turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alacaklıların eşler arasındaki yasal mal rejimine müdahale hakkı

Çalışmamızın temel amacı, eşler arasındaki yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminin, eşlerin alacaklılarına etkilerinin ve alacaklıların edinilmiş mallara katılma rejimi kapsamında yapılan işlemlere karşı sahip oldukları imkanların tespitidir. Bu kapsamda çalışmamız üç bölüme ayrılarak oluşturulmuştur. Çalışmamızın ilk bölümünde, edinilmiş mallara katılma rejimi ve bu mal rejiminden doğan alacaklar temel hatları ile ortaya konulmuş ve eşlerin alacaklılarının katılma ve değer artış payı alacaklarına el atma imkanlarının olup olmadığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Burada kısaca, mal rejiminin sona ermesi ve tasfiyenin başlamış olması şartı ile katılma ve değer artış payı alacaklarının haczedilebileceği mümkün görülmüştür. Çalışmamızın ikinci bölümünde, eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejimi çerçevesinde yapılan işlemler ve bu işlemlerin eşlerin alacaklılarına etkileri incelenmiştir. Daha sonra, bu işlemlerden zarar gören alacaklıların TMK ve İİK açısından sahip olacakları imkanlar değerlendirilmiştir. Bu imkanlar, TMK md. 213'e göre alacaklıların korunması ve İİK md. 277 ve devamında düzenlenen tasarrufun iptali davasıdır. Çalışmamızın ikinci bölümünde bu iki imkan ortaya konulduktan sonra, üçüncü bölümde TMK md. 206 ve devamında düzenlenen olağanüstü mal rejimine geçiş, özel olarak da haciz ve iflasta olağanüstü mal rejimine geçiş imkanı incelenmiştir. Haciz ve iflasta mal ayrılığına geçiş imkanının edinilmiş mallara katılma rejimi için geçerli olmamasının sakıncaları ve bu sakıncalara karşı başvurulabilecek yollar irdelenmiştir. Çalışmamızda TMK ve İİK birlikte değerlendirilmiştir. Özellikle eşlerin menfaatleri ile alacaklıların menfaatleri arasında, hangisine öncelik verileceğinin tespiti yapılmaya çalışılmıştır. Çalışmamızda doktrin görüşlerinden ve yargı kararlarından yararlanılmıştır.
Bireyciliğe tarihsel bakış

oz Bu çalışmanın amacı, birey kavramını incelemektir. Birinci bölümde, birey kavramının kökeni, tarihsel geçmişşi ele alınmıştır. Bu kavram, birey kelimesinin ilk ortaya çıktığı Eski Yunan'dan itibaren incelenmeye başlamıştır. Tarihin ilk dönemlerinde bu kavramın var olduğu ama içeriğinin bugünkünden ne kadar farklı olduğu ortaya konulmaya çalışılmış, tarihsel süreç içerisinde, Aydınlanma Çağı ile bu kavramın anlamının derinleşerek içerik kazandığı gösterilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde, liberalizm içerisinde birey kavramının yeri ve günümüz liberal düşünürlerinin bireye olan bakışı incelenmiştir. Günümüzde liberalizm etkisi altında kalan birçok düşünür bulunmaktadır, ancak tezin kapsamını sınırlamak açısından son yıllarda büyük tartışmalara konu olmuş olan düşünürlerden Rawls, Dworkin ve Nozick ele alınmıştır. Rawls ve Dworkin ılımlı liberalleri temsil ettiğinden, Nozick ise bireycilikle ilgili aykırı düşüncelerinden ötürü seçilmiştir. Üçüncü ve son bölümde, günümüzde yaygın bir şekilde kabul edilmiş liberal sistemin bireycilik anlayışına şiddetle karşı çıkan komünotaryenler ele alınmıştır. Bu bölümde de ortak yönleri, bireyciliğe karşı çıkmak olan ama aralarında da bazı farklılıklar olan Maclntyre, Sandel, Taylor ve Walzer gibi düşünürler ele alınmıştır. Bu düşünürler, son yıllara ait bir güncel bir tartışmanın içinde bulunduklarından incelenmişlerdir. Sonuç bölümünde ise tez konusuna ilişkin bir değerlendirme yapılmıştır. m
Türk Hukukunda yasal danışmanlık kurumu

Bu tezin konusu Türk Hukukunda yasal danışmanlık kurumudur. Tez, giriş, ve sonuç bölümü dışında dört bölümden oluşmuştur. Giriş bölümünde konunun takdimi ve çalışma metoduna yer verilmiş, daha sonra birinci bölümde; yasal danışmanlığın kavramsal ve yasal olarak yerinden ve diğer vesayet hukuku kurumlarından farkından; ikinci bölümde, yasal danışman tayini için gerekli şartlar, gerekli hallerden, üçüncü bölümde yasal danışmanlığın türlerinden, son bölümde ise yasal danışman tayininde usul, yasal danışmanın sorumluluğu ve yasal danışmanlığın sona ermesinden bahsedilmiştir. Yasal danışmanlık kurumu incelenirken kurumun tarihsel kökeni araştırılmış bunun haricinde her bir temel başlık anlatılırken kendi içindeki ayrımlara yer verilmiş ayrıca konunun daha iyi anlaşılabilmesi için öğretideki farklı görüşlerden ve Yargıtay kararlarından bol miktarda yararlanılmıştır. Sonuç bölümünde ise vesayet hukuku kurumları içerisinde amaç-araç uygunluğu bakımından en elverişli durumda bulunan yasal danışmanlık kurumunun öncelikle yasal ve akademik çevrede daha sonra da uygulayıcılar bakımından hak ettiği yeri bulması temennisi ve gerekliliği dile getirilmiştir
Marka hakkına tecavüz halinde verilecek ihtiyati tedbirler

Marka Hukuku, günümüzde dünya ölçeğinde koruma ve düzenlemeleri zorunlu kılmaktadır. Marka hakkına yönelen tecavüzlere karşı talep edilen ihtiyati tedbirler için öncelikle marka hakkının sınırlarının belirlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle çalışmanın ilk bölümünde marka hakkına hakim olan Gerçek Hak Sahipliği ve Tescil; Teklik; Sessiz Kalma Yoluyla Hak Kaybı; Tükenme ve Ülkesellik gibi ilkeler tartışılmıştır. Marka hakkının sınırları ve kapsamıyla ilgili söz konusu ilkelerin açıklanmasından sonra, İkinci Bölümde Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 7. ve. 29. maddeleri çerçevesinde Genel haller başta olmak üzere Markayı İzinsiz Kullanmak; Taklit; İltibas; Markanın Ticari Amaçla Kullanılması Yoluyla Tecavüz; Tecavüz Teşkil Eden Malın İthal ve İhracı; Markanın Sulandırılması ve Lisans Hakkının Genişletilmesi veya Devredilmesi Yoluyla Tecavüz gibi marka hakkına yönelen tecavüzler değerlendirilmiştir. Çalışmamızın son kısmı olan Üçüncü Bölümde ise marka hakkına tecavüz halinde verilecek ihtiyati tedbir kararları, marka hukukunun ayırıcı özellikleri kapsamında ele alınmıştır. Markaya tecavüz halindeki tedbirlerin talep edilmesi, değerlendirilmesi, icrası, türleri, ispatı ve sona ermesi gibi hususlar yine bu bölümde açıklanmışır.
Lisanslı depoculuk ve ürün senetleri

'Lisanslı Depoculuk ve Ürün Senetleri' başlıklı tez çalışmamızın ilk bölümünde, lisanslı depoculuk sisteminin temelini oluşturan umumi mağazacılık faaliyetlerinin ülkemizdeki gelişimi ile iki sistemin birbirine benzer ve farklı yönlerine ilişkin olarak genel bilgiler verildikten sonra lisanslı depoculuk sisteminin ülkemizdeki mevcut durumu, bu faaliyet ile iştigal edebilecek şirketlerin anonim şirket statüsünde kurulma zorunluluğu, şirket kurucularının haiz olması gereken özel şartlar, şirketin sahip olması gereken asgari sermaye miktarı, esas sözleşmesine dair esaslar ile şirketlerin kuruluş ve faaliyet izni alması için gereken şartlardan bahsedilmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise, ürün senetleri matlabı altında, bu senetlerin dayanağı olan mudi ve lisanslı depo işletmecisi arasında intikal eden saklama ilişkisinin hukuk sistemimizde yer alan saklama sözleşmeleri içindeki yeri ve taraflar arasındaki ilişkiyi tevşik amacıyla lisanslı depo işletmecisi tarafından düzenlenen kıymetli evrak vasfını haiz bu senetlerin temsil ettikleri hakkın türü tespit edilmeye çalışılmıştır. Aynı bölümde saklanacak ürünün lisanslı depocuya tesellüme sunabilecek kişilerin malik, mümessili veya emin sıfatıyla zilyed olmaması ihtimalleri ayrı ayrı değerlendirilmiş; daha sonra lisanslı depocunun ürünü tesellüm edilmiş sayılmasının şartı olan zilyetliğin kazanım yolları örneklendirilerek incelenmiştir. Lisanslı depo işletmecisinin zilyetliğine geçen ürünün tartım ve ölçüm işleminden sonra tanzim ettiği ürün senedinin şekil şartları, türleri ve bu senedin temsil fonksiyona ilişkin olarak açıklamalar yapılmış ve son olarak ise, lisanslı depocunun hakları ile borç ve yükümlülüklerinden bahsedilmiştir.
Kayıtdışı istihdamın sosyal güvenlik sistemine etkisi

Günümüzde kayıt dısı istihdam ve kayıt dısı ekonomi gelismis ve gelismekte olan ülkelerin en önemli ekonomik sorunlarının basında gelmektedir.. Kayıt dısı istihdam, sebepleriaçısından, gelismis ve gelismekte olan ülkelerin tümü için olumsuz etkileri bulunan sosyoekonomik bir sorundur. Mali kayıpların yanında kayıt dısı istihdam, haksız rekabet neticesinde olusan olumsuz etkiler ve fakirlik ile toplumsal duruma zarar vermektedir. Kayıt dısı istihdam, kayıt altına alınmamıs çalısan nüfus olarak tanımlanabilir. Ancaknet olmayan veriler sebebiyle tam anlamıyla bilinemez. Buna karsın kayıt dısı istihdam oranıekonomideki bazı nüfus ve istihdam verileri ile tahmin edilebilmektedir. Öncelikle, kayıt dısı istihdamın sebeplerinin tanımlanması, kayıt dısı istihdam probleminin önlenmesi için gereklidir.. Bu amaçla çalısanlar ve isverenler arasındaki kayıt dısı istihdam probleminin temellerini anlamak için, toplumsal mutabakat elde edilmelidir. Ülkemizde sosyal güvenlik bilincinin gelistirilememesi ve hükümetin sosyal güvenlik kurumlarına yönelik yanlıs politikaları sonucu çalısanlar, kayıt altında bulunan istihdamalanlarından, kayıt dısı alanlara yönelmektedirler. Bu sebeple ekonomide kayıt dısı istihdamyüksek oranda artmaktadır. Stratejiler geliştirmek için sosyal diyalogun kullanılması, kayıt altındaki istihdamı artırırken, kayıt dısı istihdamı azaltacaktır. Bu çalısma, kayıt dısı istihdam ve sosyal güvenlik sistemi üzerindeki etkilerini açıklamayı amaçlamaktadır. Bu yüzden kayıt dısı istihdamın tanımı, sebepleri ve türleri, kayıt dısı istihdamı önleme politikalar ve sonuçları ile sosyal güvenlik sistemine etkileri arastırılmıstır. Ayrıca bu çalısma, Türkiye'deki kayıt dısı istihdamın sebeplerini ve etkilerini daha iyi anlamaya yardımcı olacaktır. Sonuç olarak, Türkiye de kayıt dısı istihdam çok yaygındır. Tahminlere göresehir merkezlerindeki üç kisiden biri, kırsal alandaki dört kisiden üçü, Türkiye de kayıt altınaalınmamaktadır. Kayıt dısı ekonomi ile mücadele, ülke ekonomisinin istikrarı açısından hayati önem arz etmektedir. Sosyal güvenlik sisteminin düzenlenmesi ve toplumun tüm bölümleri ile yapılan diyaloglar kayıt dısı istihdamı azaltma açısından çok faydalı araçlardır. Hükümet, isveren ve isçi sendikalarının aralarındaki toplumsal diyaloglar, önemli oranda değerli vekatkılı olacaktır
Unutulma hakkı

Bilişim Çağı ile insan hayatına birçok yeni teknoloji girmiştir. Bu teknolojilerden bir tanesi olan İnternet, insanların hayatını ciddi ölçüde kolaylaştırmaktadır. Fakat, İnternet'in yaygınlaşmasının beraberinde bazı sorunları da getirdiği iddia edilmektedir. Gerçekten, İnternet'in özel hayatın gizliliğini ve kişisel verilerin korunmasını zorlaştırdığı sıkça öne sürülmektedir. İnternet'in gelişmesi, kullanıcısı sayısının artması, akıllı cep telefonlarının, tabletlerin ve sosyal medyanın ortaya çıkısı, özel hayatın gizliliğini ve kişisel verilerin korunmasını daha zor hale getirdiği dile getirilmektedir. Bu durum ciddi sorunlara yol açtığı düşünüldüğünden, veri öznelerinin haklarının etkin şekilde korunabilmesi için tartışmalar başlatılmıştır. Bu tez çalışması, Bilişim Çağı'nda veri öznelerinin haklarının korunabilmesi için öne sürülen çözümlerden birisi olan 'unutulma hakkına' ilişkindir. Çalışmada: Unutulma hakkını doğuran koşullar, hakkın farklı coğrafyalardaki ortaya çıkış hikayeleri ve uygulama şekli açıklanmaya çalışılmıştır. Bunun yanı sıra, unutulma hakkının başvuru ve değerlendirme süreci de irdelenmiştir. Son olarak, unutulma hakkına getirilen eleştirilere, eleştirilerin cevaplarına ve alternatif çözüm önerilerine değinilmiştir.
Ceza Hukuku ve uygulamada ölçülülük ilkesi

Devlet elinde bulundurduğu yetkileri kullanmada ve temel hak ve özgürlükleri sınırlamada sonsuz yetki sahibi değildir. Anayasanın 13. maddesinde temel hak ve özgürlüklerin yalnız yasayla sınırlanabileceği ancak bu sınırlamanın da ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı belirtilmiştir. Ölçülülük ilkesi yalnızca Anayasa Hukukunun konusu olmayıp birçok hukuk alanında etkisini göstermektedir. Tezimizde amaçlanan ölçülülük ilkesinin Ceza Hukuku alanındaki yansımalarının tespit edilmesidir. Cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi hususlarında ölçülülük ilkesinden yararlanılmaktadır. Uygulamada ölçülülük ilkesine ilişkin verilen kararlar değerlendirilecek olup, kararların ölçülülük ilkesinin alt ilkeleri olan orantılılık, elverişlilik ve gereklilik ilkelerine uygun olan veya olmayan yönleri tespit edilecektir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde ve ceza muhakemesinde adil yargılanma hakkı

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi dışında adil yargılanma hakkını düzenleyen başkaca uluslararası sözleşmeler bulunsa da; Avrupa İnsan hakları Sözleşmesinde, taraf devletlerin sözleşme hükümlerine uyup uymadıklarını kontrol edilmesi ve sözleşmenin ihlali halinde, taraf devletlere müeyyide uygulanması öngörüldüğünden, diğer uluslararası sözleşmelere nazaran Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine özel bir önem kazandırmaktadır. Adil Yargılanma Hakkının önemli bir bölümünü ceza Yargılaması oluşturmaktadır. Nitekim ceza muhakemesine ilişkin olarak ortaya çıkan uyuşmazlıkların konusunu oluşturan eylemlerin büyük bir bölümü, toplum düzeninin temelini oluşturmaktadır. Birey ve toplum yaşamını bu kadar yakından ilgilendiren ceza muhakemesi; muhakemeye katılan bireylerin haklarına zarar vermeksizin maddi gerçeği bulmaya çalışır. Bu nedenle ceza muhakemesinin sağlıklı bir şekilde işlemesinin ön şartı duruşma devresinin sağlıklı bir şekilde yapılmasıdır. İşte tam burada Ceza yargılamasının sağlıklı şekilde işlemesi, uyuşmazlığın taraflarının iddialarını ispat etmeleri ve haklarını savunabilmeleri için, Adil Yargılanma Hakkının önemi ortaya çıkmaktadır. Ülkemiz, AİHS'yi 1950 yılında Roma'da imzalayıp, 6366 sayılı kanunla da onaylayarak Sözleşme'nin bir iç hukuk hükmü haline getirmiştir. Ayrıca 1987 yılında bireysel başvuru hakkını, 1990 yılında da AİHM'nin zorunlu yargı yetkisini tanıyarak insan haklarının uluslararası korunması hususunda çok önemli bir adım atmıştır. 2004 yılında Anayasamızda yapılan değişiklikle, Uluslararası sözleşmelerin kanunlarla çelişmesi halinde, Uluslararası sözleşmelere üstünlük tanınacağı belirtilmiştir.
Ayakta tedavilerde özel sağlık kuruluşunun eczacının ve ilaç üreticisinin sorumluluğu

Sağlık hizmetlerinden yararlanan kişilerin en kolay ulaştığı ve en sık başvurduğu tedavi yöntemi ayakta tedavilerdir. Ayakta tedavilerde ise en sık başvurulan yöntem ilaç tedavisidir. İlaç tedavisinde hekim hasta için uygun gördüğü ilaçları, ilaçların doz ve kullanım sıklıklarını eczacıya hitaben reçeteye yazar. Eczacı da kimi zaman ilaç üreticileri tarafından üretilmiş farmasötik preperatları, kimi zaman da kendi hazırladığı majistral ilaçları hastaya verir. Bazen de eczacı reçeteye tabi olmayan bir ilacı hastaya verebilir. Bu çalışmada, yukarıda bahsedilen sistem içerisinde yer alan hekim veya özel sağlık kuruluşunun, eczacının ve ilaç üreticisinin hukuki sorumluluğu; son bölümde ise sorumluluğun sonuçları incelenmiştir.
İran Anayasa Hukukunda insan hakları

İran'da Anayasalcılık hareketi esasında dönemin şartlarına uygun olarak, ulus-devlet hedeflenmiştir. Fakat Şii fıkhına dayalı eski siyasal yapılanma bu sürecin sonuçlanmasına engel oluşturdu. Dolayısıyla Meşrutiyet Anayasası'nda yer alan temel hak ve özgürlüklerin uygulanması da hukukun genel ilkeleri ötesinde Şii-İslam anlayışına dayalı dinsel bir anlayış esasında olmuştur. Pehlevi Krallığı döneminde çağdaşlaşma çabaları ve bu doğrultuda laik egemenlik esasında temel hak ve özgürlükler genişletilse de devlet yönetim sistemi bakımından, özellikle tarihsel süreç içinde mutlak monarşi yönü ağır basmaktaydı. Bu dönemde, devlet yönetimi bakımından monokratik bir yapıya sahip olmasıyla temel hak ve özgürlüklerin uygulanması arasında çelişkiler vardı. Bu ise çatışmacı toplumu ve 1979 devriminin ortaya çıkmasına neden oldu. İslam Cumhuriyeti, kendisinden önce var olan Pehlevi monarşisinin siyasal yapılanmasının kurumları üzerinde yükselmiş, fakat bütün modern devletlerden farklı olarak bu kurumların içeriğinin düşünsel ve yapısall dönüşüme uğraması sonucunda ortaya çıkmamıştır. İran'da bugün modern demokrasinin varlığından bahsetmek için, demokratik ilkelerin birer kutsal hüküm gibi anayasaya girmiş olması gerekmektedir. İran'da gerçek demokratikleşme için katılımcı, insan haklarına saygılı ve hukukun üstünlüğünü toplumun tüm kesimlerine eşit ve adil olarak uygulayacak, bir radikal değişimin yapılması gerekir. Bunun için de velayet-i Fakih'in ve bu ilkeye dayalı olan şeriat devletinin ortadan kalkması gerekmektedir. İran'da yalnız demokratik bir rejimin varsayımından yola çıkarak, temel hak ve özgürlüklerin nasıl uygulanacağı sorusu üzerinde durabilmemiz mümkündür. İran, hem sosyo-ekonomik eşitsizlikler, hem de yakın tarihinde yaşadığı Krallık monarşisi ve iç savaş deneyimleriyle, etnik ayrılıkların ötesinde de derin bölünmeler yaşayan bir ülkedir.
Hassas bilgi varlıklarının ve kişisel verilerin hukuksal düzenlemeler ile korunması ve bu kapsamda üniversiteler için bilgi güvenliği politikasının geliştirilmesi

Güvenilir bilgiye erişim ve büyük ölçüde elektronik ortamda saklanan mevcut bilginin korunmasına yönelik ihtiyaçların arttığı günümüzde, korunacak bilgi varlıkları içinde kişisel veriler önemli bir yer tutmaktadır. Bu bilgi varlıklarının korunması ve risk yönetiminin yapılabilmesi; hukuksal, teknik ve idari boyutların dikkate alındığı bilgi güvenliği politikalarının gücü ile mümkün olabilmektedir. Üniversitelerde kişisel verilerin korunmasında ne kadar ihtiyatlı olunduğu, uygulanan güvenlik politikaları ve veri sahibinin temel hak ve özgürlüklerin nasıl korunduğu konusunda belirsizlikler bulunmaktadır. Bu tez çalışmasıyla kişisel verilerin korunmasına ilişkin hususlar kapsamlı bir bilgi güvenliği modeli ve hukuksal koşullar çerçevesinde değerlendirilerek, üniversiteler için uygulanabilir bir bilgi güvenliği politikasının geliştirilmesi ve üniversitelerde bilgi güvenliği kültürünün oluşturulmasına katkı sağlanması amaçlanmıştır. Çalışmada Türk Hukuk Mevzuatında yer alan hassas bilgi varlıklarının korunması ile ilişkili düzenlemeler belirlenerek, Avrupa Birliği bilgi güvenliği politikaları kapsamında yapılan hukuksal düzenlemeler ve kuramsal bir bilgi güvenliği modeli çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bununla beraber, Ankara'da bulunan 15 üniversitenin bilgi işlem daire başkanlığı, personel daire başkanlığı ve bilgi merkezlerini kapsayacak şekilde görüşme yoluyla anket uygulanmış ve alınan bilgi güvenliği önlemleri mevcut hukuksal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda; yasal düzenlemelerin yeterli ve önleyici nitelikte olmadığı, üniversitelerde kişisel verilerin korunmasına ve verilerin güvenli olarak imha edilmesine ilişkin politikaların bulunmadığı, mevcut politika ve kurallar içinde kişisel verilerin korunmasına ilişkin maddelere yer verilmediği, veri koruma konusunun sadece teknik boyutuyla değerlendirildiği ve risk yönetiminin yapılmadığı, üniversite birimleri arasında sorumlulukların paylaşılmadığı, kişisel verileri işleyen personele veri korumaya ilişkin bilinçlendirme eğitimi verilmediği ve kişisel verileri işleyen birimlerin hangi verilerin kişisel veri olduğu konusunda dahi tereddütlerinin bulunduğu görülmektedir. Araştırma bulgularına bağlı olarak elde edilen bu sonuçlarla birlikte; kişisel verilerin korunmasına ilişkin hukuk literatürü, uluslararası bilgi güvenliği politikaları, bilgi güvenliği ve risk yönetimine yönelik uluslararası standartlar, kurumlara yönelik bilgi güvenliği denetleme raporları ve kişisel verilerin korunmasına ilişkin evrensel ilkelerden yararlanılarak üniversitelerin uygulayabileceği bir bilgi güvenliği politika önerisi geliştirilmiştir.
Automotive industries of the European Union and Turkey in the framework of competition law

Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği ve Türkiye'de otomotiv sektöründeki rekabetdüzenlemelerini karşılaştırmalı olarak incelemektir. Çalışmanın birinci bölümünde, rekabet hukukunun sistemini ve alakalı mevzuatıanlayabilmek için Avrupa Birliği ve Türkiye'deki rekabet hukukunun sistemi incelenecektir. Bu bölümde, Avrupa Birliğindeki rekabet hukukunun yasal yapısı hakkında genel olarak bilgi verildikten sonra, Gümrük Birliği çerçevesinde, Türkiye'deki rekabet hukukunun yapısı hakkında bilgi verilecektir. İkinci ve üçüncü bölümlerde, Avrupa'daki ve Türkiyedeki otomotiv sektörünün yapısının özelliği incelenecektir. Avrupa Birliğinde, motorlu taşıtlar ile ilgili yürürlükten kaldırılmış 123/ 85 ve 1475/ 95 sayılı Tüzükler ile, Türkiye'deki 1998/ 3 sayılı Tebliğdenkısaca bahsedilecektir. Bunu takip eden son bölümde, grup muafiyetlerini inceleyerek, Avrupa Birliği ve Türkiye'deki rekabet hukuku ve otomotiv sektörü arasındaki ilişki üzerinde odaklanılacaktır. Bu çalışma, geçmişşten günümüze evrim süreci içerisinde, 1400/ 2002 sayılı Tüzük'legerçekleşen önemli değişikliklerin analizini oluşturmaktadır. Bu analiz, Komisyon'un eskidüzenlemelerinde karşılaştığı sorunlar, yaklaşımındaki değişikliğin gerekçeleri, vazgeçtiği ve benimsediği prensipler, bu doğrultuda getirdiği düzenlemeler ve bunların sektörde yaratacağı etkiler üzerinde durmayı gerektirmektedir. Bu yöndeki bir çalışma, Türkiye açısından da büyük önem taşımaktadır; çünkü Rekabet Kurulu, 1998 yılından bugüne, motorlu taşıtdağıtımı konusunda AB'deki geçmişş düzenlemelere paralel bir grup muafiyeti tebliğiuygulamaktadır. Rekabet Kurumu, Avrupa Birliğindeki gelişmeler ışığında, 1400/ 2002 sayılı Avrupa Birliğindeki Tüzüğe paralel, son olarak, Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Anlaşmalar ve Uyumlu Eylemlere İlişkin Grup Muafiyeti Tebliği No: 2005/ 4 yayınlamıştır.
Tüketici sözleşmelerindeki haksız şartlar

Bu çalışmanın konusu sanayi devrimi ile birlikte tüketici ve satıcı/sağlayıcı ilişkisinin değişikliğe uğraması, sözleme özgürlüğü ilkesine istisna olarak haksız şart içeren standart sözleşmelere ihtiyaç duyulması, bu tür sözleşmelerin tüketici ve satıcı/sağlayıcı arasındaki güç dengesini bozması, tüketicinin hak kaybına uğraması sonucu olarak bireysel sözleşme modeline uygulanan hukuk kurallarının tüketiciyi korumak için yetersiz kalması, tüketicinin haksız şart içeren sözleşmelere karşı korunması ihtiyacına ilişkindir. 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında düzenlenen 'haksız şartlar' müessesesinin uygulama alanı bulduğu mevcut hukuk sisteminde ve öncesinde nasıl düzenlendiği, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu kapsamında düzenlenen genel işlem şartları ile ilişkisi incelenmiştir. Tezin ilk bölümünde Genel Olarak Tüketici Kavramı, Tüketici Sözleşmeleri, Haksız Şart Kavramı ve Haksız Şart Kavramının Tarihsel Gelişimi, Genel Hükümlere Göre Genel İşlem Şartı Kavramı ve Tüketici Sözleşmelerinde Haksız Şartın Görünümü konularına değinilmiş olup, ikinci bölümde Haksız Şart Denetimi Türleri ve 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'na Göre Genel İşlem Şartlarına İlişkin Denetim Türleri incelenmiştir.
Türk vergi sisteminde amortismanlar

Türk vergi sistemine 1949 yılında yürürlükte olan 5432 sayılı Vergi Usul Kanunu ilegirmis olan amortisman müessesesi, 1961 yılına kadar yürürlükte kalmıstır. 1961 yılında 213 sayılı Vergi Usul Kanunun yürürlüge girmesi ile amortismanmüessesesi bu Kanunda düzenlenerek, zaman içerisinde geçirmis olduğu bir takım asamalarneticesinde bugünkü halini almıstır. Amortisman kavramının borç ödeme, aktiflestirilen giderlerin itfası ve degersizalacaklar ile süpheli alacakların giderlestirilmesi anlamlarını da kavrayan genis bir çerçevesibulunmaktadır. Vergi sistemimiz amortisman uygulamasını maddi duran varlıklara bağlı olarakdüzenlememistir. Çünkü maddi duran varlıkların yanı sıra diger iktisadi kıymetler de zaman içerisinde deger kaybına ugrayabilir. Bu nedenle amortisman müessesesi isletmeye dahil iktisadi kıymetlerdeki degerkaybını ifade etmesi nedeniyle bir zarar ve dolayısıyla da gider unsurudur ve ilgilivergilendirme dönemine intikali kaçınılmazdır. Buradan hareketle, bu çalısmamızda amortismanların vergi açısından önemi, konusu ve uygulamaya iliskin düzenlemeler Vergi Usul Kanununda amortismanlarla ilgili hükümler çerçevesinde bes bölüm halinde incelenmistir.