turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Siyasal sosyalleşmeyi etkileyen faktörler

Yapı ve bireyin karşılıklı ilişki içerisinde olması ile ortaya çıkan sosyalleşme kavramı, bireyin içinde bulunduğu topluma uyum sağlaması ve sürekliliğini sağlaması açısından önemlidir. Doğum ile başlayan sosyalleşme süreci için kurumsal ve çevresel faktörlerin yeri çok önemlidir. Ancak siyasal sosyalleşmenin şekillenmesinde hem kurumsal hem çevresel faktörlerin etkisi olduğu kadar, siyasal kültür, ideoloji ve belirli fikir akımları da önemli bir etkiye sahiptir. Sosyalleşmenin bir boyutu olan siyasal sosyalleşme, toplumsal ve siyasal alan içerisinde gerekli görülen bilgi, inanç, beceri, norm ve değerlerin bireylere öğretilmesidir. Toplumun ortaya koyduğu davranış kalıplarını içselleştiren birey sayesinde mevcut siyasal kültür sosyalleşme süreci ile kuşaklar arasında varlığını devam ettirir. Bu çalışmanın amacı, Konya ilinde Adalet ve Kalkınma Partisi, Cumhuriyet Halk Partisi ve Milliyetçi Hareket Partisi üyelerinin, siyasal sosyalleşmelerinde kurumsal ve çevresel faktörler dikkate alınarak birbirleri ile benzeyen ve farklılaşan yönlerinin ortaya çıkarılması hedeflenmiştir. Çalışmanın sonunda aile kurumunun, her üç parti üyesi bireylerin siyasal sosyalleşmelerinde önemli bir etkiye sahip olduğu; ancak eğitim, din, arkadaş grubu ve çevre ile kitle iletişim araçlarının etkisinin farklı parti üyelerine göre çeşitli etkilere neden olduğu ortaya çıkarılmıştır.
İnternet gazetesi okuyucuları kadın cinayeti haberlerini nasıl yorumluyor? Eskişehir'de sosyolojik bir araştırma

Türkiye'de en önemli toplumsal sorunlardan biri ve bu açıdan gündemden düşmeyen bir olgu olarak kadın cinayetleri gerek geleneksel yazılı basında gerek internet gazetelerinde kendine sıkça yer bulmakta ve bu konuyla ilgili haberlerin nasıl sunulduğu, okuyucuların bu haberleri nasıl değerlendirdiği önem arz etmektedir. Bunun yanında, internet gazetelerinin teknolojik avantajları bağlamında daha çok kişiye hızla ulaşabilmesi, bu mecralarda yer alan haberlerin incelenmesini de önemli hale getirmektedir. Bu çalışma, Türkiye'de internet gazetelerinin kadın cinayeti haberlerini nasıl sunduğunu, bu haberlerde kadınların nasıl temsil edildiğini ve okuyucuların bu haberleri nasıl yorumladıklarını/değerlendirdiklerini sosyolojik bir yaklaşımla araştırmayı amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda iki aşamalı bir veri toplama süreci tasarlanmış, nitel içerik çözümlemesi ve yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler araştırmanın birbiriyle ilişkili ve birbirini destekleyen iki aşamasını oluşturmuştur. Öncelikle, Türkiye'de en sık ziyaret edilen haber siteleri arasında bulunan üç internet gazetesindeki kadın cinayeti haberleri nitel içerik çözümlemesiyle incelenmiş, haberlerin sunumu ve haberlerde kadınların nasıl temsil edildiğiyle ilgili problemli noktalar belirlenerek bir soru çizelgesi oluşturulmuştur. Daha sonra internet gazetesi okuyucularının, internet gazetelerindeki kadın cinayeti haberlerini nasıl yorumladıklarını ve değerlendirdiklerini betimleyebilmek amacıyla yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda farklı haber sunumlarının ve kadın temsillerinin, okuyucuların bakış açılarını farklı yönlerde şekillendirdiği bulgulanmıştır.
Görsel medya ve kamuoyu ilişkisi: Televizyonda siyasi tartışma programlarının söylem analizleri

Medya, günümüzde insanların dünya üzerindeki gelişmelere ulaşmasında en önemli araçtır. Medyanın eğlence, bilgilendirme ve eğitim aracı olmasının yanı sıra yönlendirdiği de bir gerçektir. Türkiye'de televizyonun 1980'lerin başında evlere girip yaygınlaşmasıyla birlikte bireyler dünya üzerindeki tüm gelişmeleri takip etme imkanına sahip olmuştur. Küreselleşmenin etkisiyle bireyler kendilerinden kilometrelerce uzakta olan bir olayı evlerinde eş zamanlı olarak takip edebilmektedir. Kanal sayısının artışıyla birlikte farklı görüş ve düşüncede birçok kanal söz konusuyken, haber ve tartışma kanalları da artış göstermiş ve bu programlar ailenin temel sığınma aracı olmuştur. Televizyon haber ve tartışma programları bir anlamda farklı ideolojik görüşteki güç odaklarının kitleleri yönlendirme konusunda birer araç haline dönüşmüştür. İzleyiciler görüşleri doğrultusunda belirli kanallardan güncel haber ve tartışmalara bu kurumların aktardığı kadarıyla hakim olabilmekte, medya kurumlarının ideolojisi çerçevesinde kurgulanmış haberleri izlemektedir. Demokrasinin olmazsa olmazı seçim dönemlerinde de, ülkemizde, tartışma programları halkı etkileyip oy verme davranışını şekillendiren bir güce dönüşmektedir. Bu çalışmanın amacı, farklı ideolojiye sahip olan televizyon kanallarının seçim sürecinde bireyleri hangi söylemlerle etki altına almak istediğine ulaşmaktır. Bu nedenle, seçim dönemlerinde tartışma programları, farklı görüşteki kanallarda belli hakim görüşleri söylemleriyle izleyen kitlelere aktarmaya çalışmaktadır. Söylemlerin etkisini araştırmadan önce çalışmanın birinci bölümünde tezin temel kavramları olan küreselleşme, haber kavramı, kitle iletişim araçları, ideoloji, iktidar, kamuoyu kavramlarının açıklamaları yapılmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde ise ''söylem'' in ne olduğu açıklanmaya çalışılmış, söylemin dil ile ilişkisi ve söylemin nasıl oluştuğu konusunda düşünceler paylaşılmıştır. Akademik dünyada tartışılan, söylemin teorik çerçevesi incelenerek çalışmanın dördüncü bölümünün açıklanabilmesine katkı sağlanmıştır. Üçüncü bölümde söylemlerin nasıl analiz edileceğini açıklayan ''Söylem Analizi Yöntemleri'' incelenmiştir. Araştırmaya konu olan televizyonda yayınlanan programlar, haberlerin nasıl analiz edilmesi gerektiğine dair çalışmaları bulunan Van Dijk'ın Eleştirel Söylem Analizi yöntemleri açıklanmıştır. Araştırmanın dördüncü bölümünde seçilen televizyon kanallarında yayınlanan siyasi tartışma programları incelenmiş, program konuklarının söylemlerinin deşifresi yapılmıştır. Araştırmanın beşinci ve son bölümünde ise ilk dört bölümdeki tanımlar ışığında değerlendirmeler paylaşılarak, Van Dijk'ın eleştirel söylem analizi tekniği ile televizyondaki siyasi tartışma programlarının söylem çözümlemeleri yapılmıştır.
İş hayatının kadın üzerinden okunması: Eğitim sektörü örneği

İş hayatı değişen koşullara uygun bir gelişme göstermektedir. Ancak iş hayatında kadının konumu değişen koşullara uygun bir gelişme sergilememiştir. Kadın, cinsiyetinden ve toplumsal değer yargılarından dolayı iş hayatında birçok ayrımcılığa maruz kalmaktadır. Çalışmada eğitim sektörü çalışanı olan kadının akademik birikim üzerinden değil, beden ve güzellik imgeleriyle donatılarak, pazarlama objesi olarak kuruma, kurum müşterilerine sunuluşunu, aktarmaktadır. Çalışma, sözlü tarih yöntemine dayandırılarak yapılmıştır. Bu yönteme başvurularak yapılmasının temel nedeni bireysel hafızanın toplumdaki tahayyülle ne denli uyuştuğunu görmektir. Çalışmada kadın ve erkek öğretmenlerin cinsiyetli toplum yapısını belleklerinde nasıl anlamlandırdığı kişisel hikayelerine ve deneyimlerine başvurularak aktarılmıştır. Eril hegemonyanın kadını sınırlandıran tutumu kadının kendini gerçekleştirmesi önündeki engeldir. Toplumsal hafızanın örneklerini oluşturan bireysel hafızalar kadının beden olarak algılanmasını sürekli kılacak zemini her koşulda hazırlamaktadır. Kadını özel alana ait konumlandıran algının yaygınlığı, kamusal alan olarak görülen iş hayatında da devam etmektedir. Bu nedenle kadın öğretmenler, işe alınma, işe yerleştirilme ve işte yükselme süreçlerinde birçok sorunla karşı karşıyadır. Bu çalışma, bu sorunları göz önüne getirmek ve çözümlenmesine katkıda bulunmak adına yapılmıştır.
The Everyday life in the Ottoman Empire: An interpretation

Bu çalışma, Osmanlı İmparatorluğu'nda özellikle klasik dönem olarak adlandırılan dönemde gündelik hayatın unsurlarını incelemiştir. Tezde, halkın devlet ve din ile olan bağlantısı, günlük hayat çerçevesinde tartışılmıştır. Bu çalışmada, üç ana kaynak; kadı sicilleri, mühimme defterleri ve yabancı gezginlerin anlatıları temel alınmış ve bu kaynaklar birbirlerini tamamlayıcı ve birbirleriyle karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Tezde dinin ve devletin etkisi altında şekillenen Osmanh'daki günlük hayatın bir kesitini sergilemek amaçlanmıştır.
Gaziantep ilindeki Suriyeli kadın mültecilerin doğurganlık örüntüleri

2011'den sonra Suriye'deki savaş, 4.6 milyon insanı zorlu yerinden etti ve mülteci haline getirdi. Bu zorunlu göçle birlikte Türkiye dünyada en fazla Suriyeli mülteci bulunan ülke konumuna geldi. Şu anda Gaziantep, Türkiye'de Suriyeli mülteci nüfusunun en yoğun olduğu ikinci kenttir. Bu demografik yoğunluğa rağmen, Gaziantep'teki Suriyeli mültecilere dair çalışmalar çok belirgin şekilde belirli konulardan oluşmaktadır. Kadın sağlığı ihmal edilen konulardan biridir. Bu çalışmada, Gaziantep'te yaşayan ve en az bir doğumlarını Türkiye'de yapmış, 23 Suriyeli mülteci kadınla görüşmeler yapılmıştır. Görüşmeler için, Gaziantep kentinin çeşitli mahallerinde yaşayan ve farklı sosyo-ekonomik gruplardan gelen kadınlar seçilmiştir. Bu çalışmada göç sürecini istatistiksel bilgiler dışında kadınların kendi söylemleri ile bu süreci nasıl yaşadıkları ve başka bir ülkede doğum yaparken bu sürece nasıl karar verdiklerini feminist perspektif çerçevesinde ve toplumsal cinsiyet odaklı değerlendirilmeye çalışılmıştır. Kadınlar göç etmeden önce de ataerkil bir yapı içerisinde olmakla birlikte göç ettikten sonra da yeni geldikleri yerlerde, mülteci, kadın olmaktan dolayı daha dezavantajlı konuma düşmüşlerdir. Dil engeli ve ayrımcılık önemli bir sorun olarak tespit edilmiştir. Görüşmeler sonucunda doğurganlığın; evlilik yaşı, eğitim ve çalışma durumu, ekonomik nedenler ve geldikleri yerlerde kent ya da kırsalda yaşama gibi etmenlerce etkilendiği görülmüştür. Kadınlar aile temelinde değerlendirildikleri için anne veya eş olarak kodlandırıldıklarından dolayı kadın olarak var olmalarının zor olduğu tespit edilmiştir.
The disability metaphor and construction of the norm in Yeşilçam melodramas (1960-1980)

Bu çalışma, 1960- 1980 yılları arasında çekilmiş Yeşilçam melodramlarında tekrar eden sakatlık imgelerini sorunsallaştırmaktadır. Çalışma, baş karakterleri sakat olan filmlerin sayısını ve stereotipik sakatlık temsillerini kullanan temel olay örgüsünü belirledikten sonra, bu imgelerin sıklığını öncelikle toplumsal ve tarihsel bağlamla, daha sonra da melodrama türünün kendi çerçevesiyle ilişkilendirir. Çalışma, sakatlık imgesinin çağırdığı sansasyonel etkiyi melodrama türünün anlatı yapısı ve tür özellikleri çerçevesinde ele alır. Sakatlık imgesinin hangi duyguları nasıl çağrıştırdığını ve nasıl metaforlaştığını çözümlemek içinse bu imgeleri Kemalist modernleşme projesinin öjenist söyleminde sakatlığın edindiği anlamlar bağlamına yerleştirir. Bu çalışmadaki film analizleri Yeşilçam melodramlarının anlatı yapısı ve toplumsal cinsiyet roller ile bedene yüklenen anlamların, melodramatik sakatlığı okunur, bilinir, ilişkilenilebilir ve sansasyonel kıldığını önermektedir. Mecazi sakatlık, melodrama türünün anlatı yapısında ve estetik olarak birçok işlev görmektedir. Bunun yanı sıra, Yeşilçam melodramlarındaki cinsellik imgeleri ile sakatlık imgeleri, mutlak ve uzlaştırılamaz farkın gösterenleri olarak, girift bir ilişki içerisinde, ulusal modernleşme projesinin ortaya koyduğu normları hem belirgin hale getirmekte, hem de ihlal etmektedir.
Bingöl'de yerel siyasal alan ve siyasal katılımı etkileyen sosyolojik faktörler

Bu çalışmanın hedefi, Pierre Bourdieu'nun yapısall inşacı sosyoloji teorisi ile Bingöl ilinin siyasi profilini ve siyasal katılım sürecinde katılımcıların davranışlarını etkileyen sosyolojik faktörleri analiz etmektir. Yapısal inşacı sosyoloji, çağdaş sosyoloji teorisi alan'ında özel bir konuma sahiptir. Yapısal inşacı sosyoloji teorisini temel referans alarak 21. yy'da ülkelerin ve bireylerin dengelerine etki eden temel kurumlardan olan siyaset kurumunun konumu ve etki alanını Bingöl özelinde incelenmeye çalışılmıştır. Yerel siyasal alan, demokrasinin evrensel normları ve pratiği ile söz konusu olan birlikteliği tartışılmaz ön kabul haline gelmiştir. Bu çerçevede tezin temel örnekleminde bulunan Bingöl ilinin siyasal yapısı ve siyasal katılım sürecinde katılımcıların demokratik davranışlarının analiz edilmesi ülkenin ve ilin demokratik eylemlerine ışık tutulacağı düşünülmüştür. Bu bağlamda ilin siyasi yapısında etkinliğini koruyan sivil toplum kuruluşları, kanaat önderleri, parti liderleri ile derinlemesine mülakat yapılarak, transkripsiyon yöntemi ile ilin siyasi profili çizilmiştir.
Din-siyaset ilişkisi bağlamında İslami sivil toplum kuruluşları: Akdeniz Dayanışma Platformu örneği

Her biri bağımsız bir konu olarak ve de dönemsel içeriklerle din ve siyaset konusunun oldukça zengin bir literatürü vardır. Buna karşılık bir ilişki zemininde din-siyaset ilişkisi, problematik boyutu ve ürettiği sosyal organizasyonuyla hem kadim hem de modern bir konudur. Özellikle modernite sürecinde dinin, sosyal hayat ve yönetim erkindeki etkinliğinin zayıflamasıyla birlikte bu problematik alan, daha da girift bir hal almış gözükmektedir. Bu karşılaştırmada kadim içerik, meşrulaştırma işleviyle irtibatlandırılmaktadır. Fakat din-siyaset ilişkisinin bir mesele olarak en yoğun şekilde tartışılmasının ise modernite süreciyle ilgili olduğu unutulmamalıdır. Rönesans, reform, sanayi devrimi, modernite, aydınlanma, Fransız ihtilali gibi süreçlerin en temelde yer yer dini yoğunluğa sahip sosyal hayattaki köklü değişimlerle ilgili olduğu aşikardır. Din ve siyaset ilişkisinin en yoğun tartışıldığı kavramsal set ise devlet, laiklik, sivil toplum, hilafet ve pozitif hukuktan oluşmaktadır. Modernite süreçleriyle birlikte hem devletin sosyal hayata olan etkisi hem de dinin siyasal alana müdahalesi tartışılırken sivil toplum örgütlenmeleri örnekleminde İslamcılığın din merkezli toplumsal ve siyasal alana ilişkin talepleri ifade edilmeye çalışılmıştır. Tezimiz kültürel veya siyasal tonlu İslamcılık paradigmasına sahip İslamcı sivil toplum kuruluşları örnekleminde din ve siyaset ilişkisini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Antalya merkezli sivil toplum kuruluşlarından 24 farklı STK'nın bir araya gelerek oluşturdukları Akdeniz Dayanışma Platformu kasti örneklem olarak seçilmiştir. Platform çalışmalarına etkin katılan ve platformda karar verici pozisyonundaki üyelerinden 23 kişiyle yarı yapılandırılmış mülakat tekniğiyle veri toplanmış ve elde edilen veriler betimsel olarak analiz edilmiştir. İslamcı STK'lar olarak adlandırılan bu kuruluşlarda faaliyetlerinin içeriği, kimliksel tanımlamaları, devlet tasavvurları, mali kaynak temininde devletle ilişkileri, politik süreçlere ilişkin pozisyonları, laiklik ve hilafet algıları, 28 Şubat ve cari iktidarla ilişkileri bağlamında veriler toplanmıştır. Platform üyelerinin kimliksel beyanlarında İslamcılık, muhafazakarlık ve milliyetçilik kavramları ön plana çıktığı; kendi söylemlerini oluşturmada özgür olmayı hedeflemekle birlikte toplumsal gündem ve cari siyasal iktidarla örtüşebildikleri gözlemlenmiştir.
Biyoiktidar ve mahremiyet (1980 sonrası Türkiye'sinde kamusal alan ve başörtüsü sorunu)

Yüzyıllar boyunca iktidarın odağında olan beden modern dönemde iktidarın disipline eden, kontrol altına alan, yeniden şekillendiren pratikleri altında bir yönetim sahasına dönüşmüştür. Bu çalışmanın amacı, biyoiktidarın bedeni temel alan bu pratiklerinin bireyin mahremiyet hakkı ve endişesi ekseninde değerlendirilmesi ve Türkiye özelinde 1980 sonrası başörtüsü yasağı üzerinden beden, iktidar mahremiyet meselesinin ele alınmasıdır. Foucault'nun ve Agamben'in çalışmaları temel alınarak oluşturulan ilk kısım biyoiktidarın hayat alanlarını parçalaması ve bu parçalanmışlık içerisinde tek tek her bedeni kendi siyaset nesnesi haline dönüştürmesini konu etmektedir. Hayatı özel ve kamusal olarak ikiye ayıran ve bu sayede her iki alanın da siyasetin konusu haline dönüştürüldüğü yaşam alanları özel ve kamuda bedeni iktidarın siyaset alanına dönüştürmüş ve onun hayatın bütünlüğünde muhafaza edilen mahremiyet hakkını yerinden etmiştir. Buradan hareketle, üçüncü başlık altında mahremiyetin özel alanla özdeşleştirildiği modern algıya karşılık bedenle başlayarak bütün hayat alanlarına ve kişilerin pratiklerine yayılan bütün bir hayatta korunan mahremiyet bahsi yürütülmektedir. Bunun en açık örneği sadece dini bir sembol yahut giyinme eylemi olarak değil bedeni ve dolayısıyla mahrem olanı kamusal alanda muhafaza eden bir örtünme hali olarak başörtüsüdür. Buna karşılık 1980 sonrası Türkiye'de yaşanan başörtüsü yasağı tek tek her bedene ulaşarak onu normalize etmeyi, pratikleri üzerinde hakimiyet sağlamayı amaçlayan biyopolitik zihnin ürünüdür. Çalışmanın örneklem kısmında 1980 sonrası Türkiye'sinde toplumun yasakla karşılaşmasından çözüm arayışlarına ve başörtülü kadının tekrar toplumda yer bulması sürecine yer verilmiştir. Kaynak taramasının yanı sıra, medyada yer alan haberlere, kamuda başörtüsü yasağı sürecini işleyen çalışmalara yer verilmiştir.
Sistemi meşrulaştırma aracı olarak popüler müziğin konumu: Powertürk Top 40 listesi müziksel metinler örneği

Kapitalizmin ortaya çıkması ile birlikte müzik bir duygulanım aracı olmaktan çıkarak, kapitalist ideolojinin taşıyıcısı haline gelmiştir. Popüler müzik de bu amaca hizmet eden ideolojik bir kültürel pratik olarak, kültürel alanda yer almaktadır. Popüler müzik üzerinden başat konumda olan sınıfların bağımlı sınıflar üzerindeki kurduğu tahakküme ilişkin süreçleri incelemeyi kendine problem edinen bu tez çalışmamız, kapitalizmin müzik üzerinden meşrulaştırılmasının müziksel alanda nasıl ve hangi unsurlar üzerinden gerçekleştirildiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Sosyal psikolojinin eleştirel bakış açısına haiz sistemi meşrulaştırma kuramı çerçevesinde kuramsal çerçevesini çizdiğimiz araştırmamızda, örneklem olarak seçtiğimiz Powertürk adlı müzik kanalının 17.03. 2018 tarihli top 40 listesindeki şarkılar ve klipleri içerik analizine tabi tutulmuştur. Elde ettiğimiz bulgura göre; popüler kültür aracılığı ile popüler müzik alanında meşrulaştırılamaya çalışılan kapitalist ideoloji, toplumsal yaşamda homojen ve uyutucu bir kültürün oluşmasına sebebiyet verecek şekilde; müziksel, dilsel ve kimliksel unsurlar aracılığı ile meşrulaştırılmaya çalışılmaktadır. Özellikle video klipler tüketim odaklı kimliklilerin oluşmasına zemin hazırlayan stereotipleştirmeye dayalı rasyonalizasyon, kitlelerin manipülasyonunda kullanılan temel meşrulaştırma stratejisidir. Tüketim odaklı tasarlanan standardize ve rasyonalize edilmiş kalıplar ile denetime tabi tutulan kitlelerin dezavantajlı konumu korunmaya çalışılmaktadır.
Kendi kendine öğrenme bağlamında bilgisayar okuryazarlığının incelenmesi: Bilişsel etnografik çalışma

Bu tez çalışmasında daha önce hiç bilgisayar kullanmayan çocukların bilgisayarı kendi kendine öğrenme süreçleri, yaşadıkları kültürel bağlam çerçevesinde incelenmiştir. Teknolojinin hayatın her alanında etkili olduğu ve insanların daha çok 'kendi kendine öğrenme'ye yöneldiği günümüz koşulları, araştırma konusunu bilgisayar eğitimi açısından önemli kılmaktadır. Araştırma konusuna uygun olarak daha önce hiç bilgisayar kullanmayan çocuklara ulaşmak amacıyla ülkemizin sosyoekonomik düzeyi düşük ve dijital uçurumun belirgin biçimde hissedildiği bölgelerinden olan Güney Doğu Anadolu Bölgesi kırsalındaki bir köy tercih edilmiştir. Araştırma deseni olarak nitel araştırma yöntemlerinden etnografinin bir türü olan 'bilişsel etnografi' kullanılarak, bilişsel süreçlerin kültürel temelleri değerlendirilmiş ve otantik verilere ulaşılmıştır. Araştırma etnografik çalışmaların doğasına uygun olarak, iki seneye yayılan uzun süreli bir katılımlı gözlem sürecini içermektedir. Çalışma grubu 46 çocuktan (17 kız, 29 oğlan) oluşmakta olup yaşları 6-11 arasında değişmektedir. Çalışma süresince çocukların bilgisayarla baş başa kaldıklarında, kendi öğrenmelerini nasıl organize ettikleri ayrıntılı olarak gözlemlenmiştir. Süreç içerisinde öğrencilere basit ipuçları verilerek, merak uyandırmaya yönelik sorular sorularak ve gruplar oluşturmalarına müsaade edilerek, öğrenme durumlarının bu yönlendirmelerden ve işbirlikli çalışmalardan nasıl etkilendiği incelenmiştir. Verilerin analizinde, açık kodlama ve aksiyal kodlama yöntemleri kullanılmıştır. Açık kodlama ile elde edilen 853 kod, yapılan revizyonlarla 174 koda indirgenmiş ve 10 kategori altında toplanmıştır. Çalışma sonucunda ortaya çıkan bulgular, çocukların kendi kendine bilgisayar öğrenme süreçlerinde basit yönlendirmeler yapılmasının ve gruplar oluşturmalarının, genel olarak olumlu sonuçlar doğurduğu yönündedir. Yaş ve cinsiyet değişkenine göre çocukların öğrenme davranışlarında önemli farklılıklar gözlemlenmiştir. Çalışma sonuçları, kültürel altyapının eğitsel süreçlere etkisi ve bu etkinin ülkemizin eğitim politikaları açısından değerlendirilmesi bağlamında derinlemesine veriler sunmaktadır.
The politics of everyday life in Malatya: Class, identity and space

Bu tez, Malatya'daki Kürt göçmenlerin sosyal dışlanmasını irdeleyerek Kürt sorununun mekansal bir incelemesini sunmaktadır. Sosyal dışlanma mefhumu, hem meselenin iktisadi boyutu hem de gündelik hayattaki yansımaları ele alınarak değerlendirilmiştir. Malatya örneği, sosyal dışlanmanın bir entegrasyon sürecine dönüşmesi ve Kürt kimliğinin gündelik hayatta etnik boyutunun terk edilerek sınıfsal kodlarla yeniden tanımlanması bakımından hayli dikkat çekicidir. Bu çalışma; Kürt göçmenler ve Malatya'daki yerel halkın gündelik ilişkilerine odaklanarak, sınıf, kimlik ve mekan olgularının gündelik hayatta nasıl birbirine eklemlendiğini sorgulamaktadır ve Türkiye'deki 'yeni yoksulluğu' tanımlamak için 'sosyal dışlanma' kavramının kullanılmasını önermektedir. Ancak; bu tez okuyucuyu 'sosyal dışlanma' mefhumunu yeniden düşünmeye davet ederken; sosyal dışlanmanın, literatürdeki hakim tanımlamanın aksine, yoksulların emek piyasasından tamamen dışlanması ile değil piyasaya ucuz işgücü olarak ve güvencesiz işlerde çalıştırılarak dahil edilmesi ile yakından ilişkili olduğu ele alınmaktadır ve kavramı gündelik hayatın teorik çerçevesinde irdelenmektedir. Bu çalışma, Malatya'daki sosyal dışlanmanın alternatif bir kaynaşma hikayesine evrilmesinde iki önemli olgunun etkinliğine işaret etmektedir: kentteki burjuvalaşma hikayesi ve kentin gettolaşmamış olması. Bu tez, Kürt sorunun farklı coğrafyalardaki çeşitli modellerini tartışabilmek adına mekan odaklı çalışmaların gerekliliğini savunmaktadır.
Türkiye'de seküler ve inanç temelli sivil toplum kuruluşlarının 'toplumsal fayda' yaklaşımı: Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği ve Türkiye Gençlik ve Eğitime Hizmet Vakfı örnekleri.

Sivil toplum alanı 20. Yüzyılın ortalarından itibaren büyük bir değişim-dönüşüm geçirmiştir. Bir taraftan genişleyen bir sivil toplum alanı ortaya çıkarken diğer taraftan da sivil toplum alanının mahiyeti farklılaşmaya başlamıştır. Bu farklılaşmanın alamet-i farikası sivil toplum, ekonomi ve devlet alanlarının giderek artan oranda iç içe geçmeye başlaması şeklindedir. Bu farklılaşma, sivil toplum alanının başlıca aktörleri olan sivil toplum kuruluşlarının örgütlenme ve faaliyet biçimleri ile genel karakteristiklerine doğrudan etki etmiş ve 'hibrit sivil toplum kuruluşları'nı ortaya çıkarmıştır. Hibritleşme olgusuyla kol kola giden bir diğer olgu ise seküler ve inanç temelli sivil toplum kuruluşu ayrımıdır. Sivil toplum alanında ortaya çıkan enerjinin tamamını toplumsal faydaya dönüştürmeyi amaçlayan ve özellikle 2000'li yıllardan sonra ABD ve Avrupa ülkelerinin bir bölümünde hakim paradigma haline gelen bu anlayış, Türkiye'de sivil toplum alanını anlama noktasında faydalı bir teorik çerçeve ortaya koymaktadır. Bu çalışmada; Türkiye'deki seküler temelli sivil toplum kuruluşlarından biri olan Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği ve inanç temelli bir sivil toplum kuruluşu olan Türkiye Gençlik ve Eğitime Hizmet Vakfı'nın 'toplumsal fayda' anlayışlarının karşılaştırılması yapılarak, dini temelli ve inanç temelli sivil toplum kuruluşları arasındaki benzerlikler ve farklılıklar ortaya konmaya çalışılmaktadır. Böylece Türkiye'de sivil toplum alanında ortaya çıkan kaynakların, muhtemel imkanların ve tehditlerin geniş bir spektrum içinde görülebilmesi için teorik bir çerçeve önerilmektedir.