turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
2000 sonrası Türk belgesel sinemasında ideoloji ve gerçeklik

İdeoloji kavramı en geniş anlamda, bir fikir sistemini tanımlamakta ve bulunduğu çevreyi sistematik bir şekilde örgütlemektedir. İdeoloji, insanın yaşama biçiminden, üretimine ve tüketimine kadar her alanda kendisini hissettirmektedir. Gerçeklik kavramı en genel anlamda gerçek olma durumunu ifade etmektedir. Gerçeklik; gerçeğin ta kendisi olan; bilinçten bilenden bağımsız bir biçimde var olan; belli bir zamanda, belli bir anda yaşanmış olan, yaşantı ile deneyimlerde somut olarak bulunan; nesnel olarak varlık bildiren; gerçek olan bütün her şeyin özyapısını anlatan bir kavramı olarak tanımlanmaktadır. Günlük kullanımında ise gerçeklik var olan şeyleri ifade etmektedir. Belgesel filmlerde yer alan her görüntü ve konu belli bir anlam taşımaktadır. Anadamar araştırmaların kameranın gerçeği olduğu gibi yansıttığı ve doğruluk iddiası, aslında gerçeğin nesnelliği içinde konumlandırılmasıyla, görüntüde yer alanın ideolojik boyutunu örtmektedir. Dolayısıyla, belgeselde başat paradigmanın iddia ettiği gibi, gerçeklik kaydedilmemekte, aksine kodlamakta ve bu kodlama da ideolojik olan bir gerçeklik duygusu üretmektedir. Böylece üretilen her doğrunun, gerçeklik değil; ideoloji olduğu gerçeği gizlenmektedir. Sadece konuların seçiminde değil, kamerada çerçeveleme yapılırken bile, karenin farklı açılardan verilmesi, görüntülerin sözlerle desteklenmesi ve çekimlerin kurgulanma sırası belli bir dünya görüşünü, yani; egemen ideolojiyi yansıtmaktadır. Örneklemde yer alan on belgesel film incelendiğinde, var olan egemen ideolojinin oluşturmuş olduğu toplumsal gerçekliğin, bazı belgesel filmlerde yönetmenin ideolojisi doğrultusunda değiştirilmeye çalışılmakta olduğu gözlenirken, bazı belgesel filmlerde de yönetmenin egemen ideoloji ile paralellik gösteren ideolojisinin, var olana toplumsal gerçekliğin devamlılığına katkı sağladığı görülmüştür. Ancak filmlerin geneli değerlendirildiğinde; yönetmenin ideolojisi doğrultusunda oluşturulmaya çalışılan toplumsal gerçekliğin var olan gerçekliği bozduğu veya dönüştürdüğü/değiştirdiği tespit edilmiştir.
Hafta sonu tatili

Hafta Sonu Tatili uzun süreli bir ilişki içinde olan bir çiftin birbirlerine katlanamamalarına rağmen birlikteliklerine devam etmesi ikilemini ele alan bir filmdir. Sık rastlanılan ancak bir o kadar da az dillendirilen bu fenomen filmde işlenirken izleyicilerin de kendi hayatlarını ve ilişkilerini düşünmeleri hedeflenmiştir.
Türk Sinemasında Doğu Anadolu (1960-1990 yılları arasındaki köy filmleri)

Bu tez, içinde bulunulan toplumun sosyal tarihini değerlendirmede, görsel ürünlerin de bir araç olarak kullanılabileceği görüşünden hareketle yapılmıştır. Bu çerçevede, Türk sinemasında Doğu Anadolu bölgesinin sunuluş biçimi filmler üzerinden araştırılmıştır. Çalışmanın temel varsayımı, Mardin ve Heckmann 'da vurgulanan bölgeye özgü 'kültürel farklılığın', filmlerin içeriğinde de gözlenebilir olduğudur. Tez kapsamında 22 tane film analiz edilmiştir. Filmlerde gözlenen, öykülerin ağırlıkla merkez unsurları ile çevre unsurlarının çatışmaları üzerine yapılandırılmış olduğudur. Söz konusu filmlerin çatışma noktalarının kültürel nedenleri, film içinden verilerin değerlendirilmesi yoluyla araştırılmış, ortaya şu tür sonuçlar çıkmıştır: Bölgeyle ilgili filmler farklı dönemlere göre farklı vurgular içermektedir. 1960'ların filmlerinde merkez ile çevrenin ilişkisi esas olarak merkezin bakış açısıyla kurulmuştur. Bölgenin sorunları ekonominin ve eğitimin iyileştirilmesiyle çözülebilecek bir sorun olarak düzenlenmiştir. 1970'lere gelindiğinde, içinde bulunduğu siyasi atmosferin de etkisiyle biçimlenen filmler, merkez unsurlarını Doğu Anadolu Bölgesi'yle uyum ve diyalog sağlamakta yetersiz bir sunumla ele almışlardır. 1970'li yılların filmlerinde merkez ile çevrenin iletişim biçimi betimlenirken, bölgenin özgün kültürel verilerinin daha ön plana çıktığı gözlenmiştir. Bu dönemin filmlerinde, sorunların çözümünde ekonomi ve eğitimin düzeltilmesi yeterli görünmemektedir. 1980'lerin filmlerinde kültürel vurgular politik içeriğinden soyutlanmış olmakla birlikte devam etmiştir. Günümüzde Doğu Anadolu Bölgesi filmlerde yeni içerikler yeni vurgularla birlikte anlatılmaya devam etmektedir. 215
Gölge oyunu Karagöz ve sinema

Gölge Oyunu Karagöz, bir temaşa sanatı olarak Osmanlı coğrafyasında yüzyıllarca varlığını sürdürmüştür. Form olarak tasavvuftan beslenen Karagöz'ün ana malzemesi hareketten mülhem gölgedir. Sinema ise 19. yüzyılın sonlarında ortaya çıkmış ana malzemesi yine hareketken mülhem zaman/gerçek olan oldukça yeni bir seyirlik sanattır. Her iki sanatın ortak noktası harekettir. Tez vesilesiyle Karagöz oyununun form özelliklerini tespit etmek hedeflendi. Özellikle özdeşleşme, yabancılaştırma, farkındalık gibi kavramlar çerçevesinde oyunun teorik arka planı incelendi. Bütün çıkarımların Hayali Küçük Ali'nin Karagöz'ün Gelin Olması adlı oyunu çerçevesinde sağlamasına girişildi. Akabinde Karagöz'deki form özellikleri sinemanın form özellikleriyle mukayese edildi. Her iki sanatın benzeşen ve ayrışan noktalarına dikkat çekildi. Benzeşen hususlardan birisi olan tip meselesi üzerinden sinema sanatında bazı somut örneklere yer verildi.
Mükemmel bir hayat

Nida, varlıklı bir hayat sürmek ve bu hayatın getirdiği gücü elde edebilmek için zengin bir işadamıyla evlenmiştir. Kocasının sahip olduğu holdingte Genel Müdür olarak çalışan Nida, kocasından şiddet görmektedir. Ancak çevresindekilere mutlu ve güçlü bir kadın gibi görünmeye devam eder. Nida, kendisinin bu 'mükemmel hayatı'na hayran olan ve içten içe hep öyle bir hayata sahip olmak isteyen asistanı Selin'e yol gösterme amacındayken, Selin'in ona ait bir raporu bulmasıyla kendi gerçeğiyle yüzleşmek durumunda kalacaktır.
Azerbaycan sineması

Yaklaşık 104 yıl önce sinemayla tanışan Azerbaycan'da sinema çeşitli aşamalardan geçerek bugünkü görünümüne kavuştu. Bu çalışmada Azerbaycan konulu sineması üç dönem halinde incelendi. 1898 yılından 1920 yılına kadar süren Sovyet öncesi dönem, sinemanın Azerbaycan'a girdiği ve gelişmeye başladığı yılları içermektedir. Bu dönemde gerçek yaşamdan alınan filmlerle birlikte zamanla konulu filmler çekilmeye başlandığı da görülmektedir. 1920 yılında Sovyet Kızılordusu'nun Azerbaycan'ı işgaliyle birlikte tüm alanlarda olduğu gibi sinemada da yeni bir aşama başladı. İnsanların dünya görüşleri, sanat anlayışları yeniden şekillendirildi. 1990 yılına kadar süren Sovyet döneminde 'Sosyalist Gerçekçilik' olarak adlandırılan akıma uygun sinema filmleri üretilmesi zorunlu kılındı. Devrim, tarih ve insanın odak noktası olduğu filmlerin senaryoları önceden denetime tabii tutulduğu için bu kuralların dışına çıkan herhangi bir sahnenin çekimine bile olanak yoktu. Bu dönemde çekilen yaklaşık 150'den fazla filmin arasında artık insanlar için hiçbir anlam ifade etmeyen filmlerin yanında, bugün bile değerini yitirmeyen, farklı bir bakış açısıyla izlenebilen filmler de mevcuttur. 1991 yılında Azerbaycan'ın bağımsızlığını kazanmasından sonra farklı bir çizgide gelişmeye başlayan sinema geleneksel stil ve kavramlardan kurtulmaya başladı. Devlet stüdyosunda çekilen filmlerle birlikte, bağımsız olarak çalışan yönetmenler tarafından da filmler çekildiği görülmektedir. Bu üç dönem boyunca sinemanın Azerbaycan'da farklı çizgilerde gelişmiş olmasına rağmen, her üç dönemde çekilen filmlerin ortak özelliği toplumda meydana gelen sosyal, kültürel, politik ve ekonomik gelişmelerle paralellik göstermiş olmasıdır.
Anayurt Oteli ve yeni Türkiye sineması yönetmenlerinin 'Taşra'ya yönelimi

Bu tez kapsamında Yeni Türkiye Sineması'nın taşraya odaklanan anlatı tercihleri analiz edilerek, genç kuşak yönetmenlerin taşra anlatılarına yönelmelerinin nedenleri araştırılacaktır. Yeni Türkiye Sineması'ndaki taşra anlatılarına öncül bir örnek olarak Anayurt Oteli (Ömer Kavur, 1987) filmi anlatı dinamikleri ve yönetmen tercihleri bakımında incelenecek, Yeni Türkiye Sineması'nın taşraya yüzünü dönen anlatıları odipal bir yolculuğun başlangıcı olarak ele alınacaktır. Cüneyt Cebenoyan'ın 'Regresif Türk Sineması' kavramının bu bağlam çerçevesinde ayrıntılı okuması yapılacaktır. Taşra-şehir ilişkisi ekseninde toplumsal ve politik gündemin filmler üzerindeki etkisi irdelenerek, Yeni Türkiye Sineması'nın taşraya odaklanan anlatılarının, ana rahmine geri dönüşü simgelediği vurgulanacaktır. Bu 'kendine dönme' ritüelinin Yeni Türkiye Sineması yönetmenleri için nasıl bir imtihana dönüştüğü ayrıntılı şekilde analiz edilecektir.
Çocuklara değer aktarımında Türk sinemasının rolü: Kemal Sunal filmleri örneği

Bu araştırmanın amacı, Kemal Sunal'ın sanat hayatı boyunca 6'sı yan rol 76'sı başrol olmak üzere rol aldığı toplam 82 filmdeki değerlerin tespit edilmesi ve söz konusu filmlerin Türkçe derslerinde kullanılabilirliğinin belirlenmesidir. Araştırmada 'Sanat ürünlerinin, üretildiği toplumlara ilişkin değerleri ve kültür kodlarını bünyesinde bulundurmasının kaçınılmaz olduğu' düşüncesinden hareketle Kemal Sunal filmlerindeki değerler ve bu değerlerin kullanım sıklığı tespit edilmiştir. Bu araştırma, nitel araştırma yönteminin tarama modeli kullanılarak oluşturulmuş ve veriler içerik analizi metoduyla çözümlenmiştir. 82 film, hazırlanan Değer Tespit Formuna göre izlenerek notlar alınmış ve sonrasında gerekli değerlendirmeler yapılmıştır. Araştırma sonucunda Kemal Sunal filmlerinde 29 değerin 1014 defa işlendiği tespit edilmiştir. Ayrıca söz konusu filmlerde yer alan argo ve küfürlere, dini ifadelere ve olumsuz davranışlara da yer verilmiştir. Kemal Sunal filmlerinde; sevgi değerinin (f324); %31,95'lik dilimle 1. sırada, saygı değerinin (f144); %14,20'lik dilimle 2. sırada, aile kurma ve aile birliğine önem verme değerinin (f120); %11,83'lük dilimle 3. sırada olduğu tespit edilmiştir. Kemal Sunal filmlerinde en az kullanılan değerlerin ise; cömertlik, dürüstlük ve öğüt verme değerleri olduğu ve söz konusu değerlerin (f3); %0,30'luk dilimle son sırada yer aldığı tespit edilmiştir. Filmlerde tespit edilen değerlerin, öğrencilere değer aktarımı için kullanılabileceği düşünülmektedir. Ancak filmlerde izlenilecek kısımların öğretmen tarafından belirlenmesine ve öğretmen denetiminde izlenmesine dikkat edilmelidir. Ayrıca çalışma neticesinde filmlere ilişkin değerlendirilmeler yapılarak çeşitli önerilerde bulunulmaya çalışılmıştır. Hem yaygınlığı hem de ulaşmadaki kolaylığı nedeniyle filmlerin de eğitim ortamında bir materyal olarak kullanılması bir zorunluluk haline gelmiştir. Bu gerçekten hareket edilerek film ve videoların değer aktarımı amacıyla kullanılması yerinde bir uygulama olacaktır.
Politik sinema ve Costa Gavras

Dokuz Eylül Üniverstiesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema Televizyon bölümünden mezun olduktan sonra Show TV, Star TV ve Kanal 6 gibi çeşitli ulusal kanallarda görsel yönetmenlik yapan Elif Atayman ardından 11 yıl boyunca Şişli belediye başkanı Mustafa Sarıgül'ün Basın Yayın ve Halkla ilişkiler müdürlüğü görevini yürüttü. 2010 yılında Marmara Üniversitesi Sinema Televizyon bölümünden ''Politik Sinema: Costa Gavras'' üzerine yaptığı çalışma ile doktorosunu alan Elif Atayman çeşitli kurumlara iletişim danışmanlığı yapmaya ve özel bir üniversitede ders vermeye devam ediyor.
Türk sinemasında dramatik yapı ve seyirci üzerindeki etkisi

Sanat olgusu, insanoğlunun 'taklit etme' güdüsünden doğmuştur. Farklı araç ve yöntemler kullansalar da bütün sanatların özünde bu yönelim yatmaktadır. Sinema sanatı da insanı insanla anlatan bir sanattır. Bu yüzden çok geniş bir araştırma alanı içinde yer almaktadır. Bir sinema filminin taslağını oluşturan senaryo bu alanlardan biridir. Çok çeşitli kaynaklardan beslenen, seyirciyle etkileşim içinde biçimlenen bir yapıya sahiptir. Antik Yunan uygarlığının gelişim süreci içinde ortaya çıkan tiyatro ve dramatik metin, bu bakımdan çok önemlidir. Aristoteles'in ilkelerini saptamaya çalıştığı kavramlar ve bunların günümüzdeki yansımaları, bu çalışmanın kapsamı içindedir. Sinemada dramatik yapıyı oluşturan temel öğeler ve bu öğelerin Türk sinemasındaki uygulama alanları incelenmiştir. Türk sineması; Türk halkının farklı sosyal katmanlarınca, en geniş katılımla sahiplenen dramatik türdür. Dramatik yapı olarak; yerli kaynak ve biçimlerle, yabancı kaynaklı bir dram anlayışının sentezini oluşturur. Bu doğrultuda Türk halkının sinemadan önceki seyir geleneklerinin incelenip anlaşılması gereklidir. Zira bu gelenekler, Türk sinemasının şekillenmesinde önemli rol oynamıştır. Bu çalışmada, geleneksel halk tiyatrosunun biçim ve öze dair nitelikleri incelenmiş ve bu seyir geleneğinin Türk sinemasına yansımaları araştırılmıştır. Türk sinemasındaki film senaryolarının oluşturulmasında, halkın beğeni ve beklentilerinin etkisi çok büyük olmuştur. Bu durum, 1960- 1975 yılları arasında sektörde oluşan ekonomik yapının bir neticesidir. Devletten destek görmeyen Türk sineması, seyircisinin maddi katkısıyla var olabilmiştir. Bu da, senaryo kaynaklarının seyirciye göre şekillenmesi sonucunu doğurmuştur. Film öyküleri, oluşturulan karakterler, yaratılan dramatik çelişki, çatışma ve çözümler halkın isteğine göre şekillenmiştir. Yıllar içinde bu yapı değişse de, Türk halkı halen televizyon ve internet aracılığıyla Türk filmlerini izlemeyi sürdürmektedir. Türk sinemasındaki senaryoların yerli ve yabancı kaynakları, senaryo üretim sürecinin işleyişi ve senaristlerin bu süreçte karşılaştığı zorluklar da belirleyici unsurlardır. Filmlerin dramatik yapılarının oluşturulmasında halkın rolü ve dramatik yapının seyirci üzerindeki etkisi de önem arz etmektedir. Genel hatlarıyla, bu iki öğe karşılıklı etkileşim halindedir. Türk sineması halktan aldığını halka vererek büyümüş bir sinemadır. Yıllar içinde bu yapı bozulmaya başladıkça, sinema sektörü de gerilemiştir.
Virtual shelters, rites of passages, conflicts of the mind structure in 'the game' - a comparision to modern cinematic usages

Senaryolar dünya kurarken ve içini karakterler ve hikayede yaşayacakları olaylarla doldururken erişilebilir ve empati kurulabilir olmak için sıklıkla farklı fikirler ve daha önce ortaya konulmuş yapılar kullanır. Bu fikirler hikayenin nasıl gelişeceğini, karakterlerin tepkilerini ve son tahlilde seyircinin bu izleme deneyiminden neler çıkaracağını şekillendirir. 'Oyun' senaryosu Freud'un zihin yapısı, sanal alem, büyümek ve büyüme sınavlarıyla sınanmak gibi tanıdık konuları ele alıyor. Bu konuları kullanmak seyirciyle daha kolay iletişim kurmaya, karakterleri konumlandırmaya, hikayeyi çok katmanlı hale getirmeye ve zihinlere konularla ilgili önceden yerleşmiş yargılarla oynayarak hikaye tohumları atabilmeye yarıyor. Bu tezde ilk olarak yukarıda belirtilen terimlerin teorik yönlerini irdeleyeceğim ve araştırmalarımın 'Oyun' senaryosunu yazarken beni nasıl etkilediğini ortaya koyacağım. Tezde Freud'un zihin yapısı hakkındaki teorileri, id-ego-süper ego çatışmaları, karakter ve eylemleri şekillendirmede oynadıkları roller; büyüme sınavının anlamı ve büyümenin bir kişinin gelişimine etkisi; sanal alemin tanımı ve sert gerçekliğe nasıl sığınak oluşturduğu ile yaşadığımız dünyaya etkileri irdelenecek. Her unsur için teorik değerlendirmeler yapıldıktan sonra kendi kullanımı modern sinemanın söz konusu unsurlara bakış açılarını şekillendiren güncel filmlerle 'Oyun' senaryosunu karşılaştıracağım, seçilmiş filmlerin karakterlerine Freudyen bir analiz uygulayarak onların güdülerini inceleyeceğim ve kendi yaklaşımımın diğer yaklaşımlarla olan benzerlik ve farklılıklarını ortaya koyacağım.
Hollywood sinemasında öteki sorunsalı bağlamında Müslüman kimliği temsili

Sinemanın ideolojik olarak pek çok kültürel temsil ve ötekiye ait sunumlarını içeren kodlarını birçok Hollywood filminin anlatısında görmek mümkündür. Oryantalist düşüncenin temel alındığı bu yapımlar Amerikan Sineması'nda sosyal, kültürel ve ideolojik öneme sahiptirler. Temsil ve ideolojinin çok iyi anlaşılması gereken bu tür filmlerde temel sorunun, kendi ötekisini yaratan, farklılaştırıcı ve daha da ileri bir düzeyde ırkçı söylemlere kaynak teşkil ettiği görülmektedir. 11 Eylül 2001 New York'taki Dünya Ticaret Merkezi'ne ve Washington DC'nin yakınındaki Pentagon'a yapılan saldırılar, kamuoyunun bütün dikkatinin üstünde toplandığı ve ABD'de büyük panik ve korkuya yol açan, terör gösterilerinin dalga yayıldığı küresel bir medya olayı haline gelmiştir. Bu saldırılar sonrasında Hollywood Sineması'nda Müslümanlara ilişkin 'öteki' temalı söylemler farklılaştırılmış daha da ötesinde ırklılaştırılmış, Amerika içerisinde yaşayan Müslüman kimliğine karşı ayrıştırıcı, ırklaştırıcı bir zemine taşınmıştır. Hollywood Sineması'nda 11 Eylül saldırılarına kadar inşa edilen Müslüman imgeleri çarpıcı hale gelmiş, toplumun Müslümanlara ait dünya görüşü ve biçimi yeniden inşa edilmiştir. Bu çalışmada Amerikan Sineması'nın 11 Eylül saldırılarını ele alış biçimi, bu olayın temsil tarzlarının politikaları ve toplumdaki etkileri, toplumsal hafızanın nasıl şekillendirilip yeniden inşa edildiği sorusu üzerinde yoğunlaşılacaktır. Temsili öğeler yoluyla bir takım tezler ileri süren Hollywood Sineması seyirciye belli konulara ait bakış açılarını telkin eder. Bu yüzden 11 Eylül saldırıları sonrasında toplumdaki 'ötekiye' ait bakış şekil değiştirmiş ve kitle iletişim araçlarının hepsi bu amaca hizmet etmiş olması sorunsalı ele alınacaktır.
Yaratıcılık ve sanat bağlamında sinema. Bir örnek: Akira Kurosawa

Tez, disiplinler arası bir çalışma olup, yaratıcılık ve sanat ilişkisi bağlamında sinema sanatına bakmaktadır. Bu bakışta örnek olarak yönetmen Akira Kurosawa seçilmiştir. Bütün sanatsal faaliyetlerin kaynağında olduğu bilinen yaratıcılığın tanımı, nasıl ortaya çıktığı araştırılmış ve bireydeki göstergeleri saptanmıştır. Yaratıcılığın bireyde sanatsal bir faaliyet olarak ortaya çıkmasının yöntemi olarak Maslow'un İnsancıl Kuram'ındaki 'Kendini Gerçekleştirme' kavramı incelenmiştir. Maslow'a göre sanatsal bir faaliyette bulunan insanın verdiği ürünler 'Kendini Gerçekleştirme'nin ifadesidir. Sanatsal ürünlerin etkisi üç şekilde kendini göstermektedir: yabancılaştırma, yeniden üretim, estetik yaşantı. Bir sanat eseriyle tanıştıktan itibaren bu üç etkiden geçen insan artık eskisi gibi olmamakta, dönüşüme uğramaktadır. Bunun sinema sanatındaki izdüşümü olarak auteur kuramı ve auteur yönetmenler gösterilmiştir. Kurosawa'nın yaşantısı ve kişiliği Maslow'un 'Kendini Gerçekleştirme' kavramını, filmleri de auteur bir yönetmen olmanın gereklerini -teknik yeterlilik, üslup ve iç anlam- karşılamaktadır. Yönetmen Kurosawa üç filmi Rashomon, Seven Samurai ve Ran bu gereklilikleri yerine getiren üç örnek olarak ele alınmıştır. Akira Kurosawa yaşantısında kendini gerçekleştirmiş yaratıcılık ürünleri vermesinin yanı sıra, auteur bir yönetmen olma özelliğiyle de filmlerini 'Sanat Ürünleri' mertebesine taşımış evrensel çapta bir sanatçıdır.
The problematic of discussing Turkish cinema over the concept of people satılık

Bu çalışmada Türk Sinemasında kültürel üretimdeki güçlerin hakim ideolojisinin nasıl meşrulaştırıldığının söylemsel analizini yapmaya çalışıldı. Semih Kaplanoğlu'nun olay yaratan filmi Yumurta'ya gelen eleştirilerden yola çıkarak bu otoriter bakışın bir seçiçi-geçirken rolü oynayarak Türkiye'de alternatif sinema yapmanın önüne çıkardığı sorunlara işaret edildi. Sorunlar olarak tanımlandı çünkü bir film ne kadar sanat filmi olarak nitelendirilirse o kadar kamusal alanda ötekileştirme ve tanınma sorununa maruz kalıyordu. Bu iki söylemsel bağlamda yapılıyor: ya ''sanat için '' yapılmış denilerek ötekileştiriliyor ya da ''Türk halkı için '' yapılmış sinema olarak yerelleştiriliyor. Ancak sanat filmi olarak nitelendirilen yapımlar ''halk'a göre değil'' ve ''özentilikle'' yaftalanma potensiyelini taşıyorlar. Ancak bu yaftalanmaların arkasında savunulan özelliklerin ironik olarak dünya ölçeğindeki hakim film üretim tarzlarından beslendiğini ileri sürülüyor. Yumurta filminin üç hakim sistem dışı özelliğini inceleyerek hegemonik üretim tarzından nasıl ayrıldığını gösterildi. Bu durum sadece popüler medya'da değil, Türk sinemasının bilimsel çalışma alanlarında da mevcut. Çalışmanın ilk kısmı bu sorunun akademik boyutu olan tarih yazımının ''Halk'' ve ''Batı'' üzerinden kurgulanması üzerine eğilmiş ve soyut ve kuramsal paradigmalar olarak ikiye ayrılan sorunlardan kuramsal olan kısmına eğilmiştir. Bugüne kadar yapılan tarih yazım çalışmalarının perspektifi üç temel yaklaşım tarafından belirlenmiştir. Modernist, post-modernist ve post-kolonyal olarak sınıflandırdığım bu çalışmaların Türkiye'deki sinema tarihini açıklayacılığı sorgulanmış ve alternatif bir teori olarak Meltem Ahıska tarafından ortaya atılan Garbiyatçı yaklaşım ve bu perspektif dahilinde yapılan örnek bir analiz bu çalışmalara ilaveten sunulmuştur. Garbiyatçılık perspektifi Türk Sinema tarihini kültürel üretime hakim güçlerin hayali bir ''Batı'' gözü ve ''Batılılaşma'' ile olan ilişkisi çerçevesinde ortaya çıkardığı zihinsel ve somut bakışı ve söylemi dinamik bir kavramsallaştırma çerçevesinde incelemek anlamına gelmektedir ve tarihsel olarak Türkiye'de ''gerçek sinema'' yapmanın kuralları bu bakış tarafından söylemsel çerçevesi halk ve sanat sineması olarak tanımlanmıştır. Çalışmanın sonunda çıkan bulgulardan yola çıkılarak yazılan ''Satılık'' adlı senaryo ekte sunulmuştur.
Miyazaki sinemasında japon toplumunun yansıması

Anime, geleneksel Japon kültürüne uzanan kökleri ve kendine özgü anlatı yapısıyla, güncel Japon toplumunu yansıtan bir sanattır. Japon toplumu ve Japon sineması içindeki önemi yanında anime, temas ettiği konular, insanoğlunun düşleri ve kabuslarını ele alması bakımından küresel çapta bir etkiye sahiptir. Anime, bağlantılı olduğu manga ve bilgisayar oyunları gibi türlerle birlikte, hem Japonya'da, hem de son 20 yılda tüm dünyada dev bir endüstri haline gelmiştir. Çalışmada, anime türünün sanatsal ve toplumsal köklerinin ortaya konulması amaçlanmış, Miyazaki Hayao filmleri bağlamında anime, tarih-toplum-sinema ilişkisi içinde ele alınmıştır. Ünlü anime yönetmeni Miyazaki Hayao, türün en zengin ve yaratıcı örneklerini sunmaktadır. Zengin fantezi dünyaları, güçlü dişi kahramanları ile Miyazaki animeleri, içerdiği tarihsel ve kültürel referansların yanında, var olan gerçekliği sorunsallaştırarak yeni bir söylem kurmaktadır. Çalışma, Miyazaki sinemasını Japon toplumunu şekillendiren ekonomik, sosyal ve politik olgular bağlamında ele almıştır. Bu çerçevede yönetmenin Rüzgarlı Vadi, Komşum Totoro, Prenses Mononoke, Küçük Cadı Kiki, Ruhların Kaçışı ve Yürüyen Şato filmlerinin içerik analizi yapılarak, Japon toplumuna dair sunumlar karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır.