turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The issue of identity in reconstruction process of post-war Bosnia and Herzegovina

Bu çalısmada 1992- 1995 yılları arasında Bosna-Hersek'te yasanan savas sonrasında kurulan devletin problemleri ve etnik kimligin aldıgı yeni boyut, çok etnilitoplumlarda çatısma yönetimi teorileri ve Bosna-Hersek'in tarihindeki önemli noktalar göz önünde bulundurarak analiz edilmeye çalısılmıstır. Bosna-Hersek'te yasayan üç etnik grup - Bosnaklar, Sırplar ve Hırvatlar- arasında 1980'lerin sonunda belirginlesenmilliyetçiliklerin 92-95 savasıyla patlak vermesi ve savasın büyük kayıplara yol açmasından sonra Dayton Barıs Antlasması Bosnak-Hırvat Federasyonu ve SırpCumhuriyeti'nden olusan bir Bosna-Hersek devleti kurdu. Ancak koalisyoneldemokrasiye dayalı olarak kurulan bu devlet mevcut etnik bölünmeleri daha dakuvvetlendirmis ve liberal demokrasilerin bir geregi olarak görülen sivik kimligedayalı bütün bir Bosna-Hersek devleti kurma idealini gerçeklestirememistir. Bosna-Hersek'te yasayan üç etnik grup da bütün bir Bosna-Hersek devletine siyasi anlamdabağlılık duymamaktadır. Bosna'nın bugünkü sorunlarının nedenlerini anlayabilmek için akademik çevrelerde etnik çatısmalara genel anlamda nasıl yaklasıldıgını veBosna-Hersek'in tarihsel gerçekliklerinin bu yaklasımlarla ne derecesınırlanabilecegini incelemek gerekmektedir. Bundan sonra savas sonrası devletinetnisiteye dayalı yapılanması, bunun yarattıgı sonuçlar ve Bosna-Hersek toplumundakiegilimler dikkate alınarak bütün bir değerlendirme yapmak mümkün olmaktadır. Budeğerlendirme sonucunda Bosna-Hersek için belirsiz bir gelecegin var olduğu ve anayasa degisiklikleri gibi teknik düzenlemelerle toplumu bütünlestirmenin kolayolmadıgı ortaya çıkmaktadır
Third-party intervention techniques: A critical review

Kişisel, organizasyonal ya da milletlerarası, çatışma tüm sosyal sistemlerin en dramatik ve kaçınılmaz karakteristiğidir. Çatışma ve çatışma yönetimi konulu empirik uğraşlar, çatışmanın yok edici sonuçlarını azaltırken, aynı zamanda da potansiyel yararlarını arttırmayı amaçlayan teorik ve pratik çalışmalardır. Bu bağlamda, çatışmayı üretken kanallara yönlendirme amaçlı çok çeşitli üçüncü taraf müdahalesi tekniği geliştirilmiş ve yaygın olarak uygulanmıştır. Bu çalışmada, üçüncü taraf müdahale tekniklerinden arabuluculuk ve problem çözme çalışma toplantıları incelenmiştir. Bu kapsamda, çatışmanın ve yeniden çözülmesinin doğası ile ilgili bazı temel kabullenimler, özellikle de İnsan İhtiyaçları Teorisi ve Dünya Toplumu Paradigması tartışılmıştır. Arabuluculuğun kapsamı ve problem çözme çalışma toplantıları faaliyetlerinin yanı sıra, arabuluculuk teorisinin ve uygulamalarının şu anki durumu ve problem çözme yaklaşımları sunulmuştur. Kritik gözden geçirme teknikleri kullanılarak; arabulucunun doğası, rolü ve çıkarları, ideal katılımcılar, müdahalenin stili ve zamanlaması belirlenmiştir. Bunların yanı sıra, problem çözümü toplantılarının mekanı ve amacı, üç farklı düşünce okulunun görüşleri doğrultusunda tartışılmıştır. Son olarak, iki tekniğin belli başlı sorunları ve çatışma yeniden çözülmesi alanına kalkılan sunulmuş ve detaylı olarak tartışılmıştır.
Ukrayna ve Gürcistan'ın ulusal güvenlik stratejileri

Bu çalışmada, Ukrayna (2015) ve Gürcistan'ın (2011) ulusal güvenlik strateji belgeleri araştırılmıştır. Ulusal güvenlik stratejileri devletlerin karşılaştıkları sorunları çözmek için oluşturdukları planlardır. Üst düzey resmi makamlar tarafından hazırlanan bu belgeler, devletlerin uluslararası sistemi nasıl algıladıkları, ulusal güvenlik tehditleri ve ulusal güvenlik yöntemlerinden oluşur. Yapısal realist teorinin 'uluslararası sistemin yapısı devletlerin dış politikalarını belirler' hipotezi, ulusal güvenlik strateji belgeleri üzerinden ele alınmıştır. Hipoteze göre, devletler farklı coğrafya, siyasi tarih, kimlik ve çıkarlara sahip olsa da uluslararası sistemin yapısı, devletlerin dış politikalarını belirlemesinde en önemli etkendir. Mevcut uluslararası sistem, tek kutuplu olarak kabul edilmiştir. Önceki araştırmalardan farklı olarak, güç bakımından zayıf ve askeri müdahale altında olan, Ukrayna ve Gürcistan'ın ulusal güvenlik stratejileri incelenmiştir. Ukrayna ve Gürcistan'ın en önemli ulusal güvenlik tehdidi Rusya kaynaklı istikrarsızlık, başlıca güvenlik yöntemleri ise saldırgan dış politika olarak tespit edilmiştir. Ukrayna ve Gürcistan'ın Rusya'ya karşı savunmacı yöntemler uygulayarak başarıya ulaşamadığı, bunun sonucunda saldırgan yöntemlere yöneldiği gözlemlenmiştir. Bu iki ülke, Rusya tehdidine karşı, kapasite artırımı, ordu modernizasyonu ve ittifaka katılma gibi saldırgan yöntemleri uygulamaya çalışmıştır. Bu durum, yapısall realizm teorisinin, 'tek kutuplu sistemde aktörler, yeterince güç biriktirinceye kadar istikrarı savunur ve güç biriktirmek için saldırgan yöntemleri benimser' öngörüsünü doğrulamaktadır.
Terörizm, İslamcılık ve Hizbullah

Terörizm, son yıllarda kazandığı ivmeyle, özellikle de 11 Eylül 2001 tarihinde ABD'de İkiz Kulelere yapılan saldırılar sonrasında, dünyanın en çok konuştuğu ve tartıştığı olayların başında gelmektedir. Ancak bu kadar konuşulup tartışılmasına rağmen terörizmin ne olduğu tam anlamıyla ortaya konamamıştır. Bunun başlıca sebebi sınırın bir tarafında terörist olarak nitelendirilenlerin diğer tarafta özgürlük savaşçısı veya hakkını arayan bir kahraman olarak görülmesidir. Bununla beraber bir eylemin terörizm, bir kişinin de terörist olarak nitelendirilebilmesi için sahip olması gereken belli özellikler vardır. Bunlara örnek olarak politik amaç ve şiddet kullanımı veya kullanma tehdidi gösterilebilir. Terörizm ayrıca birçok şekilde ortaya çıkmaktadır, yani farklı türleri mevcuttur. 11 Eylül 2001 tarihinde ABD'de İkiz Kulelere yapılan saldırılar sonrasında İslami terörizm, İslamcılık, İslami radikalizm gibi kavramlar da çok sık dile getirilmekte ve İslam dini terörizmle bağdaştırılmaya çalışılmaktadır. Oysa İslam dini diğer ilahi dinler gibi insanlığa barış ve huzur getirmesi için gönderilmiştir. İslamcılık, Batının bilim, sanayi, ekonomi, askeri vs. gibi alanlarda ilerlemesi ve İslam ülkelerini hegemonyası altına alması sonucu, yüzyıllarca insanlığa her alanda ışık tutan İslam medeniyetinin nerede hata yaptığını bulmaya çalışması ve batı düzeni olarak adlandırılan günümüz dünya düzenine son vermeye, onun boyunduruğundan kurtulmaya çalışma çabasıdır. İslamcılar İslam'ın eski ihtişamını yeniden inşa etme gayreti içindedirler. Bu amaçlarla yola çıkan İslamcılar genellikle şiddeti pek tasvip etmemekle beraber şiddete başvuran İslamcı örgütler de mevcuttur. Bu örgütlerin terörist örgütler olarak sınıflandırılıp sınıflandırılamayacağı ise genellikle tartışma konusudur çünkü sorunun cevabı kime sorulduğuna göre farklılık göstermektedir. Son yıllarda adından en fazla söz edilen İslamcı örgütlerin başında Hizbullah gelmektedir. 2006 yılının yaz aylarında İsrail'in iki İsrail askerini Hizbullah'ın rehin aldığı gerekçesiyle Lübnan'a asker çıkarması ve Hizbullah'ın bu ülkeyi İsrail'e karşı savunması bunun en önemli sebebidir. Hizbullah 1980'li yılların başında, İran'ın da desteğiyle çok karışık bir iç yapıya sahip olan ve iç savaşların sıkça görüldüğü Lübnan'da haklarını tam olarak elde edemeyen ve İsrail-Filistin çatışmalarından büyük zarar gören Şiilerin haklarının savunucusu olmuştur. İslamcı bir kimliğe sahip bir örgüt olmakla beraber terörist olup olmadıkları göreceli bir durumdur.
Suriye'deki iç savaş'ın Şii jeopolitiği bağlamında değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, Arap halk hareketlerinin Suriye'de sekteye uğramasına sebep olan en büyük faktörün, Suriye Ordusu'yla birlikte rejim muhaliflerine karşı savaşan İran ve Hizbullah unsurlarının verdiği siyasi, askeri ve ekonomik destek olduğunu ve bu desteğin Şii jeopolitiği bağlamında gerçekleştirildiğini ispatlamaya çalışmak olacaktır. Bu kapsamda, öncelikle Suriye'nin nasıl bir yapıda ülke olduğunun bilinmesi amacıyla Suriye'nin tarihi ve coğrafik özellikleri, sosyo-ekonomik yapısı ve siyasi yönetimi hakkında temel bilgiler verilmiştir. Ayrıca, Arap baharı denilen sürecin tam olarak ne olduğu, hangi sebeplerden ötürü meydana geldiği ve diğer Arap ülkelerinde sorun yaşamadan ilerleyen sürecin neden Suriye'de bir anda duraksamaya başladığı konusu üzerinde durulmuştur. Bununla beraber, İran ve Lübnan Hizbullahı hakkında tanıtıcı bilgilere yer verilmiş, anılan güçlerin Suriye krizine uluslararası toplumun aleyhinde hareket etmesinde Şii Hilali ya da Şii jeopolitiğinin neden olduğu hususlarına değinilmiştir.
Bilateral normalization and regional security: An analysis of the Nagorno-Karabakh conflict resolution process through T. A. N. P.

Türkiye-Ermenistan ilişkileri, temel ilkesi Güney Kafkasya'da güvenlik ve istikrarın sağlanmasi beklentisiyle Türkiye-Ermenistan sınırlarının açılması olan Türkiye-Ermenistan Normalleşme Süreci'nin başladığı 2008 yılı sonrasında farklı bir boyut kazanmıştır. TENS ve TENS sonrasi dönemlerin karşilaştirildiği bu araştirmanin hedefi Türkiye'nin diş politikasinda, Türkiye-Ermenistan ikili ilişkileri doğrultusundaki liberal temayül Dağlik Karabağ Sorunu'nun çözümünü nasil etkilemiştir? sorusunu cevaplandirmaktir. Bu çalişmada akademik literatürün yani sira bu sürecin önemli politik figürlerine ait demeç, açiklama ve söylemler gibi ikincil verilerden de faydalanarak söz konusu iki dönemi karşilaştirip yukarida belirtilen araştirma sorusuna cevap bulmak amaçlanmıştır. Gelinen sonuca göre, TENS sürecini doğuran liberal yaklaşim bölgedeki bariş imkanlarinin sinirlarini genişletmemiş aksine Azerbaycan ve Ermenistan arasinda devam eden savaş tansiyonunu yükselterek bariş olasiliklarini ters yönde etkilemiştir. Aşağıdaki araştırma sorularını hipotezlerimi doğrulamak için inceliyorum: Türk dış politikasının liberal duruşuyla, Türkiye-Ermenistan ikili ilişkilerini karşılaştırdığımızda Dağlık Karabağ Münakaşasının çözümüne nasıl etki ediyor? Araştırmamın sonuçu hipotezimi ya onaylayacak ya da red edecektir. İki Dönemi kıyaslamak için araştırma metodolojimi içerik analizi kullanarak yaptım: Normalleşme öncesi (2006-2008) ve Normalleşme sonrası (2008-2010). Azerbaycan ve Ermenistan taraflarının Dağlık Karabağ sorunun çözülmesine gösterdikleri tepkilerib bu iki dönemde kıyaslıyorum. Azerbaycan ve Ermenistan Cumhurbaşanlarının, Dışişleri Bakanlarının, muhalifet liderlerinin, hükümet sözcülerinin ve diğer yetkililerin yaptıkları retorik bildirileri 'olumsuz' ve 'olumlu' bilgi olarak topladım. Bütün bilgileri Google arama motoru kullanılarak internetten toplandı, arama motorunda kullanılan
Küreselleşme ve ulus-devletin egemenliği sorunu

21. yüzyıl, 20. Yüzyılın son çeyreği ile şekillenmeye başlayan 'yeni dünya düzeni'nin yaşandığı bir dönem olarak karşımıza çıkmaktadır. Küreselleşme olarak nitelendirilen ve tüm dünyayı etkisi altına alan bu süreç dünyayı anonim bir şirket haline getirmeye çalışmaktadır. Bu aşamada bazı kavramlar silinmekte, bazıları aşınmakta, bazıları ise yeni yeni kendine ifade alanı bulmaktadır. Bu kavramlardan biri de küresel dünya çerçevesinde tartışılmaya başlamış ulus-devletin egemenlik yapısıdır. Ulus-devlet kavramı her ne kadar yeni bir kavram olsa da siyasi arenada ve dünya sistemi içerisinde kendine ifade alanı bulmuş önemli kavramlardan biridir. Ancak son yıllarda dünyayı saran küreselleşmenin spesifik etkisi sonucunda ulus-devlet yapısının aşındığına yönelik tartışmalar ortaya çıkmıştır. Özellikle de ulus-devleti oluşturan egemenlik kavramının, çok uluslu şirketlere ve ulus-üstü yapılara devredildiği ve ulus-devletin bu anlamda tartışılmaya başladığı görülmektedir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında ulus-devletin barış ve güvenliği sağlayamadığı, ulus-üstü yapıların gerekli olduğu söylemleri yükselmiş ve bu anlamda karşılıklı bağımlılıklar, bölgesel entegrasyonlar, siyasi, sosyal, ekonomik, teknolojik vb. birçok alanda yaşanan işbirlikleri ile dünya farklı boyutları ile tanımlanan yeni bir oluşumun içine girmiştir.
The Kurdish question contending perspectives, the European attitude and Turkey

oz KURT SORUNU MEVCUT GÖRÜŞLER, AVRUPA'NIN TUTUMU VE TÜRKİYE Zorbay, Taner Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi : İhsan D. Dağı Haziran 2000, 148 sayfa Bu tez uzun bir tarihi geçmişşi olan Kürt sorununu incelemektedir. Konu, insan haklan açısından ele alınmıştır. Öncelikle olayın tarihsel arka planı kısaca incelenmektedir. Bu incelemeyi takiben, tez Kürt sorunu hakkındaki mevcut yaklaşımlar üzerinde duracaktır. Bu kısım, konu hakkındaki üç temel görüşün yanı sıra konuyla ilgili diğer yaklaşımları içermektedir. Bu tezde, Kürt sorununun bölgesel, uluslararası ve yerel boyutlarıyla uluslararası politikanın bir parçası haline geldiği savunulmaktadır. Bu nedenle, konunun uluslararası bir tarafı olarak, Avrupa'nın konuyla ilgili tutumu incelenecektir. Buna yönelik olarak, genel anlamda Avrupa Biriiği'nin yaklaşımı, özel anlamda ise Avrupa Parlamentosu'nun mutad raporları değerlendirilecektir.
Azerbaycan'ın doğal gaz ve petrol kaynaklarının işletme ve ulaştırma stratejileri

Azerbaycan, küresel enerji sistemindeki en önemli enerji üreticilerinden, ihracatçılarından ve oyunculardan biridir. Ekonomisi büyük ölçüde petrol ve doğal gaz ihracatına bağlı olduğundan, Azerbaycan'ın güvenliği, istikrarı ve gelişimi için enerji çok önemli bir faktördür. Bu nedenle, enerji faktörü Azerbaycan dış politikasında bir önceliktir. Azerbaycan Enerji Stratejisi, enerji güvenliğini sağlamayı ve küresel enerji sistemindeki konumunu garanti etmeyi amaçlamaktadır. Söz konusu strateji, enerji güvenliğine yönelik iç ve dış zorlukları belirlemektedir. Enerji piyasalarındaki rekabetin güçlenmesi, yeni enerji üreticilerinin ortaya çıkması ve tedarik yollarının çeşitlendirilmesi, petrol fiyatlarındaki istikrarsızlık ve oynaklık gibi yeni zorlukları ortaya çıkarmaktadır. Bu nedenle, konumunu korumak ve güvenliğini sağlamak için Azerbaycan'ın yeni dinamiklere adapte olması gerekmektedir. Dış politikaya yönelik enerji stratejisi bu zorluklarla yüzleşmek için kilit bir unsurdur. Azerbaycan, enerji güzargahlarının çeşitliliğine dayalı bir strateji geliştirmektedir. Bu tez, Azerbaycan enerji politikasının açıklanmasında hangi uluslararası ilişkiler teorisinin en uygun olduğunu incelemektedir.
Uluslararası Hukukta kuvvet kullanımının değişen içeriği: Gürcistan, Ukrayna ve Filistin olayları

Birleşmiş Milletler antlaşmasının kabulü ile birlikte devletlerin kuvvet kullanması ve kuvvet kullanma tehdidinde bulunması yasaklanmıştır. BM antlaşması sadece bireysel ve müşterek meşru müdafaa durumlarında kuvvet kullanımına izin vermiştir. Bu çerçevede meşru müdafaa hakkı antlaşmanın 51. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddede yer alan silahlı saldırı ve doğal hak kavramlarının devletler tarafından geniş ve dar yorumlanması neticesinde meşru müdafaa hakkının içeriği de değişmiştir. Diğer yandan, savaşların biçim değiştirmesi ve bireye verilen önemin artması sonucu yeni düzenlemeler ortaya çıkmıştır. Bu düzenlemeler; önleyici meşru müdafaa, insani müdahale, koruma sorumluluğu ve devlet vatandaşlarının ülke dışında korunmasını içermektedir. Bu çalışma, meşru müdafaanın değişen içeriği sonucu ortaya çıkan bu düzenlemeleri incelemektedir. Her düzenlemenin içeriği ve örnekleri ele alınmaktadır. Ayrıca bu çalışma, Gürcistan- Rusya, Ukrayna-Rusya ve Filistin-İsrail olay incelemelerini meşru müdafaa çerçevesinde analiz etmektedir. Bunu yaparken, özellikle devletlerin müdahale gerekçeleri üzerinde durmakta, meşru olmayan durumları belirtmekte ve uluslararası toplumun tepkisini incelemektedir. Bu tez, uluslararası toplumun tepkisini ele alarak meşru olmayan durumların uluslararası topluma nasıl kabul ettirildiğini ortaya koymaktır. Ayrıca sonuç bölümündeki dört tablo tezin planını da ortaya koymaktadır. Her olay incelemesi müdahale gerekçeleri, meşru olmayan durumlar ve uluslararası toplumun tepkisi çerçevesinde analiz edilmektedir.
Yugoslavya'nın dağılma süreci ile sonrasında Kosova sorunu ve Türkiye

Kosova Sorunu, tarihsel derinliği olan, temelinde Sırp - Arnavut anlaşmazlığını barındıran ve halihazırda tam olarak çözüme kavuşmamış olması nedeniyle, hem uluslararası alanda hem de Türk dış politikasında, güncelliğini koruyan bir konudur. Birinci Kosova Savaşı ile Osmanlı hakimiyetine giren Kosova'nın, Balkan Savaşları'nın ardından Sırbistan'ın eline geçmesi ile birlikte bölge, Sırp Arnavut çatışma alanına dönüşmüştür. Daha sonra sırasıy-la, Sırp Hırvat Sloven Krallığı ve Yugoslavya'ya bağlı özerk bir bölge olarak varlığını sürdüren Kosova, Yugoslavya'nın dağılması ile birlikte tekrar Sırbistan denetimine girerek özerklik haklarını kaybetmiştir. Kosova'da çoğunluğu oluşturan Arnavutların bağımsızlık mücadelesine, Sırplar saldırıyla karşılık vererek Kosova'ya girmiş ve çok sayıda sivili kat-letmişlerdir. Uluslararası güçlerin uyarılarını dikkate almayarak katliamlarına devam eden Sırplar, Türkiye'nin de tam destek verdiği NATO'nun müdahalesi ile durdurulabilmiştir. Böylece Kosova, nihai statüsü belirleninceye kadar BM geçici idaresinin denetiminde kal-mış ve 17 Şubat 2008'de bağımsızlığını kazanmıştır. Türkiye, Kosova Sorunu'nun çözü-münde uluslararası güçlerle birlikte hareket etmeye özen göstermiş ve aktif bir dış politika yürütmüştür.
Arap basınında Türkiye ( 2000-2001 )

Arap-Türk kaynaşmasının başka bazı uluslar arasındaki kaynaşmalara göre daha kısa süreli olmakla birlikte daha yoğun bir kaynaşma olduğu söylenebilir. Araplar ile Türkler arasındaki en önemli bağ dini bağ olarak görülmekle birlikte bu noktada tarihi, coğrafi, kültürel, hatta ırksal bağların da büyük önem taşıdığı anlaşılmaktadır. Bu yüzden Arap basınının, Türkiye'ye geniş yer verdiği ve sadece Müslüman ve Araplarla sözünü ettiğimiz bağlarla bağlı bir ülke olarak değil, Arap ulusal güvenliği ve Arapların siyasal ve kültürel gelişmesi açısından taşıdığı önem noktasında değerlendirdiği görülmektedir. Doğal olarak bir ülkenin iç basındaki görüntüsü ile dış basındaki görüntüsü arasında fark vardır. Çünkü iç basının çeşitli nedenlerle değinmediği konular dış basında daha açık, daha çıplak, bazen de daha kasıtlı bir dille ele alınabilmektedir. Arap basını bağlamında da konu bu özellikte olmakla birlikte Arap basınında Türkiye'nin diğer dış basından farklı bir şekilde işlendiği söylenebilir. Bir yandan Türk-Arap ilişkileri ve ortak bağlar bağlamında ele alınan Türkiye, bir yandan da Arapları dolaylı ya da doğrudan etkileyen dış ilişkileri ile iç gelişmeleri, eğilim ve yönelişleri, tarihi ve coğrafi konumu bağlamında ele alınmaktadır. Üç önemli Arap gazetesinin taranmasına dayanan bu çalışma 2000- 2001 yılları arasında Arap basınında yorumlanan Türkiye'nin görüntüsünü gözler önüne sermeyi amaçlamaktadır.
1991-2004 dönemi Azerbaycan-Türkiye diplomatik ilişkileri

Azerbaycan'la Türkiye arasında dostane ilişkiler tarihin eski dönemlerine dayanmaktadır. Birinci Dünya Savaşı sırasında Osmanlı İmparatorluğu 'Kafkas İslam Ordusu' adı altında bir ordu kurararak bölgeye göndermiştir. Osmanlı Devleti'nin amacı, Azerbaycan ve Dağıstan'ı Bolşevik Rus ve Ermenilerden temizlemek, Rus tehdidini buralardan uzaklaştırmaktı. Azerbaycan Sovyetler Birliği'ne dahil edildikten sonra iki ülke ilişkileri daha çok kültürel alanlara yönelmiştir. Birinci Türkoloji Kongresi, 26 Şubat 1926 yılında Bakü'de yapılmıştır. Yine o dönemin Ali Bey Hüseyinzade, Ahmet Ağaoğlu, Mirza Bala Mehmetzade gibi Azerbaycanlı siyaset ve fikir adamları faaliyetlerini Türkiye'de sürdürmüşlerdir. 18 Ekim 1991'de bağımsızlığım ilan eden Azerbaycan'ın Türkiye ile ilişkileri özel bir önem arz etmektedir. Bu, Azerbaycan'ın Türkiye'yi komşuları arasında kendisine tarihsel, kültürel ve stratejik açılardan en yakın ülke olarak görmesinden kaynaklanmaktadır. SSCB'nin çöküşünden sonraki dönemde Türkiye de Azerbaycan'ı tarihsel, kültürel ve stratejik nedenlerle Kafkasya politikasının temeline yerleştirmiş ve iki ülke arasındaki ilişkiler hızla geliştirilmeye başlamıştır. Bağımsızlık sonrası Azerbaycan ile Türkiye arasında resmi ilişkiler 9 Kasım 1991'de Türkiye'nin Azerbaycan'ı tanıması ile kurulmuştur. Türkiye Azerbaycan'ı uluslararası arenada bağımsız devlet olarak tanıyan ilk devlet olmuştur. Geçen 13 yıllık süre içinde ilişkiler gelişerek devam etmiş ve iki ülke stratejik ortaklık düzeyine gelmişlerdir. Türkiye-Azerbaycan ilişkilerinin ilerleyen dönemlerde bir gerilemeye uğraması ihtimali söz konusu değildir. Özellikle Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik girişimlerinin hız kazandığı günümüzde Batı'ya entegrasyonu kendine hedef seçmiş ve bu hedefine ulaşmada da Türkiye'yi en yakın destekçisi olarak gören Azerbaycan' m Türkiye ile olan siyasi, iktisadi ve kültürel ilişkilerini daha da ileri götürme isteği içinde olacağı rahatlıkla söylenebilir. III
Yerelden uluslararası düzlemlere Suriye krizinin dönüşümü

Mart 2011'de başlayan ve henüz sonlanmamış olan Suriye krizi, 2011'den günümüze kadar çok sayıda aktör ve faktörden etkilenerek dönüşmüştür. Bu çalışmayla yerel, ulusal, bölgesel ve uluslararası düzlemlerin her birinde önemli bir kriz olan Suriye krizinin farklı düzlemleri arasındaki ilişkiler gösterilmeye çalışılmıştır. Farklı düzlemler arasındaki ilişki ve Suriye krizinin yayılma ve tırmanma eğilimleri, 'örnek olay incelemesi' yöntemiyle analiz edilmiş ve süreç içerisindeki ön plana çıkan etkenler gösterilmiştir. Toplam altı ana hipotez üzerinden incelenen çalışmada neoklasik realizm kuramsal çerçeve için uluslararası kriz ve dış politika krizleri literatürü ise kavramsal çerçeve için kullanılmıştır. Suriye'deki sürecin analizi; yerel, ulusal, bölgesel ve uluslararası düzlemler ayrı ayrı gösterilerek yapılmış ve her düzlem için ön plana çıkan aktörler, krizi etkileyen faktörler, krizin taraflarının talepleri ve önlemleri gösterilerek düzlemler arası farklar ve bağlantılar analiz edilmiştir. Çalışma çerçevesinde Suriye konusunda uzman akademisyenlerin yayınları, Suriye kriziyle ilgili süreli yayın makaleleri, resmi açıklama, rapor ve belgeler ile süreç analizi için haber kaynakları ve Suriye kriziyle özel olarak ilgilenen internet kaynakları incelenmiştir. Altı ana hipotez üzerinden test edilen Suriye krizinin dönüşümünde krize taraf olan aktörlerin sayısı ve tipinin ile krizin aktörlerinin birbirlerini algılama biçimlerinin her düzlemde önemli olduğu ortaya çıkmıştır. Krizin taraflarının sınırlandırılmamış hedeflerinin uyuşmaması krizin dönüşümünü etkileyen bir diğer önemli faktör iken kriz aktörlerinin uyguladıkları şiddet ve araçlar her düzlemde farklılık göstermiştir. Ayrıca kriz aktörlerinin tehdit altında olduğunu düşündükleri değerlerin önemi ve aktörler arası coğrafi yakınlık krizin dönüşümüne etki eden önemli faktörler olarak ön plana çıkarken her düzlemde ortaya çıkan insani krizler, farklı düzlemlerin daha fazla iç içe geçmesine sebep olmuştur. Son olarak, Suriye krizinin dönüşümünde kuramsal ve kavramsal çerçeveye uygun bir şekilde hem yapının hem de failin rol oynadığı ortaya çıkmaktadır.
The role of the international organizations in the humanitarian international interventions Iraq, Libya, Syria cases

Uluslararası örgütler, bunların hepsinin üstünde Birleşmiş Milletler, uluslararası insani müdahaleyi insani hale getirmeyi başardı mı? Uluslararası insani müdahalede uluslararası örgütlerin rolü nedir? Bu tez, Irak, Libya ve Suriye'de gerçekleşen uluslararası askeri müdahalelere odaklanarak, uluslararası kuruluşların uluslararası insani müdahale konusundaki rolünü derinlemesine ele alacaktır. Özellikle, insani müdahalelerin amaç ve etkilerindeki farklılıklar ve benzerlikler, Keneth Watlz'ın neorealist yaklaşımı temsil eden uluslararası ilişkileri analizine dayanan argümanlara dayanarak derinlemesine analiz edilecektir. Başka bir deyişle, bu çalışmanın amacı, Birleşmiş Milletler'in istediği gibi insani müdahalelerin insani amaçlarla alınıp alınmadığı veya arkasında gizli Büyük Güç güdüsü olup olmadığı sorusuna bir cevap bulmaktır. Irak, Libya ve Suriye'deki insani müdahaleler bu ana soruyu cevaplamak için derinlemesine araştırılacaktır.