turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Toplumsal iletişimde gençlik altkültürlerinin yeri

Toplumsal iletişimde gençlik altkültürlerinin yerinin incelendiği çalışmanın birinci bölümü modern çağın kültürel ortamı, toplum-birey çelişkisinin kökenleri ve alt kültürün nasıl doğduğunu konu almaktadır. Sanayi toplumunun ve onun kültürel ortamının önceki dönemlerden farkı, bireyin modernleşme sürecine verdiği yanıtlar ve karşılaştığı sorunlar incelenmektedir. Modemizmin, alt kültürün doğumuna nasıl yol açtığı tartışılmaktadır. İkinci bölümde ise gençlik alt kültürleri konu alınmaktadır. İkinci Dünya Savaşı sonrası kuşak bilincinin doğması, gençliğin sorunları ve bu sorunlara yanıt olarak alt kültürleri nasıl yarattıkları incelenmektedir. Gençlik altkültürlerinin kendilerini hangi yollarla ifade ettikleri, giyimleri, kullandıkları işaretleri, söylemleri, müzik tercihleri ele alınmaktadır. Son olarak da gençlik altkültürlerinin nasıl endüstriyelleştiği, meta ekonomisi tarafından yutulduğu incelenmektedir. Altkültürler içinde doğdukları dönemin duyarlılıklarına göre şekillenir. Üçüncü bölümde de üç örnek metinle bireyin içinde yaşadığı dönemde yaşadığı uyum sorunları ve çelişkileri incelenmektedir. Seçilen örnekler Dostoyevski'nin Yeraltından Notlar, Ingvar Ambjörnsen'in İnsan Postuna Bürünmüş Köpek ve Hikmet Temel Akarsu'nun Kaybedenlerin Öyküsü romanlarıdır. Bu bölümde yeraltı kavramının nasıl doğduğu, alt kültürlerin nasıl yaşandığı ve Türkiye'deki etkileri incelenmektedir. Tezde, alt kültürler bireyin tercihlerinden değil, toplumsal çelişkilerden doğduğu üzerinde durulmuştur. Altkültürlerin bu çelişkileri nasıl dışavurduğu, modern kültür içinde ne gibi roller yüklendikleri açıklanmaya çalışılmıştır.
Adölesanların internet kullanımında ebeveynlerin çocuk yetiştirme tarzının etkisi: İnternet-cafe kullanıcısı adölesanlar örneği

ŞEN, Özgür, Adölesanlann İnternet Kullanımında Ebeveynlerin Çocuk Yetiştirme Tarzının Etkisi :İnternet-Cafe Kullanıcısı Adölesanlar Örneği, Yüksek Lisans, Ankara, 2005 Bu çalışma, internet kafelerde, internet kullanan adölesanlann, ebeveynlerinin çocuk yetiştirme tarzlarının, onların internet kullanmalanndaki etkisini ortaya koymaya çahşmaktadır. Çalışmada adölesanlann ve ailelerinin demografik özellikleri, sosyo-ekonomik özellikleri, aile içi ilişkileri, ebeveynlerinin çocuk yetiştirme tarzı, arkadaşlık ilişkileri ve kendilerini internet ortamında nasıl hissettikleri ele alınmaktadır. İnternet kullanan adölesanlan etkileyen önemli dinamikler incelendiğinde, çalışmada ebeveynin çocuk yetiştirme tarzının, adölesanın internete yönelmesinde etkili olduğu gözlenmiştir. Bunun yam sıra aile geliri arttıkça ve ebeveynin eğitim düzeyi yükseldikçe adölesanin internet kullanma oranının da arttığı tespit edilmiştir. Çalışmamızda ebeveyni 'izin verici-hoşgörülü' çocuk yetiştirme tarzına sahip adölesanlann oranının yüksek olduğu gözlenmiştir. Bu seçilen çocuk yetiştirme tarzına bağlı olarak, ebeveynin adölesanın davranışlarım aile içinde kontrol etme ve disiplin sağlamadaki eksikliği, adölesanın daha fazla internet kullanması sonucunu doğurmakta ve bu da sonuçta, adölesanlar için bir risk faktörü olarak karşımıza çıkmaktadır
Klasik Türk Müziği geleneğinde süreklilik ve değişim: Erken Cumhuriyet dönemi müzikte batılılaşma politikalarına karşı uyum ve direnç örüntüleri

Bu çalışmanın amacı Klasik Türk müziği geleneğinin Erken Cumhuriyet döneminde uygulanan müzikte Batılılaşma politikaları karşısında sergilediği uyum ve direnç örüntülerini saptamak ve Osmanlı müziğini dışlamaya yönelik politikalarla geleneğin cevabını birbiriyle etkileşim içinde çift yönlü olarak analiz etmektir. İmparatorluk mirasından kopmayı ve Türk kimliğini koruyarak Batılılaşmayı hedefleyen Cumhuriyet, Osmanlı müziğini oluşturmak istediği ulusal kültürün dışına itmeye karar vermiştir. Resmi kurumlardan dışlanan, devlet destekli basın kampanyaları aracılığıyla aşağılanan, 1926'da eğitimi, 1934 -36'da ise radyolarda icra edilmesi yasaklanan Osmanlı müziğiyse bu baskılara karşın varlığını sürdürmeyi başarmıştır. Bu başarının kaynağında Osmanlı müziğinin dayandığı köklü medeniyet birikimi ve zengin tarihsel mirasın yanı sıra, toplumun Batılılaşma yönündeki politikalara gösterdiği direnç vardır. Bununla birlikte, bu müziğin temsilcileri gerek söylemsel mücadele alanında gerekse uygulamada geleneği ayakta tutmak ve meşruluk alanını genişletmek için resmi politikalarla uzlaşmaya mecbur kalmıştır. Bu amaçla oluşturulan uyum mekanizmalarının büyük bir kısmı gerçekte Batılılaşmayı değil geleneği yaşatmayı amaçlamaktadır. Ancak alternatif bir müzik kimliği önerilemediği için, benimsenen ayakta kalma stratejileri, bu köklü müzik geleneğinin temsil ettiği tarihsel kimliğin daralması ve silikleşmesine yol açmış, hatta kimi zaman hakim söylem ve politikaların meşrulaşmasını kolaylaştırmıştır. Bu açıdan Osmanlı müziğinin Cumhuriyet döneminde yaşadığı kimlik ve meşruiyet bunalımıyla baş etmek için geliştirdiği söylem ve stratejiler Batılılaşma çabalarıyla toplumun ve geleneğin gösterdiği uyum ve direnç örüntülerini birlikte gözlemlemeyi mümkün kılmaktadır.
Kız kaçırma geleneğinin sosyo-kültürel temelleri

seçimlerinde oy kullanan seçmenlerden seçilen, örneklem gruba uygulanmıştır. Görüşme tekniği de yoğun olarak, bu köylerin yetişkinleriyle gerçekleştirilmiştir. Kandıra yöresinde de, normal nişanlı düğünlü evliliklerin peşinden, ikinci yaygın evlenme şekli ve birinciye alternatif olarak canlılığını korumakta olan, kız kaçırma/kaçışma usulü evliliklerdir. Bu evlenme şeklinin, devam etmesinin tabii sebebi; yörenin sosyal hayatında uygulamaya ihtiyaç duyulmasındandır. Yani, kaçışmaların -olayın oluşu itibari ile pek hoş karşılanmasa da- önemli fonksiyonları olduğu bir gerçektir. X
A sociological study of corporate social responsibility: A marxist perspective

Bu tezin ana konusu, serbest piyasa mekanizması ile kamusal yarar arasındaki sözde karşılıklı fayda ilişkisini, Kurumsal Sosyal Sorumluluk tartışmaları üzerinden sorgulamaktır. Serbest piyasa koşullarında derinleşen sosyal sorunlara rağmen, kapitalist söylem bazı etik kaygılar benimseyerek kendini aklamaya çalışmaktadır. Ancak, KSS'yi de kapsayan bu girişimlerin piyasa tabanlı bir etiği ifade ettiği fark edilmelidir. Hali hazırda bulunan eleştirel KSS literatürünü aşmak amacında olan bu tez, KSS kavramına Marksist bir bakış açısı ile yaklaşmaya çalışmaktadır. Bu amaç Marksist meta kavramı ile Guy Debord'un gösteri kavramını kullanarak gerçekleştirilmeye çalışılmaktadır. Bu tez, KSS kavramının, gösteri kavramının en az iki özelliğini taşıdığı için, gösteri olarak nitelendirilebileceğini iddia etmektedir. Bu tez aynı zamanda, sözü edilen iki özelliğin küresel alandaki KSS söylemine ne kadar içkin olduğunu ve kapitalizmin kurumları aracılığıyla nasıl ortaya koyulduğunu göstermek amacıyla, var olan söylemlerin detaylı bir okumasını da içermektedir. Bu bağlamda, bu tez KSS alanında kabul edilmiş en kapsamlı kılavuzlar olan Birleşmiş Milletler Küresel İlkeler Sözleşmesi ve Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü'nün Çokuluslu Şirketler için Klavuzu ile etik olmayan uygulamaları nedeniyle kamuoyunda eleştirelere maruz kalan ve aynı zamanda kurumsal sorumluluk alanında yoğun bir söylem üreten iki büyük şirket olarak Nike ve Walmart üzerinde durmaktadır.
A Study on the ideology of basic science: Academic communities of chemistry and biology

öz TEMEL BİLİMLER İDEOLOJİSİ ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA: BİYOLOJİ VE KİMYA AKADEMİK TOPLULUKLARI ÖZHAN, Deniz R. Yüksek Lisans Tezi, Sosyoloji Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Hasan Ünal Nalbantoğlu Şubat, 1994, 146 sayfa Bu çalışmanın amacı, bilim adamlarının pratiklerinden gelen inanç ve düşünce sistemleri üzerine bilgi edinmektir. Bu doğrultuda, ideoloji ve bilim kavramları ve kimi felsefecilerin fiziko-kimya ve biyoloji bilimleri ve bilim adamlarının kendiliğinden felsefesine ilişkin tezlerine dayandırılan bir teorik çerçeve hazırlanmıştır. Bu temel, Türk bilim adamlarının bilim üzerine düşünceleri üzerine yapılmış kısa bir araştırma ile de desteklendirilerek bir anket hazırlanmasında kullanılmış ve bu anket 1993 Kasım ayında ODTÜ Kimya ve Biyoloji bölümleri akademisyenlerine sunulmuştur. Çalışmanın ampirik bölümünden elde edilen bulgulara dayanarak temel bilimlerin evrenselliğine, bilimin tarafsızlığına, bilime verilen değer ile toplumun refah düzeyi ilişkisine, bilimin bilimdışı çevrelerden özerk olması gereğine ve araştırmanın önemine inanç gibi fikirlerden oluşan genel bir bilim ideolojisinin varlığından söz edilebilir. Ancak, salt bilim üzerine alınan görüşlerin, değişik bilim dallarına göre farklılıklar gösterdiği de gözlenmiştir. Sonuç olarak, bilimsel çalışmanın alanına ve pratiğinin şekline, başka deyişle bilim pratiğinin nesnel koşullarına bağlı olarak değişkenlik gösteren değişik bilim ideolojilerinin olduğu ortaya konmaktadır.
Servet-i Fünun romanlarında batılılaşma analizi ve kimlik tipleri

Türk toplumunun yüzünü Batıya dönmesi olarak ifade edilen Batılılaşma yüzyıllardır süren tarihsel bir sürece karşılık gelmektedir. Bu süreç içerisinde Türk Batılılaşması farklı şekiller almış ve farklı açılardan değerlendirilmiştir. Önceleri askeri alandaki eksiklikleri ve geri kalmışlığı gidermek amacıyla Batı taklit edilmiştir. Fakat geçen zaman içerisinde Batının maddi kültürüyle birlikte ideolojisi de Türk Batılılaşmasını çevrelemiştir. Siyasi alana ilaveten eğitimden aileye, modadan insana bakışa kadar bütün diğer sosyo-kültürel alanlarda da Batılılaşmanın etkisi hızla kendisini göstermiştir. Özellikle Tanzimat'tan sonra artan bu hız Servet-i Fünun Dönemi'nde zirveye ulaşmıştır. Servet-i Fünun Batılılaşma açısından ayrı bir dönem olarak ele alınmalıdır. Çünkü bu dönem, Batılı okullarda okumuş, Batı tazında yetişmiş olan bir neslin ortaya çıkışına sahne olmuştur. Dönemin baskıcı ve sansürcü ortamı dolayısıyla Batı değerlerinin açık olarak ifade edilemediği bu dönemde, Batılılaşma ve onun taşıdığı değerler sistemi karşılığını ve ifadesini edebi eserlerde bulmuştur. Bundan dolayı bu dönem yazarlarının eserlerinde toplumsal yapıyı resmetmesi açısından Batılılaşma, ayrı bir yer tutar. Roman kahramanları Batılı gibi giyinip kuşanır, onlar gibi düşünürler. Batı idealize edilmiş bir şekilde anlatılırken yer yer yapılan karşılaştırmalarda Doğu ve Doğulu tipler yerilir ve küçümsenir. Romanlarda Batılı değerlere ve yaşantıya özel bir vurgu yapılır. Danslar, balolar, Batı enstrümanı olarak piyanolar, kızlı-erkekli gezmeler, Batı tarzında konuşmalar vb. ilişkiler öne çıkarılır. Türk tarihinin en etkin ve en uzun süreli toplumsal değişme hareketi olan Batılılaşma sosyal yapıdaki pek çok unsuru ve öğeyi değiştirmiştir. O dönem romanları, aile, eğitim, sosyal yaşantı, moda ve edebiyat gibi konulan ve bu alanlardaki değişimleri kendisine konu edinmiş ve Batılılaşma perspektifiyle ele almıştır. Bu bakımdan Servet-i Fünun dönemi romanlarının incelenmesi, hem o dönem Batılılaşmasına hem de hala devam eden bir süreç olarak bugünün Batılılaşmasına ışık tutması, toplum-edebiyat ilişkisi ve edebiyat sosyolojisi açısından çok önemlidir.
Understanding self in the transition process from higher education to work

Yüksek öğrenimden çalışma yaşamına geçiş, bireylerin yaşamında kritik bir dönemdir. Bu dönem, güvencesizlik ve belirsizliğin iş yaşamında ağır bastığı ve eğitim sisteminin genişlediği bir dönemde ise daha da önem kazanmaktır. Gençlerden çalışma yaşamında kendilerine yer edinmek konusunda bireysel sorumluluk üstlenmeleri beklenmektedir, ancak bu süreç yalnızca bir iş başvurusu sürecinden fazlası olup bir kendilik oluşum sürecidir. Bu çalışma, kadın ve erkek sosyal bilim ve mühendislik mezunu gençler ile yapılan derinlemesine mülakatlar temelinde, yüksek öğrenimden çalışma yaşamına geçiş sürecindeki algı ve deneyimlerin ışığında benliğin oluşumunu incelemeyi amaçlamaktadır. Gençler çalışma yaşamına geçiş sürecini nasıl algılamaktadır ve deneyimlemektedirler? Bu süreçte diplomanın çalışma yaşamı bakımından anlamı nedir? Bireyler kendilerine yüklenen kendine yatırım yapan birey olma sorumluluğuna nasıl yanıt vermektedir? Çalışma, bu gibi soruları yanıtlamayı amaçlamaktadır. Çalışmanın neticesinde, görüşmecilerin bu süreçteki yapısall koşullara ve bu koşullar içindeki konumlarına dair benzeşen algı ve deneyimleri olmakla beraber, toplumsal cinsiyet ve eğitim alanı temelinde farklı tepkiler geliştirildiği gözlenmiştir. Gençler açısından yapısall faktörler tanınmakta ancak bireysel tepkilere ağırlık verilmektedir. Bu bakımdan bireyselleşme, 2010'lu yılların Türkiye'sinde üniversiteden çalışma yaşamına geçiş sürecini niteleyen bir kavram olarak görülmektedir.
1960-1980 döneminin izleri: zamansallık, kuşak ve bellek

Altmışlı ve yetmişli yılların kolektif belleğine odaklanan bu tezde, dönemin toplumsal deneyiminin bugün nasıl hatırlandığı ve anlamlandırıldığı meselesi temel izlektir. İki darbe arasına sıkışan, ortası bir muhtırayla veya yumuşak bir darbeyle işaretlenen, önemli tarihsel olaylara, yurttaşı önceleyen bir anayasaya, kendine özgü kültürel pratiklere, toplumsal hareketlere ve düşünüş-eyleyiş tarzlarına sahip bu dönem Türkiye tarihi içerisinde ayırt edici bir deneyim anına karşılık geliyor. Bu durumla ilişkili olarak bireysel belleklerde ortak bir etki yaratan bu dönemin özgün bir kuşak deneyimi ve belleği yarattığını öne sürüyorum. Türkiye tarihinde özel bir parantezle anılan altmışlı-yetmişli yıllar, öncesine ve sonrasına oranla siyasi belirlenimin çok yoğun seyrettiği bir dönem olmasıyla öne çıkıyor. Ayrıca aynı anda özgürlükçü ve çatışmacı ortama ev sahipliği yapan bu dönem dikkat çekici tarihsel olayların damga vurduğu bir aralık olarak bireysel ve kolektif momentlerin kesişim alanında kayda değer bir etki yaratmasıyla dikkat çekiyor. Bu doğrultuda dönemi deneyimlemiş kişilerin anlatıları üzerinden geçmişşin şimdiki zamanda bellek olarak nasıl tezahür ettiğini anlamaya çalışıyorum. Her kuşak, içinde yaşadığı zamanı biricik görme eğiliminde olsa da, altmışlı ve yetmişli yıllarda cereyan eden önemli tarihsel olayların yön verdiği yaşamların daha keskin bir deneyim çerçevesi içerisine yerleştiğini öne sürüyorum.
Çıraklık eğitimine devam eden 14-19 yaş arasındaki çalışan gençlerin sosyo-kültürel yapıları ve eğitim problemleri

Hızlı nüfus artışı, düzensiz kentleşme, işsizlik ve adaletsiz gelir dağılımı toplumun birçok probleminin nedenini oluşturmaktadır. Bu sorunlardan biri de özellikle eğitim düzeyi düşük ailelerin gelir elde etmek amacıyla çocuklarım çok küçük yaşlardan itibaren çalışma hayatına sokmalarıdır. Ailelerin sosyo-kültürel yapısından kaynaklanan nedenlerle çalışan gençlerin eğitimden uzak kalmalarının önüne geçebilmek için ülkemizde 1977 yılında çıkarılan 2089 Çırak, Kalfa ve Ustalık kanunu, 1986 yılında çıkarılan bugün uygulanmakta olan şekliyle 3308 sayılı yasa ile çalışanın gençlerimiz eğitilmeye çalışılmaktadır. Bugün Mesleki Eğitim Merkezlerine devam eden öğrencilerin bir kısmı da orta öğretimde çeşitli nedenlerle başarılı olamamış öğrencilerden oluşmaktadır. Bu öğrencilerin başarılı olamadılar diye eğitilmelerine son verilmesi, toplumsal fayda ve çağdaş eğitim anlayışıyla örtüşmemektedir. Bu öğrencilerimizin orta öğretimde başarısızlıklarının en önemli nedenlerinden biri ailelerinden ve yalan çevrelerinden uygun rehberlik imkanım bulamamalarıdır. Eğitim sistemimizde 'Herkes için yaşam boyu öğrenme' ilkesi kabul edilmektedir. Bu durum istek olmanın ötesinde her gün gelişen teknoloji ve üretim ilişkilerinin zorunlu sonucudur. İnsanların eğitim ve öğretimleri için içinde bulundukları şartlar, ekonomik imkanlar ve kültürel yapılan dikkate alınması gerekmektedir. Bu çalışmadaki amacımız;haftanın beş günü çalışıp bir günü çıraklık eğitim merkezine gelen genç ve üretken insanlarımızın sosyo-kültürel yapılarım anlamaya, çalışma yaşamına erken yaşta girme nedenlerini öğrenmeye ve eğitim problemlerini saptamaya çalıştık. Sonuç ve öneriler kısmında ise eğitim problemlerine yönelik önerilerde bulunduk. VII
Toplumsal düşüncede gerçekliğin temsili

Toplumsal teoride toplum ve toplumsal olanın bir gerçeklik olarak temsilinin metafor dolayımıyla kurgulanmış olduğu ve metaforik temsilin toplumsal teorinin düşünsel ve söylemsel bağlamda merkezi denetimini sağladığı ön kabulünden hareket eden araştırmanın, temel sorunsalı, 'toplumsal gerçeklik' ile 'gerçeklik hakkında olanın' arasındaki ilişkiselliğin metaforik temsil temelinde çok katlı bir okumaya tabi tutularak araştırılmasıdır. Metaforların, sosyolojik kanonda gerçekliğin teorik bir kurulumu olarak çalışma biçimi toplumsal teorinin içerme ve dışlama biçimleri ile toplumsala ilişkin teorik dilin temsil rejimini göstermesi açısından önemli ipuçları içermektedir. Bu çerçevede, araştırma boyunca klasik, modern ve çağdaş teorisyenler olarak Comte, Spencer, Durkheim, Marx, Weber, Foucault, Bauman ve Baudrillard'ın toplum ve toplumsal olanı bir gerçeklik olarak düşüncelerinde temsil etme biçimleri metafor izleğinde takip edilmiştir. Gerçekliğin temsilinde düşünürlerin metafor tercihleri, tercih edilen metaforun gerçekliği kurma biçimi, 'teorinin söylemi ile içsel' ve 'toplumsal düşüncenin söylemi ile dışsal' ilişkisi ve topluma ilişkin teorik dili inşa etme stratejisinin bir parçası olarak okuması gerçekleştirilmiştir. Çalışma, düşünürlerin toplum ve toplumsala yaklaşımlarındaki süreklilik ve kırılmaların gösterilmesi amacıyla yaklaşım farklılıkları ve tarihsel dönemleri dikkate alınarak birbirlerini tamamlayıcı metaforik bir tasnif ile yapılandırılmıştır. Araştırma, toplumsal gerçeklik, toplumsal teori ve bu teorinin gerçeklik ile kurduğu bağa ilişkin metafor ekseninde açılımlar sunmakta, metaforun toplumsal teorinin söylemsel rejimi ile ilişkisinin boyutlarını göstermektedir. Toplumsal gerçekliği tarihin farklı dönemlerinde, farklı coğrafyalarında ve farklı yaklaşımlarla teorilerinde kuran düşünürlerin kavramsal dillerinin ve söylem ve temsil stratejilerinin metafor kullanımında birleştiği sonucuna ulaşılmıştır.
Salt in the water: Racialization, hierarchy, and the specter of intermarriage in Israel

Bu makale, Araplar ve İsrail'deki Yahudiler arasındaki romantik ilişkilerin spektrumunu incelemektedir. Bu tür ilişkilerin istatistiksel azlığı göz önüne alındığında halkın büyük bir kesiminin, medyanın ve devletin 'misejenasyonun' önlenmesine verilen önem paradoksal görünmektedir. Makalem son derece başarılı olmuş reklam kampanyalarından ve televizyonda yapılan müdahalelerden, vatandaş devriye gruplarına; fiziksel saldırıya, özellikle de reşit olmayan kadınların söz konusu olduğu, reform okullarında hapsetmeye kadar uzanan bu girişimlerin araştırılmasıyla başlamaktadır. Bu araştırma, tartışmaya açık sömürgeci alandaki ırksallaştırma süreçleri üzerinde çalışmaları temel alarak, 'karışık' ilişkilerin içsel kontaminasyon korkusunun ve ırksal üyeliğin iktidari hiyerarşilerin dengesiz doğası hakkındaki belirsizliğinin altını çizmektedir. Son bölümde Arap ve Yahudi karakterlerin arasındaki ilişkileri gösteren üç eserin -iki roman ve bir filmin- yakın bir analizini yapmaktayım. Bu eserlerin halkın ırksallığını ve İsrail'e aidiyet hissini hem birleştirici hem de meydan okuyucu bir unsur olarak somutlaştırdığını tartışarak eserlerin farklı bir gelecek için olanaklar sunmak için çaba gösteren teorik metinler olarak görülmesi gerektiğini savunuyorum.
Müdafaa-i Milliye Cemiyeti ve faaliyetleri

Müdafaa-i Milliye Cemiyeti 1 Şubat 1913 tarihinde Osmanlı Devleti'nin başkenti İstanbul'da kurulmuş bir sosyal yardım cemiyetidir. Cemiyet kurulduğu esnada I. Balkan Harbi devam etmektedir. Dolayısıyla cemiyet yardımsever ahaliden topladığı yardımları orduya destek amaçlı kullanır. I. Balkan Harbi'nin bitiminde nizamnamesini sulh şartlarına uygun düşecek biçimde yeniler, mesai tarzını Türk toplumunun yaşam şartlarını ve medeni durumunu düzeltecek şekilde değiştirmek ister. Ancak sulh halinin kısa sürmesi buna pek imkan tanımaz. Bir yıl sonra patlak veren I. Dünya Harbi, tıpkı I. Balkan Harbi'nde olduğu gibi, Müdafaa-i Milliye Cemiyeti'nin neredeyse tüm imkanlarını ordunun emrine tahsis etmesine neden olur. Ordunun dışında harbin yarattığı yoksul kesimin, özellikle de asker ailelerinin bir takım ihtiyaçlarının giderilmesinde başrolü oynar. Müdafaa-i Milliye Cemiyeti'nin gelir kaynakları öncelikli olarak halktan alınan bağışlardan meydana gelmiştir. Bunun haricinde cemiyetin gelir kaynaklarını arttırmak için kullandığı çeşitli yöntemler de bulunmaktadır. Bu yöntemler arasında sayabileceğimiz sinema ve tiyatro gösterimleri ile spor müsabakaları, aynı zamanda harp hali içerisindeki bir toplumun sosyal yaşantısını canlı tutan unsurlar olarak görülebilir. Müdafaa-i Milliye Cemiyeti'nin uygulamaları, kurucusu ve iktidar sahibi İttihat ve Terakki Fırkası'nın politikaları ile büyük oranda paralellikler arz etmiştir. Cemiyetin faaliyet ve tertipleri, İttihatçılar tarafından çoğunlukla himaye edilir. Bu durum günümüz literatüründe, haklı olarak, Müdafaa-i Milliye Cemiyeti'nin, İttihat ve Terakki Fırkası'nın bir yan kuruluşu olduğu şeklinde yorumlanmasına neden olmuştur. Nitekim I. Dünya Harbi'nin kaybedilmesi, Mondros Mütarekesi'nin imzalanması ve dönemin önde gelen İttihatçılarının yurt dışına kaçışı, cemiyetin de sonunu hazırlar. 1919 yılında iktidara gelen Damat Ferit Paşa Hükümeti, dönemin diğer İttihat ve Terakki destekli cemiyeti olan Donanma Cemiyeti ile birlikte Müdafaa-i Milliye Cemiyeti'nin de varlığına son verir. Bu çalışma Müdafaa-i Milliye Cemiyeti'nin altı yıllık zaman zarfı içerisindeki faaliyet ve hedeflerine değinmeyi amaçlamaktadır.
Postmodern kimlik kalıplarının popüler Türk sinemasındaki yansımaları

Bu çalışmanın amacı, popüler Türk sinemasında karşılaştığımız karakterlerin, Postmodern insanın kimlik özelliklerine ne şekilde uygun davranışlar sergilediğini veya söylemlerde bulunduğunu saptamaktır. Bunu yaparken Modernite ve Postmodernite olarak adlandırılan uzun tarihsel dönemlerin ekonomik, siyasal ve sosyo-kültürel gelişim ve dönüşümlerini ele almak, Postmodern kimliğin oluşumuna ışık tutmak açısından önem taşımaktadır. Aydınlanma döneminden itibaren uzun bir süreç içerisinde gelişen ekonomi, sanayi ve bunlara eklemlenen bir siyaset anlayışı doğrultusunda bireylerin de yaşantıları ve hem toplumla hem de kendi benlikleriyle ilgili kavrayışları değişime uğramıştır. Bahsi geçen uzun sürecin son evresi olan Postmodernitede teknolojinin ve medyanın gelişmesiyle gündelik hayatımızda etrafımızı kuşatan imajlar ve tüketime dayalı bir hayat tarzı, kimliğimizi oluşturan etkenlerin arasında öne çıkmaktadır. Postmodern yaşantı, önceki dönemlerin herhangi biriyle karşılaştırılamayacak kadar çok sayıda ürün ve aynı zamanda tecrübe sunmaktadır. Durum böyle olunca, Postmodern insan için kendini gerçekleştirmek büyük önem arz eder hale gelmiştir. Postmodern insanın kendini gerçekleştirme arzusu bir çeşit 'ben-odaklılık' yaratmakta ve bu durum kişilerin benliklerini kavrayış biçimlerini değiştirerek kimliklerine sirayet etmektedir. Bu çalışmada, Postmodern ben-odaklılık çerçevesinde ifade edilen Postmodern kimlik özelliklerinin izleri, uzun bir buhrandan sonra 1990'ların ortalarından itibaren yükselmekte olan popüler Türk sinemasında 'betimsel analiz' ve 'içerik analizi' yöntemleriyle incelenmiştir.
Mekanın dönüştürülmesi ve mücadele stratejileri: Kuruluşundan günümüze Derbent mahallesi örneği, Sarıyer

Bu çalışma, Derbent gecekondu mahallesinin kentsel dönüşüm sürecine neden direndiğini konu edinmektedir. Bu bağlamda 52 mülakat ve 428 anket yapılmıştır. Bunun sonucunda akbaba taktikleri üzerinden işleyen bir mülksüzleştirme olduğu için mahallenin mücadele ettiği bulgusuna ulaşılmıştır. Bunun için mahallenin mülksüzleştirilmesi sürecinde etkili olan 'akbaba taktikleri'nin neler olduğu ortaya konulmuştur. Kentsel dönüşümün mahallenin mülksüzleştirilme tarihinde önemli bir rol oynayan 'akbaba taktiği' olarak devreye sokulduğu ve bundan ötürü de bir mücadele pratiği olarak mahallenin sahiplenildiği sonucuna ulaşılmıştır.