turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
11 Eylül sonrası Amerikan filmlerinde Ortadoğulu kimliklerin temsili

Orta Doğu bölgesinin tarihsel ve dinsel özelliklerinin yanı sıra, zengin petrol kaynakları ve jeo-politik önemi, 20. yüzyılın süper gücü ABD'nin ilgi ve çıkar alanı içinde yer almasına neden olmuştur. Bu çalışmada, ABD'nin bölgeye olan ilgisi ve politikaları çerçevesinde, özellikle 11 Eylül süreci sonrasında Amerika'da gösterime giren Amerikan filmlerinde Ortadoğulu kimliklerin temsili incelenmiştir. Bununla birlikte, 11 Eylül saldırıları sonrası Ortadoğulu kimliklerin yansıtılmasının daha iyi anlaşılması için, 11 Eylül'den hemen önceki süreçte üretilen bölge ile ilgili filmlerin de çalışma içine alınması gerekli görülmüştür. Bölgede, Amerika'nın kontrolünde ve inisiyatifinde kurulan İsrail devleti ve sonrasında yaşanan anlaşmazlıklar ve savaşların, Ortadoğulu kimliklerin Amerikan filmlerinde, medyasında ve hatta edebiyatındaki temsillerinde son derece etkili olduğu anlaşılmaktadır. 1967 yılındaki Altı Gün ve 1973 Arap - İsrail savaşları, 1979 yılındaki İran İslam devrimi, Birinci ve İkinci Körfez savaşları ABD'nin dolaylı ve doğrudan etkilediği, aynı zamanda etkilendiği süreçleri ortaya çıkarmıştır. Bunlara paralel olarak, Ortadoğulu kimliklerin temsili ya da Amerika tarafından algılanışı genel olarak bir Amerikan tarzı oryantalizm içinde gerçekleşmiş ve medeni olmayan, bedevi, göçebe, ahlaksız, vahşi gibi olumsuz sıfatların yanı sıra terörist vurgusu ön plana çıkmaya başlamıştır. Bu bağlamda, Not Without My Daughter (Kızım Olmadan Asla 1991), The Siege (Kuşatma 1998) and The Three Kings ( Üç Kral 1999) filmleri 11 Eylül sürecinin hemen öncesi dönem olarak incelenmiştir. Ortadoğulu kimliklerin olumsuz temsiline paralel olarak, doğrudan ya da dolaylı olarak bu filmlerin ortak parametresinde, ABD'nin bölge politikalarının ve müdahalelerinin meşrulaştırıldığı düşüncesi ortaya çıkmıştır. 11 Eylül sonrası ele aldığımız Syriana (2005), Kingdom (Krallık 2007), Traitor (Hain 2008) ve Body of Lies (Yalanlar Üstüne 2008) filmlerinde Ortadoğulu insanların olumsuz temsillerinin özellikle terörizm paradigması içinde ön plana çıktığı görülürken, önceki filmlerde fazla vurgulanmayan ABD'nin politikalarının, dolaylı da olsa eleştirildiğini söylemek mümkündür. Ancak yine de filmlerde verilen mesajlarda, ABD'nin müdahalelerinin kaçınılmaz ve haklı olduğu düşüncesi yer almıştır. Bununla birlikte, terörist, şiddet yanlısı ve kötü Ortadoğulu kimliklerin yanı sıra, işbirlikçi olan iyi kimliklerin de olduğu görülmüştür. Tezde ortaya çıkan bir başka unsur ise Hollywood filmlerinin Pentagon ile yakın işbirliği içinde olduğu ve ABD politikalarının meşrulaştırılmasında etkili olduğu görüşünün ö plana çıkmış olmasıdır. Bu çalışmada kullanılan filmlerin incelenmesinde göstergebilim metodolojisinin kullanılmasının yanı sıra, kültür incelemeleri paradigması içinde yer alan temsil, güç ve ideoloji gibi kavramlardan da yararlanılmıştır.
A womanist approach to Spielberg's the color purple

Bu çalışma Steven Spielberg'ün 1985 yapımı adaptasyon filmi The Color Purple'a odaklanmaktadır. 20. Yüzyılın başlarındaki Amerika'da geçen film siyahi bir kadının nesneden özneye geçerkenki hayatını ve yolculuğunu konu almaktadır. The Color Purple yalnızca başroldeki karakterle sınırlı kalmadan, onun çevresindeki kadınların da hayatlarını içeren bir kadın hikayesidir. Sessizleştirilen, baskılanan ve aşağılanan Celie sesini bulma yolculuğunda ilerler. Önceleri erkek baskısı ve istismarıyla dolu olan hayatında hayatta kalmanın tek yolunun sessiz kalmak ve görünmez olmak olduğunu düşünen Celie, hayatının onu zorla soktuğu yolculuğunda sesini kazanır ve kendi anlatısını inşa eder. En sonunda kendini etrafındaki erkekler tarafından yaratılan birikmiş baskılayıcı deneyimlerden özgürleştirerek sessizliğini kırmayı ve kendi kimliğini oluşturmayı başarır. Çalışma içerisinde film Womanist bir yaklaşımla incelenecektir. Analiz süresince önce feminist teori incelenmiş ve sonrasında neden feminizmin yanında Womanism teorisine ihtiyaç duyulduğu sorusuna cevap verilmeye çalışılmıştır. Fikri desteklemek için Steven Spielberg'ün bir kadın hikayesini ekrana nasıl yansıttığı tartışılarak film içerisindeki belli başlı sahneler incelenmiştir. Bir çerçeve oluşturabilmek için Cinsiyet, Feminizm ve Womanism teorilerinden yararlanılmıştır.
Sinematografik türlerde 'kötü olgusu' 'nun dışavurumu

İnsanlığın ilk ortaya çıkmasıyla ve ağaçtan yasak elmanın kopartılmasıyla başlayan kötü olgusu, farklı aşamalardan geçerek günümüze kadar gelmiştir. Tarih boyunca kötü olgusunu, güçlü-güçsüz, ezen-ezilen, efendi-köle, bilgi- insan, teknoloji-insan, tanrı-şeytan, iyi-kötü vb. ikicilik kavramı içinde görebiliriz. İnsan yaşammı temelden ilgilendiren 'kötü' kavramına, yaşamın her alanını kapsayan, kendi anlatım teknikleriyle yaşamm yeniden bir yorumu olan sinema'da kayıtsız kalamazdı. Doğuşunun ilk zamanlarından itibaren günümüze kadar, kendi içinde oluşturmuş olduğu tür'ler aracılığıyla ve her tür'ün kendi anlatım özelliklerine göre, 'kötü olgusunu Sinema sanatı da kendine has özgün ve derin anlatımıyla işlemiştir. Kötü olgusu'nu ele alırken, Sinema Türleri'ne genel anlamda değinildiği ancak, bu türler içinde Western, Polisiye, Korku ve Bilim kurgu gibi türler yapıları gereği daha ön plana çıkmaktadır.
1950 sonrası Kuzey Afrika Sineması'nın postkolonyal teoriler çerçevesinde incelenmesi

Bu çalışmada, 1950 sonrası Kuzey Afrika Sineması'ndan seçilen filmler, Kuzey Afrika'nın bağımsızlık döneminin siyasi atmosferi içinde değerlendirilmiştir. Postkolonyal teorinin, bağımsızlık sonrası eski sömürgeci güçler ile yerli burjuvazi arasındaki işbirliğinin dinamiklerini incelemesi ile 'madun' sınıfın bir anatomisini çıkarması, bölgenin bağımsızlık dönemindeki sinemasal hareketlerin incelenmesi açısından bir temel oluşturmuştur. Ayrıca çalışmada incelenen hafıza, postkolonyal çalışmalarda ortaya çıkan 'geçmişş' olgusunun temellendirilmesinde önemli bir kaynak sağlamaktadır. Bu çalışmada, postkolonyal çalışmalara referansla, 'yeniden tarihyazımı' olarak değerlendirilen sinemanın incelenmesinde, 'Madun Film Yapabilir mi? sorusunun bir tartışması sunulmuştur. Bu tartışma zemininin sürdürüldüğü alan olarak, uzun yıllar Fransız kolonyalizm uygulamalarına maruz kalmış Fas, Tunus ve Cezayir seçilmiştir. Birinci bölümde ele alınan hafıza olgusu öncelikle resmi tarihin ortaya çıkışı ile nasıl dönüştüğü tartışılmıştır. Daha sonra tarihin önemli bir kısmını oluşturan kolonyal hareketlerin hafızaların dönüşümünü nasıl etkilediği incelenmiş ve bu inceleme kolonyalizm tarihinin öznesi olmuş halkların sinemasını anlamlandırmamızda yol gösterici olmuştur. İkinci bölümde, eski kolonyal toplumların bağımsızlık sonrasında Batı ile sürdürdüğü bağımlılık ilişkileri postkolonyal teori çerçevesinde incelenmiştir. Yerli burjuvazi ile Batı arasında sürdürülen bu ilişkiler, bağımsızlığın sadece kağıt üstünde gerçekleştiğini gösteren somut ifadeler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bağlamda, eski kolonyal bölgede ortaya çıkan sinema, bu bağımlılık ilişkilerinin sonucunda meydana gelen bazı sınırlılıklara sahiptir. Çalışmada bu sınırlıklar, 'Madun Film Yapabilir mi? tartışmasından ortaya çıkan 'kendi kendine oryantalizm' olgusuyla açıklanmıştır. Çalışmanın sonucunda, kolonyalizmin yoğun etkilerini yaşamış Kuzey Afrika toplumlarının postkolonal dönemde oluşturdukların sinemalarında, hem kolonyal dönemde hafızalarında meydana gelen dönüşümler hem de postkolonyal dönemde Batı ile sürdürülen ekonomik bağımlılığın izleri görülmüştür. Bu etkiler kendilerine ait bağımsız bir sinemanın oluşumunu sınırlandırmaktadır.
Oryantalizm ve oksidentalizm kavramları çerçevesinde 11 Eylül sonrası Türk sineması ve Hollywood sinemasında öteki temsilleri

Yedinci sanat olarak nitelendirilen sinema, var oluşundan bu yana eğlenme amacının yanında, sosyal, ekonomik, siyasal ve ideolojik bir yapıya da ev sahipliği yapmıştır. Sinema, ilk yıllarından bu yana ideolojik amaçlara hizmet etmiş, kitleleri harekete geçirebilme gücüne sahip olmuştur. Ötekileştirme ve oryantalist çalışmalar da bu anlamda sinemada yerini bulmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, Doğu ve Batı karşıtlığını temsil eden oryantalizm ve oksidentalizmin pratikte birbirinden farklı olmadığı her ikisinin de sonsuz şekilde birbirlerini olumsuzlayan bir yapı içerisinde bulunduğu, kullanılan argümanlar ve parametrelerin aynı olduğudur. 11 Eylül sonrası değişen öteki algısıyla birlikte Batı'nın Doğu'ya karşı olan tutumu yerini düşmanlığa bırakmış, 'Müslüman barbar, biz/öteki, Doğulu- Batılı' çatışmaları ortaya çıkmıştır. Çalışmada özellikle 11 Eylül 2001 saldırıları sonrası dünyada değişen ve gelişen Doğu algısının yarattığı oryantalist ve oksidentalist tepkilerin sinemaya yansımasının ve bu ötekileştirmenin birbirine karşıt her iki düşünceye sahip iki anlatının incelenmesi amaçlanmıştır. İncelenen 'The Hurt Locker' ve 'Kurtlar Vadisi Irak' filmleri 11 Eylül 2001 sonrası ortaya çıkan yapımlardır. Anlatılar, Doğu-Batı algısını ortaya koyar niteliktedir. İncelenen The Hurt Locker filminde 'Batılı/kahraman biz/' karşısında, 'Müslüman/terörist/barbar' imgeleri kullanılmış, Kurtlar Vadisi Irak filmindeyse 'Biz/Müslüman/iyi' olarak temsil edilirken, 'Batı/ahlak yoksunu/kötü' olarak temsil edilmiştir. Her iki anlatı da söylem analizi yöntemine göre çözümlenmiş, çözümleme sonucunda diyaloglar, görüntüler, karakter betimlemeleri ve mekan tasvirlerinin 'ötekinin' sunumunda büyük rol oynadığı; gizli ya da açık şekilde dile getirilenlerle Doğu ve Batı kurgusunun 'düşman/öteki/tehdit' metaforlarıyla desteklendiği görülmüştür.
Sinemada ve tiyatroda oyunculuk

Bu çalışmanın birinci bölümünde klasik dönemden itibaren öne çıkan oyunculuk yöntemlerini inceleyeceğiz. Bu yöntemler içerisinde sinema sanatının ihtiyaçlarını karşılayan ve sinema oyunculuğuna giden yolcuğa ışık tutan tekniklere değineceğiz. İkinci bölümde ise sinemanın tarihi gelişimini, süreç içerisinde ortaya çıkan önemli sinema akımlarını ve bu yönelişler sonucu filmsel oyun içerisinde gelişen sinema oyunculuğu olgusunu inceleyeceğiz.
Türk sinemasının gelişimi 1895-1939

TÜRK SİNEMASININ GELİŞİMİ 1895 - 1939 BAYDEMİR, AHMET Yüksek Lisans - 2005 Türkiye Cumhuriyeti Tarihi Danışman: Yard. Doç. Dr. Selahattin ÖNDER Bu çalışmanın amacı Türk Sineması'nın varoluşundan 1939'a kadar geçen süre içerisindeki tarihsel gelişimini belgelerle aktarmaktır. Türk sinemasının diğer ülke sinemalarından ve sinemacılarından nasıl etkilendiği, onlarla nasıl bir etkileşimde bulunduğu, özgün bir anlatı biçimi oluşturup oluşturmadığı incelenmiştir. Bu amaçla konuyla ilgili yazılmış Osmanlıca, Türkçe kitap ve süreli yayınlar incelenmiş ayrıca arşiv belgelerinden yararlanılmıştır. Çalışma ile Türk sinemasındaki gelişmeler kronolojik olarak verilmekte, gerek Osmanlıda gerekse Cumhuriyet döneminde sinema alanındaki gelişmeler detaylı olarak irdelenmektedir. Türk Sinema Tarihi bir tarihçinin bakış açısıyla yansıtılmıştır. Bundan dolayı çalışma farklılık göstermektedir. Atatürk'ün sinema anlayışı ve sinemaya yaklaşımı verilmektedir. Bundan sonra 'Türk Sinema Tarihi' çalışacak tarihçiler ve iletişimciler için çıkış noktası olacak düzeydedir.
İngiliz sinemasında Thatcher politikalarının yansımaları ve sorunları

İngiltere'de 1979- 1990 yılları arasındaki sürece işaret eden Margaret Thatcher'ın iktidarda olduğu sürede, uygulanan neoliberal politikalar aracılığıyla İngiltere'de neredeyse hayatın her alanında kapsamlı değişimler yaratan anlaşılması gereken önemli bir tarihsel dönemdir. Öyle ki bu dönem, İngiliz toplumunu geri dönülmez biçimde dönüştüren bir sürece işaret etmektedir. Bu yıllarda neoliberal politikaların Amerika ve İngiltere'de eş zamanlı ve etkin bir şekilde uygulanması ve uluslararası düzeyde teşvik edilmesi; neoliberalizmin 1991'e kadar devam eden Soğuk Savaş dönemindeki kamplaşma ortamında ABD yanlısı olan ülkelerde yayılmasına neden olmuş ve bu şekilde küresel sonuçlar da yaratmıştır. İngiltere özelinde yaşanan Thatcher Dönemi'nin İngiliz toplumu üzerinde olduğu kadar İngiliz Sineması üzerinde de önemli etkileri olmuştur. Sinema alanını düzenlemeye yönelik yasal uygulamalar sektörde yapısall, biçimsel ve mali değişiklikler yaratırken; topyekün toplumu dönüştürmeye yönelik uygulamalar sinemada tematik farklılıklar ortaya çıkarmıştır. Güçlü bir belgesel geleneği olan İngiliz Sineması bu neoliberal uygulamaları ve bunların sıradan insan üzerindeki etkilerini uzun bir süre kapsamlı bir şekilde irdelemiştir. Bu çalışma bütünsel olarak İngiliz Sineması'nı ve sinemanın söz konusu politik dönemle olan ilişkisini ele almaktadır. Bunu yaparken, ilk önce Thatcher döneminde uygulanan politikaların İngiliz toplumunda meydana getirdiği değişiklikler ele alınacaktır. Daha sonra bu liberal uygulamaların İngiliz sinemasında yarattığı mali, yapısall değişiklikler ve etkileri incelenecektir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise toplumda yaşanan ekonomik ve sosyal değişiklerin İngiliz sineması tarafından nasıl ele alındığı irdelenecektir.
Bir popüler kültür ürünü olarak animasyon sinema: Kayıp Balık Nemo, Buz Devri, Wall-E

Küreselleşen dünyada kapitalist ekonomik sistem uygulanmaktadır. Bu sistem tüketimi, sermayeyi ve büyümeyi öngörmektedir. Küreselleşme sürecinde ulusal ve uluslararası iletişimle istenilen etkinin gerçekleşmesi için insanların bilinçlerine ulaşılması, hükmedilmesi gerektiğinden kitle iletişim araçları kullanılır. Medya insanları tüketime özendirirken aynı zamanda da popüler kültürü oluşturan yeni tüketim kanalları yaratır. Yeni teknolojik gelişmelerle birlikte, gün geçtikçe popülerliği artan animasyon filmler yarattığı hayali kahramanlarla, dikkat çeken kurgusu ile büyük küçük demeden birçok insanı cezp etmektedir. Animasyon filmler yalnızca masum birer çizgi değildirler arkalarında milyon dolarların döndüğü devasa piyasalardır. Oyuncaktan kitaba, kırtasiye malzemelerinden tekstile, oyun alanlarına kadar her alanda boy gösteren popüler kültür ürünlerini yaratan, yayan ve her alanda tüketime özendiren piyasalardır.
Sinemada kurgu

Bütün sanat alanlarının ortak paydası olan kurgu, sinema filmlerinin de en önemli yaratıcı ökelerinden biridir. Bu çalınmada, kurgu öğesinin, sanat türlerindeki yeri sinemanın sanat olmasındaki rolü ve sinemacıların, kurgunun tarihsel gelişimine bakışı araştırılmıştır. Kurgunun fonksiyonları, 'kurgunun, sinemadaki görevini tamamladığı' yönünde geliştirilen görüşlere karşı durularak araştırılmıştır. Kurgunun, 'sinemadaki görevini sürdürdüğü' yargısına varılmıştır. Çünkü, sinema sanat olarak kalacaksa kurgunun bu görevinin sürmesi sanatın doğası gereği bir zorunluluktur. Bu sav, çağdaş filmlerden çıkartılan örnekler aracılığıyla da somutlaştırılmıştır.
Sinema dilinin yapım sonrası süreçte tekniğin olanaklarıyla yeniden yapılandırılması

Bir sinema yapıtının film üzerine doğrudan doğruya alınmasıyla ilgili çalışmaya çekim denir. Hazırlık evresinden sonra gelen çekim evresi, ilk çekim gününden son çekim gününe kadar uzanır ve çekim süresi adını alır. Çekim sonrası süreç post prodüksiyon sürecidir. Post prodüksiyon sürecinde kurgu, ses, renk, efekt, müzik, laboratuvar aşaması, basım, gibi işlemler yer alır. Kurgu aşamasında film yeniden yaratılır, bütün sahneler bir araya geldiğinde filmin fikrine, hikayesine, renklerine, ritmine, atmosferine senaryoda olmayan yepyeni bir yaklaşım da getirilebilir. Post prodüksiyon süreci offline kurguyu kısaca taslak kurgu diye tanımlabilir. Offline kurguda orijinal ham görüntüler yerine düşük çözünürlükteki kopyalar kullanılır. Bu yapılan taslak kurguya göre orijinaller montajlandığı zaman on-line kurgu yapılmış olur. Direkt ham malzemeden yapılan kurgular da online kurgudur. Offline kurgu tamamlandıktan sonra her planın giriş ve çıkışları timecode listesi halinde alınır. EDL adı verilen bir veri dosyası oluşturur. Offline kurgu yapmanın çeşitli nedenleri vardır. Orijinal görüntülerin yıpranmasını önlemek, bütçeyi aşağıya çekmek bunların arasındadır. Ya da bilgisayarlı sistemlerde bilgisayar HD veya üstü görüntüleri montajlayacak hızda ve güçte olmayabilir. Önce offline bir kurgu yapar, sonra EDL dosyasıyla online kurgu sürecinde esas malzeme yerine konur. Böylece bütçede büyük bir indirime gitmiş olunur. Birçok kurgu offline aşamasına hiç girmeden direkt online olarak da yapılabilir. Bu tamamen çalıştığınız kurgu setinin olanakları ve projenin bütçesi göz önüne alınarak yapımcı tarafından değerlendirilerek belirlenir.
Franz Kafka'nın Dava ve Şato romanlarının film uyarlamaları örneğinde edebiyat ile film arasında medyalararasılık ilişkileri

Film medyası ortaya çıkışından itibaren edebiyat medyası ile çok yakın bir ilişki içinde olmuştur. Bu iki medya arasındaki ilişkilerin ilkini ve en yakın olanını film uyarlamaları oluşturmaktadır. Özellikle çok tanınmış edebi eserlerin filme uyarlanmasında izleyici filmi bir anlamda edebiyat metni ile bir karşılaştırma halinde izlemektedir. Bu bağlamda yönetmenlerin romana yaklaşımları ve getirdikleri yorum filmin asıl niteliğini oluşturabilmektedir. Metinde anlatılan duyguların, mekanların filme dönüştürülmüş hali kendi başına bir anlatıma/içeriğe dönüşebilmektedir ve romanın daha sonraki alımlamasına da etki edebilmektedir. Film uyarlamalarında romanın içeriği mi, yoksa roman içeriğinin bir yönetmen tarafından yorumlanışı mı izlenmektedir, sorusundan yola çıkılan bu çalışmada, film anlatımı ile edebi anlatımın sınırlarının ne kadar belirgin olduğu, bu medyalara özgü anlatım tekniklerinin iki medyadaki yansımaları, izleyici ve okur düzleminde anlatısal özelliklerin ne denli etkili olduğu ve izleyiciye filmlerin sonunda ayrılan yorumlama alanının ne derece sağlandığı araştırılmaktadır. Franz Kafka'nın iki romanının birbirinden farklı dört yönetmenin uyarladığı filmlerdeki örnekler üzerinden bu sorulara cevaplar aranmaktadır. Çalışmada kullanılan yöntem, medyalararasılık kuramlarında vurgulandığı gibi sinema ve edebiyat biliminin kavramları yardımıyla iki alanda da ortak bir araştırma alanı oluşturularak belirlenmektedir. İki medyanın alanlarına özgü kavramlarıyla yapılmış olan bu çalışmanın sonucunda, uyarlama filmlerde edebiyat metnini aramanın ne denli uygun bir yaklaşım olduğu örneklerle açıklanmaktadır. Bunların yanında edebiyat ve sinema arasındaki medyalararasılık ilişkileri örnekler üzerinden uygulamalı olarak sergilenmekte, iki medyanın birbirlerine olan yakınlıkları ve ayrıldıkları noktalar belirtilmektedir.
Auteur bir yönetmen olarak Çağan Irmak

Auteur yönetmen kavramı, 1950'li yıllar da Cahiers du Cinema Dergisi yazarları tarafından gündeme getirilmiştir. Derginin bünyesinde Bazin, Truffaut, Godard gibi ünlü sinema yazarları bulunmaktaydı. Kişiselliğini filme aktarabilmiş, kendi öyküsünü yaratabilen, filmleri arasında temasal bütünlükler oluşturabilmiş, özgünlük ve yaratıcılığı ile üst seviyeye çıkmış ve filme kendi damgasını vurabilmiş yönetmenler, auteur olarak değerlendirilir. Auteur eleştirmen, filmin sanatsal niteliklerinden ziyade, yönetmenin kişiselliği bağlamında filmlerini inceler. Yönetmenin kişisel üslubuna ulaşmayı ve deşifre etmeyi amaçlar. Çağan Irmak, filmleri arasında temasal bütünlük oluşturabilmiş, kendi öyküsünü yaratabilen bir yönetmendir. Özgünlük ve yaratıcılığı üst seviyededir. Sinemanın teknik olanaklarıyla, kendi öykü anlatım tarzını oluşturabilmiş birisidir. Bu nedenle Çağan Irmak, Türk Sineması'nın auteur yönetmenlerindendir.
Bresson sinemasında aşkınlığın içkinliği

Bergson'un süre ve bellek kavramları ile Deleuze'ün hareket-imaj ve zaman-imaj kuramlarından hareketle, Robert Bresson sinemasını ele almakta olan bu tez çalışması, modernizmin yarattığı nihilizm ve yabancılaşma gibi sorunların Bresson filmlerindeki karakterler üzerindeki etkisini analiz etmektedir. Tez çalışmasında, Bresson filmlerinin yukarıda anılan kavram ve kuramlarla ilintili olarak saf bir düşünce sineması oluşturduğu belirtilmekte ve Bresson'un tinsel duyumları, gündelik yaşamın içkin maddesi haline getirdiği ileri sürülmektedir. Bu anlamda Spinoza'nın duygulanımlar ve üç tarz bilgi kuramlarına başvurularak, Bresson sinemasında aşkınlığın içkinliği sorunsalı üzerinde durulmaktadır.
Kısa filmlerde 12 Eylül 1980 Darbesi'nin etkisi

Kısa film sinemanın araçları ile gerçekleştirilen bir anlatı türüdür. Kısa filmi özgün kılan, süresi ile kendine özgü nitelikleri ve yapısıdır. Bu tür filmler tıpkı uzun metrajlı film gibi anlatım potansiyeli içermektedir. Dolayısıyla kısa filmin içerdiği özellikler ile filmsel anlatının özgün bir türü olduğu görülmektedir. Video filmlerin ortaya çıkışı kısa filmin dönüşümünü hızlandıran ana sebep olmuştur. 1980'li yıllarda, kablo ve uydu kanallarında gerçekleşen artış, kısa filmleri büyük bir pazar haline getirmiştir. Bu dönemde, 12 Eylül 1980 darbesi, kültür ve sanat ortamları ile sinemayı da derinden etkilemiştir. Diğer tüm sanat dalları gibi sinema da, içinde bulunduğu toplumun ekonomik, siyasi ve teknolojik koşullarından etkilenmiştir. Yapılan bu çalışmanın amacı da, kısa filmlerde 12 Eylül 1980 darbesinin etkilerinin incelenmesidir.
Günümüz Türk sineması'nda İstanbul'un sunumu

İstanbul geçmişşten günümüze üç imparatorluğa başkentlik etmiş bir şehirdir. 2500 yıllık tarihinde üç imparatorluğa başkentlik yapmış bir şehir olması, postmodern şehir olması, gecekonduları ve gökdelenleriyle çelişkiler şehridir. Bu çalışmada ele alınan filmlerle İstanbul'un çok yüzlü yapısı anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmada İstanbul üzerine kurulu sekiz film ele alınmıştır. Ele alınan filmlerle İstanbul'daki kent yapısı, yaşanan kimlik sorunu, göç olgusu çerçevesinde İstanbul şehri incelenmiştir.
Understanding ethnic stereotyping in hollywood movies

Hollywood'un küresel ırklar üzerine büyük endüstriyel etkileri olmuş ve film araştırmalarında Amerikan akademik yazınlarında yer bulmuştur. Bu çalışmaların büyük bir çoğunluğu Amerikan filmleri ve Amerikan akademik yazınlarından oluşmaktadır. Fakat bu sadece Amerikan akademik yazınlarından ibaret olamaz. Ben tezimde diğer yazınlardan alıntılar yaparak sadece Amerikan bakış açısına sahip olmayan ve saygıdeğer eleştirileri aktararak konuyu ele almaya çalıştım. Eleştirel ırk teorisine göre ırk sosyo-tarihsel bir yapı olarak ele alınır. Irkçılık ise yaşanılan tecribelerin bir kısmından ve ırksal sterotiplerin post ırksal kültürel yaşamların oluşmasıyla ortaya çıkar. Hollywood tarihsel olarak etnik değişimleri beyazları ekranda baskın göstererek ve bu sterotipleri açığa vurarak göstermiştir. Hollywood'un bu sterotiplemesini anlamak ve kritik analizle Hollywood'u incelemek bu tezin en önemli noktasıdır. Tez bu konuda olan anlayışı genişletmek amacıyla yazılmıştır ve farklı yazar ve film eleştirmenlerinin çalışmalarından faydalanılmıştır.
Hollywood spor filmlerinde Amerikan rüyası: Rocky serisi

Bu çalışmada öncelikle, Hollywood spor filmleri, kendine has özellikleri olan ayrı bir film türü olarak tanımlanmış, devamında ise spor filmlerinin Amerikan rüyası ideolojisi ile ilişkisi Rocky serisi üzerinden incelenmiştir. Bu inceleme bize, Hollywood spor filmlerinin Amerikan rüyası ideolojisine ait değerlerin taşıyıcılığını yaptığını göstermiştir. Kim olduğuna, nereden geldiğine bakılmaksızın, çok çalışan herkesin başarıya ulaşabileceğini iddia eden Amerikan rüyası ideolojisinin spor filmlerindeki temsilinin, günlük hayatın gerçekleriyle örtüşmediği görülmüştür. Sonuç olarak, günlük yaşamda karşılaşılan çeşitli problemlere hayali çözümler sunarak izleyicilere umut sağlayan Hollywood spor filmleri, bu yüzden yanlış bilinç yayıcı bir işlev gören ideolojik araçlar olarak karşımıza çıkmaktadır.