turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Uluslararası Hava Hukuku bakımından Türk-Yunan hava sahası sorunu

Türkiye ile Yunanistan gerçekte hiç sıcak çatışma yaşamamış olmasına rağmen aralarında çözüm bekleyen, her an savaş nedeni olabilecek sorunları olan iki komşu devlettir. Türk-Yunan hava sahası sorunu bunlardan sadece bir tanesidir. Sorunun çözümünün temelinde hava hukukunun uluslararası boyutu önemli yer tutmaktadır. Çünkü havacılık günümüz dünyasında ülkelerin hudutlarıyla sınırlandırılamaz. Çalışmamın ilk bölümünü bu nedenle uluslararası hava hukuku ve gelişimine ayırdın Hava hukukunu geniş anlamda ele alarak havaya ilişkin kuralların kamu düzenini ve özellikle de uluslararası düzeni ilgilendiren kuralları üzerinde durdum. Devletin hava ülkesi, devlet hava araçları rejimi ve uluslararası hava ulaşım rejimi gibi kamu ve uluslararası düzeni ilgilendiren konuları inceledim. Hava araçlarının mülkiyeti, hava taşımacılığı sözleşmeleri ve hava araçlarının sigortası gibi konulan inceleyen özel hava hukukunu çalışma dışında bıraktım. İkinci bölümde Türk hava hukuku ve onun gelişimini inceledim. Ege Hava Sahası ile ilgili olarak çıkan sorunları tezimin üçüncü bölümünde uluslararası hava hukuku bakımından tarafların görüşlerini ortaya koyarak açıklamaya çalıştım. Çalışmamın dördüncü bölümünde, Avrupa Birliği'nin ve Yunan medyasının Türk-Yunan hava sahası sorununa bakışını da inceleyerek yapılması gerekenleri ortaya koymaya çalıştım. Türk-Yunan hava sahası sorunlarının temelinde iki ülkenin uluslararası hukuku yorumlama farklılıkları yatmaktadır. Aslında Yunanistan Ege denizini, sahip olduğu adaların konumu nedeniyle bir Yunan denizi olarak görmektedir. Türkiye'nin Ege uluslararası hava sahasında eşit haklara sahip bir ülke olduğunu görmezden gelmektedir. Uluslararası hava hukuku açısından, Ege uluslararası hava sahasında ve FIR hattındaki iddiaları ile Türkiye'nin haklarını ihlal etmektedir. Bu politikasının haklı gözükmesi için NATO'yu ve Avrupa Birliğim kullanmaya çalışmaktadır. Ayrıca Türkiye'yi Yunanistan'ın egemenlik haklarım ihlal eden saldırgan bir ülke olarak göstermektedir.
Ortadoğu çözümsüzlüğüne küresel güçlerin etkisi

Bu tezin amacı; askeri, ekonomik, siyasi ve teknolojik olarak en büyük beş devletin Ortadoğu politikalarının bölgeyi istikrarsızlığa sürükleyerek, bölge kaynaklarını kendilerine doğru yönlendirme çabalarının açıklanmasıdır. Özellikle Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküş dönemi ile bölgeye yerleşmeye çalışan 'güçlerin' Ortadoğu coğrafyasında olumsuz anlamda etkileri incelenmiştir. Tezin temel önermesi; ABD, İngiltere, Almanya, Rusya ve Çin gibi küresel olarak güçlü devletlerin sadece çıkar amaçlı Ortadoğu'da var olmaları, bölgeye istikrarsızlık getirmektedir. Kapsam olarak son yüzyıllık zaman ele alınmış; nitel araştırma tekniği ile tarihsel araştırma yöntemi ile derinlemesine doküman incelemesi tekniği metot olarak kullanılmıştır. İnsanlık tarihi ile yaşıt olan Ortadoğu; dünyada tarihi, coğrafi, kültürel, stratejik, dini yapısı ve birçok farklı özelliği ile önemli bir yer tutmaktadır. 'Küresel Güçler' tarafından kontrol edilmek istenen, bu kontrol isteğinin getirdiği sonuçlarla da huzura hasret kalan ruh hali ile çözümsüzlüğün adresi olmaya itilmiştir. Dünyada söz sahibi olmaya çalışan güçler gözünü bu topraklara dikmiş, çıkar çatışmasının en yoğun yaşandığı yer olmuştur. Bu coğrafyada yaşayan insanlar yaklaşık yüzyıldır acıdan acıya koşturulmuş, en büyük parçadan başlayarak tüm güçler ve yapılar parçalanıp bütünlüklerini ve birliklerini kaybetmiş, tehlike olmaktan çıkarılmaya çalışılmıştır. Dini yapısı itibariyle İslam dinini temsil eden topraklar olarak görülen bu coğrafya adeta devletlerin misyoner faaliyetlerinin odağı haline gelmiştir. Tüm dünyaya İslam dini ile terörü bir arada gösterip istediklerini almak için her türlü strateji ve politikayı uyguladıkları alan haline getirilmiştir. 1800'lü yılların sonlarından başlayarak Ortadoğu coğrafyasında etkin olmaya çalışan ülkeler hem bölgenin kaynaklarını sömürmüş hem de tarihi düşmanlıkları unutmadan kendilerine tehlike gördükleri yapıları çeşitli bahaneler üreterek bertaraf etmişlerdir. Bu kapsamda; son yüzyılda dünya siyasetine yön veren güçlerin Ortadoğu politikalarını incelediğimiz bu tezde; olaylara tarihi, askeri, kültürel, ekonomik ve dini bakış açılarıyla bakılmış sorunların çözümsüzlüğe nasıl itildiği noktasına vurgu yapılmıştır.
An institutional analysis of political corrupion in Kenya

Yolsuzluk terimi, uluslararası bir sorun ya da en çok tercih edilen, uluslararası bir hastalık olduğu için, dünyanın dört bir yanındaki herkes tarafından sıklıkla kullanılan bir terimdir. Yolsuzluk, toplumumuzda sıkı kurallar veya kapalı kapılar ile rahatlatmak için avantaj sağladıkları temel bir sorun olmuştur. Bu terim, rüşvet ya da tekerlekleri yağlamak olarak bilinir. Yolsuzluk toplumlarımızda büyük bir sorun haline gelmiştir, çünkü kökleri toplumumuzun en alt seviyesine kadar birleştirip gerdiğinden, onu ortadan kaldırmak çok zordur. Yolsuzluk, yozlaşmış bireylere rahatlık getiriyor, ancak ekonomiye ve ülkenin güvenliğine ve dürüst vatandaşlarına karşı bir düşüş. Birleşmiş Milletler gibi birçok uluslararası kuruluş, yolsuzluğun varlığını nasıl ortadan kaldıracaklarına dair çözümler bulmaya ve çözmeye çalışmış, ancak yolsuzluğun nasıl yürütüldüğünün gizli doğası nedeniyle hiçbir cevap vermemişlerdir. Yolsuzluk gerçekleşir ya da daha çok iki kişi arasında, çok gizli kurallar ve çevre altında gerçekleştirilir. Biri son derece keskin ve bazen bir ipucu yardımı olmadan eylemde görmek oldukça zordur. Farklı yolsuzluk türleri var ama en çok kullanılan / tercih edilen rüşvettir. Rüşvet, daha basit, daha kolay ve diğer yolsuzluk türlerine kıyasla herhangi bir zamanda herhangi bir yerde gerçekleşebilir, dolayısıyla bu çoğunlukla tercih edilir. Kenya'da yozlaşma son yıllarda çok yaygındı ve bu sayede hemen hemen her birey günlük faaliyetlerinde karşılaşıyor. Kenya halkı için günlük bir zorunluluk haline geldi ve Kenya'daki hükümet daireleri ve hükümet kurumlarını ziyaret ederken veya bir polis karakolunda bir beyanda bulunmak gibi kamu hizmetlerini ararken önerilen bir araç gibidir. Yolsuzluğun, çoğunlukla zayıf hükümet politikaları ve hükümet yapıları nedeniyle Afrika ülkeleri veya 3. dünya ülkeleri gibi gelişmekte olan ülkelerde iyi büyüdüğüne inanılıyor. Kenya'da meydana gelen yolsuzluğun doğası çoğunlukla kurumsal yolsuzlu. En çok etkilenen kurum, listede ilk sırada yer alan Kenya Polis kurumudur % 48,1 oranında.(Ulusal Yolsuzluk ve Yolsuzluk Anketi, 2012), ardından yargı ve sağlık sektörleri gibi diğer devlet kurumları tarafından takip edilmektedir. Kenya polisinin en yozlaşmış kurum olmasının nedeni hükümetin yarattığı teşviklerden kaynaklanmaktadır. Polis memurları yaptıkları işin niteliğine göre önemli ölçüde düşük ücret kazanmakta, çok kötü koşullarda çalışmakta ve toplumun bakımı yerine kendilerine bakmanın yollarını aramaktadırlar. Onlar ücretlerini toplayıp rüşvet toplayarak rahat bir yaşam tarzı yaşarlar ve bazen sadece birkaç memur önceden hırsızlık yapan hırsızlıkla meşgul olurlar. Bence geçerli bir sebepten dolayı rüşvet toplarlar. Aynısı kamu faaliyetleriyle karşılaşan hükümet kurumlarının çoğu için de geçerlidir. Bu nedenle bu tez, Kenya'daki en yozlaşmış kurumların istatistiki olarak detaylı bilgisini sağlarken, Kenya'nın yolsuzluktan arındırılmış bir devlete dönüşmesine yardımcı olacak politika önerileri ve sonuçları takip etmektedir.
Azerbaycan - Türkiye ilişkileri (1991 - 2003) siyasi, askeri, sosyo - kültürel ve ekonomik açıdan

Azerbaycan, özellikle 18. yüzyılda, Osmanlı'nın bölgeden yavaş yavaş tasfiyesi ile iki bölgesel güç olan İran ve Rusya'nın mücadele alanı olmuştur. Bu çalışmada, bu iki gücün Azerbaycan'ı ikiye bölmesini ve Kuzey Azerbaycan'ın Rusya, Güney Azerbaycan'ın İran tarafından ilhakını göreceğiz. Özellikle, 20. yüzyılın sonu ile 21. yüzyılın ilk çeyreğinde Rusya ve İran dışında büyük güçlerin Azerbaycan'a olan ilgisi de git gide artmıştır. Güney Kafkasya'da Azerbaycan'ın bağımsızlığı sonrası, ekonomik ve siyasi çıkarlar ön plana çıkmış ve Hazar petrollerinin işletilmesi için büyük güçler birbirleriyle yarışır hale gelmişlerdir. Azerbaycan'ın bağımsızlığı ile birlikte Azerbaycan-Türkiye ilişkileri hızla gelişmeye başlamış ve iki ülke, uluslararası arenada dış siyasi manevralarını bölgesel olaylar ve yakın tarihiilişkilerine göre belirlemeye başlamışlardır. Azerbaycan-Türkiye ilişkileri yavaş yavaş gelişirken Güney Kafkasya'da ortaya çıkan Dağlık Karabağ Sorunu vezerbaycan-Ermenistan Savaşı da büyük güçlerin Azerbaycan ve bölgeye olan ilgisinin arttığı bir döneme denk gelmesi açısından dikkate değerdir.
Kuzey Atlantik Paktı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin Pakta giriş süreci

1 1. Dünya Harbinden toprak kazanarak çıkan tek devlet olan Sovyet Rusya, harpten sonra da yayılmaya devam etmiştir. İdeolojilerini dünyaya hakim kılmak isteyen Ruslar Doğu Avrupa'dan sonra gözlerini Batı Avrupa'ya da dikmişlerdir. Batı Avrupa Devletleri kendilerine yönelik Rus tehdidi karşısında birliktelik kurmaya karar vermişlerdir. Böylelikle Batı Avrupa Devletleri Sovyet Rusya'ya karşı Batı Avrupa Birliğini kurmuşlardır. Sovyet Rusya'nın yayılmacı politikasından rahatsız olan Amerikan Hükümeti, Rusları durdurabilmek amacıyla çevreleme politikası uygulamaya karar vererek, Sovyet Rusya'nın çevresindeki devletlerle ittifaklar kurmaya başlamıştır. Bu çerçevede Amerikan Hükümeti, Batı Avrupa Devletleri ile de ittifak kurmaya yönelerek 4 Nisan 1949 tarihinde Kuzey Atlantik Paktı kurulur. Sovyet Rusya tehdidine maruz kalan devletlerden biri de Türkiye olmuştur. Ruslar Türkiye'den alenen toprak talebinde bulunmuşlardır. Rusların olası tecavüzüne karşı teyakkuz durumunda kalan Türkiye ağır bir ekonomik yük ile karşı karşıya kalmıştır. İngiltere Hükümeti'nin Türkiye ve Yunanistan'a yardım edemeyeceğini bildirdiği notaları Amerikan Hükümetine vermesinin ardından Amerikan Hükümeti Türkiye'ye askeri ve iktisadi yardımlarda bulunmuştur. Bu yardımları Truman Doktrini ve Marshall Planı çerçevesinde yapılan yardımlar izlemiştir. Türk Hükümeti Amerikan yardımlarını Sovyet Rusya tehdidine karşı yeterli görmeyerek bu ülke ile askeri bir ittifakta birlikte olmayı arzu etmiştir. Türk Hükümeti'nin bu isteği Amerikan çıkarlarına da uymakla birlikte, Amerikan 192 Hükümeti gerek kendi kamuoyundan çekinerek gerekse İngiliz baskısı nedeniyle Türkiye'nin Kuzey Atlantik Paktına katılımında ilk başlarda fazla ısrarcı olmamıştır. Kore Harbinin meydana gelmesiyle birlikte Türk Hükümeti'nin derhal Amerikan Hükümeti'nin yanında yer aldığını açıklaması ve Türk askerlerinin Kore'de gösterdiği kahramanlıklar Amerikan kamuoyunda Türkiye'ye yönelik bir sempati oluşturmuştur. İngiltere Hükümeti'nin Ortadoğu çıkarlarına yönelik şüphelerinin Türk Hükümeti tarafından giderilmesinin ardından Amerika Birleşik Devletleri Türkiye'nin Atlantik Paktı üyeliğine destek vermiştir. Nihayet Türkiye 17 Ekim 1951 tarihinde Pata dahil olmuştur.
The impact of ehno-religious conflict on foreign policy: Nigerian case

Bu tezin amacı Nijerya'daki etnik ve dini çatışmaların dış politikaya olan etkisini araştırmaktır. Nijerya, İngiliz sömürge yönetiminin devamı ve mirasıdır. Bundan dolayı bu tez, ilk beyaz adamın Nijerya'ya ayak bastığı andan 1960 yılında bağımsızlığını kazanana kadar Nijerya'nın tarihiyle alakalı bilgiler vermektedir. 1960 -1999 yılları arasındaki Nijerya iç politikası ile alakalı kısa bilgiler de vermektedir. 1999 yılında askeri yönetimin, ülkenin yönetimini sivil bir hükümete devretmesiyle birlikte, Nijerya için yeni bir dönem başlamıştır. Bu çalışma ayrıca 1999- 2010 yılları arsındaki Nijerya iç politikasıyla ve 1999- 2010 yılları arasına ait Nijerya dış politikasına ait bilgi de vermektedir. Etnik ve dini çatışmaların dış politikayı nasıl etkilediğine bakmak için ise ülkenin kuzey-doğusunda faaliyet gösteren ve bugün Nijerya sınırları dışına taşarak bütün Batı Afrika'yı etkilemeye başlayan Boko Haram silahlı grubu seçilmiştir. Bu bağlamda, Boko Haram silahlı örgütünün Nijerya-Amerika ilişkilerini, Nijerya- AB ilişkilerini, Nijerya ve komşularıyla olan ilişkilerini, Nijerya-Afrika Birliği ve Nijerya-ECOWAS ilişkilerini nasıl etkilediğine bakılmıştır.
1959-1960 Kıbrıs antlaşmalarının hukuksal geçerliliği

1959- 60 Kıbrıs Antlaşmaları, sui generis olarak nitelenen Kıbrıs Cumhuriyeti'ni kurarak, Ada tarihi bakımından çok önemli bir dönüm noktası ortaya çıkarmıştır. Kıbrıs Cumhuriyeti anayasası ile bahse konu antlaşmalar arasında yapılan karşılıklı göndermeler, uluslararasılaştırılmış bir anayasayı ve hukuksal statüyü ifade etmektedir. Garantör devletler, Garanti Antlaşması hükümleriyle sadece Kıbrıs'ın bağımsızlığım, toprak bütünlüğünü ve güvenliğini değil, aynı zamanda Temel Hükümlerle kurulmuş olan anayasal düzenini de tanıyarak garanti etmişlerdir. Sözü edilen Temel Hükümler, devletin ve onu yönetecek hükümetin iki toplumlu niteliğini belirlediğinden, Kıbrıs Cumhuriyeti'nin hükümet şekli ve yöneticilerinin hangi topluma mensup olacakları konusu, bu devletin iç işi olmaktan çıkmıştır. Öte yandan Anayasa'nın 182. md.'si de, Temel Hükümlerin hiçbir biçimde 'değiştirme, ilave veya kaldırma suretiyle tadil edilemeyeceğini' hükme bağlamıştır. Bu nedenle, gerek bu hükümlerde, gerekse 1959- 60 Antlaşmalarında yapılacak herhangi bir değişiklik, bu antlaşmaların tüm taraflarının rızasını gerektirecektir. 1959- 60 Kıbrıs Antlaşmalarıyla yaratılmış olan hukuksal statü, bu antlaşmalara taraf olmayan devletler bakımından da bir takım hak ve yükümlülükler yaratmaktadır. Pacta tertiis kuralı gereği uluslararası hukukta, antlaşmaların üçüncü devletler bakımından hak ve yüküm yaratmayacağı kabul edilmekle birlikte, bu kuralın bir takım istisnaları olduğu kabul edilmektedir. Bu istisnalardan biri objektif rejim yaratan antlaşmalardır. 1959- 60 Antlaşmaları, Kıbrıs Cumhuriyeti bakımından objektif bir siyasal ve ülkesel rejim yarattıklarından, sözü edilen istisna içerisinde yer almaktadırlar. Geçmişte, temsilciye baskı, devlete karşı kuvvet kullanımı ya da tehditi, eşit olmayan antlaşma, egemen eşitliğe ve self-determination hakkına aykırılık, ağır ihlal nedeniyle sona erdirme ve kuvvet kullanma yasağı getiren jus cogens karakterli kuralla BM Şartı'na aykırılık gerekçelerine başvurularak, 1959- 60 Antlaşmalarının geçersiz olduğu ya da sona erdirildiği ileri sürülmüştür. Fakat antlaşmalar hukuku kuralları çerçevesinde yapılan değerlendirmeler, bu iddiaların gerekli unsurların bulunmayışı nedeniyle yerinde olmadığını göstermiştir. Bu nedenle sözü edilen antlaşmalar bugün halen yürürlüktedir. Yürürlükteki antlaşmalar, taraf devletleri bağlar ve iyi niyetle uygulanmaları gerekir. Fakat Kıbrıs Cumhuriyeti'nin, 1960 yılında antlaşmalarla yaratılmış olan özelliklerini yitirmiş olması ve ortadan kalkması olgusu, 1959- 60 Kıbrıs Antlaşmalarının bir takım hükümlerini 326 uygulanamaz kılmıştır. Bu koşullar altında taraf devletler, 1959- 60 Antlaşmalarının lafsı yerine ruhuna ağırlık vererek, bu antlaşmalarla iki toplum arasında yaratılmış olan dengeyi gözetmek ve buna zarar verecek her tür eylemden kaçınmak durumundadır. 327
Ortadoğu ülkelerinin gıda güvenliği ve gıda politikaları

Gıda güvenliği, bütün insanların aktif ve sağlıklı bir yaşam için gerekli olan besin ihtiyaçlarını ve gıda önceliklerini karşılayabilmek amacıyla yeterli, sağlıklı ve güvenilir gıdaya fiziksel ve ekonomik bakımdan erişmeleri ve sürdürmeleri durumudur. İnsanların insanca yaşamaya haklan vardır ve bunun için gıda güvenliklerinin sağlanmış olması gerekmektedir. FAO tahminlerine göre 1996- 1998 yıllan arasında 792 milyonu gelişmekte olan 34 milyonu da gelişmiş ülkelerde olmak üzere 826 milyon insan yetersiz beslenmiştir. Ülkelerin birçoğu, nüfusunun hızlı artışı, buna karşılık tarımsal üretim artışının giderek yavaşlaması, kentleşmenin hız kazanması gibi sebeplerle artan nüfusun gıda ihtiyacım üretimle karşılayamaz olmuş ve bu açığı ithalatla kapatmaya çalışmışlardır. Bu çalışma seçilmiş Ortadoğu ülkeleri Irak, İsrail, Suriye ve Türkiye'nin gıda güvenliği seviyesini ortaya koyarak mevcut engelleri ve bu engellerin ortadan kaldırılmasına yönelik çözüm önerilerini içermektedir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde gıda güvenliği kavramı üzerinde durulmuş, dünya gıda güvenliğine değinilmiş, ikinci bölümde seçilmiş Ortadoğu ülkelerinin tarımsal durumu, gıda üretim ve tüketimi konusunda geniş bilgilere yer verilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise ülkelerin gıda güvenliklerinin analizi ve değerlendirmesi yapılmış, karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerilerine değinilmiştir. Çalışma, ülkelerin genel anlamda gıda güvenliklerinin sağlayabilecek potansiyele sahip olduğu sonucuna ulaşmıştır. ıı
Drug trafficking as a global security issue: Case of Turkey as a transit country for Afghanistan - based drug trafficking

Yasadışı uyuşturucu ticareti çeşitli güvenlik sorunları açısından ciddi tehditler oluşturmaktadır. Yıllardır ulusal ve uluslararası narkotikle mücadele kurumlarının büyük çaba harcamalarına ve gündemlerinde tutmalarına rağmen, problem hala çözülememiştir. Problemin boyutlarını ve çözülememe nedenlerini anlamak için, yasa dışı uyuşturucuların ve kaçakçılığının, uluslararası ve özellikle, temel uyuşturucu kaynağı ve narkotikle mücadelenin büyük oranda başarısız olduğu Afganistan'da ve transit konumu nedeniyle bu durumdan çokça etkilenen Türkiye'de sosyal ve ekonomik güvenlik üzerindeki etkileri incelenmiştir. Sebepleri gözden geçirilince, en önemli faktör, organize suç şebekeleri tarafından edinilen ve narko terör gruplarını finanse eden uyuşturucu parası olarak ortaya çıkmaktadır. Yasaklama suç ve narko terör örgütlerini güçlendirirken, devlet ekonomisini ve otoritesini zayıflatmaktadır. Bu çalışmada, uyuşturucuların yasallaştırılmasının suç örgütlerinin uyuşturucu karını kesip işlerini ellerinden alarak ve uyuşturucu kullanıcılarını ve bağımlıları devlet kontrolü altına alarak güvenlik tehditlerini en aza indirgeyeceği savunulmaktadır. Hali hazırdaki hukuki yaptırımlara harcanan çaba ve uyuşturucu vergisinden edinilecek gelir, uyuşturucu kullanımını ve bağımlılığını azaltmak için sağlık hizmetlerine ve önleme aktivitelerine yönlendirilmelidir.
The place of the cyber warfare in the international law

'Siber savaş' kavramı, 20. yüzyılın son yıllarından itibaren, uluslararası barış ve güvenliğe karşı yeni bir tehdit olarak ortaya çıkmıştır. Dünyada kişisel bilgiler, banka hesapları, çok gizli devlet bilgileri, silah sistemleri, güç santralleri gibi bilgisayar ağlarına bağlı olan her şey 'siber saldırılara' karşı çok hassastır. Bu risk, siber savaşı, uluslararası ilişkilerin en sorunlu alanlarından birisi haline getirmiştir. Bilgisayar sistemleri ve internetteki hızlı teknolojik gelişmeler, devlet ve devlet dışı aktörlerin siber ortamda harekete geçebilmesini sağlamaktadır. Bu hareketler bazen beklenenin çok üzerinde asimetrik etkilere yol açmaktadır. Bu noktada, siber saldırı kurbanı olan devletlerin kendilerini nasıl koruyacakları ve siber saldırılara nasıl karşılık verecekleri, uluslararası hukuk düzenlemelerinin farklı yorumlanmasından dolayı hala muğlak kalmıştır. Bu boşluğu doldurmak için, siber savaşın yasal statüsü, uluslararası hukukta var olan 'kuvvet kullanımının' yasaklanması, kuvvet kullanımının istisnaları, meşru müdafa ve 'silahlı saldırı' kavramlarıyla ilişkilendirilmelidir. Bu nedenle, bu tezde, siber savaşın hukuki boyutları, uluslararası hukuktaki 'jus ad bellum' kuralları ışığı altında incelenmiştir.
Security regionalism in Central Asia

Bu tezin amacı Orta Asya'da bölgesel güvenlik işbirliği incelemesi sağlamaktır. Bölgesellik kavramının en son yükselişi, Orta Asya bölgesel işbirliği için bir itici güç oldu. Bu süreçte, büyük güçler, bölgesel güvenlik tehditleri ve uluslararası sistemin rolü çok önemlidir. Bu tezin amacı bu belirleyicilerin bu süreçteki rolünü değerlendirmektir. Kolektif Güvenlik Antlaşması Örgütü, Şanghay İşbirliği Örgütü, NATO'nun Barış İçin Ortaklık ve küçük boyutlarda Orta Asya bölgesel güvenlik girişimleri bu tezde değerlendirildi. Bu nedenle, üç büyük güçler, Rusya, ABD ve Çin'in, Orta Asya'nın bölgesel güvenliğindeki rolü bu çalışıldı. Bu tez son gelişmeleri, özellikle 11 Eylül saldırılarından sonrasındaki dönemin atlı çizildi. 11 Eylül saldırılarının ardından yapılan Afganistan'daki Amerikan operasyonu, Orta Asya bölgesel işbirliği hızlandırmıştır. Orta Asya bölgesinde nüfuz rekabetinin büyük güçler arasındaki çatışmaya sebep olacağını iddia eden hakim literatür realist teoriye dayanmaktadır. Bu tez Orta Asya güvenlik ihtiyaçları ve büyük güçlerin faydacı çıkarları ile dünya siyasetinde giderek artan bölgesel yaklaşımların ortak paydada buluştuğunu iddia etmektedir. Bu tesadüf güvenlik meseleleri üzerinde bölgesel işbirliğini artıracaktır. Öte yandan, Dünya'da ve özellikle Orta Asya'da istikrar ve güvenliği sağlamak için büyük güç işbirliği büyük güçler rekabet yerini alacaktır.
A post-structuralist approach to the un based international refugee regime

Bu tezin amacı, 1951 Mültecilerin Hukuki Statüsüne İlişkin Cenevre Sözleşmesini, 1967 New York Protokolünü ve Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliğini temel alarak Birleşmiş Milletler çerçevesinde gelişen uluslararası mülteci rejimini post-yapısallcı bir perspektiften incelemektir. Post-yapısallcığın çalışmanın ana teorik yaklaşımı olarak seçilmesinin sebebi, devletin Uluslararası İlişkilerin en önemli aktörü olarak kabul edilişini sorgulayan ve içerisi-dışarısı gibi zıt kavramlar arasındaki hiyerarşik yapılanmaları araştıran eleştirel doğasıdır. Bu açıdan bakıldığında çalışmanın odak noktası, sınırlar çerçevesinde içerisi ve dışarısı arasındaki farkı vurgulayarak güvenlik odaklı bir söylem yaratan devletin uluslararası mülteci rejimini şekillendiren rolüdür. Bu bağlamda çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Birleşmiş Milletlerin mültecileri korumaya yönelik tarihine ve Cenevre Sözleşmesi ile New York Protokolünün önemli maddelerine değinilmektedir. İkinci bölümde, post-yapısallcılığın temel çıkarımları, Jaques Derrida'nın yapı sökümü modeli ve Michel Foucault'nun biopower ve soy kütüğü çözümlemesi çerçevesinde açıklanmaktadır. Üçüncü bölümde uluslararası mülteci hukuku, post-yapısallcı bir yaklaşımla ele alınmaktadır. Bunun için öncelikle Cenevre sözleşmesi eleştirel bir şekilde tekrar okunmakta ve bazı tartışmalı kavramlar değerlendirilmektedir. Daha sonra, özellikle Batılı devletlerin değişik söylemlerinin mülteci rejimini nasıl etkilediğini örneklemek için Soğuk Savaş ve 11 Eylül sonrası olmak üzere iki farklı dönem incelenmektedir.
Endonezya'dan Türkiye'ye göçün siyasi, sosyal ve ekonomik boyutları

Endonezya uzun zamandan beri göç veren bir ülke olarak tanımlanmaktadır. Özellikle iş göçü veren bir ülke konumundadır. Endonezya'nın yoğun nüfusuyla beraber istihdam sayısında artığını belirtmiş. Ancak işsizlik durumuna iş kaynaklarının yetersiz olması bu sıkıntılar da beraberinde getirmiştir. İş bulamayan Endonezyalılar göç hareketini başlatmışlardırTürkiye'nin konumu cazibesi özellikle büyüyen ekonomisi, Asya ve Avrupa'yı birbirine bağlayan bir kıta ülkesi olduğundan dolayı Endonezyalılar tarafından büyük ve ideal bir ülke olarak tanımlanıyor. Bu tezin amacı, Türkiye'deki bulunan Endonezyalı göçmenleri özellikle İstanbul'da bulunan Endonezyalı göçmenlerinin siyası, sosyal, ve ekonomik boyutu açıklanmasını analize etmiştir. Türkiye'deki Endonezya göçmenlerinin yerleşiminin geçmişşini tanımlanarak, ev sahibi ülkeyle ve insanlarıyla olan ilişkilerde sosyal-ekonomik durumlarıyla alakalı bilgi sağlamaktadır. Türkiye'deki Endonezya göçmenleri kendi ortamlarının ilişkinin tanımlamak ve Türkiye'de göç sürecine karşılaştığı sorunları nasıl çözülmeye çalıştığını analiz etmektir.