turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Explaining state decisions to label violent groups as 'terrorists'

Bu tezde devletlerin ve uluslararası organizasyonların şiddet yanlısı grupları terörist olarak addetmelerinin terör gruplarının ve hedef aldıkları ülkelerin karakteristiklerine bağlı olarak değiştiğini tartışmaktayım. Öngördüğüm kadarıyla, bir grubun terörist olarak addedilme ihtimalini yükselten karakteristikler şunlardır: yüksek saldırı sayısı, sivilleri öldürülmek, dini bir kimliğe sahip olmak ve faaliyet göstermeye Amerika Birleşik Devletlerinin ilk terör listeni yayınladığı 1997'den sonra başlamış olmak. Grubun ismini etkileyen hedef ülke karakteristiklerinin şunlar olduğunu varsaydım: hedef ülkenin yönetim şekli, hedef ülkenin coğrafik konumu, belirleyici devletin hedef ülke ile olan ittifak ve ticaret bağları. Bu öngörüleri ölçmek için yeni bir veri seti oluşturdum ve 1909 ve 2017 yılları arasındaki 528 terörist grup üzerine bir doğrusal regresyon analizi yürüttüm. Avusturalya, Kanada, Hindistan, Rusya, Birleşik Krallık, Birleşik Devletler, Türkiye, Avrupa Birliği ve Birleşmiş Milletler'in resmi terörist grup listesini inceledim. Ulaştığım esas sonuç; grubun dini kimliğinin, saldırı sayısının ve kurbanların profillerinin bütün belirleyici devletlerin kararlarını etkiliyor olduğudur. Ayrıca farklı belirleyici devletler ve uluslararası organizasyonlar arasındaki bir takım farklılıkları da raporladım.
Fourty five years of Turkish foreign policy towards Syria: Under the shadow of union of Soviet Socialist Republisc

DIŞ POL T KASINDA SUR YE'N N KIRKBEŞ YILI:SOVYET SOSYALİST CUMHUR YETLER B RL Ğ 'N N GÖLGES NDEAYDOĞDU, ÖZAY MURAT Yüksek Lisans, Uluslararası lişkiler Bölümü Tez Danışmanı: Yrd. Doç. Dr. Nur Bilge CrissTemmuz 2004 Bu tezde Türkiye-Suriye ilişkilerinin 1945 ila 1990 yılları arası incelenecek ve iki ülke arasındaki ilişkilere Sovyetler Birliği'nin etkisi olup olmadığı sorgulanacaktır. Her ne kadar akademik çevrelerde Türkiye'nin dış politikasında batı yanlısı bir tutum izlediği genel kabul görmüşse de Türkiye'nin Suriye'ye karşı izlediği politikalarda Sovyetler Birliği'nden kısmen etkilendiği de söylenebilir. Türkiye değişen yönelimlerle Suriye ve Ortadoğu devletleri ile ilişkiler kurmuş, bu değişen yönelimlerin çoğunluğunu batı ile uyum içinde olmak için tatbik etmiştir. Ama Suriye'nin Ortadoğu'da Sovyet taraftarı bir devlet olması ve Sovyetler Birliği'nden geniş destek bulmasından dolayı, Türkiye Suriye'ye karşı izlediği dışpolitikalarda Sovyetler Birliği her zaman önemli bir yer tutmuştur. Türk dış politikaların Sovyet tehdidinden kaynaklandığı fikri yaygın olsa da gerçekte Türkiye Sovyet tehdidini kendisi iç ve dış politika amaçları için kullanmıştır. Aksine, özellikle 1960 sonrası politikalarda, Türkiye kendi ulusal çıkarları korumak için Arap ülkeleri yakınlaşma tesis ederken, Sovyetler Birliği ile olan ilişkilerini de geliştirmiştir.
Sömürgecilik ve 1763- 1947 dönemi pax- Britannica: Hindistan örneği

1763- 1947 arası dönem, Birleşik Krallık'ın dünya sahnesinde en büyük güç olarak yer aldığı dönem olmuş olup, Pax-Britannica diye adlandırılan ve İngiliz barış ve istikrarını niteleyen döneme dahil olmaktadır. Bu çalışma, emperyalizm yoluyla dünyaya barış değerlerini yaydığı iddia edilen bu dönemin, aslında çıkarları önceleyen ve liberal değerler ile pek de örtüşmeyen bir barış düzenini sağladığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, aynı zamanda bu dönemde genelde izlenen sömürge politikalarına özelde ise Hindistan sömürgeciliğine odaklanarak, sağlanan durumun barıştan ziyade herhangi bir savaşsızlık durumu olduğu iddia etmektedir.
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Kazakistan ile Almanya ilişkileri

Ruslan, Amzayev, Sovetler Birliği'nin Dağılmasından Sonra Kazakistan ile Almanya İlişkileri., Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Yrd. Doç. Dr. Nail Alkan, 94s. Almanya ile Kazakistan arasındaki ilişkiler, Kazakistan'ın 1991'de bağımsızlığını kazanmasıyla başlayıp günümüze deyin süregelmektedir. Bu ilişkilerin tarihsel sürecinin kısa olmasına rağmen, iki ülke de aralarındaki bağlarının geliştirmek ve güçlendirmek konusunda çok önemli adımlar atmışlardır. Taraflar 10 sene içerisinde, çeşitli alanlarda imzaladıkları anlaşmalarla ikili ilişkilerin hukuki temellerini oluşturmayı başarmışlardır. Ama maalesef bu anlaşmaların bir kısmının pratikte uygulanmasında eksiklerin mevcut olduğu da bir gerçektir. Bu durum iki ülke arasındaki ilişkilerinin gelişmesini olumsuz yönden etkilemektedir. Hem Almanya hem de Kazakistan, iki ülke arasındaki ilişkilerin gelişmesi için ellerinde olan potansiyellerini tam olarak kullanamadıklarını kabul etmektedirler. Buna rağmen son 5 sene içerisinde iki ülke arasındaki ilişkilerin gelişim hızının artış gösterdiği göze çarpmaktadır. Üst düzeyde gerçekleşen karşılıklı ziyaretler de ikili ilişkileri olumlu etkilemektedir. İki ülke de birbirine büyük ilgi ve önem göstermektedir. Avrupa ile Kazakistan arasında aracı görevini taşıyan Almanya, Orta Asya çıkarlarının korunmasında Kazakistan'in önemli rol oynamasını kabul etmektedir. Kazakistan ile Almanya arasındaki ilişkilerine özellik katan bir unsur ise Kazakistan'da yaşayan yaklaşık 300. 000 Alman azınlığıdır. Bu azınlık iki ülke arasında bir bakıma 'bağ köprüsü' rolünü üstlemektedir. Maalesef Kazakistan'da yaşayan Almanlar, Kazakistan'ı terk edip Almanya'ya yerleşiyorlar. İki ülke de Alman azınlığının göç etmesini istemiyor ve Almanların Kazakistan'da kalmaları için uygun ortam yaratmaya çalışıyorlar. Kazakistan-Almanya ilişkileri tam potansiyelini yakalamamışsa da gelecekte bu ilişkilerin gelişmesi için hiçbir engel görünmemektedir.
The World Trade Organization's role for developing countries under the agriculture negotiations

Dünya Ticaret Örgütü, Tarifeler ve Ticaret Genel Anlaşması'nın halefi olarak 1995 yılında kurulmuştur. DTÖ ticaret anlaşmazlıklarının çözümü ve ulusal ticaret politikalarının gözden geçirilmesi için bir platform sunduğu için kurallara dayalı, adil ve rekabetçi küresel ticaret sisteminin koruyucusu olarak düşünülmektedir. DTÖ, oldukça tartışmalı bir örgüttür. DTÖ, genellikle sadece Gelişmiş Ülkelerin çıkarlarını dikkate alan bir kuruluş olmakla eleştirilmektedir. DTÖ karşıtlarının bakış açısıyla, DTÖ Gelişmekte Olan Ülkelerden çok Gelişmiş Ülkelere fayda sağlayan bir 'zenginler kulübü'dür. Uluslararası ticareti serbestleştirme misyonu dışında, DTÖ aynı zamanda Gelişmekte Olan Ülkelerin ve En Az Gelişmiş Ülkelerin küresel ticarete entegre olmalarına ve kalkınma süreçlerine destek olmayı da amaçlamaktadır. Kalkınmanın DTÖ'deki önemli yerinin açık bir göstergesi olarak, Özel ve Lehte Muamele kavramı, tüm DTÖ Anlaşmalarına entegre edilmiştir. Söz konusu ÖLM hükümleri, Gelişmekte Olan Ülkelere ve En Az Gelişmiş Ülkelere taahhütlerini üstlenirken özel haklar sağlamaktadır. Bu tezin asıl amacı, Gelişmekte Olan Ülkelerin DTÖ müzakerelerini şekillendirme yetisini ve karar alma sürecindeki etkinliğini ortaya koymaktır. Bu tez, DTÖ Tarım Anlaşması'nda yer alan ÖLM hükümleri ile DTÖ tarım müzakereleri kapsamındaki ÖLM araçlarına odaklanmaktadır. Bu çalışmada DTÖ tarım müzakereleri boyutuyla yapılan analiz, DTÖ'nün sadece Gelişmiş Ülkelerin çıkarlarını esas almadığını gösteren kanıtlar sunmaktadır.
Avrupa Birliği üyelik sürecinde Litvanya

1991'de SSCB'nin dağılması ile uluslararası arenaya yeni aktörler çıktı. Değişen uluslararası konjonktürde AB de yapısall değişimler yaşadı. Kısa zamandagenişleme dalgası içine Baltık ülkeleri de girerek AB'yi Rusya Federasyonunasınırdaş hale getirdiler. Bu çalışmada üç Baltık ülkesinden birisi olan Litvanya'nın AB'ye üyeliğikonusu ele alınmıştır. Bir dizi görüşme ve anlaşmalardan sonra Litvanya ile müzakere süreci başlatıldı. Son olarak da 1 Mayıs 2004'de Litvanya Birliğe üye oldu. Tezde her iki tarafın birbirinde beklentileri ve Litvanya'nın nasıl bir yapısall değişimler yaptığı ele alınmıştır. Kaynak konusunda Litvanya'nın, Türkiye'nin ve AB'nin resmi kurumlarının dokümanları, yayınlanmış makale ve kitaplarındanyararlandım.
The changing role of japanese ngos: A case study of a japanese NGO in Turkey

Bu tezin amacı, sivil toplum kuruluşları üzerinden insani yardım alanında geç bir başlangıç göstermiş olan Japonya'nın son zamanlarda gösterdiği ilerlemeyi, düzenli gelişme gösteren bir Japon STK olan Association for Aid and Relief ve bu kuruluşun Türkiye'deki Suriyeli mülteciler sorununa yaklaşımını üzerinden gözler önüne sermektir. Bu bağlamda, bu çalışma ile insani yardım alanında çalışan Japon sivil toplum kurumlarının savaş sonrası dönemden günümüze kadar hem denizaşırı operasyonlar hem de devletlerle ilişkiler açısından sağladıkları gelişmelerin genel bir çerçevesi sunulmaktadır. Bu çalışma ayrıca güçlü ve istikrarlı bir büyüme kaydeden AARJ'nin söz konusu alandaki çalışmasına ilişkin büyüme dinamiklerini de ele almaktadır. İnsan eliyle meydana getirilen harap edici krizlerin ve öngörülemeyen çevre krizlerinin süreğenliğiyle birlikte insani yardım faaliyetlerinin, STK'lar üzerinden artan gözle görülür büyümesi, küresel yönetişim sistemleri açısından en pratik ve etkili çözüm yaklaşımları arasında belirgin bir değer ve konuma sahiptir. Bundan ötürü, AARJ'nin gerçek zamanlı alan deneyimleri ve bağışçı ilişkileri incelenmek suretiyle bu tezde, Japon insani yardım STK'larının geleceğine ilişkin potansiyel ve olasılıkların bütünlüklü olarak algılanabilmesi için bir olanak sunulmaktadır.
Belirleyici faktörler ve temel yönelimler ekseninde bağımsızlık sonrası Kazakistan dış politikası: 1991-2011

Sovyetler Birliği 1991 yılında dağıldıktan ve tarih sahnesinden çekildikten sonra, Türkiye'yi yakından ilgilendiren Orta Asya coğrafyasında müstakil, bağımsız devletler ortaya çıktı. Bu devletler, SSCB döneminde Birlik Cumhuriyeti ya da SSR adıyla anılan ve merkezi Sovyet hükümeti yönetimi ardı sıra yönetsel olarak bütünlük arz eden, sınırları belirli federal unsurlarken, beklenmedik şekilde uluslararası ilişkiler aktörü haline geldiler. Kazakistan, gerek sahip olduğu kara ülkesi bakımından, gerekse de sahip olduğu stratejik hammadde kaynakları açısından, bağımsızlığını kazanan 15 eski Sovyet cumhuriyeti arasında güç potansiyeli bakımından Rusya Federasyonu'ndan sonra ikinci sırada gelmektedir. Dahası Kazakistan RF ve Çin Halk Cumhuriyeti arasındaki konumu ile ve Avrasya'yı kuzeyden Avrupa ile bağlayan coğrafi konuşlanışı itibarıyla jeostratejik bakımdan küresel önemi haiz bir ülkedir. Aynı zamanda Kazakistan ülkeye adını veren Kazak halkının Türk dil ailesine mensup bir dil olan Kazakçayı anadil olarak konuşması sebebiyle de özellikle Türkiye ve Türki cumhuriyetler açısından ayrıca bir öneme sahiptir. Sahip olduğu jeopolitik konum ve petrol ve doğalgaz başta olmak üzere hammadde kaynaklarının zenginliği, Kazakistan'ı diğer Sovyet ardılı ülkelerden ayrıcalıklı bir hale getirmektedir. Dünya petrol ve doğalgaz rezervleri azalırken fosil enerji talebinin her geçen gün artması, dünya fosil enerji kaynağı toplamının ciddi bir oranına sahip bulunan Kazakistan'a 1991'den bu yana gerek küresel aktörlerce, gerek bölgesel güçlerce, gerekse de komşuları bakımından büyük önem atfettikleri bir aktör haline getirmiştir. Bunun yanında giderek gelişen ekonomisi ve görece iyi hayat standartları ve kişi başı düşen milli gelir düzeyi ile Kazakistan Orta Asya'da tartışmasız en belirleyici yerel aktör konumuna yükselmiş bulunmaktadır. İzleye geldiği dış politika stratejisi ile multi vektörel bir dış politika stratejisi takip eden Kazakistan, aynı zamanda hem RF ile stratejik derinlikteki ilişkilerini devam ettirmekte, hem de Batılı ülkelerle ilişkilerini geliştirme stratejisini izlemektedir. ÇHC de Kazakistan dış politikasında ayrıcalıklı bir konuma yükselmiş durumdadır. Bu ülke ile özellikle ekonomik alanda ilişkilerini derinleştirmekte olan Kazakistan, demografik dezavantajlı konumunu RF ile ilişkilerini devam ettirerek dengelemektedir. Tezin temel araştırma konusu, bu dış politika stratejisinin başarılı olup olmadığının değerlendirilmesidir. Özel olarak üstünde durulan sorunsal, takip edilen dış politika yaklaşımının nedenlerinin anlaşılması, varsa mevcut diğer alternatiflere göre neden halihazırda devam eden dış politikanın Kazak karar alıcılar tarafından tercih edildiğinin araştırılması, bu dış politikanın olumlu ve olumsuz boyutlarının ayrıntılı olarak ele alınmasıdır.
The comparative images of the new Turkish foreign policy: Selected topics on Middle-East and westernprinted-media organs

Çalışmanın ana amacı yeni Türk dış politikasının karşılaştırmalı olarak Batı ve Orta Doğu yazılı medya organlarındaki imaj algısını karşılaştırmalı olarak örnek olaylar üzerinden değerlendirmektir. Yeni Türk dış politikasında eksen değişimi var mı ve Yeni Türk dış politikası Orta Doğu ve Batı yazılı medya organları tarafından nasıl algılanmaktadır sorularına cevap almak üzere düzenlenen üç bölüm ve giriş kısmından oluşmaktadır. Dış Politika? diye adlandırılan ilk bölümde dış politika kavramı, araçları, amaçları, Türk dış politikası Hobbesçu realist teoriden Kantçı liberal teoriye geçiş yaptığı için Hobbesçu ve Kantçı teorileri ve dış politikanın medya ile ilişkileri birer birer ele alınarak açıklanmaktadır. İkinci bölümde yeni Türk dış politikasındaki değişikliklerin neler olduğu, AKP politikalarının ve Dış İşleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nın Stratejik Derinlik doktrininin Türk dış politikası üzerindeki etkisi incelenmektedir. Çalışma; yeni Türk dış politikasının, Ortadoğu ve Batı yazılı medyasındaki imaj algısının eksen tartışmalarına neden olan üç ana olay; 1 Mart Tezkeresi, Davos Krizi ve İran Nükleer Krizi ve Türkiye'nin tavrı üzerinden, incelenerek değerlendirilmesi ile sona ermektedir. Çalışmanın tamamı yeni Türk dış politikasındaki değişimi ortaya sermek ve Orta Doğu ve Batı medyasında, medya taraması ile elde edilen yeni datalar vasıtasıyla literature katkı yapma uğrundadır. Çalışma; bu gazetelerin Türkiye de eksen değişimi olup olmadığı ve Türkiye'nin Batı'dan uzaklaşıp İslam dünyasına yaklaştığına dair bir algılarının olup olmadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Atatürk Döneminde devletçilik modelinin hazırlık ve başlangıç evresinde Türkiye-Sovyetler Birliği ilişkileri (1930-1934)

Türkiye Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğu'ndan yetersiz bir ekonomik miras devralmıştı. Fakat 1923 yılında toplanan İzmir İktisat Kongresi'nde, kurulan yeni devletin ekonomik modeli kararlaştırılmış ve Lozan Barış Andlaşması'nın ekonomik sınırlandırmalarına rağmen 1930 yılına kadar sürdürülecek liberal bir dönemin başladığına işaret edilmiş ve özel sektörün öncülüğünü esas alan bir politika uygulanmıştı. Buna karşın dönemin olumsuz koşulları nedeniyle ekonomide beklenilen gelişme sağlanamamıştı. Bunun üzerine 1930 yılından itibaren siyasi, ekonomik ve toplumsal boyutları daha sık tartışma konusu edilen devletçilik modeline geçilmişti. Bu modelle ekonomide olumlu sonuçlar alınmış, hedeflenen sanayi hamlesi gerçekleştirilmişti.1923- 1930 dönemi içerisinde Türkiye ile Sovyetler Birliği kendi siyasi ve ekonomik iç dinamiklerini oluşturmaya ve belli düzenlemeler yapmaya çalışırken; devletlerarası ilişkilerini de geliştirmişlerdi. İki ülke yetkilileri oluşturulan çeşitli platformlarda bir araya gelerek, siyasi ve ekonomik işbirliğine girme çabalarını yapılan andlaşmalarla ortaya koymaya çalışmışlardı. Çalışmanın esasını teşkil eden 1930- 1934 yılları arasındaki ilişkiler ise daha hızlı gelişme göstermiş; siyasi alanda karşılıklı andlaşma ve protokollerle ikili ilişkiler geliştirilmeye çalışılırken diğer taraftan da uluslararası platformlarda iki ülke birbirlerinin tezlerini desteklemişlerdi. Türkiye ve Sovyetler Birliği iktisadi alanda ise karşılıklı ticaret andlaşmaları ve ziyaret gezileri düzenleyerek ekonomik gelişmeler sağlamaya çalışmışlardı. Siyasi ve ekonomik bu gelişmelerle birlikte, sosyal ve kültürel alanlarda etkileşim sağlanarak devletlerin ve halkların birbirlerine karşı güven ve dostluk duygularının artırılması sağlanmaya çalışılmıştı. Yukarıda anlatılmaya çalışılan genel çerçeve içerisinde bu çalışmada daha detaylı olarak Türkiye'de devletçilik politikalarının hazırlık ve başlangıç evresinde Türkiye-Sovyetler Birliği ilişkilerinde 1930- 1934 yılları arasındaki gelişmelerin incelenmesi amaçlanmıştır.
Suitcase trade between Turkey and the Post-Soviet states: The resistance, the dynamics, and the change

Bu kalitatif çalışma, Türkiye ve Eski Sovyetler Birliği ülkeleri arasında gerçekleşen bavul ticaretindeki gelişmelerin dinamizmini takip etmek amacıyla yapılmıştır. Bavul ticareti, Eski Sovyetler Birliği'ndeki insanların Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra karşı karşıya kaldıkları ekonomik güçlüklere bir tepkisi şeklinde ortaya çıktı ve Türkiye ekonomisinin liberalleşmesi de bavul ticaretinin gelişmesine büyük ölçüde katkıda bulundu. Bu çalışmada, mezo ve mikro aktörlerin kapitalist dönüşümler ve küreselleşme sürecinde karşılaştıkları sosyoekonomik marjinalleşmeye karşı bavul ticaretinin, göçsel ve ekonomik aktiviteler sayesinde, nasıl bir direniş mekanizması olarak kullanıldığını araştıran bir analiz yapılmıştır. Bu tez, az araştırılmış bir dönem olan 2000'li yılların sonunda bavul ticaretinde görülen değişiklikleri izleyebilmek için yapılan ilk girişimlerden biridir. İstanbul'da yoğun bir şeklide yapılan saha çalışmasına dayanarak, bu tez literatüre 1) bavul ticaretinin periyotlara ayrılmasını yeniden değerlendirerek; 2) bavul ticaretinin son dönemine ve bu dönemdeki ana gelişmelere ışık tutarak; 3) bireylerin ve işletmelerin kurumsal tepkiler üreterek devletle etkileşimde bulundukları süreci inceleyerek; 4) bavul ticaretiyle ilişkili karmaşık göç süreçlerini analiz ederek; 5) bavul ticaretinin içerisindeki çeşitli göçmen gruplarının arasındaki ağ mekanizmalarını araştırarak katkıda bulunmaktadır.
Impact of OPEC policies over the global economy: Case of USA

Bu araştırmaya dayalı çalışma, OPEC politikalarının küresel ekonomik görünümü tarihsel olarak nasıl şekillendirdiğini Amerika Birleşik Devletleri örneğiyle açıklamaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, OPEC politikalarını ön plan düzeneği şeklinde kullanan ABD'nin küresel ekonominin güçlenmesindeki rolünü derinlemesine araştırmak ve süper güç ABD'den etkilenen OPEC politikaları sebebiyle dünya ekonomilerinin karşılaştığı temel sorunlara ilişkin bir anlayış ortaya koymaktır. Ayrıca ABD'nin petrol bakımından OPEC'e olan aşırı bağımlılığını azaltma hususunda nasıl çaba sarf ettiğine ve petrol bağımsızlığı kazanmak adına ulusal kaynakları nasıl korumayı ve geliştirmeyi amaçladığına da değinilmektedir. Çalışma, OPEC politikalarının sonuçlarının, özellikle OPEC üyesi ülkelerle pek iyi ilişkileri olmayan ABD'ninki olmak üzere, dünya ekonomilerini şekillendirmede nasıl yardımcı olduğunu incelemek üzere karma metodolojiler kullanarak yürütülmüştür.
Türk basınının dış politikaya yaklaşımları; Suriye iç savaşı boyutunda bir inceleme

Arap Baharı boyutunda Türkiye ve Suriye ilişkileri ile Türk Basınının konuya yaklaşımlarının ele alınacağı bu çalışmada, Suriye iç savaşının ortaya çıkmasındaki etkenleri değerlendirerek, Türkiye-Suriye ilişkilerinin Arap Baharı sürecindeki değişim süreçlerini Türk basını üzerinden incelenecektir. Bu kapsamda ilk olarak Türkiye-Suriye ilişkilerinin tarihsel gelişimi ortaya konmuş, 2002 sonrası süreç detaylı bir biçimde ve iki ülke arasındaki ilişkinin farklı boyutlarını ortaya koyacak şekilde ele alınmıştır. Akabinde Suriye'deki mevcut durumun anlaşılmasında temel unsur olarak Arap Baharı sürecinin genel özellikleri incelenmiş, Tunus, Mısır ve Libya'da yaşanan gelişmeler ele alınmış, nihayetinde de Suriye'de yaşanan olaylar ile Türkiye'ye olan etkileri ortaya konmuştur. Araştırmanın son bölümünde ise Arap Baharı süreci uluslararası ilişkiler ve medya ilişkisi bağlamında değerlendirilmiş, bu çerçevede ilk olarak uluslararası medyanın konuya yaklaşımı kısaca ele alınmış akabinde Türk basını üzerinde yedi ulusal gazete üzerinden detaylı bir inceleme yapılmıştır.
Lozan Barış Konferansı ve iki aşamalı oyun

Uluslararası müzakereler ulusların ve dolayısıyla uluslararası ilişkilerin gidişatını etkileyen önemli süreçlerdir. Çalışmada; bu süreçlerde tarafların iç politikaları belirleyici değişken olarak ele alınmakta ve bu değişkenin, özellikle toplumun büyük kesimlerini yakından ilgilendiren ve derinden etkileyen konularda, müzakerelerin gidişatını şekillendiren bir unsura dönüşebildiği ileri sürülmektedir. Bu bakımdan çalışmanın savını desteklemek üzere uluslararası müzakerelere iyi bir örnek teşkil eden ve aynı zamanda bir ulusun kaderini tayin eden Lozan Barış Konferansı örnek olay olarak seçilmiştir. Bununla birlikte, seçilen bu örnek olayı açıklayıcı bir çerçevede incelemek üzere de Rasyonel Seçim Teorisi'ne dayalı olarak Robert Putnam tarafından geliştirilen 'İki Aşamalı Oyunlar' modeli tercih edilmiştir. Lozan Barış Konferansı ve sonunda imzalanan antlaşma ile ilgili literatürde yapılan mevcut çalışmalar incelendiğinde, konferansın ve/veya antlaşmanın daha çok uluslararası hukuk ve siyasi tarih açısından ele alındığı görülmektedir. Bu nedenle çalışmada, literatürdeki mevcut çalışmalardan farklı olarak, Mütareke Dönemi ve Lozan Barış Konferansı, Uluslararası Politika alanındaki Rasyonel Seçim Teorisi'nin bir modeli olan Putnam'ın 'İki Aşamalı Oyunlar' yaklaşımı çerçevesinde incelenmektedir. Bu anlamda; teorik bir çerçevede, öncesinde yaşanan gelişmelerle birlikte incelenen Lozan Barış Konferansı'nın sonuçlarına ilişkin yapılan bu değerlendirme; literatürdeki mevcut çalışmalara katkı yaparak, toplumun dönemin şahsiyetlerine ve antlaşmanın kazanımlarına ilişkin yargısını oluşturmasında bilimsel bir yol önermektedir. Ayrıca, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu antlaşmasının imzalandığı Lozan Konferansı boyunca, tarafların tercihlerinin nasıl şekillendiğine dair varılan sonuçlar, çalışmada kullanılan teorik çerçevenin imkanlarıyla elde edilen kanıtlar doğrultusunda, somut gerekçeleriyle birlikte ortaya konulmaya çalışılmaktadır.
Güçlendirilmiş işbirliği mekanizması ve AB Hukukuna yansımaları

Bu tezin konusunu, kurumsal bir çerçeve içinde incelenen, Avrupa Birliği Hukukunda güçlendirilmiş işbirliği mekanizması oluşturmaktadır. Birliğin hukuki temeli antlaşmalar ile oluşturulmuştur. Ancak oluşturulan bu yapı zaman içerisinde genişleme ve derinleşme aşamalarından geçmişştir. Üye sayısı artarak, kurumsal yapısında değişiklikler meydana gelmiştir. Bu tez çalışmasının amacı, Avrupa Birliği hukukunun, bütünleşme aşamaları sonucu nasıl ilerlediğini ortaya koyarak, esneklik kavramını ve hukuki yapı içerisinde oluşan güçlendirilmiş işbirliği mekanizmasını incelemektir. Güçlendirilmiş işbirliğinin, Birlik hukukuna olası etkileri ve Birlik hukukunun alabileceği olası şekilleri değerlendirmek ve ortaya koymaktır. Bunun için çalışmada ilk olarak, Avrupa bütünleşmesi ve esneklik kavramları üzerinde durulmuş ve güçlendirilmiş işbirliği mekanizmasının gelişim süreci açıklanmıştır. Sonrasında ise mevcut uygulamalar değerlendirilerek, Birlik hukukunda yarattıkları etki ele alınmıştır. Bu aşamada Divan kararları üzerinden hareket edilmiştir