turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Booksellers and their catalogs in Hamidian İstanbul, 1884-1901

Bu tez kitapçı kataloglarının, yani Esami-i Kütübün ve özel olarak Kitabçı Arakel'in 1884'de yayınladığı kataloğun, bir meta olarak basma kitapların on dokuzuncu yüzyılın son çeyreğindeki Osmanlı İstanbul'unda yaygınlaştırılmasında oynadıkları role odaklanmaktadır. II. Abdülhamid döneminde basılı materyallerin sayısında ve çeşitliliğindeki artışla beraber, kendilerini, yazmalar etrafında organize olan ticari ve kurumsal hareketliliğin aksine sadece basılı materyaller ve özellikle basılı kitabla uğraşan ticari girişimin farklı bir kolu tanımlayan kitapçılar çoğaldı. Kitapçı kataloglarının, İstanbul odaklı gelişmekte olan bu basım sanayini ve bu sanayinin aktörlerinin basılı kitabı nasıl tarif ettikleri, sınıflandırdıkları, bu anlamda düzenlediklerini anlamak ve yorumlamak için bir zemin sağladığını iddia eder. Bu süreç aynı zamanda, kitapçı dükkanlarının etkinlikleri üzerinde belirleyici etkisi olan, Osmanlı imparatorluğunun eğitim kurumları ve iletişim üstyapısındaki reformlarla çakışmaktaydı. Kitapçılar, bu reformlar aracılığıyla önlerinde açılan pazarlarını genişletme fırsatlarını kataloglar aracılığıyla kullanmaya çalıştılar. Buna ek olarak, bu tez kitapçı kataloglarında kitap hakkında bulunan meta-verilerin nasıl toplanması ve mevcut modern kaynakçalarla bir arada değerlendirilmesini sağlayacak bir platform sunmak üzere nasıl sunulması gerektiğinin yöntemleri hakkında bir deney teşebbüsüne girişir.
İstanbul ve Şanlıurfa'da satışa sunulan urfa peynirlerinin koagülaz pozitif staphylococcus aureus yönüyle karşılaştırılması

Urfa peyniri, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde özellikle Şanlıurfa'da çok tüketilen bir süt ürünüdür. Geleneksel olarak çiğ sütten, hijyenik olmayan şartlarda üretilen Urfa peynirinin son yıllarda endüstriyel üretimi artış göstermektedir. Bu çalışmada, İstanbul ve Şanlıurfa'da satılan Urfa peynirlerinin gıda kaynaklı intoksikasyon etmeni bir patojen olan koagülaz pozitif Staphylococcus aureus yönüyle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Ayrıca izolatların patojenlikte önemli rol oynayan DNaz enzim aktivitesi ve metisiline direnç ozellikleri de değerlendirilmiştir. Çalışmada incelenen 52 adet Urfa peynir örneğinin Baird Parker Agar'a yapılan ekimleri sonucu toplam 48 adet örnekte (%92) şüpheli Staphylococcus aureuskolonileri yönüyle üreme olduğu belirlenmiştir. Örneklerde ortalamaS. aureus yükünün 4,48 logkob/g olduğu, elde edilen 64 adet (25'i tipik, 39'u atipik) Staphylococcus aureus şüpheli izolatın22'sinin (% 34 .37) koagülaz testinde pozitif reaksiyon verdiği belirlenmiştir. Bunlardan 21'inin Şanlıurfa'dan, 1'inin ise İstanbul'dan alınan peynir örneklerinden elde edilmiştir. Çalışmada elde edilen 64 adet Staphylococcus aureus izolatının 20 (%31,25)'sinin metisilinedirençli olduğu, 31 (%48,43) izolatın ise DNaz pozitif (14 tanesinin tipik, 17 tanesinin ise atipik) olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak Şanlıurfa'da satılan Urfa peynirlerinin, İstanbul'da satılan Urfa peynirlerine göre koagülaz pozitif S. aureus yönünden daha riskli olduğu, ancak İstanbul'da açıkta veya pakette satılan Urfa peynirlerinin S. aureus yükünün de yüksek olduğu belirlenmiştir. Halk sağlığını tehdit eden bu peynirlerin üretiminde süt sağımı, pastörizasyon, üretim ve saklama koşullarının iyileştirilmesi ve üretimde hijyen kurallarına uyulması gerektiği tespit edilmiştir.
İstanbul Tarihi Yarımadası'nda Tanzimat Dönemi idari yapıları

İdari teşkilatlanmanın geliştiği Tanzimat Dönemi'nde (1839-1876), modernleşme yanlısı devlet adamlarının etkisiyle Tarihi Yarımada yoğun yapım faaliyetlerine sahne olmuş, idari binalar, kagir olarak ve Batılı görünümde inşa edilmiştir. Bu çalışmada, Osmanlı'da merkezi yönetimin bulunduğu Tarihi Yarımada'da, Tanzimat Dönemi'nde, bakanlıklar, meclisler ve Şeyhülislamlık ile diğer idari birimlerin görev yaptıkları binalar incelenmiştir. Araştırmalar sonucunda, bu dönemde var olan bakanlık binalarının kagir olarak yeniden inşa edildiği, yeni oluşturulan bakanlıkların ise, farklı amaçla inşa edilmiş binalara ve konaklara yerleştirildiği görülmüştür. Belediye ve güvenlik birimleri ile bazı bakanlık ve meclislerin birkaç yapı değiştirdikleri belirlenmiştir. İdari birimler Divanyolu ekseninde, Cağaloğlu-Beyazıt bölgesinde yoğunlaşmıştır. Oryantalist veya neoklasik etkili yapılar idari birimlerin yerleşimi için kullanılmış, bununla beraber, plan tasarımı ve dekorasyonda geleneksel öğelerle Batılı yaklaşımlar ihtiyaçlara göre kombine edilmiştir. İdari bina inşaatı konusunda bütüncül bir yaklaşım mevcut değildir ve kurumsallaşma mimari alana yansıtılmamıştır. Öte yandan, bakanlıklar, modernite konusundaki kararlı yaklaşımı ve Tanzimat ideolojisini sembolize eden binalara yerleştirilmiştir.
Melisa Gürpınar'ın hayatı, edebİ fikirleri ve şiirleri (1941-2014)

Melisa Gürpınar, elli yılı aşan şiir yolculuğuyla Türk Edebiyatının önemli şair kadınlarından biridir. On üç şiir kitabının yanı sıra oyun, deneme, roman, şiirsel öykü, çocuk şiiri gibi türlerde de eser vererek yaşamını yazın alanında oldukça verimli kullanmıştır. Melisa Gürpınar'ın şiirlerinin, özgünce kullandığı ve sonraları birer motife dönüşen imgelerinin kaynağını anlamak ve değerlendirmek için eserlerinin dışına taşmak gerekir. Bu tezde şiirlerindeki imge ve dil kullanımındaki değişiklikleri tespit ederken ve şairin biyografisini yazarken yanlış saptamalara gidilmemesi adına 'sanatçıya dönük' eleştiri metodundan yararlanılmıştır. Gürpınar, herhangi bir şiir topluluğuna ait olmadan kendi yörüngesinde ve sessizce yazdığı şiirlerinde, kullandığı izlekler ve imgeler bakımından renkli bir çizelge yakalar. Ölüm, doğa, İstanbul, yalnızlık, kadın duyarlığı, yolculuk, geçmişş zaman gibi izleklerin yanı sıra toplumcu gerçekçi bir duyuşla ve eleştirel bir dille yazdığı şiirleri de vardır.
Tanzimat Dönemi İstanbul gazetelerinden Basİret gazetesi, 1871: Değerlendirme - indeks

'Menafi'-i vataniyye ve havadis-i umumiyeye dair millet gazetesidir.' İbaresi ile misyonunu en güzel şekilde ifade eden Basiret gazetesi, yayımladığı haberler ve haberlere ilişkin yazılan makaleler ve yorumlarla bu misyonunu gerçekleştirmek için uğraştığını göstermiştir. Basiret, yayınının ikinci yılı olan 1871 senesinde özellikle Prusya-Fransa Savaşı'nın sonuçları, Fransa Vukuatı, İşkodra Vak'ası, Asir Muzafferiyeti, şimendifer hatları yapımı, yapılan ıslahatlar, tenkihatlar ve İstanbul ile ilgili konuları günü gününe okuyucularına aktarmıştır. Bu çalışma ile adı geçen yıl ve konuların yanında gerek Osmanlı İmparatorluğu içerisinde ve gerek Dünya'da meydana gelen ekonomik, sosyal, politik, eğitim, askeri ve sağlık alanlarındaki gelişim ve değişimler tespit edilmeye çalışılmıştır. Bunun için de Basiret gazetesinin 1871 yılını ihtiva eden (281-557) nüshaları taranmıştır.
İstanbul'daki Venedik dragomanları ve dil oğlanları (1551-1797)

Bu tez İstanbul'daki Venedik dragoman ve dil oğlanlarıyla ilgili konuları analiz etmeyi amaçlamaktadır. Tez Türk Dili Okulu'nun kurulduğu 1551 senesi ile Venedik Cumhuriyeti'nin ilga edildiği 1797 senesi arasındaki dönemi ele almaktadır. Tezin ilk hedefi Venedik dragomanlığının eğitimi, yasal süreci ile kurumsal gelişimi üzerinde odaklanmaktır. Bu hedef tezin teorik temelinin oluşturulması açısından önemlidir. Tezin ikinci hedefi ise Venedik dragoman ve dil oğlanlarının günlük ve mesleki yaşamlarını analiz etmektir. Bu hedef de araştırmacının dragomanlığın kurumsal kimliği ile mesleğin şahsi tatbiki arasında bağlantı kurmasını sağlayacaktır. Bir tarafta yasal düzenlemeler kurumsal kimliğin temelini oluştururken, diğer tarafta Osmanlı İmparatorluğu'nun toplumsal, iktisadi, siyasi ve kültürel koşulları Venedik dragomanlarının Osmanlı devlet adamlarıyla yapılan müzakerelerde ve kurulan ilişkilerde oynadıkları rolleri belirlemektedir. Özetle, tez bu iki durumun eş zamanlı oluşumunu Venedik Devlet Arşivi'ndeki birincil kaynaklar vasıtasıyla ortaya koymaya çalışmaktadır.
İstanbul ili anadolu yakasında hafriyat ve katı atık taşıması yapan ağır vasıta şoförlerinin çalışma koşulları ve neden oldukları trafik kazaları hakkında bir inceleme

Günümüzde gelişen sanayii ile birlikte şehir merkezlerine doğru nüfus göçü yüksek boyutlara ulaşarak şehir merkezlerinde nüfus yoğunluğunu arttırmıştır. Nüfus yoğunluğunun artmasıyla birlikte şehir merkezlerinde başta trafik sorunu olmak üzere yüksek nüfusun dar bir alanda yaşamasına dayalı var olan sorunlar daha da katlanarak artmış ve sorun olmanın ötesinde çeşitli tehlikeleri de ortaya çıkarmıştır. Özetle eski ve mevcut şartnamelere göre inşaa edilmemiş konut, işyeri vb. binaların yıkılarak mevzuata uygun halde tekrar yapılmasını amaç edinen kentsel dönüşüm kanunun aynı anda birden fazla bölgede başlatılmasıyla birlikte, kanunun uygulanmaya başladığı kent merkezleri inşaat alanları ile çevrili bir hale gelmiştir. Kentsel dönüşüm kanununun uygulanmaya başlandığı birçok şehir merkezinde, kanunun uygulanması ile birlikte sayıları hızla artan kent içi inşaat şantiyeleri için çalışan, hafriyat ve katı atık taşıması yapan ağır vasıtaların şehir içinde kazaya karışma oranlarını da hızla artmıştır. Bu kazalar trafik kazası olmasının yanı sıra kazaya karışan ticari nitelikli ağır vasıtalardan dolayı aynı zamanda iş kazası olmaktadır. Bu araştırmamda İstanbul İli Anadolu Yakasında çalışan hafriyat ve katı atık taşıması yapan ağır vasıta sürücülerin bağlı oldukları mevzuat, yıllara göre karıştıkları kaza sayıları ile yazılı ve görsel medyanın bu kazalara yaklaşımları incelenmiş ve konu ile alakalı bir takım hipotezler geliştirilmiştir. Ayrıca söz konusu şoförler özel sektör de çalışanlar ve kamuda çalışanlar olmak üzere çalışma ve kontrol gruplarına ayırarak kendilerine önceden hazırlanmış görüşme soruları sorulmuştur. Böylece şoförlerin sektörel farklılıkları ile demografik özellikleri, çalışma koşulları ve neden oldukları trafik kazaları ile trafik kazasına neden olan olayın arka planları incelenmiştir. Görüşme sorularından elde edilen verilerin birbirleri ile olan anlamlı ilişkileri istatistiksel metotlar ile ortaya çıkarılmış ve geliştirilen hipotezler test edilmiştir. Ortaya çıkarılan bu ilişkiler, test edilen hipotezler ve elde edilen veriler kullanılarak mevcut olan eksiklik ve sorunlara çözüm önerileri getirilmiştir.
İstanbul ilinde bireysel sporlar ile takım sporları yapan 12-16 yaş öğrencilerin atılganlık düzeylerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı; İstanbul İlinde bireysel sporlar ile takım sporları yapan 12-16 yaş öğrencilerin atılganlık düzeylerinin karşılaştırılmasıdır. Katılımcıların atılganlık düzeyleri bireysel sporları ya da takım sporları yapmaları durumlarına göre değerlendirilmiştir. Veri toplama aracı olarak 30 soruluk Rathus tarafından geliştirilen Atılganlık Envanteri kullanılmıştır. Yapılan çalışmada İstanbul ilinde yaşayan tesadüfi yöntemle seçilen 247 ortaokul ve lise öğrencisine anket uygulanmış ve bu anketlerden 236 tanesi değerlendirmeye uygun bulunmuştur. Araştırma sonucunda çıkan P değeri >0,05 olduğu için bireysel sporlar ile takım sporları yapan öğrenciler arasında atılganlık puanı bakımından istatiksel anlamlı fark bulunmamaktadır. Atılganlık bireysel veya takım spor dalına göre değişmemektedir.. Araştırmamızda test tekniklerinden Ki kare testi, bağımsız gruplar t testi, Anova testi kullanılmıştır. Atılganlık düzeyi ile spor dalı arasındaki ilişki Ki kare testi ile, Atılganlık puanının demografik değişkenlere göre karşılaştırılması bağımsız gruplar t testi, Anova testi ile analiz edilmiştir. Bireysel sporlar yapan öğrenci ile takım sporları yapan öğrenciler arasında atılganlık düzeyleri açısından anlamlı bir fark bulunmamaktadır. Ortalamalara baktığımızda bireysel sporlar yapan öğrencilerin ortalaması 120, 57 puan, takım sporları yapan öğrencilerin ortalaması 121, 47 puandır. Öğrenci bireysel veya takım sporlarından hangisini yaparsa yapsın ortalamaları çok yakın olduğu görülmektedir. Yani atılganlık düzeylerinin aynı olduğunu söyleyebiliriz. Araştırmada değer olarak çekingenliğe doğru uzanan uç 30 puan, atılganlığa doğru uzanan uç 180 puandır. 30-80 puan aralığı çekingen, 80-130 puan aralığı orta, 130- 180 puan aralığı atılgan özellik olarak belirtilmiştir. Bireysel veya takım sporu yapan öğrencilerin atılganlık düzeyi ortalamasının 121, 02 puan çıkması sporcuların orta aralıkta olduğu görülmektedir. Puan değerinin orta aralıkta olması (121,02) Bireysel veya takım sporu yapan öğrencilerin atılganlık düzeyine (130-180) yakın oldukları görülmüştür. Bu sonucunda spor yapmalarının etkili olduğu değerlendirilmiştir. Bireysel veya takım sporu yapan öğrencilerin aralarındaki atılganlık düzeylerinde ise anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür.
İstanbul'da üç kamu yapısının, yapım ve yıkım süreçleriyle ulusal ve mesleki basına yansımaları

Araştırmada Karaköy Yolcu Salonu, Eski İstanbul Adliye Binası ve Atatürk Kültür Merkezi yapılarının inşa süreçleri ile binaların 2000'li yıllarda yaşadıkları değişimler ve bu süreçlerin ulusal ve mesleki basına yansımaları incelenmiştir. Çalışmanın giriş başlıklı ilk bölümünde literatür özeti, çalışmanın amacı, hipotez gibi çalışmanın altyapısına dair bilgiler verilmiştir. Buna ek olarak tezin içeriğine dair kısa bir bilgilendirme de yapılmıştır. İkinci bölümde Karaköy Yolcu Salonu'nun inşa süreci, bu sürece dair mesleki basında yer alan görüşler, 2000'li yıllara gelindiğinde yıkılması ve bu sürecin ulusal ve mesleki basına yansımalarına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde Atatürk Kültür Merkezi'nin uzun bir sürece yayılan inşaat hikayesi, buna yönelik tartışmalar, 2000'li yıllarda yıkımına giden süreç ve bu sürecin ulusal ve mesleki basına yansımalarına yer verilmiştir. Dördüncü bölümde Sultanahmet Adliyesi'nin üç yarışma sonucu elde edilebilmiş projesinin inşa süreci ve buna yönelik sert tartışmalar, 2000'li yıllarda yapı işlevinin taşınması süreci ve bu sürecin ulusal ve mesleki basındaki yansımalarına yer verilmiştir. Beşinci ve son bölümde yapılara yönelik tartışmaların genel bir özeti yapılmış, tartışmalar karşılaştırılmış ve varılan sonuçlar paylaşılmıştır.
Edirne-İstanbul-Ankara-Hatay koridorunda 1965,1970,1975,1980 ve 1985 yılları itibariyle şehirlerrası kamyon trafiğinin tahmini

Bu çalışmada, şehirlerarası karayollarında kamyon trafiğinin tahminine yönelik olarak, Türkiye şartları için geliştirilmiş 'Taşın Faktörleri Metodu' incelenmiş ve bu metodun, ülkemizde kamyon trafiği açısından oldukça önemli bir yeri bulunan E-5 Karayolu üzerinde uygulaması yapılmıştır. Amaç, 1960-1963- 1965 yılları verileri ve Türkiye genelinde 72 adet il çifti kullanılarak geliştirilen bu metodun, 1965-1970-1975-1980- 1985 verileri ve uygulama güzergahı olarak ta E-5 koridoru alınarak, elde edilecek sonuçların karşılaştırılmasıdır. Çalışmanın birinci bölümünde, gelişmiş ülkelerde, şehir içi ulaşım sorunlarına ve trafikteki otomobil yoğunluğuna bağlı olarak geliştirilen ve genellikle şehir içi otomobil trafiği üzerine kurulan trafik tahmin metotlarının, kamyon trafiğinin yoğun olduğu ülkemiz karayollarında uygun sonuçlar vermeyeceği belirtilmiştir. Şehirlerarası karayollarımızda trafiğin tahmininde, söz konusu kamyon trafiği dikkate alınması gereken bir unsurdur. Bu çalışmada, genel trafik içindeki kamyon trafiğinin yoğunluğu dikkate alınarak, belli bir koridor üzerindeki iller arasında kamyon trafiğinin tahmini araştırılmıştır. İkinci bölümde ise yük taşıma talebini belirleyen faktörlere değinilerek, ekonomik gelişmişlikle yük taşıma talebi arasındaki ilişki, yük taşımacılığında karayollarının payı ve E-5 Karayolu'nun önemi üzerinde durulmuştur. Ayrıca bu bölümde yük taşımacılığının ulaştırma türleri arasındaki dağılımı ve karayolu yük taşımacılığının diğer ulaştırma türlerine göre avantajları belirtilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise 'Taşın Faktörleri Metodu' incelenmiş ve bu metodun E-5 koridorundaki il çiftlerine uygulaması yapılmıştır. Taşın faktörleri metodu, kamyon trafiğinin oluşum koşullarının tamamen ekonomik ve ticari etkilere dayandığı gerçeğinden hareket etmektedir. Metodun elemanları; şehirlerin nüfusları, katma değerleri ve aralarındaki mesafelerdir. Metotta 'İl bazında katma değerler' gibi genel bir ekonomik göstergeden faydalanılarak, kamyon trafiğinin ekonomik ve ticari taşını temsil eden niteliklerinin ifade edilebileceği öngörülmüştür. Uygulama 1965 -1970-1975- 1980- 1985 yıllarını ve yedi adet il çiftini içermektedir. Taşın faktörlerinin hesabında Trafik adı verilen ve Turbo Pascal dilinde yazılan bilgisayar programı, regresyon ve korelasyon analizlerinde ise Storm paket programı kullanılmıştır. Neticede beş yıla ait birer adet lineer ve birer adet üslü fonksiyon elde edilmiştir. Ayrıca bu beş yıla ait dataların aynı grup içinde birlikte değerlendirilmeleriyle genel bir üslü ifadeye ulaşılmıştır. Ve elde edilen bu genel üslü ifade, daha önceki çalışmaya ait genel üslü ifadeyle oldukça benzer bir sonuç vermiştir. Hesap sonuçlan eklerde ayrıca verilmiştir.
Stratejik planlama-kentsel projeler ilişkisi ve kentsel kıyı tasarımı: İstanbul Tarihi yarımada kıyı bandı üzerine bir irdeleme

Son yıllarda dünya ölçeğinde yaşanan ekonomik, sosyal ve siyasi değişimler kentsel dinamikleri etkilemiş, dolayısı ile planlama ve planlama anlayışının değişimine neden olmuştur. Küreselleşmenin de etkisiyle kentler, yoğun bir değişim ve dönüşüm baskısı altında kalmışlardır. Bu süreci yaşayan kentler, karşılaştığı sorunların çözümünde mevcut planlama pratiklerinin yetersiz olduğunu görüp daha esnek ve müzakereye açık olan stratejik planlamaya yönelmişlerdirStratejik planlama çerçevesinde, girişimci kentsel politikalarda mekan bir kaynak yaratma aracı olarak kullanılırken, kentler de kentsel projelerle şekillenmeye başlamıştır. Kentsel projeler mekansal gelişmeyi yönlendirirken, genellikle kentinstratejik noktalarını seçmektedirler. Konumu, taşıdığı potansiyeller ve sunduğu imkanlar nedeniyle kentsel kıyı alanları kentsel projeler için yoğun talep görenalanlar haline gelmiştir. Kentsel kıyı alanlarının kamusal kullanım açısından taşıdığı önem ve ayrıcalıklıkonumu, bu alanlara ilişkin kentsel projeler geliştirilirken kıyının özel bir tasarım alanı olarak ele alınması gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Bu araştırmada, kentsel kıyı alanları tasarımının farlılığını vurgulamak ve bu alanlara yönelik tasarım kriterleriniincelemek amaçlanmıştır. Çalışmada örnek alan olarak Barselona stratejik planlama süreci ve kentsel kıyı alanlarına yaklaşımlar incelenmiş ve bu bağlamda İstanbul Tarihi Yarımada kentsel kıyı bandı üzerinden değerlendirmeler ve önermelere gidilmiştir.
Paris Barış Konferansı'nın İstanbul basınına yansımaları

Dünyanın geçirdiği hızlı değişim ve bu değişimin sonrasında da Birinci Dünya Savaşı gerçekleşmiştir. Bu savaş sonrasında da dünyaya yeni bir düzen getirmek amacıyla Paris'te dünya hükümeti kurulmuştur. Bu dünya hükümeti yeni dünya düzeninin temellerini oluşturmanın hesaplarını yapmıştır. Bu hesapların yapıldığı Paris Barış Konferansı'nın İstanbul basınına yansımaları konulu yüksek lisans çalışmamızda konferansın ilk altı ayı ele alınmıştır Bu hesaplar 18 Ocak 1919'da başlamıştır. Bu hükümetin çözmesi gereken birçok sorun vardı. Bu sorunların çokluğunun yanında bu sorunların nasıl çözüleceği ayrı bir sorun olarak duruyordu. Bu sırada bu hükümet şimdiye kadar alışılagelen fetih hakkıyla, Wilson prensipleri arasında bir seçime zorlanmış, bir nevi kendi kendileriyle bir imtihan yaşamıştır. Konferanstaki dünya hükümetinin karalarından en fazla etkilenen devletlerin başında Osmanlı Devleti gelmiştir. Çok uluslu bir yapıya sahip olması ve geniş topraklara dağılmış olması sebebiyle Osmanlı Devleti'nin bu kararlardan etkilenmemesini imkansız kılmıştır. İstanbul basınından Vakit, Tarik, Sabah ve İstiklal gazetelerinde çıkan haber ve köşe yazıları üzerinden Osmanlı Devletini ilgilendiren bu konferansı ve konferansın kararları değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme sonunda Osmanlı Devleti ile ilgili karaların alınmasında konferansa hakim devletlerin çoğu defa kendi kendileriyle çelişkiye düştüğü görülmüştür. Bu çelişki de Osmanlı Devleti'nin akıbeti hakkında kısa sürede karar verilemeyeceğini oraya koymuştur. Osmanlı Devleti dışında konferansta; Milletler Cemiyeti kurulmuş, Manda Sistemi ortaya çıkarılmış, milliyetçiliğe dayanan ulus devletçiklerinin kurulmasının alt yapısı oluşturulmuştur.
Manumitted female slaves of the Ottoman imperial harem in the eighteenth century Istanbul

Bu çalışma, saraydan çırağ edilmiş olan kadınların hayatlarını inceler ve yaşamlarını farklı açılardan değerlendirmek suretiyle saray içindeki rollerini ve yerlerini görmeye çalışır. Saraya mensup olmanın patronaj ilişkileri ile neticelendiğini ve haremde başlayan patrona ge ağının saraydan çıktıktan sonra da devam ettiğini belirtir. Saraydan çırağ olmanın padişah hanesi ile olan ilişkileri zayıflatmadığı aksine karşılıklı menfaate dayalı yeni bir ilişkinin başladığını ifade eder. Evlilikleri, nerede ikamet ettikleri, maddi dünyaları ve hayır işleri gibi hayatın farklı alanlarını patronaj perspektifinden değerlendirerek, devam eden ilişkinin, azad edilerek saraydan çırağ edilen eski cariyeler ve padişah hanesi için hangi anlamlara gelebileceğini sorgular. Saray ile ilişkinin devam etmesi, saraydan çırağ edilen kadınların hayatlarının her safhasını etkilediği, ve bu kadınlara harem içindeki statülerine paralel olarak muhtelif avantajlar ve menfaatler sağladığını belirtir. Diğer taraftan çırağ edilmiş bu kadınların saraydan çıktıktan sonra dahi hanenin menfaatlerini kolladığı, evlilikler yoluyla sadık haneler oluşturarak, saray muhitinin oluşmasına katkıda bulunarak, saray kültürünü halka taşıyarak ve mimari faaliyetler yolu ile şehir hayatına katkıda bulunmak gibi muhtelif yollar ile padişah hanesinin gücüne ve itibarına katkıda bulundukları görülür. Sonuç olarak bu çalışma, dönemin politik şartları içinde, padişah hanesinin sadık müttefikleri olan saraydan çırağ edilmiş bu kadınların, saray politikasının işleyişinin önemli bir parçası olduklarını vurgular.