turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gazali ve Swinburne'de Tanrı-zaman ilişkisi

Felsefe ve teoloji geleneğinde Tann'nın ezeliliği iki biçimde yorumlanmıştır. Birinci görüşe göre Tann'nın ezeliliği, O'nun zamanın dışında veya zamansız olması anlamına gelir. Diğer görüşte ise Tanrı, zamansız bir varlık değil, aksine sonsuz bir zamanın her anında bulunan bir varlıktır. Bu çalışmada ilk olarak, Tann'nın zamansızlığı görüşünü benimseyen Gazali'nin yaklaşımım inceledim. Ona göre, zaman alemin yaratılması ile başlamıştır ve sadece ilintisel bir gerçekliğe sahiptir. Zamanın varlığı, hareket ve değişime bağlıdır. Tann'nın değişmez ve kendi dışındaki her şeyi yaratan bir varlık olması, O'nun zamansız bir varlık olduğunu gösterir. Fakat Tann'nın zamansızlığı ve değişmezliği, O'nun bir zat olmasını engellemez. Çünkü Tann'nın bir fiili yapması O'nda sadece ilişkisel bir değişime neden olur. Tann'nın zamansal olgulan bilmesine gelince, Gazali'ye göre, Tann bunlan zamansız ve değişmez bir bilgiyle bilir. Çünkü, Tann'nın bakış açısından geçmişş, şimdi ve gelecek gerçek ayıranlar değildir. ikinci olarak, Tann'nın zamanlılığını savunan Swinburne'un görüşlerini inceledim. Ona göre zaman, mantıksal bir zorunlulukla sınırsız olmalıdır. Tann, her şeyi bilen, her şeye gücü yeten bir varlık olarak, ilahi zamansızlık görüşünde iddia edildiği gibi tek bir an' da var olamaz. Aynı şekilde Tann'nın zamansal olgulan bilmesi, O'nun zaman içinde var olmasına bağlıdır. Aynca, yaratma, sevme ve bilme gibi ilahi fiiller, O'nun katı anlamda değişmez bir varlık olamayacağı anlamına gelir. Tann, zamansız bir varlık değildir, aksine O, zamanın her bir periyodunda vardır. Tann ve zamanın birlikte bulunması, Tann'nın zamanın mahkumu olduğu anlamına gelmez. Çünkü bu ilahi irade ile olmuştur.
Farabi ve Leibniz'in bilgi teorilerinin mukayesesi

Felsefe Tarihine bakıldığı zaman, bilgi problemiyle ilgili olarak birçok filozofun görüş beyan ettiklerini görmekteyiz. Bu manada gerek Farabi gerekse Leibniz bilgi problemiyle ilgili olarak önemli sayılabilecek bazı orijinal görüşler ortaya koymuşlardır. Farabi, Bilgi ve Bilgi Felsefesinin problem alanını teşkil eden bazı kavranılan temellendirmek ve bilgi sistemini ortaya koymak için, alemi ve bilgi elde etme ve üretme yeteneğine sahip olan insanı ön plana çıkararak düşüncelerini temellendirmiştir. Bu anlayışı ile Farabi, bigiyi, insanın bir edimi olarak değerlendirmiş ve bütün fikirlerini bu nokta da yoğunlaştırmıştır. Leibniz de Bilgi Felsefesi'nin temelini teşkil eden problem alanlarına, dönemi açısından ele alarak değerlendirmeye çalışmıştır. Leibniz, bilgiyi, insanın bir edimi olarak kabul etmiş ve bilgi ile ilgili olan düşüncelerim bu doğrultuda vermeye çalışmıştır. Çalışmamızda, Bilgi Felsefesi'nin temel kavramlarını ve mahiyetini dikkate alarak hem Farabi'nin hem de Leibniz'in görüşleri bu noktalarda değerlendirilmeye çalışılmıştır. Her iki filozof da temsil ettikleri kültür gereği bu probleme farklı bir boyut getirmiştirler. Bu çalışmanın esas amacı da bu farklı değerlendirmeyi ön plana çıkarmak, açıklamak, tespit ve tahlililerde bulunarak bu problemin çözümüne filozoflar açısından ele almaktır.
Aristoteles ile Farabİ'nin mekan anlayışlarının incelenmesi

Felsefe ve bilimin geçmişşten günümüze kadar ilgilendiği ancak bu ilginin bazen azalıp bazen de artarak devam ettiği mekan sorunu çalışmamızın ana konusunu oluşturmaktadır. Mekan, çeşitli kavramlar altında tarihte tartışma konusu olduğu kadar mekanın algılanışı da ayrıca çeşitli kişi ve sistemlere bağlı olarak değişmektedir. Burada mekanın Aristoteles ve Farabi'de hangi bağlamlarda ve nasıl kullanıldığı araştırılıp mekanın hangi özellikleriyle tartışma konusu olduğu incelenmeye çalışılacaktır. Böylece Aristoteles'ten önceki mekan anlayışı analiz edildikten sonra asıl olarak Aristoteles ve Farabi'nin mekan anlayışları özellikle doğa felsefesi ve metafizik olarak kullanıldığı bağlamlar bakımından değerlendirilecektir. Konuyla ilgili kendi kaynakları başta olmak üzere ikincil olanlara da yer verilerek araştırma ortaya konulacaktır. Birinci bölümde Aristoteles öncesi felsefe ve bilimde mekan anlayışları incelenerek sonrasında Aristoteles'te mekan anlayışı ele alınmıştır. Üçüncü bölümde Farabi'nin eserlerinde mekanı nasıl ele aldığı incelenmiştir. Sonuç bölümü ise ikisinin mekana yaklaşımları ve bunların karşılaştırılıp yorumlanmasından oluşmaktadır. Böylece mekanın günümüzde kazandığı anlamları düşündüğümüzde, temellerine bir kez daha inilerek değişim sürecinin daha iyi anlaşılabileceği kanaatindeyiz. Mekanın metafizik bir problem olarak cismi kapsayanın iç sınırı olduğu ve aynı zamanda mekanın alem anlamında kullanımında da evren anlayışında kazandığı anlamlar ortaya çıkmıştır.
Ebu zeyd El-belhİ'nin ahlak felsefesi

Ebu Zeyd el-Belhi, 850 yıllarında Horasan'da Belh yakınlarındakiSamistiyan köyünde dogdu. 80 yılı askın bir yasamdan sonra 934 yılında yine aynı yerde vefat etti. slami ve felsefi ilimlerde çalısmıs olan Belhi cografyacılıgı iletanınmıstır. Gençliginde Mekke'ye gitmekte olan bir hac kervanı ile birlikte Irak'agitmistir. Orada 8 yıl kalmıs, Ebu Yusuf el-Kindi'den ders alarak onun yanındafelsefenin yanı sıra tıp ve fizik gibi diger Yunan bilimlerini de okumustur. Belhislami ilimlerin yanında okumus olduğu felsefi ilimlerde de derinleserek iki kulvarda da uzlastırmacı ve seçkin bir yere sahip olmustur. Yakut el-Hamevi Mu'cemu'l-udeba adlı eserinde, bnü'n-Nedim'inFihrist'inde yer alan Ebu Zeyd el-Belhi'nin 43 eserine 13 tane daha ilave ederekfilozofumuzun 60 civarında olan eserlerinden 56 tanesinin ismini zikreder. Ancak bu eserlerden sadece iki tanesi günümüze ulasabilmistir. Bunlar Takvimü'l-büldanve eskalü'l-bilad isimleri ile de bilinen Suverü'l-ekalim ve Mesalihu'l-ebdan ve'lenfüs'tür. Mesalih, belki de filozofumuzun tıp ilmi ile ilgili tek eseridir. ki bölümden olusan Mesalih'in ilk bölümünde Belhi, okuyucularına beden saglıgı ile ilgili, ikinci bölümünde ise ruh saglıgı hakkında detaylı bilgiler vermektedir. Bu bölümde öfke, keder, korku, endise, üzüntü, tasa ve vesvesenin tanımlarını yapan Belhi daha sonra ise bu hastalıkların tedavi yollarını zikretmektedir. Biz ise bu çalısmamızda, bu tedavi yolları ile bu tedavi yollarının ahlak felsefesi ile olan iliskisini ortaya koymaya çalıstık.
Tragic thought in Oğuz Atay's Tehlikeli Oyunlar: Identity, culture, and history

Bu çalışma temel olarak Oğuz Atay'ın Tehlikeli Oyunlar romanının kimlik, kültür ve tarih kavramlarını trajik düşünce bağlamında nasıl tartışmaya açtığını inceliyor. 'Trajik düşünce' kavramı, Pierre Vidal-Naquet ve Jean-Pierre Vernant'ın, antik Yunan tragedyalarının insan varoluşu ve eylemlerini belirsizlik, gerilim ve çelişkilerle dolu bir muamma ve sorun olarak ele alan eleştirel bir düşünce barındırdığı tezine dayanıyor. Antik Yunan tragedyasında kimlik sorunu insanın kendini anlama çabası olarak ele alınırken, tarih ve kültür kavramları ise kişinin çağıyla geçmişş, şimdiki zaman ve gelecek bağlamında kurduğu ilişkinin eleştirel bir perspektiften işlenmesi olarak karşımıza çıkar. Tehlikeli Oyunlar'da aslında Atay'ın bu minvalde bir trajik düşünceyi düşündüğünü savunuyorum. Atay'ın insanın kendini anlama mücadelesi ve çağıyla kurduğu ilişkiyi trajik düşünce üzerinden nasıl ele aldığını incelemek için romandaki çatışma, gerilim ve çıkmazlara odaklanıyorum. Bu bağlamda Atay'ın Tehlikeli Oyunlar'da kendi tarihsel ve kültürel dönemine içkin açmaz ve paradoksları hangi yönlerden ele aldığı ve genel anlamda insan durumunu belirleyen değişken, öngörülemez ve çelişkili öğeleri nasıl ön plana çıkardığını inceliyorum. Çalışmamın sonunda, Tehlikeli Oyunlar'ın halihazırda verili yapı ya da anlatıların insanın arayışlarına tatmin edici cevaplar veremediğini göstererek nihayetinde bir kriz düşüncesini dile getirdiğini savunuyorum. Bu kriz sorusu insanın kendini anlama çabası ve dünyayla kurduğu tarihsel-kültürel ilişkinin temellendirildiği zeminin yok olmasını içeriyor. Bir başka deyişle, Oğuz Atay'ın Tehlikeli Oyunlar'daki trajik düşüncesi, çelişkili ve çatışmalı özellikleri nihai bir sonuca bağlamadan gerginlikleri içerisinde muhafaza ederek açtığı kriz sorusu üzerinden bir zeminsizlik deneyimini işaret ediyor. Bu zeminsizlik deneyiminde, insanın kendini anlama çabası ve dünyayla kurduğu tarihsel-kültürel ilişki ucu açık bir soru ve yanıtlanamaz bir muamma olarak kalıyor.
A critique of Hintikka's reconstruction of Kantian intuitionin logical and mathematical reasoning

Bu tez matematiksel ve mantıksal akıl yürütmede Kantçı görünün Jaakko Hintikka tarafından yeniden yapılandırılmasının bir eleştirisidir. Hintikka'nın matematiksel kavramları tekil terimler cinsinden indirgemeci analizinin mantıksal ve matematiksel argümanlarda kullanılan varlıksal örnekleme ile yapılandırmasının, bu şekilde örneklenen terimi -sanki rastgele bir nesneye gönderimde bulunuyormuşçasına- içeren mantıksal ya da cebirsel formüllerin örneklenen türde tikellerin bir sınıfı hakkında nasıl genel bir yargıya vardığını açıklamada başarısız olduğunu ve bu tarz formüllerin nicelenmiş olarak analiz edilmeleri gerektiğini tartışacağım. Hintikka'nın yapılandırılmasında ortaya çıkan diğer bir probleme değinip saçmaya indirgeme biçimde olan belirli matematiksel ispatların Hintikka'nın yapılandırmasıyla uyuşmadığını göstereceğim.
Ahmet Cevdet'in mantık ve adab anlayışı

Ahmet Cevdet, ilk Türkçe Mantık kitabı olan Mi'yar-ı Sedad ve Adab-ı Sedad adlı eserlerinde, mantık ve ilim anlayışını, mantık konularını ve tartışma yöntemlerini ele alıp işlemektedir. Ahmet Cevdet'in mantığının ilk bölümünde lafızlar ve lafızların aralarındaki ilişkiler, beş tümel, kategoriler, tanım ve bölmeden oluşan tasavvurat işlenir. Sonra da önermeler ve çeşitleri, kıyas ve şekilleri, daha sonra da beş sanat incelenir. Ahmet Cevdet'in Adab anlayışında ise münazara ve tartışma kuralları, tartışmada tarafların engelleme, delili bozma ve delile karşı koyma gibi üç önemli rolleri ve uyacakları usuller ele alınıp işlenir. Bu eserlerde ve yapılan değerlendirmelerde, Ahmet Cevdet'in gerek kendi dönemindeki gerekse günümüzdeki mantık çalışmalarına olan katkısı, mantık ve tartışma ile ilgili görüşleri ve bu alandaki etkisi ortaya çıkmaktadır. O, bu çalışmalarında mantığa yeni şeyler eklememesine rağmen, mantık ve tartışma konularını kendine özgü işleyişiyle, klasik mantık anlayışımızda önemli bir yer almıştır.
La relation entre souverainete et dialectique chez Hegel

Hegel'in felsefesinin ayırt edici yanı, bütün bir varlık ve düşünce düzenini içeren bir bütünlüğe sahip olmakla birlikte, böyle bir bütünlüğü aynı zamanda bir gelişim olarak kavramasıdır. Hegel'in felsefesinde, bütün kendiyle dolayımsız bir birlik değil, fark içeren bir birliktir. Bu farklar arasındaki ilişkiler ise bütünlüğün gelişiminin dinamikleridir. Hegel felsefesi, sistem karakterini, farklar arasındaki ilişkiyi, ayırt edici olduğu kadar bütünleştirici bir ilişki olarak da koyabilen diyalektik mantığından alır. Bu tez, Hegel'in felsefesine özgünlüğünü veren diyalektiğin modern egemenliğin kavramsallaştırılmasına yaptığı katkıyı ele almayı amaçlamaktadır. Hegel diyalektiğinin gelişiminde, Kant'tan Alman idealizmine uzanan çizgi önemli bir yer tutar. Alman idealizmini temel olarak meşgul eden, Hegel'in ise kendi sisteminde nihai çözüme kavuşturduğunu öne sürdüğü problem, varlık ve düşüncenin birliğinin rasyonel bir açıklamasının nasıl verilebileceğidir. Varlık ve düşünceye birlik verme yönündeki bu ortak çaba, Hegel'in sisteminde politik kuruluşun devlet ve toplum olarak ikileşmesini egemenliğin bütünlüğü dolayımıyla aşma yönünde bir perspektife dönüşür. Diyalektik bir kuruluş olarak devlet, birey ve topluma yabancı ve dışsal bir güç yerine, kendini ancak onların pratikleri yoluyla yeniden üretilebilen bir egemenlik görünümünü alır. Hegel'in siyaset felsefesinin özgünlüğü, diyalektikte aşkın egemenliğin toplumsal ilişkilere içkinleşmesinin ilkesini keşfetmesinden gelir. Bu aynı zamanda, modern egemenliğin bugün geçerliliğini hala koruyan işleyiş prensibinin keşfidir.
Spinoza'nın metafiziğinde zihnin ve duyguların kaynağı

bu çalışmanın amacı, Spinoza'nın Etika adlı eserinden hareketle, onun, insan doğasının kaynağı ve özgürlüğü hakkındaki düşüncelerini analiz etmeye çalışmaktır. Bu amaçla, Birinci Bölümde'de Spinoza'nın Metafiziği, İkinci Bölüm'de Zihnin Doğası ve Kaynağı, Üçüncü Bölüm'de Duyguların Kaynağı ve Doğası, Dördüncü Bölüm'de ise Özgürlük Ele alınacaktır.
Descartes'tan Kant'a modern çağda özne-nesne sorunu

Çalışmamızın ilk bölümünde öznenesne probleminin tanımını yaparak, bu sorunun kaynaklarını belirledik. Yeniçağ felsefesinin dünyaya bakışını önemli ölçüde etkileyen Modern Biliminin doğuşu üzerinde felsefe üzerindeki belirleyiciliği oranında durduktan sonra, sorunu ilk kez ortaya koyan Descartes' in düşüncelerini ele aldık. Descartes ile birlikte özne ve nesnenin iki ayrı varlık alanı olarak nasıl ortaya çıktığını gördükten sonra Geulincx örneğinde bu ayrılığın nasıl büyük bir problem haline gelebildiğini gördük. Descartes'tan sonra Spinoza kendi özgün katkısıyla hemen göze çarpan bir filozoftur. Zihin-beden ayrımını, bu iki tözü tek bir tözün, tanrının öznitelikleri haline getirerek çözen Spinoza, çalışmamızın üçüncü bölümünü oluşturdu. Zihni tümüyle edilgen ve boş bir kağıt gibi gören Locke'un ardından felsefesini daha çok Hıristiyanlığı savunma kaygısıyla oluşturduğunu vurguladığımız Berkeley'in nesnelerin zihin dışındaki varoluşlarının nasıl yadsıdığını inceledik. Kant ise özne ve nesnenin bir anlamda dengesine oturttuğu felsefesinde bilgimizin matematik ve empirik dünya ile sınırlı olduğunu belirtmekteydi. Onun için zihin deneyimin biçimlenmesinde aktif bir rol oynayarak şeylere varoluşlarını bir anlamda dikte etmekteydi.
Carl Schmitt'in politik felsefesi üzerine bir inceleme

Mevcut çalışma, Carl Schmitt'in politik düşüncesini, hukuk ve siyaset bilimlerininkinden daha farklı bir ilgiyle konu edinmektedir. Plettenbergli düşünürün çağdaş politik felsefe sorunlarına nasıl dahil edilebileceği bu ilgiyi ortaya koymaktadır. Çalışma Schmitt'teki politik kavramsallaştırmalara merkezi bir önem atfetmektedir. Tarafımızdan özel bir bağlamda ? alışıldık realizm tanımlarının dışında, politik realizm olarak tanımlanan bu kavrayış düzlemleriyle birlikte ele alınmaktadır. Daha çok bir kriz düşünürü olarak beliren Schmitt'in bu imgesine, çalışmada, iki bakış açısıyla yaklaşılmaktadır. Birincisi Schmitt'le birlikte politik-olanı ve nomosunu düşünmek. İkincisi ise onun karşısında onu eleştirerek düşünce üretmek. Schmitt'le birlikte Schmitt'e karşı olarak nitelendirilebilecek bu yöntem tezin şu hipotezini araştırmaktadır: Özgürlükçü bir politik realizm mümkün müdür? Tez, daha özelde, Schmitt realizminin politik felsefenin özgürlük problematiği ile hangi ölçülerde bütünleşebileceğini dert edinmektedir. Sınır-durum düşünürü olarak Schmitt hem politik özgürlüğün belirlenimlerinin ve imkanlarının sorgulanmasına izin vermektedir hem de özgürlük praksisinin niçin Schmittyen bir realizme sırt çeviremeyeceğini göstermektedir.
Jean Jacques Rousseau felsefesinde adalet, özgürlük ve eşitlik anlayışı

Bu çalışmamızın temel konusunu Jean Jacques Rousseau'nun özgürlük, eşitlik ve adalet anlayışı oluştursa da onun hayatı, eserleri ve felsefi görüşleri kısaca ele alındıktan sonra, hiçbir felsefi sorunun kendinden öncekilerle etkileşime girmeden amacına ulaşamayacağı fikrinden hareketle, belli başlı düşünürlerin özgürlük, eşitlik ve adalet anlayışlarının ortaya konmasının doğru olacağı fikrine ulaşıldı. Bu nedenle çalışmamızın ilk bölümü İlk Çağ, Orta Çağ, İslam ve Modern Çağ felsefesindeki belli filozofların özgürlük, eşitlik ve adalet anlayışlarının ele alınması olarak belirlendi. İkinci bölümde J. J. Rousseau'nun siyaset felsefesinde önemli bir yer tutan doğa durumu, mülkiyet, toplum sözleşmesi, genel istenç, eşitlik, eşitsizlik gibi kavramları ve bu kavramların adalet, özgürlük ve eşitlik ile ilişkisi ele alınmıştır. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise, J. J. Rousseau'nun adalet, özgürlük ve eşitlik kavramları bağlamında, ilkel doğa durumunu ve uygar yaşamı nasıl ele alıp açıkladığını ortaya koymaya çalıştık. J. J. Rousseau'ya göre insanın tam anlamıyla özgür, eşit ve adil olduğu dönem, insanın doğa kanunlarıyla tam anlamıyla uyum içinde olduğu dönemdir. Fakat J. J. Rousseau modern yaşam ve gelişen mülkiyet duygusuyla birlikte ilkel doğa yaşamına dönülemeyeceğinin farkındadır. Bu yüzden o toplumsal yaşamda insanı özgür, eşitlikçi ve adil kılmanın yollarını aramaktadır. Adalet, eşitlik ve özgürlüğün toplumsal sözleşmeyle yasal güvence altına alınması ve daha da önemlisi yasaların halk tarafından oluşturularak meşru kılınması, saf özgürlük, eşitlik ve adaletin tekrar elde edilmesi bakımından son derece önemlidir. Bu doğrultuda sonuç bölümünde çalışmanın tümünden çıkarılabilecek olan neticeleri genel olarak değerlendirmeye çalıştık.
The Magic in the laboratory of the mind: A philosophical study of thought experiments

oz AKIL LABARATUVARINDAKI GİZEM: DÜŞÜNCE DENEYLERİ ÜZERİNE FELSEFİ BİR ÇALIŞMA Arslanoğlu, Şengül Yüksek Lisans, Felsefe Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Erdinç Sayan Aralık 1999, 61 Sayfa Bu çalışmada düşünce deneylerinin ne olduğu hakkında bilgi vermeyi, gerekliliklerini ve işlevlerini saptayarak hem bilim hem de felsefe için vazgeçilmez bir metot olduklarını göstermeği amaç edindim. Ayrıca bu tez düşünce deneylerinin hayal ile gerçek arasında köprü vazifesi gördüğüne işaret etmektedir. Buna bağlı olarak da düşünce deneylerinin gizemli bir yönlerinin bulunup bulunmadığım göstermeye çalıştım. Öncelikle bilim ve felsefeden örneklerle düşünce deneylerinin ne olduğunu hatırlatacak daha sonra düşünce deneylerinin yapışım anlama da önemli gördüğüm değişik tanım ve görüşleri sunup bilimsel düşünce deneyleri hakkında ayrıntılı bir sınıflandırma vereceğim. Üçüncü bölümde düşünce deneyleri hakkında iki uç noktayı oluşturan empirisist ve rasyonalist görüşlere yer vereceğim. Sonra düşünce deneyleri ile laboratuvar deneyleri arasında bir karşılaştırma yaparak düşünce deneylerine olan ihtiyacı göstereceğim. Sonuç bölümünde, düşünce deneylerinin işleyişlerini, fonksiyonlarını, zorluklarını anlatıp kendi sınıflandırmamı yapacağım. Daha sonra, düşünce deneylerinin bize neden gizemli geldiğini ve gerçekten gizemli bir yönlerinin bulunup bulunmadığım açıklamaya çalışacağım.
Gazali'de bilgi-ahlak ilişkisi

Amacımız İslam felsefesi içerisinde özel bir yere sahip olan Ahlak Felsefesi alanında oluşturduğumuz tezle bu alana ufak da olsa bir katkı yapabilmektir. Gazali'de Bilgi ve Ahlak İlişkisi adını taşıyan bu çalışmamız giriş ve üç bölümden müteşekkildir. Tezimizin giriş bölümünde ahlak ve bilgiyi münferit olarak ele almaya, daha sonra da bu ikisi arasındaki ilişkiyi irdelemeye çalıştık. Çalışmamızın ilk bölümünde bilginin kişiyi şekillendirmesi başlığı altında bilgi sahibi ve bilgisiz insan konularını irdeledik. Tezimizin ikinci bölümünde ahlak - insan konularını ele alarak seçme hürriyeti ve sorumluluk konularının bilgiyle ilişkisine değinip tarih boyunca ortaya konan ahlaki öğretilerin önemi üzerinde durmaya çalıştık. Tezimizin üçüncü bölümünde Gazali düşüncesinde bilgi ve ahlak konularını münferit inceledikten sonra bu iki kavram arasındaki ilişkiyi ortaya koymaya çalıştık. Değerlendirme başlığı altında ise tezimizde ele aldığımız konulara genel bir bakış açısıyla değinerek elde ettiğimiz sonuçları izah etmeye çalıştık. netice olarak bilgi ve ahlak kavramları arasında oldukça mühim bir ilişki olduğu, bilgiden yoksun ahlakın; ahlakla perçinlenmeyen bir bilginin atıl kalacağı sonucuna ulaştık. hazırlamış olduğumuz tezin bizden sonra konuyu inceleyen herkese faydalı olmasını temenni ediyoruz. Amacımız İslam felsefesi içerisinde özel bir yere sahip olan Ahlak Felsefesi alanında oluşturduğumuz tezle bu alana ufak da olsa bir katkı yapabilmektir. Gazali'de Bilgi ve Ahlak İlişkisi adını taşıyan bu çalışmamız giriş ve üç bölümden müteşekkildir. Tezimizin giriş bölümünde ahlak ve bilgiyi münferit olarak ele almaya, daha sonra da bu ikisi arasındaki ilişkiyi irdelemeye çalıştık. Çalışmamızın ilk bölümünde bilginin kişiyi şekillendirmesi başlığı altında bilgi sahibi ve bilgisiz insan konularını irdeledik. Tezimizin ikinci bölümünde ahlak - insan konularını ele alarak seçme hürriyeti ve sorumluluk konularının bilgiyle ilişkisine değinip tarih boyunca ortaya konan ahlaki öğretilerin önemi üzerinde durmaya çalıştık. Tezimizin üçüncü bölümünde Gazali düşüncesinde bilgi ve ahlak konularını münferit inceledikten sonra bu iki kavram arasındaki ilişkiyi ortaya koymaya çalıştık. Değerlendirme başlığı altında ise tezimizde ele aldığımız konulara genel bir bakış açısıyla değinerek elde ettiğimiz sonuçları izah etmeye çalıştık. netice olarak bilgi ve ahlak kavramları arasında oldukça mühim bir ilişki olduğu, bilgiden yoksun ahlakın; ahlakla perçinlenmeyen bir bilginin atıl kalacağı sonucuna ulaştık. hazırlamış olduğumuz tezin bizden sonra konuyu inceleyen herkese faydalı olmasını temenni ediyoruz.
Georges Bataille'ın felsefesinde erotizm ve ölüm kavramlarının egemen ve tüketim kavramlarıyla ilişkisi

İlkel insanın alet kullanımıyla başlayan çalışma dünyasını Bataille, varlığının kişisiz düzleminden ayrılarak özne ve nesnenin oluştuğu aşkın dünyaya geçiş olarak yorumlar. Emeğiyle kurduğu nesneler dünyasında insan, içkinlik dünyasının egemenliğini kaybederek yaşamı; çalışma, fayda ve yarar kaygısının köleliğine indirgemiştir. Çalışma ile beraber, gelecekle kurulan ilişki, ölüm bilincine sahip olmanın koşulunu oluştururken; aynı zamanda erotik alana da açılmaktadır. Üretken bir ereksellik içinde beliren tüketim, insanın varlık temelindeki yegane arzusu olan egemenliğin hesapsızca tüketiminin karşısındadır ve bu nedenle savurganca tüketim olan erotizm, çalışma dünyasının birikim anlayışı tarafından sürekli saldırıya maruz kalmaktadır. Çalışma, ölüm bilinci ve cinsel yasakların oluşturduğu profan dünya, bu yüzden genel ekonominin yasalarından ayrılmaz bir bütünsellikle karakterizedir. Bataille, ekonominin yasalarını bilmeden onun yaşam üzerindeki egemenliğini anlamamızın olanaksız olduğunu söyler. Bu nedenle sınırların dondurulması, ırklılaştırma politikaları, cinsiyetlendirme ve bedenlerin terbiye edilmesi başat olmanın hedef olduğu genel ekonomi politikasının nesneleridir aslında. Yasakla temas eden ilkel insanın taşıdığı bulaşıcılık modern dünyada; savaşlar, sanayileşmemiş bölgelerdeki katliamlar, işkence ve toplama kampları, cehalet, fanatizm, şiddet, ekolojik tehdit ve salgın hastalıklar olarak yaşamın içinde hala dolaşmaktadır. Halbuki, hayvanlıktan çıkarak aşkın olana adım atan insanın arzusu, kaybettiği bu kendi bilincine yeniden kavuşmaktır. Bu nedenle Bataille tarihi ilerleme olarak değil; içkinliğe yabancılaşmanın tarihi olarak nitelendirir. Bataille'a göre, insan yaşam karşısındaki bu aşağılanmadan; ancak erotizm, kurban, ölüm ve kahkahanın sınır deneyimleriyle çıkabilir. Bu sınır deneyimler kutsaldışı dünyanın şemalarının askıya alınması suretiyle aşılması neticesinde, dünyadan çıkış anlarını oluşturmaktadır.
Yargısal söylev türünde Cicero'nun kuramları ve uygulamaları

Bu tezin amacı, Cicero'nun retorik ile ilgili yapıtlarındaki kuramları ve mahkemede yapmış olduğu üç söylevi incelemektir. Bu retorik incelemeyle, Cicero'nun söylevlerinde kendi kuramlarına ne ölçüde uyduğunu ortaya çıkarmak hedeflenmiştir. Tezin ilk bölümü, kısaca retorik sanatının kökenini ve Roma'dayaygınlaşmasını içermektedir. İkinci bölüm, bir savı kanıtlamak geçerli kanıtlarıtoplayıp değerlendirmek anlamına gelen inventio ve inventio aşamasında bulunan kanıtların düzenlenmesi anlamına gelen dispositio konularını içermektedir. Dispositio konu başlığı altında, Yunan retorik sanatınınCicero üzerindeki etkisini göstermek amacıyla önce, Aristoteles ve Rhetorica AdAlexandrum yapıtından bir takım örnekler verilmiştir. Daha sonra konuşmanınbölümleri olan exordium, narratio, partitio, confirmatio, reprehensio ve conclusio konusundaCicero'nun kuramları incelenmiştir. Tezin son bölümünde, Cicero'nun ProRoscio Amerino, Pro Milone ve Pro Rege Deiotaro söylevleri ele alınmış, DeInventione ve diğer kuramsal eserlerinde vermiş olduğu kuramları, bu söylevlerdene kadar uyguladığı, duruşmaların ve koşulların zorlamasıyla ne gibi yenilikleryaptığı araştırılmıştır.