turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İnsan hakları perspektifinden makro ekonomi politikalarının değerlendirilmesi

Dünya üzerinde yaşayan her insanın doğuştan bazı haklara sahip olduğunun tanınması, insanlık tarihinde çok önemli bir dönüm noktası olarak değerlendirilmektedir. Birleşmiş Milletler'de kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi ve sonrasındaki uluslarası sözleşmeler ile bu haklar güvence altına alınmaya çalışılmıştır. İnsan Hakları sivil, politik, ekonomik, sosyal ve kültürel haklardan oluşur ve bunlar evrenseldir, herkesin haklarıdır. Türkiye Cumhuriyeti de taraf olduğu uluslararası insan hakları sözleşmelerini 2000'li yıllarda Türk Hukuku'nun parçası haline getirmiştir. İnsan Hakları çalışmaları sosyal bilimlerin pek çok alanı ile etkileşim içindedir. Genel olarak insan hakları çalışmalarında sivil ve politik haklara kıyasla ekonomik, sosyal ve kültürel hakların ihmal edildiği yönünde yaygın bir kanı vardır. Bu çalışma boyunca makro ekonomi politikalarının dünyada ve Türkiye'de etkileri tartışılmış ve bu etkiler sonunda insan haklarının nasıl etkilendiği ortaya konmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, neoliberal ekonomi politikalarının dünyada eşitsizliği ve yoksulluğu arttırdığı gibi insan hakları ihlallerinde de artışa neden olduğu iddia edilmiştir. Politika belirleyenlerin insan haklarına saygı, koruma ve tam olarak yerine getirme perspektifinden yaklaşması ve ihlallere yol açacak politikalardan kaçınması veya olumsuz etkilerin nasıl azaltılabileceği üzerine uluslararası kanunların yükümlülükleri doğrultusunda çalışmalar yürütmesi gerektiği ileri sürülmüştür.
Önalım davası

İki bölümden meydana gelen önalım davası isimli bu çalışmanın birinci bölümünde, önalım hakkı ve önalım davası, konusu, amacı ve hukuki niteliği de göz önünde bulundurularak genel bir biçimde ortaya konulmaya çalışılmıştır. Önalım davasında usul hukukuna ilişkin işlemler ve sorunlara ilişkin olan ikinci bölümün ise uygulamada ortaya çıkan sorunlar doğrultusunda şekillendirilerek kaleme alınmasına özen gösterilmiştir.22.11. 2001 tarih ve 4721 sayılı yeni Medeni Kanun ile önalım hakkının kullanılmasına ilişkin iradenin dava yolu ile açıklanması koşulunun getirilmesi ve önalım hakkı ile ilgili yapılan köklü değişiklikler nedeniyle konunun öneminin günümüzde bir hayli artmış olduğu hususu dikkate alınarak, yapılan incelemede tüm bu değişiklikler göz önünde bulundurulmuş ayrıca önalım konusu ile ilgili Türk hukuk öğretisinde ve uygulamada çözümlenmesi gereken problemlere ayrı ayrı yanıt aranmıştır. Önalım hakkının tarihi gelişimi ve diğer hukuklardaki düzenleniş biçimi ile hukuki niteliği ve kullanılma şartları konumuzu aşacak kapasiteye sahip olduğundan bu konular yapılan incelemede kısaca belirtilmeye çalışılmıştır.
İslam Ceza Hukukunda öldürme suçları cezaları ve kısas

Tez bir giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Tezin giriş bölümünde İslam hukukuna göre cezanın tanımını, ilkelerini ve gayelerini ele aldık. Bunu takip eden birinci bölümde kasten öldürme suçu dışında kalan diğer öldürme çeşitlerini mezheplerin görüşleri ışığında ele aldık. İkinci bölümde kasten öldürme suçunun unsurları ve cezalarını inceledik. Son bölümde ise kasten öldürme suçunun cezalarından biri olan kısası ele alıp, kısasın uygulanması için gerekli şartlan zikrettik. Tezin sonucunda konuyu kısa bir şekilde değerlendirdik.
Roma Hukukunda vergilendirme

Türkiye başta olmak üzere birçok devlet Roma Hukuk sisteminden etkilenmiştir. Günümüz devletlerinde olduğu gibi Roma devletinde de vergi en önemli gelir kaynağıydı. Devletler kamu hizmetlerini yerine getirebilmek için vergilendirme yetkisine dayanarak gelir temin ederler. Vergiler, devletlerin sosyal, ekonomik ve siyasi koşullarına göre belirlenir. Bu nedenle devletlerin siyasi tarihlerinin her döneminde belirlenen vergiler ve oranları da farklılık göstermektedir. Türkiye de dahil birçok hukuk sisteminde vergi ödevi tıpkı askerlik ödevi gibi vatandaşlara yükletilmiştir. Dönemlerin koşullarının getirdiği bir takım istisnalar hariç olmak üzere Roma devletinde de vergi ödevi vatandaşlara yükletilmiş ve vergilerin ödenmesi daha çok eyalet halkından talep edilmiştir. Bu çalışma kapsamında, Roma devletinin siyasi dönemlerine göre toplanan vergiler, bu vergilerin mükellefleri ile Roma devletinin mali idaresi incelenmiştir.
İslam Hukukuna göre borçlunun sorumluluğu

Jüri: Prof. Dr. Mustafa BAKTUl Bu tezin konusu 'İslam Hukukuna Göre Borçlunun Sorumluluğu'dur. Tez giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Girişte, borç ve sorumluluk arasındaki münasebetin tarihi sürecini ve Hammurabi Kanunu, Roma Hukuku, Cahiliyye Devrinde ve Türk Hukuku'na göre borçlunun sorumluluğunu inceledik. Birinci bölümde 'borç', 'borçlu' ve 'sorumluluk' kavramlarını ele aldık. 'Sorumluluk kavramının' iki anlamını tesbit ettik. İkinci bölümde İslam Hukukuna göre borçlunun sorumluluğunu araştırmaya çalıştık. Sonuç olarak İslam hukukunda, borçlunun sorumluluğunun malvarlığı ile olduğunu ve ödeme zamanına göre uygun tedbirlerin alınması gerektiğini müşahede ettik.
Medeni Hukuk tüzel kişilerinin ehliyet durumu

Tezde öncelikle tüzel kişilerin gerek kavram olarak gerekse tüzel kişiler kuramı olarak belirlenmesine çalışılmıştır. Tüzel kişilerin birçok çeşidi söz konusudur. Nitekim genel olarak tüzel kişiler Kamu Hukuku tüzel kişileri ve Özel Hukuk tüzel kişileri olarak ikiye ayrılarak incelenmektedir. Kamu Hukuku tüzel kişileri tez konumuzun inceleme alanı dışındadır. Özel Hukuk tüzel kişilerinin ise, birçok çeşidi var ve bunlar birçok kanunda düzenlenmektedir. Örneğin, Medeni Kanunda, Ticaret Kanunda, Sendikalar Kanununda, Kooperatifler Kanununda, Siyasi Partiler Kanununda vs. Ticaret Kanunda ticari ortaklıklar, şirketler düzenlenmektedir. Kazanç paylaşma amacı güden bu tür ticari ortaklıklar, inceleme alanımız dışındadır. Yine Sendikalar Kanunda düzenlenen Sendikalar, Siyası Partiler Kanununda düzenlenen Siyasi Partiler ve Kooperatifler Kanunda düzenlenen Kooperatiflerinde Özel Hukuk tüzel kişileri olmasına rağmen inceleme alanımız dışında tutulmuştur. Tezin konusunu, Özel Hukuk tüzel kişilerinden olan ve kazanç paylaşma amacı gütmeyen, Medeni Kanun'da düzenlendiği gibi, her biri için özel kanunlar da çıkarılan Dernekler ve Vakıflar oluşturmaktadır. Ancak, dernek ve vakıfları bütün hukuksal yönleriyle bir tez de anlatmak mümkün olmakla birlikte aşırı hacimli bir çalışma olmuş olurdu. Dolayısıyla tez konusu belirlenirken konu itibariyle sadece Medeni Hukuk tüzel kişileri olan dernek ve vakıfların ehliyeti incelenerek konu sınırlaması yoluna gidilmiştir. Tez de Medeni Hukuk tüzel kişileri olan Dernekler ve Vakıfların kuruluşu, tüzel kişilik kazanması ve sona ermesine ilişkin genel bilgiler de anlatılmıştır. Vakıf ve Derneklerin ehliyet durumu incelenirken, ehliyet kapsamı içerisinde değerlendirilen dava ehliyeti usul hukukunu ilgilendirdiğinden dolayı burada sadece konuya değinilmekle yetinilmiştir. Bununla birlikte esas olarak dernek ve vakıfların hak ve fiil ehliyetleri ayrı ayrı incelenmiştir. Dernek ve Vakıfların hak ehliyeti, gerçek kişilerin hak ehliyetine benzetilmiş, yaratılışları gereği insana özgü haklar dışında bütün haklara tüzel kişilerin de sahip olabileceği ifade edilmektedir. Ancak tüzel kişiler cins, yaş, hısımlık gibi insana özgü nitelikteki haklara sahip olamayacağı da ifade edilmiştir. Fiil ehliyeti, lehine haklar ve aleyhine borçlar oluşturabilmek olarak tanımlanabilir. Tüzel kişiler fiil ehliyetini organları aracılığıyla kullanmaktadırlar.
Eşya Taşıma Hukukunda bildirim ve dava süreleri

Eşya taşıma hukukunda, talep hakkı sahibinin belirli süreler içerisinde bildirimde bulunması ve yargı yoluna başvurması gerekmektedir. Bu süreler, zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler veya bildirim süreleri olarak karşımıza çıkmaktadır. Özellikle bildirim süreleri, yargı yoluna başvuru için hak düşürücü süre olarak da düzenlenebilmektedir. Çalışmamızda, hem ulusal ve hem de uluslararası alanda karayolu, demiryolu, denizyolu ve havayolu eşya taşıma yöntemleri için düzenlenen bildirim ve zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler incelenmiştir. Öncelikle zamanaşımı, hak düşürücü süre ve bildirim süresi konuları genel olarak ele alınmış, daha sonra taşıma yöntemine uygulanacak düzenlemeler bölümler halinde incelenmiştir. Süreler ele alınırken, ulusal düzenlemeler, uluslararası sözleşmeler, yabancı mahkeme kararları, Yargıtay ve bölge adliye mahkemeleri kararları ve doktrindeki görüşlerden yararlanılarak sürelerin niteliği, hesaplanması, başlangıcı, durması, kesilmesi, süreleri etkileyen özel düzenlemeler ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Çalışmamızda, ayrı bir çalışma yapılabilecek kadar geniş bir alan oluşturması nedeniyle yolcu, bagaj, taşınma eşyası taşımalarına ilişkin süreler kapsam dışı bırakılmıştır. Bu çalışmanın amacı, eşya taşıma hukukunda önemli bir yere sahip olan bildirim, zamanaşımı ve hak düşürücü süreleri bir arada ele alarak, taşıma yöntemlerinin sürelere ilişkin hükümlerini karşılaştırmalı olarak ve güncel düzenleme ve içtihatlarla birlikte incelemektir.
Ebeveyn izni ve yarım çalışma ödeneği

2016 tarihli 6663 sayılı Kanun ile 4857 sayılı İş Kanununun 13. maddesine beşinci fıkra eklenmiştir. Böylece çocuk sahibi olan kadın ve erkek işçiler kısmi süreli çalışmaya geçiş hakkına sahip olmuşlardır. Yine aynı Kanun ile İş Kanununun 74. maddesinde, doğum sonrası yarım çalışma iznine ilişkin düzenleneme kural altına alınmıştır. Şöyle ki bu hak ile kadın işçiler ile üç yaşını doldurmamış çocuğu evlat edinen kadın veya erkek işçiler, istekleri halinde ve Kanunda belirtilen sürelerde, haftalık çalışma sürelerinin yarısı kadar ücretsiz izinli olabileceklerdir. Doğum sonrası yarım çalışma izni ile bağlantılı olarak mevzuata getirilen yarım çalışma ödeneğine ilişkin düzenleme ile de Kanunda belirtilen şartları haiz olan işçiler, doğum sonrası yarım çalışma izinleri esnasında ücretsiz izinli oldukları dönemde ödenek alma hakkını kazanmışlardır. Bu çalışmada sıralanan haklar detaylı olarak anlatılmaya çalışılmıştır. Uluslararası düzenlemelere de yer verilerek mevzuatımız için önerilerde bulunulmuştur.
Sosyal Güvenlik Hukuku'nda asıl işveren-alt işveren ilişkisinden doğan sorumluluk

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 12. maddesine göre asıl işveren, alt işverenin bu kanundan doğan yükümlülüklerini yerine getirmemesinin hukuki ve mali sonuçlarından alt işverenle birlikte sorumlu tutulmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, asıl işveren-alt işveren ilişkisinden doğan sorumluluğun Sosyal Güvenlik Hukuku bağlamında incelenmesidir. Çalışmamızda ilk olarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulma koşulları ve geçersizliği ele alınmış ve sorumluluğuna başvurulacak kişinin doğru bir biçimde tespit edilebilmesi için 4857 sayılı İş Kanunu ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nda tanım birliğinin sağlanmasının gerekliliği ortaya konulmuştur. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinden doğan sorumluluğun kapsamını, alt işveren tarafından yerine getirilmesi gereken işveren yükümlülükleri oluşturmaktadır. Çalışmamızda 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nda düzenlenen işveren yükümlülükleri, asıl işveren-alt işveren ilişkisi çerçevesinde incelenmiş, mevzuat ve Kurum uygulamasından kaynaklanan sorunların, asıl işverenin sorumluluğunu etkilemesi muhtemel yönlerine dikkat çekilmiştir. Çalışmamızda son olarak asıl işveren-alt işveren ilişkisinden doğan sorumluluğun Sosyal Güvenlik Hukuku'na ilişkin sonuçları ele alınmıştır. Bu kapsamda rücu davaları, ödenmeyen primlerin tahsili, hizmet tespit davalarındaki hukuki durum incelenmiş, prim teşviklerinden yararlanma ve borçların yapılandırılmasında, müteselsil sorumluluğa dayandırılan Kurum uygulamalarının yerindeliğine yönelik değerlendirmelerde bulunulmuştur. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersizliğinin işveren yükümlülükleri ve sorumluluğa etkisine de değinilmek suretiyle, geçersizliğin sorumluluğa ilişkin sonuçları ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Sağlık hizmetlerinin özel sektör tarafından yürütülmesi

Sağlık hizmetlerinin temel hedefi, sağlıklı bir toplum oluşturmaktır. Bunun içinde, sağlık hizmetleri, toplumun bütün bireylerini kapsamalı, kolay ulaşılabilir, adil, eşit ve aynı zamanda bireylerin yaşam kalitesini arttırıcı nitelikte olmalıdır. Bu çalışmanın amacı genel olarak sağlık hizmetlerinin mevcut durumunu değerlendirerek, bu hizmetlerin yürütülüş yöntemi olan ruhsat usulünü; yine özel sağlık hizmetlerinin yürütülmesinde önem arz eden sağlık hizmeti satın alma sözleşmelerini ve idarenin özel sağlık hizmetlerinden sorumluluğunu açıklamaktır. Öncellikli olarak birinci bölümde sağlık ve sağlık hizmetleri kavramlarından bahsedilmiş ve bu hizmetler kamu hizmeti kavramı ve ilkeleri açısından incelenmiştir. İkinci bölümde kamu hizmeti olarak sağlık hizmetlerinin yürütülüş usulü incelenmiş, kolluk ruhsatlarından farklı yönleri ve idarenin özel sağlık hizmetlerinden sorumluluğu açıklanmıştır. Ayrıca uygulanmasına yakın dönemde başlanılan, sağlık hizmeti satın alma sözleşmeleri ve hukuksal nitelikleri üzerinde durulmuştur.
İcracı sanatçıların mali hakları

Geçmişten günümüze dek devamlı bir gelişim halinde olan fikri haklar içerisinde yer alan bağlantılı hak sahiplerinin fikri hukuk alanındaki varlığı, daha sonraları gelişmiştir. Meydana gelen gelişmelerle birlikte ortaya çıkan, günümüzde ise fonogram yapımcıları, radyo - televizyon kuruluşları, film yapımcıları ve icracı sanatçılardan oluşan bağlantılı hak sahipleri kategorisinde yer alan icracı sanatçıların mali haklarının incelemesinin yapıldığı çalışmamızda, icracı sanatçıların ilerleyen teknoloji ile ilişkisinin irdelenmeye çalışılmasının yanında, konunun meslek birlikleri açısından önemi de incelenmiştir. Böylece günümüzdeki durumu ile birlikte icracı sanatçıların mali haklarının ne derece korunabildiği ve getirilebilecek önlemlerin neler olduğu konusunda bir takım öneriler, çalışmamız kapsamında ifade edilmeye çalışılmıştır. Bunun yanında, icracı sanatçıların bazı mali haklarının meslek birlikleri eliyle kullanılması zorunluluğuna ilişkin doktrindeki kimi görüşler incelenmiş, bu kapsamda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı üzerinde durulmuştur. Konuyla ilgili görüşlerimizi de çalışmamızda, ifade etmiş bulunmaktayız. Son olarak ise FSEK m. 80 hükmünün kanun yapma tekniğine aykırı olacak şekilde, tüm bağlantılı hak sahipleriyle ilgili düzenlemelerin ' torba kanun ' misali tek bir maddede düzenlenmesinin uygun olmadığına ilişkin görüşlerimizi de paylaşmış bulunmaktayız. Zira günümüzde gittikçe önemi artan bağlantılı hak sahipleri ve özelde icracı sanatçılar, daha sistematik düzenlemelerin konusunu oluşturmaları gerekmektedirler. Aksi halde uygulamada karışıklıklara yol açabilecek ifadelerle kaleme alınmış hükmün istenen korumayı veremeyeceği aşikar olup bu hususla ilgili görüşlerimizi de çalışmamız kapsamına almış bulunmaktayız.
Hisse haczi ve paraya çevrilmesi

Bu çalışmanın konusunu, borçlunun sahip bulunduğu bir şirket hissesi, iştirak halinde mülkiyet hissesi ve müşterek mülkiyet hissesinin haczi ve paraya çevrilmesi oluşturmaktadır. Çalışmamda, iştirak halinde mülkiyet ilişkisinin bulunduğu, miras hisseleri aile şirketi emvali hissesi, kan-koca mal ortaklığı rejimindeki hisse ve adi şirket hissesi ile müşterek mülkiyet hissesi ve şirket hisselerinden de kollektif şirket, adi komandit şirket, limitet şirket ve kooperatif şirket hisselerinin haczi ve paraya çevrilmesi incelenmiştir. Çalışma, icra hukukunun temel amaç ve ilkeleri ile cebri icra çeşitlerini açıklamaya yönelik giriş kısmı ile iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yukarıda sayılan hisselerin haczinin yapılmasından önce; haciz talebi, haciz için yetkili icra dairesinin belirlenmesi ve hacze konu olabilecek mal ve haklara ilişkin konular incelenmiştir. Daha sonra tüm hisselerin ve buna bağlı mali haklar ile alacak haklarının haczi ayrı ayrı anlatılmıştır. Haczin yapılmasından sonra da her bir hissenin haczedihnesinin sonuçlan ayrı ayrı anlatılarak bu bölüm sonuçlandırılmıştır. İkinci bölümde, ilk önce haczedilen hisselerin paraya çevirme sürelerinin tespiti incelenmiştir. Daha sonra her bir hissenin hangi hükümlere göre satışının yapılacağı ve satış şeklinin tespitinde icra dairesinin ve İcra Tetkik Merciinin fonksiyonları üzerinde durulmuştur. Ayrı ayrı olarak da hisselerin satış işlemi anlatılmıştır, özellikle iştirak halinde mülkiyet hisselerinin doğrudan doğruya satılıp, satılamayacağı tartışılmış ve sonuçta, hem haczedilen hissenin tamamının hem de belirli maldaki hissenin - teorik de olsa - satılabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Yine şirket hisselerinin satışının da nasıl yapılacağı anlatılmıştır. Son olarak da müşterek mülkiyet hissesinin satışında, bu hissenin doğrudan doğruya satılması yanında, İcra İflas Kanunumuzun 121. maddesi hükümlerince satılıp, satılamayacağı konusu tartışılmıştır. Ve müşterek mülkiyet hissesinin satılmasının zor olduğu veya düşük bedelle satılmasının söz konusu olabileceği durumlarda, alacaklıya ortaklığın giderilmesi davası açma yetkisinin verilmesi ve ondan sonra müşterek mülkiyet payının satılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı

Kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı, temel hak ve özgürlüklerin korunması açısından son derece önem taşıyan bir haktır. Bu hakkın özünü oluşturan özgürlük ve güvenlik kavramları birbirlerini tamamlayan nitelik taşımaktadır. Dolayısıyla kişi özgürlüğüne yapılacak insanlık onuru ile bağdaşmayan işkence ve eziyet tarzında hukuka aykırı eylem ya da işlemler, kişi güvenliğini de tehdit ederek insanların hukuk güvenliği içinde yaşamadığı bir yönetim modelinin oluşumuna yol açacaktır. Bu durum da hukuk devleti ilkesinin uygulamada işlerliğini yitirmesine neden olacaktır. Bu çalışmada; ilk bölümde öncelikli olarak kişi özgürlüğü ve güvenliği kavramlarının tanımına, dünyadaki tarihsel gelişimine ve uluslararası belgelere yer verilmiştir. İkinci bölümde ise Türkiye'de kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı başlığı altında Cumhuriyet öncesi dönemdeki tarihsel süreç ele alınmıştır. Daha sonraki aşamada ise bu hakka yönelik olarak getirilen güvence ve sınırlamalar AİHS ve AİHM içtihatları ile kıyas edilerek son hukuksal düzenlemeler ışığında incelenmiştir. Bunun akabinde sonuç bölümündeki görüşlerimizin sunumu ile çalışma tamamlanmıştır.
Dernek, vakıf ve iktisadi kamu kuruluşlarının vergilendirilmesi

Bu tezin amacı, Türkiye'deki dernek, vakıf ve kamuya ait iktisadi kuruluşların vergi kanunları karşısındaki durumunu incelemektir. İncelemeye dernek, vakıf ve kamu iktisadi kuruluşları hakkında genel bilgilerin verilmesi ve dernek, vakıf karşılaştırılması ile başlanılmıştır. Aynı zamanda bu kuruluşların denetimleri ile ilgili kapsamlı bilgiler verilmiştir. Bu tez çalışmasında dernek ve vakıfların ve bunların işletmelerinin vergilendirilmesi, dernek ve vakıflara vergi muafiyeti tanınması usul ve şartları üzerinde, ayrıntılı olarak durulmuştur. Gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerinin dernek ve vakıflara yaptıkları bağış ve yardımların kazançtan indirimi konusu ve iktisadi kamu kuruluşlarının vergilendirilme nedenleri bu çalışmada yer almıştır. Çalışmamızda üçüncü sektör kuruluşlarına ve iktisadi kamu kuruluşlarına, çeşitli vergi kanunlarında ve diğer kanunlarda tanınan muafiyet ve istisnalar tek tek incelenmiştir. Üçüncü sektör kuruluşlarına sağlanan vergisel avantajların hangi olumsuz sonuçlara neden olabileceği ve neden gerekli olduğu bu çalışmada ayrıntılı olarak izah edilmiştir. Toplumsal yaşamın bir nevi sigortası olan üçüncü sektör kuruluşlarının vergisel yönden teşvik edilmesi ve yaşatılması zorunluluğu üzerinde durduğumuz, incelememizde bunu gerçekleştirirken toplumsal adaletin bozulmamasına dikkat edilmesi hususuna da değinilmiştir. İncelememizin sonunda; dernek ve vakıflara sağlanan vergi bağışıklığının önemi, vergi teşvik politikası ile dernek ve vakıfların yönlendirilmesi ve vergi bağışıklığı tanınan dernek ve vakıfların izlenmesi ve denetlenmesi gereği üzerinde durulmuştur. Ayrıca kamu iktisadi girişimlerden özellikle atıl olanların özelleştirme kapsamında belli teşviklerle, ekonomiye kazandırılma zorunluluğu hususuna değinilmiştir.
Yabancı para borçlarında borçlu temerrüdünün sonuçları

Borçlu temerrüdü, borca aykırılık hallerinden biri olarak borcun ifasında nitelikli gecikme anlamına gelir. Ülke parasının sıklıkla borç ilişkilerine konu olması yanında, sağladığı çeşitli kolaylıklar ve özellikle ülke parası karşısında değerinin günden güne artması, yabancı para birimlerinin de bu ilişkilerde tercih edilmesinin önünü açmıştır. Borç konusu yabancı paranın ifasında temerrüde düşülmesi, tüm para borçlarında ortak olan TBK md. 117 vd. yer alan hükümler ile birlikte; özellikle TBK md. 99/3 ve 3095 sayılı kanunda yer alan yabancı para borcunda temerrüde ilişkin özel hükümlerin uygulanması sonucunu doğurur. Bu yüksek lisans tezinde, çeşitli borç kaynaklarından doğan yabancı para borcunda borçlunun temerrüde düşmesi halinde meydana gelecek sonuçların ve konuya ilişkin problemlerin irdelenmesi amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda konu, hem teorik yönleriyle hem de özellikle Yargıtay kararları çerçevesinde uygulamaya dönük olarak işlenmeye çalışılacaktır.
Türk vergi sisteminde emlak vergisi uygulaması

Yerel yönetimlerin kamu maliyesinin üç temel işlevi olan ekonomik istikrarın sağlanması, gelir dağılımı ve kamu hizmetlerinin yerine getirilmesi işlevleri bulunmaktadır. Yerel yönetimler kamu politikasının bir parçası olan ve devlet tarafından üstlenilen gelir dağılımı, eğitim, sağlık, konut gibi temel sosyal politikaların yerel düzeyde sağlanmasında ve kendi birimlerindeki vatandaşların refahının bizzat kendi faaliyetleri ile artırılmasında etkin olarak görev almışlardır. Emlak vergisi, yerel idarelerin en önemli gelirleri arasında yer almaktadır. Emlak vergisinin konusunu taşınmazlar oluşturmaktadır. Türkiye'de emlak vergisinin, tarh, tahakkuk ve tahsili 1985 yılında sonra belediyelere devredilmesiyle, bu vergi yerel nitelikli bir vergi halini almıştır. Bu çalışmada Türkiye'de emlak sistemi ve uygulamaları incelenmiştir.
Bankacılık Hukukunda 'tüzel kişilik perdesinin kaldırılması'

Bankacılık Hukuku alanında Fon'a devredilen bankalarda, banka hakim ortakları tarafından tüzel kişilik yapısının arkasına saklanılarak gerçekleştirilen hukuka aykırı işlemler nedeniyle oluşan zarar tüm topluma yansımıştır. Bankacılık alanında banka tüzel kişiliğinin kötüye kullanılmasının önlenebilmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılabilmesi için tüzel kişilik perdesinin kaldırılmasına ilişkin teorinin kuralları Kanun koyucu tarafından 4389 s. mülga Bankalar Kanunu ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile doğrudan kanunlaştırılmıştır. Bu nedenle her iki kanunun yorumlanmasında tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisinin tarihi gelişiminin ve kurallarının bilinmesi önem arz etmektedir. Bu sebeple tümdengelim yöntemi kullanılarak genelden özele giden bir yaklaşımla konu incelenmiştir. Bankacılık Hukukunda Kanun koyucu tarafından teori kanunlaştırılarak hayata geçirilmiştir. Bankacılık alanında yaşanan hukuka aykırılıkların ortadan kaldırılabilmesini teminen söz konusu teori esas alınarak hukuki düzenlemeler yapılmıştır. Bu nedenle teori tarafından kabul edilen bir kanun hükmü bulunmakta ise hükmün uygulanacağına dair kural bankacılık alanında fiilen önemini kaybetmiştir. 4389 s. Bankalar Kanunu ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun yorumunda ve uygulamasında teorinin ve bu konudaki örnek kararların yol gösterici olarak kabul edileceği düşünülmektedir. Ayrıca her iki kanunda da olaya uygulanacak bir hüküm bulunmamakta veya hükmün aradığı koşullar maddi olayda gerçekleşmemiş ise, o takdirde tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisinin uygulama alanı bulabileceği sonucuna varılmıştır.