turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
ABD'nin Azerbaycan politikasının neoliberal aktörler üzerinden analizi

Sovyetler Birliği'nin dağılmasından arda kalan coğrafyada etkinlik alanı kurmak için ABD, iki taraflı ilişkilerin ötesinde neoliberal aktörler olarak tanımlanan ulus ötesi şirketler, sivil toplum örgütleri ve uluslararası örgütler üzerinden hareket etmiştir. Bu anlamda söz konusu aktörleri politik ortakları olarak ilan eden ABD yönetimlerinin bölgeye yönelik dış politikası yarı realist yarı-liberal olarak tanımlanmıştır. Jeopolitik konumu itibariyle sadece Güney Kafkasya'nın değil aynı zamanda Rusya, İran ve Orta Asya'da devam eden jeopolitik oyunların gelecek kaderini belirlenmesi açısından kritik öneme sahip Azerbaycan, bu aktörlerin kuşatma alanı içinde olmuştur. ABD petrol şirketleri Azerbaycan petrol kaynaklarından en fazla pay almağa, ABD STK'ları Azerbaycan'da kontrol edebileceği bir siyasi ortam oluşturmağa ve Bretton Woods örgütleri Azerbaycan pazarını ABD sermayesi ve ürünleri için açmağa çalışmıştır. Bu anlamda çalışmada ABD'nin Azerbaycan politikası ulus ötesi şirketler, sivil toplum örgütleri ve uluslararası örgütler özellikle Bretton Woods örgütleri çerçevesinde incelenmiştir. Çalışmada ABD petrol şirketlerinin Azerbaycan petrollerinden pay alması için diğer ülkelerin petrol şirketlerine karşı yürüttüğü politik mücadele, ABD Kongresi'nin Azerbaycan'a ayırdığı yardımların amacı, ABD STK'larının Azerbaycan'da faaliyet alanları ve desteklediği yerel STK'lar ve Bretton Woods örgütlerinin Azerbaycan'la ilişkileri yer almıştır.
ABD'nin Basra Körfezi'ne yönelik güvenlik politikaları: Çifte sütun politikasından çifte kuşatma politikasına

Dünyanın en zengin petrol ve doğal gaz bölgesi olarak bilinen Basra Körfezi, Amerikan dış politikasında önemli bir yere sahiptir. Britanya'nın 1971 yılında Körfez bölgesini tamamen terk etmesinden sonra yaranan güç boşluğunu ABD doldurmuş ve Körfez'de yeni bir dönem başlamıştır. Soğuk Savaş döneminde Körfez'de Sovyet-Komünizmi tehdidine karşı Batı çıkarlarını savunan Amerikan yönetimi Soğuk Savaşın bitmesiyle bölgede Irak ve İran'dan farklı tehditler algılamış ve bu yönde politikalar geliştirmiştir. Dolaysıyla bu çalışmada Körfez güvenliğine yönelik ABD'nin uygulamaya koyduğu politikaların incelenmesi amaçlanmıştır. Başkan Richard Nixon döneminden Başkan Jimmy Carter dönemi de dahil ABD'nin Körfez'deki çıkarlarının korunması adına hangi güvenlik politikalarını uyguladığı ve bu politikaların değişme nedenleri ve sonuçları da çalışmada ele alınmıştır. Bu çerçevede üç bölümden oluşan tezin ilk bölümünde Körfez'in önemi ve Körfez'de Amerikan çıkarları incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde Britanya'nın bazı nedenlerden dolayı Körfez'den çekilmesinden sonra ABD'nin Çifte Sütun politikası ile Körfez'de en etkili bölge dışı aktöre dönüşmesi ve bu politikanın İran İslam Devrimine kadar işleyişi ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise Körfez'de SSCB tehdidine karşı ABD'nin Carter Doktrini adı altında yeni güvenlik politikasını uygulamaya koyması, Körfez savaşları sırasında Amerikan yönetiminin tavrı, Başkan Ronald Reagan döneminde Carter Doktrini'nin geliştirilmesi ve SSCB'nin çökmesi ile Körfez'de Amerikan çıkarlarına yeni tehdit algılarının oluşması sonucu Başkan Jimmy Carter döneminde Çifte Kuşatma politikasının uygulanması irdelenmiştir.
Atatürk Dönemi Türkiye'nin Ortadoğu politikası ve Sadabat Paktı

devletlerin modernleşmesi Ortaçağın toplumsal düzeni sağlayan iki kurumu olan feodal beyliklerin ve kilisenin önemini kaybetmesi ile başlamıştır. Yapılan uzun savaşlar sonunda imzalanan Westphalia Antlaşması ile Avrupa'da artık dini hoşgörü ve kral devletler ortaya çıkmıştır. Bu anlaşma modern devletin ilk adımlarının atıldığını gösterse de asıl modern devlet olan ulus-devlete geçiş Fransız İhtilali ile gerçekleşmiştir. Fransız İhtilali sadece Avrupa'da modern ulus-devletin ortaya çıkmasını sağlamamış aynı zamanda son dönemlerini modernleşme çabalarıyla geçiren Osmanlı İmparatorluğunu da etkisi altına alarak çok uluslu olan imparatorluğu yıkılışa sürüklemiştir. Ulus-devlet anlayışına göre şekillenen ve kendini batılı devletlere kabul ettirme çabası içinde olan yeni devlet, Ortadoğu'daki devletlerle yakın ilişkiler kurmuştur. Cumhuriyetin kurulmasından sonra Ortadoğu ülkeleri ve başkanları ile ilişkiler gelişmiştir. Bu ilişkiler neticesinde dönemin şartları da dikkate alınarak alası tehlikelere karşı bir pakt düşüncesi ortaya çıkmıştır. 1937 yılına gelindiğinde bu düşünce uygulamaya koyulmuş ve Ortadoğu Devletleri Sadabat Paktı etrafında toplanmıştır.
Küresel ve bölgesel politikalar açısından tarihi ipek yolu ve Bakü-Tiflis-Kars Demiryolu hattı

Tarihi İpek Yolu, iki bin yıldan fazla bir süreyi aşkın, Doğu ve Batı arasında bilim, kültür ve fikirlerin yayılması için bir köprü olmuştur. İpek Yolu bin yıl öncesinde olduğu gibi, günümüzde de farklı kültürlerle medeniyetler arasında bir köprü oluşturma potansiyeline sahiptir. Bu yüzden Tarihi İpek Yolu'nun yeniden yapılandırılması, Avrupa ve Asya arasındaki transit yük akışı için önemli bir araç haline gelmiştir. Ticaret amacıyla kullanılan İpek, etkileri bakımından siyasi ve sosyal etkileşimlerin de ağlarını oluşturmuştur. Bu yüzden İpek Yolu güzergahı uzun yıllar siyasi mücadelelerin yoğunlaştığı alana dönüşmüştür. İpek Yolu'nun geçtiği bölgeler üzerinde hakimiyet kuran büyük imparatorluklar, Asya'nın en etkili güçleri olmuşlardır. Bu yüzden bugün Tarihi İpek Yolu'nun sadece ticari ve ekonomik amaçlar için canlandırılmadığı, aslında işin perde arkasında jeopolitik nedenlerin yattığı bilinmektedir. Tarihi İpek Yolu'nun canlandırılmasına yönelik çalışmalardan birisi de Bakü-Tiflis-Kars Demiryolu Projesi'dir. Buradaki ana fikir, Azerbaycan ve Türkiye arasındaki demiryollarını Gürcistan üzerinden bağlamaktır; böylece Orta Asya'dan Güney Kafkasya'ya, Avrupa yoluyla daha ucuz ve daha kısa bir alternatif ulaşım koridoru yaratılmıştır. Çin'in Tarihi İpek Yolu'nun yeniden onarılması yönünde önerdiği stratejik proje Tek Kuşak Tek Yol adlandırmaktadır. Tek Kuşak Tek Yol, İpek Yolu Ekonomik Kuşağı ve Deniz İpek Yolu projelerini kapsamaktadır. Tek Kuşak Tek Yol Projesi Bakü-Tiflis-Kars Demiryolu Projesi ile uyumluluk göstermektedir.
Türk dış politikasında Ahıska Türkleri

Bu çalışmanın amacı, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin yurt içindeki ve yurt dışındaki Ahıska Türklerinin sorunlarına olan duyarlılığının ve sorunların çözümü konusundaki faaliyetlerin araştırılmasıdır. Çalışmada Ahıska Türklerinin, 1944 sürgünü, Fergana olayları, Krasnodar sorunun sebep ve sonuçları ayrıntılı olarak ele alınmıştır. SSCB'nin dağılması sonucu ortaya çıkan yeni devletlerde çok büyük coğrafyada, küçük topluluklar halinde iskan edilmeleri sonucu oluşan problemler ve bu problemlerin vatana dönüş mücadelesine etkileri incelenmiştir. Vatana dönüş mücadelesinde tarihsel süreç, fikir ayrılıkları, bölünmeler, Ahıska Türklerinin, kimlik ve azınlık hakları ve sorunları ele alınmıştır. Ahıska Türklerinin, ABD'ye göç etmesinin Ahıska Türkleri ve Türkiye açısından önemi ve sonuçları değerlendirilmiştir. Ahıska Türklerinin vatanlarına dönüş konusunda ulusal ve uluslararası mücadeleleri, eylemleri kronolojik sıralamada verilmiştir. Ahıska Bölgesi stratejik açıdan incelenmiştir. Ahıska Türklerinin Türk Dış Politikasında konumu, önemi ele alınmıştır. Ahıska Türklerinin Türk Dış Politikasına etkisi incelenmiştir. Ahıska Türklerinin Türkiye ve Dünyada dernekleşme ve örgütlenme faaliyetleri ele alınmıştır. Ahıska Türklerinin nüfus, sosyo-politik ve demografik yapıları incelenmiştir. Çalışmada kaynak taraması yapılmıştır. Çeşitli kitap, dergi, ansiklopedi, yayınlanmış tezler, sözlü tarih alıntılarından oluşan ikincil kaynaklardan yararlanılmıştır. Kaynaklar bilimsel yöntemlerle kronolojik ve her bölümün kendi içinde bütünlüğü olabilecek biçimde karşılaştırmalı ve ayrıntılı olarak yer verilmiştir.
The hybridization of armed conflicts, power pendulums: A cost based analysis (1945-2015)

Savaşların tarih boyunca geçirdiği dönüşüme paralel olarak, 1945 sonrasında da önemli bir kırılma yaşanmıştır. Bu kırılmanın sonrasında silahlı çatışmalarda gözlemlenen en önemli değişikliklerden birisi melezleşmenin temel bir bileşen haline gelmesidir. Buna karşın, bazı dönemlerde melezleşme artarken, bazı dönemlerde melezleşme azalmakta olduğu da gözlemlenen diğer bir husustur. Bu çalışma, söz konusu gözlemin nedenlerini ve bunun aktör davranışlarına etkilerini incelemektedir. Melezleşmeye açıklama getirmeye çalışan yeni savaşlar, dördüncü nesil savaş ve Clausewitzçi çalışmalar arasında karşılaştırma yapılmış ve cevaben maliyetlere göre şekillenen güç sarkaçları kavramı geliştirilmiştir. Ayrıca maliyetlerin artış ya da azalışına göre aktörlerin melezleştirmeyi ele alışlarının değiştiği sonucuna varılmıştır. Son olarak, aktör davranışlarının 1945 sonrasında dört dönemde şekillendiği ve bu dört dönem üzerinden sistemdeki güç kullanımının sabitlerin ve değişkenlerin gözlenebileceği sonucuna varılmıştır.
Yeni muhafazakarlar'ın dış politik perspektifi bağlamında ikinci Körfez Krizi'nin Türk-Amerikan ilişkilerine etkisi

1980'lerde postmodern söylemler çerçevesinde teorik olarak uluslararası ilişkilerde yaşanılan radikal değişime ilave olarak 1990'larda popülerlik kazanmış olan küreselleşme kavramı, 11 Eylül 2001'de Dünya Ticaret Merkezi'ne düzenlenen saldırı ile güç dengesi çizelgesinde bir takım değişiklikler yapma isteği ile yeni bir kurgulamaya yönelinmesine neden olmuştur. Söz konusu yeni kurgulamada, ABD'nin elini güçlendiren, 1989 yılında Doğu ve Batı Almanya'nın birleşmesi ile Sovyetler Birliği'nin hakimiyetinde bulunan sistemin çökmesi ile 1991 sonlarında Sovyetler Birliği'nin Süper Güç statüsünü kaybetmesi olmuştur. Soğuk Savaş'ın ardından devletlerarası uyuşmazlık ve çatışma ortamının ortadan kalkmasıyla, iki süper güç arasındaki rekabet sona ermiş ve böylece uluslararası sistemde gerçekleşen değişimler sonucu hegemonik açıdan daha esnek bir döneme girilmiştir. Bu yeni kurgulamanın uzantısı olarak ABD, demokrasi söylemi ile Afganistan ve Irak müdahalelerine girişmiş, bu nedenle İkinci Körfez Krizi sıcak dönemi baş göstermiştir. Bu çalışma, geleneksel olarak Türk ve Amerikan dış politikalarının şekillenmesinde öncü teoriler realizm ve idealizm ile İkinci Körfez Krizi dönemi Amerikan dış politikasında büyük rol oynayan Yeni Muhafazakar yaklaşımın, Soğuk Savaş sonrası Türk-Amerikan ilişkilerinin genel politik yapısına etkilerinin, ABD başkanları dönemsel yaklaşımları ile asimetri, kriz, ortaklık, strateji alt başlıkları ışığında, siyasi tarih ve hukuki süreçler çerçevesinde analizini hedeflemiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, teorik çerçeveyi kurmak bakımından, uluslararası ilişkiler disiplinindeki temel yaklaşımlar idealizm ve realizm ile 11 Eylül 2001 terör saldırıları sonrası Amerikan yönetimde belirgin bir şekilde etkinliğini arttırmış olan Yeni Muhafazakar yaklaşım, teorik dinamikler ve kilit dört alt başlıktan oluşan asimetri, kriz, ortaklık, strateji argümanları kapsamında analitik olarak incelenmiştir. İkinci bölümde, Immanuel Kant'ın ileri sürdüğü 'Evrensel Sonsuz Barış Anlayışı'' içerisinde hukuki ve ahlaki açıdan İkinci Körfez Krizi müdahalesine göre daha meşru görünen Birinci Körfez Krizi dönemi ve sonrası ABD başkanları George Bush ile Bill Clinton'un iktidarları süresince yaşanan gelişmeler teorik yaklaşımlar ışığında incelenerek, ne ölçüde Türk-Amerikan ilişkilerini etkiledikleri tartışılmıştır. Üçüncü bölümde çalışmanın temel konusu olan, İkinci Körfez Krizi dönemini başlatan, Başkan George W. Bush yönetiminin fikir kadrosunu oluşturan Yeni Muhafazakarlar tarafından ortaya konan yaklaşımın Türk-Amerikan ilişkilerine yansıması değerlendirilmiştir. Akabinde İkinci Körfez Krizi'nin devamında George W. Bush'tan görevi devralan başkan Barack Obama dönemi Türk-Amerikan ilişkilerinin günümüze kadar olan süreci incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, günümüz gelişmeleri ve gelecek varsayımları ile birlikte genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Afrika siyasetinde Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin etkisi

Uluslararası toplumu ilgilendiren suçların faillerini yargılayan Uluslararası Ceza Mahkemesinin kuruluşu uluslararası hukukta bir devrim olarak değerlendirilmektedir. UCM devlet başkanları, üst rütbeli askeri yetkililer ve isyancı grupların liderleri gibi uluslararası suçların işlenmesinde en fazla sorumluluğu bulunan bireyleri yargılamaktadır. UCM'nin soruşturmaları, çatışmaların devam ettiği Afrika ülkeleri üzerinde yoğunlaşmış, barış görüşmelerinin devam ettiği ülkeler başta olmak üzere Mahkemenin çatışmaların çözümüne olan etkisi kaygılara neden olmuştur. Mahkeme karşıtları, UCM'nin çatışmaların çözümüne engel olduğunu, 'adalet olmadan barış asla' gibi retoriklerin, çatışmanın taraflarının aynı zamanda barışın da tarafları olduğunu göz ardı ettiğini öne sürmektedirler. Mahkemenin savunucuları ise adalet ve barışın birbirinin tamamlayıcısı olduğunu, adaletin suçluları caydırabileceğini ve intikam duygularının önüne geçerek sürekli bir barışın tesisine yardımcı olabileceğini iddia etmektedirler. Bu çalışmanın amacı, UCM'nin yargılamalarını ve bu yargılamaların Afrika'daki çatışmaların çözümü ve yönetimi üzerindeki etkisini incelemektir.
Tüek basınında İran reformcu hareketi

Böyle bir çalışma yapmaktaki amacım, İran'da, 1979 yılında yapılan devrim öncesinde var olan, fakat daha çok devrim sonrası ortaya çıkan reformcu hareket ve onun, Türk basınına nasıl yansıdığını incelemektir. Çalışmanın giriş bölümünde İran Devrimi'nin tarihsel olarak hangi koşullar altında gerçekleştirildiğine değinilecektir. Devrim sürecinin genel özellikleri ortaya konulacaktır. Çalışmanın birinci bölümünde devrimin nedenleri kapsamlı bir şekilde anlatılacaktır. Devrim öncesi ülkenin iç politik durumunun analizi ve devrimde yer alan siyasi grupların yapıları incelenecektir. Tezin ikinci bölümünde, devrim sonrası ülkedeki siyasi yapılar analiz edilecektir. Tezin üçüncü bölümünde Humeynizm içerisinde meydana gelen ideolojikayrışmadan sonra muhafazakar kesimin ülkede hangi güç odaklarına sahip olduğuna değinilecektir. Bir sonraki aşamada ise reformcuların siyasi, ekonomik ve toplumsal alandaneleri savunduklarına değinilerek, reformcuların toplum içerisindeki etkileri ortaya konulacaktır. Tezin son bölümünde ise İran'da Reformcu Hareket'in Türk basınına yansıması analiz edilecektir. İran'da yapılacak olan Cumhurbaşkanlığı seçimlerinden önce -1997 yılı Ocak ayında- reformcular ile muhafazakarlar arasındaki mücadelenin en yoğun olduğu ve reformcuların kazanarak, İslam Devrimi'nin lideri Humeyni'den sonra ilk defa muhafazakarlara karşı kendilerini savunacak bir mevki elde ettiklerisüreç ortaya konulacaktır. Bu bölümde, Hatemi'nin Cumhurbaşkanı seçilmesine kadar ve seçilmesinden sonra Türk basınının bu süreçleri nasıl yansıttığına değinilir. Bu bağlamdaCumhuriyet, Hürriyet ve Yeni Şafak gazeteleri 1997 Ocak ayından başlanarak, Hatemi'nin Cumhurbaşkanı seçildiği 1997 -Mayıs aynına kadar analiz edilir. Tezin sonuç bölümünde ise kısaca reformcuların hangi politikalarla seçimleri kazandığı ve bunun, Türk basınına nasıl yansıdığı açıklandıktan sonra reformcularıngelecekte nasıl bir politika izleyebileceği anlatılacaktır. İki tarafın da genel
Turkish-Iranian relations in the Post-Arab Spring period: A historical sociological/foreign policy analysis

Türkiye-İran ilişkilerindeki gelişmeleri Tarihsel-Sosyoloji ve Dış Politika Analizi bağlamlarında irdeleyen bu çalışma, Arap Baharı sonrasındaki (2011- 2016 yılları arasında) ikili ilişkileri şekillendiren değişimleri ve süreklilikleri ele almaktadır. Tezde öncelikli olarak, 1979- 2011 yılları arasında Türkiye-İran ilişkileri incelenmektedir. Bu çerçevede iki ülke arasındaki ilişkilerin seyrini şekillendiren tarihsel faktörler analiz edilerek yakın döneme ilişkin genel bir arka plan sunulmaktadır. Bu bölümü takiben, yine Tarihsel-Sosyoloji ve Dış Politika Analizi bağlamlarında detaylandırılan iki örnek durum çalışması sunulacaktır: 1) Arap Baharı ve 2011- 2016 yılları arasında Suriye Krizi, ve 2) 2006- 2015 yılları arasında İran Nükleer Programı. Bu örnek durum çalışmaları ışığında tarihsel devamlılıkların, iç siyasetin ve bölgesel ya da uluslararası faktörlerin ikili ilişkileri nasıl etkilediği ortaya konacaktır. Bu analizler, söz konusu yaklaşımın, Türkiye-İran ilişkilerine dair halihazırdaki akademik söylemin ötesine geçecek daha detaylı ve derin bir kavrayış olanağı sunduğunu gösterecektir.
Hazar'da belirlenemeyen sınırlar

oz Araştırmamızın amacı Hazar'daki belirlenemeyen sınırların nedenlerini ortaya çıkarmaktır. Bu nedenler ortaya çıkarılmaya çalışılırken kriterler halinde ele alınmıştır. Araştırma kriterlerden yola çıkarak Hazar'daki Sınırların belirlenebileceğine dayanmaktadır. Hazar'ın coğrafi özellikleri Hazar'ın bir göl olarak algılanması gerektiğini ortaya koymaktadır. Kıyı ülkelerinin Hazar'daki doğal kaynaklarının birbirlerine yakın olması nedeniyle Hazar'ın bölünmesi gerekmektedir. Hazar'daki hukuki sürece baktığımızda ise SSCB'nin dağılmasıyla Hazar'da tam bir hukuksuzluk yani statüsüzlük ortaya çıkmıştır. Buna kıyı devletlerinin Boru hatlarını koz olarak kullanması eklenince Hazar'daki karmaşa daha da artmaktadır. Bu belirsizlik ortamında kıyı ülkeleri arasında iktisadi ve siyasi çıkar çatışmaları ortaya çıkmakta ve doğal kaynaklardan kaynaklanan sınır anlaşmazlıkları başka alanlara da yansımaktadır. Hazar'da yeni bağımsız olan devletler kendinin varsaydığı alanları korumak için yeni silahlanmaya başlarken, İran askeri olarak onlara göre daha güçlü konumdadır. Rusya Hazar'da egemen güç olarak kendini göstermekte ve bunu tatbikatlarla desteklemektedir. Uluslararası Deniz Hukuku Hazar hakkında 'göl' değerlendirmesinde bulunmaktadır. Yani 'orta hatta' veya 'eşit uzaklık' ilkesine göre bölünmesini desteklemektedir. ABD, Rusya ve İran Hazar'daki durumu doğrudan etkilerken, Çin, Türkiye ve AB dolaylı olarak etkilemektedir. Kıyı ülkelerinin tezlerinden birisinin Hazar'a uygulanmasından ziyade kıyı ülkeleri kendi aralarında konsensüs oluşturmalıdırlar. Sonuç olarak, Hazar'da kıyı ülkelerinin tezlerinin veya Uluslararası Deniz Hukukunun uygulanması değil, beş kıyı devletinin uygulayabilecekleri konsensüsün oluşturulması önemlidir. Hazar'da uygulanabilir tez ise Rusya'nın savunduğu, Azerbaycan ve Kazakistan'ın onayladığı, Türkmenistan'ın sıcak baktığı, İran'ın reddettiği'su dibinin bölünmesi ve su yüzeyinin ortak kullanılması' tezidir.
Rus dış politikasında Avrasyacılık ve Türkiye

Rusya Federasyonu SSCB'nin ardılı olarak Soğuk Savaş sonrasında çok farklı sorunlarla yüzleşmek zorunda kalmıştır. Siyasi, ekonomik ve sosyal sorunlar, Rusya'yı bu dönemde dış politikada da yeni arayışlara itmiştir. Oluşan yeni dünyada Rusya'nın yerinin neresi ve misyonunun ne olduğu sorularına cevap aranmıştır. Avrasyacılık, bu sorulara vermiş olduğu tatmin edici cevaplarla Rus bürokrasisi ve karar alıcılarını etkilemiş, son dönemde iç ve dış politikayı yönlendirmeye başlamıştır. Avrasyacılar, tarihsel verileri de kullanarak Rus jeopolitiğinde Rusya'nın bölgesel ve küresel önceliklerini belirlemeye çalışmışlardır. Rus dış politikasında Avrasyacı yaklaşımdan faydalanarak belirlenen bu öncelikler doğrultusunda yeni tehdit ve işbirliği eksenleri tanımlanmış, uluslararası alanda yeniden 'büyük güç' olabilme idealine yönelik stratejiler geliştirilmiştir.
Theory of structuration and Israel's foreign policy from the legislative elections of March 2006 until the end of second Lebanon War

Teori, yazarın sistematik bilgiye ulaşmasında önemli rol oynar. Öte yandan, uluslararası sistemin nasıl işlediği ve devletlerin bu sistem içindeki davranışlarını anlamada ve analizde anahtar görevi görür. Öncelikli olarak, yazar, günümüzde var olan uluslararası ilişkiler teorilerinin ne anlama geldikleri ve Orta Doğu-İsrail dış politikası bağlamında bu teorilerin zorluğu ve uygulanabilirliği üzerine okuyucuyu bilgilendirme amacı taşımaktadır. İkinci olarak, çetrefilli Ortadoğu satranç tahtasının önemli aktörlerinden biri olan İsrail göz önünde bulundurulduğunda, araştırmacının uluslararası ilişkiler analizinde ve yapı ile özne arasındaki sorunları açıklaması açısından yeni bir teoriye ihtiyacı vardır. Yazara göre, Anthony Giddens'ın 'Yapılaşma Teori'si yeni olmasına rağmen yapı ile özne arasındaki probleme cevap verebilecek bir kuramdır. Çünkü yapı ile özne arasındaki sorunsal, günümüzde akademisyenler arasında hala tartışılan bir konudur. 11 Eylül'ün ardından, birçok özne sistem içinde var olabilmek için birbirleri ile etkileşimi geliştirmiş ve bu da dış politika analizinin makro bir çerçevenden bakılamayacağını beraberinde getirmiştir. Bunun yanı sıra, 2006 İsrail yasama seçimlerini takiben Kadima'nın yükselişi (2006- 2008 yılları arasında İsrail'in başındaki siyasi parti) ve Lübnan Hizbullah'ı ile yapılan savaş, İsrail dış politikasının analizinde hangi teorinin daha uygulanabilir olduğu hakkında önemli veriler sunmaktadır. Sonuç olarak, Yapılaşma Teorisi, yazara bölgede yaşananların kavranması açısından fırsat tanımaktadır.
İnşacı kuram çerçevesinde soğuk savaş sonrası Türk dış politikasında Balkanlar

Osmanlı Devleti'nin Avrupa topraklarına girişi, Balkan topraklarını fethetmesiyle olacaktır. Buradaki varlığını uzun yüzyıllar boyunca korumasını bilen Osmanlı Devleti, 19. Yüzyılda yaygınlaşan milliyetçilik düşünceleri ve topyekun yıkım savaşı olan I. Dünya Savaşı ile bu topraklardan tamamen çekilmek zorunda kalmıştır. Yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin Balkan ülkelerine bakışı ve ilişkilerini geliştirmesi, yeni ortaya çıkacak bir dünya savaşına karşı kendi topraklarını koruma amacı etrafında şekillenmiştir. Sovyet sisteminin çözülmesi ile birlikte Balkan coğrafyası Türkiye'ye hem yeni olanaklar, hem de potansiyel çatışma ortamı da yaratmıştır. Daha sonraki dönemlerde dünyadaki değişen konjonktüre göre Balkan politikasını şekillendiren Türkiye, Balkan topraklarında görülen sonuçları üzerinden bu bölgeyi yeniden ele alma zorunluluğunu görmüştür. Bölgedeki Türk ve Müslüman kimliklerin üzerinde durarak bölgede yaşayan bu kesimlerin haklarının korunması konusunda önemli girişimlerde bulunmuştur. 2002 yılında AKP'nin Türkiye'de iktidara gelmesiyle, Türk dış politikasında Balkan politikası yeni kavramlar ve algılar üzerinden yeniden yorumlanarak incelenmiştir. AKP dış politika anlayışı, çok boyutlu ve pro-aktif bir nitelik taşımaktadır. AKP yönetiminin Balkanlara bakış açısında Türk kimliğinin yerini Müslüman kimliği algısı almıştır. Balkanlar'da Osmanlı Devleti'nden kalan tarihi ve kültürel miras, Müslüman ve Türk kimliğini taşıyan insan unsurunun bölgede yaşamını halen devam ettirmesinden dolayı Balkanlar'ın barış ve istikrarı, Türkiye'nin izlediği politikalarla örtüşmektedir.