turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'ye göç eden mültecilerin sosyal hayata uyum sürecinin incelnmesi: Isparta örneği

Bu çalışmanın amacı, Isparta il merkezinde bulunan mültecilerin sosyal hayata uyum süreci ile ilgili görüşlerini incelemektir. Çalışma 2014- 2015 yılı döneminde Isparta il merkezinde bulunan sığınmacılara uygulanmıştır. Araştırmanın deseni tarama deseni olup, 'Mültecilerin Sosyal hayata uyum süreci form anketi' şahsım tarafından geliştirilmiş ve geçerlik-güvenirliği teyit edilmiştir. Verilerin analizinde SPSS (16.0) istatistik paket programı ile betimsel analizler uygulanarak kişi sayısı ve ortalama yüzde değeri tablo şeklinde verilmiştir. Mültecilerin Sosyal hayata uyum sürecine ait ölçeğin alt boyutlarına ilişkin kişi sayısı ve ortalama değeri olarak; erkek mülteci sayısı 120 (%70) , Kadın mülteci sayısı 80 (%30) ve Toplam 200 (%100) mülteci olarak hesaplanmıştır. Verilerin sonuçlarına göre mültecilerin Sosyal hayata uyum süreci açısından yeterli oldukları saptanmıştır. Ayrıca bayan ve erkek mülteciler arasında anlamlı farklar olmadığı, Bayan mültecilerin eğitim durumlarının erkek mülteciler ile aynı ortalamada olduğu saptanmış. Yöneltilen ankette verdiği cevaplar da çalışma durumları bakımından ortalama değerde olduğu, erkek mültecilerin düzeyleri bayan mültecilere göre yüksek olduğu saptanmıştır. Verilerin sonuçlarına göre mültecilerin aylık gelirleri %44, 50 ve aile aylık gelirleri %45 olduğu ve bu gelirleri çalışma durumlarına göre iyileştirmeye gidilmesi gerektiği saptanmıştır. Bu mültecilerin %45'inin bir işte çalıştığı ve ailelerinin çalışma durumlarının ise %40 olduğu hesaplanmıştır.
1970 sonrası Türkiye'deki İslamcıların demokrasi algısı

Demokrasi konusu, son 150 yıldır İslam dünyasını meşgul eden konuların başında yer almaktadır. İslam dünyasının yaşadığı krizleri aşmaya dönük bir çaba olarak ortaya çıkan İslamcılık hareketi, demokrasi konusunda birbirinden farklı ve hatta birbirine zıt tavırlara sahip olmuştur. Aslında tek bir İslamcılıktan değil, zaman ve zemine göre farklı İslamcılıklardan söz etmek daha doğrudur. Çalışmada genel olarak İslamcılık beş döneme ayrılarak ele alınmaya çalışılmıştır. İslamcılığın ilk dönemi 1850'lerin ikinci yarısı ile 1924 yılları arasını teşkil etmektedir. Osmanlı İslamcılığı olarak da adlandırılmaktadır. İkinci dönem 1924 ile 1950 yılları arasını kapsamaktadır. İslamcılığın fetret devrini teşkil etmektedir. üçüncü dönem 1950 ile 1970 arasında sağcılık ve muhafazakarlıkla eklemlenmiş bir İslamcılık düşüncesinin yaygın olduğu dönemdir. Dördüncü dönem, İslam dünyasının diğer bölgelerinden gelen düşüncelerin etkin olduğu 1970 ile 1997 arası döneme tekabül eder. Beşinci dönem ise 1997 sonrasına işaret etmektedir. Tezin odak noktası İslamcılığın son iki dönemidir. İslamcılığın dördüncü dönemini teşkil eden 1970 ile 1997 arası dönemin demokrasi algısı ve 1997 sonrası dönemdeki demokrasi algısı karşılaştırılmış ve yaşanan değişme, tarihsel süreç içerisinde ele alınmaya çalışılmıştır. Demokrasi konusunda İslamcı düşüncede yaşanan değişmeler, gerek dünya çapında gerekse ülke çapında yaşanan bazı sosyal, siyasi, iktisadi vs. faktörler tarafından etkilenerek gerçekleşmiştir. Bu çerçevede İslamcılar 1970'lerde demokrasiyi bir şirk rejimi olarak nitelemekteyken, süreç içerisinde yaşanan değişim sonucu bugün demokrasinin en büyük savunuları konumuna gelmişlerdir. Yaşanan bu değişimde Ak Parti'nin önemli bir etkisi olduğu görülmektedir.
Labor process in the service sector: The case of tourism service workers in holiday villages on the southern coast of Turkey, 1980-2012

Bu tez Manavgat ve Fethiye 'daki kitle turizmine yönelik tatil köylerinde çalışan turizm hizmet işçilerinin istihdam ve çalışma şartlarını araştırır. Tatil köylerinin işyeri ve üretim yeri olma özelliklerini vurgulayarak buralarda gerçekleşen hizmet üretim ilişkilerini işçilerin bakış açısından inceler. Marksgil Emek Süreci Teorisini kullanarak, hizmet sektöründeki endüstrileşme temayülünü ortaya koymayı hedefler. Böylece, gelişen bir ülkede hızla büyüyen bir sektör içinden, hizmet sektöründe sermaye-emek ilişkilerini anlamaya katkı sunar. Bu çalışma tatil köylerindeki turizm hizmetlerinde görülen endüstrileşmenin, turizm firmalarının 1990'lı yılların ortalarında pazarlama stratejilerinde yaptıkları değişiklik sonucu yükselen rekabetin bir unsuru olduğunu savunur. Bahsi geçen değişim sonucunda sermayenin emek üzerinde uyguladığı kontrol yöntemleri, istihdam ve çalışma kosulları, işçilerin becerileri ve vasıflarıyla isçilerin sermayenin artan baskısına verdigi tepkiler bu çalışmanın ana konularıdır. Bu bağlamda bu tez, hizmet sektörünün ekonomide ağırlığının arttığı ve esnek üretimin yaygınlaştıgı bir dönemde, sermayenin emek üzerindeki kontrolünü yoğunlaştırıp çesitlendirirken emeğin de farklı biçimlerde sermayeye direnmeye devam ettiğini savunur. Sermaye ve emek arasindaki bu ilişki yapısall karşıtlık içinde sürer. Tez işyerleri olan tatil köylerinde yapılan etnografik saha araştırmasına dayanır. Araştırma bir yandan hizmet işçileri ile gerçekleştirilen derinlemesine mülakatları, bir yandan da bu tatil köylerinden birinde iki aylık bir formel çalışma hayatının da yer aldığı katılımcı gözlem metodunu içerir.
The cultural transformation of Yeldeğirmeni neighborhood

İstanbul Kadıköy ilçesinde bulunan Rasimpaşa Mahallesi, bilinen adıyla Yeldeğirmeni, mekansal, sosyal ve demografik bir dönüşümden geçiyor. Tarihi yapısını korumuş ve Kadıköy'ün merkezinde, ulaşım arterlerine yakınlığı ile bilinen Yeldeğirmeni mevkiindeki dönüşümün İstanbul'un benzer mahallelerinde süregiden soylulaştırma süreçlerinden ve diğer kentsel dönüşüm/yenileme projelerinden farklı bir seyir izlediği gözlemlenmektedir. Bu araştırma Yeldeğirmeni'nde yaşanan dönüşümü belirleyen faktörleri bulmak ve diğer alanlardaki dönüşümden farklılaşan yönlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaç çerçevesinde soylulaştırma literatürüne referans ve yeni kültürel orta sınıfın değişimdeki rolü tartışılacaktır. Yeldeğirmeni'nde yaşanan dönüşümün hızlanmasında en önemli etkenlerden biri Kadıköy Belediyesinin sivil toplum kuruluşları ile ortak yürüttüğü Yeldeğirmeni Yenileme Projesi olduğu gözlenmektedir. Bu proje, yerel yönetimler tarafından yürütülen diğer yenileme projelerinden farklı olarak mekanın tarihsel özelliklerinin korunmasını, mahalle kültürünü yenilenerek yaşatılmasını, ve sanatsal faaliyetlerin desteklenmesini önüne koyarak mahalle canlandırma projesi olarak tasarlanmıştır. Öte yandan mahallede artan sanatçı nüfusu ve özellikle yabancı öğrencilerin yerleşmesi ile mahallenin mekansal organizasyonunda değişiklikler gözlenmeye başlanmıştır. Ancak bu değişiklikleri önce Kadıköy, sonrasında ise İstanbul'un diğer alanlarında süregiden değişikliklerden ayrı değerlendirmek mümkün görülmemektedir. Özellikle Taksim ve İstiklal Caddesi civarında yaşanan değişim ve dönüşüm, Gezi Parkı direnişi ve bu direnişten sonra ortaya çıkan sosyal ve siyasi atmosferin Yeldeğirmeni'nde yaşanan dönüşümde de etkili olduğu görülmektedir. Buradan hareketle, farklı dinamiklere sahip bu alanın çalışılmasının İstanbul'in tarihi alanlarında yaşanan dönüşümün daha iyi anlaşılmasını sağlayacağı iddia edilmektedir.
Yerel yönetimler ve kültür kültürel belediyecilik kapsamında Büyükçekmece belediyesi: (2014-2018) örneği

Kültür, bir insanın hayatındaki inançları, örf ve adetleri, gelenekleri, değerleri, kuralları, bilgi ve becerileri, bulunmuş olduğu çevreden veya toplumdan kazanmış olduğu alışkanlıklardır. Kişinin kültürü kendi hayatıdır. Her hayat bireysel kültürü, bireylerden oluşan ortak kültürde toplumsal kültürü yansıtır. Bireyin, toplumun, kurum ve kuruluşların, devletlerin kendine özgü kültürleri vardır. En çekirdek kültür olan bireyin kültürü devletlerin kültürünü oluşturur. Dünyadaki birçok sorun birey, toplum ve devletlerin kültür sorunudur. Dünyanın belirli bölgelerinde açlık ve sefaletin olması, savaşların olması, iç karışıklıkları eksik olmaması bilinçsiz oluşan kültürden ve eğitimsizlikten kaynaklanmaktadır. Bu manada merkezi iktidarların eğitim ve kültürel alandaki çalışmalara önem vermesi gerekmektedir. Merkezi iktidarın yetersiz kaldığı alanlarda halka en yakın kuruluşlar olarak mahalli idarelere, özellikle özerk bütçeye sahip belediyelere de görevler düşmektedir. Türkiye'deki belediyelerin yürüttüğü eğitim ve kültür hizmetlerinin başarısı; bu hizmetlerin tüm hizmetler içinde taşıdığı önem ve belediye başkanlarının entelektüel yapıları ile de yakından ilgilidir. Kültür ve sanata karşı ilgisiz, eğitimin birey ve toplum için ne derece mühim bir hizmet dalı olduğunun bilincine ulaşamamış bir başkanın yönetimindeki belediyeler, kuşkusuz ki söz konusu hizmetleri ihmal edeceklerdir. Yerel yönetimler bulundukları mekanı etkileme potansiyeli en yüksek kurumların başında gelmektedir. Bu sebeple yerel yönetimler eşitlik ve tarafsızlık göz önünde bulundurarak, yerel alt kültürleri yok saymadan faaliyetleri gerçekleştirmelidir.
Sosyal bilimler metodolojisinde bir yaklaşım olarak pragmatizm

Bu tezin ana konusu, pragmatizmin neliğini tahlil etmek, bir yaklaşım olarak sosyal bilimler metodolojisindeki yerine ve önemine işaret etmek, pragmatizmin pozitivizm ve hermeneutiğe alternatif bir yaklaşım olarak kullanılabileceğini göstermek ve buradan hareketle pragmatist bir sosyal araştırmanın imkanını sorgulamaktır. Pragmatizm, Batı sosyal bilim geleneğinde pek fazla önemsenmemiş, metodolojik tartışmalarda faydalanılabilecek bir yaklaşım olarak yer almamış, pozitivizm ve hermeneutik kadar değer görmemiş, yanlış bir biçimde rölativizm ve irrasyonalizm gibi anlayışlarla birlikte ele alınmış ve metodolojik yönlerinden ziyade politik sonuçları itibarıyla gündemde olmuştur. Türkiye'de ise, pragmatizm temelde politik bir tutum olarak öne çıkmış, oportünizm ve çıkarcılıkla özdeşleştirilerek aktarılmış ve sıklıkla faydacılıkla karıştırılmıştır. İşte, bu nedenle, tezimizin ana amacı, öncelikle pragmatizmin doğru anlaşılmasını sağlamak ve tüm bu olumsuz yakıştırmaların dışında, sosyal bilimler metodolojisinde, özellikle de sosyolojik metodolojide öne çıkan problemlerin çözümünde yararlanılabilecek bir yaklaşım olarak kullanılabileceğini ortaya koymak, nicel ve nitel araştırmaları bazı yönlerden birleştiren, bazı yönlerden de onlardan özgül niteliklerle ayrışan pragmatist bir sosyal araştırma tasarımının da geliştirilebileceğini göstermektir. Bu çerçevede, tezimizde, ilk olarak, pragmatizm faydacılıktan ayrıştırılarak aktarılmış ve pragmatizmin ne olduğu kadar ne olmadığı da gösterilmeye çalışılmıştır. Ardından pragmatizmin temel içerimleri üzerine detaylı bir irdeleme sunularak genel bir pragmatist yaklaşımın sınırları belirginleştirilmiştir. İkinci olarak, pragmatizmin sosyal bilimler metodolojisinde bir yaklaşım olarak kullanılabileceği iddiasından hareketle, sosyal bilimlerde pozitivizm-hermeneutik düalizminden kaynaklanan metodolojik problemlerin çözümünde ne tür katkıları olabileceği gösterilmiştir. Üçüncü olarak ise, tezimizde, Dewey'in sosyal araştırmaya dönük değerlendirmelerinden yola çıkılmış, nicel ve nitel araştırmalara alternatif ve yeni bir pragmatist sosyal araştırma taslağı tartışılmıştır. Son tahlilde, bu tezde, pragmatizmin sosyal bilimler metodolojisinde, bilhassa da sosyolojik metodolojide pozitivizm ve hermeneutiğin dışında bir yaklaşım olarak kullanılabileceği kanıtlanmıştır.
'Sevdalinka' ve 'İnsanlık ayağa kalk' romanlarında Bosna Savaşı'nın izlerinin oluşumsal yapısalcı eleştiri yöntemiyle incelenmesi

Nedeni her ne olursa olsun 'savaş' olgusu toplumsal ve bireysel anlamda yaralayıcı, travmatik, kaotik ve kötücül sonuçlar yaratır. Bu sonuçların izleri nesiller boyu atlatılamayan korkular ve iyileşmeyen yaralar bırakır. Bu denli etkili bir olgunun da tarih kadar edebiyat, sosyoloji, psikoloji, sanat ve sinema gibi insan ve toplumu ele alan alanların konusuna dahil olması kaçınılmazdır. 20. yüzyılın en büyük savaş trajedilerinden biri olan Bosna-Hersek Savaşı da bu anlamda şiir, sinema, müzik, roman gibi birçok alanda konu edilmiştir. Bosna'da yaşanan insanlık dışı uygulamalar ve vahşet edebiyat ve özellikle de romanlar aracılığıyla ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Bosna-Hersek gerek tarihsel geçmişşi nedeniyle gerekse Müslüman kimliğiyle Türkiye'de her zaman yakından takip edilen ve ilgilenilen bir toplum olmuştur. Dolayısıyla Bosna-Hersek'te yaşanan trajedi Türkiye'de siyasal, ideolojik, politik ve kültürel açılardan ele alınmıştır. Bu çalışmada, günümüz Türk edebiyatında, roman ve öykü sahasında eserler veren farklı bakış açılarındaki, Hümanist ve İslamcı-Muhafazakar iki yazarın, Ayşe Kulin ve Ali Erkan Kavaklı'nın, seçilen eserleri, 'Sevdalinka' ve 'İnsanlık Ayağa Kalk' incelenmiş ve bu eserlere yansıyan Bosna-Hersek Savaşı ve sonrasındaki gelişmeler, Lucien Goldmann'ın 'Oluşumsal Yapısalcı Eleştiri' yöntemine göre irdelenmiştir. Bu irdelemede ayrıca savaşın daha iyi anlaşılabilmesi için Bosna-Hersek Savaşı'nın tarihsel, toplumsal, ideolojik ve kültürel temelleri hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmada Bosna trajedisi 'Hümanist' bakış açısı ile 'İslamcı-Muhafazakar' bakış açısı çerçevesinde irdelenmiş, Bosna-Hersek sorununun ortaya çıkış nedenleri ve yaşananlar hakkındaki yaklaşımları açıklanmaya çalışılmıştır.
Ahlaki bir direniş olarak küresel antikapitalist hareket: Dünya Sosyal Forumu örneği

Bu çalışma ile küresel antikapitalist hareketin merkezi etkinliği olan Dünya Sosyal Forumu'nun, ahlaki eylemin nitelikleri bakımından betimlenmesi amaçlanmıştır. Toplumsal hareketler kavramsal, tarihsel ve teorik olarak ele alınmış, ahlaki eylemin bugün küresel düzeyde etikçilerce genel kabul gören nitelikleri, hareketler ve etkinlikleri bu nitelikler bakımından incelenebilecek biçimde analiz edilmiş ve hareketler ile etkinliklerinin söz konusu nitelikler bakımından nasıl ele alınabileceği açıklanmıştır. Büyük oranda kapitalist kuruluşlarca finanse edilmesi dolayısıyla ahlaki bir eylem olmadığını ileri sürdüğümüz Dünya Sosyal Forumu, ahlaki eylemin nitelikleri bakımından belge inceleme modeli ile araştırılmış, bu süreçte belgeleri metinler oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi ölçüt örnekleme yöntemiyle oluşturulmuş, veriler ise betimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma çerçevesinde, Dünya Sosyal Forumu'nun ahlaki eylemin hiçbir niteliğini taşımadığı, başka bir deyişle ahlaki bir eylem olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Yerel gazeteler ışığında Aydın'da sosyo-ekonomik ve siyasi hayat 1956-1960

Bu çalışma Demokrat Parti döneminde Aydın'da sosyo ? ekonomik ve siyasi yaşa-ma bir nebze de olsa ışık tutmayı hedeflemiştir. Daha önce benzeri bir çalışma yapılma-masının konunun ehemmiyetini artırdığını düşünmekteyiz. Çalışmada Demokrat Parti ik-tidarının yalnızca 2. yarısı yerel gazeteler ışığında incelenebilmiştir. Dolayısıyla Demokrat Parti iktidarının ilk yarısı ve daha fazla ayrıntı, incelenmeyi beklemektedir. Dönemin belediye başkanıyla ve dönemin CHP üyesi sonraki dönemin CHP Aydın senatörü ile söyleşi yapılmış olmasının çalışmamızı zenginleştirdiği kanaatindeyiz. Tezimizde yerel ga-zetelerin haberleri esas alınmıştır. Dolayısıyla çalışmamız Aydın'da çıkan gazetelerde yayımlanan haberler tasnif edilerek gerçekleşmiştir. Tasnifte iki temel başlıktan biri sosyo ? ekonomik yaşam iken diğeri siyasi yaşam olarak belirlenmiştir. Çalışmamız neticesinde, hem dönemin Aydınında hem Türkiyesinde ele alınan konularda, belirgin bir iyileşmenin gerçekleştiği gözlemlenmiştir. Ancak bu dönemde yaşananlar, hükümetlerin dış politikada ne kadar dikkatli kararlar vermeleri gerektiğini bir kere daha göstermiştir. Çalışmamızda tarafsız bir tutumla o dönemde hükümet yanlısı bir gazeteyi ve hüku-met yanlısı yayın yapmayan bir gazeteyi karşılaştırdık. Ayrıca yine aynı amaç doğrultusunda o dönemin iktidar partisi belediye başkanı ve o dönemin ana muhalefet partisi üyesi ile söyle-şilerde bulunuldu.
The Production of primetime soap operas from the viewpoint of scriptwriters

öz SENARYO YAZARLARININ GÖZÜYLE YERLİ SOAP OPERALARIN ÜRETİM SÜRECİ Yanardağoğlu, Eylem Yüksek Lisans, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Dr. Helga Rittersberger-Tıhç Eylül 1999, 168 sayfa Bu çalışma Türkiye'de özel televizyonlarda yayınlanan yerli dizilerin üretim sürecini senaryo yazarlannın gözünden incelemiştir. Tez 'Türk televizyonlarındaki bu dizilerin yaratıcıları kimler' gibi basit bir meraktan yola çıkmış ve üretim sürecinin içindeki doğrudan eyleyenler olarak senaryo yazarlarını konu etmiştir. Üretenlerin gözüyle medya yapısının ele alındığı bu çalışmada üretenleri kendi sözleriyle anlamak hedeflenmiş ve mülakat tekniği kullanılmıştır. Bu tez, 'Kültürel Çalışmalar'ın, kültürün, içinde üretildiği ve tüketildiği sosyal ilişkiler bağlamında ele alınması gerektiği savma dayanmaktadır. Buna göre, 17-25 Mayıs 1999 tarihleri arasında İstanbul'da 17 senarist ve yapımcıyla toplam 11 mülakat gerçekleştirilmiştir. Mülakatların sonuçlan sırasıyla, örgütsel, kurumsal, kültürel ve bireysel olmak üzere dörtlü bir sınıflandırmada incelenmiştir. Çalışmanın öne çıkan sonuçlan arasında, senaristlerin mesleki kodlar geliştiremedikleri, yapımcı- yazar ve danışmanlardan sonra hiyerarşinin en altmda geldikleri ve mesleki birliklerinin olmadığı sayılabilir. Medya karşı konulması güç bir çark olarak görülürken, şu anki televizyon kültürü varoş kültürü olarak değerlendirilmektedir. Çalışmada aynca, özel kanalların hala bir yayın politikası oluşturamadıklan, tamamen rating sistemine göre işleyen televizyonun eğlencenin yam sıra toplumda eğitici bir görevi olması gerektiği de ortaya çıkmıştır. Türkiye'ye özgü bir form olarak ortaya çıkan yıldız-şarkıcı diziler yapım sürecinin iki farklı işleyişinden birini oluşturmaktadır.
Hollanda'da Türk sivil örgütlenmesi ve Türkevi örneği

HOLLANDA'DA TURK SİVİL ÖRGÜTLENMESİ VE TURKEVI ORNEGI Bu çalışmanın konusu Hollanda'da yaşayan Türkler tarafından kurulan sivil toplum örgütleridir. Gözlemlerimiz, Hollanda'daki sivil Türk örgütlerinin siyasi/ideolojik, dini, konjonktürel ve sosyal/kültürel amaçlı olmak üzere dört farklı genel amaç temelinde kurulduklarını göstermektedir. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak Hollanda'da yaşayan Türkler tarafından kurulan sivil toplum örgütlerinin genel yapı ve özellikleri değerlendirilmiş, ikinci bölümde ise çalışmanın örneklemi olan Türk evi sivil toplum örgütü sosyal ve kültürel değerler bakımından incelenmiştir. Bu çalışmanın bir sonucu olarak, Hollanda'da yaşayan Türklerin Türk kimliğini koruma, geliştirme ve sürdürme konusunda yüksek beklentilerinin olduğu saptanmıştır. Başlangıç dönemlerinde, Türkiye'deki siyasi-ideolojik akımların uzantısı olarak şekillenen sivil örgütlenmesinin bugün bu özelliğinden giderek uzaklaşma eğilimi göstererek, daha çok, sosyal/kültürel amaçlı örgütlenmeye yöneldiği tespit edilmiştir.
Kentleşme sürecinde tüketim: Antalya semt pazarları örneği

Tüketim geçmişşten günümüze varlığını devam ettiren bir olgudur. İnsanlar mal ve hizmetleri tüketerek öncelikle yemek, içmek, barınmak ve güvenlik gibi temel fizyolojik ihtiyaçlarını karşılarlar. Ancak sosyo-ekonomik alanda meydana gelen değişimler zaman içinde 'tüketim'e farklı bir boyut daha kazandırmıştır. Toplumsal değerlerin metalaşması, bireylerin tüketim alışkanlıklarında rasyonellikten uzaklaşması ve tüketim kültürünün her geçen gün yaygınlaşması tüketim olgusunda meydana gelen değişimleri hızlandırmıştır. Endüstrileşme ile birlikte üretimdeki artışlar, beraberinde tüketim artışlarını da getirmiştir. Tüketim, sadece fizyolojik ihtiyaçları gidermeye yönelik bir aktivite olmaktan çıkmış, insanların yaşamlarının ve yaşam tarzlarının şekillenmesinde de rol oynamaya başlamıştır. Bu çalışmada tüketimin Türkiye'de sosyo-ekonomik açıdan değişen görünümünün ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma genel olarak, kavramsal, kuramsal, tarihsel ve ampirik olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır.
Toplumsal değişim ve kuşaklararası ilişkiler

Toplum düzenleri, varlıklarını devam ettirebildikleri sürece teknoloji ideolojisarmalı içinde, değişme ve gelişme gösterirler. Bu değişimle en ilkel toplumlardan en gelişmiş toplumlara doğru yol alınmış, içinde bulunulan dönemin şartlarına göre bireysel davranışlar şekillenmiştir. Toplumsal değişim kavramı, ortaya çıkan yeni ihtiyaç ve problemler karşısında, toplumsal yapılarda ve insan ilişkileri ile davranış kalıplarındaki farklılaşmayı temsil etmektedir. Toplumsal değişmenin öznesi, sadece toplum değil aynı zamanda bireydir. Bireyi çevreleyen sosyal yapının, sosyal ilişkilerin, kurumların, kültürün değişmesiyle, bireysel roller değişir ve toplumun üyeleri mutlu, huzurlu ve güvenli hissedebilmek için buna uyum sağlamak zorunda kalır. Kısacasıtoplumsal değişim, bir anlamda bireysel değişmeyi temsil eder ve her yapıya nüfuz ettiği gibi toplumun en küçük kurumu olan aile içi ilişkileri de etkilemektedir. Aile içerisindeki her bireyin içine doğduğu toplumdaki hakim değerler, kişisel istek, beklenti, ihtiyaç ve düşünceleri farklılaştırır. Bilhassa teknolojik gelişmeler sayesinde, sosyal ve kültürel yapıya nüfuz eden değişme, iki nesil arasında kişisel ve toplumsal değer yorumlamasını farklılaştıracak kadar hızlı ilerlemektedir. Yeni bir kuşakla beraber toplumun genel karakterinde meydana gelen değişmeler, gençler ve yaşlılar arasında uyuşmazlık, aile içi ilişkilerde çatışma yaratmaktadır. Bu araştırmanın amacı, toplumsal değişim kavramını sosyolojik temellerineodaklanarak irdeleyip, kuşaklar arası ilişkilere nasıl etki ettiğini ortaya koymaktır. Bu araştırmada, toplumsal değişim açısından kuşaklar arası çatışmaya sebep olan etkenleri ve ortaya çıkan problemleri tespit etmek, bilimsel veriler göz önünde bulundurularakgenç ve yaşlı kuşağın beklentileri belirlenmek istenmiştir. Söz konusu çatışmanınyaşanmaması veya en aza indirilmesi için alınması gereken tedbirlerin neler olabileceği analiz edilmeye çalışılmıştır.
Yetiştirme yurdundan ayrılan kız çocuklarının toplumsal uyumuna ilişkin bir araştırma

Bu araştırmanın amacı; Çocuk Esirgeme Kurumu'na bağlı yetiştirme yurtlarında yetişmiş olan kız çocuklarının, kurum tarafından kendilerine sağlanmış olan bireysel ve toplumsal gelişme imkanlarını inceleyerek, toplumsal hayatta karşılaştıkları uyum problemlerinin neler olduğunun ortaya çıkarılmasıdır. Araştırma tarama modelindedir. Örneklem olarak Van Kız Yetiştirme Yurdu alınmıştır. Veriler; kuramsal çerçevede, konu ile ilgili kaynakların incelenmesinden, uygulamada ise, kapalı ve açık uçlu olarak hazırlanan anket sorularıyla elde edilmiştir. Anket; bireysel özellikler, yetişme şekli, yeterlilikler, beklenti ve önerileri kapsayacak şekilde düzenlenen 64 adet sorudan oluşmaktadır. Anket sorulan yüzde hesaplamalarından yararlanılarak değerlendirilip yorumlanmıştır. Bu araştırmanın, sosyal hizmet kurumlarının verimliliğinin arttırılmasına ve bu alanda yapılacak diğer çalışmalara katkısı olacağına inanılmaktadır.
Virtualization of design and production

VE ÜRETİMİN SANALLAŞTIRILMASIBaşar ErdenerGrafik Tasarımı Yüksek Lisans Programı Danışman: Yard. Doç. Dr. Mahmut MutmanTemmuz, 2006Bu çalışma, tasarım ve üretim teknolojilerindeki son gelişmeleri göz önüne alarak, ürünlerinanlamlarını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Ürünlerin kullanım, değişim ve gösterge değerleri, tüketim mantığı içinde, ilgili örnekler vasıtasıyla araştırılmakta ve sorgulanmaktadır. Teknolojideki en son gelişmelerin bir sonucu olarak seri uyarlama, pazardaki ürünlerinanlamları ve sunumları üzerindeki etkileri bağlamında tartışılmaktadır. Bunun yanı sıra, bilgisayar destekli tasarım ve üretim metodlarının, üretim biçimlerine olan etkisi ve bu etkininkarşılaştığımız ürünlerin sunumlarına olan yansımaları irdelenmektedir