turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Istanbul Metropolitan Municipality and environment through the perspective of the Eu

Türkiye'nin Avrupa Birliği ile olan müzakere sürecindeki en zorlu fasıllardan biriçevredir ve bu faslın Türkiye'deki uygulayıcısı, tıpkı AB üyesi ülkelerde olduğu gibi, belediyelerdir. Türkiye'nin en eski ve en büyük belediyesi olarak yaklaşık 50 .000çalışanı ile 14 milyon insana hizmet veren İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Türkiye'de çevre alanındaki en önemli uygulayıcıdır. Bu çalışmada, İBB'nin çevre alanında sunmuş olduğu hizmetler, İBB'nin ilgili birimlerinden elde edilen faaliyet raporları ve diğer belgeler yoluyla, AB çevre mevzuatı perspektifinden değerlendirilmiştir. İBB'nin çevre alanında çok sayıda başarılı olarak kabul edilebilecekhizmete ve yatırıma imza attığı gözlenmiştir; ancak, AB çevre standartlarına tam olarak uyum sağlayabilmesi için İBB'nin kat etmesi gereken uzun bir yol vardır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde kamu diplomasisi ve lobicilik: Yahudi lobisi örneği

Devletler birbirlerinin kararlarını ve uygulamalarını değiştirmek ve etkilemek konusunda farklı davranışları belirlemektedirler. Bazı devletler baskı ve çatışmayı temel olarak belirlemektedir; bazı devletler için ise diyalog yöntemi daha fazla önem kazanmaktadır. Diplomasinin ön plana çıktığı yeni süreçte diyalog zorunlu hale gelmiştir. Fakat yıllar içerisinde uluslararası ilişkilerde birbirinden farklı yöntemler ortaya çıkmıştır. Bu yöntemlerin her biri bir devletin diğerini etkilemek adına geliştirdiği yeni bir alternatif haline gelmiştir. Bunlardan biri olarak kamu diplomasisi, hükümetlerin başka bir hükümetin fikrini değiştirmek ve başka bir toplumun algısını yönlendirmek adına kullanmış olduğu yöntemdir. ABD ise bu yöntemi dünya üzerinde en etkin ve en güçlü şekilde kullanan devletlerden biridir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında ABD, kamu diplomasisini kendisini için bir dış politika aracı olarak benimseye başlamıştır. Öte yandan, kamu diplomasisi ABD içerisinde kullanılan etkili bir yöntemdir. Bu yöntemi en iyi uygulayan taraf da Yahudi lobisidir. İsrail'in desteği ile ABD'deki Yahudilerin güçlenmesini sağlayan Yahudi lobisi hem lobi faaliyeti yürütmekte hem de İsrail için bir kamu diplomasisi aracı olmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde kamu diplomasisi kavramının genel çerçevesine değinilmektedir. İkinci bölümde lobicilik faaliyetlerinin ABD'deki anlamı, ABD'nin kendi içerisinde uygulanan ve ABD'nin ülke dışarısında yaşamış olduğu kamu diplomasisi süreci ele alınmıştır. Son bölümde ise ABD'de geniş çaplı olarak bir faaliyet alanı bulunan Yahudi lobisinin, kamu diplomasisi uygulamak sureti ile yürütmüş olduğu lobicilik faaliyetleri yer almaktadır. Key Words : Surgical Process, Patient Health, Health Staff
Exogenous shocks and governing energy security

Bu araştırma, hükümetlerin harici şoklar karşısında enerji güvenliğini nasıl sağlamaya çalıştıklarını incelemektedir ve Türkiye, Fransa ile Hollanda karşılaştırmalı örnek vakaların, enerji güvenliğinde piyasa mekanizmalarına karşı jeopolitik faktörlerin göreli etkisini incelemektedir. Fiyat şokları, jeopolitik olaylar, afetler veya felaketler ve benzer olaylarla karşılaştıklarında, hükümetler enerji güvenliğini nasıl muhafaza ettiklerini irdeler. Türkiye, Fransa ve Hollanda'nın seçilmelerinin nedeni, üçünün de Avrasya'da OECD ve NATO üyesi olmaları; fakat farklı konumlara, şartlara, enerji bileşimlerine, coğrafya, ekonomi, ve nüfus özelliklerine sahip olmalarıdır. Araştırma, üç ülke hükümetlerinin, dört harici şoka nasıl tepki gösterdiklerini ele almaktadır: a) Irak'ın işgali ve akabindeki petrol fiyatındaki yükselme, b) 2005/ 6 Rusya-Ukrayna krizi, c) 2008 dünya ekonomik bunalımı ve akabinde petrol fiyatlarındaki aşırı iniş-çıkışlar, d) 2011 yılı Fukuşima nükleer santral kazası. Hükümetlerin, enerji güvenliğini sağlamak için iki ayrı zaman diliminde hareket ettikleri ileri sürülmektedir. Hükümetlerin harici şoklara, farklı zaman çerçevelerinde tepkilerinin üzerinde duran 'Enerji Güvenliğine Farklı Zaman Dilimleri Çerçevesinde Yaklaşımı' ortaya konmaktadır. Kısa vadede hükümetler, zaafiyetlere karşı etkinlikle mukabelede bulunamamalarından geçici çözümler aramaktadırlar: Örneğin tedarikçilerden kaynaklanabilecek kesintilerle başa çıkabilmek amacıyla sıvılaştırılmış doğalgaz ithal etmek gibi. Uzun vadede hükümetler, zaafiyetleri asgariye indirmek amacıyla enerji güvenliği alanında kapasite geliştirme yoluna gidebilirler ve bu amaçla boru hatları veya nükleer santraller inşaası için hükümetlerarası anlaşmalar yapabilirler. Böylece hükümetler, enerji güvenliklerine yönelik harici şoklara karşılık verirken, farklı zaman çerçevelerinin söz konusu olabileceği farklı stratejiler uygularlar. Gözlemlenen jeopolitik ve harici ayarlamalar uzun vadeli olmaktadırlar ve piyasaların içinde işleyeceği çerçeveyi oluşturmaktadırlar. Dolayısıyla, enerji güvenliğini sağlamada, sistemik etkiler daha göze çarpmaktadır.
Arap Devletler Birliği'nin barışçıl yollarla bölgesel anlaşmazlıkların çözümünde etkinliği

1945'te Arap Birliği'nin kurulması, çehresi II. Dünya Savaşı'nın sonundaoluşmaya başlanan Arap sistemi düzeyinde önemli bir olaydı. Arap Birliği'nin kurulması, bölgede siyasi istikrarın sağlanması için bir araçtı. Ancak Arap kitlelerininumutlarını ve arzularını tam olarak fark etmeden. Teorik düzeyde Arap Birliği, Arapdayanışmasını ve entegrasyonunu sağlamak için Arap sisteminin kurumsal çerçevesikonumundadır. Çünkü o, Arap üye devletler arasında işbirliğinin sağlanması ve geliştirilmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Ayrıca, üye ülkeler arasında birçok ekonomik, siyasi ve kültürel sorunu çözmek için bir araçtır. Aynı zamanda uluslar arasıgeleneksel sorunları çözmek için de çalışır. Bu çalışma, Arap Birliği'nin ortaya çıkışını ve ortaya çıkmasına yardımcı olan, Birliğin içinde barındırdığı durağan ve sert yapılardaki statüsünü etkileyen ve sonyetmiş iki yıl içinde onlardan kurtulmaya çalışmadığı belirsiz koşulları araştırmayı amaçlıyor. Çalışmada, aynı zamanda, Arap dünyası ülkeleri arasındaki çatışmalarolgusunu incelemenin yanı sıra, Arap Birliği Antlaşması'na ve Birliğin kuruluşundan bu yana Arap Ülkeleri arasındaki anlaşmazlıklarını çözme alanında Birliğin başarısızlığınınardında yatan gerçek nedenleri bulmak için örgüt yapısına da değinilmiştir. Bu çalışma, hazırlanırken ortaya çıkan; Arap Birliği'nin ortaya çıkmasına yol açan uluslararası, bölgesel, Arap ve ulusal koşullar nelerdir? Arap Birliği tamamen Arapiradesiyle mi, yabancı bir irade ile mi yoksa her iki irade birlikte mi ortaya çıktı? Arap Birliği için şimdiye kadar üstesinden gelemediği ya da değiştiremediği sert ve katı kurallar neden konulmuştur? Kusur metinlerde mi, uygulamada mı yoksa üye devletlerde mi? gibi birçok soruyu da cevaplamaya çalıştı.
Continuity and change in Greek security perceptions and priorities in the post-cold war era

ÖZ SOĞUK SAVAŞ SONRASI YUNAN GÜVENLİK ALGILAMALARINDA VE ÖNCELİKLERİNDE DEVEMLILIK VE DEĞİŞİKLİKLER Akman, Emine Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. M. Fatih Tayfur Mayıs 2005, 113 sayfa Bu çalışmanın amacı Soğuk Savaş sonrası dönemde Yunan güvenlik politikasını, oluşan yeni güvenlik ortamı ışığında incelemektir. Yeni güvenlik ortamında AB ve NATO'nun gelişimi üye ve aday ülkeler için önemli girişimlerdir. Çalışma, Yunan dış politikasını çoğunlukla AB çerçevesinde tanımlanmış olarak almaktadır. Bunun yanında, küreselleşmenin etkisiyle ülkelerin güvenlik gündemine birçok tehdit ve riskler girmiştir. Çalışma soğuk savaş sonrası dönemde Yunan güvenlik algılamalarında ve önceliklerindeki süreklilik ve değişimi incelemekte ve Yunanistan'ın AB'ni Türkiye'ye karşı güvenlik sağlayıcı olarak görüp görmediğini araştırmaktadır. Çalışmanın sonunda, Soğuk Savaş' m sona ermesinin Yunan güvenlik algılamalarında ve önceliklerinde önemli bir değişikliğe neden olmadığı ve Türkiye'nin Yunan güvenliğine ana risk olarak algılanmaya devam ettiği sonucuna varılmıştır. AB'nin genişleme ve derinleşme süreci hız kazandıkça Yunanistan Türkiye'ye karşı, AB'ni güvenlik sağlayıcı olarak aktif bir şekilde kullanmaya çalışmaktadır.
Küresel ve bölgesel güçlerin 2003 sonrası Irak siyasetine etkisi

Bu tez çalışmasında, uzun süre Osmanlı Devleti'nin yönetimi altında kalan, Osmanlı Devleti'nin dağılmasıyla birlikte İngiltere'nin hakimiyetine geçen, 1932 yılında bağımsızlığının ardından diktatörler ve savaşların etkisinden kurtulamayan ve en son olarak ta İkinci Körfez Savaşı'nı yaşayan Irak'ın, savaş sonrası oluşturulan siyasetinde küresel ve bölgesel güçlerin etkisi ele alınmaktadır. Buna göre, küresel güç merkezi olarak ABD ve bölgesel güç merkezleri olarak kabul ettiğimiz Türkiye, İran, Suriye ve İsrail'in Irak politikaları ve İkinci Körfez Savaşı sonrası Irak siyasetine etkileri incelenmiştir. Irak'ta devam eden siyasi, ekonomik, güvenlik ve insanlık sorunları sadece bu ülkeyi değil, tüm bölgeyi hatta dünyayı yakından ilgilendirmektedir. Irak, jeopolitiği, petrol rezervleri, sosyal, etnik ve mezhepsel özellikleri ile mevcut sorunları kolaylıkla siyasal sınırlarının ötesine taşıyabilmektedir. Ülkenin etnik ve mezhepsel çeşitliliğinin siyasal sınırlarının ötesinde de devam etmekte olması, Irak merkezli sorunların bu ülkenin topraklarında çevrelenmesine imkan vermemekte, sorunlar çevre ülkelere de yayılmakta ya da onları etkilemektedir. Dolayısıyla, 2003 sonrası Irak siyasal yapılanma sürecinde, ABD tarafından hazırlanan yeni Irak Anayasası çerçevesinde devlet yapısı ve yönetim şeklindeki değişim ve bu değişimin Irak'ı yönetecek hakim güç unsurlarında yol açacağı değişiklik analiz edilmiştir. Bu çerçevede toplam üç bölümden oluşan bu çalışmada, teorik zeminde güç, küresel ve bölgesel güç kavramları, küresel ve bölgesel güç merkezleri tanımlanmakta, Irak'ın stratejik önemi, Birinci Körfez Savaşı'ndan itibaren Irak'ın bugünlere gelmesine neden olan tarihi süreci ve uluslararası politikada Irak vurgulanmakta, İkinci Körfez Savaşı sonrası Irak siyasal rejiminin yeniden tesisi, küresel ve bölgesel güçler bağlamında anlatılmaktadır.
Türkiye-Mısır ilişkileri (2002-2016)

Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminden günümüze kadar geçen merhalede Türkiye-Mısır ilişkileri inişli çıkışlı bir yapıya haiz olmuştur. Bunun en önemli göstergesi, özellikle Cumhuriyet dönemi Türkiye'sinin ulus-devlet inşasını tamamlama süreci, Batılılaşma adına bir dizi reformların gerçekleştirilmesi ve laiklik anlayışının benimsenmesi gibi bir takım sebeplerle Ortadoğu'dan uzaklaşan Batı'ya yakınlaşan bir politika izlenmesiydi. Bu durum Mısır ile olan ilişkilere de yansımış ve ilişkilerde bir soğukluğa neden olmuştur. Ancak Türkiye, Arap-İsrail Savaşları'nda Arapları destekleyen bir tutum sergileyerek ilişkileri düzeltmeye çabalasa da bu Arap dünyası tarafından Kıbrıs meselesine pragmatik bir çözüm arayışı olarak algılandığı için ilişkiler pek yol kat edememiştir. 1990'lı ve 2000'li yıllarda terörizm gibi sorunların baş göstermesi ile bu durumdan etkilenen ve yaşanan hadiselere sessiz kalamayacağı inancını taşıyan Türkiye, dış politikasında proaktif bir şekilde hareket ederek yüzünü Batı'dan Ortadoğu'ya çeviren bir tutum sergilemiştir. Türkiye'nin dış politikasında Ortadoğu'ya yönelişi, Arap ülkeleri tarafından memnuniyetle karşılanmış ve ilişkiler karşılıklı ziyaretlere dönüşerek ivme kazanmıştır. Ayrıca 2011 Mısır Devrimi'ne Türkiye'nin destek vermesi ve demokrasiyi savunuşu, Mısır halkının Türkiye'ye olan sempatisini arttırmış ve 2012 yılında iktidara gelen Müslüman Kardeşler döneminde Türkiye-Mısır ilişkileri, atın çağını yaşamıştır. Ancak çok geçmeden 2013 yılında askeri darbe ile Mısır halkının demokratik duygularına ket vurulması, adeta devrim öncesindeki yılları geri çağırmıştır. Türkiye'nin Mısır'daki askeri darbeye sert tavrı karşısında Türkiye-Mısır ilişkileri gerilmiştir.
Uluslararası İlişkilerde siyasi aktör olarak liderler Aliya İzzetbegoviç ve ideolojisi

Uluslararası ilişkilerin temel aktörü olarak devlet kabul edilmiştir. Uluslararası ilişkilerde devletin temel aktör olarak kabul edilmesinin dayanağı uluslararası hukuk konusundaki kişilik kavramıdır. Uluslararası hukukun kapsamı genişledikçe kişilik kavramı genişlemiştir. Devletin yanı sıra uluslararası örgütler, devlet niteliği olmayan insan toplulukları ve bireyler de uluslararası hukuk kişisi olarak kabul edilmiştir. Uluslararası ilişkiler de temel aktör olan bireyin hak sahibi olması ve yükümlülük altına girebilmesi ön plana çıkmıştır. Aktör olarak devlet ve uluslararası örgütlerin yetersiz kaldığı durumlarla karşılaşılmıştır. Bu durumlarda birey ön plana çıkmıştır. Çözüm önerilerinin verimli olması aktör olarak bireye liderlik vasfını kazandırmıştır. Bu çalışmada Bosna Bağımsızlık sürecinde, gösterdiği tutum Müslüman bir entelektüel, siyaset adamı, ülkesinin lideri, çağımız bağımsızlık sembolü ve bağımsızlık önderi, ordu komutanı sıfatını kazanan Aliya İzzetbegoviç ve ideolojisini anlatmak hedeflenmiştir. Konu uluslararası ilişkilerde aktörler, uluslararası ilişkilerde aktör olarak bireyler, Aliya İzeetbegoviç ve ideolojisi olmak üzere üç ana başlık halinde incelenmiştir.
21. yüzyılda ABD'nin Güney Asya politikası: güvenlik, enerji, ekonomi

İki Kutuplu Sistem sonrasında tek süper güç olarak ortaya çıkan ABD, Asya'da yükselmeye başlayan Çin karşısında Güney Asya'daki ülkelere ilgi duymaya başlamıştır. Çin'in ABD'ye rakip olabilecek güce sahip olması küresel güç siyasetinde dengeleri değiştirmesi kuvvetle muhtemeldir. Bölge bulunduğu stratejik konum itibariyle çeşitli işbirlikleri aracılığıyla büyük güçler tarafından kontrol altında tutulmak istenmiştir. Bölgenin sahip olduğu etnik çeşitlilik çatışmaların yaşanmasına neden olmuş ve bölge giderek istikrarsız bir hal almıştır. Bu aşamada ABD, bölgenin iki büyük devleti olan Hindistan ve Pakistan'ın gelişmelerini desteklemiş, bölgenin geleceğini göz önünde bulundurarak olası bir savaş durumunu engellemeye çalışmış aynı zamanda Çin'i dengeleme siyaseti yürütmüştür. 11 Eylül 2001 saldırıları sonrasında ABD daha çok güvenlik odaklı politikalar yürütmüş, 21. yüzyılda terörle mücadele küresel ve bölgesel politika da bir araç olarak kullanılmıştır. Çin'in Güney Asya'daki ekonomik girişimleri ile bölgede dengelerin değişebilme ihtimali ABD'nin endişelenmesine neden olmuştur. ABD, Çin'i dengelemeye çalışırken bir yandan da İran ve Afganistan meseleleri ile ilgilenmiştir. Hindistan ve Pakistan'ın Şanghay İşbirliği Örgütü'ne üye olmaları ve Türkiye'nin bu iki ülke ile ilişkileri ABD'nin bölge politikalarında göz önünde bulundurması gereken daha fazla faktör olduğunu ortaya koymaktadır.
The right to conscientious objection under European regime of human rights, with special reference to Turkish practice

Bu yüksek lisans tezinde, uluslararası insan hakları hukuku alanında uzun süredir tartışılan bir hak olan askerlik hizmetine karşı vicdani ret hakkı incelenmektedir. Bu bağlamda, uluslararası otoritelerin küresel düzeyde Birleşmiş Milletler ve bölgesel düzeyde Avrupa Konseyi başta olmak üzere vicdani redde ilişkin yasal ve pratik girişimlerinin yanı sıra özellikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin vicdani ret ile ilgili içtihat hukuku analiz edilmiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 2011 yılında vicdani ret hakkını Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne dayanan insan hakları sistemi içinde tanımıştır. Buna bağlı olarak, artık Avrupa Konseyi'ne üye devletlerin vicdani ret hakkını tanımaları ve iç hukuklarında gerekli düzenlemeleri yapmaları gerekmektedir. Buna bağlı olarak çalışmada ayrıca şu soruya cevap aranmaktadır: Avrupa Konseyi üyesi devletlerden biri olarak bu konuda Türkiye'nin önünde nasıl bir süreç bulunmaktadır?
Makedonya Cumhuriyeti'nde Arnavut-Makedonya etnik çatışması ve Ohri süreci

1990'lardan beri pek çok uzman Balkanlarda Bosna'dan sonra sıranın Kosova ve Makedonya'ya geleceğini düşünmüştü. Yirminci yüzyıl biterken her iki coğrafyada yaşanan olaylar bunları haklı çıkarmış gdrünüyor. Aslında, bu beklentiler Makedonya'ya oldukça etkin bir Batı desteği sağlamıştı. Bununla birlikte, Batının çatışma önleyici bu stratejisi daha çok bu küçük Balkan ülkesine özellikle kuzeyden gelen tehdide öncelik vermişti. Makedonya devleti sınırları içindeki Arnavutların etnik taleplerinden kaynaklanan sorunlarının ise, Makedonya'nın sivil karakterli anayasasının öngördüğü çoğulcu ve demokratik siyasal sistem çerçevesinde içeriden çözülebileceği beklenmişti Bununla birlikte, Arnavut ve Makedon siyasal elitin bu sorunu yasal yollardan çözme başarısını gösterememeleri, ülkenin 2000'lerin sonunda bir iç savaşın eşiğine sürüklenmesine neden oldu. ONA'nın Makedon devletine karşı vermiş olduğu mücadele Makedonya'daki Arnavutların uzun süredir talep ettikleri haklarına dair anayasal değişikliklerin yapılmasını öngören bir Çerçeve Anlaşması'nın imzalanmasıyla sonuçlandı. Batının Makedonya'daki bu siyasal reform pazarlıkları sırasında yürüttüğü kriz yönetimi stratejileri Ohri sürecinin başarıyla sürdürülmesi ve tarafların uzlaşmaya varması açısından önemli katkılarda bulunmuş olmakla birlikte, ironik bir biçimde, halenOhjjjsonrası siyasal düzenin devam ettMlmesinin önünde bir engel olarak da durmaktadırlar.
Ajarian identity and the regine of Aslan Abashidze

Bu tez, Acaristan Özerk Cumhuriyetini, Acar halkım, Acar tarihini ve Aslan Abaşidze yönetimi altındaki bugünkü rejimlerinin karakterini analiz etmektedir. Burada özellikle, Gürcü milliyetçiliği ve milli kimliği ile ilişkili olarak Acarların kimliği ve geçmişşi üzerinde durulmaktadır. Abaşidze olayı, uzun uzadıya işlenmiş, Özerk Cumhuriyet içinde yer alan Rus sımr birliklerinin Abaşidze rejimi ile olan ilişkisi üzerinde özellikle durulmuştur. Abaşidze'nin Tiflis'deki ana hükümet ve Türkiye ile olan ilişkileri de dikkatle incelenmiştir.
Rusya Federasyonu'nun Arktika politikası

Dünyanın en kuzeyinde bulunan Arktika bölgesi, çoğunluğu buzlarla kaplı büyük bir alana sahiptir. Ancak, son yıllarda iklim değişimi yoluyla etkileri daha fazla hissedilen küresel ısınma yüzünden, bölgeye olan ilgi artmaktadır. Bu ilginin başında da, Arktika'nın büyük miktarda sahip olduğu düşünülen petrol, doğalgaz gibi hidrokarbon kaynakları gelmektedir. Ayrıca, Arktika Okyanusu'nun, küresel ısınma sebebiyle gelecek on yıllarda tamamen buzlardan arınacağına ilişkin tahminler, bölgedeki Kuzeybatı Geçidi ve Kuzey Denizi Rotası'nın, uluslararası ticaretteki geleneksel su yollarına alternatif olabilecekleri beklentisini yaratmıştır. Bu bağlamda, başta Arktika devletleri olmak üzere, dünyanın enerji ve ticaret devi ülkeleri, Arktika ile yakından ilgilenmektedir. Bir Arktika devleti olarak Rusya, geçmişşten gelen tecrübesiyle bölgede süregelen jeopolitik mücadelelerin çok önemli bir unsurudur. Halihazırda, Arktika'daki en geniş kıyılara sahip devlet olan Rusya'nın, Arktika bölgesinin enerji kaynakları bakımından çok zengin olduğu düşünülmektedir. İşte bu tezde, Rusya'nın Arktika'ya geçmişşten bugüne yaklaşımları, bölgedeki faaliyetleri ve muhtemel gelecek perspektifi ele alınmaktadır. Gelecekte Arktika'yı bir 'ulusal kaynak merkezine' dönüştürmeyi hedefleyen Rusya'nın, 2000'li yıllarda Arktika'daki politikalarının bölgedeki diğer aktörlerle olan ilişkilerine etkileri incelenmektedir.
Rusya Federasyonu'nun Suriye iç savaşı'ndaki dış politikası: 2011-2016

Rusya Federasyonu'nu tarihsel süreç içerisinde siyasi, ekonomik ve askeri dalgalanmalar yaşadı.1721'de Çarlık Rusya'sı ile başlayan büyüme, 1917 devrimi ile yerini Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'ne bıraktı. Sovyetler Birliği'nin 1991'de parçalanması sonucunda Rusya Federasyonu dünyadaki yerini aldı. Rusların küresel düzlemde yaşadığı gelişmelerle inişli çıkışlı süreçleri oldu. Ancak Ruslar her zaman ayağa kalkmayı başarmıştır. Rusya Federasyonu'nu bir yandan Çarlık İmparatorluğu üzerinden diğer yandan da Sovyetler Birliği gibi süper güç üzerinde ayağa kalkmaya başladı. Bugünkü Rusya Federasyonu'nun Suriye İç Savaşı'ndaki Dış Politikasını anlayabilmemiz için küresel iki gücün tarihsel arka planının iyi kavranması gereklidir. Rusya Federasyonu'nun Dış Politikasını, Suriye İç Savaşı'ndaki kodlarla anlayabiliriz. Bu kodların merkezi Rusya Federasyonu'nda, uzantısı Suriye Devleti'ndedir. Rusya'nın küresel ve bölgesel gelişmelerdeki etkisi Kafkasya, Asya ve Ortadoğu'da derinleşmeye başladı. Rusya, coğrafi yakınlığını, askeri gücü doğrultusunda bölgesel ve küresel şekilde kullanmaktadır. Rusya, askeri gücünün yanında diplomasi kabiliyetini de kullanarak ülkeler üzerinde siyasi nüfuz oluşturmuştur. Rusya, uluslararası siyasal sistemde ABD, Avrupa Birliği ve bölgesel güçlerle rekabet içerisindedir. Rusya Federasyonu, uluslararası alanda Rusların çıkarlarını korumak üzerine kurduğu dış politikasını Suriye'de hayata geçirdi. Rusya, Suriye İç Savaşı'nda Beşar Esad'ın yanında yer aldı. 2010 yılında Arap ülkelerinde ortaya çıkan 'Arap Baharı', Ortadoğu'da önemli siyasi sonuçlar ortaya çıkardı. 'Arap Baharı'; kimine göre 'halk ayaklanması', kimine göre 'devrim', kimine göre 'terör' dür. 18 Aralık 2010 yılında Tunus'ta Muhammed Buazizi'nin kendini yakmasıyla başlayan ve sırasıyla Lübnan, Mısır, Yemen, Bahreyn, Libya, Ürdün, Irak ve Suriye'ye yayılan halk ayaklanmaları aslında hem küresel hem bölgesel statükoya isyandır. ABD'nin başının çektiği Türkiye, Katar ve Suudi Arabistan ile Rusya'nın öncülük yaptığı Çin, İran, Suriye ülkeleri arasındaki çıkar çatışması, Suriye İç Savaşı'nın uzamasına neden oldu. İç savaş, 6'ıncı yılını geride bıraksa da binlerce insan hayatını kaybetti ve milyonlarca insan göçe zorlandı. Buna rağmen Suriye İç Savaşı'nın kısa sürede çözülmesi zor gibi görünmektedir. Uluslararası güçler, Suriye İç Savaşını uzun süredir bölgesel örgütleri kullanarak yürütmektedir. Suriye'nin normalleşebilmesi için Rusya ve ABD'nin küresel, bölgesel ve yerel örgütlerle bir araya gelerek ortak çözüm oluşturması gereklidir. Bu iki ülke masada çözüm geliştiremezse doğası gereği ya bir yenilgi ya da bir galibiyet yaşayarak çözüm olacaktır.
Ortadoğu'nun demokratikleşmesi bağlamında Avrupa Birliği'nin komşuluk politikası

Avrupa Birliği literatürü demokratikleşme olgusuna, liberalleşmeye ilişkin reformların önemi ve uygulanması vurgulanarak, Avrupalı olmayan toplumların politik, ekonomik ve sosyal yapılarının, Birliğin koruması altında yeniden düzenlenmesi olarak yaklaşmaktadır. Söz konusu süreci kapsayan dinamiklere yönelik lehte ve aleyhte görüşlerin ışığı altında, Avrupa Komşuluk Politikası'nın liberalleştirme stratejilerine ve Ortadoğu'da olduğu gibi, tümüyle farklı sosyo-politik yapıya sahip toplumların adapte olabilirliğine dair bir değerlendirme yapılmıştır. Bu çalışmanın bir diğer amacı ise, Avrupalılaştırma sürecinde konuşulmayana ve ABD ile AB arasındaki anlaşmazlığa rağmen, Ortadoğu'nun yeniden sosyalleştirilmesine ilişkin stratejilere değinmek olmuştur. Bu bağlamda söz konusu çalışma ile, Ortadoğu'nun demokratikleşmesine dair değişen algıya, ABD'ye nazaran daha idealist politikalarıyla dikkat çeken AB'nin, potansiyel bir örnek olarak gösterdiği Avrupa Komşuluk Politikası'nın altı çizilerek bir açıklama getirilmeye çalışılmıştır.
Mülteci sorunu bağlamında Türkiye ile Avrupa Birliği ilişkilerinin son elli yılda kazanmış olduğu ivmenin sosyo-politik analizi

Mülteci sorunu sadece günümüzde değil uzun yıllar boyunca birçok ülkenin ortak sorunu olmuştur. Milyonlarca insan her yıl yaşadığı ülkeleri terk edip bir başka ülkeye sığınmak mecburiyetinde kalmaktadır. Bu noktada coğrafi konumu gereği Türkiye, Afrika, Asya ve Avrupa arasında yaşanan mülteci göç hareketlerinin yanı sıra yasadışı göçlerin de önemli bir kavşak noktası haline gelmiştir. Bu çalışmanın temel amacı, özellikle 2011 yılından itibaren Suriye'de kendini gösteren iç savaş sonrasında ülkesinden kaçarak başka ülkelere sığınma ihtiyacı hisseden Suriyelilerin bir mülteci sorunu haline gelmesi ve bununla beraber Avrupa Birliği ile ilişkilerimizin bu bağlamda farklı bir boyut kazanmasının geçmişşten günümüze nasıl değişimlere uğradığının incelenmesidir.