turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Ceza Hukukunda taksirin esasları

Bu çalışma, taksirin esaslarını, dünyada ve ülkemizde tarihsel süreç içindeki gelişimi, unsurları, çeşitleri, ona benzeyen diğer kavramlar ile birlikte geniş bir çerçeve içinde incelemiştir. Tez, taksir kavramını, önceki ve ağırlıklı olarak günümüzde yürürlükte olan Türk Ceza Kanunu'nun tanımladığı biçimde ele almış ve taksir çeşitleri ile beraber kast ve olası kast kavramlarına da değinerek bütün bunların birbirleriyle ilinti ve ilişkileri üzerinde ayrıntılı olarak durmuştur. Ayrıca, yargı kararlarında taksirin nasıl değerlendirildiği hususu da incelenerek konuya bir bütünlük kazandırılmaya çalışılmıştır.
Uluslararası çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları

Devletler ya uyrukluk ilkesi ya da kendi siyasi sınırları içinde yerleşmiş bulunanları yani ikametgah ilkesi gereğince tek taraflı ve bir hukuk kuralı ile vergilemek istemektedir. Buradaki itici güç devletin ülkesel egemenliğinin korunmak istenmesidir. Tüm ulus devletler bu amaçla hareket etmektedir. İkinci dünya savaşından sonra hızlı ekonomik, teknolojik ve ticari dönüşümler sonucunda sermaye, teknoloji ve kısmen de emeğin uluslararasılaşması söz konusu olmuştur. Tüm bunlar siyasi/ulusal sınırların aşınması demektir ve egemenlik ilkesi bağlamında çatışmalara yol açmıştır. Bu yüzden yeni bir mesele, uluslararası çifte vergilendirme sorunu ortaya çıkmıştır. Bu sorun ya tek taraflı çözüm yolları ile ya da iki veya çok taraflı müzakereler sonucunda imzalanan vergi anlaşmaları yolu ile öncelikle bu tür bir vergilemenin engellenmesi sonrasında ise ortadan kaldırılması yönünde faaliyetlere girişilmiştir. Ulus devletlere müzakerelerde hem süreyi kısaltacak hem de karşılaşılacak sorunları asgari düzeye indirecek model vergi anlaşmaları geliştirilmiştir. Bunlar OECD tarafından geliştirilen model ile UN tarafından geliştirilen modeldir. Ülkeler kendi ekonomik, siyasi ve kültürel yapılarına uygun rol model anlaşmalara yönelse de, karşı tarafın farklı gelişmişlik düzeyi nedeniyle çoğu zaman model anlaşmalardan sapmalar olduğu gözlemlenmiştir. OECD modelinin gelişmiş ülkelere, UN modelinin ise bazı alanlarda gelişmekte olan ülkeler lehine düzenlemeleri içermesi nedeniyle, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler arasında imzalanan anlaşmalara daha uygun olduğu yönünde kanaat hakimdir. Vergi anlaşmaları ile çifte vergilemenin önüne geçmek isteyen ülkeler, OECD ya da UN anlaşma modeli ile buna karşı koymaya çalışsalar da, çeşitli nedenlerle uluslararası çifte vergilendirme tamamen ortadan kaldırılamamakta ancak asgari düzeyde kalması için yoğun çaba sarf etmektedirler.
Türkiye'de siyasetin finansmanının hukuki çerçevesi

Siyasi partiler, siyasi hayatta çeşitli fikirlerin seslendirmesini ve parlamentoda temsil edilmesini sağlayan önemli araçlardır. Bu kurumlar, demokrasinin gelişmesine paralel şekilde gelişmişlerdir. Bu nedenle siyasi partiler demokrasilerimizde önemli bir yere sahiptir. Ancak siyasi partilerin demokrasilerde bulunması yeterli olmayıp ayrıca bu yapıların örgütlenmek ve seçimlere katılmak gibi siyasi faaliyette bulunması gerekmektedir. Partilerin, siyasi faaliyette bulunması için de para ve başka maddi kaynaklara ihtiyaç duyması 'siyasetin finansmanı' kavramını meydana getirmiştir. Siyasetin finansmanı, belli bir kamu görevine seçilmek veya siyasi iktidara sahip olmak için yarışan siyasi partilere ve adaylara sağlanan maddi desteklerin tümüdür. Seçimlerin dürüst ve rekabetçi bir ortamda gerçekleşmesi için serbest ve etki altına alınmamış bir seçmen iradesine ihtiyaç vardır. Bunun için de adil ve şeffaf siyasetin finansmanı gereklidir. Bu çalışmanın amacı da adil ve şeffaf bir siyasetin finansmanının karşılaştırmalı hukuk verilerine göre ülkemizde nasıl olacağının tespit edilmesidir. Tezin birinci bölümünde, siyasi parti ve adaylara devlet tarafından yapılan doğrudan ve dolaylı yardımlar, vatandaşlar tarafından siyasi parti ve adaylara yapılan bağışlar, siyasi parti ve adaylara yapılan yardım ve bağışların sınırlandırılması, siyasi parti ve adayların mali denetimi ve siyasetin finansmanında şeffaflığın nasıl olması gerektiği incelenecektir. Tezin ikinci bölümünde ise Türkiye'de siyasetin finansmanı ile ilgili anayasada ve kanunlarda yapılan düzenlemeler ile Anayasa Mahkemesinin kararları, 1982 Anayasası dönemlerine göre sistematik bir şekilde incelenecektir.
İşverenin ödeme güçlüğüne düşmesi halinde işçilik alacaklarının korunması

Uluslararası belgelerde en geniş ifadeyle işverenin işçilerin haklarını ödeyememesi, mevcut varlıklarının yetersiz olması, bu durumun geçici olmaması, işyerinin kesin olarak kapatılması ödeme güçlüğü olarak tanımlanmaktadır. Hukukumuzda ödeme güçlüğünün tanımı yapılmamış olmakla birlikte uluslararası belgeler doğrultusunda işverenin ödeme güçlüğüne düştüğü haller, işveren için aciz vesikası alınması, işverenin konkordato ilan etmesi ve iflası olarak düzenlenmiştir. Ödeme güçlüğü, ekonomik kriz dönemlerinde yaşanabileceği gibi, ekonomik krizin yaşanmadığı dönemlerde işveren tarafında gelişen bir takım istenilmeyen durumlar nedeniyle de ortaya çıkabilir. İşverenin kısa vadede ticari faaliyetlerini sağlıklı şekilde planlayamaması, ödemelerini yapmakta zorlanmasına neden olabilir. İşverenlerin ödeme güçlüğü içerisine düşmesinden kaynaklanan olumsuzluklar, en çok işçileri etkilemektedir. Çünkü, işçiler, ekonomik ve kişisel yönden işverene bağımlıdır. İşçinin, kendisinin ve ailesinin zorunlu ihtiyaçlarını karşılaması, ancak işverenin ücretleri zamanında ödemesine bağlıdır. İşçinin tek geçim kaynağı, çoğu zaman işverenden aldığı ücrettir. İşçinin ücretlerini zamanında alamaması, giderlerini karşılayamamasına ve bu nedenle borçlarının giderek artmasına neden olmaktadır. İşçi, işverenin ödeme güçlüğüne düştüğünü fark ettiğinde de işsiz kalma ve borçlarını ödeyememe endişesiyle çalışmaya devam etmektedir. İçinden çıkılamaz hale gelen bu durum, işçinin ekonomik yönden gün geçtikçe daha kötüye gitmesine neden olmaktadır. İşverenin diğer alacaklılarının, işçilik alacaklarını alamayan işçilerden daha hızlı hareket etmesi, işçilerin alacaklarına kavuşmasını engelleyebilmektedir. Bu nedenle işçilerin korunması büyük önem taşımaktadır. İşverenin ödeme güçlüğüne düşmesi halinde işçilerin alacaklarının korunması, imtiyaz ve garanti kurumu ile mümkündür. Uluslararası belgelerde de bu iki koruma yönteminin birlikte veya ayrı ayrı uygulanabileceği genel çerçeve halinde belirtilmiş, uygulamanın kapsamı üye devletlere bırakılmıştır. Ülkemizde de her iki koruma yöntemi birlikte uygulanmaktadır. Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde işverenin ödeme güçlüğüne düşmesi kavramı uluslararası hukuk, mukayeseli hukuk ve Türk hukuku açısından detaylı olarak incelenmiş ve devamında işçilik alacaklarının kapsamı belirlenmiştir. İkinci bölümde ise işverenin ödeme güçlüğüne düşmesi halinin işçilik alacaklarına olan etkisi, işçilik alacaklarının korunmasının gerekliliği, işçilik alacaklarını koruma yöntemleri ve işverenin ödeme güçlüğüne düşmesi halinde işçilik alacaklarını korumaya yönelik düzenlemelere yer verilmiştir.
Motorlu taşıtlar sektöründe rekabet sınırlamaları ve grup muafiyeti

Gelişmiş ve gelişmekte olan ülke ekonomilerinin lokomotif sektörlerinden birisi olarak görülen Motorlu Taşıtlar Sektöründe rekabetin etkin bir şekilde gerçekleştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu nedenle özellikle perakende motorlu taşıt satışı ve satış sonrasısanayinde gelişimin sağlanması sektörde rekabetçi bir yapının oluşturulması bakımından gereklidir. Tez konusu olan, 2005/ 4 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Anlaşmalar ve Uyumlu Eylemlere İlişkin yeni Tebliğ de bu ihtiyacın bir ürünüdür. Tebliğ, motorlu taşıtlar sektöründeki yeni motorlu taşıtların bunların yedek parçalarınınya da tamir ve bakım hizmetlerinin alımı, satımı veya yeniden satımına ilişkin yapılan dikey anlaşma ve uyumlu eylemlere grup muafiyeti getirmektedir. Bu çalışma ile motorlu araç ve yedek parça üreticilerinin yaptıkları dikey anlaşmaların rekabet hukuku bakımından değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Bu bakımdan tezde öncelikle rekabet hukukunun temel kavramları açıklanmış, daha sonra motorlu taşıtlar sektörünün dünya ve ülkemizdeki durumuna yer verilerek rekabet hukukunun sektöre uygulanmasındakigelişim hakkında bilgilere yer verilmiştir. Son olarak da asıl konumuz olan 2005/ 4 sayılıTebliğ, özellikle Avrupa Birliği'ndeki mehaz düzenlemesi olan 1400/ 2002 sayılı Tüzük ve bu tüzüğün uygulanması göz önüne alınarak ülkemizde karşılaşılabilecek olası sorunlar bağlamında incelenmiştir
Suç ve ceza: Osmanlı toplumunda bireysel suçlar ve cezalar (1559-1609)

Bu çalışma toplumun sınırlarında yaşayan marjinallerin yasadışı eylemlerinden hareketle Osmanlı toplumuna farklı bir açıdan bakmayı amaçlamaktadır. Suç konusu toplumsal, ekonomik ve idari yaşamı etkileyen suçlar olmak üzere üç ana başlık altında incelenmiştir. Ceza konusu ise ayrı bir bölüm olarak ele alınmıştır. Araştırmanın ana kaynağını şer'iyye sicilleri ve mühimme defterleri oluşturmaktadır. Bilindiği üzere şer'iyye sicilleri taşradaki kadı mahkemesinde tutulan dava kayıtlarını ihtiva eder. Mühimme defterleri ise bir anlamda temyiz mahkemesi olarak da çalışan Divan-ı Hümayun kayıtlarını içerir. İlaveten II. Mehmed (1451-1481) devrinden itibaren klasik dönemde padişahlar tarafından yapılmış kanunnameler, şeyhülislamlara ait fetvalar, zamanın müşahitleri tarafından kaleme alınmış seyahatnameler, kronikler, eski yazmalar yararlanılan kaynaklar arasında yer almaktadır. Bütün bunların yanında modern araştırmacılar tarafından hazırlanmış gerek Türkçe gerekse İngilizce araştırma-inceleme eserlerden de istifade edilmiştir. Bu çalışmada şer'iyye sicilleri ve mühimme defterlerindeki asayişi bozan olaylar üzerinden Osmanlı toplumunda yaşanan suçlar, cezalar ve cezalandırma yöntemleri ele alınmıştır. Osmanlı toplumu bugüne kadar pek çok araştırmada farklı boyutlarla irdelenmiştir. Osmanlı'da esnaf kesimi, köylüler, Osmanlı ailesinin yapısı, Osmanlı insanının sosyo-ekonomik durumu, Osmanlı kadını farklı açılardan ele alınmıştır. Ancak suçluların tarihi hukukçuların bakış açısına terk edilmiştir. Bu bağlamda çalışmanın temel amacı bir taraftan suçluların tarihini yazarken öte taraftan Osmanlı toplumunu daha anlaşılır kılabilmektir.
Beden tamlığının ihlali ve ölüm hallerinde manevi tazminat

Manevi tazminat Borçlar Kanunu m. 47'de düzenlenmiştir. Manevi zarar kişilik değerlerinde meydana gele eksilmedir. Manevi zararın kaynağı, bir haksız fiil olabileceği gibi sözleşmeden de doğabilir. Manevi tazminat beden tamlığı ihlal edilen kişiye ve ölüm hallerinde ise ölenin yakınlarına verilen nakdi yardımdır. Manevi tazminat kurumunun amacı, zarar gören kişilerin bu zararlarını telafi etmektir. Aynen telafinin mümkün olmadığı hallerde, nakden telafi yapılır. Manevi tazminatta yetkili mahkeme zararın meydana geldiği yer veya davalının ikametgahıdır. Görevli mahkeme ise manevi tazminat miktarına göre, asliye veya sulh hukuk mahkemesidir. Dava genel zamanaşımı süresi olan 1 ve 10 yıl içerisinde açılmalıdır. Davacı zarar gören kişi veya ölenin yakınlarıdır. Davalı ise zarar verendir. Manevi tazminata hükmedilmesi için kusur şart değildir. Hukuka aykırı bir fiil uygun illiyet bağı içerisinde bedensel ya da ruhsal açıdan bir zarar meydana getirmesi durumunda manevi tazminata hükmedilmelidir. Manevi tazminat istemlerinde zarar önemli olmalıdır. Önemsiz zararlar da manevi tazminat istenemez. Manevi tazminatı hakim takdir eder. Hakim tamamen serbest değildir. Hakim özel hal ve şartları dikkate alarak hak ve nesafete uygun olarak manevi tazminatı belirleyecektir. Manevi tazminat davasında anne, baba, eş, çocuklar ve kardeşler genel kuralın aksine zarar gördüklerini ispat etmeleri gerekmez. Ancak sayılanların dışında kalanlar zararlarını ispatlaması gerekir. Yürürlükteki kanuna göre, ölenin nişanlısı, sevgilisi ve nikahsız birlikte yaşayan eş manevi tazminat talep edemez. Ancak yeni kabul edilen yasa ile bu kişiler de manevi tazminat talep etme hakkı kazanmışlardır.
Taşınmaz mülkiyetinin olağanüstü zamanaşımıyla kazanılması

Tez çalışmamızda, Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesinde düzenlenen mülkiyet hakkının olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılması incelenmiştir. Bu amaçla, öncelikli olarak mülkiyet hakkını kazanma yolları, mülkiyet hakkının tescil edilmesi, mülkiyetin tescilden önce kazanılması ve olağan zamanaşımı yoluyla kazanma konuları ele alınmıştır. Müteakiben, taşınmaz mülkiyetinin olağanüstü zamanaşımı ile kazanılması için gerekli şartlar incelenmiştir. Bu kapsamda, özel mülkiyete elverişli olan ve olmayan taşınmazlar, tapu kütüğüne kayıtlı olmayan taşınmazlar, maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan taşınmazlar, maliki hakkında yirmi yıl önce gaiplik kararı verilmiş taşınmazlar, zilyetliğe ilişkin hususlar ayrıntılı şekilde irdelenmiştir. Son olarak mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tescili amacıyla açılacak olan tescil davasının niteliği, konusu tarafları, yetkili mahkeme, ilan, itiraz, ispat yükü, hüküm ve sonuçları ele alınmıştır. Tez çalışmamız kapsamında Türk Medeni Kanunu'nun zilyetlik, mülkiyet ve kazandırıcı zamanaşımına ilişkin hükümlerin yanı sıra Kadastro Kanunu başta olmak üzere çeşitli Kanunlardaki hükümler, Yargıtay Kararları ile birlikte değerlendirilmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu'na göre çalışma süresinin düzenlenmesi ve fazla çalışma

Çalışma süresi, işçinin kişisel ve sosyal varlığı, işsizlik sorunu ve ülkenin ekonomik durumu ile yakından ilgilidir. 4857 sayılı İş Kanunu ile yürürlükteki mevzuat, çalışma süresinin sınırlandırılmasının koruduğu menfaatler dikkate alınarak yeniden değerlendirilmelidir. Bu çalışmada bir yandan pozitif hukuk eleştirel bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Diğer yandan işçi sağlığı ile ilgili bilimsel araştırmalar, öğretideki çeşitli görüşler ve mahkeme kararları ile birlikte ele alınarak olması gereken hukuk açısından fikir üretilmeye çalışılmıştır. Aşırı çalıştırma ülkemizde milyonlarca insanı ilgilendiren gerçek bir sorundur. Bu nedenle çalışma süresine ilişkin mevzuat hükümlerinin yeniden düzenlenmesi önerilmiştir.
İslam Aile Hukukuna göre mal rejimleri

Jüri: Prof. Dr. Hamza AKTAN Bilindiği üzere kan koca haklan, islam aile hukukunun en temel konusunu oluşturmaktadır. Biz bu haklan, sadece kan koca mallarının idaresi yani mal rejimleri açısından araştırmamıza konu edindik. Sanayi devrimi ile birlikte değişen sosyal ve ekonomik şartların zorlamasıyla kadınlar aktif çalışma hayatına girmişlerdir. Bunun sonucu olarak kadınlar, aile bütçesine katkı sağlamaya başlamışlardır. Evlilik birliğinin sona ermesi durumunda kan ve kocanın kendilerine ait ekonomik değerlerin ayırımında kadının aile ekonomisine kattığı değerlerin objektif kriterlerle tesbit edilmiş olmasının önem arz ettiği görülmektedir. İslam aile hukukunda mal aynlığı esastır. Medeni kanunda kanuni rejim de mal ayrılığıdır. Ancak, mal birliği ve mal ortaklığı seçimlik rejim olarak kabul edilmiştir. Kazanç ortaklığı da bugün alternatif bir sistem olarak tartışılmaktadır. Biz bu çalışmamızda, İslam aile hukukunda mevcut olan mal ayrılığının esas kabul edilmesi gerektiğini; ancak alternatif sistemlerinde, mahzurlan giderildiği ölçüde uygulanabileceği sonucuna vardık.
Kendi malzemesiyle başkasının arazisinde inşa edilen haksız yapı

Taraflar arasında geçerli bir hukuki ilişki olmaksızın arazi malikinden başka bir kişiye ait malzemenin kullanılarak başkasının arazisinde, başkasına ait malzeme ile kendi ara-zisinde ya da başkasına ait malzeme ile başkasının arazisinde yapılan yapılar haksız yapı olarak adlandırılmaktadır. Haksız yapının uygulamada en çok karşılaşılan türü ise bir kimsenin kendi malzemesini kullanarak başkasının arazisinde yapı meydana getirmesi halidir. Öneminden dolayı bu çalışmada haksız yapının özellikle bu türü ele alınmıştır. Konu ele alınırken haksız yapının unsurları incelendikten sonra bir arazide haksız yapının varlığı durumunda tarafların ileri sürebileceği taleplerin neler olduğu 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu kapsamında ele alınmıştır. Bu çalışmanın amacı başkasının arazisi üzerinde inşa edilen haksız yapının uygulamada sıkça karşılaşılan kendi malzemesiyle başkasının arazisi üzerine yapı inşa edilmesine yol açan sebeplerin incelenmesi ve bu tür yapılara uygulanacak hükümlerin tespit edil-mesidir.
5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nda işkence ve eziyet suçu

İşkence, bir kamu görevlisi tarafından gerçekleştirilip, insan onuruna ağır bir saldırı teşkil eden, fiziksel ya da psikolojik olarak yoğun acı veya ızdırap doğuran, mağdurun maddi ve manevi bütünlüğüne zarar veren her türlü harekettir. İşkence ve benzeri kötü muamele, genelde ceza yargılaması sırasında uygulandığından, sanığın veya şüphelinin susma hakkı, kendini ve yakınlarını suçlayıcı beyanlarda bulunmaya zorlanamama hakkı, dolaylı olarak adil yargılanma hakkı ihlal edilmektedir. İşkence ve eziyet insan haklarının ağır bir şekilde ihlalidir. Dolayısıyla birçok ulusalüstü belge işkenceyi yasaklamakta ve devletlerin bu yasaklamaya uyup uymadığını kontrol amacıyla çeşitli denetim mekanizmaları geliştirmektedir. Günümüz Türkiye'sinde de her geçen gün ortaya atılan çeşitli iddialar ve Avrupa'nın siyaseten Türkiye'yi işkence konusunda sürekli bunaltması konunun ne denli önemli olduğunu göstermektedir. Eziyet ise, bir kimsenin çeşitli davranışlarla ıstırap duymasına neden olmaktır. Eziyet bir suç tipi olarak 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu ile Ceza Hukukumuza girmiştir ve temel hakların korunması bakımından önemli bir işleve sahip olacaktır. Çalışmamızın amacı temel hak ve özgürlüklerin ağır bir şekilde ihlali olan işkence, eziyet ve aşağılayıcı muamele kavramlarının ne olduğunu açıklamak, tarihi gelişimlerini anlatmak, uluslararası belgelerdeki yerlerini ortaya koymak ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda işkence suçunun düzenlendiği 94. ve eziyet suçunun düzenlendiği 95. maddeleri Ceza ve Ceza Muhakemesi Hukuku bilgileri ışığında incelemektir.
Gümrük birliğinin Türk vergi sistemine etkileri

Gümrük Birliği'ne giriş süreci, ülkemiz vergi sistemini başta gümrük vergileri olmak üzere birçok alanda etkilemiştir. Vergiler alanında buna sırasıylaKatma Değer Vergisini ve Özel Tüketim Vergisini de ekleyebiliriz. Çünkü, bunlar, Gümrük Birliği'ne giriş sürecinde ve buna bağlı olarak sonrasında sistemimize girmiş vergilerdir. Gümrük Birliği'ne girişimiz aslında sadece Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde atılmış bir adım, bu yoldaki bir aşama olduğundan vergi sistemimiz, içerisinde bulunduğumuz tam üyelik sürecinde de özellikle doğrudan vergiler alanında önemli değişiklikler yaşayacaktır. Fakat bu husus konumuzun kapsamı dışındadır.
Otonom aracın sebep olduğu zararlardan üreticinin kusursuz sorumluluğu

Günümüzün ve geleceğin önemli konularından birisi olan otonom araçların halka açık karayollarında kullanımına ulusal ve uluslararası alanda başlanmıştır. Bu araçların herhangi bir kazaya karışması halinde kimlerin ne ölçülerde sorumlu tutulacağına ilişkin doktrinde tartışmalar mevcuttur. Bu sorumluluğun belirlenebilmesi öncelikle otonom aracın ne olduğunun ve sürüş otomasyonunda yerinin neresi olduğunun tespiti ile mümkündür. Çalışmada ayrıntılarıyla sürüş otomasyonunun sınıflandırması yapılmış ve otonom aracın bu sınıflandırmadaki yeri tespit edilmiştir. Çalışmada üreticinin kusursuz sorumluluğu ele alınmaktadır. Ulusal ve uluslararası alanlarda üreticinin kusursuz sorumluluğunun ele alındığı ayrı kanunlar bulunmaktadır. Bu kanunlar çerçevesinde otonom araç üreticilerinin sorumluluğu ortaya konulmuştur. Ayrıca StVG 2021 değişiklikleri ile ortaya konulan Otonom Sürüş Yasası otonom araçlara ilişkin ayrıntılı düzenleme yapan ilk ulusal yasa olma özelliğine sahiptir. Çalışmada bu yasa ayrıntılı olarak incelenmiştir. Almanya örneğinde olduğu gibi ülkemizde de otonom aracın sahip olması gereken teknik donanıma ilişkin yasal bir düzenleme yapılmasının önemli olduğu vurgulanmış ve buna ilişkin örnek niteliğinde bir metin sunulmuştur. Bağımsız değişken sistemler yönünden üreticinin kusursuz sorumluluğunun sınırının ne olması gerektiği ulusal ve uluslararası doktrinde oldukça tartışmalıdır. Çalışmada bu sınırın ne olması gerektiği, temel ilkeler üzerinden bir çerçeve çizilerek anlatılmıştır. Bu şekilde bir sistem sınırının ve temel ilkelerinin bulunması, 4. seviye otonom araçların vermiş olduğu kararların hata olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin tespiti adına oldukça önemlidir.
Sermaye şirketlerinde sınırlı sorumluluk karşısında alacaklıların başvuru yolları

Sınırlı sorumluluk, şirketler hukukunun en önemli unsurlarından biridir. Ancak istismara açık yapısı nedeniyle sıkça kötüye kullanılması söz konusudur. Sınırlı sorumluluğun kötüye kullanıldığı hallerde alacaklılar ödeme gücü bulunmayan şirketle karşı karşıya kalır ve alacaklarını elde edemezler. Sınırlı sorumluluğun alacaklılar açısından sebep olduğu riskin dengelenmesi ve sınırlı sorumluluk karşısında alacaklıların korunması ihtiyacı bulunmaktadır. Malvarlığının korunması ilkesi gibi alacaklıları koruyucu önlemlerin bu ihtiyacın giderilmesi için yetersiz kaldığı görülmektedir. Bu sebeple sınırlı sorumluluğun bir sorumsuzluk aracı haline geldiği durumlarda alacaklıların şirketin ardındaki kişilere ulaşmasına imkan tanınmalıdır. Şirketin ardındaki kişilerin şahsi mal varlıklarıyla sorumlu tutulması için temel başvuru yolu tüzel kişilik perdesinin aralanmasıdır. Yöneticinin özellikle fiili yöneticinin sorumluluğuna ilişkin hükümler ve organik bağ kavramına da bu amaçla başvurulmaktadır. Organik bağ kavramı hukukumuzda içtihatlarla geliştirilmiş olup şirketin ardındaki kişilerden ziyade kardeş veya özdeş kabul edilen şirketlerin sorumlu tutulması için kullanılmaktadır. Sorumluluğun genişletilmesi için yalnız organik bağa başvurmak yerinde değildir. Kanun koyucu hem tüzel kişilik perdesinin aralanması hem de fiili yöneticinin sorumluluğu konusunun doktrin ve içtihatlarla şekillenmesini istemiştir. Bu tezde, sayılan konular, alacaklıların sınırlı sorumluluk kuralı karşısında etkili korunması bağlamında irdelenmiştir.
Türk İş Hukukunda iş güvencesi çerçevesinde tazminatlar

İş güvencesi kavramı dar anlamıyla işçilerin feshe karşı korunmasını ifade etmektedir. İş güvencesi kurumu 22.05. 2003 tarihinde kabul edilen 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 -21. maddeleri çerçevesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Çalışma konumuzu oluşturan iş güvencesi düzenlemeleri işçinin iş sözleşmesinin feshine karşı koruma sağlamak amacıyla yapılmış düzenlemelerdir. Bu düzenlemeler feshe karşı tam bir koruma sağlamasa da iş sözleşmesinin mümkün olduğunca sürekliliğini sağlama yönünde önemli bir güvencedir. İş sözleşmesinin geçersiz feshedildiğini düşünen işçi iş mahkemesinde feshe itiraz ve işe iade davası açarak dava sonunda feshin geçersizliğini sağlayarak eski işine dönebilme hakkına sahip olabilmektedir. İşveren işçiyi işe başlatmazsa 4 aydan 8 aya kadar ücret tutarında iş güvencesi tazminatı ve en fazla 4 aylık ücret tutarında boşta geçen süre tazminatı ödemek zorunda kalmaktadır. Yine çalışmamız konuları arasında bulunan ve İş Hukuku alanında uygulanan tüm tazminatlar incelenmiştir. İş Hukukundan veya Borçlar Hukukundan kaynaklanıp İş Hukuku alanında uygulanan tazminatlar da işverenin iş sözleşmesini fesh etmeyi düşündüğü sırada caydırıcı rol oynayabilmektedir. Her tazminatın kendine özgü caydırıcılığı bulunmaktadır. İş sözleşmesinin feshine karşı koruma sağlayacak olan tazminatların bir arada bulunmaları halinde daha etkili bir koruma sağlamaları da mümkündür. Tazminatlar hem işverenin fesih yapma kararı üzerinde caydırıcı bir etkide bulunmakta hem de fesihten sonra işçi tarafında meydana gelen zararın karşılanması yönünde onarıcı bir etki sağlamaktadır.