turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Diasporada Arnavut kimliğinin oluşumu: İzmir örneği

Bu çalışmanın konusu, Türkiye'de diasporada yaşayan bireylerin kimlik algılarını nasıl inşa ettiklerini, İzmir gibi bir büyükşehir örneklemi üzerinden anlamaya çalışmaktır. Hemen her birey zaman zaman kendi benliği ve kimliği üzerine, hayatının çeşitli dönemlerinde sorgulama ve arayışlara yönelir. Söz konusu diasporada yaşayan bireyler olduğunda bu arayış ve sorgulamanın bir kat daha artacağını kabul etmemek zor görünmektedir. Bu araştırma, literatürde daha önce sıklıkla çalışılmış olan etnik diasporik gruplardan ziyade, sosyal bilimsel olarak oldukça nadir çalışılmış olan Arnavutlara yönelmektedir. Bu araştırmada amaç, diasporada yaşayan bireylerin kimlik algılarını inşa ederken ve yeniden üretirken yaşadıkları kolaylık ya da zorlukları anlama yoluyla, gelecekte benzer bir diasporik grubun kimlik algı ve inşa süreçlerini bilimsel bir şekilde anlama ve açıklamayı kolaylaştırmaya hizmet etmesidir. Bu çalışma, İzmir'de yaşayan, 21 diaspora mensubuyla yüz yüze gerçekleştirilen mülakatlarla elde edilen verilerin analizi/yorumlanmasından oluşmaktadır. Araştırmanın veri toplama aşaması, 2018 Mayıs ayında gerçekleştirilmiştir. Mülakatlar genellikle, Arnavut derneklerinde, o dönemde söz konusu olan etkinliklerde ya da görüşmecilerin iş yerlerinde gerçekleştirilmiştir. Aynı zaman da dernek üyesi olmayan sivil vatandaşlarla da görüşmeler yapılmıştır. Geleneksel diaspora yaklaşımı çerçevesinde değerlendirilen anavatan ve geri dönüş mitlerinin, yapılan görüşmelerden de elde edilen veriler çerçevesinde, daha çok ikinci kuşak bireyler için geçerli olduğu görülmektedir. Bunun yanı sıra yeni diaspora yaklaşımı dahilinde, son dönemde gelişen internet ve sosyal medya araçları sayesinde genç kuşağın sanal ağlar üzerinden bir diasporik kimlik/ vatan inşa etmede oldukça başarılı olduğu görülmektedir. Sonuç olarak, diasporada yaşayan insanların kimlik algılarında melez/hibrit bir yapıyla karşılaşılmıştır. Ancak bu melez kimlik yapısını, yukarıdan aşağıya gerçekleşmiş bir asimilasyonun sonucu biçiminde analiz etmek doğru değildir. Çünkü görüşülen kişilerin tamamının Türkiye'de doğmuş olması, onların, Türkiye'ye olan bağlılıklarının temelini oluştururken anavatanlarına olan saygı ve bağlılığı da tam anlamıyla ortadan kaldırmamıştır. Bu yüzden, bu insanlar, bir ayağıyla 'orada' bir ayağıyla 'burada'dırlar.
Günümüz küreselleşme sürecinde kimlik politikalarının medyada temsili: Türkiye'de iki ulusal gazetenin haber örnekleri üzerine bir söylem ve içerik analizi

''Günümüz Küreselleşme Sürecinde Kimlik Politikalarının Medyada Temsili: Türkiye'de İki Ulusal Gazetenin Haber Örnekleri Üzerine Bir Söylem ve İçerik Analizi'' isimli bu yüksek lisans tezi, küresel niteliğine vurgu yapılan içinde bulunduğumuz dönemde, kimlik politikalarının medyadaki temsilini sorunsal olarak ele almakta ve iki ulusal gazetedeki haber örnekleri üzerinden bu sorunu irdelemektedir. Bu çalışma aynı zamanda kimlik politikalarının bir statü sorunu olabileceği ve modernleşme sürecinde kurumsal yapılanmaların ideolojik söylemleriyle de ilişkili olabileceği yönünde bir okuma önerisi olarak da kabul edilebilir. Kimlik politikalarının anlaşılması için konunun tarihsel bir bütünlük içerisinde ele alınmayı gerektirmesi ve bu politikaların ortaya koyulmasında bireysel ve toplumsal değerlerin önemli olduğunun düşünülmesi sonucu bütüncül bir bakış açısına ihtiyaç duyulmuş, bu yüzden çalışma boyunca eleştirel ekonomi politik yaklaşım kullanılmıştır. Çalışmanın ana odağı ise; toplumdaki kimlikler hakkında oluşan algıların, medya kurumlarının ideolojik söylemleriyle de alakalı olabileceği durumları örneklendirmektir. Bu bağlamda ikinci bölümde küreselleşme kavramına, küreselleşmenin tarihçesine, küreselleşme olgusuna ilişkin yaklaşımlara ve neoliberal dönemin ideolojisi olarak postmodernizm kavramlarına değinilmiştir. Üçüncü Bölümde kimlik politikalarının tanımı, hangi süreçlerde ortaya çıktığı, hangi değerlerle ortaya koyulduğu; modernleşme ve küreselleşme süreci bağlamında, sırasıyla yerellik ile küresellik, çokkültürcülük, etnisite, milliyetçilik, din, cinsiyetçilik, gençlik-yaşlılık, köylülük-kentlilik başlıkları altında ele alınmıştır. Tezin Dördüncü ve son bölümünde rekabetin keskinleştiği ve çok uluslu şirketlerin rekabet sürecinde önemli bir aktör olarak benimsendiği neoliberal dönemde küresel bir kültür endüstri kurumu olarak medyada kimliklerin nasıl temsil edildiği; kimlik politikalarının medyaya nasıl yansıdığı sorusuyla ilgilenilmiştir. Bu amaçla 20 Kasım 2017 ve 17 Aralık 2017 tarihleri arasında gündeme ilişkin farklı yaklaşımlara sahip olan Cumhuriyet ve Sabah Gazeteleri'nde yukarıda belirtilen temalara ilişkin haber örnekleri söylem ve içerik analizi yöntemleri ile analiz edilmiştir. İçerik analizi yönteminin uygulanmasında farklı kimliklerin ne sıklıkta gazete sayfalarında yer alabildiği ve bu kimliklerin genel çerçevede olumlu mu olumsuz mu yansıtıldığı konusunda genel bir fikir edinmek amacı söz konusuyken, söylem analizi yöntemiyle; belirtilen kimliklerin nasıl ve hangi haber yazım stratejileriyle betimlendiğini, kimlik politikalarının hangi değerler üzerinden ortaya koyulduğunu anlamak amaçlanmıştır. Söylem analizinde bir eleştirel söylem analizi olarak daha çok Teun Adrian Van Dijk'ın makro ve gerekli görüldüğü durumlarda mikro çözümleme yöntemlerine başvurulmuştur.
Türkiye'nin Avrupalı kimliği ve Avrupalılaşma süreci

Bu araştırmanın temel amacı Türkiye'nin Avrupalı mı yoksa 'öteki' mi olduğunu araştırmaktır. Bu araştırmada konu kimlik kavramı üzerinden tartışılmıştır. Bu çalışma kapsamında sadece ikincil verilere yer verilmiştir. Bu bağlamda yazın taraması yapılmış ve konu üzerinde oluşmuş olan kitap ve makalelerden faydalanılmıştır. Çıkan sonuçlara göre müzakereler başlamış olsa da tam üyelik halen daha gerçekleşmemiş ve uzunca bir süre daha gerçekleşmesi beklenmemektedir. Bu anlamda konunun aslında üyelik konusu olmadığı bir 'kimlik' sorunu olduğu konusunda hemfikir olanların sayısı giderek artmaktadır. Bu bağlamda teorik çerçeve, tarihsel süreç ve siyasal gelişmelerle ilgili yapılan bütün değerlendirmelerde, dört temel bulgu söz konusu olmaktadır. Çoğu AB üyesi ülke ve vatandaşlarının, Türkiye'nin birliğe üyeliğini, Müslüman Türkiye'nin Hristiyan bir birliğe katılımı şeklinde değerlendiriyor olması, bu konuda ortaya çıkan ilk bulgudur. Her ne kadar Türkiye'de son yıllarda yapılan reformlar söz konusu olsa da, uzun zamandır kollektif belleklere yerleşmiş olan Türk imajı ve algısının, müzakere süreçleri sonuçlanmış olsa dahi ulusal onay süreci içinde sorun yaratacağı fikri ise bir diğer bulgu olarak ortaya çıkmaktadır. Bu bağlamda, bu araştırmanın üçüncü bulgusu Türkiye'nin kendi öz kimliğiyle birlikte AB içinde hazmedilmesi gerektiğidir. Son olarak kimlik ve kültür tartışmalarının, AB'de bitmiş bir süreç olmadığına ve halen inşa edildiğine dair bir olgudan bahsedilme edildiğinden bahsedilmektedir. Bu sonuçlara göre 'iletişim' faktörünün önemi vurgulanarak üyelik sürecinde Türkiye'nin Avrupa halklarıyla iyi bir iletişime geçmesi gerekliliği vurgulanmıştır.
Rehabilite edici bir ceza infaz türü olarak Probation üzerine sosyolojik bir analiz

Bu çalışmanın ilk ve başlıca amacı, Türkiye'de hukuki alandaki değişimlerin modernleşme ve ceza kanunları özelinde takip edilerek, tüm dünyada modern toplum yapısında ceza adaleti alanındaki gelişmelerin en son aşaması olarak kabul gören, Probation sisteminin, Türk toplum yapısı ve gelişimi için uygunluğu ve verimliliğini tartışmaya açarak sistemin sosyolojik analizini yapmaktır. Çalışmanın ilk bölümünde kavramsal ve tarihsel yaklaşım adına hukuk, suç ve ceza kavramlarıyla ilgili açıklamalar yapılmıştır. Ayrıca Türk Modernleşmesi, Batı'da ve Türkiye'de modernleşme ve cezanın değişimi, Probation Sistemi ve kuramsal çerçeve kapsamında Durkheim'ın teorisi ele alınmıştır. Çalışmanın temel varsayımları, Türkiye'de ceza kanunlarının evrimi, toplumun değişmesini ve evrimini takip etmemektedir ve Türkiye'de ceza kanunu ve hukuk kurallarının Batıdan alınmasının nedeni, referans olarak aldığımız Batı tipi toplum olmak içindir. Çalışmanın ikinci bölümünde nitel bir yaklaşımla hakim ve savcılarla görüşmeler neticesinde elde edilen uygulama verileri sunulmuş ve analiz edilmiştir. Son bölümde ise varılan sonuçlar üzerinde değerlendirmeler ve tartışma yapılmıştır.
Balıkesir Merkez Ovaköy'de sosyal ve dini hayat

Bu araştırmanın amacı, Balıkesir Merkez Ovaköy'deki sosyal ve dini hayat hakkında Ovaköylüler'e uygulanan anket verilerine dayanarak bilgi sahibi olmaktır. Çalışma giriş, üç bölüm ile sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde Araştırmanın konusu, amacı ve önemi, sınırlılıklar, evren ve örneklem, araştırmanın yöntemi ele alınmıştır. Birinci Bölümde: Araştırma bölgemiz olan Balıkesir Merkez Ovaköy ile ilgili genel bilgiler verilmiştir. İkinci Bölümde: Araştırma bölgemiz olan Balıkesir Merkez Ovaköy'deki 210 denekten elde edilen bulgular ve yorumlardan hareketle, sosyal hayatla ilgili bilgilere ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmamıza katılanlar çeşitli niteliklerine göre tanıtılmış, sosyal hayatlarıyla ilgili çeşitli tutum ve davranışları üzerinde durulmuştur. Üçüncü Bölümde: Yine 210 denekten elde edilen bulgu ve yorumların ışığında, Balıkesir Merkez Ovaköy'deki dini hayatla ilgili bilgilere ulaşılmaya çalışılmıştır. Araştırmamıza katılanların dini inaçlara ve ibadetlere bağlılıkları, çeşitli konulardaki dini kanaatleriyle çeşitli nitelikleri arasındaki münasebetler analiz edilmeye çalışılmıştır. Son olarak, bulgu ve yorumlardan elde edilen sonuçlara yer verilmiştir.
Nevşehir'de yaşayan kadınların kadına yönelik şiddet algısı

Geçmişi çok eskilere dayanan kadına yönelik şiddet, tüm dünya ve Türkiye'de önünegeçilemeyen, hiçbir sınır, ırk, toplum ya da kültür tanımayan sosyal bir sorundur. Her geçen gün sayısı ve sıklığı artan kadına şiddet olayları hem kadın hem aile hem de toplum huzuru bakımından büyük risk taşımaktadır. Bu yüksek lisans teziNevşehir'de yaşayan kadınların kadına yönelik şiddet algısı, tutum ve davranışlarını tespit etmek, kadının maruz kaldığı bu şiddetin yaş, eğitim, gelir düzeyi gibi demografik verilere göre değişip değişmediğini anlamak amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmada, ilk önce dünyada ve Türkiye'de yaşanan kadına şiddet olayları ile ilgili literatür çalışması yapılmıştır. Nevşehir'de yaşayan 16-84 yaş arası 381 kadın katılımcıya, kadına yönelik şiddet algılarını tespit amacıyla anket uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; araştırmaya katılan kadınların %36,4'ü hayatının bir döneminde şiddete maruz kaldığını belirtmiştir. Şiddete maruz kalan kadınlarauğradığı şiddet türü sorulduğunda daha fazla kadın soruyu cevaplamıştır. Bu bulguşiddete uğrayan kadınların şiddet türlerinden haberdar olduğunu ve bunları şiddet olarak algıladıklarını, fakat kendi yaşadıkları şiddet olaylarında çoğunlukla fiziksel olan şiddeti fark ettiklerini düşündürmektedir. Kadınların eğitimi, yaşı ya dasosyoekonomik durumu fark etmeksizin her türlü şiddete maruz kalabildiği, büyük çoğunluğunun kadına yönelik şiddeti onaylamayan tutum ve değer yargılarına sahip olduğu görülmüştür; ancak eğitimli ve sosyoekonomik bakımdan güçlü, genç yaş gurubu kadınlarda bu oran daha yüksektir. Toplumun temel yapı taşı olan ailenin, sağlığı ve huzuru için yaygınlığı ve sıklığı her geçen gün artan kadına yönelik şiddet olaylarının durması gerekmektedir. Bu nedenle şiddete maruz kalan taraf olan kadınların şiddet karşısındaki tutumları büyük önem taşımaktadır. Kadınların, kadına yönelik şiddete karşı tutum ve değer yargılarınıngelişmesi için eğitim seviyelerinin artması ve ekonomik bağımsızlıklarınınsağlanması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
Zorunlu askerlik hizmetinin erkeklerin sosyal sermaye üzerindeki etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de zorunlu askerlik hizmetinin erkeklerin sosyal sermaye üzerindeki etkilerinin araştırılmasıdır. Sosyal sermaye kavramı özellikle son zamanlarda sosyal bilimcilerin üzerinde fazlaca durdukları popüler bir kavram olmuştur. En genel anlamı ile insanlar arasındaki ilişkiler ağının niteliğine ve niceliğine vurgu yapar. İnsan sosyal bir varlık olarak diğer insanlarla iletişim kurar ve karşılıklı etkileşim içinde oldukları ağlar kurarlar, böylece hayatını kolaylaştırma ve devam ettirme adına bu ağların içerisinde var olurlar. Zorunlu askerlik hizmetini yerine getirme adına TSK bünyesine katılan bireyler, o zamana kadar yaşadıkları sosyal çevreden uzaklaşırlar ve hiç tanımadıkları bir ortama dahil olurlar. Bu ortamda Türkiye'nin dört bir köşesinden gelmiş, etnik grupları farklı, eğitim ve meslek durumları farklı, inançları farklı kişilerle aynı ortamı paylaşmak zorunda kalırlar. Bu süreçte askerler arasında karşılıklı etkileşimler olmakta ve yeni bir sosyal çevre oluşmaktadır. Bu çalışmanın amacı da askerlik ortamında oluşan bu sosyal sermayenin, askerlik hizmeti bittikten sonra devam edip etmediği, devam ediyor ise de geçen yıllara göre ve askerlik hizmeti sırasında gazi veya muharip gazi olup olmadıklarına göre bir değişkenlik gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Araştırmada askerlik görevini tamamlamış altmış kişi ile yapılan görüşmeler sonucunda sosyal bütünleşmenin sağlanması ve yeni sosyal ağların oluşmasında da askerliğin önemli fonksiyonu olduğu anlaşılmıştır. Askerlik bütün gençleri, koğuşta, yemekhanede, eğitimde, mevzide, nöbette ve bazen de çatışmada bir araya getirmesi, onların birbirini tanımasına, ön yargılarını kısmen veya tamamen aşmasını sağlamakta ve uzun süren arkadaşlıkların kurulmasının temelini atmaktadır. Bu anlamda katılımcılardan pek çoğunun da asker arkadaşları ile iletişimlerini koparmadıkları, yüz yüze, telefonla veya sosyal medya üzerinden görüştükleri anlaşılmıştır. Sosyal sermaye açısından arkadaşlar arasında oluşan bu sosyal iletişim ağının kıymetli olduğu değerlendirilmiştir.
Türkiye'de modern sporların miraslaştırılması

'Tarih geçmişşi nasıl açıkladığımız, miras ise onu nasıl koruduğumuzdur' (Holt 2012: 263). Kültürel miras içinde yaşadığı toplumun süreçlerinden bağımsız olamaz. Geçmişte yaşanan her olay tarihin sayfalarında yer alabilir. Ancak her tarihsel olgu miras değeri kazanamaz. Kültürel miras geçmişşle ilgisi olan yerlerin, kişilerin, onlarla ilgili olan obje, olay ve hatıraların zaman içinde toplumsal kabul görerek bir değer oluşturması ve bunların toplumsal bellekte korunarak miraslaşmasıyla ortaya çıkmaktadır. Kültürel miras toplumsal uzlaşı gerektiren selektif bir süreçtir. Kurumlar, medya ve toplum kişilerin, yerlerin ve onlarla ilgili obje ve olayların miraslaştırılmasına aracılık edebilmektedir. Bu tez çalışması, sporu kültürel mirasın bir öğesi olarak ele alarak, Türkiye'deki modern sporların miraslaştırılma süreçlerini anlamayı amaçlamıştır. Ülkemizde modern sporların Türkiye'ye girmeye başladığı 19. yüzyıldan günümüze geçen yaklaşık 150 yıllık süreçte ülkedeki sporun gelişimini etkileyen faktörleri anlayabilmek için spor tarihindeki önemli basamaklar, dünya ve ülke tarihindeki önemli olaylar, uluslararası spor dünyasındaki ana gelişmeler bir arada ele alınarak bir dönemlendirme çalışması gerçekleştirilmiştir. Türkiye'de sporun gelişimini doğrudan etkileyen 4 ana 'tema' olan 'Modernleşme', 'Devletçilik', 'Profesyonellik' ve 'Neo-liberalizmin' etkileri üzerinden yapılan dönemlendirme sonucunda tarihsel ve toplumsal bir analiz çalışması gerçekleştirilmiştir. Sporun kültürel miras değeri üstün nitelikli ve başarılı spor insanları, kimliğimiz ve anılarımızla ilişkilendirdiğimiz mekanlarda ve bunlarla ilişkili olay ve objelerde ortaya çıkmaktadır. Tarihsel ve toplumsal analiz çalışmasında da kültürel miras değeri taşıyan spor insanları, isimlerinin spor tesislerine verilmesi, kamusal alana heykellerinin dikilmesi, parklara, sokaklara, lig sezonlarına isimlerinin verilmesi yoluyla miraslaştırılmışlardır. Spor tesisleri ise kamusal alanda büyük ve halkla iç içe binalar oldukları için taşıdıkları ismi toplumsallaştırma özelliği taşımakta, dönemlerini ve mimari dönemi simgeleyen yapılar oldukları için somut kültür varlığı olarak kabul edilmektedirler. Bu çalışma, tespit edilen bu miras göstergeleri ve diğer örnekler üzerinden sporun miraslaştırılmasını açıklamaya gayret etmektedir. Türkiye'de spor mirasını geleceğe taşıyacak öğelerin başında sistematik biçimde spor mirasını koruyup sonraki nesillere aktarabilecek olan spor müzeleri gelir. Ülkemizde akademik bakış açısıyla bir spor müzesinin kurulması, var olan farklı alanlardaki müzelerde sporun alt başlık olarak yer alınması, arşiv ve özel koleksiyonların dijital platformlar aracılığıyla kitlelerin ulaşımına açılması spor mirasını geliştirecektir. Sporun kesiştiği farklı disiplerin ortaya çıkarılması, geniş kitlelerin ilgisini çekecek şekilde sporun ve spor mirasının turizm potansiyelinin değerlendirilmesi de spor mirasının korunması için kaynak ve motivasyon yaratacaktır. Tüm bunların yanında ülkemizde sporun yaygınlaşması ve sporun oynanmaya devam etmesi spor mirasımızı üretecek, zenginleştirecek ve geleceğe taşıyacak en önemli etken olacaktır.
Türkiye'de muhafazakar yardım kuruluşları

Yoksulluk, günümüzde üzerinde yapılan araştırmaların yoğunlaştığı bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu anlamda sivil toplum kuruluşları da önemini gittikçe artırmaktadır. İslam dinin yoksulluk konusuna bakışı ve sosyal yardımlaşma ve dayanışma noktasında ortaya koyduğu ilkeler bağlamında Türkiye'de faaliyet gösteren muhafazakar yardım kuruluşlarının ortaya çıkışı, çalışma alanları ve faaliyetleri hakkında literatürde fazla bilgi bulunmamaktadır. Bu çalışmanın temel olarak üzerinde durduğu konu, ülkemizdeki sivil toplum kuruluşlarının tarihi ve hukuki gelişimi ile İslam'ın ortaya koymuş olduğu yardımlaşma ve dayanışma ilkeleri çerçevesinde muhafazakar yardım kuruluşlarının en genel anlamda yoksulluk, yoksullukla mücadele ve sosyal yardımlaşma ve dayanışma noktasında oynadıkları rol olarak ifade edilebilir. Bu bağlamda bu çalışmanın amaçlarını genel olarak şöyle ifade etmek mümkündür:a)Muhafazakarlık kavramının sosyoloji ve din sosyolojisi bağlamında kavramsal çözümlemesini yaparak, Türkiye'deki muhafazakar yardım kuruluşlarının genel profilini ortaya koymak. b)İslam dininin yoksulluk kavramına yaklaşımını sosyal yardımlaşma ve dayanışma ilke ve esasları çerçevesinde değerlendirerek toplumumuzun yardımlaşma algısına nasıl bir etkide bulunduğunu sosyolojik açıdan ele almak. c)Genelde sivil toplum kuruluşlarının, özelde ise muhafazakar yardım kuruluşlarının sosyal yardımlaşma ve dayanışma noktasında oynadıkları rolü ortaya koymak. Çalışma yapılırken literatür taramasının yanı sıra biri dernek biri de vakıf tüzel kişiliği altında faaliyet gösteren ve muhafazakar olarak nitelendirebileceğimiz iki yardım kuruluşu örnek olay olarak incelenmiştir. Yapılan araştırmada muhafazakar yardım kuruluşlarının faaliyet alanları, tüzükleri, kuruluş senetleri gibi hususlarda birbirlerine benzer yapıda oldukları görüldüğünden sadece iki yardım kuruluşu detaylı bir incelemeye tabi tutulmuştur. Bu çerçevede yapılan çalışma sonucunda İslam dininin ortaya koymuş olduğu yardımlaşma ve dayanışma prensiplerinin muhafazakar yardım kuruluşları aracılığıyla toplumsal açıdan daha verimli hale getirilebileceği görülmektedir. Nitekim toplumsal fonksiyonu haiz mali ibadetler, sosyal yardımlaşma ve dayanışma noktasında büyük organizasyonlar ile küresel ölçekte değer ifade edebilmektedirler. Bu yönüyle çalışma sonucu elde edilen bulguların önemli açılımlar sağlayacağı söylenebilir.
LGBTT bireylerin ataerkillik ve hegemonya deneyimlerinin çözümlenmesi:Eskişehir

Bu çalışma, Eskişehir'deki LGBTT bireylerin ataerkillikle bağlantılı olarak günlük yaşam betimlemelerinden oluşmaktadır. Ataerkil sistemin, heteroseksist bir kurum olan aile kurumunca nasıl içselleştirildiği, cinsiyet ve toplumsal cinsiyet inşalarının ne şekilde gerçekleştiği çalışmada araştırılan konulardandır. Ataerkil sistemin bireyler üzerinde kurduğu hegemonya ile bağlantılı olarak LGBTT bireyleri dışlama ve ötekileştirme politikalarının, ahlak anlayışının hem heteroseksüeller hem de LGBTT bireyler tarafından nasıl algılandığı çalışma boyunca tartışılmakta, homofobi/transfobi ve bunun bir sonucu olan nefret suçlarıyla ilişkilendirilmektedir. Çalışma boyunca gerçekleştirilen tartışmalar, feminizmin daha çok radikal ve postmodern feminist bakış açılarından hareket edilerek ataerkillik, zorunlu heteroseksüellik, tecavüz, özel olan politiktir, ikili kategori oluşumları, cinsiyet ve cinsellik inşaları gibi konular üzerinde önemle durulmuştur. Çalışmada feminist yöntemin tercih edilmesinin en büyük nedeni de LGBTT bireylere cinsel yönelim/cinsiyet kimliklerinden dolayı uygulanan ötekileştirme politikalarının, politik bir hareket olan hem teori hem pratiğin iç içe geçtiği bir yöntemle en iyi biçimde analiz edilebileceğinin düşünülmesidir. Çalışma boyunca elde edilen bulgular, LGBTT bireylerin büyük çoğunluğunun ataerkillik ve mücadele konusunda hassas olmasına rağmen, travesti/trans ve lezbiyen bireylerin bir kısmının ataerkil değerleri içselleştirdiği, LGBTT mücadelesinde umutsuz olduklarını gösterir.
Toplumsal cinsiyet bağlamında kentsel açık yeşil alan kullanım talebini etkileyen etmenler

Toplumsal cinsiyetin kadınlara yüklediği görev ve sorumluluklar, onların hayattan beklentilerini, önceliklerini, sorunlarını, boş zaman niteliklerini, birlikte hareket ettikleri bireyleri, vb. erkeklerinkinden farklılaştırmaktadır. Aynı mekanları kullanmalarına rağmen, kadınlar ve erkekler farklı deneyimler yaşamaktadır. Ayrıca, belli standartlar ve genellemeler dikkate alınarak oluşturulan kentsel açık yeşil alanlar, kadınların bu mekanları kullanmalarını olumsuz yönde etkilemektedir. Bu bağlamda çalışmanın amacı, kadınların ve erkeklerin kentsel açık yeşil alan kullanım talebini etkileyen etmenlerin belirlenmesidir. Çalışma kuramsal ve uygulama bölümlerinden oluşmaktadır. Kuramsal bölümde, toplumsal cinsiyet bağlamında kentsel açık yeşil alan kullanım talebini etkileyen etmenlere ilişkin bir model oluşturulmuştur. Bu model, bireysel ve toplumsal etmenler, rekreasyon alanı kalitelerine bağlı etmenler ve bireysel ve toplumsal ile rekreasyon alanı kalitelerinin ilişkilerine bağlı etmenlerden oluşmaktadır. Uygulama bölümünde ise, rekreasyonel talebi etkileyen etmenlerin belirlenmesine yönelik anket çalışması yapılmıştır. Ayrıca çalışma alanındaki kentsel açık yeşil alanların kalitelerine ilişkin analizler yapılarak, kullanım talebi üzerindeki etkileri sorgulanmıştır. Sonuç olarak toplumsal cinsiyet bağlamında kentsel açık yeşil alan kullanım talebi üzerinde etkili olan etmenler tespit edilmiştir. Toplumsal cinsiyet bağlamında kentsel açık yeşil alan kullanım düzeyinin artırılmasına ilişkin önerileri sunulmuştur.