turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Max Horkheimer'de nesnelleşme ve özgürleşme sorunu

İnsanın içinde yaşadığı toplumsal ilişkilerde, akıl sahihi varlık olarak kendi istemesine uygun biçimde özgürce etkinlikte bulunup bulunamamasını konulaştırmakta olan 'Max Horkheimer'de Nesneteşme ve özgürleşme Sorunu' başlıklı bu çalışmanın ilk bölümünde probleme ilişkin kavramların -'Özgürlük', 'özgürleşme' 'nesne', 'nesneleşme' vd- inceleme açısından belirleyici tanımlarının ne olduğu yaran da, Horkheimer'a düşünsel öncülük yaptıklarını savlanan Kant, Hegel ve Marx'in probleme bakış açıları gösterilmeye çalışılmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde; Max Horkheimer'in de içinde bulunduğu düşünsel çevre olan Frankfurt Okulu'nun, adı Horkheimer'den ayrı anılmayan üyesi Theodor Wiesengrund Adorno ve onlara eleştirel bakmasına karşın çevrenin belirleyici düşünürlerinden Herbert Mareuse'ün incelenen probleme ilişkin kavrayışları ele alınarak problemin değişik boyutları anlaşılır kılınmaya çalışılmıştır. Bireyin dış dünya ve türdeşleriyle ilişkisinde özne ya da nesne olmasının olanaktan ve koşullarının neler olduğunu Horkheimer'in ne şekilde temeUendirdiğini araştıran üçüncü bölümde, abL aydınlanma, kitle kültürü, kitle endüstrisi, pozitivizmin eleştirel bir tarzda ele alınıp, bireyin nesne olduğu koşullar karşısında özgürleşmesinin olanaklarının neler olduğu tartışılmaktadır. Çalışmanın sonunda, Horkheimer'in probleme ilişkin ortaya koyduğu sav veya düşüncelerin değerlendirilmesi amacıyla nesneleşme ve özgürleşme problemi tartışılmakta, Horkheimer'in soruna bahsim farklı perspektiflerden ele alarak değerlendiren incelemelere yer verilmekte, araştırmanın sonunda Horkheimer'in problemi ele alışı ve vargıları eleştirel tarzda değerlendirilmeye çalışılmaktadır.
Eflatun'un estetik anlayışı

Bu çalışmamın giriş bölümünde sanatın öyküsü ve Eski Yıman'daki sanatsal ortam üzerinde durulmuştur. Giriş bölümünün sonunda Eflatun'un hayatı ve eserleri incelenmiştir. Bu tezin birinci bölümünde Eflatun'un idea kavramı hakkında bilgi verildi. İdeaların mahiyeti, iki alem anlayışı ve bu iki alemin birbirini nasıl etkilediğine ilişkin açıklamalarda bu lunuldu, idea kavramı çerçevesinde epistemoloji ve etik görüşlerinin analizi yapıldı. Bu bölümün son kısmında ise tez ile ilgili bazı kavramların Eflatun felsefesinde ne anlama geldiği açıklandı. İkinci bölümde genel olarak bilgi-sanat ve ahlak-sanat ilişkisi üzerinde duruldu. Estetik bir fenomen olan güzel kavramının Eflatun felsefesinde bu kavramın ne anlama geldiği araştırıldı. Bu bölümün son iki kısmında sanat eserlerindeki ahlaki motivlerin yaşamı hangi yönde etkilediği üzerinde du- ruldu. Ahlaka ayları eserlerin ve bunları yazanlar hakkında ne düşünüldüğü de bu bölümün son kısmında incelendi. Araştırmanın üçüncü bölümünde, Eflatun felsefesinde sanat ve sanatçının varlık koşulları araştırıldı. Bu çalışma sonucunda estetik bir fenomen olan güzel kavramımn Eflatun fel- sefesindeki önemi güzel-iyi ilişkisi içinde ortaya konuldu. Bu arada estetiğin önemli bir bölümünü oluşturan müzik'in Eflatun felsefesindeki önemi vurgulandı. Gelecek kuşakların yetiştirilmesinde en önemli öge olarak eğitim alanında sanatın nasıl kullanılacağı incelendi. Genel olarak Eflatun'un sanatı ve sanatçıyı ideal devletinden kovduğu yönünde yaygm bir inanış vardır. Ancak yaptığımız araştırmalarda bunun doğru olmadığı sonucuna varıldı. Eflatun'un sanat'a ve sanatçıya ilkeli, düzeyli belli kurallar çereçevesi içinde yaklaştığı sonucuna varıldı. Eflatun'a atfedilen ilk sansürcü mit'i abartıdan öteye geçemeyen bir iddia olarak kalmaktadır.
Ian Hacking'de pragmatizm- Realizm uyumu

Bu tezin amacı 'Realizm' ve 'Pragmatizm' arasındaki ilişkinin Ian Hacking'in bilim felsefesi içerisinde ifade edilmesidir. Bu bağlamda, 'gerçeklik' kavramı realizm ile pragmatizm arasındaki uyumun merkezi kavramıdır. Ian Hacking modern bilimin etkisinde yetişen bilim felsefecisi olarak değerlendirilmektedir; ona göre 'gerçeklik' temsillerin bir özelliği olarak kavramsallaştırılmış halinin ortaya koyulmasıdır. Dünya ise bu gerçeklik kavramının üzerine kurulmuştur. 'Gerçeklik' düşüncesinin iki farklı temeli bulunmaktadır. Biri temsilin gerçekliği, diğeri ise bizi etkileyen ve bizim etkileyebileceğimiz şeylerin düşüncesidir. Hacking bilimsel gerçekçiliğin dünyayı temsil etmeye çalışan karmaşık spekülasyonlar tarafından tartışılmasına karşıdır. Başka bir şeyi etkileyebildiğimiz ve onunla dünyaya müdahale edebildiğimiz, dünyanın bizi etkilemek için kullandığı şeyin 'gerçek' olduğu düşüncesiyle gerçekçilik görüşünü ortaya koymaktadır. Müdahale olarak gerçeklik, temsil olarak gerçeklikle modern bilim itibariyle uyuşma göstermiştir. Bu bağlamda, tezin birinci bölümünde XVII. yüzyıl doğa bilimindeki realizm- pragmatizm uyumunun etkisiyle bilim tarihi içerisinde uyumlu bilim modellemeleri tespit edilmiştir. Tezin ikinci bölümünde, pragmatist felsefenin üç önemli ismi olan Charles Sanders Peirce, John Dewey ve özellikle William James'in düşüncelerine epistemoloji ve bilimsel gerçekçilik kısımlarında yer verilmiştir. Tezin üçüncü ve son bölümünde, Ian Hacking'in bilimsel gerçekçilik görüşünün pragmatizmin epistemolojik yaklaşımıyla uyumu üzerinden görüşleri ortaya koyulmuştur. Ayrıntılı deney, gözlem, spekülasyon, hesaplama ve ölçme gibi gerçekliğe müdahale etme araçları ile bilimsel gerçekçilik görüşü netlik kazanmıştır. Bilimin iki amacı olan teori ve deney ikilisi, Hacking'e ait 'yeni deneyselcilik' görüşünde temsil ve müdahale ilişkisine dair yeni bir statü kazanmıştır. Böylece, Hacking düşüncesi bağlamında realizm ve pragmatizm arasında bir uyum ortaya çıkmıştır.
30-40 yaşları arası kişilerde inanç korku ilişkisi

Bu araştırmada, 30-40 yaş arasındaki kişilerin dindarlık düzeyi ile dini korku ve dünyevi korkuların denekler üzerindeki etkisi genel anlamda araştırılmaya çalışılmıştır. Araştırma, Sakarya ilinin Adapazarı, Kaynarca ve Karasu ilçeleri ve bunların bazı köylerinde yaşayan 7 değişik meslek gruplarından oluşan, toplam 308 denek üzerinde anket tekniği kullanılarak uygulanmıştır. Bu şekilde toplanan verilerin SPSS bilgisayar istatiksel paket programı ile yapılmıştır.
Ahmet Aamdi Akseki'nin Ruh ve Beka-yı Ruh adlı eseri

Ahmet Hamdi Akseki'nin Ruh ve Beka-yı Ruh adlı yazma eseriyle ilgili olan çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yazar ve eser hakkında incelemelerimiz yer aldı. Burada Ruh ve Beka-yı Ruh adlı eserin müellifi olan Ahmet Hamdi Akseki'nin hayatı, ilmi şahsiyeti ve eserlerine ayrıca tezimizin asıl mevzuunu teşkil eden Ruh ve Beka-yı Ruh adlı eserin şekil ve muhteva açısından tanıtımı ve eserde yer alan başlıca görüşlere yer ayırdık. Tezimizin ikinci bölümünde ise Ruh ve Beka-yı Ruh adlı eseri dipnotlarda değindiğimiz çeşitli ilave ve değişikliklerle Latin harflerine aktardık. Bu çalışmayı yaparken gerekli gördüğümüz noktalarda müellifin eserden üç yıl önce kaleme aldığı Felsefe-i Ruh ismini verdiği eserin önceki versiyonu olan yazma eserden de istifade ettik.
Filmler üzerine felsefi bir söylem analizi

Çalışmanın temel amacı felsefi söylemin ne olduğunu ve nasıl analiz edilebileceğini ortaya koymaktır. Felsefi söylem kendini deneme, roman, şiir, tiyatro, sinema gibi pek çok farklı alanda göstermektedir. Araştırmada sinema alanından hareket edilmiştir. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden söylem analizi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Söylem analizinin farklı yaklaşımları arasından, araştırmanın amaçlarına uygun olarak, Foucaultcu söylem analizi yaklaşımı seçilmiştir. Veri toplama aracı, Foucault'nun söyleme ilişkin fikirleri göz önünde bulundurularak filmlerdeki felsefi söylemi ortaya çıkarabilmek amacıyla araştırmacı tarafından modellenmiştir. Araştırmacı tarafından seçilen Agora, Gandhi ve Yazgı filmlerindeki söylemsel inşanın nasıl şekillendiği analiz edilmiştir. Araştırmanın ilk bölümü konuya giriş niteliğindedir. Bu bölümde araştırmanın problem durumu, amacı, önemi, varsayım ve sınırlılıkları, konu ile ilgili araştırmalara yer verilmiştir. İkinci bölümde araştırmanın kuramsal çerçevesi yer almaktadır. Söylem, söylem kuramları, felsefi söylem, felsefe ve sinema ilişkisi, ortaöğretimde felsefe öğretimi, felsefe öğretiminde filmlerin kullanımı konuları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde araştırmanın yöntemi anlatılmıştır. Dördüncü bölümde Agora, Gandhi ve Yazgı filmlerinin analizi sonucunda elde edilen bulgular paylaşılmış ve yorumlanmıştır. Son bölümde ise araştırmanın sonucu ele alınmış ve önerilerde bulunulmuştur.
İslam düşüncesinde siyasal ve sosyal alanda Mutezile ekolü ve Tanzimat Dönemine etkileri

Bu çalışmada İslam düşüncesinde siyasal ve sosyal alanda Mutezile ekolü ve Tanzimat Dönemine etkileri konusu incelenmiş, araştırmada hem akademik araştırmalara hem de bu alandaki ansiklopedik çalışmalara yönelik literatür taraması yöntemi kullanılmıştır. Araştırma genel olarak Mutezile ekolü ve Tanzimat Fermanı kavramları temelinde Mutezile ekolünün gelişimi ve kelam ilmine ilişkin görüşleri, Tanzimat döneminin özellikleri ve bu dönemde Mutezilenin yansımaları üzerine inşa edilmiştir. Bu çalışmanın amacı konuyla ilgili literatürdeki boşluğun doldurulması, İslam düşüncesinde siyasal ve sosyal alanda Mutezile ekolünün yerinin analiz edilmesi ve ekolün Tanzimat dönemine özellikle edebi, siyasi ve fikirsel olarak etkilerini resmetmek amaçlanmaktadır. Bu amaçlar doğrultusunda çalışmada; Mutezile'nin İslam düşüncesindeki siyasal ve sosyal alandaki yeri nedir, Mutezileyi diğer itikadi mezheplerden ayıran kelami görüşleri nelerdir, Tanzimat döneminin siyasi, ekonomik ve dini reform ve fikirleri nelerdir ve Mutezile ekolünün Tanzimat dönemine ve dönemin aydınlarına etkisi olmuş mudur gibi sorulara cevaplar aranmıştır. Araştırma kapsamında; Geleneksel İslam'daki 'nakilciliğe' karşın, Mutezile ekolünün İslam'da 'akılcılığı' ön planda tuttuğu, bunu 'usul-i hamse' ile sistemleştirdiği, bu esaslarla diğer itikadi mezheplerle büyük oranda ayrıştığı özellikle Abbasi halifesi döneminde oldukça etkin olduğu görülmüştür. Tanzimat Fermanı ile 'Batılılaşma' sürecine giren Osmanlı Devletinde de Tanzimat dönemi aydınlarından Şinasi ve Namık Kemal gibi aydınların 'akıl, irade, hürriyet' gibi kavramları eserlerinde öne sürerek edebi ve siyasi manada Mutezile'den etkilendikleri, özellikle Genç Osmanlıların da siyasi fikirlerinin temelinde Mutezile'nin temel görüşlerinin yattığı tespit edilmiştir.
Saf bağlamsal terimlerin transandantal zemini

Günümüz dil felsefesi çalışmaları bakımından saf bağlamsal terimlerin semantiğinin nasıl yapılacağı tartışması güncel bir meseledir. Saf bağlamsal terimlerin doğal dildeki ayrıcalıklı kullanım özellikleri bu tartışma içerisinde tespit edilmekle beraber bu ayrıcalıklı kullanımın kaynağı konusunda bir açıklama getirilmemiştir. Bu çalışma saf bağlamsal terimleri kaynağı bakımından soruşturmayı amaçlar. Çağdaş semantik anlayışına hakim olan paradigmanın kökeninde bulunan bir filozof olarak Kant'ın düşüncesi aynı zamanda bu çalışmanın da teorik zeminidir. Çalışmamız saf bağlamsal terimlerin ayrıcalıklı kullanım özelliklerinin kaynağını Kant düşüncesinde tecrübenin kuruluşunda araştırır. Bu araştırma Kant'ta tecrübenin kuruluşundaki katmanlılığı eleştirel bir bakış açısıyla ele alır. Tecrübenin kuruluşuna dair araştırma sonucunda çalışmamız tecrübenin kuruluşundaki katmanlılığın dildeki bağlam duyarlı terimler arasındaki hiyerarşi ile ilişkisini tartışır.
Sources of repression, aggression and liberation in Erich Fromm and Herbert Marcuse

Erich Fromm ve Herbert Marcuse'de Bastırma, Saldırganlık ve Özgürleşmenin KökenleriNeden sadece insanlar sistematik olarak öldürür? Saldırganlığın kökenleri nedir? Saldırganlığın artışına sebep olan bastırma mekanizması hangi bilinçaltı yollarla çalışır? Yabancılaşmış bir toplumda sosyal kurumlar insan ruhuna nasıl etki eder? Bu kurumlar hangi yollarla insanın kendini gerçekleştirmesini kısıtlar? Baskıcı olmayan bir toplum nasıl kurulabilir? Bu sorulara cevap verebilmek için, Erich Fromm ve Herbert Marcuse'un teorilerini inceledim. Her ikisi de Freud'un bastırma kuramıyla Marx'ın yabancılaşma kuramını harmanlamıştı. Freud saldırganlığın sebebinin içgüdülerin bastırılması olduğunu düşünür. Freud'a göre uygarlık geliştikçe insan ruhunda Gerçeklik İlkesi Haz İlkesini daha çok bastırır. Artık toplumsal güvenlik için bireysel özgürlüklerin bir kısmından feragat edilmelidir. Öte yandan Fromm, insanın kendi canını saldırılara karşı korumasıyla, insanın diğer bir canlıya bilip isteyerek acı çektirmesini birbirinden ayırır. Marcuse ise temel baskı ve artık baskı arasında bir ayrım yapmıştır. Her iki teorisyenin de amacı Freud'un özgürleşmenin imkansızlığına dair karamsarlığını aşmak için yeni kavramsal araçlar geliştirmektir. Fromm yabancılaşmanın temelindeki sosyal ve psikolojik dinamikleri açıklamak için 'sosyal karakter' kavramını kullanır. Marcuse ise kapitalizmin Gerçeklik İlkesi olan Performans İlkesinden yola çıkacaktır. Fromm'un 'varoluşsal tutkuları' ya da 'karakter kaynaklı tutkuları' ile Marcuse'un olumsuzlama kavramı sayesinde kapitalizmin baskısı altında yabancılaşmış bir toplumda özgürleşmenin yollarını düşüneceğiz.
Fahreddİn er-Razİ'nin el-Mantıku'l-Kebİr'inin tahkik ve incelemesi

Bu tezde; İbn Sina sonrası dönemin en önemli mantıkçısı ve 'el-İmam' olarak kabul edilen Fahreddin er-Razi'nin, diğer eserlerine de kaynaklık etmiş olan 'el-Mantıku'l-Kebir' adlı eserin yazma halindeki metni tahkik edilmiştir. İnceleme kısmı ise Giriş ve Sonuç hariç iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölüm'de; eserin müellife aidiyeti, el-Mantıku'l-Kebir'in kaynakları ve bazı temel özellikleri üzerinde durulmuştur. İkinci Bölüm'de ise el-Mantıku'l-Kebir'in, gerek müellifin diğer eserleri gerekse sonraki mantıkçılar için kaynak oluşu da dikkate alınarak, eserde mühim görülen bazı meseleler ele alınmıştır. Tez; 228 sayfa inceleme ve 932 sayfa Arapça metin olmak üzere toplam 1.160 sayfadan oluşmaktadır.
مفهوم العدل في الفارابي وجون رولز

Tez çalışmamın başında adalet kavramından, Müslüman filozofların ve Batılıların ve de ilahi dinlerin adalet hakkındaki görüşlerinden söz ettim. Bunun yanında adaletin terim anlamını ve terimin tarihi boyutunu anlattım. Ardından, Farabi'nin biyografisini, etkilerini ve adalet teorisini anlattım. Onun adalet teorisi ve adaletle mutluluk arasındaki ilişki hakkındaki görüşlerini aktardım. Ayrıca adaletin nefisteki görünümü üzerinde de durdum. Son olarak Farabi'nin adaletle mutlak iktidar arasındaki ilişki hakkındaki görüşlerini inceledim. Daha sonra John Rawls'un hayatı ve bilimsel çalışmaları hakkında bilgi verdikten sonra onun adalet teorisini ana hatlarıyla inceledim. Ayrıca,'John Rawls'un adalet teorisine dair eleştirel bakışını, ahlak ve uluslararası hukuk eleştirisini ve muhafazakar, liberal ve gelenekçi filozoflara eleştirilerini aktardım. Son olarak çalışmamda her iki düşünürün adalet teorilerini karşılaştırdım
Kant'da uzay ve zaman kavramlarının postmodern felsefede değişimi

Uzay ve zaman kavramları her zaman felsefenin ana konularından biri olmuştur. Evreni açıklamada temel olarak kullanılan bu kavramlar, Helen düşüncesinden beri irdelenmiş ve üzerinde bir sürü tanım yapılmaya çalışılmıştır. Modern dönemle birlikte uzay ve zaman kavramları farklı bakış açılarıyla ele alınmış ve postmodern dönemle birlikte de izafiyet ve ihtimaliyet halini almıştır. Bu çalışmada Kant felsefesinin temelini oluşturan uzay ve zaman kavramlarının, postmodern dönemde geldiği durum ele alınacaktır.
L'arc-boutant en tant que la négation de l'effectivité du concept de la Cathédrale Gothique

Hegel, gotik katedrali, gotik katedralin kavramına göre inceler. Hegel'in felsefesinde, kavram edimsel olma etmenini içerir. Kavramın edimselliğine göre, gotik katedralin kavramı, kendisini, gerçeklikte, gotik katedralin öğeleri olan tikel ayrımlara böler. Fakat, gotik katedralin kavramının amacı, kendi dışsallığıyla dolayımlanmış bir içsellik kurma olarak belirlendiğinden, gerçeklik alanında var olan tikel ayrımlarının tikelliklerini değilleyerek, bu dışsallıktan kendi içselliğine geri döner ve böylelikle gotik katedrali ortaya çıkarır. Bu tez, gotik katedralin kavramının bu devinimini sorgular ve bu devinimin, gotik katedralin kavramının kendisini gerçekleştirirken girdiği ayrımlardan biri olarak uçan payanda tarafından kesintiye uğratılmasını açığa serer.
Le principe de la spécialisation chez Platon et son interprétation par Badiou dans la République de Platon

Devlet ve Platon'un Devleti eserleri arasındaki zamansal fark sayesinde, bu iki eser belirli bir konu nazarında incelenebilirse zaman ve tarihsellik kendiliğinden ortaya çıkar. Bunun için, ilk olarak uzmanlaşma bağlamında Devlet okunmaya çalışılır. Akabinde adaletin uzmanlaşma ilkesiyle tanımlandığı kent ve yine bu ilkeyle kurulan kentin ortaya çıkışı incelenir. Daha sonra, Badiou'nun Devlet'i yeniden yazımının yöntemi ele alınır. Bu yöntem incelemesi bir taraftan metnin modernleştirilmesinden kaynaklı oluşabilecek sorunları önlerken diğer taraftan da iki metin arasında karşılaştırma imkanını kurar. Platon'un Devlet'i eserinde adalet ve uzmanlaşmanın incelenmesi bir diğer bölümü oluşturur, böylece orijinal metne göre kökten bir değişim olup olmadığı ortaya çıkmaya başlar. Daha sonra, Uzmanlaşma ilkesinin Platon'un adil kentinde kendisini kurumsallaştırmış olduğu hipotezi altında, Devlet eserine genel yaklaşım ve bu ilkenin doğal eğilimler üzerinden doğrulanması ortaya konur. Uzmanlaşma nazarında bu iki eser arasında kökten farklılıklar ön planda olmak üzere bir karşılaştırma yapılır ve iki adalet tanımı arasındaki farkın detaylı analizi kökten farklılığı ortaya koyar ve bu da uzmanlaşmanın tarih içerisinde kurumsallaşmasının anlaşılmasını sağlar. Olan ve olması gereken arasındaki zamansal fark ve Devlet eserinin başı ve sonundaki umudun zamansal içeriği üzerinden Platon'un olabilecek en iyi kentinin nerede olduğu ve ona karşılık gelen Badiou'nun doğru siyasetinin zamansallığı bir bütün olarak sorgulanır.
Grek felsefesinden İbn Sīna'ya Heyula

Çalışma giriş, üç bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Birinci bölüm, Antik Dönem Yunan filozoflarının ana madde, madde, ilke ve heyula kavramlarına yükledikleri anlamların ve felsefi konulardaki konumlarının tespitinden oluşmaktadır. Bu tespit, alemin meydana gelişini izah etme noktasındaki arayışın sürecini göstermektedir. Böylece heyula kavramının nasıl ve hangi amaçla kullanıldığı belirlenmiştir. İkinci bölümde bu kavramların Klasik Dönem İslam Felsefesindeki filozofların düşünceleri çerçevesinde, kat ettiği süreç ele alınmıştır. Heyulanın filozoflarca kullanım alanları tespit edilmiş ve aralarındaki farklar karşılaştırmalı bir şekilde incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, ilk iki bölümdeki fikirler karşılaştımalı bir şekilde ele alınarak, ortak ve farklı noktalar tespit edilmiştir. Bu bağlamda çalışmanın İslam Felsefesi'nde yapılacak kavram çalışmalarına katkı sağlayacağı ve heyulanın ilişkili olduğu felsefi teorilere ışık tutacağı kanaatindeyim.
Aisthesis'ten estetiğe: Schelling'in tersine değerlenmiş Mimesis'i

Bu çalışma, Kant'ın güzel deneyimi olarak genelleştirilebilecek olanı bir felsefi inceleme alanı haline dönüştürürken estetik terimini seçmesinden hareketle ortaya çıkmıştır. Estetik teriminin etimolojik kökeni duyumsama ya da algı olarak karşılanabilecek Grekçe aisthesis'tir. Kant'ın sistemini duyumsama anlamındaki aisthesis'le başlatıp, güzel deneyimi anlamındaki estetikle bitirmesi ise, bu ikisi arasında nasıl bir ilişki olduğu sorusunu kaçınılmaz kılmıştır. Üstelik sistemin başlatıcısı ve sonlandırıcısı olmasıyla aisthesis sistemin tamamlanması için zorunlu bir öğe olarak ortaya çıktığından, bu ilişkiyi açığa çıkarmak hem sanatın hem de insanın doğasına dair yapılacak belirlemelerde kilit görevi görmektedir. Kilidin sanat olduğunu keşfeden ise Schelling olmuştur. Kant sisteminin kuramadığı aklın birliğini kurabilmenin yolu Schelling'e göre aisthesis'in kendisidir. Dolayısıyla bu çalışmada, aisthesis ve estetik ilişkisinden hareketle, Schelling'in beni bu ilişki üzerinden nasıl kurduğu gösterilmeye çalışılmış, böylelikle sanatın insanın kendisini insan olarak tanımasını sağlayan tek etkinlik olduğu iddia edilmiştir. Bu amaçla birinci bölümde Kant felsefesinin ortaya koyduğu aisthesis-estetik ilişkisi incelenmiştir. Bu inceleme başta yaşam-ölüm olmak üzere, akıl-doğa, düşünce-madde, öznenesne, birlik-çokluk gibi birçok felsefi ikiliği de varsaydığından, bağlam bu kavram ikilikleri üzerine oturtulmuştur. Nihayetinde çıkan sonuç ise, Kant'ın estetiği anestezik bir deneyim olarak anladığı, aisthesis'i konu güzel olduğunda anaisthesis'e dönüştürdüğüdür. İkinci bölüm ise estetiği estetik olarak ele alabilmenin imkanının ancak Kantçı sistemin varsaydığı ikilikler ortadan kaldırıldığında açılabileceği iddiasını ortaya atar. Bu sebeple Kant sisteminin aşamadığı, modern felsefenin düşünce-varlık ilişkisi merkeze alınmış, modernizmin tüm ikiliklerine itirazda bulunup monizmin gerekliliğini savunan Schelling'in Descartesçı zihin yapısını eleştirmesi konu edilmiş ve birliğin neden kurulamadığı gösterilmiştir. Burada varılan sonuç ise, deneyimin mümkün olabilmesi için, düşünce ve maddenin türce ayrı olmamaları gerektiğidir. Son bölüm ise Schelling'in Kant ve Fichte eleştirileriyle birlikte, kendi sistemini nasıl kurduğu, düşünce ve maddenin aynı kökene sahip olduğunu nasıl gösterdiğinin ele alındığı bölümdür. O felsefenin sezgiyle başlayıp sezgide son bulacağını düşündüğünden, sanatı felsefenin tamamlayıcısı, olmazsa olmaz organı kılmıştır. Böylelikle benin kendini bilmesi ve tanıması, aisthesis'in kendine dönmesiyle mümkün hale gelmiştir.
Ludwig Wittgenstein düşüncesinde ahlak

Ludwig Wittgenstein'ın ahlaki alana yönelik düşünceleri, onun düşünsel mesaisinin en merkezi konumunu ifade eder. Bu iddia hem bizzat Wittgenstein'ın hem de onun yakın çevresinin pek çok ifadesiyle desteklenebilir mahiyettedir. Fakat bu merkezi konumuna rağmen Wittgenstein'ın söz konusu düşünceleri göz ardı edilmiş gibidir. Bu bağlamda bu çalışmanın temel hedefi Wittgenstein'ın ahlaki alana yönelik düşüncelerinin bir incelemesidir. Wittgenstein söz konusu ifadelerinin hiçbir yerinde bir ahlak tanımından, teorisinden ya da biliminden bahsetmemiştir. Erken dönemde dilin sınırlarını aşan, geç dönemde özel bir dil oyunu olarak görülen ahlak alanı her iki sebepten dolayı olgusal dille söylenebilir bir mahiyete indirgenemez ve dolayısıyla nihai bir şekilde tanımlanamaz. Böylelikle bir ahlak bilimi de mümkün olamaz. Wittgenstein ahlaka yönelik ifadelerinde teorik ifadelerden çok betimsel ifadeleri tercih eder. Bu çalışmada aynı hassasiyet gözetilerek nihai bir ahlaki tanıma varılmaya çalışılmamış, Wittgenstein'ın ahlaki olana yönelik düşünceleri belli bir yapı içerisinde sunulmaya çalışılmıştır. Wittgenstein ahlakı mutlak anlamda şahsi bir alan olarak görür ve bu alanın bütün sorumluluğu öznenin, yani eyleyen ahlaki failin üzerindedir. Ahlak söz konusu ahlaki failin herhangi bir ahlaki duruma yönelik bakışında, o durumu nasıl anladığında ortaya çıkmaktadır. Bu anlamda ahlak insanın, Tanrı olarak adlandırılan ve dünyanın anlamı olan şeyle ilişkisinde belirmektedir. Burada ahlak dünyayı doğru anlamaya çalışmak olarak belirlenir ve bu çaba nihayete erecek bir şey olarak değil daima yeniden başlanan bir mücadele olarak anlaşılır.
Antik Yunan felsefesi açısından Sophokles'in tragedyalarında hamartıa değerlendirmesi

Bu tez çalışmasında, Antik Yunan felsefesi ile tragedyası arasındaki düşünsel ilişki hamartia kavramı üzerinden incelenmiş, Sophokles'in tragedyalarında hamartia kavramı değerlendirilmiştir. Çalışma literatür tarama yöntemiyle hazırlanmıştır.