turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Realist ve liberal teoriler ışığında AK parti Hükümetleri'nin orta doğu politikaları (2002-2015)

Bu tezin amacı, Türkiye Cumhuriyeti'nin Orta Doğu dış politikasının genel bir özetini vererek Adalet ve Kalkınma Partisi dönemindeki Türkiye Orta Doğu politikasını realist ve liberal teoriler ışığında açıklamaktır. 2000'li yıllar genelde Türk dış politikasında dönüşümlerin yaşandığı yıllar olmuştur. Orta Doğu, bu yıllarda AK Parti hükümetleri döneminde dış politikada merkezi bir yerde olmuştur. AK Parti, 2002 yılında iktidara geldikten sonraki süreçte, Refah Partisi'nin 90'larda geliştirmek istediği Orta Doğu Politikasını gerçekleştirmek istemiştir. Bu süreçte AK Parti, 'Komşular ile Sıfır Sorun' politikası 'insani değerler bazlı' politikayı dış politikada esas olarak edinmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'nin sınır komşuları ile sorunları çözme amacını taşıyan bu politika, ilk yıllarda başarılı olmuştur. Ancak, Tunus'ta başlayan Arap Baharı, Orta Doğu politikasındaki dengeleri değiştirmiştir. Bu süreçte Türkiye, Davos Krizi sonrası elde ettiği 'lider figür' başarımını yavaşça yitirmiştir. Arap Baharının etkisinde Mısır'da yaşanan rejim değişikliği ve akabinde yaşanan darbe ve Suriye'de ortaya çıkan iç savaş, Türkiye'nin milli güvenliğini tehdit eder hale gelmiş, Türkiye'nin Orta Doğu politikası realist bir veçheye bürünmüştür. Bu süreçte IŞID'in Suriye'de de-facto bir devlet kurması ve Avrupa devletlerinde terör saldırıları başlatmaları, batının bölgeye müdahil olmasına neden olmuştur. Türkiye'nin Suriye iç savaşı sonrası Orta Doğu politikası değişmiş, bir anlamda Türkiye kendi ulusal güvenliğini ve çıkarlarını korumak adına realist politikalar izlemiştir.
Pakistan ve komşu devletler arasındaki ilişkiler ve Türkiye'nin Pakistan'a yönelik stratejik yaklaşımları

BAŞLIĞI: Pakistan ve Komşu Devletler Arasındaki İlişkiler ve Türkiye'nin Pakistan'a Yönelik Stratejik YaklaşımlarıYAZAR ADI : Ekrem HIDIRPakistan uzun ve zorlu bir mücadele sonucu kurulmuş güzel ülke. Öyle bir mücadeledeki tüm dünya karşınızda duruyor. Pakistan'ın Türkiye'yeyakınlığının sebebi bu olsa gerek. Bu çalışmada Pakistan'ın uzun ve zorlukuruluş süreci, bu süreçte Müslümanların bir millet olarak bir araya gelmesi, Hinduların bu konuya tepkisi, İngilizlerin Pakistan'a çıkardığı zorluklar ele alınmıştır. Alt Kıta'dan giderlerken bıraktıkları Keşmir mirası hala devam etmektedir. Çalışmanın devamında modern Pakistan'ın sosyal, siyasi, ekonomik yapısı ele alınmıştır. Dünya üzerinde Pakistan'ın bulunduğu pozisyon ve bu pozisyonun Pakistan'a getirdikleri konumuzun diğer boyutlarıdır. Pakistan karşılaştığı ve karşılaşacağı sorunlar, dünyanın süper gücünün bölgeye bakışı konumuzun devamıdır. Ayrıca bölge ile ilgili senaryolar ele alınmıştır.
Religious affiliation and indirect third-party conflict intervention: A hypothesis from the Lebanese civil war

Etnik ve dini tanımlanmış gruplar çatışmalara sıkça katılırlar. Böyle çatışmalar, çoğunlukla bir etno-dini grubun diğeri üstünde desteklendiği üçüncü taraf müdahalesi türlerinin ilgisini çeker. Kullanılan müdahale araçları çoğunlukla doğrudan askeri müdahaleki araçlardan farklıdır. Bu çalışma ilk olarak literatürün iki alanında iki farklı temayı vurgular. (1) Siyasette dinin rolü üzerine çalışmalar, genellikle dini mensubiyet olarak anlaşılan dini gruplaşma türlerini kapsar. (2) Çatışma müdahalesi literatürü, doğrudan askeri müdahalenin dışında, müdahalenin birçok türünü içerir; fakat, böyle türleri kapsayan bir değişkenin detaylı açıklaması yeterli değildir. Tanımı literatürden kavramsallaştırılan dolaylı müdahale değişkeni bu tezin ilk katkısıdır. Bu tez aynı zamanda göz önünde bulundurmaktadır ki çatışmalarda dinen tanımlanmış üçüncü tarafların 'kardeşlere' dolaylı yardım edişi günümüz uluslararası siyasetinde ortaya çıkmasına rağmen, bu ikisi arasındaki nedensel bir ilişki daha önce ifade edilmiş ama daha araştırılmalıdır. Lübnan İç Savaşı sırasında Maruni Arap toplulukların partilerine ve silahlı güçlerine Batılı desteğin verilmesi olayında dini mensubiyet ve dolaylı müdahalenin ele alındığı hipotez-üreten vaka analizi yaparak, bu tez dini mensubiyetin dolaylı müdahaleye neden olduğunu hipotezleştirir. Ortadoğu ve Kuzey Afrika'daki çatışma müdahalesi süreçlerine özel bir vurguyla, üretilen bu hipotez gelecekte belli bir zamanda böyle olayların büyük datasetlerini ve çoklu değişkenlerini içeren çalışmalarda desteklenebilir.
Rauf Raif Denktaş'ın eserlerinde Kıbrıs meselesi

Bu çalışmanın konusu Kıbrıslı Türk lider Rauf Raif Denktaş'tır. Denktaş'ın Kıbrıs'ta siyasi bir kişilik olarak ortaya çıkmasından aktif siyaseti bırakmasına kadarki süreç çalışma boyunca ele alınmıştır. Çalışmanın ana teması Denktaş'ın gözünden Kıbrıs meselesi olduğu için ağırlıklı olarak onun Kıbrıs sorunuyla ilgili kaleme aldığı kitaplar, günlükler, gazete ve dergi demeçleri ile Denktaş'a ait ses ve görüntü kayıtları araştırmanın omurgasını oluşturmuştur. Bunun haricinde Denktaş ile ilgili yazılmış kitap ve makaleler incelenmiştir. Bu kapsamda ilgili kitaplar, süreli yayınlar, tezler, günlükler, filmler, fotoğraflar ve videolardan yararlanılmıştır. Bu araştırmanın birinci amacı, Denktaş'ın siyasi düşüncelerinin ne oranda Kıbrıs meselesini etkilediğini araştırmaktır. İkincisi ise, Denktaş'ın gerçekten uzlaşmaz siyasi bir figür olup olmadığını irdelemektir. Araştırma, tümevarımsal bir metodu takip ederek, Denktaş'ın konu edinildiği görsel ve yazınsal eserlerden vücuda getirilmiştir. Uzun yıllar boyunca sürmüş olan Türk ve Rum görüşmelerinin incelenmesiyle meselenin özüne inilmiştir.
Aid in foreign policy: The Turkey-Somalia relations case

Beş ana bölümden oluşan 'Dış Politikada Yardım: Türkiye-Somali İlişkileri Örneği' başlıklı İngilizce Yüksek Lisans Tezi, yardımın dış politikadaki rol ve etki merkeze almaktadir. Özellikle iki kapsayıcı temayı araştırıyor: Diğer uluslararası bağışçılara kıyaslanarak, Türkiye'nin Somali'ye yardımının etkinliği; ve bu yardımın her iki ulkenin ilişkileri üzerindeki etkisi. Birinci bölümde, anahtar kavramlari dahil olmak üzere literatür taraması, çalışmanın değişkenleri, Türkiye'nin donör olarak ortaya çıkan profili ve hem Türkiye'de hem de Somali'nin dış politikaları yer almaktadır. Bu bölüm, yalnızca araştırmanın değişkeni ile ilgili ikincil verileri kullanmaktadır. İkinci bölüm ise, Türkiye-Somali ilişkilerini, özellikle 2011'den sonra iki ülke arasındaki artan bağları ve Somali bağlamında Türkiye-Afrika ilişkilerini ele almaktadır. Üçüncü bölüm, Türkiye'nin Somali'ye farklı yardım biçimlerini tartışıyor. Bu bölümde, çalışma Somali'nin yeniden inşası sürecindeki Türkiye taahhütlerinin rolünü detaylandırmıştır. Dördüncü bölümde, çalışma, Türkiye yardımının Somali'ye olan etkisini incelemektedir ve bunu yaparken 6 NeST göstergesi kullanmaktadır. Ayrıca Somali'deki Türkiye yardım dağıtım yaklaşımını da vurgulaniyor. Beşinci bölüm, araştırmanın analizine ve tartışmalarına odaklanmaktadir ve araştırmanın sonucunu ve tavsiyesini vermektedir.
Azerbaycan-Türkiye ilişkilerine yön veren parametreler

Kafkasya adı verilen coğrafyada, aynı egemenlik çatısı altında, uzun yıllar bir arada yaşayan, ortak tarih ve ortak kültür gibi etkenlerden dolayı birbirini 'iki devlet bir millet' olarak tanımlayan Azerbaycan ile Türkiye'nin ilişkileri, günümüzde enerji ve güvenlik gibi belli başlı faktörler doğrultusunda şekillenmektedir. Azerbaycan'ın toprak bütünlüğüne aykırı gelişen Dağlık Karabağ ihtilafında iki ülkenin stratejileri, ortak çıkarlar noktasında tarafları birbirine yakın kılarken, kimi zaman da çıkar siyaseti doğrultusunda ikili ilişkileri olumsuz etkileyecek keskin kararlar alınmasına yol açmaktadır. Azerbaycan-Türkiye ilişkilerinde enerji faktörü ise iki ülkeyi stratejik ortaklık düzeyine ulaştıracak boyutta ehemmiyet arz etmektedir. Nitekim dünya enerji tüketiminde ön sıralarda yer alan Türkiye, enerji güvenliği açısından Azerbaycan'a; Azerbaycan ise, mevcut enerji kaynaklarını Batı pazarlarına ulaştırma ve Rusya tekelinden kurtulma noktasında Türkiye'ye ihtiyaç duymaktadır. Dolayısıyla ortak enerji projelerinde sağlanan enerji işbirliği, ekonomi başta olmak üzere diğer alanlardaki ikili ilişkilere de yansımaktadır.
Osmanlı topraklarında büyük rekabet: İngiltere'nin nüfuzu (1876-1909)

19. yüzyıl Avrupa Siyaseti sömürge rekabetinin yoğun olarak yaşandığı, devletlerin birbirine karşı ittifaklar kurmaya çalıştığı bir mücadele sahnesidir. Özellikle yüzyılın son çeyreğinde II. Abdülhamid idaresindeki Osmanlı İmparatorluğu, Avrupa Devletleri arasında büyük çekişmelerin yaşandığı bir saha haline gelmiştir. II. Abdülhamid'in tahtta kaldığı dönemin uzunluğu da göz önüne alındığında, ortaya oldukça mühim ilişkilerin, mücadelelerin, ittifakların ve denge siyasetinin çıktığı söylenmelidir. Bu durumda yüzyılın en mühim güçlerinden İngiltere'nin Osmanlı toprakları üzerindeki emelleri, faaliyetleri ve diğer devletler nazarındaki etkisi, oldukça önemli bir yapı arz etmektedir. Bu sebeple Osmanlı toprakları üzerindeki büyük rekabette İngiltere'nin izlediği siyaset bu tezin odağını oluşturmuştur. Tezin ilk kısmında 19. yüzyılın son çeyreğine kadar olan dönem Avrupa Siyaseti'nin genel görünüşü ve önemli görülen hadiseler aktarılmaya çalışılmıştır. Bu kısımda Restorasyon Çağı ve Bismarck'ın Avrupa Siyaseti'ne olan etkisi ele alınmıştır. İkinci bölümde II. Abdülhamid dönemi Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşanan gelişmeler ile İngiltere'nin bu gelişmelerdeki rolü ve önemi üzerinde durulmuştur. Tez boyunca incelenmeye çalışılan olayların Osmanlı İmparatorluğu, İngiltere ve uluslararası ilişkilerdeki etkileri ise çalışmanın sonuç kısmında değerlendirilmiştir.
/responsibility of transnational corporations for human rights: The case of Baku-Tbilisi-Ceyhan Oil Pipeline Project

Son çeyrek asırda, dünyada meydana gelen küreselleşme gibi büyük değişiklikler neticesinde devletler güç kaybına uğrarken, devlet dışı aktörlerin gücü artmıştır. Bu sürecin devletin temel insan hak ve özgürlüklerini koruma kapasitesi üzerinde olumsuz bir etkisi olmuştur. Bu çerçevede, ekonomik küreselleşmenin baş aktörü olan çok uluslu şirketler, sadece insan haklarını tehdit etmemiş, aynı zamanda devlet merkezli insan hakları anlayışının sorgulanmasına zemin hazırlamıştır. Tezin iddiası, devlet merkezli paradigmanın insan haklarını ihlal eden devlet dışı aktörleri kapsamakta zorluk çektiği yönündedir. Bu tez temelde, devleti birincil aktör olarak kabul etmekle birlikte, insan haklarından tek sorumlu aktör olarak görülmemesi gerektiği düşüncesini savunur. Bu nedenle, tez başta çok uluslu şirketler olmak üzere, devlet dışı aktörleri insan haklarından sorumlu tutacak yeni bir uluslararası mekanizmanın kurulmasını önermektedir.
Uluslararası alanda Kudüs'ün siyasi ve hukuki statüsü

Çalışmada, üç monoteist din için kutsal kabul edilen Kudüs kentinin, tarihi süreç içinde geçirdiği değişimler ele alınarak, günümüzdeki siyasi durumu tartışılmış ve BM kararları çerçevesinde hukuki statüsü açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çerçevede, Kudüs'ün antik dönemlerdeki tarihçesi aktarılmış ve Kudüs'ün üç din için sahip olduğu önem tartışılmıştır. Kudüs ve Filistin bölgesi, 1517 yılında Osmanlı İmparatorluğunun egemenliğine girmiş, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda savaştan Osmanlı devletinin yenik ayrılmasıyla, Milletler Cemiyeti tarafından İngiltere'ye manda olarak verilmiştir. Manda dönemi, kentin tarihinde bir dönüm noktası olmuştur. Bu dönemde Kudüs'e kitlesel Yahudi göçleri yaşanmıştır. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ise, İsrail devleti kurulmuş ve İsrail, 1948 yılında Batı Kudüs'ü işgal ettikten sonra, 1967 yılında da Doğu Kudüs'ü işgal etmiştir. Bundan sonra İsrail, statüsü belirlenmemiş bir kent olan Kudüs'ü hızlıca kendi egemenlik alanına katmak için çeşitli idari ve yasal önlemler almıştır. İsrail'in bu önlemleri Birleşmiş Milletler ve uluslararası toplum tarafından uluslararası hukuka aykırı olarak kabul edilmekte, geçersiz sayılmakta ve bu önlemlerin kentin gelecekteki statüsünü etkileyemeyeceği dile getirilmektedir. Diğer yandan İsrail, Filistin tarafıyla yaptığı barış görüşmelerinde Kudüs konusunda uzlaşmaz bir tavır sergilemekte, bu nedenle Kudüs meselesi barış görüşmelerini kilitleme riskinden dolayı sürekli ertelenmektedir. Ancak, Kudüs meselesi çözüme kavuşturulmadan bir Orta Doğu barışının tesis edilmesinin mümkün olmadığı açıktır. İsrail, 2003 yılındataraflara sunulan ve İsrail'in de kabul ettiği 'Yol Haritası' yükümlülüklerini, tıpkı önceki anlaşma hükümlerine uymadığı gibi, yerine getirmemekte ve meseleyi Filistin halkının aleyhine sürüncemede bırakmaktadır. Bu çerçevede, uluslararası toplumun, BM'nin, Güvenlik Konseyi daimi üyelerinin ve bölge ülkelerinin konunun çözümü için daha fazla ve etkin çaba sarf etmeleri gerekmektedir.
Bakü-Ceyhan boru hatları ve Türk petrokimya sanayii

Bu çalışmanın amacı, Bakü-Ceyhan projesinin Türkiye ekonomisi ve siyasi hayatınaolası etkilerini analiz etmektir. Çakşma, genel hatlarıyla üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, petrorün geçmişşi, elde edümesi, enerji kaynağı olarak kullanılmaya başlanmasıyla birlikte artan önemi çeşitli tablolar kullanılarak anlatılmış, PETROL 'eolan ihtiyacın bu kadar hızlı bir şekilde artmasının, petrol kaynaklarım kontrol etme isteğimde beraberinde getirdiğinin altı çizilmiştir. ikinci bölümde ise, Bakü-Ceyhan projesinin kronolijisi ile yaşanmış olan ekonomik ve siyasi gelişmeler irdelenmiş, özellikle Rusya'nın, Sovyetler Birliği'nin dağılmasındansora kendisine öngörülen bölgesel etkili Ulus-Devlet rolünü benimsemeyip, eski imparatorluk özlemlerinde olması sebebiyle, Batı ülkelerini bölgeden uzak tutma çabaları ile diğer bölge ülkelerinin proje hakkındaki tutumları incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, Bakü-Ceyhan projesinin Türkiye için önemi anlatılarak, olumlu olarak en fazla etkileyebileceği Türk Petrokimya Sanayii ürünleri teker teker incelenmiş, sektördeki arz açığı ortaya konmuştur. Türkiye'nin petrokimyasektöründeki arz noksanlığının Ceyhan' a gelecek petrol' ün bir kısmı tarafındankarşüanabilme imkanın değerlendirilerek, bölgeye akacak olan petrol'den Katma Değer yaratılması imkanı araştırılmıştır.
Sırbistan'da etnik milliyetçilik: Siyasi partiler temelinde bir inceleme (2007-2017)

Milliyetçilik, ortaya çıkışından itibaren dünya siyasetinde belirleyici bir faktör olmuştur. Disiplinler arası bir kavram olmakla beraber, etkisini gösterdiği coğrafyalarda farklı şekillerde vuku bulmuş, bu durum alt tür milliyetçilik tanımlarını doğurmuştur. 1789 Fransız Devrimi'nin çıkış noktası olduğu, I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı'nın önemli nedenlerinden olan milliyetçilik, Balkan coğrafyasını da derinden etkilemiştir.1990'lı yılların başında Sovyet Bloğunun yıkılması çok uluslu federal bir yapıya sahip olan Yugoslavya'yı da etkilemiş, milliyetçi hareketler her cumhuriyette farklı şekilde seyretmiştir. Kendisini 'Yugoslav' mirasının savunucusu olarak gören Sırbistan, dağılma sürecinde önce federasyonun bütünlüğünü korumaya çalışmış, daha sonra etnik milliyetçiliğin etkisinde kalarak 'Büyük Sırbistan' hayaliyle Hırvatistan, Kosova ve Bosna-Hersek üzerinde yaptırımlar uygulamıştır. Yaşanan iç savaşların sonucunda Sırbistan emellerine ulaşamamış, yoluna önce Karadağ ile bir devlet yapılanmasıyla, daha sonra ulus-devlet olarak yalnız başına devam etmiştir. Miloseviç sonrası dönüşüm yaşayan Sırp siyasetinde, devam eden yıllar süresince geçmişşten gelen milliyetçi miras kimi siyasetçiler tarafından sahiplenilirken, kimi siyasetçiler alternatif çözüm arayışlarına girmişlerdir. Bu çalışmada, siyasi partiler temelinde Sırbistan'daki etnik milliyetçi hareketler incelenecektir.
Dini radikal örgütlerin orta Asya güvenliğine etkisi (1991-2012)

Zengin yeraltı kaynaklarına sahip olan ve coğrafi konumu itibariyle kalpgah bölgesinde yer alan Orta Asya, dünya politikasında her daim önem arz etmiştir. Sovyetler Birliği'nin yıkılışının ertesinde bağımsızlıklarını kazanan Orta Asya devletleri idari ve siyasi alandaki tecrübesizliklerinden ötürü önemli sorunlarla karşı karşıya gelmişlerdir. Karşılaşılan başlıca sorunlar arasında, Özbekistan İslam Hareketi ve Hizb'ut Tahrir gibi dini radikal örgütlerin terör faaliyetlerinin ulusal ve bölgesel güvenliğe yönelttiği tehdit öncelik arz etmektedir. Örgütlerin varlık gösterdiği yapı ve devlet politikaları incelendiğinde ise, Orta Asya devletlerinin ortaya koymuş olduğu politika uygulamalarının radikal örgütlere katılım sağlanması ve örgütlerin mobilizasyonu sürecinde değerlendirilen yapısall faktörler üzerinde etkili olduğu görülmektedir. Soğuk Savaş sonrası dönemde güvenlik kavramının bir yandan ulusal güvenlikten birey güvenliğine, diğer yandan da ulusal güvenlikten uluslararası ve ulus üstü yapıların güvenliğine doğru derinleştiği ve askeri güvenliğin yanı sıra siyasi, ekonomik, çevresel ve toplumsal konuları da içine alacak şekilde yatay yönde genişlediği gözlemlenmektedir. Bu çalışmanın konusu da güvenliğin derinleşen ve farklı unsurlar üzerinden genişleyen yapısı kapsamında tartışılmıştır. Dini radikal örgütlerin Orta Asya devletlerinde yürüttükleri terör faaliyetlerinin sadece askeri alanda değil sosyo-ekonomik ve siyasi anlamda da bir tehdit kaynağı oluşturduğunu söylemek mümkündür. Askeri, siyasi, ekonomik ve toplumsal alanlarda etkili olan bu çok boyutlu tehdit ulusal güvenlik düzeyini aşarak bölgesel bir nitelik kazanmış ve güvenlik sağlama sorumluluğu konusunda uluslararası işbirliklerini elzem kılmıştır. Güvenliğin bu derinleşen ve genişleyen yapısı karşısında ise, Bağımsız Devletler Topluluğu ve Kolektif Güvenlik Anlaşması Örgütü gibi işbirliklerinin devletlerin çıkar ve beka odaklı politikaları kapsamında dar bir çerçevede şekillendiği ve işlevsellik kazanamayarak atıl bir konuma geldiği görülmektedir. Orta Asya devletlerinin bağımsızlık sonrası dönemde yaşadıkları istikrarsızlık ve kırılganlıklardan faydalanan dini radikal örgütler, bir taraftan baskıcı politikalar karşısında muhalif bir odak çerçevesinde gelişim göstererek, şehitlik, cihad gibi dini unsurlar üzerinden şekillendirdikleri söylemlerle halka amaç ve aidiyet kaynağı sunmuşlar, diğer taraftan da ekonomik zorluklarla boğuşan insanlara maddi destek sağlayarak çekici bir alternatif oluşturmaya çalışmışlardır. Yürüttükleri terör faaliyetleriyle Orta Asya güvenliğini olumsuz yönde etkileyen dini radikal örgütlerin yapıları, kapsamı ve etkileri bu çalışma kapsamında Kopenhag Ekolü çatısı altında Sektörel Güvenlik ve Bölgesel Güvenlik Kompleksi çerçevesinde değerlendirilmiştir.
An Analysis of the statute of the international tribunal for the prosecution of persons responsible for serious violations of international humanitarian law committed in the territory of the former Yugoslavia since 1991

ÖZ YUGOSLAVYA'DAKI SAVAŞ SUÇLARINI YARGILAYAN ULUSLARARASI MAHKEMENİN STATÜSÜNÜN İNCELENMESİ ÜLGEN, Derun Yüksek Lisans, Uluslararası ilişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Atila Eralp Temmuz 1997, 121 sayfa Bu çalışmanın gayesi, İkinci Dünya Savaşı sonrasında oluşturulan Nuremberg ve Tokyo Mahkemeleri'nden bu yana kurulan ilk uluslararası yargı organı olan ve eski Yugoslavya' daki savaş suçlularını yargılamak amacıyla tesis edilen 'Uluslararası Yugoslavya Savaş Suçlan Mahkemesi'nin Statüsünü incelemektir. Çalışmada ilk olarak Nuremberg ve Tokyo Mahkemeleri'nin oluşturduğu emsaller üzerinde durulmuş, daha sonra ise, kurulmasında hukuki dayanağı oluşturan Güvenlik Konseyi kararları dahil olmak üzere, Mahkeme'nin aşama aşama oluşumu ele alınmıştır. Bir sonraki bölümde tartışılan konular arasında öze yönelik hususları da kapsamak üzere, kişi, ülke ve zaman açısından yargı yetkisi ve bunlara uygulanan kanunlar yer almaktadır. Bunun devamında Uluslararası Yugoslavya Savaş Suçları Mahkemesi'nin teşkilatı, yargılama-öncesi, yargılama ve yargı lama-sonrası uygulamaları tahlil edilmektedir. Son olarak, Mahkemenin vermiş olduğu savaş suçlarıyla ilgili kararların genel bir değerlendirmesinin yapılmasına çalışılmıştır.
2000'lerde Türk-Amerikan ilişkileri

ÖZ ABD-Türkiye ilişkilerinin başlangıcı ABD'ye ticari imtiyazların verildiği 1830'lara dayanmaktadır. Türkiye-ABD ilişkilerin Türk dış politikasının önemli bir boyutu haline gelmesi İkinci Dünya Savaşı sonrasında Soğuk Savaş'ın başlamasıyla olmuştur. Türkiye-ABD ilişkileri, bu tarihten günümüze kadar inişli çıkışlı bir seyir izlemiştir. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra meydana gelen iki kutuplu dünyada Türkiye Batı Blok'unda ve NATO'da yer almasına rağmen, Küba krizinden, Kıbrıs Ambargo krizine ve haşhaş ekimine kadar birçok hayati konuda ABD ile Türkiye arasında krizler yaşanmıştır. Soğuk Savaş'ın sona erdiği 1990'larda ABD ve Türkiye yeni uluslararası sistemde ortaya çıkan bölgesel krizlere karşı işbirliği gerçekleştirmeyi başarmışlardır. 1990'larda genel olarak olumlu seyreden Türk-ABD ilişkileri 2000'lerde yerini olumsuz bir döneme bırakmıştır. 11 Eylül 2001 saldırıları sonrasında 1 Mart 2003'teki tezkere krizi ABD-Türkiye ilişkilerini derin bir krize sokmuştur. ABD-Türkiye ilişkileri 2007'den itibaren tekrar düzelmeye başlamış ve ABD'de Barack Obama'nın başkan olmasıyla birlikte ilişkiler nispeten daha iyi olmuştur. Fakat, 2013 Gezi olaylarından sonra ilişkiler bozulmaya başlamış, Arap Baharı sürecinde Suriye Krizi nedeniyle ilişkiler daha da kötüleşmiştir. 15 Temmuz 2016'da milli iradeye karşı gerçekleştirilen darbe teşebbüsünde ABD Hükümeti'nin yeterli desteği vermemesi nedeniyle ilişkilerde yeni bir krizli döneme girilmiştir. Bu çalışmada tarihsel bir arka plan verildikten sonra Türkiye-ABD ilişkilerinin 2000'li yıllarda bozulmasına yol açan olaylar açıklanmaya çalışılmıştır.
2000'li yıllarda Endonezya ve Türkiye'nin dış politikası: Karşılaştırmalı söylem analizi

Bu araştırmada Endonezya ve Türkiye'nin dış politikalarını nasıl inşa ettiklerinin incelenmesi hedeflenmektedir. Çalışmada 11 Eylül saldırıları sonrasında Endonezya ve Türkiye'nin dış politika aktörlerinin karar alma mekanizmalarını etkileyen küresel siyasetin kriz ve kritik gelişmelerine dayanarak Lene Hansen'in söylem analizi modeli kullanılmıştır. Bu bağlamda, araştırmada örnek olarak incelenen Endonezya ve Türkiye'nin dış politikasının söylemsel arka planı analiz edilmiştir. Soğuk Savaş boyunca Endonezya ve Türkiye farklı komunlarda olsalar da, Soğuk Savaş boyunca her iki ülke dış politikasında yeni bir doktrin oluşturmaya çalışmıştır. Özellikle Soğuk Savaş sonrasında Endonezya ve Türkiye'de demokratikleşme süreci her iki ülkenin yeni dış politika anlayışını etkilenmiştir. Bu çalışma 2000'li yıllarda Endonezya ve Türkiye'nin dış politikasında en çok vurgu yapılan söylemlerden birinin 'demokrasi' söylemi olduğuna işaret etmiştir. 'Dempokrasi' söylemi Endonezya ve Türkiye'nin dış politika yapıcıları açısından söz konusu ülkelerin dış politikasının oluşumunda önemli yer tutmuştur. Bu söylem her iki ülkenin bölgesel ve küresel politikalarının belirlenmesinde önemli yer oynamıştır.
İş sağlığı ve güvenliği alanında sendikaların rolü: Birleşik Metal-İş Sendikası örneği

Sendikalar çalışma hayatının önemli aktörlerinden biridir. İşçilerin gönüllülük esasına göre üye olduğu sendikalar, işçilerin çalışma koşulları ile ekonomik ve sosyal haklarını geliştirme ve iyileştirme yapabilen kurumlardır. Bir diğer deyişle, işçilerin örgütlü gücü olan sendikalar, işyerlerinde sağlık ve güvenlik önlemlerinin alınmasında işverenler üzerinde yaptırım gücü olan organizasyonlardır. İşçi sınıfını tarih sahnesine çıkışından bugüne sendikaların en önemli mücadele alanlarından biri işçi sağlığı ve güvenliği konuları olmuştur. Sendikal hareket ve işçi mücadeleleri, bugün sahip olduğumuz uluslararası norm ve kuralların oluşmasında, temel dinamik olmuştur. Bu tez, iş sağlığı ve güvenliği alanında iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesinde, iş sağlığı ve güvenliği kültürünün oluşturulması ve işçi ve işveren farkındalığın yaratılmasında sendikaların potansiyellerini görünür kılmayı hedeflemektedir. Bu çalışmayı da, son yıllarda iş sağlığı ve güvenliği çalışmalarını sendikal politika haline getiren bunun için önemli adımlar atan metal sektöründe örgütlü Birleşik Metal-İş Sendikası örneği üzerinden yapılacaktır.