turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Konkordato mühleti ve alacaklılar bakımından sonuçları

7101 sayılı 'İcra ve İflas Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun' ile iflasın ertelenmesi kurumu kaldırılmış, konkordato kurumunda önemli değişiklikler yapılmıştır. Yapılan değişikliklerle konkordato kurumunun etkin hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak köklü değişiklikler yapılmasına rağmen, konkordato kurumuna ilişkin doktrinde tartışmalı olan birçok husus çözüme kavuşturulamamış ve uygulamada belirsizliklerin doğmasına yol açmıştır. Konkordato kurumundan iflasın ertelenmesi kurumunun oluşturduğu boşluğun doldurulması beklenmiş, ancak iflasın ertelenmesi prosedüründen bu yana süregelen sorunlar Kanun'da cevapsız bırakılmıştır. Konkordato en önemli etkilerini alacaklıların hakları üzerinde göstermektedir. Alacaklıların hakları konkordato süreci içerisinde sınırlamalara tabi tutulmaktadır. Bu çalışmada alacaklıların haklarına getirilmiş olan sınırlamalar, eski düzenleme ve iflasın ertelenmesi kurumu ile karşılaştırılmalı olarak incelenmiştir. Uygulamada ortaya çıkabilecek sorunlar tespit edilmiş ve bu sorunlara öğretide getirilmiş çözüm önerileri ortaya konulmuştur. Yeni düzenlemeler ile ilgili öğretide ileri sürülen görüşler ve kanun değişikliği ile çözüme kavuşturulamayan tartışmalar incelenmiş ve ilgili alana katkı sağlamak amacıyla çözüm önerileri sunulmuştur.
Basın iş sözleşmesine göre gazetecilerin hakları ve mesleki sorunları

Basın iş çalışanları tüm çalışma zorluklarına rağmen 1952 yılında 5953 Sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun yürürlüğe girene kadar haklarını güvenceye alan bir İş Kanunu'nasahip değildir. 5953 Sayılı yasa ile basın çalışanları için özel düzenleme getirilmiş, 6253 Sayılı Kanun ve daha sonra 212 Sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerle basın çalışanlarının hakları güvence altına alınmaya çalışılmıştır. Günümüz tekelleşen ve medya diye adlandırılan basın sektöründeki hukuksal düzenlemelere göre; Basın İş Sözleşmesi ile çalışan gazetecilerin 4857 Sayılı Yasahükümlerinden yararlandırılmamaları, gazeteciler arasında; onlar aleyhine nedensiz bir ayrımcılığa yol açmış, gazetecilik işinde çalışan kesimlerin faklı düzenlemelere tabi olması sonucunu doğurmuştur. Bu alandaki yasal düzenlemenin yetersizliği, tekelleşme karşısında; gazetecilerin hukuki korumasının yetersiz kalmasına vesendikasızlaştırılmalarına neden olmuştur. Gazetecilik mesleğinin niteliği gazetecilerin, işverenlerine karşı diğer meslekteolanlara göre daha az bağımlı olmasını zorunlu kılmaktadır. Gazetecilerin çalışma koşullarının güçlüğü de dikkate alındığında; mesleğin gereği şekilde yerine getirilmesi için gazetecilerin mesleki sorunları tespit edilerek, haklarının korunmasıkonusunda; yasal düzenlemenin yeniden değerlendirilmesi zorunludur. Gazetecilerinçalışma koşullarının yeniden değerlendirilmesi ile yapılacak yasal bir düzenlemeylebasın özgürlüğünün sağlanmasında önemli bir adım atılmış olacaktır. PDF created with pdfFactory Pro trial version www. pdffactory. com
Uluslararası Hukukta özel askeri şirketlerin devletin kuvvet kullanma tekeli ve BM güvenlik sisteminin gelişimi çerçevesinde incelenmesi

Özel askeri şirketler, Soğuk Savaş'ın ardından yükselen bir sektör olarak ortaya çıkmıştır. Günümüzdeki pek çok çatışmada da, özel askeri şirketlerin önemli bir görev üstlendiği dikkat çekmektedir. Bu bakımdan, özel askeri şirket kullanımının uluslararası hukukta doğurduğu sonuçlar önemlidir. Öte yandan, özel askeri şirketlerin kuvvet kullanma tekelinin dönüşümü ile ilişkisi de ortaya konulması gereken bir meseledir. Birleşmiş Milletler Şartı'nda öngörülen kuvvet kullanma yasağı ve ortak güvenlik sisteminin uygulanışına ilişkin sorunlarda, özel askeri şirketler ile bağlantılı olarak değerlendirilmiştir. Söz konusu çalışma, özel askeri şirketlerin hem devletler hem de Birleşmiş Milletler tarafından kullanıldığına dikkat çekerek, bu kullanımından kaynaklanan sorunların ortaya konulması amacını taşımaktadır.
Anonim şirketlerde yönetim kurulu toplantısı

Gelişen ekonomik hayatın vazgeçilmez ve temel unsurlarından olan anonim şirketlerin yönetim ve temsil organı olan yönetim kurulunun oluşumu, toplanması, karar alması ile üyelerin sorumluluklarının neden ve kapsamlarının belirlenmesi oldukça önemli ve hukukumuzda da tartışmalı olan konulardır. Çalışmamıza yönetim kurulunun yapısı ve işleyişinin bütünü üzerinde değil özellikle yönetim işlevi, toplanma ve karar alma süreçleri ile kararların geçerliliği konu edilmiştir. Bu kapsamda birinci bölümde yönetim kurulu hakkında genel açıklamalar başlığı altında, yönetim kurulunun yapısı, toplantının anlamı ve yönetim kurulunun görev ve yetkileri, ikinci bölümde yönetim kurulu toplantısının işleyişi başlığı altında, toplanma ve karar almaya ilişkin usulü işlemler, üçüncü bölümde ise yönetim kurulunun işleyişine ilişkin usule aykırılığın sonuçları başlığı altında, kararların geçersizliği ve üyelerin sorumluluğu incelenmiştir.
Konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracıdan kaynaklanan tahliye sebepleri

Günlük hayatta toplumun büyük kısmı kiracı veya kiraya veren sıfatıyla konut ve çatılı işyeri kiralarında çeşitli ihtilaflar yaşamaktadırlar. Kira sözleşmenin kiracıdan kaynaklanan sebeplerle sona ermesi kiracılar açısından önemli bir sorun teşkil etmektedir. Çalışmanın konusu, Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarında Kiracıdan Kaynaklanan Tahliye Sebepleri'dir. Konut ve çatılı işyeri kiralarının dava yoluyla sona erdirilmesi başlığı altındaki kiracıdan kaynaklanan sebepler TBK'nın 352. maddesinde üç fıkra halinde düzenlenmiştir. Bunlar yazılı tahliye taahhüdü, iki haklı ihtar ve kiracının veya birlikte yaşadığı eşinin oturmaya elverişli konutunun bulunmasıdır. Çalışmanın amacı, kiraya verene karşı zayıf durumda bulunan kiracının korunması açısından önemli rol oynayan bu sebepleri, Doktrin ve Yargıtay kararları dikkate alınarak detaylı olarak incelemektir.
Fikir ve sanat eserleri üzerindeki çoğaltma ve yayma haklarının ihlali, ihlalin sonuçları

Bilim, kültür ve sanatın gelişmesi için, bu alanlarda yeni fikir ve sanat eserleri üretilmesi gerekir. Bunun sağlanabilmesi için, eser sahipleri, yeni fikir ve sanat eserleri üretmek için teşvik edilmelidir. İşte, yeni fikir ve sanat eserleri üretilmesinin teşvik edilmesi için, ulusal ve uluslararası düzenlemelerde, eser sahiplerine, eseri üzerinde belli haklar tanınmıştır. Bu haklar mali haklar ve manevi haklar olmak üzere iki gruba ayrılır. Mali haklardan en önemli ikisi, çoğaltma hakkı ve yayma hakkıdır. Çoğaltma hakkı ve yayma hakkı birbirlerine sıkı olarak bağlı haklardır. Yayma hakkı kullanılmadan, çoğaltma hakkının kullanılması, eserden ekonomik olarak yer alanma bakımından fazla bir anlam ifade etmez. Diğer taraftan, yayma hakkının kullanılabilmesi için, önce çoğaltma hakkının kullanılmış olması gerekir. Çünkü yayma, ancak fiziki olarak çoğaltılmış eser nüshaları bakımından söz konusu olabilir. Diğer mali haklar gibi, çoğaltma ve yayma hakkında, ihlal niteliğindeki eylemlere karşı korunmuştur. Hak sahiplerine, ihlallere karşı, özel hukuk ve ceza hukuku alanlarında çeşitli başvuru imkanları tanınmıştır. Çoğaltma hakkı ve yayma hakkı ihlal edilen hak sahipleri, tecavüz edene karşı, özel hukuktan kaynaklanan tecavüzün kaldırılması, tecavüzün önlenmesi ve tazminat davaları açabilirler. Ayrıca hak sahipleri, tecavüz edene karşı, ceza soruşturması açılması için soruşturma makamlarına başvurabilirler.
Karşılaştırmalı Hukukta yabancıların gayrimenkul edinme hakkı

Dünya milletlerinin ekonomik ve toplumsal konularda işbirliği ve birbiriyleyakınlaşma fikirleri daha sonraları uluslararası hukuk tarafından da benimsenmektedir. Uluslararası toplumun son yıllarda ortaya koyduğu bu gelişmelere rağmen, göz ardı edilemeyecek bir gerçek vardır ki, bu da hukukun ulusal nitelikli bir yapıya haiz olmasıdır. Bilhassa gayrimenkul hukuku ulusal yapısının yanı sıra, oldukça sert ve teknik bir hukuk disiplini olma özelliği taşımaktadır. Bu durum ise gayrimenkul hukuku alanında karşılaştırmalı hukuk çalışmalarının yapılmasını önemli ölçüde etkilemektedir. Bu çerçevede çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, yabancı kavramı ve yabancıların gayrimenkul edinme hakkının tarihsel gelişimi incelenmiştir. İkinci bölümde, yabancıların gayrimenkul edinme hakkına ilişkin yaklaşımlar, dikkate alınan politikalar ile bu hakkın sınırlandırılmasında kullanılan ölçütler irdelenmiştir. Üçüncü bölümde belirli hukuk düzenlerinde yabancıların gayrimenkul edinme hakkı, bu konudaki düzenlemeler ve konu hakkındaki gelişmeler alınmıştır. Dördüncü bölümde ise, Türk hukukunda yabancıların gayrimenkul edinmesi, yargısal içtihatlar ile kanun koyucu tarafından gerçekleştirilen mevzuat değişiklikleri ekseninde değerlendirilmiştir.
Marka Hukukunda sessiz kalmak suretiyle hak kaybı

Bu çalışma, marka hakkı sahibinin dava hakkı olmasına rağmen uzun süre sessiz kalıp daha sonra dava açması halinde dava hakkını yitirmesini incelemek amacıyla kaleme alınmıştır. Sessiz kalma yoluyla hak kaybı olarak adlandırılan bu ilke, mevzuatımızda hükme bağlanmamış, uygulama ve öğreti tarafından kabul edilmiştir. Çalışmamızda, uygulama ve öğreti tarafından şekillenmiş olan ilkenin uygulanma şartları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Konu ele alınırken, yer yer mahkeme kararlarına da yer verilmiştir. Çalışmada söz konusu ilkenin yerindeliği de incelenmiştir. Her ne kadar bazı yönlerden eleştirilse de, sessiz kalma yoluyla hak kaybı, Türk Medeni Kanunu'nun ve hukukun temel ilkelerinden olan dürüstlük kuralına dayandığından, hukuk uygulaması tarafından ağırlıklı olarak kabul edilmektedir. Nitekim bu kabul, 1982 Anayasası'ndaki hukuk devletinin bir yansıması olan hukuki güvenlik ilkesine, yani bireylerin sürekli dava tehdidi altında kalmamasına uygundur. Ayrıca çalışmamızda olması gereken hukuk açısından da somut bir düzenleme yapılması gerekip gerekmediği incelenmiş olup, somut uyuşmazlığa göre farklı değerlendirme yapılmasının Türk hukuku açısından yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
Bir mükellef hakkı olarak mirasın reddi

Ölümüyle mirasbırakanın tüm haklarının, alacak ve borçlarının kendiliğinden mirasçıya geçmesi, mirasbırakanın borçları malvarlığından fazla olması durumunda olumlu sonuç doğurmayabilir. Bu gibi durumlarda, mirasçının mirası reddetme hakkı bulunmakta olup, buna 'reddi miras', 'mirasın reddi' veya 'mirasın kabul edilmemesi' denilmektedir. Bu çalışmada, bir mükellef hakkı olarak mirasın reddi konusu 73 tez, makale, kitap ve rapor, 19 kanun, 1 anayasa ve ilgili yargıtay kararları çerçevesinde, temel olarak medeni hukuk ve vergi hukuku odaklı araştırılmıştır. Medeni hukukta mirasın reddi hakkı, mirasçılara, gerçek red ve hükmi red olmak üzere iki şekilde tanınmıştır. Vergi hukukuna göre de 'reddi miras' mirasçılar açısından aynı zamanda bir mükellef hakkıdır. Hukuki ve ekonomik durumunu daha kötü hale getirebilecek, vergisel yükü getirisinden daha fazla olan bir mirası kabul etmemek, vergi hukuku bakımından vergi yükümlüsüne tanınmış yasal bir hak olup, hemen hemen tüm vergi mükellefi mirasçılar tarafından tercih edilen mantıklı bir seçimdir. Vergi idaresiyle irtibata geçerek mirasbırakanın vergi borçlarının öğrenilmesi, bu tutarın miras ile karşılaştırılarak mirasçılar tarafından vergisel yükü fazla olabilecek bir mirasın kabul ya da reddine karar verilmesi bir mükellef hakkıdır. Mirasın reddine ilişkin hükümlerin kanunda yeterince açık olmamasından hareketle, ileride ilgili kanun maddelerinde yapılacak düzenlemelerde dikkate alınmasında fayda olacağı düşünülen öneriler çalışmanın son bölümünde sunulmuştur.
İnternet ortamında şeref ve haysiyetin korunmasında uygulanacak hukuk

Şeref ve haysiyet, kişiye toplum tarafından verilen manevi değerdir. Kişilik hakkı değeri olan bu hak, bir başka temel hak olan ifade özgürlüğü ile çatışmaktadır. Devletler her iki hakkı da korumaktadır. Ancak, haklar, aynı düzey ve önemde korunmamaktadır. Bu durum milletlerarası özel hukuk kurallarına da yansımaktadır. İnternet ortamında meydana gelen şeref ve haysiyet ihlalinde uygulanacak hukukun tespitini sağlayan bağlama noktaları, hukuk sistemlerinde değişiklik göstermektedir. Milletlerarası hukuk kurallarının ahenginin sağlanmasında en büyük etken milli hukuklar arasındaki uyumun sağlanmasıdır. Ancak devletler, kendi değer ve kamu politikalarından taviz vermemektedir. Çalışmanın amacı, internet ortamında gerçekleşen, yabancı uyuşmazlık taşıyan şeref ve haysiyet ihlalinde uygulanacak hukukun tespitini yapmaktır. Bu tespit yapılırken öncelikle temel kavramlar incelenmiştir. Takiben uyuşmazlığa uygulanacak hukukun hangi bağlama noktaları ile tespit edileceği, bağlama noktalarını benimseyen ülkelerin örnekleri verilerek incelenmiştir.
Hekimin özen borcuna aykırılıktan doğan sözleşmesel sorumluluğu

Bu çalışmada, hekimlerin, hekimlik sözleşmesinden doğan özen borcu incelenmektedir. Özen borcunun kapsamının tayin edilebilmesi ve bu borcun somutlaştırılabilmesi amacı ile çalışmamızın ilk bölümünde borcun kaynağı olan hekimlik sözleşmesi ve bu sözleşmenin hukuki niteliği üzerine değerlendirme yapılmaktadır. Bu bölümde varılan sonuç uyarınca somutlaşan özen borcu, çalışmamızın ikinci bölümünde ele alınmaktadır. Bu bölümde, özen borcunun, hekimin yan yükümlülüklerinin gereği gibi ifasındaki rolü nedeni ile hekimin özen borcu dışında kalan yükümlülükleri de bu fonksiyon ile sınırlı olmak üzere aktarılmaya çalışılmaktadır. Çalışmanın son bölümündeyse uygulamadaki tipik örneklerinin yardımı ile hekimin özen borcuna aykırılığının incelenmesi amaçlanmaktadır.
Kira sözleşmesinde yan gider

Kira Sözleşmesinde yan giderler, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nda düzenlenmemiş olup, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nda ilk kez düzenleme konusu yapılmıştır. TBK m. 303 hükmü kiralananın kullanımına ilişkin yan giderlerden kiraya verenin sorumlu olduğunu ifade etmektedir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda yan giderin tanımına yeteri kadar yer verilmemiş olsa da, doktrindeki tanımlar ve Mehaz İsviçre Borçlar Kanunu doğrultusunda yan giderlerin, kiraya verenler veya üçüncü kişiler tarafından kiracıya sunulan kiralananın kullanımına ilişkin yan edimlerin karşılıkları olduğu ifade edilebilmektedir. Bu esaslar çerçevesinde çalışmamızda öncelikle; yan giderin tanımına, hukuki niteliğine, diğer gider kavramlarından farklarına ve yan gider yükümlüsüne Mehaz İsviçre Borçlar Kanunu ve Türk Hukuku'ndaki ilgili hükümler çerçevesinde ayrıntılı bir şekilde yer verilecektir. Bununla birlikte; kanun koyucu TBK m. 315 hükmü çerçevesinde kiralananın tesliminden sonra muaccel olmuş kira bedeli ve yan giderlerde temerrüdü düzenlemiş olup, yan giderlerin ifa edilmemesini kira bedeline benzer şekilde önemli sonuçlara bağlamıştır. Hal böyleyken; kiralananın tesliminden sonra yan giderlerin kiracı tarafından ifa edilmemesi, sözleşmenin feshi ve taşınmazın tahliyesi gibi ağır sonuçlara sebep olabilecektir. Bu nedenle; çalışmamızda, TBK m. 315 hükmü çerçevesinde yan giderin hüküm ve sonuçlarına da ayrıntılı bir şekilde yer verilmiştir.
The legitimate aim test in the case-law of the European court of human rights

İnsan Hakları Avrupa Mahkemesinin pek çok kez belirttiği gibi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi ile güvence altına alınmış hakların kullanımına yapılacak tüm müdahaleler bir meşru amaç izlemek zorundadır. Buna karşın, özel olarak Mahkemenin meşru amaç incelemesine yoğunlaşan oldukça az sayıda yazın bulunmaktadır. Bahsedilen boşluğu ve meşru amaç incelemesinin Mahkeme içtihadında artan önemini çıkış noktası olarak alan bu çalışma, meşru amaç testini bütüncül bir yaklaşımla ele almakta ve testin -tartışmalı- etkililiğini, temel soru ve süjesini, ispat külfeti ve delil problemlerini, tespit edilen bir meşru amacın çeşitli işlevlerini ve meşru amaç ihlallerinin ortak yanlarını incelemektedir. Testin kendisine dair inceleme tamamlandıktan sonra çalışma, Sözleşme tarafından sayılan ve/veya Mahkeme tarafından meşru olarak kabul edilen amaçlara yoğunlaşmaktadır. Kapsamlı bir inceleme gerçekleştirmek adına Mahkemenin karar veri tabanında Kasım 2018 tarihine kadar mevcut olan ve içerisinde 'legitimate aim' ifadesi geçen tüm kararlar incelenmiş ve bu kararlardan yaklaşık dokuz yüzü tezde referans olarak alınmıştır. Çalışma, meşru amaç testinin yürütümüne ve meşru amaçların yorumuna ilişkin Mahkeme içtihadındaki birçok uyumsuzluğu ortaya koymakta ve Mahkemenin bu tutarsızlıkları gidererek meşru amaç testine dair yaklaşımında daha tutarlı olması gerektiğini tez edinmektedir. Ayrıca çalışmada başvurucuların izlenilen amaca dair itirazlarını kapsamlı ve uygun bir biçimde ortaya koymaları gerekliliği ve hükümetlerin temel hakların kullanımına ilişkin sınırlamalar getirirken tüm safhalarda bir meşru amaç izlendiğini ortaya koymaları gerekliliğine vurgu yapılmaktadır.
Medeni Usul Hukukunda davaların birleştirilmesi ve ayrılması

Davaların birleştirilmesi kurumu birden fazla davanın ortak bir tahkikat ile yürütülmesine imkan tanır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 166'da davalar arasında bağlantı olması halinde bu davaların birleştirilebileceği ifade edilmiştir. Böylece kısa zamanda az masrafla davaların sonuçlandırılması amaçlanmıştır. Bunun yanında davaların birleştirilmesinin diğer bir amacı, aynı ve benzer konulara ilişkin çelişkili kararların çıkmasına engel olma düşüncesidir. Ancak bazen birleştirilen veya birlikte açılan davaların beraber yürütülmesi davanın uzamasına sebebiyet verebilir. Bu nedenle yargılamanın daha iyi yürütülmesini sağlamak için kanun koyucu mahkemeye takdir yetkisi vererek, davaların ayrılmasına imkan tanımıştır. Böylece mahkeme her davayı ayrı yargılama içerisinde yürütmeye devam eder. Davaların birleştirilmesi ve ayrılmasına ilişkin kararlara karşı kural olarak hükümle birlikte kanun yoluna gidilebilir.
AB gıda ve hayvan sağlığı ofisi denetimleri ve Türkiye'nin gıda resmi kontrolleri

AB gıda güvenilirliğini sağlamak amacıyla kurumsal yapılanmaya gitmiştir. AB'ye üye, aday ve AB'ye ihracat yapacak üçüncü ülkelerde yapılan resmi kontrolleri doğrulayan denetimlerden sorumlu olan kuruluş FVO'dur. Türkiye aday ve ihracat yapacak üçüncü ülke statüsünde FVO denetimlerine tabidir. Türkiye, AB'ye aday ve gıda ihracatı yapan önemli ülkelerden biridir. FVO denetimleri sonucunda ihracatın engellenmesi, adaylık sürecinin tamamlanmaması gibi yaptırımlar uygulanmaktadır. Bu nedenle denetimler hakkında farkındalık oluşturulması ve Türkiye gıda resmi kontrollerindeki etkilerinin belirlenmesi önemlidir. Türkiye'nin gıda resmi kontrollerinde geçirdiği dönüşümde ve birincil üretim ve gıda mevzuatının şekillenmesinde FVO denetimleri etkili olmuştur. Denetimlerin gerçekleştirildiği 1999- 2015 yılları arasında kanun, yönetmelik ve tebliğ düzeyinde pek çok mevzuat değişikliği gerçekleştirilmiştir. Bu mevzuat değişiklikleri aynı zamanda Türkiye'nin AB adaylık sürecinin gereğidir. Denetimlerin resmi kontrol yetkisine sahip merkezi ve yerel otoritenin çalışma sistemine olumlu katkıları bulunmaktadır. Türkiye resmi kontrollerde, gıda numunelerinin alınmasında ve devam eden iş ve işlemlerde önemli ilerlemeler göstermiştir. İhracat kontrolleri ile başlayan uygulama AB mevzuatına uyum sonrası yurtiçi kontrollere yaygınlaşmıştır. Resmi kontrol numunelerinin analiz edildiği laboratuvarların çalışma sistemlerinin iyileştirilmesi ve akreditasyonlarının sağlanmasında denetimler itici güç olmuştur. Yetkilendirilmiş ve akredite laboratuvar sayıları artmıştır. Birincil üretimde FVO tavsiye kararları doğrultusunda AB mevzuatına uyum amacıyla Türkiye'de ruhsatlı BKÜ aktif maddelerinin kullanımının yasaklanması yoluna gidilmiştir. BKÜ'lerde reçeteli satışı uygulamasına geçilmiş, hazırlanan program ile hasat öncesi pestisit denetimlerine başlanılmıştır. EKÜY projesi hayata geçirilmiştir. Türkiye'nin gıda resmi kontrollerini FVO denetimleri ve Türkiye'nin AB adaylığının yanı sıra içinde bulunduğu siyasi süreç, ticari ve ekonomi politikalarının etkilediği sonucuna varılmıştır.
Devre tatil sözleşmesi

Sanayi devrimi ile başlayıp günümüze uzanan süreçte sanayileşmenin kentleşme ve yoğun çalışma temposunu beraberinde getirmesi tatil ihtiyacını doğurmuştur. Girişimciler bu ihtiyacı gidermek için farklı alternatifleri kitlelere sunmuşlardır. Bu alternatifler içersinde dünyada en çok talep gören sistem, devreli tatil sistemleridir. Tez konumuz olan devre tatil sözleşmesi devreli tatil sistemlerinin bir türüdür. Devre tatil sözleşmesi, sağlayıcılar devre tatil hakkı talep edenler arasında sözleşme özgürlüğü ilkesi çerçevesinde doğmuş ve gelişip şekillenmiştir. Devre tatil sözleşmesi, 4822 sayılı kanunla Tüketicinin Korunması Hakkında Kanuna eklenen 6/B maddesi ile bir tüketici sözleşmesi niteliği kazanmıştır. Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda özel hüküm bulunmayan hallerde Borçlar Hukukunun genel ilkeleri devre tatil sözleşmesinde uygulama alanı bulacaktır. Kanuni tanıma göre devre tatil sözleşmesi, bir veya birden fazla sayıdaki taşınmazın kullanım hakkının devri veya devri taahhüdü, yıl içinde belirli veya belirlenebilecek ve bir haftadan az olmayan bir dönem için en az üç yıllık süre için yapılması ile yazılı olması ve bir nüshasının tüketiciye verilmesi unsurlarını taşıması gerekir. (217)Devre tatil sözleşmesinde genel olarak sağlayıcının borçları, devre tatil hakkının sağlanması, değişim hakkın sağlanmasıdır. Buna mukabil devre tatil hakkı sahibinin borçları devre tatil bedelini ödemek, yönetim giderlerine katılmak ile servis hizmetleri karşılığı ücret ödemek ile dönem sonunda üniteyi boşaltmaktır. Bu borçların ihlalinde Tüketicinin Korunması Hakanda Kanunda özel hüküm bulanan hallerde TKHK hükümleri, bulunmayan hallerde genel hükümler uygulanarak ihtilaf çözümlenecektir. Devre Tatil Sözleşmeleri Uygulama Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelikte genel hükümlerden ayrı olarak sağlayıcılara sözleşmeden önce bazı bilgileri içeren broşür verilmesi, sözleşmenin yazılı yapılması ve gerekli bilgileri içeren sözleşmenin bir nüshasının Tüketiciye verilmesi zorunluluğunu yüklemektedir. Aynı yönetmelik devre tatil hakkı sahiplerine cayma hakkı, eksik bilgi verilmesi halinde sözleşmenin kendiliğinden sona ermesi, kredi sözleşmesinin caymayla kendiliğinden sona ermesi ve tüketicinin haklarında feragat etmesinin veya sorumsuzluk kayıtlarının geçersiz olması haklarını tanımaktadır. Belirlenen sürenin dolması, sağlayıcı şirketin iflası, edimin imkansızlaşması, sözleşmede bulunması gereken şartların eksikliği halinde devre tatil sözleşmesini kendiliğinden, bozma sözleşmesi ve devre tatil sözleşmesinin feshi ise sözleşmeyi taraf iradeleri ile sona erdiren sebeplerdir.
Viyana satım sözleşmesinde ifa engelleri ve sonuçları

Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde doktora tezi olarak hazırlanmıştır. Bu tez ile araştırılan konu, Viyana Satım Sözleşmesinde ifa engelleri ve sonuçlarıdır. Tezimiz üç kısımdan oluşmaktadır. İlk bölümde, ifa engelleri kavramı, türleri ve farklı hukuk sistemlerinde ifa engellerinin ne şekilde anlaşıldığı incelenmiştir. İkinci kısımda, Viyana Satım Sözleşmesinde ifa engelleri ve ifa engellerini oluşturan kavramlar üzerinde durulmuştur. Son bölümde ise Viyana Satım Sözleşmesinde ifa engellerine bağlanan sonuçlar anlatılmaya çalışılmıştır. Sözleşmenin Türk Hukuk sistemi açısından yeni olması dolayısıyla temel kavramlar ve ön bilgilendirmeler yapılmaya özen gösterilmiştir. Sonuç olarak; Türk Hukukuna yeni olan bu konunun hukukçular ve araştırmacılar açısından ilgi çekici olmasını ve daha çok incelenmesini umuyoruz.