turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de Iraklı Türkler ve faaliyetleri (1990-2005)

Bu tez çalışması Türkiye'de yaşayan Irak Türklerinin 1990 ? 2005 yılları arasındaki faaliyetlerini içermektedir. Türkiye, 5 Haziran 1926 Ankara Anlaşması ile Musul'u kaybetmiştir. Irak'ta on asır süren Türk egemenliği, yerini İngiliz himayesindeki Irak idaresine bırakmıştır. Irak'ta kalan Türk toplumu gördüğü sistematik baskılar ve uğradığı katliamlar sonucu öncelikle Türkiye'ye göç etmiştir. Bugün Türkiye'de sayıları 25 bin ile 30 bin arasında olduğu tahmin edilen Irak Türkleri, kurdukları vakıf ve dernekler ile kültürlerini yaşatmaya çalışmaktadır. Tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Irak'ta Türk yerleşmesinin tarihi süreci ve Türkiye - Irak ilişkileri değerlendirilmiştir. İkinci bölümde, Irak Türklerinin Irak'ta siyasi yapılanmaları, eğitim, kültür, sağlık ve sosyal faaliyetleri sıralanmıştır. Üçüncü bölümde ise; Irak Türklerinin Türkiye'ye göç süreci, kurdukları dernekler ve bu dernekler aracılığı ile gerçekleştirilen sosyal - kültürel faaliyetler, yayınlar kronolojik olarak anlatılmıştır.
Dünya Bankası'nın yoksulluk ve açlıkla mücadeledeki rolü, etkisi ve Türkiye örneği

Yoksulluk, az gelişmiş ya da gelişmiş ülkelerin karşılaştığı temel sorunların başında yer almaktadır. Türkiye'de pek çok kurum ve kuruluş tarafından gerçekleştirilen faaliyetlerde yoksulluk ile mücadele ve ülkedeki yoksulluk seviyesinin düşürülmesi temel amaç olarak belirlenmiştir. Gerçekleştirilen bu çalışma ile ülkede yoksulluk seviyesinin boyutları irdelenerek, bu bağlamda uygulanan program ve stratejilerin nasıl işlediği incelenmiştir. Ayrıca, yoksulluk ile mücadelede Dünya Bankasının yaklaşımları değerlendirilmiş ve daha verimli sisteme ulaşmanın yolları araştırılarak konu ile ilgili öneriler üretilmiştir. Devlet yoksulluk ile mücadele bakımından gerekli, temel politikaları üreten ve uygulayan kurum olmuştur. Ancak hızla artan yoksulluk düzeyi bu konuda devletlerin tek başına yeterli olmalarını engellemiştir. Bu çalışmada yoksulluğa sebep olan temel etmenler ile yoksulluk açıklanmış, Türkiye genelinde yoksulluğun durumu incelenerek, Dünya Bankası ve Türkiye'deki kurum ve kuruluşların bu konuda gerçekleştirdikleri uygulamalar ele alınmıştır. Yapılan bu çalışma sonucunda, Türkiye'de uygulanan yoksullukla mücadele alanındaki program ve politikaların sürekli değişkenlik gösteren sorunlara cevap verebilmesi adına var olan sistemde bir takım değişikliklere gidilmesinin gerekli olduğu sonucuna varılmıştır. 1978 yılından itibaren Dünya Bankası tarafından yayınlanmakta olan raporlar, kalkınmaya yönelik değerlendirmelerde iktisatçılar tarafından temel kaynaklardan biri olarak ele alınmıştır. Hükümetler de rotalarını belirlerken bu politikaları dikkate almıştır. Bu durumda kalkınma düşüncesi ve dünyayı etkilemeyi amaçlayan bir kurum olan Dünya Bankasının, kalkınmaya yönelik yaklaşımı önemli hale gelmiştir. Kurumsal anlamda gerçekleştirilecek daha etkin ve daha yalın bir yapılanmanın yanı sıra, sosyal yardımlaşma alanına aktarılacak kaynağın arttırılması ile toplumun genelini içine alan sistematik yardım programlarının hayata geçirilebileceği belirtilmiştir.
Uluslararası ilişkilerde kurumsal değişim ve uluslararası örgütler ilişkisi: Birleşmiş Milletler sisteminin norm üretim ve sosyalizasyon süreçleri

Bu çalışmanın temel amacı kurumsal değişimde düşünsel unsurların oynadığı rolü ön plana çıkaran bir yaklaşım geliştirmektir. Bu bağlamda çalışmanın temel hipotezi, uluslararası örgütlerin içerisinde yer aldıkları uluslararası sistemde yalnızca devletlerin çıkarlarını yansıtan 'araçlar' olduğu iddiasının aksine, söz konusu örgütlerin sahip oldukları norm üretim ve sosyalizasyon mekanizmaları aracılığıyla uluslararası sistemin kurumsal değişiminde önemli bir rolünün olduğudur. Çalışma bu temel hipotezi önce teorik bir zemine oturtan ve daha sonra ele aldığı örnek olaylarla test eden toplam üç ana bölümden oluşmaktadır. Teorik bölümde, Uluslararası İlişkiler disiplininde ana akım teoriler olarak gösterilen realist ve liberal teorilerin uluslararası örgütlerin rolüne ilişkin bakış açıları genel olarak 'yüzeysellik' ve 'indirgemecilik' iddiaları ile eleştirilerek, söz konusu örgütlerin sistem içerisindeki rollerini daha iyi açıklamaya olanak sağlayan inşacı bir yaklaşım geliştirilmektedir. İnşacılık materyal unsurların yanı sıra düşünsel unsurları da dikkate alarak, aktör ve yapı arasında bir denge kurarak ve sadece devletleri değil, devlet-dışı aktörleri de analiz birimi olarak tanımlayarak realist ve liberal teorilerden daha kapsamlı bir teorik yaklaşım sunmaktadır. Uluslararası örgütlerin sistem içerisindeki rolü iki farklı ilişki düzeyine sahiptir. İlk olarak örgütler içerisinde bulundukları uluslararası sistemle karşılıklı inşaya dayalı bir ilişkiye sahiptir. Bir yandan örgütler sistemin mevcut yapısında var olan kurumları kendi bünyesinde yansıtırken, diğer yandan sahip olduğu norm üretim mekanizmaları ile sistemin normatif yapısının gelişimine ve değişimine katkıda bulunmaktadır. İkinci olarak örgütler kendisini oluşturan devletlerle de karşılıklı inşaya dayalı bir ilişkiye sahiptir. Devletler örgütleri kendi bireysel çıkarlarını elde etme amacıyla 'kullanmaya' ve şekillendirmeye çalışırken, örgütler de sahip olduğu norm sosyalizasyon mekanizmaları ile devletlerin 'sonuç mantığından' 'uygunluk mantığına' geçmesini, bir başka deyişle devletlerin çıkarlarının uluslararası sistemin normatif yapısına göre yeniden tanımlanmasını sağlamaktadır. Çalışmada oluşturulan bu teorik yaklaşım BM Sistemini değerlendiren örnek olaylarla ile test edilmiştir. Bu bağlamda öncelikle BM Sisteminin sahip olduğu norm üretim ve sosyalizasyon mekanizmaları tanımlandıktan sonra, Soğuk Savaş sonrası dönemde öne çıkan iki temel sorun alanı olarak görülen iç savaşlar ve terörizm konularında, BM Sisteminin mevcut normatif yapıyı nasıl geliştirdiği ve değiştirdiği ve devletlerin oluşturulan yeni normları içselleştirmeleri nasıl sağladığı tartışılmıştır.
Milli güvenlik stratejisi -bir denge sanatı-

oz Bu çalışmada 'Milli Güvenlik Stratejisi' oluşturulurken uygun dengenin ne şekilde tezahür edebileceği araştırılmaktadır. Ulus-devletlerin en temel, kendinden görevi olan güvenliği sağlamak yolunda, takip edebilecekleri evrensel bir strateji yöntemi var mıdır? sorusu çalışmanın özünü teşkil etmektedir. Konuya ilgi duyanlar ve üzerinde bilimsel çalışmalar yapanlar arasında terim birliğine varılmasını temin etmek maksadıyla -bu alanda kullanılan terimlerin yeniden ele alınması gerekliliğinin olduğu düşüncesinden hareketle- alanın terminolojisine, Türk Akademik hayatı için, bir standart getirilmesine çalışılmış ve kavram birliğine ulaşılması esas alınmıştır. Bu bağlamda yeni bir 'strateji' tanımı oluşturulmuş, stratejinin bir denge sanatı olduğu iddia edilmiş ve oluşturulmasında diğer bir dengenin; sivil-asker dengesinin sağlanmasının gerekliliği savunulmuştur. Savaş ve Barış üzerine yapılan değerlendirmeleri takiben, bu alanda politik, akademik ve askeri çevrelerde önemli olarak kabul edilen Clausewitz'in düşüncelerine de eleştiriler getirilmiştir. Yapılan çalışma Literatür taramasına dayanmaktadır. Ancak, mesleki tecrübenin de ulaşılan sonuca etki ettiği belirtilmelidir.
An assessment of the contributions and limitations of the Aberystwyth School and the Copenhagen School for the analysis of environmental security

Soğuk Savaş'ın sonu güvenlik çalışmalarında içeriksel bir değişim oluştumuştur, bunun ile birlikte çevre üzerine yapılan bilimsel araştırmalar Sanayi Devrimi'nden bu yana insan aktivitelerinin çevre üzerindeki önemli etkilerini ortaya çıkartmıştır. Bundan sonra çevre güvenliği artarak farklı yönlerden yeni bir analiz alanı olanı olarak, referans nesnesi ya da güvenlik açısından bir tehlike olarak çalışılmaktadır. 2015 Birleşmiş Milletler İklim Konferansı COP 21 gibi uluslararası girişimler, kasırgalar, kuraklıklar ve kıtlıklar gibi daha sık ve daha güçlü çevre felaketleri çevre güvenliği çalışmalarına daha fazla akademik ilgi çekmiştir. Bu tez özellikte Aberystwyth Okulu ve Kopenhag Okuluun çevre güvenliği analizindeki katkılarını ve kısıtlamalarını incelemektedir. Sonuç olarak, Aberystwyth Okulu araştırma gündemini genişletip çeşitli referanslar tarafından karşılaşılan farklı çevre sorunlarının analizi için alan yaratmaktadır. Okul, politize etme ve özgürleştirme aracılığı ile güvenliğin anlamında ve yapımında ilerleme ve değişim önermektedir. Kopenhag Okulu güvenlikleştirme sürecinin nasıl çalıştığını ve bu sürecin çevresel endişeler konusunda nasıl ilgi, tedbir, siyaset ve kaynak çektiğini ortaya çıkarır. Okulun güvenliğin yapımı konusunda aciliyet, söz edimi ve devlet elitlerine sabit bir anlayışı olması, Kopenhag Okulu'nun çevre güvenliği analizindeki analitik kuvvetini sınırlamaktadır.
Hitler dönemi Türkiye Almanya ilişkileri kapsamında Türk dış politikası

Türkiye, I. Dünya Savaşı sırasında Almanya ile yakınlaşan ilişkilerini devam ettirmiştir. Ekonomik alanda dış ticaretin en yoğun yapılan ülke olarak Almanya'ya karşı Türk dış politikasında II. Dünya Savaşının neredeyse sonuna kadar Almanya'ya sert politikalar uygulanmaktan kaçınılmıştır. Bununla birlikte İngiltere ile olan ilişkilerin devamına özen gösterilmiş ve en sonunda taraf olarak Demokratik Batı tercih edilmiştir. Alman Nazi iktidarı döneminde Türkiye ile ilişkilerde tedbirli olunmuş ve Türkiye kendini güvence altına alacak paktlarda yer almıştır. Türkiye bulunduğu coğrafi konumun getirdiği hassas durumu gözeterek dış politika belirlemiştir.
Russia and the Kosovo conflict: 1998?2008

Bu tez, Kosova'ya yönelik Rusya dış politikasının soğuk savaş dönemi ABD-Sovyetler Birliği çatışmasını anımsattığı görüşüne sahip düşünce ekolünce ortaya konan iddialar ışığında, Kosova'ya yönelik 1998 ? 2008 dönemi Rusya dış politikasını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu tez, Kosova Savaşı ve sonrasındaki süreçte Rusya'nın üstlendiği rolün ADB'ye karşı gelmekten çok Rusya'nın uluslararası sistemde büyük güç olarak görünme yoluyla elde edeceği çıkarla motive edildiğini kanıtlamaktadır. Tez çalışması, giriş ve sonuç bölümlerine ek olarak dört ana bölümden oluşmaktadır. İkinci bölüm tarihsel zemin sunmakta ve Yugoslavya'nın dağılması sürecinde Rusya dış politikasını ele almaktadır. Üçüncü bölüm Rus dış politikası ve 1998- 1999 Kosova savaşına odaklanırken dördüncü bölüm ise Rusya'nın Kosova anlaşmazlığı sonrası tasviye sürecindeki rolünü içermektedir. Son olarak, beşimci bölüm Kosova'nın nihai statüsüyle bağlantılı olarak Rusya dış politikasını ele almaktadır.
Turkey's involvement in Somalia: How Somalis perceive Turkey's stabilization efforts in Somalia?

Somali'de devlet-inşası süreci, merkezi hükümetin 1991 yılında yıkılmasından itibaren hem Somalililer hem de uluslararası toplum için zor bir süreç olmuştur. Mevcut araştırmalar Somali'deki çatışmaların kaotik yapısı nedeniyle bölgeye yeni aktörlerin varlığını çekmeye devam ettiğini göstermektedir. Bu çalışma Somalilerin ülkelerindeki dış aktörlerin varlığını ve aktivitelerini nasıl algıladığını anlamayı amaçlamaktadır. Özel olarak bu çalışma Türkiye'nin Somali'ye yönelik istikrar faaliyetlerinin Somalililer tarafından nasıl algıladığına odaklanmatadır. Bu çalışmada ayrıca bu algının nedenlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Literatür taramasına dayanan ve kartopu örnekleme methodunu kulanılarak nitel bir araştırma yapıldı. Bu çerçevede, yirmi beş açık uçlu soru farklı bölgelerden ve farklı geçmişşe sahip elli Somaliliye soruldu. Alınan cevapların analizi göstermektedir ki katılımcıların çoğunluğu Türkiye'ye ve onun Somali'deki sivil ve hükümet destekli programalarına karşı büyük bir güven ve sevgi duymaktadır. Katılımcılardan bazı eleştirileri olmasına rağmen, araştırma Türkiye'nin Somali'deki barış ve devlet-inşası operasyonlarının neden Somali barış sürecine müdahil olan birçok aktör arasında en fazla desteklendiğine odaklanmaktadır. Bulgular, geleneksel bağışçıların somut sonuçlara ulaşmada ve Somali'de faydalı projeler geliştirmedeki başarısızlığını ve Türkiye'nin 2011'deki başarılı yardım modelinini, ortak kültür, tarih ve dinin Somalilerin Türkiye algısını etkileyen esas faktörler olduğunu göstermektedir. Somalililerin, barış sürecine müdahil olan diğer aktörleri nasıl algıladığını ve onların algılarını nelerin şekillendirdiğini belirlemeye yönelik olarak yeni araştırmaların yapılmasına ihtiytaç vardır.
1990 sonrası Türkiye, Bosna-Hersek ve Sırbistan ilişkileri

Sık ormanlarla kaplı, engebeli, dağlık olarak nitelendirilen Balkan Yarımadası, tarihsel olarak Osmanlı İmparatorluğu ve daha sonra modern Türkiye için oldukça önemli bir bölge olmuştur. Türkiye'yi Avrupa'ya bağlayan Balkan Yarımadası, jeostratejik öneminin yanı sıra ekonomik, güvenlik, kültürel faktörler sebebiyle de Türkiye'nin bölgede etkin rol almasında oldukça etkili olmuştur. Soğuk Savaş döneminde uluslararası sistemin iki kutuplu yapısı gereği Batı bloğunda yer alan Türkiye, Doğu bloğunda yer alan Balkan ülkeleri ile aktif dış politika geliştirememiştir. 1990 sonrasında Doğu bloğunun yıkılması ve beraberinde Yugoslavya'nın sancılı dağılma sürecinde Türkiye, Bosna-Hersek ve Kosova sorunlarında askeri ve barışçıl misyonlara katılarak Balkan bölgesinde aktif rol oynamaya başlamıştır. Bu durum Yugoslavya'nın dağılmasını istemeyen ve ülkeyi şiddetle bir arada tutarak 'Büyük Sırbistan' hayalini gerçekleştirmek isteyen Sırbistan ile Türkiye arasındaki ikili ilişkilerde gerginliğe sebep olmuştur. 2000'li yılların başlarından itibaren Türkiye siyasetinde yaşanan dönüşüm ve aktif dış politika, Bosna-Hersek ve Sırbistan ile ikili ilişkileri geliştirmeyi, sorunları çözerek işbirliği yapmayı amaçlamıştır. Bu çalışmada, Soğuk Savaş'ın sona ermesinden günümüze kadar Türkiye'nin Bosna-Hersek ve Sırbistan ile siyasi, ekonomik ve kültürel ilişkileri incelenerek, ikili ilişkilerde kamu diplomasisi ve yumuşak gücün etkisinin olup olmadığı analiz edilmektedir.
İran ve Suudi Arabistan rekabetinin Afganistan üzerindeki etkisi

Afganistan'ın son yılları iç savaşlar ve siyasi kargaşalar ile geçmişştir. Mevcut durumun meydana gelmesine dış güçler iç faktörler, çok sayıda bölgesel ve uluslararası güçleri, önemli derecede rol oynamıştır. Afganistan'da Komünist partilerin iktidarı ele geçirmesi ve Sovyetler Birliği'nin Afganistan'a müdahelesi, ABD, Pakistan, İran ve Suudi Arabistan'ın Komünizm ile mücadele etmesine ve Sovyetler Birliği'ni dize getirmek için Mücahit grupları desteklemesine neden olmuştur. Kızıl Ordu'nun Afganistan'dan çekilmesi ve Afganistan'da Komünist hükümetin yıkılışının ardından, Afganistan iç savaşlara sürüklenmiştir. Bu dönemde Suudi Arabistan ve İran her iki ülkenin çıkarlarını savunan grupları güçlendirmeye çalışmıştır. Taliban örgütü Suudi Arabistan'ın mali yardımları ile mücahitlerin hükümetine karşı kurulmuştur. Taliban sonrası dönemde, ABD'nin Afganistan'da askeri varlığı ile beraber Suudi Arabistan ve İran mezhep ve istihbarat faktörlerini kullanarak hala etkisini etkin bir şekilde göstermektedir. Suudi Arabistan ve İran'ın Afganistan'da farklı çıkarları bu iki ülkeyi karşı karşıya getirmiştir. Bu karşı karşıya gelme, her iki ülkenin arasındaki şiddetin artmasına, dini köktenciliğin yükselmesine, savaş ve istikrarsızlığa neden olmuştur. İran, daima Rusya ve Hindistan ile beraber hareket edip kuzey mücahit grupları, Şiileri ve Fars kökenlileri desteklemiştir. Öte yandan, Suudi Arabistan, Pakistan ile beraber Peştun kökenli aşırı radikal grupların destekçisi olmuştur.
Mass migration movements to Turkey: The cases of Turks of Bulgaria, Northern Iraqis, and Syrians

Bu çalışma benzerlik ve farklılıkların ortaya çıkarılması adına, Türkiye'nin üç farklı kitlesel göç hareketine yönelik göç politikalarını analiz etmektedir. Bu süreçte, Türkiye devlet politikalarının motiflerini açıklayabilen ve mevcut akademik bir çalışma üzerine inşa edilmiş analitik bir çerçeve tasarlamaktadır. Çalışma ayrıca, seçilen vakaların süreç takibini yaparak mültecilerin Türk dış politikasında araç olarak kullanılıp kullanılmadığını göstermeye çalışmaktadır.
National and international cybersecurity strategies of the United States: A securitization attempt

Bu tezin amacı, siber güveliğin nasıl bir Amerikan ulusal güvenlik meselesi olarak ele alındığını incelemektir. Bu çalışma, ele aldığı dönem itibariyle, Clinton döneminde başlayan sürecin başarılı bir güvenlikleştirme hareketi olup olmadığı sorusunu cevaplamaya çalışır. Bu amaç doğrultusunda, öncelikle siber alana ait kavramlar siber alanın bilgi çağında yükselişi kapsamında incelenir. Daha sonra, siber pesimistler ve siber kuşkucular arasındaki güvenlik kavramları temelinde devam eden ana tartışmalara değinilir. Ardından bu kavramlar ışığında, üç Amerikan başkanı yönetimindeki Clinton, Bush ve Obama- ulusal ve uluslararası siber güvenlik stratejilerine odaklanılarak tezin araştırma sorusuna cevap aranır. Ulusal düzlemde siber alanın güvenlikleştirilmesi ve politika geliştirme süreci ana bürokratik organlar dahilinde incelenir. Uluslararası düzlemde ikili ve çoklu siber güvenlik stratejilerinin gelişimi incelenir.
The Emergence and the rise of the Taliban movement in Afghanistan

Bu tezde, Taliban'ın anlamı, hareketin amaçlan, hedefleri ve ideolojisi, organizasyon sistemi, etnik ve demografik yapısı, kuralları ve tarihi incelenirken, özellikle Taliban hareketinin ortaya çıkışını ve yükselişini sağlayan faktörlerin analizi üzerinde durulmuştur. Taliban hareketinin ortaya çıkışının hemen öncesinde, Afganistan'daki siyasi durum incelendiğinde, böylesine radikal bir Peştun hareketinin ortaya çıkışı için oldukça uygun şartların oluşmuş olduğu kolaylıkla görülebilir. Necibullah rejiminin 1992'de yıkılmasının üzerinden iki yıl geçmişş olmasına rağmen Mücahid partileri etnik yapının karmaşıklığı ve dış müdahalenin sonucunda oluşan politik parçalanma dolayısıyla aralarında uzlaşıp merkezi bir yönetim oluşturamamış ve bu da halkta kendilerine yönelik bir hayal kırıklığı yaratmıştır. Mücahid partileri arasındaki iç savaş ülkede geniş çaplı bir düzensizlik yaratmış ve sıradan halkın gündelik hayatı oldukça olumsuz yönde etkilemiştir. Bunun sonucunda halk, bedeli kişisel özgürlükleri bile olsa, düzeni sağlayabileceğine inandığı herhangi bir yönetimi kabul edebilecek bir duruma gelmiştir. Ayrıca, Peştunların yönetimden dışlanmaları ve Cumhurbaşkanlığı makamında bir Tacik olan Burhaneddin Rabbani'nin oturması, Peştunlar arasında, hatta özellikle Afganistan'ın kurucusu ve uzun yıllar yöneticisi olan Durani Peştunları arasında oldukça şiddetli bir tepkiye neden olmuştur. Afganistan'ın iç siyasi durumunun uygunluğunun yanı sıra, Taliban'ın oldukça güçlü ve etkili dış destekçileri de olmuştur. Stratejik derinlik arayışı, Orta Asya'ya açılım, Peştunistan sorunu, enerji politikaları gibi güdülerle hareket eden Pakistan, İran'ın etkinliğini azaltmaya ve Vahabiliğin yayılması yoluyla bölgede kendi etkinliğini arttırmaya çalışan Suudi Arabistan, İran'ı devre dışı bırakarak Afganistan üzerinden geçecek bir enerji hattı ile Orta Asya'nın zengin enerji kaynaklarının dünya pazarlarına ulaştırılmasını ve bölgede Rusya'nın etkinliğinin azaltılmasını amaçlayan ABD, Taliban'a verdikleri destekle Taliban'ın Afganistan üzerinde hakimiyet kurmasını sağlamışlardır.
The success behind renewable energy: A comparative analysis of Germany, The United Kingdom, Brazil and Turkey

Bu çalışma iki gelişmiş ve iki gelişmekte olan ülkeyi ele almakta, Almanya, Büyük Britanya, Brezilya ve Türkiye örneklerini kullanarak bu ülkelerin yenilenebilir enerji performanslarının arkasındaki nedenleri belirlemeye çalışmaktadır. 'En benzer sistem tasarımı' yöntemini örneklere uygulayan analiz, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeleri 1990- 2010 yılları arasında kendi aralarında farklı çift olarak karşılaştırmaktadır. Yenilenebilir enerjideki başarı, yenilenebilir enerjinin toplam birincil enerjideki payı olarak değerlendirilmekte ve bu başarıya yol açan etkenler farklı hipotez gruplarını oluşturan beş farklı perspektifte aranmaktadır: ekonomi ve refah, çevrenin korunması, güvenlik, devletin saygınlığı ve küreselleşme ile sivil erdem. Bu karşılaştırmanın ana konusu, çevre ile ilgili literatür, güvenlik bilimleri ve küreselleşme olmak üzere üç teorik çerçevenin kesişim noktasında yer almaktadır. Bu literatür, özellikle çevreye verilen zararın hızlanarak artması, iklim değişikliği ve konvansiyonel enerji kaynaklarının azalması ile karakterize edilen bir çağda enerjinin artan öneminin altını çizmeye yardımcı olmaktadır; bu nedenle, bu literatür yenilenebilir enerjiye olası bir çare sunması açısından yetki vermektedir. Realizme kritik bir bakış açısıyla yaklaşan bu analiz, enerji güvenliğinin milli güvenliğin bir parçası ve insan güvenliğinin devlet güvenliğinin tamamlayıcısı olmasının önemini vurgulamaktadır. Araştırma, farklı örnekleri ele alarak çevrenin korunmasına ilişkin bilinç ile yenilenebilir enerjinin nasıl geliştiğini devlet ve toplumun kavşak noktasında anlatmakta ve karşılaştırmalı doğasıyla literatüre katkı sağlamayı hedeflemektedir. Bulgular gelişmiş ve gelişmekte olan örneklerdeki yenilenebilir enerji başarısını benzer nedenlerin belirlediğini bildirirken, yatırım yapmaya izin veren ekonomik güç ile refah ve güvenliğe verilen önem bu başarıyı en güçlü biçimde açıklayan hususlar olarak ön plana çıkmaktadır.
Turizm-dış politika ilişkisi; Türkiye örneği

Turizm faaliyeti, birçok uluslararası öğeyi içinde barındıran, uluslararası bir aktivitedir. Herhangi bir turistik amaçla yapılan uluslararası seyahat uluslararası turizmin konusudur. Dünya'da her yıl yaklaşık olarak bir milyar insan uluslararası turizm faaliyetine katılmaktadır. Uluslararası turizm faaliyetinin yıllık geliri de 919 milyar Amerikan Doları olarak hesaplanmaktadır. Yarattığı gelirin haricinde turizm Dünya'nın en büyük istihdam sağlayıcı sektörüdür. Ayrıca uluslararası turizmden pay alan ülkelere kendi topraklarında ihracat yaparak döviz geliri olanağı sağlamaktadır. Turizm yatırımlarının ülkelerin kendi girdileri ile yapılabilmesi ve az eğitilmiş işgücü kullanması da başka bir yararıdır. Bütün bu ekonomik ve sosyal avantajları gören ve kendi vatanın da uluslararası turizm potansiyeli olduğunu düşünen devletler sektöre girmek ya da daha da büyümek istemektedirler. Turizm politikalarını bir devlet politikası haline getirip yatırım yapmaktadırlar. Bu devletlerin uluslararası ilişkileri de turizm politikalarının beklentilerine göre şekillenmektedir. Uluslararası turizmin vatanlarında gelişmesi için devletler gerekli düzenlemeleri yapmakta, kendi turizm sektörüne turist sağlayan ülkelerle iyi ilişkiler kurma yoluna gitmektedirler. Türkiye'de bu realiteden istisna değildir. 31 milyondan fazla uluslararası turist ağırlayan ülke sektörünün geleceği için Türk Dış Politikası ülkeye turist gönderen Avrupa Birliği, Rusya, İran gibi ülkelerle iyi ilişkiler içinde olmaya ve ülkesinde uluslararası turisti hoşnut etmeyecek olayların olmamasını sağlamaya çalışmaktadır. Turizm sektörünün lobi grupları da kendi çıkarları doğrultusunda devletin iç ve dış politikalarını yönlendirmeye çalışmaktadırlar.