turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası ilişkilerde algı yönetimi: İkinci Körfez Savaşı örneği

Toplum mühendisliği çerçevesinde bakıldığında, uygulaması çok eski tarihlere dayanan, insan hayatının her aşamasında yer alan ve zihinlerin yönlendirilmesi amacıyla kullanılan Algı Yönetimi, 20. yüzyıl içerisinde kavramsallaştırılan bir yöntem olarak karşımıza çıkmıştır. Algı Yönetimi yöntemi, tarih boyunca, adı konmamış olsa bile gerek yöneten ve yönetilenler arasında gerek bütün insan ilişkilerinde uygulanmış ve kullanılmış olan bir kavramdır. Çağımız insanı, düşüncelerinin sürekli olarak değiştiği bir zaman dilimi içerisinde yaşamaktadır. Bu değişimlerin temelinde yatan en önemli neden ise bilimin ve tekniğin ortaya koyduğu teknolojik gelişmelerin insanlar arası etkileşimi artırmasıdır. Teknolojik gelişmelerin devamlılığı sayesinde kitlesel olarak evrildiğimiz bilgi toplumu, içerisinde yaşadığımız çağın 'kitleler çağı' olacağı düşüncesini ön plana çıkarmaktadır. Bu durumda 'kalabalıkların gücüne ve kolektifliğe' yapılan vurgu, kitlelerin yönetimi açısından Algı Yönetimi kavramını oldukça önemli kılmaktadır. Bireylerin, devletlerin ve toplumların karar verme süreçlerinde oldukça etkili olan algı ve algılamalar, içinde yaşadığımız bilgi toplumu nedeniyle dış müdahalelere açık haldedirler. Teknolojinin gelişmesiyle artan etkileşimlerin neden olduğu bilgi kirliliğinin algıları müdahaleye ve manipüleye açık hale getirmesi ise, birey algılarının hedef alınarak kitlesel ve toplumsal hareketlerin yaratılmasını oldukça kolaylaştırmaktadır. Bu bağlamda Algı ve Algının Yönetimi kavramından yola çıkılarak, devletler ve yönetim konusu üzerine yapılan bu çalışmada üzerinde duracağımız nokta devletlerin uluslararası alanda hareket ederken kullandıkları dış politika araçlarının algı yönetimi ile ilişkisinin ne olduğudur. Uluslararası alanda devletlerin karar alma süreçlerinde, hedef kitlenin tutum ve davranışlarının nasıl etkilendiği ve yönetilmeye çalışıldığı konusu ise cevap aranan sorulardan biridir. Bu doğrultuda çalışmada öncelikle algı ve algının yönetimi konusu ile ilgili kavramsal ve kuramsal çerçeve ile ilgili verilere yer verilmiş, çalışmanın devamında ise örnek olay olarak İkinci Körfez Savaşı algı yönetimi bağlamında ele alınmıştır.
Romanya'nın serbest piyasa ekonomisine geçiş performansının Türkiye ile karşılaştırılması

Bu çalışmada Romanya'nın Aralık 1989 tarihinden günümüze uzanan zamandagerçekleştirdiği piyasa ekonomisi reformları, reform sürecinin hızı, ekonomik ve kurumsal açıdan gösterdiği gelişim incelenmiş; gelişim düzeyi, özellikle Avrupa Birliği'ne üyelik süreci ve Birliğin Romanya'nın üyeliğine verdiği destek perspektifinde Türkiye ile karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Her iki ülkenin liberalizasyon süreçleri, kurumsal yapılanması IMF stand bydüzenlemeleri ve teknik yardımları eşgüdümünde gelişmiş, bununla birlikte AB adaylık süreci özellikle Romanya'da ekonomik dönüşümde katalizör işlevi görmüştür. Ayrıca, AB'nin Romanya'daki dönüşüme verdiği teknik ve mali destek Türkiye ile kıyaslandığında daha üst seviyede olmuş; AB, Romanya henüz Kopenhag ekonomik kriterlerini tam olarak yerine getirmeden bu ülke ile Katılım Anlaşması'nı imzalamış ve Romanya'yıgenişlemenin dalgasının içinde tutma konusunda çok güçlü bir irade beyanını ortaya koymuştur. Sonuç olarak Romanya kurumsal açıdan ve yönetişim kalitesi yönünden Türkiye'nin gerisinde olmasına rağmen, 2000 yılından itibaren yakaladığı siyasi ve ekonomik istikrar ile 2007 yılı itibariyle AB üyeliğini elde etmiştir. Türkiye, piyasa ekonomisi sistemini Romanya'dan 10 sene önce benimsemiş ve Avrupa Birliği ile ilişkilerini 40 yıldan fazla bir süredir ortak ülke, 10 yıldır da gümrük birliği boyutundasürdürüyor olmasına karşın; üyelik açısından, makroekonomik istikrarın sürdürülebilirliği ve siyasi kriterler bağlamında yetersiz kalmıştır.
Kimlik tanımı bağlamında Türkiye'nin İran üzerinden geliştirdiği tehdit algıları (1980-2003)

Devletlerin ve ulusların kendi kimliklerini tanımlama şekilleri gerek algıladıkları tehditlerde gerekse iç ve dış siyasetlerinde aldıkları kararlarda önemli bir etkiye sahiptir. Her kimlik bir inşa sürecinin ürünüdür ve bu sürece jeopolitik konum, inanç sistemleri, tarih boyunca yaşanan tecrübeler gibi birçok faktör etki etmektedir. Türkiye ve İran ise her şeyden önce üzerlerinde bulundukları coğrafyanın jeopolitik durumu sebebiyle sosyal hafızalarında birçok savaşı, göçü, toplumsal olay ve dönüşümü barındırmaktadır. Bunun yanında söz konusu coğrafyalar üzerinde yaşayan halkların kadim zamanlardan bu yana sahip oldukları birikim ve tecrübeler bu iki ülkenin iç ve dış siyasetlerine etki etmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde 1980 ila 2003 yılları arasındaki dönemde Türkiye Cumhuriyeti ile İran İslam Cumhuriyeti arasındaki rekabet alanları ve ekonomik ilişkiler ele alınmış ve böylece dönem boyunca iki ülke ilişkileri hakkında genel bir çerçeve çizilmeye çalışılmıştır. Ardından takip eden bölümlerde ise ilgili dönemde laik ve demokratik bir devlet hüviyetindeki Türkiye Cumhuriyeti ile teokratik bir İslam Cumhuriyeti olan İran İslam Cumhuriyeti arasında 'irticai terör' ve 'bölücü terör' meseleleri özelinde yaşanan krizlerin nedenleri irdelenmiştir.
AK Parti dönemi Türkiye-Güney Amerika ilişkileri

Bu çalışmada; 'AK Parti Dönemi Türkiye-Güney Amerika İlişkileri' incelenmiştir. Bu çerçevede; öncelikle bölge ülkelerinin daha iyi anlaşılması adına, ülkelerin coğrafi tanımlaması yapılarak; Türkiye'de 'yeterince bilinmeyen' ve 'uzak coğrafya' olarak görülen ülkeler hakkında coğrafi büyüklüklerine göre sırasıyla bilgi verilmiştir. Ardından Türkiye'nin bölge ülkeleri ile olan ilişkileri kapasite düzeylerine göre; 'Türkiye-Brezilya İlişkileri', 'Türkiye-Arjantin İlişkileri', 'Türkiye-Kolombiya İlişkileri', 'Türkiye-Venezuela İlişkileri', 'Türkiye-Şili İlişkileri' ve 'Türkiye'nin Diğer Güney Amerika Ülkeleri ile İlişkileri' olmak üzere altı başlık altında ele alınmış ve alt başlıklarda; siyasi, ekonomik, kültürel ve askeri ilişkiler incelenmiştir. Böylece çok az veya hiç bilinmeyen ilgili ülkelerle Türkiye arasındaki ilişkiler, kaynaklar ölçüsünde derinlemesine bir değerlendirmeye tabii tutulmuştur. Araştırmamız sonucunda; Türkiye-Güney Amerika ilişkilerinde AK Parti Döneminde yapılan çalışmaların yapısall anlamda ciddi bir birikime neden olduğu ve bundan sonraki süreçte Türkiye-Güney Amerika ilişkilerinin daha da artırılarak ilgili ülkelere ciddi yararlar sağlayabileceği değerlendirilmiş, Türkiye'de bulunan eksiklik giderilmeye çalışılmış ve akademik dünyaya katkı sunmak amaçlanmıştır.
Rusya'nın Suriye'ye yönelik dış politikası (2011-2018)

Bu araştırmanın amacı, Rusya'nın eskiden beri Orta Doğu'daki hedeflerini ortaya koymak üzere Rusya'nın dış politikasını, 2011 ile 2018 yılları arasında Suriye'de yaşanan siyasi olayları yapısı ve bölgesel olaylardan kaynaklanan sonuçları analiz etmektir. Araştırmada tarihsel yaklaşım ve siyasi analiz yöntemi ile Rusya'nın bu olaylara müdahale etme faktörleri ele alınmıştır. Suriye'nin içinde bulunduğu olayların yapısında Rusya yanlısı ve karşıtı uluslararası unsunlar ele alınmıştır. Yine uluslararası alanda süper devletlerin güçlü bir rakibi olarak eski konumu ve SSCB'nin geçmişşteki itibarını geri kazanmak için Rusya'nın amaçları ve bu olaylara müdahale edilmesine ilişkin tutumları ele alınmıştır. Rusya, Libya'daki benzer olaylarda edindiği tecrübeden ders çıkararak ilk zamanlarda Suriye rejimi ile Suriye muhalefeti arasında arabulucu bir tutum takınarak Suriye'ye müdahale etmiştir. Ayrıca bu amaçla Suriye halkının değişim hakkına sahip olduğu ilkesinden hareket etmiştir. Nitekim Suriye devlet başkanı Beşar Esad'a Suriye muhalefeti ile diyalog kurması ve reform yapması için mesaj göndermiştir. Fakat çatışmanın dozunun artması ve Suriye hükümetinin göstericileri bastırmaya başlaması ile birlikte Rusya'nın tutumu birden değişerek yaşananlardan Suriye hükümeti ve muhalefetini sorumlu tutmuştur. Rusya'yı buna sevk eden ise kendisinin de ifade ettiği üzere barışçıl çözüme dayalı ilke doğrultusunda hareket etmesidir. Ardından Rusya'nın Suriye rejimini destekleyen diplomatik müdahalesi başlamış ve bu süreçte birçok anlaşma yapılmıştır. Rusya'nın müdahalesi, diplomatik yönün ötesine geçerek Beşar Esad'ın birçok bölgeyi kaybetmesinin ardınan hızlı bir şekilde 2015 yılında askeri müdahaleye dönüşmüştür. Ardından Rusya'nın Suriye topraklarında askeri hazırlıklar yapması ve Suriye hükümetine askeri ve siyasi destek vermesi bu araştırmanın tamamlanmasına kadar devam etmiştir.
The use of sexual and gender based violence as a war strategy in Bosnian war

Uluslararası sistemde meydana gelen bir takım radikal değişimler, güvenlik kavramını devletin güvenliği olarak tanımlayan geleneksel bakış açılarından bireylerin güvenliğini ön plana çıkaran alternatif bakış açılarına geçisin yolunu açmıştır. İnsan güvenliği anlayışına sahip bakış açılarından birisi de feminist teoridir. Hayatın her alanında kadın ve erkek eşitliğini savunan bir görüş olarak, feminist teori erkek egemen bir yapıya sahip olduğunu varsaydığı güvenlik alanına kadın ve toplumsal cinsiyet kavramlarını dahil ederek, bireylerin ve özellikle kadınların güvenliğine yönelik konuları ele almıştır. Kadınların toplumsal cinsiyetleri dolayısıyla günlük yaşamda maruz kaldıkları ayrımcılık ve saldırılar savaş zamanı daha ciddi bir hale gelmektedir. Savaş zamanı kadınların güvenliğine yönelik ortaya çıkan başlıca tehditlerden birisi cinsel ve toplumsal cinsiyete dayalı şiddettir. Özellikle etnik, milli ya da dini sebeplerle ortaya çıkan iç savaşlarda siviller ve çoğunlukla da kadınlar düşmanın açık hedefi haline gelmiştir. Karşı gruba üstünlük sağlamak amacıyla tecavüz bir savaş silahı olarak görev yapar. Tecavüzün açık bir savaş aleti ve stratejik bir taktik olarak kullanılması açısından en önemli örnek Bosna savaşıdır. Bu savaş ayrıca tecavüzün savaş zamanı stratejik bir araç olarak kullanılmasının uluslararası hukuk organlarınca önlenmesi için de bir dönüm noktası niteliğindedir. Bu yüzden, bu çalışmada Sırpların Bosnalı Müslümanları yenmek, onları topraklarından göndermek ve gelecek nesillerin etnik temizliğini bozmak amacıyla giriştikleri etnik temizlik projesinde, kadın bedeninin savaş alanı olarak kullanılarak tecavüzün nasıl bir savaş silahına dönüştüğü incelenmektedir. Dolayısıyla bu tezin amacı, cinsel ve toplumsal cinsiyete dayalı şiddetin Bosna savaşında stratejik bir araç olarak kullanıldığını göstermektir. Bosna savaşı sonrası meydana gelen çatışmalarda cinsel şiddet ve tecavüz olaylarının görülmeye devam edilmesi, bu konunun yeniden gözden geçirilmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır.
Tohum üzerindeki egemenliğin neoliberal dönüşümü ve karşı hareket

Bu tez çalışması, tohum ve bitki genetik kaynakları üzerindeki egemenliğin neoliberal dönüşüm süreci ile bu dönüşüme karşı gelişen koruyucu karşı hareketler arasındaki ilişkiyi konu almaktadır. Tezin amacı, tohum ve bitki genetik kaynakları üzerindeki çifte hareket arasında nasıl bir ilişki olduğunu bütüncül ve ilişkisel bir analiz ile ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda ilk olarak, Karl Polanyi'nin çifte hareket kavramı, tarım ve gıdanın politik ekonomisi ve egemenliğin neoliberal dönüşümü alt başlıklarından oluşan bir kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. İkinci bölümde, ilk bölümdeki genel kavramsal çerçeve tohum ve bitki genetik kaynakları özelinde ele alınarak tohum üzerindeki metalaşma ve egemenliğin neoliberal dönüşümü ile bu dönüşümün etkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde bu etkilere karşı ortaya çıkan uluslararası ve ulusal boyuttaki karşı hareket, farklı pratik ve söylemleriyle uluslararası örgütleri, devletlerin yasal düzenlemelerini, sivil toplumca geliştirilen inisiyatifleri kapsayacak şekilde örneklendirilmiştir. Bu tez çalışması, tohum ve bitki genetik kaynakları üzerindeki çifte hareket arasındaki ilişkinin ilk bölümde açıklanan neoliberal gıda rejimi üzerine üç ana yaklaşımdan biri olan Harriet Friedmann'ın kompleks yaklaşımını doğruladığı sonucuna ulaşmıştır. Bu yaklaşıma göre, söz konusu çifte hareket içerisindeki karşılıklı ilişki, çok aktörlü ve çok düzeyli kompleks bir yapı içerisinde şekillenmektedir ve bu yapı içerisindeki aktörler birbirleri ile sürekli bir etkileşim içerisinde değişip gelişmektedirler.
II. Dünya Savaşı'nın dönüm noktasında Türk dış politikası: 1943

Bu tezde, Türkiye'nin İkinci Dünya Savaşı'nın kırılma noktası olan 1943 senesi içerisinde karşılaştığı dış politika meseleleri, bu meselelere yaklaşımı, Mihver ve Müttefik devletlerle olan ilişkileri ele alınmıştır. Böylelikle İkinci Dünya Savaşı'nda politik ve askeri hadiselerin en üst seviyeye ulaştığı bir dönemde Türkiye'nin takip ettiği politikayı ortaya koyarak, müttefiklerin Türkiye'yi savaşa sokma çabalarının karşısında nasıl bir yöntem ile direndiği anlatılmıştır. Bunun yanı sıra, 1943 senesinde gerçekleşen hadiseler ışığında Türkiye'nin İkinci Dünya Savaşı boyunca takip ettiği dış politikanın tarafsız olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceği de tartışmaya açılmıştır.
Security dynamics in the South Caucasus in light of RSCT: The unsettled conflict over Nagorno-Karabakh

Güney Kafkasya dünyada en çok çatışmanın olduğu bölgelerden biridir. Bu tez, Güney Kafkasya'daki bölgesel çatışmaları, güvenlik dinamiklerini ve olası barış çözümleme süreçlerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Özellikle Bölgesel Güvenlik Kompleksi Teorisi ışığında çözümlenmemiş Dağlık-Karabağ çatışması incelenmiştir. BGKT, Buzan ve Waever tarafından geliştirilmiş ve dünyanın tüm bölgelerine uygulanmıştır. Güney Kafkasya, Sovyetler sonrası dönemde bölgesel bir alt kompleks olarak tanımlanmış bölgelerden biriydi. Dağlık Karabağ çatışması, Soğuk Savaşın sona ermesinden sonra Sovyet sonrası bölgede meydana gelen en kanlı çatışmalardan biri olarak kabul edilir. Güney Kafkasya bölgesi yabancı akademisyenlerin dikkatini çeşitli açılardan çekmiştir: bölgesel güvenlik, uyuşmazlıkların çözümü ve barış inşası, enerji politikaları ve diplomasi ve benzeri. Dağlık-Karabağ çatışması üzerine detaylı analiz yürüten bu tez, BGKT ile teorik bir ilişki kurmayı amaçlamaktadır. Çatışmanın başlangıcından bugüne kadar, çatışmanın geçici niteliği Güney Kafkasya'daki bölgesel güvenlik dinamiklerini şekillendirmekte büyük bir etkiye sahipti. Bu nedenle araştırmanın yapısı buçatışmayı, savaş durumu, savaşın olmaması-barışın olmaması durumu ve dış güçlerin müdahalesi durumu olarak üç farklı şekilde açıkça ortaya koymuştur. Ayrıca, araştırma, devletlerarası çatışmanın Azerbaycan ve Ermenistan politikalarını nasıl şekillendirdiğini incelemektedir. Çözümlenmemiş çatışmanın etkinliği, bölge güvenliğinde sert değişiklikler yapma konusunda kendisini sınırlamaz, ancak bölgeye yönelik terör saldırıları için de teşvik edici bir unsur haline gelmiştir. Sonuç olarak, tez iki parametrede bir sonuca varma eğilimindedir: Dağlık Karabağ'ın Güney Kafkasya'da bölgesel bir ihtilaf olarak Bölgesel Güvenlik Komplekslerinin özellikleriyle eşleşip eşleşmediğini; güvenlik bağlamında Azerbaycan ve Ermenistan'ın barışçıl beklentilerinde dış aktörlerinrolü.
Soğuk savaş sonrası Türkiye Cumhuriyeti - Çin Halk Cumhuriyeti ilişkileri

Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra, tarih boyunca büyük bir güç olmuş ve Asya kıtasına ırkının rengini vermiş olan ve ekonomik anlamda en büyük olma yolunda hızla ilerleyen ÇHC 'nin, bölgesel ve küresel anlamda izleyeceği stratejiler giderek önem kazanmaktadır. Bu çalışmada; Soğuk Savaş sonrası ÇHC'nin izlediği ve izleyebileceği politikalar ve bu politikaların Türkiye'ye etkileri incelenmiştir. ÇHC'nin gelişen ekonomik yapısı ile elde edeceği gücü sisteme entegre olmak için mi kullanacağı yoksa en büyük olma yolunda sisteme meydan mı okuyacağı analiz edilmeye ve küresel güç olma stratejisi ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu maksatla ÇHC'nin izlediği ekonomik, siyasi, enerji ve askeri politikalar incelenmiş ve ülkenin geleceği hakkında öngörülerde bulunulmuştur. ÇHC'nin ekonomik gelişimi ve ekonomide sürekliliği sağlaması elde edeceği enerjiye bağımlı hale gelmektedir. Dolayısıyla enerjinin temel kaynak bölgeleri olan Orta Doğu, Orta Asya ve Kafkasya'ya yönelik ÇHC dış politikası ve diğer güçlerle bu bölgelerdeki mücadeleleri çalışmada irdelenmiştir. ÇHC'nin izlediği gerek Orta Doğu gerekse Orta Asya ve Kafkasya politikalarının giderek Türkiye'yi etkiler hale geldiği görülmektedir. Bu bağlamda ÇHC'nin izlediği politikaların Türkiye'ye etkileriyle Türkiye'nin ÇHC'ye karşı belirlemesi gereken politikalar ortaya konmaya çalışılmıştır. Ayrıca uluslararası politikada giderek etkin olmaya başlayan Şanghay İş Birliği Örgütü, örgütün genişleme politikası, örgüt içi sorunları ve geleceği incelenmiş ve Türkiye'nin örgüte nasıl yaklaşması konusunda öngörülerde bulunulmuştur.2AB adaylığı ve NATO üyeliğiyle Batıyla olan ilişkilerini yönlendirmeye çalışan Türkiye'nin Orta Asya, Uzak Doğu ve üçüncü dünya ülkeleriyle ilgili kartlarını alternatif stratejinin gereği olarak çok iyi oynaması gerekmektedir. Bu kapsamda hem bu bölgelerin en önemli gücü ÇHC'nin izlediği politikalar incelenmiş hem de Türkiye'de bu ülkeye yönelik literatür eksikliği giderilmeye çalışılmıştır. Çalışmada bugüne yönelik değerlendirmelere imkan yaratılmaya çalışılarak, ÇHC'nin izlediği politikaların Türkiye'ye yönelik etkilerinin boyutu ortaya konmuştur.
Çin Halk Cumhuriyeti'nin Orta Asya'ya yönelik politikası

Bu çalışmada, SSCB'nin dağılmasından sonra bağımsızlıklarını kazanan Orta Asya devletlerine yönelik Çin Halk Cumhuriyeti'nin izlediği politika ele alınmıştır. Konuya ilişkin gerekli araştırma ve değerlendirmelerin yapılmasından sonra, aşağıdaki sonuçlar elde edilmiştir. Çin'in Orta Asya'ya yönelik politikası yayılmacı bir karakter taşımaktadır. Avrasya kıtasında lider bir devlet olmak isteyen Çin, Orta Asya devletlerinin bağımsızlıklarını kazanmalarından sonra tarihi bir fırsat yakalamıştır. Artan nüfusu ve hızla gelişmekte olan ekonomisi için gerekli olan doğal kaynakları Orta Asya bölgesinde görmektedir. Bundan dolayı Avrasya coğrafyasına etkin stratejiler geliştirerek uygulamaya koymuştur. Bunların başında ekonomik ilişkiler, petrol ve doğal gaz yataklarına yatırım, kara ve demiryollarının yapımı gibi birçok alanda önemli gelişmeler kaydetmiştir. Planlı ve uzun vade de gerçekleşmesi öngörülen bir politikası da yayılmacılıktır. Türk halklarının kadim vatanı olan Sibirya ve Orta Asya'ya Çin tarafından planlı ve aşamalı olarak insan yerleştirilmeye başlanmıştır. Orta Asya ve Sibirya bölgesinin Türk uygarlığının beşiği olduğunu hatırlarsak Çin'in uygulamaya koyduğu politikasının ne kadar ciddi olduğunu anlamak pek zor olmayacaktır. Tarih sayfalarına baktığımız zaman Çin tarafından Türk halklarına yönelik tarihin çeşitli dönemlerinde çeşitli oyunlar oynandığını görmek mümkündür. Fakat Türk Kağanlarının bu oyunlara karşı geliştirdiği stratejiler çoğu zaman başarılı olmuştur. Çin'in günümüzde izlediği politikaya karşı koymada, Orta Asya Türk Devletlerinin ortak gayretleri neticesinde bertaraf edilecekleri, hatta lehlerine çevirebilecekleri de gayet açıktır.
Building bridges through inclusive education system: The case of Syrian refugee children in Hatay/TURKEY

2011 yılının Mart ayında Suriye'de başlayan iç savaş, 8 yıldır milyonlarca Suriye vatandaşının hayatını derinden etkileyerek devam etmektedir. Savaşın en ağır bedelini ödeyenler ise hem halen Suriye içerisinde yaşayan hem de diğer ülkelere göç eden sayıları yaklaşık 5 milyonu bulan Suriyeli çocuklardır. Savaş başladığından günümüze kadar yaklaşık 5, 6 milyon Suriyeli kişi savaş ve çatışmadan kaçarak başka ülkelere göç zorunlu olarak göç etmiştir, aynı zamanda 6,2 milyon kişi de Suriye içerisinde yerinden edilmiştir. Suriyeliler zorla yerlerinden edilirken, öncelikli olarak sınır komşuları Türkiye'ye sığınmışlardır. Türkiye 3,6 milyon Suriyeli mülteciye ev sahipliği yaparak, dünya'da en fazla mülteci barındıran ülke konumuna gelmiştir. Türkiye'deki Suriyeli mülteci nüfusunun neredeyse yarısını okul çağındaki çocuklar oluşturmaktadır ve bu durum mülteci eğitiminin önemini oldukça arttırmaktadır. Eğitim, mülteci çocukların maruz kaldıkları negatif durumlarla baş edebilmeleri ve göç ettikleri ülkeye uyum sağlayabilmeleri için anahtar bir rol oynamaktadır. Bu çalışmada, 2011 yılından bu yana Türk Hükümetinin Suriyeli mülteci çocukların eğitim ihtiyaçlarını karşılamak için verdikleri hizmetler incelenmiş, mülteci öğrencilere uygulanan farklı eğitim sistemleri ve bu sistemlerin geçici politikalardan kalıcı politikara nasıl dönüştüğü tartışılmıştır. Aynı zamanda eğitime erişimin ve farklı eğitim sistemlerinin Suriyeli mülteci çocukların misafir eden topluma uyum sağlamasında nasıl bir önemi olduğu araştırılmıştır. Son olarak, Hatay'da yapılan saha çalışması ile eğitim hizmetlerinin erişilebilirliği, kalitesi ve kapsayıcılığı tartışılmış, aynı zamanda eğitim sürecinde karşılaşılan zorluklar ve güzel örnekler tespit edilmiştir. Tespit edilen zorluklar ve güzel örnekler üzerinden mevcut mülteci eğitim sisteminin kapsayıcılığının genişletilmesi için çeşitli politika önerilerinde bulunulmuştur.
Turkish-Iranian competition in Central Asia

Tezin amacı 1992 ve 1993 yıllarında Orta Asya üzerinde gelişen Türk-İran rekabetini çözümlemeli olarak ele almaktır. 1991' in sonunda bağımsızlıklarım kazanan beş Orta Asya cumhuriyeti aynı yılın Aralık ayında Bağımsız Devletler Topluluğu'na üye olma kararı almışlardı. 1991'in sonundan itibaren çeşitli aktörler bölgede ekonomik ve siyasi bir rekabet içerisine girdiler. Bu çalışmada ilk olarak bu aktörlerden üçünün, Rusya, İran ve Türkiye'nin dış politika hedefleri ve uygulamaları incelenecektir. Daha sonraki bölümlerde İran ve Türkiye'nin bölgedeki etkinlikleri ve girişimleri incelenecektir. 1991'in sonunda başlayan rekabetin taraflarından ikisi Türkiye ve İran'dı. Bu iki devlet, bölge devletleri üzerindeki etkilerini artırmak için siyasi, ekonomik ve diplomatik etkinlikler gerçekleştirdi. 1992 yılı ikili ve çok taraflı birçok anlaşmanın imzalanması, çeşitli alanlarda işbirliği çabaları, Orta Asya cumhuriyetleriyle ekonomik ve politik birlik kurma hesapları ve verilen kredilerle geçti. Bu arada hem Türkiye hem de İran birbirlerini Orta Asya'da bir diğerinin yolunu kesmekle suçladılar. Türkiye, İran'ın bölgede İslami bir birlik kurma amacında olduğunun üzerine vurgu yaparken İran da Türkiye'nin Orta Asya'da pan-Türkist politikalar uyguladığı yönünde propaganda yapıyordu. 1993 yılında ise taraflar rekabeti yavaşlattılar. Bu yılda ekonomik ve siyasi sorunların her iki ülkede de artması sonucunda ikili ve çok taraflı temaslar azalmıştı. Bu yılda taraflar, işbirliğinin gerekliliğine 1992'de olduğundan daha fazla vurgu yaptılar. 1993 yılından sonra kendi içlerinde cereyan eden gerek siyasi gerekse ekonomik olaylardan dolayı bu yansıma en azından ara vermek zorunda kaldılar. Aynı zamanda 1993 ortalarında Rusya'nın bölge politikalarının değişmesi de bu duraklamada pay sahibi oldu.