turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'na göre konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerine özgü sona erme sebepleri

Tezimizin konusunu, '6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'na Göre Konut ve Çatılı İşyeri Kira Sözleşmelerine Özgü Sona Erme Sebepleri' oluşturmaktadır. Tezimizin birinci bölümünde; konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerinin bildirim yoluyla sona ermesi açıklanmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda, belirli ve belirsiz süreli sözleşmelerde, kiracı ve kiraya veren tarafından kira sözleşmesinin bildirim yoluyla sonra ermesi ayrı ayrı ele alınmıştır. Tezimizin ikinci bölümünde ise, konut ve çatılı işyeri kiralarının dava yoluyla sona ermesi incelenmeye çalışılmıştır. Bu bölüm, kiraya verenden ve kiracıdan kaynaklanan sebeplerle olmak üzere iki başlık altında açıklanmıştır. Kiraya verenden kaynaklanan sebepler başlığı altında; gereksinim, yeniden inşa veya imar ve yeni malikin gereksinimi sebebiyle sözleşmenin sona ermesi halleri ele alınmıştır. Kiracıdan kaynaklanan sebepler başlığı altında ise; tahliye taahhüdü, iki haklı ihtar ve kiracının veya eşinin oturulabilir konutunun bulunması sebebiyle sözleşmenin sona ermesi izah edilmiştir. Türk Borçlar Kanunu'nun sistematiği dikkate alınarak, TBK 347- 352 maddeleri arasındaki hükümler doğrultusunda çalışılmıştır.
Türk ticaret kanunu kapsamında taşınma eşyası taşıma sözleşmesi ve bu sözleşmeden doğan sorumluluk

Ülkelerin ticari yaşamlarının gelişmesi ile ihtiyaç duydukları maddelerin temini amacı ile gelişen taşıma, ülkelerin ticari hayatlarının gelişimi ve ihtiyaç duydukları maddelerin tedarikleri açısından günümüzde oldukça önemli bir noktadadır. Genellikle evden eve nakliyat gibi kavramlarla anılan taşınma eşyası taşımasına ilişkin olarak ise 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 894 ve 905. maddeleri arasında yapılan düzenleme sonucu ilk kez taşınma eşyası taşıma sözleşmeleri kanunla düzenleme altına alınmıştır. Eşya taşıma sözleşmesinin yanında özel bir düzenleme öngörülmesinin amacı ise taşınma eşyasının özel bir takım niteliklerinden kaynaklanan uzmanlık gerektirmesidir. Taşınma eşyası taşıma sözleşmelerine ilişkin düzenleme bulunmayan alanlarda ise karayolu ile eşya taşınmasına ilişkin hükümler uygulama alanı bulur. Çalışmamızda eşya taşıma sözleşmelerinin taşınma eşyası taşıma sözleşmesi açısından uygulama alanı bulacağı düzenlemelere ve genel kavramlara da yer verilerek konu açıklanmaya çalışılmıştır. Tezin devamında ise taşınma eşyası taşıma sözleşmesinden doğan sorumluluk konusuna değinilmiştir.
Karşılaştırmalı Hukuk ve Irak anayasalarında azınlık haklarının korunması

Genellikle Irak Devletini oluşturan ırklar, mezhepler ve renkler devletin ana güç kaynağıdır. Bunun temel sebebi, her toplumun kendi inanç ve kültürüne sahip olmasıdır. Böylece devlet her türlü kültür zenginliğini kucakladığını ve inançların kendi çatısı altında kardeşliğini kabullenmektedir. Bununla birlikte başka bir açıdan bakıldığında kendi kültür ve inançlarını yaşayan azınlıkların devletin bölünmesine sebep olması ve devletin üniter yapısına zarar verebilmesi mümkün olabilir. Daha farklı bir açıdan bakıldığında ise azınlıkların kendi kültürel ve siyasal haklarını korumaya çalışmalarına rağmen bu çabalarının sonuçsuz kalması da devletin azınlıklar üzerinde adaletsiz uygulamalarda bulunduğunu gösterebilir. Bu durum azınlıkların kendi devletlerine karşı güvenlerini sarsar. Örneğin 2003 sonrasında, Irakta, din ve dil temelli ayrımcılık yaygın bir şekilde yapılmıştır. Bu durum kaçınılmaz bir biçimde iç savaşa sebep olmuş ve gelişen olaylar ışığında savaş çok daha siyasi ve acımasız bir hale gelmiştir. Bu arada söz konusu topluluklar da Irak'ta kendi varlıklarını göstermek amacıyla seçimlere katılmakta ve nüfusları nispetinde yaşadıkları toprak üzerinde hak iddia etmektedirler. 2005 Irak Anayasasının 16. Maddesi ile bu duruma bir son verilmiş ve Irak'ta yaşayan tüm azınlıklara hakları eşit olarak tanınmıştır
Sadreddin Efendi'nin Hukuk-ı Aile Kararnamesine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi

Osmanlı Devleti, kurulduğu dönemden itibaren İslam'ın koruyuculuğunu üstlenmiş ve bu yolda mücadele etmiştir. Geniş bir coğrafyada söz sahibi olmuştur. Dolayısıyla Osmanlı Devleti'nde gerçekleşene hukukla alakalı çalışmalar büyük bir bölgede etkili olmuştur. Osmanlı Devleti'nde Tanzimat'tan sonra başlayan kanunlaştırma hareketlerinden biri 8 Muharrem 1336 (25 Ekim 1917) tarihli Hukuk-u Aile Kararnamesidir. Osmanlı Devleti'nde yaklaşık bir buçuk yıl yürürlükte kalmasına rağmen önemli bir etkiye sahip olmuştur. Çalışmamız, Osmanlının son dönemlerinde hukuk alanında gelinen noktada yapılan bazı kanunlaştırma çalışmalarına yöneltilen eleştiri, bunun sebeplerini ve bunların değişik açılardan değerlendirilmesi şeklinde olacağından, o dönemde yapılan hukuki çalışmalarda nelerin etkili olduğunu, bunların nasıl ve ne şekilde bir tepkiyle karşılandığını görmemizi sağlayacak olması açısından önemlidir. Tanzimat sonrası hukuk alanındaki çalışmalardan biri olan Hukuk-i Aile ve Usul-i Muhakemat-ı Şer'iyye Kararnameleri'ne değişik taraflardan, muhtelif sebepler dolayısıyla eleştiriler yöneltilmiştir. Özellikle İslamcılık fikrine sahip alimler tarafından yapılan eleştiriler Kararnamelerin ilgasında büyük etkiye sahiptir. Biz çalışmamızda bu eleştirileri ve özellikle Sadreddin Efendi'nin yapmış olduğu eleştirileri İslam hukuku açısından değerlendirdik ve müellif hakkında bilgi vermeye çalıştık.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararları ışığında devletin öldürmeme yükümlülüğü

Yaşam hakkı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararları ışığında kutsal bir hak olarak kabul edilir. Bu hak, Devlete iki tür yükümlülük yükler: negatif yükümlülük ve usuli yükümlülüktür. Bunlardan ilki, devlet güçlerinin yaşam hakkına keyfi müdahalesini yasaklamaktadır. Ancak bu haklara saygı duyma ve bu hakları koruma görevi İHAM kararlarına göre olumlu yükümlülük oluşturmaktadır. Usul yükümlülüğü, yaşam hakkı tehlikeye atıldığında veya güvenlik güçleri tarafından ihlal edildiğinde başlar. Bu çalışma ilk yükümlülük üzerine odaklanmıştır ve negatif yükümlülüğün temel ilkelerini somutlaştırmayı amaçlamaktadır: Devletin yaşam hakkını ihlal etmeme yükümlülüğü. Çalışmanın birinci bölümünde, yaşam hakkının genel çerçevesi ulusal ve uluslararası yasal dayanaklarla açıklanmaktadır. Ardından, çalışmanın konusunu netleştirmek için farklı yükümlülük türlerine dikkat çekilmiştir. İkinci bölümde, olağan ve olağanüstü zamanlarda yapılan sınırlama hükümleri, Türk Anayasası düzenlemeleri ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin karşılaştırması ile açıklanmaktadır. Üçüncü bölümde, olumsuz yükümlülüğün ihlali olarak görülen özel durumlar ayrıntılandırılmıştır. Aynı zamanda, dolaylı olarak aynı duruma uygulanan bazı ulusal ceza, ceza infaz kurumları da tartışılmaktadır.
Roma ve Türk hukuklarında vekalet sözleşmesi

Roma ve Türk Hukuklarında Vekalet Sözleşmesi? tezi, vekalet sözleşmesinin Roma Hukukundaki düzenlemesini, Roma Hukukundan bugüne yaşanan gelişmeler ve değişimler sonucu Türk Hukukundaki düzenlemeleri konu edinmiştir. Öncelikle, Roma Hukukunda vekalet sözleşmesini, yaşanan tarihsel süreci ve bu süreçten sonra modern hukukta vekalet sözleşmesini konu almakla, mümkün olduğu ölçüde, Türk Hukuk sistemine yakın hukuk düzenlerine de değinmek gayreti içinde olmuştur. Bu anlamda, tez, asıl olarak vekalet sözleşmesine ilişkin Roma Hukukundaki düzenlemeler ile Türk hukukundaki düzenlemelerin benzerlik ve faklılıklarına da dikkat çekerek tarihsel değişim ve gelişimleri kavramayı ve açıklamayı amaç edinmiştir. Bunun yanı sıra, tez, vekalet sözleşmesinin uygulamada çok karşılaşılan bir sözleşme türü olması nedeniyle pratikte ortaya çıkan ve/veya çıkması muhtemel olan sorunlara ve çözümüne de değinmeye çalışmıştır. Roma Hukukunda vekalet sözleşmesi, çok kullanılan, ücretsiz, güvene dayalı bir iş görme sözleşmesi türüdür. Bugün de bir iş görme sözleşmesi olarak vekalet sözleşmesi, rızai, taraflarınıvekil ve müvekkilin oluşturduğu, şekil şartına bağlı olmadan kurulabilen, eksik iki tarafa borç yükleyen, sonucun elde edilememesi riskini vekile yüklemeyen ve vekilin bağımsız hareket etmesine, zaman kaydına bağlı olmadan işin görülmesine olanak sağlayan bir sözleşme türü olarak çok yaygın kullanım alanına sahip olmaya devam etmektedir.
Güveni kötüye kullanma suçu (TCK m.155)

Güveni kötüye kullanma suçu, TCK m. 155'te düzenlenmiş olup, kişinin zilyetliği kendisine devredilmiş olan eşya üzerinde devir amacı dışında tasarrufta bulunması ya da bu devir olgusunu inkar etmesi şeklinde tanımlanmaktadır. Güveni kötüye kullanma suçunun faili herkes olabilirken bu kişinin kamu görevlisi tarafından işlenmesi halinde zimmet suçu vücut bulacaktır. Bu bakımdan denilebilir ki suçun faili kamu görevlisi dışında herkestir. Güveni kötüye kullanma suçunun konusu, taşınır ya da taşınmaz bir eşya olabilecektir. Bu hususta madde gerekçesinde açık bir düzenleme mevcuttur. Ayrıca eşyanın fer'i zilyetliğinin failde olması ve mağdurun rızasının sakatlanmamış olması güveni kötüye kullanma suçunun varlığı bakımdan gereklidir. Güveni kötüye kullanma suçu bakımından hukuka uygunluk sebeplerinin uygulanması mümkündür. Suça yaptırım olarak ise hem hapis cezası hem de adli para cezası öngörülmüştür.
Babertİ'nin el-İnaye adlı eserinde fıkıh usulü tatbiki

Bu tezin amacı, Baberti'nin 'el-İnaye' adlı eserinde, fıkıh usulü ilminin kaide ve esaslarının şer'i nasslara tatbik edilerek; fıkhi hükümlerin istinbat ediliş keyfiyetini göstermektir. Bu itibarla çalışmada bir usul ve fıkıh alimi olan Baberti'nin hayatı kısaca özetlenerek; el-İnaye'den tespit edilen usul tatbikine yönelik örnekler, klasik Hanefi usul eserleri sistematiğine göre zikredilip değerlendirilmektedir. Baberti'nin şahsi yaklaşımları ile usul kaidelerini tatbik ettiği örnekler de yine ilgili konular içerisinde zikredilmektedir. El-İnaye'de sağlam bir usul-furu irtibatının varlığı ve pek çok fıkhi meselenin fıkıh usulü verilerine göre elde edilişinin ortaya konulduğu görülmektedir. Bu durum, sadece mezheplerin teşekkül sürecinde değil; fıkıh ilminin duraklama döneminde de fıkıh usulünün aktif bir şekilde kullanıldığı sonucuna ulaştırmaktadır. Bu, aynı zamanda şer'i bilgi üretilirken usulden müstağni kalınamayacağı ve güncel hukuki problemlerin sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesinin, usul ilminin etkin bir şekilde kullanılmasına bağlı olduğu anlamına gelir. Genel itibariyle çalışmadan elde edilen diğer sonuçlara göre fıkıh usulü, ameli sonuçlar üretmek için var olan bir ilimdir ve onun birincil işlevi fıkıh üretmektir. Bu ilme vakıf olmanın yolu ise, geniş fıkıh eserlerini mütalaa etmekten geçmektedir. Özel olarak ulaşılan sonuçlara göre; Baberti, şahsi yaklaşımları ile usul kaidelerinin uygulanması ve gelişmesine katkısı olmuş bir usulcüdür. Diğer taraftan Hanefi mezhebinin furuu, usulü ile uyum içerisindedir.
Türk Hukukunda vergi mahremiyetinin sınırları

Vergi mahremiyeti kişilere ait sır niteliğindeki bilgilerin vergilendirme süreci boyunca ve sonrasında korunmasını amaçlamaktadır. Öyle ki bu mahremiyet sadece vergilendirme sürecinde değil yargılama aşamasında da korunması gereken bir mahremiyettir. Bundan dolayı vergi mahremiyetinin özel hayatın gizliliği ile çok yakın bir ilişkisi vardır. Tüm bu özellikleri nedeniyle vergi mahremiyetinin sınırlarının dikkatli bir şekilde çizilmesi gerekir. Bu tez çalışmasının birinci amacı vergi mahremiyetinin temel hak ve özgürlükler karşısındaki konumunu tespit etmeye çalışmaktır. Bu amaç kapsamında kişinin özel hayat alanları ayrıntılı olarak incelenmiş ve vergi mahremiyetinin özel hayat alanları içerisindeki yeri tespit edilmiştir. Çalışmanın ikinci ve asli amacı ise vergi mahremiyetinin hukuki sınırlarını ortaya koymaktır. Bu anlamda vergi mahremiyetinin vergi denetimi, yargılama aşaması, bankacılık işlemleri, bilgi paylaşımı ve suç gelirlerinin aklanması konuları bakımından anayasal sınırları tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızda vergi mahremiyeti ile ilgili tüm bu sorunlar insan hakları ve anayasa hukuku bakımından ele alınarak konuyla ilgili literatüre katkı sağlanması hedeflenmiştir.
6735 sayılı uluslararası işgücü kanunu'na göre yabancıların Türkiye'deki çalışma hakları

Tarih boyunca göç yolları üzerinde bulunan Türkiye, günümüzde de birçok ülkeden yabancıya ev sahipliği yapmaktadır. Yabancıların Türkiye'ye göç etmeleri çalışmak ve Türkiye'de yaşamak gayesiyle olabildiği gibi, bazı durumlarda yabancılar ülkelerini terk etmek zorunda kalmaktadırlar. Bu yabancılar ülkemize gelerek korunma talebinde bulunabilmektedirler. Ülkemize gelen yabancılar zaman içerisinde gelir elde edebilmek amacıyla ülkemizde çalışmak istemektedirler; ancak bu kişilerin Türkiye'de çalışabilmeleri için bazı şartlar bulunmaktadır. Özellikle belirtmek gerekir ki Türkiye'de çalışmak isteyen yabancılar, kural olarak yalnızca çalışma izni alarak Türkiye'de çalışabilirler. Her ne kadar Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında, çalışmanın bir hak ve özgürlük olduğu hükme bağlanmış olsa da, çalışma hürriyeti hususunda bazı sınırlamaların bulunduğu görülmektedir. Yabancıların Türkiye'de çalışmalarıyla ilgili olarak günümüze kadar birçok düzenleme yapılmıştır. Günümüzde ise Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılarak Uluslararası İşgücü Kanunu uygulanmaktadır. Her ne kadar YÇİHK yürürlükten kaldırılmış olsa da, Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanun'un Uygulama Yönetmeliği günümüzde de uygulanmaya devam etmektedir; çünkü Uluslararası İşgücü Kanunu'na ilişkin olarak henüz yönetmelik yayınlanmamıştır. Çalışmamızda, Türkiye'de yabancıların çalışma hakları açıklanmış olup, çalışma izni başvurularının nasıl yapılması gerektiğiyle ilgili bilgilere yer verilmiştir. Ayrıca Uluslararası İşgücü Kanunu kapsamında getirilen yenilikler açıklanmıştır. Yabancıların Türkiye'de çalışmalarıyla ilgili açıklamalarda bulunulurken, ilgili yerlerde Yargıtay kararlarına da yer verilmiş ve uygulamada karşılaşılan hususlardan bahsedilmiştir.
İstisna sözleşmesinde iş sahibinin ayıba karşı tekeffülünden doğan hakları

Tez, iş görme sözleşmelerinin bir türünü oluşturan istisna sözleşmesinde, sözleşmenin bir tarafi olan müteahhidin, eseri ayıplı olarak teslim etmesi halinde, iş sahibinin başvurabileceği seçimlik haklan, bu hakların kullanılmasının şartlarını ve haklan ortadan kaldıran durumlan aynntılı olarak incelemektedir. Tez, giriş ve sonuç dışında üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; istisna sözleşmesinin tanımı yapıldıktan sonra sözleşmenin unsurlan, sözleşmeye uygulanacak hükümler, sözleşmenin taraflan ve hukuki niteliği ile istisna sözleşmesinin diğer iş görme sözleşmelerinden farklan ortaya konulmuştur. Burada aynca, ayıp kavramı tanımlanarak hükümleri ve çeşitleri incelenmiştir. İkinci bölümde; istisna sözleşmesinde iş sahibinin ayıba karşı tekeffülden doğan hakların kullanılmasının şartlan ve iş sahibinin bu haklara başvurabilmesi için yerine getirmesi gereken muayene ve ihbar yükümlülükleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise; istisna sözleşmesinde iş sahibinin ayıba karşı tekeffülden doğan; sözleşmeden dönme, ücretin indirilmesini ve ayıbın giderilmesini isteme ile ayıp sonucu ortaya çıkan zararın karşılanmasını isteme haklan, hakların kullanılması için aranan özel şartlar ve bu hakların kullanılmasının sonuçları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Aynca, üçüncü bölümde iş sahibinin ayıba karşı tekeffülden doğan haklarını kullanmasını engelleyen; eserdeki ayıbın iş sahibine yüklenebilir olması, iş sahibinin eseri kabul etmesi ve zamanaşımı süresinin geçmişş olması, durumlan incelenmiştir. Tez, istisna sözleşmesinde iş sahibinin ayıba karşı tekeffülden doğan haklannın genel olarak değerlendirildiği sonuç kısmı ile sona ermiştir.
Factoring sözleşmesi

Factoring işlemi; factoring şirketi, müşteri ve müşterinin borçlusu arasında gerçekleşen üç köşeli bir ilişkidir. Yurt dışı factoring'de, genellikle, bu ilişkiye yurt dışında faaliyet gösteren bir muhabir factor katılır ve ilişki dört köşeli hale gelir. Ancak hem yurt içi, hem yurt dışı factoring açısından, işlemin temelini oluşturan sözleşme, factor ile müşteri arasında yapılan factoring sözleşmesidir. Tezimizin konusunu bu sözleşme oluşturmaktadır. Tezin birinci bölümünde, sözleşmeye konu olan factoring işlemi, bu işlemin türleri işlevleri ve benzer işlemlerden farkları ele alınmıştır. İkinci bölümde, genel olarak factoring sözleşmesi; sözleşmenin tanımı, tarafları, hukuki niteliği, şekli ve tarafların yükümlülükleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde, factoring sözleşmesinde müşterinin alacaklarının ve bu alacaklara ilişkin kambiyo senetlerinin factor'e devri ve bunun sonuçları incelenmiştir. Son bölümde de sözleşmenin sona erme nedenleri ve sonuçları üzerinde durulmuştur. Factoring sözleşmesi, kanunda düzenlenmediğinden isimsiz bir sözleşmedir. Her iki tarafa karşılıklı borçlar yüklediğinden, tam iki taraflı bir sözleşmedir. Müşteri alacaklarını genellikle bu sözleşme ile factor'e toptan bir şekilde devrettiğinden, factoring sözleşmesinde borçlandırıcı işlem ve tasarruf işlemi çoğunlukla bir arada bulunur. Uygulamada factoring sözleşmeleri, factor tarafından hazırlanan genel işlem koşullarını içeren standart sözleşmeler şeklinde hazırlanır. Bu sözleşme ile müşteri, işletmesi ile ilgili alacaklarını factor'e devreder ve factor'ün kendisine sunacağı factoring hizmeti karşılığında, faiz, komisyon ve masraf adı altında çeşitli ödemelerde bulunmayı borçlanır. Factor de bu sözleşme ile devraldığı alacakların tahsilini, alacakların muhasebesini tutmayı, vadeden önce ön ödeme yaparak kredi sağlamayı, bazı alacaklar için borçlunun ödeme gücünü garanti etmeyi ve ayrıca kararlaştırılmışsa piyasa araştırması, danışmanlık gibi ek hizmetlerde bulunmayı üstlenir.
Görevi yaptırmamak için direnme suçu (TCK m. 265)

Bu çalışmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265'inci maddesinde düzenlenen Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu incelenmektedir. Teze konu suçun özellikle bileşik suç olması nedeniyle teoride ve uygulamada karşılaşılan sorunların çözümüne odaklanılmıştır. Tez iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, suça ilişkin genel açıklamalar, temel kavramlar, inceleme konusu suçun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu itibariyle karşılaştırılması, benzer suçlardan farkı ve ortak yönleri ile diğer ülke örnekleri ele alınmıştır. İkinci bölümde; görevi yaptırmamak için direnme suçunda korunan hukuki yarar, suçun unsurları, kusurluluğu etkileyen haller, suçun özel görünüş şekilleri, soruşturma ve kovuşturma usulü ile yaptırım konuları ayrıntılı olarak incelenmiştir.
Anonim ve limited şirketlerde kanuni temsilcinin vergi Hukukundaki sorumluluğunun 5766 sayılı Kanun açısından değerlendirilmesi

Vergi hukukundaki sorumluluğunu işlediğimiz anonim ve limited şirket kanuni temsilcilerinden, temsilcileri oldukları şirketlerden tahsil edilemeyen ya da tahsil edilemeyeceği anlaşılan geniş anlamdaki kamu alacakları, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 10'uncu ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun mükerrer 35'inci maddeleri kapsamında takip edilmektedir. Bu iki Kanunda yer alan kanuni temsilcilerin sorumluluğuna ilişkin maddelerin getiriliş amacı, gerekçesi ve düzenlenme şekli göz önüne alındığında ortaya çıkan temel farklılıklar nedeniyle vergi hukukundan doğan sorumluluklarının değerlendirilmesi karşılaştırmalı olarak yapılması gerekmiştir. Bu temel farklılıkların ortaya konulabilmesi için de konu iki Kanun açısından ayrı başlıklar altında akademik nitelikteki eserler, kanun gerekçeleri ve yargı kararlarından yararlanılarak sistematik bir şekilde işlenmiştir.
Tıbbi müdahalelerde karar vericiler ve rıza

İnsan haklarının ve tıp biliminin son yıllarda uğradığı gelişmelerle birlikte, hasta-hekim ilişkileri de değişmeye başlamıştır. Hakimiyetin hekimde olduğu paternalistik görüş yerine, hastanın bireysel hak ve değerleri ön plana çıkmıştır. Hastanın özerkliğine saygı ilkesi ve kendi geleceğini belirleme hakkı, aydınlatılmış onam kavramı içine yerleştirilmiştir. Hukukun aradığı şartları taşıyan rıza, hastaya yapılması planlanan tıbbi müdahaleyi meşru kılacak ana unsurdur. Hastanın rızası 'aydınlatılmış onam' şeklinde alınmalıdır. Yani, hastalığı ve tedavi seçenekleri hakkında, hastanın anlayabileceği düzeyde sözlü olarak aydınlatıldıktan sonra tıbbi müdahaleye onam vermesi sağlanmalıdır. Oysa hekimler aydınlatılmış onamı, uygulamada sık görülen yanlış bir anlayışla, matbu bir formun hastaya ya da yakınına imzalatılması şeklinde algılamaktadır. Tıbbi müdahalelerin hukuka aykırı sayılmaması için temel unsur olan aydınlatılmış onamın, doğru şekilde alınması gerekmektedir. Onam verme ehliyeti dikkatlice tespit edilmelidir. Hastada onam verme ehliyeti bulunmasa bile, mümkün olduğunca aydınlatma sürecine katılımı sağlanmalıdır. Bu çalışmanın amacı, tıbbi müdahalelerde karar verici sıfatına sahip kişileri, onam verme aşamasında özellik taşıyan halleri incelemek ve konuyla ilgili güncel hukuki düzenlemelere ve yargı kararlarına yer vermektir. Bu itibarla, uygulamada hak ettiği yeri bulamayan aydınlatılmış onam prosedürüne dikkat çekilmesi hedeflenmiştir.
Anayasa hukuku açısından yaşam hakkı

Yaşam hakkı, demokratik hukuk devletinin en önemli gereklerinden birisidir ve diğer temel hak ve özgürlüklerin kullanılabilmesi için vazgeçilmez bir önkoşuldur. Yaşam hakkının pozitif hukuka aktarılmasıyıllar süren mücadelelerdin sonra gerçekleşmiştir. Günümüzde yaşam hakkı gerek Anayasalarda gerekse uluslararası belgelerde yer almaktadır.
Patent Hukukunda istemler

Patent hukuku çerçevesinde istemlerin üç temel işlevi bulunmaktadır. Tanımlama ? talep etme ? kamuyu bilgilendirme. Patent başvurusu yapan kişi tekniğin en geniş alanını istem aracılığıyla kendisine ayırmak istemektedir. Ancak, bu çaba patent hukuku ile sınırlandırılmakta, buluşun patentlenebilmesi için gerekli koşulları yerine getirmesi aranmaktadır. İstemler açısından ise, konu edilen ürün veya usulü diğer benzerlerinden ayıran tüm özellik ve unsurlar istemde yer almalıdır çünkü buluşa patent verilip verilemeyeceğini belirlemek için tekniğin bilinen durumunun aşılıp aşılmadığı konusunda istemler göz önünde tutulmaktadır. İstemler, hem patent başvurusu veya patent sahibine hakkı olan korumayı sağlayacak şekilde, hem de üçüncü kişilere korumanın kapsamını yeterince açık ifade edecek şekilde yorumlanmaktadır. Sağlanmak istenen koruma kapsamı, kullanılan kelimelerin sadece sözlük anlamı ile sınırlandırılmaz fakat istemlerde talep edilmeyen özellikleri kapsayacak şekilde de yorumlanamaz. Patent başvurusu kapsamında diğer önemli nokta, istemlerde belirtilmiş unsurlara eşdeğer nitelikte olan unsurlardır. Bir unsur esas itibariyle istemlerde talep edilen unsur ile aynı işlevi görüyor, bu işlevi aynı şekilde gerçekleştiriyor ve aynı sonucu ortaya çıkarıyorsa genel olarak istemlerde talep edilen unsurun eşdeğeri olarak kabul edilmektedir. Patent başvurusunda bulunan kişi, istemler aracılığıyla taleplerini belirtmekte ve bu belirli taleplerini kamuya duyurmaktadır ve açıkladığı buluş kapsamına tecavüz edilmemesini beklemektedir. İstemlerin bu aşamada işlevi, hukuki güvenliğin sağlanması amacıyla başvuru sahibi tarafından korunması talep edilen unsurları ifşa etmektir. Üçüncü kişiler patent sahibinin izni olmadan nelerin yapılamayacağını öğrenmek amacıyla istemlere başvurabilmektedirler. İstemlerin kapsam ve yapısının yanı sıra metinsel ve şekli kurallara uygunluğu da üzerinde önemle durulması gereken hususlardır. Öyle ki, istemlerde yapılabilecek küçük bir hata bile başvurunun reddine yol açabilmektedir.