turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The Korean War and Turkish-American relations

Bu tezin amacı; Kore Savaşı sırasında Türkiye ile ABD arasındaki ilişkiyi incelemek ve Türkiye'nin Kore Savaşı'na katılımının ikili ilişkileri nasıl etkilediğini araştırmaktır. Bu nedenle çalışmada birincil kaynaklar temel alınıp teorik bir çerçeve uygulanarak ikili ilişkiler incelenmektedir. Arşiv belgeleri yakın ikili ilişkilere ışık tutarken ve peşine takılma teorisi savaşnuı anlamak için zemin oluşturmaktadır. İki taraf arasındaki yakın ilişkinin yönleri, peşine takılma teorisi kullanılarak incelenmektedir. İnceleme sırasında, tezde öncelikle 1945- 1950 arasındaki Türk-Amerikan ilişkileri ele alınarak Kore Savaşı'na odaklanılmıştır. Ardından Türkiye ile ABD'nin Kore Savaşı'na katılımı değerlendirilerek Türkiye'nin Kore Savaşı'na katılımının Türk-Amerikan ilişkileri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Sonuç olarak; Türkiye'nin Kore Savaşı'na katılımı ile Türk-Amerikan ilişkilerine etkisinin, peşine takılma teorisi çerçevesinde açıklanabileceği savunulan bu tezde etki; güvenlik ve ekonomi olmak üzere iki alanda belirginlik göstermektedir. Güvenlik alanında; Amerikan askeri yardımında artış, BM Güvenlik Konseyi Üyeliği, komünist tehdidini yenme isteği ve son olarak NATO üyeliği isteği olmak üzere dört ana faktör vardır. Ekonomik alanda ise Amerikan ekonomik yardımının sürekliliği, Türkiye'deki Amerikan yatırımında artış olmak üzere iki ana etken oldukça göze çarpmaktadır.
Çok uluslu şirketlerin işleyişinde sivil toplum kuruluşlarının yeri ve bu ilişkide küreselleşmenin rolü

Yerel kuruluş ya da örgütlenmeler küreselleşme süreciyle beraber hızlı bir şekilde kendi sınırlarının dışına çıkarak küresel boyuta ulaşmaktadır. Çok uluslu şirketler ve sivil toplum kuruluşları da çoğunlukla karşıtlık içinde olsalar da küresel düzeyde örgütlenme biçimi bağlamında benzer süreçler yaşamaktadır. Küresel düzeye ulaşması neticesinde ulus-üstü nitelik kazanmaları da uluslararası ilişkiler alanının çalışma nesnesi olmalarına neden olmaktadır. Kazandıkları ulus-üstü niteliğin oluşum sürecinde merkez-çevre ilişkisi belirgin olarak ortaya çıkmaktadır. Zira merkez ülkelerde yerel ya da ulusal olarak oluşmuş kuruluşlar, çevre ülkelerle olan diyalogları neticesinde küresel düzeye ulaşmaktadır. Çok uluslu şirketler çevre ülkeleri hammadde ve/veya pazar olarak görürken;sivil toplum kuruluşları, genellikle çevre ülkelere dair farkındalık kampanyaları yürütmektedir. Yaşanılan çağda en belirgin küresel sorunlar arasında ülkeler arası gelişmişlik düzeylerinin belirgin oranlarda farklılık oluşturması ve fırsat eşitsizliği, yoksulluk ve canlı yaşamını tehdit eden çevre tahribatlarıdır. Bu sorunların sorumlusu olarak da kapitalist sistemin yeniden üretimini sağlayan çok uluslu şirketler bulunmaktadır. Sorunlara karşı kampanyalar geliştirip eylemler yaparak kamuoyu oluşturan, lobicilik faaliyeti yürüten kuruluşlar da kar amacı gütmeyen ve yaşanılabilir bir dünya için çalışan sivil toplum kuruluşlarıdır. Bunların yanında, devletler de kendi ulusal sınırları dışında anlaşmalar ve oturumlar yoluyla küreselleşme sürecine dahil olmaktadır. Sivil toplum kuruluşları, çok uluslu şirketlere uyguladıkları baskıya benzer bir baskıyı devletlere de uygulayabilmektedir.
Azerbaycan ve Ermenistan arasındaki Karabağ sorunu

Temeli eskilere dayanmakla birlikte, 1988 yılından başlayan Ermenistan ? Azerbaycan Dağlık Karabağ sorunu 1990 yılından itibaren savaşa dönüşmüştür. 1994 yılına kadar süren çatışmalar sonucu çok sayıda insan ölmüş ve yer alanmış, binlerce Azerbaycanlı Ermeniler tarafından yaşadıkları yerlerden sürülmüştür. Azerbaycan topraklarının %20'si Ermenistan'ın işgali altında kalmıştır. Sorunun başlangıcından bugüne kadar yürütülen görüşmeler sonucu barış elde edilememiştir. Bu çalışmada Karabağ'ın tarihi incelenmiş, Karabağ sorunun ortaya çıkışı, sorunun savaşa dönüşmesi ve barış için uluslararası örgütlerin girişimleri değerlendirilmiştir. Bölgesel uluslararası bir sorun haline dönüşmüş olan Karabağ sorunu karşısında bölge devletlerinin ve uluslararası kuruluşların tutumları incelenerek Azerbaycan'ın atması gereken adımlar konusunda öneriler sunulmuştur. Uzun süreden beri kalıcı, barışçıl bir çözüm bulunamayan Karabağ sorununun bir an önce siyasal yollardan çözümlenmesi Azerbaycan ve Ermenistan'la birlikte bölgesel barışa da katkı sağlayacaktır.
Rusya'nın ulusal güvenliğinde Orta Asya'nın rolü ve önemi

Değişen dünya ile birlikte ülkelerin güvenlik algılamalarında değişiklikler meydana gelmiştir. Böylece güvenlik kavramının askeri anlamına ulusal güvenlik, çevre güvenliği, ekonomi güvenliği gibi anlamlar eklenerek genişletilmiştir. Soğuk Savaş döneminin çift kutuplu sisteminin Doğu Bloğu'nun lideri olarak Sovyetler Birliği, uluslararası güvenlik sistemini etkilemeyi başarmıştır. Çift kutuplu dünyanın sona ermesinin ardından SSCB'nin varisi olarak Rusya Federasyonu, ulusal güvenlik algılamalarında gelişmelerden en çok etkilenen ülke olmuştur. Stratejik rekabetin ve küresel çatışmanın merkezinde yer alan Orta Asya ise, Rusya'nın ulusal güvenlik stratejisinde en kritik halkalarından birini oluşturmaktadır. Bu çalışma 1991'den günümüze kadar küresel ve bölgesel dinamiklerin etkisiyle ciddi değişimler geçiren Rusya Federasyonu'nun başlangıcından günümüze kadar ulusal güvenliğinin oluşumunda etkili olan dönem belgelerini içermektedir. Ayrıca ulusal güvenlik anlayışındaki dönüşümden yola çıkılarak Orta Asya'ya yönelik güvenlik alanlarında sürdürdüğü politikaları ve ilişkileri ele almaktadır.
Küreselleşme, politik mekan ve iktidar: Alternatif bir jeopolitik değerlendirme

21. yüzyılın en önemli konularından biri olan küreselleşme kavramı, günümüzde teknolojinin hız kazanmasıyla beraber sosyal bilimler alanında en kritik konularından birisi haline gelmiştir. Küreselleşme olgusunun ne zaman ortaya çıktığı ile ilgili üzerinde uzlaşılmış net bir tarih olmamakla birlikte küreselleşme, jeopolitik ve mekan kavramlarını değişime uğratmıştır. Mekan, hem jeopolitik kavramının hem de küreselleşme sürecinin en önemli yapı taşını oluşturan bir kavramdır. Mekan iktidar ilişkileriyle ve süreçleriyle şekillenmektedir. İktidarlar kendi ideolojilerini mekana yansıtmaktadırlar. Böylece mekan kültürel, ekonomik ve küresel değişimlerin odak noktasını oluşturmaktadır. Küreselleşme olgusu ise jeopolitik mücadelelerin ve süreçlerin odağında olan mekanı kavramını yeni bir dönüşüm sürecine sokmuştur. Böylece Soğuk Savaş sonrası dönem küreselleşme dönemi olarak tanımlanmakla birlikte jeopolitik algının da değiştiği bir dönem olmuştur. Bu çalışmada küreselleşme süreciyle beraber değişen mekan ideolojisi, eleştirel jeopolitik yaklaşımı ile birlikte ele alınmıştır. Mekanda yaşanılan jeopolitik mücadeleler, önceki dönemlerde stratejik bölgeler üzerinde yaşanırken, küreselleşme sürecinde ise kimlikler ve zihinler üzerinde yaşanmaktadır. Bu doğrultuda da söylemlerin söz konusu jeopolitik rekabette önemi ve işlevine yer verilmiştir. Çalışmanın amacı bir tasarı ve çözümleme alanı olarak jeopolitiğin, küreselleşme bağlamında mekansal boyuttaki değişimini ortaya koymaktır. Bu tezde ilk olarak, küreselleşme kavramı farklı yaklaşımlarca ele alınmıştır. İkinci olarak, mekan kavramı kavramsal ve tarihsel olarak incelenmiştir. Üçüncü olarak klasik jeopolitik teorilere de değinilerek, jeopolitiğin küreselleşme olgusu ile ilişkisi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ardından, David Harvey'nin uzamsal kuram teorisiyle bağlantılı olarak eleştirel jeopolitiğin dönüşümü analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuç kısmında ise, jeopolitik kavramının değişim sürecinin coğrafya bilimi ve küreselleşme ile ilişkisi ve özellikleri ortaya konulmuştur.
EU regional policy and Turkey's adaptation process as a candidate country

Özellikle sanayi devrimi ile hız kazanan endüstrileşme ve modernleşme hareketlerinin etkisiyle dünya devletleri bir değişim ve gelişim sürecine girmiştir. Bu süreç, teknolojinin gelişmesi ile giderek ivme kazanmaktadır. Devletler arasında kalkınmışlık düzeyi açısından farklılıklar olduğu gibi aynı ülke içinde de bölgeler arasında farklılıklar görülmektedir. Gelişmişlik düzeyi ile ekonomik ve sosyal refahın dağılımındaki dengesizlikler bölgesel politikaların önemini giderek artırmaktadır. Bu bağlamda, Avrupa Birliği'nin bölgesel politikası, AB üye devletlerin bölgesel kalkınma çabalarım uluslarüstü düzeyde koordine ederek, bölgeler arasındaki eşitsizlikleri azaltmak, tam olarak ekonomik entegrasyonu sağlamanın tek yolu olan dengeli ekonomik ve sosyal birleşmeye sağlayarak Topluluk vatandaşlannm topyekün refah düzeyim yükseltmek amacıyla oluşturulmuştur. AB'nin bölgesel politikası, diğer müktesebat alanları ile karşılaştırıldığında geç oluşturulan, ancak buna rağmen en hızlı değişen, gelişen ve şu anda toplam AB bütçesinin üçte birini oluşturan çok önemli bir politika haline gelmiştir. Türkiye'nin AB'ye üyeliği perspektifinde, AB'nin bölgesel politikasına uyumu büyük önem taşımaktadır. AB, beşinci genişleme dalgası çerçevesinde aday ülkelerin kendilerim AB üyesi ülkeler seviyesine getirmelerini sağlamak ve onları üyeliğe hazırlamak için bölgesel politikaya uyum sağlamaları sürecini başlatmış ve belirlediği 'Katılım öncesi Strateji' çerçevesinde onlara finansal yardımda bulunmuştur. 1999 Helsinki Zirvesi'nde 'aday ülke' statüsü kazanan Türkiye de 'Katlimi öncesi Strateji' bağlanımda bu politikaya uyum sağlama sürecini başlatmıştır. Üyelik müzakerelerine başlama eşiğinde olan Türkiye'nin, katılım öncesi süreçte, AB'nin bölgesel politikasına adaptasyonu için söz konusu politikayı çok iyi irdelemesi, kendi bölgesel dengesizliMerini gidermek için etkili politikalar geliştirmesi, AB tarafından sağlanan yardımları etkin bir şekilde değerlendirmesi ve AB kriterlerine uygun projeler hazırlaması gerekmektedir. Türkiye'nin bu süreçte AB'ye üyeliği halinde bölgesel politikaya uyumunu kolaylaştıracak idari, kurumsal ve hukuki altyapıyı oluşturması önem kazanmaktadır. Gerekli altyapıyı oluşturmak zor ve uzun bir süreç gerektirdiğinden Türkiye'nin AB'nin çizdiği yol haritasını çok iyi takip edebilmesi, bölgesel politikaya uyumu bağlamında eksiklerini, yetersizliklerini ve yapması gerekenleri çok iyi değerlendirerek, ileriye dönük kararlı adımlar atması önem arz etmektedir. Tez AB'nin bölgesel politikası temelinden yola çıkarak, konuyu beşinci genişleme dalgası perspektifinde incelemektedir. Bu perspektifte, Türkiye'nin mevcut bölgesel politikası ve AB'nin bölgesel politikasına uyumu konusunda içinde bulunduğu süreç ve geldiği son nokta işaret edilmektedir. Bu şekilde, bu politikaya uyum bağlanımda yapılması gereken düzenlemeler gündeme getirilerek Türkiye'nin AB'ye üyeliği yolunda mutlak bir zorunluluk olan bu politikaya uyumu konusunda yeni gelişmelerin önünün açılacağı düşünülmektedir. iv
İkinci Dünya Savaşı'nda ve sonrasında İran (1938-1953)

Bu tez İran Şah'ı Rıza Pehlevi iktidarının başlaması ile İran ülkesinde meydana gelen siyasi gelişmelerin giderek kudretli bir yapıya dönüşmesi sonrasında İngiltere ve Sovyetler Birliğine Karşı geliştirilen politikalar ile başlar. İkinci Dünya Savaşı öncesinde geleneksel İran düşmanları olarak görülen İngiltere ve Sovyetler Birliğinin İran'ı, sömürü alanı olarak paylaşmalarına karşılık Rıza Şah, yükselen Alman siyasetine yaklaşmaktadır. İkinci Dünya Savaşının başlangıcında Almanlar Avrupa'da üstün göründükçe İran Şahı'nın politikaları da Almanya'dan yana gelişmektedir. Yapılan anlaşmalar ve açıklamalar ile İran, Almanya'yı geleneksel düşmanlarına karşı dengeleyici güç olarak göstermektedir. İkinci Dünya Savaşının seyri içinde İran, İngiltere ve Almanya tarafından işgal edilir ve Alman etkisinden temizlenir. Artık yeni bir işgal sürecine giren İran'da Şah ve iktidar değişimleri yaşanır. Amerika Birleşik Devletleri'nin savaşa dahil olması Müttefiklerin, İran'ı Sovyetler Birliğine yardım gönderilen güvenli bir liman ve koridor olarak kullanmalarını sağlayacaktır. İran, İkinci Dünya savaşı boyunca ve savaş sonrası dönemde işgalin etkisiyle iç karışıklık, ekonomik sıkıntı ve siyasi çekişmelerin gölgesinde, nüfuz ve petrol ayrıcalıkları mücadelesine sahne olacaktır. Bu mücadelenin sonunda İran tek parça kalsa da kendini istikrarsızlık içinde ve dış destekli bir darbe sürecinde bulacaktır.
Ortadoğu ve şiilik:Yeni ortadoğu jeopolitiğinde Şia etkisi

Ortadogu; cografi yapısı, jeopolitik özelligi ve yeraltı kaynakları endüstrisi ile dünyanın stratejik bölgelerinden biridir. 11 Eylül saldırılarının ardından ABD'nin müdahalesi ile Ortadogu'da yeni bir dönem basladı. Bu dönemde Ortadogu'da bir Siifaktörü ortaya çıkmıstır. Siiler Irak politikasında etkili bir konuma geldiler. Sii ran ise genç nüfusu, ekonomisi ve nükleer silah gücü ile Ortadogu'nun önemli devletlerindenbiridir. Bu olaylardan bir Sii kusagının ortaya çıkacagı düsünülmektedir. Fakat gerek iç gerekse dıs politik unsurlar bu kusagın olusmasının güç olduğunu göstermektedir. ABD'nin bölgedeki varlıgı, srail ve Sünni Arap ülkeleri dıs politik unsurlardır. Siiliginbir bütünlük sergilememesi ve farklı kollara ayrılması ise iç politik unsurlardır. Özellikle Velayet-i Fakih kuramı ile ortaya çıkan siyasi alanda bölünmüslük, bu kusagınortaya çıkmasını engellemektedir. Son dönemde yasanan olaylar Siileri ön plana çıkarsa da, asıl menfaat saglayanülkeler ABD, srail ve Sünni Arap ülkeleri olmustur.
The European Union's peacebuilding efforts in the Western Balkans: The Macedonian case

Bu çalışmada Avrupa Birliği'nin Batı Balkanlar'daki barış inşa çabaları Kuzey Makedonya konusu üzerinden değerlendirilmiştir. Çalışma, kanlı geçen 1990'lardan sonra Avrupa Birliği'nin bölgede kalıcı bir barışı tesis etmede ne derece etkili olduğunu belirlemeyi amaçlamaktadır. Savaş sonrası dönemde AB, bölge ülkelerine verdiği üyelik perspektifiyle pozitif barış inşası süreci başlatmıştır. Bu bağlamda; öncelikle Avrupa Birliği'nin barış inşa çalışmaları sosyal inşacılık perspektifinden analiz edilmektedir. Sonrasında, Batı Balkan ülkelerindeki pozitif barış inşa sürecinde Avrupa Birliği'nin ne kadar etkin bir aktör olduğu değerlendirilmiş ve Birliğin Kuzey Makedonya'daki barış inşa çabaları irdelenmiştir. Bu çalışma, AB perspektifinin, Makedonya devleti nezdinde yarattığı olumlu yöndeki değişime de atıf yapmakla kalmamış, ülkedeki farklı etnik gruplar arasındaki ilişkinin görece olarak pozitif bir yönde evirildiğini de tespit etmiştir. Çalışma, Avrupa Birliği'nin bölgede barış ve istikrarı sağlamayı başarsa da bu barışın kalıcı değil, yüzeysel olduğunu savunmakta ve barışa yönelik en büyük tehdidin milliyetçilik kaynaklı olduğunu belirtmekte, sonuç olarak Avrupa Birliği'nin kalıcı bir barış için daha fazla çaba sarf etmesi gerektiğini vurgulamaktadır.
The Dynamics of ethnic nationalism: The case of Yugoslavia

Sırplar, Hirvatlar ve Boşnaklar arasında devam etmekte olan iç savaştan dolayı, Yugoslavya son üç yıldır dünya kamuoyunun gündemindedir. Yugoslavya tarihi incelendiğinde, ülkeyi oluşturan gruplar arasındaki oldukça derin tarih, kul tur, din ve dil ayrılıkları sonucu, etnik çatışma olasılığının yüksek olduğu görülmektedir. Bu tezde, uluslararası politik platform da göz önüne alınarak, Yugoslavya'nın dağılmasına neden olan ekonomik, yapısall ve politik faktörler, etnik ulusçuluk perspektifinde incelenmektedir. Bu içsel faktörler çoğunlukla, ikinci Dünya Savaşı sonrasında Marksist-Leninist temele dayalı bir etnik federasyon olarak kurulan 'ikinci Yugoslavya' döneminde gelişmiştir. Donemin federal yapısı ve Tito'nun etnik ulusçu politikaları sonucu, cumhuriyetler arasında önemli ekonomik farklar ortaya çıkmıştır. Turn bu gelişmeler, ülkedeki etnik rahatsızlığı artırıcı bir ortam yaratmıştır. Tito'nun olumu ve Slobodan Milosevic'in Sırbistan'da yönetimin başına seçilmesiyle ülkedeki durum daha da kötüye gitmiştir. Bu gelişmeler, Yugoslavya'da politik liderlik kurumunun önemini yansıtmaktadır. Sırpların etnik rahatsızlığı, Milosevic'in koyu ulusçu politikaları ile söylemini bulmuş ve Yugoslavya'da süregelen Sırp şiddetinin temel unsurunu oluşturmuştur. 1980'lerin sonlarında Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ve Doğu Avrupa ülkelerinde sosyalist rejimlerin çökmesinin, Yugoslavya'nın dağılma surecinde hızlandırıcı etkisi olmuştur.
Foreign policy of the United States during the 2003 Iraq War era and its influence of the Turkish-U. S. relations

1946'dan bu yana Türk-Amerikan ilişkileri hem iki ülke, hem bölge hem de dünya için çok önemli olmuştur. 1946'dan bu yana devam eden ikili ilişkiler üç ana dönem altında incelenebilir: Soğuk Savaş dönemi, Soğuk Savaş sonrası dönem ve 11 Eylül sonrası dönem. İkili ilişkiler ve iki ülke arasındaki işbirliği Soğuk Savaş ve Soğuk Savaş sonrası dönemde çok üretkendi. 11 Eylül saldırıları sonrasında A. B. D'nin Irak Operasyonu iki müttefik ülke ilişkilerinde belirgin oldu. 11 Eylül sonrası Amerikan dış politikası terörist saldırıların baskısı ve yarattığı psikolojik etkilerin yeni muhafazakar ideolojiyle birleşmesiyle şekillendi. Amerikan dış politikasında meydana gelen bu yeni anlayış Türk-Amerikan ilişkilerine farklı bir boyut getirdi. Irak Savaşı sürecinde A. B. D.'nin uyguladığı bu yeni dış politika programı A. B. D.'nin diğer ülkeler ile ilişkilerini etkilemiştir. Irak Savaşı esnasında A. B. D. Kuzey Irak'ta ordusunu konuşlandırmak için Türk topraklarını kullanmak istemiştir. Uzun müzakereler, resmi ve resmi olmayan görüşmeler, diplomatik görüşmeler ve arka kapı diplomasisinin ardından T. B. M. M.'nin oylamasına sunulan 1 Mart Tezkeresi meclisten yeterli oyu alıp geçemedi. Böylece T. B. M. M. A. B. D.'nin Irak Operasyonu sırasında Türk toprakları üzerinden Kuzey Irak'ta konuşlanmasına izin vermemiş oldu. Bunun sebeplerini açıklamak için Irak Savaşı öncesi, Irak Operasyonu ve Irak Savaşı sonrası dönem Amerikan dış politikası ele alınacaktır. Bu tez çalışmasının cevap aradığı en önemli soru tezkerenin sonuçlarının ne olduğundan ziyade tezkerenin meclisten geçmemesinin sebep ve sonuçlarıdır. Tezkerenin meclisten geçmemesinin sebeplerini anlamak için 11 Eylül sonrası inşa edilen Amerikan dış politikası ve bu yeni dış politika anlayışının Amerikan dış politika yapım süreci ve karar alma sürecine etkileri analiz edilecektir. Irak Savaşı öncesi, sonrası ve savaş süresince izlenen Amerikan dış politikasını incelemek ve bu süreçte A. B. D'nin Türkiye ile olan diyaloğunu analiz etmek tezkerenin meclisten geçmemesinin sebeplerini anlamakta ve aynı şekilde ikili ilişkilerin geleceğine ışık tutması açısından büyük önem teşkil etmektedir. Bununla birlikte, tezkerenin geçmeme sebeplerini analiz etmek Türk-Amerikan müttefikliğinin geleceği içinde önemli bir dönüm noktasıdır.
Rusya'nın yakın çevre politikası

Bu çalışmanın amacı, Rusya'nın Orta Asya politikasının temel karakteristiklerini analiz etmektir. Orta Asya bölgesi ve buradaki ülkelere ilişkin olarak Rusya hükümetinin izlediği politikalar ele alınırken, söz konusu politikaların oluşumuna etki eden faktörler ile Rusya ve bölge ülkeleri arasındaki ilişkilere yansıyan temel eğilimler de incelenmeye çalışılmıştır. Konunun tarihsel perspektiften incelenmesi, aynı zamanda SSCB dönemi sürecinin de ele alınmasını gerektirmiştir. Orta Asya bölgesinin, Rusya için Soğuk Savaş sonrası dönemde bile hayati çıkarları arasında yer almaya devam etmesi ve Putin'in iktidara gelişi gibi itici güçlerle bu politikanın yeni bir hızkazanışı çalışmanın önemli boyutlarını teşkil etmektedir. Orta Asya coğrafyasının stratejik ve ekonomik açıdan önemli olması nedeniyle, Rusya'nın Orta Asya'ya nüfuz etme çabalarını sürdürdüğü görülmektedir. Çalışmada Rusya'nın, Sovyetlerin dağılmasından sonraki dönemlerdeki Orta Asya politikaları ele alınıp analiz edilerek gelecek için öngörülerde bulunulmaya çalışılacaktır. Bunun için Rusya Federasyonu ve bölge ülkeleri arasındaki siyasi, askeri, sosyo-ekonomik alanlardaki ilişkiler tahlil edilmiştir. Ayrıca Rusya Federasyonu'nun Orta Asya bölgesinde varlığını koruyabilmek için ABD, Çin, AB ve Türkiye gibi diğer güçlerle nasıl bir rekabet içine girdiği araştırılmaktadır. Çalışmanın 'Sonuç' kısmında da görüleceği gibi, Rusya'nın Orta Asya için, Çarlık döneminde beslemeye başladığı ilgi hala varlığını korumaktadır. Bölgede ABD, Çin, AB, Türkiye gibi büyük güçlerin seslerinin de işitilir olmasına rağmen Rusya, benzerlik ve yakınlık ile bu coğrafyadaki etkinliğini devam ettirmeye çalışmaktadır.
Savunma sanayiinde küreselleşme biçimleri: Özel askeri şirketler

Bu tez kapsamında, küreselleşme olgusunun savunma sanayii üzerinde yarattığı etkiler tartışılmaktadır. Küreselleşme ile birlikte neo-liberal iktisat politikaları bir yandan üretim sisteminin değişimine uygun dinamikleri oluştururken, diğer yandan tüm dünyada sanayiden hizmet üretimine yönelim artmıştır. Bu durumda devlet, emek gücü ile mal ve hizmet piyasaları bir dönüşüm süreci içerisine girmiştir. Değişen koşullar savunma sanayiini de etkileyerek, burada biriken sermayeninkarlılığın arttırılabilmesi için yeni fırsatlar yaratmıştır. Küreselleşme, yarattığı güvensizlik ve kriz ortamı ile birlikte savunma sanayiinde silah satışlarını arttırıptemerküzü hızlandırırken; devletin yerini piyasaların alması gerektiğini savunan neoliberal düşünce askeri hizmetlerin özelleşmesine ve bu hizmetleri sunan özel askeri şirketlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Özel askeri şirketlerin küreselleşme ile tüm dünyaya yayılan neo-liberalizmin piyasa odaklı yaklaşımının somut bir sonucu olduğuna dikkat çekebilmek amacıyla küreselleşme ve savunma sanayiinin temel özellikleri tartışıldıktan sonra özel askeri şirketleri ortaya çıkaran faktörler, sunulan hizmet türleri ve şirketlerin günümüze kadarki faaliyetleri incelenmiştir. Bu yeni durumun ortaya çıkardığı sonuçlar ele alınırken devletin asli görevlerinden biri olan güvenlik ve savunma hizmetinin özelleşmesinden doğan sonuçların demokratik hukuk rejimlerinde ciddi sorunlar yarattığı görülmüştür. Küresel ölçekte toplumsal, siyasal, askeri ve hukuki boyutları ile askeri hizmetlerin özelleşmesi karşısında hukuki ve siyasi denetim mekanizmalarının geliştirilerek kontrol altına alınmalarınınbir zorunluluk halini aldığı incelenen somut örnekler ışığında ortaya konmaya çalışılmıştır.
19. yüzyıldan günümüze Almanya-Ermenistan ilişkileri ve bu ilişkilerin Türk dış politikasındaki etkileri

'19. Yüzyıldan Günümüze Almanya-Ermenistan İlişkileri ve Bu İlişkilerin Türk Dış Politikasındaki Etkileri' başlıklı tez çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde 19. yüzyıldan I. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar olan dönemdeki Alman-Ermeni ilişkilerine değinilmektedir. Almanya'nın 19. yüzyıldaki Ermeni politikası ve 1915 olayları bu bölümde analiz edilmiştir. İkinci bölümde II. Dünya Savaşı'ndan günümüze Almanya-Ermenistan ilişkileri, Almanya'da faaliyetlerini arttıran Ermeni diasporası, iki devlet arasındaki ekonomik ilişkiler ve Avrupa Birliği bağlamında Almanya-Ermenistan ilişkileri bu bölümün konusudur. Çalışmamızın son bölümünde ise Almanya-Ermenistan ilişkilerinin Türk dış politikasına olan etkileri ve 1915 olaylarının üç devletin ilişkilerini ne şekilde etkilediği analiz edilmektedir. Hipotezimize göre Almanya'daki Ermeni diasporası, bu devletin Türkiye olan ilişkilerinde önemli bir rol oynamaya başlamıştır. Almanya, kendi tarihindeki benzerlikleri 1915 olayları bağlamında kullanarak Ermeni diasporasını yönlendirmeye çalışmaktadır. Çalışmada Türkiye'nin Almanya ile olan ilişkilerinde burada etkisini arttıran Ermeni diasporasını göz önüne alması ve politikasını bu yönde şekillendirmesi gerektiği ileri sürülmüştür.