turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İzmirli İsmail Hakkı'ya göre ilimler tasnifi

Bu çalışma, İzmirli İsmail Hakkı'nın İslam felsefe-bilim geleneği ile modern felsefe-bilim düşüncesi etrafında gelişen muhtelif ilim/bilim sınıflamaları hakkındaki görüşlerinden hareketle ortaya koyduğu ilimler tasnifi anlayışını incelemektedir. Araştırma, İzmirli'nin modern bilim sınıflamalarıyla neden yakından ilgilendiği ve hangi sınıflamayı model aldığı, İslami ilimler tasnifi sistemlerinden hangi yaklaşımı benimsediği, özgün bir bilim sınıflaması geliştirip geliştirmediği, ilimler tasnifi tarihi bağlamında nasıl bir yer işgal ettiği ve tasnif çalışmalarına ne gibi katkıları olduğu şeklindeki sorulara cevap bulmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, İzmirli'nin ilimler tasnifi ile ilgili değerlendirmelerde bulunduğu eserleri incelenerek karşılaştırmacı ve tartışmacı bir yöntemle analiz edildi. Bununla birlikte düşünürün tasnif anlayışına etkisi bakımından tarihi ve dönemsel koşullar dikkate alınarak açıklamalarda bulunuldu. Çalışmanın kapsamını, düşünürün ilimler sınıflaması çerçevesinde söyledikleri belirledi. Ancak yapılan mülahazalara etkisi bakımından batı ve doğu düşüncesinin temel dinamiklerine, ana özelliklerine ve belli başlı problemlerine de yer verildi. Ayrıca, İzmirli'nin 'metot' araştırması ile klasik ve modern bilim tasniflerine getirdiği eleştiriler analitik bir bakışla ortaya konuldu. Öte yandan İzmirli'nin incelediği bilim sınıflamaları ile kendi bilim sınıflaması arasında mukayeseler yapıldı. Nihayet, ilimler tasnifi tarihi konusunda geniş malumat sahibi olan İzmirli'nin, bu alandaki yetkin çalışmalarla nasıl bir sınıflama sistemi geliştirdiği tartışıldı.
Platon'un toplumsal sınıfları üzerine bir inceleme

Siyaset felsefesinin en önemli düşünürlerinden biri Platon'dur. Ortaya koyduğu siyasi yaklaşımlarla günümüze değin birçok düşünürü etkilemiştir. Siyaset alanındaki düşüncelerini 'Devlet', 'Devlet Adamı' ve 'Yasalar' adlı eserlerinde ortaya koymuştur. Araştırmamız esas olarak Platon'un siyasetle ilgili görüşlerini ortaya koyduğu bu temel eserlerine ve konumuza ışık tutan diğer eserlerine dayanmaktadır. Çalışmamızın konusunu, Platon'un yukarıda bahsedilen eserlerindeki toplumsal sınıfları oluşturmaktadır. Bu bağlamda Platon'un toplum ve sınıf hakkındaki düşünceleri değerlendirilmiş ve filozofun toplumsal sınıfları incelenmiştir. Bu sınıfların eğitim durumları, siyasal hakları ve mülkiyet ilişkileri üzerinde durulmuştur. Sınıf çatışmalarını ekonomik orta yol ilkesini izleyerek çözmeye çalıştığı görülmüş ve sınıf düşüncesinin temelinde, insanların doğuştan getirdikleri eşitsizlikler olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Gazzal'ın ahlak felsefesinin psikolojik temelleri

Bu çalışmada İslam düşüncesi tarihinde eleştirel felsefenin önemli temsilcilerinden biri olan Gazzali'nin ahlak felsefesinin psikolojik boyutu ile düşünürün bu konudaki görüşlerinin İslam ahlak düşüncesindeki yerininaydınlatılması amaçlanmaktadır.
John Stuart Mill'in bilimsel açıklama anlayışı

Bu çalışmada John Stuart Mill'in bilimsel açıklama anlayışı incelenmiştir. Mill, bilimsel açıklamanın doğasına dair sorunu ele aldığını açıkça belirten ilk filozoftur. Mill, bilimsel açıklamayı bir sorun olarak son derece özgün bir şekilde ele almıştır. Bu özgünlüğün sebebi Mill'in Bilimsel açıklama nedir? sorusunu, Newton'un bilim anlayışı çerçevesinde ve Newton'un bilimsel çalışmalarını model alarak geniş ölçüde cevaplandırmaya çalışmasıdır. Dolayısıyla, özellikle Newton'un mekanik ve determinist evren anlayışı çerçevesinde şekillenen doğanın tekbiçimliliği, nedensellik, doğa yasaları ve tümdengelim kavramları, Mill'in bilimsel açıklama anlayışını inşa eden kurucu unsurlar olmaktadır. Mill, söz konusu kavramlarla şekillenen evren anlayışını ve bilimsel açıklama modelini, A System of Logic'in üçüncü bölümünde, kısmen de ikinci bölümde ortaya koymuştur. Bundan dolayı biz de çalışmamızda bu bölümleri temele aldık. Amacımız, Mill'in bilimsel açıklamaya ilişkin düşüncelerini ve bu düşüncelerin gelişmesinde rol oynayan etkenleri eleştirel bir tarzda çözümleyerek ortaya koymak olmuştur.
Third reduction and the concept of givenness in the phenomenology of Jean-Luc Marion: As a way of overcoming metaphysics

Bu çalışma Jean-Luc Marion'un verililik nosyonunu ayrıntılı bir şekilde inceleyecektir. Marion'un bu kavramı canlandırmasının temel sebebi, sadece fenomenoloji ile mümkün olduğunu düşündüğü metafiziğinüstesinden gelme projesidir. Her ne kadar fenomenoloji önce Husserl ve daha sonra da Heidegger ile metafiziki bakiyeyi bir sona getirmeyi istese de, Marion her iki çabanın da bunu başaramadığını söylemektedir. Fenomenolojide böyle bir şeyi gerçekleştirmek için Marion, Husserl ve Heidegger düşüncelerini öznellik ve ufuk açısından aşmaya çalışmaktadır. Marion'un bu projesi, doygun fenomen kavramıyla da daha yeni boyutlar kazanmaktadır. Doygun fenomeni açıklayarak, Marion metafiziki olmayan bir fenomenolojinin sonucu olarak yeni bir kendilik anlayışına varmaktadır: 'verilen'. Bu çalışma, verililik ve redüksiyon kavramlarının yenilenmesini ve Marion'un Husserl ve Heidegger düşünceleri ile ilişkisini ele alarak, metafiziğin üstesinden gelinme yolunda Marion'un yeni fenomenolojisine odaklanacaktır.
Cemil Meriç'te irfan bağlamında gelenek ve modernlik

Bu çalışma Türk düşünce dünyasının en mümtaz kalemlerinden biri olan Hüseyin Cemil Meriç'in düşünce dünyasıyla Batı'dan Doğu'ya uzanan yaşam öyküsündeki kültürden irfana ulaşma çabasını içermektedir. Kuşkusuz onun engin deryasının içinde kulaç atmak çok kolay bir hadise değildir. Kimdir Cemil Meriç? sorusuna kendi ifadeleriyle 'münzevi ve mütecessis bir fikir işçisi' şeklinde özetlenebilecek sıra dışı bir ömrün sahibidir. Hayat görüşüyle bir ayağı Batı'da, diğeri Doğu'da olan, aydınların bile tek tipleştirilmeye çalışıldığı bir dönemde herhangi bir 'etikete' sığdırılamayacak şekilde kendisi kalabilmiş birkaç aydın arasında yer alır. Tez giriş ve sonuç bölümleri hariç, Gelenek ve Modernlik, Cemil Meriç'te Gelenek ve Modernlik kavramları ve Modernliğe karşı irfana dönüş çabası aktarılmaya çalışılmıştır.
Kötülük problemi gerçek bir problem midir?

Tanrı'nın varlığının ve dünyada yaşanmakta olan kötülüklerin bağdaştırılamaması sorunu, felsefenin en kilit problemlerinden biridir. Bu tezde, kötülük problemi olarak adlandırılan bu probleme, gündelik dil felsefesinin felsefeye kattığı imkanlarla bakmayı amaçladık. Öncelikle tarih boyunca kötülük problemi üzerinde dönen tartışmaları inceledik. Bu soruna yönelik çözüm arayışlarını irdeledik. Daha sonra kötülük probleminin neden çözülemediğini ve çözülme imkanının olup olmadığını tartıştık. Bu problemin çözülme imkanının olmadığına ve problemi çözmek için herhangi bir metodolojiye sahip olmadığımıza karar verdik. Bu sebeple bu tezde, kötülük probleminin sahte bir problem olduğunu savunduk.
L'interrogation du problème du « Mensonge noble » au problème de la « Construction de la vérité » chez Platon

Bu çalışmanın amacı, Platon'un soylu yalan kavramını hakikat, mit ve politika alanlarında çözümlemektir. Platon'un Devlet eserinde anlatılan Fenike Miti, siteyi veya devleti kurmak ve korumak için yurttaşlara anlatılan bir yalan olarak sunulur. Platon'un doğru, doğruluk ve hakikat etrafında kurduğu felsefesinde, yalan söyleme konusu soruşturulması gerekir. Hakikat ve yalanın veya logos söylemi ve mitos söyleminin bir arada ideal devlet için kullanılması Platon açısından oldukça önemlidir. Soylu yalanın iktidar inşa etmedeki önemi ve soylu yalanın hakikat ile yalan arasındaki rolü araştırmamızın merkez noktasıdır. Sonuç olarak, çalışmamız boyunca yalan - hakikat, mitos - logos, duyulur olan - kavranır olan, yanlış - doğru, zehir - çare, rüya - gerçek, taklit - hakiki ve halk iktidar gibi ikilikler ortaya çıktığını gösterdik. Ancak bu ikiliklerin Platon'un soylu yalan kavramının gücü sayesinde aşılabileceğini anladık. Soylu yalanın, sıradan bir yalan olarak anlaşılmaması gerektiğini ve onun bir '-mış gibi yapma' niteliğine sahip olduğunu açıkladık. Platon'un sofistlerle olan savaşı sonucunda, onların en önemli silahı olan taklidin, hakikat inşası için de büyük bir önem taşıdığını gösterdik. Bir filozofun elinde yalanın, soylu bir yalana dönüşerek, düzenin kurulmasına yardım ettiği sonucunu ortaya koyduk.
Karl Jaspers felsefesinde siyaset, doğruluk ve iletişim

Bu çalışmanın amacı, Kari Jaspers'in hakikat, iletişim ve siyaset kavramlarından ne anladığını açıklamak ve bu kavramların birbirleriyle olan ilişkisini ortaya koymaktır. Böyle bir çalışmayı yapmamızdaki amaç, Jaspers'in söz konusu edilen kavramlara getirdiği yeni bilgilerin neler olduğunu göstermek ve bu bilgilerin çağımızda olup biten siyasi ve sosyal olayları anlamada sağladığı ipuçlarından yararlanmaktır. Kari Jaspers'in siyaset felsefesi, onun varoluş felsefesiyle bağlantılıdır; dolayısıyla Jaspers düşüncesinin siyaset felsefeleri içinde kendine özgü bir yeri olduğu söylenebilir. Çalışmanın ilk bölümünde, Jaspers felsefesinin temel problemleri olan varlık sorunu, akıl felsefesi, felsefenin bilimle olan ilişkisi, onun tarih görüşünde kendine özgü bir yeri olan 'eksen zamanı', felsefi inanç kavramı ana hatlarıyla serinlenmeye çalışılmışta. İkinci bölümde, Jaspers'in hakikat görüşü ele alınmaktadır. Jaspers genel geçer, zorunlu nitelikler taşıyan bilimsel alandaki 'doğruluk' la, tek, tarihselliği söz konusu olan 'hakikat' i birbirinden ayırır. Hakikat biçimlerinden var olmanın, genel bilincin, tinin ve varoluşun hakikatleri bu bölümde incelenmektedir. Ona göre asıl hakikat 'varoluşsal hakikattır. Bu hakikat, nesnel olarak kavranamaz. 'Felsefi mantık' sayesinde, kişi kendi varoluşsal hakikatini gerçekleştirme yolunda bir bilinç kazanmaktadır. Üçüncü bölümde, insanın birbirlerinden farklı hakikat biçimlerine karşılık gelen iletişim türleri ele alınmaktadır. İletişim içinde olmayan kişinin kendi hakikatim gerçekleştirmesi olanaklı değildir. İletişim, insanın nesnel olarak kavranamayan asıl varlığını oluşturan 'varoluş'un gerçekleşmesinin işaretidir. Jaspers'e göre kişinin kendisi olması, varoluşsal hakikatini gerçekleştirmesi yalnızca 'varoluşsal iletişim' le olanaklıdır. Varoluşsal iletişim kişinin kendine ve diğer kişilere açık olmayı istemesiyle ilişkilidir. Dördüncü bölümde, Jaspers'in siyaset görüşünün temel problemlerinden 'suç sorunu', 'totalitarizm eleştirisi', 'demokrasi idesi', 'atom bombası' ve 'politik özgürlük' incelenmektedir. Bütün bu sorunlar, kişinin kendisi olma sorumluluğu, ruhun temizlenmesi, varoluşsal dönüşüm kavramları temelinde sorgulanmaktadır. Kişinin varoluşsal hakikatinin bir ifadesi olan varoluşsal özgürlük yalnızca politik özgürlükle korunabilmektedir. Beşinci bölümde, hakikat, iletişim ve siyaset kavramlarının birbirleriyle olan ilişkileri gösterilmektedir. Bu ilişkilerin merkezinde Jaspers'in insan görüşü yer almaktadır. Ona göre insan, çeşitli insan bilimleri bilgisinde nesnel olarak kavranamaz. İnsan bir olanak olarak varoluşa sahiptir. Varoluş insanın özgürlüğüdür. Siyaset insanın varoluşsal özgürlüğünü gerçekleştirmesinin koşullarını hazırlamalı, felsefe ve siyaset insanın özgürlüğünü gerçekleştirebilmesi için birlikte hareket edebilmelidir.
Problems of self-knowledge and phenomenal character

Zihinsel durumlar, bedensel duyumlar, algılamalar ve deneyimlerin fenomenal karakteri hakkındaki samimi atıflarla ilgili kendinin bilgisi doğrudan ve doğru görünmektedir. Ancak, bu bilginin nasıl elde edildiği ve daima güvenilir olup olmadığı soruları kendimizi daha çok anlamak için mühimdir. Bu çalışma bilinç, farkındalık, algılama, içe bakış ve kendi deneyimlerinin fenomenal karakteri kavramları etrafında gelişmektedir. Kendinin bilgisi hakkındaki çeşitli sorunları sunmak için bir teşebbüstür. Çalışma, Fred Dretske'nin zombi olmadığımızı nasıl biliyoruz sorusunun araştırılmasıyla başlamaktadır ve yeri değiştirilmiş algılama modeli ve içsel-duyu modeli diye adlandırılan iki içe-bakış modelinin sunumu ve ele alınmasıyla devam eder. Bu, deneyimin fenomenal karakterini anlamak için Thomas Nagel ve Peter Hacker tarafından savunulan iki izahat ele alınılarak yapılan bir teşebbüs ile devam eder. Çalışma boyunca sunulan kendinin bilgisiyle ilgili izahatlerin sorunları olmasına karşın zihinsel durumlar, bedensel duyumlar ve deneyimin fenomenal karakterine ilişkin kendinin bilgisini bilişsel bir başarı olarak görebiliriz. Bu çalışma, hem basit kendinin bilgisinin hem de hakiki kendinin bilgisinin kendimizi anlamada mühim olduğu ve bunların beraber ele alınmasının gerektiği savıyla sona erer.
XVI. yüzyıl divan şairlerinden Fuzuli'nin felsefi düşünceleri

Edebiyatımızın büyük şairlerinin başında gelen Fuzuli, edebiyatımızda olduğu kadar İslam düşünce tarihinde de önemli bir yere sahiptir. Fuzuli mensur eserlerinde ve şiirlerinde felsefenin birçok önemli meselesini ele almıştır. Biz de bu çalışmamızda onun varlık, bilgi ve ahlak alanındaki görüşlerini incelemeye çalışacağız.
A Realistic conception of morality

ÖZ GERÇEKÇİ BİR AHLAK ANLAYIŞI Cengiz, Erdal Doktora, Felsefe Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ahmet İnam Haziran 1996, 152 sayfa Bu çalışmanın amacı ahlaksal gerçekçiliği savunmaktır. Ahlaksal bilginin deneysel temelini sağlayan ahlaksal olguların olduğunu, ahlaksal yargıların doğruluk değeri olduğu için bilişsel içerikleri de olduğu ve nesnel bir değer kuramının etikteki gerçekçiliğin bir bileşeni olarak oluşturulabileceği savlanmaktadır. Ayrıca, çağdaş bilgikuramsal yaklaşımlar arasındaki temel karşıtlıklar tartışılmakta ve çağdaş etik kuramlarının temel çizgileri incelenmektedir.
Whitehead felsefesinde din ve bilim ilişkisi

Whitehead, Din ve Bilimle sıkı bir ilişki içerisinde felsefe yapmış olmakla seçkin bir konuma sahiptir. Bu suretle felsefe yapmayı, insan ruhunun en etkin ve faydalı bir aktivitesi olarak kabul eder. Bizim realite ile olan ilişkimiz, tikel olguların deneyiminde ve sübjektif varlığın hazımdadır. Bunların ilkinden bilim sonrakinden din neşet etmektedir. Deneyimin kaba olgularının zihinsel olarak doğrulanması bilimin esasını oluşturur. Gerçeğin bu tarzda araştırılmasında, dini düşünceye uygun parelellikler vardır. Ancak bilimde, dinde olduğu gibi öznel olgularla değil, nesnel olgularla ilgileniriz. Dinde, gerçekliği, duyumların tikelliğinde ve yalnız felsefe tarafından sağlanan kavramlar da araştırırız. Soyut genelleme ve hissi kavrayış eğilimlerinden her ikisi de insan tabiatında mevcuttur. Bunlar bilimle dini birbirinden ayıran zıt karakterlerdir. Bunlar birbiriyle uzlaştırılmadıkça yaşamda bir şeyler eksik kalacaktır. Yalnız bilimle edinilen bilgi, değerden yoksun olacak; öte yandan, bilgisiz bir dinle edinilen değer de gerçeklikten yoksun olacaktır. Biz, akıl sahibi varlıklar olarak bu alanlardan yalnız biriyle tatmin olamayız.
Hobbes ve Spinoza'da siyasal alanın temellendirilmesi

Hobbes ve Spinoza'da Siyasal Alanın Temellendirilmesi, Yüksek Lisans Ankara, 2005 Bu çalışma, felsefe tarihi boyunca üzerinde düşünülegelen siyasal alanın, Hobbes ve Spinoza tarafından nasıl temellendirildiğini konu edinmektedir. 17. yüzyılda modern siyaset felsefesinde ortaya çıkan yeniliği, Hobbes ve Spinoza'nın siyasal alanı yeniden temellendirmelerini incelemektedir. Buradan da, Hobbes ve Spinoza'nın siyaset kuramlarının insanların birlikte yaşamak için ihtiyaç duydukları ortak bir siyasal birliği/alanı bilgisel bir etkinliğe uygun olarak temellendirip temellendirmediğine bakılmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, Hobbes ve Spinoza'nın siyaset felsefelerindeki iki temel kavramın -doğal hukuk ve toplumsal sözleşme kavramlarının- tarihsel geçmişşi ana hatlarıyla anlatılmakta ve bağlantılarıyla ortaya konmakta; böylece, klasik ve modern doğal hukuk kuramı arasındaki farkların, benzerliklerin gösterilmesiyle modern siyaset felsefesinin klasik siyaset felsefesinden hangi bakımlardan farklı olduğu kolayca görülebilecektir. Çalışmanın ikinci bölümünde, Hobbes'un siyaset felsefesi ile ilgili görüşleri incelenip siyasal alanı değerlendirirken ortaya çıkan kimi sorunlar gösterilmeye çalışılacaktır. Çalışmanın üçüncü bölümünde, Spinoza'nın siyaset felsefesiyle ilgili görüşleri incelenip siyasal alanı nasıl belirlediği ve hangi noktalarda Hobbes'u eleştirip ondan ayrıldığı gösterilecektir. Sonuç bölümünde ise, Spinoza'nın siyaset felsefesini temel alarak siyasal alanın ayırıcı ve uygun özelliğinin ne olduğu gösterilecektir. Böylece, Spinoza'nın siyaset felsefesinin siyasal alanın ideasına ilişkin doğru belirlemelerde bulunduğu, birlikte-yaşama esasına uygun olduğu sonucuna varılacaktır.
Klasik liberalizm geleneğinde kendiliğinden doğan düzen kavramının gelişimi

İnsanlığın kültürel evrimi neticesinde, insan eyliminin sonucu olan ama özel olarak tasarımlanmamış pek çok sosyal kurum, toplumsal düzeyde beşeri işbirliğini ve etkileşimi mümkün kılmaktadır. Örneğin, lisan, fiyat mekanizması, hukuk bu tür sosyal kurumlardır. Bu tür sosyal kurumlara Friedrich von Hayek, kendiliğinden doğan düzenler adını vermektedir. Kendliğinden doğan düzenler hakkındaki temel iddia, bu sosyal kurumların herhangi bir merkezi planlama olmadan kendi kendilerini düzenleyebilmeleridir. Kendiliğinden doğan düzen anlayışı ilk olarak İskoç Aydınlanma geleneği içinde David Hume, Adam Smith, Adam Ferguson gibi filozoflar tarafından geliştirilmiştir. 19. ve 20. yüzyıllarda, liberal gelenek içinde bu fikri tekrar gündeme getiren yazarlar ise Carl Menger, Hayek, Ludwig von Mises gibi yazarlar olmuştur. Kendiliğinden düzen anlayışı barışçıl, medeni ve özgür siyasi sistemlerde kendi kendini düzenleyen kurumsal yapıların incelenmesinde önemli bir araçtır.
İslam felsefesi'nde adalet kavramı

Hem Yunan Medeniyeti'nin hem de İslam Medeniyeti'nin felsefi öğretilerinde ortak olan evrensel unsurlar vardır. Bununla beraber, bu evrensel unsurların her bir medeniyetin temel esaslarına göre farklı bir şekil aldığını da gözden kaçırmamak gerekir. Bu düşüncenin örnekleri ahlak ve siyaset felsefesi hakkında günümüze kadar ulaşan eserlerde de görülebilir. Gayeci ahlak filozoflarına göre, insan, değişmez kurallarla sınırlandırılmış olmadığı gibi, varlığı herhangi bir gayeye matuf olmayan, özünde kendine has ilkeleri barındırmayan bir tür de değildir. İnsan, kendine özgü olarak, entellektüel ve ahlaki erdeme uygun hayatın birleşimiyle mümkün olacak kusursuz 'iyi'ye ulaşma gayesine sahiptir. Bu gaye, insanın iç dünyasına ait adaletin, itidalin gerçekleşmesinin tek yoludur. Erdemlerden birincisi, tümellerin bilgisine sahip olarak nazari erdeme ulaştıran 'hikmet'; ikincisi ise tekil hadiseler hakkında doğru kararlar vermeyi sağlayarak ahlaki yaşamı mümkün kılan 'ameli hikmet'tir. İslam Felsefesi'deki siyaset öğretisine göre yönetici, bir yönüyle kral ve filozoftur ve bu, Grek etkisini yansıtmaktadır; ama o aynı zamanda toplumda dini çerçeveyi belirleyen bir peygamber özelliğine de sahiptir ki, müslüman filozofları deizmden uzaklaştırıp teizme yaklaştıran bu özellik de İslam dininin etkisini yansıtmaktadır. Müslüman filozofların siyaset öğretilerindeki yasa, toplumsal hiyerarşi ve meşru savaş gibi konuların sınırları 'adalet' anlayışı çerçevesinde belirlenmektedir. İslam Felsefesi'nde adalet kavramını önem taşıdığı diğer bir konu da kozmik düzendeki adalet konusudur. Tanrı'nın sıfatları ve ahiret hakkındaki mülahazalar, filozofların ilahi adalet konusundaki görüşlerini anlamada yol gösterici olmaktadır.
Leibniz'in Theodicee'sinde kötülük problemi

İlkçağdan bu yana, her şeyi bilen, her şeye gücü yeten ve mükemmel derecede iyi bir Tanrı ile dünyada var olan kötülüklerin nasıl uzlaştırılacağı bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır. Tanrı inancına yönelik belki de en ciddi meydan okuma şekli olan kötülük problemi, filozof ve teologları Tanrı'nın sıfatlarını yeniden gözden geçirmeye sevk etmekle birlikte, bu problemi farklı şekillerde açıklamalarına da neden olmuştur. 17. yüzyıl rasyonalist düşünürlerinden Leibniz, mükemmel güce, bilgiye ve iyiliğe sahip olan Tanrı'nın, mümkün olan en iyi dünyayı yaratacağı şeklinde bir teodise ile bu probleme bir çözüm sunmaktadır. Bu çalışmada, Leibniz'in kötülük problemine karşı sunduğu çözüm incelenmektedir. Bu amaç doğrultusunda kötülük problemi felsefi, tarihsel ve teolojik bağlamları içerisinde ayrıntılı bir biçimde analiz edilmeye çalışılmıştır. Daha sonra Leibniz'in bu problemin çözümü için sunduğu argüman elden geldiğince etraflı bir şekilde açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmamız göstermiştir ki, felsefe tarihi kötülük sorununa öylesine batmıştır ki, onu eksiksiz olarak çözme yönündeki her girişim başından başarısızlığa mahkum olacaktır. Düşünürümüz Leibniz'in mükemmelliği Tanrı'ya, eksikliği ise sonlu varlıklara bağlayan ve içinde kötülüğe yer vermesine rağmen, dünyanın mümkün en iyi dünya olduğunu iddia eden çözümü, problemi çözme yönündeki girişimlerden biri olarak felsefe tarihinde yerini almıştır. Fakat tüm çözüm girişimlerine rağmen dünya, açlık, susuzluk ve hastalıklara, çeşitli terör ve savaşlara, korkunç insan ıstıraplarına sahne olmayı sürdürmektedir.
Philosophy and economy politics of film esthetic

Felsefe, ekonomi politik ve sanat ilişkisi, akademik olarak üzerine az çalışma yapılan bir alandır. Bir film ya estetik öğeleri açısından ya da ekonomi politik yönden irdelenmektedir. Oysa sanatsal olan, bir dünya görüşünden ileri gelmektedir. Üretim tarzı ve ilişkilerinin sinema filmlerinin estetiği üzerinde nasıl bir etkisi olduğuna yoğunlaşan bu çalışmada ise, film estetiğinin ekonomi politika ve felsefe ile ilişkisi göz önünde tutularak filmin estetik öğeleri ele alınmaktadır. Yani, çalışma, estetik olanın değerlendirilmesinde felsefe ve ekonomi politik bağının yadsınması üzerinde durarak, sanatsal olanın, estetiksel olanın felsefeyle, dolayısıyla da ekonomi politik ile doğrudan bağıntılı olduğunu göstermektedir. Bu sebeple de belli bir disiplin üzerinden estetik objenin değerlendirilmesinden ziyade, felsefe üzerinden değerlendirilmesine, yani, felsefi eleştirinin yöntem olarak kullanılmasına ve ardından da estetik eleştiri yapılmasına dikkat çekerek alana katkı sunmayı amaçlamaktadır.
Türkiye'de kadına yönelik şiddetin kadının toplumsal ve siyasal hayatındaki etkisinin insan hakları açısından değerlendirilmesi

Ülkemizde ve dünyada kadına yönelik şiddet hız kesmeden devam etmektedir. Bu şiddet türleri cinsel, fiziksel, psikolojik ve ekonomiktir. Şiddet gören kadınlar temel hak ve özgürlüklerinden mahrum kalmaktadırlar. Bu hak ihlali ayrımcılığa, eşitsizliğe neden olup kadının toplumsal ve siyaset yaşamına olumsuz olarak yansımaktadır. Araştırmada 'kadına yönelik şiddetin' ve 'kadına yönelik aile içi şiddetin' kadının içinde bulunduğu toplumsal ve siyaset hayatındaki etkilerinin insan hakları açısından değerlendirilmesi yapılmıştır.
İbn Haldun'da adalet anlayışı

İİbn Haldun'da Adalet Anlayışı? adını taşıyan bu araştırmada, 14. y. y.'ın büyük bilgin ve filozofu olan İbn Haldun'un adalet fikrini ortaya koymaya çalıştık. Araştırmamızda başta İbn Haldun'un Mukaddime'si olmak üzere eserlerinden yola çıkarak adalet anlayışını tetkik ettik. İbn Haldun, adaleti kavram olarak ele almamakla birlikte adaletin içerdiği anlamla bağıntılı düşüncelerini ifade etmiştir. Adaletin açıkça ifadelendirilmesinin yanı sıra fikirlerinin adalet ilgisi de tezimizin kapsamında değerlendirilmiştir. Tezimiz giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde adalet kavramının ne olduğu ve adalet kelimesine yönelik yaklaşımlar ortaya konmuştur. Bunun için, İbn Haldun'dan önce düşünce tarihinde bu kavrama yönelik olan fikri miras incelenmiştir. Birinci bölümde İbn Haldun'un üzerinde durduğu konular ve kavramlar etrafında adalet görüşü ele alınmıştır. Onun adaleti nasıl gördüğü, adalete verdiği önem, adalet anlayışının temel çerçevesi, fikirleri ve düşünce dünyasıyla adalet ilişkisinin ne bağlamda kurulduğu incelenmiştir. İkinci bölümde ise İbn Haldun'un ahlaki, sosyal, siyasi ve iktisadi açıdan adaleti nasıl değerlendirdiği üzerinde durulmuştur. Sonuç kısmında da yapılan araştırmanın genel bir değerlendirmesi yapılmıştır.