turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
2011 military intervention in Libya: Prevalence of realist principles or humanitarian norms?

Dünya, 2011 yılında başlayan ve Arap Baharı adıyla bilinen olayları şaşkınlıkla karşılamıştı. Egemen rejimlerin protestoculara karşı şiddetli reaksiyonları, özellikle Libya vakasında, Batı Dünyası için siyasi ve etik ikilemler ortaya çıkarttı. Bu bağlamda, bu tez uluslararası toplumun insani krizlere cevabında insani unsurların ulusal/stratejik çıkarlara kıyasla önemini ve etkisini incelerken esas olarak Libya'ya yapılan müdahalenin ardındaki motivasyonları sorgular. Bu amaçla, tez özel olarak Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 1973 no'lu kararı temelinde Fransa, İngiltere, ABD ve Almanya gibi başlıca NATO üyelerinin tutumlarını incelemektedir. Buna göre, varılan sonuç şudur: Libya vakası Koruma Sorumluluğu'nun (R2P) uygulanması açısından her ne kadar son derece önemli bir vaka olsa da, müdahale kararının tamamen insancıl unsurlar göz önünde bulundurularak alındığını söylemek mümkün değildir, daha ziyade karar müdahaleyi yapan lider devletlerin milli çıkarlarınca belirlenmiştir. Bu bağlamda, Libya vakası gerçek bir R2P uygulaması örneği olabilecekken aksine R2P anlayışını zora sokan ve Suriye'de güç kullanımı yönünde bir çözümün reddedilmesine temel sağlayan bir vaka olmuştur.
Arnavutluk'ta çokkültürcülük: Soğuk savaş ve sonrası

Balkanlar bölgesinde, Arnavut tarihinin değerlendirmesi, çok kültürlü bölgenin siyasi gelişmelerine bağlı olarak yapılmaktadır. Siyasi gelişmeler doğrusal olmamıştır, fakat kayıta geçmemiş dönemler olmuştur. Ateizm, Hristiyanlık ve İslam'dan etkilenmiş ve asimile edilmiş toplumlar, zengin ve rengarenk kültürel mozaiğin oluşmasına zemin yaratmıştır. Başka sistemlerin bir parçası olması, Arnavut tarihinde ve Doğu-Güney yerleşimlerin ilişkileri arasında avantajlar ve dezavantajlar yaratmıştır. Örf ve adet hukukunun, dini kurallardan üstün olması ataerkil sistemin temellerini oluşturmuştur. Arnavut sosyal sisteminin temelleri: Şeref sözü, vefa borcu ve inanç, hem yabancı hem Arnavut yazarları etkilemiştir ve onlar tarafından dile getirilmiştir. İslam, Katolik ve Ortodoks dinlerinin bir arada var olması, yüzyıllar boyunca çatışmasız bir ortamla sonuçlanmıştır. Dışarıdan gelen müdahaleler ve yönetim sistemleri, Arnavutlar arasındaki vatanseverlik hissini geliştirmiştir. Komünizm, ülkeyi ve Arnavut halkı 50 yıl boyunca izole etmiştir. Vatanseverlik ve izolasyon, Arnavut örf-adetlerini, geleneklerini ve sosyal sistemin değerlerini korumuştur ve sürdürmüştür; nadir bir örnek ortaya çıkararak farklılıkların, bir arada yaşayan insanları nasıl yakınlaştırabildiğini göstermiştir. Devlete ve devletin takip ettiği politikalara karşı güvensizlik, halkı inanca veya göç etme çözüme yönlendirmektedir; çünkü halk yöneten güçleri, Güneydoğu ülkelerinin durumlarındaki kötüye gidişin ana sebebi olarak görmektedir. Arnavutluk'ta uzun süren demokrasiye geçiş döneminden dolayı, ülke Avrupa Birliğine entegrasyon ve genişleme politikalarını takip etmek zorundadır çünkü ekonomik zorluluklarla baş edebilmek için AB ülkeleri önemli bir rol oynamaktadır. 1990'lı yıllar Komünist ülkelerden gelen büyük göç dalgaları ile anılmıştır ve sonrasında Arap Baharı değişimleri devam etmiştir. Hoşgörünün yerini, Müslüman ülkelere ve İslam'a karşı önyargılar almıştır.
Türkiye'de milli güvenlik söyleminin dış politikada işlevselleşmesi

Tezin konusu, milli güvenliğin Türkiye'de siyasal alanda doğuşundan başlayarak izlediği yoldan hareketle dış politikada konumlanışını incelemektir. Bunun için Hükümet Programları, TBMM Tutanakları ve MGK Basın Bildileri'nden söylem analizi yöntemiyle yararlanılmıştır. Özellikle 1960'lı yıllardan itibaren milli güvenlik kavramı hukuk, siyaset, dış politika alanlarında belirleyici olmaya başlamıştır. Çalışma, bu terimin nasıl ortaya çıktığını, kullanımının yaygınlaşarak nasıl kavram haline geldiğini, söylem biçimine dönüşerek politikaları nasıl etkilediğini sunmayı hedeflemiştir. Özel olarak dış politikada nasıl işlevselleştiğini örnek olaylar çerçevesinde göstermeye çalışmıştır. Bu bağlamda çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde çalışmada kullanılan yaklaşım ve yöntemden söz edilmiştir. İkinci kısımda milli güvenliğin ortaya çıkışı, hukuk ve siyasette yaygınlaşması ele alınmıştır. Üçüncü bölüm ise, dış politikada terim/kavram/söylemin seyrini sergilemeyi amaçlamıştır. Türkiye'nin dış politika seçimlerinde milli güvenliğin bir referans noktası olarak nasıl işlevselleştiği, bu öncelik ve ağırlığın nasıl ve ne biçimde saptandığı açıklanmaya çalışılmıştır. Ancak bunu yaparken, milli güvenlik politikasının gerekliliği ve zorunluluğunu ortaya koymak yerine, kavramın işlevselleşmesi noktasındaki sebepler ve bu sebeplerin ardındaki gelişmeler tartışılmaya çalışılmıştır.
Güvenlikleştirme yaklaşımı çerçevesinde Kuzey Makedonya'daki iç siyasal anlaşmazlığın analizi

'Güvenlikleştirme Yaklaşımı Çerçevesinde Kuzey Makedonya'daki İç Siyasal Anlaşmazlığın Analizi' adlı bu tez çalışması, Kopenhag Okulu çalışanları tarafından oluşturulan ve güvenlik terminolojisine önemli katkılar sunan 'Güvenlikleştirme Yaklaşımı' kapsamında Kuzey Makedonya'da bir iç siyasal anlaşmazlık haline gelen Arnavut sorununu ele almayı amaçlamaktadır. Kuzey Makedonya'da derinleşen güvenlik kaygıları çerçevesinde şekillenen Makedonlar ile Arnavutlar arasındaki ilişkilerin analizini mümkün kılmak adına, güvenlikleştirme yaklaşımının genel hatlarına odaklanılmıştır. Balkanlar'da dağınık bir şekilde yaşayan Arnavutlara bölgesel bir inceleme fırsatı sunan 'Bölgesel Güvenlik Kompleksi' ve Kuzey Makedonya'da Arnavut sorununun hangi sektörler için tehdit oluşturduğunu ortaya koymak için 'Güvenlik Sektörleri' yaklaşımlarının incelenmesinin önemli katkılar sunacağı düşünülmüştür. Ayrıca güvenlikleştirmenin tersine hareket ettiği yani güvenlik-dışılaştırmayı mümkün kılan eğilimler üzerinde durulmuştur. Kuzey Makedonya'daki Arnavut sorununun; ne zaman, hangi koşullarda ve eylemlerde bir güvenlik sorunu haline geldiğini anlayabilmek için, tarihsel arka planına yer verilmiştir. İki toplum arasında gelişen anlaşmazlıkların, 2001 yılında çatışmaya dönüşmesi algılanan tehdidin son noktasını oluştururken, güvenlikleştirmenin nasıl kullanıldığına dikkat çekilmiştir. Ayrıca çatışmayı sonlandıran Ohri Çerçeve Antlaşması incelenmiş ve güvenlik-dışılaştırma kapsamında anlaşma sonrası ortam ele alınmaya çalışılmıştır.
Sert ve yumuşak güç bağlamında Çin'in uzay çalışmalarına genel bir bakış

Uluslararası ilişkiler kuramlarında en çok kullanılan kavramlardan biri güçtür. 1990'lara kadar daha ziyade askeri güç unsurları akla gelirken şimdilerde güç kavramı çeşitlenmiş olup yumuşak güç unsurları da önem kazanmaya başlamıştır. Yumuşak gücü benimseyen aktörler arasında akla ilk gelenlerden birisi ise Çin'dir. Yükselen Çin'in yumuşak güç olma hedefleri genelde ekonomik büyümesi çerçevesinde ele alınmaktadır. Ancak küresel etkileri olan ve yumuşak güç olma sürecini etkileyen önemli çalışma alanlarından birisi ise uzaydır. Bu çalışmada öncelikle gücün tanımlanması ve Çin'in yumuşak güç unsurları değerlendirilecektir. Sonrasında Çin'in uzay çalışmalarının tarihsel gelişimi, uzay faaliyetlerini yürüten birimler, uzay faaliyetleri bütçesi, politika ve hedefleri, yürütülen ikili ve çok taraflı işbirliği çalışmaları açıklanacaktır. Bu çalışma Çin'in uzay faaliyetlerindeki yumuşak güç potansiyelini anlama ve Çin'in uzay faaliyetlerinde sert/yumuşak gücün her iki boyutunun da söz konusu olup olmadığını araştırma çabasındadır.
Cultural diplomacy as a foreign policy tool of Turkey: The case of Turksoy

Bu çalışma, Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan, Türkmenistan ve Türkiye Kültür Bakanları tarafından imzalanan anlaşma ile Sovyetler Birliği'nin dağılmasını takiben, 1993 yılında, Türk cumhuriyetleri arasındaki ilişkileri geliştirmek amacıyla kurulan Uluslararası Türk Kültürü Teşkilatı'nı incelemektedir. Bu inceleme, önemli bir kültürel diplomasi örgütü olarak TÜRKSOY'un, Türk dış politikasının yumuşak güç politikaları bağlamında ne derece etkili olduğunu ortaya koymaya çalışmaktadır.
The Role of the United Nations Secretary General as a mediator in the 1974 Cyprus crisis

Bu tez, 1974 Kıbrıs krizinde Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'nin arabuluculuk rolünü inceleme üzerine yapılmış bir çalışmadır. Tezde tartışılan başlıca konu, Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'nin, krize taraf partilerin, başlıca ayrı düştükleri konuları, müzakere masasında tartışmak üzere, konuları açmaya yeterli gücünün olmadığıdır. Çalışma 'İhtilaf Analizi ve Çözümü' teorisine göre hazırlanmıştır. 1974 krizini hazırlayan sebebler verildikten sonra, sözü geçen teoriye göre kriz incelenmiştir. Çalışma Türkiye'nin bakış açısını esas alarak hazırlanmıştır. Çalışmada varılan sonuca göre BM Genel Sekreteri'nin arabuluculuk görevindeki yetersizliği, Türk tarafının Kıbrıs'a müdahalesi ile son bulmuştur. Böylece barışa giden yol, savaş ile sağlanmıştır.
Rus tarih ders kitaplarında Osmanlı / Türk imgesi

Bu çalışma 1837- 1991 yılları arasında Rusya'da yayınlanan ortaöğretim tarih ders kitaplarında Osmanlı / Türk imgesini incelemektedir. Rusya İmparatorluğu, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği olmak üzere iki ana bölüme ayrılan tarih ders kitaplarında Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye ile ilgili yaklaşım ve değerlendirmeler ele alınarak incelenmiş ve karşılaştırılmıştır. Öncelikle ulusal devlet ve ulusal eğitimin oluşum süreçleri incelenmiştir. Ulusal eğitim kavramı çerçevesinde tarih ders kitabı incelemelerine ilginin ortaya çıkışı ve artışı, bu tür çalışmalarının inceleme amaçları gibi konular araştırmada yer almıştır. Ülkenin siyasi yapısının değişimi, toplumun siyasi, kültürel, ideolojik ve diğer değerler üzerine etkisini bırakmaktadır. Bu çalışma bütün bu toplumsal değişikliklerin bir ulusun üzerinde kurulan imgeleri nasıl etkilediğini göstermeye çalışmıştır. Çalışma sırasında araştırmanın temel eseri olan tarih ders kitaplarında yer alan imgelerin dönem açıdan değişkenliğinin incelenmesinde karşılaştırma yöntemine başvurulmuştur. Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye'nin tarihinde önemli kırılma noktalarını öne çıkartarak malzemenin incelemesinde yorumlama yöntemi kullanılmıştır. Rus tarih ders kitaplarında bulunan resimler de bu çalışmada yer almıştır. Bu görüntüler aracılığıyla verilmek istenilen mesaj ve imgeler da yorumlanmıştır. Sonuç olarak, Osmanlı ve Türk imgelerinin değişkenliği Rusya'nın siyasi yapısına bağlı kaldığı söylenebilir.
Emerging energy trends in East Asia: The relationship between production levels and world oil prices

Bu tez, Doğu Asya'da Japonya, Çin ve Güney Kore ülkeleri arasındaki yükselen enerji eğilimlerine ve küresel enerji pazarındaki önemine bakmaktadır. Dünya petrol arz talebi durumu, son birkaç on yıldaki alternatif enerji kaynakları nedeniyle sadeleşmiş olsa da, petrol üretim için hala en çok ihtiyaç duyulan girdidir. Japonya, Çin ve Güney Kore gibi sanayileşmiş ülkelerin, yüksek talebi karşılamak için petrol ve petrol ürünlerinin büyük tüketicileri olduğu bilinmektedir. Mikro-ekonomide, arz-talep ilişkisi, fiyat belirlemenin ekonomik modellerinden biridir. Bir ürünün fiyatı, pazara göre zaman içinde önemli ölçüde değişebilir. Bu nedenle soru, Doğu Asya'nın petrol talebinin bu fiyat belirlemesi üzerinde herhangi bir etkisi olup olmadığıdır. Bazı raporların ve ekonomistlerin, Doğu Asya'dan gelen petrole olan talebin artmasının son birkaç yıl boyunca petrol fiyatlarındaki dalgalanmanın kilit faktörü olduğunu iddia ettiğini gördüm.
Egemenlik, uluslararası yargı: Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi örneği

'Egemenlik, Uluslararası ve Ulusal Yargı: Avrupa insan Haklan Mahkemesi Örneği' başlıklı tez çalışmamızda Avrupa insan Haklan Sözleşmesi ile kurulan hukuk düzeninin temel özellikleri açıklanarak, Sözleşme'nin hukuki niteliği ve ulusal hukuk sistemleri üzerindeki etkisi egemenlik bağlamında irdelenmiştir. Bu değerlendirmede egemenlik öğretisinin tarih içinde geçirdiği evrim ve bu evrimde uluslararası hukuk ile uluslararası örgütlerin oynadığı rol ele alınmış, hukuk genel öğretisinin uluslararası hukuka ve uluslararası yargı organlanna bakışı tartışılmış, üç yüzü aşkın mahkeme karan ve hukuk literatürü incelenerek Avrupa insan Haklan Mahkemesi içtihat hukuku ile oluşturulan ilke ve kavramlar açıklanmış ve uluslararası hukuka açılımla ilgili hükümler esas alınarak Avrupa ve dünya devletlerinden seçilen bir grup anayasa incelenmiştir. Bu değerlendirme sonucunda, Avrupa insan Haklan Sözleşmesi'nin Avrupa kamu düzenini kuran bir hukuki düzenleme olduğu, bu nedenle Sözleşme'nin anayasal bir karakter kazandığı, ancak ulusal anayasalarla aynı niteliklere sahip olmayıp devletsiz bir mekanın hak ve değerler içerikli anayasası olduğu sonuçlanna ulaşılmıştır. Sözleşme'nin anayasal bir karakter kazanmasında, AlHS'nin kendine özgü niteliklerinin, Avrupa insan Haklan Mahkemesi içtihadının, ulusal hukuk düzenlerinin uluslararası hukuka açılımının ve uluslararası hukukun ulusal hukuk düzenlerinde kazandığı konumun rolü ortaya konmuştur. 343
Türkiye'de kadın haklarının gelişmesinde AB'nin dönüştürücü etkisi

Bu çalışmada, Türkiye'de kadın hakları konusunun, Avrupa Birliği'nin etkisiyle nasıl bir konuma geldiği değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, çalışmada öncelikle Avrupa Birliği'nin temel organları kapsamında, kadın haklarına yönelik genel bakış, stratejiler ve kadın istihdamı konusu incelenmiştir. Daha sonra, Türkiye'de kadın haklarının tarihsel gelişimi incelenerek, AB'nin hangi aşamalarda yönlendirici ve dönüştürücü olduğu değerlendirilmiştir. Son bölümde, AB'nin Türkiye'de kadın haklarının gelişimine etkisi AB'nin genişleme politikası kapsamında ele alınmış, Türkiye'den beklenenler, yapılanlar ve yapılamayanlar üzerinden tartışılmıştır. Sonuç olarak, yapılan inceleme temelinde, konu ile ilgili AB'nin olumlu anlamda dönüştürücü etkisinin Türkiye'de kadın haklarının gelişimine ve kadınların daha çok ön planda tutulduğu, emeklerinin ve varlıklarının geri plana itilmediği, toplumsal değerlerinin arttığı ve karar alma mekanizmalarında etkin olarak rol alabildikleri sistemlerin oluşumuna katkısının çok önemli olduğu vurgulanmıştır.
Mechanisms of uneven and combined development: A critical realist approach to the socio-political transformation in Syria and Libya

Bu tez dünya ekonomisinde oluşan Eşitsiz ve Bileşik Kalkınma mekanizmaları bağlamında kalkınma olgusunu tartışmaktadır. Kalkınma kavramı yerine EBK kavramı kullanılmıştır ve 'ortaya çıkarıcı kalkınma' kavramını geliştirmiştir. Tarihsel materyalist ve Eleştirel Gerçekçi metodolojiyi kullanarak EBK'nin mekanizmalarını açıklamaktadır. Bu bağlamda, tez Avrupa merkezci ve modernist kalkınma kavramsallaştırmalarını incelemektedir. Bu tez, düz ontolojik anlayış ve nedensel mekanizmaları eksik kavramsallaştıran Avrupa merkezci ve modernist kalkınma kavramsallaştırmalarının kalkınmanın kompleks toplumsal ilişkilerine yüzeysel bir yaklaşım sunduğunu tartışmaktadır. Bu kavramsal yeniliğin önemli bir noktası indirgemeci, düzlemsel ve mekanik kavramsallaştırmaları reddetmesi, ve bu toplumlar tarafından karşılaşılan kompleks ve spesifik kalkınma uzamlarını araştırmasıdır. Ontolojik derinlik ve üretken mekanizmaları içeren, ortaya çıkarıcı kalkınma yaklaşımı sosyo-politik dönüşüm süreçlerinde ortaya çıkan hibridite ve amalgamları incelemektedir ve eşitsiz kalkınma süreçlerine derinlemesine bir yapısall açıklama sunmaktadır. Toplumsal farklılaşma ve tabakalaşma mekanizmalarının daha geniş kalkınma süreçleri içinde yer aldığını vurgulamaktadır. Vaka çalışması olarak, bu tez Suriye ve Libya'daki sosyo-politik dönüşümleri incelemektedir. Bu kavramsallaştırmanın avantajı daha bütünsel ve açıklayıcı bir bakış sunarak kalkınmanın küresel dinamikleri ve bağlamsal ve yerel koşullarını tek bir çerçeve altında bir araya getirmesidir.
İspanyol diplomatik kaynaklarına göre I. Dünya savaşı ve Milli Mücadele'de Türkiye

Osmanlı Devleti, Temmuz 1914'te Saraybosna Krizi ile başlayarak kısa bir süre içinde tüm Avrupa kıtasına yayılan savaşta tarafsız kalma kararı vermiştir. Ne var ki bu tarafsızlık uzun sürmemiş; iç ve dış siyasetin doğurduğu yeni etkenler nedeniyle Osmanlı Devleti, 1914 yılının Kasım ayıyla birlikte İttifak Bloğu içinde yer alarak I. Dünya Savaşı'na girmiştir. İspanya Krallığı, Restorasyon döneminin getirdiği siyasi zorluklar, askeri yetersizlik ve toplumsal olaylar nedeniyle, 1914 yılı Ağustos ayında bu savaşta tarafsızlığını ilan etmiştir. Dört yıl süresince, İspanya diplomatik teşkilatı, savaşan devletlerin topraklarında çıkar ve hak temsili görevini üstlenmiş; böylelikle savaş süresince bu ülkeleri yakından takip etme şansı bulmuştur. Osmanlı Devleti'nin İtilaf Bloğu ülkelerindeki ve bu devletlerin Osmanlı topraklarındaki çıkarlarını temsil eden İspanya İstanbul Temsilciliği ve ona bağlı konsolosluk ve ajanslar, İspanya Dışişleri Bakanlığı'na yazdıkları raporlarla, savaş süresinde Türkiye'de yaşanan siyasi, askeri, iktisadi ve toplumsal hayatın nabzını tutmuşlardır. Balkan Savaşları sonrasından, Lozan Barış Konferansı'nın ilk yarısına kadar olan sürede İspanyol diplomasisi; İttihat ve Terakki Hükümeti'nden TBMM Hükümeti'ne, I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı yenilgisinden Milli Mücadele'de Türk zaferine uzanan siyasal, idari ve askeri değişim ve gelişmelerin tanıklığını yapmıştır. Diplomatların gerek ele aldıkları olay ve olgulara, gerekse Türk siyasetinin aktörlerine dair değerlendirmeleri; İspanya'nın Türkiye'ye yönelik dış politika önceliklerini ve 'Türk' algısını ortaya koymaktadır.
New directions in Turksih foreign policy: Turkey's interaction with the newly independent republics of Central Asia and the challenge of Russian hegemony

1991'de Sovyetler Birliği'nin çökmesiyle Otar Asya'da beş bağımsız Türk Cumhunyetı Devleti ortaya çıkmıştır. Bu devletlerin batısında yer alan Türkiye Cumhuriyeti bunların bağınsızlığını resmi olarak kabul eden ve diplomatik Hislilere giren ilk ülke olmuştur. Bölgeyle etkileşimin ilk yllannda, Türkiye bu ülkelerle daha öncelmayan sıkı ekonomik ve politik girişimlerde bulunmaya başlamıştır. Türkiye ile Avrupa arasında zaman zaman yaşanan gerginlikten dolayı dış ilişkilerinde, Doğu'ya yönelme isteği, bu devletler ile Türkiye arasında olan ortak miras ve dil bağlan ve Türliye'nin böigesel olarak kendini örnek ülke olarak gösterme isteği Türkiye'ninböigedeki gmşimlerinin açıklaması olmuştur. Bütün bu açıklamalara rarğmen bu tezde; Türkiye'nin asıl endişesininböilgedekalıcı banş bağlarım geliştirme isteği olduğu savunulmuştur. Türkiye'nin yurtiçi ve yurtdışı bölgesel birliği geliştirme, bölgeyi global ekonomi ve politik yapıda bütünleştirme ve devletlerin yönetiminde daha fazla söz sahibi olmasını Türkiye bölge için gelişme olarak görmüştür. Türkiye'nin kendi içinde bulunan sınırlamalanm yanında hala o bölge de büyük bir güç olan Rusya'nın ilgi ve etkisi Türkiye'nin bölgedeki amaçlanna ulaşmasında olumsuz yönde etki etmiştir. Türkiye'nin bütün bu amaçlarım tam zıttı olarak Rusya, askeri, ekonomik ve politik etkisini kullanarak bölgede Moskova merkezli ve birbirlerine bağlı devletler bağı kurmayı planlamıştır.
Rise and demise of a strategic partnership: In search of context for the post-cold war Turkish-American relations

Bir 'Stratejik Ortaklığın' Yükselişi ve Çöküşü: Soğuk Savaş Sonrası Türk-Amerikan İlişkilerinde Bağlam Arayışları Serhat Güvenç Soğuk Savaşın bitişi, Türk-Amerikan ilişkilerinin alışıldık temellerine ciddi bir darbe vurdu. Soğuk Savaş süresince, topraklarındaki stratejik öneme sahip üslerin kullanımı karşılığında, Türkiye, Amerikan yardımıyla ödüllendirilmişti. Dolayısıyla, ilişilerin eski çerçevesini Türkiye'nin Sovyet tehditinin çevrelenmesi bakımından önem taşıyan, 'emlak' değeri oluşturuyordu. 1980'de ilan edilen Carter Doktrini kapsamında Orta Doğu'ya yönelik tanımlanan bir rol ile bu çerçeve bir bakıma daha da pekiştirildi. Soğuk Savaş son erdiğinde ise geriye sadece Orta Doğu bağlanımda önem ifade eden 'emlak' değeri kalmıştı. Bu da Türk-Amerikan ilişkilerinin belirleyici parametresinde küreselden bölgesele doğru bir dönüşüm anlamına geliyordu. 1991 Körfez Savaşı, bu bölgesel boyutu bir kez daha öne çıkarttı. Bu aşamadan sonra Ankara, Soğuk Savaşı uluslararası ortamın belirsizliklerine yanıt olarak, Amerika ile ilişkileri çeşitlendirecek bir 'stratejik ortaklık' geliştirmeye çalıştı. Bu ortaklığın bir diğer işlevi de Türkiye'nin özellikle Avrupa'da giderek sorgulanan Batılı bağlarının güvenceye alınması olacaktı. Ancak Washington, 1990'lann ikinci yarısına dek, Türkiye ile ilişkilerim stratejik düzeyde pek tanımlamadı. Türkiye'nin itibarım artıran gelişme, bölgesel sorunlar da Türk ve Amerikan tercihlerinin giderek daha fazla örtüşmesi oldu. Özellikle statükocu dış politika uygulamaları, Türkiye'yi bölgesel barış ve istikrar bakımından eksen ülke haline getiriyordu. Irak'ta Saddam yönetimin çevrelenmesi Amerika için Türkiye'nin stratejik değerini artırırken, paradoksal biçimde iki ülkenin Irak konusundaki görüş ayrılığı ise giderek derinleşti. Statüko yanlısı bir güç olarak Türkiye, özellikle Irak' m toprak bütünlüğünü tehlikeye atacak girişimlere kesinlikle karşıydı. 1 1 Eylül sonrasında dış politikayı şekillendirmeye başlayan yeni muhafazarkar kanadın etkisiyle, Amerika, Irak'ta statükoyu güç kullanarak değiştirme girişti. Bu gelişme 'revizyonist' bir hegerhon güç ile statüko yanlısı bir eksen ülke arasında varolan/varolduğu düşünülen 'stratejik ortaklığı' da kaçınılmaz olarak çökertti. vı
11 Eylül saldırıları sonrasında ABD'nin terörizmle mücadele politikası

Bu tezin amacı, '11 Eylül saldırıları sonrasında ABD'nin terörizmle mücadele politikasını' araştırmaktır. Soğuk Savaş Sonrası iki kutuplu sistem sona ermiş ve Yeni Dünya Düzeni kurulmuştur. ABD bu sistemde tek süper güç olmak iddiasındaydı. Ancak 11 Eylül sonrasında tüm dengeler değişmiştir. 11 Eylül saldırıları uluslararası ilişkilerde yeni bir dönemin başlangıcı olmuş ve bu süreçten sonra devletlerin tehdit algılamaları farklılık göstermiştir. Bu tez çalışmasında da ABD'nin değişen terörizm algısında ne gibi farklılıkların ortaya çıktığı ve 11 Eylül öncesi ve sonrası dönemlerde terörle mücadele politikaları ele alınmıştır. 11 Eylül saldırıları Amerika'nın iç ve dış politikalarında büyük bir değişikliğe neden olmuştur. Yaşanan olaylardan sonra Amerika istihbarat teşkilatlarında revizyona girmiştir. Ülkede dış politika alanında da birçok değişiklikler yapılmıştır. Bundan sonra ABD dış politikasında 'önleyici vuruş' ve 'önleyici savaş' taktikleri kullanmaya başlanmıştır.
The security perception of the Russian Federation and its military doctrines in the post-cold war era

oz Rusya Federasyonu'nun Soğuk Savaş Sonrası Dönemde Güvenlik Algılayışı ve Askeri Doktrinleri Denker, Nilüfer Eda Yüksek Lisans, Avrasya Çalışmaları Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Hüseyin Bağcı Ocak 2006, 118 sayfa Bu tezde, Rusya Federasyonu, Soğuk Savaş sonrası dönemde halen klasik Sovyet-tipi güvenlik algılayışını sürdürmeye çalışıp çalışmadığını anlamak için incelenmiştir ve ulusal güvenlik hakkındaki görüşlerini kavrayabilmek için askeri doktrinleri de ayrıca bu çalışmada araştırılmıştır. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ve Soğuk Savaş sonrası dönemde Rusya'nın bağımsız bir varlık olarak ortaya çıkışının Rusya Federasyonu'nu ulusal çıkarlarını yeniden tanımlamaya zorladığı çok açıktır. Bu bağlamda, yeni kimliğini ve ulusal çıkarlarını değişen güvenlik ortamında tanımlamada krizler yaşamıştır. Her ne kadar Yeltsin'in ilk yıllarında, Batı ile yakın bir işbirliği tercih etse de, sonradan bu görüşü terk etmiştir. 'Bazı devletler ve koalisyonlar' halen Rusya Federasyonu'nun güvenliğine 'ana tehditler' olarak düşünülmüştür ve 'Yakın Çevre Politikası' yeniden önem kazanmıştır. Ayrıca, Putin'in Rusya Devlet Başkam olarak göreve gelmesiyle, Rusya Federasyonu'nun hem iç hem dış güvenlik sorunlarına ilişkin tutumu, geleneksel çıkarların ve eski tarz güvenlik sorunlarının artan önemini göstermiştir. Bu sebeple bu tezde, Rusya Federasyonu'nun soğuk savaş sonrası dönemde halen iyi bilinen geleneksel çıkarlarını, klasik Sovyet-tipi güvenlik algılayışını sürdürmeye çalıştığı iddia edilmiştir. Bu yüzden, bu çalışma bu iddiayı, imparatorluk geçmişşinin etkilerini, değişim yıllarını ve soğuk savaş sonrası dönemde Yeltsin ve Putin devirlerinde onun yeni güvenlik ortamındaki yerini inceleyerek açıklamaya çalışmıştır. vı