turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kalkınma politikalarının hidroelektrik santralleri üzerinden uygulanışının sosyolojik yönden incelenmesi: Uzunçayır Baraj ve HES örneği, Tunceli

Bu tezde, kalkınma politikalarının hidroelektrik santralleri üzerinden uygulanışı ve bu uygulamalar kapsamında insan-doğa ilişkisinde meydana gelen hiyerarşik durum irdelenmiştir. Bu bağlamda, konun ifadesinde çıkış noktası olarak HES'ler temel alınmıştır. Enerji ihtiyacının karşılanması amacıyla yapıldığı ve bu durumun gerek bölgesel gerekse de ulusal kalkınma noktasında zorunluluğa dayandığı şeklinde ifade edilen görüşlerin yanı sıra HES'lerin ekonomik, sosyal, ekolojik etkileri ve toplum nezdinde nasıl anlamlandırıldığı sorgulanmıştır. Bu araştırma, çalışmanın amacına uygun olarak, nitel araştırma tekniklerinin kullanıldığı, bilgilendirici bir araştırmadır. Araştırma kapsamında Tunceli iline gidilmiş ve amaçlı örnekleme ile seçilmiş bölgede yaşayan halk, STK ve kamu kurum ve kuruluşları ile görüşülmüştür. Görüşmelerde her bir grup için ayrı soru formu hazırlanmıştır. Veriler bu doğrultuda elde edilmiştir. Marxist yaklaşımın temel alındığı çalışmada, Marx'ın özellikle yabancılaşma ve metalaştırma kavramları çalışmanın ortaya konuşunda belirleyici özellik taşımaktadır. Verilerin analiz edilmesi sonucunda, HES'lerin gerek amaçları gerekse de kalkınma ile ilişkilendirilme şekillerinde sorunlar olduğu görülmüştür. HES'lerin kurulması ile ilgili karar aşamasında, HES'lerin etki alanlarında bulunan kişi ve kurumlarla yeterli koordinasyonun oluşturulamaması ise bir diğer sorun olarak ortaya çıkmaktadır. Tüm bunların yanında, HES'lerin sebep olduğu çevresel yıkım, durumdan etkilenen kesimlerin sınıfsal kimliklerindeki farklılıkları görünmez kılmış ve ortak bir muhalefet alanı yaratmıştır. Bu muhalefet sürdürülebilir bir kapitalizmin mümkün olmadığını ortaya koymuştur.
Ahiska Turks and Koreans in Post-Soviet Kazakhistan and Uzbekistan: The making of diaspora identity and culture

Birliği Sonrası Kazakistan ve Özbekistan'da Ahıska Türkleri ve Koreliler: DiasporaKimlik ve Kültürünün İnşasıChong Jin OHDoktora, Uluslararası İlşkiler Bölümü Tez Danışmanı : Doçent Dr. Hakan KırımlıAralık 2006 Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Orta Asya'da yeni kurulan bağımsız devletlerkontrolleri altındaki toprakları milluleştirmeyi ya da yerelleştirmeyi ve böylelikle onlarca yıl devam ettiğini düşündükleri yabancı egemenliğini temizlemeyi amaçladılar. Bu devletler sayısızmillet inşası projesinde büyük gayretler harcadılar. Bu sebeple Orta Asya'nın milluleşen pek çokdevletinde egemen toplumun dilini bilmek kariyer ve makam sahibi olmak için gittikçe daha da önem kazandı. Diğer bir deyişle, 'titüler' bir devletin üyesi olanların gidecek bir yerleri var iken, Yahudiler, Volga Almanları, Koreliler, Kırım Tatarları ve Ahıska Türkleri için durum farklıydı. Bu diasporalar kendilerini yersiz yurtsuz buldular. Belki de bu etnik gruplar ve diasporalar zayıf ve hassas vaziyetlerinden dolayı Sovyetler sonrası Orta Asya'daki milllet inşası sürecinin asılkaybedenleri oldular. Bu çalışma, Özbekistan ve Kazakistan'daki Ahıska Türkü ve Kore diasporalarını konu alarak bir ölçüde diasporaların milluleşen Orta Asya devletlerinden nasıl etkilendiğini incelemekte vediasporalar bağlamında etno-milliyetçiliğin varlığını, tabiatını ve yoğunluğunu etkileyen faktörleri irdelemeyi amaçlamaktadır. Bu sebeple, bir taraftan diasporaların yaşadıkları ülke ve anavatanları arasında etno-milliyetçiliğin varlığını ve geçişini analiz ederken, özellikle etno-milliyetçi duyguların diaspora nesillerinde tevarüsü üzerinde duracaktır. Her şeyden öte, bu araştırmanın amacı diaspora ilişkileri arasındaki farklılaşmanın kaynaklarının incelenmesi ve sınır ötesi etnik gruplar, bunların geleneksel etnik vatanları ve ikamet ettikleri devletler arasındaki etkileşim şekillerinin analizi olacaktır. Bu araştırmanın içeriği farklı mekan vetopluluklardaki pratiklerde önemli değişmeler olduğunu göstermektedir.
1990 sonrası Ermenistan'dan Türkiye'ye gelen Ermeni kadınların mekan ve kimlik ilişkisi bağlamında göç ve tutunma hikayeleri

Bu tez çalışması, 1990 sonrası Ermenistan'dan Türkiye'ye göç eden Ermeni kadınların çok katmanlı kimliklerinden kaynaklı olarak Türkiye'de gündelik hayat pratiklerinde ne tür sorunlar yaşadıklarının yani hem geniş toplum içerisinde hem de Ermeni toplumu içerisinde gördükleri ayrımcılık ve dışlanma pratikleri ile Türkiye'de bu pratiklere karşı nasıl tutunduklarını ve ne türden gündelik direniş biçimi geliştirdiklerini mekan deneyimleri üzerinden ele almayı amaçlamaktadır. Ayrıca iki ülke arasında diplomatik ilişkinin olmamasının ve sınırın kapalı olmasının bu göçü ve göçmenlerin statüsünü farklı kılan bir durum olmasından kaynaklı olarak da iki ülke arasındaki ilişkisizliğe rağmen Ermenistanlı kadınların varlıklarının ve geliştirdikleri ilişkilerin, ilişkisizliğe karşı bir alternatif tarih yazımında aktif rol oynadıklarını da ortaya koymak amaçlanmaktadır. Tez için İstanbul'da yapılan saha çalışmasında 15 Ermenistanlı kadınla sözlü tarih yöntemiyle derinlemesine görüşmeler yapılmıştır.
XIX. yüzyıl oryantalizmi ve Panislamizm

Bu çalışmanın amacı, Panislamizm kavramının izini, hem Avrupa'da hem de Osmanlı topraklarında sürmektir. Bu ikili ayrımın en önemli nedeni XIX. yüzyılda hızla yükselen emperyalizme tepki olarak, İslam dünyasında ortaya çıkan Müslümanların birliği ve dayanışması fikrinin İslam Dünyasında İttihad-ı İslam, Batı'da ise Panislamizm olarak kavramsallaştırılmasıdır. Batı'nın bu kavramsallaştırmasının altında çeşitli politik kaygılar yatmaktadır. Bu nedenle çalışma içerisinde Osmanlı sınırları içerisinde İslam Birliği kavramı, Batı'da ise Panislamizm terimi kullanılarak değerlendirmeler yapılmıştır. Bu ayrımın yapılmasının en önemli nedeni bu iki kavramın anlam olarak taşıdıkları farklılıktır. Batı'da Panislamizm kavramının XIX. yüzyılda hangi zeminde doğduğunu görebilmek için, XIX. yüzyılda Avrupa'nın genel atmosferi incelenmiş, sömürgecilik, emperyalizm ve milliyetçilik akımlarına değinilmiş ve bu akımların Avrupa ve dünyanın geri kalan kısmını dönüştürücü etkisinden bahsedilmiştir. Osmanlı Devleti sınırları içinde Panislamizm kavramının karşımıza hangi koşullarda çıktığı ve bu ifadenin ne anlamlara geldiğini incelemek için Yeni Osmanlılardan II. Abdülhamid'e uzanan süreç takip edilmiş, ardından II. Abdülhamid dönemi ve Panislamizm uygulamaları derinlemesine değerlendirilmiştir. Son bölümde, XIX. yüzyılın emperyalist yeni dünya düzeni çerçevesinde şekillenen oryantalizmin, İslam'a bakış açısı doğrultusunda, Panislamizm ve hilafet meselelerinin ne şekilde tanımlandığı, bu kavramların hangi boyutlarının ön plana çıkarıldığı sorularına yanıt verilecektir. Bu nedenle XIX. yüzyıl Batılı'lı oryantalistlerin Panislamizm ve hilafet meseleleri ile ilgili çalışmalarına yer verilecektir. Bu çalışma sonucunda, XIX. yüzyılda, ortaya çıkan Panislamizm kavramının oryantalizm ile olan ilişkisi göz önünde bulundurularak, Batı'da II. Abdülhamid dönemi ekseninde ortaya konulan Panislamizm iddialarının, ne derece gerçek olduğu ve II. Abdülhamid'in uyguladığı politikaların Batı kaynaklı Panislamizm iddialarıyla ne derece örtüştüğü sorusu cevaplandırılmaya çalışılmıştır.
Kadın yönetmenlerin filmlerinde erkeklik temsilleri: Potter, Labaki ve Vitrinel'de karşılaştırmalı bir analiz

Bu tez çalışmasında, yaşamlarını farklı coğrafyalarda sürdüren; bu bağlamda din, ulus, eğitim, modernite gibi kurumlarla şekillenmiş farklı kimliklere sahip kadın yönetmenlerin kadın bakış açılı filmlerinde başta erkeklik olmak üzere toplumsal cinsiyet temsilleri incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda tezin ilk bölümünde, toplumsal cinsiyet ve erkeklik kavramları, eleştirel erkeklik çalışmalarının tarihçesi, erkeklik kategorileri ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, egemen sinemada toplumsal cinsiyet temsilleri, kadın hareketleri ile sinema üretimleri arasındaki ilişki, feminist film kuramı ve dünyadan kadın yönetmen deneyimleri incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, feminizmin eleştirel erkeklik çalışmalarına alan açtığı 1990'lardan günümüze, farklı coğrafyalarda kadın bakış açısıyla üretim yapan Sally Potter, Nadine Labaki ve Çiğdem Vitrinel'in filmleri, eleştirel erkeklik çalışmalarının sunduğu kavramsal ve kuramsal çerçevede nitel bir yöntemle feminist okumaya tabi tutulmuş ve filmlerdeki kodlar da farklı kültürel yapıların toplumsal cinsiyet inşasına etkisi bağlamında metin analizi yöntemi ile çözümlenmeye çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda incelenen filmlerde, yönetmenlerin yaşadıkları toplumda geçerli olan iktidar örüntüleri aracılığıyla şekillenen erkeklik ve toplumsal cinsiyet pratiklerinin anlatıya nasıl sızdığı; yönetmenlerin kadın bakış açılı bir perspektiften üretilen bu filmleri eril bakış açısı ve ataerkil sinema kodlarından azade kılıp kılmadıkları tartışmasıyla birlikte karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Sonuç bölümünde, incelenen filmlerde toplumsal cinsiyetin performatif bir inşa hali olduğunu açığa çıkaran yeni bir sinema dili kurulup kurulamadığına ilişkin veriler ortaya konmuş ve yeni çalışmalar için öneriler sıralanmıştır.
Okul müdürlerinin okul kültürünün oluşturulması, sürdürülmesi ve değiştirilmesindeki rolü

Bu araştırma ile Türk eğitim sistemindeki ilköğretim okullarının sahip olduğu örgütsel kültürün ve bu okullardaki yönetici-öğretmen ilişkilerinin, konum değişkenlerine göre karşılaştırmalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Burada ilköğretim okullarının sahip oldukları örgütsel kültür dört boyutta tanımlanmaya çalışılmıştır. Bu amaçla, araştırmaya katılanların söz konusu boyutlara ilişkin algılarını belirlemek üzere, pek(1999) tarafından geliştirilen örgütsel kültür ölçeği kullanılmıştır. Van iline bağlı merkez lköğretim okullarında çalışan yönetici ve öğretmenler araştırma evreni olarak belirlenmiştir. Tüm evrene ulaşmanın zaman ve ekonomik imkanlar açısından mümkün olmayacağı düşünülerek örneklem alınmıştır. Örneklem kapsamında yöneticilerin %52.46'sına, öğretmenlerin %10.81'ine anket uygulanmıştır. Anket yoluyla toplanan verilerin analizinde, araştırmaya katılanların örgütsel kültürünü belirlemek amacıyla yönetici ve öğretmen dağılımları için yüzde ve frekans dağılımı; yöneticilerin kıdemlerine bağlı olarak algılarının farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek için Kruskal Wallis analizi; öğretmenlerin kıdemlerine bağlı olarak algıların farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek için de Varyans analizi istatistik teknikleri kullanılmıştır. Yöneticilerin ve öğretmenlerin cinsiyetlerine görealgılarında bir fark olup olmadığını tespit etmek içinde ilişkisiz t-testi uygulanmıştır. Bu analizler sonucunda örgütsel kültür betimlenmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda;Güç kültürü boyutuyla ilgili olarak;Katılımcıların algılarının kıdemlerine göre ve güç kültürü ile okul kültürü arasında anlamlı fark olmadığı belirlenmiştir. Ayrıca öğretmenlerin cinsiyetlerine göre algıları arasında da bir farka rastlanmamıştır. Rol kültürü boyutuyla ilgili olarak; Araştırmaya katılanların kıdemlerine bağlı olarak algıları arasında anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin cinsiyetlerine göre algıları ve katılımcıların rol kültürü ile okul kültürü algıları arasında bir farka rastlanmamıştır. Başarı kültürü boyutu ile ilgili olarak;Öğretmelerin kıdemleri ile, katılımcıların başarı kültürü boyutuyla ilgili olarak algıları arasında anlamlı bir fark olduğu, fakat öğretmenlerin cinsiyetlerine göre ve yöneticilerin kıdemlerine bağlı olarak algıları arasında bir farka rastlanmamıştır. Destek kültürü boyutu ile ilgili olarak;Katılımcıların algılarının kıdemlerine göre, destek kültürü ile okul kültürü arasında anlamlı farklılık belirlenmiştir. Fakat öğretmenlerin cinsiyetleri arasında anlamlı bir farka rastlanmamıştır
Toplum, siyaset ve teknoloji ekseninde liberal demokrasinin sorunları ve yeni iletişim teknolojileri

Günümüzde demokrasi, bunalımlara uğramakta meşruiyet krizleriyle anılmaktadır. Liberal demokrasinin sorunları, temsil, meşruiyet ve katılımdır. Tarihsel süreçte iktidar farklı biçimler almıştır. Aydınlanmayla birlikte bireyin önemi ve değeri artmış, iktidar adayları halkın rızasını aramak zorunda kalmıştır. Sanayi toplumunda, yönetici elitler iktidar için gerekli rızayı, kitle iletişim araçlarıyla üretmişlerdir. Özellikle 20. yüzyılda medya, siyasal işleyişte merkezi bir işlev yüklenmiş, kamuoyunun bekçi köpeği rolünü terk etmiştir. Siyasal işleyiş süreci toplumun talep ve beklentilerini karşılamaktan uzaklaşarak, toplumu siyasetten dışlamıştır. Demokrasi, seçkinlerin çıkarlarına hizmet eden, önceden hazırlanmış listelerin seçmenlere onaylatıldığı bir formaliteye dönüşmüştür. İletişim teknolojileri geliştikçe, iktidarlara meşruiyet pompalayan medya da gelişerek değişmiştir. Sanayi toplumunun siyasal ürünü olan liberal demokrasi modeli, enformasyon toplumunda işlevsiz kalmakta siyasal ihtiyaçları karşılamamaktadır. 20. Yüzyılın son çeyreğinde geleneksel iletişim araçlarına alternatif internet devreye girmiş, tek merkezden toplumun geneline, tek yönlü mesaj akıtan geleneksel medyadan farklı olarak; gayri merkezi yapısıyla demokratik kültürün yeşerebileceği bir iklim umudu doğurmuştur. Toplum, siyasetten şeffaflık, hesap verebilirlik ve güven beklemektedir. Toplumun, siyasal sisteme erişim ve katılım kanallarının arttırılması, güven ve meşruiyet krizinin çözülmesi gerekmektedir. Yeni iletişim teknolojileri, ademi-merkezi niteliğiyle zaman içinde toplumun demokratik kültürünün inşasında etkili bir araç olabilir. Liberal demokrasinin kapıları toplumun tüm kesimlerine açılabilir. Siyasal bir özne olarak bireyin talepleri, yasalara sirayet ederek devlet politikalarında yaşayabilir. Enformasyon toplumunda birey, geleneksel medyanın sert kuşatmasından kurtularak, bizatihi kamuoyuna mesaj üreten kaynak aktör olabilir. Seçmen adına iş görmeyen temsil kurumları tasfiye edilebilir.
Medyanın seçmen davranışları üzerine etkileri: Sivas ili örneği

Kuramsal ve saha araştırmasına dayalı olan bu çalışma temel olarak altı bölümden oluşmaktadır. İlk olarak, kitle ve kitle toplumu, medya, manipülasyon, siyaset, siyasal iletişim, siyasal toplumsallaşma, siyasal katılım, propaganda, kamuoyu ve demokrasi kavramları ele alınıp irdelenmiştir. İkinci bölümde araştırmanın kavramsal çerçevesi sekiz alt başlık altında ele alınıp incelenmiş, tartışılmış ve değerlendirilmiştir. Bunlar sırasıyla; kitle iletişim araçlarının etki araştırmaları, seçmen tercihlerini etkileyen faktörler, seçmen davranışı yaklaşımları; sosyolojik yaklaşım, psikolojik yaklaşım ve rasyonel tercih yaklaşımıdır. Diğer konular ise kitle iletişim araçları ve gündem belirleme kitle iletişim araçları ve suskunluk sarmalı, kitle iletişim araçları ve bağımlılık, kitle iletişim araçları ve siyasal iktidar ilişkisi ve kitle iletişim araçlarının seçmen davranışları üzerinde etkileri üzerinde durulmuş, tartışılmış ve değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde Sivas ile ilgili genel bilgilere yer verilmiştir. Bunlar; Sivas'ın tarihçesi, coğrafi ve demografik yapısı, eğitim, kültür ve turizm, ekonomik yapı ve gelişmişlik düzeyidir. Dördüncü bölümde araştırmanın metodolojisi beş alt başlık altında ele alınmış, incelenmiş ve yazılmıştır. Bunlar; araştırmanın konusu, araştırmanın amacı ve önemi, araştırmanın yöntemi ve bilgi toplama teknikleri, araştırmanın kapsamı ve evren ve örneklemi ele alınmıştır. Daha sonra araştırmanın hipotezleri, araştırmanın sınırlılıkları ve araştırmanın anahtar kavramlarına yer verilmiştir. Bu kavramlar kamuoyu, medya, manipülasyon, kitle ve kitle toplumu, siyaset, siyasal iletişim, siyasal toplumsallaşma, propaganda ve demokrasidir. Beşinci bölümde araştırma bulgularının analizi altı alt başlık altında ele alınmış ve değerlendirilmiştir. Bunlar; birinci olarak örneklemin demografik özelliklerine göre frekans dağılımı, çapraz tablo ilişkileri ve hipotezlerin doğrulanma durumları, ikinci olarak örneklemin sosyo-ekonomik özelliklerine göre frekans dağılımı, çapraz tablo ilişkileri ve hipotezlerin doğrulanma düzeyleri, üçüncü olarak örneklemin sosyo-kültürel özelliklerine göre frekans dağılımı, çapraz tablo ilişkileri ve hipotezlerin doğrulanma düzeyleri. Dördüncü olarak örneklemin siyasal özelliklerine göre frekans dağılımları ve hipotezlerin doğrulanma düzeyleri, beşinci olarak örneklemin eğitim özelliklerine göre frekans dağılımı, çapraz tablo ilişkileri ve hipotezlerin doğrulanma düzeyleri; altıncı olarak sivil toplum kuruluşları, siyasal partiler, cemaat ve tarikat temsilcileriyle yapılan mülakatların değerlendirilmesi yapılmıştır. Altıncı bölümde ise, değerlendirme ve sonuç kısmına yer verilmiştir.
Niklas Luhmann'ın genel sistem teorisinde din ve toplum

Sosyolojik teori, sosyoloji ve din sosyolojisi bilimi için önem arz eden bir bilimsel gerekliliktir. Bu doğrultuda klasik sosyolojide ve çağdaş sosyolojide, toplumu ve dini açıklamak adına çeşitli teoriler geliştirildiği gözlemlenmektedir. Son dönemin en önemli sosyologları arasında yer alan Niklas Luhmann, genel sistem teorisiyle sosyolojinin en kapsamlı ve sistematik teorilerinden birisini geliştirmiştir. Farklı disiplinlerden yararlanarak geleneksel sosyoloji anlayışına muhalif bir tarzda radikal bir süper teori inşa eden Luhmann, genel sistem teorisi ile toplumu ve toplumsalın alanına ait olguları açıklamıştır. Dünya toplumunu bir sistem olarak açıklama ve söz konusu dünya toplumuna ait olan her türlü sosyal olguyu analiz etme amacı güden Luhmann, kavramsal soyutlamalar ve bu bağlamda bilişsel çerçeveler geliştirerek evrensel ve her topluma uyarlanabilir bir teori üretmiştir. Modern toplum, hiper kompleks bir yapıya sahiptir ve bu karmaşık toplum ancak karmaşık bir teoriyle açıklanabilir. Modern toplum, toplumsal sistemin alt dalları olan işlev sistemlerinden oluşmaktadır. Luhmann, eğitim, ekonomi, bilim, sanat, aşk, hukuk gibi sosyal olan her türlü olguyu, toplumsal sistemin alt dallarını oluşturan işlev sistemleri bağlamında analiz etmiştir. Din, belirli bir işlev üzerine uzmanlaşmış ve bu doğrultuda otonom bir özellik kazanarak modern toplumda kendisine yer edinmiştir. Luhmann, sistem teorisinin argümanları kapsamına din olgusunu da incelemiş ve bu bağlamda dini sistemik bir bakış açısıyla değerlendirmiştir. Luhmann, bilim çevrelerinde hak ettiği değeri çeşitli sebeplerden dolayı henüz almış değildir. Genel sistem teorisinin önemi, bazı ülkelerde fark edilmiş ve bu amaçla çeşitli çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Ancak yine de mevcut çalışmaların tatmin edici boyutta olduğu söylenememektedir. Aynı şekilde ülkemizde genel sistem teorisi çok bilinmemekte ve bu durumun Türk sosyolojisi ve Türk din sosyolojisi için bir eksiklik olduğu düşünülmektedir. Söz konusu bu çalışmanın, Türk sosyoloji ve din sosyolojisi literatüründe mevcut olan eksikliğe bir katkıda bulunacağı düşünülmektedir.
Arnavutluk'taki Bektaşİ inanç ve ritüellerinin sosyolojik analizi

Bu tez çalışmasında araştırılan konu Arnavutluk'taki Bektaşi inanç ve ritüellerinin sosyolojik tahlilidir. Tezde Bektaşiliğin tarih boyunca geçirdiği değişimlerin üzerine odaklanılmış ve sonra özellikle Arnavutluk'ta yaşadığı dönüşümler tahlil edilmiştir. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ülkede güçlenen komünizmin ardından Bektaşilik pek çok problemin yanı sıra geleneğini idame ettirememe tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştır. Bu bağlamda Dünya Bektaşi Merkezi ve dolayısıyla Bektaşi geleneğinin kesintiye uğramadan korunup korunmadığı tartışılmıştır. Gerek Bektaşiliğin gelişimi ve kollara ayrılmasında gerekse yaşadıkları dönüşümün çözümlenmesinde anlayıcı sosyoloji yöntemi kullanılmıştır. Çalışmamız giriş, sonuç ve değerlendirme dışında üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde genelde dini oluşumların özelde de Bektaşiliğin ortaya çıkış nedenleri ve tarikatın temel bileşenlerinden bahsedilerek Bektaşilik ile ilgili yapılan farklı tanımlar ele alınmıştır. İkinci bölümde Bektaşiliğin Arnavutluk'ta yayılışı, coğrafik dağılımı, tekkelerinin çokça tutunduğu bölgeler, ayrıldığı kollar ve ayrılma sebepleri araştırılmıştır. Çalışmamızın üçüncü ve asıl kısmını oluşturan bölüm ise, günümüz Arnavutluk'undaki Bektaşi örgütlenmesi, inanç ve ritüellerine odaklanmıştır. Bu bağlamda güçlü Bektaşi hiyerarşisi incelenmiş, Bektaşi din adamlarının yeterlilik, tutum ve davranışlarına ilişkin bir tipoloji yapılmış, Bektaşi inançlarının eklektik/senkretik yapısı ortaya konmuş, Bektaşilerin formel İslami ibadetler konusundaki tutum ve davranışları ile kendilerine mahsus ayinleri incelenmiş, Bektaşilik'te çok önemli olan sembolizm ve ziyaret konusu ele alınmıştır.
Türkiye'de mevsimlik tarım işçilerinin durumu: Patates ve narenciye toplama işçileri örneği

Türkiye'de sayıları milyonla ifade edilen mevsimlik gezici tarım işçilerinin, Sivas Kangal ilçesi ve Adana Çukurova yöresi örnekleminde ele alındığı bu çalışma, tarihsel ve sosyo-ekonomik bakış açısıyla hazırlanmıştır. Mevsimlik gezici tarım işçilerinin demografik özellikleri, yaşam şartları ve çalışma koşulları, alan araştırması sayesinde ortaya konulmaya çalışılmıştır. Mevsimlik tarım işçilerinin tüm hane üyeleri, tarım aracıları ve çiftçilerle görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmeler sonucunda işçilerin asgari düzeyin altında bir yaşam standardına sahip olduğu gözlemlenmiştir. Özellikle kadın ve çocukların sömürüldüğü görülmüştür. Güvenceden yoksun olan tarım işçilerinin bir de etnik kimliklerinden ötürü kendilerini dışlanmış ve toplumsal bütünlükten uzaklaştırılmış hissetmeleri de görüşmeler sonucunda ortaya çıkmıştır. Bu çalışma beş ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde dünya tarım sektörünün uğradığı değişime ilişkin, ikinci bölümde ise 1950 sonrası Türkiye tarım sektörünün yapısına ilişkin bilgiler sunulmuştur. Üçüncü bölümde çiftçilerin nasıl ve neden işçiye dönüştükleri anlatılmıştır. Dördüncü bölümde emek hiyerarşisi anlatılmış, mevsimlik işçi kamplarında yapılan derinlemesine görüşmeler aktarılmıştır. Beşinci bölümde mevsimlik tarım işçilerinin temel yaşam koşulları, alan araştırması sırasında yapılan anket sonuçlarına göre açıklanmıştır. Sonuç bölümünde ise alan araştırması sonucu elde edilen bulgular açıklanmış, genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Macaristan'daki kumanların kültürel hayatı

Tezimizde, Macaristan'da yaşayan Kumanların kültürel hayatı, sosyo-ekonomik değerdeki günlük uğraşları ve özellikle, insan ömrünün üç önemli dönüm noktası olan evlilik, doğum, ölüm ile ilgili gelenek ve görenekleri açısından ele alınmıştır. Çalışmamız, Kuman kültürel hayatını canlandıran festivallere iştirak edilerek, müze ve müze evler ziyaret edilerek, kütüphane çalışmaları yapılarak, halk ile diyalog kurularak oluşturulmuş olan arşivimizin yazılı ve görsel malzemeleri kullanılarak ortaya koyulmuştur. Günümüzde genel olarak Macaristan'ın Nagykunsag ve Kiskunsag adı verilen iki bölgesinde yaşamakta olan Kumanlar, ekonomik değeri de olan, atalarından miras aldıkları demircilik, dokumacılık, kürkçülük, dericilik, terzilik, çömlekçilik, marangozluk, çobanlık, fıçıcılık, ayakkabıcılık, saraçlık, sepetçilik vb. sosyal becerilerini gelecek nesillerine aktarmaya özen göstermektedirler. Bu kapsamda düzenledikleri çeşitli yerel etkinliklerle, bölgenin ekonomisini de canlandırmaya çalışmaktadırlar. Diğer taraftan, Kumanlar, gelenek ve göreneklerine bağlıdırlar. Hayatlarının önemli olaylarını, mümkün olduğunca gelenek ve görenekleri çerçevesinde gerçekleştirirler. İnsan hayatının başlıca dönüm noktalarından biri olan evlilikte; kılık kıyafet, müzik, düğünün süresi, düğün mekanı değişime uğramakla birlikte düğünün yemekleri, düğün alayı düzeni ve bazı görevlileri korunmuştur. Hayatın ikinci önemli olayı, aileye yeni bir canın katılmasıdır. Doğum öncesi ve sonrası uygulanan bazı gelenek ve görenekler de yasal kurallar dahilinde gerçekleştirilirler. Kuman gelenek göreneklerinin en az değişime uğramış olan kısmı ise cenaze defni ile ilgili olanlardır. Kumanlar arasında ahiret inancı her zaman var olmuştur. Bu nedenle ölenin öbür dünyaya yolculuğunu kolaylaştırmak için son saygı önem taşımaktadır. Kuman kültürünü oluşturan bütün bu maddi ve manevi unsurlar, günümüz Macar kültürünün de önemli bir tabakasını oluşturmaktadır.