turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aile ve siyaset: Türkiye'de modern aile fikrinin oluşması

Marksizm, psikanaliz ve Parsons'çu sosyalizasyon yaklaşımları aileyi, esas olarak, egemenlik ilişkilerini yeniden üreten bir yapı olarak kabul etmekte, böylelikle, ailenin siyasal anlamını daraltmaktadır. Bu yaklaşımların temel varsayımı ailenin görece istikrarlı ve dengeli bir yapıda olduğudur. Ailenin yeniden üretim aracı olabilmesi için istikrarlı olması ön şarttır. Ancak modern aile, uzun vadeli bir tarihsel dönüşüm sürecinin ürünüdür ve aile tarihi üzerine yapılan çalışmalar bunu göstermektedir. Aile ilişkisel bir kavram olarak, tarihsel bir dönüşüm sürecinin güdüleyicisi olan ilerleme inancıyla bağlantılı bir şekilde dönüşmüştür. Aile bireylerinin hak ve yükümlülüklerin dağılımım belirleyen bir güç şebekesiyle bağlantıları bu süreçte yeniden yapılanmış; devlet yönetimi akılcılaşıp teknikleşirken, aile ilişkileri duygusallaşmıştır. Ailenin tarihsel olarak kurulabilir olması gerçeği, Türk modernliğinde ailenin bir dönüştürme alanı olarak tanımlanması ve modern bireyleri üretecek bir araç olarak algılanması soncunu doğurmuştur. Bunun için ilk olarak, yasa ve hukuk reformları kullanılmış, ancak daha sonra 'toplumsallık' fikri, bu yasalaştırma eğiliminin eleştirisi olarak gündeme gelmiştir. Türk modernliğinde aile fikri, modernliği toplumsal yapıya gömmenin bir aracı olarak kullanılmak istenmiştir. Bu yüzden aile modernliği, genel olarak Türk modernleşmesinin ikilemlerini açıklayan bir diyalektik çelişki taşımaktadır: Yeniden üretmek ve dönüştürmek. Bu diyalektik, Türkiye'de siyasetin tarihsel olarak ürettiği bir gerilimin, ailenin modernleşme sürecine yansımasından ibarettir. 215
Aile, evlilik ve gelenek: Kuşaklar arası farklılığın analizi

varlığından itibaren değişim yaşamımızda hep var olmuş ve günümüze kadar her toplumda değişim kaçınılmaz olarak varlığını göstermiştir. Toplumun temelini oluşturan aile de sahip olduğu esnek yapısı, toplumsal değişmelerden etkilenmekte ve değişmelerin etkisinde kalmaktadır. Bu değişim ve dönüşümler aile yapısının genel görünümüne yenilerinin eklenmesine etki etmiştir. Özellikle sanayileşme ve kentleşme süreci, nüfus hareketliliğine neden olmakla birlikte ailelerin değişmesine de etki etmiştir. Kente göç edip gelen yaşamını artık kentte devam ettiren aileler ile kent ailesi arasında, aile yapıları ve evlilik yapılarında farklılıkların yaşanmasına zemin hazırlamıştır. Çalışmanın hipotezi bu ifade üzerine kurulmuştur. Kent birçok kültürü içinde barındırmaktadır. Bu yüzden toplumsal düzen için bütünleşmeyi, uyumu gerekli kılmaktadır. Kırdan kente göç ile gelen aile, kent hayatında zamanla bulunduğu kültür ile uyum sağladığı, kültürel değişmelerin görüldüğü bir gerçektir. Aile toplumsal gelişmeler ile bağlantılı olarak değişim ve dönüşüm geçirmektedir. Aile gerek genel yapısı bakımından gerek işleyiş bakımından dönüşüm yaşamaktadır. Kentleşme sürecinde ailenin değişimini daha somut olarak görmek adına, kente göç etmiş ailelerin kültürel değerlerine, aile yapılarına ve aile içi ilişkileri konusunda saha çalışması yapılarak öğrenilmeye çalışılacaktır. Kent yaşamında çekirdek aile yapısının arttığı, evlilik kuruma karşı tutumların değiştiği, aile içi ilişkiler de eşitlikçi bir rol dağılımının olduğu, kadının çalışmaya yaşamında yerinin arttığı görüşü büyük oranda geçerliliğini korumaktadır. Çalışma, kentsel alanda yaşayan Erzurum ailelerin kent içindeki form ve işlevleri kır-kent karşılaştırmamızda spesifik perspektif sunuluyor olması, ortaya çıkacak sonuçlar açısından ayrı bir önem taşımakta, çalışmayı önemli kılmaktadır. İnegöl'de yapılan bu araştırma, Erzurumlu ailelerin kuşak farklılığı dikkate alınarak incelenmiştir. Çalışma, spesifik bir konu çerçevesinde araştırılarak meydana gelen değişimi, farklılıkları, saha araştırması çerçevesinde ele alınacaktır.
Edebi metinlerde metafor kullanımının cinsiyet temsilleri açısından incelenmesi

Çalışmanın konusu edebi metinlerde kullanılan metaforların toplumsal cinsiyet özellikleri açısından incelenmesini ele almaktadır. Buna göre, ilk bölümde, toplumsal cinsiyet kavramının ne olduğu, biyolojik cinsiyetten nasıl farklılaştığı ve farklı durumlar çerçevesinde bireylerin toplumsal cinsiyet olgusunu nasıl yaşadıkları anlatılmaktadır. Aynı bölümde, toplumsal cinsiyet özelliklerinin bireylere yüklediği rolleri açıklamak amacıyla, öncelikle roller ve konumlar kuramı tanıtılmış; bu paralelde cinsiyet rol teorisi ve bu rollerin oluşturduğu sterotip kavramı ve literatürde öne çıkan araştırmacıların ortaya koyduğu ~ çalışmalar aktarılmıştır. Toplumsal cinsiyetin kültür içersinde öğrenilen/öğretilen bir kavram 'olması gerçeğinden yola çıkarak, sosyal öğrenme kuramına yer verilmiştir. Çalışmada incelenen metafor sanatının toplumsal cinsiyetle ilişkilendirildiği kısımla takip eden bölüm, metaforun çeşitli araştırmacıların yaptıkları tanımlarla devam etmektedir. Metaforun nasıl ele alınması gerektiği ile ilgili olarak aktarılan kuramsal yaklaşımlar ve metaforların belli başlıklar altında gruplandırılması ve edebiyatta metaforun nasıl kullanıldığı kısaca tanıtılmıştır. Mehmet Eroğlu'nun Zamanın Manzarası ve Şebnem İşigüzel'in Sarmaşık adlı romanlarında kullandıkları metaforların toplumsal cinsiyet özellikleri temelinde çözümlendiği ikinci bölümde, sadece kişilerin verili toplumsal düzen içinde cinsiyet özelliklerine uygunluğu değil, aynı zamanda, karşı cinse ait özelliklere sahip bireylerin kullandıkları metaforlar da örneklenmiş ve sebepleri tartışılmıştır. Buna göre, son bölüm içersinde yapılan tartışmada, öncelikle metinler genel olarak karşılaştırılmış ve metaforlar aracılığıyla dil kullanımı açısından toplumsal cinsiyete gösterdikleri paralellik tartışılmıştır. 131
Adıyaman'nın sosyokültürel yapısı çerçevesinde kız çocuklarının okutulma eğilimleri

Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulduğu ilk yıllarda geçirilen harf inkılabı ve sosyal düzenlemeler sonucunda Türk Toplumu ciddi bir sosyal değişme yaşadı. ''Muasır medeniyetler seviyesine ulaşmak' amacıyla yapılan bu değişim bazı yönleriyle olumlu neticeler verirken bazı yönleriyle olumsuz sonuçlar verdi, toplumun bir kimlik krizi yaşamasına sebeb oldu. Daha birçok sebebe bağlı olmakla birlikte bugün Adıyaman'daki eğitim oranının, özellikle kızların eğitimi meselesinin pek tatmin edici seviyede olmadığı, hatta Türkiye ortalamalarının altında bulunduğu gözlenmektedir. Elinizdeki çalışma Adıyaman'da kızların okutulma eğilimleri üzerine yapılmış bir alan araştırmasıdır. Amacı bu orandaki düşüklüğün sebeblerini bulmaya yönelik sosyolojik bir çalışmadır. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmada kullanılan metot ve teknikler hakkında bilgi vermeye çahştım. İkinci bölümde temel kavramlar, üçüncü bölümde de Adıyaman'ın sosyo-ekonomik ve kültürel yapısı kaynak tarama yöntemiyle izah edilerek, faydalanılan kaynaklanıl dipnotu verilmiştir. Dördüncü bölümde araştırma bulguları ile ortaya konulan bulgular ışığında kızların okutulmama sebepleri verilmiştir. Özetle, araştırma bölgesinde, ekonomik, dini; kültürel yapı, resmi eğitim sisteminin bölgede tam yerleşmemesi ve tez de anlatdan diğer sebebler yüzünden kız çocuklarının okutulma oranının düşük olduğu anlaşılmaktadır. Tezimiz, bu düşüklüğü ilmi verilerle ortaya koymaya ve sebeblerini tahlil etmeye çalışmaktadır. vu
Farklı etnik kimlik tanımlamalarında bulunan grupların toplumsal bütünleşme ve farklılaşma alanlarının araştırılması

Bu çalışma, Şanlıurfa'nın Siverek ilçesinde gerçekleştirilmiştir. Bu bölge; farklı etnik kimlik tanımlamalarında bulunan gurupların yaşadığı bir bölgedir. Çalışmanın temel kavramlarından biri olan etnik grup kavramı; farklı etnik kimlik tanımlamalarında bulunan grupları ifade etmek için kullanılmıştır. Sözü edilen farklı etnik grupların; etno-sosyolojik ve sosyo-kültürel özelliklerinden hareketle, bir arada nasıl yaşadıklarının araştırılması bu çalışmanın amacıdır. Bu amaç için, 'Siverek Karakeçilileri' çalışma grubu olarak belirlenmiştir. Karakeçililer, Türkiye'nin farklı bölgelerinde yaşamaktadır. Ertuğrul Gazi öncülüğünde Orta Asya'dan göç ederek Anadolu'ya gelmişlerdir. Bu göç esnasında, bir grup Karakeçili Şanlıurfa'nın; Bozova, Siverek ve Viranşehir ilçelerine yerleşmiştir. Çalışma, Siverek ilçesine yerleşen Karakeçililer ile gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma, nitel araştırma yönteminin etnografya deseniyle gerçekleştirilmiştir. Katılımlı gözlem ve görüşme teknikleriyle toplanan verilerden hareketle; bölgedeki farklı etnik grupların, toplumsal bütünleşme ve toplumsal farklılaşma alanları oluşturdukları tespit edilmiştir. Bölgedeki farklı etnik gruplar, oluşturulan bu alanlar üzerinden bir arada yaşamaktadır.
Kadın cinayetlerinin medyadaki yansımaları üzerine söylem analizi

İnsan topluluklarının kendisini var ettiği tüm toplumsal süreçlerden günümüze kadar olan süreçte her canlı eşit yaşamsal haklara sahip olmasına rağmen, kadın toplumsal cinsiyet kategorileri doğrultusunda toplum içerisinde konumlandırılmıştır. Dolayısıyla ikincilleşen, erkeğe ve aileye bağımlı olarak var olan ve tahakküm altına alınması gereken bir varlık olarak görülmüştür. Bu güç eşitsizliklerinin yarattığı koşullar neticesinde ise erkeğin kurduğu güç ilişkisi şiddet ve örüntüleriyle inşa edilmiştir. Kadına yönelik şiddet her geçen gün artarak, yeniden üretilen bir noktada bulunmuştur. Medya da bu ilişkilerin yansıdığı, meşrulaştırıldığı ve yeniden üretildiği önemli alanlardan biri olmuştur. Bu bağlamda, bu çalışma medyada ve toplumda büyük yankı uyandıran, birbirine yakın yaşlarda olan, cinayet şekillerinin şiddetin en vahşi boyutlarında yer alması noktasında da benzer özellikler taşıması sebebiyle Özgecan Aslan (2014) ve Münevver Karabulut (2009) cinayetleri seçilerek, farklı habercilik anlayışına sahip medya kuruluşlarındaki sunumları üzerinden incelenmiştir. Bu doğrultuda bu iki kadın cinayetinin işlendiği ve medyada yer almaya başladığı süreçler ve mahkeme süreçleri de dahil edilerek farklı ideolojilere sahip gazetelere ve kadın odaklı habercilik anlayışıyla internet haberciliği yapan Bianet'e ulaşılmıştır. Bu gazetelerde yer alan haberler söylem ve içerik analizi yöntemi ile incelenerek benzer özelliklere sahip iki kadın cinayetinin farklı ideolojilere sahip olan gazeteler ve kadın odaklı habercilik anlayışına sahip Bianet'te sunuş biçimlerindeki benzerlik ve farklılıklarının gösterilmesi amaçlanmıştır. Elde edilen verilerle bu iki kadın cinayetinin de haberlerin niteliksel boyutunda cinsiyetçi şekillerde yer aldığını, ancak Münevver Karabulut cinayetinin cinayetin işleniş şekli sebebiyle ahlaken sorgulanabilen/yargılanabilen şekillerde, daha magazinsel/sansasyonel habercilik anlayışlarıyla sunulmuş ve münferit bir olay şeklinde yer almıştır. Özgecan Aslan cinayeti ise Münevver Karabulut'a kıyasla toplum nezdinde kabul gören yaşantısı sebebiyle ve cinayetin işleniş biçimiyle 'masum ve saflık' söylemleri üzerinden haberleştirilmiştir. Şiddetin ölümcül boyutuna maruz kalan iki kadın cinayetinin toplumda ve ana akım medyada ataerkil cinsiyetçi kodlar üzerinden, şiddetin nesnesi şeklinde yer almıştır. Bianet'in ise burada kişilere değil cinayetin olgusunun kendisine odaklanarak hak ihlalleri üzerinden haberleştirme bağlamını kurmuştur.
Kadınların eko-turizm faaliyetleri içerisindeki yeri: Kaçkar Dağları Millİ Parkı yaylaları örneği

Tanımının Uluslararası Eko-turizm Topluluğu tarafından 'çevreyi koruyan ve yerel halkın refahını sürdüren, doğal alanlara doğru olan sorumlu seyahat' şeklinde yapıldığı eko-turizm, 1980'lerde çevre koruma hareketinin içerisinde gelişmiştir. Eko-turizm, özellikle o çevreyi oluşturan ve içerisinde yaşayan halkın katılımları ile geliştirilen doğa turizminin bir çeşididir denilebilir. Yerel değerleri ön plana çıkaran, lokal kültürün yaşam pratiklerini deneyimlerken aynı zamanda onu korumaya yönelten bir arz oluşturması, eko-turizmin ortaya çıkış amacını vurgulamaktadır. Eko-turizm ile ilgili, literatürde kültüre sıklıkla vurgu yapılırken kültürün sürdürülebilmesi için önem taşıyan kadına yönelik yapılan araştırmaların bunun gerisinde kaldığı görülmektedir. Bu araştırmanın amacı, literatürdeki bu boşluğu kapatma amacının yanında eko-turizmi etkileyen faktörler içinde kadının rolünü bir örnek olay çalışmasıyla ortaya çıkarmaktır. Bu noktadan hareketle eko-turizm bölgelerindeki kadınların mekansal pratik ve ilişkilerini anlamak amacıyla gündelik hayatlarını yakından inceleme gereği duyulmuştur. Bu çerçevede Eko-turizm hareketinde kadınların üstlendiği rol ve görevler nelerdir? Toplumsal cinsiyet rolleri, Karadeniz kadınlarının gündelik pratiklerinde nasıl şekillenmiştir? Karadeniz kadınları kadın-erkek rolleri ile ilgili seçimlerini kendileri mi yapıyor, yoksa bu seçimler kadınlara dayatılıyor mu? Eko-turizm, kadının ekonomik bağımsızlığını kazanmasına katkı sunmakta mıdır? Gibi sorulara cevap aranmıştır. Araştırma nitel araştırma modelini kullanmaktadır. Bu anlamda, Türkiye'de eko-turizm potansiyeli yüksek bir bölge olan Doğu Karadeniz'in Kaçkar Dağları yaylalarındaki 27 kadın ve 8 erkek ile yüz yüze derinlemesine görüşmeler yaparak ve gözlemlerden faydalanarak derinlemesine nitel veri toplanmıştır. Bu araştırma kadının, eko-turizm potansiyelini nasıl etkilediği ve eko-turizmden ne ölçüde etkilendiği üzerine kuramsal bir tartışmaya aracılık etmesi bakımından önemlidir. Bununla bağlantılı olarak kadının toplumsal yaşamdaki rolünün, eko-turizm ile ilgili nasıl açılımlar sağlayacağını tartışmaya açması ve kadının eko-turizme katkısına yönelik farkındalığı arttırması beklenmektedir.
Orhan Kemal'in Gurbet Kuşları ve Latife Tekin'in Sevgili Arsız Ölüm romanlarında köyden kente göç ve yoksulluk

kente göç olgusunun kültürel boyutunu oluşturan kentlileşme, kırsal kültür ile kentsel kültürün etkileşimiyle yeni bir kültürün doğması biçiminde işleyen bir süreçtir. Ülkemizde, yaygın ve köklü bir kent kültürünün henüz oluşmaması nedeniyle, kırsal alanlardan şehirlere göç eden nüfusun kentlileşme yönündeki kültürel değişimi, kırsalkültürden çağdaş kent kültürüne doğru bir yöneliş biçiminde olmamış, bunun yerine, gösterişçi tüketime ve arabesk yaşam tarzına dayanan kendine özgü yeni bir kent kültürügelişmiştir. Kentlileşme sürecinin bu biçimde yaşanması; göçün ilk dönemlerinde daha üsttoplumsal katmanlara tırmanma umudu taşıyan göçmenlerin, kentteki yaşam koşulları içinde giderek umutlarını yitirmeleri, ya da umut kültüründen umutsuzluk kültürünegeçmeleri biçiminde kavramlaştırılabilir. Kentlileşme ve yoksulluk olgularının edebiyat ile olan ilişkisinin incelenmesi amacını taşıyan bu çalışmanın ağırlığını, Orhan Kemal'in Gurbet Kuşları ve Latife Tekin'in Sevgili Arsız Ölüm romanlarının tematik anlamda çözümlenmesi oluşturmaktadır. Bu çözümleme sonucunda; Köksüz kentlilik ve tamamlanmamış kentlileşmeyi ana tema olarak alan GurbetKuşları'nda, kente göç sürecine, göçmenlerin ve ülkenin önünü açan, ilerlemesağlayıcı bir olgu olarak bakıldığı, Göç ile yaşanan yoksullaşma, parçalanma ve kültürel bölünmeye vurgu yapanSevgili Arsız Ölüm'de ise kente göçün, ailelerin hayat seviyesinde iyileşme yerine gerileme yaratan bir olgu biçiminde ortaya konulduğu, Kentlileşme sürecinde, umut kültüründen umutsuzluk kültürüne geçilmesidoğrultusunda gerçekleşen değişimin; 1950'li yılların sonunu anlatan GurbetKuşları'ndaki umut kültürünün yerini, 1960'lı yılların sonunu anlatan Sevgili Arsız Ölüm'de umutsuzluk kültürünün alması biçiminde, romana da yansıdığı yargılarına ulaşılmıştır.
Ekonomik ve kültürel sermaye bağlamında sosyal sınıfların farklılaşması: Ankara örneği

Toplumda her bir sosyal sınıf kendi pratiklerini inşa eder ve yeniden üretirken, diğer sosyal sınıflar arasındaki ayrımı da oluşturmaktadır. Sosyal sınıflar arasındaki bu ayrım, ekonomik ve kültürel sermaye birikimlerinden bağımsız olarak gelişmemektedir. Bu bağlamda, araştırma kapsamında farklı sosyal sınıflardan katılımcılar ile yapılan görüşmelerden elde edilen veriler doğrultusunda sosyal sınıfların ekonomik ve kültürel sermayeleri temelinde nasıl bir farklılaşma gösterdiği, bu farklılıkların tüketim alışkanlıklarına, yaşam tarzına ve mekansal ayrışmaya nasıl yansıdığı Bourdieu'nün ayrım teorisinden destek alınan kuramsal çerçeve bağlamında betimlenmeye ve yorumlanmaya çalışılmıştır. Nitel araştırma yöntemi kullanılarak Ankara'nın Yenimahalle ve Çankaya ilçelerinde ikamet eden katılımcılar ile derinlemesine görüşme tekniği kullanılarak yapılan araştırmada yirmi yedi katılımcı ile görüşülmüş, görüşmeler sonucunda sosyal sınıflar bağlamında yaşam tarzı, tüketim alışkanlıkları ve mekansal ayrışma kategorileri altında veri analizi yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda, ekonomik ve kültürel sermayenin yaşam tarzı, tüketim alışkanlıkları ve mekansal ayrışma noktasında farklı sosyal sınıflar bağlamında gösterdiği farklılıklar değerlendirilmiştir. Bu araştırma ile sosyal sınıfların ekonomik ve kültürel sermaye farklılıkları temelinde tüketim alışkanlıklarında farklılıklar gösterdiği, yaşam tarzında farklılıkların mevcut olduğu, mekansal olarak kent içinde bir ayrışma sergiledikleri sonucuna ulaşılmıştır.
Architecture and fashion: Indices of the Turkish westernization process throught the study of the fashionable in hotel architecture

ÖZ MİMARLIK VE MODA: TÜRKİYE'NİN BATILILAŞMA SÜRECİNDE MİMARLIKTA MODA OLGUSUNUN OTEL MİMARİSİ ÇERÇEVESİNDE İNCELENMESİ Savaşkan, Erkmen MA, Mimarlık Tarihi Ana Bilim Dalı Danışman: Öğr. Gör. Aydan Balamir Ocak 1996, 110 sayfa Bu araştırma, Türkiye'nin batılılaşma süreci ve bu doğrultuda gerçekleştirilmeye çalışılan kültürel değişim programı süresince oluşan Türk mimarlığında popüler ya da moda olanın yerini ve etkilerini irdelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma boyunca mimarlıkta moda kavramı ve modanın mimarlıktaki yeri, süreç içerisinde gerçekleşmiş olan sosyal ve siyasi gelişmeler ve bunların mimarlık üzerindeki yansımaları çerçevesinde incelenmeye çalışılmıştır. Türkiye'nin içinden geçmekte olduğu bu batılılaşma ve kapitalistleşme hareketi, doğal olarak, bir topyekün kültürel değişim gerektirmektedir. Hedeflenen, moda olgusunun ya da bir başka deyişle, popüler olanın bu süreç içerisinde aşınmaya İİİuğrayan kültürel değerlerin ve tarihsel köken kavramının yerini tutabilecek bir olgu olarak ortaya çıkıp çıkmadığı sorusunun peşinden gitmektir. Araştırma, batılılaşma süreci içindeki Türkiye'nin geçirmiş olduğu önemli sosyal değişim dönemleri ve bu dönemlerde inşa edilmiş ve zamanlarının özelliklerini iyi yansıttığı düşünülen dört otel binası üzerine temellendirilmiştir: Pera Palas (19. yüzyıl), Ankara Palas, İstanbul Hilton, Ankara Hilton. Büyük otel binalarının seçilmiş olması ardındaki düşünce, bu binaların batılılaşma dönemi esnasında Türk mimarlık söylemine batıdan giren bir fonksiyon oluşları ve aynı zamanda sosyal değişimleri ve onların mimarı reprezantasyonlarmı rahatça izlemeye olanak sağlayan, günlük ve toplumsal hayat merkezleri teşkil etmeleri esasına dayanmaktadır.
Yapı ve fail ilişkisinden hareketle ataerkil ideoloji ve toplumsal cinsiyet etkileşimini anlamak

Bu çalışmanın temel amacı, toplumdaki güç ve egemenlik ilişkileri içinde bireyin direnme gücüne, özgürleştirici potansiyeline vurgu yapan teorileri toplumsal cinsiyet temelinde incelemek ve bu teoriler içinde kadının, ataerkil düzen karşısındaki konumunda aynı direnme olasılığını koruyup korumadığını irdelemektir. Feminist teorinin tarihsel gelişimine bakıldığında düalist bakış açısının egemen olduğu, kadın/erkek ikiliğinin baskın çıktığı görülmektedir. Bu çalışmada, ikilikler, ayrımlar yaratmak yerine, toplumsal cinsiyetin içinde taşıdığı değişme ve direnme ihtimallerini, toplumsal cinsiyet ile ataerkil ideoloji arasındaki karşılıklı etkileşimi ön plana çıkaran bir bakış açısı benimsenmiştir. Yapı ve fail çözümlemeleri ataerkil ideoloji ve toplumsal cinsiyet etkileşimini anlamak açısından çok önemli bir hareket noktası olmaktadır. Ataerkil ideoloji ve toplumsal cinsiyet etkileşiminde faillik anlayışını ön plana çıkarmak, bir yandan ataerkil ideolojinin kadın ve erkeği baskı altına alan, sınırlayan ve çoğu zaman içselleştirilen yönlerine vurgu yaparken bir yandan da toplumsal cinsiyetin içinde taşıdığı özgürlük, değişim potansiyeline işaret etmektedir. Çalışma süresince, toplumsal cinsiyet konusunda gücün değişken yapısını ve karşılıklı etkileşimini vurgulayan bir bakış açısı benimsenecek; ataerkil ideolojinin sadece kadını baskı altına alan, engelleyen bir yapıya sahip olmadığı, erkeği de içine alan bir süreçte işlediği göz önünde bulundurulacaktır. Konunun gündelik hayat üzerinden ilerlemesi kuramsal çözümlemelere ek olarak bir uygulama alanı gerekliliğine işaret etmektedir. Çalışmanın uygulama alanı fotoğraf çözümlemeleri üzerine şekillenmektedir.
Isparta ve Burdur il merkezindeki lisanslı sporcuların sosyo ekonomik yapıları

Çağımızda sosyo-ekonomik yapı, İrişlerin yaşam tarzlarını etkilemekte ve kişiler hayatlarına bu doğrultuda yön vermek zorunda kalmaktadırlar. Bu durum her konuda ı olduğu gibi spor branşlarına yönelmede de etkili olmaktadır. Kişiler sosyo-ekonomik koşullan doğrultusunda spor branşlarım seçmekte ve geliştirmektedir. Kişilerin doğup büyüdüğü yer, aile eğitimi, mesleği ve geliri gibi değişkenler sporcuların branş seçimini birinci derecede etkilemektedir. Ülkemize baktığımızda her bölgenin ve yörenin öncelikli spor branşlarının olduğunu görüyoruz. Bir bölgede veya yörede birinci derecede sevilen bir spor branşı diğer bir yerde sevilmeyip, başka bir spor branşı sevilebilmektedir. Bunun nedenlerini de sosyo-ekonomik unsurlara bağlıyoruz. Bu maksatla İsparta ve Burdur illerinin sosyo-ekonomik yapılan ile bu illerdeki 1996- 97 sezonunda lisans vizesini yaptırmış branşlarım yapan sporcuların sosyo-ekonomik yapılan araştırılarak mevcut durumun ortaya konması amaçlanmıştır. Bu amaca ulaşmak için önce illerin tarihi, coğrafik yapısı, sosyo-ekonomik durumu, spor tarihi ve bu illerdeki sporcuların sosyo-ekonomik durumları araştırılmıştır. Bu deneklerin 376'sı Isparta, 179'u Burdur ili sporcularındandır. Denek seçimi araştırmaya dahil edilen toplam sayının %20 oranında ilde bulunan spor kulüplerinden tesadüfi örneklem yöntemi ile eşit olarak alınmıştır. Bu yöntem her iki ildeki denek seçiminde kullanılmıştır. Elde edilen veriler istatistiki analize tabi tutularak değerlendirilmiş, diğer bulgularla da desteklenerek şu sonuca varılmıştır: 92 Sosyo-ekonomik unsurlar yönünden Basketbol, Yüzme ve Voleybol branşlarıyla ilgilenen sporcuların aralarında benzerlik gösterdiği ve daha çok üst tabaka, Futbol, Atletizm, Tekvando, Hentbol, Judo branşlarındaki sporcuların da aralarında benzerlik gösterdiği, alt ve orta tabakaya yakın olduğu görülürken, yalnız Güreş sporu ile uğraşan sporcuların alt tabakada olduğu görülmüştür. Bu bulgularımız sosyo-ekonomik yapının spor branşları seçimi üzerinde etkisinin olduğunu göstermektedir. İM ilinde aynı bölgede ve birbirlerine yakın olması, sosyo-ekonomik yönden benzerlik göstermesi ve birçok ailenin her iki ilde de bağlantısının olmasından dolayı, sosyo-ekonomik yönden sporcular üzerinde belirli farklılıkların olmadığı gözlenmiştir. Bu ve bunun gibi çalışmalar bütün illerimizde yapılmalıdır. Özellikle spor yatırımlarının yapımında nereye, hangi spor yatırımının yapılması gerektiğine ışık tutacaktır. 93