turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir dış politika nüfuz aracı olarak uluslararası örgütler ve dış yardımların politik ekonomisi: ABD, Çin ve Rusya üçgeni

Devletlerin mekansal olarak iç ve dış ayrımının bir sonucu olarak ortaya çıkan dış politika olgusu hayatta kalma, güvenlik, prestij ve nüfuz artırımı, ideolojik yayılma ve jeopolitik menfaatler gibi çeşitli hedeflere sahiptir. Bu hedeflere ulaşma noktasında devletlet uluslararası örgütleri ve dış yardımları bir araç olarak kullanabilmektedirler. Buradan hareketler bu çalışmada uluslararası arenanın önde gelen devletleri olan ABD, Çin ve Rusya'nın uluslararası örgütleri ve dış yardımları kendi stratejik çıkarları çerçvesinde kullanıp kullanmadıkları irdelenmiştir. Karşılaştırmalı analiz, bağıntısal yönteme ve tarihsel inceleme yöntemlerinin kullanıldığı bu çalışmanın Uluslararası örgütler kısmında ABD-Uluslararası Para Fonu, Çin-Asya Altyapı Yatırımı Bankası ve Rusya-Avrasya Ekonomik Birliği ikilileri incelenmiş iken, dış yardımlar bölümünde bu üç ülkenin 2010- 2015 yılları arasındaki gerçekleştirdikleri dış yardımlardan bölgesel ayrımlar çerçevesinde en çok yararlanan ülkeler ile 2015 yılı itibariyle gayri safi yurt içi hasıla bakımından dünyanın en yoksul on ülkesinin bu yardımlardaki yeri değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeler sonucunda ABD'nin karma saikler ile uluslararası örgütleri ve dış yardımları kullandığı, Çin'in ekonomik gerekçeleri ve doğal kaynak rezervleri göz dikkate alarak hareket ettiği ve Rusya'nın politik ve ideolojik olarak uygulamalarını gerçekleştirdiği sonucuna ulaşılmıştır
Dağılma sürecindeki Yugoslavya'da kimlik çatışmalarının sosyal inşacılık kuramı çerçevesinde incelenmesi

Kimlik inşa sürecindeki her aşama vazgeçilmezdir. Yugoslavya'nın dağılma süreci de buna istisna olmamıştır. Yugoslavya'nın dağılma sürecindeki kimlik çatışmaları kimlik inşa sürecinde atlanan en ufak bir ayrıntının bile ne kadar önemli olabileceğini göstermiştir. Çalışma ile, gelecekte yaşanabilecek benzer çatışma süreçlerinde uygulanacak politikalarda, geçmişşte yapılan hataların fark edilerek tekrarlanmaması amacı güdülmüştür. Kimlik kavramının ne kadar güçlü ve etkili bir kavram olduğu açıkça ortaya konmuş ve Yugoslavya'nın hassas dengesinde Yugoslav kimliğinin başarısızlığının sebeplerine değinilmiştir. Çalışmada, literatür tarama ve edinilen bilgilerin yorumlanması yöntemi ile Sosyal İnşacılık teorisinin Uluslararası İlişkiler'i nasıl okuduğu ve kimliğe verdiği önem anlatılmış, eski Yugoslavya Cumhuriyetleri'ni etkisi altına alan kimlik çatışmaları tarihsel süreç içerisinde işlenmiş ve bu kimlik çatışmaları Sosyal İnşacılık teorisi kapsamında incelenerek örneklenmiştir. Daha sonra Yugoslavya'nın dağılma aşamasına kadar olan çatışmaların geçmişşi araştırılmış ve dağılma aşamasında da aynı karakteristik özellikleri gösterip göstermediği incelenmiştir. Sosyal İnşacılık teorisi modern hayatın modern sorunlarıyla ilgilenir ve onlara çözümler sunar. Temel düşüncesi kimliklerin çıkarları, çıkarların da politikaları belirlediğidir. Yugoslavya'daki ulusların kurulması ve dağılması sırasında kimliklerin geçirdiği değişimler oldukça önemlidir. Bu çalışmada Sosyal İnşacı teorinin konuyla ilgili argümanları ile gerçekleşenler arasında karşılaştırma yapılmıştır. Gerçekleşen argümanlar örneklerle açıklanmıştır. Yugoslav kimliğinin başarısızlığı konusunda varılan temel sonuç, kimliğin kültürel altyapı ile beslenmemiş olmasıdır. Benzer şekilde yerel kimliklerin güçlü kalmasının başlıca sebebi tarihsel ve kültürel geçmişşin köklü olması, düşmanlıklarla veya dostluklarla beslenmesidir. Gelecekte aynı acıların yaşanmaması için yerel kimlikler yok edilmeden çatı kimliğin önemi arttırılmalıdır.
Yabancılar Hukuku çerçevesinde uluslararası koruma

Sosyal açıdan tümü göç olarak adlandırılan sığınma, iltica ve göçün tarihi, insanlık tarihi kadar eskidir. Savaşlar veya baskıcı rejimlerin ortaya çıkardığı insan hakları ihlalleri, doğal afetler ve iklim koşulları sonucu, yaşam mücadelesi içerisinde olan insanlar, gerek bireysel gerekse yoğun nüfus hareketleri meydana getirirler. Yaşanan bu nüfus hareketlerinin mağdur konumuna getirdiği kişileri, kendi vatandaşı oldukları ülkelerin koruyamaması ya da korumak istememesi, uluslararası koruma kurumunu ortaya çıkartmıştır. Devletlerin, kendi vatandaşlarının temel hak ve özgürlüklerini gerek ulusal gerekse uluslararası düzeyde korumak ve güvence altına almak gibi, yükümlülükleri vardır. Söz konusu hak ve özgürlüklerin, menşe ülke tarafından korunmadıkları veya korunamadıkları durumlarda, kişilerin sığınma talep ettikleri ülkeler, sığınma talebinde bulunan kişilerin haklarını güvence altına alarak iyileştirmekle yükümlüdürler. Bu kişilerin, tehlike veya tehdit altında bulundukları ülkelere geri gönderilmeleri veya sınır dışı edilmeleri, uluslararası hukuk yönünden mümkün değildir. Diğer taraftan, devletler bu kişilere, ülkelerinde yaşayan diğer yabancıların faydalandıkları haklardan yararlanmalarını temin etmek ve ayrımcılık yapmamakla yükümlüdürler. Bu yükümlülükler, insancıl hukuk, yapılageliş kuralları, taraf oldukları uluslararası andlaşmalar ve Uluslararası Adalet Divanı-UAD, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi-AİHM gibi, mahkeme kararlarından kaynaklanmaktadır. Konu, yabancılar kapsamında oldukları kabul edilen, sığınmacı, mülteci vatansız veya göçmenlerin gerek ulusal gerekse uluslararası düzeyde temel hak ve özgürlükler yönünden, uluslararası minimum standartlar düzeyinde yararlanmaları ve bu bağlamda koruma altına alınmalarıdır.
AK Parti döneminde Moğolistan'a yönelik Türkiye dış politikasında kullanılan yumuşak güç araçları

Bu çalışmada AK Parti döneminde (2002-2015) Moğolistan'a yönelik Türkiye Dış Politikasinda kullanılan yumuşak güç araçları incelemiştir. Türkiye'nin dış politikası kapasitesi ve yumuşak gücün araçları, kaynakları, zorlulukları ve başarılarını değerlendirerek Moğolistan'a yönelik politikasını ortaya koymak amaçlanmıştır. Türkiye'nin en etkili yumuşak gücünden biri olan TİKA'nın 2010'dan sonraki politikasındaki aktivizm ve değişiklikler onların dış politikasında yer almış olduğunu göstermemektedir. Ayrıca, Sovyet Birleşiğinin yıkıldıktan sonraki Moğolistan'nın market ekonomi ve demokratik ülke olma süresindeki siyasal reform ve dış politikasında yeniden uygulanan üçüncü komşuluk konsepti, Türkiye ve Moğolistan arasındaki ikili siyasi ilişkileri, ilişkilerindeki durumlar ve gelişmeler aynı anda TİKA'nın Moğolistana yönelik proje ve faaliyetlerini keşfetmektedir. Ülke'nin demokratikleşmeye geçiş süresinde uluslararası işbirliği ajanları ve uluslararası ilişkiler'de yumuşak gücün etkilli yönetim olarak tanıttığı USAID, JICA, KOIKA ve GIZ'nın tarafından gösterilen sosyo-ekonomik kalkınmalara katkıda bulunmaktadır. Kalkınma ajanslarının göstermiş olduğu projeler ve faaliyetleri inceleyerek ileride TİKA'nın hangi alanda ve etkili çalışma önerileriyle sonuçlanmaktadır.
Arap ayaklanmalarının ekonomi politiği ve demokrasiye geçiş denemesi: Mısır örneği

'Arap Baharı, Arap İsyanları ya da Arap Devrimleri' olarak adlandırılan halk ayaklanmalarından birçok Arap ülkesi etkilenmiş, kısmi reformlarla sistemin devamının sağlanmasından rejim değişikliğine, askeri dış müdahaleden iç savaşa kadar farklı tecrübeler ortaya çıkmıştır. 'Arap Ayaklanmaları' şeklinde genel bir ifade ile Arap coğrafyasında yaşananlar ifade edilse de her ülkenin ayaklanmalara yol açan kendine özgü sebepleri bulunmaktadır. Tezin araştırma konusu olan Mısır'da ayaklanmalar, otuz yıldır iktidarda bulunan Hüsnü Mübarek'in istifasına yol açmış, ancak yeni bir rejime geçiş süreci askeri darbe ile engellenmiştir.'Ekmek, Özgürlük, Sosyal Adalet' sloganı etrafında vücut bulan ayaklanmalar, iktisadi ve sosyal meselelerin kitleleri harekete geçirmedeki rolünün somut bir örneğidir. Bu sloganda ağırlıklı temanın iktisadi meselelerle ilgili olması, Mısır örneğinde olduğu gibi halkın iktisadi sorunlar karşısındaki duyarlılığının ve talebinin ne kadar önemli olduğunu açık biçimde ortaya koymaktadır. Bu bağlamda çalışmada, meselenin çok yönlü olduğu göz önünde bulundurulmakla birlikte, Mısır tecrübesi, ekonomi-politik bir perspektifle sınırlandırılarak ele alınacaktır. Çalışmanın bulguları, çok yönlü olarak incelenmesi gereken toplumsal meseleleri iktisadi bir bakış açısı ile ele alması ve diğer alanlarda yapılan çalışmalara ışık tutması açısından önemlidir. Ayrıca çalışma, ayaklanmaya varan olayların gelişiminde iktisadi faktörlerin etkisini ve boyutlarını Mısır pratiği üzerinden ele almak suretiyle toplumsal olaylara yol açan iktisadi faktörleri ortaya koyması açısından anlamlıdır. Çalışmada, Mısır'ın siyasal sisteminde dalgalanmalara yol açan ayaklanmaların arkasında yatan iktisadi nedenler ve ordunun iktisadi sistem içerisindeki rolü bağlamında Hüsnü Mübarek'in istifasından, Abdel Fettah Al-Sisi'nin darbesine kadar geçen süredeki demokrasiye geçiş denemesi incelenecektir. Mübarek'in devrilmesine yol açan olaylar, neden ve sonuç ilişkisi bağlamında değerlendirilerek; monarşi sistemini sonlandıran 1952 darbesi sonrasında Mısır ordusunun ekonomi ve siyaset içerisindeki rolü tartışılmak suretiyle siyasal sistemin dönüşmesindeki etkinliği ele alınacaktır. Çalışma, çeyrek asırdan uzun bir süre iktidarını sürdüren askeri-otoriter bir rejimin yıkılmasına rağmen, kısa bir sürede, iktisadi ayrıcalıklarını korumak için ordunun yönetimi yeniden ele geçirmesinin analizi açısından önem arz etmektedir. Çalışmada, Mısır'ın en büyük anonim şirketi haline gelen ordunun, özelleştirmeler nedeniyle iktisadi kayıplara uğramasından dolayı Mübarek'e karşı tavır aldığı ve ekonomik gücün dolayısıyla da siyasal kontrolün devamı için darbe yoluna başvurduğu sonucuna ulaşılmıştır. Müberek'in istifası ve darbe ile arasında yer alan geçişin ise darbenin iktisadi maliyetinin azaltılması ve başarı ihtimalinin artırılması amacıyla kontrollü olarak, ordu tarafından yönlendirildiği iddia edilmektedir.
Türkiye ve Yunanistan'da uygulanan göç politikaları: 1990 sonrası

İnsanlık tarihiyle birlikte var olan 'göç' kavramı ulus devlet düzenin oluşmaya başlamasıyla daha büyük kitleleri etkisi altına almış, teknolojinin ilerleyip sınırların ortadan kalkması ile bu gelişmelere daha iyi yaşam koşullarında yaşama isteği ve ekonomik sıkıntıların, krizlerin de eklenmesiyle günümüzde 'transit göç' halini almıştır. 1990'lı yılların ortalarından itibaren küreselleşme ile başlayan süreçte göç ve transit göç olgusu Avrupa Birliği ile birlikte tüm dünyayı ilgilendiren ortak bir sorun halini almıştır. Türkiye ve Yunanistan da Avrupa Birliği ülkelerine geçiş güzergahında bulunan ve bu nedenle transit göç alan ve göç veren iki önemli ülkedir. Her iki ülke de yasa dışı olan ve kontrolsüzce gerçekleşen bu göç dalgalarından olumsuz etkilenmekte ve bu durumu çeşitli tedbirlerle kontrol altına almaya çalışmaktadır.
Algılar, yanılsamalar ve gerçekler: Körfez savaşı sonrası Türkiye'nin Orta Doğu komşularıyla on yılı

Niçin böyle bir çalışma? Türkiye'nin Orta Doğu ülkeleriyle olan ilişkileri birçok araştırmanın, çalışmanın konusu olmasına rağmen, bu konununklişelerden uzak bir şekilde, kronolojik tarih bilgisinin ötesindederinlemesine analizinin gerçekleştirilmesinin Türkiye açısından ne denli büyük bir önem taşıdığı zaman zaman gözlerden kaçmaktadır. Bu çalışma, Körfez Savaşı sonrası dönemde Türkiye'nin Orta Doğu'daki üç komşusu, İran, Irak ve Suriye ile olan ilişkilerini analiz etmek amacıyla hazırlanmıştır. Ancak böyle bir araştırmanın, meselelerin arkasında yatan unsurlarıincelemeden sağlıklı bir şekilde yapılamayacağını düşünmekteyiz. Bu nedenle, bu araştırmada öncelikle, son on sene içinde tecrübe edilen olayların temelini oluşturan, yüksek sesle söylenmeyen ancak varlığı herkes tarafından hissedilen unsurlar, tarafları karşılıklı birbirini anlama ve yorumlama sürecinde yanılgıya düşüren tarihsel ve psikolojik algılarlagerçekler arasındaki ince çizgi göz önünde bulundurulmuş ve meseleler bu çerçeve içinde değerlendirilmiştir. İnanıyoruz ki Orta Doğu, Türkiye'nin çıkarları açısından gözardı edilmemesi gereken bir bölge olup, komşu ülkelerle iyi ilişkilerin geliştirilmesi, hem Türkiye'nin bölgedeki çıkarları açısından hem de daha istikrarlı ve güvenli bir platformun oluşturulması açısından önem taşımaktadır.
Baptizing territory: Reconstituting Rumeli after 1878

1878'de Büyük Güçler ile Osmanlı devleti arasında imzalanan Berlin Anlaşması, Balkanlarda Romanya, Bulgaristan ve Sırbistan devletlerinin bağımsız birer uluslararası aktör olarak doğmalarını sağlamanın yanı sıra, Osmanlı yönetimini yine Büyük Güçlerin onay yetkisi altında yapılması öngörülen bir dizi reformu uygulamak zorunda bırakıyordu. 1880'de hazırlanan ve Avrupa Komisyonu'nun onayından geçen Rumeli Vilayetleri Kanunu, Osmanlı merkezi devletini Rumeli'de bir sömürge imparatorluğuna dönüştürüyordu. Osmanlı yönetimi bu tasarıyı bizzat kendisi hazırlamış olsa da, asla uygulamadı. Bölgede iç karışıklıkların, ayaklanmaların çıkması Osmanlı hükümetinin bu yasayla öngörülen reformları uygulamadığı için eleştirilmesine neden oldu. Büyük Güçlerin bölgedeki istikrarsızlığı önlemek için buldukları yöntem doğrudan müdahale idi. 1903'te Mürzsteg, 1908'de de Reval tasarıları gündeme geldi. Avrupa devletlerinin temsilcileri de bizzat reformların uygulamalarında görev alacaklardı. Reformlar, 1908 Jön Türk devrimiyle tamamıyla ortadan kalktı. 1912'deki Osmanlı kabinesi, Balkanlarda savaş ittifakı kurulurken yaklaşan savaşı önleyebilmek için 1880 tarihinde yapılan kanunu bir kez daha gündeme getirdi. Ne var ki İstanbul kamuoyu yasanın tartışılmasına bile karşıydı. Kaldı ki Balkan devletlerinin de savaştan vazgeçmek gibi bir eğilimleri yoktu. Balkan Savaşları'nın ardından Ege Makedonya'sı Yunanistan sınırlan içinde kaldı. Bölge bu defa da Yunan modern merkezi ulus devletinin çizdiği bir merkezileşme süreci içerisine girdi. Yunanistan önce mübadele ve zorunlu göç ya da göçe zorlama yöntemiyle bölgedeki Yunan olmayan unsurları sürgün ederek, buradaki demografiyi değiştirdi. Bölgedeki yerleşim yerlerinin isimlendirilmesi politikası, bu toprakların bundan böyle Yunan merkezi devleti tarafından Yunan ulusu adına yönetileceğinin göstergesi idi. Tezin ilk iki bölümünde Rumeli vilayetlerinin Avrupalı Büyük Güçlerle Osmanlı İmparatorluğu arasında nasıl bir mücadele alanı oluşturduğunu ve Osmanlı yönetiminin Büyük Güçlerin müdahalelerine direnme biçimleri yer almaktadır. Bu iki bölümün amacı ise Osmanlı yönetiminin merkezileşme çabalan ile, Avrupa müdahalesinin bölgeyi merkezsizleştirici etkisinin ortaya çıkardığı gerilimi ifade edebilmektir. Tezin üçüncü bölümünde ise Yunan ulus devletinin Ege Makedonyası'nın hangi politik araçlarla merkezi yönetimin bir nesnesi haline getirdiği açıklanmaya çalışılmıştır. Bu bölümün amacı ise, özellikle isimlendirme ve kimlik politikalarının yalnızca söylemsel politikalar olmadıkları, aksine ulusal kimliğin aslında uluslararası alanda inşa edilmesi nedeniyle yasal ve ekonomik pratikler temelinde şekillendiklerini ortaya koymaktır. IV
The Rise of ATAKA in Bulgaria

Bu tez ATAKA Partisi'nin Bulgar siyasetinde yükselişini ve bu yükselişin sürdürülebilirliğini analiz etmektedir. Tezin birinci bölümü Bulgaristan'daki otoritaryanizmin köklerini belirlemektedir. Tezin sonraki bölümü komünist Parti dönemimin sona ermesinin ardından Bulgaristan'ın geçirdiği yeniden yapılanma ve değişim süreçlerini ele almaktadır. Tezin son bölümü ise Bulgaristan'da otoritaryanizmin yeniden üretimesi ve buna bağlı olarak son yıllarda ATAKA partisinin yükselişini açıklamaktadır. Tezin ana argümanı, partinin yükselişi beklenmedik ve hızlı olsa da, bu olayın Bulgaristan'daki derin tarihsel geçmişşi olan otoritaryanizmin yeniden üretimi sonuçu olmasıdır. Son yıllarda bu otoritaryanizmin yansıması ATAKA partisi ve onun ırkçı-yabancı düşmanlığı içeren söylemleriyle olmuştur. 2009 genel seçimleri itibariyle ATAKA'nın oy oranı büyük oranda düşmüş ve uzun dönemdeki geleceği sorgulanıyor olsa da, Bulgaristan'da benzer hareketlerin tarihsel ve konjonktürel nedenlerden dolayı her zaman yeri olacaktır.
How did the Kurds of Turkey acted politically against the policies of the great powers? 1850 - 1950

Bu tez mevcut Kürt sorunun kökenlerini gün yüzüne çıkartmak için şu soruya cevap vererek açıklık getiriyor. 'Türkiye Kürtleri süper güçlerin politikaları karşında, siyasi olarak nasıl hareket ettiler? 1850 -1950. Bu cevap mevcut sorunun yakın geçmişşteki kökenlerini ele alarak, fakat soruna dar bir çerçeveden bakarak uluslararası boyutuna dikkat çekiyor. Bu çalışma Kürt hareketlerinin Süper Güçlerle nasıl ilişki içinde olduklarını ve görüşmelerini nasıl değerlendirdiklerini kapsıyor. Ayrıca, bu çalışma Süper Güçlerin politikalarını ve Kürt milli hareketlerine karşı nasıl bir tutum sergilediklerini, Türk milli hareketlerinin politikalarını ve Süper Güçlerle olan ikili ilişkilerini gösteriyor. Süper Güçler, Osmanlı sonrası politikalarını gizli Antlaşma Sykes-Picot ile sergileyip ve Ortadoğu'nun yeniden şekillendirilmesi için Sevr ve Lozan antlaşmaları ile bu politikalarını gerçekleştiriyorlar. Bütün bunlar Kürt Sorunun temel kökenleridir. Bu çalışma, konunun coğrafik boyutlarını ve diğer sınırlandırmaları ile belirlenmiş bir zaman aralığında meselenin ana sebepleri üzerinde yoğunlaşıyor. Bu metotla bu çalışma Süper Güçlerin 1850- 1950 yılları arasında kendi milli çıkarları doğrultusunda Kürt Sorunun oluşmasında etkin rol oynadıklarını göstermiştir.
İstanbul süreci'nin Afganistan'ın istikrarına etkisi: Bölgesel Güvenlik Kompleksi Teorisi çerçevesinde bir değerlendirme

İstanbul Süreci Afganistan da dahil olmak üzere tüm bölge ülkelerinin aynı kadere sahip olduğunu göstermek amacıyla 2011 yılında başlatılmıştır. Ülkenin Asya kavşağı ve imparatorluklar mezarlığı olarak bilinmesi onun jeostratejik konumunun önemine işaret etmektedir. Tarih, Afganistan'ın Orta Asya, Güney Asya ve Orta Doğu'yu etkileyebilen konumuna tanıklık etmektedir. Soğuk Savaş sonrası özellikle 21. yüzyılın gelişmeleri ülkenin hassas konumunu etkilemiştir. Afganistan komşu ülkelerin, bölgesel ve küresel güçlerin ilgi odağı olmuştur. İran, Pakistan, Hindistan, Çin, Rusya ve ABD gibi devletlerin dış politikasında Afganistan önemli bir yer kaplamaktadır. NATO'nun ilk ve ciddi deniz aşırı operasyonu Afganistan'da gerçekleşmiştir. Bu operasyon aynı zamanda Avrupa için ne denli önemli olduğunun göstergesidir. Gerçi İstanbul Süreci' nden önce bölgedeki devletler arasında Afganistan'a odaklanan işbirliği projeleri başlamıştır, İstanbul Süreci tüm siyasi, ekonomik, güvenlik, sosyal ve kültürel işbirliğini kapsamaya çalışan TAPI ve CASA- 1000 gibi bölgesel projelerin başlatılması, ilerlemesi ve tamamlanması üzerine vurgu yapan süreç olarak devreye girmiştir. En azından bölgedeki devletler arasında siyasi diyalogu ve güveni arttırması beklenen, İstanbul Süreci'n faaliyet alanı giderek genişletmektedir. Süreç, Afganistan merkezli olduğu için ülkenin adı geçen üç bölgeye olan etkisi dikkate değer bir konudur. Ayrıca, Afganistan'ın komşu ülkeleri, bölgesel ve ABD gibi küresel güçlerle olan ilişkisinde önemli faktörler irdelenmiştir. Bu devletlerin İstanbul Süreci'ne 14 ülke olarak katıldığı için Afganistan'la olan karşılıklı etkileşimin incelenmesi kaçınılmaz hale gelmiştir. Bu faktörler dikkate alarak İstanbul Süreci ayrıntılarıyla incelenmiştir.
ABD'nin dünyadaki genel müdahaleci doktrinindeki değişimler

Bu çalışma, Amerika Birleşik Devletleri'nin, kuruluşundan bu yana dünya siyasetinde egemen ve belirleyici olma üzerine inşa edilen politikaları bağlamında, ekonomik nedenler başta olmak üzere, politik, kültürel ve müttefiklik ilişkileri için gerekliliklerine istinaden sınırları dışında lüzum gördüğü bölgelerdeki ve konulardaki müdahil olma eğilimlerini ele almaktadır. Tez çalışmasının özelde incelediği konu ise ABD'nin bu müdahaleci politikalarındaki süreklilik ve değişim eğilimleri olup, daha detaylı irdelenebilmesi için H. Barrack Obama dönemi ele alınmıştır. Çalışmanın hazırlanması sürecinde, literatür taraması yöntemi kullanılarak, konuyla ilgili gelişmeler de ayrıca değerlendirilmiştir.
Terör ve ekonomik kriz olgularının yumuşak güç unsuru olarak turizme etkileri: 11 eylül saldırıları ve 2008 krizi üzerinden bir inceleme

Turizm, esnek, heterojen ve hizmet yoğun özelliklere sahip hassas bir endüstridir ve dünyadaki her olaydan olumlu veya olumsuz etkilenmektedir. Buna istinaden, bu duruma verilebilecek en önemli örnekler arasında, 11 Eylül 2001 Saldırıları ve 2008 Küresel Ekonomik Krizi yer almaktadır. Çalışmanın amacı, kırılgan bir endüstri olan turizmle, ekonomik krizler ve terör saldırıları arasındaki ilişkinin 11 Eylül 2001 terör saldırıları ve 2008 Ekonomik Krizi örnekleri üzerinden incelenmesidir. Çalışmada, hassas bir niteliğe sahip olan turizmin hem terör saldırılarından hem de ekonomik krizlerden etkilendiği savunulmakta olup etki düzeyleri ve şekilleri saptanmaktadır. Çalışmanın amacına ulaşmak için, uluslararası ölçekte en önemli olaylar olarak bilinen 11 Eylül 2001 saldırıları ve 2008 Ekonomik Krizi'nin turizme olan etkileri ve yansımaları üzerine odaklanılmıştır. Bu bağlamda, elde edilen veriler irdelenerek, terör saldırılarının ve ekonomik krizlerin turizm ile ilişki düzeyi ve etki derecesi ortaya konmuştur. Nitel araştırma modeli kullanılan bu çalışmada içerik analizi yöntemlerinden sıklık analizi kullanılmıştır. Çalışmanın evrenini, 11 Eylül 2001 terör saldırıları ve 2008 Ekonomik Krizi konularına hakim ve cevap verebilirliği olan akademisyenler ile bu olgular hakkında görüş ve bilgiye sahip, turizm işletmelerinde şu an yönetici konumunda bulunanlar oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklem büyüklüğü, maksimum çeşitlilik örnekleme stratejisi kullanılarak ve 30 katılımcı ile görüşülerek oluşturulmuştur.
Türkiye-Rusya Federasyonu ticaretinde karşılaştırmalı üstünlükler teorisinin geçerliliği

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin ve Rusya Federasyonu'nun karşılaştırmalı üstünlüğe veya karşılaştırmalı dezavantaja sahip oldukları ürünleri analiz etmektir. Çalışmada, Türkiye ile Rusya Federasyonu arasındaki ikili ticaret genel olarak ele alındıktan sonra, Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlükler Endeksi kullanılarak ikili ticarette iki ülkenin de karşılaştırmalı üstünlüğe veya karşılaştırmalı dezavantajasahipolduğu ürünler grupları son beş yıl bazında incelenmiştir. Çalışmada; 2010- 2014 yılları arasında Balassa Endeksinin geliştirilmişhaline göre karşılaştırmalı üstünlükler hesaplanmıştır. Bu hesaplamalarının sonuçları; avantajlımallar, dezavantajlı mallar, kararsız bölgede kalan mallar olarak incelenmiştir. Bu incelemelerin sonucunda alınması gereken önemler belirtilmiştir. Sonuç olarak; Türkiye ve Rusya Federasyonu arasındaki dış ticarette doğal kaynaklar ve sermaye yoğun mallarda Rusya'nın üstünlüğü, diğer mal gruplarında ise Türkiye'nin karşılaştırmalı üstünlüğü olduğu anlaşılmıştır.