turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İran ve Suudi Arabistan'da kadın

sıcak gelişmeler ve bu gelişmeler ile bağlantılı olarak ABD'nin bölgenin demokratikleştirilmesi yönündeki söylemi bölge üzerine tartışmaları yeniden canlandırmıştır. Tüm bu tartışma içinde ABD'nin hedef olarak belirlediğiülkelerden ran ile ABD'nin müttefik olarak tanımladığı Suudi Arabistan ilgi konusu olmaya devam etmektedir. Bu çalışma iki ülkeyi biraz daha yakından tanıma amacıyla yapılmıştır. Sosyal bilimciler artık herhangi bir toplumu, sınıf ve ırk ilişkilerinin yanı sıra bu toplumdaki kadın-erkek, dişi-eril ayrımına yönelik yaklaşımları nasılyapılandırdığını incelemeden anlamanın mümkün olmadığına dikkat çekmektedir. ? ran ve Suudi Arabistan'da Kadın? başlıklı bu çalışmanın toplumsal cinsiyet araştırmaları üzerinden yürütülmesindeki amaç da, toplumsal yapıyı daha derinlemesine incelemekaygısından kaynaklanmaktadır. slam'ın farklı mezheplerine dayalı, farklı siyasi ve ekonomik süreçlere ve geleneklere sahip iki ülkesi ran ve Suudi Arabistan'da yaşanan sorunlar kadınlarıolduğu kadar erkekleri de ilgilendirmektedir. Suudi kadınların tespit ettiği gibi, güçlüataerkil sistem erkekleri kadınlar üzerinden denetim altında tutmaya çalışmaktadır. YaniOrtadoğulu kadınlar da Batılı kadınlara benzer biçimde içinde yaşadıkları sistem gereğiaile bağlamında ataerkil yapıdan kolay kurtulacak gibi görünmemektedir. ran ve Suudi Arabistanlı kadınların sorununu Batılı kadınlardan ayıran, siyasirejimlerinin sosyal adalet, politik demokratikleşme, sekülarizasyon ve hukuk devleti olma gibi kriterler uzantısında modernleşmeye ne mesafede durduğuyla ilgilidir. Bu çalışmada Ortadoğu'daki siyasal ve sosyal soruları din ile bağlantılandırma çabasınınyanlış olduğu ortaya konmaktadır. slam dininin farklı yorumlarının değişen koşullara uygun olarak nasıl yeniden yorumlandığının anlaşılması dinin aslında fonksiyonel olarak kullanıldığını gözler önüne sermektedir. Bu çalışma sonucunda, Ortadoğulukadınları baskı altında tutan sistemin dini gerekçe göstermesinin tutarsızlığı dile getirilmektedir. Bu noktada da dinin toplumsal yerini yeniden belirlemeye çalışanran'ın modernleşmeye Suudi Arabistan'dan daha yakın durduğu ortaya konmaktadır. Demokratikleşme gibi, toplumsal cinsiyet sorunu da evrenseldir. Batılı feminizmanlayışının etnosentrizmden uzak durması halinde Ortadoğulu kadınların sorunlarına da ışık tutması mümkün olacaktır. Ataerkil sisteme karşı, toplumsal refahın artması, sosyal adalet, politik demokratikleşme, sekülarizasyon ve hukuk devleti olma yoluyla kısacasımodernleşme yoluyla önemli kazanımlar elde eden Batılı kadınların tecrübesi, ranlı ve Suudi Arabistanlı kadınlar kadar tüm Ortadoğulu kadınlara örnek teşkil etmektedir. Ancak kapitalist sistemin ya da demokratikleşme modelinin ışınlanma yoluylaOrtadoğu ülkelerine birebir uygulanması nasıl mümkün değilse, Batılı feministtartışmanın da Ortadoğu'ya kesin reçete olarak sunulamayacağı açıktır. Ortadoğulukadınların Batı'nın entellektüel tartışmalarını reddetmek yerine bu tartışmalardanyararlanmaları, yaşadıkları ayrımcılıkla mücadelede daha çabuk yol almalarını mümkün kılacaktır.
ABD'de dış politika oluşum sürecinde düşünce kuruluşlarının rolü: Ortadoğu özelinde bir inceleme

Ortadoğu'ya egemen olabilecek yeni bölgesel veya küresel bir gücün ortaya çıkmaması, İsrail'in güvenliğinin korunması, petrol sevkıyatının akışının emniyette olması ve bölgede istikrar ve statükonun devam ettirilmesi Amerika'nın Ortadoğu politikasının ana hatlarını oluşturmaktadır. ABD'de dış politika oluşum sürecinde düşünce kuruluşlarının rolü ve bu rolün özellikle Ortadoğu özelindeki etkileri oldukça önemlidirBugünkü Amerikan dış politikasının Ortadoğu politikasını incelediğimiz zamanda, bölgenin Amerikan dış politikası açısından en öncelikli konu olduğunu gözlemlemekteyiz. Bu politikanın öncelikler arasında sıranın en başında yer almasının temel nedeni de mevcut ABD yönetiminin dayandığı fikri temeller ve karar alıcı merciiler üzerinde oldukça etkin bir nüfuza sahip olan belirli düşünce kuruluşlarıdır. Bu kuruluşların arasında başta AEI olmak üzere AIPAC, WINEP, JINSA ve PNAC gibi isimleri sayabiliriz. Amerika'daki düşünce kuruluşları, değişik düzeydeki insanları bir arada toplayarak Amerikan dış politikasına ilişkin konular üzerine çeşitli toplantılar, sempozyumlar düzenlemekteler, araştırma yapmaktalar ve kendi fikirleri doğrultusunda bu davetli kişileri etkilemeye çalışmaktadırlar. Bir araya toplanan bu kişiler arasında çoğu zaman Amerika Kongresi'nden ve karar alıcı merciilere yakın isimlerden de önemli simalar bulunmaktadır.
Study the foreign trade effects on economic development in some developing countries including Iran and Turkey

Bu araştırma ekonomisi büyüme sürecinde dış ticaret, fiziksel ve beşeri sermaye ve enerji tüketimi değişkenlere ilişkin endekslerin etkisini araştırmak için çalışır. Yani, 1990- 2011 döneminde yedi seçilmiş gelişmekte olan ülkeler sıradan en küçük kareler yaklaşımı ile panel eşbütünleşme tekniği çerçevesinde incelenmiştir. yapılan değerlendirme ile elde edilen sonuçlar verilen süre içinde çalışılan endeksleri tüm ekonomi büyüme sürecine olumlu ve anlamlı bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir.
Tarihsel süreçte Türk-Latin Amerika ilişkileri ve Türkiye'nin Latin Amerika açılımı politikası

Yeni kıtanın keşfinden önce Piri Reis dünya haritasında Amerika kıtasına da yer vermiştir. Bu nedenle Osmanlı Devleti ile Latin Amerika ülkeleri arasındaki ilişkilerin Kolomb'un Amerika kıtasını keşfinden öncesine kadar uzandığı genel olarak kabul edilmektedir. Bununla birlikte belirtmek gerekir ki, Osmanlı Devleti ile Latin Amerika ülkeleri arasındaki yakınlaşma potansiyeli yeterince değerlendirilememiştir. Nitekim Osmanlı Devleti XIX. yüzyıla kadar sömürgeci ülkelerin yeni kıtaya gösterdiği ilgiyi göstermemiştir. Yeni kıtaya yapılan göçler sayesinde Osmanlı Devleti ile Latin Amerika ülkeleri arasındaki ilişkiler canlanmaya başlamıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla birlikte söz konusu ülkeler arasında diplomatik ilişkiler kurulmaya başlansa da, gerek Türkiye Cumhuriyeti'nin gerekse de Latin Amerika ülkelerinin yaşadığı konjonktürel sorunlar, ilişkilerin 1990'ların ortalarına kadar son derece düşük seviyelerde seyretmesine neden olmuştur. Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle birlikte farklı alanlardaki işbirliği fırsatları yapısall bir çerçeveye oturtulmaya çalışılmaktadır.
Politik psikoloji bağlamında çatışan grupların dış politikaları: Türkiye-Yunanistan örneği

Türkiye ve Yunanistan arasındaki sorunlar 1829 yılında Yunanistan'ın bağımsızlığını kazandığı günden bugüne kadar kimi zaman dostluk kimi zaman da çatışma içerisinde süregelmiştir. Her ne kadar 1923 yılında imzalanan 'Lozan Barış Antlaşması' ile bu sorunlar çözüme kavuşturulmaya çalışılsa da Yunanistan'ın 'Megali İdea' doğrultusundaki hedefleri sorunların çözümünü yetersiz bırakmıştır. Böylece bağımsızlık sonrası yaşanmaya başlayan sorunlar Lozan Barış Antlaşması ile Türkiye Cumhuriyeti'ne miras olarak kalmış, bu durumda pek çok sorun yaşamalarına sebep olmuştur. Lozan sürecinden başlayarak Türk ve Yunan milletleri arasındaki ilişkiler ve bu ilişkilerin getirdiği ortak tarihlerinden gelen sorunlar ve bunun sonucunda oluşan algılar tarafından şekillenmektedir. Karşılıklı politikaların ve ilişkilerin iyileştirilebilmesi, bu algıların temelinde bulunan psikolojik etmenlerin tespiti sonucunda mümkün olabilmektedir. Bu durumda Türk ve Yunan milletleri arasındaki tarihi sorunların psikolojik etmenler çerçevesinde değerlendirilmesi tezin ana temasını oluşturmaktadır. Bu çalışma kapsamında da Türkiye ve Yunanistan arasındaki ikili ilişkilere engel oluşturan psikolojik faktörler açıklanmış ve çözüm yollarına ulaşabilmek için de Konstrüktivizm teorisinden yararlanılmıştır. İki ülke ilişkilerinin psiko-tarihsel ve psiko-politik olarak açıklanabilmesi için temel unsur olarak da kimlik kullanılmıştır.
Bir diplomat olarak Galip Kemali Söylemezoğlu(1873-1960)

Bu tez çalışmasında, I. ve II. Meşrutiyet, Milli Mücadele ve Cumhuriyet dönemlerinde yaşamış ve önemli görevlerde bulunmuş, diplomat ve yazar Galip Kemali Söylemezoğlu (1873-1960)'nun biyografisi ele alınmıştır. Galip Kemali Söylemezoğlu Tahrirat-ı hariciye kalemine girerek devlet hizmetinde ilk görevine başlamıştır. Bükreş, Atina, Berlin, Tahran, Petrograd, Roma ve Stockholm-Kopenhag gibi önemli devlet merkezlerinde sefirlik, maslahatgüzarlık, büyükelçilik gibi çeşitli kademelerde görev almış, Muhtelit Mütareke Komisyonu'na reislik yapmıştır. Galip Kemali Söylemezoğlu'nun siyasi hayatında en dikkat çekici bilgi ilk defa mübadele-i ahali fikrini ortaya atan kişi olmasıdır. Damat Ferit Paşa tarafından sefirliğine son verilerek tard cezasına çarptırılmıştır. Tard cezasının bir gün öncesinde Mustafa Kemal tarafından yeni hükümette görev alması için Ankara'ya davet edilmiş ancak bu davete karşılık verememiştir. Bu davetin karşılıksız kalması tasfiye edilmesine kadar gidecek bir sürecin başlamasında etken olmuştur. Tard cezasına çarptırılışından altı ay sonra rütbesi iade edilmiş, Stockholm-Kopenhag Sefirliğine getirilmiştir. Stockholm-Kopenhag Sefirliği de mali sıkıntılar nedeniyle mecburu mezuniyete sevk edilmesiyle son bulmuştur. 1922 yılında sefirliğinin son bulmasının ardından önce tasfiye edildiğini öğrenmiş, sonrasında da emekliye ayrılmıştır. Mustafa Kemal tarafından Milli Mücadele sırasında yapılan davete karşılık vermediği için bundan böyle kendisinden istifade edilemeyeceği ve Sultan Vahdettin için Avrupa ülkelerinde propaganda yapmasından dolayı emekliye sevk edildiğini öğrenen Galip Kemali Bey'in bundan sonraki hayatı tasfiye kararını geri aldırmak ve yeni görev elde etmeye çabalamakla geçmişştir. Bu kararın kaldırılması için çabalarken boş durmamış Cumhuriyet Halk Partisi ve Demokrat Parti'de görev almaya çalışmış, bir şekilde siyasi hayat içerisinde kalmak için çalışmalar yapmıştır. Ayrıca yazdıklarıyla adından söz ettirmeye başlamış, mesleki hayatını kaleme almıştır. Galip Kemali Söylemezoğlu'nun 87 yıllık hayatından geriye; diplomatik hayatı boyunca görüp şahit olduğu hatıralarını kaleme alarak oluşturduğu 4 ciltlik hatıratı, kitapları, çevirisini yaptığı kitaplar ve çeşitli gazete ve dergilerdeki çok sayıda makalesi kalmıştır.
The Dissolution of former Yugoslavia and the case of Kosova/o: Political and legal aspects

Eski Yugoslavya suni bir oluşum mudur ve onun ortaya çıkmasının ardındaki temel nedenler nelerdir? Kosova halkının kendi geleceğini belirleme hakki var mıdır? Yugoslavya Devleti'nin dağılmasında Sırp milliyetçiliğinin rolü nedir? Yukarıdaki soruların cevaplan bu çalışmada bulunmaya çalışılmıştır ve şurası kesindir ki bu cevaplar bizim Yugoslavya karabasanını daha iyi anlamamıza yardım etmiştir. Eski Yugoslavya'da yaşayan Kosovalı Arnavutlar Yugoslavya Devleti içinde en fazla ayrımcılığa maruz kalmış millettir. İki savaş arası dönemde onlar bir azınlık olarak bile görülmemişler, yalnızca 1974'ten sonra komünist Yugoslavya içinde denge politikasında bir aktör olarak belirmeye başlamışlardır. Fakat yine de onlar diğer slavik kökenli cumhuriyetler tarafından saldırgan Sırp milliyetiliği ve hegemonyasına karşı verilen mücadelede kullanılmaktan kendilerini alamamışlardır. Yugoslavya Devleti'nin dağılmasından çok önceleri başlayan ve dağılmasıyla hız kazanan bir şekilde Kosovalı Arnavutlar bağımsız devlet hakkı için mücadele etmektedirler. Bu hak, her ne kadar Kosovalı Arnavutlarca barışçı yollardan kabul ettirilmeye çalışılmışsa da Sırplar tarafından kendilerine tanınmamıştır. Uzunca bir müddet bu hakkın gerçekleştirilmesi için verilen mücadelelere geçtikten sonra, 1995 Dayton Anlaşmalarım takip eden süreçte yeni ve gizli bir oluşum ortaya çıkmıştır: Kosova Kurtuluş Ordusu. Bu sorunun önümüzdeki yıllarda nasıl çözüleceğini görmek için hala bekliyoruz.
Kriz aşamasından sonra uluslararası aktörlerin yeniden yapılandırma sürecindeki rolü

sonuna kadar meydana gelen olaylar zinciri içerisinde ele alınmaktadır. Yeniden yapılandırma çalışmalarında ele alınacak bölge ve ülkelerin tarihsel gelişimleri ile kriz aşamasındaki olaylara, konunun ana temadan sapmasını engellemek ve hacminin makul kalmasını sağlayabilmek amacıyla çok kısa değinilmiştir. Ele alınan örnek olaylar, öncelikle tarihsel süreç içerisinde irdelenmiş; daha sonra güvenlik alanındaki gelişmeler, insan hakları konusunda yaşanan olaylar, demokrasiye giden yolda geçirdikleri aşamalar ve ekonomik yapılandırmada dikkat çeken hususlar ele alınmıştır. Her örnek olay bölümünün sonunda düzenlenen analiz, o ülke veya bölgenin kendine has şartlarından oluşan çıkarımların belirlenebilmesi için konmuştur. Sonuç bölümünde ise genel bir bakış ele alınmaktadır. Abdullah Ufuk ÖZDOĞAN
Lider analizi çerçevesinde Türkiye-Rusya ilişkilerinde Recep Tayyip Erdoğan ve Vladimir Putin'in rolü

Güncel dönem Türkiye-Rusya ilişkilerinin seyrine önemli ölçüde tesirleri bulunan liderler olarak Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile Devlet Başkanı Vladimir Putin'in etkilerine ışık tutmanın amaçlandığı bu tez çalışmasında dış politika analizi temelli bir inceleme gerçekleştirilmiştir. Birim düzeyli analizde karar alıcı aktörler, politika yapma süreçlerinde danışma, uzlaşma, rekabet etme gibi farklı yöntemler izleyebilmekte ve ittifak kurma, tarafsız olma veya savaş açma gibi farklı yollar takip edebilmektedirler. Alınan kararlara bağlı olarak farklı gerçeklikler söz konusu olacağından, karar alıcıların rolü vurgulanmak istenmiştir. Bu noktadan hareketle, Dış Politika Analizi metotlarından Operasyonel Kod Analizi ile Liderlik Özelliği Analizi yardımıyla liderlerin bilişsel ve kişisel bir haritası çıkarılmış ve karar alıcılara ilişkin verileri çeşitli parametreler bakımından analiz edilerek bu iki karar alıcının liderlik kodları karşılaştırılmıştır. Türkiye-Rusya ilişkileri çerçevesinde liderlerin söylemlerinden oluşan metinlerden elde edilen sayısal veriler tablolaştırılarak karakteristiksel özellikleri arasındaki bağlantı açığa çıkarılmıştır. Bahsi geçen kodların oluşumuna dair ipuçları edinmek için ana hatlarıyla liderlerin biyografileri incelenerek çocukluktan yetişkin bireyliğe şahsi özellikleri ile dış dünyaya ilişkin algılamaları ortaya konmaya çalışılmıştır. Her iki liderin de yaşamlarının erken yıllarındaki benzer yönler saptanarak bu liderlerin karakterleri arasındaki paralleliklerin izi sürülmüştür. Söz konusu durumu somutlaştırmak adına iki ülke arası ilişkilerde vuku bulmuş 2003 Mart Tezkeresi, Akkuyu Nükleer Santrali İnşası, S-400 Antlaşması, Kırım, Karabağ, Suriye, Libya ve Kıbrıs gibi sorun alanları, 15 Temmuz Darbe Girişimi ve Karlov Suikastı gibi kritik vakalar ele alınmıştır. Bu tez, içinde bulundukları siyasi sistem ve karar mekanizmasıyla birlikte, yürüttükleri politikalar ile R. T. Erdoğan ile V. Putin'in iki lider olarak, sistemik faktörler ile tarihsel arka planın ötesinde Türkiye-Rusya ilişkilerinin seyrine önemli etkilerinin olduğunu savunmuştur. Bu nedenle çalışmanın odağı, Türkiye-Rusya ilişkileri çerçevesinde liderlerin aldıkları kararlara yön veren algılarına ışık tutarak somut veriler doğrultusunda bu iki karar alıcıyı incelemek olmuştur.
Türk-Rus ilişkilerinin Boğazlar sorunu üzerinden incelenmesi

Boğazlar, Karadeniz'i diğer denizlere bağlayan tek suyolu olması sebebiyle kritik bir konumda yer almaktadır. Bu kritik konum nedeniyle tarihte birçok devlet, Boğazlardaki geçiş rejimini kendi ulusal çıkarı doğrultusunda belirlemeye çalışmıştır. Bu ülkelerin başında da Boğazlara ev sahipliği yapan Türkiye ve tarihsel olarak Karadeniz'in en güçlü ülkelerinden biri olan Rusya gelmektedir. Nitekim iki ülkenin Boğazlar üzerindeki rekabeti 18. yüzyıldan itibaren başlamıştır. Bu rekabet, İkinci Dünya Savaşı döneminde olduğu gibi bazı dönemlerde Türk-Rus ilişkilerini belirleyen temel parametre olmuştur. 20. Yüzyılda iki ülke arasındaki ilişkiler, belki de daha önce hiç olmadığı kadar iyi duruma gelmiş ve özellikle ekonomik ilişkiler en üst düzeye ulaşmıştır. Boğazlar ve Karadeniz konusunda da iki ülkenin işbirliği içerisinde oldukları görülmektedir. Bu işbirliği ve Rus-Gürcü Savaşı'nda Türkiye'nin Boğazlar'dan geçişlerle ilgili takındığı tutum, Boğazlar konusunda Türkiye ile Rusya arasında bir güven ortamının oluşmasını sağlamıştır. Gelecek dönemde de oluşan bu güven ortamı ile Türkiye ve Rusya'nın Karadeniz ve Boğazlar konusundaki işbirliğinin sürmesi beklenmelidir. Bunun doğal sonucu da Boğazlar konusunun Türk-Rus ilişkilerinin bir sorunu olmaktan çıkmasıdır.
Specially protected areas within the context of the Mediterranean environmental programme

Kapalı ve yarı kapalı denizler en ciddi şekilde tahrip edilmiş ve kırılgan ekosistemler oldukları için acil siyasi çözüme ihtiyaç duyulmaktadır. Eşşiz değerlerinden dolayı tüm deniz ve kıyı sistemleri için biyolojik çeşitliliğin azalması ve habitat kaybı ile ilişkili olan problemler özel bir ilgi gerektirmektedir. Bu tezin amacı, Akdeniz Çevre Programı'nın Türkiye üzerine özel bir vurgu yapılarak, doğal kaynakların ve biyoçeşitliliğin korunması ve muhafazasına olan katkısını incelemektir. 1975 yılında eylem planının kabulü ile başlatılan Akdeniz Çevre Programı, şemsiye bir sözleşme ve ek protokollerle yürütülmektedir. Bu Program altında, biyolojik çeşitlilik ve koruma alanları konusunu Özel Koruma Alanları ve Biyoçeşitlilik Protokolü ele almaktadır. Özel Koruma Alanları ve Biyoçeşitlilik Protokolü doğrultusunda Akdeniz'de, 750'den fazla alan özel koruma alanı; 25 alan ise Akdeniz Açısından Önemli olan Özel Koruma Alanı olarak belirlenmiştir. 1995 Barselona Sözleşmesi ve Özel Koruma Alanları ve Biyoçeşitlilik Protokolü'ne taraf olan Türkiye; toplamda 12.842, 46 km2 yüzölçümüne sahip alanı özel çevre koruma bölgesi olarak ilan etmiştir. Bu tez, Akdeniz Çevre Programı'nın biyoçeşitliliği ve koruma alanlarını içeren deniz bağlantılı problemler açısından bölge ülkelerine dinamik ve esnek bir araç sağladığını ileri sürmektedir. Bu sebeple, işbirliğinin nihai başarısı, karar alıcıların, uygulayıcıların ve çeşitli diğer paydaşların kararlılığında ve yasal ve idari süreçlerin çözüm getirici özelliklerine dayanan ulusal düzeyde etkili bir uygulamada yatmaktadır.
Suriye krizi çerçevesinde Avrupa Birliği'nin göç politikası: Almanya örneği

Küreselleşmenin insani boyutu olarak adlandırılan göçün, devletlerin politikaları, ekonomileri ve kültürleri üzerinde geniş etkisi bulunmaktadır. Avrupa Birliği'nin bütünleşme tarihi içerisinde de göçlerin önemli bir rolü vardır. Avrupa Birliği özellikle ekonomik gelişmeler çerçevesinde göçmenler açısından bir çekim merkezi haline gelmiştir. Suriye'de yaşanan iç savaş neticesinde ortaya çıkan sığınmacı krizi ile birlikte ülkelerini terk etmek zorunda kalan milyonlarca insan başka ülkelere göç etmek durumunda kalmıştır. Ülkelerini terk eden ve başka ülkelere yerleşen sığınmacılar ise orada istedikleri geleceği göremeyince hayatlarını da tehlikeye atıp Avrupa'ya özelde de dünyanın dördüncü ekonomisi olan Almanya'ya ulaşmaya çalışmışlardır. Bu çalışma Suriye'de yaşanan sığınmacı krizi çerçevesinde Avrupa Birliği'nin göç politikasını Almanya örneğiyle açıklamayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda göç kavramı ile birlikte Avrupa Birliği göç politikaları ve özelde Almanya'nın Suriyeli göçmenlere yönelik uyguladığı politikalar ilgili literatürden faydalanılarak incelenmiştir. Çalışmada devletlerin ulusal ve siyasi çıkarları söz konusu olduğunda sığınmacıların hak kayıplarını görmezden geldikleri ve politikalarını kısa süre içerisinde değiştirdikleri sonucuna varılmıştır.
A far cry from a cronkite: comparing the role of mass media in the polarized politics of Turkey and The United States

Kutuplaşma konusu son yıllarda genel ve akademik ilgiyi üzerine çekmiş bir konudur. Bu tez tartışmaya konu üzerinde medyanın rolüne odaklanan bir bakış açısıyla tartışmaya katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Medya kutuplaşmaya katkıda bulunan, etki eden unsurlardan biri olarak eş zamanlı olarak kültürel ve politik kuruluş olarak elit ve halk arasındaki bir köprü konumundadır. Medya aynı zamanda halkın bilgi alma ve de sosyal gerçekliklerden kaçma, sıyrılma amacıyla da kullanıldığı bir zemindir. İnsanlar televizyon, bilgisayar ve gazeteleri bilgi almak ya da eğlenmek amacıyla kullanmaktadır. Bugün, bu ihtiyaçları karşılamak amacıyla büyük bir medya içeriği üretilmekte, üretilen bu içerik de aslında halk içinde kutuplaşmanın gerçekleşmesinde önemli rol oynamaktadır. Bu çalışmada Türkiye ve Amerika'da bazı benzer ana özellikler; medyanın tarihi gelişim seyri, medya patronluğu ve parçalanma süreçleri üzerinden karşılaştırmalı inceleme yapılmıştır. Bu tezde konuyla ilgili akademik tartışmaların sentezini yapılmış olup, medyanın doğrudan ve dolaylı olarak toplumsal kutuplaşma üzerindeki etkisine odaklanılmış, Türkiye ve Amerika örnekleri sahip oldukları medya sistemleriyle karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir.
Bölge ülkelerinin Irak politikaları (2003-2011)

2001 tarihinde Dünya Ticaret Merkezi ile Amerikan Savunma Bakanlığı'nın binaları terör grupları tarafından çifte saldırıya maruz kalmasıyla birlikte, Orta Doğu Bölgesi Amerika ve müttefiki İngilizler tarafından tekrar tanzim edilip şekillendirilmeye çalışılmıştır. Afganistan işgaliyle başlayan bu süreç, Mart 2003 tarihinde Irak'ın işgali ile sürdürülmüştür. 1920 yıllarında İngilizler tarafından kurulan Irak devleti, tekrar İngiliz ve Amerikan güçlerinin işgaline maruz kalarak yeniden siyasi-askeri ve ekonomik yönden tanzim edilmesi noktasına gelmiştir. Bu yönüyle de Amerikan'ın Bağdat'taki Sivil Yöneticisi Bremer önemli bir görev üstelenmiştir. Önce Şiilerin iktidara taşınmasını sağlanmış, ardından da miliyetçi ve ulusal çizgide olan Arap partlerini tasfiye ederek siyasal İslam'ın Şii ayağını iktidara taşınmasını sağlamıştır. Siyasal İslam'ın Sünni ayağını da çeşitli adlar altından kurulan konsey ve kurullar da temsilinin yolunu açmıştır. Ardından yapılandırma süreç bir anaysayla da güvence altına alınmıştır. 28 Haziran 2004 tarihinde işgal güçleri egemenliği Iraklılara teslim etmesiyle başlayan süreç, Aralık 2005 tarihinde seçimlerin yapılıp el Maliki'nin de başbakan olmasıyla sona ermiştir. Böylece Irak'ın yendinen siyasi, güvenlik açılardan yapılandırılması sağlanmıştır. Bunun yanında Sünni Şii Kürt denklemi ortaya çıkarılmıştır. Dolayısıyla bu tablonun ortaya çıkması süecinde ve sonrasında Irak'a komşu olan Türkiye başta olmak üzere, İran, Suriye ve Suudi Arabistan bu denklemi esas alarak Irak devleti ile siyasi, ekonomik ve güvenlik ilişkilerini geliştirmeye çalışmışlardır. Bu da 'Bölge Ülkelerinin Irak Politikaları 2003 -2011'adlı tezimizin omurgasını oluşturmaktadır.
The axis of resistance': the role of religion in Iranian foreign policy

Son yıllarda İran'ın dış politikası üzerine yapılan çalışmalar çoğunlukla İran'ın nükleer programına odaklanmıştır. Hasan Ruhani hükümetinin uluslararası camia ile vardığı tarihi nükleer uzlaşma, İran rejiminin gitgide daha ılımlı ve pragmatist bir dış politikaya doğru evrildiği yönünde genel bir kanıya yol açmıştır. Öte yandan, İran'ın nükleer müzakereleri, eşit derecede öneme sahip başka bir dış politika olgusuyla eş zamanlı olarak gerçekleşmektedir: İran'ın Ortadoğu'daki Şiilerle giderek artan ilişkileri. Bu çalışma, Ortadoğu'da geniş bir yelpazede seyreden Şii hareketliliğini kapsayan, İran'ın başını çektiği, devlet ile devlet dışı pek çok aktörden oluşan ve 'Direniş Ekseni' adı verilen yoğun ittifak ağını incelemektedir. İran, aynı dönemde Batı ile ilişkilerinde gözlemlenen pragmatizm ve rasyonalizm yönelimine rağmen, neden 2003 sonrası dönemde Ortadoğu'da belirgin bir dini ve ideolojik dış politika izlemektedir? Din, İran'ın 'Direniş Ekseni' politikasında nasıl bir rol oynamaktadır? Bu çalışma, din olgusunu Uluslararası İlişkiler literatürüne entegre eden ve son dönemde yükselmekte olan bir araştırma programına kuramsal katkıda bulunmayı amaçlamıştır. Çalışma ilk olarak ulus ötesi Şii siyasi hareketler ile bunun 1979 sonrası İran İslam Cumhuriyeti üzerindeki etkilerinin tarihsel bir izlemesini yaparak dinin İran'ın dış politikasındaki rolünü incelemektedir. Tezin bir sonraki bölümü Irak ve Suriye'deki Şii hareketlere odaklanarak İran'ın 2003 sonrası Ortadoğu politikasını ele almaktadır. Çalışmanın son bölümü ise İran siyasi elitlerinin 2003 sonrası dönemde Ortadoğu'daki dönüşümlere ilişkin söylemlerini incelemektedir. Bu araştırma, İran'da gerçekleştirilen saha çalışmaları, elitlerle yapılan mülakatlar, süreç izleme ve söylem analizi gibi birden fazla ve çeşitli nitel araştırma metoduna dayanmaktadır.