turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
M. Heidegger'de düşünme kavramı

Heidegger 20. yy'ın önde gelen düşünürlerinden biridir. Özellikle yapıtlarının çokluğu, dilinin çetrefilliği ve talihsiz politik kararı onun genelde yanlış anlaşılmasına yol açmış ve düşünce tarihindeki yerinin saptanmasını güçleştirmiştir. Birbirinden çok farklı bakış açılarından tartışılmasına ve değerlendirilmesine rağmen Heidegger gene de günümüz felsefe çalışmalarında kendisine sık sık gönderme yapılan bir düşünür olmayı sürdürmektedir. Heidegger'in Düşünme kavramım incelediğimiz bu çalışmada, Düşünme'nin onun Varlık kavramı ile iç içe, metafizik kavramı ile yüz yüze durduğu düşünülerek, birinci bölüm Varlık' a. ikinci bölüm metafiziğe, üçüncü bölüm Düşünme'ye ayrılmıştır. Birinci bölümde, Heidegger'in erken Yunan Düşünmesi yorumu ele alınmış ve Heidegger'in 'Varolan', 'Varlık'in Hakikati' gibi temel kavranılan açıklanmıştır. Heidegger'in erken Yunan Düşünmesi yorumuyla onun temel kavramlarından bazılarının, aynı anda ve iç içe ele alınabilmiş olmasının nedeni, Heidegger'in temel dayanaklarını eski Yunan düşünürlerinde bulmuş veya onlardan türetmiş olmasıdır. İkinci bölümde Heidegger'in yorumunda Platon'la başlayan, R. Descartes'la yenilenerek süren ve F. Nietzsche'de tersine çevrilerek tamamlanan metafiziğin tarihsel gelişimi izlenmiştir. Bu bölümde metafiziğin, Platonizm veya İdealizm olduğu anlatılmış, onun özellikle Platon ve Descartes'la belirlenen ve filozoftan filozofa değişmeyen kimi ilke ve anlayışlara dayanan bir düşünme tarzı olduğu gösterilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde Sokrates-sonrası Batı felsefesinin özünü oluşturan, Heidegger'in her türlü '-izm'/ içeren en genel düşünme tarzı olarak gördüğü metafizik kavramı çeşitli açılardan serimlenmiştir. Daha sonra Düşünme kavramına doğrudan veya en yakından bağlantılı olduğunu düşündüğümüz bazı kavramları ve Heidegger'in felsefe anlayışının kimi yönleri açıklandıktan sonra, Düşünme'nin neliğine ilişkin dörtlü sorgulama anlatılmıştır. Sonuç bölümünde Varlık'ı Düşünme'nin Heidegger'in dönemeç -öncesi başyapıtı sayılan Varlık ve Zamarfda geçen 'Temel Ontoloji' disiplininin ve 'Kaygı' temasının devamı olduğu ileri sürülerek, kavramın serimlenmesi Varlık-İnsan ilişkisinin yavru-anne ilişkisine benzerliği içinde sürdürülmüştür. Ayrıca, bu bağlamda Heidegger'in kimi eleştirilere açık olduğu da dile getirilmiştir.
Mevlana ile Konfuçyüs'ün evren ve ahlak görüşleri üzerine bir karşılaştırma

Dünyevi hayata odaklanarak görüşlerini beyan eden Mevlana ve Konfuçyüs, evreni saran düzen ve dengeye paralel olarak gelişebilen ideal bir toplum yaratma amacı ile düşüncelerine yön veren iki düşünürdür. Onların yaşadığı dönemlerin siyasi, sosyal ve kültürel durumu, hedefledikleri nizami topluma etki eden başlıca unsurları oluşturmaktadır. Bu amaç uğruna iki düşünür, yaratılan en seçkin varlık sıfatıyla tanımladığı insanoğluna sorumluluk yüklemek ile birlikte ahlak kavramını esas kural olarak kabul etmiştir. Böylelikle insan ile ahlak bütünlüğüne ulaşan Mevlana ve Konfuçyüs, ahlaki değerleri baz alarak bazı prensipler ortaya koymuştur. Bu prensipler, insanlığın manevi duygularına ve karakter yapısına yönelik olarak sergilediği tutum ve davranışları teşkil etmektedir. Onların bakış açısında bireylerin yaşamına doğrudan temas eden bir ahlaki düzenin varlığı, toplumsal reformun sağlanabilmesi adına asıl gerekliliği temsil etmektedir. Sonuç olarak, onların somut dünyayı merkeze alan evren fikirleri ile insan sevgisi temelli ahlak görüşleri incelendiğinde birbiri ile bağlantılı olan pek çok ortak noktaya sahip oldukları görülebilmektedir.
Modern sanat'ın evriminde transfigürasyon sorunsalı

XIX. yüzyıl, genellikle teknolojik gelişme anlamına gelen bir ilerleme kavramı içersinde yer almıştır. Rönesans dönemi ile başlayan bu yeni oluşum XVIII. yüzyılın sonlarına doğru başlayan teknolojinin getirdiği yeniliklerle yepyeni bir boyut kazanmıştır. Bu sürecin toplumları etkisi altına almaya başlamasıyla sanat çerçevesi farklı aşamaya geçmişştir. Bununla birlikte teknoloji ve sanat ilişkisinde yeniliklerin oluşmasına neden olmuştur. Bu tez çalışmasında soyut sanatın öncülerinden biri olan sanatçı Vasiliy Kandinsky'nin eserleri vasıtasıyla, gerçekliğin tek boyutlu olmayıp, görünene, algılanan ve duyulandan daha gerçekçi ruhun, arzuların ve özünde gerçek bir vucüda bürünmüş dünyayı göstermek istedim. Soyut sanat bize bu gerçekliği gösterebilecek ruhsal bir alandır. Soyut Sanat yeni bir dil oluşturarak, ruhumuzla duyup zihnimizle görmeyi öğreterek bize sanatı algıya dayalı bilinçimizin yollarını öğretmektedir. Vasiliy Kandinsky, insan ruhunu tüm zenginliğiyle yakalayabilen bir ruh ressamıdır. Onun eserlerini seyiredenler ancak ruhunu içsel sezginin sesine ve saf içsesin algılanmasına götürecek bir şekilde olgunluğa kavuştuğunda; resmin harmonisinde bir kapı açarak kendini bulabilir.
Nurettin Topçu'nun 'İsyan Ahlakı' bağlamında M. Stirner, J. J. Rousseau ve A. Schopenhauer'un isyanı

Bu çalışmada Nurettin Topçu'nun 'isyan ahlakı' anlayışının temelinde, isyan kavramını görüşleri ile sistemleştirmiş olan düşünürlerin, isyanlarının kritiği ile isyan kavramı anlamaya çalışılmıştır. Giriş ve sonuç bölümleri haricinde üç bölümden meydana gelmektedir. İlk bölümde Nurettin Topçu'nun fikir dünyasını ve felsefi sistemini anlayabilmek için onun hayatı, kişiliği, hem entelektüel anlamda hem de şahsiyeti bakımından etkilendiği isimler ve eserleri konu edilmiştir. İkinci bölümde Topçu düşüncesindeki ahlaki sistem, genel bir ahlak tanımından yola çıkılarak, onun ahlak problemine bakışı ifade edilmiştir. Daha sonra ahlak anlayışı için açıklanmasına gerek duyulan kavramların, her biri bir başlık altında olmak üzere detaylı ve kapsamlı bir incelemesi yapılmıştır. Üçüncü ve son bölümde Stirner'in anarşizmi, Rousseau'nun ferdiyetçiliği ve Schopenhauer'un kötümserliği ile sonuçlanan isyanlar kritik edilmiştir. Daha sonra Nurettin Topçu'nun isyan ahlakı bağlamında isyana gidilen yolda ilk gerçek bilgi basamağı olan inançtan yola çıkarak mistik imana, imandan da isyana varılmıştır. İsyan, Allah'ın insanda isyanı tahlil edildikten sonra gerçek isyan sahibi bir mistik olarak Hallac-ı Mansur'un İsyanı başlığı ile isyan anlayışı değerlendirilmiştir.
Richard Rorty'nin Heidegger eleştirisi: 'Keşfedilen hakikattenyaratılan hakikate'

Bu tez, bir giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş tezin metodu ve içeriğine aşinalık tesis etmek üzere düzenlenmiştir. Birinci bölümde 'yaratılan hakikat'inetaforu çerçevesinde Richard Rorty'nin düşünceleri ve bu düşüncelerin arka planı sunulmuştur. İkinci bölüm, çizilen çerçevede Rorty'nin Heidegger eleştirisine yöneliktir. Richard Rorty'nin düşüncesi, Wittgenstein' in dil oyunları kavramından yola çıkarak ortaya koyduğu 'söz dağarcıkları' kavramı çerçevesinde anlaşılabilir. Darwincievrim düşüncesi çerçevesinde insanın bilen bir özneden ziyade çevresiyle başa çıkmak için aletler geliştiren bir varlık olarak ele alındığındığı bu düşüncede Rorty'nin hakikatdediği şey, insanın bu çabalarında işe yarayan inançları ifade edip, olumsal, tarihsel ve insan amaçlarına göre değişen bir karakter arz etmektedir. Bu anlamda evrensel ve objektif olarak tasavvur edilen geleneksel hakikat anlayışını yadsır. Rorty içinolumsallığın benimsenmesi insanın özgürlüğünü sağlamada ve yeni projelergeliştirmesinde daha faydalı olacaktır. Bu anlayış, insanı, onun amaçlarını veilgileriniöncelemektedir. Geleneksel felsefe ve onun hakikat anlayışını eleştirirken, insanı değerlerin, ahlakın ve doğruluğun da ölçüsü yapmaktadır. Rorty, bu düşüncesi çerçevesinde Heidegger'ideğerlendirmekte, özellikle geleneksel felsefeye yönelik eleştirisinde Heidegger'den faydalansa da, nihayetinde kendi bakış açısından Heidegger'i olarak eleştirmektedir. Bu eleştiriler, Heidegger'in düşüncesinin Rorty'nin amaçları için ne kadar kullanılabileceği üzerinedir.
Michael Walzer ve haklı savaş problemi

Geçmişten günümüze kadar savaşa farklı tanımlar yapılmıştır. Savaş ve insan doğası arasındaki ilişkiye dair çeşitli tartışmalara girişilmiştir. Kimileri savaşı insanın doğasının bir parçası olarak, kimileri sonradan öğrenilen silahlı bir mücadele olarak incelemişlerdir. İster insan doğasının bir parçası olsun, ister tarihsel süreç boyunca öğrenilen bir eylem olsun, mutlaka gerekçelendirilmeye ihtiyaç duyulmuştur. Bu gerekçelendirmeler ise haklı savaş kuramını ortaya çıkarmıştır. Bu çalışmada özet olarak savaş ve insan doğası ilişkisi, savaşın ahlakiliği problemi, haklı savaş kuramı ve gelişimi bu kuramın günümüz temsilcilerinin en önemlilerinden biri olan Michael Walzer'ın görüşleri temelinde açıklanmıştır. Walzer'ın savaş suçu, savaş kuralları, savaş yöntemleri, savaşın ikilemleri, saldırganlık, insan hakları, toplumsal özgürlük, siyasi bağımsızlık ve ahlaki sorumluluk kavramları çerçevesinde ortaya koyduğu haklı savaş tezi incelenmiştir. Sonuç olarak bir savaşın haklı olabilmesi için haklı bir gerekçeyle başlamış olması yeterli değildir. Walzer'a göre savaşta kimlerin öldürüleceğinin, kimlerin öldürülemeyeceğinin ve kimlerin savaşın dışında kalacağının belirlenmesi gerekir. Saldırganlık durumunda savunmaya geçmek haklı bir tutumdur, suç olarak nitelendirilemez ancak bunların ihlal edilmesinin gerekli olduğu durumlarda ne yapılmalıdır? Jus in bello ile jus ad bellum arasındaki çatışmalar nasıl açıklanabilir? Sorularından yola çıkarak savaşın ahlaktan bağımsız olamayacağı ve savaşanların hiçbir koşulda ahlaki sorumluluklarının ortadan kalkmayacağı açıklanmıştır.
Toplum sözleşmesi kuramcılarında 'hak' ve 'özgürlük' kavramları

Rousseau'nun cumhuriyetçi anlayışının, Locke'un liberalizm düşüncesinin ve Hobbes'un mutlak monarşiye ilişkin siyasal yönetime bakış açısının ortaya konulduğu bu çalışmada günümüzün devlet yapısına ilişkin önemli sorunlarından uzlaşma arayışı tarihsel süreçte incelenmiştir.
Çağdaş İngiliz felsefesinde ateizm problemi

Ateizm, felsefi bir terim olarak, teistik Tanrı inancına karşı bir eleştiriyi ve reddi dile getirmektedir. İlahi dinlerin aşkın ve yaratıcı Tanrı kavramına karşı olumsuz bir tavır alıştır. Varoluşu, evreni ve yaşamı yorumlama şeklidir. Felsefi bir anlayış olmasının yanında, kimileri için de pratikte bir yaşam biçimidir. Ateizm temelde teizmin kavramlarını ve iddialarını hedef alarak çürütmeyi amaçlamış, karşıt tezler ileri sürmüştür. Bu süreçte de filozoflarca teorik ve pratik temelleri atılmış, argümanları belirlenmiştir. İşte bu araştırma da Çağdaş İngiliz Felsefesi esas olmak üzere ateizm problemini ele almış ve iddialarım ortaya koymaya çalışmıştır. Çağdaş ingiliz Felsefesinde Ateizm Problemi başlığım taşıyan bu araştırma da öncelikle ateizmin tanımı, çeşitleri, olabilirliği ve kısaca tarihçesi üzerinde durulmuştur. Ayrıca Tann'nın varlığı-yokluğu ile ilgili olarak farklı şeyler söyleyen teizm, panteizm, deizm ve agnostisizm gibi ekollerle olan ilişkisine değinilmiştir. Daha sonra Çağdaş İngiliz Felsefesi'nde ateizmin temellendirilmesi, özellikle mantıkçı pozitivizmin ve linguistik tahlilcilerin düşünceleri üzerinde durulmuştur. Bu çerçevede ortaya çıkan doğrulanma, fonksiyonel, linguistik ve konatif tahliller incelenmiş, Tanrı inancının ve teistik iddiaların nasıl yorumlandığı bir bütünlük içerisinde ele alınmıştır. Yine bu araştırmada Tanrı inancıyla ilgili eleştirilere yer verilmiş, Tanrı kavramıyla ilgili olarak yapılan çeşitli itirazlara değinilmiştir. Bunun yanında ontolojik, kozmolojik, teleolojik ve dini tecrübe kanıtlarının reddiyle ilgili görüşler ele alınmıştır. Tezin sonunda da moral ateizm ve kötülük problemi üzerinde durulmuştur.
Soren Kierkegaard ve Albert Camus'de umutsuzluk kavramı

Bu çalışmanın temel amacı, Soren Kierkegaard ve Albert Camus felsefelerinde umutsuzluk kavramının ne anlama geldiği ve onların felsefelerinde bu kavramın nerede yer teşkil ettiği konusudur. Çalışmada Soren Kierkegaard için Umutsuzluk Ölümcül Hastalık adlı eser, Albert Camus için ise Sisyphos Söyleni ve Yabancı adlı eserler araştırmaya kaynaklık eden temel kitaplardır. Umutsuzluk nedir? Umutsuzluk yaşama karşı olağan bir tepki mi yoksa modern insanın yaşamda doğrudan ulaşabileceği zorunlu bir sonuç mudur? Umutsuzluk bireyin Tanrıyla olan ilişkisinde ne ifade etmektedir? Varoluş felsefesinin odak noktasında bulunan umutsuzluk kavramına yönelik sorulan bu türden sorular çalışmada bu kavramı en çok kullanan Soren Kierkegaard ve Albert Camus örnekleminde karşılaştırmalı bir şekilde ele alındı. Umutsuzluk Kierkegaard felsefesinde birey açısından bir iman sorunudur. Birey için umutsuzluk durumu hem bir avantaj hem de dezavantajdır. Birey umutsuzluk halini ancak yaratıcısına sığınarak aşabilir. Bu durumda umutsuzluk bireyi Tanrı'ya götürmesi bağlamında istendik bir durum oluşturmaktadır. Öte yandan birey içinde bulunduğu umutsuzluk durumunu geçici ve sonlu şeylerle aşmaya çalışırsa ya da bu duruma karşı bir tepki oluşturamazsa bu onun için ölümcül bir hastalık olabilmektedir. Çalışmada düşünceleri betimlenen bir diğer filozof olan Albert Camus'de ise umutsuzluk yaşamın saçma döngüsünden ve ölüm kavramından kaynaklanan bir durumdur. Yaşamın sıradanlığı, ölüm ve ölüm gerçeğinden kaynaklanan anlam sorunu bir noktadan sonra birey için katlanılamaz bir hal alır. Artık birey için umutsuzluk söz konusudur. Camus bu sorunun çıkış noktası olarak umut etmeyi önermez. Birey umut ya da intihar etmeden yaşamda yeni bir anlam yaratmak zorundadır. Görüşleri bu şekilde özetlenen Camus felsefesinde umutsuzluk, Kierkegaard felsefesindeki gibi net bir çıkış yoluna sahip değildir. Bu nedenle ki Kierkegaard'da umutsuzluk umuda yol açarken, Camus bir umutsuzluk felsefesi ortaya koyar.
Mekteb-i Harbiye'nin Türkiye'de modern bilimlerin gelişmesindeki yeri (1834-1876)

Tezimizde, II. Mahmud tarafından modern askeri bilim ve teknikleri öğrenmiş, çağdaş bigilerle donatılmış subay yetiştirmek amacıyla kurulmuş olan Mekteb-i Harbiye'nin, 1834 ? 1876 arası dönemini ve bu kurumun 19. yüzyılda Avrupa'da ortaya çıkan modern bilimlerin Türkiye'deki gelişimini incelemeye çalıştık. Okulun kuruluş safhasında, askeri fen ve teknik içerikli dersler ön planda tutulmuş iken, daha sonraları modern bilimlerin okutulması mektebin eğitim programında önemli bir yere sahip olmuştur. Bünyesinde bir matbaanın kurulmuş olması, telif ve tercüme faaliyetlerin gelişmesinde ve okutulacak kitapların kolaylıkla yayımlanmasına imkan sağlamıştır. Bu durum mektebin öğretim kadrosunun modern bilimlere, askeri fen ve sanatlara ait çok sayıda eser hazırlamasını teşvik etmiştir. Kuruluş yıllarından itibaren Avrupa'dan uzman öğretim üyeleri getirilmiş ve bunlar gerek eğitim gerekse telif ve tercüme faaliyetleri ile Avrupa'daki bilgileri aktarmışlardır. Aynı şekilde öğrenciler, Avrupa şehirlerine gönderilerek bilgi ve tecrübeleri geliştirilmeye çalışılmıştır. Tezimizde, Mekteb-i Harbiye'nin kuruluşundan başlayarak Osmanlı Devlet yapısında yeni bir dönemin başlangıcı olan I. Meşrutiyet'in ilanına (1876) kadar 42 yıllık dönemini ele aldık. Sonuç olarak, öğretim üye ve öğrencileri ile birlikte Mekteb-i Harbiye'nin hem ülkenin savunmasının güçlenmesine, hem de Türkiye'de bilim ve eğitimin gelişimine büyük katkı sağladığını söyleyebiliriz.
The embodiment of the individual self: A conceptualization of body in Hegel's phenomenology of spirit

Bu tezin başlıca amacı, beden mefhumunu, Tinin Görüngübilimi'nin belirli kısımları çerçevesinde incelemek ve kavramsallaştırmaktır. Tezde, beden kavramını incelerken, yönelim, Görüngübilim'i 'bilincin vücut bulmasının bilimi' olarak okumanın imkanını gözetmek olacaktır. Bu bakış açısına dayanarak, 'beden' temalaştırılacak ve Görüngübilim'in 'Bilinç' ve 'Öz-bilinç' kısımlarında bedenin geniş kapsamlı bir açıklaması sunulacaktır. Bilincin bireysel düzeyde vücut bulması sorunu, bilincin bedensel varlığının bu kısımlarda örtük bir biçimde nasıl yürütüldüğünün açığa çıkarılması olarak ele alınacaktır. Beden, Hegelci bir perspektiften, anlamını açığa vurma çabasında sorunsallaştırılacaktır. Bu bakımdan, beden kavramı, burada, ayrıntılı bir yorumlama ile açık kılınacaktır. Bu, aynı zamanda, bilincin hareketinin, onun bedenli oluşundan ayrılamazlığının gösterilmesi olacaktır.
Ibn Rüşd felsefesinde Tanrı'nın bilgisi meselesi

Bu tez, İbn Rüşd'ün Tanrı'nın bilgisine dair görüşlerini ortaya koyma amacıyla hazırlanmıştır. Bunu gerçekleştirebilme adına Tanrı'nın ilim sıfatı irdelenmiş olup onunirade ve kudret sıfatlarıyla bağlantıları da ortaya konularak Tanrı'nın bilgisiyle ilgili çerçevebütünsel olarak sunulmaya çalışılmıştır. Ayrıca konunun daha anlaşılır kılınması adına, bilinenden bilinmeyene yönelik kıyaslamalar yapabilme bağlamında öncelikle insan bilgisi üzerindeki mülahazalara yer verilmiştir. Bu paralelde Farabi ve İbn Sina ile Tehafüt geleneği içinde Gazzali, Hocazade, Ali Tusi ve İbn Kemal gibi düşünürlerin fikirlerine yer verilmiştir. Böyle bir yöntemin uygulanmasındaki amaç, İbn Rüşd'ü daha iyi anlamak adınadır. Çalışmanın giriş bölümünde İbn Rüşd'ün insan bilgisi üzerindeki mülahazalarıdeğerlendirilmiştir. İnsanoğlunun bilgiyi elde ediş sürecinin dış dünyadaki duyu objeleriylebaşlayarak öncelikle duyulara konu olduğu daha sonra ise aklın süzgecinden geçtiği; ancak bu sürecin başarıya ulaşabilmesi noktasında aklın soyutlama işlemini gerçekleştirmesininyanı sıra faal aklın da devreye girmesi gerektiği konusu üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde, İbn Rüşd bağlamında Tanrı'nın ilim sıfatı değerlendirilmiştir. Kadim bir ilim sıfatına sahip olan Tanrı, hadis varlıkları da bilir. Kendisinde zıtların bilgisibulunan Tanrı, bir şeyin var olduğunu bildiğinde o şeyin var olmasını irade etmekle birliktekudreti de o şeyin var olması yönünde tecelli etmiş bulunmaktadır. Aynı durum, var olmayanşeyler, yani ma'dum içinde söz konusudur. Dolayısıyla diyebiliriz ki, Tanrı mevcudumevcut, ma'dumu ma'dum olarak bilir ve irade ve kudretinin tecellisi de bilgisiyle aynı yöndedir. İkinci bölümde ise Tanrı'nın bilgisi meselesi bağlamında zatını ve gayrını nasılbildiği hususu değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Zatını bilme, insan dahil, gayrını bilen her varlık için söz konusudur. Nitekim Tanrı zatını bilmekle birlikte gayrını da bilmekte ve bubilgisi insan bilgisi gibi varlıklardan elde edilmiş olmayıp, bilakis objesini var eden bir bilgidir. Yani Tanrı'nın bilgisi şeylerin varlık sebebi olup sebepler alemini de kuşatıcıniteliktedir. Bu sebeple O'nun bilgisi insan bilgisinin kategorileriyle ifade edilmekten uzak olduğu gibi tüm varlığı da kuşatıcı niteliktedir. Sonuç olarak ifade edebiliriz ki, Tanrı'nın bilgisi külli ya da cüz'i değildir, ancakO'nun bilgisi tümel ya da tikel her şeyi kapsadığı gibi ma'dumu da kuşatır. Dolayısıyla her şey Tanrı'nın bilgisine dahildir.
İbn Rüşd'de din-felsefe ilişkisi

Üç bölümden olusan tezin ilk bölümü, din ve felsefenin etimolojik ve semantik açıdan tanımlarını ele alırken Batı ve slam felsefesinin önemli filozoflarının felsefe ile vahyin konusunun ve amaçlarının birbirlerine paralelligi hususunda din-felsefe iliskisineyönelik görüslerini ele alıyor. kinci bölüm, bn Rüsd'ün, herhangi bir alanda inceleme yapan ilim adamının, ilimlerin konu ve sınırlarını belirleme hususunda göz önünde bulundurması gereken noktalar ile felsefenin din açısından durumu ve din ile felsefenin uzlastırılmasındaönemli bir yöntem olduğuna inandıgı te'vil yöntemi hakkında öne sürmüs olduğugörüslerini içeriyor. bn Rüsd'de Din-Felsefe liskisi adlı son bölümümüz ise görüslerini mantıksal bir temele dayandırmaya çalısan bn Rüsd'ün, her ikisi arasında herhangi biruzlasmazlık veya çeliskinin olmadıgına inandıgı felsefi düsünme biçimi ile vahyiuzlastırmaya yönelik yaklasımlarını içeriyor.
Meşşai felsefede siyaset kavramı

'Meşşai Felsefede Siyaset' başlıklı bu tez çalışması, 'Giriş' ve 'Sonuç' bölümlerinin dışında iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde öncelikle siyaset, siyaset bilimi ve siyaset felsefesi kavramları tanımlanmıştır. Antik Yunan felsefesinde ve İslam düşüncesinde siyaset kavramı ortaya konularak konunun zemini oluşturulmuştur. İkinci bölümde Farabi, İbn Sina ve İbn Rüşd'ün siyaset felsefeleri ana hatlarıyla betimlenmiştir. Bu filozoflara göre siyaset kavramının mahiyeti ve siyasal olanın sınırları açıklanmıştır. Ardından İslam siyaset felsefesinin ezoterik yorumu değerlendirilmiş ve modern siyasetle klasik siyaset kavrayışı mukayese edilmiştir.
İbn Sina'dan Elmalılı'ya İhlas suresi felsefİ tefsir geleneği Bir varlık idrakinin zemini olarak İhlas suresi tefsiri

Çalışmanın amacı İbn Sina (ö.438/1037) ile başlayan ve Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır (ö.1942) ile son bulan İhlas suresinin felsefi tefsir geleneğini incelemek ve metinlerini ortaya çıkarmaktır. Bu sebeple tez üç ana bölümden ve ek kısmından oluşmaktadır: I. Bölümde Tefsir ilmine ve türlerine dair bilgiler verdikten sonra felsefi tefsire ve onun tarihine dair açıklamalar yer almaktadır. II. Bölümde İhlas suresini felsefi anlamda yorumlayan müfessirler ve eserleri tanıtılmaktadır. III. Bölümde İhlas suresinin felsefi tefsirinde ele alınan konuların neler olduğu ve müfessirlerin bu konuları nasıl ele aldığı yer almaktadır. Ek kısmında ise halen yazma halinde bulunan haşiyelerle müstakil İhlas suresi tefsirlerinin metinlerine yer verilmektedir.
Mezopotamya matematiksel astronomisinde gezegen-periyot ilişkileri ve hesaplama sistemleri

Bu tez çalışmasının amacı Mezopotamya matematiksel astronomisinin temel iki başarısı olan gezegen-periyot ilişkisi ve hesaplama sistemlerinin özelliklerini ayrıntılı bir biçimde ortaya koymaktır. Bu amaçla, gezegen-periyot ilişkisi detaylı bir şekilde incelenmiş ve sonuçları modern değerler ile karşılaştırılmıştır. Hesaplama sistemleri analiz edilirken literatürde çok fazla çalışılmamış tabletler tercih edilmiştir. Modern dönemde ortaya çıkarılan ilişkiler farklı metotlar kullanılarak elde edilmiş ve konuya farklı bir zaviyeden bakmaya gayret edilmiştir. Ayrıca, söz konusu astronominin kendisinden sonra gelen astronomi çalışmalarına olan etkilerine de değinilmiştir.
Growth of capitalism: How does innovation reinforce capitalism in the growth of its authority?

Bu tezin asıl amacı inovasyonun kapitalizmin insani dünya üzerindeki egemenliğini başarması için kapitalist üretimde nasıl bir rolü olduğunu tartışmaktır. Özgürlük fikri, özgürlük arayışında insanın insanla karşı karşıya gelmesi nedeniyle siyasetin bir nedeni olarak ele alınmıştır. İşlem inovasyonları, kitleleri işyeri dışında üretkenlikten mahrum kılan üretimin karlılığını arttırma yöntemleri olarak kabul edilirken ürün inovasyonları kapitalizmin insanı pasifleştirerek insan ve insanın istekleri arasındaki ilişkiye daha fazla müdahalesiyle sonuçlanan tüketimin karlılığını arttırma işi olarak ele alınmıştır. Bu nedenle kapitalizm büyümesine devam ettikçe toplumdaki otoritesini insan ve eşya arasında daha çok bir aracı haline gelerek geliştirir.