turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eğitim sosyologlarının Türk eğitim sistemi ile ilgili görüşleri

Bu çalışma; eğitim sosyologlarının; Türk eğitim sistemine ilişkin görüşlerini, eğitim sosyolojisi alanına yaptıkları katkıları belirlemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, eğitim sosyologlarını temsilen seçilen beş eğitim sosyologunun, makale ve kitaplarında bulunan, eğitim konuları hakkındaki görüşleri üzerinden yürütülmüştür. Ayrıca; eğitim alanında yaşanan problemlere getirdikleri çözüm önerilerini, günümüzde yaşanan hızlı bilimsel ve teknik gelişmelerin Türkiye'deki eğitim sistemini nasıl etkilediği ve nasıl şekillendireceği konularındaki değerlendirmelerini de araştırmaktadır. Çalışma, eğitim alanındaki birçok konunun ve problemin analizini içermektedir. Bunlar arasında; eğitimin sosyolojik teorisi, eğitimin toplumsal amaç ve işlevleri, toplumsal tabakalaşma ve hareketlilik, eğitimin toplumsal taşıyıcıları olan aile ve okul, toplumsallaşma, toplumsal değişme ve bütünleşme gibi genel toplumsal konular ile eğitim sosyologlarının eğitim sistemine ilişkin bazı sorunlar ve konular hakkındaki analiz ve önerileri, Türkiye'deki öğretmenlik yetiştirme sistemi ve sorunları, eğitimde yabancılaşma ve şiddet, beyin göçü, eğitimde fırsat ve imkan eşitliği, eğitimdeki yeni paradigmalar, Türk milli eğitim sistemine ilişkin değerlendirmeler bulunmaktadır. Klasik eğitim anlayışları, değişen toplumsal koşullara uygun nitelikte olmadığından yenilenmek durumundadırlar. Bu nedenle her toplum, kendi koşullarına uygun eğitim sistemleri ve politikaları geliştirmek zorundadır. Hızlı bilimsel ve teknolojik gelişmeler, bunu zorunlu kılmaktadır. Eğitim sosyolojisi; eğitim politikası ve yönetimi, eğitim sisteminin amaç ve muhtevası, toplumsal kişilik ve kimlik, toplum kalkınması, eğitim reformu gibi konularıyla toplumun geleceğini etkilemektedir. Aynı zamanda doğrudan ve dolaylı olarak eğitim sürecinde olan kişi sayısı düşünüldüğünde neredeyse toplumun tümünü etkilemektedir. Disiplinin sahip olduğu bu özellikler araştırmayı önemli kılmaktadır. Çalışma, bir derleme niteliği taşımakta, sistem boyutunda herhangi bir yaklaşım, görüş ve çerçeve sunmamaktadır.
Erkekliğin inşasında askerliğin değişen konumu: Üniversite mezunu erkeklerin askerliğe bakışları

Bu tezin amacı, üniversite mezunu, çalışan, 30-45 yaş aralığında, askerliğini yapmış erkeklerin askerlik ile erkeklik arasında kurulan bağa nasıl baktıklarını ortaya koymaktır. Bu temel amaç kapsamında askerlik ile erkeklik arasındaki bağın silikleşip silikleşmediğinin göstergeleri ve erkeliğin inşasında etkili olan olgular ortaya konulmuştur. Tezin söz konusu niteliklere sahip erkekler üzerinden yürütülmesinin sebebi orta sınıf erkekler olarak bu grup erkeklerin işbirlikçi erkekleri temsilen toplumsal cinsiyete yönelik değişim potansiyellerin fazla olmasıdır. Çalışma niteliksel bir araştırmadır ve nitel araştırma modellerinden fenomonolojik model kullanılmıştır. Araştırma grubu oluşturulurken nitel araştırmalarda sık kullanılan amaçsal örnekleme ve amaçsal örneklemin bir türü olan kartopu örnekleme yöntemi birlikte kullanılmıştır. Çorum ilinde yaşayan 20 kişi ile görüşülmüştür. Görüşülen kişilerin onayları alınarak derinlemesine görüşmeler yapılmış ve tüm görüşmeler izin alınarak kaydedilmiştir. Kayıtlar sonunda elde edilen veriler dijital ortamdan yazılı ortama aktarılarak deşifre edilmiştir. Deşifre işleminden sonra verilerin analizine geçilmiştir. Verilerin analizinde fenomonolojik analiz kullanılmıştır. Analiz sürecinde elde edilen veriler çeşitli gruplara ayrılarak temalar oluşturulmuş ve daha sonra veriler bu temalar altında tartışılmıştır. Elde edilen bulgular, işbirlikçi erkeklerin erkeklik algılarının çoğu noktada geleneksel erkeklik algısına denk düştüğünü, az sayıdaki noktada da geleneksel erkeklik algısından ayrıştığını göstermektedir. İşbirlikçi erkekler erkekliğin fiziksel güç olduğunu, biyolojik olarak verili bir biçimde doğuştan geldiğini, evin geçim sorumluluğunun erkekte olduğunu, bir erkeğin heteroseksüel olması gerektiğini vurgulamışlardır. Bu noktalardaki algıları geleneksel erkeklik algısına denk düşmektedir. Diğer taraftan erkek olmanın sünnetle bir bağlantısının olmadığını, erkeğin babalık görevinin ev geçindirmek dışında çocukları üzerinde sorumluluk almasını kapsadığını vurgulamışlardır. Bu noktalardaki algıları da geleneksel erkeklik algısından ayrışmaktadır. İşbirlikçi erkekler için askerlik ve erkeklik arasında kurulan bağ silikleşmektedir. Bunun göstergeleri görüşülen erkeklerin askerliği; zorunlu olmasaydı gidilmeyeceği, farklı şekillerde yapılması gerektiği, iş bulmanın ve evlenmenin önündeki engelleri kaldırmak için gidildiği şeklinde değerlendirmeleridir. Erkek olmak ile askerlik arasında bir bağın olmadığı da sıklıkla dile getirilmiştir. Diğer taraftan para kazanmak ve saygın olmak erkeklik inşasında önemli parametrelerdir.
Erken Cumhuriyet Dönemi tiyatro metinlerinde milli ve cinsel kimlikler

Erken Cumhuriyet Döneminde milli ve cinsel kimlikleri seçili tiyatro metinleri üzerinden inceleyen bu yüksek lisans tezinde cumhuriyetin ilk döneminde devrimci otoritenin kurumsallaşması süreci toplumsal cinsiyet rolleri üzerinden analiz edilmektedir. Tezde literatür taramasının yanı sıra dönemin önde gelen aydınlarının hazırladığı yedi tiyatro oyununun dramaturjik analizi ile yeni rejimin topluma vermek istediği mesajlar değerlendirilmektedir. Bu metinlerin yazarları Cumhuriyetin temel ilkeleri üzerinden ortaklaşmakla beraber toplumsal cinsiyet rolleri açısından kendi içinde farklılıklar göstermektedir. Bu açıdan tezde yeni rejimin elitleri içindeki görüş ayrılıkları da dikkate alınmakta, homojen bir bütün olmadıkları dikkate alınmaktadır. Tezde ulusal kimliğin inşasında toplumsal cinsiyet rollerinin kurucu bir öğe olduğu yaklaşımı temellendirilmektedir. Bununla birlikte yeni rejimin kurumsallaştığı bu dönemde tiyatroya verilen önem Althusser'in devletin ideolojik aygıtları teorisiyle açıklanmaktadır. Bu temelde tiyatro metinlerinde iyi ve kötü karakterler arasındaki zıtlık erkek ve kadın karakterler üzerinden değerlendirilirken kadın karakterlere verilen ek görev ve sıfatların üzerinde durulmaktadır. Örneğin metinlerde iyi erkek ve kadın karakterler yurtsever, aydın ve eğitimli bireylerken kadın karakterler ayrıca namuslu olduklarını vurgulamaktadır. Kötü erkek ve kadın karakterler ise Batı hayranı ve millete yabancıyken kadın karakterler aynı zamanda şehvet düşkünü, güç budalası, zayıf karakterlerdir. Bununla beraber tezde dönemin tiyatro metinlerinde toplumsal cinsiyet rollerini değerlendiren literatürdeki diğer çalışmalara yönelik de eleştirel bir yaklaşım geliştirilmekte ve dönemin ulusal ve uluslararası şartlarının dikkate alınması gerektiği vurgulanmaktadır. 1930'lu yıllarda Avrupa'da faşist ve militarist hareketler gelişmekte ve tüm dünyada ekonomik bir buhran yaşanmakta ve kadınların kamusal alandaki temsiliyeti bundan olumsuz etkilenmekteydi. Türkiye'de ise hem eski rejimin yüzyıllara dayanan etkisiyle hem de uluslararası ortamın dezavantajlı durumuna rağmen kadınların toplumsal yaşama katılımında önemli ilerlemeler görülmektedir. Dönemin şartları ile beraber ilerlemeler ve yetersiz kalınan konuların analizi mümkün olmaktadır.
Ortaöğretim gençliğinin kimlik oluşumunda aile, din ve medyanın etkileri

Bu araştırma Çarşamba'da ortaöğretim gençliğinin kimlik oluşumunda ailenin, dinin ve medyanın etkilerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada kimlik kavramı ve oluşumunun kuramsal ve kavramsal çerçevesi çizildikten sonra kimlik kuramları üzerinde durulmuştur. Ardından sosyolojik bağlamda sırasıyla kimlik oluşumunu etkileyen faktörlerden aile, din ve medya olguları irdelenmiştir. Yapılan alan araştırmasının veri toplama aracı olan anket formunda; gençlerin aile yapıları, sosyo-ekonomik şartları, özdeşim örneği olarak yaptıkları seçimler; gençlerin kimliklerinin bağımsızlık, hayat felsefesi, mesleki rol ve cinsel kimlik boyutlarının oluşumları; gençlerin inanç, dünya görüşü, duygu, ibadet, bilgi ve çevreye etki boyutlarıyla dindarlık düzeyleri; kullandıkları kitle iletişim araçlarının çeşitleri, kullanım süreleri ve nitelikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmada kullanılan anket formu, Çarşamba ilçesi merkezi sınırlarında Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı farklı türlerdeki resmi ortaöğretim kurumlarının 12. sınıflarında öğrenim gören 312 öğrenci üzerinde uygulanmıştır. Gençlerin ailelerinin demokratik tutumları ve dindarlıkları ile kimlik oluşumu arasında olumlu korelasyon tespit edilmiştir. Gençlerin kimliklerinin oluşumunun anne-babaların eğitim durumlarına göre, aylık gelir düzeyine göre, gençlerin dindarlıklarına göre istatiksel olarak anlamlı farklılaşmalar göstermediği sonucuna varılmıştır. Yine gençlerin Tv izleme süreleriyle kimliklerinin hayat felsefesi kazanma boyutları arasında olumsuz, kimliklerinin bağımsızlık boyutları arasında olumlu korelasyon tespit edilmiştir.
An analysis of the situation of women in academia: The case of Azerbaijan

Kadın hakları, tüm dünyadaki araştırmacılar tarafından araştırılmaktadır ve toplumsal cinsiyet araştırmalarının en önemli parçalarından biridir. Ancak, Azerbaycan dahil gelişmekte olan ülkelerde toplumsal cinsiyet çalışmaları oldukça yenidir. Bu çalışma, kadınların akademideki mevcut durumunu analiz etmeyi ve kariyerlerinde ilerlemelerinin önündeki temel engelleri bulmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın amacı, kadın akademisyenlerin akademik kariyer açısından akademide ilerlemesini etkileyen faktörleri belirlemektir. Çalışma ampirik bir araştırmayı içermektedir ve bu nedenle çalışmada veri toplamak amacıyla birincil veri kaynakları kullanılmıştır. Veri iki üniversiteden 25 kadın akademisyenden, yüz yüze görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Sonuçlar, akademideki kadınların durumunun hem örgütsel hem de sosyo-kültürel faktörlerden etkilendiğini ve cam tavanın akademideki mevcut durumu açıklamak için uygun bir terim olduğunu göstermektedir. Ampirik araştırmamızın sonuçlarına göre, örgütsel engeller, sosyo-kültürel faktörlerden daha az etkili görünmektedir ancak örgütsel engellerin tamamen mevcut olmadığı da söylenemez. Çalışma, hem üniversite yöneticileri hem de toplumsal cinsiyet konuları üzerine çalışan politika yapıcılar için uygulanabilir bulgular sunarak Azerbaycan'daki akademi ortamının genel çerçevesini çizmektedir.
Kırsal alanda yaşlılık: Sorunlar, beklentiler ve çözüm önerileri

Toplam nüfus içindeki yaşlı bireylerin oranı her geçen gün artmaktadır. Türkiye de bu süreci en hızlı yaşayan ülkeler arasındadır. Bu trendin etkileri sadece bireysel değil toplumsal açıdan da hissedilir olmaktadır. Yaşlılık, bireylerin yaşam seyrindeki bireysel tercihlerinin yanında toplumsal şartları da içeren bir dönem olarak karşımıza çıkmaktadır. Yaşanılan mekanın bireyin hayatına etkisi yaşlılık döneminde daha belirgin olmaktadır. Kırsal alanda eğitim, sağlık ve ulaşım gibi konularda bireyin dezavantajlı konumlanışı yaşlıların bu dönemlerini kentte yaşayanlara göre farklı şekillerde geçirmesine neden olmaktadır. Nitel araştırma deseniyle tasarlanan ve görüşmelerin mülakat tekniğiyle gerçekleştirildiği bu araştırma, kırsal alanda yaşlılığı anlamayı ve açıklamayı amaçlamaktadır. Bununla birlikte bu araştırma kırsal alanda yaşayan yaşlı bireylerin günlük yaşamdaki rutinlerini, diğerleriyle olan sosyal ilişkilerini, ne gibi hizmetlerden yararlandıklarını, bakım ile ilgili ne gibi görüşlere sahip olduklarını ve kırsal alanın onlar için ne gibi anlamlar ifade ettiğini saptamaya çalışmaktadır. Bu amaçla belirlenen üç ilçeden toplamda 25 yaşlı ile görüşülerek veriler toplanmıştır. Elde edilen veriler öncelikle betimsel analiz tekniğiyle incelenmiştir. Diğer analiz ise görüşmelerin öyküleştirilerek birer anlatıya dönüştürülmesiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre kırsal alanda yaşlı birey olma durumu 'yalnız' ve 'yoksul' olma haliyle özdeşleşmektedir. Günlük yaşamlarını küçük bir çevrede ve mekanda sürdürmeleri, sosyal ilişki ağlarını da sınırlandırmaktadır. Bu nedenle sosyal etkileşimleri büyük ölçüde hane içindeki diğer bireylerle, komşularla ve çocuklarla gerçekleşmektedir. Bakım konusunda da yaşlı bireyler önce çocuklarına güvenmekte ve çok zor durumda kalmadıkları takdirde devlet kurumuna gitmek/başvurmak istememektedirler. Kırsal yaşamı benimsediklerinden ve yaşamlarının neredeyse tamamını burada geçirdiklerinden kent yaşamı da yaşlı birey tarafından arzu edilmeyen bir durumdur.
Assesing women entrepreneurship through the model of Business Development Centers : Tokat İŞGEM and Pendik KİŞGEM cases

Neoliberal ekonomik sistem içerisinde kadın girişimciliği kavramı önemli bir yere sahiptir. Git gide artan kadın yoksulluğuna ve işsizliğe bir çözüm olarak sunulan kadın girişimciliği için ulusal ve uluslararası düzeyde destek mekanizmaları oluşturulmuştur. Mikro kredi ve kadınlara yönelik yüksek hibe oranı uygulamaları bunlara örnektir. Türkiye'de de mikro kredi uygulamaları ve kadınlara yüksek hibe oranları gibi destek mekanizmaları uygulanmaktadır. Örneğin, KOSGEB'in verdiği yeni girişimci desteğinde kadınların aldığı hibe oranı erkeklere göre daha fazladır. Ancak bu uygulamaların kadınların iş yaşamında karşılaştığı problemlere nasıl etki ettiği tartışmalıdır. Kadın girişimciliğini destekleme amacı güden programların, kadınların toplumsal cinsiyet rolleri nedeniyle karşılaştıkları sorunları göz önünde bulundurarak destek uygulamaları planlamaları gerekmektedir. İş Geliştirme Merkezleri Dünya Bankası tarafından yeni girişimcilere destek olacak bir mekanizma olarak tanıtılmıştır. Türkiye'de 15 aktif İŞGEM bulunmaktadır. Bunların amaçları iş planı hazırlama, yönetim danışmanlığı, satış ve pazarlama desteği ve eğitim desteği gibi kuluçka merkezi hizmetleri vermektir. İŞGEM'ler ve onların destek mekanizmalarıyla ilgili çok az çalışma bulunmaktadır. Ancak kadın girişimciler ve İŞGEM'ler arasındaki ilişkiyi araştıran bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı İŞGEM'lerin kadın girişimcilik dinamikleri üzerine etkilerini Tokat İŞGEM ve Pendik KİŞGEM örnekleri üzerinden değerlendirmektir. Bu çalışmada İŞGEM'lerdeki kadın girişimciler, İŞGEM müdürleri ve İŞGEM'lerin kurulumunda yer almış danışmanlarla görüşmeler yapılmıştır.
Main axes of fragmentation within the Armenian movement in Istanbul since the mid-1990s: Underlying reasons and issues of discussion

Bu tez, 1990'lı yılların ortalarından bu zamana devam eden ve İstanbul'da yoğunlaşan Ermeni hareketinin aktörleri arasındaki yarılmanın ana eksenlerini incelemektedir. 1980 askeri darbesi sonrası döneme denk gelen demokratikleşme ve demilitarizasyon süreçlerinde ortaya çıkan kimlik temelli hareketlere paralel olarak Türkiye'deki Ermeniler, özellikle 1990'ların ortalarından bu zamana seslerini duyurmanın ve sorunlarına çözüm bulmanın yollarını aradılar. Bu çalışma, bu dönem içerisinde temel olarak farklı iki grup içe dönük ve dışa dönük gruplar arasındaki yarılma etrafında şekillenen Ermeni hareketini konu almaktadır. Bu grupların her biri kendi kaygıları ile ilgili farklı stratejiler ve amaçlar gütmüş ve farklı anlamlandırmalara sahip olmuşlardır. Bu araştırmada yazar, İstanbul'daki farklı kurum ve örgütlerle bağı olan Ermenilerle yaptığı 16 yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme ve bir e-posta görüşmesi üzerinden, bu iki grup arasındaki yarılmanın temel nedenlerini ve bu yarılmayı su yüzüne çıkaran temel konuları araştırmayı amaçlıyor. Bu araştırma süresince, dışa dönük grup kategorisi için AGOS, Hrant Dink Vakfı, Ermeni Kültür ve Dayanışma Derneği, Nor Zartonk, ve Dersimli Ermeniler İnanç ve Sosyal Yardımlaşma Derneğinden kişilerle görüşüldü. İçe dönük grup kategorisi için ise İstanbul Ermeni Patrikhanesi, iki tane Ermeni vakfı, İncil okuma grubu ve bir Ermeni okuluna mensup kişilerle görüşmeler yapıldı. Bu çalışma, Ermeni hareketindeki bu yarılmanın üç temel nedene bağlı olduğunu iddia ediyor: farklı gruplar arasındaki ideolojik farklılıklar; farklı grupların farklı seviyelerde erişiminin olduğu, güncel gelişmeler sonucu ortaya çıkan farklı siyasal fırsatlar ve kısıtlamalar ve grupların tarihe bakışlarındaki farklılıklar. Çalışmanın üzerinde durduğu bir diğer konu da yarılmanın ortaya çıktığı temel meselelerdir. Çalışamaya göre bu iki grup temelde üç mesele üzerine ayrılığa düşmektedir: Ermenilik kavramı; Ermeni toplumunun devletle olan ilişkisi ve Ermeni toplumunda/ cemaatinde patriarkal otorite konusu. Sonuç olarak bu çalışma, sosyal hareketleri, homojen bir bütün olarak incelemek yerine, dahili dinamikleriyle ve yarılmalarıyla inceleyen sosyal hareketlerde farklılıklar literatürüne katkıda bulunmaktadır.
Experiences and challenges of return migration of second and third generation Turkish-Germans

Bu tezin temel amacı ikinci ve üçüncü kuşak Türk Alman göçmenlerinin Türkiye'ye geri dönüş göçü sürecinde edindiği deneyimleri ve karşılaştığı zorlukları analiz etmek ve bu zorlukları yok etmek için olası çözümleri ve sosyal politika önerilerini sunmaktır. Bu sebeple mevcut geri dönüş göçü konusundaki mevcut literatür ile Türkiye ve farklı ülkelerin göçmenlere yönelik sosyal politika pratikleri incelendi. Niteliksel araştırma yöntemlerinin kullanıldığı bu çalışmada geri dönen göçmenlerle derinlemesine ve yarı-yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Temel araştırma bulguları ulusötesi bağların, diaspora politikasını ve ikinci ve üçüncü kuşak göçmenlerin edindiği deneyimleri etkilediğini göstermiştir. Bunun yanında, katılımcıların yeniden entegrasyon sürecinde karşılaştıkları zorluklar incelenmiştir. Çalışmanın sonunda mevcut literatürden ve geri dönen göçmenlerin yaşadığı problemlerden yola çıkarak bazı sosyal politika önerileri sunulmuştur.
Kayseri'deki Suriyeli sığınmacıların hayata tutunma stratejileri

Suriye İç Savaşı'ndan bu yana Türkiye büyük miktarda Suriyeli sığınmacıya ev sahipliği yapmaktadır. Bu tez söz konusu kesimlerin Türkiye'de hayata tutunma stratejilerini açığa çıkarma amacındadır. Bu nedenle ilk olarak yirminci birinci yüzyılda zorunlu göçü açıklamakta kullanılabilecek teorik yaklaşımlar incelenmektedir. İkinci olarak, Suriyeli sığınmacıların Türkiye'deki sosyo-ekonomik koşullarının genel bir panoraması çizilmektedir. Üçüncü bölüm, bu çalışmanın temel bulgularını yansıtmaktadır. Bulgular, Kayseri ilinde yürütülen derinlemesine mülakatlara dayanmaktadır. Sığınmacıların hayata tutunma stratejileri şu başlıklar altında incelenmektedir: uyum süreci, sosyo-ekonomik koşullar ve geleceğe dair öngörüler. Araştırmanın bulguları ilk aşamada benzer dini kimliklerin Suriyeliler açısından bir çekici faktör olarak görüldüğünü ortaya koymaktadır. Ancak ilerleyen süreçte hayata tutunma stratejilerinin birbiriyle bağlantılı üç unsur etrafında şekillendiği açığa çıkmaktadır. Bu unsurlar şunlardır: Suriyeliler topluluğunun oluşturduğu sosyal ilişki ağları, Türkiye Cumhuriyeti devleti tarafından finanse edilen yardımlar, esasen ücretleri düşük tutmak için işgücü piyasalarınca gereksinim duyulan yüksek sayıda güvencesiz işgücü.
Türkiye'de toplumsal boyutuyla birey - toplum - devlet ilişkileri kapsamında vergi: Ankara örneği

Vergi, kaynakların paylaşılmasında ekonomik yönü kadar toplumu değiştirme ve dönüştürme gücü bakımından sosyal yönü de olan bir argümandır. Vergileme sürecinde, taraflar arasında değişik, çok yönlü, komplike ve çoğu kez çatışma riski taşıyan ilişkiler cereyan etmekte ve bu ilişkilerin giderek gerildiği görülmektedir. Bu açıdan, devletle mükellefin mecburi bu ilişkisinin sosyal açıdan çözümlenmesi bir gereklilik olarak karşımıza çıkmaktadır. Eğer bu çözümleme, sağlıklı olarak gerçekleştirilebilirse yani sosyoloji ile vergi arasındaki uyum sağlanabilirse, yaşanan problemlerin tespitinde ve çözümünde önemli bir basamak olacak, tarafların birbirlerini anlaması mümkün hale gelecek ve böylece sosyal barışın önündeki engellerden biri ortadan kalkacaktır. Mükelleflerdeki vergiye karşı gösterdikleri olumsuz tutum, davranışlara uyumsuzluk olarak yansımakta ve mükellef vergi ödememenin çarelerini aramaya başlamaktadır. Bir 'sapma davranışı' olarak da tanımlanabilecek bu tür anomik durumlar, yerleşik bir vergi ahlakının olmamasından kaynaklanmaktadır. Bu açıdan, mükellefi yeterli bilince ulaştırma adına gösterilecek gayretler doğrudan vergi gelirlerini artırıcı, dolaylı olarak da gelir dağılımını adaletli bir şekle sokucu etkisi nedeniyle oldukça önem arz etmektedir.
Une comparaison des nouvelles sur les styles de vie parues dans les supplements de trois journaux de la presse Turque

Bu tez, post-fordist üretim tarzı ve onun kültürel ve pratik hayata yansıması olarak tüketim merkezli yaşam tarzı kavramı ve bunun medyayla ilişkisini sorgulamaya çalışmaktadır. Tez bu bağlamda, Cumhuriyet, Hürriyet ve Zaman gazeteleri, hafta sonu ekleri analiziyle, Türk yazılı basınındaki kabul gören politik konumlanışlarını hayat tarzı haberleri konusunda aldıkları tavrı anlamaya çalışmaktadır. Günlük hayatın ve yaşam tarzlarının politik bağlamdan kopuk olmadığı iddiasıyla yola çıkan bu çalışma, Türkiye'de politik ayrışmalara farklı bir bağlamda bakma çabasındadır.
Subjectivity construction at multinationals: Turkish female brand managers' case

Kapitalizmin gelişimiyle birlikte, üretimin yanında tüketim de şirketlerin ana aktivitelerinden biri olarak ortaya çıkmıştır. Bu gelişmelere paralel olarak, şirketlerin içindeki pazarlama ve reklam bölümlerinin etkileri artmıştır. Bu bağlamda, çok uluslu kapitalist sınıfının üyeleri olarak ürün müdürleri tüketim ve üretim arasında bir köprü olarak bu şirketlerde önemli görevlere gelmişlerdir. Kendileri de birer tüketici olan bu grubun elemanları, toplumun diğer üyelerine tüketim bağlamında alternatifler üretmektedirler. Bu tezin amacı, çok uluslu şirketlerin pazarlama bölümlerinde çalışan genç kadınların öznelliklerini inşaa etme şekillerini anlamaktır. Bunu yaparken ne tür disiplin faaliyetlerinde geçtikleri, kendilerini nasıl farklılaştırdıkları, ve günlük yaşam mücadelerini ne tür mekanizmalar aracılığıyla hikaye ettikleri, kendileri ve ait oldukları grubun diğer üyeleriyle nasıl paralellikler kurdukları incelenmiştir. Tez, özneleri pasif kurbanlar ve kapitalizmi de kayıtsız şartsız kendini bağlam ve özneleri hiçe sayarak empoze eden bir sistem olarak gören özcü bir yaklaşımdan kaçınılarak yazılmıştır.
Pierre Bourdieu'nün metin teorisi: Yapıtlar bilimi

Yapıtlar Bilimi, metinleri ve sanat yapıtlarını anlamak için tasarlanmış bir teoridir. Bu amacı gerçekleştirmek, Kültürel Üretim Alanı'nı merkez kabul etmekle mümkündür. Yapıtlar Bilimi, bütünsel bir niteliğe sahiptir. 'Alan'a odaklanması ile anlama ve açıklama düzeyindeki üretim ve algılama ikiliğini aşmaktadır. Bu nedenle sanat sosyolojisi ve metin kuramı olma niteliğini beraberce içerir. Yapıtlar Bilimi, insani deneyimin pratik kavranışının bütünselliğini farklı bir alanda araştırır. Pratikler denen bu deneyim yapısı, bir alanla karşılaşan habituslarm sonucudur. Kültürel alan, toplumun diğer alanlarından sistematik bir farkla tanımlanmış olmasına rağmen, pratik deneyimin kavramsal bütünselliği ile birleşir. Habitus ve alan birleşiminden oluşan pratikler, insanın dünya ile temasının temel formudur. Yapılmak istenen şey, pratiğin mantığının kendisine en uzak gibi görünen alanlarda nasıl bir form aldığını sistematik biçimde araştırmaktır. Deneyimin ve dünya ile olan temasın, pratik nedenlere ayarlanmış olduğunu gösterme çabasıdır bu.