turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kitle imha silahları bağlamında Ortadoğu: Sorunlar ve beklentiler

Bu çalışma, kitle imha silahlarını genel olarak incelemek ve bu bağlamda Ortadoğu'da söz konusu silahlara sahip olmaya çalışan ülkeleri araştırmak üzere hazırlanmıştır. Ortadoğu bölgesi geçmişşte olduğu gibi günümüzde de önemli bir stratejik konuma sahiptir. Bölgede zengin petrol yataklarının bulunması stratejik önemini bir kat daha arttırmıştır. Soğuk Savaş sonrası ABD ve Batılı ülkelerin yeni tehdit algıları doğrultusunda gözler Ortadoğu'ya çevrilmiştir. Ortadoğu; terörizm, petrol ve kitle imha silahları ile birlikte anılmaktadır. Komşuluk ilişkilerinin zayıf olduğu ve düşmanca politikaların izlendiği bölgede, tehdit algılarını üzerlerinde hisseden bölge ülkeleri hızlı bir silahlanma yarışına girmişlerdir. Sonuç olarak günümüzde de devam eden bu yarış, caydırıcılığı yüksek, etki alanı geniş ve büyük sorunlar yaratan kitle imha silahlarına sahip olmanın yolunu açmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde Kitle imha silahı kavramı ve nükleer, kimyasal ve biyolojik silahlar tek tek açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise Ortadoğu kavramı ve Kitle imha silahlarına sahip olmaya çalışan Ortadoğu ülkelerine, bu bağlamda yaşanılan sorunlara değinilmiştir. Ülke olarak her bir silaha ne gibi ilgi gösterildiği belirlenmeye çalışılmıştır. Sonuç kısmında ise beklentilere yer verilmiştir.
A political economic explanation of the contemporary Turkish foreign policy: The case of contemporary Turkish- Russian relations

Bu tez, Çağdaş Türk dış politikasındaki dönüşümü politik ekonomik açıdan incelemeyi amaçlamaktadır. Türkiye'nin son yıllarda dış ilişkilerinde izlediği aktif politika anlayışını analiz edebilmek için, son dönem dış ilişkilerin belli bir teorik çerçeveye dayandırılarak ele alınması gerekmektedir. Bu nedenle, bu çalışmada son dönem Türk dış politikasındaki dönüşümün arkasındaki ekonomik nedenleri değerlendirmek üzere karşılıklı bağımlılık teorisine, teorinin analitik konseptine ve karakteristik özelliklerine başvurulmuştur. Teorik arka planın oluşturulmasının ardından, teorinin önerdiği analitik konseptin ve özelliklerin Türkiye'nin dış ilişkilerine yansımasını değerlendirebilmek üzere çağdaş Türk-Rus ilişkileri vaka çalışması olarak seçilmiş ve bu bağlamda iki ülke arasındaki ticaret ilişkileri, enerji ilişkileri, yatırım ve turizm alanındaki ikili ilişkiler incelenmiştir. Ortaya çıkan bilgiler ışığında, Türkiye'nin batılı kaplar arasında yer almayan Rusya Federasyonu ile her gecen gün hızla gelişen ilişkilerinin arkasında karar alıcıların göz önünde bulundurmak zorunda oldukları ekonomik faktörlerin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Bilişim suçlarının ulusal ve uluslararası düzeyde değişen güvenlik algısı üzerinde etkisi

Güvenlik kavramı üzerine yapılan çalışmalara bakıldığında, ilk dönem çalışmalarında güvenliğin, askeri güç ve coğrafi sınırlar ile dar bir alan çerçevesinde incelendiği görünmektedir. Özellikle Soğuk Savaş'ın sona ermesi ile birlikte değişen uluslararası sistem, güvenlik algısı üzerinde de etkili olmuştur. Güvenlik kavramının içeriği, askeri boyutun ötesine taşınmış, çevresel, siyasi, ekonomik ve sosyal boyutlar da eklenerek kapsamı genişlemiştir. 20. yüzyılın sonlarında başlayan ve günümüzde devam eden teknolojik gelişmeler, güvenliğin başka bir boyut kazanmasına neden olmuş ve siber güvenlik kavramı ortaya çıkmıştır. İnternetin tüm dünya geneline yayılabilme özelliği, ucuz ve kolay erişilebilir olması nedeniyle kullanımının her geçen gün artması bu alanda güvenliğin tesis edilmesini hem zorlaştırmış hem de bir zorunluluk haline getirmiştir. Bilişim suçları diye adlandırılan bu ortamdaki suç potansiyeli oldukça fazladır. Birey ya da devlet olarak her ölçekte tehdit ile karşı karşıya olunan bu sanal dünyada güvenliğin sağlanması için çeşitli tedbirler alınması gerekmektedir. Bu çalışmada, günümüzün çok boyutlu güvenlik algısı içerisinde siber güvenliğin öneminden söz edilmiş, daha sonra bu güvenliği tehdit eden bilişim suçları ayrıntıları ile değerlendirilmiş ve devletlerin bu suçlara karşı tedbirlerinden bahsedilmiştir. Son olarak da bu tedbirlerin kişi hak ve özgürlüklerine karşı etkisi değerlendirilmeye çalışılmıştır.
The factors for the rise of political Islam: Muslim Brotherhood in Egypt

Bu tez, Mısır'daki Müslüman Kardeşlerin doğuşunu ve gelişimini inceleyerek siyasal İslamın yükselişine yol açan faktörleri analiz etmeyi hedeflemektedir. Siyasal İslam, İslam dininin gereklerinin bir sonucu olarak değil İslam dünyasını etkileyen tarihsel ve bağlamsal sosyo-ekonomik faktörlere tepki olarak ortaya çıkmış modern bir olgudur. Siyasal İslam'ın temsilcileri laik ideolojik gruplardan farklı olarak uluslararası sisteme ilişkin eleştirilerini dini bir söylem kullanarak ifade etmektedir. Bir diğer deyişle siyasal Islam, İslamı bir din olarak olarak değil bir siyasi ideoloji olarak yorumlamaktadır. Bu çalışmada, bir taraftan siyasal Islamın doğuşuna ve gelişimine yol açan faktörler incelenmekte diğer taraftan da Müslüman Kardeşlerin Mısır'daki yükselişine yol açan sosyo-ekonomik ve siyasal faktörlerin ne olduğu sorularına yanıt aranmaktadır. Söz konusu araştırmada, siyasal islamın yükselişine yol açan başlıca faktörlerin; sömürge dönemiyle öne çıkan batının İslam dünyası üzerindeki baskın konumu, modernizmin vaadettiklerinden faydalanamamanın yarattığı hayal kırıklığı, toplumsal değerlerin çöküntüye uğraması, kimlik problemi ve ekonomi politikalarının başarısızlığı olduğu savunulmaktadır. Bu bağlamda Mısır'daki İngiliz somürgecilik faaliyetleri, batılı değerlerin öz değerlerin yerini almaya başlaması, Nasır döneminde benimsenen laik Arap milliyetçiliğinin Altı Gün Savaşı mağlubiyetiyle birlikte çöküntüye uğramasıyla ortaya çıkan kimlik problemi ve toplumsal refahı sağlamayı vaadeden infitah politikasının başarısızlığı ve Mübarek döneminde doruğa ulaşan ekonomik sorunlar, artan işsizlik, toplumsal yozlaşma ve otokratik siyaset anlayışının Müslüman Kardeşlerin iktidara gelmesine yol açan başlıca nedenler olduğu iddia edilmektedir.
Social movements and pact making in Eastern European transitions to democracy; the case of Poland

Bu çalışma, sosyal hareketlerin pakt yapmadaki rolü sorusuna cevap aramaktadır. Demokratikleşmenin pakt yapma sürecine odaklanmak önemlidir çünkü demokratik olmayan rejimlerden demokratik rejimlere pakt yapılarak gerçekleştirilen geçişler, demokrasinin ortaya çıkması noktasında en başarılı geçişler olma eğilimini göstermektedir. Bu çalışmada, demokratikleşme sürecinin izlenen yola bağlılığını göz önüne alarak, demokrasiye giden farklı yollar olduğunu ve bunların arasında pakt yapmanın demokrasi için en uygunu olduğunu göstermeye çalıştım. Geçiş süreci üstünde odaklanarak, rejim ve muhalefet aktörlerinin stratejik etkileşimlerinin pakt yapmayı sağladığını gösterdim. Sosyal hareketlerin geçiş sürecinde muhalefet olarak varolabileceklerini ve bu şekilde paktın önemli birer müzakere partnerleri haline gelebileceklerini iddia ettim. Bu yüzden, bu çalışma, geçişler literatüründe var olan ve sosyal hareketlerin pakt yapmayı engellediği tezine karşıt olarak, sosyal hareketlerin pakt yapma sürecine katkı sağladıklarını gösterir. Bu çalışmayla, sosyal hareketleri pakt yapmanın bir aktörü olarak gündeme getirmeye çalıştım. Sosyal hareketlerin geçiş sürecine, ya süreci pakt müzakerelerine doğru iterek ya da pakt yapmanın partnerleri olma yoluyla katkı sağladığını gösterdim. Polonya örneği, sosyal hareketlerin pakt yapma sürecinde son derece etkili olabilecekleri gerçeğini desteklemiştir. Sonuç olarak, bu çalışma pakt yapma alanının, muhalefet sosyal hareketlerim de kapsayacak şekilde genişletilmesi gerektiğini göstermiştir.
Dış politika analizinde neoklasik realist yaklaşım: Türkiye'nin Suriye politikası

Temel meselesi; devletlerin uluslararası alanda uyguladıkları politikaların neden yürütüldüğünü ve diğer devletleri nasıl etkilediğini anlamak olan uluslararası ilişkilerin iki temel alt disiplininden birisi olan 'dış politika', uluslararası sistemin temel aktörleri olan devletlere odaklanmış ve onları konu edinmiştir. Dış politikada devletlerin sergiledikleri tüm dış politika faaliyetleri, 'dış politika süreci' olarak ifade edilen bir süreç içerisinde birbirini takip eder ve bütüncül bir yapı oluştururlar. Bir diğer deyişle, dış politikada aktörlerin davranışları, dış politika sürecine paralel olarak ortaya çıkan ve 'dış politika uygulamaları' olarak da ifade edilen davranışlardır. 'Dış Politika Analizi' ise bir bütün olarak dış politika sürecinin analizini ifade eder.'Türkiye'nin dış politika davranışlarının, daha sağlıklı bir şekilde oluşturulması ve analizi için ilave tedbirlere duyulan ihtiyaç' sorunsalı çerçevesinde; günümüz/üçüncü dönem dış politika analizi yaklaşımını esas alan, uygun bir kuramsal çerçeveye oturmuş, dış politika davranışlarına etki eden uygun faktörler arasındaki ilişki ve etkileşimi dikkate alarak faktörlere doğru etki ve öncelik veren bir dış politika analizi metodolojisi geliştirmek ve bu sayede; bilimsel, metodolojik ve nesnel bir analiz sunmak amacıyla yapılan araştırmada sırasıyla;-Dış politika davranışlarına etki eden faktörlerin tespiti yapılarak, uygun faktörler listelenmiş,-Aktörlerin niteliklerine göre; uygun faktörler arasındaki ilişki ve etkileşim dikkate alınarak faktörlerin etki ve önceliği belirlenmiş,-'Dış Politika Süreci' tanımlanmış,-Bilimsel, metodolojik ve nesnel bir analiz sunmak amacıyla uygun kuramsal çerçeveye oturmuş bir dış politika analizi metodolojisi geliştirilmiştir.'Dış Politika Uygunluk ve Uyumluluk Analizi Metodolojisi' başlığı ile geliştirilen metodoloji vasıtasıyla, 2001- 2017 dönemi Türkiye'nin Suriye Politikasının analizi yapılmış ve metodolojinin uygulanabilirliği test edilmiştir.
NATO'nun yeni stratejik konsepti bağlamında NATO-Rusya ilişkilerinde Baltık devletlerinin rolü

Baltık devletleri küçük devlet olarak jeopolitik açıdan önemli bir bölgede bulunmaktadırlar. Eski Sovyet Devletleri günümüzün AB ve NATO üye devleti birçok kez işgallerle yüzleşmesinden dolayı ülke güvenliği önceliklidir. Güvenliklerini korumak için yeniden bağımsızlıklarını kazanmalarıyla NATO'nun içinde yer almayı tercih eden bu devletler için NATO bir garantör görevindedir. Rusya ise Baltıklar gözünde Sovyet sendromunun etkisi ile bölge üzerinde tehditkar bir devlet olarak görünmektedir. Rusya bu durumu ikili ilişkilerle kırmak yerine tekrar büyük bir güç olma amacıyla politikalarını sertleştirmiştir. Soğuk savaş sonrası Avrupa güvenliğin sağlamasında etkili bir aktör iken zaman zaman Avrupa güvenliği tehdit eden kendisi olmuştur ve NATO ile karşı karşıya gelmiştir. Bu tez çalışmasında NATO'nun yeni stratejik konsepti çerçevesindeki kazandığı yeni duruşu içinde yer aralan Baltık devletlerinin, NATO-Rusya ilişkilerindeki rolü araştırılmıştır. Çünkü Eski Sovyet Cumhuriyetleri ve Soğuk Savaş sonrası yeni dünyanın ulus devletleri olan Baltık Devletlerinin çeşitlenen güvenlik tehditleri açısından yeni roller sahip olmasına neden olmuştur. Dolayısıyla bu tez çalışmasında önce Baltık Devletlerinin ülke güvenlikleri için garantör olarak gördükleri NATO ve NATO'nun en yeni stratejik konsepti açıklanmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte 2004'den itibaren NATO bünyesinde yer alan üç devlet ve başta Rusya, NATO, AB ile ikili ilişkileri analiz edilmişdir. Bu çalışmada elde edilen veriler sonucunda Baltık devletlerin iki büyük güç arasında çok boyutlu ilişkilerde olası bir çatışmanın şiddetini azaltıcak devletler olacağı görülmüştür. Literatür taraması, incelenmesi, yorumlanması ve ülke analiz yöntemleriyle hazırlanan bu çalışmayla, Baltık Devletlerinin iki büyük güç arasındaki jeopolitik konumu detaylı olarak analiz edilerek diğer çalışmalara katkı sağlaması hedeflenmiştir.
Efficient functioning of the local administrative councils in the liberated areas in the province of İdlib

Suriye'deki iç savaş altı yıldan uzun bir süredir devam etmektedir. Esad Rejimi, 15 Mart 2011'de Dera'da muhaliflerin protestolarını acı bir şekilde karşıladı ve bu olay Suriye iç savaşının başlamasına neden oldu. Yüz binlerce Suriyeli öldü, milyonlarcası yer alandı, milyonlarca Suriyeli yurdundan kaçmaya zorlandı ve milyonlarcası ülkelerindeki farklı bölgelere gitmek zorunda kaldı. Suriye içsavaşının ilk günlerinden itibaren yerel yönetim konseyleri fikri, Suriye'nin özgür bırakılmış bölgelerinde, mevcut rejim yönetiminden farklı, yeni bir yönetişim modeli olarak yaraları sarma umuduyla ortaya çıktı. Bu yeni yerel yönetişim modeli, merkezi hükümetin yokluğunda günlük kamu hizmetlerinin yönetiminden sorumlu olan demokratik, sivil ve bağımsız kurumlar olarak yerel düzeyde insanları harekete geçirmeyi hedeflemekteydi. Ancak altı yıllık çatışmadan sonra, Yerel Yönetim Konseyleri bu beklentileri karşılamayı ve hedefleri gerçekleştirmeyi başaramadı. Suriye iç savaşı tarihinde, yerel bir hükümet modeli olarak var olmaları, birçok zorluklarla karşılaşmalarına neden olmuştur. Yerel Yönetim Konseyleri'nin bağımsız, meşru, hesap verebilir, demokratik ve etkin bir yönetişim modeli olarak var olması konusundaki zorluklar hala devam etmektedir. Bu araştırmanın amacı, Özgür Suriye Ordusu tarafından özgürlüğe kavuşan İdlib'de etkili bir yerel yönetişim modeli olarak kurulan Yerel Yönetim Konseyleri'nin başarısızlıklarının arkasındaki nedenlere ışık tutmaktır. Bunu yaparken, Yerel Yönetim Konseyleri'nin yerel ihtiyaçları karşılamadaki etkinliğini analiz etmek için araştırma, tümdengelimli analiz, içerik analizi ve yapısall işlevsel analiz yöntemleri uygulanmıştır. Böylece, Suriye'nin özgürleşmiş bölgelerinde kurulan Yerel Konseylerin yapısall işlevselliğine bir bakış açısı getirilmiştir.
Merkezi otoritenin zayıfladığı ortamlarda kimlik gruplarınınortaya çıkması, birbirleri ve merkezi otoriteyle ilişkileri

Bu tezin amacı, ulus devlet sistemi içerisinde yaşanan problemler neticesindebölünmüş toplumlarda aktörlerin davranışlarını uluslararası ilişkilerdeki denge kavramıyla incelemektir. Vestfalya Barış anlaşması sonrası ulus devlet düzeni tüm dünyada benimsenerek insanların bir arada yaşaması ve devletin meşruiyeti homojen bir yapıda olduğu varsayımına dayandırılmıştır. Bu çalışmada ulus devlet sistemi içersindeetnik dini ya da mezhepsel olarak homojen olmayan devletlerde çıkması muhtemel halkhareketliliklerinin sebebi incelenecek, çatışmasızlığın sağlanması adına izlenmesi gereken yollar tartışılacaktır. Halk hareketliliklerinin bir iç savaşa evrildiği toplumlardaiç savaşın her bir aktörünün tıpkı uluslararası sistemde devletlerin hareket ettiği gibi bağımsız hareket edeceği ve kendi çıkarı için ilişkiler tesis edeceği yapısall dengeteorisine göre ele alıncaktır. Aktörlerin söz konusu bağımsızlığı iç savaşın dengelenerekçatışmasızlık ortamına alan yaratabileceği bir durum oluşturabileceği gibi çatışmayıdaha da şiddetlendirebilir. Çalışmamızda tüm bu durumları inceleyerek bölünmüş toplumlarda aktörler arası ilişkilerin ne şekilde gelişeceğini 2012 sonrası halkhareketliliği olarak başlayan ve iç savaşa dönüşen Suriye örneği özelinde incelenecektir.
Turkish foreign policy-making vis-À-vis the Ukraine crisis: From Sevres syndrome and Russophobia perspective

Türkiye Cumhuriyeti kurulduğu andan, ve hatta, Osmanlı İmparatorluğu'nun son zamanlarından itibaren diplomasiyi bir varoluş aracı olarak kullanmıştır. Bu süre zarfında edindiği tecrübelere nazaran, siyasi seçkinlerinin aklına kazınan travmalar, hem bu ülkenin dış politika yapımını şekillendirmiş hem de iç politikaya yön vermiştir. Sevres paranoyası ve Rusofobya bunlardan ikisi olup, hem Türkiye'nin güncel Karadeniz politikalarını analiz etmemize yarar hem de ülkenin genel olarak üstüne diktiği politika yapımını anlamamıza imkan verir. Bu iki travma, ülkenin Rusya ve ABD nezdinde Batı'yla olan ilişkilerini şekillendirmektedir. Ukrayna Krizi sırasında Türkiye'nin ait olduğu ittifak kampının çok onaylamayacağı adımları atması Sevres Paranoyası ve Rusofobyaya bağlıdır, ve eksen kayması iddialarından bağımsız görülecektir ki, Türkiye'nin dış politika yapımı bu tarz gelgitleri hep yaşamıştır.
Regionalism versus multilateralism in international trade liberalisation with special referance to the EU

Günümüz uluslararası ticaret sisteminde, Dünya Ticaret Örgütü çerçevesinde gerçekleşen çok taraflı ticaret görüşmelerinin yam sıra bölgeselleşme hareketlerine olan eğilimde de önemli bir artış yaşanmaktadır. Çok taraflı ticaret systemi esas olarak 'ayırımcılık yapmama' ilkesine dayanırken, bölgesel ticaret düzenlemeleri sadece üyelerine ticaret imtiyazları sağladıkları için tanımları gereği ayırımcıdırlar ve dolayısıyla çok taraflı sisteme aykırıdırlar. Uluslararası ticaret sisteminin 'bölgeselleşme' ve 'çoktaraflılık' süreçleri arasındaki ilişki, özellikle de bölgeselleşmenin çok taraflılığa olan etkileri tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Tezde temel olarak, bölgesel ticaret düzenlemelerinin çok taraflı ticaret sisteminin daha fazla güçlenmesini ve liberalleşmesini destekleyip desteklemeyecekleri ve daha da önemlisi hangi şartlar altoda destekleyecekleri tartışılmaktadır. Bölgeselleşmenin çok taraflılığa olan etkileri, 'üye olmayanların' refahına olan statik etkileri ve küresel bir serbest ticaret hedefine yönelik 'dinamik zaman-yolu' etkileri olarak ikiye ayrılarak incelenmektedir. Bölgeselleşmenin çok taraflılığa dinamik zaman-yolu bağlanımda olan olumsuz etldlerinin önemi farkında olunmakla beraber, üye olmayanların refahına olan zararlı etkiler tezde -çözüm üretmek açısından- merkezi bir yer teşkil etmektedir. Buna uygun olarak tezin amacı, tercihli ticaret düzenmelerinin özelde üye olmayanların refahına genelde ise çok taraflı ticarete zarar vermeyecek şekilde oluşturulmalarına yönelik çözüm üretmek olmuştur. Bu amaca ulaşmak için tezde önerilen yol uluslararası kuralların -ki bu durumda ilgili GATT/DTÖ kurallarının- ticaret saptırma etkisinin önlenmesi amacıyla yeniden tasarlanmasıdır. Bölgeselleşmenin artmasının çok taraflı ticaret sistemine zararlı bir fenomen olduğu sonucuna varılmış; ve bu tehdite karşı en etkili yolun, bölgeselleşmenin üye olmayanlara olan zararlı refah etkilerini önlemeye yönelik kurallara sahip, açık ve güçlü bir çok taraflı ticaret sistemi olduğu saptanmıştır. Aksi takdirde, dünya ticaret sisteminin bölgeselleşmeye olan eğilim nedeniyle daha da bölünmesi ve çoktaraflılığm geleceğinin tehlikeye girmesi kuvvetle muhtemeldir. Doha Ticaret Turu görüşmelerindeki son hezimet AB'nin etkili bir Amerikan liderliğinin yokluğunda kontrolü acilen ele almaşım gerektirmektedir. Dolayısıyla, tezde AB'nin daha güçlü ve daha liberal bir çok taraflı ticaret sistemi lehine ABD'nin yerine liderlik etmesi gerektiği önerilmektedir. Özellikle zorluklarla dolu bir ticaret turunun yaşandığı ve derhal insiyatif alınması gerektiği böyle bir dönemde bu öneri daha da anlam kazanmaktadır.
Hegemonya ve uluslararası örgütler arasındaki bağlantı: Irak Savaşları örneğinde Amerikan hegemonyası ve Birleşmiş Milletler

2003 yılındaki Irak savaşı Amerikan'ın çok taraflı dış politikadan tek taraflı dış politikaya geçişinin dramatik bir işaretidir. Bahsedilen bu dönüşüm 1970 lerde hegemonik dünya sisteminin temelindeki değişimden kaynağını almakta ve Birleşmiş Milletlerin, hem Amerikan hegemonyasının bir aracı olarak, hem de uluslararası politikadaki bağımsız yapısını açıkça etkilemektedir. ABD hegemonyası ve BM arasındaki bu karşılıklı ilişkiyi anlamak için, bu tez Irak Savaşlarının tarihsel sürecini Gramsici hegemonya teorileri ve kurumsalcı yaklaşımlar çerçevesinde yorumlayacaktır. Çalışma ABD hegemonyası ve BM arasındaki karşılıklı etkileşimi analiz ederek, BM'nin uluslararası politikadaki güncel etkisizliğini sistemsel bir kavrayışla açıklamaktadır.
Ottoman legacy and Turkish foreign policy: Turkey's identity and the Balkan policy

oz OSMANLI MİRASI VE TÜRK DIŞ POLİTİKASI: TÜRKİYE'NİN KİMLİĞİ VE BALKAN POLİTİKASI H. IBRAHIM ERBIR Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. A. Nuri YURDUSEV Eylül 2002, 98 sayfa Bu çalışma, Türkiye Cumhuriyetinin kimliğinin ve Osmanlı algılamasının Türk dış politikasındaki rolü ve etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Türkiye Cumhuriyetinin yeni bir kimlik yaratma amacının ve Osmanlı mirasının ısrarlı bir biçimde reddedilmesinin Türk dış politikasının önceliklerinde ve yönünde çok önemli rol oynadığı fikri bu çalışmanın asıl argümanını oluşturmaktadır. Bu algılamaların genelde Türk dış politikasını ve özelde de Balkan politikasını hangi yönde etkilediği irdelenecektir. Çok uluslu, çok dilli, ve çok dinli bir İslam imparatorluğu olan Osmanlının aksine, Türkiye Cumhuriyeti batı standartlarındaTürklüğe dayalı laik bir ulus-devlet yaratmayı istemiştir. Türkiye'nin kültür, dil ve etnik olarak tam bir ulus-devlet olması amaçlandığı bu amaca ulaşmak için yeni Türk devletine ve ulusuna eskisinin değerlerinden oldukça farklı temellere dayanan kimlik değerleri sunulduğu belirtilmektedir. Bu yeni değerlerin Türkiye'nin Osmanlının topraklan üzerinde kurulan devletlerle ilişkileri etkilediği tartışılmaktadır. Bu durumu Cumhuriyet tarihinin genel karakteri olan Batıcı ve bağımlı bir dış politika anlayışına yol açmıştır. Var olan Osmanlı algılamasının Türk devletinin iç politikasında da yansımaları vardır.
Selefilik ve Suriye'deki selefi hareketler

İslam dininin farklı coğrafyalara yayılmasıyla beraber kendi içinde birçok farklı ekol ortaya çıkmıştır. Bu ekollerden biri de 'İlmi Selefiyye' olarak nitelendirilen ve İbn Teymiyye tarafından sistemleştirilen ekoldür. Bu ekol İbn Teymiyye'nin vefatından sonra etkinliğini yitirmiştir. 18. yüzyıla gelindiğinde Muhammed b. Abdülvehhab'ın öncülük ettiği Selefilik akımı ortaya çıkmıştır. Selefilik akımı, İlmi Selefiyye' den farklı bir zihniyete sahiptir. Bu zihniyet, siyasi olarak kurumsallaşmış ve siyasi çıkarları doğrultusunda kendi dışındaki Müslümanları tekfir etmesi ile ön plana çıkmaktadır. Özellikle Suudi Arabistan kuruluş aşamasında Selefilik zihniyetinden istifade etmiş ve ilerleyen dönemlerde diğer ülkelere de İhraç etmeye çalışmıştır. Bundan dolayı bu zihniyete Suudi Selefilik ya da Vehhabilik denilmiştir. 19. yy da ortaya çıkan diğer bir Selefilik zihniyet ise Neo-Selefilik akımıdır. Bu zihniyet de Suudi selefilik gibi siyasi amaçlar peşinde koşmuş ve zamanın ihtiyaçlarına göre yeni din anlayışı gerekliliğine vurgu yapmıştır. Suudi Arabistan'ın 1980'lerden sonra dış politika da Neo-Selefilik anlayışını benimsemesiyle Suudi selefilikten kopmalar meydana gelmiş ve bu durum Militan selefi hareketlerin doğuşuna zemin hazırlamıştır. Militan Selefi Hareketler Suudileri 'Cihad' ı durdurmakla suçlamış ve farklı yapı da bir selefi anlayış olarak ortaya çıkmıştır. Arap baharı isyanları başladıktan sonra amaçlarını siyasi yollarla elde etmeye çalışan Siyasi Selefilik akımı ortaya çıkmıştır. Fakat iç savaşın yaşandığı ülkeler de Militan Selefi Hareketler daha fazla ön plana çıkmıştır. İsyan dalgasının Suriye'ye sıçramasıyla beraber başlayan gösteriler silah yoluyla bastırılmaya çalışılmış ve ülkedeki olaylar büyük bir iç savaşa doğru evrilmiştir. Bu iç savaş sürecinde birçok farklı yapı da aktör ortaya çıkmıştır. Bu aktörlerden biri de Selefi Gruplardır. Suriye'deki selefi gruplar İslami Cephe, el-Nusra ve DAİŞ'tir. Bu gruplar arasındaki ayrışma ideolojik farklılıktan ziyade yöntemsel farklılıklardan kaynaklanmaktadır. İslami Cephe ve el-Nusra diğer muhalif gruplarla işbirliği yapmakta ve sadece Suriye'ye odaklanmış durumdadır. DAİŞ ise kendisine itaat etmeyen bütün gruplar ile savaşarak şiddeti bir yöntem olarak benimsemiş ve Suriye ile birlikte diğer ülkelere de saldırılar düzenleyerek diğer ülkelerin Suriye politikasının şekillenmesine büyük etki etmiştir. Bu tez de İlmi Selefiyye ve Selefiliğin sistematik bir analizi yapıldıktan sonra Suriye İç savaşında Militan selefiliğin rolü açıklanmaya çalışılmıştır.