turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Güney Kafkasya ülkelerinin dönüşüm süreci iktisat politikaları ve Türkiye'nin bölgesel iktisadi ve politik çıkarları

Sovyetler Birliği egemenliğinde, uzun yıllar merkezi planlı ekonomik sistem ile yönetilen Azerbaycan, Ermenistan ve Gürcistan, Sovyetlerin dağılması ile birlikte bağımsızlıklarını ilan etmiş, serbest piyasa ekonomisine geçiş kararı alarak bu doğrultuda birçok siyasi ve ekonomik reform gerçekleştirmiştir. Günümüzde Güney Kafkasya olarak adlandırılan bölgede yer alan bu üç siyasal yapı; tarihten gelen etnik sorunlar, siyasi çekişmeler ve ekonomik sıkıntılarla birlikte geçiş sürecinin zorluklarıyla mücadele etmektedir. Güney Kafkasya ile tarihi ve kültürel bir geçmişşe sahip olan Türkiye ise bölge ülkelerine olan yakınlığını ve ekonomik potansiyelini kullanarak etkin bir komşuluk siyaseti yürütmeye ve bölgesel bir işbirliği kurmaya çalışmakta; ancak siyasi sorunlar, bölge bağlamında Türkiye'yi de etkileyerek istenilen ekonomik ve siyasi ilişkilerin tam manası ile kurulamamasına neden olmaktadır. Ayrıca bölge üzerinde başta Rusya olmak üzere, ABD ve İran gibi ülkeler ile AB gibi bölgesel güçlerin politikalarında, bölge ilişkilerinde hassas bir dengenin oluşmasına neden olmaktadır. Bu bağlamda, öncelikli olarak Güney Kafkasya ülkelerinin günümüz sorunlarına ışık tutmak amacıyla bölgenin tarihsel sürecinin incelenmesi ile başlatılan çalışma, serbest piyasa ekonomisi ve geçiş sürecine yönelik teorilere yer verilerek Güney Kafkasya ülkelerinin iktisadi politikaları ve geçiş süreçleri ile devam etmiştir. Ardından Türkiye'nin bölgesel ilişkileri ve bölgedeki diğer aktörlerin rolleri değerlendirilerek Güney Kafkasya-Türkiye ilişkileri ve bölgesel çıkarlar incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda Güney Kafkasya'nın ekonomik potansiyelini zayıflatan unsurların başında siyasal sorunların yattığı ve bu siyasal sorunların bölgede hassas dengeler yarattığı görülmüştür. Türkiye-Gürcistan-Azerbaycan ekseninde yoğunlaşan bölgesel işbirliği projelerinde ise Türkiye, önemli ekonomik ve siyasi kazanımlar elde etmektedir. Ancak bu çıkarların genişletilmesi ve bölge potansiyelinin arttırılması için Ermenistan faktörünün de denkleme dahil edilmesi gerekmektedir.
External relations of iİzmir in the 19th and early 20th centuries: The case of Ottoman Greeks

Bu tez, 19. yüzyıl boyunca ve 20. yüzyılın ilk yıllarında İzmir'deki Rum tüccar cemaatinin dış aktörlerle olan ticari ilişkilerini, Avrupalı Güçler, Osmanlı Devleti ve Rum cemaati üçgeni çerçevesinde tanımlamaktadır. Devlet dışı aktörlerin önemli ölçüde rol aldığı bir liman şehri olan İzmir'de, Rum tüccarlar otonom bir sınıf olarak ortaya çıkmış, 19. yüzyıl boyunca İzmir'in ticari anlamdaki gelişmesine ve aynı zamanda Osmanlı Devleti'nin Avrupa merkezli ekonomiyle bütünleşme sürecine ekonomik anlamda katkıda bulunmuştur. Bu çerçevede, devlet dışı aktörleri temsil eden bir sınıf olarak İzmir'deki Rum tüccarların yükselişinin tarihsel perspektiften analizi bu tezin esas amacıdır. Dış aktörlerle otonom olarak ilişki kuran İzmir'deki Rum tüccar cemaatinin yükselişinin ardında yatan temel nedenler incelenmiş, iç ve dış faktörlerin yanı sıra Avrupalı güçlerden bağımsız olarak kendi iç dinamiklerinin de bu süreçteki önemine vurgu yapılmıştır.
Devrimden Günümüze İran'ın Rejim Paradigması ve Dış Politika Yönelimi

Bu çalışma, İran'da Şii teolojiden İslamcı ideolojiye geçiş sürecini ve İran'ın düşünsel sekülerleşmesini çözümlemektedir. Dolayısıyla bu örüntünün bir sonucu olan mevcut siyasi rejimin ideolojik paradigmasını ve bu ideolojik paradigmaya sahip iktidar ile rejim-karşıtı dini muhalefet arasındaki çatışma ilişkisini entelektüel düzlemde analiz etmektedir. Ayrıca, bu çalışmada İslam Devrimi'nden günümüze Şiiliği bir devrim ideolojisi haline getiren, dönemsel olarak değişmekle birlikte, Şii yayılmacılığına dayalı karşı-denge kurma amacını taşıyan İran'ın dış politika stratejisi olarak 'güvenlik-otonomi arayışı' analiz edilmektedir. Günümüzde İran, ABD'nin Irak işgali ile bu bölgede etkinliğini zirveye ulaştırmış ve Arap Baharı süreci ile birlikte ortaya çıkan bölgesel sistemde yayılmacı politikalarına yeni bir alan bulmuştur. Bu süreçte bölgede İran'ın ne derece etkin olabileceği tartışılırken; 'Şii Hilali' tartışmaları yeniden gündeme gelmiştir. İran'ın Ortadoğu'yu mezhep temelinde şekillendirmeye çalıştığı tezine dayanan söz konusu yaklaşım, bu çalışmada sivik din ve politik kültür olarak İran Şiiliğinin temellerine inilerek incelenmektedir. Ayrıca, İran'ın Şii yayılmacılığının ABD'nin Irak müdahalesinden Arap Baharına uzanan süreçte Bağdat, Şam, Beyrut ve Sana'da pragmatist kaygılarla nasıl jeopolitik bir amaca dönüştüğü analiz edilmektedir.
Comparative study about the rise of non-state actors in Africa

Afrika'daki radikal grupların, özellikle de devlet dışı aktörlerin sayısı bu grupları yenme çabalarına rağmen bölgesel ve küresel olarak yükseliştedir. Bu devlet dışı aktörlerden bazılarının El Kaide ve İŞİD gibi dünyaca ünlü terörist gruplarla bağlantıları bulunmaktadır. Bununla birlikte, kıtadaki bütün radikal gruplar bir ana kuruluşa bağlılık göstermemekte ve herhangi bir ulus-ötesi devlet dışı aktörün etkisi altında olmadan çıkarlarını sürdürmeyi tercih etmektedir. Ayrıca, mevcut literatür, terör örgütlerinin yükselişi ile pozitif olarak ilişkilendirilebilecek geçerli unsurları göz ardı etmektedir. Bu durum, devlet dışı aktörlerin operasyonlarının coğrafi temellerine bakılmaksızın onları bir araya getiren ortak paydaların ve ortaya çıkış nedenlerinin derinliklerine inme ihtiyacını ortaya koymaktadır. Din bariz bir cevap gibi gözükse de yine de keşfedilmesi gerekilen daha belirgin değişkenler bulunmaktadır. Bu nedenle bu tez Global Hipotez yaklaşımı bu kuruluşların oluşumlarının ardında yatan nedenleri ister ana neden ister tetikleyici bir faktör olsun anlayabilmek için bir rehber olarak kullanılmıştır. Bu amaçla şu anda terör olayları yaşayan Afrika'daki on dört ülkeyi incelemek için ise Nitel Karşılaştırmalı Analizi yönteminin Bulanık Küme varyantı kullanılmıştır.
1950-1979 arasında Sovyetler Birliği'nin Orta Doğu politikası

Bu Tez Çalışmasında; Orta Doğu'da İngiltere ve Fransa'nın egemenliğinin oluşumu, düşüşü ve sonrasında oluşan bu güç boşluğunda özellikle İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Soğuk Savaş döneminde SSCB'nin etkili oluşu ve bunu tetikleyen gelişmeler ele alınmaktadır. 1955 yılında SSCB Mısır'a silah yardımında bulunması ABD, İngiltere ve Fransa'nın bölge denetimini kırarak Orta Doğu ülkelerinin Doğu bloğuna girişini başlatan en önemli gelişmedir. 1967 Arap-İsrail savaşında Arapların büyük yenilgiye uğramaları sonucu Orta Doğu'da SSCB etkisi azalmaya başlamıştır.
Right to fair trial under European Convention on Human Rights and Turkish legal system

Oz Bu çalışmada, ceza yargılamasıyla ilgili olduğu ölçüde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Türk hukuku altında adil yargılanma hakkı incelenmektedir. Bu çalışma, 5. maddede düzenlenmiş olan tutukluların hakları dahil olmak üzere yargılanma öncesi hakları veya çoğunlukla 6. madde ile birlikte incelenen 7. ve 13. maddelerde yer alan hakları değil, sadece yargılanma sırasındaki hakları kapsamaktadır. Bu açıdan bu tezin ilk konusu, 6. maddenin kapsam ve gereklerini Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin içtihatlarında yorumlandığı gibi açıklamaktır. Böylece, cezai alanda yöneltilen suçlamalar konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde, adil ve açık olarak görülmesini istemek hakkı (6 ş 1); suçsuz sayılma hakkı (6 ş 2); yöneltilen suçlamalar hakkında bilgi edinme hakkı (6 ş 3 ; savunma hazırlamak için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkı (6 ş 3 ; kendini savunma veya bir savunmacıdan yararlanma hakkı (6 ş 3 ; tanık çağırma ve sorgulama hakkı (6 ş 3 ve tercüman hakkı (6 ş 3 konuları ayrı başlıklar altında incelenmektedirler. Tezin ikinci konusu ise adil yargılanma hakkının Türk hukuk düzeninde yerinin tartışılmasıdır. Bu doğrultuda, öncelikle Avrupa Sözleşmesinin iç hukukumuzdaki yeri değerlendirilmekte, daha sonra ise 1982 Anayasası, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu ve 2000 tarihli yeni Tasarı'nın hükümleri Avrupa Sözleşmesinin 6. maddesi ile bağlantılı oldukları ölçüde incelemeye alınmaktadırlar. İç hukuka ait çoğu hüküm Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay içtihatları ışığında incelenmektedir. Bu suretle Türk hukukunun Avrupa Sözleşmesi sistemi standardında bir adil yargılanma hakkı sağlayıp sağlayamadığı değerlendirilmektedir. Bu çalışmanın içeriği bakımından Avrupa Sözleşmesi sistemi, hem bir çerçeve oluşturan Avrupa Sözleşmesini hem de bu çerçevenin içini dolduran ve sistemin asıl unsuru olan Avrupa Mahkemesinin içtihat hukukunu ifade etmektedir. Son olarak, Avrupa Sözleşmesi sisteminde iç hukuk yargıcının rolü de değerlendirilmektedir, zira davaları özenle yürütmeleri ve Sözleşme tarafından korunan hakların ihlaline yol açmamaları açısından en önemli rol onlara verilmektedir. Anahtar Sözcükten Adil yargılanma hakkı, fair hearing, davasının adil ve açık olarak görülmesini istemek hakkı, suçsuz sayılma hakkı, yöneltilen suçlamalar hakkında bilgi edinme hakkı, savunma hazırlamak için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkı, kendini savunma veya bir savunmacıdan yararlanma hakkı, tanık çağırma ve sorgulama hakkı, tercüman hakkı, iç hukuk yargıçlarının rolü.
Uluslararası hukukta self-determinasyon ilkesi ve günümüz uygulamaları

Self-determinasyon ilkesi uluslararası toplumun gündemine girdiği 20. yüzyılın başlarından itibaren sürekli gelişen bir kavramdır. İlk ortaya çıktığı dönemde self-determinasyon uluslararası meselelerin çözümünde bir prensip olarak kabul edilmesine rağmen günümüzde BM Şartı ve uluslararası antlaşmalarla güvence altına alınmış bir hak haline gelmiştir. Bu çalışmanın amacı uluslararası toplumun 21. yüzyıldaki uygulamalarının ışığında self-determinasyon ilkesi ile ilgili sorunları incelemektir. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır: Çalışmanın birinci bölümünün ilk kısmında Fransız İhtilali, Birinci Dünya Savaşı ve sonrası dönem, BM Şartı, 1966 tarihli İnsan Haklarına İlişkin BM Sözleşmeleri, Helsinki Deklarasyonu, BM'nin Ellinci Yıldönümü Deklarasyonu gibi önemli olaylar, uluslararası belgeler ve Uluslararası Adalet Divanı'nın aldığı kararlar ışığında self-determinasyon ilkesinin tarihi gelişimi incelenmiştir. Birinci bölümün ikinci ve üçüncü kısmında ise self-determinasyon ilkesinin türleri ortaya konulduktan sonra ilkenin uluslararası hukuk açısından içerdiği sorunlar örnek olaylar verilerek ele alınmıştır. Özellikle self-determinasyon ilkesinden faydalananlar, ilkenin jus cogens doğası, ayrılma hakkı, azınlıkların self-determinasyon hakkı ve insan hakları ile ilke arasında olan ilişki incelenerek self-determinasyon ilkesinin tartışmalı konuları üzerinde durulmuş ve içeriğinin daha iyi anlaşılması hedeflenmiştir. İkinci ve son bölümünde, güncel olaylar irdelenerek çalışmamızın esas amacı olan self-determinasyon ilkesinin 21. yüzyılda kazandığı yeni anlam ortaya konulmaya çalışılmıştır. Son bir yıl içerisinde yaşanan Kosova'nın bağımsızlığı ve buna tepki olarak ortaya çıkan Gürcistan krizi incelenen örnek olaylar arasında olup, bu olaylar ışığında toprak bütünlüğüne saygı ilkesi ve self-determinasyon arasındaki ilişki ve bu ilkeler etrafında şekillenen devletlerin çıkar mücadelesi üzerinde durulmuştur.
The Kornilov affair: Paving the way for bolshevism

1917 yılının yaz mevsiminde, Rusya'nın Doğu Cephesi savunma hattı dağılınca, General L. G. Kornilov Başkomutan olarak atanarak ordunun başına getirildi. Kornilov, cesareti ve 1. Dünya Savaşı öncesindeki hizmetleri ile Geçici Hükümet'in takdirini kazanmış bir askerdi. Göreve getirildiği andan itibaren, yalnızca ordunun mukaveetini arttırmak için değil, muhtemel bir Bolşevik ayaklanmasını bastırmak için de gerekli tedbirleri almaya çalıştı. Diplomatik usullere olan yabancılığına rağmen, dikkate değer bir destek toplayarak liberal-muhafazakar çevrelerin odağı haline geldi. Başbakan Kerenski ise, darbenin Bolşevik kanadından değil, sağdan geleceğini savunarak giderek güçlenen Kornilov taraftarlarına karşı ihtiyatlı, ve kimi zaman düşmanca bir politika izledi. Geçici Hükümet liderinin, İşçi ve Askerler Sovyet'i ile muhalefetten kaçınması ise Bolşevik cephesindeki gelişmelerin göz ardı edilmesine sebep oldu. Bu tez çalışmasında iki kamp arasındaki ilişkilerin giderek bozulduğu 1917 yılının Temmuz ve Eylül aylan arasındaki dönem incelenerek, General Kornilov'un Geçici Hükümet'e karşı hangi sebeplerden dolayı ayaklandığı açıklanmaya çalışılacaktır. iv
Avrupa birliği'nin uluslararası sistemdeki yerinin hegemonya çevrimleri yönünden analizi

Avrupa Birliği, dünya sistemdeki ağırlığı gittikçe artmakta olan bir güçtür. Bu çalışma, Avrupa Birliği'nin uluslararası sistemde yeni hegemonik güç olabileceğini vurgulamayı amaçlamaktadır. İnsanlık tarihi boyunca artı-değerin yaratılması ve buna el konulabilmesi imkanlarının olması ile siyasal örgütlenmelerin yapıları ve güçleri arasında doğrudan bir ilişki bulunmaktadır. Avrupa Birliği sermaye birikiminin merkez üssü olma ve hegemonik güç olma alanında rakiplerine göre daha avantajlı bir konumda bulunmaktadır. Avrupa Birliği'nin teritoryal olarak genişleyebilen tek aktör olması, uluslararası alanda iradesini hakim kılabilmesinin göstergesi ve yumuşak güç kullanılması konusunda en başarılı örnekliği teşkil etmektedir. Uluslararası sistemine arzulanan yönde önderlik edebilme ve kendi hedeflerini evrensel değerler olarak sunabilme konusunda dünya politikasında eşsiz bir güce sahiptir.
Türkiye'deki Suriyeli Mülteci Varlığının Ulusal Güvenliğe Mevcut ve Olası Etkileri

2011 Arap Baharı ile Ortadoğu'da başlayan halk hareketlerinin önemli bir halkası da Suriye olmuştur. Suriye'de ortaya çıkan karışıklıklar ülkeyi iç savaşa götürmüş ve bu coğrafyayı terör örgütlerinin güçlendiği bir bölge haline getirmiştir. Terör örgütlerinin ülkede giriştiği eylemler ise, Suriyelilerin kitlesel biçimde ülkeden göç etmesine neden olmuştur. Göç hareketlilikleri en çok Türkiye'ye olmuştur ve bu durumun Türkiye'ye önemli yansımaları bulunmaktadır. Bu yansımalara ulusal güvenlik ölçeğinde baktığımızda, Suriyeli mültecilerin Türkiye'ye dolaylı ve doğrudan etkileri olmuştur. Doğrudan etkileri anlamında entegrasyon sorunları ve Türkiye'de karıştıkları suçlar ele alınırken, dolaylı etkileri açısından ise sınır geçişini kitlesel olarak yapmaları sonucunda ortaya çıkan güvenlik zafiyetleri ile gündeme gelen kaçak göçmenler ve teröristler söz konusu olmaktadır. Teröristler, ne yazık ki Türkiye'de birçok saldırı eylemlerinde bulunmuşlardır. Türkiye'de sayıları milyonları bulan mültecilerin mevcut durumu dışında olası etkilerinin de ele alındığı çalışmamızda, son olarak sorunların minimuma indirgenmesi için çeşitli önerilerde bulunulmuştur. .
NATO ve Kazakistan

Sovyetler Birliği dağılmasıyla Orta Asya ülkeleri bağımsızlıklarını kazanmışlardır. Bu dönemde Orta Asya, genişleme ve entegrasyondan kaynaklanan sorunlarla uğraşan dış politika gündeminde fazla yer almamıştır. Fakat Kazakistan Asya'nın en istikrarlıülkelerinden biri olma vasfını sürdürmektedir. Bu yüzden Kazakistan'ın özellikle enerji kaynakları bakımından büyük önem arz ettiği bir gerçektir. Kazakistan Avrupa ve Asya arasında iletişim akışının odağında bulunmaktadır. Dolayısıyla, Kazakistan, ekonomisininkararlı, dinamik bir şekilde gelişmesi, ulusal ve geniş anlamda bölge sisteminin güvenliğininoluşması için uluslararası ve bölgesel örgütlere ihtiyaç duymaktadır. Bu çerçevede, Kazakistan Cumhuriyeti'nin Orta Asya'da daha aktif bir siyaset izlemesi, Rusya, Çin ve ABD ile daha yapıcı bir işbirliğine gitmesi, ikili ve çok taraflı ilişkilerle ve uluslararası örgütlerleişbirliğinin daha da geliştirilmesi hedeflenmektedir. Bu çalışmada Kazakistan NATO'nun bir etkin ortak olarak araştırılacaktır. Kazakistan'ın amacı NATO üyeliği kazanmak değildir. Fakat kendi iç politika prensiplerine göre Batı ve Doğu Avrupa ve Orta Asya'nın askeri ve siyasi işbirliğinin kurulmasıdır. Kazakistan'ın NATO ile arasındaki ilişkiler çeşitli boyutlarda gelişmektedir. Bu bağlamda, NATO'nun Barış İçin Ortaklık Programı, Bireysel Ortak Programı, Barış İçin BilimProgramına katılıp ülkenin savunma güçlerini, enformasyon yeteneklerini ve askeri eğitimhazırlanma seviyesini yükseltmeyi amaçlanmaktadır.
Future of the Middle East military balances and armed conflicts

Ortadoğu'nun mevcut ve gelecekteki muhtemel durumunu daha iyi anlayabilmek için, öncelikle bu bölgenin geçmişşini, yaşanan çatışmaları, politik gelişmeleri ve güç dengelerini bilmek gerekmektedir. Bu çalışmada, kısaca Ortadoğu'nun tarihi, Arap milliyetçiliği, büyük güçlerin Ortadoğu'daki rolleri, soğuk savaş sürecinde politik gelişmeler, Arap-İsrail savaşları, barış görüşmeleri, Carter doktrini ve Körfez savaşları incelenmiştir. Son olarak da; Ortadoğu ülkelerinin güç dengelerini inceledim. Geniş petrol rezervlerinden dolayı, Ortadoğu batı için yıllarca önemli bir bölge olmuştur. İkinci Dünya savaşından bu yana, diğer milletlerin Ortadoğu'daki menfaatleri devam etmektedir. Araplar ve İsrailliler arasındaki gerilim, büyük güçlerin politik, stratejik ve ekonomik menfaatlerinden dolayı daha da artmaktadır. İsrail, Filistin, Suriye ve Lübnan arasındaki çözümlenemeyen bölgesel sorunlar çatışmanın ana sebebidir. Arap-İsrail barış süreci uluslararası ilişkilerde en büyük problemlerden birisidir. Ortadoğu yeni dünya düzeni oluşturma çabalarında önemli bir noktayı teşkil etmektedir. Özellikle iki taraflı ve bölgesel çatışmaların savaşa veya şiddet olaylarına sebep olmasından bu yana Askeri güç ve stratejik konular Ortadoğu'da önemli bir rol oynamaktadır. Bu sebeple askeri güç dengesi istikrar için önemli rol oynamaktadır ve istikrar Türkiye için çok önemlidir. XI
Obstacles to democratic transformation in the Arab region: A case study of Libya

Arap dünyası, manda rejimlerinin monarşiye dönüşümü ve dış müdahaleler nedeniyle ciddi zorluklarla karşı karşıya kalmıştır. Arap Baharı'nı takiben Ortadoğu'daki siyasi durum, demokrasileri yavaşlatanve hatta durduran bir görünüm arz etmiştir. Bu araştırmada, Arap ülkelerindeki mevcut demokratik dönüşüme genel bir bakış ve ciddizorluklara neden olan olaylar silsilesi ele alınmıştır. Araştırma, Arap dünyasında demokratik dönüşüm zorluğunun çeşitli nedenlerini ortaya koymaktadır. Bunlar, tek parti zihniyeti ve siyasi yelpazenin darlığı, gerçekleşen siyasi değişiklikler, Arap Dünyası'nın demokrasi konusundaki mevcut görüşü ve Arap toplumunda demokratik kültüreksikliği. Arap dünyasında yaşanan tüm zorluklar Libya'nın demokratik dönüşümü konusunda da yaşanmıştır. Libya konusu, demokrasinin uygulanmasına dair uzlaşıya varılamaması, kabile ittifakları, Libya'nıngüvensiz ortamı ve güvenlik güçlerindeki ayrımcı hareket gibi farklı unsurları da içermektedir.
Ortadoğu'da Türkmen sorunu

Türkmenler 11. yüzyıldan itibaren akın akın Ortadoğu'ya göç ederek, yerleşmeleri neticesinde coğrafyanın tamamına yayılmışlardır. Uzun yıllar Ortadoğu coğrafyasına hakim olan Türkmenler Birinci Dünya Savaşı sonrası Osmanlı Devleti'nin Anadolu'ya çekilmesiyle sahipsiz kalmışlardır. Birinci Dünya savaşının galip devletleri İngiltere ve Fransa'nın hegemonyasına girmişlerdir. Yıllardır ağır baskı ve zülüm altında yaşayan Türkmenler maruz kaldıkları olumsuz şartlara karşın, milli kimliklerini ve kültürlerini sürdürmeye çalışmışlardır. Bu tez çalışmasında Irak ve Suriye coğrafyasında yaşayan Türkmenlerin Birinci Dünya Savaşı'ndan günümüze kadar yaşadıkları; siyasi, ekonomik, askeri, sosyal ve kültürel baskıları, katliamları, göçleri dönemleriyle ele almaktadır. Yine bu çalışma Osmanlı Devleti'nin tarih sahnesinden çekilmesiyle yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin Türkmenlere yönelik politikalarını ele almakta ve değerlendirmektedir.
Uluslararası siyasi krizler ve ekonomik etkileri: Türkiye-Rusya uçak krizi örneği

Bu çalışmada, biri kuramsal biri ampirik olmak üzere iki soruya cevap aranmıştır: devletler arasındaki bağımlılıklar siyasi krizlerin ekonomik etkilerini nasıl şekillendirmektedir? ve bu minvalde Türkiye ve Rusya arasındaki bağımlılık ilişkileri uçak krizinin ekonomik etkilerini nasıl şekillendirmiştir? Bu soruları cevaplamak amacıyla çalışmamızda öncelikli olarak siyasi krizlerin ekonomik krizlere dönüşmesi ve bu etkilerin oluşumunda bağımlılık türlerinin oynadıkları şekillendirici roller incelenmiştir. Takip eden bölümde, Türkiye ve Rusya arasındaki tarihsel ekonomik ilişkileri, uçak krizinin ekonomik krize dönüşmesine ilişkin alt yapı ve iki ülke arasındaki bağımlılık ilişkileri betimlenmiştir. Çalışmamızın analiz bölümünde ise tarihsel arka plan bölümünde ortaya konulan sektörlerdeki literatür bölümünde ortaya konulan bağımlılık, siyasi kriz ve ekonomik etki ilişkiselliği çerçevesinde Türkiye ve Rusya arasındaki uçak krizinin etkileri incelenmiştir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış ve döküman analizi yapılarak resmi sitelerden konuyla ilgili çeşitli kaynaklar ve istatistikler toplanmıştır. Yapılan incelemede, siyasetin ekonomi ile ciddi anlamda etkileşim içerisinde olduğu, dolayısıyla da bağımlılığa rağmen uluslararası siyasi krizlerin devletler arası ekonomik ilişkileri genellikle olumsuz yönde etkiliyor olduğu görülmüştür.
Turkish foreign policy in a decade of economic transformation, 1980-1989

1980 - 1989 yılları arasında Türkiye'nin ekonomik olarak dönüşümü ve ithal ikameci kapital arttırımı sisteminden serbest ticaret ve liberalizasyon sistemine geçişi; politik ekonomi literatüründen incelendiğinde ülkenin dış politika ekseninin güvenlik odaklı olmaktan kayarak ekonomik odaklı olmaya başladığı gözlemlenmektedir. Bu olgudan yola çıkarak tezde bu dönüşümün tarihsel arka planı ve dinamikleri, günün koşulları ile değerlendirilmiş, tarihsel süreç içerisinde irdelenmiş; Türkiye'nin ekonomik ve siyasal anlamda bölge ülkeleri ile gelişen ilişkileri, güvenlik kapsamlı dış politikadan ekonomi amaçlı dış politikaya kayma ve ülke içerisinde yükselen yeni-Osmanlıcılık retoriği ile paralel geliştiği sözlenmiştir. Türkiye, 1980'li yıllardan itibaren eksenini batı bloğuna daha fazla dayamış olduğu, ekonomik çıkarlar ile betimlenmiş, bu olgu üzerinden değişen iç politika incelenmiştir.
Türkiye-Irak ilişkileri ve Kürt sorunu(1926-1990)

Bu çalışmanın konusu: 1926- 1990 yılları arası Türkiye-Irak ilişkileri ve Kürt sorunudur. Türkiye ile Irak arasındaki ilişkiler, özellikle 1926 Ankara Antlaşması ile birlikte gelişmeye başlamıştır. Her iki ülkede de Kürt sorununun olması, ilişkilerde güvenlik boyutunun öne çıkmasına neden olmuştur. Hem Irak'ta hem de Türkiye'de 1920'lerde ve 30'larda Kürt ayaklanmalarının patlak vermesi, iki ülke ilişkilerinin 1930'larda işbirliği düzeyinde sürmesini zorunlu hale getirmiştir. Bu durum 1937 Sadabad Paktı ile birlikte bölgesel İşbirliğine dönüşmüştür. İkinci Dünya Savaşı sonrası Soğuk Savaş süreciyle birlikte iki ülke ilişkilerindeki yakınlaşma daha da hızlanmıştır. Bu yakınlaşmanın temelinde her iki ülkenin de Batı yanlısı bir dış politika izlemesi ve Sovyetler Birliği'ni tehdit olarak algılamasının yanı sıra iki ülkede de yine Kürt sorununun varlığı da belirleyici olmuştur. 1958 darbesinden bir süre sonra Irak'ın dış politikasında yaşanan yön değişimi ve yeni yönetimin Irak'lı Kürt siyasetçilerle geçici olarak ittifak kurması, ilişkilerde kısa süreli gerginlik yaşanmasına neden olsa da, özellikle 1963 yılından sonra ilişkiler Kürt meselesi karşısında işbirliği çerçevesinde 1980'lerin sonuna kadar sürmüştür. Türkiye'nin bu dönemdeki temel politikası, Irak'ta meydana gelen Kürt hareketinin kendi ülke güvenliğini, toprak bütünlüğünü tehdit etmesini ve Türkiye'de yaşayan Kürt nüfusunu etkilemesini önlemek amacına dayanmıştır. 1980'lerede ise bizzat kendisini hedef alan PKK örgütünün Kuzey Irak'ta yerleşmesinin önüne geçmek de bir diğer temel hedef olmuştur.