turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Borçlar Hukukunda hile kavramı

Hile, bir şey ile ilgili olarak bir kimseyi aldatmak, o şeyin niteliğiyle ilgili olarak yanıltıcı bilgi vererek kandırmak demektir. Türk borçlar hukukundaki hile ise, karşı tarafta yanlış bir kanaat uyandırarak sözleşmenin yapılmasını sağlamaktır. Hilenin oluşması için kasıtlı bir davranış gerekmektedir. Tezimizin konusu Türk Hukuku'nda hile kavramının yapısına ilişkindir. İlk bölümde, irade sakatlığı türlerinden hile kavramı, hilenin oluşması için gerekli şartlar ve hile türleri incelenmiştir. İkinci bölümde, hilenin hüküm ve sonuçları ortaya konulmuş olup, hile sonucunda ortaya çıkacak olan zararın giderilmesi ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, hilenin diğer irade sakatlığı hallerinden olan hata, korkutma ile ayrıca aşırı yararlanma ve karıştırılabilecek benzer kavramlardan farkları ve ilişkisi ele alınmıştır.
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre arama, elkoyma ve müsadere

Arama, elkoyma ve müsadere hükümleri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kapsamında çokça üzerinde durulmuş konular olmasına rağmen, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu bakımından özellikleri tam olarak ortaya konmamış kurumlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamız ile amaçlanan, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu çerçevesinde usul hükümleri olarak arama, elkoyma ve müsadere hükümlerinin hukuki niteliklerinin, kapsam ve sınırlarının belirlenmesi ve elde edilen sonuçlar ışığında uygulamadaki bazı sorunlara ışık tutmaktır. Kaçakçılık suçlarının ortaya çıkarılması, dolayısıyla kamu düzeninin tesisi ile kişilerin temel hak ve özgürlüklerinin korunabilmesi açısından, aradaki hassas dengenin sınırlarının belirginleştirildiği çalışmamızda, birinci bölümde 5607 sayılı Kaçaklıkla Mücadele Kanunu'na göre arama işlemi üzerinde durulmuştur. İlk olarak bu koruma tedbirinin hukuki niteliğinden bahsedilmiş, daha sonra genel şartlarına ayrıntılı olarak yer verilmiştir. Günümüzde uygulamadaki önemli sorunlardan biri olan, adli arama ile önleme araması kurumları ayrıntılı olarak açıklanmış, bunlara bağlı olarak yapılan aramalarda elde edilen delillerin hukuka uygunluk açısından nitelikleri Yargıtay içtihatlarıyla ilişkilendirilerek açıklanmıştır. Bunun yanında Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile getirilen Gümrük Muhafaza Memurlarının arama ve muayene işlemlerinin ne olduğu açıklanmış, sınırları ve kapsamı üzerinde durulmuştur. Çalışmamızın ikinci bölümünde 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre elkoyma işlemi hakkında ilk olarak genel hatlarıyla bahsedilmiş, sonrasında şartları irdelenmiştir. Ayrı bir başlık altında KMK'nda özel olarak düzenlenmiş olan nakil araçlarına elkoyma ve bu araçların alıkoyulması kavramları açıklanmıştır. Spesifik bir düzenleme olan alıkoyma işlemi hakkında uygulama alanlarının daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla benzer kanunlardaki alıkoyma tedbirleri hakkında bilgi verilmiş ve mülkiyet hakkı açısından iyi niyetli üçüncü kişilerin durumundan ve uygulamadaki sorunların olası çözümlerinden bahsedilmiştir. 5607 sayılı KMK'na göre müsadere ise çalışmamızın son bölümünü oluşturmaktadır. Buna göre ilk olarak kavram ve bu kavramın hukuki niteliği hakkında bilgi verilmiş, KMK'ndaki atıf gereğinden olarak 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'ndaki eşya ve kazanç müsaderesi ayırımından söz edilmiştir. Yine KMK'ndaki özel düzenleme olan nakil araçlarının müsaderesi konusu irdelenmiş, iyi niyetli üçüncü kişilerin durumu, özellikle bizatihi kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan araçların müsaderesi hakkında güncel sorunlara ilişkin yaklaşımlarda bulunulmuştur. Çalışmamızın bütününde Kara Avrupası Hukuk Sistemi'ndeki bazı devletlerin hukuk düzenlerine yer verilmiş, arama işlemi yönünden Amerikan hukuk sistemindeki benzer düzenlemelerden bahsedilmiştir. Sorunlarla ilgili çözüm ve tespitlerde yoğun şeklide Yargıtay içtihatlarından faydalanılmış, bunun yanında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına da yer verilerek 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu sistematiği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
İş hukukunda çalışma süreleri

İş Hukukunun ayrı bir hukuk dalı olarak ortaya çıkmasında en büyük rolü oynayan çalışma süreleri kavramı, tüm İş Kanunlarında düzenlenen çalışma koşulları içindeki en önemli konu olmuştur. Zira küreselleşme olgusu sosyal hayatta olduğu kadar iş hayatında da değişimlere sebep olmuş, bu değişimler en fazla çalışma sürelerini etkilemiştir. Çalışma süresi, işçinin işverenin emir ve talimatları altında geçirdiği süredir. Nitekim geçimini sağlamak için çalışmak zorunda olan işçinin, uzun saatler boyunca çalıştırılması kendisine, ailesine, sosyal yaşamına ve dinlenmesine zaman ayırmasının önünde büyük bir engel teşkil etmektedir. Çalışma sürelerini işçinin yaşam hakkını, işverenin ise rekabet ortamındaki çıkarlarını göz önüne alarak belirleyen fakat güçsüz tarafı temsil eden işçinin korunmasını esas alan hükümlerle düzenlemek gerekmektedir. Bu yüzden bu kadar önemli bir alanın 1475 sayılı Kanunun katı ve günümüz ihtiyaçları için yetersiz kalan hükümleri ile düzenlemeyi sürdürmek işçi ve işveren taleplerine yetişememeye ve iş hayatında ciddi problemlerin oluşmasına sebebiyet vermekteydi. 4857 sayılı İş Kanunu ile çalışma süreleri anlamında yeni ve daha esnek birçok hükmü ilk kez düzenlemiştir. Gerçekleştirdiğimiz bu çalışma, İş Kanunda yer alan çalışma süreleri düzenlemelerinin doktrinsel tartışmalar ve Yargıtay kararları içerisinde incelenmesini içermektedir.
Türk İdare Hukuku ve Avrupa Birliği Hukuku ışığında kişisel verilerin korunması

Kişisel veri, kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ilişkin her türlü bilgi olarak tanımlanabilir. Örneğin, bir kişinin nüfus bilgileri, iletişim, sağlık ve mali bilgileri, özel hayatı, siyasi görüşü ile dini inancına ilişkin bilgiler, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli olan kişisel verilerdir. Bilgisayar ve iletişim teknolojilerinde meydana gelen gelişmeler, bir yandan kişisel verilerin toplanmasını ve paylaşılmasını kolaylaştırmış, diğer yandan da bireylerin kişisel verilerinin korunması haklarının hukuka aykırı şekilde ihlal edilmesine yol açmıştır. Bu bakış açısından yola çıkarak, verilerin korunması hususunda karşılaşılan zorluklar uluslararası hukukta uzun zamandan beri tartışılmakta ve dikkatli bir şekilde ele alınmaktadır. Kişisel verilerin korunması hakkı Türk hukukunda ağırlıklı olarak son yıllarda tartışılan bir konudur. Türkiye'de kişisel verilerin korunması hakkı 2010 yılında Anayasa'nın 20'nci maddesine eklenmiştir. Bununla birlikte Türk hukuku bakımından, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu bu alandaki ilk özel ve kapsamlı kanunu oluşturur. Bu tezin temel amacı, öncelikle Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nda yer alan genel kavramları ve kuralları, 95 /46/AT sayılı Direktif ve 2016/ 679 sayılı Tüzük ile karşılaştırma yaparak açıklamak ve bu değerlendirme sonucunda elde edilen bilgileri idare hukuku ilkeleri çerçevesinde yorumlamaktır.
Türk Sorumluluk Hukukunda yansıma zararı kuramı

Yansıma zararı kavramı ve söz konusu zararın giderimi problemi Türk sorumluluk hukukunda ve karşılaştırmalı hukukta çeşitli tartışmalara yol açmıştır. Haksız fiil sorumluluğunda, hukuka aykırı fiile doğrudan maruz kalmayan; sözleşmeden doğan sorumlulukta ise, sözleşmeye taraf olmayan üçüncü kişinin zararının tazmin edilmesini talep edip edemeyeceği yansıma zararı sorununun özünü oluşturur. Bu çalışmanın amacı yansıma zararı kavramının içeriğini, hukuki temelini ve ortaya çıkış biçimlerine ilişkin açıklamalarda bulunduktan sonra olan ve olması gereken hukuk açısından eleştiriler ve öneriler getirmektir. Bu bağlamda karşılaştırmalı hukuk da dikkate alınarak, Türk hukukunda yansıma zararına ilişkin hangi hukuki temelin ve teorilerin geçerli olduğu üzerinde durulacaktır. Borçlar Kanunumuzda yansıma zararının tazmin edilmesinin kabul edildiği tek hal olan ve BK. m.45/f.2'de (YBKT. m.53/b.3) düzenlenen destekten yoksun kalma tazminatı ise özel olarak ele alınacaktır. Tezin her bölümünde, incelenen hukuki sorunlar ile ilgili olan özellikle İsviçre hukukundaki ve Alman hukukundaki yasal düzenlemeler, doktrindeki görüşler ve yargı kararları dikkate alınarak, incelenmiş ve varılan çözümlerin, Türk hukukundaki sorunların çözümüne etkisi olup olmadığı araştırılacaktır.
Teorik boyutuyla ifa imkansızlığı

Çalışma kapsamında ifa imkansızlığı, kavramsal yönden ele alınmıştır. Borcu kendiliğinden sona erdiren ifa imkansızlığı ve benzer hukuki kurumların ilişkisi açıklanmaya çalışılmıştır. Özellikle sübjektif imkansızlık, aşırı ifa güçlüğü ve işlem temelinin çökmesi arasındaki sınırın belirlenmesindeki zorluk, bu kurumların birbirinden ayrt edilmesine yönelik kriterler belirleme zorunluluğu doğurmuştur. Aşırı ifa güçlüğü ve ifa imkansızlığına kanunda ayrı hukuki sonuçlar bağlanmış olması, bu çabanın pratik açıdan da önemli olduğunu göstermektedir. Bu bağlamda çalışmanın ilk bölümünde edim konusunun ve edim sonucunun imkansızlaşması incelenmiş, ikinci bölümde imkansızlık değerlendirmesi edim fiilleri yönünden yapılmıştır. Üçüncü bölüm ise öğretide tartışmalı bir konu olan objektif ve sübjektif imkansızlık ayrımına hasredilmiştir. Son bölümde, öğretide yerleşik imkansızlık türleri açıklanmış ve ifa imkansızlığında benimsenmesinin uygun olduğu düşünülen bir üst ayırım önerisi yapılmıştır.
Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçu

Hangi yönetim şekline sahip olursa olsun, devletlerin varlığını devam ettirebilmelerinin ilk şartı adil bir yargılama sistemine sahip olmasıdır. Küresel bir hukuk kuralı olarak, yargı görevini yürüten tüm süjeler bağımsızlık ve tarafsızlık sıfatlarını her şart altında korumak zorundadır. Bu gerçeğin farkında olan kanun koyucu, süregelen yargılamaların sıhhatini korumak ve günümüzde temel bir insan hakkı olarak kabul edilen adil yargılanma hakkının sağlanması için bir takım suç tipleri ihdas etmiştir. Bu amaca matuf olarak, doğrudan yargı görevi yapanların ve verilecek hükme etki edebilecek yargılama süjeleri olan bilirkişi ve tanıkların korunması amacıyla ihdas edilen hüküm 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 277. maddesinde yer alan yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçudur. Bu çalışmada 277. maddede yer alan suç tipi tüm unsurlarıyla incelenmekte, uygulamada görülen ve doktrinde tartışılan noktalar yargı kararları da göz önüne alınarak açıklanmaktadır. Suçla korunan hukuki değer bireyin adil yargılanma hakkı olmakla, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında, adil yargılanma hakkının unsurları ve çalışma konusu suçla temas ettiği noktalar irdelenmektedir. Koruduğu hukuki değer ve unsurları bakımından 277. madde ile benzer olan adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs, rüşvet ve soruşturmanın gizliliğini ihlal suçları karşılaştırmalı olarak incelenerek, meydana gelebilecek sorunlara ve çözüm önerilerine yer verilmiştir. Ayrıca TCK'da kullanılan suçların tasnifi tekniği ve hukuki değer ilişkisine değinilerek, özellikle adil yargılama hakkına karşı işlenen suçlar bakımından değerlendirmelerde bulunulmuştur.
Fikri mülkiyet hukukunda hakların tükenmesi ilkesi

Fikri mülkiyet hakları sahibine bir takım münhasır yetkiler bahşetmektedir. Söz konusu bu tekelci nitelikteki hak ve yetkiler nedeniyle hak sahibi, fikri mülkiyet hakkına konu ürünün hak sahibi veya hak sahibinin izniyle üçüncü kişiler tarafından piyasaya sunulması işleminden sonra ürünün piyasadaki serbest dolaşımına müdahale etmek isteyebilecektir. Ancak böylesi bir durum serbest ticaret ortamın etkileyebileceğinden söz konusu tekel niteliğine sahip hak ve yetkilere belli sınırlamalar getirilmesi gerekmektedir. Bu sınırlamalardan biri hakkın tükenmesi ilkesidir. Hakkın tükenmesi ilkesiyle fikri mülkiyet haklarının korunması ile serbest rekabet ortamı arasında bir denge kurulmuş olacaktır. Fikri mülkiyet hakkının korumasından yararlanan ürün hak sahibi veya onun izniyle üçüncü kişiler tarafından piyasaya sunulduktan sonra söz konusu hak tükenecektir. Ürünün piyasaya sunulmasından sonra hak sahibi malın piyasadaki serbest dolaşımına müdahale edemeyecek, sadece malın üçüncü kişiler tarafından değiştirilerek ya da kötüleştirilerek ticari amaçla kullanılması durumunda müdahale yetkisi devam edecektir. Tükenme ilkesi ile ilgili olarak değinilmesi gereken en önemli konu paralel ithalat konusudur. Paralel ithalat, fikri mülkiyete konu malın, ihraç ülkesinde piyasaya sunulmasından sonra, hak sahibinin izni olmadan başka ülkeye ithal edilmesidir. Fikri hakka konu ürün, piyasaya şartları, işletmelerin pazar stratejisi gibi nedenlerle her ülkede farklı fiyatlarla piyasaya da satılabilmekte ve ihraç ülkesindeki fiyatı daha ucuz olduğunda üçüncü kişiler tarafından yasal yollardan başka bir ülkeye ithal edilebilmektedir. Ülkemizde Rekabet Kurumu ve Yargıtay'ın kararları, Avrupa Birliğinde ise ATAD kararları paralel ithalatın engellenemeyeceği yönündedir.
İbadet ahkamının hikmet boyutu

Filozoflar, kelamcılar, tasavvufçular ve fıkıhçılar hikmet kavramıyla ilgilenmişler ve bu kavramı kendi ilmi disiplinleri açısından değerlendirmeye çalışmışlardır. Hikmet kavramı değişik açılardan tanımlanmıştır. Lügat manasından hareketle yapılan tanımlara baktığımızda hikmet, bazen isabetli bir söz, bazen yerli yerinde bir davranış, bazen eşyanın hakikatini bilmek, bazen hakta isabet etmek, bazen ise bir kimsenin söz, fiil ve davranışlarının tamamında yerli yerinde hareket etmesi anlamlarına gelir. Yapılan tanımlardan ortaya çıkan ortak sonuç, hikmetin eşyanın hakikatini bilmek şeklindeki tanımıdır. Fıkıh usulünde hikmet, hükümlerin illet ve sebeplerine bağlanması açısından bir maslahatın sağlanması ve bir mefsedetin giderilmesidir. İslam hukukçularının geneli açık ve munzabıt olmayan hikmetlerle ta'lil de bulunmayı kabul etmemişlerdir. Şeriatın vacip kıldığı hususlar hikmeti bilinip bilinmeme durumuna göre ise üç kısımdır: Yalnız teabbudi olanlar: Cemerat'a taş atılması gibi. Teabbudi olmayıp tamamen makul olanlar: İnsanlara olan borcunu ödeme ve gasp ettiği malı iade etmesi gibi. Hem ma'kul hem de teabbudi yönü olanlar: Zekat ve hacc bu kabilden bir ibadettir. Bir maslahatın sağlanması veya bir mefsedetin giderilmesi açısından hikmet ise üç temel prensipte mütalaa edilmiştir: Birincisi zaruriyyat, ikincisi haciyyat, üçüncüsü tahsiniyyattır. Allah'ın kullarına emrettiği ibadetlerin illetleri değil ancak hikmetleri bilinebilir. Bu nedenle biz kullar olarak ibadetlerde mümkün mertebe bu hikmetleri tespit etmeye çalışmalıyız. Çünkü ibadetlerin hikmetlerini bilmek kişiyi ibadetlere imtisale ve Allah'a bağlılığa daha çok sevk eder.
Kamulaştırma sürecinde malikin hakları

Kamulaştırma, bireyin temel haklarından olan mülkiyet hakkına müdahale teşkil ettiğinden, dünyada üzerinde en çok durulan ve ülkemizde de mevzuatta sıkça değişiklikler yapılan bir alan olmuştur. Kamulaştırma toplum yararı ile birey yararını karşı karşıya getirdiğinden ülkemizde Anayasa ve yasalarla, ayrıntılı bir şekilde sıkı kurallara tabi bir şekilde düzenlenmiştir. Bu kurallar çerçevesinde, malı kamulaştırılan eski malike, kamulaştırma aşamasında ve sonrasında, koşulları mevcut olduğu takdirde bir takım haklar tanınmıştır. Ancak malikin bu haklarını kullanabilmesi için yapılan düzenlemelerde, malikin haklarının kullanımının kapsamı daraltılmış ve malikin haklarını kullanımı zorlaştırılmıştır. Çalışmamızda, mülkiyet hakkına malikin rızası olmaksızın yapılan bir müdahale olan kamulaştırmaya ilişkin genel açıklamalar yapılmış, ülkemizde uygulanan usul teorik olarak incelenmiş ve kamulaştırma aşamasında ve sonrasında malikin haklarının kullanımına ilişkin uygulamada da ortaya çıkan sorunlar üzerinde durulmuş ve içtihatlar ışığında yapılan incelemelerle sorunlar çözümlenmeye çalışılmıştır.
Kasten yaralama suçu

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu yeni bir ceza hukuku anlayışı ile hazırlanmıştır. Bu çalışma yeni suç teorisi verilerinin kasten yaralama suçuna uygulanması amacını taşımaktadır. Kasten yaralama suçu, bir kimsenin vücuduna acı vermek, sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olmak sonucunu doğuran davranışlarla işlenebilir. Bir hukuk toplumunda yaşayan herkes vücut dokunulmazlığı hakkına sahiptir ve devlet de kişilerin vücut dokunulmazlığını uluslararası hukukun ışığında Anayasasıyla ve kanunlarıyla korumakla yükümlüdür. Böylece toplumu meydana getiren kişilerin hem fiziki hem de psikolojik olarak beden bütünlüklerinin korunması amaçlanmaktadır. Her ne kadar kasten yaralama suçu 5237 sayılı TCK'nin 86 -88. maddeleri arasında düzenlenmiş ise de bu çalışmada 86. ve 87. maddeler ayrıntılı olarak açıklanmış, diğer yandan 88. madde de genel hatlarıyla gösterilmeye çalışılmıştır. Bu bakımdan, çalışmanın birinci bölümünde kasten yaralama suçuna ilişkin genel bilgilerle, suçun Türk hukuk tarihindeki gelişimine, benzer suçlardan farkına açıklama getirilmiştir. İkinci bölümünde kasten yaralama suçunun unsurlarına ve nitelikli halleriyle beraber neticesi sebebiyle ağırlaşan hallerine ayrıntılı olarak yer verilmiş, hukuka uygunluk nedenleri de hukuka aykırılık unsuru altında açıklığa kavuşturulmuştur. Üçüncü bölümde suçun özel görünüş şekilleri başlığı altında suçun ihmali davranışla işlenmesi haliyle, taksirle yaralama hallerine ayrıca içtima, teşebbüs ve iştirak halleri de incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise kasten yaralama suçu için öngörülen soruşturma ve kovuşturma usulü ile görevli ve yetkili mahkeme, zamanaşımı ve son olarak yaptırım konusu incelenerek çalışma sona erdirilmiştir.
İdari yargının görev alanında Kabahatler Kanunu ile meydana gelen değişiklikler

5326 sayılı Kabahatler Kanunu ile idari yargının görev alanında meydana gelen değişikliklerin anlatıldığı tezde, öncelikle yargılama usulünde görev kavramı üzerinde durularak idari yargının görev alanı ayrıntılı şekilde anlatılmaya çalışılmıştır
Kanuni önalım hakkı

Kanuni önalım hakkı, Türk Medeni Kanunu'nun 732., 733., 734. maddelerinde düzenlenmiştir; ancak açık bir tanımı yapılmamıştır. En genel tanımı ile önalım hakkı, paylı mülkiyette bir paydaşın payının tamamını ya da bir kısmını üçüncü bir kişiye satması halinde, diğer paydaşlara öncelikle satın alma yetkisi verir. Önalım hakkı yenilik doğuran haklardandır. Önalım hakkı ancak dava açılarak kullanılabilir. Bu hakkın kullanılabilmesi için öngörülen bildirim süreleri üç ay ve iki yıldır. Üç aylık süre satışın bildirilmesinden itibaren başlar. İki yıllık süre ise satış işleminden itibaren öngörülmüştür. Söz konusu süreler hak düşürücü niteliktedir. Hakim kendiliğinden dikkate almaktadır.
Borçlar Kanununa göre anahtar teslimi inşaat sözleşmesi

Küreselleşen dünyada inşaat sektörü çok hızlı bir şekilde gelişmekte ve ülke sınırlarını aşarak uluslararası bir boyut kazanmaktadır. Günümüzde ufak bir ev yapımından büyük bir termik santral veya olimpik bir tesis yapımına kadar pek çok şey inşaat sözleşmesinin kapsamına dahildir. Anahtar teslimi inşaat sözleşmeleri ivazlı, tam iki tarafa borç yükleyen, edim sonucu dikkate alındığında ani edimli sözleşmelerdir. Taraflarını müteahhit ve iş sahibinin oluşturduğu bu sözleşmelerde müteahhit taraf gerçek kişiler, çeşitli iş ortaklıkları ya da şirketleri olurken, iş sahibi tarafında genellikle kamu kuruluşları yer alır. Bu sözleşmeler inşaat sözleşmelerinin bir türünü teşkil etmekte, fakat inşaat sözleşmelerinin genel niteliğinden farklı olarak, istisna sözleşmesi olarak değil bir tip sözleşme olarak nitelendirilmektedir. Şöyle ki, içinde özellikle istisna sözleşmesine özgü özellikler taşımak ve ağırlıklı olarak istisna sözleşmesinin unsurlarını ihtiva etmekle birlikte, istisna sözleşmesinde farklı olarak müteahhit tarafından iş sahibine karşı işin sözleşmeye uygun olarak yerine getirilmesine ilişkin garanti verilmesi, tesisi devralacak personelin eğitime tabi tutulması, teknoloji transferinin sağlanması... gibi ek yükümlülükler söz konusu olmaktadır. Bu sözleşmelerde götürü bir bedel uygulanmakta, işin daha az veya daha fazla masrafla tamamlanması halinde müteahhide verilecek ücret değişmemektedir. Bununla birlikte bazı istisnai koşullar saklıdır. Ayrıca, anahtar teslimi olarak üstlenilen inşaat işlerinin özel uzmanlık gerektirmeleri nedeniyle, müteahhidin konularında uzmanlaşmış alt müteahhitlerle işbirliği yapması bir zorunluluk arz etmektedir. Diğer yandan anahtar teslimi sözleşmelerin finansmanı özel önem arz etmekte, sözleşmenin esasını teşkil eden götürü bedel uygulaması uluslararası finansman bulunmasında kolaylık sağlamaktadır. İnşa eserinin yapımına başlanmasından itibaren anahtarın teslimine kadar geçerli olmak üzere müteahhit tüm risklere karşı sigorta yaptırmakta, diğer yandan akdi ve haksız fiil sigortaları ve toplumsal risklere karşı sigortalar yapılmaktadır. Uyuşmazlıkları çözümüne ilişkin olarak, uyuşmazlığın ülke mahkemelerinde görülmesi, alternatif çözüm yolları ya da tahkime gidilmesi mümkündür. Son olarak inşaat sözleşmelerine özgü zamanaşımı süreleri anahtar teslimi inşa edilen eserlerde de uygulama alanı bulmaktadır.
Gazetecilik pratikleri ve basın İş Hukuku

Bu çalışmada, yeni iletişim teknolojilerindeki gelişmeyle birlikte gazetecilik pratiğinde ve mesleğinde ortaya çıkan değişimin Basın İş Kanunu'nda kendine uygun bir karşılık bulup bulmadığı incelenmiştir. Medya sektöründe yaşanan dijitalleşme neticesinde bilginin hızlı, anında ve etkileşimli bir şekilde aktarılması sağlanmıştır. Dijital medya, haber üretim sürecinde gazetecilerin haber verme ve haber alma pratiklerini değiştirmiş, çalışma biçimlerini dönüştürmüştür. Fikir işçileri olan gazetecilerin çalışma koşullarını düzenleyen yasa 1952 yılında çıkarılmış ve 1961 yılından bu yana içerik bakımından önemli bir değişiklik yapılmamıştır. Gazetecilik gelişmekte olan ve özellikle teknolojik yeniliklerle ilerleme kaydeden bir meslektir. Buna bağlı olarak gazetecilik meslek pratikleri de zaman içerisinde değişime uğramıştır. Ancak, basın iş hukuku üzerinde yeterince inceleme ve araştırma yapılmadığı için yasal düzenlemelerin gazetecilerin ihtiyaçlarına cevap vermekten uzak olduğu görülmektedir. Bu amaçla, Türkiye'deki gazetecilik pratiklerinin haber üretim sürecindeki değişimi ve bunun basın iş hukukuna yansıması, gazetecilik ve teknolojik dönüşüm, çalışma biçimleri, çalışma süreleri, iş güvencesi, ücretler ve sendikal örgütlenme gibi başlıklar altında ele alınmıştır. Basın İş Kanunu doktrinde yapılan tartışmalar ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin vermiş olduğu kararlar ışığında incelenmiştir.
Adam çalıştıranın sorumluluğunun şartları

İş ilişkilerinin büyümesi ve genişlemesi ile, üçüncü kişilerin işin görüldüğü sırada zarara uğraması söz konusu olmaya başlamış, bu zarardan adam çalıştıranların sorumlu tutulması noktasında hukuki düzenleme ihtiyacı duyulmuş ve adam çalıştıranın sorumluluğuna bir kusursuz sorumluluk türü olarak kanunlarda yer verilmeye başlanmıştır. İlk olarak 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 55. maddesinde yer alan adam çalıştıranın kusursuz sorumluluğuna ilişkin düzenleme, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 66. maddesi ile yeniden düzenlenmiş, bu düzenlemeler adam çalıştıranın sorumluluğunun şartları bakımından beraberinde bir kısım tartışmalar getirmiştir. Bir kusursuz sorumluluk türü olan adam çalıştıranın sorumluluğunun doğabilmesi için, kanunda aranan şartların bir arada bulunması gerekmekle birlikte, uygulama bakımından bu şartların somut olayda bulunup bulunmadığının tespiti ve değerlendirilmesinde eksik incelemelerin söz konusu olduğu tespit edilmiş ve çalışmada bu tespite örnekleriyle birlikte yer verilerek sorunun çözümüne ışık tutulmaya çalışılmıştır.