turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Değişen iktidar ilişkileri içinde iki kentin dönüşümü: İmparatorluk'tan Cumhuriyet'e- payitaht İstanbul'dan makarr-ı hükümet Ankara'ya (Dönem basınına yansıyan tartışmalarla: 1920-1940)

Bu çalışmada, milliyetçi teorinin mekan-beden politikası ışığında; yeni kurulan ulus devletin en önemli simgesel reform hareketi olan Ankara'nın başkent ilan edilmesiyle Ankara-İstanbul üzerinden yaşanan iktidar çatışmaları ve siyasal, ekonomik ve toplumsal alanda yaşanan değişimler incelenmiştir. Çalışmada özellikle dönem boyunca yaşanan iktidar çatışmaları; dönem basınına yansıyan tartışmalar ile yeni ulus devletin mekan-beden politikaları, eski ve yeni başkent üzerinden analiz edilmeye çalışılmıştır. Çalışmada konu ile ilgili literatürde ele alınmamış olan birincil kaynaklara ulaşılmaya çalışılmış ve araştırma çoğunlukla dönemin süreli yayınlarından derlenen görsel malzemeyle desteklenmiştir.
2002-2015 yılları arasında Türkiye-Rusya ilişkilerinde enerji güvenliği

Enerji, modern insan yaşamı, endüstri ve ulaşımın temel ihtiyaçlarından biridir. Dünyada enerjiye olan ihtiyaç hızla artmakta, buna karşın enerji arzının en önemli unsuru olan fosil kaynaklar ise azalmakta ve ulaşılması zorlaşmaktadır. Bu bağlamda enerji güvenliği kavramı ön plana çıkmaktadır. Türkiye'nin, son yıllarda kaydettiği ekonomik büyümesine paralel bir şekilde enerji ihtiyacı da artmaktadır. Ancak Türkiye yerli kaynakların kısıtlı olmasından dolayı ihtiyacı olan enerjinin % 70'lik kısmını ithalat yoluyla karşılamakta olup Türkiye'nin enerji ithalatında % 55 oranla Rusya en ön sırada yer almaktadır. Türkiye'nin enerjide artan dışa bağımlılığından dolayı ülkenin dış politikasında enerji güvenliği meselesi önemli bir konu haline gelmiştir. Enerji güvenliği çerçevesinde, artan enerji talebini güvenilir, istikrarlı ve makul fiyatla tedarik etme hususu önem kazanmaktadır. Bu nedenle 1990'lı yılların ortalarından itibaren Türkiye-Rusya ilişkilerinde enerji önemli bir gündem maddesi haline gelmiştir. Yapmış olduğumuz bu çalışma ile 2002- 2015 yılları arasında Türkiye'nin en önemli enerji tedarikçisi olan Rusya ile olan ilişkileri enerji güvenliği ekseninde incelenecek, ortaklık/rekabet ikilemi üzerinden asimetrik karşılıklı bağımlılığın şekillendirdiği ilişkiler değerlendirilecektir.
Sovyet sonrası Kazakistan Cumhuriyeti'nde kültür ve kimliğin dönüşümü

Modern Kazakistan toplumu hayatının çeşitli alanlarında önemli dönüşümler geçiriyor. Devam eden siyasi ve ekonomik dönüşümlerin yanı sıra, Kazakistan toplumu kültürel alanda somut niteliksel değişiklikler yaşamaktadır. Herhangi bir ülkede, güçlü duygular uyandıran ve bir ülkenin veya ulusun kimliğinin sembolleri olan tarih, dil, kültür ve din gibi siyasi yapı unsurları vardır, eğer bu unsurlar dışarıdan müdahaleye maruz kalırsa, nüfusun önemli bir kısmının değer yönelimleri değişecektir. Şu anda, Kazakistan'da bir yandan Sovyet supra-etnik kimliğinden ulusal kimliğe, diğer yandan yabancı devletlerin etkisinin hem iç hem de dış faktörlerinin neden olduğu yeni bir melez kimlik modeline dönüşüm sürecini gözlemlemekteyiz. Kazakistan nüfusunun kimliğinin tutumlarının yapısındaki değişikliklerin nedeni, büyük ölçüde bu bölgedeki kültürel küreselleşme süreçlerinin etkisidir, bunun sonucunda yeni kimlik modelleri ve yeni sosyal ilişki biçimleri ortaya çıkmaktadır.
The Nagorno-Karabakh conflict and the Armenian foreign policy:1988-2007

Bu tez Dağlık-Karabağ sorununun Ermenistan'ın dış politikasına etkisini incelemektedir. Ermenistan'ın diğer ülkelerle ilişkilerinin bu sorun kapsamında şekillendiği söylenebilir. Dağlık-Karabağ sorunu yüzünden Ermenistan'ın dış politikası, bağımsız olmak istemesine rağmen, Rusya'ya, Rusya, Fransa ve ABD'deki diasporaya bağımlı olmuştur. Levon Ter-Petrossian ve Robert Kocharian farklı politikalar izlemelerine rağmen, Dağlık-Karabağ sorunu yüzünden benzer davranışlar içinde olmuşlardir. Bu tez, altı bölümden oluşmaktadir. İlk bölüm giriş kısım olup ikinci bölüm, Dağlık Karabağ sorununun tarihçesini incelemektedir. Üçüncü bölümde Levon Ter-Petrossian yönetimindeki Ermenistan dış politikası incelenmiştir. Dördüncü bölüm, Robert Koçaryan'ın dış politikasını incelerken beşinci bölümde ise Ter-Petrossian ve Koçaryan'ın dış politikaları karşılaştırılmaktadır. Altıcı bölüm ise sonuç kısmıdır.
Yabancı sermaye yatırımlarının analizi ve değerlendirilmesi

Gelismekte olan ülkelerin, yatırımlarının, üretimlerinin ve ekonomik gelismelerininarttırılması, yabancı tasarrufların yurda getirilmesiyle mümkündür. Yabancıtasarrufların yurda getirilmesi ise yabancı sermaye yatırımları ve dıs borçlarla mümkün olmaktadır. Küresellesmeyle birlikte ekonomi ve ticarette liberallesme egilimlerinin hız kazanmasıyla, sermayenin serbest dolasımı artmıs, ticaret serbestlesmis ve tüketicialıskanlıklarında benzerlikler görülmeye baslamıstır. Sektörler ve isletmeler arasında hızlı gelismeler ortaya çıkmıs, sınırlar ötesi isletmeler arasındaki isbirligi ve yabancı sermaye yatırımları artmıstır. Uluslararası sermaye yatırımları dogrudan yatırım veya portföy yatırımlarıseklinde gerçeklestirilmektedir. Dogrudan yatırımlar genel olarak uzun süreli, ticari çıkar elde etme amaçlı, sirket yönetimine etki edebilecek düzeyde gerçeklesensermaye yatırımları olarak tanımlanmaktadır. Portföy yatırımları çok daha kısa süreli bir sermaye hareketi olarak makroekonomik yapıya sagladıgı faydaların yanında, ani sermaye çıkısına da yol açabilmesi nedeni ile, gelismekte olan ülkelerin para piyasalarında istikrarsızlıga yol açabilmektedir. Yabancı sermaye girisi, bir ülkenin sermaye piyasalarını canlandırıcı rol oynamaktadır. Ekonomik büyüme için uluslararası sermayeden daha fazla yararlanma, ekonomide özellestirme gibi yapısall reformlara gidilmesine neden olmaktadır. Yabancı sermaye yapısall reformların gerçeklestirilmesine büyük katkı sağlam aktadır. Gelismekte olan ülkelerin gerçeklestirdigi özellestirmelerde hisse senedi arzının üçte biri uluslararası yatırımcılar tarafından karşılanmaktadır. Dünyada küresellesme süreci öncesinde fazla önemsenmeyen yabancı sermaye, bugün dünya genelinde ekonomik kalkınmaya olan katkısının anlasılmasıyla, gelismis ve gelismekte olan tüm ülkelerin ilgi odagı haline gelmistir.
United States and Russia in the Arctic energy future: Rivalry or harmony?

Arktik Bölgesi daha önce keşfedilmemiş bir alan olmasa da, özellikle 2000'li yılların başından itibaren bir dizi olaylar zinciri Bölge'deki enerji kaynaklarının önem kazanmasını sağlamıştır. Amerika'nın 2008 yılında açıklamış olduğu jeolojik çalışma, dünyanın keşfedilmemiş petrol ve doğal gaz kaynaklarının neredeyse bir çeyreğini içinde barındıran Arktik'i yeni enerji bölgesi olarak atfetmiş ve Bölge'ye olan ilginin artmasındaki en temel itici gücü yaratmıştır. İlerleyen yıllarda, Arktik Bölgesi'ndeki muhtemel petrol ve doğal gaz üretim potansiyeli, bu üretimi belirleyecek olan temel motivasyonlar ve engeller üzerine pek çok bilimsel ve akademik çalışma yürütülmüştür. Arktik Bölgesi'ne ilişkin mevcut genel literatürden farklı olarak, bu çalışma Bölge'nin iki büyük gücü olan Amerika Birleşik Devletleri ve Rusya Federasyonu'na odaklanmaktadır. Bu iki tarihsel rakip için Arktik Bölgesi'nin önemini analiz etmeyi amaçlayan bu çalışma, bu devletlerin Ulusal Arktik Stratejilerini, uluslararası ilişkiler teorilerinden realizmin temel prensipleri ve enerji güvenliği kavramı doğrultusunda değerlendirmektedir. Bu kapsamda, çalışma, oyun teorisinin üç modeli üzerine kurulmuştur. Uluslararası ilişkiler tarihinde en muhtemel model sıfır-toplamlı oyun olsa da, uluslararası ilişkilerin de zaman içinde değişen doğasını göz önünde bulundurarak bu çalışma diğer iki alternatif model üzerine de açıklama getirmektedir. Arktik'in geleceğini belirleyecek faktör ise rekabet ya da işbirliği arzusu olacaktır.
An analysis of reconciliatory mediation in Northern Albania: The role of customary mediators

Bu araştırma Kuzey Arnavutluk'ta eski bir uygulama olan geleneksel uzlaştırmayı incelemiştir. Bu araştırmanın datası çoğunlukla halk arabulucularıyla yapılan görüşmelerden sağlanmıştır. Arabulucular tarafından kullanılan strateji ve taktikler yirmi yedi davada analiz edilmiştir. Stratejiler Bercovitch ve Huston sınıflandırmasına gore analiz edilmiştir. Bu sınıflandırma, iletişim-kolaylaştırma, usule ait-kolaylaştırma, usule ait-formulasyon, direktif-manipulasyondan oluşmaktadır. Teknikler, Callister ve Wall'un toplum arabuluculuğunda arabulucuların taktikleri tablosuna göre analiz edilmiştir. Bunun ötesinde, uzlaştırıcı süreç de Lederach'ın uzlaştırmanın elementleri taslağına göre incelenmiştir. Bunlar doğruluk, merhamet, adalet ve barıştır. Arnavutluk'ta yirmi yedi arabuluculuk davasının incelenmesiyle, çoğu öldürülmenin anlık kavgalarla ve çoğunlukla birbiriyle ilişkili insanlar arasında olduğu görülebilir. Arabulucuların stratejisi incelenirken, ağırlıklı olarak iletişim-kolaylaştırma, usule ait-formulasyon veya manipülasyon mu kullandıklarına bakılmıştır. Bulgular göstermiştir ki, çoğu davada arabulucular iletişim-kolaylaştırma veya yönlendirici-manipülasyon kullanmışlardır. Bu davalarda kullanılan teknikler Arnavutluk arabuluculuğunun özelliklerini yansıtır ama aynı zamanda cezai davalarda arabulucuların kullandığı tekniklerle ilgili de bize fikir verir. Bu teknikler kültürel altyapıyla ve Geleneksel Hukuk'la sınırlandırılmıştır. Arnavutluk geleneksel arabuluculuğu VOM özellikleri taşır ve geleneksel arabulucular Yenileyici Adalet prensiplerine uyarlar. Arnavutluk geleneksel hukuku Kanun'da bulunan özellikler de arabuluculuk sürecini yönlendirirler. Bulgular aynı zamanda Arnavutluk kültüründe uzlaşmanın bazı elementlerinin farklı anlaşıldığını da göstermiştir.
Hatay'ın Türkiye'ye katılımının irredentizm çerçevesinde değerlendirilmesi

Öztürk, Mehmet, 'Hatay'ın Türkiye'ye Katılımının İrredentizm Çerçevesinde Değerlendirilmesi', Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale, 2019. Bu çalışmanın amacı Hatay'ın anavatana katılım sürecinin irredentizm kavramı çerçevesinde incelenmesidir. Bu kapsamda çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde irredentizmin kavramsal çerçevesi Hatay konusuna yer verilerek anlatılmıştır. Bu kapsamda Türkiye'nin Sancak Bölgesi'ne yönelik uygulamış olduğu politikalar irredentizm ekseninde değerlendirilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde Hatay Meselesi tarihsel olarak incelenmiş ve Fransa'nın mandaterliğinden Hatay'ın Türkiye'ye katılmasına kadar olan süreç değerlendirilmiştir. Bu çerçevede akraba topluluk olarak nitelendirilen 'Sancak Türkleri' ile akraba devlet olarak yer alan 'Türkiye' arasındaki etkileşim ve politik birliktelik irdelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde Sancak Bölgesi'ndeki demografik yapıya yer verilmiştir. Ayrıca resmi belgeler değerlendirilerek Türkiye ve Hatay arasındaki irredentist yaklaşımlar incelenmiştir. Bununla birlikte dış basında yer alıp resmi belgelerde yer verilmiş olan yazılar incelenerek Türkiye'nin Hatay politikasına yönelik tepkiler değerlendirilebilmiştir. Böylece izlenen irredentist politikalara yönelik uluslararası ortamın tepkisi de öğrenilebilmiştir. Hatay'ın Türkiye'ye iltihak olmasına kadar geçen süreçte izlenmiş olan politikalar ve etkileşimler incelenirken irredentizm kavramı ekseninde değerlendirmeler ile durum analizi yapılmıştır. Bu kapsamda yazılmış ve Hatay'ın Türkiye'ye katılımını irredentizm kavramı ile inceleyen ilk ve tek eser olması bakımından yapılan bu çalışma önemlidir.
ABD dış politikası: ekonomik yaptırımlar ve sonuçları

Bir dış politika aracı olarak ekonomik yaptırımlar, ülkelerin kendi menfaatlerini korumak adına kullandığı önemli bir araçtır. Devletlerin kuruluşlarında öncelik aldığı BM, IMF vb. gibi birçok uluslararası kuruluş ve organizasyonlar da bu devletlerin konumlarını muhafaza edebilmeleri için kullandığı yapısall materyallerdendir. Özellikle soğuk savaş sonrasında, hakim güç konumuna yükselen ABD, bu mutlak konumunu korumak ve hegemonyasını sürdürmek için ülkelere, kurumlara, şirketlere ve kişilere karşı tek taraflı yaptırımlara en çok başvuran ülkedir. Fakat bu yaptırımların hedefe ulaşmada ne kadar başarılı olduğu bir tartışma konusudur. ABD'nin dost/düşman ayrımı yapmadan uyguladığı yaptırımların başarısız sonuçları, Gramsicici hegemonya kavramına yani rıza+zora dayalı hegemon konumuna olumsuz yönde etki etmiştir. Özellikle Barack Obama ve Donald Trump dönemlerinde uygulanan ekonomik yaptırımlar, belli başlı ülkelerde caydırıcı olmamıştır ve aksine dünya üzerinde ABD hegemonyasına ve ABD'nin hegemonik kurumlarına karşı hegemonik oluşumlara sebep olmuştur. Özellikle İran, Çin, Venezuela ve Küba gibi ülkelerde olmak üzere pek çok ülkede ABD'nin yaptırımlarla elde etmek istediği dış politika hedefleri ters tepmiştir. Sadece hedef ülkeler değil yaptırımlardan etkilenen diğer ülkeler de ABD hegemonyasına karşı politikalar izlemişlerdir. Ekonomik yaptırımları aşmak isteyen ülkeler ABD hegemonyasını olumsuz yönde etkileyecek politikalar izlemiştir.
Keşmir sorunu ve Hindistan- Pakistan ilişkileri üzerine etkileri

Hindistan ve Pakistan, İngiltere'nin 1947 yılında Hint Yarımadası'ndan çekilmek zorunda kalmasıyla, din temelinde yaşanan ayrışma neticesinde kurulan devletlerdir. Hindistan'ın iki yakasında Batı ve Doğu Pakistan olarak ikiye ayrılan Pakistan, 1971 iç savaşı sonrasında, Doğu Pakistan'ın Bangladeş adıyla bağımsız bir devlet haline gelmesi sonrasında bölünmüştür. İngiltere'nin bölgeden çekilirken çözmeden bıraktığı sorunlar Hindistan ve Pakistan arasında ciddi krizlere neden olmuş; tarafların ayrışan Keşmir ideallerinin neden olduğu anlaşmazlıklar nedeniyle iki ülke defalarca çatışmış ve Keşmir'in statüsü konusu iki ülke arasında sürüncemeli çatışma üreten bir soruna dönüşmüştür. Keşmir Sorununun temelinde İngiltere'ye karşı verilen bağımsızlık mücadelesinde yükselen antisömürgeci milliyetçi uyanışta yaşanan ayrışma yatar. Keşmir Sorunu; bağımsızlık müadelesinde Hintli elitin bütünlükçü bir milliyetçilik üretememesindeki zafiyetin İngiliz Sömürge Yönetimince manipüle edilmesi neticesinde Hint milliyetçiliğinin, karşıt milliyetçiliklere evrilmesinin bölünme sürecinde bir mekan üzerinde yeniden canlanması ve sonrasında iç ve dış konjonktürel gelişmelerle beslenerek sürüncemeli çatışma üretme mekanizmasına dönüşmesinin görünürlük kazandığı alandır. Keşmir Sorunu bu kapsamda; bir 20. asır geç milliyetçiliğinin bağımsızlık sonrası kopmasının, iki kadim kültürün mirasının ayrıştırdığı dev Hint Yarımadası'nda hayat bulan özgün bir versiyonudur. Keşmir Sorunu, tarafların ulus inşa güçlükleriyle birlikte küresel güç mücadelesindeki jeopolitk adımlarının baskılarından da etkilenerek çapını büyütmüş ve her iki ülkenin nükeer silah üretmesiyle, tüm dünya için tehdit kaynağı haline gelmiştir.
Etiyopya'da ifade özgürlüğünün teminatları federasyon meclisinin anayasayı yorumlama yetkisinin ve mahkemelerin rolünün eleştirel değerlendirmesi

İfade özgürlüğü hem EFDC Anayasası hem de MSHUS gibi Etiyopya tarafından onaylanan uluslararası anlaşmalarla ilan edilen temel insan haklarından birisidir. Bazı önemli aktörler bu hakkın hayata geçmesinde önemli bir rol oynarlar. Anayasayı yorumlama yetkisini haiz Federasyon Meclisi ve anayasayı uygulama yetkisini haiz mahkemeleriifade özgürlüğünün korunmasının öncüleri olarak görülebilir. Diğer faktörler anayasa ve Etiyopya'nın taraf olduğu sözleşmeler doğrultusunda yapılan yasaların mevcudiyetidir. Halklarının korunmasını talep eden halkın ve ülkenin yasalarını yapan Yasama Meclisi temsilcileri gibi diğer organların oynadığı rol de açıktır. Bu tez Etiyopya'da ifade özgürlüğünün durumunun anayasayı uygulamak görevini yerine getirmeyen mahkemeler kadar, anayasal yargı mekanizmasıyla da ilgili olduğunu iddia etmektedir. Bu durum anayasaya uygun bir şekilde karar vermede yaşanan sıkıntılarla ilgilidir. İfade özgürlüğünü ihlal eden yasaların mevcudiyeti de ayrıca ifade özgürlüğünün alanını daraltmak için hükümet tarafından kullanılmaktadır. Bu çalışma anayasaya uygun olarak mahkemelerin karar alamamaları kadar, ihlallerin giderilmesi yönünde vatandaşlar için bağımsız ve ehil anayasal yargı mekanizmasının yokluğunun, ifade özgürlüğünün mevcut kötü durumunda bir rol oynadığını iddia etmektedir. Bu tez anayasal denetim mekanizmasının değiştirilmesi ve mevcut yasaların yeniden düzenlenmesi gibi bazı geçerli önerilerle son bulmaktadır.
Öğrencilerin Amerika Birleşik Devletleri'nin ülke imajına ilişkin algıları: İnönü Üniversitesi öğrencileri üzerine bir çalışma

İmaj bir şahıs, obje, kurum yahut ülke ile alakalı olarak bireyin zaman içinde çeşitli gözlem, deneyim ve süreçler sonucunda oluşturduğu yargı, intiba ve değerlendirme olarak tanımlamak mümkündür. İster bilinçli isterse bilinçsiz olarak gelişmiş olsun her şahsın, her kurumun ve her ülkenin dışa yansıttığı bir imajı bulunmaktadır. İnsanların, bir ülke hakkında bildikleri ve düşündükleri neticesinde oluşturdukları kişisel inanışları olarak ifade edilen ülke imajı, o ülkenin sahip olduğu ekonomik, politik, kültürel, sosyal, coğrafyası, tarihi, sanatı, müziği vb. birçok özelliğin bir araya gelmesiyle oluşmaktadır. Globalleşme ve teknolojideki gelişmeler sonrasında daha yoğun yaşanan küresel rekabet ortamında, ülke imajı önemli bir kavram haline gelmiştir. Özellikle ülkelerin uluslararası platformda söz sahibi olmasında ve itibar kazanmasında oynadığı rol gün geçtikçe artmaktadır. İnönü Üniversitesi öğrencilerinin Amerika Birleşik Devletleri'nin ülke imajına ilişkin algılarını ölçmek için anket tekniği kullanılmıştır. Çalışma sonucunda İnönü Üniversitesi öğrencilerinin Amerika Birleşik Devletleri'nin ülke imajına ilişkin algılarının orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ayrıca İnönü Üniversitesi öğrencilerinin Amerika Birleşik Devletleri'nin dış politikasına, iç politikasına, negatif dış politikasına ve kaliteli yaşama ilişkin algıların olumsuz, sosyal ve kültürel yapısına ilişkin algıların olumlu, ekonomisine ilişkin algıların ise olumlu ya yakın olduğu görülmüştür.
Egemenliğin sınırında bir uluslararası suç: Haydutluk

Bu çalışma radikal bir aykırılık formu olan haydutluğu konu edinmektedir. Onu sıradan aykırılık formlarından ayıran, haydutluğun egemenlikle kurduğu ilişkininmeydan okuyucu niteliğidir. Haydutluk günümüz itibariyle uluslararası ceza adaletisisteminin ve uluslararası kamu hukukunun bir parçası olarak evrensel yargı yetkisine tabi bir uluslararası suçtur. Tarihin hemen her döneminde çeşitlilik arz eden kavramlarlanitelenen bu aykırılık formu, modern hukukun köklerini dayandırdığı Roma hukukuncabelli bir zemine oturtulmuştur. Imperium Romanum döneminde 'herkesin ortak düşmanı ' olarak ilan edilen haydut, hem siyasal hem de hukuksaliçeriği ile 'evrensel bir kötü' olarak etiketlenen ilk fenomendir. Bu etiket, dönüşensiyasal anlamı ve hukuksal biçimi ile 'tüm insanlığın düşmanı olarak hala günceldir. Söz konusu heretizm ise kavramın hem bir siyasal-hukuksalkategori hem de bir semiyotik inşa olduğunun göstergesidir. Bir uluslararası hukuk suçu olarak insanlık düşmanı ilan edilen haydutluk kendine özgü nitelikleri itibariyle ne yalnızca bir suç ne de yalnızca bir düşmandır; aksine -çelişkili deolsa- hem bir suç hem de bir düşmandır. Böylesi bir aykırılık formunun işaret ettiğiyegane tip ise siyasal suç olmalıdır. Zira haydutun gerçekleştirdiği eylem, egemencetesis edilmiş yasaklayıcı ya da emredici bir kodu ihlal ederken haydutun kendisi deegemenin üzerinde tasarruf tekeli iddia ettiği 'şiddet, mülkiyet ve yargı yetkisi'üçlüsüne meydan okumaktadır. Bu nedenle Roma dünya düzeninin iki asırı aşkınemperyal genişleme dönemi ile modernlik ve postmodernlik arasında geçen yaklaşık beş asırlık dönemde haydutun eylemi yasadışı, kendisi ise hukuk dışı kılınmıştır. Dolayısıyla egemen, tarihin son derece önemli iki büyük tipolojik devrindehaydutu hem bir suçlu hem de bir siyasal rakip olarak konumlandırmıştır. Bu özgünlüğü gereği haydutluk, tarihsel olarak değişen kavram içeriği, buna bağlı olarak ihtiva ettiği siyasal anlam ve donatıldığı hukuksal biçim ile etiketlendiği ilk günden içerisinde bulunduğumuz ve kavramın hukukun içerisine çekildiği postmodern düzen sürecine dek ceza ve adalet mefhumlarının merkezinde bulunduğu egemenliği de kavrayan bir kurucu işlev ile yüklenmiştir. Dolayısıylahaydutluğun hakikatine dair bir soruşturma, egemenliğin hakikatine dair birsoruşturmayı gerektirmektedir. Bu bağlamda kavram, haydutluğun bir karşı-egemenlikbiçimi olarak egemenliğin yönetme kapasitesini sarsacak güce eriştiği üç tipolojiktarihsel devir dahilinde çözümlenecektir: i. Roma dünya düzeni, ii. Avrupa kamu düzeni ve iii. Post-Westphalian yeryüzü düzeni. Sözü geçen çerçevede egemenliğin hakikatinikat ederek haydutluğun hakikatine ulaşmayı hedefleyen bu soybilimsel çalışma, bir başka ifadeyle politiko-jüridik bir uluslararası ceza adaleti analizi olarak değerlendirilebilir.
Türkiye'nin ekonomisi ve dış politikadaki yeri

- 12 Eylül 1980 döneminde Türkiye - Avrupa Topluluğu ilişkilerinin içinde bulunduğu bunalımın nedenleri incelenirken göz önünde bulundurulan temel varsayım Türkiye - Avrupa Topluluğu İlişkilerinde karsı karşıya kalman sorunların, o dönemde Türkiye'de görülen ve iç politika, ekonomi ve dış politika olmak üzere üç ayrı boyutta yansıyan bunalımın bir parçası olduğudur. Yani burada yapılmak istenen, Türkiye - Avrupa Topluluğu ilişkilerini, Türkiye'de o dönemde görülen diğer siyasal ve ekonomik gelişmelerden soyutlayarak, tek başına incelemek değildir. Tam tersine, amaç, Türkiye - Avrupa Topluluğu ilişkilerini daha iyi anlayabilmek için, söz konusu ilişkileri o dönemde Türkinin karşılaştığı diğer sorunları da içeren bu panoramanın içine yerleştirmektir. Başka bir deyişle, Türkiye'nin 1973 - 1980 döneminde içinde bulunduğu bunalımın içi politika, ekonomisi, dış politikadaki öğeleri, Türkiye - Avrupa Topluluğu ilişkilerine yansıdığı ölçüde ele alınmıştır. Bunalımın dinamiklerini kısaca belirtmek gerekirse, bunlar, iç politikada kimlik arayışı, ekonomide dış kaynak arayışı ve dış politikada ise bağımsızlık arayışıdır.-2- Bu çerçevede çalışmanın Giriş'inde ortaya atılan hipotez, inceleme sonucunda doğrulanmıştır; yani, 1 Ocak 1973 - 12 Eylül 1980 tarihleri arasında Avrupa Topluluğu ile ilişkilerdeki sorunlar karşısında Türk hükümetlerinin söz konusu ilişkilerle ilgili karar 7e algılamaları, 1980 yılında görülen dönüşümler göz ardı edilmemek kaydıyla, Türkiye'nin ile politika, ekonomi ve dış politikada karşı karşıya kaldığı bunalım sırasında ortaya çıkan arayışlarla ya da arayışlar arasındaki paralellik veya çelişkilerle açıklanabilmektedir. İnceleme boyunca 1973 - 1980 dönemi, Türkiye'nin Topluluk'la ilişkiler konusunda sergilediği Uç farklı tutuma bağlı olarak, Uç ayrı dönem halinde ele alınmıştır. Bunlardan birincisi, Katma Protokol'ün yürürlüğe girmesinden hemen sonra Ecevit hükümeti tarafından ortaya çıkan ve 1978 yılma kadar Ülkeyi yöneten diğer hükümetler tarafından da benimse ten, Geçiş Dönemi koşullarının yenilenmesi istemini edinmiştir, ikincisi, 1978 yılında kurulan Ecevit hükümetinin Türkiye'nin yükümlülüklerini beş yıl süreli dondurma istemini incelemiştir. üçüncüsü ise, 1980 yılında Demirel hükümetinin tam üyeliğe geçişi hızlandırma istemini ele almıştır. Her dönümde öncelikle Türkiye'nin o dönemde iç politika, ekonomi dış politikada sahne olduğu gelişmeler açıklanmış, daha sonra bunalımın bu alan-. ardaki dinamiklerini oluşturan arayışlar üzerinde olmuştur. Avrupa Topluluğu ile Hisliler de bu dinamikler çerçevesinde incelenmiştir.