turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hava alanlarının performans analizinde bulanık çok ölçütlü karar verme yaklaşımı

Havaalanları, havayolu sisteminin karmaşık, dinamik ve en önemli yapılarıdır. Havaalanlarında sistem bütünlüğü içinde sunulan hizmetlerde işlevselliğin ve kalitenin bir arada sağlanması gerekir. Havaalanları, günümüzde yalnızca ulaşım ihtiyaçlarının karşılanması amacının ötesinde kazancı artırmak üzere daha ticari anlayışla işletilmeleri doğrultusunda bir değişim yaşamaktadırlar. Doğaldır ki, değişen anlayışlara göre hedefler de değişmektedir. Belirlenen hedeflere ulaşılmasında başarılı olunması için, sunulan hizmetlere ilişkin performansların sürekli en üst düzeyde tutulması gerekmektedir. Bu çalışmada havaalanlarının hem kendi iç performanslarının değerlendirilebilmesine hem de benzer havaalanları ile karşılaştırılmasına olanak veren, yolcular, havayolu işletmeleri, havaalanı işletmecisi ve bölge yaşayanlarının beklentilerine ilişkin hizmet ölçütleri ile, operasyonel ve teknik, finansal ve çevresel ölçütlerden oluşan kullanıcıya odaklı bir performans modeli geliştirilmiştir. Bu model ile belirlenen hedefler doğrultusunda havaalanlarının üst düzeyde performans ile işletilebilmesinin çok taraflı sorumluluk gerektiren bir faaliyet olduğunun vurgulanması amaçlanmıştır. Bu modelde, değerlendirilecek çok sayıda ölçütlerin olması ve bu ölçütler için gerekli olan verilerin sayısal ve sözel nitelikli olmaları nedeniyle, model için en uygun yöntemin Bulanık Çok Ölçütlü Karar Verme Yaklaşımının olduğu kanısına varılmış ve bu bağlamda Bulanık TOPSIS ve Bulanık Basit Ağırlıklı Toplam yöntemleri kullanılmıştır. Uygulama olarak iki ayrı çalışma yapılmıştır. Bunlar birisi, İstanbul Atatürk, İzmir Adnan Menderes, Bodrum, Dalaman ve Antalya havalimanlarının karşılaştırılması, diğeri ise İstanbul Atatürk, Atina Venizelos, Viyana ve Münih Havalimanlarının performanslarının karşılaştırılmasıdır.
PISA 2015 veri setinde OVA ve OVO stratejileri çerçevesinde bazı temel sınıflandırıcıların performanslarının karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı hem çok sınıflı verilerin sınıflandırılması için kullanılan OVA ve OVO stratejilerinin hem de bu stratejiler altında uygulanan bazı ikili sınıflandırıcıların performanslarının karşılaştırılmasıdır. Çalışmanın yöntemi betimsel araştırmadır. PISA 2015 Türkiye uygulamasının fen başarı testi ve anket sonuçları veri seti olarak kullanılmıştır. PISA 2015 Türkiye uygulamasına 61 ilden 187 okul ve 5895 öğrenci katılmıştır. Okullar belirlenirken tabakalı seçkisiz örnekleme yöntemi kullanılmış daha sonra bu okullardan seçilen öğrenciler yine seçkisiz yöntemle belirlenmiştir. Okullar, istatistiki bölge birimleri sınıflamasına göre belirlenen 12 bölge içinden, eğitim türü, okul türü, okulların bulundukları yer ve okulların idari biçimleri dikkate alınarak oluşturulmuştur. 5895 örnek içeren veri setinden, boş veri içeren örnekler silindiğinde elde edilen 3459 örnekli veri seti çalışmada kullanılmıştır. 26 bağımsız 1 bağımlı değişkenden oluşan veri setinde bağımsız değişkenler kategorik olarak tanımlanmıştır. Veri dosyası arff formatına dönüştürülerek WEKA experimenter tezgahında analizler gerçekleştirilmiştir. OVA ve OVO stratejileri altında belirlenen beş farklı algoritma veri setine uygulanmıştır. Test seçeneklerinden 10 katlı çapraz geçerleme, birleştirme stratejilerinden de oy verme tekniği kullanılmıştır. Analiz sonucunda OVA ve OVO stratejilerinin her ikisi altında en başarılı algoritmalar LR ve NB algoritmaları iken en başarısız algoritma KNN algoritmasıdır. En az örnek içeren sınıfı tahminleyebilme başarısı bakımından her iki strateji altında da en başarılı algoritma KNN algoritmasıdır. Algoritmalar doğruluk değeri ve hata ortalaması bakımından OVA stratejisi altında F metriği bakımından ise OVO stratejisi altında daha başarılıdır. Farklı algoritmaların performansları farklı ve daha çok sayıda veri seti üzerinde, farklı ayrıştırma ve birleştirme stratejileri ile, farklı test seçenekleri, farklı performans metrikleri, farklı algoritma parametreleriyle ya da yapılacak farklı önişlemler ile denenebilir.
Surap mekanizması ve silindir konstrüksiyonun motorun volumetrik verimine etkilerinin incelenmesi

Yüzyılın makinası olarak bilinen içten yanmalı motorlar birçok kompleks mühendislik problemini de bünyesinde taşımaktadır. Bu nedenle motorlarda performans arttırmaya yönelik çalışmalar, çok parametreli performans olayının bütün yönleri ile incelenmesini gerektirir. Bu parametreler üzerinde ayrı ayrı ya da çok yönlü olarak araştırma ve geliştirme çalışmaları sürdürülmektedir. Motorlarda volümetrik verim ya da dolgu verimi yanma performansının en önünde gelen bir kavramıdır. Volümetrik verim atmosfer şartlan ile silindir içerisindeki termodinamik şartların yanı sıra emme sistemindeki bütün elemanların varlığından ve yapısall özelliklerinden basit veya kompleks çok değişik mekanizmalarla etkilenir. Bu çalışmada, dinamik parametrelerden biri olan supap zamanlamasının volümetrik verim üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Orjinal kam miline ilave olarak kam profili değişmeyen ancak supap açma ve kapama dereceleri değiştirilen on üç adet kam mili üretilmiştir. Bütün kam milleri ayrı ayrı denenerek, supap zamanlamasının değiştirilmesinin volümetrik verime etkileri deneysel ve teorik olarak incelenmiştir.
İnsan kaynakları yönetiminde performans değerleme üzerine bir uygulama

Günümüz işletmelerinde, işletmeyi oluşturan temel fonksiyon olan insan kaynağının etkin bir biçimde kullanılması, işletmelerin başarı ve başarısızlıklarını belirleyen en önemli faktör olarak karşımıza çıkmaktadır. İşletmeler sahip oldukları insan kaynağını etkin bir şekilde kullanabildikleri takdirde hem rakipleriyle mücadele edebilir, hem de pazar paylarını artırarak sektörde iyi bir yer edinebilmektedirler. Çalışmamızın amacı da, performans değerlemenin gerekliliğini ve önemini vurgulayarak, çıkan sonuçlar doğrultusunda insan kaynağının şirket yararına nasıl dönüştürüldüğünü belirlemeye yöneliktir. Bu çalışma aynı zamanda, performans değerlemeye başlamadan önceki hazırlık çalışmalarından, sonuçların değerlendirilmesi aşamasına kadar etkin bir değerleme yapılması için neler yapılması gerektiğini belirlemeyi, değerlemenin hangi amaçlarla yapıldığını tespit etmeyi ve sonuçların ne şekilde kullanılabileceğini göstermeyi hedeflemiştir. Çalışmamızda öncelikle performans değerlemenin önemi ve amacı açıklanmış olup, teknik terimler üzerinde durulmuştur. Daha sonra performans değerleme konusu geniş bir boyutta ele alınmış, performans değerlemenin yararları, kullanım alanları, değerlemenin taşıması gereken özellikler, performans değerleme süreci, yöntemleri ve sonuçlarının kullanım alanları, değerleme sürecinde düşülen hatalar ve değerlemenin sakıncaları gibi konulara detaylı bir şekilde yer verilmiştir. Yaptığımız açıklamalar doğrultusunda teorik kapsamın bir uygulaması niteliğinde olabilecek otomotiv sektöründe bir firmada uygulamalı bir araştırma yapılmıştır. Araştırma sonucunda ortaya çıkan tüm veriler doğrultusunda, şirket 2009- 2010 yılı politikasını belirlemiş olup, bir sonraki dönem için önlemler alma şansı yakalamıştır. Yapmış olduğumuz uygulama ve baz alınan kriterler firmanın yapısına uygun olarak karma bir yöntem kullanılarak hazırlanmış olup, performans değerleme konusunda bundan sonraki çalışmalara kaynak oluşturmayı hedeflemiş ve objektif sonuçlar elde edilmeye çalışılmıştır.
Yetkinlik bazlı performans değerlendirme ve çalışan memnuniyeti -bir uygulama-

Günümüzde küreselleşme, bilgi çağı ve teknolojik gelişmeler sonucunda piyasa koşulları değişmekte ve işletmeler arası rekabet artmaktadır. İşletmelerin rekabete ayak uydurabilmeleri için farklılık yaratmada en önemli unsur olan insana yatırım yapması gerekmektedir. Nitekim başarılı işletmelerin insana yatırım yaptığı gerçekleştirilen araştırmalar sonucu görülmektedir. Fark yaratma noktasında en önemli unsur olan insan, bu farkı yetkinliklerini kullanarak yaratmaktadır. Bu nedenle son yıllarda işletmeler tarafından yetkinliklere önem verilmekte ve yetkinlik bazlı insan kaynakları uygulamaları her geçen gün daha fazla kullanılmaktadır. Bu uygulamalarla, doğru işe doğru çalışanların yerleştirilmesi, onların geliştirilmesi, sadık ve memnun çalışanlara sahip olabilmek hedeflenmektedir. Yetkinlik bazlı insan kaynakları uygulamalarının arttığı bu dönemde, yetkinliklerin süreçlere dahil edilmesinin çalışanları ve memnuniyetlerini ne düzeyde etkilediğini ve aralarında nasıl bir ilişki olduğunu saptamak çalışmamızın ana amacıdır. Çalışmanın birinci bölümünde, yetkinlik kavramı, gelişimi, özellikleri, türleri, yararları ve kullanım alanları irdelenmiştir. İkinci bölümde ise, performans değerlendirme kavramı genel olarak ele alınmış ve yetkinlik bazlı performans değerlendirme konusu üzerinde durulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde, tüm yönleriyle çalışan memnuniyeti kavramına ve sonuçlarına yer verilmiştir. Dördüncü bölümde, çalışmaya ilişkin uygulama çalışmasına yer verilerek elde edilen sonuçlar değerlendirmeye sunulmuştur.
Yükseköğretimde öğretim elemanı performansı değerlendirme ölçeklerinin geliştirilmesi

Eğitimde kaliteyi arttırmayı etkileyen önemli değişkenlerden biri olarak öğretim elemanı performansını değerlendirmeyi amaçlayan bir ölçeğin geliştirilmesi bu araştırma kapsamında gerçekleştirilmiştir. Ölçek, performansı objektif olarak ortaya çıkarabilmek amacıyla öğretim elemanı ve öğrenci tarafından doldurulacak iki form halinde düzenlenmiştir. Ayrıca çağdaş değerlendirme sisteminde kullanılan bazı önerilere katılma dereceleri de belirlenmeye çalışılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda; yükseköğretimde öğretim elemanı performans değerlemesi kriterlerinin belirlenmesi, performansı iyileştirme alanlarına dikkat çekilmesi, sürecin yeniden tanımlanması ve etkililiğin artmasına yönelik araştırma çalışmalarına hız verilmesi ve, Yükseköğretim Kurulu'ndaki kalite geliştirme uygulamalarına katkı sağlanması amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ilindeki; toplam 21 devlet ve vakıf üniversitesinin dil hazırlık programlarında görev yapan öğretim elemanları ve bu programlarda okuyan öğrenciler oluşturmaktadır. Evrene ait örneklem grubu İstanbul ilindeki Yıldız Teknik Üniversitesi, ve Marmara Üniversitesi olmak üzere iki devlet ve Beykent Üniversitesi ve Yeditepe Üniversitesi olmak üzere iki vakıf üniversitesinden oluşturulmuştur. Öğretim elemam örneklemi 132'si Devlet Üniversitesi, 79'u Vakıf üniversitesinden toplam 211 kişiden oluşmaktadır. Öğrenci örneklemi ise, 112'si Devlet Üniversitesi, 103'ü Vakıf Üniversitesi'nden olmak üzere toplam 315 kişiden oluşmaktadır. Bu araştırmada veriler anket tekniğiyle toplanmıştır. Verilerin analizinde, içtutarlık, ayırdedicilik, güvenirlik ve faktör analizleri; frekans, Standard sapma, korelasyon gibi betimsel istatistikler kullanılmıştır.
Tam santrifüj pompalarda yarı açık fanlarda ara kanatçık ilavesinin pompa performansına etkisi

Bu çalışmanın amacı, tam santrifüj pompalarda yarı açık fanlara ara kanatçık ilavesi yaparak pompa performansındaki değişimleri gözlemektir. Çalışma teorik ve deneysel olmak üzere iki grupta toplanmıştır. Teorik çalışmada yarı açık fanların genel özellikleri incelenmiş ve yarı açık fanlar tanıtılmaya çalışılmıştır. Daha sonrası sınır tabaka teorisi ve akış ayrılması incelenmiş, akış ayrılmasının nedenleri ve ara kanatçık ilavesiyle akış ayrılmasının elimine edilmesi açıklanmıştır. Deneysel çalışmada ise düşük özgül hızlı bir santrifüj pompa dizayn edilerek imalatı yapılmıştır. imal edilen pompada dört ayn fan denenerek ara kanatçık ilavesinin ve aralık akışlarının pompa performansına etkisi izlenmiştir. Iİİ
İlköğretim okullarındaki 10-12 yaş öğrencilerin yetenek ve performans profillerinin tespiti

yılında başlanan araştırma Nisan 1997 tarihinde tamamlandı. Elde edilen ham verilerin istatistiksel olarak ilişkilerinin belirlenmesinde t testi, varyans analizi, yüzde dağılım yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin cinsiyet bazında, cinsiyet ve yaş grupları bazında, okullar bazında karşılaştırmaları yapılmış ayrıca üst standart test normları ortaya çıkartılmıştır. Tüm testlerde erkek öğrenciler, kız öğrencilere göre daha iyi durumdadır. Her yaş grubuna göre erkek öğrenciler, kız öğrencilere nazaran daha iyi derece elde etmiş, yaş grubu arttıkça hem erkek hem de kız öğrencilerin elde ettikleri derecelerde yaşla birlikte artan bir performans tespit edilmiştir. Etkin sportif faaliyetlere katılan ve aktif olan okulların öğrencileri diğer okul öğrencilerinden daha iyi sonuç elde etmiştir. Cinsiyete göre bulgularda boy, ağırlık, esneklik testlerinde farklılık bulunmazken, dikey sıçrama ve 50 m. sürat testinde P<0. 05 düzeyinde anlamlı farklılık bulunmuştur. Yaş gruplarına göre bulgularda boy, ağırlık, dikey sıçrama, 50 m. sürat testlerindeki farklılık P<0. 05 düzeyinde anlamlı bulunmuş, esneklik testinde ise anlamlı bulunmamıştır. Okullara ait bulgularda boy, ağırlık, 50 m. sürat, 800 ve 1000 m. dayanıklılık testlerinde P<0. 05 düzeyinde anlamlı farklılık tespit edilmiş, esneklik ve dikey sıçrama testlerinde anlamlı farklılık bulunmamıştır.
1998-1999 Türkiye 1. Futbol Ligi'nde bulunan takımların oyuncularının, puan sıralaması ile kaygı değerlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı Türkiye 1. Futbol Ligi'nde profesyonel olarak futbol oynayan sporcuların durumluk kaygı düzeylerinin belirlenmesi ve performansları ile başarı düzeylerinin karşılaştırılmasıdır. Çalışmada I. Ligde yer alan takımların sıralamadaki yerleri göz önüne alınarak, 20-24 yaş arasındaki 69 futbolcuya 'Yarışmasal Durumluk Kaygı Envanteri' uygulanmıştır. Bryant J. Cratty, Robert E. Pigott(1984) tarafından İngilizce olarak hazırlanan, Süleyman MORALİ tarafından Türkçeye çevrilerek, geçerlilik ve güvenirlilik çalışması yapılan envanter 21 sorudan oluşmaktadır. Deneklerin ortalama kaygı değerleri 59,34 olarak bulunmuştur. Araştırmaya konu olan takımlar ve oyuncuları, Türkiye 1. Futbol Liginde aldıkları sonuçlara göre gruplandırılmıştır. Birinci grupta ligde ilk dört sırayı alan takımların sporcuları, ikinci grupta ligde orta sıraları alan takımların sporcuları, üçüncü grupta da son dört sırayı alan takımların sporcuları değerlendirilmiştir. Kruskal Wallis Testi ile yapılan anliz sonucunda,1. grup, 2. grup ve 3. grup arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (P Gruplar arasındaki ikili karşılaştırmalar Mann-Whitney Testi ile yapılmıştır. Buna göre bütün guruplar kendi aralarında anlamlı olarak farklılık göstermişlerdir(P 05) Sonuç olarak, gurup ikinin kaygı skorları diğer iki guruba göre düşük çıkmıştır. Bu da istatistiksel olarak anlamlıdır ve hipotezimizi destekler niteliktedir.
Gürültünün el becerileri üzerine etkisi

Amaç: Araştırmanın amacı gürültünün el becerileri üzerine etkisini belirlemektir. Yöntem: Araştırmaya yaşları 18-30 arasında değişen (x Sx=24.91 3. 65 yıl) 127 kişi (74 kadın, 53 erkek) katıldı. Olgular sistematik örnekleme ile iki gruba bölündü. Gruplardan biri önce gürültülü sonra gürültüsüz ortamda, diğeri önce gürültüsüz sonra gürültülü ortamda Minnesota Manipülasyon Hızı Testi'nin yerleştirme ve döndürme alt-testlerini uyguladı. Testler dominant ve non-dominant el için ayrı ayrı uygulandı. Verilerin analizinde bağımlı ve bağımsız gruplarda t testi kullanıldı. Bulgular: Gürültülü ortamda dominant ve non-dominant elle yapılan yerleştirme ve döndürme testi ile gürültüsüz ortamda dominant ve non-dominant elle yapılan yerleştirme ve döndürme testi karşılaştırıldığında iki grup arasında süre açısından anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Gürültülü ve gürültüsüz ortamda dominant elle yapılan yerleştirme ve döndürme testi non-dominant elle karşılaştırıldığında, dominant elle yapılan yerleştirme ve döndürme testinin süresi non-dominant elle yapılan yerleştirme ve döndürme testinin süresinden anlamlı derecede kısa bulundu (p<0.05). Sonuç: Araştırmamızda gürültülü ve gürültüsüz ortamda yapılan el becerisi testinin süreleri arasında anlamlı bir fark olmadığı, dolayısıyla gürültünün el becerilerini etkilemediği, dominant elle yapılan el becerisi testinin non-dominant elle yapılana göre daha kısa olduğu ve dominant elin el becerisinin non-dominant ele göre daha iyi olduğu sonucuna varıldı.
Effects of sports school activities on physical, physiological and motor parameters of male children between the ages 7 and 14

SPOR OKULU AKTİVİTELERİNİN 7-14 YAŞ GRUBU ERKEK ÇOCUKLARDA FİZİKSEL, FİZYOLOJİK VE MOTOR PARAMETRELER ÜZERİNE ETKİLERİ Akalan, Cengiz Yüksek Lisans, Beden Eğitimi ve Spor Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Feza Korkusuz Eylül 1998 ( 82 )Sayfa Bu çalışmada 26 haftalık spor okulu aktivitelerinin 7-14 yaş gurubu erkek çocuklarda fiziksel, fizyolojik ve motor performans parametreleri üzerine etkileri incelenmiştir. 257 İlkokul ve ortaokul öğrencisi ailelerinden alman izinle bu çalışmaya katılmıştır. Denekler deney (n = 126) ve kontrol (n = 131) olmak üzere iki gruba ayrılmışlardır. Her iki grupta 7-10 (n = 1 16 ; deney grubu 76 - kontrol grubu 40) ve 1 1-14 (n = 141 ; deney grubu 50 -kontrol grubu 91 ) yaş grubu çocuklardan oluşturuldu. Deney grubu haftada iki gün ve günde 60 dakika olmak üzere 26 haftalık antrenmana katıldı. Bu grup aynı zamanda okulda düzenli olarak haftada 80 dakika olmak üzere beden eğitimi derslerine de katıldı. Kontrol grubu çalışma süresince düzensiz olarak haftada bir kez 80 dakikalık okul içi beden eğitimi derslerinin dışında herhangi bir düzenli fiziksel aktiviteye katılmadı. Deneklerin boyu, vücut ağırlığı, deri altı yağ dokusu, 20 metre dayanıklılık mekik koşusu, disklere vuruş, uzan eriş, durarak uzun atlama, sağ ve sol pençe kuvveti, mekik ve 10 x 5 metre mekik koşusu değerleri 26 haftalık çalışmanın öncesinde ve sonrasında ölçüldü. Verilerin değerlendirilmesinde, iki yönlü varyans analizi yöntemi kullanıldı. Varyans analizi sonucunda her iki yaş grubunda kontrol ve deney grubu arasında tüm testlerde istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gözlendi (p<0.00). Deney grubu sağ ve sol pençe kuvveti ile uzan eriş testi hariç diğer tüm parametrelerde kontrol grubuna oranla daha fazla bir artış gösterdi. Sonuç olarak bu çalışma, kontrol ve deney grubunun fiziksel ve fizyolojik uygunluk ve motor performans gelişimi açısından birbirinden farklı ve 26 haftalık orta şiddette ve oyun tarzında düzenli egzersizlerin çocukların fiziksel uygunluk düzeylerini geliştirmede etkili olduğunu gösterdi.
Tekerlekli sandalye tenisçilerinin motorik ve psikolojik durumlarının sportif performansları ile ilişkisi

Bu çalışmanın amacı tekerlekli sandalye tenisi oynayan engelli tenisçilerin motorik ve psikolojik durumlarını belirleyerek sportif performansları ile ilişkisinin araştırılmasıdır. Çalışmanın araştırma grubunu Türkiye Tekerlekli Sandalye Tenis Milli Takımında oynayan sporcular oluşturmaktadır. Araştırmaya yaşları =29,66 5, 82 yıl olan 7'si erkek 5'i bayan, toplam 12 sporcu gönüllü olarak katılmışlardır. Araştırmaya katılan sporcuların kaygı düzeylerini ölçmek için Spielberger (1973) Kaygı envanteri; benlik saysını ölçmek için Rosenberg (1965) benlik saygısı ölçeği; motivasyon düzeylerini ölçmek için Willis (1982) spora özgü başarı ve motivasyon ölçeği kullanılmıştır. Sporcuların motorik özelliklerinin durumlarının değerlendirmesi için Guentzel (2003) tarafından geliştirilmiş olan tekerlekli sandalye tenis oyuncuları için fitness testi kullanılmıştır. Sporcuların tenis performans düzeylerini ölçmek için ITN testi kullanılmıştır. Sporcuların maç performansı analizi için Tekerlekli Sandalye Tenisi Türkiye Şampiyonasında 7 bayan ve 11 erkek maçı kamera ile kaydedilmiştir. Çalışmanın sonucunda elde edilen veriler SPSS 13.0 paket programında değerlendirilmiştir. Verilerin istatistiksel analizinde, betimsel istatistik teknikleri, gruplar arasındaki farka bakmak için Mann Whitney-U testi ve faktörler arası ilişkiler için Spearman korelasyon testi uygulanmıştır. Araştırmada hata payı 0,05 olarak kabul edilmiştir. Sonuç olarak; tekerlekli sandalye tenisi oynayan milli sporcuların cinsiyetlerine göre sadece güç gösterme güdüsü ve kuvvet testlerinin puanlarında anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0,05). Sporcuların sürekli kaygıları ile başarısızlıktan kaçınma güdüleri arasında da anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Maç performansları ile benlik saygısı, ITN, çabukluk, hız, dayanıklılık testleri ve haftalık antrenman programları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Bu araştırmanın sonuçlarına göre, sporcuların performans düzeylerinin belirlenmesinde ve geliştirilmesinde, motorik özellikleri kadar psikolojik özelliklerinin de önemli olduğu söylenebilir. Üst düzey performans sporcusu yetiştirmek için motorik gelişimi sağlayan antrenmanlar ile beraber psikolojik gelişimi sağlayan antrenmanlara da yer verilmesinin, sporcuların performans gelişimlerine olumlu katkılar sağlayacağı düşünülmektedir.
İşyerinde yalnızlığın çalışan performansına etkisi

Yalnızlık hem özel yaşamda hem de iş yaşamında ortaya çıkabilen bir duygu durumudur ve insanların üzerinde psikolojik, fiziksel ve zihinsel etkileri bulunmaktadır. Performans da insanların iş yaşamında, işyerinde yaşadıkları yalnızlığın etkilediği unsurlardan biridir. Kişilik özellikleri, iş özellikleri, algılanan sosyal ve örgütsel desteğin azlığı gibi faktörler insanları işyerinde yalnızlaştırmakla birlikte bu yalnızlık kişilerin çalıştıkları işyerinden, yaptıkları işten uzaklaşmasına ve performanslarının düşmesine neden olabilmektedir. İşyerinde yalnızlığın çalışan performansı üzerindeki etkisinin özel sektör çalışanları örnekleminde incelendiği çalışmada veri toplama aracı olarak işyerinde yalnızlık, algılanan sosyal destek, algılanan örgütsel destek, beş faktörlü kişilik ve çalışan performansı değerlendirmesine yönelik ölçekler kullanılmıştır. Araştırma sonucunda işyerinde yalnızlığın çalışan performansı ile ilişkili olmadığı ancak kişilik özellikleri, algılanan sosyal destek, algılanan örgütsel destek ve performans arasında ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Borç hedeflemesi rejimi ve ekonomik performans: Politik makroekonomik bir bakış

Pek çok ülkede, 1970'li yıllardan itibaren kamu borcu istikrarlı bir eğilim sergileyememiş ve kamu borcundaki artışlar borç krizi ile sonuçlanmıştır. Sosyo-politik istikrarsızlığın kamu harcama ve borçlanma politikaları üzerinde önemli etkileri bulunmakta ve pek çok ekonomide kurumsal yapıdaki yetersizlikler sebebiyle hükümetlerin uyguladığı sağlıksız politikalar sınırlanamamaktadır. Bu bağlamda, makroekonomik istikrarın sağlanabilmesi için piyasayı istikrarlandırıcı kurumların varlığı önem taşımaktadır. Bu doktora tezinde, bu çerçevede, politik ekonomi literatüründeki tartışmalardan yola çıkarak piyasa istikrarlandırıcı bir mali rejim olarak esnek borç hedeflemesi önerilmiştir. Bu doğrultuda, borç hedeflemesi rejiminin makroekonomik performans üzerindeki etkilerinin politik makroekonomi modelleri kullanılarak araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada, hükümetlerin istikrarlı bir kamu borç oranının sağlanmasını, politika hedefleri arasına dahil etmesinin uygulanan sağlıksız politikaların zamanlar arası makroekonomik maliyeti üzerindeki etkisi, hem merkeziyetçi yapıda hem de merkeziyetçi olmayan kurumsal yapıda ele alınmıştır. Bunun için öncelikle, merkeziyetçi kurumsal yapıda, politik istikrarsızlığın arttığı durumda, borç hedeflemesi rejiminin makroekonomik performans üzerindeki etkisi analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, politik istikrarsızlığın zamanlar arası maliyeti borç hedeflemesi politikasıyla azalmaktadır. Ayrıca, sıkı borç hedeflemesi politikası ikinci dönemde ekonomik performansı olumlu yönde etkilemekte, birinci dönemde uygulanan mali uyum politikalarının Keynesyen görüşün aksine ikinci dönem ve genel çıktı performansı üzerindeki etkileri genişletici olmaktadır. Çalışmada elde edilen bir başka sonuca göre, borç hedeflemesi politikası, stratejik borçlanmanın makroekonomik performans üzerindeki olumsuz etkilerini azaltmaktadır. Merkeziyetçi yapıda esnek borç hedeflemesi rejiminin makroekonomik performans üzerindeki etkilerine ilişkin sonuçlar, merkeziyetçi olmayan kurumsal yapı için de sağlanmaktadır. Son olarak, çalışmadan elde edilen bir başka bulgu ise, merkez bankasının bağımsız olduğu durumda, hükümetlerin muhafazakar bir borç hedeflemesi politikası uygulamasının, kamu borcunun daha düşük seviyede gerçekleşmesini sağlayabilecek olmasıdır.