turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
5510 sayılı kanun md. 4/1-a kapsamında sigortalı sayılanlar

506 sayılı Kanun döneminde SSK'lı olarak isimlendirilen iş sözleşmesi kapsamında çalışanlar, 5510 sayılı Kanun'un 4 /1-a bendinde düzenlenmiştir. 4 /1-a bendi temel olarak iş sözleşmesi ile çalışanların sosyal sigortalılıklarını düzenlemektedir. Bu durumda esasen Kanunun 4 /1-a bendi kapsamında sigortalı olabilmek bakımından iş ilişkisinin iş sözleşmesi kapsamında yerine getirilmesi gerekmektedir. Ancak sosyal sigortalılığı bu bent kapsamında düzenlenen kişiler yalnızca iş sözleşmesi ile çalışanlar değildir. Nitekim kanun koyucu belirli sebeplerle iş sözleşmesi kapsamında çalışmayan bazı kişileri de özel hüküm ve kanunlarla 4 /1-a kapsamına almıştır. Bu çalışmada sosyal güvenlik ve ilgili diğer mevzuat çerçevesinde, yargı kararlarından da yararlanarak 4 /1-a sigortalı olan kişilerin incelenmesi amaçlanmıştır.
Molla Hüsrev'in Gureru'l-Ahkam'ı ile İbrahim el-Halebİ'nin Mülteka'l-Ebhur'unun Muamelat hukuku bağlamında karşılaştırılması

Osmanlı hukuku araştırmaları genel anlamda fıkıh metinleri bağlamında değerlendirilmemektedir. Birçok Osmanlı hukukçusu tarafından 'metn-i metin' olarak nitelendirilen Gurer'ul-Ahkam ile Mülteka'l-ebhur adlı eserler, Osmanlı hukukçularının başvurduğu ana kaynaklardan olmuştur. Hanefi mezhebi çeşitli devletlere hukuk kaynağı olmasından dolayı farklı görüş ve uygulamaları da içinde barındırmıştır. Osmanlı'ya da aktarılan hukuk metinlerindeki bu çeşitlilik, hukukun canlılığı olarak görülmektedir. Her iki kitabın muamalet konuları karşılaştırılarak, aynı konuda birbirlerinden ayrı görüşler tespit edilmiştir. Osmanlı yargı pratiğinde de bu farklı görüşlerin yansımaları da yer yerele alınmıştır. Bu tez, giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde bu çalışmanın konusu, önemi, amacı, hipotezi ve literatür incelemesi yer almaktadır. Çalışmanın birinci bölümü Molla Hüsrev ve İbrahim Halebi'nin hayatları, kişilikleri ve eserleri ile birlikte tez konusu olan Gurer'ul-ahkam ve Mülteka'l-ebhur adlı eserlerin incelenmesini kapsamaktadır. Aynı bölümde XV. ve XVI. yüzyıl Osmanlı coğrafyasına genel bakış ve dönemin iktisadı durumu, Osmanlı Devleti'nde hukuk ve hukuk eğitimi gibi konularda bilgi verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise Gurer ve Mülteka'nın Büyu, İcare, Şirket, Rehin, Vekalet ve Havale bölümlerinde aynı konuda farklı görüşler incelenerek değerlendirilmiştir.
Markanın hükümsüzlüğü ve iptali

Bu çalışma, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında markanın hükümsüzlüğü ve iptali hakkında yapılan bir incelemedir. Tezde, markanın hükümsüzlüğüne ve iptaline sebep olan haller tartışılmıştır. Bu çalışmada, hükümsüzlük ve iptal hallerinin varlığı halinde başvurulacak yollar üzerinde durulmuştur. Tezde markanın hükümsüzlüğünün ve iptalinin etkisi üzerinde özellikle durulmuştur. Hükümsüzlük ve iptal taleplerinin dayanağı tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu sayede çalışmada hükümsüzlüğün ve iptalin etkisi, farklı bir boyuttan da tartışılmıştır. Tüm bu tartışmalar yapılırken uygulamada ortaya çıkabilecek durumlar üzerinde de durulmuştur. Ayrıca, çalışmanın bir bütünlük içinde sonuçlandırılabilmesi için marka hakkını sona erdiren diğer sebeplere de kısaca değinilmeye çalışılmıştır.
2 Numaralı Nefy ve Kısas Defterinin transkripsiyonu ve değerlendirilmesi

Osmanlı hukuk sistemi esas itibariyle İslam hukuku ile bu hukukun ulü'l-emre tanıdığı alanlarda zaman içerisinde oluşturulmuş olan örfi hukuktan ibarettir. İslam hukukuna göre ulü'l-emrin yasama yetkisinin en geniş olduğu alan ceza hukukudur. Bu saha içinde had ve kısas cezaları müstesna, tazir cezasının keyfiyeti ve miktarı ulü'l-emre bırakılmıştır. Tazir cezası içinde yer alan nefy, işlediği suça karşılık kişinin kendi rızasının dışında ikamet ettiği yerden sürülerek başka bir yerde süresiz, geçici veya ömür boyu ikamet ettirilmesi manasındadır. Kısas ise, İslam hukukunda kasten işlenen adam öldürme veya yaralama suçuna karşılık suçlunun denk bir ceza ile cezalandırılması demektir. Osmanlı ceza hukukunda tazir cezası olarak uygulanan sürgün cezası Tanzimat döneminde etkin bir ceza yöntemi olarak kullanılmış, o dönemin ceza kanunnamelerinde yerini almıştır. 1840'dan itibaren nefy ve kısas cezalarının hüküm ve uygulamaları için ayrı defterlerin tutulmasıyla da 1256/1840-1279/ 1863 dönemini kapsayan 5 adet Nefy ve Kısas Defteri teşkil edilmiştir. Çalışmamıza kaynaklık eden ve 1843- 1848 dönemi ceza ve af/ıtlak kayıtlarını içeren 2 Numaralı Nefy ve Kısas Defteri'ndeki hükümlere göre sürgün cezasının çoğunlukla kanuna aykırı hareket eden, halka zulmeden, rüşvet alan, zimmetine para/mal geçiren devlet görevlilerine, halk içinde huzursuzluk çıkaranlara, hırsızlara, eşkıyalara, din ve mezheplerine aykırı hareket eden zimmilere uygulandığı görülmüştür. Ayrıca haksız yere adam öldüren kişilere de, maktul yakınlarının kararına göre kısas ya da diyet cezası verildiği anlaşılmıştır.
Türkiye sermaye piyasasında tasarruf araçlarının vergilendirilmesi ve analizi

Gelişmiş ekonomilerin tümünde sermaye piyasaları ekonomiye büyük katkılarda bulunmaktadır. Sermaye piyasası araçları sayesinde tasarruf sahiplerinin birikimleri ekonomide kaynak ihtiyacı olan alanlara aktarılmakta, tasarruf sahipleri de sahip oldukları tasarruf araçları sayesinde gelir elde etmektedirler. Sermaye piyasalarında tasarruf araçlarından elde edilen gelirlerinvergilendirilmesi, vergilendirmede en hassas konulardan biridir. Bir yandan, temel vergileme ilkelerine göre vergilemesi gereken bir gelir unsurubulunurken, diğer yandan vergilendirme sonucunda sermayenin yurtdışınakayma riski bulunmaktadır. Bu nedenle tasarruf araçlarından elde edilen gelirler, hem vergilendirilmeli, hem de üzerindeki vergi yükü sermayeninyurtdışına kaçışını cazip kılmayacak kadar düşük olmalıdır. Bu çalışmada, mevcut vergileme mevzuatı kapsamında Türkiye sermaye piyasasında tasarruf araçlarının vergilendirilmesi açıklanmış, uygulamadaki sorunlara değinilerek çözüm önerileri getirilmiştir. Türkiye'de tasarruf araçlarından elde edilen gelirler GVK kapsamındavergilendirilmektedir. GVK'da tasarruf araçlarının faiz ve kar payı gibi gelirlerimenkul sermaye iradı olarak, tasarruf araçlarının elden çıkarılmasındansağlanan sermaye kazançları ise değer artış kazancı olarak vergilendirilmektedir. Türkiye de 01.01. 2006 tarihinden itibaren tasarruf araçlarınınvergilendirilmesinde tevkifat uygulamasına geçilmiştir. Bu sistemle tasarruf araçlarının vergilendirilmesinde basitlik ve sadelik amaçlanmasına rağmen,213tasarruf araçlarının ve gelirlerin tümünün kapsama alınmaması nedeniyle, bir kısım araçlar ve bir kısım gelirler için eski hükümlere göre vergilendirilmeyapılması, vergilemeyi daha da karmaşık bir biçime sokmaktadır.
Çıplak gemi kira sözleşmesi

Araştırmanın konusunu deniz ticareti alanında yaygın olarak yapılan çıplak gemi kira sözleşmesi oluşturmaktadır. Bilindiği üzere 6762 sayılı eski Türk Ticaret Kanununda gemilerin çıplak olarak kiralanması ile ilgili sadece bir hüküm bulunmaktaydı. Bu hükme göre söz konusu ilişkileri düzenleyen sözleşmelere 818 sayılı eski Türk Borçlar Kanununun taşınmaz kiralarına ait hükümleri uygulanırdı. Ancak 6102 sayılı yeni Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girmesi ile tescilli gemilerin çıplak olarak kiralanması on iki maddeden oluşan özel hükümlerle düzenlenmeğe başlandı. Yeni düzenlemenin önemi denizciliğin kendine has ihtiyaçlarının olması açısındandır. Bunlara uymak tarafların işlerini kolaylaştırmaktadır. Çalışmada çıplak gemi kira sözleşmesi genel olarak Türk Hukuku ve BIMCO tarafından hazırlanmış standart Barecon 2001 sözleşmesi maddeleri açısından ele alınmış, bu yöndeki mahkeme kararları, aynı zamanda akademisyenlerin görüşleri incelenmiştir.
Anonim şirketler hukukunda pay sahiplerine dağıtılacak karın payının belirlenmesi ve dağıtımı

6102 sayılı Ticaret Kanununda anonim şirketlerde kar payı dağıtımı eski Ticaret Kanunu ile temel olarak benzer bir şekilde düzenlenmektedir. İlgili düzenlemeler ele alındığında kanun koyucunun esas olarak pay sahipleri, alacaklılar, şirket çalışanları dahil olmak ve fakat bunlarla sınırlı olmamak üzere anonim şirketin çeşitli menfaat sahiplerinin çıkarları arasında denge kurulmasına yönelik bir mekanizma üzerinden konuya yaklaştığı görülmektedir. Bu nedenle de kanundaki düzenlemeler ile pay sahibine kar payı dağıtımı yapılmasında özellikle alacaklıların menfaatlerinin korunması amacıyla dağıtılacak kar payının doğru belirlenmesinden, bu miktar belirlendikten sonra ise dağıtımın ne şekilde gerçekleştirilmesi gerektiğine dair bir takım sınırlamalar getirilmektedir. Çalışmamızda anonim şirketlerde pay sahiplerine dağıtılacak kar payının belirlenmesini ve dağıtımını ele alırken uygulamada sıklıkla karşılaşılan aşağıdaki soruları cevaplamayı amaçlamaktayız: Anonim şirket kar payı dağıtımının hangi mevzuat hükümlerine tabi tablolara göre ve hangi ilkeler uyarınca hazırlanması gerektiği; TTK ile getirilen dürüst resim ilkesinin uygulanması zorunlu muhasebe standartları ile çelişmesi halinde hangisine üstünlük tanınması gerektiği anonim şirket pay sahibine dağıtılacak kar payı miktarı belirlenirken primli pay mevcutsa, yapılacak hesaplamada primin/agionun dikkate alınıp alınamayacağı anonim şirketlerde TTK ile her hesap dönemi sonunda kar payı dağıtımı yapılmasının zorunlu hale gelip gelmediği uygulamada sıklıkla karşılaşılan bir soru olarak anonim şirketin markası, taşınmazı veya herhangi bir başka yüksek değer ihtiva eden maddi veya gayri maddi varlıklar da dahil olmak üzere önemli bir malvarlığının satışı neticesinde elde ettiği değer artışından kaynaklı kazancını pay sahiplerine kar payı olarak dağıtıp dağıtamayacağı yine güncel ekonomik kriz sebebiyle şirketlerin nakit sıkıntısı içerisinde bulunması dolayısıyla karşılaşılan sorunlardan biri olarak şirketin likiditesinin yeterli olmamasına rağmen, öz kaynaklarının yeterli olması halinde kredi kullanmak suretiyle pay sahiplerine kar payı dağıtılıp dağıtılamayacağı kar payı dağıtım oranının genel kurul tarafından belirlenmesine rağmen söz konusu dağıtıma esas alınan bilançonun mahkeme tarafından düzeltilmesi halinde mahkemenin düzeltilmiş bilanço uyarınca yeni kar payı dağıtım miktarını belirleyip belirleyemeyeceği kar payı dağıtımına ilişkin genel kurul kararının iptal davasına konu edilmesi halinde mahkemenin genel kurul yerine geçerek kar dağıtımına karar verip veremeyeceği.
Kıdem tazminatının koşulları ve işçinin kıdeminin hesaplanması

(Anadolu, F. Kerim, Kıdem Tazminatının Koşulları ve İşçinin Kıdeminin Hesaplanması, Doktora Tezi, Danışmanı Prof. Dr. Sarper Süzek. XXII + 569) Tezimizin konusu Kıdem Tazminatının Koşulları ve işçinin Kıdeminin He saplanmışıdır. Bu tezimiz Kıdem Tazminatına ilişkin genel bilgiler, Kıdem Tazmi natının koşulları, işçinin kıdemi ve Kıdem Tazminatına aykırı davranışın sonuçları ve değerlendirme ve sonuç olmak üzere beş bölümde incelenmiş olup bunların kapsamına genel olarak aşağıda değinilmiştir. Kıdem tazminatı hakkı olması için işçinin bu iş yerindeki iş süresinin en az bir yıl devam etmesi ve iş sözleşmesi aşağıda belirlenmiş türler ile sona ermesi zorundadır. Bunlar; İşçinin ölümü. İşçinin askeri hizmet için çağrılması. İşçinin ka nun en kurulmuş sosyal güvenlik organlarından yaşlılık maaşına veya emekliliğe veya sakatlık kazancı veya toptan ödeme 4447 Sayılı Knun m.45 ve Geç. 81 göre isteğiyle ayrılma şartlarına haiz olması gerekir. Bayan işçilerin evliliklerini takriben evlilik nedeniyle işinden istifa etmesi İşçinin Kanunun 16. maddesine göre istifası ve İşveren tarafından 17/11 maddesindeki nedenler hari- cinde fesih durumlarıdır. İşçinin hizmet süresi tespitinde aynı işverenin bir veya daha fazla işyerlerindeki hizmet süreleri göz önünde tutulur. İşçinin yeni bir işverene ait işyerinde çalışmaya başladığında yeni bir hizmet süresi başlar. Kamu sektöründe çalışan işçi için bu durum söz konusu değildir. İşçinin hizmet süresi önceki kamu kamu kuruluşlarındaki hizmet sürelerinin toplamıyla oluşur, Fakat bu emeklilik veya yaşlılık, malullük veya toplu ödeme için hizmet etmek sözleşmesiyle sınırlıdır. 567 Bazen işyeri aynı durumda kalabilir, fakat işveren devir-nakil sonucu değişebilir. Bu gibi durumlarda işçinin toplam hizmet süresi önceki ve yeni işi toplanarak bulunur. İşverenler kıdem tazminatı masraflarını sigorta ettirmeyebilirler. Bu iş kanunun 14. cü maddesiyle yasaklanmıştır. Aym madde kıdem tazminatı fonunun kuruluşu hakkında açıklamalarda bulunur. Bununla birlikte bu fona geçiş sınırsız değildir; işveren emeklilik, yaşlılık, malullük nedeniyle fondan fayda sağlayabilir. Fonun kuruluşu kanunlarla düzenlenecektir. Şimdiye kadar böyle bir kanun yapılmamıştır. Kıdem Tazminatı hükümlerine aykırı davranışın başlıca sonuçları ise; hukuki ve cezai yaptırım ve aklanma dan oluşmaktadır.
Türkiye'de çocuklara özgü soruşturma usulü

Çalışmanın konusu Türkiye'de suça sürüklenen çocuklar hakkında soruşturma usulüdür. Çocuklar; hem fiziksel, ruhsal ve biyolojik durumları itibariyle korunmaya muhtaç olmaları, hem de toplumların gelecekleri olmaları nedeniyle sağlıklı bir toplum yapısının oluşturulması için üzerlerinde önemle durulması gereken varlıklardır. Bu nedenle suça sürüklenmiş çocuklarla ilgili soruşturmanın yürütülmesinde uygulanacak usül büyük önem arz edecektir. Çalışmada öncelikle ulusal ve uluslararası düzenlemelerde çocuk kavramının ne anlama geldiği ve çocukların suça sürüklenmesinde etkili olan faktörler açıklanmaya çalışılmıştır. Daha sonra çalışmanın ana konusu olan Türkiye'de suça sürüklenmiş çocuklarla ilgili soruşturmanın yürütülmesi usulü ulusal mevzuat, yargısal içtihatlar ve uluslararası düzenlemeler ışığında incelenmiştir. Suça sürüklenmiş çocuklar ile ilgili soruşturmanın yürütülmesi usulü anlatılırken ayrıca soruşturma evresinde görev yapan kurumlar, soruşturma evresinde suça sürüklenmiş çocuklara uygulanabilecek tedbirler ve bunların uygulanması usulü, soruşturma evresini sona erdiren durumlar ve uygulamada yapılan hatalar incelenmiştir.
Suçluların iadesi

Küreselleşen dünya ile birlikte suç ve suçlulukla devletlerin tek başına mücadelesi yetersiz kalmış ve devletler arasında suçluların iadesine ilişkin adli işbirliği yapılması zorunlu hale gelmiştir. Suçluların iadesi, iadeyi talep eden devletin egemenlik alanında suç işlediği iddia edilen kişinin yargılanması veya kesinleşmiş bir hükmün infazı amacıyla, ülkesinde bulunduğu devlet tarafından iadesini ifade eden yabancıların kişi dokunulmazlığının istisnalarından biridir. Yabancılar hukuku ve insan hakları hukuku bakımından da önem arz eden müessese cezai konularda uluslararası en eskiadli işbirliği işlemidir. Suçluların iadesi müessesine ilişkin hükümler uluslararası iki taraflı ve çok taraflı anlaşmalarda ve hemen her devletin ulusal hukukunda pozitif düzenlemelerde yerini alır. Türkiye 1959 tarihinde Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi'ne, 1987 yılındaSİDAS'a Ek 2 No. lu Protokole' ve 2016 tarihinde Avrupa Birliği ile vize müzakereleri sırasında suçluların iadesine ilişkin protokollerin tamamının kabulünün şart koşulması nedeniyle SİDAS'a Ek 1,3, 4 No. lu Protokollere taraf olmuştur. Anayasa m.38/11'de vatandaşın iade edilemeyeceği, m.90/5'te usulüne göre yürürlüğe konulmuş uluslararası anlaşmaların kanun hükmünde olduğu düzenlenmiştir. Türk hukukunda suçluların iadesini de kapsayan düzenleme23.04. 2016 tarihinde yürürlüğe giren 6706 sayılı Uluslararası Adli İşbirliği Kanunu'dur. UAİK'in yürürlüğe girmesi ile birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m.18 hükmü ilga edilmiştir. Bu çalışmada, suçluların iadesi konusu iki bölümde incelenmiştir. Birinci Bölümde suçluların iadesi müessesesine ilişkin genel bilgilere yer verilecektir. Bu bağlamda, suçluların iadesi kavramı, yabancılar hukukundaki yeri ve önemi, insan hakları boyutu, tarihçesi, Türk hukukunda konuya ilişkin kaynaklar, suçluların iadesi müessesesinin benzer kurumlardan farkı, karşılaştırmalı hukukta düzenlenişi, uluslararası ceza mahkemesine iade incelenecektir. Bu Bölümde son olarak Türk hukukunda suçluların iadesine ilişkin koşulları başlığı altında UAİK ile 5237 sayılı mülga TCK m.18 hükmü karşılaştırılarak UAİK'in getirdiği yeni düzenlemeler ele alınmıştır. Çalışmamızın İkinci Bölümünde suçluların iadesine dahil uluslararası kuruluşlar, arama yöntemleri incelenecektir. Bu Bölümde son olarak iade usulü ve sonuçları klasik iade usulü ve Türkiye'nin SİDAS'a Ek 3 No. lu Protokolüne taraf olması ile Türk hukukuna kazandırılan rızaya dayalı iade usulü olmak üzere iki ayrı başlık altında incelenecektir.
Taşınır kültür ve tabiat varlıkları kaçakçılığı suçu (Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu m.32,68)

İnsanlığın kültürel gelişimini yansıtan ve ait oldukları dönem ve toplumlara ışık tutarak onlara dair bilgiler veren kültür varlıkları bulundukları doğal ortamda anlam, bilgi, değer ve dolayısıyla insanlık için önem arz ederler. Kayıpları halinde yerine konulmaları mümkün olmadığı için de bilimsel açıdan çok değerli, sanatsal ve estetik açıdan ise eşsiz niteliktedirler. Ancak ülkemizin de aralarında bulunduğu kültür varlığı açısından zengin ülkelerin bu değerleri, yasadışı yollardan yurt dışına kaçırılmakta, doğal ortamlarından koparılmakta ve yok edilmektedir. Bu nedenle kültür ve tabiat varlıkları açısından zengin her ülke gibi ülkemizde, bu varlıkların korunması konusunda kanunların ve koruma politikalarının önemini kabul etmiş ve ulusal hukuk sisteminde gerekli düzenlemeleri gerçekleştirerek hukuki bir koruma sistemi oluşturmuştur. Nitekim Emirname ve Asar-ı Atika Nizamnameleri ile başlayan koruma kanunları, yaklaşık 120 yıllık bir süreçten sonra 1983 tarihinde kabul edilen 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ile son şeklini almıştır. Kültür ve tabiat varlıklarının maruz kaldığı hukuka aykırı eylemlerden biri olan kaçakçılık fiili 2863 sayılı Kanunun 68. maddesinde düzenlenmiş ve etkin bir şekilde takibi ve cezalandırılması sağlanmaya çalışılmıştır. Tezimizde bu varlıkların korunmasına dair oluşan hassasiyetlerin ve mevzuatımızın tarihi gelişimi itibariyle gelinen noktanın anlaşılabilmesi sağlanmaya çalışılmıştır. Kültür ve tabiat varlıklarının sadece ülkemiz açısından değil, insanlık açısından sahip olduğu değer dikkate alınarak uluslararası alanda suç tiplerinde yeknesaklık ve işbirliğinin önemi vurgulanmıştır. Bu bakış açısıyla kültür ve tabiat varlıkları kaçakçılığı suçu incelenirken hukukumuzdaki temel prensipler ile uluslararası hukuk ve mukayeseli hukuk düzenlemeleri ayrıntılı olarak ele alınmıştır.
Uyuşmazlıkların online çözüm yöntemleri

Uyuşmazlıklar insan ilişkilerinin kaçınılmaz bir sonucudur. Gelişen teknoloji karşında uyuşmazlıklar elektronik ortamda gerçekleşmeye başlamıştır. Elektronik ortamda meydana gelen uyuşmazlıkları çözüme kavuşturmada geleneksel uyuşmazlık çözüm yöntemlerinin yetersiz kalmaya başlamasıyla dünyada yeni bir arayış başlamıştır. Uyuşmazlıkların Online Çözüm Yöntemleri online ortamda veya online ortam dışında meydana gelen uyuşmazlıkları yine online ortamda çözmek için geliştirilen bir sistemdir. Yukarıda değinilen gelişmeler çerçevesinde iki bölümden oluşan tezimizin ilk bölümünde, Uyuşmazlıkların Online Çözüm Yollarına İlişkin Temel Meseleler ve Genel Açıklamalar başlığı altında, elektronik ticaret ve alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemleri hakkında genel bilgilere yer verildikten sonra uyuşmazlıkların online çözüm yöntemlerine ilişkin açıklamalar yapılmıştır. Elektronik ticaret hakkında açıklama yapılırken elektronik ticaretin tanımına, taraflarına ve türlerine ilişkin bilgiler verilmiş ve elektronik ticaret sırasında karşılaşılan sorunlar ele alınmıştır. Alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemine ilişkin açıklamalarda ise, alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemi kavramına, çeşitlerine ve alternatif uyuşmazlık çözüm yönteminin devlet yargısı ile olan ilişkisine yer verilmiştir. Uyuşmazlıkların Online Çözüm Yöntemleri başlığı altında ise, uyuşmazlıkların online çözüm yöntemlerine ilişkin genel bir bilgi verildikten sonra online uyuşmazlık çözüm yöntemlerinin tarihçesi incelenmiştir. Tarihçeye ilişkin bilgileri, Uyuşmazlıkların Online Çözüm Yöntemlerinin Olumlu ve Olumsuz Yönleri ile Uyuşmazlıkların Online Çözüm Yöntemleri Alanında Yapılan Muhtelif Çalışmalara ilişkin bilgiler takip etmektedir. Söz konusu çalışmalarda, Uyuşmazlıkların Online Çözüm Yöntemlerine ilişkin olarak tartışılan konular üzerinde durulmuştur. Bu kapsamda Milletlerarası Ticaret Odası, Elektronik Toplumda Küresel İş Diyalogu, İktisadi İşbirliği ve Kalkınma Örgütü, Online Tüketici Uyuşmazlık Çözümü, Avrupa Yargı Dışı Ağı, Federal Ticaret Komisyonu, Amerikan Barosu Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Komitesi, Cenevre Üniversitesi Online Uyuşmazlıkları Çözüm Uzman Semineri inceleme konusu yapılmıştır. Tezimizin ikinci bölümünde, uyuşmazlıkların online çözüm süreçleri inceleme konusu yapılmıştır. Bu kapsamda, uyuşmazlıkların online çözüm yöntemleri, online müzakere, online arabuluculuk ve online tahkim olarak üç ayrı sınıfta incelenmiştir. Online müzakere, otomatik müzakere ve destekle müzakere olmak üzere iki ayrı alt başlıkta incelenmiştir. Otomatik müzakerenin tanımı yapıtlıktan sonra bu müzakere türüne örnek olan Cybersettle ve Smartsettle sistemleri incelenmiştir. Destekle müzakere başlığı altında ise bu müzakere türü tanımlanmış; SquareTrade sistemi ve süreçleri hakkında bilgi verilmiştir. Online Arabuluculuk hakkında kısa bir açıklama yapıldıktan sonra online tahkim inceleme konusu yapılmış olup Alan Adı Uyuşmazlıklarının İnternet Sayılar ve İsimler Tahsis Birliği Tarafından Tahkim Usulü ile Çözümlenmesi yöntemi incelenmiştir.
Vekalet sözleşmesinin tek taraflı olarak sona erdirilmesi

oz Vekalet sözleşmesinin sona ermesine ilişkin olarak özellik taşıyan sebepler Borçlar Kanununda özel olarak belirtilmiştir. Bunlar, istifa ve azil, ölüm, fiil ehliyetsizliği ve iflastır. Borçlar Kanunu'nun 396. maddesinde belirtildiği üzere, vekaletten azil ve ondan istifa her zaman mümkündür. Azil, müvekkilin tek taraflı irade beyanı ile vekalet sözleşmesini sona erdirmesidir. İstifa ise, vekilin tek taraflı irade beyanı ile vekalet sözleşmesini sona erdirmesidir. Vekaletten azil ve ondan istifa her zaman yapılabilirse de, uygun olmayan bir zamanda vekaletten istifa eden vekil veya onu azleden müvekkil diğerinin zararını tazmin etmekle yükümlüdür (BK. m. 396/ II). Tezin konusunu oluşturan sorunların çözümünde, araştırma ve sorgulama teknikleri kullanılmıştır.