turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ceza muhakemesinde tanıkların korunması

Ceza muhakemesinin özelliği gereği tanık beyanı delili vazgeçilemez bir öneme sahiptir. Tanıkların, sanık veya yakınları tarafından sık sık tehdit ve baskılara maruz bırakılmaları da ceza muhakemesinin bir gerçeğidir. Bu itibarla tanıkların korunması bir zorunluluk halini almıştır. Bu çerçevede bu tez çalışmasında tanıkların korunmasının gerekliliği, bu amaçla hangi tedbirlerin alınabileceği, bu tedbirlerin sanık hakları ve ceza muhakemesinin temel ilkeleri ile uyumu, ülkemiz mevzuatının uygulanabilirliği ve tanıkları koruma konusunda ne derece etkili olabileceği konuları incelenmiştir. Türk hukuku yanında uluslararası temel belgeler, uluslararası mahkemeler ve çeşitli ülkelerin hukuklarında tanık koruma mevzuatı ve uygulamaları kapsamlı bir biçimde incelenmiştir. Özellikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları detaylı şekilde incelenerek 5726 sayılı Tanık Koruma Kanunu hükümlerinin AİHM kararları ile ne derece uyumlu olduğu ortaya konmaya çalışılmıştır. Tanık Koruma Kanununun uygulamada aksayan yönleri tespit edilerek alternatif çözüm önerileri sunulmuştur.
Hisse senetlerinin rehni

Borcun teminatı olarak ekonomik bir değere sahip olan pay senetlerinin rehnedilmesi mümkündür. Anonim şirketlerde, pay senedi ihraç etme zorunluluğu bulunmamaktadır. İhraç edilmiş olan pay senetleri ise kıymetli evrak niteliğindedir. Gerek TTK'nda gerek MK'da pay senetlerinin rehnedilmesi hususunda özel bir hüküm bulunmaması nedeniyle pay senetlerinin genel hükümler çerçevesinde rehnedilmesi gerekmektedir. Pay senetlerinin, sahibine bir alacak hakkı değil ortaklık hakkı tanıması nedeniyle MK'daki 'diğer hakların' rehnine ilişkin hükümler uyarınca rehnedilmeleri gerekmektedir. Bununla birlikte MK'da kıymetli evraka bağlanmış senetlerin rehnine ilişkin özel düzenlemeler bulunmaktadır. Bu nedenle pay senedine bağlanmış olan payın, kıymetli evraka bağlanmış senetlerin rehni hükümleri uyarınca rehnedilmesi gerekmektedir. Buna göre de nama yazılı pay senetleri ciro ve teslim, hamiline yazılı senetler ise teslim ile rehnedilecektir. Burada rehin sözleşmesi yapılması gereği bulunmamakla birlikte ispat hukuku açısından yararlıdır. Çıplak payın rehninde ise kanun hükmü uyarınca rehin sözleşmesi yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Pay senedi, sahibine malvarlıksal ve yönetimsel haklar vermektedir. Rehnedilmiş pay senetlerinde, rehin kapsamına kural olarak yönetsel haklar girmezken malvarlıksal haklar rehin kapsamındadır. Sermaye piyasalarındaki gelişmelere paralel olarak pay senetlerinin kaydileştirilmesine yönelik hukuki düzenlemeler yapılmıştır. Henüz uygulamaya geçilmemekle birlikte kaydi sistemde, pay ve payın üzerindeki hakların bilgisayar ortamında tutulması söz konusudur. Bu nedenle ortada rehin edilebilecek fiziki bir evrakın olmaması nedeniyle kaydi sistemde payın rehninin 'diğer hakların' rehni hükmüleri uyarınca yapılması gerekmektedir. 156
Özel görevli ağır ceza mahkemeleri

Devlet Güvenlik Mahkemeleri 1961 Anayasa'sına yapılan 1973 tarihli değişiklik ile hukuk sistemimize girmiştir. Ancak Anayasa Mahkemesi tarafından dayanağı olan yasa iptal edilince kısa ömürlü olmuştur. Daha sonra 1982 Anayasasının 143. Maddesinde kurulması öngörülmüş ve 2438 sayılı yasa ile de 1.5. 1984 tarihinden itibaren yargımla faaliyetlerine başlamıştır. 5170 sayılı yasa ile Devlet güvenlik Mahkemeleri kaldırılmış, 5190 sayılı yasa ile halen yürürlükte olan Özel Görevli Ağır ceza Mahkemeleri Kurulmuştur. Kuruluşundan günümüze kadar hukuki niteliği ve varlığının gerekli olup olmadığı tartışılmıştır. Genellikle de siyasi tartışmalar hukuki tartışmalardan daha fazla olmuştur. Ancak bazı suçlar için farklı yargılama usulünün olması çağdaş hukuk sistemleri tarafından da kabul edilmiştir. Bu sebeple kurulu bu mahkemeleri olağanüstü niteliği olmayan, ihtisas mahkemeleri olarak tanımlayabiliriz. Bu sebeple gerekli oldukları söylenebilir. Bu mahkemelerin yargılama yetkileri kanunla düzenlenirken yer, zaman madde ve görev yönünden yetkileri ayrıntılı olarak belirtilmiştir. Özel kanunu yürürlükten katlıktan sonra da benzer hükümler ceza muhakemesi kanununa yerleştirilmiştir. Zaman yönünden 1.5. 1984 tarihinden itibaren işlenen suçlara bakmıştır. Kişi açısından ise bir farklılık gözlenmez. Asıl farklılık görev ve yer yönünden ortala çıkmaktadır. Her ilde bir tane kurulmamış, bunun yerine bölgesel olarak örgütlenmiştir. Hangi mahkemelerin nereye bakacağı halen Hakimler Savcılar Yüksek Kurulu tarafından sayma sureti ile belirlenmiştir. Madde yönünden ise CMK 250 de belirtilen suçlarla yargı yetkisi sınırlanmıştır. Avrupa Birliği sürecinin ve değişen insan hakları anlayışının sonucu olarak bu mahkemelerin önce yapısı değişmiş, daha sonra da devlet güvenlik mahkemeleri kaldırılmıştır. Yargılama usulü de diğer mahkemelere yakınlaştırılmıştır. Böylece mahkemelerin tartışmalı yapısına son verilmek istenmiştir. Kanaatimizce değişiklikler yerinde olmuştur. Hukuk devleti ilkesine ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine uyum sağlanarak mahkemelerin yargılamaya devam etmesi daha yerinde olacaktır.
Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesine gelen ve müzekkere ile iade edilen dosyaların incelenmesi

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesine gelen ve müzekkere ile iade edilen dosyaların incelenmesi' konulu tez çalışmamızın amacı, yazılı belge incelemelerinde zaman kaybına neden olan ve yargılama sürecini uzatan eksiklikler ve yapılan hataların tespiti ve çözüm önerileri getirilmesidir. Bu amaçla, 'Adli belge hakkında temel bilgiler ve belge incelemesi yapan kurumlar' ve 'Yazılı Belge İnceleme çeşitleri ve yöntemleri' ana başlıkları altında tez çalışması konuları, genel bilgiler başlığı altında incelenmiş, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesince düzenlenen raporların 2006- 2009 yılları arası ciltleri içerisinde eksiklikler nedeniyle müzekkere ile iade edilenlerinin miktar ve nedenlerinin tespiti için konu ile ilgili araştırma yapılmış, elde edilen bulgular, genel bilgiler ışığında değerlendirilerek tartışılmış ve ulaşılan sonuç ve öneriler açıklanmıştır. Yapılan çalışma, yazılı belge incelemeleri ile ilgili sorunların varlığını doğrulamaktadır. Ülkemizde belge incelemesi konusunda müzekkere yazılarak evrakın sonuçlandırılmadan iade edilmesinin önüne geçilebilmesi veya en azından bu sayının azaltılmasının temini için gerek adli makamlara açısından gerekse bilirkişiler açısından yol göstermesi için mukayese yazı veya imza alma, inceleme konusu ve mukayese belgelerin muhafaza ve gönderilmesi prosedürlerinin belirlenerek mukayese yazı formu örneklerinin oluşturulması gerektiği sonucuna varılmıştır.
İbn Kayyım el-Cevziyye'nin hayatı, eserleri ve ictihad anlayışı

Tez çalışmam z n giri bölümünde ictihad n gereklili&i üzerinde durarak kısacatarihçesinden bahsettik. Birinci bölümde bn Kayyim' n hayat ve eserleri hakk nda bilgi verdik. kinci ve son bölümde de ctihad anlay ve metodunu özetlemeyeçal t ktan sonra kısa bir de&erlendirmede bulunduk. bn Kayyim'a ait eserler bölümünde de zikretti&imiz üzere kendisine nispet edilen eser say s 100'e yakla maktadır. Bir yüksek lisans tezi için ayrılan süredetabiat yla bu kadar eserin hepsini okumak ve de&erlendirmek mümkün de&ildir. Bundandolay çalışmam zda daha çok bn Kayyim' n ? 'lamü'l-Muvak un? isimli eserini temelald k. Bunun yan nda di&er eserlerinden de konumuzla ilgili bölümlerdenfaydalanmakla yetindik.
Türk Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda esasa ilişkin kabul edilemezlik sebepleri

Anayasa Mahkemesine yapılan bir bireysel başvuru bütün şekli kabul edilebilirlik şartlarını taşısa bile Anayasa Mahkemesi yine de bu başvuruyu esasın incelenmesiyle ilgili nedenlerle kabul edilemez bulabilir. 6216 sayılı Kanun'un 'Bireysel başvuruların kabul edilebilirlik şartları ve incelenmesi' kenar başlıklı 48. maddesinin (2) numaralı fıkrası; 'Mahkeme, Anayasanın uygulanması ve yorumlanması veya temel hakların kapsamının ve sınırlarının belirlenmesi açısından önem taşımayan ve başvurucunun önemli bir zarara uğramadığı başvurular ile açıkça dayanaktan yoksun başvuruların kabul edilemezliğine karar verebilir.' şeklindedir. Anayasa Mahkemesi, 6216 sayılı Kanun'un 48. maddesinin (2) numaralı fıkrasına göre açıkça dayanaktan yoksun başvuruların kabul edilemez olduğuna karar verebilir. Anayasa Mahkemesi ayrıca anayasal ve kişisel önemden yoksun başvuruların da kabul edilemez olduğuna karar verebilir. Bu çalışmada, 6216 sayılı Kanun'un 48. maddesinin (2) numaralı fıkrasında belirtilen esasa ilişkin kabul edilemezlik sebepleri Anayasa Mahkemesi kararları ışığında incelenecektir.
Strategic interaction between constitutional courts and political actors in developing democracies

1990'lı yıllara kadar demokratik kurumlar üzerine yapılan araştırmalar çoğunlukla ya mahkemelerin çalışmalarını göz ardı etmiş ya da ABD'nin dışında kalan yargı sistemlerine önem vermemişlerdir. Son yıllarda literatürdeki bu boşluğu doldurmayı amaçlayan çalışmaları takip eden bu tez, gelişmekte olan demokrasilerde, yüksek mahkemeler ve politik aktörler arasındaki etkileşime odaklanmaktadır. Tezin ilk bölümü, idaredeki hükümetlerin yargı bağımsızlığının korunması konusunda sergiledikleri eğilimleri açıklayan genel bir model oluşturarak başlamaktadır. 97 ülke üzerine yapılan istatistiksel analiz, benzer siyasal şartlar altında gelişmiş ve gelişmekte olan demokrasilerde hükümetlerin yargı bağımsızlığını koruma konusunda farklı eğilimler sergilediklerini göstermektedir. Siyasal faktörlerin yargı bağımsızlığı üzerindeki etkisini daha ayrıntılı açıklayabilmek için, bu tezde ayrıca hükümet yapısının yüksek yargı kararları üzerindeki etkisi ve bu etkinin davadan davaya ne derece değiştiği Türkiye örneği ışığında açıklanmaktadır. Siyasal faktörlerin yargı bağımsızlığı üzerindeki etkisi incelendikten sonra, tezin son bölümünde ise 'Gelişmekte olan demokrasilerde yargı sistemi tam olarak bağımsız olmadığı halde, neden muhalefet partileri sık sık anayasa mahkemesine başvurmaktadır? sorusuna cevap aranmaktadır. Bu doğrultuda, yaklaşan genel seçim tarihinin ana muhalafet partisinin anayasa mahkemesine başvurma sıklığını etkilediği, ancak bu etkinin ana muhalefet partisinin seçim sonucu tahminine bağlı olduğu savunulmaktadır. Tezde bu duruma stratejik dava açma teorisi adı verilmekte ve Türkiye örneğinden toplanan verilerle bu teori desteklenmektedir.
Türkiye'nin modernleşme sürecinde 1921 Anayasası'nın yeri

1921 Anayasası'nın hukuk ve siyasal yaşamımızda getirdiği yeniliklerin anlaşılabilmesi, ancak bu anayasanın öncesi ve sonrası ile birlikte değerlendirilmesi ile mümkündür. Teşkilat-ı Esasiye Kanunu'nun doğumunu hazırlayan faktörler iki temel başlık altında toparlanabilir. Bunlardan ilki Türk modernleşme süreci içerisinde hukuki ve siyasi alanda gelinen noktanın ve elde edilmiş olan birikimlerin ileriye doğru bir hamle için gerekli zemini oluşturmasıdır. 1920'li yılların Türk toplumuna bakarsak, modern siyasal anlayışın ürünleri olan kimi değerlerin topluma girmeye başladığını görürüz. Örneğin Hukuk devleti, parlamento ve çok sınırlı da olsa halkın yönetime katılımı gibi. Bununla birlikte mütareke dönemi gelişmelerinin halk üzerinde bırakmış olduğu etki, anayasanın oluşum sürecini esas olarak belirlemiştir. İstanbul yönetiminin teslimiyetçi tavrı karşısında tamamen halk temelli bir direniş hareketi baş göstermiştir. Halkın idareyi ele almış olduğu bu dönemde Anadolu ve Rumeli'de merkezden kopuk ve devletin fonksiyonlarını üzerine almış yerel yapılanmaları meydana gelmiştir. Bu yapılanmalar kongreler vasıtası ile meşruluk ve etkinlik alanlarını genişletirken, önce bölgesel niteliğe ve daha sonra da ulusal niteliğe bürünmüştür. Nihayetinde Büyük Millet Meclisi'nin açılması ile geleneksel devlet ve egemenlik anlayışı dışına çıkılmış ve yeni bir anayasa ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Açıkça halk egemenliğinin vücud bulduğu bu dönemin temel değerleri de 1921 Anayasası'nda kendilerine yer bulmuştur. Teşkilat-ı Esasiye Kanunu, yönetimin rasyonelleşmesi ve laikleşmesi açısından, tarihimizdeki en ileri adımlardan birini teşkil etmektedir. Halk egemenliğine dayanan milli bir devletin varlığının göstergesi olan 1921 Teşkilat-ı Esasiye Kanunu kendisinden sonraki tüm anayasalarda yer alacak birçok ilkenin de hukuk hayatımıza girmesini sağlayan anayasal bir devrim niteliği taşımaktadır. 1921 Anayasası'nı, günümüz bakımından da ayrıca incelenmeye değer kılan özelliği çağdaş yerel yönetim anlayışıdır. Avrupa'nın bugünlerde üzerinde birleşmiş olduğu yerel yönetim ilkelerinin 1921 Anayasası'nda karşılıklarının bulunması ve ortak kaygılardan yola çıkılarak aynı sonuçlara ulaşılması şaşırtıcı bir benzerliği vurgulamaktadır. Teşkilat-ı Esasiye Kanunu içerdiği değerler bakımından yeni modern bir devletin değişmez temellerini atmıştır. Bunun yanında değişim çabası içerisindeki bir ülke olan Türkiye için yönetim anlayışı açısından yaklaşık bir yüzyıl geriden hala rehber olma niteliğini korumaktadır. V
Alım satıma aracılık sözleşmelerinde uyuşmazlıklar ve ispat sorunları

Çalısmamızın konusunu borsada islem yapmak isteyen yatırımcıların aracı kurumlarla akdettikleri alım satıma aracılık sözlesmesinden kaynaklananuyusmazlıklar ve ispat sorunları olusturmaktadır. Ülkemizde sermaye piyasasını düzenleme yetkisi bagımsız bir idari otorite olan Sermaye Piyasası Kurulu'na aittir. Sermaye Piyasası Kurulu da bu yetkisine dayanarak alım satıma aracılık sözlesmesine ve bu sözlesmeden kaynaklananuyusmazlıklarda uygulanacak düzenlemeler öngörmüstür. Bu anlamda ispatailiskin esaslar da öngörülmüstür. Çalısma konumuz anlamında ispata iliskinasli düzenlemeler Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda, Türk Medeni Kanunun 6. maddesinde ve Türk Ticaret Kanununun ilgili maddelerinde yer almaktadır. Sermaye Piyasası Kurulu'nun tebligleriyle öngördügü ispata iliskindüzenlemelerin de bu asli düzenlemelere uygun olması gereklidir. Ancakçalısmamızda görülecegi üzere bu gereklilik tam olarak saglanabilmis degildir. Çalısmamızda öncelikle ispat hukukuna ve alım satıma aracılıksözlesmesine iliskin temel terimler açıklanmıstır. Bu temel terimlerçalısmamızın asıl çatısını olusturan ikinci bölümünde bize yol göstermistir. Çalısmamızın ikinci bölümünde yatırımcı ve aracı kurum arasında uygulamada çıkmıs olan uyusmazlıklar örnek olarak alınmıs ve bunların çözümünde tarafların özellikle ispat yükü kendisine düsen tarafın ispat hukuku anlamındaki durumu ortaya koyulmustur. Uygulamada taraflar arasındaki uyusmazlıklar çogunlukla müsteri emirlerinden, temettüdagıtımından ve rüçhan hakkı kullanılmasından kaynaklandıgı içinçalısmamızda doktrin ve uygulamadaki görüsler de ortaya konarak bu konular üzerinde durulmustur. Çalısmamızın son bölümünde de taraflar arasındakiuyusmazlıkların özel çözüm yolları yani stanbul Menkul Kıymetler Borsası'ndaki uyusmazlık çözüm yolu ile Türkiye Sermaye Piyasası AracıKuruluslar Birliği bünyesindeki tahkim prosedürü sartları ve esasları ortaya konarak kısaca açıklanmaya çalısılmıstır.
Otomotiv dağıtım sektöründe rekabetin korunması

Gelişme raporları Birlik üyesi ülkeler arasındaki belirgin taşıt fiyat farklılıklarını ortaya koymuş, Komisyonun en son kararları, bazı üreticilerin Pazarı kapatma davranışlarını sergilemiştir. Satış pazarında olduğu kadar servis pazarında da rekabetin canlandırılması büyük yenilikler gerektirmektedir.2002'de Komisyon sistemi yeniden gözden geçirmiştir. 1400/ 2002 sayılı yeni Tüzük motorlu taşıt dağıtım sistemini hissedilir derecede değiştirmiştir. Reform, iki amaç gütmektedir : İç pazarı sonunda gerçekleştirebilmek ve dağıtıcının bağımsızlığını garanti altına almak
Adi ortaklığın yönetimi

Adi ortaklık tüm ortaklıkların temeli niteliğinde olup, uygulamada da geniş bir alana sahiptir. Türk Borçlar Kanunu m. 620 ve devamında düzenlenen adi ortaklık; birden çok kişinin müşterek bir amaca ulaşmak için emeklerini veya mallarını birleştirmeyi üstlendiği kişi birliğini ifade eder. Müşterek bir amacı gerçekleştirmek için bir araya gelen ortakların bu amaca ulaşmak için bir takım faaliyetlerde bulunması gerekir. Çalışmamızın konusunu oluşturan adi ortaklığın yönetimi ise müşterek amaca ulaşmak için yapılan her türlü işlemi kapsamaktadır. Bu nedenle çalışmamızın amacı esas itibarıyla adi ortaklığın yönetimine ilişkin faaliyetleri, yönetimden kaynaklı uyuşmazlıkları, yöneticilerin hak ve yükümlülüklerini incelemektir.
Sinema filmlerinin denetiminde genel ahlak kriteri

Görsel-işitsel bir kitle iletişim aracı olan sinema filmleri, ifade hürriyetinin kullanılması bakımından önem taşıdığı gibi genelde toplum özelde de kişiler üzerinde etkilidir. Sinema filmlerinin sansürü, neredeyse sinemanın ilk yıllarından beri tartışılan bir konudur. Türkiye'de sinema filmlerinin sansürü 1932 yılında merkezileşmiştir. Sinema filmleri, 1932'den 1986 yılına kadar sert sansür uygulamalarına tabi tutulmuştur. Türk mevzuatının Avrupa Birliği mevzuatına uyumlaştırılması sürecinde izlenen deregülasyon politikaları çerçevesinde çıkartılan bu Kanun'la, daha az sayıda ve daha yumuşatılmış sansür kriterleri ile ilk kez öncekilerden farklı bir hukuki düzenleme öngörülmüştür. 2004'te, 5224 sayılı 'Sinema Filmlerinin Değerlendirilmesi ve Sınıflandırılması ile Desteklenmesi Hakkında Kanun', sinema filmleri hürriyeti bakımından büyük ve önemli bir adımdır. İlgili Kanun, Ocak 2019'da 7163 sayılı Kanun ile günümüzdeki halini almıştır. Zaman içerisinde sansür kriterleri azaltılıp yumuşatılsa da, 'genel ahlak' yerini korumuştur ve esasen bu kriter, toplumdan topluma ve hatta aynı toplumda farkı zamanlara göre değişkenlik gösteren, muğlak bir kavramdır. Genel ahlaktan ne anlaşılması gerektiği doktrine ve yargı mercilerine düşmektedir. Ayrıca, denetim uygulamalarında 'genel ahlaka aykırı' bulunan filmlerin büyük çoğunluğunun 'cinsellik' ve 'pornografi' içerdiği; 'cinsellik' ile 'genel ahlak' kelimelerinin çoğu zaman birbirinin yerine kullanıldığı görülmektedir. 'Toplumsal Sorumluluk Kuramı' ile 'çocukların ve gençlerin korunması ilkesi'ne dayanan işbu tezde, 'genel ahlak' kavramı, 'ifade, iletişim ve sinema filmleri hürriyetleri', 'denetim ve sansür', 'cinsellik' çerçevesinde etraflıca incelenmiştir. Çalışmada, teorik incelemenin yanı sıra altı örnek filmin eleştirel söylem analizine yer verilmiştir. Tüm bu araştırmalar ve film incelemeleri sonucunda, filmlerin yaş ve konu bakımından sınıflandırılmasını öngören ve 'sansür' anlayışının önemli ölçüde terk edilmesine olanak sağlayan 5224 sayılı Kanun'un, Türkiye'de bu alanda çıkarılan en liberal düzenleme olduğunu söylemek mümkündür. Ancak Kanun noksanları olan bir düzenleme niteliğindedir. Bu sebeple mevzuattaki bazı hükümler, boşluklar ve çelişkiler doğrultusunda değerlendirme ve sınıflandırmada esas alınan kriterler arası tutarlılık sağlanmasına; 'genel ahlak' gibi kavramların açılmasına; denetim kurullarının açık ve şeffaf olacak biçimde düzenlenmesine; değerlendirme ve sınıflandırma işaretlerinin güncellenmesine ihtiyaç vardır. Ayrıca, sinema filmleri hürriyetinin Türkiye'de hak ettiği değere erişebilmesi için 'sinema filmleri okuryazarlığı' çalışmalarına yönelmek gerekmektedir.
Marka hukukunda tescilsiz işaretlerin korunması

Tescilsiz isaretler Türk Ticaret Kanunu'nun haksız rekabet hükümleridısında diger özel kanun hükümlerine göre koruma altına alınmamıs olan yani ilgili sicillere tescil edilmemis olan isaretlerdir. Bunlara örnek olaraktescilsiz markalar, tescilsiz ticaret unvanları, tescilsiz isletme adları, tescilsiztasarımlar, tescilsiz cografi isaretler, kisi adları, fotograflar, telif hakları ve alan adlarını verebiliriz. Bu isaretlerin korunması ile ilgili olarak ulusal ve uluslararası düzenlemelerde benimsenen esas sistem tescil sistemidir. Ancak tescilsizisaretler de tamamen koruma dısı bırakılmamıs ve bazı istisnai hükümler ile koruma altına alınmıslardır. Türk Hukukunda tescilsiz isaretlerin korunmasına yönelik düzenlemelere 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinde rastlamaktayız. KHK hükümlerindenyararlanamayan tescilsiz isaretler ise Türk Ticaret Kanunu'nun haksız rekabet hükümlerine basvurabilirler. 556 sayılı KHK'de tescil sistemi benimsenmistir. Tescil sistemindemarka üzerindeki hak tescil ile dogar. Marka korumasında esas olarak tescil sisteminin getirilmesinin yanında bazı tescilsiz isaretlerin korunmasına iliskin olarak istisnai düzenlemeleri de görmekteyiz. Getirilen bu istisnaidüzenlemeler, kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazanmıs markalar, tanınmıs markalar, tescilsiz bir marka veya ticaret sırasında kullanılan birisaret için daha önce hak elde edildigi durumlar, markanın baskasına ait isim, fotograf, telif hakkı veya sınai mülkiyet hakkını kapsadıgı durumlar ve rüçhan hakkının söz konusu olduğu durumlar içindir. Tescilsiz isaretlerin korunmasına yönelik düzenlemelere Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözlesmelerde ve Avrupa Toplulugu Marka Hukuku mevzuatında da rastlamaktayız. Uluslararası arenada fikri ve sınai mülkiyet haklarının etkin sekilde korunmasını amaçlayan ilk düzenleme olan ParisSözlesmesi tescilsiz isaretlerin korunmasına yönelik hükümlere özellikletanınmıs markalar ve rüçhan hakkının söz konusu olduğu durumlar bakımından yer vermistir. Avrupa Toplulugu Marka Hukukunun temelini olusturan Avrupa Toplulugu Marka Yönergesi (89/104) ve Avrupa Toplulugu Marka Tüzügü(40/94) tescilsiz isaretlerin korunması konusunda önemli hükümler içermektedir. Bu düzenlemeler 556 sayılı KHK'nin yapılmasında da kaynak olarak alınmıstır.
Milletlerarası Ticaret Hukukunda incoterms kurallarının yeri - Bu kuralların sözleşmenin ifa yeri kapsamında dikkate alınıp alınamayacağı sorunu

Milletlerarası ticaret hukuku, milletlerarası alanda ticaret yapan kişiler arasında uzun yıllardır uygulanan işlemlerin bir norm halini alması ile oluşmuştur. Lex mercatoria'nın yani milletlerarası ticaret hukukunun kaynaklarının çok fazla sayıda olması yargı mercileri açısından zorluklara neden olmaktadır. Bu sebeple, milletlerarası ticaret hukukunun yeknesaklaştırma çalışmalarından biri de Milletlerarası Ticaret Odası tarafından yayınlanan 'Incoterms' kurallarıdır. Incoterms milletlerarası ticarette en çok kullanılan evrensel ticari terimlerin Milletlerarası Ticaret Odası tarafından bir araya getirilmesi ile oluşmuştur. Avrupa Birliği Adalet Divanı Electrosteel Europe Sa V Edil Centro Spa kararı ile Incoterms terimlerinin sözleşmenin ifa yerinin ve ticari uyuşmazlığı çözmeye yetkili mahkemenin belirlenmesinde dikkate alınması konusunda bir içtihatta bulunmuştur. Divan, Incoterms terimlerinin sözleşmenin ifa yerinin ve yetkili mahkemenin belirlenmesinde göz önüne alınması gerektiğini belirtmiştir. Türkiye ve Avrupa ülkeleri ile ticari ilişkiler sırasında Incoterms kuralları yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu sebeple, bu kararın etkilerinin Türk hukuku açısından incelenmesi gerektiği kanısına varılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, Incoterms kurallarına ilişkin genel açıklamalara yer verilmiş; ikinci bölümünde, Incoterms kurallarının milletlerarası ticaret hukukunda ve Türk hukukundaki yeri ve etkisi açıklanmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise, Incoterms kurallarının hem Avrupa Birliği Hukuku açısından hem de Türk Hukuku açısından sözleşmenin ifa yeri ve yetkili mahkemenin tespiti yönünden etkisi ele alınmıştır.