Kazakistan'ın dış politikası

tarihinde Kazakistan Parlamentosu bağımsızlığını ilan etti. Kazakistan'ın 11 yıllık bir süre içerisinde izlediği dış politikasını incelediğimizde şunu görmekteyiz: Diğer eski Sovyet ülkeleri gibi, Kazakistan da bağımsızlığının ilk yıllarında dış politika stratejisini belirlemek zorundaydı. Yakın ve uzak ülkelerle diplomatik ilişkilerin kurulması gerekiyordu. Dünyadaki çeşitli uluslararası ve bölgesel örgüt ve kuruluşlara entegre olma çalışmalarının yapılması gerekiyordu. Bu hedeflerin birçoğuna oldukça kısa denilebilecek bir sürede ulaşılabilindi. 2 Mart 1992 tarihinde Kazakistan Birleşmiş Milletlere üye oldu ve bu örgütün Anlaşmasına uymayı kabul etti. Bu sayede dünya toplumuna dahil oldu. Ocak 1992'de Kazakistan Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'na üyelik için başvuruda bulundu ve 1992 Temmuzunda bu örgütlere kabul edildi. Kısa bir süre içerisinde dünyanın birçok önemli ülkesi Kazakistan'ı tanıdı. 1992 yılında Kazakistan'ı bağımsız bir devlet olarak dünyanın 30'dan fazla ülkesi tanımıştı. Bunların arasında ABD, Çin, Türkiye, Iran, Pakistan, İsviçre, Kanada gibi devletler vardı. 1996 yılın başında Kazakistan'ı tanıyan devlet sayısı 120'yi aşmıştı. Bunlardan 92'si ile diplomatik ilişkiler kurulmuştu. Kazakistan Helsinki sürecine, Nükleer Silah Anlaşması'na katıldı. ABD ile demokratik işbirliği konusunda bir Anlaşma imzaladı ve ticaret için elverişli bir rejim elde etti. Bütün nükleer silah sahibi ülkeler Kazakistan'a toprak bütünlüğünün garantisini verdiler. Kazakistan dış ilişkilerinde iyi komşuluk, başka devletlerin iç işlerine karışmama, eşitlik, sorunları barışçıl yollarla çözme gibi evrensel ilkeleri takip etmektedir. Uluslararası ticaret alanında büyük adımlar atarak Kazakistan Shevron, British Petrol, British Gas, Elf-Akiten, Adjip gibi büyük yabancı şirketlerle ortak petrol ve gaz aramaları başlattı. 142 Bu on bir yıllık süre içerisinde birçok eski SSCB ülkesinde zaman zaman savaş ve karışıklıklar yaşanırken, Kazakistan'da durum sakindi. Bu da uluslararası arenada Kazakistan'ın saygınlığını artırdı. Mevcut olan önemli uluslararası örgüt ve kuruluşlara üye olmanın yanı sıra, Kazakistan kendisi de bölgesel entegrasyonların oluşturulması için çaba sarf etmektedir. Bu tezde Kazakistan Cumhuriyeti'nin dış politika stratejisi olarak devletin diğer ülkelerle kuşaklar şeklinde olan münasebetler stratejisi ele alındı. Kazakistan'ın bu halkalar halinde dağılan ilişkiler zinciri önemine ve yakınlığına göre merkezden kenarlara doğru yayılmaktadır. Birinci kuşakta Kazakistan'ın Rusya, Çin, Özbekistan, Kırgızistan gibi komşu ve diğer eski Sovyet ülkelerle istikrarlı ve dostane ilişkilerin sağlanması vardır. İkinci halkayı Türkiye, İran, Pakistan, Hindistan gibi devletlerle olan ilişkiler oluşturmaktadır. Üçüncü kuşak ise - ABD, Japonya ve Avrupa ülkelerinin ileri teknolojisine ulaşma ve önemli uluslararası kuruluşlarla ilişkiler kurmadır. Kazakistan'ın coğrafik konumunun elverişli olduğu kadar elverişsiz olduğunu da söylemek mümkündür. Çin ve Rusya gibi iki dev arasında kalarak, Kazakistan çok dengeli ve akıllı politikaları yürütmek zorundadır ve avantajlarını kendi leyhine kullanmayı bilmelidir. Kazakistan'ın yakın ya da uzak herhangi devletle bir sorunu yoktur. Dünyada barışın ve istikrarın sağlanması için katkıda bulunduğu gibi, Kazakistan kendi bölgesinde de güvenliğin oluşması, ekonomi, ticaret ve demokrasinin gelişmesi, refah seviyesinin yükselmesi için yoğun çaba harcamaktadır. Ancak tabi ki bazı şeyler elde edilmesine rağmen, birçok konuda belli bir düzeye ulaşmak için yapılması gereken çok şey vardır. Kazakistan daha yolun başın da. Burda da dikkat edilmesi gereken nokta, doğru yolu seçmek ve doğru kararları almaktır. Çünkü yapılan bazı hataları daha sonra düzeltmek hiç de kolay olmayabilir