turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The sustainable development in International Law International Environmental Law on climate change

İklim değişikliği modern toplumun gelişimi ve değişimi ile hayati bir konu olmuştur. Dünyanın gelişimi değişimi aynı zamanda doğal sistemlerin yüksek oranda zarar görmesi ve yaşam temel maddelerinin tehtit altına girmesine neden olmuştur. Verilerden yola çıkarak iklim değişikligini yavaşlatmak ve sonuçlarına çözüm önerileri sunmak amacıyla uluslararası politik stratejiler tasarlanması ve etkin bir şekilde uygulanması gerekmektedir. Bu nedenle uluslararası hukukta devamlı gelişim ve değişimi destekleyecek uluslararası hukuki belgeler tasarlanması gerekmektedir. İklim değişikliği uluslararası hukukunda devamlı gelişimi başlıklı tezim; uluslarası hukuk belgelerinin ve kararlarının oluşumu, uluslarası müzakere yöntemleri, tarafların bilimsel, ekonomik ve sosyal müdahele mekanizamalarının uzun vadede iklim degişikliğinin yavaşlamasını sağlamak ve getirdiği sorunları karşılamak amacıyla nasil politikalar ve ne ceşit uluslarası hukuk yaptırımları uygulanması gerektiği uzerine öneriler sunmak amacıyla tasarlanmiş bir calişmadır.
The Role of the state in late industrialization: A comparative analysis of South Korea and Brazil

Bu tezde 'Yeni Endüstrileşmekte Olan Ülkeler'in ekonomik ve politik gelişme dinamikleri ele alınmaktadır. Tezin bütününde, tartışma şu ana tema üzerinde yoğunlaşmaktadır: Söz konusu ülkelerde gelişme dinamikleri sadece dışsal etkenler tarafından değil, aynı zamanda içsel etkenler tarafından da etkilenmektedir. Bu ülkelerdeki ekonomik ve politik gelişmeyi açıklayabilmek için içsel faktörlere özel önem verilmesi gerekmektedir. Söz konusu faktörler arasında en önemlilerinden birisi 'devlet'tir. 'Geç gelişme' olarak adlandırılabilecek olan dönemi başarılı bir şekilde geçirebilmek için devletin rolü önem kazanmaktadır. Pazar ekonomisine öncelik tanıyan, fakat pazarın verimli çalışabilmesi için gerekli müdahaleleri yapabilen 'gelişmeci devlet' tipi Yeni Endüstrileşmekte Olan Ülkeler'in geç gelişme döneminde karşılaşabilecekleri zorluklar karşısında önemli bir alternatif olarak ortaya çıkmaktadır. Bu türden bir devlet yapısının ortaya çıkabilmesi için 'verimli çalışan bir bürokratik yapı', 'görece devlet özerkliği' ve 'toplumsal koalisyonların' kombinasyonuna ihtiyaç vardır. Tezin ilk üç bölümünde yukarıda sözü edilen kavramları geniş şekilde açıklayan bir teorik çerçeve çizildikten sonra, söz konusu çerçevenin daha iyi şekillenebilmesi için Brezilya ve Güney Kore örnekleri üzerinde yoğunlaşılmakta ve en son bölümde pratik örneklerden elde edilen bulguların ışığında 'gelişmeci devlet' modelinin gelecekte alabileceği şekil irdelenmeye çalışılmaktadır.
Coğrafi mekan, kurumsallaşma ve kimlik ilişkisi perspektifinde Avrupalılık kimliği

Dünya medeniyetini derinden etkileyen ve son birkaç yüzyıldır ona yön veren Batı dünyasının çıkış noktası, Avrupa'nın öz ve net tanımlaması olan Avrupalılık kimliğini doğru değerlendirmek, Batı medeniyetinin ve onun ihtiva ettiklerinin kavranmasına kolaylık sağlayacaktır. Bu çerçevede, Avrupalılık kimliğini; ulus kimlik anlayışı ile değerlendirerek, onun var olup olmadığını dahi tartışma konusu haline getiren sert savların aksine, tarihsel derinliğe sahip, ana beslenme hatları olan: Antik Yunan, Roma, Hristiyanlık ve diğer önemli tarihsel tecrübeler ile beraber değerlendirilmesi, çalışmamız açısından önem arz etmektedir. Çalışmamızda; coğrafi mekan, kurumsallaşma ve kimlik ilişkisi perspektifinde Avrupalılık kimliğinin ne olduğu, nasıl değerlendirilmesi gerektiği ve büyüyen ötekisine paralel olarak var olan/ortaya çıkan bu kimliğin, ulusüstü bir kimlik olup olmadığı sorgulanmıştır. Ayrıca, büyüyen ötekisine paralel olarak var olan ve gelişen bu kimlik anlayışının, salt hakim güç olmayan tehditkar ötekisinin/ötekilerinin varlığının getirdiği avantajlar doğrultusunda, AB merkezli nasıl bir dönüşüm süreci geçirdiği değerlendirilmiştir. Çalışma konusu; psikoloji, felsefe, sosyoloji, tarih ve teoloji gibi bilim dallarından da faydalanarak, disiplinler arası bir yöntem ile mercek altına alınmıştırÇalışma neticesinde: Coğrafi mekan, kurumsallaşma ve kimlik ilişkisi parametreleri ışığında; Avrupalılık kimliğinin tarihsel arka planı olan, kendine özgü, ötekisine ve koşullara göre şekil alarak var olma savaşı veren, ulusüstü bir kimlik olduğu ve doğru değerlendirilebilmesi için ulusüstü kimlik anlayışı ile ele alınmaması gerektiği görülmektedir. Ötekisinin etkisi ile değişim süreci paralel olan Avrupalılık kimliğinin, Avrupa Birliği oluşumu süreciyle edindiği tecrübe, var olan üst kimliğin dönemsel evrilmesidir. Bu süreç, zaten var olan Avrupalılık üst kimlik anlayışını nispeten ulus kimlik anlayışına yaklaştırırken; 'Batı dünyası ve medeniyeti Avrupalılık kimliğinin çıktısıdır' söylemi, kendine özgü bu üst kimlik anlayışının ulus kimlik anlayışının kalıbına sığamayacak kadar, kendine has olduğunu hatırlatmaktadır.
Soğuk savaş sonrası uluslararası terörizm

çalışmanın amacı, 1990 sonrası terörizmin evrimini anlamaya çalışmak ve uluslararası güvenlik için oluşturduğu tehdidi ortaya koymaktır. Yüzyıllardır toplumların güvenliği için tehdit oluşturan terörist eylemlerin iki kutuplu dönem sonrasında dünya gündemine taşınmasında terörün nitelik değiştirerek etki alanını genişletmesi ve tehditboyutunu artırması etkili olmuştur. Bu çerçevede çalışmada, Soğuk Savaş sonrası uluslararası terörizm olgusunun yükselişi analiz edilmeye çalışılacaktır. Terörizm olgusunun dönüşümünüiyi kavrayabilmek için öncelikli olarak tarihsel süreç içerisindeki yerini, karakteristik özelliklerini ve diğer kavramlarla ilişkisinin irdelenmesi gerekmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde bu noktalar ele alınmıştır. İkinci bölümde terörizmin, Soğuk Savaşın bitmesiyle beraber girmiş olduğu değişim süreci nedenleri ile birlikte ayrıntılı bir şekilde açıklanmaya çalışılacaktır. 11 Eylül terör eylemi ile beraber terörizmin geldiği boyut üzerinde durulacaktır. Ayrıca terörizmin yaşattığı tüm felaketlere rağmen bazı devletler tarafından bir dış politika aracı olarak kullanıldığıvurgusu yapılacaktır. Üçüncü bölümde uluslararası terörizmle mücadele konusu ele alınacaktır. Uçakkaçırma, gemi kaçırma, uluslararası alanda korunan kimselere karşı suçların önlenmesi ve cezalandırılması için çok taraflı sözleşmeler yapılmıştır. Ancak bunlar yeterli değildir. Terörizme karışan grupları uluslararası alanda denetleyecek, yargılayabilecek vecezalandıracak düzenlemelerde yeterli seviyeye ulaşılamamıştır. Uluslararası işbirliği olmadan terörle mücadelede başarı zor görünmektedir. Bundan dolayı Birleşmiş Milletler çerçevesinde tüm ülkelerin katılımı ile yeni uluslararası anlaşmalar yapılmalıdır. Çalışmanın sonuç kısmında genel bir değerlendirme yapılarak terörün önlenmesi için önemli kabul edilen hususlar vurgulanacaktır. I
Multilateral armed intervention in Libya, 2011: Legitimacy and motives

2011'de Libya'da barışcıl olarak başlayan protestolar, kısa süre içerisinde protestocular ile Libya hükümetinin güvenlik güçleri arasında açık bir savaşa dönüşmüştür. Bu durum, uluslararası toplumu sivilleri ve sivil nüfusu yoğun olan bölgeleri korumak için Libya'ya askeri müdahalede bulunmaya itmiştir.2011'de Libya'ya yapılan çok taraflı silahlı müdahale, hem meşruiyeti, hem de müdahalede bulunan ülkelerin motivasyonları açısından bugün hala tartışma konusudur. Koruma sorumluluğu BM Güvenlik Konseyi'nin Libya'daki silahlı müdahaleyi yasallaştırma kararının yasal dayanağı olsa da, BM esas olarak Libya'da rejim değişikliğini gerçekleştirmeye odaklandı. Libya'daki sivillerin uluslararası toplumdan hızlı bir tepki gerektiren, kitlesel cinayet, zorla göç gibi diğer insan hakları ihlalleri riski altında olduğu açıktır. Ancak, Libya'daki BM misyonu, Libya halkının ihtiyaçlarından ziyade ulusal çıkarlarını ön plana koyan müdahaleci ülkeler tarafından kötüye kullanılmıştır. Libya'ya yapılan silahlı müdahale, Libya devleti açısından olumsuz sonuçlar doğurmuştur. Libya'daki potansiyel katliamlar bir dereceye kadar engellense de, askeri müdahale ne yazık ki Libya'yı başarısız bir devlet ve terör örgütü haline getirmiş, insan ticareti çeteleri, finansal yolsuzluk ve farklı milisler arasında sürekli savaş bugün Libya'nın gerçeği halini almıştır.
Ethno-national conflict and international relations the case of the Kosova a conflict

Soğuk Savaş sonrasında dünya politikasında etnik-milliyetçi anlaşmazlıklarınsayısında bir artış görülmüştür. Uluslararası lişkiler teorileri devletlerarasısavaşların çalışılmasına katkıda bulunmuştur. Bu tezde sorgulanan etnik-milliyetçi anlaşmazlıkların çalışılmasında da aynı mantığın kullanılıpkullanılamayacağıdır. Bu sorunun cevabını verebilmek için bu tez, gelenekselUluslararası lişkiler teorilerinin, Soğuk Savaş sonrası yaklaşımların ve nşacıyaklaşımın etnik-milliyetçi sorunları anlamamıza olan katkılarını değerlendirmektedir. Bu tez onların ihtilafların açıklanmasındaki katkılarına ve eksikliklerine işaret etmektedir. Kosova anlaşmazlığı farklı Uluslararası lişkileryaklaşımlarının ihtilafı anlamamızda bizlere nasıl yardımcı olduğunu göstermek için örnek olarak kullanılmıştır. Geleneksel teoriler ve Soğuk Savaş sonrası yaklaşımlar ihtilafların oluşması için gerekli şartları incelememize mümkün kılarlar. Bu yaklaşımların sınırlarına işaret ederek, bu tez bir ihtilafı yaratan ve iştirakçilerini şekillendiren yapıcı ve bağıntılısüreçleri anlamamızı sağlayan nşacı yaklaşımların katkılarını vurgulamaktadır. Aynı zamanda, bu tez nşacı yaklaşımların eksikliklerinin de farkında olduğunu göstermektedir.
Political economy of security: utilization of economic instruments for security purposes: Case of Chinese foreign economic policies in Africa

Bu çalışmanın amacı Çin'nin ekonomi politikalarını, ekonomik çıkarları haricinde geleneksel ve geleneksel olmayan güvenlik tehditlerine karşı nasıl araçsallaştırdığını göstermektir. Ana akım güvenlik literatürünün argümanlarının aksine devletler geleneksel güvenlik tehditlerinin yanında geleneksel olmayan güvenlik tehditleriyle de karşılaşabilir. Bu tehditlere karşı hem geleneksel güvenlik araçlarını hem de güvenlik aracı kabul edilmeyen araçları kullanabilir. Bu bağlamda, bu çalışma devletlerin ekonomi araçlarını güvenlik amacıyla nasıl araçsallaştırdığını analiz edecektir. Uzun vadeli politikaları ve kısa vadeli reaksiyoner politikaları ayrıt edebilmek için stratejik güvenlikleştirme ve taktiksel güvenlikleştirme terimleri kullanılacaktır ve bu terminolojiye göre Çin'nin Afrika'daki ekonomi politikaları analiz edilecektir.
XI Jinping Dönemi Çin'nin Akdeniz politikası

Dönemsel iniş çıkışları da olsa Çin tüm kayıtlı dünya tarihi sürecince dünyanın ağılık merkezlerinden biri olarak konumunu korumayı başarmıştır. Günümüz Çin Halk Cumhuriyeti baktığımızda ise şu an ülkenin kurucu lideri Mao ile neredeyse aynı güce ulaşmış bir devlet başkanının ülkeyi yönettiği görülmektedir. Xi Jinping'in liderliğindeki Çin Halk Cumhuriyeti, dünya siyasetindeki etkinliği giderek artmaktadır. Akdeniz coğrafyası da bu siyasetin parçalarından biri olarak görülmektedir. Coğrafi olarak Avrupa, Asya ve Afrika kıtalarının bir araya geldiği noktada bulunan Akdeniz havzası hem kara hem de deniz ticaret yollarının merkezinde yer almaktadır. Üstelik bölgede bulunan zengin yeraltı kaynakları da burayı ekonomik ve siyasi alanda önemli hale getirmektedir. Kızıldeniz ile Akdeniz'i buluşturan; Süveyş Kanalı, Otranto Boğazı ve Çanakkale Boğazı'nı barındıran bölge dünya deniz trafiğinin neredeyse üçte birine ev sahipliği yapmaktadır. Dünya ticaretinde bu denli büyük rol oynayan ve jeopolitik olarak kritik öneme sahip Akdeniz coğrafyasına, on dört temel prensibinden biri ülkesindeki yaşam standartlarının yükseltilmesi ve garanti altına alınması olan Xi Jinping'in ilgisi giderek artmaktadır. Çin'in son dönemdeki en önemli projelerinden olan 'Kuşak ve Yol', Akdeniz stratejisinde büyük rol oynamaktadır. Proje kapsamında özellikle Yunanistan ile deniz ticareti geliştirilmiş, ülkenin Pire Limanı üzerinden yapılan ticaret ''Çin'in Yeni İpek Yolu'' olarak adlandırılmıştır. Çin'in Yunanistan dışında ayrıca İtalya, İsrail ve Mısır gibi ülkelerde de deniz ticaretini geliştirmeye yönelik projeleri bulunmaktadır. Bu sayede tıpkı günümüzde olduğu gibi gelecekte de Akdeniz coğrafyasının ülkenin ekonomik faaliyetlerinde büyük rol oynayacağı açıktır. Üstelik Çin'in Türkiye'de bulunan Kumport Limanı'na yaptığı yatırımlar ülkenin ekonomik alanda etkisinin tüm Akdeniz coğrafyasında daha fazla genişleyeceğinin göstergesi olarak kabul edilebilir. '21. Yüzyıl Deniz İpek Yolu' olarak da anılan yeni ticaret yolu sayesinde Çin'in Yunanistan üzerinden en büyük ticaret hacmine sahip olduğu Almanya ve çevresindeki ülkelere erişimi kolaylaşmıştır. Bu sayede Çin tıpkı Uzak Doğu'da olduğu gibi Avrupa genelinde de ekonomik alanda etkisini kısa sürede artırma fırsatı bulabilmiştir. Tüm bu kapsamlı projeler ve bölge ülkeleri ile kurulan barışçıl ilişkiler sayesinde Çin, Akdeniz havzasında son derece önemli bir konuma erişmiştir.
Doğu Akdeniz'de deniz yetki alanları uyuşmazlığı sorunu

Doğu Akdeniz'de deniz yetki alanları uyuşmazlığını, uluslararası deniz hukukunun gelişimi ve kapsamı ile getirdiği yenilikler bağlamında ortaya atılan pek çok kavram temelinde analiz etmeyi amaçlayarak, Doğu Akdeniz'e kıyıdaş olan devletlerin gelişen kavramlar adına ne gibi politikalar ele aldığını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, öncelikle uluslararası deniz hukukunun gelişiminde tarihsel sürecini, bu tarihi süreç içinde ortaya çıkan önemli kavramların, devletlerin Doğu Akdeniz'de denizdeki yetki alanlarını nasıl kullanmaya çalıştıkları ve bu konu üzerinde hangi uyuşmazlıkların ortaya çıktığına örneklerle yer verilmeye çalışılmıştır.
U. N. peacemaking efforts in intrastate conflict: The role of neutrality

Bu tezin amacı Birleşmiş Milletler'in iç savaşlardaki barışa ulaşma çabalarının nasıl başarılı olacağını araştırmaktır. Özellikle odaklanılan soru BM'ninbarışa ulaşma teşebbüslerinde yanlı ya da yansız oluşudur. Genellikle BMÖnergelerinin içerik analizi ve bazı temel istatistikler kullanılarak ulaşılan bulgular göstermektedir ki BM'nin yanlı olduğu durumlarda, iç savaşlarda barışıgerçeleleştirmekte başarılı olma olasılığı azalmaktadır. Ayrıca, BM'nin iç savaşlardabarışa ulaşma çabalarını yansız olmaktan çok yanlı yürüttüğü görülmektedir. Bu sonuçlar göstermektedir ki, BM dünyadaki rolünü ve meşruluğunu algılananyansızlığından dolayı kazansa da gerçekte durum böyle değildir ve bunun gelecekteki iç savaşlara müdahale girişimlerine bazı etkileri olabilir.
Çin'in Afrika enerji politikası: Angola, Sudan-Güney Sudan ve Nijerya örneği

Bekir Ali, Çin'in Afrika Enerji Politikası: Angola, Sudan-Güney Sudan ve Nijerya Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale, 2017. Büyük güç olmak isteyen devletler için Afrika hep bir ilgi ve rekabet sahası olmuştur. Çin'de, kaynaklar açısından oldukça zengin olan ve sömürge dönemini yaşamış kıta ülkelerine petrol karşılığında altyapı imkanı sunarak kıtada önemli bir oyuncu olmayı hedeflemektedir. Sömürge döneminin sancılarını yaşayan, darbeler, iç savaşlar ve terör örgütlerine rağmen büyümeye çalışan bu ülkeler, bir yandan da yaralarını sarmaya çalışmaktadır. Bu tezde Çin'in, 27 yıl iç savaş yaşayan Angola, iç savaş ve ayrılık sancısı çeken bölünmüş Sudan-Güney Sudan ve darbelerle ve terörizmle yaşamayı öğrenen Nijerya'ya yönelik siyasi ve ekonomik politikaları karşılaştırılmalı olarak tahlil edilmeye çalışılmıştır. Çin'in Afrika kıtasına yaklaşımı Batılı ülkelerden farklılık arz etmektedir. Çin'in Afrika'daki yatırımlarının Batı'nın yatırımlarından en büyük farkı bu ülkelerdeki siyasete müdahale etmemesi ve mevcut yönetimleri çıkarları doğrultusunda alaşağı etmeye çalışmamasıdır. Çin'in bölgeden kazanım sağlarken diğer taraftan da bölgeye yatırım yapması Afrika'nın kalkınmasına daha fazla katkı sağlamaktadır. Enerji güvenliğini sağlamak ve üretimini devam ettirebilmek için dışa bağımlı olan Çin, devlet şirketleri aracılığıyla bu ülkelerde yatırımlar yapmıştır. Bu ülkelere yumuşak gücüyle giren ve ihtiyacı olan kaynağı alan Çin'in, Sahraaltı Afrika'nın en çok petrol üreten ülkelerinden olan ve en büyük rezervlerine sahip bu üç ülkeye yaptığı yatırımlar Çin'in Afrika enerji politikasını gözler önüne sermektedir. Ülkelerin yaşadığı sorunlar üretimlerini etkilemiş olmasına rağmen bu ülkeler hala Çin'in ihtiyacı olan petrolü sağlayacak kapasitededirler.
Dördüncü sanayi devriminin uluslararası ilişkilere sosyoekonomik etkileri

Sunduğu yenilikler itibariyle bir yaratıcı yıkım süreci olarak görülen dördüncü sanayi devriminin, uluslararası ilişkilere çeşitli sosyoekonomik yansımaları olacaktır. Yapay zeka, robotik, nesnelerin interneti, büyük veri ve bulut bilişim gibi beş temel dinamik ve 3d baskı tekniği gibi yardımcı bir dinamikten meydana gelen ve kısaca endüstri 4.0 olarak da ifade edilen dördüncü sanayi devrimi, bir endüstriyel dönüşüm sürecidir. Bununla birlikte dinamiklerinin her biri ve birlikte oluşturdukları akıllı fabrikalar ve otonom araçlar gibi temel çıktılarıyla dördüncü sanayi devriminin etki alanı oldukça geniştir ve endüstriyel alan ile sınırlı değildir. Sanayi sektörü haricinde tarım ve hizmet sektöründe yarattığı değişimlerle birlikte ele alınan dördüncü sanayi devriminin, bu çalışmada konu edilen başlıca etki alanları; ekonomi, toplum ve uluslararası ilişkiler olmuştur. Bir yaratıcı yıkım süreci olarak dördüncü sanayi devrimi, bir taraftan teknolojik gelişmeler ile artan üretkenlik sayesinde ekonomik büyümeyi sağlarken, bir taraftan da azalan istihdam ve artan eşitsizliklerle sosyoekonomik olumsuzluklara sebep olmaktadır. Ekonomik büyümenin yaratım, sosyoekonomik olumsuzlukların yıkım olarak ele alındığı bu sürecin sonunda yaratım yıkımı telafi edemeyecektir. Bu sebeple, halihazırda eşitsiz olan ulus içi ve uluslararası yapı daha da eşitsiz hale gelecektir. Ulusiçi eşitsizliklerin şiddetlenmesiyle orta sınıfın, büyük bir kısmının alt sınıfa ve çok daha kısıtlı bir kısmının üst sınıfa yönelerek eriyeceği düşünülmektedir. Bu sosyoekonomik geçişin bir benzeri uluslararası sistemde de görülecektir. Orta büyüklükteki devletlerin, Wallerstein'dan mülhem yarı çevre ülkelerin, çoğunluğunun çevreye ve oldukça küçük bir kısmının merkeze kayacağı öngörülmektedir. Uluslararası sistemde yaşanan bu değişimle, güç kaymasının yaşanacağı ve bunun da merkez ile çevre ülkeler arasındaki bağımlılık ilişkilerini şiddetlendireceği görüşü savunulmuştur. Bununla beraber, dördüncü sanayi devriminin dinamiklerinin, özellikle bilişim sektöründeki küresel şirketleri, ekonomik ve politik olarak güçlendireceği ve hükümetlerden şirketlere güç kaymasının yaşanacağı ifade edilmiştir.
Diaspora and the homeland: Turkey's new diaspora policy

En geniş tabiriyle diaspora kelimesi bir ulusun yurtdışında yaşayan vatandaşlarını tanımlar. Kavram bir zamanlar Yahudi diasporası gibi belli gruplar ile ilişkilendirilerek kullanılsa da, günümüzde diaspora kavramının kullanımı genişlenmiş ve yaygınlaşmıştır. Bu doğrultuda, kendi diasporalarına sahip olma fikri devletlere de cazip gelmeye başlamış ve devletler yurtdışında yaşayan vatandaşlarına ulaşmak için diaspora kurumları kurmuş ve politikalar üretmeye başlamışlardır. Diaspora politikalarıyla devletler, diaspora üyelerinin yaşadıkları ülkedeki statülerini yükseltmek amacıyla onların entegrasyonunu destekleyebilir; diaspora üyelerinin haklarını hem anavatanda hem de ev sahibi ülkede koruyabilir; diasporanın sağlayacağı kaynaklardan faydalanmak için mekanizmalar geliştirebilir; diasporaların anavatanlarıyla olan aidiyetlerini ve bağlarını üretebilir, güçlendirebilir ve koruyabilir. Türkiye de diaspora kurumları kuran ve diaspora politikası geliştiren ülkelerden biridir. Türkiye, 2000'lerden sonra yurtdışında yaşayan vatandaşlarıyla olan ilişkilerini yeniden tanımlama yoluna gitmiş ve onlarla daha yakın ilişkiler kurmaya çalışmıştır. Bu tezin amacı; Türkiye'nin diaspora politikasını diaspora, ulus-aşırılık ve uzaktan milliyetçilik kavramları ve de devletlerin geliştirdiği diaspora angajman politikaları çerçevesinde incelemektir. Bu doğrultuda, Türkiye'nin neden diaspora politikası geliştirdiği, Türkiye'nin diaspora politikasının ne gibi özellikler taşıdığı ve hangi kurumların geliştirildiği, Türkiye'nin diaspora politikasının diaspora üyeleri arasında uzaktan milliyetçiliğin artmasına sebep olup olmadığı araştırılmaktadır.
Türkiye'nin AB'ye üyelik sürecinde ekonomik ve siyasi kriterlerin yerine getirilmesindeki performansı: Karşılaştırmalı bir analiz

Birliği, Batı Avrupa'da II. Dünya Savaşı'nın sosyal ve ekonomik yıkıcı etkisinden kurtulup yeni bir yapılanmaya gitmek ve böyle bir felaketi tekrar yaşamamak için oluşturulmuş, ekonomik ve siyasu boyutu olan bir entegrasyon projesidir. AB'nin Avrupa'dagenişleme süreciyle ülkeler arası işbirliği ve bölgesel bağımlılığı artırıcı siyasu ve ekonomikpolitikalarının, kıtanın demokratikleşmesine katkıda bulunduğu bilinmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'nin adaylık sürecini ilgilendiren, AB'nin genişleme boyutunaele alınmıştır. AB'nin oluşumu, gelişmesine yön veren antlaşmalar ve Türkiye-AB ilişkisineana hatlarıyla değinildikten sonra, beşinci ve sonraki genişlemelerde uygulanacak olan Kopenhag Kriterleri temel alınarak, eski üye Yunanistan, yeni üye Polonya ve aday ülkeTürkiye'nin, bu kriterlere uyum performansları karşılaştırılarak, analiz edilmiştir. AB'nin Türkiye ile benzer siyasu ve ekonomik göstergelere sahip adayları kabul ederken, Türkiye'yi hem aday ülke olarak vazgeçilmez kılan, hem de üye ülke olarak kabul etmede bazı nedenlerle dışarıda tutmaya çalışan tavrının gerekçelerini araştırmak, çalışmanın diğer bir amacıdır. Üye olduğu dönemde, içinde bulunduğu siyasu ve ekonomik istikrarsızlık ortamınarağmen, Avrupa'ya tarihu, kültürel ve coğrafu yakınlığı ve AT/AB'nin destekleyici tutumu sayesinde Yunanistan üye olmuştur. Yine eski bir komünist ülke olan Polonya, AB ile kültürel ve dinu bağları ve sosyal ve coğrafi yakınlığını en iyi şekilde kullanarak ve AB'nin de pozitif yaklaşımıyla üye olarak kabul edilmiştir. Aynı şartlarda üyeliğe başvuran Türkiye'nin aday ülke statüsüyle bekliyor olması, AB'nin Türkiye'ye eşit muamelede bulunmadığını göstermektedir. AB'ne girmek, Türkiye için her zaman modernleşme ve kalkınma ile eş anlamagelmiştir. Sahip olduğu coğrafi ve ekonomik avantajlarla, Türkiye'nin de AB'ye katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Son yıllarda yapılan reformlarla, istenen kriterlerin çoğunu yerine getirmiş olan Türkiye'nin yakın gelecekte AB'ye girmesi beklenmektedir.
'Ortadoğu'da yeniden yapılandırılan Irak ve Türkiye'ye etkileri

ABD'nin Ortadogu Projesi kapsamında dıs müdahaleye ve isgale maruz kalan Irak'ın bugünlere gelmesine yol açan olayları ve nedenlerini iyi bilmekTürkiye açısından bir zorunluluktur. Bu ülkenin içinde bulundugu derin krizTürkiye'yi de etkileme potansiyeline sahip olup buna yol açan sebepleri neden ve sonuçların iyi bir sekilde analiz edilmesi gerekmektedir. Özellikle 1991 sonrası üzerine yogunlasan bu çalısmada ile ilk olarakOrtadogu bölgesi ve Irak Devleti'nin yapısı incelenmis ülke içerisinde mevcut demografik yapıya göz atılmıstır. Irak'ın kurulusundan itibaren ülke tarihi, agırlıklı olarak Kürt sorunu baglamında incelenmis ve ülkeyi bugünleretasıyan hadiseler analiz edilmeye çalısılmıstır. Irak'ın 2003 yılında isgali sonrası içinde bulundugu durumu, hazırlanan Irak Anayasası'nı ve getirdigi sonuçları, ülkeyi gelecekte bekleyen muhtemel siyasi senaryoları ve Türkiye'nin bu ülke ile olan ilişkilerinin gelecekte alacagımuhtemel sekil son bölümde incelenen konu baslıkları olmustur. Çalısma ile Irak'ın Türkiye açısından sahip olduğu önem, bu ülkede meydana gelen hadiselerin Türkiye'nin gelecegini etkileme potansiyeli ön plana çıkarılmıstır. Bu ülkenin yasamıs olduğu geçmişsteki olaylar ve güncelhadiseler bizler için bir ders niteliginde olup, bunlara bağlı olarak Irak ile olanilişkilerin gelecegi konusunda öngörüde bulunulmaya çalısılmıstır.