turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Azerbaycan petrolü

' da imzalanan Baku - Ceyhan Petrol Boru Hattı Anlaşması da değerlendirilmiştir. Baku - Ceyhan Petrol Boru Hattı, 21. yüzyılın en önemli enerji transfer projelerinden birisidir. Çalışmanın ana konusu olan Azerbaycan Petrolleri'nin siyasi ve ekonomik boyutuna değinilmeye çalışıldı. Görüldüğü gibi tarih içinde Azerbaycan petrolleri önemini kaybetmemişler. Genel olarak Azerbaycan siyasi tarihine bakıldığında petrolün ortaya çıkışından beri hep ülkenin iç ve dış politikasında önemli bir yer aldığı görülmektedir. Çalışmanın değişik bölümlerinde petrolün bu yeri ve petrol sanayisinin gelişim süreci anlatılmaktadır. Görüldüğü gibi farklı zamanlarda Azerbaycan Petrolleri'nin farklı boyutları daha ön plana çıkmaktalar. İlk bulunduğu zaman daha çok ekonomik meta olarak değerlendirilen Azerbaycan Petrolünün daha sonra giderek siyasi boyutunun ağırlık kazandığı gözlenilmektedir. Sovyet iktidarı zamanında ekonomik boyutu ağırlık kazanan Azerbaycan Petrolleri 1991 yılında Azerbaycan bağımsız olduğundan beri Azerbaycan Petrolleri yine uluslararası politikanın objesi oldular. Çalışmada ileride olası Azerbaycan petrol üretim hacmi ve dünya pazarlarına nakli değerlendirilmeğe çalışıldı. Tüm bu veriler dikkate alındığında günümüzde Azerbaycan Petrollerinin ekonomik boyutunun dünya ekonomisi çapında çok önemli olmadığı sonucuna varılabilinir. Diğer taraftan ABD ve Rusya'nın bölgeye olan ilgisi giderek artmaktadır. Ve bu ilginin daha ziyade geopolitik ve stratejik boyutunun ağır bastığı söylenebiliniz Kısacası Azerbaycan Petrolleri olgusunun tarihsel, ekonomik, siyasi boyutu dikkate alındığında, günümüzde jeopolitik ve siyasi boyutunun daha ağır bastığını ortaya çıkmaktadır.
Mısır'da darbe sonrası yaşanan insan hakları ihlalleri

Bu tez 3 Temmuz 2013 tarihinde, Mısır'da darbeye giden süreci ve darbe sonrası yaşanan insan hakları ihlallerini konu almaktadır. Bu kapsamda öncelikle 25 Ocak 2011'de başlayan ve hızlı bir şekilde Hüsnü Mübarek rejimine son veren Şubat 2011 devrimi ve ülkede yaşanan hızlı demokratikleşme sürecinden darbeye giden siyasi gelişmeler dair tarihi arka plan bilgisine yer verilmiştir. Ardından 3 Temmuz 2013 tarihinde Genelkurmay Başkanı Abdulfettah el-Sisi ve beraberindeki heyetin gerçekleştirdiği darbenin ardından özellikle Müslüman Kardeşler'e yönelik yapılan baskı ve gözaltılar, Rabia ve Tahrir gibi meydanlarda gerçekleştirilen gösteri ve yürüyüşlerde sivil halka yönelik ihlaller incelenmiştir. Muhammed Mursi'nin darbe ile devrilmesinin ardından yaşanan süreçte insan hakları ihlalleri mercek altına alınmıştır. Kayıplar/kaybetmeler, üniversitelerde yaşanan katliamlar, işkence ve kötü muamele, ifade ve basın özgürlüğü gibi insan hakları ihlalleri anlatılmış ve uluslararası hukuk çerçevesinde yaşananlar ve yapılabilecekler analiz edilmiştir. Bu kapsamda süreci yaşayan kişilerle görüşmeler gerçekleştirilmiş, konuyla ilgili STK'ların ve ilgili uluslararası kurumların raporlarına yer verilmiştir. Son bölümde ise hukuki bakımdan yaşananların genel bir değerlendirmesiyle, darbenin geriletilmesi, sona erdirilmesi ve darbecilerin cezalandırılması için siyasi ve hukuki bakımdan atılması gereken adımlar tartışılmıştır. Darbe yaşayan bir ülkede, ihlalci otorite tarafından ne kadar çok sayıda ve ne kadar çok sayıda suçun işlendiğini, ihlallerin ne kadar çok boyutlu ve yoğun olduğunu ve çoğu kez yaşanan ihlallerden haber bile alınamadığını tahmin etmek güç değildir. Bu yönüyle, Mısır'da darbe sonrası yaşanan bütün ihlalleri ortaya koymak bu çalışmanın kapsamını fazlasıyla aşacağından dolayı, esas olarak ihlallere ilişkin ulaşılabilen bilgilere ve ihlallerin niteliğine ve hangi alanlarda yoğunlaştığına dair bilgi verilmiştir. Bu çalışmanın Mısır'da özgür ve demokratik bir sisteme ulaşma yönündeki çabalara katkı yapması umulur.
Historical and cultural dimensions of the Muslim Cretans in Turkey

Bu çalışmanın asıl amacı Giritli Müslüman halkın Türkiye'deki geçmişşlerine ve şimdiki zamanlarına yakından bakmaktır. Nüfus Mübadelesi sebebiyle zorunlu göçlerinden yaklaşık 100 yıl sonra, nasıl hala Türkiye'de yaşayan 'Giritliler' hakkında konuşabiliriz? Giritli Müslüman halkı tamamıyla anlamak için, onların tarihlerine bakmak ve onu üç belirgin aşamada incelemenin önemli olduğu ileri sürülebilir. Bu çalışma, Osmanlı Devleti'nin Girit'teki halk hakimiyeti sırasında meydana gelen Müslüman halkın durumunu incelemeye teşebbüs etmektedir. Çalışmanın birinci bölümü İslamiyeti kabul ediş süreci, dil, Müslümanların günlük hayatı ve onların adadaki Hristiyanlarla karşılıklı etkileşimlerine odaklanmaktadır. İkinci bölüm, sık sık çıkan ayaklanmalar ve değişimlerle Müslüman topluluğunun sayısını azaltarak onların bir azınlığa dönüşmesine yol açan çalkantılı 19. yüzyılı yeniden değerlendirmektedir. Son olarak, üçüncü ve son bölüm nüfus mübadelesinden sonraki dönemdeki Girit dışındaki diğer topraklarda kendine özgü kimliğini koruyan topluluğa dikkat çekmektedir. Analizin bütünlüğünü korumak amacıyla Bibliyografya seçilmiş, şahsi çalışma prensibim çerçevesinde, bir gözlem yöntemi olarak ikincil analiz yöntemini birincil ve ikincil kaynaklarla birleştirmek suretiyle kullanmayı tercih etmiş bulunmaktayım. Aralık 2013 içerisinde Cunda'ya olan seyahatim sırasında yerli halkla yapmış olduğum röportajlar ile İstanbul'daki Girit kökenli Türklerle yapılan görüşmeler bu çalışmada belirleyici rol oynamıştır.
Güney Kafkasya'da etnik çeşitlilik ve çatışma: Abhazya ve Dağlık Karabağ sorunları

Memmedov, Asim, Güney Kafkasya'da Etnik Çeşitlilik ve Çatışma: Abhazva ve Dağlık Karabaş örnekleri. Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Doç. Dr. Mustafa Aydın, 146s. Kafkasya stratejik konumu ve doğal zenginliklerinin yanı sıra, etnik yapısı itibariyle de dikkat çeken bir bölge özelliği taşımaktadır. Sovyetler Birliği'nin dağılması, bölgenin bu özelliklerinin daha da ön plana çıkmasına neden olmuştur. Petrol ve doğal gaz rezervlerinin çıkarılması ve uluslararası pazarlara taşınması konuları Batılı devletlerin bölgeye olan ilgisini arttırmıştır. Bölge ülkelerinin dünya devletleri ile işbirliğini geliştirmesi gerektiği konulardan biri de, 10 yılı aşkın bir sürenin geçmesine rağmen, çözüme kavuşturulamayan etnik sorunların halli olması gerekir. Abhazya, Güney Osetya ve Dağlık Karabağ sorunları Gürcistan ve Azerbaycan'ın tek başına halledebilecekleri görüntüden uzaklaşmış ve uluslararası bir boyut kazanmıştır. Bu tez çalışmamda Azerbaycan ve Gürcistan'ın etnik yapısını, bu ülkelerdeki etnik çatışmaların gelişimim ve nedenlerini iç ve dış faktörleri dikkate alarak incelemeye çalıştım. Üç bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde Azerbaycan ve Gürcistan'ın etnik yapısı incelenmektedir. İkinci bölümde Gürcistan'ın en önemli sorunlarından sayılan Abhazya sorunu 5 başlık altında incelenmiştir. Sırasıyla ilk önce Abhazya ile ilgili genel bilgi verilmekte, sonra Abhazların tarihi ve etnik yapılanması, Abhazya sorunun gelişimi, Abhazya sorunun nedenleri ve Abhaz-Gürcü barış görüşmeleri incelenmektedir. Üçüncü bölümde Azerbaycan'ın istikrarlı bir yağıya kavuşmasını engelleyen ve Azerbaycan-Ermenistan ilişkilerinde belirleyici faktör olan Dağlık Karabağ sorunu 4 başlık altında incelenmiştir. Abhazya ve Dağlık Karabağ sorunlarının nedenleri incelenirken XLX. yüzyıldan sonraki gelişmelere ağırlık verilmiştir. Çarlık rejiminin ve Sovyetler Birliği'nin Abhazya ve Dağlık Karabağ'daki uygulamaları, Rusya Federasyonu'nun sorunların gelişimi ve çözüm sürecine etkisi üzerinde ağırlıklı olarak durulmuştur. Çalışmanın sonunda genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Türk dış politikasında Fener Rum Patrikhanesi sorunu

Tarihi bir süreç içerisinde, Fener Rum Patrikhanesi, Hristiyan1ığın doğuşundan ve ilk konsilden, bu yana Ortodoks aleminin hamisi olma isteği bu sorunun temelini oluşturmaktadır. Fatih Sultan Mehmet tarafından verilen imtiyazlar sayesinde hiç olmadığı kadar etkin olan Fener Rum Patrikhanesi Osmanlı İmparatorluğun zayıflaması ve sona ermesi ile birlikte bir azınlık kilisesi haline dönüşmüştür. Lozan Antlaşması çerçevesinde tanınan statüye aykırı olarak hareket etmiştir. Kıbrıs'ta ortaya çıkan olaylarda, Patrikhanenin Ekümenik söylemini güçlü vurgulaması, Heybeliada Ruhban Okulunun açılması sorunu ile Patrikhane Türk dış politika açısından sorunlu bir nokta haline gelmiştir. Çalışmamızda bu konunun Türk dış politikası açısından nasıl bir sorun yarattığı üzerinde durmaya çalıştık.
Internal and external dimensions of the crimean crisis before and after 2014

Bu çalışma, 2014 Kırım krizini, başka bir deyişle Kasım 2013'te Kiev'de başlayan EuroMaidan, takiben Kırım'da Anti-Maidan ve sonuç olarak bağımsızlık ilanı ve referandum yoluyla Rusya ile Kırım'ın birleşmesi konularını kapsamaktadır. Bu tez, Kırım krizinin ve Kırım'ın ihakının ve bu ilhak sonrasında yaşanan gelişmelerin Kiev ve Moskova'nın dış politikalarına istinaden açıklanabileceğini iddia eden bazı uzmanların görüşlerinin aksine, tarihi, sosyal, kültürel, politik ve ekonomik formdaki yerel/bölgesel dinamiklerin Ukrayna krizinin patlak vermesi ve gelişmesinde belirleyici bir rol oynadığını iddia eder.
Yugoslavya Cumhuriyeti'nin dağılma sürecinde ve sonrasında Sırbistan

1980'lerin sonundan itibaren iki kutuplu sistemin çökmesiyle uluslararası sistem değişiklik gösterdi. Bu dönemde insani krizler ve etnik çatışmalar ortaya çıktı. Ayrıca kimlikler ve milliyetçilik önem kazandı. Bunlar SFRY'yi oluşturan cumhuriyetleri de etkiledi. Sırp milliyetçiliği, dini ve kültürel temellere dayanmaktadır. 1389 yılındaki Kosova Savaşı, mistik ve efsanelerle oluşturulan Sırp milliyetçiliğinin en önemli olayıdır. Bu savaştan sonra Sırpların düşüncesine göre; Sırplar ezilen, göç etmeye zorlanan, düşmanları tarafından nefret edilen bir ulustu. Ancak bütün bunlara rağmen, varlıklarını sürdürebilmeleri onları, kendilerince kahraman yapıyordu. Bu mağduriyet bilinci, çeşitli yöntemler kullanılarak iç politikayı etkilemiştir. Milliyetçilik iç politikaya yansımıştır. Sonra bu milliyetçilik anlayışı dış politikada etkisini göstermiştir. Bu etki SFRY'den bağımsızlığını ilan eden cumhuriyetlere karşı silahlı müdahale şeklinde olmuştur. Tezin amacı; Sırbistan'ın iç politikasında oluşturulan milliyetçiliğin, dış politikaları üzerindeki etkilerini göstermektir. Bu amaç doğrultusunda Sırp dış politikası, Karadağ ve Kosova ile ilişkileri örneklendirilerek açıklanmaya çalışılmıştır.
Diplomacy in the information age: The use of information technologies in verification

Bu tezin temel argümanlarından bir tanesi de bilgi devriminin mevcut uluslararası anlaşmaların doğrulanmasında kayda değer bir etkisi olduğudur. Bu argümanı desteklemek için bilgi devrimi ile uluslararası ilişkiler arasındaki ilişki; bilgi devriminin güvenlik, çatışma yönetimi ve uluslararası işbirliğine etkilerinin yanı sıra, bu ilişkinin sistem ve birim bazlı incelenmesi yoluyla ele alınmıştır. Akabinde, antlaşmalarının doğrulanmasının teori ve uygulaması, rejim teorileri ve doğrulamayı zorlayan konuların özellikle vurgulanması suretiyle detaylı bir biçimde tartışılmıştır. Son olarak, bilgi devriminin etkilerini incelemek amacıyla Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı ve Nükleer Denemelerin Yasaklanması Antlaşması Örgütü iki örnek olarak seçilerek incelenmiştir. Sonuç kısmında ise, IAEA ve CTBTO uygulamalarından elde edilen bulgulara göre, yeni bilgi teknolojilerininhileleri ortaya çıkarmada daha etkili hale gelmesinden beri, doğrulamanın uluslararası ilişkilerde daha kullanışlı hale geldiği öne sürülmüştür.
Avrupa'da ayrılıkçı milliyetçi hareketler: IRA ve ETA örnekleri

İşbu tezde ayrılıkçı hareketler ve terör denildiği vakit akla Avrupa kıtasından gelen ilk örnekler olan Kuzey İrlanda ve Bask sorunları 3 başlık altında incelenerek bu sorunların büyümesi, silahlı mücadeleye dönüşmesi ve barış süreçleri ele alınmış ve elde edilen farklı ve ortak noktalar üzerinden bir ayrılıkçı hareket analizi yapılmıştır. İlk bölümde İrlanda ve Bask milliyetçiliklerinin ortaya çıkışları şekillenişleri ve talepleri ele alınmıştır. Karlist Savaşlarının ve Büyük İrlanda Kıtlığı'nın İspanya ve Britanya yönetimlerine karşı güvensizlik ortamı doğurmasının azınlık kimlikleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. İkinci bölümde ise ayrılıkçı hareketlerin silahlı mücadele ayakları olan IRA ve ETA örgütleri ele alınmıştır. Bu örgütlerin kuruluşları, talepleri, eylemleri ve hükümetlerin bu örgütlerle mücadelesi ele alınmış gerek örgütlerin gerekse de hükümetlerin birbirlerine benzer tavırları gözler önüne serilmiştir. Üçüncü bölümde ise Sinn Fein, SDLP, PNV ve Abertzale çizgisindeki ayrılıkçı partiler ideolojileri, süreç içerisinde birer aktör olarak etkileri açısından ele alınmış ve seçim sonuçları üzerinden ülke ve bölge siyasetindeki konumları yorumlanmıştır. Sonuç bölümünde ise bu iki ayrılıkçı hareketin büyüyüp kitlelere ulaşmasında, silahlı harekete dönüşmesinde ve silahlı hareketlerin döneminin kapanmasındaki ortak noktalar ele alınmış ve sorunların çözülmesinde hangi yolların izlendiği irdelenmiştir.
Bağımsızlık sonrası kazakistan'da fundamentalizm tehlikesinin ülke politikalarına yansımaları

1991'den sonra bağımsız devlet anlayışının beraberinde getirmiş olduğu yeni devlet inşası ile Kazakistan, gelişim ve istikrarını koruyan, aynı zamanda uluslararası alanda etkin politikalar sergileyen ülke konumuna gelme gayreti içerisinde olduğu gözlemlenmiştir. Fundamentalizmin, günümüzde yer edindiği otorite derecesinde Kazakistan'ın ülke politikalarına ve temel göstergelerine göreceli etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Bu etki; Kazakistan hükümeti, Nursultan Nazarbayev ve Kazakistan halkının tutumları ile değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeler, çalışmanın giriş bölümünde verilen varsayımların, çalışma kapsamında tanımlanan veri ve analizler sonucunda tespit edilen bulgular ile sonuca ulaşılmıştır. Araştırma bulgularına göre, Kazakistan'da fundamentalizm tehlikesini kontrol altına almak adına gerçekleştirilen politikalar, ülke bütünlüğü ve istikrarının korunması açısından hem ulusal hem de uluslararası alanı etkiler nitelikte olduğu analiz edilmiştir. Devletlerin iç ve dış siyaset hamlelerini etki altına alma olasılığı yüksek olan fundamentalizm, özellikle gelişmekte olan ülkelerde gözlemlenen otoritesi, bu ülkelerin politikalarını yönlendirme ve biçimlendirme gücünü ortaya koymaktadır. Orta Asya'da bulunan Kazakistan Cumhuriyeti, çeşitli din ve etnik yapıya sahip bir ülke olarak fundamentalizm kapsamında göstereceği tepkimeler, bölge ülkelerinin kaderiyle yakından ilintili olduğu görülmüştür. Kazakistan hükümetinin özellikle Afganistan ve Suriye'deki kaos ortamının, ülkede oluşmaması adına gerçekleştirdiği eylemler, Kazakistan'ı bölge ülkelerinden ayıran özelliğini ortaya çıkararak, yönetimsel anlamda bölgedeki farklı konumunun gözlemlenebilir seviyeye ulaştığı tespit edilmiştir. Çalışmanın yönteminde belgesel tarama metodu kullanılmıştır. Çalışmanın temel amacı; Kazakistan'ın temel göstergeleri ile fundamentalizm kavramı arasındaki ilişkiyi çeşitli değişkenler aracılığıyla açıklanmasıdır. Çalışma aynı zamanda bu alanda literatüre mütevazi yeni bir kaynak oluşturup, birçok değerli bilgiyi bir çalışma kapsamında birleştirmeyi hedeflemektedir.
Türk-Yunan ilişkilerinin II. ve III. dönem TBMM'ye ve kamuoyuna yansımaları (1923-1931)

Türkiye Yunanistan ilişkilerinin başlangıcını Balkan isyanları ile birlikte başlayan Yunan isyanına dayandırmak mümkündür. Milliyetçilik hareketleri ile birlikte kurulmaya başlayan ulus devletlerin oluşum aşamalarında yaşanan sınır sorunları ve kimlik sorunları Türk Yunan ilişkilerinde de kendini en baskın şekilde göstermiştir. 1919 ve 1922 yılları arasında Türk Yunan savaşlarının sonuçlanması ile Türkiye Cumhuriyeti kurulmuştur. Lozan Barış Antlaşması ile Türkiye ve Yunanistan arasında kağıt üzerinde barış tesis edilmiş olsa da uygulamada karşılaşılan sorunlar iki devlet arasında barışın tam anlamı ile kurulamadığını göstermiştir. 1923'ten sonra iki devlet arasında en temel sorun mübadeleden kaynaklanan sorunlar olmuştur ve iki devlet arasında yüksek gerilime sebep olmuştur. Türkiye adına Mustafa Kemal'in Yunanistan adına Eleftherios Venizelos'un ikili ilişkilerde normalleştirme çabalarının etkisi ile 1930 yılından itibaren Türkiye Yunanistan ilişkilerinde normalleşme süreci başlamıştır. İki devlet ilişkilerin ikinci ve üçüncü dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne ve kamuoyuna yansımalarını iki ülke arasındaki ilişkilerin milletvekillerince ifade edilişini konu alan bu tez TBMM Zabıt Ceridelerine, Türk basınına ve Başbakanlık Cumhuriyet Arşivlerine dayanmaktadır.
Developing south-south cooperation between China and Africa: a case study on South Africa

İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana gelişmekte olan ülkelerin kalkınması meselesi dünya gündeminin en önemli başlıklarından birini oluşturmaktadır. Bu ülkelerin kapasiteleri arttıkça, var olan ve daha çok Kuzey ülkelerine yarar sağlayan uluslararası sistemi değiştirme istekleri de artmıştır. Gelişmekte olan Güney ülkeleri hala ciddi yerel sorunlarla karşı karşıya olmalarına rağmen, 21. yüzyıl için önemli bir potansiyel oluşturmaktadır. Dünyadaki en büyük gelişmekte olan ülke olarak Çin, küresel dünya sisteminin kendisi gibi gelişmekte olan ülkelerin çıkarlarını da gözeten bir sisteme dönüşmesi için bu ülkelere öncülük etmek istemektedir. Bu açıdan Çin, Afrika ülkeleriyle olan ilişkilerinin gelişmesine oldukça önem vermektedir. Son yıllarda Çin ve Afrika ülkeleri arasındaki ekonomik, siyasi ve toplumsal ilişkilerin gelişmesinin yanı sıra uluslararası alanda da işbirliği oldukça güçlenmiştir. Gelişen bu ilişki bazıları tarafından neomerkantalist çizgide görülürken bu tezde, bazı pratiklerin bu çerçevede düşünülebilecek olmasına rağmen geniş açıdan bakıldığında ilişkilerin iki taraf içinde 'kazan-kazan' ilişkisi çerçevesinde geliştiği, dolayısıyla Güney- Güney işbirliği çerçevesinde değerlendirilebileceği iddia edilmektedir. Bu çerçevede Çin ve Güney Afrika ilişkileri, bir Afrika ülkesinin Çin'le daha simetrik bir ilişkiye sahip olabileceğini gösteren önemli bir örnek olması açısından bu tezde incelenmiştir.
Türkiye Pakistan ilişkilerinin tarihsel gelişimi

Pakistan, 1947 yılında Muhammed Ali Cinnah önderliğinde İngiliz idaresindeki Hindistandan ayrılarak Güney Asya Müslümanlarının ülkesi olma iddiasıyla kurulmuştur. Başlangıçta Batı Pakistan ve Doğu Pakistan adları altında birbirinden uzak iki ayrı bölgede kurulmuştur. Doğu Pakistan, 1971 yılında Pakistan'dan ayrılarak Bangladeş adıyla ayrı bir bağımsız ülke olmuştur. Pakistan ile Hindistan ana sebepleri Keşmir'e dayanan üç savaş yapmıştır. Pakistan, birçok kez askeri darbe yaşamıştır. Pakistan ile Türkiye liderlerinden ve üstesinden gelmek zorunda oldukları problemlerden tutun yaşam tarzlarına kadar birçok benzerliklere sahiptir. Geçmişten günümüze kadar hep iki dost ülke olmuşlardır. Her fırsatta birbirlerini desteklemişlerdir. Kültürel, siyasi, askeri ve dış politika alanlarında iyi seviyede ve başarılı ilişkiler ortaya koyarken aynı başarıyı ekonomik ilişkilerde gösterememişlerdir. Ekonomi alanındaki ilişkilerini geliştirmek amacıyla Afganistan'ın da katılımıyla Ekonomik Forum oluşturmuşlardır. Keşmir ve Kıbrıs sorunları konusunda iki ülke birbirlerini sürekli olarak desteklemektedirler. Ülkelerin liderleri ilişkileri canlı tutmak ve geliştirmek maksadıyla sık sık karşılıklı ziyaretler gerçekleştirmektedirler. Afganistan'ın da katılımıyla üçlü zirve toplantıları yaparak sorunlara çözüm aramakta ve işbirliğini geliştirme yollarını aramaktadırlar.
Le concept de securite dans la pensee des relations internationales : Ruptures, heritages, recurrences

Uluslararası İlişkiler literatürünün en tartışmalı ve en türetilmiş kavramlarından biri olan güvenlik, aslında aktör, süreç ve yapı bağımlı refleksif bir kavramdır. Güvenlik içinde bulunulan an ve koşullara odaklandırılsa da tarihsel akışa bağımlıdır; birbiri için etkileşimsel ve oluşturucudur. Üzerinde görece az çalışılan bir alan da güvenliğin tarihselliğidir. Oysa güvenlik paradigması hem toplumsal konjonktürün, hem geçmişşten gelen öğretilerin, tecrübelerin, pratiklerin, siyasi, sosyal ve ekonomik bağlamların, hem de egemen aktörlerin izlerini taşır. Güvenlik bir kavram olarak ele alındığında, ardında izlerini sürmeyi bekleyen bir tarih ve şimdiki zamanda da bu geçmişşin kalıntıları ve yansımaları vardır. Çalışmanın ana çıkış noktası güvenlik kavramının tarihselliğine odaklanmak, uluslararası ilişkiler tarihinde soykütüksel bir yaklaşımla güvenliğe ilişkin aktör, olay ve olguların ve geçirdikleri değişim-dönüşümlerin izlerini sürmektir. Bu bağlamda güvenliğin tarihsel seyrinde nasıl değişip dönüştüğü aktör, sistem ve dönem boyutlarıyla incelenirken, geçiş dönemlerinin parametreleri Yeni Ortaçağcılık ile tartışmaya açılmış; geçmişş ve günümüz arasındaki miraslar, tekerrürler, kopuşlar ortaya konmaya çalışılmıştır.
The minority concept and the minority rights in the EU and Turkey

Bu tez dahilinde, azınlık kavramını inceleyerek, azınlıkların evrimi ve korunmasınıarastırmaya, tarihteki uygulamaları yan yana koyup karsılastırmaya, Türkiye'deki uygulamalar çerçevesinde, kavramı dile getirirken neden daha fazla tereddüt ediligiyle ilgiliargümanları ortaya çıkıp elestirel yaklasmaya ve AB'nin bu konudaki anlayısını ve azınlık hakları konusunda bazı uluslararası çabaları ele almaya çalısıldı. Azınlık kavramını somutlastırmakta ve tanımlamakta yasanan zorlukları göz önünde bulundurarak bu çalısmada, en aktüel ve etkin dokümanlar ve tarihsel analizler kullanarak bazı cevaplar arayısına gidildi. Bu analiz için, tezin ilk bölümünde azınlık kavramının tarihsel çerçevesi içinde bir tanımıverilirken onu ikinci ve üçüncü bölümdeki hukuki açıklamalar izledi. Dördüncü bölümde ise Türkiye'deki azınlıkların tarihi, Kürt sorunu özelinde incelendi. Besinci bölümde Avrupa Birliğinin azınlık haklarına bakıs açısını tanımlamak üzere pek çok kavram yine tarihsel bir analiz dahilinde aydınlatılmaya çalısıldı ve bu bölüm bir sonraki;azınlık konusu çerçevesinde AB ve Türkiye ilişkileri için belli bir temel olusturdu.
The evaluation of realist Russian foreign policy during the Putin Era

Bu çalışmada, Putin'in ilk döneminin başından itibaren Rus dış politikasında artan saldırgan realist eğilimlerin somutlaştırılması ve bu eğilimleri gösteren belirteçlerin analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda, çalışmanın temel araştırma sorusu, Putin döneminin 2018 yılına kadar veya Yeltsin döneminden sonra, Rus dış politikasının, neo-realist teorinin bir parçası olan saldırgan realist theory kullanılarak, özellikle bölgesel hegemony kavramı üzerinden, açıklanıp açıklanamayacağıdır. Bu nedenle, metodoloji ile ilgili olarak, saldırgan realist Rus dış politikası analiz edilirken teori test etme yöntemi kullanılmaktadır. Saldırgan realist uluslararası ilişkiler teorisi seçilmekte ve birincil ve ikincil kaynakları kullanılarak, Rus dış politikası, saldırgan realist teori çerçevesinde incelenmektedir. Ayrıca, Rusya Federasyonu'nun saldırgan realist dış politikasını ortaya koymak için en uygun iki temel olay analiz edilmektedir. Bu çalışmanın sonunda, Putin döneminin 2018 yılına kadar veya Yeltsin dönemi sonrası Rus dış politikasının saldırgan realist olarak değerlendirilebileceği, hatta bu dönemler boyunca Rusya Federasyonu'nun nihai hedefinin bölgesel hegemon olmak ve bölgesel hegemonyasını sağlamlaştırmak olduğu iddia edilmektedir.
U. S. foreign policy toward Central Asia: 1991-2003

Bu çalışma, ABD'nin 1991- 2003 döneminde Orta Asya'ya yönelik dış politikasını incelemiştir. ABD, Sovyet Birliği'nin yıkılmasından sonra, Orta Asya ülkelerinin demokrasi ve ekonomik reformlarının nasıl geliştiğine ilgi göstermiştir. Ancak, 11 Eylül 2001 olaylarından önce, ABD'nin beş yeni bağımsız ülkeye dönük politikası, bu trajik olaylar sonrası dönemdeki kadar net olmamıştır. Bu çalışma, ABD'nin Orta Asya'daki politikasının zaman içerisinde jeopolitik ve jeo-ekonomik faktörlerin etkisiyle evrimini ve giderek daha aktif olmasini tartışmıştır. ABD politikası terörizm nedeniyle bu ülkenin teyakkuz durumuna geçmesine koşut olarak ABD ve Orta Asya ülkeleri arasında bir stratejik işlbirliği hedefine yönelmeyle sonuçlanmıştır. Bu çalışma ABD'nin 19901ar ortasında fazla ilgili olmayan bir gözlemci rolünü benimserken, 20001er başlarında nasıl kararlı ve nüfuzunu kullanmak konusunda istekli bir ülkeye döndüğünü göstermeye çalışmıştır.