turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Elektrik enerjisi tedarik sözleşmeleri

4628 sayılı ve 03.03. 2001 tarihli Elektrik Piyasası Kanunu ile elektrik sektöründeki faaliyetler ayrıştırılmıştır. Kanunda piyasa faaliyetleri üretim, iletim, dağıtım, toptan satış, perakende satış, perakende satış hizmeti, ticaret, ithalat ve ihracat olarak sayılmıştır. Elektrik Piyasası Kanunu öncesinde elektrik endüstrisinde tekelci bir yapı söz konusu iken, Kanun sonrasında elektrik endüstrisinin tekelci yapısı ortadan kaldırılarak, rekabete dayalı bir elektrik piyasası kabul edilmiştir. Yeniden yapılandırma çerçevesinde elektrik faaliyetlerinden rekabete açılabilecek nitelikteki olanlar rekabetçi rejime tabi tutulmuş, buna karşılık rekabete açılamayan faaliyetler ise bağımsız düzenleyici kuruluşların düzenleme ve denetlemesine tabi tutulmuştur. Gerek dünyada gerek Ülkemizde uzun yıllar elektrik dağıtımı ve satış iç içe geçmişş ve birlikte düşünülmüştür. Klasik elektrik tedarik sözleşmesinde elektriğin satışı ile şebekeye bağlantı ve şebekenin kullanımı bir tek sözleşme içinde yer almaktaydı. Buna karşılık modern hukuki düzenlemeler ile özellikle dağıtım ve satış birbirinden ayırt edilmiş; elektrik satışı, dağıtımdan ayrı bir faaliyet olarak düzenlenmiştir. Sektörün yeniden yapılandırılması, klasik elektrik tedarik sözleşmesinin unsurlarını, taraflarını ve içeriğini farklılaştırmış elektrik ticaretinin ve borsalarının önünü açmıştır. Gerçekten de rekabete dayalı serbest piyasanın oluşumu ile birlikte, elektrik tedarik sözleşmesi bir tarafta şebekeye bağlantı ve şebekenin kullanımı, diğer tarafta elektriğin satışı şeklinde hukuki niteliği farklı iki ayrı sözleşme halini almıştır.
Stockholm Ticaret Odası tahkim kuralları

Çalışmanın amacı, Stockholm Ticaret Odası Tahkim Enstitüsü'nün yapısı, tarihçesi, tahkim kuralları, milletlerarası tahkim uygulamalarındaki rolünü incelemektir. Tezin ilk bölümünde tahkim kavramı ve SCC Tahkim Enstitüsü gibi uluslararası tahkimde önemli bir yeri olan tahkim merkezleri hakkında genel bilgilere yer verilmiştir. 2017 yılında revize edilen SCC Tahkim Kuralları ile birlikte; SCC Tahkim Enstitüsü tarafından yürütülen tahkimlerde başvurulan Hızlandırılmış Tahkim Kuralları, UNCITRAL Kurallları da incelenmiştir. 1917'de kurulan SCC Tahkim Enstitüsü, doğu-batı bloğu arasındaki uyuşmazlıklar, Enerji Şartı Anlaşması ve yatırım tahkimleri bakımından tahkim müessesinde etkin bir tahkim merkezi olmuştur. Bu nedenle, tezde SCC Tahkim Enstiüsü'nün, İsveç, Türkiye ve uluslararası tahkim bakımından önem taşıyan yönleri belirtilmiştir. Ayrıca tezin son bölümünde, hakem kararı sonrası süreç olan tanıma ve tenfiz ile, konuya ilişkin hakem kararlarına değinilmiştir.
Suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçu

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu; Türk hukukunda ve mukayeseli hukukta genelde malvarlığına karşı suçlar bölümünde düzenlenen bir suç tipidir. Her ne kadar bu bölümde düzenlenmekte ise de bu suçun ihdas edilmesi ile korunan başka hukuki menfaatlerde bulunmaktadır. Çalışma konumuzu oluşturan suç hem 765 sayılı Türk Ceza Kanununda hem de 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenmiştir. İki kanundaki düzenlemeler arasında benzerlikler bulunduğu gibi farklılıklar da bulunmaktadır. Söz konusu suç tipi bir takım suç tipleri ile de benzerlikler göstermektedir. İşte tüm bu nedenlerle bu çalışmamızda suç eşyasının satın alınması suçunun tarihçesi, suçun özellikleri, diğer suçlarla benzerlik ve farklılıkları ortaya konarak suçu tahlil etmek gerekmiştir. Yine suçun maddi ve manevi unsurlarını da ortaya koymak gerekmiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu henüz yeni bir kanun olduğundan yeni içtihatlar ortaya çıktıkça daha kapsamlı çalışmalar yapmak mümkün olacaktır.
Çok uluslu şirketlerin uluslararası hukuk kişiliği

Uluslararası hukukun sadece devletler arasındaki hukuki ilişkilerle ilgilenen bir hukuk dalı olup olmadığı tartışması yaklaşık bir asırdır, özellikle de İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde, yoğun bir şekilde sürmektedir. Devlet dışı aktörler gibi son derece geniş bir kavram çatısı altında anılan çeşitli kişi topluluklarının veya gerçek kişilerin uluslararası hukuk ile ilişkilerinin niteliğine dair farklı görüşler, bu tartışmanın odağında yer almaktadır. Söz konusu tartışma çerçevesinde, bir yandan devlet merkezci ön kabuller üzerine inşa edilmiş modern uluslararası hukukun teorik temellerini sarsmama, öte yandan ise bilhassa küreselleşme ile birlikte temel dinamikleri büyük değişimlere uğrayan uluslararası toplumun güncel ihtiyaçlarına cevap verme çabaları madalyonun iki yüzünü oluşturmaktadır. Esas olarak, uluslararası hukuk kişiliği konusunu ele alan oldukça zengin ama bir o kadar da belirsizliklerle dolu bir doktrinin ortaya çıkmasının arkasında yatan temel sebep, birbiriyle uzlaşması zor bu çabalar arasında bir denge noktası bulma hedefidir. Modern uluslararası düzenin en çok güç kazanan, dolayısıyla uluslararası toplumun ihtiyaçlarını en çok şekillendiren ve istikrarını en çok etkileyen devlet dışı aktörü ise dünyanın dört bir köşesinde geniş çaplı ekonomik faaliyetler yürüten çok uluslu şirketlerdir. Dünyanın neredeyse tek bir pazar haline geldiği ve birçok ekonomik faaliyetin 'özelleştiği' bir küresel düzende çok uluslu şirketlerin ellerinde biriken güç, beraberinde bu şirketlerin hukuki denetiminin nasıl yapılacağı ve elde ettikleri hakların sınırlarının nereye kadar uzandığı meselelerini uluslararası toplumun önemli gündemlerinden biri haline getirmiştir. Bu meselelerin doğal temel tartışma zemini ise, pek de şaşırtıcı olmayacak bir şekilde, uluslararası hukuk kişiliği teorileri olmuştur. Üç bölümden oluşan bu çalışma, çok uluslu şirketlerin uluslararası hukuk kişiliği meselesini farklı yönleriyle ele almayı hedeflemektedir. İlk bölümde, çok uluslu şirketler kavramından ve küreselleşme bağlamında bu şirketlerin gelişiminden bahsedilmektedir. İkinci bölümde devlet dışı aktörlerin uluslararası hukuktaki yerini temellendirmek üzere geliştirilmiş olan farklı uluslararası hukuk kişiliği teorileri ele alınmaktadır. Son bölümde ise benimsenen uluslararası hukuk kişiliği teorisi çerçevesinde çok uluslu şirketlerin uluslararası hukuk kişiliği incelenmektedir.
Ekonomi ve devlet ilişkisi çerçevesinde Kamu Hukuku

Küreselleşme karşısında kamu hukukunun alanının daraldığı ve hatta yok olmaya yüz tuttuğu, literatürde genel kabul gören bir tespittir. Bu durumun nedenlerine bakıldığında, temel sebebin, küreselleşmenin kaynağı olan ekonomi paradigması ile kamu hukukunun kaynağı olan kamu hukuku paradigmasının tarihsel süreçte birbirlerine zıt şekilde konumlanmaları olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu zıtlığın en net görülebildiği alanlar her iki paradigmanın birey, toplum ve devlet kavramlarını algılayışlarıdır. Bu çerçevede, ekonomi paradigması açısından toplumsal yapı birey üzerine inşa edilir, bireyin önceliği temel kuraldır ve toplum bireylerin niceliksel çokluğu anlamına gelir. Devlet ise ancak bireye hizmet etmekle meşruiyet kazanabilir. Kamu hukuku paradigmasında ise bireyin önceliği reddedilmemekle birlikte, toplum sadece bireylerin niceliksel çokluğu olarak algılanmaz, kendine has bir niteliğe de sahiptir. Diğer taraftan, devlet, bireyin yanı sıra toplumsal çıkarı da dikkate almakla meşruiyet sağlar. Söz konusu iki paradigmanın bu şekilde farklılaşmasının altında yatan sebep, tarihsel süreçte, ekonomi paradigmasının kapitalist üretim tarzının gerekliliklerine göre şekillenmesi, kamu hukuku paradigmasının ise toplumsal çalkantılar sonucunda varılan uzlaşma noktalarındaki değerleri temsil edecek şekilde bir içeriğe sahip olmasıdır. Kamu hukuku paradigmasının bu özelliği, ekonomi paradigmasına göre, farklı düzeyde değerleri temsil etmesini ve uzlaşmacı bir zemine sahip olmasını sağlamıştır. Ekonomi paradigması ise birey, toplum ve devlete ilişkin olarak kendi değer yargılarını ve aksiyomlarını dayatan bir yapıya dönüşerek, tarihsel süreçte devlete biçtiği farklı rollerle kendi değer yargılarını ve aksiyomlarını hakim kılmaya çalışmıştır. Bu süreçte, ekonomi paradigması tarafından devlete biçilen rollerin içeriğine göre, devletin ekonomiye müdahalesinin arttığı dönemlerde kamu hukukunun alanı genişlemiş, devletin ekonomiye müdahalesinin sınırlandırıldığı dönemlerde ise kamu hukukunun alanı daralmıştır. Çalışmada bu dönemler incelenmiş bulunmaktadır.
Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında marka hakkına tecavüz halinde hukuki ve cezai sorumluluk

Bu yüksek lisans tezinin amacı, 6769 sayılı Sınai ve Mülkiyet Kanunu kapsamında, markanın tescili, korunması ve marka hakkının ihlali halinde, marka sahiplerinin hukuki sorumlulukları ile marka hakkını ihlal eden kişilere yönelik cezai sorumlulukların ele alınmasıdır. Tez çalışmasının konusunu oluşturan marka hakkının genel çerçevesinin ele alındığı birinci bölümde ulaşılan sonuçlarda Türkiye'nin marka hakkının korunması hakkında 1883 tarihli Paris Konvansiyonu, WIPO kuruluş sözleşmesi, Dünya Ticaret Örgütü gibi birçok uluslararası sözleşmeye katıldığı görülmüştür. Bunun yanında markanın tanımı unsurları, markanın elde edilmesi, markanın ret sebepleri ve çeşitleri, markanın fonksiyonları, marka türleri ve markanın tescil aşamaları hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde ise 10.01. 2017 tarihli 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu ile marka hakkının korunması hakkında yürürlüğe sokulan daha önceki KHK'lardan farklı olarak sınai ve mülkiyet hukukuna daha kapsamlı bir yapı kazandırıldığı görülmekle birlikte, tez konusuna ilişkin olarak 6769 sayılı kanunla marka hakkının korunması, marka hakkının ihlali hali ve marka hakkının ihlalini içeren fiiller ve marka hakkını ihlalinin internet yoluyla yapılması gibi durumlar birlikte ele alınmıştır. Buna göre marka hakkına tecavüzü içeren fiillerin varlığı durumunda 6769 sayılı kanun kapsamında hukuki sorumluluklar, hukuki tedbirler ve cezai hükümlerle öngörülen dava çeşitleri incelenmiş ve yüksek mahkemelerin marka hakkının ihlali kapsamında açılan davalara ilişkin kararları ve içtihatları ele alınmıştır.
Tarihi, siyasi ve fikri arka planıyla 9 Mart 1971 darbe girişimi

27 Mayıs 1960 darbesi, Türkiye'de 1960'lı yılların siyasetini belirleyen ana etken olmuştur. Emir-komuta zinciri dışında gerçekleşmiş olan darbe, siyasete karşı bir darbe olduğu kadar ordunun o güne kadarki kendine özgü işleyişine yönelik de bir darbedir. 27 Mayıs böylelikle, 1960'lı yıllar boyunca ordu içinde cuntaların oluşmasına neden olmuştur. Türkiye'de 27 Mayıs 1960 ile 12 Mart 1971 arası döneme ait asker-sivil ilişkilerine dair birçok çalışma yapılmış olsa da, bunlardan hiçbiri özel olarak 9 Mart 1971 darbe girişimi ile ilgili olmamıştır. Bu tez 9 Mart 1971 darbe girişiminin arka planını ele almakta ve darbe girişiminde bulunanların ideolojik konumlarını incelemektedir. 9 Mart 1971 harekatının planlayıcıları, 'yarım kalmış bir devrim' olarak değerlendirdikleri 27 Mayıs'ı devam ettirmek amacındadırlar. Onlara göre parlamentarizm, Türkiye'nin kalkınmasının önünde bir engel olup, ülkenin geri kalmasına neden olmaktadır. Darbecilere göre çözüm yolu, asker-sivil bürokrasinin öncülüğünde yapılacak olan askeri bir darbedir. Ancak bu şekilde 27 Mayıs, gerçek amacına ulaşabilir ve Türkiye ekonomik açıdan kalkınabilir.
Yoksulları edebiyatla görünür kılmak: Sait Faik Abasıyanık öykülerinde (1936 - 1954) yoksulluk ve kentsel yoksulluk temsilleri

'Yoksulları Edebiyatla Görünür Kılmak: Sait Faik Abasıyanık Öykülerinde (1936-1954) Yoksulluk ve Kentsel Yoksulluk Temsilleri' başlığını taşıyan bu çalışma; bir insan hakları ihlali olarak yoksulluğun izinin, hukuk ve edebiyat disiplininden hareketle edebiyatta aranabileceğini, yaşama hakları ihlal edilen yoksulların haklarını arama yollarına başvuru kaynaklarına erişimleri olmadığı veya oldukça kısıtlı olduğu için edebiyatın açacağı böylesi bir alanın hayati olduğunu öne sürmektedir. Bu çalışmanın karşılaştırmalı ana eksenini, Sait Faik'in daha önce devletin ve diğer yazarların üzerine düşünmediği kent ve köy yoksullarını konu edindiği ilk dönem öykülerinden oluşan, 1936 tarihli Semaver'i ile çok partili döneme denk gelen, köyden kente göç, toplumsal dışlanma, modern sanayi kenti ve kent hukuku vurgusunun ön plana çıktığı 1954 tarihli Alemdağ'da Var Bir Yılan'ı oluşturmaktadır. Bu tezin gayesi sadece toplumsal gerçekçi bir edebiyat eleştirisi aracılığıyla ilgili dönemleri Sait Faik öyküleri üzerinden okumak değil, disiplinler arası hukuk ve edebiyat ilişkisiyle yaygın bir insan hakları ihlalinin görünmez öznelerinin, gerekli sosyal politika ve yasaların eksikliğinde edebiyatla görünür kılınabileceği düşüncesidir.
The victim-offender reconciliation in Turkey and a case study from the province of aydin

İlişkilerin olduğu her yerde anlaşmazlık yaşandığı gibi bu anlaşmazlıkların çözümü de uzlaştırma kavramı ile karşımıza çıkmaktadır. Hukuki boyut kazanan anlaşmazlıklarda klasik ceza anlayışı ile istenen sonuçların alınamaması üzerine yeni bir anlayış olan onarıcı adalet kavramı ortaya çıkmıştır. Onarıcı adalet alternatif çözüm yolu olan uzlaştırmayı beraberinde getirmiştir. Ülkemizde de 2005 yılından beri uygulanan bu alternatif çözüm yolu 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 -255. maddeleri ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/8 maddesi ile hukuk sistemimizin içerisinde yer almaktadır. Araştırmada uzlaştırma süreci mağdur ve fail açısından değerlendirmeye çalışılmıştır. Uzlaştırma yöntemini seçen mağdur ve faillerin uzlaştırmayı tercih etmelerinin sebepleri ve uzlaşmalarının etkileri araştırılmıştır. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı uzlaştırma listesinde aktif olarak görev yapan 8 ayrı uzlaştırmacının soruşturma evresinde bir edim karşılığında uzlaştırma ile sonuçlandırdıkları 8 soruşturma dosyası incelenmiştir. Soruşturma dosyalarında 11 mağdur ve 8 failin gönüllü katılımları sonucunda yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile nitel veri analizi yapılmıştır. 15 soruyu yanıtlayan katılımcıların verdikleri cevaplardan içerik analizi ile kategoriler oluşturularak uygulamada uzlaştırma süreci incelenmiştir. Uzlaştırmanın baş aktörleri olan mağdur ve failler açısından uzlaştırma kurumunun nasıl uygulandığı anlatılmaya çalışılmıştır. Türk Ceza Hukuku'nda uzlaştırmaya yönelik yapılan düzenlemeler, suç kapsamının genişletilmesi ve anlaşma ile sonuçlanan dosyaların artması uzlaştırmanın başarılı bir şekilde ilerlediğini göstermektedir. Sürecin mağdur ve failler açısından gözlemlenmesi, yorumlanması ve öneriler geliştirilmesinin de uzlaştırma kurumuna katkı sağlayacağı ümit edilmektedir.
Otomotiv sektöründeki dağıtım sözleşmelerinden kaynaklanan hukuki ilişkilerin Rekabet Hukuku açısından değerlendirilmesi

Otomotiv sektöründeki dağıtım sözleşmelerinin rekabet hukuku düzenlemeleri açısından değerlendirilmesine ilişkin olan bu çalışmamız bazı temel amaçlara hizmet etmektedir. Bu amaçların ilki, otomotiv satış ve satış sonrası pazarının temel özelliklerini tespit etmek ve ürünün, pazarın ve pazardaki oyuncuların niteliklerine göre şekillenen otomotiv dağıtım sözleşmelerinin genel dağıtım sözleşmelerinden ayrılan yönlerini net olarak ortaya koymaktır. Böylece otomotiv dağıtım sözleşmelerinin halen kendilerine özgü hukuki düzenlemelere tabi tutulmasının sebepleri daha iyi anlaşılabilecektir. Çalışmamızın amaçlarından bir diğeri de otomotiv sektöründeki dağıtım sözleşmelerinin tabi olduğu rekabet hukuku düzenlemelerinin mehaz Avrupa Birliği tüzükleri ile karşılaştırmalı olarak ve Rekabet Kurulu kararları eşliğinde net ve kapsamlı bir şekilde izah edilmesidir. Böylece bir hayli karmaşık olan bu düzenlemelerin okuyucu tarafından doğru bir şekilde yorumlanması mümkün olacaktır. Bu açıklamalar, çalışmamızın uygulamadaki ana sorunların çözümlenmesine ilişkin olan bir sonraki kısmına temel oluşturacaktır. Çalışmamızın kanaatimizce en önemli amacı ise otomotiv dağıtım sözleşmelerinin uygulanması esnasında karşılaşılan bazı temel sorunların net olarak ortaya konulması ve bunlara pratik çözümler getirilmesidir. Örneğin belli koşulları sağlamadığı için geçersiz sayılan otomotiv dağıtım sözleşmesinin yarattığı hukuki sorunlar ya da sözleşmenin rekabet hukuku mevzuatı uyarınca içermek zorunda olduğu tek tip hükümlerin genel işlem şartları olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği gibi meseleler uygulamada çözümsüz bırakılan konulardır. Yine otomobil sağlayıcısının sınai mülkiyet haklarını korumak için aldığı hukuki tedbirlerin rekabet hukuku açısından değerlendirilmesi ve rekabet düzeni tarafından özel önem atfedilen motorlu taşıtlara ilişkin satış sonrası hizmetlerinin dağıtımına dair sözleşmelerde sağlayıcının dağıtıcılar ve sektörde faaliyet gösteren üçüncü kişilerle olan ilişkilerinde uyması gereken temel kurallar çalışmamızda detaylı olarak yer verilecek olan hususlardır.
Ceza muhakemesinde müdafi

Müdafi, ceza muhakemesini oluşturan iddia, savunma ve yargılama makamlarından savunma makamının süjesini oluşturmaktadır. Müdafi tarafından gerçekleştirilecek olan savunma, hem suç isnadı ile karşılaşmış birey lehine hem de toplum adına yürütülecektir. Ceza muhakemesinde bir suç isnadı ile karşı karşıya kalan şüpheli yahut sanığın bir müdafiin yardımından faydalanması adil bir yargılanmanın gereğidir. Çalışmamızın birinci bölümünde müdafi kavramı, müdafiin hukuki niteliği, müdafiliğin tarihsel gelişimi ve müdafi olmanın koşulları incelenmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde, müdafilik sıfatının kazanılması, müdafi türleri, müdafiin görevlendirilmesi biçimi, müdafilik görevinin sona ermesi, müdafiin hukuki konumu, bağımsızlığı ve dokunulmazlığı konuları incelenmiştir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise, müdafiin dosya inceleme ve dosyadan örnek alma, hazır bulunma, delil toplama ve delilleri değerlendirme, şüpheli yahut sanığı temsil etme, kanun yollarına başvurma ve şüpheli yahut sanıkla görüşme ve yazışma yetkileri analiz edilmiştir. Ayrıca bu yetkilerin hangi hallerde ve hangi koşullarda sınırlandırılabileceğine de değinilmiştir.
Bireysel emeklilik sisteminin Türkiye'deki toplumsal tabanı : Gebze örneği

belirsizliklerle dolu bir geleceğin taşıdığı risklere karşı önce bireysel çapta bazı önlemler almıştır. Zaman içinde bu risklerin çeşitlenmesi ve tehlike düzeylerinin artmasıyla birlikte bireysel mücadele, toplumsal dayanışma anlayışı içinde sosyal bir çehre kazanmış, ayrıca mücadele yöntemlerinde hem daha modern yöntemler keşfedilmiş hem de Devletin organizasyonel gücü devreye girmiştir. Zira toplumda ve ailede var olan ve kaynağını geleneksel anlayıştan alan koruma sistemleri zaman içerisinde koruma işlevini yerine getirmekte etkisiz kalmıştır. Öngörülebilir olsun ya da olmasın, insanoğlu tüm durumlar karşısında kendini güvende hissetmek istemektedir. Sanayi Devrimi ile başlayan değişmeler, makineleşme, uzun süreli çalışma saatleri tehlike ve risklerle yüzleşme olasılığını artırmıştır. Tüm bu gelişmeler güvenlik ihtiyacını artıran olgular olarak karşımızda durmaktadır. Çalışmamızın konusu bireysel emeklilik sistemi olmakla birlikte; sistemin doğuşundan finansmanına kadar birçok konu detaylı biçimde incelenmiş ve çalışmamızın sonunda bireysel emeklilik sisteminin toplumda mevcut durumda bulduğu karşılığı anlayabilmek ve bireylerin taleplerini öğrenebilmek için iki yüz kişi üzerinde bir anket çalışması yapılmış, anketin ardından katılımcı adaylarının sistem karşısındaki tutumuna ilişkin elde edilen istatistiksel veriler yorumlanmıştır. Gayrimenkul yatırımı, altın ya da döviz biriktirme şeklinde karşımıza çıkan mevcut geleneksel tasarruf kültürüne sonradan dahil olan bu sistem sadece bireyin değil toplumun da yaşamında önemli bir değişim kaynağıdır. Bu nedenle çalışmamızda bireysel emeklilik sistemi yalnızca bir sosyal güvenlik meselesi olarak ele alınmamıştır. Çalışmamızın sonunda, sistemin toplumsal düzlemde karşılığının görülebilmesi adına mevcut durum ortaya konulmuş, sistemle ilgili olarak katılımcı adaylarının algıları sorulmuş, özellikle yaş, cinsiyet, meslek grubu gibi farklı değişkenler üzerinden sistemin panoraması çizilmeye çalışılmış, analiz ve istatistiksel verilerle gerekli tahliller yapılmıştır. Sistem, bireylere yaşlılık dönemlerinde ekonomik kaygılardan uzak bir yaşam vaad etmektedir. Bu nedenle bireysel emeklilik sistemini doğuran sebepler de detaylı olarak incelenmiştir. Buna ek olarak sistemin niteliklerine de değinilerek olumlu ve olumsuz yönleri itibariyle bir değerlendirme yapılmıştır. Bu noktada bazı noktalarda özdeş olan BES benzeri kimi sistemlere de değinilmiştir. Bilhassa bu sistemlerin işleyişi ve hedefi bakımından hangi noktalarda benzerlik ve farklılıklar taşıdığının tespiti de böylece mümkün olmuştur.
Türkiye'de İslami finansın gelişimi ve hukuki yapısı

Küresel ekonominin gelişimi ile birlikte finans sektörü de ciddi bir gelişim ve dönüşüm yaşamakta; zaman içinde, yeni ihtiyaçlar doğurmakta ve yeni finansal piyasa araçlarına zemin hazırlamaktadır. Diğer yandan, İslam ülkelerinde de, kadim İslam Ekonomisi anlayışı varlığını sürdürmekle beraber, Neo-liberal politikaların ürünü konvansiyonel finansal piyasaların giderek artan etkisi de bir gerçektir. Borç ve faize dayalı konvansiyonel finansal piyasalara alternatif olabilecek İslami finans, dünya finans piyasalarındaki artan popülaritesine paralel olarak Türkiye'de de hızlı bir gelişim göstermektedir. Ancak, İslami finans sektörünün gelişimini belirleyen önemli unsurlardan biri de mevcut hukuk sisteminin ve yasaların, İslam hukuk kurallarına uygulanabilirliğidir. Bu çalışma, öncelikle İslami finansın Türkiye ve dünyadaki gelişimi; Türk Hukuku'ndaki kanun, tüzük ve yönetmelikler doğrultusunda, İslami finans ile ilgili düzenlemeleri açıklamaya çalışmaktadır. Çalışmanın amacı, Türkiye'de İslami finans uygulamalarında eksik kalan konuları belirleyip; kanun koyucu tarafından düzenleme yapılması sürecine yardımcı olmak, mevcut düzenlemelerin uygulamada meydana getirdiği sorunları ortaya koymak ve tamamen veya kısmen değiştirilmesi sürecine katkıda bulunmaktır.
İş akdinin fesih hakkının sözleşmelerle sınırlandırılması ve cezai şart

İş ilişkilerinde iş sözleşmesinin ekonomik açıdan zayıf olan taraflarından biri olan işçinin, feshe karşı korunması, işverenin keyfi olarak iş sözleşmesini feshetmesini engellemek için iş sözleşmesinde fesih hakkı kanunla ve genellikle sözleşme ile sınırlandırılabilir. İş sözleşmesi sona erdirilirken işçi açısından da işveren açısından da belirli sınırlamalara tabi tutularak sona erdirilir. Genellikle işveren açısından sınırlama karşımıza çıksa da işçi açısından fesih hakkının sınırlandırılması da eğitim gideri karşılığı cezai şart olarak karşımıza çıkmaktadır. Nitekim çalışma konumuzda da iş akdinin fesih hakkının sözleşmelerle sınırlandırıldığında işverenin ve özellikle işçinin feshe karşı korunması, iş sözleşmesinin keyfi olarak feshedilmesinin nasıl engellendiği incelenmiştir. Ayrıca iş uyuşmazlıklarının sayısının sürekli artması ve davaların süresinin uzaması nedeniyle 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ile belli tür davalar bakımından arabulucuya başvuru zorunluluğu getirilmiştir. Arabuluculuk müessesesi çalışmamızda fesih hakkının cezai şart ile sınırlandırılmasında karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde fesih hakkının genel hatlarıyla ne olduğu, ikinci bölümde iş sözleşmesinde fesih hakkının kanunla ve sözleşme ile sınırlandırılması, üçüncü bölümde ise fesih hakkının cezai şart ile sınırlandırılması doktrin ve yargı kararları çerçevesinde ayrıntılı olarak incelenmiştir.
Sosyal siortalarda asgari işçilik uygulaması

Asgari isçilik, yapılan ise göre, Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilmesigereken sigortalı sayısı, çalısma süresi veya prime esas kazançların altındabeyanda bulunulması nedeniyle, sigorta müfettislerinin o isin niteligi, kullanılan teknoloji, emsal isyerlerinin prim matrahı, ilgili kamu kurum ve kuruluslarınıngörüsü ve benzeri kıstaslardan yararlanarak, geriye dogru, sigortalılarlailiskilendirmeksizin, sadece isverene yönelik re'sen prim tahakkuk ettirilmesineiliskin islemlerin bütünüdürAsgari isçilik uygulaması, isverenlerin ödeyecekleri isçiliklerin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından önceden hesaplanabilirligi varsayımına dayanmaktadır. Bildirilen isçiliklerin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kontrol edilmesi ile çalıstırılan isçilerin sigorta tescillerinin yapılarak primlerininödenmesinde isverenlere; prim tutarlarının hesaplanabilecegini, bu tutarların er ya da geç ödenmek zorunda kalınacagını, ödenmesinin yasal zorunluluk olduğu bu tutarı en azından hiçbir cezaya maruz kalmadan çalıstırdıkları kisilerisigortalayarak ödemeyi tercih etmelerini düsündürerek psikolojik bir tazyiktebulunmak hedeflenmektedir.