turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sigorta sözleşmelerinde sigorta ettirenin beyan yükümlülüğü

Sigorta sözleşmeleri sürekli borç ilişkisi doğuran sözleşmeler olduğu için sigorta ettiren sözleşmenin yapılmasından başlayarak sona ermesine kadar bir takım hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigorta sözleşmelerinde sigorta ettirenin beyan yükümlülüğü Sigorta Hukuku'nun en önemli konularındandır. TTK'nın beyan yükümlülüğünü düzenleyen ilgili maddeleri incelendiğinde sigorta ettirenin sözleşme yapılırken, sözleşmenin devamı süresinde ve rizikonun gerçekleşmesinden sonra olmak üzere üç ayrı dönemde beyan yükümlülüğünün olduğu görülmektedir. Bu çalışmada sigorta ettirenin sözleşmenin kurulmasından sona ermesine kadar sigortacıya beyan etmekle yükümlü olduğu hususlar, kanuni düzenlemeye uygun olarak sözleşmenin yapılması anında, devamı sırasında ve rizikonun gerçekleşmesinde olmak üzere üç ayrı başlıkta ayrıntılı olarak incelenmiştir. Bu inceleme yapılırken konunun daha iyi anlaşılması için öncelikle sigorta sözleşmeleri hakkında ve sigorta ettirenin sözleşmenin kurulmasından rizikonun gerçekleşmesine kadar olan tüm süreçteki beyan yükümlülüğüne ilişkin genel bilgiler açıklanmış, sonrasında sözleşmenin kurulması anından sona ermesine kadarki süreçteki beyan yükümlülüğüne ilişkin detaylı bilgiler ve söz konusu yükümlülüğe aykırılığın sonuçları açıklanmıştır. Çalışmanın uygulamaya da faydalı olması amacıyla çalışmada, söz konusu yükümlülük ile ilgili yargı kararlarına da yer verilmiştir.
Osmanlı Hukuku'nda vekalet sözleşmesi

Bu çalışmanın konusu Osmanlı hukukunda vekalet sözleşmesidir. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde vekalet sözleşmesinin genel hükümleri incelenmiştir. Vekalet sözleşmesinin genel hükümlerinde vekalet sözleşmesinin kurulması, vekalet sözleşmesinin tarafları ve borçları, vekalet sözleşmesinin unsurları, vekalet sözleşmesinin benzer hukuki işlemlerle mukayesesi incelenmiştir. Bunun yanında, kadınların, kölelerin ve Osmanlı devletinde yaşayan gayrimüslim teba olan zimmilerin özel durumlarına değinilmiştir. Ayrıca Roma, İslam ve Türk hukukunda vekalet sözleşmesinin bir mukayesesi yapılmıştır. Birinci bölümde son olarak vekalet sözleşmesinin sona erme halleri incelenmiştir. Çalışmanın ikinci bölümü, vekalet sözleşmesinin Osmanlı hukukundaki uygulanış şekilleri oluşturmaktadır. Osmanlılar, vekalet sözleşmesini özel uygulama şekillerine ayırarak ele almışlardır. Bu kapsamda çalışmada da bu ayırım esas alınmıştır. Bu bölümde ilk olarak, evlenmeye vekalet konusu işlenmiştir. Bey akdi demek olan satın alma işlemlerine vekalet konusu ve şira akdi denen satın alam işlemlerine vekalet durumları ele alınmıştır. Bu kapsamda konu örneklerle izah edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca şirketler hukukunda uygulanan vekalet türleri ele alınmıştır. Son olarak vekalet sözleşmesinin günümüze uzandığı şekilde husumete vekalet ve bu konunun mahkemelerdeki görünümü olan dava vekilliği konusu işlenmiştir.
Azerbaycan anayasasına göre yargı organı

1991 senesinde bağımsızlığını kazanan Azerbaycan Cumhuriyeti, diğer alanlarda olduğu gibi yargı alanında da kapsamlı reformlar gerçekleştirmiştir. Sadeceeski yasalar değiştirilmemiş, yeni mahkemeler kurulmuş, savcılık kurumu yeniden yapılandırılmış, hakimlerin seçilmesi ve görevden alınması, disiplin denetimi gibi konularda yetkili Mahkeme Hukuk Konseyi kurulmuştur. Tezimizde bu kapsamlı reformlardan sonra oluşturulan yargı sistemi incelenmiştir. Sadece mevcut yargı organları incelenmekle kalınmamış, Azerbaycan yargı organlarının tarihsel süreçte hangi aşamalardan geçtiği, yargıya egemen olan ilkeler, Anayasa yargısı, mahkemelerin denetimi gibi konular da incelenmiştir. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde genel olarak yargı faaliyeti, Azerbaycan Anayasasına göre yargının temel ilkeleri, hakimlerin statüsü ve yargınındenetimi konuları incelenmiştir. İkinci bölümde Azerbaycan'da yer alan yargı organları, mahkemeler, anayasa yargısı, son bölümde ise savcılık kurumu veMahkeme-Hukuk Konseyi inceleme konusu yapılmıştır
Donatanın petrol kirliliğinden doğan sorumluluğu ve sınırlandırılması

Çalışmamızın konusu donatanın petrol kirliliğinden doğan sorumluluğu ve bu sorumluluğun sınırlandırılmasıdır. Bu çalışmada gemilerin taşıdığı petrolden kaynaklanan kirlenme zararından donatanın hangi hükümler uyarınca sorumlu tutulacağı ile bu sorumluluğun hangi koşullarla ve nasıl sınırlandırılacağı hususları incelenmiştir. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde çevre, çevre kirliliği, petrol kirliliği ve donatan gibi temel kavramlar ele alınmıştır. İkinci bölümde ise donatanın petrol kirliliğinden doğan sorumluluğunun kaynakları incelenmiştir. Bu kapsamda öncelikle iç hukuk uyarınca donatanın sorumluluğunun kaynakları altında donatanın Çevre Kanunu uyarınca sorumluluğu tartışılmış, ardından donatanın TTK ve TBK hükümleri uyarınca sorumluluğu üzerinde durulmuş, son olarak 5312 sayılı Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanun uyarınca donatanın petrol kirliliğinden doğan sorumluluğu incelenmiştir. İkinci bölümün devamında milletlerarası sözleşmeler uyarınca donatanın sorumluluğu konusu kapsamında öncelikle 1992 tarihli Petrol Kirliliğinden Doğan Zararın Hukuki Sorumluluğu ile ilgili Milletlerarası Sözleşme uyarınca donatanın sorumluluğu, 1992 tarihli Fon Sözleşmesi ve Uluslararası Petrol Kirliliği Tazminat Fonları ele alınmıştır. Ardından 2001 tarihli Gemi Yakıtlarından Kaynaklanan Petrol Kirliliği Zararının Hukuki Sorumluluğu Hakkında Uluslararası Sözleşme değerlendirme konusu yapılmıştır. İkinci bölümün son kısmında donatanın petrol kirliliğinden sorumluluğunun kaynaklarının uygulama alanı belirlenmiştir. Üçüncü bölümde ise donatanın sorumluluğunu hangi hallerde, hangi hükümler uyarınca ve nasıl sınırlandırabileceği değerlendirilmektedir. Bu kapsamda 1992 tarihli Petrol Kirliliğinden Doğan Zararın Hukuki Sorumluluğu ile ilgili Milletlerarası Sözleşme ve 1996 tarihli Protokol ile tadil edilmiş 1976 tarihli Deniz Alacaklarına Karşı Mesuliyetin Sınırlandırılması Hakkında Milletlerarası Sözleşme ele alınmıştır.
Suç politikasının temel ilkeleri açısından Türk Hukukunda cinsel suçlar ve kastrasyon

Suç politikasının temel ilkeleri, bireylerin temel hak ve özgürlüklerine en çok müdahale imkanı olan ceza hukukunda bireylere güvence sağlayan ve kanun koyucuyu sınırlayan esaslardır. Cinsel suçlarda suç politikasının temel ilkelerine uygunluk, bireysel özgürlüklerin korunması açısından önem taşımaktadır. Yine ceza hukukunda yaptırım konunda da bu ilkeler yol gösterici olup, çalışmamız bu sebeple suç politikasının temel ilkeleri açısından cinsel suçların değerlendirmesi ve cinsel suç faillerine özgü bir yaptırım olan kastrasyona ilişkindir.
Vergi idaresinin tarh işleminden doğan hukuki sorumluluğu

İdare ve mükellefin karşılaşma anı olan tarh işlemi ile ilgili olarak vergi idaresi ve vergi yargısına bir takım görevler düşmektedir. Öncelikle vergi idaresi, vergi mevzuatının mükellef hukukuna hizmet edecek şekilde kanuna uygun ve doğru kullanılması görevini üstlenecektir. Vergiye ilişkin uyuşmazlıkların barışçıl yollarla çözümü, vergi idaresinin işlemleri ile vergi uyuşmazlığının yargıya taşınması arasında tampon görevi görecektir. Vergi yargısı, hukuki uyuşmazlık hakkında 'yorum sınırlarını aşmayacak' şekilde ve kanuni düzenlemeler doğrultusunda hüküm kuracaktır. Yargı merci, kanuni düzenlemelerin vergi idaresinin hukuki sorumluluğunun belirlenmesinde mükellef zararını karşılamadığını tespiti etmesi durumunda kanuni düzenlemelerle yetinmeyerek mükellef zararının Anayasada yer alan genel sorumluluk ilkeleri ile karşılanmasına karar verecektir. Haksız veya fazla tahsil edilen vergilerin iadesinde tahsil edildiği tarihten fiili iadenin yapıldığı tarihe kadar devletin tahakkuk eden alacaklarına uyguladığı gecikme faizi oranında işleyecek faizi ile birlikte ret ve iade yapılması, hukuk devleti ilkesi gereğidir. Böylece vergi yargısı, vergi idaresi karşısında zayıf konumda bulunan mükellefin hukukuna hizmet edecek ve öteden beri çağdaş demokrasilerde yer alan hukuk devleti ilkesi, bir ülkenin kamu idaresine zuhur etmiş olacaktır. Bu çalışmanın temel argümanı, tarha ilişkin dava sürecinin anayasal vergilendirme ilkeleri ışığında incelenerek vergi idaresinin tarh işleminden doğan hukuki sorumluluğunun belirlenmesinde, kısaca 'faiz' adı altında kanuni düzenlemelerle sağlanan koruma mekanizmasının yetersizliğidir. Danıştay'ın faiz konusuna ilişkin uygulama birliği bulunmamaktadır. Fazla veya yersiz tahsil edilen vergilerin iadesinin tecil faizi ile yapılması gerektiği yönünde Danıştay'ın içtihadı son zamanlarda oluşturulmuştur. Bu argüman, iki destekleyici unsurla ortaya konmuştur. İlk unsur vergi idaresinin, ikale sözleşmelerinde yer alan edimlerin kesinti yoluylavergilendirilmesinde hukuki sorumluluğun belirlenmesidir. Bu konu uygulamada tartışmalı bir mevzudur. İkinci unsur, vergi yargısı harçlarında kanuni düzenlemelerde ve uygulamada yaşanan eksiklikler ile vergi yargısında vekalet ücretinin maktu olmasının yarattığı sorunlardır. Çözüm; kısa perspektifte hukuk uygulayıcılarının kanunda belirlenen tutardan fazlasına hükmedilmemesi algısındaki değişiklikle Anayasada yer alan genel sorumluluk hükümlerine başvurulması yönündeki algının yerleşmesi ve / veya yeni bir kanuni düzenleme, geniş perspektifte idare edilen ile kamu gücünü kullanan egemen arasında oluşturulacak dengeli ilişkinin, bir yönetişim biçimi olmasından geçmektedir. Bu çalışma ile bilimsel görüşler ve Danıştay kararları ışığında bu alanın eksiklikleri, çözüm önerileri sunularak incelenmiştir. Çözüm önerilerinde çıkış noktası, Türk Vergi Hukukunda yer alan anayasal ilkeler ve AİHM içtihatları olup varılan nokta tüm modern demokrasilerde geçerli olan hukuk devleti ilkesidir.
Konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerinde kira bedeli

Konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerinde, kiracının, ekonomik açıdan veya pazarlık gücü bakımından zayıf konumda bulunduğu varsayılmaktadır. Bu sebeple, söz konusu kira ilişkilerinde, kiracının korunması esası benimsenmiştir. Kanun koyucu, kiracının korunması düşüncesi ile, 'kira bedeli' hususunda, sözleşme serbestisini önemli ölçüde sınırlandıran özel hükümler sevk etmiştir. Ancak, kira bedeline ilişkin bu sınırlamalar, kiraya verenin mülkiyet hakkına müdahale teşkil etmektedir. O halde, bir yandan kiracı yüksek kira bedeline karşı korunurken diğer yandan kiraya verene piyasa gelişimine uygun bir kira bedeli sağlanmalıdır. Toplumun önemli bir kesimini teşkil eden kiracı ve kiraya verenin, kira bedeli hususundaki menfaat çatışması, uyuşmazlıkları beraberinde getirmektedir. Konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda yargıyı en çok meşgul eden konulardan biri kuşkusuz 'kira bedeli'dir. Fakat, konunun önemine rağmen, konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerinde kira bedeli hususunda ülkemizde, doktora düzeyinde akademik bir çalışma bugüne kadar gerçekleştirilmemiştir. Bu çalışmada, konu ile ilgili ulusal ve uluslararası düzenlemeler, bilimsel eserler ve yargı kararları incelenerek, detaylı bir eser oluşturulması ve Türk hukukuna bu şekilde katkıda bulunulması amaçlanmıştır. Nihayet, ileride konu ile ilgili yapılacak kanun değişikliğinde kanun koyucuya yol göstermek de çalışmanın amaçları arasındadır. Bu sebeple mukayeseli hukuktaki durum özellikle ayrıntılı bir şekilde ortaya konulmuştur.
Kambiyo senetlerinde def'iler

Çalışma, kambiyo senedi borçlusunun senet alacaklısına karşı ileri sürebileceği def'ileri incelemeyi amaçlamaktadır. Konu, doktrin ve uygulamada benimsenmiş olan tasnifler çerçevesinde ele alınmıştır. Türk Ticaret Kanunu'nda def'i kavramı itirazı da kapsar nitelikte geniş anlamda kullanılmaktadır. Nitekim kambiyo senedi borçlusunun ileri sürebileceği def'iler, hem borçlunun borçlu olduğu edimi özel bir sebebe dayanarak ifa etmekten kaçınmasını sağlayan def'iyi hem de bir hakkın doğumuna engel olan veya bir hakkı sona erdiren itirazı içermektedir. Diğer bir deyişle, kambiyo senetlerinde def'i kavramı, maddi hukuka ilişkin bütün savunma vasıtalarını kapsamaktadır. Bu çalışmada kambiyo senetlerinde def'iler, etki alanına göre yapılan sınıflandırmadan hareketle mutlak ve nispi def'iler şeklinde iki ana başlık altında incelenmektedir. Mutlak def'iler herkese karşı ileri sürülebilmektedir. Nispi def'iler ise, sadece ilgililer arasında ileri sürülebilmektedir. Mutlak def'iler, senet metninden anlaşılan def'iler ile senetteki taahhüdün hükümsüzlüğüne ilişkin def'ilerden ibaretken; nispi def'iler, bunlar haricindeki bütün hususları içeren; bunlardan bir kısmı temel borç ilişkisinden diğer bir kısmı ise özel anlaşmalardan kaynaklanan def'ilerdir.
Kişilik hakkı kapsamında işçilerin izlenmesi ve gözetlenmesi

Mutlak bir niteliğe sahip olan kişilik hakkı, bu niteliği itbariyle herkese karşı ileri sürülebilir. Günümüz teknolojisinin geldiği noktada kişilik hakkına dahil olan özel hayat kavramının sınırlarının tayini giderek zorlaşmaktadır. Söz konusu belirleme, işverenin emir ve talimatlarına uymak zorunda olan işçiler açısından daha da zorlaşmış durumdadır. Zira hukukumuzda bu konuda doğrudan bir düzenleme de yer almamaktadır. Dolayısıyla ayrıma yönelik kriterlerin belirlenmesi öğretiye ve yargı kararlarına bırakılmıştır. İşverenler kendi menfaatlerini koruyabilmek için bugün birçok yöntem kullanmaktadır. Bu yöntemlerim başında işçilerin izlenmesi ve gözetlenmesi gelmektedir. Özellikle, işçilerin e-postalarının, internet kullanımının, telefonlarının izlenmesi, video kameralarla gözetlenmesi ve GPS aracılığıyla izlenmesi en çok kullanılan yöntemlerdir. Ancak burada işverenin mülkiyet hakkı ile işçinin kişilik hakkı çakışmaktadır. Dolayısıyla bunların dengelenmesi gerekmektedir. İşverenler bahsi geçen yöntemlere başvururken bazı sınırlamalara uymalıdır. Unutulmamalıdır ki, tüm bu yöntemlerin işçilerin üzerinde olumlu ve olumsuz etkileri bulunmaktadır. Bu çalışmada öncelikle kişi, kişilik ve kişilik hakkı kavramları üzerinde durulmuş, devamında da bahsi geçen kavramların uluslararası ve ulusal kaynakları belirtilmiştir. Sonrasında işyerinde izleme ve gözetleme yöntemleri, bunun etkileri ve hukuka uygun izleme ve gözetlemenin koşullarına değinilmiştir. Nihayet son olarak, izleme ve gözetlemenin hukuka aykırı yapılmasının sonuçları açıklanmıştır.
Bakanların sorumluluğu

Parlamenter rejimlerin temel özelliklerinden biri, iki başlı yürütmededevlet başkanının sorumsuzluğuna karşılık, Bakanlar Kurulununsorumluluğudur. Parlamenter rejimlerde bakanların görevleriyle ilgili cezai ve hukuki sorumluluklarının yanında, parlamentoya karşı siyasi sorumluluğu, parlamenter rejimi, diğer temsili hükümet uygulamalarından ayıran en önemli özelliktir. Parlamenter rejimi benimsemiş olan 1982 Anayasası, önceki anayasamızgibi bakanların cezai ve siyasi sorumluluklarına yer vermiştir. Bakanlar Kurulunun oluşturulması açısından 1924, 1961 ve 1982 Anayasaları arasında temelde önemli bir ayrılık yoktur. 1982 Anayasası, Bakanlar Kurulunun oluşturulması ile ilgili olarak parlamenter rejimin özelliklerine uygun düzenleme getirmiştir. 1982 Anayasasının 109. maddesine göre, ? Bakanlar Kurulu, Başbakan ve bakanlardan kurulur. Başbakan, Cumhurbaşkanınca, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri arasından atanır. Bakanlar, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri veya milletvekili seçilme yeterliğine sahip olanlar arasındaBaşbakanca seçilir ve Cumhurbaşkanınca atanır; gerektiğinde Başbakanın önerisi üzerine Cumhurbaşkanınca görevlerine son verilir? Bu maddeden anlaşıldığı gibi, Başbakanın milletvekili olması zorunludur. Bakanların ise milletvekili olması zorunlu değildir, milletvekili olmayan kişiler de eğer milletvekili seçilme yeterliliğine sahip iseler bakan olabilirler. 1982 Anayasası, yürütmenin öteki kanadı olan Bakanlar Kurulunun yapısında bir değişiklik yapmamıştır. 1982 Anayasasının 109. maddesinin, 1961 Anayasasından ayrılan tekfarkı, gerektiğinde Başbakanın önerisi üzerine Cumhurbaşkanınca bir bakanıngörevine son verilebilmesidir. Bu yetkinin, Bakanlar Kurulu içinde Başbakanıgüçlendirdiği ve onu Bakanlar Kurulunun gerçek lideri haline getiren unsurlardan birisi olduğu tartışmasızdır.
Çocuğun İş Kanunu madde 71 kapsamında sanat, kültür ve reklam faaliyetlerinde çalıştırılması

Bu çalışmanın amacı İş Kanunu madde 71 uyarınca sanat, kültür ve reklam faaliyetlerinde çalıştırılan çocukların çalışmalarının hukuki niteliğini incelemek ve söz konusu bu çalışmaların tabi oldukları ayrık hükümleri ortaya koymaktır. İş Kanunu'nda 04.04. 2015 tarihli 6645 sayılı kanunla yapılan değişikle, kanun koyucu on dört yaşını doldurmamış çocukların sanat, kültür ve reklam faaliyetlerinde çalıştırılmalarını öngörmüş bulunmaktadır. Söz konusu bu yenilik, aslında uzun zamandan beri herhangi bir yasal dayanağı olmadan sanat, kültür ve reklam faaliyetlerinde çalıştırılan küçük yaştaki çocukların çalışmalarını yasal dayanağa kavuşturmuştur zira bu yenilikten önce on dört yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılmaları İş Kanunu uyarınca mümkün değildi. Her ne kadar kanun koyucu küçük çocukların sanat, kültür ve reklam faaliyetlerinde çalıştırılmalarını yasal bir dayanağa oturtmuş olsa da maalesef çocukların korunması amacına tam olarak ulaşılmamıştır. Zira söz konusu çalışmaları düzenleyecek olan yönetmelik hala daha yürürlüğe girmiş değildir.
Elektronik haberleşme mevzuatında işletmecilerin mali yükümlülükleri

Bu tez çalışmasında; elektronik haberleşme altyapısını kurup işletmek ve elektronik haberleşme hizmetlerini sunmak üzere yetkilendirilen işletmecilerin elektronik haberleşme mevzuatından kaynaklanan mali yükümlülüklerinin hukuki nitelikleri ile mevzuatın bu hukuki niteliklere bağladığı sonuçlar incelenerek, olması gereken hukuk açısından değerlendirmeler yapılmaya çalışılmıştır. İki ana bölümden oluşan tezin birinci bölümünde mali hususlara ilişkin yapılacak düzenlemelerde ve hukuki yorumlarda esas alınması açısından, elektronik haberleşme hizmetlerinin kamu hizmeti niteliği ve ilkeleri ile elektronik haberleşme mevzuatından doğan mali yükümlülüklerin kanuni sorumlularının belirlenmesi açısından işletmeci kavramı ile bu kanuni sorumluluğun doğuşuna neden olan hukuki bağın türlerinin belirlenmesi açısından yetkilendirme usulleri ele alınmaktadır. Tezin ikinci bölümünde ise mali yükümlülük kavramının ve tabi olacağı hukuki rejimin doktrin ve yargı kararlarıyla nasıl şekillendiği incelenerek, elektronik haberleşme mevzuatında yer alan mali yükümlülükler sınıflandırılmakta ve önceki bölümlerde oluşturulan hukuki çerçeve içerisinde irdelenmektedir.
İslam hukukunda malın korunmasına yönelik hükümler

İslam Hukuku, yürürlükte olan bir hukuk sistemidir. Ve 'malın' korunması bahsi de İslam hukukun önemli bir alanını teşkil eder. İslam'ın beş temel gayesinden biri olan 'Mal' kavramının korunması ise bizzat Hz. Peygamber'in kendisine vahiy gelmesinden evveline dayanır. Hatta ve hatta ilk insan ve ilk Peygamber olan Hz. Adem zamanından beri 'Mal' kavramı İslam açısından çok mühim bir yere sahip olduğu bedihidir. İslam Hukukunda bizzat ayetlerin sarih ifadeleri ile ve bazı hususlarda da sahih sünnet ile genel olarak fıkıh eserlerinin hadler ve ukubat bölümünde değerlendirilmiştir. Özellikle son dönemlerde ise İslam hukukunda mal ve eşya konulu pek çok risaleler ve müstakil eserler kaleme alınmıştır. Bu kısa tarihi seyre baktığımızda bile mal-eşya kavramının insanın hayatında çok önemli bir yeri teşkil ettiği kendisini göstermektedir. İslam Hukukunda 'Malın' Korunmasına Yönelik hükümlerinin tatbiki de günümüzde hayli bir önemli hale gelmiştir.
Dünyada ve özel olarak Çin Halk Cumhuriyeti'nde yaşam hakkı ve ölüm cezası sorunu

Bu yüksek lisans tezinde, dünyada, ve özel olarak Çin Halk Cumhuriyeti'nde yaşam hakkı ve ölüm cezası sorunu incelenmektedir. Çalışmamızda yaşam hakkı ve ölüm cezası sorununun dünya çapındaki gelişimi ışığında halen ölüm cezası uygulayan ülkeler arasında yer alan ve aynı zamanda ölüm cezası en yüksek sayıda infaz edilen ülke olarak Çin Halk Cumhuriyeti'nin uyguladığı ölüm cezasının özellikleri ve ölüm cezasının Çin Halk Cumhuriyeti'nde varlığını korumasının hukuki, tarihi ve etik nedenleri anlatılmaktadır. Çalışmamızda aynı zamanda Çin Halk Cumhuriyeti'nin ölüm cezasının kaldırması yönündeki öneri ve görüşlerimize yer verilmektedir.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na göre anonim şirketlerde sermaye kaybı ve borca batıklık kavramları ile sermayesini kaybetmiş veya borca batık anonim şirketlerin birleşmeye katılması

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, anonim şirketin finansal durumunun kötüleşmesini 376. maddede özel olarak ele almış ve sermayesini zararlar sebebiyle kaybetmiş şirketlerle, varlıkları borçlarını karşılamaya yetmeyen, bir başka deyişle borca batık şirketlerde alınması gereken tedbirleri düzenlemiştir. TTK'nın 139. maddesinde ise, ilk kez, bu şirketlerin birleşmeye taraf olabileceği açıkça düzenlenmiştir. Kanun koyucu, hem finansal durumu kötüleşmiş şirketin devamlılığını sağlamayı hem de bu şirketin, birleşeceği diğer şirketin finansal durumunu öngörülemeyecek şekilde bozmamasını arzu etmektedir. Bu doğrultuda, TTK'nın 139. maddesinde sermayesini kaybetmiş veya borca batık durumdaki bir şirketin, ancak bu şirketin finansal durumundaki kötüleşmeyi karşılayabilecek artı değeri olan bir şirketle birleşebilmesini öngörmüştür. Bu sebeple, öğretide bu tür birleşmeler, iyileştirici veya kurtarıcı birleşme olarak da anılmaktadır. Özellikle ekonominin durağanlaştığı dönemlerde, anonim şirketlerin finansal durumu kötüleşebilecek ve TTK'nın 376. ile 139. maddelerinin önemi artabilecektir. Kriz dönemlerinde bir çözüm olarak gündeme gelebilecek iyileştirici birleşmelere ilişkin fazla sayıda akademik çalışma bulunmadığı da dikkate alınarak, çalışmamızda, anonim şirketlerdeki sermaye kaybı ve borca batıklık kavramları yanında TTK'nın 139. maddesindeki iyileştirici birleşme düzenlemesi de ele alınmaya çalışılmıştır.
İntifa hakkının sona ermesi

İNTİFA HAKKI, SAHİBİNE KONU OLAN EŞYA ÜZERİNDE KULLANMA VE YARARLANMA HAKKI VEREN, DEVREDİLMEZ VE MİRASÇILARA GEÇMEZ NİTELİKTE SINIRLI AYNİ BİR HAKTIR. İNTİFA HAKKININ SONA ERMESİ MK MD. 796 VD. HÜKÜMLERİNDE DÜZENLENMİŞTİR. SONA ERME, BAZEN ÇEŞİTLİ ŞARTLARIN MEYDANA GELMESİYLE KENDİLİĞİNDEN GERÇEKLEŞEBİLECEĞİ GİBİ BAZEN DE BİR HUKUKİ İŞLEM VEYA MAHKEME KARARIYLA MEYDANA GELEBİLECEKTİR. HAKKIN KONUSU EŞYANIN YOK OLMASI, HAK SAHİBİNİN ÖLÜMÜ, SÜREYE BAĞLI HAKLARDA SÜRENİN DOLMASI, YASAL İNTİFA HAKKINDA ONU KURAN SEBEBİN ORTADAN KALKMASI, EŞYANIN KULLANILMAYACAK DERECEDE HARAP OLMASI GİBİ DURUMLAR MEYDANA GELDİĞİNDE İNTİFA HAKKI KENDİLİĞİNDEN SONA ERMEKTEDİR. BUNA KARŞILIK HAK SAHİBİNİN TEK TARAFLI VEYA MALİKLE ANLAŞARAK HAKTAN VAZGEÇMESİ, TAŞINMAZLARIN PARSELLERE BÖLÜNMESİ VE BİRLEŞTİRİLMESİ, MK MD. 785'İN KIYASEN UYGULANMASI İLE HAKKIN YARAR SAĞLAMAMASI, PAYLI MÜLKİYETE ÖZGÜ SONA ERME SEBEPLERİNİN GERÇEKLEŞMESİ, CEBRİ İCRA VE KAMULAŞTIRMA GİBİ SEBEPLER DE İNTİFA HAKKININ SONA ERMESİ İÇİN HUKUKİ İŞLEME VEYA MAHKEME KARARINA İHTİYAÇ DUYULAN HALLERDİR. HAK SONA ERDİĞİNDE EŞYANIN MALİKE AYNEN GERİ VERİLMESİ GEREKMEKTEDİR. GERİ VERME YÜKÜMLÜLÜĞÜ YERİNE GETİRİLİRKEN, EŞYADA MEYDANA GELEN OLAĞAN ESKİMELER DİKKATE ALINMAYACAK ANCAK HAK DEVAM EDERKEN, HAK SAHİBİ ELİNDEKİ EŞYAYI KORUMA BORCUNA AYKIRI DAVRANDIĞI VE GEREKLİ ONARIMLARI YAPMADIĞI SÜRECE BUNDAN SORUMLU OLACAKTIR. HAKKIN KONUSU EŞYADA DEĞER AZALMASI GERÇEKLEŞTİĞİNDE VEYA YOK OLDUĞUNDA, İNTİFA HAKKI SAHİBİ ZARARIN KENDİ KUSURUNDAN MEYDANA GELMEDİĞİNİ İSPATLAMADIĞI SÜRECE, DOĞAN ZARARDAN SORUMLU TUTULACAKTIR. BUNA KARŞILIK İNTİFA HAKKI SAHİBİNİN YAPMAKLA YÜKÜMLÜ OLMADIĞI HALDE YAPTIĞI GİDERLER, YENİLEMELER VE EKLEMELER İÇİN MALİKTEN TAZMİNAT İSTEMESİ MÜMKÜNDÜR. BU TAZMİNAT, VEKALETSİZ İŞGÖRME HÜKÜMLERİNCE TALEP EDİLEBİLİR. MALİKİN BU GİDERLERİ TAZMİNDEN KAÇINMASI HALİNDE İNTİFA HAKKI SAHİBİ, SÖKÜP ALMA HAKKINI KULLANABİLECEKTİR.