turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İdarenin taraf olduğu uyuşmazlıkların sulh yoluyla çözülmesi

İdari birimler faaliyetlerini yerine getirirken bireyler açısından bir takım hak ihlallerine sebep olmuş olabilirler. Herhangi bir sebeple idarenin yapmış olduğu faaliyetlerin hukuka aykırı olduğunu veyahut da hukuka uygun olsalar dahi bu faaliyet sebebi ile bir zarara uğradığını iddia eden bireyler yargı organlarına başvurarak bu hukuka aykırılığın giderilmesini ve doğan zararlarının telafisini isteyebilirler. İdarenin sorumluluğu gereğince idare faaliyetlerini yerine getirirken doğan zararların giderilmesinden sorumludur. Bireyler doğan zararlarının giderilmesini sağlamak için idareye karşı bir dava açabilecekleri gibi idarenin bu sorumluluğu üstlenerek mevcut ihlalin giderilmesini yargı dışı çözüm yolları ile de sağlaması mümkündür. İdarenin tarafı olduğu uyuşmazlıkların giderilmesi açısından yargı organlarına başvurmak en etkili ve güvenilir yoldur. Ancak yargı organlarının günümüz itibari ile iş yükünün fazlalığı ve davaların istenilen düzeyde makul süre içinde çözülememesi sebebi ile bireyler haklarına arzu ettikleri düzeyde ve sürede ulaşamamaktadırlar. Bütün bu sebeplerle yargılamaya alternatif ve bazen de yargı süreci içerisinde yürütülen bir takım çözüm metotları ile uyuşmazlıkların giderilmesi yöntemleri son yıllarda ön plana çıkmıştır. Ülkemiz itibari ile bu yöntemlerden biri 659 sayılı düzenlemeler kapsamında idarenin taraf olduğu uyuşmazlıkların sulh yolu ile giderilmesine imkan tanınan düzenlemedir. Çalışmamızın konusu esasen idarenin tarafı olduğu uyuşmazlıkların yargı dışı çözüm yolu olarak sulhen giderilmesidir.
Organize suçlulukla mücadelede karşılaştırmalı hukukta ve Türk Hukukunda özel soruşturma tedbirleri

Günümüzde Türkiye'de ve pek çok yabancı ülkede gittikçe büyüyen organize suçlulukolgusuyla mücadele amacıyla ceza muhakemesinde degisik bazı yöntemlere basvurulmayabaslanmıstır. Bu yöntemler aslında köken olarak önleyici alana veya istihbarat alanına ait yöntemler olduklarından, temel hak ve özgürlüklere geleneksel koruma tedbirlerinden dahaagır müdahalelerde bulunurlar. Söz konusu çalısma özel sorusturma tedbirleri olarakadlandırdıgımız bu yöntemleri Türk hukuku temelinde ve karsılastırmalı hukuk ile insan hakları hukuku perspektifleriyle ele almaya çalısmaktadır.
Irak hukukunda suça iştirak

Bu araştırmada Irak kanununda suça iştirak konusu ele alınmıştır. Suç, özgür bir irade tarafından işlenen bir eylem olup kanun o eylemin büyüklüğü ve onunla ilgili koşullara göre onun failine bir ceza vermekte ya da ona karşı bir önlem almaktadır. Irak kanun koyucu her ne kadar suça iştirakin tanımını yapmamış olsa da o, iştirak araçlarını belirlemiştir. İştirak; bir kişinin başkasıyla beraber suçu oluşturan eylemleri yaparak ya da doğrudan suçu işleyerek belli bir suça ortak olmasıdır. Irak Ceza Kanunu genel olarak suça iştiraki birinci kitabın üçüncü bölümünün beşinci faslında 'suça iştirak' başlığı altında ele almıştır. Zira 47 -54. maddeleri arasındaki sekiz maddeyi bu konuya tahsis etmiştir. 47. maddede faili ve 48. maddede şeriki ele almıştır. 50. maddede failin cezasını açıklamış ve aynı cezayı şerikin cezası kılmıştır. Tüm bunlar Irak Ceza Kanunu'nun suç birliği sistemini ve sınırsız ödünç teorisini kabul ettiğini göstermektedir. Zira bu kanun, şerikin iştirak ettiği suçtan dolayı ona, asıl fail için kararlaştırılan cezanın aynısını ona vermektedir. Bununla beraber bu kanun fail ve şerik arasında ayırım yapma zorunluluğunu kabul etmiştir. Bu ayırım üzerine 50. maddede özel hükümler düzenlemiştir. Ayrıca fail ve şerike ceza verme hakkını hakime bırakmıştır. Faile ait cezanın ağırlaştırılmış kişisel şartlarını, şerikin suçu bilmesi durumu dışında şerike uygulamamıştır.
Tıbbi standartların hekimin özel hukuk sorumluluğuna etkisi

Tıbbi standartlar, tıbbi müdahalenin hukuka uygunluğu değerlendirilirken esas alınacak ölçütlerden biridir. Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi: İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi'nin 4. maddesinde mesleki standartlar başlığıyla ele alınan tıbbi standart kavramı, iç hukuk mevzuatımızda da karşılık bulmuştur. Tıbbi müdahaleyi gerçekleştirme yetkisini haiz olan hekimlerin, tıbbi uygulamanın ön şartları olan; tıbbi endikasyon, aydınlatılmış rıza ve tıp biliminin objektif verilerine uygun tıbbi müdahale şartlarını yerine getirmesi gerekmektedir. Hekimlerin tıbbi standartların dışındaki tıbbi müdahalesi, hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle hekimlerin tazminat sorumluluğunu gündeme getirecektir. Hukuka uygun tıbbi müdahale, somut olayın koşulları ile tıp bilimi tarafından yerleşmiş ve genel kabul görmüş olan tıbbi standartlar göz önüne alınarak belirlenecektir. Hekim objektif özen yükümlülüğüne uygun şekilde tıbbi müdahalede bulunmasına rağmen hasta zarar görmüşse, hekimin sorumluluğu azalabilir veya sorumluluktan kurtulması mümkün olabilir.
Türk Özel Hukukunda elektronik tapu sicili

Bilgi işlem teknolojilerindeki gelişmelerin bir sonucu olarak ortaya çıkan e-Devlet anlayışı, klasik devlet yapıları ile hukuk sistemlerinde de köklü değişiklikler yaratmıştır. Bu değişikliklerin birisi de, devletin denetim ve sorumluluğu altında tutulan resmi sicillerin bilgi işlem teknolojileri ile tutulması ve idare edilmesidir. Bugüne kadar devletin denetim ve sorumluluğu altında, el ile kağıt tapu kütükleri üzerinde tutulan klasik tapu sicilinin yerini, elektronik tapu sicili almış bulunmaktadır. Klasik tapu sicilinden elektronik tapu siciline geçilmesi, bu sisteme hakim olan temel ilkeler de çok önemli değişikliklere yol açmıştır. Özellikle tapu siciline hakim olan aleniyet ilkesi gereğince, tapu sicilinden bilgi almak isteyenler, bilgisayar üzerinden, Internet ve online ağlar yardımıyla taşınmaz kayıtlarına ilişkin bilgilere kolayca ulaşabilmektedir. Elektronik tapu sicil kayıtlarının Internet ve online ağlar yardımıyla dış kullanıcıların erişimine açılarak, üçüncü kişilere ait taşınmaz kayıtlarının elde edilmesi, kişilik hakları içerisinde yer alan değerlere saldın mahiyetinde sonuçlar doğurabilmektedir. Bu sebeple, elektronik tapu siciline ilişkin özel kanuni düzenlemeler getirmiş olan hukuk sistemlerinde, elektronik tapu sicili veri hafızasına erişim hakkı verilen kişi ve kurumlar ile bunların erişebilecekleri bilgilere sınırlamalar getirilmiştir. Türk hukukunda, elektronik tapu sicili uygulamasını gerçekleştirmek üzere başlatılan TAKBİS projesi, 'pilot proje' olarak uygulanmaktadır. TAKBİS, henüz proje aşamasında olmakla birlikte, elektronik tapu sicilini gerçekleştirmeye yönelik önemli bir çalışmadır. Ancak bugüne kadar konuyla ilgili bir kanuni düzenleme yapılmadığından, hukuki dayanaktan yoksun bir proje olarak uygulanmaktadır. Bu sebeple, kanun koyucunun, 197 Türk Medeni Kanunu ve Tapu Sicil Tüzüğünde yapacağı değişikliklerle, elektronik tapu sicili uygulamasına ilişkin ilke ve esasları ayrıntılı bir şekilde düzenleyerek uygulamaya geçirmesi gerekmektedir. 198
İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi içtihatları ışığında takdir marjı doktrini

Takdir marjı doktrininin, ilk olarak olağanüstü hal kapsamında yükümlülüklerin askıya alınmasına ilişkin İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 15. maddesinin uygulamasında ortaya çıktığı; ancak zamanla Sözleşme'de korunan hak ve özgürlüklerin geneline sirayet ettiği görülmektedir. Sözleşme organları tarafından ilk uygulandığı andan itibaren; tanımı, mahiyeti ve kapsamı üzerine çok yönlü tartışmalar yaşanan takdir marjı doktrini, diğer yorum araçlarıyla birlikte uygulanmaktadır. Bu çalışma kapsamında İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi'nin kullandığı yorum araçları arasında, taraf devletlerin yükümlülükleri ve egemenlik yetkileri arasındaki hassas gerilimi çözmek adına önem arz eden takdir marjı doktrini, Mahkeme içtihatları ışığında incelenmiştir. Takdir marjı doktrini teorik boyutlarıyla irdelenerek, doktrinin kriterleri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu çerçevede ortak sınırlama ve güvence rejimi öngörülen Sözleşme'nin 8 -11. maddeleri ile Sözleşme'de düzenlenen diğer hak ve özgürlüklerde takdir marjı doktrini kriterlerinin yeknesak bir biçimde uygulanma olanağı tartışma konusu yapılmıştır.
Roma Hukukunda haksız fiil benzerleri

Bu doktora çalışmasının konusunu, Roma Hukuku'nda Haksız Fiil Benzerleri oluşturmaktadır. Iustinianus'un Institutiones'inde haksız fiil benzerleri adı altında dört sorumluluk olgusu bir araya getirilmiştir. Bunlar: 'iudex, qui litem şuam fecit', 'actio de effusis vel deiectis', actio de positis vel suspensis' ve 'actio de damno aut furto adversus nautas, caupones, stabularios'dur. Iudex, qui litem suam fecit'in konusunu, davayı kötü yöneten ve verdiği hatalı kararı nedeniyle taraflardan birine zarar veren yargıcın sorumluluğu; actio de effusis vel suspensis'in konusunu, insanların gelip geçtikleri bir yol veya durmaya alışkın oldukları bir yer kenarında bulunan bir binadan atılan veya dökülen şey nedeniyle ortaya çıkan zarardan, o binada oturanın sorumluluğu; actio de positis vel suspensis'in konusunu, bir binanın çatısına, cumbasına veya balkonuna asılan ya da konulan ve yoldan geçenlere zarar verme olasılığı bulunan şey nedeniyle binada oturanın sorumluluğu; actio de damno aut furto adversus nautas, caupones, stabularios'un konusunu, gemi, han ve ahır işletenin, işletmede çalışanlarının yolcuların eşyasını çalması ya da malvarlığı zararına yol açması durumunda, ortaya çıkan zarardan dolayı sorumluluğu oluşturmaktadır. Bu sorumluluk olguları, kusur kavramını geliştiren Roma Hukuku'nda, kusursuz sorumluluk olgularının da var olup olmadığı sorusuna yanıt arayabilmek amacıyla incelenmiş ve sonuç olarak, Roma Hukuku'na özgü kusursuz sorumluluk durumları olarak nitelendirilmiştir.
Edebiyat eserleri açısından müstehcenlik suçu ve bilirkişilik

Bu çalışmada edebiyat yapıtları açısından müstehcenlik suçu ve müstehcenlik suçuyla ilgili yapılan bilirkişi incelemeleri ele alınmıştır. Kavram olarak müstehcenlik incelendikten sonra, müstehcenliğin edebiyat, ahlak, hukuk ve bilirkişilik kurumuyla olan ilişkileri değerlendirilmiştir. Müstehcenlik suçunun muğlak bir kavram olmasının hukuki açıdan yarattığı sorunlara değinilerek, suçların ve cezaların kanuniliği ilkesi ve yabancı ceza kanunlarındaki durum irdelenmiştir. Türk hukukunun önünde bir örnek olarak Amerikan hukukundaki müstehcenlik suçunu tanımlama çabalarının gelişimi ortaya konmuştur. Türkiye'de bilirkişilik kurumu açıklanmış ve müstehcenlik suçu için resmi bilirkişilik kurumu olan Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kurulunun yapısına değinilerek bu kurulunun belli bir zaman dilimi içindeki basılı kitaplar hakkında verdiği bilirkişi raporları ele alınmıştır. Bu raporlar üzerinden bir tartışma ve sonuç ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu sonuçlar müstehcenlik kavramının muğlaklığının ve Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kurulunun yarattığı sorunları vurgular biçimdedir.
Nişancızade'nin Nuru'l-'Ayn adlı eserinin tahkik ve tahlili (1-6. fasıllar)

Bu çalışma, Nişancızade Mehmed Efendi'nin kendisinden iki asır önce yaşamış Şeyh Bedreddin'in Cami'u'l-fusuleyn adlı eseri üzerine hazırladığı Nuru'layn adlı eser hakkındadır. Nuru'layn'ın müellifi Nişancızade Muhyiddin Mehmed kadılık yaptığı dönemde Cami'u'l-fusuleyn'e sıkça başvurmuş, duyduğu ihtiyaç üzerine muhtemelen mülazemet dönemlerinden birinde eseri düzenlemeye girişmiştir. Nuru'layn, Cami'u'l-fusuleyn üzerine yapılan diğer çalışmalarla kıyaslandığında eserin bütünü üzerine yapılmış olması ile dikkat çekmektedir. Nişancızade'nin çıkış noktası eserin kullanımını kolaylaştırmaktır. Nüshalarının çokluğu, fıkıh literatüründe kullanıldığının bilinmesi ve bazı yazmalarda kadıların esere teveccühüne işaret eden notların bulunması eserin aktif olarak kullanıldığı ve kabul gördüğünü göstermektedir. Çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci ana bölüm eserin ortaya çıktığı dönem ile müellifinin hayatını anlatan ve teze konu olan eserin tanıtımını yapan üç kısımdan oluşmaktadır. Bu bölümün eserin anlaşılmasına zemin hazırlaması amaçlanmaktadır. İkinci ana bölüm Nuru'layn metninin Cami'u'l-fusuleyn ile karşılaştırılmasıyla elde edilen bulguların değerlendirilmesine ayrılmıştır. Üçüncü ana bölümde ise eserin I-VI. fasıllarının tahkikli metnine yer verilmiştir. Bu sayede proje tamamlandığında XVI-XVII. yüzyıl Osmanlı hukuk literatürüne ait bir yazma eser ilim dünyasının istifadesine sunulmuş olacaktır.
İş ve Sosyal Güvenlik Hukukunda analık

Çocuk sahibi olmak her kadının en doğal hakkıdır. Analık kadının bünyesinde meydana gelen fizyolojik bir risktir. Gebelik, doğum ve çocuğun bakımı kadın işçiler için çok özel, önemli ve zor bir süreçtir. Bu süreçte, kadın işçinin performansında geçici olarak azalmalar meydana gelebilir veya işveren bazı mali ve hukuki yükümlülüklere katlanmak zorunda kalabilir. Erkek ve kadın arasında objektif ve biyolojik farklılıklar sonucunda gebelik, doğum ve emzirme gibi sadece kadın tarafından gerçekleştirilebilen yaşam olgularının bulunması; iş güvencesi, iş güvenliği, sosyal güvenlik hakları ve çalışma koşulları bakımından annelerin korunmasına ilişkin kuralların düzenlenmesini zorunlu kılmaktadır. Annenin korunması ile birlikte toplumun temelini oluşturan aile ve çocuğun sağlığı da korunmaktadır. Birçok uluslararası belge ve yabancı hukuk sistemlerinde kadın işçinin analık halinde korunmasına ilişkin özel düzenlemelerin yanı sıra çocuğun bakımının sadece annenin sorumluluğunda olmadığı dikkate alınarak babanın da çocuğun bakımı ile ilgilenmesine ilişkin düzenlemelere yer verilmiştir. Türk hukukunda da bu düzenlemeler dikkate alınarak önemli değişiklikler yapılmıştır. Amacımız, Türk hukukunda konu ile ilgili düzenlemeleri, yabancı hukuktaki düzenlemeler ile karşılaştırarak inceleyip yeterli olup olmadıklarını ortaya koymaktır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, analık kavramına ve analığın iş sözleşmesinin kurulmasına ve izinlere etkisi ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, analığın kadın işçinin çalışma koşullarına ve iş sözleşmesinin sona ermesine etkileri açıklanmıştır. Son bölümde, sosyal güvenlik hukuku alanında analığın etkileri incelenmiştir.
Türk İdare Hukukunda idari işlemlerde gerekçe ilkesi

İdarenin çeşitlenen kamu hizmetlerini yerine getirirken bireylerin haklarını etkileyen idari işlemler yapması bu işlemlerin oluşumunun belli kurallara bağlanması ihtiyacını ortaya çıkarmıştır. Gerekçe yükümlülüğü de idari işlemin hukuka uygunluğunu sağlama amacı gütmektedir. Yasalaşmış bulunan tüm genel idari usul kanunlarında gerekçe ilkesine yer verilmiştir. Bunun yanında genel idari usul kanunu bulunması hukuk devleti ilkesinin gereklerinden kabul edilmektedir. Bu bakımdan çalışmanın başında idari usulün tanım ve işlevi üzerinde durulmuştur. Gerekçe ilkesi, kanunilik, kuvvetler ayrılığı, adil yargılanma, dinlenilme hakkı ve bilgi edinme hakkı ile yakın ilişki içinde bulunmaktadır. Bundan dolayı gerekçe yükümlülüğü çalışmada özellikle savunma hakkı ve hukuk devleti ilkesi yönünden incelenmiştir. Bunun yanında gerekçe ilkesinin kapsamı ile idare ve yargı organı bakımından işlevleri anlatılmaya çalışılmıştır. Ayrıca çalışmanın son kısmında Danıştay'ın idari işlemlerde gerekçe yükümlülüğüne ilişkin yaklaşımı üzerinde durulmuştur.
Sigorta hukuku'nda halefiyet ilkesi

Sigorta Hukuku'nda halefiyet kurumunun konu, amaç, kapsam ve uygulama bakımından, diğer Türk mevzuatlarından Borçlar Kanunu, Medeni Kanun ve Kara Yolları Trafik Kanunu'nda düzenlenen halefiyet kurumları ve benzer kurumlar ile mukayeseli olarak incelenerek izahına yer verilmiştir. Bu bakımdan Sigorta Hukuku'nda halefiyet kurumunun, Borçlar Hukuku genel hükümlerinde yer alan halefiyet kurumu, basit rücu ve alacağın temliki ile ilişkisi ve bu kurumlardan farkları ile Miras Hukuku'nda yer alan halefiyet türlerinden farklılıkları anlatılmış, aynı zamanda Karayolları Trafik Kanunu madde 95/2 ile sigortacıya getirilen rücu imkanının, Sigorta Hukuku'nda kanuni halefiyetten farklılıkları en güncel Yargıtay kararlarına ışığında incelenmiştir. Halefiyet ilkesinin uygulama alanı bulduğu zarar sigortalarının sigortacılık alanındaki payına ilişkin istatistikler ile Sigorta Hukuku'nda kanuni halefiyetin doğurduğu hukuki sonuçları incelediğimiz bu çalışmamızda, sigortacılık alanında yaşanan uyuşmazlıklara ilişkin uygulamada açılan halefiyete dayalı rücu davalarında Yargıtay'ın yerleşik karar ve görüşleri ile karşılaşılan problemlerin çözümüne yönelik Yargıtay'ın vermiş olduğu en güncel kararlar incelenmiştir.
Bireysel İş Hukukunda zorunlu ve zorlayıcı nedenler

İş Hukukunda zorlayıcı nedenler özellikle fesih halinde yerini bulmakta ve işyerinden kaynaklanan dışarıdan etki eden ve öngörülemeyen, kaçınılamayan olayların varlığı halinde işçiye fesih hakkı doğmaktadır. Diğer taraftan aynı durumların işçiden kaynak-lanması halinde işveren fesih hakkını kullanabilir. Yargı uygulamasında işin yerine geti-rilmesi imkansızlaşmış ise bu takdirde zorlayıcı nedenlere dayanılarak fesih hükümleri uygulanmaktadır. Halbuki zorlayıcı nedenin unsurları aranmalı ve şayet bu unsurlar bulunmuyor ise diğer fesih hükümlerinin incelenmesi yoluna gidilmesi gerekmektedir. Özellikle kusurlu imkansızlık hallerinde ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırılık nedeniyle fesih hükümlerine başvurulmalıdır. İşçinin hafif kusurunun bulunduğu hallerde de fesih ile fiil arasında orantı bulunması ilkesine göre fesih son çare olmalıdır. İş hukukunda ayrıca zorunlu nedenlerle fazla çalışma ve telafi çalışması söz konusu olmaktadır. Bu hallerde de sıkı şartlar aranmalı ve işçinin ücret hakkı ile çalışma hürriyeti dikkate alınmalıdır.
Karafİ'nin 'el-Furuk'u bağlamında makasıd düşüncesi

Fıkıh ve Usulü Fıkıhtaki yetkinliğiyle döneminde temayüz etmiş olan Şehabeddin Karafi'yi tanıtmak, Telif etmiş olduğu Envaru'l Buruk fi Envai'l Furuk adlı eseri ve furuk kitaplarının temel özelliklerini izaha çalışmak, son olarak da Karafi'nin bu eseri bağlamında Makasıd Düşüncesini incelemektir. Karafi'nin makasıd düşüncesi incelendiğinde, külli kaidelere riayet edilmesi son derece önemlidir. O, külli kaideleri makasıd odaklı olarak ele almıştır. Maslahata dair görüşlerinin yanı sıra özellikle de el-maslahatü'l-ulya/yüksek maslahat teorisini öne sürerek maslahatın alanını genişletmesi, kendisinden sonraki ilim adamlarını etkilemiştir. Ona göre maslahat, makasıdın kısımları olan zaruriler, haciler ve tahsinilerin hepsinde delil olarak kullanılabilir. Ayrıca sedd-i zerai' ve mürsel maslahat delillerini de makasıd teorisi içerisinde değerlendirdiği görülmektedir.
Türk Hukukunda teminat senetleri

Teminat senetleri, inanan sıfatındaki keşideci ile inanılan sıfatındaki senet lehtarı arasındaki bir inanç anlaşmasının sonucu olarak düzenlenmektedir. Yapılan inanç anlaşmasına göre, inanan sıfatındaki keşideci, lehtara teminat sağlamak amacıyla bir kambiyo senedi düzenleme, inanılan sıfatındaki lehtar ise teminat konusu risk gerçekleşmediği sürece temel alacağı doğmamış bulunan bu senedi kullanmama borcu altındadır. Teminat konusu risk, keşidecinin sözleşmesel bir edim yükümlülüğünü yerine getirmemesi olabileceği gibi, lehtara vereceği bir zarar da olabilir. Teminat amacıyla kambiyo senedi düzenleyen taraflar, bu amaçlarını senet metnine koyacakları bir kayıtla dışa yansıtmış olabilirler. Söz konusu kayıtların, senedin kambiyo senedi niteliğine halel getirmemesi için, asıl ilişkiyle bağlantı kurmamaları, mücerret nitelikte olmaları gerekir. Teminat amacıyla düzenlenme olgusuna ilişkin kaydın başkaca bir yazılı belgede bulunması ve bu belgenin senetle bağlantısının ispatlanması ise senedin kambiyo senedi niteliğini etkilememektedir. Teminat senetlerinin kambiyo senetlerine özgü icra takibine veya menfi tespit davasına konu olması durumunda, öncelikle, senedin belli bir hukuki ilişkinin teminatı olup olmadığının ardından da teminat konusu riskin gerçekleşip gerçekleşmediğinin ispatlanması sorunu doğmaktadır. Senedin bedelsizliği ile ilgili bir şahsi def'i niteliğindeki bu hususların, üçüncü kişiye karşı ileri sürülebilmesi üçüncü kişinin bilerek borçlunun zararına hareket ettiği de ispatlanmalıdır.
Edime uygun ifa kuralı ve bu kuralın ihlaline bağlanan hukuki sonuçlar

Bu tez çalışmasında ifanın konusunun tespiti ve bu tespite aykırı ifa teşebbüslerinin sebep olacağı borca aykırılık halleri incelenmiştir. Kural olarak, borçlu neyi borçlanmışsa onu ifa etmelidir ve alacaklı da ancak borcun konusunu talebe yetkilidir. Çünkü her borcun asıl amacı ifadır ve her borç ilişkisi ifa edilmek amacıyla kurulur. Borçlu ve alacaklının borçlanılan edimin ifasıyla bağlı olmasına 'edime uygun ifa kuralı' denilmektedir. Ancak borçlanılan edimden başka bir şeyle borcun ifasını sağlayan hukuki imkanlar da mevcuttur. Bu hukuki imkanlar, 'ifa ikameleri' olarak adlandırılır. Edime uygun olmayan ve ifa ikamelerinden birinin kapsamına girmeyen bir ifa teşebbüsü, borca aykırılık teşkil eder. İsviçre ve Türk hukukunda bütün borca aykırılık hallerini ifade edecek genel bir sözleşmeye aykırılık kavramına yer verilmemiştir. Dolayısıyla edime uygun olmayan ifanın teşkil edeceği borca aykırılık hallerinin ve bunlara uygulanacak hükümlerin belirlenmesi gerekir. Bu borca aykırılık hallerinin tespiti ve bunların birbirinden farklarının ortaya konulması, bu çalışmanın en önemli sonuçlarındandır.
Sigortacının sigorta tazminatını ödeme borcu

Sigorta, insanların yaşamları boyunca karşılaştıkları rizikolar sonucunda ortaya çıkan zararlar ve bu zararlar neticesinde harcamalara neden olan olayların iktisadi neticelerinden kendilerini güvence altına almak isteği ile önceden önlem alma gereksinimlerinden doğmuştur. Sigorta sayesinde, insanların karşılaşma ihtimalleri bulunan ekonomik güçlükler bu duruma maruz kalan kişiler arasında paylaştırılmak suretiyle en az yıkıcı ve zarar verici duruma getirilerek herkes için çekilir kılınmaktır. Bu ise, sigorta hukukunun mihenk taşı ve en önemli konusu olan, uygulamada en sık karşılaşılan ve sigortacının yerine getirmesi gereken en önemli borç olan sigortacının tazminat ödeme borcunun ifası ile olur. Sigorta tazminatı ise, rizikonun gerçekleşmesi ve hasarın oluşması sebebiyle doğan zararı gidermek için sigortacı tarafından sigortalıya ödenen bedele denir. Zarar sigortalarında, sigortacı, sigortalının gerçekten uğramış olduğu zararı karşılar. Sigorta tazminatının belirlenmesinde, sigorta bedeli, sigorta değeri ve sigorta zararı önemli unsurlardır. Ayrıca zarar sigortalarında, eksik sigorta, aşkın sigorta, birden çok sigorta sigorta tazminatının ödenmesinde önem arz eden hususlardır. Sigorta tazminatı aksine bir sözleşme yoksa aynen değil nakden ödenir. Kural olarak sigorta sözleşmesinden kaynaklanan her türlü istem hakkı, alacağın vadesi dolduğu tarihten başlayarak iki senelik zamanaşımı süresine tabidir. Sigorta tazminatıyla ilgili istemler her halde rizikonun meydana geldiği tarihten sonra altı sene geçmekle zamanaşımına uğrar. Ancak sorumluluk sigortalarında, sigortacıdan istenilen tazminat talepleri, sigorta konusu olay meydana geldikten sonra on senenin geçmesiyle zamanaşımına uğrar.