turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Turkey's policy in Northern Iraq in the post-Gulf War era: 1991-1998

Bu tez çalışmasında Körfez Savaşı sonrası Türkiye'nin Kuzey Irak politikasının iç ve dış belirleyiciler çerçevesinde bir analizi yapılmaktadır. Tezin birinci bölümünde, Körfez Krizi, Türkiye de karar alma süreci, Körfez Savaşmm Türkiye'ye bıraktığı miras, Kuzey Irak'taki mülteci krizi ve Çekiç Güç Operasyonu konulan değerlendirilmektedir. Kürt sorununun uluslararası bir boyut kazanması, bölge ülkelerinin Kürt sorununa yönelik politikaları, Kuzey Irak'taki Kürt siyasi partileri, KDP- KYP anlaşmazlığı ve Türkiye'nin Kürt siyasi parti liderleri ile ilişkileri çalışmanın ikinci bölümünde tartışılan konular arasındadır. Tezin son bölümünde ise Türkiye'nin Kuzey Irak'taki güvenlik endişeleri, PKK, PKK konusunda Türkiye'nin Ortadoğu komşuları ile olan ilişkileri, Kuzey Irak'taki Türkmenler ve bölgedeki son gelişmelerin bir değerlendirmesi yapılmaktadır. Türkiye'nin Körfez Savaşı ve sonrasında izlediği dış politikanın Batı ittifakına üyeliğin gerekleri ve komşuları ile iyi ilişkiler geliştirmek arasındaki dengeyi korumayı hedefleyen geleneksel dış politikadan bir sapma olmadığı sonucuna varılmaktadır. Türkiye Kuzey Irak'taki politik ve güvenlik hedeflerine ulusal çıkarları çerçevesinde ulaşmıştır. Fakat, Kuzey Irak'ta yaşanan süreç henüz sona ermemiştir ve Türkiye'nin ulusal çıkarları yeniden şekillenebilir. Diğer taraftan, Türkiye'nin yeni ulusal çıkarlarının ne olacağı tartışmaya açık bir soru olarak kalmaktadır.
1979 İran İslam evrimi ve terörizm (1979'daki İslam Devrimi sonrasında İran ve terörizm)

1979 İran İslam Devrimi ve İran'da İslam rejimine karakterini veren, rejimin hedeflerini belirleyen Şiiliğe dayalı olarak kurulan teokratik düzenin oluşumuna sebep olan faktörler ile devrim sonrası İran'da oluşan düzenin bölge ve uluslararası sisteme olan etkilerinin incelendiği bu çalışma, üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, genel olarak İran, geçmişşten günümüze özetle İran ve genel olarak terörizmin tarihi ve çeşitleri hakkında temel bilgiler sunulmuştur. İkinci bölümde, İran İslam Devrimi, İslam Devrimi öncesinde genel olarak İran'ın durumu ve bölgedeki tablo, İran'da din ve İran İslam Devrimi, Devrim'in önünü açan sosyo-ekonomik şartlar, İslam Devrimi'nin önünü açan halk desteği, Devrim'in önünü açan dış etmenler, Bölgesel Koşullar, İslam Devrimi ile birlikte İran, İran Anayasası, Devrim'le birlikte duyulan tedirginlikler, İran-Irak Savaşı'nın devrim bağlamında işlevi ele alınmıştır. Tezin üçüncü bölümünde ise; İran İslam Cumhuriyeti ve terörizm, İran'ı terörü desteklemeye iten etmenler, İran'ın teröre destek veren ülkeler listesine alınması, İran ile ilişkilendirilen terör faaliyetleri, İran destekli terörün vurduğu ülkeler, dönemler itibari ile İran ile ilişkilendirilen terör faaliyetleri, İran ile ilişkilendirilen terör örgüt ve grupları, , İran'ın Kitle İmha Silahları Programı, , İran ekseninde bölgenin geleceğine yer verilmiştir.
Presidential elections and authorities in the context of 1924, 1960 and 1982 constitutions

Dünya siyasetinde başkanlık, belli bir tarihsel oluşumun bir ürünü olarak ortaya çıkar. Anayasal düzenlemelerde Başkan, devletin başı ve Yürütmenin doğal liderir. Cumhurbaşkanının siyasi önemi, Cumhurbaşkanının görev ve yetkileri, bireysel ve kurumsal demokrasinin anlaşılması ve Parlamentonun yapısı ile paralel olarak seçim yöntemlerine dayanmaktadır. Bu bağlamda, cumhurbaşkanlığının önemi, rejimin içindeki konumu ile doğrudan ilgilidir. Devletlerin yönetiminde sembolik ama güçlü bir cumhurbaşkanının olmasının yanında, güçlü bir hükümetin varlığı çoğu zaman hükümet krizlerine yol açmaktadır. Bu çalışmada, anayasanın tarihsel süreçleri inceledikten sonra Cumhurbaşkanına verilen yetki ve görevler incelenecektir. Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm de parlamenter sistemin teorik ve tarihsel gelişimi ve Cumhurbaşkanının parlamenter monarşiler ve cumhuriyetlerde nasıl seçildiğini, hangi yetkilere sahip olduğunu ve kendisine atfedilen anayasal görevleri incelenecektir. İkinci bölüm de başkanlık sistemi ile parlamenter sistem arasındaki farklara değinilerek, başkanlık sistemi ile yönetilen ülkelerin başkanlarının seçim süreçleri ve yetkileri araştırılacaktır. Üçüncü bölümde ise, Türkiye'de 1924, 1960 ve 1982 Anayasalarında hükümet krizlerine atıfta bulunarak Cumhurbaşkanlarının seçim süreçleri ve görevleri dönemin koşullarını ön planda tutarak incelenecektir.
Turkey in new world order: Geopolitical axis or geostrategical pivot

Türk Dış Politikası'nı Atatürk Dönemi, 2. Dünya Savaşı, Soğuk Savaş Dönemi, Soğuk Savaş Sonrası Dönem ve Davutoğlu dönemi Türk Dış Politikası olarak inceleyebiliriz. 2002 yılı sonrasında Türk Dış Politikası'nda Adalet ve Kalkınma Partisi ile yeni bir dönem başlamıştır. Ahmet Davutoğlu ve Abdullah Gül bu dönemdeki dış politikanın en önemli aktörleri olmuştur. Davutoğlu doktrini Türkiye'nin dış politikasına Mayıs 2016'a kadar yön vermiştir. Davutoğlu doktrinin en önemli hedefi Türkiye'yi jeopolitik eksen konumundan jeostratejik aktör konumuna taşımak olmuştur. Davutoğlu doktrininin 5 tane parametresi bulunmaktadır. Bunlar, dünyadaki güvenlik söylemine karşın özgürlükleri arttırmak, global aktörler ile iyi ilişkiler kurmak, ritmik bir diplomasi izlemek, yeni bir diplomatik dil geliştirmek ve komşular ile sıfır problem politikası takip etmektir. Davutoğlu'na göre dış politika başarısı bu parametrelerin toplam başarasına bakılarak ölçülebilir. Bu tezde bu parametreler araştırılmış ve Türk Dış Politikası'nda uygulanan bu parametrelerin kırılma noktaları araştırılmıştır. Türk Dış Politikası'nın kırılma noktaları, Mavi Marmara olayı, Ermenistan ile Türkiye arasında paraflanan protokoller ve Arap Baharı olmuştur. Türk Dış Politkası bu kırılma noktalarının ardından global sorunlara etki etme gücünü kaybetmiştir.
Türkiye-Irak Kürt bölgesel yönetimi arasındaki ilişkiler (2000-2018)

2005 Irak Anayasasına göre resmen özerklik hakkı kazanan Irak Kürt Bölgesel Yönetimi, başta Türkiye olmak üzere birçok ülke ile diplomatik ilişkiler kurarak, bağımsız bir devlet gibi politikalar izlemiştir. Türkiye'nin IKBY'ye yönelik politikası, 2007 yılına kadar güvenlik perspektifi çerçevesinde devam ederken, bu politikalar Adalet ve Kalkınma Partisi'nin neoliberal politikalar izlemeye başladığı 2005 yılında yapılanma ve 2007 Habur krizi sonrası işbirliği şeklinde devam etmiştir. Özellikle 2009 yılında Türk Dişileri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nun Erbil'e ziyarette bulunması, ilişkilere 'yeni bir boyut' kazandırmıştır. Ancak IKBY'nin, 25 Eylül 2017'de bağımsızlık için referanduma gitmesi Türkiye ile ilişkileri kopma noktasına getirmiştirÇalışmanın ilk bölümünde; Türkiye'nin Irak ile olan siyasi ve ekonomik ilişkiler incelenmiştir. İkinci bölümde; Irak Kürt Bölgesel Yönetimi'nin tarihsel süreçleri ve bu süreçlerde, Türkiye ve Irak'ın, bölgeye yönelik politikaları üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise; Irak Kürt Bölgesel Yönetimi'nin, özelikle 25 Eylül 2017'de bağımsızlık referandumunu ilan etmesinin doğurduğu krizin aşılıp ikili ilişkilerin sürdürülebilirliği üzerinde durulmuştur.
2003'te Irak'a yapılan müdahalenin 'güç kullanma' kavramına olası etkileri

Soğuk Savaş sonrası tek kutuplu dünyasında genellikle ABD'nin yalnız ya da müttefikleri ile gerçekleştirdiği askeri müdahale, işgal ve diğer anlamdaki güç kullanımları, genellikle mevcut uluslararası hukukun güç kullanma unsurlarını aşmakta ve dolayısıyla uluslararası ilişkilerdeki güç kullanma yeni boyut ve nitelik kazandırmaktadır. Soğuk Savaş sonrası tartışılanlardan konulardan biri de, 2003'teki ABD'nin Irak'ı işgalinde Birleşmiş Milletleri'nin açık izni olmadan güç kullanımının meşru olup olmadığı ve ABD'nin tek taraflı güç kullanmasının uluslararası hukuktaki güç kullanma kavramına nasıl etkide bulunacağı olmuştur. ABD, Saddam rejimini Kitle İmha Silahları geliştirmekle ve terör örgütleri ile yakın ilişkiler içerisinde olmakla suçlamış; bu rejimin öylece dünya barışına tehdit oluşturduğunu savunmuş ve Irak'ın işgali bu şekilde meşrulaştırılmaya çalışmıştı. Ancak bu gerekçelerle Irak'ın işgali, günümüzde uluslararası hukukta ve ilişkilerde güç kullanma yasağını ihlal etmiş olabileceğine ilişkin kaygıları ortadan kaldırmaya yetmemiştir. Dahası, söz konusu işgalin, Birleşmiş Milletler Antlaşması'nda düzenlenen güç kullanmanın yasağının algılanmasını, yorumlanmasını ve sınırlarını ciddi bir biçimde değiştirme potansiyeli taşıdığı tartışılmaya başlanmıştır. Öyle ki, bu müdahalenin gelecekte BM Güvenlik Konseyi'nin dünya barışını sağlama görevinin devre dışı bırakılabileceğinden ve geleneksel uluslararası hukukun haklı savaşa anlayışına dönme riskinin ortaya çıkmış olduğundan söz etmek mümkün hale gelmiştir. Bu tezin amacı, 2003 Irak işgalinin uluslararası hukukta güç kullanma kavramına olası etkilerini tartışmaktır. Üç bölümden oluşan tezin ilk bölümü, uluslararası hukukta güç kullanmanın yasağını incelerken, ikinci bölüm, incelenen ilk bölümün ışığında 2003 müdahalesinin uluslararası hukuka uygunluğunu tartışmaktadır. Son bölümde ise söz konusu müdahalenin bu kavramın gelecekte nasıl şekillenebileceğini, özellikle 'hegemonik uluslararası hukuk' kavramı çerçevesinde değerlendirmektedir.
Düz cam sanayisindeki yeniliklerin dış ticaret üzerine etkisi

Bu çalışmada geleneksel yöntemlerle üretilen düz camların kullanım özellikleri karşılaştırılmıştır. Genel olarak cam çeşitleri ve bu çeşitleri birbirinden ayıran kullanım özellikleri açıklanmıştır. Son 10 yıl içinde düz cam üretim teknolojilerindeki yeniliklerin cam satışlarını nasıl etkilediği açıklanmıştır. Bu bağlamda düz camların tarihsel gelişimi de gözden geçirilmiştir.
The implications of the 'responsibility to protect' on the reformation of the United Nations

Haziran 2015'te 193 üyesi ile birlikte 70. yaş gününü kutlayacak olan Birleşmiş Milletler geçen bu yetmiş yıl içinde büyük değişikliklere uğramıştır. Bu süreçte değişen sadece dünyanın jeopolitik görünümü olmamış, BM'nin uğraşmak zorunda olduğu durumlar çesitlendiği gibi dünya düzenini sağlayan kurallar da gelişmiştir. Bununla birlikte, Birleşmiş Milletler'in siyasi ve hukuki yapısı, özellikle de Güvenlik Konseyi'nin değişmeyip çağdışı kalması, Konsey'i temel görevlerini yerine getirmek konusunda yetersiz kılmıştır. Soğuk Savaş sonrasında uluslararası barışa tehdit oluşturan faaliyetlerin kapsamı da değişmiştir. Bu nedenle, günümüzde Güvenlik Konseyi barış karşıtı olarak nitelendirilen, aralarında insani krizlerin de bulunduğu çeşitli ve çok sayıda zorlukla baş etmek zorundadır. Günümüzde, insan hakları ihlalleri durumlarında harekete geçip geçmeme konusunda hukuki bağlayıcılığı olan kararlar verme gücüne sahip yegane otorite Güvenlik Konseyi'dir. Güvenlik Konseyi'nin bu yetkisi BM Tüzüğü'nün 7'nci bölümünde tanımlanan güçlerinden doğmaktayken, Konsey'in insani krizler çerçevesindeki yetkileri Dünya Zirvesi Sonuç Belgesi'nin 138'inci ve 139'uncu paragraflarında sunulan Koruma Sorumluluğu (R2P) ilkesi ile düzenlenmiştir. İlk olarak 2001 yılında bağımsız bir komisyon tarafından tanıtılan ve BM çatısı altında kurumsallaştırılan R2P, BM mekanizmasının bir parçası ve vahşet suçlarına yanıt veren önemli bir araç haline gelmiştir. Bu bağlamda, bu tez R2P'nin pratikteki uygulaması çerçevesinde BM sisteminin temel sıkıntılarını göstermektedir. Bunların ışığında, çalışmada BM reformu konusu ele alınmakta ve R2P bakış açısıyla alternatif senaryolar önerilmektedir.
'Beat Germany': Allied propaganda and immigration in the united states during world war I

Birleşik Devletler, koloni döneminden günümüze, yeni iş imkanı, daha iyi ekonomik koşullar, düşünce ve inanç özgürlüğü umuduyla dünyanın her yanından gelen insanlar için en popüler ülkelerden birisi olmuştur. Toplu göçlerin sonucunda, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Birleşik Devletler göçmenler karışımına dönüşmüştür. Propaganda, bir devlet politikası aracı olarak, Birleşik Devletler tarafından özellikle savaş zamanlarında iç ve dış politikada etkin bir şekilde kullanılmıştır. Bu tez, Birinci Dünya Savaşı sırasında Birleşik Devletler tarafından özellikle Alman göçmenlere karşı yürütülen propagandaya odaklanacaktır. Savaş zamanında 'Alman karşıtı' propaganda örneklerinden posterler, kartpostallar, broşürler, resimler, illüstrasyonlar, gazeteler ve politikacıların konuşmacıları gibi efemera bu tezin araştırmalarının ana kaynağını oluşturacaktır.
South Korea as a middle power: A case study of South Korea-ASEAN relations

Bu tezin ana amacı Soğuk Savaşın bitimiyle birlikte Uzakdoğu coğrafyasının gerek ekonomik gerekse sosyo-kültürel açıdan dikkat çeken ülkesi Güney Kore'nin Güneydoğu Asya Uluslar Birliği ile ilişkilerini orta ölçekli bir güç kimliği çerçevesinde nasıl yürüttüğünü tahlil etmektir. Bu kimliğe bağlı olarak, Güney Kore'nin Soğuk Savaş sonrası dönemde orta ölçekli bir güç olarak dış politikasında yaşadığı değişim ve dönüşüm incelenecektir. Bahse konu değişim ve dönüşümün Güneydoğu Asya coğrafyası ile olan ilişkileri nasıl etkilediği temel sorunsal olup; analizler Güneydoğu Asya Uluslar Birliği çerçevesinde yapılacaktır. Orta ölçek gücündeki ülkelerin özellikle Soğuk Savaş sonrası yıkılan iki kutuplu dünya düzeninde kendilerine daha aktif bir rol yaratma çabaları uluslararası ilişkilerde önemli bir çalışma alanı ortaya çıkarmıştır. Güney Kore de bu orta ölçekli güçlerden biri olarak kabul edilmekte olup, dış politikasını bu kimlik doğrultusunda şekillendirmiştir. Güney Kore'nin kendini Kore yarımadasının güvenlik çıkmazından sıyırıp diğer bölgelere ve ülkelere odaklanma isteği büyük ölçüde Lee Myung-bak döneminde başlamıştır. Kendisine daha aktif bir uluslararası rol tanımlamak isteyen Güney Kore hükümeti, Başkan Lee'nin 'Global Kore' vizyonu ile birlikte Güneydoğu Asya'yı öncelikli alanlardan biri olarak görmüştür. Bunun temel nedenleri bu bölgenin herhangi bir büyük gücün tamamen etkisinde olmayışı, Güney Kore'nin tarihsel olarak bu bölge ile olumsuz bir tarihsel geçmişş ve hafıza taşımıyor olması, güçlü komşuları Japonya'nın tarihsel olarak bölge ile olumsuz bir geçmişş paylaşıyor olması ve Çin'in de Güney Çin Denizi sorunu nedeniyle problemli bir ilişkisinin olması şeklinde sıralanabilir. Bu durum Güney Kore'yi oldukça avantajlı bir pozisyona taşımakta olup, inşa ettiği orta ölçekli güç kimliğinin mekanizmalarını ASEAN ile ilişkilerinde verimli bir şekilde kullanabilmesine olanak sağlamaktadır.
II. Dünya Savaşı'ndan günümüze Avrupa güvenliği ve Türkiye

Soğuk Savaş sonrası dönemde Batı Avrupa devletleri, Avrupa'nın güvenliği ve savunması konusunda entegrasyon sürecini hızlandırmışlardır. Avrupa güvenlik ve savunma politikası çerçevesinde gelişen bu çalışmalar, bahsi geçen alanda yeni kurumların oluşturulması girişimlerini içermektedir. Diğer taraftan, Soğuk Savaş sonrası dönemde barış ve güvenliği tehdit eden unsurların niteliğinde büyük değişimler olmuştur. ABD'nin bu alanda Avrupalı müttefiklerinden daha adil bir yük paylaşımı ve daha fazla sorumluluk yüklenmelerini istemesi, bir noktada Avrupalı devletlerin kendi kolektif savunma kurumlarını oluşturma amacını taşıyan çabalarını desteklemiştir. Ancak bu durum, Türkiye gibi Avrupa Birliği'ne tam üye olmayan ülkelerin konumu açısından yeni bir tartışma başlatmıştır. Bu çalışma, Soğuk Savaş sonrası dönemde güvenlik ve savunma alanında kaydedilen gelişmeleri değerlendirecektir. Bu süreç içerisinde NATO ve ABD'nin, son olarak da Türkiye'nin konumu incelenecektir.
Çin'in borçlandırma diplomasisi bağlamında Afrika (2003-2018)

20. yüzyılın ilk yarısında Batılı ülkelerin sömürge idaresinde kalan tüm Afrika ülkeleri II. Dünya Savaşının ardından bağımsızlıklarını kazanmıştır. Bununla birlikte Batılı güçler hem ekonomik hem de siyasi anlamda güçlerini devam ettirmek adına savaş sonrasında da kıta ile ilişkilerini devam ettirmişlerdir. Soğuk Savaş sonrasında uluslararası sistemin büyük bir dönüşüm geçirmesi ile büyük güçlerin ilgi alanı yeniden Afrika olmuştur. Zengin yeraltı ve yer üstü kaynaklarının yanı sıra uluslararası kurumlardaki oy çokluğu büyük güç mücadelesinde devletleri kıta ülkeleri ile yakın ilişkiler kurmaya devam etmiştir. Yaşanan rekabet ortamında geliştirilen yeni araçlar 'yeni sömürgecilik' kavramını ortaya çıkarmıştır. Büyük güçlerin geliştirdikleri bu yeni araçlarla eskisinden daha yoğun bir şekilde kıtayı sömürdükleri tezleri savunulmaya başlanmıştır. Bugün eski sömürge güçlerinden başka Afrika ülkeleri üzerinde nüfuz sahibi olmaya çalışan devletlerin başında Çin Halk Cumhuriyeti gelmektedir. Bu ülke kurulduğu yıldan itibaren ideolojik saiklerle kıta ülkeleri ile yakın ilişkiler geliştirmiştir. Ekonomi reformları ve dışa açılma siyaseti ile ekonomisinde muazzam büyüme rakamlarına ulaşmıştır. Özellikle Soğuk Savaş'ın bitmesi ile mevcut kapitalist sisteme uyumlu hale gelmiştir. Ekonomideki bu büyümesine sürdürülebilirlik kazandırması adına başta zengin yeraltı ve yerüstü kaynakları ve yeni pazarlar için yeni emperyalist araçları kullanmaktan çekinmemiştir. Bu çalışma ile de borçlandırma diplomasisi ile kıta ülkeleri arasında geliştirdiği ilişkiler ele alınmaya çalışılacaktır. Ayrıca bu çalışma özellikle 21. yüzyılda Çin'in başta enerji ve pazar güvenliği olmak üzere, ABD ile girmiş olduğu güç mücadelesinde borçlandırma diplomasisi üzerinden kıta ülkeleri ile ekonomik anlamda geliştirmiş olduğu ilişkilerin Afrika ülkeleri aleyhine tehlikeli boyutlara eriştiği argümanlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Adalet ve Kalkınma Partisi dönemi Türkiye-Suriye ilişkileri(2002-2014)

Bu çalışmada, AK Parti döneminde Türkiye'nin Suriye politikası tespit edilmiştir. AK Parti dönemi 2002- 2014 yılları arasındaki Türkiye-Suriye ilişkileri ele alınmıştır. Suriye krizi öncesi işbirliği ve istikrar içinde ilerleyen Türkiye-Suriye ilişkilerinin Suriye'de meydana gelen kriz nedeniyle nasıl değiştiği incelenmiştir. AK Parti dönemi Türkiye-Suriye ilişkileri üzerine; literatür taraması, literatür değerlendirmesi, dış politika analizi yöntemleri kullanılmıştır. Bu incelemelere; göre Suriye krizi Türkiye-Suriye ilişkilerini olumsuz etkilemiştir. Sonuç olarak, Türkiye-Suriye krizinde ekonomik ve siyasi kazanımların dışında normatif bir tutum sergilemiştir. Türkiye, Suriye krizinde diğer halk gösterilerinin yaşandığı ülkelerde olduğu gibi Beşar Esad rejiminin de kısa zamanda düşeceğini varsaymıştır. İlerleyen süreçte iç ve dış dinamiklerin etkisiyle yaşanan gelişmeler bu beklentiyi karşılamamıştır. Türkiye, Beşar Esad rejimi ile diplomatik ilişkilerin kesilmesi sonucunda Suriye üzerinde etkili politikalar izleyememiştir. Suriye ile kırılan işbirliğinin tekrar kazanılmasında, Suriye'deki iç savaşın bitmesi ve iki ülkenin gösterecekleri siyasi tutumlar önem arz etmektedir.
On the way to a normal foreig policy: Germany in the red-green years (1998-2005)

Almanya ve kendine özgü dış politikası, Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle hem iç hem de dış politikada değişikler yaşamaya başladı. Ancak Almanya için en büyük değişim Almanya'nın ilk savaş sonrası jenerasyonu ve bu jenerasyonun oluşturduğu kırmızı-yeşil koalisyonu ile ortaya çıktı. İşte bu tezin amacı, sosyal demokrat-yeşiller hükümeti dış politikasını, bu dönemde meydana gelen üç temel uluslararası kriz; 1999 Kosova Savaşı, 11 Eylül Terörist Saldırıları ve Afganistan Savaşı ve 2003 Irak Savaşı tabanında incelemektir. Bu bağlamda, kırmızı-yeşil hükümetin bu krizlerdeki dış politika tercihleri ve bu kararların Almanya'nın dış politika açısından normal bir dış politika olma yolunda özgürleşme sürecine katkısı tez içinde incelenen temel konulardır.
Avrupa güç dengesi bağlamında Rus modernleşmesi

Rus modernleşmesi, Avrupa güç dengesi sistemini derinden etkilemiştir. Rusyamodernleşme süreci ile bir yandan doğuya doğru genişleyen imparatorluğunu sağlamlaştırmış, diğer yandan da Avrupa güç dengesini belirleyen bir aktör haline gelmiştir. Bu durumusağlamak için başlangıçta yukarıdan reformlar yoluyla savunmacı modernleşme sürecikullanılmıştır. Bu yöntem paradoksal olarak serfliğin yaygınlaşması örneğinde olduğu gibi geleneksel yapıların güçlenmesine de neden olmuştur. Modernizmin dinamik yapısı, süreç içerisinde savunmacı modernleşmenin etkinliğini azaltmıştır. Bu gelişme ulusal ve uluslararasıçevreyi dönüştürerek, Rusya için otokrasi ve serflik gibi geleneksel yapıyı oluşturan temellerinvarlığını sürdürmesini imkansızlaşmıştır.
Rusya - Gürcistan Savaşı'nın Kafkasya coğrafyası bağlamında önemi

Güney Kafkasya bölgesi bulunduğu coğrafya itibarı ile oldukça önemli kaynakları ve madenleri içerisinde barındıran ve küresel güçlerin dikkatini çeken bir yer olarak tanımlanmaktadır. Bu nedenlerden dolayı bölgede her zaman ülkeler arasında çatışmalar yaşanmış ve hakimiyet savaşları gerçekleşmiştir. 1990'lı yıllarda Avrupa Birliği'nin de bölge politikalarını geliştirmesi ve o bölgede siyasi profilini yükseltmeyi amaçlaması bölgenin stratejik önemini bizlere göstermektedir. Bu coğrafyada hakimiyet kurmak tarihsel süreç içerisinde Rusya için güney bölgesine geçişi sağlamak anlamına gelmiştir. Bu nedenle Rusya sürekli olarak bölgede hakimiyet kurmayı amaçlamış ve saldırılar gerçekleştirmiştir. 2008 yılında yaşanan Rusya - Gürcistan Savaşı da Rusların bu isteklerinin bir doğrultusu olarak nitelendirilmektedir. Bu çalışmada bu savaşın Kafkasya coğrafyası açısından önemi ve iki ülke için getirilerinin neler olduğu incelenecektir.
Birinci Dünya Savaşı'nda Teşkilat-ı Mahsusa'nın Doğu Afrika'daki faaliyetleri

Bu çalışmada, Teşkilat-ı Mahsusa'nın Birinci Dünya Savaşı'nda Doğu Afrika'ya yönelik faaliyetleri konu edilmektedir. Çalışmanın amacı Harbiye Nezareti'ne bağlı resmi bir birim olan Teşkilat-ı Mahsusa'nın örtülü olarak faaliyet gösterdiği bölgelerden bir tanesini incelemektir. Ayrıca söz konusu çalışmada, Teşkilat-ı Mahsusa tarafından Doğu Afrika'da yürütülen gayri nizami harp, istihbarat ve propaganda faaliyetleri değerlendirilmektedir. Bu bağlamda Teşkilat-ı Mahsusa'nın Sudan, Habeşistan ve Somali'de yerel unsurlarla kurduğu ilişkilere değinilmekte ve savaş koşulları çerçevesindeki bu ilişkiler tartışmaya açılmaktadır. Çalışmanın ileri sürdüğü tez; Birinci Dünya Savaşı'nda büyük güçlerin bir mücadele alanı haline gelen Doğu Afrika'daki etki ve nüfuz mücadelesine Osmanlı Devleti'nin de Teşkilat-ı Mahsusa üzerinden dahil olduğudur. Bu çerçevede Doğu Afrika'da mevcut olan sömürgeciliğe karşı direniş hareketleri, Teşkilat-ı Mahsusa tarafından mobilize edilerek; Cihad-ı Ekber ve İslam birliği politikası doğrultusunda Osmanlı Devleti'ne müzahir bir hale getirilmeye çalışılmış ve İtilaf Devletleri'ne karşı mücadeleye sevk edilmiştir. Öte yandan Doğu Afrika'daki faaliyetlerini Afrika Grupları Komutanlığı ile Habeşistan'daki Osmanlı Baş Şehbenderliği üzerinden yürütmüş olan Teşkilat-ı Mahsusa'nın söz konusu cephedeki girişimlerinin; Mısır'ı merkez alan cephe gerisi faaliyetleri olduğu ve bu faaliyetlerin İtilaf Devletleri'nin Avrupa cephelerine kuvvet kaydırmalarını engellemeye yönelik olduğu belirtilmektedir. Çalışmada ayrıca Osmanlı Devleti'nin Teşkilat-ı Mahsusa üzerinden Doğu Afrika'yla tesis ettiği siyasi ilişkiler de değerlendirilmekte ve Teşkilat-ı Mahsusa'nın faaliyetleri doğrultusunda Doğu Afrika'daki münferit teşebbüslerin teşkilatlandırılarak cihada katılımını teşvik etme çabalarından bahsedilmektedir.
Bağımsızlık sonrası Türkiye-Azerbaycan ilişkileri

Bu tez çalışmasında Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nden ayrılıp bağımsızlığını kazandıktan sonraki 1991 yılından günümüze kadar olan süre içerisinde Türkiye ile olan ilişkileri, Azerbaycan devlet başkanları dönemleri baz alınarak incelenmiş ve ilişkilerin gelecek boyutları değerlendirilmiştir.