turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Political economy of the BRICs: Cooperation and competition

Bu çalışma hızla büyüyen gelişmekte olan ülkeler Brezilya, Rusya, Hindistan ve Çin ve görece daha küçük ancak küresel ekonomide önemli bir etki yaratma potansiyeli vaat eden ikincil bir grup ülkeleri ele almaktadır. Bu tezin öncelikli amacı BRIC'lerin bütünsel bir grup olarak ele alınıp alınamayacağını saptamak ve grup içinde işbirliği ve rekabete yönelik teşvikleri araştırmaktır. Tezin konusu üç farklı literatürün araştırma alanı kapsamında incelenmektedir: bölgecilik, uluslararası işbirliği ve güç/hegemonya. Bu geniş literatür BRIC ve BRIC benzeri ülkeleri bölgeler üstü gruplar olarak incelemeye imkan tanımakla beraber bu ülkeler arasındaki olası işbirliği ve rekabeti, ve bu yükselen güçlerin küresel ekonomide yarattığı güç kaymasını anlamaya yardımcı olmaktadır. Bu çalışmada BRIC'lerin ekonomik gelişme şekilleri ve kendi aralarındaki ikili ekonomik ilişkiler gözden geçirilmekte, ardından küresel finansal kriz sonrası düzenledikleri üç zirvenin uluslararası ekonomik gündeme etkileri incelenmektedir. Son olarak BRIC benzeri ekonomileri ele alan bu tez, bir tipolojik değerlendirmeyle birlikte bu ülkelerin ileriye dönük olası işbirliğine eleştirel bir bakış sunmaktadır.
Albanian question in the Balkans and the security of Macedonia

Bu tezdeki argümanlar üç unsuru takip ediyor. Birincisi, Makedonya'nın etnik sorunları onun politik dengesini ve bölgesel bütünlüğünü tehdit etmemektedir, çünkü Makedonya'daki Arnavutlar Kosova'dan ve Arnavutluk'tan destek almamaktadır. İkincisi, Makedonyalı Arnavutlar bu devletin kendi politik durumuna daha fazla bağlıdırlar. Bu yüzden, Kosova'daki olayların ve Kosova'nın bağımsızlığının Makedonya'nın parçalanmasıyla sonuçlanacak bir dizi olay meydana getireceği yanlış bir öngörüdür. Makedonya'daki Arnavutlar Makedonyalılarla eşitlik kavgası vermektedirler. Üçüncü ve son olarak, 1912'deki kuruluşundan itibaren Arnavutluk devleti hiçbir zaman bölgede dengeyi bozucu bir politika izlememiştir. Arnavutluk aslında diğer ülkelerdeki Arnavutların sorunlarıyla uğraşmayarak güvenliğini sağlamıştır. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra da politikası statükoyu korumak ve bir Balkan savaşının çıkmasını engellemek üzerine olmuştur. iv
Israeli foreign policy towards Syrian uprising: A defensive realist perspective

Bu çalışma, İsrail'in Suriye Ayaklanması dönemi dış politikasını savunmacı realist bir perspektiften incelemektedir. Çalışmanın amacı, özellikle Lübnan müdahalelerinin İsrail'i fiziksel bir müdahale yapmaktan geri tuttuğunu; bu nedenle tonu değişse de genel politika çizgisinin savunmacı realist olduğunu ortaya çıkarmaktır. İsrail bölgeye karşı zaman zaman revizyonist bir politika benimsese de; bu durum var olan güç dengesi İsrail lehine olduğu için Suriye adına geçerli değildir. Bu düzlemdeki politika değişimlerini daha iyi incelemek adına İsrail'in Suriye Ayaklanması dış politikası üç ana bölümde incelenmiştir. Bu inceleme göstermektedir ki; ilk bölümdeki pasif tutum ve ikinci dönemdeki diplomatik çabalar İsrail çıkarını korumakta yetersiz kaldığı için İsrail aktif savunmacı realizm adı altında daha farlı bir politika benimsemiştir. Kullanılan askeri metotlar saldırgan olsa da; doğası savunmacıdır. Bu durum İsrail'in Suriye Ayaklanması dış politikasının temel çerçevesini oluşturmaktadır.
Eleştirel teori çerçevesinde hegemonya ve alt-hegemonya: Almanya ve Japonya örneği

Su, Ali Ercan, Eleştirel Teori Çerçevesinde Hegemonya ve Alt-Hegemonya: Almanya ve Japonya Örneği, Doktora Tezi, Danışman: Prof. Dr. Mustafa Aydın, s. 334. Uluslararası ilişkiler disiplini sosyal bilimlerdeki paradigma açısından yaşanan gelişmelere paralel bir şekilde değişime uğramaktadır. Disiplinin tek paradigması olanrealist teoriye alternatif Robert Cox'un öncülü olduğu eleştirel teoriden gelmektedir. Cox'un ileri sürdüğü hegemonya teorisi esas olarak Gramsci'nin hegemonya teorisinin uluslararası ilişkilere uygulanmış halidir. Cox'un teorisine göre uluslararası ilişkiler üç kategori ve üç düzlem. Eleştirel teori çerçevesinde sadece hegemonya kavramı üzerinde durulmaktadır. Buna göre uluslararası alanda hegemonik bir kültür yaygınlaştırabilen sınıf, devlet veya başka bir yapı dünya üzerinde hegemonyasını kurabilmektedir. Bu kapsamda eleştirel teori, sadece ABD'nin bu türden bir hegemonik kültür yaratabileceği kabul etmektedir. Günümüz dünya politikası açısından ABD'nin dünyaya yaydığı ideolojisi ile bir alternatifi bulunmamaktadır. Diğer yandan, Japonya ve Almanya gibi devletler realist paradigma bağlamında Soğuk Savaş sonrasında ABD'ye alternatif olarak sunulmaktadırlar. Bu devletler küresel bağlamda alternatif bir kültür yaratmakeğiliminde olmadıkları gibi böyle bir güçleri de bulunmamaktadır. Bununla beraber söz konusu devletler kendi bölgelerinde resmi veya gayri resmi örgütler ve platformlar aracılığıyla tarihsel bloklar oluşturmaya çalışmaktadırlar. Bu kapsamda alt-hegemonyaolarak ileri sürülebilecek devletler Almanya ve Japonya olarak belirmektedir. Almanya için Avrupalılık kimliği bağlamında AB bunun için uygun bir zemin yaratmaktadır. Japonya da benzer şekilde Asyalılık kimliği temelinde çeşitli platformlar aracığıylaAsya'da benzer kültürel bağlar geliştirme hususunda çaba göstermektedir. Bu aradaalt-hegemonyaların ABD ile ilişkisi de iniş çıkışlarına rağmen istikrarlı bir şekildesürmeye devam etmektedir.
Globalization and the political economy of reform in Jordan (1989-2001)

1980 ler'le birlikte ekonomik reform paketleri pek çok Orta Doğu ve Kuzey Afrika ülkesi için önemli bir hale gelmiştir. Esas olarak artan dış borç ve ikinci petrol krizinin sonrasında, 1980 ler'in başında, Orta Doğu'da ortaya çıkan bölgesel ekonomik durgunlukla birlikte pek çok Orta Doğu ülkesi ekonomik krizlerden olumsuz etkilenmiştir. Bu gelişme, çoğunlukla rejim meşruiyeti krizini de beraberinde getirmiş, pek çok Orta Doğu ülkesi, Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'yla işbirliği içinde ekonomik liberalleşme programları uygulamaya başlamışlardır. Bazı Orta Doğu ülkelerinde siyasal liberalleşme süreci, ekonomik liberalleşme süreçlerine eşlik etmiş ya da ekonomik liberalleşme süreçlerinin hemen arkasından başlamıştır. Bu tez, 1989- 2002 yılları arasında Ürdün'de yaşanan reform sürecinin ekonomipolitiğini, küreselleşme referansı üzerinden incelemektedir. Bu çalışma içinÜrdün'ün örnek olay incelemesi olarak seçilmesinin nedeni IMF ve Dünya Bankası tarafından gerek ekonomik liberalleşme, gerekse demokratikleşme açısından başarılı bir örnek olarak gösterilmiş olmasıdır. Bu bağlamda, bu tez, Ürdün'de hem ekonomik, hem de siyasal liberalleşme süreçlerinin sebeplerini ve uygulamalarını incelemektedir. Bunun yanı sıra, çalışma, iç ve dış faktörlerin ülkedeki ekonomik ve siyasal reformların arkasındaki mantığı ya da bu reformların uygulanmasını ne şekilde etkilediğini ortaya koymaktadır. Bu tezde ulaşılan en temel sonuç ise rejiminsürekliliğinin sağlanmasının, Ürdün'deki ekonomik ya da siyasal liberalleşme süreçlerinin arkasındaki en önemli endişe olduğudur.
Baltık ülkelerinin AB'ye entegrasyon sürecinde Rusya faktörü

Tezimde, Rusya'nın bölgesel öncelikleri kapsamında Baltık devletlerinin AB'ye entegrasyon sürecine olan etkisini analiz etmekteyim. Sovyetler Birliği'nin yıkılması uluslararası sistemin tek kutuplu bir sisteme dönüşmesine yol açmıştır. Tek kutuplu sistemde ABD hegemonyası eski Sovyet coğrafyasında kendisini hissettirirken bu coğrafyanın büyük güçlerin mücadele alanına dönüşeceği çok geçmeden belli olmuştur. ABD ile birlikte Avrupa Birliği de kutuplardan biri olma yolunda entegrasyon ve genişleme politikalarını hemen uygulamaya geçmişştir. Rusya'da ise 1990'lı yıllar toparlanma ve küresel yarışa yetişme telaşıyla geçmişştir. Nihayetinde Rusya'nın küresel yarışa dahil olduğunu ve çok kutuplu sistemde kutuplardan biri olduğunu açıklaması ile birlikte eski Sovyet coğrafyasında büyük güçlerin mücadeleleri alevlenmiştir. Eski Sovyet coğrafyasına bakıldığında ABD ve AB yani soğuk savaş dönemi tabiriyle Batı bloğunun etkisi 1990'lar boyunca Rusya faktöründen bağımsız olarak sorunsuz bir şekilde ilerlemekteydi. Batı bloğunun bu ilgisine eski Sovyet cumhuriyetlerinden Baltık ülkeleri hemen cevap vermiş ve entegrasyon için üstün bir gayret sarf etmiştir. Bu süreçte Rusya ile devam eden anlaşmazlıklar özellikle azınlıklar ve sınır komşuluğu konusundadır. Baltıkların Rusya'ya karşı olumsuz bir tavır içerisinde olması Sovyet geçmişşinden kaynaklanıyor olsa da 2000'li yıllarda güvenlik faktörü de devreye girmiş ve Baltık ülkeleri Rus tehdidinden daha sık söz etmeye başlamıştır. AB ve NATO üyelikleri sonrasında bu tehdit algılaması Rusya'nın NATO ve AB ile ilişkilerini daha sorunlu hale getirmiştir. Böylece AB ve Rusya sınırında gerilim karşılıklı zıtlaşmalar sonucu tırmanmaktadır.
A comparative discourse analysis of Indian vs. Pakistani media coverage on the Pulwama attack

Bu tez Hindistan'ın yönettiği Keşmir'deki Pulwama saldırısının ardından Keşmir çatışmasının evriminde karşıt medya kuruluşlarının oynadığı rolü bulmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla Indian Express ve Dawn News gazeteleri seçilmiş olup Hindistan ve Pakistan kaynaklı bu iki İngilizce gazetenin yayınladıkları olgular ve rakamlara sıkı sıkıya bağlı kalınmıştır. Araştırmaya teorik bir temel oluşturmak için çoğunlukla Barış ve Çatışma Çalışmaları alanındaki literatürüne ek olarak Keşmir çatışmasının tarihsel arka planı için çatışmanın tarihi ile ilgili literatür kullanılmıştır. Keşmir çatışmasını uzun süren ve önemli bir sosyal çatışma yapan olgular, tezde ayrıntılı olarak tartışılmıştır ve İsrail-Filistin çatışması ve Kıbrıs sorunu gibi diğer güncel çatışmalar ile karşılaştırılarak tatışılmıştır. 14 Şubat 2019 - 5 Ağustos 2019 tarihleri arasında Indian Express ve Dawn News gazetelerinin haber, köşe ve başyazılarının karşılaştırmalı söylem analizi yapılmıştır. Bu tezde son olarak Keşmir'de 14 Şubat 2019 - 5 Ağustos 2019 tarihleri arasında olan önemli olayları takiben yayınlanan haberlerin derin analizi yapılmıştır.
Putin dönemi Rusya'nın enerji politikasının dış ilişkilere yansıması

Sovyetler Birliğinin dağılmasının ardından yeniden yapılanma yoluna giden Rusya, bu süreçte Vladimir Putin'in başa geçmesi ile önemli yol kat etmiştir. Uluslararası arenada tekrar eski konumuna ulaşmak isteyen Putin yönetimdeki hükümet elindeki doğal kaynakları kullanarak içinde bulunduğu darboğazdan kurtulma yoluna gitmiştir. Putin'in başa geçtiği dönemde petrol fiyatlarının artış göstermesi Putin'in başarı kazanmasının en önemli nedeni olarak kabul görmüştür. Zira ekonomik olarak güçlenen Rusya, içinde bulunduğu istikrarsız durumdan kurtulmak için önemli bir kaynak elde etmiştir. Putin kendinden önceki döneme nazaran çok boyutlu bir politika izleyerek başarı kazanmayı hedeflemiştir. Bu doğrultuda hem batı hem de Asya politikasını sentezleyerek; yakın çevresinde olduğu kadar Batı dünyasıyla da iyi ilişkiler izlemeye çalışmıştır. Ekonomi ile enerji arasındaki ilişki artan enerji ihtiyacı ve azalan enerji rezervleri sebebiyle giderek önem kazanmıştır. Böylesi bir durumda elinde bulunan doğal kaynakları iyi değerlendiren ve 1998 krizi sonrasındaki süreçte artan petrol fiyatları ile ekonomiyi disiplin altına alan Putin, aynı başarıyı dış politikada da elde etmek adına enerjiyi baskı aracı olarak kullanma yoluna gitmiştir. Enerjiye endeksli bir ekonomi ve dış politika benimseyen Putin, bölgesel güç olma ve ABD'nin kurmayı hedeflediği tek kutuplu dünya düzenini ortadan kaldırarak çok kutuplu bir düzen oluşturmak adına enerjiyi yakın çevresi başta olmak üzere küresel güçlere karşı bir silah olarak kullanmaktadır. Bu noktada kurulacak olan çok kutuplu dünya düzeninde bir merkez konumunda olmak istemektedir.
Birleşmiş Milletler sistemi çerçevesinde insani müdahale

Uluslararası hukukun en tartışmalı konularından biri olan insani müdahalenin uluslararası geçerliliğe sahip bir tanımı bulunmamaktadır. Bununla birlikte genel olarak temel insan haklarının geniş çaplı ihlallerini sona erdirmek maksadıyla, bir devlet veya devletler grubunun, ihlallerin doğrudan veya dolaylı müsebbibi olan devlete karşı kuvvet kullanımında veya tehdidinde bulunmasını kapsamaktadır. İnsan haklarının evrenselleşmesi neticesinde ortaya çıkan insani müdahale kavramı, haklı olarak felsefi, ahlaki ve hukuki zeminde bazı tartışmalara yol açmaktadır. Zulüm gören masum insanların kurtarılmasını öngördüğü için etik olmasına karşın, BM Antlaşması ile hatları çizilen kuvvet kullanma yasağı ile çelişmesi ve devletlerin siyasi bağımsızlığı ile toprak bütünlüğüne saygı ilkelerini ihlal etmesi bakımından mevcut hukuk kurallarına aykırıdır. Bu çalışma kapsamında uluslararası ilişkilerde bir politika aracı olarak insani müdahalenin kavramsal konumunu tespit etmek, insani gerekçelerle kuvvet kullanımının etik ve hukuki yönüne ilişkin görüşleri incelemek ve örnek olaylar ışığında doktrinin meşruiyeti, uygulamaların gerekliliği ve uluslararası düzen için bir tehdit teşkil edip etmediği üzerine tespitlerde bulunmak amaçlanmaktadır. İnsani müdahale doktrini özünde çatışmaları çözüme kavuşturmayı değil, insan hayatını ve onurunu korumayı hedeflemektedir. Bu nedenle, uluslararası toplumun öncelikli ve ağırlıklı olarak önleyici tedbirlere odaklanması, insan haklarının güvence altına alınması bakımından büyük önem arz etmektedir. Nitekim insani krizlere yol açan en temel neden, devlet egemenliğinin suiistimalinden veya hukuki düzeni koruyacak yetkin bir otoritenin bulunmayışından kaynaklanmaktadır. Egemen otoritenin yokluğunda veya yetersiz kalması halinde, hangi amaçla olursa olsun, silahlı müdahaleler daha fazla suiistimale neden olma potansiyeli taşımaktadır. Dolayısıyla, devlet egemenliğinin kötüye kullanımını önleyecek tedbir ve yaptırımların uluslararası toplum tarafından uluslararası hukuk kuralları ışığında ve insani söylemlerin ulusal çıkarlar doğrultusunda suiistimaline mahal vermeden hayata geçirilmesi, dünya barışının korunması bakımından büyük önem taşımaktadır.
Türk dış politikasının soğuk savaş sonrası önemde kurulan hükümetler perspektifinde incelenmesi

Bu tezin yazılmasında amaç uluslararası ilişkilerde bir dönemin sonu olarak tasvir edilen Soğuk Savaş'ın sonundan günümüze kurulan hükümetler perspektifinde Türk dış politika yapımını değerlendirmek ve literatüre yeni bir bakış açısı ekleyebilmektir. Çalışmanın birinci bölümünde öncelikle Türk dış politikasının kavramsal çerçevesi incelenmiştir. Dış politika yapımında etkili olan faktörler irdelenmiş ve genel bilgiler sunulmuştur. Daha sonra tezin tarihsel arka planı ele alınmış, bu süreç tek partili hükümetler dönemi ve çok partili hükümetler dönemi olarak iki alt başlık altında değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise Soğuk Savaş'ın sona ermesinin nedenleri vurgulanmış ve Türk dış politikasına etkileri ortaya konulmuştur. Yine bu bölümde 1990 ile 2002 yılları arasındaki koalisyon hükümetleri dönemleri AB, ABD, Balkanlar, Sovyetler Birliği ve daha sonrasında Rusya Federasyonu, Orta Doğu, Kafkaslar ve Orta Asya gibi bölgeler ile ilişkileri açısından tek tek incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, 2002 seçimleriyle tek başına iktidar olan AKP'nin öncelikle dış politika felsefesi irdelenmiştir. Buna mukabil günümüze kadar gelen dört AKP hükümetinin dış politika pratikleri ve uygulama alanları sunulmuştur. Bir eksen kayması mı var sorusu incelenmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde asıl konumuz olan Soğuk Savaş sonrası hükümetler AKP öncesi ve sonrası olarak karşılaştırılmıştır. Koalisyon hükümetleri ile tek başına iktidar olan AKP hükümetleri arasındaki dış politika farklılıkları gözler önüne serilmiştir. AKP döneminde içerde ve dışarda dile getirilen eksen kayması ve Orta Doğulaşmanın olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Nükleer silahlanmanın ABD dış politikasına etkileri: Ronald Reagan dönemi:(1981-1989)

Bu tezin amacı, Soğuk Savaş döneminde sıkça karşılaşılan nükleer silahlanma olgusunun, Ronald Reagan dönemi ile birlikte sertleşen Amerikan dış politikasını nasıl etkilediğinin analiz edilmesidir. Aynı zamanda Soğuk Savaş'ın son dönemlerinde başkanlık koltuğuna oturan ve ABD'nin dış politikasında önemli değişiklikler yapan Ronald Reagan dönemi irdelenmektedir. Bu çalışmada, uluslararası sistem açısından değerlendirildiğinde Soğuk Savaş döneminin son on yılına denk geldiğini söyleyebileceğimiz tarihsel çerçeve içerisindeki temel parametreler değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma ayrıca kişi analizi niteliği de taşımaktadır. Bu yıllar içerisinde ABD'nin dış politikasına yön vermiş olan Ronald Reagan'ın dönem sürecindeki dış politika tutum ve davranışları incelenmiştir. Yine çalışmada Soğuk Savaş dönemi yıllarının temel olgularından biri olan nükleer silahlanma olgusunun Ronald Reagan dönemi olarak adlandırdığımız bu dönem çerçevesinde ABD dış politikasına olan etkileri irdelenmiştir.
Lobicilik kavramı ve ABD'deki Türk Lobisi

İnsanlar için iletişim olmazsa olmaz, doğal, kaçınılmaz bir olgudur. İletişim kurarız çünkü çevremizle ilişkiye girmek, bilmek, anlamak isteriz. İletişim toplumsal bir gereksinimdir. Gerek sosyal hayatta gerek siyasette. eğitimde, kültürde, teknolojide bir araç görevi görür. Fikir verir, eğitir, bilgilendirir, yönlendirir, denetler, öğretir, endişeleri azaltır, anlaşma sağlar. Birinci bölümde araştırma iletişim kavramı ile başlamıştır, siyasal iletişimin ardından iktidar/siyasal iktidar, siyasal sistem tanımlamalarıyla devam etmektedir. İkinci bölümde araştırmanın asıl konusu olan lobicilik ve ABD'deki uygulamaları ve Türkiye'deki tarihsel gelişimi, teknik ve yöntemleri ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Lobici nedir, özellikleri nelerdir açıklanmıştır. Üçüncü bölüm araştırmanın ana konusunu lobiciliğin ABD'deki doğuşunu ve tarihsel gelişimini ele almıştır. Türk Lobisinin çalışmaları, ABD'deki etkinliği, artıları eksileri, tüm uygulamaları ile incelenmiştir
İttifaktan düşmanlığa dönüşen Türk-Sovyet ilişkileri: Stalin dönemi Türk dış politikasında yaşanan büyük değişim

Türkiye Cumhuriyeti ile Sovyetler Birliği arasında gelişen ilk ilişkiler dönemin şartları ile değerlendirildiğinde 'zorunlu' tabiri en uygun ifade olarak belirmektedir. Türkiye'nin dış politikasında kuruluşuyla beraber Sovyetler Birliği temel eksen noktası olarak görülmüş, 1936 yılında yaklaşan savaşın etkisiyle Montreux Boğazlar Sözleşmesi ile ikili ilişkilerde ilk kırılma yaşanmıştır. İkinci Dünya Savaşında gerçekleşen Alman-Sovyet ittifakı Türkiye üzerinde deyim yerindeyse soğuk duş etkisi yaratırken, ikili ilişkilerde güvensizliğin temel alındığı bir döneminde başlangıcı olmuştur. Türkiye'nin savaşa dahil olmama konusunda yürüttüğü 'aktif tarafsızlık' politikası nedeniyle Sovyetler Birliğinin de dahil olduğu müttefiklerle ilişkiler gergin bir halde sürerken, savaş süresince ve savaş sonrası Sovyetler Birliğini, Boğazlar ve doğu illeri üzerinde hak talebi ile ikili ilişkiler büyük yara almıştır. Bu güvensizliğin yarattığı etkiyle, Türkiye savaş sonrası oluşan yeni dünya düzeninde Sovyet tehdidine karşı oluşan Batı bloğunda güç dengesi yaratmak maksadıyla yer almıştır. İttifak olarak başlayan ikili ilişkiler düşmanlığa evirilmiş ve tamir edilmesi güç olan yaralar almıştır. Tez çalışmasının dönem sınırı olarak Stalin dönemini incelemesinin nedeni, ittifak ve dostluk döneminin Stalin ile başlaması ve gerginlikten, kopuşa kadar Stalin'in tek lider olarak yürüttüğü politikalarının bir ürünü olmasıdır. Stalin'in ölümü sonrası, Sovyetler Birliği ikili ilişkilerde en temel sorunlar olan toprak talebinden ve Boğazlardan hak iddiasından vazgeçmesi ise Stalin döneminde izlenen Türk ve Sovyet politikaları incelenmesini önemli kılmaktadır. Bu tez çalışmasında dönemin en belirgin teorisi olan realizmin Türk dış politikasına yansımaları incelenmiş, bu bağlamda bu teorinin uygulanma sahaları açıklanmıştır.
New dimensions of United Nations peacekeeping in the post-cold war era: A study of United Nations protection force in the former Yugoslavia

Bu Mastır Tezi'nin amacı, Soğuk Savaş sonrası dönemde Birleşmiş Milletler Banş Koruma Operasyonlan'nın yaşadığı köklü değişimi, 1992 ve 1995 yılları arasında faaliyet gösteren Eski Yugoslavya' daki Birleşmiş Milletler Koruma Görev Kuvveti örneğiyle analiz etmektir. BM'nin başlıca barış mekanizması, Kolektif Güvenlik sisteminin çökmesiyle, uluslararası barış ve güvenliği sağlamak amacıyla, BM yeni bir alternatif geliştirdi: Barış koruma. Soğuk Savaş süresince, barış korumanın başlıca görevi, çatışma sonrası varılan ateşkesten, kapsamlı bir barış anlaşmasına kadar olan süreçte, bölgede statüyü ve istikrarı korumaktı. Ayrıca BM, bir barış koruma operasyonu sürdürürken, 3 temel prensibe - tarafsızlık, meşru müdafaa haricinde güç kullanmama ve rıza- bağlı kalmaya gayret göstermişti. Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle, uluslararası barış ve güvenliği tehdit etmeye başlayan etnik ve dini nitelikli bölgesel çatışmalar ortaya çıktı. Bundan dolayı, BM operasyonlarını sürdürürken yeni çatışma biçimlerine uyum sağlamak amacıyla yeni görevler ve sorumluluklar üstlenmeye başladı. Soğuk Savaş sonrası ortaya çıkan BM barış koruma operasyonlarındaki değişim. 1992 ve 1995 yılları arasında, eski Yugoslavya'da gerçekleştirilen Birleşmiş Milletler Koruma Görev Kuvveti operasyonunda açık olarak görülmektedir. Çatışma boyunca. BM. çoğu Butros Butros Gali'nin 1992'de yazdığı Bir Barış Gündemi'nde yer alan çatışma yönetimi metotları arasında bulunan barış sağlama, barış koruma, zorlayıcı tedbirler ve önleyici diplomasi gibi çeşitli faaliyetler gerçekleştirdi. Böylece, yeni dönemde, BM eski Yugoslavya'da eşi görülmemiş bir çatışma yönetimi mekanizması işletmek zorunda kaldı. Örneğin, BMKGK, BM tarihinde ilk kez 'insani amaçlı' bir görev üstlendi. Ayrıca, bu olayda, Sırpların Müslüman sivillere saldırısını önlemek amacıyla BM, NATO gibi bölgesel örgütler yoluyla güç kullanmaktan çekinmemiştir. Bu dönemde, barış koruma, üç temel prensibinden uzaklaşma eğilimi de göstermişti. Ayrıca, bir yenilik olarak, BM, çatışmanın Makedonya'ya sıçramaması için, ilk defa önleyici amaçlarla, barış koruma gücünü söz konusu bölgeye konuşlandırdı. Ek olarak, barış korumadaki kavramsal ve işlevsel değişimin yanı sıra, BM, kendi bünyesinde, komuta, kontrol, iletişim, finanse, lojistik ve personel gibi konularda sınırlı kaldığından, kurumsal anlamda da değişim sürecine girmiştir.
Türkiye-İran ilişkileri (1919-1938)

Ortadogu cografyasının iki büyük devleti olan Türkiye ve ran'ın yaklasık 1000 yıllık siyasi ve kültürel liskileri bulunmaktadır. Geride kalan bu 1000 yıllık süreçte her iki ülkede de yönetim degisikligi olmus ve budeğişimler iki ülke arasındaki ilişkileri etkilemistir. Osmanlı Devleti ve Safevi Devleti arasında çok gergin olan bu siyasi ilişkiler 20. Yüzyılın baslarında her iki ülkede de yeni yönetimlerin basa gelmesi ile düzelmeye baslamıstır. ki ülke arasındaki siyasiilişkilerin düzelmeye ve gelismeye baslamasında Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk ile Kaçar Hanedanına son vererek ran'da yönetime gelen RızaSah Pehlevi büyük rol oynamıslardır. I. Dünya Savası sonrası ortak menfaat ve ortakdüsmanlara sahip olan Türkiye ve ran karsılıklı olarak iyi niyetlerini ortaya koymuslarve yaklasık bes asırlık siyasi çekismeye son vermislerdir. Çalısmamıza konuedindigimiz dönemde Türkiye ve ran iki ülke sınırındaki Kürt isyanlarına vengiltere'nin bölgedeki yayılmacı siyasetine birlikte karsı koymus ve baslattıkları siyasi, ekonomik ve sosyal ilişkiler neticesinde bugünkü Türk-ran dostlugunun temeliniatmıslardır. Çalısmamıza konu edindigimiz Türkiye ve ran ikili ilişkilerde olduğu gibi bölgeselilişkilerde de birlikte hareket ederek Sadabad Paktı ve daha sonra Bagdat paktınınolusmasına öncülük ederek bu konudaki çaba ve gayretlerini her fırsatta göstermektedir.