turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sezai Karakoç'a göre aşk ve varoluş

Bu çalışma, edebiyatımızda ve düşünce dünyamızda önemli bir yeri olan Ahmet Sezai Karakoç'un aşk ve varoluş kavramlarına bakışını ele alır. Sezai Karakoç, edebiyatımızda 'İkinci Yeni' diye adlandırılan bir dönemin en önemli temsilcilerinden sayılmaktadır. Ancak kendine özgü duruşu, anlayışı, tavrı ile diğer sanatçılardan farklılık göstermektedir. Gerek şiirleriyle gerekse düşünce yazılarıyla haklı ve farklı bir öneme sahip şahsiyetlerimizdendir. Bu çalışmamızda onun edebi kişiliğinin yanında daha çok felsefi bakış açısı ele alındı. Yaşadığı dönemin siyasi, sosyal, edebi ve felsefi olaylarının eserlerine yansımasından bahsedildi. XX. yüzyılın önemli felsefi akımlarından olan 'varoluşçuluk-varoluş felsefesi'nin Karakoç'un eserlerine tesir edip etmediği tartışıldı. Edebiyatın ve felsefenin üzerinde söz söylediği, insanın varoluşunun sebebini teşkil eden 'aşk' kavramının Sezai Karakoç tarafından ele alınış biçimi incelendi. Karakoç'un şiirlerinden ve düşünce yazılarından örnekler verilerek, aşkın onun için ne anlamlar ifade ettiğine değinildi. Çalışmamızın birinci bölümünde Sezai Karakoç'un hayatı ve onun düşünce dünyası ele alındı. Karakoç'un hayatında önemli bir yeri olan, düşünce dünyasının temelini ve amacını oluşturan 'Diriliş' düşüncesi, 'varoluşçuluk' ve 'aşk' kavramları bu bölümde anlatıldı. 'Varoluşçuluk' başlığı altında geçmişşten günümüze 'varoluş-varoluşçuluk' kavramlarına değinildi. 'Aşk' kavramı daha çok felsefi yönüyle ele alındı. Filozofların aşk hakkındaki düşüncelerine bu bölümde yer verildi. İkinci bölümde Sezai Karakoç'un eserlerinde 'aşk' ve 'varoluş' kavramlarının işlenişine, bu kavramlara şairimizin bakış açısı, şiirlerinden ve yazılarından örnekler verilerek ifade edildi. Karakoç'ta, 'varoluş' anlatılırken Yitik Cennet adlı eserin önemli bir yeri olduğu görüldü. Bundan dolayı bu eser ayrı bir başlık altında ele alındı.
George Berkeley'in algı teorisi

Bu çalışmanın amacı George Berkeley'in algı teorisini anlamaktır. Berkeley, radikal bir algı felsefesine sahiptir. O, idealist algı felsefesi ile madde kavramını çürütmüş ve idealar kavramını algının temeline yerleştirerek bilgi teorisini oluşturmuştur. Algı teorisini anlatmak için ise duyular, duyum ve idealar ile başlamıştır. Algı anlayışındaki bir diğer önemli nokta, zihindir. Burada insan zihni ve Tanrı zihni söz konusudur. Berkeley, 'var olmak algılanmaktır.' mottosu ile maddeyi hiçleştirmiş ve algının var olmasını zihnin varlığına atfetmiştir. Berkeley'i anlamak için kendisinden önceki ve sonraki dönemleri düşünmek gerekir. Berkeley'in algı felsefesinde, Rene Descartes ve John Locke'un önemi büyüktür. Madde ve zihin düalizmini savunan Descartes, madde vurgusunu azaltmış, Berkeley ise maddeyi tümden yok sayarak, zihnin varlığı üzerine çalışmıştır. Locke ise bilgi anlayışı ile Berkeley'i etkileyen bir diğer filozoftur. Locke'un nitelikler meselesi, ideası ve algısı, Berkeley'in felsefesini oluşturmasında bir adım niteliğindedir. Felsefede algı nedir sorusu daha çok duyu algısıyla sınırlandırılır ve algının doğası ve onu ilgilendiren süreçler incelenmektedir. Algı nedir sorusunun cevabı bilgi nedir ve nasıl elde edilir sorusuyla yakından bağlantılı olduğu için oldukça önemlidir ve çeşitli algı teorileri mevcuttur. Bu çalışmada, algı teorilerinden duyu verisi kuramları incelenecektir. Bu bağlamda, duyu verisi kuramları adı altında Bertrand Russell ve David Hume incelenmiş ve George Berkeley'in bu filozoflara etkisine bakılmıştır.
Lukianos'un eserlerinde toplumsal hiciv

Çalışmada, Lukianos'un hiciv geleneği içindeki yeri ve hicivlerinde ortaya çıkan toplumsal eleştirinin boyutları incelenmiştir. Araştırma iki ana bölüme ayrılmış; ilk olarak yazarın dayandığı klasik yazın geleneği içindeki edebi değeri ortaya konulmuş; ardından yazarın kullandığı klasik modelleri kendi dönemindeki sosyakültürelortama nasıl uyarladığı incelenmiştir. Sonuç olarak yazarın eserlerinde hicvi, toplumdaki kültürel yozlaşmayı eleştirmek amacıyla kullandığı ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
Liberalizm ve liberal dağıtıcı adalet teorilerinin komüniteryan eleştirisi

Bu çalışma yaklaşık üç yüzyıldır özellikle Batı coğrafyası için en önemli ideoloji olarak öne çıkan liberalizm ile düşünsel mirası çok eskilere dayansa da modern haliyle yaklaşık elli yıllık bir geçmişşe sahip olan komüniteryanizm arasındaki ilişkinin detaylı bir incelemesini yapmayı hedeflemektedir. Bu doğrultuda öncelikle birbirlerine karşıt düşünceler olarak kabul edilen bu iki ideolojinin tarihsel ve felsefi kökenleri ayrı ayrı irdelenecektir. Böyle bir incelemenin her iki ideolojinin kapsam ve ilkelerini anlaşılır kılacağı ve böylece ikisi arasında yaşanan gerilim noktalarının idrakı bakımından da faydalı olacağı düşünülmektedir. Topluluk değerlerini merkeze alan ve bireyin kimlik gelişiminde bunların etkilerinin kaçınılmaz olduğunu savunan komüniteryanizm, liberalizmin birey anlayışının sosyal bağlardan kopuk, bencil ve yalnız bireyler yarattığını ve bu durumun önemli toplumsal sorunlara neden olduğunu ileri sürmektedir. Bireyi ve bireysel gelişimi merkeze alan liberalizm ise bireyin kendi kaderini kendisinin tayin edebileceği adaletli koşulları sağlamayı amaçlayarak geri kalan her türlü kararı bireylerin tercihlerine bırakmaktadır. Bu dikotomi her iki düşüncenin öne çıkan düşünürlerinin ifadeleriyle incelenecek ve elde edilen sonuçlar olabildiğince berrak ve objektif bir anlatımla aktarılmaya çalışılacaktır.
Conceptual and factual relativity and realism: A Theory of absolutism regarding microphysical facts and concepts

Literatürde Hilary Putnam'ın 'Carnap ve Polonyalı Mantıkçı' ve Ernest Sosa'nın 'Gerçekliğin Patlaması' adı verilen argümanlarından doğan kavramsal görelilik, Donald Davidson'un karşı çıkışlarına rağmen geçerli bir fenomen, ancak Michael Lynch'in iddia ettiği gibi olgusal göreliliği de gerektirmiyor. Ayrıca, Lynch'in pozisyonu kendi savunduğu gibi metafizik ve aletik realizmle de uyuşmuyor. Olgusal görelilik hakkındaki daha önceki pozisyonlar ya tüm olguların göreli olduğunu, ya da hiçbirinin göreli olmadığını savundu. Yalnızca Ernest Sosa yalnızca felsefi olarak soyutlanmış olguların mutlak olabileceğini savundu. Ben Sosa'nın bu heptenci olmayan yaklaşımını aldım ve kendi alternatif mutlak olgu anlayışımı oluşturdum. Benim teorime göre, David Armstrong'un fizikselci ve doğalcı metafiziğinde ideal mikrofiziksel ve bağımlı-öncül olarak tanımlanmış olgular, olgusal gerçekliğin mutlak kısmını oluşturmaktadır. Ancak Armstrong'dan farklı olarak ben göreli ve mutlak olgular arasında tek yönlü, karşılıksız bir bağımlı-ardıllık ilişkisi olduğunu düşünüyorum. Aynı asimetrik yapıyı temsil edecek şekilde, mutlak olgular göreli cümlelere yalnızca tek yönlü olarak karşılık gelerek doğruluk ilişkisini oluşturuyor. Ayrıca göreli kavramsal şemalar mutlak kavramsal şema içinde tek yönlü olarak ölçülebilir durumda. Bütün bu meselelerle uğraştıktan sonra, bu tez taze bir olgusal gerçeklik, doğru-yapıcılık ve kavramsal şema anlayışı önerir hale gelmekte. Ancak bunu yaparken en baştaki kavramsal göreliliğin metafizik ve aletik realizmle uyumlu olduğu fikrini de korumakta.
İngiltere'de ırkçılık (1945-2000)

Bu çalışmada, Britanya'daki ırkçılık belli açılardan ele alınmıştır. Azınlıkların, renkleri ve kültürleri bağlamında, Britanya'da karşı karşıya kaldıkları ırkçı tutumlar ve bunların nasıl oluştuğu 1945'ten bu tarafa incelenerek gösterilmiştir. Bununla birlikte, gerek İşçi Partisi, gerekse Muhafazakar Parti hükümetlerinin, izledikleri göç politikaları ve uygulamaya koydukları ırkçı göç yasalarıyla, göç akışını nasıl engellemeye çalıştıkları da vurgulanmıştır. Britanya toplumunun sosyal yapısı incelendiğinde, toplumun farklı azınlık kümelerinden oluştuğu görülecektir. Bu çalışma, azınlıkların toplumun çok kültürlü yapısı içerisinde ırksal ayrımcılık temelinde, sosyo-ekonomik, kültürel ve politik araçlarla nasıl kontrol edildiğini de göstermektedir. Akademisyenler, soruna çeşitli açılardan yaklaşmakla birlikte, hepsi de resmi ırksal ayrımcılığın sürdüğü ve deneme mahiyetindeki öneri ve çözümlerin, ırkçı tutumların bertaraf edilmesi için sağlam bir zemin oluşturmadığı konusunda görüş birliği etmişlerdir.
Aristoteles'te insanlar arasındaki aynılık, farklılık ve eşitlik sorunu

Günümüz, egemen insan anlayışına göre her insan teki -hangi bakımdan olursa olsun- özgür, değer ve haklar bakımından eşit görülmektedir. Bunun nedeni ise insanların yapı/doğa bakımından aynı oldukları fikrinin yaygınlığıdır. Bu bağlamda, Aristoteles'in görüşlerinden hareketle yapılan araştırmaya göre aynılık, birden çok şey arasındaki varlık birliği, yani ortaklık anlamına gelir. Ne var ki, bu ortaklık, mutlak anlamda olmayıp, kendi içinde, yani ortaklık kurulan şeyler tek tek ele alındıklarında aynı bakımdan farklılıklar da taşır. Eşitlik ise, ilk ve asıl anlamda, niceliksel şeylerde mutlak bir denklik anlamında kullanılır. Eşitliğin, niceliksel şeyler dışındaki kullanımı ise, benzerlik üzerinden, bir bakımdan aynılık gösteren iki şey arasında yetkinlik/yeterlilik veya uygunluk mahiyetinde bir tür denklik anlamında ele alınabilir. Araştırma konusu olan kavramlar, insanla ilgisinde ele alındığında, insanlar arasındaki aynılığın ancak tür bakımından olduğu görülür. Fakat, türe yüklenmiş her olanak ve özelliğin her bir tek için aynı derecede ve aynı şekilde geçerli olmadığı, dolayısıyla kurulacak eşitliklerin de farklı türden eşitlikler olacağı sonucuna varılır. Bu çalışmada yapılan araştırmaların ve ayrımların önemi ise, insansal yaşam alanının ya da toplumsal-siyasal yaşamın düzenlenmesinde ortaya çıkmaktadır. Çalışmanın sonuncuna göre, yapısall farklardan dolayı, her insan her işi 'iyi' yapma olanağına sahip değildir. Ne var ki, günümüzde bu fark göz ardı edildiği için insansal yaşam alanındaki düzenlemeler pek çok değer harcanmasına sebebiyet vermektedir. Oysa, söz konusu alandaki düzenlemeler, her bir insanın yapısı, yani olanakları ve özellikleri gözetilerek gerçekleştirildiğinde, değer koruyucu ya da potansiyel değerleri açığa çıkarıcı bir yönetim tipi kurmak mümkün olabilir.
Ahi Evren ve Kırşehir'de Ahilik üzerine bir din sosyolojisi araştırması

Bu çalışmanın konusunu, dini-sosyal bir teşkilat olarak Kırşehir'de Ahilik ve kurucusu sayılan Ahi Evren'in incelenmesi teşkil etmektedir. Çalışma, konuyu tarihsel sosyoloji perspektifinde din sosyolojisi açısından İncelemeyi amaçlamaktadır. Konu, hem tarihi hem de sosyolojik olması nedeniyle tarih ile sosyoloji arasındaki gidiş gelişlere imkan veren bir yöntemle ele alınmıştır. Arap dünyasında
Jacques Derrida et le problème de la technique

Bu çalışmada teknik ve teknoloji meselesini Derrida'nın yazı düşüncesinden hareketle düşünmeyi deniyoruz. Derrida düşüncesinde önemli bir yere sahip olan pharmakon ve eklenti/ikame kavramsıları tekniğin hem ilaç hem zehir olduğunu ve eklentisel/ikamesel olduğunu vurgulamamızı mümkün kılmaktadır. Fakat daha ileri gitmek ve arke-teknisiteyi pharmakon ve eklenti/ikame kavramsılarıyla birlikte düşünmek gerekir. Derrida'nın yapıtı internet, telefon, telgraf gibi tele-teknolojileri, kendisi de bir tele-teknik olan yazıdan hareketle düşünmemize imkan sağlar. Tele-teknik kavramı bizi farkın/ertelemenin hareketinin kalbine dek götürmektedir. Tele-tekniği dışsallaştırmayla, elden çıkararak kendine maletmeyle, izle, arşivle vb. birlikte düşünmek verimlidir. Farklılaşan tekrar olarak tekrar aynı ve kendi kavramlarını yeni bir biçimde düşünmeye imkan tanır. Aynı stabil değildir, daima kendine mesafede ve ötekine açık olarak kalır. İşte arke-teknisiteyi farksal/ertelemesel tekrara bağlı olan bu açıklığın içinde aramak gerekir. Derrida'da arke-teknisitenin hesaplanamaz olana, olaya açık kalan bir teknisite olduğunu farkediyoruz.
Bir yapılaşma ilişkisi olarak kadınlar ve din -Başkent Kadın Platformu örnek olayı-

Bu araştırmada kadınlar ve din ilişkisi ele alınmaktadır. Söz konusu ilişki için etkileşimsellik çerçevesi esas alınmıştır. Etnografik durum çalışması türündeki araştırmada örnek-olay olarak Başkent Kadın Platformu seçilmiştir. 1995 yılından bu yana Ankara'da bir sivil toplum kuruluşu olarak faaliyet gösteren Platform mensubu kadınlar ve ait oldukları mekanlar, beş yılı aşkın bir süre içerisinde gözleme tabi tutulmuşlardır. Mikro bir çerçevede yer alan araştırma nitel verilere dayanmaktadır. Araştırmada gözlemlerin yanı sıra derinliğine görüşmeler, belge incelemeleri, odak grup görüşmeleri veri toplama yöntemleri olarak kullanılmışlardır. Kadınlar ve din ilişkisi, alanda toplanan verilerden hareketle teorik inşa çabası içerisinde ele alınmıştır. Bu amaçla ilişkinin inanç, ritüel ve sosyal boyutları ayrı ayrı ele alınarak, bunların söz konusu ilişkinin tasviri ve açıklanması yönündeki içerikleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. inanç bakımından kadınların Tanrı inancı konusundaki konumları, kutsal metinler karşısındaki tutumları ve Peygamber inancı ile ilgili boyutlar ele alınarak, onların kadınlık durumları ile inançla ilgili pozisyonları arasındaki ilişkinin nasıl kurulduğunun keşfedilmesi amaçlanmıştır. İkinci olarak kadınların dinle ilgili pratiklerinin temel göstergelerinden biri olan ritüeller konusu ele alınmış, kadınların bu pratikler konusundaki durumları, farklılaşma düzeyleri ve bunların toplumsal cinsiyet çerçeveleriyle ilişkileri yoklanmıştır. Diğer taraftan örtünme konusu da bu kısımda incelenerek, ilgili boyutlar ortaya konmaya çalışılmıştır. Üçüncü olarak toplumsal cinsiyet ve aile kurumları temelinde kadınlar ve din ilişkisinin sosyal bağlamları ve sonuçları üzerinde durulmuştur.
Dini içerikli televizyon programlarının yetişkinler üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, dini içerikli televizyon programlarının yetişkinler üzerindeki etkilerini incelemek, yetişkinlerin ilgi, ihtiyaç ve beklentilerine uygun olarak televizyondaki dini programlardan daha fazla faydalanabilmelerine imkan vermek için yapılması gereken çalışmalar üzerine tespitlerde bulunmak ve yapılacak bilimsel çalışmalara katkı sağlamaktır. Araştırma bir giriş ve dört bölümden oluşmaktadır: Giriş bölümünde, araştırmanın amacı ve önemi, problem, alt problemler ve hipotezler, araştırmanın sınırlılıkları, ilgili yayın ve araştırmalar, araştırma ile ilgili temel kavramlar ve metodoloji yer almaktadır. Birinci bölümde, televizyonun batıdaki ve ülkemizdeki tarihi gelişimi, birey ve toplum üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri ele alınmıştır. İkinci bölümde, yetişkinlik dönemlerine ait gelişim özellikleri ve yetişkinlerin eğitim ve öğrenme ile ilgili bazı özellikleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde, alan araştırmasından elde edilen bulguların frekans dağılımına ve karşılaştırma tablolarından elde edilen sonuçlara yer verilmiştir. Dördüncü bölümde ise araştırmadan elde edilen sonuçlar ve bu sonuçlara bağlı olarak çeşitli öneriler sunulmuştur.
Modern rasyonalist felsefede Leibniz teleolojisinin zemini

Bu çalışma, modern rasyonalist felsefenin kurucu figürlerinden biri olan Gottfried Wilhelm Leibniz'in monadlar teorisinin felsefi zeminini kendi çağının önemli rasyonalist filozoflarından Rene Descartes ve Benedictus de Spinoza'ın düşünce sistemleriyle birlikte karşılıklı olarak tartışmayı hedeflemektedir. Bu yolla, kaynağını geometrik akıl yürütme formundan alan modern rasyonalist felsefenin temel kavramlarından olan nesnel gerçeklik ve biçimsel gerçeklik, sonsuz ve sonlu töz ilişkisi, tözlerin varlık derecelerinden hareketle, metafiziksel zorunluluğun ötesinde ahlaki zorunluluğun ve doğanın mekanik kavranışının ötesinde de teleolojik kavranışının imkanını araştırmayı amaçlamaktadır. Öncelikle, analitik-sentetik yöntemi kullanan modern rasyonalist düşüncenin salt düşüncenin veya öznenin kendisinde kalarak dolaysız bir şekilde varlığa erişmesinin Leibniz tarafından neden kabul edilemeyeceği epistemolojik düzlemde ele alınmıştır. Bu noktada, analitik-sentetik yöntemde kesinlik yerine olanaklının zemini araştırılmıştır. İkinci olarak, epistemolojik düzlemde mümkünün tesis edilmesiyle birlikte, ontolojik olarak akıl hakikatleri ve olgu hakikatleri ayrımı tartışılarak, organik bir birliğin koşulu olan yeterli-zemin ilkesinden hareketle metafiziksel zorunluluğun ötesinde ahlaki zorunluluğun zemini incelenmiştir. Son olarak, ontolojik düzlemde Leibniz'in töze yönelik kavrayışı ele alınmış ve mekanik doğa tasarımının niçin teleolojiyle birlikte ele alınması gerektiği incelenmiştir. Böylelikle, tözün faal olarak kavranışı ve organik doğa kavrayışı ve hareketin olgunlaşmayla olan ilişkisi değerlendirilmiştir.
Katip Bartleby öyküsünde varoluşçu temalar ve köle-efendi diyalektiği

Bu çalışmada Katip Bartleby öyküsü iki farklı bakışla ele alınmıştır. Çalışmamıza doğru bir perspektif kazandırmak için aşağıdaki sıralamayla tez hazırlanmıştır. İlk olarak konuya bir giriş yapılmış, Herman Melville'den, yaşadığı dönemden ve eserlerinden kısaca bahsedilmiştir. Birinci bölümde Varoluşçuluğun tanımı ve kapsamı üzerinde durulduktan sonra Katip Bartleby öyküsünün gerek dönemsel gerek düşünsel planda hangi Varoluşçu filozoflarla ilişkili olduğu tartışılmıştır. Aynı bölümde Köle-Efendi Diyalektiği'nin Hegel'in felsefesindeki yeri ve kapsamı da belirlenmiştir. İkinci bölümde, farklı sanat alanlarını beslediği gibi edebi yapıtları da besleyen 'Varoluşçu temalar' ayrı başlıklar halinde teker teker incelenmiş ve Katip Bartleby eserinin içerdiği Varoluşçu temaların bir analizi yapılmıştır. Böylece konuya tematik bir bakış kazandırılmıştır. Tezimizin üçüncü bölümünde 'Köle-Efendi Diyalektiği' üzerinden Katip Bartleby öyküsünün bir analizi yapılmıştır. Sonuç bölümde ise öykünün neden yirminci yüzyılın ruhuna sahip olduğu tartışılmış ve bir sonuca varılmıştır.
Yabancılaşma sorunu ve Hegel

İlişkili olduğu kavramlar yardımıyla yabancılaşmayı ele aldığım bu çalışmanın amacı yabancılaşmanın tam olarak ne olduğu ve kökeni üzerine ona ilişkin bir takım soruları temellendirerek yanıtlayacak biçimde ayrıntılı bir çözümleme yapmak ve kavramı ilk kez ele alıp belirginleştiren filozof olan Hegel'in felsefesinde yabancılaşmanın yeri ve anlamını onun eserlerinden yararlanarak ortaya çıkarmaktır. Bu çalışmada yabancılaşmanın Doğa'yı aşan her şeyi hatta Doğa'yı da ilgilendirecek biçimde ne kadar geniş bir alanla ilişkili olduğunu, özellikle Doğa'yı aşan her alanda kendini gösteren bir ilke olduğunu, kökenini Varlık'ta, Oluş'ta İnsan'da, onun etkinliklerinde bulduğunu ve İnsan'ın açığa çıkabilmesi için zorunlu olduğunu iddia ediyorum. Bunun yanı sıra yabancılaşmanın kimi zaman olumsuz anlamlarda ortaya çıkıyor olmasına karşın kökenine ilişkin zorunluluk nedeniyle genel anlamda olumlanması gerektiğini ve günümüze yaklaştıkça arttığını temellendirmeye çalışıyorum. Bütün bunları iddia ederken güçlü bir dayanak olarak yararlandığım Hegel Felsefesi'nin temelinin yabancılaşma olduğunu, yabancılaşmanın çıkarılması halinde Hegel Felsefesinin diğer unsurlarının açıklanamayacağını göstermek istiyorum.
Travma sonrası stres, Dünya'ya ilişkin varsayımlar ve Tanrı algısı arasındaki ilişki

Bu çalışmada Tanrı algısı, travma sonrası stres belirtileri ve dünyaya ilişkin varsayımlar arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Bu amaçla ilk olarak ilgili literatür taranmış ve bilgiler amaca uygun olarak bir araya getirilmiştir. Veriler SPSS 15.0 paket programı ile araştırmacı tarafından analiz edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Tanrı Algısı Ölçeği, Dünyaya İlişkin Örneklemini 17-60 yaş arasındaki 250 genç ve yetişkinler oluşturmuştur. Verilerin analizi sonucunda olumsuz Tanrı algısı ile travma sonrası stres belirtileri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki çıkmıştır. Travma sonrası stres belirtileri olumlu Tanrı algısı ile anlamlı bir ilişki göstermemiştir. Dünyaya ilişkin varsayımlar ölçeğinin faktörleri ile Tanrı algısının ilişkilerine bakıldığında, olumlu Tanrı algısı ile şans, iyilik ve kontrol varsayımları arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler olduğu görülmektedir. Rastlantısallık, kendilik değeri ve adalet varsayımı ile olumlu Tanrı algısı ile anlamlı ilişki göstermemiştir. Dünyaya ilişkin varsayımlar ölçeğinin faktörleri ile olumsuz Tanrı algısının ilişkilerine bakıldığında ise şans, iyilik ve kendilik değeri varsayımları olumsuz Tanrı algısı ile negatif yönde anlamlı; rastlantısallık varsayımı ise pozitif yönde anlamlı ilişkiler göstermiştir. Olumsuz Tanrı algısı ile kontrol ve adalet varsayımı arasında anlamlı ilişkiler bulunamamıştır. Travma sonrası stres belirtileri ile dünyaya ilişkin varsayımlar ölçeğinin faktörleri arasındaki ilişkilere bakıldığında da, stres belirtileri ile şans, iyilik ve kendilik değeri varsayımları ile negatif ilişki göstermiştir. Stres belirtileri ile rastlantısallık varsayımı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki görülmüştür. Stres belirtileri ile kontrol ve adalet varsayımı arasındaki ilişkiler ise anlamlılık düzeyine ulaşmamıştır.
Gelenekselci ekolün sanat felsefesi anlayışı

Bu tez, Gelenekselci Ekolün sanat felsefesi anlayışını konu edinmektedir. Yirminci yüzyılda ortaya çıkmış bir düşünce okulu olan Gelenekselci Ekol, özünde kadim varlık, Tanrı ve insan anlayışlarının modernist dünyada tekrar hatırlanması için bir yol gösterici niteliğindedir. Çok katmanlı, bütünlüklü ve sistemli bir felsefe kuran Gelenekselciler, sanatı da Hakikat'in tezahürlerinden biri olarak görerek felsefelerinin odağına yerleştirmişlerdir. Bu ekole göre sanat, kökeni bakımından İlahidir. Sanatın işlevi ise insana yüksek hakikatleri ve bizatihi insanın teomorfik yapısını bildirmek, bu bakımdan insanın tekamülünün aracı olmaktır. Gelenekselci ekolün yaklaşım tarzı yalnız kutsal ve geleneksel sanatları açıklamakla kalmayıp, kutsal dışı sanatı da natüralizm ve profanlaşma eğilimiyle açıklamakta; ayrıca sanatçı, deha, üslup, gelenek gibi sanatla yakinen ilişkili kavramları da tutarlı bir şekilde açıklama başarısına sahiptir. Bu nedenlerle Gelenekselci Ekolün sanat felsefesi anlayışı ve sanatın hakikatle ilişkisi dikkate değerdir. Philosophia Perennis'in en önemli iddiaları Tek Olan'dan hiyerarşik ve katmanlı bir şekilde tecelli eden varlığın, o Tek Olan'ın temsilleri oluşu ve metafizik yapısı gereği gündelik dile gelmeyen bu varlığı ifade edebilmek için ancak teşbihi de içeren sembolist bir dil kullanımının gerekliliğidir. Bu bakımdan bizzat varlık sembolisttir, onun bir cüzü olan sanat da bu sembolist dili kullanarak simgelere başvurur. Bu sebeple tezimizde sanat felsefesinde temsile yaklaşımlardan bahsedilerek Gelenekselci Ekolün tutumu belirlenmiş, ayrıca tutarlı bir bütünlük yakalamak adına Gelenekselci Ekolün sanat felsefesinden bahsetmeden önce Metafizik, Varlık, Bilgi ve İnsan yaklaşımları irdelenmiştir. Sanatın ne'liği, işlevi ve anlamının Philosophia Perennisçiler tarafından açıklanmasının ardından onlara getirilen eleştiriler ve problematikler ele alınarak bu yaklaşımın başarısı test edilmiştir.