turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Hukukunda anonim ortaklıklar tarafından çıkarılan tahviller

Tahvil, anonim ortaklıkların kredi ihtiyaçlarını tatmin amacıyla, borç para temini yoluyla seri halde çıkardıkları, itibari değerleri eşit kıymetli evrak olarak kabul edilen borç senetlerdir. Bu borç senetleri karşılığında tahvil ihraç eden ortaklık, tahvil sahiplerine belirli bir süre sonra borç aldığı miktarı iade etmek yükümlülüğü ile birlikte, borç ödeninceye kadar tahvil üzerinde belirlenen dönemsel bir faizi de ödemeyi taahhüt emektedir. Özel sektör firmaları bu tahvilleri kendilerine finansman kaynağı yaratmak için çıkarıp, satışa sunmaktadır. Özel sektör firmaları, faaliyetini daha da geliştirebilmek, büyütmek ve gerekli yatırımları yapabilmek için kendi iç kaynaklarının başka bir ifadeyle döner özvarlıkları olan kanuni ve yedek akçelerinin yetersiz kaldığı durumlarda, ihtiyacını dış kaynaklardan karşılamak istemektedir. Bugün için hemen herkes tarafından bilinen dış kaynak borç almaktır. Özellikle serbest piyasa ekonomisinin geçerli olduğu ülkelerde anonim ortaklıklar, halkın elindeki nakit birikimlerinin bir araya getirilip uygun yatırım sermayesi oluşturmasına ve böylece halkın iktisadi kalkınmaya etkin ve yaygın bir şekilde katılabilmesine büyük imkan sağlamaktadır. Anonim ortaklıklar bu işlevlerini, çıkardıkları pay senetleri ile tahviller gibi menkul değerleri tasarruf sahiplerine satmak suretiyle gerçekleştirmektedir. Böylece sermaye piyasaları ile menkul kıymetler borsalarının oluşmasına ve gelişmesine çok önemli katkılarda bulunulmaktadır.
Patent lisansı sözleşmesinde tarafların hukuki durumu

Lisans sözleşmesi, fikri ve sınai mülkiyet alanındaki gayrı maddi bir hakkın, hak sahibi tarafından üçüncü kişilere kullandırılması amacını güden bir sözleşmedir. Lisans sözleşmesi ekonomik ve hukuki bakımdan son derece önemli bir sözleşme olmasına rağmen, henüz yasal bir zemine oturtulmamıştır. İnceleme konumuz olan patent lisansı sözleşmesine ise 551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'de yer verilmiştir. Ancak buradaki düzenleme, patentten doğan hakların lisans sözleşmesine konu olabileceğini belirtmekte ve buna ilişkin bazı kurallar öngörmektedir. Dolayısıyla patent lisansı sözleşmesinin hukuki nitelik bakımından isimsiz bir sözleşme olduğunu ifade etmek mümkündür. Patent lisansı sözleşmesi, lisans verenin, patentten doğan haklarının kullanımı konusunda lisans alanı yetkilendirdiği bir sözleşmedir. Lisans veren, yaratıcı zekasını kullanarak meydana getirdiği patentli buluşu lisans alanın yararlanmasına sunarak gelir elde etmekte; lisans alan ise kullandığı teknoloji sayesinde, birçok bakımdan rakipleri karşısında üstün bir konuma kavuşmaktadır. Karşılıklı çıkarlar dengesinin gözetildiği patent lisansı sözleşmesi, taraflar arasında sürekli bir borç ilişkisi kurmaktadır. Bu hukuki ilişkide tarafların yükümlülükleri büyük bir önem taşımaktadır. Patent lisansı sözleşmesinde lisans verenin en temel yükümlülüğü, sahip olduğu patent hakkını lisans alanın kullanımına sunmak ve bu kullanımın gerektiği şekilde gerçekleşmesini sağlamaktır. Böylece lisans veren, hakkının kullanılmasını yasaklama yetkisini lisans alana karşı ileri süremeyecektir. Lisans alan ise patentli buluştan yararlanmasının karşılığı olarak lisans verene uygun bir bedel ödeme yükümlülüğü altındadır. Bununla birlikte patent lisansı sözleşmesi, günümüzün teknik ve ekonomik koşulları altında, bu denli basit bir hukuki ilişki olarak değerlendirilemez. Taraflar yaptıkları sözleşmede gerek sözleşmenin yapılış amacından gerekse aralarındaki güven ilişkisinden kaynaklanan çok çeşitli yükümlülükler öngörmektedirler.
Sermaye şirketleri ve kooperatiflerin uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılmasında ara dönem denetçisi ve proje denetçisi

BAL, Nurullah. Sermaye Şirketleri Ve Kooperatiflerin Uzlaşma Yoluyla Yeniden Yapılandırılmasında Ara Dönem Denetçisi Ve Proje Denetçisi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2013. Bu çalışmada, sermaye şirketleri ve kooperatiflerin uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılmasında ara dönem denetçisi ve proje denetçisi, diğer iyileştirme yöntemleriyle karşılaştırılmak suretiyle incelenmiştir. İcra ve iflas hukukunda, mali olarak zor durumda olan borçlu işletmelerin, yeniden yapılandırılarak iflastan kurtarılmalarına dair gelişen anlayış çerçevesinde 2004 yılında 5092 sayılı Kanun ile ülkemizde kabul edilen uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırma kurumu, sürecin başlangıç ve hazırlık aşaması ile süreç dahilinde projenin uygulanması bakımından diğer ülke düzenlemelerinden ayrılmaktadır. Bu noktalardan bazıları da ara dönem denetçisi ve proje denetçisidir. Diğer taraftan yeniden yapılandırma kurumundaki ara dönem denetçisi ve proje denetçisi, Türk hukukunda mevcut olan diğer iyileştirme yöntemlerindeki benzer kurumlardan da ayrılmaktadır. Yeniden yapılandırmanın, işaret ettiğimiz anlayış çerçevesinde iflasın kötü sonuçlarından kaçınmak amacıyla borçlu sermaye şirketi veya kooperatifin belirli şart ve usullerde alacaklılarıyla anlaşmak suretiyle mali durumunun iyileştirilmesi amacı dikkate alındığında; ara dönem denetçisi ve proje denetçisi kurumlarının önemi daha da artmaktadır. Bu öneme binaen çalışmada, yeniden yapılandırmaya ilişkin genel değerlendirmelerin ardından, ara dönem denetçisi ve proje denetçisinin hukuki nitelikleri, seçilmeleri ve atanmaları, görev ve yetkileri, hak ve yükümlülükleri ve nihayet sorumlulukları ile görevlerinin sona ermesi konuları, öğretide yazılan eserlerde yer verilen görüşler de değerlendirilmek suretiyle ayrıntılı olarak incelenmiş ve varılan sonuçlar diğer iyileştirme yöntemleriyle karşılaştırılarak somutlaştırılmıştır.
Konut dokunulmazlığını ihlal suçu

Temel hak ve hürriyetlerden biri olan, konut dokunulmazlığı hakkı hem uluslararası belgelerde hem de Anayasalarda düzenlenmiş ve güvence altına alınmıştır. İç hukukumuzda konut dokunulmazlığını güvenceye bağlayan temel hüküm, 1982 Anayasasının 21. maddesinde yer almaktadır. Bu hakkın ihlalini yaptırıma bağlayan temel norm ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116. maddesinde düzenlenmiş olan konut dokunulmazlığını ihlal suçudur. Bu maddeye göre; kişilerin konutları, işyerleri ve eklentileri koruma altına alınmıştır. Buralara hak sahibinin rızası dışında giren kimseleri kanun cezalandırmaktadır. Konut dokunulmazlığı hakkının sağlanması ve korunması, kişinin korunması bakımından önemlidir ve bu hak sağlanmadan kişinin korunduğundan bahsedilemez. Konut dokunulmazlığı hakkı kamu hürriyetleri ile yakın ilgisi ve bağlantısı nedeniyle korunmalıdır; bu amaç, insan haklarına ilişkin pek çok ulusal ve uluslararası belge ile gerçekleştirilmeye çalışılmaktadır. Konut dokunulmazlığını ihlal suçunda korunan hukuki yarar, kişi hürriyeti başlığı altında bireyin, kendisinin ve ailesinin özel hayatıdır. Bu hürriyetin korunması adına devletlere pozitif bir yükümlülük getirilmiş, hemen hemen bütün çağdaş ceza kanunlarında bu hürriyet koruma altına alınmıştır. Çalışmamız iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, ulusal ve uluslararası belgelerde konut dokunulmazlığının düzenlenişi incelenmiştir. İkinci bölümde ise, Türk Ceza Kanunu'nın 116. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçunun yapısı ve unsurları incelenmiştir.
Mehmed Emİn el-Üsküdarİ'nin 'Nadratü'l-Enzar fİ Şerhi'l-Menar' adlı eserinin tahkİki

Mehmed Emin el-Üsküdari'nin hayatını ve Türkiye kütüphanelerinde yazma halde bulunan Nadratü'l-Enzar fi Şerhi'l-Menar adlı eserini konu edinen bu çalışma bir giriş, iki bölüm ve tahkikli metin kısımlarından oluşmaktadır. Girişte, tezimizin amacını ve kapsamını anlattık. Birinci bölümde şerhi yapılan eserin asıl metni olan Menaru'l-Envar fi Usuli'l-Fıkıh eserinin müellifi Ebu'l-Berekat'ın, yaşadığı dönemi ve hayatını genel bir çerçeveyle ele aldık ve Ebu'l-Berekat'ın eserini incelemeye çalıştık. İkinci bölümde Kayserizade Mehmed Emin el-Üsküdari'yi tanıtmayı amaçlayarak, hayatını bütün yönleriyle ele aldık. Ardından çalışmamıza konu olan eseri ve tahkik esnasında bağlı kaldığımız nüshaları tanıtmaya çalıştık ve tahkik esnasında uygulamış olduğumuz metodu açıkladık. Tahkikli metin kısmında ise eserin üç farklı nüshasını karşılaştırarak edisyon kritiğinin hakkını vermeye çalıştık.
İdari yargıda iptal kararı ve iptal kararının sonuçları

Hukuk devletinin doğuşundan evvel, kamu gücünün amacına uygun kullanılıp kullanılmadığı hususu tamamıyla yönetimin iradesine bırakılmışolduğundan; yönetime tanınan kamu gücünün, kamu yararına uygun olarak kullanılıp kullanılmadığının tespiti bakımından, otoritenin sınırlandırılması ve etkin bir biçimde denetlenmesi süreçlerinden geçilerek hukuk devleti fikrine ulaşılmıştır. Hukuk devletinde, idare üzerinde yapılan denetimlerin en etkili olanı, yönetilenlere en fazla güvence sağlayanı bağımsız ve tarafsız yargı organlarınca yapılan yargısal denetimdir. İdari dava türü olan iptal davası ise, idarenin işlemlerinin hukuka uygun olup olmadığının denetlenmesi neticesinde, idarenin hukuka aykırıişlemlerinin iptal edilmek suretiyle varlığına son veren, hukuka aykırı işlemleriyaptırıma tabi tutan ve böylece idarenin yargısal denetimini işlevsel hale getiren bir davadır. Hukuk devleti idaresinin, hukuka aykırı işlemler tesis etmeyeceği ya daetmemesi gerektiği düşüncesiyle idari işlemlere tesis edildikleri andan itibaren hukuka uygunluk vasfı verildiğinden, iptal davası neticesinde verilebilecek kararlardan biri olan ret kararı malumu ilan niteliğindedir. Oysaiptal kararı, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğunu tespit etmekte ve bu yönüyle istisnai nitelik taşımaktadır. Hukuk düzeninin, hukuka aykırılıklarıkoruması mümkün bulunmadığından, iptal kararı ile tesis edildiği andan itibaren hukuka aykırı olduğu tespit edilen idari işlemin, esasen yürürlüğe hiçgirmemiş gibi olması gerekmektedir. O nedenle, iptal kararı geçmişşe tesir eden bir niteliğe sahiptir. Hukuka aykırı işlemlerin varlığına son vermesi nedeniyle iptalkararında, kişisel menfaat yanında hukuk düzeninin de menfaatibulunduğundan; iptal kararları genel etkilidirler. İptal kararı ile birlikte, hukuka aykırı işlemin varlığına son verilmiş olur. Kararın etkisi, işlemin tesis edildiği ana kadar geriye yürür ve hukuka aykırı idari işlem hiç tesis edilmemiş gibi bir sonuç doğar.
Türk hukukunda kamulaştırmasız el atma

Anayasa ile düzenlenen temel hak ve özgürlüklerden biri mülkiyet hakkıdır. Kişi mülkiyet hakkının korunmasını her zaman isteyebilir. Kişilerin mülkiyet hakkını kullanmasına kanunlarda belirtilen istisnalar hariç idare ya da gerçek kişiler engel olamaz. Aksi halde kişiler mülkiyet hakkının kullanılmasının engellenmesinden dolayı oluşan zararları, zarar verenden isteyebilir. Kişilerin mülkiyet hakkına müdahalelerden biri de idarenin kişilerin taşınmazına kamulaştırma olmadan el atmasıdır. Bazen idareler, taşınmaz malın sahibinden izin almadan ya da kanunla kendilerine tanınmış prosedürü kullanmadan taşınmazı kullanabilmekte ve hatta bu taşınmazlar üzerine yapılar yapabilmektedirler. Bu durumda vatandaşların temel hak ve özgürlüğü kapsamında olan mülkiyet hakları çiğnenmiş olacaktır. Ülkemizde her geçen gün nüfus artmakta ve şehirler büyümektedir. Bu artışla paralel olarak yeni yollar, parklar ve diğer sosyal alanların yapılması gerekebilmektedir. Bu nedenle belediyeler ve diğer kamu kurumları vatandaşların bu ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla yeni taşınmazlara ihtiyaç duymaktadırlar. Kanun, idarelerin bu ihtiyaçlarını karşılamaları için idarelere kamulaştırma yapma imkanı tanımıştır. Fakat idareler bazen çeşitli nedenlerle kamulaştırma yapmadan vatandaşa ait bir taşınmaz üzerinde yol, park ve diğer yapılar yapabilmektedir. İşte idarenin bu hareketi kişilerin mülkiyet hakkına haksız bir müdahale oluşturmakta ve kişilerin temel hak ve özgürlüğü çiğnenmiş olmaktadır. Her ne kadar da kişilerin taşınmazına müdahale eden kişi devletin resmi bir kurumu olsa da mülkiyet hakkı sahibi temel hak ve özgürlüğünün korunmasını isteyebilmelidir. Bu nedenle kanun koyucu mülkiyet hakkı sahibi kişiye dava açma hakkı tanımıştır. Kişi mülkiyet hakkına yapılan saldırıların önlenmesini talep edebileceği gibi sahibi olduğu taşınmaz bedelini ve oluşan zararları da isteyebilmektedir. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmamızın ilk bölümünde idarenin sorumluluğu, mülkiyet, kamulaştırma gibi kavramlar ele alınmıştır. İkinci bölümünde ise kamulaştırmasız el atma alt başlıklarıyla ve yüksek mahkemelerin verdikleri kararlar da ele alınarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise mülkiyet hakkı sahibinin kamulaştırmasız el atma sebebiyle ne tür davalar açabileceği incelenmiştir.
Özel hukukta ve ceza hukukunda zaruret hali

Özel Hukukta ve Ceza Hukukunda Zaruret hali isimli bu tezin hazırlanmasında amaç Medeni Kanunun 753, Borçlar Kanununun 52/2 ve Türk Ceza Kanununun 25/2 maddesinde yazılı olan ve her hukuk dalındadeğişmekle birlikte ortak özelliklere sahip olan zaruret hali konusundakiteorileri incelemek, benzer kurumlarla karşılaştırma yapmak suretiylesorunu ortaya koymak amaçlanmıştır. Bunun yanında her hukuk dalı açısından şartları incelenmiş ve özel hukuk alanındaki zaruret hali ile ceza hukuku alanındaki zaruret hali karşılaşırılarak bir fikir verilmesi amaçlanmıştır. Doktrindeki görüşlerle birlikte imkan ölçüsünde uygulamayıyansıtabilmek için Yargıtay kararlarına da yer verilmiştir. Zaruret hali ile benzer özelliklere sahip olması nedeniyle müşterek avarya hakkında da kısa bilgiler verilmiştir
Etik açıdan genom projesi

Bu çalımada, nsan Genom Projesi'nin kullanım alanları gösterilmekte, bununla birlikte, kullanılan teknik ve uygulama sonuçları etik ve hukuki açıdandeerlendirilmektedir. Bu çalıma iki bölümden olumaktadır. Çalımanın birinci bölümünde; GenomProjesi'nin bilimsel ve tarihi temeli hakkında bilgi verilmi; etik, biyoetik ve tıp etiikavramları açıklanmı, bu balamda hekimin hukuki sorumluluuna deinilmitir. kinci bölümde, Genom Projesi'nin; kök hücre, klonlama ve preimplantasyon genetiktanı gibi bazı kullanım alanları etik ve hukuki açıdan değerlendirilmiş; nsan GenomProjesinin etkilerinin sigorta hukuku ve ticaret hukuku açısından deerlendirmesiyapılmıtır.
Kişilik hakkı açısından tıbbi genetik analizler

Genetik analizler kişinin kalıtımsal yapısını ortaya çıkararak, o kişinin sağlık ve hayat beklentileri yönünden etkili ve önemli kişisel verilere ulaşılmasını mümkün kılar. Kişinin gelecekteki sağlık durumunu da belirleyecek bazı fiziksel ve ruhsal özelliklerini içeren bu veriler kişinin özel hayat alanına dahildir. Dolayısıyla, bu bilgilerin açıklanması, sigorta alanında veya iş hayatında ayrımcılık amaçlı kullanılması kişilik hakkı ihlallerine sebep olur. Diğer yandan, genetik bir analizin uygulanması için kullanılacak biyolojik materyalin, kişinin bedeninden alınması gerekmektedir. Bu durum ise, kişinin vücut bütünlüğü ve dokunulmazlığı kapsamında bir kişilik hakkı ihlali ortaya çıkarabilir. Günümüzde genetik analizlerin yaygın kullanımı ve bunun karşısında yaşanan kişilik hakkı ihlalleri, konuya hukuki bir çerçeve çizme zorunluluğu doğurmuştur. Bu kapsamda, özellikle, genetik analizlerin uygulanmasında aranacak hukuka uygunluk koşulları ve hukuka aykırılık durumunda karşılaşılacak yaptırımların tespit edilmesi önem taşımaktadır. Bu çalışmada Türk hukukunda konuya değinen hukuki düzenlemeler kadar, uluslararası belgelerde yer alan temel ilkeler ve özellikle İsviçre ve Alman hukuklarındaki düzenlemeler de dikkate alınarak, ihtiyaç duyulan hukuki çerçeve çizilmeye çalışılmıştır.
Ceza Hukukunda tekerrür

TCK yürürlüğe girdikten sonra birçok müessesenin yeniden irdelenmesi gerekmiştir. Bunlardan birisi de tekerrürdür. Bilindiği üzere tekerrür esas itibariyle daha önceden suç işleyip mahkum olmuş bir kimsenin, belirli süreler içerisinde tekrar suç işlemesi durumudur. Bu çalışmada tekerrürün TCK'nın yeni sisteminde arz ettiği özellikleri incelenmeye çalışılmıştır. Bunu yaparken özellikle önemli olduğu düşünülen tehlikelilik kavramına bilhassa değinilmiştir. Bunun dışında, çalışmanın soyut kalmaması adına tekerrür bakımından özellik arz eden suçlar ele alınmıştır. Tekerrürün koşulları hakkında bilgi verirken, geçmişş düzenlemelerden farklılıkların ön plana çıkartılmasına özen gösterilmiştir. Nihayet tekerrürün sonuçlarına ilişkin olarak, yeni düzenlemeler incelenmiştir. Bu anlamda 765 sayılı TCK'dan farklı olarak cezanın değil fakat koşullu salıverme sürelerinin artırılması, seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasına hükmetme zorunluluğu ve özellikle de cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması değerlendirilmiştir.
Vergi Usul Kanunu'nda yer alan idari cezaları gerektiren suçlar

Bu çalışmada Vergi Usul Kanununda yer alan idari cezaları gerektiren fiiller incelenmiştir. Vergi Usul Kanununun Dördüncü Kitabının 331 -358. maddeleri arasında idari suçları gerektiren hükümler düzenlenmiştir. Ceza Hükümlerinikanunun 331. maddesinde'Vergi kanunları hükümlerine aykırı hareket edenler, bu kitapta yazılı vergi cezaları ve diğer cezalarla cezalandırılırlar' hükmü yer almaktadır. Mükelleflerin vergi kanunlarına aykırı hareketlerinin yaptırıma bağlanmasındaki temel amaç, vergi kanunlarının gereklerinin zamanında ve kurallara uygun olarak yerine getirilmesinin sağlanmasıdır. İdari yaptırımlar genel olarak, idari düzenin korunması veya bozulduğu takdirde yeniden kurulması amacıyla idarenin başvurduğu yaptırımlar olarak görülmektedir. Vergi Usul Kanununda idari yaptırıma tabi olan idari suçlar ve cezai yaptırıma tabi vergi suçları olmak üzere ikili bir ayrıma tutulmuştur. İnceleme konumuz itibariyle, İdari yaptırımlar İdari suç ve bunların yaptırımları üzerinde durulacaktır.
Tusİ ve Serahsİ'nin Mebsut'ları örneğinde Ca'ferİ ve Hanefİ Mezheplerine Göre Selem akdi

İslam hukukunda genel bir prensip olarak konusu mevcut olmayan bir akit sahih değildir. Fakat selem konusu mevcut olmayan bir akidin yapılamıyacağı şeklindeki İslam hukuku kuralına istisna olarak Şeriat'ta caiz kılınmıştır. Bu nedenle de bu akdin sahih olması için bir takım özel şartlarının bulunması gerekmektedir. İTusi ve Serahsi'nin el-Mebsut'ları Örneğinde Ca'feri ve Hanefi Mezheplerine Göre Selem Akdi? adlı bu çalışmamızda insanların ihtiyaçlarına binaen caiz kılınan selem akdi bu iki mezhebin görüşleri görüşleri doğrultusunda incelenmeğe tabi tutulmuştur. Tezimiz giriş kısmı ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında araştırmanın önemi, amacı, yöntem ve kaynakları gibi başlıklar kısaca ele alınmıştır. Birinci bölümde Tusi (ö. 460 /1067) ve Serahsi (ö. 483 /1090)'nin adı, nesebi, hayatı, tahsili, eserleri ve yaşadıkları dönem gibi başlıkları incelenmeğe çalıştık. İkinci bölümde genel bey' akdi ve bu akdin bir alt türünü oluşturan selem akdi hakkında genel bilgiler verilmiştir. Araştırmamızın son bölümünü oluşturan üçüncü bölümde ise Tusi ve Serahsi'nin el-Mebsut adlı eserleri örneğinde Ca'feri ve Hanefi mezheplerinin selem muamelesi ile ilgili görüşlerine yer verilmiş ve bazı değerlendirmelerde bulunulmuştur. Daha sonra ise sonuç kısmı ve kullanılan kaynakların listesi verilerek araştırma tamamlanmıştır.
Cumhurbaşkanlığı kararnameleri

Yasama organı, kural koyma adına kanun yapma yetkisine sahiptir. Lakin yasama organının kanun yapma ve değiştirme süreci meşakkatli ve uzun olabilmektedir. Bunun yanında bazı ivedilikle düzenlenmesi gereken konular etkili bir düzenlenmeye ihtiyaç duymaktadır. Bu ihtiyaca binaen yürütme organı, problemlere hızlı bir müdahale adına belirli kuralları çıkarma gücüyle donatılabilmektedir. 16 Nisan 2017 tarihinde Türkiye'de yapılan anayasal referandum ile Cumhurbaşkanı, Cumhurbaşkanlığı Kararnameleri yayımlama yetkisi ile donatılmıştır. Bu kararnamelerle Cumhurbaşkanı, ilk elden bazı konuları düzenleyebilmektedir. Bunun yanında bu yetki sınırsız olmayıp Anayasada bazı şartlara tabi tutulmuştur. Bu bakımdan Anayasa Mahkemesi, Cumhurbaşkanının sahip olduğu bu yetkiyi Anayasaya uygun kullanıp kullanmadığını denetleme yetkisine sahip niteliktedir. Bu anlamda, Birleşik Devletler'de Başkanın sahip olduğu Başkanlık Kararnameleri, Anayasal değişiklikten sonraki Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerine benzer niteliktedir. Bu çalışmada Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin kapsamı ve sınırlamaları karşılaştırmalı bir şekilde anlatılmaya çalışılmıştır.
Türk Çevre Hukukunda idari yaptırımlar

Herkes sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Bu doğrultuda çevre hakkı Anayasa'da güvence altına alınmış ve bu hakkın korunması devletin bir yükümlülüğü haline gelmiştir. Bu yükümlülüğe göre, çevreyi iyileştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirliliğini önlemek için bir takım önlemlerin alınması zorunludur. Çevre kirliliğini önleme sorumluluğunu yerine getirirken devlet tarafından alınan önlemlerden biri de idari yaptırım mekanizmasının işletilmesidir. Genellikle çevre ihlalleri gerçekleştikten sonra harekete geçen bu mekanizma, etkin bir şekilde işlemesi durumunda caydırıcılık sağlayarak çevrenin korunmasında önleyici bir rol oynayacaktır. Zira idari yaptırımlar, çevre hukukunun en önemli ilkesi olan önleme ilkesi ile doğrudan ilişkilidir. Tezimizin konusu Türk Çevre Hukuku'nda İdari Yaptırımlar olup, çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, çevre kavramı, çevre hukukunun tarihi gelişimi, kaynakları, kapsamı ve önemi incelenip, çevreye karşı hukuka aykırı fiiller, ceza hukuku ve kabahatler hukuku açısından, bağlam dışına çıkmamak adına, yüzeysel olarak incelenmiştir. İkinci bölümde, idari yaptırım kavramı ve özellikleri belirtilmiş, Türk Çevre Mevzuatındaki ilgili düzenlemeler ele alınmıştır. Çevre mevzuatının geniş hacimli olması nedeniyle, çalışmanın bu bölümü 2872 sayılı Çevre Kanunu'na göre tesis edilen idari yaptırımlar çerçevesinde sınırlandırılmıştır. Üçüncü bölümde, söz konusu kanundaki ihlaller ve uygulanan idari yaptırımların yargısal denetimi; ilk inceleme ile yaptırım kararının esasına yönelik inceleme analiz edilerek yargılama usulünden ve müsadere sorunundan bahsedilmiştir.