turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sosyo-ekonomik yönleriyle tüketim fonksiyonu

Tüketimi, ekonomik ve sosyal yanlarıyla incelemeye gayret ettiğimiz çalışmamızda, genel bir tanımdan sonra mikro açıdan tüketim fonksiyonu ele alınmış, fayda maksimizasyonu ve tüketici artığı üzerinde durulmuştur. Daha sonra iktisadi düşüncede, klasiklerin, neoklasikler in, Keynes, Duesenberry ve Friedman' in tüketim konusuna yaklaşımları özetle gözden geçirilmiştir. Bu kısımda Keynes üzerinde diğerlerinden daha fazla durulmasının sebebi, özellikle milli gelir içinde tüketimin önemini ilk defa ifade eden iktisatçı olduğu içindir. Keynes sonrası dönemin ise geniş kapsamlı olarak ele alınması konunun fazla yayılmasına sebep olacağından, sadece Duesenberry ve Friedman üzerine dikkat çekilmiştir. Tüketimin ülke ekonomisindeki yeri, özellikle hızlandıran pirensibi ve talep enflasyonu yönleriyle ele al ınmışt ir. Tüketim fonksiyonunun sosyolojik açıdan incelenmesi bu çalışmada daha ağır basmıştır. İktisat bilimi insansız ve toplumsuz düşünülemeyeceğine göre, özellikle tüketim iktisadi' faaliyetlerin son durağı, amacı olmasına rağmen her insan dünyaya gözünü açtığı andan itibaren, ömrünü tamamlayıncaya kadar çeşitli türler ve boyutlarda tüketim yapmaya mecbur olduğuna göre belki iktisat in temeli, başlangıcı olarak görülebilir ve bu bilimin bütün insanları ilgilendiren tek koludur. Bu sebeplerle konunun sosyal yanına daha fazla önem verilmiş ve bize göre özellikle gelişmekte olan ekonomilere ve kültürel, sosyal değerlerimize zararlı olan tüketim toplumu haline gelme süreci üzerinde durulmuştur. Gösteriş tüketimi ise ayrı bir başlık altında incelenmiş, bu konudaki kaynakların hemen hemen tamamının Batı orijinli oluşu, özellikle günümüz Türk toplumunun gösteriş tüketimi davranış biçiminin ayrıca incelenmeyip, bazı eserlerde kısaca değinilmiş olması bizim çalışmamızda da bu kavramı daha genel biçimiyle özetlememizi gerektirmiştir. Bugünkü Türk toplumunun tüketim davranışları ise istat ist iki verilere dayanılarak yorumlanmıştır.
Akışkan modernite çerçevesinde Türkiye'de çalışma ahlakının dönüşümü

Çalışmanın kendisine ilişkin ahlaki değerler, üretim biçimine ve ilişkilerine bağlı olarak değişmektedir. Tarımsal üretimin ve zanaatların yaygın olduğu geleneksel toplumlar, sanayi tipi üretimin geliştiği modern kapitalist toplumlar ve akışkanneoliberal ekonomik örgütlenmeler, çalışmanın kendisine ilişkin farklı değer setleri üretmektedir. Bu çalışma, geleneksel toplumların üretim biçimleri ve bunun yarattığı çalışma ahlakından başlayarak, sanayi kapitalizminin doğuşuyla gelişen Fordist çalışma anlayışı ve onun yarattığı refah devletinden türeyen modern çalışma ahlakını işlemekte ve 1970'lerde filizlenen neoliberal dalgayla, teknolojinin muazzam derecede gelişmesi sonucu dünyanın her yerine yayılan küresel kapitalizmin çalışma ahlakını dönüştürmesini Türkiye özelinde ele almaktadır. Ulus-Devlet bigi içe dönük ve korumacı yapının ve bu yapıya entegre sosyal güvenlik mekanizmaları ve sendikaların, iş güvencesi, ücret garantisi, yaşam boyu iş fırsatları sunan üretim biçiminin sonunu haber veren yeni akışkan sermayenin, çalışmaya ilişkin tüm ahlaki formülasyonu kökünden söktüğü bugün geniş oranda kabul görmektedir. 1980 sonrasında ekonomik, hukuki ve kurumsal dönüşümlerle neoliberal çizgiye adapte olmuş Türkiye'de, işverenlerin gözünden çalışma ahlakının nasıl göründüğünü ortaya koymak ve bu akışkanlık-esneklik durumuna, işverenlerin ne yönde değer atfettiğini göstermek çalışmamızın temel amacıdır. Bu amaçla Türkiye'nin önde gelen firmalarının işverenleri, insan kaynakları müdürleri ve işveren sendikası temsilcileri ile yarı yapılandırılmış görüşme formu esas alınarak ve amaca yönelik örnekleme yöntemi kullanılarak mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Yapılan görüşmeler, üretimde kullanılan teknolojinin, sektörel koşulların, işverenlerin iş dünyasına giriş biçiminin ve ideolojik yönelimlerin akışkanlığa ilişkin görüşleri şekillendirdiğini göstermiştir. İşverenlerin değer dünyaları ile neoliberal akışkan ekonominin yarattığı değerlerin bazı noktalarda çeliştiği de ortaya konulmuştur. Bununla birlikte korunmasız ve güvencesiz yeni çalışma koşullarının iş piyasasının hala ihtiyaç duyduğu istikrarlı ve aidiyet duygusu içeren çalışmayı nasıl dönüştürdüğü işverenlerin gözünden aktarılmıştır.
Çocuk oyun ve oyunları bağlamında toplumsal cinsiyet inşası

Aytekin, Sezgi 'Çocuk Oyun ve Oyuncakları Bağlamında Toplumsal Cinsiyet İnşası', Yüksek Lisans Tezi, 2015Bu çalışma Ankara'da belirlenmiş olan; 24 Kasım İlkokulu, Özdemir Gürocak İlkokulu ve Sibel İsmet Çatık Ortaokulları'nın anasınıflarında, çocuk oyun ve oyuncakları kapsamında toplumsal cinsiyet inşaların değişiminin nasıl ve ne yönde olduğunun anlaşılması amacıyla yapılmış nitel bir araştırmadır. Araştırma bu üç anaokulunda öğretmenler, öğrenciler, stajyer öğretmenler ve okul personeli ile oluşan çalışma grubuyla gerçekleşmiştir. Etnografik alan araştırmasında, katılımlı gözlem yapılarak; veriler gözlenmiş, görüşme, doküman analizi ve araştırmacı günlüğü kullanarak oluşturulmuştur. Araştırma sonucunda, farklı sosyo-kültürel-ekonomik pratiklerin yaşandığı bu üç anaokulunda, farklı toplumsal cinsiyet inşaları ve farklı oyun ve oyuncak seçimlerinin olduğu gözlenmiştir. Okullar, bulundukları çevrenin kültürel etkileri içindedir. Çocuk kültürü, oyun ve oyuncak kültürü de içinde bulunulan sosyo-kültürel çevrenin etkisi altındadır. Toplumsal cinsiyet kimlikleri yaşanılan yerin; eğitim düzeyi, ataerkilliği göreli fazla ya da az yaşamasına, kadın/erkeğe bakış açısına göre şekillenmektedir.
Turkish associative life in historical context: Implications of medieval akhism for the present Turkish civil society

oz TÜRKİYE'NİN CEMİYET HAYATINA TARİHSEL BİR BAKIŞ: ORTAÇAĞ AHİLİĞİNİN BUGÜNKÜ TÜRK SİVİL TOPLUMUNUN GELİŞİMİNDEKİ ROLÜ Özdemir, Gökçen Yüksek Lisans, Sosyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Ceylan Tokluoğlu Aralık 2002, 185 sayfa Bu tezde, Türkiye'deki sivil toplumun bazı güncel problemlerinin teşhisi ve bunların nedenlerinin tarihsel bir bağlamda anlaşılması hedeflenmektedir. Türkiye'de sivil toplum, 1990'larda ilgi çekici bir gelişim gösterdi. Ama bu Batı'ya göre oldukça yeni bir gelişmeydi. Bunun ötesinde, Türkiye'deki gönüllü dernekler, politik katılım kapasiteleri açısından, Batı'daki örneklerine göre daha zayıf bir konumdalar. Bu tezde Türk sivil toplum örgütlerinin göreli politik zayıflığının nedenlerini Türk ve Batı tarihindeki cemiyet örneklerinin gelişimlerini karşılaştırarak anlamaya çalışacağım.
Etnik kimlik kaynaklı ayrılıkçı hareketler

Bu çalışma etnik ayrılıkçı hareketlerin, oluşumunu, özelliklerini, yapılarını ve muhtemel sona erdirilme koşullarını ele almaktadır. Bunlara ilaveten, çalışma etnik çatışmaların çözümü için rasyonel ve tutarlı bir model oluşturuyor. Etniklik, insanların konuşabilmesi için gerekli bir yer ve alandır. Son otuz yılı dönüştüren tüm yerel ve marjinal hareketlerin ortaya çıkmasında ve gelişmesinde çok önemli bir yere sahiptir. Etnik ilişkilerdeki gelişmelere ilişkin olarak üç model mevcuttur. İlki asimilasyon, ikincisi eritme potası ve üçüncüsü de kültürel çoğulculuktur. Etnik ayrılıkçılık 1960'lı yılların sonları ve 1970'li yılların başlarından itibaren bazı gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin gündemlerinin ilk sırasına yerleşmiştir. Ülkemizdeki etnik ayrılıkçılık, sosyal ve ekonomik hayatımızın son yirmi yılına büyük bir sıkıntı vermiştir. Etnik ayrılıkçılığın nasıl ortaya çıktığı konusunda bir mutabakat bulunmamakta ve süreci başarıyla tamamlamış bir örneği bilinmemektedir. Ülkelere göre farklılık göstermekle birlikte bütün olumsuzlukları ve verdiği acılarla birçok insanın hayatını ciddi şekilde etkilemeye devam etmektedir. Etnik ayrılıkçılık, çoğunlukla siyasi şiddet ortamının oluşmasına yol açmakta, bu ortam ise sorunun çözümünü imkansızlaştırmakta, kendisini besleyen kısır döngü oluşturmaktadır. Çalışma, etnik ayrılıkçılık milli birliğe bir alternatif olarak ele alınmaması gerektiğini iddia eder. Etnik ayrılıkçılık parçalayıcı bir öğe olarak anlaşılmalıdır. Sorunun çözümü, tartışma ve şiddetin sona erdirilerek, ekonomik, siyasi ve adii alanlarda insani çözümlerin hayata geçirilmesine bağlıdır.
Bilimin özerkliği ve bilim-devlet ilişkileri

Bilimin özerkliği iddiası objektivist bir iddiadır. Bu iddia, ortodoks bilim görüşünün bilimin doğasına, statüsüne ve konumuna ilişkin öne sürdüğü tezlerin reel dünyadaki yansımasıdır. Bilimin özerkliği fikri ilhamını bilimin zaman, mekan ve toplum üstü bir faaliyet olduğuna ilişkin inançların genel bir ifadesi olan ortodoks bilim görüşünden almıştır. Bilimi, objektivite fikri ile onu icra edenlerden koparan ortodoks bilim görüşü özerklik fikri ile toplumdan da koparmıştır. Dolayısıyla bu inanca göre bilim hem bir faaliyet olarak hem de bir kurum olarak her türlü etkiden uzaktır ve özerk bir yapıya sahiptir. Bu fikirlerden hareketle üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölmünde objektivite fikrini anlamaya çalıştık. Bu amaçla kavramın detaylı bir etimolojisini yaparak, kavramın anlamının zaman içinde nasıl bir dönüşüme uğradığını, nelere göndermede bulunduğunu ve bilimle ilişkisini göstermeyi denedik. İkinci bölümde bilimin özellikle Soğuk Savaş döneminde devletle, orduyla, şirketlerle kurduğu ilişkilerden hareketle bilime ilişkin objektivist iddiaların reel değil ideal ya da yalnızca bir inanç olduğunu iddia ettik. Üçüncü ve son bölümde ise bu objektivist iddiaların ve özerklik fikrinin dayandığı temelleri sorguladık. Varılan noktada sosyal dünyadan koparılamayacağı anlaşılan bilimin, yüzyılımızda ortaya çıkan ve hem acil çözümler bekleyen hem de üzerinde ciddi etik tartışmalar olan büyük problemler karşısında nasıl faaliyet göstermesi gerektiğine ilişkin bir tartışma yürüttük. Ve yapılan bütün tartışmalarda temel hedefimiz hayatımızın her alanını etkileyen bilim olgusuna daha reel bir yaklaşım getirmekti. Bu çaba insanlığın bugünü ve geleceği açısından anlamlı bir çabaydı.
Güvensizlik ve hakikat arayışı bağlamında uzaylı figürü

Geç modern dönem güvensizlik, belirsizlik ve korku duygularının yükselişi ile nitelenen risk toplumu kavramı ile ele alınmaktadır. Risk toplumunda riskler, belirsizlikler yaratmakta; belirsizlikler ise güvensizlik ve korkuya neden olmaktadır. Böyle bir ortamda bireyler, kesinlik ve hakikat arayışına girebilmektedir. Bu arayış ise, komplo teorisi ve sözdebilim gibi kesinlik ve hakikat vaatleriyle öne çıkan kurgusal biçimlerin toplumda tutunabilmesine olanak sağlamaktadır. Uzaylı figürüne ilişkin hakikat iddiaları da bunlardan biridir. Uzaylı figürü, bir bilim-kurgu edebiyatı ürünüdür ve günümüzde bir hakikat iddiası olarak komplo teorisi ve sözdebilim biçimlerine konu olmuştur. Bu çalışmanın amacı, uzaylı figürünün nasıl bir toplumsal bağlamda bir hakikat olarak benimsenebildiğini ortaya koymaktır. Bu çalışmada uzaylı figürünün bir hakikat iddiası olarak var olduğu internet haberleri içerik analizi ve betimsel analiz aracılığıyla incelenmiştir. Sonuç olarak, risk toplumu kavramının daha spesifik eğilimlerine rastlanmıştır.
Rethinking hydropower in the anthropocene: A study of Darıbükü village

İnsan eliyle çevreye yapılan aşırı müdahaleler, Antroposen, yani 'İnsan Çağı'nın başlamasına sebep olmuştur. İnsanı imtiyazlı konuma yerleştiren bu yaklaşımın etkilerini azaltmak için dünya çapında yenilenebilir enerjiye eğilim artmıştır. Türkiye de bu anlamda bir takım önlemler almış ve su, yenilenebilir enerji kaynakları arasında ön plana çıkmıştır. Suya eğilimin artmasıyla birlikte ülke genelinde hidroelektrik enerji santrallerinin sayısında büyük bir artış yaşanmıştır. Bu artış, bir takım kırılganlık ve çözülmeleri beraberinde getirmiştir. Bu kapsamda tez, hidroelektrik enerji santralinin inşasıyla üçte ikisi sular altında kalan Isparta İli'ne bağlı Darıbükü Köyü'ne odaklanıyor. Bilim ve Teknoloji Çalışmalarından beslenen tez; köylülerin ve insan olmayan bir aktör olarak suyun geçirdiği dönüşümü merkezine alıyor. Bunu yaparken, köydeki çoklu aktörler arasındaki kompleks ilişki ağına dikkat çekiyor. Ayrıca bu çalışma; köylüler, akademisyenler, aktivistler, bir avukat ve bir gazeteciyle gerçekleşen, katılımcı gözlemle zenginleşen ve üç ay süren yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakatlardan oluşan çok sahalı etnografiden besleniyor.
Kur'an'da toplumsal sınanma ve sonuçları'

Bu çalısmadan; hayatın sınanma kurgusu üzerine insa edildigi, ilk insanın da hayata imtihanla basladıgı, bu yüzden sınanmanın birey ve toplumları kusatankesintisiz bir süreç ve Allah'ın degismez bir yasası olduğu ortaya çıkmıstır. Digervarlıklardan daha üstün yetilerle donatılan insanoglunun ilahi teklife muhatap olması, onlardan sorumlu tutulması, sorumlulugunu icra edip etmediginin tespiti için imtihanalan ve süreci olan dünya hayatına halife sıfatıyla gönderilmesi dikkate alınarak, sınanmanın emanet, hilafet, imaret, kültür ve medeniyet'le alakası degerlendirilmistir. Sınanmanın bireysel ve toplumsal boyutları belirtilmis, toplumsal sınanmanın hangi alanlarda, nasıl ve nelerle gerçeklestigi üzerinde yogunlasılmıs, böylece onun çerçevesitespit edilmeye çalısılmıstır. Toplumsal sınanmanın Allah'a kullukla olan iliskisikurularak onu basarabilmenin yolunun neler olduğu ifade edilmis, insanın özgürlük, huzur ve güvenligi ile sınanma arasındaki baga dikkat çekilmistir. Toplumsal sorumluluk alanlarında seyreden toplumsal sınanmanın sonucu olarak, insanoglunudünya ve ahiret hayatında nelerin karsıladıgı/karsılayacagı konuları üzerinde durulmustur.
Sözlü tarih çalışması: Derikli Ermenilerde ve Kürtlerde mekan ve hafıza

Bu çalışma yüzüncü yıldönümüne girmekte olan 1915 Ermeni Soykırımı'nın, mikro anlamda, Derik'te yerel halk tarafından, Ermeniler ve Kürtler. , hatırlama biçimleri ve bu yönde gelişen karşılıklı ilişkiler incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın amacı, özellikle genel bir soykırım tartışmasına, Derik örneğinde, yaşanmış olaylardan, deneyimlerden ve tanıklıklardan da yararlanılarak katkı sunmaktır. Bunun yanında yeni kuşakların yaşanmış olayları hangi hafıza kanallarından beslendiği yapılan sözlü tarih görüşmeleriyle anlatılmaya çalışılmaktadır. Görüşme yapılan anlatıcıların aktardıkları öncelikli tutularak yapılan bu çalışmada, Derik'te halen yaşamakta olan yerli halkın, 1915 ile ilişkilendiği belli başlı hafıza mekanları olduğu gözlemlenmiştir. Bu hafıza mekanlarının yerelde toplumsal hafızayı nasıl şekillendirdiği ve zaman zaman gündelik yaşam pratiklerini de değiştirdiği anlatılmıştır. Bunun yanında 1915'te bir şekilde hayatta kalmayı başarmış Ermenilerin, 'hayatı normalleştirme' girişimleri ve yeniden hayatta kalma stratejileri sözlü tarih görüşmelerinin sonucunda ortaya çıkan verilerle anlatılmıştır. 1915'ten sonra da devam eden baskı ve bunun yarattığı korku sonucunda soykırım korkusunun sürekli olarak devam ettiği gözlemlenmiştir. Kıbrıs Olayları ve 1990'lı yıllarda yoğunlaşan çatışma ortamından dolayı Derik'ten göç eden Ermeniler'in Derik'e ve yaşananlara dair anlatılara da yer verilmiştir. Yapılan görüşmelerden elde edilen veriler aracılığıyla hem genel anlamda Kürtler'in hem de mikro alanda Deriklilerin 'yüzleşme' ve 'yeniden bir arada' yaşama dair düşünceleri ve algıları üzerinde durulmaktadır.
Bourdieucü sanat sosyolojisi bağlamında 2000'li yıllarda İstanbul'da alternatif tiyatrolar

Pierre Bourdieu'nün kuramından hareketle 2000'li yıllar sonrasında İstanbul'daki tiyatro alanı ve alternatif tiyatrolar üzerine odaklanan bu çalışmada, Bourdieucü bir tiyatro sosyolojisinin imkanları aranmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, Türkiye'de tiyatro alanının evreleri ve geçirdiği dönüşümler Bourdieucü 'alan' kavramıyla ele alınarak, tiyatro alanının ekonomi, siyaset ve devlet alanıyla olan ilişkiselliği tarihsel verilerden hareketle sorunsallaştırılmış ve alanın sınırları ile özerklik tartışmalarına ağırlık verilmiştir. İkinci bölümde, İstanbul'da 2000'li yıllarda alana dahil olan ve farklı tarzda tiyatro yapan toplulukların yer aldığı 'alternatif tiyatrolar alt-alanı'na odaklanılmış, bu topluluklarda üretim yapan sanatçılarla gerçekleştirilen derinlemesine görüşmeler ışığında, topluluklar, tiyatro yapma biçimleri ve sanat anlayışlarına göre tiyatro alanında konumlandırılmıştır. Bu bölümde ayrıca, alternatif mekan kavramı, bu mekanların kentle olan ilişkisi, bir 'ayrım' işareti olarak alternatif tiyatro beğenisinin sınıfsal ve kültürel arka planla ilişkisi gibi ikincil meseleler de sosyolojik açıdan analiz edilmeye çalışılmıştır.
A new type of middle-class parenting in response to the recent changes in the education system

Bu tez Türkiye'deki seküler değerleri benimseyen alt orta ve orta sınıf velilerin eğitim sisteminde son yıllarda yaşanan değişikliklerle olan deneyimlerini analiz etmektedir. Eğitim sisteminde neredeyse yirmi yıla yakın süredir yapılan neoliberalizm ve neomuhafazakarlık temelli değişikliklerin seküler orta sınıfların kendi sınıflarını ve yaşam biçimlerini yeniden üretmeleri konusunda etkilediğini öne sürmektedir. Kendi sınıflarını ve yaşam tarzlarını çocuklarıyla birlikte yeniden üretememe korkusu, bu velilerin büyük finansal ve duygusal fedakarlıklar yapmasına neden olmaktadır, bu da ebeveynlerin çocuklarının eğitimine katılımlarını yoğunlaştırarak yeni bir ebeveynlik tarzı üretmeleriyle sonuçlanmaktadır.
İkinci Meşrutiyet sonrası Osmanlı ulemasının batılılaşma karşısındaki yaklaşımı

Osmanlı devlet aşamasına geçerken, yeni yönetici uzmanlara ihtiyaç duyduğundan, yönetici seçkinler sınıfı mensuplarını yetiştirecek olan medreseleri kurulmuştur. Medreselerde sadece dini ilimler değil, akli ilimler de okutulduğundan, akli bilim dallarında, çok önemli bilim adamları yetiştirilmiştir. Medreseden yetişen Ulema sadece din hizmetlerinde değil, devletin en üst idare mevkilerinde, hukuk ve eğitimde, kentlerin yönetiminde istihdam edilmişlerdir. Osmanlı Devlet teşkilatlarında 16. yüzyılın sonlarında başlayan bozulmalar, medrese kurumunu da olumsuz etkilemiş fakat gereken düzenlemeler yapılamamıştır. Lale devriyle başlayan Batılılaşma süreci, Tanzimat'ın ilanıyla resmi bir hal almış ve Osmanlı'ya hakim olan din- dünya dengesi, Tanzimat sonrasında, dinin aleyhine ve dünyevileşme lehine bozulmuştur. Din kurumu ve bununla birlikte Ulema, Batılılaşmanın bundan sonraki süreçlerinde, alan kaybederek sürekli gerilemiştir. 2. Mahmut ve Tanzimat devirlerinden itibaren de, Batılılaşma ile birlikte Kalemiye teşkilatı bürokratları öne çıkmış ve İlmiye sınıfıyla girdikleri rekabette hep kazanan taraf olmuşlardır. Açılan yeni mekteplerden devletin el üstünde tuttuğu Batıcı yeni bir nesil yetiştirilmiştir. Bu Batıcı yeni kuşak, medreselilere rakip olmuş ve bu rekabette medreseliler devlet desteğinden yoksun bırakıldığından hep kaybeden taraf olmuşlardır. Osmanlı Batılılaşmasının İkinci Meşrutiyet öncesi süreçlerinde dünyevileşme, din karşısında sürekli güç kazanarak yayılmaya başlamıştır. 2. Meşrutiyet devrinde ise en geniş sınırlara ulaşan dünyevileşme olgusu, idareden başlayarak toplum tabakalarına inmeye başlamış ve böylece Cumhuriyet için hazırlık safhasını oluşturmuştur. 2. Meşrutiyet öncesinde, yenilik taraftarı olan ve Batıdan alınsalarda yenilikleri destekleyen Ulema, 2. Meşrutiyet'te de, birer yenilik olan meşrutiyet rejimi, anayasa, partiler ve dernekler, basın-yayın araçları vb. yenilikleri benimseyen bir tutuma sahip olmuştur. Ulema, desteklediği bu yeniliklerin yanı sıra 2. meşrutiyet'te, kısmen de olsa Batı kaynaklı yeniliklere karşı çıkmıştır. Pozitivist ve materyalist fikirlerin topluma benimsetilmeye çalışılmasına, din karşıtlığının artarak, din'in geriletilmek istenmesine, Hilafet makamına yapılan itirazlara, Avrupa hukukunun getirilmek istenmesine, kadınlarla ilgili Batı tarzında değişimlerin yapılmak istenmesine, Avrupa sosyal hayatının taklit edilmesi isteklerine karşı çıkmıştır. Son dönem Osmanlı Uleması, toplum hayatına din yerine dünyevileşme zihniyetinin yön vermesine, muhalif bir yaklaşım sergilemiş, Batılılaşmaya kısmen de olsa karşı durmuştur.
Tribalism, state formation and citizenship in Kuwait

Bu tez Kuveyt'teki göçebe aşiretçilik ve devletsiz gruplar arasındaki arasindaki varsayılan ilişkiyi inceliyor. Bu konuyla bağlantılı olarak tezde Kuveyt tarihi özelinde devlet oluşum süreçleri ve aşiretçilik de incelenecektir. Tez, yazarin 'Pan-Asiretcilik' diye adlandirdigi olguyu inceleyerek, devlet sınırlarının ötesindeki bağlantılar ve Kuveyt'teki çeşitli gruplar arasında sadakatlik, veya sadakatsizlik algılarını incelemektedir. Tez, belli başlı tarihsel meselelerin ve iktidar yapılarının kökenlerini, vatandaşlık ve devletsizlik kavramlarıyla ilişkisi bağlamında açığa çıkarmayı hedeflemektedir. Kuveyt tarihi, erken aşiret dinamiklerini açığa çıkardığı oranda araştırılacaktır. Tez, petrolün Kuveyt'te devlet oluşum sürecine etkisi bir tarafta petrol gelirinin ürettiği refah sonucu oluşan kitlesel göç, öte yandan refah dağıtımına yönelik Devlet politikasi bağlamlarında incelenecektir. Bu süreçler vatandaşlık sürecini doğrudan etkilemektedir ve tez petrol politikalarına uluslararası petrol politikalarının yanı sıra Devlet içindeki petrol politikalarına bakmaktadır.
2005-2014 yıllarında Federal Almanya göç ve entegrasyon politikaları

Bu tez ile Almanya'da yaşayan Türkiye kökenli insanların Federal Almanya'nın uygulamakta olduğu göç ve entegrasyon politikaları çerçevesinde yaşadıkları sorunları gündeme getirmeyi ve böylece Türkiye'nin yurtdışında yaşayan vatandaşlarına karşı bakış açısnı genişletmeyi amaçlamaktadır. Bu vesile ile Almanya'daki Türklerin sorunlarını gündeme getirmek ile beraber yarım asırlık göç sürecinde neler yaşandığını ve bu bağlamda günümüzün Almanya'daki Türklerin başarılarını ve sorunlarına ışık tutmayı hedefleyen bu çalışma, dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, göçmenlerin sosyal entegrasyon konularında çalışmalar yapan ve bu konuda sosyal entegrasyon teorisi oluşturan sosyolog Hartmut Esser'in sosyolojik kavramları incelenmektedir. İkinci bölümde, Federal Almanya'da son 40 yılda entegrasyon kavramın nasıl tanımlandığı ve bu bağlamda zaman içerisinde kavramın kullanımı nasıl değiştiğine dair özetlenmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, 1961 yılında Almanya'ya 'inisafir işçi' olarak göç eden Türklerin göçün tarihçesine değinmiş olup Almanya'daki Türkler 5 konuda ele alınmıştır: Demografik yapı, Ekonomi ve İstihdam, Eğitim, Siyasi Katılım ve Sivil Toplum Kuruluşları. Son bölümde güncel gelişmelere özellikle son yıllarda artan İslam düşmanlığı bağlamında değerlendirmede bulunulmuştur. Tez aşamasında çoğunlukla Almanca kaynaklardan yararlanılmıştır.
Karaçay Türklerinde dini hayat Başhüyük kasabası örneği

Yusuf, Karaçay Türklerinde Dini Hayat Başhüyük Kasabası Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Yrd. Doç. Dr. Erdal Baykan, IX+122s. Tez, Konya ili, Sarayönü ilçesi, Başhüyük Kasabasında yaşayan Karaçay Türklerinindini hayatlarını konu almaktadır. Giriş bölümünde araştırma hakkında genel bilgi verilmiştir. Karaçay Türkleri hakkında bilgi birinci bölümde, araştırmaya katılanlar ile ilgili bilgiler ikinci bölümde, inanaç, ibadet, bilgi, tecrübe ve dinin toplumsal etkisi ile ilgili tutumlar ise üçüncü bölümde yer almaktadır. Karaçay Türklerinin dini hayatları ile ilgili tutumları ölçülmüştür.