turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The post-Soviet regional integration process

Bu tez, SSCB'nin dağılması sonrası Rusya öncülüğünde ortaya çıkan bölgesel entegrasyon süreçlerini incelemektedir. Sovyetler Birliği'nin dağılması, üye devletler arasındaki ekonomik, sosyal ve teknolojik bağların kopmasına neden olması nedeniyle bölgede yer alan ülkelerin derin ekonomik ve sosyal krizlerle karşı karşıya kalması sonucunu doğurmuştur. Bu sorunları gidermek ve dağılmadan sonra ortaya çıkan yeni bağımsız ülkeler arasında yeni bağlar kurmak için birçok farklı entegrasyon çabası yürütülmüştür. Bu entegrasyon süreçleri, Yeni Fonksiyonelcilik, Liberal Hükümetlerarasıcılık ve Yeni Bölgesellik Yaklaşımı gibi bölgesel bütünleşme üzerine öne çıkan teoriler ışığında incelenmektedir. Bu nedenle, bu tez, bölgesel entegrasyon süreçlerini bahse konu teorilerin önerileriyle inceleyerek, Avrasya bölgesinde Rusya öncülüğünde ortaya çıkan bölgesel entegrasyon süreçlerini kolaylaştıran veya zorlaştıran faktörleri incelemeyi amaçlamaktadır.
European and American policies over Israeli-Palestinian conflict in comparative perspective : 1993-2003

Temel küresel sorunlar üzerindeki transatlantik farklılıklar akademik çevrelerde çok sık tartışılan bir konu olma özelliği taşımaktadır. Orta Doğu bölgesinin dünya politikasındaki yeri ve İsrail-Filistin uyuşmazlığının bölge içindeki önemi düşünüldüğünde, bu tartışmaların önemli bir bölümü Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'nin Filistin sorununa yaklaşımlarına ayrılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, İsrail-Filistin uyuşmazlığı konusunda Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği arasındaki fikir ayrılıklarını yakından incelemektir. Bu çalışma ile hedeflenen bir diğer amaç ise, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği arasındaki politika farklılıklarının nedenleri ve sonuçları hakkında daha sağlam bir anlayış geliştirmektir. Bu nedenle, bu çalışma kapsamında transatlantik politikalar arasındaki benzerlikler ve farklılıklar detaylı olarak tahlil edilmiştir. Son olarak, transatlantik farklılıkların önemi konusunda fikir yürütmeden önce, bu farklılıkların çözümlenme olasılığı tartışılmıştır.
Bağımsızlık sonrası Kazakistan'da etnik gruplar arası ilişkiler: Halk Asamblesi örneği

Sovyetler Birliği'nin, Doğu Bloku'nun ve Yugoslavya'nın dağılmasının ardından bu coğrafyalarda pek çok etnik gerilim ortaya çıkmış, ülkeler bu etnik gerilimlerin yoğunlaşması sonucunda etnik çatışmalara ve iç savaşlara sürüklenmiştir. Sovyetler Birliği döneminde etnik yapısının çeşitliliğinden ve devlete adını veren etnik grup olan Kazakların azınlıkta olmasından dolayı 'Halkların Dostluğunun Laboratuarı' adını almış olan Kazakistan'da ise bağımsızlığın elde edilmesinin ardından beklenen etnik gerilimler, çatışmalar ve iç savaş durumu oluşmamıştır. Bu çalışmada, bu istenmedik durumların ortaya çıkmayışında Kazakistan'a özgü bir kurum olan Kazakistan Halk Asamblesi'nin rolü, etnik gruplar ve dinsel cemaatler arasındaki sorunların çözümünde elde ettiği başarılar ve başarısızlıklar anlatılmaktadır. Çalışma, Kazakistan Halk Asamblesi'nin Kazakistan'daki etnik gruplar arasındaki ilişkilere katkılarına odaklanmak için, etnik gruplar arasındaki ilişkilerin oluşum koşullarının tarihini ortaya koyarak Kazakistan'ın özgün koşullarını gözler önüne sermekte ve kurumun eleştirisini ise milliyetçilik ve etnisite yaklaşımları açısından yapmaya gayret etmektedir.
The budget of the European Union: Need for a reform

Bu çalısmada, Avrupa Birliği'nde yasanan son bütçe krizinin siyasi ve mali nedenleriincelenmistir. Birlik bütçesinin genisleyen Birliğin değisen amaçlarınınbasarılmasına ve Üye Devletlerin bütçe katkılarının daha adil bir yapıyakavusturulmasına yönelik olası reform seçenekleri tartısılmıstır. Bu amaçla ilk olarak Birlik bütçesinin amaçları, gelisimi ve gelir gider kalemlerini incelenmis ve daha sonra mevcut Öz Kaynaklar Sistemi'nin aksayan yönlerinin genel bir analizi yapılmıstır. Çalısmada genel olarak bütçe reformunun hangi alanlarda yapılabileceğikonusuna yoğunlasılmıstır. Diğer taraftan, Merkezi ve Doğu Avrupa ülkelerinin Birliğe üyeliğinin bütçesel etkileri ve bu çerçevede Birliğin 2000- 2006 yılları ile2007- 2013 yıllarını kapsayan mali perspektiflerinin nasıl sonuçlandığı incelenen diğer konular arasındadır.
Ekonomi ve enerji politikaları kapsamında Türkiye Azerbaycan ilişkileri (1991-2005)

Azerbaycan, Türk Dünyasındaki ülkeler arasında dili, kültürü ve coğrafyası bakımından Türkiye'ye en yakın olan Türk Cumhuriyetidir. Aynı zamanda Türkiye'nin ilişkiler bakımından da en yakın olduğu Türk Cumhuriyetidir. Bu tez çalışmasında, Azerbaycan'ın 1991 yılında bağımsızlığını kazanmasından sonraki dönemde Türkiye ile Azerbaycan arasındaki ekonomi ve enerji alanlardaki ilişkiler incelenmiştir. Çalışmanın giriş bölümünde Azerbaycan'ın coğrafyası, adı, nüfusu ve tarihi hakkında genel bilgi verilmiştir. Birinci bölümde özellikle Azerbaycan'ın ekonomik özellikleri ve bağımsızlığını kazanmasından sonraki dönemdeki ekonomik gelişimi de okuyucuya ayrıntılı olarak aktarılmıştır. Bu sayede, Türkiye ile Azerbaycan arasındaki ekonomik ilişkilerin ve bu ilişkilerdeki artma, azalma gibi eğilimlerin daha iyi anlaşılması amaçlanmıştır. İkinci bölümde, petrol ve doğal gaz haricindeki diğer hammadde, ürün ve ticari malları kapsayacak şekilde iki ülke arasındaki ekonomi ve ticaret ilişkileri stratejik ve rakamsal yönden incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde, bahse konuilişkilerde karşılaşılan sorunlara, bu sorunların çözümü için tavsiyelere ve ilişkilerinkanuni dayanaklarına da değinilmiştir. Üçüncü bölüm, Türkiye-Azerbaycan arasındaki enerji ilişkileri bölümüne giriş niteliğindedir ve enerji hakkındaki büyük resmi okuyucuya göstermek amacıyla yazılmıştır. Enerjinin genel olarak önemi, enerji ihtiyacı, enerji konusundakimücadeleler ve Azerbaycan'ın da içinde olduğu Hazar Bölgesi'nin enerji yönünden önemi okuyucuya aktarılmıştır. Dördüncü bölümde, Türkiye-Azerbaycan arasındaki enerji ilişkileri, bu ilişkilerin stratejik önemi, Bakü-Tiflis-Ceyhan Ham Petrol Boru Hattının tarihçesi, özellikleri, önemi ve Rusya Federasyonu'nun konu hakkındakikarşı politikaları ayrıntılı olarak incelenmiştir. Beşinci bölümde ise, Türkiye ve Azerbaycan'ın uyguladığı enerji politikalarıtahlil edilmiştir
Interaction between politics, media, and ideology: Syrian crisis through dailies in Turkey

Bu tez, Türkiye'de 2011 yılında Haziran ayında gerçekleştirilen genel seçimler üzerinden Türk gazetelerindeki Suriye'deki politik karışıklıklar bağlamında kullanılan dildeki değişiklikleri ve bu değişikliklerin ideolojik etkenini incelemektedir. Farklı ideolojilerin medyanın Suriye Krizi hakkındaki haberleri işlemesini nasıl etkilediğini, iktidar partisi AKP'ye karşı farklı duruşları temsil eden üç gazete; Yeni Şafak, Hürriyet ve Cumhuriyet gazetelerinin ilk sayfalarına bakarak ele almaktadır. Post-yapısallcı yaklaşım altında saptırma teorisi baz alınarak soruları cevaplamaya çalışmaktadır. Temel argüman bu gazetelerin politik motivasyonlarının haberi yapma ve sunma yollarını şekillendirdiğini göstermekte olup, yakınlıklar ve çıkar ilişkilerinin, siyasetçilerin iç politikadaki hedeflerine ulaşmalarına sağlamada oldukça önemli bir rol oynadığıdır.
Bulgaristan'daki Türk azınlığı ve Türkiye'deki Kürtler etnik partiler: DPS ve HDP karşılaştırması

]Bu tez araştırması etnik partilerin ayrılıkçı ve entegrasyoncu tutumlar benimsemelerinin arkasındaki sebepleri açıklamaya çalışmaktadır. Çalışmaya göre HDP'nin ayrılıkçı talep ve tutumları kısacası ülkenin bölgesel ekonomik gelişmişlik farklılığı kültürel ve demografik etkenler, HDP parti liderinin söylemleri ve partinin amaçlarına yönelik dış destekler gibi nedenlere dayanmaktadır. Bu etkenler nedeniyle parti ayrılıkçı bir tutum benimsemiştir ve Türkiye'deki Kürt Halk ulusal Bir bilince ulaşmakta sorunlar yaşamıştır. Bulgar etnik partisi DPS büyük ölçüde dış müdahale eksikliği, ülkenin homojen ekonomik gelişmişliği, olumlu lider etkisi ve diğer birleştirici etkenler ile beraber entegrasyon yanlısı bir tutum sergilemiştir. Etnik partilerin davranışlarını etkileyen başka bir faktör de üye ve aday ülkelerde de Avrupa Birliği politikalarıdır. Özellikle bu çalışmada Avrupa Birliğinin azınlıklar hususundaki düzenlemeleri HDP partisinin kültürel ve bölgesel taleplerini arttıran bir etken yaratırken, DPS partisinin ise diğer sebepler ile beraber entegrasyon yanlısı tutum izlemesine katkı sunmuş ve parti ülkesindeki grubun kültürel haklarını savunmaya devam etmektedir. Ülkelerin ulusal bütünlüğünü sağlayan veya tehdit eden etnik parti tutumlarını analiz eden teori ve hipotezler genellikle tarihi arka plan, ekonomik gelişmişlik, dış destek etkisi, seçim sistemleri, lider etkisi ve ülkenin demografik etkenlerini analize dayanır. Bu tezde her iki partinin farklılaşan tutumları bu etkenler çerçevesinde incelenmiştir.
Yabancı kişilerin Türkiye'den taşınmaz edinimi meselesinin güncel mevzuat ışığında değerlendirilmesi

Yabancıların taşınmaz edinme meselesi güncelliğini hala koruyan ve zaman zaman yeni düzenlemelere konu olan bir meseledir. Konu ile ilgili her düzenleme Anayasa Mahkemesinin önüne gelmiştir. Anayasa Mahkemesi kamuoyu ve muhaliflerin endişelerini haklı bulmuş ve düzenlemeleri iptal etmiştir. Avrupa Birliği uyum sürecinin bu düzenlemelere olan katkısı göz ardı edilmemelidir. Bu doğrultuda yapılan çeşitli düzenlemelerden sonraki en güncel düzenleme 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 35. Maddesinde yapılan değişikliktir. Madde, yabancı gerçek kişilerin taşınmaz edinmesinde uygulanacak esasları belirleme yetkisini Cumhurbaşkanı'na vermektedir. Çalışmamız, yabancı gerçek kişilerin taşınmaz edinme hakkının daha önceki uygulamalarını özetleyerek, son güncellemeler ve istatistikler ışığında ülkemizde nasıl işlediğini açıklamayı ve analiz etmeyi amaçlamaktadır.
Incoterms 2010 kuralları çerçevesinde CIF satışta tarafların yükümlülükleri

Milletlerarası ticarette malların farklı ülkelere taşınması ve tarafların birbirlerini tanımamaları sebebiyle pek çok sorun ortaya çıkmaktadır. Bu sorunların önüne geçebilmek için ICC Incoterms kurallarını oluşturmuş ve tacirlerin kullanımına sunmuştur. Incoterms kuralları ticari hayatın gereksinimlerine ve teknolojideki gelişmelere göre yenilenmektedir. Incoterms son olarak Kasım 2010'da güncellenmiştir ve 1 Ocak 2011'den itibaren tacirler tarafından kullanılabilmektedir. Incoterms kurallarının kullanılabilmesi için tarafların bu yöndeki iradelerini aralarındaki sözleşmede açıkça belirtmeleri gerekmektedir. Bunun yanı sıra Incoterms kurallarının hangi versiyonunu uygulayacaklarını da göstermelidirler. Incoterms kurallarının kullanılması tarafların hak ve yükümlülüklerini etkileyeceği için ticari terimlerin içeriklerinin anlaşılması ve taşımacılık şekline uygun olan ticari terimin kullanılması önem arz etmektedir. Bu amaçla Incoterms 2010'taki teslim şekilleri her türlü taşıma yöntemine uygun olanlar ve sadece deniz ve iç su taşımacılığına uygun olanlar şeklinde iki gruba ayrılmıştır. CIF teslim şekli de Incoterms'te düzenlenen teslim şekillerinden birisidir ve denizaşırı ticarette çok yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Incoterms 2010 kurallarının CIF teslim şekline uygulanabilmesi için tarafların aralarındaki sözleşmeye açıkça CIF Incoterms 2010 kaydını koymaları gerekmektedir. CIF teslim şekli yüklemede satış türüdür ve satıcının malları sözleşmede belirlenen yükleme limanında tayin ettiği gemide taşıyıcıya teslimiyle satıcı teslim borcunu ifa etmektedir. Hasarın satıcıdan alıcıya geçmesi de bualanda gerçekleşmektedir. CIF teslim şeklinde taşıma ve sigorta sözleşmeleri yapmak da satıcının asli yükümlülükleri arasındadır. Bu tez çalışmasında CIF teslim Incoterms 2010 kurallarına göre incelenmiştir. Tezin birinci bölümünde genel olarak Incoterms ve CIF teslim şekli incelenmiş, ikinci bölümünde ise satıcının ve alıcının hak ve yükümlülükleri ele alınmıştır.
Türkiye'nin yeni dış politika anlayışı ekseninde Türkiye-Ermenistan yakınlaşması

Ermenistan, özellikle Ağustos 2008 Rusya-Gürcistan Savaşı sonrası Türkiye'nin 'yeni' dış politikasında belirgin bir yer edinmeye başlamıştır. Söz konusu ülke ile sınırları kapalı durumda olan Türkiye, bağımsızlıktan bu yana aradan geçen yaklaşık 20 yıllık bir süre zarfında Ermenistan ile diplomatik ilişki geliştirememiştir. Bu çalışma, modern Türk ve Ermeni ilişkilerinin değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Bu tarihsel anlatımda 2009 yılında taraflarca imzalanan protokoller sürecine odaklanılmış, Türk Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nun 'yeni' dış politika yaklaşımı çerçevesinde iki ülke arasındaki normalleşme girişimi ele alınmıştır.
Avrupa Birliği'nin ortak kimliğini yaratma çabaları ve nedenleri

Çalısma, ortak kimlik olusturma amacına Avrupa Birliği'ni yönlendiren etkenler ile ortak kimlik olusturmanın AB bütünlesmesine saglayacagı muhtemel katkılar hakkında genel öngörülerde bulunmaktadır. Çalısma, giris ve sonuç kesimleri hariç dört bölümden olusmaktadır. bölümde kimligin tanımı, ne olduğu, nasıl olustugu ve bu olusum sürecinde etken olan faktörler analiz edilmektedir. kinci bölümde AB ortak kimlik yaratma çabalarının tarihsel süreç içindeki gelisimi açıklanmaya çalısılmaktadır. Üçüncü bölümde AB'nin ortak kimlik olusturmasının nedenleri üzerinde durulmaktadır. Dördüncü bölümde ise AB ortak kimlik olusturmasında karsılasılan engellerirdelenmekte ve çalısma genel değerlendirme ve sonuç ile son bulmaktadır. AB'nin hukuki temelleri, ulus devletlerin bir takım yetkilerini daha üstortak siyasi kurumlara devrederek ortak bir siyasi irade sergilemelerinedayanmaktadır. Bu ortak iradenin temelinde bölgede sürdürülebilir barıs, istikrar ve refah yer almaktadır. Bu baglamda AB, ekonomik ve politik bütünlesmeninyanında kültürel anlamda bütünleserek ve ortak kimlik olusturarak derinlesmekistemekte ve küresel bir medeniyet projesi olma niyetini tasımaktadır. AB'nin bu amaca ulasması tarihsel süreç içinde kazandıgı deneyim ve degerleri ? dünyevidegerlerin yüceltilmesi, bireyin özgürlestirilmesi ve düsüncelerini özgürce ifade edebilmesi, hümanist bir yaklasımla digerleri ile esitlik, bireyin yönetenlerinidemokratik yöntemlerle seçebilmesi ve iktisadi özgürlük gibi ? bu medeniyet projesinin temelleri olarak olusturmasına bağlıdır. Ortak kimlik olusturmadaAB'nin karsılasacagı engeller de büyük ölçüde bu ortak degerlerin yardımıylaasılabilecektir. Ayrıca ortak kültür olusturmanın uzun soluklu bir süreç olacagı ve genis katılıma ihtiyaç duyacagı ortadadır. Her ne kadar önemli zorluklarıbarındırsa da ortak kimlik olusturma AB'nin gelecekte alacagı sekli de belirleyecektir.
Avrupa Birliği Güney Kafkasya devletleri ilişkileri

Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği'nin Azerbaycan, Gürcistan ve Ermenistan'dan oluşan Güney Kafkasya bölgesi ülkeleriyle ilişkilerini ve bu çerçevede bölgeye yönelik politikalarını incelemektir. Bir ulusüstü oluşum olarak Ortak Dış ve Güvenlik Politikası oluşturma çabası içinde olan AB'nin Merkezi ve Doğu Avrupa ülkeleri ve Batı Balkanlara yönelik Soğuk Savaş sonrası politikaları daha sonra Güney Kafkasya'da izlenen yöntem ve kullanılan araçlarla karşılaştırmak üzere incelenmiştir. Benzer şekilde Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra ortaya çıkan ve Güney Kafkasya bölgesi ülkelerini de kapsayan Yeni Bağımsız Devletlere yönelik politikalar ve bunların temel araçları ayrıntılı şekilde değerlendirilmiştir. Ekonomik refah, barış ve güvenlik saikleri ile kurulmuş ve temel dış politika hedefi özellikle çevre ülkelerde güvenlik ve istikrarın sağlanması olan Avrupa Birliği için zorlu bir sınav niteliği taşıyan Güney Kafkasya'da, mevcut çatışmalar/anlaşmazlıkların çözüme kavuşması ve ekonomik kaynaklara birlik menfaatlerine uygun koşullarda erişim için izlenen politikaların etkinliği bölgenin öznel koşulları, bölgede çıkarları olan uluslararası aktörlerin oluşturduğu konjonktür bağlamında sorgulanmıştır. Hem AB'nin kendi politikaları ve bununla ilişkili dış politika araçlarının, hem de bölgede etkin olan devlet ve örgütler düzeyindeki uluslararası aktörlerle mevcut ve olası işbirliği imkanlarının birliğin bölgeyle ilgili temel hedeflerine ulaşma konusunda yetersiz kaldığı yargısına ulaşılmıştır. Bu konuda AB'nin açmazının, birliğin Merkezi ve Doğu Avrupa ve Batı Balkanlar'da başarılı olan politikalarının bölgenin aynı politikaları uygulamaya izin vermeyen nitelikleri ilgili olduğu ve bu amaçları gerçekleştirme konusunda uluslararası aktörlerle işbirliğinin de çıkar çatışmaları veya yeterli düzeyde çıkar ortaklığının mevcut olmamasından kaynaklandığı tespiti yapılmıştır.
Bağımsızlık sonrası Azerbaycan'da kimlik politikaları

Azerbaycan, Sovyetler dönemi ve öncesinde uzun kimlik mücadelesi veren ve tarihte kendi adından ve milletinden bahsettiren en eski Türk boylarından olmuştur. Azerbaycan devlet bağımsızlığı fikrinin tarihi, iki yüzyıldan fazla bir zamanı kapsamaktadır. Bu zaman diliminde bağımsızlık fikri büyük bir gelişim göstermiştir. Bu çalışmada, Azerbaycan'ın gerçek bir ulus devlet durumuna geçerek yürüttüğü politikalar ile bağımsız Azerbaycan'ı nasıl inşa ettiği ortaya koymaya çalışılmıştır.
Fütürolojik perspektiften Ab-Rusya enerji politikaları ekseninde Rusya'nın Doğu Avrupa politikaları

Uluslararası ilişkilerde devletlerin birbirleriyle geliştirecekleri ilişkileri anlayabilmek, yarının politikalarını şekillendirmek için büyük öneme sahiptir. Geleceğin bilimsel veriler yoluyla nesnel çizimlerinin ortaya çıkartılabilmesi için çalışmanın fütüroloji üzerine kurulmasına karar verilmiştir. Kullanılan bu yaklaşım aracılığıyla çalışmanın amacına uygun bilimsel bir kimliğinin olması hedeflenmiştir. Milletlerin birbirleriyle geliştirdikleri politikaları okumak ve güncel durum analizlerini doğru yapmak ülkelerin potansiyellerini belirlemede büyük öneme sahiptir. Ulusların tarihsel süreçleri ve güncel durumları doğru analiz edilir ve bu analiz verileri yönelimlerle doğru biçimde birleştirilebilirse ülkelerin üretecekleri politikaların tahmin edilmesinin mümkün olduğu çalışmanın ileri sürdüğü etkili iddialardan bir tanesidir. Bu iddia çerçevesinde yapılan analizlerin sonucunda ihtiyaçları belirlemek bu ihtiyaçlara yönelik geliştirilecek olası stratejilerin belirlenebilmesi için oldukça önemlidir. Stratejileri geliştiren devletin analizleri yapılarak bunları gerçekleştirme olasılığı hesaplanmalı ve ülkelerin optimal vizyonlarının neler olacağı belirlenmelidir. Bu çalışmada da optimal vizyonunun belirlenmesi beklenen ülke Rusya olarak belirlenmiştir. Rusya'nın AB ile geliştirdiği doğalgaz ve petrol politikaları çerçevesinde Doğu Avrupa politikalarının nasıl şekilleneceği belirlenmeye çalışılmıştır. Rusya'nın mevcut enerji rotalarının geleceği, yeni rotalarının nasıl şekilleneceği, enerji müşterilerinin gelecekte hangi devletler olacağı gibi olası Rus stratejileri konusunda farklı optimal vizyonlar geliştirilmiştir.
Türk-Rus enerji jeopolitiğinde boru hatları ve lojistiğin önemi

Enerji, yaşamsal faaliyetlerin sürdürülebilmesi için çok önemli bir girdi olup; 21. yy. ile birlikte kalkınmanın önde gelen unsurlarından biri haline gelmiştir. Dünya nüfusunun giderek artması, hızla yaşanan teknolojik gelişmeler ve devletlerin büyüme gereksinimleri nedeniyle enerjiye olan ihtiyaç da giderek artmıştır. Bu dönemde alternatif enerjiler üretilememiş ve enerji talebi artış göstermiştir. Bu artış, fosil yakıtların tükenmesine neden olmuştur. Bu talep doğrultusunda, enerji her alanda önem arz ederken; özellikle de uluslararası ilişkilerde, karar vericilerin devletler arası ilişkileri düzenlemede kullandıkları bir 'diplomasi aracı' haline gelmiştir. Enerji kaynaklarına verilen bu değerin sürekli artan bir gidişat izlemesi, petrol ve doğal gazın, ekonomik ve politik açıdan stratejik önem kazanmasına neden olmuştur. Dünya'da enerji kaynakları eşit dağılım göstermemiştir. Bundan dolayı devletler açısından enerji koridorlarında bulunmak, enerji rezervlerini etkin kullanmak önemli hale gelmiştir. Bu durum ülkelerin uluslararası alanda söz hakkı olmasına neden olmuştur. Bu açıdan bakıldığında boru hatlarının önemi de her geçen gün artmıştır. Petrol ve doğal gazın üretici devletlerden tüketici devletlere gönderilmesinde genellikle kullanılmakta olan boru hatlarının güzergahı ve bu güzergahın hakimiyeti, uluslararası alanda en önemli unsur olarak ortaya çıkmıştır. Günümüzde, dünyada en fazla enerji ihraç eden ülkelerden olan Rusya Federasyonu, enerji alanındaki hegemonyasını sürdürebilmek adına enerji kaynakları ve boru hatlarını başarılı bir dış politika aracı olarak kullanmaktadır. Bölgede bulunan devletler üzerinde de kontrol sahibi olan Rusya, yeni oluşturulacak olan enerji politikalarını ve bölge devletlerinin politikalarını da kendi istediği doğrultuda yönlendirebilmektedir. Bu araştırmada, Rusya Federasyonu ve Türkiye ilişkisinde boru hatlarının dış politikaya etkileri, Türkiye'nin boru hatları ile enerji naklinde stratejik bir ülke haline gelebilmesi için gereklilikleri problem olarak ele alınmıştır. Araştırmada, enerji kaynaklarının çeşitlendirilmesi ve nakli konusunda çeşitli politikaların geliştirilmesine yardımcı olmak için yapılan çok sayıda çalışma incelenmiştir. Türkiye'nin enerji konusunda söz sahibi olması için; başarılı bir boru hattı diplomasisi gerçekleştirilmeli, kendi çıkarlarını koruyan ve gözeten bir enerji politikası geliştirilmeli, bunlar gerçekleştirildiği takdirde Türkiye'nin enerji alanında en önemli başat devletlerden biri olacağı sonucuna varılmıştır.
Uluslararası ilişkilerde Spitsbergen Takımadaları: Balıkçılık koruma bölgesi ve kıta sahanlığı üzerindeki hukuki ve politik anlaşmazlıklar

Arktika Bölgesi'nde yer alan Spitsbergen Takımadaları ve çevresindeki deniz alanları, yaklaşık 400 yıldır hem Arktika Bölgesi'ne kıyısı olan hem de farklı coğrafyalarda yer alan ülkelerin ekonomik, bilimsel, kültürel aktiviteler ve jeostratejik konumu ile ilgilendikleri bir alan olmuştur. Takımadaları özellikle sahip olduğu enerji kaynakları, iklim değişikliğinin yol açtığı çevre sorunları ve deniz alanları üzerindeki egemenlik iddiaları nedeniyle, stratejik önemini her geçen an artırmakta ve bu coğrafik alandaki gelişmeler küresel siyasetin odağındaki konular arasında yer almaktadır. 1920 yılında imzalanan Spitsbergen Antlaşması ile Takımadaları'nda kendine mahsus bir egemenliğe sahip olan Norveç, özellikle Soğuk Savaş'ın son dönemlerinden sonra Spitsbergen Takımadaları çevresindeki deniz alanlarında, yani Balıkçılık Koruma Bölgesi ve kıta sahanlığı üzerinde Uluslararası Deniz Hukuku Sözleşmeleri uyarınca egemenlik kapsamını genişletmeye çalışmaktadır. Ancak, Norveç'in hukuki ve politik uygulamaları eşitlik ilkesi esas alınarak imzalanan ve kendine mahsus bir özelliğe sahip olan Spitsbergen Antlaşması'na üye olan diğer ülkeler tarafından hukuka aykırı bulunmakta ve eleştirilmektedir. Bu çalışmada da, ülkelerin Spitsbergen Takımadaları üzerinde ve çevresindeki deniz alanlarında yaptığı ekonomik aktivitelere, bilimsel araştırmalara ve egemenlik iddialarına yer verilmekte ve Takımadaları çevresindeki deniz alanlarında Norveç ile Spitsbergen Antlaşması'na taraf diğer ülkeler arasında meydana gelen hukuki ve politik tartışmalar nedenleri ve sonuçları ile ele alınmaktadır.