turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Özel yaşamın bir parçası olarak telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin gizliliğine önleyici denetim yoluyla müdahale

Çalışmada, özel yaşamın gizliliği hakkının telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin önleme amaçlı denetlenmesi yoluyla ihlali sorunu, kuramsal çerçeve bağlamında Türk ve A. B. D. hukukundan ve AB mevzuatından somut olaylarla incelenmiştir. Öncelikle özel yaşamın gizliliği hakkı, temel hak ve özgürlük boyutuyla ve kavramın anlam ve kapsamına ışık tutarcasına irdelenmiştir. Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesiyle bu hakka yapılan müdahalenin yarattığı hukuki sorun ve çözümleri tartışabilmek açısından, iletişimin denetlenmesi tedbirinin türleri de, kavramlara açıklık getirilerek incelenmektedir. Tedbir sonucu elde edilen bilgilerin, kişisel veri niteliği yine özel yaşamın ve iletişimin gizliliği çerçevesinde, ulusalüstü belgeler ışığında ele alınmaktadır. Özellikle AB ve A. B. D. hukukunun yaklaşımı, Türk hukukuyla paralellik kurularak irdelenmektedir. Son olarak, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi mevzuat ve uygulama bağlamında, anayasa ve ceza hukukuna dair yarattığı sorunlar ve çözüm önerileriyle birlikte değerlendirilmiştir. Türk hukukunda iletişimin önleme amaçlı denetimine dair düzenleme yeni sayılabilecek niteliktedir. Çalışmada denetime yönelik spesifik hususlar, bu yenilik dikkate alınarak ve denetimin özel yaşamın gizliliği hakkına yarattığı müdahale boyutuyla ele alınmıştır. Mevcut hukuki düzenlemeler ve uygulama, iletişimin ve özel yaşamın gizliliği hakkının sınırlanmasına dair ilkeler ışığında değerlendirilmiştir. A. B. D. hukukundaki yargısal kararlar ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yaklaşımı, yararlanılan başlıca yargı düzenlerini oluşturmuştur. Çalışmada belirlenen temel husus, iletişimin önleme amaçlı denetlenmesine dair hukuki çerçevenin, keyfiliği önleyecek, hukuk devletine yaraşır bir uygulamayı sağlayacak, temel hak ve özgürlüklerin hukuka aykırı sınırlanmasına ve belirsizliğe yol açmayacak bir anlayışla oluşturulması gerektiği olarak ortaya çıkmaktadır.
Anayasa ve Türk ceza kanunu bakımından konut dokunulmazlığının ihlali suçu

Kişinin temel hak ve özgürlüklerinden biri olan konut dokunulmazlığı hakkı, ulusal düzeyde anayasalarda güvence altına alınıp, ceza kanunlarında yaptırım altına alınmış, uluslararası düzeyde ise uluslararası metinlerde koruma altına alınmıştır. Türk hukuk sisteminde konut dokunulmazlığı hakkını güvenceye bağlayan temel hüküm, 1982 Anayasasının 21. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hakkın ihlalini yaptırıma bağlayan temel norm ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu nun 116. maddesinde düzenlenmiş olan konut dokunulmazlığını ihlal suçudur. Konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile korunan hukuksal değer konutta başkalarının müdahalesi olmadan huzur ve güvenli bir yaşam sürdürme hakkıdır. Bu hak doğrudan özel hayatın gizliliği ve dokunulmazlığı ile de ilgilidir. Bu hakkın ihlali ile kişi özgürlüğüne karşı suç inlenmiş olur. Kanun bu fiilleri suç sayarken bir mekan olarak konutu değil, orada gerçekleşen kişi özgürlüğünü korumaktadır. Konut dokunulmazlığını ihlal suçu konut içerisindeki bireyin huzur, güven ve barış içerisinde yaşamını idame ettirmesini korumakla birlikte, konutun eklentisi ile işyeri ve eklentisi de ceza yaptırımı ile koruma altında olduğundan, bu yaşam alanlarındaki birey özgürlüğü de korunmaktadır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde konut ve konut dokunulmazlığı kavramı, uluslararası belgelerde ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası nda konut dokunulmazlığı hakkı, bu hakkın gelişim süreci ve suçla korunan hukuki değer incelenmiştir. ikinci bölümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu na göre konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurları ve kusurluluğu etkileyen haller incelenmiş, üçüncü bölümde ise konut dokunulmazlığını ihlal suçunda nitelikli haller, suçun özel görünüş biçimleri ile soruşturma ve kovuşturma usulü incelenmiştir.
OLAĞANÜSTÜ HALLERDE YÜRÜTMENİN DÜZENLEYİCİ İŞLEMLERİ VE YARGISAL DENETİMİ

Bu çalışmada, olağanüstü hal rejimlerinin Türk hukukunda düzenleniş biçimleri, olağanüstü hal ilanının hukuki sonuçları, olağanüstü hallerde yürütmenin düzenleyici işlemlerinin neler olduğu, bu düzenleyici işlemlerden olan kanun gücünde kararnamelerin hukuki rejimi 1982 Anayasasında 2017 yılında yapılan değişiklikler ile birlikte incelenmiştir. Söz konusu değişiklikle olağanüstü hal kararnamelerinin yerini kanun hükmünde Cumhurbaşkanlığı kararnameleri almıştır. Kanun gücünde düzenleyici bir işlem olan bu kararnameler ile olağanüstü durumlarda temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılması hatta durdurulması mümkün olduğu için, söz konusu kararnamelerin yargısal denetimi konusu büyük önem arz etmektedir. Yargısal denetim konusu, olağanüstü hal kanun gücünde kararnameleri hakkında Anayasa Mahkemesinin almış olduğu birbirine zıt iki farklı içtihadı üzerinden gidilerek incelenecektir.
Tehdit suçu: TCK. m. 106

Tehdit, yöneltildiği kişinin iç huzurunu bozan ve güvenlik duygusunu zedeleyen bir fiildir. Dolayısıyla tehdit, kişilerin istediği gibi irade oluşturma ve oluşturduğu iradeye yönelik hareket etme hürriyetini kısıtlar. Bu sebeple 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu tehdit fiilini 'Hürriyete Karşı Suçlar' bölümünde yaptırıma bağlamış ve kişilerin karar verme ve iradi hareket etme hürriyetini koruma altına almıştır. Tez konumuzu oluşturan tehdit suçu üç ana bölümde incelenmiştir. Birinci bölümde; tehdit ve hürriyet kavramları, 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Kanunun farkları, tehdit suçunun benzer suçlardan farkları ve suçla korunan hukuki değer izah edilmiştir. İkinci bölümde; tehdit suçunun unsurları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise; kusurluluk, suçun özel görünüş şekilleri ve muhakeme usulü ile yaptırım konuları açıklanmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında yaşama hakkı ve Türkiye

Yaşama hakkı, insan hakları arasında özel ve ayrıcalıklı bir yere sahiptir. Bu hakkı, diğer haklar için olduğu gibi, en etkin şekilde koruyan sistemi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi öngörmüştür. Diğer taraftan, AİHS'in, her ne kadar Ek 6 ve 13 No'lu Protokollerle ilga edilmiş olsa da, ölüm cezası dahil olmak üzere yaşama hakkının dört istisnasına yer vermiş olması eleştirilebilecek bir husustur. Ancak, bu Sözleşme'nin İkinci Dünya Savaşı'ndan hemen sonrasının, 1950 yılının bir ürünü olduğunu ve kendi döneminin anlayışına göre oldukça ileri olduğunu göz ardı etmemek gerekir. Zaten daha sonra kabul edilen 14 adet Ek Protokolle Sözleşme sürekli güncellenmiştir. Dahası, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Sözleşme metnini sürekli hakları genişletici bir anlayışla yorumlamıştır. Başka bir ifadeyle, yaşama hakkının istisnalarını dar bir yoruma tabi tutarken, yaşama hakkının kendisini genişletici şekilde yorumlamıştır. İnsan hakları alanında son yıllarda yapılan önemli reformlara rağmen, Türkiye'nin insan hakları karnesinin ve bu karne içinde yaşama hakkı hanesinin 'pekiyi' olduğunu söylemek mümkün değildir. Özetle, bu çalışma, 'belli oranda mesafe alındığı kabul edilse de, yaşama hakkı ihlallerinin Türkiye açısından sorunlu alan olmaya devam ettiği' hipotezi üzerine kuruludur. Bu çalışmada, öncelikle, yaşama hakkının teorik çerçevesi ortaya konulduktan sonra AİHM kararları ışığında yaşama hakkı konusu ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Son bölümde ise, AİHM'in yaşama hakkıyla ilgili verdiği kararlar Türkiye özelinde değerlendirilmiş, Türkiye'nin sorunlu alanları tespit edilip, yeri geldiğinde, çözüm önerileri sunulmuştur. Çalışmanın sonucunda, yukarıda belirtilen hipotezin doğrulandığı kanaatine ulaşılmıştır.
Taşıyanın zıya, hasar ve geç teslime ilişkin sorumluluktan kurtulduğu haller

Uluslararası eşya taşımacılığının en eski ve köklü türü kuşkusuz denizyolu ile eşya taşımasıdır. 19. yüzyıldan itibaren taşıma hacminin artması ile birlikte uluslararası taşımalar artmış ve denizyolu ile eşya taşımasına dair kuralların yeknesak bir uygulamaya tabi olması ihtiyacı doğmuştur. 1893 yılında kabul Amerika Birleşik Devletleri'nde kabul edilen Harter Kanunu'nu üç önemli uluslararası konvansiyon izlemiştir: 1924 tarihli Lahey Kuralları, 1978 tarihli Hamburg Kuralları ve 2009 tarihli Rotterdam Kuralları. Hamburg ve Rotterdam kuralları düzenleri yeterince kabul görmediğinden, uluslararası denizcilik hukukunun temelini halen 1924 tarihli Lahey Kuralları oluşturmaktadır. Türk Hukuku uygulamasında esas alınan kural düzeni Lahey Kuralları olmuştur. Tezimizin konusunu oluşturan taşıyanın sorumluluktan kurtulduğu haller de Lahey Kuralları'nın temelini oluşturduğu Alman Ticaret Kanunu'ndan alınmış olmakla beraber; bu kural düzeninin eski ve modern ilkelerden uzak kaldığı alanlarda daha güncel olan Hamburg Kuralları'ndan da yararlanılmıştır. Çalışmamızın ilk bölümünde, taşıyan kavramı ve taşıyanın sorumluluğunu doğuran haller izah edilmiştir. Çalışmanın asıl konusunu oluşturan taşıyanın sorumluluktan kurtulduğu haller ise ikinci bölümde detaylı olarak incelenmiştir. Konu bütünlüğünün sağlanması amacıyla, taşıyanın kısmi sorumluluğu ve sözleşme dışı taleplerden sorumluluk konuları açıklanmıştır. Türk Ticaret Kanunu kapsamında taşıyana yüklenen sorumluluk hallerinin sözleşme ile değiştirilebileceği durumlar izah edilmiş ve son olarak, uluslararası konvansiyonlarda öngörülen ancak Türk Ticaret Kanunu'na alınmayan sorumsuzluk düzenleri karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Çalışmanın bütününde, konular uluslararası konvansiyonlar ve başta İngiliz ve Amerikan hukuk sistemleri olmak üzere, yabancı hukuk sistemleri ile karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Tezin içeriğinde hem Türk hem de yabancı mahkeme kararları ile konu açıklamaları desteklenmiş ve konunun uygulamaya yönelik olarak somutlaştırılması amaçlanmıştır.
Fikri içtima

İçtima öğretisi birden fazla suç işlenmesi halinde failin sorumluluğu ve cezanın belirlenmesi sorunu ile meşguldür. İçtima öğretisi, esas itibariyle fiil tekliği-fiil çokluğu ayırımına dayanır. Fiil kavramının içeriğinin belirlenmesi ve fiil tekliği-fiil çokluğu ayırımı, içtima öğretisinin gelişim sürecinde ceza hukuku doktrininde tartışılan önemli sorunlardan biri olmuştur. Suç tekliği-suç çokluğu ayırımı ve suç tipleri arasındaki yapısall ilişkinin tespit edilmesi, içtima öğretisinde ortaya çıkan bir başka sorundur. Suçların içtimaının bir türü olan fikri içtimaı konu alan çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, içtima öğretisinde anahtar fonksiyonu gören fiil kavramı üzerinde durulmuştur. Fiil kavramının içeriğinin, bu kapsamda neticenin suçun maddi unsurları içindeki yerinin belirlenmesi, fiil tekliği esasına dayanan fikri içtima bakımından önem taşır. Fikri içtima ile ilgili olarak ele alınması gereken bir başka husus, birden fazla suç bulunmasına rağmen faile neden tek ceza verildiğidir. Bu sorunun açıklığa kavuşturulması, fikri içtima kavramının ortaya çıkışındaki temel düşünceyi ve gerçek içtima ile farkını ortaya koyması bakımından zorunludur. Türk hukuk doktrininde bu hususa ilişkin olarak herhangi bir açıklamaya rastlanmadığı gibi; fikri içtimaı düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 44. madde gerekçesi bu sorunu çözmekten uzaktır. Fikri içtima, yine fiil tekliği esasına dayanan görünüşte içtima ile benzerlik gösterdiğinden fikri içtima ile görünüşte içtima birbiriyle karıştırılmıştır. Bu nedenle, tarihi gelişim sürecinde fikri içtima kavramının izlediği seyir, aralarındaki farklar ortaya konulmak suretiyle görünüşte içtima ile bağlantılı olarak çalışmamızın birinci bölümünde incelenmiştir. İkinci bölümde, fikri içtimaın şartları tetkik edilmiştir. Fiil tekliği-fiil çokluğu ayırımı ile fiilin ayniyeti, içtima öğretisi alanında öteden beri tartışılan sorunlardan biri olmuştur. Sözü edilen sorunlara yaklaşım şekli, fikri içtimaa ilişkin hükmün uygulanması ile doğrudan ilintilidir. Bu nedenle ikinci bölüm, esas itibarı ile fiil tekliği ile fiilin ayniyeti konusunda yapılan açıklamalardan oluşmaktadır. Üçüncü bölümde ise, fikri içtimaın özel görünüm şekilleri ve fikri içtimaa bağlanan sonuçlar ele alınmıştır. Çalışmamızda, fikri içtima kavramı yargı kararları ışığında, özellikle Alman hukuku ile mukayeseli olarak incelenmiştir.
Tasarruf mevduatı üzerinde rehin

İşbu çalışmamızın amacı, uygulamada sıklıkla karşılaşılan mevduat rehninin bütün hukuki yönleriyle incelenmesidir. Bu çerçevede çalışmamızda öncelikle mevduata ilişkin genel bilgilere yer verilmiş ve mevduat rehninin ne şekilde kurulacağı açıklanmıştır. Ardından mevduat rehni nedeniyle rehin alan alacaklı ile rehin veren mevduat sahibi ve ayrıca banka nezdinde doğan hak ve yükümlülükler incelenmiştir. Mevduat rehninin ayni bir hak olmasından kaynaklanan hukuki sonuçların değerlendirilmesinin ardından çalışmamızda son olarak mevduat rehninin hangi durumlarda sona ereceği açıklanmış ve mevduatın rehnedilmesinin mevduat zamanaşımına etkisi değerlendirilmiştir. Mevduat rehnine ilişkin hukuki açıklamalarda; mevduatın, bir alacak hakkı niteliğinde olması nedeniyle TMK m. 954 vd. düzenlenen alacak rehnine ilişkin hükümler esas alınmış olmakla beraber mevduatın niteliğinden kaynaklanan özel durumlara da yer verilmiştir. Mevduat rehnine ilişkin hukuki değerlendirmelerde ayrıca mevduatın, mevduat alacağının borçlusu konumunda olan banka lehine rehnedilmesinin özellikli yönleri de belirtilmiştir. Zira uygulamada en sık karşılaşılan mevduat rehni; bir kredinin teminatını teşkil etmek üzere, kredi kullandıran banka nezdinde bulunan mevduatın banka lehine rehnedilmesidir.
Borçlar Hukukunda yazılı şekil

Türk Borçlar Kanununa göre, kural olarak hukuki işlemlerin geçerliliği şekle bağlı bulunmamakla birlikte yasa tarafından bazı işlemler için öngörülen şekil, aksibelirtilmemişse, bir geçerlilik şartıdır. Yasa tarafından şekle bağlı işlemlerde şekil eksikliği halinde benimsenen yaptırım, kural olarak, kesin hükümsüzlüktür. Ayrıcayasa, taraflara işlemleri şekle bağlama yetkisi tanımış ve iradi şekle uyulmamanınyaptırımını 'tarafları bağlamama' olarak belirlemiştir. Yazılı şekil, sözleşme ile borç altına giren kişilerin irade açıklamalarını ve yasa tarafından metinde yer alması öngörülen başka hususlar varsa onları içerenmetinlerin aynı kişi veya kişilerce imzalanması suretiyle oluşturulur. ÇalışmamızdaBorçlar Hukukunda yazılı şekil ve bu şeklin yasa tarafından bazı işlemlereuygulanması incelenmiştir.
Hacze iştirak

Toprak, Cemal, Hacze iştirak, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Ejder Yılmaz, 137 s. Hacze iştirak; borçlunun birden fazla alacaklısının bulunması halinde, alacaklılardan birinin koydurduğu hacze, diğer alacaklıların kanuni şartlara uyarak katılabilmeleri ve bu suretle mevcut hacizden kendi alacakları için pay isteyebilmesidir. Tezimizde bu konuyu inceledik. Çalışmamız, girişi izleyen dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, hacze takipli iştirakle ilgili farklı hukuk sistemlerindeki düzenlemeleri ve hacze iştirakin şartlarını inceledik. Tezimizde; İcra ve İflas Kanununda yapılan değişikliklerle, hacze iştirakin çok sıkı şartlara tabi tutulmuş olmasının, uygulama alanını son derece sınırlandırdığı sonucuna ulaştık. Tezimizin ikinci bölümünde, hacze iştirakle ilgili bazı özel durumları inceledik. Uygulamada en fazla başvurulan hacze iştirak türünün, ihtiyati hacizlerin hacze iştiraki olduğu sonucuna ulaştık. Maaş hacizleriyle ilgili değişikliğin gerekçelerini inceleyerek, olması gerekenin tespitini amaçladık. Kamu alacakları ile diğer alacakların hacze iştiraklerinde, hacze iştirak sürelerinin farklı düzenlemelere tabi olduğunu tespit ettik. Üçüncü bölümde, hacze iştirakin ikinci türü olan hacze takipsiz iştirakle ilgili düzenlemelerin konuluş nedenini ve şartlarını ayrıntılı olarak ele aldık. Son bölümde ise; hacze iştirak usulünü, safhalarını ve hacze iştirakin sonuçlarını inceledik. Tezimizin sonuç bölümünde, hacze iştirakle ilgili genel bir değerlendirme yaparak bu konudaki görüş ve önerilerimizi açıkladık.
Ceza koşulunun indirilmesi

Ceza koşulu, borçlunun bir asıl borcu hiç veya gereği gibi yerine getirmemesi durumunda alacaklıya karşı ödemeyi önceden taahhüt ettiği ekonomik değere sahip bir edimdir. Türk Borçlar Kanunu m. 179- 182 arasında düzenlenmiştir. Ceza koşulunun borçlunun asıl borcu yerine getirme konusunda teşvik edilmesi ve asıl borca aykırı davranması halinde de ödenmesi gereken bedelin önceden ve götürü olarak belirlenmesi şeklinde iki temel amacı vardır. Ceza koşulu kararlaştırmış olmakla alacaklı, borçlunun asıl borca aykırı davranması halinde zararını ve bunun miktarını ispat külfetinden kurtulmaktadır. Alacaklının ceza koşulunu talep etmesi zarar koşuluna da bağlı değildir. Taraflar ceza koşulu miktarını serbestçe belirleyebilirler. Ancak, TBK m. 182 f. 3 gereği hakim aşırı bulduğu ceza koşulunu kendiliğinden indirecektir. Hakim kendisine tanınan bu takdir yetkisini, ceza koşulunun borçlu üzerinde psikolojik baskı kurarak asıl borcu ifaya yönlendirme işlevinin bertaraf edilmesine sebep olmayacak şekilde kullanmalıdır. TTK m. 22 gereği tacir borçlunun aşırı kararlaştırmış olduğu gerekçesi ile hakimden ceza koşulunun indirilmesini talep etme hakkı yoktur. Ancak, tacir borçlunun ekonomik olarak yıkımına sebep olabilecek şekilde yüksek belirlenmiş olan ceza koşulu ahlaka aykırı olarak kabul edilecek ve kısmen veya tamamen hükümsüz olması söz konusu olabilecektir. Yargıtay tacir işverenin ticari faaliyetleri ile ilgili çalıştırmak üzere işçisi ile yapacağı iş sözleşmesini ticari iş olarak kabul etmemektedir. Bunun sonucu olarak tacir işverenin iş sözleşmesinden doğan ceza koşulu borcu için TTK m. 22 hükmü uygulama alanı bulmamaktadır.
İslam hukukunda intihar eylemleri

'İslam Hukukunda İntihar Eylemleri' başlıklı tez çalışmasında kişinin cihad etmek gayesiyle kendi hayatına son vermesi ve saldırı esnasında yakınlarında bulunanları kendisi ile birlikte öldürmesinin İslam Hukukundaki yeri incelenmiş, bu konuda ortaya konan görüşler ve delilleri ele alınarak tarafların konuya yaklaşımları ve ortaya koydukları yöntemler işlenmiştir. Çalışmada ilk olarak, intihar eylemleri psikolojik, sosyolojik ve siyasi açıdan ele alınarak araştırma konusu olan problemin doğru tespit edilmesi amaçlanmıştır. İkinci aşamada eylemler hakkında ortaya konan görüşler ve dayandırıldıkları deliller ele alınarak varsayılan meşruiyet zemini değerlendirilmiştir. Son olarak intihar saldırılarının İslam Hukuku bağlamında değerlendirilmesi yapılmıştır. İntihar eylemlerinin bazı durumlarda terör eylemlerine dönüşmesi ve saldırılarda birçok masum sivilin ölmesi ister istemez İslam ve terör kavramlarını zihinlerde yaklaştırmakta, bu da İslam hakkında bir önyargı oluşturmaktadır. Bu sebepten intihar saldırılarının meşruiyeti meselesinin şer'i açıdan netliğe kavuşturulması gerekmektedir. Çalışmada bu hususa katkı yapmak hedeflenmiştir. İntihar saldırıları hakkında sağlıklı bir hükme varabilmek için eylemler, gerekçeleri, kullanılan yöntemler, olası sonuçları ile birlikte değerlendirilmeli, gerçekleştiği zaman ve zamanın getirdiği konjonktürel değişiklikler dikkate alınmalıdır. Konuyu şer'i açıdan değerlendirirken ortaya konan delillerin sıhhati kadar var olan delillerin bağlamından koparılmadan doğru yorumlanması, İslam Savaş Hukuku prensipleri çerçevesinde ele alınması gerekmektedir.
Medeni Usul Hukukuna hakim olan ilkelerin istinaf yargılamasındaki görünümü

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunu'nun 25 -48. maddelerinin işlerlik kazanması ile istinaf kanun yolu yeni bir üst mahkeme olarak uygulamada yerini almıştır. İlk derece mahkemelerinde yargılamanın temel yapı taşını oluşturan yargılamaya hakim olan ilkelerin, istinaf kanun yolundaki uygulanma yer ve biçiminin nasıl olacağı bu çalışmada ortaya konmaya çalışılacaktır. Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, genel olarak istinaf yargılaması incelenmiştir. Bu bölümde istinafın kanun yolları arasındaki yeri, temel özellikleri, amacı, konusu, istinaf başvurusu, başvuru şekli, başvuru hakkına sahip olanlar, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve karar aşamalarından oluşan istinaf safhalarına yer verilmiş, devamında da istinaf incelemesi sonucunda verilebilecek karar çeşitleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise, medeni yargılamaya hakim olan ilkeler kısaca tarif edilerek bu ilkelerin özellikleri ve istinaf yargılamasındaki görünümleri incelenmiştir. Yargılama hukukundaki ilkeler teker teker açıklanmış, her bir ilkenin istinaf yargılamasında ne şekilde uygulanması gerektiği, ilk derece mahkemesindeki uygulamadan ne şekilde farklılık arz ettiği, istinaf yargılamasının sınırları çerçevesinde uygulama biçimleri incelenmiştir. Son olarak ise, istinaf aşamasında medeni yargılamaya hakim ilkelere aykırılık sebepleri ve aykırılık durumunda uygulanacak müeyyideler ile sonuçları ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Taşıyanın yanlış konşimento düzenlenmesinden sorumluluğu

Konşimentonun eşyayı temsil eden bir kıymetli evrak olması onu deniz yoluyla eşya taşımalarında kullanılan diğer evraklar arasında önemli bir yere konumlandırmaktadır. İlgili kanunlarda her ne kadar talep üzerine düzenleneceği öngörülmüşse de konşimento düzenlenmeden gerçekleştirilen bir eşya taşımasına çok nadir rastlanır. Bunun sebebi hem eşya hala gemi üzerindeyken satış işleminin ancak konşimento sayesinde yapılabilmesi hem de akreditif ya da vesaik mukabili gibi ödeme biçimlerinde kullanılması zorunluluğudur. Elbette konşimentonun bu denli öneme haiz olması doğru düzenlendiğine duyulan güven gereksinimini de beraberinde getirmektedir. Bu sebeple taşıyan kanun hükümleri uyarınca konşimentoyu doğru düzenlemek ödevine sahiptir ve aksi takdirde kendisini bekleyecek kimi sorumluluklar vardır.
İnternet üzerinden satışı konu edinen sözleşmelerin belirleyici özellikleri

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan 'İnternet Üzerinden Satışı Konu Edinen Sözleşmelerin Belirleyici Özellikleri' adlı bu çalışma, internet üzerinden özellikle web siteleri vasıtası ile kurulan satış sözleşmelerinde taraflar arasında mevcut olan ve satışı konu edinen sözleşmelerin tipe ilişkin özelliklerini, satışı konu edinen sözleşmelerin en belirgin türü olan elektronik satış sözleşmelerini ve internet üzerinden satışı konu edinen sözleşmelerde tüketiciyi koruyan düzenlemeleri incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada elektronik satış sözleşmelerinin kurulması bakımından yaygın olarak kullanılan web sitelerinden örnekler gösterilmiş ve ilgili bölümlerde konu Yargıtay kararları ile desteklenmiştir. Üç bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde, internet ve elektronik ticaret kavramları açıklandıktan sonra elektronik sözleşmeler, elektronik sözleşmelerin özellikleri, çeşitleri ve elektronik sözleşmelerin uluslararası ve ulusal mevzuattaki yeri incelenmiştir. İkinci bölümde, internet üzerinden satışı konu edinen sözleşmelerin tarafları, aracı hizmet sağlayıcı ve hizmet sağlayıcı kavramları hakkında bilgi verilmiş ve taraflar arasındaki sözleşmelerin tipe ilişkin özellikleri her biri bakımından ayrı ayrı tespit edilmeye çalışılmıştır. Bölümde ayrıca internet üzerinden satışı konu edinen sözleşmelerin en yaygın olan türü olan elektronik satış sözleşmeleri, bu sözleşmelerin kurulması, icap ve kabul beyanları, sözleşmenin kurulduğundan, hüküm ve sonuçlarını doğurduğundan, sözleşmenin ifası ve şekli konusunda açıklamalar yapılmıştır. Üçüncü bölümde ise, internet üzerinden kurulan satış sözleşmelerinin genellikle mesafeli sözleşmeler olması ve tüketiciler ile akdedilmesi nedeniyle, tüketici kavramından bahsedildikten sonra 'İnternet Üzerinden Satışı Konu Edinen Sözleşmelerde Tüketiciyi Koruyan Düzenlemeler' başlığı altında tüketiciyi bilgilendirme yükümlülüğü, tüketicinin cayma hakkı ve tüketiciyi koruyucu diğer düzenlemeler inceleme konusu yapılmıştır.