turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rethinking the international and security through the city

Devletlerin fiziksel duvarlarla ördüğü toprak sınırları önemini koruyor olsa da, 'uluslararası'nı devlet sınırları ile bölünmüş bir alan olarak tahayyül etmek, gündelik hayatta da tecrübe edilen farklı sınır pratikleri ile gittikçe zorlaşmaktadır. Kent mekanı, bu sınırların oluşturulduğu ve böylece uluslararası alanın yeniden düzenlendiği ve farklı kimliklerin kurulduğu bir alan olarak ortaya çıkmaktadır. Bu sınırların oluşturulmasında ve korunmasında güvenlik anlayışları ve politikaları rol oynamaktadır. Farklı güvenlik anlayış ve pratiklerine odaklanmak, farklı kent deneyimleri ve bu sayede de kentin ve 'uluslararası'nın farklı tahayyül olanaklarını ortaya çıkarmaktadır. Bu tez, kent, güvenlik ve 'uluslararası'nın ilişkiselliğini tartışırken, şu soruyu sormayı amaçlamaktadır: kent güvenliği ve güvensizliği anlayış ve pratikleri yoluyla, kentler üzerinden oluşturulan sınırlar 'uluslararası'nı ve 'uluslararası'nın öznelerini nasıl kurar? Bu soruyu cevaplamak için öncelikle uluslararası ilişkilerde sınır anlayışı sorunsallaştırılmakta ve kentler üzerinden kurulan sınırlar ile bunların uluslararasının tahayyülü açısından ne ifade ettiği tartışılmaktadır. İkinci olarak, hakim güvenlik anlayışlarının ve pratiklerinin kentteki gündelik hayatı nasıl şekillendirdiği sorgulanmakta ve son olarak kent gündelik hayatının güvenlik siyasetindeki olası rolü araştırılmaktadır. Tez, hakim güvenlik anlayışlarının küreselleşme, neoliberal politikalar ve kentleşme gibi süreçlerin eşitsizlikleri ve çeşitli güvensizlikleri yeniden üreten bir şekilde, kentler üzerinden devamlılığını sağladığını tartışırken, devlet-merkezci yaklaşımları eleştirmeyi hedeflemektedir.
Self-determinasyon hakkı ve Kıbrıs sorunu (1225-1983)

Adı, Soyadı Programı Anabilim Dalı Danışmanı Tez Konusu Yılı Sayfa Sayısı Tezin Özeti TEZ ÖZET FORMU Buket ÖNAL Yüksek Lisans İktisat Politikası Prof. Dr. Betül Tosun Self - Determinasyon Hakkı ve Kıbrıs Sorunu (1925-1983) 1995 130 Tezin 'GİRİŞ' bölümünde tez konusu ve seçim nedeni üzerinde durulurken, özellikle teorik çerçeve çizilerek konuya hazırlık mahiyetinde Self-determinasyon kavramı ve Kıbrıs sorununa değinilmiş ve çalışmanın amacını belirleyecek soruları kafalarda canlandırmak amaçlanmıştır. I. bölümde, ana hatları ile incelenen Self-determinasyon kavramına geçmeden önce ona zemin hazırlayan ulusçuluk ve ulus kavramları incelenmiş ve daha sonra tarihi perspektifte kavram ele alınarak kavrama açıklık getirmesi dolayısı ile BM kararlarına yer verilmiştir. II. bölümde, Kıbrıs sorunu kronolojik stra izlenerek incelenirken özellikle adanın konumu ve nüfus yapısı incelenerek konuya zemin hazırlanmak istenmiştir. Kıbrıs Türklerinin Self-determinasyon hakkının kullanılmasının bir göstergesi olan KKTC'nin kuruluşuna (1983) kadarki gelişmeler ve sorunu oluşturacak mahiyetteki olaylar derinlemesine incelenecek şekilde anlatılmıştır. II. bölümde Self-determinasyon'un Kıbrıs sorununa uygulanması amaçlanırken adada uluslaşma süreci her iki topluluk için ayn ayn incelenmiş ve 'Neden bir Kıbrıs Ulusu oluşmamıştır' sorusuna cevap aranmıştır. Sorunun uluslararası nitelik kazanmasını sağlayan Yunanistan'ın BM'den Kıbns halkı için 'Self-determinasyon' un kullanılması talebi ile ilgili tarafların Self-determinasyon tartışamalnna yer verirken oluşturulan Kıbrıs Cumhuriyeti'nin mahiyeti incelenmiştir. Aynı zamanda Kıbrıs'taki Türk'lerin bağımsızlığına giden yolda önemli bir adım olan 1974 Banş Harekatı'nın hukuksal boyutu ve bu harekat ile Kıbrıs Cumhuriyeti'nin varlığının Kıbns Türklerinin Self-determinasyon hakkının kullanılmasını engelleyip engellemediği tartışılmıştır. Son olarak ele alınan ise KKTC'nin kuruluşu ve bunun hukuksal dayanaktan olmuştur. 'SONUÇ' kısmında ise genel bir değerlendirme yapıldıktan sonra Kıbrıs sorununda geniş tartışma yaratan Kıbrıs Türklerinin Self-determinasyon hakkının olup olmadığı sorununa açıklık getirilerek KKTC'nin bir aynlma değil bu hakkın canlanmış bir şekli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Ethnocultural freedom and equality: Being a member of the Muslim minority in Canada

Bu tez Kymlicka'nın liberal çok kültürel vatandaşlık teorisi ışığında Kanada'daki Müslüman azınlığın etnokültürel özgürlüğünü ve eşitliğini tartışan ve inceleyen ilk kapsamlı çalışmalar arasındadır. Kymlicka'nın liberal çok kültürel vatandaşlık teorisi öz olarak etnokültürel temelli azınlık ve çoğunluk ilişkilerini merkez almaktadır ve bu çerçevede etnokültürel azınlıkların kültürel, dinsel veya dilsel farklılıklarını yaşayabilmek ve muhafaza edebilmek için çoğunluk grup tarafından adil ve eşit bir yaklaşıma ihtiyaç oldukları anlayışına dayanır. Kymlicka temel olarak azınlıkları iki gruba ayırır: ulus azınlıklar veya yerli halklar ve etnik azınlıklar. Bu kategorizasyona göre, Kymlicka ulus azınlıkların ve yerli halkların ethnokülterel kimiklerini muhafaza edebilmeleri ve çoğunluk grup ile eşit ve adil etnokültürel ilişkiler yürütebilmeleri için kendi kendine yönetim haklarının; etnik gruplar içinde çok kültürel hakların önemini vurgulamaktadır. Kymlika'nın liberal çok kültürel teorisi ışığında bu çalışma yürütülürken birkaç önemli bulgu elde edilmiştir. Bu sonuçlar ve Kanada Müslüman azınlığının etnokültürel özgürlüğü ve eşitliği arasında yakın bir ilişki söz konusudur. Birincisi, Kanada Müslüman azınlığı kendi içerisinde fazlasıyla çok etnikli ve çok kültüreldir. Bu durum Kanada göçmenlik siyasetinin çok doğal bir sonucudur. İkincisi, söz konusu olan çok kültürel ve çok etnikli toplum yapısı Kanada Müslümanlarını ortak talepler geliştirmeleri ve ortaya koymalarını noktasında bir engel teşkil etmemiştir. Bu talepler sırasıyla ibadet, örtünme ve helal yeme özgürlüğüdür. Üçüncüsü, Kanada global ölçekte artmakta ve yaşanmakta olan Islamofobiyadan etkilenmemiş bir ülke değildir ve bu durum Kanada Müslümanları için etnokültürel özgürlük ve eşitlik noktasında tehdit teşkil etmektedir.
Kamu diplomasisi bağlamında karşılaştırmalı bir analiz: Kırgızistan örneğinde Rusya ve Türkiye algısı

Uluslararası sistemin değişen dinamikleriyle birlikte ortaya çıkan kavramlardan biri olan yumuşak güç, devlet ya da devlet dışı aktörler tarafından zorlama veya tehdit gibi sert güç unsurları kullanılmadan sempati oluşturma ve ikna yoluyla istenilen etkiyi oluşturmak olarak tanımlanabilir. Devlet eliyle bu etkiyi oluşturma çabası ise kamu diplomasisi ile gerçekleşebilir. SSCB'ni dağılması yeni bağımsız devletlerin uluslararası arenaya çıkmasını sağlamıştır. Bu devletler içinde yer alan Orta Asya Türk Cumhuriyetlerini tanıyan ilk ülke Türkiye olmuştur. Türkiye, dağılmadan günümüze kadar soydaş ülkelerle ilişkilerini geliştirmeye çalışmaktadır. SSCB'nin varisi Rusya'da, Sovyetler Birliği'nin dağılmasına rağmen, eski Sovyet ülkeleriyle ilişkilerini koparmamış, bölgede gücünü korumaya çalışmaktadır. Her iki ülkenin de Orta Asya Türk Cumhuriyetleriyle arasında güçlü tarihsel, kültürel, dilsel bağları bulunmaktadır. Her iki ülkede, bu bağları güçlendirmek adına bölgede kamu diplomasisi faaliyetleri yürütmektedir. Bu çalışmada, Orta Asya Türk Cumhuriyetleriyle birçok ortak bağa sahip bu iki devletin bölgedeki çalışmalarının tesirini ve bölgede Türkiye'ye ve Rusya'ya duyulan sempati düzeylerini karşılaştırmayı hedeflemektedir. Bunu amaçla, Ünal'ın geliştirdiği anket formu kullanılarak, halkın genel algısı anlaşılmak istenmiştir. Yöntemin sınırları nedeniyle Kırgızistan örneklem olarak seçilmiştir. 386 Kırgızistan vatandaşı üzerinde uygulanan anket verileriyle yapılan analizlerin bulguları tartışılmış ve Türkiye açısından öneriler sunulmuştur.
Sovyetler Birliğ'nin dağılma süreci

oz II. Dünya Savaşı'ndan sonra oluşan iki kutuplu bir dünya sisteminin bir kutbunu oluşturan SSCB'nin,1970'lerden itibaren dağılmaya başlamasının nedenleri, tezin temel konusunu oluşturmaktadır. Ayrıca, inceleme, uluslararası siyasi sitemde ortaya çıkan değişiklikler sonucu SSCB'nin izlediği politikaları ortaya koymaya çalışmaktadır. Tezin 1. bölümünde Ekim Devrimi ile başlayan Sovyetler Birliği'nde, Lenin ve Stalin dönemlerinde uygulanan politikalar ve sonuçları ele alınmıştır. Ağır sanayi öncelikli yatırımlar sayesinde SSCB, ekonomik ve askeri alanlarda dünyanın en gelişmiş ikinci ülkesi haline gelmiştir. Genel olarak 2. ve 3. bölümlerde de görüleceği gibi, Kruşçev'le başlayan hem iç hem de dış politikalardaki reformlar süreci, Brejnev döneminde duraksamışsa da Gorbaçov döneminde tamamlanmıştır. Ülkenin sosyo-ekonomik durumunu iyileştirmek için Gorbaçov tarafından ortaya atılan ve uygulanan Glasnost ve Perestroika politikaları, SSCB'yi ekonomik, sosyal ve siyasal alanlarda istikrarsızlığa sürüklemiş ve birliğin dağılmasına neden olmuştur. 4. bölümde de belirtildiği gibi, SSCB'nin dağılmasından sonra Rusya, BDT çatısı altında eski SSCB devletleriyle ekonomik, siyasi ve sosyal alanlarda işbirliğine giderek bölgede tekrar nüfuzunu artırma çabasına girmiştir.. Sonuç olarak, Rusya için esas sorun, ülke ekonomisini kalkındırırken bölgedeki devletlerle ekonomik, siyasi ve askeri alanlarda işbirliği yaparak dünya politikasında söz sahibi olabilmektir.
Uluslararası petrol politikasının Osmanlı Devleti'nin yıkılmasına etkisi

Petrolün varlığı ilk çağlardan beri bilinmekteydi. Bu madde ilk çağlardan günümüze kadar imkanlar ölçüsünde kullanılmıştır. Mumyalamadan sağlığa, aydınlanmadan silah yapımına, yalıtımdan yol yapımına kadar çeşitli sektörlerde petrol ürünleri kullanıldığı bilinmektedir. Petrolün oluşumu, uzun bir süreci kapsamaktadır. Aynı zamanda yenilenemeyen bir maddedir. Sanayi Devrimi ve sonrasındaki gelişmeler petrol ürünlerine çok daha geniş bir tüketim sahası açmıştır. Motorun icadı ve motorlu taşıtların ortaya çıkması bu maddenin önemini birden artırmıştır. Motorlu araç yakıtı olarak kullanılmaya başlanmasıyla birlikte üretimi ve tüketimi hızla artmıştır. Petrol dünyanın her yerinde kolayca bulunan madde olmadığından dolayı her devletin kendi petrol yataklarına sahip olması mümkün değildir. Maddenin yakıt olarak potansiyeli keşfedildiğinde sanayileşmiş devletler öncelikle bu kaynaklara sahip olmak istemiştir. Doğrudan hakim olamadıkları yerlerde desömürgeler veya manda hakimiyeti kurmuşlardır. Bunun için de bazen ekonomik bazen siyasi bazen de askeri tedbirler alarak kaynakları kontrol altında tutmaya çalışmışlardır. Bu süreç içerisinde Osmanlı Devleti bilinen başlıca petrol yataklarının en önemlilerinin bulunduğu büyük bir coğrafyada hakimiyetsürmekteydi. Irak, Suriye, Libya, Suudi Arabistan, Basra Körfezi, Romanya ve Mısır gibi en zengin petrol rezervleri Osmanlı Devleti'nin elindeydi. Petrolün yakıt olarak kullanılmaya başlandığı 1870'li yıllardan sonra bu topraklar hızla Osmanlı Devleti'nin elinden çıkmaya başlamıştır. Nitekim I. Dünya Savaşı sonunda imzalanan Sevr Antlaşması ile Osmanlı Devleti, zengin petrol yataklarının tamamını kaybetmiştir. Bu topraklar sanayileşmesini tamamlamış olan İngiltere ve Fransa'nın kontrolüne geçmişştir.
The Kurdish policy of Turkey and Iran

Bu çalışmanın amacı, iki köklü medeniyete sahip olan Türkiye ve İran'ın Kürt sorunu karşısında izlemiş oldukları farklı politikaları analiz etmektir. Bu amaçla, Kürt sorunu, Kuzey Irak, siyasi ve ekonomik ilişkiler, güvenlik sorunları dönemsel koşulların gerektirdiği şekilde incelenmiştir. Çalışma amacını ve kapsamını belirten giriş kısmının haricinde altı bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Birinci bölümde, uluslararası sistemin önemli paradigmalarından Realizm ve Neo-realizm'in temel özellikleri belirtilecektir. Bu bölüm, konunun bütünlüğünü sağlamada ve bölümler arasındaki teorik ilişkiyi kurmada önemli olacaktır. İkinci bölümde, Kürt sorununu oluşturan faktörler belirtilecek ve bu sorunun tanımı yapılacaktır. Ayrıca iki ülke ilişkilerinde belirleyici olan aktörlerin yaşanan sürece gösterdikleri yaklaşımlar incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Türkiye ve İran'ın Kürt sorununa ve tanımına bakış açıları incelenmiştir. Türkiye, soruna farklı açılardan yaklaşarak çözüm ve sonlandırma girişimlerinde bulunmaktadır. İran ise, sorunu ayrılıkçı bir girişim olarak değerlendirmekte ve sadece önleyici tedbirler almaktadır. Bu çalışma, Türkiye ve İran'ın Kürt sorununda benimsemiş oldukları farklı perspektifleri ve politikaları açıklamaya yöneliktir.
Uluslararası ilişkilerde İran'ın yumuşak güç politikaları

Bu tez çalışmasında, Uluslararası İlişkiler'de güç kavramı, güç kullanımı ve uluslararası ilişkilerde yumuşak güç kavramı tanımlanmış, ardından İran'ın kültürel değerleri ve İran'ın siyasi ve ideolojik değerlerini yayma faaliyeti incelenmiştir. İran dış politikasını ele alan bölümde öncelikle İran dış politikasının temel dinamikleri tanıtılmaktadır. İran İslam Cumhuriyeti'nin sahip olduğu yumuşak güç kaynakları açıklanarak bu kaynaklardan hareketle geliştirdiği politikalar incelenecektir. İran'ın yumuşak güç kaynakları incelenirken Joseph Nye'ın yumuşak gücün kaynakları olarak incelediği 'kültür', 'siyasi değerler' ve 'dış politika' sınıflandırması esas alınmıştır. Diğer yandan İran'ın bir dış politika enstrümanı olarak kullandığı ABD-İsrail karşıtı retoriğin oluşturduğu yumuşak güç etkileri araştırılmış ve bölge politikaları incelenmiştir. Yine bu bölümde, İran'ın Şii dünyasındaki etkinliği ve İran'ın kamu diplomasisi faaliyetlerinin, Şii topluluk ve organizasyonlar ile Şii nüfusun yoğun olduğu ülkeler üzerindeki etkileri incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise İran'ın yumuşak güç unsurlarını kullanma yeteneği tartışılmaktadır.
Sadabat Paktı ışığında Atatürk'ün Ortadoğu politikasının değerlendirilmesi

Orta Doğu insanlık tarihi için önemli bir merkezdir. Bu yöre için Ortadoğu kavramı ilk defa 1902 yılında Amerikan deniz tarihçisi ve stratejisti Albay Alfred Thyar Mahankullanılmıştır. Günümüzde genellikle Ortadoğu; Basra Körfezi ile Kızıl Deniz'in batısındaki ve doğusundaki ülkeler ile başlayıp, ran, Mısır, Irak, Ürdün, Lübnan, Suriye, srail ve Türkiye'nin bulunduğu alanı kapsayan bölgeye verilen isimdirTarihi bakımdan beş bin yıllık geçmişşe sahip Orta Doğu başta yazı olmak üzere, tarım toplumuna geçiş, kentlerin kurulması gibi pek çok uygarlık ürünleri ve bilimsel, teknolojik keşiflerin merkezi, dünya ticaretinin gelişmiş bir bölgesi olmak gibi niteliklere sahiptir. Bölge, jeopolitik konumundan ve semavi dinlere mekan olduğundadolayı, hemen her dönemde dünyadaki değişme, gelişme ve çatışmalarda önemli rol oynamıştır. Bu önemli bölgeye Osmanlı Devleti asırlar boyunca hakim olmuştur. Irak, Mısır, Hicaz ve Yemen, Suriye ve Filistin, Basra Osmanlı Devletinin Orta Doğu'daki vilayetleridir.19. yüzyılda Osmanlı Devleti yayılan milliyetçilik akımının da etkisiyle zayıflamıştır. Bu durumuyla I. Dünya savaşına girmiş ve yenik çıkmıştır. Bunun üzerine Mustafa Kemal bağımsızlık savaşı vermek için Milli Mücadeleyibaşlatmıştır. Bu dönemde Araplar bağımsızlıklarını kazanamadıkları gibi emperyalist devletlerin mandası olmaya başlamışlardır. Mustafa Kemal Milli Mücadele döneminde çeşitli propaganda malzemeleri kullanarak Orta Doğu'nun desteğini sağlamıştır. Bu destek Cumhuriyet'in kuruluşundan sonra dostluğa, ileriki dönemlerde ise işbirliğinedönüşecektir. Cumhuriyetin kurulmasından sonra Mustafa Kemal Orta Doğu ülkeleriyleiyi ilişkiler geliştirmiş, devlet başkanlarıyla iyi ilişkiler geliştirmiştir. Devlet başkanlarıonun reformlarından etkilenerek ülkelerinde uygulamaya çalışmışlardır. Atatürk bunları yaparken milli mücadeleden beri aklında Orta Doğu ülkelerini, Türkiye'nin önderliğinde bir pakt altında birleştirme fikri vardır. 1937 yılına gelindiğinde bu fikriniuygulamaya koymuş ve Orta Doğu Devletlerin Sadabat Paktı etrafında toplamıştır.
20. Yüzyılın ilk çeyreğinde İngiltere'nin Irak politikası

İngiltere'nin 20. yüzyılın İlk Çeyreğinde Irak Politikası'nın oluşumunu ve Ortadoğu'nun önemini anlatan bu tez çalışması, bir giriş, dört ana bölüm, sonuç, kaynakça ve eklerden oluşmaktadır. İlk bölümde: Ortadoğu'nun yeri ve Dünya siyasi ve ekonomik tarihi için önemi ve Dünya devletleri'nin burada hakimiyet kurması için mücadeleleri, ayrıca Osmanlı Devleti'nin Irak yönetimi ele alınmıştır. İkinci bölümde: İngiltere'nin Hindistan, Mısır, ve Basra'da hakimiyet kurmak için yapmış olduğu mücadeleler anlatılmıştır. Üçüncü bölümde: Osmanlı Devleti ve İngiltere açısından petrol ve demiryolu mücadelesi anlatılmıştır. Dördüncü bölümde ise: İngiltere'nin Arapları kendi politikası doğrultusunda kullanması, I. Dünya Savaşı'nda Irak cephesi, Irak'ta manda yönetimi'nin kurulması, İngilizlerin kendi politikaları doğrultusunda yönetim oluşturmaları, Musul üzerindeki hakimiyeti ve manda yönetiminin bitmesi ele alınmıştır. Böylece İngiltere'nin Irak politikası'nın temelleri ve bu bölgeyi hakimiyet altına alması anlatılmıştır.
Dünyadaki silahsızlanma çalışmaları ve Türk dış politikasına yansımaları (1964-1974)

Türkiye'nin, dış politika eğilimlerinde görülen değişiklikler ile nükleer silahsızlanma ve silahların kontrolü çalışmalarına yönelik tutumu arasındaki ilişkinin, 1964 tarihli Johnson Mektubu'ndan 1974'teki Kıbrıs Harekatı'na kadar geçen süreç kapsamında değerlendirilmesi, bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Türkiye, Soğuk Savaş'ın yumuşamaya başlamasıyla birlikte, Batı ile anlaşmazlığa düştüğü noktada alternatif dış ilişkiler aradığı 1960'lı yıllarda, aynı zamanda ulusal savunma sanayini de geliştirmeye yönelik adımlar atmıştır. Bu doğrultuda ilk bölümde öncelikle, silahsızlanma, silahların kontrolü ve silahların sınırlandırılması kavramlarıyla; silahların niteliksel, niceliksel ve coğrafi olarak sınırlandırılması yöntemleri açıklanmıştır. Ardından uluslararası ilişkiler disiplini çerçevesinde, silahsızlanmaya yönelik yaklaşımlara ve silahsızlanma ile savaş ve barış meselesi arasındaki ilişkiye değinilmiştir. Endüstri Devrimi sürecinin teknolojik gelişmelerine bağlı olarak artan silahlanma yarışı ve I. ve II. Dünya Savaşı sonrasındaki silahsızlanma çalışmalarına da yine bu bölümde yer verilmiştir. İkinci bölümde ilk olarak, Türkiye'nin 1960 öncesindeki silahsızlanma çalışmalarına katılımı incelenmiştir. Ardından II. Dünya Savaşı'nın ertesinde ABD önderliğinde Batı ittifakı tarafından Türkiye'ye yapılan askeri ve ekonomik yardımlar, U2 olayı ve Küba füze krizi gelişmeleri Türk dış politikası ve ulusal savunma sanayi üzerindeki etkileri bakımından ele alınmıştır. Son olarak, dış politikada Kıbrıs'la ilgili sorunların gündemde olduğu 1960'lı yıllarda, Türkiye'nin silahsızlanma çalışmalarına katılımı incelendikten sonra, aynı dönemdeki ekonomik ve askeri gelişmeleri, dış politikasıyla bağlantılı bir şekilde değerlendirilmiş; bunlar ile Türkiye'nin silahsızlanma çalışmaları arasındaki ilişki ortaya konmuştur.
Özbekistan - Rusya ilişkileri (1991-2019)

Komşularıyla ilişkilerini düzeltmeye çalışan Özbekistan, küresel aktörlerle ilişkilerini de geliştirmeye başladı. Rusya'nın Özbekistan'daki nüfuzunun farkında olanMirziyoyev, Moskova lehine bazı jestlerde bulundu. Özbekistan'da nükleer santralyapımı konusunda Rus şirketleriyle anlaşmaya varıldı. Ayrıca askeri işbirliğicanlandırılarak Özbek ordusundan bazı askerlerin Rusya'daki askeri akademilerdeeğitim alması kararlaştırıldı. Yine Rusya'nın Özbek kökenli zengin iş adamı AlişerUsmanov, Özbek yöneticiler ve yabancı yatırımcılar arasında müzakereci haline geldi. Rusya'nın yanı sıra, Orta Asya'nın önemli aktörlerinden biri olan Pekin'i 2017 Mayıs'ında ziyaret eden Mirziyoyev, Çinli yöneticilerle stratejik görüşmelergerçekleştirdi. 'Bir Kuşak Bir Yol' projesinin önemli bölgelerinden biri olanÖzbekistan'ı değerli bir ortak olarak gören Çin, Taşkent yönetimi ile 20 milyar doları aşan anlaşmalara imza attı. Çin ve Rusya ile önemli ilişkilere sahip olan Özbekistan, bu iki güçlü aktörüdengeleyebilmek için Batı ile olan ilişkilerini de geliştirmeye çalıştı. İki senelik dönemde ABD ile karşılıklı pek çok üst düzey ziyaret gerçekleştirildi. 2018 Mayıs'ındaABD Başkanı Donald Trump ve Mirziyoyev bir araya geldi. Mirziyoyev'in ülkede gerçekleştirdiği reformları öven Trump, ABD'nin Afganistan'daki terörle mücadelesine karşı Taşkent ile askeri işbirliği gerçekleştireceklerini duyurdu. Bunun dışında Özbekistan Türkiye ile de, kardeş ülke olarak adlandırarak, çok kapsamlı ilişkileri geliştirmeye başlamıştır.
Ruanda için Uluslararası Ceza Mahkemesinin kuruluşu, yapısı ve yargı yetkisi

'Ruanda için Uluslararası Ceza Mahkemesinin Kuruluşu, Yapısı ve Ceza Yetkisi' isimli yüksek lisans tez konusu ile, Birleşmiş Milletlerin kurduğu ad hoc ceza mahkemelerinden biri incelenmiştir. Anılan yüksek lisans tezi beş bölümden oluşmaktadır. 'Uluslararası Suçlar ve Ruanda' başlıklı Birinci Bölümde, Ruanda'nın sosyo-kültürel yapısı ve soykırım süreci irdelenmiş, müteakiben soykırım ve uluslararası suçların gelişimi ve bu bağlamda Nazi eylemleri ve Nuremberg yargılaması incelenmiştir. 'Ruanda için Uluslararası Ceza Mahkemesinin Kurulması ve Yapısı' başlıklı İkinci Bölümde, Mahkemenin kurulma süreci, bu arada BM Güvenlik Konseyinin yetki sorunu, bu konuda Ruanda Hükümetinin itirazları, Mahkemenin kurucu belgesi olan Statüsü, Usul ve Delil Kuralları ve temel organları üzerinde durulmuştur. 'Uluslararası Mahkemenin Yargılama Yetkisi' başlıklı Üçüncü Bölümde, kişi, konu, yer ve zaman bakımından yetki konusu incelenmiştir. Bu bağlamda özellikle bireysel cezai sorumluluk, bir suçtan iki ceza olmaz kuralı, Eş Zamanlı Yetki, 1949 Cenevre Sözleşmelerinin Ortak 3. Maddesi ve 2 nolu Ek Protokolün Ağır İhlalleri, soykırım ve insanlığa karşı suçlar işlenmiştir. 'Uluslararası Mahkemenin Yargılama Süreci' başlıklı Dördüncü Bölümde, soruşturma ve iddianamenin hazırlanması, iddianamenin gözden geçirilmesi, yargılama, hüküm, cezalar, temyiz işlemleri, hükmün yeniden incelenmesi, hükmün infazı, sanığın hakları, tanık ve mağdurların korunması gibi temel faaliyetler incelenmiştir. 'Mahkemenin Sorunları, Ruanda ve Diğer Devletlerle ilişkileri ve Yargısal Faaliyetlere örnekler' başlıklı Beşinci Bölümde, Mahkemenin personel sorunu, kötü yönetimi, çalışmalarının özeti, Ruanda ve diğer devletlerle ilişkiler, yasal ve idari alanda işbirliği üzerinde durulduktan sonra 149 Jean Paul Akayesu, Jean Kambanda, Georges Rutanganda ve Albay Theoneste Bagosora davaları örnek olarak ele alınmıştır. 'Ruanda Ulusal Yargı Sistemi' ise ek olarak çalışmaya konulmuş olup, burada, soykırım yasası, hapishane ve gözaltı yerleri ve Ruanda yargısı üzerinde durulmuştur. Uluslararası ceza yargılaması alanında, ad hoc nitelikli Nuremberg, Yugoslavya ve Ruanda mahkemeleri içtihad konusunda önemli katkılar sağlamışlardır. Bu zincirin bir halkasını ve daimi nitelikli mahkemeye birçok açıdan kaynak oluşturan Ruanda Mahkemesinin incelenmesi Türkiye'nin Uluslararası Ceza Mahkemesine yaklaşımını derinleştirebileceği gibi, uluslararası ceza yargılaması gibi sistematik bir hal alan konuda bir katkı amacına dönüktür. Ruanda Mahkemesi, soykırım suçundan ilk kez bir başbakanın yargılandığı, ırza geçmenin soykırım suçu olarak kabul edildiği, kitlesel suçlarda delil toplama ve değerlendirmesi ile değişik ve etkin tanık ve mağdur koruma programlarının uygulandığı bir mahkemedir. Mahkeme, uluslararası toplum tarafından sonradan kurulan mahkemelerin veya alınan tedbirlerin, esasen yetersizliklerini ortaya koyması açısından da önem arz etmektedir. Uluslararası toplumun duyarsızlık ve çabuk harekete geçmedeki yetersizliklerinin ne büyük ve onarılmaz insanlık facialarına yol açtığını da göstermektedir.