turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ortak güvenlik ve savunma politikası perspektifinden NATO ve türkiye

İkinci Dünya Savaşı ile büyük bir çöküş yaşayan Avrupa savaş sonrasında barış ortamı oluşturma çabaları ile yeniden ayağa kalkmıştır. Uluslararası sistemde kendine özgü ulus üstü yapısıyla küresel bir aktör olarak dünya sisteminde yer almaya çalışan Avrupa Birliği bir medeniyet projesi olarak yer edinmektedir. Avrupa Birliği günümüzde ulus devletler arasında birlik anlamında kurulabilecek en ileri yapı olarak görülmektedir. Dünyada ekonomik anlamda devleşen bu model siyasi anlamda ise aynı başarıyı gösterememiştir. Avrupa Birliği'ni oluşturan üye devletler arasında güvenlik ve savunma alanında var olan görüş ayrılıkları bu durumu derinleştirmiştir. Özellikle Soğuk Savaş sonrasında güvenlik anlamında eksik kalması ve bu eksiğin NATO üzerinden giderilmesi Avrupa Birliği'ni Soğuk Savaş sonrasında yeni arayışlar içerisine girmeye itmiştir. Soğuk Savaş süresince NATO, müttefiki olan topraklarının korunmasını sağlarken Soğuk Savaş sonrasında küresel barışın sağlanmasına hizmet etmektedir. BM ve AB gibi uluslararası örgütlerin savunma alanında yetersiz kalması NATO'ya duyulan ihtiyacı da artırmaktadır. Bu çalışmada NATO'ya duyulan ihtiyacın artması ile birlikte bu durumun Avrupa Birliği'nin güvenlik tesis etme konusunda yeni oluşumlar içerisine girmesini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada dünya jandarma görevini üstlenen NATO'nun Soğuk Savaş süresince düşmanı olan Varşova Paktı'nın yok olması ile birlikte Avrupa'dan yola çıkarak tüm dünyada demokrasi ve güvenlik yapılanmasının sağlanması kapsamında attığı adımlar yer almıştır. Bununla birlikte yeni güvenlik yapılanması içerisinde olan Avrupa Birliği ile güvenlik alanında kurmakta olduğu ilişki üzerinden analiz yapılmıştır. Nihai olarak Avrupa Birliği ile kuruluşundan bu yana ilişki içerisinde olan Türkiye'nin bu güvenlik çalışmaları içerisindeki önemi ve konumu üzerinden incelemeyi amaçlayan bu çalışma, giriş ve sonuç bölümleri haricinde beş temel bölümden oluşmaktadır. İlk olarak güvenlik tanımı yapılmıştır. İkinci bölümde Soğuk Savaş öncesi Avrupa güvenlik yapılanması için önemli kabul edilen gelişmeler açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise Soğuk Savaş sonrasında oluşan Avrupa Güvenlik yapılanması oluşumu ve bu kapsamda kurulan kurumsal yapı analiz edilmiştir. Dördüncü bölümde NATO'nun kurulması, Avrupa ve Türkiye Güvenlik yapılanması içerisindeki önemi ve ilişkileri OGSP kapsamında açıklanmıştır. Son bölümde ise 11 Eylül sonrası oluşan yeni güvenlik yapılanması üzerinden AB'nin ve NATO'nun mevcut durumda güvenlik konularında karar alma sistemi ve bu alan kapsamında oluşan birimlerin Türkiye perspektifinden analizi yapılmıştır.
Soğuk savaş sonrası Afganistan'ın Avrasya jeopolitiğindeki yeri

Afganistan; tarih boyunca jeopolitik önemi dolayısıyla birçok güç tarafından işgal edilmiştir. Fakat yakın dönemde, önce Sovyet müdahalesi ve Afgan mücahitlerinin direnişi, sonrasında Taliban'ın uyguladığı şeriat rejimi, ardından ise bir küresel terör kaynağı olduğu gerekçesi ile ABD öncülüğündeki koalisyon güçlerinin işgali ile dünya gündemindeki yerini korumaktadır. Başta da belirtildiği gibi Afganistan'ın önemi jeopolitik konumundan kaynaklanmaktadır. Bu konum aynı zaman da 'Yeni Büyük Oyun'un kilit noktasını oluşturmaktadır. ABD'nin bölgeyi işgali, sonuç itibarı ile sadece terör tehdidini ortadan kaldırmak değil, aynı zamanda küresel güç olma yolunda hızlı adımlarla ilerleyen Çin, Hindistan ve Rusya'nın ilerlemeci politikalarına karşı bir ileri karakol kurma stratejisinin bir parçası olarak görülmektedir. Diğer bir önemli nokta ise Afganistan kaynaklı uyuşturucu ticaretinin kontrol edilmesidir. Bu çalışmada yukarıdaki argümanlar ışığında Afganistan'ın jeopolitik önemi ve bu önemin Afganistan için doğurduğu sorunlar incelenmiştir.
TİKA: development assistances as a case of implementing soft power in Turkish foreign policy

21. yüzyıl Türk Dış Politikasında değişim yılları olmuş ve yumuşak güç kavramı ile kalkınma yardımları kavramları Türk Dış Politikası için önem listesinin üst sıralarında yer almıştır. İki kavram da Soğuk Savaş sonrası dönemde dünya siyasteinde önem kazanmış ve devletler bu kavramların dış politikaları bünyesinde kullanmaya başlamışlardır. Kalkınma yardımları ve kalkınma yardımları sağlayan olma Soğuk Savaş Sonrası dönemin önemli iki konusundandırlar. Kalkınma yardımları ve yardım sağlayıcı ülke olma 1960'larda başlamış olsa da önem kazanmas Soğuk Savaş sonrası sürece denk gelmiştir. Kalkınma Yardım Ajansları, devletlerin dış politikalarının yumuşak güç uygulamalarının bir aracı olarak ortaya çıkmış veya değişime uğramışlardır. Bu çerçevede, TIKA, Türk Dış Politikasında artan eğilime uygun olarak, Türk kalkınma yardımlarının temel sağlayıcısı olmuştur. Bu tezin amacı, jeopolitik teorileri inceleyerek bu teoriler ile realizm ve konstrüktivizm arasındaki bağı ele alarak TIKA'nın değişen Türk Dış Politikası'ndaki yerini yumuşak güç kavramı üzerinden araçsallaştırmaktır. Bu sebeple, tezde, temel jeopolitik teorileri inceleyerek, bu teoriler ile realizm ve konstrüktivizmin arasındaki ilişki analiz edilecektir. Temel odak noktası ise 2000'li yıllarda Türk Dış Politikasında artarak göze çarpan yumuşak güç kavramı olacak ve TİKA'nın kalkınma yardınlarının yumuşak gücün uygulanması örneği olarak incelenecektir.
Kolektif güvenlik anlaşması örgütü ve Özbekistan

Kolektif Güvenlik Antlaşması Örgütü, Sovyetler Birliğinin dağılmasından sonra oluşturulan Bağımsız Devletler Topluluğu tarafından oluşturulan temeli barış ortamının devamı ve savunma anlayışına dayanan bir uluslararası işbirliği örgütüdür. Örgütün temel amacı, kendisine üye olan ülkelerin bağımsızlığını ve toprak bütünlüğünü korumak, bu hususta meydana gelebilecek askeri tehditleri ortadan kaldırmak ve çıkabilecek olası tehlikeleri, müşterek biçimde ortadan kaldırmaktır. KGAÖ üyesi olan devletlerin ulusal güvenliklerini sağlamak amacıyla askeri ve politik çok yönlü, karşılıklı işbirliğini yürütmeyi hedeflemektedir. Bu tezin amacı, bölge güvenliğinin sağlanması amacıyla 1992 yılında Rusya, Ermenistan, Kazakistan, Kızgızistan, Tacikistan ve Özbekistan liderlerinin imzalayarak kurmuş olduğu daha sonra diğer bölge ülkelerinin de katılımı ile genişleyen Kolektif Güvenlik Anlaşması Örgütünün kuruluş süreci, Örgütün yapısı, genişlemesi, faaliyet alanları ve üye ülkelerin askeri yapıları üzerine değinilerek üye ülkelerden ancak sonradan örgütten ayrılan, bölgede stratejik açıdan büyük öneme sahip Özbekistan'ın durumunu ayrıntılı olarak ele almaktır.
Amerikan işgali sonrası Irak'ta Arap-Kürt çatışması ve Türkiye'ye yansımaları

Çalışma Arap-Kürt çatışmasının tarihsel arka planında bulunan etmenler ile birlikte işgal sonrası ortaya çıkan güncel çatışma konularını analiz etmekte ve Türkiye'ye olası yansımaları hakkında genel öngörülerde bulunmaktadır. Çalışmada problemin tanımı, amacı, önemi ve sınırlılıkları belirtildikten sonra etnik kimlik ve etnik çatışmanın tanımları ve nasıl oluştuğu farklı perspektiflerle analiz edilmiştir. Daha sonra Irak'ın özellikle I. Dünya Savaşı'ndan ABD işgaline kadar olan süreçteki tarihi incelenmeye çalışılmıştır. Irak'ta meydana gelen rejim değişikleri ve önemli siyasi aktörlere değinilmiştir. Sonraki bölümde, Irak'ın ABD tarafından işgalinin arkasında yatan nedenler analiz edilmeye çalışılmış ve Arap-Kürt çatışmasının tarihsel arka planı incelenmiştir. Daha sonra sırasıyla İşgal sonrası Irak'ta meydana gelen rejim değişikliği, çatışmanın bir tarafı olan Kürt Bölgesel Yönetiminin yapısı ve oluşumu, Arap-Kürt çatışmasına neden olan işgal sonrası güncel çatışma sorunları analiz edilmiştir. Çalışma, Arap-Kürt çatışmasının Türkiye'ye yansımaları ile ilgili analizlerle sonlandırılmıştır. Kökeni I. Dünya Savaşı sonrası döneme dayanan Irak'taki Arap-Kürt çatışması ABD'nin Irak'ı işgali sonrası daha da şiddetlenmiştir. Taraflar tezlerini savunurken çeşitli tarihi argümanlar ileri sürmekte ve haklılıklarını ispat etmeye çalışmaktadırlar. Bölgenin geleneksel yapısı ve uzlaşma kültüründen uzak bir yapıda olması çatışmanın boyutunu arttırmakta ve mevcut çatışma bir iç savaşa dönüşme tehlikesiyle karşı karşıya bulunmaktadır. Hassas dengeler üzerinde bulunan bu bölgede ortaya çıkacak herhangi bir iç savaş başta Türkiye olmak üzere birçok ülkeyi derinden etkileyecektir. Bu bakımdan bölgenin refahı için Irak'taki siyasi ve dini aktörler ile içinde Türkiye, ABD ve İran'ın olduğu dış aktörler Arap-Kürt çatışmasının tansiyonunu düşürecek adımlar atmak durumundadırlar.
Nükleer sorun çerçevesinde İran'a karşı uygulanan yaptırımların ekonomi politik etkileri

Dış politika aracı olarak kullanılan yaptırımlar, literatürde genellikle etkisiz bir araç olarak görülmüştür. Söz konusu genel kanaate karşın bu çalışmanın temel argümanı yaptırımların belirli şartlar altında etkili bir dış politika aracı olabileceğini ileri sürmektedir. Bu iddiayı ise İran'a uygulanan yaptırımların ve etkilerinin incelenmesi üzerinden göstermiştir. Buradan hareketle ilk önce yaptırımların dış politika aracı olarak kullanılması ve etkinliği hakkında başlıca tartışmalara değinilmiş, ardından mevcut literatür içerisinde yaptırımların etkinliğini belirleyen faktörler sıralanmıştır. Sonrasında İran'a uygulanan yaptırımlar incelenmiş ve bu yaptırımların değişen uygulamalarına değinilmiştir. Bunun yanında yaptırımların ekonomik, siyasal ve toplumsal etkileri ortaya konulmuş ve bu etkilerin İran yönetimi ve halkı üzerinde ne gibi değişiklikler ortaya çıkarttığı üzerinde durulmuştur. Son dönem yaptırımların temel hedefi olan İran nükleer programının sınırlandırılması anlamında sorunun nasıl çözüldüğü ortaya konulmuştur. Çalışmada, İran'a uygulanan yaptırımların 2000'lerin ortalarına kadar etkilerinin sınırlı düzeyde kaldığı ve istenilen sonuçları ortaya koymadığı tespit edilmiştir. Ancak 2000'lerin ortalarından itibaren İran nükleer konusunun uluslararası bir sorun haline gelmesi yaptırımların bu konu üzerine odaklanmasına ve etkinliğinin artmasına neden olmuştur. Nükleer konu ile sınırlandırılan yaptırımlar, uluslararası alanda daha fazla destek bulmuş ve İran'ın yaptırımların kaldırılması karşılığında nükleer programında önemli tavizler vermesini kabul etmesiyle sonuçlanmıştır.
Europeanisation of the Turkish energy sector: A case study on the electricity market

Bu çalışma, Türk enerji sektörünün Avrupalılaşmasını, sektörün mevcut durumunu Avrupa standartları ile karşılaştırarak ve elektrik piyasasını örnek bir inceleme olarak kullanarak analiz etmektedir. Bunu yapmak için önce, Avrupalılaşmanın enerji sektöründeki anlamına odaklanmakta ve çeşitli Avrupa enerji stratejisi belgeleri ile 15 Türkiye ilerleme raporundan yararlanarak Avrupalılaşmanın temellerini açığa çıkarmaktadır. Enerji sektöründeki Avrupalılaşmanın üç sütunu güvenlik, rekabetçilik ve sürdürülebilirlik olarak belirlenmektedir. Bu üç sütun, kaynak ve güzergah çeşitlendirmesi, komşularla bütünleşme, yeterli depolama sığasına sahip olma, serbestleşme, yeşil enerji üretimi ve enerji verimliliği olmak üzere yedi ilkeye ayrıştırılmaktadır. Türk elektrik piyasasının Avrupa standartlarıyla uyumluluğu, Avrupalılaşmanın dayandığı üç sütun-yedi ilke yapısına uygun şekilde incelenmekte ve örneklendirilmektedir.
Stalin Dönemi Türk-Rus ilişkileri (1924-1953)

Çalışmada Sovyet lideri Stalin döneminde gerçekleşen Türk-Sovyet siyasi, askeri, ekonomik ve kültürel ilişkileri incelenmiştir. Çalışma Türk Milli Mücadele döneminden başlatılmış ve tüm konular kronolojik olarak Stalin öldükten sonraya kadar getirilmiştir. Çalışmanın kapsadığı dönem içerisinde Türk-Sovyet siyasi ilişkileri, tarih boyunca en yüksek seviyeye çıkmış, daha sonra ise ilişkiler bozulmuştur. Askeri, ekonomik ve kültürel ilişkilerinde, siyasi ilişkilerden sürekli olarak etkilenmiş ve bu paralelde gelişim göstermiştir.
Uluslararası hukukun kuvvet kullanılmaksızın cebrİliği

Gerek hukuk kuramı gerekse uluslararası hukuk açısından bakıldığında, cebrilik önemli bir tartışma konusudur. Bu çalışma, kuvvet kullanımı içermeyen yöntemler ve etkenler üzerinden uluslararası hukukun cebriliğini incelemektedir. Cebriliğin hukuk kuramındaki konumunun belirlenmesinden sonra, uluslararası hukuk ve cebriliğe ilişkin görüşler aktarılacaktır. Burada yapılacak değerlendirmede iç hukukların etkisinden arındırılmış bir yöntemle uluslararası hukukun cebri karakterini değerlendirmek için sorular tespit edilecektir. Çalışmanın ikinci bölümü, uluslararası hukuka uygun davranılıyor mu sorusuna cevap aramak için hukuka riayet ve hukukun etkililiği kavramları kılavuzluğunda uluslararası hukuku inceleyecektir. Son bölümde ise uluslararası hukuka cebri karakterini kazandıran yöntemler, kişiler ve süreçler belirtilecektir. Böylece hem devletlerin hem de uluslararası örgütlerin uluslararası hukuku nasıl kuvvet kullanılmaksızın icra ettikleri, yani hukuka aykırılıklara nasıl cevap verdikleri gösterilecektir. Aynı zamanda icra yöntemleri, niteliklerine göre sınıflandırılacak; yaptırım, misilleme ve karşı önlemler kavramları hukuki nitelikleri bakımından açıklanacaktır.
Influence of the Congress on the American foreign policy in the Middle East since the turn of the century

Ortadoğu terimi ile ele alınan devletler: Türkiye, Ürdün, Lübnan, İran, Irak, İsrail, Yemen, Kuveyt, B. A. E., Mısır, Suudi Arabistan ve Arabistan Yarımadası'ndaki bağımsız diğer devletlerdir. Bu geniş bölge tarih boyunca ve günümüzde her zaman dünyanın dikkatini çekmiştir. Bunun sebebi ise bölgede bulunan geniş petrol rezervleri ve bölgenin stratejik konumudur. ABD için ise bölgenin önem teşkil etmesinin sebebi geniş petrol yatakları ve stratejik konumu ile beraber Ortadoğu da bulunan baş müttefiki İsrail devletinin bekası ve güvenliğidir. Bu önemli sebepler ile beraber ayrıca diğer güçlerin bölgeye hakim olmasının engellenmesi; Kitle imha silahlarının yayılmasının engellenmesi veya en azından yönetilmesi; İmkan dahilinde, güç kullanarak sınırların değişiminin Kabul edilemezliği, uluslararası anlaşmazlıkların barışçı yollardan çözümü ve self-determinasyon hakkı. Bu sebep ve çıkarların hepsi bir bütün olarak ele alındığında bölgenin Amerika için ne kadar önemli olduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışma; esas olarak başkan George W. Bush'un her 2 başkanlık döneminde de Ortadoğu üzerinde uygulanan Amerikan dış politikasını ele alır. Bununla beraber başkanın kongre ile olan rekabeti de diğer ABD başkanları ve kongreleri arasında yaşanılan benzer sorunlar da ele alarak analiz edilir. Amerikan tarihi boyunca her zaman başkanlar ve kongre arasında güç kullanımı konusunda sorunlar yaşanmıştır. Bunların yanında bu çalışmanın bir diğer amacı Amerikan kongresinin ve başkanın yani dış politika kurgulamacılarının aldığı kararların 21. yy. da Ortadoğu üzerindeki etkilerini ortaya koymak ve bunların sonuçlarını değerlendirmektedir. ABD; Ortadoğu da kendi çıkarlarını devam ettirebilmek için ne gibi yöntemlere başvurmuştur, bu yöntemleri uygularken kongre ve başkan arasında bir çatışma yaşanmış mıdır? Yaşanmış ise sonuçları ne şekilde olmuştur? Bütün bu sorulara bu çalışmada cevap bulunmaya çalışılacaktır.
Yeni dünya düzeninde siyasal - ekonomik - sosyal bir işbirliği modeli olarak: TURAN

Uluslararası sistem, bir dünya devleti olmaması hasebiyle anarşik bir yapıdadır ve güç dengeleri pergelinden çıkar mahreçli stratejilerle dizayn edilmektedir. Sistem, süreç içerisinde dizaynırların meşrulaştırılmış emperyalist arzularını ifade eden bir 'Yeni Dünya Düzeni' kavramına itilmiştir. Küresel sistem dizaynırları; aidiyet merkezli bütünlüğe karşı 'böl-parçala-yönet' mottosu üzerinden ürettikleri tezler ile bir ayrılıkçı algı oluşturmaktadır. Dayatılan bu emperyalist tezleri, milli tezahürler ile reddederek kimlik-kültür-dil nirengisindeki milliyet mihvelinden bir işbirliği oluşturma tasavvuru; anarşik sisteme karşı kökten güç kazanım hamlesi olarak yayılmacılığa ket vuran organik milli bir tavırdır. Milli tavır, Türk Milleti'nin Dokuz Işık Doktrini üzerinden Türkiye'den, Türk Dünyasını saracak milliyet mahreçli bir siyasal-ekonomik-sosyal kalkınma ivmesi yakalamasıyla tezahür edecek ve revize edilmiş bir 'Dilde-Fikirde-İşte Birlik' mottosu ile TURAN modelini oluşturacaktır. Bu perspektifte üretilen tez, küresel düzlemde imkansızlık algısı ile dayatılan ayrılıkçılığa karşı bir antitez olarak geliştirilip Türk Uygarlığının tarihsel ve jeopolitik varlığının sağladığı, organik küresel güç parametreleri üzerinden milli bir yön tayin edecektir.
Adalet ve Kalkınma Partisi Dönemi Türk-Amerikan ilişkilerinde küreselleşme bağlamında ideoloji faktörünün etkisi

sosyal ve kültürel temelleri olan ideolojiler toplumlara ve bireylere aidiyet, kimlik yaratmanın yanı sıra onları harekete geçirebilecek düzeyde etki yaratabilmektedir. İdeolojiler, devletlerin iç ve dış politikasındaki koşulları yaratmak ve sürdürmek açısından, siyasi iktidarın ve sistemin oluşturulması ve meşrulaştırması, destek bulması noktasında büyük önem taşımaktadır. Küreselleşme ise 1990 sonrası uluslararası sistemin temel akımı olmuştur. Siyasi, sosyal, ekonomik ilişkilerin benzeşmesi, bütünleşmesi sürecini ifade eden küreselleşme, katı-kırılgan ideolojik ayrımlara dayalı sistemlerin sonunu getirmiştir. Bu tez çalışması ideoloji ve küreselleşmenin Türk-Amerikan ilişkilerinde nasıl, ne derece, hangi konularda, dış politika söylem ve eylemleri bağlamında incelemesi açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmanın ana sorunsalı ideolojinin hem esnekliğinin arttığı hem değişken olduğu bir ortamda ideolojinin ve küreselleşmenin AK Parti dönemi Türk-Amerikan ilişkilerine etkisinin neler olduğudur. Bu anlamda çalışmanın birinci bölümünde, ideoloji ve küreselleşmenin iç ve dış politika da ve dünya politikasındaki etkileri incelenmiştir. İkinci bölümde Türk ve Amerikan dış politikalarında ideoloji ve küreselleşmenin rolü, yeri, etkileri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümünde Türk-Amerikan ilişkilerinde AK Parti döneminde ideolojinin ve küreselleşmenin ne kadar etkili olduğu ve bunun dış politika davranışlarına nasıl yansıdığı ele alınmıştır.
Eski önasya devletlerinin diplomatik ilişkilerinde elçilik müessesesi

Diplomatik ilişkilerin kurulmasında, süreklilik kazanmasında ve gelişiminde elçilik müessesesinin oldukça önemli bir yeri vardır. Dolayısıyla tarihte ilk devletlerin ortaya çıktığı dönemde, elçilik müessesesinin de var olması gerektiği akla gelmektedir. Yaklaşık olarak M. Ö. 2400 yılında, Lagaş valisi Entemena ile Umma valisi Il arasında yaşanan vergi ve sınır sorununun anlatıldığı çivi yazılı metin bu fikri doğrulamaktadır ve bu metin elçilik müessesesi ile ilgili en eski çivi yazılı siyasi metindir. Ancak konumuz ile ilgili bilgiler veren metinler, Akad döneminden itibaren yoğunluk kazanmaktadır. Eski Babil döneminde ise diplomasinin gelişimine bağlı olarak elçilik müessesesi de gelişmiştir. Sadece bu dönem için 40; çalışmamız kapsamında yer alan diğer bütün dönemler için ise yaklaşık 100 elçi tespit ettik. Bu elçilerin başlıca görevleri, devletlerarası barış müzakerelerinde bulunmak, krallarının sözlü ya da yazılı mesajlarını muhataplarına iletmek ve krallar arasındaki hediyeleşmeleri sağlamaktır. Şüphesiz bu elçiler bazı elçilik alametleri -kraliyet mührü, asa gibi- taşımaktaydılar. Hatta Amurrulu elçilerin, kendilerine has olarak, sandalet giydikleri anlaşılmaktadır. Zira elçilerin diplomatik dokunulmazlığı bulunuyordu ve tanınmaları gerekiyordu. Elçilerin diplomatik dokunulmazlığı bulunmasına rağmen alıkonulan elçilerin varlığı da bilinmektedir. Çalışmamızın amacı da Pers dönemine kadar olan süreçte, sözü edilen bu bilgileri, çivi yazılı metinlerin yardımıyla açığa çıkarmaktır.
The impact of Turkey's nationalistic culture on Turkish foreign policy making as observed in Turkey's relations with the central Asian Turkic republics

Eski Sovyet Orta Asyası'nda ve Azerbaycan'da bağımsız Türk devletlerinin ortaya çıkması, Türkiye'deki örtülü Türk milliyetçiliği kültürünün hareketlenmesine yol açtı. Bu tezde, Osmanlı İmparatorluğu'nun son günlerinden beri örtülü kalmış olan aşırı Türk milliyetçiliği akımı, Türk aydmlarmca benimsenmiş olan özel ulus- oluşturma modelinin yapısıyla ilişkilendirilmektedir. Anthony D. Smith'in bağdaşmaz nitelikteki Batı/sivil-coğrafi temelli ve batılı- olmayan/etnik modellerinin kombinezonu, Türk tipi ulus modelini meydana getirmektedir. Smith'in etnik millet modelinde, topluluğun mitsel, tarihi ve dilsel gelenekleri özellikle vurgulanmaktadır. Bu batılı-olmayan millet kavramında etnik-genetik mirasın özel bir önemi vardır. Buna karşılık Batı modeli tarihi bir anayurt, ortak bir yasal- sivil ideolojinin varlığını vurgulamaktadır. Bu çalışmada Türk seçkinlerinin Osmanlı İmparatorluğunu modern Türk ulusuna dönüştürmekte kullandıkları araçların mitsel özellikleri incelenmiştir. Bu ulusal mitler Barthes'ın mitlerin doğası hakkındaki teorisi kullanılarak ayrıştırılmıştır. Barthes mitleri 'gösteren' ve 'gösterilen' arasındaki çağrışımın bir sonucu olarak değerlendirmektedir. Barthes daha da ileri giderek iki düzlemli göstergebilimsel sistemin bütün mitsel konuşmaların altında yattığını vurgulamaktadır. Mitin taşıdığı mesaj dil düzleminde- derhal algılanan, yüzeysel anlam- ve mit düzleminde- yüzeysel anlamın çarpıtılması- işlev görmektedir. Barthes'ın mitolojiler konusundaki görüşleri Smith'in ulus kavramı ile bir arada ele alınmıştır. Buna göre, Türk uluslaştırma sürecinin başlangıç döneminde mitsel unsurlara fazlasıyla yaslanılmış, bunun sonucu olarak da örtülü kalmış bir pan-Türkizm akımı gelişmiştir. Öte yandan, geçmişşte negatif çağrışımlar uyandıran pan- Türkist tutumlar, günümüzde göreli olarak olumlu bir anlam kazanmıştır. Pan-Türkizmin bütün Türk halklarının politik-coğrafi birliğine ilişkin iddiaları, yerini Türk kültürel birliğine yönelik bir özleyişe bırakmıştır. Kültürel pan-Türkizmin bugünkü popülerliğine giden yolu döşeyen faktörler, Türkiye'nin eski Sovyet Orta Asyası ve Azerbaycan'daki Türk cumhuriyetleriyle ilişkisi açısından incelenmiştir. Türkiye'nin ileriye dönük olarak bir Türk kültür alanı oluşturmayı ve bu alanı yönlendirmeyi amaçlayıp amaçlamadığına ilişkin varsayım da bu çerçeve içinde ele alınmıştır. Buna göre, Kültür ve Milli Eğitim Bakanlıkları eski Sovyet Asyası'ndaki Türk Cumhuriyetlerine yönelik politikalarını kültürel bir pan-Türkizm çizgisine oturturken, bu yaklaşımın Dışişleri Bakanlığı tarafından benimsenmediği izlenimi uyanmaktadır.
Dünya Ticaret Örgütü Tarım Anlaşması ve müzakerelerinin tarım ürünleri dış ticaretine etkisi - Türkiye örneği

Türkiye gelişmekte olan bir ülke olarak öncelikle GATT ve ardından Dünya Ticaret Örgütü'ne üye olarak ticaret konusunda diğer ülkelerle bütünleşme yolunu seçerek dış ticaretini geliştirmeyi hedeflemiştir. Türkiye hem OECD'nin kurucu üyesi hem de AB'nin aday bir ülkesi olarak Dünya Ticaret Örgütü'nde önemli bir yere sahiptir. Dünya Ticaret Örgütü'nün önem verdiği konular başında yer alan ticaret desteklerinin ve sübvansiyonlarının kaldırılması Türkiye açısından da önem arz etmektedir. Dünya Ticaret Örgütü tarafından alınan kararlar bu kapsamda Türkiye'yi de bağlamaktadır. Bu yüzden Dünya Ticaret Örgütü'nün Türk uluslararası ticareti üzerinde doğrudan bir etkiye sahip olduğunu söylemek mümkündür. Dünya Ticaret Örgütü'nün önem verdiği en önemli ticaret alanlarından birisi de tarımdır. Dünya Ticaret Örgütü tarımsal uluslararası ticarete yönelik düzenlemeler getirmekte ve pazara giriş, sübvansiyonlar ve iç desteklerle ilgili olarak tüm ülkeleri ilgilendiren politikalar üretmektedir. Bu politikaların ve düzenlemelerin Türk tarım politikaları ve uluslararası tarım ticareti üzerinde de etkisi vardır. Bu çalışmada Türkiye'nin 1995 yılından itibaren tarım dış ticareti ve buna paralel olarak ihracat sübvansiyonları ve üretici destekleri arasındaki ilişki analiz edilmiştir.