turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Transnationale migrations- und globalisierungsdiskurse in hybriden literaturen von Georgien- und Türkeistämmigen litera turschaffenden und eine neuerörterung im kontext der weltliteraturkonzepte

İnsanlık tarihi, göç olgusu olmadan pek düşünülemediği gibi bugüne kadar güncelliğinden de hiçbir şey kaybetmemiştir. 1990'lı yıllarda küreselleşme süreciyle bağlantılı olarak teknoloji, iletişim ve ulaşım alanlarındaki hızlı gelişmeler, sosyal, kültürel ve ekonomik köklü değişikliklere ve insanların mekan ve zaman algısının değişmesine yol açmaktadır. Tüm iz bırakan olaylar gibi, küresel çağında gerçekleşen ve bunla ilişkili gelişmeler de edebiyatta yer bulur ve bunun sonucunda edebi üretim ve buna bağlı olarak edebiyat bilimi de değişime uğrar. Bu çalışmanın amacı, bir yandan hibrit edebiyatlardaki göç ve küreselleşme söylemlerini kavramak ve dünya edebiyatı tasarıları bağlamında yeniden incelemektir. Bunun için Türkiye asıllı yazar Fatma Aydemir'in Ellbogen adlı eseri ve Gürcü asıllı yazar Nino Haratischwili'nin Die Katze und der General adlı eserleri ele alınacaktır. Çalışmanın kuramsal temeli, Goethe'nin Dünya Edebiyatı kavramına dayanmakta olup, edebiyat bilimci Elke Sturm-Trigonakis'in Yeni Dünya Edebiyatı gibi küreselleşme çağından beri yine Goethe'nin kavramına dayanarak gelişen yeni tasarılara da dayanmaktadır. Ayrıca yazınsal bulgulara ek olarak nitel bir veri derlemesi konuya sosyolojik de bir bakış açısı kazandırmak amaçlar arasındadır. Bunun için, ulusötesi göç deneyimine sahip Gürcü ve Türk kökenliler ilgili söylemlere bağlı olarak öznel algılarını paylaşmaktadırlar. Edebi ve sosyolojik bulguların, karşılaştırmalı olarak birbirini destekleyici ve objektif olarak değerlendirilmesi de amaçlanmıştır. Bu iki ayaklı analizin türlü bulguları mevcuttur. Edebiyat bilimi açısından bakıldığında, kültürlerarası edebiyat veya göçmen edebiyatı gibi ulusal edebiyatlar içindeki geleneksel sınıflandırmaların artık çağdaş hibrit edebiyatlarına pek uygun olmadığı söylenebilir. Ayrıca nitel veri toplamanın edebi analizle olan karşılaştırmada, ikisinin de birbirini tamamladığı ve doğruladığı görülmektedir. Bu da hibrit edebiyatların yalnızca kurgusal bir ürün olarak ele alınmaması gerektiğini, aksine ulusal edebiyatları dışında özel bir yere layık görülmeleri gerektiğini göstermektedir. Bu çalışma ile birlikte, küreselleşme süreci ve göç ile şekillenen hibrit edebiyatların konumunu güncelliğe bağlı olarak yeniden tartışılmasını teşvik etmek amaçlanmıştır.
Göç alanında sivil toplum profesyonelleri

Bu tez çalışmasının ana konusu göç alanına odaklanan sivil toplum kuruluşları ve bu kurumlar içinde gelişen profesyonellik kültürüdür. Çalışma sivil toplumun tarihsel arka planı ve kavramsal dönüşümü ile başlamaktadır. Sivil toplumda profesyonelleşme eğiliminin oluşmasında sektörleşme ve Türkiye'nin Avrupa Birliği adaylık sürecinin hızlandırıcı etkisi üstünde durulmaktadır. Araştırmanın temel problemi, sivil toplumda göç alanında profesyonelliğin oluşumunun nasıl gerçekleştiğidir. Göç alanı sivil toplumda profesyonelleşmenin ortaya çıkışında belirleyici bir alan olması nedeniyle tercih edilmiştir. Elde edilen veriler eleştirel bir perspektifle analiz edilerek sivil toplumun sektörleşmesinin göç alanında profesyonelliğin oluşumunu ortaya çıkaran birinci eksen olduğu sonucuna varılmıştır. Göçe özgü problemlerin ise göç alanında sivil toplumda profesyonelliğin oluşumunda ikinci eksen olduğu ortaya çıkmıştır. Bu iki eksen üstünden sivil toplumda göç alanında profesyonelleşmenin gerçekleştiği sonucuna varılmıştır.
Tarihsel sosyoloji açısından beden imgesi: Türkiye'de uluslaşma öncesinden günümüze beden tasarımı ve temsilleri

Bu araştırmada tarihsel sosyolojik bir yaklaşımla Türkiye'de bedenin bir proje olarak inşası ve bu inşanın günümüzdeki yansımaları ele alınmaktadır. Türkiye'nin uluslaşma öncesi, uluslaşma süreci ve günümüz olmak üzere üç döneminde, beden üzerine gelişen anlayışlar karşılaştırmalı olarak araştırılmaktadır. Bahsi geçen anlayışlar; klasik, modern ve postmodern anlayışlardır. Araştırmanın odakları, uluslaşma öncesi dönemde resim ve heykel sanatlarındaki beden temsilleri, uluslaşma sürecinde fotoğraf sanatındaki beden temsilleri ve aydınların bu bağlamdaki görüşleri, günümüzde ise resim, heykel ve fotoğrafı içeren görsel sanatlardaki beden temsilleri olmak üzere birkaç ayaktan oluşmaktadır. Böyle bir tercihin nedeni, beden temsili olgusunun farklı dönemlerde, dönemin özellikleri itibariyle farklı alanlarda öne çıkmasıdır. Bu bağlamda, uluslaşma öncesi dönemde, Türkiye'de beden temsilini etkileyen olaylar Avrupa'da gerçekleşmiştir. Avrupa'da sanatın yaygınlaşmasının neticesinde beden, henüz bugünkü anlamda kurumsallaşmamış sanatlara nazaran, resim, heykel gibi görsel sanatlarda temsil edilmiştir. Uluslaşma öncesi dönemi incelerken; ulusal bir beden tasarımının geliştirilmesinde etkili olan, dışarıdan ve içeriden bakışları gözler önüne seren görsel sanatlardaki Osmanlı ve Türk bedeni temsilleri ortaya konulmaktadır. Uluslaşma sürecinde bedenle ilgili temsillerin, fotoğraf teknolojisinin gelişmesi ile fotoğraf dalında ve basılı materyale ulaşımın kolaylaşması sayesinde, yazılı metinlerde karşılık bulduğu dikkat çekmektedir. Uluslaşma sürecinde Türkiye'deki aydınların Batı'daki fikirler karşısında, beden hakkındaki fikirlerinin tartışılmasına yer verilmektedir. Bunun yanında bedenin ulusal temsilin bir öğesi olarak aldığı biçimler fotoğraflardaki imgeler incelenerek tartışılmaktadır. Günümüzde ise Türkiye'de beden temsilinin inceleneceği zengin toplumsal bağlam görsel sanatlarda karşılığını bulmaktadır. Araştırmada görsel analiz tekniği uygulanmakta; tematik analiz çerçevesinde görseller analiz edilmektedir. Türk beden temsilleriyle ilgili araştırmanın amacına uygun olarak örnekler seçilmiş ve bu örnekler içerisinden imgeler incelemeye tabi tutulmaktadır. Ayrıca, resim, fotoğraf ve görsel sanat dallarından, sanatı aynı zamanda icra eden akademisyen ve sanatçılarla derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar, Antalya ve Karaman'daki üniversitelerde çalışan akademisyenlerden ve sanat faaliyetlerini bu kentlerde yürüten sanatçılar arasından seçilmiştir. Araştırmanın amaçları gözetilerek seçilen dokuz kişi ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşmeler, tematik analize tabi tutulmuştur. Türkiye'de ulusal beden tasarımı ve temsilleri konusunda, geçmişşteki ve günümüzdeki örnekleri inceleyen karşılaştırmalı, sosyolojik bir çalışmanın tespit edilmemesi, bu araştırmanın önemini ortaya koymaktadır. Sanatta beden kavramı sıklıkla yer bulsa bile ikonolojinin ulusal bir kavram olarak tanımlanması ve merkezine bedenin toplumsal anlamlarının yerleştirilmesi nedeniyle özgün bir konum edinmektedir.
İbni Haldun'un hukuk sosyolojisine katkıları

İbni Haldun, çalıştığı ve eserlerinde yer verdiği ana odak noktalarıyla Tarih Felsefesi ve Siyaset Sosyolojisi'nin öncülerinden kabul edilmektedir. Özellikle Mukaddime adlı eserinde pek çok çeşitli konuya dağınık ve belli bir sistematik benimsemeksizin yer vermiş olması dolayısıyla birbirinden farklı disiplinden çalışmaların değindiği bir düşünür olma ünvanını taşımaktadır. Aristo'dan sonra gerek doğuda gerekse batıda yapılan tartışmaların yönü topluma dönük olmaktan uzaktı. Genel olarak belirli felsefik prensipler çerçevesinde ve çizilmiş devlet modellerinin hangisinin daha iyi olduğunun tartışılması şeklinde bir takım adımlar atılmaktaydı. Bütün bu tartışmaların yanında toplumu özü itibariyle incelemek, araştırmak; sosyal gerçekliğin altında yatan nedenleri tartışmaktan uzak durulmuştur. Devlet ve toplum ile ilgili çalışmalarıyla tanınan İbni Haldun, sosyal hayat şartlarının getirdiği toplumsal farklılıkların siyasete ve devlete yansımasını ele almıştır. İbn Haldun Hukuk Sosyolojisi bağlamında kabul edebileceğimiz görüşlerini, toplumun değişen dinamiklerinin devlete, hukuka ve siyasi yaşama etkilerinden yola çıkarak ortaya atmıştır. Ona göre, toplumların yapısı ve özellikleri devlet yapısına ve özelliklerine etkide bulunmaktadır. Ayrıca kendi ürettiği 'umran ilmi' ve 'asabiyet' gibi kavramlarla Hukuk Sosyolojisi ilminin ortaya çıkışında öncü olmuştur.
Türkiye'de kan gütme geleneği

Türkiye'de kan gütme geleneğini konu alan tez çalışması bir yandan olgunun Türkiye'deki genel görünümü üzerinde odaklanmakta, diğer yandan kan gütme olgusunun son yıllarda kazandığı yeni boyutlara dikkat çekmeyi amaçlamaktadır. Kan gütme, kurumsallaşmış ve farklılaşmış bir siyasi iktidarın bulunmadığı ilkel toplumlarda bir cezalandırma aracı olarak işlev görmüştür. Olgunun tarihsel kökenlerinden hareket eden kimi yazarlar onu siyasi otoritenin yargılama ve cezalandırma işlevlerindeki boşluklardan kaynaklanan bir pratik olarak değerlendirirler. Devletin yargılama ve cezalandırma işlevlerindeki boşlukların adaletin ancak öç almayla sağlanacağı inancına dayanan bu geleneği tetikleyeceği açıktır. Ancak kan gütme çoğu zaman söz konusu boşlukları doldurmaktan çok devletin zorlama gücü tekeline alternatif olduğu düşünülen bir adalet anlayışının uzantısı olarak karşımıza çıkmaktadır. Buna ek olarak kan gütme olgusunun Türkiye'de yöresel bağlamdan kopuş ve normlarda dönüşüm olarak ifade edebileceğimiz yeni boyutlar kazanmış olması da bu geleneğin yalnızca devlet otoritesinin ve ceza siyasetinin etkililiğine bağlı olarak açıklanamayacağını göstermektedir. Bu çalışmada kan gütmenin yeni koşullara uyum sağlayarak direnmesini açıklayabilecek bir yaklaşım geliştirilmeye çalışılmış ve köken sorunu üzerinde değil, kan gütmenin bir gelenek olarak direnmesine yol açan nedenler üzerinde odaklanılmıştır. Çalışmanın temel savı kan gütmenin yöresel bağlamdan kopuşunun ve normlarım dönüştürerek direnişinin onun birey ve grup açısından taşıdığı işlevlerle bağlantılı olduğu yolundadır. Kan gütme bir gelenek olarak varlığını sürdürdüğü toplumsal çevrede bireyi toplulukla bütünleştirerek topluluğun ideal bir üyesi haline getirirken grup açısından temel işlevi grup dayanışmasını pekiştirmesidir. Kan gütme bir yandan bu işlevlere ihtiyaç duyulan farklı bağlamlara taşınmakta, diğer yandan normlarını dönüştürerek direnmektedir.
'0-6 yaş' çocuğu olan ailelerin özellikleri ve toplumsal cinsiyet temelli yaşadıkları sorunlar: Çözüme yönelik eğitim programının hazırlanması

Aile yaşam döngüsünün küçük çocuklu ve okul öncesi çocuklu ailelerin yer aldığı evrelerinde, ebeveynlerin çocuk bakımı ve ev içi faaliyetlerin yapılması noktasında toplumsal cinsiyet rolleri nedeniyle sorunların yaşandığı ve bu sorunların aileyi mikro ve makro düzeyde etkilediği bilinmektedir. Bu açıdan düşünüldüğünde bu çalışma, çocukları 0-6 yaş aralığında olan ailelerin toplumsal cinsiyet temelli yaşadıkları sorunların çözümüne yönelik aile yaşantısı eğitimi programının geliştirilmesi amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırmada betimsel ve deneysel yöntemler bir arada kullanılmıştır. Betimsel boyutta, 0-6 yaş aralığında çocuğu olan ebeveynlerin ev içi ve çocuk bakımı faaliyetlerinin gerçekleştirilmesinde toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarını belirlemek amacıyla '0-6 Yaş Çocuğu Olan Ebeveynlerin Toplumsal Cinsiyet Rollerine İlişkin Tutum Ölçeği' ev içi sorumluluk paylaşımını belirlemeye yönelik ise '0-6 Yaş Çocuğu Olan Ebeveynlerin Ev İçi Rol ve Sorumluluk Paylaşımı Ölçeği' geliştirilmiştir. Araştırmanın deneysel boyutunda ise 0-6 yaş aralığında çocuğu olan ebeveynlerin toplumsal cinsiyet temelli sorunlarına ilişkin farkındalık kazandırmak, sorunlarla baş etmeye yönelik bilgi düzeylerini artırmak, ile tutum ve davranış değişikliği yaratmak amacıyla '0-6 Yaş Çocuğu Olan Ailelerin Toplumsal Cinsiyet Temelli Sorunlarının Çözümüne İlişkin Aile Yaşantısı Eğitimi Programı' geliştirilmiştir. Çalışmada 'Ön Test- Son Test Kontrol Gruplu Desen' kullanılmış, 16 ebeveynden oluşan deney (8 anne- 8 baba) ve kontrol (8 anne- 8 baba) grupları oluşturulmuştur. Aile Yaşantısı Eğitim Programına başlamadan önce deney ve kontrol gruplarına ön test uygulanmış, ardından deney grubuna 7 haftalık eğitim verilmiş ve eğitim sonrasında her iki gruba da son test uygulanmıştır. Deneysel işlemin etkililiği iki faktörlü ANOVA testi ile incelenmiştir. Deneysel işlemin etkililiğinin sınandığı çalışmanın deneysel boyutuna ilişkin elde edilen veriler incelendiğinde; çalışma kapsamında hazırlanan 0-6 Yaş Çocuğu Olan Ailelerin Toplumsal Cinsiyet Temelli Sorunlarının Çözümüne İlişkin Aile Yaşantısı Eğitim Programı'nın deney grubunda yer alan ebeveynlerin toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarına ve ev içi sorumluluk paylaşımlarına etkisinin olduğu sonucuna varılmıştır. Elde edilen bulgular, konu ile ilgili alan yazın çerçevesinde tartışılmış ve 0-6 yaş aralığında çocuğu olan ebeveynlere, ailelere, aileye hizmet veren tüm kurum kuruluşlara ve sosyal politika geliştiren birimlere ve araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.
Öznelerin deneyimleri üzerinden günlük hayat: Eleştirel bir yeniden kavramsallaştırma

Bu araştırmada faillerin kendilerine bağladıkları anlam üzerinden hangi faaliyetleri ne zaman ve nasıl gerçekleştirdiklerinden hareketle günlük hayatı nasıl örgütledikleri konu edilmekte ve çalışma, emek, boş zaman ve serbest zaman kavramları esas olmak üzere tekrarın ayırt edici bir unsur olarak öne çıktığı üretimsel ve yeniden üretimsel boyutları dikkate alınarak günlük hayatın özgün mahiyet ve vasıflarının tefrik edilmesi ve yeniden kavramsallaştırılması amaçlanmaktadır. Araştırmada yoğun araştırma yöntemi takip edilmiş ve ampirik veriler 26'sı kadın 21'i erkek toplam 47 bireyle gerçekleştirilen derinlemesine mülakatlar aracılığıyla derlenmiştir. Verilerin analizinden hareketle bu çalışmanın temel iddiası günlük hayatın gündelik olan/gündelik olmayan başta olmak üzere çalışma/çalışma dışı zaman, çalışma/boş zaman ya da çalışma/serbest zaman gibi karşıt ikilikler temelinde kavramsallaştırılmasının isabetsiz olduğudur. Aksine günlük hayat, hayatın bir günden başlayarak genişleyen zaman birimi boyunca, faillerin amaç ve değer yönelimli olarak kendileri ya da bir başkası için fayda üretmek üzere çalıştıkları, kesintili olduğu kadar süreğen, tekrarlı olsa da sıradanlaşmaya dirençli veçhesi ve hayatın günbegün inşa edildiği en temel parçasıdır. Tekrar etme günlük hayatın en temel kurucu vasfı olmakla birlikte faaliyetlerin tekrar edilmeleri kaçınılmaz olarak tekdüzeleşmeleriyle sonuçlanmamaktadır. Tekdüzeleşme durumunda failler kasti ve değiştirici müdahalelerde bulunarak, yani manevra yaparak, günlük hayatı üretmekte ve yeniden üretmektedirler. Ulaşılan tanım kendisine atfedilen sıradan, olağan, tek düze, rutin, önemsiz gibi vasıfların günlük hayatın kurucu vasıfları olmadığı, dolayısıyla gündelik olan/gündelik olmayan karşıtlığından azade olarak hayat ile parça-bütün ilişkisi içinde bir kavram çifti oluşturduğuna işaret etmektedir. Bu nedenle bu çalışmada günlük hayat belirtilen bu vasıfları ima ederek pekiştiren gündelik hayat kavramı yerine, onun 24 saatle sınırlı olmayıp aksine bir günden başlayarak haftaya, aya, yıla doğru genişleyen oradan da yılların tekrarıyla devam eden ve tekrarın ritmik olma zorunluluğu taşımaması nedeniyle 'her gün' yerine 'o gün'e atıfta bulunan bir olgu olduğunun ifade edilebilmesi için 'günlük hayat' olarak yeniden kavramsallaştırılmıştır.
Şiddet temelli hareketlerden terörizmin örgütlenme biçimleri: PKK örneği

ŞENER Özerk. 'Şiddet Temelli Sosyal Hareketlerden Terörizmin Örgütlenme Biçimleri: PKK Örneği', Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2006. PKK terör örgütü 1970'li yıllarda faaliyet göstermeye başlamış ve toplumumuzu sosyal, kültürel, siyasi ve ekonomik alanda etkilemiştir. Terör olgusunun sağlıklı toplumlardaki hastalıkları açığa çıkardığı ve demokratik toplumlarda kendisine daha fazla hareket alanı bulduğu bir gerçektir. Bu nedenle PKK terör örgütü ile mücadelede sadece polisiye, askeri bir olay değildir. PKK terör örgütü sosyolojik, ekonomik, kültürel, psikolojik, politik ve tarihi bakış açılan ile ele alınması gereken, bilgiye dayalı olarak incelenmesi gereken sosyal bir olaydır. PKK terör örgütünü analitik araçlar yardımıyla 'anlayabilmek' tezimizin temel konusunu oluşturmaktadır. PKK terör örgütünün, şiddet temelli sosyal hareket olarak kurumsal yapısının analiz edilmesi ise çalışmamızın amacını oluşturmuştur.. PKK hitap ettiği kitleyi, Türkiye Cumhuriyeti'nin temel ideolojisinden bilişsel anlamda tamamen bağımsızlaştırmayı, gerek coğrafi anlamda, gerek sosyal ve kültürel anlamda Türkiye Cumhuriyeti'nden ayırmayı hedeflemiştir. PKK, yeni bir sosyal kültürel düzen kurmayı hedeflemiştir. PKK toplumun rahatsızlıklarım çok iyi analiz etmiş, insanların mevcut duruma olan öfkelerini, sosyal sistemden kaynaklanan tatminsizliklerini, kurumsal bir yapı ve içinde yer aldığı fiziksel ve sosyo-kültürel çevre ile uyumlu strateji ve taktikler yoluyla kendi ideolojisi doğrultusunda kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti'ne karşı kanalize etmiştir. PKK'nın hedef aldığı coğrafyadaki objektif ve sübjektif şartlar terör örgütünün faaliyetlerine uygun zemini oluşturmuş, örgütün ideolojisini bireylere kabul ettirmesini kolaylaştırmıştır.
Gençliğin kimlik oluşumunda din, aile ve medyanın etkisi: Kahramanmaraş lise gençliği üzerine sosyolojik bir araştırma

Gençlik her toplumda en dinamik unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Doğal olarak toplumun en yenilikçi unsuru gençliktir. Gençler toplumun en duyarlı ve en dinamik kesimi olmaları nedeniyle içinde bulundukları toplumun sosyal, kültürel, ekonomik şartları ve diğer sorunlarından etkilendiği bilinmektedir. Gençler sosyalleşme sürecini yaşarken kendilerine bireysel ve sosyal bir kimlik oluşturma çabasındadırlar. Gençler kimliklerini oluşturdukları bu süreçte ailenin, dinin ve medyanın etkisi altındadırlar.
Siyaset kurumuna toplumsal cinsiyetin yansımaları: Tbmm 24 ve 26. dönem kadın milletvekilleri örneği

Toplumsal yaşamda toplumsal cinsiyet eşitsizliği her alanda kendini gösterdiği gibi kadınların siyasal yaşama katılmalarında da kendisini göstermektedir. Dünyanın yarısının kadınların oluşturduğu bir toplumda siyasal yaşam içinde kadınların temsil oranı görece düşüktür. Kadınların siyasal yaşama katılmalarının önündeki en önemli engellerin başında toplumsal cinsiyet ayrımcılığı gelmektedir. Bu nedenle kadınlar parlamentoda yeterince kendilerine yer bulamamaktadır. Bu çalışma ile Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kadın temsil oranının yüksek olduğu 24 ve 26. dönem kadın milletvekillerinin meclis faaliyet çalışmaları incelenerek, bu iki dönemdeki kadın milletvekillerinin kadın meselelerine yaklaşımları incelenip, kadın meselelerinin çözümüne katkıları sosyolojik açıdan değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'de milliyetçi ve İslamcı dergilerde Japon imgesi, 1939-1989

Bu tezin amacı, 1939- 1989 arasında Türkiye'de milliyetçi ve İslamcı dergilerde Japon imgesini incelemektir. Türkiye'de Japonlara atfedilen imgelerin sadece Batılılaşmadan modernleşme ile ilgili olduğu ileri sürülmüştür. Aslında Japonlara atfedilen imgeler oldukça zengindir. Tezin konusunu milliyetçi ve İslamcı dergilerde Japonlara atfedilen imgeler oluşturmaktadır. Tezin kapsamı 1939- 1989 arasında çıkmış milliyetçi ve İslamcı dergilerle sınırlı tutulmuştur. Milliyetçi ve İslamcı dergilerin işlediği Japon imgeleri arasındaki benzerlik ve farklılıkların işlendiği tez, aynı zamanda dergilerin imgebilim açısından yeterli veri sunan kaynaklar olduğunu göstermeyi amaçlamıştır. Milliyetçi ve İslamcı dergilerde Japonlara atfedilen imgeler şu şekilde kategorize edilebilmektedir: Adanmış savaşçı, Garplılaşmış Asyalı, Garplılaşmadan muasır, manevi örnek, erişilmemiş ideal, Almanya'nın ikizi, tavizsiz milliyetçi, Müslüman adayı, örnek kadın. Bu tezin iddiası, milliyetçi ve İslamcı yazarların Türk modernleşmesinde görmek istediklerini veya istemediklerini bahsedilen imgeler üzerinden anlatmalarıdır. Türk modernleşmesinin militarizm damarı adanmış savaşçı imgesini, 'yaralı bilinç' damarı Garplılaşmış Asyalı ve Garplılaşmadan muasır imgelerini, özcülük damarı manevi örnek imgesini, alarmizm damarı erişilmemiş ideal ve Almanya'nın ikizi imgelerini, iktisadi milliyetçilik damarı tavizsiz milliyetçi imgesini, 'muktedir mühtedi hayali' Müslüman adayı imgesini, toplumsal cinsiyet damarı örnek kadın imgesini ortaya çıkarmıştır. Dikkate alınan dergilerde adanmış savaşçı ve Garplılaşmış Asyalı haricindeki imgeler her zaman pozitif bir bağlamda işlenmiştir. Adanmış savaşçı imgesinin istisnai olarak negatif kullanımlarına rastlanmaktadır. Garplılaşmış Asyalı imgesi ise ya nötr ya da negatif bir bağlamda işlenmiştir.
Yazılı basında linç saldırılarının temsili (2009-2019)

Linç, toplumda yerleşik olan milli, dini ve ahlaki değerlerin ihlal edildiği veya ihlal edildiği sanıldığı durumlarda halktan bir grubun suçlu bulduğu kişi veya grubucezalandırdığı bir şiddet biçimidir. Hukuk devletiyle örtüşmeyen bu saldırılarınparadoksal biçimde kanunda suç olarak işaretlenmemesi dolayısıyla cezasızkalması linç saldırılarının önünü açarak olağanlaşmasına sebep olmaktadır. Lincibesleyen ve toplum nezdinde olağanlaşmasına sebep olan bir diğer unsur da saldırı sonrasında siyasi ve idari yetkililerin medyada yer alan söylemleridir. Yetkililerinsöylemleri çoğunlukla, lincin önemsiz, 'basit bir adi' vaka ya da 'provokasyon'olduğu yönündedir. Yazılı basın ise, resmi yetkililerin açıklamalarını destekleyen bir söylem kullanmasının yanı sıra lincin üstünü kapatan ya da bir dizi gerekçeylehaklı kılan dolayısıyla meşrulaştıran bir tutum sergilemektedir. Egemen ideolojinin bir aracı olan medya, hakim değerlerin ve normların yeniden üretilmesindekiişleviyle bu değerlerin dışında kalan düşünceleri veya kimlikleri toplum için tehdit oluşturan bir unsur olarak temsil ederek kimi zaman hedef göstermekte kimi zaman bu gruplara yönelik şiddeti meşrulaştırmaktadır. Bu çalışmada, lincin hedefi, nedenleri ve meşrulaştırılması gibi aşamaları içerenlinç sürecinin işletilmesinde medyanın rolünü sorgulamak amacıyla Türkiye'de2009- 2019 yılları arasında yazılı basında yer alan linç saldırılarının haberde temsil edilme biçimleri incelenmiştir. Bu bağlamda Kemalist-laik basını temsilen Cumhuriyet, ana akım-popüler basını temsilen Hürriyet, İslami-muhafazakar basını temsilen Yeni Şafak gazeteleri seçilmiştir. Seçilen gazetelerde yer alan haberlerönce nicel içerik çözümlemesiyle analiz edilmiş ardından örnek olay olarak belirlenen dört linç vakasının yer aldığı haberler eleştirel söylem analizine tabi tutulmuştur. Eleştirel söylem analizinde Ruth Wodak'ın 'pozitif biz' ve 'negatifonlar' inşasını oluşturan söylem stratejilerinin yer aldığı söylem-tarihsel yaklaşımı kullanılmıştır. Bu yaklaşım aynı zamanda olayın arka plan ve bağlam bilgisini analize dahil ederek, linç haberlerinin söylem analizi yapılırken lincin ortaya çıkmasına zemin hazırlayan tarihsel arka planı açığa çıkarmaktadır.