turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk ceza hukukunda meşru savunma

Bu çalışmada, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında meşru müdafaa olarak ifade ettiği 5237 sayılı yürürlükte bulunan Türk Ceza Kanununun meşru savunma olarak Türkçeleştirdiği meşru savunma kurumu ve bu kurumla ilgili teori ve uygulamadan problem oluşturabilecek hususlar incelenmiş, ayrıca konuyla ilgili yargı kararları ve doktrindeki görüşler bütün yönleriyle ortaya konulmaya çalışılmıştır. Meşru savunmanın oluşması için saldırıya ve savunmaya ilişkin koşulların varlığı gerekmektedir. Saldırıya ilişkin koşullar ise bir saldırının varlığı, saldırının haksız olması, saldırının kişiliğe ilişkin bir hakka yönelmiş olması ve saldırının halen var olmasıdır. Ayrıca saldırı somut olmalı ve saldırı ile savunma aynı anda olmalıdır. Muhtemel bir saldırıya karşı meşru müdafaa olamayacağı gibi sona ermiş bir saldırıya karşı da meşru müdafaa olmaz. Ancak, başlamamış ama başlaması muhakkak olan ve tekrarı beklenen durumlarda meşru savunma söz konusudur ve saldırı bitmemiş sayılır. Bazen olayda meşru savunmanın şartları mevcut olsa bile saldırı ve savunmadaki ölçü sınırı aşılabilmektedir. Bu açıdan haklar arasında ya da kullanılan araçlar yönünden oran yoksa meşru savunmadan söz edilemez. Eğer bu sınır maruz görülebilecek bir korku veya heyecandan ileri gelmişse kuralımızın istisnasıdır, kusurluluğu kaldırmaktadır. Oran şartı en çok malvarlığına yönelik saldırılarda önem kazanmaktadır. Kanunumuz malvarlığı da dahil olmak üzere her türlü hakka karşı meşru savunmayı kabul ettiğinden malvarlığına yönelik savunmalarda oran şartı büyük bir hassasiyetle irdelenmelidir.
Anonim şirketlerde kuruluştan doğan sorumluluk

Anonim şirketlerin kuruluş işlemleri ve kuruluş esnasında gerçekleştirilen işlemler 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m.355/ 2 uyarınca, şirket tescil edilene kadar, şirket adına işlem yapan ve taahhüt altına giren kimseleri, bu işlem ve taahhütlerden şahsen ve müteselsilen sorumlu tutmuştur. Bununla birlikte ön anonim şirket ile anonim şirketlerin ayrıştırılması uygulamasına devam edilmekte ön anonim şirket döneminde gerçekleştirilen işlem ve taahhütlerin ileride kurulacak şirket adına yapıldığı açıkça bildirilmiş ve şirketin tescilinden itibaren 3 ay içerisinde şirket tarafından bu işlem ve taahhütler kabul olunmuşsa, yalnızca şirket sorumlu olacaktır. Çalışmanın ilk bölümde anonim şirketin kuruluş işlemleri ve aşamaları ele değerlendirilecektir. İkinci bölümde, kuruluş işlemlerinden doğan sorumluluk ve bu sorumluluğun hukuki ve cezai müeyyideleri incelenecektir. Üçüncü bölümde, dava hakkı ve açılabilecek davaların neticeleri üzerinde durulacaktır. Son bölümde ise sorumluluğun sona erme halleri değerlendirilecektir.
Türk hukukunda boşanma sebepleri ve kusurun etkisi

Bu çalışmada, başta evlilik ve boşanma kavramları incelenerek, boşanma sebepleri üzerinde durulmuş ve boşanma hukuku üzerinde kusurun etkisine vurgu yapılmıştır. Bu kapsamda başta boşanma sebepleri ve bu sebepler üzerinde kusurun etkisi ile boşanma hukukunun diğer sonuçları üzerinde kusurun etkisi incelenmiştir. Yapılan araştırma ile uygulamada boşanma sebepleri ve boşanmanın diğer sonuçları üzerindeki kusur değerlendirilmesi Kanun lafzından yola çıkarak açığa kavuşturulmuştur. Güncel Yargıtay Kararları da eklenerek kusur oranlarının etkisi daha net bir şekilde ortaya çıkarılmıştır. Türk boşanma hukukunda kusurun değerlendirmesini yaptığımız çalışmamızda evliliğin tanımı, evliliğin sona erme biçimleri, boşanma ve boşanma hukukuna hakim ilkeler ile boşanma sebepleri üzerinde kusurun etkisi tek tek ele alınmış, boşanmanın diğer sonuçlarına değinilerek Türk Medeni Kanunu çerçevesinde kapsamlı bir kusur incelemesi yapılmıştır.
Hasİrİ'nin 'el-Havİ fi'l-Furu' adlı eserinin 'İbadetler' bölümünün edisyon kritiği

Bu çalışma, Ebu Bekr Muhammed b. İbrahim el-Hasiri'nin 'el-Havi fi'l-Füru' adlı eserinin, 'ibadetler' bölümünün edisyon kritiği, yani tahkikli neşrini konu edinmiştir. Tezin amacı, bu eserin müellifini ve eserlerini tanıtmak ve ilgili eserin yazma nüshaları arasında karşılaştırmalar yaparak 'ibadetler' bölümünü orjinaline en yakın haline ulaşmaktır. Tez araştırmanın konusu, amacı, önemi, yöntemi ve kaynaklarını ele alındığı giriş, müellifin hayatı ve eserleri ve 'el-Havi fi'l-Füru' adlı eserin müellife aidiyetinin ve kaynaklarının, ayrıca tahkik yönteminin incelendiği birinci bölüm ve 'ibadetler' bölümünün tahkikli neşrine yer verilen ikinci bölümden oluşmaktadır. Eserin Süleymaniye Kütüphanesi Carullah Bölümü 627 nolu nüshası, okunarak tashih edildiği için tahkikte asıl nüsha olarak belirlendi.
Tanzimat sonrası Osmanlı Devletinde sürgün cezası uygulamaları

Sürgün cezası bir kişinin veya bir topluluğun ceza yahut güvenlik tedbiri olarak yaşadığı yerden başka bir yere belli bir süre ya da ömür boyu kalmak üzere isteği dışında gönderilmesi ve orada ikamet etmeye mecbur tutulmasıdır. Bu araştırmamızda ilk olarak İslam Ceza Hukuku kapsamında ele aldığımız 'Sürgün Cezası' fıkıh sistematiğinde mezhepler arası ihtilaf konusu olmakla beraber hem had hem de tazir yönü olması açısından önemli bir cezadır. Bu ceza, hirabe ve zina haddine verilen bir ceza olup Hanefi mezhebi doktrininde ise ta'zir cezası kapsamında karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamızda mezkur cezayla ilgili Hanefi mezhebi incelenmekle beraber diğer mezheplerce ortaya konulan klasik fıkıh birikimi de gerektiği ölçüde incelenmiş, Hanefi mezhebinin Osmanlı'da uygulama sahası olarak kabul gördüğü gerçeği göz önünde bulundurularak cezanın pratik uygulamada nasıl bir işlev gördüğü hususuna değinilmiştir. Tarihi malzemeyle klasik fıkıh birikimini karşılaştırmayı amaçlayan bu çalışmanın başlıca kaynağı, 1840- 1850 dönemleri arasında kaydedilmiş 'Nefy ve Itlak Defterleri'dir. Çalışmada Osmanlı sürgün örnekleri tespit edilip klasik fıkıh kitaplarında yer alan hükümler ile aralarındaki uygunluğun derecesi ölçülmeye çalışılmıştır.
Tutuklama

Bu tez çalışmasının konusu, kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkının ve tutuklama kavramının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 5. Maddesinde ve Türk ceza muhakemesi hukukunda işleniş biçimi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi tarafından ne şekilde değerlendirildiği ve yorumlandığıdır. Kişi özgürlük ve güvenlik hakkının kişilerin sahip olması gereken en temel hak olması nedeniyle, bu hakka getirilecek kısıtlamaların sınırlı olması gerekir. Bu anlamda uluslararası sözleşmeler, özellikle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarının iç hukukta uygulanması konusu önem taşımaktadır. Çalışmamızda Türk hukukunda tutuklama kavramı ile birlikte uygulamada karşılaşılan sorunlar da incelenmiştir. İlk bölümde; kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkının tanımı, tarihçesi ve gerek diğer ülkelerde gerekse Türk Hukukundaki gelişimini incelenmiştir. İkinci bölümde; kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesindeki düzenlenişi, bu hakkın kısıtlanma hallerini ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi karar örneklerini incelenmiştir. Üçüncü bölümde; Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru yolu incelenmiştir. Dördüncü ve son bölümde; koruma tedbiri olarak Türk Hukukunda tutuklama ve adli kontrol kurumu incelenmiştir.
Anayasa Mahkemesi kararları ışığında idarİ yargının görev alanı

Anayasa'nın 125'inci maddesi gereği idarenin işlem ve eylemleri yargı denetimine tabidir. İdari rejimi kabul etmiş olan ülkemizde bu denetim, elbette, idari yargı tarafından yapılacaktır. Bununla birlikte idarenin idari nitelik taşımayan tasarruflarının yargılaması adli yargının görevidir. İdari yargının görev alanını belirlemek amacıyla bir takım ölçütler ortaya konulmuştur. Bunlar kamu gücü, kamu hizmeti, idari işlem, idari eylem ve idari sözleşme ölçütleridir. Yargı yerleri bu ölçütlere bakarak davanın adli yargı yerlerinde mi yoksa idare mahkemelerinde mi görüleceğine karar verir. İdari yargının görev alanı bu şekilde belirleniyor olmasına rağmen yasama organı, bazı uyuşmazlıkların adliye mahkemelerinde görülmesine yönelik düzenlemeler yapmaktadır. İdari rejimin varlığının Anayasa tarafından temin edildiği düşünüldüğünde yapılan bu düzenlemelerin Anayasa karşısındaki konumu tartışmalıdır. Yasaların anayasaya uygunluğunu denetlemekle görevli Anayasa Mahkemesi, idari nitelikteki uyuşmazlıkların adli yargının görev alanına sokulmasına dair düzenlemeleri de inceleyecek olan yerdir. Mahkemenin yaklaşımı Anayasa'nın hükümlerinin yorumlanmasında ve gelecekte yapılacak düzenlemelerde yol gösterici olacaktır. 1961 Anayasası döneminde bu tür kanunların Anayasa'ya aykırı olduğuna karar veren Anayasa Mahkemesi 1982 Anayasasının ilk yıllarında bu tavrını sürdürmüştür. Fakat Mahkeme zamanla bu görüşünü değiştirerek, yasama organının belli şartlar altında bu tür yasal düzenlemeler yapmaya yetkili olduğuna karar vermiştir. Bu şartlar, yapılan düzenlemelerin kamu yararına ve haklı nedene dayanmasıdır. Bunun yanında, yasa, yargılamanın bütünlüğünü de bozmamalıdır.
İdari Yargılama Hukukunda mahkeme kararlarının açıklanması ve yanlışlıkların düzeltilmesi

Yargılama süreci neticesinde mahkemeler elde ettikleri sonuca göre karar verirler. Bu karar ile taraflar arasındaki uyuşmazlıkların çözülmesi amaçlanır. Kararın yeterli açıklıkta olması, taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların açık ve anlaşılır olması büyük önem arz etmektedir. Ancak hakimin baktığı dosya sayısının fazlalığı, deneyimsizliği veya dikkatsizliği sebebiyle kararda anlam kapalılıkları veya çelişik hüküm fıkraları bulunabilir. Hukuk sistemleri, kararın taşıması gereken asgari niteliklere sahip olmaması veya tarafların beklentilerini karşılamaması durumunda başvurabilecekleri hukuki çareler öngörmüştür. Açıklama ve yanlışlıkların düzeltilmesi bu çarelerden ikisidir. Açıklama ve yanlışlıkların düzeltilmesi yollarıyla kararın değiştirilerek yerine bir yenisinin konulması değil hükmün daha belirgin ve tutarlı bir bütün haline gelmesi amaçlanmaktadır. Davanın tarafları, kararda birbirine aykırı hüküm fıkraları bulunması veya kararın yeterince açık olmaması hallerinde mahkemeye başvurarak kararın açıklanmasını ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Yanlışlıkların düzeltilmesinin konusu açıklamaya göre daha basit niteliktedir. Tarafların ad ve soyadına, sıfat ve talep sonucuna ilişkin yanlışlıklar ile hüküm fıkrasındaki hesap yanlışlıkları yanlışlıkların düzeltilmesi yoluyla giderilebilir. Tez çalışmasının konusu idari yargılama hukukunda mahkeme kararlarının açıklanması ve yanlışlıkların düzeltilmesidir. Açıklama kurumuna tezin ilk iki bölümünde yer verilmektedir. Tezin son bölümü ise yanlışlıkların düzeltilmesini konu almaktadır.
Türk Medeni Hukukunda boşanma halinde velayet, çocukla kişisel ilişki kurulması ve çocuğun soyadı

Çocuk kavramı hukukta, on sekiz yaşından küçük kişileri belirtmek için de anne ve baba ile olan soy bağını belirtmek için de kullanılabilmektedir. Bu sebeple çalışmamızın birinci bölümünde ilk olarak çocuk kavramı ele alınmıştır. Daha sonra, boşanma davası sırasında çocukla ilgili olarak göz önüne alınması gereken temel ilkeler açıklanmıştır. Boşanma davası sırasında çocuğun hukuki durumu ve bu kapsamda çocuğa ilişkin olarak alınabilecek geçici tedbirler de birinci bölümün kapsamında açıklanmaya çalışılmıştır. Boşanmanın çocuklara ilişkin sonuçlarından olan velayet ikinci bölümde ve yine boşanmanın çocuklara ilişkin sonuçlarından olan çocukla kişisel ilişki kurulması ise üçüncü bölümde incelenmiştir. Çalışmamızın son bölümünde ise boşanmanın çocuğun soyadına etkisi üzerinde durulmuştur.
Silahlı kuvvetlerin sivil denetimi

Bu çalışmada Türkiye askeriyesinin demokratik sivil kontrolü üzerinedir. Çalışma kitaplar, makaleler, ilgili resmi kurumların açıklama ve bilgileri ile medya haberlerinin araştırılması yöntemine dayandırılmıştır. Askeriye kontrol edilmediğinde, büyük insan kaynakları, gelişmiş silah ve komuta sistemleri, ülke geneline yayılmış merkezi örgütlenme ağı ile demokrasi açsından bir tehdit oluşturabilir. Nitekim Türkiye'de bu gerçekleşmiş ve çeşitli darbeler yaşanmış ve sivil yönetimlere birçok şantaj yapılmıştır. Türkiye sivil yönetimi askeriyeyi yönetme anlamında basit ama etkili bir kullanım kılavuzuna sahip değildir. Askeriye ideolojisi, protokolde en önlerdeki yeri, şehir içindeki kışlaları, başkentteki karargah ve muharip birlikleri, zorunlu askerlik uygulaması, kolluk olarak kullanılan birimleri ile her zaman her yerdedir. TBMM askeriyenin denetiminde sınırlı bir etkiye sahiptir. Askeri yargı komuta zincirinin dışında değildir. Buna karşın sivil yönetim askeri vesayeti hukuki ve siyasi alanda yaşanan gelişmelerle geriletmiştir. Uzun bir pretoryan dönem geçiren Türkiye'de askeriyenin üzerinde sivil kontrol için liberal demokrat felsefenin ışığında hukuki ve siyasi çeşitli araçlara gerek bulunmaktadır.
Kitle iletişimleri açısından cevap ve düzeltme hakkı

Temel hak ve hürriyetler kapsamına giren cevap ve düzeltme hakkı, kişinin 'haysiyet ve şerefine dokunulması' veya 'kendisiyle ilgili gerçeğe aykırı yayınlar yapılması halinde hukuken tanınan bir müessesedir. 1982 Anayasası'nda 'Düzeltme ve Cevap Hakkı' başlığı altında 32. Madde de düzenlenmiştir. Cevap ve düzeltme hakkı ile kişilik hakkına yapılan saldırı veya saldırıları etkisiz hale getirmek, kişiliğe yapılan saldırıya cevap verebilme ve şeref ve haysiyeti ihlal eden ilgili asılsız ya da çarpıtılmış haber veya yorumu düzeltebilmeyi hedeflenmektedir. Hukukumuzda cevap ve düzeltme hakkı bir bütün olarak ele alınmış ve tekzip kavramını da bünyesinde bulundurmaktadır. Çalışmamızda cevap ve düzeltme hakkının tanımı, önemi, hukuki niteliği, tarafları, temel hak ve özgürlükleriyle ilişkisi, uluslararası belgelerde düzenlenişi ve ülkemiz açısından tarihsel gelişimi başlangıçta ele alınmıştır. İkinci bölümde ise Türk hukukunda kitle iletişim araçları açısından cevap ve düzeltme hakkına ait düzenlemelere yer verilmiştir.
İcracı sanatçıların hakları

'İcracı sanatçılar' kavramı, edebiyat veya sanat eserlerini herhangi bir şekilde yorumlayan, tanıtan, söyleyen, oynayan ya da icra eden aktörleri, şarkıcıları, müzisyenleri, dansçıları ve diğer kişileri ifade etmektedir. İcracı sanatçılar telif hakkına konu bir eser meydana getirmekte, ancak eser sahiplerine ait fikri ürünlere hayat vermektedirler. Bunun yanı sıra icracı sanatçılar, müzik eseri veya tiyatro oyunu gibi bazı eser türlerinden kamunun haz almasında oldukça önemli bir rol oynamaktadırlar. Bu sebeple, milli, milletlerarası ve bölgesel düzenlemelerle, icraları yönünden korumaya layık görülmüşlerdir. Bu kapsamda, kendilerine bir takım haklar tanınmış, icralarından yararlanılması izinlerine tabi kılınmıştır. Bu çalışma Fikir ve Sanat Eseleri Kanunu kapsamında icracı sanatçıların haklarını ayrıntılı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Konunun incelenmesinde, milletlerarası sözleşmelerin ve Avrupa Birliği direktiflerinin ilgili hükümleri ele alınmıştır. Çalışmanın daha aydınlatıcı olabilmesi amacıyla Yargıtay içtihatlarından ve yabancı mahkeme kararlarından yararlanılmıştır. Çalışma dört bölüme ayrılmıştır. Konuya giriş mahiyetinde olan birinci bölüm, fikri hak kavramı ve fikri hakkın konusu ile ilgili olarak özet bilgi içermektedir. Bu bölümde ayrıca 'icracı sanatçı' tanımı, icracı sanatçıların haklarının tarihi gelişim süreci ve bu haklara ilişkin milletlerarası düzenlemeler hakkında bilgi verilmiştir. Bunun yanı sıra, icracı sanatçı olarak hukuki korumadan yararlanabilmenin şartları, icracı sanatçının alması gereken izin ve icracı sanatçının Türk Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na tabi olmasının şartları üzerinde durulmuştur. İncelemenin ikinci bölümünde, icracı sanatçıların münhasır hakları ve bu hakların fikri hukuk alanındaki yeri ayrıntılı olarak ele alınmıştır. İcracı sanatçılara tanınan haklar, 'manevi haklar' ve 'mali haklar' olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuştur. İcracı sanatçıların haklarına ilişkin koruma süresi ve icracı sanatçıların eser sahibi ve diğer bağlantılı hak sahipleri ile ilişkileri de bu bölümde değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümünde icracı sanatçıların haklarının devri, intikali ve sınırlandırılması ele alınmıştır. Devir ve intikal, 'haklarının sağlararası işlemlere konu olması' ve 'ölüme bağlı tasarruflar ile diğer miras hukuku işlemlerine konu olması' şeklinde ikili bir ayrıma tabi tutularak incelenmiştir. Bu kapsamda her bir başlık altında, icracı sanatçıların manevi ve mali haklarına ayrı ayrı değinilmiştir. Çalışmanın son bölümü olan dördüncü bölümde, icracı sanatçıların haklarının dava yoluyla korunması, hukuk ve ceza davaları ayrımı yapılarak ele alınmıştır. İncelemelerimiz sonucunda vardığımız genel kanaatler ise sonuç kısmında yer almaktadır.
Esnek çalışma ve esnek çalışanların sosyal güvenliği

Lisans TeziEsnek Çalışma ve Esnek Çalışanların Sosyal GüvenliğiYılmaz TOPCUKDokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimleri EnstitüsüÇalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Anabilim DalıÇalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri ProgramıEsnek çalışma şekillerinin, esasen 1970'li yıllardaki ekonomide yaşanan değişimlerin bir sonucu olduğu söylenilebilir. Esneklik ise, arz ve talepte meydana gelen değişimlerden işletmenin etkilenmemesi ya da daha az düzeydeetkilenmesi, rekabet koşullarına uyum sağlayabilmesi amacıyla üretim sisteminin ve çalışma ilişkilerinin genellikle işveren lehine ve/veya sözleşme hükümlerine göre değiştirilebilmesi ve kurallara bağlı kalmaksızın ani değişime uyum sağlanabilmesi olarak tanımlanılabilir. Öte yandan, esnekliğin, işsizliğin yüksek oranlara ulaştığı durumlarda-yasalarla ve sosyal güvenlikkurumlarıyla yeterince korunmamış - işçiler açısından belirsiz bir sürecidoğurduğu da görülebilir. Ülkemizde de esnek çalışma, mevzuat alt yapısı oluşturulmadanuygulamada yerini almıştır. Öğretide, uygulayıcılar arasında ve hatta yargı alanında ciddi tartışmalar yaşanmıştır. Yasal dayanağı olmaksızın Yargıtay kararları doğrultusunda uygulanmaya başlanılan esnek çalışma, nihayetindeilk olarak 2003 yılında 4857 sayılı İş Yasası ile Ülkemiz mevzuatında yerini almıştır. Öğretide, esnek çalışanların durumları -genellikle - İş Hukuku çerçevesinde sorgulanmıştır. Esasen çalışma hayatını, İş Hukuku kadarilgilendiren diğer bir alan da sosyal güvenlik alanıdır. Çalışma hayatını yakından ilgilendiren İş Yasası ve Sosyal Sigortalar Yasaları bir bütünün parçaları gibidirler. Çalışmada, esnek çalışanların sosyal güvenlik hakları, sosyal güvenlikedimlerinden yararlanma koşulları irdelenmiş ve esnek çalışmanın, üretime, istihdama ve sosyal güvenlik kurumlarına etkileri araştırılmıştır. Bu bağlamda, çalışmanın birinci bölümünde, esnek çalışmanın tanımı, esnek çalışmayı etkileyen faktörler, esnek çalışmanın türleri ve çalışma hayatı üzerine etkileri irdelenmiştir. İkinci bölümde ise, esnek çalışanların sosyal güvenliği üzerinde durulmuştur. Esnek çalışmanın yaygın olduğu batı ülkelerinden örnekler verilmiştir. İş ve Sosyal Güvenlik Yasaları karşılaştırılmış, Ülkemizdeki esnek çalışanların sosyal güvenlik uygulamalarındaki sorunlar belirlenmiştir. Sonuç ve Değerlendirme kısmında, saptanan sorunlara yönelik çözüm önerilerinde bulunulmuştur.
Karayolları trafik kanunu'na göre tehlike sorumluluğu

Yaptığım tez çalışması ile günümüzde artan motorlu araç sayısı neticesinde oluşan trafik yoğunluğu sebebiyle artış gösteren trafik kazaları çerçevesinde meydana gelen zararlardan kimin ya da kimlerin sorumlu olduğu, bu sorumluluk türünün ve kapsamının nelerden ibaret olduğu ve 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda yer alan kavramların ayrıntılı bir şekilde incelenmesi amaçlanmıştır. Tezin ana sorusu karayolu trafik kazası mağdurlarının ve ailelerinin Türk Hukuku'nda uğradığı zararlardan kimlerin sorumlu olduğunun tespit edilmesidir. Söz konusu tez yazımı esnasında kullanılan araştırma yöntemi doküman incelemesi yoluyla nitel araştırma yöntemidir. Bu kapsamda 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu, ilgili yönetmelikler, kütüphane çalışmaları kapsamında konuyla ilgili kitaplar, konuyla bağlantısı olan yüksek lisans ve doktora tezleri, internet kaynak taraması, makaleler ve dergiler incelenerek analiz edilmiştir. Motorlu taşıtların yol açtığı zararların tazminatı konusunda Türk Hukuku tehlike sorumluluğunu düzenlemektedir. Bu kusursuz sorumluluk türü, trafik kazası mağdurlarının konumu, geleneksel kusura dayalı sorumluluk yükümlülüğü ile karşılaştırıldığında olumludur.
İş Hukuku ve Aile Hukuku örneğinde sıkı güven ilişkilerinde özel hayatın gizlilği hakkı

Özel hayatın gizliliği günümüzde gittikçe önem kazanan bir alandır. Özel hayata yönelik ihlallerin çok çeşitli olması beraberinde yeni sorunlar getirmektedir. Sıkı güvene dayalı ilişkilerde bu alana yönelik ihlaller müdahaleye daha açıktır. Kişiler birbirlerine ait özel hayat kapsamına girebilecek hususları daha rahat öğrenebilir ve öğrenilen bilgilerin kapsamı da o oranda genişleyebilir. Karşılılıklı güven ilişkisi beraberinde hukuka aykılıkta rıza unsurunun varlığının tesiptini güçleştirebilir. İşçi işveren, aile içerisinde eşler, müvekkil avukat, hasta hekim arasındaki iklişkiler sıkı güven rejimine dayalı ilişkilere örnektir. Bu ilişkilerde rıza unsuru ihlale daha açıktır. Tezimiz, özel hayatın gizliliği hakkına yönelik ihlalleri, sıkı güven ilişkisine dayalı ilişkilerde ele alacaktır. Böyle bir ilişkinin olmadığı durumlara oranla sıkı güven esasına dayalı ilşiklerde bu ihlaller daha rahat olabilmektedir. Özellikle iş ve aile hayatında bu ihlallere daha sık rastlanılır. Çalışmamız özel hayatın gizliliği hakkını, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında alarak ülkemizin bu hakka yönelik karşılaştığı sorunları gösterecektir. Ülkemizde, işçinin özel hayatına yönelik tehditlerle karşılaşmaktayız. Özellikle işçi hakkında elektronik izleme, işçinin özel hayatına yönelik ciddi bir tehlikedir. Bunun hangi şartlarda işverence yapılabileceği ve uygulamada karşılaşılan sorunlar çalışmamızda gösterilecektir. Ayrıca işveren tarafından aday işçinin özel hayatını ilgilendiren bilgiler toplanmakta ve aday işçiye sorular sorulmaktadır. Çalışmamız, bu soruların işçinin özel hayatını ihlal etmeyecek şekilde neler olabileceğini ve işçi tarafından verilebilecek cevapların sınırını açıklamaya çalışacaktır. Aile hayatına bakan yönüyle ise, evli eşler, birbirlerinin özel hayatını ilgilendiren konularda hukuka aykırı delil elde etmektedir. Boşanma davasında bu deliller için özel hayat ihlali ve hukuka aykırı delil değerlendirilmesi yapılmaktadır. Çalışmamızda aile içinde eşler arasında özel hayat kavramı olamayacağı Yargıtay uygulamalarıyla açıklanacaktır.
Türkiye'de başlıca karapara aklama yöntem ve alanları

Kara para; suç neticesinde elde edilen haksız kazanç demektir. Karapara özellikle organize suç faaliyetleri neticesinde elde edilmektedir. Uyuşturucu madde kaçakçılığı, fuhuş, silah kaçakçılığı gibi ağır ve etkili suçlardan elde edilen karapara örgütlerin varlığının devamı için hayati önem taşımaktadır. Suç örgütleri öncül suç neticesinde elde ettikleri karaparanın müsadereye konu olmasını engellemek için söz konusu karaparayı çeşitli tekniklerle aklamaktadırlar. Söz konusu aklanan karapara suç örgütlerinin yeni faaliyetleri açısından sermaye olarak kullanılmaktadır. Böylelikle suç örgütleri yeni suç faaliyetleri gerçekleştirmektedir. Günümüzde suç örgütleri küreselleşme olgusu ve iletişim imkanlarının artmasıyla birlikte uluslararası faaliyetlere başlamıştır. Suç faaliyetlerinden elde edilen karapara bu imkanlarla çok kısa bir süre içerisinde birçok uluslararası işleme konu olarak aklanmaktadır. Suç örgütleriyle en etkili mücadele onlar için hayati sıvı özelliği taşıyan karaparadan mahrum edilmeleridir. Bu nedenle ulusal düzenlemeler ve uluslararası işbirliğinin arttırılması ile aklamayla kapsamlı bir mücadele yapılmalıdır. Diğer yandan aklama tekniklerinin araştırılması ve duyurulması aklamayla mücadele eden kurumların başarısı için gerekli bir durumdur.