turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
SSCB dönemi ve bağımsızlık sonrası Orta Asya Türk Devletleri'nde sinemanın ideolojik söylemi: Kazakistan örneği

Bu çalışmada, Orta Asya Türk Devletleri olarak isimlendirilen Kazakistan, Kırgızistan, Türkmenistan ve Özbekistan sinemalarının SSCB dönemi ve bağımsızlık sonrası ideolojik söylemi, Kazakistan sineması örneğinde ele alınmıştır. Seçilen filmler bağlamında gerek SSCB dönemi gerekse bağımsızlık sonrası Kazakistan sinemasının Orta Asya Türk Cumhuriyetleri'nin hepsi için büyük oranda geçerlilik taşıyan ideolojik söylemini çözümlemek, bu söylemin ifade biçimini ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışma betimsel bir araştırma olup genel tarama modeli ile hazırlanmış, kasıtlı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın veri analizleri ise eleştirel söylem çözümleme tekniği ile yapılmıştır. Teun A. van Dijk'in haber metinlerini çözümlemek üzere kullandığı eleştirel söylem çözümleme yöntemi sistematik bir yapıda sinemaya uygun şekilde uyarlanıp kullanılmıştır. SSCB döneminde ve bağımsızlık sonrasında farklı siyasi ve toplumsal süreçlerde, farklı yönetmenler tarafından çekilen Kazakistan sinemasına ait 7 ayrı film ideolojik söylem bağlamında incelenmiştir. Kazakistan sinemanın ideolojik söyleminin; SSCB döneminde, çeşitli koşullara bağlı olarak küçük değişiklikler göstermesine karşın temelde sosyalist ideoloji çerçevesinde şekillendiği, SSCB'nin son dönemlerindeki ve bağımsızlığın ilk yıllarındaki geçiş süreçlerinde toplumsal sorunlara odaklanarak yöneticilere yönelik eleştirel bir yaklaşıma sahip olduğu, bağımsızlık sonrasında ise devletin uluslaşma çabalarına destek sağlayacak nitelikte kimlik, tarih, kültür ve inanç değerlerini ön plana çıkaran, Sovyet dönemini sorgulayıp bu dönemle hesaplaşan bir yaklaşımla, genel anlamda milliyetçilik çerçevesinde şekillendiği sonucuna varılmıştır.
Coming to terms with the past in Turkish Cinema after the 1990s

Bu çalışma 1990'lardan sonra Türk yönetmenlerin, azınlık topluluklarla, özellikle gayri-Müslimlerle, ilgili geçmişşle ne ölçüde yüzleşmeye başladıklarını sorgulamayı amaçlıyor. Ulusçuluk ve ulus devletleri akımının etkisi altında çok seslilik ve etnik çeşitlilik Türk Sineması'nda göz ardı edilmişti. Ancak ulus devletlerinin düşüşe geçmesi ve kültürel çeşitliliğe ilginin artmasıyla birlikte, Türk yönetmenler baskın ideolojinin sorgulandığı bir ortamın temellerini atmaya başladılar. Geçmişle hesaplaşma ve hatırlama meselelerini ana merkezine alan filmleri analiz etmek amacıyla, bu çalışma teorik altyapısını ideoloji, anlatı ve tarih anlatısı ve bununla beraber kısa bir dokunuşla ulusal sinema üzerinden kurmaktadır. Bu çalışmada, geçmişşi etnik topluluklar üzerinden kurarak hatırlama meselesini masaya yatıran Tomris Giritlioğlu'nun üçlemesi; Suyun Öte Yanı (1991), Salkım Hanım'ın Taneleri (1999), ve Güz Sancısı (2009); Derviş Zaim'in Çamur (2002); ve Yeşim Ustaoğlu'nun Bulutları Beklerken (2004) adlı filmler tartışılmıştır. Bu filmlerin kapsamlı analizleri yapılarak hatırlama, unutma, kaybedilmiş vatana olan özlem ve bastırılmış, bu nedenlerle de acı veren anılarla yüzleşme meselesi öne çıkmıştır.
Storyboard çizimlerinin film yapım sürecine katkısı, görsel algı

STORYBOARD ÇİZİMLERİNİN FİLM YAPIM SÜRECİNE KATKISI, GÖRSEL ALGI Bir filmi oluşturan sahnelerin, çekimden önce belli ölçülerdeki karelere çizilmesi ile oluşturulan storyboard'un film yapım sürecindeki anlatım dili ve teknikleri, her storyboard çizerinin bilmesi gereken özelliklerdir. Storyboard'da asıl önemli olan vurgulanması gereken olaylar örgüsünün, izleyici algısını da dikkate alarak derinlemesine bir araştırma ile, doğru tekniklerle çizimlerinin yapılmasıdır. Storyboard; film yapım sürecinde, bir hayalden ya da gerçekten yola çıkarak oluşturulan senaryoyu canlandırma tekniklerinin en eskisi olan çizimlerden başlayarak dijital animasyon tekniklerine kadar, hikayeyi izleyenlere aktarmanın başlangıcı olan çalışmadır. Gerek yapımcı firma, gerekse bu süreçte yer alan teknik ve sanatsal ekip için, zaman kaybının önüne geçilmesinin yanında, tüm çalışanlara referans olması açısından da yol haritası niteliğindedir. Yeni bir gerçeklik yaratma aşamasında hikaye izleyicilere aktarılırken, içerikle görsel uyumun etkili bir algılama oluşturması, doğru noktalara odaklanan storyboard çizimleri ile olanaklıdır. Senaryonun görselleştirilmesi aşamasında film çekimine yardımcı olması hedeflenen storyboard çizimlerinde, görsel anlatım tekniklerinin tekrar irdelenmesi ve storyboard illüstrasyonları oluşturulurken, izleyicilere verilmek istenen mesajların en iyi şekilde hangi yolla verileceği ve izleyicinin görsel algısının araştırılması hedeflenmiştir. Tüm bu bilgiler ışığında usta Japon yönetmen Akira Kurosawa'nın kendi yönettiği filmlerde, yine kendisine ait storyboard çizimlerinin kullanımına yönelik örnekleri ile, storyboard çizimlerinin film yapım sürecindeki önemine dikkat çekilmektedir. Sonuç olarak; storyboard çizimlerinin önemine, film yapım sürecine katkılarına, ve storyboard sanatçısının çizimlerini gerçekleştirirken dikkate alması gereken kurallar konusuna dair bir araştırma hedeflenmektedir.
Zihniyet ve toplumsallık ilişkilerinin Türk sinemasındaki yansımaları

Bizim özbenliğimiz olduğunu hissettiğimiz zihniyetimiz, bizde toplumsal hayatın içleştirdiği bir özümlemedir, dışardan değiştirilemediği gibi içten de sarsılması, çok zordur. Zihniyetimiz, her an, dünya ile bizim aramı za bir prizma gibi girer. Tüm insanlar, gerektirimli bir zihniyetle düşünür ve o zihniyete göre düşünür. Zihniyet, 'kollektif bilinçaltıdır'. Osmanlı - Türk toplumunun zihniyet yapısını oluşturan unsurlara göz attığımızda karşımıza şöyle bir tablo çıkmaktadır: Üst zümrede; büyük toprak mülkiyeti ve merkeziyetsizliğe bağlı olarak, ağalık ve efendilik şuuru. Hayatı hoşça geçirmek amacı, servet, gösteriş, ihtişam ve zorbalık hevesi. Bol harcama ve tüketmeden alınan haz. İsim ve ünvan, asıl ve nesep iddiası. Manevi değerlerin dejenerasyonu. Gelecek kaygısızlığı, belirsizliğe bağlı olarak sermayeyi altın ve ziynete yatırma anlayışı. Geniş halk tabakalarında; gelenek ve otoriteye sıkı sıkıya bağlılık. Ce maatleşerek kendi içine kapanma, dış dünyadan ve yabancıdan uzak dur ma. Kaderci, teslimiyetçi, dar, statik hayat görüşü. Tüketim hırsı, buna rağmen Batı'dakinin tam tersine zaman ve gelecek kayıtsızlığı ile metodik bir çalışma bilincinin hakim olmaması. Osmanlı - Türk toplumunda potlaç kültürü, gelenek ve büyü olgusu her zaman halk yığınlarını yönlendiren en önemli etkenler olmuş, din olgusu ise ikinci planda kalmıştır. İçeriğinin benimsenmesinden çok, şekil yönüyle uygulanan bir olgu konumundaki dinde, mistisizm ile tasavuf ve tarikat anlayışı egemendir. Sinema, toplumun bir aynasıdır. Dolayısıyla zihniyetin en yoğun şekilde dışavurulduğu sanat sinemadır. Buradan hareketle, tezimizde, önesür düğümüz 'zihniyet ve toplumsallık ilişkilerinin Türk sinemasındaki yansı maları'nı Yılmaz Güney'in 'Umut' filmini analiz ederek kanıtlamaya çalıştık. Ve Osmanlı - Türk zihniyetinin bu filmde derin ve yoğun bir şekilde dönüştürülüp dışavurularak bize yansıdığı inancını elde ettik.
Azer

Bu tez filminde semboller ve göndermeler yardımı ile ana hikaye ve karakterlerde katmanlar oluşturma üzerine çalışılmıştır. Bu yöntem ile ana hikayenin dışında seyirciye farklı hikaye veya hikayelerin de anlatılabileceği gösterilmiştir. Bununla beraber chiaroscuro ışığının kullanımı da filmin içerisinde bir aydınlatma tekniği olarak ele alınmış ve uygulanmıştır. Özetle hikayede katmanlar oluşturmak ve chiaroscuro ışığının estetiği ve anlatıma etkisi bu tez filminde ortaya konmuştur.
Sinemada tarihyazımı yaklaşımları açısından Türk sinema tarihinin başlangıcına ilişkin sorunlar - Ayastefanos'taki Rus abidesi'nin yıkılışı filmi ekseninde bir inceleme

Türk sinemasında tarih yazımı çalışmaları genelde ilkler üzerine kurulu bir mitolojiyi ortaya çıkarır. Metinler kim, ne, nerede ve ne zaman gibi sorulara karşılık verir. Nasıl ve neden sorularıyla çoğunlukla hazırlanan metinlerde karşılaşmayız. Türk sinemasının sembolik doğum yılı olarak kabul edilen Fuat Uzkınay'ın yönettiği Ayastefanos'taki Rus Abidesi'nin Yıkılışı filmi de bu mitik tarihin başlangıç noktasını oluşturur. Ulusal kimliğin oluşturulması ve Osmanlı'nın I. Dünya Savaşı'na girerken halkı savaşa hazırlamak amacıyla kullanılan bu olay, hem Türkiye'deki sinema tarih yazımındaki meseleleri sorgulamak hem de ulus kimliğinin oluşturulma sürecinin sinemaya etkisini tartışmak için de sembolik bir örnektir.
XIX. yüzyıl ABD ve Avrupa'da sosyal politikalara duyulan ihtiyacın sinema filmleri çerçevesinde analizi

XIX. yüzyılda başta Avrupalı ülkeler ve ABD olmak üzere toplumlarda bir tarafta işsizlik, yoksulluk gibi sosyal sorunlar yaşanırken; diğer tarafta işçiler çok zor şartlar altında çalışmak zorundadırlar. Ayrıca sermaye sahiplerini denetleyecek herhangi bir mekanizma yoktur. Bu nedenle, sermaye sahipleri rekabet gücünü korumak ve daha fazla kar elde edebilmek adına işçilerin ücretlerinde azalmaya gitmektedir. Zaten yoksulluk düzeyinde yaşayan işçiler için bu ölümden farksız olacaktır. Sosyal politikalar bu noktada anlam ve önem kazanmaktadır. XIX. yüzyılla birlikte ortaya çıkan sosyal politika disiplini başta işçi ve işveren arasındaki anlaşmazlıkların çözümünde işçi taraflı bir anlayış sergilemiştir. Süreç içerisinde sosyal politikanın sorumluluk alanında gelişmeler yaşanmış; kadın, çocuk, yaşlı, eski hükümlü, engelli ve benzeri gruplar sosyal politikaların hedef kitlesi haline gelmiştir. Sinema filmleri bir sanat dalı olmanın yanında içerisinden çıktığı toplumun bir ürünüdür. Sinema filmleri toplumları etkilemekte ve aynı zamanda toplumlardan da etkilenmektedir. Araştırmada, amaç sinema filmlerinin toplumsal niteliğini öne çıkararak, sosyal politikanın ortaya çıkmasındaki nedeni filmler aracılığıyla irdelemektir. Araştırmada bu amaçla, ilk olarak Fritz Lang'ın 1927 yapımı Metropolis, ikinci olarak Charlie Chaplin'in çalışma ekonomisi ve endüstri ilişkileri alanında önemli bir yapı taşı olan 1936 yapımı Modern Zamanlar filmi, üçüncü olarak 1940 yılı yapımı John Ford yönetmenliğindeki Gazap Üzümleri filmi, dördüncü olarak XIX. yüzyıl İngiltere'siyle ilgili olarak 2005 yapımı Roman Polanski yönetmenliğindeki Oliver Twist filmi, beşinci olarak yine XIX. yüzyıl Londra'sını yansıtan Sarah Gavron'un 2015 yılı yapımı olan Diren filmi, altıncı olarak ise XIX. yüzyılı Fransa'sını yansıtan Tom Hooper yönetmenliğindeki 2013 senesi yapımı Sefiller filmi ve son olarak yedinci film ise Claude Berri'nin 1993 yapımı Germinal adlı filmi ele alınacaktır. Sinema filmleriyle birlikte toplumdaki yoksulluk, işsizlik, açlık ve kadınların sosyal dışlanmaya maruz kalmaları gibi sosyal sorunlara dair somut örnekler verilecektir. ABD ve Avrupalı ülkelerde sanayi devrimi sonrası sosyal sorunların toplumları derinden sarstığı söylenebilir. Bu nedenle, belirtilen ülkelerde sosyal politikaların ortaya çıkışındaki ihtiyaç, dönemi anlatan sinema filmleri ile ifade edilecektir.
Tarkovski sineması

Bu tez çalışmasında ünlü Rus/Sovyet yönetmen Andrei Tarkovski'nin filmleri etik ve estetik açıdan incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümü Tarkovski'nin karakterlerini ele alarak yönetmenin dünya görüşünü; ikinci bölümü ise Tarkovski'nin kuramsal çalışmalarını ve çalışma yöntemlerini inceleyerek sinemasal üslubunu ortaya koymaktadır. Tezde, Tarkovski hakkında yazılan bilimsel araştırmalar ve eserler, makaleler ve söyleşilerden faydalanılarak, bilimsel bakış açısıyla irdelenip çözümlenmiştir. Bunlarla beraber çalışmada bazı hususlara önem verilerek, Tarkovski Sineması'nın doğru okunmasına yön verilmiştir. 116
The figure of intellectual in Nuri Bilge Ceylan films: Phases of representation from silence to over-articulation

Nuri Bilge Ceylan, kusursuz addedilen kadrajları ve incelikli karakteriyle dünya sinemasının önde gelen yönetmenlerinden. Bu tez, onun filmografisinde yer alan sekiz uzun metraj filmi aydın figürü gibi ortak bir izlek üzerinden yorumlamayı amaçlıyor. Filmleri, içlerindeki aydın karakterlerin görünürlük ve konuşkanlık seviyeleri üzerinden üç bölüme ayırarak inceleyen araştırma, bu karakterlerin nasıl temsil edildiğinin yanı sıra insanların, mekanların ve durumların bu temsillerden nasıl etkilediğini inceliyor. Bu tez boyunca entelektüellik, beş temel kavrama atıfla tartışılıyor: etimoloji, metinlerarasılık, mekansallık, erillik ve çocuksulaştırma. Aydın ya da entelektüel sözcüğünü uygun bağlamına yerleştirmek için onun farklı dillerdeki etimolojik kökenine ve ulusaşırı anlamlarına başvurulurken Ceylan'ın son filmlerindeki diyalog artışı aydınların konuşkan yapısıyla karşılaştırılıyor, yönetmenin ağırlıklı olarak görsel referanslardan metin odaklı referanslara geçişi ise metinlerarasılık kavramıyla açıklanıyor. Araştırma aynı zamanda aydının kimliğini ve toplumsal cinsiyetini sorunsallaştırıyor, hem tarihsel söylemde hem de Ceylan'ın filmlerinde aydının münhasıran erkek olmasını açıklamak için erillik kavramına başvuruyor. Son olarak da aydınların 'köksüzlüğünün' nasıl kendi 'çocuğunu' yaratma isteğine evrildiğini yorumlamak için, onların toplumla ilişkisini de açıklamaya yardımcı olabilecek 'çocuksulaştırma' kavramını kullanıyor.
Türkiye sineması'nda 2000 sonrası filmlerde anti-kahraman olgusu

Son dönem yazınsal ve görsel anlatılarda oldukça sık kullanılan bir kavram olan anti-kahraman, doğduğu modern çağın karmaşık ruhuna uygun bir yapıyla donatılan, tek bir formülasyona ve kesin niteliksel sınırlara sahip olmayan bir olgudur. İlk olarak yazınsal anlatılarda varlık gösteren anti-kahraman kavramının kökensel geçmişşi, kavramı ilk kullanan kişi olarak bilinen Dostoyevski'nin yarattığı 'Yeraltı Adamı'na dayanmaktadır. Dostoyevski, yozlaşmanın, adaletsizliğin, bencilliğin ve çıkarların hakim olduğu 19. yy modern dünyasının değişen yüzüne karşı; hissettiklerini, korkularını, endişelerini ya da düzene karşı getirdiği eleştirilerini bir anlamda anti-kahraman temsili olan 'Yeraltı Adamı'yla aktarmıştır. Dolayısıyla bu noktadan itibaren anti-kahraman, yeni dünyanın değişen politik, kültürel, tarihsel, toplumsal dinamiklerinin tasarladığı hikayelerin, kusurlu ve eksik temsilleri olmuştur. Türkiye Sineması'nın başlangıcından beri anlatılan 'iyi, ahlaklı, dürüst' insan hikayelerinde, değişmeye başlayan toplumsal ve kültürel pratiklerle beraber, yerini 'iyi ve kötü' ayrımının yapılamadığı anti-kahraman temsillerine bırakmıştır. Toplumsal normlara uyum sağlamakta zorlanan, yalnız, edilgen, başarısız ve çoğu zaman kötü alışkanlıklarıyla sunulan anti-kahramanlar, günümüz sinemasının odağına yerleşen yeni bir temsil biçimini ifade etmektedir. Böylece Yeşilçam Sineması'nın gelenekselleşmiş kahraman sunumu, Yeni Türkiye Sineması'nın farklılaşmış formu olan anti-kahramanlarla birlikte kırılmıştır. Çalışmada, edebi bir terim olarak ortaya çıkan anti-kahraman kavramının nasıl bir yol takip ettiği, hangi değerler sistemine gönderme yaptıkları, niteliklerinin ve sınırlarının neler olduğu saptanmış ve bu yeni temsil şeklinin Türkiye Sineması'nda nasıl bir karşılık bulduğu, değişen sosyo-kültürel yapının detaylarıyla birlikte tartışılmıştır. Bu bulgular sonucunda, 2000 sonrası Türkiye Sineması'ndan seçilen beş örnek film üzerinden, tüm hataları, eksiklikleri ve kusurlarıyla sisteme karşı eleştirel bir figür olarak inşa edilen anti-kahramanların, gücünü erk ve iktidarın yüceliğinden sağlayan bir temsil şekline dönüşümünün nedenleri açıklanmıştır.
Iranian independent cinema

Bu master tezi Sohrab Shahid-Saless'in bağımsız İran sinemasında sanatsal alandaki rolünü konu almaktadır. Iran sinema tarihine bakılarak Shahid-Saless'in kendi hayat hikayesi ve Iran-Almanya arasında şekillenen filmografisi göz önünde tutulmuştur. Shahid-Saless'in işlerinin karakteristik ve estetik açıdan bir analizini yapacak; Still Life filmine daha detaylı şekilde değineceğim.
2000 sonrası Türkiye sineması'nda kültürel, siyasal, toplumsal ve ekonomik hayatın gerçekçi temsili

Türkiye, 2000- 2010 yılları arasında, ekonomik büyüme ve siyasal alanda yaşanan değişimlerin etkisiyle, toplumsal ve kültürel alanda da önemli değişimlerin yaşandığı bir süreçten geçmektedir. Türkiye Sineması da, yine aynı dönemde, özellikle çekilen film ve izleyici sayısında yaşanan artışla beraber bir yükseliş trendine girdiğini göstermektedir. Henüz endüstrileşme aşamasını tamamlamamış olan Türkiye Sineması'ndaki bu büyümenin büyük ölçüde dışsal faktörlerin bir sonucu olduğu söylenebilir. Özellikle televizyon endüstrisinin, sermaye, ekipman, teknik ekip ve oyuncu kaynaklarının bu alanda yaygın olarak kullanımı film sayısını arttırmıştır. İkinci faktör ise, film çekiminde kullanılan dijital teknolojilerin ucuzlayıp yaygınlaşmasıdır. Bu faktörlerin etkisiyle, Türkiye Sineması'nda film ve seyirci sayısında bir patlama yaşanmaktadır ancak yine bu faktörlerin etkisiyle, toplumsal hayatın gerçekçi bir temsilini sunmaya çalışan filmlerin sayısı oldukça azdır.
Yılmaz Güney sinemasının ideolojik ve gerçeklik sinema dilinin çözümlenmesi

Yılmaz Güney Sinemasının ideolojik gerçekçi sinema dilinin çözümlenmesi ile birlikte İtalyan Sinemasının Yeni Gerçekçilik akımının önde gelen yönetmenleri ve filmlerin genel değerlendirilmesi analiz edilmektedir. Yılmaz Güney sineması ile Yeni Gerçekçilik akımı bileşenin de bu çalışmanın Türk Sineması ve Dünya sinemasında tarihsel ve kültürel yaklaşımlarının yanı sıra toplumsal gerçekçi yaklaşımla birlikte değerlendirilmektedir. Bu çalışmada öncelikle sinemada ideolojik yaklaşımlar ve sinema kuramcıları ele alınmıştır. İlk dönem kuramcılarından Hugo Münsterberg, Rudolf Arnheim işlenmiştir. Biçimci kuramcılardan Sergei Eisenstein ile Vsevolod Pudovkin, Gerçekçi kuramcılardan Andre Bazin ve Sıegfrıed Kracauer sinemaya olan yaklaşımları ve kuramları analiz edilmiştir. İtalyan Sinemasında ortaya çıkan Yeni Gerçekçilik akımı yönetmenlerinden Roberto Rossellini'nin Roma Açık Şehir filmi, Luchino Visconti'nin Tutku filmi, Vittorio De Sica'nın Bisiklet Hırsızları filmi bu çalışmada geniş özeti ve genel değerlendirilmeyle analiz edilmiştir. Türkiye'de Toplumsal Gerçekçi akımdan etkilenen ve filmlerini bu yönde çeken yönetmen Yılmaz Güney'in dört filmi; Umut, Arkadaş, Sürü ve Yol geniş özeti ve genel değerlendirilmeyle analiz edilmiştir. Filmlerden sahnelerin resimleri alınarak görüntüsel anlatıma destekleyici çözümleme yapılmıştır. Mekan ve karakter analizleri tablolar ile açıklanmış ve Yılmaz Güney sinemasının filmlerin de kadın ile erkek kimliğine nasıl değindiğini ele alınmıştır. Toplumsal gerçekçilik akımının temel savunucu yönetmenler, köyden kente göçü, kentlerin nüfusunun artmasının sıkıntıları, gecekondulaşmanın artması, sanayileşme, alt yapı ve üst yapısının arasındaki açıklığın daha fazla artması, işçi sınıfının grev hakları kısaca toplumu yansıtacak konulara değinmişlerdir. Yılmaz Güney toplumsal konulara değinmiş ve filmleriyle gerçekçi bir yol çizmiştir.
Canlandırma filmlerinde kültür bağlamında beden dilinin kullanımı: Disney ve Miyazaki filmlerinin incelenmesi

Canlandırma filmlerinde kültür bağlamında beden dilinin kullanımı: Disney ve Miyazaki filmlerinin incelenmesi isimli bu çalışmada, kültürel etkinin canlandırma karakterlerinin beden dili, jestleri üzerindeki belirleyiciliği araştırılmıştır. Bu çalışma doğrultusunda içerik çözümlemesi yöntemi kullanılarak ve beden dili analiziyle seçilen filmler incelenmiştir. Çalışma doğrultusunda doğu ve batı kültürlerini temsilen Miyazaki ve Disney'in ikişer filmi seçilmiştir. Bu iki kültürün seçilmesi konusunda Geert Hofstede'nin Kültürel Boyutlar çalışmasının bireycilik-kollektiflik boyutundan yararlanılmıştır. İncelenen filmlerde içinde bulundukları kültüre özgü yapıyı barındıran jestler tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu tür jestlerin kullanımı her film için ayrı ayrı ortaya konulmuştur. Ayrıca tespit edilen bu jestler beden dili analiziyle anlamlandırılmaya çalışılmıştır. Çalışma sonunda ise kültürün karakterlerin beden dilleri, jestleri üzerinde etkisinin olduğu, bu tip jest kullanımlarının filmlerde toplam jestler içinde büyük oranda olmasa da görüldüğü saptanmıştır.
Erkeklik, şiddet, kriz: Korku sineması örneği

Erkeklik, toplumsal ve kültürel kodlarla kurgulanan, yaşam boyu sürecek deneyimlere dayanan, siyasetten spora, söylemden teknolojiye, hukuktan gündelik hayata kadar her bir yapıdan etkilenen ve onları etkileyen bir pratikler bütünüdür. Bir toplumsal cinsiyet kimliği olarak erkeklik, ilişkisel, kesişimsel ve durumsaldır. Kurgulanmış normatif erkeklik yalnızca toplumsal cinsiyet ilişkilerini değil; deneyimlenen çağın belirleyicilerinden biridir. Bu çağda erkeklik, şiddet ve kriz örüntüleri birbirilerini ve korku kültürü beslemektedir. Hangi bedenlerin korkulabilir ve incinebilir olduğunu belirleyen korku politikaları cinsiyetlidir. Korku politikaları karşısında yüceltilen güvenlik kaygısıyla hizalandırılan bedenler, toplumsal tahakküm biçimlerinin öteki kimlikleridir. Erkeklik hem korku ve şiddeti sıradanlaştıran güçlerden birisidir hem de onlardan etkilenerek yeniden kurgulanan idealdir. Bu ideal, kültür ürünleri vasıtasıyla yeniden üretilmekte ve yaygınlaştırılmaktadır. Çalışmanın amacı, erkeklik, korku kriz ve şiddet kavramlarını bir arada ele almak ve bu ilişkinin üretildiği alanlardan birisi olan korku sineması ekseninde incelemektir. Söz konusu amaç doğrultusunda, A Quiet Place (2018), The Silence (2019), The Ritual (2017) ve Calibre (2018) filmlerinde yer alan korku ve kriz anlarında eylem ve düşünüşlerin gündelik hayattaki kurgulanmış erkeklik idealleriyle oldukça örtüştüğünü, dahası radikalleştirdiğini ortaya konulmaktadır.
Sinemada steampunk akımı: Viktorya Dönemi buhar çılgınlığı

Bu çalışmada, bilim kurgunun tema olarak 19. Yüzyıl Viktorya Dönemi'ni seçmiş ve 1987 yılında ismi konularak çerçevesi belirlenmiş olan Steampunk alt türü incelenmiştir. 1980'li yıllarda edebiyat alanında şekillenmeye başlamış olan bu tür, 2000'li yıllarda yükselişe geçmişş ve tasarım, video oyunları ve sinemaya kadar birçok alana nüfuz etmiştir ve günümüzde bir alt kültür olarak ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı, bir bilim kurgu alt türü olarak başlayan, özellikle 2000'li yıllardan sonra tüm dünyada popülerliğini arttırmış ve bir alt kültür olma yolunda ilerlemeye başlamış birtakım olan Steampunk'ı anlaşılır kılmak ve bu türün sinemadaki yerini saptamaktır. Tanımlaması oldukça zor bir tür olan Steampunk ile ilgili ülkemizde yapılan çalışmaların da azlığına dayanarak bu çalışmanın literatür taraması ve film analizleri üzerinden oluşturulması planlanmıştır. Çalışmada incelenen filmler, tez boyunca en çok kullanılan ve isimleri giriş bölümünde belirtilmiş olan yazılı kaynaklarda ve imdb. com ve ranker. com isimli internet film veri tabanlarında ortak olarak bulunan filmler içerisinden seçilmiş ve türü tanımlamaya en uygun yöntem olarak belirlenen Mizansen Eleştiri Yöntemi'yle analiz edilmiştir.