turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk sineması'nda sosyoekonomik yapı üzerine bir inceleme (2013 - 2018)

Sinema, pek çok yönü ile toplumsal hayata ışık tutmakta, toplumu yansıtmaktadır. Türk Sineması incelendiğinde Türk toplumunun gelişimi, değişimi noktasında önemli veriler sunmaktadır. Bu bağlamda Türk Sineması'nın sosyoekonomik incelemesinin bu çalışmada ele alınan 2013 - 2018 yılları arasındaki değişiminin ana karakterleri açısından toplumdaki değişimi ya da değişim taleplerini karşılama gücünün ortaya konulması hedeflenmiştir. Sosyoekonomik yapı, filmlerdeki başrol oyuncuları, öyküdeki etkileşim, gelişim ve senaryoya etkisi gibi farklı değişkenler baz alınarak ortaya konulmuştur. Türk Sineması'nın altın yılları ya da yükseliş dönemi olarak ele alınacak dönemde, elde edilen veriler ışığında değerlendirilerek Türkiye'nin değişimleri ile paralelliği kıyaslanmış ve gözlemlenmiştir. Türk Sineması'nın aynı zamanda tarihsel gelişim süreçleri içersinde de önceki dönemlerine başvurulup toplumun sosyoekonomik durumu ile etkileşimi de incelenmiştir. Sosyoekonomi, toplumu oluşturan bireylerin ortaya çıkardığı sosyal yapı içerisinde tüm olaylar ve durumlar ile birlikte, ekonomik varlıkların bileşimi dahilinde oluşan yaşam ve gelişmişlik düzeyi olarak düşünülmektedir. Kişilerin, toplum içerisindeki sosyal sınıf ya da standartları, ekonomik varlık ve statüleri ile ilişkilendirilip, şekillenebilir. İncelenen dönemler açısından sosyolojik olguların etkilendiği güncel durumlar, politika, dünya, doğa ya da kültürel yaşam eylemleri gibi tüm toplumu açıkçası 'sosyal'i ilgilendiren ve ekonominin de içinde bulunduğu sosyal bilimlerin dahil olduğu tüm etkileşimler bu çalışmaya dahil edilmiştir. Türkiye'de 2000'li yıllar sonrası değişen sosyoekonomik durum ile Türk Sineması'nın 2013 - 2018 dönemi bir kesişim sayılarak her yıl en çok izlenen 3 filmin toplamda 18 film incelenmiştir. Öncelikle tema, senaryo, yaygınlık açısından ardından da ana karakterin sosyoekonomik yapıya gösterdiği uyum, benzerlik, farklılık unsurları ele alınmıştır.
İsveç Kürtleri örneklemi üzerinden milliyetçiliğin kutsallaşma eğilimleri

Milliyetçilik, son iki yüzyıl boyunca neredeyse tüm yeryüzünün kaderini etkilemiş ve toplumların kimliğinde kalıcı dönüşümler oluşturmuştur. Bu açıdan milliyetçilik, imparatorluklar gibi büyük yapıların parçalanmasını ve oluşan her parçanın özellikleri bakımından tekleşme eğilimi durumunu ortaya çıkarmıştır. Böylece daha önceden din üzerinden gerçekleştirilen kimlik tanımı, artık millet ile yapılmaya başlanmıştır. Nitekim Osmanlı İmparatorluğunda gayrimüslimler isyan ettiği gibi Müslüman unsurlar da kendi ulusal devlet yapısını kurma gayesiyle devletten ayrılmaya çalışmışlardır. Bundan dolayı bölgemizde Arap, Türk ve Farslar ulusal devlet yapıları kurmuşlardır ama dördüncü büyük unsur olan Kürtler, dört ulus devletin kesişme noktalarında kalmalarından dolayı herhangi bir ulus devlete sahip olamamıştır. Öte yandan, Kürtler arasında da çok yaygın olmamakla beraber milliyetçilik akımının yüzyıl önce başladığı fark edilmektedir. Özellikle son yarım asırda sol hareketler üzerinden gelişen Kürt milliyetçiliği, hem Türkiye'de hem yurtdışında yayılım alanı yakalamıştır. Buna bağlı olarak 12 Eylül darbesinden sonra Kürt siyasi, aydın ve yazarların ülkeden çıkmak zorunda kaldıkları ve daha çok İsveç'e sığındıkları bir vakıadır. İsveç'in kültür ve göçmenlik politikaları bu akışın ana gerekçesi olmakla beraber; İsveç'e giden yazar ve aydınların özellikle yazın ve kültür alanında gerçekleştirdikleri çalışmalar, Kürt göçmenlerin ülkede yerleşmesine zemin hazırlamıştır. Buna bağlı olarak yüz bin Kürdün yaşadığı İsveç'te gelişen milli kimlik ve bilinç, dikkate değerdir. İsveç Kürt Diasporasında milliyetçiliğin imkanları ile türleri ve sosyal yaşam şartları, bu araştırmada anlaşılmaya çalışılmaktadır. Bu bağlamda, İsveç'te yaşayan Kürtler ile mülakatlar gerçekleştirilmiş ve orada gelişten Kürt yazın dünyasından yararlanılmıştır. Sonuç itibariyle, İsveç Kürtleri örneğinde milliyetçi eğilimler ile inşacı kimlik çağrışımları ortaya çıkarılmak hedeflenmektedir.
Olumlu gençlik gelişimi: Genç Denizli kulüpleri örneği

Bu çalışma, sosyal belediyecilik anlayışı ile genç bireylere sunulan hizmetlerdeki Olumlu Gençlik Gelişimi yaklaşımının yansımalarını ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır. Bu hedef doğrultusunda olumlu gençlik yaklaşımı kavramları tanıtılmıştır. Ayrıca bu çalışmanın sahasını oluşturan sosyal belediyecilik anlayışının özelliklerini taşıyan Denizli Büyükşehir Belediyesi'nin ve Genç Denizli Kulüpleri'nin yapısından bahsedilmiştir. Çalışma bağlamında olumlu gençlik gelişimi yaklaşımının temel kavramlarını ifade eden 40 Gelişimsel Kazanç tablosundan hareket edilmiştir. Genç Denizli Kulüpleri'nde en fazla faaliyet gösteren tiyatro kulübü olduğu için bu kulübe gelen genç bireylerle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Nitel çalışma özelliği taşıyan bu çalışmanın görüşme soruları, 40 Gelişimsel Kazanç tablosu içinde yer alan içsel ve dışsal kazançlar çerçevesinde oluşturulmuştur. Araştırmadan elde edilen veriler de içsel ve dışsal kazançlar çerçevesinde analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda Genç Denizli Tiyatro Kulübü'nde aktif görev almış olan genç bireylerin olumlu gençlik gelişimi özellikleri ortaya konmuştur.
Politikanın popüler kültür temeli, teorik bir çerçeveleme

Bu Tezin amacı, popüler kültür temelinde değerlendirildiğinde ortaya çıkan meseleleri ele alarak politikanın teorik bir çerçevelemesinin oluşturulmasını sağlamaktır. Dolayısıyla, politikanın genelde kültürel, özelde popüler kültür boyutunun çoğunlukla göz ardı edilmiş olmasının eksik bıraktığını düşündüğümüz hususlara değinmektir. Ağırlıklı biçimde popüler kültür çerçevesinde şekil aldığının anlaşılması, politikayı analiz etmede birçok boyutu ortaya çıkaracağından; politik olguya teorik bakışımızı zenginleştirmeye de imkan tanıyabilir Bölümler itibariyle yapılan incelemeler; hemen her şeyin kültürel hale geldiği ve popüler kültürün politikaya başka yollardan ilgiyi artıran saptamalar doğrultusunda, politikanın alanının genişlemesine paralel şekilde iktidarın nüfuz alanının da genişleyeceği sonucuna dair paradoksu tartışmaktadır: Söz konusu tartışma, popüler kültür üzerinden politikaya dahil olmak, dolayısıyla politika yapmak; aslında, iktidarın popüler kültürün taleplerini karşılama zorunluğunu beraberinde getirebileceğine; bunun da, politikanın, paradoksal bir döngü içinde hareket etme anlamına geleceğine işaret etmektedir. Popüler kültürel talepler, mevcut iktidarın nüfuz alanını genişletmesi için cazip hale geldiğinde; mevcut iktidar, o talepleri karşılamak için nüfuz alanını genişletmeye yöneldikçe, popüler kültüre eklemlenir ve neticede popüler kültür politikanın vazgeçilmez dayanağı olur. Popüler kültürel taleplerin karşılanmasında iktidarın teknik ve idari mekanizmalarının güçlenmesi kaçınılmazdır. Bu durum, politikanın bir alternatif seçenek yaratma kapasitesini köreltici bir işlev görmeye adaydır. Tez, dört bölümden ibarettir. Bölüm I, Kavramsal Çerçeve; Bölüm II, Popüler Kültür Olarak Politika; Bölüm III, Popüler Kültür Olarak Politikanın Somut Tezahürü: Sokak Siyaseti ve Bölüm IV Türkiye'de Popüler Kültürün Ortaya Çıkışı ve Politik Hayat Üzerindeki Etkisi başlıklarını taşımaktadır.
Ortaokul öğrencilerinin ders dışı serbest zamanlarını değerlendirme biçimlerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi

Araştırmada ortaokul öğrencilerinin serbest zaman tercihlerinin bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma tarama modelinde bir araştırmadır. Tarama modeli geçmişşte veya o anda var olan bir durumu var olduğu şekliyle tanımlamayı amaçlayan araştırma yaklaşımıdır. Araştırmanın evrenini, 2018- 2019 eğitim-öğretim yılında Denizli İli Çameli İlçesinde öğrenim gören ortaöğretim öğrencileri, örneklemini ise bu öğrencilerden tesadüfi yöntemle seçilmiş 204 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak spor bilimciler ve ölçme-değerlendirme uzmanlarının görüşleri alınarak araştırmacı tarafından geliştirilen anket kullanılmıştır. Anket katılımcıların serbest zaman tercihlerini belirlemek için açık ve kapalı uçlu sorular ile çoktan seçmeli sorulardan oluşmuştur. Anketler katılımcılarla birebir görüşülerek doldurtulmuştur. Bu şekilde 107 kadın, 97 erkek olmak üzere toplam 204 birey anketlere cevap vermiştir. Elde edilen veriler değerlendirilmek için uygun istatistik programa aktarılmıştır. İstatistik işlem olarak frekans-yüzde dağılımı ve çapraz tablo kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, katılımcıların en çok tercih ettikleri etkinlikler; televizyon izleme, müzik dinleme, kitap okuma, en az tercih ettikleri etkinlikler; gazete-dergi okuma, sinema- tiyatroya gitme olarak tespit edilmiştir. Cinsiyet ve ikamet edilen yer değişkenlerine göre ise katılımcıların görüşlerinin çoğunlukla benzerlik gösterdiğini söyleyebiliriz.
Yemek kültürünün rasyonelleşmesi: Kayseri'de dışarıda yemek

Modern yaşam şartları, yemeğin tüketim alanını dönüştürmüştür. Yemeğin tüketim alanındaki dönüşüm, geleneksel yemeklerin dahi dışarıda tüketilen bir etkinliğe dönüşmesine sebep olmuştur. Kayseri mutfağındaki geleneksel yemekler, biçimsel rasyonaliteye göre kurgulanmış restoranlar tarafından üretilmeye başlanmıştır. Öyle ki sadece Kayseri'nin geleneksel yemekleri değil, Türk yemek kültürünün has yiyecekleri de rasyonel dünyanın kurgusuna yerleştirilmiştir. Yerel yiyecekler seri üretimin bir parçası haline gelerek, küresel bir özelliğe bürünmüştür. Küresel gıda zincirlerinin işletme rasyonalitesi, el emeği ile yapılan ve hakim kültür için kolektif bir hafıza oluşturan yerel yemeklere uygulanmıştır. Evlerde yapılan yemeğin üretim alanı değişmiştir. Bu çalışma dışarıda yeme/k kültürünün, muhafazakar bir toplumsal yapıya sahip olan Kayseri toplumunun yemeğe vermiş olduğu sembolik anlamlardaki kültürel dönüşümün nasıl gerçekleştiğini anlama amacındadır. Nitel araştırma yönteminin kullanılmış olduğu bu çalışmada Kayseri ilindeki on adet restoranda yapılan katılımlı gözlemler ve restoran işletmecileri ile gerçekleştirilen derinlemesine görüşmeler çerçevesinde Kayseri'deki dışarıda yeme/k kültürünün nasıl inşa edildiği anlaşılmıştır. Bu minvalde küreselleşmeye bağlı olarak yerel yemeklerin modern yeme-içme kültürüne dönüştüğüne ulaşılmıştır. Yerel yiyecek yapımının Kayseri toplumunda kadınla ilişkilendirilmesinden ötürü, yemeğin üretim alanında da bir dönüşüm gerçekleşerek, kapitalizmin ev hanımlığını uzmanlaştırdığı anlaşılmıştır. Aynı zamanda değişen yaşam tarzlarına bağlı olarak diyet yapma, spor salonlarına yazılma gibi faaliyetlerin yeme alışkanlıklarında dönüşümü getirdiği sonucuna ulaşılmıştır.
Türkiye Demiryolu Makinaları Sanayi Anonim Şirketi'nin örgütsel sosyoloji açısından değerlendirilmesi

Bu çalışmada Türkiye Demiryolu Kakinaları Sanayi A- nonira Şirketi'nin örgüt sosyolojisi açısından 'bir değerlendirilmesi yapıldı. Çalışmanın amacı örgüt sosyolojisi'nin temel kavramlarını açıklamak ve bu doğrultuda işletmenin örgütsel yapısını belirten 'betimsel bir anket uygulaması yapmaktı. Amaca bağlı olarak çalışmalar üç bölümde gerçekleştirildi. Birinci bölümde örgütlerle ve örgüt sosyolojisi ile ilgili kavramlar açıklandı. ikinci bölümde işletmenin kuruluşu, amaç ve hedefleri ve örgütsel yapısı çizelgelerle açıklandı. Üçüncü bölümde de temel kavramlara uygun olarak hazırlanan anket soruları tesadüfi seçilen adaylara uygulandı. Anket uygulaması için yaklaşık çalışan personelin yüzde onu a- lmdı ve toplam 295 adaya uygulandı. Elde edilen bulgular bilgisayara verildi. Sonuçlar bilimsel yöntemle değerlendirildi. Bulgulardan elde edilen sonuçlar, tablolar halinde düzenlenerek yorumlandı ve tartışıldı.
Hannah Arendt'te politika ve yurttaşlık anlayışı

Hannah Arendt, siyaset felsefesine yaptığı katkılarla günümüzde üzerine en çok çalışılan, 20. yüzyılın en önemli filozofu olarak kabul edilmektedir. Arendt'in Rahel Varnhagen: Yahudi Bir Kadının Yaşamı 'ndan başlayarak bitmemiş çalışması Zihnin Yaşamı'nda son bulan düşünme ve yazma serüveni boyunca tüm eserlerini bir noktada kesen temel izlek, en üstün insani edim olarak politikadır. Arendt' te politika, bu hayatı yaşanmaya değer kılan yegane etkinliktir. Çoğulluk durumunu gerektiren tek etkinlik olarak politika, yalnızca insanların birlikte eylemiyle ortaya çıkar. Kamusal alanda icra edilen bu birlikte eylem dolayımıyla ortaya çıkan kolektif iktidar, Arendt'in aktif ve katılımcı yurttaşlık anlayışının temelini oluşturmaktadır. Egemenliğe dayalı bir iktidar anlayışının sonucu olan bugünkü politika anlayışı politikayı profesyonel politikacıların işi olarak gördüğünden, yurttaşlık pratiğini genel oy hakkıyla sınırlamaktadır. Yurttaşlığın sadece kolektif bir kimliğe ve sosyal haklara sahip olmaktan öte politik bir faaliyet olduğunu söyleyen Arendt, yurttaşlığın katılımcı boyutuna dikkat çekerek, parlamenter demokrasilerin temsili katılımına karşı konsey sistemini önermektedir. Yurttaşların kendi inisiyatifleriyle yarattıkları, devrim süreçlerinde spontane bir şekilde ortaya çıkan federe konseyler, doğrudan katılımı mümkün kılan olası tek örgütlenme biçimidir. Konsey sistemi ve kendi kendini seçen politik elit anlayışıyla yurttaş katılımı için çözüm öneren Arendt'in yurttaşlık tartışmalarına asıl katkısı ise bize sunduğu kavramsal araçlarla düşünmenin açtığı yeni ufuklardır. Doğumluluk, kolektif iktidar, haklara sahip olma hakkı, genişletilmiş zihniyet gibi kavramlar çoğul haldeki insanların eylemlerini, yargıda bulunmalarını mümkün kılacak, yani 'iyi yurttaş'ı yaratacak yeni bir yurttaşlık anlayışının felsefi ve politik zeminini hazırlamaktadır.
yeni nesil ebeveynlik ve sosyal medya bağlamında blogger anneler

Dünya'da değişen birçok olgu, duygu, düşünce gibi annelik kavramı da değişmiştir. Anneliğin çerçevesi değiştiği gibi özünde hissettirdiği duyguda değişmiştir. Annelik özelinde ebeveynlik algısı bu denli değişirken bunun tarihsel süreçte değişen şartlara, hissedilen ihtiyaçlara ve eleştirilen uygulamalara karşı bir tepki niteliğinde evrim geçirdiği de görülmektedir. Çünkü bilinen geleneksel ebeveynlik yaklaşımları artık yeni nesil ebeveynleri tarafından kabul görmezken yeni nesil ebeveynler eski düzene bir tepki ve önyargı düzeyinde söylemler geliştirmiştir. Bunların ötesinde anneliğin aslında çocukluk döneminin keşfi ile kendini bulduğu kabul edilmelidir. Bu çalışma da tarihsel süreç içinde; çağlar arasındaki değişimin çocuğu, çocukluğu ve ebeveynliği ne ölçüde etklediği görülmektedir. Çalışmadaki bulgular, dönemin ihtiyaçlarının ortaya çıkması ve eleştirilen yaklaşımların incelenmesi sonucunda çocuğun ve çocukluğun geldiği noktayı göstermektedir. Tüm bunlar literatür taraması ile yapılmaktadır. Kısıtlı ve yetersiz kitap sayısı olmakla birlikte bu alanda mevcutta bulunan aile sosyolojisi ve çocukluk sosyoloji kitapları ile yayımlanmış dergiler, makaleler, tezler ve uzman görüşleri bu çalışmanın kaynağıdır. Yaklaşık on beş aylık bir çalışmanın sonucunda oluşan bu araştırma da yazılı kaynakların dışında; sosyal medya da fenomen olan instagram anneleri ve blogger annelerin hesapları bu süre içinde takibe alınmış ve neler paylaştıkları gözlenmiştir. Gelinen noktada değişen anneliğin son saç ayağı sosyal medya ekseninde ortaya çıkan fenomen annelerdir. Son durum ise; tanınan ve ünlü hale gelen bu annelerin artık maddi çıkar ve gösteriş uğruna çocuklarını sosyal medyada ifşa etmeleri ve bu sebeple çocukların ruhsal ve karakter değişimleri üzerinde yaratığı olumsuz etkilerin yüksek düzeye çıkmasıdır.
Aşık ve kent ilişkisinin çözümlenmesi

Köklü bir geçmişşi olan ve bazı kurallar çerçevesinde oluşturulan aşıklık geleneği bu uzun süreçte sosyo-kültürel yapıda meydana gelen değişim ve dönüşümle kendini yenileme gücüne sahiptir. Kent sayısının ya da kentteki nüfusun artması demek olan kentleşme ise Türkiye'de daha çok köyden kente yaşanan göç ile gerçekleştiğinden kentleşmeyi sadece sayılarçerçevesinde açıklamak eksik kalacaktır. Bu açıdan kentleşme sosyolojik, psikolojik, ekonomik, siyasal ve kültürel etkileriyle pozitif ve negatif sonuçlar doğuran bir süreçtir. Bu çok yönlü sonuçlarıyla kentleşme aşıklık geleneğini de etkilemiştir. Bu etkileri ve sonuçları çözümleyebilmek için aşığın kente bakışı, kent kurumlarını yorumlayışı, aşık tarzı şiirler üzerinden ele alınırken öte yandan aşık ve kent etkileşimi görüşme yapılanaşıkların cevapları ve diğer sosyal bilimlerin verileri ile birleştirilerek çözümlenmeye çalışılmıştır.
Farklı alt-kültür gruplarında kadın emeğinin konumuna yönelik karşılaştırmalı bir araştırma

Bu tezde kültürel değerlerin kadın emeğinin konumundaki etkisi incelenmiştir. Bu bağlamda farklı alt-kültür gruplarında yer alan kadınların aile ve çalışma yaşamları bir bütün olarak ele alınarak karşılaştırılmıştır. Mevcut durumlarıkadar kadınların çalışmaya karşı tutumlarının da karşılaştırmalı olarak incelendiği araştırmada kadınların aile ve çalışma yaşamında etkili olan faktörler açıklanmaya çalışılmıştır. Saha araştırması farklı alt-kültür gruplarının bir arada yaşadığı Amasya'nınSuluova ilçesinde yapılmıştır. Ele alınan alt-kültür grupları ise bölgesel ve dinselniteliktedir. Bölgesel kökenleri açısından Suluova kökenli kadınlar ile Suluovaçevresi il ve ilçe kökenli kadınların gerek aile gerekse çalışma yaşamlarında görülen benzerlikler anlamlı bulunmuştur. Diğer taraftan Doğu Karadeniz ve Doğu Anadolu kökenli kadınlarda araştırma konusu çerçevesinde görülen farklılaşmalar da dikkat çekici olup bölgesel köken bağlamında kültürel içeriklerin etkisini göstermesi bakımından önemlidir. Dinsel inanış biçimleri açısından Alevi ve Sünni kadınların aile ve çalışma yaşamlarında ise çoğunlukla benzerlikler saptanmış olup farklılıklar daha çok kadınların çalıştıkları iş türleri ve işlerin niteliklerinde görülmüştür. Bu ise ailelerin gelir düzeyi ve kadınların eğitim düzeyi arasındaki farklılıklarlaaçıklanabilir niteliktedir. Araştırmada kadının aile ve çalışma yaşamında etkili olduğu görülen kadının eğitim düzeyi ve ailelerin gelir düzeyi gibi etkenlerin de kadınların gerek bölgeselkökenlerine gerekse dinsel inanış biçimlerine göre değiştiği ortaya konmuştur. Böylece kültürel süreçlerin Suluova ilçesinde yaşayan kadınların aile ve çalışma yaşamlarındaki etkisi, söz konusu etkenlerle bir araya geldiğinde kendini daha güçlü bir biçimde dışa vurmaktadır.
İmamın gözünden imamlık mesleğinin toplumsal statüsü

Bu çalışma, Diyanet İşleri Başkanlığı'na bağlı, Mersin ilçe müftülüklerinde görev yapan imamlar üzerinde gerçekleştirilen bir alan araştırmasıdır. Bu çalışmada din hizmeti görevini yerine getiren imamların toplumsal statüsü betimlenecektir. İmamlık mesleğinin toplumsal statüsü sosyal, siyasal, ekonomik ve kültürel değişkenlere göre tespit ve analiz edilecektir. Araştırmada Mersin'in dört merkez ilçesinde görev yapan toplam 260 imam-hatip araştırmanın evrenini oluşturacaktır. Bu evreni temsilen 30 imam-hatip ile araştırmacı tarafından hazırlanan standart soru formu aracılığıyla görüşülecektir. Araştırmanın örnekleme oranı 0,11 olarak belirlenmiştir. Elde edilecek veriler SPSS istatistik programı aracılığıyla analiz edilecektir. Analiz sonuçları frekans tabloları, birleşik dağılım tabloları ve grafikler halinde sunulacaktır. İmamlık mesleğinin toplumsal statüsünü belirleyen teorik bilgiler de yine söz konusu araştırmada sunulacaktır. Yasa ve yönetmelikler, konu üzerine yazılmış kitap, makale ve akademik tezlerden yararlanılacaktır. Çalışmada özellikle imamların beklentileriyle ilgili çıkarımlara ulaşmaya çalışılacaktır. Çünkü toplumsal hayatta, toplumun giderek muhafazakarlaşma sürecinde imamlık mesleğinin statüsü yükseliyor ise de imamların mesleki ve sosyal yaşamda pek çok sorun yaşadığı da bir realitedir. Alanında özgün olmayı hedefleyen böylesi mütevazı bir çalışmayla sosyolojide imamlık mesleğine dair araştırmalardaki bilgi eksikliğinin giderilmesi beklenmektedir. Ayrıca kanaat önderi olarak değerlendirilen imamlar üzerine çalışma yapmak sosyolojideki toplumsal yapı ve değişmeye bir katkı sağlaması umulmaktadır.
1980 sonrası Türk sosyolojisinde aydınlar üzerine görüşler

Bu çalışmada 1980 sonrası Türk sosyolojisi literatüründeki aydın tanımlamaları konu edilmiştir. Batı literatüründen yapılan çevirilerin olduğu gibi aktarılarak toplumsal yapıyı anlama/açıklamada kullanılmasının tarihsel ve toplumsal farklılıkları göz ardı edebilmesi sebebiyle 'aydın' kelimesinin batılı formu olan 'entelektüel' tanımlamaları da çalışmaya dahil edilmiştir. Bu sebeple 'entelektüel rol' bağlamında 'aydın' ve 'entelektüel' kavramları ayrı olarak ele alınmıştır. Çalışmada öncelikle entelektüel rolün farklı formları açıklanmış, ardından Batı literatüründeki farklı entelektüel kavramlaştırma kategorileri sunulmuş ve örneklendirilmiştir. Çalışmanın devamında farklı kavramlaştırma kategorileri kullanılarak Türk sosyolojisi literatüründeki 1980 sonrası çalışmalardaki 'aydın' ve 'entelektüel' tanımlarının sistematize biçimde analiz edilmesi amaçlanmıştır. Belgesel gözlem tekniğine dayalı bu çalışmada, Türk sosyolojisi literatüründeki Ali Akay, Ayşe Azman, Ernur Genç, Ferhat Kentel, Hüsamettin Arslan, Kenan Çağan, Korkut Tuna, M. Cüneyt Birkök, Mustafa Aydın, Necdet Subaşı, Orhan Türkdoğan ve Ömer Çaha'nın aydınlar hakkındaki çalışmaları ele alınmıştır. İncelenen çalışmalarda entelektüel- aydın kavramları arasındaki farkın çoğunlukla kabul görmüş olduğu; Türk sosyolojisinde aydınların çoğunlukla 'genel kültür üreticisi olarak' tanımlandığı ve aydın- iktidar ilişkisinde, aydınların çoğunlukla iktidarla ilişkili olarak tanımlandıkları sonucuna ulaşılmıştır.
Moderniteden küreselleşmeye milliyetçiliğin ve ulus devletin dönüşümü

Çalışmanın konusunu, 'milliyetçiliğin' ve 'ulus devletin' moderniteyle beraber ortaya çıkışı ve 'Ku reselleşme' ile birlikte bu iki fenomenin yaşadığı dönu şu moluşturmaktadır. Sosyal bilimlerde kabul edilen göru şler 'ulus devletin' temellerinin Orta Çağ'ın hemen ardından Batı Avrupa'da ortaya çıktığı; modernite dediğimiz ekonomik, siyasal, toplumsal değişimlerin ulus devleti meydana getirdiği, 'milliyetçilik'hareketlerinin önce Avrupa'yı ardından da tu m du nyayı etkisi altına almış olduğuyönu ndedir. Yaşanan değişimlerle beraber ortaya çıkan ulus devlet ve milliyetçilik, insan topluluklarını sınırları belli olan siyasal ve toplumsal organizasyon etrafında birleştirmiştir. Bu organizasyonu ayakta tutacak manevi bağ milliyetçiliğin temel unsurları olan; ortak bir tarih, ortak bir vatan, ortak bir dil ve içinde din ve etnisitenin bulunduğu ortak bir ku ltu raracılığıyla kurulmuştur. Bu unsurlar; ortak bilinci meydana getirme ve devamlılığını sağlama görevini uzun su re su rdu rmu ş olmalarına rağmen 1960'lardan itibaren ortaya çıkan 'etnik canlanma'; 'milliyetçiliği' ve 'milliyetçiliğin toplumdaki göru nu mlerini'sorgulamaya açmıştır. Bu sorgulamayla beraber milli kimliğin tu rdeşliğine dayanan 'tekku ltu rlu toplum' du şu ncesi eleştirilerin hedefi olmuştur. 'İnsan hakları' alanında meydana gelen ilerlemeler, 'ulus-toplumların' 'çokku ltu rlu lu ğe' saygı duyan ve 'çoğulcu' bir anlayışa sahip olmaları yönu nde bir baskı oluşturmuştur. Bu durum 'ku reselleşme'su recinin etkisiyle giderek daha da artmıştır. Bununla beraber ku reselleşme su recinde bir taraftan da bu tu n du nyada milliyetçi hareketlerin artması durumu söz konusu olmuştur. Bu bağlamda milliyetçiliğin ve ulus devletin önce 'modernite' içerisinde nasıl ortaya çıktığını ve ardından 'ku reselleşme'nin meydana getirdiği koşullarda nasıl bir dönu şu m yaşadığını ortaya koymak, çalışmamızın temel hedefini oluşturmaktadır.