turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sınıfta istenmeyen davranışlara karşı öğretmenlerin disiplin uygulamalarıyla ilgili ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin görüşlerinin incelenmesi

Bu araştırmada sınıfta istenmeyen davranışlara karşı öğretmenlerin disiplin uygulamalarıyla ilgili ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin görüşleri incelenmiştir. Araştırma mevcut durumu tespit etmeyi amaçladığından, tarama modeli olarak düzenlenmiştir. Nicel bir araştırmadır. Araştırmanın uygulaması İstanbul ili, Bağcılar ilçesindeki İstiklal İlköğretim Okulu, Çekmeköy ilçesindeki Öğretmen Melahat Hüdai Gürbüz İlköğretim Okulu, Kadıköy ilçesindeki Özel Çevre Koleji, Sultanbeyli ilçesindeki Anafartalar İlköğretim Okulu, Ümraniye ilçesindeki T. E. V. Zahide Zehra Garring İlköğretim Okulu, Üsküdar ilçesindeki Yıldırım Beyazıt İlköğretim Okulu ve Özel Biltek Koleji olmak üzere 6 ilçedeki toplam beş devlet, iki özel okuldaki öğrenciler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya 902 öğrenci katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgiler Formu' ve 'Öğrenci Görüşleri Formu' kullanılmıştır. Sınıfta istenmeyen davranışlara karşı öğretmenlerin disiplin uygulamalarıyla ilgili ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin görüşleri, cinsiyet, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, ailenin gelir durumu, sınıf mevcudu, akademik başarı, anne mesleği, baba mesleği, okul türü, okulun bulunduğu ilçe değişkenlerine göre incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda aşağıdaki bulgular elde edilmiştir. Sınıfta istenmeyen davranışlara karşı öğretmenlerin disiplin uygulamalarıyla ilgili öğrenci görüşlerinin, cinsiyete göre belirgin farklılık göstermediği tespit edilmiştir. _ Anne ve babaların eğitim seviyesi yükseldikçe, sınıf disiplini ile ilgili öğrencilerin, çağdaş disiplin uygulamalarını benimseme oranlarının yükseldiği tespit edilmiştir. _ Ailelerin gelir düzeyi yükseldikçe, sınıf disiplini ile ilgili öğrencilerin, çağdaş disiplin uygulamalarını benimseme oranlarının yükseldiği tespit edilmiştir. _ Sınıfta istenmeyen davranışlara karşı öğretmenlerin disiplin uygulamalarıyla ilgili öğrenci görüşlerinin, sınıf mevcuduna göre değişiklikler gösterdiği tespit edilmiştir. _ Akademik başarı yükseldikçe, sınıf disiplini ile ilgili öğrencilerin, çağdaş disiplin uygulamalarını benimseme oranlarının yükseldiği tespit edilmiştir. _ Sınıfta istenmeyen davranışlara karşı öğretmenlerin disiplin uygulamalarıyla ilgili öğrenci görüşlerinin, anne ve baba mesleklerine göre değişiklikler gösterdiği tespit edilmiştir. _ Özel okulda öğrenim gören öğrencilerin devlet okulunda öğrenim gören öğrencilere göre, çağdaş disiplin uygulamalarını benimseme oranlarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. _ Sınıfta istenmeyen davranışlara karşı öğretmenlerin disiplin uygulamalarıyla ilgili öğrenci görüşlerinin, okulun bulunduğu ilçeye göre bazı farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir.
İstanbul'a sağlık turizmi amacıyla gelenlerin memnuniyet düzeyleri

Sağlık turizmi; kişilerin ihtiyaç duydukları tıbbi tedaviyi almak, termal kaynakları kullanmak, rehabilitasyon hizmetleri ya da kendilerini iyi ve sağlıklı hissetmelerini sağlayacak hizmetlerden yararlanmak amacıyla bir başka ülkeye gitmeleridir. Sağlık turizminin bir alt başlığı olan medikal turizm, insanların tedavi olmak amacıyla yabancı ülkelere seyahat etmesi anlamına gelmektedir. Bu çalışma, dünyada pazar hacmi giderek artan medikal turizm alanında Türkiye'nin mevcut durumunu incelemek, Rusya ve Orta Asya ülkelerinden İstanbul'a gelen hastaların memnuniyet düzeylerini belirlemek amacıyla hazırlanmıştır. Çalışmada, öncelikle dünyada sağlık ve medikal turizm hakkında literatür çalışması yapılmıştır. Ardından, Türkiye'de medikal turizmin mevcut durumu analiz edilmiştir. Yabancı hastaların sosyo-ekonomik özellikleri, tedavi için yurt dışına gitme nedenleri, Türkiye'yi tercih sebepleri, hastanelerin seçilmesi, hastaların aldıkları sağlık hizmetlerinden memnuniyet düzeyleri anket çerçevesinde yapılan yüz yüze mülakatlar sonucunda incelenmiştir. Tez kapsamında yapılmış olan analiz ve değerlendirmeler ışığında, Türkiye'ye medikal turizm amacıyla gelen hastaların aldıkları hizmetlerden pek memnun oldukları ve hasta sayısının daha da artırılabilmesinin mümkün olduğu görülmüştür. Ancak, hasta sayısının artırılması için yabancı dil bilen sağlık personel sayısının ve niteliğinin yükseltilmesi, Rusya ve Orta Asya ülkelerinde Türkiye'nin tanıtımının daha etkin yapılması, müşteri odaklı pazarlama çalışmalarının yürütülmesinin gerekli olduğu anlaşılmıştır.
The material culture in the İstanbul houses through the eyes of british traveler Julia Pardoe (D.1862)

Bu tez, Julia Pardoe'nun 'The City of the Sultan; and Domestic Manners of the Turks, in 1836' adlı eseri bağlamında 19. yüzyıl İstanbul evinin maddi dünyasını inceleyecektir. Pardoe 1836'da Osmanlı başkentine seyahat etmiş ve bu eserde gözlemlerini ve deneyimlerini yazmıştır. İlk olarak eserin 19. yüzyılda değişen seyahatname yazımının ilk örneklerinden biri olduğu ortaya konulacaktır.19. yüzyılda orta sınıf kadın seyyahların önceki seyyahların önyargılarına karşı kritik bir yaklaşım sergilemesi ve yeni bir perspektif geliştirmeleri sebebiyle 19 yüzyılda seyahat yazımında nasıl bir dönüşüm olduğu analiz edilecektir. İkinci olarak, ziyaret edilen kişilerin evlerindeki atmosferi anlamak için bu kişilere odaklanılacaktır. Bu söz konusu ev sahiplerini ve evlerini toplumsal hiyerarşide bir yere oturtmamızı da sağlayacaktır. Son olarak, Pardoe'nun tasvirleri üzerinden bu evler maddi kültürün temel meseleleri olan ısınma, konfor, lüks, dekorasyon gibi meseleler göz önünde bulundurularak değerlendirilecektir. Ayrıca, bu kişilerin dekorasyon ve objeler yoluyla nasıl zenginlik, statü ve güçlerini gösterdikleri ortaya konmaya çalışılacaktır.
From imperial palace to museum: The Topkapı Palace during the long Nineteenth Century

Bu tez, Topkapı Sarayı tarihinde çok az çalışılmış bir döneme, sarayın son yüzyılına ışık tutma iddiasındadır. II. Mahmud'un tahta çıkışından, Cumhuriyet'in ilanına ve Topkapı Sarayı'nın resmen müze ilan edilmesine kadar geçen bir yüzyılı aşkın süre zarfında (1808-1924), Topkapı Sarayı'nın geçirmiş olduğu fiziksel, mimari, kurumsal, sembolik ve ideolojik dönüşümleri ve üstendiği yeni fonksiyonları kronolojik olarak ortaya koymakta ve kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Osmanlı hanedanı için mesken olma vasfını on dokuzuncu yüzyıl zarfında yitiren Topkapı Sarayı'nın Osmanlı modernleşmesi bağlamında uğradığı değişim ve dönüşümlerin yanı sıra sembolik, törensel ve mimari süreklilikler bu tezin kavramsal çerçevesini oluşturmaktadır. Bu çalışma uzun on dokuzuncu yüzyılda gerçekleşen askeri, idari, ekonomik ve sosyal reformların yansımalarını saray üzerinden okurken, aynı zamanda saray kompleksine eklenen, yenilenen, kaldırılan ve dönüştürülen yapıların da izini sürer ve sarayın edindiği yeni rolleri ve anlamları irdeler. Topkapı Sarayı, Osmanlı İmparatorluğu'nda müzeciliğin doğuşu ve gelişimi bağlamında da kritik bir yere ve önemde sahiptir. Bu tez, Topkapı Sarayı'nın on dokuzuncu yüzyıl süresince gerçekleşen müzeleşmesine ışık tutarken, aynı zamanda Osmanlı müzeciliği alanında yerleşmiş olan söylemleri de eleştirel bir şekilde sorgular ve yeni bir perspektif önerir. Bu dönemde sarayın iç avluları, saltanat koleksiyonları, hazineleri, ve sultan kasırları de yabancı misafirlerin ziyaretine açılmış ve saray koleksiyonları ilhamını eski saray geleneklerinden alan belirli bir törensellik gözetilerek, performatif bir şekilde sergilenmiştir. Aynı dönemde, Avrupa'daki muadillerinden ilhamla, imparatorluğun ilk modern arkeoloji müzesi ve güzel sanatlar okulu da sarayın dış bahçelerinde kurulmuştur. Bu bağlamda Topkapı Sarayı, Osmanlı İmparatorluğu'nun kendini farklı şekillerde temsilinin de mecrası ve mekanı olmuştur.
İstanbul manileri

öz Çalışmamızda İstanbul manileri tür, şekil ve içerik bakımlarından ele alınmaktadır. Üç büyük medeniyete siyasal ve kültürel bakımdan başkent olmuş İstanbul'un manileri halkbilimi çalışma metotlarına göre, İstanbul kültür dokusu içindeki yeri ile değerlendirilmiştir. İstanbul manilerinin diğer edebi tür ve şekillerle yapı, tip, motif ve konu gibi yönlerden ilişkisi incelenmiştir. Folklorun mahiyetini belirleyen temel nitelikler içinde folklorik verimlerin akrabalık özelliği gösterdiği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Folklorun herhangi bir alanında yürütülen çalışmalar diğer tür ve şekillerle bağları dikkate alınarak yapılmalıdır. Bu bütünü anlamak ve çalışılan konuyu daha iyi kavramak adına önemlidir. Folkloristik çalışmalara önemli katkılar getirmiş olan Performans Teori'ye İstanbul manileri uygulanmış, bu teori açısından çözümlemeler yapılmıştır. Sadece metni değil, sözlü icra ortamında varlığım sürdüren verimlerin sosyal bağlamım incelemenin değeri üzerinde durulmaya dikkat gösterilmiştir. İçerek bakımından İstanbul manileri ele alınıp maddi ve manevi kültür planında İstanbul manilerinin sunduğu malzeme ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
Skyscraper architecture: İts study within a 'cityscape' and a case study on 'İstanbul'

Bu çalismada, amaç gökdelenin şehir ölçeğinde incelenmesi; ve şehrin kendine özgü karakterini, siluetini korumak ve gökdeleni var olan düzen ile bütünleştirerek şehrin mekansal ve estetik değerlerine katkıda bulunmak amacıyla 'gökdelenin nere de ve nasil inşaa edilebileceği' sorularına doğru yanıtların bulunmasıdır. Çalışmada, ekonomik, fonksiyonel ve sembolik değerleriyle gökdelenin, şehirlerin gelişmesinde vazgeçilmez bir role sahip olduğu kabul edilmiştir. Gökdelen, 'kent estetiğine' başka bir deyişle 'şehir peyzajına' katkıda bulunan veya onu zedeleyen bir kent öğesi olarak davranmaktadır. Bu amaçla, gökdelenin görsel ve estetik değerlerinin, şehir ölçeği ve kent silueti içerisinde değerlendirilebilmesi için; 'gökdelenin tarihsel gelişimi' ve 'gökdelen geleneği' konuları belirli bir çerçeve içerisinde kurgulanarak sunulmuş; ve şehir peyzajı içerisinde gökdelenleşme prensipleri, tarihi İstanbul şehri örneği ile birlikte çalışılmıştır.
İşlev değiştiren istanbul boğaziçi yalıları üzerine bir inceleme

İstanbul-Boğaziçi Yalıları Osmanlı Dönemi'nde inşa edilen, mimarisi ve iç mekanları, içinde yaşayan insanları ve hikayeleri ile oluşturduğu kendi kültürü her zaman ilgi çekmiştir. Suyun iki yakasına dizilen bu eşsiz güzellikteki yapıların çoğu çeşitli sebeplerden dolayı günümüze kadar ulaşamamış olsa da Boğaziçi'nde yaklaşık olarak 600 yalı bulunmaktadır. 1971 Tarihli Koruma Kararı'na göre ise, Boğaziçi'nde 89 adet I. sınıf, 208 adet 2. sınıf ve 69 adeti 3. sınıf olmak üzere toplam 366 adet tarihi yalı vardır. Boğaziçi'nin en önemli karakteristik özelliği olan su öğesi mimari yapıyı etkilemektedir. Bu yüzden de dünyadaki ve Türkiye'deki yalı benzeri olabilecek su kenarı yapıları incelenmiştir. Amasya Yalıları da buna en yakın örnektir. Türk evlerinin özelliklerini de gördüğümüz yalılarda zamanla Avrupalılaşma ile birlikte farklı etkilerde tarzlar görülmektedir. Değişime uğrayan yalıları içte ve dışta hissetmek mümkündür. Yalıların çoğu özel mülkiyet olduğu gibi birçoğu da işlev değiştirmiştir. Bugün restoran, otel, kafe ve çeşitli organizasyonlar için kullanılan yalıları sadece sahipleri tarafından değil, kullanıcılar içinde tarihi değerlere yakından tanık olmalarına imkan sağlamaktadır. 'İşlev Değiştiren İstanbul Boğaziçi Yalıları Üzerine Bir İnceleme' adlı bu tezde günümüze kadar gelmiş on adet yalı seçilmiştir. Bu yalılar; Fuat Paşa Yalısı, Rasim Paşa Yalısı, Debreli İsmail Hakkı Paşa Yalısı, Sait Halim Paşa Yalısı, Hekimbaşı Salih Efendi Yalısı, Bostancıbaşı Abdullah Ağa Yalısı, Azaryan Yalısı, Şerifler Yalısı, Sadullah Paşa Yalısı ve Kuzguncuk Yalısı'dır. Seçilen bu yalıların iç mekan analizleri yapılan araştırmalar ve yerinde incelenen yapıların fotoğraflanması sonucu ortaya konmuştur. Boğaziçi Yalılarının günümüzdeki iç mekanlarının çoğu değiştirilmiş, mobilyaları ve aksesuarları varisler tarafından satılmış ve orijinali korunmamıştır. Daha sonradan tekrar iç mimari düzenleme yapılan yalılarda mimari tarz ve dönem mobilyaları kullanılmamıştır. Modern-klasik diyebileceğimiz anlayışla donatılan mekanların oluştuğu görülmektedir. Sabit olan tavan, merdiven, duvar gibi detayların daha çok korunduğu fakat hareketli mobilyaların orijinallerinin bugün yerinde olmadığı görülmüştür. Yalıların işlev değişikliklerinin kültür mirasımızın korunması ve gelecek nesillere aktarılmasının yanı sıra geçmişşten günümüze iç mekan tasarım anlayışının bu örneklerden yola çıkılarak görülebileceği sonucuna varılmıştır.
İstanbul ilindeki kamu ve özel hastanelerde kalite yönetim sisteminde sürekli iyileştirme 'nin, insan kaynakları yönetimi üzerine etkileri

Sağlıkta Dönüşüm Programı'nın ana hedeflerinden biri sağlık hizmetlerinde, sürekli iyileştirme ve geliştirme felsefesinin benimsenmesi olmuştur. Globalleşme, teknolojik gelişmeler ve iletişim kanallarının gelişmesiyle; toplumun farklılaşan beklentilerine cevap verebilmek ve değişimi yakalamak için, kalite yönetim sistemleri hastanelerimizin vazgeçilmez bir unsuru haline gelmiştir. Bu araştırmada; Kalite Yönetim Sisteminde, Sürekli İyileştirmenin, İKY Üzerine Etkilerinin ortaya çıkarılması amaçlandı. Araştırmanın evrenini, İstanbul ilindeki 2 Kamu ve 2 Özel Hastanede görev yapan, 1.600 sağlık sektörü çalışanı oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise; tabakalı örnekleme yöntemiyle belirlenen, 360 sağlık sektörü çalışanı oluşturmaktadır. Araştırmada, objektif örnekleme yöntemi olarak, randomize yöntem kullanılmış ve anket yöntemiyle veriler toplanmıştır. Araştırmada beşli Likert türü ölçek ve Evet- Hayırdan oluşan iki seçenekli ölçek kullanılmıştır. Ölçek güvenirliğinin test edilmesinde, Cronbach's Alpha katsayısından yararlanılmış ve 25 kişiden oluşan araştırmanın pilot çalışmasında, Cronbach's Alpha değeri 0,895 olarak tespit edilmiştir. Bu sonuç, ölçeğin güvenilir bir ölçek olduğunu ortaya koymaktadır. Araştırmada sürekli iyileştirmenin; İKY alt boyutlarından, iş tanımı-görev-yetki-sorumluluk, oryantasyon, eğitim, iş rotasyonu, kariyer gelişimi, performans değerlendirme ve ödüllendirmeyi, etkilediği ve güçlü ilişkilerinin olduğu, sürekli iyileştirmenin; iş sağlığı ve güvenliği üzerinde az etkili olduğu belirlendi. Araştırma sonucunda ise; kalite yönetim sisteminde, sürekli iyileştirmenin insan kaynakları yönetimi uygulamaları üzerinde orta düzeyde pozitif etkili olduğu tespit edildi. Hastanelerin yoğun rekabet ortamında başarılı olabilmesi için, bir takım sistemler yoluyla geliştirilmesi zorunlu hale gelmiştir. Süreçlerini iyileştiren, insana yatırımı sürdüren ve çalışanlarını dinamik tutan sağlık kurumları; rakipleri arasından kolayca sıyrılarak, geleceğin modern hastanelerinin daha verimli hale gelmelerine katkıda bulunacaktır.
Mario Levi'nin romanlarında kent ve ötekilik

Bu çalışmada Türkiye'deki azınlık edebiyatının son dönemdeki en önemli temsilcilerinden olan Mario Levi'nin romanlarındaki kent ve ötekilik olgusu incelenmiştir. Bu yüzden yazarın inceleme kapsamındaki romanları, içerik bakımından değerlendirilmiştir.'Mario Levi'nin Romanlarında Kent ve Ötekilik' başlıklı bu çalışma, üç ana bölümden oluşmaktadır. 'Giriş' bölümünde önce kent kavramı, tarihsel seyir içindeki oluşumu ve onu etkileyen unsurlar irdelenmiştir. Daha sonra ötekilik kavramı incelenerek; tanımı, ortaya çıkışı, kuramsal açıdan ele alınışı ve türleri üzerinde durulmuştur. Çalışmanın 'Mario Levi'nin Romanlarında Kent ve Ötekilik' başlıklı bölümü, tezin inceleme bölümünü oluşturmaktadır. Bu bölümde Mario Levi'nin İstanbul Bir Masaldı, Lunapark Kapandı ve Karanlık Çökerken Neredeydiniz adlı romanları, önce İstanbul kenti bağlamında, daha sonra İstanbul azınlıklarının kültürel, dilsel, siyasal, etnik ve dinsel ötekilikleri bağlamında incelenmiştir. Ayrıca bu çalışmada romanların diğer içerik ve anlatım özellikleri de ele alınmıştır. 'Sonuç' bölümü, çalışmanın üçüncü ve son bölümüdür. Önceki bölümde edebi ölçütler doğrultusunda yapılan incelemeyle saptanan bulgular, bu bölümde bir bütün olarak kısaca ele alınmıştır.
17 - 19. yüzyıl İstanbul sebillerindeki madeni şebekeler

Hayır amaçlı olarak sıcak yaz günlerinde, bayram ve kandil gibi bazı özel günlerde halka soğuk su, şerbet gibi içeceklerin sunulduğu yapılar olan sebiller, Osmanlı dönemi yapılan içinde su mimarisine bağlı olarak gelişen özel bir yapı türüdür, önceleri sebilhane denilen, daha sonra kısaca sebil adını alan su yapılarının Osmanlı mimarisi içinde ilk örnekleri 15. yüzyıldan itibaren görülür. İstanbul'da, 15. yüzyıldan 19. yüzyıl sonuna kadar yüzlerce sebil inşa edilmiştir. Genellikle bir podyum üzerinde yer alan sebiller; mermer bir etek ve tezgah bölümü, tezgah üzerine oturan sütun ve kemer sisteminden oluşan pencere açıklıkları, kitabelik, saçak ve üst örtüden oluşmaktadır. Sebillerin pencere açıklıklarında ve onların ayrılmaz birer parçası olan parmaklıklar ya da şebekeler bulunmaktadır. Araştırma kapsamında, İstanbul'da 17 .-19. yüzyıllar arasında inşa edilen sebillerin pencere açıklıklanndaki madeni şebekeler incelenmiştir. Pencere açıklıklarında yer alan bu şebekeler, diğer yapılarda görülen şebekelerden farklıdır. Sebil şebekelerinin alt kısımlarında bir elin sığabileceği ve su taslarının geçmesini sağlayacak büyüklükte sütun ve kemer sisteminden oluşan özel bir bölüm bulunmaktadır. Bunlar su verme aralığı olarak adlandırılmaktadır. Madenden dövme ya da döküm yöntemiyle hazırlanan parmaklık ve şebekeler demir, bronz ve pirinçten yapılmıştır. 17., 18. ve 19. yüzyıllarda inşa edilen sebillerde görülen şebekeler, dönem ve üslup özelliklerine göre farklı kompozisyon ve motiflere sahiptir. Şebekelerin üretildiği dönemlerdeki üslup özellikleri, sanat açısından süslemelerde görülen değişimler, yeni zevkler ve beğeniler bu şebekelerde de açıkça takip edilebilmektedir. 18. yüzyıldan itibaren Osmanlı sanatına giren batı etkileri sebillerin mimari ve süslemeleri ile şebekelerinde de etkili olmuştur. Genel olarak Osmanlı sanatında yaşanan tüm değişimler ve gelişmeler, sebil ve şebekelerde de yansımasını bulmuştur. Şebekeler üsluplarına göre Klasik, Lale Devri, Barok ve Rokoko, Neoklasik ve Ampir ile diğer geç dönem özellikleri göstermektedirler. Şebekelerle ilgili diğer bir sınıflandırma yöntemi ise kompozisyonların geometrik motifler ve bitkisel motiflerden oluşması göz önüne alınarak yapılabilir. 11 Birer sanat eseri olan şebekelerin desenleri, kompozisyonları isimleri bilinmeyen sanatçılar tarafından hazırlanmış ve döküm ustaları bu çizimlere bağlı olarak şebekeleri meydana getirmişlerdir. Her sebil için pencere açıklıklarına uygun tarzda ayrı ayrı şebekeler hazırlanmıştır. Bir sebilde görülen şebeke örneği, başka bir sebilde nadiren görülür. Motif ve kompozisyon açısından benzerlik gösteren birkaç şebeke dışında, her sebil şebekesi farklıdır.
Provisioning the Ottoman capital: Istanbul's market garden between the seventeenth and nineteenth centuries

Bu çalışma son dönemlerine kadar Osmanlı İstanbulu'nun ayrılmaz bir parçası olan bostanları ve buralarda çalışan bahçıvanları konu almaktadır. Çalışmada bostanların yerleri, fiziksel özellikleri ve yetiştirilen ürünlerin yanı sıra, mülkiyet yapıları, kimler tarafından işletildikleri ve kimlerin çalıştığı ile ilgili bilgiler birincil ve ikincil kaynaklardan yararlanılarak incelenmektedir. Ayrıca bostanların, kentin iaşesindeki rolü ve önemi de ortaya konulmaktadır. Çalışma arşiv materyalleri ışığında, dönemin kent dokusunu, işgücü yapısını ve göç olgusunu, görsel malzemeler yardımıyla betim-lemektedir. İstanbul'un iaşesinde önemli yere sahip olan, kent peysajını biçimlendiren ve çok sayıda göçmen işçiye iş olanağı sağlayan bostanlar, bir araştırma konusu olarak Osmanlı çalışmaları literatüründe hak ettikleri yeri bulamamıştır. Çok boyutlu ve zengin tarihsel malzemeyi kapsamlıca derleyerek okuyucuya sunmak bu çalışmanın önde gelen hedefidir. Bunun yanında, Osmanlı tarihi literatüründeki yaygın iki kabulü, yani İstanbul'un bir 'tüketim kenti' olduğuna ve İmparatorluk'ta sabit bir etnik-dinsel işbölümü bulunduğuna dair varsayımları tarihsel veriler ışığında sınamaktır.
Manisa Muradiya Camii çinilerinin iç mekan süslemesindeki kullanım alanları, renk, desen ve kompozisyon özelliklerinin İstanbul Mesih Paşa Camii çinileri ile karşılaştırılarak kataloglanması

İznik Çinileri ile ilgili olarak ülkemizde ve dünyada son yıllarda hız kazanan birçok çalışma yapılmaktadır. Bu çalışmalara bakıldığında konunun tarihi boyutu içinde uzmanlarca teknolojik, ekonomik, estetik ve sanat tarihi açısından ele alındığını görmekteyiz. Bu çalışma İznik çinilerinin en güzel örneklerinin verildiği 16. yüzyılda çinilerin uygulandığı Manisa Muradiye Camii (1586) ve karşılaştırmanın yapıldığı İstanbul Mesih Paşa Camii (1586) çinilerini incelemektedir. Sanat tarihçilerinin ağırlık kazandığı çalışmalar yanında, çeşitli kaynaklarda yayınlanmış makale ve eserleri, konu hakkında bilgi sahibi olanlardan derlenmiş bilgileri en doğru ve düzenli olarak bir araya getirmeyi amaçlamıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde üç başlık altında; Manisa Muradiye Camii ve İstanbul Mesih Paşa Camii'nin tarihçesi mimari yapısı ve camilerde bulunan süsleme unsurlarına yer verilmiştir. Camilerin kısaca tarihçeleri aktarılmış mimari yapıları kendilerine has özellikleri tanıtılmıştır. Camilerde bulunan çini dışındaki süsleme unsurları tek tek anlatılmıştır. Bilgiler resimlerle, planlarla desteklenmiştir. İkinci bölümde dört başlık altında; Manisa Muradiye Camii ve İstanbul Mesih Paşa Camiinde bulunan çinilerin kullanım alanları, renk, desen ve kompozisyon özelliklerine yer verilmiştir. Manisa Muradiye Camii çinileri üç alt gurup içinde incelenmiştir. Mihrap çevresinde ve pencere üstü alınlıklarda yer alan çilliler 1/1 oranında çizilmiş, planları çıkarılmış ve yazılı metin kısımlarına açıklama getirilmiştir. İstanbul Mesih Paşa Camii çinilerinde farklılık gösteren mihrap çevresi çinilerinin 1/1 oranında kesit çizimi alınmıştır. Manisa Muradiye Camii ile karşılaştırması yapılarak aynı desenin kullanıldığı pencere üstü alınlık çinileri incelenmiştir. Genel olarak 16. yüzyıl çinilerinin renk, desen ve kompozisyon özellikleri camilere indirgenmiştir. Tek tek açıklama getirilmiştir. Üçüncü bölümde; Manisa Muradiye Camii ve İstanbul Mesih Paşa Camii mihrap çevresinden dönemin özelliğini yansıtan kompozisyonlar uygulama için seçilmiştir. İznik ve Kütahya'da farklı üretimler yapılmıştır.
Contemporary housing in postmodern Istanbul

Geçtiğimiz 20 yıl içerisinde kuşkusuz ki Istanbul'da birçok şey köklü değişime uğradı. Küresel sistemin bir parçası haline gelmek, ve bu sistemin ekonomik kalıplarının içerisine girmek, şehrin konut yapısına da belirgin bir biçimde yansımıştır. Türkiye'nin en büyük ve en gündemdeki şehri olarak Istanbul, küresel kent etiketinin kendisine atadığı görevleri yerine getirebilmek için değişmeye başlamış, diğer küresel kentlerin de bağlı olduğu sistemde rekabete iştirak etmiştir. Bu çalışma bir arka plan ve bir bugün söylemi üzerinden Istanbul'u incelerken, önce Cumhuriyet'in ilk yıllarında hayata geçirilen modernleşme ve modernizm dönemini açıklayıp, daha sonrasında postmodern diye adlandırılan dönem içerisinde Istanbul'un bu ana akımlardan nasıl etkilendiğini sorgulamaktadır. Postmodern dönem ekonomik, sosyal ve politik yönleriyle ele alınırken, konut paradigmasının bu söylem içerisindeki değişimi Istanbul'da hakim olan konut tipleri üzerinden okunmuş, sonuç olarak ise mevcut kentsel ayrışmayı önleyecek önerilerle sonlandırılmıştır. Çalışmanın yaklaşımı postmodern tüketim kalıplarının bireylerin kimliklerinin ayrılmaz bir parçasına dönüşmesi ve yaşam alanlarının bireyin toplum içerisindeki konumunu, ait olduğu sosyal katmanı ve kendisine ait alanı tanımladığı temsiliyetler halini almasına atıfta bulunmaktadır. Kökenlerini modernizmden alan postmodernist söylemler zinciri, mekanı dönüştürmeden önce mekanın tüketicisini dönüştürmekte, önüne çıkan yerel ve ulusal mekanizmaları ise yine kendi ürettiği araçlar olan küreselleşme, neo-liberalleşme ile aşmaktadır. Istanbul, küresel kentin tüketen bireyler için tasarlanmış bir sahne olduğu gerçeği ve uluslararası metanın dolaşımına olanak sağlayan mekan organizasyonu ön plana konularak konut alanları üzerinden ineclenirken, ortaya çıkan karşıtlıkların kentsel tasarım ve mimarlık alanlarında verdiği sonuçlar irdelenmektedir.