turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Soğuk savaş sonrasında Türk basınının dış politika anlayışındaki değişim (1991-1993)

Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra Türk Dış Politikası yeni genişleme alanları bulmuştur. Türki Cumhuriyetlerin ortaya çıkması, Türkiye'ye yeni fırsatlar ve stratejik derinlik alanları yaratmıştır. Bu yeni ülkeleri Pazar ekonomisine eklemleme rolü Batı tarafından Türkiye'ye verilmiştir. Şimdi Sovyet hegemonyasından sonra Türkiye yeni hegemon olabilirdi. Nitekim ? Adriyatik'ten Çin'e Türk Dünyası? retoriği de bu niyeti göstermek için söylenmiştir. Soğuk Savaş'ta tehdit komünist ve Sovyet olmak olarak gösterilmiştir. Savaştan sonra bu tehdit ortadan kaybolmuş ve yeni Türki Cumhuriyetlerin varlığı basın ve komuoyunda heyecan yaratmıştır. Sovyetler Birliği'nin dağılması ve Soğuk Savaşın bitmesi dış politika algılamalarında dönüşüm yaşanmasını sağlamıştır. Türkiye'nin yeni vizyonu, Türki Cumhuriyetlerin büyük ağabeyi rolü etrafında açıklanmaya başlanmıştır. Ama bu iyimserlik çabuk sona ermiştir. Hırvatistan ve Slovenya'nın bağımsızlıkları sonrasında 1992 Mayıs'ında Bosna'da Sırplar ve Müslümanlar arasında iç savaş çıkmıştır. Bu yüzden Türkiye krizi çözmek için inisiyatif almak zorunda kalmıştır. Balkanlar, Türkiye için güvenlik endişeleri, tarihi miras ve Yunanistan'la sert rekabet alanlarından biri olduğu için her zaman önemli olmuştur. Diğer bir mesele ise Dağlık Karabağ çatışmalarıdır. Ermeniler ve Azeriler arasındaki çatışmalar Türkiye'yi de soruna müdahil etmiştir. Fakat bu iki kriz Türk dış politikasının enerjisini aşmıştır. Bu yüzden Türkiye'nin politikalarının inandırıcılığı hem içerde hem dışarıda sorgulanmaya başlanmıştır. Bunlara ilaveten, Türk dış politikasının geleneksel konuları basının dış politika ajandasına zenginlik sağlamıştır. Bu çalışmada Soğuk Savaş sonrası dönemdeki yeni gelişmelerdeki bunlar 1991- 1993 yıllarını kapsamaktadır, Türk basınının gözünden aktarılmaya çalışılmıştır. Ayrıca bu çalışmada Türk kamuoyu algılamaları ve basının refleks ve algılamaları da sınanmıştır.
Afrika'nın demografik yapısı ve sorunları

Bu tez çalışmasında 1950 ile 2015 yılı arasındaki 65 yıllık süreçte Afrika'nındemografik yapısındaki değişimlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma Giriş, Kavramsal ve Kuramsal Çerçeve, Afrika'ya Genel Bakış, Afrika'nın Demografik Yapısının Dönüşümü, Afrika'nın Demografik Sorunları ve Nüfus Politikaları ve Sonuç olmak üzere altı bölümden oluşmaktadır. United Nations Population Division'in ham verileri kullanılarak kıtanındemografik durumu irdelenmiştir. Afrika'nın demografik dönüşüm süreci ile beraberdemografik sorunları analiz edilmiştir. Demografik Dönüşüm Teorisi'ne göre, Orta, Doğu ve Batı Afrika ülkelerinin çoğunluğu 2. Aşamada, aynı bölgelerin birkaç ülkesi henüz 3. Aşamaya geçtikleri, Kuzey ve Güney Afrika ülkeleri ise 4. Aşamada oldukları tespit edilmiştir. Çalışmanın bulguları, Afrika'nın anne ve çocuk sağlığı alanında, kadınların eğitim düzeyleri ve aile planlaması programlarının geliştirilmesi konusunda kat etmesi gereken önemli ve uzun bir yolun bulunduğuna da işaret etmektedir. Bunun yanı sıra, tespit edilen demografik sorunlara yönelik çözüm önerileri de sunulmuştur.
Humanitarian aid challenges: Syrian Crisis in Jordan

İnsani yardımın birincil amacı, hayat kurtarmak ve acıyı azaltmaktır. Uluslararası toplumlar, insanlara insani yardım sağlamanın önemini fark etti ve kim ihtiyaç duymaktaysa onlara yapılan insani yardımın iyileştirilmesi amacıyla sürekli olarak yapılar, mekanizmalar ve metodolojiler geliştirmektedirler. Bu arada acil durumlar hızla gelişebilir, bazı durumlarda sağlanan yardımın boyutunu aşabilir ve bazı aktörlere doğrudan tehdit oluşturabilir. Bu tez, insan saygınlığını koruma sorumluluğunu üstlenmeyi kabul eden ve şu anda Ürdünlüler'in yaklaşık % 20'sini oluşturan, sınırları içinde 1.3 milyon Suriyeli'ye ev sahipliği yapan, gelişmekte olan komşu ülke Ürdün'deki, Suriye Krizi'nin sonuçlarını ele alıyor. Araştırmanın amacı, krizlerin ülke yönetimi, ekonomi, ev sahibi toplumu ve temel servisler üzerindeki doğrudan ve dolaylı etkileri hakkında sağlam bir anlayış geliştirmek, insani yardımların, mültecilerin, ev sahibi toplulukların koşullarını sağlamaktır. . Bu tez, alandaki önde gelen aktörlerden toplanan farklı rapor ve değerlendirmelerin, literatür taraması ve bulgularına dayanmaktadır. JRPSC on iki görev gücü, tüm ulusal ve uluslararası aktörleri tek bir çatı altında toplayan, Ürdün yönetimi tarafından yönetilen insani eylemlerin ana mekanizmasıdır. JRP birçok başarı kaydetti, ancak ülkenin birçok kesiminde kırılganlıklar var, insani yardım ölçeğinin daha da geliştirilmesi gerekiyor ve mevcut zorluklarla başa çıkması gerekiyor. Sektörlerde kaydedilen fon sıkıntısı, yardımın sağlanmasının etkinliğini etkileyebilir ve zamanında yanıt vermeyi önleyebilir. Ayrıca bulgular, farklı sektörlerdeki birçok zorluğun ve sağlamlığın birbiriyle ilişkili olduğunu ve buna göre ele alınması gerektiğini göstermektedir. Bilgi, uzmanlık, yatırım ve büyüme biçimindeki yardımların sağlanması, hükümet kapasitelerinin hedeflenmesi, hem mültecilere hem de insan topluluklarına yardım eden uzun vadeli sürdürülebilir çözümlerin sağlanması için bir ihtiyaçtır.
Türkiye'nin Afrika politkasında yumuşak güç unsurunun rolü

Bu çalışma, Türkiye'nin Afrika politikasında yumuşak güç unsurlarının rolünü konstrüktivizm çerçevesinde analiz etmektedir. Cumhuriyetin kuruluşundan günümüze çeşitli kimlik dönüşümleri yaşayan Türkiye, 2002'de iktidara gelen AK Parti ile dış politikada bir kimlik dönüşümü daha yaşamıştır. Türkiye 2000'li yıllarda dış politikada yaşadığı dinamizme bağlı olarak farklı dış politika araçlarını ve kurumlarını devreye sokmuştur. Yumuşak gücün oluşturulmasında oldukça etkili olan bu araçlar arasında başta Dışişleri Bakanlığı olmak üzere Türkiye İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı, Yurtdışı Türkler ve Akraba Toplulukları Başkanlığı, Türk Hava Yolları, Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı ve sivil toplum kuruluşları gibi kurum ve kuruluşlar bulunmaktadır. Osmanlı dönemi sonrasında kurulan cumhuriyet Türkiye'sinin 1998 Afrika'ya Açılım Eylem Planı'na kadar yaşadığı süreç, 1998 Afrika'ya Açılım Eylem Planı ve 2005'te Afrika Yılı'nın ilan edilmesiyle ilişkilerdeki dönüşüm temel boyutlarıyla incelenmiştir. Türkiye'nin Afrika politikasındaki başarısının yansıması olarak Somali politikası temel parametreleriyle birlikte incelenmiştir. Dış politikanın değişen dinamikleri çerçevesinde Türkiye'nin Afrika politikasındaki yumuşak güç unsurlarını ve bu unsurların kısa ve orta vadeli etkileri ortaya konmuştur.
Rusya'nın hibrit savaş stratejisi ve Suriye örneği

Arap İsyanları olarak adlandırılan sürecin bir parçası olarak ortaya çıkan Suriye İç Savaşı yaşanan süreç ve hala devam eden sonuçları itibariyle son yılların en büyük uluslararası krizlerinden biri halini almıştır. Bir ülkenin iç savaş ortamında dağılmasından da öte Suriye, oluşan yerel grupların, devlet dışı silahlı aktörlerin ve bölgesel ve küresel devletlerin de dahil olmasıyla içinden çıkılamaz bir hale gelmiştir. Yedi yılı aşkın süredir devam eden iç savaş, oluşturduğu tüm insani krizler bir kenara bırakılsa bile, bölgesel ve küresel siyaseti derinden etkileyen bir vaka olarak durmaktadır. Müdahil olan aktörlerin sayısı ve çelişen çıkarları göz önüne alındığında zor bir denklem haline gelen krizi anlamak, krizin geleceği adına da bizlere önemli ipuçları sağlayacaktır. Bu amaçla, krizin en önemli aktörlerinden olan Rusya'nın Suriye iç savaşı özelinde politikalarını çözümlemek ve spesifik olarak askeri stratejisini ortaya koymak bu çalışmanın ana konusunu teşkil etmektedir. Bunu yaparken de özellikle Ukrayna krizi sonrası yükselen bir tartışma olarak hibrit savaş konsepti ve bu konseptin Rusya'ya uyarlanışı olan Gerasimov Doktrini'nden yararlanılacaktır. Bu çerçevede üç bölümden oluşan tezin ilk bölümünde hibrit savaş konsepti incelenmiştir. İlk olarak hibrit savaşın oluşumu, savaş çalışmaları içerisinde bir düzleme oturtulmaya çalışılmış ve William S. Lind'in savaşın jenerasyonları yaklaşımının doğal bir devamı olarak literatüre yerleştirilmeye odaklanılmıştır. İkinci bölümde Sovyetler Birliği sonrası Rus ordu modernizasyonu, yaşanılan askeri çatışmalar üzerinden anlatılmış ve Gerasimov Doktrini'nin ortaya çıktığı şartlar anlatılmıştır. Üçüncü bölümde ise Rusya'nın Suriye iç savaşına müdahil olması, fırsatlar-tehditler dengesi ile kazanımlar ve maliyetler anlatılmıştır. Ayrıca krize müdahil olmanın Rusya'nın bölgesel müttefiklerle ilişkilerine etkisi incelenmiştir. Son olarak Rusya'nın Suriye'deki askeri stratejisi incelenerek hibrit savaş konseptinin stratejide ne derece etkili olduğu açıklanmaya çalışılmıştır.
Transatlantic relations and European identity: An analysis of European public opinion on economic and security cooperation between the European Union and The United States

Bu çalışma, Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki ekonomik ve güvenlik işbirliğine yönelik Avrupa kamuoyunu incelemektedir. Araştırma, transatlantik ilişkilere yönelik tutumları Avrupa entegrasyonunun ekonomik boyutlarına verilen destek ile açıklamayı amaçlayan bir model önermektedir. Araştırma, Avrupa kamuoyunun transatlantik ekonomik ve güvenlik işbirliği algısı üzerinde değerlerin rolünü araştıran değerler yaklaşımı ile tamamlanmaktadır. Model, Eurobarometre ve Transatlantik Eğilimler Araştırması verilerine dayanarak, AB üye ülkelerinde bireysel ve ulusal düzeyde çok sonuçlu lojistik regresyon analizi ile incelenmektedir. Sonuçlar, AB ile ABD arasında daha yakın ekonomik işbirliğine yönelik kamuoyu desteğinin, AB'nin ekonomik alanda kendine yeterlilik, uluslarüstü finansal aktörlük, Euro bölgesi ve AB içi hareketliliğe olan destek ile anlamlı ve pozitif bir ilişkisi olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, güvenlik işbirliğine yönelik destek, önerilen model kapsamında yalnızca Avrupa kamuoyunun AB'nin ekonomik alanda kendine yeterlilik ve uluslarüstü finansal aktörlüğüne yönelik tutumlarıyla açıklanabilmektedir. İkinci olarak değerler, ekonomik alanda yakın transatlantik ilişkilere destek üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olsa da, güvenlik işbirliği algısı üzerinde anlamlı bir etkiye sahip değildir. Üçüncü bulgu, sosyo-demografik özelliklerin Avrupa kamuoyunun transatlantik ilişkilere yönelik tutumlarını faydacı yaklaşımları da doğrulayarak açıklamada etkili olduğudur. Ulusal düzeyde, Avrupa ülkeleri arasında geleneksel 'Atlantikçi' ve 'Avrupacı' ayrım gözlenmektedir. Bazı durumlarda ise, AB entegrasyonunun ekonomik boyutlarına verilen destek, AB-ABD ilişkileri hakkındaki zıt fikirleri yansıtmaktadır. Avrupa kamuoyunun, AB'nin meşru bir aktör olarak ABD ile ekonomik işbirliği geliştirme konusundaki kapasitesini onaylamasıyla birlikte, AB'nin güvenlik konularında ABD'den bağımsız bir yaklaşım sergilemesi konusunda isteksiz davrandığı gözlenmektedir.
Soğuk savaş sonrası Asya pasifik bölgesinde ABD-Çin mücadelesi

Asya Pasifik, günümüzde küresel ekonomi ve ticaretin merkezi haline gelmiş ve küresel büyük güçlerin tüm dikkatlerini yönelttikleri bölge olarak belirmiştir. Bölgede İkinci Dünya Savaşı sonrasında da son derece önemli gelişmeler ve savaşlar yaşandı. Çin'in yükselişi ile birlikte ise Asya Pasifik bölgesinin, ABD hegemonyası ile yükselen güç Çin arasında yoğunluğu artmakta olan mücadeleye de sahne olduğu görülmektedir. Günümüz ve geleceğimiz dünyasını anlayabilmek ancak iki güç arasındaki bu mücadelenin tarihsel arka planına bakmakla mümkün olabilecektir. Çalışmanın amacı Asya Pasifik bölgesinde mevcut gelişmelerin analizini yapmak ve bu mücadelenin geleceğine ilişkin öngörüde bulunmaktır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Soğuk Savaş ve sonrası döneme ilişkin küresel gelişmeler ile Asya Pasifik bölgesinin şekillenmesine değinilmiştir. İkinci bölümde; ABD ve Çin'in, Soğuk Savaş ve sonrası dönemler için Asya Pasifik bölgesine yönelik uygulamış oldukları politikalara değinilmiştir. Üçüncü bölümde; iki gücün bölge ülkeleri ve başlıca küresel aktörlerle kurmuş olduğu ilişkilere ve bu ilişkilerin iki ülke arasındaki mücadeleye etkilerine yer verilmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise; iki gücün bölgeye yönelik politik, ekonomik-ticari ve askeri-güvenlik alanlarında uyguladıkları politikaların çatışma noktalarına değinilmiştir. Son olarak da bahse konu mücadelenin geleceğine ilişkin öngörülerde bulunulmuştur.
Turkish foreign policy and Turkey's role as a middle power

Türkiye sık sık dünya sisteminde önemli bir aktör olarak ifade edilmiştir. Analistler Türkiye'nin uluslararası ilişkiler dünyasındaki konumunu tanımlamak için diğerlerinin yanında bölgesel güç, kilit devlet, orta büyüklükte güç ve küresel aktör gibi terimler kullanmaktadırlar. Bu çalışma, Türk Dış Politikası'nı Orta Büyüklükte Güç Teorisi açısından inceleyerek teori ve Türkiye'nin Dış Politika davranışı arasında bir bağlantı kurmaya çalışacaktır. Ankara'nın komşu bölgelere yönelik güncel dış politikası kısaca incelendikten sonra, İran'ın nükleer programıyla ilgili diplomatik çözüm arayışlarına Türkiye'nin güncel katılımı ve bu bağlamda oynadığı rol vurgulanacaktır. Çalışma, bu girişimin küresel meselelerde daha etkin bir rol oynama adına 'orta büyüklükte güç' özelliklerini kazanma girişimi olarak görülebileceğini savunuyor.
Atık maddelerin uluslararası ticareti

Günümüzde hızlı nüfus artışı ve buna paralel olarak artan ihtiyaçları karşılamak için bazı kaynakların kullanılması gerekmektedir. Bu kullanım neticesinde ise atıklar ortaya çıkmaktadır. Oluşan bu atığın yeniden kullanılması, geri kazanılması durumları atık yönetimi, geri dönüşüm gibi süreçleri ortaya çıkarmaktadır. Ayrıca kullanım neticesinde atılan kısım olarak da adlandırılan bu atıklar başka bir ülke, işletme veya şahıs tarafından hammadde olarak değerlendirilip ticarete konu olmaktadır. Çalışmada öncelikli olarak atık nedir? Sorusuna cevap aranmaya başlamakla beraber Atık Yönetimi ve Atık Madde Ticareti kavramlarına yer verilmektedir. Buna bağlı olarak başarılı şekilde sonuçlanan örnek atık yönetimi uygulamaları ışığında, uygulamaların uluslararası ticarete olan katkıları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Türkiye Dünya'da Atık ithalatının en çok yapıldığı ülkelerin başında gelmektedir. Bu yüzden Atık Ticareti'nin özellikle Türkiye'deki uygulamalarının nasıl olduğu ve nasıl olması gerektiğine yer verilerek çalışma sonlandırılmaktadır.
Transboundary water issues in Central Asia: An analysis of benefit sharing approach

Bu çalışma, Orta Asya bölgesindeki sınıraşan su havzalarında yaşanan sorunlarıtanımlamayı ve bölge genelinde sınıraşan su kaynaklarının yönetimine ilişkin sorunlarafayda paylaşımı yaklaşımı çerçevesinde çözüm önerileri sunmayı amaçlamaktadır. Literatürde yapılan çalışmalarda, Orta Asya'daki su sorunları daha çok ülkeler arasında çatışmayı arttıran bir faktör olarak değerlendirilmiştir. Ancak bu çalışma, iklim değişikliği ve kentleşmenin su kaynakları üzerindeki etkisi, Orta Asya'daki su yönetimi sorunları ve Aral Denizi çevre felaketi gibi güncel sorunları çözümün bir parçası olarak değerlendirmektedir. Olası çözümleri açıklamak için fayda paylaşımı yaklaşımı kullanılmaktadır. Sınıraşan su kaynaklarının sürdürülebilir yönetiminde önemi giderek artan bu yaklaşım, su kullanıcıları arasında fayda ve maliyetlerin paylaşıldığı işbirliğimekanizmalarının kurulmasını amaçlamaktadır. Sonuç olarak, Orta Asya'da sınıraşan su kaynaklarında yaşanan sorunların çözülmesi için daha fazla çalışma yapılmasına ihtiyaç vardır. Ülkeler arasında bölgesel ve uluslararası işbirlikleri ile çeşitli fayda paylaşımı mekanizmalarının kurulması bu sorunların çözümüne yardımcı olacaktır. Su kullanıcıların yalnız başlarına hareket etmeleri halinde elde edecekleri fayda, işbirliği neticesinde elde edilecek faydadan daha az olacaktır. Su kaynaklarından elde edilen faydaların artırılması, su kaynaklarının verimli, adil ve sürdürülebilir bir şekilde yönetilmesi nehir havzalarında kurulacak fayda paylaşımı mekanizmaları ile mümkün olabilir.
The Role of Western Allies on the Rapid Revival of West Germany from the 'Path Dependence' Angle

Bu çalışmanın amacı, İkinci Dünya Savaşından sonra Batı Almanya'nın hızlı bir şekilde yeniden canlanmasında ve savaşta yenilmiş ve zarar görmüş bir ülkeden tam olarak toparlanmış ve Batıya entegre olmuş bir ülkeye dönüşmesinde Batılı Müttefiklerin nasıl ve neden rol oynadığının patika bağımlılığı kavramından istifade edilerek araştırılmasıdır. İkinci Dünya Savaşından sonra ABD önderliğinde kurulan uluslararası düzen patika bağımlılığı özelliğine sahipti çünkü söz konusu düzenin kökleri 1815 Viyana Düzenine kadar giden bir geçmişşe dayanıyordu. Bu patika bağımlı süreç; uyumlu ve kural temelli yapısıyla galip devletlerin gücüne ve zayıf devletler üzerindeki baskısına bir sınırlama getirmesi sebebiyle keyfi davranışlar sergilemelerini engelleyen, devletlerin birbirleri ile müzakere etmelerine imkan tanıyan, istikrarsızlığı azaltan kurumsal bir anlayış vasıtasıyla kendini güçlendirdi. Bu kurumsal anlayış zaman içinde siyasi, sosyal ve ekonomik yapıya o kadar yerleşmişti ki bu anlayışı değiştirmek ya da tamamen ortadan kaldırmak, istenmeyen ek maliyetlere sebep olacaktı. Öte yandan, savaş sonrası dönemin başlarında Batılı Müttefikler ve Sovyetler Birliği'nin birbirlerine karşı takındıkları tepkisel tavırların sonucu olarak art arda meydana gelen olaylar her iki tarafı kolayca dönemeyecekleri bir yola sevk etti ve bu olaylar silsilesi, Batı Almanya'nın hızlı bir şekilde yeniden canlanması ile sonuçlandı. Batı Almanya'nın İkinci Dünya Savaşından sonra hızlı bir şekilde yeniden canlanması Avrupa'nın yeniden yapılanması için gerekliydi ve Avrupa'nın yeniden yapılanması da kurumsal anlayışa dayalı, istikrarlı ve barışçıl uluslararası düzenin yeniden kurulması için gerekliydi.
1915'den 2015'e Rus savaş kültürünün değişimi

Uluslararası ilişkilerde bir sorun meydana geldiğinde, bu sorunu çözmenin iki temel yolu bulunmaktadır. Bunlardan ilki barışçıl yöntemler iken diğeri baskıcı yöntemlerdir. Barışçı yöntemlerden bahsedildiğinde, akla ilk olarak diplomatlar, baskıcı yöntemlerde ise askerler gelmektedir. Baskıcı yöntemler sonucunda ortaya çıkan savaş ve çatışma olgusunun, dünya sistemi var olduğundan beridir süregelen sorgulanamaz bir gerçeklik olduğu düşünüldüğünde, söz konusu olgunun, toplumların kültürlerine bağlı olarak değişip değişmediğine ışık tutmak gerekliliği ortaya çıkacaktır. Bu çalışmada da temel amaç, dünya üzerinde insanlık var olduğundan beri kendisine yer bulan savaş kavramının, çeşitli insan topluluklarının kültürleri vasıtası ile değişip değişmediğine; söz konusu kültürün, toplulukların savaş stratejilerini ve becerilerini yönlendirip yönlendirmediğine dair sorulara cevap bulmaktır. İnsanların, birbirlerini yaralamak ya da öldürmek amacıyla tasarladıkları savaş aletlerinin, mızraklardan, nükleer başlıklı balistik füzelere dönüşümünü okuyucuya aktaran bu çalışma içerisinde değerlendirilen savaş kültürü hususu, dünya sisteminde uzun zamandır kendisine yer bulan Rus toplumu özeline indirgenmekte; söz konusu topluluğun savaş kültürünün nasıl ve hangi koşullara bağlı olarak geliştiği açıklanmaktadır. Özellikle 1915- 2015 dönemleri arasında uluslararası ilişkiler alanına hakim olan kırılgan sistem, Rus toplumunun, sırasıyla Çarlık Rusya, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği ve Rusya Federasyonu olmak üzere 3 ayrı devlet yapılanması altında yaşamasına sebebiyet vermektedir. Farklı dönemler ve birbirinin ardılı olan farklı devletlerin çatısı altında yaşayan Rus toplumunun, uluslararası ilişkiler alanında dengeler değiştikçe, savaş stratejilerini ve becerilerini de bu değişime uygun olarak değiştirdiği görülmektedir. Çalışmada, 1915 ve 2015 yılları arasında yayınlanan askeri doktrinler, dış politika doktrinleri ve ulusal güvenlik anlayışı çerçevesinde değişen ve gelişen Rus savaş kültürünün değerlendirilmesi yapılmakta; söz konusu değerlendirmenin sonucu olarak ise Rus savaş kültürünün, Rus toplumu tarih sahnesine çıktığı andan itibaren 'güvenlik endişesi' çerçevesinde geliştiği görülmektedir. Güvenliğini sağlamak için aralıksız güçlenmeyi, güçlendikçe de yayılmacı ve saldırgan politika izlemeyi öngören Rus savaş kültürünün, Rusların müdahil olduğu krizlere ait nicel veriler incelendiğinde, güç ve saldırganlık arasında doğru orantı bulunduğu, çalışma sonucunda karşımıza çıkmaktadır. Çalışmanın önemi ise, Rus devletinin, günümüz uluslararası ilişkilerini yönlendiren veya yönlendirebilecek olan kriz, çatışma ve savaş ortamlarında nasıl hareket edeceğine dair bir izlenim sunuyor olmasıdır. Nitekim gelecek dönemde yaşanabilecek olası çatışmalara Rus devletinin müdahil olup olmayacağının öngörüleri, geçmişşten beri süregelen Rus savaş kültürü içerisinde kendisine yer bulmaktadır.
Türkiye'nin Suriye ve Irak ile olan ilişkilerinde sınıraşan suların etkisi

Türkiye'nin Suriye ve Irak ile Olan İlişkilerinde Sınıraşan Suların Etkisi? isimli bu çalışma, giriş kısmı ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş Bölümü'nde; küresel açıdan su faktörü ele alınarak dünyadaki su miktarı ve önemi vurgulandıktan sonra, dünyadaki bütün canlılar için en önemli unsur olan bu kaynağın üzerindeki başta küresel ısınma olmak üzere çeşitli olumsuz etkenlere vurgu yapılacaktır. Birinci Bölüm'de ise; akarsuların başta tanım sorunu olmak üzere, şimdiye kadar sınıraşan sular üzerinde oluşmuş olan doktrinler ele alınarak, yine bu doktrinlerin oluşmasında kaynak oluşturan ve günümüzdeki sınıraşan sular konusunda genel ve geçerli hukuk kuralları oluşturmaya çalışan kurumlar incelenecektir. İkinci Bölümde; Türkiye'nin Suriye ve Irak ile olan siyasi ilişkileri çerçevesinde, bir taraftan yirminci yüzyılın başlarından günümüze kadar gelen ihtilaflar ve bu ihtilafların su sorununa yansımaları diğer taraftan ise su sorununun üç ülke arasındaki diğer sorunları tetiklemesi ele alınacaktır. Üçüncü Son Bölümde ise; Türkiye, Suriye ve Irak arasında tartışma konusu oluşturan sınıraşan nehirlerin durumu ve bu konu hakkında başta bölge ülkeleri olmak üzere Arap ve Batı Dünyası'nın konu hakkındaki tutumu incelenecektir.
Yeni muhafazakarlar, Irak savaşı ve İslamofobi

ABD'deki Yeni Muhafazakarlara göre; Birleşik Devletler Soğuk Savaştan sonra gücünü korumak için yeni bir düşman yaratmak zorundaydı. İhtiyaç duyulan düşman ise diktatör rejimlerin güvenlikçi dış politika algısıyla tehdit olarak görülmesiyle doldurulmuştur. Francis Fukuyama'nın 1989 ve 1992 tarihlerinde ürettiği 'Tarihin Sonu' tezi ilk etapta artık düşmanın kalmadığına işaret ederken, demokrasi vurgulu bu yönelim, liberal demokrasiye sahip olan devletler ile diğerleri arasında karşıtlık oluşturmuştur. Fukuyama'nın ürettiği bu çalışma otoriter rejimlerin Yeni Muhafazakarlar tarafından düşmanlaştırılmasına yol açabilecek zemini hazırlamıştır. Samuel Huntington 1993 ve 1996 yıllarında yayımlanan eserlerinde Dünya'yı Batı, Konfüçyüs, Japon, İslam, Hint, Latin Amerika ve Afrika olmak üzere yedi farklı medeniyet temelinde ele almıştır. Huntington, savaşların kültürler arasında gerçekleşeceğini öne sürmüş ve aynı zamanda Hristiyanlık ve İslam arasındaki savaşın hali hazırda başlamış olduğundan bahsetmiştir. Sonraki süreçte Yeni Muhafazakarlar, 11 Eylül öncesinde Çin ve İslam Coğrafyasını Batı'nın karşılaşabileceği en büyük tehlike olarak adlandırmış, 11 Eylül 2001 terör saldırıları sonrasında oryantalist ve güvenlikçi bir dille Müslüman Ortadoğu coğrafyasına odaklanmıştır. Bu zeminde 'Radikal İslam' ve 'İslami/İslamcı' söylemlerinin yükselmesi, Batı toplumu üzerinde korku etkisi yaratmıştır. Bu çalışma; Yeni Muhafazakarların 11 Eylül 2001 terör saldırılarından 10 yıl öncesine ve 10 yıl sonrasına odaklanarak 'söylem', 'karşıtlık oluşturma' ve 'şarkiyatçı' kavramlarının bir iktidar pratiği olarak düşman yaratma üzerindeki etkilerini anlaşılır kılmakta ve Yeni Muhafazakarların dış politikadaki güvenlikçi yaklaşımlarını ele almaktadır.