turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Serahsİ'nin Mebsut isimli şerhiyle, Cessas'ın Şerhu't-Tahavi isimli şerhinin Edebü'l-Kadİ bölümlerinin mukayesesi

Hicri IV. ve V. asır müellifleri olan Cessas ve Serahsi Zahirü'r-Rivaye'nin muhtasarı mahiyetindeki el-Kafi ve Muhtasaru't-Tahavi isimli eserleri şerh etmektedirler. Şerhu Muhtasaru't-Tahavi ve Mebsut isimli bu şerhler aynı kaynaktan beslenmiş fakat farklı asırlarda yazılmışlardır. Bu çalışmada ilgili eserlerin Edebü'l-Kadi bölümü mukayese edilmiştir. Öncelikle müellifler tanıtılmış, müelliflerin hayat şartlarının eserin ilgili bölümüne yansımaları değerlendirilmiştir. Cessas ve Serahsi'nin eserlerinin Edebü'l-Kadi bölümünde kullandıkları sistematik incelenmiştir. Ayrıca uslüp ve dil açısından ilgili bölüm mukayese edimiştir. Edebü'l-Kadi bölümündeki konular tespit edilip ihtiva ettikleri konular mukayese edilmiş Mebsut'ın ilgili bölümünün daha şamil olduğu sonucuna varılmıştır. Hükümler paralel bir biçimde incelenmiş hükümler açısından benzerliklerin yanında farklılıkların da olduğu gözlenmiştir. Hükümlerin dayanak noktaları incelendiğinde Cessas ve Serahsi'nin Hanefi Ekolünden olmasının etkisi olarak Hanefi alimlerin görüşlerine sıkça yer verdikleri ve hükümleri açıklama noktasında farklı delilleri kullandıkları görülmüştür.
İlköğretim sosyal bilgiler ders kitaplarının insan hakları bağlamında değerlendirilmesi

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nda belirtildiği üzere hak ve sorumluluklarını bilen, kullanan ve geliştiren etkin yurttaşlar yetiştirilmek hedeflenmektedir. Milli Eğitim Bakanlığı'nın genel hedefleri ve Sosyal Bilgiler dersinin özel amaçları incelendiğinde insan haklarına ilişkin bilincin oluşturulmasında en uygun derslerden birinin, ders içeriği açısından Sosyal Bilgiler olduğu görülmektedir. Okul ortamı günlük hayatın bir ön denemesi niteliğindedir. Bu amaçla kullanılan ders materyalleri de dersin kazanımlarına uygun, öğrencileri hayata hazırlar şekilde içeriğe sahip olmalıdır. Ders kitapları da en çok kullanılan ders materyallerindendir. Çalışmanın amacı kapsamında, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından okullarda kullanılmak üzere hazırlanan ve okullara dağıtılan İlköğretim 4, 5, 6 ve 7. Sınıf Sosyal Bilgiler ders kitapları, insan hakları ve ilişkili kavramlar çerçevesinde belirlenen altı kategori bağlamında incelenmiştir. Bu çalışma nitel bir araştırmadır ve kitaplar içerik analizi yöntemine tabi tutulmuştur. Araştırma evreninin tamamına ulaşıldığı için örneklem kullanılmamıştır. Söz konusu dört kitap cümle bağlamında incelenmiş ve her bir cümlede belirlenen altı kategorinin var olup olmadığı açık ve örtük anlam olarak analiz edilmiştir. Belirlenen dört kitaba yapılan analiz sonucunda ulaşılan bulgular tablo ile desteklenmiş ve her kategoriden örnekler, sırasıyla öğrenme alanlarına göre gruplandırılarak anlatılmıştır. Bulguların ardından yorumlar verilmiştir. Elde edilen veriler ışığında Sosyal Bilgiler ders kitaplarında insan hakları ve ilişkili kavramların var olduğu görülmüştür. Hak ve özgürlük kavramları haricindeki demokrasi, adalet, hoşgörü ve barış kavramlarına yeterince konu içeriklerinde yer verilmediği tespit edilmiştir. Demokrasi, adalet, hoşgörü ve barış kategorilerinin yer almadığı bazı öğrenme alanları mevcuttur. Kitaplarda adalet ve özellikle hoşgörü kavramına çok az yer verildiği sonucuna ulaşılmıştır. Bu bulgular çerçevesinde çeşitli öneriler sunulmuştur.
Mala zarar verme suçu

Mala zarar verme suçu, günlük hayatta en çok işlenen suç tiplerinden biridir. Bu suç, 5237 sayılı TCK'nun malvarlığına karşı suçlar başlıklı bölümünde mala zarar verme başlığı altındaki 151 ve 152. maddelerinde düzenlenmiştir. Mala zarar verme fiilleri, mülkiyet kavramı ve bireysel menfaatlerin ortaya çıktığı çok eski tarihi dönemlerden günümüze kadar varlığını sürdürse de bu fiiller ancak yakın zamanlarda bağımsız bir suç haline getirilmiştir. Tezimiz, Türk Ceza Kanunu'nun mala zarar verme suçları ile ilgili düzenlemelerini araştırıp değerlendirmek amacı ile hazırlanmıştır. Tez hazırlanırken başta Türk Ceza Hukuku Külliyatı olmak üzere birçok kitap, tez, dergi, makale ve web sayfalarından istifade edilmiştir. Tezimizde, tartışmalı konularla ilgili öğretideki değişik görüşlere yer verilmiş ve içtihat ve uygulamalarla bu konular açıklanmaya çalışılmıştır. Yasa metni, öğretideki görüşler ve içtihatlar çerçevesinde mala zarar verme suçuna ilişkin karşılaşılabilecek sorunlar üzerinde durulmuş ve bu sorunların ne şekilde çözüme kavuşturulması gerektiği ele alınmıştır. Mala zarar verme suçunu inceleyen bu teze, suçun tarihsel gelişimini de kapsayan temel kavramların irdelenmesi ile başlanmıştır. İkinci bölümde suçun unsurları ve nitelikli halleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise kusurluluk ve kusurluluğu etkileyen haller, etkin pişmanlık, şahsi cezasızlık veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsisebepler, suçun özel görünüş şekilleri, benzer suç tiplerinden farkı, soruşturma ve kovuşturma usulleri ve yaptırım hususları ele alınarak çalışma sonlandırılmıştır.
Roma ve Çağdaş Türk Hukukunda zilyetlik kavramı ve zilyetliğin korunması yolları

Zilyetliğin en genel özelliği eşya üzerindeki fiili hakimiyeti ifade etmesidir. Roma Hukukunda zilyedin, kendisi için eşyayı egemenliği altında bulundurması gerekliliğine karşın Türk Hukukunda hem kendisi hem de başkası için eşyayı egemenliğinde bulunduran kişi zilyet kabul ediliyordu. Hem Roma hem de Türk hukuk sistemi için önemli olan fiili duruma hukuki bir değer verilmesi ve bu fiili durumun korunmasıdır. Hem Roma Hukukunda hem de Türk Hukuk sisteminde zilyetliğin kavram olarak neyi ifade ettiği, hukuki niteliğinin ne olduğu konularında hukukçular arasında görüş birliği sağlanamamıştır. Bu durumun ortaya çıkmasında zilyetliğin, döneme göre farklı anlam içeren yapısı büyük etkiye sahiptir. Bugüne kadar bu konuyu kapsamlı olarak inceleyen çalışmanın bulunmaması da görüş birliğine varılamamasının bir diğer nedenidir. Karmaşık yapısı nedeniyle zilyetliğin hak olduğu görüşünün yanında hukuken korunan fiili bir durum olduğu ve hukuki bir olgu olduğu görüşü de dile getirilmiştir. Zilyetliğin alenilik ve karine fonksiyonu hem Roma Hukukunda hem de Türk hukukunda önemli role sahiptir. Taşınır mülkiyetinin kazanılmasında satış sözleşmesinin tek başına mülkiyeti geçirmeyeceği, aynı zamanda malın tesliminin yani zilyetliğin de naklinin gerektiği kabul edilmiştir. 11 0 Zilyetliğin en önemli fonksiyonlarından biri iktisap fonksiyonudur. Taşınır ve taşınmaz mallar için farklı süreler aranmakla birlikte iyi niyetli olarak malı zilyetliğinde bulunduran kişinin mülkiyeti de kazanacağı kabul edilmiştir. Zilyetliğin korunması yönünden en çok dikkat çeken husus zilyetliğin hakka dayanıp dayanmadığına bakılmamasıdır. Bu nedenle bu davalarda davalının zilyetliğinin bir hakka dayanıp dayanmadığı araştırılmaz. Buna ilaveten, zilyet tecavüz veya gasp durumunda zilyetliğini kuvvet kullanarak koruyabilirken, saldırı sona ermişse zilyetliğini kuvvet kullanarak koruyamaz. Bu durumlarda zilyet, saldırıda bulunana karşı zilyetlik davalarına başvurmalıdır. Özetle, hem Roma Hukukunda hem de Türk hukuk sisteminde zilyetliğin en büyük rolü mülkiyetin nakli, zamanaşımı ile mülkiyetin kazanılması ve zilyetliğin korunması konularında rol oynadığı söylenebilir.. Bu çalışmanın ilk bölümünde Roma Hukukunda zilyetlik kavramının ne olduğu, unsurları, hukuki niteliği, kazanılması ve kaybedilmesi konularını, ikinci bölümde Roma Hukukunda zilyetliğin korunmasını tarihi gelişimi içinde açıklamaya çalışacağız. Üçüncü bölümde Türk Hukukunun zilyetliği ele alış biçimini ve zilyetliğe bağladığı sonuçları Roma Hukukundaki hükümlerle karşılaştırılarak açıklamaya çalışacağız. Son olarak aynı yöntemle Türk Hukukunda zilyetliğin korunması konusuna yer verilecektir.
Hanefi fakihlerin muhaddisler tarafından zayıf hükmü verilen hadisleri kullanma nedenleri

Çalışma, Hanefi fakihlerin, muhaddisler tarafından zayıf olarak değerlendirilen hadisleri hüküm istidlalinde kullanma sebeplerini konu edinmektedir. Başta Ebu Hanife ve talebeleri olmak üzere daha sonraki asırlarda yaşamış Hanefi fakihlerin zayıf hadis kullanma sebeplerini tespit etmeyi amaçlayan bu çalışmada Merginani'nin el-Hidaye isimli eserindeki hadisler temel alınmıştır. Araştırmamız, giriş bölümü hariç iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde tezin mahiyeti, zayıf hadisin ne olduğu ve el-Hidaye'de kullanılan hadislerin sıhhat durumları hakkında bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde, Hanefilerin, muhaddisler tarafından zayıf hükmü verilen hadisleri kullanma sebepleri arasında yer alan, hadislerin zayıf olduğunu kabul etmeme başka bir ifadeyle bu rivayetleri makbul görme sebepleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde ise, Hanefi mezhep imamlarının zayıf olduğunu kabul ettikleri bazı hadisleri buna rağmen hangi sebeplerle kullanmış olabilecekleri konusundaki öngörülerimiz sunulmuştur.
Avrupa Birliği Hukuku'nda ve Türk Hukuku'nda hamilelik ve doğum temeline dayalı cinsiyet ayrımcılığı

Kadın cinsiyetine mensup bireyin, insan olması temelinde insan hakları ve temel özgürlüklerden yararlanması gerekir. Kadınların biyolojik özelliklerine mahsus hamilelik ve doğum hallerinde, erkeklere kıyasen dezavantaj oluşturacak ayrımcılıklar yapılmaması sağlanmalıdır. Bu doğrultuda hamilelik ve doğum temeline dayalı cinsiyet ayrımcılığının yapılmaması konusunda gelişmelerin incelenmesi önem arz etmektedir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde genel çerçevede ayrımcılık yasağı ve eşitlik ilkesine ilişkin temel kavramlar, cinsiyete dayalı ayrımcılık yasağının gelişme süreçleri ve ilgili konuda düzenlenen uluslararası belgeler ele alınmaktadır. İkinci bölümde Avrupa Birliği Hukuku'nun birincil ve ikincil yasal mevzuatında düzenlenmiş olan, Avrupa Birliği Adalet Divanı kararları doğrultusunda şekillenen ve gelişen, hamilelik ve doğum temeline dayalı cinsiyet ayrımcılığı yasağının geçirdiği süreçler, geldiği son durum incelenmiştir. Son bölümde Türk Hukuku'nun Anayasa Hukuku, Ceza Hukuku ve İş Hukuku alanlarında hamilelik ve doğum nedeniyle cinsiyet ayrımcılığı yasağına ilişkin düzenlemeler ve yasağın ihlal edilmesi durumunda öngörülen hukuki, cezai ve idari yaptırımlar incelenmiştir.
Ortaklık mevzuatı açısından Türkiye Cumhuriyeti uyrukluğundaki gerçek ve tüzel kişilerin Avrupa Birliği Hukuk düzeninde açabilecekleri davalar

İOrtaklık Mevzuatı Açısından Türkiye Cumhuriyeti Uyrukluğundaki Gerçek ve Tüzel Kişilerin Avrupa Birliği Hukuk Düzeni'nde Açabilecekleri Davalar? adlı yüksek lisans tez çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, entegrasyon olgusu, Avrupa Birliği hukuk düzeninin genel nitelikleri ve Türkiye-Avrupa Topluluğu arasında oluşturulan ortaklığın öngördüğü entegrasyon modeli incelenerek tezin teorik boyutu oluşturulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, Türkiye-Avrupa Topluluğu ortaklığının hukuksal niteliği ve kurumsal yapısı, çalışmanın üçüncü bölümünde ise, ortaklık mevzuatı itibarıyla uyuşmazlıkların çözüm yöntemleri incelenmeye çalışılmıştır. Türkiye ile Avrupa Topluluğu arasında Ankara Anlaşması ile oluşturulan ve daha sonraki tarihli düzenlemelerle geliştirilen ortaklık mevzuatı, taraflar arasında çıkabilecek uyuşmazlıkların çözümü konusunda çeşitli yöntemler öngörmektedir. Bununla beraber ortaklık mevzuatının, uyuşmazlıkların çözümü konusunda, Türkiye Cumhuriyeti uyrukluğundaki gerçek ve tüzel kişilere yönelik olarak, etkin ve açık düzenlemeler içerdiği söylenemez. Avrupa Toplulukları Adalet Divanı tarafından tesis edilen birçok kararda da belirtildiği üzere, ortaklık mevzuatı Avrupa Birliği hukuk düzeninin bir parçasını oluşturmaktadır. Bu anlamda, Türkiye Cumhuriyeti uyrukluğundaki gerçek ve tüzel kişilerin, Avrupa Birliği hukuk düzeninde kabul edilen dava türlerine, ortaklık mevzuatı çerçevesinde öngörülen haklarının kullanımı esnasında maruz kaldıkları olumsuzluklar ve uğramış oldukları zararlar nedeniyle başvurabilmeleri mümkün olabilmektedir. Bu çalışmada, bu tez savunulmaya çalışılırken, konuya istinaden açılmış bulunan kimi davalardan da örnekler sunulmuştur.
Tüketici Hukuku çerçevesinde paket tur sözleşmeleri

Günümüzde turizmin gerek ekonomik gerekse insanların ihtiyaçlarının farklılaşmasından dolayı gelişiminin hızlanması ve oldukça yaygın hale gelmesi nedeniyle uygulamada gezi sözleşmelerinin bir türü olan paket tur sözleşmelerine sıklıkla rastlanmaya başlanmıştır. Paket tur sözleşmelerini diğer gezi sözleşmelerinden ayıran en önemli özelliklerden biri, hiç şüphesiz ki, bu sözleşmelerin tüketici işlemi olarak kabul edilmesidir. Bu itibarla, sözleşmenin bir yanını tüketici oluşturmaktadır. Böylelikle, kanun koyucu, uygulamada seyahat eden tarafı oluşturan tüketicinin, gerek deneyimsizliği gerekse güçsüz yan olması sebebiyle zarar görmesinin olabildiğince önüne geçebilmesini hedeflemiştir. Gerçekten de, tüketici hukuku seyahat edenin mağduriyetini engellemeye elverişli birçok imkan sağlamaktadır. Yukarıda da bahsedilmiş olduğu üzere, paket tur sözleşmelerine uygulamada sıklıkla rastlanmakla birlikte, tüketici hukuku da sözleşmesel hak ve yükümlülüklerin çerçevesinin çizilmesinde etkin rol oynamaktadır. İşbu incelemede de, bu iki husus göz önüne alınarak, bir yandan paket tur sözleşmelerinin genel yapısı incelenmeye çalışılacak, diğer yandan ise yeri geldiğince tüketici hukuku ile bağlantılarına değinilecektir.
Kişi hak ve özgürlüklerinin korunmasında idari yargının rolü

Kişi hak ve özgürlükleri, sosyal ve ekonomik haklar ile siyasi haklardan farklı olarak yalnızca kişiye özgü ve kişinin maddi ve manevi varlığının gelişimini amaçlayan hak ve özgürlükleri kapsamaktadır. Kişi hak ve özgürlükleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi gibi uluslararası alanda tarafı olduğumuz birçok sözleşmeyle koruma altına alınmış olup, ulusal hukukumuzda da kişinin hakları ve ödevleri başlığı altında 1982 Anayasası'nda yer verilerek koruma altına alınmıştır. İdari yargıda, kamu gücünü elinde bulunduran makamların yetkileri kamu yararı gereği sınırlandırılarak kişi hak ve özgürlüklerinin ihlaline sebep olan işlem ve eylemleri yargılama yoluyla denetlenir. İdari yargıdaki bu denetleme aşamasında yargı makamlarının göz önünde bulundurması gereken ilkeler ve uyması gereken hükümler bulunmaktadır. Hukuk devleti ilkesinin temellerinden olan hukukun genel ilkeleri ve adil yargılanma ilkesi, eşitlik ilkesi, bağımsız ve tarafsız yargı ilkesi, kanuni hakim güvencesi gibi ilkeler göz önünde bulundurularak yapılan idari yargılama; hak ve özgürlüklerin ihlaline sebep olan durumun etkin bir şekilde ortadan kaldırılmasını amaçlamaktadır.
Anayasal açıdan özelleştirme

Dünyada özelleştirme, 20. yy.'ın son çeyreğiyle birlikte gündemdeki yerini almıştır. Özelleştirmenin özellikle gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin politikalarına girmesinde en büyük etkenler 1970'li yıllarla birlikte devletçi ekonomik politikalarda görülen başarısızlık ve bununla beraber gelişim gösteren ve kabul gören neo-liberal düşüncedir. Türkiye'de de özelleştirme, 1980'lerden itibaren devlet kontrollerinin azaldığı, piyasa mekanizmasının kaynak dağılımında esas rolü oynadığı yeni bir ekonomi politikası rejiminin bir parçası olarak gündeme gelmiştir. Bu gelişmeyle birlikte Türkiye'de yasa ve KHK düzeyinde düzenlemeler yapılmaya başlanmıştır. Ancak özelleştirme konusunda siyasi iradeler gerekli hukuki zemin oluşturulmadan aceleyle hareket etmişlerdir. Bu yüzden de özelleştirme girişimleri yargının müdahaleleri sonucunda sekteye uğramıştır. Anayasaya ise, özelleştirme kavramı 1999 değişikleri ile girmiştir. Özelleştirmenin, ancak 1999 Anayasa değişlikleri ile Anayasada açıkça düzenlenmesi, 1980 sonrasında özelleştirmeye ilişkin ilk yasal düzenlemenin 1984 yılında yürürlüğe girdiğini düşündüğümüzde, özelleştirmeye ilişkin faaliyetlerin, 1982 Anayasasının yürürlüğe girdiği ilk on beş-yirmi yıl süresince istikrarsız bir şekilde yürümesine sebep olmuştur. Anayasamızdaki özelleştirmeye ilişkin mevcut düzenlemenin ise, halen tam olarak ihtiyaçlara cevap verdiğini söyleyemeyiz. Zira özelleştirmeye ilişkin çerçeve ihtiyaçlara uygun genişlikte çizilmemiş ve bu yüzden 1999 yılından önce de var olan kimi tartışmalar varlığını devam ettirmektedir.
İpotekli taşınmazın devri, ipotekli alacağın temliki

İpotekli taşınmazın ve ipotekli alacağın devri başlıklı bu çalışma ile ipotekli taşınmazın el değiştirmesinin şartları ve sonuçları öncelikle değerlendirilecektir. Ayrıca ipotekli alacağın devri aynı şekilde incelenmeye çalışılacaktır. Bir alacağı güvence altına almak için üzerinde ipotek kurulan taşınmazın sahibi mülkiyet hakkına dayanarak taşınmazı bir başkasına devredebilir. İpotekli taşınmazın devrini düzenleyen Türk Medeni Kanunumuzun 896. maddesi devredenin ipotekli borçtan sorumlu olmaya devam edeceğini ancak lehine ipotek tesis edilmiş olan tarafın muvafakatiyle sorumluluktan kurtulabileceğini düzenlemektedir. Bu çalışmada ipotekli taşınmazın başkasına devrinin sonuçları çeşitli açılardan ele alınıp irdelenecektir. İpotekli alacağın devri de ayrıca ele alınacaktır. Konunun yeterince anlaşılabilmesi için taşınmaz rehini kavramı ile taşınmaz rehininin konusu kapsamı ve önemi üzerinde de durulacaktır. Hukukumuzda geçerli kabul edilen üç taşınmaz rehin türünden biri olan ipotek müessesesi genel hatlarıyla ifade edilecek, özellikleri ve diğer taşınmaz rehin türlerinden farkları ile kuruluşu, sona ermesi, hükümleri değerlendirilmeye çalışılacaktır. En başta hangi taşınmazların rehin konusu olabileceğinin anlaşılabilmesi için taşınmaz rehni kavramı, taşınmaz rehininin tarihçesi, önemi, kapsamı, konusu, çeşitleri, taşınmaz rehinine hakim olan ilkeler kısaca incelendikten sonra ipotek üzerinde daha ayrıntılı olarak durulmaya çalışılacaktır. Ve sırayla ipotek kavramı, ipoteğin çeşitleri, kuruluşu, sona ermesi, hükümleri ve özellikle konumuz olan ipotekli taşınmazın devri, borcun nakli, ipotekli alacağın temliki, ipotekli taşınmazın bölünmesi konuları ile ipotekli taşınmazın paraya çevrilmesi konusu üzerinde durulacaktır. Borcun yüklenilmesi, TBK m. 195 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Türk Hukukunda borç ilişkisinin hangi borçlu ile kurulmuşsa ilke olarak varlığını sürdürmekle birlikte, belirli şartlar altında borçlunun değişmesi kabul edilmektedir. Borçlunun değişmesi özellikle, bir malvarlığının miras bırakanın terekesinin bir bütün olarak mirasçılarına geçmesi şeklinde, bir kişiden bir başka kişiye külli halefiyet yoluyla intikali, TBK m. 2020'ye göre malvarlığının veya işletmenin devralınması şeklinde gerçekleşebilir.
Türk Borçlar Hukukunda ibra

İbra sözleşmesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile düzenlenmiştir. 818 sayılı kanun döneminde ibra sözleşmesinin esasları, sözleşme özgürlüğü ilkesinden hareketle Yargı kararları ve öğretideki görüşler çerçevesinde belirleniyordu. Fakat ibra sözleşmesinin, sözleşme olup olmadığı, belli bir şekle bağlı olup olmadığı hususunda farklı görüşlerin bulunması bu da ibranın uygulanması bakımından tartışmalara neden oluyordu. Nihayetinde kanun koyucu, 6098 sayılı yasada TBK m. 132 ile ibranın genel esaslarını ve TBK m. 420 ile de işçi alacakları bakımından akdedilecek ibra sözleşmesinin sınırlarını çizerek konuya netlik kazanmıştır. İbra sözleşmenin geçerli bir şekilde kurulması için, tarafların iradelerini karşılıklı ve birbirine uygun olarak açıklamaları gerekmektedir. İbra sözleşmesi şekle bağlı olmayıp, iki taraflı bir hukuki işlem özelliği göstermektedir. Alacaklının borçlu tarafından borcundan kurtarılmasıdır. Bu şekli ile ibra, borcu dar anlamda sona erdirir.
İKTİDAR, ÖLÜM, HUKUK

Ölüm, HukukBu çalışmada; geçmişşten günümüze farklı iktidar, devlet ve toplum biçimleri incelenerek, ölüm etrafında şekillenen gelenekler, ölümden sonrasına ilişkin inanışlar, mekanlar, kurumlar ve tarihsel olaylardan yola çıkılarak iktidarın ölümü kontrol ederek ne şekilde kullandığı ve ölümün iktidar mekanizmalarına karşı ne şekilde kullanıldığı, modernite ile birlikte ölüm ile ilgili algıların değişerek ölüm üzerinden farklı tahakküm biçimlerinin ne şekilde kurulduğu açıklanarak kimsenin somut kanıt sunamadığı öteki dünyaya ilişkin tasvirler ve ölüm korkusu üzerinden yaşamın üzerinde işletilen kapitalizm, din, hukuk, teknoloji, modern tıp gibi ölüm üzerinden kurulan çeşitli iktidar mekanizmaları incelenecektir.
4857 sayılı İş Kanunu'na göre toplu işçi çıkarma

Anayasal girişim özgürlüğü, işverenlerin toplu işçi çıkarma ve işyerini kapatma serbestisini de içerir. Nitekim işverenler, ekonomik kriz ve durgunluk dönemlerinde bu yola başvurmak zorunda kalabilecekleri gibi kriz ve durgunluk söz konusu olmaksızın rasyonel işletmecilik hedefi doğrultusunda reorganizasyona giderken de toplu işçi çıkarabilirler. İşverenlerin aldığı bu işletmesel karar, kural olarak yerindelik denetimine tabi tutulamamakla beraber keyfi olarak alınabilecek bir karar da değildir. Üstelik toplu işçi çıkarma müessesesi iş güvencesi hükümlerini dolanmak üzere de kullanılamaz. Nitekim kanun koyucu 4857 sayılı İş Kanunu 29. md. de toplu işçi çıkarma olgusunu tanımlarken işverenlerin uyması gereken bir dizi prosedürü hüküm altına almış; iş güvencesinden yararlanan işçilerin bu güvenceden yararlanmaya devam edeceğini de açıkça düzenleme yoluna gitmiştir. Bu çalışma ile toplu işçi çıkarma kavramı, Uluslararası Çalışma Örgütü normları ve Türk mevzuat hükümleri çerçevesinde incelenmiş; Yargıtay kararları ışığında değerlendirilmiştir.
Uluslararası ve ulusal mevzuat kapsamında ev hizmetlerinde çalışanların iş ilişkisi ile sigortalılıkları

Genel olarak hizmetçilik, bakıcılık, şoförlük, aşçılık, çamaşır yıkama, temizlik, yemek ve ütü yapma gibi faaliyetler olarak karşımıza çıkan ev hizmetlerinin günümüzde giderek yaygınlaşan bir hizmet sektörü haline geldiği görülmektedir. Bu bakımdan çalışma hayatının önemli bir bölümünü oluşturan ev hizmetlerine yönelik gerek ülkemizde gerekse dünya genelinde yasal düzenlemelere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu doğrultuda başta Uluslararası Çalışma Örgütü'nün 189 sayılı Ev İşçileri İçin İnsana Yakışır İş Hakkında Sözleşmesi ve bu sözleşmenin uygulanmasına yönelik yol gösterici hükümler içeren 201 sayılı Tavsiye Kararı olmak üzere bir takım uluslararası düzenlenmeler yapılmıştır. Ülkemizde ise 4857 sayılı İş Kanunu'nun dördüncü maddesi uyarınca bu Kanunun kapsamı dışında bırakılan ev hizmetleri hakkında, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun genel hizmet sözleşmesine ilişkin hükümleri uygulanmaktadır. Ancak İş Kanunun yedinci maddesi ile ev hizmetlerinde özel istihdam büroları aracılığıyla mesleki anlamda geçici iş ilişkisi kurulmasına da imkan sağlanmıştır. Bununla birlikte son yıllarda özellikle çocuk bakımı ve temizlik gibi işlerde yabancı uyruklu çalışanlarının da yaygın olarak tercih edildiği görülmektedir. Ayrıca en önemli sorunlarından biri örgütlenme olan ev hizmeti çalışanları, günümüzde bir takım sendikal faaliyetlerde de bulunmaktadır. Ev hizmetlerinde çalışanların sigortalılığı hususunda ise, 6552 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun m.6/f. 1 bendi değiştirilmiştir. 5510 sayılı Kanuna eklenen ek 9. madde ve ilgili madde kapsamında sigortalı çalıştırılması hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından çıkarılan Tebliğ uyarınca da ev hizmetlerinde çalışanların sigortalılıklarına ilişkin ayrıntılı düzenlemelerde bulunulmuştur.
Ceza muhakemesi hukukunda moleküler genetik incelemelerin yeri ve elde edilen moleküler genetik verilerin akıbeti

Çalışmanın konusunu Ceza Muhakemesi Hukukunda moleküler genetik incelemeler oluşturmaktadır. Çalışmada Ceza Muhakemesi Hukukunda moleküler genetik incelemelerin yerinin anlaşılması ve elde edilen moleküler genetik verilerin akıbetinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Konu iki bölüm altında ele alınmaktadır. Birinci bölümde; moleküler genetik incelemelerin Ceza Muhakemesi Hukukundaki yeri tespit edilmekte, ikinci bölümde; moleküler genetik inceleme sonucu elde edilen verilerin akıbeti değerlendirilmekte ve ardından temel hak ve özgürlükler bağlamında moleküler genetik incelemeler tartışılmaktadır.