turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Roma Hukukunda soy bağı kurulmamış çocuğun hukuki durumu

Roma'nın Eski Dönemi'nde; devletin sınırları, ekonomik faaliyet ve nüfus'un diğer dönemlere kıyasla sınırlı olmasının bir sonucu olarak ortaya çıkan, kuvvetli bağlar içeren aile yapısı, ileri dönemlerde bu şartlardaki değişikliklere paralel olarak çözülmeye başlamıştır. Buna ek olarak, vatandaşların evlilik birliğine bakışları, İmparator Augustus Kanunları ile evlilik engellerinin arttırılması ve yine bu kanunlarla stuprum suçunun kapsamının daraltılması, Roma'da fiili birlikteliklerin artması ve görünür hale gelmesi üzerinde oldukça etkili olmuştur. Bu birlikteliklerden doğan çocukların da hukuk tarafından görmezden gelinmesi zorlaşmıştır. Roma'da hiçbir zaman tamamen yasal bir zeminde değerlendirilmemişlerse de, İmparatorluk Dönemi'nden itibaren karşımıza çıkan emirnameler, senato kararları ve kanunların; soybağı kurulmamış çocukların varlıklarını dolaylı olarak kabul ettikleri ve hatta tanıdıkları görülmüştür. Evlilik dışı birlikteliklerden doğan çocukların çeşitli hukuki sonuçlar doğuracak şekilde isimlendirilmeleri, hukuken tanınmaya en iyi örnektir. Öte yandan halkı, evliliğe ve çocuk sahibi özendirmek ve yönlendirmek için çıkarılan kanunlar bu çocukların soy bağlarının kurulmasına imkan verecek uygulamalar içermiştir. Praetor hukuku ve Klasik Dönem hukukçularının görüşleriyle soybağı kurulmamış çocukların mirasçılık, soybağı, nafaka gibi konularda hak sahibi olmaya başladıkları ve Iustinianus Dönemi'ne gelindiğinde bu hakların oldukça elverişli bir hal aldığı anlaşılmaktadır. Bu çocukların hukuki durumları Roma'nın hiçbir döneminde meşru çocuklarla eşit değerlendirilmemiş olsa da, Roma gibi katı bir ahlak anlayışına sahip olan ve bu anlayışı kuruluşundan yıkılışına dek terk etmeyen bir devletin evlilik birliği dışında doğan çocuklar bakımından kat ettiği mesafenin azımsanmasına olanak bulunmamaktadır.
Antik Yunandan günümüze devlet

Tarihte devlet kavramı toprak parçası üzerinde egemenliği ifade etmiştir. Tarihler boyunca insanların sahip oldukları bencil duygular toplumları güç savaşına itmiş, ihtiyaç duyulan gücü ve toprak parçasını elinde bulundurmak isteyen toplumlar devleti kurmuştur. Devlet, belli bir toprak parçasında egemenlik sağlamış toplumların üstün güç olmak için insan, ülke ve egemenlik unsurlarının birleşmesinden oluşmuştur. Hukuk kurallarının belirlenmesiyle de kurulmuş olan devlet kendine kimlik kazanmıştır. Devletler tüzel kişilik kazanmaları ile hiçbir devletin müdahalesine uğramadan kendi belirlemiş olduğu kurallar ile sürekliliklerini sağlamıştır. Modern devlete can veren egemenlik anlayışının temelleri ise ortaçağ ve yeni çağın başlarında atılmış ve egemenliğin oluşmasına neden olan birçok tarihsel olayı içine almıştır. Toplumlar devlet kavramı etrafında oluşan zıt teoriler ve değişik ideolojileri tasvir eden filozoflar sayesinde devlet kavramı gerçekleştirmek istedikleri amaca ulaşmak için bir araç olarak değerlendirmiştir. Farklı siyasal felsefe akımlarına sahip olan filozoflar savundukları görüşler bakımından zıtlıkların oluşmasını sağlamıştır. Bu sebeple devletlerin siyasi, ekonomik ve hukuk sistemlerinde farklılıklar ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak devletler, devletsiz toplumlardan kent devletlerine, imparatorluklardan modern devlet anlayışına, gelişen siyasal iktidarlara ve devletlerin ulusal üstünlüğüne doğru iktidar yapılanmaları açısından tarihsel değişim ve gelişimlere sahip olmuştur. Devletlerin egemenlik açısından gelişimi ele alındığında da siyasi iktidarın sahip oldukları meşrutiyet ideolojisinden teokratik meşruluğa ve ondan da demokratik meşruluğa yönelen bir değişimlere sahip olmuştur. Bu da devletlerin eski varlıklarını tüm değişimlere uyum sağlayarak varlıklarını devam ettirdiğini göstermiştir. Böylece devlet gücü oluşmuş ve sınırlı egemenlik anlayışı uygulanmasıyla toplumların hakları devlet içinde korunmuş devletler üstün konumları sayesinde varlıklarında güçlü hale getirilmiştir.
İdari işlem kuramında 'Yokluk'

Yokluk yaptırımı, idari işlemin kurucu unsurlarındaki ağır hukuka aykırılıklarda söz konusu olmaktadır. Bununla kastedilen, o işlemin yok hükmünde sayılmasıdır. Yokluk, maddi ve hukuki yokluk olmak üzere iki farklı yokluk halini ifade eden daha geniş ve üst bir kavramdır. Çalışmamızın inceleme konusu tamamen hukuki yokluğa ilişkindir. Maddi yokluk, idari işlemi oluşturan iradenin yokluğu anlamına geldiğinden, ortada hukukilik denetimini gerektirecek herhangi bir işlem zaten mevcut değildir. Yok hükmünde sayılma yaptırımı kanunda düzenlenmemiş olup, yargı kararları ve doktrin tarafından geliştirilmiştir. Bunun içindir ki, bu yaptırımın uygulama alanının belirlenmesinde, söz konusu kararlara ve görüşlere riayet edilmelidir. Yokluk, idare hukukunun özellikleriyle bağdaşır bir kurum değildir. Çünkü idari işlemler hukuka uygunluk karinesinden yararlanır ve icrai niteliktedirler. Bir başka ifadeyle işlemler, yapıldıkları andan itibaren sonuçlarını doğurmaya başlamaktadırlar. Ancak, işlemin idarilik niteliğini dahi haiz olmadığı durumlarda, yok hükmünde sayma yaptırımı gündeme gelebilecektir. Çalışmamızın birinci bölümünde, hukuki işlemler ve yokluğun içerisinde yer aldığı sakatlıklar teorisi hem özel hukuk hem de kamu hukuku bağlamında ele alınmaktadır. İkinci bölümde, idare hukuku alanında gerekliliği tarafımızca kabul edilen yokluğun çeşitli halleri ve idari işlemin unsurları bakımından yokluk kavramı incelenmektedir. Nihayet üçüncü bölümde ise, yargı yerlerinin yokluğun uygulama alanını belirleyen değerlendirmelerine yer verilmektedir.
Türk Ceza Kanunu'nda iftira suçu

İnsanlar toplum halinde yaşama şeklini benimsemeleriyle birlikte, oluşturdukları toplumun huzur, güven ve devamını sağlamaya yönelik bir takım düzenlemelere ihtiyaç duymuşlardır. Bu ihtiyaç dolayısıyladır ki bazı davranışları, bu birlikteliği tehdit eder mahiyette kabul edip suç olarak belirleme ve cezalandırma yoluna gitmişlerdir. İnceleme konumuzu oluşturan iftira suçu da bu amaçla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda ikinci kitabını oluşturan 'Özel Hükümler'in dördüncü kısmında yer alan 'Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler' üst başlığı altında, ikinci bölümde yer alan 'Adliyeye Karşı Suçlar' alt başlığı altında 267. maddede düzenleme altına alınmıştır. İki bölümden oluşan çalışmamızın 'Genel Bilgiler' başlıklı 1. bölümünde 'Kavram, Tarihsel Gelişim, Karşılaştırmalı Hukukta Düzenleniş Biçimi, Korunan Hukuki Menfaat, ETCK ile Karşılaştırılması ve Benzer Suçlardan Farkı ' üzerinde durulmuştur. Çalışmamızın esas sütununu oluşturan '5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu Çerçevesinde İftira Suçu' başlıklı 2. bölümünde ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun sistematiğine uyularak suç tipi derinlemesine incelenmiş ve konu hakkında spesifik örnekler verilmek suretiyle, alternatif görüşler sunulmaya çalışılmıştır.
Tüketici işlemi olarak vekalet sözleşmesi

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un kabul edilmesi ile tüketici işlemi olarak kabul edilen sözleşmelerin uygulama alanı oldukça genişlemiştir. Kanun'da tüketici işlemi tanımlanırken vekalet sözleşmesi de açık olarak belirtilmek suretiyle Kanun kapsamında kabul edilmiştir. Bu doğrultuda tüketici işlemi sayılan vekalet sözleşmelerine Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ile getirilen düzenlemeler uygulanmalıdır. Vekalet sözleşmesi hükümlerinin uygulanabileceği tüm sözleşmelerde ayıp hükümlerinin ve haksız şart düzenlemelerinin uygulanması gibi sorunların vekalet sözleşmesinin niteliğine uygun olarak çözümlenmesi gerekmektedir. Bu kapsamda uygulamada sıklıkla karşılaşılan avukatlık sözleşmesi, teşhis ve tedavi sözleşmesi, kurs sözleşmesi gibi bazı özel sözleşme türlerinden de ayrıca bahsedilmiştir. Avukatlık sözleşmesinde vekalet verenin tüketici olması halinde özel kanun niteliğindeki Avukatlık Kanunu hükümleri saklı kalmak üzere Kanun hükümleri uygulama bulmalıdır. Burada vekalet veren yönünden inceleme yapılırken vekalet verenin bu sözleşmeyi mesleki bir amaç ya da ticari faaliyetleri ile ilgili yapmamış olması gerekmektedir. Teşhis ve tedavi sözleşmelerinde de kamu hastaneleri yönünden Kanun'un uygulama alanı bulmamakta, ancak bunun dışındaki tüm özel sağlık kuruluşlarında Kanun hükümleri uygulanmalıdır. Kurs sözleşmesine ilişkin özel düzenlemeler dikkate alınarak konu incelenmiş ve kurs sözleşmesinin de Kanun kapsamında vekalet sözleşmesi olarak kabul edileceği tespit edilmiştir.
İşe iade davası ve sonuçları

Yüksek Lisans Projesiİşe İade Davası ve SonuçlarıMelis FİDANDokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalıİş Hukuku Programıİşverenin iş sözleşmesini geçersiz şekilde feshetmesi ve bunun işçi üzerindeki olumsuz sonuçları İş Hukuku'nun en önemli sorunlarındandır. Bu nedenle işçinin feshe karşı korunması ve iş ilişkisine süreklilik kazandırmakbunu yaparken de işletmenin varlığını korumak için kurallar getirilmiştir. Böylece hem iş sözleşmesinin keyfi olarak sona erdirilmesi önlenmeye çalışılmış hem de işten çıkarma sonucu meydana çıkabilecek zararları telafi edici önlemler alınmıştır. İş Kanunu'nda, işe iade konusunda açılacak dava ve verilecek kararlarla ilgili kurallar özel olarak düzenlenmiştir. İş Kanunu'nundüzenlemesine göre, işçi, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığını iddia ederek iş mahkemesinde dava açabilir. Feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükü işverendedir. Ancakişçinin, feshin başka bir sebebe dayandığı iddiası var ise, bunu ispatlamaklayükümlüdür. Dava iki ay içinde sonuçlandırılır ve kararın temyizi halindeYargıtay'ın verdiği karar kesindir. Feshin geçersizliğine karar verilmesi durumunda, işçinin, işe başlamak için işverene başvurması gerekmektedir. Ancak işçinin başvurusuna rağmen, işverenin işçiyi işe başlatmamasıdurumunda, işveren, işçiye mahkemece belirlenecek tazminatı ödemekle yükümlü olacaktır. Ayrıca işveren, bunun dışında, kararın kesinleşmesine kadar çalışmadığı süre için, işçiye en çok dört aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakları da ödeyecektir. Gerek 4773 sayılı kanun gerekse 4857 sayılı kanunla getirilen düzenlemeler ile İş Hukuku'nda, iş sözleşmelerinin feshi konusunda yeni bir dönem açılsa da, uygulamada ve teoride, beraberinde bazı sorunları da getirmiştir. Bu nedenle çalışmamızda, işe iade davası ve sonuçları, çok sayıdaki Yargıtay kararlarından ve bilimsel incelemelerden yararlanılarak açıklanmıştır. Böylece işe iade davası ile ilgili yapılan düzenlemenin olumlu ve olumsuz yönleri ile çözüm önerileri ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
Yurttaşlığın tarihİ gelişimi

Tarihi süreç içinde 'yurttaşlık'ın Polis'in gelişmesiyle eş zamanlı olarak ortaya çıktığım görüyoruz. Antik Yunan'da sınırlı bir grubun ayrıcalığı, bir zoon politikon olmanın zorunlu koşulu olarak anlaşılan katılımcı aktif yurttaşlığı geliştirdi. Yurttaşlık ulus-devletle örtüşen ve çoğunlukla ulus-devletin ölçütleriyle şekillendirilen ve kullanılan bir kavram olmuştur. Aynı zamanda ulus yaratma sürecinde devlete bağlanma ve üyelerinin aidiyetliliği ve kimliğinin sağlanmasında araç olarak kullanıldı. Modernite eleştirilerinin ortaya çıkmasıyla; post-modernizm, küreselleşme, çokkültürcülük ve kimlik politikaları gibi yeni fikir akımlarının doğusuyla yurttaşlığın ortaya çıkan talepleri karşılamada yetersiz kaldığı tartışılmaya başlandı. Cumhuriyetçi anlayışta, yurttaşlar kamu tartışması ve kolektif karar alma sürecine katılarak, özel çıkarlarının yönettiği yaşamlarım aşarlar ve ortak kararla uyumlu genel bir bakış açısı kazanırlar. Liberal anlayışın dayandığı temel unsur yurttaş değil, ama 'iktisadi insan'dır. Birey egemen ve özerk bir varlık olarak ele alınır ve topluluk değil de birey ön sıradadır. Bu anlayışta yurttaşlık bir sözleşmeden doğan statü olarak görülür ki bu birey ile devlet ve bireyler arasında akdedilen bir sözleşmedir. Osmanlı İmparatorluğu'nda, 19. yüzyıl itibarıyla bir üst kimlik arayışının, İmparatorluk uyrukları bir arada tutacak bir Osmanlı yurttaşlığı arayışı vardır. Cumhuriyetle birlikte uluslaşma sürecinde yeni bir yurttaş tipinin yaratılması çabalan görülür. Bir nevi Liberal ve Cumhuriyetçi yurttaşlık anlayışlarının çatışmaları dönemlere damgasını vurur. 1980 sonrası yurttaşlık anlayışları nasıl dünyada sorgulanıyorsa Türkiye'de de sorgulanmaya başlanır.
Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında satıcının ayıba karşı tekeffülden doğan sorumluluğu

Türk Borçlar Kanunun'da yer alan satım sözleşmesi ve ayıba karşı tekeffül hükümleri, tüketici hukukunun gelişimi ile daha ayrıntılı ve tüketici lehine ek düzenlemeler içeren yönüyle Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'da düzenlenmiştir. 28. 05. 2014 tarihinde yürülüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ile 25 .05. 1999 tarihli Tüketici Malları Satım Sözleşmeleri ve İlgili Garantilerin Bazı Yönleri Hakkında 1999/ 44 AT sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Yönergesi iç hukukumuza aktarılmıştır. TBK'da ayıba karşı tekeffül hükümleri, satım sözleşmesi (m. 219 -231) maddeleri arasında düzenlenmiştir. Ayıplı mala ilişkin ayıba karşı tekeffül hükümleri ( TKH m. 8 -12) öncelikle tüketici işlemi niteliğindeki mal satım sözleşmelerini kapsar. TBK Özel Hükümlerinde satımın referans alınmasının sebebi, düzenlemenin esinlendiği AB Direktiflerinden ve CISG den alınmış olup, çalışmamızda yeri geldikçe İlgili Yönetmeliklerle birlikte değinilecektir.
Edinilmiş mallara katılma rejiminde taraf iradelerinin etkisi

Bu çalışmada, mal rejimi sözleşmesi ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ile yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejiminde eşlerin yapabileceklerideğişiklikler incelenmiştir. Eşlerin yasal mal rejiminde yapabilecekleri değişiklikler, mal rejimi sözleşmesiyle ve mal rejimi sözleşmesi dışında yapılabilecek değişiklikler olarak ikiye ayrılarak ele alınmıştır. Ayrıca tasfiye sözleşmesi ve yasal mal rejiminin tasfiyesinietkileyen diğer sözleşmelerden uygulamada sık karşılaşılanlara da yer verilmiştir.
Devlet memurlarının atama ve görevde yükselmelerinden kaynaklı uyuşmazlıkların yargısal denetimi

Devlet memurlarının atama ve görevde yükselmelerinden kaynaklı uyuşmazlıkların çözümünde idari yargı yerleri hukuka aykırı işlemin, yetki, şekil, konu, sebep ve amaç unsurları açısından hukuka uygunluğunu denetlemektedir. Atama ve görevde yükselmeye ilişkin idari işlemlerin söz konusu unsurlar yönünden hukuka uygunluğunun tespiti açısından idari yargı yerleri belli ölçütlere göre hareket etmektedir. Bir idari işlemin hukuka uygun olması için kamu yararının ve hizmetin gereklerinin gözetilmesi gerektiği gibi, liyakat ve eşitlik ilkeleri ile de bağdaşması şarttır. Bu çerçevede çalışmanın başlıca amacı, devlet memurlarının atama ve görevde yükselmelerinden kaynaklı uyuşmazlıkların tespit edilip, bu uyuşmazlıkların yargısal denetim sonucunda ortaya çıkan içtihatlar ışığında yorumlanmasıdır. Çalışmanın bir ve ikinci bölümlerinde, memurun hukuki niteliği ve diğer kamu görevlileri ile arasındaki fark ortaya konup, memurların hak ve sorumlulukları ile atama ve görevde yükselmelerine ilişkin esaslar ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise yargısal denetimin amaç ve gerekliliği üzerinde durularak, idari yargılamanın özellikleri üzerinde durulmuştur. Son olarak devlet memurlarının atama ve görevde yükselmelerinden kaynaklı en çok uyuşmazlığın yaşandığı hususlar idari yargı içtihatları ve bilimsel görüşler çerçevesinde incelenmiştir.
Birden çok yapı üzerinde yatay kat mülkiyeti

Günümüzde nüfus artışı, sanayileşme ve şehirleşme olguları sonucunda, beşeri ihtiyaçların giderilmesinde gerekli olan yeni yerleşim modellerinin aranması zorunlu hale gelmiştir. Başta büyük illerde olmak üzere, gerek işyeri ve gerekse mesken olarak kullanılacak yapıların yapılmasına elverişli arsaların az ve arsa fiyatlarının yüksek oluşu nedeniyle, ünce birlikte yaşamın gereği olarak ortak yerlerin kullanımı, yönetimi ve işletme masrafları dolayısıyla kat mülkiyeti sistemi getirilmiştir. Böylece 1965 yılında 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu ile tek parsel üzerindeki tek binada birden çok kişinin malik olması imkanı sağlanmıştır. Ancak kat mülkiyetine ilişkin olarak ortaya çıkan yeni sorunlar ve hızla gelişen yapılaşma türleri karşısında kanun yetersiz kalmış, 1983 yılında 2814 Sayılı Kanun ile Kat Mülkiyeti Kanununda bazı değişiklik ve ilaveler yapılmıştır. Bu kanun değişikliği ile, yapılaşmada fiilen var olan birden çok yapı üzerinde yatay kat mülkiyeti kurulması ek madde 3 ile kanunda yerini almış ve böylece tek parsel üzerindeki birden çok yapıda birden çok kişinin malik olması imkanı sağlanmıştır. Kısaca tanımlamak gerekirse, yatay kat mülkiyeti, tek parsel arazi üzerinde arsa payı sahibi olan paydaşlara, kendilerine ayrılan bağımsız bölümlerde yerselleşmiş ve tek başına yararlanma hakkı veren, özel biçimlenmiş ve örgütlenmiş bir çeşit müşterek mülkiyettir. Yatay kat mülkiyetinde bağımsız bölümler, tek anagayrımenkul parseli üzerinde inşa edilen birden fazla münferit bağımsız bölüm ve/veya blok yapılar üzerinde yer almaktadır. Kanun ile getirilen düzenlemelerle genel olarak yatay kat mülkiyetinin kuruluşunda, devamında ve yönetiminde sorunların azaltılması amaçlanmış ve böylece kat mülkiyetinin daha da yaygınlaşması sağlanmıştır. Ancak her geçen gün gelişen teknoloji ile yapılaşma türleri daha da çeşitlilik arz etmekte ve mevcut kanuni düzenleme bunun gerisinde kalmaktadır. Tezi Hazırlayan : Nazmiye VATANSEVER Tez Danışmanı : Prof. Dr. E. Saba ÖZMEN Tez Kabul Tarihi : 10.01. 2001 - 2001/ 1 Jüri Üyeleri : Prof. Dr. E. Saba ÖZMEN Doç. Dr. Mehmet BAHTİYAR Doç. Dr. Gönül BALKIR
Kefalet Sözleşmesinde eşin rızası

Kefalet sözleşmesi, kefilin alacaklıya karşı, borçlunun borcunu ifa etmemesinin sonuçlarından kişisel olarak sorumlu olmayı üstlendiği sözleşmedir. Alacaklı ile kefil arasında kurulan kefalet sözleşmesi, alacaklının borçludan olan alacağının güvence altına alınması için yapılır. Bu nedenle kefalet sözleşmesi güvence sağlama amacı güden bir sözleşmedir. Ticari hayatın ve bankacılık sektörünün gelişmesiyle birlikte uygulamada sık karşılaşılan kefalet sözleşmesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 581 ile 603. maddeleri arasında düzenlenmiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle birlikte en önemli değişiklikler kefalet hükümlerinde olmuştur. Kanun koyucu çoğu kez herhangi bir karşılık elde etmeden yükümlülük altına giren kefili korumak amacıyla şekil kuralları öngörmüş bu sayede kefilin yeteri kadar düşünmeden sorumluluk üstlenmemesi arzulanmıştır. Öte yandan kanun koyucu evli kişinin kefil olabilmesini ailenin korunması amacıyla eşinin rızasına bağlı kılmıştır. Bu sayede kefaletin getireceği ekonomik tehlikeye eşlerin tek başına karar vermesi engellenmiştir. Bununla birlikte ticari hayatı sekteye uğratmamak amacıyla eşin rızası koşuluna bazı istisnalar getirilmiştir. TBK'nın 603. maddesiyle kefaletin şekline, kefil olma ehliyetine ve eşin rızasına ilişkin hükümlerin, gerçek kişilerce kişisel güvence verilmesine ilişkin olarak başka ad altında yapılan sözleşmelere de uygulanacağı hüküm altına alınmış, bu sayede kefili ve aileyi koruyucu hükümlerin aşılmasının önü kapatılmıştır. Bu çalışmada öncelikle hak ve fiil ehliyeti kavramları ele alınmış, gerçek kişilerin fiil ehliyeti bakımından sınıflandırılmasına ilişkin açıklamalara yer verilmiştir. İkinci bölümde kefalet sözleşmesinin hükümleri bir bütün olarak ele alınmıştır. Bu bağlamda kefalet sözleşmesinin tanımı, hukuki niteliği, özellikleri, geçerlilik şartları, türleri, kefilin sorumluluğunun kapsamı, kefil ile alacaklı arasındaki ilişkiler, kefil ile borçlu arasındaki ilişkiler ve kefalet sözleşmesinin sona erme halleri açıklanmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise eşin rızası kavramı üzerinde durulmuştur. Bu doğrultuda ilk olarak eşlerin hukuki işlem özgürlüğüne değinilmiş, bu özgürlüğe yönelik getirilen sınırlamalar açıklanmıştır. Ardından kefalet sözleşmesinde eşin rızası koşulu özel olarak ele alınmış, eşin rızası koşuluna getirilen istisnalar incelenmiştir. Çalışma boyunca yeri geldikçe öğretideki görüşlere değinilmiş, konunun uygulamada ne şekilde ele alındığının anlaşılabilmesi için yargı kararlarından yararlanılmıştır.
Türk vergi mevzuatı çerçevesinde tranfser fiyatlaması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı ve vergilendirme

Küreselleşmenin bir sonucu olarak ulusal ekonomiler bütünleşmiş ve çok uluslu şirketler giderek dünya ekonomilerinde daha fazla söz sahibi olmuşlardır. Bununla birlikte ana şirketin ilişkili olduğu şirketlerde yaptığı mal alışverişlerinde uygulanacak transfer fiyatlarının belirlenmesi önde gelen konularından biri olmuştur. Ülkeler arasındaki vergi rekabetinin neden olduğu ve zararlı vergi uygulamalarına yol açan vergi oranlarındaki ve politikalarındaki farklılıklar, çok uluslu şirketlerin bunları kullanarak vergiden kaçınmalarına neden olmaktadır. Bunun sonucu olarak transfer fiyatlaması hem vergi idareleri hem de şirketler açısından en önemli konuların başında gelmektedir. Bu çalışmada transfer fiyatlaması müessesesinin çıkış noktası olan vergi rekabeti kavramına değinilmiş, zararlı vergi rekabeti ve uygulamaları incelenmiştir. Ülkemizdeki transfer fiyatlaması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı müessesesinin irdelenmesi için bunun Türk vergi sistemindeki yerine ve Kurumlar Vergisi Kanununda yer alan transfer fiyatlaması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı hükümlerine yer verilmiştir.
Milletlerarası tahkim anlaşması

Dünya ticaretinde yapılan ekonomik faaliyetlerin değişik coğrafya ve devletlere göre çeşitli riskler taşıdığı bilinen bir gerçektir. Bu risklerin en önemlilerinden biri de; ticaret yapılan devletlerin iç hukuk sistemlerinin bu ticareti yapma konusundaki farklı kuralları ve hukuki uygulamalarıdır. Bunlar genel olarak ticaretin yapıldığı ülkelerin hukuk sistemindeki değişiklikler, milli hukukun korumacı hükümleri, yargılama usulleri, fazla süren yargılama süreçleri, yargı kararlarının uygulanabilirliği gibi nedenlerdir. Bu riskleri kabul edilebilir noktalara getirmek yolunda en önemli yol 'tahkim' olarak gelişmiştir. Tarihte tahkimin var olduğu ve uygulandığı, kadim din kaidelerinden ve değişik medeniyetlerin uygulamalarından tespit edilmiştir. Son yüzyılda devletlerin tahkim konusunda uluslararası sözleşmeler aracılığı ve milli hukuk sistemlerinde bu yönde düzenlemeler yaparak yaygınlaştırıldığı, halen yaklaşık 160 ülke tarafından bu antlaşmalara taraf olduğu ve milli hukuk sistemlerinde düzenleme yaptıkları görülmektedir. Bu çalışmamızda, uluslararası sözleşmeler ve milli hukuka göre 'milletlerarası tahkim anlaşması' ve 'milletlerarası tahkim yargılaması usulü' ana hatlarıyla açıklanacaktır.
Özel hastane hekimlerinin tazminat sorumluluğu

Sağlık hizmetleri hem devlet tarafından hem de özel sektör eliyle sunulan hizmetlerdir. Hekimler de bu doğrultuda kamu görevlisi yahut işçi olarak istihdam edilebilmektedirler. Kamu hastanesi personeli olan hekimlerin hukuki sorumluluğu idare hukuku alanında incelenir. Buna karşın özel hastane hekiminin tazminat sorumluluğunda hekim, hasta ve özel hastane arasındaki ilişkinin nasıl şekillendiğine göre farklı ihtimallerden bahsedilebilir. Buna göre genel olarak özel hastanelerin sorumluluğuna gidiliyor ise de hekimin de sorumlu olduğu haller mevcuttur. Hekimin tazminat sorumluluğunun gündeme geldiği yargılamalarda bu üçlü ilişkinin kendisine mahsus yönlerine dikkat edilmesi gerekmektedir. Yine bu yargılamalarda hem hekimin tıbbi yükümlülükleri hem de etik yükümlülükleri karar verilirken dikkate alınmalıdır. Böylece hasta ve hekim haklarının tam manada korunması mümkün olacaktır. Bu tezde sırasıyla hekim/hastane ilişkisi, hasta hekim arasındaki ilişki ve nihayet özel hastanelerde istihdam edilen hekiminin hukuki sorumluluğuna değinilmiştir. Sonuç bölümünde ise mütevazı bir katkı sunmak amacıyla görüş ve önerilere yer verilmiştir.