turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İlahi ezelilik ve yaratma sorunu

Engin, İlahu Ezelulik ve Yaratma Sorunu, Doktora Tezi, Danışman: Prof. Dr. Recep Kılıç, Ankara, V+218 ss. İlahu ezelulik konusunda, geleneksel teizmde temelde iki yaklaşım kabul görmektedir. Orta Çağda, Tanrı bütünüyle zamanın dışında, zamansız bir varlık olarak tasavvur edilirken, günümüz Hıristiyan din felsefecileri arasında bu görüşünçok az taraftar bulduğu, bunun yerine Tanrı'nın zaman içinde bulunan zamansal bir varlık olduğu düşüncesinin hakim olmaya başladığı görülmektedir. Çalışmamızda, bu iki farklı ezelulik yorumunun teizm açısından tutarlılığını yaratma sıfatını esas alaraktahlil etmeye çalıştık. İlahu ezelulik ve yaratma ilişkisi söz konusu olduğunda, başlıca üç mesele ile karşılaşılmaktadır. Bunlardan birincisi, yoktan yaratma ile ilgilidir. İlahu zamansızlıkanlayışında, Tanrı'nın, zaman dahil, kendisi dışındaki her şeyin yaratıcısı olduğu, zamansallık tasavvurunda ise Tanrı'nın zamanın içinde bulunduğu kabul edilmektedir. Birinci anlayışta, yaratma sıfatının kapsamının daha geniş biçimde izah edildiği ve Tanrı'nın zaman ve zamansal şeyler üzerinde daha büyük bir kudretesahip olduğu söylenebilir. İkinci mesele, yaratma ve zamansallaşma ilişkisi ile ilgilidir. İlahu zamansızlık tasavvurunda yaratma fiilinin zamansallaşma sonucunudoğurmadığı kabul edilmektedir. Buna karşılık, İlahu zamansallığı benimseyendüşünürler Tanrı'nın, yaratmanın gerçekleşmediği durumda zamansız iken yaratma ile birlikte zamansal hale geldiğini ileri sürmektedirler. Birinci tasavvurda, zamansız bir varlıktan zamansal varlıkların nasıl ortaya çıktığı, ikincisinde ise yaratmadansonra zamansal hale gelen Tanrı ile yaratılmışlar arasındaki farkın nasıl izahedileceği sorunu gündeme gelmektedir. Üçüncü mesele, idame ettirme vezamansallaşma ile ilgilidir. İlahu zamansallık anlayışında, zamansal akışın sadeceyaratılmışlar için değil Tanrı için de gerçek olduğu ve idame ettirme fiilininTanrı'nın zamansallaşmasına sebep olduğu düşünülmektedir. Zamansızlıkanlayışında ise, Tanrı'nın bakış açısından, yaratma ve idame ettirmenin tek, zamansız bir bütün olduğu, ancak, yaratılmışların bunu sürekli yaratma biçiminde tecrübe ettikleri düşünülmektedir.
Getting tuned: Stimmung, finitude and ecstatic experience

Bu tez, temelde Varlık ve Zaman olmak üzere Heidegger'in Fundamental Concepts of Metaphysics ve Contributions to Philosophy eserlerinde Stimmung 'nosyonunun' zamansal ve mekansal içerimlerinin izini sürmektedir. Bu açıdan Stimmung, zamansal ve mekansal anlamda dışarıda olma, yerinden edilme ve 'anlam' yitimi tecrübesinin meydana geliş hissi olarak değerlendirilmektedir. Stimmung bu çalışmada dünyada/n olma anlamında mekan; tempo kazanma, uyumlanma ve ritme girme anlamında zaman tecrübesinin dile getirildiği temel 'kavram' olarak ele alınacaktır. Hususen Stimmung, varlık/var olma hissinin doğduğu yer olarak okunmaya çalışılacaktır.
Sadreddin Konevi'ye göre bilgi iman ilişkisi

Bu tez Sadreddin Konevi'nin bilgi ve iman anlayışı ile ilgilidir. Amaç Konevi'nin bilgiyi nasıl anladığı, nasıl elde ettiği ve bilgiye götüren araçların neler olduğudur. O bilgi anlayışında rasyonel bilgi araçlarını kabul etmekle beraber metafizik alandaki bilgiyi de kabul edip sistemleştirmeye çalışır. Metafiziğin kavramları olarak da Allah'ın İsimleri'ni kullanır. İman anlayışını ortaya koyarken, neye, nasıl iman edilmesi gerekeceğini öne çıkarır. İmanın temellendirilmesinde imancı bir tutum sergilemesine rağmen O'nu katı bir imancı olarak niteleyemeyiz. O imanın kaynağı konusunda vahyi ve peygamberin söz ve eylemlerini esas alır ve bunların akıl ile anlamlandırılması ve canlandırılması gerektiğine inanır.
Locke'un siyaset anlayışı

17. Yüzyıl filozofu John Locke'un (1632-1704) siyaset anlayışı kuramsal tartışmaları olduğu kadar, pratikteki siyasal olayların da yansımalarını ortaya koyar. Locke'un doğa yasası siyaset anlayışının metafizik temelini yansıtır. Doğa Yasası Üzerine Denemeler 3 de özellikle filozofun ahlak anlayışı ve dinsel bakışı da yansır. Özellikle bu yanları bu çalışmayı İki Inceleme'den farklı kılar. Buna göre doğal durumda herkes ussalığı çerçevesinde kendi kendisinin yürütücüsü ve yargıcıdır. Kendi kararlarını özgür istemiyle alır. Eğer yasa düzeni zorbalığa dayanıyorsa bu düzen daha güvenli olacaktır. Ama Locke'a göre insanların oluşturdukları bu düzen usunu doğru kullanamayıp, kendini öbür bireylerle savaş durumuna sokacak kişiler tarafından bozulabilir. Bu nedenle insanlar kendi özgür istemleriyle daha güvenli bir yapı altında bir araya gelmek isterler. Böylece insanlar toplumsal bir yapı oluşturmak amacındadırlar. Burada bireyler özgürce kendi rızalarıyla bu kararı verebilmelidir. Bu noktada Locke'a göre ailenin eğitimi belirleyici olacaktır. Aile baskıcı bir eğitim uygulamayıp, özgür istemleriyle kararlarını verebilen kişiler yetiştirmelidir. Bu şekilde kişiler sivil ya da siyasal topluma özellikle mülkiyetlerini korumak için katılırlar. Locke ilk aşamada devlete bağlı bir sivil toplumu öngörür. Sivil toplumdaki kişilerin özgürlüğünü, sağlığını, emekliliğini ve mülkünü güvence altına alacak devlet olacaktır. Buna göre kişiler geniş anlamda mülklerini koruyacak bir yasa düzeni altında bir araya gelerek siyasal toplumu kurarlar. Siyasal toplumda halkın yararına yasalar yapacak olan yasama erki mülkiyeti düzenleyecek yasaları çıkaracaktır. Locke'a göre bu düzenin iyi işlemesi için özellikle yasama ve yürütme erkinin ayrı ellerde olması gereklidir. Özellikle yürütme ve yasama erkinin aynı ellerde toplanması zorba bir yönetimin ülkede güç kazanmasını getirebilir. Locke böyle bir yönetimin kendini halkla savaş durumuna soktuğunu ortaya koyar. Locke'a göre böylece halkın çoğunluğu bu zorba yönetimin farkına varırısa ona karşı direnme hakkını uygulayabilir. n
La certitude de la connaissance du point de vue de la distinction de l'ame et du corps chez avicenne et Descartes

Bu çalışma bilginin kesinliği meselesini tartışmayı hedefliyor. Çalışmamızda bilginin kesinliği meselesi kesinlik imkanının kaynağında durduğunu düşündüğümüz ruh-cisim ayrımı üzerinden ele alınıyor. Kesinliğin ancak vasıtasız bilmenin mümkün olmasıyla var olabileceğini tartıştıktan sonra, bu türden vasıtasız bilmenin İbn Sina ve Descartes'ta ben'in bilgisi sayesinde, varım görüsünde bulunduğunu iddia ediyoruz. Her iki filozofta da cogito görüsünün bir çıkarım olmadığına dikkat çekerek bunun bir tür farkındalık, kendi üzerine düşünmeyi mümkün kılan bir bilinç hali olduğunun altını çiziyoruz. Bu görünün, iki filozof için de askıya alındığı tek anın dahi olamayacağı bir vasıtasızlık anlamına geldiğini tartışıyoruz. Bunun her tür düşüncenin ve bilginin zemininde olan ilk kesinlik olduğunu söylüyoruz. Araştırmamızda ortaya koymaya çalıştığımız sonuçların başında ise kesinlik ile hüküm seviyesi arasındaki ayrım gelmektedir. İbn Sina ve Descartes'ın ifade ettikleri cogito'dan yola çıkarak iki bilme seviyesi olduğunu temellendirmeye çalışıyoruz. Bunlardan biri hükme ihtiyaç duymaz diğeri ise yalnızca hükümlerle ve sentezlerle işler.
İbn-i Rüşd'ün Varlık, Bilgi Problemleri Açısından İbn-i Sina'ya Yönelttiği Eleştiriler

İbn Rüşd, varlık ve bilgi alanlarında İbn Sina'ya bazı eleştiriler yöneltmiştir. Bu eleştirilerin bir kısmı İbn Sina felsefesinin tutarlığının sorgulanması, bir kısmı ise Aristoculuk açısından denetlenmesiyle ilgilidir. Çalışmamız İbn Rüşd'ün İbn Sina'ya yöneltmiş olduğu felsefi eleştirileri ele almaktadır.
Sabri Fehmi Ülgener'in ekonomi politik anlayışı ve Türk düşüncesine katkıları

Sabri Fehmi Ülgener'in Ekonomi Politik Anlayışı Ve Türk Düşüncesine Katkıları, Yüksel Lisans Tezi, Ankara, 2008 İktisat, İktisat Ahlakı, İktisat Zihniyeti, İktisat ve Din gibi kavramların çok yaygın olarak bir arada kullanılmadığı bir dönemde yaşıyoruz. Günümüz ekonomi verilerine bu kavramlar penceresinden bakarak ülkemiz ve insanlık açısında çok farklı kazanımlar elde edebiliriz. Türkiye'de bu kavramları Türk dünyamıza kazandıran ve bu konuda bize kaynak olabilecek nitelikte eserler bırakan Sabri Fehmi ÜLGENER olmuştur. Ülgener, İktisat teorisinin insan-madde ilişkisine sıkışan açıklamaya dayalı yöntemi yerine, somut olgular karşısında, insan-insan ilişkisine yönelmenin daha sağlıklı sonuçlar elde edileceğini göstermektedir. Bu yaklaşım tarzı ile Türkiye Cumhuriyetinin nereye gideceğinden çok nereden geldiğinin daha önemli olduğunu, insan karşısında insanı farklı cephelerden kuşatarak, her birinin toplum üzerindeki tesirlerini incelerken dinin yapısall özerkliğini ve onun politik toplum, ekonomi ve kuramsal dünyadaki yaptırım gücünü eserlerinde bize aktarmaktadır. Bu çalışma ile günümüz iktisadi gelişmelerine farklı bir perspektiften bakmanın, Türkiye'nin kronikleşmiş ekonomik sorunlarının gerçek nedenlerini görmekle birlikte bugüne kadar yapılan hataların arka planındaki zihniyet yaklaşımının ne kadar hatalı olduğunu ortaya koymaktadır. Toplumsal dinamikleri göz ardı ederek, yerli olmayan ithal programlar ile sürdürülebilir bir gelişen/büyüyen ekonominin mümkün olamayacağını göstermektedir. Ancak toplumun örf ve adetleri, tarihsel geçmişşi, ahlaki yapısı, dinamikleri, zihniyeti vb. unsurları göz önünde bulundurarak kalıcı bir çözüme ulaşılabilir
Feminist kuramda tarihselci bir yaklaşım: Hermeneutik feminizm

Batı felsefesine hakim olan evrenselci düşünce, feminist kuramın hem başlangıç noktası hem de temel eleştiri konusu olmuştur. Eleştirel düzlemde feminist kuram esas olarak cinsiyet normlarının mutlak birer kültürel yasa olarak temellendirilmesiyle ve bunun sonucunda oluşan eril-dişil kutuplaşmasıyla mücadele eder. Bu kutuplaşmanın incelenmesi amacıyla, feminizmin tarihselci bir yaklaşımla ele alındığı çalışmalarda, genellikle post-modern ve post-yapısallcı kuramlardan yararlanılmış, hermeneutik ve feminizm arasındaki ilişkiye nadiren değinilmiştir. Oysa hermeneutik, sadece post-modern feminizmin güçlü bir müttefiki değil, aynı zamanda özellikle çağdaş feminist kuramın aşmaya çalıştığı rölativizm sorununun çözümü noktasında benzersiz bir dayanak sağlar. Bu çalışmada amaçlanan da, post-modern feminizmin kendisini tarihsel açıdan inceleme fırsatı sunan verimli bir kaynak olarak hermeneutiğe başvurmak, hermeneutik bir feminizmim imkanını araştırmaktır.
Tarih felsefesinde İbn Haldun ve Vico

Bu çalışma, tarih alanında ' olayları anlatmak' biçiminde olan tarih yazıcılığı yerine, ' olayları düşünmek' ilkesine dayanan tarih felsefesinin tohumlarını atan, biri İslam dünyasında, diğeri Batı dünyasında iki felsefecinin görüşlerini temellendirme amacıyla yapılmıştır. Onlara; tarihe, 'tarihsel olaylar' yerine, onların 'nedenlerini' ve 'il kelerini' gözeterek yaklaşan 'felsefi' bakış açısını getiren ilk felsefeciler olma özelliğini kazandıran nedenler belirlenmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde, İbn Haldun'un tarih felsefesini oluşturan temel kavramlar ve metodoloji eleştirisi üzerinde durulmuştur. Tarihte 'de terminasyon ve kanunluluk' fikri ile 'tarihinin nesnelliği' konuları bu bölümü oluşturmuştur. Daha sonra ibn Haldun'un toparlayıcı bir 'tarih anlayışı' sunularak, tarihte 'büyük adamların rolü' konusundaki fikirleri verilmiştir. İkinci bölümünde, Vico'nun tarih felsefesindeki temel kavram verildikten sonra, metodolojisi açıklanmıştır. Burada, 'tarihsel bilginin ola naklılığı,' 'tarihsel metodun ilkeleri' ve 'tarihte kanunluluk' fikri ele alınmıştır. Bu bölümün sonunda Vico'nun Yeni Bilim'inin ilkeleri değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümünde, bu iki felsefecinin, tarihsel oluşu açıkladıkları 'yasa ve ilkeler' karşılaştırılarak, metodlarında 'teolojik açıklama'nın yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde ise, tarih felsefesindeki meselelere iki filozofun getirdiği katkılar değerlendirilmiştir. Buna ek olarak, tarih felsefesinin yalnızca epistemolojik bir iş olmadığı anlatılmıştır. Yöntem belirlenirken, tarihi bilginin nesnesinin de açıklanmasının gerektiği belirtilmiştir. Ayrıca tarih felsefesi çalışmaları, ontolojik bir temele da yanmalıdır, sonucuna ulaşılmıştır.
Gazali'de kötülük problemi

Bu çalışmada, İslam düşüncesinde etkili bir isim olan Gazali'nin kötülük problemi konusundaki düşüncelerini incelemeye çalıştık. Gazali'nin kötülük problemi hakkında görüşlerine geçmeden önce Batı felsefesinde problemin ele alınışına değindikten sonra, Gazali'nin görüşlerinin şekillenmesinde rol oynayan kelam ekolleri ve felsefe ekollerinin problem hakkındaki görüşlerini de ele aldık. Daha sonra da Gazali'nin kötülük problemi konusundaki görüşlerine yer verdik. Gazali, savunduğu düşüncelerle hem İslam düşünce yapısında hem de Batı felsefinde büyük etkileri olmuş bir filozoftur. Onun bu özelliği kötülük probleminde de kendisini göstermiştir. Onun optimist bakış açısı kendinden sonra hem İslam düşünce yapısında hem de Batı felsefesinde kendisine büyük yer bulmuştur.
M. Heidegger felsefesinde 'düşünme' sorunu

''M. Heidegger Felsefesinde 'Düşünme' Sorunu'' başlıklı bu tez çalışmasında modern dönemde felsefenin en çok ismi anılan düşünürlerinden biri olan M. Heidegger'in kendi felsefi görüşü içerisinde 'düşünme' sorununu nasıl ele aldığı ve 'düşünme' ile neyi anlayıp kastettiği araştırılmıştır. Bu araştırmalar ile 'düşünme' öğesinin M. Heidegger felsefesindeki yeri daha açık kılınmaya çalışılmıştır.
John Rawls'un adil fırsat eşitliği çerçevesindeeğitimde fırsat eşitliğinin değerlendirilmesi

İnsanlar doğuştan ve gelişim evrelerinde aynı fırsatlara ve imkanlara sahip değildir. Koşulların eşitlenmesi adil fırsat eşitliğini mümkün kılacaksa mülkiyetinvarlığı bunun önünde bir engel midir? Doğal kaynaklara herkesin eşit hakkının olması bölüşümde adaletin sağlanmasında göz önünde bulundurulması gereken bir durumdur. Bu çalışmada Rawls'un merkeze alındığı ve beraberinde birçok filozofunadil fırsat eşitliğine ilişkin görüşleri incelenmiştir. Bireylerin kendi hayat planlarını gerçekleştirmesinin yolu iyi bir eğitime eşitfırsatlarının olmasıyla sağlanır. Bu fırsat eşitliğinin adil olması doğal kaynakların ve doğal yeteneklerin eşitlenmesi ile mümkündür. Bu eşitlenme yeniden bölüşüm ile sağlanacak fakat bu yeniden bölüşümün eşitlediği koşulların doğal yetenekler ve sınırsız özel mülk edinmeyle tekrar tekrar bozulması da engellenecektir. Bu da özel mülkiyetin belirli koşullar içerinde sınırlanmasını gerektirmektedir.
Yasa kavramsallaştırması üzerinden Karl Marx'ın epistemolojisini okumak

Karl Marx, düşüncelerini ifade ederken sıklıkla yasa kavramsallaştırmasına başvurmuştu. Hatta magnum opus'u Kapital'e başlarken 'modern toplumun ekonomik hareket yasası'nı ortaya çıkarmayı amaçladığını söylemişti. En yakın çalışma arkadaşı Friedrich Engels de onu ebediyete yolcularken mezarı başında yapmış olduğu konuşmada, Marx'ın dünya-tarihsel önemini 'artı-değer yasası' ve 'insan tarihinin gelişme yasası' olmak üzere iki yasa bulmuş olmasına dayandırmıştı. Peki, Marx yasalardan neyi kast ediyordu? İşte bu çalışma bu sorunsalı dert ediniyor, yasa kavramsallaştırmasını bir fırsat kabul edip Marx'ın epistemolojisini okumaya çalışıyor. Yasa kavramsallaştırması üzerinden Marx'ın epistemolojisinin ortaya konması çabası, aynı zamanda Marx'ın ontolojisinin tartışılmasını da beraberinde getirir. Ontoloji ile epistemolojinin bir arada düşünülmesi bir zorunluluktur. Ontolojiden söz edilmeden epistemolojiden söz edilemez. Ontoloji, epistemolojinin kurucu zeminidir. Bu nedenle çalışmada ontoloji ile epistemolojinin bir aradalığına vurgu yapan ve onto-epistemoloji olarak ifade edilen bir izlekte yol alınmıştır. Bu bağlamda Marx'ın ontolojisini tartışma işi kurucu bir mesele olarak alınmış, Marx'ın 'semptomatik ilişkisel ontoloji' olarak ifade edilebilecek bir ontolojiye sahip olduğu savunulmuştur. Marx'ın yasa kavrayışının bu onto-epistemoloji yoluyla ele alınabileceği ortaya konmaya çalışılmıştır. Marx'ın semptomatik ilişkisel ontolojisinin belirleyiciliğinde içeriklendirdiği yasa kavramsallaştırması, pozitivizmin yasalarından farklıdır. Marx'ın yasaları, teleolojik ve mutlak aşamacı değildir. Tarihsel ve yapısall-sistemik kısıta sahip olduğundan şematik bir evrenselliğin ifadesi olarak ele alınamaz. Marx, teknik bir zaman anlayışına değil bilakis toplumsal bir zaman anlayışına sahip olduğundan Marx'ın sözünü ettiği yasalar zaman-mekanı da dışlamaz. Marx'ın yasaları, kadim meselelerden biri olan özne-yapı geriliminde de iradeyi etkisiz elemana dönüştüren bir niteliğe sahip değildir, bilakis insanlığın iradi eylem kapasitesinin ve menzilinin içerisinde yer alan ve mutlak kesinlik ifade etmeyen yasalardır. Tüm bu özelliklere sahip bir yasa kavrayışına sahip olan Marx, toplumsal gerçekliğin yasalarının peşindedir.
Ptolemaios ve Kopernik astronomisinin karşılaştırılması ve 'yeni astronominin temelleri'

İslam astronomları Ptolemaios'un Almagest'inin çelişkilerle dolu olduğunu gösterdiler ve Ptolemaios'un gezegen modellerindeki fiziksel hatalara değindiler. Bunun sonucunda, İslam dünyasında XIII. yüzyılın başlangıcında Ptolemaios'un gezegen modellerine karşı alternatif modellerin tasarlandığı birçok çalışma yapıldı. İslam astronomları tarafından Ptolemaios astronomisinin problemleriyle başa çıkabilecek matematiksel modeller üretildi. Örneğin, Ptolemaios'un ekuantının kullanımına karşı çıktılar ve onun yerine Tusi çifti ve 'Urdi yardımcı teoremi gibi matematiksel araçlar ürettiler. Kopernik de İslam astronomları gibi, Ptolemaios'un gezegen modellerindeki aynı fiziksel hatalara değindi. O da Ptolemaios'un ekuantının kullanımına karşı çıktı. Kopernik'in kendi sistemini oluşturmak için kullandığı matematiksel modeller aslında İslam atronomları tarafından geliştirilmişti. Ancak Kopernik farklı bir sonuç buldu ve Güneş merkezli sistemi kurdu. Bu tez, Kopernik'in Güneş merkezli sisteminin gelişiminde bu matematiksel modellerin rolünden bahseder. Tezin amacı, Kopernik ve İslam astronomları arasındaki bağlantının genel bir değerlendirmesini vermektir.
İbn-i Sina'da Tanrı-Kainat ilişkisi

Sina'da Tanrı-Kainat ilişkisini, O'nun ontolojisi ve kozmolojisini temel alarak incelediğimiz bu araştırmamız-da, filozofumuzun dayanak noktası iki ayrı gerçeklik düzeni-nin olamayacağıdır. Bununla beraber ne Tanrı kainat, ne dekainat Tanrı'dır. O, Bunu zorunlu ve olurlu varlık kavramın-dan yola çıkarak temellendirir. Tanrı zatı ile kaim, salt dü-şünce ve salt ilim aynı zamanda da mutlak olarak 'bir' olan zorunlu bir varlıktır. Kainat ise, kendi özüne göre olurlu, başkasına göre zorunlu olan göksel varlıklar ve sadece kendi özüne göre olurlu olan ay-altı varlıklarından oluşur. İbn-i Sina, evrenin doğma sürecini, Bir'den veya Bir-lik'ten yalnızca bir meydana gelir ilkesi ve yaratılış 'aklet-me' yoluyla gerçekleşir fikrinden yararlanarak tanımlamayagirişir. Sudur, 'Tanrı vardı ve yarattı' değil, 'Tanrı vardır veyaratır' ile 'Bir'den ancak bir çıkar' ilkelerine dayanır. Ezel-de ve ihtiyari olarak birden bire meydana gelen bir olgu bu-rada söz konusu olamaz, ancak burada ilahi bir zaruret söz konusudur. tbn-i Sina'ya göre sudur ilahi zatın bir ışıması, birtecellisidir. Olurlu varlık ancak ona dayanarak var olabilir. Bulvar olma ise tecelliden başka bir şey değildir. Olurlu var-lığın oluşumunda temel faktör, aşk ve sevgidir. Onlar, bu aşk ve sevgi sayesinde O'ndan kaynaklanırlar ve yine O'a dönerler.
Luce Irıgaray'da fark feminizmi

Bu tez, Luce Irigaray'da fark feminizmini incelemektedir. İki bölümden oluşan çalışmamızın ilk bölümünde feminizme ilişkin temel kavramlar ve feminizmin tarihsel arka planı verilmiştir. İkinci bölümde Luce Irigaray'ın fark feminizmi ele alınmıştır. Irigaray'ın öne çıkardığı ve sorunsallaştırdığı temsil, öznellik, aynı, fark, cinsel fark, benzerlik, öteki, dil vb. gibi kavramlar değerlendirilmiş ve bu kavramlar ışığında Irigaray'ın feminist düşünce içerisindeki katkıları değerlendirilmiştir. Aynı zamanda Irigaray düşüncesinin Freud ve Lacan özelinde psikanaliz ile ilişkisine yer verilmiş, eril dilin tahrip edilerek dişil bir yeni dilin imkanının olabilirliği tartışılmıştır. Öte yandan Irigaray felsefesinin eril dilin ya da kodun taşıyıcısı olarak görülen pek çok isim ile ilişkisi de ele alınmıştır. Sonuç bölümünde ise elde ettiğimiz veriler doğrultusunda genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Edmund Burke'te politik akıl ve modernite eleştirisi

Bu çalışma, Edmund Burke'ün modernite eleştirisini göstermeyi amaçlamaktadır. Bunun için ilk olarak modernite ? akıl ilişkisi üzerinde durulmaktadır. Burada modernitenin soyut akıl anlayışına dayandığı ve soyut aklın ürünlerinin moderniteyi şekillendirdiğine işaret edilmiştir. Burke'ün modernite eleştirisi de bu akıl anlayışına ve bu aklın ürünlerine yöneliktir. Burke'ün bu eleştirisi salt bir tepki değil, kendi akıl anlayışına bağlı olarak gelişen bir eleştiridir. Bu çalışmada, Burke'ün akıl anlayışını merkeze almaktadır. Burke, bu akıl anlayışı ile aynı zamanda muhafazakar politik düşüncenin içerisinde konumlanır. Muhafazakar politik felsefe ve liberal politik felsefe arasındaki ayrımı farklı akıl anlayışlarının bir çatışması olarak ifade edebiliriz. Bu bakımdan, liberal politik felsefe soyut akla bağlı olarak bir gelişim gösterirken, muhafazakar politik felsefe ise tarihsel deneyime dayanan bir akıl anlayışını ön plana çıkarmıştır. Burke de, soyut akıl anlayışını, tarihsel ve toplumsal bağlamından kopuk olması bakımından eleştirir. Burke için akıl, tarihsel ve toplumsal bir bağlamın içerisindedir. Burke tarihsel deneyime dayanan bu akıl anlayışını, politik akıl olarak kavramlaştırır. Bu çalışmada, politik akıl ve tarihsel deneyim arasındaki ilişki, Burke'ün akıl anlayışını açmak için üzerinde durulan bir diğer konu olmuştur. Burke'ün modernite eleştirisi de, onun politik akıl anlayışına bağlı olarak bir gelişim göstermiştir. Bu bakımdan, Burke'ün soyut akla ve soyut aklın ürünlerine yönelik eleştirisi onun modernite eleştirisini oluşturur. Burke'ün modernite eleştirisi, onun tarihsel deneyim vurgusu ile beraber gitmektedir. Nitekim, Burke için modernite tarihsel mirasın reddidir. Bunun sonucu da tarihsel süreklilik algısının kırılması ve toplumsal düzensizliktir.
Aristoteles ve Newton fiziğinde doğa anlayışı

Bu çalışmada, Aristoteles ve Newton'un doğa anlayışları karşılaştırılmış, günümüzdeki doğa anlayışı ve çevre sorunlarına değinilerek aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır. 1. Aristo'nun doğa anlayışı organik ve nitelikseldir. Doğa, metafizik temelde anlaşılmış ve açıklanmıştır. 2. Newton'un doğa anlayışı mekanistik ve nicelikseldir. Doğa, metafizik reddedilerek anlaşılmış ve açıklanmıştır. Buna göre; a. Zaman ve mekan mutlaktır, evrensel ve süreklidir. b. Evren mutlaktır, sabittir, değişmezdir. c. Evrende katı bir determinizm vardır. d. Varlığın en küçük yapı taşı sert ve bölünmez atomlardır. e. Doğa nesnel olarak tasvir edilebilir. f. Doğaya ilişkin bilgiler indirgemeci yaklaşımla elde edilebilir. 121 g. Fiziksel fenomenlerin kesin, belirli doğaları vardır ? 3. Yeni fizik Newton fiziğinin yukarıdaki kabullerini reddederek, doğayı ekolojik ve bütüncül bir temelde kavrar ve açıklamaya çalışır. Buna göre; a. Evren birbirine örülü ilişkiler ağı olarak algılanır. b. Bu kozmik ağ dinamik bir yapıdadır. 4. Çevre sorunlarının sebebi, Klasik Paradigma'nın insanı ve doğayı sömüren yapısıdır.