turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Enformasyon çağında teknik sorununa determinist yaklaşım Jacques Ellul örneği

Bu çalışmanın amacı, Jacques Ellul'un tekniğe ilişkin görüşlerini ortaya koymak ve yazarın determinist bakış açısı ile ilgili bilgi sahibi olmaktır. Çalışma boyunca teknik, 'bir sorun' olarak ele alınırken tekniğin önceki dönemlerde geçirdiği evreler üzerinde durularak, tekniğin bilim ve makine ile olan devamlı karıştırılan ilişkisi sorgulanmaktadır. Jacques Ellul'un determinist bakış açısının açımlanarak üzerinde durulduğu bu çalışma boyunca tekniğin yapısı ve geleceği hakkında bir fikir sahibi olmak amaçlanmaktadır.
John Locke ve Edmund Burke'ün siyaset felsefesinde ihtilal olgusu

Bu çalışma, John Locke ve Edmund Burke ihtilal olgusuna bakışını ve bunun dayandığı felsefi temelleri ortaya koymaya çalışmaktadır. Düşünürlerin ihtilal olgusuna yaklaşımı kendi tarihsellikleri ile ilişkileri çerçevesinde ve siyasal düşüncelerinin bütünlüğü içinde ele alınmaktadır. Çalışma sonunda sınırlı ve sorumlu bir yönetimi savunan Locke'un doğa yasasına göre korumakla yükümlü olduğumuz yaşam, özgürlük ve mülkiyet hakları üzerine bina ettiği ihtilal hakkının onun varsaydığından daha radikal implikasyonlara sahip olduğu sonucuna varılmıştır. Yine bu hakkın esas olarak yönetimi hukukun sınırları içinde tutmak amacı güttüğü belirlenmiştir. Sınırlı olan bu ihtilal hakkı yönetimin sınır dışına çıkmasına karşı kullanılabilecek 'son çare'dir. Hukuk dışına çıkan bir yönetime karşı muhafazakar bir ihtilali kabul eden Burke'ün modern anlam ve içeriğiyle yeni bir düzen vaat eden bir ihtilali, siyasal ve toplumsal düzenin uğrayabileceği en büyük siyasal felaket olarak gördüğü sonucuna varılmaktadır. Burke, toplumun sürekliliğini her şeye öncelemektedir. Locke'ta bir ihtilal kuramının varlığı söz konusu iken, Burke için bir ihtilal kuramından değil, ancak gerçekleşmiş ihtilallere dair değerlendirmelerden bahsedilebilir
The importance of the meno on the transition from the early to the middle platonic dialogues

Bu çalışmanın amacı Menon'un Plato'un erken ve orta dialoglarının uyumluluğunu olduğu kadar farklılıklarını da açıklayan bir değer taşıdığını işaret etmektir. Gerçekten de, Menon bu dialoglar arasındaki içeriksel ve biçimsel değişikliği ortaya koymaktadır. Dialoğun ilk kısmı Socrates'in araştırma yolunu, yani Elenkus'u, çağrıştırırıken, Platon ikinci kısımda kendi felsefi planını sunmaya başlamıştır. Orta dönem dialoglarının temel parçaları ilk kez Menon'da karşımıza çıkar: anımsama, hipotez yöntemi ve açıklamayı çözümlemek. Bu yüzden, eğer Menon'un yapısı uygun biçimde incelenirse erken ve orta dialoglar daha iyi bir şekilde anlaşılabilir. Bir başka değişle, Menon Platon'un okuyucularının Sokratik-Platonik felsefede gelişmeyi sezmesinde kilit bir rol oynamaktadır.
Friedrich Nietzsche'de Dionysos ve Apollon'cu yaratıların müzik felsefesinde yansımaları

Bu Tez çalışmasının konusu, Nietzsche müzik kuramındaki öğelerin, kültürel bir kurtarıcılık rolü oynayıp oynayamayacağım ele almak olacaktır. Müziğin, Dionysos ve Apollon mitlerindeki yansımasının, daha sonraki müzikte ve müzik felsefesinde nasıl bir değişim geçerdiğini, ilerlediğini ve Wagner' de nasıl bir değişim geçirdiğini ele almak, bu incelemenin temelini oluşturacaktır. Nietzsche'ye göre kültür çöküş içerisindedir, ve bu kültürel çöküşten bizi ancak, sanat, müzik sanatı kurtarabilir. Bu müzik sanatı da Yunan dünyasında yansımaları görülen Dionysosçu tragedyatik temelden gelen müziktir. Müzik, Nietzsche'ye göre, kendinde gerçekliğin bir yansımasıdır. Diğer sanatlar gölgelerden bahsederken, müzik gerçekliği doğrudan verir. Bu yönü ile müzik sanatı, Decadence'e karşı koyabilmektedir. Bu, onun kaynağım, bu dünya olgularından farklı bir ontolojik zemine indirgemektir. Bu müziği yapan biricik kişi de Nietzsche'ye göre 'R. Wagner'dir. Wagner, bu müziğiyle, yok olan Yunan mitini tekrar canlandırmaktadır. Wagner adı bir kurtarıcı olarak kabul edilir. Ancak Wagner gerçekten de bir kurtarıcı mıdır ? Nihilist süreçten kurtuluş için Nietzsche'nin, bir müzik kuramı geliştirdiğini ve felsefeyi, sanata dönüştürerek, müziğe anti-Nihilistik bir görev yüklemekte olduğunu, fakat müziğin de Nihilist öğeler içerdiğini ve Nietzsche'nin, Wagner konusunda yanıldığını ele almak bu Tezin konusunu oluşturacaktır. 149
Aliya İzzetbegoviç'te din ve siyaset

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanmış olan bu çalışmada Aliya İzzetbegoviç'in seçilmesinin çeşitli sebepleri bulunmaktadır. Bosna-Hersek'in ve Müslüman coğrafyanın önemli bir şahsiyeti konumunda olan Aliya İzzetbegoviç'in entelektüel, felsefi, siyasi, dini görüşleri öz tecrübeleri ışığında ortaya konulmuştur. Batı'nın anlatılmasını ve anlaşılmasını bir Doğulu olarak gerçekleştirmiş olan Aliya'nın İslam dünyasını içinde bulunduğu sıkıntıların kaynaklarına ve çözüm yollarına getirmiş olduğu görüşler dile getirilmiştir. Aile yaşantısının, hoşgörünün, adaletin, eşitliğin bir harmonide kombine edildiği bu çalışmada ideal bir toplumun gerçekleşmesinin boyutları dile getirilmiş ve üstlendiği sorumlulukların, bilinçlenmenin, öze dönüşün yöntemleri açıklanmıştır. Bilimin, tekniğin ve yenilenmenin yolunu kaybeden Doğu'ya ve inancın özünü yitiren Batı'ya da mesajlar verilmiştir. Köhneleşmiş geleneksel kültlerin gerçek dinin yerini aldığı eleştirisine ve Müslümanların topyekun birlikteliğe ve dirliğe davet etmesine yer verilmiştir. Basit bir kaderci düşüncenin yerine teoriden pratiğe geçişi, yani, Müslüman dünyanın yeniden Müslümanlaşması hayali temel gaye olarak belirlenmiştir.
Spinoza'da hakikat ve politika ilişkisi

Felsefe tarihinde dile getirilen hakikat görüşleri genellikle onları dile getiren filozofların politika ve etik alanlarındaki görüşleri üzerinde belirleyici olmuştur. Dolayısıyla genelde filozof tarafından dile getirilen hakikat ile politika görüşü arasında birbiriyle uyumlu ve tutarlı bir ilişki söz konusudur. Bu ilişkinin tutarlılığının tarihteki önemli örneklerinden biri Platon olarak gösterilebilir. Platon, ortaya mutlak, evrensel ve aşkın bir hakikat görüşü atmıştır. Mutlak hakikat, politika alanında evrensel ve tek bir doğruluğu olan politik görüşlerin söz konusu olmasına neden olmuş ve ortaya hakikatin otoritesine dayanan bir yönetim biçimi çıkararak 'ideal devlet'in ölçütlerini bu doğrultuda belirlemiştir. Dolayısıyla hakikat düşüncesi politika alanında ortaya bireysel farklılıkları yanlış sayan, tek tipçi, tahakkümcü bir devlet biçimini çıkartmıştır. Bu açıdan Spinoza felsefesine bakıldığında, Platon'a benzer mutlak bir hakikat görüşünün benimsendiğini görmemize rağmen politika alanında demokrasi, ifade ve düşünce özgürlüğünün savunulduğunu görmekteyiz. Mutlak, evrensel ve tekçi olan bir hakikat görüşünün nasıl olup da politika alanında farklılığa, bireysel yargıya, eşitlik düşüncesine ve hoşgörüye alan açtığı sorusu akıllarda bu iki alan arasında tutarsız bir ilişkinin var olduğu düşüncesini uyandırmaktadır. Ancak Spinoza'nın hakikat görüşü daha yakından incelendiğinde, bu hakikat anlayışının, her ne kadar evrensel ve mutlak olsa da içkinlik, conatus kavramı, parça-bütün, töz-modus ilişkisi bağlamlarında diğer mutlak hakikat görüşlerinden ayrıldığı görülecektir. Bu hakikat anlayışının, ayrıntılara inildikçe bahsettiğimiz özgürlükçü, çokluğu savunan ve eşitlikçi bir politika görüşüne zemin hazırladığı ve Spinoza'nın görüşleri doğrultusunda bu iki alan arasında son derece tutarlı bir ilişkinin var oluğu görülecektir.
Hz. Muhammed 'in çocuk eğitimine verdiği önem

Bu araştırmanın asıl amacı; Hz. Muhammed'in çocuk eğitim ve öğretimineverdiği önemin; eğitim, din ve ahlak felsefesi açısından derinlemesine incelenmesidir. Araştırmada; veri toplama aracı olarak, nitel araştırma yaklaşımıyla doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Her bir doküman betimsel analize tabi tutulmuştur. Elde edilen veriler betimsel analiz işlem basamaklarına göre incelenmiştir. Araştırmada incelenen çocuk eğitimi ve öğretimi ile ilgili kitapların her bir araştırma sorusu çerçevesinde kodlanarak bellitemaların bulunup bulunmadığına bakılmıştır. Kodların ve temaların belirlenmesindekitaplarda geçen ifadeler değerlendirilmiştir.
Halil Cibran'da varoluşçu temalar

Bu çalışmanın amacı, Halil Cibran'ın varoluşçu temalarla ilişkisini ortaya koymaktır. Halil Cibran eserlerinde; varoluşçu temalardan insan ve doğasını, yalnızlığı, kaygı ve umudu, özgürlüğü, ölümü, ruhu ile varoluş pratiklerden aşk ve sevgiyi, delilik, sanat, müzik ve resim, edebiyat ve şiiri, din, anne ve kadın gibi varoluşçu literatürde yaygın olarak karşımıza çıkan kavramları sanatsal bir yaklaşımla ele almakta ve bu konulardaki görüşlerini açıkça dile getirmektedir. Cibran'a göre varoluş bir bütünlük olarak vardır ve bu varoluş hali yanı başımızda durmaktadır. Bu bazen insanın doğasını oluşturan bir nitelik, yalnızlık gibi; bazen gelecek kaygısını barındıran umut sözcüğü, bazen de insanı sarıp sarmalayan ruh halinde ortaya çıkabilir. Baktıklarımız ya da gördüklerimiz yaşadıklarımızın ve varoluşumuzun tezahürüdür. Yukarıda ana hatlarını çizdiğimiz giriş ve üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde Varoluşçuluk ile Cibran'ın Varoluş Düşüncesiyle İlişkisi konuları, ikinci bölümünde Cibran'ın ele aldığı varoluşçu temaları ele alınacak. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise insanın varoluşunda pratikliği ele alan unsurlar ve o unsurlardaki varoluş çizgisi üzerinde önemle durulacaktır.
Açık teizm bağlamında Tanrı'nın önbilgisi ve insan hürriyeti

Bu tezde, açık teizm bağlamında Tanrı'nın önbilgisi ile insan hürriyetinin bağdaşıp bağdaşmadığı problemi ele alınmaktadır. Açık teistler'e göre kısaca, Tanrı'nın önbilgisi ile insanın özgür iradeye sahip olduğu birlikte savunulamaz. Onlara göre insan için açık olan gelecek, Tanrı için de böyledir ve onun mutlak ilmi bu yönüyle sınırlıdır. O, zamanın içindedir, yarattıklarıyla şahsi bir ilişki içerisinde olduğundan dolayı değişir ve etkilenir. İnsan hürriyeti de ancak böyle bir tanrı tasavvuru içerisinde anlamlıdır. Çalışmamızda açık teistlerin bu iddiaları, onların karşısında yer alan bağdaşırcılarla birlikte ele alınmıştır. İlkin açık teizmi daha iyi anlayabilmek adına onun, geleneksel teizmden farkı ortaya konulmuştur. Daha sonra söz konusu problem ile ilgili bağdaşırcı çözümlere, basit önbilgi ve orta bilgi teorilerine, açık teizmin yönelttiği eleştiriler irdelenmiştir. Bu eleştiriler neticesinde açık teistler açısından, insan hürriyeti konusunda daha tutarlı bir tanrı tasavvurunun nasıl olması gerektiği gösterilmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak, bağdaşırcı çözümlerin anlamlı bir insan hürriyetini savunmalarının zorluğu fark edilmiş ve açık teistlerin ise bu konuda eleştirilerden uzak bir sistem geliştiremedikleri görülmüştür.
Tekillik tartışmasında öz sorunu

Bu çalışmanın amacı, genel hatlarıyla tekillik tartışması içerisinde öz kavramının oluşturduğu sorunları incelemektir. Dolayısıyla, tezin temel iddiası; öz kavramının, salt varlık ve mekansal bulunuş üzerinden kurulması mümkün olan yeni bir ile-olma tahayyülü üzerinde çeşitli sorunlara yol açtığıdır. Bu nedenle çalışmanın kavramsal çerçevesi içerisinde ilk olarak Foucault'nun tarihsel tekillik anlayışı ile birlikte tarihsel öznenin kurulumu üzerine yaptığı çalışmalara değinilecek ve sorunsallaştırma, dispozitif ve episteme kavramları ele alınacaktır. İkincil olarak, Nancy'nin anlam ve Esersizlik kavramları ele alınarak, içkin örgütlenme biçimlerinin varoluş kiplikleri üzerine yönelttiği çeşitli güdümlemeler incelenecektir. Ayrıca Nancy'nin içkin cemaatlerin örgütlenme biçimlerine alternatif olarak ortaya attığı Ölüm temasının mümkün kıldığı birliktelik imkanları irdelenecektir. Bu esnada Heidegger ve Blanchot gibi isimlerin de ölüm teması hakkında ortaya attığı yorumlar ele alınacaktır. Son olarak ise Giorgio Agamben'in herhangi tekillik kavramıyla ortaya attığı cemaat tahayyülüne yakından bakılarak, Agamben'in bireyleşme anlayışıyla metaforik bir bağ içerisinde olan 'Örnek' kavramı üzerinden Türkiye'de meydana gelen 31 Mayıs olayları analiz edilecektir.
Pragmatizmde doğruluk sorunsalı

Bir kuram veya bir öğreti olarak 19. yy'ın sonuna doğru Amerika'da Metafizik Kulübündeki çalışmalarla başlayan pragmatizm akımı, felsefi bir yaklaşım olmanın yanı sıra, gerek pratik yaşamda gerekse de eğitim dünyasında uygulanma olanağı bularak toplumsal değişimlere sebep olmuştur. Bu nedenle önem arz etmektedir. Pragmatizm, toplum yaşamında her açıdan yararlı sonuçlar üretmeyi öngören pratik içerimli bir felsefe olmakla birlikte, yarar kavramını bilim ve bilimsellik kavramları ile uyumlu bir şekilde birleştirmede başarılı olmuştur. Bu yaklaşım öne sürdüğü doğruluk anlayışı ile kendi döneminde ve günümüze dek süregelen bir takım eleştirilere konu olmuştur. Bu açıdan sabit bir pragmatik doğruluk anlayışı yoktur. Bu açıdan Peirce'nin James'in ve Dewey'in birbirlerinden kısmen farklılaşan doğruluk yaklaşımlarını tezimizin akışı içerisinde elle alınmış bulunuyoruz. James'in oldukça bireyci yarar amacı güden yaklaşımına karşıt olarak, Peirce'nin ve Dewey'in daha çok bilimsel yarar amacına yönelik olan doğruluk yaklaşımları bu öğretiyi pratik ve nesnel bir tabana çekme anlayışı içerisinde olmuşlardır. Nitekim Peirce'nin bilimsel iletişime yer veren doğruluk açıklaması Habermas tarafından da kabul görmüş ve iletişimsel söylem etiği içinde kendine bir yer bulmuştur. Bu öncü düşünürlerin doğruluk konusundaki az çok farklı bakış açılarının dışında uzlaştıkları en önemli noktalardan birisi spekülatif metafizik yaklaşımlara, bugünün felsefesinde artık bir yer olmaması gerektiği düşüncesidir. Çünkü günümüz, her türlü pratik, ekonomik ve sosyal sorunlara hızla çözüm bulunmasını gerektiren bir dönemdir; bu sorunların çözümünde felsefenin de bir rolü ve katkısı olması gerektiği düşünülmektedir. Pragmatizm bu açıdan, bir sorun çözen, uygulamacı, eylemde uygulanabilecek düşüncelere ve bu düşüncelerden çıkacak sonuçlara değer veren pratik bir felsefe olarak düşünülmüştür. Bu bağlamda bu çalışmada pragmatizmin etik etkilerine ilişkin yorumlardan çok, düşünürlerin kendi söylemleri temele alınmış, böylece pragmatizme ilişkin önyargılara bir cevap verme gayesi güdülmüştür.
İlim, hikmet, aşk, sadakat ve liyakat kavramları çerçevesinde Ahmed Yesevİ düşüncesinde insan olmanın imkanı

Araştırmada; Ahmed Yesevi'nin eserlerinde ifade edilen ilim, hikmet, aşk, sadakat ve liyakat kavramlarını temele alarak Ahmed Yesevi düşüncesindeki insan anlayışı, onun öngördüğü manada insan olmanın imkanı meselesi incelenmiştir. Ahmet Yesevi düşüncesinde tahayyül edilen insan anlayışı nasıldır? Bu düşüncede insan olmak ne demektir? Bu sorulara yanıt aramak araştırmanın temel amacıdır. Araştırma beş bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm, araştırmanın giriş kısmıdır. Burada araştırmanın; problemi, amacı, önemi, varsayımları, sınırlılıkları açıklanmış ve ilgili araştırmalara dair bilgi verilmiştir. İkinci bölüm, araştırmanın yönteminin açıklandığı bölümdür. Burada araştırma modeli, verilerin toplanması ve analizine ilişkin bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde Ahmed Yesevi'nin hayatı ve anlam-değer dünyası incelenmiştir. Burada Ahmed Yesevi'nin; doğumuna, vefatına, ailesine, ilmi ve entelektüel şahsiyetne, üslubu ve metoduna, düşüncesinin önemine, tahsil hayatına, etkilerine, talebeleri ve takipçilerine, eserlerine, yaşadığı döneme dair bilgiler verilmiştir. Dördüncü bölüm, araştırmanın asıl konusunu teşkil eden bölümdür. Burada ilim, hikmet, aşk, sadakat ve liyakat kavramlarının Yesevi düşüncesinde ifade ettiği anlam ve bu düşüncede insan olma anlayışı üzerinde durulmuştur. Beşinci bölüm ise araştırmanın sonuç kısmıdır. Bu bölümde, araştırma neticesinde ulaşılan sonuçlara dair bilgi verilmiş ve ilgili öneriler sunulmuştur.
Soren Kierkegaard'da öznellik problemi

Bu çalışmanın ana teması somut ve öznel insanın kendi olma yolundaki serüveninin Kierkegaard özelinden okunmasıdır. Bu nedenle çalışmamızda Kierkegaard'ın varoluş düşüncesi ağırlıklı olarak ele alınmıştır. Kierkegaard, insanın kendi olması üzerine özgün düşünceler geliştirmiştir. Bu özgün düşüncelere sahip olmasının sebebini ise çevresi ile kurduğu ilişkilere bağlar. İnsanın kendisi ve dünya ile kurduğu ilişki sonucu Tanrı-İman ilişkisinin nasıl şekillenmesi gerektiğini ortaya koyar. Kierkegaard'a göre, insan kendi varoluşunu ancak Tanrı ile ilişki kurarak gerçekleştirebilir. Tanrı ile ilişki kurmak isteyen insan öncelikle kendi sınırlarını ve olanaklarını bilmelidir. Kendinin farkında olan insan sınırlarının farkına varır. İnanç duygusu taşıyan insan ise dünyadaki maddi sonluluğunun farkında olur. Böylelikle bu duyguları yaşayan insanlar kendi gerçeğinin bilincine vararak bir kendilikoluşturmaya çalışırlar. Bundan dolayı çalışmanın önemli bir bölümünü insanın Tanrı ile kurduğu ilişkiler ve iman konuları oluşturmaktadır. İnsanın Tanrı ile olan ilişkisi birden bire gelişen bir olay değil süreç halinde gelişen bir olaydır. Estetik alanda insanın hazza olan tutkunluğu ile başlayan süreç, etik alanda toplumla iletişimi ile devam eder. Sürecin sonunda ise teolojik alana ulaşan insan kendi olmanın bilincine varır. Kendi olmak, insanın kendisi, çevresi ve Tanrı ile ilgisini kuran, onun kendine has bir hakikati kavramasına neden olan bir kavramdır. Bu nedenle çalışmada benlik yani kendi olmak kavramı, oluşturduğu öğeleri bakımından irdelenerek onun gelişimi açıklanmaya çalışılmıştır. Kierkegaardinsanın estetik, etik ve dinsel aşamada nasıl ilişkiler içerisinde olduğunu göstermeye çalışmıştır. Bu çalışmada Kierkegaard'a göre, insanın ideal bir benliğe ulaşma yolunda atması gereken adımların neler olduğu, onun varoluşunu nasıl anlamlı hale getirebileceği, bu bağlamda nasıl bir imana sahip olması gerektiği ve öznenin varoluş felsefesindeki konumunun ne olduğu sorularına cevap bulunabileceğini umut ediyorum.
Meşşaİ gelenek ve İbn Bacce'nin nefs anlayışı -insan psikolojisi ile ilgili görüşlerinin 'Kitabu'n-Nefs' bağlamında incelenmesi-

İslam felsefesinde nefs kavramı epistemolojik, ontolojik, kozmolojik ve eskatolojik olarak pek çok rol üstlenmiştir. İslam filozoflarının tamamına yakını nefs hakkında ya bir eser kaleme almış ya da eserlerinde konuyla ilgili bir bölüm açıp bu kavramı ayrıntılı bir şekilde müzakere etmişlerdir. Bu nedenle İslam felsefesine dair bir metni analiz etmek için öncelikle filozofların nefs kavramı ve anlam çerçevesini nasıl çizdiklerini kavrayabilmek bizim için hayati bir önem taşır. İbn Bacce'nin Tedbiru'l-Mütevahhid adlı eserinde ortaya koyduğu yaklaşım biçimleri kişinin yetkinleşme ve kendini ifade etme becerisini ortaya koyması noktasında bizlere önemli ipuçları vermektedir. Bu eserin hazırlayıcısı aslında Kitabu'n-Nefs adlı metindir. Özellikle nefsin ne olduğu, duyum ve düşünce bakımından nasıl bir süreçle meseleleri çözümlediği filozofumuzun düşünce biçimini göstermektedir. Farabi ve İbn Sina'nın varlık, bilgi ve değer kavramlarını inceleyerek tüm sistemlerini Tanrı, Akıl ve Nefs çerçevesinde kurmaları, İbn Bacce gibi daha sonraki filozofların fikirlerine tesir etmiştir. İbn Bacce de Kitabu'n-Nefs adlı eserini kaleme alarak nefs konusunun önemini ortaya koymuş, nefsin ne olduğu ve bilgi edinme süreçlerini duyusal ve akli anlamda ortaya koymaya çalışmıştır. İbn Bacce'de insani ve ilahi yönü inşa eden ruh, nefs anlamında da kullanılmaktadır. Nefs, cismin yetkinliği olarak ifade edilir. Kişinin sağlıklı bir ruh dünyasının olması onun vereceği kararlarına etki edeceği gibi beden sağlığını da sağlam temeller üzerine kurmasını sağlayacaktır. İrade ve sorumluluk, insan ruhunun ilahi yönünü sağlamasında ya da en aşağı konuma düşmesinde etkin bir role sahiptir. İnsanın tikelden çıkarak tümelin bilgisine ulaşmak suretiyle yetkinleşmesi kendi elindedir. Bu çaba ilahi olarak da desteklenmekte olup insanın yücelmesine yol açmaktadır. Zihinsel yetkinlik bakımından en yüksek seviyeye çıkan insan bu kazanımını diğer insanlarla paylaşmak suretiyle toplumun da gelişim ve dönüşümüne etki edecektir. Son tahlilde; hem bireyin hem toplumun mutluluğunu hedef alıyor olması çağımızın sorunlarına önemli ölçüde ışık tutacaktır.
K. R. Popper'ın bilim ve siyaset felsefesinin ana kavramlarının karşılaştırılması

Popper'a göre bilgi, bir sorun giderme etkinliğinin sonucudur. Tüm canlılar hayatların: daha iyi şartlara kavuşturmak için çevreyi ve kendi metabolizmalarını yenilerler. Bu yenilemede etkin olan, canlının istekleridir ve değişim bu doğrultuda olur. Bu açıdan bakıldığında da bilgi, aslında bir adaptasyon ve değişim sürecidir. Canlıların çevreyle olan bu ilişkilerinde hangi değişiklerin başarı sağlayacağı hangilerinin ise basan sağlamayacağı, deneme-yanılma süreci ile belirlenir. Bu yolla hatalı yollar elenir, başarılı olanlar ise korunur. İnsanın bilgi serüveni de aynı şekilde ilerler. Bilimsel işleyişi de bu perspektiften ele almak gerekir. Çünkü Popper'a göre bu süreç de aslında doğruların birikmesi ile değil, yanlışların ayıklanması yoluyla ilerlemektedir. Her çözülen problem, eskisinden daha değişik bir ortamda olunmasını sağlayacağından, bu sorun durumu da sürekli değişmektedir. Popper' da bilgi bir tek sürecin, sorun çözme sürecinin ürünüdür ve insan yaratıları olan ister maddi ister manevi ya da soyut ürünler bu süreç içinde değerlendirilmelidir. Siyasi alan olan toplumsal yaşamda da tüm planlamalar bu ilkeye göre yapılmalıdır. Gelecekte sahip olunacağı düşünülen ütopik toplum hedeflerine varmak yerine, mevcut toplumdaki kötülüklerin giderilmesi için çalışılmalıdır. Çünkü bu tutum, bilginin doğal sürecine en uygun olan tutumdur. Onun öngördüğü toplum, sorun çözme için ortaya atılan önerilerin engellenmediği, bilakis teşvik edildiği bir toplumdur ve Popper, toplumun her üyesinin akılcı önerilerde bulunabileceğini iddia eder.
Seyyid Hüseyin Nasr'ın geleneksel düşüncesinin bazı temel kavramları ve din-medeniyet anlayışı

Medeniyet tarihi süreç içerisinde ilk kullanıldığı zamandan günümüze kadar anlam dünyaları açısından Batı ve Doğu'da birçok evrim geçirerek gelen bir kavram olmuştur. Medeniyet bir toplumun din, bilgi, değerler, kurumlar gibi birçok alanda dünya görüşünün yansımasıdır. Batı'da geçirdiği sürecin sonunda diğer toplumları ötekileştirip medeniyet götürülecek barbarlar olarak görmeye kadar varacak bir değişime uğrarken, Doğu'da, sömürgeci Batı'nın üstünlüğüne karşı çözüm arayışlarının en çok tartışılan kavramı olmuştur. Medeniyetlerin ve dünya görüşlerinin oluşmasında en büyük etki ise dine aittir. Geleneksel ekolün önemli düşünürlerinden Seyyid Hüseyin Nasr, Batı'nın meydan okumaları karşısında Müslümanların vereceği cevapları kendine özgü din ve medeniyet anlayışıyla karşılamaya çalışan yüksek bir sestir. Seyyid Hüseyin Nasr'a göre Batı'nın meydan okumaları zihni alanda karşılanmalıdır. Bunun yolu, Batı'nın düşünce dünyasının bütün yönleriyle kavranması ve gelenek denilen değerlerimizle problemlerin çözülmesidir.
René Guénon'da dinİ sembolizm

Bu çalışmada, Guenon'un dini semboller ve bu semboller etrafında ortaya çıkan özgün düşüncelere ilişkin görüşlerini ve onlara yüklediği anlamlar ele alınmıştır. Ona göre, dindeki sembolik ifadeler hakikate ulaşmada yegane yol gösterici konumundadır. Dini sembolizmin temel işlevi ise insanı metafizik hakikatlerin bilgisine ulaştırmaktır. Bu nedenle dini sembollere önyargıyla yaklaşmayı doğru bulmamaktadır. Dini sembollerin Tanrı'ya ve insanlara ilişkin farklı figürlerle kullanımı dini düşüncenin gelişiminde rol oynamaktadır. Dolayısıyla dinlerdeki semboller dini kültüründe aktarımında temel ilke haline gelir. İnsanların evrene ve varoluşuna dair sorgulama ve anlam arayışına katkı sağlamaktadır. Araştırmada Rene Guenon'un 'metafizik dil' olarak nitelendirdiği sembolizmini tanımak, tanıtmak ve bu konuyla ilgili düşünce yapısını felsefi bir bakış açısıyla ele alıp ortaya koymaya çalışmaktır.
Cicero'nun ahlak felsefesi

Bu çalışmanın konusu Yunan felsefesi ile Romalıların kültürel birikimini uzlaştırıp sosyal yaşam içinde mutlu insan yetiştirmeye çalışan Cicero'nun ahlak felsefesini kapsamaktadır. Ahlak felsefesi ile ilgili görüşlerinde Stoalıların tutumunu benimseyen Cicero'nun ahlak felsefesinin uzun vadedeki amacı dönemin felsefe okulları gibi gerçek mutluluğa ulaşmaktır. Cicero, mutlu olmanın yolunun erdemli olmaktan; erdemli olmanın yolunun da bilgelikten geçtiğini düşünür. Bilge insanlar, içlerinde tanrısal serpinti bulunan, aklını özgürce kullanabilen insanlardır. Akıl tanrılarla insanların ortak özelliği olup, bu akıl sayesinde insanlar ve tanrılar, doğanın her yerinde geçerli olan doğal yasa ile yönetilen dünya devletinin bir parçası olur.