turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bölgesel güç olma bağlamında Türkiye Lübnan siyasi ilişkileri (1943-1958)

Bu çalışması ilk bölümümde güç kavramı, ana akım uluslararası ilişkiler teorileri realizm, İdealizm ve Marksizm ekseninde tartışılmaya başlanmış ve gücün bölgeselliği üzerine durulmuştur. Bölgesel güç incelemesinde bir ülkenin bulunduğu bölgede etkin veya hakin olması için gereken özellikler açıklanmıştır. Bu özellikler nüfus, gayri safi yurtiçi hasıla, üretim yapısı, dış ticareti, tasarruf ve sermaye birikimi, yabancı sermaye, teknolojik gelişmeler ve AR-GE, dış politika, diplomasi ve jeopolitik ekseninde işlenmiştir. İkinci bölümünde başında Lübnan ülke bilgisi verilerek Lübnan'ın Coğrafyası, Lübnan devlet, toplum, nüfus, ekonomik erişim ve taşımacılık yapısı ile ilgili bilgili verilmiştir. Daha sonra Türkler ve Lübnan arasında tarihten buna yana gelişen ilişkiler incelenmiştir. Emeviler döneminden başlayarak Cumhuriyet dönemi öncesi Osmanlı ilişkileri değerlendirildikten sonra Lübnan'ın bağımsız bir devlet olması sonrası Türkiye ile Lübnan arası ilişkiler Ortadoğu özelinde değerlendirilmiştir. Bu kısımda İsmet İnönü dönemi ilişikler ve sonrasında da Adnan Menderes dönemi ilişkiler incelenmiştir. Bağımsız iki ülke arasında 1958'e kadar en yoğun yaşanan ilişkiler Türkiye'nin Bağdat Paktı'na dahil olduktan sonra olan kesimde yaşandığı için bu bölümde Bağdat Paktı üzerinde hususi durulmuştur.
Türkiye'de ve uluslararası alanda yapılan insani güvenlik çalışmalarının tarihsel perspektiften nitel analizi

Uluslararası İlişkiler Disiplini içinde ortaya çıkan güvenlik çalışmaları, İkinci Dünya Savaşı'nın akabinde realist perspektifin etkisinde devlet merkezli bir anlayışla ortaya çıkmış ve gelişmiştir. Güvenliğe devlet merkezli yaklaşıma yönelik ilk itirazlar, 1970'li yıllarda eleştirel yaklaşımların etkisiyle ekonomik ve çevresel gündemlerin önem kazanması sonucu yükselmeye başlamıştır. Daha sonra bu itirazlar, 1990'larda kimlik sorunları ve ulus-ötesi suçlarla ilgili kaygıların artmasıyla güçlenmiştir. Bu bağlamda 1994 yılında yayınlanan Birleşmiş Milletler İnsani Kalkınma Raporu'yla birlikte insani güvenlik kavramı resmen tanımlanmıştır. İnsani Güvenlik kavramı, Soğuk Savaş'ın akabinde güvenlik çalışmalarında ortaya çıkan en önemli kavramlardan biridir. 1994 yılından itibaren hakkında pek çok çalışma yapılan insani güvenlik kavramı, güvenlik çalışmaları içinde önemli bir çalışma alanı haline gelmeye başlamıştır. Bu yüksek lisans tezinde uluslararası alanda ve Türkiye'de yapılan insani güvenlik çalışmaları analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu çalışmanın temel sorunsalı insani güvenlik çalışmalarının hangi yaklaşımlar etrafında, hangi konularda, hangi bölgeler üzerine yoğunlaştığının saptanması ve insani güvenlik çalışmalarındaki mevcut durumun ortaya konulmasıdır. Ayrıca uluslararası alanda yapılan insani güvenlik çalışmaları ile Türkiye'de gerçekleştirilen insani güvenlik çalışmalarının karşılaştırılması yoluyla Türkiye'de gerçekleştirilen insani güvenlik çalışmalarındaki eksikliğin ortaya konulmasıdır. Bu bağlamda İngilizce literatürde 'Human Security' ve Türkçe literatürde 'İnsani Güvenlik', 'İnsan Güvenliği' ve 'Birey Güvenliği' başlıkları taşıyan akademik çalışmalar meta analiz tekniği ile taranmıştır. Ulaşılan akademik çalışmalar bibliyometrik analiz yöntemiyle tarihsel olarak tasnif edilmiş ve niteliksel olarak sınıflandırılmıştır. Çalışmada tarihsel ve betimsel analiz tekniğinden yararlanılarak nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Gerçekleştirilen analizler sonucunda hem İngilizce literatürde hem Türkçe literatürde yapılan insani güvenlik çalışmalarında olay analizi çalışmalarının daha ağırlıklı olduğu, ulaşılan olay analizi çalışmalarında dar okul perspektifine daha sık rastlanıldığı sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte insani güvenlik konusunda gerçekleştirilen akademik araştırmalar, çoğunlukla insani güvenlik krizlerinin yaşandığı ülkeler ve bölgeler üzerine gerçekleştirilmiştir. Ayrıca Türkiye'de insani güvenlik yaklaşımı konusunda bir uzmanlaşmanın ya da kurumsallaşmanın olmadığı tespit edilmiştir. İnsani güvenlik yaklaşımında bir kurumsallaşma oluşmasının ve İnsani güvenlik perspektifinin bir dış politika misyonu haline dönüşmesinin muhtemel faydalarına değinilmiştir.
Bölgesel devlet ve özerklik kavramları bağlamında Gürcistan ve Acara Özerk Cumhuriyeti

Devlet şekilleri, egemenliğin yapısı bakımından tek yapılı ve karma yapılı şeklinde ikiye ayrılmaktadır. Tek yapılı devlet modeli birkaç farklı biçimi içermektedir. Bu farklı biçimlerden birini bölgesel devlet modeli oluşturmaktadır. Bölgesel devlet modeli hem devletin birliğine ve bölünmezliğine dayanmakta hem de bölgeleri için özerklik hakkını tanımaktadır. Dolayısıyla, bölgesel devlet bölgesel siyasal özerklik kavramıyla yakından ilgilidir. Gürcistan, bölgesel devlet olarak adlandırılabilir, çünkü içinde Acara Özerk Cumhuriyeti gibi siyasal özerkliğe sahip bölgeleri bulunmaktadır. Ancak, Gürcistan'ın bölgesel devlet niteliği ile ilgili literatürde yeterince bilgi bulunmamaktadır. Bu çalışmanın araştırma problemi Gürcistan'ın bölgesel devlet olup olmadığı ile Acara Özerk Cumhuriyeti'nin siyasal özerkliğin bir örneği olup olmadığıdır.
Avrupa Birliği ile bütünleşme sürecinde Avrupa Birliği'nin Türk turizminde rolü ve önemi

Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği içerisinde turizm politikalarını detaylı bir şekilde incelemek ve Türkiye turizm politikaları ile karşılaştırmaktır. Buna ek olarak Avrupa Birliği'nin yeni katılan ülkelerle birlikte aday ülkelerin de turizm sektörüne yer verilmiştir. Çalışmanın sonucunda İspanya, Portekiz ve Yunanistan turizm endüstrileridaha detaylı olarak Avrupa Birliği'ne girmeden önceki beş yıllı dönem ve girdikten sonraki beş yıllık dönem olarak incelenmiştir. Bu buluntular Türkiye turizmi için yaptığımız projeksiyon çalışmasının temelini oluşturmuştur. ProjeksiyonlarTürkiye'nin Avrupa Birliği'ne 2014 yılında tam üye olacağı varsayılarak 2024 yılına kadar yapılmıştır. Tezin içerisinde, birinci bölümde genel kavramlar yer almıştır. Bu kavramlar tezin ilerleyen bölümünde kullanılacak turizm terimlerinin anlaşılmasına yardımcı olabilmek amacıyla verilmiştir. İkinci bölümde Avrupa Birliği'nde turizm politikalarıçalışılmıştır. Bu bölümde Avrupa Birliği'nin turizm politikalarının gelişimine, Avrupa Birliği'nin turizm sektörüne doğrudan yönelik politikaları ve turizm sektörünü etkileyen dolaylı politikalarına değinilmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye'deki turizm politikaları planlı dönem öncesi ve planlı dönem sonrası olarak değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde Avrupa Birliği'nde turizm sektörü ve ekonomideki yeri incelenmiş. Avrupa Birliği'nin üye ülkelerin, yeni katılan üyelerin ve aday ülke konumunda olan ülkelerin de dahil olmak üzere turizm sektörü hakkında bilgiler verilmiştir. Son bölümde ise bu çalışmayı yazan kişinin Avrupa Birliği turizm politikaları çerçevesinde Türkiye turizm politikalarının karşılaştırmalı incelenmesi yorumlanıpçözüm önerileri ile birlikte sunulmuştur. Sonuç bölümünde ise Avrupa Birliği'nin turizm politikalarına uyum konusundayorumlara tekrar yer verilmiş. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üye olma halindeturizmde yaşanabilecek olumlu ve olumsuz etkilerin altı çizilmiştir.
Türkiye-İsveç ilişkileri (1918-1938)

Bu doktora tez çalışmasında, 1918- 1938 yıllarını kapsayan Türkiye-İsveç ilişkileri dört bölüm altında incelenmiştir. Birinci bölümde Osmanlı-İsveç ilişkileri ele alınarak I. Dünya Savaşı yıllarında hem İsveç Kızılhaçı'nın hem de İsveç Dışişleri'nin bünyesindeki B-Bölümü'nün Türk savaş esirlerine yardımları, Çanakkale Savaşı'nda İsveçli görevlilerin askeri faaliyetleri, İsveç'in Ermeni olaylarına yaklaşımı karşısında Stockholm'deki Osmanlı Elçileri Mustafa Şekip Bey ve Cevad Bey'in diplomatik kanalları açık tutarak tekzib ve bilgilendirmeye önem vermesi ele alınmıştır. Ayrıca I. Dünya Savaşı sırasında tarafsız bir ülke olan İsveç'in çeşitli ülkelerde Osmanlı Devlet'nin menfaatlerini üstlenmesi kapsamında temsil ettiği diplomatik temsil misyonları da bu bölümde değerlendirilmiştir. İkinci bölümde TBMM Hükümeti-İsveç ilişkileri çerçevesinde Stockholm ve İstanbul'a gönderilen Cossva Ansksvard (1917-1920) ve Gustaf Oscar Wallenberg (1920-1930) isimli elçileri faaliyetleri, Lozan Konferansı'nda İsveçli diplomatların kapitilasyonlar lehine çalışmalarına değinilmiştir. Üçüncü bölümde Cumhuriyet'in ilk on yılında Türk-İsveç ilişkilerindeki çok yönlü gelişmeler ve bu kapsamda ilk dostluk antlaşması, Musul sorununda İsveçli diplomatların faaliyetleri, İsveç sermayesinin Irmak-Filyos ve Fevzipaşa -Diyarbakır demiryolu yatırımları, iki ülke arasındaki ekonomik ilişkiler ve gerçekleştirilen ziyaretler açıklanmıştır. Dördüncü bölümde ise İsveç Veliahdı Gustaf Adolf'un 1934 yılındaki Türkiye ziyareti, İsveç telefon şirketi Ericsson'nun Türkiye'deki yatırımları, Türkoloji konuları ve M. Kemal Atatürk'ün ölümünün İsveç'teki yankıları gibi 1930'lu yılları etkileyen muhtelif olaylar ele alınmıştır. Türkiye-İsveç ilişkilerinin 1918- 1938 yılları arasındaki farklılaşmasına bakıldığında, başlangıçta dünya savaşı gündemi ağırlık taşırken TBMM Hükümeti döneminde ise özellikle Lozan çerçevesindeki Türk-İsveç diplomasisi ön plana çıkmıştır. Cumhuriyetle birlikte demiryolu ve ticaret konularındaki ekonomik ilişkiler, diplomatik ve kültürel ziyaretler iki ülkenin güçlenmesine katkı sağlarken, özellikle 1934 yılında İsveç Büyükelçiliği'nin Ankara'da açılması ile iki ülke arasındaki etkileşim daha kalıcı ve çeşitli bir yapı kazanmıştır.
An analysis of the Pan-European transport network

öz AVRUPA ULAŞTIRMA AĞLARININ ANALİZİ Doğan, Torgay Yüksek Lisans, Avrupa Çalışmaları Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mustafa Türkeş Eylül 2005, 112 sayfa Bu tez, Avrupa Birliği'ni yakın çevresi ve uzun vadede Kafkaslar ve Orta Asya ile birleştirecek Avrupa Ulaştırma Ağı'nın oluşturulması sürecini incelemektedir. Bu tez, kıta genelinde bir ulaştırma ağı oluşturulmasının, küresel ekonomi içinde pazar ile ulusal ve uluslarüstü güçler arasındaki kapitalist ilişkilerden kaynaklanan çıkış noktalarına odaklanmaktadır. Bu bağlamda, Avrupa bütünleşmesinin ivme kazanması ile Avrupa Ulaştırma Ağı'nın oluşturulması süreçleri de paralel olarak ele alınmaktadır. Öte yandan, tezde, Avrupa Ulaştırma Ağı'nın unsurları olan Avrupa- ötesi Ulaştırma Ağlan, Avrupa Ulaştırma Koridorları ve Alanları ile Avrasya ulaştırma yollan irdelenmektedir. Bu tez, Avrupa Ulaştırma Ağı'nın, Avrupa Birliği'nin ekonomik ve siyasi birlikteliğini sağlamak ve enerji kaynaklarının taşınmasını da içeren Avrupa ve Asya arasındaki ticari ilişkileri düzenlemek amacıyla planlanmış olduğunu göstermektedir. Tezin ana sorunsalı konusunda özgül incelemelerin olmayışı ve Avrupa bütünleşmesi ile Avrupa Ulaştırma Ağı'nın gelişimi süreçlerindeki 'inkrimantalizm'; teknik raporlar, hükümetlerarası bildiriler, resmi belgeler, konuşma ve basın açıklamalar gibi ham ve ilk elden bilgilerin yorumlanmasını gerektirmektedir.
Kriz teolojisinden devrimci ideolojiye selefilik Mısır, Pakistan ve Tunus'ta selefi hareketler

Selefilik İslam'ın ilk üç neslini model olarak kabul eden gelenekçi ve muhafazakar bir düşünce biçimi ve dini yorumlama metodu olarak ortaya çıkmış, XIX. yüzyıldan bu yana İslam toplumlarının yaşadığı dini, siyasal ve toplumsal krizlerin sonucu olarak modern bir siyasal ideolojiye dönüşmüştür. İslam'ı tüm sorunlara çözüm sunan total bir ideoloji olarak ortaya koyan Selefi ideoloji, XX. yüzyılın ikinci yarısında İslam coğrafyasında ortaya çıkan dini ve siyasi hareketlerin ve küresel cihat hareketlerinin referans kaynağı olmuştur. Selefilik Arap Devrimleriyle başlayan süreçte gerek siyasi partiler gerekse silahlı örgütler olarak varlık gösteren aktörlerin ideolojik arka planını oluşturmaktadır. Bu çalışmada bir siyasal ideoloji olarak Selefilik olgusu ele alınmakta ve Selefiliğin siyasallaşma süreci Mısır, Pakistan ve Tunus'daki selefi hareketlerin gelişimi üzerinden incelenmektedir.
Bosna-Hersek Savaşı ve uluslararası ilişkilerdeki yeri

Tarihte birçok devletin hakimiyeti altına giren Balkanlar, 14. yüzyıldan itibaren Osmanlı egemenliği altına girmiştir. Ancak, toprak sisteminin bozulması, milliyetçilik, isyanlar ve diğer devletlerin kışkırtmaları gibi nedenlerle, bu bölgedeki Osmanlı hakimiyeti 19. yüzyılda sona ermiştir. Bosna-Hersek önce Avusturya-Macaristan tararından ilhak edilmiş, daha sonra da Yugoslavya hakimiyeti altına girmiştir. Bosna-Hersek bu dönemde ekonomik, dini ve kültürel açıdan önemli değişimler yaşamış ve toplumdaki etnik farhlıklar daha da belirginleşmiştir. Görünüşte yerel özgürlüklerin ve etnik gruplar arasındaki uyumun sağlandığı Tito dönemi, Yugoslav halkları arasındaki eşitsizliğin daha da pekiştiği bir dönem olmuştur. Yugoslavya'nın etnik farhlıklar ve milliyetçiliğin de etkisiyle yıkılmasından sonra, bağımsızlık hareketleri oluşmuş ve çeşitli cumhuriyetler ortaya çıkmıştır. Bosna-Hersek de bu bağımsızlık hareketine katılmış ve 1992 yılında bağımsızlığını ilan etmiş fakat hiç beklemediği bir tepkiyle karşılaşmıştır. Bosna-Hersek'in bu bağımsızlık kararı Sırbistan'ın 'Büyük Sırbistan' isteğine aykırı bir tutumdu. Sırpların gösterdiği bu tepki büyük bir etnik katliama dönüşmüş ve ABD, AB ve uluslararası örgütler bu katliama sessiz kalmışlardır. Zamanında askeri müdahale yapılmamış, anlaşma yapma yoluna gidilmiş ancak uzun süre başarıya ulaşılamamıştır. Neticede, 1995 yılında imzalanan Dayton Anlaşmasıyla savaş sona erdirilmiş ve Bosna-Hersek'in siyasi yapısı bu anlaşmaya dayandırılarak şekillendirilmiştir. Dayton Anlaşması'nın ardından Bosna-Hersek'in yeniden inşası için çeşitli yardımlarda bulunulmuş, bu bölgede güvenlik ve asayişi sağlamak için NATO güçleri ardından da AB Barış Koruma Gücü görevlendirilmiştir. Şu anda Bosna-Hersek'te Dayton Anlaşmasıyla sakin bir ortam sağlanmıştır ancak bu ortamın sürüp sürmeyeceği ya da ne kadar süreceği kestirilememektedir.
Ege'de hava sahası, FIR ve komuta kontrol sorunu

1974 yılından günümüze Ege Denizi, Türkiye-Yunanistan arasında birçok sorunun yaşanmasına neden olmuştur. Sorunların çözülmesine yönelik atılan adımlara rağmen, iki ülke arasındaki var olan sorunlara dayalı sürtüşme bugün de devam etmektedir. 30 yılı aşkın bu dönem zarfında, iki ülkeden de can kayıplarıyaşanmış, iki ülke de siyasi ve iktisadi kayıplara uğramış, NATO savunma planlama çalışmaları dahi zaman zaman sekteye uğramış ve günümüzde bir dereceye kadar Türkiye'nin Avrupa Birliği üyelik süreci dahi bundan etkilenmiştir. Sürekli yaşanangerginlikler; iki müttefik ülke arasında büyük bir savaşın yaşanması potansiyelinicanlı tutmakla beraber, üçüncü ülkelerin de olası bir çatışmanın içine çekilmesine neden olabilir. Bölgede istikrarın sağlanması ve Avrupa'nın etkilenmemesi için, Yunanistan ile Türkiye arasındaki sürtüşmeye neden olan konuların çözümü önem arz etmektedir. Çözüm sanıldığı kadar kolayolamamaktadır, zira her iki ülkedeki mevcut milliyetçi bakışlar ve ulusların birbirlerine karşılıklı olarak taşıdıkları güvensizlik, karşımızda durmaktadır. Bununla birlikte, geçmişş dönemlere nazaran son dönemlerde iktidara gelen hükümetler daha çözümyanlısı politikaları benimser gözükmektedir. Hükümet politikaları ile birlikte, her iki ülkenin de yaşadığı acı deprem hatıraları (1999) ve bu acı dönemlerde kaydedilenkarşılıklı dostluk ve yardımlar, çözüm yolunda yumuşama ve bir 'fırsat' sürecinidoğurmuştur. Bu tez çalışmasında, bu noktadan hareketle, Ege sorunlarını detaylıca incelenmiş, bu sorunların her iki ülkeye etkileri, geçmişş 30 yıllık süreci de dikkate alarak sorunların tamamençözülmese de kontrol edilebilir bir seviyede tutulmasına yönelik açılımlar üzerinde durulmuştur.
The relationship between the current experiences of Syrianrefugees living in Turkey and political radicalization

Tezimde, 2011 yılında Suriye'de başlayan ve uluslararası alanda günümüzün en büyük küresel anlaşmazlığı kabul edilen Suriye iç savaşı sonucunda Suriyeli mültecilerin, modern tarihindeki en büyük göç akınını alan Türkiye'ye toplu halde zorunlu göçlerini ele aldım. Suriyeli mültecilerin zorunlu göç ettikleri ülkedeki deneyimlerini şekillendiren asimilasyon, entegrasyon, aidiyet, travmalar, şikayet, ve kimlik gibi faktörlerin karmaşıklığının, siyasi radikalleşme için bir gösterge olabileceği bu alanda yapılan temel çalışmalarda ortaya atılmaktadır. Ancak, Türkiye'de yaşayan Suriyeli mültecilerle yapmış olduğum yarı-resmi, ucu açık mülakatların sonucunun, radikal ideolojiler ve şiddet içeren radikal eylemler ile ilgili mevcut teoriler ile çeliştiği ortaya çıkmaktadır. Suriyeli mültecilerin Türkiye hükümeti ve halkıyla olan deneyimlerinin yanı sıra, medyanın Suriyeli mültecileri lanse ediş biçimleri de bu araştırmanın kilit bulgularındandır. Böylece, bu araştırmanın genel amacı, radikalleşme ile ilgili devam eden çalışmalara katkıda bulunup yeni bir anlayış sağlayabilmek ile birlikte Türkiye'de yaşayan Suriyeli mültecilerin mevcut deneyimlerinin siyasi radikalleşmeye çevirip çevirmeyeceği sorusuna cevap aramaktır.
The European Communities' reactions to military interventions in Turkey and Greece

Geçtiğimiz yüzyılda, 1909- 2009 yılları arasında, Türkiye ve Yunanistan'da birçok askeri müdahale yaşanmıştır. 20. yüzyılın başlarından itibaren, dünya sürekli bir savaşa sahne olduğu için de bu askeri müdahalelere, İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar müsamaha gösterilmiştir. Fakat Soğuk Savaş'ın başladığı yıllarda, ileride meydana gelebilecek olası savaşları engellemek için uluslararası organizasyonlar kurulmuş, ülkeler bu organizasyonların çatısı altında bir araya getirilmiştir. Bu bağlamda, Türkiye ve Yunanistan, aynı zamanda Avrupa Ekonomik Topluluğu üyeliğine başvurmuştur. İki ülkenin de bu üyelikten beklentisi, AET'den gelecek mali yardımla ekonomilerini düzeltmek ve bir Avrupa ülkesi olarak güçlü bir siyasete sahip olmaktı. Ancak, AET, Türkiye ve Yunanistan'da gerçekleşen darbeleri hoş karşılamamış, darbe sonrası kurulan askeri yönetimlere de karşı çıkmıştır. Askeri müdahalelerin, Türk ve Yunan demokrasilerine ara verdirdiğini ileri sürerek, ısrarla askeri yönetimlerin son bulmasını ve seçilmiş sivil politikacıların yönetime geçmesini talep etmiştir. Bu istekten yola çıkarak, bu tez AET'nin Türkiye ve Yunanistan'daki darbelere vermiş olduğu tepkileri karşılaştırmaktadır.
Development and determinants of foreign direct investment in Turkey: A comparative analysis with the EU countries

YE'DE DOĞRUDAN YABANCI YATIRIMIN GEL Ş M VE ETKENLER :AVRUPA B RL Ğ ÜLKELER YLE KARŞILAŞTIRMALI ANAL ZMURAT KARAEGEAvrupa Çalışmaları Yüksek Lisans, Sanatta Yeterlilik Tezi, 2006Tez Danışmanı: Doç. Dr. Bahri Yılmaz
Bölgesel güvenlik dengeleri bağlamında Rusya-İran ilişkileri

Soğuk Savaşın bitmesi ve Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından, uluslararası sistem yeni yapılanma sürecine girmiştir. Bir yandan sistem tek kutuplu hal alırken, diğer yandan Doğu Avrupa, Orta Asya ve Güney Kafkasya'da yeni bağımsız devletler oluşmuş ve bu bölgelerde güç boşlukları meydana gelmiştir. Böylelikle Ortadoğu bölgesine ek olarak, Orta Asya ve Kafkasya bölgeleri de istikrarsızlık alanlarına eklenmiştir. SSCB'nin varisi olarak Rusya da bu durum karşısında dış politikasını yeniden belirlemek zorunda kalmıştır. İlk başlarda, Batı eksenli olarak yürütülen Rus dış politikası, zamanla yeniden büyük güç olmayı hedefleyen çok taraflılık ve çok kutupluluk politikaları üzerine oturtulmuştur. Bu politikalar çerçevesinde Rusya, Uzak Doğu, Güney Asya ve Ortadoğu bölgelerine yönelik aktif politikalar izlemeye ve bu bölgelerde ortaklıklar kurmaya çalışmıştır. Bu bağlamda Orta Asya, Kafkasya ve Ortadoğu bölgelerinin kesiştiği noktada önemli jeostratejik pozisyona sahip olan İran, Rus dış politikası açısından önemli bir ülke olarak görülmüştür. Nitekim nükleer programı nedeniyle ABD/Batı dünyası tarafından giderek yalnızlaştırılan İran da ulusal gücünü artırmak ve bölgesel güvenlik dengelerinin sağlanması açısından Rusya ile işbirliğine önem vermiştir. Böylelikle, Rusya ve İran, bölgesel dengeleri doğrudan etkileyen enerji, nükleer ve askeri teknoloji alanlarında işbirliğine gitmiş; Orta Asya, Kafkasya ve Ortadoğu'daki bölgesel sorunlar karşısında ortak politikalar izlemeye yönelmişlerdir. Bu bağlamda iki ülke de ABD/NATO'nun bu bölgelerde etkinliğini artırmasını temel güvenlik tehdidi olarak görmüş ve önlemeye çalışmışlardır.
Bulgaristan'dan Türkiye'ye göç olgusu ve Türk basınına göre analizi (1985-1989)

1944 sonrası Bulgaristan'da komünist rejimin hakim olmasıyla beraber Türk azınlık üzerindeki baskılar sistemli bir hale getirilmiş ve tek etnisiteli bir Bulgar devleti oluşturulmaya çalışılmıştır. Türklere yönelik asimilasyon politikası giderek şiddetini arttırmış ve bu durum Türkiye - Bulgaristan ilişkilerini olumsuz yönde etkilemiştir. Todor Jivkov başkanlığındaki Bulgaristan Komünist Partisi, Türk azınlığın direnişine rağmen asimilasyon politikasını sürdürmüştür. Bulgaristan'ın azınlık - insan hakları konusunda imzaladığı anlaşmalarla ve taahhütleriyle çelişen tüm bu uygulamalar, 1989 göçüne neden olmuştur. Türkiye, asimilasyon ve göç sürecinde sorunun çözümü için diplomatik arenada mücadelesini sürdürmüştür. Türkiye'nin bu süreçte izlediği politika, Türk basını tarafından yakından izlenmiş ve gelişmeler hakkında kamuoyu bilgilendirilmiştir. Tüm bu gelişmeler yaşanırken Bulgaristan'daki komünist rejim devrilmiş, Türk azınlığın asimilasyonunu hedefleyen uygulamalar son bulmuştur. Bu incelemenin amacı, Bulgaristan göçmenlerinin yaşadığı uyum sorunlarını, çözüm için ortaya konulan politikaları ve Anavatan Partisi Bulgaristan Komünist Partisi hükümetlerinin göç üzerinden birbirlerine karşı geliştirdikleri farklı tutumları Türk basın kaynakları başta olmak üzere, çeşitli arşiv kaynakları, resmi yayınlar, konu hakkında yazılmış kitap ve makalelerden yararlanılarak tarihsel bir analize tabi tutmaktır.
Soğuk savaş sonrası dönemde Basra Körfezi'nde güç mücadelesi (1990-2016)

Basra Körfezi Arap Yarımadası ile İran arasında yer almaktadır. Basra Körfezi bölgesi Avrupa, Asya ve Afrika kıtlarını birbirine bağlayan, stratejik bir noktada yer almaktadır. İran, Irak, Suudi Arabistan, Kuveyt, Birleşik Arap Emirlikleri, Katar, Bahreyn ve Umman'ı kapsayan Basra Körfezi bölgesinde dünya petrol rezervlerinin yaklaşık olarak yarısı yer almakta ve bundan dolayı stratejik bir rol oynamaktadır. II. Dünya Savaşı sonrasında Basra Körfezi ve Körfez'i çevreleyen ülkeler, sahip oldukları önemli petrol yataklarından dolayı önem kazanmışlardır. Bölge gelecek yıllarda da dünyanın temel enerji tedarikçisi olmaya devam edecektir. Bu nedenlerden dolayı da bölgede yıllardır bir güç mücadelesi yaşanmaktadır. Bu kaynakların kontrolü bölgesel devletlerin sınırlarını aşan birçok sorunun yaşanmasına neden olmuştur. Soğuk Savaş sonrası dönemde, bölgedeki büyük çatışmalar-1990'ların başındaki 'Körfez Savaşı' ve 21. yüzyılın başlarındaki 'Irak Savaşı'- bu doğal zenginlik yüzünden yaşanmıştır. Kısa vadede, Basra Körfezi üzerindeki güç mücadelesinin sona ermesinin mümkün olmadığı görülmektedir. Bundan dolayı, Körfez daha uzun dönem dünya gündemine meşgul etmeye devam edecektir.
Brexit and the UK's alternative future security and defense relationship with the European Union

İngiltere, 23 Haziran 2016'da yapılan tarihi bir referandumla AB'den ayrılmaya karar verdi. Brexit oyu, Avrupa dağılma süreci hakkında yeni akademik tartışmaların önünü açtı. Brexit'in domino etkisine yol açabileceği ve üye ülkeler arasındaki AB karşıtı sesleri artırabileceğine dair endişeler var. İşbirliğini azaltmak her iki taraf için de mantıklı veya amaçlanan bir seçenek olmayacağından Avrupa sınırlarını güvenceye almak için yeni bir güvenlik ve savunma ortaklığı bulmak oldukça önem arz etmektedir. Bu tez, Brexit sonrası AB-İngiltere güvenlik ve savunma ilişkisi için alternatif seçenekleri analiz etmeyi amaçlamaktadır. İngiltere için en uygun seçeneğin, ayrıcalıklı ortaklarla ikili / üçlü veya çok taraflı ilişkiler kurmasının aynı zamanda da yakın ve azimli AB-NATO işbirliğini desteklemesi olduğunu savunacak.