turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Vergi uyuşmazlıklarının çözümünde idarenin etkinliği

Vergi uyuşmazlığı mükellef ve idare arasında vergi hukuku uygulamaları sırasında ortaya çıkan bir durumdur. Vergi uyuşmazlıklarının çözümünün uzun süre devam etmesi vergi idaresini de, mükellefi de olumsuz yönde etkilemektedir. Dolayısıyla vergi idaresi tahsilatı zamanında yapamayıp, vergi kaybına uğramakta, mükellef ise, para ile birlikte zaman kaybetmektedir. Vergi uyuşmazlıklarımdan yolla veya yargısal yolla olmak üzere iki şekilde çözümlenir. Mükellef ya da idare, uyuşmazlığın öncelikle idari aşamada çözümlenmesi yoluna gitmekte, şayet anlaşma sağlanamamışsa olay yargıya intikal ettirilmektedir. 'Vergi uyuşmazlıklarının çözümünde idarenin etkinliği ' konulu bu tezimizin;Birinci bölümünde 'Vergi Uyuşmazlıkları ve Uyuşmazlıkların Çözümüne Genel Bakış' konusu etrafında ayrıntılı bilgi verilmiş olup, Türkiye'de ve bazı Avrupa Ülkeleri ve ABD'de konu hakkındaki uygulamalar anlatılmıştır. İkinci bölümde ise 'Vergi Uyuşmazlıklarının Çözüm Yolları ve İdari Yargı İçerisindeki Yeri' anlatılmış olup, özellikle idari yapı içerisinde çok önemli yer tutan 'Uzlaşma' müessesesi üzerinde durulmuştur. Tezimizin üçüncü ve de konuyu ortaya koyması açısından en önemli bölümünde ise, vergi uyuşmazlıklarının çözümünde idarenin etkinliği ele alınmıştır. Son beş yıl içerisindeki etkinliğin değerlendirilmesi tablolarla açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmayla birlikte vergi idaresinin mevcut yapı içerisindeki konumu ve konuyla ilgili yasa ve gerekli idari düzenlemelerden örnekler sunulmaya çalışılmıştır. Öncelikle idari yapı içerisinde bir yeniden yapılanma projesi hayata geçirilememiş ve sonuç olarak da mevcut yasa ya da yasal düzenlemelerden idarenin etkinliği sağlanamamış ya da etkinliğin artırılması başanlamamıştır.
Yargı kararları ışığında tüzelkişilerin kanuni temsilcilerinin vergisel sorumluluğu

Bu tez çalışmasında, esas itibariyle, tüzel kişilerin kanuni temsilcilerinin vergisel sorumlulukları, VUK m.10 bağlamında, incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, çalışma için genel bir kavramsal çerçeve çizilmiştir. İkinci bölümde, inceleme, VUK m.10 hükmü üzerinde yoğunlaştırılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise, VUK m.10 ile 6183 sayılı AATUHK Mükerrer m.35 arasında kıyaslama yapılarak, 6183 sayılı AATUHK Mükerrer m.35'de, 2008 yılında yapılan değişikliklere değinilmeye çalışılmıştır. 6183 sayılı AATUHK Mükerrer m.35'teki değişikliklerin, kanuni temsilcilerin vergisel sorumlulukları konusunda, VUK m.10'u, yürürlükten açık ya da örtülü bir biçimde kaldırmadığı düşünülmektedir. Ayrıca, uygulamadaki sorunları, vergi idaresi lehine, bertaraf etmeyi amaçlayan 6183 sayılı AATUHK Mükerrer m.35'teki değişikliklerin, vergi yükümlüleri aleyhine yeni sorunlar yaratacağı da tespit edilmiştir.
Türk Hukukunda bir kusursuz sorumluluk türü olarak objektif özen ödevine dayalı sorumluluk

Teknik gelişmeler ve ona bağlı olarak tehlikelerin artması, kusuru ispat güçlüğü ve zarar görenin kusurunun bulunmadığı durumlarda, zararın bu kişinin üzerinde bırakılmaması gibi düşünceler kusursuz sorumluluk ilkesini beraberinde getirmiştir. Buna bağlı olarak, Türk hukukunda kusursuz sorumluluk halleri, objektif özen ödevine dayalı kusursuz sorumluluklar, hakkaniyete dayalı kusursuz sorumluluk ve tehlike sorumluluğu şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Objektif özen ödevine dayalı kusursuz sorumluluklar, Türk Medeni Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu başta olmak üzere çeşitli kanunlarda düzenlenmiştir. Bu kusursuz sorumluluklar arasında; adam çalıştıranın sorumluluğu, hayvan bulunduranın sorumluluğu, yapı malikinin sorumluluğu, ev başkanının sorumluluğu ve taşınmaz malikinin sorumluluğu teori ve uygulama açısından bir hayli önem arz etmektedir. Adam çalıştıranın sorumluluğu, hayvan bulunduranın sorumluluğu ve ev başkanının sorumluluğunda, özene dayalı kurtuluş delili getirme imkanı tanınmıştır. Yapı malikinin sorumluluğu ve taşınmaz malikinin sorumluluğunda ise bu imkan tanınmamıştır.
Mülteci çocukların hukuki statüsü

Çocukların, başka bir ülkeye sığınmaya iten koşulları deneyimlemelerinin olumsuz etkilerini taşımaları muhtemeldir. Bunun yanı sıra çocukların sığınma ülkesinde yeni ve çoğu zaman belirsiz bir yaşama ayak uydurmaya çalışmak zorunda kalmaları da kaçınılmazdır. Fiziksel ve psikolojik olarak henüz gelişmekte olan bu grubun tüm bu zorluklardan yetişkinlerden daha çok etkileneceği ise bir gerçektir. 1951 tarihli Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair Cenevre Sözleşmesi'ne göre, hem yetişkinler hem de çocuklar için mülteci olabilme şartları aynıdır. Ancak çalışma konumuz çocuklar olduğundan bu kriterler, onların özelinde ve özellikli durumları esas alınarak incelenecek ve bu koşulların pratikte, yetişkinlerle çocuklara aynı şekilde uygulanıp uygulanmadığı üzerinde durulacaktır. Sığınmak üzere bir ülkeye gelen kişinin statüsü ile alakalı bütün süreçlerde korunması esastır. Bu kişilerin çocuk olması halinde de üstün yararlarının ve Çocuk Hakları Sözleşmesi'nde yer alan diğer temel ilkelerin iltica ve sığınma usulüne ilişkin uygulamalarda gözetilmesi zaruridir. Çalışmamızın bölümleri, genel olarak çocukların mültecilik statülerinin belirlenmesi kriterlerine ve usulüne ayrılmıştır. Temel mülteci kavramlarının yanı sıra çalışma konumuzun mülteci çocuklar gibi hassas bir konu olması nedeniyle çocukları koruyan başlıca düzenlemelere de çalışmamızda yer verilmiştir. Özellikle 2011 yılından sonra Suriye vatandaşlarının ülkelerindeki iç karışıklıklardan ötürü ülkemize sığınmaları sonucunda, bu sığınmacıların büyük bir çoğunluğunu oluşturan çocukların durumlarının değerlendirilmesi adına geçici koruma statüsüne ilişkin şartlar da çalışmamıza dahil edilmiştir.
Uluslararası hukuk ve medya arasındaki ilişki: Uluslararası Ceza Mahkemesi'nde dava seçimi

Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin resmi soruşturma davalarını seçimi, tanımlanmış yasal kriterlerin uygulanmasını eleştiren ya da Mahkeme'nin Afrika'ya olan özel ilgisini kınayan çoğu akademisyen tarafından sorgulanmıştır. Fakat, bugüne kadar hiçbir çalışma, medyanın, Mahkeme'nin dava seçimi üzerindeki rolüne odaklanmamıştır. Bu sebeple, bu çalışma Mahkeme'nin resmi soruşturma davalarına karar verirken, medyayı bir seçim aracı olarak kullanmasını ele alıyor. Bu bağlamda, bu çalışma, medyada davaların daha fazla yer almasının, Mahkeme tarafından bu davalara resmi soruşturma açılmasını daha mümkün kıldığını öne sürüyor. Mahkeme'ye sevk edilen çoğu dava, ülkelerde meydana gelen hak ihlallerini içeriyor. Şimdiye dek, Mahkeme, Sudan, Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Kenya, Uganda, Fildişi Sahilleri, Orta Afrika Cumhuriyeti ve Libya'daki ihlal durumlarına resmi soruşturma açarken, Irak, Venezuela ve Filistin'deki ihlaller hakkında soruşturma başlatmayı reddetti. Ayrıca, Mahkeme halen Afganistan, Kolombiya, Gürcistan, Gine, Honduras, Güney Kore, Nijerya ve Mali'deki ihlal durumlarını inceliyor. Araştırmada toplanan haber verileri, çoğu resmi soruşturma davalarının, medyada farklı kanallar tarafından yüksek düzeylerde haber yapıldığını gösteriyor. Ayrıca, Sudan, Demokratik Kongo Cumhuriyeti ve Irak için toplanan haber bültenlerinin derinlemesine analizi, Sudan ve Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nin Mahkeme tarafından seçilme nedeninin, bu ülkelerde meydana gelen ihlallerin medyada geniş yer almasından ötürü olduğunu gösterirken, Irak'ın reddedilme nedeninin, müdahale sırasında vuku bulan ihlallere, medyada düşük oranda yer verilmesi olduğunu gösteriyor. Sonuç olarak, davaların medyada yer alma seviyeleri ile Mahkeme tarafından bu davalara resmi soruşturma açılması arasında pozitif bir ilişki olduğu ortaya çıkıyor.
Bir üst kavram olarak dağıtım sözleşmeleri ve bunlara özgül denkleştirme istemi sorunu

Bayilik, tek satıcılık ve franchise sözleşmeleri hakkında Türk hukukunda kanuni bir düzenleme bulunmadığı için, bu sözleşmeler isimsiz sözleşmelerdir. Ne var ki bu sözleşmelerin taşıdığı kimi ortak unsurlara, ortak sonuçlar bağlanması mümkündür. Bu amaçla; her üç sözleşmenin de dahil olduğu bir üst kavram olarak 'dağıtım sözleşmeleri' kavramı ortaya koyulabilir ve TTK m. 122/f. 5 hükmünün yorumu, dağıtım sözleşmeleri kavramı aracılığıyla incelenebilir. Dağıtım sözleşmelerinin zorunlu unsurları, dağıtım sözleşmeleri üst kavramı altında ele alınabilecek sözleşmeleri ortaya koymaktadır. Buna göre; bir sürekli borç ilişkisi kapsamında kendi adına ve hesabına hareket eden dağıtıcının sürümü yapma ve artırma faaliyetinde bulunma yükümlülüğü taşıdığı, taraflar arasında geniş anlamda çerçeve sözleşme bulunduğu ve dağıtıcı tarafın sağlayıcının dağıtım ağına dahil olduğu sözleşme ilişkileri, dağıtım sözleşmeleri üst kavramına dahildir. Denkleştirme istemi hakkı, fedakarlığın denkleştirilmesi esasına dayanmakta olup yenilik doğuran hak niteliğindedir ve bu sebeple TTK m. 122/f. 4'te düzenlenmiş bir yıllık hak düşürücü süreye tabidir. Denkleştirme istemi hakkı, taraflar arasındaki sözleşmenin sona ermesiyle öne sürülebilir ve sözleşme sona ermeden önce bu haktan feragat edilemez. Dağıtım sözleşmelerinde dağıtıcının denkleştirme istemi hakkının olması için aranan hukuki olgular, birinci ve ikinci safha olarak ikiye ayrılabilir. Birinci safha olarak TTK m. 122/f. 5'te aranan hukuki olguların varlığı gerekmektedir. Hükümde yer alan 'tek satıcılık ile benzeri sözleşme' ve 'sürekli borç ilişkisi' hukuki olguları, dağıtım sözleşmelerinin tamamında yer almaktadır. TTK m. 122/f. 5'in aradığı hukuki olgulardan sonuncusu ise, taraflar arasındaki sözleşmenin tekel hakkı vermesidir. Hükümde, tekel hakkının taraflardan hangisine ait olduğuna ilişkin bir belirleme yapmamıştır. Bu nedenle sağlayıcı veya dağıtıcı tekel hakkına sahip ise, sözleşme tekel hakkı vermektedir. Birinci safha sonrasında denkleştirme hakkının varlığı açısından ikinci safhaya geçilmektedir. İkinci safhada sözleşmenin sona ermesi, dağıtıcının oluşturduğu sadık müşteri çevresi, bu müşteri çevresinin sağlayıcıya bırakılması ve sağlayıcının bu müşteri çevresinden önemli menfaat elde etme ihtimalinin bulunması, dağıtıcının kazanç kaybına uğraması, denkleştirme bedeli ödenmesinin hakkaniyete uygun olması hukuki olguları aranacaktır.
Müzik eseri ve müzik eseri sahibinin mali hakları ile korunması

Geçmisten günümüze kadar, bir toplumun ekonomik ve kültürel yönden gelisimindesanatçılar, isletmeciler, bilim ve edebiyat adamlarının meydana getirdikleri eserler ve dolayısıyla bunları korunması büyük önem arz etmektedir. Bunun baglantılı olarak ortaya çıkartılan eserlerin korunması ve hak sahiplerinin desteklenmesi, bunların daha verimlieserler meydana getirmelerini saglayacaktır. Bu tez üç bölümden olusmaktadır. lk bölümde müzik eseri kavramının daha iyi anlasılabilmesi için eser kavramı ve türleri incelenecektir. kinci bölümde, eser sahipligigenel olarak incelendikten sonra müzik eseri sahipleri ve bunların mali hakları üzerinde durulmustur. Üçüncü bölümde ise, müzik eseri sahiplerinin mali haklarının korunmasıincelenmistir. Bu bölümde koruma; maddi hukuk yönünden koruma, dava yoluyla koruma ve meslek birlikleri yoluyla koruma olmak üzere üç ana baslık altında incelenmistir. Tezimizin sonuç bölümünde müzik eseri sahipleri ve onların korunması ile ilgiliulastıgım sonuçlar belirtilmistir.
İslam Aile Hukukunda kefaet

Terim olarak 'denk olma', 'eşit olma' ve 'benzerlik' manalarına gelen kefaet; ıstılah olarak evlilikte erkeğin sosyal, kültürel, psikolojik ve ahlaki değerler açısından kadına denk olmasıdır. İslam aile hukukunun temel gayesi evlilik birliğinin devam etmesi ve eşlerin mutlu ve huzurlu olmasıdır. Bunun içinde İslamiyet gerekli alt yapıyı hazırlamıştır. İlk bakışta kadın erkek eşitliğine aykırı gibi görünen kefaet, ömür boyu devam edecek olan ailenin huzur ve mutluluğu içindir. Böylelikle din, nesep, hürriyet, mal, ayıplardan selamette olmak, sanat ve servet gibi toplumda muteber olan şeylerde eşlerden, kocanın bir takım üstün meziyetlere sahip olması istenmiştir. Bu ise psikolojik yapı itibarı ile hassas ve ince ruhlu olan kadının toplumda iyi konumda olan sosyal mevkinin korunması, rencide edilmemesi ve gururunun korunması için erkeğin yukarıda sayılan özelliklerde kadın ve ailesinden daha üstün bir seviyede bulunmasını gerektirmiştir. Nikah akdinin bağlayıcı şartlarından sayılmamakla beraber, İslam hukukçuları tarafmdan genelde bir gereklilik olarak değerlendirilen kefaet, nikahta kadın ve velisi tarafmdan aranmıştır. İslam hukukçuları, zorlama altında yapılan evlilik işlemlerinde kadın hakkının korunması için yapılan akdin feshedilebileceğine hükmetmişlerdir. Aile hayatının birlikte devamının eşler arasındaki kefaete riayetten geçtiği görülmüştür. Özellikle ahlaki ve toplumca kabul gören sahih örfi kurallara riayet edilmeyerek yapılan evlenmelerin genellikle sonunda boşanma ile neticelendiği görülmüştür. Mahkemelerde boşanmalara sebebiyet veren 'imtizaçsızlık', kefaetin ne kadar önemli olduğunu göstermektedir. Bununla beraber aile birliğinin devamını arzulayan eşler, evlilik sonrası ortaya çıkan ekonomik, sosyal ve kültürel problemlerin, kefaeti etkisiz hale getirmesini dikkate almadıkları görülmüştür.
Kambiyo senetlerinde bedelsizlik davaları

Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Türk Borçlar Hukuku'nda soyut borç ikrarı, kambiyo senetlerinde soyutluk ilkesi ve konuyla ilgili doktrindeki tartışmalar incelenmiştir. İkinci bölümde, kambiyo senetlerinde def'iler ve def'ilerin türleri ayrıntılı olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, bedelsizlik talebine dayalı menfi tespit davaları, davanın tarafları, dava açılmasındaki hukuki yarar, ispat, hüküm ve sonuçları doktrindeki farklı görüşler ve Yargıtay kararları ışığında incelenmiştir.
Hukuk devleti açısından idari yargılama usulünde kanıtlama araçları ve yöntemi

Anayasamıza göre, hak arama özgürlüğü esas itibariyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak meşru vasıtalarla iddia ve savunmada bulunabilme hakkım ifade etmektedir. Buna göre, iddia ya da savunmada bulunulurken kullanılan ve çalışmamızın konusunu oluşturan kanıtlama araçları, hak arama özgürlüğü ve dolayısıyla hukuk devleti açısından önemli bir yere sahiptir. İdari yargılama alanında kanıtlama araçları ile ilgili en önemli sorun, idari yargı yerlerinin tanık dinleyip dinleyemeyecekleri konusudur. Danıştay, idari yargı yerlerinde yazılı yargılama usulü uygulandığı gerekçesiyle tanık dinlenilmesini kabul etmemektedir. Bu çalışmada, genel olarak belge, bilirkişi incelemesi, keşif gibi kanıtlama araçları üzerinde durulmuş ve idari yargı yerlerinde tanık dinlenilmesinin bir ihtiyaç olduğu ve yürürlükteki kurallara göre bunun mümkün olduğu tezi savunulmuştur. Danıştay'ın uygulamasının aksine idari dava açılmadan önce idari yargı yerlerinden delil tespiti istenebileceği de savunulan görüşlerden bir tanesidir. Tezi Hazırlayan Tez Danışmanı Tez Kabul Tarih ve No Jüri Üyeleri Mustafa ELÇİM Yrd. Doç. Dr. Müslüm AKINCI Yrd. Doç. Dr. Müslüm AKINCI Yrd. Doç. Dr. Sevtap YOKUŞ Yrd. Doç. Dr. Mahmut GÖÇER VIII
Vergi Ceza Hukukunda muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlenmesi ve kullanılması

Vergi, devletin Anayasa'dan kaynaklanan ödevlerinin yerine getirilmesinin temel mali kaynaklarını oluşturmaktadır. Bu nedenle, vergi kanunları ile getirilmiş olan ödevlerin hukuka uygun olarak yerine getirilmesinin sağlanması için hukuk devletinin gerekli önlemleri alması gerekmektedir. Devlet için önemli bir gelir kaynağı olan vergiler, mükellefler tarafından ise yük olarak algılanmakta ve mükellefler tarafından çoğunlukla vergi kaçırılmaktadır. Uygulamada vergi kaçırmak için sıklıkla başvurulan yol, yanıltıcı belge düzenlemek ve kullanmak şeklinde ortaya çıkmaktadır. Çalışmamızda öncelikle genel olarak suç ve kabahat kavramları, vergi suçları ve vergi ceza hukukuna hakim olan ilkeler tanımlanacak, devamında ise vergi kaçakçılığı suçları genel hatlarıyla değerlendirilecek ve uygulamada en çok karşılaşılan vergi kaçakçılığı suçlarından muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek ve kullanmak suçu tüm unsurları ile ayrıntılı olarak açıklanacaktır.
Türk Ceza Hukukunda şantaj suçu

Şantaj suçu, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun, Hürriyete Karşı Suçlar bölümünde düzenlenmiştir. Bu suç, tehdit suçunun, çıkar sağlamak amacıyla işlenen özel bir türü görünümündedir. Tezimizde, günlük konuşma dilinde kullanılan 'şantaj' ile TCK bakımından şantaj suçunun farklı kavramlar olduğu açıklanmış, kişi özgürlüğü ile yakın bağlantısı olan şantaj suçunun, benzer suçlardan farkları ele alınmıştır. 765 sayılı mülga TCK ile 5237 sayılı TCK'da suçun düzenleniş şeklindeki farklılıklar üzerinde durulmuş, şantaj suçunun mukayeseli hukuktaki düzenlemelerine yer verilmiştir. Şantaj suçunun tehlike suçu mu, zarar suçu mu olduğu konusu irdelenmiş, suçun Yargıtay kararlarındaki görünümüne ilişkin örnekler verilmiştir. Suçun unsurları açıklanarak, suçun maddi unsurun da, netice öğesinin üzerinde durulmuştur. Son olarak, hukuka uygunluk nedenleri ile yaptırım ve kovuşturma usulüne değinilmiştir.
Siyaset-hukuk bağlamında dört büyük mezhep imamının siyasİ otoriteyle ilişkisi

İki bölümden oluşan çalışmamızda, birinci bölümü dört büyük mezhep imamının yaşadıkları dönem aralığı olmak üzere, Emeviler ve Abbasiler dönemi oluşturmaktadır. Bu bölümde dört büyük imamın yetiştiği ortamın siyasal, kültürel ve sosyal yapısı ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, araştırmamızın omurgasını oluşturan mezhep imamlarının siyasi otoriteyle ilişkisi anlatılmaktadır. Yaşadıkları dönemde birçok siyasi olaya şahit olan mezhep imamlarının olaylar karşısında nasıl bir tavır sergiledikleri, halifelerle ilişkileri ve genel anlamda siyasi duruşları ele alınmıştır.
5237 sayılı Türk Ceza Hukukunda hakaret suçu

Hakaret suçunun yasalarda düzenlenmesinin amacı, herkesin sahip olduğu onur, şeref ve haysiyetin korunmak istenmesidir. Bu amaç nedeniyle hakaret suçu, 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası'nın ''Kişilere Karşı Suçlar'', ismini taşıyan 2. kısmının, 8. bölümünde ''Şerefe Karşı Suçlar'' adı altında 125. madde ve devamında düzenlemiştir. Uygulamada en çok karşılaşılan suçlardan biri olan ' hakaret suçu ' ile ilgili, Yeni Yasa'da, Eski Yasa'ya oranla birçok faklılık bulunmaktadır. Bu farklılıklardan en önemlisi ise, artık sövme suçlarının önceki yasadan farklı olarak ayrı bir başlık altında düzenlenmeyip, hakaret suçu kapsamında yer almış olmasıdır. Bunun dışında Yeni Yasa'da isnadın ispatlanması, cezanın miktarı, suçun düzenlendiği yer ve suçun nitelikli halleri konuları ile ilgili olarak da farklılıklar yer almaktadır.
Türk Ticaret Kanununa göre anonim ortaklıklarda sermaye taahhüdü yoluyla sermaye artırımı

Bu doktora tezi, anonim ortaklıkların 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa göre yapacakları sermaye taahhüdü yoluyla sermaye artırımlarını konu almaktadır. Dört bölümden oluşan tezde, hem esas hem de kayıtlı sermaye sistemlerindeki sermaye taahhüdü yoluyla sermaye artırımları ele alınmıştır. Sermaye taahhüdü yoluyla sermaye artırımı sürecinin ve bu süreçte yapılacak işlemlerin baştan sona incelendiği çalışma, artırım kararının ve sermaye taahhüdü yoluyla sermaye artırımının hükümsüzlüğüne ilişkin ayrıntılı değerlendirmeler de içermektedir. Tezde benimsenen yöntem uyarınca, bir hukuki sorun tespit edildiğinde, öncelikle öğretide bu sorun hakkında dile getirilen görüşler ve Yargıtay'ın konuya dair yaklaşımı yansıtılmaya çalışılmıştır. Ardından, ilgili hukuki soruna de lege lata ve gerekli olduğunda de lege ferenda çözümler sunulmuştur.
İfa yardımcısı hekimin sorumluluğu

Çalışmamızın konusu, sağlık hakkı kapsamında yer alan sağlık hizmetlerinin sunumu ve bu hizmetler içinde görev alan ifa yardımcısı hekimlerin sorumluluğudur. Çalışmamızın birinci bölümünde, sağlık kuruluş ve hizmetleri ile sağlık çalışanları incelenmiştir. İkinci bölümde; hekim ile hasta arasındaki sözleşmenin tanımı, unsurları ve hukuki niteliğine ilişkin detaylı açıklamalara yer verilmiş; Yargıtay'ın birçok kararında belirtildiği ve doktrinde de çoğunluk görüşüne göre kabul edildiği üzere, vekalet sözleşmesi yönünden hekim ile hasta arasında kurulan sözleşmesel ilişki incelenmiş ve özel sektörde mesleğini ifa yardımcısı olarak icra eden hekimlerindurumları ve bu sözleşmeden doğan sorumluluklarına değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise; ifa yardımcısı hekimin sözleşmeden ve haksız fiilden doğan kaynaklanan hukuki sorumluğu, gerek cezai gerekse tazmin yönünden incelenmiştir. İfa yardımcısı hekimin özen sorumluluğu ve yükümlülükleri incelenmiş ve son olarak hekimin mesleki sorumluluk sigortası ele alınmıştır.
Patent ve Endüstriyel Tasarım Hukukunda gasp davaları

Bu çalışmada Türk Patent ve Endüstriyel Tasarım hukukunda gasp davaları konusu yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri ile halihazırda çalışmaları devam eden taslak kanun hükümleri ışığında incelenmektedir. Çalışmada Türk mevzuatı yanında AB hukukunda yer alan mehaz düzenlemeler ile diğer ülkelerin mevzuatlarında yer alan düzenlemeler de dikkate alınmıştır. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Çalışmada genel olarak patent ve tasarım kavramları, korumadan yararlanma şartları, hak sahibi, hak sahibini belirlemede kullanılan ilkeler ile bu ilkelere ilişkin ileri sürülen görüşler, KHK'larda kabul edilen sistem, patent/tasarım haklarının gasbı halinde açılabilecek gasp davaları, bu davaların hukuki nitelikleri ve sonuçlarına ilişkin görüşler, hükümsüzlük davaları ve bu kapsamda hükümsüzlük sebebi olarak yer alan gasp ve tasarımlara ilişkin olarak tecavüz davaları ve tecavüz sebebi olarak gasp incelenmiştir. Çalışmada ulaşılan sonuçlar ise ayrı bir bölüm altında değerlendirilmiştir.
El-Mevsılİ'nin El-Muhtar'ında Züfer'e ait görüşlerin tahkiki

Çalışmamızda el-Mevsıli'nin el-Muhtar adlı eserinde İmam Züfer'e ait görüşleri tahkik etmeye ve müellifin eserde yer vermediği Züfer'in ihtilafına dair görüşleri vermeye çalıştık. Tezimizde 202 mesele ele almış olup, bunların 67 tanesi müellifin işaret ettiği meselenin tahkiki, 135 tanesi de el-Mevsıli'nin yer vermediği fakat Züfer'in muhalefetinin bulunduğu meselenin incelenmesidir. Yaptığımız çalışmanın neticesinde el-Mevsıli'nin Züfer'in görüşlerine işaret ettiği meselelerde isabet ettiğini tespit ettik. Ayrıca çalışma esnasında, el-Muhtar metni dışında birçok Züfer görüşünün kaldığı görülmüş, Züfer'e ait ictihadların tamamının tespit edilip derlenmesi şeklinde bir çalışmanın faydalı olacağı kanaatine varılmıştır.
Spor sponsorluğu sözleşmesinin hukuki niteliği

Sponsorluk, özellikle 1970 ve 1980'ler sonrası dünya çapında giderek büyüyen bir iletişim aracı olmuştur. Esas olarak, spor faaliyetleri ve organizasyonlarının gerçekleştirilmesi ve sürdürülmesinde kilit rol oynayan sponsorluk, aynı zamanda hukuk alanında yeni bir sözleşme tipi olarak doğmuştur. Spor sponsorluğu sözleşmesi, herhangi bir genel veya özel kanunda tüm unsurları ve sonuçlarıyla birlikte düzenlenmemiştir. Yeni bir sözleşme tipi olarak bu sözleşmenin genel hukuki özellikleri ve objektif esaslı unsurlarının incelenmesi gerekmektedir. Bunun yanı sıra, spor sponsorluğu sözleşmesinin hangi sözleşme türüne ait olduğu ortaya çıkarılmalıdır. Bu çalışma, spor sponsorluğunu yeni bir kavram ve sözleşme tipi olarak ele alırken, spor sponsorluğu sözleşmesinin hukuki olarak nitelendirmeyi amaçlamaktadır.