turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İslam hukukuna göre akit mahalli

İslam hukukunda şahsın her türlü hakkı güvence altına alınmıştır. Bu haklar akitler içinde geçerlidir. Akitlerde tarafların haklarının korunması için sözleşmenin meşru bir şekilde kurulmasından sonra mahallin akdin muktezasına uygun olması gerekir. Akit mahalli; kendisi üzerinde şeriata uygun olarak sözleşme yapılan şeydir. Akitlerde mahal akdin yapısına göre farklılık göstermektedir. Bey akdinde mahal mebi, nikah akdinde mahal karı kocanın birbirinden istifade etmesi, icare akdinde mahal aynın menfaati olmaktadır. Akitlerde mahalde bulunması gereken şartlar vardır. Bunların en başında mahallin mevcut olması gelmektedir. İslam hukukunda olmayan bir şeyin satışı yasaklanmıştır. İkinci şart mahallin malum olmasıdır. Akit mahalli tarafların niza ve tartışmaya düşmelerini engelleyecek şekilde bilinmesi gerekmektedir. Mahal konusundaki bilgisizlik garar olarak ifade edilmektedir. Mahalle ilgili üçüncü şart meşru olmasıdır. Bir şeyin akde mahal olması için onun hukuken istifade edilmesine müsaade edilmiş olması gerekmektedir. İslam hukukunun yenilmesi, içilmesi yahut kullanılmasına izin vermediği şeyler akde mahal olamazlar. Akit mahalliyle ilgili dördüncü şart mahallin tesliminin mümkün olmasıdır. Akitlerde mahallin teslimi akdin geçerlilik şartlarındandır. Eğer mahallin teslimi hususunda imkansızlık söz konusu olursa bu akdin geçersiz olmasına sebep olur.
Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu

Alvin Toffler'in üçüncü dalga diye nitelendirdiği bilgi ve enformasyon çağına 1950'li yıllardan itibaren girmiş bulunmaktayız. Çağı belirleyen bilişim alanındaki gelişmelerin insanlık tarihi baz alındığında elli yıl gibi çok kısa bir sürede hayatın tüm alanlarına sirayet ettiği, hatta son on yılda belirleyici bir rol üstlendiği müşahede edilmektedir. Bilişim alanındaki bu gelişmelerden elbette en çok ticari hayatımız etkilenmiştir. Artık mal ve hizmet alımının büyük bir bölümü sanal alemde gerçekleşmekte, ödemeler banka hesapları üzerinden yapılmaktadır. İnsanların günlük alışverişlerini yaptıkları market ve dükkanlarda banka ve kredi kartları en yaygın ödeme aracı haline gelmiştir. Hem günlük, hem de ticari hayatta banka ve kredi kartlarının yaygın olarak kullanımı, kartlardan hukuka aykırı olarak yararlanmak isteyen kötü niyetli kişilerin ilgisini çekmektedir. İkinci dalganın, yani sanayi devriminin mal ve hizmet anlayışına göre düzenlenen 765 Sayılı TCK, kötü niyetli kişilerin banka ve kredi kartlarını kullanarak menfaat elde etmeye yönelik gerçekleştirecekleri eylemlerle ilgili özel bir düzenleme getirmemiştir. 5237 Sayılı TCK kabul edilinceye kadar bu boşluk dolandırıcılıkla ilgili düzenleme ve 1990'lı yıllarda kabul edilen 525/b- 2 maddesiyle doldurulmaya çalışılmışsa da sağlıklı bir sonuç almak pek mümkün olmamıştır. Bunu gören kanun koyucu 01.06. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK 245. maddesinde 'Banka veya kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçunu' düzenleyerek tartışmalara son vermek istemiştir. 'Bilişim Alanında Suçlar' başlığı altında düzenlenen madde beş fıkradan oluşmaktadır. Madde düzenlemesinde 'gerçek bir banka veya kredi kartının kötüye kullanılması', 'sahte banka veya kredi kartı üretmek, satmak, devretmek, satın almak veya kabul etmek' ve 'sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanması suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlamak' eylemleri suç olarak düzenlenmiştir. VI Çalışmamızda Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçunu ele aldık. Suçun unsurlarını, öğretide ve uygulamada tartışılan konuları, Yargıtay İçtihatlarını da dikkate alarak açıklamaya çalıştık.
Parti disiplini - hükümet sistemi ilişkisi

Parti disiplini, demokratik hayatın vazgeçilmez unsurları olan siyasi partilerin, belli bir program çerçevesinde aynı istikamette yol almasını sağlamaktadır. Bu sebeple siyasi partilerin çok büyük bir kısmı, üyelerini belli ölçüde disiplin içerisinde tutmaya çalışmaktadır. Parti disiplininin katılığı, hükümet sisteminin niteliğine göre farklılık göstermektedir. Çalışma, esas itibarıyla siyasi parti disiplini ile hükümet sistemlerinin işleyişi arasındaki bu ilişkiyi ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Üç bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde, parti disiplini kavramına ilişkin genel bilgiler verilmiş, parti disiplininin parti içi demokrasiyle olan ilişkisi incelenmiş ve disiplin açısından parti türleri açıklanmıştır. İkinci bölümde ise parti disiplininin kuvvetlerin işbirliğine dayanan sistemler olan parlamenter ve yarı başkanlık sistemlerinin işleyişi üzerindeki etkisi İngiltere ve Fransa örneklerine de değinilerek incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise önce parti disiplini ile sert kuvvetler ayrılığı sistemi olan başkanlık sisteminin ilişkisi ABD örneği ile birlikte incelenmiş, daha sonra ise parti disiplininin Türkiye'de uygulanan hükümet sistemleri üzerindeki etkisi ve cumhurbaşkanlığı sistemine ilişkin öngörüler ve tavsiyeler paylaşılmıştır.
Hastanın kendi geleceğini belirleme hakkı

1970'li yıllardan itibaren ortaya çıkan, devamında uluslararası bildirgelere konu olan ve nihayet ülke düzenlemelerinde yer alan hasta hakları bugün üçüncü kuşak haklardan biri olarak kabul edilmekte ve geniş ölçüde koruma görmektedir. Bu çalışmada da, hasta haklarından bir tanesi olan 'hastanın kendi geleceğini belirleme hakkı' konu edilmektedir. Tıp bilimi ve sağlık alanında gerçekleşen teknolojik ve bilimsel gelişmeler, ileri uzmanlıkların doğması, hastalıkların çeşitlenmesi, sigorta sistemlerinin karmaşıklaşması gibi etmenler, hastalık, tanı, tedavi ve bakım yaklaşımlarının da değişmesine neden olmuştur. Tedavinin gidişatı ve seyri konusunda hekim odaklı sergilenen geleneksel paternalist yaklaşımlar bugün artık yerini hasta özerkliğini teşvik eden hasta odaklı yaklaşımlara bırakmışlardır. İnsanlığın uygarlaşması, hak anlayışının gelişmesi ve tarihte tıpla bağlantılı insan hakları ihlallerine ilişkin yaşanan kötü tecrübelerden de beslenen bu anlayış, hasta hakları yelpazesinde, hastanın kendi geleceğini belirleme hakkı olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışmada anayasa ve insan hakları boyutuyla ele alınacak olan bu hak, gerçekten de hasta hakları anlayışının temelinde yer alır. Hastanın özerk bir birey olarak yaşamını yönlendirmede özgür olduğu savına dayanan bu hak, kişinin kendi tedavisini yönlendirmede, tedaviden vazgeçme ya da tedavinin tümünü reddetme konusunda karar verici pozisyonda olmasını sağlar. Hastanın maddi ve manevi varlığının bütünlüğünü, yaşama hakkını, özel yaşamının gizliliğini ve onurunu koruyan kendi geleceğini belirleme hakkı, hastanın kendi hakkında karar verme, özgür istemi ve düşünme yeteneğini kullanarak verdiği bu özgür kararı eyleme dönüştürmesinde önemli derecede rol oynar. Bu noktada hastanın kendi kararını doğru bir biçimde verebilmesi ve gerçek isteği doğrultusunda bir seçim yapabilmesni sağlamak üzere ortaya çıkan ve çalışmada ayrıntılarıyla yer alan bilgilendirilmiş rıza uygulaması hastanın kendi geleceğini belirleme hakkını bu bağlamda güvence altına almaktadır. Hastanın kendi geleceğini belirleme hakkının düşünsel ve hukuksal temellerini, düzenlenişini ve korunmasını insan hakları bağlantısıyla değerlendiren bu çalışma hastaların sahip olduğu bu çok önemli hakkı ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Anayasa Mahkemesi kararları ışığında kanun kavramı

Devletin hukuki fonksiyonları içerisinde temel bir yere sahip olan yasama fonksiyonu, yasama organı tarafından genel, sürekli, objektif ve kişisel olmayan işlemler yapılması, diğer bir ifade ile kural koyma anlamına gelmektedir. Yasama organı bu kural koyma faaliyetini kanunlar aracılığı ile yapmaktadır. Anayasa Mahkemesi Kararları ışığında kanun kavramının yorumlanışını irdelediğimiz bu çalışmamız ile kanunla düzenleme alanının sınırlarını çizmek amaçlanmıştır. Ancak bu alanının oldukça soyut olması sebebiyle, öncelikle teorik bir temel kurulmuş, daha sonra ise Anayasa Mahkemesi tarafından tarihsel seyir içerisinde ortaya konan ölçütler ve bu ölçütlerin yer aldığı kararlar arasındaki tutarlılık incelenmiştir. Yüksek Mahkemenin birçok kararı incelendikten sonra, çalışmamızın özünü; bu kararlarda yasama yetkisinin asliliği, genelliği ve devredilmezliği ilkelerinin yorumlanış tarzının oluşturduğu görülmüştür. Mahkemenin bazı kararlarında ayrıntı, ihtisas ve idare tekniğine denk gelen konuların Bakanlar Kurulu tarafından düzenlenebileceği belirtilmekte iken, bazı kararlarında ise temel ilkelerin konulmamış olmasının, çerçevenin çizilmemiş olmasının ve sınırsız-belirsiz-geniş bir alanın yürütmenin düzenlemesine bırakılmış olmasının yasama yetkisinin devri anlamına geldiği ve Mahkeme tarafından Anayasa'ya aykırı görüldüğü sonucuna varılmıştır.
Cumhuriyet savcısının soruşturma yapması sonucu verdiği kararlar

Soruşturma evresi, kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi kapsamaktadır ve soruşturma evresinde, suç şüphesi altında bulunan kişi, şüphelidir. Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hal iöğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gereğini araştırmaya başlar. Yapılan bu araştırmanın sonucunda, Cumhuriyet savcısı kamu davası açılabilmesi için yeterli şüphe oluşturmaya elverişli delile ulaşmış ise bir iddianame düzenler. Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması durumunda ise kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verir. Cezayı Kaldıran şahsi sebep olarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektiren koşulların ya da şahsi cezasızlık sebeplerinin varlığı halinde de Cumhuriyet savcısı kamu davası açmada takdir yetkisini kullanarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verebileceği gibi yasal koşularının oluşması durumunda, kamu davasının açılmasının beş yıl süre ertelenmesine dair karar verebilir. Çalışmamızda Cumhuriyet savcısının soruşturma sonucunda verdiği kararlar ele alınmaya çalışılmış olup, uygulamaya ilişkin sorunlara değinilmeye çalışılmıştır.
Uluslararası memurların disiplin sistemi

Uluslararası memur, uluslararası örgütü temsil etmekte ve örgütün kuruluş amacını gerçekleştirmeye çalışmaktadır. Şüphesiz ki genel olarak uluslararası memurkonusu ve özel olarak disiplin konusu günümüzde uluslararası örgütlerin en önemli konusu haline gelmiştir. Bu araştırma uluslararası memurun idari görevlerini yaptığıçevreyi inceleme ve onun etkin bir şekilde görevini yapması önündeki farklı engelleriaraştırmayı amaçlamaktadır. Bu araştırma, uluslararası anlaşmaların yanı sıra uluslararası örgüt memurlarınınsözleşme ve sistemleri, yazarların görüşleri ve bazı uluslararası adli kararlarınincelemekle analitik bir yöntem içermektedir. Uluslararası memur, para karşılığında uluslararası örgütte devamlı bir şekilde çalışan bir personeldir. O kendi işinde örgütün kurallarına tabidir. Kendi devletininkanuna tabi değildir. Onunla örgüt arasındaki ilişki niteliği tüzüksel ve sözleşmeli bir ilişkidir. Genelde sözleşme şartları uluslararası örgütün yararınadır. Aynı şekilde uluslararası memur bir takım dokunulmazlık ve ayrıcalıklardan yararlanmaktadır. Bunlardiplomasi temsilcilerinin yararlandığı ayrıcalıklardan daha üstündür. Çünkü uluslararasımemur, örgüt gücüne göre kendi devleti, örgütün bulunduğu devlet ve diğer devletlere karşı bu ayrıcalıklardan yararlanmaktadır. Bu konu için üç bölüme ayırma esasına dayalı bir plan seçtik. Birinci bölümde genel bir şekilde disiplin sistemi konusunu ele aldık. Bu bölümü üç kısma ayırdık. Orada disiplin sisteminin mahiyeti, onun kaynakları ve disiplin sisteminin unsurlarınıaçıkladık. İkinci bölümde uluslararası memurun tanımına değindik. Bu bölümü üç başlığaayırdık. Bu bölümde uluslararası memurun mahiyeti, görev alma şartları, hak ve görevleri, medeni ve cezai sorumluğunu inceledik. Üçüncü bölümde uluslararası memurun disiplin sisteminin tanımını ele aldık. Bu bölümü üç kısma ayırdık. Orada uluslararası memurun disiplin suçunun mahiyeti, disiplin cezasının mahiyeti, şekilleri, o cezayı verme işlemleri, o cezayı vermeye yetkiligüç ve memurların güvencelerini tartıştık. Daha sonra araştırmayı bir sonuçla sonlandırdık. Sonuçta ulaştığımız neticeler ve önerileri ele aldık. Bu sonuçların önemlileri uluslararası memurun sorumluluğunubirleştirme zorunluluğu konusu ve memur işleriyle ilgili uluslararası idari mahkemelerioluşturulması olmaktadır.
Yarı- başkanlık sisteminde yasama yürütme ilişkileri

Yarı-başkanlık sistemi dünyadaki siyasi sistemlerden biri olarak kabul edilmektedir. Bu sistem başka sistemlerle karşılaştırıldığında yeni ortaya çıkan bir sistemdir. 1958 yılında Fransa Anayasasında ilk kez ortaya çıkmış bir sistemdir. Yarı-başkanlık sistemiparlamenter sistem ile başkanlık sisteminin unsurlarını iki sistem arasında çelişki ve çekişme oluştumayacak şekilde bünyesinde toplayarak oluşan bir sistemdir. Hatta yarıbaşkanlıksistemi söz konusu çekişmeyi oluşturmadığı gibi aksine parlamenter sistem ile başkanlık sistemi arasında uyumu ve ittifakı sağlayan bir sistemdir. Yarı-başkanlık sisteminde hem cumhurbaşkanlığı hem de başbakanlık mevcuttur. Bu sebeple parlamanter sisteme nazaran ikili bir yürütme gücü vardır. Dayanışma ve kişisel sorumluluk bakanlara aittir. Aynı zamanda bu sistem, parlamanter sistemdekiyasama yetkisini de bunyesinde taşır. Yarı-başkanlık sisteminde cumhurbaşkanının doğrudan halk tarafından seçilmesi ilkesi gereği halkın iradesinin yönetim yansımışdurumu vardır. Bu durum, yani halk tarafından seçilmek, cumhurbaşkanına çoğunlukla devletin korunması, selameti ve dış ilişkilerle alkalı birçok yetkinin verilmesi içinkedisine yasal dayanak olmaktadır. Cumhurbaşkanı halk tarafından seçilmiş olmaklakendisine verilen yetkileri yürütürken halk önünde sorumludur. Bazen bakanlıkvazifesinin parlamentoda bir partiyi ifade etmiyor olmasından dolayı bakanlık ile parlamento üyeliğini bir arada bulundurmamak da böyledir.
Kişisel verilerin Türk Ceza Kanunu kapsamında korunması

Bu çalışmada Türk hukukunda önemi yeni anlaşılmaya başlanan kişisel verilerin korunması ve Türk Ceza Kanunu'nun da kişisel verilerin korunması alanında değerlendirilen suçlar ele alınmıştır. Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki artış bilgi akışını kolaylaştırmış ve artık kişisel verilerin korunması her geçen gün daha çok önem kazanmıştır. Öyle ki, kişisel verilerin hukuka uygun olarak işlenmesi ve kötüye kullanımlarının engellenmesi için dünyada kişisel verilerin korunmasını güvence altına alan bir mevzuat geliştirilmiştir. Kişisel verilerin korunmasının temel hak ve özgürlüklerin kapsamında yer aldığının kabulü, günümüz toplumlarında bireylerin karşılaşabileceği önemli ihlallere karşı bir güvence sistemini gerekli kılmaktadır. Nitekim Türk Ceza Kanunu'nda kişisel veriler bağlamında kişinin bireysel özerkliğine, özel hayatına ve insan onuruna yönelik zarar verici eylemler suç tipleri olarak öngörülmüştür. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm kişisel veri kavramına giriş yapmak amacıyla kavramın tanımı ve ilgili uluslararası düzenlemelere ayrılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise kişisel verilerin etkili bir biçimde korunmasının sağlanabilmesi için kişisel verilerin korunması hakkına özgü kriterlere yer verilmiştir. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise kişisel verilerin korunmasına dair alan daraltılıp tez konusuyla bağlantılı olarak Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen kişisel verilerin korunmasına dair suçlar incelenmiştir.
İşverenin koruma ve gözetme borcu

İşveren, işçisini koruma ve gözetme borcu kapmasında işçisinin hayatını, maddi ve manevi bütünlüğünü, özel hayatının gizliliğini, işçisinin işyerindeki itibarını, düşüncelerini açıklama hürriyeti ve sendikalara üye olabilme özgürlüğünü güvence altına almak zorundadır. Dolayısıyla işveren işçisinin can ve mal güvenliğinin sağlanması için gerekli önlemleri almak zorunda olduğu gibi, işçisinin psikolojik bütünlüğünü de sağlamak zorundadır. Son yıllarda çok sık gündeme geldiği şekilde mobbing olaylarında işverenin sorumluluğu bulunmaktadır. Ancak, işverenin koruma ve gözetme borcunun kapsamının sınırları keyfi ve çok geniş şekilde değil, işverenin, diğer işçilerin ve diğer üçüncü kişilerin haklı menfaatleri de gözetilerek belirlenmelidir. Bu belirlemede esas alınacak esas ölçü Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde belirtilen dürüstlük kuralı olmalıdır. Bu bağlamda işveren dolayısıyla işçisinin emeğini ve çalışma gücünü sınırsız ve keyfi kullanamaz. İşverenin koruma ve gözetme borcunu düzenleyen kurallar kaynağını uluslararası sözleşmeler ve Anayasadan almakla birlikte, uygulamadaki esas kurallar 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Borçlar Kanunu ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununda ayrıntılı bir şekilde düzenlenmiştir. Kanunlarda düzenlenen bu hususlar kapsamında işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınması büyük önem arz etmektedir. Bu önlemler alınmadığı takdirde işyerlerinde meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı sonucunda işçiler hastalanmakta, sakat kalmakta hatta ölmektedir. İşverenin koruma ve gözetme borcuna aykırı davrandığı durumlarda, işçi iş kazası ve meslek hastalığı dolayısıyla zarar görmüşse işverenin hukuki sorumluluğu yanında cezai sorumluluğu da bulunmaktadır. Yargıtay uygulamasında işverenin kusursuz sorumlu olduğu kabul edildiği için işverenlerin sorumluluğunun ağırlığı daha iyi anlaşılacaktır. Dolayısıyla işverenler basit bir şekilde ve çok az maliyetle alınabilecek tedbirleri ihmal etmeleri yüzünden yüklü miktarda tazminatlarla karşı karşıya kalmaktadırlar.
İslam Ceza Hukukunda hükümlerin yer bakımından uygulanması

Devletlerin ceza kanunlarının uygulanma sınır ve kapsamını belirleyen ceza hukuku konusuna ceza kanunlarının yer itibariyle uygulanması denir. İslam hukukçuları bu konuda üç farklı görüş ileri sürmüşlerdir. Hanefi hukukçular, İslam ceza hükümlerinin yalnızca İslam ülkesinde uygulanabileceğini savunmuşlardır. Onlara göre İslam ceza hükümlerinin muhatabı da yalnızca Müslümanlar ve zimmilerdir. Müste'inenlere kısas suçları ve bazı kişi hakları dışında, İslami hükümler uygulanmaz. Hanefilerden Ebu Yusuf'u mezhebinin görüşünden ayıran tek nokta, onun İslam ülkesinde suç işlemiş müste'inenleri istisna etmemesidir. Cumhur'a göre darulharbin darulislamdan bir farkı yoktur. Darulislamda suç sayılan bir fiil darulharpte de suç kabul edilir. Cumhur, İslam ceza hukuku hükümlerininİslam beldesinde mutlak olarak herkese uygulanması gerektiğini savunmuştur. Yabancı ülkede ise yalnızca İslam devleti vatandaşları İslam ceza hukuku hükümlerine karşı sorumludurlar.
Çalışan kadının din ve vicdan özgürlüğü

Türkiye'deki kadınların çalışma hayatına dahil edilmesi ve ekonomik bağımsızlıklarını elde etmesi aşamasında, çalışma hayatında kadınların inançlarının dışavurumundan dolayı karşılaştıkları kıyafet ve eşit ibadet yeri problemleri, 1982 Anayasası ile korunan din ve vicdan özgürlüğü kapsamında ele alınmıştır. Çalışmada Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası anlaşmalar ve Kıta Avrupası Hukuku bakımından Avrupa Birliği Adalet Divanı ve Federal Almanya Anayasa Mahkemesi kararları da konu bağlamında karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
Aile konutu ve şerhi

Birinci bölümde; Türk Medeni Kanunu'ndaki aile hukuku reformu, aile ve ailenin korunması konuları genel hatları ile incelendikten sonra, konumuzun ana esasını teşkil eden ancak Türk Medeni Kanunu'nda tanımı yapılmayan Aile Konutu'nun ne olduğunu daha iyi anlayabilmek için 'aile' ve 'konut' kavramları tek tek incelenerek Aile Konutu kavramı hakkında Türk doktrininde yer alan tanımlamalar ile bir sonuca varılmaya çalışılmıştır. Daha sonra aile konutunu oluşturan unsurlar ve aile konutunun önemi açıklanmaya çalışılmış ve Türk Medeni Kanun'unun evliliğin genel hükümleri, mal rejimleri ve miras hukuku bölümlerinde yer alan aile konutu hükümleri ayrıntılı olarak incelenmiştir. İkinci bölümde, aile konutunun ne olduğu belirtildikten sonra, bu konut üzerinde üstün hak sahibi olan eşin, bu hak sahipliğinin niteliğini ve söz konusu haklarını kullanırken hangi hukuki işlemlerin TMK. m. 194 kapsamında, diğer eşin rızasını gerektireceği hususu açıklanmıştır. Üçüncü ve dördüncü bölümde, TMK. md. 194 gereği zorunlu olan diğer eşin rızasının hukuki niteliği, rıza vermemenin sonuçları ve rıza vermekten kaçınma halinde, hak sahibi eşin TMK. m. 194/II gereği mahkemeden tek başına yetki talebi ile son bölümde TMK. md. 194 /III ile getirilen aile konutu şerhinin hukuki niteliği incelenmiştir.
Mirasın reddi

Çalışmanın konusu mirasın reddi müessesesidir. Çalışmada mirasın reddine ilişkin Medeni Kanun hükümleri, öğretide ileri sürülen görüşler ve Yargıtay kararları ile birlikte değerlendirilmiştir. Tezin birinci bölümünde öncelikle ret kavramı ve ret beyanının hukuki niteliği üzerinde durulmuştur. Daha sonra gerçek ret ve hükmi ret ayrı ayrı incelenmiştir. Gerçek redde ret hakkının kullanılması ve ret hakkının kullanılmasındaki usuli meseleler ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Gerçek ret incelendikten sonra bir diğer ret çeşidi olan hükmi ret incelenmiştir. Burada özellikle hangi şartlar altında hükmi reddin söz konusu olacağı ve hükmi ret halinde ortaya çıkacak sonuçlar üzerinden durulmuştur. İkinci bölümde mirasın reddinin sonuçları üzerinde durulmuştur. Bu başlık altında öncelikle reddin mirasbırakanın serbest tasarruf oranına ve mirası reddeden mirasçının denkleştirme yükümlülüğüne etkisi değerlendirilmiştir. Daha sonra yasal ve atanmış mirasçılar bakımından reddin sonuçları ve vasiyet alacaklısının mirası reddinin sonuçları ayrı ayrı incelenmiştir. Burada yasal mirasçı olan devletin mirası reddinin sonuçları da ayrıca ele alınmıştır. Tezin son bölümünde ret hakkının kötüye kullanılması halinde mirası reddeden mirasçının ve mirasbırakanın alacaklarının sahip oldukları haklar incelenmiştir. Bu kapsamda ilk olarak reddin iptali davasının şartları, usule ilişkin meseleler ve davanın sonuçları ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Daha sonra mirasbırakanın alacaklılarının denkleştirmeye tabi kazandırmanınkendilerine geri verilmesine yönelik olarak sahip oldukları davanın şartları ve sonuçları üzerinde durulmuştur.
Memur yargılaması bakımından Hakimler ve Cumhuriyet Savcılarının yargılanmaları

Hakimlerin ve savcıların hukuka aykırı fiillerinden dolayı sorumlulukların doğması, hukuk devleti anlayışının bir sonucudur. Nitekim çalışmanın temeli de bu anlayış çerçevesinde oluşturulmuştur. Hakim ve savcı yargılama faaliyetinin yürütülmesini sağlayan iki ana unsurdur. Soruşturma ve kovuşturmanın en adil şekilde neticelenmesinde görev alan bu meslek grubu çalışanlarının da kendi eylemlerine hukuk çerçevesinde dikkat etmesi beklenmektedir. Ancak insan olmanın gereği bir takım hukuk dışı faaliyet içine girmeleri durumunda yine Türk hukuk sistemi içerisinde yargılanmaları doğaldır. Kamu görevlisi ve özelinde devlet memurlarının ne şekilde soruşturma ve kovuşturmaya tabi tutulacakları kanunlarla belirlenmiştir. Bu kapsamda 4483 sayılı kanun ile 657 sayılı kanunla düzenlemeler getirilmiştir. Ancak yargılama faaliyetinde yer alan hakimler ve savcıların yargılanmaları belirli bazı özel şartlara bağlanmıştır. Diğer kamu görevlisi kişilerden farklı olarak hakim ve savcı sınıfından olanlar için 4483 sayılı kanunun soruşturma izni hükümleri uygulanmaz. 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu hakim ve savcının hangi durumlarda soruşturma ve kovuşturmaya tabi tutulacaklarını açıklığa kavuşturmuştur. Farklı yargı kollarında görev yapan hakim ve savcılar mesleki veya kişisel suçlarından dolayı farklı usul hükümlerine göre yargılamaları gerçekleşmektedir. Nitekim yerel mahkemelerde görevli hakim savcılar ile yüksek yargı organlarında görevli yargı mensuplarının yargılanma usulleri farklılık gösterebilmektedir. Çalışmanın temelini de hakimler ve savcıların hangi durumlarda yargılanacakları ve hangi usul şartlarına tabi tutulacakları oluşturmuştur. Bu kapsamda genel olarak hakimler ve savcıların cezai sorumluluğu üzerinde durulmuştur.