turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Haksız Rekabet Hukuku'nda karşılaştırmalı reklam

Reklamcılık sektörü gerek ülkemizde gerek tüm dünyada gelişen ve ekonomik anlamda hacmini arttıran bir sektördür. Gelişen pazarlama teknikleri ile büyüyen rekabet nedeniyle rakip ürün veya hizmetlerle kendi ürün veya hizmetlerini kıyaslama amacıyla kullanılan karşılaştırmalı reklamlar da bu büyüyen pazarda yerini almaktadır. İşbu çalışmada da karşılaştırmalı reklamın genel özellikleri, hukuki nitelikleri ve haksız rekabet hukukunda karşılaştırmalı reklamın görünüş şekilleri incelenmiştir. Ayrıca karşılaştırmalı reklamın içeriğinin sunulmasından önce reklam kavramının açıklanması ve reklamın hukuki niteliğinin açıklanmasına çalışılmıştır. Karşılaştırmalı reklamda öz denetim ve idari denetim ilkeleri ile denetim kurumları incelenerek uygulamalarına da değinilmiştir. Karşılaştırmalı reklamın niteliği gereğince reklamda tanıtımı yapılan ürün veya hizmet ile rakip ürün veya hizmetlerden üstün nitelikleri ortaya konulmaktadır. Bu açıdan da üretici veya hizmet sağlayıcılar arasında bir rekabet ortamı oluşmaktadır. Oluşan bu rekabet ortamının bozulması ile haksız rekabet durumları ortaya çıkmaktadır. Çalışmamızda özellikle Türk Ticaret Kanunu'nda belirtilen haksız rekabet halleri üzerinde durulmuş ve karşılaştırmalı reklamların haksız rekabet teşkil etme durumları açıklanmıştır. Türk Ticaret Kanunu'nun yenilenmesi çalışmaları da göz önüne alarak taslak metin üzerinden karşılaştırmalı reklama, haksız rekabete ve haksız rekabet teşkil eden durumlar ve şu anda yürürlükte bulunan Türk Ticaret Kanunu ile farklılıklarına değinilmiştir. Çalışmada Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Tüketicinin ve Rekabetin Korunması Genel Müdürlüğü nezdinde görev yapan Reklam Kurulu'nun almış olduğu kararlar da incelenmiş ve açıklanan konularda ilgili olan kararlar metne eklenmiştir. Ayrıca karşılaştırmalı reklam örnekleri de çalışmanın ilgili bölümlerinde kullanılarak doktrindeki ve reklam mevzuatındaki düzenlemeler aktarılırken değinilen konularla ilgili görsel reklam örnekleri de sunulmuştur.
Sendika özgürlüğünün güvencesi

6356 sayılı Kanunun 25. maddesinin madde başlığını oluşturan 'Sendika Özgürlüğünün Güvencesi' ifadesi tezimizin de ismini oluşturmaktadır. Tez konumuz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, sendika hakkı ve özgürlüğü kavramları ayrıntılı bir biçimde incelenerek ulusal ve uluslararası hukukta sendika özgürlüğünü koruyucu hükümlere yer verilmiş; takip eden ikinci bölümde, sendika özgürlüğünü koruyucu hükümler incelenmiş; son bölümde ise bu koruyucu hükümlere aykırı davranışların hukuki ve cezai yaptırımlarına yer verilmiştir.
Sermaye Piyasası Hukukunda örtülü kazanç aktarımı suçu

Örtülü kazanç aktarımı, şirketlerin ilişkili kişilerle yaptıkları her türlü ticari işlemde, işlemin piyasa değerinin üzerinde veya altında bir fiyatla mal veya hizmet alım ya da satımında veya borç-alacak işlemlerinde bulunması, kazancın tamamen veya kısmen örtülü olarak dağıtılması şeklinde tarif edilmektedir. Örtülü kazanç aktarımı suçu ise, sermaye piyasası hukuku alanında yaygın olarak işlenen ekonomik suçtur. Örtülü kazanç aktarımı suçu kendine özgü yapısı ve hızlı değişen işleniş yöntemleri ile esasen piyasanın etkinliğini ve derinliğini zedeleyen dolandırıcılık fiilinin özel bir türü olarak ifade edilebilecek hileli hareketlerle işlenebilmektedir. Örtülü kazanç aktarımı suçu sermaye piyasasının önemli suç tiplerinden biri olup bu suç halka açık anonim ortaklıklar ve kolektif yatırım kuruluşları ile bunların iştirak ve bağlı ortaklıklarında işlenebilmektedir. Halka açık anonim şirketler ve kolektif yatırım kuruluşları ile bunların iştirak ve bağlı ortaklıkları, yönetim, denetim veya sermaye bakımından ilişkili bulundukları başka şirketlerle veya kişilerle emsallerinden farklı fiyat, ücret veya bedel uygulamak suretiyle örtülü şekilde karlılığını veya malvarlığını azaltamaz. Buna aykırı davrandıkları takdirde cezai yaptırımlara maruz kalırlar. Bu suç türü ilk defa 1981 yılında düzenlenen SerPK ile hukuk düzenimizde yer edinmiş ve bu düzenlemede örtülü kazanç aktarımı suçunun halka açık anonim ortaklıklar bünyesinde işlenebilmesi hali öngörülmüştü. Uluslararası sözleşmelerde ve yabancı hukuklarda ise örtülü kazanç aktarımı bir sermaye piyasası suç müessesesi değil; vergi hukukuna ilişkin bir müessese olarak kabul edilmiş ve bu alanda ikili veya çoklu anlaşmalar yapılmıştır. Son olarak örtülü kazanç aktarımı hem Kurumlar Vergisi hem de Sigortacılık Kanunun bakımından da yasaklanmış ve yaptırıma bağlanmıştır.
Köy idaresine ilişkin hukuki düzenlemelerde yetersizlikler

Ülkemizin idari yapısına baktığımızda, köy idaresinin, mahalli idareler bölümünde yer alan en küçük idari birim olduğunu görürüz. Kastamonu sancağının Taşköprü ayanını yerine burada sözü geçen kişiler arasından mütesellim tarafından iş başına getirilerek başlayan köy idaresinin tarihi gelişimi, günümüzde tüzel kişiliğe haiz kamu gücünü kullanan bir biçime dönüşmüştür. Yönetim yapılan farklılıklar gösteren ülkelere bakıldığında bu halkın seçtiği ihtiyar meclisi ile köy muhtannca kanunlarla belirlenmiş, zorunlu ve isteğe bağlı köye ile koruculara devlet memuru statüsü tanınarak devlet idaresinin mini bir kopyası oluşturulmaya çalışılmıştır. Köy idaresinin yasal dayanaklarının başında gelen köy kanunu zamanın en demokratik ve sosyal gerçeklere uygun bir kanun olarak çıkarılması ve uygulanması beklenmesine rağmen köy idaresinin yöneticilerinin yeterli eğitim ve kültür düzeyine eriştirilmemesi mali ve teknolojik imkanlarının yeterli olmaması, kaynakların dağılımında bir takım aksaklıkların giderilmesi nedeniyle bu kanunda beklenen amacın gerçekleşmesini önemli ölçüde olumsuz yönde etkilemiştir. Bu sebeple köy idaresi yüzünden en küçük mahalli hizmetlerin bile merkezi idare tarafından yerine getirilmesinin beklenmesine neden olmuştur. Zaman içerisinde değişen devlet yönetimi anlayışına uygun olarak devlet, hizmet götüren değil, mahalli idareler tarafından sosyal gerçeklere uygun tespit edilen ihtiyaçların yine mahalli idareler tarafından halka götürülmesinde planlayan konumda olmasını sağlayacak önlemler alınması gerekir. Bu önlemler arasında mahalli idarelere mali kaynak yaratıcı düzenlemeler getirilmesi, bu idarelerin teknik ve idari personelinin kalifiyeleşmesini destekleyip imkanların yaratılması sayılabilir.
İslam Hukukunda kanunlaştırma olgusu

Tez giriş, dört bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Girişte tezin ana çerçevesi ve metodu ortaya konmuştur. Birinci bölümde, benimseme, zorla benimsetme, bir hukuki olgunun aktarılması ile kanunlaştırma kavramının genel çerçevesi ele alınmıştır. İkinci bölümde, genel hukuk tarihindeki başlıca kanunlaştırma faaliyetleri ele alınmıştır. Hammurabi Kanunlaştırması, Manou Kanunu, Bochoris Kanunu, Dracon Kanunu, Solon Kanunu, On iki Levha Kanunu, Corpus Juris Civilis, Tang Hanedanlığı Kanunu, Qing Hanedanlığı Kanunu, Cengiz Han Yasası, Prusya Genel Memleket Kanunu, Fransız Kanunlaştırması, Avusturya Kanunlaştırması, Hollanda Kanunlaştırması, Alman Kanunlaştırması, Rusya Kanunlaştırması ve İsviçre Kanunlaştırması üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, örneklerini genel hukuk tarihinde gördüğümüz tarzda müstakil bir kanunlaştırmanın İslam hukuk tarihinde meydana gelmediği üzerinde durulmuştur. İslam hukukunun ilahi kaynaklı bir hukuk sistemi olması ve içtihat düşüncesine dayalı olması nedeniyle meydana gelen kanunlaştırmalar şekli kanunlaştırma kapsamında mütalaa edilmiştir. Dördüncü bölümde ise İslam hukuk tarihinde ortaya çıkan şekli kanunlaştırma faaliyetleri incelenmiştir. Bu bağlamda Emeviler, Abbasiler, Selçuklular ve Osmanlı Dönemi kanunlaştırma faaliyetleri ile son dönem İslam ülkelerinde yapılan hukukun İslamileştirilmesi çalışmaları ele alınmıştır.
Kurumların Taşınmaz ve İştirak Hisselerinin Kurumlar Vergisi Kanunu'nun Madde 5/1-e ve Madde 5/1-f Kapsamında Satışına Yönelik İstisnalar

Çalışmamızda, taşınmaz ve iştirak hissesi satış kazancı istisnası, Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5 /1-e ve 5/-f maddesi kapsamında inceleme konusu edilmiştir. Çalışmada ilk olarak, istisnanın düzenleniş amacı ve 1984 yılından bu yana geçirdiği tarihi süreç izah edilmiş, sonrasında ise istisna uygulama usul ve esasları irdelenmiştir. Çalışmada söz konusu istisnanın uygulamasına ilişkin olarak, istisna kapsamındaki kıymetlerin satışında ortaya çıkan diğer vergilere ilişkin olarak ilgili mevzuatlarında yer verilmiş olan istisna düzenlemeleri de kısaca değerlendirilmiştir.
Türk Hukukunda önödeme

Önödeme, yalnız para cezasını veya kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaları gerektiren suçlarda ve özellikle kabahatlerde, kendisine suç isnat edilen kimsenin mahkum olabileceği para cezasını veya kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aşağı haddinin paraya çevrilmesi sonucu bulunacak miktarı ödeyerek aleyhine kamu davası açılmaması ve bazı hallerde de dava açılmışsa, bunun düşmesi sonucunu doğuran bir müessesedir. önödemenin amacı, müeyyidesi fazla ağır olmayan suçlarda, fail ile devlet arasında bir uyuşma sağlamak suretiyle mahkemelerin yükünü hafifletmek yanında basit suçlardan ötürü kişinin suçlu olarak damgalanmasını önlemektir. Mahkemeler bu suretle daha önemli işlere vakit ayırabilecek, dolayısıyla davaların sonuçlandırılması hızlanacaktır. Ayrıca önödeme vasıtasıyla bir mahkumiyet hükmü önlendiğinden kişi suçlu olarak damgalanmamakta, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların olumsuz etkilerinden korunmuş olmaktadır. önödeme ilk defa kanunlarımıza kaynak İtalyan Ceza Kanununun 101. maddesinde düzenlenen şekliyle 1926 yılında girmiştir, ilk haliyle sadece para cezaları ve kabahatler için söz konusu olan önödeme zaman içinde yapılan değişikliklerle hapis cezaları ve cürümler içinde uygulanır oldu. 5.3. 1973 tarihli 1696 sayılı kanunla CMUK. na aktarılan önödeme, 7.1. 1981 tarihli 2370 sayılı kanunla tekrar TCK. ya aktarılmıştır. 14.12. 1988 tarihli 3506 sayılı kanunla yapılan en son değişiklikle kanunda yazılı yukarı haddi üç aya kadar olan hürriyeti bağlayıcı cezalar önödeme kapsamına alınarak önödemenin uygulama alanı genişletilmiştir. Yeni öntasarı da ise önödeme sınırı bir yıla çıkartılarak, önödemenin uygulama alanını daha da genişletmek için adım atılmıştır.
Ticari satış

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23'üncü maddesinde hükme bağlanan ticari satış kavramı ile ilgili olarak kanun koyucu tarafından sunulan genel bir tanım bulunmamakla birlikte; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 212' nci maddesi ile TTK'nın 1530'uncu maddesinin 2 ila 8'inci fıkralarında da ticari satışlara temas edildiği görülmektedir. Kanun koyucu tarafından ticari satış kavramının mahiyetine ilişkin herhangi bir açıklama getirilmemiş olması nedeniyle; bu tür satışlardan ne anlaşılması gerektiği hususunda doktrinde farklı görüşler ileri sürülmüştür. İlgili görüşler çalışmamız kapsamında değerlendirmeye alınmıştır. TTK m.23'te ticari satışlarda kısmi ifa, alıcının temerrüdü ve ayıplı ifa hallerinde uygulanacak özel hükümlerin öngörülmüş olması nedeniyle; hakkında özel bir düzenleme bulunmayan diğer hususlar ise, Türk Borçlar Kanunu'nda yer alan hükümler doğrultusunda incelenmiştir.
Avrupa sosyal şartı ışığında Türkiye'de çalışma hakkı ve sınırları

Çalışma hakkı, sosyal haklar içerisinde kabul edilen bir insan hakkıdır. Bu hak, ulusal ve uluslararası düzenlemelerde tanınmış sınırlandırılabilir bir haktır. Bu çalışmada öncelikle çalışma hakkı kavramı açıklanmakta, bunu müteakip kapsamı ele alınıp sınırlandırma sebeplerine yer verilmektedir. Çalışma hakkının sınırlarını belirlerken iç hukuk düzenlemeleri ve Avrupa Sosyal Şartı düzenlemeleri ele alınmaktadır. Ayrıca hem Anayasa Mahkemesi'nin hem de Avrupa Sosyal Haklar Komitesi'nin kararları değerlendirilmektedir. Anayasal bir hak olarak çalışma hakkı, Türk Hukuk sisteminde Anayasa ile güvence altına alınmıştır. Sınırlandırma ile ilgili hem Anayasa'da hem de kanunlarda sınırlama sebepleri öngörülmüştür. Çalışma hakkının sınırlandırılması, ancak öngörülen sebeplere dayalı olarak kabul edilebilir. Türkiye'nin de taraf olduğu Avrupa Sosyal Şartı, çalışma hakkını güvence altına alan önemli bir uluslararası sözleşmedir. Bu sebeple çalışmamız içerisinde Avrupa Sosyal Şartı'na da ayrıntılı bir şekilde yer verilecektir. Çalışmamızda, çalışma hakkının Türkiye'deki durumu ve sınırları, Avrupa Sosyal Şartı boyutu dikkate alınarak değerlendirilecektir. Çalışma hakkı, devlete olumlu edimde bulunma yükümlülüğü yükleyen bir haktır. Bu sebeple hakkın asıl yükümlüsü devlettir. Çalışma hakkı, yalnızca bir işe sahip olma hakkı anlamına gelmemektedir. Bu hak kapsamında değerlendirilmesi gereken birçok temel unsur bulunmaktadır. Ayrıca iş güvencesi, işsizliğe karşı korunma, işini serbestçe seçme, zorla çalıştırılmama, çalışanların onurunun korunması, çalışma koşullarının elverişliliği, kişinin yaşına, cinsiyetine ve gücüne uygun işlerde çalıştırılmayı istemesi gibi haklar, çalışma hakkının kapsamı içerisinde yer almaktadır.
Danıştay kararları çerçevesinde yokluk teorisi

İdari işlemin yetki, şekil, sebep, konu ve maksat unsurlarının birinde sakatlık ortaya çıkması halinde, idari yargı yerlerince idari işleme iptal yaptırımı uygulanmaktadır. Ancak iptal yaptırımı, işleme idariliğini kaybettirecek nitelikte ağır ve açık sakatlıklar karşısında bireylerin temel hak ve özgürlüklerini koruma hususunda yetersiz kalmıştır. Bu ihtiyacı karşılamak üzere, ilk olarak özel hukukta ortaya çıkan yokluk teorisi, idare hukuku açısından da uygulanmaya başlanmıştır. Ancak yokluk teorisinin sübjektif niteliği ve pozitif dayanağının olmaması teorinin uygulama alanının kesin çizgilerle belirlenmesinin önüne geçmişştir. Bu nedenle Danıştay'ın konuya yaklaşımı, teorinin uygulama alanının belirlenmesi açısından büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada da yokluk teorisinin uygulama alanı ve ortaya çıkardığı sonuçlar Danıştay'ın içtihatları doğrultusunda belirlenmeye çalışılmıştır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi koruma mekanizmasının etkililiği meselesi

oz Bireyin, bir Devleti ulusalüstü bir yargı organına şikayet edebilmesi hakkına sahip olması onun uluslararası hukukun öznesi haline geldiğinin en somut göstergesidir. Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesinin koruma mekanizması çerçevesinde, 1955 yılından beri bu hak kullanılmaktadır. Ancak koruma mekanizmasının gerek kuramsal gerekse uygulamada ortaya çıkan aksaklıkları sistemin tıkanmasına yol açmıştır. Söz konusu tıkanıklık da beraberinde çözüm arayışlarını getirmiştir. Koruma mekanizmasındaki bu yapısall sorunların yam sıra olası bireysel şikayet başvurucularının koruma mekanizması karşısındaki durumu ve başvuru usulü yani koruma mekanizmasına ilişkin usuli meseleler de irdelenmeliydi. Bu tez, söz konusu meselelere ilişkin bir çalışmadır. Koruma mekanizması, başvurucu ve başvuru usulü, birincil kaynaklar olan Avrupa İnsan Haklan Komisyonu ve Mahkemesinin içtihatlan ışığında doktrindeki görüşler de dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Koruma mekanizmasının etkililiğini sağlamak için reform sayılabilecek değişiklikler yapılmış olmasına rağmen, hala önlenemeyen sistem tıkanıklığı, bu tezin konusunu oluşturan meselelerin, yeni çalışmaların da konusunu oluşturacağının işaretini vermektedir. m
Halka açık anonim ortaklıkların hisse senedi

Halka açık anonim ortaklıkların hisse senedi ihracı konusunun anlaşılabilmesi için; halka açık anonim ortaklık kavramının, hisse senedi kavramının ve ihraç kavramının ayrı ayrı. açıklanması ve bilinmesi gerekmektedir. Bu nedenle çalışmada bu hususlar incelenerek ayrı ayrı kavramların anlaşılmasına çalışılmış, konunun bütünü hakkında da bir bilgi birikimi elde edilmesine yönelinmiştir. Bu çerçevede konu hakkında önce bölüm bölüm bilgi edindikten sonra konunun son kısımlarında toplam bilgiler ortaya çıkarılmaya başlanmış, böylece konunun okuyanların düşünce dünyalarında ve bilgi birikimlerinde yer edinmesi sağlanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada kanun ve mevzuat çerçevesinde inceleme yapılırken, bunların eksik yönlerini ve karışıklığa yol açan ifadelerini değerlendirerek, yeni düzenleme yapılması gerektiği belirtilmiştir. Yargıtay kararlarını da dikkate alarak yaptığımız çalışmada eleştiri ve önerilerin sunulması bu çalışmadan elde edilen en önemli husustur. Gerek çalışmanın içinde gerekse sonuç bölümünde ileri sürdüğümüz eleştiri ve öneriler, çalışmanın bütününden elde edilmiştir. Bu nedenle bu çalışmanın bütünsel açıdan ifade ettiği değer, bölüm bölüm ifade ettiği değerden daha önemli ve yararlıdır. Genel olarak bu şekilde özetleyebileceğimiz bu çalışmada şu hususların da belirtilmesi yararlı olacaktır. Sermaye piyasalarının geliştiği ve güçlendiği dünyada, Ülkemizin sermaye piyasasının da gelişmesi ve güçlenmesi temenni etmekteyiz. Halka açık anonim ortaklıkların artması, halka açılmaların teşvik edilmesi, halka açılacak anonim ortaklıkların yöneticilerinin her türlü endişeden uzak olarak sahibi olduğu ortaklıkları halka açmaları ülke, sermaye piyasası ve bu ortaklıklar için gerekli ve yararlıdır. Endişeler, halka açılmaları yavaşlatırken sermaye piyasası araçları ihracının özellikle hisse senedi ihraçlarının, özlenen ve istenen düzeyde olmasını engellemektedir. Ortaklıkların aile ortaklığı hüviyetinden arınıp bir an önce halka açık anonim ortaklıkhüviyetine bürünmesi, geleneksel yapılardan vazgeçip gelişen dünyanın yapılarını benimsemesi gereklidir. Bu çerçevede halka açık anonim ortaklıklara tanınan kolaylıkların da değerlendirilerek sağlanan kolaylıklara göre, hisse senedi ihraç edilmesi zaman kaybını önleyecektir. Bu nedenle bu kolaylıkların tanınacağı ortaklık sıfatını benimseyerek de hisse senedi ihraç edilebilmektedir.
6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu hükümleriçerçevesinde Sınai Mülkiyet HaklarındaTükenme İlkesi

Sınai mülkiyet hakları hak sahibine bir takım yetkiler tanımaktadır. Bu yetkilerden biri de sınai mülkiyet hakkı sahibinin ürünlerini piyasaya sunma konusundaki tekel hakkıdır. Tekel hakkına sahip olan sınai mülkiyet hakkı sahibi, ürünün piyasaya sürülmesinden sonra da piyasa faaliyetlerine müdahale etmek isteyebilir. Tekel hakkının sınırsız olması rekabeti ve serbest ticaret ortamını etkileyebileceğinden sınırlandırılması gerekmektedir. Kanun koyucu 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu md. 152'de hak sahibinin bu anlamdaki tekel hakkını sınırlandırmıştır. Buna göre hak sahibi, ürün SMK md. 152'deki koşullarla piyasaya sürüldükten sonra piyasa hareketlerine müdahale edemeyecektir. Böylelikle serbest ticaret ortamı korunmakta ve sınai mülkiyet hakları ile rekabet arasında denge sağlanmış olmaktadır. SMK m. 152 anlamında hakkın tükenmesi ilkesi tüm sınai mülkiyet hakları bakımından ortak bir madde olarak düzenlenmiştir. 6769 sayılı SMK ile ülkemizdeki kabul edilen coğrafi tükenme rejimi uluslararası tükenme rejimi olarak kabul edilmiştir. Buna göre paralel ithalat ülkemizde serbesttir. Paralel ithalat; hak sahibi ya da onun yetki verdiği kişiler tarafından piyasaya sürülen orijinal malın, üçüncü kişilerce ilgili hak sahibinin rızasına gerek olmaksızın hukuka uygun olarak diğer kanallardan ülkeye ithal edilmesi ve satılmasıdır. Paralel ithalatın ülke ekonomisine olumlu ve olumsuz etkileri vardır. Bu etkiler çalışmamızda incelenmiş, diğer coğrafi rejimlerle karşılaştırılıp bir sonuca varılmaya çalışılmıştır. Tez çalışmamızın birinci bölümünde sınai mülkiyet haklarına ilişkin olarak genel bir anlatım yapılmıştır. İkinci bölümde ise tükenme ilkesi ile ilgili kavramlar anlatılmış, SMK anlamındaki sınai mülkiyet haklarının tükenmesi ayrı ayrı incelenmiştir.
Serbest bölgelerin Vergi Hukuku açısından değerlendirilmesi

Serbest bölgeler, bir devletin siyasi sınırları içerisinde bulunmakla beraber, gümrük sınırları dışında sayılan, ülkede geçerli olan dış ticaret ile diğer mali ve iktisadi alanlara ilişkin devlet düzenlemelerinin ortadan tamamen kaldırıldığı veya kısmen uygulandığı özel alanlardır. Bu alanlarda üretim, ihracat ve yabancı sermaye yatırımlarının artırılması amacıyla ülkenin diğer kesimlerine kıyasla bazı sınai ve ticari faaliyetler için daha geniş teşvikler ve muafiyetler uygulanmaktadır. Türkiye'de de özellikle 1980'lerde başlayan ihracata yönelik sanayileşme stratejisi ve dışa yönelik ekonomi modeli çerçevesinde ortaya çıkan serbest bölgelerde, yatırımcılara sınırsız vergi muafiyeti tanınmaktaydı. Ancak serbest bölgelerde zamanla üretim ve ihracat amaçlarından uzaklaşarak ticari faaliyetlere ağırlık verilmesi üzerine vergisel teşvikler tartışma konusu haline gelmiş ve 5084 sayılı Kanun ile vergileme rejiminde değişiklikler yapılmıştır. Bu çalışmanın hazırlanma gayesi günümüzde hızla gelişen ve yaygınlaşan serbest bölgeler ve bu bölgelere sağlanan teşviklerin dayanaklarının ve uygulamalarının vergi hukuku açısından analiz edilmesidir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde, genel olarak serbest bölge kavramı üzerinde durularak, tanımı, amacı, türleri, genel özellikleri ve ülke ekonomisine olan olumlu ve olumsuz etkileri incelenmiştir. Ardından, Türkiye'deki serbest bölgeler ele alınmış, tarihsel gelişimi, yasal, idari altyapısı hakkında bilgi verilerek Türkiye'deki serbest bölgeler ele alınmıştır. İkinci Bölümde, 5084 sayılı kanun öncesi ve sonrasında serbest bölgelerdeki vergisel durum, gelir vergisi, kurumlar vergisi, katma değer vergisi ve diğer vergiler açısından ele alınmış ve değişiklikler konusunda değerlendirmeler yapılmıştır. Üçüncü Bölümde, vergilendirmede eşitlik ilkesi çerçevesinde Serbest Bölgeler Kanunu'nun değerlenirmesini yapmaya çalışacağız. Bu kapsamda, vergileme ilkelerinin neler olduğunu, 1982 Anayasası'nda vergileme ilkeleri ve vergilemede eşitlik ilkesinin yerini, Anayasa Mahkemesi kararlarında vergilemede eşitlik ilkesinin ne anlama geldiğini açıklamaya çalışacağız. Son olarak da 3218 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin vergilemede eşitlik ilkesi açısından değerlendirmesini yapacağız.
İptal davasında kesin ve yürütülebilir işlem kavramı

İdarenin işlemlerinin denetimin en geniş anlamda yapılabilmesi hukuk devleti ilkesinin de en geniş şekilde uygulanması demektir. Ülkemizde bu denetimi en etkin biçimde idari yargı mercileri yerine getirmektedir. İdari yargı yerlerinde açılan davaların esasının incelenebilmesi için açılan davaların kanunda yer verilen şartları taşıması gereklidir. Bu şartları taşıyan davaların esası incelenerek sonuçlandırılır. Kanunda, iptal davasına konu işlemin 'kesin ve yürütülebilir' bir işlem olması, davaların ilk inceleme aşamasında taşıması gereken unsurlar arasında sayılmıştır. Ancak ne kanunda ne de doktrinde 'kesin ve yürütülebilir işlem' tanımı tam olarak ortaya konulamamıştır. Kavramın somutlaştırılması ancak uygulayıcıların bu kavrama yükledikleri anlam sayesinde olmaktadır. Yargı kararlarında bazen, inceleme konumuz olan bu kavram geniş şekilde yorumlanarak idari işlemlerin denetimi oldukça geniş olarak uygulanmıştır. Ancak yargı mercileri bazen bu kavramı dar olarak yorumlama yoluna gitmişlerdir. Yargı mercileri önünde denetlenen idare değil idari işlemdir. İdari işlemin hukuka uygun olarak tesis edilip edilmediği ve kişilerin haklarını ihlal edip etmediği yargı mercilerince denetlenir. İdari işlem, hukuk aleminde bütün unsurları ile tamamlanmış ise bu idari işlem yargı mercileri önünde de denetlenebilir.
Türk Hukukunda kredi sözleşmelerinin uyarlanması

Ülkemizde sıklıkla yaşanan ekonomik krizler, enflasyon ve devalüasyonolguları gibi ekonomik istikrarsızlık halleri, tarafların özgür iradeleri ile kurduklarısözleşme dengesini bozucu etki yapmaktadır. Bu etki, çoğunlukla özel hukuk sistemimizin temel prensibi olan ahde vefa ilkesi gereği, anılan ekonomik durumdan olumsuz etkilenenin üzerinde kalmaktadır. Sözleşmenin akdedilmesinden sonra ortaya çıkan her ifa güçlüğü, sözleşmeşartlarında bir değişiklik yaratmaz. Ancak öyle bazı haller olabilir ki; sözleşme taraflarının bir kusuru olmaksızın, sözleşmenin akdedilmesinden sonra ortaya çıkan beklenmeyen haller sözleşmenin ifasını aşırı derecede güçleştirmiştir. Bu durumda ifa yükümlüsü olan borçluyu ifaya zorlamak hak ve nesafet ilkeleriyle, dürüstlük kuralıyla bağdaşmaz. şte bu çalışmada, Türk hukukunda kredi sözleşmeleri bakımındanbeklenmeyen hal olarak kabul edilebilecek durumlar ve bu hallerin gerçekleşmesi halinde, hakimin sözleşmeye müdahale ederek sözleşmeyi yeni koşullarauyarlaması imkanını ve şartları incelenmeye çalışılmıştır.