turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hukuk muhakemeleri kanunu'na göre ön inceleme aşaması

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile hukukumuza birçok yeni kurum getirilmiş olup, bu yeniliklerin en önemlilerinden biri de 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndan farklı olarak hukukumuza kazandırılan ön inceleme safhasıdır. Tezimizin amacı, 6100 Sayılı HMK hükümleri ışığında uygulamayı irdeleyerek, yeni bir kurum olan ön inceleme safhasını derinlemesine araştırmaktır. Ön inceleme safhası, dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra başlar, tahkikat aşamasından önce sona erer. Ön inceleme safhasının kapsamı dahilinde, mahkeme, dava şartlarını ve ilk itirazları inceler, uyuşmazlık konularını eksiksiz bir şekilde belirler, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gerekli işlemleri yapar. Tarafların, üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik eder ve bu hususları tutanağa geçirir. Ön inceleme safhasının amacı, davanın başında esasa girmeden dava sonlandırılabilecek durumda ise, usul ekonomisi ilkesi çerçevesinde hareket edilerek, davayı uzatmaksızın ve gereksiz iş yüküne sebep olmaksızın davayı sonlandırabilmektir. Sonuç olarak ön inceleme safhası usul ekonomisi açısından, Türk yargı sistemi için son derece gerekli bir kurum olup, Türk hukukuna kazandırılmasında geç bile kalınmıştır. Uygulamada, kanunun konuluş amacına uygun şekilde hareket edildiği takdirde, yargılama daha sağlıklı ve verimli bir hal alacaktır.
İş sağlığı ve güvenliği hukukunda işveren sorumluluğu

İş ilişkisinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine aykırılık sonucu iş kazası veya meslek hastalığı meydana gelmektedir. İş kazası veya meslek hastalığı neticesinde işçiler yer alanmakta hatta hayatlarını kaybetmektedirler. İş kazası veya meslek hastalığının ortadan kaldırması veya en aza indirgenmesi için uluslararası ve ulusal hukukta, iş sağlığı ve güvenliğini amaçlayan düzenlemeler yapılmıştır. İş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulmadığında ortaya çıkan iş kazası veya meslek hastalığı sebebiyle işverenlerin hukuki ve idari sorumluluğunun yanında, ceza sorumluluğu da bulunmaktadır. Bu çalışmada, iş sağlığı ve iş güvenliği genel olarak irdelendikten sonra, iş kazaları ve meslek hastalıkları sonucu ölüm veya yer alanmaya bağlı işverenin hukuki, idari ve ceza sorumluluğu, konu ile ilgili Yargıtay kararları çerçevesinde irdelenmiştir.
İnsan Hakları Hukuku açısından velayet hakkı

Velayet hakkı, çocuklar üzerinde onların bakım ve korunmalarının sağlanması amacı ile onların kişi ve malları üzerinde anne babanın sahip oldukları görev, yetki ve hakların bütünüdür. Hak sahibi, bu hak ve sorumluluğunu yerine getirirken, çocuğun yüksek menfaatini gözetmeli ve onun görüşlerine önem vermelidir. İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesinde aile yaşamına saygı hakkının içinde yer alan velayet hakkı, İnsan Hakları Avrupa Mahkemesince de tanınan bir insan hakkıdır. Devletin velayet hakkına müdahale etmesi söz konusu olduğunda devlet, çocuğun yüksek menfaatinin korunması, aile bireylerinin birbirlerinden ayrılmasının son çare olması, tüm ilgililerin karar sürecine dahil olması ve velayet hakkı sahibi ile toplum arasındaki menfaatte adil dengenin sağlanması ilkelerine uygun hareket etmek yükümlülüğü altındadır. Benzer şekilde devlet, müdahalenin demokratik toplumda gerekli ve ölçülü olmasını sağlamalıdır. Devletin, bu ilkeleri göz ardı etmesi insan hakkı ihlalini oluşturur.
Limited şirketlerde yan edim yükümlülükleri

Yan edim yükümlülükleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun limited şirketler hukukunda getirdiği yeniliklerden birisidir. Yan edim yükümlülüklerinin öngörülmesi, tek borç ilkesinin istisnalarındandır. Şirket sözleşmesinde bir düzenleme olmaksızın yan edim yükümlülüklerinin öngörülmesi mümkün değildir. Yan edim yükümlülükleri, şirket sözleşmesinin zorunlu içeriğinden olmayıp, ihtiyari içeriktendir. Şirket kurulduktan sonra, sözleşmenin değiştirilmesi ile de yan edim yükümlülükleri öngörülebilir. Yan edim yükümlülüklerini öngören genel kurul kararları, ancak ilgili tüm ortakların yazılı onayıyla alınabilir. Böyle bir yükümlülük altına girmeyen ortakların olumlu onayına ihtiyaç bulunmamaktadır. Yan edim yükümlülükleri bir esas sermaye payına bağlı olmak zorundadır. Tek bir pay, belirli pay grupları, belirli paylar hatta bütün paylar için öngörülebilirler. Bu şekilde, yan edim yükümlülükleri hakka bağlı borç halinde gelmektedir. Bu edimlerin, ortakların şahsına bağlanması mümkün değildir. Yan edim yükümlülüklerinin amacı şirketin işletme konusunun gerçekleşmesine destek olunmasıdır. Amaç, öz kaynak ihtiyacını karşılamak değildir.
Türk Ceza Kanununda uyuşturucu madde ticareti suçları (TCK. M.188)

Çalışmamızda TCK. nun uyuşturucu madde ticaretini düzenleyen 188. maddesi incelenmiştir. Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçlarını incelediğimiz tezimiz üç bölüm olarak hazırlanmıştır. Birinci bölümde uyuşturucu madde suçları ile ilgili genel açıklamalar yapıldıktan sonra, uyuşturucu veya uyarıcı madde kavramı ele alınmış sonrasında, benzer suç tiplerinden farkları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Suça konu maddelerin tarihi süreç içerisindeki gelişimi ele alındıktan sonra, mukayeseli hukuktaki düzenlemeler, özellikle Alman Uyuşturucu Maddeler Kanunu etraflıca incelenmek suretiyle irdelenmiştir. Birinci bölümün sonunda uyuşturucu maddelerle ilgili olarak yapılan uluslararası sözleşmeler kısaca açıklanmıştır. İkinci bölümde uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçları ele alınmıştır. TCK. nun 188. maddesinde üç ayrı suç tipi düzenlenmektedir. Bunlar;Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal, ithal ve ihracı suçu (TCK. m.188/1), Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçu (TCK. m.188/3) ve Uyuşturucu madde etkisi olmamakla birlikte bu maddelerin imalinde kullanılan maddelerin ticareti suçu (TCK. m. 188 /7)dur. Uyuşturucu madde suçları ile korunan hukuki değer, tüm suçlar bakımından tek başlık altında toplanmıştır. Daha sonra maddede düzenlenen her üç suç tipi unsurları ile birlikte ayrı ayrı incelenmiştir. Bu bölümde son olarak etkinpişmanlığa değinilmiştir. Üçüncü bölümde uyuşturucu madde ticareti suçlarına TCK. da öngörülen ceza ve güvenlik tedbirleri, mahsup ve muhakeme usulü anlatılmıştır.
Sağlık personeli ve hastaların algılamalarına bağımlı olarak hasta hakları bilinç düzeyleri üzerine karşılaştırmalı bir inceleme

Hasta haklarının ve yasal mevzuatın sağlık çalışanları ve hastalar tarafından doğru bilinmesi ve algılanması, sağlık hizmetlerinde yaşanan aksaklıkların azaltılmasında, kalitenin yükseltilmesinde ve dolayısıyla sağlık sisteminin iyileştirilmesinde önemli bir rol oynar. Bu araştırma, sağlık personeli ve hastaların, algılamalarına bağımlı olarak hasta hakları bilinç düzeylerini karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda, araştırma verileri hasta hakları yönetmeliğinden hareketle, hasta hakları bilinç düzeyine yönelik 25 ifade ile İzmir Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde çalışan 150 sağlık personeli ve sağlık hizmeti alan 180 hasta olmak üzere toplamda 330 kişi üzerinden kolayda örnekleme yöntemi toplanmıştır. Elde edilen verilere, non-parametrik testlerden Mann Whitney U, Kruskal-Wallis ve Wilcoxon Signed Ranks uygulanmıştır. Analiz bulguları ışığında, sağlık personelleri ile sağlık hizmeti alan hastaların hasta hakları bilinç seviyelerinin farklılık gösterdiği anlaşılmıştır. Ayrıca, katılımcıların eğitim seviyesine göre, gelir durumunun ve sosyal güvencenin hasta hakları bilinç seviyesini etkilediği görülmüştür.
Kırgızistan'da adil yargılanma hakkının unsuru olarak yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı

Yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı demokratik hukuk devletinin en temel ilkesi haline gelmiştir. Yargıçların bağımsız bir şekilde yargılama faaliyetinin yürütme önemliliği kuvvetler ayrılığı kuramı ile gelişmiştir. Yargıçların bağımsız olması gerektiği gibi tarafsızlık olması da adil yargılanma hakkının bir garantisi olarak kabul edilmiştir. Çoğu düşünürlerin ve uzmanların yemekleriyle yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı kavramları bugünkü anlamını kazanmıştır. Bu bağlamda adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı ilkeleri uluslararası insan hakları belgelerde önemli konuma gelmiştir. Kırgızistan bağımsızlığını ilan ettikten sonra uluslararası sözleşmelere taraf olarak yargıçların bağımsız ve tarafsız ilkelerini anayasal güvenceye almıştır. Bu noktada yargı faaliyetini belirleyen, aynı zamanda yargıçların bağımsızlığını koruyan kanunları kabul etmiştir. Ancak, yargıya ilişkin kabul edilen kanunların bazı noktalarda yargı bağımsızlığını ve yargı kalitesini yeterli düzeyde sağlamadığı hissedilmiştir. Pratikte çeşitli faktörlerin yargı kararlarını etkilemesi anayasal normları ile çelişkili duruma geldiği izlenmiştir. Böylelikle, yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığının uygulanmasında Kırgızistan'da birkaç sorunlar ortaya çıkmıştır. Bu tez çalışması Kırgız yargısının gelişim sürecine değinerek bugünkü konumunu değerlendirmeyi ve yargı bağımsızlığı konusunda yaşanan sorunlara kapsamlı analiz yürütmeyi ve çözüm önerilerini sunmayı ele almıştır.
Doğal gaz piyasasının İdare Hukuku açısından incelenmesi

Türkiye'de Doğal Gaz Piyasası 4646 sayılı Kanunla düzenlemiş ve piyasa faaliyetleri; ithalat, üretim, iletim, doğal gazın depolanması, toptan satış, doğal gazın ihracı, doğal gazın şehir içi dağılımı ve sıkıştırılmış doğal gaz dağıtımı ve iletimi olarak sayılmıştır. Sayılan piyasa faaliyetlerinin yürütümü hakkında lisans usulü öngörülmüş ve doğal gaz piyasasında bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanması için Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu görevlendirilmiştir. Doğal gaz piyasası, rekabetçi ve doğal tekel niteliğinde kısımları bünyesinde barındıran bir ağ endüstrisidir. Doğal gazın üretildiği yerden boru hatları ile vasıtası ile tüketildiği yere iletimi ve tüketicilere dağıtımı doğal tekel niteliğinde, doğal gaz üretimi ve pazarlaması ise rekabetçi niteliğe sahip aşamalar olarak değerlendirilmektedir. Doğalgaz piyasasının farklı özelliklere sahip kısımlardan meydana gelmesi karşısında, piyasa faaliyetlerinin hukuki rejimi de farklı karakter özellikleri göstermiştir. Nitekim doğal gaz piyasası faaliyetlerinden, doğal tekel niteliğindeki iletim, depolama ve dağıtım faaliyetleri kamu hizmeti niteliğinde görülmüş, diğer faaliyetler bakımından rekabetçi piyasa ortamı oluşturulmak istenmiştir. Bu şekilde birbirinden farklı hukuki rejime sahip piyasa faaliyetlerinin yürütümü için öngörülen lisans yönteminde, iletim, depolama ve dağıtım faaliyeti bakımından, kolluğa ilişkin ruhsatlardan bazı yönleri ile ayrılmış ve kamu hizmetinin gördürülme usulü olan ruhsat vasfını almıştır. Serbest piyasa faaliyeti niteliğinde değerlendirilen diğer faaliyetlerinde, tam anlamıyla serbest piyasa rejimine tabi tutulmamış, EPDK'nın bunlar üzerindeki düzenleme ve denetleme yetkileri belirli ölçüde saklı tutulmuştur.
4857 Sayılı İş Kanunu uyarınca işverenin iş sözleşmesi yapma serbestisinin sınırlamaları

İş sözleşmesi yapma serbestisi Borçlar Hukukunun temel ilkeleri arasında yer alan sözleşme yapma serbestisinin İş Hukukundaki yansımasıdır. Bu ilke uyarınca kural olarak işçi ile işveren sözleşme yaparken sözleşmenin tarafını seçme, içeriğini ve şeklini belirleme, sözleşmeyi sona erdirme gibi serbestilere sahiptirler. Ancak bu serbestiler mutlak olmayıp sosyal devlet olmanın gereği ve işçiyi işveren karşısında koruma düşüncesiyle çeşitli sınırlamalara tabi tutulmuştur. Bu sınırlamalar kimi zaman iş sözleşmesi yapma zorunluluğu kimi zaman iş sözleşmesi yapma yasağı kimi zaman ise çalışma şartlarına getirilen düzenlemeler ile olmuştur. Mevcut çalışmada iş sözleşmesi yapma serbestisine 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında getirilen sınırlamalar ve bu sınırlamalara aykırılık halindeki yaptırımlar irdelenmiştir. Bu itibarla konu; özel kanun hükümleri ile karşılaştırma yapılarak, uluslararası sözleşmeler, doktrindeki görüşler ve Yargıtay kararları ele alınarak açıklanmaya çalışılmıştır.
Velayet ilişkisi bağlamında çocuğun ebeveyni tarafından temsili

Çocuğa ilişkin yapılan tanımların ortak noktasını çocukların zayıflığı ve korunma ihtiyacı oluşturmaktadır. Gerek evrensel gerek ulusal hukukta, çocuğun çeşitli sebeplere dayanan bu zayıflığından faydalanmayacağı ve onun özellikle üçüncü kişilere karşı korunma ihtiyacını en iyi şekilde karşılayacağı ön kabulünden hareketle çocuklara ilişkin neredeyse tüm yükümlülük ve yetkilerin muhatabı olarak ebeveynleri seçilmiştir. Hukuk düzenimizde ise bu yükümlülükler ve yetkilere ilişkin olarak çocuk ve ebeveynleri arasında, soybağı üzerine temellenen ve hukuk kurallarınca kapsamı belirlenen velayet ilişkisine yer verilmiştir. Çalışmamızda, 'Velayet İlişkisi Bağlamında Çocuğun Ebeveyni Tarafından Temsili' başlığı altında öncelikle ebeveynler ve çocuk arasındaki velayet ilişkisi, sonrasında ise bu velayet ilişkisinin içinde barındırdığı en önemli unsurlardan biri olan ebeveyn tarafından çocuğun temsil edilmesi hususunu incelenmiştir.
Türk Ceza Kanunu'nda kan gütme saiki ile adam öldürme

Bu çalışmanın konusu kan gütme saikiyle adam öldürmedir. Kan gütme saikiyle adam öldürme; bir topluluğun üyesinin diğer bir topluluğun üyesini öldürmesi nedeniyle, üyesi öldürülen topluluğun diğer üyelerinin intikam almak amacıyla öldüreni veya onun yakınlarından birini öldürmesi olarak tanımlanabilir. Pek çok alanda gelişmeler görülmesine rağmen insanların kan gütme saikiyle öldürülmesi halen rastlanılan bir olgudur. Kan davası devlet otoritesinin kurumsal ve etkili olmadığı ilkel topluluklarda toplumun cezalandırma yöntemi olarak karşımıza çıkmaktadır. Kan davası devletin cezalandırma yetkisindeki tekeline alternatif bir adalet mekanizması olarak algılanmaktadır. Bunun yanında kan davasının yerellikten kopma ve normların dönüşmesi şeklinde yeni görünümler kazanması olgusu, bu geleneğin sadece devlet otoritesi ve devletin suç siyaseti ile açıklanamayacak olduğunu gösterir. Kan davası olgusunun varlığı, kırsal topluluklarda yaşayanların yaşadıklarından daha büyük topluluklara uyum sağlayamamalarına dayandırılabilir. Kan davasının en önemli iki temel sebebi ekonomik ve sosyal sebeplerdir. Bu iki temel sebebin dışındaki başka sebepler de bu olgunun varlığını sürdürmesine neden olmaktadır. Kan gütme saikiyle adam öldürmenin cezası, mülga 765 sayılı TCK 450/ 10 hükmü gereğince idam olarak öngörülmüştü. Yürürlükteki 5237 sayılı TCK 82 /1-j hükmüne göre bu suç için öngörülmüş olan ceza ise ağırlaştırılmış müebbet hapistir. Türkiye'deki kan gütme saikiyle adam öldürme suçlarının büyük çoğunluğu genellikle cezai ehliyeti olmayan ya da cezada indirim gerektiren yaş küçüklüğü bulunan failler tarafından işlenmektedir. Kan gütme saikiyle adam öldürme suçlarını önlemeye yönelik adımlardan birisi taraflar arasında uzlaşma veya barışmayı sağlamaktır. Etkili insanlar veya komşular tarafları uzlaştırma görevini üstlenebilir. Doğu, Güneydoğu ve Karadeniz bölgelerinde uzlaşma için kan parası talep edildiği görülmektedir Bu kan davasını engellemenin en etkin yoludur. Kan davasını önlemenin üçüncü bir yolu da taraflardan birinin ülkenin başka bir bölgesine göç ettirilmesidir. Taraflar arasında uzlaşmayı sağlayabilecek diğer bir yol da grup bireyleri arasındaki evliliklerdir. Hatta bu konuda göçe dair yasal koşulları düzenleyen ve kan davası suçlarını önlemeye yönelik olan 3236 sayılı kanun, kanun koyucu tarafından 1937 yılında kabul edilmişti. Kanaatimizce kan gütme saikiyle adam öldürme suçlarını önlemek için devlet tarafından alınması gereken önlemler şunlardır: Toprak reformuna ilişkin yasalar çıkarılmalıdır- Etkili bir hukuk siyaseti ve reformu gerçekleştirilmelidir- Güvenlik tedbirleri arttırılmalıdır- Kan gütme saikiyle adam öldürme suçlarının halen görüldüğü bölgelerdeki eğitim olanakları arttırılmalıdır. Kanaatimizce kan gütme saikiyle adam öldürme suçlarının engellenmesini sağlamakta bu suçun sadece en ağır şekilde cezalandırılması yeterli olmayacaktır.
Milletlerarası İnşaat Hukukunda müteahhidin sorumluluğu

Özellikle son yıllarda, inşaat sektörünün milletlerarası rekabete açılması ve bu vesile ile yaygınlaşan milletlerarası müteahhitlik işleri, birden fazla devlete mensup tarafların bir araya gelmesini sağladı. Böylece, inşaat sözleşmeleri birden fazla hukuk sistemiyle bağlantılı hale geldi. Milletlerarası inşaat ilişkilerindeki bu sentez birçok hukuki sorunu da beraberinde getirmektedir. Gerçekten, milletlerarası inşaat projelerinde bir araya gelen iki ve bazen daha fazla ulus mensubu tarafların, teknik, hukuk, örf ve adet yönünden görüş ve anlayış farklarının olduğu açıktır. Çalışmamızın konusu milletlerarası inşaat hukukundaki müteahhidin sorumluluğudur. Belirtmek gerekir ki, milletlerarası inşaat sözleşmelerdeki müteahhit - iş sahibi ilişkisinin sorunları, özellikle son yıllarda birçok büyük projeye ev sahipliği yapan Kazakistan bakımından ve hem iş sahibi hem müteahhit durumunda bulunan Türkiye bakımından büyük öneme sahiptir. Bu bağlamda karşımıza çıkan ilk sorun, birden fazla hukuk sistemiyle bağlantılı olan inşaat sözleşmelerinden kaynaklanan uyuşmazlıkların hangi hukuka göre çözümleneceği meselesidir. Tarafların uyuşmazlığa uygulanacak hukuku belirlemeleri, muhtemel sorunlarla ilgili hususların sonuçlarını önceden görebilme açısından son derece önemlidir. Çalışmamızda hukuk seçimiyle ilgili meseleler Kazakistan ve Türk hukukundaki Kanunlar İhtilafı Kuralları açısından değerlendirildi. Çalışmamızın ikinci bölümünde müteahhidin sorumluluk halleri ve bunların taraflar açısından doğurduğu hukuki sonuçlar, Kazakistan ve Türk hukukundaki ilgili düzenlemeler ve milletlerarası inşaat sektöründe yaygın olarak kullanılan FIDIC standart kuralları ışığında incelenmiştir. Önce, milletlerarası inşaat hukukundaki müteahhidin sorumluluk düzenine genel olarak değindikten sonra, inşaatın teslimden önceki ve sonraki sorumluluk halleri ayrı ayrı incelendi. Bu bağlamda belirtmek gerekir ki, inşaat faaliyetlerindeki teknolojik gelişmeler ve karmaşıklık dolaysıyla, müteahhide gittikçe artan sorumluluklar yüklenmektedir. Son bölümde üzerinde durduğumuz mesele de çok sorunlu olan müteahhit - iş sahibi ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yollarıdır. Bu bölümde milletlerarası inşaat uyuşmazlıklarının çözümünde çok yaygın olarak başvurulan tahkim yolu ve bu kurumun Kazakistan hukukundaki uygulaması ve sorunları incelendi.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında Türk hukukunda tutuklama

Kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı uluslararası ve ulusal belgelerde düzenlenmiş ve günümüzde dahi devamlı gelişme gösteren bir haktır. Tez çalışmamızın tümünde bu hakkın, bir koruma tedbiri olan tutuklama ile ilişkisi incelenmiştir. Tutuklamanın kişi özgürlüğünü en ciddi şekilde kısıtlayan koruma tedbiri olması sebebiyle tez çalışmamızda, 1982 Anayasası ve ilgili kanun hükümleri ile birlikte başta Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi olmak üzere uluslararası hukuktaki düzenlemeler incelenmiştir. Tutuklamaya ilişkin ulusal ve uluslararası metinlerdeki düzenlemelerin ne şekilde okunması ve yorumlanması gerektiği, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararlarıyla açıklanmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda, uzun tutukluluk süreleri, yetersiz gerekçeler ile uygulanan tutukluluk halleri ve tutukluluğun denetlenebilir olması üzerinde durulmuştur. Çalışma kapsamında, kanuni düzenlemeler ve uygulayıcıların mükemmel şekilde belirlendiği bir sistemde dahi tutuklama tedbirinin zararlarının tamamen ortadan kaldırılamayacağı sonucuna varılmıştır. Bu bakımdan, bu tez çalışmasının bir neticesi olarak, kanun koyucular tarafından, adli kontrol ile tutuklama koruma tedbiri arasındaki açık makası daraltacak yeni bir koruma tedbiri oluşturulması için çalışmalar yapılması umulmaktadır.
Gemi kira sözleşmesi

Deniz taşımacılığında gemiye duyulan ihtiyaç karşısında, yeni bir gemi inşa ettirmenin çok uzun zaman alması, gemi maliyetlerinin yüksekliği ve gemi sahibi olmanın getirdiği mali yükümlülük ve riskler, geminin kiralanması yoluyla teminini her zaman için daha avantajlı duruma getirmiştir. Söz konusu avantajları nedeniyle geminin, kira sözleşmesiyle temin edilmesi Dünyada olduğu gibi Türk denizciliğinde de oldukça sık başvurulan bir yoldur. Bu nedenle gemi kira sözleşmesi, ülkemiz denizciliği ve deniz hukuku açısından yeni bir kavram değildir. Buna rağmen sözleşme, ilk defa 01/07/ 2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Ticaret Kanunu ile düzenlenmiştir. Türk Ticaret Kanunu gemi kira sözleşmesini, 1119 ile 1130. maddeleri arasında, genel hatları ile düzenlerken burada hüküm bulunmayan durumlarda Türk Borçlar Kanununun adi kira sözleşmesine ilişkin hükümlerinin nitelikleri elverdiği ölçüde uygulanmasını öngörmektedir. Uygulamada ise bu sözleşme, taraflarınca ayrıca hazırlanmak yerine genellikle bu konuda hazırlanmış tip sözleşmeler üzerinden yapılmaktadır. Söz konusu tip sözleşmelerin en çok kullanılanı ise Baltık ve Uluslararası Denizcilik Konseyi tarafından ve 'BARECON' ön adıyla anılan tip sözleşmelerdir. Bunlardan en günceli ve en çok kullanılanı 'BARECON 2001' şeklinde isimlendirilen tip sözleşmedir. Gemi kira sözleşmesi, bir deniz hukuku sözleşmesi olduğundan gerek hukuki yapısı gerekse tarafların yükümlülükleri bakımından diğer kira sözleşmelerinden farklıdır. Bu nedenle sözleşmenin akademik bir çalışmada incelenmesi ve benzer sözleşmelerden ayrılan hususlarının belirlenmesi Türk hukuk doktrini açısından faydalı olduğu gibi sözleşmeye ilişkin olarak uygulamada yaşanan sorunların çözümüne de katkı sağlayacaktır. Bu kapsamda tezin amacı, gemi kira sözleşmesinin hukuki niteliği, benzer sözleşmelerden farkları ile tarafların hak ve borçlarının maddi hukuk, uygulama ve doktrindeki mevcut görüşler ışığında ayrıntılı şekilde incelenmesidir.
Türkiye'de eğitimli insanların bilişim suçlarına yaklaşımı

Bilgisayar ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler, eğitimden ticarete, devlet sektöründen özel sektöre, eğlenceden alışverişe kadar birçok alanda yerleşik anlayışı değiştirmiş ve yeni bir yaşam tarzı getirmiştir. Bu olumlu gelişmelere paralel olarak suç kavramı da gelişmiş ve bilişim suçları da diğer suçların arasında yerini almıştır. Bilişim suçları ciddisuçlardır ve dünya için büyük bir tehlike arz etmektedir. nternetsayesinde eylemler dünyanın herhangi bir yerindegerçekleştirilebildiğinden çok çabuk bu denli yaygın olmayı başarmışlardır. Bu nedenle bilişim suçları ve onlarla mücadele hakkında bilimsel çalışmaların yapılması gerekmektedir. Yapılan bu çalışma ile bilişim suçları çeşitli yönleri ile incelenmiş ve bilişim suçlarınınkapsamı, tanımlaması ve sınıflandırılması açıklanarak, hukuki boyutu, polisiye uygulamaları üzerinde durulmuştur. Türkiye'de bilgisayar venternet ile profesyonel olarak daha çok öğretim elemanları ve üniversite öğrencilerinin ilgilendiği düşünülerek öğretim elemanları ve üniversite öğrencilerine bir anket uygulanmıştır. Bu anket bilişim ile ilgili olduğundan e-posta ile adresi duyurularak bir web sitesi vasıtasıyla uygulanmıştır. Böylece eğitimli insanların bilişim suçu ve bilişim suçları ile mücadele hakkındaki görüşleri değerlendirilmeye çalışılmıştır.