turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Amerika'nın Irak'a müdahalesi sonrasında yaşanan gelişmelerin Türk-Amerikan ilişkilerine etkisi

11 Eylül sonrası, ABD güvenlik ve dış politikası değişmiş, dış politikanın birinci önceliği olan terörizmle mücadelenin Irak boyutu, Türk-Amerikan ilişkilerinde derinhasarlara yol açmıştır. 2003 Irak Savaşı öncesinde, ABD'nin Türkiye'den beklediğidesteğin TBMM tarafından reddedilmesi nedeniyle, iki ülke ilişkileri gerginlik sürecine girmiştir. Savaş sonrasında ABD'nin farklı bölge yaklaşımları ve Türkiye'nin KırmızıÇizgilerini göz ardı etmesi, ilişkilerde güven bunalımı krizine yol açmıştır. Süleymaniye Olayları ve Kuzey Irak kaynaklı sorunlar da ABD'nin Türkiye karşıtı tutum takınması gibi nedenlerle ilişkiler kopma noktasına gelmiştir. Bu bağlamda bu çalışmanın temel amacı, Türk-Amerikan ilişkilerindeki sorunlara ışık tutarak, özellikle Eylül sonrası yaşanan gelişmelerin ve gerginliklerin, ilişkileri stratejik ortaklıkolmaktan çıkardığını vurgulamaktır. İki ülke ilişkilerinde stratejik ortaklığın olmadığının belirtilmesi, bundan sonra iki ülkenin birbirine karşı düşmanca tavır takınacağı anlamına gelmemektedir. Türk-Amerikan ilişkileri yarım yüzyıllık geçmişşe sahip, NATO zemininde stratejik bir ilişki olarak devam etmektedir. Türkiye'nin bölgede istikrarı ve Batı değerlerini temsil etmesi, enerji kaynaklarının Batı'ya aktarılmasında kilit bir ülke olması, sahip olduğu demokratik ve laik değerlerle diğer bölge ülkelerine model olması gibi hususlar ABD tarafından çok önemli görülmektedir. Belirtilen bu hususlar çerçevesinde iki ülke ilişkilerindeki ortaklığın devam edebileceği söylenebilir. Ancak ilişkilerin düzeyi, niteliği ve çeşitliliği ilişkilerin bundan sonraki gelişimi çerçevesinde şekillenecektir.
'Arap Baharı' sonrası Orta Doğu'da su sorunu: Mısır ve Suriye örnekleri

Bu çalışmanın konusu, küresel iklim değişimi ile birlikte 'Arap Baharı' sonrasında Orta Doğu Bölgesi'nde yaşanan su sorunlarını Mısır Arap Cumhuriyeti ve Suriye Arap Cumhuriyeti örneklemleri üzerinden incelemektir. Bu çalışmada su sorunu, Arap Baharı sonrasında çalışmanın konusu ülkeler ve halkları nezdinde su kıtlığı, su güvenliği, gıda kıtlığı ve gıda güvenliği çerçevesinde ele alınmıştır. 'Arap Baharı'nın Orta Doğu coğrafyasında son derece önemli sosyal, ekonomik, siyasi ve demografik değişiklikler meydana getirdiğine sürekli değinilmektedir. Yalnız bu değişikliklerin neler olduğu, su sorunun bu değişikliklerden ne derece etkilendiği ile ilgili çalışmalar yetersizdir. Bu çalışma, literatürde böyle bir eksikliğin giderilmesine katkı sağlamayı hedeflemektedir. Çalışmada küresel iklim değişimine değinilmiştir. Yalnız bu konu, küresel iklim değişiminin su kaynakları üzerindeki etkisi ile sınırlı tutulmuştur. Aynı zamanda Orta Doğu bölgesi denildiğinde çok geniş bir coğrafya kastedilmektedir. Bu bakımından bölgenin iki önemli ve birbirinden farklı su sorunu yaşayan devletleri olan Mısır Arap Cumhuriyeti ve Suriye Arap Cumhuriyeti incelenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda küresel iklim değişimi ve buna bağlı oluşan su sorununun bahsi geçen ülkelerde mevcut durumu daha da tırmandırdığı/kötüleştirdiği ortaya çıkmıştır.
Democracy and good governance in Nigeria democratic system (1999-2015)

1999 yılında demokratik yönetişime dönüş Nijerya'nın demokrasinin faydalarından tamamen yararlanmasını engelleyen çeşitli sorunlarla doluydu. Nijerya'nın demokrasisine ait en önemli öğelerden biri ise sosyal, kültürel, politik ve dini alanlarda çok yönlü olmasından dolayı gerçek federalizmin ve temsil edilebilirliğin sağlanmasını hedefleyen farklı yönetişim şekillerini denemesi olmuştur. Dünyanın en büyük beşinci federasyonu olarak, Nijerya'nın kabul ettiği demokratik sistem veya yönetişim şeklinde temsil ve federal yetkilerin belirlenmesinde zorluk çekmesi pekte şaşırtıcı değildir. Çeşitli bileşen gruplar eşitlik ve daha fazla federal varlık için temsil edilebilirlik durumları için seslerini yükselttikçe, kamu hizmetleri ve ofislerindeki işe alım ve daha fazla eyalet ve belediyenin oluşturulmasına dair çağrı gerçek federalizm talebinin bir parçası haline geldi. Buna ek olarak, Devlet valilerinin değil yalnızca Başkanların emirleri ile hareket geçebilen mevcut federal olarak merkezi hale getirilmiş Polis kuvvetindeki işgücü eksikliğini çözmek için Devlet Polisi ve ülke, yerel belediye özerkliğinin bölgesel olarak yeniden yapılandırılmasında sesler birbirine karışmaktadır. Yönetişim sisteminde bir değişik yapılmasına dair talepler, etkili bir politik sistem yolculuğunda ve ülkenin bağımsızlığında Parlamento sisteminde edilebilecek olan hale ülkeyi geri döndürmektir. Bunu dikkate alarak, şu soru sorulmaktadır: ülkenin yeniden yapılandırılması için ihtiyacı gerekli kılan neydi? Yeni bir demokratik sisteme ihtiyaç mı var? 1999'da medeni yönetime dönüldüğünden beri her demokratik hükümet 1999 anayasası tarafından belirtilen şekilde Başkanlık yönetim sistemini nasıl kullandı? Mevcut demokratik yönetişim sistemi ışığında gerçek temsil edilirlik ve federalizmin sağlanması için gelecekteki hükümetler ne yapmalı? Nijerya için en iyi demokratik yönetişim sistemi hangisi? Parlamenter mi yoksa Başkanlık mı? Bu cevaplara ait arayış ve Nijerya'nın mevcut demokratik yönetişim sisteminde tanımlanan boşluklar 1999'dan 2015'e kadar Nijerya demokratik yönetişim sistemine dair önemli bir araştırma gerçekleştirme ihtiyacını vurgulamaktadır. Dönemler arasındaki yönetişim yapılarının analizinden, jeopolitik alanın temsil edilme sorununun incelenen üç hükümet arasındaki kendini tekrar eden olgu olduğu görülmüştür. Araştırma demokratik yönetişimin başkanlık sisteminin Nijerya kadar çok fazla etnik çeşitliliğe sahip bir ülke için halen en iyisi olduğunu ortaya koymaktadır. Demokratik sistem Federal Karakter prensiplerinin gözetilmesi ve politik ve kamu dairelerinin bölgelere ayrılması ile güçlendirilmelidir.
Küresel terörizmin dönüşümü: El-kaide'den IŞİD'e

Bu çalışmada küresel terörizmin dönüşümü ele alınmış, IŞİD ve El-Kaide karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Çalışmada elde edilen en temel sonuca göre, küresel terörizm, din motifli terörizm bağlamında görülmüş, El-Kaide ilk küresel terör örgütü olarak ortaya çıkmış, IŞİD ise küresel terörizmin dönüşümün gösteren bir örnek olarak görülmüştür. Birinci bölümde, küreselleşme ve terörizm kavramları incelenmiştir. Bunun yanında, küreselleşmenin tarihsel sürecine değinilmiş ve küreselleşmenin boyutları ele alınmıştır. Bununla beraber terörizm kavramı, tarihsel süreç ve nedenleri ile incelenmiştir. 11 Eylül 2001 sonrası ortaya çıkan yeni terörizm kavramı ele alınmıştır. Son olarak İslami köktencilik, tarihsel süreci, ideologları ve kökenleri ile birlikte incelenmiştir. İkinci bölümde El-Kaide terör örgütü bütün boyutları ile incelenmiştir. Örgütün ideolojisi, örgütsel yapısı, eylemleri, finansal kaynakları ele alınmıştır. Bu şekilde, El-Kaide küresel bir terör örgütü olarak tanımlanmıştır. El-Kaide ile mücadele kısmına da değinilmiş ve uluslararası toplumun El-Kaide mücadelesi ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, IŞİD bütün boyutları ile ele alınmıştır. IŞİD'in ideolojisi, örgütsel yapısı, eylemleri, finans kaynakları incelenmiştir. IŞİD ile ilgili görüşlere yer verilmiş, ve IŞİD'in El-Kaide ile benzerlikleri ve farklılıklarına göz atılmıştır. IŞİD ile mücadele kısmına yer vermiştir. Sonuç kısmında IŞİD'in küresel terörizmin dönüşümünü sağlayan bir aktör olduğu ortaya konmuştur.
Uluslararası barışı koruma operasyonları ve Bosna-Hersek, Kosova ve Afganistan örneklerinde Türkiye'nin katkıları

BM, dünya barışının sağlanması maksadıyla gönüllü olarak bir araya gelmiş milletler topluluğudur. Barışın sağlanması için BM, öncelikle barışçıl yöntemlere başvurur, eğer bu mümkün olmazsa silahlı kuvvet kullanmak zorunda kalabilir. BM'nin silahlı güç kullanmak zorunda kaldığı yerlerden olan Kosova, Bosna-Hersek ve Afganistan'da Türkiye'nin katkılarının ne boyutta olduğu irdelenecektir. Bu katkıların genel çerçevede yeterli olduğu tezimizde açıklanacaktır.
Amerika Birleşik Devletleri arşiv belgelerinde 1958 Lübnan Krizi

Sahne olduğu birçok olay ile dünya tarihinin seyrine yön veren Ortadoğu, uluslararası sistemin merkezlerinden biri olmuştur. Türkiye için de Ortadoğu'yu hem tarihsel hem de güncel anlamda yakından takip etmek oldukça önemlidir. Bu çerçevede Ortadoğu'nun siyasi, toplumsal ve kültürel değerlerini odağa alarak bölgenin tarihini geniş bir açıdan tahlil etmek elzemdir. Yapılan tahlillerde, Soğuk Savaş'ın başından bu yana Ortadoğu'ya özel bir önem atfeden Amerika Birleşik Devletleri faktörünü de mutlaka gözetmek gerekmektedir. Soğuk Savaş'ın giderek ısındığı 1950'lerden itibaren ABD ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği arasında önemli bir rekabet alanı haline gelen Ortadoğu'da 1958, krizler yılı olmuştur. 1955'te ABD'nin SSCB'yi çevreleme stratejisinin Ortadoğu ayağı olan Bağdat Paktı'nın kurulması ile hızlanan bölgesel gerginlikler, 1956 Süveyş ve 1957 Suriye krizleri ile giderek derinleşmiştir. Şubat 1958'de Mısır ve Suriye'nin Birleşik Arap Cumhuriyeti çatısı altında birleşmesi, bölgedeki ideolojik kamplaşmanın Lübnan üzerinden çatışmaya dönüşmesine neden olmuştur. ABD ise bu süreçte Merkezi Haberalma Teşkilatı kanalı ile bir süredir iç işlerine müdahil olduğu Lübnan'daki krizi yakından takip etmiştir. Ortadoğu'daki tüm krizleri 'Sovyet etkisine' bağlayan ABD, sadık müttefiki Irak monarşisinin 14 Temmuz 1958'de kanlı bir darbe ile yıkılmasının ardından Lübnan'ı da kaybetmemek için askeri bir harekata girişmiştir. Tarihe Blue Bat Operasyonu olarak geçen bu operasyon, ABD'nin Ortadoğu topraklarına düzenlediği ilk askeri harekat olmuştur. Temmuz 1958, hem Amerikan tarihi hem de Ortadoğu tarihi açısından sembolik değerde bir milattır. Nitekim, bu tarihten sonra ABD'nin günümüze değin uzanan Ortadoğu'ya yönelik askeri müdahalelerinin arkası kesilmemiştir. Adana'da bulunan İncirlik Hava Üssü'nün ABD tarafından ilk kez kullanıldığı bu operasyon, Türk siyasi tarihi için de ayrıca önem taşımaktadır. 1958 Lübnan Krizi ve Amerikan müdahalesi, Türkiye'deki mevcut iktidar-muhalafet gerginliğine dış politika boyutunu da eklemiştir. Bu süreçte başlayan Türkiye'deki Amerikan üsleri tartışmaları, halen varlığını korumaktadır. Bu çerçevede tez çalışmasının hedefi Soğuk Savaş'ın Ortadoğu'yu etkisi altına almaya başladığı bu kritik dönemi ABD Dışişleri Bakanlığı, CIA, Birleşmiş Milletler ve Amerikan askeri belgeleri ışığında ele almaktır.
Türk-Amerikan ilişkilerinde Irak sorunları

Irak, I. Dünya Savaşı'ndan sonra Osmanlı Devleti'nden koparılarak bir süre İngiliz manda yönetimi altında kaldıktan sonra bağımsızlığına kavuşmuştur. Özellikle Musul, Türkiye ile İngiltere arasında önemli bir sorun olmuştur. Irak-Türkiye ilişkilerinin inişli çıkışlı seyir izlemesinde Türkiye'nin yüzünü Batıya dönmesi kadar Irak yönetimlerinin Türkiye'ye olumsuz yaklaşımları da etkili olmuştur. II. Dünya Savaşı sonrasında ulusal güvenlik politikaları çerçevesinde ortak çıkarlar ve güvenlik stratejileri üzerine kurulan Türkiye-ABD ilişkileri, Küba Krizi ve Kıbrıs meselesiyle gelgitler yaşamıştır. Soğuk Savaş'ın sona ermesi iki ülke arasındaki ilişkiler sorgulanmışsa da, I. Körfez Savaşı sırasında üstlendiği önemli rol, Türkiye'nin jeopolitik önemini, ABD'nin tek süper güç olarak kaldığı yeni dünya düzeninde de koruduğunu göstermiştir. I. Körfez Savaşı'nda Türkiye'nin ABD'ye tam destek vermesi Irak ile ilişkileri bozarken ABD ile sağlamlaştırmıştır. 1 1 Eylül'e kadar Türkiye-ABD ilişkileri ABD'nin Irak politikasındaki farklı yaklaşımları nedeniyle zaman zaman gerginleşmiştir. 1999 yılına gelindiğinde Türkiye ABD'nin stratejik müttefiki olmuştur. 11 Eylül terör eylemi sonrası ABD'nin Irak konusunda politika değişikliğine gitmesi ardından II. Körfez Savaşı'nda Türkiye'nin ABD'ye tam destek vermemesi ilişkileri etkilemiştir. Bu çalışma giriş kısmından sonra on dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, uluslararası ilişkiler üzerine teorik yaklaşım ve Türk dış politikasındaki yaklaşımlar; ikinci bölümde, Irak'ın kuruluşu aşamasında gelişen olaylar; üçüncü bölümde, Irak'ın stratejik konumu ve etnik yapısı; dördüncü bölümde, Türk-Amerikan ilişkilerinin gelişimi; beşinci bölümde, SSCB'nin dağılması sonrası ABD tarafından yeni dünya düzeninin kurulmak istenmesi; altıncı bölümde, I. Körfez Savaşı ve etkileri; yedinci bölümde, Ortadoğu üzerine geliştirilen politikalarda petrol faktörü; sekizinci bölümde, 1990 sonrası Türk-Amerikan ilişkilerini etkileyen nedenler ve Çekiç Güç; dokuzuncu bölümde, ABD'nin dış politikasında Kürt faktörü ve Kuzey Irak'taki Kürt oluşumu; onuncu bölümde, 11 Eylül sonrası değişen ABD'nin dış politika yaklaşımları; on birinci bölümde, Türkiye'nin Irak politikası; on ikinci bölümde, II. Körfez Savaşı ve Türk-ABD ilişkilerine etkisi; on üçüncü bölümde, II. Körfez Savaşı'nın sonuçları ve on dördüncü bölümde ise sonuç ve değerlendirme ele alınmıştır.
Türkiye Avrupa Birliği ticari ilişkilerinin gelişimi ve gelecek için beklentiler

Gümrük Birliği, Türkiye ile AB arasında, 1 Ocak 1996 tarihinde imzalanan anlaşmayla yürürlüğe girmiştir. Gümrük Birliğinin Türkiye ekonomisinde, esasen de Türkiye'nin dış ticaretinde meydana getirdiği etkilerin ve varsa değişimlerin ortaya çıkarılması Türkiye açısından önem taşımaktadır. Gümrük Birliğinin yürürlüğe girmesiyle meydana gelen, ticaret yaratıcı ve saptırıcı etkilerin olması beklenen bir durumdur. Bu etkilerin incelenmesinin dışında öncelikle dış ticaretle ilgili genel kavramlar üzerinde durulmuştur. Daha sonra 1980 sonrası ihracata dönük sanayileşme politikasıyla birlikte dış ticarette meydana gelen değişimin başlangıç tarihi baz alınarak; 1995 yılına kadar olan Türkiye dış ticareti ve 1 Ocak 1996 tarihiyle Gümrük Birliğine geçiş nedeniyle dış ticaretteki gelişmeler gözlemlenmiş olup ortak tarım politikası incelenmiştir.1980- 1995 yılları arası dış ticaret verileri, 1996- 2000 yılları arası ve bir bütün olarak 1980- 2000 yılları arası dış ticaret verilerinden yararlanılarak Gümrük Birliği sonrası Türkiye dış ticaretine ait analiz yapılarak, Türkiye dış ticaretinde bir değişim araştırılmıştır.
The Changing dimensions of security after the cold war

İkinci Dünya Savaşından sonra başlayan Soğuk Savaş, ismini birbirleriyle doğrudan savaşma korkusunu yaşayan taraflardan almıştır. Soğuk Savaş, 20nci Yüzyılın ikinci yarısında, dünya politik yaşamını kökten etkileyen ve 1990'lı yılların basma kadar süren bir süreçtir. Soğuk Savaş taraflarının bazılarının nükleer silahlara sahip olması ve bu silahlan düşman olarak gördükleri tarafa doğrultmaları süreci daha da tehlikeli bir hale getirmiştir. Soğuk Savaş dönemi boyunca güç dengesi, caydırıcılık, silahlanlanma yansı gibi kavramlar oldukça sözü edilen ve üzerinde tartışılan olgular haline gelmiştir. Soğuk Savaşın sona ermesiyle birlikte, uluslararası sistemde yeni ilişkiler geliştirilmiş ve geçmişş dönemden farklı yaklaşımlar ve dinamikler kendini göstermeye başlamıştır. Bilgi teknolj isindeki gelişmeler günlük yaşamın değişmez bir parçası olarak hayatın her boyutunu etkilediği gibi uluslararası ilişkileri de etkilemiştir. Teknolojideki gelişmeye paralel olarak ekonomik alanda yaşanan, kendini küreselleşme şeklinde gösteren ve hemen hemen tüm olaylara bu çerçeveden bakmayı gerektiren yeni bir yaşam tarzı ortaya çıkmıştır. Bütün bu yaşanan değişimler sonucunda güvenlik ile ilgili yaklaşımlar ve düşünceler de değişmiştir. Soğuk Savaş dönemi boyunca güvenlik kavramı politik ve askeri anlamda algılanmaktaydı. Oysaki Soğuk Savaş sonrası dönemde, güvenliğin ekonomik, çevre, sosyal boyutlar gibi başka boyutları da olduğu anlaşılmıştır. Bu bağlamda bireysel güvenlik anlayışı ortaya çıkarak önem kazanmaya başlamıştır. Güvenliğin sadece devlet ve askeri güvenlik parçalarından oluşmadığı ve bu bağlamda bireysel güvenlik boyutunun da en az diğer anlayışlar kadar önemli olduğu ortaya çıkmıştır.
Fundamental dynamics of Turkish foreign policy towards Ukraine (2002-2016)

Bu tez, Türkiye'nin AK Parti dönemi Ukrayna politikasının (2002-2016) temelindeki kavramları, bağlamı ve olaylar zincirini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Çalışma, ikili ilişkilerin tarihi dayanaklarını ve güncel etkenlerini vurgularken, aynı zamanda, Kırım'ın Rusya'yı ilhakı gibi yeni ortaya çıkan sorunlara da değinmektedir. Açık kaynaklara ek olarak resmi arşiv belgeleri, raporlar ve meclis tutanaklarından faydalanılan bu çalışma, 2002- 2016 yılları arasında Türkiye'nin Ukrayna politikasının temel dinamiklerinin ikili ekonomik ve ticari ilişkiler, Kırım Tatarlarının meseleleri ve ikili ilişkilere Rusya etkisi olduğunu ileri sürmektedir.
Türkiye-Avrupa Birliği ilişkilerinin psikopolitiği: Tarihsel öteki-biz algısı

Avrupa kültürü ve değerleri, Türkiye'nin üyeliği söz konusu olduğunda üyeliğemuhalif tarafların sığındığı argümanlardır. Avrupalılık kimliği çatısı altında toplanan kültür;Antik Yunan felsefesi, Hristiyanlık ve Romalılıkla beslenmiştir. Politik psikoloji çalışmalarınıtemellendiren 'öteki' algısının üst kimlikle şekillenmesini seçilmiş travmalar ve seçilmişzaferlerin nesilden nesile aktarılarak etkilediği kabul edilmiştir. Dünya imparatorluğuyarışında olan Osmanlı Bizans devletlerinin coğrafi ve kültürel mirasçısı olan Avrupa Birliği ve Türkiye ilişkilerinin seçilmiş travmaları ve zaferleri siyasi, dini liderlerin söylemlerindegörülmektedir. Bu travmalar ve zaferler grupların toplum olarak yas sürdüğü veya gurur duyduğu olayların yansımalarıdır. 'Bizlik' duygusunun paylaşıldığı Avrupa'da Türk-İslamsenteziyle fetih hareketi gerçekleştiren Doğu medeniyeti kabul edilen Osmanlı, büyük düşman'öteki' olarak Avrupalıların zihin ikizinde yer etmiştir. Merak edilen Doğu, seyyahlarca, elçilerce kaleme alınmış ve kendi insanlarına 'öteki'nin nasıl olduğu anı olarak paylaşılmıştır. Bu çerçevede Batı dünyasının yüzlerce yıl diplomatik, ticari, siyasi ilişkilerini sürdürdüğüaynı zamanda bazen düşman bazen müttefik olduğu Türkleri nasıl algıladığıseyahatnamelerde işlenmiş ve çalışmada bu algının seyahatnamelerde nasıl betimlendiğiincelenmiştir. Günümüzde Avrupa'da yükselen aşırı sağın toplum üzerindeki etkisi, işlenenzihin ikizleriyle yer ederken siyasi söylemlerin etkisiyle de canlanmaktadır. Nüfusunun çoğu Müslüman olan Türkiye'nin entegre olup olamayacağı sorusu üye ülkeler tarafından sıkçairdelenmektedir. Türkiye'nin AB'ye girip girmeyeceği ihtilafı devam ederken güncelsöylemlerde hala 'öteki' olarak görülmesinde tarihsel düşman etkisi çalışmanın içeriğini oluşturmuştur.
Turkey and Soviet Union relations during Khrushchev Era: Between conflict and collaboration

Geçtiğimiz yüzyılın başı, yüzyıllardır komşu olan iki devletin de tarihlerinde yeni başlangıçlara sahne olmuştur. Sovyetler birliği 1917, Türkiye Cumhuriyeti ise 1923 yıllarında kurulmuştur. Birbirine destek olarak başlayan iki ülke ilişkileri tarihi, Stalin'in Sovyetler birliğinin başına geçmesi ve Doğu Anadolu'dan toprak ve Boğazlar' dan üs isteklerinde bulunması ile bozulmuştur. Bu dönemde dünya SSCB ve ABD'nin liderliğini yaptığı Doğu-Batı olarak iki kutba ayrılmıştı. İkinci Dünya Savaşının ardından Sovyet istekleri ile tek başına baş edemeyeceğini düşünen Türkiye ise ABD'nin yanında Batı bloğunda yerini almıştı. Stalin'in ölmesi ile Sovyetler Birliği'nin başına geçen Khrushchev, göreve gelmesinin ardından Stalin dönemi politikalarını eleştirmeye başlamış ve bu çerçevede, 30 Mayıs 1953'te Türkiye'den isteklerini geri çektiğini açıklamıştır. Ancak, ilişkileri iyileştirme çabaları dönem içerisinde blok politikası izleyen Türkiye'nin Sovyetler Birliğine karşı tutumunu kısa zaman içinde değiştirememiştir. Sovyetler Birliği-Türkiye ilişkileri, blok politikası ve doğrudan diplomatik ilişkilerin kesilmiş olması sebebiyle de SSCB-ABD ilişkileri üzerinden de değerlendirilmiştir. Türkiye bu dönemde ABD'nin çevreleme politikasına dahil olmuş, Balkan ve Bağdat Paktlarının kuruluşunda yer almıştır. Türkiye'deki askeri üsler, Jüpiter füzelerinin bu üslere yerleştirilmesi, Türkiye'den havalanan U2 casus uçağının Sovyet sınırları içinde düşürülmesi ve bunlara misilleme niteliğindeki Küba Krizi ilişkileri olumsuz yönde etkileyen unsurlar olmuştur. Khrushchev'in liderliği sürecinde Sovyet dış politikasının belirleyici özelliği olan 'Barış içinde bir arada yaşama' ilkesi Türkiye olan ilişkilere de yansımış, ilişkileri normalleşme seyrine doğru götürmüştür
Devlet tanımada Uluslararası Hukuka uygunluk: Güney Sudan, Filistin ve DEAŞ

Uluslararası hukuk diğer hukuk dallarından farklı olarak bir üst otorite tarafından oluşturulmamakta ve ayrıca uluslararası hukukun uygulanması bir üst otorite tarafından dayatılmamaktadır. Bu nedenle uluslararası hukukun uygulanması, muhataplarının inisiyatifine kalmaktadır. Uluslararası hukukun bu yapısının, ihlalleri tetiklediği ve bu nedenle ihlallerin sıkça yaşandığı düşünülmektedir. Devlet olma iddiasında bulunan birimlerin tanınması gibi, mevcut devletlerin hayati çıkarlarını etkilemeyen bir konuda uluslararası hukuka uygun davranma düzeyi, uluslararası hukukun ihlalinin yaygınlığı konusundaki tartışmalara ışık tutacaktır. Bu bağlamda Güney Sudan, Filistin ve DEAŞ gibi tanınma düzeyleri birbirinden farklı olan birimlerin tanınma kriterlerine sahip olma durumları incelenmeye değerdir. BM Antlaşması ve Montevideo Sözleşmesi gibi uluslararası metinlerden ve uluslararası teamülden yola çıkılarak tespit edilen devletin tanınması kriterleri, siyaset bilimi çalışmalarıyla açıklığa kavuşturulmuştur. Buna göre süreklilik arz eden nüfus, sınırları belirli bir bölge, hükümet, diğer devletlerle ilişki kurma kapasitesi, uluslararası hukuka saygı gösterme/uymaya istekli olma ve egemen devletin rızası şeklinde sayılabilecek kriterlerin bu üç birimde bulunup bulunmadıkları ve bu durumun onların tanınma düzeyleri ile uyumu yukarıdaki soruya yanıt bulunmasını sağlayacaktır. Tanınma kriterleri, uluslararası antlaşmalar ve teamül şeklindeki uluslararası hukukun kaynaklarından yararlanılarak tespit edilmiştir. Örnek birimlerin sahip oldukları özellikler ise, bu birimlere dair yazılmış akademik metinler, BM kararları başta olmak üzere resmi kararlar ve cüzi miktarda medya kaynakları kullanılarak ortaya koyulmuştur. DEAŞ'ın yeni ortaya çıkmış olması nedeniyle hakkındaki akademik yayın sayısı sınırlıdır ve bu nedenle belirli bir miktar medya kaynaklarına başvurulması gerekmiştir. Metinler üzerinden yapılan çalışma neticesinde devletlerin tanıma konusunda belirli düzeyde uluslararası hukuka uygun davrandıkları gözlenmiştir. Örneğin tanınması söz konusu olmayan DEAŞ, zaten tanınma talebinde bulunmamakta ve hatta uluslararası hukuku reddetmektedir. Dolayısıyla DEAŞ'ın tanınmaması uluslararası hukuk açısından uyumlu bir karar olarak gözükmektedir. Egemen devletin rızası kriterinin günümüzde öne çıkması ve buna mukabil hükümet kriterinin ise önemini yitirmesi bağlamında Güney Sudan'ın tanınması da uluslararası hukuk açısından doğru bir karar olarak görülmektedir. Fakat Güney Sudan örneğine benzer bir durumda bulunan ve hatta pek çok açıdan ondan daha öne çıkan Filistin'in tanınma sürecinde Güney Sudan'a nazaran daha geride kalması uluslararası hukukla uyumlu gözükmemektedir. Buradan hareketle devletlerin eylemleri üzerinde uluslararası hukukun tam bir etkinlik gösterdiğini söylemek mümkün değildir. Fakat devletler, uluslararası hukuk karşısında tam bir kayıtsızlık içinde de değillerdir.