turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa-Atlantik güvenliği açısından NATO-Rusya Federasyonu ilişkileri

Bu araştırmanın amacı Soğuk Savaş'ın bitmesiyle ortaya çıkan yeni jeopolitik koşullarda NATO-Rusya ilişkilerini incelemek ve bu ilişkilerin Avrupa-Atlantik bölgesinin güvenliği için önemini göstermektir. Araştırma hem NATO'nun hem de Rusya Federasyonu'nun 1990'lı yılların başlarından itibaren geçirdiği dönüşüm sürecini incelemekle başlamaktadır. İlk olarak, NATO'nun yeni güvenlik ortamına uyumu ve bunun İttifak'ın güvenlik algılaması üzerine etkileri ele alınmıştır. Bu bağlamda, İttifak'ın Yeni Stratejik Kavramları ve Soğuk Savaş sonrası yapılanmalar çerçevesinde başlatılan KAİK, BİO, AAOK gibi girişimler ve bütün bunların NATO'nun Avrupa-Atlantik güvenlik mimarisindeki rolüne etkileri tartışılmıştır. NATO'nun Avrupa-Atlantik bölgesindeki rolünü etkileyeceği düşüncesiyle AGSK yaratılması girişimleri de araştırma kapsamına alınmıştır. Bunlarla birlikte, İttifak'ın yeni güvenlik ortamında karşı karşıya kaldığı 'meşru kuvvet kullanma' sorunu da incelenmiştir. Sovyetler birliği'nin dağılmasından sonra Rusya Federasyonu köklü değişim sürecine girmiştir. Bu dönüşüm süreci ve Rusya'nın ulusal güç öğelerinin durumu ele alınmıştır. Özellikle RF'nin yeni güvenlik algılaması ve bunun dış politikaya yansımaları geniş biçimde tartışılmıştır. Araştırmada, Rusya dış politikasının oluşturulmasına ilişkin teorik tartışmalara geniş yer verilmiştir. NATO ve Rusya'nın geçirdiği değişim süreci incelendikten sonra, ikili ilişkiler incelenmiştir. Özellikle, ikili ilişkilerin bütününü etkilemesi dolayısıyla İttifak'ın genişleme konusu, Rusya'nın bu süreç karşısında tutumu ve onun genişlemenin iki aşamasıyla ilgili sergilediği farklı tutumun nedenleri geniş biçimde tartışılmıştır. İkili ilişkilerin/işbirliğinin gelişim dinamiği gösterilmiştir. NATO ve Rusya arasındaki işbirliğinin temelini oluşturan ve ikili ilişkileri düzenleyen belgeler de araştırma kapsamına alınmıştır. Bütün bu incelemelerin sonunda, NATO-Rusya işbirliğinin sürdürülmesinin Avrupa-Atlantik bölgesinde güvenliğin sağlanması açısından büyük önem taşıdığı sonucuna varılmıştır. 137
Yeni toplumsal hareketler bağlamında Mısır ayaklanması ve stratejik çatışma analizi

2011 yılında yaşanan halk ayaklanmaları Arap halklarının geçmişşindeki önemli tarihlerden biri olacağa benzemektedir. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Osmanlı İmparatorluğu'ndan ayrılmaları, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra farklı aşamalarla bağımsız devletler haline gelmeleri Arap halkları için nasıl ki tarihi dönüm noktaları olduysa son birkaç yıldır yaşanan değişim dalgası da aynı şekilde hem diktatörlüklerin devrilmesi hem de halkların demokrasi ve özgürlük taleplerini dile getirmeleri açısından önem kazanmaktadır. Özellikle Soğuk Savaş sonrası küreselleşen dünyada liberal değerlerin kitle iletişim araçlarının da etkisiyle daha hızlı yayılma ve kabul edilme imkanı bulması toplumsal hareketlere yeni bir boyut kazandırmıştır. ABD ve Avrupa'da yurtdışı öğrenimi ve ticari faaliyetler gibi faktörler ile dış dünya ile etkileşim kuran, sosyal medyanın etkisi ile farkındalığı artan Arap halkları, özellikle gençler, diktatör rejimlerinin yıllardır süren baskıcı uygulamalarına karşı tepkisel bir ifadeye başvurmuşlardır. Bu tepkisel ifade siyasal, sosyal ve ekonomik taleplerin, yine siyasal otorite ile toplum arasında sağlıklı şekilde işleyen iletişim yollarının kapalı olmasına bağlı olarak, şiddetli sokak hareketlerine hatta iç savaşlara dönüşmesine yol açmıştır. Mısır'da yaşananlar, Siyasal İslam'ın ülkedeki rolü ve geleceği Mısır'ın bölgenin en önemli ülkelerinden biri olması hasebiyle hem bölge için hem de küresel boyutta önem taşımaktadır.
ABD'nin işgalinin ardından Türkiye-Irak güvenlik ilişkilerinde Kuzey Irak faktörü

Dünya hakimiyet teorileri incelendiği takdirde Ortadoğu'nun öneminin büyük olduğu anlaşılmaktadır. Bu coğrafyada Irak'ın jeo-stratejik ve jeo-politik konumu da önemli bir yer tutmaktadır. Osmanlı'nın son döneminden itibaren gerçekleşen olayların bu durumun önemini ortaya koyduğu bir gerçektir. 19. yüzyılın son çeyreğinde endüstride ve ulaşımda kullanılmaya başlanan petrolün bu bölgede bulunması da güç mücadelesini tetikleyen bir başka etkendir. Bu tarihsel süreçten dolayı Irak acılı bir geçmişşe sahiptir. Yakın tarihe bakıldığında da, özellikle iki kutuplu dünyanın ortadan kalkmasıyla gerçekleşen olaylar Irak'ın bugünkü siyasi durumunu etkilemiştir. Birinci Körfez Krizi ile başlayan bu süreç günümüzde daha da karmaşık bir hale gelerek devam etmektedir. Bu çalışmada bölgede yaşanan sorunların etnik, siyasi, dini ve ekonomik boyutları ele alınmaya çalışılacaktır. Bölgede Kürt varlığı tartışılmaz bir gerçek olmakla beraber Türkmenlerin, Arapların, Asurilerin ve Keldanilerin varlığı bilinçli veya bilinçsiz gözlerden uzak kalmaktadır. Oysaki çalışmada ortaya konan argümanlarla bölgenin sorunlarının bu unsurlardan uzak kalarak çözülemeyeceği iddia edilmektedir. Böylece, Irak'ın gerek kuzeyine, gerekse bütününe etki eden sorunlara çözüm önerisi sunulmaya çalışılırken, ülkenin sayılan bu unsurları açısından da konular ortaya konmaktadır. Birinci Körfez Krizi ile uluslararası kamuoyu tarafından farkına varılan sorunlar, Ankara için de bir milat niteliği taşımaktadır. Kuveyt'in işgaliyle başlayan süreç Türkiye'nin ulusal ve uluslararası güvenlik politikalarını doğrudan etkilemektedir. Çekiç Güç ve 36. paralelinin kuzeyi söyleminden günümüze, Kuzey Irak'taki özerk yapılanmaya gelinmiştir. Bu da olayın hem uluslararası ölçekte hem de Türkiye açısından ulusal ölçekteki etkilerini ortaya koymaktadır. Tez Çalışması Irak'ın ve özellikle de Kuzeyi'nin çok boyutlu sorunlara sahip olduğunu ortaya koyarak genel görüşün haricinde bölgedeki diğer etnik ve dini grupları da dahil ederek çözüm önerileri getirmektedir. Bu özelliği ile çalışma özgün olma şartlarını yerine getirmenin dışında bölgeye farklı bir açıdan bakma yolunu açabilir.
Kosova'nın bağımsızlık sonrası dönüşümünde siyasi açıdan AB'nin ve sosyoekonomik açıdan Türkiye'nin etkisi

2008 yılında bağımsızlığını ilan eden Kosova'nın Avrupa Birliği ile ilişkileri, bu tarihten itibaren ciddi bir gelişme göstermiştir. AB tarafından Kosova'nın sosyoekonomik ve idari anlamda hızlı biçimde gelişmesi için sürekli olarak Kosova'ya yatırımlar ve destekler gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda AB'nin Kosova'yı birliğe üye yapma çabası içinde olduğu öngörülmüştür. Bu araştırmada Kosova'nın bağımsızlığı sonrasındaki dönüşümde siyasi açıdan AB'nin ve sosyoekonomik açıdan Türkiye'nin etkisinin incelenmesi ve değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışma çerçevesinde literatür taraması gerçekleştirilmiştir. Öncelikle Kosova'nın coğrafi, ekonomik, demografik, siyasi ve idari yapısı ile bağımsızlık süreci tarihsel perspektif kapsamında incelenmiştir. Ayrıca Kosova'nın bağımsızlığından itibaren AB ile ilişkileri ve potansiyel üyelik süreci analiz edilmiş, Kosova'nın aynı süreçte Türkiye ile olan ilişkileri araştırılmıştır. Sonuç olarak, Kosova'nın bağımsızlığı sonrasında AB'nin siyasi ve ekonomik bakımdan Kosova'nın gelişimi hususunda ciddi destekler verdiği ve Kosova'ya AB'nin üyelik perspektifi verdiği, ayrıca Türkiye'nin de Kosova'ya ciddi sosyoekonomik yatırımlarda bulunarak Kosova ile ilişkileri geliştirmeye çalıştığı kanılarına varılmıştır.
Soğuk savaş sonrasında Karadeniz Bölgesi: Uluslararası rejim teorisi ışığında işbirliği sürecinin yeniden düşünülmesi

Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle Karadeniz bölgesi, bölgesel ve uluslararası istikrar için önemli bir alt sistem haline gelmiştir. Bölgeyi şekillendiren siyasi gerginlik, aktörlerin göreli güç kapasitelerine dayalı çatışmacı yaklaşımları ön plana çıkarmış ve bu ortamda bölgeye istikrarsızlık egemen olmuştur. 2008 Gürcistan-Rusya savaşının ardından 2013 yılında başlayan Ukrayna krizi ve 18 Mart 2014'te Rusya'nın Kırım'ı ilhak etmesi, Karadeniz bölgesinden yayılan belirsizliği yoğunlaştırmış ve askeri rekabeti sertleştirmiştir. Bu görünüm, Ukrayna'nın doğusundakine benzer askeri çatışma ihtimallerini artırmakta ve savaş ihtimalini gündemde tutmaktadır. Bu döngünün istikrar ve güven arayışına dönüşmesi için bölgede işbirliği fırsatlarının değerlendirilmesi önem taşımaktadır. Karadeniz bölgesinden kaynaklanan istikrarsızlığın sınırlandırılması için bu çalışmada, bir yöntem olarak uluslararası rejimlerin kurulması önerilmiştir. Uluslararası rejimlerin kurulması, bölgedeki işbirliği fırsatlarının değerlendirilmesi için bir imkan yaratacak ve başta bölge devletleri ve AB olmak üzere uluslararası sistemin istikrarına katkıda bulunacaktır. Bununla birlikte Karadeniz bölgesinde aktörler arasındaki güç mücadelesinin, rejimlerin kurulmasının önündeki engelleri artırdığı ve mevcut işbirliği girişimlerinin etkinliğini azalttığı saptanmıştır.
Europeanization of Turkish media: How are the European Union related developments covered in Turkish newspapers?

Bu çalışmada, Türk medyasında Avrupalılaşma'yı incelemekteyim. Avrupalılaşma, hakim ulusal söylemlerin bir adım ötesine geçerek, Avrupa Birliği meselelerinde benzer perspektifler geliştirip, AB haberlerine benzer seviyelerde ilgi göstermek ve benzer haber içeriklerine sahip olmak şeklinde yorumlanabilir. Avrupalılaşma, aynı zamanda medyanın AB ile ilgili gelişmeler hakkında okuyucuya doğru bilgi akışı sağlamak ve gerekli bilgiyi verebilme görevini de yerine getirebilmesidir. Literatürde, AB medyasındaki durumla ilgili çeşitli çalışmalar bulunmaktadır. Bu tez ise, Türk medyası ile ilgili benzer bir araştırmanın literatürdeki eksikliğini gidermeyi ve Türk medyasındaki mevcut durumu resmetmeyi amaçlamaktadır. Savunmamı belirlediğim iki olayı inceleyerek karşılaştırmalı bir analiz şeklinde sunuyorum. Seçtiğim ilk olay, direkt olarak Türkiye'nin AB üyeliğini ilgilendiren bir gelişme (sekiz müzakere faslının 2006'da geçici olarak kapatılması) ve ikincisi ise 2007'de onaylanan Lizbon Anlaşması'dır. Her iki olayında, altı farklı gazetede belirli zaman aralıklarında yayımlanan ilgili haber ve makale içerikleri üzerinden incelediğim araştırmada şu sonuç ortaya çıkmaktadır: Avrupalılaşma, benzer ilgi, odaklanılan konular ve haber sayısı açısından ilk olayda gözlemlenebilirken, Avrupa'nın geleceğini etkileyecek derecede önemli bir gelişme, Türk medyasında kendine neredeyse hiç yer bulamamaktadır. Bunun yanı sıra, içerikler ve haberin nasıl yorumlandığı, gazetelerin ideolojik yaklaşımları ve hükümete yönelik görüşlerine gore belirgin farklılıklar göstermektedir. Ayrıca, gazetelerde müzakere fasıllarının kapatılması ile ilgili yeterli bilgi verilirken, genel AB gelişmeleri ve Lizbon Anlaşması ile bilgi verilmemektedir. Bu da AB ile ilgili gelişmelerin ulusallaştırılması olarak yorumlanabilir.
Humanitarian intervention: The evolution of the idea and practice

oz İNSANİ MÜDAHALE: KAVRAM VE UYGULAMANİN GELİŞİMİ Kardaş, Şaban Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Hüseyin Bağcı Elcim 2001, 222 sayfa Bu çalışma insani müdahalenin kavram ve pratikte gelişimini incelemektedir. Bir veya birkaç devletin, ya da uluslararası örgütün, hedef hükümetin rızasına karşı, BM'nin onayı olarak veya olmayarak silahlı kuvvet kullanımı veya tehdidi yoluyla hedef ülkenin vatandaşlarını gözeterek yoğun insan hakları ihlallerini önlemek veya sona erdirmek için giriştikleri zorlayıcı eylemler olarak tanımlanan insani müdahale, uluslararası hukuk, siyaset bilimi ve moral felsefenin tartışmalı konulan arasında olagelmiştir. Soğuk Savaş sonrası gelişmeler bu tartışmayı yeniden canlandırdı ve buna mukabil konu artarak uluslararası ilişkiler disiplinin kapsamına girdi. İnsani amaçlarla kuvvet kullanımı moral olarak çekici gelse ve yüzyıllardan beri var olsa da, bunun uygulanması kuvvet kullanımını düzenleyen uluslararası normlara bağlı olarak düzensiz olmuştur. Bu yüzden, insani müdahaleye verilen yer, değişen uluslararası sistem ve buna bağlı olarak kuvvet kullanımına ilişkin normlardaki değişmelere göre değişiklik göstermiştir. Mevcut uluslararası sistem BM Anlaşmasında şeklini bulan egemenlik, karışmama ve kuvvet kullanmama gibi normlara dayandığından, insani amaçlarla kuvvet kullanımı uluslararası legal ve politik düzence önemli ölçüde sınırlandırılmıştır. Buna rağmen, insan haklarının yalnızca dışardan güç kullanımıyla korunabileceği anlar da olacaktır. Bu bağlamda bu çalışmanın temel tezi şöyledir; insan haklan ihlalleri uluslararası meselelerdir ve bir hükümetin egemenlik ve karışmama prensipleri uyarınca korunması yönündeki taleplerini geçersiz kılıp, uluslararası müdahaleyi haklılaştırabilir.
The impacts of financial sanctions on policy space: the cases of Iran and Russia

Bir dış politika aracı olarak ekonomik yaptırımlar, hedef ülkenin mevcut politikalarını değiştirmeyi ve söz konusu ülkeyi yaptırım uygulayan taraflar tarafından uygun görülen politikalar uygulamaya ikna etmeyi amaçlar. Bu amaçla, ticari ve finansal kanalları kullanarak hedef ülkenin politika alanını daraltır ya da bu politika alanını ortadan kaldırmayı hedefler. Küreselleşen dünya düzeniyle birlikte, yaptırımlar evrimleşmiş ve daha çok finansal kanallar kullanılarak uygulanmaya başlanmıştır. Bu tez, finansal yaptırımların politika alanına etkilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, İran ve Rusya'ya uygulanan yaptırımlar incelenmiş, dönemlere ayrılarak, her dönemin baskın yaptırım mekanizması ortaya konulmuştur. Bu çalışmanın iki temel bulgusu vardır. Birincisi, yaptırımlar küreselleşen ve finansallaşan dünya ile birlikte finansal boyut kazanmıştır. Bu bulgu hem İran hem Rusya örneğinde gözlemlenmektedir. İkincisi, finansal yaptırımlar hedef ülkenin politika alanını önemli ölçüde daraltmakta ve hedef ülke ekonomisine büyük zarar vermektedir.
Egemenliği tartışmalı adalar sorunu: Karşılaştırmalı bir çalışma

Devletlerarası ilişkilerde egemenliği tartışmalı adalar sorununu uluslararası hukukun ilgili kuralları bağlamında karşılaştırmalı olarak inceleyen bu çalışma, örnek olay olarak Kardak Kayalıkları uyuşmazlığıyla birlikte Spratly ve Senkaku/Diaouyu Adaları uyuşmazlıklarını içermektedir. Çalışmanın amacı bu tür uyuşmazlıkları karşılaştırmalı olarak incelemekle sınırlı tutulduğundan, uyuşmazlıklara konu olan adaların gerçekte hangi devlete ait olduğunu tespit etmek gibi bir amaç güdülmemiştir. Bu çerçevede, birinci bölümde, uluslararası hukukun ülke kazanmayla ilgili kurum ve kuralları incelenmiş ve böylece çalışmanın uluslararası hukuk açısından kuramsal çerçevesi çizilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde, Türkiye'nin taraf olduğu Kardak Kayalıkları uyuşmazlığı ele alınmıştır. Uyuşmazlığa konu olan Kardak Kayalıklarfnın özelliklerinin ve stratejik önemlerinin irdelenmesinden sonra, tarafların egemenlik iddiaları ve uyuşmazlığın çözümü konusundaki görüşleri sırasıyla incelenmiştir. Üçüncü bölümde, Güney Çin Denizi'nde yer alan Spratly Adaları ve Doğu Çin Denizi'nde yer alan Senkaku/Diaouyu Adaları konusunda yaşanan uyuşmazlıklar ele alınmıştır. Burada da öncelikle söz konusu adaların coğrafi özellikleri ve stratejik önemleri irdelenmiş, daha sonra da tarafların egemenlik iddiaları ve uyuşmazlığın çözümü konusundaki görüşleri incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise, ikinci ve üçüncü bölümde incelenen uyuşmazlıklara konu olan adaların özellikleri karşılaştırılmış ve bu uyuşmazlıklara taraf olan devletlerin uyuşmazlıklara yaklaşımları, birinci bölümde çizilen kuramsal çerçeve bağlamında karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bu arada, her ne kadar çalışmanın amacı uyuşmazlığa konu olan adaların gerçekte hangi devlete ait olduğunu tespit etmek olmasa da, bu bölümde tarafların egemenlik iddialarının ilgili uluslararası hukuk kuralları açısından durumu da değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde ise, çalışma boyunca ulaşılan sonuçlar sıralanmıştır. Bu bağlamda, hem egemenliğe konu olan adaların özelliklerinin benzer noktalarına dikkat çekilmiş, hem uyuşmazlıkların ortaya çıkış nedenleri üzerinde durulmuş, hem de tarafların egemenlik iddialarında ve çözüm önerilerinde rastlanan ortak öğeler sıralanmıştır. 210
The Water issue in Turkey's relations with Syria

öz TÜRKİYE-SURİYE İLİŞKİLERİNDE SU SORUNU Tezel, Yönet Can Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Hüseyin Bağcı Eylül 1997, 94 sayfa Bu tez, Türkiye'nin Suriye ile olan ilişkilerinde su meselesini tahlil etmeyi amaçlamaktadır. Su kıtlığı tüm Orta Doğu için ciddi bir sorundur. Türkiye ve Suriye'nin durumunda, mevcut ve geleceğe ait su talepleri işbirliğini zorunlu kılmaktadır. Ancak, 20. Yüzyılda Türkiye-Suriye ilişkilerinin geliştiği tarihi/siyasi ortam, işbirliğine dayalı girişimleri teşvik edici olmamıştır. Bu durum, iki ülkenin birbirlerinin su geliştime projelerini olumsuz olarak algılamaları neticesini doğurmuştur. Türkiye, Fırat'ın suları üzerindeki kontrolünü Suriye ile olan ilişkilerinde, ve özellikle bu ülkenin Türkiye'de faaliyet gösteren yıkıcı silahlı gruplara, PKK'ya, verdiği desteğe karşı bir silah olarak kullanmakla suçlanmıştır. Bu çalışma, Ekim 1999'da yaşanan Türkiye-Suriye krizini de inceleyerek, Türkiye'nin Fırat suları üzerindeki kontrolünü bir silah olarak kullanmadığını ortaya koymaktadır. Ancak, her iki tarafın su ihtiyaçlarının gerçekliği ve özellikle Türkiye'nin büyük su geliştirme projesi GAP'ın geri dönülmezliği dikkate alındığında, tek taraflı haraket etme keyfiyeti yerini işbirliğine bırakmadığı sürece, su önemli bir sorun olmaya devam edecektir.
Security first approach: Causes of security prioritization and implications of this prioritization on democracy in the cases of Singapore and Azerbaijan

Güvenlik-demokrasi ilişkisi akademik dünyada ilgi çeken ve çalışılan bir konu olagelmiştir. Bu alana yeni bir katkı olan önce güvenlik yaklaşımı, güvenlik-demokrasi ilişkisini Batılı ülkelerin dış politika perspektifinden ele alarak, başarısız ve haydut devletlerde güvenlik ve demokrasinin tesisi için Batılı devletlerce ne yapılması gerektiğini tartışmakta ve önceliğin güvenliğin teminine verilmesi gerektiğini, demokrasinin zaman içerisinde gelişeceğini savunmaktadır. Batılı ülkelerin dış politikalarında bu türlü bir değişikliğe gidilmesi, siyasi ve ekonomik kalkınma ile güvenlik ve demokrasiyi aynı zamanda gerçekleştirmek durumunda kalan üçüncü dünyayı da etkileyecektir. Bu çalışma önce güvenlik yaklaşımını üçüncü dünyaya uyarlamayı amaçlamakta, bu doğrultuda Singapur ve Azerbaycan örneklerinde güvenliğin öncelikleştirilmesinin nedenlerini ve bu öncelikleştirmenin demokrasiye etkisini incelemektedir. Her iki ülke de bağımsızlığını kazandıktan sonra önce güvenlik anlayışını benimsemiştir. Aynı zamanda bazı demokratik kurumsal ve yasal düzenlemeleri kabul etmiştir. Ancak, yönetimlerin güvenliği ve iktidarı kaybetme endişesi, demokratikleşmenin sürekli ertelenmesine ve siyasi alanın kısıtlanmasına neden olmuştur. İki ülkede de iktidarlar, güvenlik ve istikrarı sağlamıştır, ancak bu önce güvenlik yaklaşımınca savunulduğu üzere demokrasinin zaferiyle sonuçlanmamıştır. Batılı güçlerin çıkarları doğrultusunda bu hükümetleri desteklemeleri, hem devletlerin hem de hükümetlerin güvenliğine katkı sağlamıştır, ancak ne demokratikleşme sürecine ne de insanların güvenliğine katkıda bulunmamıştır. Bu nedenle, bu çalışma Batılı ülkelerin dış politikalarının güvenlik mi yoksa demokrasi mi argümanı yerine, gelişmekte olan ülkelerde güvenlik ve demokrasinin aynı zamanda temini için çabalanmasına odaklanması gerektiğini savunmaktadır.
Post-yapısalcı uluslararası ilişkiler bağlamında görüntünün rolü: 11 Eylül sonrası Holywood sinemasının yarattığı Irak ve Afganistan imajı

Uluslararası ilişkiler, realizmin ve neo-realizmin başı çektiği çeşitli teorilerin önderliğinde disipliner yapısını kurgulamıştır. Disiplinde, bu yönüyle kendi çalışma alanını kısıtlayıp bazı önemli kavramlar üzerinde duran basmakalıp bir sisteme evrilme riski oluşmuştur. Yeni teorik yaklaşımlar disipline dair sorulara farklı açılardan bakarak zenginlik katmıştır. Bu teorilerden post-yapısallcılık, özellikle araştırma yöntemi olarak kavramları farklılaştıran ve yorumlayan anlayışıyla disiplinde özgün bir bakış açısı geliştiren yapıdadır. Post-yapısallcığın temel kavramlarından olan söylem, bilginin kökenine inerek nasıl kurgulandığıyla ve bilginin iktidar ile ilişkisiyle nasıl bir dile kavuştuğuyla ilgilidir. Görüntü de söylemin altında dilsel bir yapıya tabi olan araçsallaştırılmayı ifade eder. Görüntünün birçok bileşiminden birisi olan sinema da bu alanda en güçlü yönlendirici ve etkileyici unsur olarak belirir. Tezde sinemadan yola çıkarak post-yapısallcılığın görüntü bağlamında inceleme metotları kullanılmış ve uluslararası ilişkilerle bağı üzerine bir inceleme yapılmıştır. Sinema filmlerinin nasıl bir imaj yapım gücüne ve dolayısıyla bilgi yaratım imkanına sahip olduğu irdelenmiştir. ABD'nin dış politikaları üzerine bir örneklem alanı seçilerek, 11 Eylül sonrası çekilen The Hurt Locker, Lone Survivor, Zero Dark Thirty, United 93, Extremely Loud and Incredibly Close filmleri incelenmiştir. Sinemanın oluşturduğu ulusal kimlik imajları ve devletler üzerindeki etkisi üzerine filmlerin senaryo ve kurgularında işlenen metinler sorgulanarak, oluşturulan devlet imajları okumaya tabi tutulmuştur. Buradan da yola çıkarak Hollywood gibi endüstrileşmiş tüketim sinemanın dış politikada ABD ve müttefiklerinin eylemlerini meşrulaştıran güçlü bir algı mekanizması kurduğu sonucuna varılmıştır.
Change and stability in Turkish foreign policy towards the Middle East

Bu tez, Türkiye'nin Orta Doğu'ya yönelik dış politikasında değişim ve durağanlık üzerine yapılmış bir çalışmadır. Kjell Goldmann'in dış politikada değişim ve durağanlık teorisi, Türkiye'nin Orta Doğu'ya yönelik dış politikasına uygulanmıştır. Bu tezin temel savı 1960'larm ortalarından, beri Türkiye'nin Orta Doğu'ya yönelik dış politikasının sabitlendiği; birkaç ayarlama dışında üzerinde hiçbir değişiklik yapılmadığıdır. Bu çalışmada Türkiye'nin Orta Doğu'ya yönelik dış politikasındaki durağanlık, Kjell Goldmann'in teorisinde sunduğu on üç dış politika sabitleyicisinin yardımı ile açıklanmıştır.
Amerika Birleşik Devletlerinin Barack Obama ve Bush Dönemi Hazar Denizi Bölgesinde Enerji Diplomasisi 2. Safha

Tarihsel olarak ABD, yerli üretimdeki eksiklikleri gidermek için yeterli miktarda yabancı petrol tedarikine erişimin sağlanması konusunda endişeliydi. Bu, çoğunlukla, ABD petrol firmalarının, özellikle Suudi Arabistan'da bir avantaj sağladığı Fars Körfezi bölgesine erişim sağlama çabalarını içeriyordu. Körfez'e erişim tehlikeye girdiğinde, ister Sovyetler, ister İranlılar, ister Iraklılar olsun ABD, Körfez'den petrol teslimatının güvenliğini sağlamak için güç kullanmaya hazırdı. Ancak, Körfez her zaman ABD dış enerji politikasının ana odak noktası olmuş olsa da, ABD yabancı ham petrol kaynaklarını bir büyük kaynağa güvenme riskini azaltmak için çeşitlendirmeye çalışmıştır. Bu 'çeşitlilik' politikası çerçevesinde, Başkan Clinton, ABD'nin Hazar Denizi bölgesinden petrol ithalatına olan güvenini artırmak için büyük çaba sarf etti. Bugünlerde, ABD'nin ithal petrole olan bağımlılığı, yerel şeyl rezervlerinden elde edilen üretim artışının bir sonucu olarak azaldı. Bununla birlikte, petrol piyasalarındaki istikrar, küresel ekonomik istikrar ve dolayısıyla ABD'nin ekonomik istikrarı için şarttır ve dolayısıyla ABD, küresel petrol akışını korumaya devam etmektedir - ABD'nin ithalat ihtiyaçlarını korumak için değil, küresel petrol pazarının kalmasını sağlamak için yeterince tedarik edildi. Sanayileşme sürecinde ve eş zamanlı olarak ABD'nin yurt dışındaki enerji kaynaklarına artan gereksiniminde, petrol ve doğal gaz bölgelerini jeopolitik olarak stratejik olarak adlandırdı ve arzın enerji güvenliğine yol açan bu bölgelerin güvenliğini sürdürmeye kendini adadı. Aslında, serbest piyasanın kendisinin korunması, ABD güvenliğinin kendi başına bir bileşeni olarak sürdürüldü.