turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Devlet ve iktidar karşısında çocuğun konumu

Çocuklar, liberal hukuk düzeni karşısında konumları aydınlatılmaya muhtaç bireylerdir. Bu çalışmada, çocukların devlet ve iktidar karşısındaki konumları tartışılacaktır. Velayet başta olmak üzere bir takım hukuki kurumlar aracılığıyla ebeveyn ve ebeveyn iradesine bağlanan çocuklar, sosyal sözleşmenin tarafı olarak iktidara meşruiyetini kazandıran yetişkinlerle, eşit vatandaşlar olarak algılanmazlar. Çocukların eylem serbestisine müdahaleyi meşrulaştıran paternalist yaklaşımlar, çocukların bilişsel gelişimlerini tamamlamadıkları gerekçesiyle, onları, kategorik olarak, siyasal ve toplumsal hayatın dışında tutar. Buna karşılık, çocukların liberal teorinin insanlara atfettiği karakter özelliklerini kazanabilmesi için eğitim/zorunlu eğitim başvurulan en önemli araçtır. 'Çocukların özel bakım ve yardıma hak sahibi olduğunu' göz önünde bulundurularak kaleme alınan çocuklara özgülenmiş ulusalüstü insan hakları hukuku belgeleri, onların toplumsal yaşamdaki pasif durumlarını değiştirme iddiasındadır; buna rağmen bu belgeler çocukları devlet, ebeveyn ve yetişkin gibi iktidar odakları karşısında özgürleştirme konusunda yetersiz kalmaktadır.
Çok hukuklu düzenden Laik Hukuka

Osmanlı Devleti, bulunduğu coğrafyada kendinden önceki diğer Türk-İslam Devletleri gibi şer'i hukuk ve örfi hukuku birlikte uyguladı. Şer'i hukuku tatbik eden Osmanlı Devleti kaynağını 'Medine Vesikası'ndan alan çok hukukluluk anlayışını, kabul ettiği hukukun zorunlu bir sonucu olarak uyguladı. Çok hukukluluk anlayışı üç ayrı kaynaktan beslenmekteydi: Azınlık hukuku, Patrikhane hukuku ve Kapitülasyonlar. Osmanlı Vatandaşı gayrimüslimler zimmi statüsüne tabi vatandaşlar olarak şer'i hukuk dışında yaşıyorlardı, ki zaten bu dini anlayışın gereğiydi. Bu gayrimüslim unsurları yargılama işlemi ise 'Patrikhane' makamına bırakılmıştı. Bu durum özel hukuk alamnda yargı ayrıcalığı olan gayrimüslim sınıfın ortaya çıkmasına neden olmuştur. Kendi ülkesinde gayrimüslim vatandaşlarına şer'i hukuku uygulayamayarak bunlara kendi hukuklarını tatbik etme hakkı tanıyan Osmanlı Devleti bir başka ülke vatandaşı gayrimüslimin şer'i hukuka tabi olmasını isteyemezdi. Bu durumda bu unsurlara uygulanacak hukukun kapsamını tayin etmek ancak devletler arasındaki antlaşmalarla mümkün olabilecektir. İşte devletler arasında gayrimüslim vatandaşlara uygulanacak hukuk düzenini tespit eden bu antlaşmalara kapitülasyon adı verilecektir. Değişen dünya koşullan altında hukuk kurallarının laik nitelik kazanması ve devlet kavramının yeniden tanımlanması Osmanlı Devletinin uyguladığı hukuk düzenini değiştirmesi gerçeğini ortaya koyuyordu. 19. ncu yüzyılda devlet egemenliğini zedeleyen mevcut durumun tasfiyesi maksadıyla reform çalışmaları yapıldıysa da hukuk düzeninin temel nitelikleri reformun başarıya ulaşmasını engelliyordu. Çok hukukluluğu tasfiye çabalan böylece sonuçsuz kalmış oluyordu. Lozan, Türk Hukuk devriminin hangi esaslar üzerinde olması gerektiği yolundaki kanaatlerin belirmesinde önemli bir aşama oldu. Lozan görüşmelerinde İtilaf devletleri temsilcilerinin üzerinde en fazla durdukları konu Osmanlı Devleti'nin şer'i hukuk uyguladığını bu sebeple gayrimüslimlere kendi hukuklannı uygulama hakkını tamdıklannı şayet yeni Türk devleti de şer'i hukuku uygulayacak olursa gayrimüslimlere hukuki ayncalık tanınması zorunluluğuydu. Türk heyeti temsilcileri ise Hukuk devriminin gerçekleştirileceğini, devrimin laik nitelikte olacağını beyan etmişlerdir. Sonunda Türk tarafının talepleri doğrultusunda Lozan Antlaşması imzalanmış oldu. Böylece Osmanlı Devletinin gerçekleştirmek isteyip de başaramadığı çok hukukluluğu tasfiyenin en büyük aşaması gerçekleştirilmiş oldu. Siyasal ve toplumsal alanda gerçekleştirilen devrimlerin ardından toplum yaşamını ve devletin niteliğini doğrudan etkileyen hukuk devriminin gerçekleştirilmesi sırası gelmişti. Bu maksatla öncelikle hayatın her alanına tesir eden Medeni Kanun İsviçre Medeni Kanununun resepsiyonu yolu ile kabul edildi ve ardından diğer alanlarda da aym usulde kanunlaştırmalar gerçekleştirildi. Bütün bu gelişmeler sonucunda çağdaş dünyanın kabul edemeyeceği çok hukukluluk uygulaması tasfiye edilmiş oluyordu. Dinsel nitelikteki hukuk anlayışı yerine laik hukuk anlayışı hakim oluyordu. VI
Türkmenistan'ın siyasal rejiminde organlararası ilişkiler ve rejimin adlandırılışı

SSCB'nin dağılmasıyla bağımsızlığa kavuşan Türkmenistan Cumhuriyetinde, 1992 Anayasası ile kurulmuş olan hükümet, başkanlık rejimini uygulamaya koydu. Fakat bu hükümet rejiminde dikkat çeken husus organlar arasındaki ilişkiler de ve yetki paylaşımında yürütmenin ağırlık kazanmasıdır. Bundaki sebebin, yapılaşma sürecinde cumhuriyetin milli değerlerden kaynaklanan yönetim biçimlerinin etkilerinde aranması göz ardı edilemez. 1. bölümde, Dünyadan örnekler ile ve Türkiye'de uygulanan anayasalardan yola çıkarak siyasal rejimlerin teorik gelişimi ile kuvvetler arası ilişkilerden doğan yönetim biçimleri ele alınmaktadır. 2. bölümde, Türkmenistan Cumhuriyetinin tarihi yeni Anayasasına göre düzenlediği temel hak ve özgürlükler, devlet erkleri, bunların oluşumu, yapıları, yetkileri ve karşılıklı ilişkileri incelenmiştir. 3. bölümde, Türkmenistan'daki siyasi rejim ile dünya siyasi rejimleri uygulama açısından farklı ülkelerin örnekleri ile mukayese edilerek hangi rejimlerden örnekler aldığını, milli değerlerden ne kadar istifade edildiği ve Cumhurbaşkanı Türkmenbaşı'nın buradaki rolü saptanmaya çalışılmıştır. Nihayetinde Türkmenistan'ın 1992 anayasasındaki rejimin anlaşılmasına ve adlandırılışına yer verilmiştir.
2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu ve cezai hükümler

Toplantı ve gösteri yürüyüşleri özgürlüğü, örgütlenmeden ifadeye birçok özgürlükle yakında ilişkili olan, bireylerin ortak çıkarlarını korumasını, fikirlerini topluca beyan etmesini ve paylaşmasını sağlayan önemli bir özgürlüktür. Türkiye'deki tarihsel gelişime ve bugünkü duruma bakıldığında, toplantı ve gösteri yürüyüşleri özgürlüğünün ne yazık ki bireylerin haklarından ziyade devlet otoritesinin ihtiyaçlarına göre şekillendiği gerçeğiyle karşılaşılmaktadır. Tarihsel süreçte söz konusu özgürlüğün bazen sınırlandığı, bazense genişletildiği görünmektedir. Bugün de, idareye tanınan olağanüstü yetkiler, özgürlüğün kullanılmasının önündeki en büyük engeldir. Toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğü, ceza hukuku açısından üzerinde çok fazla çalışılmış bir alan değildir. Bu nedenle, söz konusu özgürlüğün hukuki tanımını, diğerözgürlüklerle ilişkisini, tarihsel gelişimini, sınırlarını, kapsamı içindeki suçları ve cezalarıincelemek oldukça büyük bir önem arz etmektedir. Tezimizde, 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu kapsamındakisuçlar, yürürlükten kaldırılan 171 sayılı Kanun'daki düzenlemelere de değinilerekunsurlarıyla incelenmektedir. Ayrıca çalışmamızda toplantı ve gösteri yürüyüşü özgürlüğü uluslararası bir sözleşme olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile birlikte değerlendirilmektedir. Çalışmamızda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile Yüksek Mahkeme İçtihatları da incelenmiştir.
Türk hukukunda küçüklerin evlat edinilmesi

Tezimizin konusu 'Türk Hukukunda Küçüklerin Evlat Edinilmesi' kurumudur. 743 Sayılı Türk Kanunu Medenisinin yürürlüğe girmesiyle birlikte hukukumuza giren evlat edinme müessesi 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunuyla ciddi değişikliklere uğramıştır. Çalışmamız içerisinde evlat edinmenin gerekliliği, önemi, yararları ve sakıncaları üzerinde durularak böyle bir düzenlemenin kanun koyucu tarafından düzenlemesi amacı anlatılmaya çalışılmıştır. Evlat edinme işlemi her ne kadar iki taraftan meydana gelmiş olsa da gerek kurulmasından önce bu kimseler dışındakilerinde sürece müdahil olabilmeleri, gerekse de bizim hukukumuza göre evlat edinme işlemi neticesinde evlatlığın öz ana babasıyla tüm ilişkisinin kesilmiyor olması sebebiyle kuruluşu ve sonuçları itibariyle özellikli bir kurumdur. Küçüğün evlat edinmesi küçük yönünden özetle tüm hayatını maddi ve manevi yönden değiştirecek bir kurum iken evlat edinen yönünden özellikle çocuk sahibi olamayan kimselere bu duyguyu tattırması sebebiyle önem arz etmektedir. Burada öncelikli korunması gereken kimse küçük olduğundan kanun koyucu evlat edinme sistemini küçüğün menfaati temeline inşa ederek düzenlemiştir. Çalışmamızda 4721 Sayılı Kanunun 305 ile 320 maddeleri arasındaki kanun hükümleri esas alınmak üzere küçüklerin evlat edinmesine ilişkin hükümler anlatılmıştır. Burada gerekli yerlerde 743 Sayılı Kanun hükümleri de ele alınarak özellikle Yargıtay kararları ve doktrin görüşlerine de ayrıntılı şekilde yer verilmiştir.
Çocuklara ait kişisel verilerin Türk Medeni Kanunu ve kişisel verilerin korunması kanunu kapsamında korunması

Günümüzde teknolojinin de gelişmesine paralel olarak kişiler hiç tanımadığı, dünyanın diğer ucunda yaşayan kişilerle ilgili bilgiler elde edebilmektedir. İlk bakışta bu durum sakıncalı olarak görülmese de esasında bu verilerin dijital hafızadan hiç silinmediği, kişilerin yaşamları sona erse dahi dijital hafızada yer alacakları, pazarlamacılık faaliyetleri kapsamında şirketlere satılabileceği ve hatta kötü niyetli kişilerce elde edilmesi durumunda istenmeyen sonuçlar doğuracak şekilde kullanılabileceği göz önüne alındığında kişisel verilerin üçüncü kişilerle paylaşılması dikkat edilmesi gereken bir husustur. Bu kapsamda ülkeler kişilerin verilerinin etkin bir şekilde korunabilmesi için iç hukuklarında ve uluslararası alanda düzenlemeler yaparak verilerin işlenmesini çeşitli kurallara bağlamasının yanı sıra korunmasını sağlayan hükümler de öngörmüşlerdir. Kişiler, verilerinin işlenmesi ile ilgili olarak bağlayıcı olan hukuk kurallarının uygulanmasını talep edebilecek ve olumsuz bir durum ile karşılaştıklarında koruyucu hükümlerden faydalanabileceklerdir. Ancak kişisel verileri kendi iradesi dışında ana babası, kardeşi veya üçüncü kişiler tarafından kullanılan çocuklar çoğu zaman yetişkinler kadar etkin bir koruma mekanizmasını işletebilecek yetenekte değildirler. Üstelik bu veriler dijital hafızadan silinmediğinden henüz hayatının çok erken bir döneminde kişisel verileri paylaşılan çocukların ileriki dönemde bu durumdan psikolojik olarak olumsuz etkilenebilecekleri de göz ardı edilmemelidir. Çalışmamızın amacı çocukların kişisel verilerinin Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ve Türk Medeni Kanunu kapsamında korunması ile ilgili hükümlerin değerlendirilmesidir. Birinci bölümde çocuk üzerinde sahip olunan velayet hakkı ve çocukların kişilik hakkını oluşturan kişilik değerleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde kişisel veri kavramı açıklanmış, uluslararası ve ulusal mevzuat hükümleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde çocukların kişisel verilerine yönelik gerçekleştirilebilecek saldırılar örneklendirme yoluyla açıklanmış, bu saldırılara karşı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ve Türk Medeni Kanunu kapsamında başvurulabilecek hukuki yollar üzerinde durulmuştur.
Akıllı şehirlerde siber güvenlik

Dünyamız dijitalleştikçe, gündelik hayatımızda kullandığımız araçların hepsi teknoloji ile entegre olmaya başlamaktadır. Teknolojik gelişmeler bireysel ve toplumsal seviyede arttıkça, birbiri ile entegre çalışan sistemler ve servisler oluşmaktadır. Bu sistemlerin ve servislerin birleşimi ise, gündelik hayatımızı kolaylaştırmak için entegrasyonu sağlanmış akıllı şehirleri oluşturmaktadır. Akıllı şehir teknolojileri, şehir ile ilgili riskleri ölçmek ve belirsizlikleri yönetmek için kullanılmaktadır. Özellikle ulaşım, enerji, çevre, inşaat, altyapı, kamu hizmeti, sağlık ve tarım alanlarında kullanılan birçok farklı akıllı şehir teknolojisi verimliliği arttırmaktadır. Sistemler ve servisler, birbiri ile entegre çalışmak için bir ağ üzerinden birbirlerine ve internete bağlı hale gelmektedirler. Herhangi bir ağa bağlı olan bir sistemde, güvenlik riskleri oluşmaya başlamaktadır. Akıllı şehir teknolojilerinin kullanıldığı alanlarda dijitalleşme arttıkça; ağ, sunucu ve uygulama katmanı seviyelerinde siber saldırı yüzeyleri genişlemektedir ve yönetilmesi ve çözülmesi gereken farklı güvenlik açıklıkları oluşmaktadır. Bu güvenlik açıklıklarının yönetilmesi ve çözülebilmesi için, akıllı şehir teknolojilerinde bulunan siber zayıflıklar incelenmelidir. Bu araştırmada, akıllı şehir teknolojilerinde bulunma ihtimali olan siber güvenlik açıklıkları, çeşitli saldırı senaryoları ile birlikte incelenecek, akıllı şehir teknolojilerinde siber güvenliğin sağlanabilmesi için bir yol haritası önerisi sunulacaktır. Birinci bölümde genel olarak akıllı şehir konseptinden bahsedilecek, akıllı şehirlere bir tanım yapılacak ve özellikleri incelenecektir. İkinci bölümde örnek bir akıllı şehir olan Danimarka'nın Kopenhag şehri incelenecektir. Üçüncü bölümde akıllı şehirlerde kullanılan teknolojilerden bahsedilecek, dördüncü bölümde ise siber dünya ve siber güvenlik konularına giriş yapılacaktır. Beşinci bölümde siber zayıflıklar konusunda dikkat edilecek konulara değinilecek, altıncı bölümde ise akıllı şehirlere gerçekleşecek saldırı senaryoları üzerinden, saldırıların olası etkileri görülecektir. Yedinci bölümde güvenli akıllı şehir olma yolunda izlenmesi gereken güvenlik prensipleri, geleneksel, yasal ve modern çözüm önerilerinde bulunulacaktır.
Marka hakkı'nın kullanmama nedeniyle sona ermesi

Uluslararası ve Ulusal Marka Mevzuatında marka hakkının korunması ve devamı amacıyla markanın hakkının kullanmama nedeni ile iptaline yer verilmiştir. Bu çerçevede, kural olarak, tescil edildiği tarihten itibaren haklı sebep olmaksızın, ciddi biçimde ve tescil edildiği mal veya hizmetlere ilişkin olarak beş yıl süre ile kullanılmayan veyahut kullanımına kesintisiz beş yıl süre ile ara verilmiş olan markaların kullanmama nedeni ile iptali konusu incelenmiştir.
Seri markalarda karıştırma tehlikesi

Seri marka kavramı 6769 sayılı Sınai Mülkiyet kanunda bulunmayan bu sebeple Yargıtay kararları ve Avrupa Birliği Adalet Divanı kararları ışığında sınırları çizilen bir kavramdır. Ayrıca nitelik itibariyle hem diğer markalara nazaran daha kolay karıştırma tehlikesine maruz kalması hem de bu tehlikeye karşı daha geniş bir korumaya sahip olması sebebiyle seri markalara sağlanan korumanın sınırlarının çizilmesi önem arz etmektedir. Bu nedenle tezin konusunu seri marka kavramı, seri markaların marka hukukundaki karıştırma tehlikesi türlerine karşılık hangi koşullarda daha geniş korumaya sahip olacağı ve bu korumanın sınırları oluşturmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın birinci bölümünde seri marka kavramı ve seri marka kullanımın marka sahibine verdiği fayda ve sakıncalar incelenmiş ayrıca seri marka olarak tanımlanabilmenin koşulları hem Yargıtay hem de ABAD tarafından belirlenen koşullar tespit edilerek değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise karıştırma tehlikesi kavramı ve karıştırma tehlikesi türleri açıklanmış, daha sonra da seri markalarda karıştırma tehlikesinin nasıl özellik arz ettiği incelenmiştir. Tez, incelemelerimizin değerlendirildiği bir sonuç bölümü ile tamamlanmıştır.
Sosyal medya kullanımının iş hukuku bakımından etkileri ve sonuçları

İnternetin gelişimiyle birlikte sosyal medya kullanımının günümüzde sadece kişiler arası iletişimde değil, iş ilişkilerinin kurulması, devamı ve sonlandırılması aşamalarında da etkisi bulunmaktadır. Yapılan araştırmalara göre; internet ve sosyal medya kullanıcılarının sayısı gün geçtikçe artmaktadır. Çalışmamızda sosyal medya kullanımlarının, işçilerin işe alım sürecindeki, iş ilişkilerinin devamındaki ve iş sözleşmelerinin sona ermesi aşamalarındaki hukuki etkileri ve sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. İşçi ve işverenin iş ilişkisinden kaynaklanan hak ve yükümlülükleri ile işçinin birey olmasından kaynaklanan AİHS ve Anayasayla korunan temel hakları arasındaki ilişki sosyal medya kullanımı açısından incelenecektir. Çalışmamızda konuya ilişkin ortaya çıkmış hukuki sorunlar Türk Hukuku, AİHM ve ulusal yargı kararları doğrultusunda değerlendirilecektir.
Yargıcın yorum yöntemleri ve hukuk devleti

Hukuk devleti, en genel anlamıyla, devletin hukuk yoluyla yönetimini, devlet gücünün sınırlandırılmasını ifade eder. Hukuk devletinde hukuk kurallarının eşit bir şekilde tarafsız ve adil olarak uygulanması gerekir. Bu ise bağımsız ve tarafsız yargıyı gerekli kılar. Bir hukuk uygulayıcısı olarak yargıçların, hukuk veya kanun metinlerini tarafsızca ve adil bir şekilde yorumlaması ve uygulaması gerekir. Çünkü objektif hukuk kuralları, yorumlanarak ve uygulamayla gerçek anlamını bulmaktadır. Bu noktada yargının üstlendiği rol önemlidir. Objektif hukuk kurallarının somut uyuşmazlıklara uyarlanması sırasında yorumsal faaliyet kaçınılmazdır. Ancak yorum, kuralsız ve keyfi bir iş değildir. Yorum faaliyeti dürüstlük gerektirir. Bu bakımdan uyuşmazlıkların çözümünde, yargının belirli ve doğru yöntem, kural ve ilkeler çerçevesinde kanun metinlerini ve hukuk kurallarını yorumlayarak somut olaylara uyarlaması gerekir. Fakat bu noktada yargı yetkileri dışına çıkmamalı, kuvvetler ayrılığı ilkesini ihlal etmemelidir. Objektif nitelikteki hukuk metinlerinin doğru yorum yöntemleriyle belirli kurallar ve ilkeler çerçevesinde anlamlandırılması, hukuk devleti ilkesinin yerleşmesine ve kişilerin hukuka güven duymasına katkı sağlayacak ve dava konusu somut uyuşmazlıklarda öngörülebilir bir şekilde belirli sonuçların ve hükümlerin verileceği beklentisini karşılayacaktır. Bu bakımdan, yorum ve uygulamasında keyfilik önlenebilecek, kişilerin hukuka güveni ve öngörülebilirlik tesis edilebilecektir. Bu kapsamda tez ile, hukuk devleti kavramı, kökenleri ve gelişimi ile hukuk metinlerinin anlamlandırılmasında başvurulan yorum yöntem, ilke ve kurallarının incelenmesi ve bu yöntem ve ilkelerin hukuka olan güveni sağlaması açısından öneminin vurgulanması amaçlanmıştır. Bu bakış açısıyla tezde, yargı kararlarından örnekler verilmiş ve kararlarda başvurulan yöntemler açıklanmıştır.
Kişisel verilerin korunması ve 6698 Sayılı Kanun

Son dönemlerde, bireylerin özgürlük alanları ile ters orantılı şekilde gelişen ve ilerleyen teknoloji sayesinde, birey ve bireyin sahip olduğu temel hak ve özgürlüklere dair tehdit ve tehlikeler de artmaya devam etmektedir. Bireye yönelmiş olan ve tezimizin konusunu oluşturan bu tehlikelerden birisi olarak kişisel verilerin korunması ve bu bağlamda kişisel verilerin ihlali şüphesiz ki teknoloji, küreselleşme, sanal alem gibi olgularla bağlantılıdır. Zira kişisel verilerin, özellikle bilişim sistemleri aracılığı ile sınır tanımaksızın hareket edebilmesi, bu verilerin sanal dünyada kayıt altına alınarak elden ele dolaşabilmesi, birey açısından çok büyük riskleri de beraberinde getirmiştir. Bu tehditlere ve tehlikelere karşı bireyin korunması için yasal zeminlerin sağlam şekilde oluşturulması bireyi ve de kişi temel hak ve özgürlüklerinin korunması için oldukça önemlidir. Avrupa Birliği'ne katılım ve uyum sürecinde Türkiye, sahip olması gereken yasal düzenlemelerden birisi olarak Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nu daha çok yeni kabul etmiş ve bu alanda önemli bir eksikliği gidermiş görünmektedir. Anayasada yer alan hükümlerin yasal düzenleme ile genişletilerek bu alana ait kavram ve ilkelerin belirlenmesi, karşılaşılacak olan ihtilafların giderilmesinde çözüm odaklı olunmasında önemli yer tutacaktır. Bu bağlamda çalışmamızın birinci bölümünde, kişisel verilerin korunması alanında kullanılmakta olan temel kavramlar ve kişisel verilerin işlenmesinde geçerli olan ilkeler üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise kişisel verilerin saklanması, güvenliği ve korunması hususları açıklanmaya çalışılmıştır. Bu amaçla kişisel verilerin korunması alanının gelişimi, uluslararası ve ulusal düzeyde bu alanda yaşanan gelişmeler ve yapılan düzenlemeler, hukuki boyutta ele alınmıştır. Son olarak üçüncü bölümde de, kişisel verileri, devlet ya da üçüncü kişilerin elinde bulunmak suretiyle sürekli olarak bir tehlike, tehdit ve hak ihlali gibi durumlarla karşı karşıya kalan veri sahibinin sahip olduğu ve olması gereken haklar incelenmeye çalışılmıştır.
Öğretim elemanlarının idare ile olan ilişkilerinden doğan anlaşmazlıklar ve açabilecekleri idari davalar

Yükseköğretim kurumlan, bilimsel özerkliğe sahip, kamu tüzel kişilikleridir. Bu tüzel kişiliklerin eğitim kadrosunu oluşturan akademik personel genelde idari hizmet sözleşmesi ile çalışmaktadır. Diğer kamu görevlilerinden farklı olarak hukuki statüleri özel kanunlar ile belirlenmiş olup, bunlar idare hukuku ilke ve kurallarına tabidirler. Akademik personelin yükseköğretim kurumu idareleri ile olan ilişkilerinden doğan anlaşmazlıklar esas olarak beş husus üzerinde gerçekleşmektedir. Bunlar; akademik personelin yükseltilmesi, atanması, görevlendirilmesi, çalışma esasları ve görevinin sona ermesi ile ilgili işlemlerdir. Yükseköğretim kurumu idareleri, tüm işlemlerini kamu yaran ve hizmetin gereklerine uygun yapması gerekir iken; incelediğimiz idari yargı kararlarında, akademik personel ile ilgili işlemlerde meydana gelen uyuşmazlıkların büyük bir çoğunluğunun kanunun yükseköğretim kurum idarelerine tanımış olduğu geniş takdir yetkisinden kaynaklandığı ortaya çıkmaktadır. Demokratik yönetimin en önemli şartlarından biri olan 'yerinden yönetim' esasının gerçekleştirilmesi, yükseköğretim kurumu idarelerini etkileyen katı merkeziyetçi sistemin tümüyle terk edilmesi ve bu kurumların idari, mali ve bilimsel özerkliğinin sağlanması olmaz ise olmaz bir şart olarak kabul edilmektedir.
Siyasi amaçlı tutuklama yasağı çerçevesinde insan hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 18. maddesinin kapsamı, uygulanması ve 18. madde ihlali kararlarının sonuçları

İHAS'ın 18. maddesi 'Anılan hak ve özgürlüklere bu Sözleşme hükümleri ile izin verilen sınırlandırmalar öngörüldükleri amaç dışında uygulanamaz.' hükmünü içermektedir. 2004 yılında verilen Gusinskiy v. Rusya kararıyla başlayan, 2016 yılında verilen Jafarov v. Azerbaycan kararıyla dönüm noktasını yaşayan ve günümüze kadar her geçen gün içtihadın değişip gelişmeye devam ettiği 18. madde, Mahkeme tarafından şimdiye kadar ağırlıklı olarak Sözleşme'nin 5. maddesinde güvence altına alınan özgürlük ve güvenlik hakkıyla bağlantılı olarak uygulanmıştır. Bu nedenle tezimizde, demokrasinin değerlerinden uzaklaşan devletlere karşı 'erken uyarı' rolü gören 18. maddenin bir devletin Sözleşme'de öngörülmeyen amaçlarla bir kişiyi özgürlüğünden alıkoyduğu durumlarda nasıl uygulanabileceğini ve 18. maddeden verilecek bir ihlal kararının olası etki ve sonuçlarının neler olabileceğini ele alacağız.
International commercial arbitration and EU Law

Uluslararası ticari tahkim, taraflar arasında ortaya çıkan sınır ötesi uyuşmazlıkların çözümünde en sık tercih edilen yöntemlerden biridir. Taraflar, bir tahkim anlaşmasıakdederek aralarındaki anlaşmazlıkları milli mahkemelerin yargılama yetkisi dışınataşımakta ve tetkik için uluslararası ticari tahkime havale etmektedirler. Bugün itibariyle, Avrupa Birliği'nde uluslararası ticari tahkim kurallarınınuyumlaştırılmasından bahsetmek mümkün değildir, aksine bu kurallar tüm üye ülkelerde kendi milli mevzuatlarının parçası olarak düzenlenmiştir. Avrupa Birliği Hukuku, üye ülke mevzuatlarındaki uluslararası tahkim düzenlemeleri nedeniyle, tahkim prosedürü ile ilişki içerisindedir. Buna ek olarak, Avrupa bütünleşme süreci ve Avrupa Birliği Hukukunun kaydettiği aşama, diğer alanlarda olduğu gibi tahkim konusunda da etkiler doğurmaktadır. Bu kapsamda, tahkim prosedüründe Avrupa Birliği Hukukunun uygulanması ve hakem mahkemelerinin Avrupa mahkemelerikarşısındaki konumlarına ilişkin olarak da çeşitli sorunlar gündeme gelmektedir. Hazırlanan tez, uluslararası ticari tahkim ile Avrupa Birliği Hukuku arasındaki etkileşimi incelemekte olup üç bölümden oluşmaktadır. Tezin ilk bölümünde;uluslararası ticari tahkim genel olarak ele alınmakta, mahiyeti, çeşitleri, avantajları vetahkimle ilgili uluslararası düzenlemeler üzerinde durulmaktadır. Tezin ikinci bölümünde; Avrupa Birliği Hukuku ve uluslararası ticari tahkim arasındaki ilişki ve Avrupa Birliği Hukukunun tahkime olan etkileri incelenmektedir. Üçüncü ve son bölümde ise; Avrupa Birliği üyesi ülkelerin tahkim mevzuatlarının belli başlı özellikleri üzerinde durulmaktadır.