turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye Türkçesinde soru sözcükleri

Bu çalışmada, Türkiye Türkçesinde kullanılan soru sözcükleri incelenmiştir. Hangi, kaç, kaçıncı, kim, nasıl, ne, neden, nere, nerede, nereden, nereye, nice, niçin ve niye, Türkiye Türkçesinde kullanılan soru sözcükleridir. Yapısal ve anlamsal boyutlarıyla değerlendirilen soru sözcüklerinin malzemesini, Türkiye Türkçesini temsil eden, farklı yazarlara ait 27 eser oluşturmuştur. Çalışma, beş bölümden oluşmuştur. İlk bölümde yer alan Giriş'in ardından, soru sözcükleri, ikinci bölümde sözcük türü, üçüncü bölümde söz dizimi, dördüncü bölümde anlam bakımından değerlendirilmiştir. Çalışmanın son kısmını ise Sonuç oluşturmuştur. Birinci bölümde, çalışmanın tanıtımı yapılarak konu, kapsam, yöntem ile amaçlar ortaya konmuş; soru kavramı değerlendirilmiş, tümcenin işlevsel sınıflandırmasında sorunun yeri ile sorunun bir bildirmeden ayrıldığı ölçütler üzerinde durulmuştur. Bugüne kadar soru türlerine olan yaklaşımlar sıralandıktan sonra, Türkçedeki soru türleri incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca, geçmişşten günümüze soru sözcüklerinin anlamları ve yaşadığı anlam değişimlerini gösteren örnekler verilmiştir. İkinci bölümde, soru sözcükleri, sözcük türü bakımından değerlendirilerek, zamir, sıfat ve zarf işlevinde kullanılışlarına göre sınıflandırılmıştır. Sözdizimsel bakımdan değerlendirilen soru sözcükleri, çalışmanın üçüncü bölümünde yer alır. Bu bölümde soru sözcükleri, fiilimsi grubunda yer alıp almamaları bakımından iki temel gruba ayrılarak incelenmiştir. Soru sözcüğü içeren fiilimsi grubu ayrıca, yükleme ya da fiilimsi grubuna bağlanmaları bakımından iki alt grupta ele alınmıştır. Soru sözcüklerinin anlam özelliklerinin değerlendirildiği dördüncü bölümde, önce, soru sözcüğü içeren tümcelerin bağlamla, dil dışı unsurlarla ve anlamla olan ilişkisi sorgulanmış, ardından soru sözcüklerinin anlamsal işlevleri ele alınmıştır. Bu bölümde soru sözcüklü tümceler, doğrudan ya da dolaylı soru olmaları bakımından iki ana gruba ayrılmıştır. Soru sözcüklü tümceler gerçek ya da sözde oluşlarına göre önce iki grupta, ardından olumlu ve olumsuz anlamları bakımından dört grupta değerlendirilmiştir. Tümcelerin içerdiği anlamlar, bu sınıflandırmanın ardından belirlenmiştir. Soru sözcüklerinin soru anlamı taşımadan çeşitli yapılar ve kalıp ifadeler içinde kullanıldığı görülmüştür. Bu bölümde soru sözcüğü olup da soru anlamı taşımayan kullanımlara da yer verilmiş, şartlı tümcelerdeki soru sözcükleri ile soru sözcüklerindeki sözlükselleşmeler ve deyimselleşmeler değerlendirilmiştir. Çalışmanın beşinci ve son bölümünü oluşturan Sonuç'ta, her bölümde yapılan sınıflandırmalar sonucunda elde edilen sayısal verilerin dökümü yapılmış, soru sözcüklerinin kullanım sıklığı ortaya konmuştur.
Yabancı dilde imgesel anlamlı dil öğelerinin öğretimi

Türk üniversite öğrencileriyle gerçekleştirilen bu çalışma, yabancı dilde deyimlerin öğretiminde karşılaşılan güçlük durumlarına ilişkin bir öğretim süreci seçeneği oluşturmayı ve bu sürecin öğrencilerde yarattığı öğrenme davranışlarını sınamayı amaçlamıştır. Araştırma 2007- 2008 öğretim yılı güz yarıyılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dilbilim Bölümü lisans öğrencileriyle 8 haftalık bir süre içerisinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada ön-test son-test deney deseni kullanılmıştır. Çalışma grubunu 56 öğrenci oluşturmuştur. Yansız atama yöntemiyle çalışma gruplarını oluşturan 56 öğrenciden 28'i Deney, 28'i Kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Araştırma öncesinde uygulanan ön çalışmadan elde edilen verilere göre öğrencilerin bilmedikleri belirlenen deyimler arasından 70 deyim seçilmiştir. Bu deyimler, tezin kavramsal temelini oluşturan sınıflandırma göz önünde bulundurularak sınıflandırılmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında Deney ve Kontrol gruplarına ön-test uygulanarak grupların ortalamaları arasında fark olmadığı saptanmıştır. Ön-testin ardından sunulan öğretim sürecinde, öğrencilere deyimlerin sınıflandırılmasında temel alınan anlambilimsel ve bilişsel özelliklerin sezdirilmesi amaçlanmıştır. Bu yolla, öğrencilerde deyimleri güdüleyen uzlaşımsal ve kavramsal bilgiye; deyim bileşenlerinin anlambilimsel yönüne ilişkin farkındalık yaratılarak, onların bir bilişsel eylem gerçekleştirmeleri sağlanmıştır. Bu süreç, etkin öğrenme yöntemleri araç olarak kullanılarak oluşturulan etkinliklerle deney grubundaki öğrencilere sunulmuştur. Kontrol grubundaki öğrencilere sadece deyimlerin tanımı verilmiştir. Araştırmanın sonuçları, sunulan öğretim sürecinin deney grubundaki öğrenciler ile kontrol grubundaki öğrencilerin ortalamaları arasında farklılık yarattığını ortaya koymuştur. Buna göre, kontrol grubundaki öğrencilerin ön-test ve son-test erişileri arasında bir farklılık gözlenmezken, deney grubundaki öğrencilerin başarı düzeyinin son-test sonucunda önemli ölçüde arttığı gözlenmiştir. Bu vargı, deney grubuna uygulanan öğretim sürecinin deyimlerin öğrenilmesinde karşılaşılan güçlük durumlarını ortadan kaldırdığını ve öğrencilerin söz konusu süreç sonucunda olumlu öğrenme davranışları geliştirdiklerini ortaya koymuştur.
Impoliteness in computer mediated communication

Bu çalışmada Türkçede nezaketsizliğin internet ortamında nasıl ifade edildiği bir internet tartışma forumundan toplanılan veri üzerinden incelenmiştir. Çalışmanın amacı iletişimde nezaketsizliğin özelliklerini ve işlevlerini incelemektir. Nezaketsizlik burada nezaketin tam tersi olarak yani herhangi bir yüz tehdit edici eylemi yumuşatmak yerine tam tersine kasıtlı ve hatta sözlü saldırı derecesinde yüz tehdit edici eylemin uygulanması olarak tanımlanmıştır. Veri üyelerin birbirleriyle yazıştıkları, makale ve haberler üzerine yorum yapabildikleri bir internet forumundan toplanmıştır. Bu nedenle bahsi geçen internet iletişim modeli video ya da internet messenger'dan farklı olarak art zamanlı ve metin temellidir. Dizi 19 üyenin türban konusunu tartıştıkları 134 mesajdan oluşmaktadır. Bu mesajlarda 193 nezaketsiz söz eylemi belirlenmiş ve incelenmiştir. Culpeper (1996) ve Bousfield (2007) tarafından önerilen yüz yüze iletişime dayalı nezaketsizlik modeli veriye uygulandığında, sonuçlar Türkçede internet üzerinden iletişimdeki nezaketsizlik ile İngilizcede yüz yüze konuşmada nezaketsizliğin, nezaketsizlik stratejileri ve dinamikleri açısından birbirinden farklı olduğunu göstermiştir. Çıkan sonuçlar ana hatlarıyla şu şekilde özetlenebilir. 1) Dinleyicinin pozitif yüzüne saldırmak için kullanılan nezaketsizlik stratejileri negatif yüzüne saldırmak için kullanılan nezaketsizlik stratejilerinden sayıca oldukça fazladır. Ayrıca nezaketsizlik tanımı itibarı ile kayıtlıdır.2) Veride en fazla uygulanan nezaketsizlik stratejisi retorik sorular yoluyla karşı tarafa meydan okumak olarak gözlemlenmiştir. Bununla birlikte altı çizilmesi gereken bir diğer nokta da nezaketsizlik stratejilerin tek başına kullanılmadığı; birden fazla nezaketsizlik stratejisinin birlikte kullanımıyla sıkça karşılaşıldığıdır.3) Veride nezaketsizliğin özyinelemeli olduğu gözlemlenmiştir. Bir söz eylem nezaketsizliği tetiklediğinde karşılık olarak yine başka bir nezaketsiz söz eylem gerçekleşmiş; savunma stratejilerine başvurulmamıştır. Ayrıca yüz yüze konuşmada nezaketsizliğin çoğunlukla çözümlendiği gözlemlenirken; buradaki veride dokuz konu başlığından sadece bir tanesi çözüm noktasına varabilmiştir. Sonuç olarak, internet üzerinden iletişimin yüz yüze iletişimden daha nazik ya da daha nezaketsiz olduğunu iddia etmek mümkün görünmemektedir; belirleyici olan iletişimin hangi araçla gerçekleştiği değil toplulukta kabul gören iletişim normlarıdır.
Üsküp'te yaşayan Türklerin dil durumu

Bu çalışmada Makedonya'da tarihsel azınlık konumundaki Türklerin dil kullanımları, kişisel ve duygusal etkinliklerindeki dil seçimleri ile Türkçe ve Makedoncaya yönelik dilsel tutumları arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın yapılması için en önemli neden, toplum dilbilimsel açıdan göçmen azınlık durumundaki Türklerin dil durumları ve dil tutumlarına ilişkin bazı çalışmaların (Akalın 2002, Achmet 2005, Eker 2006 vd.) bulunmasına rağmen tarihsel azınlık konumundaki Türklerin dil durumları ve dil tutumlarına ilişkin yeterince çalışmanın bulunmayışıdır. Bu amaçla, Makedonya'da Türklerin yoğun olarak yaşadıkları yer olan başkent Üsküp araştırma sahası olarak belirlenmiştir. Çalışma esas itibariyle tarama tekniğine dayalı betimsel bir araştırmadır. Araştırmanın katılımcı kümesini Makedonya'nın Üsküp ilinde yaşayan farklı yaş, cinsiyet ve meslek gruplarından seçilen toplam 135 kişi oluşturur. Veriler, Yağmur (1997, 1999, 2003, 2009) tarafından geliştirilen ve farklı dönemlerde farklı coğrafyalarda Türk azınlığın dil tutumu, dil seçimi, dil değiştirimi ve dil sürdürümünü ölçen bir sormacadan yararlanılarak toplanıldı. Sormaca, katılımcıların kişisel özelliklerini, Türkçe ve Makedonca dil yeterliliklerini, kişisel ve duygusal etkinliklerde ve toplumsal ağlarda hangi dili kullanmayı tercih ettiklerini, Türkçe ve Makedoncaya ilişkin tutumlarını belirleyen 19 soruluk bölümden oluşmaktadır. Sormacada yer alan sorular katılımcı gruba yöneltildikten sonra elde edilen veriler SPSS 17.0 istatistik programından yararlanılarak, uygulanan istatistik işlemleri ile bilgisayar ortamında çözümlenmiştir. Bu araştırma bulguları Üsküp'te Türkçenin büyük oranda dilsel sürdürüm etkisi taşıdığını, dolayısı ile Türkçenin, tarihsel süreç içerisinde uğradığı yoğun baskılara rağmen bu bölgedeki dilsel canlılığının halen yüksek olduğunu göstermiştir. Bu araştırma bulgularından, Türkçenin Üsküp'te Türkler arasında halen en etkili iletişim dili olduğu ve katılımcıların olumlu tutumlarını Türkçe üzerine yoğunlaştırdıkları anlaşılmıştır. Özellikle genç Türk nüfusun dillerine dönük bu olumlu algıları, Türkçenin Üsküp'te yaşayan bir dil olarak devam etmesinde en önemli etkenlerden biridir. Türkçeye yönelik bu olumlu dilsel tutum, Türkçenin Makedonya'daki geleceği için de umut verici bir niteliktedir.
Metin bilimi ve dil bilimi çalışmalarının dil bilgisine yaklaşımları üzerine bir araştırma

METİN BİLİMİ ve DİL BİLİMİ ÇALİŞMALARİNİN DİL BİLGİSİNE YAKLAŞIMLARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA ERK, YUSUF MURAT Yüksek Lisans- 2003 Türk Dili Bilim Dalı Danışman: Yard. Doç. Dr. Can ÖZGÜR Bu çalışmanın amacı, metin bilimi ve dil bilimi alanlarının dil bilgisine olan yaklaşımları arasındaki farklılıkları betimlemek, Türk metin bilimi ve Türk dil bilimi disiplinlerinde Türkçe dil bilgisiyle ilgili yapılan çalışmalardaki farklılıkları eylem çatısı üzerinden ortaya koymaktır. Bu çalışmada Türk metin bilimi ve Türk dil bilimi ontoloji ve yöntem bakımından değerlendirilmiş; örnek tümceler kullanılarak veriler oluşturulmuştur. Çalışma süresince nesnel bir yaklaşım izlenmiş ve iki disiplinin verilerinin Türkçenin dil bilgisini açıklamada yeterlilikleri sorgulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, Türk metin bilimi çalışmalarında Türkçe, dil bilgisi kuralları açısından betimlenirken, dil bilimi çalışmalarında dil bilgisi betimlemelerinin yanı sıra kuramsal olarak da açıklama çabası olduğu gözlemlenmiştir. Türkçenin karışık bir yapı taşıyan eylem çatısı her iki alanda da geçişlilik, işteşlik, dönüşlülük ve edilgenlik açısından ele alınmaktadır. Aynı biçimbirimin birden fazla dilbilgisel işlem için kullanılıyor olması, sözü edilen yapıların birbirleriyle olan anlamsal ve sözdizimsel ilişkilerini açıklamada bulanıklığa yol açması, her iki alanda da çalışmaların ortak sorunu olarak gözlemlenmiştir. Türk metin bilimi çalışmalarında bu sorunIll çoğunlukla biçim bilgisel olarak ele alınırken, dil bilimi çalışmalarında anlamsal ve işlevsel olarak da ele alınmaktadır. Türk metin bilimi ve dil bilimi disiplinleri arasındaki ontolojik ve metodolojik farklılıkların yanı sıra, çalışmada her iki alanda yapılan çalışmaların kapsamlı bir kaynakçası ve tezde geçen dil bilimi terimlerinden oluşan bir sözlük de sunulmuştur.
Reşat Nuri Güntekin'in Acımak romanı üzerinde söz dizimi incelemesi

Bu tezin amacı, Türkiye Türkçesi Gramerinin önemli kısmı olan söz dizimi üzerinde bir inceleme yapılmasıdır. Türkiye Türkçesi Söz diziminin özellikleri tanıtmak için bir takım kitaplar okundu, Türkçenin Gramer kurallarına uyarak tutarlı bir sınıflandırmasını yapmak amacıyla Reşat Nuri Güntekin'in Acımak Romanı'nın cümle çeşitlerin örnekleri kullanarak Birinci Bölümde Cümle Bilgisi, İkinci Bölümde Cümle Çeşitleri ve Üçüncü Bölümde Kelime Grupları ayırıntılarıyla birlikte gösterildi. Bu romandan alınmış cümleler bu tezin her bir bölümünün oluşturması için yeterince verimli oldu.
Hacı İbrahim Efendi ve eserleriyle Arap dili ve belagatıyla ilgili görüşlerinin incelenmesi

İHacı İbrahim Efendi ve Eserleriyle Arap Dili ve Belagatıyla İlgili Görüşlerinin İncelenmesi? adlı bu çalışmayla, son devir Osmanlı alimlerinden Hacı İbrahim Efendinin Arap dili ve belagatı hakkındaki görüşlerinin eserleri kapsamında incelenmesi amaçlanmıştır. Tez bir giriş ve iki ana bölümden oluşmaktadır. Girişte Hacı İbrahim Efendinin yaşadığı dönemde meydana gelen eğitim faaliyetlerinden ve eğitim müesseselerinin durumundan söz edilmiştir. Birinci bölümde Hacı İbrahim Efendinin hayatına, Arapça öğretimi için kurduğu Darü't-ta'lim müessesesine ve eserlerine yer verilmiştir. İkinci ve son bölümde ise Hacı İbrahim Efendinin gerek eserlerinden gerekse özellikle Terceman-ı Hakikat gazetesinde yayımlanmış makalelerinden elde ettiğimiz Arap Dili ve Belagatına dair görüşlerini ele aldık.
Abdu'r-Rahman-i Darİr, Tafsİl-i Tarİk-i Mukarrebİn ve Sebİli'l-Müttebi'İn

Bu çalışmada, 18. yüzyılın ortalarına doğru Abdurrahman-i Darir tarafından kaleme alınan Tafs ı l-i T arı k -i Muk arrebı n ve Sebı li'l-Müttebi'ı n adlı eser incelenmiştir. Yazma eserin belirlenen nüshaları arasından Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonunda 06 Mil Yz A 8891 arşiv numarası ile kayıtlı olan nüsha esas alınmıştır. Dört ciltten oluşan bu çalışmada eser ve eserin müellifi hakkında bilgilerin verildiği 'Giriş' bölümünden sonra beş bölüm bulunmaktadır. 'Yazım Özellikleri' bölümünde eserdeki Türkçe sözcüklerde bulunan ünlü ve ünsüzlerin yazılışı ile bazı ek, sözcük ve biçimlerin yazılışları ele alınmıştır. 'Ses Bilgisi Özellikleri' bölümünde Türkçe sözcükler, Eski Türkçe ve Eski Anadolu Türkçesi dönemlerindeki biçimleri, alıntı sözcükler ise asıl biçimleri temelinde değerlendirilmiştir. 'Biçim Bilgisi Özellikleri' bölümünde metinde kullanılan ekler ve sözcük türleri bölümlendirilerek ayrıntılı biçimde incelenmeye çalışılmıştır. 'Metin' bölümünde, esas alınan nüsha, çeviri yazı işaretleri ile Latin harflerine aktarılmış, sonrasında eserin tıpkıbasımı verilmiştir. 'Dizinler' bölümünde üç alt başlık bulunmaktadır. 'Sözcükler Dizini'nde sözcükler metinde kullanıldığı anlam veya anlamlarına göre dizilmiştir. 'Özel Adlar Dizini'nde metinde geçen özel adlar alfabetik sıraya göre dizilmiştir. 'Ekler Dizini'nde metinde kullanılan bütün ekler tüm örnekleri ile verilmiştir.
İmam Şafiİ hayatı, şahsiyeti, edebİ kişiliği ve meani ilmi açısından divanı

Bu çalışmada İmam Şafii'nin edebi yönünün ortaya çıkarılması amacıyla yaşadığı dönem, hayatı, ilmi şahsiyeti ele alınmıştır. Fakih, müctehid, hicri ikinci asrın müceddidi olarak tanınan İmam Şafii'nin aslında Arap dilinde de alim, belagat fesahat ve beyanda eşsiz yeteneğe sahip bir şahsiyet olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır. İmam Şafii'nin Arap dili ve belagati alanındaki yetkinliği ve bunun ilmi kişiliği üzerine etkisinin ne denli büyük olduğuna işaret edilmiştir. Çalışmamız giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde yaşadığı dönem, siyasi içtimai ve ilmi yönden ele alınmıştır. Abbasiler dönemi Arap şiirinin genel özelliklerinden bahsedilmiştir. Birinci bölümde Şafii'nin ilmi şahsiyetinin oluşmasına etki eden hususları incelemek üzere hayatı ve ilim yolculuğuna değinilmiştir. İkinci bölümde edebi üslubu, şiir ve nesirleri incelenerek ele alınmıştır. Üçüncü bölümde şiir divanı şekil ve içerik açısından tahlil edilmiş, dördüncü bölümde Meani İlmi açısından tahlil edilmiş bahse konu belagat sanatlarının tanımı yapılarak Divan'dan örnekler ile açıklanmıştır. Bütün bunlar analitik yöntem ile ele alınmıştır.
Tırgovişte ili ve yöresi ağızları

Bu çalışmada Bulgaristan'ın Eski Cuma İli ve Yöresinde konuşulan ağızlar tespit edilmiş, bu ağızların STT' den farklı özellikleri saptanmıştır. Çalışma 'Giriş', 'İnceleme', 'Metinler', 'Sözlük' ve 'Kaynakça' bölümlerinden meydana gelmektedir. Tez, son yıllarda artan ağız çalışmaları rehber edinilerek ve bu çalışmalarda yer alan yöntemler izlenerek oluşturulmuştur. Bölgede 17 köy gezilmiş ve 40 metin sesli ve görüntülü olarak derlenmiştir. Derlenen metinlere kaynaklık edenlerin o bölgede doğup büyümüş kişiler olmalarına dikkat edilmiştir. Giriş bölümünde Bulgaristan ve Eski Cuma ile ilgili genel bilgilere yer verilmiş, derleme yapılan köyler hakkında edinilen bilgiler paylaşılmıştır. Metinler transkripsiyonlu olarak incelenmiş ve Türkiye Türkçesi'yle karşılaştırılmıştır. Bölgeden derlenen metinler üzerinde ses ve şekil bilgisi incelemeleri yapılarak bölgenin Türkiye Türkçesinden farklı ses ve şekil özellikleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Sözlük bölümünde bölgenin yerel söz varlığında kullanılan sözcüklerin gözler önüne serilmesi amaçlanmıştır. Kaynakça bölümünde tezin oluşturulması aşamasında yararlanılan eserlerin künyeleri verilmiştir. Sonuç olarak bu incelemedeki amaç Türkiye Türkçesi ve Balkan ağızlarına katkı sağlamaktır. Yapılan incelemeler ışığında bölgeye hakim olan ağız özellikleri ortaya çıkarılmaya çalışılmış, bölgenin yerel söz varlığı tespit edilmiştir.
Zur benennung der stadtviertel, straßen und plätze in Berlin und in İstanbul. Ein vergleichender zur semiotischen sprachforschung

KORKUT, Gürkan. Zur Benennung der Stadtviertel, Strafien und Platze in Berlin und in istanbul. Ein vergleichender Beitrag zur semiotischen Sprachforschung, Magisterarbeit, Ankara, 2005. Bu çalışmada Türkiye'nin tarihi şehri İstanbul ile, Almanya'nın yine tarihi kenti Berlin'in meydan, cadde ve sokak isimleri incelenmiş ve karşılaştınlmıştır. Bu inceleme sonucunda ortaya çıkan işaret kullanımındaki farklılıkları ve benzerlikleri bilimsel yöntemlerle analiz etmek, sebeplendirmek ve göstergebüimsel yöntemlerle çözümlemek bu çalışmanın amacım oluşturmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde 'Gostergebflim' genel hatlarıyla anlatılmış ve bu bilim daimin en önde gelen kuramcıları tanıtılmıştır. Bu yapılırken özellikle ünlü dilbilimci Charles William Morris'in 'Göstergebilim kuramı'' üzerinde durulmuştur. Bu bölümde yine Morris'in boyutlandırdığı işaret türleri, işaret lcullanırnları ve diskurs türleri ayrıntılı olarak ele alınmıştır. İkinci bölümde ise 'Adbilim' işlenmiş ve ismin kullanımı ve önemi üzerinde durulmuştur. Ayrıca yer isimleri ve buna ait bilim dalı yardımıyla Almanya ile Türkiye'deki cadde ve sokak isimleri hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, isimlerin, göstergebilimin uygulama alanına girdikleri, yani isimlerin de birer işaret oldukları üzerinde durulmuş ve bu konuda örneklerle açıklamalar yapılmıştır. Dördüncü ve beşinci bölümlerde İstanbul ve Berlin'in meydan, cadde ve sokak isimlerinin şema halinde açıklamaları, hangi işaret türüne özgü oldukları, nasıl kullanıldıkları ve hangi diskurs tipleri ile açıklanabilecekleri araştırılmıştır. Altıncı, yedinci, sekizinci ve dokuzuncu bölümlerde İstanbul'un ve Berlin'in cadde isimlerinin işlenmesinden elde edilen verilerin şema şeklinde birbirleriyle karşılaştırılmasına yer verilmiştir. Çalışmada son ele alınan ise, bu karşılaştırmadan elde edilen unsurların, farklılık ve benzerlikleri göz önünde bulundurularak yorumlanması bölümü olmuştur.
Abdülmalik Hilmi Divanı ve dil özellikleri

Abdülmalik Hilmi Rahofça etrafında Kopiloglava köyünde 1865 yılında doğmuştur. Küçük yaşta iken ailesiyle birlikte Rahofça kasabasına yerleşir. İlk tahsilini Rahofça'da tamamladıktan sonra Prizren'e gidip Mehmed Paşa Medresesi'ne yazılmıştır. Abdülmalik Hilmi Prizren'de Mehmed Paşa Medresesi'nde öğrenimini tamamlayıp Rahofça'ya döner. Kendi maddi katkısıyla Rahofça'da bir medrese yaptırır. Bu medresede hoca olarak çalışmıştır. Alim olan bu şair Türkçeden başka Arnavutça, Arapça, Farsça, Boşnakça gibi birçok dili bilmektedir. Abdülmalik Hilmi 1928 yılında Rahofça'da vefat eder ve bu tekkenin içine defnedilir. Divan-ı Türki'yi, M. 1891- 92 yılında kaleme almıştır. Çalışmamızda bu divanı esas aldık. Eser 76 varaktan oluşmaktadır. Divanda Arapça, Farsça ve Türkçe olmak üzere üç dilde şiirleri bulunmaktadır.
Almanya'da yaşayan III. kuşak Türklerde sık kullanılan kod aktarım türleri - Bir söylem analizi

Dillerin birbirleriyle etkileşimi iki dillilik ya da çok dillilik olgusunu meydana getirmiştir. Birden fazla dil ya da dil türüne hakim olan bireyler iki ya da çok dilli olarak adlandırılmaktadır. Söz konusu kişiler konuşmaları esnasında diller arasında geçiş yapmaktadırlar ve bu geçiş kod aktarımı olarak tanımlanmaktadır. Bu doğrultuda iki dilli bireylerin, diller arasındaki geçişleri farklı şekillerde gerçekleştirmesiyle kod aktarımı çeşitli türlerine ayrılmıştır. İki dil koduna sahip bireylerin bir dile ait sözcükleri bir başka dil içerisinde kullanmasıyla tümce içi kod aktarımı, bir dilde başlayıp bitirdiği cümlenin devamında gelen cümleye, bir diğer dilde başlamasıyla tümceler arası kod aktarımı türü ortaya çıkmaktadır. Bununla birlikte bir söylem içerisinde diğer dile ait ünlemlerin, kalıp ifadelerin vb. kullanılmasıyla ise tümcedışı kod aktarımı meydana gelmektedir.1970'li yıllardan önce iki dilli veya çok dilli insanların bu dil davranışı araştırmacılar tarafından bir yeteneksizlik olarak görülmüş ve yeterince ilgi görmemiştir. Ancak daha sonra kod aktarımı büyük önem kazanmış ve araştırma alanı genişlemiştir. Bu çalışmada, Türkçe-Almanca iki dilli bireylerin en sık hangi kod aktarım türüne başvurdukları incelenmektedir. Çalışmada kullanılan verilere günümüzde sıklıkla kullanılan sosyal medya platformu YouTube üzerinden ulaşılmıştır. Burada Türkçe-Almanca iki dilli bireylerin yapmış olduğu 400 adet yorum toplanmış, türlerine göre sınıflandırılarak yorumlanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre Türkçe-Almanca konuşan iki dillilerin en çok tümceler arası kod aktarım türüne başvurdukları gözlemlenmiştir.
Arapça-Arapça yazılmış dört çağdaş sözlüğün yöntem ve içerik açısından değerlendirilmesi

Tez, giriş bölümü ve iki bölümden oluşmakta olup giriş bölümünde sözlükçülükle ilgili genel bir bilgi verilmiş ve Araplarda sözlük çalışmalarının başlangıcından günümüze sözlük hazırlama yöntemleri ve önemli sözlüklere kısaca değinilmiştir. Birinci bölümde tezimizin ana konusu olan dört sözlüğün hazırlanma süreci, amacı ve yöntemiyle sözlüklerin önemli özelliklerine yer verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde ise bu sözlüklerde bulunan kelimeler, başlıklar altında alanlarına göre yöntem ve içerik açısından değerlendirilmiştir.
Heşt Behişt Tezkiresinin bağlamsal dizini ve işlevsel sözlüğü

Biyografi, insanla yaşıt bir türdür. İnsanlar doğaları gereği geçmişşe hep ilgi duymuşlardır. Bu geçmişşe duyulan ilgi tarih bilimini oluşturmuştur. Başlangıçta biyografiler tarih bilimi ile iç içeyken zamanla bağımsız bir hal almıştır. Biyografiler Arap edebiyatında doğmuş ve Fars edebiyatı üzerinden de Türk edebiyatına geçiş yapmıştır. Türkçenin Anadolu sahasındaki ilk tezkiresini Sehi Bey kaleme almıştır. Heşt-Behişt adı verilen bu eser günümüzde pek çok çalışmaya konu olmuş ve Haluk İpekten, Günay Kut, Mustafa İsen Hüseyin Ayan ve Turgut Karabey eserin transkripsiyonlu metnini yayınlamışlardır. Tezkirelerin transkripsiyonlu metinleri yayınlandıkça tezkire türüne özel bir kelime kadrosunun olduğu düşünülmeye başlanmış bu kelimeler üzerine çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Harun Tolasa XVI. yüzyıldaki üç tezkireyi '16. Yüzyılda Edebiyat Araştırma ve Eleştirisi' adlı kitabında, şair ve şiir niteleyicileri bakımından karşılaştırmıştır. Filiz Kılıç ve Pervin Çapan tezkireler hakkında çalışmalar yapmışlardır. Tüm bu çalışmalar araştırmacılara yol gösterip, bu zeminde bir okuma sözlüğü fikrini ortaya çıkarmıştır. Bu çalışmanın amacı Sehi Bey'in 'Heşt-Behişt' adlı tezkiresinin bağlamsal dizinini ve işlevsel sözlüğünü oluşturmak, anlam verilen bu kelimeler üzerinden tezkirenin söz varlığı ortaya çıkarmak ve tezkirenin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlamaktır.