turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ukrayna'nın ulus ve devlet inşa süreci ve küresel güçlerin bu sürece etkisi

Bu çalışma bağımsızlık sonrası Ukrayna'nın ulus devlet ve inşa sürecini ve küresel güçlerin bu sürece etkisini jeopolitik kuramlar çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Soğuk Savaş sona erdikten sonra ABD Soğuk Savaşın galibi olarak görülmüş, Rusya uluslararası sistemdeki güçlü konumunu kaybetmiştir. Soğuk Savaş sonrası başlayan yeni dönemde ABD'nin hedefi, elde ettiği hegemonyayı devam ettirmek iken, Rusya'nın hedefi ise yeniden uluslararası sistemde süper güç olarak yer olmak olmuştur. Dünya üzerindeki jeopolitik dengelerin değiştiği bu dönemde, Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla bağımsızlığına kavuşan Ukrayna son derece önemli bir jeopolitik konuma sahiptir. Çalışmada, Ukrayna'nın henüz ulus ve devlet inşa sürecinde engelleri olan bir devlet olduğu görüşünden yola çıkılmış, bu sürecin devam etmesinden dolayı küresel güçlerin etkisine güçlü ve modern yapılı ulus devletlere kıyasla daha açık olduğu, bu nedenle de ulus ve devlet inşa sürecinin küresel güçlerin mücadelelerinden etkilendiği ileri sürülmüştür. Ukrayna'nın ulus devlet inşa sürecinin beklendiğinden yavaş ilerlemesine bağlı olarak ulus ve devlet inşa sürecinde, etnik, tarihi, dinsel unsurlar ve kültürel miras kadar uluslararası sistemin ve küresel güçlerin de belirleyici olduğu iddia edilmiştir. Çalışma kapsamında gerçekleştirilen analizler sonucunda Ukrayna'nın ulus ve devlet inşa sürecinin yavaş ilerlediği, bu nedenle söz konusu güçlerin etkisine daha fazla maruz kaldığı ve küresel güçlerin ulus ve devlet inşa sürecini etkiledikleri doğrulanmıştır. Ukrayna, bağımsızlığı sonrasında, Rusya ile olan ilişkilerin devam ettirilmesinin kaçınılmaz oluşu, etnik heterojen yapısı ve ulusal birliği bozan Rus kültürü ve etkisinin devam ediyor olması gibi nedenlerle ulus inşasını gerçekleştirmekte zorlandığı, Ukrayna'da Rusya'nın etkisinin bağımsızlık sonrası dönemde de devam etmesi nedeniyle ulus inşasının güçleştiği ortaya konmuştur. 2014 yılında Rusya'nın Kırım'ı ilhak etmesi ve hemen ardından Ukrayna'nın doğusunda bulunan Donbas bölgesinde işgaller gerçekleştirmesi, uluslararası toplumda Ukrayna'da bir 'iç savaş' ve çatışma ortamı olduğu izlenimini vermiştir. Halbuki, Rusya'nın Ukrayna topraklarındaki müdahaleleri Ukrayna toplumunda 'biz' bilincinin oluşmasına; ulusal dayanışma, birlik, vatanseverlik gibi değerlerin güçlenmesine ve Rusya'nın 'öteki' olarak görülmesine sebep olmuştur. Rusya'nın Batı ile olan güç mücadelesi Ukrayna üzerinden gerçekleşmiş, Ukrayna bağımsızlığı sonrasında 23 yıl boyunca Rusya'nın etkisi nedeniyle ulus devlet inşa sürecini gerçekleştirmekte zorlanmış, ancak 2014 yılında Rusya'nın topraklarını işgal etmesi sonrasında ulus inşasında hızlı bir ilerleme kaydetmiştir.
Türkiye açısından Doğu Akdeniz'in stratejik önemi

Doğu Akdeniz, Akdeniz ile Hint Okyanusu'nu birleştiren Süveyş Kanalı' na sahip olması, doğu ile batı arasındaki deniz ticaret yolu üzerinde bulunması, Kıbrıs Adası'nın coğrafi konumu içerisinde yer alması ve dünya petrolünün yarıdan fazlasına sahip Ortadoğu ve komşu bölgelerini kontrol altında bulundurması nedeni ile, sadece bölge ülkelerinin değil aynı zamanda büyük devletlerin de ilgi odağıdır. Doğu Akdeniz bölgesinde belirleyici unsurların başında enerji kaynaklan ile bu enerji kaynaklarının dünyaya dağıtımı gelmektedir. Aynı zamanda Avrupa Birliği'nden başlayıp Çin'de sona eren karşılıklı ticari hatlar ve bu hatların dış dünyaya açılımında Doğu Akdeniz önemli bir kapı olmaktadır. Doğu Akdeniz bölgesinde önümüzdeki süreç içinde önemli ekonomik, ticari ve siyasi gelişmeler yaşanacaktır. Bu gelişmelerin sonucu olarak askeri açıdan hassas olan bölgede güvenlik ve işbirliği önem kazanacaktır. Bu çalışmada; öncelikle Doğu Akdeniz Bölgesi coğrafi özellikleri açısından incelenmiş, tarih perspektifinde bölgede cereyan eden hakimiyet mücadelesi ana hatlarıyla vurgulanmıştır. Bölgede bulunan devletler ve bu devletlerle olan ilişkilerimiz belirtildikten sonra problem sahaları ve üretilmesi gereken politikalar, mevcut dış müdahaleler ile büyük paylaşım hesaplan çerçevesinde geliştirilmesi gereken stratejiler belirlenmeye çalışılmıştır
Kuzey Irak Kürtleri, ayrılıkçı Kürt hareketinin devletleşme süreci ve Türkiye'ye etkileri

Kuzey Irak Kürtlerinin sosyal ve kültürel yapısını ve ayrılıkçı Kürt hareketinin tarihsel gelişimini inceleyen bu çalışma, on bölümden oluşmaktadır. Genelde tüm Orta Doğu'nun, özelde Türkiye'nin siyasal istikrarı için bir tehdit arz eden bu ayrılıkçı hareket incelenirken güdülen amaç, sorunun temeline inerek daha etkin politikaların üretilmesine katkı sağlamaktır. Birinci bölümde Kuzey Irak halkları için verilen nüfus projeksiyonlarıincelenmiş ve Kürtler lehine abartılı rakamlar analiz edilerek daha gerçekçi oranlar tespit edilmeye çalışılmıştır. İkinci ve üçüncü bölümlerde Kuzey Irak'ta meskun Kürt, Türkmen, Arap vesuri toplumları incelenmiş; suni bir Kürt milliyeti teşkil ettirme yönündekiyanılgılar ve aldatmalar ortaya konmuş ve sınırları son derece geniş tutulan Kürt toplumunun kendi içindeki sosyal ve kültürel çatlaklar tespit edilmiştir. Dördüncü bölümden itibaren Kürtlerin fiili isyanları ve ayrılıkçı Kürt hareketinin tarihsel gelişimi incelenmiştir. Dördüncü bölüm Osmanlı dönemindekiKürt aşiret isyanlarını incelemiş, feodal bir nitelik arz eden bu isyanlarınmerkezileşen Osmanlı devlet sistemine karşı, dış mihraklarca teşvik edilen gayr-imilli isyanlar olduğu ortaya konmuştur. Beşinci ve altıncı bölümlerde ayrılıkçı Kürt hareketinin Barzani liderliğindekurumlaşma süreci, yedinci bölümde siyasallaşma süreci incelenmiştir. Dış güçler tarafından bir de stabilizasyon aracı olarak kullanılan ve dış destek- ayaklanma ve iççatışma döngüsünden kurtulamayan bu hareketin uluslararası bir boyut kazanması ve fiilen devletleşme süreci sekiz, dokuz ve onuncu bölümlerde incelenmiştir. Çalışmanın genelinde ayrılıkçı Kürt hareketinin, iddia edilen boyutta bir siyasal ve kültürel birliktelik göstermediği; önce Rusya, ardından İngiltere ve en nihayetindeİsrail ve ABD tarafından Orta Doğu'da bölgesel güçlere karşı kullanılan etkin birdestabilizasyon aracı olmaktan öteye bir anlam taşımadığı ispatlanmaya çalışılmıştır.
Ottoman war on the Danube: State, subject, and soldier (1853-1856)

Bu çalışma, Kırım Harbi'nin Tuna Cephesi'ni incelemektedir. Bu cephe Bulgaristan, Dobruca ve Memleketeyn'deki askeri harekatı içine almaktadır. Rusya ve Osmanlı Devletlerinin Balkanlardaki askeri harekatının mukayesesi, '1853- 1856 Osmanlı-Rus Harbi'ni Avrupa merkezli Kırım Harbi literatüründen daha farklı bir şekilde tartışmaya imkan tanımaktadır. Bu çalışma savaşı, sadece devletler arası politikanın bir sonucu olarak incelememekte, cephedeki bireyi tartışmaktadır. Bu tezde, muharebelerle birlikte lojistik, istihbarat ve savaş esirleri de ele alınmış; böylelikle Tuna Cephesi geniş bir perspektiften tahlil edilmeye çalışılmıştır. Tuna Cephesi üç ana bölümde incelenmiştir: 'cephe öncesi', 'cephe' ve 'cephe gerisi'. Savaşa geçmeden önce Kırım Harbi tarih yazımı ve savaş öncesi diplomasi tartışılmıştır.
İki dünya savaşı arasında Türkiye'ye Alman akademisyen göçü

1933 yılında Darülfünun'un kapatılarak İstanbul Üniversitesinin kurulması Türk bilim tarihinde Atatürk Üniversite reformu olarak anılır. 1933, Almanya da ise Hitler'in iktidara geçtiği ve Yahudi kökenli veya liberal ve sosyal demokrat olan bilim adamlarının yurt dışına kaçma hazırlığında oldukları yıldı. Her iki ülke tarihinde önemli bir yer tutan bu iki olay arasında büyük bir bağlantı vardır. Türkiye'de gerçekleştirilmeye çalışılan reformla birlikte İstanbul'da kurulan yeni üniversite için öğretim elemanı aranıyor olması, dünya çapında ünlü birçok Alman bilim adamının Türkiye'de güvenli bir yaşam ve çalışma olanağı bulmasını sağlamıştır. Böylelikle Almanya 1933- 1945 yılları arasında tarihinin en önemli bilim göçlerinden birini yaşamış; öbür yandan bu göçmen bilim adamlarını kabul eden ülke olarak Türkiye, bilimsel çalışma ve araştırma yöntemlerinin uygulandığı çağdaş üniversite modeline geçişi gerçekleştirmiştir. Bu tez bu bilim adamlarının Almanya'daki yaşamlarını, Türkiye'ye geliş süreçlerini, Türkiye'deki yaşamlarını ve Türk akademik yaşamına katkılarını incelemektedir.
Yeni Azerbaycan Devleti

Bu tez çalışması Sovyetler Birliğinin dağılmasıyla, tekrar bağımsızlığını kazanan yeni Azerbaycan devletini sosyo - ekonomik ve siyasal yönden irdelemek ve bu yeni oluşumu açıklamaktır. Üç bölümden oluşan tezin 1. bölümünde Azerbaycan'ın coğrafi, tarihi, siyasal ve sosyal durumları genel olarak ele alınmış ve Azerbaycan tanıtılmak istenmiştir. 2. Bölümde Azerbaycan'ın ekonomik durumunun gelişmesi ve diğer ülkelerle ilişkileri irdelenmiştir. Nihayet 3. bölümde ise Azerbaycan'ın hukuksal yapısı kısaca incelenerek tarihi gelişimi içinde yürütme, yasama ve yargı erklerinin gelişimi başlıklarıyla tartışılmıştır. Konum itibarı ile Türk Cumhuriyetlerinin merkezinde yer alması dolayısıyla Azerbaycan büyük bir stratejik öneme sahiptir. Azerbaycan petrol ve diğer zenginlikleri ve çok yüksek olan okuma yazma oranı ve genç nüfusa sahip olması ile yeniden yapılanan devlet yapısıyla gelişme potansiyelini harekete geçirerek dünyadaki saygın yerini alması beklenir. Azerbaycan devlet egemenliğinin tek kaynağı halktır. Halk bağımsız olarak kendi kaderini tayin etme ve yönetim şeklini belirleme hakkına sahiptir. Bu yüksek lisans tezi, oluşan bu yeni Azerbaycan devletini tanıtmak geçmişşini, geleceğini, sosyal ekonomik yapısını betimlemek bölgede üstlenebileceği işlevleri ve gelişme potansiyelini ortaya koymayı amaçlar.
US-Iranian relations before and after the Islamic Revolution in Iran

Bu çalışma, 1979, İran devrimi öncesi ve sonrası Amerika-İran ilişkilerine bakmakta, iki ülke arasındaki düşmanca yaklaşımların sebeplerini araştırmaktadır, İran devriminin oluşumunu incelemekte ve devrimin iki ülke arasındaki ilişkileri nasıl etkilediğini sergilemeye çalışmaktadır. Her iki ülkenin de birbirinden şikayet edecek geçerli sebepleri olmasına rağmen, karşılıklı yanlış algılama, yanlış yönlendirebilecek kimi önyargılar da İran ve Amerika arasındaki düşmanlığın artmasına katkıda bulunmuştur. Amerika'nın İran'da başarısızlığa uğramasının, temelde İran tarihi, kültürü ve dinsel yönelimini göz ardı etmesinden kaynaklandığı tartışılmaktadır. Çalışmada, Amerika ile İran arasında erken bir diyalogun başlamasının pek mümkün görünmediği, ancak dünya gerçekleri ile Amerikanın küresel, İran'ın da bölgesel bir güç olduğu göz önüne alındığında her iki ülkenin de birbirini yok sayamayacağı sonucuna varılmaktadır. IV
Kültür propagandasından kültürel diplomasiye: British Council'in Türkiye'deki faaliyetlerinin 1940-1950 ve 2005-2014 dönemlerinde karşılaştırmalı incelemesi

Konusu British Council'in Türkiye'deki faaliyetlerinin dönemsel açıdan karşılaştırılarak incelenmesi olan bu çalışmanın amacı, ilgili kurumun faaliyetlerinin analiz edilmesi suretiyle kültür propagandasından kültürel diplomasiye dönüşümün ortaya konulmasıdır. Araştırmanın çerçevesi kültür, kültür propagandası, kültürel diplomasi, uluslararası ilişkilerde kültürün ağırlığı ve dönemlere göre kültüre atfedilen anlamlar açısından kültür endüstrisi, eğitim, sanat, toplumsal çalışmalar, vb. başlıkların incelenmesi ile oluşturulmuştur. Konular, kültüre ait unsurların uluslararası meselelerde daha görünür olmasıyla paralel olarak ve incelenen kurumun, çalışma alanlarını kendine göre tasnif ediş şekli de dikkate alınarak edebiyat, eğitim, sinema, görsel sanatlar ve çeşitli toplumsal çalışmalar merkezindeki sınıflandırmalar dahilinde değerlendirilmiştir. Kültür propagandası ve kültürel diplomasi kavramlarının tarihçeleri ve farklı ülkeler tarafından küresel çaptaki kullanımlarından yola çıkılarak British Council'in önce küresel ve sonra Türkiye'deki yapılanma ve çalışmaları kültürel, ekonomik, siyasal ve sosyal işlevleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmiş ve bu şekilde söz konusu kurum üzerinden ilgili kavramlar incelenmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlar, Türkiye'de 74 yıllık geçmişşe sahip British Council'in faaliyetleri üzerinden, kültürün Türk-İngiliz ilişkileri üzerindeki etkisi ile kültür propagandasının şeffaflaşarak kültürel diplomasiye dönüşümünün izlenebileceğini göstermiştir.
Rusya'nın Kırım'ı ilhakı sürecinde Rusya-İngiltere ilişkileri (2014-2016)

Bu tezin amacı, bölgesel bir sorundan uluslararası bir krize dönüşen Kırım'ın Rusya Federasyonu tarafından ilhakı sürecinde ve sonrasında yeni bir boyut kazanan Rusya-İngiltere ilişkilerini (2014-2016) tarihsel perspektif ışığında yeniden ele almaktır. Bu bağlamda, çalışmanın odaklandığı temel araştırma sorusu şu şekilde ifade edilebilir: Kırım'ın Rusya Federasyonu tarafından tek taraflı ilhakı sonrası geleneksel Rusya-İngiltere ilişkileri ne derece etkilenmiştir? Nitekim, yaklaşık 500 yıllık geçmişşe sahip İngiltere-Rusya Federasyonu ilişkileri, dönemsel olarak süreklilik arz etse de, özünde inişli çıkışlı bir seyirde ilerlemiştir. Bu inişli çıkışlı ilişkilerin seyrini ise küresel politikada yaşanan kırılmalar belirlemiştir. Öyle ki, I. ve II. Dünya Savaşında itilaf devletleri sıfatıyla aynı tarafta yer almalarına karşın, Soğuk Savaş boyunca İngiltere'nin Amerika Birleşik Devletleri ile münhasır ilişki kurması ilişkilerin boyutunu menfi yönde etkilemiştir. Aynı şekilde, Soğuk Savaş'ın hemen akabinde, ilişkiler müsbet bir çerçeveye otursa da, 2000'li yıllardan sonra yeniden gerginleşmiştir. Son olarak ise, Kırım'ın Rusya Federasyonu tarafından ilhakı sonrası iki ülke ilişkileri, geçmişş yıllardaki tarihsel kırılmalardan özgün şekilde mevcut fay hatlarının daha da derinleştiği bir boyuta evrilmiştir. Bu araştırma, üç bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın birinci bölümünde, Kırım Yarımadasının tarihi genel hatlarıyla anlatılmıştır. İkinci bölümde, Rusya-İngiltere ilişkilerinin başlangıç tarihi olan 1553'ten SSCB'nin dağılmasına kadarki dönem irdelenmiş ve iki ülke ilişkilerinin inişli çıkışlı dönemleri anlatılmıştır. Üçüncü bölümde ise, Kırım Yarımadasının Rusya Federasyonu için önemi, krize yol açan sebepler, Mart 2014'te yaşanan Kırım Krizi ve Rusya'nın Kırım'ı ilhakı tarihsel kronoloji takip edilerek açıklanmıştır. Son tahlilde ise, Kırım'ın ilhak edildiği Mart 2014'ten, 2016 yılının sonuna kadarki dönemde Rusya-İngiltere ilişkilerinin seyri ele alınmıştır.
Filistin meselesi etrafında Türk-İsrail ilişkileri (1948-1956)

Filistin Meselesi yüzyıla yakın bir süreden beri devam eden, sadece geçtiğimiz XX. yüzyılın değil, içinde bulunduğumuz XXI. yüzyılın da büyük problemlerinden biridir. Çünkü XIX. yüzyıl sonlarında 'Siyonizm' hareketi ile dinamizm kazanmış olan Filistin meselesi, Osmanlı Devleti'nin bu topraklardan çekilmesi, İngiltere'nin Filistin'i işgaliyle sonuçlanmıştır. Bu zamandan itibaren başlayan çatışmalar, 14 Mayıs İ948'de israil Devleti'nin ilanıyla yeni bir sürece girmiştir. Artık problem, İngiliz mandası altında çatışan iki topluluğun meselesi olmasından çıkarak, Birleşmiş Milletlerin gündeminde, komşu Arap devletlerinin de işe karışmasıyla farklı bir hal alarak, uluslararası bir çatışmaya dönüşmüştür. Türkiye, İngiltere'nin sorunu Birleşmiş Milletler'e taşımasından itibaren Arap ülkeleriyle birlikte hareket etmiştir. Fakat İsrail'in kurulması ve ABD'nin İsrail'i tanıyan ilk ülke olması Türkiye'nin dikkatini çekmiştir. Türkiye'nin ABD ile Sovyet tehlikesine karşı işbirliği yapmak istemesi ve mutlaka ABD'nin de dahil olduğu bir ittifak sistemine girmek istemesi İsrail Devleti'ne bakış açısını değiştirmesine sebep olmuştur. 1 948'den 1 956'ya kadarki Türkiye-İsrail ilişkilerini etkileyen belirleyici faktör, genelde Batı özelde ise ABD ile işbirliğidir.. ftrf
İran İslam Cumhuriyeti'nin dış politika belirleme süreci

İran İslam Cumhuriyeti, Ortadoğu'da önemli bir bölgesel aktör olup yürüttüğü politikalarla dünya gündeminde kalmaya devam etmektedir. Bütün sınamalara rağmen kırk yılı geride bırakan İslam Cumhuriyeti'nin politikaları, özellikle de dış politika belirleme süreci ve bu sürecin etkenleri, çalışmanın odağını oluşturmaktadır. Bu kapsamda araştırma esnasında sadece dış politika üzerinde durulmamış, İran'ın dış politika belirleme sürecini etkilediğine inanılan tarih, inanç, kültür, sosyal yapı gibi öğeler ile bu öğelerin halk ve yöneticilerde bıraktığı etkiye de değinilmiştir. Aryailerin İran coğrafyasına yerleşmeye başladıkları dönem, araştırmanın başlangıç noktası olarak seçilmiş böylece İran halkı ve yöneticilerinin ulusal kimlik öğeleri incelenmiştir. Bunun yanında dış politikayı doğrudan etkilediğine inanılan İran rejiminin ideolojik yapısı da araştırmaya dahil edilerek İran İslam Cumhuriyeti'nin dış politikasının temel motivasyonu anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışma kapsamında İran tarihi, İslam Cumhuriyeti'nin sosyal ve siyasal yapısı, yönetimde etkili olan kişi ve gruplar, nihai olarak İslam Cumhuriyeti'nin dış politikasına etki eden unsurlar ile buna bağlı olarak dış politikanın ana amacı incelenmiştir. İnceleme esnasında konu ile ilgili yerli ve yabancı kaynaklar taranmış, sonuç olarak İran İslam Cumhuriyeti'nin dış politikasının rejimin devamını sağlayacak şekilde tasarlandığı sonucuna varılmıştır.
Turkish-Balkan policy after the cold war

Atatürk lkeleri ve nkılap Tarihi Enstitüsü'nde Yüksek Lisans derecesi için F. Aslı Kelkitli tarafından Haziran 2005'te teslim edilen tezin kısa özeti Başlık: Soğuk Savaş Sonrasında Türkiye'nin Balkan PolitikasıBu tez, Cumhuriyet'in kuruluşundan günümüze Türkiye'nin Balkan politikasını inceler. Soğuk Savaş sonrasında Türk dış politikası önemli değişiklikler geçirdiği ve birçok yeniveçheler kazandığı için bu döneme özel önem verilmiştir. Sovyetler Birliği'nin yıkılışı ve Balkanlar'da komünist rejimlerin çökmesiyle Türkiye'yle Balkan devletlerini ayıran demir perde ortadan kalktı ve bu gelişmeler Türkiye'nin bölgeye dair merak ve ilgisini arttırdı. Bununla beraber, Yugoslavya'nın kanlı biçimde parçalanması ve Balkanlar'da yeni çatışmaların ve savaşların çıkması bu erken iyimserliğin yerini istikrar ve güvenlik endişelerine bırakmasına neden oldu. Türkiye, bu değişken jeo-politik ortamda güçlükleriaşabilmek için yeni yaklaşımlar ve politikalar ortaya koymak zorunda kaldı. Bu bağlamda, bu tezde Bosna ve Kosova krizlerinin çözümüne yönelik diplomatik girişimler ve Balkan devletleriyle ikili ilişkileri geliştirmek için Türkiye'nin yaptığı çalışmalar ayrıntılı bir şekilde incelendi. Kosova Savaşı bittikten sonra Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri Balkanları Avrupa ve Atlantik kurumlarına entegre etme çabalarınıarttırdılar. Bu tez aynı zamanda Balkanlar'da oluşan bu yeni siyasi, ekonomik ve askeri yapılarda Türkiye'nin rolünü anlamaya çalışmaktadır.
New solution for old problem: Reviewing the international peace-building experiment in Kosovo

İşbu Tez, sürüncemedeki Kosova sorununun olası çözüm yollarını 1999 yılında başlatılmış olan uluslararası barışı sağlama misyonu ışığında tetkik etmektedir. Tez ayrıca banş operasyonu yöntemleri ve Kosova'daki etnik çatışmaların niteliği bağlamında ele alman Barışı Sağlama kavramının dayanağını oluşturan temelleri gözden geçirmektedir. İşbu Tez, Barışı Sağlama misyonların temel stratejisini teşkil eden kapitalist liberal demokrasinin ve sosyo-ekonomik ve siyasi değişimlerin gerçekleştirlmesinin, Kosova sorununun çözümü için yeterli bir koşul olmadığını öne sürmektedir. Bu varsayım iki temel sava dayandırılmıştır. Bunlardan birincisi, Kosova'daki uluslararası barışı sağlama operasyonunun Kosova sorununun köklerine, yani bölgenin siyasi ve hukuki statüsü sorununa, inmemesi ve bu sorunun çözümüne yönelik açık bir görüşe sahip olmaması ile ilgilidir. İkincisi ise, bu operasyonun Kosova sorununun şiddetli bir hale dönüşmesine neden olan asıl nedenine, yani saldırgan Sırp milliyetçiliği ve onun yükselişini teşvik eden belli başlı sosyopolitik bağlamına, dokunulmamış olmasıdır. İşbu Tez, nüfusun çoğunluğunun iradesi ile çatışır nitelikteki Kosova'nın nihai statüsü ile ilgili bir çözümün yaşanılır ve tutarlı olamayacağını savunmaktadır. Sonuç olarak da, bu bağlamda olağanüstü önem arz eden bir konu olan Sırbistan'ın demokratik dönüşümü de dahil olmak üzere, Batı Balkanlar'ın istikran ve refahı, bu bölgenin Euro-Atlantic siyasal, iktisadi ve güvenlik yapısının şemsiyesi altında birleştirilmesine vazgeçilmez bir surette bağlıdır.
International civil aviation in a globalising world

1900'lü yılların başında başlayan sivil havacılık, bugün dünyanın en büyük ve en geniş endüstrilerinden biridir. Bununla birlikte sivil havacılığın, uluslararası sistemdeki artan önemi sadece ekonomik faktörlerle açıklanamaz. Sivil havacılık son elli yıl içersindeki gelişimi ile sadece en hızlı ulaşım aracı olarak kalmamış gerek dünya ticaretinin gelişiminde gerekse de değişik kültürlerin birbirini tanıması da çok büyük etkiye sahip olmuş, hatta küreselleşmenin 'itici gücü' sayılmıştır. Teknolojinin ilerlemesi ve ekonominin gelişmesiye sivil havacılık fiili olarak gelişmiş fakat trafik kuralların belirlenmesinde bir türlü uluslararası bir konsensus'a ulaşılamamış ve ilişkiler ikili anlaşmalarla yürütülmüştür. Dar kapsamlı ticaret çıkarlarının tartışıldığı ve korumacılığın ağır bastığı bu ikili anlaşmalar sistemi artık değişen dünyanın kurallarına uymamaktadır Günümüzde uluslararası sivil havacılık sistemi hiç olmadığı kadar karmaşık ve belirsizdir. Her ne kadar ikili anlaşmalar esas mekanizma olarak işlevine devam etmekte ise de hem global hem de bölgesel bazda yeni trendler gelişmektedir. Bu master tezinde öncelikle uluslararası sivil havacılık sisteminin gelişimi analiz edilmekte, ikincil olarak da gelecekte oluşması muhtemel uluslararası sivil havacılık sistemleri değerlendirilmektedir.
Transitions from authoritarian rule: A comparative analysis between Tunisia and Egypt in post-Arab Spring

Arap dünyasında demokrasiye geçiş uzun zamandır pek olası görülmeyen bir gelişme olarak değerlendirilmiştir. 1970'lerden bu yana demokrasiye geçiş konusunda görülen küresel eğilime karşın, Orta Doğu ve Kuzey Afrika bölgesinde tek bir Arap ülkesi bile demokratik bir sistem kurmayı başaramamıştır. Gözlemlenen otoriter dirençle ilgili olarak, pek çok siyaset bilimci İslam'la ve Orta Doğu'daki politik ekonomi ve siyasi kültürle bağdaştırılan bölgeye özgü istisnai özelliklere dikkat çekmiştir. Diğer yandan, Aralık 2010'da Tunus'ta patlak veren ayaklanmalar, uzun zamandır kemikleşmiş otoriter rejimler tarafından yönetilen diğer ülkeler için yeni bir dönemin başlangıcı olmuştur. Protestolar kısa sürede Mısır, Libya, Suriye, Yemen ve Bahreyn'e yayılmıştır, fakat isyan hareketleri sonrasında otoriter rejimlerin çöküşüne sahne olan diğer ülkeler uzun süreli iç savaşlara saplanırken, yalnızca Tunus ve Mısır'da geçiş sürecine yönelik anlamlı adımlar atılmıştır. Otoriter rejimlerin çöküşünü izleyen iki senenin sonunda, Mısır 2013'de ordunun yönetime el koymasıyla birlikte yeniden eski rejime dönüş yaşarken, Tunus başarılı bir şekilde demokrasiye geçen tek ülke olmuştur. Bu bağlamda, önceki otoriter yönetimlerin nitelikleri, isyanların başlangıç noktaları, geçiş sürecinin ilk aşamaları arasındaki çarpıcı benzerlikleri ile Tunus ve Mısır, karşılaştırmalı bir analiz için dikkate değer iki ülke olarak ön plana çıkmıştır. Rejim değişimi ve demokrasiye geçişler konusundaki literatür, rejimin çöküşünü takip eden süreçteki gözlemlenen farklılıkları açıklamak için ya zenginlik, ekonomik büyüme, sanayileşme gibi yapısall faktörlere ya da siyasi elitlerin kararları, etkileşimleri, fayda ve maliyet hesaplamaları gibi aktör temelli faktörlere vurgu yapmıştır. Bu araştırma, yapısall faktörlerin demokratikleşmeye daha uygun bir ortam yarattığı savını kabul ederken, demokrasiye geçişi asıl olarak aktör temelli faktörlerin belirlediği hipotezi üzerine kurulmuştur. Bu araştırmada, Tunus ve Mısır'daki geçiş süreçlerinin ve geçiş sürecinde yer alan aktörlerin derinlemesine analizi yapıldıktan sonra, demokratikleşme sürecinin Tunus'ta başarıyla sonuçlanırken Mısır'da neden başarısızlıkla sonuçlandığı sorunsalını açıklamak için yedi faktör ortaya konulmuştur. Bu faktörler siyasi elitler tarafından alınan stratejik kararları, seçimlerin ve anayasal sürecin zamanlamasını ve sıralanışını, siyasi elitler arasında sağlanan uzlaşmayı, siyasal İslamcı partilerin geçiş sürecini yönetme şekillerini, siyasi güçler arasındaki güç dağılımını, kurumsal yapıları, sivil toplumun siyasi süreçlere dahil oluşunu ve dış aktörlerin etkisini içermektedir.