turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Transformation of Greco-Turkish relations after 1999: Military and economic aspects

Türk-Yunan ilişkileri inişli çıkışlı bir geçmişşe sahiptir. İki ülke ilişkileri savaş ve barıştan oluşan bir çember gibidir. Şu ana kadar, iki ülkenin de, birçok kere, ilişkilerini düzeltme çabaları olmuştur ancak bu çabalar, iki tarafın isteksiz tavırları nedeniyle, başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Yunanistan-Türkiye ilişkilerinin değişmeye başladığına dair gelişen bir literatür iniş çıkışlarla karakterize olmuş çemberin kırılmaya başladığına işaret etmektedir. Öncekilerden farklı olarak, bugünkü uzlaşma dönemi siyasi sınıfın, halkın ve askerlerin rızasının ve isteğinin bir yansımasıdır. Bu özellik, bugünkü uzlaşmayı bir öncekilerden ayırmaktadır. Bu tezin başlıca amacı Türkiye ve Yunanistan ilişkilerinde, özellikle askeri ve ekonomik açıdan, bir değişim olup olmadığını araştırmaktır ve bulgular göstermektedir ki Türkiye ve Yunanistan ilişkileri askeri ve ekonomik açıdan bir değişim göstermektedir. Ekonomik ilişkilere bakıldığında iki ülke arasındaki temel ekonomik aktivitelerde bir canlılık gözlemlenmektedir. Askeri ilişkilerine bakıldığında ise 'Ege' deki tansiyona rağmen, iki ülke, geçmişş yıllara göre, bir ilerleme kaydetmiştir; 1999'dan bu yana çatışmalarda bir azalma olmuş ve askeri diyalogun yoğunluğu artmıştır. Özetle, bu tezin bulguları Türkiye ve Yunanistan ilişkilerinin iyi yönde bir değişim gösterdiğine dair umut verici kanıtlardır.
Re-conceptualizing cyberterrorism: Towards A new definitional framework

Siber alan ve terörizmin birleşiminden doğan siber terörizm, mevcut dünyamızı etkileyen örneklerin yetersizliğinden dolayı hak ettiği önemi göremeyen bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bununla birlikte, eski terörizmin yerini yeni terörizme bıraktığı, savaş ve devlet güvenliği anlayışlarının sürekli olarak değişime ve dönüşüme uğradığı gözükmektedir. Siber terörizm, bu anlamda zengin kaynaklı, yaratıcı ve yeni kaynakları beklenmedik ve alışılmadık şekillerde kendi isteği doğrultusunda geleneksel devlet güvenliğine kastedecek çevrimiçi tehditler yaratacak biçimde şekillendirebilecek bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Yeni terörizm kavramının Uluslararası İlişkiler çalışmaları ve devlet güvenliği açısından önemi ışığında, literatürdeki mevcut siber terörizm tanımlarının yarattığı kafa karışıklığı, karmaşıklık ve yetersizliğin incelenmesi, gelecekte karşımıza çıkabilecek siber terörizm tehditlerinin iyi anlaşılması açısından büyük önem taşımaktadır. Böylesine karmaşık bir fenomenin özelliklerini saptamak oldukça zordur, ancak aynı zamanda siber terörizm kavramının ne olduğunu ve ne olmadığını bilmeden devlet güvenliğine hizmet edecek daha iyi çözümler ve müdahale yöntemleri geliştirmek mümkün değildir. Bu kaygılardan hareketle tez siber terörizm kavramının en uygun ne şekilde tanımlanması gerektiğini araştırmaktadır. Tezin amacı, siber terörizm kavramını mevcut literatürdeki eksiklikleri giderecek, yeni ve operasyonel bir çerçeveye yerleştirmektir.
Transformation of Syrian conflicts with Turkey and Israel in the 1990s: A comparative perspective on ripeness

Bu tez, Suriye'nin 1990'lar boyunca Türkiye ve İsrail ile olan sorunlarında yaşadığı dönüşüm süreçlerini irdelemektedir. Burada amaç iki sorunun dönüşümünün neden farklı sonuçlandığının ardındaki nedenleri anlamaktır. Bu çalışma farklı sonuçların nedeni olarak Türkiye-Suriye sorununun Suriye-İsrail sorunu ile karşılaştırıldığında daha yüksek bir olgunlaşma seviyesine ulaşmış olmasını ileri sürmektedir. Diğer bir ifade ile olgunlaşmanın şartları olan objektif ve subjektif faktörlerin ? sorunun çıkmazlık noktasında oluşu, tarafların bir çıkış yolu algılaması ve süreci yönetecek yetkin kişilerin varlığı ? etkileşiminin Türkiye-Suriye sorununda net olarak varlığı bu sorunun iyi komşuluk ilişkilerine dönüşümünü olumlu yönde etkilerken, Suriye-İsrail sorununda bu etkileşimin zayıf oluşu bu sorunun dönüşümünün istenildiği şekilde olmamasının ardındaki nedenlerdendir.
?Cultural diplomacy? in Turkey's relations with the Middle East (2002-2011)

Günümüz siyasi dünyasında, bir ülkenin siyasi hedeflerine ulaşmaya ve uluslararası arenadaki imajını desteklemeye yönelik çabalarında diplomatik araçlar önemli bir rol oynamaktadırlar. Devletler diğer ülkeler ile olan etkileşimlerinde yalnızca askeri ve ekonomik araçlara güvenmek yerine, diplomatik kanalları da kullanılmaktadırlar. Bununla birlikte, yalnızca hükümetler arasındaki etkileşimleri içeren devlet-merkezli diplomasinin aksine, günümüzde devletlerin diplomatik çabaları insanlara da yöneliktir. Bu çalışmada kültürel diplomasi kavramı ve uygulamaları incelenmiştir. Kültürel diplomasi bir devlet tarafından kendi dış politika amaçlarını, diplomasisini ya da her ikisini de desteklemek amacıyla bir dizi kültürel tezahürlerin geniş bir yelpazede kullanılmasıyla gerçekleştirilir. Sözü edilenler ışığında, bu tezde 2002- 2011 dönemi Türkiye-Orta Doğu ilişkilerinde, kültürel diplomasinin önemli bir araç olarak nasıl kullanıldığını anlamak amacıyla, Türkiye'nin kültürel diplomasi yönleri incelenmiştir.
ABD arşiv belgelerine göre Türkiye'de askeri darbeler (1960-1980)

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde darbeler geniş yer tutmaktadır. Ülkenin demokratikleşmesi sürecinde en büyük engel teşkil eden darbeler, devlet yapısı başta olmak üzere sosyoekonomik yapıda da önemli değişiklikler meydana getirmiştir. Darbelerde siyasi istikrarsızlık gibi toplumsal ve ekonomik gerekçelerle ordu yönetime el koymuş ancak farklı sonuçlar doğurmuştur. Darbelerin amaç ve sonuçları arasındaki bu tutarsızlık durumunun darbeler hakkında birçok iddianın da ortaya atılmıştır. Bu iddialardan birisi de darbelerin arkasında ABD'nin olduğudur. Soğuk Savaş yıllarında dünya iki kutba ayrılmış ve sonrasında Sovyet Rusya ile ABD'nin çekişmesine sahne olmuştur. Çeşitli araştırmalarda ABD'nin bu yıllardan başlamak üzere birçok ülkeye kendi çıkarları için müdahale ettiği hakkındaki bulgular Türkiye'deki darbelerin arkasında da ABD'nin olduğu iddialarını güçlendirmiştir. Bu iddiaların günümüze kadar kanıtlanamamış olması kimi zaman gerçekten uzak, komplo teorilerine dayalı bilgi kirliliğine neden olmuştur. Bu durum ülke tarihinde böylesine geniş bir yere ve derin bir etkiye sahip darbelerin tam anlamıyla anlaşılmasını engellemiştir. Çalışmada yakın zamanda araştırmacıların hizmetine sunulan ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatı arşivi başta olmak üzere ABD Dışişleri Bakanlığı arşivi ve döneme ışık tutacak arşivlerde Türkiye'de yaşanan darbelerin izleri araştırılmıştır. Bu süreçte yaşanan gelişmeler karşısında ABD'nin tavrı tespit edilmiştir. Bu arşivlerin yanı sıra ülkedeki darbeleri aydınlatacak birinci el kaynaklar başta olmak üzere dönemi aydınlatan araştırma eserleri incelenmiş, elde edilen bulgular ortaya konulmuştur.
Uluslararası Deniz Hukuku Mahkemesinin yapısı ve yargı yetkisi

Uluslararası Deniz Hukuku Mahkemesi, 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'nin VI numaralı Eki uyarınca Statüsü oluşturularak, 1996 yılında faaliyete geçen deniz hukuku alanında uzmanlaşmış uluslararası bir yargı mercidir. Mahkeme üyeliklerinin dağılımında dünyanın başlıca hukuk sistemlerinin temsili ve adil coğrafi dağılımın sağlanması amaçlanmaktadır. Sözleşme'nin yorumlanması veya uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar, madde 287 uyarınca sayılan diğer yargı mercileri ile birlikte Mahkeme'nin yargı yetkisi kapsamındadır. Sözleşme madde 292 çerçevesinde makul kefalet yatırılması üzerine alıkonmuş gemi ve mürettebatının derhal serbest bırakılması ve madde 290 çerçevesinde tahkim mahkemesinin teşekkülünü beklerken geçici tedbirlerin emredilmesi hususlarında, Mahkeme'nin vermiş olduğu kararlar, deniz hukukuna önemli katkılar sağlamıştır. Bununla birlikte, son yıllarda Mahkeme'nin bakmış olduğu davaların çeşitliliği artmıştır. Bu kapsamda deniz hukukunun; seyrüsefer serbestisi, deniz alanlarının sınırlandırılması, deniz alanlarında devletin yargı yetkisi gibi farklı alt başlıklarında uyuşmazlıklar Mahkeme önüne gelmiştir. Bu durum, Mahkeme'nin deniz hukuku alanındaki yetkinliğinin, ilerleyen yıllarda daha üst seviyeye çıkacağı hususunda önemli ipuçları vermektedir. Mahkeme'nin Sözleşme'ye uygun şekilde deniz hukukuna kazandırdığı önemli perspektiflerden birisi de 'gemi kavramındaki bütünlük' kuralıdır. Bunun yanı sıra, ilk defa Korfu Kanalı davasında, Uluslararası Adalet Divanı tarafından kullanılan 'insani mülahazalar' ilkesi Mahkeme tarafından da çeşitli kereler kullanılarak, ilkeye yeniden işlerlik kazandırılmıştır. İnsani mülahazalar ilkesinin yanı sıra 'uygun hukuki usul' gibi diğer ilkeler de Mahkeme tarafından uygulanmaktadır. Son olarak Mahkeme'nin Sözleşme'yi 'canlı belge' olarak değerlendirmesi özel önemi haizdir.
Arap Baharı sonrası Ortadoğu'da artan mezhepsel rekabetin Suriye üzerindeki etkisi

Ortadoğu'da toplumsal krizlerin ortaya çıkışı ve gelişiminde iç ve dış etkenlerinkarmaşık bir etkileşimi söz konusudur. Bu etkileşimin anlaşılabilmesi için 18. yüzyıldan günümüze bölgeye yönelik oluşturulan küresel politikaların ve bölgenin iç dinamiklerininbirlikte analiz edilmesi gerekmektedir. Özellikle kolonyal dönemde Ortadoğu ülkelerinin temel dinamikleri, dış aktörlerce siyasal ve toplumsal ayrışmaya zemin hazırlayacak şekilde tasarlanmıştır. Yerel siyasal aktörler, dış güçlerin desteğiyle kolonyal dönem sonrasında daayrıştırıcı politikaları devam ettirerek kökleri geçmişşe dayanan, sosyal ve ekonomik problemleri derinleştirmiştir. Arap Baharı, iç ve dış politik aktörlerin çıkarları çerçevesinde bölgede oluşturduklarısosyo-ekonomik yapıya toplumsal bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. Ancak bölgedeki nüfuz alanlarını kaybetmek istemeyen yerel, bölgesel ve küresel güçlerin mezhepsel gruplar üzerinden yürüttükleri hegemonya mücadelesi Arap Baharı sonrası yaşanan çatışma ortamınıninanç eksenli olarak devam eden çok boyutlu bir iç savaşa dönüştürmüştür. Böylece toplumsal tepkiyi tetikleyen siyasal ve toplumsal nedenler arka planda kalmıştır. 2010 yılında Tunus'ta başlayan Arap Baharı süreci domino etkisiyle tüm bölgeyeyayılmış ve rejimlerin değişmesi ile sonuçlanan siyasal bir süreç halini almıştır. Arap Baharı, kısa bir süre sonra Suriye'ye doğru bir yayılım göstermiş ve ülke çatışmaların en yoğun yaşandığı bir alan haline gelmiştir. Suriye rejimi, Arap Baharı ile başlayan halk hareketlerinesert bir müdahaleyle karşılık vererek olayların büyümesine ve çatışmaya dönüşmesine neden olmuştur. Daha sonraki süreçte küresel güçlerin ve bölgesel aktörlerin Suriye'ye doğrudan veya dolaylı müdahalelerinde mezhepsel dinamikleri jeopolitik çıkarlar için araç olarak kullanmaları, Suriye başta olmak üzere tüm bölgede mezhepsel ayrışmaya dayalı istikrarsızlığı ve radikalizmi artırmıştır.
Dış politika analizinde karar alma yaklaşımı, Dışişleri Bakanlığının rolü: İsmail Cem ve Ahmet Davutoğlu örneği

Bu çalışma, Türk dış politikasının son dönemine iki aktör üzerinden bakma denemesidir. İsmail Cem ve Ahmet Davutoğlu gerek entelektüel yönelimleri, gerekse siyasi kimlikleri ile son yılların Türk dış politikasına damgalarını vurmuşlardır. Dış politikanın anlaşılmasında birey üzerinden analize öncelik veren çalışma, inşacı bir bakış açısına dayanmaktadır. Dış politikanın bir inşa süreci sonucunda oluştuğu, kimliğin bu politikanın oluşmasında önemli bir yere sahip olduğu çalışmanın üzerinde yükseldiği temeldir. Elbette kimliği anlayabilmenin yolu bireyin sosyalleşmesine belli ölçülerde bakmaktan geçer. Çalışmanın sınırlılığı içerisinde İsmail Cem ve Ahmet Davutoğlu'nun kimliklerine yakından bakılmaya gayret edilmiştir. Konunun bir diğer cephesini ise dış politikada kararların nasıl alındığı oluşturmaktadır. Bu doğrultuda karar alma sürecinin nasıl işlediğine yakından bakılmış, İsmail Cem ve Ahmet Davutoğlu'nun politikaları, karar alma teorileri bağlamında analiz edilmiştir. Karar alma teorilerinin sunduğu kolaylıklardan yararlanılırken olayın özüne göre açıklamada birden fazla teoriden de istifade edilmiştir. İki aktör üzerinden belli bir dönemin dış politikasının panoramik olarak değerlendirilmesi esasına dayanan bu çalışma geleneğin ve kimliğin önemini görmemiz bakımdan aydınlatıcıdır. Gerek Cem gerekse Davutoğlu kökleri Tanzimat öncesine götürülebilecek 'devletin sorunlarına çözüm arayan münevver tipinin' çağdaş birer örneğidirler. Böylesi bir gelenek onların kimliğinin biçimlenmesinde önemli ölçüde rol oynamıştır. Sonraki dönemde gerek entelektüel gerekse politikacı olarak temelde bu bakış açısıyla hareket etmişlerdir. Doğu ile batı arasında kalmanın yarattığı bir medeniyet krizi, böylesi bir kırılmayı göğüslemeye çalışan devlet, son kertede buna dış politika açısından çözüm bulmaya çalışan iki münevver... İşte bu tezin hikayesi böyle özetlenebilir.
Uluslararası politika kuramlarında politik psikoloji Vladimir Putin örneği

Politik psikoloji, sadece psikoloji ve siyaset bilimi alanlarının değil oldukça yeni bir çalışma alanı olarak uluslararası ilişkilerin de en yeni ve en gözde konularından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Politik dünyanın özellikle son elli yıl içerisinde yaşamış olduğu değişim ve dönüşüm göz önüne alındığında, uluslararası alanda meydana gelen gelişmeleri analiz edebilmek için yeni bilim dallarına olan ihtiyaç oldukça açıktır. İşte politik psikoloji uluslararası politikanın konusu içerisinde yer alan olayları, bunların altında yatan psikolojik sebeplerle birlikte açıklamaya çalışan bir bilim dalı niteliği taşımaktadır. Politik psikoloji başta ülkelerin kendi içinde yaşamış oldukları siyasal toplumsallaşma süreci, kitle ve kamuoyu oluşumu, propaganda ve etkileri, seçim dönemi, liderlik ve liderin toplum üzerindeki etkisi ile yaptırım gücü olmak üzere uluslararası alanda savaş ve barış ortamlarının sebebi olan milliyetçilik, ırkçılık ve terörizm gibi konuları psikolojik nedenleriyle birlikte incelemektedir. Bu noktada liderlik konusu politik psikolojinin kilit noktasını oluşturmaktadır. Bir ülkenin sadece iç politikalarından değil dış politikada temsilinden ve diğer ülkelerle olan ilişkilerinden de sorumlu bir lider, uluslararası ilişkilerin temel taşını meydana getirmektedir. Bu açıdan 'liderlik' konusunu kapsayan bir toplumun lider seçiminde etkili olan faktörler, liderin kişiliği ve nasıl bir lider olduğu, topluma ve uluslararası alana olan etkisi, içinde psikolojik faktörler barındırması nedeniyle bu tezin çıkış noktasını oluşturmuştur. Rus lider Vladimir Putin'in başkan olduğu dönemden bu yana Rusya üzerindeki büyük etkileri, Rus toplumu tarafından 'Rusya'nın kurtarıcısı' olarak nitelendirilmesi ve uluslararası alanda çizmiş olduğu güçlü lider portresi uluslararası ilişkilerin konusu olmasının yanında psikolojik faktörlerin de birer yansımasını oluşturmaktadır. Bu nedenle bu tez politik psikoloji kapsamında Putin'in liderlik analizini yapmaya çalışmıştır.
Soğuk savaş dönemi Türk dış politikası

Soğuk Savaş, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra başlayan ve 1991 yılına kadar ABD ve Sovyetler Birliği'nin önderliğindeki iki kutup arasında süren siyasi, askeri, teknolojik ve ekonomik boyutları olan güç mücadelesidir. Bu dönemde Türkiye'nin dış politikasının oluşmasında dış faktörler iç faktörlere göre daha etkili olmuşlardır. Yeni dünya düzeninde Türkiye, kendisi için tehdit unsuru olan SSCB'ye karşı ABD ve Batı Bloku tarafında bulunmayı tercih etmiştir. Bu çalışma, İkinci Dünya Savaşı'nın bitmesiyle oluşan iki kutuplu uluslararası sistemde Türkiye'nin sistemdeki yerini ve Soğuk Savaş dönemi Türk dış politikasını realist teorik yaklaşım çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır.
Plüralist güvenlik toplumu içeriğinde uluslararası güvenliğin sağlanabilmesi için uluslararası güvenlik örgütlerinin varlığının sorgulanması

Bu çalışma; tarihin akışında önemli bir kırılma noktası olan Soğuk Savaş'ın sona ermesi ile yeni bir döneme giren ve son yüzyılda insanlık tarihinin en büyük iki savaşını geride bırakmış ancak savaşmamayı hala öğrenememiş günümüz dünyasında, uluslararası güvenlik ortamının tesis ve idamesi için İkinci Dünya Savaşı'nın ardından savaşın yok edilmesi/savaş ihtimalinin en aza indirgenmesi amacıyla ortaya konan etkili bir oluşum olan plüralistik güvenlik topluluğu içeriğinde yine özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkan güvenlik temelli uluslararası örgütlere ihtiyaç duyulup duyulmadığını sorgulamak amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde kavramsal çerçevenin oturtulması için uluslararası ilişkiler teorilerinden İngiliz Okulu içeriğinde teorik yaklaşım temel alınmış; ikinci bölümünde güvenlik temelli uluslararası örgütlerin plüralistik güvenlik topluluğu içeriğinde rol ve işlevlerini ortaya koymak amacıyla tarihsel yaklaşım kullanılmış; üçüncü bölümünde ise örnek olay incelemesi yöntemi kullanılarak İkinci Dünya Savaşı sonrasında ortaya yeni bir bölge olarak çıkan Kuzey Atlantik'te Sovyetler Birliği tehdidine karşı oluşturulan ve günümüz dünyasında kabul görmüşlüğü yüksek bir uluslararası güvenlik örgütü olan NATO'nun günümüzün en başarılı plüralistik güvenlik topluluğu olarak değerlendirilen Avrupa Birliği ile ilişkileri ve işbirlikleri incelenmiş ve sonuç olarak uluslararası güvenliğin sağlanabilmesi için uluslararası güvenlik örgütlerine dünya toplumuna ulaşana kadar ihtiyaç duyulduğu değerlendirilmiştir.
Dağlık Karabağ sorunu ve Türkiye-Türkmenistan ilişkileri

Rusya'nın Kafkaslara yönelik politikalarının sonucu olarak bu topraklarda giderek çoğalmaya başlayan Ermeniler, hayalini kurdukları Ermenistan Devleti'ne 1918 yılında kavuştular. Tarihi Azerbaycan toprakları üzerinde kurdukları devletin sınırlarıyla yetinmeyerek daha fazla toprak ele geçirme iddiaları sık sık iki halkın karşı karşıya gelmesine neden olmaktaydı. Sovyetler döneminde bile Ermenilerin vazgeçmedikleri işgalcilik planları Sovyetler Birliği zamanında kardeşlik adı altında bastırılsa da, Birliğin dağılmasıyla birlikte bastırılan etnik sorunların gün yüzüne çıkması kaçınılmaz oldu. 1988 yılından itibaren Azerbaycan Türklerine karşı yapılan etnik temizleme ve işgal faaliyetleri ateşkes antlaşması imzalanana kadar binlerce Azerbaycanlının katledilmesiyle ve Dağlık Karabağ dahil olmak üzere 7 rayonun işğaliyle sonuçlandı. Ermenistan'ın 1993 yılında Kelbecer'i işgal etmesi ve Nahçıvan topraklarını ele geçirme planı Türkiye Cumhuriyeti'ni harekete geçirdi ve Ermenistan'a karşı ambargolar uygulanmaya başlandı. Üzerinden 25 seneden fazla geçmesine rağmen halen sorunun çözülememesi günümüzde de bu iki ülke arasında diplomatik ilişkilerin kurulması karşısındaki en büyük engeldir. Tükiye ve Ermenistan arasında bu gerginlik sadece Karabağ Savaşı'yla bağlı olan mesele deyildir. 19. yüzyıla kadar, Osmanlı tarihinde sadık millet olarak nitelendirilen Ermeniler Osmanlı karşıtı güçler tarafından, özellikle Osmanlı-Rus savaşı sırasında Ruslar tarafından kışkırtılmaya başlandı. Ruslar Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşayan etnik azınlıkları, bilhassa Ermenileri terör eylemlerinde kullanarak İmparatorluğu devirme politikaları tasarlamaktaydı. 1. Dünya Savaşı sırasındaki Fransız ve Rus birlikleriyle birlikte Osmanlı-Türk ordusuna karşı ayaklanan Ermeniler, 1915'te güvenlik faktörleri göz önüne alınarak Doğu Anadolu'dan Osmanlı İmparatorluğu'nun diğer bölgelerine göç ettirildi. Ermeniler o tarihten itibaren yabancı güçlerin de desteğini alarak ayaklanmalarda ve göç sırasında hayatını kaybeden kişilerin soykırıma uğradığı yalanı üzerinden Türkiye'yi dış politikada kıstırmak amaçlı çeşitli propagandalar yapmaktadır. 1915 yılından itibaren sürdürülen bu propagandalar Ermenistan Devleti tekrar bağımsızlığını kazandıktan sonra daha da büyük çaplı faaliyetlerle Türkiye'ye karşı kullanılmaya devam ettirildi. Türkiye'nin bütün barışcıl adımlarına karşı olumsuz tavırlarda bulunan Ermenistan'la Kelbecer'in işgalinin ardından kesilen ilişkilerde 2002 yılından itibaren yine Türkiye'nin barışcıl adım atma çabasıyla yeni bir döneme girilmiş oldu. Sadece Ermenistan'ı değil, Türkiye'de yaşayan Ermenileri de kapsayan bu adımlara 'normalleşme süreci' denildi. Normalleşme süreci, 10 Ekim 2009'da Zürih'te Türkiye ile Ermenistan arasında diplomatik ilişkilerin kurulması ve sınırların açılmasına dair protokollerin imzalanmasıyla sonuçlandı. Protokollerin imzalanmasına rağmen, iki ülke arasındaki anlaşmazlıklar sona ermedi. Anlaşmazlıklar bitmediğinden protokollerin onaylanması ve uygulanması sekteye uğradı.
Change and continuity in the foreign policy of Bulgaria: A case study in Bulgaria's relations with Russia (1878-1915)

Bu tez Bulgaristan'ın 1878 yılında Osmanlı himayesi altında prenslikolarak oluşumundan 1915'te Birinci Dünya Savaşı'na girişine kadar Rusya ile ilişkileri göz önünde bulundurularak, Bulgar dış politikasındaki değişiklik ve devamlılığı inceleyecektir. Berlin Antlaşması'nda Bulgaristan Prensliği'ninkurulmasından sonra Bulgaristan için dış politikanın odak noktası Rusya ile olan ilişkilerdi. Beklenenin aksine, Bulgaristan Rusya'nın tebaası olmadı, milli politikası doğrultusunda Yeşilköy Antlaşması'nda sınırları çizilen BüyükBulgaristan'ı oluşturmaya çalışan bağımsız bir devlet haline geldi. Rusya'nınBulgaristan'ın içişlerine karışması ve tutarsız politikaları iki devlet arasındaki ilişkileri daha da kötüleştirdi. Balkan Savaşları'nın yıkıcı sonuçlarından sonra Birinci Dünya Savaşı'nda Bulgaristan Merkez Kuvvetlerin yanında savaşagirerek Rusya'nın düşmanı haline bile geldi. Diğer taraftan, Bulgaristan'ın bu kararı Bulgaristan'daki Rus diplomasisinin de çöküşü anlamına geliyordu.
The Soviet attitude towards Turkey 1923-1929

Bu doktora tezinde Sovyetler'in 1923 ile 1929 yıllan arasında Türkiye'ye karşı tutumu ele almıyor. Doktora tezinin maksadı Türkiye ile Sovyetler Birliği arasındaki bu yıllardaki karşılıklı politikalarının amaçlarını meydana çıkartılması, bu dış politika amaçlarının belirlenmesinde hangi faktörlerin rol oynadığını anlatılmasıdır. 1923 ile 1929 yıllan arasında Türkiye ve Sovyetler Birliğiİnin topraklarının bitişikliği ve Sovyetlerin iç ve dış zayıflığı Sovyetler Birliğinin Türkiye'ye karşı olan siyasetini belirleyen faktörler olmuştur. Sovyet hükümeti Türkiye'nin Sovyetler Birliği'ne karşı dost devlet olmasını arzuluyordu. Bundan başka, Sovyet hükümeti Türkiye'nin Sovyetler Birliği'ne karşı olabilecek saldırılara katılmamasını, diğer güçlere Sovyetlere karşı saldırılarda Türk topraklarını köprübaşı olarak kullanılması için müsaade etmemesini diliyordu. Sovyet hükümeti dostane Türkiye'nin Sovyetlerin güvenliğinin bir faktörü olacağına inanıyordu. Aynı şekilde Türkiye için de Sovyetler Birliği önem taşıyordu. Türk hükümetinin amacı milli Türk Devletinin belirli milli sınırlar içerisinde muhafaza edilmesi, ülke ekonomisini yeniden kurarak askeri zaferi sağlamlaştırılması idi. Ülke ekonomisinin yeniden kurulması, rejimin kuvvetlenmesi için Türk hükümetininzamana ihtiyacı vardı. Bundan dolayı, Türkiye'nin dış politikası Türkiye'ye karşı olabilecek saldırıları engellenmeyi amaçlıyordu. Sovyetler Birliği'yle çok uzun deniz ve kara sınırını paylaştığı için Türk hükümeti Sovyetler Birliği'nin dostane bir devlet olmasını diliyordu. Türkiye hükümeti Sovyetlerin dostane bir ülke olmasının Türkiye'nin kuzey-doğu ve doğu sınırlarının güvenliğinin önemli bir faktörü olacağına inanıyordu. İki devletin 17 Aralık 1925 tarihli Tarafsızlık Anlaşması ile 17 Aralık 1929 tarihli Ankara Protokolü imzalanmasıyle Türkiye ve Sovyetler Birliği yukarıda belirtilen amaçlara ulaşmışlardır. Bu iki devletin birbirinin hayırhahlığına ihtiyacı vardı. Her iki devlet karşılıklı iyilik davranışları göstererek bu münasebeti karşılıklı faydalı yapmıştır. VI