, güçlü bir imparatorluk mirasına sahip devlet olduğunu, Türkmenistan'ın ise 2019 yılı itibariyle henüz otuz yılını doldurmamış bağımsız ve egemen bir devlet olduğunu göz ardı etmemek gerekir. Türkiye ile Türkmenistan arasındaki ilişkilerde ekonomik olarak bir maliyet söz konusu olup asimetrik bir ilişki tespit edilmiştir. İki ülke arasındaki ilişkiler genel çerçevede tartışılmış ve ilişkilerin gelişmesi için öneriler sunulmuştur.
Soğuk savaş döneminde Türkiye'deki siyasal İslamcılık hareketinin dış politika söylemlerinin hidayet romanları üzerinden incelenmesi

Türkiye Soğuk Savaş Döneminde, resmi bir politika olarak Batı Bloku ittifakı içinde yer almıştır. Diğer taraftan ülke içindeki siyasi hareketler kendi ilke ve menfaatleri çerçevesinde iki kutuplu uluslararası sisteme dair bir dış politika söylemi geliştirmişlerdir. Önce 1946 sonrası gelişen demokratik siyasi ortam ve ardından 1960 sonrasında genişleyen sivil özgürlükler sebebiyle bu söylemler daha görünür hale gelmişlerdir. İslamcılık, Türkiye'nin en eski ve etkili siyasi hareketlerinden biridir. Batıya karşı tepkisel gelişen ama batı değerlerini eklektik olarak alan İslamcı düşünce Cumhuriyetin ilanı sonrasındaki seküler inkılap süreci ile akademik ve resmi alandan çekilmiştir. Roman edebiyat türleri içinde en siyasal olan türlerden biridir. Bir kurgu bağlamında okura siyasal mesaj vermek hem etkili hem de adli açıdan güvenli bir metottur. 196o sonrasında yazılan hidayet romanları dönemin İslamcılık düşüncesi için birer propaganda ve doktriner eğitim aracıdır. Kitle medyası işlevi gören bu romanlar okuyucuyu İslamcı ideoloji etrafında toplumsallaştırmıştır. Her siyasi propaganda metni gibi hidayet romanlarında da savunduğu ideolojinin dış politika söylemi bulunmaktadır. Bu tezde, 'Soğuk Savaş Dönemi Türkiye İslamcılığının dış politika söylemi nasıldır' sorusu, hidayet romanları üzerinden yapılan söylem ve metin incelemesi metodu ile incelenmiştir. Tezin sonunda iki çok satan hidayet romanı; Minyeli Abdullah ve Oğlum Osman romanları geliştireln tez çerçevesinde incelemeye tabi tutulmuştur.
Ulusötesi göç ağları oluşumu üzerine bir alan araştırması Malezya'da yaşayan Türkler örneği

Malezya ile Türkiye arasındaki ikili ilişkilerin başlangıcı on beşinci yüzyıla dayanmaktadır. On beşinci yüzyıldan itibaren sırasıyla Portekiz, Hollanda ve İngilizlerin sömürgesi altında bulunan Malezya devamlı olarak Osmanlı ile ilişkilerini sürdürmüştür. Osmanlı padişahı II. Abdülhamid'in izlediği Pan-İslamizm politikası sebebiyle belli bir seviyede devam eden ilişkiler dönemsel olarak artmıştır. 20. yüzyılda Malezya kurulduktan sonra da normal devam eden ilişkiler son on yıl içinde artış göstermiştir. Birçok Türk vatandaşı turizm, eğitim ve iş amaçlı Malezya'yı kısa süreli ziyaret etmektedir. Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı'nın verilerine göre Malezya'da sürekli ikamet eden yaklaşık 600 Türk vatandaşı bulunmaktadır. Bu çalışma ile Malezya'da yaşayan Türkler üç ana konuda incelenmiştir. Bu inceleme için anket yöntemi kullanılmıştır. Ayrıca konu kapsamında mülakatlar da yapılmıştır. Araştırma kapsamındaki ilk konu; Malezya'da yaşayan Türklerin sosyal uyumlarını ölçmektir. İkinci konu; Malezya ve Türkiye'nin çeşitli kriterlere göre karşılaştırması ve bu kriterler üzerine Malezya'da yaşayan Türklerin düşüncelerinin anlaşılmasıdır. Son konu ise Malezya'da yaşayan Türklerin, Türkiye ile olan maddi ve manevi bağlarının ne seviyede olduğunun çeşitli değişkenlere bağlı olarak incelenmesidir. Zaman ve maliyet sınırı sebebiyle araştırma genel olarak Türklerin yoğun olarak yaşadığı Batı Malezya'da; özellikle başkent Kuala Lumpur ve Selangor eyaletleri kapsamında yapılmıştır. Araştırmaya Malezya'da yaşayan 140 Türk vatandaşı dahil edilmiştir. Araştırmada edinilen bilgilere göre katılımcılar genel olarak 21-35 yaş aralığında olup orta ve alt seviyede gelire sahiptir. Malezya'ya geliş sebepleri olarak eğitim ve iş faktörü öne çıkmaktadır. Katılımcıların yüksek oranı İngilizce bilirken, düşük bir oranda Malayca bilenler de vardır. Katılımcıların büyük çoğunluğu sosyal hayata uyum sağladıklarını ve Malayların kendilerine iyi davrandığını düşünmektedir. Katılımcıların Malezya'da yaşadığı sorunların başında temizlik ve yemek kültürlerinin farklı olması gelmektedir. Katılımcılar Türkiye'nin Malezya'dan örnek alması gereken en önemli konunun Malezya'daki hoşgörü ve özgürlük anlayışı olduğunu düşünmektedirler. Katılımcılar aynı şekilde Malezya'nın Türkiye'den örnek alacağı en önemli konu olarak sağlık sistemini söylemişlerdir. Çalışma verilerine göre ayrıca katılımcıların çoğunun Türkiye ile olan maddi ve manevi bağları iyi seviyede olduğu görülmüştür.