turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Evlilik birliğinde ziynet eşyasının bağışlama ve tüketim ödüncüne konu edilmesi

Evlilik nedeniyle eşlere üçüncü kişiler tarafından ziynet eşyası hediye edildiğine ve erkeğin evlenme nedeniyle kadına ziynet eşyası hediye ettiğine ülkemizde sıklıkla rastlanır. Erkeğin kadına evlenme nedeniyle ziynet eşyası hediye etmesine mihr denir. Mihr, İslam ülkelerinden toplumumuza geçmişş bir uygulamadır. Evlenme nedeniyle üçüncü kişiler tarafından taraflara ve erkek tarafından kadına ziynet eşyası verilmesinin hukuksal niteliği bağışlama sözleşmesidir. Bağışlama sözleşmesi bu gibi hallerde, genellikle elden bağışlama şeklinde ortaya çıkar. Çünkü genel olarak bu işlemlerde senet düzenlenmez. Ancak evlenme nedeniyle kadına verilen / verilecek olan mihri belirtmek amacıyla senet düzenlendiği de görülür. Evelenmenin gerçekleşmesinden sonra kadın veya erkeğin ziynet eşyası diğer eş tarafından çeşitli nedenlerle tüketilebilir. Erkeğin, kadının ziynet eşyasını tüketmesi halinde bu konuda aksine delil yoksa bu ziynetleri kadına iade etmesi gerekir. İade tüketim ödüncü sözleşmesi gereği aynen veya karşılığı değer olarak yapılır. Ancak erkek tarafından kadına ziynet eşyası verilmesi halinde, aksine delil yoksa bu ziynetlerin kadına bağışlandığı kabul edilir. Kanunda sayılan nedenlerin gerçekleşmesi halinde, diğer tarafa bağışlanan ziynet eşyası geri alınabilir. Bu durumda iade borcu, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre belirlenir. Ziynet eşyasına ilişkin davalarda görevli mahkeme genellikle aile mahkemeleridir. Ancak bağışlamanın geri alınması davasında görevli mahkeme, asliye hukuk mahkemeleridir. Yetkili mahkeme ise genel yetkili mahkeme olan davalının yerleşim yeri mahkemeleridir. Ziynet eşyasına ilişkin davalarda davacı, iddiasını ispatlamalıdır. Olağan bir durumun aksini iddia eden yine iddiasını ispatlamalıdır. Ziynet eşyasına ilişkin taleplerin mülkiyet hakkına dayalı olması halinde zamanaşımı süresi yoktur. Ancak, ziynet eşyasının değerinin talep edilmesi halinde genel zamanaşımı süresi olan on yıllık süre uygulanır.
Edinilmiş mallara katılma rejiminde muvazaa

Bu çalışmada edinilmiş mallara katılma rejiminde, mal rejimlerini sona erdiren sebeplerden herhangi birinin meydana gelmesi durumunda paylaşıma esas alınacak malların muvazaaya konu edinilmesi incelenmiştir. Araştırma ve incelemelerimde muvazaa hususunda bir hukuk boşluğu olduğu ve uyuşmazlığın çözüme bağlanmasında mevzuatımızın yetersiz kaldığı ve dolayısı ile konunun çözümünün özellikle de hakimin takdirine bırakıldığı hallerde, yargı kararları ile yapıldığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte, mal kaçırma içerikli sayılabilecek maddelerin, Türk Medeni Kanunu'nun mal rejimlerini düzenleyen hükümlerinde net bir bütünlükle ele alınmamış olması ve bu sebeple dağınık bir şekilde bulunmaları nedeniyle hem TBK hem de TMK'da konunun birlikte ele alınarak bir bütünsellik sağlanmasının ve bu cihetle en ince ayrıntılarıyla birlikte ele alınmasının gerekliliği açıklanmaya çalışılmıştır.
İhtiyati tedbirin başvuru koşulları

Tezimizde 'İhtiyati Tedbirin Başvuru Şartları' üzerinde çalışılmıştır. İhtiyati tedbir, dava süresince ve dava açılmadan önce dava konusu hakkın ya da malın, kesin hükmün infazını sağlamak amacıyla koruma altına alınmasıdır. İhtiyati tedbirin koşulları Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 389/1, 390/ 3 ve 392/ 1 maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre ihtiyati tedbirin koşulları; ihtiyati tedbire esas hakkın bulunması, bir tedbir sebebinin bulunması, hakkın ve sebebin yaklaşık ispat ölçüsünde ispat edilmesi ve teminat yatırılmasıdır. Ayrıca dava koşulları ihtiyati tedbir yargılaması için de geçerlidir. Çalışmamız üç bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde ihtiyati tedbir tanımı, özellikleri, niteliği ve ihtiyati tedbir kararı ile usulü üzerinde durulmuştur. ikinci bölümde ihtiyati tedbirin başvuru koşulları, yargı kararları ve doktrindeki farklı görüşler çerçevesinde incelenmiştir. Son olarak üçüncü bölümde uygulamada sık rastlanan ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu dışında özel kanunlarda düzenlenmiş olan geçici hukuki korumaların şartları üzerinde durulmuş ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu anlamında ihtiyati tedbir koşullarıyla kıyaslaması yapılmıştır.
Basın özgürlüğünün sınırlanmasında ilke sorunu

Demokratik toplumun ve demokratik bir toplumda siyasi tartışmanın merkezinde yer alan basın, hak öznesi olarak kendi özgürlüğünden yararlanır. Fakat ifade hürriyetinin anlaşılmasında, ifadenin tek taraflı değil de varması gereken alımlayıcıların da içinde bulunduğu etkileşimli bir hak olarak ortaya çıkmasını sağlamaktadır. Bunun karşılığında, basının bilgi ve haber vermesi yalnızca bir hak değil, alımlayıcılara ve tüm kamuoyuna karşı da demokratik bir görevdir. Türkiye'de, Cumhuriyet öncesi dönem ve cumhuriyet döneminde yaşanılan, sıkıyönetim, askeri müdahaleler ve tek parti iktidarların da basın çıkarılan kanunlarla, tebliğ veya kararnamelerle bir propaganda aracı yapılmak istenmiştir. Bu dönemlerde eleştiri hakkı, fikirleri yayma hakkı ve özgürce haber vermek ile, kamuoyunun özgür basından bilgilenme hakkı büyük zarar görmüştür. Kanunların ve Anayasaların incelenmesinden sansür hükümlerinin Cumhuriyet döneminde hiçbir zaman yürürlüğe girmemiş olmasına rağmen, olağanüstü dönemler ve olağanüstü kanunlarla basın kanunları ve Anayasaların tersine, sansür anlamına gelebilecek düzenlemeler ve düzenleme yerine geçebilen uygulamalar yapılmıştır. Türkiye'de basın özgürlüğüne ilişkin kanunların ve diğer düzenlemelerin temelini aldığı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Yargılamasının ortaya koyduğu ilkelerden yerel mahkemelerde içtihat olarak veya kanunlarda kaynak olarak söz edilmiş değildir. Ancak, bu ilkelerin ortaya koyduğu ve asıl kavramını demokratik bir toplumda tartışma özgürlüğü olarak bulan özgürlükçü düşüncenin mahkemelerce uygulanmasında kanuni bir engel de bulunmamaktadır. Basın özgürlüğünün, sansür, yasak ve ruhsat-izin yöntemleriyle sınırlanıyor olduğu söylenemese de, olağanüstü durumlarda ve muğlak ifadelerle bu tehlikeler her zaman geçerliliğini korumaktadır.
Giorgio Agamben'in egemenlik düşüncesinde hukukun temellendirilmesi

' Giorgio Agamben'in Egemenlik Düşüncesinde Hukukun Temellendirilmesi' başlıklı bu tez üç bölümden oluşmaktadır. Giorgio Agamben'in akademik çalışmalarına başladığı ilk andan bugüne dek verdiği eserler ve metodolojisine ilişkin girişten başlamak üzere, kuramsal temellerinin Machiavelli ile başlatıldığı egemenlik düşüncesinin genel hatları ve Agamben'in fikirlerine geçmeden önce, onu etkileyen düşünürlerde egemenlik kavramının görünümlerinin aktarıldığı Birinci Bölüm, Agamben'in, hukuk ve egemenlik arasında kurduğu ontolojik bağın daha verimli anlaşılması adına kaleme alınmıştır. İkinci Bölüm, egemenliğin, Aristoteles'in zoe-bios ayrımına dayalı yasaklama ilişkisi üzerine kurulu olduğu, Batı siyaset geleneğinde bu ayrımın kurucu niteliği, zoe'nin polis'ten dışlanmasının aynı zamanda onu bir hak öznesine dönüştürerek de içlendiği ve siyasal sistemin temelinin içeri ile dışarıyı belirsiz kılmaya dayalı istisna hali olduğu, bu anlamda hukukun ilk hali olarak istisna halinin kökeni, hukukun şiddetle olan bağı, Aristoteles'in potansiyel kavramının istisna haline katkısı ve istisna üzerine kurulu hukukun gerçek niteliğine değinilmiştir. Egemenin hayatla bağ kurmasını sağlayan istisnanın, başka bir ifadeyle 'egemen istisna'nın taşıyıcısı ile başlayan Üçüncü Bölüm, kutsal insan adı verilen bu taşıyıcının yaşadığı hayat olarak çıplak hayata, modern çıplak hayatın zirveye ulaştığı mekan olarak kamp kavramına ve insan hakları düşüncesinin gerçekte aynı ikilikten, hayatın kendisinden beslendiğine ilişkin pratik örneklerle tamamlanmıştır.
Hellen ve Roma Hukuku'nun modern hukuka yansımaları

Çalışmanın amacı Türkiye Cumhuriyeti hukuk sistemi ile bu sistemin temelini teşkil eden Yunan ve Roma hukuk sistemlerini mukayese ederek bu eski medeniyetlerin günümüz hukukuna etkilerini ortaya koymaktır. İnsanlık tarihinin başlangıcından itibaren toplumsal düzeni şekillendirmede her zaman nizami kurallara ihtiyaç duyulmuştur. Bu kuralların varlık kazanabilmesi ve işleyişlerini sürdürebilmeleri hukukun varlığının devamı halinde mümkündür. Bu nedenle hukuki yapılanma devletler tarafından uzun vadeli olabilmek, iç çatışmanın ve kaosun oluşumunu engelleyebilmek adına çeşitli kurallar ve düzenlemeler ışığında uygulamaya konulmuştur. Çalışmaya konu olan Yunan ve Roma Devletleri de hukukun devletin varlığı ve işleyişi üzerindeki olumlu etkisinin farkında olup bu çerçevede kendi değerleri doğrultusunda oluşturdukları hukuki kaidelerle var olmaya çalışmışlardır. Tarihi süreç içerisinde bir takım gelişim ve değişimlerin sonucunda bugünkü şeklini alan hukuk günümüzde de hala aynı önemini muhafaza etmektedir. İşleyişiyle halkın güven ve adalete dair beklentilerine karşılamaya çalışılmış olmakla birlikte toplumda oluşturduğu düzen kurallarıyla da refah seviyesinin arttırılması amaçlanmıştır.
İslam Ceza Hukukunda uhrevİ sorumluluk

'İslam Ceza Hukukunda Uhrevi Sorumluluk' adlı bu çalışma giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Girişte araştırmanın konusu, önemi, amacı ve kaynaklarına ilişkin bilgiler yer almaktadır. Burada çalışmanın amacı ve hangi kaynaklara başvurulduğu belirtilmektedir. Birinci bölümde sorumluluk ve ahiret kavramları tanımlanmış ve sorumluluk bölümlere ayrılarak anlatılmıştır. Ayrıca uhrevi sorumlulukla kusurlu ve kusursuz sorumluluk ilişkisine temas edilmiş ve kazai ve diyani hükmün uhrevi mesuliyete etkisi incelenmiştir. İkinci bölümde İslam hukukuna göre cezalar taksim edilmiş ve dünyada infaz edilen bir cezanın ahiretteki sorumluluğa etkisine yer verilmiştir. Bu alanda İslam hukukçularının görüşleri tüm taraflarıyla ele alınmış ve konuyu temellendirmedeki delillerinden bahsedilmiştir. Bununla beraber konuyla ilgisinden dolayı ceza infaz edildikten sonra İslam anlayışının suçluya yaklaşımı da anlatılarak çalışmaya son verilmiştir.
Bilişim suç türlerinden biri olan dağıtık servis dışı bırakma saldırılarının önlenmesindeki hukuki ve teknik zorluklar

Bu tezde, bilişim suç türlerinden dağıtık servis dışı bırakma saldırılarının soruşturmasında yaşanan teknik ve hukuki zorluklar incelenmiştir. Teknoloji hayatımızı kolaylaştırırken, suçlular da bu teknolojileri kullanarak kendilerine çıkar sağlamaya çalışmaktadır. Bu suç türünü diğer klasik suç türlerinden ayıran önemli unsurlar bu suçu işleyen suçlular teknolojinin sağladığı anonimlik sayesinde rahatlıkla izlerini kaybettirebilmeleri ve daha kolay bir şekilde birçok kişiye ulaşarak onları mağdur edebilmeleridir. Tezde dağıtık servis dışı bırakma saldırılarında suçlunun hangi yöntemlerle kendini saklayıp, mağdura hangi yöntemlerle saldırı yaptığı ele alınmıştır. Bu tür suçlara yönelik ülkemizdeki kanuni düzenlemeler ve uluslararası düzenlemelere yer verilmiş, teknik açıdan hangi tür önlemler alınması gerektiğine değinilmiştir.
Türk idari yargılama hukukunda olağan kanun yolları özelinde istinaf kanun yolu; Bölge İdare Mahkemesi teşkilatı ve uygulama analizleri

6545 sayılı 'Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 28.06. 2014 tarihinde yürürlüğe girmesi ile idari yargı sisteminde önem arz eden değişiklikler gerçekleştirilmiştir. Olağan kanun yollarından itiraz ve karar düzeltme kaldırılarak, istinaf sistemi kabul edilmiş, temyiz kanun yolu ise kanunda belirlenmiş uyuşmazlıklara ilişkin tesis edilen kararlarla sınırlı olarak başvurulabilir duruma gelmiştir. Olağanüstü kanun yollarında yapılan düzenlemeyle de kanun yararına bozma, kanun yararına temyiz olarak değiştirilerek yeniden yapılandırılmıştır. İzah edilen değişiklikler doğrultusunda, Türk İdari Yargı Sistemi, iki dereceli yargılama sisteminden üç dereceli yargılama sistemine dönüşmüştür. Bölge İdare Mahkemeleri, istinaf mercii olarak yapılandırılarak yapısı, sayısı ve görevleri yeniden düzenlenmiştir. İstinaf kanun yolu ile ilk derece yargı mercileri tarafından tesis edilen bazı kararlar hem maddi hem de hukuki yönlerden yeniden inceleneceğinden, Bölge İdare Mahkemeleri yargılama sürecinde daha işlevsel duruma gelmiştir. Aynı zamanda kararların büyük bölümünün istinaf incelemesi neticesinde kesinleşecek olması ile Danıştay'ın temyizen inceleyeceği dosya sayısı azaltılarak asıl fonksiyonu olan içtihat makamı olma görevini ifa etmesi amaçlanmıştır. Tez çalışmamızda, 6545 sayılı yasa ile Türk İdari Yargılama Sistemine, dahil edilen istinaf kanun yoluna ilişkin düzenlemeler ve uygulamalar incelenmiştir. Ayrıca istinaf kanun yolunun kendisinden beklenen faydaları tam anlamıyla sergileyebilmesi amacıyla uygulamayı geliştirmeye yönelik çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Çalışmamızın sonucunda, istinaf kanun yolunun kabulü ile üç dereceli yargılama sistemine geçilmesinin Anayasa ve uluslararası anlaşmalarla bireylere tanınmış 'adil yargılanma hakkı' ve 'hak arama hürriyetinin' tam anlamıyla güvence altına alınması ve etkin kullanılması, ayrıca Bölge İdare Mahkemeleri'nde yeniden yapılacak yargılama sayesinde daha doğru ve adil kararların tesisi sağlanarak, bireylerin yargı makamlarına ve adalete olan güvenlerinin artması bakımından yerinde ve doğru bir karar olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Suç ve ceza siyaseti açısından Türk Ceza Hukuk'unda uyuşturucu madde kullanma suçu

Tez çalışmam olan 'Suç ve Ceza Siyaseti Açısından Türk Ceza Hukuku'nda Uyuşturucu Madde Kullanma Suçu', iç hukukumuz başta olmak üzere ilgili düzenlemeler ile birlikte incelenmektedir. Çalışma, yasal düzenlemeler ile birlikte uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımı ile mücadelede geliştirilen stratejileri, önleme politikalarını, uluslararası çok taraflı ve ikili sözleşmeleri, yine uluslararası ve ulusal tabanda ilgili kurum ve kuruluşların bu yöndeki çalışmalarını, projeleri ve raporları ele almaktadır. Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde düzenlenmiştir. Çalışma, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımını düzenleyen yürürlükteki ceza kanunumuza ek olarak, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'ndan günümüze kadar yapılmış olan değişiklikleri birlikte ele alır ve yine suç ve ceza siyaseti açısından inceler. Hedef, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımına dönük ulusal suç ve ceza siyaseti anlayışımızı incelemek ve mezkur problemi önlemeye yönelik hangi çözüm yollarının benimsenmesi gerektiğini araştırmaktır. Uyuşturucu veya uyarıcı maddeler ile mücadele çok erken tarihlerde başlamaktadır. Uyuşturucu madde kullanımını ve buna bağlı olarak gelişen problemleri önleme konusunda ulusal ve uluslararası birçok sözleşme yapılmış, kurumlar oluşturulmuş, stratejiler geliştirilmiş ve yasalar düzenlenmiştir; fakat gerekli yeterlilikte önleme gerçekleştirilememiştir. Uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin geliştirilen suç ve ceza siyasetini incelerken, Türk Ceza Hukuku'nu temel alan bir inceleme yapıp ve buradan hareketle suç siyaseti ve ceza siyaseti konularına açıklık getirip ilgili yasal düzenlemelerimizi ele aldım.
Son düzenlemeler ışığında çekin unsurları ve çeke yazılabilecek kayıtlar

Çek ticari hayatta sıklıkla kullanılan bir kambiyo senedi türüdür. Türk Ticaret Kanunu'nda bir kambiyo senedi türü olarak çeke ilişkin hükümler düzenlenmiştir. Ayrıca, çekle yapılacak ödemelerin düzenlenmesi ve çek hamillerinin korunmasına yönelik hükümler Çek Kanunu'nda yer almaktadır. 3167 sayılı Kanun'un yerine 5941 sayılı Çek Kanunu kabul edilmiştir. Sonrasında 5941 sayılı Çek Kanunu'nda çeşitli değişiklikler olmuştur. Yakın zamanda çeke duyulan güvenin artırılması ve uygulamada ortaya çıkan sorunların giderilmesi için Türk Ticaret Kanunu'nda çekin zorunlu unsurlarına 'karekod' ve 'seri numarası' unsurları eklenmiştir. 6728 Sayılı Yatırım Ortamının İyileştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar'ın da çekin unsurları ve çeke yazılacak kayıtlara etkileri bu çalışmada ele alınmıştır. Tez çalışmamız 'Çekin Unsurları' ve 'İsteğe Bağlı Kayıtlar' başlıklarını taşıyan iki bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde, Türk Ticaret Kanunu'nda ve Çek Kanununda çekin unsurları, güncel değişiklikler ve uygulamada ortaya çıkan sorunlar değerlendirilerek açıklanmıştır. Kanunda sayılan unsurların, çekin neresine yazılacağı ve eksikliklerinin hukuki sonuçları Yargı kararları doğrultusunda değerlendirilmiştir. Çekteki unsurların hangi hallerde sahte veya tahrif edilmiş çek olarak nitelendirileceği incelenmiş ve bu çeklerden doğan sorumluluk anlatılmıştır. Tezin ikinci bölümünde; çekin üzerine ilgililerin isteğine bağlı olarak konulabilecek ve konulamayacak kayıtlar incelenmiştir. Çeke konulabilecek kayıtlar kanunda yer alıp almamasına göre, çeke konulamayacak kayıtlar ise senedin çek niteliğine olan etkisine göre sınıflandırılarak açıklanmıştır. Bu kayıtların hukuki sonuçları yargı kararları doğrultusunda incelenmiştir.
Yargıtay kararları ışığında miras bırakan muvazaasının ispatı

Bu tezin konusunu muvazaanın uygulamada çok sık karşılaşılan türlerinden biri olan miras bırakanın muvazaası oluşturmaktadır. Çalışmamız iki ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde bir Borçlar Hukuku müessesesi olan muvazaa konusu tartışılmıştır. Muvazaanın yasal dayanağı, çeşitleri, hüküm ve sonuçları, ileri sürülmesi ve ispatı, benzer işlemlerden farkı ve doktrinin konuya bakış açısı değerlendirilmiştir. Devamında miras bırakanın muvazaası kavramı ve miras bırakanın muvazaası nedeniyle açılacak iptal davasında görevli ve yetkili mahkeme, davanın tarafları, talep kapsamı, miras bırakanın muvazaasının ispatına ilişkin özellik arz eden hususlar ele alınmıştır. Son bölümde ise, miras bırakanı muvazaalı işlem yapmaya yönelten nedenler, miras bırakanın mirasçıları aleyhine yapabileceği muvazaalı işlemler ve uygulamada miras bırakan tarafından yapılan hangi muvazaalı işlemlerin miras bırakanın muvazaası kapsamında değerlendirildiği Yargıtay kararları ışığında irdelenmiştir. Çalışmamda, miras bırakanın muvazaasının görünürdeki işlemler, satım, ölünceye kadar bakma sözleşmesi gibi ve gizli bağışlama sözleşmesine ve buna ilişkin Yargıtay kararları ve tartışmalı konulara değinilmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda, çalışmama yön veren 01.04. 1974 tarihli YİBK kararı ve diğer içtihat ile yakın tarihteki Yargıtay kararları konu başlıklarında ayrı ayrı belirtilmiştir. Sözleşmelerde muvazaa iddiasını ileri sürebilecek kişiler ve bu iddiaların ne şekilde ispatlanacağı ele alınmaya çalışılmıştır. Bu incelemeler yapılırken doktrindeki değişik görüşler ve Yargıtay uygulamalarına da yer verilerek konunun daha iyi anlaşılmasına gayret edilmiştir.
1960-1971 arası dönemde Türkiye'de toplu iş hukukunun gelişmesi

Türkiye Cumhuriyetinin yönetici eliti 1960'lı yıllarında başında planlı bir sanayileşmenin gerçekleştirilmesi adına yeni bir projeye girişti. Bu projenin toplu iş hukukuna yansıması ise sendikacılık alanında merkezileşmeyi gerektiriyordu. Ancak 1950'li yılların güçlü iktidar yapısına karşı temel hak ve hürriyetlerin ve sosyal hakların korunmaya çalışılması bu anlamda paradoksal bir duruma neden oldu. Toplu iş hukukunu düzenleyen yasalar bir yandan sendika özgürlüklerini ve grev hakkınıtanımaya çalışıyor; diğer yandan merkezileşmeyi sağlamak adına bazı hükümleröngörüyordu. Durumun değişmesi projenin gerçekleşmemesi ve sendikal harekettesiyasal nedenlerle yaşanan ayrışma sonucu meydana geldi. Belli sanayi kollarındakiücret artışlarından ve kanunsuz grevlerden memnuniyetsiz olanişverenler, bu saflaşma içinde kendisine yakın olan işçi kesimiyle anlaşarak temeldesendika özgürlüklerini ortadan kaldıran bir yasanın TBMM'de kanunlaşmasınısağladılar. Bu durum ise Türkiye'de gerçekleşmiş en büyük işçi eylemine (15-16Haziran) neden oldu.
Demokratik siyasal rejim ve mukayeseli anayasa hukuku açısından Türkiye Cumhuriyeti ve Kırgızistan Cumhuriyeti hükümet sistemlerinin incelenmesi

Türk ve Kırgız anayasalarının tarihi incelendiğinde hükumet sistemlerinin sıklıkla tartışma konusu olduğu görülmektedir. Bu nedenle tezimizin ana konusu iki ülkenin hükumet sistemlerinin karşılaştırılmasıdır. Aslında hükumet sistemi arayışlarının altında yatan neden siyasal açıdan yaşanan hükumet krizlerine çözüm üretme isteğidir. Türkiye'de birçok kez anayasa değişikliği yapılmıştır. Bu değişikliklerle birlikte hükumet sistemi de değiştirilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nda 1876 Kanun-u Esasi döneminde mutlak monarşiden meşrutiyete geçilmiş olmasına karşın sistemde yine de padişah etkili olmuş; II. Meşrutiyet döneminde yapılan 1909 Anayasa değişiklikleri ile padişahın siyasal sistemdeki etkinliği son bulmuş, yasama da Meclis-i Mebusan, yürütme de Heyet-i Vükela güçlenmiştir. 1921 Anayasası'nda 'Meclis Hükumeti Sistemi', 1924 Anayasası'nda 'Parlamenter Hükumet Sistemi ile Meclis Hükumeti Sisteminin oluşturduğu karma bir model', 1961 Anayasası'nda ise 'Saf Parlamenter Hükumet Sistemi' benimsenmiştir. 1982 Anayasası'nda 2007 yılına kadar 'Saf Parlamenter Hükumet Sistemi', 2007 ile 2017 arasında 'Yarı Başkanlık Sistemi' uygulanırken; 2017 yılında yapılan anayasa değişikliği ve 16 Nisan referandumu ile bazı yönlerden başkanlık sistemine benzeyen 'Cumhurbaşkanlığı Hükumet Sistemine' geçilmiştir.
İşverenin işçiyi koruma borcu kapsamında iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini alma borcu

Üretim süreçlerindeki hızlı değişim iş sağlığı ve güvenliği konusunda çeşitli önlemler alınmasını gerektirmiştir. Bu kapsamda önlemler 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'na kadar İş Kanunlarında yer almıştır. 2012 tarih ve 6331 sayılı Kanun'un kapsamı oldukça geniş olup birçok işvereni etkilemektedir. Ancak mevzuatın dağınık yapısı ve aydınlatılmamış noktaları sebebiyle öğretide çokça tartışma söz konusudur. Çalışmamızın amacı bu tartışmaları bir araya getirmek ve işverenin sorumluluğunun niteliği, yükümlülükleri ve iş kazası ve meslek hastalığı durumunda karşı karşıya kalabileceği hukuki yaptırımları irdelemektir. İş sağlığı ve güvenliği borcunun temelini işverenin işçiyi koruma ve gözetme borcu oluşturmaktadır. Koruma ve gözetme borcuna ilişkin işverenin sorumlulukları geçmişşte sadece İş Kanunları ve Borçlar Kanunu'nda yer almaktaydı. 6331 sayılı Kanun ile birlikte işverenin yükümlülükleri müstakil bir düzenlemeye kavuşmuştur. İş kazası ve meslek hastalığı oluşması durumunda işverenin özel hukuktan kaynaklı sorumlulukları maddi ve manevi tazminatlardır. Kamu hukukundan kaynaklı sorumluluğu ise idari para cezası ödeme sorumluluğudur. Cezai sorumluluğu ise taksirli adam öldürme veya taksirli yaralamadan kaynaklı hapis cezası veya adli para cezasıdır. İşverenin iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin sorumluluğu öğretide tartışmalı durumdadır. Çalışmamızda Türk Borçlar Kanunu'nda kusur sorumluluğu asıl sorumlulukken kusursuz sorumluluk istisnai sorumluluktur ve kanunen düzenlenmediği sürece söz konusu olmayacağı görüşünden hareketle iş kazası ve meslek hastalığı durumunda kusur sorumluluğunun söz konusu olduğu savunulmuştur.