turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hükümlü veya tutuklunun hak kullanımının ve beslenmesinin engellenmesi suçları (TCK M. 298)

Temel haklar insan olmaktan kaynaklanmakta olup, özgürlüğün kısıtlanmasının mecburi kıldığı ölçüde sınırlandırmanın haricinde, tutuklu veya hükümlünün hak ve özgürlüklerine müdahale edilememektedir. Tutuklu ve hükümlülerin, haklarına ulaşabilmesi çoğu koşulda devletin hakları doğrudan sağlamasıyla mümkün olup, kişilerin özgürlüğünün kısıtlı olması, hukuki statüleri, bulundukları kurum ve şartlar sebebiyle tutuklu ve hükümlü hak ihlaline açık bulunmaktadır. Bu sebeple, öncelikle hak ve özgürlüklerin sağlanması, ardından hukuki koruma mekanizmalarının mevcudiyeti önem arz etmektedir. Çalışmanın konusu Türk Ceza Kanunu'nun 298. maddesinde yer alan 'hak kullanımını ve beslenmeyi engelleme suçları' olup, çalışmada öncelikle tutuklu ve hükümlülerin ilgili suçlar kapsamında korunan hakları, ardından ilgili suç tipleri unsurları bakımından incelenmektedir. İlgili suç tipinin işaret ettiği açlık grevi uygulaması da suç tipiyle ilişkili olarak ayrı bir bölüm altında incelenmekte olup, tutuklu ve hükümlünün açlık grevi uygulaması ve açlık grevine müdahale hukuki boyutuyla, özgür bireylerin sahip olduğu ilgili hak ve özgürlükler ile karşılaştırılarak değerlendirilmektedir. Tutuklu ve hükümlülerin haklarının öncelikle hem kanunen hem pratikte sağlanması önem arz etmektedir. Buna göre TCK'da tutuklu ve hükümlülerin haklarının korunmasına yönelik olarak ayrıca suç tipinin yaratılması bu önem ve gerekliliğin bir sonucudur. Çalışma nihayetinde varılan sonuca göre, özellikle açlık grevine zorunlu müdahale hususunda, tedaviye rızaya ilişkin olarak tutuklu ve hükümlülere özgür bireylerden farklı olarak kısıtlı hak ve özgürlük alanı yaratıldığı görülmektedir. Bu bağlamda tutuklu ve hükümlü kişilerin devlet koruması altında olmasının yanı sıra, devlet iktidarının gereği özgürlüklerinin kısıtlı bulunmasında, zorunlu olarak yaşatılmalarına ilişkin olarak mevzuatta farklılığa yol açmaktadır.
İflasın ertelenmesi talebi üzarine alınabilecek tedbirler ve erteleme kararının sonuçları

4949 sayılı kanunla yeniden düzenlenen İİK m.179'da sermaye şirketleri ve kooperatiflerin doğrudan doğruya iflası düzenlenmiştir. Yine aynı maddede bazı koşulların varlığı halinde alacaklı, borçlu ve kamu menfaatlerini korumak amacıyla iflasın ertelenmesi kurumu düzenlenmiştir. İflasın ertelenmesi kurumu daha önce TTK m.324, II'de dzenlenmişti, ancak yeteri kadar detaylı olmadığı için uygulama alanı bulamamaktaydı. 4949 sayılı kanunla İİK'na eklenen 179/a ve 179/b maddeleri ile erteleme talebi üzerine hakim tarafından alınması gereken tedbirler ve erteleme kararının sonuçları düzenlenmiştir. Tezimimzin asıl konusunu bu düzenlemeler oluşturmaktadır. İflasın ertelenmesi kurumunun yaygın olarak uygulanmaya başlaması bu konuların da önemini artırmıştır. Bu konudaki yasal düzenlemelerin yanında, birçok noktada doktrinel tartışmalar bulunmaktadır. Çalışmamızda iflasın ertelenmesi talebi üzerine alınabilecek tedbirler ve erteleme kararının sonuçları konusundaki yasal düzenlemeler ve doktrinel tartışmalar ayrıntılı olarak incelenip değerlendirilmiştir.
Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bir kabul edilebilirlik şartı olarak başvuru yollarının tüketilmesi

Başvuru yollarının tüketilmesi kuralı, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda aranan kabul edilebilirlik kriterlerinden biridir. Başvuru yollarının tüketilmesi kuralının amacı temel hak ve özgürlüklerin ihlal edildiğine yönelik şikayetlerin öncelikle Devletin olağan mekanizmaları aracılığıyla çözümlenmesini sağlamaktır. İnsan haklarının korunması Devletin idari ve yargısal makamlarının görevidir. Anayasa Mahkemesi temel hak ve özgürlüklere yönelik ihlallerin olağan kanun yollarıyla önlenemediği durumlarda devreye girer. Bu durum Anayasa Mahkemesine bireysel başvurunun olağan dışı bir yol olduğu ve sağladığı korumanın ikincillik ilkesine dayandığını göstermektedir. Bu çalışmanın amacı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru için gerekli usulü şartlardan biri olan başvuru yollarının tüketilmesi kuralının anlamını, amacını, kapsamını, sınırlarını ve istisnalarını; Mahkemenin içtihatları kapsamında inceleyerek Mahkemenin kuralı uygulayış tarzını ortaya koymak ve AİHM uygulaması ile paralellik gösterip göstermediğini tespit etmektir.
Tarihi gelişimi ve sosyal politika boyutu ile Türk Hukukunda iş güvencesi

İş güvencesi kurumunun, çağdaş iş hukuku mevzuatlarında yer alması uzun ve zorlu bir süreç izlemesi ile gerçekleşebilmiştir. Türkiye'de ise bu süreç çağdaş hukuk düzeninin çok gerisinde bi syi izlemiştir. Bu bağlamda, çalşmann biinci bölümünde ülkemizde 2003 yılından itibaren uygulanmakta olan iş güvencesi hükümlerinin, yasalaşma süerci, ulusal ve uluslararası kaynakları inclenmiştir. İkinci bölümde iş güvencesi hükümlerinin 4857 sayılı İş Yasası kapsamında yasal çerçevesi incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise iş güvencesi kurumunun sosyal politika boyutu küreselleşme ekseninde incelenmiştir.
Kurtarma yardımda sigortacının sorumluluğu

Denizciliğin kendine özgü ihtiyaç ve sorunlarından ortaya çıkmış bir kurum olan kurtarmayardım, TTK. m. 1222 -1234'de düzenlenmiş olup köken itibariyle Alman hukukundanalınmıştır. Alman Hukukunun bu konudaki kaynağı ise Türkiye'nin de taraf bulunduğu 1910 tarihli Brüksel Konvansiyonu'dur. 1910 tarihli konvansiyona 1967 yılında eklenen protokoleTürkiye taraf olmamıştır. 1989 Londra Konvansiyonuna taraf olma ise gereklidir. Zira 1989 konvansiyonu gelişen ve değişen kurtarma teknikleri ve sorunlarını hukuki açıdan çözmek için uluslararası alanda düzenlenmiş en son konvansiyondur. Kurtarma yardım ücretinde sorunlardan biri, ücretin nasıl hesaplanacağıdır. Bu husus, 1910 Brüksel Konvansiyonu hükümleri ve bu konvansiyona eklenen özel tazminat ve çevre zararınıönleme kriterlerini düzenleyen 1989 Londra Konvansiyonu hükümleri ile düzenlenmiştir. Kurtarma yardım ücreti hesaplanırken mahkeme bu kriterlerin ışığında hakkaniyete uygun bir ücret belirleyecektir. Kurtarma yardım ücretinin ödenmesi meselesinde önemli bir konu da bu ücretten denizsigortalarının teminat kapsamı doğrultusunda sigortacının sorumluluğu hususudur. Birkurtarma yardım hizmeti gerçekleştirildiğinde öncelikle uygun bir kurtarma yardım ücretibelirlenir. Bu kurtarma yardım ücreti olayın şartlarına göre müşterek avarya teşkil ettiği takdirde kurtarma ücreti dispeçte alacaklı masasına kaydedilir ve müşterek avaryapaylaşımında yerini alır. Bu paylaşımda sigortacının tazminat sorumluluğu TTK hükümleri, genel şartlar ve İngiliz Hukuku özel şartları ile York Anvers kuralları ışığındabelirlenir. Kurtarma yardım teşkil etmediği halde ise paylaşıma girmeden kurtarılan değerinsigortacısının kurtarma ücreti ve zararlarından sorumluluğu TTK hükümleri, genel şartlar ve İngiliz Hukuku özel şartları ile belirlenir.
Yabancı sermayenin Türkiye'ye geliş yolları

Günümüzün küresellesen dünyasında izolasyon saglanarak kendi kabuguna çekilmeninimkansız olmasından dolayı, önemli olan entegrasyonun vazgeçilmezliginin kabul edilerek bu sistemde gerekli kuralların ülke lehine olacak sekilde belirlenerek sistemden yararlanmaktır. Yabancı sermaye ile ülkenin karsılıklı çıkar iliskisi göz önünde bulundurulmalıdır. Yabancı sermaye, son dönemlerde ülkemizin ekonomisi açısından giderek önem kazanan bir hal almıstır. Bununla birlikte küresellesen dünyadaki gelismelere paralel olarak yabancı sermaye konusundaki hukuksal düzenlemelerde de degisiklik yapılması ihtiyacı ortaya çıkmıstır, var olan yasalarda yenilemelerde bulunulmustur. Ülkemizde faaliyette bulunan yabancı sermayeli sirketlerin ülkemizdeki yatırımlarını arttırmaları amaçlanmakla beraber daha önceülkemize gelmemis olan yabancı sermayenin ülkemize çekilmesi için imkanlar yaratılmayaçalısılmaktadır. Genel olarak ekonomik baglamda ele alınan bu hususun hukuksal bakımdan da önem tasıdıgı bilinmektedir. Bu noktadan hareket edilerek yabancı sermayenin Türkiye'ye yatırım yaparken izledigi yollar hukuksal olarak ele alınmıstır. Yapılan çalısmada daha önce yabancı sermaye konusunda ele alınmayan veyahut yeterli miktarda bahsedilmeyen hususlar ele alınarak incelenmis incelemeler ısıgında bir sonuca varılmaya çalısılmıstır
Rekabete aykırılıkların özel hukuk alanındaki sonuçları ve rekabete aykırılıktan dolayı uğranılan zararın tazmini

Rekabetin korunması hakkındaki kanunda piyasadaki rekabetin olumsuz etkilenmemesi için yasak hükümler getirilmiştir. Bu hükümlere aykırı yapılan anlaşma, uyumlu eylem ve kararlar geçersizdir ve zarar görenler zararların tazmini için dava açabilirler
Türk Ticaret Kanunu ve Gümrük Kanunu çerçevesinde deniz yolu ile taşınan yükün gönderilene teslimi

Deniz ticaret taşımasına konu yükün taşıyan tarafından gönderilene teslim anı kanun hükümlerince belirlenmemiştir. Deniz ticaretinin dinamikleri göz önüne alındığında teslim anı için hazır bir formülün olmadığı, meydana gelen durumlara göre teslim yerinin ve teslim anının değişiklik gösterebileceği görülmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde, çalışma konusunu aydınlatacak temel kavramlar ayrıntılarıyla ele alınmış, bu kapsamda liman, yük teslim belgesi kavramları ve taşıyan ile liman işletmesi arasındaki sözleşmeler işlenmiştir. Konu ile ilgili olarak liman işletmesi ve gümrük idarelerinin hukuki nitelik ve statüleri ayrıntılı bir şekilde açıklanmıştır. İkinci bölümde, yükün taşıyan tarafından teslim alınması ve gönderilene teslimi aşamaları ele alınmış, konunun daha iyi aktarılması amacıyla teslim kavramı açıklanmış, teslim anının tespiti yapılmış ve gönderilenin yükü teslim almadaki temerrüdü açıklanmıştır. Ayrıca tesellüm konişmentosunun önemine değinilmiş ve konu gümrüklü mallar açısından da değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde, gönderilenin yükü teslim almaması halinde yükün akıbeti, taşıyanın sorumluluğunun kapsamı, konunun Türk Ticaret Kanunu ve Gümrük Kanunu çerçevesinde düzenlemesi ve mevzuatın ne şekilde uygulama alanı bulduğu karşılaştırılarak incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, tüm çalışmada elde edilen bilgiler hukuki çerçevede harmanlanarak tespitler yapılmış, bütüne dair çıkarımlar ortaya konulmuştur.
Roma Hukuku'nda pactum'lar

Bu çalışmanın amacı, pactum'lar konusunu Roma Hukuku sözleşmeler sistemi ile incelemek ve günümüz hukukundaki kurumlarla ilişkisini ve katkılarını belirlemek suretiyle hukuki niteliğini ortaya koymaktır. Bu çalışmada Roma Hukuku'nda pactum'ların borcun kaynakları arasındaki yeri belirlenmiş, şekli ve kurulması hakkında bilgi verilmiştir. Pactum'larla ilgili olarak Ius Civile'nin ilk dönemlerinde ve Ius Civile'nin gelişme dönemlerindeki yaklaşımlara yer verilmiştir. Ortaya konan bu yaklaşımlardan ve tanımlardan yola çıkılarak pactum'ların Türk Hukuku'nu ne ölçüde etkilediği tartışılmıştır. Ayrıca pactum'la yapılan hukuki işlemlerin çeşitleri açıklanmıştır. Bu hukuki işlemler Ius Civile'nin tanıdığı ek anlaşmalar, praetor pactum'ları ve İmparatorluk Hukuku pactum'ları şeklinde tasnif edilmiş ve her birinin hukuki niteliği ortaya konulmuştur.
Soybağı ve soybağı alanında oluşabilecek hukuksal problemler

Çalışmamızın amacı, anne-baba ile çocuk arasında soybağı ilişkisinin nasıl kurulacağını, buna ilişkin kanuni düzenlemeleri ve doğal yöntemle çocuk sahibi olamayan çiftlerin başvurdukları yapay döllenme tekniklerini incelemektir. Öncelikle doğal yöntemle dünyaya gelen çocuklar bakımından soybağı ilişkisinin nasıl kurulacağı mevzuatımız çerçevesinde incelenmiştir. Ancak tıp ve genetik alanındaki gelişmeler karşısında çiftler artık doğal döllenmenin yanı sıra yapay döllenme teknikleri ile de çocuk sahibi olmaya başlamıştır. Türk Medeni Kanunu bu gelişmeler karşısında yetersiz kalmış, soybağı alanında hukuksal sorunların ve tartışmaların olmasına neden olmuştur. Biz de bu tartışmalara ülkemiz mevzuatı, doktrin görüşleri, dünya mevzuatı ve yerel-yabancı mahkeme kararları çerçevesinde çözüm bulmaya çalıştık.
Vergilemede basitlik ilkesi açısından Türkiye'de gelir ve kurumlar vergisi kanunlarının birleştirilmesi

Gelir üzerinden alınan iki gelir vergisi türü gelir vergisi ve kurumlar vergisidir. Gelir üzerinden alınan bu iki vergi türü tartışmalara konu olmaktadır. İkinci bir gelir vergisi olarak kurumlar vergisine neden ihtiyaç duyulduğu sorusu gündeme gelmiştir. Bu soru lehte ve aleyhte görüşlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Gelinen noktada kurumlar vergisinin varlığı kabul edilmiştir. Bugün kurumlar vergisinin vergi sistemi içerisindeki yeri ve uygulanması tartışılmaktadır. Son yıllarda ülkelerin vergi rekabetinin de etkisiyle vergi oranlarını düşürdüğü gözlenmektedir. Diğer taraftan vergi politikalarında ihmal edilen bir vergileme ilkesi olan basitlik ilkesinin önemi artmaktadır. Bu çerçevede ülkelerin gelir vergisi ve kurumlar vergisi kanunlarını birleştirdikleri görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, gelir vergisi ve kurumlar vergisinin birleştirilmesinin vergi sisteminde basitleştirme sağlayıp sağlayamayacağını değerlendirmektir. Bu çalışmada betimsel yöntem kullanarak, öncelikle gelir kavramı açıklanmıştır. Gelir ve kurumlar vergisi kısaca açıklanarak kurumlar vergisi hakkındaki olumlu ve olumsuz görüşlere yer verilmiştir. Daha sonra vergileme ilkeleri ve optimal vergileme kavramları açıklanarak bir vergi sisteminin özellikleri belirtilmiştir. Diğer ülkelerdeki durumu görebilmek için Avrupa Birliği ülkelerinde gelir vergisi ve kurumlar vergisi sistemlerinin durumu incelenmiştir. Son olarak, vergi sistemlerinin karmaşıklığı konusu ele alınmıştır. Bu çerçevede vergi karmaşıklığını gidermeye yönelik uygulamalar hakkında bilgi verilmiştir. Vergi kanunlarını birleştiren ülkelerdeki gelir vergisi ve kurumlar vergisinin durumları incelenmeye çalışılmış ve Türkiye'de yeni gelir vergisi kanun tasarısı incelenmiş ve bazı sonuçlara varılmıştır. Bu sonuçlara göre, Türk gelir vergisi sisteminin tasarıdaki haliyle birleştirilmesi karmaşıklığı daha da artıracak bir uygulama olarak düşünülmektedir.
Arama bağlamında haksız arama suçu

Haksız arama suçu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kişi hürriyetini koruyan hükümlerinin yer aldığı Hürriyete Karşı Suçlar' başlıklı yedinci bölümünde düzenlenmiştir. Haksız arama suçunun düzenlendiği 120. maddede, hukuka aykırı olarak bir kimsenin üstünü veya eşyasını arayan kamu görevlisinin cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Böylelikle kişilerin temel hak ve özgürlüklerinden, kişi dokunulmazlığı, özel hayatın gizliliği ve konut dokunulmazlığı hakları koruma altına alınmıştır. Çalışmamızda, öncelikle arama kavramına yer verilip, aramaya ilişkin genel ilkeler ile usul ve şartları açıklanarak hukuka uygun aramanın nasıl olduğu belirlendikten sonra, hukuka aykırı arama neticesinde oluşan haksız arama suçu ve unsurları ele alınıp incelenecektir.
İnsan hakları ve hukuk devleti kavramları ışığında 1982 Anayasası

İnsan haklan, insanın sırf insan oluşu dolayısıyla sahip olduğu haklardır, Bu nedenle bu haklar, evrenseldir; yani herkes bu haklara doğuştan sahip olur. Hukuk devleti ise, devlet iktidarını keyfilikten alıkoyan, onun yapmış olduğu eylem ve işlemleri yargı denetimine sokan ve bu suretle devlet iktidarını sınırlayan temel bir siyasal ilkedir. Esas itibariyle, her iki ilke, devlet iktidarını sınırlamak ve bu suretle birey hak ve özgürlüklerini koruma amacına hizmet eden düşüncelerdir, ilkelerdir. 1 982 Anayasasına baktığımızda, her iki ilkenin de, evrensel kabul edilişinin dışına çıktığını görmekteyiz. Gerçekten, 1982 Anayasası, otorite-özgürlük ikileminde otoriteye öncelik tanımış ve bu yolla devleti güçlendirmek istemiştir. Bu Anayasa, devleti güçlendirebilmek için 'insan hakları'nı sınırlı kabul etmiş, hukuk devleti ilkesine de kimi sınırlamalar getirmiştir. Türkiye'nin bu alanda yaşadığı sorunları aşabilmesi için her şeyden önce mevcut Anayasa'daki eksikliklerini gidermesi ve çağdaş standartlara uyumlu hale getirmesi gerekmektedir.
Finansal kiralama yoluyla yapılan konut finansmanı sözleşmelerinde tüketicinin temerrüdüne bağlanan sonuçlar

Konut finansmanı sistemi, konut finansmanı sözleşmelerinin yapılması ve ipotek senetlerinin ikincil piyasaya sunulması ile oluşmaktadır. Konut finansmanı sözleşmeleri, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun m.32 vd. maddelerinde düzenlenmiş olup temelde iki çeşit konut finansmanı sözleşmesine cevaz verilmiştir. Bunlar konut kredisi ve finansal kiralama yoluyla yapılan konut finansmanı sözleşmeleridir. İkincil piyasa ise, konut finansmanı sözleşmelerinin yapılması aşamasında teminat olarak gösterilen ipoteklerin ipotek senetlerine bağlanarak yatırımcılarla buluşturulmasıdır. İkincil piyasanın amacı, finansman kuruluşlarına, yeni krediler verebilmek için fon oluşturmaktır. Konut finansmanı sözleşmeleri konut kredisi sözleşmeleri, finansal kiralama sözleşmeleri ve bu sözleşmelerin yeniden finansmanına ilişkin sözleşmeler olarak kabul edilmiştir. Sözleşmelerin en belirgin ortak özelliği, tüketicinin konut edinme amacıyla hareket etmesidir. Sözleşmelerin konusunu konutun oluşturması, konut kredisi sözleşmelerini tüketici kredisi sözleşmelerinden ayırmaktadır. Finansal kiralama işlemi, eski uygulamalarda yalnızca yatırım mallarını kapsamaktaydı. Bu nedenle, işlemin tüketici işlemi olamayacağı yönünde neredeyse görüş birliği vardı. Ancak kanun koyucu gerek 6361 sayılı FFFK ile gerekse 6502 sayılı TKHK ile finansal kiralama işlemlerinin de tüketici işlemi olabileceği yönünde irade göstermiştir. Bunun yanında hukukumuzda finansal kiralama işlemi 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile bir kredi işlemi olarak kabul edilmiştir. Finansal kiralama yoluyla yapılan konut finansmanı sözleşmeleri, konut ihtiyacının karşılaması amacıyla, tüketicinin, finansman kuruluşunun satıcıdan satın alacağı veya halihazırda kendisinde bulunan bir evi kullanmasına karşılık olarak kredi bedeli ödemeyi üstlendiği sözleşmelerdir. Konut edinme amacıyla finansal kiralama yoluyla konut finansmanı sözleşmesi yapan tüketicinin, kredi bedellerini ödemekte temerrüde düşmesi halinde, konut finansmanı kuruluşunun, sözleşmeyi fesih hakkı vardır. Sözleşmenin feshi üzerine, konut finansmanı kuruluşu sözleşmeye konu olan konutu sattırarak sözleşme kapsamında doğan alacağını satış bedelinden alacaktır. Bakiye bir bedel kalırsa, bunun tüketiciye iadesi gerekir. Ayrıca tüketici, konut finansmanı kuruluşunun alacağından yalnızca konutun satış bedeli oranında sorumludur. Satış bedelini aşan zarardan sorumluluğu yoktur. Bu nedenle, konut finansmanı kuruluşu, konutu sattırırken basiretli bir tacir gibi davranmak zorundadır.
İdare ve özel kişiler arasındaki idari uyuşmazlıkların yargı dışı usullerle çözümlenmesi

İdarenin her türlü eylem ve işlemine karşı yargı yolunun açık olması Anayasa'nın 125. maddesinin 1. fıkrası gereği, hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. İdarenin işlemlerinden eylemlerinden veya sözleşmelerinden dolayı bireyler arasında çıkan uyuşmazlıkların çözümünde asıl yol 'idari yargı' sisteminin benimsendiği ülkemizde, bu amaçla kurulmuş olan idare mahkemeleridir. Fakat idari uyuşmazlıkların çözülmesinde yargı yolunun dışında, bu yola alternatif olarak yargı dışı usullerde yer almaktadır. İdare ve özel kişiler arasında çıkan idari nitelikteki uyuşmazlıkların yargı dışı usullerle tarafları bağlayıcı bir şekilde çözülmesi usulü tezin konusunu oluşturmaktadır. Dava türlerini hukuki işlemin türüne göre belirleyen İYUK yaklaşımı idari uyuşmazlıkların yargı dışı usullerle çözümü bakımından da benimsenerek, idari işlemden, idari eylemden ve idari sözleşmeden doğan uyuşmazlıkların yargı dışı usullerle çözümü üç ana bölümde incelenmiştir. Bu çerçevede idari işlem ve idari eylemden doğan uyuşmazlıkların yargı yoluna başvurmadan çözümlenmesinde, İYUK ve özel kanunlarda öngörülen ihtiyari ve zorunlu idari başvuru yolları ile 659 sayılı KHK'da ve diğer özel kanunlarda öngörülen sulh yöntemi esas alınmıştır. İdari sözleşmelerden doğan uyuşmazlıkların yargı dışı usulle çözülmesinde, kamu hizmeti imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar için ihtiyari olarak başvuru yolunun öngörüldüğü tahkim usulüne yer verilmiştir.
Eski Türk Ticaret Kanunu ile yeni Türk Ticaret Kanunu'nda anonim ortaklıkların genel kurulu

Genel kurul, anonim ortaklığın vazgeçilmez zorunlu bir organıdır. Anonim ortaklık, genel kurul tarafından alınan kararlar ile yönetilir. Ortaklığın iradesi genel kurulda oluşur. Bu çalışmamızda genel kurulun oluşumunu ve işleyişini, TTK hükümleri ile Yeni TTK hükümleri ışığında inceledik. Anonim ortaklık genel kurulu, TTK m.360 vd. düzenlenen, nasıl toplanacağı, toplantı zamanı, oy ve müzakereler ile karar alınması aşamalarını içeren zorunlu bir organdır. Tezimizin birinci bölümünde, anonim ortaklık genel kurulunun tanımını, özelliklerini, yetkilerini inceledik. Ayrıca genel kurulu sınıflandırarak alt başlıklar içinde diğer genel kurul toplantılarına değindik. İkinci bölümde, genel kurul toplantısına katılacakları tespit ettikten sonra, toplantıya davetin yapılmasını, komiserin istenmesini ve hazirun cetvelini ele aldık. Ayrıca, genel kurul toplantılarını, bu toplantıların işleyişini ele alarak komiserin görevlerine değindik. Ardından genel kurul toplantı tutanağını ele aldık. Son bölümde genel kurul toplantısında oylamadan bahsederek genel kurulda kararın oluşumuna ve etkilerine değindik.
Türk medeni hukukunda evlat edinmenin hukuki sonuçları

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 305. ila 320. maddeleri arasında düzenlenenevlat edinme, belirli sartlarlar ve usul içinde gerçeklestirilebilen ve evlat edinen ile evlatlıkarasındaki soy bagı iliskisini tesis eden, meydana gelmesi kamu gücününmüdahalesine bağlı olan, bir Medeni Hukuk islemidir. Türk Hukukuna ilk olarak, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi ile girmistir. Evlat edinme müessesesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ile yeniden düzenlenmis ve önemli degisiklikler yapılmıstır. Kanun koyucu, 4721 sayılı Medeni Kanun'da, 743 sayılı Medeni Kaanun'dan farklı olarak, tam evlat edinme sistemine benzer degisiklikler yapmıstır. Fakat, tam olarak bu sistemin benimsendigisöylenemez. Bu sebeple, evlat edinmenin sonuçlarına iliskin bazı konulardaçeliskili düzenlemeler vardır. Kanaatimizce, yeni Kanun ile getirilen evlatlık iliskisindeki mutlakevlenme yasagı, sonuçları itibariyle uygulamada sorunlar çıkarabilecekniteliktedir. Korunmaya çalısılan amaç ile her nasılsa meydana gelmis bir evlenme sonucunu görmezlikten gelme, Kanun gerekçesinde açıklanamayan bir çeliskidir. Yine, evlat edinmede asıl olanın evlatlıgın menfaati olmasıgerekliligi karsısında, 5399 sayılı Kanun ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun313/I. maddesinde yapılan degisiklik, tarafımızca yerinde bir düzenleme olarakdegerlendirilmemektedir.
Banka yönetim kurulu üyelerinin ve hakim ortaklarının hukuki sorumluluğu

Bankaların piyasadaki rolleri, ülke ekonomisine etkileri ve riskleri göz önüne alındığında, banka yönetim kurulu üyelerinin ve hakim ortaklarının hukuka aykırı işlemleri bakımından hukuki sorumluluklarının doğru şekilde tespiti ve zararların tazmini meselesinin büyük önem arz ettiği şüphesizdir. Banka Yönetim Kurulu Üyelerinin ve Hakim Ortaklarının Hukuki Sorumluluğu konulu çalışmada, yöneticilerin ve hakim ortakların hukuki sorumluluğu, Kamu Hukukundan doğan sorumluluk hariç tutularak, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve 01/07/ 2012 tarihi itibarıyla yürürlüğe girecek olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümleri ışığında hazırlanmıştır. Konu incelenirken, öncelikle sorumluluğun hukuki dayanaklarına ve sorumluluk prensibinin işlevlerine değinilmiştir. İkinci bölümde, banka yöneticilerinin ve hakim ortaklarının hukuki sorumluluk şartları ile hukuki sorumluluk halleri başlıkları altında hukuki sorumluluk rejimi ele alınırken; son bölümde usuli hükümler, sorumluluğu etkileyen özellikli işlemler ve sorumluluğu sona erdiren durumlar inceleme konusu yapılmıştır.