turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de terörün toplumsal hayata psikolojik ve sosyal yönden etkisi: PKK örneği

PKK terör örgütünün, 1984- 2018 yılları arasında Türkiye'de örgütsel yapılar oluşturarak cebir ve şiddet yoluyla terör eylemleri uyguladığı ve halen devam ettirdiği görülmektedir. PKK terör örgütünün ortaya çıkması ile eylemlerine başlaması dış ülkelerle ilişkilerin çok farklı düzeyde olup desteklerini aldığı görülmüştür. Toplumda terörün şiddet ve korku yaymasıyla birlikte tehdit eden bir yapıyla da karşımıza çıktığı görülmüştür. Bu oluşumun karşısında güvenlik güçleri terörizmle mücadelede etkili ve başarılı olup, birçok şehit vermiştir. Ayrıca terörle mücadelenin sadece askeri ve kolluk güçleriyle değil, toplumun her kesimiyle ortak hareket etme bilincine de sahip olması gerektiği görülmüştür. Terör ve terörizmle mücadelenin askeri, siyasi, kültürel, ekonomik, uluslararası diplomasi ve işbirliği ile sosyal olarak ele alınması önem arz etmektedir. Bu tez çalışmasının amacı, ilk bölümde terör, terör örgütü ve terörizmin anlaşılması konusu incelenmiştir. İkinci bölümde, PKK terör örgütü teşkilatının kurulmasının ardından dış bağlantılarla ilişkisi ve örgüt elebaşı kurucu üyesi Abdullah Öcalan'ın getirilmesi incelenmiştir. Son bölümde ise, terörün Türkiye'ye medya ve basın yayın yoluyla ülkemize sosyolojik ve psikolojik yönden etkilerinin yansıması analiz edilmiştir. Yapılan çalışma sonucunda, Terör örgütü eylemlerinin psikolojik savaş olarak topluma yansıması acıları da beraberinde getirmiş, sosyal problemler ve psikolojik problemler toplumu olumsuz yönde etkilediği görülmüştür.
İran ve Suudi Arabistan ilişkilerinin ve bölgesel politikalarının devlet kimliği bağlamında analizi

1979 İran Devrimi'nin ardından ortaya çıkan yeni konjonktür ile İran ve Suudi Arabistan arasındaki rekabet artmıştır. Bu rekabet, doğrudan ya da dolaylı bir şekilde bölgedeki ülkelere de yansıyarak modern Ortadoğu'nun en önemli siyasi meselelerinden biri haline gelmiştir. İran Devrimi'nden günümüze İran'ın dış politik söylemleri ve rejim ihracı politikaları, Arap monarşileri tarafından bir tehdit olarak algılanmıştır. Arap Baharı hareketlerinin Mart 2011'de Suriye'de başlaması ile İran ve Hizbullah, Suriye rejimini desteklerken Suudi Arabistan ve müttefikleri ise muhalifleri desteklemeyi tercih etmiştir. Ayrıca İran; Irak, Suriye, Lübnan ve Yemen'de giderek daha güçlü hale gelmiş ve bu bölgelerde Suudi Arabistan ile bir çıkar çatışması yaşamaya başlamıştır. Bu çalışmada, İran ve Suudi Arabistan ilişkileri ile bu ülkelerin bölgesel politikaları devlet kimliği bağlamında incelenmiştir. Ayrıca, 1979'dan sonra İran ve Suudi Arabistan arasındaki ilişkilerde yaşanan gerilimler, değişen ve değişmeyen siyasi öncelikler, temel ayrışma ve rekabet alanları ile iki ülkenin bölgesel siyasetleri devlet kimliği ve konstrüktivist yaklaşım bağlamında analiz edilmiştir.
Devlet-içi çatışma analizi: Chavez ve Maduro dönemlerinde Venezuela'da politik çatışmalar

Dünyanın kanıtlanmış en büyük ham petrol rezervine sahip Venezuela'da, petrol gelirleri, tarih boyunca ülkenin hem ekonomik hem de siyasi gelişmelerinde önemli rol oynamıştır. 1958 yılında Punto Fijo Paktını imzalayan ülke elitleri, seçimleri kimin kazandığına bakmaksızın, petrol gelirlerini kendi aralarında paylaşmışlar, böylece ülkede petrol gelirlerinin paylaşılamaması üzerine ortaya çıkabilecek olası çatışmaların önüne geçmişşlerdir. Ancak 1998 yılında Hugo Chavez'in ülke başkanı olarak seçilmesi bu 40 yıllık dönemi sona erdirmiştir. Hugo Chavez, ülkedeki petrolü kamulaştırmak suretiyle petrol gelirlerini Punto Fijo elitlerinden almıştır; böylece Venezuela'da 1998 yılında başlayan ve halen devam eden politik çatışma ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı, Venezuela'da uzun yıllardır devam eden devlet-içi çatışmalar üzerine vaka çalışması metodunu kullanarak kapsamlı bir analiz yapmaktır. Söz konusu çatışmaların faktörleri üzerine literatürdeki baskın görüş çatışmanın toplumsal kutuplaşmaları içeren sosyal bir çatışma olduğu görüşüdür. Bu çalışmada ise çatışmanın sosyal değil, çevresel faktörleri içeren politik bir çatışma olduğu sonucuna varılmıştır.
The influence of Seta's intellectual position in legitimizing The Jdp's heritage restoration project in the middle east throughout the 2010s

Bu çalışmada, hükümetlerin savunuculuğunu da üstlenebilen araçlar olarak kabul edilen düşünce ve strateji kuruluşlarının politikada rolü Bourideu'nün sosyolojisi ile açıklanmıştır. Politik karar alma ve uygulama süreçlerinde etki yaratan düşünce kuruluşunun ne anlama geldiği, düşünce kuruluşlarının meşrulaştırıcı etkisi Bourduie'nün alan teorisi ile ilişkilendirilerek ele alınmıştır. Düşünce kuruluşlarını işleyiş şekilleri Türk politika tarihinin kimlik politikaları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Düşünce kuruluşlarının serüvenine, amaçlarına ve rollerine yer verilen çalışmada dış politika için önemli bir araç olan analizlerinin hangi amaçlar doğrultusunda kullanıldığına değinilmiştir. Çalışmada, bir düşünce kuruluşu olarak Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı'nın dış politikadaki yeri tartışılmış, rapor ve analizlerinin etkileri dış politika kapsamında değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, düşünce kuruluşlarının dış politikadan bağımsız hareket etmedikleri, çeşitli politikaların uygulanmasın-da/meşrulaştırılmasında ve dış politika faaliyetlerinde hükümetlere yardım eden aktörlerden oldukları tespit edilmiştir.
Tension and cooperation in transatlantic relations with regard to Iraq

ÖZ IRAK BAĞLAMINDA TRANSATLANTİK İLİŞKİLERDE GERİLİM VE İŞBİRLİĞİ Onat, Erdal Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mustafa Türkeş Haziran 2005, 126 sayfa Bu çalışma, 2003 yılında yaşanan Irak savaşını bir örnek olarak göz önüne alarak, Amerika Birleşik Devletleri ile Avrupalı güçler arasındaki ilişkilerin çalkantılı boyutunu incelemektedir. ABD'nin 2003 yılı Mart ayında Irak'ı işgali ile transatlantik ilişkilerde ortaya çıkan kriz, yapısall analiz çerçevesinde tartışılmaktadır. Transatlantik ilişkilerde yaşanan gerilimlerin nedenleri de detaylı bir şekilde ele alınmaktadır. ABD'nin Irak'ı işgali, güç yapılarına doğrudan sahip olarak Orta Doğu politikasını yeniden belirlemek niyetinde olduğunu ortaya koymuştur. Bu gerçek, iki önemli Avrupalı gücün, yani Fransa ve Almanya'nın, muhalefetini doğurmuştur. Fransız-Alman eksenini oluşturdukları kabul edilen bu ülkeler, ABD'nin güç yapılarını yeniden biçimlendirme politikasına dahil olmayı istemektedirler. ABD'nin Fransız-Alman eksenine böyle bir rol verip vermeyeceği, ana sorulardan biridir ve bu tezde irdelenmektedir. Bunun yanında bu çalışmada, ABD'nin ve Fransız-Alman ekseninin Irak krizi nedeniyle bozulan transatlantik ilişkileri düzeltme çabaları da incelenmektedir. Bu tez, transatlantik ilişkiler çerçevesinde bir yandan mevcut sorunların var olduğu, diğer yandan ise işbirliği fırsatlarının bulunduğu gerçeğini göz önüne alarak, transatlantik ilişkilerdeki işbirliği beklentilerinin ucu açık bir süreç olduğunu göstermektedir.
Regional integration and the politics of hydropower: Study on potential of hydropower integrations and Ethiopia's role in IGAD region

IGAD üyesi ülkeler aşırı yoksulluk, kuraklık, hızlı nüfus artışı ve gıda güvencesizliği gibi benzer problemlerle karşı karşıya kalmaktadır. Bu gibi problemlerle mücadele etmede; güç ara bağlantısı, yol ve demiryolu inşaatı gibi altyapı yatırımlarını yaparak karşılıklı bağımlılığı geliştirmek, bu problemlerin hafifletilmesine ve çevre ülkelerle yakın ekonomik ilişkiler geliştirilmesine zemin hazırlamaktadır. Enerji toplam altyapının ciddi bir kısmını oluşturduğundan enerji entegrasyonu, karşılıklı bağımlılığın önemli bir parçasıdır. Beraberinde, bölgesel bazda enerji piyasalarının gelişimi ciddi kazanımlara işaret etmektedir. Afrika'nın su kuleleri arasında Etiyopya, temiz enerji üretimi bakımından pek çok fırsat sunmakta ve 45,000 MW'den fazla elektrik üretebilme potansiyeli ile Sahra Altı Afrika'nın büyük bölümünün cari elektrik talebini karşılayacak yeterliliktedir. Daha da önemlisi, Etiyopya'nın nüfus büyüklüğü, görece iç istikrarı, askeri ve diplomatik gücü bölgesel güç olmasına, bölgesel barışı ve güvenlik yatırımlarını yönlendirecek bir pozisyon almasına olanak sağlamaktadır. Bu tezin amacı, IGAD bölgesinde entegre bir birlik oluşturmada Etiyopya'nın ana rolünü keşfetmektir. Hükümetlerarası ve Yeni İşlevselcilik teorileri entegrasyonun temel ilkelerini anlamada çalışmaya fayda sağlamıştır. Her iki teori de bölgesel entegrasyonu hidro-güç gibi kamusal mallar aracılığıyla ele almakta ve onun zincirleme etkisiyle çevre ülkelerine daha ileri düzeyde entegrasyonunu açıklamaktadır. Bu tezin sorunsalına daha çok nitel analiz araştırma teknikleriyle yaklaşılmıştır. Bu çalışmanın ek bir avantajı içeriğinin niceliksel olarak desteklenmesidir çünkü entegre ve potansiyel entegre projelerde ampirik veriler kullanılmıştır. Ayrıca, ampirik veriler kamusal mallar aracılığıyla enerji merkezi ve bölgesel entegrasyonu teorik kavramlarla vurgulamaktadır.
Türkiye ve Güney Kore'de kalkınma sürecinde kırsal alanların ve köylülüğün dönüşümü: Karşılaştırmalı bir analiz

Günümüzde Güney Kore, dünyanın başlıca ekonomilerinden birisidir. Bu ünvanın nasıl elde edildiğine dair birçok önerme ve tartışma bulunmaktadır. Birçok akademisyen veya düşünüre göre, Saemaul Undong, 'Han Nehri Mucizesi'nin başlıca nedenlerinden birisidir. Saemaul Undong ya da diğer adıyla Yeni Köy Hareketi ilk etapta 1970'lerin başında köyleri canlandırma projesi olarak uygulamaya konulmuştur. Bununla birlikte Saemaul Undong Park rejiminin 1960'ların sonunda gerçekleşen siyasi-ekonomik krize otoriter bir cevabı olarak rejimin başlıca kırsal kalkınma politikası haline gelmiştir. Özünde bir köy yenileme projesi olan hareket, köylerin temel altyapısall inşai projelerinden daha sonraki evelerinde tam ölçekli bir tarımsal endüstriyel üretim hamlesine dönüşmüştür. Sosyo-ekonomik hedeflerinin yanı sıra, Saemaul Undong, Park'ın otoriter rejiminin köylü topluluklarının günlük yaşamlarını etkilemede rejimin en etkili aracı olmuştur. Güney Kore'nin kırsal kalkınmadaki tecrübelerine benzer şekilde, Türkiye'de resmi olarak 1940'ta uygulamaya konulan Köy Enstitüleri hareketi gelişmlekte olan ülkeler için hızlı kalkınma noktasında önemli bir girişim örneği teşkil etmiştir. Her ne kadar Türkiye'de muhtemel kırsal kalkınma politkaları arayışında bulunulduysa da Köy Enstitüleri bunlardan ayrılarak esasen iki amaç gütmüştür; köylülerin okur-yazarlık sorununu çözmek ve köy kökenli ziraat öğretmenleri aracılığılıyla köylülere modern tarımsal üretim tekniklerini öğreterek tarımsal üretimi arttırmak. Enstitüler diğer taraftan Kemalist rejimin köylere inerek köylülerin desteğini alma da başlıca politika olmuştur. Dolayısıyla rejimin köylülerin günlük yaşamlarına etki etmede başlıca politikası ve Köycülük fikrinin sembolü olan Köy Ensitüleri, özellikle Türkiye'nin 1929 Büyük Ekonomik Buhran ile girdiği sosyo-ekonomik ve sosyo-politik krize Kemalist rejimin bir cevabı olarak uygulamaya konulmuştur.
Akdeniz'de yetki alanları ve Akdeniz güvenliği

Her ülke denizlerden maksimum fayda ile refah seviyesini arttırmak ister; ancak bunu uluslararası düzenleme ve teamüller çerçevesinde yapmak zorundadır. Birden fazla ülkenin komşu olduğu denizlerde kıta sahanlığı, MEB gibi düzenlemeler gerekmekte ve bu durum ülkelerin denizlerden faydalanabilme imkanlarını sınırlandırmaktadır. Bu sebeple her kıyı ülkesi en geniş alanda yetki elde ederek doğal kaynakları işlemeyi amaçlamaktadır. Enerji kaynaklarının ve ulaştırma koridorlarının kesiştiği bir bölge olan Akdeniz için deniz yetki alanlarının önemi; deniz alanlarında uygulanacak hukuki, askeri, siyasi ve ticari stratejilere de yansıyacaktır. Bu çalışmanın amacı; deniz alanlarının sınırlandırılmasının kıyı ülkelerin güvenliğine, sosyal, ekonomik ve mali çıkarlarına etkisini belirtmek ve bu etkilerin de Akdeniz güvenliğine tesirini ortaya koymaktır. Çalışma kapsamında öncelikle deniz yetki alanlarına ilişkin temel kavramlara yer verilmiş, deniz alanlarının kıyı ülkeleri için ne ifade ettiği belirtilmiş, örnek davalar incelenmiş, sınırlandırmada esas alınacak hususlar ortaya konmuş ve tüm bu veriler ışığında deniz alanlarının sınırlandırılması ile güvenlik ilişkisine değinilmiştir.
Orta asya entegrasyon tartışmaları ve Avrasya Birliği

Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra yeni kurulan Orta Asya devletlerinin kendi aralarında ya da dış aktörlerle ne türden siyasi ve ekonomik entegrasyon kuracağı konusu günümüze dek tartışılagelmiştir. Avrasya bölgesi ve özellikle Orta Asya ile etkileşimini arttırmak isteyen Rusya, Çin, ABD, Avrupa devletleri, Türkiye ve İran gibi dış aktörler bölgeyle entegrasyon konusunda birbirlerine rakip haline gelmiştir. Bu rekabet bölgedeki entegrasyon projelerini çeşitlendirmiş, bu projelerin önemini arttırmış ve Rusya'nın öncekilere nazaran daha iddialı bir kurum olan Avrasya Ekonomik Birliği'ni kurmasının itici gücünü oluşturmuştur. Entegrasyon sürecinde Avrasya bölgesinin geldiği noktayı, entegrasyonun türünü ve onu etkileyen dinamikleri anlamak için bu tez çalışmasında; Avrasya'daki bölgeselleşme, bölgecilik ve bölgeyle etkileşim kuran başlıca aktörlerin ilişkisi incelenmiş ve Ernst B. Haas ve Philippe C. Schmitter'ın entegrasyon koşulları Avrasya Ekonomik Birliği'ne uyarlanarak uygulanmıştır. Bu çalışma ile Orta Asya'da bölgeselleşme ve bölgecilik süreçleri ele alındığında en çok ön plana çıkan entegrasyon projesinin Rusya liderliğindeki Avrasya Ekonomik Birliği olduğu ortaya çıkarılmıştır. Bu entegrasyon süreci ulus üstü özelliklerden çok hükümetlerarası entegrasyon özelliklerine sahiptir ve entegrasyonun temel karar alıcıları entegrasyon kurumları değil siyasi liderlerdir. Ayrıca bu çalışmada uygulanan entegrasyon koşullarını yüksek derece karşılayamadığı için Avrasya Ekonomik Birliği'nin ekonomik entegrasyon kurumundan siyasi bir entegrasyon kurumuna dönüşme potansiyelinin yüksek olmadığı sonucu çıkarılmıştır.
Islamist perception of Turkey's Eu membership in historical process

Bu çalışma Türk İslamcılar'ının Türkiye-AB adaylık sürecine bakışlarınıanlama amacı gütmektedir. Bu çalışma 'Türk İslamcıları Türkiye-AB sürecine nasıl bakıyorlar?' sorusunun cevabını ve Türkiye ile AB arasındaki ilişkilerin nasıl geliştiğini, bu ilişkilerin Türk İslamcıları için ne anlama geldiğini araştırmaktadır. Çalışma giriş bölümünden sonra üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm, 'Türkiye-AB' adı altında Türkiye ve AB ilişkilerinin tarihsel arkaplanını açıklamaktadır. İkinci bölüm ise Türk İslamcılar'ının Türkiye-AB ilişkilerinin idrakını içerir. Bu bölüm, Türk İslamcılarını Türkiye-AB ilişkilerine bakışını gösterir. Çalışma Türkiye'nin adaylık süreci üzerine Türk İslamcılar'ının bakışlarının transformasyonunu bölümüyle tamamlanmaktadır. Bu çalışma bağlamında görülmüştür ki Türkiye-AB ilişkilerinin tarihsel süreci içinde İslamcıların Türkiye'nin AB üyeliği sürecine bakışları geneldenegatiften pozitife dönüşmüştür.
The socio-politics of memory and identity between conflict and peace

Bellek ve kimlik eğitimi, son yıllarda en popüler akademik konulardan biri oldu. Sosyal bilimlerin kuramsal çerçevelerinin çoğunda iki kavram arasında akademik ve analitik bir bağın oluşumu söz konusudur. Bu çalışma, Türkiye örnek çalışmasında karşılıklı bağımlılığı üzerine odaklanan bellek ve kimlik kavramlarının araştırılmasıdır. Kavramların ve akademik gelişimlerinin analizinden sonra bu çalışma, siyasal iletişimde toplumsal ve kolektif anlayışta, Türk toplumunda ve siyasetinde bellek ve kimliğin var olma yollarını araştırmaktadır. Niteliksel bir araştırma metodolojisi kullanan çalışma, siyasal ve sosyal pratikte bellek ve kimlik kavramlarının kullanımı konusunda akademik tartışmaya yeni yönler getirmektedir. Bu tez, bellek ve kimlik üretiminin ve kolektif yetenek ve poloitik bir araç olarak iletişimin altta yatan mekanizmalarını görünür kılar. Eşsiz ve geri dönüşümsüz bir çalışma olan bu disiplinler arası araştırma, bellek çalışmaları ve kimlik çalışmaları arasındaki interdiscipliğnary yaklaşımın arayüzünde yer alan gelişmekte olan bir alana katkıda bulunur. Çekirdek açıklamalar, Türk örneği ve ilgili bölgeler ile ilgilidir. Bu nedenle bu çalışma teorik alanın, politik kullanımın, sosyolojik vizyonun bir okumasına izin verir ve araştırmayı bellek ve iğdelik arasındaki bağlantıların barışçılığın veya çatışmaların nedeninin anahtarı olabileceğini düşünür.
Kıbrıs Cumhuriyeti'nin yıkılışını hazırlayan uluslararası gelişmeler

Araştırmamda Kıbrıs Cumhuriyeti'nin yıkılışını, uluslararası gelişmeler ekseninde değerlendirmeye çalıştım. Bunu yaparken de detaylarla boğulmamak için bu sürecin öncesi ve sonrasında önemli gördüğüm olayları başlıklar altında vermeye gayret ettim. Bu çalışmamda birçok kitap, dergi ve makaleden yararlandım. Kıbrıs Cumhuriyeti zamanın şartlarında yapay bir devlet olarak kurulmuştur. Milliyetçiliğin ivme kazandığı 19. yüzyıldan bu yana bir arada yaşamayı becerememiş iki milletin bir araya getirilme çabasından öteye gidememiştir bu cumhuriyet. Türkiye bu süreci iyi idare edememiş, avantajlarını yeterince kullanamamıştır. İngiltere ve ABD'nin kontrolündeki BM'nin kararları karşısında hakkını savunamamış, masaya yumruğunu vuramamıştır. Uluslararası arenada her zamanki gibi haklının değil güçlünün dediği olmuştur.
Rusya'nın Suriye iç savaşında İsrail politikası

Rusya'nın Ortadoğu politikasında İsrail önemli yere sahiptir. Rusya'nın İsrail ile ilişkileri İsrail'in kurulması ile başlasa da 1967 yılında iki ülke arasında diplomatik ilişkiler kesilmiş ve 1991'de tekrar kurulmuştur. 2000'li yıllarda Rusya'nın Ortadoğu politikasına ağırlık vermesi ve bölgede var olan İsrail devletinin askeri ve teknik alanlarda ilerlemesi iki ülke arasındaki ilişkilerin gelişmesinde önemli olmuştur. Putin'in iktidara gelmesiyle birlikte Rus dış politikasında İsrail'in önemi daha da artmıştır. 2011'de Ortadoğu'da başlayan Arap isyanlarının Suriye'de bir iç savaşa dönüşmesi ve Rusya'nın Suriye rejimine verdiği yoğun destek Rusya'nın Suriye'ye müdahalesi ile sonuçlanmıştır. Bu çalışmanın amacı Suriye iç savaşı boyunca Rusya'nın İsrail politikasını incelemektir. Üç bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde Rusya'nın İsrail politikasını belirleyen faktörler araştırılmış, ikinci bölümde bu etkenler doğrultusunda 2010- 2015 arası dönemde Rusya-İsrail ilişkileri anlatılmış, üçüncü bölümde ise 2015 sonrası Rusya'nın İsrail politikası incelenmiştir. Bu bağlamda araştırmada Suriye iç savaşının başlangıcından beri Rusya-İsrail ilişkilerindeki gelişmeler izlenmiştir. Çalışma sonucunda Rusya'nın İsrail politikasını şekillendiren faktörler ve bu faktörlerin Suriye iç savaşı boyunca Rusya'nın İsrail politikasındaki etkileri ortaya koyulmaktadır.
Chilean - Turkish relationships, 1926-2016: An account of diplomatic history

Şili ve Türkiye, coğrafi konumları ile birbirinden oldukça uzak, iki bağımsız ülkedir. Aralarındaki uzak mesafeye rağmen, her iki ülkenin birbirleri ile 1926 yılında başlayan dostluğu önemlidir. 1. Dünya Savaşı sonrasında, verdiği istiklal savaşı ile bağımsızlığına kavuşan Türkiye Cumhuriyetini, Latin Amerika kıtasında ilk tanıyan ülke Şili'dir. İki ülke Ocak 1926 yılında, Roma'da 'Dostluk ve Konsolosluk' anlaşması imzalamışlardır. Genç Türkiye Cumhuriyeti, uluslararası ilişkilerde içinde bulunduğu zor bir dönemde, kendisini eşit ve bağımsız bir ülke olarak tanıyan ve ardından diğer Latin Amerika ülkeleri ile de karşılıklı tanıma anlaşmaları yapılmasına öncülük eden bu kararı unutmamıştır. Soğuk savaşın başladığı tarihten, soğuk savaşın bittiği güne kadar her iki ülkenin yaşadığı siyasi ve toplumsal gelişmeler, büyük benzerlikler göstermiştir. Bu tez çalışması, her iki ülke arasındaki diplomatik ilişkileri, iki ülke resmi arşivlerinden toplanan diplomatik belgeler aracılığı ile takip etmiştir. Diplomatik belgeler, ait olduğu dönemin gündem ve ruhunu yansıtması bakımından önemlidir. Kullanılan diplomatik belgeler, Şili ve Türkiye birbirleri ile olan dostane ilişkilerini, daha üst seviyelere çıkararak stratejik bir işbirliğine doğru ilerlediklerini göstermektedir.
The quest for security: Soviet Union's demands from Turkey, 1945-1946

Mart 1945'ten başlayarak, Sovyetler Birliği Türkiye'ye karşı şiddetli bir propaganda ve sinirler savaşı başlattı. Bunların doğrultusunda, Sovyetler Boğazlar'ın müşterek savunma idare edilmesi, Boğazlar'da toprak/deniz üsleri ve Türkiye'nin doğusunda sınır düzeltmesi taleplerinde bulundu. Bu çalışma, Mart 1945'ten Eylül 1946'ya kadar uzanan süreçte Sovyetler Birliği ile Türkiye arasında meydana gelen olayların tarihsel bir açıklamasıdır. Çalışma'da gelişmelere başlıca Türk perspektifinden yaklaşılmıştır. Tezin bir başka amacı Türkiye üzerindeki Sovyet talepleri'nin ve bunlara karşı Amerika'nın sert çıkışı'nın Soğuk Savaşı'na yol açtığını göstermesidir. Kaldı ki, bu talepler ve onlardan algılanan tehdit sonucunda Türk dış politikası tamamen yeni bir yön aldı.
Ambargo sonrası (2016) Türkiye-İran enerji ilişkileri

Bu Çalışmanın amacı ABD öncülüğünde başlatılan ve yine ABD girişimleriyle küresel bir sorun haline getirilen İran nükleer enerji krizi ayrıntılı bir şekilde incelemek ve JCPOA- 2015 nükleer antlaşmasının enerji ve Türkiye-İran arasındaki enerji ilişkilerine yansımalarını değerlendirmektir. Bu çalışmada Nükleer krizin başlaması, süreci, yaptırımlar, İran'ın rolü, krize müdahil olan tarafların tutumları, nükleer antlaşmaya giden süreç ve gerçekleştiren nükleer antlaşmanın yansımaları irdelenmiştir. Nükleer enerji antlaşması öncesinde uygulanan yaptırımların etkileri incelenmiş olup yaptırımların krize taraf olan devletler açısından yansımaları ve nükleer antlaşma üzerindeki rolü değerlendirilerek antlaşmanın İran, AB ve bölge devletlerinin etkilerinin ne olduğu analiz edilmiştir. Bu çalışmada yöntem olarak keşifsel araştırma yöntemi uygulanmıştır. Bu doğrultuda daha önce bu konuda yapılmış akademik çalışma ve akademik makaleler literatür incelemesi yapılarak incelenmiştir. Ayrıca bu konu üzerine yazılmış birçok kitap temin edilmiş, çalışmadaki konu başlıklarına göre yararlanılmaya çalışılmıştır. Bunlar dışında, ilgili uluslararası alanda ve ulusal anlamda yapılan birçok görüşme, toplantı, panel gibi çalışmalar incelenmiş, konu ile bağlantılı bölümlerde bu hususlardan da yararlanılmaya çalışılmıştır
Karadeniz güvenlik mimarisinin oluşumu ve Türkiye'nin rolü

Çağdaş jeopolitik teorilerin tamamına göre dünyanın merkezi ya da merkeze en kolay ulaşımı sağlayacak bir konumda yer aldığı kabul edilen Karadeniz Bölgesi, Soğuk Savaş sonrası dönemde gerek zengin enerji kaynaklarına sahip olan bölgelere komşu olması gerekse de söz konusu enerji kaynaklarının dünya pazarlarına taşınmasında oynadığı rol dolayısıyla ön plana çıkmıştır. Diğer taraftan bölge, 'donmuş/dondurulmuş çatışmalar' olarak adlandırılan simetrik tehditlerin yanı sıra asimetrik tehditleri de bünyesinde barındırmaktadır. Bu çerçevede çalışmada, bahsi geçen tehditlerin bertaraf edilerek, bölge güvenliğinin sağlanmasında Türkiye'nin oynadığı rolün tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda bölgede yer alan simetrik tehditler, askeri sektörlerden kaynaklanan tehditlerin yanı sıra, politik, ekonomik, toplumsal ve çevresel sektörlerden kaynaklanan tehditleri de güvenlik gündemine dahil eden güvenlikleştirme teorisi çerçevesinde, asimetrik tehditler ise bölgesel ve uluslararası dinamikler çerçevesinde incelenmiştir. Takiben Karadeniz Bölgesi'nin güvenliğini sağlamaya yönelik yapılanmalar değerlendirilerek, anılan güvenlik yapılanmaları çerçevesinde Türkiye'nin bölgesel güvenliğe yönelik katkıları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda gerek Batılı değerlere olan bağlılığı gerekse de bölgesel sorunların çözümünde başta bölgenin büyük oyuncusu RF olmak üzere bölge devletlerinin önceliklerini ve katılımını da dikkate alan politikalarıyla Türkiye'nin bölgesel güvenliğin sağlanmasında önemli bir rol oynadığı ve Soğuk Savaş sonrası dönemde dört adet bölgesel örgütün kuruluşuna öncülük ederek, bölge devletlerinin aralarındaki problemleri çatışmaya dönüşmeden, diyalog yoluyla çözümlemeleri için zemin hazırladığı tespit edilmiştir.