turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kültürel miras ve insan hakları bağlamında Türkiye'de koruma sisteminin incelenmesi: İstanbul Tarihi yarımada örneği

İnsan hakları düşüncesinin gelişimi ve tüm alanlarda öneminin giderek artmasının sonucu olarak insan hakları gündelik yaşam içinde somut hale gelmeye başlamıştır. 'Toplum için kültürel miras' anlayışının ortaya çıkması ile birlikte kültürel miras insan hakları bağlamında ele alınmaya başlamış, insan hakları kültürel miras ile ilgili kuram ve uygulamaya dahil olmuştur. Kültürel mirasın korunması ve insan haklarının hayata geçmesini bir arada sağlamayı hedefleyen bu yöneliş mevcut kültürel miras anlayışında da değişimlere neden olmuştur. Bu çalışmanın amacı evrensel, ulusal ya da yerel ölçeklerdeki bir kültürel miras sisteminin insan hakları odaklı olması için sahip olması gereken özellikleri belirlemek ve İstanbul Tarihi Yarımada örneği aracılığıyla bir değerlendirme modeli oluşturmaktır. Tez çalışması, insan haklarının korunması yoluyla kültürel mirasın korunduğu bir sistemin daha başarılı sonuç vereceği iddiasını ileri sürmektedir. Bu kapsamda tezin kavramsal kısmında birbiri ile ilişkili üç konu ele alınmıştır. Çalışma kültürel miras anlayışında gerçekleşen değişim ve bu değişimin mirasın farklı boyutlarındaki yansımalarının açıklanması ile başlamaktadır. İkinci olarak insan hakları ve insan hakları düşüncesinin günümüzde geldiği aşama ortaya konmuştur. İnsan haklarının kültürel miras kuramı ve uygulamasındaki yerinin incelenmesinin ardından, son olarak sentez niteliğinde insan hakları odaklı kültürel miras sisteminin sahip olması gereken özellikler sunulmuştur. Alan çalışması aşaması ise insan hakları odaklı kültürel miras sisteminin yapısının netleştirilmesini sağlamıştır. Çalışmanın sonunda ise İstanbul Tarihi Yarımada'da geçerli olan koruma sisteminin hak odaklı sistem özelliği göstermediği ortaya çıkmıştır. Bu çalışma, insan haklarının kültürel miras anlayışı ve sistemi üzerindeki etkisinin tespit edilmesi konusunda öncü bir çalışmadır. Ayrıca açtığı tartışma ortamı ile hukuk, ekonomi, sosyoloji gibi farklı disiplinlere de katkıda bulunmayı hedeflemektedir.
İstanbul ilinde periodontal hastalık prevalansının belirlenmesi ve risk faktörleri ile ilişkilendirilmesi

Çalışmamızda; İstanbul'da yetişkin bir örneklem grubunda, periodontitis prevalansının tüm ağız ölçüm protokolü ile belirlenmesi, klinik ataşman kaybı ve sondalanabilir cep derinliğinin yaygınlık ve şiddetinin değerlendirilmesi ve bunların periodontal hastalıkları etkileyen sosyodemografik özellikler ve çeşitli davranışsal faktörler ile ilişkilendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmamızın verileri Eylül 2012 -Kasım 2013 tarihleri arasında, Türkiye'nin en kosmopolit ve nüfusu en yoğun ili olan İstanbul'da, yaşları 35-74 arası olan 488 birey üzerinden elde edilmiştir. Birinci basamak sağlık hizmeti veren Fatih Kamu Sağlığı Merkezi çalışma merkezi olarak seçilmiştir. Klinik indeks ve ölçümler, kalibrasyonu yapılmış iki araştırmacı tarafından, tüm ağız ve her dişin altı noktasından olacak şekilde yapılmıştır. Periodontal hastalık değerlendirmesinde kullanılan ölçümler; klinik ataşman seviyesi, sondalanabilir cep derinliği ve sondalamada kanamadır. Örneklem grubumuzun %72,3'ü kadın ve %84,2'si evlidir. Çalışmamıza katılan bireylerin büyük çoğunluğunun (%77) aylık geliri 1500 TL ve altındadır. Eğitim seviyesi, yalnızca ortaöğretim öncesine ulaşmış bireylerin oranı ise %76,6'dır. Çalışma kapsamındaki bireylerin %10,2'si diyabetli ve %29'u sigara içmektedir. Amerikan Periodontoloji Akademisi tarafından geliştirilen hastalık tanımına göre toplam periodontitis prevalansı %61,9'dur. Hafif, orta, şiddetli periodontitis prevalansları ise sırasıyla %17,8, %27, 3 ve %16,8'dir. Periodontitis prevalansı 65-74 yaş grubunda, diyabetli bireylerde, evlilerde ve diş hekimine gitmeyenlerde istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur. Daha önceki yıllarda epidemiyolojik çalışmalarda sıklıkla kullanılan Toplumsal Periodontal İndeks'ın güvenilirliği, CDC/AAP'nin hastalık tanımı ile kıyaslama yapılarak değerlendirilmiş ve uyum düzeyi %55, 6 bulunmuştur. Çalışmamızın sonuçları, Türkiye'de, özellikle yüksek risk grupları için, ağız diş sağlığının geliştirilmesine yönelik programlara ihtiyaç olduğunu destekler niteliktedir.
Düğün turizmi kapsamında Antalya ve İstanbul destinasyonlarının değerlendirilmesi

Çalışmada turizmde yeni ortaya çıkan ürünlerden biri olan ve düğün turizmi olarak adlandırılan turizm ürününün Antalya ve İstanbul destinasyonlarında paydaşların görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmanın amacı, Antalya'nın ve İstanbul'un düğün turizm pazarındaki mevcut durumunu, düğün turizm olanaklarını, hangi özelliklerinin ön plana çıkarılması gerektiğini, düğün turizminde sahip oldukları fırsatları, rakiplerini, potansiyel pazarlarını, bu pazarlardaki paylarının nasıl arttırılabileceğini ve dünyada bilinen, tanınan ve tercih edilen birer düğün destinasyonu markasına sahip olup olamayacaklarını tespit etmektir. Olasılığa dayalı olmayan örnekleme yöntemlerinden kasti örnekleme yöntemi ya da diğer adıyla amaçsal örnekleme yöntemi seçilmiştir. Çalışma verileri Ocak-Aralık 2017 ayları arasında açık ve kapalı uçlu sorulardan oluşan anket formları ile toplanmıştır. Çalışmanın sonucunda, Antalya ve İstanbul'da çiftlerin alkollü/alkolsüz yemekli düğünler, müzikli eğlencesi olan ve kapalı salonlarda ya da havuz, plaj, bahçe gibi açık havadaki alanlarda yapılan düğünleri tercih ettikleri belirlenmiştir. Düğün turizm uygulayıcılarının, ulaşım, konaklama, düğün töreni, yiyecek-içecek hizmetleri, düğün ekstraları ve yasal işlemlerin yürütülmesi ile ilgili danışmanlık hizmetlerini verdikleri tespit edilmiştir. Antalya'nın düğün turizmindeki güçlü yönlerinin, mevcut altyapı ve üst yapı imkanları, sahip olduğu doğal, kültürel çekicilikler, ulaşım kolaylığı ve fiyat çeşitliliği; zayıf yönlerinin ise, pazarlama sorunları, fiyat rekabetinin hizmet kalitesini düşürmesi ve ülke imajındaki sorunlar olduğu belirlenmiştir. Antalya'nın düğün turizmindeki fırsatları, pazardaki yönelimler; tehditleri ise, siyasi problemler, fiyat rekabeti ve vergilerin yüksek olması olarak tespit edilmiştir. İstanbul'un düğün turizmindeki güçlü yönleri, mevcut altyapı ve üst yapı imkanları, sahip olduğu doğal, kültürel çekicilikler, dünyadaki bilinirliği ve marka değeri, fiyat çeşitliliği; zayıf yönleri ise, şehir planlaması, tanıtım sorunlar, maliyetlerinin artması olarak tespit edilmiştir. İstanbul için düğün turizmindeki fırsatlar, dünyada bilinen bir şehir olması, Türk mutfağının zengin çeşitliliği ve tarihi geçmişşiyle oluşturduğu merak duygusu, açık alanları, uzmanlaşmış turizm çalışanları, turizm pazarlarındaki yönelimler, ulaşım kolaylığı; tehditler ise, siyasi problemler, nüfusu ve kamunun ilgisiz kalması olarak belirlenmiştir.
Yoros Kalesi kazılarında bulunan Osmanlı Dönemi sikkeleri

Tez kapsamında; 2010 ve 2015 yılları arasında gerçekleştirilmiş olan ve halen devam eden İstanbul Anadolu Kavağı Yoros Kalesi Arkeolojik kazı çalışmaları sırasında ortaya çıkarılan Osmanlı dönemine ait sikkeler ile ilgili olarak bir çalışma yapılmış ve kalenin, Osmanlı Dönemi, tarihi ve kullanımını tanımlayabilmek için sikkeler, ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Yoros Kalesi'nin her ne kadar da kesin olarak tam yapım tarihi bilinmese de; 12. yüzyılda Bizans İmparatorluğu döneminde yaptırıldığı düşünülmekte ve ilerleyen süreçte 14. yüzyılın son çeyreğinde Osmanlıların eline geçtiği bilinmektedir. Oldukça geniş bir alanı kaplayan kale, bir tepe üzerinde içkale ve dış kale olmak üzere iki bölüm olarak inşa edilmiştir. Bu özelliği ile İstanbul il sınırları içerisinde ayakta kalabilen kalelerin en büyüğüdür. Yoros Kalesi Kazıları Prof. Dr. Asnu Bilban Yalçın tarafından 2010 yılında Bakanlar Kurulu kararı ile İstanbul Üniversitesi ve Kültür ve Turizm Bakanlığı adına, 2005 yılından itibaren sürdürmekte olduğu Boğaziçi Topografyası, konulu Arkeolojik Yüzey Araştırması projesi sonucu gerçekleşmiştir. Kazı buluntuları arasında doksan altı adet sikke bulunmuştur. Bu sikkelerden seksen altı adeti Osmanlı dönemine aittir. Söz konusu sikkeler hangi padişah döneminde darp edildiği, malzemeleri, boyutları ve teknik farklılıkları açısından incelenmeye tabi tutulmuştur. Dönemi kesin olarak tespit edilen en erken Osmanlı sikkesi II. Mehmed'e en geç tarihli sikke ise V. Mehmed Reşad dönemine tarihlenir. Sikkelerin XIV. yüzyıldan XX. yüzyıla kadar geniş bir zaman diliminde yayılmasının başlıca sebebi, kalenin stratejik bir konumda yer aldığından devamlı bir askeri yerleşimi zorunlu kılmasıdır. Sikke buluntuları arasında; Bizans İmparatorluğu, XII. yüzyıl Alman devletleri, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Fransa ve Türkiye Cumhuriyeti'ne ait sikkeler de yer alır.
1876-1923 yılları arasında İstanbul'daki kütüphane imtiyaz sahipleri, kütüphaneleri ve katalogları

Osmanlı'da yayınevi sözcüğünün karşılığı kütüphane ya da kitaphanedir. Bu nedenle kitap yayınlama ve satışı yapma izni olan kişilere Kütüphane İmtiyaz Sahibi denilmektedir. 19. yüzyılda basım yayın işleriyle uğraşan kişilerin sıfatları birbirine karışsa da kütüphane imtiyaz sahibi, kitap yayınlayan ve satan kişiyi yani kitapçıyı karşılar. Başlarda basılı kitap satışı, dağıtıcılar ve asıl mesleği kitap satmak olmayan kişiler aracığıyla yapılan, düzensiz ve dağınık olan matbu kitap satışının dükkanlara taşınmasıyla II. Abdülhamid Devri'nden Cumhuriyetin İlanı'na kadar olan süreçte kitapçılar bir değişim geçirerek ülkemizde bugünkü kitapevlerinin ilk örneklerini teşkil etmişlerdir. Başbakanlık Osmanlı Arşivi taramalarında daha çok Yıldız Sarayı, Maarif ve Dahiliye Nezareti Defterleri'ndeki belgelerden, Şark Ticaret Yıllıkları'ndan, çeşitli makale, kitap, ansiklopedilerden, kataloglardan ve o dönemde yaşamış olan kitapçıları tanıyan bazı aydınların anılarından yararlanılarak konu aydınlatılmaya çalışılmıştır. Uzun yıllar ülkenin basın ve fikir hayatının merkezi olan Babıali Caddesi'ni mesken seçen kitapçılar, bu mesleği İstanbul'da yapmayı tercih eden İranlı kitapçılar ve çoğunluğu gayrimüslim olan Beyoğlu kitapçılarından bahsedilmiştir. Memlekete hizmet eden bu kitapçıların hayatlarına ve varsa yayınladıkları kataloglara değinilmiştir
The relations of Istanbul and Ankara within the press of Turkish national struggle (1918-1922)

Bu tezin temel amacı Milli Mücadele döneminde Türk Milliyetçilerinin hem İstanbul Hükümetleri hem de İtilaf Devletleri ve Sovyet Rusya ile kurduğu ve dönemin İstanbul ve Anadolu'da yayınlanan gazetelerine yansıyan ilişkilerini analiz etmektir. Bu bağlamda, Milli Mücadelenin dini-hukuki ve diplomatik-askeri meşruiyeti özel olarak ele alınmıştır. Türkçe İstanbul, Alemdar ve Peyam-ı Sabah, gibi üç milliyetçi karşıtı gazete istisna, İkdam, İfham, Tasvir-i Efkar, Vakit, İleri, Yeni Gün, Akşam, Hadisat, Öğüt, Albayrak, Açıksöz, İrade-i Milliye, İzmir'e Doğru ve Hakimiyet-i Milliye gibi hem İstanbul hem de Anadolu'da yayınlanan en etkili milliyetçi gazeteler, İstanbul hükümetlerinin ve İtilaf güçlerinin yoğun sansürüne rağmen Milli hareketi desteklemişlerdir. Bu gazeteler Milliyetçilerin, müdafaa-i hukuk cemiyetleri kurarak, milli kongreler düzenleyerek, İstanbul Hükümeti'ne karşı fetva yayımlayarak, Ankara'da Büyük Millet Meclisi'ni açıp kanunlar koyarak dini ve hukuki meşruiyetlerini sağladıklarını savunmuşlardır. Ayrıca, İstanbul ve Anadolu'daki milliyetçi basının yayınlarına göre, Ankara'daki Milli Hükümet, İnönü, Sakarya ve Büyük Taarruz gibi büyük askeri zaferleri sayesinde uluslararası alanda diplomatik-siyasi meşruiyetini ispat etmiştir. Ankara Hükümeti'nin Fransa ile imzaladığı Ankara İtilafnamesi, Sovyet Rusya ile imzaladığı Moskova Dostluk Antlaşması ve İtilaf güçlerinin temsilcileri ile imzaladığı Mudanya Mütarekesi gibi siyasi antlaşmalar, Ankara Hükümeti'nin uluslararası camiada Türk milletinin tek temsilcisi konumuna gelmesinin zeminini hazırlamıştır.
Yataklı turizm tesislerinde nitelik sınıflandırmasına göre iç mekan tasarımı ve otel kavramı

Bu tezde, yataklı turizm tesislerinin nitelik sınıflandırmalarına göre değişen iç mekan tasarım farklılıkları incelenmekte ve turizm tesisleri arasında en geniş anlatım alanına sahip olan otel kavramı vurgulanarak, örneklerle desteklenmektedir. Oluşan iç mekanlar arası tasarım farklılıkları açıklanırken, mekan ve mekan tasarımı ile ilgili baza bilgiler de verilerek bu konudaki önemi vurgulanmaktadır. Bu amaca dayalı olarak yürütülen tez çalışması dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde konunun önemi, çalışmanın kapsamı ve konuya yaklaşım biçimi ortaya konmaktadır. Birinci bölümde tez konusunun temelim oluşturan turizm konusuna değinilmiş, kısaca tarihçesine girilerek turizmin dünyadaki ve Türkiye'deki önemi vurgulanmıştır. ikinci bölümde çalışmanın teorik temelini oluşturmak amacı ile yataklı turizm tesislerinin tanımlan yapılıp, bu konuda en geniş çeşide sahip olan otel kavramına girilmiş ve çeşitleri vurgulanmıştır. Üçüncü bölümde yataklı turizm tesislerinin Turizm Bakanlığı'nca belirtilen iç mekan şartnameleri görsel anlatımlarla desteklenerek vurgulanmış ve mekan kavramı konusuna değinilmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise uygulama çalışması olarak incelenen farklı nitelikteki otellerin iç mekan tasarım farklılıkları, örneklerle desteklenerek açıklanmış ve bununla bağlantılı olarak tezin sonuç bölümü değerlendirilmiştir. IX
Türkiye'de göçmenlerin refahında ücret ve ücret dışı gelirlerin etkisi: İstanbul'daki Suriyeli göçmenler örneği

Uluslararası göç ve refah ilişkisi, göç sürecinin aktörleri bakımından her dönemde önemli olmakla birlikte ulus-devlet oluşumu konuyu bir bölüşüm sorunu noktasına taşımıştır. Bu bağlamda uluslararası göçmenlerin ulus-devletin refah rejimi içerisinde nerede konumlandırılacağı tartışması ön plana çıkmaktadır. Gelişmiş refah rejimine sahip Avrupa ülkelerinde göçmenlerin refahı vatandaşlık üzerinden tartışılmaktadır. Bu çerçevede göçmenler vatandaşlık hakkı ile refaha kolayca ulaşabilirken, göçmenlerden bunun karşılığında koşulsuz bir toplumsal uyum beklemektedir. Bir anlamda göç ve refah ilişkisi yazılı olmayan sessiz bir anlaşma ile kurulmaktadır. Türkiye'de uluslararası göç ve refah ilişkisi ise bu bağlamda ele alınamamaktadır. Bunun birkaç nedeni bulunmaktadır. Birincisi Türkiye gelişmiş refah rejimi sınıflandırması içerisinde yer almamaktadır. İkincisi Türkiye'nin uluslararası göç deneyimi Avrupa ülkelerinin deneyimiyle örtüşmemektedir. Nitekim Türkiye 1990'lı yıllara kadar daha çok göç veren kaynak ülke konumundadır. Göç kabulü ise aynı soyluluk ve ortak inanış temelinde gerçekleşmiştir. 1990'lı yıllarda Türkiye'nin uluslararası göç arenasındaki konumunda değişim yaşanmıştır. Artık sadece göç veren değil aynı zamanda göç alan hedef ülke konumundadır. Bu gelişme göçmenlerin refah rejimi içerisinde nerede konumlandırılacağı sorununu beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada, son yıllarda tüm dünyanın gündeminde olan Suriyeli göçü Türkiye özelinde uluslararası göç ve refah ilişkisi bağlamında ele alınmıştır. Suriyeli göçmenlerin refahını ücret ve ücret dışı gelirleri üzerinden ele alan bu çalışma, Türkiye'de uluslararası göç ve refah ilişkisinin dinamiklerine dair önemli sonuçlar ortaya koymaktadır. Bu sonuçları daha net görebilmek amacıyla göç öncesi ve göç sonrası deneyimler dikkate alınmıştır. Bu deneyimler, Suriyelilerin hem Suriye'de hem de Türkiye'de refahının temel belirleyicisi olarak ortaklaşan konut ve çalışma koşulları üzerinden değerlendirilmektedir.
İkinci yeni şiirinde İstanbul

Türk şiirinin marjinal ve muhalif yapısıyla ön plana çıkan İkinci Yeni dönemi şiir anlayışı, farklı bakış açısına sahip şair kadrosu ile çeşitli konuları özgün yaklaşımlarla ele ve estetize ederek zengin imge ve hayaller eşliğinde okuyucuya ulaştıran bu poetik arkın şiirlerde kullandığı mekanın, tabi güzelliği, stratejik konumu, çok kültürlü tarihi yapısı ile İstanbul olması, dizelere derinlik katarken şiirlere estetik değer kazandırmaktadır.
Osmanlı saray mutfağı'nın gastronomi turizmi çerçevesinde incelenmesi

Gastronomi turizmi, özel bir yemek türünü tatmak, bir yemeğin üretilmesini görmek ya da ünlü bir şefin yaptığı yemeği yemek amacıyla, yiyecek üreticilerini, yemek festivallerini, restoranları ve özel alanları ziyaret etmeye dayanan bir turizm türüdür ve günümüzde oldukça popülerdir. Osmanlı saray mutfağı ise Orta Asya'dan getirilip, Anadolu topraklarının sunduğu ürün çeşitliliği ile zenginleşen ve Selçuklu saraylarından devralınan, çok uluslu ve çok kültürlü bir mutfaktır. Günümüzde gelişen teknoloji ve popüler kültür sayesinde kişiler artık daha hızlı yaşayıp, daha hızlı yemek yemekte ve uzun hazırlık süreçleri gerektiren Osmanlı saray mutfağı giderek unutulmaktadır. Oysaki Osmanlı saray mutfağı gastronomi turizmi çerçevesinde değerlendirilebilse, sahip olduğu özgünlük sayesinde, gastro turist olarak adlandırılan, ana motivasyonları yemek-içmek olan, gelir ve eğitim seviyesi yüksek turistlerin varışlarının artacağı düşünülmektedir. Osmanlı saray mutfağının gastronomi turizmi çerçevesinde değerlendirilmesine en uygun olan yer ise Osmanlı İmparatorluğu'nun uzun süre başkentliğini yapmış olan İstanbul'dur. Bu çalışmada, Osmanlı saray mutfağının gastronomi turizmi çerçevesinde nasıl değerlendirildiği ve saray mutfağının doğmuş olduğu İstanbul'da faaliyet gösteren restoranların, bu konudaki uygulamaları araştırılmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda araştırma kapsamındaki restoranların aşçıbaşıları ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmış, söz konusu restoranlarda gözlem yapılmış ve bu restoranlara ait yiyecek-içecek mönüleri doküman analizi ile incelenmiştir. Toplanan veriler, nitel veri analizi yöntemlerinden betimsel analiz ile analiz edilmiş ve elde edilen bulgular gastronomi turizmi çerçevesinde tartışılmıştır. Araştırma sonucunda günümüz Türk mutfağının Osmanlı saray mutfağı zannedildiği, yurt dışında Osmanlı saray mutfağının bilinmediği, restoranların mönülerinde yer alan yiyeceklerin neredeyse tamamının orijinal reçeteler baz alınarak modernize edildiği ve İstanbul'un gastronomi turizmi için oldukça yüksek bir potansiyele sahip olduğu ortaya çıkmıştır.
Onsekizinci yüzyıl İstanbul yapılarında sütun başlıkları

'XVIII. Yüzyıl İstanbul Yapılarında Sütun Başlıkları' konulu bu çalışma altı ana bölüm içerisinde ele alınmıştır. Tez konusunun dönemini oluşturan XVIII. Yüzyıl Osmanlı imparatorluğu'nda Batılılaşma ya da Batıya Açılma olarak adlandırılan dönemdir. Osmanlı imparatorluğu'nda Batılılaşma siyasal, askeri ve sosyal alanlarda görülmüştür. Bu süreçte mimarlık alanında da değişimler yaşanmıştır. Osmanlı Mimarlığı bu değişimi kendi özgün geleneği içerisinde geliştirerek, batıya öykünmekten çok yeni bir üslup oluşturarak yaşamıştır. Mimarideki bu değişimi yapılarda kullanılan sütun başlıklarında da izleyebilmemiz mümkündür. Tezin giriş bölümünü oluşturan birinci bölümde, önce Osmanlı imparatorluğu'nda Batılılaşma Dönemi ile ilgili kısa bir açıklama yapılmıştır. Daha sonra tezin amacı belirtilmiştir. Tezin dönemini oluşturan XVIII. Yüzyıl'ın tarihsel sınırlan çizilmiştir. Metin kısmının ve görsel malzemenin oluşturulmasmda izlenen yöntemler belirtilmiştir. Bu bölümde son olarak Osmanlı Mimarlığı'nda sütun başlıkları konusunda daha önce yapılmış tez çalışmaları hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde sütun başlığı ve tarihçesi ele alınmıştır. Sütun başlığının ve sütun başlığını oluşturan bölümlerin tanımlan yapılmıştır. Sütun başlığının gelişimi kullanıldığı ilk dönemden itibaren ele alınmış, XVIII. Yüzyıl'a kadar incelenmiştir. Sütun başlığı tipleri açıklanırken yapısall ve bezemesel özellikleri açıklanmıştır. Kullanıldıktan dönemlerden önceki dönemlerden etkilenmişlerse bu etkiler ve daha sonraki dönemlere olan etkileri varsa bunlar belirtilmiştir. Sütun başlığının gelişimi, sütun başlığının ilk kullanıldığı uygarlıktan itibaren ele alınmış ve çeşitli uygarlık ve bölgelere göre görülen başlık tipleri, bunlardaki yenilikler ve değişimler anlatılmıştır. Üçüncü bölümde XVIII. Yüzyıfda Osmanlı İmparatoriuğu'nda Batılılaşma Dönemi ele alınmıştır. İmparatorluğun siyasal, askeri, ekonomik ve sosyal alanlardaki batılılaşma süreci açıklanmıştır. Mimarideki değişimler behrtilmiştir. Dördüncü bölüm tezin katalog bölümünü oluşturur. Katalog bölümünde daha önce sınırlan çizilen bu dönemde, inşa edilmiş olan yapılar kronolojik sıra içerisinde ele alınmıştır. Yapıda kullanılmış olan sütun başlığı tiplerinin neler olduğu belirtilmiştir. Bu başlık tiplerinin özellikleri anlatılmış ve başlık tiplerinin yapı içersinde bulunduklan yerler behrtilmiştir. Anlatılan sütun başlığı tipleri, yapılara ait fotoğraflarla gösterilmiştir. Beşinci bölüm tezin değerlendirme bölümünün yapıldığı bölümdür. Bu bölümde XVIII. Yüzyıl İstanbul yapdanndaki sütun başlığı tipleri belirlenmiştir. Tezin altıncı bölümü sonuç bölümünü oluşturur. Bu bölümde XVIII. Yüzyıl Osmanlı Mimarlığı'nda İstanbul'da inşa edilen yapılarda kullanılmış olan sütun başlıklarının gelişim çizgisi anlatılmıştır. Bu dönemde kullanılmış olan başlıklardaki çeşitlilik ele alınmıştır.
Haydarpaşa istasyonu: Mimari bir değerlendirme

Bu çalışmada tarihi Haydarpaşa İstasyonu'nun mimarlık, sanat ve toplumsal bellek özelinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Haydarpaşa İstasyonu, İstanbul Anadolu Yakası'nda Kadıköy'de konumlanmıştır. Anadolu ve Avrupa'nın demiryolu ile birbirine bağlandığı nokta olan Haydarpaşa İstasyonu stratejik konumu ile önem teşkil etmektedir. Yapı, düzenlenen yarışma sonucunda Otto Ritter ve Helmuth Cuno isimli iki Alman mimarın planları uygulanarak Alman belediye saraylarına benzer nitelikte inşa edilmiş ve 1908 yılında işletmeye açılmıştır. Yıllar içerisinde dönemin ihtiyaçları ve şartları doğrultusunda Haydarpaşa İstasyonu, stratejik öneminin yanı sıra simgesel anlamlar da kazanmıştır. Özellikle 1950'li yıllardan sonra Anadolu'dan İstanbul'a yoğun bir göç hareketi başlamıştır. Bu göçlerde hasretin başladığı yer olan Haydarpaşa İstasyonu; heybetli duvarları ile büyük şehrin korkutuculuğunun bir ön gösterimi olarak algılanmıştır. Bu çalışmada; edebiyatta, sinemada ve resim sanatında gara ilişkin toplumda yer alan duygusal etkilerin izleri sürülmüş, gazete-süreli yayın ve eski fotoğraflarla bu duygusal geçiş süreci belgelenmiştir. Bu kapsamda 1940- 2018 yılları arası çekilen ve Haydarpaşa İstasyonu'nda sahnesi bulunan 60 adet dizi-film tespit edilmiş ve incelenmiştir. Aynı şekilde şiir, roman, hikaye ve anı türlerinde icra edilmiş olan toplam 27 adet eserde gar binasının yer aldığı bölümlerin analizleri yapılmaya çalışılmıştır. Beyaz perdede istasyonun çoğunlukla gurbet ve hasreti; edebiyatta ise yalnızlık, hüzün, ayrılık gibi duyguları temsil ettiği görülmüştür. Bununla birlikte, incelenen 11 tablo ile garın resim sanatındaki yansımalarında, bütün bu duygu birikiminin nostaljik bir etkiyle sağlandığı görülmüştür. Bu tezde Haydarpaşa Garı'nın mimarlık ve sanat tarihi niteliklerinin, simgesel anlamları ile beraber disiplinler arası ilişkiler kurularak irdelenmesi amaçlanmıştır. Bünyesinde Avrupa mimarlık ve bezeme unsurlarını barındıran tarihi Haydarpaşa İstasyonu'nun, milli bir unsur halini alışı aşamalar halinde gözlenmiş ve tartışmaya açılmıştır.
The c. 1907 Ottoman census and the demography of Armenians in Southern istanbul

Çeşitli alanlardan yararlanan bu disiplinler arası tez Osmanlı, Ermeni, ve Orta Doğuaraştırmalarına yeni bir kaynak ve yeni yöntemler sağlar. Merkezinde Ermeni Resuli Kilisesi'nin İstanbul Patrikhanesi'nin tarafından yapılmış ve NewYork'daki Krikor ve Clara Zohrab Bilgi Merkezi'nde bulunan bir nüfus defterinin kopyası vardır. O nüfus defterini kullanarak, bu tez Osmanlı Nüfus-uUmumi İdaresi'nin tarafından idare edilmiş ve defterin esası olan 1907 dolaylarındayapılmış nüfus sayımını inceler. Çapraz tablo analizi, sayısal haritacılık, ve İngilizce, Fransızca, Ermenice, ve Türkçe araştırmalardanfaydalanarak, üç esas soru sorar; Bu nüfus sayımı nasıl idare edilmiştir, ve güçlü ve zayıf noktaları nelerdir? Bir Ermeni dini kurumun ve Osmanlı devletinin ilişkisini incelemek için nasıl kullanılabilir? Ve güney İstanbul'daki Ermenilere dair ne gösterir? Bu araştırmanın sonuçlarıbölge ve alt bölgelerin bilimsel analiz için kullanılmasının eleştirisini ve İstanbul'daki Ermeni ve Müslüman nüfusların hane duşumu ve hane yapısının detaylıkarşılaştırmasını içerir.