turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yabancı uyruklu öğrencilerin Türkiye'de sosyal dışlanma düzeylerinin ölçülmesine yönelik bir alan araştırması: Sakarya Üniversitesi örneği

1960'lı yıllarda Fransa'da kullanılmaya başlayan sosyal dışlanma kavramı çok sayıda ekonomik, sosyal, siyasal ve kültürel yan anlamlar ve boyutlarla yüklü bir kavramdır. Sosyal dışlanma, içinde bulunulan döneme, bölgelere ve sosyo-ekonomik yapıya göre farklılık gösteren bir süreci ifade etmektedir. Kavramsal olarak sosyal bütünleşmenin karşıtı olarak ele alındığında sosyal dışlanma, sivil, politik, ekonomik ve sosyal haklardan mahrum olma durumu olarak tanımlanmaktadır. Sosyal Dışlanmanın küreselleşme, ulus devletin rolü ve kuralsızlaşması, özelleştirme, kamu harcamalarının azalması, üretim ve işgücü piyasalarının yeniden yapılanması, gelir dağılımında artan eşitsizlikler gibi birçok nedeni vardır. Sosyal dışlanmanın bir diğer önemli nedeni de göçtür. Günümüzde dünyada doğdukları ülkenin dışında yaşayan insanların sayısı yaklaşık 232 milyondur. Özellikle gelişmiş ülkelere yönelik ciddi bir göç akımı olmakla birlikte çeşitli nedenlerle ve değişen şartlardan dolayı Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelere yönelik göç akımları da artma eğilimindedir. Göçmenler göç ettikleri ülkelerde bir kısım haklar kendilerinden esirgendiği için dışlandıklarını düşünmektedirler. Bu nedenle göç alan ülkelerde önemli sosyal değişimler yaşanmaktadır. Çalışmanın birinci ve ikinci bölümlerinde sosyal dışlanma, göç ve yabancı öğrenci hareketleri kavramsal ve teorik olarak ayrıntılı şekilde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde araştırmanın yöntemi, modeli, evreni ve sınırlılıkları, araştırmada kullanılan araçlar ve teknik açıklanmış ve araştırma sonucu elde edilen bulgular değerlendirilmiş, tablolar halinde açıklanmıştır.
Moral guardianism at the intersection of the workplace and the household: Women factory workers in Denizli

Bu çalışma, Denizli'de kadın fabrika işçilerinin emeklerini nasıl deneyimlediklerini ve anlamlandırdıklarını hane ve işyeri ilişkileri üzerinden incelemektedir. Çalışmada kadın işgücü katılımının görece yüksek olduğu Denizli'deki üç fabrikada yapılan etnografik bir araştırmaya dayanarak, kadın işçilerin öznelliklerinin işyerlerinde kurulumunun dini inanış ve ahlaki anlayışlara dayandığını savunuyorum. Bu araştırma, kadın işçilerin işyerlerinde gerçekleştirdikleri namaz kılma, başlarını örtme, dini toplantılara katılma gibi dini pratikler yoluyla kendi emeklerini nasıl anlamlandırdıklarını tartışmaktadır. Kadın işçiler, çalışmalarına gerekçe olarak maddi ihtiyaçlarını göstermelerine rağmen, maneviyata da önem vermekte ve yaptıkları işin ahlaki ve dini bir temeli olduğunun onaylanması için çaba sarf etmektedirler. Öte yandan, fabrika yönetimleri, erkeklerle konuşma yasağı, baş örtme kuralı, kadınlar ve erkekler arasındaki ilişkiler ve kadın işçilerin özel hayatları üstünde kontrol kurma gibi yöntemler kullanarak, kadınların emeğini denetlemeye çalışmaktadır. Fabrika yönetimi, ahlaki ve dini kurallar ve ödüller aracılığıyla üretken kadın işçiler yaratmaya çalışırken, aynı zamanda hane içi yaşama ve kadınların duygusal dünyasına nüfuz ederek ahlak bekçiliği yapmaktadır. Fakat tepeden uygulanan bu taktikler topyekün bir itaate yol açmaz. Aksine, kadın işçiler manevi doyum arayışları içinde bu politikalara hem belirli bir ölçüde rıza gösterirler, hem de dedikodu yaparak ve 'ideal' dindar ve ahlaklı kadın üstüne söylemler yaratarak tepki gösterirler. Böylece, kadın işçiler de, günlük ilişkilerinde ahlak bekçiliğini fabrika yönetiminin uygulamalarına ve diğer çalışma arkadaşlarına karşı kullanmaktadırlar. Bu bakış açısı ile, aktif olarak kendi ahlaki yorumlarını ve dini modellerini geliştirmektedirler. Sonuç olarak bu çalışmada, hane ile işyeri kesişimindeki bu pratiklerin ailenin geçimini sağlayan kişi, sorumluluk sahibi anne, ahlaklı ve dindar insan, çalışan beden ve işçi olarak kadınların öznelliklerinin oluşmasına nasıl katkıda bulunduğu incelenmektedir.
Toplumda sakatlara yönelik dik bakış ve bu dik bakışların sakat bireylerin gündelik hayatında nasıl konumlandığı üzerine nitel bir araştırma

Bu çalışmada sakatlara yönelik dik bakışların nedenleri, sakatların bu dik bakışlarınasıl algıladıkları ve dik bakışların sakat bireylerin gündelik hayatlarında nasılkonumladığı araştırılmıştır. Çalışmada nitel bir araştırma yürütülmüş ve fenomenolojik araştırma deseni kullanılmıştır. Görme, işitme ve ortopedik sakatlığı olan 15 katılımcı ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Bu mülakatlarda yarı yapılandırılmış mülakat soruları sorularak katılımcıların dik bakış ile ilgili düşünce ve deneyimleri kapsamlı olarak ortaya çıkarılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde Goffman'ın Damga Teorisi ve ikinci bölümünde ise Lacan'ın Ayna Evresi Teorisi kavramlarıyla birlikte açıklanmıştır. Üçüncü bölümde katılımcılarla yapılan derinlemesine mülakat bulguları birinci ve ikinci bölümdeki teorik bilgiler ile yorumlanmıştır. Sonuç bölümünde ise araştırmada elde edilen bulgular değerlendirilmiş ve sakat bireylerin hayatındaki engellerin kaldırılmasına katkıda bulunacak öneriler yapılmıştır.
Suriye'den Türkiye'ye göçün sosyo-ekonomik ve kültürel yansımaları

Göç insanlık tarihiyle yaşıt bir kavramdır. Günümüzde göç toplumların ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir. Türk toplumu hem Osmanlı zamanında hem cumhuriyetin kuruluşundan beri birçok göç olayına tanık olmuştur. Bu göçler genellikle Balkanlar ve Ortadoğu kaynaklıdır. Suriye Arap Cumhuriyetinde 2011 yılı mart ayında başlayan siyasi çatışmalar sonucunda Türkiye cumhuriyeti büyük bir göç dalgasıyla karşı karşıya gelmiştir. Yapılan bu çalışma, yaşanan göç hareketlerinin Suriyeli göçmenlerin üzerinde oluşturduğu etki ve genelde Türkiye özelde Gaziantep halkı üzerinde oluşturduğu etkiler üzerine odaklanmıştır. Gaziantep'in çeşitli mahallelerinde yaşayan Suriyeli göçmenler üzerinde kapsamlı bir anket çalışması yapılmış, yaşanılan sorunlar tespit edilip çözüm üretilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci kısmında Gaziantep halkının göçmenler hakkındaki fikirleri derinlemesine mülakat yöntemiyle tespit edilmeye çalışılmış ve yine çözüm önerileri sunulmuştur.
Türkiye'de kimlik, temsiliyet ve kültürel aracılık (1985-2005)

Dünyanın son 20-25 yıllık siyasal sosyal durumunun kavramsal belirlemesi olaraksabitlenmis gibi Küresellesme olgusu, kimliklerle anılır oldu. Bir kimlik siyasetiyasandıgı ve de ortaya çok kültürlü bir manzara çıktıgı görülmektedir. Görünenmanzara içinde sanatın ulusasırı deneyimleri hız kazanmakta ve kültürel temas bölgeleri insa edilmektedir. Sınırların kaygan ve geçirgen bir hal aldıgı bu durum karsısında Çagdas sanat adına sergilenen pratiklerin kimliklerle ifadesi nasıl bir duruma tekabül etmektedir? Türkiyeli sanatçılar birer kültür elçisi gibi yurtdısınaçıktıklarında çantalarında ne gibi kimliksel degerler tasımaktadır ya da kimlik onlar için neyin temsilidir? Çagdas bir sosyo-kültürel belirlenim alanı olarak degerlenenKimlikler ve bunların temsil sorunu çagdas sanat eliyle nasıl yogrulmaktadır? Ulussergileri direk olarak kimliklerin karsılasması üzerine mi insa ediliyor? Gibi sorularınanlamlı yanıtlar bulması sanatçıların gösterdikleriyle okunabilir ancak. Sanatın bir ifade biçimi olduğunu düsünürsek kimlikler de sanat üzerinden görünürlük kazanmaktadır. Ve sanat aslında bir yerde kimlikleri yapı bozumuna ugratmanın da en etkili aracı olabilmektedir.
Impact of women's status on fertility control in Turkey

Demografinin temel çalışma alanlarından biri olan doğurganlık ve bunun kontrol edilmesi nüfusun yapısı üzerinde etkili olmaktadır. Özellikle doğurganlığın kontrol edilmesi aşamasında kadm ön plana çıkmaktadır. Her ne kadar kadının bireysel özellikleri önemli olsa da yaşanılan çevrenin sosyo-kültürel ve ekonomik yapısının da etkisi göz ardı edilemez. Kadının eğitim, çalışma hayatı, politik hayata katılım gibi kamusal alanda yeterli düzeyde yer alamamasına neden olan yapılardan biri de ataerkil yapı ve toplumsal cinsiyet rolleridir. Ataerkil yapı, cinsiyetler arasındaki güç ilişkisini, karar verme imkanını ve kaynaklan etkin olarak kullanabilme yetkisini erkeğin lehine kullanmaktadır. Bu da, kadının toplumda ikincil düzeyde kalmasına yol açmıştır. Kadının toplumdaki yerini göstermekte kullanılan 'Kadının Statüsü' kavramı, demografi alanında son dönemlerde araştırmalara konu olmuştur ve demografik değişimlere nasıl bir etkisi olduğunu anlamada bu kavram yardımcı olmaktadır. Kadımn statüsünün artması, demografik yapıda kadının üreme konusundaki tutumlarını etkilemektedir. Bu yüzden kadımn statüsünün yükselmesindeki engellerin kaldırılması kadımn kendi bedeni ile ilgili kararlarında daha aktif rol oynamasına yol açacaktır. Bu çalışmada amaç, kadımn statüsünü gösteren değişkenler yoluyla kadımn doğurganlığının kontrolünde ne kadar belirleyici olduğuna incelemektir. Bu amaçla faktör analizi yoluyla oluşturulan Kadımn Statüsü indeksi, farklı statüdeki kadınlar arasında doğurganlığın kontrolü davranışının nasıl olduğunu karşılaştırma imkanı vermektedir. Kadımn statüsü ile yöntem kullanımı ve istemli düşük davranışı arasındaki ilişkide ilginç sonuçlarla karşılaşılmıştır. Kadının statüsü arttıkça bir gebeliği önleyici yöntem kullammımn ve istemli düşük yapması azalmaktadır. Sonuçlara ulaşmada kullanılan veri ise Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü tarafından yapılan Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması- 1998 (TNSA-98) sırasında görüşülen 15-49 yaş grubundaki halen evli kadınlardır. TNSA- 98 araştırması yoluyla oluşturulan kadımn statüsü gruplaması kadınların doğurganlık kontrolü davranışlanndaki farklılığı göstermede önemli ipuçları sağlamıştır.
Pomaklar üzerine sosyolojik bir araştırma: Kırklareli örneği

Bu çalışma Kırklareli ilinde yaşayan Pomakların kültürel örüntülerini anlamak ve açıklamak amacıyla hazırlanmıştır. Pomak sosyokültürel yapısının bileşenlerinden olan aile, dayanışma ağları, çalışma biçimleri, din, çeşitli inanışlar ve pratikler, toplumsal tören ve ritüeller, yemek kültürü, dil gibi sosyal kurumların işlevsellikleri incelenmiş ve bu kurumların birbirleriyle olan etkileşimleri, geçmişşten günümüze yaşadıkları değişimler ele alınmıştır. Pomakların genel karakteristiklerinin anlaşılması ve kültürel aktarımın hangi araçlarla ve yöntemlerle gerçekleştiğinin belirlenmesi amacıyla yapılan bu çalışma, bir durum tespit çalışmasıdır. Pomakların kültürlerini ele alan bu çalışmada nitel araştırma yöntemi ve derinlemesine mülakat tekniği kullanılmıştır. Kırklareli'ne bağlı ilçe merkezleri ile Pomak köylerinde gerçekleştirilen alan çalışmasında 30 kişi ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde kültür kavramına ilişkin tanımlar ele alınarak kültürel süreçler, kültürün öğeleri, sosyokültürel yapı gibi başlıklar altında kavrama dair genel bir çerçeve çizilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde, Pomakların 1877- 1878 Osmanlı-Rus Savaşı'yla birlikte Türkiye'ye göç etme süreçleri incelenmiş ve Pomaklara ve Kırklareli'ne dair genel bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde ise alan çalışmasından elde edilen veriler değerlendirilerek, Pomakların sosyokültürel yapıları açıklanmaya çalışılmıştır. Sonuç bölümünde araştırma neticesinde ulaşılan sonuçlar yorumlanmıştır. Pomak kültürünün sosyolojik ve yaşayış olarak Anadolu kültürüyle benzerlikler gösterdiği görülmüştür.
'Walking Istanbul': Symbolic construction of the city by tourism

istanbul Yürüyüşleri': Şehrin turizm tarafından sembolik olarak kurulması H. Didem Doğan Bu incelemenin amacı İstanbul'a ilişkin turizm söylemini ele almaktır. Başka bir deyişle bu tez, İstanbul'un turizm söylemi tarafından nasıl çerçeve içine alındığını, şehrin sembolik olarak nasıl kurulduğunu incelemektir. Şehrin sembolik olarak kurulması birbiri ile ilişkili iki ayrı boyutta incelenecektin bir tarafta İstanbul'da düzenlenen kültür turlarına bakılarak turizm profesyonellerin şehir ve turist arasında oynadıktan aracılık rolü; diğer tarafta seyahat metinlerinde şehrin temsil edilmesi. Öncelikle, turizmin yirminci yüzyıl sonundaki dönüşümünü inceleyen eleştirel literatür taranacaktır. İkinci olarak, İstanbul'da yaşayanlar için düzenlenen kültür yürüyüşlerinin gösterdiği şekliyle turizm profesyoneUerinin oynadığı aracılık rolü ele alınacaktır. Son olarak, İstanbul hakkında yazılmış rehber kitaplar ve seyahat metinlerindeki temsil dinamikleri incelenecektir. Bu tezde sunulan bulgular 2004 senesinde İstanbul'da yapılan saha araştırmasına dayanmaktadır. vı
Labor and value creation processes in the sector of natural food production in Turkey

Türkiye'de son on yıldan bu yana özellikle kentli orta ve üst sınıflar arasında sağlıklı ve doğal gıda talebi giderek artmaktadır. Bu talebin tarım dünyasında da yansımaları vardır. Bu talebi karşılamak üzere, özellikle Türkiye'nin Güneybatı kıyı şehirlerinde tarımsal üretimi organize ve koordine eden giderek artan sayıda çiftlik kurulduğunu gözlüyoruz. Bu çalışma Türkiye'de doğal gıda sektöründeki emek ve değer yaratımı süreçlerini inceliyor. Bu amaçla, Aydın'ın Nazilli ilçesinde yer alan İpek Hanım Çiftliği'ni vaka incelemesi olarak ele almaktadır. Çalışmanın temel argümanı, doğal gıda sektöründe değer yaratımı ve sermaye birikiminin kadının ev içi emeği ve bilgisinin temellük edilmesi yoluyla gerçekleştiğidir. Bu sektörde kadın emeği ve bilgisi, sermayenin hizmetine uygun bir doğal kaynak olarak görülüyor. Bu çalışma aynı zamanda, geçmişş tarihin ve doğanın romantikleştirilmesinin bu sektörde sermaye birikimi için iki önemli strateji olduğunu iddia etmektedir. Bu çalışma, çiftlik sahibi ve çiftlik çalışanı kadınlarla yapılmış derinlemesine görüşmelere dayalı bir saha araştırmasıdır. Bu çalışmada aynı zamanda gıda ürünlerinin tanıtımı için oluşturulan ve e-mail yoluyla müşterilere gönderilen metinleri analiz ederek bu metinlerde dolaşıma sokulan söylemin ayırt edici temalarını öne çıkarıyorum.
İslam medeniyetinin oluşum sürecinin göç ve toplumsal değişme ilişkisi bağlamında incelenmesi

Göç; dini, iktisadi, siyasi, sosyal ve diğer sebeplerle insan topluluklarının bir yerden başka bir yere gitmesidir. Çok çeşitli sebeplerden kaynaklanarak, değişik şekil ve süreçlerde gerçeklesen bu olgunun toplumsal yapı, toplumsal hayat ve toplum kültürü üzerinde sebep olduğu değişim, etki ve sonuçları da son derece çeşitli, köklü olmaktadır. Göç olgusu kapsamında değerlendirilen hicret ise İslam'la ilişkili bir kavram olup, özelde Hz. Peygamber'in Mekke'den Medine'ye göç etme olayı, genelde ise Müslümanların dini bir sebeple kutsal bir amaç için başka bir yere göç etmesine denmektedir. Bir ibadet tarzı olarak da kabul edilen hicret, Müslümanlar tarafından cihat kavramı ile birlikte kullanılmıştır. Müslümanlar için İslam dininin evrensel mesajlarının başka ülkelere ulaştırılmasında bir metot olarak benimsenmiştir. Bu amaçla kutsal bir anlam yüklenen hicret kavramı, özellikle ilk İslam fetihleri döneminde birçok medeniyetin kurulmasında sürücü güç olmuştur. Batı Rönesansı'nın başlamasında önemli etkileri olan Endülüs İslam medeniyeti bu örneklerden biridir. Rönesans düşüncesinin oluşumu, İslam medeniyetine ait birikimlerin Batı'ya aktarılmasıyla burada başlayan bilimsel canlılığın bir sonucudur.
Güç ilişkileri açısından delikanlılık kavramsallaştırması

toplumu, tarihinin her döneminde, adalet ve güvenlik sorunlarını çözebilmek için kendi kahramanlarını yaratmış ve bunları birer otorite olarak kabul etmiştir. Kahramanların yiğitlik kültürünün günümüzdekişekillendirildiğitaşıyıcıları delikanlı olarak adlandırılmaktadır. Delikanlılık, herkesin sustuğu yerdekonuşmak, herkesin çekindiği yerde öne atılmak, hangi şart altında olursa olsundoğruyu veya doğru bildiğini söylemek, verdiği sözden dönmemek, mazlumunyanında yer almak olarak nitelenmektedir. İGüç lişkileri Açısından Delikanlılık Kavramsallaştırması? isimli bu çalışmada delikanlılık kavramı, güç ilişkileri çerçevesinde ele alınmış vekavramsallaştırılmaya çalışılmıştır. Bu amaçla, stanbul-Sarıyer'de bulunan dört lisede beş yüz elli altı öğrenciye anket formu uygulanmış; anketten elde edilen veriler, frekans ve çapraz tablolama yöntemiyle değerlendirilmiş, değişkenler arasında ilişki, Pearson çarpım momentler korelasyon testi uygulanarak tespit edilmeye çalışılmıştır. Bunun ardından, arkadaşları tarafından delikanlı olarak nitelendirilen beş, delikanlılığa olumsuz anlam yükleyen üç öğrenciyle, delikanlılığın algılanışı veyaşanışı üzerine görüşme yapılmıştır. Çevrelerinde delikanlı olarak nitelenen iki genç ve bir yetişkinle de delikanlılık kültürü konusunda görüşülmüştür. Çalışmanın sonunda delikanlılığın popüler kültür öğesi olarak gençler arasında yer bulduğu, gençlerin büyük bir bölümünün kendisini delikanlı olarak nitelendirdiği ve delikanlılığa olumlu anlamlar yüklediği; delikanlılığın, yapma veyaptırma gücünün toplumun adalet ve güvenlik sorunlarına çözüm bulmak amacıylakullanıldığı, bu aşamada zor kullanma, manipülasyon ve otorite kavramlarınındevreye girdiği bir kültür olduğu sonucuna varılmıştır. Delikanlıların toplumdazorlayıcı, ikna edici, yetkili ve kişisel otorite konumunda bulundukları ve güçlerini, kendilerini otorite olarak kabul etmeyen ve kendileriyle iktidar mücadelesi içinde bulunan insanlara karşı kullandıkları görülmüştür. Aksi takdirde, kendilerine verilen delikanlı sıfatını kaybedecek, toplum onların yerine bir başka delikanlıyıgörevlendirecektir.
Siirt vilayetinde sosyal, siyasal ve kültürel faaliyetler (1931-1956)

Siirt, zengin tarih ve kültürel bir miras üzerine kurulmuş önemli bir şehirdir. Şehrin kurulduğu coğrafya, bir yönüyle Ortadoğu ve Mezopotamya'ya bakarken diğer yandan Batıya bakar. Siirt'te günümüzden sekiz bin yıl evvel yerleşimin olduğu son arkeolojik kazılarla anlaşılmıştır. Bu topraklar üzerinde tarih öncesinden başlayarak çeşitli toplumlar yaşamını sürdürdüğü gibi tarihi dönemlerde de Romalılar, Bizanslılar, Selçuklular ve Osmanlılar gibi pek çok köklü devlet hakimiyet kurmuştur. Siirt'in ekonomisi büyük ölçüde tarıma dayanmakta, bunun yanında özellikle şehrin yüksek kesimlerinde bulunan göçerler tarafından hayvancılıkta uzun süre yapılmıştır. Siirt'te uzun bir süre yeraltı zenginliklerinin var olduğu bilinmektedir. Siirt'in kültürel zenginliği içinde eğitimin önemli bir yeri vardır. Osmanlı döneminde Siirt'te köklü ve ileri bir eğitim kültürü oluşmuştur. Özellikle medreseler üzerinden bilimsel bir kültür ve gelenek taşınmıştır. Siirt'te nüfus devamlı hareketli olmuştur. Siirt'in nüfusu Cumhuriyet döneminde artmasına rağmen Siirt'ten de sürekli Batıya göç olmuştur. Ayrıca Siirt kırsalından merkeze doğru da göç hareketleri yaşanmıştır. Halkevleri, Cumhuriyet ideolojisinin yerleşmesi, gerçekleştirilen inkılapların toplum tarafından kabul görmesinde ve ülkenin kültürel alanlarda istenilen seviyelere ulaştırılmasında rol oynayan kurumlardır. Bu nedenle Siirt merkez ve kazalarında halkevleri açılmış ve daha sonra çalışmalarını daha geniş kesimlere ulaştırma amacıyla kaza ve köylerde de halkodaları açılmıştır. Demokrat Parti'nin iktidara gelmesiyle Halkevlerine son verilmiştir.
Şen Sahir Slan'ın otobiyografisinde 'ben'in suskunluklarının feminist analizi

Bu tez çalışması, Şen Sahir Sılan'ın Pişman Değilim adlı otobiyografisine odaklanır. Bu tez çalışması esas olarak üç bölüme ayrılır. Otobiyografi ve Kadın adı altındaki birinci bölümde, otobiyografi türünün kadın geleneğini göstermesi bakımından genel bir perspektif sunacak şekilde Batı'dan ve Türkiye'den örnekler verilir. İkinci bölümde, Türkiye'de kadınlar tarafından yaratılmış otobiyografi geleneğinin dinamiklerinden birini oluşturan Kemalist ideolojinin cinsiyetçi yapısı incelenmiş, otobiyografi kanonunda Kemal/izm'in ne anlama geldiğine bakılmıştır. Tezin üçüncü bölümü, Şen Sahir Sılan'ın Pişman Değilim adlı otobiyografisinin cinsiyetlendirilmiş bir okumasını yapmayı amaçlar. Louis Althusser'in aile-ideoloji analizinden yola çıkarak, Pierre Macherey'den ödünç alınan 'metinde söylenmeyen'i ortaya çıkarmak olarak özetlenebilecek bir okumayla Pişman Değilim adlı otobiyografi incelenmiştir. Şen Sahir Sılan'ın metinde yarattığı 'ben'in ideolojik bir aygıt olan aile tarafından nasıl biçimlendirildiği ve yazarın söyleminin kaynağını oluşturan Kemalist ideolojinin söyletmediklerini, yazarı sürüklediği suskunlukları bulmayı, sonuçta 'özgürleştirici bir ideoloji' olarak algılanan Kemalizm'in susturucu etkisinin bu ideolojiye bağlanmış kadınlarca yine 'kendileri tarafından nasıl ortaya çıkarıldığı gösterilmiştir.
Kentli muhafazakarlarda habitus dönüşümü: Fatih ve Başakşehir örneği

Bu çalışmada, 21. yüzyılın ilk yıllarından itibaren Türkiye'de yeni bir egemen blok haline gelen muhafazakarların, kent ortamlarında hayata geçirdiği habitusun dönüşümü konu edilmektedir. 1950 sonrası göç süreciyle birlikte gelişen habitus, ana hatlarıyla kolektif dışlamanın öne çıkmadığı, dayanışmacı ve içermeci bir kamusal iletişime sahipti. Günümüze geldiğimizde ise, egemen topluluklara özgü dışlayıcı eğilimlerin merkezileştiği görülmektedir. Araştırma, güncel bir deneyim alanı olarak bu dönüşümü, muhafazakarlığın İstanbul metropolündeki sembolik mekanlarından Fatih ve Başakşehir sınırlarında yakalamaya çalışmaktadır. Karşılaştırmalı bir çerçeveye sahip araştırma, nitel durum çalışması modeline uygun olarak gerçekleştilmiştir. İlk bölümde, araştırmanın yaslandığı kavramsal formülasyonlar olan Weberyen 'sosyal kapanma' ve Bourdieucü 'habitus dönüşümü'nün geniş bir betimlemesi yapılmıştır. Betimleme safhası, muhafazakar topluluğun 1950 sonrasından itibaren kentsel alanlarda ivme kazanan dayanışmacı kapanma pratiklerinin analiziyle sürmektedir. Saha araştırması safhasında ise, her iki mekanda toplam 67 bireysel-derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Odak grup görüşmeleri de dahil edildiğinde, katılan görüşmeci sayısı toplamda 80 olmuştur. Gündelik yaşamın ayrıntılı dünyasında habitus dönüşümünün izlerini süren saha araştırması, birçok farklı parametreden hareket eder: İlk düzeyde, İslami dayanışmanın hem istikrarlı hem de değişen hatları açığa çıkarılır. İkinci düzeyde, gündelik yaşamda kurulan ilişkilerin panoraması çizilir. Buradan hareketle, farklı sosyal, kültürel ve sınıfsal gruplara yönelik dışlayıcı kapanma eğilimleri belirlenir. Üçüncü düzeyi ise, dışlayıcı kapanmanın bir diğer ifade alanı olarak mekan merkezli eğilimler oluşturur: Göç-güvensizlik eğilimleri ve muhafazakar sakinlerce çizilen kentsel manzara... Araştırma sonuç olarak, dışlayıcı kapanmanın sınıfsal ve kültürel düzeyde artan ivmesini, habitus dönüşümünün en belirgin gösterge alanı olarak değerlendirir.
İç göç hareketleri ve geriye göçün belirleyicileri: TRA 2 bölgesinden İstanbul'a gerçekleşen göç üzerine bir saha araştırması

Göç olgusu, en basit tanımlamayla insanların bir yerleşim yerinden başka bir yerleşim yerine doğru yer değiştirmesi eylemidir. Ekonomik, sosyo-kültürel, ekolojik, politik vb. nedenlerden kaynaklanan göç olgusu, çok boyutlu bir nüfus mobilitesidir. İnsanlık tarihiyle yaşıt olan bu olgu, beraberinde pek çok problem alanı ortaya çıkardığıiçin incelenmeye değer bir konudur. Bu çalışmanın genel amacı; TRA2 Bölgesinden İstanbul'a gerçekleşen göçünbelirleyici faktörlerini tespit etmek ve geriye göç olasılığını araştırmaktır. Çalışmanın birinci bölümünde göç olgusu, iç göç hareketlerinin belirleyici faktörleri ve bölgesel etkileri yer almaktadır. Ayrıca iç göç hareketlerine ilişkin teorik yaklaşımlara da yer verilmektedir. İkinci bölümde ise literatür taramasınadeğinilmektedir. Çalışmanın son bölümünde TRA2 Bölgesi detaylı olarak analiz edilmektedir. Ayrıca TRA2 Bölgesinden İstanbul'a gerçekleşen göçünkuramsal ve ekonometrik analizi yapılmaktadır.