turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The function of cultural norms on eating and drinking practices based on framework of distinction theory in Turkish cinema during the 1980s and 1990s

Küreselleşmenin etkisiyle 1980'lerden itibaren yemek konusuna artan ilgininodaklandığı çalışma alanlarından biri yemek tüketim pratikleridir. Yemeğin bir tüketim biçimi olarak yaşam tarzını, statüyü ve sınıf aidiyetini temsil ettiğini ifade eden Bourdieu'nun ayrım kuramı yemek sosyolojisinde değerli bir yöntem haline gelmiştir. Bu tezin odak noktası Türkiye için gerek siyasal değişikliklere sebep olan askeri darbe gerek ekonomik liberalizasyon ile bir dönüm noktası olan 1980 yılı itibariyle gerçekleşen değişimlerin etkili olduğu alanlardan biri olan yeme içmepratikleridir. Yemek olgusuna Bourdieu'nün ayrım teorisi çerçevesinde yaklaşılan tez kapsamında, döneme ait olan filmlerin bir veri kaynağı olarak kullanılabilmesi amaçlanmıştır. Film çalışmalarına göstergebilim metodunu uygulayan Metz'e göre, filmler kurgusal eserler olmasına rağmen anlatı yapılarında kültürel kodlarbarındırmaktadırlar. Bu doğrultuda dönemin filmlerininmetinleri ve görsel içerikleri yapısallcı ve göstergebilim metotlarıyla analiz edilmiştir. 1980li yıllardayemek alışkanlıklarında ortaya çıkan etkilerin 1990lı yıllarda belirginleştiğineyönelik yaklaşımların değerlendirilebilmesi için tez kapsamı 2000 yılına kadar genişletilmiştir. Böylelikle, 1980'ler ve 1990'larda çekilmiş Türk filmleri araştırma evrenini oluşturmuş ve iki örneklem grubuna ayrılmıştır. Araştırma dönemine yönelik doğru sonuçların tespit edilebilmesi için 1980 öncesi Türkiye'sinin sosyopolitik yapısı ele alınarak yeme içme alışkanlıklarını etkileyen faktörler incelenmiştir. Devamında, analiz başlıklarının belirlenmesi için filmlerden elde edilen bulgular arasında öne çıkan sahneler ile gruplandırma yapılmıştır. Teorikapsamında modernleşmenin sofra adabına ve yeme-içme görgü kurallarına etkileri, dışarıda yeme içme pratikleri ve bir statü temsil biçimi olarak alkol tüketimibaşlıkları iki örneklem grubunda karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir.
Which Armenianness? The Armenian youth of Turkey and their sense of identity and belonging

Bu tezin amacı, Türkiye'de genç bir Ermeni olmanın ne anlama geldiğini araştırmaktır. Bu çalışma, genç Ermenilerin deneyimlerini gün yüzüne çıkarırken; Türk hükümeti, Türkiye toplumu ve Ermeni toplumu tarafından kullanılan çeşitli araç ve yöntemlerin Ermeni 'olma' süreci üzerindeki etkisini incelemektedir. Bu araştırma, Ermeniliğin Türkiye Ermenileri tarafından algılanma ve uygulanma biçiminin değişmekte olduğunu ve genç Ermenilerin, Ermeni miraslarını kamusal alanlarda temsil edilmesi konusunda daha rahat hale geldikleri ve Türk toplumuyla daha fazla bütünleştikleri için bu dönüşümün taşıyıcıları olduklarını iddia etmektedir. Genç Ermeniler, yalnızca Ermeniliklerinin farkına varmakla kalmayıp Türk toplumu tarafından fark edilmek de istiyorlar. Görüşülen birçok kişi tarafından 'dönüm noktası' olarak tanımlanan ve kuşaklar arası hafızanın canlanması gibi geniş kapsamlı etkileri olan ve özellikle genç Ermenilerin hayatında bir kırılma yaratan en önemli olay Ermeni gazeteci Hrant Dink'in öldürülmesidir. Mülakatlar, genç Ermenilerin 1915 ve sonrasındaki olaylar yerine Ermeni kültürünün kültürel yönlerini vurgulamayı giderek daha fazla tercih ettiklerini ortaya koydu. Burada genç Ermenilerin amacının 1915'in önemini küçümsemek değil, Türkiye'de yaşamanın gerçekliklerine uyum sağlamak ve alternatif bir gelecek yaratma arzusu olduğunun altı çizilmelidir. Bir başka deyişle, genç Ermeniler, Türk devleti ve toplumunun hareket alanlarını kısıtladığı bir konuya odaklanmak yerine, Ermeni kültürünün diğer bileşenlerini öne çıkararak alternatif bir Ermenilik oluşturuyorlar.
Urartu dini ve tapınım sistemleri

Medeniyetlerin beşiği olan Urartu Medeniyetinin, Anadolu'dan Kafkaslara kadar kendi içinde barındırmış olduğu karmaşık inanç sistemiyle, bugünkü anlayış sisteminden daha güçlü bir hoşgörü ve anlayış metoduna sahiptir. Bu din hakkında bildiğimiz birçok şeyin kaynağı çivi yazılı belgeler, kemer, kalkan, miğfer, adak levhası gibi eşyalar üzerindeki kabartmalardır. Çivi yazılı belgeler, Urartu Tanrılarının adlarını ve yılın belli dönemlerinde onlara sunulacak kurban ve sunu miktarlarından söz eder. Bu yazıtların en önemlisi Van yakınlarındaki Zımzım Dağı'nda bulunan Meher Kapı yazıtıdır. Kemer, kalkan, adak levhası gibi eşyalar üzerinde bulunan kimi figürler ve dini törenlerin canlandırıldığı sahneler çivi yazılarını tamamlar niteliktedir. Yine son 50 yıl içinde bölgede yapılan nekropol kazıları da bu dine mensup insanların ölü gömme gelenekleriyle ilgili bilgilerimizi arttırmıştır. Bir diğer önemli kaynak tapınak ve dinin hizmetindeki kaya yapıları ile mimaridirUrartu Tanrılarının kent devletlerinin koruyuculuğunu üstlenmesi, bağ ve bahçe verimliliği ile ilgili olarak onların adına adaklar sunulması ve daha birçok yapı sistemi içinde rol almaları bizi Urartu dini hakkında bilgi sahibi yapmaktadır. Günlük hayatta ve devlet yapısında tanrıların tabiatla ilgili rolleri tanrıları insan biçiminde algılamalarına neden olmuştur.
Kadın hakları perspektifinden Mary Wollstonecraft'ın J. J. Rousseau eleştirisi

Bu çalışmanın temelini Rousseau'nun Emile kitabı ve Wollstonecraft'ın Kadın HaklarınınGerekçelendirilmesi kitabı oluşturmaktadır. Her iki düşünür de Aydınlanma döneminde yaşamıştır. Bu nedenle Aydınlanma dönemini ele alan çalışmalar incelenmiştir. Buna ek olarak feminist teorinin öncüsü Wollstonecraft'ın bakış açısıyla toplumsal cinsiyet analizi yapılmıştır. Wollstonecraft toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin akılcı ve doğru bir eğitimle ortadan kaldırılmasına yönelik çalışmalarda bulunmuştur. Her iki düşünür de çözümü verilecek olan eğitimde görmektedir. Wollstonecraft Kadın Haklarının Gerekçelendirilmesi kitabında eğitim felsefesi üzerine çalışma yapan düşünürleri incelemiştir. Bu düşünürlerden biri deRousseau'dur. Bu kitapta Rousseau'nun kadın eğitimine yönelik düşüncesini eleştirmiştir. Yapılan çalışmada Aydınlanma dönemi ve Rousseau'nun kadına bakış açısının benzer olduğu ortaya çıkmıştır. Bu çalışma çerçevesinde Wollstonecraft'ın düşüncesi doğrultusunda hemAydınlanmanın hem de Rousseau'nun temel çelişkisi olan toplumsal cinsiyet anlayışı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Son olarak Wollstonecraft'ın kadın hareketinde yeri ve düşünceleriningünümüze yansıması ele alınmıştır.
Askeri personelde rekreasyonel engeller ve yaşam tatmini arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı askeri personelin boş zamanlarında rekreatif faaliyetlere katılımına engel teşkil eden unsurları belirlemek ve bu parametrelerin çeşitli değişkenler açısından farklılık gösterip göstermediğini belirlemektir. Çalışmada, katılımcıların boş zaman değerlendirme aktivitelerine katılım engellerini ölçmek amacıyla Alexandris ve Carrol (1997) tarafından geliştirilen, Gürbüz, Öncü ve Emir (2012) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Boş Zaman Engelleri Ölçeği ve katılımcıların yaşam tatmin düzeylerini belirlemek üzere Diener ve ark. (1985) tarafından geliştirilen Köker (1991) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Yaşam Tatmini Ölçeği kullanılmıştır. Örneklem seçiminde kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Verilerin toplanmasında ise yüz yüze anket yöntemi tercih edilmiştir. Bu çalışmaya 166 askeri personel gönüllü olarak katılım göstermiştir. Askeri personelden elde edilen verilerin analizinde SPSS paket programı aracılığıyla Independent Sample t-test, One-way ANOVA ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre bazı demografik özellik açısından farklılık gösterdiği ve yaşam tatmini ile birey psikolojisi alt boyutu arasında negatif yönlü ilişki olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, rekreatif faaliyetlere askeri personelin katılımında psikolojik engeller arttıkça yaşam tatmini düzeylerinin azaldığı tespit edilmiştir.
Doğal afetlerin etkilerine ve afet risk yönetimine toplumsal cinsiyet perspektifinden bakış: Türk ve Japon kadınların duruş noktasından doğal afetler

Son yıllarda tüm dünyada artan sayıda ve şidette görülen doğal afetler önemli can ve mal kaybına yol açmakta, yerel ve küresel düzeyde ekonomik ve sosyal koşulları olumsuz etkilemekte, sürdürülebilir kalkınma hedeflerine ulaşılması çabalarını sekteye uğratmaktadır. Gerek doğal afetlerde çoğu zaman hayatını kaybedenlerin çoğunluğunun kadın ve kız çocukları olması, gerek kadınların afet yönetimi sürecinde ortaya koydukları beceri ve katkılar, afet yönetiminin tüm aşamalarına toplumsal cinsiyet merceğinden yaklaşılmasını önemli kılmaktadır. Bu düşünceden hareketle geçmişşte büyük çaplı afetlere maruz kalan Türkiye ve Japonya özelinde kadınların afet deneyimlerinin analiz edilmesinin yararlı olacağı düşünülmüştur. Anılan iki ülkede bizzat afet deneyimi yaşamış kadınlarla ve bu alanda faaliyet gösteren STK temsilcileriyle derinlemesine görüşmeler yapılarak tecrübelerinin ortaya konulması, doğal afetlere kadınların perspektifinden bakılması amaçlanmıştır. Böylelikle, kadınların afetlerden nasıl etkilendikleri ve afet yönetimi sürecinde ne tür katkılarda bulunduklarının Türkiye ve Japonya bağlamında incelenmesi suretiyle afet yönetimine toplumsal cinsiyet perspektifinin dahil edilerek afetlerle mücadelenin daha etkin kılınması çabalarına katkıda bulunulması hedeflenmiştir.
Sosyal sermaye ve hemşehrilik Maltepe, Gülsuyu ve Gülensu örneği

Bu araştırma kapsamında ele alınan sosyal sermaye kavramı hakkında Türkiye'de sınırlı sayıda çalışma olsa da, son zamanlarda yapılan araştırmaların sayısında artış olduğu gözlemlenmektedir. Türkiye'de sosyal sermaye kaynaklarının başında gelen aile, hemşehrilik, akraba ve komşuluk ilişkileri sosyolojik kurumlardır. Sosyal sermayenin temelinde bulunan güvenin ve birlikte yaşama değerlerinin verdiği rahatlık kırsaldan kente göç sonrasında bireyler ve grupların yerleşim yerlerini tercih etmelerinde hemşehrilik ilişkilerini ön plana çıkarmaktadır. Bu açıdan hemşehrilik ilişkilerini bir etkileşim ağı olarak ele aldığımızda, bu etkileşimde ortaya çıkan unsurların sosyal sermaye değerini ortaya koyabilmesi önemlidir. Bu çalışmada, Gülsuyu ve Gülensu Mahallelerinde kırdan kente göç sonrasında akrabalık ve hemşehrilik bağlarının sosyal sermaye üretebilirliğine ilişkin detayların incelenmesi ve ortaya konulması amaçlanmıştır. Farklı grupların, kendi içlerindeki ve diğer gruplarla olan ilişkileri, göç ve kentleşme bağlamında irdelenerek anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda Türkiye'nin farklı yörelerinden gelerek Gülsuyu ve Gülensu'da yaşayan 50 kişinin katılımı ile 'odak grup görüşmeleri' ve 'derinlemesine görüşmeler' yapılarak veri toplanmıştır. Gülsuyunda 10, Gülensuda 10 olmak üzere toplam 20 derinlemesine görüşme; Gülsuyunda 5, Gülensuda 5 olmak üzere toplam 10 odak grup görüşmesi yapılmıştır. Araştırma kapsamında katılımcılara, göç hikayeleri, yerleşim örüntüleri, iş tercihi ve koşulları, Gülsuyu ve Gülensuda yaşayan akrabaları, hemşehri ve diğer gruplarla ilişkileri ve sosyal sermaye ile hemşehriciliğin ne yönde parçalandığı hakkında sorular yöneltilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde araştırmanın sorun / sorunsalı belirlenmiş ve kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. Araştırmanın gerekçesi, önemi ve hipotezleri de bu bölümde sunulmuştur. Araştırmanın ikinci bölümünde araştırmanın örneklemi hakkında bilgiler verilmiştir. Araştırma sorusunun ve modelinin belirlenme süreci, verilerin toplanması ve analizi bu bölümün içeriğini oluşturmaktadır. Araştırmanın üçüncü bölümünde bulgular yer almaktadır. Araştırmanın dördüncü ve son bölümünde araştırma soruları göz önünde bulundurularak sonuçlara ulaşılmış ve öneriler sunulmuştur. Sosyal sermaye teorisi, toplumu daha çok etkileşim ağları ve bir aradalık üzerinde değerlendirmektedir. Sosyal uyumun ortaya çıktığı, güvene dayalı ilişkilerin olduğu ve bir aradalığın yaşandığı toplumlar sosyal sermaye stoğu yoğun toplumlar olmaktadırlar. Sosyal sermayenin nasıl üretileceği ve nasıl sürdürülebileceği husunda, hemşehri ve akrabalık ilişkileri gerek yapısall unsurları gerek etkileşim örüntüleri açısından kolaylık sağlamaktadır. Sosyal sermaye üzerine yapılmış çok çalışma bulunmamaktadır. Türkiye'de sosyal sermaye üzerine daha fazla çalışmanın yapılmasına ihtiyaç görülmektedir. Diğer yandan Sosyal sermaye ve Hemşehrilik üzerine de yapılmış pek çalışma bulunmamaktadır. Hemşehrilik ve akrabalık bağları içinde sosyal sermayenin boyutuna, farklı zaman zarflarında yapılacak araştırmalarla ihtiyaç olduğuna da vurgu yapmak gerekir.
Classificatory struggles and alliance formation in Alevi politics

Devlet sınıflandırma sistemleri yaratır ve siyasal, yasal, bürokratik, dini ve sosyal olanın sınırlarını belirler. Sınıflandırmanın kriterleri yasalarla sabitlenir, devlet ve hükümet politikalarının temelini oluşturur. Devletin sosyal gruplara dayattığı sınırlar, tanımlar, sınıflamalar ve statüler çoğunlukla bu gruplarca sorgulanır, değiştirilmeye uğraşılır. Fakat devlet, elinde tuttuğu güçle yasal ve meşru olan tepkiyi belirlediği gibi, mücadeleye kalkışan grupların ihtiyaç duyduğu ekonomik, kültürel, sosyal ve sembolik sermayenin dağıtımında da en büyük söz sahibidir. Haliyle, devlet ve sosyal gruplar arasında cereyan eden sınıflandırma mücadeleleri, kaynaklar için verilen bir sınıf mücadelesidir aynı zamanda. Bu tez, devlet ve Alevilerin dini ve politik alanda verdiği sınıflandırma mücadelesine bu açıdan yaklaşıyor. Aleviler devlet tarafından heterodoks bir grup olarak tanımlanıyor, fakat yasal olarak tanınmıyor olmaları onların kaynaklara erişimini kısıtlıyor. Bu tezde yalnızca devletin sembolik şiddetine ve kavımkırım politikalarına değil, aynı zamanda Alevilerin direniş stratejilerine de yer veren bir analiz yapıldı. Bourdieu'nün ilişkisel sosyolojisini izlek edinen bu tez, Aleviler ve devlet arasındaki ilişki ile dini ve siyasal alanlara dinamik bir perspektifle yaklaşıyor.
Visual economies of disaster: The circulation of an image of the Van earthquake

Bu tez; kültürel bir ikon, bir depremin sembolü ve acının nesnesi haline gelinme süreçlerini tartışmak üzere bir depremzedenin görsel imgesinin üretimi ve dolaşımına odaklanıyor. Van Depremi'nin (2011) 13 yaşındaki bir kurbanının imgesinin maddi izleğini farklı zamansal ve mekansal dolaşımlarda, örneğin; ana akım yazılı basında, ödül törenlerinde, politik törenlerde, ve dış mekan reklam kampanyalarında takip ediyor. Bir imgenin dolaşımını takip ederek, görsellik ekonomisi, haber üretimi dinamikleri ve haber söylemlerinin kurulumları üzerine tartışmalar ortaya koyuyor ve Türkiye'de felaketlerin görsellik kurulumunu sorunsallaştırıyor. Bu şekilde, Van Depremi tarihselleştirilerek, felaketlerin toplumsallığı, fotoğrafın tarafsızlık iddiaları, gerçekçi bakış, duygu politikaları, söylemsel olarak kurulan toplumsal birlik, pozun politikası, ideal afetzede tanımı, çerçeveleme, acıma politikaları ve insani söylem gibi konuları ele alıyor. Bu doğrultuda fotoğrafı çeken gazeteci ile yarı-yapılandırılmış bir derinlemesine görüşme üzerinden habercilik alanında imge ve haber üretimi tartışılıyor. Ayrıca, ana akım yazılı basın taraması yapılarak felaket haberciliği söylemi analiz ediliyor. Sonuç olarak, Yunus'un imgesinin bir acı nesnesi olarak derin bir sömürgeci bakışı yeniden ürettiği; tarihsiz, politik olmayan ideal bir kurban kategorisi kurduğu; ve tüm bunların Yunus'un ailesi üzerinde belirli somut etkileri olduğunu iddia ediyorum.
Pozitivizmin Türk sosyolojisinin kuruluş sürecindeki etkileri

Bu araştırma, özellikle sosyal bilimler alanında egemen olan pozitivist sosyoloji geleneğinin Batı'daki ilk temsilcilerini, tarihsel gelişimini, sayıltılarını ve Türk sosyolojisinin kuruluş sürecindeki etkilerini konu edinmektedir. Sosyal bilimlerin doğa bilimlerini esas alarak bir kimlik arayışı içerisinde olması araştırmacıları pozitivizme yönlendirmiştir. Batı'da Aydınlanma dönemiyle başlayan bilimsel hareketler insanları daha çok bilimle uğraşmaya yönlendirmiştir. XVII. yüzyılda felsefi bir disiplin olarak ön plana çıkan pozitivizm, XVIII. yüzyılda sosyolojinin akademik bir kimlik kazanmasıyla sosyal bilimlerde bir geleneğe dönüşerek döneme damgasını vurmuştur. Auguste Comte, Herbert Spencer, Emile Durkheim ile başlayan bu süreç, XIX. yüzyılın sonu ve XX. yüzyılın başlarında etkisini ve önemini arttırarak sürdürmüştür. Osmanlı İmparatorluğu Batı'da XV. yüzyılda coğrafi keşiflerle başlayan bilimsel ve teknolojik gelişmelere kayıtsız kalmış; XIX. ve XX. yüzyıllara gelindiğinde bir dağılma sürecine girmiştir. Osmanlı aydınları, devletin içinde bulunduğu krizden kurtulmak için Batılılaşmayı gerekli görmüşler ve bu doğrultuda faaliyetlerde bulunmuşlardır. Batı'dan nelerin alınıp, nelerin alınmaması gerektiğini kestiremeyen Osmanlı aydınları, Batı'nın sosyal hayat tarzını, kültürel faaliyetlerini taklit etme yoluna gitmişlerdir. Batılılaşma yolunda yaşanan sosyal değişim sürecinde pozitivist gelenek daha çok kültürel faaliyetlerle birlikte Türkiye'ye girmiştir. Bu noktada Osmanlı aydınlarının katkıları görmezden gelinemez. Ziya Gökalp'in Darülfünun'da sosyoloji kürsüsünü kurmasıyla birlikte pozitivizm Türkiye'de bir gelenek haline dönüşmüş; 1980'li yıllara kadar Türk sosyolojisini yoğun bir şekilde etkilemiştir.
At the intersection of bisexuality and masculinity: Bisexual people's experiences in Turkey

Bu çalışma, biseksüel erkeklerin ve nonbinary kişilerin kimlik inşası, açılma, cinsel ve romantik ilişki hikayeleri üzerinden monoseksizm ve bifobi ile deneyimlerini keşfetmeyi amaçlar. Türkiye'de biseksüelliğin toplumsal deneyimlerini anlamak hem bu toplumsal deneyimlerin kişilerin sağlık ve refahları üzerinde olumsuz etkiler yaratabileceği gerçeği sebebiyle hem de bu konunun Türkiye bağlamında daha önce çok az çalışılmış olması sebebiyle önem arz etmektedir. Türkiye'de monoseksizm ve cinselliklere etkisi daha önce çalışılmayan bir konu olduğu için, bu çalışma öncelikle biseksüellerin anlatılarında monoseksizmi konumlandırmayı ve monoseksizmin ne şekillerde işlediğini anlamayı amaçlar. Görüşmelerden çıkan sonuç, Türkiye'de monoseksizmin bifobi, stereotipleştirme, biseksüel görünmezliği, kimlik geçersizleştirme ve biseksüel damgalaması üzerinden işlediğini göstermektedir. Bu tezin üç ana bölümü monoseksizmin diğer toplumsal yapılar, kurumlar ve normlar ile kesişerek sırasıyla kimlik inşası, açılma, cinsel ve romantik ilişkiler bağlamlarında biseksüelliğin çeşitli toplumsal deneyimlerini nasıl şekillendirdiğini keşfetmeyi, tanımlamayı ve analiz etmeyi hedeflemektedir.
Sosyo-kültürel faktörler bağlamında erken evlilikler

Bu araştırma da Ankara, Adana ve Mersin illerinde yaşayan ve erken yaşta evlenen kadın ve erkeklerin erken evliliği gerçekleştirmelerinin sosyo-kültürel nedenleri, evliliklerin karar vericilerinin kim ya da kimler olduğu, evliliklerde yaşanan sorunlar ve bu sorunlarla baş etme yolları ile kadınlık-erkeklik algılarının anlaşılması amaçlanmıştır. Bireylere evlenmeden önce ve evlilik sonrasında 'aşk' ve 'evlilik' kavramlarının ne ifade ettiği sorularak yaşadıkları evlilik süreci anlamlandırılmaya çalışılmıştır. Bunun yanı sıra hem kendi anne-babalarına hem de çocuklarına ilişkin erken evliliklerle ilgili bilgilere ulaşılarak, erken evlilik olgusu, nesiller arası bir süreç içerisinde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Araştırma fenomonolojik nitel yöntemle ele alınmıştır. Fenomenolojik nitel yöntemin derinlemesine görüşme tekniğinin yanı sıra araştırmada katılımlı gözlem tekniğinden yararlanılmıştır. Erken evliliğin gerçekleştirilmesinde rol oynayan sosyal ve kültürel unsurların neler olduğunun anlaşılmasını amaçlayan araştırmada erken evlilikler, çoğu durumda bireylerin istekleri dışında gerçekleşse de kabullenilmiş ve devam etmiş; ender olarak da bu duruma karşı durularak evlilik boşanmayla sonuçlanmıştır. Erken evliliklerdeki sorunların daha çok hane halkının kalabalık olması ve bireyler arası uyumsuzluktan kaynaklandığı; bu sorunların çözümünde ise fedakarlık yapma, kadere razı gelme ve ev ayırma yollarına başvurulduğu saptanmıştır.
Mersin ili Bozyazı ilçesinin tarihi sosyo-ekonomik ve kültürel yapısı

Bu arastırma ile Mersin ili Bozyazı ilçesinin tarihi, sosyal ve kültürelyapısı; örf, adet ve inanısları incelenmistir. Çalısmada genel olarak Bozyazıilçesinin tarihine deginildikten sonra bu bölgede yasayan insanların örf, adet ve inançları üzerinde durulmustur. Bozyazı ilçesi ile ilgili olarak hazırlanan çalısmanın birinci bölümündeBozyazı ilçesinin tarihi, sosyo-ekonomik ve kültürel yapısı kaynaklara dayanılarak sunulmaya çalısılmıstır. İkinci bölümde Bozyazı ilçesi ve köylerinin ekonomik durumları, egitimögretimdurumu, saglık durumu konularına yer verildi. Ayrıca gözlem ve sezi yoluyla Bozyazı ilçesindeki tarihi yerler yapılar, ve mevcut durumları tespit edilmistir. Üçüncü bölümde ise; Bozyazı ilçesinde ve köylerinde yasayan halkın örf, adet ve inançları ile diger kültürel yapısı ve mutfak kültürlerine yer verilmeye çalısılmıstır.
Modern aile tarihinde fotoğraf ve anlatı izinde: Ailedeki ulus ve evlatlıkları

Bu çalışmada 1800'lerin son yıllarından 1950'lere kadar uzanan fotoğraflarıyla bir aile albümü analiz konusu yapılmaktadır. Analizde, aile fotoğraflarının ideolojik olanla ilişkisi sorgulanmaktadır. Diğer deyişle, kabaca Osmanlı döneminin son, Cumhuriyet döneminin ise ilk 25 yılına tekabül eden fotoğraflarda, toplumsal dönüşümün izleri aile odağında aranmaktadır. Fotoğraflar bir yandan belleğimizi inşa ederken, diğer yandan belleğimizden tamamen dışsallaştırılmış olay ve olguların izlerini de taşımaktadır. Modernleşme ve ulus-devletleşme sürecindeki aile tahayyülünün fotoğraflardaki imgesi, anlatılarla birlikte değerlendirildiğinde ortaya çıkan çatlaklar ideolojik olan üzerine düşünmenin olanaklarına kapı aralamaktadır. Anlatılarla birleşen aile fotoğrafları, ailedeki ulusun görünümlerinin ve unutulan evlatlıkların hatırlanmasına vesile olmuştur. Bu çalışma aile fotoğraflarıyla kurulan öznel ilişki aşılarak fotoğrafın toplumsal bir olguya ulaşmakta nasıl kullanılabileceğinin yöntemini de sunmaktadır. Dört bölüm halinde yapılandırılmış çalışmada, önce modern aileye ilişkin kuramsal ve tarihsel bir tartışma yürütülmekte; devamında fotoğrafın analizindeki yöntem hakkında bilgi aktarılmaktadır. Üçüncü bölüm ise bellek zemininde fotoğraf ve anlatı şeklinde belirlenen temel izlekler etrafında yapılan fotoğraf analizine ayrılmıştır. Bu bağlamda ailedeki ulusun görünümüne ve aile fotoğraflarında soy bağından kopuk olan bireylere; evlatlıklara ulaşılmıştır. Çalışma analiz verilerinin değerlendirilmesi ve fotoğrafı odağına alacak çalışmalar için önerilerin sunulduğu sonuç bölümüyle son bulmaktadır.
Hollanda Süryani Ortodoks Kilisesi

Anadolu coğrafyasının kadim topluluklardan biri olan Süryaniler, 20. yüzyılın ikinci yarısında Avrupa'ya kitlesel bir göç gerçekleştirmişlerdir. Bu göçün ekonomik, sosyo-politik ve dini olmak üzere muhtelif nedenlerinden söz edilebilir. 1960'larda misafir işçi olarak başlayan bu göç, 1975'ten sonra mülteci olarak devam etmiştir. Göç edilen ülkelerinden birisi de Hollanda olmuş ve Avrupa'daki ilk Süryani Ortodoks Kilisesi piskoposluğu burada kurulmuştur. Hollanda'da günümüz itibariyle sayıları 15 bini bulan Süryaniler, toplumsal hayatta aktif roller almaktadırlar; politikacı, yazar, avukat, futbolcu gibi nitelikli insanlar yetiştirmektedirler. Bu çalışmada, Süryanilerin Hollanda'ya göç nedenleri, göç sonrası karşılaştıkları sorunlar, mevcut kilise ve cemaatleri, sahip oldukları sivil toplum kuruluşları medya kuruluşları, din-kimlik ilişkisi, toplumsal hayatta din adamlarının rolü gibi konular incelenmektedir.