turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Öğretmenlerin psikolojik şiddet algıları 'İstanbul ili Anadolu yakasında bulunan resmi ilkokullarda bir tarama'

Bu araştırma İstanbul ili Anadolu Yakasında bulunan 14 ilçedeki 404 Resmi İlkokulda görev yapan öğretmenlerin mobbinge maruz kalma algısının yaygınlığı, mobbinge maruz kalma algıları mobbingin çeşitli boyutlarında nasıl yoğunlaştığı ve maruz kaldıkları mobbingin tür ve sıklık algıları kişisel özelliklerine göre nasıl farklılaştığı incelenmiştir. Araştırma grubunu oluşturan 371 öğretmenden alınan verilere göre öğretmenler değişen tür ve yoğunluklarda mobbing davranışlarına maruz kaldıklarını ifade etmişlerdir. Öğretmenler en çok mobbingin''kendini gösterme ve iletişimi engelleme'' boyutuna en az ise ''doğrudan sağlığa saldırıda bulunma'' boyutuna maruz kaldıklarını belirtmişlerdir. Kadın, bekar, 31-40 yaş arasında, tecrübeli ve görev yaptığı okuldaki hizmet süresi fazla olan öğretmenler bu davranışlara daha çok maruz kaldıkları tespit edilmiştir. Öğretmenler daha çok 'ayda bir ' sıklıkla mobbinge uğramaktadırlar. 'konuştuğumda sözüm kesiliyor' en çok maruz kaldıkları mobbing davranışı olarak belirtmişlerdir.
İstanbul Tarihi Yarımadası'nda Uzun Çarşı ve Kilit Han

Tez çalışmasında, yüzyıllar boyunca çeşitli medeniyetlere mekan olmuş İstanbul'da ve bu şehrin en eski yerleşimlerinden biri olan Tarihi Yanmada' da yer alan Kilit Han konumlandığı Uzun Çarşı Caddesi, tarihi ve fiziksel yönlerden incelenmiştir. Bugün özgünlüğünü önemli ölçüde taşıyan yapının rölöve çalışmaları ile bugünkü durumunun tespiti, ulaşılabilen kaynaklar ve analojik yöntemlerle kaybolan kısımların ortaya çıkartılması ve bu kaynaklar ışığında yapının mevcut işlevi güncelleştirilerek bugünkü fiziksel ve sosyal çevre içinde yaşatılması esasına dayanılarak tez çalışması yürütülmüştür. Tezin birinci bölümünde, Uzun Çarşı caddesinin tarihsel ve fiziksel oluşumu yanında caddenin günümüzdeki yapısı, çevresindeki diğer önemli bölgelerle bağlantısı ifade edilerek anlatılmıştır. İkinci bölümde, bölgesel mimari özelliklerin saptanmasında faydalı olacağı düşüncesiyle Uzun Çarşı caddesini oluşturan yapılar tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde, Uzun Çarşı'da mekan kuruluşlarının, Geleneksel Türk Çarşı oluşumu içinde yapı ve sokak bağlantıları anlatılmıştır. Uzun Çarşı Ticaret bölgesinin bütünlüğünü oluşturan yapıların yeniden düzenlenerek, bölgenin mekan kuruluşlarının değerlendirilmesiyle hedeflenen ticari mekan kuruluşunun esas özelliklerinin belirlenmesi anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, çalışma konusu olan Kilit Han ele alınmıştır. Yapı, konusu, tarihsel gelişimi, mekan, cephe, strüktür, form ve malzeme analizleri ile ayrıntılı biçimde tanımlanmıştır. Yapının bozulma nedenleri araştırılmıştır. Bu bozulmalar iç etkenler ve dış etkenler olarak iki başlık altmda olmak üzere, strüktürel bozulmalar, malzeme bozulmalan, afetlerden kaynaklanan doğal bozulmalar ve insandan kaynaklanan bozulmalar şeklinde ele alınmıştır. Beşinci bölümde, yapınm özgün biçimine kavuşturulması için gerekli olan yazılı-sözlü kaynaklar, 18. yy kent içi hanlarının genel özellikleri analojik çalışma altında ele alınmıştır. Bu başlık altında yapının çevresel verileri, mekansal kurgusu, hacim boyutları, konumu ve özgün işlevi göz önüne alınarak bu veriler ışığında yapımn yok olmuş kısımlarının özgün haline ait kararlar alınmıştır. Altıncı bölümde de yapımn yeni kullanımına ilişkin öneriler ve onaranına ilişkin öneriler getirilmiştir. vı
Kentsel dokuda yaya hareketlerinin mekansal ve psikolojik etki değerlendirmesi

Kent dokuları; farklı fiziksel, sosyal ve psikolojik katmanların bir araya gelmesiyle oluşan eşsiz örüntülerdir. Doku içindeki mekansal boşlukların bütünleşmesiyle oluşan kentsel açık alan ağı; yayaların kendilerine özgü amaç ve tercihleri doğrultusunda farklı güzergah olasılıkları ile hareket ettikleri devingen bir sistemdir. Kentsel açık alan ağı içinde yaya hareketleri, mekansal algı ve algıya bağlı dikkatin uyarılması süreci ile çeşitlilik kazanmaktadır. Bireyler, içinde hareket ettikleri kent dokusundan sürekli olarak uyarıcı sinyaller almaktadır; duyular aracılığıyla alınan bu sinyaller sinir sistemine iletilmekte ve beyinde kodlanmaktadır. Her bir bireyin çevreden uyarıcı unsurları algılama, yorumlama ve davranışa dönüştürme süreci farklıdır, bu bağlamda çevreden alınan uyarıcı unsurlar bireylerin karar verme mekanizmalarını ve hareket niteliklerini öznel olarak değiştirebilmektedir. Bu çalışmanın amacı, kentsel mekanın biçimsel ve işlevsel unsurlarına bağlı olarak oluşan uyarıcı etkenlerin yaya hareketleri üzerindeki etkisini fiziksel ve psikolojik yönleriyle irdelemektir. Çalışmanın kavramsal çerçevesi ve alan araştırması bölümleri, fiziksel, psikolojik ve davranışsal olmak üzere üç temel boyut üzerine kurgulanmıştır. Fiziksel boyut çerçevesinde kent dokularının morfoloji ve açık alan ağ sistemleri özelinde irdelenmesi hedeflenmiştir. Psikolojik boyut çerçevesinde, mekansal algı ve dikkat sürecinde kent dokularına ait niteliklerin yeri, önemi ve etkisi, psikoloji ve sinirbilim alanları ile arakesit oluşturmak suretiyle disiplinler arası bir ölçekte değerlendirilmiştir. Davranışsal boyut çerçevesinde ise, kent dokularında gerçekleşen yaya hareket ve yönelmelerinin irdelenmesi, dokuya özgü nitelikler ile ilişkilendirilmesi, yoğunluk ve tercih hiyerarşilerinin kavranması ve farklı davranış biçimlerinin mekan-algı perspektifinde yorumlanması hedeflenmiştir. Çalışma kapsamında İstanbul Merkezi İş Alanı ve alt merkezler arasından seçilen; doku tipolojisi açısından ızgara ve organik, yükselti açısından eğimli ve düz olmak üzere toplam dört kent dokusu örneğinde ve ikisinde yer alan, biçim özellikleri açısından geometrik ve amorf olarak ayrılan iki meydanda yaya hareketlerinin fiziksel ve psikolojik faktörlere bağlı olarak nasıl farklılaştığı incelenmiştir. Üç farklı boyutta gerçekleştirilen ve disiplinler arası bir kurgu ile farklı veriler arasındaki ilişkiyi sorgulayan çalışmanın sonuç bulguları doğrultusunda, her örneklem alanında belli güzergahların ve alt bölgelerin yoğunluk ve uyarıcı değerleri açısından öne çıktığı tespit edilmiştir.
İstanbul Rum kiliselerinde örtü süslemesi

Tez çalışmamızda, İstanbul'da faaliyetlerim sürdüren İstanbul Rum Ortodoks kiliselerindeki örtü süslemesi ve buna bağlı olarak Pantokrator İsa motifi incelenmiştir. Mimarilerine bağlı olarak, örtü süslemesinin oldukça yalın bırakıldığı İstanbul Rum Ortodoks kiliselerinde, ana mekanda, kubbede ya da bazilikal plan semasındaki kiliselerde ana nefiteki tonozun ortasında görülen Pantokrator İsa betimlemesi örtü süslemesinin odak noktasını teşkil etmektedir. İnceleme sonucu İstanbul Rum Ortodoks kiliselerinde, Neo-Bizans, Neo- bizans çeşitlemesi ve Batı tarzında üç ayrı Pantokrator İsa betimlemesi tespit edilmiş ve bir katalog oluşturulmuştur. Katalog kapsamındaki kiliselerde incelenen örtü süslemesi ve Pantokrator İsa motifi, gittikçe azalan İstanbul Rum Ortodoks azınlığın dini sanat çalışmalarına yönelik bir belge niteliği taşımaktadır.
Akdeniz kıyı kolonileri kent dokusu, Trani ve Galata kent dokularının morfolojik olarak karşılaştırılması

Akdeniz kıyı kolonileri kent dokusu, Trani ve Galata kent dokularının morfolojik olarak karşılaştırılması? adlı bu tez çalışmasına başlarken, tarih boyunca gerçekleşen deniz aşırı ilişkiler dolayısıyla, kıyı koloni kentlerinde fiziksel ve sosyal oluşum benzerliklerinin olabilirliği düşünülmüştür. Çalışmanın amacı, bu olası oluşum benzerliklerini ya da farklılıklarını, seçilen bölgelerin kentsel dokularının morfolojisi ve morfolojik gelişim süreci üzerinden inceleyip, ortaya koymaktır. Bu bağlamda koloni kenti olan İtalya'daki Trani ve Türkiye'de, İstanbul'da yüzyıllar boyunca İtalyan yerleşimine sahiplik etmiş Galata, incelenmek üzere seçilmiştir. Kentlerin fiziksel anlamda incelemesini yapmak için kent morfolojisi teorik anlamda incelenmeye alınmış, ilgili konudaki kuramcıların görüşleri bu çalışmada incelenmiştir. Kentin morfolojik gelişimi ve değişiminde, sosyo-kültürel etkenlerin de rol oynayacağı düşüncesiyle hareket edilmiş ve bölgedeki etnik doku üzerinde durulmuştur. İki bölgenin karşılaştırılmalı incelemeleri sonucunda benzerlik ve farklılıklar bulunmuş ve bunlara neden aranmıştır. Tarihi geçmişşe sahip Galata ve Trani kentlerinde, kentsel gelişim ve değişim anlamında ortak özellik olarak sıralayabileceğimiz; sur gelişimi, hazırlanan kentsel düzenlemeler, yeni gelişen ya da tekrar yapılanan alanlardaki kentsel değişimler, sosyo-kültürel anlamda yaşayış biçimleri gibi bazı öğeler vardır. Her ne kadar iki bölgede bu gibi benzerlikler olsa da, Galata'nın İstanbul gibi büyük bir kentin parçası olması, kentsel değişimi sürecinde bölgeyi Trani'den ayırmaktadır. Tez çalışması altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm olan giriş bölümünde, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi hakkında genel bilgiler verilmektedir. İkinci bölümde kent morfolojisinin tanımı üzerinde durulmuş ve kentsel morfolojinin analiz yöntemleri; İngiltere, İtalya ve Fransa'da benimsenen yöntemler üzerinden incelenmiştir. İncelenen bu yöntemler doğrultusunda, karşılaştırmalı olarak ele alınacak seçilmiş bölgeler için, bir yöntem belirlenmiştir. Üçüncü bölümde kentsel doku morfolojisinin incelenmesi yönünde belirlenen yöntem doğrultusunda, seçilen bölgelerden biri olan İtalya'daki Trani bölgesi, kentsel ve sosyo-kültürel boyutta incelenmiştir. Dördüncü bölümde, seçilen diğer bir bölge olan Galata'nın, belirlenen yöntem doğrultusunda gelişimi kentsel ve sosyo-kültürel boyutta incelenmiştir. Beşinci bölümde ise, kentsel gelişimi incelenen seçilmiş bölgelerin kentsel morfoloji anlamında karşılaştırılmasına gidilmiştir. Bu karşılaştırma konum, surlar, yol sistemleri, yapı adaları, mimari doku ve sosyo-kültürel doku bazında ele alınmıştır. Sonuç bölümü olan altıncı bölümde ise, çalışmanın bütününe ilişkin genel bir değerlendirmeye gidilmiştir.
The northern shore of the Golden Horn in the 17th century: The development of the urban landscape and its reflections in social life

Haliç'in kuzey yakasınının mimari ve şehirsel oluşumu, Kasımpaşa'dan Kağıthane'ye doğru sırasıyla Hasköy, Piri Paşa ve Sütlüce semtleri oluşturan sosyal ve dini topluluklara bağlıdır. Bu çalışmanın amacı Haliç'in kuzeyyakasının 17. Yüzyıl'daki tarihi ve kültürel oluşumunu anlamak; şehirsel ve sosyal dokunun birlikte nasıl geliştiğini belirlemektir. Bu çalışma; tarihi İstanbul haritaları ve gravürleri gibi görsel malzemelere, 17. Yüzyıl'da yaşamış olan gezginlerin kitaplarına ve Osmanlı dökümanlarına dayanarak hazırlanmıştır. Çalışmanın amacı hem fiziksel hem de sosyal olarak bağlı olan bu farklı semtlerin birbirleri ile olan ilişkilerini anlamak ve bu ilişkiler sonucu İstanbul'un, Haliç'in kuzey yakasına doğru nasıl geliştiğini ve sosyal etkileşimlerin bu şehirsel gelişim üzerindeki etkisini gözlemlemektir.
Mimarbaşı Mehmed Tahir Ağa'nın İstanbul'daki eserleri

18. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu'nda mimari de dahil olmak üzere her alanda Batılı etkilerin artarak görülmeye başlandığı bir dönem olmuştur. Bu yüzyılda mimaride Batılılaşma, kendisini inşa edilen eserlerdeki barok ve rokoko ögelerle göstermiştir. Batılılaşma etkisine gelen tepkiler sonucunda yüzyılın ortalarından itibaren klasik mimari unsurların barok ve rokoko üslupla harmanlandığı yapıların sayısında artış yaşanmıştır. Mehmed Tahir Ağa'nın mimarbaşılığı yaptığı dönem de bu zamana rastlamaktadır. Mehmed Tahir Ağa'nın mimarbaşı olduğu yıllar aynı zamanda Osmanlı İmparatorluğu'nun savaş ve doğal afetlerden yıpranmış bir şekilde çıktığı bir devirdir. Bu açıdan Mehmed Tahir Ağa yalnızca başkent İstanbul'da sanatsal değer taşıyan özgün eserleri inşa eden bir mimar olarak değil tüm imparatorluk coğrafyasını askeri ve kentleşme bağlamlarında yeniden imar eden bir mimar olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu tezde Batılılaşma'ya geçiş safhasında Osmanlı mimarisinin yaşadığı dönüşüm ışığında Mehmed Tahir Ağa'nın İstanbul'daki sanatsal değer taşıyan eserleri incelenmiştir. Ayrıca Mehmed Tahir Ağa'nın hayatına, İstanbul'da dahil olduğu sanatsal değer taşımayan inşa faaliyetlerine de değinilmiştir. Çalışmada 18. yüzyılda başkent İstanbul özelinde Osmanlı coğrafyasının siyasal, ekonomik ve sosyolojik durumu, söz konusu yüzyılda mimarinin genel özellikleri, mimaride Batılılaşma'nın seyri ile birlikte gerçekleşen üslup değişiklikleri üzerinde de durulmuştur.
Sultan II. Mahmut Türbesi Haziresi

İslam öncesi dönemlerden günümüze kadar Türk devletlerinde mezar yapıları ve mezarlıklar kent mimarisinin önemli bir parçası halindedir. İslamiyetin kabulü ile bazı küçük değişiklikler olsa da, mezar taşlarının 20. yüzyıl başlarına kadar abidevi ölçüleri ve yoğun süslemesi ile dikkat çektiği bilinmektedir. Mezar taşlarının Osmanlı Devleti'nin başkenti İstanbul'da yapılan örnekleri dönemlerinin en başarılı örnekleridir. Bu örneklerden de bazı yapıların bahçelerinde oluşturulan hazirelerdeki mezar yapılarının daha bakımlı olduğu dikkat çekmektedir. Her biri tarihi bir belge niteliğinde olan mezar taşları bu önemlerine rağmen hem gerektiği gibi korunamamış, hem de araştırmacılar tarafından etraflıca incelenip literatüre kazandırılamamıştır. Bu araştırmada kentin ana caddesi Divanyolu'nda inşa edilen Sultan II. Mahmut Türbesi'nin bahçesindeki Osmanlı Dönemi'nin en başarılı örnekleri arasında yer alan mezar taşları hemen her yönü ile incelenerek toplu bir değerlendirmesinin yapılması ve bu konuda yeni araştırmacılara ışık tutacak bir kaynak hazırlanması amaçlanmıştır.
2007-2010 tarihleri arasında İstanbul'da gerçekleşen 1 Mayıs etkinliklerindeki polis uygulamaları hakkında yazılı basında çıkan haberlerin değerlendirilmesi

Kolluk kuvvetleri açısından toplumsal olay birden fazla kişiyi ilgilendiren, isteyerek veya istemeyerek yasadışı yollara ve şiddete dönüşebilecek; devletin nizamını veya kişilerin anayasal hak ve hürriyetlerini tehdit eden muhtemel tüm olaylardır. 1 Mayıs ülkemizde ve dünyada işçiler ve tüm emekçiler tarafından kutlanmakta, kutlanmaya ilk başlandığı tarihten günümüze kadar birçok kanuni ve kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşlerini şahit olmaktadır. 1 Mayıs ve benzeri toplantı ve gösteri yürüyüşlerinde polis ve basın yayın organları birlikte görev yapmaktadırlar. Basın ve yayın organları haber verme ve yapma işlevini yerine getirirken polisin nasıl görev yaptığına, göstericilerin hal ve hareketlerine, polis ve göstericilerin karşı karşıya geldiği durumlara tanık olmaktadır. Tanık olduğu bu durumları ise diğer insanlara haber vermek istediği şekilde ve haber vermek istediği kadarını iletmektedir. Bu tezde 2007, 2008, 2009, 2010 tarihlerinin 30 Nisan, 1 Mayıs ve 2 Mayıs tarihlerinde yayınlanan 8 farklı yayın grubuna ait olan Akşam, Cumhuriyet, Evrensel, Hürriyet, Milliyet, Radikal, Sabah, Türkiye, Yeni Şafak ve Zaman gazetelerinde İstanbul Taksim Meydanı'ndaki 1 Mayıs kutlamalarındaki polis uygulamalarıyla ilgili çıkan haberler tespit edilip, içerik analizi metodu ile değerlendirilmiştir. Anılan süre içerisinde 10 farklı gazete de İstanbul Taksim Meydanı'ndaki 1 Mayıs kutlamalarındaki polis uygulamaları hakkında toplam 451 haber yayınlandığı tespit edilmiştir. 451 adet metin şekil ve içerik yönünden çözümlenmeye çalışılmış, gazetelerde yayınlanan haber sayıları ve frekansları yıllara göre çözümlenmiş, metinlerin yer aldığı konumlar gazetelere göre çıkartılmıştır. Yapılan kodlama tablosuyla, elde edilen verilerle gazetelerin 1 Mayıs'ın Taksim Meydanı'nda kutlanması ve polisin rolüne bakış açıları tespit edilmeye çalışılmıştır.
İşgal İstanbulu'nda salgın hastalıklar (1918-1922)

Savaş, yoksulluk, göç ve gayri sıhhi ortamların yol açtığı en büyük problemler şüphesiz bulaşıcı ve salgın hastalıklardır. I. Dünya Savaşının yaratmış olduğu gerek sefalet ortamı gerekse bu ortamın sonucu olarak ortaya çıkan gayri sıhhi ortamın varlığı bütün dünyada olduğu gibi Osmanlı Devletinde de etkisini göstermiştir. Yine daha çok savaş ortamlarının bir sonucu olarak ortaya çıkan göç hareketlerine Osmanlı Devletinin hemen hemen her döneminde rastlanıldığı gibi Mondros Mütarekesi sonrasındaki dönemde de rastlanılmıştır. Mondros Mütarekesinin imzalanmasından sonraki dönemde İstanbul'un işgali yaklaşık 5 yıllık bir dönemi kapsamaktadır. Bu dönemde birçok salgın hastalık, İstanbul halkının hayatlarına bir yaşam biçimi olarak girmiştir. Nitekim hemen hemen İstanbul'un her köşesinde görülen birçok salgın hastalık, yüz binlerce kişinin yataklara düşmesine ve binlerce insanın da hayatlarını kaybetmesine neden olmuştur. İşgal İstanbulu'nda salgın hastalıkların yaratmış olduğu bu şiddetli etki, alınan bir takım önlemlerle ortadan kaldırılmaya çalışılmıştır. Ancak kanaatimce alınan önlemler yeterince uygulanamamış ya da mevcut ortamın yaratmış olduğu siyasi ve askeri kargaşalıklar salgın hastalıklara gösterilmesi gereken hassasiyeti azaltmıştır. Bu çalışmamızda Başbakanlık Osmanlı Arşivi ve Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi belgeleri ile çalışmamızın sınırlarını çizen dönemde ve sonraki zaman diliminde çıkan gazete ve dergilerden yararlanılmıştır. Ayrıca araştırma eserleri ve hatırat yararlanılan diğer kaynaklardır. İstanbul halkının en fazla acı çektikleri hastalıklar verem, ispanyol nezlesi ve zührevi hastalıklar olmasına rağmen bu hastalıkların yanında dönemin basın organları veba hastalığına daha fazla ilgi göstermişlerdir. Nitekim 1919 ile 1920 yıllarında vebadan toplam 57 vefat görülmüşken veremden sadece bir haftalık dönemde vefat sayısı hiçbir zaman 40'ın altına düşmemiştir. Bu bağlamda verem gibi tedavisi zor olan ve yapılan tedaviye cevap verme ihtimali düşük olan hastalıklar normal vaka olarak kabul edilip daha çok yapılan tedaviye cevap veren hastalıklara önem verilmiş olabileceği kanaatindeyim. Ayrıca solunan ortamın Kurtuluş Savaşı gibi Türk halkının kaderini belirleyecek olan bir ortamda cereyan etmesi basın organlarının halkın moralini bozmayacak şekilde haberler yayınlamaları gerektiği fikrini dikkate aldıkları kanaatindeyim. Bu çalışmamızla daha çok Osmanlı Devletinin son dönemlerinde ya da Türkiye Cumhuriyetinin kurulma fikrinin ağırlık kazandığı bir dönemde siyasi olaylardan ziyade daha çok siyasi olayların bir sonucu olarak ortaya çıkmış olan salgın hastalıklar konusu işlenmeye çalışılmıştır. Bu çalışmanın ele alınmasında ise şüphesiz İstanbul'un işgal döneminde salgın hastalıklar ile ilgili kapsamlı bir araştırmanın yapılmaması etkili olmuştur.
İstanbul-Çatalca İşletmesi ormanlarında yaşayan kelebek türleri

İstanbul-Çatalca İşletmesi Ormanlarında Yaşayan Kelebek Türleri Bu tez, Çatalca İşletmesi Ormanları'nda yapılmış bir fauna tespit çalışmasıdır. Trakya Bölgesi Lepidoptera faunası tespit çalışmaları 1881 yılında Mathew'le başlamış ve bunu Rebel (1903, 1913); Graves (1925, 1926a, 1926b); De Lattin (1950, 1951); Güneyi ve Şengün (1972); Mol (1976); Hacker (1985, 1986a, 1986b, 1987) ; Koçak ve Seven (1990); Göbekçioğlu ve Aktaç (1992); Okyar ve Kornoşor (1994); Okyar (1995) izlemiştir. Bu araştırıcıların bölgede saptadıkları 40 familyaya ait 705 Lepidoptera türü bulunmaktadır. Fauna tespit çalışmalarında amaç, yakalanan türlerin teşhisinin yapılması ve biyolojik sistematikteki yerinin belirlenmesi, yaşadığı ve yayılış alanlarının ve konukçularının tespitidir. Yapılan çalışmada, öncelikle kelebeklere ait kaynaklar taranarak onlarla ilgili bilgiler toplanmış ve daha sonra arazi çalışmalarına başlanmıştır. Araziden toplanan kelebekler, laboratuara getirilmiş ve preparasyonları yapıldıktan sonra kelebeklerle ilgili teşhis kitaplarından faydalanılarak dış morfolojik özelliklerine göre teşhisleri yapılmış ancak dış morfolojik özelliklerine göre teşhisleri yapılamayan bazı kelebek türleri için genital preparasyon işlemi uygulanmıştır. Yapılan çalışma neticesinde Çatalca Orman İşletmesi'nde yaşayan Lepidoptera takımına ait 17 familyaya bağlı 35 altfamilya ve 108 tür tespit edilmiştir.
Musahipzade Celal'in tiyatro eserlerinde eski İstanbul hayatı

Yeni Türk Edebiyatı alanında yapılan çalışmalar nicelik olarak fazla olsa da özellikle zaman geçtikçe konu bakımından kendini tekrarlamaktadır. Yapılan çalışmalara bakıldığında çoğunlukla edebiyat alanındaki belli isimler ve belli konular üzerine inceleme çalışmaları yapıldığı görülmektedir. Yaptığımız çalışmada edebiyat alanında büyük bir eksiklik olan bu durumu giderebilmek amacıyla, genç yaştan itibaren tiyatro türünün gelişmesi için çaba sarf etmiş olan fakat hakkında yeterli sayıda akademik çalışma bulunmayan Musahipzade Celal'in eserlerini inceledik. Bu süreçte yazarın tiyatro eserlerindeki eski İstanbul hayatının eserlerde hangi yönüyle ele alındığı, yazarın eski İstanbul'daki adetlere bakış açısı ve oyunlarda anlatılan, halk nazarında değerli olan kültürel unsurlara yaklaşımı araştırmamızın içeriğini oluşturmaktadır. Dört bölümden oluşan çalışmamızı; semtler, adetler gelenek ve görenekler, meslekler, eğlence hayatı şeklinde alt başlıklara ayırarak eski İstanbul yaşamının eserlere ne şekilde yansıdığını, yazarın tiyatrolarının sosyal yaşama nasıl ev sahipliği yaptığını gün yüzüne çıkartmayı amaçladık. Bu amaçla Musahipzade Celal'in tiyatrolarını inceleyerek edindiğimiz bilgileri, konuyla ilgili diğer yardımcı kaynaklardan edindiğimiz bilgilerle destekleyerek çalışmamızı zenginleştirdik
Murad Molla Kütüphane Kompleksi restorasyon projesi

Tevkii Cafer Mahallesi'nde geniş bir avlu içine yerleştirilmiş yapı Damadzade Mehmed Murad Efendi tarafından 1775 yılında yaptırılmıştır. Günümüzde kütüphane binası, idare binası olarak kullanılan bir taş oda ve lojman olarak kullanılan bir ahşap evden oluşan kompleks iyi durumdadır. Kompleksi oluşturan yapılardan 1776 tarihli tekke ve mescit 1927 yılında bir yangında tamamen yok olmuştur. Yapıların röle ve ve restorasyon projesi ve yeni kullanım önerilerini kapsayan bu çalışma yedi bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kütüphane kavramı ve ilk kütüphane örnekleri incelenmiştir. XVIII. yy.'da kültür, sanat ortamı ve mimari ikinci bölümde yer almaktadır. Üçüncü bölüm, Fatih ve Çarşamba bölgesinin tarihi gelişimi ile ilgilidir. Dördüncü bölümde, yapı grubunun tarihi araştırması ve mimari tanımlamaları yapılmıştır. Yapılardaki bozulmalar, beşinci bölümde ele alınmıştır. Altıncı bölümde, yapılar çağdaşlarıyla karşılaştırılmış ve restitüsyon önerisi yapılmıştır. Yedinci ve son bölümde ise kompleksin yaşatılarak korunması için en uygun işlevler belirlenmiş ve restorasyon müdahaleleri önerilmiştir. xı
İstanbuldaki Türk hamam yapılarının depreme karşı dayanıklılığının analitik incelenmesi

Yıllar boyu insanlara maddi ve manevi yönden büyük hasarlar veren depreme karşı, ülkemizde yeterli güvenlikte yapı inşa edilmemektedir. Geleneksel malzeme ve yöntemlerle üretilmiş, masif ve ağır yapılar olan tarihi yapılar, tarih süreci içinde depremlerden en fazla zarar görmüş yapılar sınıfına girerler. Bunun yanında zaman süreci içindeki temel oturmaları da tarihi yapıların stabilitesinde ve malzeme özelliklerinde bir takım bozulmalara neden olur. Bu etkenlerden en fazla etkilenen geleneksel yapılardan biri de 'Türk Hamam Yapılan 'dır. Ayrıca su temini amacı ile hamam yapılarının yeraltı suyunun bulunduğu yerlerde inşa edilmiş olmaları nedeniyle zeminlerdeki konsolidasyon sonucu bu yapılarda olumsuz stabilite bozuklukları gözlenebilir. Bu çalışmada bu temel nedenlere dayanarak, geleneksel kargir yapıların deprem kuvvetleri karşısındaki davranışları incelenmiştir, istanbul'daki Çardaklı, Ayasofya, Mahmutpasa, Çemberi i taş ve Kılıçalipaşa Hamamlarının depreme karşı ne derece güvenlikte oldukları araştırılmıştır.