turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tüketici işlemlerinde şahsi teminatlar

Üç bölümden oluşan çalışmamızın ana konusunu 'Tüketici İşlemlerinde ŞahsiTeminatlar' konusu oluşturmaktadır. Konunun daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla öncelikle tüketici, tüketici işlemi, teminat, teminat sözleşmesi gibi kavramlar açıklanmaya çalışılmış, akabinde şahsi teminatlar içerisinde yer alan kefalet ve garantiağırlıklı olmak üzere diğer teminatlar üzerinde durulmuş, nihai olarak da tüketici işlemlerinde şahsi teminatlara ilişkin getirilen 6502 sayılı Kanunun 4/6. maddesiöncelikli olarak incelenerek sonuca bağlanmaya çalışılmıştır. İlk bölümde 'Tüketici' ve 'Tüketici İşlemi' kavramlarına açıklık getirilmeye çalışılmış, doktrinde yer alan tüketici olabilme şartlarıyla ilgili olan tartışma konularına yer verilmiş akabinde tüketici işlemlerinin kapsamı ve özelliklerine değinilerek ilk bölüm tamamlanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde 'Teminat Kavramı ve Tüketici SözleşmelerindeVerilen Teminatlar' üst başlığı altında, teminat kavramı ve çeşitleri, teminat sözleşmelerinin özellikleri genel hatlarıyla incelenmiş, daha sonra da tüketici sözleşmelerinde karşımıza çıkan ayni teminat ve şahsi teminatlara genel bir bakış atılmıştır. Genel olarak tüketici ve teminat kavramlarının açıklanmaya çalışıldığı ilk iki bölümde hedeflenen amaç, uygulamada kişilerin tüketici sıfatını haiz olup olmadıklarısaptanırken ortaya çıkan sorunları tespit etmek, doktrinde buna ilişkin ileri sürülen görüşlere yer vererek konuya açıklık getirmeye çalışmak, teminat kurumunun işlev ve amacına değinerek, ayni teminatlar ile şahsi teminatlar arasındaki ayrımı ortaya koymak ve son olarak tüketicilerin yapmış oldukları işlemlerde ne tür teminatlarabaşvurabildiklerini açıklığa kavuşturmaktır. Tüketici ve teminat kavramlarına ilişkin olarak ilk iki bölümde yapmış olduğumuz açıklamalar doğrultusunda tezimizin ana konusunu da oluşturan üçüncü ve son bölüm 'Tüketici İşlemlerinde Şahsi Teminatlar' konusudur. Üçüncü bölümde genel olarak 6502 sayılı Tüketicilerin Korunması Hakkında Kanun ile getirilen düzenlemeler ışığında tüketici işlemlerinde verilen şahsi teminatların hukuki niteliği incelenmiştir. Bu inceleme yapılırken, kefalet, garanti ve teminat amaçlı mevcut borca katılmasözleşmeleri değerlendirilerek, tüketicinin borçlarına ya da alacaklarına karşılık verilen şahsi teminatların hukuki niteliğinin ne olacağı ve ne tür hukuki sonuçlar doğuracağıdoktrindeki tartışmalara da yer verilerek incelenmiştir.
Mimari tasarımların korunmasında fikri mülkiyet hukukumuzun eksik ve sorunlu yönlerinin tespiti

Bu çalısmada, ülkemizde mimari tasarımları koruma altına alan fikri mülkiyet hukuku düzenlemeleri incelenerek, mevcut sistemin olumlu ve olumsuz yönlerinin tespit edilmesi amaçlanmıstır. Bu amaç dogrultusunda, öncelikle günümüz hayat kosulları ve bunların mimari tasarımlara olan etkisi belirlenmistir. Bununla birlikte, ülkemizde ve dünyada fikri mülkiyet sistemleri ve yaklasımları incelenerek, bunları karsılastırma imkanıyakalanmıstır. Ayrıca, konunun tarafları olan, mal sahipleri, kullanıcılar, mimarlar, akademisyenler ve hukukçuların konu üzerindeki düsünceleri alınarak, farklı ve karsıtgörüslerin bir araya getirilmesi saglanmıstır. Son olarak, yasanan uyusmazlıklarınhangi konularda olduğu ve mevcut sistemimizin bunlara nasıl çözümler ürettiginingörülebilmesi için, yargıya intikal etmis olan örnek davalar ve bunlar sonucunda çıkan kararlar incelenmistir. Tüm bu çalısmaların ısıgında, mevcut fikri mülkiyetsistemimizin mimari tasarımların korunmasında, bir takım eksiklik ve sıkıntılar tasıdıgıbelirlenmis ve çözüm için önerilerde bulunulmustur.
Güveni kötüye kullanma suçu (TCK M. 155)

Toplumda güven esasına dayalı kurulan ilişkiler, ekonomik düzenin işleyişi ve sosyal hayatın devamı bakımından önemli olduğu için, kanun koyucu güven ilişkisine zarar veren fiiller yönünden bazı yaptırımlar öngörmüştür. Bu yaptırımların özel hukuka ilişkin olan kısmı kişilerin uğradığı maddi ve manevi zararların giderilmesini sağlamaya yöneliktir. Özel hukuk yaptırımlarının yeterli görülmediği durumlarda söz konusu olan cezai yaptırımlar ise, kişilerin malvarlığı haklarını korumayı ve kişiler arasındaki ilişkilerde karşı tarafa duyulan güvenin kötüye kullanılmasını önlemeyi hedeflemiştir. Bu doğrultuda Türk Ceza Kanununda ve bazı özel kanunlarda bir takım düzenlemeler yapılmıştır. Bu düzenlemelerden birisi de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Malvarlığına Karşı Suçlar başlıklı Onuncu Bölümünde hüküm altına alınan 'güveni kötüye kullanma suçu'dur. Güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin düzenlemeyle, bir kimsenin başkasına ait olup da belli amaçlarla zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi fiilleri suç sayılmıştır. Güveni kötüye kullanma suçunu konu edinen bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, yapısı itibariyle özel hukuk kurumlarını da içinde barındıran ve multidisipliner bir suç tipi olan güveni kötüye kullanma suçu hakkında genel bilgilere ve kanuni düzenlemeye yer verilmiş; suçun tarihi gelişimi, karşılaştırmalı hukukta düzenleniş şekli ve korunan hukuki değer konuları üzerinde durularak suç tipinin hukuki temelleri ortaya konulmuştur. Ayrıca güveni kötüye kullanma suçunun özel görünüm şekilleri üzerinde durulmuş, ortak özelliklere sahip bazı suç tipleriyle mukayesesi yapılmıştır. İkinci bölümde, suç teorisine ilişkin temel noktalara değinilmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurları detaylı olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, kusurluluğu etkileyen haller, suçun özel görünüş biçimleri, şahsi cezasızlık veya cezanın azaltılmasını gerektiren sebepler, yaptırım ve ceza muhakemesine ilişkin hükümler ele alınmıştır. Ayrıca ilgili kısımlarda, güncel Yargıtay kararlarına yer verilerek yüksek mahkemenin güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin yaklaşımı belirlenmiş, yeri geldikçe isabetsiz kararları üzerinde tahlillerde bulunulmuştur. Çalışmamızın sonuç kısmında ise, güveni kötüye kullanma suçu açısından yapmış olduğumuz değerlendirme, eleştiri ve önerilerimiz özetlenmiştir.
Türkiye'de deniz ticareti uyuşmazlik çözüm merkezi kurulması bağlamında German Maritime Arbitration Association uyuşmazlık çözüm sistemi

Bu çalışmada, deniz ticaretine ilişkin uyuşmazlıkların çözümünde German Maritime Arbitration Association tarafından hazırlanmış tahkim kurallarının sıklıkla kullanıldığından hareketle, German Maritime Arbitration Association tarafından uyuşmazlık çözümü için hazırlanan kurallar incelenmiş ve Türkiye'de kurulması muhtemel olan denizcilik uyuşmazlık çözüm merkezi hakkında çıkarımlarda bulunulmuştur. Yapılan çalışmalar sonucunda, German Maritime Arbitration Association tahkim kurallarının, belirli hususlar dışında, Türkiye'de kurulacak bir denizcilik tahkim mahkemesi için esas alınabilir nitelikte olduğu, Türkiye'de bir denizcilik tahkim mahkemesi kurulmasının adli istatistikler uyarınca gerekli olduğu, bu hizmetin Deniz Ticaret Odası bünyesindeki bir denizcilik uyuşmazlık çözüm merkezinde verilmesinin uygun ve elverişli olduğu, keza diğer uyuşmazlık çözüm yollarına ilişkin hizmetlerin de bu merkez bünyesinde verilmesinin sektöre fayda sağlayacağı sonucuna varılmıştır.
Türk Hukukunda Ar-Ge'nin teşviki

Günümüzün küresel ölçeğinde ayakta kalmanın en etkili yollarından biri de rekabet gücünün üstün tutulmasından geçmektedir. Rekabet gücünün korunması ve geliştirilmesi artık bilgi çağının bir gereği olarak sürekli gelişim ve teknolojik ilerlemeden geçmektedir. Gerçekleştirecek araştırma ve geliştirme faaliyetleri ile bu gelişim ve teknolojik ilerlemenin anahtarına sahip olabilmek mümkün bulunmaktadır. İşletmeler; sonucu belli olmayan, girişildiğinde boşa çıkma olasılığı bulunan yatırımları yapmaktan ve bu nedenle de Ar-Ge faaliyetlerinde bulunmaktan ve riske girmekten kaçınmaktadırlar. Bunun için devletler; gerek özel sektör işletmelerini gerekse de üniversiteleri Ar-Ge'ye yönelmelerini sağlamak amacıyla çeşitli teşvik ve destek unsurları kullanmaktadırlar. Yapılan çalışmalar; Ar-Ge yoğunlunun yüksek olduğu ülkelerin gelişmiş olduklarını ve küresel rekabet güçlerinin en üst sıralamasında bulunduklarını göstermektedir. Bunun için Ar-Ge yoğunluğu yüksek ülkelerde başta vergisel teşvikler olmak üzere diğer destek unsurlarının etkin biçimde kullanıldığı, yüksek katma değer üretimine entegre olmuş üretim sistemlerinin bulunduğu ve rekabet üstünlüğü sağladıkları görülmektedir. Ülkemizde de son yıllarda -istenilen düzeye henüz erişilemese de- Ar-Ge faaliyetlerinin desteklenmesine yönelik çeşitli teşvik mekanizmaları yürürlüğe girmiştir. Bu çalışma ile Ar-Ge faaliyetlerinin teşvikine ilişkin dünya ve Türkiye uygulamaları incelenmiş, Türk hukukunda yer alan düzenlemelere göre Ar-Ge'nin teşviki; vergilendirme başta olmak üzere diğer alanlardaki hukuksal hükümlerle birlikte açıklanmıştır. Sistemin işleyişine yönelik eleştirel bakış açısıyla yaklaşılarak dağınık yapının bütüncül olarak görülmesinin sağlanmasına çalışılmıştır. Çalışmamız Türk vergi hukukunda Ar-Ge'nin teşvikine dair getirilen düzenlemelerin etkinliğinin amaçlarına uygun olup olmadığının sorgulanması kaygısını gütmüştür.
Eğitim kamu hizmetinin görülmesinde kamu özel ortaklığı

Eğitim kamu hizmetinin görülmesinde kamu özel ortaklığı başlıklı bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kamu özel ortaklığı genel olarak ele alınmış ve değerlendirmelere yer verilmiştir. İkinci bölümde ülkemizdeki eğitim sektörünün genel durumu incelenmiş ve kamu özel ortaklığı ile eğitim sektörü arasındaki ilişki ve bu bağlamda eğitim hizmetinde kamu özel ortaklığının kapsamı ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise eğitim hizmetinde kamu özel ortaklığı kapsamında kurulacak sözleşmeler hakkında detaylı incelemelere yer verilmiştir. Bu çalışma kapsamında kamu özel ortaklığının tanımı, hukuksal niteliği, gerekliliği, yararları ve zararları, mukayeseli hukukta kamu özel ortaklığı uygulamaları, Türkiye'de eğitim hizmetinin genel durumu, kamu özel ortaklığı ile eğitim hizmeti arasındaki ilişki, eğitim hizmetine ilişkin kamu özel ortaklıklarında sözleşmenin kapsamı, bu sözleşmelerin yapılması, uygulanması ve sona ermesi, bu sözleşmelerdeki tarafların sorumluluğu ve yargısal denetimi ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir.
Boşanma sebeplerinde kusur ilkesi

Bu tez ile boşanma sebeplerinde kusur ilkesi araştırılmaktadır. Tezde öncelikle boşanma sebeplerine genel olarak bakılarak, evlilik, aile, evliliğin sona erme sebepleri ve boşanma kavramları detaylıca tanımlanmıştır. Boşanmanın dayandığı teorik görüşler ve boşanma sistemleri incelenerek eleştirilmiştir. Tez de boşanmanın dayandığı genel ilkeler tek tek açıklanarak görüş bildirilmiştir. Tezin gelişme bölümünde boşanma sebepleri kusur ilkelerin göre mercek altına alınarak mutlak-nisbi boşanma sebepleri, genel-özel boşanma sebepleri ayrımları yapılmıştır. Genel boşanma sebepleri olan; Evlilik birliğinin temelinden sarsılması, -Eşlerin boşanma konusunda anlaşmaları, -Fiili ayrılık nedeniyle boşanma davası ve özel boşanma sebepleri olan; -Zina, -Suç işleme ve haysiyetsizlik, -Cana kast, pek fena muamele onur kırıcı davranış, -Terk, -Akıl hastalığı kavramları tek tek başlıklar halinde şartları, unsurları, sonuçları belirtilerek açıklanmıştır. Son bölümde ise asıl konu başlığı olan boşanmada kusur ilkesi detaylı olarak incelenmeye alınmıştır. Kusurun boşanmanın sonucuna etkisi açıklanmıştır. Boşanma da kusur ilkesi boşanma sebeplerine göre tek tek incelenerek ve sonuçları belirtilerek anlatılmıştır.
AİHM kararları ışığında etkin soruşturma yükümlülüğü

Etkin soruşturma yükümlülüğü, Avrupa İnsan Hakları Sözleşme'sinin metninde yer almayıp Avrupa İnsan Hakları Mahkeme'sinin 1990'lı yılların ortalarından itibaren verdiği kararlar ile ortaya çıkmış bir yükümlülüktür. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin ilgili yükümlülüğe ilişkin verdiği kararlarda Türkiye aleyhine yapılan başvurular büyük bir yer tutmakta olup anılan yükümlülük, Mahkeme'nin Türkiye hakkında verdiği mahkumiyet kararlarının temel nedenlerinden birini oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, etkin soruşturma yükümlülüğünün anlam ve kapsamını Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin konuya ilişkin kararları ve ilgili uluslararası belgeler doğrultusunda incelemektir. Bu çerçeve içerisinde öncelikle çalışmanın birinci bölümünde yükümlülüğün oluşmasında teorik zemini oluşturan Avrupa İnsan Hakları Sözleşme'sinin kapsamı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin yapısı ve çalışma usulü incelenmiştir. Bu kısımda ayrıca konuya ilişkin diğer uluslararası belgelere da kısaca değinilmiştir. Çalışma'nın ikinci bölümünde ise etkin soruşturma yükümlülüğünün kavramsal incelemesinin yapılmasına çalışılmıştır. Bu bölümde öncelikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin içtihatları doğrultusunda yükümlülüğün tanımı üzerinde durulmuş daha sonraki kısımlarda ise yükümlülüğün hukuki dayanakları ele alınmıştır. Bu bölüm yükümlülüğün taraf devletlere bir ceza soruşturmasının yürütülmesine yönelik olarak yüklediği mükellefiyetlerin incelenmesi ile sona ermiştir. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise yükümlülüğe aykırılık teşkil eden haller Avrupa İnsan Hakları Mahkeme'sinin konuya ilişkin içtihatları doğrultusunda incelenmiştir.
Diş hekimlerinin tıbbi müdahalelerden doğan hukuki sorumlulukları

Bu çalışmanın amacı; diş hekiminin mesleki faaliyetleri ile ilgili görev ve sorumluluklarının neler olduğunun tespitidir. Bu amacın gerçekleştirilmesi gayesi ile öncelikle; birinci bölümde, diş hekiminde aranacak nitelikler, başka bir deyişle Türkiye'de diş hekimliği yapabilmenin yasal gereklilikleri ile, diş ve ağız sağlığı hizmetlerinin verildiği yerlerin tespiti yapılmıştır. İkinci bölümde, hekim ile hasta arasındaki ilişkinin hukuki niteliğine dair tespit ve açıklamalarda bulunulmuştur. Üçüncü bölümde, hasta ile hekim arasındaki hukuki ilişkiden kaynaklanan, hekim sorumlulukları; belli standartlara, bilimsel gerekliliklere, güncel gelişmelere uygun hizmet vermek, aydınlatma, onam, tıbbi kayıtların tutulması, sır saklama ve gizlilik başlıkları altında incelenmiştir. Son bölümde ise, çocuğun istismarı ile ihmali olgularında ve aile içi şiddetin önlenmesinde diş hekimlerinin rolü, adli bilimler uygulamasında adli diş hekimliğinin önemi ve diş hekimliği uygulamalarında bilirkişilik konuları üzerinde açıklamalarda bulunulmuştur.
Türk Hukukunda iş güvencesi sistemi bağlamında işveren vekili

İş sözleşmesinin zayıf tarafı olan işçinin, işverenin keyfi fesihlerine karşı korunması gerekir. Türk Hukukunda iş güvencesi anlamında ilk adım, 1475 sayılı İş Kanununda değişiklik yapan 4773 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemeler vasıtasıyla atılmıştır. Ancak, yürürlükteki 4857 sayılı İş Kanununda iş güvencesine ilişkin yasal düzenleme yapılırken, bazı işveren vekilleri kapsam dışında tutulmuş ve iş güvencesinden faydalanmaları engellenmiştir. Bu çalışmada, Türk Hukukundaki iş güvencesi sistemi içerisinde işveren vekili kavramı incelenmiştir. Çalışmanın amacı; işveren vekilinin iş güvencesi bakımından durumunu incelerken iş güvencesi sisteminde işveren vekilinin tespitinin hangi yöntemlerle yapıldığını irdelemek ve iş güvencesi kapsamı dışında bırakılan bazı işveren vekillerini feshe karşı koruyucu teknikleri değerlendirmektir. İşveren vekili kavramı iş mevzuatında birçok yasal düzenlemede karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamızın ilerleyen bölümlerinde diğer mevzuatlarda yer alan işveren vekili tanımının iş güvencesi kapsamında işveren vekilinin tespitine etkisinin de değerlendirilmesi sebebiyle, çeşitli mevzuatlarda yer alan işveren vekili tanımlarına değinilmiştir. Türk Hukukunda işçinin iş güvencesinden yararlanabilmesinin belirli şartları bulunmaktadır. Bu kapsamda, çalışmamızda iş güvencesinin niceliksel ve niteliksel koşulları incelenmiş; aynı zamanda eşitlik ilkesi bakımından iş güvencesi hükümleri değerlendirilmiştir. Çalışmamızda işveren vekilini iş güvencesi kapsamı dışında tutan İş Kanununun m.18/ 5 hükmünde belirtilen şartlar detaylı olarak mercek altına alınmıştır. Bu inceleme yapılırken, Türk Hukukundaki iş ilişkilerinde Alman Hukukundan esinlenilmesi sebebiyle, karşılaştırmalı hukuk bağlamında Alman Hukukundaki Feshe Karşı Koruma Yasasında işveren vekillerine uygulanan iş güvencesi sisteminden bahsedilmiştir. Ayrıca, işveren vekili sıfatının tespitinde yararlanılan ölçütler ve işveren vekilini feshe karşı koruyucu teknikler yargı kararları çerçevesinde tartışılmıştır. İşçinin işveren vekili konumunda çalışması, iş sözleşmesinin işveren tarafından keyfi feshine karşı korunmayacağı anlamına gelmemelidir. Yukarıda yapılan değerlendirmeler ışığında, çalışmamız mevcut yasal düzenlemede işveren vekillerine ne şekilde bir koruma sağlanması gerektiğine ilişkin önerilerle sonuçlandırılmıştır.
Fıkıh usulünde muhattıe ve musavvibe

İslam hukukçuları belirli bir problem hakkında ulaşılan hukuki çözümlerden birisinin mi yoksa tamamının mı doğru olduğu noktasında görüş ayrılığına düşmüşlerdir. Bu tartışmanın temelinde ictihadi konularda doğrunun tekilliği ya da çoğulluğuna dair belirsizlik yatmaktadır. Namazın farziyeti, inanç esasları, hırsızlığın ve zinanın yasak olması gibi hükmü açıkça belirtilen dini konularda doğrunun tek olduğunda şüphe yoktur. İslam bilginleri, hükmüne dair kaynaklarda belirleyici bir kural bulunmayan şer'i meselelerde ise tartışmışlardır. Bir kısım Eş'ari ve Mu'tezile bilginlerinin oluşturduğu Musavvibe, sonuç ne olursa olsun bütün ictihadların doğru olarak niteleneceği görüşünü benimsemiştir. Dört mezhep imamı ve cumhur ulemanın desteklediği Muhattıe fikrine göre ise, birbirine zıt görüşlerden sadece birisi için doğru ifadesi kullanılabilir. Dolayısıyla bu görüşe göre bir şey, aynı kişi için ve aynı zamanda hem helal hem haram olamaz.
İdari işlemlerde başvuru yollarının ve sürelerinin gösterilmesi zorunluluğu

Hak arama hürriyetini garanti altına almayı hedefleyen idari işlemlerde başvuru yollarının ve sürelerinin gösterilmesi ilkesi, genel kabul gören idari usul ilkelerinden birini oluşturmaktadır. Bu sebeple ilke, pek çok ulusal ve uluslararası metinde düzenleme konusu olmuştur. Özellikle başvuru yollarının gösterilmesi ilke olarak benimsenmiş ise de, hak arama hürriyetinin sonuçsuz kalmaması bakımından başvuru sürelerinin gösterilmesi de bu ilke kapsamında değerlendirilmelidir. Zira hakkında işlem tesis edilen kişinin başvuru yolunu bilmesi yeterli değildir. Başvuracağı makama hangi süre içerisinde başvurması gerektiğini de bilmesi hak kaybının önlenmesi bakımından bir zorunluluktur. Nitekim Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrası başvuru süresi konusunda da aynı hükmü taşımaktadır. İdari işlemde başvuru yollarının ve sürelerinin gösterilmesi hukuk devleti olmanın ve hak arama hürriyetini garanti altına almanın bir gereğidir. Bu tez kapsamında idari işlemde başvuru yollarının ve sürelerinin gösterilmesi ilkesi anlatılmaya çalışılırken, idari işlem, idari usul ve ilkenin uygulanmamasının meydana getirdiği sorunlara dikkat çekmeyi ve ilkenin hukuk devleti bakımından önemini ortaya koymak amaçlamaktadır.
Radyo ve televizyon üst kurulunu'nun kamu yayıncılığı ve özel yayıncılık üzerindeki yetkileri

Bu çalışmada, İdare hukuku perspektifiyle, Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun kamu yayıncılığı ve özel yayıncılık yapan medya hizmet sağlayıcıları üzerindeki yetkilerini analiz edilmiştir. Ancak; çalışma da konunun içeriği gereği, okuyucuya bir bütünlük sunma ve alanın sorunlarını belirleme maksadıyla radyo ve televizyon yayıncılığının ortaya çıkışı, gelişim süreci de ortaya konulmuştur. Yayıncılığın gelişim süreci, Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun teşkilat yapısı ve yetkilerini analiz eden çalışma idari yargının Kurul kararları üzerindeki denetimi anlatılarak sonlandırılmıştır.
Bilgisayar programlarının fikri mülkiyet hukuku çerçevesinde korunması

Bilgisayar programlarına hukuki koruma sağlanması meselesi, bu endüstrinin büyük hızla gelişmesi ile beraber son yıllarda önem kazanmış ve bu husus uluslararası platformlarda tartışılmaya başlanmıştır. Bu tartışmalarda hukuki koruma patent, haksız rekabet, ticari sır ve telif hakkı boyutlarıyla ele alınmış ve bilgisayar programları için en elverişli hukuki koruma biçiminin telif hakkı koruması olduğu üzerinde consensus sağlanmıştır. Bu doğrultuda çalışmamızda bilgisayar programlarının telif hukuku kapsamında, bir başka deyişle Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında korunması ele alınmıştır. Çalışmamızda öncelikle bilgisayar programlarının tanımına ve bilgisayar programlarına ilişkin uluslararası telif hakkı antlaşmalarına yer verilmiş, daha sonrasında bilgisayar programlarının telif hakkı koruması kapsamında yer alan ve almayan unsurları açıklanmıştır. Çalışmanın devamında Amerikan ve AB Hukuku'na göre bilgisayar programlarının telif hukukunca korunması konusunun açıklanmasının ardından konuya ilişkin Türk Hukuku'nda yer alan hükümler ayrıntlı bir şekilde incelenmiştir. Bilgisayar programlarının hukuki işlemlere konu olması hususu ayrı bir çalışma teşkil edebilecek denli geniş olduğundan, bu çalışma kapsamı dışında bırakılmıştır.
Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisi

Tez çalışmasında, milletlerarası yetki kavramı, milletlerarası yetki sistemleri, Türk mahkemelerinin yabancılık unsuru taşıyan hukuki uyuşmazlıklarda yetkisini oluşturan esaslar ve yetki sözleşmeleri ile mahkemelerin milletlerarası yetkili kılınmasına ilişkin düzenlemeleri incelemek ve bu konularla ilgili bilgi vermek amaçlanmıştır. Çalışmada öncelikle, milletlerarası yetki kavramı incelenmiştir. Daha sonra Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini belirleyen esaslar hakkında ayrıntılı açıklamaya yer verilmiştir. Milletlerarası yetki ve Türk mahkemelerinin milletlerarası yetki sistemi, ilgili kanunlar, milletlerarası sözleşmeler ve Yargıtay içtihatları doğrultusunda incelenmiştir. Yabancı unsurlu hukuki uyuşmazlıkların hangi ülke mahkemesinde görüleceğini bildiren milletlerarası yetkinin belirlenmesinde çeşitli sistemler esas alınmaktadır. Türk hukukunda, 27.11. 2007 tarihinde kabul edilen 5718 sayılı MÖHUK'da ? Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibariyle yetki kuralları tayin eder ? hükmü yer almaktadır. Ayrıca, iç hukukun yetki kurallarının yanında tamamlayıcı nitelikte kuralların konulması esası benimsenmiştir. Yetki sözleşmesi ile mahkemelerin belirli şartlarda yetkili kılınması mümkündür. Türk hukukunda, 5718 sayılı MÖHUK'un 47. maddesi ile yetki sözleşmesi ve sınırları düzenlenmiştir. İş sözleşmeleri ve iş ilişkisi davalarında, tüketici sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklarda ve sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda yetkili mahkemelerin yetkisinin, tarafların yapacakları sözleşmeler ile bertaraf edilemeyeceği kabul edilmiştir.