turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel ve kırsal yaşamda çocuk emeğinin kullanımı üzerine bir çalışma: Van örneği

Bu çalışma, Van'ın kırsal ve kentsel alanında çocuk emeğinin hangi şekillerde kullanıldığını ortaya koymak amacıyla tasarlanmıştır. Araştırmanın temel iddiası, her türden çalışmanın çocuklar için zararlı bir süreç olduğudur. Çocuk emeğine ilişkin birçok araştırma yapılmasına karşın ev içinde yaygın bir şekilde kullanılan ücretsiz çocuk emeği ile ilgili çalışmalar, literatürde büyük bir eksikliğe sahiptir. Bu açıdan Van ili üzerinden ücretli ve ücretsiz çocuk emeğinin bir tablosunu çıkarmak amaçlanmıştır. Kırsal alanda ev içinde çalışan çocuklarla 741 anket yapılmıştır. Kent merkezinde ise farklı çalışma alanları ve farklı iş kollarında çalışan 10 çocukla görüşme yapılmıştır. Elde edilen veriler; ''sosyo-demografik ve ekonomik özellikler'', çalışma koşulları ve riskler'', ''okul deneyimleri ve gelecek beklentileri'' şeklinde ana başlıklar altında analiz edilmiştir. Çalışmanın sonucunda görülmüştür ki; kırsal alanda ev içi işlerde yoğun olarak çalışan çocuklar için bu durum olumsuz etkiler barındırmaktadır. Fiziksel ve psikolojik olarak kendilerini zorlayan işlerde çalışmaları, hem okul hem de gelecek beklentilerini de olumsuz etkilemektedir. Kent merkezinde ücretli olarak çalışan çocuklar için de aynı durum söz konusudur. Çalıştıkları alanlar ve iş türleri birçok risk ve tehlikeyi içinde barındırmaktadır. Ücretli çalışma, bazı çocukların okulu bırakmalarına neden olmuştur. Bir kısmı ise okul ve çalışmayı bir arada götürmektedir. Her iki durum da başarı ve gelecek beklentilerini önemli derece de etkilemektedir. Kentsel ve kırsal alanda çalışan çocukların ailelerinin çoğu, düşük gelire sahip ve eğitim düzeyleri düşük ailelerdir. Bu durum çocukların çalışmasında son derece önemli bir etkendir.
Gelenekselden modernizme kentleşme

Kentleşme olgusu sanayileşme ve modernleşme ile birlikte anılagelmiştir. Çok kere sanayileşmişliğin ve modernliğin bir ölçütü olarak değerlendirilmiştir. Sosyoloji teorilerinde kentleşme ele alınırken gelenekselliğe vurgu yapılmaktadır. Geleneksel özellikleri üzerinde barındıran ve aynı zamanda modernleşmenin dışında da kalamayan Kütahya bu bakımdan öneme haizdir. Zira Kütahya geleneksellikten izler taşısa da modernleşme yönünde ilerlediği, kentleşme ve modernleşme sürecinde aldığı mesafeden anlaşılmaktadır.
Çin'de kadın imgesi

ilkel çağlardan bugüne kadar pek çok evrim geçirmiştir. lkçağlarda, toplumda, egemenliğin ve söz hakkının kadınlara ait olduğu görülmektedir. Bu anaerkil yapı, zamanla, yerini egemenliğin erkeklere ait olduğu ataerkil yapıya bırakmıştır. Kadın, bu ataerkil yapıyla birlikte, toplumda ikinci sınıf olarak kabul edilmeye başlanmış ve saygınlığınıyitirmiştir. Pek çok ataerkil toplumda olduğu gibi, geleneksel Çin toplumunda da durum farksızdır. Aile içinde hiçbir söz hakkına sahip olmayan ve mülkiyet hakkından yoksun bırakılan kadınlar, yüzyıllar boyu dışlanmış, aşağılanmış ve yok sayılmışlardır. Geleneksel Çin toplumu, Konfüçyanist öğretilerin hüküm sürdüğüerkek egemen bir toplum olmasındandır ki, kadına hak ettiği değerivermemiş, onu, belirli kalıplar içine koyarak, görünmez bir varlık olarak nitelemiştir. Eğitim hakkından yoksun bıraktığı kadına, pek çok kısıtlama getirmiş ve koyduğu kurallarla, kadının yaşam alanını evlesınırlandırmıştır. Çin kadınının, toplumda sosyal bir statü ve kişisel başarıkazanmasının tek yolu anneliktir. Kadından beklenen en önemli şey, ailenin soyunu devam ettirecek, sağlıklı erkek çocuklar dünyayagetirmektir. Geleneksel Çin toplumu, erkek çocuklarına, daima kız çocuklarından daha yüksek bir değer vermiş ve bunu, uyguladığı pek çok gelenekle açıkça göstermiştir. Kadınlar, daha küçücük bir kız çocuğuyken, acımasız geleneksel uygulamalara tabi tutulmuşlardır. Ayak bağlama geleneği adı verilen bu uygulamayla, ayakları sıkı sıkıya bağlanmış ve bir ömür boyu sakatbırakılmışlardır. Erkekler, böylelikle, kadınların üzerinde daha kolayhakimiyet kurmuşlardır. Bir toplumun gelişimi ve ilerlemesi için, erkeğe olduğu kadar, kadına da ihtiyaç duyulduğu gerçeği yüzyıllardır göz ardı edilmiştir. Ancak, kadınlar, tüm bu baskılara ve olumsuzluklara rağmen, değerlivarlıklarıyla bütünün yadsınamaz bir parçası olmuşlardır.
The AKP's delirious spaces: Enjoying the notions of construction and architecture in neoliberal Turkey

2011 genel seçimleri öncesinde, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Kanal İstanbul projesini - veya daha çok bilinen adıyla 'çılgın projeyi' - kamuoyuna duyurmasının ardından, toplumun birçok kesiminde taşkın bir ruh hali kendini gösterdi. Fiziksel coğrafyayı radikal bir şekilde değiştirme tahayyülüne istinaden, 'çılgın proje' son birkaç yıldır Türkiye'de inşaat sektörünün içinde bulunduğu taşkınlık halini temsil edici niteliktedir. Bu tez, AKP hegemonyasının mekansal ve günlük hayatı düzenliyici pratikler üzerinden nasıl kurulduğuna odaklanıyor. Bu araştırma dahilinde, toplumsal fantazinin rolü mimari ve inşaat kavramlarının algınalışı üzerinden tartışılıyor. Yine bu doğrultuda, cumhuriyetin kuruluşundan itibaren güncelliğini koruyan 'Batı'yı yakalama' olgusu neoliberal bir arka planda yeniden sorunsallaşırılıyor. Konunun söylemsel boyutunun yanı sıra, hazzın rolü Lacancı psikanaliz ve ilgili kavramlar doğrultusunda tez boyunca irdeleniyor.
Motivational dynamics of suicide terrorism: Organizational and individual perspectives

Bugüne kadar intihar terörizmi ile ilgili yapılmış araştırmaların ne sayısı ne de derinliği yeterli seviyede değildir. İntihar terörizmi terörizmin kendisi kadar eski bir hadise olsa da intiharterörizmi genel terörizm hakkında yapılan çalışmalar dahilinde bir alt başlık olarak değerlendirilmiştir. İntihar saldırıları olaylarında görülmekte olan yükselen trend ve bu saldırılar yoluyla yaratılan büyük zararlar sonucunda intihar saldırılarının sebepleri, ne gibi gruplar ve kişiler tarafından kullanıldığı ve hükümetlerin hangi önlemleri alması gerektiği soruları daha çok sorulmak zorunda kalınmaktadır. Bu sorulara cevap vermek amacıyla yapılan bazı çalışmalar intihar terörizmini besleyenkaynakta ne gibi motivasyonlar olduğunu araştırmak üzere yapılmıştır. Ancak şu ana kadar gerçekleştirilen çalışmalar motivasyon konusuna bakışlarında kendilerini ya organizasyonelya da bireysel açılar ile kısıtlamıştır. Bu çalışmanın hipotezi intihar terörününmotivasyonlarını anlamak yolunda sadece birkaçı ile kısıtlanmanın gereksiz olduğudur. Bu hipotezi test etmek için intihar saldırılarını yoğun olarak kullanan iki hareket incelenmiştir. Bunlar Tamil Eelam Özgürlük Kaplanları ve Islami Direniş Hareketi'dir. Bu iki grup hem organizasyon içi motivasyonları hem de bu organizayonların üyelerinin motivasyonlarınıirdelemek amacıyla derinlemesine incelenmiştir. Bu çalışmanın sonuçları intihar terörizmini anlamada hem organizasyonel hem de bireyselmotivasyonların geçerli ve önemli olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak intihar terörizmininhem organizasyonel hem de bireysel motivasyonlar ile beslenen bir eylem olduğu önerilmektedir. Dahası bu motivasyonların birbirleri aralarında da etkileştikleri gözlenmiştir. Organizasyonlar mantıklarını stratejik amaçlar üzerine inşa ettikleri halde bireylere ve dolayısıyla bireysel motivasyonlara muhtaçtırlar, ve aslında bunları en etkili şekilde istismaretmektedirler. Diğer taraftan göreceli mahrumiyet, aşağılanma ve öç alma duyguları bireyleri kendi hayatlarını halkları için feda etmelerine sevk etse de, organizasyon tarafından sağlananteşvik, eğitim ve planlama bir bireyin intihar saldırısı gerçekleştirebilmesi için zorunludur.
Belçika Flaman Bölgesi siyasi partilerin çokkültürlülük programları

Bu tez çalışmamızda, üniter bir devlet olarak kurulan Belçika'nın kendi içerisinde var olan ırk, dil ve kültür farklılıklarından dolayı Federal bir devlete dönüşmesi incelenmektedir. Genel olarak Avrupa ve Belçika'daki çokkültürlülük yapısına değinilmiştir. Belçika'daki yerel azınlıklar esas alınmayıp 1960'lı yıllarda Müslüman ülkelerden gelen işçi göçleri ile Belçika toplumunda oluşan Müslüman azınlık grupları üzerinde durulmaktadır. Tezimizde Belçika'nın sadece Flaman bölgesi ele alınacaktır. Çokkültürlü bir toplum yapısına sahip Flaman bölgesinde aktif sekiz siyasi partinin yaşayan azınlıklara yönelik politikalarına bakmaya çalıştık. Bu partilerin entegrasyon, göç, aile birleşimi ve İslam hakkındaki görüşlerine yer verdik. Özellikle sol ve sağ partilerin çokkültürlülük hakkındaki düşüncelerini argümanlarıyla birlikte karşılaştırdık. Siyasi partilerin görüşlerinde, parti programları ve parti üyeleriyle yapılan röportajlar temel alınmıştır.
Subjective social status and perception of inequality: A cross-national study

Bu çalışma gerçek eşitsizlik ile eşitsizlik algısı arasındaki anlamlı farkı göstererek, (1) kişinin kendi toplumunda eşitsizliğe ilişkin görüşünü ve (2) kendi öznel sosyal konumunu oluşturan faktörleri incelemektedir. Bu araştırma, Norveç, Ukrayna, ABD ve Türkiye olmak üzere dört örnek ülke için uluslararası bir anket verisi kullanmaktadır. Söz konusu örneklem ülkeleri, eşitsizliğin istatistiksel olarak hesaplanması ile algılananeşitsizliğin öznel raporları arasındaki fark açısından çeşitlilik göstermektedir. Bu ampirik çalışma, (1) eşitsizliğin algılanması veya yanlış algılanması ve (2) görecelitoplumsal konumla ilişkili faktörleri ve yanlılıkları ortaya çıkarmak için iki analitik modelgeliştirir. Bu tezin bulguları, eşitsizliğin algısının siyasi önyargılarla ilişkili olduğunu, öte yandan öznel sosyal statünün büyük ölçüde nesiller arası hareketliliğin algılanmasıylaşekillendiğini göstermektedir
Yeniliği yaşarken yenilenmeyi savunmamak: Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi öğrencileri üzerine etnometodolojik bir deneme

Bu çalışma, ülkemizde gelenek ve yenilik tartışmasını, Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde öğrenim gören öğrenciler üzerinde inceleme amacı taşıyan bir gündelik hayat denemesidir. Geleneksel dini dünya görüşü ile modern dünya davranış tarzları, yapıp-etme biçimleri arasında gündelik hayatta ortaya çıkan çatışma birçok tartışma teşkil etmektedir. Amacımız geleneksel zihne sahip bireylerin yenilenmeyi kabul etmemelerine rağmen gündelik hayatlarında yeniliği yaşamalarının altında yatan sebepleri ortaya koyarak modern dönemde var olan geleneksel söylem ile modern eylem arasındaki çatışmayı somut olarak açımlamaktır. Bu sebeple, bu ana tartışmanın öğrenciler üzerinden değerlendirilmesi ve somut örneklerinin verilmesi çalışmamız açısından önemlidir. Bu çalışma Giriş ve iki Bölümden oluşmaktadır. Giriş Bölümünde çalışmamızın amacı, önemi, yöntemi, sınırlılıkları, kapsamı ve güçlükleri işlenmiştir. Birinci Bölüm'de Etnometodoloji ve din ilişkisi ele alınmış; Gelenekçilik, Modernizm ve İslami Modernizm gibi zihniyet tipolojileri üzerinden mevcut dini dünya görüşleri ortaya koyulmuştur. İkinci Bölümde teorik olarak Birinci Bölüm'de ele alınan konu Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi öğrencileri üzerinde örneklendirilmiştir. Öğrencilerle yapılan derinlemesine mülakatlar ile söylem-eylem çatışmasının sebepleri ve nasıl meşrulaştırıldığı zihniyet tipolojileri bağlamında değerlendirilmiştir.
Erken dönem Cumhuriyet'te genç kadın intiharları

Modern düşüncenin temel özelliklerinden biri ikilikler kurarak sınıflandırma pratiğidir ve bu pratik cinsiyetlendirilmiş bir düzlemde işler. Modern tıbbi bilgi ise biyolojik determinizmden aldığı ideolojik güçle, ikilikleri sabitleyerek kadın bedeni ile modern yönetimsellik arasına sızar ve bu yolla bir anlamda modern kadınlık tanımı yapar. Bu tez çalışması ise tıbbi bilginin 'modern kadınlık' inşası ile ilişkisini, erken dönem Cumhuriyet'in salgın olarak nitelediği, İstanbul genç Müslüman/Türk kadın intiharları üzerinden tartışmaktadır. Bu yolla çalışma, Osmanlı-Türk modernleşmesi sürecinin cinsiyet rejimine, 'yeni kadın ideali' inşasına ve sömürge-karşıtı milliyetçiliğin rolüne odaklanmaktadır.
Eğitici ve veli bakış açıları ile ilkokul çağındaki engelli öğrencilerin eğitim sorunları Kırıkkale örneği

Bu araştırmanın amacı, Kırıkkale ilinde özel eğitim hizmetlerinden yararlanan ilkokul çağındaki engelli öğrencilerin eğitim-öğretim hizmetlerinin niteliği üzerinde etkileri olan problem alanları hakkında öğrencilerin eğitim ihtiyaçlarından öncelikli olarak sorumlu olan eğitimciler ve velilerin görüş ve önerilerini saptamaktır. Araştırma 48 veli ve 90 eğitimcinin katılımı ile yürütülmüştür. Araştırmada yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmış, betimsel olarak analizler elde edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen verilerde ilkokul çağındaki engelli öğrencilerin eğitim-öğretimini olumsuz etkileyen durumların ve bu sorunlara yönelik önceliklerin engel türlerine göre farklılıklar gösterdiği gözlemlenmiştir. Genel eğitim sınıflarında eğitim alan öğrencilerin en önemli sorunlarının eğitimciler tarafından kabullenilme ve bireysel eğitim planlarının öğrencilerin ihtiyaçlarına yönelik düzenlenmemesi ve uygulanmamasıdır. Hazırlanan bireysel eğitim planına ait hedeflerin amacına ulaşıp ulaşmadığına dair süreç ile ilgili kontrollerin yapılmaması da diğer bir sorun olarak değerlendirilmiştir. Özel eğitim sınıflarında eğitim alan öğrencilerin öncelikli sorunlarının bireysel eğitim alabilecekleri imkanların olmaması, sınıfların fiziksel şartlarının ve materyallerin normal gelişim gösteren öğrencilere göre düzenlemiş olmasıdır. Bu öğrencilerin eğitimlerinde uygulanan yöntemlerin normal gelişim gösteren öğrencilerinki ile paralellik göstermesi, alanda çalışan eğitimci niteliğinin düşük olması, aile profilinin çocukların eğitimlerini desteklememesi ve eğitimcilerin engelli öğrencilerin eğitiminde yalnız kalmalarıdır. Özel eğitim uygulama merkezinde eğitim alan öğrencilerin birincil sorunları fiziksel şartlardan kaynaklanmaktadır. Çocukların eğitim aldıkları ortamların çocukların engel tür ve derecelerine uygun olmaması öğretmenlerin verdiği eğitimin niteliğini düşürmektedir. Bu okullarda alan dışı eğitimcilerin çok olması, eğitimcilerin bu okullarda istekleri dışındaki nedenlerden çalışmaları ve özel eğitim konusunda yeterli yetkinlikte olmamaları diğer sorunlar arasında yer almaktadır. Araştırma sonuçlarında ortaya çıkan genel sonuç, bu çocukların eğitim niteliğinin bu alanda çalışan eğitimcilerin göstermiş olduğu özverilere bağlı olduğu ve mevcut olumsuz şartlar üzerinde iyileştirmeler yapılarak eğitim niteliğinin arttırmaya çalışıldığıdır.
Sosyal değişme sürecinde din görevlilerinin dini ve sosyal anlayışlarındaki değişmeler Çanakkale ili Biga ilçesi örneği

İnsan hayatı genel anlamda bir bütündür. Onun hayatında, sosyo-kültürel, dini, iktisadi, siyasi, sanatsal vb. pek çok faktör bulunmaktadır. Din olgusu da insan hayatında önemli bir unsur olarak belirmektedir. Kişinin sosyal hayatının herhangi bir alanında meydana gelen bir değişim, onu diğer yönleriyle de etkilemektedir. Çünkü insan, maddi ve manevi yönüyle bir bütünlük oluşturmaktadır. Dolayısıyla insanın maddi yönünde ortaya çıkan bir değişme manevi yönünü etkilemekte, manevi yönünde meydana gelen bir değişme de maddi yönünü etkilemektedir. Cumhuriyet Türkiye'si, birçok yönüyle Osmanlı toplumsal geleneğinden bir takım uygulamalar yoluyla kendini farklılaştırmaya çalışan bir toplum olmuştur. Özellikle dinsel hayatın Osmanlı toplum yapısında oynadığı rolü sınırlamak için yapılan uygulamalar dikkat çekicidir. Bu uygulamalara bağlı olarak Türkiye'de toplum bir değişim içerisine girmiştir. Bu değişim sürecinde dini hayat giderek bireyselleşen ve insanların özel inanç alanlarına hitap eden bir hale dönüşmüştür. Sosyal ilişkiler bağlamında toplumla çok yakın bir ilişki içersinde olması beklenen din görevlisi; bu ilişkinin neticesinde sosyal ve dini yaşamda toplumu etkilemekte ve yine bu alanlarda toplumdan etkilenmektedir. Dolayısıyla bu etkilenişin bir neticesi olarak din görevlilerinin dini ve sosyal anlayışlarında bir takım değişmeler olması beklenmektedir. Bu çalışma; değişim süreci içerisinde olan ülkemizde din görevlilerinin sosyal ve dini anlayışlarındaki değişmeleri tespit etmeye çalışmış, birinci bölümde konuyla ilgili teorik bilgiler verilmiş; ikinci bölümde ise anket uygulamasının sonuçları değerlendirilmiştir.
Çerkes toplumunda evlilik pratikleri: Uzunyayla örneği

Kuzey Kafkasya'da yaşayan Çerkes halkının önemli bir bölümü, 1864 yılında dünyanın birçok bölgesine sürgün edilmiştir. Bu sürgün sonucunda, yerleştikleri ülkelerde Çerkeslerin kültürel pratikleri ve gelenekleri değişime uğramıştır. Ancak günümüzde Kayseri ile Sivas arasında kalan ve Çerkes diyasporasının uluslararası literatürde de en önemli örneği olarak görülen Uzunyayla bölgesine yerleşen Çerkes toplumunun sosyal ve kültürel pratiklerini incelediğimizde, bu topluluğun etnik aidiyetini ve buna bağlı kültürel pratikleri sürdürmede hayli dirençli ve kapalı bir kültürel aktarım mekanizmasına sahip olduğunu gözlemlemekteyiz. Zorunlu göçe ve hızlı toplumsal değişime rağmen Çerkes topluluklarında yüzyıllar öncesinde hakim olan geleneklerin devamlılığını sürdürmesi etnisite literatüründe halihazırda ilgi çeken ve daha ileri araştırmalara konu olması gereken bir olgudur. Bu tez, Uzunyayla bölgesindeki Çerkes topluluklarında yapılan alan araştırmasından elde edilen bulgular ile bu bölgedeki evlilik pratiklerini, literatürde ve tarihsel belgelerdeki geleneksel pratiklerle karşılaştırma amacı taşımaktadır. Bu karşılaştırmanın amacı bir etnik topluluğun kültürel aktarım süreçlerini incelemektir.
Toplum bilimlerinin yeniden biçimlenmesi ve örgütlenmesi: TÜBA örneği

Küresel ilişkiler ve dönemin getirileri neticesinde toplum bilimleri mecburi bir yapılanma sürecine girmiştir. Ülkemizde de yaşanan toplumbilimlerinin dönüşüm tartışmaları aşamasında yükseköğretim dışı bir kurum olan Türkiye Bilimler Akademisi'nin biçimlenmeye ve örgütlenmeye olan katkısı çalışmamızın temel konusunu oluşturmaktadır. Araştırmamızın genelinde uluslararası uyumlandırma süreçlerine dahil olan Türkiye'nin düzen ve sistemleri kendi kurumlarıyla bütünleştirme çabası aktarılmaktadır. Özelinde de TÜBA'nın bu sürece ilişkin faaliyetleri ve söylemleri sunulmaktadır. Varsayımımız, toplumbilimlerinin ve üniversitelerin yeniden düzenlenme aşamasında TÜBA gibi bir bilim kurumun öncülüğüne duyulan ihtiyaç üzerinedir. Bu bağlamda konumuzu üç ana bölüm halinde inceledik. Birinci bölüm, önemli küresel dönüşümlerin yaşandığı 1980 yılı itibariyle Batı'da ve Türkiye'de biçimlenme ve örgütlenme adına yapılan ilk tartışmaları kapsamaktadır. Ele aldığımız tartışmalar, toplumbilimlerinin ortaya çıkışını, gelişim sürecini ve günümüzde toplumbilimlerinin nasıl biçimlenmesi gerekliliğini aktaran bir rapor niteliğindeki 'Sosyal Bilimleri Açın' eserinin incelenmesi ve önemi konusuyla başlamaktadır. Sunulan rapora yönelik Türkiye'de çağrıya karşılık verme amaçlı yapılan bir sempozyumun eseri 'Sosyal bilimleri Yeniden Düşünmek' incelemesi ile ikinci alt başlık oluşturulmuştur. Üçüncü alt başlık, yayınevleri ve dergiler üzerinden aktarılan üniversite dışında oluşan örgütlenmeleri ele alır. İkinci bölüm, toplumbilimlerinin örgütlenmesinde kurumsal tartışmalar üzerine yoğunlaşmaktadır. Türkiye Bilimler Akademisi'nin oluşum ve gelişim sürecinin anlatıldığı ilk alt başlık kurumun bağımsızlık durumunu da ele alır. İkinci alt başlıkta kahramanlarının kim olduğundan ve çalışmalarından bahsedilir. Üçüncü alt başlıkta da örgütlenme aşaması ve oluşturduğu faaliyetler incelenmiştir. Üçüncü bölüm, toplumbilimlerinin yeniden biçimleniş açısından uygulamalarından bahseder. 1997 sonrasında yaşananlar, Yükseköğretim Kurulu'nun yeniden düzenlenmesi tartışmaları ve ulusal tabanlı sistemlerin oluşturulması ilk alt başlığın konularındandır. İkinci alt başlıkta oturmaya çalışan bir sistem, uyumlandırma sürecindeki etkileşimler ve bu bağlamda yer alınan değişim programlarının neler olduğuyla ülkemizin uygulamaların neresinde yer aldığı incelenmiştir. Son alt başlıkta da yine belirli kararlar çerçevesinde oluşturulan akademik atama ve yükseltme kriterleri incelenmiş, yayın yapma faaliyetlerine de değinilmiştir. Kapsamlar incelendiğinde uygulamaların bir değişim çerçevesi sunduğu, yükseköğretim alanında geliştirilen sistemlerin uyum sağlama amaçlı yapıldığı tespit edilmiştir. Türkiye Bilimler Akademisi'nin de tartışma oluşturduğu alanlarda yaşanan uyum süreçlerinin kararlılığı sonucu eski ağırlığını yitirdiği gözlemlenmektedir.
Rights and democratic accountability: A comparative study on irregular immigration in Greece, Spain and Turkey

Bu araştırma üç ülkenin düzensiz göç politikaları üzerine odaklanan bir karşılaştırmalı politika çalışmasıdır. Düzensiz göçmenlerin yerleştikleri ve çalıştıkları demokratik devletlerde yararlanabildikleri haklarının kapsamı ile ilgili araştırma yapmaktadır. Daha net bir ifadeyle bu çalışma Yunanistan, İspanya ve Türkiye arasında düzensiz göçmenlerin temel insan haklarını tanımalarıyla ilişkili olarak bu devletlerin söz konusu göçmenlere muameleleri arasında ayrışma ya da benzeşme olup olmadığını sorgulamaktadır. Bu çalışma ayrıca demokratik hesap verebilirlik mekanizmalarından sivil toplum katılımı ve yargı denetiminin, düzensiz göçün ve göçmenlerin haklarının düzenlenmesiyle ilgili devlet üzerindeki liberal kısıtlamalar olarak bir işlev yüklenip yüklenmediğini sorgulamaktadır. Çalışmanın teorik temeli hem hesap verilebilirlik ve devlet-toplum ilişkileri üzerine karşılaştırmalı politika literatüründen, hem de göç politikaları literatüründen gelmektedir. Yunanistan, İspanya ve Türkiye'yi karşılaştırmanın temel nedeni bu ülkelerin göçle ilgili olarak coğrafi yakınlıktan kaynaklanan benzerlikler göstermeleridir; fakat göçmenlerle ilgili koruyucu önlemlerlere geldiğinde bu ülkelerin farklı politika modelleri vardır. Bu durum da karşılaştırma çalışma için elverişli bir durum ortaya çıkarmaktadır. Araştırmanın bir bölümü, sivil toplum kuruluşlarının raporları, politika özetleri ve göç yasaları ve düzenlemeleri gibi ilgili politika dokümanlarının belgesel analizini kapsamaktadır. Bu belgelerin karşılaştırmalı analizinde, düzensiz göçmenlerin haklarının tanınması ve korunması ile ilgili olarak Yunanistan, İspanya ve Türkiye'nin politikaları arasındaki benzerlikleri ve farklılıkları tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın bir diğer bölümündeyse, Yunanistan, İspanya ve Türkiye'deki göç politikası uzmanlarıyla derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Bu mülakatların amacı, göçmen organizasyonlarının, insan hakları gruplarının, sendikaların ve diğer sivil toplum organizasyonlarının etkinlikleri ve yargı denetimi gibi demokratik hesap verme mekanizmalarının ulusal düzeyde devletin düzensiz göçmenlerin haklarını korumasında ne derece etkili olduğunu ortaya çıkarmaktır.
Polislerde evlilik uyumu ve evlilikte problem çözme becerilerinin incelenmesi: Karaman örneği

Bu araştırma, polislerde çeşitli demografik özelliklerin evlilik uyumu ve evlilikte problem çözme becerileri arasındaki ilişkininin ele alınması amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Karaman ili Merkez kadrosunda çalışan 33 kadın, 176 erkek olmak üzere toplam 209 polis memuru katılmıştır. Katılımcılara araştırmacı tarafından geliştirilen ve cinsiyet, evlilik süresi, evlilik biçimi, çalışma saatleri, hizmet süreleri gibi soruları içeren Demografik Bilgi Formu, Evlilikte Uyum Ölçeği ve Evlilikte Problem Çözme Becerisi Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 22 kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan araştırmada polis memurlarının cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, çocuk sayısı, meslekteki hizmet süreleri, çalışma şekilleri, evlilik süreleri, evlilik biçimleri gibi özelliklere göre dağılımları verilmiş, bu özelliklerin evlilik uyumu ve evlilikte problem çözme becerisi ile ilişkileri incelenmiştir. Bu kapsamda yapılan çalışma sonucunda kadın polislerin evlilikte problem çözme becerilerinin, erkek polislerden daha yüksek olduğu; hizmet süresi 11-15 yıl olan polislerin evlilik uyumlarının, 0-5 yıl hizmet süresi bulunan polis memurlarının ise evlilikte problem çözme becerilerinin daha yüksek olduğu; 8/5 çalışma sistemine sahip polislerin hem evlilik uyumu hem de evlilikte problem çözme becerilerinin daha yüksek olduğu, en düşük evlilik uyumuna ise 12/24 çalışma sisteminde çalışan polislerin sahip olduğu; flört ederek evlenen polislerin evlilik uyumu görücü usulü ile evlenenlere göre daha düşük iken, evlilikte problem çözme beceri ile evlilik biçimi arasında fark bulunamamıştır.