turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
La dimension humanitaire des conflits en Afrique après 1990: Interventions et défis du génocide rwandais À la crise du Darfour

1990 yılının başından itibaren Afrika'daki çatışmaların insancıl sonuçları uluslararası topluma insancıl müdahale alanında büyük katkılar sağlamasına rağmen, 2003 yılında patlayan Darfur krizi başlatılan çabaların gerçek sınırlarını çizmiştir. Darfur krizinin ardından elde edilen tüm olumsuz sonuçları göz önünde bulundurarak, bazı uzmanlar Birleşmiş Milletler ve Afrika Birliği çerçevesinde uluslararası toplumunun bu konudaki rolü ve insancıl müdahale uygulamasını sorgulamaya başlamıştır. Ancak, olumsuz sonuçları belirleyen diğer faktörler büyük ölçüde araştırmaların dışında kalmıştır. Bu çalışmanın ana amacı, 1994 ile 2004 yılları arasında Rwanda, Demokratik Kongo Cumhuriyeti ve Sudan-Darfur bölgesinde yaşanan çatışmaları ve o çatışmalarda uygulanan başarısız insancıl müdahaleleri, uluslararası topluma engel teşkil eden dışsal ve içsel faktörler yoluyla anlatmaktır.
Rusya Federasyonu'nun enerji politikası ve Türkiye'ye etkileri

Ekonomik ve sosyal kalkınmanın önemli araçlarından birisini oluşturan enerjinin dünyanın geleceğindeki önemli konumu her geçen gün artmaktadır. Enerji, devletlerin dış politikaları açısından belirleyici faktörlerden biridir. Günümüzde küresel enerji politikaları, ağırlıklı olarak enerji kaynakları tarafından belirlenmektedir. Rusya Federasyonu, önemli miktarda enerji kaynaklarına sahip bir ülke olarak dünya politikasında etkin bir rol oynamaktadır. İki tarihi komşu olarak Rusya'nın enerji politikası, Türkiye için çok önemlidir. Rusya Federasyonu'nun enerji politikaları, Türkiye-Rusya ilişkilerinde Türkiye'nin Rusya'ya olan bağımlılığını arttırmayı hedeflemektedir. Türkiye-Rusya ilişkilerinin geleceğini, bu bağımlılığın azaltılması ve bölgesel düzeyde Türkiye'nin uygulayacağı enerji stratejileri belirleyecektir. İki ülke arasındaki ilişkiler henüz stratejik ortaklık seviyesine çıkamasa da yatırım ve ticaret gibi alanlarda önemli boyuta ulaşmıştır. Türkiye-Rusya ilişkilerinin yapısı, işbirliği ve rekabetin gelecek yıllarda da devam edeceğinin izlerini taşımaktadır. Bu çalışmada, Rusya Federasyonu'nun enerji süper gücü olma hedefine ulaşmada en önemli silahı olan doğal gaz ve petrol rezervleri ve bu kaynakların transferine yönelik boru hattı projeleri ele alınmıştır. Bu noktada, Türkiye'nin yürüteceği aktif ve pragmatist dış politikayla, çevresinde istikrarın sağlanmasından sonra Rusya'ya olan bağımlılığının azalacağı ve bölgedeki en önemli enerji geçiş koridoru haline gelebileceği değerlendirilmiştir.
Ak Parti dönemi Türk dış politikası: Kamu diplomasisi uygulamaları

Kamu diplomasisi, yumuşak güce dayalı ve devlet dışı aktörlerin içerisinde yer alabildiği, kamuoyunun özne olduğu bir diplomasi tarzıdır. Türkiye, 2000'li yılların başlangıcından itibaren yumuşak gücün yaratılması ve aktarılması amacıyla kamu diplomasisini etkin bir şekilde kullanmaya çalışmıştır. Bu çalışmada Soğuk Savaş sonrası dönemde uluslararası gelişmelerin kamu diplomasisini gündeme getirdiğini, konstrüktivist teorinin bu gelişmeleri toplumsal boyutta incelemeye olanak sağlayan yapısı dolayısıyla kamu diplomasisinin kuramsal çerçevesini oluşturduğu ve kamu diplomasisi tekniklerini önem kazandığı tartışılmaktadır. Çalışmanın merkezinde Soğuk Savaş'ın ardından Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde Türkiye'nin kamu diplomasisi uygulamalarında yaşanan gelişmeleri incelenecek ve örnek olarak Türkiye'nin kalkınma yardımları politikası değerlendirilecektir.
Petrolün Azerbaycan dış politikasındaki yeri

tarihinde bağımsızlığını ilan etmesiyle birlikte, kendi dış politikasını oluşturabilme ve uygulayabilme gayreti göstermiştir. Bölgesel ve küresel politikalarını bir savaşın içinde olarak belirlemek durumunda olan Azerbaycan Cumhuriyeti, Sovyet sonrası dönemde bir taraftan ekonomik açıdan liberal ve serbest piyasa sistemine geçişi sağlamaya çalışırken, diğer taraftan Rusya'ya olan bağımlılığını azaltarak batı ile entegrasyonu sağlamaya çalışıyordu. Azerbaycan dış politikasının bütün yönlerinin ve ilişkilerinin bütün taraflarının ele alınmadığı bu çalışmanın bir ekseninde özellikle Rusya Federasyonu, Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkileri mercek altına alınmıştır. Diğer ekseninde ise güvenlik, bağımsızlık, ekonomik gelişmenin / refahın sağlanması ve bölgesel / küresel entegrasyon boyutları incelenmiştir. Karabağ Meselesi'nde, Ermeni lobi çalışmaları karşısında ABD'nin, Rusya'nın ve AB ülkelerinin, Azerbaycan'ın haklılığına destek vermesi için petrolü bir dış politika aracı olarak, özellikle Rusya'nın tavrını etkilemeye yönelik pek başarılı bir şekilde kullanamadığı; ancak ekonominin geliştirilmesine ve bölgesel / küresel ilişkilerin artırılmasına yönelik olarak başarılı bir şekilde kullanılabildiği gözlemlenmiştir.
D-8 Ekonomik İşbirliği Örgütü ve Türk ekonomisine etkileri

Bu yüksek lisans tezi D-8 Ekonomik İşbirliği Örgütü'nün kuruluşundan bugüne gelişimini incelemek, D-8'in kuruluşunda saptanan amaçlara ulaşılıp ulaşılmadığı hakkında bir durum tespitinde bulunmak, örgütün Türkiye'ye ve Türk Ekonomisine etkilerini araştırmak amacıyla kaleme alınmıştır. Bu amaçla; tezin giriş bölümünde D-8 hakkında genel bilgilere ve tezin amaçlarına, problem durumuna, araştırmanın modeline vb. bilgilere yer verilmiştir. İkinci bölümde Global Süreçte Uluslararası Örgütler ana başlığıyla Uluslararası örgütlerin tarihçesine, çeşitlerine, sınıflandırılmalarına ve yapılarına değinilmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye'nin kurucu üyesi olduğu Uluslararası Örgütler ayrıntılarıyla maddeler halinde tanıtılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde D-8 Teşkilatının kuruluşu, çalışma Alanları ve Yapısı ayrıntılı bir şekilde masaya yatırılmıştır. Tezin beşinci bölümünde D-8 ülkeleri tanıtılmış, temel ekonomik göstergeleri ve tarım, sanayi ve dış ticaret başlıklarıyla her ülke tanıtılmaya gayret edilmiştir. Çalışmanın altıncı bölümünde D-8 üyelerinin Türkiye ile olan ticari ilişkileri istatistiki veriler ışığında incelenmiştir. Sonuç ve öneriler kısmında ise D-8'in kuruluşundan bugüne kadar yapılanlar ve yapılmak istenip de yapılamayanlar ifade edilerek D-8'in daha etkin bir örgüt olması yönünde bir takım önerilerde bulunulmuş, Türkiye'nin pazar çeşitliliği sağlamada bu tür örgütleri daha verimli bir şekilde kullanmasının neden yararlı olabileceği üzerinde çıkarsamalarda bulunulmuştur. Anahtar kavramlar: Zirve, Konsey, Komisyon, Örgüt, Tercihli Ticaret Anlaşması.
Avrupa Birliğinin ortak göç ve mülteci politikası: Suriye iç savaşı örneği

Göç, insanlık tarihi kadar eski bir olgudur. Tarih boyunca dünya üzerinde insanoğlu bir yerden başka bir yere giderek göç eylemini gerçekleştirmiştir. Bu eyleme neden olan sebepler değişkenlik gösterse de geçmişşten günümüze kadar değişmeyen temel sebeplerin başında savaşlar, iç çatışmalar ve iklimsel şartlar gelmektedir. Zamanla çatışmaların boyutu büyüdükçe göç eden insan sayısı da artmaktadır. Avrupa kıtasının göç ile ilgili uzun bir tarihi vardır. Ancak AB kurum olarak göç meselesini ile ilk olarak yabancı işçiler nezdinde karşılaşmıştır. Sovyetlerin dağılması ve Avrupa kıtasına yönelen binlerce insan karşısında AB'nin gündemi yabancı işçilerden, mülteci ve sığınmacılara dönüşmüştür. Bu noktada 'ortak bir politika' arayışına giren AB çeşitli zirveler sonucu bu politikasına hayat vermeye çalışmıştır. Ortadoğu ve Kuzey Afrika'da Arap Baharı sonrası ortaya çıkan iç savaşlar sonucu, dünyada mülteci sayısı ikinci dünya savaşından beri en yüksek seviyeye ulaştı. Özellikle Suriye iç savaşı ile milyonlarca insan mülteci konumuna gelmiştir. Krizin başlarında, AB üyesi ülkeler AB çatısı altında oluşturulan ortak politika çerçevesinde hareket etti. Özellikle sığınmacıların komşu ülkelere sığınması nedeniyle AB bu soruna uzun süre gözlerini kapatmıştır. Ancak 2015 yılından binlerce sığınmacıların Avrupa kapısına dayanması sonucunda AB bu soruna daha fazla kayıtsız kalamadı. Bu durum ve gerçekleşen göç dalgaları AB siyasetini derinden etkilemiştir. Bu çalışma ile amaçlanan, soğuk savaş sonrası AB'nin oluşturmaya çalıştığı ortak mülteci/göç politikasını Arap Baharı sonrası Avrupa kıtasına dayanan Suriyeli mülteciler üzerinden okumaktır. Suriyeli mülteci krizi ile AB'de de meydana gelen çatlak sesler, AB'nin masa başında aldığı ortaklık ve değerler politikası sahada uygulanamamıştır. Uygulanan politikalar, AB'nin amacının Avrupa'ya gelen mültecilerin önüne set çekmek olduğunu göstermektedir.
ABD'nin İkinci Dünya Savaşı sonrası uyguladığı dış politikası'nın Türkiye'ye etkileri (1945-1952)

Bu çalışmada bugünün Türkiye'sini anlamamız açısından Amerika Birleşik Devletleri-Türkiye Cumhuriyeti ilişkilerinin hızlanmaya başladığı 1945- 1952 döneminin önemi vurgulanmış ve II. Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkan yeni dünya düzeni içerisinde oluşturulan Türk iç ve dış siyasetinin ABD politikalarından ne kadar etkilendiği incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde; II. Dünya Savaşı ve Savaş sonrası ortaya çıkarılan Sovyet Tehdidi, Türkiye ile ABD'nin bu tehdidi algılama şekilleri ile Türk-Amerikan yakınlaşmasına değinilmiştir. İkinci bölümde Truman Doktrinin neden ve nasıl yayınlandığı, Marshall Yardımları ile Türkiye'ye ne gibi yardımlar yapıldığı ve Truman doktrine karşı Sovyetlerin verdiği tepkiye yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise iç politikadaki çok partili hayata geçiş süreci, Türkiye'deki toplumsal değişimlere ve dış politikadaki değişimlerle NATO üyeliğine uzanan süreçte ABD'nin uyguladığı politikaların nasıl etkilediği incelenmiştir.1945- 1950 döneminde CHP tarafından başlatılan ABD eksenli politikalar Truman Doktrini'nin ilan edilmesiyle doruk noktasına ulaşmıştır. Doktrinde öngörülen askeri yardımlar ve doktrinin sonucu olarak nitelendirilebilecek Marshall Planı ile başlayan ekonomik yardımların sürdürülmesi için gösterilen çabalar bir süre sonra, yöneticilerin kişisel ve sınıfsal tercihlerinin de etkisiyle aşırıya kaçmıştır. Türk-Amerikan ilişkileri, Türkiye'nin NATO'ya girişiyle ittifak niteliği kazanan yeni bir döneme girmiştir. Truman Doktrini ile başlayan süreçte; sonuçları günümüze kadar uzanan politik, askeri, ekonomik ve kültürel ABD etkisi Türk siyasal hayatına yerleşmiştir.
Correlates of Anti-Americanism: A multilevel analysis of PEW 2002 survey results

Anti-Amerikanizm konusu, üzücü 9 Eylül 2001 olaylarından beri çok sayıda akademisyenin ilgisini çekti. Özellikle, Amerikan dış politikalarının kişiler üzerindeki etkisi hakkında kayda değer sayıda araştrımayla karşılaşıyoruz. Fakat, bu süreçte, akademide ekonomik ve yapısall nedenlerin anti-Amerikanizm'e olan etkilerine ilişkin yeterli çalışma bulamıyoruz. Bu çalışma Amerikan dış politikaları ve toplumlardaki ekonomik koşulların anti-Amerikanizm'e olan etkisini araştırıyor. 42 ülkeyi kapsayan PEW 2002 anket sonuçlarını kullanarak yaptığım Multilevel Fixed Effects analizi, ulusal düzeyde gösteriyor ki İsrail-Filistin çatışmasının yakın çevresinde yaşan kişiler daha anti-Amerikan gözüküyor. Amerika'nın otokratik rejimlere yaptığı ekonomik ve askeri yardımlar da yüksek düzeyde anti-Amerikanizm'le ilişkili gözüküyor. Amerika Birleşik Devletleri'yle daha yoğun ticari ilişkiler, daha az anti-Amerikanizm gözlemlenmesine yol açıyor. Ekonomik modernleşmenin yol açtığı kriz daha anti-Amerikan bir kitle gözlemlememize yol açıyor. Bireysel düzeydeki bulgularım ise: Eğitim düzeyi yükseldikçe daha az anti-Amerikanizm gözlemleniyor. Kişisel/hanehalkı gelir tatmini ve gelir düzeyi arttıkça, yine anti-Amerikanizm'in azaldığını görüyoruz. Bu çalışmayla, Mousseau (2002/03, 2003, 2009, 2011, 2012 basımda) tarafından geliştirilen Ekonomik Normlar Teorisi'nin açıklayıcı kapasitesinin anti-Amerikanizm konusunu da kapsadığını görüyoruz
From 'Energy bridge' to 'energy hub'?: evolving discourses of geopolitics of energy transportation in Turkey (1991-2014)

Bu tez, eleştirel jeopolitik yaklaşımını, Türkiye'nin Soğuk Savaş sonrası dönemde coğrafi istisnacılık söyleminin bir parçası haline gelen 'Türkiye'nin enerji taşımacılığındaki jeopolitik rolü' tartışmasına dahil etme girişimidir. Siyasi elitlerin söylemindeki değişimleri tarihsel bir bakış açısıyla inceleyen çalışma, Türkiye'nin bölgesel petrol ve gaz boru hattı projelerindeki rolüne atfedilen kavramların ve metaforların politik ve bağlamsal temelini vurgulamaya çalışmaktadır. Coğrafyanın kendisinden çok coğrafya üzerindeki söylemsel inşanın bir devletin konumunu belirlediği varsayımından hareketle çalışma, Türkiye'nin enerji taşımacılık rollerine ilişkin jeopolitik tahayyüllerini ve imajlarını söylem vasıtasıyla nasıl oluşturduğunu ve sonuç olarak bağlamsal değişikliklere cevaben belirli politik alanları nasıl şekillendirdiğini incelemektedir. Bu anlamda Türkiye'nin enerji taşımacılığındaki jeopolitik rolü söyleminde kullanılan metaforlar, yani enerji köprüsü, enerji terminali, enerji hub'ı, enerji koridoru, enerji merkezi, enerji ticareti merkezi vb., belirli politika tercihlerini hazırlama araçları olarak değerlendirilmektedir. Çalışma, konuyu üç bölüm halinde koymaya çalışmaktadır. Birinci bölümde, klasik ve eleştirel jeopolitiğin teorik yaklaşımlarına genel bir bakış açısıyla yer verilmekte ve çalışmanın ana teorik çerçevesi olarak 'söylem' ve 'pratik jeopolitik' konularına vurgu yapılmaktadır. İkinci bölümde, Soğuk Savaş sonrası bağlam ve Türkiye'nin kendisini yeniden konumlandırmaya yönelik söylemsel çabası, Türkiye'nin jeopolitik dilinin arka planı olarak açıklanmaktadır. Son bölümde, Türkiye'nin bölgesel petrol ve gaz boru hattı projelerinde konumunu ve enerji politikalarını şekillendirme biçimini göstermek amacıyla siyasi elitler tarafından enerji söyleminin nasıl oluşturulduğu incelenmiştir.
Looking into Sykes-Picot order: Intra-regional dynamics in the making of modern Middle Eastern borders

Sykes-Picot metaforu gün geçtikçe Ortadoğu'nun yüzleşmek zorunda kaldığı tüm jeopolitik açmaz ile sıkı bir şekilde ilişkilendirilir hale gelmiştir. Buna ilaveten Ortadoğu'nun yerleşik toprak nizamına yöneltilen meydan okumalar Suriye iç savaşının karmaşık yapısı ile de birleşince Sykes-Picot anlatımı tekrar Ortadoğu düzeninin geleceği ile ilgili yapılan akademik ve popüler tartışmaların merkezine oturmuştur. Ancak her ne kadar yeni oluşan literatür yerel, bölgesel ve uluslararası faktörlerin etkileşimindeki tarihsel sürekliliği ortaya koymaya çalışsa da, bunlar ne bu farklı faktörler arasındaki etkileşime dair derinlemesine bir yorum ortaya koyabilmiş ne de tam anlamıyla analitik olarak yeni bir değerlendirme üretebilmiştir. Literatürdeki bu boşluktan yola çıkarak bu çalışma, şu temel araştırma sorularına cevap aramaya çalışmaktadır: Yerel, bölgesel ve uluslararası faktörlerin etkileşimi Sykes-Picot toprak düzeninin oluşumuna nasıl bir alt yapı sağlamıştır? Sınır türleri nelerdir ve bu sınır türleri analitik bir araç olarak kullanılmak üzere nasıl kategorize edilebilir? Sykes-Picot düzenlemelerinden önce bölgedeki idari yapılar ve ayrışmalar nasıldı ve bu yapılar ve ayrışmalar hangi sınır türlerine karşılık geliyordu? Sınır çalışmalarının mevcut teorik varsayımları üzerine bina edilen bu çalışma, modern Ortadoğu sınırlarının oluşum sürecinde yerel, bölgesel ve uluslararası faktörlerin etkileşimine üç aşamalı sınır tipolojisini uygulamaya çalışmaktadır. Ortadoğu sınırlarının oluşumunda Sykes-Picot'nun yalnızca bir boyutu teşkil ettiğini iddia eden bu çalışma, Osmanlı iç toprak idaresi sistemi ile coğrafyada daha sonra gerçekleşen Ortadoğu sınırları ile ilgili bölgesel ve uluslararası gelişmeler arasında tarihi bir bağ olduğu sonucuna varmaktadır.
1950'li yıllarda ABD ile buluşma: Anti-komünizm, modernleşmecilik, maneviyatçılık

Bu çalışmada 1950'li yıllar Türkiye fikir hayatında öne çıkan farklı siyasi düşünce çevrelerinin, Türkiye'nin ABD ile yakınlaşma sürecini nasıl karşıladıkları ve ABD kaynaklı fikirlerden nasıl etkilendikleri incelenmiştir. 1950'lerde yoğunlaşan Soğuk Savaş'ın aynı zamanda bir fikir mücadelesi olduğu tezinden hareketle, inceleme, Batı'da hakim olan Soğuk Savaş ideolojisi bağlamına oturtulmuştur. Aslında Türkiye'nin Batı'yla ve batı düşüncesiyle teması, Osmanlı modernleşme hareketleriyle başlamıştır. Dolayısıyla ABD ile Soğuk Savaş bağlamında kurulan bu ilişkinin, Batı ile ilişkiler ve batılılaşma mirasından nasıl etkilendiği ve bu mirası ne yönde değiştirdiği de çalışmanın konusu olmuştur. Böylece 20. yüzyılın ortasına kadar Fransız, Alman ve kısmen İngiliz düşünce dünyasıyla tanışık olan düşünce çevreleri için, ABD ile artan düşünsel etkileşimin yarattığı yenilikler de alınmıştır. Öte yandan, Soğuk Savaş bağlamını doğru anlamak için mutlaka ele alınması gereken anti-komünizmin ABD'ye yaklaşımı nasıl etkilediği de incelenmiştir. Böylece Batı ile ilişkilerin 1950'lere devrettiği miras, Soğuk Savaş ideolojisinin aydınlar üzerindeki etkisi ve anti-komünizm bir zemin olarak kabul edilmiştir. Dahası Türkiye'de aydınların, ABD ile buluşmaya gösterdikleri olumlu ve olumsuz tepkinin anlaşılması açısından, ABD'nin Türkiye'de yürüttüğü kültürel diplomasisinin belli başlı özelliklerinin incelenmesine de bu çalışmada yer verilmiştir. Türkiye'de birbirleriyle çatışan farklı siyasi düşünce çevrelerinin ABD'ye aynı biçimde olumlu baktıkları gözlemlenmiştir. Bunun nedenleri üzerinde durulurken siyasi düşünceyi belirlemesi bakımından önemli olan üniversiteler ve sosyal bilimler disiplinlerindeki Amerikan etkisine bakılmıştır. Türkiye düşünce dünyası incelenirken modernleşmeci-Kemalist çevrelerle, İslamcı-muhafazakar çevreler üzerinde durulmuştur. Bu iki kesimin ABD'yle ilişkilere olumlu bakmalarının tarihsel ve ideolojik nedenleri olduğu gibi, Türkiye içindeki siyasi çekişmenin de yaklaşımların olumlu olmasına katkıda bulunduğu savunulmuştur.
1992'den sonra Çin-İsrail ilişkileri

Çin-İsrail ilişkilerine tarihsel arka planından girerek, resmi diplomatik ilişkilerin kurulduğu 1992'den sonraki iki ülkenin çeşitli işbirliği ve bölgesel politikalarının ortak noktaları ve çelişken noktaları ile dış faktörlerin etkileri incelenmiştir. Orta Asya ve Orta Doğu'da, Çin ve İsrail işbirlği potansiyelleri mevcuttur. Siyasi işbirliğinin yoğunlaşması diğer ilişkilerin geliştirilmesi için ortam yaratmıştır. Ekonomideki tamamlayıcı ilişkileri, karşılıklı yatırımları ve çeşitli alanlardaki teknoloji ve emek gücü dahil işbirlikleri çoğalmaktadır. Dolayısıyla rekabet alanları da büyümüştür. Kültürel ilişkilerin ikili ilişkilerdeki rolü önemli boyut kazanmıştır. Sivil toplum kuruluşlarının canlanmasıyla antik kültürlerin izleri iki ülkede de gelişme yoluna girmiştir. İkili ilişkilerde askeri ilişkiler daha çok önemli olmuş, ancak sürekli engellenmiştir. Silah ticaretindeki rekabet büyümüş ve iki ülkenin güvenliğini de etkilemiştir. Öte yandan ikili ilişkileri etkileyen unsurlar daha çok iç etkenler değil dış etkenler olmuş, Çin ikili ilişkilerin geliştirilmesi için dış etkenlerin önemini dikkate alarak adımlar atmıştır. İsrail de sürekli dış etkenlerin baskısına maruz kalmıştır. İkili ilişkilerin askeri yönü kısıtlanmışken diğer yönleri açık durumdadır.
The Europeanization of Greek foreign policy: Progress, challenges and strategies

Bu çalışmanın amacı, Yunanistan'ın özellikle 1996 sonrasında hız kazanan ve halihazırda devam eden Avrupalışma sürecini ve bu süreçle birlikte seyreden Yunan milliyetçiliğinin dönüşümünü incelemektedir. Çalışmanın odağında Yunanistan dış politikasının 1996 yılından beri yaşadığı U dönüşü ve azalan milliyetçilik söylemi olacaktır. Ayrıca, Yunan dış politikasının kırılma noktaları da çalışmanın kapsamı dahilindedir. Yunanistan, Avrupa Ekonomik Topluluğu'na 1981'de üye olmuştur. Üye olduğu yıllarda, siyasi kültürü, zayıf ve gelişmemiş ekonomisi, dört yüz yıllık Osmanlı mirası, Güneydoğu Avrupa'daki stratejik konumu ve Ortodoks inancıyla, topluluktaki diğer ülkelerden farklı özelliklere sahipti. Bu özellikleri göz önündeki bulundurulduğunda Yunanistan'ın Avrupalılaşma süreci incelemeye değer, uzun bir süreçtir. Yunanistan, uzun yıllar Batı Avrupalı ortaklarından kendini ayırarak, kuvvetli bir öteki algısıyla hareket etmiştir. 1981'de tam üyelik kazanmasının ardından dış politikasındaki milliyetçi söylemler, Avrupa kural ve normlarına gösterdiği direnç ve geri kalmış ekonomisiyle Avrupa'nın kara koyunu olarak görülmüştür. Bir Avrupa ülkesi olmaktan ziyade, milliyetçi dürtülerle hareket eden bir Balkan devleti konumunda olmuştur.1996'dan beri Yunanistan hızlı bir Avrupalılaşma sürecine girmiş, bir Balkan ülkesi yerine Avrupalı bir aktör haline gelmiştir. Milliyetçi söylem azalmış, ve yerini daha az duygusal daha fazla gerçekçi Avrupa değerlerine bırakmıştır. Yunan milliyetçiliği, etnik milliyetçilikten daha kapsayıcı, eşit vatandaşlık hakları ve özgürlük içeren bir milliyetçilik anlayışına dönüşme yolunda aşama kaydetmiştir.
Jüpiter füzelerinin Türkiye'ye yerleştirilmesi ve oluşturduğu etkiler

II. Dünya Savaşı sonrası başlayan Soğuk Savaş döneminde Sovyetler Birliği'ni askeri ve siyasi yönde baskılamaya çalışan ABD, Sputnik sonrası beliren Sovyet teknolojik üstünlüğüne cevap vermek için orta menzilli balistik füzelere ev sahipliği yapılması yönünde NATO üyesi ülkelere teklif sunmuştur. Türkiye, bu teklifi gerek güvenlik endişeleri gerekse ABD kaynaklı ekonomik yardımların artmasını sağlamak maksadıyla kabul etmiştir. Jüpiter orta menzilli balistik füzelerinin Türkiye'ye yerleştirilmesi Küba Füze Krizi'ni tetiklemiş ve krizin çözülmesi sürecinde bu füzeler ABD ve Sovyetler Birliği arasında gizli olarak pazarlık konusu edilmiştir. Jüpiter füzeleri ile Sovyetler'in nükleer hedefi haline gelen Türkiye, füzelerin kaldırılması yönündeki Sovyet ültimatomunu reddetmiştir. ABD tarafından Türkiye'ye F-104 G uçaklarının teslimatının hızlandırılması ve Akdeniz'de görev alacak Polaris denizaltıları ile sağlanacak nükleer koruma karşılığında modası geçmişş Jüpiter füzeleri kaldırılmıştır. Bu bağlamda çalışmada krizin Türkiye boyutuna odaklanılarak, etkileri üç aşamada incelenmiştir. Öncelikle Jüpiter füzelerinin Türkiye'ye yerleştirilmesi, ardından füzelerin ABD-SSCB arasında pazarlık konusu olması ve son olarak Türkiye'deki Jüpiterlerin kaldırılma aşaması araştırılmıştır. Araştırmada, kriz sürecinin Türkiye'ye önemli etkileri olduğu saptanmıştır. Türkiye, Soğuk Savaş dönemindeki dış politika eğilimini değiştirerek bloklar arası yumuşama döneminde NATO ittifakında kalmakla birlikte çok yönlü dış politika izlemeye yönelik adımlar atmıştır.
11 Eylül terör saldırıları sonrası Türkiye-Rusya ilişkileri: Stratejik rekabetten işbirliğine

11 Eylül 2001 tarihinde Amerika Birlesik Devletleri'ne karsı organizeedilmis terör saldırıları ve devamında ABD'nin uluslararası terörle mücadele adı altında Afganistan ve Irak'a yaptıgı askeri müdahaleler uluslararası ilişkilerdeyeni bir dönemin temelinin koyulmasına neden oldu. Bu ve bazı digergelismelerin de etkisiyle uluslararası ilişkilerin temel parametreleri degisimeugradı. Yapısal nitelikli bu degisim birçok ülkenin yanı sıra, Türkiye ve Rusya'nın da dıs politikalarının yeniden sekillenmesine yol açmıstır. Türkiye ve Rusya arasındaki ilişkiler de aynı ölçüde bu degisimden nasibini almıs ve sonuçta her iki ülkede de isbirligi yapılabilecek alanların arastırılması ve bu alanda yeni ilkelerin belirlenmesi asamasına girilmistir. Gelinen durum itibariyle Avrasya cografyasının en önemli iki ülkesi olarak Türkiye ve Rusya karsılıklı isbirligi yapılmasına ihtiyaç duymaktadır. Türkiye ve Rusya arasında gelisen ilişkilerin ısıgında iki ülke arasında mevcut olan ve zaman zaman ortaya çıkan enerji, terör, etnik çesitlilik ve digerkonulardaki sorunların diyalog yoluyla çözülmesi için ilk kez olarak çok önemli bir ortam yaranmıstır. Bu sorunlar çözülür ve ikili ilişkiler isbirligi yönünde en üst düzeyde gerçeklestirilirse her iki ülke basta olmakla bölgenin tüm ülkeleri bundan yararlı çıkacaktır.