turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kant felsefesinde felsefi sağaltımın imkanı: Örnek uygulama

Felsefe tarihi insanın ruhsal, zihinsel ve bedensel iyileşmesine yönelik bir düşünce tarihi olarak okunduğunda istisnasız bütün filozofların felsefi sağaltımı hedefledikleri görülür. Bununla birlikte her tarihsel dönemi ve filozofu ayrı ayrı incelemek uzun zaman ve bir araştırıcıgrubu gerektirir.'Kant Felsefesinde Felsefi Sağaltım'ın İmkanı: Örnek Uygulama' adlı tezimizin araştırma alanımız açısından Alman Felsefesi tarihinde filozof Kant'ı temel aldık. XVIII. yüzyıldan itibaren kültür felsefesi ve antropoloji konusunda yoğun çalışmaların başlamış olması, Kant'ı 'felsefi sağaltım ve yöntemleri' arayışımızda temel hareket noktası olarakalmamıza neden olmuştur. Bir diğer sebep olarak daha çok Kant'la birlikte felsefenin yeni bir yön kazanarak, felsefi sağaltımın teorik arka planı için belirginleşmeye başlayan bir dönüm noktasının söz konusu olmasıdır. Bu bakımdan insanın dünyayı anlama ve kendini sağaltmadaişlevsel formlarını bulduğumuz Kant ile birlikte yaşam fenomeninin sağaltımsal yönlerini tespit etmeye çalıştık. Tezimizin ana amacı, felsefi sağaltım kuramının felsefeyle iyileştirme yolunda Kant'ın teorik ve pratik içeriklerini kullanmaktır. Bu bakımdan sağlıklı düşünmenin ne olduğu irdelenerek, ölüm korkusu, varoluşsal kaygılar gibi kavramlarla günlük hayatta baş edebilmeyolları Kant felsefesiyle incelenmiştir. Ayrıca Psikoloji biliminin ruh sağlığı üzerine konumuz kapsamında yapılan çalışmaların, Kant felsefesi temelli değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu değerlendirmeler doğrultusunda, Türkiye'de kurulacak felsefi sağaltım merkezleriningeleceğine dair bir bakış açısı sunulması ve felsefi sağaltımın yaygınlaşıp geliştirilmesine yönelik yeni önerilerin sunulması amaçlanmıştır.
Abdulwahab Almasiri's vision of secularism as an essential aspect of understanding secularism in the arab world

Laiklik genellikle insanları dinin pençelerinden kurtaran bir ilke olarak algılanır ve tartışılır. Laikliğin savunucuları, genellikle dinsel kurumlar ile devletin ayrılmasını işlevsel ve adil bir toplumu sürdürmek için rasyonel bir yaklaşım olarak görürler. Abdulwahab Almasiri (1938 2008), sekülerizmin analizine yapısökümcü bir yaklaşım benimseyen bir edebiyat eleştirmeni, Müslüman bir bilim adamı, yazar ve filozoftu. Çalışmalarında, sekülarizmin modern yorumunun arkasındaki fikirleri ve etkileri, toplumun ona ilişkin anlayışını ve tezahürlerini sorgulamak için inceliyor. Bu tez, konuyu ele almaya yönelik kapsamlı yaklaşımı nedeniyle Almasiri'nin laiklik kavramına ve tanımına odaklanmaktadır. Almasiri'nin 'laiklik' terimini kısmi ve kapsamlı sekülarizm olarak iki kavrama yapısökümü, sadece sekülarizmi kendi başına ele almasına değil, aynı zamanda kavramsallaştırmasının tam ve kapsamlı bir anlayışını vermek için onu etkileyen tüm kavramları incelemesine izin verir. kökleri ve Arap dünyasına uygulanması. Bu tezin ilk bölümü, Almasiri'nin kendine özgü laiklik yorumuna götüren entelektüel yolculuğunu ele alıyor. Almasiri'nin laiklik anlayışını akademik söylem içinde bağlamsallaştırır ve tanımladığı şekliyle laikliği tartışır. Bu tezin ikinci yarısı, Almasiri'nin kapsamlı laiklik kavramını onun Arap dünyasındaki yorumu ve uygulamasıyla ilişkilendirecek ve Almasiri'nin 'yeni İslami söylem' adını verdiği reform projesinin bir eleştirisini sunacaktır.
Nietzsche'de din ve tanrı problemi

Bu tezin amacı, Nietzsche'nin 'Tanrı Öldü' sözünün arka planında var olan din eleştirisini ayrıntılı bir şekilde ele almak, Nietzsche'yi böyle bir düşünceye sevk eden atmosferi araştırmak ve onun insanlığı kurtarma çabasını gözler önüne sermektir. Nietzsche, 19. Yüzyılın sorunlarıyla hesaplaşmaya giren bir filozof olarak karşımıza çıkmaktadır. Çağının tüm değerlerini sil baştan yeniden oluşturma çabasında olan Nietzsche'ye göre hem Hıristiyan düşüncesi hem de pozitivist düşünce toplumu sürü haline getirmiştir. Çünkü her iki düşünce de insanı bir takım değerlerle aldatmış ve toplumu çöküşe doğru sürüklemiştir. Manevi değerlerin çökmesiyle birlikte Tanrı'nın bile bir fonksiyonu kalmayınca insan kocaman bir boşluğun ortasında yapayalnız kalmıştır. İşte Nietzsche bu durumu fark ederek insanlığı kurtarma misyonunu kendisine yüklemiş ve kurtuluşu üstün insan'da görmüştür.
George Berkeley'in felsefesinde Tanrı'nın varlığının kanıtlanması

George Berkeley, idealizmiyle ve immateryalizmiyle bilinen bir filozoftur. Tanrı'nın varlığı hakkında ileri sürdüğü argümanlar, Berkeley'in felsefesinin odak noktasını oluşturmaktadır. Berkeley, ampirist bir filozof olmasıyla da bağlantılı olarak Tanrı'nın varlığının a posteriori yolla delillendirilebileceğini düşünmektedir. Bu tez, Berkeley'in Tanrı'nın varlığına dair sunduğu a posteriori kanıt türünde olan pasiflik kanıtı, süreklilik kanıtı ve teleolojik kanıt hakkındadır. Giriş bölümünde, Berkeley'in idealizminin epistemolojik ve metafiziksel arka planı ele alınmıştır. Berkeley'in düşünce sisteminde zihinler ve ideler olmak üzere iki tür varlık vardır. Zihinler düşünen, eylemde bulunan ve algılayan varlıklar olup, ideler ise algılanan, pasif varlıklardır. İdeler ontolojik olarak zihinlere bağlıdır ve bir zihin tarafından algılanarak var olabilmektedir. Berkeley'in felsefesinin mottosu olan esse est percipi ilkesine göre, var olmak algılanmaktır ve dış dünyada var olan fiziksel nesnelerin varlığı bir zihin tarafından algılanmasına bağlıdır. Birinci bölümde, Berkeley'in immateryalizminin bir neticesi olarak da görülen pasiflik kanıtı incelenmiştir. Berkeley' e göre hayal gücünün ve duyumun ideleri olmak üzere iki tür ide vardır. İnsan zihni, hayal gücünün ideleri üzerinde nedensel bir güce sahiptir. Ancak insan zihni, duyulur şeylere delalet eden duyu idelerinin karşısında pasif bir alıcı durumdadır ve bunlar Tanrı tarafından nedenlenir. İkinci bölümde ise, Berkeley'in diğer bir kanıtı olan süreklilik kanıtı ele alınmıştır. Dış dünyada var olan şeylerin varlığının algılamaya dayalı olduğu bu sistemde, sonlu/sınırlı insan zihinlerinin algılamadığı zamanlardan söz edebilmek mümkündür. Berkeley, algılanmamış nesnelerin statüsü ile alakalı olarak ortaya çıkan problemi, Tanrı'nın onları sürekli olarak algıladığını ileri sürerek yanıtlamaktadır. Sonuç olarak bu tezde Berkeley'in Tanrı'nın varlığı hakkındaki argümanları, onun epistemolojik ve metafiziksel düşünceleri bağlamında incelenmiştir.
Tahrif edilmiş iletişim

Habermas Aydınlanmanın yeniden yapılandırılması projesının bir parçası olarak sistemli olarak tahrif edilmekte olan iletişimin, iletişimsel rasyonellik yoluylaçözümlenmesini önermektedir. Ancak bu düşünce, öncelikle dilin gerçeklikle yani dış dünyadaki nesneler ve öznel düşüncelerle ilişkisini gündeme getirmektedir. Dilsabit, değişmez bir kavramlar bütünü değildir; tarihsel ve kültürel bir olumsallıktaşır. Her dil kendi sınıflandırma, secerelendirme, adlandırma ve niteleme sisteminihakim olan söylemlere göre üretir. Söylemler öncelikle bir toplumsal mücadele konusu olduğuna göre ve bizlerin dünyayı algılayışımızı söylemler oluşturduğuna göre hangi söylemin daha gerçek olduğunu belirlemek mümkün gözükmemektedir.
Taşköprİzade'nin Ahlak-ı Adudiyye şerhinde aile ve devlet ahlakı

Taşköprülüzade Ahmed Efendi, 16. yüzyılda yaşamış, ilmiye sınıfına mensup bir aileden gelmiş, bilimler tarihi ve biyografi alanlarında yazdığı eserleriyle meşhur olmuş, ahlaka dair de eserleri olan bir Osmanlı alimidir. Onun en önemli özelliği eserlerinde teori ile pratiği bütünleme çabasıdır. Ahlak-ı Adudiyye Şerhi, Taşköprülüzade'nin ahlaka dair görüşlerini kapsamlı şekilde sunduğu bir eseridir. Şerh ettiği eserin yazarı 14. yüzyılda yaşamış, kelamcı ve Şafii fakihi olarak tanınan Adudüddin el-İci'dir. Çalışmanın amacı Ahlak-ı Adudiyye Şerhi'nin aile ve devlet ahlakı bölümlerini incelemek, Taşköprülüzade'nin fert, aile ve siyaset ahlakı alanlarındaki görüşlerini tespit etmeye çalışmaktır. Birinci bölümde Taşköprülüzade'nin hayatı, eserleri, ahlaka dair görüşlerini inceledik. İkinci bölümde ev yönetimi ilmini ve evi oluşturan unsurları, bu unsurlar arasındaki ilişkileri Taşköprülüzade'nin diğer eserleri ve bu alanda yazılmış başka bazı metinlere de başvurarak değerlendirmeye çalıştık. Üçüncü bölümde, Taşköprülüzade'nin devlet ahlakına dair düşüncelerini, devleti oluşturan unsurları, bu unsurların birbiriyle ilişkilerini ve genel anlamda insan ilişkilerini değerlendirdik. Çalışmamızda temel kaynağımız Taşköprülüzade'nin Ahlak-ı Adudiyye Şerhi oldu. Zaman zaman onun yararlandığı kaynaklara da atıf yaptık. Ahlak-ı Adudiyye'nin 16. yüzyıl Osmanlı toplumunda tanınıp yaygınlaşmasında ve İslam Ahlak düşüncesine dair çalışmalar zincirinde Taşköprülüzade'nin önemli bir halkayı oluşturduğunu tespit ettik.
Immanuel Kant'ın transandantal felsefe'sinde yargı yetisinin işleyişi bakımından dinin anlamı ve işlevi

Immanuel Kant'ın transandantal felsefesinde yargı yetisinin faaliyeti açısından yasa ve yargı arasındaki ilişkiyi esas alan bu tezde, transandantal felsefenin belirlenimleri göz önüne alınarak dinin anlamı ve işlevi açığa çıkarılmaya çalışıldı. Bu doğrultuda nesnellik ve zorunluluk ile birlikte evrenselliğin ve iletilebilirliğin sağlanmaya çalışıldığı belirleyici yargı yetisinin faaliyeti göz önüne alınarak teorik ve pratik felsefede yargının konumlanışı gösterildi. Reflektif yargı yetisinde, evrenselliğin ve iletilebilirliğin nasıl sağlanmaya çalışıldığı, Kant'ın teorik felsefesinde oluşturduğu sistem içerisindeki bilme yetilerinin işleyişi üzerinden açıklandı ve aynı zamanda söz konusu yetinin din ve ahlakla ilgisi gösterildi. Dinin, Kant özelinde Hıristiyanlığın, yasa ve yargı ilişkileri açısından nerede durduğu ve nasıl te'vil edildiği asli günah, kurtuluş ve inayet kavramları çerçevesinde gösterilmeye çalışıldı. Kant'ın te'vil ettiği şekliyle Hristiyanlığın, tarih ve hukuka dair temel kavramların ve problemlerin temelinde olduğuna işaret edildi.
Cemil Meriç'te ilim ve ideoloji

Düşünce dünyasına bakıldığında, ilim ve ideolojinin, asırlardan beri bu alanın temel konulan arasında yer aldığını görürüz. Pek çok düşünce adamı, bu konulardan yalnızca birini, diğer pek çok düşünce adamı ise her ikisini kendisine konu edinip, bu alanda çeşitli araştırmalar yapmıştır. Her düşünce adamı, ilim ve ideolojiyi, kendi istek, ihtiyaç, inanç ve değerlerine göre ele alıp incelemişlerdir. Biz bu araştırmamızda, düşünce dünyasının sınırlan oldukça geniş olan bir düşünce adamının, Cemil Meric'in, ilim ve ideolojiye yaklaşımı üzerinde durup, onun bakış açısı içinde ilim ve ideolojiyi anlamaya, tanımlamaya çalıştık. Ona göre ilmin ve ideolojinin niteliklerini ve fonksiyonlannı tespit etmedeki amacımız ise, ilim ve ideoloji kavramlannının tanımlanın daha açık ve anlaşılır bir hale getirmektir. Bunun yanında, bu araştırmayı yapmamızda asıl gaye olan, Cemil Meric'e göre ilim ve ideolojinin karşılaştınlması, aynlan ve birleşen yönlerinin tespiti, ilim ve ideolojinin tanımlanndan, niteliklerinden ve fonksiyonlarından hareketle sağlanmaya çalışılmıştır. Gerek ilim ve ideolojinin tanımını, niteliklerini, fonksiyonlannı tespit ederken, gerekse ilim ve ideolojinin karşılaştırmasını yaparken, Cemil Meric'in düşüncelerinin felsefi bir boyut içerisinde ele alıp incelemeye çalıştık. Türk düşünce tarihi içinde, güçlü hafızası, uyanık şuuru, sınırsız çalışma azmi ve hoşgörüsüyle ayn bir yere sahip olan Cemil Meric'in ilim ve ideoloji hakkındaki görüşlerini incelemenin, Türk düşünce dünyasına az da olsa bir katkısı olacağını düşünerek, bu konuyu kendimize çalışma alanı olarak seçtik. Bunun dışında, bu araştırmaya, Cemil Meriç gibi bir hocanın, bizim kişisel düşünce dünyamıza sağlayacağı katkılan da göz önünde bulundurarak başladığımızın bilinmesinde fayda olacağı inancındayız.
The knowledge of contingent A Priori truths, performatives and pragmatic inferences

ve A Priori Doğruların Bilgisi, Performatifler vePragmatik ÇıkarımlarNazif MuhtaroğluSaul Kripke doğruluğu a priori olarak bilinebilen olumsal önermelerin varlığını iddia etmektedir. Bu iddiası için verdiği argüman kendi adlandırma görüşüne dayanır. Ben ise bu tezde Kripke'nin adlandırma görüşünü kabul ederek, verdiği argümanı, bu argümana iki öncüleklemek suretiyle geliştirmeye çalışacağım. İlk öncül adlandırma eyleminin başarılı olabilmesinin şartlarının sağlandığını ifade ederken, ikinci öncül dile sokulan isminkullanımının başarılı olabilmesi için gerekli şartların sağlandığını ifade etmektedir. Bu meyanda, ilk öncülü karakterize ederken performatif kavramından, öncüller ve sonuç cümlesiarasındaki geçerlilik ilişkisini tanımlarken pragmatik çıkarım kavramından yararlanacağım. Olumsal doğruların nasıl a priori bilinebildiğine dair verdiğim argümanın temel dayanağınıbahsi geçen öncüllerin bilgisinin olumsal ve a priori olarak bilinen doğru önermeninkavranması için gerekli ve yeterli elemanları sağlaması oluşturmaktadır. Yani bu önermeekstra bir incelemeye gerek duyulmadan sadece kavranmakla bilinebilen, bir önermedir.
Jeremy Bentham'ın felsefesinde moral-hukuk ilişkisi

Bu çalışmada, liberal geleneğin önemli figürlerinden olan Jeremy Bentham'ın moral -hukuk ilişkisi incelenmeye çalışılmıştır. Bentham, faydacı teoriyi, rasyonel faydacılığa dönüştürmüş ve sistemini akıl, hesaplama, en fazla sayıda insanın en yüksek mutluluğu kavramları üzerinden oluşturmuştur. Bentham'ın felsefesi, bireyin haz peşinde koşan bir varlık olarak tanımlanmasıyla başlamaktadır. Buna göre bireyler, kendilerine haz sağlayan şeyin, faydalı olduğunu düşünürler ve bu faydayı tüm toplum için geçerli kılmaya çalışırlar. Buradan hareketle Bentham, tüm toplum için geçerli olan ve bir bilim özelliği taşıyan yeni bir hukuk sisteminin uygulanması gerektiğini öngörmüştür. Çalışmanın amacı, rasyonel faydacılığın kurucu olarak kabul edilen Bentham'ın felsefe tarihindeki öneminin ve liberal gelenekten farkının ortaya konmasıdır. Bu bağlamda onun teorisindeki birey-toplum ilişkisinin incelenmesi önem kazanmaktadır. Bu, Bentham'ın, liberal teorinin bireye verdiği önemin korunup korunmadığı ile ilgili olarak önemlidir. Bentham'ın toplumun faydası uğruna kimi bireysel faydalardan vazgeçilebileceğini savunması, onu liberal bir figür olarak incelenmeye değer kılmaktadır. Onun gelenekle benzer şekilde negatif özgürlüğü savunması, teorisi açısından bazı problemleri beraberinde getirmektedir. Bir taraftan sınırsız özgürleri destekleyip diğer taraftan toplum mutluluğunu ortak fayda kavramında uzlaştırmak Bentham'ın öğretisinin en ilgi çekici yönüdür. Bentham'ın bu sorunu özgürlüklere toplum için sınırlamalar getirerek çözmesi, negatif özgürlüğün kavranılışında bir kırılma yaratmaktadır. Ancak Bentham, toplum teorisinde hukukun bireylere kazandıracağı güven hissiyle bireycilik, özgürlük gibi konuların sorun yaratmayacağını düşünmektedir. Zira onun düşüncesinde bireysel haklar, bir bilim kesinliğine sahip olan yasalarla korunmaktadır.
Le contenu de verité dans l'esthétique d'adorno

Bu tezin konusunu sanat ve felsefe arasındaki ilişkinin niteliği oluşturmaktadır. Adorno estetiği üzerinde durduğumuz ilişkiyi düşünmek bakımından tezin temel çıkış noktası olarak seçilmiştir. Sanatı, özellikle modern sanat deneyimlerini felsefece değerlendirmek nasıl mümkün olacaktır? Modern akılsallaşma süreçleri çerçevesinde estetik disiplini ne şekilde varkalmaya çalışacaktır. Bu tezde bu tipten soruların yanıtının Adorno estetiğinde hakikat içeriği mefhumuyla yanıtlanmaya girişildiği gösterilmeye çalışıldı. Felsefe, eserlerin hakikat içeriğini yorum faaliyeti ile ortaya koymaya çalışacaktır. Bu anlayışta genel olarak sanat anlayışından vazgeçip eserlerin bizzat kendilerinin değerlendirilmesi önem kazanacaktır. Adorno bu tezin temelindeki Estetik Kuramı adlı metninde biçim, mimesis ve otonomi gibi estetik kategorileri tekil sanat eserlerini değerlendirmek için dönüştürmeye kalkışmıştır.
Sensorimotor interaction and time perception: An empirical study and a philosophical discussion

Zaman algısı dış dünyayı algılama ve çevreden gelen sinyallere göre eylemde bulunmanın önemli bir unsurudur. Bu tez çalışması, motor hareket ve görsel zaman algısı arasındaki potansiyel etkileşimin psikofizik metodolojilerle çalışıldığı bir deneysel bölüm ile ampirik sonuçların felsefi bir çerçevede ele alındığı bir tartışma bölümü içermektedir. Deneylerin genel prosedürü, görme-motor ve pasif görsel gözlem koşullarının karşılaştırılmasını içermektir. Bulgular öyle göstermektedir ki görme-motor koşullarında algılanan sürede kısalma olmaktadır. Ayrıca eylem, görsel uyaranların algılanan hızlarında da azalmaya neden olmaktadır. Bulunan bu etkilerin dorsal yolakta modüle edildiği öne sürülmektedir. Öyle ki, bir başka deneyde eylemin neden olduğu zamansal kısalmanın eşit lüminanslı uyaranlar kullanıldığında ortadan kalktığını gösterilmektedir. Bu bulgu, bahsedilen etkilerin gerçekleştiği anatomik alanın lüminans karşıtlıkları ve temporal değişime hassas sinir hücrelerinin bulunduğu bir yerde olması gerektiğine dair destekleyici bulgu sunmaktadır. Renk ayrımsama performansının eş zamanlı motor eylemden etkilenmediğini gösteren diğer kontrol deneyi, dikkat faktörlerinin ana sonuçlarımızı açıklayamayacağına işaret etmektedir. Dolayısıyla deneysel çalışmaların genel çıkarımı, dorsal yolağın görme-motor uyaranların zamanlanmasında öncelikli bir rol oynadığıdır. Bu sonuçlar, temporal bilinçliliğin hem somutlaşmış ; bedensel eylemlerin ve durumların algılanan süreye etki etmesi, hem de genişletilmiş ; dışsal bilginin algılanan süreye direkt katkıda bulunması, olduğu tezini desteklemektedir.
Therapeutic philosophy: Wittgenstein and Heidegger

Karşılaştırmalı felsefe çalışmaları kapsamında Heidegger ve Wittgenstein arasındaki ilişki önemli bir yere sahiptir. Bu tezde amaçlanan, tarihteki felsefi problemlerin formüle ediliş biçimlerindeki hataları ele alarak terapötik bir felsefeyi bu iki felsefe üzerinden araştırmaktır. Onların felsefi metotları felsefi kavramları değerlendirirken, günlük hayatta insanların kuram-öncesi tavrına dikkat çekmeleri ile başlar. İşin özü, Heideggerci felsefenin çıkış noktasının ruhunu anlamanın ve yorumlamanın en doğru yolunun, onu bir Wittgensteincı terapist olarak düşünmek olduğunu ortaya koymaktır. Öte yandan, bu iki felsefecinin ortaklıklarına rağmen, felsefedeki amaçları ve arka planları dolasıyla aralarında azımsanamayacak farklılıklar da bulunmaktadır. Bu farklılıklar dolayısıyla, bahsettiğimiz terapötik felsefeye Heidegger 'varoluşçu' bir boyut kazandırır. Şöyle ki, Heidegger fenomenlerin gündelik açığa vuruluşundan ve gündelik konuşmanın ötesine, temel ontolojiyi iddiası ile geçmektedir. Bu sebeple, ortak çıkışlarının ötesinde, dilimizi ve düşüncemizdeki sorun ve karmaşıklıkları, gündelik hayata dönerek ortadan kaldırdıktan sonra, Heidegger bir adım öteye gider. Bu adım, insanın bu gündelik hayattaki yapıp-etmelerini sorgulamasıyla anlaşılabilir. Dolayısıyla, Wittgenstein'ın tam da bıraktığı yerin ötesine geçip, çözüm aracımızın kendisine döner ve onunla ne yaptığımızı insanın ve dünyasının temel varoluşunu açıklama amacıyla sorgular. Bu da 'inotantik' varoluşun bir tedavisi olarak düşünüldüğünde, terapinin varoluşçu boyutu da resme eklenmiş olur.
Gazzalİ ile McTaggart'ın zaman görüşleri

Zaman tarihinin başından beri filozofların üzerine fikir yürüttükleri bir konudur. Zaman felsefi sistemlerin içinde temel konulardan biri olarak ele alınmıştır. Filozofların zamanı nasıl değerlendirdikleri onların, madde, alem, ilk neden, varlık, irade ve özgürlük gibi konulardaki fikirleriyle bir ilişki içerisindedir. Zaman felsefesi başlangıcından bu yana varlığı, öznel mi nesnel mi olduğu, kipli mi kipsiz mi olduğu, uzayla ayrı mı birlikte mi olduğu, ezeli mi yaratılmış mı olduğu gibi yönleriyle ele alınmıştır. Zaman hakkında İslam filozofları da görüşlerini bildirmişlerdir. Gazzali de bu konuya eserlerinde yer vermiştir. Ona göre zaman hareketin öncelik ve sonralık bakımından ölçülmesine yarayan, yaratılmış, ezeli olmayan bir şeydir. Bu tezde Gazzali'nin zaman hakkındaki görüşlerinin İslam filozofları ve zamanın serileri bakımından bir incelemesi sunulmuştur.
Dini yaşayışta hayatı sorgulama

Bu çalışmada, dini yaşayışta hayatın ne şekilde sorgulandığı ve dinin hayata nasıl bir anlam verdiği konu edilmektedir. Bu bağlamda ilk olarak konuyla ilgili kavramlar açıklanmaya çalışılmış ve hayatı sorgulamanın düşünce tarihindeki seyrine yer verilmiştir. Daha sonra dinin insan hayatındaki yeri, sorgulamanın insanla ilişkisi ve hayatın anlamını sorgulayan insana, genel olarak din olgusunun daha özelde ise İslam dininin nasıl bir yanıt verdiği incelenmiştir. Bu anlamda, dinin inanç esasıyla, ibadetiyle, duasıyla inanan insanın hayatını bir manalar bütünü olarak kuşatıp yaşamınıanlamlandırdığı sonucuna varılmıştır.
Emrullah Efendi'nin İkdam gazetesindeki felsefe ve bilim terimlerine dair makaleleri

'Emrullah Efendi'nin İkdam Gazetesindeki Felsefe ve Bilime Dair Makaleleri' başlıklı tezimizde, Türkçe ilk ansiklopedi teşebbüslerinden biri olan Muhitu'l-Maarif'in başyazarı, Darülfünun'un ilk İlm-i Hikmet hocası ve II. Meşrutiyet döneminin en uzun süreli Maarif Nazırlığı görevinde bulunmuş Emrullah Efendi'nin İkdam gazetesinde ansiklopedinin hazırlık yazıları niteliğinde yayınlanan makalelerinden felsefe ve bilime dair olan on bir makalesi, makaleleri ve ders notlarından derlenilen iki yüz küsur terimden oluşan Fransızca-Türkçe, Türkçe-Fransızca ve açıklamalı terim sözlüğü yer almaktadır.
Kierkegaard'da benlik üzerine bir inceleme

Varoluşçuluk düşüncesinde; insan hayatı boyunca kendini gerçekleştirmenin olanağına açık bir varlıktır. İnsanın kendini gerçekleştirme olanağının kendi elinde olması onun varoluşsal gerçekliğidir. Kierkegaard, yaşadığı dönemi tutkusuz çağ olarak nitelendirerek bu çağın insanlarının öznellikten ve birey olmanın sorumluluğundan yoksun olduğunu vurgulamıştır. İnsan varoluş içinde hem kendisine hem de Tanrı'ya karşı sorumludur. Bu sorumluluk insanın ben olma sorumluluğudur. İnsan ben olma ödevini gerçekleştiremediğinde Tanrı'ya karşı günah işlemiş olur. Benlikten yoksun olmak insanda umutsuzluk olarak ortaya çıkar. Bu çalışmanın amacı Kierkegaard'a göre varoluşun ve varoluş alanlarının ne anlama geldiğini incelemek, varoluşun en önemli sorumluluğu olan benliği ve benliğin oluşumunu detaylı bir şekilde analiz etmektir.
Friedrih Wilhelm Nietzsche'nin ahlak görüşü

İFriedrich Wilhelm Nietzsche'nin Ahlak Görüsü? konulu yüksek lisans tez çalısmasının amacı, immoralist bir düsünür olan Nietzsche'nin ahlak hakkındakidüsüncelerini ortaya koymaktır. Friedrih Wilhelm Nietzsche 19. yüzyılda felsefi düsünce de önemli bir yere sahiptir. Nietzsche çagının kültürel degerlerine karsı çıkmayı felsefe anlayısının temelinekoymaktadır. Üstün insan ve ahlakı degerlendirirken efendi ve köle ahlakı seklinde iki kısma ayırması onu farklı yapan düsüncelerindendir. Tez, giris, iki bölüm ve bir sonuçtan olusmaktadır. lk bölümde Nietzsche'ninteorik ahlakla ilgili problemlere yaklasımı açıklanmakta ve onun ahlak görüsüincelenmektedir. kinci bölümde ise Nietzsche'nin çesitli ahlak görüsleri ve bazı pratik ahlak problemleri ile ilgili düsünceleri yer almaktadır. Sonuç olarak bu çalısma, 19. yüzyıl düsüncesinde önemli yere sahipF. W. Nietzsche'nin ahlak hakkındaki düsüncelerini inceleyerek Ahlak Felsefesi'ne katkısağlam ayı amaçlamaktadır.