turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kutluğ Ataman filmlerinde queer oluşlar: Lola ve Bilidikid ve İki Genç Kız üzerine bir okuma

Queer kuram cinsiyet, toplumsal cinsiyet ve arzu arasındaki süreklilik varsayımını sorunsallaştırarak heteronormativeyi hedef alır. Bu doğrultuda Queer kuram ve aktivizmin etkisiyle Yeni Queer Sinema, sinemada LGBT karakterlerin olumlu temsilleriyle ilgilenmek yerine bizzat cinsiyet kimliklerinin karmaşıklığını, cinselliğin ve arzunun akışkanlığını içeren, heteronormativitenin 'doğallığını' yapıbozuma uğratan, onun bir inşa olduğunu ifşa edebilen bir sinema yapma hali olarak tanımlanabilir. Sinemanın, toplumsal inşanın yeniden üretiminde ve aşındırılmasında önemli bir alan olması fikrinden hareketle bu çalışmada; sinemanın cinsellik, cinsiyet ve arzuya ilişkin kültürel mücadele alanındaki önemi tartışılmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda Amerika ve Avrupa sineması ile Türkiye sinemasındaki LGBT bireylere ilişkin tarihsel temsil mücadelesine değinilmiştir. Türkiye sinemasında da az sayıda olmakla birlikte beyaz perdenin heteronormatif yapısını bozan filmler bulunmaktadır. Bu çalışma Kutluğ Ataman filmlerine odaklanmaktadır. Ataman'ın film ve video çalışmaları bağlamı ne olursa olsun kimlik nosyonuyla ilgilenir ayrıca, bizzat gerçeklik kavramını sorgular ve böylece yeni anlamlara olanak tanır. Buradan hareketle bu çalışmada, queer film çalışmaları kapsamında doküman incelemesi tekniği kullanılarak Kutluğ Atman'ın Lola ve Bilidikid (1998) ve İki Genç Kız (2005) filmlerinin sinema perdesinin heteronormatif haline müdahalede bulunup bulunmadığını tartışılmıştır.
Kültür-kavram ilişkisi üzerine bir araştırma

Toplumun hafızası oluşan ve oluşmakta olan kavramlarla okunur, anlaşılır ve değerlendirilir. Kültür; dilin oluşmasında, kavram üretmede, kavramların içeriğinde ve terimleşmesinde, zihniyetin ve değerlerin oluşmasında, toplumun gelişmesinde, modernite ve değişimde, teknoloji üretme ve kullanmada, bilgi transferinde, modern bakış ve söylemi oluşturmada, kültürel kabul/karşı koyuş sürecinde, müessir bir rol oynamaktadır. Toplum içinde kültürel farklılıklardan kaynaklanan, aynı kavrama yüklenen farklı anlamlar ortaya çıkmakta, zaman içinde kültüre bağlı olarak kavram içeriklerinin değiştiği görülmektedir. Kavramların, anlam kazanmasına, değişmesine, dönüşmesine ve anlam kaybına etki eden nedenler ile bunlar içerisinde toplumun fonksiyonunun (dini ve ahlaki değerleri, yerli/yabancı kültürün etkisi, medya, popülizm, globalizm/küreselleşme, bazı siyasi ve ideolojik akımların/fikirlerin etkisinin) ne olduğu, haliyle kavramlar üzerinde kültürün oynadığı rolün ne olduğu, örnekleriyle incelenip değerlendirilmeye çalışılmıştır.
İşçi sınıfı topluluklarında toplumsal hareketlilik ve mesleki özlemler: Karaman örneği

Bu çalışmanın konusu, Türkiye'de küçük bir Orta Anadolu kenti olan Karaman'da, bisküvi ve çikolata üreten fabrikalarda çalışan işçilerin, toplumsal hareketlilik deneyimleridir. Çalışmanın amacı, büyük çoğunluğu henüz bir kuşak önce tarım işçisi ya da küçük toprak sahibi olan bu kesimin, sanayi işçiliğini uzun soluklu bir toplumsal konum mu yoksa daha ileri kademelere tırmanmak için bir ara basamak olarak mı gördüğünü ortaya çıkarmaktır. Araştırmada veri toplama tekniği olarak derinlemesine görüşme kullanılmıştır. Böylesi bir veri toplama tekniğinin seçilmesindeki temel amaç, görüşmeye katılan işçilerin, ele aldığım olgu ve sorunsallar hakkındaki bütün görüş ve öznel deneyimlerine ulaşma isteğimden kaynaklanmaktadır. İşte tüm bu amaçlar uğruna, Karaman ilindeki fabrikalarda çalışan, otuz iki işçiyle Aralık 2017 ile Mart 2018 arasında, on yedi sorudan oluşan bir görüşme formuyla birebir görüşmeler yaptım ve bu görüşmelerin verilerini, araştırmamın varsayımlarını sınamakta kullandım. Elde edilen bulgular yorumlanırken, sorulara verilen cevaplardan hareketle temalar ve alt temalar oluşturup, verileri sistemli bir şekilde karşılıklı analize tabi tutmaya çalıştım. İşçilerin, toplumsal hareketlilik hakkındaki heves ve isteklerini ya da zorunluluklarını şekillendirebileceğini-etkileyebileceğini düşündüğüm birçok alan hakkında veri toplamaya çalıştım. İş bulma ve başvuru süreçlerinden, mesleki hayallerine, formel eğitimin toplumsal hareketliliğe etkisinden, çocuklarının geleceğe dair hayal ve beklentilerine, sendikal hareketler hakkındaki görüşlerinden, boş zaman faaliyetlerine ve son olarak yemek ve müzik gibi zevk ve beğenilerine kadar birçok alanda bilgi toplamaya gayret ettim. Sonuç olarak elde edilen verilerin yorumlanmasıyla, Türkiye'de günümüz işçi sınıfı üyelerinin gerek kendileri için gerekse de çocukları için hayal ettikleri toplumsal hareketlilik imkanlarına ulaşabilmeleri konusunda, oldukça karamsar oldukları görülmüştür. İşçilerin çoğunluğu geçmişş dönemlere kıyasla bugünlerde toplumsal hareketlilik imkan ve düzeylerinin, özellikle kendi çocukları için oldukça gerilediğini düşünmektedirler. Her ne kadar görüştüğüm işçilerin önemli bir kısmı, fabrika işçiliğine ilk başladıkları zamanlarda farklı mesleklere geçme vasıtasıyla üst sınıflara çıkabilme umutları taşımalarına rağmen, bugün artık geçmişşe kıyasla meslek değiştirme ya da sınıf atlama umutları ve heveslerini kaybettiklerini ortaya koymuşlardır.
Sosyo-kültürel bir olgu olarak annelik: Dokuz Eylül Üniversitesi'ndeki anne akademisyenler üzerine nitel bir araştırma

Bu çalışma, annelik olgusunu feminist teori ışığında sosyo-kültürel bir olgu olarak ele almaktadır. Çalışma dahilinde, annelik ve sosyo-kültürel değerler arasındaki ilişkiyi belli başlıklar altında ortaya koymak amaçlanmaktadır. Bu bağlamda çalışma kapsamında, annelik olgusunun sosyolojik ve psikolojik açıdan nasıl tanımlandığına, anneliğin tek tanrılı dinlerdeki konumuna, kadının anne olması sebebiyle çalışma yaşamında karşı karşıya kaldığı sorunlara ve bazı feminist yazarların anneliğe dair bakış açılarına yer verilecektir. Son olarak anne akademisyenlerle yapılan görüşmelerin çıktıları çalışmanın teorik arka planı ışığında betimlenerek yorumlanacaktır.
The Family in the Kemalist project of modernty in Turkey (1928-1950)

Kemalist Modernleşme Projesinde 'Aile' (1928-1950) by Selda Şerifsoy Bu çalışmanın amacı, 1928- 1950 yıllan arasında Türkiye Cumhuriyeti'nde, inkılapların ve milliyetçi değerlerin meşruriyetinin ve halk tararından benimsenmesinin sağlanması amacıyla, 'aile'nin Kemalistler tarafından, kurumsal ve sembolik olarak nasıl kullanıldığını saptamak ve bunun siyasal toplumsallaşma sürecine etkisini tartışmaktır. Çalışmada, 'aile'nin, ulus yaratma projelerinde yer alışım teorik bazda inceledikten sonra, 1928- 1950 yıllan arasında, Türkiye örneğinde 'aile'nin farklı kullanımlarının nasıl gerçekleştiğini tartışılıyor. Bu analiz için, dönemin ilkokul, ortaokul/lise kitaplanndan Aile Bilgisi ve Yurt Bilgisi kitaplan, ordudaki eğitimde kullanılmak üzere Genel Kurmay Başkanlığı'nca onaylanan sosyoloji kitabı ve Halkevi dergilerinden Ülkü ile Yeni Türk Mecmuası yaygın biçimde taranmıştır. Kemalist modernleşme projesininde, 'aile' kurum olarak, hızlı nüfus artışının sağlaması ve yeni doğan neslin 'vatandaş' olarak yetiştirilmesinde, sembolik olarak ise 'aile' gibi dayanışma, aidiyet, birlik-beraberlik ve ahlak kurallarının geçerli olduğu bir siyasa yaratmak için kullanılıyordu. 'Aile'nin her iki kullanımının yaygın olarak benimsetilmesi sürecinde Kemalistler, okul, ordu ve Halkevleri'ni aktif olarak kullanıyorlardı. Bu çalışma, ulus yaratma sürecinde, Türkiye'de 'aile'nin kapsamlı kullanımının, kişilerin siyasi bilinçlerinin gelişimine darbe vurduğunu savunmaktadır. Özellikle, kişinin temel eğitimi sonrasında bilincine vardığı 'yükümlülükleri' nin yaşamının diğer safhalannda farklı rollerde bile olsa yapısall olarak sürekli yinelenmesi, kişinin siyasi kimliğim hür iradesi ile kazanması önünde engel teşkil etmektedir.
Two modes of urbanization and urbanism in a peripheral town of Turkey: The case of Beypazarı

Bu çalışmanın iki ana konusu vardır. İlk olarak, kentleşme kavramının operasyonel içeriği, bir taşra ortamında tanımlamaya çalışılmıştır. İkinci olarak, kentleşme kavramının, kenti ilik kavramı aracılığı ile göz önünde bulundurulan toplumsal varoluşu açıklama becerisi araştırılmıştır. Çalışma boyunca, bilimsel kavramların tüm tarihsel ve yapısall durumlarda kullanılabilir, evrensel geçerlilikte olmaları gereği benimsenmiş; ve böylece kentleşme, sanayileşme veya kapitalist 3 eşme olarak deyil, fakat insanların kentle bütünleşmesi biçiminde tanı e. 1 anın iştir. Kentle bu bütünleşme, yeni -Ekolojist ve yeni -Marxist 1 er in yaptığı gibi, mekanda, zamanda ve ekonomi ıııiçinde şekillenen insan ilişkileri üzerinde irdelenmeye gayret de edilmiştir. Bu nedenle, iki yeni kentleşme tarzı tanımlanmıştır. Yerel kentleşme tarzı olarak adlandırılan, ilk kentleşme tarzı, insanların içinde oturdukları kentle bütünleşmelerini anlatırken; küresel kentleşme tarzı olarak adlandırılan ikinci kentleşme tarzı, insanların diğer kent ve köylerle bütünleşmelerini anlatır Bu bağlamda, araştırmanın iki ana hipotezi vardır. ilk hipotez, kent sosyolojisi içinde genel olarak düşünüldüğü gibi, kentler-arası uzaklıkları ve farklılıkları göz önünde bulundurmayan, ve dolayısıyla kenti ilik ile yerli ligi aynılaştıran, her türden kentleşme kavramının, toplumsal gerçeği açıklamakta yetersiz olacağını varsayar. İkinci hipotez ise, değinilen uzaklık ve farklılıkları göz önünde bulunduran her türden kentleşme kavramının, toplumsal çözümleme için güvenilir bir bağımsız değişken olacağını söyler. Bu kentleşme anlayışı, kenti i ligi de, bireycilik şeklinde değil, fakat ulusal vatandaşlık olarak tanımlar. Toplanan verilerin istatistik çözümlemesi, bu hipotezleri desteklemiş; ve kentleşme kavramının, kent sosyolojisi içine, toplumsal yapılanmanın önemli bir belirleyeni olarak geri dönüşünün yolu açılmıştır.
Bourdieu sosyolojisi ile Henry Miller çevirilerini anla mak: Müstehcenlik, kısıtlar, eyleyiciler

Bu doktora tezi Bourdieu sosyolojisinin sunduğu araçlar yardımı ile Henry Miller çevirilerinin Türk yazın alanındaki dolaşımını tarihsel süreçte sorgulamayı amaçlamaktadır. Henry Miller üzerine biçilen müstehcenlik etiketi, 1934 yılında yayımlanan ilk kitabı Yengeç Dönencesi'nden itibaren, yazar üzerinde işleyen ilk markalama olagelmiştir. Bu doğrultuda Bourdieu kavramlarının sağladığı altyapı müstehcenlik kavramının tartışmaya açılarak, yazar üzerinde işleyen müstehcenlik etiketinin sorgulanmasını mümkün kılmıştır. Yazarın Türk yazın alanında edindiği konum almalar çerçevesinde müstehcenlik etiketinin dönüşümünü incelemek, çeviri pratiğini odağa alan bir yaklaşım ile mümkündür. Türk yazın alanında süregelen meşruiyet mücadeleleri, kilit eyleyiciler olarak yayınevleri ve çevirmenlerin stratejileri, yazar üzerine biçilen etiketin dönüşümünde belirleyici unsurlardır. Bu anlamda çeviri pratiğinin ardında işleyen mekanizmaların açıklanmasında alan, habitus ve sermaye kavramların yanı sıra muhafaza ve dönüştürücü stratejiler, meşruiyet, etiket, markalama, konumlanma gibi Bourdieu kavramlarından yararlanılmıştır. Yapılan saha çalışması ile Miller çevirileri özelinde Türk yazın alanını şekillendiren failler üzerinden çeviri pratiğini anlamlandırma çabasına girişilmiştir. 1970'li yıllardan günümüze Türk yazın alanında dolaşımdaki yazarın eserleri üzerinde işleyen, müphem bir kavram alanına sahip müstehcenlik etiketinin çeşitli yönlere esnetildiği tespit edilmiştir. Miller eserlerinin çevirileri Türk yazın alanına 1970'li yıllarda, dönüştürücü stratejileri uygulayıcıları tarafından, siyasi kısıtlar karşısında alternatif bir yöntem olarak müstehcenlik etiketi üzerinden girmiş, 1980 ve 1990'lı yıllarda müstehcenlik etiketi ve karşı duruş arasında dolayımlanmış ve 2000'li yıllarda müstehcenlik etiketinden tam anlamıyla uzaklaşarak avangard gelenek içerisinde, sınırlı üretim alanında dolaşımdaki bir yazar olarak konumlandırılmıştır.
Bir toplumsal mühendislik kurumu olarak Aşair ve Muhacirİn Müdİriyyet-i Umumiyyesi'

'Bir Toplumsal Mühendislik Kurumu Olarak 'Aşair ve Muhacirin Müdiriyyet-i Umumiyyesi'' başlıklı bu tezin konusu, Osmanlının son döneminde faaliyet gösteren Aşair ve Muhacirin Müdiriyyet-i Umumiyyesi adlı kurumdur. 16 Teşrin-i Evvel 1329 (29 Ekim 1913) tarihinde müdür ve memurları atanarak oluşturulan İskan-ı Aşair ve Muhacirin Müdiriyyeti'nin, yetki ve kadroları, 1 Mart 1332 (14 Mart 1916 )'de Teşkilat Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle kurulan Aşair ve Muhacirin Müdiriyyet-i Umumiyyesi'ne devredilmiştir. Muhacir, mülteci ve aşiretlerin sevk, iskan, iaşe, temdin ve temsili için çalışan ve kendi bütçesi olan bu kurum, Dahiliye Nezareti'ne bağlı olarak varlığını Osmanlı İmparatorluğu'nun sonuna kadar devam ettirmiştir. AMMU'yu 'toplumsal mühendislik' kavramı çerçevesinde değerlendiren bu çalışmada iskan, temsil, temdin gibi kavramların dönemin yöneticileri tarafından nasıl algılandığı anlatılmaya çalışılmıştır. Ayrıca İttihat ve Terakki Cemiyeti dönemi nüfus politikaları ile Osmanlı İmparatorluğu'nun diğer dönemlerindeki nüfus politikaları arasındaki farklılıklar hakkında ayrıntılı bilgi verilmiştir. Çalışmada özellikle İAMM'nin son müdürü, AMMU'nun ise ilk genel müdürü olan, hayatının önemli bir kısmında nüfus meseleleriyle ilgilenen ve Osmanlı'nın son dönemi ile Cumhuriyet dönemi arasındaki kadrosal ve zihinsel devamlılığı en iyi gösteren Şükrü Bey'in hayatı üzerinde durulmuştur. AMMU bünyesinde Ziya Gökalp'ın başkanlığında oluşturulan 'Encümen-i İlmi' adındaki bilim heyetinin, kuruluş süreci, amacı, çalışmaları ile bu heyet tarafından çevrilen ve satın alınan kitaplara değinilmiştir.
Influence of smartphone usage to mobility of visually impaired: Study in Jakarta

Görme engellilerin, özellikle dijital ortamda okuma, yazma ve paylaşım alanında yer alanların akıllı telefon kullanması artık olağandışı bir durum değildir. Çok amaçlı uygulamaların hali hazırda bahsedilen dijital ortam aktivitelerinin gerçekleştirilebilmesi amacıyla kullanımı, görme engellilerin bu uygulamaların kullanımı bağımsızlık ve hareketlilik açısından sorgulanabilmektedir. Kamuya açık alandaki tesislerde mevcut olan, akıllı telefon özellikleri ve akıllı telefon uygulamalarındaki eksikler, hem dış etken olarak hem de dijital yetenek şeklinde etkilemektedir. Fenomenoloji temelli araştırma, adayların kendi deneyimlerini en uygun anlatabildikleri yaklaşım olarak seçildi. Bu araştırma, derinlemesine mülakat ve gözlem yöntemiyle Cakarta, Endonezya'daki üç alanda farklı dijital yeteneklere sahip, üç kısmi ve altı tam görme engelli aday ile yapıldı. Araştırma bulguları betimsel bir şekilde, davalılar tarafından tecrübe edildiği gibi aktarıldı ve araştırma vasıtasıyla ortaya çıkan çerçevede sağlandı. Araştırmanın bulguları akıllı telefonun derli toplu bir yardımcı teknoloji olduğunu gösterdi. Akıllı telefon kullanımının görme engellilerin hareket özgürlüğüne ve dijital ortamda bağımsızlığına olumlu etki verdiği görüldü. Doğrusal olmamasına rağmen, olumlu etkilerin dijital yeteneğe daha fazla sahip olanlarda daha fazla oluştuğu görüldü. Uygun yolculuk, esneklik, verimlilik, ve bağımsızlık gibi olumlu etkileri sunmasına rağmen, teknik eksikler, çevre bozuklukları, ve insan kabiliyeti gibi bazı önemli hususlar üzerinde diğer kişilere bağımlılık yaratan engeller hala görülmektedir.
Ortadoğu'da modernleşme ve İslami hareketler: Türkiye, Mısır, İran

Bu çalışma, radikal İslami hareketler bütün Orta Doğu ülkelerinde mevcut olduğu halde, İran'ın neden İslam devrimine sahne olan tek ülke okluğu sorusuna cevap aramaktadır. Bu soruyu cevaplandırmak amacıyla, benzer tarihsel ve sosyal özelliklere sahip olan Türkiye, Mısır ve İran'daki belirli radikal İslami hareketler seçilerek, bunlarla ilgili olarak toplanan materyalin karşılaştırmalı bir analizi yapılmıştır. Çalışma, klasik ve çağdaş batı sosyolojisini kültürel bakımdan yanlı olduğu ve genelde din olgusunu özelde ise radikal İslami hareketleri anlama bakımından dar kalıplı olduğu gerekçesiyle eleştirmektedir. Çalışma, buna alternatif olarak, bu hareketleri temel yapısall olgular olarak ele almakta ve doğru bir biçimde anlaşılmalarının koşulunun, İslam'ın temel değerlerinin bu hareketlerin varlığı açısından ideolojik bileşenler olarak nasıl iş gördüğünü kavramaya bağlı olduğunu iddia etmektedir. Bu çalışma, radikal İslami hareketlerin ortaya çıkışının modernleşmenin başarısızlıklarına bağlanamayacağını, aksine İslam'ın, inananlarım kendisinden başka bir sisteme meşruiyet tanımamaya çağırmasından dolayı ortaya çıkan meşruiyet sorununa bağlı olduğunu göstermektedir. Çalışmada, kitlelerin özerk bir dinsel liderlik tarafından mobilize edilmesinin ve gerek dinsel gerekse siyasal radikalizmi paradokslarına düzülmemiş olmasının İran'daki radikal İslami hareketleri başarısında belirleyici olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
The role of memory in shaping social relations: A case study about the remembrance of Çorum massacre in 1980

Bu tez, 1980 yılında meydana gelen Çorum olaylarına tanık olmuş kişilerin hafıza anlatılarını incelemektedir. Alevi ve Sünni vatandaşların ortak geçmişşleri üzerine nasıl bir kolektif hafıza kurduklarını ve geçmişş imgelerin anımsanmasında kimliklerin rolünü inceleyen etnografik bir çalışma ortaya çıkmıştır. Bu amaçla, unutuşa karşı bir mücadele olarak Çorum olaylarını anma törenleri ve anmalar üzerine kurulan anlatılar bir ana anlatı biçimi olarak incelenmiştir. Diğer taraftan, olaylar üzerine kurulan, hem öznellik hem de kolektivite içeren bireysel hafıza anlatıları incelenmiştir. Veriler derinlemesine mülakat yöntemiyle olaylara tanık olmuş otuz kişi ile yapılan görüşmeler sonucu elde edilmiştir. Çalışma sonucunda olaylara dair imgelerin benzer olmasına rağmen, şimdinin koşullarıyla birlikte dini ve siyasi aidiyetlerin geçmişşi anlamlandırmada Alevi ve Sünni vatandaşlar arasında farklar oluşturduğu ortaya çıkmıştır. Çorum olaylarının hatırlanması, görüşme yaptığım Aleviler için devlet baskısına ve tarihsel mağduriyete olan farkındalığı korumayı sağlarken, muhafazakar ve milliyetçi Sünniler açısından olayları hatırlatmak/hatırlamak ve yüzleşmek sorun teşkil etmiştir. Bu çalışma, bir yandan hafıza ve toplumsal kimlikler arasındaki ilişkinin anlaşılmasına katkıda bulunurken yerel bir örnek üzerinden Alevi meselesine bir bakış sunmaktadır.
Göçebelikten kent hayatına geçiş: Siirt Duderan aşireti örneği

Bu tez çalışması, göçebe yaşam tarzından kent hayatına geçen Koçerlerin kentle bütünleşme sürecini irdelemeyi amaçlayan bir çalışmadır. Göçebelik, temel ekonomik faaliyeti hayvancılık olan ve bir mekana bağlı kalmayıp, hareketliliği esas alan bir yaşam tarzıdır. Aşiret ise akrabalığa dayanan büyük bir sosyal örgütlenme biçimidir. Koçer aşiret göçebe yaşam tarzını benimseyen ve hayvancılık ile geçimini sağlayan akrabalığa dayalı topluluktur. Duderan aşireti üzerinde yapılan bu araştırma Koçerlerin sosyo-kültürel, sosyo-ekonomik ve sosyo-politik tutumlarını belirleyerek kente geçiş sürecini ortaya koymaktadır. Koçerlerin kentleşmesi üzerine yapılan bu çalışma teorik ve uygulamalı olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde teorik olarak göçebe, göçebelik, kent, kentleşme, kentlileşme, aşiret, aidiyet duygusu, liderlik ve aşiretin alt birimlerini oluşturan kavramlar Koçer bir aşiretin kent hayatına geçiş süreciyle bağlantılı olarak tartışılmaktadır. Çalışmanın uygulama bölümünde Duderan aşireti üyelerine yönelik anket çalışması yapılmıştır. 200 anketin cevapları SPSS 15.0 programı ile analiz edilerek elde edilen sonuçlar tablolar ile görsel hale getirilmiştir. Ayrıca görüşme ve gözlem tekniği ile Koçerlerin kent hayatına geçiş sürecine yönelik önemli bulgular elde edilmiştir. Genel anlamda Koçerler, yerleşik hayata geçerken göçebe yaşam tarzlarını da kente taşımıştır. Göçebe ve kent yaşam biçimlerinin farklılıkları Koçerlerin zihin dünyalarını etkilemiştir. Bu bağlamda Koçerler ne içinde doğmuş olduğu ve tecrübe ettiği süreçleri yaşayabilmiş ne de kent yaşamına ayak uydurabilmiştir.
İbret Gazetesi ışığında İstanbul'da sosyal ve gündelik hayat

Bu çalışmada 1870'li yılların ilk yarısında çıkan ve bir dönem başyazarlığınıNamık Kemal'in yaptığı İbret gazetesindeki haberlerden ve yazılardan hareketle dönem İstanbul'unun gündelik yaşam unsurları tespit edilmiştir. Bu unsurlar, kendi içinde bir bütünlük oluşturacak şekilde sınıflandırılmış ve dört bölümde incelenmiştir. Birinci bölümde ev ve aile hayatı, ikinci bölümde toplum hayatı, üçüncü bölümdeeğlence hayatı ve dördüncü bölümde de kişinin özel hayatı ele alınmıştır. Bölümler içerisinde sunulan malzeme, devrin diğer tanıklarının eserleri ve eskiİstanbul'un gündelik hayatı hakkında yapılan araştırmalar ile beslenerek verilmiştir. Çalışmanın sonucunda unsurları İbret gazetesindeki haberlerden ve yazılardantespit edilen İstanbul'un gündelik hayatı, bütün yönleri ve işleyişi ile ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Sosyal ve ekonomik yönleriyle Avrupa'da yaşayan Türkler

1950'li yıllar, Türk toplum yapısında önemli değişiklikleri meydana getiren hareketli yıllardı. Yüzyıllar boyunca tarıma, toprağa, bağlı bir hayat sürdüren Anadolu köylüsü bu yıllarda kırdan kente yoğun bir şekilde göç etmeye başladı. Türk toplumu aradan yaklaşık on yıl geçtikten sonra sınır ötesi göçle tanıştı. 12 kişilik teknisyen grubuyla F. Almanya'ya başlayan göç B. Avrupa ülkelerinin işgücü çağrısı sonucu farklı bir boyut kazanmaya başladı. 30 Ekim 1961 tarihinde F. Almanya ile yapılan 'İşçi Mübadelesi Anlaşması'nı, 1964 Avusturya, Hollanda ve Belçika ile 1965'te Fransa ve 1967'de İsveç ile yapılan sözleşmeler izledi. Böylece İkinci Dünya Savaşı'ndan büyük zararla çıkan Avrupa Devletleri'nin bozulan sosyal ve iktisadi düzenlerini yeniden düzeltmek için ihtiyaç duyulan işgücü açığına karşı bulunan çözüm, hukuki bir dayanağa kavuşturulmuş oldu. Ancak ikili anlaşmaların temelinde bu sınır ötesi göçün geçici olduğu kanaati hakimdi. Türkiye'den Batı Avrupa'nın gelişmiş ülkelerine yönelen işgücü göçü, bu sınır ötesi göçün resmen durdurulduğu dünya petrol krizinin yaşandığı 1973 yılma kadar sürdü. Bu süre zarfında bir milyona yakın Türk işçisi Batı Avrupa Ülkeleri'ne yerleşmiş oldu. Avrupa göçünün ardından 30 yıldan fazla bir süre geçtikten sonra bu rakam üç milyonun üzerine çıkmış oldu. Farklı toplumların bir arada yaşaması sonucu gerek göçmenlerin bulundukları ülkelerden gerekse kendi ülkelerinin düzenlemelerinden kaynaklanan bazı problemler ortaya çıkmaktadır. Bu problemler; çifte vatandaşlıktan bedelli askerliğe, oy kullanmadan çocukların eğitimine, yabancı düşmanlığından ailevi sorunlara, dil sorunundan kültürel kimlik sorununa kadar büyük bir yelpazeyi kapsamaktadır. Ortaya XIIIçıkan bu problemlerin çözümü kuşkusuz işgücüne ihtiyacı olan ve işgücü veren ülkelerin ortak bir takım düzenlemeleri sonucu çözülecektir. XIV