turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Rus dış politikasında Ukrayna faktörü

Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra ortaya çıkan devletlerden biri olan Ukrayna hem bulunduğu konum hem de sahip olduğu yeraltı zenginlikleri ve verimli topraklarıyla birçok ülkenin dikkatini çektiği gibi, Rusya Federasyonu açısından da dış politikasının şekillenmesinde önemli bir yere sahip olmuştur. Tarafların ortak bir tarihe ve kültüre sahip olmalarına karşın iki ülke arasındaki ilişkilerin genel olarak olumsuz bir şekilde gerçekleştiğini söyleyebiliriz. Bunun en büyük gerekçesi Rusya'nın Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra bölge ülkeleri üzerinde bir baskı kurmak istemesi ve kendini eski Sovyetlerin mirasçısı olarak kabul etmesidir. Dolayısıyla Sovyetler Birliği dönemindeki güçlü yapının yeniden oluşturulması Rusya'nın en büyük isteğidir. Rusya bölgedeki etkin varlığını koruyabilmek için Ukrayna'nın öneminin farkındadır. Aynı zamanda Rusya hem bu etkinliğini arttırmak hem de Ukrayna'nın bulunduğu konumunu ve değerlerini kendi menfaatleri doğrultusunda kullanmak istemektedir. Ukrayna'yı Rusya açısından önemli kılan konuları şöyle sıralayabiliriz; Rus ekonomisi açısından önemli olan madenlerin Ukrayna'dan çıkması, Kırımda bulunan askeri üssü, Ukrayna'nın geniş Rusya topraklarının batıya açılan kapısını oluşturması ve enerji koridoru durumunda olması, mekanik üretimi için önemli olan malların Ukrayna'da bulunması ve bu ülke ile yapılan ticarette katma değerin düşük olması. Sonuç olarak Ukrayna, Rusya federasyonu açısından göz ardı edilemeyecek bir ülkedir. Bununla beraber, Ukrayna tam olarak tamamlayamadığı geçiş sürecini tanımlayabilir, sahip olduğu imkanlarını doğru bir şekilde değerlendirebilir ve ekonomik yapısını geliştirmeyi başarabilirse sadece Rusya Federasyonu'nun etkisinden tamamen çıkmakla kalmaz aynı zamanda dünyanın güçlü devletleri arasındaki yerini de alabilir.
Turgut Özal ve AK Parti dönemlerinde Türkiye'nin Irak politikası: Karşılaştırmalı bir analiz

Bu tez, Turgut Özal'ın Başbakanlık ve Cumhurbaşkanlığı yaptığı 1983 ile 1993 yılları arasında ve Ak Parti'nin iktidara geldiği Kasım 2002 ile Ahmet Davutoğlu'nun Başbakan olduğu Ağustos 2014'e kadar olan dönemde uygulanan Irak politikasını karşılaştıracaktır. İki dönemde uygulanan Irak politikası, tarihsel süreç göz önünde bulundurularak ayrı ayrı incelenmiştir. Irak politikasının karşılaştırılmasında bu iki dönemde izlenen siyasetin sistem ve devlet düzeyindeki benzerlikleri ve farklılıkları ortaya konmaya çalışılmıştır. Varılan sonuç, her iki dönemde de Irak'ın toprak bütünlüğünün korunması, Irak'ın kuzeyinde kurulabilecek Kürt devletinin engellenmesi ve PKK'nın Irak'taki varlığının sona erdirilmesi gibi politikaların uygulanma safhasında sistem etkisinin görüldüğü şeklindedir. Siyaset yapıcıların dünya görüşünü de etkileyen sistem etkisi, uluslararası sistemin son birkaç on yılda yaşadığı Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve 11 Eylül saldırıları temelinde, çift kutuplu düzenden çok kutuplu düzene geçiş sürecinde yaşanan Körfez Savaşlarındaki ABD ilişkileriyle ve küreselleşme ile liberalleşmenin getirdikleriyle açıklanmıştır.
India's nuclear power status and its regional implications

oz HİNDİSTAN'IN NÜKLEER GÜÇ STATÜSÜ VE BÖLGESEL ETKİLERİ Demir, İdris Yüksek Lisans, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Hüseyin Bağcı Haziran 2002, 90 sayfa Bu çalışma, Hindistan'ı nükleer silahlanmaya iten nedenleri ve onun bölgesel ve küresel güvenlik algılamasına etkisi inceler. Ana argümanları küresel nükleer silahlanmanın yönetiminde önemli köşe taşlarından biri olan 'Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Anlaşması'na dayanır. Bu tez aynı zamanda, Mayıs 1998'de beş nükleer deneme yaptıktan sonra kendini 'nükleer kapasiteli ülke' ilan eden Hindistan'ın güvenlik endişelerinin arka planını açıklamaya çalışır. Buna ek olarak, 'ilk kullanıcı olmama' ve 'asgari caydırıcılık' prensiplerine dayalı Hindistan nükleer doktrinini araştırır. Bu çerçevede Hindistan, nükleer silahları bir savaş aracı olarak değil, son çare olarak düşünmektedir.
Türk dış politikasında 1 mart tezkeresi etkisi (2003 - 2011)

Bu çalışma, temel olarak Türk Dış Politikasının statik dünya algısında yaşanan değişimi ele almaktadır. Türkiye'nin değişen konjonktürünü anlamaya yönelik önemli bir adımı olarak 1 Mart Tezkeresi incelenmiştir. 1 Mart Tezkeresi, nedenleri, aktörleri, etkileri, algısı, stratejik perspektifleri ile değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda 1 Mart Tezkeresi, yalnız Türk Amerikan ilişkilerinde meydana getirdiği etkileri ile değil farklı bakış açıları üreterek dış politika oluşturma anlamında kendinden sonraki olaylara yön vermesi bağlamında da önemli birleşik olarak ele alınmıştır. Bu çalışmada II. Körfez Savaşına giden süreç, Türk siyasetçilerinin sürece yaklaşımı değerlendirilmekte ve reddedilen 1 Mart 2003 tarihli tezkerenin önemi, ret nedenleri ile Türkiye'nin, başta ABD ve Irak olmak üzere diğer ülkelerle olan ilişkilerine etkisi üzerinde durulmaktadır. Türk Dış Politikası, 1 Mart 2003 tarihi kararı sonrası güvenlik endişelerini sürdürse de hareket kabiliyetini artırmıştır. Türkiye, demokratik karar alma mekanizmasında güven tazelemiş, entegre bir dış politikadan çok yönlülüğe geçiş hamleleri yapmış, komşuluk ilişkilerinde barış misyonunun arttıran ve yumuşak gücü daha iyi kullanan bir aktöre dönüşmüştür. 1 Mart 2003 tezkeresi Türkiye kamuoyunu savaş karşıtlığında birleştirmiştir. Hükümet içinden bazı bakanlar dahi kendi tekliflerine destek vermediklerini açıklama ihtiyacı hissetmiştir. Türkiye son iki ayda barış için bölgede mekik diplomasisi uygulamış, zirve toplantıları tertiplemiş, arabuluculuk yapmaya gayret göstermiştir. Türk dış politikası için bu karar iki anlamda önemlidir. Bunların birincisi doğuracağı olumlu veya olumsuz sonuçları, ikincisi uzun yıllar sonra parlamentonun bağımsız bir aktör olarak karar vermiş olmasıdır. Parlamentonun bağımsız olarak verdiği karar, yeni roller üstlenmek isteyen bir Türkiye için prestij kaynağı olacaktır. Tezkere kararının artıları ve eksileri ise çalışma içerisinde değerlendirilmiştir. Geleneksel güvenlikçi yaklaşım çerçevesinden bakılırsa Türkiye, terör faaliyetlerini bertaraf etme fırsatını kaçırmıştır. İnşacı yaklaşıma göre ise Türkiye, meşruiyeti olmayan bir savaşa ve yaşanan insan hakları ihlallerine ortak olmamıştır.
Türkiye'de halen etkin olarak faaliyet gösteren yasadışı sol yapılanmaların kurucu görüşlerinin mukayesesi

İbrahim Kaypakkaya 1972'de kurmuş olduğu Türkiye Komünist Partisi / Marksist-Leninist adlı örgüt çatısı altında yürüttüğü teorik ve politik faaliyetlerle adını duyurmuştur. Ölümünden sonra da takipçileri Marksist-Leninist Komünist Parti'yi ve Maoist Komünist Parti'yi örgütleyerek Kaypakkaya'nın düşüncelerini canlı tutmuşlardır. Dursun Karataş ise 1970'li yıllarda politik faaliyete başlayarak önce Devrimci Sol sonra da Devrimci Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi adlı örgütlere yön vermiştir. Her ikisi de Türkiye'ye maddi ve manevi zararlar vermiş olan örgütleri etkileyen kişilerdir. Bu çalışmada resmi makamlarca terörist örgüt sayılan oluşumların ideolojilerini canlı tutan kurucuların düşünceleri tespit edilip karşılaştırılmıştır. Kaypakkaya ve Karataş; bu tezde savundukları ideoloji, takip ettikleri amaç ve stratejiler, Kemalist devrim ilkelerine ve ulusal soruna bakış açıları, Türkiye'deki sol hareketlere yaklaşımları ve devrimci duruşları yönünden ele alınmıştır. Marksizm-Leninizm-Maoizmi esas alan Kaypakkaya hem Kemalizm ve ulusal soruna yaklaşımları hem de ideolojisinden ödün vermemesiyle radikal bir portre sergilemiştir. Marksizm-Leninizmi esas alan Karataş ise Kaypakkaya kadar net olmasa da belli ölçüde Kemalizm ve ulusal soruna eleştirilerde bulunmuştur. Karataş öncülüğünü yaptığı sansasyonel eylemlerle öne çıkarken Kaypakkaya daha çok düşünceleri ve devrimci duruşuyla önem kazanmıştır.
Hybrid sovereignty in the Arab Middle East: The cases of Jordan, Iraq and Kuwait

ÖZ ARAP ORTADOĞU'SUNDA MELEZ EGEMENLİK: ÜRDÜN, IRAK VE KUVEYT ÖRNEKLERİ Bacık, Gökhan Doktora, Uluslararası İlişkiler Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Meliha Benli Altunışık Eylül 2005, 405 sayfa. Bu çalışma egemenlik kavramım Ürdün, Kuveyt ve Irak örnek olaylarına özel olarak atıfta bulunarak Arap Ortadoğu'su bağlamında analiz etmektedir. Bu çalışmanın temel argümanı batılı egemenlik kavramının sözü edilen örnek olaylarda ancak sınırlı olarak var olduğudur. Sömürge yönetimleri ya da modernleşme döneminde bölgeye getirilen batılı egemenlik kavramının uygulanışı bazı nedenlerden dolayı sınırlandırılmıştır. Dolayısıyla, bugün karşı karşıya olduğumuz egemenlik uygulaması içinde hem modern, hem de önceki yerel unsurları içeren melez bir egemenliktir. Bu çalışma aynı zamanda batılı egemenlik anlayışının sömürgeleşmecilik ve modernleşme dönemlerinden beri bölgede nasıl kurumsallaştığını tarihsel olarak ele alacaktır. Ayrıca, batılı egemenliğinin bölgede sınırlandırılmasının çeşitli alanlarda sonuçlarının acılanmasının öneminin altı çizilmektedir.
The origins of the cold war in the Middle East: The Turkish case

SAVAŞIN ORTADOĞU'DAKİ ÇIKIŞ KAYNAKLARI: TÜRKİYE OLAYIÇAKAL, HÜSEYİNYüksek Lisans, Uluslarası İlişkiler Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Nur Bilge CrissEylül, 2006Bu tez Soğuk Savaşın Ortadoğu'da çıkış kökenlerine Türkiye'nin katkısını analiz etmektir. Tezin temel savı, savaş sonrası Ortadoğu'daki uluslarası ortamın tarihsel büyük güç çekişmesinin devamı niteliğinde olduğu ve Türkiye'nin bu bağlamda katkısının büyük güçlerin savaş sırasında kurdukları pragmatist ilişkinin bozulmasında katalizör görevini yerine getirdiğidir. Türk politikacıları devamlı olarak savaş sonrası Sovyet gücünü ve Amerika ve İngiltere'nin bu güce karşı durmaması halinde Sovyet saldırısının kaçınılmaz olduğunu her ortamda vurgulamaya çalışmışlardır. Ancak, belirtilen dönemde Ortadoğu'dagüvenlik tehdidi Sovyet askeri saldırısından çok tarihsel çıkar çatışmalarının devamındanortaya çıkmaktadır. Bu yüzden emperyalist çıkar çatışmaları ve bu çıkar çatışmalarındandolayı ortaya çıkan tehlikeli rekabet savaş sonrası Ortadoğu'da ortaya çıkan durumu açıklamak için yeterli olabilmekte ve bu bölgede Soğuk Savaşın kökenleri konusunda yeterli ipucu sağlamaktadır.
Foreign policy approaches of the US presidents in the post-cold war era and their effect on the power of the United States in international platform

Bu çalışma Soğuk Savaş sonrasında göreve gelen üç ABD Başkanı olan, sırasıyla Bill Clinton, George W. Bush ve Barack Obama'nın seçilmiş bazı krizler dikkate alınarak dış politika yaklaşımlarını incelemektedir. Soğuk Savaş'ın hemen sonrasındaki dönem Amerika Birleşik Devletleri'nin sabit bir siyasi sistem ve ekonomiyle uluslararası arenada tek süper güç olarak ortaya çıkmasına işaret etmiştir. Soğuk Savaş sonrasında, demokrasinin ve serbest ekonominin yayılmasıyla daha barışçıl ve müreffeh bir dünyanın olacağı yönünde büyük beklentiler mevcuttu. Ancak çift kutuplu dünya düzeninden tek kutuplu dünya düzenine geçiş döneminde, yeni güçler dengesine göre her bir ülkenin dış politikasını yeniden yapılandırması nedeniyle uluslararası barışa farklı ve büyük tehditler meydana gelmiştir. Böylece dünya etnik sorunlardan küresel terörizme kadar çeşitli krizlerle yüzleşmiştir. ABD Başkanları'nın bu krizlere yönelik yaklaşımı ve Soğuk Savaş sonrası dönemdeki sorunlara çözüm getirmek için bu Başkanların ABD'nin sahip olduğu gücü ne kadar etkin kullandıkları bu çalışmanın ilgilendiği iki soruyu oluşturmaktadır. Bu sorularla ilgilenmek için bu çalışma öncelikle ABD'nin dış politika yapım sürecinde Başkan'ın yerini ve belirtilen Başkanların aldıkları kararların arkasındaki başlıca uluslararası ilişkiler teorilerini incelemektedir. Genel olarak bu çalışma, çeşitli birincil ve ikincil kaynaklarla ilgili içerik çözümlemesi yapmaktadır.
Soğuk savaş sonrası Rus dış politikası ve Avrasyacılık

Bu çalışmada Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle birlikte Sovyetler Birliği'nin dağılmasına neden olan bir takım olaylar ve dağılma süreci Gorbaçov dönemi ve Gorbaçov reformları, ardından Rusya Federasyonu'nun kurulması ve Rusya'nın yeni dış politikasının ne yönde geliştiğine bir açıklık getirilmeye çalışılacaktır. Rusya'nın kurulmasından bu yana uyguladığı politikalar, öncelikle Yeltsin dönemi ele alınarak işlenecek ardından Yeltsin'den görevi devralan Putin ve Putin dönemi Rus dış politikası incelenecektir. Rusya'nın Batılı bir devlet mi yoksa Doğulu bir devlet mi olduğu tartışmalarına değinilerek Rusya'nın Avrasyacı politikaları Avrasya Ekonomik Birliği, Şanghay İşbirliği Örgütü, Kolektif Güvenlik Anlaşması, Askeri Doktrinler ve Ulusal Güvenlik Konseptleri aracılığıyla aktarılmaya çalışılacaktır.
Soğuk Savaş Döneminde Çekoslovakya müdahalesi ve müdahalenin Türkiye sol hareketine yansıması

1968'de Çekoslovakya'da Prag Baharı diye adlandırılan bir değişim hareketi başlamıştır. Bu değişim hareketini sosyalist dünya için tehdit olarak algılayan Sovyetler Birliği, Varşova Paktı ile birlikte 21 Ağustos 1968'de Çekoslovakya'ya askeri müdahalede bulunur. Bu çalışmada, müdahalenin gerçekleştiği uluslararası atmosfer ve müdahalenin uluslararası toplumda yansıması ve Türkiye'deki yansımasının sol açısından değerlendirilmesi yapılmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri'nin Ortadoğu'da oluşturduğu asimetrik hegemonya: 1990-2010

Hegel'den bu yana analizi yapılmaya çalışılan insanlar arasındaki üstünlük kurma mücadelesi; siyasal ezici bir gücün varlığının tüm toplumu saran etkileri ilk toplumlardan beri gözlemlenmektedir. Toplumların birbiriyle giriştiği yaşam mücadelesi, 'daha iyi yaşamak' olarak değişmiştir. İşte tam da bu noktada üstünlük kurabilmek, yok etmeye kadar varan dürtüler haline dönüşmüştür. Çalışmamızın genel çerçevesi; toplumlar arasında var olan bu çekişmenin, uluslararası ilişkiler doğasına yansımasının nasıl ve ne şekilde olduğunun anlaşılabilme çabasıdır. Bireyden başlayarak; toplum yapısına ve oradan da uluslararası ilişkiler düzlemine doğru yayılan bir eksende güç ve hegemonyayı kavramsallaştırabilmek ve bu kavramların, çalışmanın ana hattını oluşturan asimetri kavramı ile ilişkisi çerçevesinde Ortadoğu'da nasıl ve ne şekilde somutlaştığı incelendiğinde, Soğuk Savaş sonrası dönemde Amerika Birleşik Devletleri'nin Ortadoğu'daki mutlak üstünlüğü göze çarpmaktadır. Ekonomik ve siyasal olarak bütünleşen dünyada; küresel güçlerin bölgesel güçleri, bölgesel güçlerin de bölge içindeki diğer güçleri etkilediği göz önüne alındığında kademeli hegemonya yarışından bahsedebilir. Bu yarışta kendi üstünlüğünü sürdürülebilir bir düzleme yerleştirebilen hegemonik güç, diğeri üzerinde hakimiyet kurmak yerine o ülkenin kendi manevra kabiliyetini sınırlamak isteyecektir. Soğuk Savaş sonrası dönemde Ortadoğu'da sahip olduğu güç ve hegemonyası ile akıllı güç olarak asimetrik üstünlük elde eden Amerika Birleşik Devletleri'nden ziyade, Ortadoğu'daki uygulama satıhının yarattığı etkiler olarak; bu asimetriden olumlu ya da olumsuz olarak etkilenen bölgesel ve küresel güçlerin varlığı da çok önemlidir. Amerika Birleşik Devletleri, bahsi geçen dönem ve bölgede yarattığı asimetri ile diğer güçlere göre güç yarışında daha öndedir. O nedenle karşılıklı dış politika analizinde ele edilecek verilerde de olduğu gibi bu öncülük Amerika Birleşik Devletleri'nin Ortadoğu'da manevra kabiliyetini de arttırarak Amerika Birleşik Devletleri'ne daha fazla olanak sağlamaktadır.
Avrupa Birliği yolunda yeni okul, okul yöneticilerinin karar verme süreci

+ XIVJüri: Prof. Dr. Sırrı AKBABAProf. Dr. Mehmet Durdu KARSLIDoç. Dr. Adnan ÖMERUSTAOĞLU Yrd. Doç. Mehmet KÖK Bu araştırmanın amacı, yöneticilerin eğitim-öğretim çalışmalarının planlanmasıyla ilgili kararlarının, okul ve çevredeki eğitim-öğretim çalışmalarının örgütlenmesiyle ilgilikararlarının, okul içi ve dışı iletişim etkinlikleriyle ilgili kararlarının, okul ve çevredekieğitim-öğretim çalışmalarının koordinasyonuyla ilgili kararlarının, okul personelininoluşturulması ve yönetimiyle ilgili kararlarının, denetleme ve değerlendirmeyle ilgilikararlarının, okulun korunabilmesi ve yardımcı hizmetlerin sağlanmasıyla ilgili kararlarının, okula maddi olanaklar sağlanması, finans sorunlarının giderilmesi, mevcut kaynakların korunması ve geliştirilmesiyle ilgili kararlar, okulda kararları sınırlayan etkenleri saptayarak analiz etmek ve analiz sonuçlarına dayalı olarak sistemin iyileştirilmesi için ilgililere önerilerde bulunmaktır. Bilgi toplama aracı ile elde edilen veriler istatistik analize tabi tutulmuştur. Araştırmaya katılanların karar verme süreçlerine ilişkin analizinde, t Testi, Tek yönlü varyans analizi, LSD Post-Hoc testi, I2 Testi tekniklerinden yararlanılmıştır. Bu araştırmanın, yöneticilerin karar verme süreçlerini etkileyen yönetsel sorunlarakısmen çözüm getireceği düşünülmektedir. Ayrıca bu araştırmanın yönetici yetiştirme programının hazırlanmasına da ışık tutacağı ve yeni bir yaklaşım sunabileceği düşünülmektedir.
Bağımsızlık sonrası Azerbaycan dış ticaret politikası ve sonuçları

Azerbaycan 70 yıl Sovyet devletler birliği döneminden sonra 1991 yılı 18 Ekimde bağımsızlığını tekrar ilan etmiştir. Bu çalışmada da bağımsızlık sonrası Azerbaycan'ın dış ticaret politikası ve sonuçlarını detaylı olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaca ulaşmak için Azerbaycan ve Türkiye kaynaklarından yayın taraması yapılarak ilgili literatür araştırılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde ülke kimliği, coğrafi yapı ve doğal kaynaklar, enerji kaynakları, genel ekonomik durum, Azerbaycan'ın tarihçesi ve dış ticaretin tarihsel gelişimi ve bağımsızlık sonrası Azerbaycan ile ilgili bilgiler yer almaktadır. İkinci bölümde Azerbaycan'ın uluslararası ticaret politikaları ve bağımsızlıksürecinden günümüze makro göstergeleri yer almaktadır. Bu göstergelere devletbütçesi, enflasyon, istihdam, ekonomik büyüme, sektörel değerlendirme, gümrük tarifeleri ihracat ve ithalat göstergeleri dahildir. Üçüncü bölümde ise Azerbaycan ve Türkiye ilişkilerinin tarihsel boyutu, bağımsızlık sonrası ekonomik ilişkileri, ülke arasında ithalat ve ihracat, Azerbaycan ve Türkiye'nin ortak yatırımları hakkında bilgiler yer almaktadır. Bu bölümde Azerbaycan ve Türkiye İkinci Karabağ savaşı sonrası ile ilgili iki ülke arasındaki bilgiler de yer almaktadır. Azerbaycan'ın dış ticaret ilişkileri her geçen gün genişlemekte, özellikle Azerbaycan'ın bir petrol ve gaz ülkesi olması dış ilişkilerinin genişlemesinde ve ülke olarak kalkınmasında önemli rol oynamaktadır. Sonuç bölümünde Azerbaycan'ın mevcut dış ekonomik ilişkilerine dair sonuçlar ve geleceğe yönelik öneriler yer almaktadır.
Strategic culture of Turkey

Türk siyasetinde son 15 yıl içerisinde meydana gelen hızlı değişimlerin aynı zamanda Türkiye'nin dış politika bakışında da derin tesirleri oldu. Bu yeni gelişme ışığında, askeri güç kullanmayı merkeze alan Türk Dış politikasının geleneksel ilkelerinin gözden geçirilmesine fırsat sundu. Bu yeni trendleri daha iyi kavramak için, ulusal sınırların dışında silahlı güç kullanımı kapsayan ilke, fikir ve görüşlerin oluşturduğu Türk stratejik kültürünün temeli incelenmelidir. Bu çerçevede, Türk yetkililerinin güvenlik sorunları ile ilgili karar vermek zorunda kaldıkları ve güç kullanımı konusunda kafa yordukları tarihsel vakalar, Türkiye'nin stratejik kültürü üzerine kuramsal görüşlerin doğması için kuramsal bir arka plan sağlayabilir.
1999 sonrası Türk yargı sisteminin Avrupalılaşması

Türkiye Cumhuriyeti'nin, Avrupa Birliği ile ilişkisi 20. yüzyılın ortalarında tam üyelik hedefi ile başlamış ve halen aynı hedef doğrultusunda devam etmektedir. Bu süreç Türk tarafının birçok alanda dönüşüm ve değişimine neden olmuştur. Türk yargı sistemi de bu dönüşüm ve değişimden epeyce etkilenmiş, özellikle 1999 Helsinki Zirvesi sonrasında Türk yargı sisteminde çok derin ve köklü reformlar gerçekleştirilmiştir. Bu tezde 1999 Helsinki Zirvesi sonrası dönemden itibaren günümüze kadar olan süreçte Türk yargı sisteminde mevzuat ve yapısall olarak gerçekleştirilen reformlar ele alınmış, ayrıca Avrupa Birliği dışında reformları etkileyen faktörler tespit edilmeye çalışılmıştır.
Yükselen bir güç olarak Çin Halk Cumhuriyeti'nin enerji güvenliği

21. yüzyılda enerji güvenliği arz, talep ve güzergah güvenliği olmak üzere çok yönlüdür. Enerji güvenliği, istenilen kaynağa talep edilen miktarda, piyasa arz-talep dengesine göre belirlenmiş uygun bir fiyatla, zamanında ve kesintisiz ulaşabilmektir. Enerji güvenliğinin sağlanması ülkelerin çıkarlarını koruyabilmeleri açısından önemlidir. Çin Halk Cumhuriyeti'nin ekonomik büyümesi enerji ihtiyacını arttırmaktadır. Ayrıca Çin'in enerji güvenliğini sağlaması ekonomisinin sürdürülebilir olmasıyla doğrudan bağlantılıdır. Çalışmada konvansiyonel enerji kaynaklarına ve enerji güvenliğine yer verilerek Çin'deki genel durum ortaya konulmuştur. Çin'in yükselişi neorealizm ve güç geçişi kuramlarıyla temellendirilmiştir. Çin'in yükselişinin açıklanabilmesi için tarihsel araştırma yöntemi kullanılarak ekonomisinin değişim ve gelişim süreci incelenmiştir. Çin'in enerji politikaları ulusal, bölgesel ve küresel ölçekte ele alınarak enerji güvenliği perspektifi tüm yönleriyle ele alınmıştır. Bu kapsamda çalışmada 'Çin Halk Cumhuriyeti'nin ekonomik büyümesinden kaynaklanan enerji ihtiyacı, ulusal ve uluslararası politikalarını enerji güvenliği bağlamında şekillendirmektedir' hipotezi test edilecektir. Güç geçişi kuramının Türkçe yazındaki eksikliği, enerji güvenliği çalışmalarının arz temelinde yoğunlaşarak Çin'e yönelik çalışmaların ihmal edilmesi çalışmanın problematiğini oluşturmaktadır. Bu kapsamda çalışmanın enerji güvenliği ve yükselen güç Çin'in bir bütünlük içerisinde değerlendirilerek Türkçe yazına katkı sağlaması beklenmektedir. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular doğrultusunda; Çin'in ekonomik verileri yükselen güç olarak nitelendirilmesini desteklemekte; ekonomik büyüme enerji ihtiyacına sebep olmakta ve Çin'in enerji güvenliği ulusal, bölgesel ve küresel ölçekte ürettiği politikaları şekillendirmekte olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Yugoslavya'nın dağılma süreci

Tezde Yugoslavya'nın dağılma süreci ve uluslararası kamuoyundaki yansımaları incelenmiştir. Çalışmamızı Yugoslavya'nın kuruluşundan başlatmak, ülkenin kırılgan yapışım anlamak için gereklidir. Yugoslavya Doğu Blok'u içinde Tito'nun liderliğinde nev'i şahsına münhasır bir ülke olmuştur. Birinci bölümde Kral Aleksander Karaçorceviç döneminden başlamak üzere II. Dünya Savaşı sırasında yaşanan gelişmeler ve Yugoslavya'nın kuruluş süreci tarihsel perspektifte ele alınmıştır. Tito'nun politikaları ve ölümünden sonra Yugoslavya'da başlayan sorunlar ayrıntıları ile incelenmiş ve dağılma süreci üzerine etkileri irdelenmiştir. İkinci bölümde Yugoslavya'nın Kominform'dan ihracı ile başlamak üzere Bağlantısızlar Hareketinde yeri ve önemi incelenmiştir. Uluslararası kamuoyunda Bağlantısızlar Hareketi ile Doğu Bloku'ndan ayrı olarak rol alan Yugoslavya'nın batılı ülkeler, İslam ülkeleri ve uluslararası örgütler ile ilişkileri incelenmiştir. Bu devletlerin ve uluslararası aktörlerin dağılma sürecindeki rolleri de ayrıca ele alınmıştır. Bu soğuk savaş sonrası dünyanın şekillenişi hakkında bize oldukça önemli tespitler yapma imkanı vermektedir. Son bölümde ise dağılma sürecinde yaşananlar tarihsel seyir içinde önceki bölümlerde elde ettiğimiz bulgular ışığında incelenmiştir. Bu bölümde gelecekte Yugoslavya'dan 'bakiye' sorunların neler olabileceğine de değinilmiştir.
The reflection of Israel's founding years 1940- 1949 in Amos Oz's a tale of Love and Darkness and Anton Shammas' Arabesques

Bu tezin amacı İsrail'in kuruluş döneminin, 1940 ve 1949 yılları özelinde Amos Oz'un Aşk ve Karanlık ve Anton Shammas'nın Arabesque isimli romanlara nasıl yansıdığını incelemektir. Romanların her ikisi de Modern İsrail romanının önemli yapıtlarındandır ve otobiyografik özellikler taşımaktadırlar. Bu yılların belirgin üç olgusu vardır. Bunlar kimlik çatışmaları ya da bunalımları, İsrail'de kuruluş yılı neslinin yaşadığı travma ve de milliyetçiliktir. İsrail Edebiyatı'nın önde gelen bu iki romanı, belirtilen bu üç olgu bağlamında incelenmiştir. Bu çalışmadan elde edilen sonuçlar tarihsel olayların romanın, yazarının yani edebiyatın üzerinde çok büyük etkileri olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda bu çalışma ile Arap-İsrail meselesi farklı bir açıdan incelenmiş olup, Arap-İsrail sorunun edebiyatta nasıl tasvir edildiğini analiz etme fırsatı elde edilmiştir. Bu sayede, yeni çalışmalar için farklı bir araştırma alanı da açılmıştır.