turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sömürgecilik sonrası ekonomik çöküşlerin iç çatışmalara etkisi: Somali örneği

Bu tez çalışması, sömürgecilik sonrası ekonomik çöküşlerin iç çatışmalara etkisini Somali örneği üzerinden teorik yaklaşımlar ışığında değerlendirerek açıklamak amacıyla hazırlanmıştır. Bunun için Üçüncü Dünya, sömürgecilik, iç çatışma, ekonomi ve savaş çalışmaları literatürünün taraması yapılmış ve elde edilen bulgular kullanılarak çalışmanın ana hatları oluşturulmuştur. Çalışmanın sorunsalını sömürgecilik sonrası oluşan ekonomik çöküşlerin iç çatışmaları tetiklediği ve iç çatışmaların yaşanmasıyla birlikte ülkede oluşan devlet başarısızlığı ve istikrarsızlık sonucu ekonomik çöküşlerin yaşandığı oluşturmaktadır. Binlerce yıldır farklı coğrafyalarda devletler farklı nedenlerle çatışmış hatta savaşlar yaşanmıştır. Bu çalışmada sorgulanan husus iç çatışmalara hangi etkenlerin neden olduğudur. İç çatışmalar neden doğar, İç çatışmaları hangi nedenler tetikler? gibi soruları yanıtlarken, diğer etkenlerin yanı sıra sömürgeleştirilmiş toplumlarda ekonomik gelişmemişlik ve ekonomik çöküşün iç çatışmalara yol açtığı varsayımı üzerinde yoğunlaşarak iç çatışmalar açıklanmaya çalışılmıştır. İç çatışmaları ortaya çıkaran nedenler göz önüne alındığında; topraklarının büyüklüğü, ekonomik ve sosyal yapısı, borçlanma ve dış yardımlar, sömürgecilik, devletin rejimi, devlet başarısızlığı, istikrarsızlık, terör, iç çalkantılar gibi etkenler çoğaltılabilir. Dolayısıyla iç çatışmalara etki eden birçok faktör bulunmaktadır. Ancak, bu çalışmada, iç çatışmaların oluşmasında etken nedenlerden biri olan ekonomik yapı incelenerek, ekonomik çöküşlerle iç çatışmaların birbirlerine paralel olarak geliştiği varsayımı üzerinde durulmuştur. Bu tez çalışması ile büyük güçlerin müdahaleleri, iç savaşlar, geniş çaplı yoksulluk ve 1960'lardan 1990'lı yılların sonuna kadar bölgeyi karakterize eden başlıca olgular ele alınmıştır. Somali topraklarının sömürge döneminde bölünmüş yapısının oluşturduğu etkenler ve bu etkenlerin ekonomik çöküş ile iç çatışmaların ortaya çıkışı, uluslararası ilişkiler teorilerinden uluslararası sistemi ekonomik kavramlarla açıklamaya çalışan yaklaşımlar ve Marksizm- Kapitalizm ışığında değerlendirilerek, Üçüncü Dünya ülkelerinin sorunları Somali örneği üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada, Somali'de sömürgecilik sonrası oluşan ekonomik çöküşlerin iç çatışmaları tetiklediği ve iç çatışmaların yaşanmasıyla birlikte ülkede oluşan devlet başarısızlığı ve istikrarsızlık sonucu ekonomik çöküşlerin yaşandığı ortaya konulmuştur.
Saddam Hüseyin sonrası Irak'ta yeni siyasal yapı ve Türkmenler

Irak, dünya petrol rezervlerinin önemli bir oranına sahip, Türk soydaşlarımızın da sınırları içerisinde yaşadığı, içinde çok çeşitli unsurları barındıran Ortadoğu'nun kalbinde bir ülkedir. Irak son yıllarında uluslararası ilişkilerin sıkça konuşulan öğelerinden biri olmuştur. Bu çalışma özellikle bizi çok yakından ilgilendiren soydaşlarımızın, günümüzde hangi haklara sahip olduklarını, yeniden inşa sürecindeki paylarını, Irak'taki söz haklarını, siyasi yapılanmalarını, Türkiye'ye bakış açılarını ve Türkiye'nin Türkmenlere yaklaşımı konu edinmektedir. Irak'ın tarihi, stratejik önemi, Amerika'nın ve bölgede söz sahibi ülkelerin Irak politikaları, savaşın ardından Irak'ın geldiği durum ve bu ülke de yaşayan etnik grupların ve soydaşlarımız Türkmenlerin durumları incelenmektedir.
Ulusal güvenlik politikalarında barışçıl güvenlik stratejisi: Atatürk Dönemi analizi

Uluslararası sistemin temel egemen aktörü olan devletlerin tüm politikalarının bileşkesine ulusal güvenlik politikası denmektedir. Her devlet varlığını koruma ve sürdürme, güçlü olma gibi amaçlar doğrultusunda kendine özgü ulusal güvenlik politikaları düzenlemektedir. Bu politikaları gerçekleştirmek için de belirli stratejiler izlemektedir. Fakat son bir asırda uluslararası sistemin yapısında bir değişim ve dönüşüm meydana gelmiştir. Bu durum egemen aktör olan devletleri ayrı hareket etme konusunda sınırlandırmıştır. Bu bağlamda, bu tezde yeni uluslararası düzende ulusal güvenlik politikalarında barışçıl güvenlik stratejisinin yerini belirlemek amaçlanmıştır. Bu kapsamda, ilk önce güvenlik, politika ve strateji kavramlarının teorik temellendirmesi yapılmıştır. Ardından ulusal güvenlik politikalarının temel bileşenleri belirlenmiş ve güçlü, etkin, meşru bir strateji olan barışçıl güvenlik kavramı incelenmiştir. Atatürk döneminde uygulanan stratejik hamleler bu kavram çerçevesinde analiz edilmiştir.
Kuzey Kafkasya bölgesinde Rusya ve Türkiye arasında olası işbirliği: Sert ve yumuşak örneklemler

Bu tezde, Soğuk savaşın bitişinden günümüze kadar olan dönemler de Kuzey Kafkasya bağlamında Rusya ve Türkiye arasındaki ilişki ve işbirliği olasılıkları irdelenmektedir. Bu bağlamda, öncelikle bölgenin ve bu coğrafyada bulunan yedi özerk cumhuriyetin genel özellikleri yansıtılmaktadır. Akabinde hem Rusya'nın hem de Türkiye'nin Kuzey Kafkasya'ya yönelik politikaları tarihsel arka plan da dahil edilerek analiz edilmektedir. Kuzey Kafkasya, Rusya'nın ekonomik olarak geri kalmış, istikrarsız ve çatışmaların yaşandığı bölgelerinin başında gelmektedir. Diğer yandan, Hazar Denizi'ne yakınlığı sebebiyle jeopolitik ve jeostratejik açıdan Rusya için büyük önem taşımaktadır. Türkiye'nin de buradaki bölge halkları ile tarihsel, etnik ve dinsel bağları bulunmaktadır. 'Bu bağlar değerlendirilerek ve Rusya'nın da egemenliğine zarar vermeyecek şekilde Rusya-Türkiye-Kuzey Kafkasya arasında nasıl bir işbirliği tesis edilip derinleştirilebilir? sorusu bu tezin başlıca araştırma sorusudur. Bu çalışma iddia etmektedir ki, her ne kadar riskleri ve önyargıları da barındırsa da, bölgedeki ekonomik sıkıntılar, aşiretler arasındaki çatışmalar ve Rusya'ya yönelik ayaklanmalar hususunda Türkiye, yakın bağları üzerinden bölgenin gelişmesine katkı sunabilme potansiyeline sahiptir. Burada nirengi noktası Rusya'nın iç işlerine aykırı bir şekilde davranmama hali ve görüntüsüdür. Temkinli ve aktif bir politika ile bu üç aktör arasında mekik diplomasisi yoluyla farklı bir 'kazan-kazan' ilişkisi ortaya konulabilir. Tez bu hususlara odaklanmaktadır.
Avrupa Birliği'nde kimlik sorunu

Tezin amacı, Avrupa Birliği çatısı altında ortak bir kimlik oluşturulması konusundaki söylemleri ve uygulamaları incelemektir. Konunun geniş ve kapsamlı olması sebebiyle çalışmada sosyoloji, sosyal antropoloji, siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler gibi farklı disiplinlerden faydalanılmakla birlikte, ağırlık esas itibariyle siyaset bilimi ve uluslararası ilişkilere verilmiştir. AB çatısı altında oluşturulmaya çalışılan Avrupalı ortak bir kimlikle ilgili olarak kuramsal alanda ve uygulamada çeşitli çalışmalar bulunmaktadır. Kuramsal alandaki çalışmalarda söz konusu kimliğin unsurları olarak Yahudi - Hıristiyan gelenek, antik - pagan gelenek, Romalı gelenek gibi kültürel olanlarının yanında demokrasi, insan haklan, temel hak ve özgürlükler, hukukun üstünlüğü gibi siyasal kültürün öğeleri yer almaktadır. Bazı düşünürler kültürel unsurlara ağırlık verirken, diğerleri siyasal kültür ile ilgili öğelere vurgu yapmaktadır. Uygulamada ise bütün bu unsurları kapsayan çok yönlü çalışmalar görülmektedir. Başta Komisyon olmak üzere AB kurumlan tarafından yapılan söylemlerde ve yürütülen çalışmalarda, ulusal kimlik ve ulus-devlet modelinin yöntem ve imgelerinden faydalanılarak, ulusal kimlikleri ortadan kaldırmayan fakat bunlann üzerinde ortak bir kimlik oluşturulmak istendiği görülmektedir. Bu bağlamda ortak bir bayrak, marş, para birimi, anayasa, vatandaşlık gibi olgulann oluşturulmasının yanı sıra ortak tarihi mirasın ve kültürel değerlerin geliştirilmesi ve korunması gibi çalışmalar yapılmaktadır. Bölüm I'de genel olarak kimlik kavramı incelenmiştir. Kimliğin anlamı, unsurlan, özellikleri ve oluşumunun yanında etnik ve ulusal kimlik gibi 117 siyasal/kültürel kimlikler, özcü yaklaşım ve yapılanmacı yaklaşım çerçevesinde ele alınmıştır. Bölüm II'de tarihsel süreç içerisinde Avrupa ve Avrupalılık düşüncesinin gelişimi üç alt bölüm halinde incelenmiştir: a) ulus-devlet öncesi dönem, b) ulus-devletin ortaya çıkışından sonraki dönem ve c) II. Dünya Savaşı sonrası dönem. Bölüm IH'te günümüz AB çerçevesinde yürütülen kuramsal tartışmalar ile uygulamadaki çalışmalar ele alınmıştır. Kuramsal çalışmalarda, öncelikle ulus-üstü bir yapılanma konusundaki yaklaşımlar incelenmiş, ardından Avrupalı ortak kimliğin kültürel unsurları ile siyasal kültür unsurları konusundaki yaklaşımlara yer verilmiştir. Ardından AB kurumsal yapısı içerisinde yürütülen çalışmalar ve bunların eksik kalan yönleri ve karşılaşılan zorluklar ortaya konulmuştur. 118
Avrupa'da yükselen popülizmin göçmen politikalarına etkisi: İngiltere örneği

Avrupa son on yılda popülist partilerin ve hareketlerin yükselişe geçişine şahit olmaktadır. Avrupa ülkelerinde İkinci Dünya Savaşı sonrasında, savaş öncesi aşırı sağcı politikaların popülerliği azalmıştır. Bu dönemden sonra liberal demokrasinin hakim olduğu yüksek insani değerler çerçevesinde yönetilen ve dünyaya demokrasi dersi veren Avrupalı devletlerde aşırı sağcı popülist söylemleri olan partilerin güç kazanması şok etkisi yaratmıştır. Büyük oranda ekonomik krizler ve dünya çapında göç hareketliliği ile bağdaştırılan siyasal değişim ülkelerin göç politikalarında önemli değişiklikler yapmalarına sebep olmuştur. Orta Doğu ülkelerinde yaşanan iç savaşlar sonrasında insanların ülkelerini terk etmek zorunda kalmasıyla dünya genelinde önemli bir mülteci krizi yaşanmıştır. Bu bağlamda ülkeler ulusal sınırlarını korumaya yönelik önlemler almıştır. 28 Avrupa ülkesinin üye olduğu ve insanların, hizmetlerin, sermayenin ve malların serbest dolaşımına yönelik unsurlar barındıran Avrupa Birliği, sınırların korunmasını zorlaştırmaktadır. Göç AB üyesi ülkelerin, Birliğe üye olmaları sebebiyle birlikte hareket etmelerini ve ortak politikalar yürütmelerini gerektiren konulardan bir tanesidir. AB yasalarında antlaşmalar ve mevzuatlarla düzenlenen göç politikaları üye devletler tarafından pratikte her zaman uygulanabilir bulunmamaktadır. Popülist hareketlerin yükselişte olduğu bu dönemde ulusal egemenliğe zarar verdiği düşünülen AB'nin yukarıdan aşağı doğru gerçekleşen düzenlemeleri İngiltere gibi üye ülkeleri iç politikada zor duruma sokmuştur. Ülke içindeki popülist hareketlerin baskısıyla 23 Haziran 2016 tarihinde referanduma giden İngiltere yönetimi halkın verdiği ayrılma kararından sonra Brexit sürecine girmiştir. Popülist partilerin AB'den ayrılış sürecinde kullandıkları en önemli argüman göçmen meselesi olmuştur. Bu durum ana akım partilerinin de göçmenler konusundaki tutumunu da sertleştirmiştir.
Türkiye'deki baskı gruplarının AB üyeliğine yönelik faaliyetleri: TUSİAD örneği

Tezimizin teorik çerçevesini devlet dışındaki ulusal ve uluslararası aktörlerin önemini savunan çoğulcu görüş; kavramsal çerçevesini baskı grupları oluşturmaktadır. Çalışmamızın ana teması, ulusal bir baskı grubu olan TÜSIAD'ın Türk dış politikasında AB üyeliğine yönelik faaliyetleriyle aldığı etkili roldür. Birinci bölümde genel olarak baskı grupları; ikinci bölümde dış politika ve uluslararası politikada baskı grupları ve Türkiye'de AB üyeliğine yönelik çalışan gruplar; üçüncü bölümde TÜSIAD'ın, AB adaylığı sürecinde diğer gruplardan daha etkili olmasını sağlayan amaçlan, gelişimi, örgüt yapısı ve faaliyetleri incelenmiştir. Baskı grupları, siyasi iktidarın dışında, ortak çıkarlarım gerçekleştirebilmek için örgütlenmiş ve karar alıcıları amaçlan doğrultusunda, güçleri oranında eylemleriyle etkilemeye çalışan gruplardır. Benzer faaliyetlerinden dolayı, çıkar gruplarıyla, siyasi partilerle, lobilerle ve sivil toplum örgütleriyle karıştırılmaktadırlar. Baskı grubu terimi ilk kez 1925 yılında ABD'de kullanılmıştır. Fakat baskı grupları daha eski devirlerden günümüze toplumlarda bulunmaktadır. Çoğulcu demokrasinin önemli aktörleri olan bu grupların gelişimi 19. yüzyılda yaşanan endüstri toplumuna geçiş sürecinin sonucudur. Baskı gruplarının temel işlevleri üyelerinin ve toplumun çıkarlarını savunmak; halkı bilgilendirmek, toplumsal dengeyi sağlamak, politika yapımına katkıda bulunmak; üyelerini ve ülkesini uluslararası alanda temsil etmek olarak özetlenebilir. Kullandıkları yöntemler, ikna, kamuoyu oluşturma ve propaganda yapma, para, tehdit, doğrudan eylemler, hükümet faaliyetlerini engellemedir. Dış politika iç politikanın bir uzantısıdır. Buna göre, dış politikanın ulusal aktörleri devlet ve devlet dışı ulusal gruplardır. Baskı graplan kamuoyunu etkileme yoluyla hükümetin dış politika kararlarını etkileyebilmektedirler. Türkiye'de AB üyeliğine yönelik olarak çalışan en etkili gruplar TÜSİAD, TOBB ve İKV'dir. Baskı güçleri ve faaliyetleri araştmldığında TÜSIAD'ın daha etkili olduğu sonucuna varılmıştır. TÜSİAD hem bir baskı grubu hem de bir sivil toplum örgütüdür. 1999 Helsinki Zirvesi'nden sonra yeniden yapılanan TÜSİAD, AB'ye Uyum Komitesi, Brüksel Temsilciliği, Ankara Temsilciliği, Paris Bürosu, Berlin Bürosu aracılığıyla Türkiye'nin AB üyeliğini destekleyen önemli faaliyetlerde bulunmaktadır.
Failed transition to democracy in Egypt

Demokrasi sadece Mısır'da değil, bölgede de en çok talep edilen konulardan biridir. Mısır halkı uzun zamandır demokrasiye ulaşmaya çalıştı. Bazen otoriter liderlere başkaldırmaya çalıştılar fakat halkın zayıf desteği yüzünden her zaman başarısız oldular. 2010'un sonuna gelindiğinde, Mısır halkı otoriter yöneticilere karşı kitlesel gösteriyi destekledi. Bölgedeki insanlar, büyük ve belirleyici bir kitle olduklarında, baskıcı yöneticilerinin demokratik olmayan bir yönetim anlayışını bırakmak zorunda kaldıklarını anladır. Bu nedenle, Mısır'daki ayaklanma, insanların siyasi liderleri için özgürce oy kullanabilecekleri bölgede yeni bir geçiş için büyük umutlar taşıyorlardı. Hüsnü Mübarek 11 Şubat 2011'de Mısır'da 18 gün süren ayaklanma sonrasında devrildi. Başkanlıktan istifa etti ve Silahlı Kuvvetler Yüksek Konseyi'ne görevini devretti. İnsanlar iyimser bir şekilde eski sistemin yeni demokratik olanla değiştirileceğine inanıyorlardı. Mısırlılar arasında, bu hedeflerin pratikte nasıl anlaşıldığı, kültürel ve özellikle de dini değerler ile nasıl uzlaşılacağı konusunda önemli farklılıklar vardı. Demokratik olarak seçilen ilk cumhurbaşkanı olan Mohamed Morsi, 3 Temmuz 2013'te askeri darbe ile cumhurbaşkanlığından uzaklaştırıldı. İç faktörler Morsi'ye diğer bir ifade ile demokrasiye geçişin başarızlığına sebeb oldu. Hem bölgesel hem de batılı küresel aktörler darbeyi gizlice desteklediler ve karşı devrimden hemen sonra mali yardımlarda bulundular. Bu geçiş süreci de müesses nizam tarafından engellendi. Bu nedenle, bu tezin ana amacı Mısır'da demokrasiye geçişin başarısızlık nedenlerini bulmaktır. Bu tez, Mısır'da demokrasiye geçişinin neden başarısız olduğunu tartışıyor.
Minorities in the Balkans in the era of globalisation: The case of the Western Thrace

Atatürk İlkeleri ve inkılap Tarihi Enstitüsünde Yüksek Lisans derecesi için Maria Demesticha tarafından Ağustos 2004'te teslim edilen tezin kısa özeti Başlık: Küreselleşme Çağında Balkanlardaki Azınlıklılar: Batı Trakya'daki Türklerin Durumu Bu tez, Batı Trakya'daki Türk Azınlığın 1923'lerden bugüne tarihini inceler. Tez, azınlığın Yunanistan'daki hayat şartlarım ve karşılaştıkları sorunları sunarak, 1991'den sonra Yunan azınlık politikasının nasıl olumlu yönde değiştiğini gösterir. Tezde bu değişimin nedenleri, ne şekilde meydana geldiği, ve değişim sonundaki yeni politikalar sunulmuştur. Küreselleşmenin etkileri ve özellikle soğuk savaş bittikten sonra yoğunlaşan uluslararası azınlık korumacılığı, Avrupa Birliği ve diğer uluslararası organizasyonların Yunanistan üzerindeki baskılan, azınlık politikacılarının ve medyasının problemlerini sunmadaki çabaları, ve azınlık bireyleri arasında Avrupalı kimliğinin gelişmesi değişime katkıda bulunan temel nedenler arasındadır. Şimdiki durumun sunulmasıyla, okuyucu azınlığın bu günlerdeki temel problemlerine ve azınlığın içindeki tartışmalara göz atabilir. Son olarak, bu tez; Yunanistan' m kendi azınlığına karşı politikalarım değiştirme şeklinin; azınlıklarının yaşam koşullarını geliştirmeye çalışan, Türkiye gibi gelecekteki Avrupa Birliği üye ülkelerine bir model olabileceği gerçeğini vurgular. iv
Uluslararası ceza mahkemesi ve Afrika davaları

Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin kurulması ile birlikte mahkemenin çalışma alanlarının yıllar içinde ekseri olarak Afrika kıtasına ilişkin olması mahkemenin eleştirilmesine neden olmuştur. Bu bağlamda Afrika ülkeleri de mahkemeye itirazlarda bulunmuş ve hatta topluca çekilme kararı dahi almışlardır. Konu bu yönüyle incelendiğinde Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin neden çoğunlukla Afrika kıtası ile ilgilendiğini sorgulamak gerekmektedir. Dünya üzerinde işlenen çok ağır insan hakları ihlallerinin büyük çoğunluğunun Afrika kıtasında olması teknik olarak mümkün görünmemektedir. Fakat Uluslararası Ceza Mahkemesi adeta Afrika'ya odaklanmış durumdadır. Bu durum Afrika ülkelerinde yaşananlar ile mi ilgilidir yoksa bu ülkeler kolay müdahale edilebilir ülkeler midir? İşte bu çalışmada bu sorulara cevap aranacaktır.
İslamofobi algısı ve müslüman güvensizliği- Almanya ve Polonya örneği

Radikal İslam'dan beslenen terör saldırılarındaki artış, göç krizi ve buna bağlı olarak Avrupa çapında aşırı sağ siyasi partilere verilen desteğin artması gibi son dönemde yaşanan gelişmeler, İslam'ı Avrupa gündemine bir kez daha tehdit olarak getirmiştir. İslamofobinin Müslümanların zihinlerinde yaygın olarak var olan bir olgu haline gelmesi sonucunu ortaya çıkaran bu gelişmeler, İslam'ı bir tehdit olarak inşa ederken Müslümanlara ve Müslüman gruplara karşı dışlama ve ayrımcılık yaratmaktadır. Avrupalı Müslümanları olumsuz yönde etkileyen gelişmeler olarak gözlemlenen İslamofobi, kendisini Avrupa'da hem bireysel hem de kurumsal düzeyde göstermektedir. İslamofobinin ilk türü bireylerin tutum ve davranışlarında kendisini gösterirken, sonraki tür Avrupa kurum ve kuruluşlarının uygulamalarında ve politikalarında gizli kalmaktadır. Bu bağlamda, bu çalışma Müslüman azınlık gruplarının İslamofobiyi ortaya çıkaran mekanizmaları nasıl algıladıklarını ve bu mekanizmalara referansla toplumsal seviyedeki güvensizliği nasıl inşa ettikleri incelemektedir. Avrupa'da Müslüman güvensizliğinin inşasını inceleyen çalışma ayrıca İslamofobi tarafından ortaya çıkan bu güvensizliğe karşı Müslümanların tepkilerinin gelişiminin de üzerinde durmaktadır.
Natural gas diplomacy of Russia with the EU and Turkey: Political and security versus economic and environmental dimensions

Türkiye, Rusya ve AB arasındaki enerji ilişkileri oldukça karmaşıktır. Doğal gaz açısından Rusya; Avrupa ve Türkiye üzerinde güçlü olan tedarikçi konumunu korumak istemektedir; AB ise, doğalgaz boru hattı güzergahlarında çeşitlilik ve tedarik güvencesi elde etme çabasındadır. Diğer yandan Türkiye, transit ülke, ya da tercihen bir 'hub' olarak konumunu güçlendirmeyi amaçlamaktadır ve çeşitli doğalgaz tedarik imkanına sahip olmak istemektedir. Son yıllarda Türkiye, eşsiz jeopolitik avantajlarını kullanmak suretiyle, başarılı manevralarla zorlu ve hassas politik sorunları aşmayı başarmış; ve Güney Akım Doğalgaz Boru Hattının geçeceği, Karadeniz'deki kendi Münhasır Ekonomik Bölgeyi Rusya'nın kullanmasına rıza göstermiştir. Ancak AB, Güney Akım Projesini engellemiştir ve Rusya, projenin güzergahını Türkiye'ye çevirmek niyetindedir. Buna ek olarak Türkiye, Hazar Denizi ve muhtemelen Orta Doğu doğalgaz rezervlerini dahil ederek Rusya'ya olan bağımlılığı azaltmak için AB'nin enerji güvenliği ve enerji tedariki çeşitlendirilmesi politikasına katkıda bulunmak amacıyla Nabucco Projesinin Türkiye Kesimini, Azerbaycan ile birlikte Trans Anadolu Boru Hattı Projesine dönüştürmeyi başarmıştır. TANAP, Trans Adriyatik Projesi sayesinde, Yunanistan'dan İtalya'ya doğru uzanacaktır. Bu projelerin mali, ekonomik ve çevresel fizibilitesinin önemini vurgulayan savların aksine bu tez, söz konusu doğal gaz boru hattı projelerin hayata geçirilme olasılıklarının belirlenmesinde siyaset ve güvenlik boyutlarının daha güçlü bir rol oynadığını savunmaktadır. Dolayısıyla bu tez, 'uluslararası ilişkilerde neoklasik realist politik yaklaşım' çerçevesine dayalıdır.
Ak Parti hükümetleri döneminde ticari diplomasi faaliyetlerinin dış politika yapım sürecindeki rolü: Dış ekonomik ilişkiler kurulu bağlamında değerlendirme

Bölgeselleşme ve küreselleşme faaliyetlerinin artmasıyla beraber dış politika uygulamalarında aktörler çeşitlenmiştir. Sınırların daha şeffaf hale geldiği, uluslararası mal ve para hareketlerinin yaygınlaştığı durumda ülkelerin, ticaret yapıcıları dış politika uygulamalarında araç olarak gündeme alması zaruri hale gelmiştir. Uluslararası ilişkilerde serbest pazar, bölgesel entegrasyonlar vb. kavramların dolaşıma girmesiyle çıkar çatışmasından bağımsız olarak kazan-kazan ve karşılıklı ekonomik bağımlılık çerçevesinde yürütülen ilişkiler ülkelerin rollerinin yeniden tanımlanmasına yol açmıştır. Türkiye, AK Parti iktidarları döneminde dış politikada üzerine yüklenen rolleri yerine getirebilmek için bölge ülkeleri ile sıfır sorun temelli politikalar üretme iddiası içinde olmuştur. Bunu yaparken dış politika faaliyetlerinde ekonomi ağırlıklı politikalara da yer verilmiştir. Turgut Özal dönemi dış politika uygulamalarının da temel özelliği olan ekonomi ağırlıklı politikalar, 1986 yılında kurulan Dış Ekonomik İlişkiler Kurulu eliyle yürütülmüştür. Ak Parti'nin kurumsal yapısında 2004 ve 2014 yıllarında iki defa değişikliğe gittiği DEİK, süreç içerisinde devletleşme eleştirileri ile karşı karşıya kalmıştır. DEİK'in ana aracı olan iş konseyleri mekanizmaları dönem içinde artış göstermiş, oluşturulan işbirliği alanları ile ihracat artışında belli bir ivme yakalanmış olmakla birlikte ihracatın ithalatı karşılama oranında gelişme sağlanamamıştır. Bölge ülkeleri ile artırılmak istenen ekonomik ve ticari ilişkiler, yaşanan siyasi gelişmeler sebebiyle sekteye uğramıştır. DEİK'in ticari diplomasi örgütü olarak yürüteceği faaliyetlerde araçlarını devletleşme tehdidinin dışına taşıması, muhatapları nezdinde daha geniş bir alan bulması için bir zorunluluktur.
Avrupa Birliğinin göç sorunu ve Türkiye ile ilişkilerinde sınır güvenliği

İnsanlık tarihi aynı zamanda göçün de tarihidir. Bu bağlamda, tarihin en erken dönemlerinden beri insan toplulukları doğal afetler, kıtlık, zulüm, baskı, yoksulluk vb. çeşitli sebeplerle bulundukları yeri terk etmek ve başka topraklarda yaşamak zorunda kalmışlardır. Ancak, bu dönemlerde göç, daha doğal ve kendiliğinden bir süreç olarak görülürken, 15. yüzyıldan itibaren tarihte o güne kadar görülmedik bir hıza ve kitleselliğe kavuşmuştur. Bu tarihten sonra üç yüzyıl süreyle, sömürgecilik büyük bir köle transferine girişmiş ve böylece, Amerika ve Avrupa'nın demografik yapıları şekillenmiştir. Bu bağlamda, bir diğer önemli faktör ise sanayileşmedir. Sanayileşmeyle birlikte göçe neden olan sebepler çeşitlenmiştir. Ekonomik ihtiyaçlar, işgücü ihtiyacının karşılanması, siyasi istikrarsızlık ortamları, ulus devlet çağındaki baskıcı rejimler, savaşlar bu yeni dönemin göç oluşturan yeni sebepleri olmuştur. Bu çalışmanın amacı; Avrupa Birliğinin göç sorunu ve geliştirdiği politikaların Türkiye ile ilişkilerinde sınır güvenliğinin incelenmesi olarak belirlenmiştir. Bu kapsamda; göç kavramı, göçün nedenleri, Avrupa Birliğinin göçmenler için hedef ülke olma nedenleri, Avrupa Birliğinin göç politikaları, Türkiye ile ilişkilerinde sınır güvenliği ile ilgili literatür incelenmiştir. Sonuç olarak göç gerçekleşen ülkeler arasında ve transit ülke konumunda olan ülkeler için çeşitli sorunları beraberinde getirmektedir. Göçün neden olduğu sorunların önlenmesi için uluslararası işbirliğinin yapılması, yapılan işbirliklerinin geliştirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.