turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Manevi gerçekçilik sinema dili ve Semih Kaplanoğlu sineması

Sinemanın insanlığa, ait olduğu hakikati tekrar hatırlatabileceğini ve hissettirebileceğini söyleyen Semih Kaplanoğlu, 'inanevi gerçekçilik' olarak adlandırdığı sinema dili ile, ilk filmi Herkes Kendi Evinde (2001)'den son filmi Bal (2010)'a uzanan süreçte, giderek minimalistleşen bir anlatım tarzı benimser. Filmleri ile aldığı sayısız ödüllerin yanı sıra, Avrupa'nın en büyük sinema festivallerinden 'Berlin Film Festivali'nin büyük ödülü olan Altın Ayı'yı Bal (2010) filmi ile alır. Bu araştırmanın amacı 'inanevi gerçekçilik' sinema dilini analiz etmek, Semih Kaplanoğlu sinemasının bu dili yansıtan biçimsel öğelerini incelemek, sinemasının sadeleşmeye doğru değişimini ve bu değişimin dayandığı felsefi temeli tanımlamaya çalışmaktır. Bu amaç doğrultusunda önce, 'inanevi gerçekçilik' kavramı filozof Henri Bergson'un sezgicilik felsefesi esas alınarak incelenmiş, daha sonra minimalist anlatım tarzının yansıtılmasında kullanılan sinemasal dil, Geleuze Deleuze'ün 'hareket imge ve zaman imge' kuramları ile açıklanmış ve yönetmenin beş filmi, bu öğeler esas alınarak incelenmiştir.
Belgesel ve kurmacanın ötesinde eşikteki gerçeklik: Pelin Esmer sineması

Bu çalışmada sinemada gerçek ve gerçeklik, belgesel ve kurmaca biçimindeki bir ayrımın ötesinde bir perspektifle ele alınarak ikisinin arasında bir karışım olarak adlandırılan alana odaklanılmaktadır. Çalışmamızda bunlara alanın gerçekliğin bir oluş olarak belirdiği eşik bir alan olduğu görüşünden yola çıkılarak bu alanın kendine özgü özellikleri temellendirilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla onun sinemasal olarak bir arasıalanda yarattığı potansiyellere odaklanmak üzere eşik kavramı üzerinde durulmuştur. Daha sonra belgesel ve kurmaca arasındaki eşik alan ve bu eşik alanda var olan filmlerin hikaye anlatımı, temsil, kurgu gibi sinemasal öğeler bakımından kendine özgü tanımlanabilir özellikleri araştırılmıştır. Çalışmada 'eşik alan' ın tartışılmasının ardından Jean-Luc Godard sinemasıyla bir giriş sonrası Yeni Türkiye Sinemasının günümüzdeki kadın yönetmenlerinden Pelin Esmer'in sinemasından 11'e 10 Kala ve Oyun filmleri irdelenmiştir. Bu filmler üzerinden, eşik alan içinde oluşan anlatı yapısı, yeni bir anlatı mantığı, özdeşleşme gibi konularda farklılıklar ve özellikleri ele alınarak açıklanmaya çalışılmıştır.
Sinematografik bir gelenek olarak auteurizm ve Ümit ünal sineması

1895 yılında sinemanın icadından sonra zamanla çeşitli akımlar ortaya çıkmıştır. İlk yıllarında yalnızca eğlence endüstrisinin bir parçası olarak algılanan sinema ilerleyen yıllarda sanat olarak kabul edilmiştir. Sinemanın bir sanat, yönetmenin de bir sanatçı olarak kabulü çeşitli tartışmaların odak noktası olmuştur. Bu konuda sinema sanatı üzerine en kararlı tartışmalar Fransız Yeni Dalga akımı yıllarında yapılmıştır. Yeni Dalga ekibi eski film yapım pratiklerinden ayrılarak yeni ve modern anlatılar gerçekleştirmek istemiştir. Sinemada köklü bir değişikliğe sebep olan auteurizm ile Fransız Yeni Dalga akımının önemli bir bağlantısı bulunmaktadır. 1950'lerin sonundan itibaren sinemada büyük bir dönüşüm yaşanmıştır. Yaşanan bu değişim dünyanın her yerinden yönetmenler için ilham kaynağı olmuştur. Zamanla pek çok ülkede Yeni Dalga benzeri akımlar ortaya çıkmıştır. Bu sanatçılar yönetmenin sanatsal bağımsızlığını önermiştir. Bu çalışmada Türk sinemasının önemli auteurlerinden biri olan Ümit Ünal'ın sineması auteurizm bağlamında incelenecektir.
Türk sinemasında Orhan Kemal uyarlamaları: Yedi örnek

Türkiye'nin siyasal, ekonomik ve sosyal alanda modernleşmeyi yaşadığı yaklaşık otuz yıllık dönemine tanık olan Orhan Kemal, bu sürecin özellikle toplumsal boyuttaki etkilerini romanlarında başarılı bir şekilde ortaya koyar. 1950 yılından itibaren Türk sinemasına katkı sunan birçok edebiyatçı gibi Orhan Kemal'de bu alana dahil olur, özellikle diyalog konusundaki başarısıyla birçok filmin senaryo yazımında görev alır. Zamanla maddi sıkıntılarının da mecbur kılmasıyla bu sektöre senarist olarak dahil olur. Yazarın senaryoları dışında beyaz perdeye aktarılan romanları da Türk sinemasına sunduğu diğer bir katkıdır. Orhan Kemal'in Türkiye gerçeği ile örtüşen öykü ve romanları kuşkusuz beyaz perdeye yansıdığında, zaman zaman derinliğini yitirmiştir. Özellikle dönemin sansür anlayışı, Orhan Kemal'in renkli, farklı sınıflardan, farklı etnik kökenlerden insanlarının ve eserlerindeki siyasal-sosyal değişkenlerin beyaz perdeye yansımasını engellemiştir. Tez çalışması ele aldığı örnek uyarlamalarla Orhan Kemal'in Türk sinemasında nasıl değerlendirildiğini, film-roman karşılaştırması yöntemiyle ortaya koymaya çalışmıştır. Çalışmada Orhan Kemal'in eserlerinin, bazı yönetmenler tarafından tüm engellere rağmen başarılı eserler ortaya koyduğu, kiminin ise farklı koşulların yarattığı baskılar nedeniyle Orhan Kemal'in dünyasını yansıtmayı başaramadığı görülmüştür.
Rasyonel akıl ile On Emir ikileminde kalan Krzysztof Kieslowski'nin modern insanları ve Dekalog

Polonyalı yönetmen Krzysztof Kieslowski'nin on ayrı bölümden oluşan 'Dekalog' film dizisi, Tanrı'nın Hz. Musa'ya gönderdiğine inanılan 'On Emir'den ilham alınarak, kapitalist dünya düzeninde, rasyonel akıl çerçevesinde hayatlarına yön veren modern insanın yaşadığı ikilemleri konu alır. 'Rasyonel Akıl ile On Emir İkileminde Kalan Krzysztof Kieslowski'nin Modern İnsanları ve Dekalog' başlıklı bu tez çalışmasında, yönetmenin On Emir'den ilham alarak dini bir temele yaslandırdığı filmlerindeki insanların, Aydınlanma sonrası içine düştüğü durum, manevi tabiatı yok sayarak aklın insanın tüm ihtiyaçlarını karşılayabileceği düşüncesinin getirdiği sonuçlar incelenmektedir. Hayatın gerçek anlamı nedir? Neden sabahları uyanıyoruz? Özde ne doğru, ne yanlış? Yalan ve doğru nedir? Dürüst olmak veya olmamak arasındaki ince çizgi nerede başlayıp, nerede bitmektedir? İnsanın tüm bunlara karşı tavrı ne olmalıdır? Erdem nedir? Dini kurallar bugünün dünyasını anlamamıza yeter mi? Bu kurallar ışığında yaşadığımız dünyadaki zorluklarla mücadele edebilir miyiz? Krzysztof Kieslowski, Dekalog'da, büyük bloklarda yaşayan insanların küçük dairelerindeki öykülerini anlatırken tüm bu soruları izleyiciye yönelterek, hazır cevaplarla sinemanın bir propaganda aracı olarak kullanılmasına da karşı çıkar. Sinemanın aynı zamanda bir düşünme biçimi olduğunu, felsefenin, metafiziğin ve dinin sinema içerisinde sanatı zenginleştirdiğini gösterir.
Recep İvedik filmleri üzerine halk bilimsel inceleme

Sinema, kültürel aktarımın yapıldığı, yedinci sanat dalı olarak tanımlanan bir alandır. Hikaye anlatımı, etkileyiciliği ve kültür aktarımı açısından sinema, halk biliminin araştırma alanı haline gelmiş, insanlar tarafından benimsenmiş ve bu amaçla kullanılmıştır. Türk Sineması'nda kırdığı rekorlar, hakkındaki eleştiriler ve seri halinde devam eden 5 filmden oluşan Recep İvedik film serisi ayrı bir yerde bulunmaktadır. Recep İvedik'in başından geçen olaylara, hikayesine yer veren seri, Şahan Gökbakar'ın hazırlayıp sunduğu programda ortaya çıkmasından sonra 2008 yılında çekilmeye başlanmış ve son olarak Recep İvedik 5 filmi 2017 yılında gösterime girmiştir. Recep İvedik tipinin filmdeki gelişiminden kente göç edenlerin kent hayatına uyum ya da uyumsuzluk süreci, sosyokültürel durumu, eğitim seviyesi, geleneği sürdürme durumu ve kent hayatında çektiği sıkıntılar okunabilmektedir. 'Bir Halk Kahramanı' sloganı ile gösterime giren ilk filminden sonra Recep İvedik tipi hem kimi izleyiciler tarafından çok sevilmiş hem de kimi izleyiciler tarafından çok eleştirilmiştir. Öyle ki Recep İvedik ilk filminden sonra bir mobil telefon şirketinin reklam yüzü olmuş ve maceralarına televizyon ekranlarında devam etmiştir. Çok yönlülüğü sebebiyle seçilen Recep İvedik tipini ele alan bu tezin amacı, Recep İvedik film serisinde yer alan filmlerdeki halk bilimsel ögeleri incelemektir. Tezin inceleme konusu Recep İvedik'in 5 filmini kapsamaktadır. Tezde Recep İvedik tipinin çözümlenmesi, filmde yer alan diğer tipler ve ögelerin analizinin yapılmasının ardından filmlerdeki halk bilimsel ögeler sıralanacaktır. Bütün bunların sonucunda Recep İvedik'e bütüncül olarak bakılarak değerlendirmesi yapılacaktır.
Belgesel sinemada altkültür müzik türleri ve politik söylemlerinin incelenmesi

21. yüzyılın hızla gelişen ve değişen epistomolojik yapısı özellikle belgesel sinemanın günümüzdeki üretimine ve algısına bakışı oldukça farklılaştırdı. Çağımızda kamera ve kurgu teknolojilerinin belgesel yapımcısının hareketliliğini kolaylaştırması ve özellikle internetin sağladığı avantajlarla dünya üzerindeki dağıtımın hızlanması, belgesel sinemanın sosyal çalışmalardaki önemini arttırmıştır. Bu bağlamda belgesel sinema, tarihinin başlangıcındaki arkeolojik, etnografik ve kültürel çalışmalardaki önemine gerçeğin estetik sunumunun dışında görsel antropolojinin birebir hammaddesi olmuştur. Belgesel sinema artık antik dönem şehirlerindeki medeniyet örnekleri gibi film olarak kültürel kuramın ham malzemesi olmuştur. Özellikle ana akım sinema, medya ve kitle kültür yayınlarına ciddi bir alternatif olan alt kültür araştırmalarının görselleştirilmesi toplumsal çalışmalarda önemi gittikçe artan bir farkındalık yaratmaktadır. Burada Dziga Vertov'un manifestosu ve kültürel kuramda mikro sosyolojinin tekrar yorumlanması gerekmektedir.
Borders as blackholes: Contemporary migratory films in Turkey

Avrupa Birliği'nin entegrasyon sürecinde birçok politika alanında olduğu gibi, ulus devletlerdeki göç ve sığınma sistemlerinde uyumlaştırılmaya gidilmiştir. Bu anlamda sınır kontrolleri arttırılmış, birliğe üye olmayan devletler bu sistemlere dahil edilmiştir. Avrupa Birliği'ne aday ülke konumunda olan Türkiye de sistemini Avrupalılaştırmıştır. Diğer yandan bu politikalar yeni geçiş mekanlarının, yapıların ve yeni tanımların üretilmesine neden olmuştur. Bu gelişimler sinemaya da yansımıştır. Bu bağlamda, Türkiye'nin bir geçiş ülkesi olması üzerinden, 'illegal göç' ve 'transit göç' konusunu ele alan Kumun Tadı ve Rıza filmleri incelenmiştir. Bu filmler, yeni geçiş mekanlarının oluşturulmasına karşı eleştirel bir tavır sergilemiştir.
Sinemada müziğin kullanımı

Tezde 'Sinemada Müziğin Kullanılması' araştırma konusu olarak seçilmiştir. Araştırma çalışmaları yapılırken film müziği sinema ekseni etrafında değerlendirilmiştir. Ayrıca bir filmde müzik kullanılırken dikkat edilecek hususlar, sinemada müziğin niçin kullanıldığı, sinemada müzik kullanılmalı mıdır, müziksiz sinema olur mu, daha etkili olması için müzik sinemada nasıl kullanılmalıdır, sinemanın ilk keşfinden bu yana müzik, sinema tarihinde nasıl bir rol oynamıştır vb. soruların yanıtları aranmıştır. Film müziğinin başlangıcı, yapısall olarak değişimi ve gelişimi hakkında genel bilgi verilmiştir. Bu bağlamda, kullanılan müziğin kullanıldığı filmin genel yapısına uygun olup olmadığı, filmin konusu ile müziğin örtüşüp örtüşmediği, filmin geçtiği zamana ve yere uygun müziklerin kullanılıp kullanılmadığı ve her şeyden önemlisi de film için özgün müzik bestelenip bestelenmediği de araştırma konusu yapılmıştır. Çalışmanın kapsamı Dünya sineması ve Türk sinemasında film müziğinin kullanımıdır. İlk dönemlerde filmden bağımsız olarak bir perde önünde piyano ile yapılan müzik seyirciler üzerinde büyük bir etki yaratınca sesli film dönemine kadar orkestralar filmlere eşlik etmiştir. Bu orkestralar nitelik ve nicelik olarak dönem ihtiyaçlarına göre oldukça gelişmiştir. Tez çalışmasının amacı, Dünyada ve Türkiye'de yapılan film müziklerinin başlangıcından sesli film dönemine gelinceye kadar geçen dönemlerde müziğin geçirdiği değişimlerin araştırılması olmuştur. Bunun için önce sessiz film döneminden 1930'lara kadar nasıl müzikler yapıldığı incelenmiştir. Film müziklerini bu dönem kimler yapmıştır, özgün film müzikleri yapılmış mıdır vb. sorulara yanıt aranmıştır.
Türk sinemasında sanat yönetimi ve Annie Geelmuyden Pertan

Tez projesi olarak TÜRK SİNEMASINDA SANAT YÖNETİMİ VE ANNIE GEELMUYDEN PERTAN adlı bir belgesel film çekilmiştir. Bu çalışmanın birinci bölümünde Türk sinemasında sanat yönetmenliğinden bahsedip, sanat yönetmeninin görev tanımını yaptıktan sonra bu mesleğe emek veren bazı sanat yönetmenlerini inceledim. Daha sonra ilk Türk filmi örneklerinden itibaren sanat yönetimi açısından dikkat çeken bazı filmleri inceledim. İkinci bölümde ise Annie Geelmuyden Pertan'ın biyografisine yer verdim. Sanatçıyı çalışma odasında gerçekleştirilen röportajı ile tanımaya çalıştım. Onun Türk sinemasındaki yerini, eserleriyle neyi ve nasıl anlattığını irdeledim. Bu film çalışması ile Türk sinemasın da sanat yönetimini kronolojik bir incelemenin ardından Annie Geelmuyden Pertan'ın sinema sanatına bakış açısını, felsefesini, çalışmalarını araştırdım.
Repetition in film form the case of Kim Ki-duk

Bu tez temel olarak film formunda tekrarla ilgilidir. Anahtar bir kavram olan tekrar birçok farklı formda kendini gösterir. Felsefede tekrar üzerine farklı anlayışlar söz konusudur. Sistematik bir şekilde yapılandırıldığı sanat formlarında, tekrar temel unsurlardan biridir. Film formunda ise, fonksiyonlarını daha iyi anlamamıza yardım eden bazı konseptler bulunmaktadır. Bu tezin ana meselesi, film formundaki bu kavramları kullanarak ve felsefedeki tekrar anlayışlarını temel alarak üç temel tekrar tipi belirlemektir. Bu tekrar tipleri; bilgilendirici, yapılandırıcı ve şiirsel tekrarlardır. Örnek çalışma olarak; bu oluşturulan tipler temel alınarak, eşsiz sinematik tarzıyla amatör-otör bir yönetmen olan Kim Ki-duk filmleri incelenmektedir.
Amerikan sinemasında savaş ve Vietnam filmleri. Sinema toplumbilimi açısından

20 Yüzyılın bitimine 10 yıl kalmışken, insanlık hala evrensel barışın sağlanması noktasından çok uzaktadır. 20 yüzyılın ilk yarısı o tarihe kadar görülmemiş büyüklükteki savaşların yaşandığı yıllar olmuştur. İnsanlığı derinden etkileyen bu çağın kendine özgü savaşları, yine bu çağın ürünü olan sinemanın belli başlı konularından biri olmuştur. Savaş filmleri bir tür haline gelmiş ve bu türün ürünleri en geniş izleyici yığınlarının severek, haz alarak izlediği bir seyirlik olmuştur. Sinemadaki ilk uzun metrajlı film, 'Bir Ulusun Doğuşu Birth of a Nation' bir savaş filmidir. 1. Dünya Savaşı yıllarında haber iletme aracı olarak kullanılan sinemanın kamuoyu oluşturucu etkisi anlaşılınca, fiktif savaş filmlerinin yapımına başlanmıştır. Hollywood'un 1920'lerde en büyük sinema endüstrisi haline gelmesiyle, en popüler olan savaş filmleri Hollywood'da yapılmaya başlanmıştır. 2. Dünya Savaşı yıllarında sinema, savaşı yalnızca haber iletme değil aynı zamanda bilgilendirme, eğlendirme ve propaganda aracı olarak ele almıştır. Özellikle Amerika'nın savaşa girmesinden sonra savaş filmlerinin yapımına hız verilmiş ve savaş filmleri bu yıllarda toplam film üretiminin yaklaşık % 30' u gibi büyük bir oranı oluşturmuştur. Savaş yıllarından sonra ise, savaştan galip ayrılmanın morali ile, Amerika'nın savaştaki rolü yüceltilmiştir. En etkili ve en popüler savaş filmleri 2. Dünya Savaşı'ndan sonraki yıllarda yapılmıştır. Bu filmler genel olarak, Amerika'nın barışı ve özgürlüğü koruduğunu, gerekirse her zaman savaşabileceği mesajını vermişlerdir. Böylelikle Amerikan askeri imgesi ve Amerikalı asker kutsanmıştır. Amerika 1965'de tam 10 yıl sürecek Vietnam Savaşı'in başlatmıştır. Ancak Amerika tarihinde ilk kez, bu savaştan yenik ayrılmıştır. Amerika bu savaş için kendi halkını bile ikna edememiş, politik, askeri ve moral açıdan yenilgiye uğramıştır. Aynı zamanda bu savaş Amerikan yönetiminin hem ülke içinde hem de ülke dışında büyük prestij kaybetmesine yol açmış ve Amerikan toplumunda derin yaraların açılmasına neden olmuştur. Hollywood ilk kez, Amerika'nın yürüttüğü bir savaşı, Vietnam Savaşı'nı, işlemekte güçlük çekmiştir. Amerika' nm kendini bir türlü haklılaştıramadığı bu savaş yüzünden, Hollywood, John Wayne' nin The Green Berets'i (1968) hariç, 1978' i beklemek zorunda kalmıştır. Yapılan ilk filmler biraz da savaşın yarattığı şok yüzünden tepki filmleri olmuş, Amerikan yönetiminin ve ordusunun Vietnam konusunda hata yaptığını vurgulamışlardır. 1980'li yıllar, Hollywood'un Vietnam Savaşı ile yoğun hesaplaşmaya girdiği dönem olmuştur. Bunda Ronald Reagan' m temsil ettiği ideolojinin büyük payı vardır. Reagan' ın' Güçlü Amerika - Güçlü Amerikalı' sloganı Vietnam konusunda intikamcı filmlerin yolunu açmıştır. Hollywood Vietnam Savaşı'yla zedelenen Amerikan askeri imgesini onarmaya çalışmıştır ve hala da çalışmaktadır.
Unıversal stüdyoları

Amerikan Sineması'nın kendi içindeki olağanüstü hızlı gelişimi ile başarı grafiğini yükseltmesinde, teknolojik olanaklarını sonuna kadar kullanması, digital efektleri kullanarak üretilen bilgisayar destekli filmlerdeki görsel şovları ve Hollywood'da ki adeta bir şehri andıran dev film stüdyolarının varlığı etkili olmuştur. Tezimde Hollywood'un en büyük stüdyosu olan ve kendi başına adeta bir şehir görünümündeki Universal Stüdyoları'nı tanıtmak amaçlanmıştır. Yaklaşık yüzyıllık bir geçmişşe sahip olan Universal Stüdyoları teknolojinin tüm olanaklarını bünyesinde barındırarak bir filmin yapım süreci için gerekli olan her aracı film ekibine sunmaktadır. Sadece Universal Stüdyoları'nı gezerek bile dünya pazarlarını rakipsiz bir şekilde elinde tutan Amerikan film endüstrisi hakkında fikir sahibi olunabilir. Gerek yüzyıl önce yapılmış filmlerde kullanılan setleri halen muhafaza ederek başka filmlerde de kullanabilen, çağın getirdiği imkanlarla bunlara her geçen gün yenisini ekleyen, gerekse film yapımının başladığı günden günümüze kadar gelişen 'film hileleri' teknolojisini bize sunan Universal Stüdyoları bir film endüstrisinin oluşum basamakları için en iyi örneği teşkil etmektedir. Hollywood'un onlarca stüdyosu arasından belgesel için bu stüdyoların seçilme sebepleri bunlardır.
Tiyatro yapıtlarının sinemaya uyarlanmasında anlatısal ve yapısal değişiklikler Vasıf Öngören'in Asiye Nasıl Kurtulur oyununun filmsel uyarlama örneği

Genel anlamda uyarlama, bir eser üzerinde bir takım değişiklikler yaparak başka bir sanat dalına uygun hale getirmektir. Bu araştırmada edebiyat ve sinema ilişkisi ele alınarak, tiyatro ile film arasındaki benzerlikler ile karşılaştırıldıkları zaman ortaya çıkan bir takım benzerlikler ve farklılıklar ele alınmıştır. Ayrıca sinema neden edebiyatla ilişkilendirildiği sorusunun cevabı aranmış, bunun yanında tiyatrodan filme uyarlama yapıldığı zaman başvurulan yöntemler üzerinde durulmuştur. Göstergebilimsel çözümlemenin kullanılacağı çalışmada, yapısallcılık çerçevesinde Vladimir Propp'tan ilham alınarak kendine has çözümleme yöntemini kuran Algirdas Julien Greimas'ın anlatı izlencesi ve eylensel örnekçesinden yararlanılmıştır. Tiyatro oyunlarının filme aktarılmasını anlatan bu çalışma, Vasıf Öngören'in yazdığı 'Asiye Nasıl Kurtulur' oyununun Atıf Yılmaz'ın yönettiği 'Asiye Nasıl Kurtulur' filmi arasındaki ilişkiyi çözümlemeyi ve yorumlamayı hedeflemiştir. Tezde, film ve tiyatro metinleri yöntem ve anlatı öğeleri açısından karşılaştırılmış ve filmin metne getirdiği yorumlamalar ele alınarak uğradığı anlatısal ve yapısall değişiklikler incelenmiştir.
Azerbaycan sessiz sinema dönemi

Literatürde yedinci sanat olarak anılan sinema, Azerbaycan tarihinde her zaman önemli bir yere sahip olmuştur. İlk dönemlerinde anlık görüntü karelerinin bir araya gelmesi ile oluşan sinema zamanla müzik ve sesin de eklenmesiyle sürekli gelişmiştir. Bu çalışmanın konusu Azerbaycan'ın sessiz sinema dönemidir. Bu dönemin Azerbaycan'ın siyasi ve kültürel tarihine, aynı zamanda Azerbaycan sinema tarihine ışık tutması amaçlanmaktadır. Çar Rusyası döneminde çekilen az sayıdakı film Sovyetler zamanındakı örneklerden farklı olarak propaganda türünden uzaktır. Sovyet döneminde ağırlıklı olarak kadın özgürlüğü ve hurafeler konusunda filmler görülmeye başlamıştır. Aynı zamanda egemen ideolojiyi ve Sovyet dönemini öven eserlerin de olduğu görülmektedir. Azerbaycan sinemasındaki büyük değişim Sovyet döneminde görülmeye başlamıştır. Sovyet sineması öncelikle kitleleri eğitmeyi amaçlamış, genel ve siyasal bir eğitim sağlamanın yollarını arayarak kitlelerin düşün yapısıyla ilgili geniş bir propaganda çalışması yürütmüştür. Sovyetler birliğinde, Parti Komitesi'nin tanıtım kurulu tarafından yönetilen tüm sanat dalları bu amaçları izlemiştir. Sovyetler için sanat, salt bir sözcük olmaktan çok sosyalizm için verilen mücadelede ve sınıf çatışmasının ön saflarında kullanılan araçlardan biri olarak görülmüştür
Sinemada roman uyarlaması: Aşkı Memnu romanının filmiyle kuşak çatışması açısından karşılaştırılması

Bu Tez Çalışmasında; ; Sinemada Roman uyarlaması bağlamında Aşk-ı Memnu romanı ve filminin kuşak çatışması bakımından karşılaştırılması ele alınmaktadır. Buna göre, edebiyat eserlerinin, genellikle de romanların sinemaya uyarlanması sorunlu bir konudur. Çükü romanlar, yani yazılı metinler sinema dilinde yeniden oluşturulurken, sinema ve romanın kendi anlam yaratma süreçlerinden kaynaklanan sorunlar oluşturmaktadır. Bu çalışma Aşk-ı Memnu filmi ve romanı edebiyat ve sinema gibi farklı alanın kendi doğalarından kaynaklanan yapısından ötürü roman filme uyarlanırken, filmle roman arasındaki farklılıkların anlaşılması ve açıklanabilmesi amacıyla yapılmıştır. Filmle, romanın kuşaklar çatışması açısından karşılaştırılması ise kuşaklar çatışmasının romanın olay örgüsü içerisinde olayların neden ve sonuçlarında etkisinin büyük olduğu düşünülmesindendir
The concept of remembering in Angelopoulos' cinema

Bu çalışma Angelopoulos sinemasında sıkça tekrar eden hatırlama ediminin kullanım alanlarını ve amaçlarını ele almaktadır. Çalışmanın amacı, Angelopoulos'un sinemasında sürekli olarak tekrar eden hatırlama edimini belirli bir nedensellik ilişkisi içerisinde bir teorik yapıya oturtmak ve çizilen bu çerçeve eşliğinde örnek olarak ele alınan Angelopoulous filmleri üzerinde analiz edilerek çerçevenin geçerliliğini kanıtlamaktır. Theo Angelopoulos en çok bilinen auteur yönetmenlerden birisidir. Sık sık geçmişşe, tarihe, mitolojiye, geleneğe referans verdiği filmleri, gerek biçimsel gerekse felsefik kendi imzasını taşımaktadır. Bu anlamda, Angelopoulos'un auteur kimliği filmlerinde belirli bir karakteristiğin ortaya çıkmasını sağlamaktadır. Bu çalışma, var olduğu iddia edilen bu karakteristiği, hatırlama edimleri üzerinden ortaya çıkarmaya çalışmaktadır. Mevcut çalışmada, öncelikle bugüne kadar ortaya atılmış Bergson'dan süre, Boym'dan nostalji, Nora'dan hafıza mekanları kavramları ile belirli bir neden-sonuç ilişkisi altında teorik bir çerçeve çizilmiştir. İlgili çerçevenin, Angelopoulous sinemasında, tekinsiz bir şimdi içerisinde yaşayan karakterlerin zamanı yakalamak için zamanın flaneurüne dönüşmesinde bir araç olarak kullanıldığı fark edilmiştir. Bu sebeple, Benjamin ve Baudelaire'den flaneur kavramları ve Freud'dan tekinsiz kavramı da çalışmanın sınırları içine alınmıştır. Ardından, ortaya çıkarılan bu çerçeve, Deleuze'un hareket-imge ve zaman-imge kavramları eşliğinde, seçilen üç Angelopoulos filmi üzerinden analiz edilmektedir. Bu filmler; The Beekeeper, Ulysses' Gaze, Eternity and a Day şeklindedir.