turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye sinema endüstrisinin yapısı ve Ortadoğu pazarındaki payı

Bu tez çalışmasında sinema bir endüstri olarak ele alınmaktadır. Türkiye ve Ortadoğu sinema endüstrisinin, dünya sinema endüstrisindeki yeri incelenmiştir. Birinci bölümde, ilk günlerinden günümüze kadar, sinemanın endüstrileşme süreci ele alınmış ve bir endüstri olarak sinemanın ekonomideki yerine değinilmiştir. Dünya sinema endüstrisi istihdam ve üretim olarak ele alınarak konu ile ilgili genel bir kanaat oluşturulmak amaçlanmıştır. İkinci bölümde, Türkiye sinema endüstrisi tarihsel gelişimi ile birlikte incelenerek, güçlü ve zayıf noktalarına dikkat çekilmeye çalışılmıştır. Ortadoğu ülkelerinde sinema endüstrisine genel bir bakışla birlikte, ülkeler ayrı ayrı ele alınarak sinema endüsrileri hakkında bilgi verilmiştir. Türkiye ve Ortadoğu ülkeleri sinema ve dizi film endüstrileri arasındaki, çok sınırlı da olsa, ilişkiler ele alınarak, yeni yeni gelişmekte olan endüstriyel ilişkilerin gelişmesine katkı sağlamak amaçlanmıştır.
Türkiye'de TV ve sinema film setlerinde çalışanların sorunları ve çözüm önerileri

Son birkaç on yıldır yaşanmakta olan küreselleşme ile birlikte sermayenin sınırları ortadan kalkmış ve dünyanın her yerinde çalışanlar için yarı zamanlı, serbest çalışma, parça başı iş yapma gibi yeni istihdam kalıpları yaygınlaşmıştır. Tam zamanlı istihdamın ve iş güvencesinin ortadan kalktığı böyle bir ortamda, küresel ölçekte yaşanan ekonomik krizlerle reel ücretler giderek düşmüş ve insanlar, sürekli bir işsizlik korkusuyla yaşar olmuştur. Dünyanın her yerinde sinema-televizyon alanında, özellikle set çalışanları her geçen gün daha da uzayan esnek çalışma saatlerine katlanırken; Türkiye'de durum daha da kötüdür. Türkiye'de set işçileri geçmişş yıllarda bazı haklar elde etmişlerdir; ancak, bu haklardan bugün söz etmek olası değildir. Bu çalışmada Türkiye'deki sinema ve televizyon set işçilerinin çalışma koşulları, sosyal güvenlik, emeklilik hakları, bağlı oldukları kanunlar gibi konular, örgütlenme temelinde sunulmuştur ve Hollywood ile Avrupa'daki uygulamalara da değinilmiştir. Öne sürülen düşünce ise neoliberal söylemlerin 1970'lerden beri iddia ettiğinin aksine; emeğin her zamankinden daha fazla sömürüldüğü bu yeni dünyada örgütlenmeye duyulan ihtiyacın ortadan kalkmadığı, aksine katlanarak arttığıdır.
Türk sinemasında 1980 sonrası üslup arayışları

Toplumsal değişme her toplumun kendi tarihsel koşullarınca belirlendiğinden, 1980 sonrası Türk sinemasının üslubu bir biçim-içerik bütünlüğü olarak ele alınmıştır. Adı geçen üsluba, ulusal ve uluslararası kültürel yapılar aracılığıyla ulaşılabileceğini belirledik. Bilindiği gibi, bir anlatım üslubu, bir tarihsel anlatım ve algılama normları dizisidir. Bu nedenle, Yeşilçam sinemasının geleneksel kuralları ve film üretme sistemini kısaca gözden geçirmeye çalıştık. Ayrıca, Türk melodram sinemasının Klasik Sinema örnekleri ve Hollywood melodramlarından özellikle adaptasyon işlemi sırasında ortaya çıkan toplumsal ve kültürel farklılıklar nedeniyle, oldukça farklı bir yapıya sahip olduğunu saptadık. Öte yandan, genel olarak Türk filmlerinin Klasik üslup ya da modern uygulamalarda olduğu gibi, bilginin sistematik sınırlandırılmasına dayalı bir zaman/mekan kullanımı ve entrika kuruluşuna sahip olmadıkları sonucuna vardık. Sonuç olarak, 1980 sonrası Türk sinemasının herhangi bir adaptasyon ya da senteze dayanmaksızın, biçim ve üslup olarak batılı dramatik yapıları uygulamayı seçtikleri rahatlıkla söylenebilmektedir. Filmik olabilirlik yerli ya da yabancı, daha önceki çalışmalara göre değerlendirildiğinden, olabilirlik 'gerçek'ten çok 'söylem'e bağlı olmaktadır. Ülkemiz izleyicisinin Yeşilçam filmleri yanı sıra Klasik sinema ürünleriyle daha sık karşılaştıkları göz önüne alındığında, Türk sinemasının yaygın kabul görmüş ulusal ve uluslararası üslupların sentezi aracılığıyla yeni bir üslup geliştirmesi gerektiği kaçınılmaz bir gerçektir.
Dijital iletişim çağında belgesel sinema: Gerçekliğin yeniden inşası

Dijital iletişim çağında, özellikle sinema teknolojisindeki gelişmenin bir sonucu olarak, film yapım, dağıtım ve gösterim süreçlerinde, çeşitli dönüşümler gözlemlenmektedir. Bu dönüşümlere paralel olarak, farklı yapım tarzlarının bir arada kullanıldığı filmlerin sayısındaki artış dikkat çekmektedir. Melez olarak da tanımlanabilen ve bazen kurmaca veya belgesel kategorilerine tam olarak sokulamayan bu tarz filmler, belgesel sinemanın gerçeklik ve nesnellik iddialarını tartışmalı hale getirmektedir. Bu çalışmada, belgesel sinemaya odaklanılarak, farklı film yapım tarzları arasındaki etkileşimin nedenlerinin, tarihsel bir perspektifle ve film yapımındaki toplumsal, ekonomik ve siyasi faktörler göz önünde tutularak ortaya konulması amaçlanmaktadır. Bu tez çalışmasında, belgesel sinemanın tanımlama ve kurumsallaştırılma çabalarından başlayarak, farklı dönemlerdeki belgesel filmlere ve bu filmlerin üretim koşullarına odaklanılmaktadır. Böylelikle, dijital iletişim çağında sinemada yaşanan dönüşümlerin belgesel sinemaya etkileri, daha önceki dönemlerle karşılaştırmalı olarak açığa çıkarılmaya çalışılmaktadır. Bu yaklaşım sonucunda, günümüzde belgesel sinemada yaşandığı iddia edilen yükseliş ile belgesel ve kurmaca sinema kategorileştirmesinin neden ve sonuçları eleştirel olarak sorgulanmaktadır.
Sinemada kurgu ve kurgunun sinemaya etkisi

Kurgu, bir filmin çevrilişi sırasında elde edilen film parçacıkları arasında seçim yapma, bunları senaryodaki sıralara göre dizme, bu çekimlerin uzunluklarını saptama, çekimlerin içerik yönünden ilişkilerini göz önünde bulundurma ve bunları belirli bir anlatıma göre düzenleme işidir. Kuşkusuz her sanatın kendine özgü bir dili vardır. Teknolojik gelişmelerden en çok etkilenen, kendisi için teknoloji yaratılan sanatların başında gelen sinema, gelişmeler ışığında özgün bir dile kavuşmuştur. Bu dilin oluşturulmasında kurgu çok önemli bir rol üstlenmiştir. Film dilinin temelini oluşturan kurgu, bu kitap kapsamında; Fransa'da Andre Bazin; Amerika'da David Wark Griffith ve Edwin Stanton Porter, SSCB'de Biçimci Sinema Akımını yaratan yönetmenlerin savları doğrultusunda araştırılmıştır. Kimi karşı görüşlere karşın, kurgunun sinemadaki görevini tamamlamadığı, sinema sanat olarak kalacaksa, kurgunun görevini sonsuza kadar sürdüreceği, çağdaş filmlerden çıkarılan örneklerle de ortaya konulmuştur. Sinemada kurgunun doğuşu, gelişimi, kullanılışı, çeşitleri ve önemini vurgulayan sinema adamlarına karşı geliştirilen karşıt düşünceler irdelenmiştir. Kurgunun, diğer sinema dili öğeleri ışık, renk, müzik, replik, ses, silme/mutlak sessizlik, seçilmiş nesne, seçilmiş kostüm, kamera hareketleri, mekan düzenlemesi, kadraj tercihi, atmosfer vb. arasında özel bir yeri bulunmaktadır. Öyleyse kurgunun görevini tamamladığının söylenmesi doğru olamaz. Kurgunun görevini tamamladığı düşüncesinin yanlış olduğu çağdaş sinemanın önemli filmlerinden seçilen örneklerle ortaya konulmuştur. Çalışmada, kurgu öğesinin ortaya çıkışı ve tarihsel gelişimi, sinemanın sanat olmasındaki rolü ve sinemacıların kurgunun gelişimine bakışı araştırılmıştır. Ayrıca, teknolojik gelişimle birlikte mekanik kurgudan, elektronik kurguya geçiş süreci de irdelenmiştir.
Queer teorinin izinde Avrupalı bir Türk: Ferzan Özpetek ve sineması

Toplumsal cinsiyet olgusu, gelenekler, adetler, din ve kültürel etmenler üzerinde yükselen ve sosyal bilimlerin temelinde yer alan en önemli kavramlardan birisidir. Toplumda yaşayan bireylere çeşitli roller veren ve dağıtılan bu rollerin sorgulanmadan kabul edilmesini bekleyen toplumsal cinsiyet kavramı, egemen ideolojinin de desteği ile toplumu tek tipleştirmeye yönelik çalışmalar yürütmektedir. Queer Teori, toplumsal cinsiyet dayatmalarına karşı bir direniş başlatmak amacıyla, toplumun marjinal olarak gördüğü için ötekileştirdiği bireyler tarafından kabul edilmiştir hatta queer kelimesi yine bu bireyler tarafından evlat edinilmiştir. Teorinin kuramsallaşması için önemli bilim insanları sosyal psikolojiden ve psikanalizden de yararlanarak çeşitli çalışmalar başlatmıştır. Judith Butler'in metinleri queer teori için büyük önem arz etmektedir.' Queer Teorinin İzinde Avrupalı Bir Türk Ferzan Özpetek ve Sineması ' başlıklı bu tez çalışmasının konusunu, toplumsal cinsiyet normlarının dayattığı rollere muhalif bir tavır olarak ortaya çıkan ve kuramlaşan queer teori ve queer yaşam biçimleri oluşturmaktadır. Queer teori, beyaz perdede kendisine yer açmak istemektedir ve ismini dünya çapında duyurmuş önemli yönetmenler bu isteğe kayıtsız kalmamıştır. Toplumsal sistemin dayattığı yaşam biçimlerine alternatif olarak sunulan queer dünya, Ferzan Özpetek sinemasının temaları arasında yer almaktadır. Çalışmada Ferzan Özpetek sinemasında yer alan queer yaşam biçimleri ve queer karakterler eleştirel söylem analizi ve metin çözümlemesi yöntemleri kullanılarak irdelenmiştir. Araştırma sonrası elde edilen bulgular ışığında, Ferzan Özpetek'in queer yaşamların gerçekliğinin altını çizdiğini ve toplumu queer bireylere karşı daha duyarlı olmaya teşvik etmeye çalıştığını söylemek mümkündür.
Ana akım dışı Türk sinemasında anlatı yapısı ve birey temsili: Pelin Esmer Sineması örneği

Türk Sineması açısından ana akım sinemaya karşı, ana akım dışı sanat filmlerinin varlığının belirginleştiği yıllar Yeşilçam sonrası döneme işaret etmektedir. Yeşilçam sonrası dönem olarak anılan 90'lı yılların ardından, farklı anlatı yapıları ile dikkat çeken yönetmenler ve filmleri, birçok sinema araştırmasının ilgi odağı olmuştur. Bahsi geçen dönemde farklı anlatı yapısı ve kişisel sinemasıyla dikkat çeken kadın yönetmenlerden biri olan Pelin Esmer hakkında gerçekleştirilen çalışmalar ise oldukça sınırlıdır. Pelin Esmer; Yeşilçam sonrası dönemde, kişisel sinemasının yaratıcı yönlerini geliştirmeye devam eden bir yönetmendir. Pelin Esmer'in, ana akım dışı filmlerin taşıdığı anlatısal özellikleri sergilediği düşünülen kurmaca filmleri: '11'e 10 Kala' (2009), 'Gözetleme Kulesi' (2012), 'İşe Yarar Bir Şey' (2017) hakkında bütüncül ve detaylı bir keşif çalışmasının yapılmasının gerekliliği bu çalışmanın çıkış noktası olmuştur. Böylece bu çalışmanın kendinden sonraki çalışmalar için kaynak olması amaçlanmıştır. Çalışma sürecinde, Pelin Esmer'in kurmaca filmlerinin, ana akım dışı filmlerin sahip olduğu belirli anlatısal özellikleri sergilediği varsayımıyla hareket edilmiş olup, yönetmenin sinemasındaki birey temsillerinin anlatı yapısındaki birçok unsurla etkileşim içerisinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Buna bağlı olarak Pelin Esmer Sineması'ndaki birey temsillerinin anlatı dünyası açısından sınır durumlar içerisinde gerçekçi özelliklerle detaylandırıldığı anlaşılmıştır.
Yasak

Bu filmin hikayesi distopik gelecekte ve belirsiz bir yerde geçmektedir. Birbiriyle çatışmalı iki karakterin geçmişş yaşantılarını ve yüzleşmelerini konu edinmektedir. Filmin biçimsel anlatısı, resim sanatı ve bilgisayar destekli üç boyutlu animasyon tekniğinden yararlanılarak gerçekleştirilmiştir.
Bilim kurgu sinemasında 'Mars'

Bu çalışmada, bilim kurgu sinemasında Mars konulu filmlerin, tarihsel süreç içerisinde bilimsel ve teknolojik gelişmelerin etkisiyle yapısall ve söylemsel olarak ne şekilde değiştiği ele alınmaktadır. Sinemanın oldukça erken dönemlerinden itibaren bilim kurgu türünün içinde kendine yer bulmuş olan Mars, zamanla farklılaşan bir algı doğrultusunda işlenmiştir. Yaklaşık yüzyıl önce bilinmezlerle dolu olan gezegen, sinemada hayal gücünün katkılarıyla konu edilmiştir. Ancak yirminci yüzyılın ikinci yarısıyla beraber bilimsel gelişmelerin ve Dünya dışı keşiflerin hız kazanması, Mars'ı da insanlık için uzak ve bilinmez bir gezegen olma konumundan çıkarmıştır. Önce bir hayal diyarı, sonra düşman gezegen olan Mars, günümüzde artık yeni bir yuva olarak algılanmaktadır. Bu algının bilim kurgu filmleri üzerinden nasıl ilerlediğinin görülmesi adına önce bir tür olarak bilim kurgu, ardından da Mars gezegeni incelenmiştir. Son olarak tarihsel film eleştirisi yaklaşımıyla Mars'ı konu eden bilim kurgu filmleri örneklem olarak ele alınıp incelenmiştir. Bu incelemeyle bilim kurgu sinemasında Mars gezegeni algısının ne şekilde değiştiğinin belirlenmesi amaçlanmış, bu değişimin kendi döneminin bilimsel gelişmeleriyle olan ilgisi saptanmaya çalışılmıştır.
Sinemada 'fantazya' kavramı ve Yavuz Turgul sinemasına yansıması

Fantazya kavramı genel olarak tanımlandıktan sonra, sinemada fantazya konusu ele alındı. Fantazyaya en çok yer veren sinema türlerinin bilimkurgu, korku, felaket filmleri ve masalları sinemaya uyarlayan filmler olduğu belirlendi. Bu türler teker teker ele alındı. Her türün fantazya kavramına ağırlık veren örnekleri tanıtıldı, örnek filmle fantazya arasında bağlantı kuruldu. Sinemada fantazya kavramı üzerinde genel olarak durulduktan sonra, Türk sinemasının fantazya ile ilişkisi ele alındı. Ardından Yavuz Turgut'un filmlerine ve bu filmlerin fantazya kavramı ile ilişkisinin değerlendirilmesine geçildi. Yönetmenin Fahriye Abla, Muhsin Bey, Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni, Gölge Oyunu, Eşkıya gibi filmleri birer birer incelendi. Yavuz Turgut'un bu filmlerin büyük bir bölümünde fantazya öğesini başarılı bir biçimde kullanmış olduğu ve bu seçimin, yönetmenin filmlerinin geniş seyirci kitlelerince benimsenmesinde büyük bir etkisi olduğu sonucuna varıldı. VI
Sinemada kolonyal geçmişin temsili: Hindistan örneği

Bu çalışmada Hint, İngiliz ve ABD popüler sinemalarında kolonyal Hindistan'ın temsil edilme biçimleri incelenmiştir. Sinema, bir görsel tarih yazım aracı olarak ele alınmıştır. Popüler sinema ve tarih iç içe geçtiğinde ideolojik aktarım meselesinin çok daha belirginleştiği dikkati çekmiştir. Bir tür olarak tarihsel filmde; geçmişşte yaşayan kişiler, yaşanan olaylar ve mekanlar görselleştirerek yeniden üretilirken, güncel olanın ideolojisinden yararlanıldığı ileri sürülmüştür. Bu nedenle popüler filmlerin tarih anlatısının tıpkı tarih yazımı örneklerinde olduğu gibi seçici, yoruma dayalı ve yanlı olduğu görüşüne uygun olarak karşılaştırmalı film analizleri yapılmıştır. Çalışmada farklı yıllarda çekilen yedi Hindistan, dört İngiliz ve üç ABD yapımı popüler film, çekildikleri dönem ve ülkelerin siyasal, sosyal, ekonomik ve kültürel yapısı göz önünde bulundurularak tarihsel, toplum bilimsel, ideolojik analiz yöntemleriyle ve mizansen analizi ile analiz edilmiştir. Filmler sömürgeci- sömürgeleştirilen temsilleri/ilişkileri; milliyetçi ve ırkçı söylem; şarkiyatçılık-garbiyatçılık, ben-öteki karşıtlıkları üzerinden değerlendirilmiştir. Tıpkı tarih yazımında olduğu gibi sinemada da mutlak bir tarih anlatısı olmadığı ortaya koyulmuştur.
Representations of the intellectuals in 1980s Turkish cinema

Bu çalışma, 1980'ler Türkiye sinemasındaki entelektüel karakterlerin temsillerini, dönemin toplumsal ve siyasi dönüşümleri bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Entelektüel figürüne dair ortak ve ayırt edici temalar üzerine kurulan bir tematik analiz vasıtasıyla, bu çalışma, özellikle entelektüel karakterlerin hayatını konu eden bir grup filmdeki ana karakterlerin ruh hallerini ve politik yönelimlerini incelemektedir. Çalışmanın iddiası, 1980'lerdeki entelektüel temsillerinin, askeri darbeye ve sonrasındaki sosyo-politik dönüşüme eleştirel yaklaşım geliştiren istisnai birkaç örnek dışında, yoğun bir depolitizasyon ve duygusal/düşünsel bunalım ile yüklü olduklarıdır.
Türk sinemasında ulusal kimliğin inşası(1923-1946 dönemi)

oz Sinema, içinde fotoğraf gazete, edebiyat ve çoğu zaman insan kimlikleri gibi birçok farklı öğeyi barındırdığı için zengin ve ilgi çekici bir araçtır. Öğelerin zenginliğinin kendi içlerinde büyük çelişkiler içermesi önemli bir araştırma konusu oluşturmaktadır. Böylesi bir araştırma ile, toplumumuzdaki gizlenmiş ideolojik çelişkiler açığa çıkarılıp ele alınabilir. Modern ilişkilerin her gün yeniden kurulmasının ideolojik koşullarından olan 'ulusçuluk'un, toplumsallaşmanın gerçekleştiği alanlardan biri olan sinemada nasıl yeniden inşa edildiği önemli bir sorunsaldır. Etkileşimli bir alanın kültürel metinleri olan sinema anlatılarının, ulusal kimliği inşa etmede doğrudan araçlar olarak görülemeyeceğini belirtmek gerekir. Sinema metinlerini, ulusal kimliği inşa eden söylemlerin izini taşıyan söylemsel oluşumlar olarak değerlendirmek yerinde olur.
Fındık Veresiye filmi bağlamında yaşayan kültürel mirasın aktarımı ve medya ilişkisi

Yirminci yüzyılda sanayi ve teknoloji alanlarında dünyada birçok gelişme yaşanmıştır. Teknolojik gelişmelerle birlikte insanlar arası iletişimcileri seviyelerde yaşanır olmuştur. Yirmi birinci yüzyıla gelindiğinde teknolojik gelişmeler zirveye ulamıştır. Teknolojik gelişmelerle birlikte dünyanın uzak noktalarındaki insanlar aynı anda aynı duyguları yaşar hale gelmiştir. Bu durum, küresel bir kültüre zemin hazırlamıştır. Küresel bir kültürün oluşması özellikle ulus devletler için tehdit haline gelmiştir. Tüm bu gelişmeler, Avrupa başta olmak üzere birçok ulusu kendi kültür envanterlerini derleyip kayıt altına almaya zorlamıştır. Türkiye bu konuda geç kalmış olmakla birlikte günümüze gelindiğinde derleme faaliyetlerinin hız kazandığını görüyoruz. Son yıllarda yaşanan teknolojik gelişmeler, internet, sosyal medya ve görsel medyanın kullanımı hemen herkesi ama özellikle de gençleri geleneksel kültürden uzaklaştırmıştır. Bu durumun sonucu, derlenerek kayıt altına alınan kültür envanterleri kütüphanelerdeki tozlu raflarda yer almaktan öteye gidememiş ve genç nesillere ulaşamamıştır. Derlenen kültürel unsurların gelecek nesillere aktarımı adına yapılan çalı malar ve halkbilimi kuram ve yöntemleri, gelişen teknolojiyle beraber yeniden yorumlanamamıştır. Yeni nesil gençler aktif olarak internet, sosyal medya ve görsel medya kullanıcısı olmaları ile de kültürel aktarım kesintiye uğramıştır. Bu problemler ışığında kültürel aktarımın devamını sağlamak, gençlere kendi milli kültürünü öğretmek amacıyla mevcut kültürel aktarım yöntemlerinin ve kuramlarının güncellenip günümüz şartlarına uygun hale getirilmesi önemli bir görev olarak karşımızda durmaktadır. Kültürel aktarımda görsel medyanın etkisini vurgulanmaya çalışan bu tez çalışması Ordu ili Perşembe ilçesinde derlenen kültür unsurları, yeni nesilde bir farkındalık oluşturmak üzere bir senaryo çerçevesinde uzun metrajlı bir film haline getirilmiştir. Bu film on ila on sekiz yaş arası gençlere izlettirildi. Filmin izlenmesinden önce ve sonra anket uygulanmıştır. Anket sonuçları bilimsel ortamda istatistik verileri ışığında değerlendirilerek kültürel aktarım ve görsel ilişkisi belirlenmiştir. Sonuç olarak bu çalışma bize görsel medyanın kültürel aktarımda önemli bir araç olarak kullanabileceğini göstermiştir.
Sinemada oryantalizm ve oksidentalizm Ang Lee filmleri incelemesi

Bu tez Doğu ve Batı kültürleri arasındaki çatışma, uyuşmazlık ve zıtlık gibi ifade edilegelen olguların Ang Lee filmlerinde nasıl ortaya konduğunu sorun olarak görüp, Bu soruna yanıt verebilmek için Doğu ve Batı kültürleri arasındaki çatışmaya yönelikdüşüncesinin filmin teknik boyutuna aktarışı; Doğu ve Batı kültürleri arasındaki farkı, bir sosyal eleştiri olarak ortaya koyuşu; Doğu ve Batı kültürleri arasındaki farkı estetiğe yönelik kodlarla ortaya koyuşu; Doğu Ve Batı kültür çatışmaların içerik açısıdan sunduğu çözüm önerisi; Doğu Ve Batı kültür çatışmaların biçim açısıdan sunduğu çözüm önerisibaşlıkları amaç olarak edilmiştir. Sosyal eleştiri açısından Çin aile tarzı ve Batı aile tarzı, ataerkillik ve güç Standartı; fedakar kadın imgesi; eşcinsellik ve insanın doğasındaki YinYang; mantık ve duyarlı duygu çatışması; Geleneksel ve modern kültürel çatışması;Erkek ve kadın kişilik çatışması konularını tartışmayı bu sorunun çözümlenmesindehedef olarak görülmüştür. Tezde betimsel analız araştırma yöntemi Oryantalizm, Oksidentalizm, kültür kavramlarından yola çıkıp kültür Endüstrisi kurama bağlı olarak geliştirilmiştir. Sonuçta Doğu ve Batı, geleneksel ve modern, mantık ve duyarlıkarasındaki çatışmaları kültürel sembollarla sosyal toplumu oluşturan birey-toplum, bireyaile, eril-dişil ve bunlar arasındaki ilişkiye çarpışma estetiğiyle ortaya koyduğu ve bunlar arasındaki çatışmayı yeniden barışma ya da yeniden uzlaşma yoluyla çözdüğü sonucuna ulaşmıştır.
Passing ethnic identities: A case study on comedy in Turkish cinema

Bu çalışma Türk sinemasında genel olarak azınlıkların özelde ise Kürtlerin ana akım komedilerdeki temsillerini analiz etmektedir. Çalışmada aktarım kavramı toplumdaki etnik eşitsizliği sürdürmek amacıyla baskın ideoloji tarafından geliştirilmiş ve sürdürülmekte olan bir temsil stratejisi olarak ele alınmıştır. Çalışma azınlık temsillerinin çoğunluk tarafından nasıl oluşturulduğu ve diğer azınlıklar karşısında Türklüğü olumlamak adına bağlamsal olarak Kürt temsillerinin ana akım sinemada abartılı ya da belli belirsiz olarak aktarılma stratejisini incelemektedir.
2000 yılından sonra gişede iyi bilet satışı gerçekleştirmiş komedi sinema filmlerinin pazarlama faaliyetleri

Sinema, 1895'te Lumiere Kardeşlerin girişimlerinin başlamasının ardından, hızlı bir şekilde sektör haline dönüşmüştür. Günümüze değin, toplumsal, siyasal ve teknolojik birçok gelişmenin etkileriyle büyüyen ve güçlü bir sektör halini alan sinema; aynı zamanda bir sanat olmanın tartışmaları içerisinde kalmıştır.21. yüzyılın girmesiyle, televizyon ekranlarındaki komedi programlarından aşina olduğumuz birçok komedyen; değişik tiplemeleriyle, vizyonda yerlerini almaya başladı. Hepsi, milyonlarca kişi tarafından izlendi ve Türk sinemasını diriltti. Her yıl, yüzlerce komedi filmi vizyona girmektedir. Birçok komedi filmi, Türk sinemasında gişe rekorları kırmayı başarabildi. Bu başarı; pazarlama faaliyetleri başlığı altında irdenlemeye çalışılacaktır.
Yönetmen olarak Yılmaz Güney filmlerine uygulanan sansür olgusu

Bu çalışmada Türk Sinemasında sansür olgusu kapsamında Yılmaz Güney'in filmlerindeki sansür olgusu ele alınmıştır. Sansür olgusu genellikle sanatı, özel de ise sinema sanatını etkileyen en önemli unsurlardan birisidir. Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de özellikle darbe gibi anti-demokratik uygulamalarda sansürün sıklıkla uygulandığı bilinen bir gerçekliktir. Bu açıdan bakıldığında sansürün genel anlamda sanatı dolayısıyla da film sektörünü körelten bir unsur olması kaçınılmazdır. Bu anlamda sansür olgusu aynı zamanda özverili çalışmalar sonucu yoksunluklarla meydana getirilen filmlerin geniş halk kitlelerine objektif bir şekilde ulaştırılmasının önünde bir engel olduğundan başta senaristlerin, oyuncuların ve sinema emekçilerinin hayal kırıklığına neden olur. Bu çalışmada Yılmaz Güney'in yönetmen olarak yer aldığı filmlerinde uygulanan sansür olgusu ele alınmış olup bu yönü ile sinema literatürüne katkı sağlanması amaçlanır. Çalışmanın birinci bölümünde Türk sineması ve sansür, sinemanın Türkiye'ye girişi, Türk sinemasında sansür olgusunun kronolojik olarak incelenmesi; çalışmanın ikinci bölümünde Türk sinemasında Yılmaz Güney, sinemacı Yılmaz Güney, Yılmaz Güney sinemasının özellikleri; çalışmanın üçüncü bölümünde ise çalışmamızın esas konusu olan yönetmenliğini yaptığı, sansüre uğramış filmleri kronolojik sırayla ele alınıp; Seyit Han (1968), Umut (1970) ve Duvar (1984) filmleri sansürlenme nedenlerine yer verilmiştir.