turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Başkurt Türklerinin siyasi ve sosyo-kültürel tarihi

Türklerin kadim yurdu olan Uluğ Türkistan'daki Türk soylu halklar ile Rusya arasındaki siyasi ve sosyal ilişkilerin tarihi çok eski dönemlere kadar gitmektedir. XV. yüzyılın sonlarına kadar Altın Orda Devleti'ne vergi veren Knezlikler, bu devletin zayıflaması ile birleşip Rus Çarlığı'nın temellerini atmış ve akabinde Ruslar yönünü Türkistan coğrafyasına çevirmişlerdir. Bu sistematik yayılmalar ilk olarak XVI. yy. ortalarında stratejik bir bölge olan Kazan Hanlığı ve Başkurdistan topraklarında kendini göstermiştir. Yayılmacı siyaseti gören başta Başkurt Türkleri XX. yüzyılın ilk çeyreğine kadar yaklaşık 250 yıl boyunca bağımsızlıklarını korumak için dönem dönem büyük mücadeleler içine girmişlerdir. Bilhassa Ekim 1917'de çıkan Bolşevik ihtilali Türkistan'daki tüm halklar ve Başkurtlar için de yeni bir umut ışığı olmuştur. Z. V. Togan öncülüğünde 1917'de oluşturulan özerk Başkurt Cumhuriyeti bağımsız bir siyasi yapı olarak onay görmeyince, 23 Mart 1919'da Bolşevikler ile yapılan ilk resmi antlaşma sonucu Muhtar Başkurdistan, Rusya Sovyet Federal Sosyalist Cumhuriyeti'ne dahil edilmiş oldu. Başkurtların kökenleri Kıpçak Türklerine dayanmakta olup, yaşadıkları tarihi coğrafya, Ural dağları ile Kuzey İdil havzasıdır. Bu çalışmamızda, genel Türk tarihi içinde şu ana kadar çok detaylı bir araştırma-incelemeye tabi tutulamayan kadim Türk kavimlerinden biri olan Başkurtların; tarihi, folklorü, siyasi-sosyal yapıları, diğer Türk kökenli halklar ile olan ortak kültürel değerleri ve özellikle XIX. yüzyıldan Bolşevik hareketine değin Ruslara karşı verdikleri özgürlük mücadelelerine dönemin kaynakları doğrultusunda objektif bir bakış açısı ile değinilmiştir.
Süveyş buhranı sürecinde Türk dış politikası

Çalışmanın temel amacı, Soğuk Savaş'ın dünya siyasetindeki dengeleri yeniden belirlediği koşullarda, Ortadoğu coğrafyasındaki güçler dağılımını büyük ölçüde etkileyen Süveyş Buhranı sürecinde Türkiye'nin izlediği politikayı, bu politikanın Türk dış politikası üzerinde meydana getirdiği bölgesel ve küresel yansımaları ortaya çıkarmaktır. Çalışmamızın giriş bölümünde, Süveyş bölgesinde bir kanal açmak için Antik dönemden itibaren yapılan çalışmalara kısaca değinildikten sonra Süveyş Kanal Kumpanyası'nın kurulması, Süveyş Kanalı'nın açılışı ve Süveyş Kanalı'nın hukuki statüsünün belirlenmesi ele alınmıştır. Çalışmamızın birinci bölümünde, II. Dünya Savaşı sonrası oluşan Soğuk Savaş koşullarında Türkiye'nin Sovyet yayılmacılığı başta olmak üzere dış politikasını etkileyen temel faktörler ve Sovyet tehdidine karşı Batı Bloğu'na angajmanı doğrultusunda ortaya çıkan ittifak bağlantıları göz önüne serilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde, Süveyş Kanalı'nın millileştirilmesi ve millileştirme sonrası Türkiye'nin izlediği harici siyasetin temel çıkış noktaları ve sonuçları açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmamızın son bölümünde ise Süveyş Kanalı'na düzenlenen İngiliz-Fransız harekatı ve bu süreçte Türkiye'nin izlediği tutum ve tavır analiz edilirken bunun bölgesel ve küresel ölçekte Türk politikasına kısa ve orta vadede etkileri değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Türkiye'nin dış yardımlarında bir ulus markalama aracı olarak diyanet dış yardımları

Dünya genelinde yaşanan doğal afetler, krizler ve olağanüstü durumlar sebebiyle, zaman zaman bazı toplumların yardıma muhtaç hale geldiği bilinen bir gerçektir. Özellikle II. Dünya Savaşı'nın yıkıcılığından sonra, dış yardımlar uluslararası gündemin ayrılmaz bir parçası olmuştur. Bu dönemde daha çok finansal yardım olarak gerçekleşen dış yardımlar, sonraki dönemlerde içerik yönünden çeşitlenerek geniş kapsamlı bir alana dönüşmüştür. Türkiye Cumhuriyeti devleti de II. Dünya Savaşı sonrası yardıma ihtiyaç duymuş ve çeşitli ülkelerden dış yardım almıştır. Ancak Soğuk Savaş sonrası döneme geldiğimizde; dış yardım yapmak, Türk dış politikasının önemli bir unsuru olarak karşımıza çıkmıştır. Türkiye'nin özellikle içinde bulunduğu bölgede çokça siyasi kriz ve çatışmaların yaşanması, kayıtsız kalmanın mümkün olmadığı bir durum ortaya koymuştur. Yapılan dış yardımların, yardım vasfını taşımanın ötesinde hem donör ülke imajına katkı sunduğu hem de bir sosyal inşa süreci olduğu gözlemlenmiştir. Bu tezde; dış yardımların, Uluslararası İlişkiler'de bir dış politika aracı olarak kullanılmaya başlandığı fikrinden yola çıkılarak, dış yardım ve ulus markalama ilişkisi ele alınmıştır. Türkiye'de ve dünyada dış yardımlar, çeşitli kurum ve kuruluşlardan örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır. Türkiye'nin dış yardımlarında hem sivil toplum kuruluşlarının hem de kamu kurum ve kuruluşlarının önemli görevler üstlendiği görülmüştür. Bu kurum ve kuruluşların faaliyetleri sonucunda, Küresel İnsani Yardım 2018 Raporu'na göre Türkiye 'en cömert ülke' konumuna yükselmiş ve bu vesilesiyle uluslararası alandaki olumlu imajını da güçlendirmiştir. Bu minvalde; Türkiye'nin dış yardımları bağlamında önemli bir paya sahip olan diyanet yardımları incelenerek, Türkiye'nin ulus marka değerine etkisi ele alınmış, bu durum Diyanet İşleri Başkanı Sn. Prof. Dr. Ali Erbaş ile yapılan mülakat ile de yetkili merci görüşlerinden faydalanarak ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
Emerging Chinese foreign and defence policy in Asia-Pasific

Çin Dış Politikasının mevcut ve gelecekteki muhtemel durumunu daha iyi anlayabilmek ve bazı tahminlerde bulunabilmek için, öncelikle bu ülkenin politik yapılanması ve dış politika karar alma organlarının çalışma dinamiklerini bilmek gerekmektedir. Bu çalışmada Çin'in en önemli karar alma organı olan ulusal lider ve onun çekirdek kadrosundan başlayarak daha aşağıdaki seviyelere kadar dış politika karar alma mekanizmaları incelenmiştir. Ayrıca rejimin güvencesi konumundaki 'Halkın Özgürlük Ordusu' ile sivil yapılanma arasındaki ilişkiler çeşitli boyutları ile incelenmiştir. Son olarak da; Çin'in diğer ülkelerle yürüttüğü ekonomik ilişkiler ve Asya-Pasifik'teki üç büyük devletle olan dış politikası Çin Halk Cumhuriyetinin kurulduğu tarih olan 1949'dan günümüze kadar incelenmiştir. IX
Anti-Americanism in Turkey: A comparison of Bush and Obama Periods

Bu tez, Başkan George W. Bush döneminde yükselen Amerikan karşıtlığının sonraki başkan Barack Obama dönemindeki seyrini incelemeyi ve iki dönem arasındaki farkı Türk-Amerikan ilişkileri ile Amerikan dış politikası temelinde incelemeyi hedeflemektedir. Bu tez sırasıyla, Amerikan karşıtlığı terimini, iki ilişkilerin tarihi arka planını, George W. Bush ve Barack Obama dönemini inceleyecektir. Birbirlerinden çok farklı dış politika yaklaşımları olduğu iddia edilen Bush ve Obama döneminde Türkiye'de mevcut Amerikan karşıtlığını kıyaslayan bu çalışma, İran, Irak ve Afganistan başta olmak üzere önemli Amerikan dış politikası meselelerine ve bunların ikili ilişkiler üzerindeki etkilerine odaklanmak suretiyle konuyu irdelemeyi amaçlamaktadır.
Yeni nesil nükleer enerji santralleri ve toryum ekseninde Pakistan-Türkiye iş birliğinin iki ülke dış politikalarına olası etkileri

Enerji, yaşadığımız dünya için, en önemli rekabet unsurları arasındaki yerini giderek artırmaktadır. Dünyadaki toplam rezervler bakımından Hindistan ile birlikte en büyük Toryum rezervlerine sahip olan Türkiye'nin, bu rezervleri nükleer enerji teknolojisi tecrübesine sahip bir ülke ile değerlendirme imkanları, bu çalışmanın temelini oluşturmuştur. Enerji üretiminde büyük avantajı sağladığı bilinen nükleer enerjinin, yeni nesil teknolojileri devreye sokarak bu önemini artıracağı öngörülmektedir. Uluslararası Atom Enerji Ajansı 2015 verilerine göre, inşası süren 70 reaktörün çalışmaya başlaması ile dünyada üretilen elektrik enerjisinin %20'sinin nükleer yolla elde edileceği ve 2030 yılına kadar BM'ye üye olan ülkelerin her dördünden birinin nükleer güç sahibi olacağı bilgilerine sahibiz. Fosil yakıt zengini Suudi Arabistan'ın on beş yıl içerisinde 16 adet nükleer santrali devreye sokacağı ve Birleşik Arap Emirlikleri'nin sahip olduğu 3 reaktöre 11 reaktör ekleme planladıkları mevcuttur. Siyasal alanda önemli bir güç enstrümanı olarak, nükleer güçten vazgeçilmeyeceği, bilakis dünyada yeni bir 'Nükleer Rönesans'ın beklendiği görülmektedir. Uluslararası İlişkiler literatüründe enerjinin güç kaynağı olarak algılanarak, enerji avantajını elinde bulunduran ülkelerin dış politika dizaynı konusunda sağladıkları avantajlar, pek çok akademik çalışmanın konusunu teşkil etmektedir. Tüm bu gerçekler çerçevesinde cari açığında en büyük kalemi, enerji ithalatı oluşturan Türkiye'nin, enerji politikaları şüphesiz önem arz etmektedir. Yeni esil nükleer yakıt olarak Toryumun değerlendirilmesinde Pakistan ile olası işbirliğinin ülke dış politikalarına yansımasına ilişkin bu çalışmada, Uluslararası Politik Ekonomi programının disiplinler arası vizyonu gereği uluslararası ilişkiler, ekonomi-iktisat ve mühendislik alanlarındaki kaynaklardan istifade edilmeye gayret edilmiştir. Çalışmanın literatüre Toryum, Pakistan-Türkiye nükleer işbirliği dış politika yansımaları çerçevesinde katkısı umulmaktadır.
Defining and naming the Kurdish issue: Institutions, opinion leaders and parties

Kürt sorunu tarihsel geçmişşe dayanan, ekonomik, sosyal güvenlik, kültürel ve demokratik hak sorunları boyutu olan Türkiye'nin yalnız iç siyasetini etkilemekle kalmayan dış politikasını özellikle Ortadoğu ülkeleri, AB ve ABD ile ilişkilerini derinden etkileyen bir sorundur. Türkiye siyaseti açısından önemli olan Kürt sorunun çözülememesi, sorunun bir türlü tanımlanamamış ve adlandırılamamış olmasındandır. Bu nedenle Kürt sorununa farklı çevrelerce kabul edilebilecek genel bir tanımlama ve adlandırma yapılmasının sorunun çözümüne katkıda bulunacaktır. Tezin birinci bölümünde Kürt sorununun tarihsel geçmişşi anlatılmıştır. Bu bölüm Kürt sorununun kısa bir tarihidir. Üç dönemden oluşan bu bölümde Osmanlı İmparatorluğu'nda Kürtler ve Kürt sorunu, Milli Mücadele Dönemi'nde Kürtler ve Kürt sorunu, Türkiye Cumhuriyeti'nde Kürtler ve Kürt sorunu anlatılmıştır. Kürt sorununun tarihsel gelişimine değinilmesinin ardından tezin ikinci bölümünde, Kürt sorunu tanımlanmaya çalışılmıştır. Kürt sorununu oluşturan unsurlar; yani güvenlik sorunu, sosyo-ekonomik sorunlar ve kültürel ve demokratik haklar sorunu bu bölümde incelenecektir. PKK terörü, Türkiye Cumhuriyeti'nin PKK terörünün bitirilmesine yönelik aldığı önlemler ve diğer devletlerin PKK ile ilişkisi gibi önemli alt başlıklar Güvenlik sorununu oluşturmaktadır. Sosyo-ekonomik sorunlar ise; göç, eğitim, çalışma ve gelir sorunlarını içermektedir. Kültürel ve Demokratik haklar sorunu ise, insan hakları ihlallerinin ve anti demokratik uygulamaların yarattığı sorunlardan oluşmaktadır. Bu başlıkların hepsi Kürt sorununun parçalardır. Kürt sorunun tanımlanmasının ardından tezin üçüncü bölümünde; Kürt sorunun siyasi partiler, devlet kurumları, sivil toplum örgütleri ve kanaat önderleri tarafından nasıl tanımlandığı, nasıl açıklandığı ve nasıl adlandırıldığı incelenmiştir. Bu kişiler ve kurumlar, Türkiye Cumhuriyeti'nin iç ve dış siyasetini yönlendirdikleri gibi, toplumu da yönlendirmektedirler. Kürt sorununun çözülebilmesi için bu kişi ve kurumların soruna bakış açıları anlaşılmalı ve sorunun çözümü için ortak bir tanımlama yapılması sağlanmalıdır. Bu tez Osmanlı İmparatorluğu'nun Kürdistan coğrafyasınıda hakimiyet kurmasından AKP önderliğinde Kürt sorununun çözümü için politika üretme çalışmalarının durduğu 2009 yılına kadar geçen sürede yaşananları referans almıştır. Farklı bakış açılarındaki kişi ve kurumların Kürt sorununa ilişkin görüşleri incelenerek hazırlanan bu tezin genel amacı; Kürt sorununun çözülmesi için toplumun farklı bakış açılarına sahip bütün kesimleri tarafından kabul edilecek bir adlandırma ve tanımlama yapılması gerektiğine dikkat çekmektir. Çalışma Kürt Sorununun birden fazla şekilde tanımlandığını ve adlandırıldığını, sorunun çözümü için tek bir tanımlama ve adlandırılma yapılması gerektiğini göstermiştir.
The limits of realist conceptions of security: Examing the views of Campbell and Waever

Bu tezde Soğuk Savaş sonrası dönemde yeniden şekillenmeye başlayan uluslarası düzenin kurulması ve devam ettirilmesinde, realist okulun temel prensiplerinden biri olan güvenlik meselesinin yeri ve öneminin eleştirisini sunan iki farklı ve çağdaş teori sunulmuştur. Tezde Soğuk Savaş dönemi politikalarının belirlenmesinde kilit bir rol oynayan 'güvenlik meselelerinin', bu savaşın bitmesiyle birlikte etkisini yitirip yitirmediği, yitirmediyse nasıl bir hale dönüştüğü gibi sorular etrafında kurgulanmış olan David Campbell ve Kopenhag Güvenlikleştirme Okulu'nun görüşleri incelenmiştir. Her iki görüş de güvenlik meselelerine eleştirel bir okuma sunma, ve post-modern düşüncelerden neşet etmeleri bakımından ortak bir çerçevede buluşsalar da güvenlik kavramına yaklaşımları ve sundukları olası çözümler bakımdan farklılaşmaktadırlar. Bu tezin ilk üç bölümünde bu görüşlerin ayrıntılı sunumları verilmiş, güvenlik kavramına yönelttikleri eleştiriler gösterilmiştir. Sonraki bölümlerde, her iki görüşün de sundukları eleştiriler doğrultusunda halihazırdaki güvenlik kavramına getirdikleri eleştirilerin bir soruşturulması yapılmış ve iddia ettikleri gibi ana akım güvenlik kavramına getirdikleri eleştirilerin hakikaten mevcut güvenlik kavramının ötesine geçip geçmedikleri sorusu sorulmuştur. Bu tezin asıl derdi, mevcut güvenlik kavramı ve etrafında oluşan meselelere eleştirel bir yaklaşım sunan çağdaş iki teorinin sundukları eleştiri ve katkıların mevcut güvenlik kavramının ötesine geçip geçemediklerinin bir soruşturmasıdır. Yapılan soruşturmanın sonucunda, her iki görüşün de mevcut güvenlik kavramına ciddi eleştiriler sundukları, hristiyanlıkla olan bağlarının ifşa edildiği, demokrasi ve özgürlük ve haklarla olan temel uyuşmazlıklarının gösterildiği ve fakat düşmanın ötekileştirmesi adı altında insandışılaştırılması ve savaş arenasında arkaik bir tepki olarak köleliğin tekrardan çeşitli şekillerde ortaya çıkmasına bir çare sunamadıkları ortaya çıkmıştır.
Terörle mücadelede güvenlikçi yaklaşımlar; PKK ve IRA terör örgütleri üzerine karşılaştırmalı bir inceleme

Günümüzde uluslararası bir boyut kazanan terör sorunu, dünya gündemini her geçen gün daha fazla meşgul etmeye başlamıştır. Ülkelerin teröre karşı bütünleşik bir mücadele stratejisi üretememesi, terörü daha da büyütmektedir. Terörle mücadelede günümüz koşullarında stratejilerin geliştirilmesi gerekmektedir. Teröre sadece dar bir bakış açısıyla bakılıp, terör ve terörizm kavramları birbirinden ayırmadan yapılan mücadelelerin bir başarı sağlaması olanak dışıdır. Ülkeler, teröre karşı genellikle güvenlik perspektifinden bakarak, kapsamlı bir strateji üretmekte zorlanmaktadır. Terörizm, onu besleyen sosyal dinamizmler, ekonomik, kültürel ve politik alanlarda da incelenip bu bağlamda stratejiler üretilmelidir. Aksi takdirde uygulanan güvenlik stratejileri terör örgütlerine propaganda aracı sağlamaktan başka bir işe yaramamaktadır. Türkiye, terör örgütlerine karşı mücadelede askeri alanda başarı sağlasa da bu başarıyı diplomasi ile destekleyememektedir. Teröre karşı taktiksel alanda sağlanan başarı sosyal, kültürel ve ekonomik değerler bağlamında pekiştirilmemiştir. Bu nedenle terörle mücadele uzun yıllara yayılmış, günümüzde daha fazla güvenlik ve huzur ortamını bozmaktadır. Yıllar içinde binlerce masum insanın hayatına mal olan terör, Doğu bölgelerinin yaşam koşullarına dolaylı olarak etki etmektedir. Güven ve istikrar ortamının oluşmaması, bölgenin ekonomisine zarar vermekte, işsizlik yüksek seviyelere çıkmıştır. Bu nedenle iş bulmakta zorlanan bölge halkı, batı illerine göç etmek zorunda kalmaktadır. Terör mensupları ile müzakere yollarına girişmek, haince bir hareket sayılmaktadır. Ancak İngiltere'nin IRA'ya karşı uyguladığı güvenlik odaklı politikaları yumuşatarak müzakere sürecine girmesi neticesinde varılan sonuç incelendiğinde gerektiği zaman örgüt üyeleriyle müzakerenin bazen sonuca götürdüğü görülmektedir. Aslında bu müzakereler doğru bir şekilde yapıldığı zaman terörün elini kolunu bağlayabilmektedir. Müzakere olmadan bir sonuca varılamamakta ve terör, masum insanların hayatlarına mal olmaya devam etmektedir. Disiplinli, sağlam iradeli, profesyonel müzakerecilerin çabası, çözüm sürecine giden yolu kısaltmaktadır. Bu müzakereler gizli veya açık olsun, neticede ülkenin faydasına olmalıdır. Teröre karşı mücadele yöntemleri ne kadar doğru ve yapılan stratejik hataların getirdiği sonuçlar nelerdir? Bu tezde bu konulara değinilmiş olup terör ve terörizm ile ilgili kavramlar açıklanmıştır. Terör örgütlerinin stratejileri ve saldırılarda kullandıkları yöntemler araştırılıp özetlenmiştir. Geleneksel Güvenlik Teorileri ve Yeni Güvenlik Teorileri açıklanmış, bu teorilerin getirdiği sonuçlar incelenmiştir. PKK ve IRA karşılaştırılmış olup Türkiye ve İngiliz hükümetinin teröre karşı uyguladıkları güvenlik odaklı politikalar incelenmiş ve karşılaştırılmıştır. Teröre karşı güvenlik odaklı stratejilerin getirdiği sonuçlara değinilmiş ve teröre karşı mücadelenin sosyal, kültürel ve ekonomi politikalarıyla desteklenmesinden sonraki etkiye vurgu yapılmıştır.
Applicability of science diplomacy and commitments of paris agreement in realist theory: Turkey case

İklim değişikliği 21. yüzyılın en önemli sorunlarından birisi olarak kabul edilmektedir. Paris Anlaşması bilim diplomasisinin bir boyutu olan diplomaside bilimin bir ürünü olarak ortaya çıkmış olup, iklim değişikliği ile etkili bir şekilde mücadele edebilmek amacıyla bütün devletlerin ortak kararıyla 2015 senesinde imzalanmıştır. Ancak anlaşmayı imzalayan devletlerin taahhütleri, anlaşmanın temel hedeflerinin gerçekleştirilebilmesi için yetersiz kabul edilmektedir. Bu sebeple, bu tez çerçevesinde Paris Anlaşması'nın ortaya çıkma süreci, ülkelerin yetersiz taahhütlerinin sebepleri ve bilim diplomasisi kavramı üç boyutuyla birlikte incelenecektir. Bu kavramların incelenmesi açısından Türkiye iyi bir örnektir çünkü hem Türkiye'nin taahhütleri yetersiz kabul edilmiş, hem de anlaşma Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından hala onaylanmamıştır. Anlaşmanın yükümlülüklerinin yerine getirilmesi, Türkiye'nin ulusal çıkarlarıyla çatıştığı için, Türkiye anlaşmayı onaylamamaktadır. Bu çalışma Türkiye'nin yenilenebilir enerji potansiyeli ve enerji bağımlılığını inceleyerek, kısa vadede anlaşmanın parlamentoda onaylanması ve taahhütlerinin yerine getirilmesinin Türkiye'nin ulusal çıkarlarıyla çatışsa da, uzun vadede Türkiye'ye ekonomik ve politik bir takım katkılar sağlayacağını gösterecektir.
11 Eylül terör saldırıları ve Amerika Birleşik Devletlerinin Afganistan müdahalesi

Haziran 2006 Danışman: Yrd. Doç. Dr. Timuçin KODAMANBu tezin Amacı, ABD'nin Afganistan Müdahalesi ile Orta Asya bölgesindeki güç dengesini nasıl lehine geliştirdiğini incelemektir. Çalışmanın temel çıkış noktası, 11 Eylül 2001'de meydana gelen terör saldırılarının ABD'ye sunmuş olduğu fırsatları inceleyerekAfganistan Müdahalesinden sonra elde ettiği kazançları araştırmaktır. Bu konuyu tahlil edebilmek için Afganistan'da meydana gelen iktidar savaşlarının gerisinde yatan sebeplerinyeterince anlaşılması ve açıklanması gerekmektedir. Bu çalışma sırasında üç temel varsayım geliştirilmiştir. Bu çalışmanın bulguları aşağıdaki gibidir:İlk olarak, Afganistan, Batıdan Doğuya ve Kuzeyden Güneye Orta Asya'da önemligüzergahlara sahiptir. Bu yüzden bu ülkede güç mücadelesi geçmişşten günümüze devam etmektedir. Bölge sistemini belirleyen güçlerin çatışan çıkarları Afganistan'da huzur ve istikrarı engellemektedir. İkinci olarak, 11 Eylül terör saldırılarına kadar Afganistan ve Orta Asya'dakiçıkarlarını kaybetmekle karşı karşıya kalan ABD, terör saldırılarını fırsat olarak değerlendiripAfganistan'a müdahale ederek gelecekteki çıkarlarını garanti altına almaya çalışmaktadır. Üçüncü olarak, Afganistan'da ABD lehine oluşan durum, bölge sistemindekigüçlerden Rusya, Çin ve İran'ı olumsuz olarak etkilemektedir. Ancak bu devletler bölgede güç sahibi olmak için yeni politikalar üretebilecek ve uygulayabilecek güçlerdir. Sonuç olarak, büyük devletler Afganistan'daki güç mücadelesinden vazgeçmediklerisürece bu ülkede barış, huzur ve istikrar beklenmemelidir.
Security in and around Afghanistan since the NATO withdrawal in 2014

Bu tez, NATO güçlerinin, 2014 sonunda Afganistan'dan çekilmesinin Afganistan ve Afganistan'ın yakın çevresindeki güvenlik durumu üzerindeki etkilerini incelemeyi hedeflemektedir. Bu tezin argümanı NATO güçlerinin Afganistan'dan çekilmesi sonrasında genel güvenlik durumunda kayda değer bir bozulma yaşandığı ve söz konusu durumun Afganistan'ın komşuları için de bir güvenlik sorunu haline geldiğidir. Afganistan'ın, komşularının kurbanı olduğunu iddia eden bazı akademisyenlerin görüşlerinin aksine bu tez, komşu bölgelerin güvenlik dinamikleri açısından çevresel bir ülke olan Afganistan'ın güvenliğinin, bölgesel meselelerin komşu bölgelerin lehine güvenlik öncelleştirmeleriyle yaratılan boşluğunun incelenmesiyle daha iyi anlaşılabileceğini savunmaktadır. Bu argüman, Afganistan'ın güvenliğine yönelik bölgesel olmayan büyük güç müdahalesinin uzun zamandan beri Afganistan'daki bu güvenlik boşluğunu doldurma ihtiyacından kaynaklandığını iddia etmektedir. Afganistan'daki güvenliği artırma konusundaki büyük güç ilgisi ve kapasitesi, büyük güçlerin diğer bölgelere olan ilgilerinin artması ve Afganistan'daki belirli güvenlik ihtiyaçlarının tahammül edilebilir seviyede sağlanmasına paralel olarak azalmaktadır.
The nature of political interaction in Turkish domestic politics: Debates on Annan plan (2004) and the presidential election (2007)

Bu tez siyasi etkileşimlerin doğasını Türkiye iç politikasındaki iki kritik politik konu çerçevesinde incelemektedir: 2004 yılında gerçekleşen Kıbrıs Annan Planı müzakereleri ve 2007 yılındaki cumhurbaşkanlığı süreci, ve uluslararası çevrenin bu süreçlere etkisini analiz etmektedir. Bu tez uluslararası ilginin varlığı veya yokluğunun iç politika etkileşimlerin doğasını önemli derecede etkilediğini öngörmektedir. Yukarıda sözü edilen çatışmalı iç politika olaylarında uluslararası aktörlerin varlığı ilişkileri daha dengeli ve işbirlikçi yapmıştır. Ancak, böyle bir varlığın olmaması daha agresif manevralara ve daha keskin kutuplaşmalara neden olmuştur. Ayrıca, iç politika aktörlerinin çatışmacı veya işbirlikçi olma seviyelerinin, yine bu aktörüleri uluslararası aktörler ile olan ilişkilerinin düzeyine göre değiştiği sonucuna varılmıştır. Bu çalışma karşılaştırmalı vaka analizine dayalıdır ve süreç analizi metodolojisi ile yapılmıştır. Bu anlamda, bu araştırmanın ana hedefi iç politikadaki aktörlerin politik etkileşimlerini kodlayarak politik anlamda hassas iki olayın politika yapma ve karar alma süreçlerini analiz etmektir.
Ekümeniklik ve Fener Rum Patrikhanesi

Lozan'da Patrikhane'nin siyasi faaliyetlerde bulunmaması karşılığında Türkiye'de kalmasına izin verilen Fener Rum Patrikhanesi, 2. Dünya Savaşından sonra güçlenen Rus Ortodoks kilisesine karşı Amerika'nın Fener Rum Patrikhanesi'ni dış politikada bir araç olarak kullanmak istemesiyle farklı bir boyut kazanmıştır. Soğuk savaş döneminde göreve gelen Bartholomeos, her fırsatta Patrikhane'nin Ekümenikliğini iddia ederek uluslararası alanda çalışmalar yapmıştır. Patrikhane'nin yaptığı bu çalışmaların amacı, İstanbul'da Vatikan modeli bir yapıyı gerçekleştirmektir. Bu yolda yapılmak istenen ilk aşama Türk hukuk mevzuatından Patrikhane'yi bağımsız kılmaktır. Bundan sonraki aşama ise, Heybeliada Ruhban Okulu'nun açılmasıdır. Patrikhane bu amacına ulaşabilmek için yoğun dış temaslar yürütmekte ve Türkiye'nin üzerinde baskı oluşturmaya çalışmaktadır.