turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bağdat

Bağdat adlı bu belgesel, Bağdat'ta son dönemde yaşananlara dair bir incelemedir. Belgeselde bir zamanlar masallara ilham olan hoşgörü, sanat, bilim, barış şehri Bağdat hatırlatılarak, Bağdat'ın günümüzde karanlıkların yayıldığı, ölüm, cehalet ve savaş şehrine nasıl dönüştüğü sorgulanır. Söz konusu dönüşümü ve nedenlerini şehrin son dönem dönüşümüne şahit olan savaş muhabirleri kendi tanıklıkları ve yorumları üzerinden anlatır. Belgeselde, Bağdat örneği üzerinden kendi kararlarını veremeyen, sorgulamayan toplumlarda başka güçlerin bir araya gelerek insan hakları, demokrasi onların çıkarları için mücadele etmeyeceği, ancak ve ancak kendi çıkarları için sürece dahil olacağı ve kendi çıkarlarını gözeterek gerekirse daha ciddi sorunlar yaratacakları vurgulanmaktır. Bu bağlamda kullanılan manipülasyon araçlarına, uluslararası hukuk sözleşmeleri, televizyon haberlerine, sinema filmlerine sorgulamadan itimat edilmemesi mesajı verilmektedir.
Avustralya Sineması'nda Türk ve Avustralya askerinin temsili

Sinema ülkelerin kendilerini, değerlerini ve kutsallarını yansıttıkları kültürel ve ideolojik bir mecradır. Aynı zamanda sinema kültürel anlamda ya da düşman olarak 'öteki'nin inşasının yapıldığı ve temsil edildiği bir alandır. Bu çalışmada sinemanın bu özelliğinden hareketle Avustralya Sinemasında Anzakların ve düşman olarak Türklerin temsilinin nasıl olduğu, Türk temsilinde Oryantalist öğelere yer verilip verilmediği, mekan ve yerli karakterlerin 'Doğulu' olarak nasıl temsil edilldiği Türk ve Anzak temsillerinin bir arada bulunduğu seçilmiş filmlerde incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda Anzak Miti denilen fenomenin incelenen filmler yoluyla yeniden üretildiği, bazı filmlerin savaş ve İngiliz aleyhtarı söylemi içinde barındırdığı, yine bazı filmlerde örtük olarak olumsuz Türk temsili olmakla beraber genel anlamda Türk söyleminin nötr olduğu anlaşılmıştır. Türk temsilinin çok az olduğu, Doğulu mekanların, yerli halkın ve karakterlerin temsilinin 'olumsuz' ve Oryantalist paradigmayla oluşturulduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca bazı filmlerde milliyetçi ideolojinin etkisi olduğu görülmüştür.
Anton Çehov öykücülüğündeki yabancılaşma imgesinin Nuri Bilge Ceylan sinemasındaki dönüşümü

Sanatın farklı dalları ortaya çıktıkları dönemlerden bu yana alışveriş içinde olmuşlardır. Bu etkileşim, sanatların günümüzde aldıkları şeklin belirleyici unsurlarından biridir. Sinemada, yapısının el verdiği ölçüde, diğer sanatların anlatılarından, anlatım olanaklarından ve tekniklerinden yararlanmıştır. Gerek sözlü gerek yazılı olsun, mirası insanlık kadar eski olan edebiyat, sanatların en gencini besleyen, büyüten ve değiştiren kaynakların başında gelmektedir. Edebi eserlerin uyarlamalar aracılığıyla perdeye taşınması, sinemanın ilk günlerinde başlayan, artarak devam eden ve günümüzde de popülerliğini yitirmeyen bir yöntemdir. Dünya edebiyatında sayısız yapıt, aslına sadık kalınarak ya da sinemanın gerekleri doğrultusunda dönüştürülerek filme aktarılmıştır. Edebi eserin büyük ölçüde hazır bir senaryo sunması ve bilinirliğinden ötürü belirli bir gişe başarısı vadetmesi, sinemacıların bu yola başvurmasının başlıca nedenleridir. Ancak zamanla kimi yönetmenler için uyarlama çok daha bireysel bir süreç haline gelmiş, etkisi altında kalınan roman ya da öykünün, gücünden bir şey yitirmeden filme aktarılabilmesi düşüncesi öne çıkmıştır. Ülkemizde de durum farklı değildir. Gerek yerli, gerek yabancı yazarların eserlerinden uyarlamalar yapan yönetmenler sinema tarihimizde önemli bir yer tutmaktadır. Rus yazar Anton Çehov'un öykülerini filmlerine taşıyan Nuri Bilge Ceylan bu isimlerin başında gelmektedir.
Hatırlamanın ve unutmanın imgeleri

Türkiye sinemasını, farklı temsillerin mücadele ettiği bir söylem alanı olarak okuyan bu çalışma, 2000 sonrası çekilen ve travmatik geçmişşi ele alan filmleri bir arada düşünerek sinemada hatırlamanın ve unutmanın politikasını ortaya koymaya çalışmaktadır. Geçmişi ele alan filmlerin hafıza dilini hangi biçimsel stratejiler yoluyla inşa ettiğini ortaya koyarak, filmlerin geçmişş ve şimdi tasavvurlarının etik/politik karşılığını tartışmayı amaçlamaktadır. Travma sinemasından yola çıkan bu çalışma, estetiğin politikası olarak tanımlayabileceğimiz ve estetik ile etik arasında doğrudan bir ilişki kuran yaklaşımı savunmaktadır. Bu doğrultuda ele aldığı Mustafa (Can Dündar, 2008), Veda (Zülfü Livaneli, 2010), Dersimiz: Atatürk (Hamdi Alkan, 2010), Kesik (Fatih Akın, 2014), Ararat (Atom Egoyan, 2002), İki Tutam Saç: Dersim'in Kayıp Kızları (Nezahat Gündoğan, 2010) andve Hay Way Zaman (Nezahat Gündoğan, 2014) Mustafa, Veda, Dersimiz: Atatürk, Kesik, Ararat, Dersim'in Kayıp Kızları ve Hay Way Zaman filmlerini analiz ederek imgeler yoluyla inşa edilen hatırlama rejiminin şifrelerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Türklüğü kuran görme rejimini görünür kılacak bu çalışma, aynı zamanda başka türlü bakma olanakları üzerine eleştirel bir düşünme çabasıdır.
Misofonya

Ayla alkolik babası ve sevgi dolu annesi ile birlikte yaşayan, seslere karşı uç noktalarda hassasiyetleri olan küçük bir kızdır. Babasının kavgacı karakteri Ayla'nın seslere karşı duyarlılığını arttırıp sosyal hayatını yaşanması zor bir hale sokmaktadır. Yıllar sonra evlendiğinde dahi bu rahatsızlıktan kurtulamamış, ancak bir takım önlemlerle gündelik hayata adapte olmaya çalışmıştır. Lakin yaşam koşullarının zorluğu ve yaşamındaki insanların tutumu onu her şeyi bırakıp sessiz bir ortamda doğada yaşamaya itecektir.
The analysis of ideology in press photography and its cinematographic representation

Günlük hayatımızda işaretler dünyasında yaşarız. Etrafımızdaki şeyleri anlayabilmek için kodlanmış anlamlar ve gizli işaretlerin çözümünden başka yolumuz yoktur ve bu anlamda göstergebilim bu bütün gizli mesajları yorumlamamızı sağlar. Göstergebilim aracılığıyla medyanın kodlanmış anlamlar bombardımanına baktığımız zaman ideolojininin nasıl çalıştığını gerçek anlamıyla görebiliriz. Bu tezin odak noktası belirleyici ideolojinin günlük hayatımızda kodlanmış mesajlar olarak bize nasıl ulaştırıldığını anlamak üzerine yoğunlaşmıştır. Bu çalışma, basm fotoğrafçılığı ve onun sinemada anlam ulaştırmak üzere kodlanmış ve gerçeği algılama hissimize dayanan kullanımlarıyla sınırlıdır. Fotoğrafik ve sinematografik imajlar, acının gerçekten hissedilmesiyle imajlar aracılığıyla anlaşılmaya çalışılması arasında korkunç bir uçurum olmasından dolayı iki tarafı keskin bir kılıç gibidir. Bu tezde savaş fotoğrafçısı James Nachtwey'in dünyanın her tarafında çektiği savaş fotoğraflarıyla ilgili bir belgesel filmin analizi örnek olarak kullanılmaktadır. Ünlü foto muhabirini, yakın tarihin önemli olaylarının ve sonuçlarının amalgamlaşmış yansıtıcı bir belgesel filmde dünyanın dört köşesinde adım adım izlemekteyiz. Ünlü basın fotoğrafçısının mitleşmiş statüsünün bir parçası da kendisinin olaylara yaklaşımı olduğundan, seçimlerini nasıl yaptığı bu belgesel filmin yönetmeni Christian Frei aracılığıyla irdelenmekete ve seyircilere en duyarlı bir şekilde yansıtılmaktadır. Bu iki sanatçının iletmeye çalıştıkları hisler ve düşünceler kitle medyasının sızımına herhangi bir medya endüstrisi yapımı metası kadar açıktır. Hangi biçimde estetize edilmiş olurlarsa olsunlar, bütün görsel mesajların, filmlerin ve fotoğrafların bir ideolojik system içerisinde üretilerek bize ulaştırıldığını anlamadığımız ve bu anlamda içinde yaşadığımız sistemleri değiştirmede kullanmadığımız sürece; gördüğümüz şeylerin fazla bir anlamı yoktur.
Yavuz Turgul'un Eşkıya filmindeki türküler üzerine yapısal bir inceleme

Sinema türünün tüm örneklerinde olduğu gibi Yavuz Turgul'un Eşkıya filminde yer alan türkülerin ve diğer ses unsurlarının da olay örgüsünden ayrı düşünülmemesi türküler ve tüm ses unsurlarının filmin anlamlandırılmasın-daki etkisini, işlevini, kullanım amacını, hangi kesitin hangi ayrımında han-gi enstrümanla hangi duygunun aktarımında yer aldığı, kimliği, yöresi ve ses unsurlarını meydana getiren Erkan Oğur, Kazancı Bedih ve Alvarlı Efe'nin özellikleri ile senaryodaki olay örgüsü etkileşimini incelemeyi ge-rektirmektedir. Yapısalcı kuram tekniklerinden kesitleme yöntemiyle ince-lenen çalışmamızdaki amacımız filmde yer alan türküleri ve bununla birlikte ilgili kesitlerin anlamlandırılmasında etkili olduğunu düşündüğümüz diğer ses unsurlarını tespit etmeyi amaçladık. Amacımız doğrultusunda tespit etti-ğimiz ses unsurlarının kesitlerin anlamlandırılması ve yorumlanmasındaki etkisini, kullanım şeklini, ayrımlardaki işlevini, duygunun seyirciye akta-rımda görüntü ve sinemada kullanılan tüm teknik özelliklerden daha etkili olduğunu, filmin Türk sinemasına olan etkilerini ve film gösterime girdikten sonra filmde yer alan türkülerin nasıl bir popülerlik kazandığını inceleyece-ğiz.
Bir anlatım dili olarak Reha Erdem sinemasında kurgu ile ima etme

Kurgunun gelişimi ile dinamik bir yapıya bürünen sinema, Sovyet kurgu anlayışı ile de farklı anlatı biçimlerine kavuşmuştur. Sovyet sinemacılarının Griffith'ten yola çıkarak ulaştıkları bu yeni yapı, sinemada bir çığır açmış, kendi antitezini de doğurarak felsefi tartışmalara kapı aralamış ayrıca başka yaklaşımların ortaya çıkmasına da zemin hazırlamıştır. Kurgu, Sovyet biçimciler tarafından, anlam oluşturmanın bir aracı olarak ortaya çıkmış ve gelişen bir anlatım dili olarak farklı içeriklere de bürünmüştür. Bu biçim Sovyetlerden çıkarak, tüm dünyaya yayıldığı gibi Türkiye'de de karşılığını bulmuştur. Türk sinemasında Sovyet Biçimciliğine en yakın örnek ise Reha Erdem sinemasıdır. Erdem, kurguyu istediği fikir etrafında bir anlatı biçimi kurarak kullanır. Efektif kullanımları olsa da ekseri somut yapıdan soyut bir eşiğe ulaşma arzusu bulunmakta, dolaysıyla ima etme, Reha Erdem sinemasında bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma, Reha Erdem sinemasını kurgu ile ima etme kapsamında incelemektedir. Kurguya dair ilk kez ortaya çıkan teorik ve pratik çalışmalar incelenerek referans alınmıştır. Bu şekilde Reha Erdem sineması, içerik analizine tabi tutularak kurgu ile ima etme kullanımı ve sıklığı verilerine ulaşmaktadır.
Five senses of cinema and the spectator

Sinemanın duyular ile olan ilişkisi ve sinema salonundaki somut deneyim, film çalışmalarını önemli konulardan biridir. Bu bağlamda, bilim adamlarının film izleme sırasında izleyicinin bilişsel tepkisini izlemek ve analiz etmek için geliştirdikleri FMRİ teknolojisini bu konuya verilen önemin göstermektedir. Ancak, bu doğal ve uygulamalı bilimler alanı için bir konudur. Bu tez, film ile ilişki içerisinde duyuların, izleyiciyi ve sinema ile ilişkisini ne kadar etkilediğini gösterme amacına sahiptir. Bu nedenle, film izleyicisinin gelişmiş duygu ve duyularıyla yaşadığı dokunsal deneyimin okunmasını sağlamayı amaçlamaktadır. Bu dokunsal deneyim, filmin beş duyuyu kullanarak izleyiciyle etkileşime girdiğinde olur. Bir filmin gösterimi sırasında bu izleyici, bedeni olmayan bir nesneye dönüşür, kendisini filmin aktardığı farklı duygulara ve deneyimlere teslim eder. Bu süreci açıklamak için, film anlatısı analizine dayanan bu tez, öncelikle farklı film bilimcilerinin tartıştığı birkaç teori ve çalışmalarına odaklanacaktır. Bu nedenle, film duygusu iki duyuya bölünecektir: görme ve işitme anlamına gelen temel görsel duyumlar ve görsel olarak hissedilen ve dolaylı olarak 'dokunma, tat alma ve koklama' olarak algılanan diğer duyular. İkincisi, bu çalışma iki bilim kurgu filminin örnek çalışmasını sunacaktır: görme ve işitme için Su Biçimi (Guillermo Del Toro, 2018) ve dokunma, tat ve koku için Perfect Sense (David Mackenzie, 2011). Her biri, film görüntülenirken izleyicinin duygularını ve tepkilerini bulmak ve elde etmek için filmin duyularının kullanımını örnekleyecektir.
Freudyen yaklaşımla Zeki Demirkubuz sinemasında suç ve ceza

İlkel kabilelerden günümüz çağdaş toplumlarına varıncaya dek yüzyıllar boyunca insanlar, tabiiyet biçimleri zamana ve mekana göre farklılıklar gösteriyor olsa da yasaya boyun eğmişlerdir. Yasaya bu tabi oluşta, toplumsal yasa ve bireyin edimlerini sorgulayan vicdana hakikat atfediyor olmanın önemli bir rolü vardır. Çalışmaya konu olan Freud ve psikanalitik kuram ise yasaya metafizik bir hakikat atfetmemekle birlikte insanın doğal varoluşundan, toplumsal varoluşa geçiş için yasanın zorunlu olduğu önermesini ortaya koyar. Vicdanın ve toplumsal yasanın kurulumunda suçluluk duygusu önemli bir rol oynarken, yasaya boyun eğişin temelini suçluluk duygusuna bağlı ceza istemi oluşturmaktadır. Psikanalitik kuram iyi-kötü suç tanımlarını içeren değerler silsilesi kurgulamaz. İnsanın doğuştan getirdiği dürtü temelli arzular her ne kadar bastırılıyor olsa da yok olmaz ve yüceltime uğrayarak o değerleri kuran yasada varoluşunu devam ettirir. İnsan toplumsal varoluşunu borçlu olduğu yasanın failine çiftedeğerli bir tutum sergiler. Bir taraftan suçluluk duygusu ile boyun eğerken, diğer taraftan arzularını yasaklayan yasa koyucuyu yok etmeyi arzular. Toplumun evrimini sağlayan da boyun eğdirmeye çalışan iktidar karşısında, arzusuna sahip çıkan direniş ile ortaya çıkan antagonizmadır. İktidar direnişin görünür olduğu bu antagonizmanın üstünü ideoloji ile örter. Psikanalitik film kuramcılarına göre devletin ideolojik aygıtlarından birisi de sinemadır. Ancak ideolojik aygıtın sahibi iktidar da bastırılmış arzuların yüceltimi olan yasanın uygulayıcısı olduğundan bütünlüklü bir yapıya sahip değildir ve her an kendi gerçeğini görünür kılar. Çalışma için seçilen Zeki Demirkubuz sineması, insani değerlerin hakikat dışı varoluşunu ortaya koyduğu için, yasaya direnen tarafı ile ele alınmıştır.
Sinemada Auteur kuram ve star sistemiyle ilişkisi: Ferzan Özpetek Sineması örneğiyle

Sinemada auteur kuram, sinemayı sanat, yönetmeni ise sanatçı olarak kabul eden bir kuram olup 1940lı yıllarda meydana gelmiştir. Kuram, öncelikle fikir olarak sunulmuş ilerleyen süreçle politikaya dönmüş son olarak da Amerikalı akademisyenlerce kurama dönüştürülmüştür. Auteur kuramcılar, Yeni Dalga sinemasının öncü isimleridir. Diğer bir deyimle Yeni Dalga sinemasının auteur kuramın hayat bulmuş şeklidir. Auteur kuram bir anlamda meydana geldiği zamana dek sinemada hayat bulmuş aşağı yukarı bütün olguları kapsayan bir oluşumdur. Star sistemine bakıldığında ise sinemanın ilk yılları, bu sistemin nasıl meydana geldiğine işaret etmektedir. Sinema, ortaya çıktığı zaman tiyatrodan daha az talep görünce sinemayla uğraşanlar, tiyatro izleyicisini sinemaya çekebilmek adına tiyatrodaki en çok beğenilen isimleri sinemaya taşımıştır. Star sistemi, dönemin sinema mantığıyla zamanla bir çeşit tüketim kültürüne dönüşmüş; starlar, tüketilen konumda hayat bulmuştur. Sinemada auteur kuram ve star sistemi arasındaki ilişki üstünden auteur kuramın durumunu ortaya koymak, çalışmamızın temel yanıt aranan sorusu olmuştur.
Ortak bellek ve sinema: 1990 sonrası Fransız ve Amerikan sinemasında 68 kuşağı nostaljisi

Bu çalışmada, 1990 sonrasında Amerikan ve Fransız sinemasında 68 kuşağının sunumu incelenmiştir. Bellek ve hatırlama ilişkisinden yola çıkılarak ortak hatırlama biçimleri tanımlanmış ve sinema, tarihi bir döneme dair ortak bellek yaratımında etkin bir kültürel araç olarak ele alınmıştır. Ortak belleğin sosyal koşullara bağlı olarak şekillendiği görülmüştür. Post-ideolojik dönem olarak da adlandırılan 1990 sonrasında yaşanan sosyo-politik değişimlerin etkisiyle, ortak bellekte nostaljik bir 68 kuşağı imgesi yaratıldığı, sinemanın da bu imgenin oluşumuna katkıda bulunduğu örnek filmlerin analiziyle tespit edilmiştir. Filmler biçimsel ve dramatik olarak, sinema tarih araştırmaları kapsamında ele alınan 'nostalji sineması' çalışmaları doğrultusunda incelenmiş, sinemada da ortak belleğe paralel bir 68 kuşağı imgesinin yaratıldığı ortaya koyulmuştur.
Sinemada uyarlama: Selvi Boylum Al Yazmalım ve Cengiz Aytmatov

Kırgızların dünyaca tanınmış ünlü yazarı Cengiz Aytmatov'un özellikle ülkemizde en çok bilinen eserlerinden biri Selvi Boylum Al Yazmalım adlı uzun hikayesidir. Ali Özgentürk eseri senaryolaştırmış, Atıf Yılmaz ve Ali Özgentürk yönetmiştir. Arif Keskiner'in yapımcılığını üstlendiği filmin müziğini Cahit Berkay, görüntü yönetmenliğini de Çetin Tunca yapmıştır. Türkan Şoray, Kadir İnanır ve Ahmet Mekin'in başrollerini oynadıkları filmin yapım yılı 1977'dir. Film 1978 yılında gösterime girmiştir. 'Kan bağı olan mı gerçek babadır, yoksa çocuğa emek veren, yetiştiren mi?, 'Sevgi mi, emek mi? kurgusu üzerine inşa edilen filmde Atıf Yılmaz hemen bütün filmlerinde olduğu gibi kadın sorununu da ele almıştır. Selvi Boylum Al Yazmalım filmi 1978 yılında on beşincisi düzenlenen Antalya film festivalinde en iyi ikinci film, Atıf Yılmaz en iyi yönetmen, Çetin Tunca da en iyi görüntü yönetmeni ödülüne layık görülmüştür. Aynı yıl düzenlenen Taşkent Film Şenliği'nde Türkan Şoray, Selvi Boylum Al Yazmalım filmindeki rolüyle en iyi kadın oyuncu seçilmiştir. Yüzyılın en iyi on filmi arasında gösterilen film Türk seyircisi tarafından çok beğenilmiştir. Selvi Boylum Al Yazmalım roman-senaryo-film karşılaştırması tezimizin konusunu teşkil etmektedir. Tezimizde bu üçlünün benzerlikleri ve ayrıştıkları noktalar incelenmiştir.
Zeki Demirkubuz sinemasında mekan kullanımı

Zeki Demirkubuz filmografisinde yer alan dokuz filmi, sinema ve mekan ilişkisini temel alarak çözümleyen bu çalışmada, karakterler bağlamında yönetmenin kurduğu mekanlara bakılmıştır. Toplumsal mekanların bireyler üzerindeki tezahürünü görmek bakımından, Demirkubuz filmografisindeki mekanlar, karakterler ve karakterlerin mekanlar ile olan ilişkisi iyi bir örneklem sunmaktadır. Modernizm ve rasyonalite kıskacında sıkışmış bireylerin nedensizlik ve kayıtsızlık temelinde yaşadıkları toplum, Demirkubuz'un yalnız, köksüz, mekansız karakterleri yanında sinemasal mekanlarına da yansımıştır. Mekanlar incelenirken Lefebvre'in 'soyut mekan' kavramı yol gösterici olmuş, Demirkubuz'un filmsel anlatısı içindeki mekansal düzenlemeler, modernite mekanlarını örnekler bir niteliğe doğru evrilmiştir. Bu doğrultuda çalışmada modernite mekanları filmlerdeki karakterler bağlamında, homojenlik, parçalılık ve hiyerarşiklik kavramları çerçevesinde okunmuştur. Analiz kategorileri filmografide yer alan dokuz filmi teker teker analiz etmek yerine, tüm filmler izlendikten sonra beliren ortak temalar çerçevesinde belirlenmiş, filmlerin mekansal çözümlemesi bu kategoriler altında yapılmıştır. Çözümlemeye başlamadan önce kuramsal çerçevenin sunduğu bilgiler ışığında gerçeklik, temsiliyet ve mekan tartışmasına girilmiş, bu tartışmanın sinemasal düzlemde ne ifade ettiği betimlenmiştir. Bu çalışma bir yanıyla bir yönetmen sineması olarak değerlendirilmelidir. Fakat öte yandan analize konu olan filmler tezde mekan odağında sınırlanmış, çalışma Demirkubuz sinemasının teknik ve türsel özelliklerini de bu doğrultuda sınırlı olarak analize dahil etmiştir. Analizde yönetmenin ağırlıkla kullandığı görsel motifler ve ev, otel odaları, restoran/bar, yollar, kentsel alanlar gibi mekanlar saptanmış, bu ortaklıklar çerçevesinde söz konusu kategoriler oluşturularak filmlerin dilsel ve söylemsel çözümlemesi yapılmıştır. Demirkubuz sinemasında mekan kullanımına bakan bu çalışma filmsel anlatılar, karakterler ve filmde dolaşıma sokulan söylemler bağlamında mekanın hem üretildiğine, hem de ürettiğine dair örnekler sunmaktadır.
How digital platforms impact the film industry in Turkey?

Türkiye sinema sektöründe dağıtım ve gösterim noktasındaki tekelleşme eğilimi, 2015 yılı itibariyle yoğunlaşmış, hali hazırda gösterim ve dağıtım anlamında domine edici bir güç teşkil etmekte olan firmaların üretim noktasında da faaliyete geçmesiyle sinema salonları yalnızca 'eğlence' kültürüne yönelik, gelir odaklı vasat komedilere mahkum olmuştur. Yine 2015 yılını takiben, çok geniş bir içerik kütüphanesine son derece makul üyelik ücretleri ile erişim imkanı sağlayan, özelleştirilmiş içeriğini yüksek görüntü kalitesiyle ve reklamsız sunan dijital platformlar Türkiye'de hizmet vermeye başlamıştır. Bu çalışmada; Türkiye'de geleneksel film endüstrisinin ve yaygınlaşmakta olan dijital içerik platformlarının izleyiciye sundukları, sektörün mevcut dinamikleri çerçevesinde incelenmiştir. Teknolojik gelişmelerin sinemanın geleceğine ilişkin etkileri sinema tarihi boyunca tartışılagelmiştir. Çalışma, sinemanın imkanlarını sinema salonlarının dışına taşıyan ve her an erişilebilir kılan mevcut dijitalleşmenin, Türkiye'deki sinema izleyicisini nasıl etkilediğini incelemeyi; özellikle bağımsız ya da ana akımın dışında kalan yapımların mevcut durumuna ve geleceğine ilişkin bir saptama yapmayı amaçlamaktadır.
Nosferatu'dan günümüze sinemadaki vampir karakterinin değişimi ve 'yanılgı'

Korku, insanlığın var olmasıyla ortaya çıkan bir duygudur. Doğduğu andan ölüme kadar, kişinin hayatında yer alır. çalışmanın birinci bölümünde, korku kavramının tanımına ve korku sinemasının tarihine değinilecektir. ikinci ve üçüncü bölümlerde, vampir kavramının tanımı, sinemaya nasıl girdiği ve Nosferatu'dan itibaren günümüze kadar gelen vampirin, fiziksel özelliklerinin, sosyal yaşamlarının nasıl değiştiği incelenecektir. son bölümde 'Yanılgı' filminin oluşum süreci, post prodüksiyon süreci, senaryosu ve çekim senaryosu yer almaktadır.
Film adaptation as an ıncompatible form: Twenty-first century Hamlet

Bu çalışma, Hamlet'in 2000 yapımı film uyarlamasının Postmodernizm ile ilişkisini kurarak uyumsuz bir biçime, bir sinema uyarlamasında nasıl karşılaşıldığını analiz etmektedir. Diğer taraftan Hamlet'in 2000 yapımı film uyarlamasını 1996 yapımı film uyarlamasıyla karşılaştırarak yapısall bir uyum-uyumsuzluk ilişkisini inceleyen bu tez, kavramsal çerçevesinde uyarlama türlerinin iletişim kuramcıları ve çeviri bilimciler tarafından yapılan tanımların, sahne tasarımında kostüm ve dekorun temel işlevlerinin ve filmin kurgusal yapısının sinema diline yansımalarının üzerinde durmaktadır. Çalışma, postmodernizmin politik ve kültürel dinamiklerinin gündelik yaşam pratikleri üzerine olan etkisiyle özdeşleştirir, bu noktadan yola çıkarak sinema dilinde bir uyumsuzluk yakalamayı amaçlar.
Yeşim Ustaoğlu sinemasında yolculuk, benlik ve kimlik ilişkisi

Çocuklukla başlayan benlik gelişiminde ailenin katkısı önemli bir başlangıç noktası oluşturur. Birey anne ve babasından gördüğü davranışlarla, çocukluk döneminde grup içinde etkileşimler sağlayarak kendi benliğini oluşturma sürecinde ilk adımını atar. Psikoloji çalışmalarında benlik kavramının üzerinde önemle durulmasının sebebi, bireyin çocukluktan itibaren sağlıklı bir benliğe sahip olmasının, toplumun ve toplumsal süreçlerin gelişiminde referans oluşturmasıdır. Geleneksel ve modern toplumda benliğin toplumla ve bireylerle girdiği ilişki sonucunda birey kendi benliğini oluştur. Benliklerin, modern toplumda sağlıksız gelişimi ise bireylerin birbirine ve topluma yabancılaşmasına sebep olmaktadır. Benliğin sosyolojik bakış açısıyla ele aldığı kimlik kavramı, aynı şekilde toplumla ilişkiye giren benliğin, çevresine göre kendini şekillendirdiği kimlik yapısıdır. Bireyin bu anlamda kolektif, etnik, kültürel, cinsel, bireysel gibi pek çok kimliği bulunmaktadır. Kimlik oluşumu etkileşimli ve sürekli yapısından dolayı daima bir inşa halindedir ve bu süreçte kimlikler kendi benlikleriyle, oluşturdukları kimlikleri arasında yolculuk yaparlar. Sinemanın bir dil olarak anlam yaratmada kendi bakış açısını geliştirmesi, filmlerinde benliğin ve kimliğin yolculuğunu konu alan Yeşim Ustaoğlu Sineması'nda karşımıza çıkmaktadır. Ustaoğlu, filmlerinde ortak tema olarak benlik, kimlik ve yolculuk ilişkisini ele alır ve bu tema üzerinden bireylere kendi kimliklerini sorgulamalarını, kendi kimliklerini bulma adına yolculuğa çıkmalarını amaçlar. Bu bağlamda, çalışmanın kavramsal çerçevesini benlik, kimlik ve modernleşme süreciyle ortaya çıkan yabancılaşma kavramı oluşturur. Genelde Türk Sineması, özelde Yeşim Ustaoğlu Sineması'na odaklanan bu çalışma, içerik analizi yöntemiyle Ustaoğlu'nun Pandora'nın Kutusu, Araf ve Tereddüt filmlerini yolculuk, benlik ve kimlik ilişkisini üzerinden çözümleyip, Yeşim Ustaoğlu Sineması'na yeni bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır.