turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ortaöğretimde öğrenim gören Anadolu öğretmen lisesi yatılı erkek öğrencilerin psiko-sosyal sorunlarının incelenmesi, Akpınar Anadolu Öğretmen Lisesi örneği

78 OZ ET Ortaöğretimde öğrenim gören Anadolu öğretmen lisesi yatılı erkek öğrencilerinin psiko-sosyal sorunlarının ' Akpınar Anadolu Öğretmen Lisesi örneği ile ' konu edinen bu araştırmamız; Bu sorunların kaynağını öğrencinin gelmiş olduğu sosyal çevre, aile yapısı, sosyo-ekonomik düzeyi, dünyaya bakış açısı, kişiliği gibi faktörlerden oluşmaktadır. Öğrencinin tutum ve davranışlarını belirleyen diğer faktörler arasında onun beklentileri, psikolojik yapısı yer almaktadır. Bu faktörleri eklenen bir diğer etmen de okula ait özelliklerdir. Araştırmada ortaya konan sorunlar öğrencilerin genelinde paralellik göstermektedir. Hepsinin sorunları ergenlik döneminde görülen fiziksel, psikolojik, sosyal ve eğitimsel problemlerdir. Bu problemlerin çözümü okul, aile, birey ve sosyal çevre koordinesiyle sağlanacaktır. Ailenin duyarsızlığı, öğrencinin sayısının fazlalığı, Öğretmen sayısının yetersizliği ve eğitim kurumlarının içinde bulunduğu altyapısall eksiklikler daha iyi bir biçime getirilmesi gencin yaşama ve hayata daha olumlu bakmasına, daha üretken olmasını sağlayacaktır. Burada devletin üzerine düşen görev büyüktür. Eğitime ve gençlere verilen değer arttıkça hem gelecek teminat altına alınacak ve bu alanlardan kaynaklanan diğer problemler de kendiliğinden çözülmeye başlayacaktır.
Conflict over language rights: The case of Kurds and Circassians

Dil politikası, toplum içinde konuşulan dillerin statülerini düzenlemek ve dil ile ilgilifayda ve kaynakları dil grupları arasında dağıtmak için kullanılır. Dolayısıyla dil politikası etnik gruplar için hem sembolik hem de pratik bir değere sahip olmakta ve pek çok ülkede dil grupları ile develt arasında bir çatışmaya yol açmaktadır. Dil gruplarının dil politikası hakkındaki pozisyonları, onların dil politikası ve devletle ilişkileri hakkındaki algıları tarafından şekillendirilir. Bundan dolayıdır ki, farklı dil grupları dil politikasını farklı algılamakta ve farklı talepler öne sürmektedirler. Bu çalışma Türkiye'deki iki dil grubunun, Kürt ve Çerkeslerin, dil hakları konusundaki algı ve taleplerini incelemeyi hedeflemektedir. İnceleme sırasında, bu iki farklı grubunalgı ve taleplerindeki farklılıklar da analiz edilmektedir. Analiz için gereken veri ise bu topluluklar içindeki bazı grupların yayınlarından ve bu grupların temsilcileriyle yapılan görüşmelerden elde edilmiştir. Genel olarak, dil politikası Kürt gruplar için bir tanınma meselesi olarak algılanırken, Çerkes gruplar için en önemli sorun dilin geliştirilmesi ve topluluğun dil kullanımınarttırılmasıdır. Dolayısıyla, Kürt gruplar dillerinin Türkçe ile eşit statüde görülmesinitalep ederken, Çerkes grupların talebi dilin eğitilmesi ve geliştirilmesi için destek verilmesi üzerinde yoğunlaşmaktadır. Her dil grubunun ihtiyaç ve çıkarlarının korunması ve gözetilebilmesi için dil politikaları bu farklılıkları gözönünde bulundurmalıdır.
Etik bir özneleşme politikası: Foucault'da iktidar ilişkileri bağlamında Deleuze ve Guattari'nin arzu mikropolitikası

Bu tez çalışmasının maksadı, Michel Foucault ile Deleuze ve Guattari gibi filozofların teorik çalışmaları sayesinde mümkün olan ve topluma bakışımızı radikal bir şekilde dönüştüren mikrolojik bir perspektifin sağladığı politik olanakları soruşturmaktır. Bu amaçla, Foucault'nun hakikat ve iktidar bağlamında gerçekleştirdiği bir dizi tartışmanın etik ve estetik kendilik inşası süreciyle birlikte direnişe ne gibi imkanlar sağladığı gösterilecektir. Öte yandan Deleuze ve Guattari'nin bilhassa şizoanaliz girişimiyle sorunsallaştırdığı tabiyet süreçlerinin bilinçdışı dinamikleri açıklanarak materyalist bir semiyotiğin ilkeleri saptanmaya çalışılacaktır. Bu noktada Deleuze ve Guattari ile Foucault'nun çalışmalarında karşımıza çıkan bedene dair incelikli yeni bir refleksiyon biçiminin yaşama ve politikaya sağladığı etik özneleşme tarzlarının da tartışmaya açılacağı eklenmelidir. Ayrıca materyalist sıfatını taşıma iddiasında bulunan bir analizin öznellik üretimi perspektifine yoğunlaşması gerektiği de gösterilecektir. Çalışmanın nihai amacı ise radikal bir politik değişim potansiyelini yakalamanın reel politikanın dışında yeni yaşamsal ufukların yaratılmasıyla ilgilenen etik-politik özneleşme koşullarıyla ilintili olmak zorunda olduğunu göstermektir. Mikropolitika olarak karşımıza çıkan ve politik özneleşme koşullarını dirimsel pragmatiğe ikincil kılan bu yeni yaklaşımın ilkelerinin neler olabileceği serimlenmeye çalışılacaktır.
İbn Haldun ve Machiavelli'nin görüşleri çerçevesinde devlet ve yönetim anlaşıyı bakımından doğu batı farklılaşması

Bu çalışmada amacımız Doğu'da ve Batı'da devletin nasıl algılandığını ortaya koymak; Doğu'da, Batı'dan farklı olarak bir devlet modeli oluşturulup oluşturulmadığını incelemek; farklı zaman dilimlerinde ve farklı kültürler içerisinde biri Doğu'da biri Batı'da yaşamış ve devlete dair fikirler ortaya koymuş olan İbn Haldun ve Machiavelli'nin devlet kuramlarının analizini yaparak iki düşünürün görüşleri arasında ne tür benzerlikler olduğunu tespit edebilmektir. Bunun için de öncelikle ana hatlarıyla devleti tanımaya çalışacağız. Bunu yaparken de devletin ortaya çıkışını, varoluş gerekçelerini ve devlet şekillerini diğer bir ifade ile devlette yönetim şekillerini kısaca inceleyeceğiz. Farklı zaman dilimlerinde ve farklı coğrafyalarda yaşamış bu iki büyük düşünürün, devlet kuramlarını ortaya atarken kendilerinden önce yaşamış ve devlete dair fikir ortaya atmış düşünürlerden etkilenmemesi mümkün değildir. Bu gerekçeyle Batı'da Machiavelli, Doğu'da İbn Haldun öncesi yaşamış devlete dair fikir ortaya atmış, bu konuda köşe taşı olarak kabul edilebilecek isimlere yer verilmesini de bir zorunluluk olarak gördük. Takdir etmek gerekir ki; Machiavelli'nin ve İbn Haldun'un, devlet kuramlarını ortaya koyarken farklı saiklerle yola çıkmaları, devlet kuramlarını belirledikleri çerçevenin farklı olması kaçınılmazdır. Bu yüzden de ikisinin ortaya attığı devlet modelini kıyaslayabilmek için ortak kriterler bulunması zaruridir. Bu kriterleri belirlerken de Antik Yunan'ın ''Kent Devleti'' anlayışından ''Modern devlet''e gelinceye dek devletin olmazsa olmazları olan unsurları esas aldık.
Aydın'ın üç çerkez yerleşiminde etnik kimlik araştırması

İnsanlık tarihinin var olmasından bu yana süregelen göç olgusu, toplumsal değişmelerin ve kültürel etkileşimin en önemli unsurlarından bir tanesi olarak karşımıza çıkmaktadır. Osmanlı'dan bu yana Anadolu toprakları birçok ülkeden göç alan bir ülke konumuna gelmiştir. 1864 Kafkas Sürgünü ile birlikte Kafkaslardan Osmanlı'ya göç etmek zorunda kalan Çerkezler, bugün hala Türkiye'deki etnik çeşitliliğin önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Türkiye'ye 1800'lü yıllardan itibaren çeşitli aralıklarla göç eden Çerkezler, birçok kaynakta Türkümsü Yabancılar olarak tanımlanmaktadır. Osmanlı döneminden Cumhuriyet'e kadar verilen kurtuluş mücadelelerinde Türklerle beraber mücadele veren Çerkezlerin hem Anadolu topraklarına hem de milli mücadeleye verdikleri destek tarih kaynaklarında yer almıştır. Günümüzde ise 'etnik grupların' kimlik arayışları gerek toplumsal gerekse siyasal platformda gündemin en tartışılır konularından bir tanesi haline gelmiştir. Böyle bir durumda Çerkezlerin nasıl bir kimlik formu oluşturdukları bir diğer merak edilen konu olmuştur. Alan çalışması sonucunda Çerkezlerin 'etnik kimlik algısı', yaşadıkları bölgede ve diğer etnik gruplar içerisinde kendilerini daha çok 'Çerkezim' ifadesini kullanarak tanımladıklarını göstermektedir. Kültürel ve dilsel farklılıklarına rağmen Çerkezler, Türk toplumuna entegre olma noktasında fazla bir güçlük yaşamamaktadırlar. Çerkezlerin Türklerle uzun yıllardır bir arada yaşamaları ve ortak bir tarihi paylaşıyor olmaları, sığındıkları toprakları kendi vatanları olarak kabul etmelerinin önemli gerekçeler olduğunu söylemek mümkündür.
Çocuk, savaş ve Ortadoğu

Suriye, birçok medeniyete ev sahipliği yapmış olan Orta Doğu'nun kalbi konumundadır. Eski çağlardan beri karışıklık içinde olan Orta Doğu'nun kaderi Suriye'ye de yansımıştır. Suriye, tarihinin her döneminde dikkat çeken bir ülke olmuştur. Stratejik konumu, Akdeniz'e kıyısının olması, petrol ve doğalgazının olması onun en cazip özelliklerindendir. 2011 yılında Suriye'de başlayan iç savaş Suriyelileri özellikle de çocukları fazlasıyla mağdur etmiştir. Binlerce çocuk hayatını kaybederken milyonlarcası hayatını başka ülkelerde idame ettirmek zorunda kalmıştır. Suriye iç savaşındaki çocuklar ölümün yanı sıra yer alanma, sakat kalma, cinsel istismar gibi durumlarla da karşı karşıya kalmışlardır. Savaşta ağır bedeller ödemek zorunda kalan Suriyeli çocuklar, şu an kayıp bir nesil olmanın tehlikesini yaşamaktadırlar. Çocuk asker kullanımı, Suriye iç savaşında tüm tarafların başvurduğu bir yöntem haline gelmiştir. Savaşın 7 yıldır sürüyor olması tarafları daha fazla ve daha ucuz asker kullanmaya itmiştir. Bu da rejim ve örgütlerin askerleri arasında çocuk asker sayısını arttırmıştır. Araştırmada çocuk askerlerle ilgili yapılan uluslararası çalışmalara yer verilmiş ve yapılan çalışmaların yetersiz olduğu görülmüştür.
Publishing the 'Unpublishable': the making of Kurdish publishing in Turkey

Bu tez, Türkiye'de Kürtçe yayımcılığın, yazınsal Kürtçenin kullanımı ve röprodüksiyonu için uygunsuz koşullar altında, ortaya çıkışını ve gelişimini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu inceleme hem söz konusu alanın mümkünat koşullarının art zamanlı oluşumuna hem de bu alanı şekillendiren eşsüremli dinamiklere odaklanmaktadır. Bir yandan arşiv araştırmasıyla derlenen ikincil kaynaklara, diğer yandan da derinlemesine görüşmeler yoluyla elde edilen niteliksel verilere dayanan bu tez bir kültürel direniş biçimi olarak Kürtçe yayımcılığın, diğer birçok kültürel üretim alanlarından farklı olarak, kültür ve iktisattan ziyade kültür ve siyasetin kesişiminde bulunduğunu savlamaktadır. Bu tez bir kültürel direniş biçimi olarak Kürtçe yayımcılığı yekpare bir hareket olarak almak yerine, Bourdieu'nün alan kavramsallaştırmasından yararlanarak söz konusu direniş biçimini tesis eden karmaşık dinamikleri çerçevelendirerek, alanın oluşumu şekillendiren iki temel moment tespit etmektedir: mücadele ve rekabet. Bu momentlerden ilki Kürtçe yayımcıları ile devlet, piyasa ve yaygın kamusal algılar arasındaki zıddiyet ilişkilerine işaret ederken, ikincisi söz konusu yayımcılar arasındaki çekişme ilişkilerini ifade etmektedir.
Çocuk kültürü ve dijital oyunlar: Elazığ FMD kursu öğrencileri üzerine sosyolojik bir çalışma

Oyun, en basit şekilde zamanın eğlenceli geçirilmesi için yapılan her türlü faaliyet şeklinde tanımlanabilecek geniş kapsamlı bir kavramdır. Oyun kavramı ile çocuk kavramı birbirinden ayrı düşünülemeyen iki kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Zaman içerisinde toplumsal hayatta yaşanan gelişmeler oyunun niteliğinde bir değişim meydana getirmiş ve oyunlar sanal ortamlarda oynanabilir hale gelmiştir. Dünyanın her bir tarafına yayılan ve günümüzde oldukça etkili olan dijital araçlar toplumun büyük kesiminin ilgi odağındadır. Her kesimin ilgi alanına girebilen bu araçlardan oynanan dijital oyunlar sunduğu imkanların fazlalığına bağlı olarak erkek çocuklar tarafından daha çok oynanmaktadır. Bu nedenle bu araştırmada dijital oyunları oynamanın erkek çocukların hayatında nasıl bir etkide bulunduğu ele alınmıştır. Dijital oyunları oynayan erkek çocuk sayısının artması ve erkek çocukların oyunlardan daha fazla etkilenmeleri nedeniyle bu konu giderek önem kazanmaktadır. Toplumsal yapıdaki konumları, sorumlulukları da düşünüldüğünde, dijital oyunların erkek çocukları ne şekilde etkilediği merak konusu olmaktadır. Bir çocuk kültürü olan oyun ve günümüzde geçirdiği değişimler ile ortaya çıkan dijital oyunların etkileri üzerine yapılan çalışmada örneklem grubu 30 erkek çocuk olarak belirlenmiştir. Literatür taraması, görüşme tekniği kullanılarak toplanan verilerle araştırma teorik ve uygulama olmak üzere iki bölüme ayrılmıştır. Bu şekilde elde edilen veriler sosyolojik açıdan değerlendirilmiştir.
'The mad' spotted? Politics of mad identity through discursive themes on Mahallenin Delisi

Bu çalışma öncelikli olarak deli kimliği politikalarını ele almaktadır ve özellikle de kaybolmakta olan bir kamusal figür olan mahallenin delisinin sosyal bir kimlik olarak söylemsel kurgulanış biçimlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, mahallenin delisinin belirgin özelliklerinin kurgulanış biçimleri ve bu kimlikle bağdaştırılan belirli duygular, sosyal değerler, sosyal rol ve işlevler çerçevesinde bu figürle sosyal ilişkilenme biçimleri incelenmektedir. Ayrıca, mahallenin delisi kimliğinin akıl hastası kimliği ile nasıl ilişkilendirildiği ve psikiyatrik söylemin deli kimliğinin kurgulanmasında hangi açılardan etkin olduğu gibi konular mahallenin delisi üzerine söylemsel izlekler aracılığıyla değerlendirilmektedir. Mahallenin delisi ile ilgili bireysel deneyim ve görüşleri alabilmek amacıyla, İstanbul, Antalya ve Afyonkarahisar şehirlerinde, toplamda otuz-üç orta yaşlı kişinin katıldığı beş farklı yarı yapılandırılmış odak grup görüşmesi yapılmıştır. Katılımcılar çoğunlukla şehirlerin yerlilerinden seçilmiş ve yaş aralığı otuz-beş ile altmış-beş olarak belirlenmiştir. Odak grup oturumlarının görüntü ve ses kaydı alınmıştır ve oturumlar ortalama olarak doksan-sekiz dakika sürmüştür. Bu çalışma, her ikisi de deliye atıfta bulunmak için kullanılsa da, mahallenin delisinin kamusal bir kimlik olarak, akıl hastasının ise tıbbi ve kurumsal bir kimlik olarak kurgulandığını göstermektedir. İki kimliğin kurgulanış biçimlerindeki ayrılıklar, deliyle kurulan sosyal ilişkilerin biçimini ve delinin kapatılması üzerine görüşleri de etkilemektedir. Mahallenin delisi, mahalle halkı tarafından çocuklaştırma yoluyla benimsenerek mahallede yaşamını sürdürebilirken, akıl hastası suçla ilişkilendirilerek dışlanması ve kapatılması meşrulaştırılmaktadır. Buna ek olarak, şehirlerin neoliberalleşme süreçlerine bağlı olarak kamusal alanda süregelen sosyal ve mekansal değişimlerin, suç ve şiddetin dramatize edilmesi üzerinden mahallelerde yeni toplumsal kontrol, düzenleme ve dışlama pratikleri ortaya çıkardığı tartışılmaktadır. Kamusal alanlar, deliyle ve ötekileştirilen diğer gruplarla sosyal karşılaşmaları sınırlandıran biçimlerde yeniden geliştirilmekte, dönüştürülmektedir ve bu durum delinin dışlanmasını pekiştirmektedir. Kısaca, modern psikiyatri ve neoliberal şehircilik anlayışı, kendilerine özgü kamusal güvenlik söylemleri ve toplumsal kontrol ve düzenleme mekanizmaları yoluyla delinin dışlanmasını meşrulaştırırken, kamusal bir kimlik olan mahallenin delisinin kaybolmasında bu iki egemen söylem birlikte etkili olmaktadır.
Türkiye'de kadına yönelik aile içi şiddet ve kadın sığınmaevleri

Kadına yönelik şiddet yaygın bir toplumsal sorundur. Şiddet, evrensel olarak bütün dünyada, her yaş ve cinsiyete karşı uygulanan bir insan hakkı ihlalidir. Aile içinde şiddet daha çok erkeğin kadına uyguladığı şiddet biçiminde ortaya çıkmaktadır. Kadına yönelik şiddetin kaynağında cinsiyet ayrımcılığı yatmaktadır. Ancak sorunun yıllar boyunca mahrem olarak algılanması nedeniyle konuyla ilgili yapılan çalışmalar yetersiz kalmıştır. Günümüzde bu anlayışın değişmesiyle beraber konuya ilişkin yapılan çalışmalar artma eğilimi göstermektedir. Kadına yönelik şiddetin toplumun tüm kesimleri tarafından daha iyi irdelenmesi, anlaşılması ve çözüm için yapılması gerekenlerin ortaya konulabilmesi için bu tarz çalışmaların yapılması önemlidir.
Biyo politika ve toplumsal bedenin denetimi: Türkiye'de 2010-2015 yılları arasında beden politikaları tartışmaları

Sosyal etkileşimin en önemli faktörlerinden biri olan beden, iktidardan, ilişkiselliklerden, söylemlerden, tarihten ve kültürden bağımsız bir yapıda değildir. Bedenlerin iktidar tarafından kontrolü ve düzenlenmesi bir yönetme sanatıdır. İktidarın biyoiktidara, egemenliğin yönetimselliğe dönüştüğü biyopolitik çağda artık tek tek bedenlerin değil toplumsal bedenin kontrolü ön plana çıkmıştır. Bedenlerin iktidar mekanizmalarınca cinsiyetlendirilmesi ve normlara uygun hale getirilmesi nüfusun yeniden üretimi ve iktidarın devamlılığı için kritik bir noktada durmaktadır artık. Bu yüzden toplumsal bedenin denetimi ve beden politikalarını tartışmaya açarken, iktidar, özneleşme, yönetimsellik, cinsiyet, toplumsal cinsiyet ve cinsellik gibi bedeni kuran kavramlar biyopolitika ile bağlantılı açıklanmıştır. Bu çerçevede Türkiye'de 2010- 2015 yılları arası beden politikaları kapsamına giren LGBTİ, vicdani ret, kürtaj ve başörtüsü konuları biyopolitika okumaları ışığında incelenmiş ve arka planda iktidar, cinsiyet toplumsal cinsiyet ve beden konuları birbiriyle ilişkili biçimde ele alınmıştır.
Türkiye'de yaşayan Suriyeli göçmenlerin gündelik yaşam pratikleri: Mardin örneği

Bu çalışma, Türkiye'de yaşayan Suriyeli göçmenlerin gündelik yaşam pratiklerinde Michel de Certeau'nun ortaya koymuş olduğu stratejiler ve taktikler kavramları ile gündelik yaşam sırasında ortaya koydukları mikro-direniş biçimlerinin ve taktiklerin neler olduğunu analiz etmeyi amaçlamıştır. Bu doğrultuda gündelik yaşam pratikleri içinde bireyin önemini vurgulayan bir yaklaşım çalışmada temel alınmıştır. Türkiye'de yaşayan Suriyeli göçmenlerin gündelik yaşam pratiklerini inceleyen bu çalışmada, klasik göç kuramlarında farklı olarak, sıradan bireyin gündelik yaşam pratikleri içerisinde gerçekleştirdiği eylemlerde iktidara karşı direniş ön plana çıkarılmıştır. Gündelik yaşamın her anında ve alanında mevcut olan iktidarın düzenlemelerine karşı, sıradan bireyin günlük edimleri yoluyla taktikler ortaya koyması ve iktidarı anlık biçimde çarpıtıp, anlık zaferler kazanması çalışmanın temel hareket noktasını oluşturmaktadır. Türkiye'de yaşayan Suriyeli göçmenlerin, direnişler ve taktikler olarak ele alınan, çizgi dışılık, üyelik ve benlik bilinci sunumu, dilin kullanımı, varlığın inşası, emek sömürüsü, kurallara uyma biçimi, ayrışma biçimleri olarak dini ve yemek pratikleri alan çalışmasından elde edilen veriler yoluyla analiz edilmiştir. Çalışmanın saha çalışmasının gerçekleştiği Mardin ilinde derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilerle 'Mardin İlinin Tercih Edilmesinin Nedenleri', 'Suriyelilerin Geldiklerinde Hissettikleri İlk Duygular', 'Yaşadıkları Deneyim', 'Taktikler', 'Çoğunluğun Çizgi Dışılığı', 'Direniş', 'Ayrışma Biçimleri', 'Metis Uygulamalar', 'Suriyelilerin Geleceğe Dair Beklentileri', kategorileri analiz edilmiştir. Anahtar kelimler: Gündelik Yaşam, Gündelik Yaşamda Stratejiler ve Taktikler, Direnişler, Göçmen, Mülteci, Sığınmacı, Türkiye'de Yaşayan Suriyeli Göçmenler.
Doğanın sermayeleştirilmesinin kadın yaşamına sirayeti: Çevre direnişlerindeki kadınların deneyimleri üzerinden bir araştırma

Günümüzde küreselleşme sürecinde yaşanan ekonomik, sosyal, politik ve kültürel birçok alandaki dönüşümü neoliberal politika ve uygulamalardan bağımsız okumak mümkün değildir. Küreselleşmenin iktisadi ideolojisi olarak ortaya çıkan neoliberalizm temelde devletin ekonomik ve toplumsal alanda işlevlerinin daraltılmasını öneren bir ekonomi politiktir. Bu temel dinamikleriyle beraber neoliberal küreselleşme sürecinde sermaye birikiminin genişlemesini mümkün kılabilmek adına meta dışı kalmış her alan metalaştırılmakta, dönüştürülmekte ve sermayeleştirilmektedir. Hal böyleyken neoliberal küreselleşme süreci bir yandan yerelleşmeyi de var etmektedir. Son dönemde yerelliklerde yapılan kaynak odaklı yatırımlar beraberinde Türkiye özelinde de sermayeleştirilen alanlardan biri doğadır. Süreç içerisinde hem doğal alan hem de doğayla dolaylı/dolaysız ilişki içerisinde olan köylülerin yaşam alanları tahrip edilmektedir. Böylelikle tarihsel süreç içerisinde sosyal adaletsizliğin derinleştiği her alanda ortaya çıktığı gibi doğanın sermayeleştirilmesine karşı bir duruş olarak da 'direniş'ler ortaya çıkmaktadır. Direnişlerde doğal alanı korumanın yanı sıra bir sistem karşıtı duruş, yaşam alanı savunusu, ekonomik geçimliği koruma, müşterekleri savunma gibi olgular iç içe geçmektedir. Son dönem Türkiye özelindeki direnişlerde ise kadınların ön saflarda konumlanışı ayrıca dikkat çekmekte olan bir durumken direnişin cinsiyet üzerinden araştırılması ve tartışılması ihmal edilen konulardan biridir. Ataerkil sistem ve neoliberal küreselleşmenin ortaklığı düşünüldüğünde kadınların direnişinin arkasında yatan dinamiklerin ve direniş deneyimlerinin feminist bir perspektiften sorgulanması önemlidir. Buradan hareketle bu araştırma, doğanın sermayeleştirilmesi sürecinin sirayet ettiği kırsal alanlarda ortaya çıkan direnişlerde 'kadına', 'kadınlığa' ve 'kadınlık deneyimleri'ne odaklanmaktadır. Bu çerçevede temel amaç, kadınlar açısından direnişin arkasındaki dinamikleri sorguya açarak neoliberal küreselleşme sürecinin doğaya ve kıra yansımalarının kadınların gündelik ve geçimlik hayatlarında meydana getirdiği dönüşümleri kadın deneyimleri üzerinden incelemek ve tartışmaktır.
Avrupa Birliğine giriş sürecinde Türkiye'de din ve azınlıklar

Azınlıklar ve hakları konusu, yakın tarihimizde Osmanlı İmparatorluğu'nun son yüzyılında ortaya çıkmaktadır. Batıya yöneliş olarak başlayan süreçte azınlık hakları konusunda ilk hareket Tanzimat Fermanı'nda olmuştur. Özellikle 2. Meşrutiyet ve getirdiği özgürlük ortamı Osmanlıda gittikçe yükselen azınlık unsurlarının en fazla haklar kazandığı dönem olmuştur. Ancak şunu belirtmek gerekir ki, Osmanlıda azınlık olarak sadece gayrimüslimler kabul görmüştür. Lozan Barış Antlaşması yeni Türkiye Cumhuriyetini kurarken Osmanlıdan miras kalan azınlıklar meselesine de hukuki ve siyasi çözüm getirmiştir. Antlaşmada sadece gayrimüslim gruplar azınlık statüsünde kabul edilmiştir. Türkiye'nin Avrupa Birliğine tam üyelik süreci azınlık hakları konusunda yeni gelişmeler ve politik baskıların da başladığı dönem olmuştur. Avrupa Birliği oldukça gelişmiş bir hukuk sistemine sahiptir. Ancak, AB içerisinde bile azınlıklar konusunda farklı uygulamalar ve azınlıkların farklı kabulü görülmektedir. Bu farklılıklara rağmen AB Türkiye'den hukuki dayanağı olmayan çok farklı uygulamalar beklemektedir. Avrupa Birliği, azınlıklar konusunu müzakere süreci içerisinde sürekli olarak gündeme getirerek politik baskı uygulamakta ve Türkiye'de kendi istekleri doğrultusunda yeni azınlıklar yaratmak istemektedir. Türkiye için AB'nin azınlıklar konusundaki dayatmalarının kabulü çok derin olumsuz sonuçlar yaratabilecek potansiyeldedir.
Kuşaktan kuşağa annelik: Gaziantep örneği

Kuşaktan kuşağa kadının ve anneliğin nasıl bir değişim süreci geçirdiğinin ve annelik pratiklerinin bu değişimden nasıl etkilendiğinin irdelendiği bu tez çalışması üç bölümden oluşmaktadır. Çalışma kapsamında, saha araştırması için Gaziantep'te yaşayan orta ve üst sosyo-ekonomik gelir düzeyinde 18 anne ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Çalışma genelinde ön plana çıkan toplumsal cinsiyet kavramı ile başlayarak, anneliğin yeniden üretimi üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda kadınların tarihsel süreç içerisinde toplumsal yapıda meydana gelen değişimlere bağlı olarak ikincil konumları ele alınmıştır. Çalışmada, yaşanan bu değişimlerin daha iyi anlaşılabilmesi için Osmanlıdan Cumhuriyete evrilen süreçte, toplumsal cinsiyet çerçevesinde annelik rolüne ilişkin literatür tartışılmıştır. Bununla birlikte 1980 sonrası dönemde neoliberal politikalarla birlikte özellikle yeni söylemlerin merkezinde yer alan annelik söylemi ele alınmıştır.