turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The implications of dutch counter-terrorism policies on minority groups

Bu tezin amacı, önleyici terörle mücadele politikalarının Hollanda'daki azımlık grupları üzerindeki etkilerini ve alınan tedbirleri incelemektir. Bun tezin ana odağı, terörle mücadele politikalarının ve önlemlerinin eksikliğini belirlemek Ve mevcut durumunu artırabilecek gelecek çalışmalar için öneriler sunmak olacaktır. Bu önerile Hollanda'daki azınlık grupları ve terörle mücadele politikaları ve önlemlerini geliştirmesine katkı sunacağı öngörülmektedir. Bu tezin temel argümanı, mevcut Hollanda önleyici karşı terörizm yaklaşımının Hollanda'daki etnik azınlıkların insan haklarını ihlal etmiş ve etmekte olduğudur. Bu tez dört bölüm halinde düzenlenmiştir. Birinci bölümde, Terörizm ve terörle mücadelenin nasıl anlaşılacağı ve tanımlanabileceği. İkinci bölümde ayrıntılar veriliyor. Mevcut Hollanda önleyici karşı terörizm stratejisi ve yaklaşımı. Üçüncü bölümTerörle mücadelenin azınlık grupları üzerindeki etkileri hakkında derinlemesine bir analiz yapar ve Terörle mücadele ile insan hakları ihlalleri. Son bölüm, olumsuz etkileri vurgularmevcut terörle mücadele politikalarının ve önlemlerinin Hollanda'da kullanılması. Bu tezin sonucunda ortaya çıkan sonuç, mevcut önleyici terörle mücadeleninPolitikalar ve önlemler azınlık gruplarının insan haklarını ihlal eder veEtnik, ırk ve din temelli ayrımcılık yapmak. Hollanda hükümeti, Azınlıkların 'diğerleri' olarak damgalanmasına izin verdi. Bu tezin sonucunda ortaya çıkan sonuçta önleyici terörle mücadele politikaları ve tedbirlerinin azınlık gruplarının insan haklarını ihlal ettiği ve etnik, ırk ve din temelinde ayrımcılık yaptığı söyleniyor. Hollanda hükümeti, azınlıkların 'diğerleri' olarak damgalanmasına izin verdi. Hollanda'daki azınlık gruplarının konumunu iyileştirmek için bu tez, herkesin insan haklarını kullanması ve mevcut terörle mücadele politikaları ve önlemlerinin geliştirilmesi için gelecek çalışmalar için birkaç öneri sunmaktadır.
Soğuk savaş sonrasında değişen güvenlik kavramı ve ABD-AB ekseninde farklılaşan güvenlik algılamaları

İnsanlık tarihinde 20. yüzyıl hiç kuşkusuz, büyük değişimlerin yaşandığı önemli bir kilometre taşıdır. Bilim ve teknikte yaşanan hızlı gelişmelerin yanında iki dünya savaşma, derin bunalımlara, üçüncü dünyanın ortaya çıkışma, bölgesel çatışmalara, Soğuk Savaş'a ve Soğuk Savaş sonrasına tanıklık eden 20. yüzyılın, son on yılı aynı zamanda uluslararası sistemde köklü değişmelerin ortaya çıkmaya başladığı bir zaman dilimine de denk gelmiştir. Güvenlik kavramının anlamı ve kapsamı, Soğuk Savaş sonrası küresel düzeydeki gelişmelere paralel olarak önemli ölçüde değişikliğe uğrarken, ABD ve Avrupa açısından farklı tehdit ve fırsat algılamalarım da ortaya çıkarmıştır. ABD ile Avrupa arasındaki bu farklılaşmanın temelinde, Soğuk Savaş sırasında ABD ve Avrupa'yı NATO çatısı altında buluşturan Sovyet askeri ve ideolojik yayılmacılığı tehdidinin artık ortadan kalkmış bulunması yatmaktadır. ABD ile Avrupa arasında Asya ve Pasifik, Ortadoğu, Balkanlar, Kafkaslar, Rusya ve Çin'e karşı yaklaşımlardan uluslararası terörizm, göç, uyuşturucu ve silah kaçakçılığı, kitle imha silahlarının yayılması, küresel ısınma vs. 'ye uzanan pek çok alanda savunma ve güvenlik bağlamında görüş ayrılıkları giderek artmaktadır. Sonuç olarak, Soğuk Savaş sonrası güvenlik endişeleri ABD'ye göre nispeten azalmış bir Avrupa'nın, Amerika'nın uluslararası sistemdeki ayrıcalıklı konumuna meydan okuyuşu, daha çok ABD'nin küresel sistemdeki yapısall gücüne yönelik olarak ortaya çıkmakta ve bu giderek derinleşmektedir. Görünebilir bir gelecekte ABD ile Avrupa AB arasında var olan bütün geleneksel Atlantik ilişkilerinin değişmesi muhtemeldir. Atlantik ilişkilerinin geleceği şüphesiz uluslararası sistemin bundan sonraki görüntüsünü de etkileyecektir. VII
Barış Gönüllüleri ve Türkiye'deki faaliyetleri (1962-1972)

Barış Gönüllüleri Örgütü 1961 yılında ABD'nin resmi bir birimi olarak kurulmuştur. Barış Gönüllüler Örgütü, öncesinde kurulan birçok kuruluşun yöntem, deneyim ve programlarından etkilenerek şekillenen bir oluşumdur. Barış Gönüllülerinin amacı, ABD'yi diğer devletlere tanıtmak, diğer devletleri yakından tanımak, az gelişmiş ülkelere sosyal, ekonomik kalkınmaları konusunda yeterli vasıflara sahip işgücü sağlamak olarak ifade edilmiştir. Barış Gönüllüleri, oluşturduğu işgücü yapısı ile gittikleri ülkelerin yönetimleriyle daha önce yapılmış olan protokoller gereği, oluşturulan çeşitli alanlardaki programlarda çalışmalarda bulunmuşlardır. Barış Gönüllüleri Örgütü, ABD-Türkiye arasında 1962 yılında imzalanan bir anlaşmayla Türkiye'ye gelmeye başlamıştır. Barış Gönüllüleri'nin faaliyetleri, olumsuz bulunduğu gerekçesiyle oluşan toplumsal, siyasi tepkiler nedeniyle durdurulmuş ve Barış Gönüllüleri, 1972 yılında Türkiye'yi terk etmişlerdir. 1962- 1972 yılları arasında, resmi rakamlara göre, toplam 1460 Barış Gönüllüsü Türkiye'nin çeşitli bölge, il, ilçe ve köylerinde başta eğitim, sağlık, toplum kalkınması alanları olmak üzere birçok alanda, çeşitli programlarda görev yapmıştır. Bu çalışmada, Barış Gönüllüleri Örgütü'nün kuruluş gerekçeleri, kuruluşu ve genel olarak dünya genelindeki durumu incelendikten sonra, Barış Gönüllüleri'nin; Türkiye'ye gelişi, faaliyetleri, çalıştığı bölge, il, ilçe ve köyler, görev aldıkları alanlar, faaliyetleri esnasında yaşanan sorunlar, ayrılışı ve ayrılış nedenleri incelenmiştir.
Türk-Yunan ilişkilerinde NATO'nun tutumu ve bunun Türkiye-NATO ilişkilerine yansımaları

Türkiye ve Yunanistan 1949 yılında kurulmuş olan NATO'ya 1952 yılında birlikte alınmışlardır. Her iki ülkede, özellikle 1954 yılından itibaren aralarında Kıbrıs ile ilgili farklılıklar ortaya çıktıktan sonra, NATO içerisinde çoğunlukla sancılı bir müttefiklik ilişkisi sürdürmüşlerdir. Yunanistan, iki ülke arasında Kıbrıs'tan kaynaklanmış olan sorunlarda; NATO'nun, Türkiye'nin yanında yer aldığını ileri sürmüştür. Yunanistan, NATO'nun 1974'te Türkiye'nin Kıbrıs'a müdahalesini engellemediğinden yakınarak, NATO'nun askeri yapısından ayrılmıştır. NATO, Yunanistan'ın NATO'nun askeri yapısına geri dönmesini 1980 yılında sağlamıştır. Yunanistan, NATO'ya geri döndükten sonra, Türkiye ile olan sorunlar da uzlaşmaz bir tavır sergilemiş, bu sorunları NATO üzerinden kendi lehine çevirmek istemiş ve kendisi için asıl tehdidin Türkiye'den kaynaklandığını ileri sürerek, NATO'dan Türkiye'ye karşı garantiler talep etmiştir. Türkiye ise, NATO'nun; Kıbrıs sorunlarında Yunanistan lehine bir tutum sergilediğini, Ege'de Türkiye ile Yunanistan arasında bir kuvvet dengesi gözeterek Türkiye'ye yardımı kısıtladığını ve Ege'de Yunanistan'ın faydasına olan düzenlemelere göz yumduğunu ileri sürmüştür. 1999 yılından sonra iki ülke arasında uygulanan güven ve güvenlik arttırıcı tedbirlerin de yardımı ile sorunlar yatışmıştır. Ancak, günümüze kadar genel olarak Türkiye ile Yunanistan arasındaki başta Kıbrıs ve Ege sorunları olmak üzere hiçbir sorunun çözümünde bir ilerleme sağlanamamıştır. NATO, iki ülke arasında çıkan sorunlarda; belirli durumlarda Yunanistan'ı, belirli durumlarda Türkiye'yi, destekler gibi görünse de, genel olarak sınırlandırıcı bir role sahip olmuş ve Türkiye ile Yunanistan arasında bilgi akışı ve danışma sağlayan bir mekanizma işlevi görmüştür. NATO, genelde tarafsız kalmış ve hep kendi menfaatlerini gözetmiştir. NATO, reel politik davranmış ve genellikle NATO menfaatlerinden yana tavır ve tutum içerisinde bulunmuş, Türkiye-NATO ilişkilerini, Türkiye'nin NATO içerisinde kendi menfaatlerini takip etme kapasitesi belirlemiştir.
Kimlik bağlamında Rusya'nın Balkanlar Politikası

Uluslararası İlişkilerde kimlik kavramı 1970'li yıllarda ana akım Uluslararası İlişkiler teorilerinin varlığının eleştirisi ile ortaya çıkarak toplumların kendi konumlandırmalarına yönelik kimliksel yönelimler ışığında dış politika yapım süreçlerine dahil olmuştur. Liderlerin kimlikleri uluslararası ilişkilerde rol teorisi kapsamında bu süreçlerde çoğu zaman daha etkili olarak devletlerin iç ve dış politika yönlerini belirlemiştir. Bu minvalde, Rusya ve Balkanlar ortak tarihi süreçlerden geçerek birbirlerini kimlik bağlamında etkilemiş ve gelenek, kültür, dil, din gibi faktörler Rusya'nın Balkanlar politikasında özellikle Vladimir Putin döneminde çok önemli araçlar olarak kullanılmışlardır. Çalışmada, Uluslararası İlişkiler disiplininde, devletlerin kimlik siyasetini son dönemde öne çıkarmasıyla birlikte Rusya'nın da Ortodoks, Komünist, Slav ve Modern kimlik aşamalarını Balkanlar üzerinde bir politika aracına dönüştürmesi incelenmiştir. Araştırmalarda, Rusya'nın Vladimir Putin döneminde Balkanlar üzerinde kamu ve kültürel diplomasi çerçevesinde kimlik siyasetini uyguladığı inceleme alanını oluşturmuştur. Bu siyasetin etmenleri tarihsel ve güncel sınıflandırmalar ışığında analiz edilmiştir.
Turkey-European union relations: Helsinki European council (December 1999)-Brussels European council (December 2004) with a special emphasis on the fulfillment of the political criteria

Helsinki karan Türkiye'ye tam üyelik olanağı sunarak, Türkiye'nin iç siyasetinde değişim için güçlü bir hız sağlamış ve demokratlaşma safında bir dizi radikal reformun teşvik edilmesine yardımcı olmuştur. Bu itibarla, DSP-MHP-ANAP koalisyon hükümeti Aralık 2002 Kopenhag Zirvesine kadar, Mart 2001'de Ulusal Programı sunmuş, Ekim 2001 ve Ağustos 2002'de iki önemli Anayasal Paketi kanunlaştırmış, pek çok mevzuatı değiştirmiş ve Kasım 2001'de Türkiye'nin 75 yıllık Medeni Kanununu gözden geçirmiştir. Kopenhag Zirvesinden sonra, AKP Hükümeti Kopenhag Siyasi Kriterlerini yerine getirme adına, 5 siyasal reform paketini kabul etmiş ve Mayıs 2004 Anayasa değişikliğini kanunlaştırmıştır. Nihayet, Türkiye'nin bu geniş kapsamlı reform sürecindeki kararlı ilerleyişi AB tarafından olumlu karşılanmış ve Aralık 2004 Brüksel Avrupa Konseyi, Türkiye ile katılım müzakerelerinin 3 Ekim 2005 tarihinde açılmasına karar vermiştir. Bu çalışmada, Türkiye-AB ilişkilerinde özellikle önemli gelişmelere sahne olan 1999 Helsinki ve 2004 Brüksel Zirvesi arasındaki dönem incelenecek, ayrıca bu dönem arasında iktidarda olan üçlü koalisyon (Nisan 1999 -Kasım 2002) ve AKP (Kasım 2002 ve sonrası) hükümetlerinin Kopenhag Siyasi Kriterlerini yerine getirmelerindeki mbaşarısı özellikle Avrupa Komisyonu'nun 1998'den bu yana yılda bir kere yayımladığı İlerleme Raporları baz alınarak analiz edilecektir. Çalışmada özellikle AB'nin Türkiye'yi tarihsel olarak diğer ülkelerden farklı bir statüde değerlendirdiği, AB'nin Türkiye'nin tam üyelik sürecinde diğer ülkeler için görülmeyen farklı yaklaşımlar sergilediğinin altı çizilecektir. Bunun yanı sıra, çalışmada, Türkiye'nin demokratik, insan haklarına ve hukukun üstünlüğüne saygılı bir ülke olma yolunda gerçekleştirmesi gereken Kopenhag Siyasi Kriterlerini sadece Türk siyasi yaşamına ve Türk halkına getireceği yenilikler değil, aynı zamanda Türkiye'nin etrafında ceryan eden bazı dış unsurlara yönelik olarak da ülke için arz ettiği önem gösterilmeye çalışılacaktır. Bu bağlamda, Türkiye'nin Kopenhag siyasi kriterlerini yerine getirmeyi AB'ye tam üyelik yolunda bir 'araç' olarak değil; demokratik, halkının yaşam seviyesini, refahım, özgürlüklerini arttırmayı ve korumayı hedefleyen, bulunduğu coğrafyada güçlü bir ülke olma yolunda 'asıl amaç' olarak algılaması gerekliliği görüşü savunulacaktır.
Bilgi toplumu perspektifinde Bosna-Hersek ekonomisinin AB ekonomisiyle bütünleşme süreçlerinin analizi

Tarih boyunca her toplumsal değişim büyük devrimlerle gerçekleşmiştir. Medeniyetler içerisindeki tüm önemli hareketler savaşlarla ve buna benzer olaylarla sonuçlanmıştır. Bu şekildeki toplumsal değişimler İkinci Dünya Savaşı'na kadar sürmüştür. Ancak, II. Dünya Savaşı'ndan sonra dünyada bilgi için mücadele başlamış ve enerji, maden ve altyapının yanı sıra bilgi, yeni bir stratejik kaynak olarak kullanılmaya başlanmıştır. Böylece, bilgiye dayalı yeni bir ekonomi ve yeni bir toplum ortaya çıkmıştır. Bilgi toplumu olarak adlandırılan bu yeni toplum, işgücünün önemli bölümünün bilişimle ilgili işlerde çalıştığı ve ekonomide en etkili faktörün bilginin kullanılması ve uygulanması olduğu toplumdur. Tarih boyunca, insanoğlu ilk defa kendi gelişimini öngörebilmekte, vazgeçilmez toplumsal değişimlerini gelişmelerle birlikte ortaya çıkan yeni ihtiyaçlarına adapte edebilmektedir. Bütün bunlar, bilgi toplumunun temelini oluşturan bilgi ve iletişim teknolojileri sayesinde mümkün olmaktadır. Bilgi ve iletişim teknolojileri, ekonominin bilgi ekonomisine dönüşümünde belirleyici öneme sahiptir. Bir ekonominin büyümesi için bilgi ve iletişim teknolojilerinin ekonominin her dalında temel girdi olarak kullanılması vazgeçilmezdir. Bunu yapamayan gelişmekte olan ülkelerin gelişmiş ülkeleri ile arasında olan uçurum daha da artmaktadır. Dolayısıyla, Bosna Hersek'in, AB ile bütünleşme sürecinde üye ülkelerinin ekonomilerine yakınlaşması için bilgi ve iletişim teknolojilerin altyapısını geliştirmesi ve ekonomide BİT'lerin kullanımının arttırması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı, AB ile entegrasyon sürecinde, bilgi toplumu perspektifinde AB ekonomisinin karşısında Bosna Hersek ekonomisinin konumunun değerlendirmesini sunmaktır. Değinilen amaç doğrultusunda, çalışmanın birinci bölümünde bilgi toplumun ve bilgi ve iletişim teknolojilerinin kavramı, özellikleri ve önemi anlatılmıştır. İkinci bölümde, bilgi toplumu olma sürecinde Avrupa Birliği'nin belirlediği stratejik hedefler, uyguladığı politikalar ve bugüne kadar ulaştığı sonuçlar değerlendirilmiştir. Aynı zamanda, 2000 yılında Lizbon Zirvesinde belirlenen ve 2010 yılına kadar sürdürülebilir ekonomik büyüme, daha çok ve daha iyi iş ve daha iyi sosyal uyumu ile AB'nin dünyanın en rekabetçi ve dinamik bilgiye dayalı ekonomi haline dönüştürülmesi amaçlanan stratejik hedefine ulaşması için yapılan çalışmalar da değerlendirilmiştir. Üçüncü ve son bölümde, ilk olarak, Bosna Hersek'in genel ekonomik durumu ve bilgi ve iletişim teknolojilerin altyapısı anlatılmıştır. İkincisi, Bosna Hersek'te bilgi toplumu geliştirmesi için belirlenen politikalar ve stratejiler ve bu konu ile ilgili başlatılan girişimler değerlendirilmiştir. Bolümün üçüncü ve son kısmında, Bosna Hersek'te, bilgi toplumun geliştirilmesinde yapılması gereken öncelikli konular; e-hukuki düzenleme, BİT altyapısı, e-yönetim, e-eğitim ve BİT sektörü analiz edilmiştir. VI
Değişen uluslararası güvenlik sistemi bağlamığnda Yugoslavya'nın dağılması ve Kosova'nın nihai statüsü sorunu

Soğuk Savaşın bitmesi ve çift kutuplu yapının dağılmasısosyalist sistemebağlıbirçok ülkeyi krize sürüklemiştir. Bazı devletler bu süreci daha hafifolumsuzluklarla atlatırken, SSCB gibi bazı ülkeler yıkılmış, Yugoslavya ise İçSavaşa sürüklenerek parçalanmıştır. Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nin dağılmasından sonra, bu devleti oluşturan tüm cumhuriyetlerbağımsızlıklarınıkazanarak AB ve NATO'ya üye olma yolunda ilerlerken, Sırbistan'a bağlı olan Kosova özerk bölgesi ise 1999 yılında yaşanan etnik çatışmadan ve NATO'nun müdahalesinden sonra hala çözümlenmemiş bir sorun olarak uluslararası gündemdeki yerini korumaktadır. Bu tez çalışmasının amacı, Yugoslavya'nın tarihsel süreç içerisinde nasıl parçalandığını ve bu bağlamda Kosova'nın nihai statüsü sorununu açıklamaktan ziyade, tüm bu sorunlarıuluslararasıgüvenlik sitemindeki değişikliklere ele alarak analiz etmek ve değerlendirmektir. Ayrıca, oluşan yeni uluslararası sistem ve güvenlikbağlamında, Kosova sorunu ele alınarak, Kosova'ya verilecek bağımsızlığınkaçınılmaz bir karar olduğu sonucuna varılmıştı
Devolopments in northern Iraqı and Turkis-Iraqı relations 1990-2005

oz KUZEY IRAK'TAKİ GELİŞMELER VE TÜRK-IRAK İLİŞKİLERİ 1990- 2005 Kh. Hussen, Murad Yüksek Lisans Tezi, Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Meliha Altumşık Aralık 2005, 178 sayfa Bu tez, 1990 Körfez Savaşı'ndan, 2005 Irak seçimlerine ve Geçici Yönetim Yasası'nın bitişi ve Daimi Anayasa'nın öncesine kadar Türk-Irak ilişkilerinin tarihsel bir analizidir. Bu çalışma ile 1990 Körfez Savaşı sonrasında birlikte Türk-Irak ilişkilerinin nasıl yeni bir aşamaya girdiği anlatılmaktadır. 1990 yılında Irak'ın Kuveyt'i istilasını takiben Irak, Koalisyon güçleri tarafından müdahale edilmiştir. Savaşın sonunda Kuzey Irak Kürtleri için bir güvenli bölge oluşturulması ile Irak, neredeyse bölünme durumuna gelmiştir. Bu açıdan, bu tez Türkiye'nin Irak'a yönelik dış politikasında önemli etkisi olan üç faktörü hesaba katmaktadır: ülkenin kuzeyinde oluşacak de facto bir Kürt devleti ve bağımsız bir Kürt devletinin kurulmasına yönelik endişeler; PKK'nm Kuzey Irak'taki iktidar boşluğu sonucu bölgede varlık göstermesi ve son olarak Irak Türkmenlerinin geleceğine ve haklarının korunmasına yönelik kaygılar. Bu tez, devlet-üstü bir konu olan Kürt Sorununun Türkiye'nin Irak politikasını nasıl etkilediğini ve Türkiye'nin seçeneklerini nasıl sınırladığını göstermiştir.
Kosova sorununun ortaya çıkışı ve Balkanlar üzerine etkileri

I. Dünya Savaşının sonrasında oluşan şartlar ve uluslararası sistemin özellikleri Yugoslavya'nın kurulmasında etkili olmuş ve daha önceden bir arada yaşamamış ulusların bir araya gelmesine sebep olmuştur. Uluslararası şartların bir araya getirdiği halkların oluşturduğu Yugoslavya, Soğuk Savaşın bitmesi ile birlikte küreselleşmenin getirdiği mikro milliyetçi akımlara dayanamamış ve parçalara ayrılmıştır. Günümüzde Yugoslavya topraklarında 7 devlet yaşamaktadır. Slovenya Cumhuriyeti hariç bu coğrafyada bulunan diğer bütün devletler ekonomik ve siyasi açıdan istikrarsız veya istikrarsızlığa neden olabilecek devletlerdir. Kosova sorunu tarihsel temelleri olan, çok boyutlu bir sorundur. Küresel güçlerin Balkanlar üzerindeki hesapları dikkate alındığında Kosova sorunu, tüm Balkanlar, Kafkasya ve Ortadoğu'nun İstikrarını doğrudan etkileyebilecek bir görünüme sahiptir. Kosova'nın bağımsızlığını ilan etmesi ile Kosova sorunu çözüme ulaşmamış, aksine daha da karmaşık bir hale gelmiştir. Kosova'nın bağımsızlığını ilan etmesinin kısa vadedeki yansımaları Ağustos 2008'de Rus-Gürcü savaşı sonrası yaşanan gelişmeler de görülmüştür. Kosova, Sırbistan ve Kosovalı Arnavutlar arasında bir sorun olmaktan çıkmış, büyük güçlerin arasındaki bir mücadele alanına dönüşmüştür. Bu mücadele alanının bir tarafını Amerika Birleşik Devletleri ve müttefikleri teşkil ederken, diğer tarafını ise Rusya Federasyonu'nun başını çektiği Kosova'nın emsal teşkil etmesinden endişe duyan devletler teşkil etmektedir. Adriyatik ve Ege Denizlerine en kısa yoldan ulaşım imkanı vermesi ve Balkanların merkezinde olması sebebiyle stratejik açıdan önemli bir konumda bulunan Kosova'da başlayan olaylar, Yugoslavya için sonun başlangıcı olmuştur. Ancak Yugoslavya'nın dağılma sürecinin Kosova ile son bulmayacağı değerlendirilmektedir.
20. yy başından sonuna Arjantin'de siyasi ve ekonomik bunalımlarda ABD faktörü

Bu tezin amacı, 20. yy'ın başından sonuna dek Arjantin'de siyasi ve ekonomik bunalımlarda ABD faktörünü incelemektir. İki devlet arasında 19. yy'ın ikinci yarısından itibaren gelişmeye başlayan ilişkileri 20. yy boyunca çeşitli evreleriyle görmek mümkündür. Bu yüzyıl boyunca Arjantin'in kendi iç dinamikleri, coğrafi, bölgesel ve küresel nedenlerden kaynaklanan olaylar dolayısıyla ABD'nin dolaylı ve dolaysız tesirine maruz kaldığı saptanmıştır. Dünya pazarlarına 19. yy'ın ikinci yarısından sonra tarım ihraççısı olarak belirmeye başlayan Arjantin için en büyük rakip kıtanın tek hamisi olmak isteyen ABD'ydi. 1880- 1929 yılları arasında ekonomik anlamda altın çağını yaşayan Arjantin kıtada ABD'ye karşı dengeleyici bir güç olarak gösterildi. Büyük Buhranla birlikte tüm Latin Amerika ülkelerinde olduğu gibi Arjantin'de siyasi ve ekonomik anlamda çöküş yaşarken ABD tesiri siyasi ve ekonomik olarak ithal ikame edici politikalar ve yatırım engellerinin kaldırılmasıyla birlikte arttığı görüldü. Bu etkinin artması yüzyıl boyunca gelişen siyasi parametrelere göre değişti. 1945- 1955 yılları arasında Arjantin'de popülist iktidar yıllarında ABD tesirinin kısıtlandığı bir dönem olarak karakterize edilmiştir. 1955- 1976 sürecinde Arjantin'de yaşanan siyasi ve iç bunalımlar ABD tesirinin artmasına neden olurken bu dönem dahilinde Arjantin'de yaşanan darbe süreçlerinde ABD'nin dolaylı ve dolaysız yollardan müdahalesi açık bir şekilde görülmüştür. 1976- 2000 yılları arasında iki arasında inişli çıkışlı bir görünüm olmakla birlikte neoliberal ekonomik düzenin esasları temel argümanları belirlemiştir. Soğuk Savaş sonrası Arjantin ekonomisini dünya pazarlarına çıkarmada ABD'nin bizzat desteklediği politikalar temel faktör olmuştur. Arjantin yüzyılın sonuna doğru gerek bölgesinde gerekse de küresel piyasaların krizinden en çok etkilenen ülkelerinden biri olurken bunun yansımaları toplumsal ve siyasi alanda değişimleri beraberinde getirdi. Bu değişim sürecinde ABD siyasi ve ekonomik görünümü etkilemeye devam etmiştir.
1918-1960 arası dönemde Türkiye-Irak ilişkileri

1918- 1960 arası dönemde Irak, sahip olduğu jeostratejik, jeoekonomik ve jeokültürel özellikleriyle bölgesinde her zaman dikkat çeken bir ülke olmuştur. Bu nedenle Türkiye'nin, Irak politikasını incelemeden önce, Irak'ı uluslararası alanda önemli kılan hususların ne olduğunun üzerinde durulması gerekmektedir. irinci Dünya Savaşı sonucunda Irak, İngiliz nüfuzu altına girmiş ve 1958 İhtilali'ne kadar da bu statüsünü sürdürmüştür. Dolayısıyla söz konusu süreç içerisinde Türkiye-Irak ilişkileri, İngiltere'den bağımsız olarak gelişmemiştir. Türkiye-Irak ilişkileri, Milli Mücadele döneminde, Musul, Petrol ve Kürt Devleti Nüvesi konuları etrafında şekillenmeye başlamıştır. 1923- 1938 arası dönemde ise Türkiye'nin, Irak'a bakış açısı, olumlu yönde değişmeye başlamış ve bu yakınlaşma, 1939- 1950 arası dönemde de artarak devam etmiştir. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından Türkiye'nin, Batı Bloğu ile ilişkileri çerçevesinde, Ortadoğu politikasını tanımlamaya çalışması, Türkiye-Irak ilişkilerinin gelişmesini sağlamıştır. 1958 yılında ise Irak'ta meydana gelen ihtilal, Türkiye-Irak ilişkilerinin kırılma noktasını oluşturmuştur. Bu çalışmaya konu olan 1918- 1960 arası dönemde Türkiye-Irak ilişkilerine yön veren çok sayıda faktör bulunmaktadır. Bu çalışma, Türkiye-Irak ilişkilerini, tarihsel açıdan incelenerek, uluslararası bir disiplin çerçevesinde, bu ilişkilere yön veren faktörlerin ortaya konulmasını amaçlamaktadır.
The Critical turn in international relations theory: Fertility of metatheoretical explorations

Özellikle 1980'lerin ikinci yarısında yaygınlaşan eleştirel yaklaşımlar uluslararası ilişkiler alanındaki kriz algılamalarını arttırdı. Bu krizin yarıtılmasında asıl pay sahibi olanlara yöneltilen başlıca suçlama önemsiz meta-teorik konularla fazlaca meşgul olmaları ve dünya politikasının temel meselelerine gerekli ilgiyi göstermemeleridir. Bu tez bu tür argümanlara karşı duran bir tartışma yürütmektedir. Ağırlıklı olarak postmodernizm ve Eleştirel Teori üzerinde yoğunlaşarak muhalif görüşlerin bir genel görünümünü sunmaya çalışmaktadır. Güvenlik çalışmalarıyla ilgili, postmodernist görüşlerden esinlenmiş bir teorik egzersiz aracılığıyla meta-teorik arayışların verimliliği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Uluslararası sözleşmelerin Türk İç Hukukuna etkileri

Uluslararası Sözleşmelerin Türk İç Hukukuna Etkileri İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra İnsan Haklan uluslararası hukuk alanında artan bir öneme sahip olmuştur. Devletlerin iç egemenlikleri bu gelişmeden etkilenmiştir. Teoride iç hukuk-uluslararası hukuk ilişkileri konusunda ortaya ablan Monist ve Dualist görüşler uygulamada farklı şekillerde yorumlanmıştır. Türkiye iç hukuk-uluslararası hukuk ilişkileri konusunda açıkça uluslararası hukuka ve sözleşmelere üstünlük tanımamıştır. Fakat Türk Dış Politikası ve İç Hukuk Düzeni uluslararası gelişmelerden etkilenmiştir. Avrupa Birliği'ne tam üye olma çabalan ve uluslararası sözleşmelerle kabul edilen insan haklan düzenlemeleri uluslararası ekonomik ve siyasi düzenlemelerin iç hukukta uygulanması sonucunu doğurmuştur. Anayasa Mahkemesi ve diğer mahkemeler Anayasa'nın 90. maddesini uluslararası hukukun üstünlüğünü ortaya çıkaracak şekilde yorumlamamıştır. Fakat bazı yazarlar uygulamada uluslararası hukuka üstünlük tanımışlardır. Uluslararası sözleşmelerin Türk İç Hukuku'na etkileri ancak bu düzenlemelerin usulüne uygun onaylanması ile ortaya çıkmaktadır. Bu nedenle uygulamada bu etkiyi ortaya çıkaracak düzenlemelerin de yapılması gerekmektedir.