turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
After reunification changing nature and main trends of German foreign and defense policy

Almanya ile ilgili detaylı bir inceleme Avrupa politik tarihini konu alan her çalışmanın en önemli bölümlerinden birini teşkil eder. Bunun en büyük sebebi, 20nci yüzyıl içerisinde Avrupa siyasi haritasını değiştiren bütün önemli olaylarda Almanya'nın olayları tetikleyici bir rol oynamasıdır. Modern Almanya, politik değişim ve gelişmelerin ülkeler için ne gibi problemler içerdiğinin belirlenmesi için çok uygun bir çalışma alam teşkil eder. Tarihte pek az toplum siyasal yaşamlarında Almanya'da olduğu kadar büyük ve köklü değişimler yaşamıştır. Federal Almanya'nın geçtiğimiz altmış yıl boyunca tecrübe ettiği değişim, bir ülkenin politik mirasım ve kültürünü ne derece değiştirebileceğinin çok iyi bir örneğidir. Günümüzde çok az modern ülke Hitler diktatörlüğünün mirasçısı olan Federal Almanya kadar sağlam, istikrarlı, etkili ve meşru bir demokrasiye sahiptir. Federal Almanya'nın bu konudaki başarısı ve Doğu Almanlar için bir çekim merkezi haline gelmesi, Doğu Almanya'daki komünist sistemin hatta bütün Doğu Blok'unun çökmesinde önemli bir rol oynamıştır. Bütün bu değişim nasıl açıklanabilir? Almanya, günümüzde sadece istikrarlı bir demokrasi olmaktan çıkarak, Hitler İmparatorluğu'nun gölgelerinden sıyrılan, uluslararası arenalarda yeniden söz sahibi olmaya çalışan ve kendini Avrupa politikalarında yeniden hissettiren bir oyuncu haline gelmekte. Birleşik Almanya şu anda dünyanın en büyük ticari güçlerinden biri ve Avrupa'nın en gelişmiş ekonomisi. Sovyetler Birliği'nin yıkılmasıyla ortaya çıkan Doğu Avrupa'nın yeni demokrasileriyle ilişkilerini çok büyük bir hızla geliştiren Almanya günümüzde bu ülkelerin batı platformlarındaki en büyük savunucusu olarak kabul edilmekte. Soğuk Savaşın ardından yaşanan büyük değişimlerin bir getirişi olarak Almanya hızla Doğu ve Orta Avrupa'nın lider ülkesi haline gelmekte. Görüldüğü gibi Almanya kendisini inceleyen politik bilimciler için çok şey ifade ediyor. Bu çalışmanın amacı birleşmesinin üzerinden geçen on beş yıllık süre içerisinde Almanya'nın savunma ve dış politikasının nasıl bir seyir izlediğiyle ilgili olarak okuyuculara faydalı ve objektif bir analiz sunmaktır. Çalışmamızda Almanya'nınpolitikalarına şekil veren siyasal, ekonomik, kültürel, etnik ve dini pek çok etkeni analiz ettik ve bulgularımızı herhangi bir politik akıma eğilim göstermeden aktardık. Bu Tez Alman dış politikasının gelecekte de uluslararası sistemin istikrarına katkıda bulunacak en önemli yapı taşlarından biri olduğunu vurgulamak için hazırlanmıştır.
Kore Savaşı'na katılan Türk birlikleri

Kore Yarımadası, Güneydoğu Asya'da stratejik öneme sahip bir bölge olup dağlık bir çıkıntı biçiminde Sarı Deniz ve Japon Denizini ayırıp Japonya'ya uzanmaktadır. Tarih boyunca güç mücadelelerine sahne olan yarımada 2. Dünya Savaşından sonra SSCB, ABD ve İngiltere liderlerince toplanan Yalta Konferansında (4 11 Şubat 1945) nüfuz bölgelerinden birine dahil edilemeyen bir ülkedir. Böylelikle yarımada ABD ile SSCB arasında güç mücadelesine sahne olmuştur. Bu mücadele yarımadada 38. paralel sınır olmak üzere iki hükümetin kurulmasına ve mücadelenin bir süre sonra sıcak savaşa dönüşmesine yol açmıştır. 38. paralel sınır olmak üzere Kore Yarımadasının güneyinde 15 Ağustos 1948'de Kore Cumhuriyeti, kuzeyinde 12 Eylül 1948'de Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti kurulmuştur. Kuruluşundan itibaren ilişkileri gergin olan bu iki devlet arasında 25 Haziran 1950'de Kuzey Kore'nin taarruzu ile savaş başlamıştır. Türkiye Cumhuriyeti de Kore Savaşına Birleşmiş Milletlerin çağrısı ile 30 Haziran 1950 günü bir tugay büyüklüğünde birlik göndereceğini bildirmiştir. Farklı birliklerden askeri personel Ankara'da eğitim gördükten sonra İskenderun'a sevk edilmiş, ilk kafile 25 Eylül 1950'de olmak üzere Kore'ye harekete başlamıştır. ABD Deniz Kuvvetlerine ait gemilerle taşınan 1'inci Türk Tugayı yarımadanın güneyindeki Pusan Limanından karaya çıkmış ve kısa bir eğitimle Amerikan silahlarına intibak ettikten sonra muharebe görevi almıştır. Kore Savaşında görev alan ilk Türk Tugayı en çetin muharebelere katılan ve en çok zayiat veren tugaydır. Kore Savaşı içinde Kunuri Muharebeleri, BM Ordusunun Kuzey Orduları tarafından imhasının Türk Tugayı tarafından engellenmesi açısından özellikle önemlidir. 1'inci Türk Tugayı Kuzey taarruzlarının yarımadanın güneyinde Pusan şehrinde durdurulması ve BM Ordusu tarafından Han nehrine kadar Kuzey Ordularının atılması safhasına kadar muharebede kalmış, 8 Eylül 1951'den itibaren yarımadadan ayrılarak yerini 2'nci Türk Tugayına bırakmıştır. 2, 3 ve 4'üncü Tugaylar 10 Haziran 1954 tarihine kadar Kore'de sıcak savaşa devam etmiş, bu tarihten itibaren 9 Temmuz 1970'e kadar azalan büyüklükte birliklerle yarımadada Türk varlığı devam etmiştir. 4 yıl boyunca bilfiil savaşta bulunan Türk birliklerinden 234 asker esir düşmüş, tamamı ateşkesten sonra özgürlüklerine kavuşmuştur. Savaş boyunca ve muharebe meydanından ayrıldıktan sonra ölen yaralılarla birlikte 1005 Türk askeri hayatını kaybetmiştir.
XIX. yüzyılda Japonya ve Osmanlı Devleti'nin modernleşme çabalarının karşılaştırmalı analizi

Modernleşme, yüzyıllardan beri dünya tarihini şekillendiren bir kavramdır. Osmanlı Devleti ve Japonya iki farklı devlet yapısı ve kültür olarak 19. yüzyılda modernleşme sürecine girdiler. Osmanlı Devleti'nde II. Mahmut ve Japonya'da da İmparator Meiji ile modern reformları gerçekleştirmeye başladılar. Tarihsel olarak Osmanlı Devleti Japonya'ya göre yarım yüzyıl önce modern reformları uygulamaya başlamasına rağmen yıkılmaktan kurtulamadı. Ancak Japonya, modern reformları yaklaşık 40 yıl (1868-1912) gibi kısa sürede uygulayarak Avrupa devletleri seviyesine ulaştı ve bir dünya gücü haline geldi. Japonya ve Osmanlı Devleti 19. yüzyıldaki modernleşme çabalarında karşılaştıkları zorluklar ve uluslararası konumlarının etkileri sürecin sonucunu etkilemektedir. Osmanlı Devleti'nin iç ve dış dinamikleriyle bağlantılı olarak siyasi istikrarsızlık meydana geldi bu yüzden modern reformlar başarıyla uygulayamadı. Ancak modernleşme bir süreçtir ve bir sonucu yoktur. Osmanlıların başlattığı süreci Türkiye Cumhuriyeti farklı bir bakış açısıyla sürdürmüştür. Japonya ise kısa süredeki verimli bir modernleşme süreci geçirdi; kısa vadede Uzak Doğu, uzun vadede dünyayı etki edecek güce ulaştı. Japonya, Osmanlılardan daha avantajlı bir konumda süreci geçirmiştir. Bu çalışmada, Japonya ve Osmanlı Devleti'nin idari yapıları, ekonomik sistemleri ve eğitim politikalarındaki uygulama farklıları ile modernleşme sürecindeki gelişimlerin ortaya konulması amaçlanmıştır. Ayrıca, iki ülkenin modern öncesi dönemlerinden aldıkları miras, modern reformların başarısını etkilediği vurgulanmaktadır. Bu tezde betimleyici, tarihsel ve karşılaştırmalı yöntemler kullanılmıştır. Ayrıca yöntem bakış açısı olarak yorumlayıcı sosyal bilim yaklaşımı kullanılmıştır. Son olarak, tez kaynakları toplanırken ikincil bilgi analizinden yararlanılmıştır.
Siber güvenlik ve uluslararası ilişkiler

Dünya tarihinde yirmi birinci yüzyıla kadar çok büyük değişim ve dönüşümler yaşanmıştır. İnsanlar tarafından sayısız icatlar ve keşifler yapılmıştır. Ancak internetin keşfi, uzun vadede yaratacağı etkileri şimdiden kestirmek pek mümkün olmamakla birlikte insanlık tarihi açısından nispeten kısa sayılacak bir dönemde, insanoğlunun yaşamında çok büyük etki ve değişim yaratmıştır. Öyle ki başlangıçta sınırlı sayıda kullanıcı tarafından kullanılan ve sınırlı sayıda işlemin yapıldığı internet, zamanla milyarlarca kişiye ulaşmış ve insanların neredeyse bütün faaliyetlerini gerçekleştirdiği yeni bir alan olarak ortaya çıkmıştır. Toprak, su, hava ve uzaydan sonra yeni alan olarak kabul edilen siber uzayda da kendini tam anlamıyla güvende hissedemeyen insanoğlu hissetmiş olduğu bu güvensizlik ortamından kurtulmak için çareler aramaya başlamıştır. Ok ve kılıç ile başlayan süreç sanayi devrimiyle ateşli silahlara dönüşmüş, internetle beraber ise artık yazılım silahlarına evirilmektedir. İnsanoğlu değişen tehlikelere karşı tarihin akışı içerisinde ayakta kalmayı başarmış ve yeni savunma politikaları üretmiştir. İnsanoğlunun kendisini güvende hissetmek için gerçekleştirdiği bu adımlar sosyal bilimlerdeki diğer alanlarda olduğu gibi Uluslararası İlişkiler disiplinin de içeriğinin her geçen gün derinleşmesine ve zenginleşmesine sebebiyet vermiştir. Bu gerçeklerden hareketle bu tez, henüz 'emekleme' döneminde olduğu kabul edilen Uluslararası İlişkiler disiplininde teorik ve pratik anlamda tartışmaların yapılması ve gelecekte muhtemel saldırılarının evrimi incelenmesi gerekliliğinden ortaya çıkmıştır. Çünkü diğer dört alanın aksine tüm insanlar için eşit ve özgür tek alan olarak kabul edilen siber uzayı, daha demokratik, daha özgürlükçü ve daha katılımcı bir alana dönüştürmek hepimizin görevidir.
The idea of a turkish world from the Adriatic to the Wall of China: Relations between Turkey and the Turkic Republics during the 1990s

Bu tez, Soğuk Savaş Sonrası dönemde Türki cumhuriyetlerin ortaya çıkmasına Türkiye'nin gösterdiği ilgiyi incelemektedir. Bunu yaparken, sadece Türki cumhuriyetlere yönelik Türk dış politikasının bir incelemesi vermek amaçlanmamış, bunun yanında Türk kamuoyunun özellikle Türk milliyetçilerinin ilgisi ve bu ilginin Türkiye'nin dış politika gündemine etkisi açıklanması amaçlanmıştır. Bu bakımdan bu çalışma bilinen dış politika çalışmalarından, milli kimlik ortak kültür gibi konulara yer vermesi bakımından ayrılmaktadır. Bu analizin sonunda, bu çalışma Türkiye'nin Türki cumhuriyetlerin ortaya çıkışına gösterdiği coşkulu ilginin bazı tarihsel ve dönemsel sebeplerden kaynaklandığını ortaya koymuştur. Bu sebepler Türkiye'nin bölgede potansiyelini aşacak bir biçimde aktif politikalara yönelmesine neden olmuştur. Öte yandan, bağımsızlığının ilk yıllarındaki Azerbaycan hariç Türki cumhuriyetler Türkiye'nin bu coşkusuna aynı oranda cevap vermediler. Türkiye'nin bölgeyi yekpare bir yapı olarak görmesi de işbirliğinin gelişmesine engel olmuştur. Kısaca, Türkiye'nin yanlış algılamaları Türkiye'nin Orta Asya siyasetinde başlangıçta tahmin ettiği derecede etkin olmasını engellemiştir. On yılın sonunda, ne Türkiye Türk dünyasının lideriydi ne de Türk dünyası Türk dış politikası için hayati öneme sahip bir bölgeydi.
Türkiye-Çin Halk Cumhuriyeti ilişkileri (1976-2012)

Bu çalışmada Deng Xiao Ping Döneminden Hu Jin Tao Dönemine kadar Türkiye ve ÇHC'nin politikaları; askeri, siyasi ve ekonomik ilişkileri ele alınmaktadır. Kenan Evren'in Çin ziyareti sonrası Çin'e kapısını açmış olan Türkiye, Çin ile ekonomik ilişkilerini geliştirme hedefi için barışçıl işbirliğiyle yol izlemeyi tercih etmektedir. Türkiye ile Çin arasındaki askeri işbirliğine bu dönemde ivme kzandırılmaya çalışılmaktadır. İkili ilişkileri boyunca mevcut olmakta olan sorunlar ekseninde ise genel çıkarların önemi öncülük kazanarak herhangi bir unsurun sorun oluşturması önlenmektedir. Diğer önemli nokta ise iki ülke ticaret dengesinin bozulmasıdır, ayrıca bu sorunların çözümü hakkında öneriler verilmiştir. Dünyanın en stratejik konumunda yer alan Türkiye ile yeni süper güç adayı Çin'in, ortak projeleri başlatmasının ilk damgasını vuran Deng Xiao Ping Dönemi, Türkiye-ÇHC ilişkileri stratejik ortaklığın başlangıcı olmuştur. Jiang Ze Min döneminden başlayarak çeşitlenmeye yüz tutan ikili ilişkiler Hu Jin Tao dönemine geldiğinde karşılklı üst düzey ziyaretlerin de katkasıyla hızla gelişmektedir.
Radicalization in Europe: European foreign fighters in Syria

2011 yılında başlayan Suriye Krizi'yle birlikte, Suriye'deki radikal örgütlere katılmak amacıyla Avrupa, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'dan Suriye'ye giden çok fazla sayıda yabancı savaşçı ortaya çıkmıştır. Bu derece fazla sayıdaki yabancı savaşçının ortaya çıkması ise radikalleşme kavramı üzerine yapılan tartışmaları alevlendirmiş ve bu gelişme neyin insanların radikalleşmesine ve yabancı savaşçı olmasına neden olacağı konusunda ortaya çıkan ciddi güvenlik tehditlerini gündeme getirmişir. Bu bağlamda; bu tez, hangi sebeplerin Avrupa vatandaşlarının yabancı savaşçı olarak Suriye'deki iç savaşa katılabilecek derecede radikalleştirdiğini ve belirli ülkelerde ya da alt bölgelerde diğer ülkelerden ve alt bölgelerden fazla oranda yabancı savaşçı oluşmasına neden olan iç dinamiklerinin neler olduğu açıklamaya amaçlayan iki ilişkili soruyu cevaplamaya çalışmaktadır. Oldukça fazla sayıda Müslümanın yaşadığı Avrupa ise yabancı savaşçıların ortaya çıkması bu bölgede ciddi bir sınama yaratması bakımından bu tezde incelenmektedir. Son olarak, bu tez Nordik ülkelerinin kendi Müslüman populasyonuna oranla Batı Avrupa ve Güneydoğu Avrupa'dan daha fazla oranda yabancı savaşcı ortaya çıktığı tartışılmıştır. Bu durumun nedenleri Avrupalı Müslümanların sosyoekonomik koşulları, entegrasyon problemleri ve radikal bağlantıları incelenerek cevaplandırılmaya çalışılmıştır.
Avrupa anayasal düzeni çerçevesinde egemenlik kavramının incelenmesi

Avrupa Birlii, antlamalarla kurulmu olmas na ra men, zaman içinde kendianayasal düzenini kurmu ve yeni tür bir siyasi örgütlenme olarak kendini kabulettirmitir. Öte yandan, 21. yüzyla girerken tanmnn belirsizliine ramenküreselleme, çeitli yönleriyle arln hissettirmeye ve yönetim anlayndeitirmeye balamtr. Tüm bu geliim, siyaset biliminde modern devlete balolarak düünülen birçok kavramı tanmnda deiiklik yaplmasn gerekli klmtr. Egemenlik kavram da bunlardan biridir. Çalmann amac, özelikle AvrupaBirlii'nin geliimiyle, klasik egemenlik tanmlamalarnn anlamn kaybettiinigöstermek ve yeni egemenlik tanm önermektir. Egemenlik kavramnn anlalmas amacyla öncelikle konuyla ilgili yazntaramas yap lm ve bu yaz n nda egemenlik kavramnn nasl ekillendii ve ne anlam ifade etti i en açk ekilde ortaya konulmaya çallmtr. AvrupaTopluluklarn kurmak ve gelitirmek üzere imzalanan antlamalar, AvrupaTopluluklar Adalet Mahkemesi'nin kararlar ve çeitli AB kurumlarnn raporlar, egemenlik kavramnn Avrupa anayasal düzeninin olumasyla sorgulanr halegeliini kantlamak üzere birinci el kaynaklar olarak kullanlm tr. Çalmann ilk bölümü, klasik egemenlik kuramnn hangi artlardagelitirildiini, nasl tanmlandn ve 20. yüzyla gelindiinde ne gibi özelliklergösterdiini anlamaya ayrlmtr. Bu bölümde ayr ca AB'nin geliimini klasik egemenlik anlayış çerçevesinde açklamaya devam eden aratrmaclarn görülerineyer verilmitir. kinci bölümde Avrupa anayasal düzeninin oluumu ele alnmtr. Bu anayasal düzenin geliimiyle, klasik egemenlik anlaynn çelitii noktalar bu bölümde ortaya konulmutur. Ayr ca ikinci bölümde AB'nin geliimiyle iyice önceçkan federal devlete doru evrimle konusu tartlmtr. Üçüncü bölümde Avrupa anayasal düzeninde iktidar ili kilerinin anlalabilmesi için egemenliin nasltanmlanmas gerektiine dair önerilere ayrlmtr. Bu balamda önerilen 'uzlazemininde yetki bölümünde dayanan egemenlik' anlay ve temel özellikleriayrntl incelenmi tir.
The effect of identity on the success of international military interventions

Kimlik uluslararası askeri müdahalelerin başarısını etkiler mi? Bu tez uluslararası askeri müdahalelerin başarısını belirleyen etkenlerden birinin kimlik olup olmadığını inceler. Kimliğin karmaşık bir kavram olduğunu düşünürsek, kimliğin bileşenleri nelerdir? Bir ülkenin kimliğinin inşasında birden çok başka faktörler olsa da bu tezin kimlik kavramının odak noktası kavramsal berraklık ve bireylerin ve hükümetlerin karar verme süreçlerine olan etkisi nedeniyle tarih, din ve dil olarak belirlenmiştir. Bu nedenle bu tez müdahalelerle alakalı bir kimlik kavramı geliştirecek ve kimliğin uluslararası askeri müdahalelerin başarısına olan etkisi üzerine kapsamlı ve dönüşümsel bir anlayış sağlayacaktır. Böyle bir çalışmanın yürütülebilmesi için ve kimliğin başarılı bir uluslararası askeri müdahalenin temel taşlarından olup olmadığını saptamak için, esas kavramlar açıklanır ve bunların üstünde durulur. Eğer kimliğin müdahale üzerinde önemli etkisi olduğu bulunursa bunun yasa yapıcıların ve karar vericilerin uluslararası müdahaleleri kavramsallaştırma ve eyleme geçirme yollarında önemli etkisi olması beklenebilir.
Başarısız devlet olgusunun terörizmle ilişkisi: Somali ve el Şebab örneği

Terörün küresel bir nitelik kazandığı dönemde terörizmi tetikleyen ya da şiddetlenmesi noktasında uygun ortam hazırlayan koşulların belirlenmesi sürdürülebilir bir barış ortamının sağlanması için hayati önem taşımaktadır. Ulus devlet modelinin kusurlu bir versiyonu olarak tanımlanan başarısız devletler terörist grupların yuvalanabilecekleri güvenliksiz alanlar ile kriz bölgelerini oluşturmaktadır. Dünya barışını en çok tehdit eden unsur devletler arasındaki silahlanma yarışından ziyade terörün önlenemez yükselişi ve başarısız devlet olgusunun yıkıcı etkilerinin yayılmasıdır. Kabile toplum yapısının hakim olduğu Somali'de 1991 yılından itibaren merkezi otorite ülke genelinde zayıflamıştır. Sömürge mirasından modern devlete geçiş aşamasında başarısızlığa uğrayan ülke iç savaş, açlık, terör gibi kavramlarla özdeşleşmiştir. Somali'de devlet mekanizmasının kusurlu olması, nüfusun geniş kesiminin siyasi ve ekonomik haklarından mahrum olması ya da havaalanları ve sınırların denetlenememesi gibi durumlar terörist grupların ülke topraklarını operasyonel bir üs olarak kullanması için elverişli koşullar yaratmıştır. Somali'de terörle etkili mücadele ve istihbarat stratejisi geliştirilememesi birey güvenliğini doğrudan tehdit etmektedir. Bu çalışma, küreselleşen dünyada giderek daha kompleks bir yapıya dönüşen terör örgütleri için güvenli birer sığınak haline gelebilecek başarısız devlet olgusunu değer-bağımlı insani güvenlik kavramı çerçevesinde analiz etmektedir. Yirmi yıldan uzun bir süredir güçsüz devlet yapılanmasının görüldüğü, şiddet ve kaos ortamının hakim olduğu Somali'nin devlet başarısızlığına etki eden siyasal, sosyal ve ekonomik faktörler incelenmiştir. Somali'de birey güvenliğine doğrudan tehdit teşkil eden El Şebab terör örgütünün ortaya çıkmasına ve yayılmasına etki eden toplumsal dinamikler doğrultusunda örgütün ideolojisi, propaganda yöntemleri ve gerçekleştirdiği eylemler analiz edilmiştir.
European Security and Dfense Policy and its Implications for Turkey

'Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası' gelişmekte olan bir süreçtir. Avrupa Birliği üyeleri, 1991 Maastricth anlaşmasından beri, AB'nin ikinci saç ayağı olan Ortak Güvenlik ve Dış Politikası çatısı altında bir ortak savunma ve güvenlik politikası oluşturmaya çalışmaktalardır. NATO içerisinde 'ayrılabilir fakat ayrı olmayan' bir Avrupa gücü oluşturma çalışmaları son yıllarda hız kazanmış olup, otonom bir askeri güce sahip bağımsız bir AGSP olma yönünde değişikliğe uğramıştır. Bu yeni değişim, Türkiye gibi AB üyesi olmayan NATO üyesi ülkeleri olduğu kadar Amerika Birleşik Devletleri gibi Avrupalı olmayan NATO müttefiki ülkeleri de belli bir seviyede tedirgin etmektedir. Bir dönüm noktası olarak kabul edilen 1998 yılındaki Fransız-İngiliz St. Malo deklerasyonu Avrupa Güvenliği konusundaki tartışmaları önemli ölçüde değiştirmiştir. Son yıllardaki gelişmelerin Türkiye'nin Avrupa güvenlik sistemindeki yerine ve Türkiye'nin güvenlik politikalarına etkisi dikkat çekicidir. Türkiye kendi hayati ulusal güvenlik endişelerine etki edecek konularda alınacak kararlarda söz sahibi olmak için Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası ile bazı kurumsal bağlar kurmak istemektedir. Türkiye, kendisinin katkıları olmadıkça, Avrupa güvenliğinin tam olarak sağlanamayacağını her zaman dile getirmektedir. Bu bağlamda, Türkiye'nin NATO üyeliği; coğrafık konumu; Balkanlar, Ortadoğu ve Kafkaslarla olan tarihsel bağı; ve Amerika Birleşik Devletleriyle olan stratejik ilişkileri nedeniyle, Avrupa güvenlik konularında önemli ölçüde dolaylı ya da dolaysız etki edebilecek başlıca ülkelerden biri olduğu her zaman göz önünde tutulmalıdır.
Protection of historical and cultural artifacts of minorities under International Law:The case of Turkey's Alevi cultural heritage

Azınlıkların kültürel haklarının korunması gerekliliği son zamanlarda diğer temel haklardan ayrı olarak, uluslararası hukukun başka bir alanı olarak ortaya çıkmaktadır, ve bu konular, Avrupa ülkeleri ve Avrupa Birliği arasında da giderek önem verilen konular haline gelmiştir. Bu durum, Türkiye'de devlet tarafından yasal olarak tanınmayan, ancak fiili olarak dini bir azınlık oluşturan Alevi toplumunun somut kültürel miras olarak görülen tarihi dergahlarına ilişkin taleplerinin, 1966 tarihli Birleşmiş Milletler Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi ve Birleşmiş Milletler Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesi ile 1972 tarihli Dünya Kültürel ve Doğal Mirasın Korunmasına Dair UNESCO Sözleşmesi gibi, Türkiye'yi bağlayan uluslararası anlaşmalar ile azınlık ve kültürel haklar konusuna dair AB standartları ışığında değerlendirilmesini gerekli kılmıştır. Bu nedenle, bu tez, Anadolu'da yüzyıllar önce inşa edilmiş ve Alevi topluluğu tarafından en çok değer verilen Alevi/Bektaşi tarihi eserlerinin korunmasına, bugün Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde kalan değerli Alevi kültürel miras unsurlarına dair, tarihi Alevi/Bektaşi dergah, tekke ve türbelerinden oluşan taslak bir envanter listesi ile katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma ayrıca, Türk devletince imzalanan ve içteki uygulamalardan kaynaklanan olası zorluklar ele alındığında Alevilerin ve kültürel miras alanlarının karşılaştığı sorunları çözebilecek konumdaki uluslararası anlaşmaların hükümleri yanı sıra, Türk iç hukuku ve kaynaklarının yeterli ve yetersiz olduğu noktalara değinerek, Alevi toplumunun bu eserlere ilişkin onarım, idare ve kullanım konularına dair taleplerinin karşılanmasına, katkıda bulunma amacı taşımaktadır. Bu anlaşmaların uygulanmasına dair muhtemel sorunlar ve Alevilerin, kültürel miraslarının korunmasına ilişkin memnuniyetsizlik de, nedenleriyle beraber ayrıca ele alınmaktadır. Bu konuların tümü, azınlık haklarının korunmasının demokratik bir ortamda gerekliliği ile özellikle son yıllarda Türkiye'de otoriter bir siyasi atmosferin yükseliş algılarıyla alakalı olarak Avrupa Birliği ile müzakereler bağlamında, Avrupa ülkelerindeki etnik, dilsel ve dini azınlıklara dair uygulama ve yasal düzenlemelere atıflar yapılarak incelenmiştir.
Arap Baharı'ndan günümüze Mısır'ın değişim süreci

Bu tezin amacı; Arap Baharı'nın başladığı günden günümüze Mısır'daki değişim sürecini ortaya koyarak yorumlamak olarak belirlenmiştir. Arap baharından günümüze Mısır'ın değişim süreci ile literatürde çok çalışma bulunmamaktadır. Bu nedenle bu çalışma büyük önem taşımaktadır. Yapılan bu çalışma ile Mısır'ın şu anki durumu göz önüne alınmış olacaktır. Bu tezin temel önermesi; Mısır'da darbeye giden süreçte ABD etkin rol oynamıştır. Tezin yöntemi olarak; literatür taraması kullanılmıştır. Literatür taraması, araştırmada ele alınan konu ve alt konuların ilgili bilgi ve araştırma sonuçları belirlenerek araştırma probleminin tanımlanması sürecinde başlamaktadır. Araştırma konusu ve alt konularına ilişkin bilgi ve çalışma konuları kapsamlı olarak taranmaktadır. Mısır, köklü geçmişşi olan, çeşitli dini ve etnik gruplardan oluşan bir nüfusu barındıran ülkedir. Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılmasıyla birlikte şekillenmeye başlayan Orta Doğu, İkinci Dünya Savaşı'nı takiben bölgede bulunan ülkelerin bağımsızlık kazanması, İsrail'in kurulması, SSCB'nin yıkılması ile birlikte iki kutuplu düzenden tek kutuplu düzene dönülmesi tüm dünya düzeni için ve aynı zamanda Orta Doğu için kırılma anının yaşanmasına neden olmuştur. Son olarak 2010 yılında Tunus'ta başlayarak işsizlik ve ekonomik sorunlardan dolayı pazarcılık yapan üniversite mezunu Muhammed Buazizi isimli gencin kendini yakmasıyla başlayan isyan ve değişim talebi bölge ülkelerinin çoğunu etkilemiştir. Arap Baharı olarak adlandırılan bu ayaklanmanın ardından Mısır'ın değişimini daha iyi anlamak için Hüsnü Mübarek rejimine karşı gerçekleştirilen halk ayaklanmasında ve darbe sürecinde etkin rol alan aktörler iyi incelenmelidir.