turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Adaylık sürecinde Türkiye ve AB'de devlet yardımları

Hüzmeli Durnagöl, Yasemin, Adaylık Sürecinde Türkiye ve AB'de Devlet Yardımları, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Yrd. Doç. Dr. Gamze Aşçıoğlu Öz, 211 s. Genel olarak, kamu kurumları tarafından ekonomik faaliyet gösteren firma ya da sektörlere verilen dolaylı ya da dolaysız malikatkılar olarak tanımlanan devlet yardımları, yatırımları teşvik etmek, şirketleriistihdamı artırmak, ihracatı geliştirmek, zor durumdakikurtarmak ve yeniden yapılandırmak gibi değişik amaçlara yönelikverilebilmektedir. Devlet yardımları, ülkelerin vazgeçemeyeceğimüdahale enstrümanları olmanın yanı sıra, yerinde kullanıldığındaekonomiye önemli katkılar sağlamaktadır. Avrupa kıtasında istikrar ve refah bölgesinin sınırlarınıngenişletilmesini amaçlayan Avrupa Birliği, rekabeti bozucu etkisi olan devlet yardımlarını ortak pazara aykırı kabul ederek, bu müdahaleşekline bir düzenleme getirmiştir. Rekabeti bozan veya bozmakla tehdit eden ve üye ülkeler arasındaki ticareti engelleyen devlet yardımlarıyasaklanırken, bazı muafiyetlerle ortak pazar ile bağdaşan devlet yardımlarının yolu açılmıştır. Devlet yardımlarının izlenmesi ve denetlenmesi Komisyon'un yetkisinde olup, temel kural yapılan yardımların üye ülkeler tarafından Komisyon'a bildirilmesidir. Tam üyelik sürecinde mevzuatını Avrupa Birliği'neuyumlaştırmaya çalışan Türkiye, devlet yardımları alanında da Avrupa Birliği rekabet politikasına uygun olarak mevzuatını uyumlaştırmakdurumundadır. Bu kapsamda, Türkiye genel olarak mevzuatını AB1müktesebatı ile uyumlaştırmış olmakla beraber ülkemizin devlet yardımları alanında Avrupa Birliği ile arasındaki sistem farklılıklarınıaşarak mevzuatını uyumlaştırma yolunda atması gereken adımlarbulunmaktadır. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılım sürecinde, devlet yardımları alanında bazı yardım programlarında değişikliklere gitmesi, bazı yardım programlarını da kaldırması gerekmektedir. Yeni bir hukuki çerçevenin oluşturulması ve devlet yardımlarını izleyecek ve denetleyecek bir otoritenin kurulmasıyla birlikte, devlet yardımları daha şeffaf bir yapı içinde verilecek, rekabet ortamının iyileşmesisağlanacaktır. 2
Turkey - Iraq relations after 2003 Iraq war: 2003-2014

Layla Ghalib, '2003 Irak Savaşı Sonrası Türkiye ve Irak Arasındaki Ilişkiler: 2003 -2014,' Lisansüstü, Ankara, 2019. Bu çalışmanın odak noktası, devam eden iyi ekonomik ilişkilerin aksine Türkiye ile Irak arasındaki siyasi ilişkilerin 2010 sonrasında kötüye gitmesi ve 2012 yılında da bu kötüleşmenin zirvesine ulaşmasının ardındaki nedenleri analiz etmektir. İki devlet arasında artan 'ticaret devleti' ilişkileri siyasi alana yansıtılmamıştır. Türkiye ve Irak ilişkilerindeki siyasi sorunlarla ilgili olarak, komşu ülkelerle ekonomik karşılıklı bağımlılık alanı oluşturmaya çalışan Türkiye'nin artmakta olan ekonomik ilişkilerine yapılan atıflara Ankara ve Kürdistan Bölgesel Yönetimi arasındaki iyi ekonomik ilişkilerin sebepleri ile detaylı bir şekilde yer verilmiştir ve bu durumun Bağdat-Ankara ilişkilerine yansıması sunulmuştur. Irak siyasetinde tarikatçılığın artması ilişkilerin azalmasında önemli bir faktör olarak gösterilmektedir. Buna ek olarak Kürt sorunun ve PKK saldırılarının Türk Irak ilişkilerine etkisi incelenmiştir. 2003 sonrası Türkmen sorunu ve onların Iraktaki haklarının Türkiye-Irak ilişkileri üzerine etkileri analiz edilmiştir. Türkiye-Irak ilişkilerinin yerel ve bölgesel faktörlerine ek olarak Arap Baharının, özellikle Suriye krizinin sonuçları da Türkiye-Irak arasındaki ilişkilerin kötüleşmesine sebep olan bir etken olarak incelenmiştir. Son olarak bu çalışma, Türkiye-Irak ilişkilerinin tarihi, mevcut durumu ve geleceği hakkında daha geniş bir bölgesel bağlamda sonuçlara ulaşmaktadır.
Ak Parti Döneminde Türkiye'nin Kuzey Irak politikası: Gerginlikten uzlaşmaya

Bu çalışmanın amacı, Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde Türkiye'nin Kuzey Irak politikasında yaşanan değişimi analiz etmektir. Bu çerçevede AK Parti'nin Kuzey Irak politikasında etkili olduğu düşünülen, siyasi gelişmeler, bölgesel ve ulusal aktörler üzerinden süreçsel bir değerlendirme yapılmıştır. Türkiye'nin Kuzey Irak politikasında yaşanan değişim, 2003 yılında ABD'nin Irak'a müdahalesi ile oluşan bölgesel koşulların yanı sıra, AK Parti'nin dış politika vizyonu ve Türkiye'deki hakim ulusal güvenlik anlayışı, Kürt sorunu gibi iç siyasi tartışmalarla da ilişkilendirilerek incelenmiştir. AK Parti'nin Kuzey Irak politikasında, psikolojik engeller ve kırmızı çizgiler yerine siyasi, kültürel ve ekonomik ilişkiler ile yaratılacak işbirliği alanları öne çıkarılmış, ordunun daha az etkili olacağı diplomatik bir zemin yaratılmaya çalışılmıştır.
Atatürk dönemi Türk dış politikası ışığında Avrupa Birliği'ne giriş süreci

Atatürk dönemi dış ve iç politika ortamı ile dış politika uygulamaları incelendiğinde, Türk Dış Politikasının hedefinin; milli egemenliğe dayalı bağımsız Türk Devletini kurmak, Türkiye Cumhuriyeti'ni ve Türk Milleti'ni medeni dünyadalayık olduğu seviyeye yükseltmek, milletin huzur, güven ve refahını artırmak olduğu tespit edilmektedir. Dış politika prensiplerinin ise akılcılık, gerçekçilik, eşitlik, esneklik, uluslararası işbirliği, proaktif hareket, yurtta barış dünyada barış, milletlerarası hukuka saygı, tutarlılık ve güvenilirlik olduğu sonucuna varılmaktadır. Dünya'da hızlı bir değişim süreci yaşanmaktadır. Bu süreç içinde Soğuk Savaş sona ermiş, küreselleşme olgusu insanları, toplumları, şirketleri, kurumları ve devletleri derinden etkilemeye başlamış, değişen güç dengelerine uygun olarak yeni dünya düzeninin temelleri atılmaya başlanmıştır. Küreselleşen dünya rekabet ortamına en uygun bütünleşme modeli ekonomik, siyasi, güvenlik konularınıntamamında entegrasyonu öngören AB'dir. Türkiye'nin AB süreci günümüzün küresel dinamikleri çerçevesinde, Atatürk dönemi Türk dış politikasının hedefleri kapsamında analiz edildiğinde, sürecin bu hedeflere ulaşılmasına büyük katkılar sağlayan ve sağlayacak olan bir yol olduğu değerlendirilmektedir. Türkiye'nin AB süreci Atatürk dönemi Türk dış politika prensipleri ışığında değerlendirildiğinde ise bazen AB'nin, bazen de Türkiye'nin uygulamalarının bu prensipleri ihlal ettiği görülmektedir. Süreç içinde AB'de Türkiye'nin tarihi ve kültürel arka planı, ekonomik kapasitesi, büyüklüğü, coğrafi konumu ve değişimi gerçekleştirme istek ve arzusu nedeniyle tereddütler yaşanırken, Türkiye'de gelişmiş AB ekonomisi karşısında gelişmekte olan Türk ekonomisinin zarar göreceği, kültürel özelliklerin erozyona uğrayacağı ve AB'nin Türkiye'yi içine almayacağı kaygılarıyaşanmaktadır. Bütün olumsuzluklara rağmen AB sürecinin Atatürk dönemi Türk dış politikasının hedefleri ile örtüştüğü ve süreç içinde yaşanan sorunların prensiplere uygun dış politika girişimleri ile aşılabileceği sonucuna varılmaktadır.
2010 yılında başlayan siyasi gelişmeler: Arap Baharı'nın sonu, Suriye iç savaşı

Ortadoğu'ya baktığımızda arkeolojik kazılar sonucu insanlığın ve tarihin ilk alanı olarak görebiliriz. Tarihin ve uygarlığın beşiği konumunda olan Ortadoğu coğrafyası; yeraltı kaynaklarının zengin oluşundan batılı ülkeler, teknolojik gelişimlerinde Ortadoğu'nun hammaddelerini kullanmayı amaçlamıştır. Bu da politik bir çatışmayı beraberinde getirmiştir. Böyle bir coğrafyada Tunus'ta bir gencin kendisini yakması ile halkın sokaklara dökülmesinin ardından başlayan Arap Baharı, kısa bir zamanda da birçok ülkeyi de etkisi altına almıştır. Her ülkede ya rejim değişikliğine gidilmiş ya da reformlarla bu etkilenme süreci kısa sürede son bulmuştur. Aynı şekilde Suriye de Arap Baharı'ndan etkilenmiştir. Ancak Suriye'de farklı bir şekilde sonuçlanmış: Arap Baharı Suriye'de bir iç savaşa dönüşmüştür. Tezin amacı ise; Arap Baharı'nın Suriye de iç savaşa dönüşmesi, gerek bölgesel gerekse uluslararası güçlerin de etkisiyle Suriye iç savaşında herhangi bir uzlaşmaya gidilmemesi, uzun sürmesinin ve hala son bulmamasının nedenleri araştırılmıştır. Bu tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Suriye coğrafyasının tarihsel sürecine kısaca değinilmiştir. Bu bağlamda Suriye'nin dini ve etnik yapısına bakılıp birbirleri ile etkileşim süreci incelenmiştir. Aynı zamanda bu bölümde Suriye'nin siyasi yapısı askeri darbeler dönemi, Hafız Esed dönemi ve Beşer Esed dönemine yer verilmiştir. Ardından Suriye'nin ekonomik yapısı ele alınmıştır. İkinci bölümde, Arap Baharı'na giden süreçte uluslararası güçlerin Suriye politikasına değinilmiş olup Suriye politikasında etkili olan küresel ve bölgesel güçlerin kısa tarihi ile Suriye politikalarını inceleyip gidilen bu iç savaşta ne derecede etkili olduğuna tezde yer verilmiştirÜçüncü bölümde ise, genel olarak Arap Baharı'ndan etkilenen ülkelerin ne gibi nedenlerle başlayıp nasıl son bulduğunu ve neden Suriye'de bu baharın son bulmayıp bir iç savaşa dönüştüğü yer almıştır. Suriye'deki savaşı etkileyen iç aktörlerin bu savaştaki etkilerinden bahsedilmiştir. Türkiye'nin bu savaşta kendine üstlendiği görevler de ele alınmıştır. Son olarak da Suriye'nin geleceğine ilişkin öngörülerde bulunulmuştur.
Sovyet sonrası Kazakistan ve Kırgızistan örneklerinde karşılaştırmalı sosyal devlet olgusu

1991 yılında Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği'nin dağılması ile Orta Asya coğrafyasında bağımsızlıklarını kazanan Kazakistan ve Kırgızistan, uluslararası sistemi oluşturan ülkelerin, hem jeopolitik konumları, hem de sahip oldukları petrol, doğalgaz ve diğer enerji kaynakları ile dikkatini çekmişlerdir. Bu tez çalışmasında Kazakistan ve Kırgızistan ülkeleri örneklerinde; bağımsızlık sonrası sosyal devlet olgusu incelenmektedir. Devlet ve sosyal devlet kavramı, neoliberal politikalar etkisinde gelişen küreselleşmenin etkileri ile açıklanmaya çalışılacaktır. Yeni dünya düzeninde geçiş ekonomileri olarak adlandırılan bu ülkelerdeki sosyal devlet olgusu, gelişimi ve sosyal devletin geleceği anlatılırken yetmiş yıl egemenliği altında yaşadıkları SSCB'nin ekonomik, siyasi ve toplumsal etkilerine de değinilecektir.
Kıbrıs müzakerelerinde Rauf Raif Denktaş'ın rolü ve etkisi

Kıbrıs sorunu, bundan elli bir yıl önce müzakere edilmeye başlayan ve maalesef bugün dahi çözüme ulaştırılamayan bir sorundur. Bu zamana kadar Birleşmiş Milletler, altı Genel Sekreter değişmiş, birçoğu sorunla ilgili çözümler üretmiş, yine de başarılı olamamışlardır. Bunun temelinde ne gibi bir sorunun yattığı tartışılabilir bir konudur. Rauf R. Denktaş, hukuki zemine dayanan tezleri, Rum tarafının dayatmalarına karşı çıkışı ile Kıbrıs Türkleri'ni uzun yıllar müzakerelerde temsil etmiştir. Rum ve Batı söylemiyle 'uzlaşmaz' olarak adlandırılan Rauf R. Denktaş'ın tek arzusu, hasret duyduğu bağımsızlık duygusunu milletine yaşatmaktı. Bu çalışma, güçlü hafızası ve müzakere yeteneği ile Denktaş'ın müzakereci yönünü ve müzakerelerde izlediği yolu incelemekte, ayrıca kendisi için kullanılan 'uzlaşmaz' söyleminin gerçeği ne derece yansıttığını anlatan bir çalışma olmuştur.
11 Eylül sonrası Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararlarında terörizm

21. yüzyılın sunduğu tüm imkanları kullanan, faaliyetlerini, ülke sınırları dışına taşıyarak tüm dünyaya yayan, insan hayatını, ekonomik yaşamı, siyasi istikrarı ve uluslararası ilişkileri etkileyebilme gücünü kazanan uluslararası terörizm, uluslararası barış ve güvenliğe yönelik önemli bir tehdit haline gelmiştir. Özellikle 11 Eylül 2001 tarihinde gerçekleşen terörist saldırılar, terörizm tehdidinin belli bir devlet ya da bölgeyle sınırlı olmadığını açık bir şekilde göstermiştir. Günümüzde terörizm, gerek niteliği gerekse boyutları itibariyle devletlerin tek başlarına mücadele edemeyecekleri bir sorun haline gelmiştir. Süper güç konumunda olan ABD'nin bile büyük çaplı terörist saldırılara maruz kalması, bu sorunun çözülebilmesi için uluslararası işbirliğinin önemini bir kez daha ortaya koymuştur. Uluslararası terörizmle mücadelede 11 Eylül'ün bir milat oluşturması gibi, terörizmle mücadele konusunda alınan önlemler açısından da 28 Eylül 2001 tarihinde alınan 1373 sayılı karar aynı mahiyette olmuştur. 1373 sayılı karar, terörizmin mali kaynaklarının kurutulması, terörist eylemlerin hazırlık aşaması da dahil olmak üzere her düzeyde önlenmesi, üye ülkelerin terörizmle mücadele için kendi aralarında yoğun bir işbirliği geliştirmeleri, terörist eylemlere girişenlerin ağır suçlu olarak yargılanmaları, teröristlere mülteci statüsünün tanınmaması, Birleşmiş Milletler üyesi ülkelerin terörizmle mücadele için uluslararası işbirliğini öngören tüm sözleşmelere süratle katılmaları gibi hususları içermektedir. Güvenlik Konseyi'nde alınan diğer kararlar da terörizmle mücadele konusunda yeni açılımlar getirmiş, tanım sorununu aşamasa da, uluslararası terörizmle mücadele konusunda önemli adımların atılmasını sağlamıştır. BM'nin terörizmle mücadelesinde öne çıkan diğer bir konu da ABD'nin pozisyonu olmuştur. 11 Eylül'le birlikte ABD'nin uygulamaya başladığı tek yanlı politikaları, saldırıların hemen arkasından oluşan ortak hareket etme istekliliğini ortadan kaldırmış ve ABD'ye karşı tepkilerin artmasına neden olmuştur.
Stratejik diyalog plan çerçevesinde Kıbrıs sorunu: Çatışma analizi mi çözüm önerisi mi?

Çatışma, çok boyutlu bir karakterin yaygın sosyal sürecidir. Bir ilişkide iki veya daha fazla taraf arasındaki hedeflerin veya değerlerin uyumsuzluğu olarak tanımlanır, birbirlerini kontrol etme girişimleri ve birbirlerine karşı antagonistik duygular ile birleştirilir. Her türlü insan ilişkisinde ve tüm sosyal ortamlarda insanlar arasında çatışma oluşur. Nitekim insanoğlu tarih boyunca uluslararası krizlerden iç savaşlara kadar farklı türdeki çatışmalara tanık olurken olumsuz etkilerine de maruz kalmıştır. Bu noktada uluslararası ilişkiler disiplinin ortaya çıkışının temel nedenlerinden biri toplumlar arası ilişkilerin neden çatışmacı olduğunu sorgulamaktır. Amaç, çatışmayı çözümlemek ve insanoğlunun yüzyıllar boyu çektiği acıları niceliksel ve niteliksel yöntemlerle irdeleyerek barışa giden yolu aramaya çalışmaktır. Çatışma tek başına ne iyi ne de kötüdür. Ancak çatışmanın ele alınma şekli yapıcı veya yıkıcı olup olmadığını belirler. Çatışma düzeyi ne olursa olsun var olan uyumsuzluklarla başa çıkmak için farklı yaklaşımlar vardır. Hangi yaklaşımın benimsenmesi gerektiği ise çatışma analizi sonucunda elde edilen bulgulara göre belirlenir. Zira her çatışma süreci, dinamiği, etkisi ve şiddeti ile farklıdır ve kendi özelinde değerlendirilmelidir. Doğru çatışma analizinin olmaması, şiddeti önlemek için kaçırılan fırsatlara veya yanlışlıkla çatışmayı tetikleyen veya şiddetlendiren kötü tasarlanmış müdahalelere yol açabilir. Bu nedenle, üretken sonuçları en üst düzeye çıkarmak ve yıkıcı olanları en aza indirmek için temel çatışma süreçlerini anlamak önemlidir. Bu hedefe ulaşmak ve doğru politik çözümleri bulmak için bilgi kritik bir rol oynamaktadır. Dolayısıyla sadece çatışmaların doğası, zorlukları, dinamikler açısından özgüllükleri ve altta yatan nedenlerinin tanınmasıyla ilgili derin ve doğru bir anlayışla, yeterli ve etkili yanıtlar vermek mümkündür. Çatışma analizi çalışmaları bu konuda geniş bir teorik ve ampirik literatür üretmiştir. Bu bağlamda çalışmanın iki amacı bulunmaktadır. Birincisi Kıbrıs sorununun kapsamlı bir şekilde analiz edilmesidir. İkinci amaç ise çalışmada tercih edilen modelin çatışma analizinin ötesinde bir barış projesi olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğini tespit etmektir.
Dış politika oluşum sürecinde sivil toplum örgütlerinin rolü: Türkiye'nin dış politika uygulamasında işadamı örgütlerinin yeri

Dünyada, 1980'li yıllarda başlayan, özellikle de 1990'lı yıllarda kendisini küresel düzeyde hissettiren, bir değişim yaşanmaktadır. Bu tezin genel düzeyde konusunu, dünyada yaşanan değişimlerin nedenleri ve özel olarak dış politika yapım sürecinin bu değişimlerden nasıl etkilendiği oluşturmaktadır. Ancak bu tez çerçevesinde, uluslararası ilişkiler alanı ile bağlantısı nedeniyle; küreselleşme, Soğuk Savaş'ın bitişi, neo-liberal politikalar, yönetişim kavramı, uluslararası örgütlerin artışı ve özellikle sivil toplum ve STK'ların etkisinin artması incelecektir. Bu değişimlerin etkisiyle, dış politika yapım sürecinde özellikle aktörlerin sayısının ve niteliklerinin arttığı ve dış politika yapım sürecinin daha demokratik ve katılımcı bir yapıya kavuştuğu belirtilecektir. Bu tezin özel düzeyde konusunu ise, Türk Dış Politikası'ndaki değişim ve bu değişim nedenleri oluşturmaktadır. Bu değişim sürecindeki nedenlere, Türkiye özelinde, yukarıda belirtilen sebeplere ek olarak, 1980 sonrası liberal politikaların uygulanmaya başlaması, Türk Dış Politikası'nda algı değişimi ve Avrupalılaşmanın etkisi konu edilecektir. Bu sebeplerle, Türkiye'nin ekonomi politiği değişmiş ve ticaret devleti özelliği artmıştır. Türkiye'deki ekonomik odaklı STK'lardan olan TÜSİAD, TOBB, MÜSİAD ve TUSKON da bu sebeplerle daha etkili bir yapıya kavuşmuşlardır. Bu aktörlerin, Türk Dış Politikası oluşum sürecinde özellikle 2000'li yıllarda, etkilerinin arttığı gösterilmeye çalışılacaktır.
Uluslararası Hukukta kuvvet kullanımı ve 1991-2003 Irak harekatları

Bu çalışmanın amacı; Birleşmiş Milletler Şartı öncesinde ve BM Şartı'nın kabulüyle birlikte uluslararası hukuktaki kuvvet kullanımı kurallarının incelenmesi ve özellikle 1990'lar ile 2000'li yılların başlarında meydana gelen 1991 Irak, 1999 Kosova, 2001 Afganistan ve 2003 Irak harekatları sonrasında bazı devletlerin ve örgütlerin bu kuvvet kullanımlarını meşru müdafaa hakkına ve ilgili BM Güvenlik Konseyi kararlarına dayandırılan iddialarının BM Şartı'nda meşru müdafaa hakkını düzenleyen md. 51 ile bir paralellik arz edip etmediğinin ve söz konusu devletlerin iddia ettiği gibi kuvvet kullanımı yasağı ile meşru müdafaa hakkının önleyici meşru müdafaayı da içerecek şekilde içeriğinin değişip değişmediğinin araştırılmasıdır. Kuvvet kullanımı yasağı bazı devletler ve uluslararası örgütler tarafından ihlal edilmiş olsa dahi, BM Şartı md. 2 /4'teki kuvvet kullanma yasağı halen geçerliliğini koruduğunun ve md. 51'de belirtilen silahlı saldırının varlığı dışında meşru müdafaa hakkının kullanılmasının mümkün olmadığının göz ardı edilmemesi gerekmektedir; meşru müdafaa hakkının kuvvet kullanımı yasağını sınırlandırıcı bir şekilde önleyici meşru müdafaa hakkı ya da terörizme karşı meşru müdafaayı kapsaması meşru müdafaa hakkının kötüye kullanılmasına yol açabilir. Bu çerçevede yürürlükte olan uluslararası hukukta kuvvet kullanımın devletler açısından tek istisnası bulunmaktadır. Bu da BM Şartı md. 51'de tanımlanmıştır. Devletlere tanınan meşru müdafaa hakkı terörizme karşı meşru müdafaayı veya önleyici meşru müdafaayı içermemektedir İnsani müdahale ya da demokrasi adına yapılan müdahaleler günümüz uluslararası hukukunda meşru bir kuvvet kullanımı gerekçesi oluşturmamaktadır.
Agree to disagree: Diverging foreign policies of Turkey and USA on Syrian civil war

1952'de Türkiye'nin NATO'ya üye olması ile resmi olarak başlayan Türkiye-Amerika ilişkileri, bu tarihten itibaren, güvenlik kaygılarına dayanan bir müttefiklik ilişkisi olarak devam etmiştir. Bu müttefiklik ilişkisinde, ABD'nin küresel bir güç olması ve Türkiye'nin bölgesel bir güç olması zaman zaman ABD ve Türkiye ilişkilerinde farklılaşmalara ve ayrışmalara yol açmıştır. Her ne kadar iki devlet, Ortadoğu'da düzen ve istikrarı korumak üzerinde anlaşmış olsalar da bu amaç için seçtikleri yollar birbirlerinden farklılaşmıştır. Türkiye bölge içerisinde tehditlere coğrafi yakınlık gösteren orta ölçekte bir bölgesel devlet olarak farklı güvenlik algıları ve çıkarlara sahipken, ABD bölgeye uzak, küresel bir güç olarak farklı çıkarlara sahiptir. Türkiye, ABD'nin Türkiye'nin güvenlik kaygılarını anlamadığını düşünürken, ABD'de de ihtiyaç duyduğu zaman bölgedeki müttefikini yanında bulamadığını düşünmektedir. Bu anlamda, Türkiye-ABD müttefikliği tarihsel kriz dönemleri yaşamıştır ve yaşamaya devam etmektedir. Son olarak, Ortadoğu'da ortaya çıkan Suriye Krizi üzerinde anlaşabildikleri tek konu anlaşmamaktır ve krizin ortaya çıktığı 2011'den itibaren belli konularda başlayan farklılaşmalar zaman geçtikçe daha fazla derinleşmiştir. Bu ilişkiyi açıklamak için, bu tez, Türkiye-ABD ilişkilerini üç analiz düzeyi yaklaşımı ile ele alarak öncelikle bir devletin dış politika yapım sürecini açıklamaktadır. Daha sonra ise üçüncü bir tarafa yönelik ikili ilişkileri, 'tehdit algılamalarındaki farklılıklar', 'ittifak siyaseti', 'jeopolitik değerlendirme' ve 'düzen-istikrar üzerine farklı yaklaşımlar' başlıkları üzerinden incelemektedir. Bu başlıklar ile 'İki müttefik devlet neden birbirinden ayrışan dış politikalar izler? sorusunun cevabını bulmaya çalışmaktadır.
21. yüzyılda Türkiye'nin Sahra altı Afrika ülkeleriyle ilişkileri

Tezimin başlığı '21. Yüzyılda Türkiye'nin Sahra Altı Afrika Ülkeleriyle İlişkileri' olup bu çalışmamda; Afrika Birliği'nin coğrafi sınırlandırmaları merkez alınarak Batı, Orta, Doğu ve Güney Afrika olarak bölümlendirme yapılmış ve bu bölgelerdeki Türkiye'nin diplomatik ilişki kurduğu devletler çalışmanın konusunu oluşturmuştur. Bu kapsamda Türkiye'nin; Batı Afrika'da Benin, Burkina Faso, Fildişi Sahili, Gambiya, Gana, Gine, Mali, Nijer, Nijerya, Senegal ve Sierra Leone; Orta Afrika'da Çad, Ekvator Ginesi, Gabon, Kamerun, Kongo ve Kongo Demokratik; Doğu Afrika'da Cibuti, Eritre, Etiyopya, Güney Sudan, Kenya, Madagaskar, Ruanda, Somali, Sudan, Tanzanya ve Uganda; Güney Afrika'da ise Angola, Botsvana, Güney Afrika, Mozambik, Namibya, Zambiya ve Zimbabve ile ilişkileri siyasi, askeri, ekonomik ve kültürel yönleriyle mevcut kaynaklar doğrultusunda ayrıntılı olarak incelenmiştir. Ayrıca Türkiye'nin bu ülkelerle olan ilişkilerindeki aksayan yönler tespit edilerek bu konuda öneri ve tavsiyeler sunulmuştur.
İran'ın körfez politikasının analizi: Hatemi ve Ahmedinejad dönemleri

Bu tez, Muhammed Hatemi ve Mahmud Ahmedinejad dönemlerinde, İran dış politikasında hangi faktörlerin etkin olduğunu, Körfez bölgesi üzerinden incelemektedir. Devrim sonrası İran iç siyasetinde var olan mücadele sonucunda, hangi kurum veya grup galip gelirse gelsin sistemik değişimlerden bağımsız hareket etmemişlerdir. Bu temel varsayımdan hareketle, İran dış politikasını şekillendiren iç ve dış/sistemik faktörlerin tespit edilmesi hedeflenmektedir. Tezde bir taraftan İran siyasal eliti, farklı siyasi fraksiyonlar ve kurumlar arasındaki güç ilişkileri ele alınırken; diğer taraftan sistemik etkileri olan gelişmelerin, dönemin dış politika yapımcıları tarafından nasıl yorumlandığına odaklanılmıştır. Burada yapılan tartışmalardan elde edilen bulgular üzerinden, İran'ın Körfez politikası analiz edilmektedir. İç siyasetteki değişimler ve sistemik etkileri olan gelişimlerin dış politika yapım süreci üzerindeki etkilerini ortaya koyabilmek için, Dış Politika Analizinin sunduğu teorik çerçeveden faydalanılmaktadır. Bu kapsamda tezin ilk bölümünde Dış Politika Analizinin Uluslararası İlişkiler disiplini içerisinde nasıl bir yaklaşım sergilediği incelenmektedir. İkinci bölümde Hatemi ve Ahmedinejad dönemlerinde dış politika yapım sürecinde etkili olan faktörler ortaya konmaya çalışılmıştır. Son bölümde burada öne çıkan faktörlerin, İran'ın Körfez'e yönelik izlediği dış politika üzerindeki etkileri incelenmektedir.