turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Osmanlı Devleti'nin Batavya başşehbenderleri ve faaliyetleri (1883-1908)

Şehbenderlik, Osmanlı Devleti'nin son dönemlerine kadar konsolosluğa eşdeğer görülen dış temsilciliğin adıdır. 1908'deki II. Meşrutiyet'in ilanından sonra bu kelime terk edilerek resmi olarak konsolosluk tabiri kullanılmıştır. XIX. yüzyılın ikinci yarısında devletin dış temsilciliklerinin sayısının artmasına paralel olarak Osmanlı Devleti yoğun Müslüman nüfusun bulunduğu Güneydoğu Asya bölgesinde de şehbenderlikler açmıştır. Bunlardan biri de, Hollanda sömürge yönetimi altında bulunan Endonezya'da açılan şehbenderhanedir. İslam birliği siyaseti çerçevesinde bölgede şehbenderlik açma işine çok önem veren Sultan II. Abdülhamid'in direktifleri doğrultusunda ilk defa 1881 yılında Batavya'da bir başşehbenderlik açılması planlanmıştır. Bölgedeki Müslüman halkın halifeye olan manevi bağlılığını kuvvetlendirmek, Osmanlı hakimiyeti altındaki Arap Yarımadası ile bölge arasındaki ticaret ve hac trafiğinin yoğun olması ve bölgeyle teması olan Osmanlı tebeasının haklarını korumak maksadıyla Batavya Başşehbenderliği ihdas edilmiştir. Bugünkü adı başkent Cakarta olan Batavya'ya başlangıçta Seyyid Abdülaziz Efendi adında Arap asıllı zengin bir tacir fahri başşehbender olarak atanmış; ancak 1883 yılından itibaren muvazzaf Türk başşehbenderleri görev yapmışlardır. Endonezya'da açılan bu Osmanlı Başşehbenderliği 1924 yılına kadar varlığını sürdürmüştür. Batavya Başşehbenderliği'ne farklı kaynaklarda ve bazı araştırmalarda değinilmiş olmakla beraber, başşehbenderler ve onların faaliyetleri hakkında müstakil bir çalışma yapılmamıştır. İşte bu tez çalışmasının konusu ve amacı Osmanlı kaynakları ve arşiv belgeleri ışığında Osmanlı Devleti tarafından 1883- 1908 yılları arasında Batavya'ya tayin edilen başşehbenderleri ve onların hayatları ve memuriyetleri ile görev süreleri boyunca Endonezya'daki faaliyetlerini ortaya çıkarmak olmuştur. Üç bölümden meydana gelen çalışmanın ilk bölümünde şehbenderlik kurumu ve gelişimi, Endonezya'nın kısa tarihçesi ve Batavya Başşehbenderliği'nin açılması üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde Batavya'da 1883- 1908 yılları arasında görev yapan 9 başşehbenderin hayatı ve memuriyetleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise Batavya Başşehbenderliği'nin siyasi, idari, ekonomik, sosyal, eğitsel ve kültürel alanlardaki faaliyetleri değerlendirilmiştir. Çalışma ikinci el kaynakların yanı sıra büyük oranda Osmanlı arşiv belgelerinden istifade edilerek hazırlanmıştır.
Iran's motivations for maintaining its nuclear program

İran'ın nükleer programı, ülkenin nükleer faaliyetlerinin bir kısmının gizli olarak yürütüldüğünün ortaya çıkması sonrasında uluslararası bir mesele haline geldi. İran'ın nükleer program hakkında kaygılı devletler, İran'ı nükleer faaliyetlerden vazgeçirmek için yaptırım uygulamaya başladılar. İran, söz konusu yaptırım kararları nedeniyle özellikle ekonomik açıdan zarar görmesine rağmen nükleer faaliyetlerine devam etmektedir. Bu tez, İran'ın nükleer programını sürdürmesindeki motivasyonlarını açıklamaya çalışmaktadır. Bu amaçla, bu tezde nükleer silahların yayılmasının nedenlerini açıklamaya yönelik teorik yaklaşımlardan yararlanılmıştır. Bu çerçevede temel olarak Scott Sagan tarafından ortaya konulan sınıflandırma kullanılmaktadır, çünkü bu konuda var olan tüm teorik yaklaşımları İran'ın nükleer programına uygulamak bu çalışmanın kapsamının ötesindedir. Güvenlik Modeli, İç Politika Modeli ve Norm Model, İran'ın nükleer faaliyetlerinin farklı boyutlarının anlaşılması için kullanışlı araçlar sunmaktadır. Zira İran'ın nükleer programını sadece güvenlik boyutu ile ele almak bu meselenin dar bir çerçevede değerlendirilmesine sebep olmaktadır. Bu tez, İran'ın nükleer programını sürdürmesinde iç politik yapısının ve nükleer teknolojinin İranlılar açısından taşıdığı sembolik değerin önemli motive edici unsurlar olduğunu öne sürmektedir.
AB Hukukunda sinai mülkiyet hakları ve Türkiye'nin sinai mülkiyet hakları alanında AB müktesebatına uyumu

Avrupa Birliği, yeni üye ülkelerin katılımıyla gelişimini sürdürmektedir. Bu gelişim sürecinde Smai mülkiyet haklarının korunması büyük önem kazanmıştır. Bu konuda, gerek gerçek hak sahibini ve yaratıcı zekayı korumak, gerek taklitçiliğin ve korsan üretimin önüne geçerek, üye devletlerde ortaya çıkacak gelişim ve ilerlemenin kalitesini yükseltmek ve Birliğin temel hedeflerine ulaşabilmek için, smai haklar alanında bir takım düzenlemeler yapılması ihtiyacı doğmuştur. Bu çalışma altı ana bolümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Avrupa Birliği'nde smai hakların önemi özellikle smai hakların korunmasının AB'nin hedefleri, teknoloji politikaları, taklit ve korsanla mücadele, paralel ithalat, smai hakkın tüketilmesi ilkesi ile serbest dolaşım ilkesi ve rekabet politikaları açısından ele alınmıştır. ikinci bolümde AB hukukunda smai mülkiyet hakları sisteminin hukuksal temelleri değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, AB ve üye devletler arasındaki yetki paylaşımının smai haklar açısından değerlendirilmesi, smai mülkiyet haklarına ilişkin birlik kuralları ile Avrupa patent sistemi ve Topluluk marka tescil sisteminin yanmda ayrıca AB Anayasa taslağında smai mülkiyet hakları incelenmiştir. Üçüncü bolümde AB'de smai haklar alanında üye ülke hukuklarının uyumlaştırılması ele alınmıştır. Bu çerçevede, uyumlaştırmanın amacı ve uyumlaştırmanın hukuksal çerçevesi irdelenmiştir. Uluslararası antlaşmaların AB smai haklar sistemine etkilerinin değerlendirildiği dördüncü bolümde, AB'nin taraf olduğu uluslararası antlaşmalar ve uluslararası antlaşmalardan doğan yükümlülüklere yer verilmiştir.
Doğu Akdeniz'de doğalgaz anlaşmazlıkları ve Türkiye

Dünyanın, ispatlanmış en büyük hidrokarbon yataklarını bölgesinde barındıran Ortadoğu ve enerji tüketiminde küresel anlamda ilk sırada yer alan Avrupa Birliği ülkeleri arasında bir köprü ve geçiş güzergahı oluşturan Doğu Akdeniz Bölgesi, son yıllarda keşfedilen hidrokarbon rezervleri ile gündemin ön sıralarında yer almıştır. Doğu Akdeniz, stratejik öneme sahip bir deniz olmasından dolayı, yeni dönemde enerji havzası olmaya adaydır. Bu bölgeyi daha önemli hale getiren yeni enerji kaynakları Avrupa'nın Rusya'ya bağımlılığının azaltmış olabilecektir. Doğu Akdeniz'in uluslararası enerji sektörünün önemli bir parçası olması ve jeopolitiğinin artması, münhasır hakların paylaşımında ciddi diplomatik çaba gerektirmektedir. Doğu Akdeniz'deki yeni doğalgaz kaynakları Türk Dış Politikasında Türkiye'nin önemini uluslararası siyasal sistemde artırmış ve Türk Dış Politikasına olumlu yönde etki etmiştir. Soğuk Savaş sonrası dönemde, değişen bölgesel ve küresel durum bu çerçevede bölgede son yıllarda gelişen süreçler, dünyadaki enerji haritasını derinden değiştirmiştir. Bu yeni harita içerisinde Türkiye'nin yeri son derece önemli bir hale gelmiştir. Doğu Akdeniz'i, uluslararası enerji sektörü ve jeopolitiğin odak noktalarından biri haline getirmiştir. Doğu Akdeniz havzasındaki enerji tablosunu olduğu gibi bölgesel dinamikleri de değiştirmesi beklenmektedir. Bu bağlamda Doğu Akdeniz'deki enerji kaynaklarının paylaşılmasına yönelik işbirliği ihtiyacını da gündeme getirmiştir.
Basın, kamuoyu ve dış politika ilişkisi bağlamında yeniden milli mücadele hareketi ve dergisi

Belirli bir zamanda ortaya çıkan tartışmalı sorun karşısında, bu sorunla ilgilenen kişiler ya da bu kişilerin oluşturduğu 'kanaat önderleri' olarak tanımlanan kişilerin belirlenmesinde basın önemli bir rol oynamaktadır. Politik hüküm alma sürecinde ciddi bir faktör olan medyanın karar alma sürecini biçimlendirdiği ve bu süreçte oldukça etkin rol oynadığı bilinmektedir. Dış politikada karar alma sistemi içerisinde medyanın önemi yadsınamayacak kadar büyüktür. Bu etki doğrudan karar alıcıları etkileyebileceği gibi dolaylı yollardan da kamuoyu oluşturup onları yönlendirmektedir. İletişim ve haberleşme araçlarında meydana gelen gelişmeler dış politika oluşum sürecinde de karar alıcılar ile kamuoyu arasında karşılıklı bir ilişkinin doğmasını zorunlu hale getirmektedir. Türkiye'de özellikle belli ideolojik çevreler, hem kendi ideolojik kimliklerinin teşekkülünde hem de bu kimlikleri mensuplarına kazandırmada kamuoyu oluşturma yolunda basın yayın organlarını etkili bir şekilde kullanmışlardır. 1960'ların başlarında temeli atılan ve 1960'ların sonlarına doğru teşkilatlanan ve 1970'ler boyunca da etkili olmayı devam ettiren milliyetçi-muhafazakar bir kadro hareketi olan Mücadele Birliği, basın yayın faaliyetleri ile kamuoyunda etkili olmaya çalışmıştır. Yayınlamış olduğu kitaplar ve süreli yayınlar vasıtasıyla, döneminde Türk sağının karakteristik özelliklerini yansıtan sembolleri çoğu zaman abartılı bir şekilde ön plana çıkartarak özellikle Türkiye'de sağ kesimin algılarının şekillenmesinde etkili olmuştur. Yapmış olduğumuz bu çalışma ile hareketin yayın organları ve kamuoyu oluşturma faaliyetleri incelenecek bu çerçevede dönemin önemli dış ve iç gelişmelerine yönelik yapmış olduğu yayınlar değerlendirilecektir.
Impact of neopatrimonialism on the trajectory of the conflict in Syria

Bu tez, Esad yönetiminin doğasının Suriye'de 2011 ayaklanmasının ardından gerçekleşen çatışmanın gidişatı üzerindeki etkisini anlamaya çalışmaktadır. Tezde, Suriye'de 1970'den bu yana devam etmekte olan Esad yönetiminin neopatrimonyal bir yönetim örneği olduğu savunulmaktadır. Tez, neopatrimonyal kavramsallaştırmasını, kavramın Weberyan kökenine doğru izini sürerek ayrıntılandırmaktadır. Kavramın evrimini, 'gelenksel' patrimonyalizmden modern 'neo' patrimonyalizme kadar izlemektedir. Tez, neopatrimonyal yönetimin, iktidarını, yönetimin kişiselleştirilmesi, patronaj ve klientalizm ağları ile sağlamlaştırdığını savunmaktadır. İleri sürülen iddia, Esad yönetiminin, neopatrimonyalizm aracılığıyla, patrimonyal tahakkümünü sağlamlaştırdığı ve patronaj ve klientalism ağlarıyla topluma olduğu kadar bürokratik alana da nüfuz ettiğidir. Tez, neopatrimonyalizmin yönetimin dayanıklılığını beslediğini, çatışmanın sonuçlarını yönetimin yeniden dengelenmesi ve belirsiz bir devrim arasında gelip giden bir durumla sınırladığını ve ülkeyi bir iç savaş durumuna sürükleyen gidişatı etkilediğini iddia etmektedir.
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin ekonomik yapısı ve Türkiye'nin politikaları

Bu çalışmanın amacı; Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ekonomisinin altyapısı kurulurken Türkiye ve KKTC hükümetleri tarafından uygulanan ekonomik politikaların eksikliklerini incelemektir. 1960- 1974 arası dönemde Kıbrıslı Rumlar'ın ekonomik alanda Kıbrıs'a egemen olurken Kıbrıslı Türkler'in ekonomik hayattan dışlanmış oldukları görülmektedir. 1974 Kıbrıs Barış Harekatı ile adanın Kuzey kısmına yerleşen Türkler kendi ekonomik yapılarını, Türkiye'nin de yardımları ile, kurma çabasına girdiler. Ancak sağlam bir ekonomik yapı kurmayı başaramadılar. Bu başarısızlığın altında Kıbrıs Sorunu nedeniyle karşılaşılan uluslararası tanınmamanın ve ambargoların olduğu gerçeği göz ardı edilemez. Bu nedenle Türkiye'den gelen finansal yardımların KKTC ekonomisinin sağlam temellere oturtulmasına yardımcı olacağı düşünüldü. Fakat KKTC ekonomisi, bugün, kaynaklarının sürdürülebilir bir şekilde kullanılmaması ve uygulanan hem siyasi hem de ekonomik hatalardan dolayı oluşan sıkıntıları fazlasıyla yaşamaktadır. Bu nedenlerle tez, Kıbrıs Sorunu'nu ve KKTC'nin ekonomik yapışım da incelemeyi amaçlamıştır.
Türkiye'nin dış yardımları ve rekabetçi kimliğinde Somali'nin önemi

Bu çalışma dış yardım ve yumuşak güç arasındaki bağ temelinde, Türkiye'nin yumuşak gücünü daha verimli kullanma yoluna gittiği dönemde itibarının da bununla doğru oranda artıp artmadığını ölçmeyi amaçlamaktadır. Türkiye'nin kendine biçtiği özel rol, yardım kapasitesi ve cömert kimlik, yumuşak gücünün temel eksenlerindendir. Öyle ki Türkiye, Simon Anholt'un rekabetçi kimlik kavramına uygun şekilde bu alanda belirgin fark ve baskın kimlik yaratma yolundadır. Bu etkinliğiyle takdir topladığı düşünülen Türkiye, yardım götürdüğü ülkelerde kalıcı iz bırakmayı hedeflemektedir. Bunun en görünür olduğu ülkelerden biri de Somali'dir. Özellikle 2011'den itibaren Türk varlığının arttığı ülke, Türk Devleti'nin söz konusu etkinliğinin sahnelendiği en güzel örneklerden birini teşkil etmektedir. Çalışmada Somali'nin örnek ülke olarak seçilmesinin sebebi budur. Bu bağlamda Türkiye'nin yumuşak güç ögeleri, dış yardım kurumları ve faaliyetleri incelenmiş, Somalili resmi ve sivil aktörler ile dış yardım alanında etkin yabancı aktörlerin demeçleri, ayrıca yabancı medyanın Türk yardım faaliyetlerine ve Afrika ve özel olarak Somali'deki varlığına dair yazıları analiz edilmiştir. Bu analizin amacı, Türkiye-Somali dış yardım ilişkisine dair, Türk olmayan yetkin kişilerin görüşlerinin ne olduğunu ortaya çıkarmak, Türkiye'nin alandaki itibarını ölçmek, gerçekten rekabetçi kimlik yaratıp yaratamadığını anlamaktır. Analizin sonucunda, Türkiye hakkında olumlu ve olumsuz görüşler bağlamında, ülkenin artı ve eksi yönleri değerlendirilip, geliştirebileceği strateji hakkında öneriler sunulmuştur.
Syria's Lebanese policy in its quest for regional predominance, 1970-2005

Suriye'nin Lübnan politikası, bölgesel güç olmaya yönelmis Suriye dıs politikasının önemli bir unsurunu olusturmaktadır. Tezin amacı, Hafız Esad'ın iktidarageldigi 1970'ten 2005'e kadar, bu politikanın özelliklerinin nasıl degistigini, Suriye'ningenel politikalarından ve bölgesel ortamdan nasıl etkilendigini ve bunları nasıl etkiledigini değerlendirmektir. srail'in 1982 Lübnan isgali gibi bazı engellere ragmen bu süre zarfında Suriye Lübnan üzerinde etkili bir kontrol kurabilmistir; ancak bu,2005'te Suriye birliklerinin Lübnan'dan çekilmesiyle büyük ölçüde sınırlandırılmıstır. Bu çalısmada Suriye'nin Lübnan'da önemli çıkarları olduğuna, bu çıkarları korumak vegeliştirmek için Suriye rejiminin Lübnan'a aktif bir ilgi gösterdigine, ve bu ülke üzerinde nüfuz ve kontrol sağlam aya çalıstıgına isaret edilmektedir. Suriye'nin Lübnanpolitikası bölgesel planda Suriye'nin konumunun gelismesine katkıda bulundugu ve bundan etkilendigi gibi, aynı zamanda hem Suriye politikalarının gerilemesinin bir belirtisi hem de bunu tetikleyen bir faktör olabilmistir. Bu açıdan, Lübnan politikasıSuriye için hem fırsatlar hem de riskler sunmustur.
İran'ın nükleer silahlanma girişimleri

İran'ın uzun bir süredir uluslararası toplum ve kuruluşlardan gizli bir şekilde nükleer silah üretme amaçlı yürüttüğü nükleer enerji programının, 2002 yılında ülkedeki yönetime muhalif bir örgüt tarafından dünya kamuoyuna ifşasıyla birlikte, konuyla ilgili olarak başta Birleşmiş Milletler ve önde gelen küresel güçler tarafından bu ülkeye siyasi, ekonomik ve ticari alanlarda sürekli ve kapsamlı bir biçimde ambargo ve yaptırımlar uygulanmaya başlamıştır. 2015 yılına gelindiğinde ise İran ile P5+1 olarak anılan ülkeler arasında uzun süren diplomatik müzakerelerin sonunda, İran'ın nükleer enerji programını sınırlandıran ve bunun karşılığında da bu ülkeye uzun yıllar uygulanan ekonomik ambargo ve yaptırımları aşamalı şekilde kaldıran nükleer bir antlaşma imzalanmıştır. Ancak son dönemde ABD-İran-İsrail arasındaki geriliminin yeniden tırmanması ve ABD'nin anılan antlaşmadan çekilmesiyle birlikte İranlı karar alıcılar, yeniden antlaşma öncesindeki nükleer programa dönebileceklerini ifade etmişlerdir. Bu gelişmeler bir yandan mevcut statükonun değişme ihtimalini gösterirken, diğer yandan da İran'a ilişkin bölgesel ve küresel anlamdaki endişelerin yeniden artmasına neden olmaktadır. Çalışmada, İran'ın nükleer enerji programı başlangıcından günümüze dek incelenerek, meselenin uluslararası hukuk çerçevesinde bir değerlendirmesi yapılmış ve nükleer silaha sahip olacak bir İran'ın Batı ve bölge ülkelerine olan etkileriyle bu ülkelerin meseleye ilişkin yaklaşımları ortaya konulmuştur.
The Russian economic transformation in the early 1990's and some assessments in the west

Rusya'nın ekonomik gelişiminin birçok açıdan büyüleyici bir öyküsü vardır. 1991 yılı sonlarında Sovyetler Birliği dağıldığı zamanlarda, Batı dünyasında yeni bir soru sorulmaya başlandı, bu soru kominizm sonrası Rusya'nın politik ve ekonomik açılardan nasıl uluslararası bir devlet haline getirileceğiydi. Ekonomi değişimi ve ekonominin yenilenmesi açılarından bakıldığında, birçok ekonomist ve entellektüel'in merkez dayanaklı sosyalist ekonomilerin ne şekilde kapitalist pazar ekonomilerine dönüştürleceği konusunda tezler ürettikleri görülür. Rusya'nın ekonomik değişiminin ilk yıllarında özverili çalışmalarıyla gündemde olan birçok Rus ve yabancı ekonomist, Rusya'nın önerilen reform paketlerini kabul etmesi halinde ekonomik büyümenin gerçekleşeceği konusunda uzlaşmışlardı. Rusya önerilen ekonomik paketleri kabul ettiği halde ekonomik gelişme başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Bu master tezi, 1992- 1995 yıllan arasında Rusyadaki ekonomik gelişmeleri anlatmak ve Batı ülkeleri tarafından nasıl değerlendiridiğini veya algılandığını açıklamak üzere hazırlanmıştır.
11 Eylül 2001'den günümüze Türk-Amerikan ilişkileri ve ABD'nin Türk dış politikasına etkileri

11 Eylül 2001'den Günümüze Türk-Amerikan İlişkileri ve Amerika'nın Türk Dış Politikasına Etkileri? başlıklı bu tez çalışması, Soğuk Savaş sonrası uluslararası milat olarak nitelendirilen 11 Eylül olaylarının hem ABD hem de Türkiye'deki yankılarını ele alarak iki ülke arasındaki ilişkilerin birbirlerine olan etkilerini araştırma amacıyla oluşturulmuştur. ABD'de Dünya Ticaret Merkezi'ne ve Pentagon'a gerçekleştirilen saldırılar, 2001'den itibaren George Walker Bush yönetiminin ciddi ve yıkıcı kararlar almasına yol açmıştır. Bu kararlar doğrultusunda bir takım önyargılar tekrar uyandırılmış ve Orta Doğu'nun akıbeti hakkında tasarlanan planlar işlemeye başlamıştır. Müttefiki Türkiye'nin teröre karşı destek amaçlı yanında olduğu ABD, Afganistan ve Irak işgallerinden sonra yoğunlaştırdığı dış politikasına ve yeni işgal stratejileri geliştirerek yön verdiği 'yeni dünya düzeni'ne uygun bir politika benimsemiştir. ABD'nin diyalog ortamı yaratmadan gerçekleştirdiği 2. Körfez Savaşı'yla beraber Türkiye dahil birçok devlet müdahaleci dış politikaya karşı bir tutum sergilemiştir. Bunun sonucunda Türkiye ile ABD arasında 1 Mart Tezkeresi sorunu yaşanmış, ilişkilere ABD penceresinden bakıldığında bir hayal kırıklığının oluştuğu görülmüştür. ABD'nin stratejilerinin bir parçası olarak Kuzey Irak Kürtlerinin Türkiye sınırlarına yerleştirilmesi zamanla PKK'nın güçlenmesine yol açmış, bu durum da ABD ile olan ilişkileri sekteye uğratmıştır. Büyük Orta Doğu Projesi'nde önemli ülke haline gelen Türkiye'yle ABD arasındaki ilişkiler yoğunlaşmaya başlamıştır. ABD'nin 11 Eylül sonrası Orta Doğu'yu hedef olarak belirleyerek egemenlik alanını genişletme çabaları kapsamında başlattığı medeniyetler arası savaş, barışa ve devletler arasındaki huzura zarar veren İslamofobi kavramını yeniden diriltmiştir. Dünya,-özellikle İslam coğrafyası- büyük bir karmaşanın içerisine çekilmiş, bir dargın bir barışık devam eden Türk-Amerikan ilişkileri Barack Obama döneminde nispeten daha ılımlı bir seviyelerde seyretmiştir. Tezin yazımında kitap, makale, tez gibi kaynakların yanı sıra 11 Eylül belgeseli Loose Change'den, internet kaynaklı düşünce kuruluşlarının web sitelerinden, gazete, televizyon haberleri ve haritalardan yararlanılmış, ayrıca Türk-Amerikan ilişkileri kapsamında Ermeni Sorunu'nun aydınlatılması amacıyla Prof. Dr. İbrahim Ethem Atnur'la röportaj yapılmıştır.
Avrupa Birliği demokrasi anlayışının aday ülkelerdeki demokratikleşme üzerinde etkisi: Türkiye, Bulgaristan, Romanya

Bu tezde Avrupa Birliği'ne aday ülkelerde demokratikleşme konusu incelenmiştir. Bu çerçevede örnek ülkeler olarak Türkiye, Romanya ve Bulgaristanele alınmıştır. Her üç ülkenin de demokrasi açısından gelişmesi Avrupa Birliği'neadaylığın getirdiği yeni soluk ve rüzgarla hız kazanmıştır. Demokrasinin ve hukukun üstünlüğünün korunmasını garanti eden kurumların istikrarının sağlanmasını ilk planda tutan Kopenhag kriterleri, bu üç ülkenin yol haritası olmuştur. Avrupa Birliği demokrasi anlayışının temelinde yer alan hukukun üstünlüğüazınlık hakları ve insan hakları gibi kavramların çerçevesinin her üç ülkede de müzakereler başlamadan önce belirgin şekilde çizilmesi öngörülmüş ve dolayısıyla gerekli hukuki düzenlemelerin yapılması ve bunun uygulamaya yansıtılmasıistenmiştir. Sonuç olarak Avrupa Birliği'ne adaylığın ve Kopenhag kriterlerinin aday ülkelerdeki demokratikleşme üzerindeki etkisi yadsınamaz biçimde ortadadır. Bu tez çerçevesinde bu etki Romanya, Türkiye ve Bulgaristan incelenerek, ilerleme raporları bazında ve karşılaştırmalı olarak ele alınacaktır.
Uluslararası terörizmle mücadele bağlamında Avrupa Birliği'nin Ortak Dış ve Güvenlik Politikası

terörizmle mücadelede ilk adım terörizmin tanımının yapılmasıdır. Fakat uluslararası hukuki bağlayıcılığı olan bir terörizm tanımı yoktur. Bu sebeple, artık uluslararası boyut kazanmış terörizmle mücadelede uluslararası örgütlerin önemi daha da artmaktadır. İlk olarak, Birleşmiş Milletler'in barış ve güvenliğin korunması konusunda yapmış olduğu sözleşme ve almış olduğu kararlarda, uluslararası terörizmle mücadele etmek için devletlerin bir araya geldiği görülmektedir. Birleşmiş Milletler'in yanı sıra NATO, AGİT, Avrupa Konseyi ve diğer örgütler de terörizmin önlenmesi ve suçluların cezalandırılması konularında uluslararası terörizmle mücadele çalışmaları yürütmektedir. Bu örgütlerin dışında, yirmi sekiz üye ülkeye sahip, Avrupa Birliği de uluslararası terörizmle mücadele çalışmaları yapmaktadır. Ancak çalışmada, Avrupa Birliği tüm diğer örgütlerden ayrı tutulmuştur. Bunun nedenlerinden biri, Avrupa Birliği'nin uluslararası terörizmle mücadele çalışmalarını, Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası ile çok daha kapsamlı olarak değerlendirmesidir. Diğeri ise ulusüstü bir yapısının olması dolayısı ile yaptığı uluslararası terörizmle mücadele çalışmalarının, tüm üye ülkelerin devlet politikalarına yansıyor olmasıdır.
Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Devlet Arşivleri belgeleri ışığında Cumhuriyet Dönemi Türkiye-Küba ilişkilerine kronolojik bir bakış

Günümüzde Küba ile Türkiye arasındaki ilişkilerin, Cumhuriyet dönemindeki geçmişşini incelemek amacıyla Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Devlet Arşivleri'nden ve Dışişleri Bakanlığı'nın web sitesinden alınan belgelerin ışığında hazırlanan bu tezde, sırasıyla her iki ülkenin tarihi üzerinde durulmuş ve tarihsel kronolojileri hazırlanmıştır. Bu bölümlerin araştırılacak ilişkiler açısından ışık tutar nitelikte olması hedeflenmiştir. Araştırma XX. yüzyıl ilişkilerinin konu almasına karşın, tarihsel süreç ele alınırken İspanyol sömürge dönemine ve bağımsızlık mücadelelerine kısa bir şekilde değinilmiş, daha sonra Amerika Birleşik Devletleri işgali, son olarak devrim süreci Fidel Castro'nun başkanlıktan çekilişine dek aktarılmaya çalışılmıştır. Benzer şekilde Türkiye Cumhuriyeti tarihinden bahsederken Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılışından Atatürk'ün ölümüne ve günümüze kadar olan tarihsel süreç ortaya konmaya çalışılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Devlet Arşivleri taranarak Türkiye Cumhuriyeti ile Küba Cumhuriyeti arasındaki ikili ilişkiler ortaya konmaya çalışılmıştır. Elde edilen belgeler tarandıkça dünyadaki siyasal ve ekonomik konjonktüre uygun olarak Küba Cumhuriyeti ve Türkiye Cumhuriyeti arasındaki ilişkilerin zamana göre değiştiği saptanmıştır. Taranan belgeler ile 1926 yılında İstanbul'da var olan bir Küba Konsolosluğu'ndan ve konsolosun belgelerini sunmasından söz edilmesi, bu konsolosluğun Osmanlı döneminde kurulmuş olduğunu, dolayısıyla bu dönemde diplomatik personelin bulunduğunu ve ikili ilişkilerin başlamış olup kesintisiz devam ettiğini bizlere düşündürmüştür. Soğuk Savaş döneminde ise farklı kutuplarda bulunan iki ülke ilişkilerinin azalmaya başladığı erişilebilen belge sayısından ve belgelerin içeriklerinden anlaşılmaktadır. XX. yüzyılın ikinci yarısından sonra ise ilişkiler yeniden canlanmaya başlamış, gerek ekonomik, gerek kültürel, gerekse de eğitim alanında birçok anlaşma imzalanmıştır. Yapılan tarihsel, kronolojik ve belgesel çalışmanın sonucunda, iki ülke arasındaki ilişkilerin tahmin edilenden daha eskiye dayandığı ve günümüzde ilişkilerin giderek güçlenmekte olduğu ortaya konmuştur.