turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Impact of environmental movements on energy policy-making process in Turkey: Case studies of Loç movement and anti-nuclear movement

Bu çalışmanın temel amacı Cide HES Projesine ve Akkuyu Nükleer Güç Santrali Projesine karşı geliştirilen çevre hareketlerinin dinamiklerini anlamak ve bu hareketlerin Türkiye'deki enerji politika yapım süreci üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Bu çalışma, Loç Vadisi'nde ve Mersin'de yapılan saha araştırmalarına dayanmaktadır. Tehlike altındaki bitkiler ve endemik bitkileri ile özel bir yer olan Loç Vadisi, Batı Karadeniz'de yer almaktadır. Loç hareketi küçük hidroelektrik santrallere karşı hareketlerin en önemlilerinden biridir ve diğer küçük hidroelektrik santral karşıtı hareketler için ilham kaynağıdır. Nükleer Güç Santrali Akkuyu'da planlanmaktadır. Akkuyu Akdeniz kıyısında, Mersin ilinde yer almaktadır. Nükleer karşıtı hareket, Türkiye'deki en eski ve en etkili çevre hareketlerinden birisidir ve diğer çevre hareketleri için önemlidir. İki vaka çalışması hareketlilik dinamikleri, taktikleri ve her bir enerji politika yapım aşamasına olan etkileri açısından incelenmiştir. Analiz niteliksel araştırmaya dayalıdır. Tezin ampirik verisi gözlem ve derinlemesine görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Aktivistler, bakanlık temsilcileri ve bürokratlar ile yapılan derinlemesine görüşmelerin analizi; hareketler, hareketlerin enerji politika yapım sürecine katılımı ve hareketlerin her bir enerji politika yapım aşaması üzerindeki, yani; gündem belirleme, politika alternatifleri ve uygulama aşamaları üzerindeki; etkilerine ilişkin yoğun bilgi sağlamıştır. İki vaka çalışması hareketlilik dinamikleri, taktik ve etkileri açısından farklılıklar ve benzerlikler sunmuştur. Bu tez Loç hareketi ve nükleer karşıtı hareketini inceleme aracılığıyla çevre hareketleri, halk hareketi, yerel direniş çalışmaları ve kamu politikaları, enerji politikaları literatürlerine katkı yapmayı amaçlamaktadır.
Poverty and capabilities: The case of Samsun

Bu tezde, yoksul insanların yapabilirlikleri ve bu yapabilirlikleri etkileyen bireysel ve yapısall etkenler Samsun örneği çerçevesinde incelenmektedir. Bu yolla, Türkiye'de insanların yapabilirliklerini artıracak etkili bir kalkınma politikasının oluşturulmasına katkı verilmesi amaçlanmaktadır. Yapabilirliklerin ölçülebilmesi için de on iki yapabilirlik boyutu belirlenmiş ve yapısall, sosyal ve psikolojik yapabilirlikler başlıkları altında toplanmıştır. Her bir yapabilirlik boyutu için göstergeler geliştirilerek, 29 yoksul kişiyle yapılan derinlemesine mülakatlarda bu göstergeler çerçevesinde sorular sorulmuş ve engelli bireylerle ayrı bir odak grup toplantısı gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonuçları, Türkiye'de yoksul insanların, maddi gelir yoksunluğunun yanı sıra, önemli yapabilirlik eksiklikleri olduğunu da göstermektedir. İnsanların gelirlerini yapabilirliklere çevirme yetileri cinsiyet, yaş, engellilik gibi birçok kişisel heterojenliğe bağlı olarak değişmektedir. Bu bağlamda, temel ve üretken yapabilirliklerle beraber kümelenmiş dezavantajların, yapabilirliklerin önündeki engellerin belirlenmesi çok önemlidir. Bu çerçevede bu tezde eğitim, istihdam ve sosyal yardıma ulaşım olmak üzere 3 temel ve üretken yapabilirliğin desteklenmesi yoluyla insani kalkınma amacına ulaşabilmenin mümkün olacağını savunulmaktadır
Through differences and commonalities: Women's experiences of being alevi

Bu tez kadınların Alevilik deneyimlerini, diğer Alevi ve Sünni kadınlarla olan ilişkilerine odaklanarak açıklıyor. Tezde, İstanbul'un iki farklı semtinde yürütülmüş olan etnografik çalışma ile, kadınların kurdukları ağlara ve ziyaretlerine odaklanılarak, bir yandan kadınların Alevi ve Sünnifarklılığını nasıl deneyimlediklerine, diğer yandan da Aleviler arasında ortaklık kurmaya ve bu ortaklıkları vurgulamaya yönelik ritüelleşmiş pratiklerine bakılıyor. Buradan yola çıkılarak, 1980'lerin sonlarında bir kimlik politikası olarak gelişenAlevilik söyleminde bulunan ve grup kimliğini tanımlamakta kullanılan 'kadın'sembolünün, kadınların Alevilik deneyimlerini tam olarak kapsayamadığı ve bunun yanı sıra, 'kadın' sembolünün, Alevilere yöneltilmiş ithamlara ve dedikodulara dikkat çektiği öne sürülüyor. Aleviler tarafından tüm Alevilerin ortak deneyiminin bir parçası olarak algılanan bu dedikodulardan dolayı duyulan üzüntü, kimlik politikasının dayerleştirmek istediği geniş bir Alevi toplumu tahayyülüne katkıda bulunuyor. Öte yandan, kadınların ağları içinde, temizlik ve namus tartışmaları dolayısıyla budedikodular farklı bir anlam kazanıyor. Tez, sonuç olarak, kadınların Alevilerinpratiklerindeki ortaklıkları bularak ve vurgulayarak akraba ve köylüleri dışında ağlarkurduklarını ve hareket alanlarını genişlettiklerini, ancak köylülüğün de doğal bir kategori olmadığının altının çizilmesi gerektiğini söylüyor.
The Concept of anti-establishment in the leftist and Islamic ideologies

ÖZ RADİKAL SOL VE RADİKAL İSLAMCI İDEOLOJİLERDE DÜZEN KARŞITI SÖYLEM Ergün, Ergül Yüksek Lisans Tezi, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Yakın Ertürk Şubat 1995, 88 sayfa Bu tez, düzen karşıtı söylemin radikal İslam ve radikal solda, farklı dönemlerde nasıl kurgulandığını incelemektedir. 1980'li yıllara kadar, ezilen halkların ve sistemin kenarında kalmış yoksul kesimlerin temsilciliğini sol üstlendi. 1990'larda ise sol tepkisiz bir konuma doğru giderken, İslam ve etnik milliyetçilik gibi ideolojiler yükselmeye başladı. 90'lı yıllarda ezilen halkların sözcülüğünü ve düzen karşıtı söylemi kısmen, İslami ideoloji üstlendi. Radikal İslamcı ve radikal sol ideolojiler tamamıyle iki farklı dünya projesi sunmalarına rağmen, 80'li yıllardan itibaren İslam solun düzen karşıtı radikalizmine yaklaştı. 19701i yıllarda Türkiye'de sınıf yapılarının belirsizliği ve yükselen Ülkücü hareket nedeniyle sol, işçi sınıfı idolojisine dayanmasına rağmen, politik söylemini toplumun diğer kesimlerini de içerecek şekilde, fakat hala bir sınıf perspektifinde kalarak, anti-emperyalizme ve anti-faşizme kaydırdı ve bu söylemin öznesi sadece ve sadece işçi sınıfı değil, 'emekçi sınıflar' oldu. 90'lı yıllarda, islamcı ideoloji 'ezilen halk-devlet' karşıtlığı söylemini, sınıfsal içeriğinden boşaltarak ve 'Müslüman' kimliğiyle eklemleyerek yeniden kurdu. Böylece, sosyalist ideolojinin popüler adlandırmalarını, sınıf mücadelesi ihtimalini ortadan kaldıracak bir özneyle birleştirmiş oldu. Bu tez, 70'li yıllardaki 'Devlet-Halk' karşıtı söylemin, 1990'larda radikal İslamcı söylem tarafından nasıl yeniden kurulduğunu göstermeye çalışmaktadır.
Karşılaştırmalı tarihsel sosyoloji perspektifinde Avrupa ve Türk modernlikleri

Bu çalışma, modernliğin doğuşunu, geçirdiği evreleri ve günümüzdeki durumunu tarihsel sosyolojik bir perspektif içinde çözümlemeye çalışmakta, bu analizi Avrupa ve Türkiye'deki modernlik deneyimlerinin karşılaştırılması temelinde gerçekleştirmektedir. Modern toplumun hangi temeller üzerinde kurulu olduğu ortaya konularak, modernliğe yön veren ilkeler çeşitli insan sahalarına etkileri bağlamında analiz edilmektedir. Modernliğin kendine özgü bir insanlık durumu olduğu iddia edilirken, bu çerçevede, kapitalizm ile modernliğin ayrı fenomenler olduğu, kapitalizmin ekonomik modernliğin özgül bir biçimine karşılık geldiği gösterilmektedir. Tarihte ilk defa Batı Avrupa'da ortaya çıkması nedeniyle, modernliğin bir Batı projesi, Batı dışı toplumların modernleşmelerinin de bir Batılılaşma hareketi olduğu yaklaşımına çoklu modernlikler perspektifiyle karşı çıkılmakta, farklı modernliklerin de var olduğu iddiası Türk modernlik projesi ekseninde ortaya konulmaktadır. Bu kapsamda, Avrupa ve Türkiye'deki modernlik deneyimleri benzerlikleri ve farklılıklarıyla modernliğin üç temel sahası olan politik, ekonomik ve kültürel sahalardaki gelişmeler ışığında karşılaştırmalı olarak ele alınmaktadır. İki coğrafi bağlamda, modernliğin geçirdiği inşa, kurumsallaşma ve gerileme aşamaları tarihsel süreç içinde tartışılmakta ve Avrupa ve Türk modernliklerinin bugün ulaştığı durum modernliğin gerilemesi iddiası çerçevesinde açıklanmaya çalışılmaktadır.
İlköğretim öğrencilerinde teknoloji kullanımı eksenli yabancılaşma: Düzce Merkez ilçe örneği

Günümüz modern toplumlarında teknolojik gelişimin vardığı düzeye bağlı olarak oluşan pek çok sorundan söz edilebilir. Temelde bağımlılıklar, yabancılaşma ve değer ölçülerinin değişimi gibi kimi sorunlar özellikle ilköğretim düzeyi öğrenciler üzerinde geniş etki alanlarına sahip olmaktadır. Öğrencilerin güvenli teknoloji kullanma bilincinden yoksun olma durumuna bağlı olarak gözlemlenen problemler internet bağımlılığı, cinsel içerikli videolara erişim, kişisel bilgileri ele geçirme, korsan yazılım gibi etik olmayan davranışlar ile zihinsel ve fiziksel gelişimlerine uygun olmayan bilgilere erişim sağlamaları sayılmaktadır. Teknoloji eksenli yabancılaşma olarak kavramsallaştırılan bu olguda anne baba tutumlarının rolü analiz edilmektedir. Söz konusu problemleri incelemek için nicel bir çalışma olan tarama deseninde bir araştırma gerçekleştirilmiştir. 2014- 2015 eğitim öğretim yılında Düzce merkez ilçede eğitim öğretime devam eden ortaokul yedinci sınıf öğrencileri arasından seçilen örneklem üzerinde anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler tezin varsayımları doğrultusunda frekans dağılımları, yüzdeler, çapraz tablolar, ortalama, t testi ve ANOVA testlerinden yararlanılarak betimsel olarak çözümlenmektedir.
Taşrada kent ve aydın: Bursa örneği (1930-1950)

Taşrada kent ve aydın ilişkisini Bursa örneği üzerinden tartışmaya açan bu tez; 1930- 1950 yılları arasında kentin mekansal, siyasal ve toplumsal dönüşümü sürecinde, Cumhuriyet'in Osmanlı-İslam geleneği ile olan bağını yeniden kurmaya çalışan ve özellikle 1946 sonrasında kentin kültürel dünyasında hegemonik bir rol üstlenen aydınlara odaklanmaktadır. Taşrada Kent ve Aydın: Bursa Örneği (1930-1950) başlığını taşıyan bu tez; kent ve aydın sorunsalını bir 'taşra' kentini merkeze alarak tartışmasıyla bu alana mütevazı bir katkı sunmayı amaçlamaktadır. 1930- 1950 yılları arasında Bursa'da kentin mekansal dönüşümü, bu dönüşümün ekonomik, siyasi, toplumsal ve kültürel veçheleri ve aydınların kent ile kurdukları ilişki üzerinden oynadıkları toplumsal roller çalışmanın temel tartışma konularıdır.
Toplumsal cinsiyet bağlamında aile ve iktidar: Yorgos Lanthimos'un Köpek Dişi, Istakoz ve Kutsal Geyiğin Ölümü filmleri üzerine inceleme

Bu çalışma, Yorgos Lanthimos'un Köpek Dişi, Istakoz, Kutsal Geyiğin Ölümü filmlerini toplumsal cinsiyet, aile ve iktidar bağlamları açısından incelemektedir. Foucault'a göre; 'özneleşme' süreci, iktidarın yaptığı tanımlamalar ve bireyin bu tanımlamaları içselleştirmesi sonucu gelişen zihinsel bir süreçtir. Bu çalışma, iktidar tarafından söylem yoluyla kurulan 'özne'ye ilişkin oluşturulan kimliğin istikrarsızlaştırılması ve ataerkil iktidar tarafından kutsallaştırılan aile kurumunun ideolojik işlevi ile toplumsal cinsiyetin inşasındaki rolünü başka 'özneleşme' imkanlarına katkı sunmak üzere tartışmayı amaçlamaktadır. Sinema filminin söylem oluşturmadaki gücü nedeniyle seçilen filmler incelenirken 'toplumsal cinsiyet', 'performativite', 'dualizm', 'ikili karşıtlıklar', 'cinsellik tertibatı', 'aile tertibatı', 'biyo-iktidar', 'inikro iktidar', 'erkeklik', 'erkeklik krizi', 'oedipal aile', 'aile ideolojisi', 'abjeksiyon', 'narsizm', 'ayna evresi', 'simgesel' ve 'imgesel' kavramları kullanılmıştır. Bu bağlamda nitel film çözümlemesi yöntemi kullanılmış ve göstergebilimsel, psikanalitik ve feminist eleştiriden yararlanılmıştır. Bu incelemeye göre; Köpek Dişi, Istakoz, Kutsal Geyiğin Ölümü filmleri, normatif düzene yönelik eleştiri barındırırken toplumsal cinsiyetin performatif yapısını ortaya çıkarmaktadır. Biyo-politik iktidarın 'özne'nin kimliğine ilişkin oluşturduğu söylemleri açığa çıkaran Lanthimos'un filmleri; iktidarın bedeni üreme odaklı kurduğu, denetlediği ve bu amaçla oedipal çekirdek ailenin sevgi söylemi aracılığıyla kutsallaştırıldığını göstermektedir. İktidar, rıza üreterek baskıcı yapısını gizlemeye çalışırken, kapitalizm aile kurumunu şekilsel olarak değiştirse de aile, 'oedipal' niteliğini korumaktadır. Kutsallaştırılan aile kurumunun enseste yakın yapısı ve oedipal ailede işleyen miko-iktidar ilişkiler aracılığıyla çocuğun cinsel kimliğine ilişkin tabu ve yasalar ile heteronormatif cinsiyet düzenin devamının sağlandığı görülmektedir.
Samsun ilinde kırsal göçün sebepleri ve tarıma etkileri

Bu çalışma; Samsun'da kırsal kesimden şehirlere doğru gerçekleşen göçün sebeplerini ve köylerdeki tarımsal yapıya etkilerini ortaya koymak amacıyla 2012- 2014 yıllarında yapılmıştır. Bu amaçla gerekli olan veriler anket yoluyla elde edilmiştir. Anket çalışmasında Samsun ili önce iklim ve coğrafi özellikleri dikkate alınarak sahil kuşağı ve iç kesim olmak üzere iki bölüme ayrılmış, daha sonra bu iki bölümde yer alan 8 ilçeye bağlı 32 köyde toplam 288 anket yapılmıştır. Araştırma bölgesinde kırsal kesimden şehirlere doğru olan göç halen devam etmektedir. Anket yapılan köylerde 1990- 2012 yılları arası dönemde köylerin nüfusu %33 azalmıştır. Köylerdeki hanelerin yaklaşık %60'ında ortalama iki kişi daha önce köyden göç etmişlerdir. Köyden topluca göç eden hanelerin göç ettikleri yerler arasında birinci sırayı İstanbul, Bursa, Ankara ve Kocaeli gibi Samsun dışındaki il merkezleri almaktadır. Haneleri göçe sevk eden faktörlerin başında arazi ve hayvan yetersizliğine bağlı geçim sıkıntısı gelmektedir. Köyden göç eden hanelerin geride bıraktığı bina türlerinin %19-67'si, alet-makine türlerinin %11-25'i, tarla arazilerinin %8'i, meyve bahçelerinin ise %4'ü atıl vaziyettedir. Göç eden hane reislerinin yaşı; köyde oturanlara göre daha genç, hane nüfusları daha azdır. Eğitim düzeyleri daha yüksektir. Köyde oturanların tarım dışı gelir kaynakları, bina, alet-makine, arazi ve hayvan varlıkları göç edenlerden daha fazladır. Köylerdeki göç hızını azaltmak için köylerin en önemli geçim kaynağı olan tarımın yapısı; eğitim, yayım, sulama vb. teknik ve altyapı hizmetleri ile güçlendirilmeli ve köylerdeki diğer altyapı imkanları geliştirilmelidir.
Türk siyasetinde çizgisel mizah ve demokrasi

Çizgisel mizah; olay, olgu ve durumların eleştirel bir dille gülmece öğesini kullanarak çizgiye dökülmesidir. Çizgisel mizahın bir türü olan siyasal çizgisel mizah; ülkedeki siyasetçilerin icraatlarını, yöneten ve yönetilen arasındaki ilişkiyi sorgulamaktadır. Dolayısıyla parlamento dışında muhalefet etme görevini yerine getirmektedir. Bu çalışmada ise Türkiye'nin demokratikleşme süreci çizgisel mizah perspektifinde sosyolojik açıdan ele alınmıştır. Sürecin anlatımı, çizgisel mizah örnekleri ile desteklenmiştir. Demokratikleşme süreci olarak yedi dönem belirlenmiştir. Bu dönemler; Tek Parti Dönemi, Demokrat Parti Dönemi, 27 Mayıs 1960 Darbesi Dönemi, 12 Mart 1971 Muhtırası ve 12 Eylül 1980 Darbesi Dönemi, Turgut Özal Dönemi, 28 Şubat Dönemi, Adalet ve Kalkınma Partisi Dönemi'dir. Toplamda 97 adet çizgisel mizah örneğine yer verilmiştir. Çalışmada verilerin toplanmasında literatür taraması ve dokümantasyon yöntemi kullanılmıştır. Toplanan verilerin yorumlanmasında ise göstergebilimden ve söylem analizinden faydalanılmıştır. Toplanan verilerin analizinde MAXQDA Nitel Veri Analizi Programı kullanılmıştır. Çalışmanın bulguları literatür bilgisi de kullanılarak yorumlanmaya çalışılmıştır.
Türkiye'de boşanma olgusunun toplumsal gerçekliği ve kitle iletişim araçlarında temsili: Evli ve Öfkeli dizisi örneği

'Türkiye'de Boşanma Olgusunun Toplumsal Gerçekliği ve Kitle İletişim Araçlarında Temsili: Evli ve Öfkeli Dizisi Örneği' başlıklı bu tez çalışması, günümüz Türkiye'sinde 'boşanma' olgusunun kitle iletişim araçlarından biri olan televizyonda yer alan popüler bir dizi üzerinden temsilinin ve bu temsilin toplumsal gerçeklik ile karşılaştırılarak incelenmesini amaçlamaktadır. Bu amaçla Evli ve Öfkeli dizisi incelemenin örneği olarak seçilmiştir. Söz konusu dizinin seçilmesindeki ana neden, dizinin boşanma olgusunu sosyo-ekonomik statü bakımından birbirinden farklı karakterler eşliğinde ve boşanma olgusununun üç aşamasını da ayrıntılı bir şekilde kapsayarak yansıtmaya çalışmasıdır. Tezde, Gerbner'ın Kültürel Göstergeler ve Ekme Kuramı ve Herman ile Chomsky'in geliştirdiği Propaganda Modeli çerçevesinden hareketle dizinin tüm bölümlerinin karakterler üzerinden içerik, ileti çözümlemesi yapılmıştır. Kuramların yardımı ile gerçek yaşamda boşanma sürecinden geçen kişilerin konu olduğu literatür araştırmaları ile gazete, dergi ve internet haberlerindeki örnekleri üzerinden dizideki karakter ve olay temsilleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Son olarak da, örneklem kapsamındaki dizinin senaryo metnindeki içerik ve ileti çözümlemesi yapılmış, dizi Eleştirel Söylem Analizi perspektifinden de incelenmiştir. Tüm bu çözümlemeler Evli ve Öfkeli dizisindeki temsillerin boşanmanın toplumsalgerçekliğine zaman yaklaştığına, zaman zaman cinsiyet ilişkilerine eleştirel bir bakış açısı sunduğuna, zaman zaman da geleneksel ataerkil kültürü yeniden üreten mesajlar ilettiğine işaret etmektedir.
Nation-building in Belarus

Bu tezin amacı Belarus Cumhuriyeti'nde 1991'den günümüze süregelen ulus inşası sürecini incelemektir. Hükümet ve siyasi muhalefet tarafından ortaya konan iki farklı ulus inşa projesine odaklanılmıştır. Bu tezde söz konusu iki ulusal kimlik inşa projesini karşılaştırılmalı olarak incelenmektedir. Ayrıca tezde, hükümet ve siyasi muhalefet tarafından ulus inşa projelerinin temel bir unsuru olarak kullanılan Belarus tarihi yazımı üzerinde yoğunlaşılmıştır. Etnik ve sivik milliyetcilik kavramları Belarus milliyetciliğinin niteliğini anlamak amacıyla tartışılmış, etnisiteye farklı kuramsal yaklaşımlar da incelenmiştir.
A glimpse into the first racist approach in the ottoman empire: The 'scientific' racisim of Abdullah Cevdet'

Irkçılık on dokuzuncu yüzyılda dünyadaki en önemli ideolojilerden biriydi. TümAvrupa, on dokuzuncu yüzyıl boyunca ırkçılık ideolojisinin etkisindeydi ve bu etki II. Dünya Savaşında tepe noktasına çıktı. Biyolojik farklılıklar sosyal ve politik yaşamataşınıyor, sosyal ve politik karar alma mekanizmalarını doğrudan etkiliyordu. Avrupa'daki bu gelişmelere karşın, ırkçılık Osmanlı İmparatorluğu'nda gelişmedi. Bununla birlikte, Osmanlı İmparatorluğu'nda da ırkçı görüşler ileri sürüldü. Abdullah Cevdet tarafından öne sürülen bu görüşler, Osmanlı İmparatorluğu'nda yandaş bulmadı. Ancak bu radikal düşünceler, beklenmedik bir biçimde, 1930'ların Türkiye'sinde yeniden gündeme getirildi ve Abdullah Cevdet, Ziya Gökalp ile birlikte, Kemalist tarih yazımının ana referanslarından biri oldu. Bu çalışma, Kemalist tarih yazımının ana hatlarının yalnızca Ziya Gökalp'e dayanmadığını, aynı zamanda Abdullah Cevdet'tinırkçı görüşlerinden beslendiğini ileri sürmektedir. Bu bağlamda bu tez, Abdullah Cevdet'in ırkçılığını incelemektedir.
Türkiye'de yaşlılara yönelik sosyal politikalar

Sanayi devrimi insanlık tarihinin en önemli dönüm noktalarından biridir. Dünya'da ve Türkiye'de Sanayi Devrimi sonrası, tıp ve teknoloji alanlarındaki gelişmelerin de etkisiyle yaşlı nüfusun toplam nüfus içindeki oranı artmıştır. Yaşlılıkla ilgili genel görünüm hızla değişmektedir. Yaşlılık gelişmiş ülkelerin yanı sıra Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerin öncelikli konuları haline gelmektedir. Sanayileşmeyle beraber kırdan kente göç, geleneksel aile ve akrabalık bağlarında çözülmeler yaşlı insanların ailedeki statüsünü ve yaşam biçimini olumsuz yönde etkilemiştir. Bazı toplumlarda yaşlılık olağan bir süreçken, bazılarında sosyal risk olarak görülmektedir. Tüm bu demografik değişim süreci akıllara yaşlılara yönelik var olan ve geliştirilmesi gereken sosyal politikaları getirmektedir. . Çalışmanın konusunu, Türkiye'de yaşlılara yönelik sosyal politikalar oluşturmaktadır. Türkiye'nin hızla yaşlanan bir ülke olduğunu göz önünde bulundurularak sosyal politikalar bakımından yaşlılar için geçmişşten günümüze var olan politikalar incelenmiştir. Bu bağlamda yaşlılara yönelik sosyal politikalar ayrıntılı olarak ele alınarak, sosyal politikaların iyileştirilmesi ve yeni politikalar geliştirilmesi yönünde değerlendirmeler yapılmıştır.
Şerif Mardin: Türk modernleşmesinin orijinal bir kritiği

Şerif Mardin, Türk modernleşmesini; farklılaşma ve buna ilişkili kavramlar çerçevesinde orijinal bir biçimde incelemiştir. İncelemesinin temel kavramları; modern, modernleşme, modernite, Türk modernleşmesi, İslam, Türk-Moğol an'anesi, Batı, patrimonyalizm, Doğu despotizmi, feodalizm, Yeni Osmanlılar, Jön Türkler, İttihat Terakki Fırkası, milliyetçilik, muhafazakarlık, sosyalizm-komünizm, sosyal demokrasi, liberalizm, Kemalizm, Yeni Sol, Yeni Sağ, merkez-çevre, ideoloji-dünya görüşü-ütopya, şiddet, otoriteryenizm-totaliteryenizm, farklı, farkındalık, farklılaşmadır. Mardin, Türk modernleşmesini sosyal disiplinler arası metodoloji ile daha ziyade Weber ve Mannheim sosyoloji yaklaşımları esasında tetkik etmiştir. Mardin, bunu yaparken, Marx'ın sosyolojik yaklaşımlarının özgünlüğünü ve Türk modernleşmesi analizlerine kattığı değeri hiçbir şekilde yadsımamaktadır. Ancak, Mardin, Marx'ın sosyolojik yaklaşımlarının özgünlüğünün sınırını da tayin etmektedir. Mardin'in Türk modernleşmesi çözümlemelerinde muhteva analizi tekniği öne çıkan sosyal bilimsel bir tekniktir.
Legal incorporation from within the immigrant habitus the case of the post-1990s Turkish immigrants from Bulgaria

1990 sonrası ile 1990 öncesi Bulgaristan'dan Türkiye'ye gelen Türk Soylu göçmenleri birbirinden ayıran en temel mesele, yeni göçmenlerin kalıcı bir yasal statü, yani yasal vatandaşlık, edinmelerindeki zorluklardır. Bu tezde, göçmenlerin, vatandaşlık hakkı edinmenin yollarını ararken, göçmen dernekleriyle kurdukları ilişkilere ve derneklerin yeni göçmenler adına yürüttükleri faaliyetlere odaklanılmıştır. Tezin bulguları, Temmuz 2007 ve Ocak 2010 tarihleri arasında İstanbul'da yürütülen, yeni göçmenlerin dahil olma stratejilerinin katılımcı gözlem ve derinlemesine görüşme gibi etnografik yöntemlerle izlendiği saha çalışmasına ek olarak, eski göçmenler tarafından kurulan İstanbul Balkan Türkleri Dayanışma ve Kültür Derneği ve İzmir Bal-Göç derneklerinin yetkilileri ile yapılan görüşmeler ve yeni göçmenlerle birlikte çeşitli zamanlarda BTDKD'ye yapılan ziyaretlere dayanmaktadır. Yeni göçmenlerin yasal statülerindeki düzensizlik derneklerle kurdukları ilişkilere de yansımaktadır. Göçmen derneklerinde sadece yasal vatandaşlık hakkını çoktan elde etmiş eski göçmenlerin aktif üye olabilmeleri, yeni göçmenlerin resmi olarak temsil edilememesine sebep olmaktadır. Bu durum, dernekler tarafından, yeni göçmenlerin yasal haklarını savunmak için önerilen ve izlenen hukuki ve siyasal mücadelenin de sınırlarını çizmektedir. Derneklerin ve yeni göçmenlerin yasal hak mücadelelerinin incelendiği bu çalışma, göçmen dernekleri devlet denetimine tabi örgütlenmeler oldukları için, dernekler aracılığı ile yürütülen hak mücadelelerinin aslında hukuki ve siyasal alanda işleye geldiği biçimiyle göçmen habitus'unun yeniden üretilmesine sebep olduğunu gösteriyor. Son olarak bu çalışma, aslında derneklerin 1990 sonrası sayıları gitgide artan düzensiz göçmenlerle kurdukları eşitsiz ilişki düşünüldüğünde, göç literatüründe derneklere biçilen göçmen topluluklarının temsilcisi rolünün de tekrar gözden geçirilmesi gerektiğinin altını çiziyor.