turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
6763 sayılı kanunla yapılan değişiklikler ışığında Türk hukuk sisteminde uzlaştırma kurumu

Yıldırım, Ebubekir, '6763 Sayılı Kanunla Yapılan Değişiklikler Işığında Türk Hukuk Sisteminde Uzlaştırma Kurumu' Yüksek lisans Tezi, Kırıkkale, 2019. Bu çalışma ile 24/11/ 2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler ile birlikte Türk hukuk sisteminde daha etkin bir şekilde uygulanmaya başlayan uzlaştırma kurumu incelenmiştir. Yapılan değişiklikle birlikte soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlara ek olarak şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaştırma yoluna gidilebilecek suçların sayısı arttırılmış ve etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlara ilişkin sınırlamanın kaldırılması suretiyle uzlaştırma kurumunun uygulanma alanı genişletilmiştir. Çalışmada hangi suçların uzlaştırma kapsamına alındığı açıklanmış ve maddeler halinde sıralanmıştır. Yine olayın şüphelisi çocuk ise uzlaştırma kapsamına giren suçlara ilaveten çocuklar bakımından uzlaştırma kapsamı oldukça genişletilmiştir. Çocuklar için üst sınırı üç yılı aşmayan hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar bakımından da uzlaştırma yoluna gidilmesi düzenlenmiştir. Hangi suçların ilave olarak eklendiği çalışma içerisinde açıklanmıştır. CMK m. 253'e yeni bir fıkra eklenerek uzlaştırmacı olarak görev alacakların nitelikleri ile eğitim, sınav ve denetimlerine ilişkin usul ve esasların Adalet Bakanlığınca çıkarılan yönetmelikle düzenleneceği hüküm atına alınmıştır. Bu hüküm dayanak alınarak Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği 05.08. 2017 tarihli Resmi Gazetenin 30145 Sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Çalışma içerisinde uzlaştırmacıların niteliği, sınavları, görev ve sorumlulukları açıklanmaya çalışılmıştır.
5510 sayılı kanun'a göre iş kazası sayılan haller ve iş kazasının bildirilmesi

Çalışma yaşamında sıkça karşılaşılan iş kazaları, kişileri bedensel ya da ruhsal olarak engelli duruma getirebildiği gibi ölümle de sonuçlanabilmektedir. Bu durumda 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu uyarınca, Kanun'da sayılan unsurların varlığı halinde kazaya uğrayan kişiye ya da geride kalanlarına önemli haklar sağlanmaktadır. Ancak 5510 sayılı Kanun'da öngörülen haklardan yararlanabilmek için Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirim yapılmış olması ve Kurumun da bildirim yapılan olayı iş kazası sayması gerekmektedir. 5510 sayılı Kanun'a göre iş yaşamında meydana gelen her kaza, iş kazası sayılmamaktadır. Bu bakımdan bildirim yapmakla yükümlü kişilerin, kazaya uğrayanların ve hatta geride kalanlarının, hangi hallerin 5510 sayılı Kanun'a göre iş kazası kapsamında değerlendirildiğini bilmesi önem taşımaktadır. Bu bağlamda çalışmamızın kapsam ve sınırını 5510 sayılı Kanun'da düzenlenen ve iş kazası olarak hükme bağlanan durumların, öğreti ve yargısal içtihat çerçevesinde ele alınarak irdelenmesiyle bedensel ya da ruhsal zararlara neden olan iş kazaları ve iş kazalarının bildirilmesi oluşturmaktadır.
Cinsel istismar suçunun soruşturulmasındaki özellikler ve mağdurun korunması

Bu çalışmanın amacı çocuk istismarı türlerinden biri olan cinsel istismar suçunun ceza hukuku kapsamında ayrıntılı değerlendirilerek, suçun mağduru olan çocuklar açısından muhakeme aşamasındaki özellikleri ve mağdurun korunması kapsamında hukuki konulara açıklık getirilmesi; en son yapılan hukuki düzenlemeleri ve çalışmaları dikkate alarak cinsel istismar suçunu mağdur açısından derinlemesine incelemektir. Tüm kültürlerde ve sosyal sınıflarda görülen ve son yıllarda ülkemizde de çocuklara yönelik gerçekleştirilen cinsel istismar suçunun artışı ve mağdur çocukların suç sonrası birçok sebepten dolayı tekrar mağduriyet yaşamaları, araştırmaların bu büyük soruna yönelmesine sebep olmuştur. Çalışmamızda istismar suçuna ilişkin risk faktörleri ve ikincil mağduriyetler incelenerek hem istismarın önlenmesi hem de suç sonrası tekrar mağduriyet yaşanmasının en aza indirilmesi hedeflenmiştir. Öncelikle genel olarak istismar kavramı, istismar türleri ve çocuğun mağdur olması ele alınarak temel kavramlara yer verilmiştir. Cinsel istismar suçunun tarihsel gelişimi açıklanarak, mağdur ve fail profiline yer verilmiştir. Muhakeme ve özellikle soruşturma aşamasında mağdura ilişkin özel durumlar, adli tıp biliminin verilerinden yararlanılarak ve Yargıtay kararlarına atıf yapılarak değerlendirilmiştir. Son kısımda, istismar mağduru çocuklara ilişkin mağduriyet durumları, suç sonrası sorunları ve çocukların ikincil mağduriyet yaşamalarının sebepleri ve önlenmesi değerlendirilmiş, mağdur çocukların hukuksal korunmaları ve alınması gereken önlemler hukuki ve toplumsal yönleri ile irdelenerek önerilerimize yer verilmiştir. Çalışmamızda genellikle yeni olan kavramlara, son değişikliklere ve mağdurun korunması için yapılması gerekenlere yer verilmeye çalışılmıştır.
Türk hukukunda vergilendirme yetkisinin sınırlandırılmasında hukuk devleti ve sosyal devlet ilkesi

Devlet, bir kara parçası ve ulus üzerinde gözetim ve idare gibi görevler yürütmek üzere kurulmuş olan bir aygıttır. Devletin ülkesi üzerinde hakimiyet kurabilmesinin kaynağı ise şüphesiz egemenlik kudretidir. Anılan egemenlik kuvvetinin devlete sağladığı bir takım yetkiler mevcuttur. Vergilendirme yetkisi de temel olarak devletin egemenlik kudretinden kaynaklanan ve devlete kişilerin mülkiyetleri üzerinde zor kullanma yetkisi veren bir ayrıcalıktır. Vergilendirme yetkisinin kullanımında meydana gelebilecek keyfilik ve ayrımcılık endişesi vergilendirme yetkisinin tarihinde önemli rol oynamıştır. Önceleri krala ya da hükümdara ait olan bu yetki egemen iradeye sahip olunması nedeniyle mutlak bir şekilde uygulanırken çeşitli çabalar sonucunda yasama organlarına geçmişştir. Böylece vergilendirme yetkisinin anayasalar tarafından devlete tanınmış bir hak halini almasının en büyük adımı atılmıştır. Vergilendirme yetkisinin kullanımına ilişkin hususların anayasalarda belirlenebilmesi ise bu yetkinin sınırlarının açık ve net bir şekilde çizilmesi gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Bu kapsamda hukuk devleti ve sosyal devlet ilkeleri devreye girmektedir. Bu ilkeler genel, kişilik dışı, adil, hakkaniyetli ve eşitlikçi vergi politikaları oluşturmak açısından iktidarın uyması gereken kuralların mükellefler tarafından öngörülebilir bir şekilde belirlenmesini sağlamaktadır. Hukuk devleti ilkesi ile vergilendirme yetkisini kullanırken üstün kamu gücünü kullanan devletin güçsüz konumda olan mükelleflere hukukla bağlı şekilde muamele etmesi hedeflenir. Bu ise vergilerin yasalar ile konulması, kaldırılması ve değiştirilmesi, genel ve eşit, kişiler tarafından öngörülebilir ve hukuki güvenlik ilkesi çerçevesinde vergilendirme yapılması gibi araçlar ile gerçekleşebilir. Ancak vergilendirme yetkisinin kullanımında hukuk devleti ilkesi tek başına yeterli değildir. Yalnızca bahsedilen araçların anayasalarda öngörülmesi adaletli ve kişiler arasında imkan eşitliği yaratan bir toplum sistemi yaratamaz. Bu noktada sosyal devlet ilkesi ön plana çıkmaktadır. Sosyal devlet ilkesi ve hukuk devleti ilkesi birlikte uygulanarak vergi adaletinin sağlandığı, kişilerin ödeyebileceği yükten daha fazlası altına sokulmadığı müreffeh bir devlet anlayışı ile hukukun üstünlüğünün hakim kılındığı bir vergi sistemi oluşturulmuş olacaktır.
Yargıtay kararları ışığında sendikal tazminat davaları

İşyerlerinde örgütlü olarak yapılanmış bulunan sendikalar gücünü üye sayılarından almaktadır. Sendikaların, üye sayısı ne kadar fazlaysa işveren tarafına aynı oranda baskı kurabilmektedir. Güçlü yapılar etrafında toplanan işçiler, sendikalar sayesinde daha iyi şartlarda ücret, sosyal hak ve çalışma ortamı imkanı elde etmektedir. Ayrıca sendikaların gerçekleştirmiş olduğu toplu sözleşmeyle işverenin keyfi yönetim anlayışı ve fesih haklarını sınırlamaktadır. Karşılarında bu kadar güçlü yapılarla mali yükümlülükler altına giren ve keyfi davranışları kısıtlanan bazı işverenler, işyerlerinde kurulu olan sendikal düzeni zayıflatma hareketlerinde bulunmaktadır. Bu sebeple işverenler, işçinin işe alımında, işin devamında ve iş sözleşmesinin feshi aşamalarında sendikal ayrımcılık yapabilmektedir. Sendikal ayrımcılığı önlemek adına 6356 sayılı STİSK'in 25. maddesinde çeşitli düzenlemeler yapılmıştır. 6356 sayılı Kanun'u sendikal ayrımcılığı önlemek adına en önemli yaptırımı sendikal tazminat hakkıdır. Sendikal tazminat, iş ilişkisinin her aşamasında işçiye yönelik sendikal haklarını kısıtlanması halinde kısıtlayana karşı uygulanacak cezai bir yaptırım türüdür. Söz konusu tazminatı hak edebilmenin tek yolu, sendikal tazminat davalarıdır.
Evlilik birliğinin korunması

İnsanlık tarihi kadar eski, bütün medeniyetlerin ve toplumların en küçük sosyal birimi ve yapı taşı olan aileye, insanın içinde bulunduğu en önemli hayat merkezi olması sebebiyle tüm inanç ve hukuk sistemleri tarafından özel ilgi ve önem verilmiştir. Türk Milletinde, göçebe bir toplum iken de, İslam Dini ile birlikte yerleşik hayata geçtikten sonra da aile her zaman ön planda yer almıştır. Türk Ailesinin oluşumunda Türklerin İslam dini ile tanışmaları kuşkusuz en önemli dönüm noktalarından birisidir. İslamiyet, Türk ailesinin günümüze ulaşan temel özelliklerinin yerleşmesindeki en etkili unsurdur. Türk Aile yapısının oluşumunda önemli bir başka dönüm noktası ise Osmanlı/Türk İmparatorluğunun batılılaşma hareketleri ve bunun zirvesi olan Cumhuriyet Dönemidir. Cumhuriyet Dönemi ile başlayan hukuk devriminde en radikal değişimlerin başında 1926 yılında yürürlüğe giren Medeni Kanun yer almaktadır. Ulu Önder Mustafa Kemal ATATÜRK'ün açtığı yolda, Türk Milletini hak ettiği muasır medeniyetler seviyesine ulaştırmak için çabalayan evlatları bu amaçla Türk Kadının hak ettiği değeri görebilmesi, kadınların korunması ve haklarının teslimi için Uluslararası alanda gerçekleşen gelişmeleri yakında takip etmekte ve bu alanda öncü olmaya çalışmaktadır. Çalışmamızın konusunu Türk Kadının gerek evlilik birliği içerisinde gerekse de evlilik bağı olmadan korunmasına ilişkin Türk Hukuk Mevzuatında yer alan düzenlemeler oluşturmaktadır. Çalışmamız 3 bölümden ibarettir. Birinci bölümde 'Aile ve Evlilik Birliği Kavramları' başlığı altında aile kavramı, Türk Medeni Kanununda tanımlanan ailekavramları, evlilik birliği ve evlilik birliğinin eşlere yüklemiş olduğu yükümlülükler incelenecektir. İkinci bölümde 'Türk Medeni Kanununda Ailenin ve Evlilik Birliğinin Korunması' başlığı altında, kanun koyucunun evlilik birliğinin korumasındaki amaç, evlilik birliğinin korunmasında ilkeler, eşlerin hukuksal işlem ve tasarruflarına ilişkin kanuni sınırlamalar ve evlilik birliğinin hakimin müdahalesi yoluyla korunması incelenecektir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise 6284 Sayılı Kanun ile evlilik birliğinin korunmasına ilişkin yasal düzenlemeler incelenecektir.
1700-1750 yılları arasında Osmanlı Devleti'nde arazi hukuku uygulamaları: Vidin ve Antakya örneği

Bu tezin amacı, Osmanlı İmparatorluğu'nda 1700- 1750 yılları arasında yürürlükte olan arazi hukuku hükümlerinin nasıl uygulanmış olduğunu araştırmaktır. Bu araştırma imparatorluk topraklarından iki farklı bölgeden iki farklı şehrin, Vidin ve Antakya'nın kıyaslanarak incelenmesiyle yapılmıştır. 18. yüzyılın Osmanlı tarih yazımının temel paradigmalarını dikkate alan tezde, 'merkezi hükümetin çöküşü', 'geri kalma' olarak tanımlanan geleneksel yaklaşıma karşılık; toplumun, hukukun ve devletin geçirdiği sürecin dönüşüm odaklı olduğunu ifade eden bir yaklaşım tercih edilmiş, bu değişimin sistemin temel kurallarını yıkmadan gerçekleştiği vurgulanmıştır. Osmanlı İmparatorluğu'nda 18. yüzyıl, miri arazi rejiminin yıkılması, özel mülkiyetin ortaya çıkması, ticari tarıma yönelik çiftliklerin gelişimi ve ayanların yükselişi ile özdeşleşmiştir. Bu çalışma bu olguların tam olarak görülemediği bir dönemi anlatmaktadır. Çalışmanın odaklandığı dönemde, toprak üzerindeki hakları kadı huzurunda kullanabilen kişilerin küçük ve orta ölçekte üreticiler olduğu anlaşılmaktadır. Tezde iki temel iddia yer almaktadır. İlk olarak, Osmanlı Devleti'nde 1700- 1750 yılları arasında toprak hukukunun önceki dönemlere göre değişim geçirmediği üzerinde durulmuştur. İkinci olarak, toprağı meşru biçimde kullanan kişilerin, kendilerine hukuk tarafından sağlanan koruma hakkında belli bir bilinç sahibi oldukları ve haklarını korumak için hukuki kurallardan yararlandıkları iddia edilmektedir.
Kuruluştan doğan eksiklikler sebebiyle anonim şirketin feshi

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 353. maddesine göre anonim şirketin yokluğuna veya butlanına karar verilmesi mümkün değildir. Bu düzenlemenin temel amacı anonim şirketin geçmişşe etkili olacak şekilde sona ermesini engellemek böylece işlem güvenliğini sağlamaktır. Kuruluştan doğan eksiklikler sebebiyle açılacak anonim şirketin feshi davası da aynı maddede tescilin iyileştirici etkisinin istisnası olacak şekilde düzenlenmiştir. Söz konusu dava şirketin kurulmasında kanun hükümlerine aykırı hareket edilmesi ile birlikte alacaklıların, pay sahiplerinin veya kamunun menfaatlerinin önemli bir şekilde tehlikeye düşürülmüş veya ihlal edilmesi şartıyla, yönetim kurulu, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ve ilgili alacaklılar veya pay sahipleri tarafından açılabilir. Bu çalışmanın temel amacı anonim şirketin tescil edilmesi ile birlikte gündeme gelecek iyileştirici etki ile Gümrük ve Ticaret Bakanlığının anonim şirketlere ilişkin yetkilerine değinilerek kuruluştan doğan eksiklikler sebebiyle açılacak fesih davasını tüm yönleriyle incelemektir.
Yabancı yatırımcıların Türkiye'deki taşınmazlar üzerinde ayni hak edinimi

Özellikle son beş yıl içerisinde, yabancıların Türkiye'deki taşınmazlar üzerinde mülkiyet ve sınırlı ayni hak edinimine ilişkin mevzuatta önemli değişiklikler gerçekleşmiştir. Ağırlıklı olarak Tapu Kanunu'nda gözlenen bu gelişmeler yabancı gerçek ve tüzel kişiler ile yabancı sermayeli Türk şirketlerinin Türkiye'de gerçekleştirecekleri taşınmaz yatırımlarını da yakından ilgilendirmektedir. Zira, yatırımcıların ayni hak edinimine Türk Hukuku'nda mutlak bir serbestlik tanınmamaktadır. Aksine, Türkiye'de bulunan taşınmaz mallar üzerinde yabancı yatırımcıların ayni hak edinimi kamu hukukundan doğan bir takım kısıtlamalara tabi tutulmaktadır. Yabancı yatırımcıyı Türkiye'de kalıcı hale getirmek ve Türkiye'de yabancı yatırımcılar için bir güven ortamı yaratmak Türk ekonomisi için önemlidir. Ancak, diğer yandan, Türk ekonomisinin asıl beslendiği kaynağın, toprağın, korunması da bir o kadar gereklidir. Yapılması gereken, yabancı yatırımcıların hangi koşul ve düzenlemeler altında taşınmaz mülkiyeti ve diğer bir ayni hak edinebileceğini belirlerken her iki bakış açısını da değerlendirmektir. Söz konusu çalışma, mevcut düzenlemeyi eleştirerek bu eleştirilere yönelik olarak temenni niteliğinde çeşitli öneriler getirmeyi amaçlamaktadır.
Türk vergi sisteminde vergi kaçakçılığı suçu

Devletin vergileme yetkilisi dahilinde tahsil ettiği vergiler; devlet için önemli bir gelir kaynağı olmakta, mükellefler tarafından ise yük olarak algılanmaktadır. Vergiödemenin gelirlerinde azalışa neden olduğunu düşünen mükellefler vergiye karşı uyumsuzluk göstermektedirler. Mükellefler, yasalara uygun şekilde vergi ödemeleriniayarlayarak ya da yasalara karşı gelip vergi ödemeyerek vergi kaçırmakta ve devlet gelirlerinde önemli azalışlara neden olmaktadırlar. Bu çalışmada, öncelikle vergilemenin yükümlü psikolojisi üzerindeki etkileri üzerinde durularak vergilemeye karşı gösterilen tepkiler incelenmektedir. Türk Vergi Sisteminde yer alan vergi suç ve cezaları incelenerek, vergi kaçakçılığının vergi sistemi içindeki yeri ve olumsuz etkileri açıklanmaktadır
Vergi yükümlülerinin defter tutma yükümlülüğü

Türk Vergi Sistemi, vergiyi doğuran olayın belgelendirilmesi ve bu belgenin de belli süreler içinde kanunda belirtilen defterlere kaydedilmesi esasına dayanmaktadır. Belge ve kayıt düzeni adı verilen bu esasın sağlanması için vergi yükümlüsünün şekli yükümlülüklerinden biri olan defter tutma yükümlülüğünü yerine getirmesi gerekmektedir. Devletin kamu giderlerini karşılamak amacıyla başvurduğu en temel kaynağı olan vergi gelirlerinin elde edilmesinde, vergi yükümlüsünün ya da sorumlusunun vergisel işlemlerinin ve vergi matrahının tesbitinde ve ihtilaf çıkması halinde isbat aracı olarak kullanılmak üzere defterler kuşkusuz büyük önem arz etmektedir. Defterler, isbat aracı olarak, vergi yükümlüsü ya da yükümlü ile ilişkide bulunan üçüncü kişiler lehine, zaman zaman da aleyhine delil niteliği taşımaktadır. Gerek Vergi Usul Kanunu'nda gerekse Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen defter tutma yükümlülüğünün yerine getirilmemesi halinde hem mali hem de hürriyeti bağlayıcı yaptırımlarla karşılaşılmaktadır. Çalışmamızda öncelikle defter tutma yükümlülüğüne ilişkin genel esaslar incelenmiştir. Ardından ise defter tutma yükümlülüğünün yerine getirilmemesinin sonuçları ve yaptırımları ele alınmıştır.
Nüfuz ticareti suçu

Toplumda kamu idaresinin güvenirliğine ve işleyişine ilişkin inancın korunması büyük önem arz etmektedir. Öte yandan yolsuzluk olarak adlandırılan kimi fiiller bu inancı zedelemekte olduğundan kanun koyucu bu tip eylemleri cezai yaptırıma tabi tutmuştur. Yolsuzluk sadece ulusal düzeyde değil uluslararası düzeyde de mücadele edilmesi gereken bir konudur. Bu nedenle yolsuzlukla mücadele çerçevesinde çeşitli uluslararası organizasyonlar kurulmuş ve çok sayıda uluslararası sözleşme akdedilmiştir. Nüfuz ticareti suçu da yolsuzluk tabanlı fiillerden biri olup ülkemizin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerin getirdiği yükümlülükler çerçevesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 255. maddesinde düzenlenmiştir. Türk Ceza Kanunu'na 6352 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle eklenen işbu düzenlemenin nispeten yeni olması karşısında doktrinde konu hakkında yeterli kaynak bulunmadığı gibi yol gösterici nitelikte yargı kararı sayısı da azdır. Nüfuz ticareti suçu bir kimsenin bir kamu görevlisi üzerinde nüfuzu olduğundan bahseden bir kişiye haksız bir işinin gördürülmesi amacıyla menfaat sağlaması, kamu görevlisi üzerinde etki sahibi olan kişinin ise bu menfaat karşılığı kamu görevlisi üzerindeki nüfuzunu haksız bir işin gördürülmesi amacıyla kullanmayı kabul etmesi sonucunda oluşur. Çalışmamızda tartışmalı noktalar ön plana çıkarılmak suretiyle, suça ilişkin temel kavramlar, suçun hukuki temelleri, yapısall unsurları ve suç bakımından önem teşkil eden diğer bazı konular incelenmiştir. Bu yapılırken sorun teşkil edilebilecek noktalar ortaya konmaya çalışılmış ve çözüme yönelik kimi önerilere yer verilmiştir.
Türk Hukukunda geçici koruma rejimi

Bu çalışmanın odak noktası, Türk hukukunda geçici koruma rejimidir. Bu kapsamda öncelikle, uluslararası koruma hukukunun temel kavramları ve uluslararası hukukta geçici koruma rejiminin kavramlaşmasına zemin hazırlayan unsurlar ana hatlarıyla incelenmiştir. Ardından, Türk hukukunda geçici koruma rejimi ele alınmıştır. Bu kapsamda geçici korumanın tanımı, kişi bakımından kapsamı, bu statünün sağladığı asgari koruma standardı ve geçici korumanın sona ermesi meseleleri ele alınmıştır. Asgari koruma standardı kapsamında, geri göndermeme ilkesi, geçici korunanlara sağlanan sağlık, eğitim ve iş piyasasına erişim hizmetleri incelenmiştir. Ayrıca, geçici korunanların Türkiye'de karşılaşması muhtemel görülen bazı milletlerarası özel hukuk meselelerine de değinilmiştir. Sona erme kapsamında ise geçici koruma rejiminin sona ermesinin usulünün yanı sıra geçici korunanların sınır dışı edilmesi ve kalıcı çözüm yolları açıklanmıştır. Bu çalışma kapsamında Türk hukukunda geçici koruma rejiminin incelenmesi ve geçici korumaya ilişkin hukuk kurallarının gerek kaleme alınış biçimi gerekse uygulanmasındaki aksayan yönlerin tespit edilmesi amaçlanmaktadır.
Medenİ Hukukta eksik borç kavramı

Devletin yaptırım gücüyle desteklenmiş ve alacaklısına hakkını devlet zoruyla alma imkanını temin eden borçlara tam borç; yaptırım unsurundan yoksun borçlara ise eksik borç denmektedir. Roma hukukunda tabii borç olarak adlandırılan ve günümüz hukukunda Borçlar Kanunu ve Türk Medeni Kanunu içinde düzenlenen eksik borçlar, kanunun tam borçlar seviyesinde desteklemediği, ancak tamamen hükümsüz de saymayıp bir kısım sonuçlar bağladığı borçları ifade etmektedir. Doktrinde hangi borçların eksik borç olarak kabul edileceği, eksik borçların hangi kriterlere göre sınıflandırılacağı ve eksik borçların niteliklerine göre hangi kuralların uygulanacağı gibi konularda tartışmalar mevcuttur. 'Medeni Hukukta Eksik Borç Kavramı' başlıklı bu çalışmanın temel amacı, eksik borç kavramıyla ilgili özellik arz eden ve doktrinde tartışma konusu olan hususları belirtip bunlarla ilgili kanaatlerimizi paylaşmaktır.
Pozitif ayrımcılık

Son günlerde pozitif ayrımcılık insan hakları ve eşitlik konularıyla beraber politik anlamda en bölücü konu olarak karşımıza çıkımaktadır. Var olan çeşitli sosyal talepler karşısında pozitif ayrımcılığın yorumlanması ve uygulanması farklı şekillerde oluyor. Eşitlik anlayışı zaman içerisinde radikal şekilde değişikliğe uğramıştır. Her ne kadar modern çağda eşitlik, hiçbir sosyal ve ekonomik statü gözetmeksizin herkese eşit fırsatlar sunma anlamına gelse de, bugün baktığımızda daha çok pratikte eşit sonuçlar oluşturması olarak tartışılmaktadır. Pozitif ayrımcılık kavramı da tam bu noktada eşitliği bir gerçekliğe dönüştürme çabası içerisinde ortaya çıkmaktadır. ABD Başkanı ırk, renk, din, cinsiyet, veya ulusal köken üzerinde ayrımcılığı ortadan kaldırmak için çıkarttığı kararname ile pozitif ayrımcılık kavramını yaratmıştır. ABD pozitif ayrımcılık kavramını1960lı yıllarda Afrikalı Amerikalılara uygulanan ısrarcı eşitsizlikler üzerine ortaya çıkartmış, ancak yıllar geçtikçe kapsamı istihdamdan eğitime devlet sözleşmelerinden sağlık programlarına kadar uzanmıştır. Pozitif ayrımcılığın çift kuvveti var: toplumun her seviyesindeki çeşitliliği, varsayılan yararlarıyla birlikte maksimum seviyeye çıkarmak, ve kurumsal, istemsiz ve açıkça yapılan ayrımcılığın fark edilen zararlarını düzetlmek. Bu yazı üç ana bölümden oluşmaktadır: İlk bölüm, pozitif ayrımcılık kavramının tarihsel olarak ortaya çıkışı, gelişme süreci ve uygulamalarını ele alıyor. İkinci kısım, uluslararası ilişkiler ve demokratik devletlerdeki bir dizi davada eşitlik ve pozitif ayrımcılık kavramlarını ilgilendiren yasal ifadeleri sunuyor. Üçüncü kısımda ise pozitif ayrımcılığın Türk anayasası ve yasalarına göre adaptasyonu ve uygulanması, sonrasında ise uzmanlar tarafından yapılan değerlendirmeler ile anayasada yapılan değişiklikler incelenmiştir.
Anonim şirketlerin tasfiyesinde karşılaşılan vergi sorunları

Kar elde etmek gayesi ile kurularak ticari hayata değer olarak katılan anonim şirketlerin; günümüzün hızlı değişen ve gelişen ekonomik hayatında, bu değişimlerin gerisinde kalmaları, sert rekabet şartlarında uyum sağlayamamaları, bunlara bağlı olarak ekonomik ömürlerini doldurmaları gerekçeleriyle ve yahut bir takım kanuni zorunlulukların sonucu olarak ekonomik ve hukuki varlıklarını sona erdirmeleri gerekebilmektedir. Hukuki varlıkların sona erdirme kararı alan anonim şirketler bakımından sona ermenin doğal sonucu olarak tasfiye süreci başlamakta; şirketin kar elde etme amacı tasfiye ile sınırlanarak sadece tasfiyenin gerektirdiği işlemlerin yapılması mümkün olmaktadır. Tasfiye; şirketin hukuki varlığını sona erdirmeye yönelik olarak yapılması zorunlu olan bir takım işlemler silsilesinden oluşmaktadır. Bu işlemler temel olarak alacaklıların alacaklarına, pay sahiplerinin tasfiye sonunda dağıtılacak paylarına, devletin vergi alacağına kavuşmasını amaçlayan düzenleyici kurallardan oluşmaktadır. Tasfiye kapsamında yapılması gereken işlemler silsilesi, Türk Ticaret Kanunu ile düzenlenirken; tasfiye esnasında ve tasfiye sona erdiğinde uygulanacak vergileme rejimi Kurumlar Vergisi Kanunu ile düzenlenmiştir. Bu çalışmada anonim şirketlerin sona erme nedenleri ve bunun doğal sonucu olan tasfiye işlemleri irdelenerek tasfiyeye giren anonim şirketlerin vergisel yükümlülükleri ve bu alanda özellikle kavramsal farklılıklar sebebiyle karşı karşıya kalınan sorunlar incelenmiştir.