turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İşverenin işyeri sağlık birimi kurma ve işyeri hekimi bulundurma yükümlülüğü

İş sağlığı ve güvenliği, çalışma ortamının sağlıklı kılınması ve özellikle iş kazalarıyla meslek hastalıklarının önlenmesi bakımından, sosyal devlet ilkesinin bir gereğidir. İşçinin sağlığının korunması aynı zamanda iş sözleşmesinden kaynaklanan bir işveren borcudur. Bu doğrultuda, İş Kanunu'nun 81. maddesi işverenlere kamusal yükümlülükler de öngörmüştür. İşyeri hekimleri, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması konusunda önemli görevler üstlenirler. Gerek sağlık birimlerinin kurulması ve gerekse de işyeri hekimlerinin çalışma koşulları hakkındaki usul ve esaslar, Ülkemizde öteden beri çeşitli tartışmalara konu olmuştur. Bu çalışmamızda, sağlık birimi ve işyeri hekiminin uluslararası alandaki durumu ile Ülkemizdeki durumu tarihsel süreç içinde incelenmiştir. İşyeri hemşiresinin, bugün için mevzuatımızdan bulunmamasının eksikliği açıklanmıştır. Son olarak da sağlık ve güvenlik birimi ve işyeri hekimine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranan işverene uygulanacak yaptırımlar ve bu yaptırıma karşı başvurulacak kanun yolları incelenmiştir. Tezimize konu yükümlülükler ve bu yükümlülüklere aykırılık halinde uygulanacak yaptırımlar, yakın zamanda birçok değişikliğe uğramış konular olduğu için, bu değişikliklerin nedenleri ve sonuçları üzerinde de durulmuştur. Bu çalışmamızda incelediğimiz konuların ışığında, ilgili bölümlerde, Tez yazımının son aşamasında yürürlüğe giren İşyeri Sağlık ve Güvenlik Birimleri ile Ortak Sağlık ve Güvenlik Birimleri Hakkında Yönetmeliğin ilgili maddelerinin değerlendirmeleri yapılmıştır.
Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, kurulmuş örgütü yönetme veya bu örgüte üye olma

Örgütlü suçluluk, eski zamanlardan günümüze kadar gelen önemli bir suç türüdür. Ancak, günümüzde teknolojik gelişmelerin de katkısıyla daha karmaşık bir hal almış ve bu nedenle suç örgütleri ile mücadele daha da zorlaşmıştır. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme ve üye olma fiilleri, işlenecek suçlar bakımından birer hazırlık hareketi olmasına rağmen korunan hukuksal değerin önemi göz önüne alınarak müstakil birer suç olarak düzenlenmiştir. Tezin ilk bölümünde suç örgütü kavramına, suç örgütleri ve suça iştirake ilişkin genel değerlendirmelere, suç örgütlerinin tarihçesine ve suç örgütleri ile ilgili ilk ceza normlarına, ayrıca bazı kriminolojik suç örgütleri türlerine yer verilmiştir. Bunun yanı sıra, tezin ikinci bölümünde ise suç örgütü kurma veya yönetme suçu, üye olma suçu, suç örgütüne üye olmamakla beraber örgüte yardım etme ve suç örgütünün propagandasını yapma suçları ve ayrıca bu suçlarla ilgili etkin pişmanlık hükümlerin ve yaptırımlar yer almaktadır. Nihayetinde, çalışmanın üçüncü ve son bölümünde; suç örgütüne üye olmamakla beraber örgüt adına suç işleme, örgüt yöneticilerinin işlenen suçlardan dolayı sorumluluğu, suçların özel görünüş biçimleri ile Türk Ceza Hukukunda suç örgütü ile ilgili diğer düzenlemelere yer verilmiştir.
The application of Eu competition law in the European natural gas market

Bu tezin amacı Avrupa Birliği Rekabet Hukuku kurallarının AB doğalgaz marketinde nasıl uygulandığının incelenmesidir. Marketin inceleme alanı olarak seçilme sebebi, bu alanın liberalizasyon sürecinden önce AB üye devletlerin ulusal sorunu olarak görülmesi ile doğalgaz kaynaklarının tekeller tarafından işletilmesi ve konununAB seviyesinde ele alınmamasıdır. Ayrıca marketin ithal doğalgaza ve altyapı tesislerine, örneğin doğalgaz boru hattı ve doğalgaz depolama ünitelerine erişime bağlı olması ve bu bağlılığın rekabet açısından market koşullarını belirlemesi de tez konusunun seçiminde etken olmuştur. İnceleme, marketteki gelişmelerin ve liberalizasyon sürecinin değerlendirilmesi ve AB Komisyon soruşturmaları ile AB Adalet Divanı'nın verdiği kararlar ışığında gerçekleştirilecektir. Doğalgaz anlaşmalarının özellikleri ve doğalgaz marketindeki iştiraklerin hakim durumu AB İşleyişi Hakkında Anlaşma'nın 101. ve 102. maddeleri kapsamında analiz edilecek ve ayrıca markette planlanan birleşme işlemleri de AB Birleşme Regülasyonu kapsamında ele alınacaktır.
Türk Kamu Hukuku açısından engellilerin hukuki statüsü

tarih boyunca insanoğlunun anlamaya, tanımlamaya ve ortadan kaldırmaya çalıştığı bir olgu olmuştur. Engellilerin yaşadığı zorluklar ilk önce bir sağlık sorunu olarak algılanmıştır. Ancak daha sonra zorlukların nedeni olarak toplum görülmeye başlanmıştır. Engellilerin öncelikli sorunları erişim, istihdam ve ayrımcılık olmaktadır. Devletler bu sorunları çözmek için çeşitli hukuki düzenlemeler yapmaktadırlar. Özellikle engelli ayrımcılığına karşı ciddi önlemler alınmıştır. Engellilerin hakları her zaman korunmalıdır. Zira sonuç olarak insanlar ya engellidir ya da bir gün muhakkak engelli olacaklardır.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda iddianamenin iadesi kurumu

İddianamenin iadesi kurumu, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa geçiş dönemindeki yeni yasanın ceza adaletsistemimize getirdiği en köklü yeniliklerden birisidir. 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Kamu Davasının Açılması başlıklı ikinci kısmında, kanunun 174. Maddesinde düzenlenmiştir. 25.05. 2015 Tarih ve 5353 sayılı yasa ile kanun, henüz yürürlüğe girmeden tadil edilmiştir. Uygulamada özellikle yetersiz düzenlenip mahkemelere sunulan iddianamelerin önüne geçilerek filtre fonksiyonunu yerine getirmesi, buna bağlantılı olarak kişilerin lekelenmeme haklarının zedelenmemesi, yargılamaların hızlandırılması ile tek celsededuruşmanın bitirilmesi amacı, kurumun sisteme girmesinde başat rol oynamışlardır. Kanunun sistematiğine göre soruşturma evresi içerisinde düzenlenen kurumun, kimi yazarlar tarafından ayrı bir evre ya da ara muhakeme evresi olarak kabul edildiği görülmektedir. Ceza yargılamasının asıl amacı hukukun toplanmasına izin verdiği delillerin yinehukuka uygun yöntemlerle toplanarak, bu şekilde maddi gerçeğe ulaşmaktır. Bu kapsamda delillerin toplanmasından sonra yeterli şüphe üzerine düzenlenerek yetkili ve görevli mahkemeye sunulan, kişiye bir suç ithamında bulunan iddianamenin mahkeme tarafından kabul edilmesi ile aleni olan kovuşturma aşaması başlayacağındaniddianamenin kanunda gösterilen şekilde ve içerikte olması gerekecektir. Aksi takdirdeusulüne uygun olarak düzenlenmeyen iddianame Cumhuriyet başsavcılığına iade edilecektir. Çalışmamızda iddianamenin iadesi kurumun tanımı, ceza usul mevzuatımızagirişi, hukuki niteliği, amacı, süresi, nedenleri, iade yasakları, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesi ile bağlantısı, uygulamadaki yeri irdelenmiş, ayrıcaiddianamenin iadesinin sonuçları ve iade kararına karşı başvurulabilecek kanun yolu üzerinde durulmuştur.
Ceza Muhakemesi Hukukunda kanunyolu olarak temyiz

Tezimizin konusu, Ceza Muhakemesi Hukukunda kanun yollarından temyizdir. Kesinleşmemiş son kararlara karşı başvurulabilen bir kanun yolu olduğu için olağan; kararlar, hukuka uygunluk yönünden ele alındığından hukuki derece kanun yoludur. Temyizin amacını içtihatlardaki birliği sağlama ve somut olay adaletini gerçekleştirme olarak kabul ettiğimizde temyizdeki yargılamanın özellikleri, Temyiz Mahkemesinin neyi denetlemeye ehil olup olmadığını bize gösterecektir. Temyiz yargılaması bir olay yargılaması değildir. Bu nedenle yargılama dosya üzerinden yapılır ve yazılılık ilkesi geçerlidir. Temyiz yargılamasında karşımıza maddi ve hukuki yönlerin ayrılması sorunu çıkmaktadır. Bu konuda kesin bir ayrım yapmak oldukça zordur. Temyiz Mahkemesi, ilk derece mahkemesinin olgu saptamalarıyla bağlı olacak, onları denetleyemeyecektir. Ancak olgu saptamalarının, kendi içlerinde çelişkili olmaları, mantık yasalarına, genel deneyim kurallarına, bilimsel bilgiye ve herkesçe bilinen konulara aykırılık taşımaları halinde Temyiz Mahkemesince denetlenecektir. İlk derece mahkemelerinin vermiş olduğu son kararların denetiminde hukuksal denetimin yanında maddi denetim de bir gerekliliktir. Kanımızca, temyiz denetiminin, Temyiz Mahkemesini olay mahkemesi haline getirmeksizin genişletilmesi daha doğru olacaktır. Temyiz denetiminin buradaki sınırı, Yargıtay'ın kendisinin delil araştırmasına girmeksizin aykırılıkları saptamasının gerekmesidir.
Özel Hukuk ve Ceza Hukuku açısından gebeliğin sonlandırılması

Bu çalışma gebeliğin sonlandırılmasının hukuki ve cezai sonuçlarını açıklamayı amaçlamaktadır. Hukuk, gebeliğin sonlandırılmasına esas olarak 'hak' temelinde yaklaşmaktadır. Gebeliğin sonlandırılmasında, müstakbel anne, cenin, baba veya eş, toplum, devlet gibi pek çok menfaat sahibi bulunmaktadır ve bunlardan hangisinin veya hangilerinin sahip olduğu menfaatin bir hak olarak tanınacağı, büyük ölçüde izlenen hukuk politikasının bir sonucudur. Türk hukukunda gebeliğin sonlandırılmasının şartları esas olarak Nüfus Planlaması Hakkında Kanun'da düzenlenmiştir. Ayrıca ikincil düzenlemelerde bu şartlar somutlaştırılmaktadır. Öte yandan Türk Ceza Kanunu'nda da esas olarak gebeliğin sonlandırılmasının cezai sonuçlarına ilişkin çeşitli düzenlemeler bulunmaktadır. Gebeliğin sonlandırılmasında, söz konusu kanuni düzenlemelere aykırı davranılması halinde, gebeliğin hukuka aykırı bir şekilde sonlandırıldığından söz edilecektir ve gebeliği sonlandıran kişinin hukuki ve cezai sorumluluğu gündeme gelecektir.
Mukayeseli Hukukta devlet sırrı

Temel olarak, vatandaşının huzur ve refahı için var olan 'Devlet'in yükümlülükleriçeşitlidir. Bu yükümlülüklerden en önemlilerinden birisi, hem kendi hem de vatandaşının varlığına tehdit niteliği taşıyan olgulara karşı savunma, başka bir deyişlekoruma yükümlülüğüdür. Korumak ve korunmak güdüsüyle, devletin sırlarını saklamaarzusu kişinin temel hak ve hürriyetleri ile çatışma haline gelebilir. Bu durumda kişinin temel hak ve hürriyetleri ile arasında hassas bir denge kurulması gerekmektedir. Böylesine hassas bir dengenin ne tek başına idarenin uygulamalarıyla ne de başlı başına yargı kararlarıyla korunması mümkündür. Bunun dışında, idareninantidemokratik eğilimler içinde bulunması, yolsuzlukları gizlemek istemesi gibi sebepler bir takım bilgileri devlet sırrı adı altında gizlemek istemesine sebebiyet verebilir. Bu sakıncaların önüne geçebilmek ve bahsi geçen hassas dengeyikoruyabilmek için pozitif düzenlemeler bu konuda önemli bir yere sahiptir. Çalışma, gizliliği ve dolayısıyla devlet sırlarını bu hassas denge etrafında ele alarak;Türk ve Yabancı mevzuatlar ile Uluslararası Belgeler ışığında devlet sırlarının hukuk alemindeki yerine odaklanmaktadır.
Temsilde adalet ve yönetimde istikrar ilkeleri çerçevesinde Türkiye'de seçimler (1946-1965)

Siyasi partiler ve seçimler demokrasinin vazgeçilmez unsurlarıdır. Seçim sistemleri, temsilcilerin belirlenmesinde başat rol oynamaktadır. Seçilmişler ülkeyi ve toplumu ilgilendiren hemen her konu hakkında karar vermekte, böylelikle ülkenin geleceğini tayin etmektedirler. Başarılı bir ülke ekonomisi ve toplumsal huzur için hükümetlerin istikrarı önemlidir. Bunun sağlanmasında seçim sistemi önem arz etmektedir. Seçim sisteminin başarılı etkileri toplumun her bölümünde kendini gösterebileceği gibi olumsuz özellikleri de aynı şekilde yansımaktadır. Tüm sorunları çözebilecek bir seçim sistemi mevcut değildir. Seçim sistemleri ve seçim tartışmaları bu sebeplerle hala güncelliğini korumaktadır. Türkiye'de seçim ve seçim sistemi ile ilgili hususlar devamlı değişim halinde olmuştur. Seçim kanunları birkaç kez tamamen yenilenmiş ve yüzlerce kez yapılan kanun değişikliği ile seçim sistemi üzerinde değişikliklere gidilmiştir. Bu çalışmada, Türkiye'de 1946- 1965 yılları arasında seçim sistemleri ve seçim sistemlerine getirilen yenilikler tartışılmıştır. Seçimler ve seçim sistemleri geçmişşte olduğu gibi günümüzde de en çok tartışılan konulardan biridir. Seçim sistemleri öncelikle teorik yönüyle ele alınmış, bunun pratikte nasıl uygulandığı, Türkiye siyasetine ne etkileri olduğu 'temsilde adalet ve yönetimde istikrar ilkeleri' perspektifinde açıklanmaya çalışılmıştır. Seçim sistemlerine dair siyasi tartışmalar genel olarak temsilde adalet ve yönetimde istikrar ilkelerini bağdaştıran bir sistemi oluşturma çabası üzerinedir. Ancak uygulanan seçim sistemlerinde genel olarak bir ilke ön plana çıkarken diğeri hep geri planda bırakılmıştır. Çalışmada, seçim sisteminde yapılan değişimin temsilde adalet ve yönetimde istikrar bağlamında etkileri, siyasal sonuçları tartışılacaktır. Bu çalışmanın amacı seçim sisteminin siyasal hayat üzerindeki etkisini incelemektir. Seçim sisteminin seçim sonuçlarına etkisinin boyutlarını temsilde adalet ve yönetimde istikrar bağlamında tartışılacak ve seçim sonuçlarına etki eden diğer unsurlarla ilişkisi irdelenecektir. Bu amaç doğrultusunda önce seçim sistemleri ve unsurları açıklanacak; ardından 1946- 1965 dönemi seçimleri sırasıyla ele alınacaktır.
Cumhuriyet Dönemi Roma vergi sistemi

Cumhuriyet Dönemi'nde, Roma Devleti için vergi önemli bir kamu geliri olmuştur. Roma Devleti, kendi vatandaşlarını ve eyaletleri dolaylı ve dolaysız vergiler ödemekle, müttefiklerini ise yapmış olduğu ittifak antlaşmaları çerçevesinde asker ve gemi sağlamakla yükümlü hale getirmiştir. Ancak M. Ö. 89 yılında müttefiklere vatandaşlık hakkı tanınması, dolaylı vergiler açısından müttefikler ile Roma vatandaşlarını aynı konuma getirmiştir. Roma vatandaşlarının başlıca ödemekle yükümlü olduğu vergiler tributum, portorium ve vicesima manumissionis'dur. Tributum, Roma vatandaşlarının, census'a göre ödemekle yükümlü olduğu dolaysız bir vergidir; gümrük ve liman vergisi portorium ile azat edilen kölenin değerinin %5'i oranındaki azat etme vergisi vicesima manumissionis ise dolaylı vergilerdir. Roma vatandaşlarının vergi yükü, özellikle tributum vergisinin oluşturduğu yük, Roma eyalet idaresinin oluşumuna paralel olarak hafiflemiştir. Eyaletler, Roma'ya vergi ödemek zorunda kalmışlardır. Her eyaletin vergilendirilme şekli birbirinden farklı olmuş, bazı eyaletler yıllık olarak belirlenen bir meblağ öderken bazıları tarım arazilerinden elde edilen mahsulün onda birine karşılık gelen öşür vergisine tabi tutulmuştur. Roma Devleti, gerek eyaletlerde gerekse İtalya'da dolaylı vergileri, publicani adlı vergi mültezimleri aracılığıyla toplamıştır.
4857 sayılı Kanuna göre fazla çalışma

Çalışma süresi, iş sözleşmesinin esaslı unsurlarındandır ve işçi ve işveren arasındaki temel sorunlardan biridir. Ülkemizde çalışma süreleriyle ilgili olarak birden fazla tez çalışması yapılmıştır. Bu çalışma ise, fazla çalışma ve 4857 sayılı Kanunda çalışma sürelerini düzenleyen bazı hükümler ile sınırlı tutulmuştur. Bu çalışmanın amacı, çalışma süresinin düzenlenmesine ilişkin yasa hükümlerini fazla çalışmayla bağlantısı içinde incelemek, fiili olarak fazla çalışma teşkil ettiği halde, yasada farklı hukuki temele oturtularak farklı sonuçlar bağlanan uygulamaları ele almak, çalışma süresinin konumlandırılışı açısından özellik arz eden ve normal düzenden ayrılan gece çalışması, kısa çalışma ve telafi çalışması gibi düzenlemeleri ve doğal olarak fazla çalışmanın kendisini incelemektir. Fazla çalışma ve fazla sürelere çalışmadan bahsedebilmek için her şeyden önce sınırlandırılmış bir çalışma süresi gereklidir. Çünkü sınırlandırılmış süre, işçinin sağlığı ve güvenliği ile yakından ilişkilidir. 1475 sayılı İş Kanunu çalışma süreleri açısından katı düzenlemeler içermekteydi. 4857 sayılı İş Kanunu ise esnek çalışma ilkeleri ile büyük değişiklikler ve yenilikler getirmiştir. Fazla sürelerle çalışma, kısa çalışma, telafi çalışması, kısmi süreli çalışma gibi yeni kavramlarla haftalık çalışma süresinin haftanın çalışılan günlerine farklı bir şekilde dağıtılması ile yoğunlaştırılmış iş haftası ve denkleştirme imkanı getirilmiştir. Bu çalışmada çalışma sürelerinin denkleştirilmesinin ve çalışma sürelerinin haftanın günlerine farklı şekilde dağıtılmasının fazla çalışma konusuna etkisi, fazla sürelerle çalışma kavramı, fazla çalışma ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı gibi yeni düzenlemeler ele alınarak fazla çalışma ve fazla çalışma ücreti anlatılmaya çalışılmıştır.
İslam Hukuku açısından devletin meşruiyeti sorunu Irak örneği

XX. Yüzyılın başından bu yana hilafet boşluğu yaşayan İslam dünyası, İslam devletlerinde meşruiyet sorununu beraberinde getirmiştir. Bu sorunun aşılabilmesi için İslam düşünürleri bazı kavramların ortaya konulmasına zemin hazırlamıştır. Bu süreçte sorunun çözülmesi için konulan kavramlardan biri de hakimiyet mefhumudur. Konuyla ilgili yapılan incelemeler ve klasik eserlerde bahsimizle ilişkin kısıtlı bilgi bulunmasından dolayı birçok İslam devletinde meşruiyet sorununun yaşandığı ve istikrarsızlığa sebep olduğu görülmektedir. Bu nedenle İslam hukuku açısından devletin meşruiyet sorununu ele almak için İslam tarihinde belirli bir dönem ilim merkezi ve hilafetin başkenti olarak yer alan Irak devleti örneği mülahaza edilmiştir.
Copyright in music and film industries: International framework and the European Union

öz Müzik ve film endüstrileri kitle iletişim, eğlence ve sanat sektörlerinin iki önemli bileşeni olarak dünyanın en büyük endüstrileri arasında yer almaktadır. Mevcut uluslararası eser sahibi hakkı sistemi hem eser sahipleri hem de komşu hak sahipleri için koruma sağlamaktadır. Bu koruma plak şirketleri veya film yapım şirketleri gibi girişimcilerin katkılarına dayanan film ve müzik endüstrileri için önem arz etmektedir. Ancak internet ve dijital sistemlerle ilgili son teknolojik gelişmelere bağlı olarak yetersiz kalmıştır. Bugün eser sahibi hakkının etkinliğini arttırmak iki temel çabayı gerektirmektedir Farklı ulusal hukukların uyumlaştırılarak uluslarası sistemin güçlendirilmesi ve mevcut eser sahibi hakkı sisteminin internete ve dijital teknolojiye uyumlu hale getirilmesi. Bu amaçlarla hem Avrupa Birliği'nde hem uluslararası alanda önemli adımlar atılmıştır. 1996 yılında WIPO tarafından imzalanmış olan iki uluslararası antlaşma 2002 yılında yürürlüğe girmiştir. Bu antlaşmalar bilgi toplumunda büyük önem arz etmektedir. Avrupa Birliği bu antlaşmalara taraf olabilmek amacıyla 2001 yılında bir direktif yayımlamıştır. Bundan başka, müzik ve film endüstrilerinin merkezi olan ABD'de de hem teknik hem hukuki çözüm yolları aranmaktadır.
Ahmet Cevdet Paşa Ve İslam hukukuna katkıları

Bu çalışmanın temel gayesi, Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde yetişen, tarih, hukuk, edebiyat gibi birçok alanda çalışmalar yapmış ve eserler vermiş, ender şahsiyetlerden biri olan kanunlaştırma dönemi hukukçularından Ahmet Cevdet Paşa'yı ve İslam Hukukuna katkılarını Risaletü'l-vefa isimli eseri ışığında incelemektir. Osmanlı Devleti'nde, Tanzimat'tan sonra girişilen kanunlaştırma çalışmalarının öne çıkan isminin Ahmet Cevdet Paşa olduğu, şüphe götürmez bir gerçektir. Ahmet Cevdet Paşa, Fransa'nın kanunlarının tercüme edilip alınması yönündeki kanaatlerin bütün şiddetiyle baskın olduğu bir dönemde, bu durumun; 'bir milletin hukuk yoluyla istila edilmesi ve tamamen teslim olup, yok olması anlamına geleceğini' söyleyerek, bu fikirde olanların karşısına çıkmış, onlarla yaptığı çetin mücadeleler sonunda onları ikna etmeyi başarmış ve İslam Hukuku'nun kanunlaştırılması olan Mecelle'nin hazırlanmasına karar verilmesini sağlamıştır. Ne var ki iş bununla bitmemiş, Ahmet Cevdet Paşa, başkanı olduğu Mecelle'yi hazırlama sürecinde de içerden ve dışardan bu fikre muhalif olanların sürekli hile ve entrikalarıyla mücadele etmek zorunda kalmıştır. Ahmet Cevdet Paşa, sonunda adının tarihe altın harflerle yazılmasına vesile olan, Türk İslam Medeni Hukuku Mecelle-i Ahkam-ı Adliyye'nin hazırlanmasını başarmıştır.
Mutlak bozma nedeni olarak savunma hakkının kısıtlanması

Tezimizin konusunu 'Mutlak Bozma Nedeni Olarak Savunma Hakkının Kısıtlanması' oluşturmaktadır. Savunma hakkının kısıtlanmasının mutlak bozma nedeni şeklinde düzenlenmesi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289. maddesinin 1. fıkrasının bendinde düzenlenmiştir. Tarihi süreçte ceza yargılamalarında savunma hakkı dönem dönem önemli bir yere sahipken, dönem dönem maddi gerçeğe ulaşma gayesinin her şeyden üstün tutulması sebebiyle göz ardı edilmiştir. Günümüzde İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nde ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yer alan birçok düzenlemeyle savunma hakkının ihlal edilmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde savunma hakkı kavramına, savunma hakkının tarihi gelişimine ve bu hakla ilişkili ceza yargılaması ilkelerine değinilmiştir. İkinci bölümde ise savunma hakkının kısıtlanmasının kanun yolu denetimi ele alınmış ve Türk hukukunda savunma hakkının kısıtlanmasının mutlak bozma nedeni sayıldığı önemli durumlar Yargıtay kararları ışığında detaylı olarak incelenmiştir.
İmar planlarının iptali

İdare hukuku alanına özgü bir hukuk dalı olması özelliğiyle imar hukuku konuları genel olarak İYUK çerçevesinde ele alınmaktadır. Ancak bazı hallerde özel hukuk kurallarının, idare hukuku kurallarına uyarlanması gerekliliği gündeme gelebilmektedir. Bunun yanı sıra imar planının iptali konulu uyuşmazlıklarda idare hukukuna egemen olan bazı ilkelerin uygulanması, idareler ve bireyler açısından farklı sonuçlar doğurabilmekte, iptal davasına özgü bir takım özelliklerin de bazı durumlar açısından farklı değerlendirilmesi zorunlu hale gelebilmektedir. Bu gibi durumlarla karşılaşan idareler açısından ise iptal davalarının sonucunda verilen kararların uygulanması veya yorumlanması bir problem haline gelmektedir. Kamu yararını doğrudan ilgilendiren imar planlarının iptali yönündeki kararlar, planın geçerli olduğu çevrede yaşayan kişileri ve farklı menfaat gruplarını etkilediği gibi idarelere güvenerek plan doğrultusunda hareket eden kişileri de ciddi ölçüde etkilemektedir. Dolayısıyla mahkemelerce verilecek iptal kararlarının, hakkaniyet ilkesi gözetilerek ve kamu yararı-bireysel yarar dengesi kurularak verilmesi gerekmektedir. İdarelerin ise bu iptal kararlarını uygularken kararı doğru şekilde yorumlaması; bireylerin olası hak kayıplarının önüne geçebilmek ve kendi adlarına sorumluluk doğmaması açısından çok önemlidir. Bu hususları açıklığa kavuşturmak adına çalışmamızda, Danıştay kararları ışığında ve uygulamadan örnekler vermek suretiyle imar planlarının hazırlık aşamasından başlayarak iptal davasına kadar geçen süreç ile iptal kararının sonuçları, etkileri ve uygulanmamasından doğan sorumluluk halleri ele alınacaktır.
Roma ve Türk hukukunda mülkiyet hakkının sınırları

Roma hukukunda mülkiyet anlayışı her ne kadar sınırsız gibi görünse de, Roma hukuk tarihinin her döneminde toplumun ve devletin ihtiyaçları dikkate alınmak sureti ile farklı sınırlamalar getirilmiştir. Roma hukukunda mülkiyet hakkının kesin bir tanımı yapılmamıştır ancak mülkiyet hakkına getirilen sınırlamaların neler oldukları açıkça ifade edilmiştir. Roma hukukunun mülkiyet hakkına getirmiş olduğu sınırlamalar, günümüz modern hukuk sistemlerinin birçoğunun mülkiyet anlayışlarının ve mülkiyeti sınırlamalarının temelini teşkil etmektedir. Türk hukuk sistemi de Roma hukukundan etkilenmiştir. Özellikle Anayasa'nın 35'inci Maddesindeki 'Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz.' ifadesi ile mülkiyet hakkına Roma hukukundakine benzer sınırlamalar getirildiği görülmektedir.