turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'deki geçici koruma altındaki Suriyeli nüfusun illere optimum dağılımına yönelik bir planlama modeli önerisi

Türkiye, coğrafi konumu nedeniyle birçok mülteci ve göçmen için ilk giriş ve geçiş noktasıdır. Türkiye, ev sahipliği yaptığı 3,6 milyon Suriyeli sığınmacı ile Suriyeli mülteci krizinde en fazla sorumluluk üstlenen ülkelerden biri olmuştur. Bu şartlar Türkiye'nin toplumsal huzurunu ve ulusal bütçe kaynaklarını önemli ölçüde etkilemiştir. Tecrübe edilen bu durum ülkeyi daha önce yaşanmamış sorunlarla karşı karşıya getirmiş ve meselelere uzun vadeli ve gerçekçi çözüm yöntemlerinin geliştirilmesi zorunlu hale gelmiştir. Bu tez çalışması, Türkiye'de geçici koruma altında bulunan Suriyelilerin hızlı ve plansız olarak yerleştirilmesinden sonra karşılaşılan toplumsal ve ekonomik sorunların önlenebilmesine yönelik bütüncül bir politika uygulanabilmesi için gerçekleştirilmiştir. Çalışmada politika yapıcılara örnek oluşturacak, analitik bir modelle desteklenmiş bir mülteci nüfus dağılım yaklaşımı sunulması amaçlanmıştır. Bu yaklaşım için 'İllerde Yaşam Duyarlılığı Bileşik Göstergesi ' kurulmuş ve bu göstergeye dayanarak Türkiye'deki geçici koruma altındaki Suriyeli nüfusun illere örnek bir dağılımı gerçekleştirilmiştir.
A descriptive analysis of Turkish-Russian trade relations: 1923-2015

Mevcut ekonomi, gelişmekte olan güçler komşu bölgelerde etkilerini artırılmakla birlikte ülkeler arasındaki yoğun ekonomik etkileşim ile nitelendirilmektedir. Türkiye ve Rusya arasındaki büyüyen ortaklık, ekonomik bağların önemli ölçüde yer aldığı bu dönüşümü incelemek için yararlı bir vaka çalışması ortaya konulmaktadır. Soğuk Savaş döneminde Türkiye ve Rusya arasındaki yıllarca süregelen çatışma ve karşıtlık ilişkileri sonrasında, 20 yılın nispeten kısa bir süre içinde bir dizi ikili anlaşmaya ve Karadeniz Ekonomik İşbirliği Projesi şeklinde gevşek bir bölgesel entegrasyon anlaşmasına dayanan önemli bir ortaklık geliştirildi. Bu çalışma, Türkiye ile Rusya arasındaki siyasi yönelimler ve jeopolitik rekabet arasındaki farklılıklara rağmen işbirliğinin derinleşmesini incelemektedir. Öte yandan, Türkiye ve Rusya ülke yapıları çok farklıdır. Türkiye, çeşitli ve dinamik bir ekonomiye sahip olan demokratik bir ülkedir. Rusya, yumuşak ve esnek olmasına rağmen, Sovyet döneminden miras kalan çarpık bir sanayi sektörüyle, doğal kaynaklı ihracata ve otoriter bir siyasi rejime aşırı bağımlı yaşayan eski bir güçtür. Bu tez enerji, ticaret, turizm ve yatırım sektörlerine odaklanan bu ülkeler arasındaki ekonomik bağımlılığın doğasına odaklanarak Türkiye ile Rusya arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma tanımlayıcı bir analiz kullanarak ve hangi ana ürünlerin bahsedilen iki ülke arasında ihraç ve ithal edildiğini göstermektedir.
1990 yılı sonrası Türkiye Arnavutluk sosyal, ekonomik, politik, askeri ilişkilerinin analizi

Türkler ve Arnavutlar, Osmanlıların batıya doğru ilerledikleri 14. yüzyılın sonuna doğru, halen Arnavutların yaşadıkları Balkan Yarımadasının batısındaki bölgelerde karşılaşmışlardır. Arnavutların Osmanlı egemenliğine geçişi sonrasında Müslümanlığı kabul edişleri onların Osmanlı Devletinin asli unsurlarından kabul edilmelerinde önemli bir faktör olmuştur. Yüzyıllar boyunca Osmanlı Devlet yönetiminde 28 Arnavut asıllı Sadrazam görevde bulunmuştur. Osmanlı Devletinden ayrılmak fikrinin destek bulduğu yıllar İkinci Meşrutiyet dönemine rast gelmektedir. Balkan Savaşları aşamasında vücut bulan bu düşünceler sonucunda 1912'de Arnavut Bağımsızlığı ilan edilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'ni ilk tanıyan devletlerden olan Arnavutluk ile 15 Aralık 1923 tarihinde Dostluk Anlaşması imzalanmasına rağmen, anlaşmanın onaylanması 1925 tarihine, uygulamaya geçilebilmesi ise 1928'lere kadar uzanmıştır. İkinci Dünya Savaşı'nda Arnavutluk'un işgali ve 1945'ten itibaren komünist Enver Hoca iktidarı nedeniyle uzun müddet Arnavutluk ile yakın ilişkiler kurulamamıştır. Ancak 1989 yılından itibaren başlayan Doğu Bloğu'ndaki değişimler ve komünist ülkelerdeki açılımlar sonrasında Türkiye-Arnavutluk ilişkileri hızla normalleşmeye doğru yol alabilmiştir. 1991'de Arnavutluk'taki ilk serbest seçimleri Komünist Parti kazanmış, ancak seçimlerdeki hile iddiaları nedeniyle iktidarda kalamamış, ekonomik koas sonucu erken seçime gitme kararı almak zorunda kalmışlardır. 1992 yılındaki erken genel seçimi ise muhalefetteki Demokratik Parti kazanmıştır. 1996 yılına kadar iktidardaki Demokratik Parti liberal birçok uygulamaya girişmiş fakat ekonomide toparlanmayı sağlayamamıştır. 1996 yılında yapılan genel seçimlerdeki usulsüzlükler ve 1997 yılının başında ülkede meydana gelen banker krizi Arnavutluk'ta tam bir kaos ortamı doğmasına neden olmuştur. Ülkede yaşanan çöküş ve isyanlar sonucu, Arnavutluk'a, Çokuluslu Güç tarafından müdahale edilmiştir. Ülkedeki güvenli ortamın sağlanmasından sonra, 1997 seçimleri yapılarak Arnavutluk'ta normal süreç tekrar başlayabilmiştir. 1997- 2017 döneminde, Türkiye ile Arnavutluk arasında imzalanan çeşitli anlaşmalarla, tarihteki yakınlık pekiştirilmiş, 20 yıllık süreçte karşılıklı ziyaretler ve Türkiye'nin Arnavutluk'a yardımları iki ülke ilişkilerinin gelişerek devam etmesini sağlamıştır. Bu sürede, Türkiye'nin de destekleriyle 2009 yılında Arnavutluk NATO'ya üye olmuştur. Avrupa Birliği'ne de aday ülke olan Arnavutluk ile Türkiye ilişkileri halen de çok iyi seviyede devam etmektedir.
Jerusalem: A study on the holy city within the context of the Arab-Israeli conflict

oz KUDÜS: ARAP-İSRAİL İHTİLAFI ÇERÇEVESİNDE KUTSAL ŞEHİR ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA Üzer, Umut Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Süha Bölükbaşı Nisan 1997, 117 sayfa Bu tez Kudüs ihtilafinı dini, tarihi, demografik ve siyasi boyutlarıyla tahlil etmektedir. Kudüs'ün modern tarihinin anlaşılması için, şehir üzerindeki hem dini, hem de tarihi taleplerin anlaşılması gereklidir. Ayrıca, Kudüs üzerindeki anlaşmazlık daha büyük bir problemin parçasıdır; Arap-İsrail uyuşmazlığı. Bu sebepten dolayı ilk konuyu ikincisinin çerçevesine oturtmak zaruridir. Tez ayrıca, Kudüs meselesinin hukuki ve siyasi veçhelerini de açıklamakta ve Araplar ile İsrailliler arasındaki temel problem olan, bu sorunun çözümüne dair öneriler sunmaktadır. Kudüs hakkındaki anlaşmazlığın mevcudiyeti, barışçı bir Ortadoğu'nun kurulması önündeki en önemli engeldir.
Balkanlar'daki istikrara Bosna-Hersek Cumhuriyeti'nin kısa-orta-uzun vadede etkileriyle ilgili stratejik yaklaşımlar

Sınırların dil, din veya tarihi süreç gibi ölçütlere dayandırılmaksızın çizildiği, kültürel ve demografik bir mozaik oluşturan Balkanlarda milli çıkarlar, tarihten gelme duygular, geleceğe yönelik hayaller ve bölge dışı devletlerin müdahaleleri ile çok hassas bir denge oluşmuştur. Bu dengenin bozulması zincirleme tepkiler ile kriz ortamı yaratabilir. Türkiye Cumhuriyeti tarihi dinamiklerin kendisine yüklediği rolü oynamak zorunda kalabilir. Bu yüzden Balkanlarda barışın varlığı ve devamlılığını sağlamak uğrunda çok ciddi çaba sarf edilmesi gerekir. Bu gayeye, bölgeye yönelik politikaların odağındaki Bosna-Hersek Cumhuriyeti ile ilgili Stratejik yaklaşımlar oluşturarak ulaşılabilir. Bu çalışma, giriş kısmından sonra sekiz bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Balkanların genel olarak Coğrafi Yapısı, Sosyolojik Durumu ve Tarihi Gelişimi incelenmiştir. İkinci bölümde, Balkan Harbi, I. ve II. Dünya Savaşlarının Sebepleri ve bölgedeki etkileri değerlendirilmiştir. Yugoslav Birliğinin sağlandığı Josip Biloz Dönemi üçüncü bölümde incelenmiştir. Tarihsel süreç içinde Bosna-Hersek Cumhuriyeti ve Boşnak Kimliği dördüncü bölümde gözden geçirilmiştir. Beşinci bölümde, Yugoslavya'nın parçalanmasına neden olan etnik çatışmaların nedenleri değerlendirilmiştir. Uluslararası Kuruluşların Bosna-Hersek krizinin çözümüne etkileri ve soruna çözüm arayışları altıncı bölümde ele alınmıştır. Yedinci bölümde, tarafların üzerinde uzlaştığı Dayton Barış Antlaşması bütün yönleriyle incelenmiştir. Sekizinci bölümde, Bosna-Hersek Cumhuriyeti'ndeki Stratejik Gelişmelerin Kısa-Orta-Uzun Vadede Muhtemel Balkan istikrarına olabilecek etkileri ve sonuçlan analiz edilerek değerlendirilmiştir.
German-Turks return to the homeland: The migration of third generation German-Turks to Turkey

Bu tezde geri dönüş göçü ve özellikle üçüncü jenerasyon Alman-Türkler'inin Türkiye'ye dönüşü ele alınmaktadır. Bu çalışmanın amacı üçüncü nesil Alman-Türkler'in Türkiye'ye neden geri döndüğünü incelemektir. Araştırma sırasında 2001- 2012 yılları arasında Türkiye'ye dönen Alman-Türkler'le derinlemesine mülakatlar yapılarak göç durumu ele alınmıştır. Ayrıca geri dönüşle beraber bu göçmenlerin karşılaştığı zorluklara da değinilmiştir. Bu çalışmada göçmenlerin ev sahibi ülke ve memleketleri arasında kuramsal ve kavramsal bir çerçeve çizen 'ulusaşırıcılık' teorisinden faydalanılmıştır. Ulusaşırıcılık teorisi araştırmalarını göçmenlerin ulusaşırı hareketliliğine ve kimliklerine dayandırmaktadır. Ulusaşırı kimlik göçmenin memleketinin ve gittiği ülkenin kimliğini içermektedir. Düzenli iletişim ve ziyaretlerle de göçmen ulusaşırı hareketlilik oluşturmaktadır. Bu çalışmaya başlamadan önce araştırma sonucunda göçmenlerin dönme sebeplerinin memleketlerinde yaşama isteği ve ırkçılık olabileceği düşüncesindeydim. Araştırma sonucunda katılımcıların ırkçılıkla karşı karşıya kalmadığını ancak dönme sebeplerinden bir tanesinin memleketlerinde yaşama isteği olduğunu gördüm. Neredeyse bütün katılımcıların dönüş kararı aileleri tarafından verilmiştir. Üçüncü nesil Alman-Türklerin araştırılması, literatürde bu konu hakkında kısıtlı araştırmalar olduğu için önemlidir. Bu çalışma örneğin üçüncü nesil Alman-Türkler'in entegrasyonu gibi başka çalışmalara da olanak verebilir.
The National policy of the Kyrgyz Republic towards the Russian minority after 1991

Bu tezde, 1991 yılından günümüze Kırgız Cumhuriyetinin kendi sınırlan içindeki Rus azınlığına dair Ulusal Politikasından söz etmektedir. Birinci bölümde, Sovyetler Birliği dönemindeki butun uluslara uygulanan Ulusal Politika ve Rusların Kırgızistana yerleşme tarihçeleri incelenmiştir. Tezin ana bölümü olan ikinci bölümde ise yeni bağımsızlığım alan devletin Ulusal Politikası, Kırgız Halk Meclisin Sosyal Örgütleri ve bunlara dahil Slav Vakfına odaklanılmıştır. Bu bölümde, yerli kaynaklara göre Kırgız Halk Meclisin görevi, yapısı, kongreleri ve Slav Vakfının rolü ve çalışmaları da analiz edilmektedir. Son bölümde ise Kırgızistandaki Rusların ana dillerini kullanım haklan, çifte vatandaşlik ve göç gibi temel olgular ele alınmaktadır. Kırgızistan da yaşayan Ruslar'in kendi tarihini, kültürünü ve geleneklerini geliştirme haklanna sahip olmalan, Rusça' nm resmi dil olarak ilan edilmesi ve Kırgızistan'da Rus azınlığı desteklemek amacıyla Sosyal Örgütler ve Slav-Kırgız Üniversitesi'nin kurulması aşamalanm gösteren bu çalışma, Kırgız Cumhuriyetinin Rus azınlığına olan Ulusal Politikası 'nm destekleyici olduğunu savunmaktadır.
Bölünmüş ülkelerin birleşmesi : Kore örneği

Bu çalışmada, Güney ve Kuzey Kore'nin barışçıl ve istikrarlı bir şekilde birleşme gerçekleştirmesi için gerekli koşulların ne olacağı tespit edilmiştir. Gerekli koşulları araştırmak için tarihte bölünmüş ülkelerden birleşmesi gerçekleşen Vietnam, Yemen, Almanya ve yeniden bölünen Kıbrıs örnekleri üzerinde dikkat edilmesi gereken hususlar incelenmiştir. Ayrıca, Kore Yarımadası'nın bölünme sürecinden bu yana iki Kore'nin ilişkileri, çevre dört ülkenin politikası ve Kore'nin birleşmesiyle ilgili tutumu değerlendirilmiştir. İç ve dış ortamına bakıldığında, Kore birleşmesi çözülmesi gereken birçok sorunu barındıran karmaşık ve zor bir süreçtir. Bu nedenle, birleşme sürecinde çıkabilecek sorunları en aza indirmek için gerekli koşulları teker teker oluşturarak kademeli ve aşamalı yolla birleşmek gerekmektedir. Öncelikle, siyasi, ekonomik ve sosyal entegrasyonun temelini oluşturmak için iki Kore ilişkileri geliştirmelidir. Ayrıca, Kore Yarımadası'nda kalıcı barış sağlanması için askeri gerginlik azaltılmalı ve Kuzey Kore'nin nükleer sorunu çözülmelidir. Gelişen ilişkiler ve sağlanan kalıcı barış çerçevesinde dört güçlü ülkenin olumlu bir birleşme ortamı oluşturması gerekmektedir.
Ahmadinejad Period Islamic Republic of Iran: Relations with Hezbollah

Lübnan'da ortaya çıkan Hizbullah örgütü, kurulduğu tarihten günümüze dek gelerek, Lübnan'da ve Ortadoğu'da önemli siyasi ve askeri aktör olmuştur. Bazı ülkeler tarafından 'terörist' olarak değerlendirilen ve hem siyasi hem de askeri kanası olan Hizbullah örgütü, kuruluş ve büyüme aşamasında bir takım iç ve dış dinamiklerden etkilenmiştir. Örgütün yapısının ve etki gücünün daha iyi anlaşılması için, bu dinamiklerin tek tek incelenmesi gerekmektedir. Dış dinamikler açısından, Hizbullah hem kuruluş aşamasında hem de takip eden dönemde İran ile yoğun ilişkiler içerisinde olmuştur. Bu bağlamda, öncelikle iç ve dış dinamikler incelenecek, ardındansa örgütün ideolojik ve siyasi ortak paydası olan İran ilişkilerini özellikle Ahmadinejad döneminde (2005-2013) incelenecektir.
The establishment of overseas military bases with regard to the international security and distribution of power

Yabancı ülkelerde askeri üslerin ve tesislerin kurulması, iki Dünya Savaşı'ndan sonra 20. yüzyıla kadar uzanır; çünkü ülkeler, birbirlerini etkilemek ve egemen olmak istemektedir. Realist bir bakış açısına göre, üsler çeşitli nedenlerden dolayı farklı ülkelerde kurulmuştur; en dikkat çeken şey ise, hem üslere ev sahibi hem de askeri-tedarik eden ulus için ulusal ve siyasi çıkarların uyumlu hale getirilmesine ihtiyaç duyulmasıdır. Bu üsler stratejik olarak önemlidir ve çeşitli ülkelerde görülen gelişmeler bu gerçeği ispatlamaktadır. Bazı ülkeler, özellikle sömürgecilikten sonra başkaları üzerinde otoriteyi kullanmaya ihtiyaç duyarlarken, bazıları da diğerlerine güvenlik, silah ve ekonomik büyüme şeklinde verilen yardıma ihtiyaç duydular. Buna mukabil üslere ev sahipliği yapan ülkeler üsler için iyi çalışma ortamı sağlamaktadır. Bununla birlikte, bu ülkelerdeki kontrol kademelerini yönetmek için birçok yasa ve yönetmelik bulunmaktadır. Literatür taraması bölümü, denizaşırı askeri üslerin büyük güçlerin küresel güvenliğin güçlendirilmesinin yanı sıra güç dagılımında oynayabileceği rolünü ve tarihini inceliyor. Güvenlik tehditlerini ve dünya barışını yıllar boyunca karakterize eden önemli değişiklikleri ve güçlü devletlerin bu gibi durumları kontrol altına almak için attığı adımları özetliyor. Buna ek olarak, bu çalışma, tek kutuplu dünya statüsüne götüren Sovyetler Birliği'nin çöküşünü, Amerika Birleşik Devletleri'ni dünya genelinde daha da fazla askeri üs kurmaya nasıl götürdüğünü ve bu üslerin Amerika Birleşik Devletleri ve dünyadaki diğer güçlü uluslar için nasıl yararlı olduklarını inceliyor. Bu çalışma, denizaşırı askeri üslerin kurulmasının uluslararası güvenliğin geliştirilmesini ve güç dağılımını nasıl elverisli duruma getirdigini realist bir bakış açısıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, denizaşırı askeri üslerin kurulmasının güvenlik yönetmeliklerini geliştirmesine ve güç dağılımına yardımcı olup olmadığını araştırmaktır. Bu araştırma veri toplama ve analizinde realist bir yaklaşım kullanacaktır. Veriler, konuyla alakalı ve 2000 ile 2017 yılları arasında yayınlanan ikincil kaynaklardan alınacaktır. Niteliksel analiz yöntemleri kullanılacaktır.
Amerika'nın 11 Eylül sonrası Irak politikası

'de Pentagon ve Dünya Ticaret Merkezine yapılan terörist saldırılardan sonra Amerika Birleşik Devletlerinin Irak politikasını ele almıştır. Tez, terörist saldırılardan sonra Amerika politikalarında değişiklikler olup olmadığını bulmaya çalışır. Bu çalışmaya göre, George W. Bush Amerika'da iktidar olduğunda Irak'ı işgal etmek politik öncelikleri arasında değildi. Fakat El Kaide'nin saldırılarından sonra, Yeni Muhafazakarların Irak'ı ABD politikalarıyla uyumlu bir ülkeye dönüştürme düşüncelerinin de etkisiyle Bush yönetiminin önceliklerinin değiştiği belirtilir. Yeni Muhafazakarların görüşüne göre dünya iyiler ve kötülerden oluşmuştur. Bu düşünme şekli kabul edildiğinde Bush'un Irak'a kuvvet kullanma politikası meşruiyet kazanmış olmaktadır. Afganistan'ın işgalinden sonra Irak ikinci adresti ve bu işgali meşru hale gelebilmesi için bazı gerekçelerin ortaya konması gerekmekteydi. Bu gerekçeler iki yıldır kanıtlanamasa da Irak Amerika tarafından 2003 Martında işgal edildi. Bu tez Irak'ın işgalinde Amerika'nın farklı amaçlan olduğunu iddia etmektedir. Bunlardan ilki, Arap bölgesinde psikolojik olarak kaybettiği üstünlüğü geri almaktır. Bir başka deyişle Arap halkın da oluşan ABD'nin saldırılara karşı pasif kaldığı izleniminin yıkılması gerekmekteydi. ABD'nin diğer amacı bölgede kendine karşı olan devletlere karşı stratejik mevzi kazanmaktır. Bir başka amacı ise bölgeye demokrasiyi getirmektir ve bunun için de Irak'ı laboratuar alanı olarak seçilmiştir. Bu konular detaylı bir şekilde incelendikten sonra tezde, 1 Mart tezkeresi olarak bilinen Amerika'nın Türkiye topraklarını Irak operasyonu için kullanmasına izin vermeyen TBMM kararının ABD-Türkiye ilişkilerine etkisi incelenmiştir. Son olarak da Irak'ın işgalinden sonra ABD'nin ne gibi hataları olduğu irdelenmiştir. Sonuç olarak, 11 Eylül'ün ABD tarafından küçük ölçekte Orta Doğu'da büyük ölçekte ise dünyada hegemonyasını sürdürmesi ve tazelemesi için bir manivela olduğu sonucuna varılmıştır.
Türkiye'nin Doğu Akdeniz'deki enerji stratejileri bağlamında Kıbrıs Adası'nın jeopolitiğinin önemi

Doğu Akdeniz'in nirengi noktasında bulunup, jeopolitiğiyle havzanın vazgeçilmezi olmuştur. Kıbrıs Adasıtarihin her döneminde devletlerin ele geçirmek istediği birarada olmuştur. Doğu Akdeniz'de keşfedilen enerji rezervlerinin varlığı ile birlikte Kıbrıs Adası'nın jeopolitik önemi daha da artmıştır. Türkiye'nin Doğu Akdeniz'de bulunan enerji pastasından büyük payı alması için Kıbrıs Adası'nın jeopolitiğini de lehine kullanmasının gerekliliği önem arz etmektedir. Uluslararası deniz hukukuna göre yapılan antlaşmalarda kullanılan Münhasır Ekonomik Bölge, Kıta Sahanlığı, Karasuları vb. kavramlarının esas aldıkları nokta jeopolitik ile ilgilidir. Türkiye, Doğu Akdeniz'de hukuki olarak söz sahibi olabilmesi için Kıbrıs Adası'nın jeopolitiği ile ilgili çalışmalar yapmaktadır. Zira keşfedilen enerji rezervleri Kıbrıs Adası çevresinde bir hayli fazladır. Bu enerjisahalarında Kıbrıs Adası'nın yarı söz hakkına sahip Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin vegarantörü olan Türkiye'nin olmadığı bir enerji faaliyeti enerji politikalarında düşünülmemektedir. Uluslararası deniz hukuku alanında yapılacak doktrinlerde Türkiye lehine kazanımlar sağlatılması, halihazırda deniz suları anlaşmazlığı nedeniyle alınan yargı kararları, içtihatlar ve teamüller en ince ayrıntısına kadar incelenme hususu, Türkiye'nin bu konudaki haklılığı uluslararası platformlarda dile getirilmesi önem arz etmektedir. Kıbrıs Adası özelinde bölge ülkeleri ile işbirliği antlaşmaları imzalama yolunda çalışmalar yapılmaktadır. Türkiye, Doğu Akdeniz'de yer alan diğer havza ülkeleri ile derhal antlaşma gayretindedir. Bölge ülkeleri ile dış politikada var olan sorunlar bir kenara bırakıldığı, enerji alanında işbirliği yapıldığı jeostratejikpolitika izleme adımları atılmaktadır. Kıbrıs Adası'nın içinde olmadığı hiçbir Doğu Akdeniz politikasının uzun ömürlü olamayacağı hususu bilinmektedir.
Uneasy balance of contested identities: Politics of multiculturalism and the case of Hatay

Çatışan Kimliklerin Huzursuz Dengesi: Çokkültürlülük Siyaseti ve Hatay Örneği Zeynep Özgen Bu çalışma kültürel kimliklerin siyasallaşmasından doğan sorunları gidermek amacıyla bir çözüm olarak sunulan 'çokkültürlülük teorisinin' pratikteki uygulanabilirlik sınırlarını incelemektedir. Çokkültürlülük teorisinin felsefi varsayımlarından gündelik hayatın yani siyasi ve ekonomik bir düzenin içinde uygulanabilirliğine geçilmesi zor bir işlem olmuştur - özellikle de bundan etkilenen bireyler ve gruplar için. Bu yapı geliştikçe çokkültürlülüğün teorik varsayımlarıyla pratikteki uygulamalarım kıyaslamak önem kazanmıştır. Bu süreç özellikle Türkiye'de toplumunun çeyrek yüzyılda geçirdiği dönüşümler göz önüne alındığında çarpıcıdır. Türk siyaseti, 1980'lerden itibaren etnik, mezhepsel ve dinsel kimlik hareketlerinin kamusal alandaki mobilizasyonuna sahne olmuş ve bu süreçte önemli bir değişim geçirmiştir. Olası bir Avrupa Birliği üyeliği ufukta göründükçe farklı grupların 'farklılıklarından' dolayı tanınma ve özel hak taleplerinde bulunmaları; bu hak taleplerini meşru ve legal bir zemine taşımayı savunan çokkültürlülük modeli üzerine de tartışmaların hızlanmasına neden olmuştur. Bu çalışma Türkiye'deki çokkültürlülük tartışmalarını aşağıdan yukarıya doğru bir perspektiften gözden geçirmeyi amaçlamaktadır. Yani poltikacıların ve elitlerin değil, bu meselenin esas öznesi olan farklı gruplardan insanların görüşlerini incelemek için yola çıkmıştır. Tez bundan dolayı etnik, dinsel ve mezhepsel olarak farklı grupların bir arada uzun yıllarda- yaşadığı Hatay bölgesinde bir saha çalışmasını içermektedir. Kalitatif araştırma yöntemleri kullanılarak çeşitli gruplardan ve farklı coğrafi alanlardan insanlarla yüz yüze derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Kültürel haklar, çokkültürlülük haklan, azınlık meselesi, AB'nin bu konularda Türkiye'den beklentileri, reform talepleri ve demokratikleşme sorunları hakkında bireylerin görüşleri sorulmuştur. Bu çalışma, çokkültürlülüğün evrensel bir model olarak ulus-devlet içinde uygulanabilirliğini; yerel düzlemde insanların bu konulan algılayışım ve anlamlandırışım; ve insanların tepki ve rahatsızlıklarını gözden geçirerek çokkültürlülük teorisinin temel varsayımlarım tekrar incelemeyi amaçlamaktadır. Saha çalışması insanların çokkültürlülük hakları ve 'azınlıkların korunması' söylemine gösterdikleri tepkiyi ve rahtasızlığı göz önüne sermesi bakımından oldukça önemlidir. Bu nedenle tez, azınlık konusunun göründüğünden daha karışık ve çapraşık olduğunu ve de herhangi bir hak-özgürlük-tanıma uygulamasının özellikle yereldeki insanların hassasiyetlerinin ve önceliklerinin dikkate alınarak yapılması gerektiğini savunmaktadır. Araştırma bu süreçte, çokkültürlülüğün bazı 'temel varsayımlarının' yeniden gözden geçirilmesi gerektiği ve bunun da etnik bir arada yaşamayı güçlendirmesine katkı sağlaması bakımından önemli olduğu görüşündedir.
Ab'nin taraf olduğu serbest ticaret anlaşmalarının Türk dış ticaretine etkileri

Küreselleşmenin en önemli ürünü olarak ortaya çıkmış olan Avrupa Birliği. Sadece bir uluslararası birlik değil; ekonomik, siyasi ve ticari politikaları olan büyük bir entegrasyondur. Ortak pazar temeli üzerine kurulan Avrupa Birliği'nin dış ticaret politika araçları genişleme sürecinde kazanmış olduğu deneyimler ile birlikte değişim göstermektedir. Ortak Pazar politikası Dünya ticaretindeki payı arttırmayı, gelişen Asya ve Çin ekonomisine karşı daha güçlü olmayı amaçlamakla beraber üye ülkelerin ekonomik çıkarlarını üçüncü ülkelere karşı korumayı da hedefler. Bu ortak Pazar politikası gereği 2003 yılı sonrasında AB, serbest ticaret anlaşmalarına önem vermiştir. Bu anlaşmalar ile AB ekonomik gücünü arttırmaya ve Asya'da güçlenen ABD'ye karşı daha güçlü olarak varlığını devam ettirmeyi hedefler. AB ile ilişkisi Gümrük Birliği temeline dayanan Türkiye'nin AB'nin ortak ticaret politikasına uyumlu olmak ile yükümlüdür. Bu yükümlülük sebebi ile AB'nin ortak dış ticaret politikasından doğrudan etkilenmiştir. Üye ülke olmadığı için dış ticaret politikasının karar alma süreçlerinde etkili olmayan Türkiye, Birliğin imzaladığı serbest ticaret anlaşmalarını yürürlüğe koymaktadır. Bu anlaşmalarının doğal sonucu olarak da hem iç hem de uluslararası pazarda haksız rekabet ile karşı karşıya kalmaktadır. AB ile serbest ticaret anlaşması imzalayan bazı ülkeler anlaşma kapsamında uygulanan ticari tavizler üye ülke olmadığı için Türkiye'yi anlaşma dışında bırakmaktadır. Bunun sonucunda da bu ülkeler ile ticaret dengesi Türkiye aleyhine ilerlemektedir.