turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Balkanlarda azınlık hakları: Bulgaristan ve Makedonya örneği

Balkan coğrafyası sahip olduğu birçok özellikler ile uluslararası arenada özel bir bölge olmuştur. Balkanları bu denli özel kılan en önemli yönü, bu coğrafyada yaşayan etnik unsurların bölünmüşlüğü ve karmaşıklığıdır. Balkanlar'daki azınlıkların korunması konusunda bölgedeki devletlerin bakış açısını değiştiren en önemli unsur da, bu devletlerin sahip oldukları politik kültür ve geçmişşten gelerek günümüzde de etkilerini gösteren tarihsel miraslarıdır. Hem Bulgaristan hem de Makedonya Balkan devletleri olarak azınlık hakları konusunda farklı politikalar izlemişlerdir. Bu çalışma Balkanlar'daki azınlık haklarına değinmekte ve bu haklardan bahsederken de Bulgaristan ve Makedonya karşılaştırılmaktadır. Azınlık politikalarının hayata geçirilmesi doğrultusunda Bulgaristan ve Makedonya farklı uygulamalar benimsemişler ve her iki ülke de komünist rejim geçmişşinden sıyrılarak, AB hedefi doğrultusunda ülkelerinde yaşayan azınlıkların haklarını genişletmişlerdir. Fakat AB vizyonu da var olan haklarda ve azınlıkların yaşam koşullarında bir değişiklik yaratamamıştır.
An analysis of the Romanian public affairs management within the EU accession process

Bu tez, Avrupa Birliği'nde istihdam politikasının uygulanmasından sorumlu olanKomitoloji Komitelerinde görülen lobicilik sürecini analiz etmektedir. AB karar alma ve uygulama süreçlerine yönelik kritik bir bakış açısı ortaya koyan bu tez, kamusal ilişkilerin idare araçlarının kullanılarak karar alma ve uygulama süreçlerine nasıl nüfuz edildiğini incelemiştir. Bu bağlamda, oluşum aşamasındaki bir lobi grubunun profesyonelliğini örneklemek ve AB'ye yeni üye olan bir devletin Avrupa düzeyinde politika yapımı ve uygulanması sürecine etkin olarak nüfuz etmesini sağlayan fırsatları değerlendirmek amacıyla, Romanya'nın Avrupa Birliği'ne üyelik müzakereleri örnek çalışma olarak alınmıştır.
Hazar petrolleri petrol boru hattı projeleri ve Türkiye

oz 1990'larda Sovyetler Birliğinin dağılmasıyla bağımsızlıklarını kazanan Hazar bölgesindeki Azerbaycan, Kazakistan ve Türkmenistan, zengin petrol ve doğal gaz rezervlerine sahip ülkedir. Bu ülkeler, kaynaklarını uluslararası pazarlara açarak ulusal kalkınmalarını sağlamak istemektedirler. Bu çalışmada, petrol, Hazar petrolleri ve bu petrollerin dünya piyasaların taşınma süreci işlenmiştir. Ayrıca petrol boru hattı projeleri için Türkiye'nin ve diğer tarafların tezlerine yer verilmiştir. Bu projelerin hayata geçirilmesi ekonomik, politik ve stratejik mücadelelere yol açmıştır. Türkiye için, Bakü-Ceyhan boru hattının ekonomik ve stratejik öneme sahip olduğu ortaya konulmuştur. Türkiye bu boru hattı ile enerji güvenliği açısından kaynak çeşitliliğini sağlamış ve enerji ihtiyacının önemli bir bölümünü ucuz ve güvenli bir şekilde sağlamış olacaktır. Tez çalışmasında 'karşılaştırmalı metot' kullanılmıştır. Konuyla ilgili akademik çalışmalar ve resmi kuruluşların yayınlarından yer alanılmıştır.
European political cooperation and its contribution to the political unification of Europe

1969'da La Haye zirve konferansı sırasında Devlet ya da Hükümet Başkanları, Topluluk Dışişleri Bakanlarından, dış politika konusunda işbirliği olanakları üzerine bir rapor hazırlamalarını istemişlerdir.. 1970'de Lüksemburg ' da toplanan Dışişleri Bakanları bu isteğe cevap veren 'Davignon Raporu' nu kabul ettiler. Raporda önerilen uygulama biçimleri 'Avrupa Siyasi İşbirliği' adı altında yürütülmektedir. 1986 yılında Avrupa Tek Senedi ile kurumsallaşan bu süreç, Avrupa Topluluğu'nun çıkarlarıyla ilgili uluslararası ilişkilerin çeşitli alanlarında, aşama aşama bilgi testisi, danışma, görüş ve tavırların koordine edilmesi ve nihayet ortak hareket etmeyi öngörmektedir. Başkanlık, Sekreterya ve Coreu telex sistemi gibi esnek ve pragmatik kurumlarıyla, Avrupa'nın karşılaştığı sorunlara ortak çözüm arayışlarına ve üye ülkelerin aralarındaki işbirliğini asgari düzeye ulaştırma çabalarına hizmet etmektedir. Devletler üstü bir siyaset organına dönüşme ihtimali, üye ülkelerin farklı kültürel ekonomik sosyal bağlar ve milli çıkarlarla AT ' da temsil edilmeleri sebebiyle, oldukça uzak görünmektedir. Ancak ASİ, dış politikada ortak bir strateji geliştirerek Avrupa'daki siyasal entegrasyonun oluşumunu sağlayacak koşulların yaratılmasına olumlu yönde katkıda bulunmaktadır.
Hazar havzası enerji kaynakları ve bölgesel politikalar 1991-2004

Dünya enerji talebinin artması, Orta Asya ve Kafkas petrol ve doğal gaz rezervlerinin uluslararası piyasalara taşınmasını zorunlu kılmıştır. Bundan dolayı, bölge enerji kaynaklarının hangi boru hatlarıyla dünya piyasalarına açılacakları konusu yanında, boru hattı güzergahlarının kimin kontrolünde olacağı da önemli bir sorun olmuştur. Bu nedenle bölge devletleri ve uluslararası güçler arasında stratejik çıkar çatışmaları ve işbirlikleri yaşanmaktadır. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Hazar Havzası' nm petrol ve doğal gaz kaynaklarının tarihi ve bölge devletleri olan Azerbaycan, Kazakistan ve Türkmenistan' m Batılı şirketlerle petrol kaynaklarıyla ilgili yaptıkları anlaşmalar ve üretim projeleri üzerinde durulmuştur, ikinci bölümde SSCB'nin dağılmasına kadar olan dönemden günümüze kadar Hazar' m hukuki statüsü ve enerji kaynakların isimlendirilme sorunları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde Hazar petrol ve doğal gaz kaynaklarının uluslararası piyasalara taşınması için enerji boru hatların üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde de Hazar Havzası'nda uluslararası şirketler ve yeni bağımsız devletlerin ekonomik kalkınma, güvenlik ve çevre sorunları ele alınmıştır. Son bölümde ise uluslararası güçlerin Hazar Havzası'na yönelik farklı politikalar ve yaklaşımlar incelenmiştir. Sonuçta genel değerlendirme yapıldı ve Hazar Havza'sı enerji kaynaklarının bölge devlet ve uluslararası güçler için hem ekonomik hem de stratejik önem taşıdığım ve bölgedeki güç mücadelesinin yakın bir tarihte bitmeyeceği sonucuna varıldı.
Tarihsel modelleme yöntemine göre 1877-1878 ile 1992-1995 Bosna-Hersek krizi

Bu tezde öncelikli olarak 'Tarihsel Modelleme Yöntemi' adında bir modelleme oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu modellemenin tespitinde bir mekanı oluşturan ana parametreler nelerdir? sorusuna cevap aranmıştır. Bulunan cevapta coğrafya, dil, tarih, kültür, din ögelerinin mekan oluşumunda belirleyici olduğu görülmüştür. Sonrasında oluşan bu mekanda kırılma yaşanmasının nedenleri, kırılma anı ve kırılma sonrası gelişmelerin neler olabileceği analiz edilmeye çalışılmıştır. Böylece ortaya bir modelleme konulması hedeflenmiştir. İkinci aşamada oluşturulan bu modellemenin, ortaya koyulan bu elbisenin, çizilen bu resmin, ne kadar Bosna-Hersek krizlerine uyabileceğini araştırılmıştır. Bu araştırma paralelinde bu modelleme iki farklı zamanda -1877- 1878 ile 1992 -1995- Bosna-Hersek krizlerine uygulanmıştır. Uluslararası ilişkilerde çalışanların pratik sonuçlar ortaya çıkarması zordur. Çünkü bu alan sadece bir insana, bir topluma bir millete has değildir. Bu bütün dünyadaki herkesi doğrudan veya dolaylı olarak ilgilendiren bir alandır. Buna rağmen, ortaya çıkarılan bu modellemenin birçok mekana uygulanabileceği söylenebilir. Bu uygulamayla, bilinenlerden hareketle bilinmeyeni tahmin etmeye yönelik bir perspektif oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu aşamada yeni bir Bosna-Hersek krizinin olup olmayacağına dair soruya modellemeden hareketle bulunan cevap, 'Tarihte bir şekilde tekerrürün devam ettiği yönünde olmuştur. '
The Ferghana valley as a factor of instability

Sovyetler Birliği'nin yıkılmasından sonra Orta Asya'nın geniş toprakları dünyanın ençatışmalı ve istikrarsız bölgelerinden biri haline geldi. Fergana Vadisi'ndekileri de içeren pek çok kanlı ayaklanma meydana geldi ve hala da meydana gelmektedir. Bu vadi beş Orta Asya devletinden üçünün ekonomik, sosyal ve siyasi hayatında çok önemli bir rol oynamaktır. Bu devletler Kırgızistan, Tacikistan ve Özbekistan'dır. Sovyet öncesi ve Sovyet döneminin mirası ile bu devletlerin bağımsızlığından sonra ortaya çıkan problemler benim bölgenin istikrarını doğrudan etkileyen bazı etkenleri belirlememe sebep oldu. Bu tez bu etkenlerin Fergana Vadisi ve genel olarak Orta Asya bölgesindeki durumu nasıl istikrarsızlaştırdığım göstermeye çalışamaktadır.
Avrupa'da İslam'ın ötekileştirilmesi ve yükselen İslamofobi'nin analizi

Bu çalışmanın amacı 8'inci Yüzyıldan günümüze Avrupa toplumundaki İslam algısının ve İslamofobi kavramlarının içeriğinin analiz edilmesi ve bahse konu kavramların öznelliğinin, göreceliğinin, değişkenliğinin ve kurgusallığının ortaya çıkarılmasıdır. Bu kapsamda çalışmada Avrupa toplumundaki İslam algısının ve İslamofobi'nin içeriksel değişiminin altında yatan değişkenlerin neler olduğu yapı bozumu yöntemi aracılıyla aydınlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmada ayrıca Avrupa toplumdaki İslam algısı ve İslamofobi kavramlarına Avrupa merkezli olmayan bir eleştirel bakış açısı yapılarak akademik literatüre özgün bir katkı sağlanması hedeflenmiştir. İslam ve Avrupa arasındaki ilişkiler 13 asırdan fazla süren bir geçmişşe sahiptir. Bu uzun tarihsel süreç içerisinde İslam, Avrupa toplumunun kolektif anlayışında bir 'öteki' olarak farklı şekillerde inşa edilmiştir. Ortaçağ Avrupa toplumunda İslam bir din ve medeniyet olarak iki farklı şekilde algılanmıştır. Bir din olarak İslam tamamen reddedilirken, bir medeniyet olan İslam, merak edilmiş, saygı duyulmuş ve taklit edilmeye çalışılmıştır. Aydınlanma Çağı sonrası modern Avrupa toplumunda ise İslam, kendisini evrensel ve üstün medeniyet olarak tahayyül eden Avrupa tarafından medenileştirilmesi gereken bir ötekiye dönüştürülmüştür. 1970'li yıllardan günümüze kadar geçen süreç içerisinde yaşanan küreselleşme ve neoliberalizmin etkisiyle Avrupa toplumunda İslam, Batı tarafından demokratikleştirilmesi ve terörizme yönelmemesi için kontrol altında tutulması gereken bir öteki haline getirilmiştir. Tarihsel süreç dikkatte alındığında Avrupa'da çağın şartlarına göre değişen ama sürekli varlığını devam ettiren bir İslamofobi'den bahsedilebilir. Bu süreç yapı bozumuna uğratıldığında ise Avrupa toplumunda bilgi ve söylem üretim mekanizmasını kontrol eden iktidar elitlerinin kendi çıkarları doğrultusunda bir İslam kurgusu yarattıkları ve bu kurgusal İslam'ı da İslam toplumlarında kurdukları veya kuracakları hegemonyalarını meşrulaştırmak için kullandıkları görülmektedir. Başka bir deyişle bu bilgi ve söylem üretim mekanizmasının amacı İslam'ın gerçekte ne olduğunu değil, aksine Avrupa'daki iktidar elitlerinin çıkarları doğrultusunda nasıl olması gerektiğini ortaya çıkarmaktır.
Sınır aşan suların ulaşım dışı kullanımının hukuki rejimi

Dünya tatlı su kaynaklarının miktarı aynı kalsa da, suya artan talep ve kirlenme nedeniyle, sulardan yararlanma konusu 21'inci yüzyılın en önemli konularından biri olmuştur. Teknolojinin ilerlemesiyle sulardan yararlanmayla ilgili faaliyetlerin sınır aşan etkileri artmıştır. Sınır aşan sulardan yararlanma birçok uyuşmazlığın konusunu oluşturmaktadır. Çalışmamızda konunun içeriğini en iyi ifade ettiğine inandığımız 'sınır aşan sular' deyimi kullanılmıştır. Sınır aşan sulardan yararlanma, kıyıdaş devletlerin egemenliğinin sonucudur. Bu konuda tartışılan husus ise, bu yararlanma hakkının sınırlarıdır. Devletlerin sınır aşan sulardan yararlanması uluslararası hukuk tarafından konulan sınırlamalara tabidir. Sulardan hakça ve makul yararlanma ve diğer kıyıdaşlara önemli zarar vermeme yükümlülüğü bugün uluslararası platformda geniş bir kabul görmüştür. Suların hakça ve makul kullanımı, olayın özelliklerine göre değişebilen çeşitli faktörlerin değerlendirilmesini gerektirir. 1997 BM Sözleşmesinde bir kullanımın hakça ve makul olup olmadığının belirlenmesinde dikkate alınacak faktörler arasında, coğrafi, hidrografik, hidrolojik, iklimsel, ekolojik ve doğal nitelikteki diğer faktörler, ilgili su yolu devletinin sosyal ve ekonomik ihtiyaçları, su yoluna bağımlı nüfus gibi faktörlere örnek olarak yer verilmiştir. Hakça ve makul kullanım bir süreçtir. Hakça ve makul kullanımın belirlenmesinde, veri ve bilgi alışverişi, danışmalarda bulunma, işbirliği ve görüşme gibi yükümlülüklere uyulmuş olup olmadığı da göz önünde tutulur. Konu Türkiye açısından önem taşımaktadır. Türkiye, özellikle Dicle ve Fırat'ın sularını kullanma bakımından komşularıyla bazı sorunlar yaşamaktadır. Türkiye Birleşmiş Milletler Uluslararası Hukuk Komisyonu tarafından hazırlanan 'Uluslararası Su Yollarının Ulaşım Dışı Kullanılması Hukukuna İlişkin Sözleşme' için yapılan oylamada karşı oy kullanmıştır. Söz konusu Sözleşme henüz yürürlüğe girmese de, hükümlerinin incelenmesi büyük önem taşımaktadır. Türkiye sınır aşan sular konusunda, komşularıyla ilişkilerinde uluslararası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerine önem vermektedir. Bunun en iyi kanıtı, diğer kıyıdaşlara Dicle ve Fırat konusunda sunduğu üç aşamalı plandır. Planda toprak ve su kaynaklarının en iyi şekilde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Sınır aşan suların kullanımından kaynaklanan sorunların çözümünde, devletler arası işbirliği için uygun ortam oluşturulması için çaba harcanması da önem taşımaktadır. VI
Avrupa-Akdeniz ortaklığı'nın güvenlik boyutunda Ab'nin uluslararası aktörlüğünün değerlendirilmesi

Bu tez çalışması, genel olarak Avrupa'nın Akdeniz güvenliğe üzerine olan dış politikalarının gelişimine ve Avrupa-Akdeniz Ortaklığı çerçevesinde AB'nin siyasi ve güvenlik politikalarına odaklanmayı amaçlamaktadır. Akdeniz Havzası'nda yıllardan beri Akdeniz'e kıyısı olan devletlerin politikalarını şekillendiren çeşitli uyuşmazlıklar mevcuttur. Avrupa ülkeleri, Akdeniz ülkeleriyle olan tarihsel ve kültürel bağlarından dolayı Akdeniz bölgesindeki işbirliğine büyük önem vermekte ve Akdeniz ülkeleri arasındaki sorunların çözümüne gayret göstermektedir. AT ülkeleri genişleme ve kurumsal derinleşme aşamalarını sürdürürken, AB'nin değişen güvenlik konjonktürübağlamında üçüncü ülkelerle olan dış ilişkileri açısından Akdeniz bölgesine yönelik uyguladığı dış politika enstrümanları daha önemli hale gelmektedir. Bu enstrümanlar içinde Akdeniz'de bir istikrar ve refah alanına işaret eden siyasi ve güvenlikle ilgili girişimler büyük rol oynamaktadır. Dolayısıyla, bu tezde Avrupa-Akdeniz Ortaklığı, Avrupa Komşuluk Politikası ve Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası'yla ilişkili AB güvenlik politikaları hakkında bazı değerlendirmeler yapıldıktan sonra, AB'nin Avrupa-Akdeniz Ortaklığı'nın güvenlik boyutundaki uluslararası rolü ve uluslararası aktörlüğü incelenecektir.
Soğuk savaş sonrası Nato' nun güvenlik konseptinin uluslararası terörizmle mücadeleye etkisi

İnsanlığın var oluşundan bu yana bireyler gibi devletler de kendilerini güvende hissedebilmek, olası tehditleri önleyebilmek adına bir takım yöntemler geliştirmişlerdir. Aslında ilkel toplumlarda dahi görülen ''toplu gezme'' davranışı oluşabilecek bir tehlikenin rahat bir şekilde uzaklaştırılmasını sağlamak için geliştirilen ilk davranış biçimi olarak adlandırılabilir. Bireylerin toplu bir şekilde savunma yapması bir yandan problemlerin çözümünü kolaylaştırırken diğer yandan da dışarıdan gelebilecek saldırılara karşı caydırıcı nitelik taşımaktadır. Bu çalışmanın temel konusunu oluşturmakta olan Kuzey Atlantik Anlaşması Örgütü, 1949 yılında Sovyetler Birliği'nin tehditlerine karşı kurulmuştur. NATO'dan önce kurulan kolektif olarak nitelendirilebilecek ittifaklarda var olmaktadır. Örnekler arasında Milletleri Cemiyeti, Avrupa Birliği sayılabilmektedir. Özellikle Dünya Savaşından sonra ortaya çıkan çift kutuplu yapı ülkelerin bir tarafta yoğunlaşması gerekliliğini de gündeme getirmiştir. Çalışma genelinde, NATO'nun bu çift taraflı yapının hangi kısmında yer aldığı, Sovyetler Birliği'nin hangi tehditlerine karşılık kurulduğu, Soğuk Savaş'ın ardından birliğin nasıl bir dönüşüm geçirdiği ve varlığını nasıl devam ettirebildiği incelenecektir. Ardından örgütün yaşadığı dönüşüm, yeni dünya düzeninde ortaya çıkan teknolojik gelişmelerin yarattığı yeni olası sorunlar ve NATO'nun terörizmle mücadele için hangi yolları izlediği araştırılacaktır. Bu akademik araştırmanın temel amacı ise NATO'nun, değişen uluslararası koşulları dikkate alarak görev alanını nasıl değiştirdiğini ve NATO'nun soğuk savaş döneminden sonra stratejik ve güvenlik konsepti değişiklikleri ile terörizmle olan mücadelesinin incelenmesidir. Çalışmanın diğer önemli varsayımları arasında ise NATO'nun komünizm tehdidine karşı kurulmuş olması ve Soğuk Savaş sonrası NATO'nun yeni bir misyon üstlenerek meşruiyetini sağlamaya çalışması, yer almaktadır.
AK Parti hükümetleri döneminde Türkiye - İran ilişkileri

Orta Doğu ile Orta Asya coğrafyalarında büyük uygarlıkların kurulmasının arkasındaki iki köklü millet Türkler ve İranlıların ilişkileri, ilk çağlardan günümüze kadar inişli çıkışlı olarak hiç ara vermeden karşılıklı etkileşim içinde günümüze kadar devam etmiştir. İki kültür adeta birbirini tamamlamış ve birbirine çok şey katmıştır. Bununla beraber birbirlerini hiçbir zaman eritememişlerdir. Türklerin ve İranlıların tarih boyunca ilişkilerini ve etkileşimlerini, incelemek suretiyle günümüzdeki bazı olayları özellikle AKP dönemi Türk-İran ilişkileri anlaşılmaya çalışıldı. Siyasi ekonomik ve ideolojik bağların ilişkilere tesiri irdelendi. Tarihi seyir içinde, Türk-İran ilişkilerini şekillendiren ana etkileşim ve çatışma noktaları tespit edilince, bugün yaşanan inişli çıkışlı ilişkileri anlamak daha kolay olacağından bu çalışmada daha çok bu nokta yakalanmaya çalışıldı. Tarih boyunca aynı kaderi paylaşan iki millet aynı hedefler peşinde koşmuş ve hedeflerinden ve kimliklerinden hiçbir dönem taviz vermemişlerdir. Bu durum sürekli bir gerginliğe neden olmuş ve bu gerginlikte her an problem olma potansiyeli taşıyan bir ilişki biçimini doğurmuştur. İlişkiler nasıl bir formül ile rayına oturtulabilir ve ilişkilerdeki ifrat ve tefrit nasıl dengelenir sorusu üzerinde durulmuştur. Aynı coğrafyada yaşayan ve rakip konumda hedef ve beklentileri çakışan iki ülke nasıl bir anlaşma ve paylaşım ile birbirinin büyümesine güçlenmesine katkı sağlayabilir. Bu sorunun cevabını bulmak çok zordur.
Türkiye'de askeri darbeler ve yönetimlerin Türk dış politikasına etkileri

12 Eylül askeri yönetimi döneminde Türk dış politikasının gelişim çizgisini, değişim ve süreklilikler ekseninde ve 27 Mayıs ve 12 Mart örnekleri ışığında ele alan bu çalışmada, literatür taramasına dayalı bir araştırma yöntemi benimsenmiştir. Askeri yönetimlerin dış politikada nasıl bir tutum benimsediklerinin ortaya konulabilmesi bakımından ayrı çözümleme yönteminin yaygın olarak kullanıldığı söylenebilir. Bunlardan birincisi, siyaset bilimi literatürü ve teorilerini kullanarak silahlı kuvvetlerin siyasal sistem içindeki konumunun analiziyle, askerlerin genelde politika, özelde ise dış politika ile ilgili tutumlarının belirlenmesidir. İkinci yöntem ise, uluslararası ilişkiler disiplini çerçevesinde karşılaştırmalı bir dış politika analizi yaparak askeri yönetim dönemlerinde izlenen politikalarla, askeri yönetim öncesi ve sonrasında sivil yönetim dönemlerinde izlenen politikaların birlikte değerlendirilmesidir. Bu çalışmada her iki yöntem de kullanılmış, buna ek olarak ulusal ve uluslararası sistemden kaynaklanan konjonktürel etmenlerin önemi üzerinde durulmuştur. Bu çerçevede özellikle dış konjonktürel etmenlerin Türk dış politikasının oluşturulmasında önemli rolü olduğu sonucuna varılmıştır. Uluslararası İlişkiler literatüründe bir ülkenin dış politikasını belirleyen unsurlardan birinin rejimin niteliği olduğu konusunda geniş bir konsensüs bulunmaktadır. Ancak rejimin niteliğinin dış politikanın belirlenmesi üzerindeki etkinlik derecesinin ne ölçüde olduğu konusu tartışmalıdır. Bu çalışmada, gerek 12 Eylül döneminde, gerekse 27 Mayıs ve 12 Mart dönemlerinde rejimin niteliğinin Türkiye'nin izlediği dış politika açısından önemli bir etkide bulunmadığı sonucuna varılmış, bu sonucun ordunun siyasal sistem içindeki konumyla doğrudan bağlantılı olduğu ortaya konmuştur.
Siber istihbarat faaliyetlerinde insan istihbaratı yaklaşım ve teknikleri

Potansiyel ajanların tespitinden teminine, idamesinden istihbaratın toplanması ve işlenmesine dek insan istihbaratının her boyutu, bilhassa siber alanda yaşanan köklü teknolojik gelişmelerden etkilenmiştir. Bu alandaki gelişmeler, kaynağı insan olan istihbaratın temininde yeni fırsatlar ve riskler doğurmuştur. Gelinen aşamada, kullanıcı veya sistem odaklı siber faaliyetlerde, sınanmış insan istihbaratı teknik ve prensiplerinden yararlanarak etkin biçimde istihbarat toplamak mümkün olduğu gibi, klasik insan istihbaratı faaliyetinin icrasının da teknolojinin sunduğu imkanlardan faydalanarak, desteklenmesi ve daha verimli hale getirilmesi mümkündür. Siber istihbarat ile insan istihbaratının birbirini tamamlar niteliğinin muhtemel hareket tarzları bağlamında oluşturduğu zenginlik ve esnekliğin, insan istihbaratı teknik ve prensipleri ile operasyonel aşamalarının tamamının internet ağları ya da iletişim araçları üzerinden icrasını mümkün kılmak suretiyle 'Siber İnsan İstihbaratı' adlı yeni bir alt faaliyet sahasının doğuşuna hizmet edecek bir noktaya doğru evrildiği görülmektedir. İşbu tezde, siber istihbarat ile insan istihbaratı arasındaki faaliyet benzerlikleri ortaya konarak, siber istihbarat çerçevesinde istifade edilebilecek insan istihbaratı teknik ve prensipleri ele alınmış; kavramsal ve olgusal düzlemde mevcut yaklaşım benzerliklerine dikkat çekilerek, icra edilecek siber operasyonlarda insan istihbaratı tecrübesinden faydalanılmasının sunabileceği katma değer irdelenmiş ve insan istihbaratının bütün ilke ve yaklaşımlarıyla siber mecrada bir bütün olarak icra edilip edilemeyeceğine dair sorgulamalarda bulunularak, 'siber insan istihbaratı' adlı bir alt disiplinin varlığından söz edilip edilemeyeceği sorusuna cevap aranmıştır. Tezde ayrıca, istihbarat ve bilgi güvenliğine özgü temel bazı kavram ve faaliyetlerin sınırlarının tespitine dair önerilerde bulunulmuş ve literatüre kavramsal katkılarda bulunulması hedeflenmiştir.
The emergence of inter-state party cartelization?: Comparative study of foreign policy behavior about the cases of Keystone XL pipeline project between Canada and the U. S. and Küreci̇k Radar Base between the U. S. and Turkey

Siyasi partilerin evrimsel dönüşümü kadro partisinden kitle partisine, ardından herkesi yakala partisine, ve sonunda kartel partiye doğru evrilmektedir (Katz and Mair, 1995: 18). Kartel parti modeli, siyasi oligopol oluşumunu öngörmektedir. Bu yapılanmada siyasi yelpazenin solunda ve sağında bulunan seçmen ayrılıklarına bakılmaksızın, partiler arasında piyasa ekonomisini devam ettirme temelli işbirliği gerçekleşmektedir. Bu tezin temelinde incelenmek istenen olgu, kartel parti sistemine sahip ülkelerin birbirleriyle olan dış ilişkilerinde devletler arası parti kartelleşmesinin var olup/olmadığını ölçmektir. Araştırma, mevcut siyasi sorunun piyasa ekonomisiyle alakadar olduğu bir zamanda, ilgili anlaşmanın/problemin çözümünde iki ülkenin kartel partileri arasında artan işbirliği olup olmadığını çözümlemeyi amaçlamaktadır. Bu amaçta, bu tez iki vaka çalışması üzerine durmaktadır: federal hükümet düzeyinde 2008 yılından beri tartışılmaya devam edilen Keystone XL boru hattı projesi, ve 2011 Eylül'ünde Malatya'nın Kürecik nahiyesine 'Kara-Deniz Kuvvetleri İçin Ortak, Taşınabilen İzleme Radarı'nın (AN/TPY-2)' (Kaya, 2011) yerleştirilmesini öngören Türk-Amerikan ortak niyet bildirgesi. Teoride, James N. Rosenau'nun (1966) 'ön-teoriler' çerçevesi, karşılaştırmalı siyaset alanındaki seçim ve parti sistemleri yazınlarıyla bütünleştirilmiş ve ardından demokratik barış teorisi çalışmalarına atıflarda bulunulmuştur. Metodolojide, en farklı sistemler tasarımının yanında Ki-kare testi ve Pearson çarpım-moment korelasyon katsayısı'ndan faydalanılmaktadır. Vaka çalışmalarındaki dış politika karar alma süreçlerinin modelini oluşturmak için Robert D. Putnam'ın (1988) iki seviyeli oyun metaforundan yararlanılmaktadır. Birincil politika durumunda, kartel parti tezinin dış politika karar alma sürecine yansıması istatistiki olarak desteklenmektedir. İkincil politika durumunda, kartel parti tezinin dış politika karar alma sürecine uygunluğu istatistiki olarak doğrulanmamaktadır.