turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Küreselleşme ve terör

Bu tezin amacı, küreselleşme ve uluslararası terörizm arasındaki yakın ilişkiyi incelemektir. Yine bu tezin amacı, Küreselleşme ve terörizm arasındaki ilişkiyi neden ve sonuçlarıyla ortaya koyduktan sonra uluslararası terörizme karşı alınan tedbirlerin ve bu tedbirlerin uygulanma alanlarını açıklamaya çalışmaktır. Son yılların en çok tartışılan kavramlarından biri olan küreselleşme toplumsal, ekonomik ve siyasal ilişkiler bağlamında ele alınabilen niteliğiyle, sosyal bilimlerin ilgi odağı olmuştur. Bu çalışmada bir taraftan konuyla ilgili tanımlara değinilirken diğer taraftan da konunun terör yönü üzerinde durulmaya çalışılacaktır. Ayrıca çalışma uluslararası terörizmin küreselleşme ile gözle görülür bir şekilde şiddetini ve etki alanlarının çok hızlı bir şekilde artırdığı varsayımına dayanmaktadır. Bu anlamda ilk önce terörizm kavramına değinilmiş, ardından küreselleşme ve uluslararası terörizm arasındaki sıkı ilişki incelenmiştir.
Jean Jacques Rousseau'nun Birinci Söylevi'nde genel insan kavrayışı, doğal durum ve uygarlık düşüncesi

Dijon Akademisi'nin yarışma konusu üzerine yazdığı Bilimler ve Sanatlar Üzerine Söylev başlıklı eseriyle büyük bir etki yaratan Rousseau, eserde doğanın iyiliğini uygarlığın ise kötülüğünü ve bozulmuşluğunu göstermeyi denemiştir. Yarışmanın sorusu şöyleydi: Bilimlerin ve sanatların gelişmesi görenekleri bozdu mu yoksa geliştirdi mi? Rousseau bozmuştur şeklinde yanıtlamıştır. Ansiklopediciler'in tersine Rousseau için insan doğası gereği iyi ve doğrudur. İnsan doğanın ortasında hayalleri olmaksızın yalnızca günlük gereksinimlerinin sağlanmasıyla meşgul olduğu zamanlarda mutluydu. Sonra etkili bir güce sahip olmayı ararken, eşitsizliği, lüksün tadını ve mülkiyeti keşfederken insan bozuldu. Ama ideal olan yaşam doğal duruma dönme değildir, toplumsal sözleşmeyi gerçekleştirmektir. Bu çalışmada, ilk Söylev'in temel kavramlarından ve özellikle doğal durum ve uygar durum kavramlarından giderek, tüm XVIII. yüzyıla egemen olan aydınlanma düşüncesinin temel sorunlarını tartıştık. Burada özellikle, toplumdaki bireyin sorunları üzerine kuramsal çalışmalar yapan üç filozofun, Hobbes, Locke ve Rousseau'nun düşüncelerindeki koşutlukları ve karşıtlıkları göstermeyi istedik. İlk Söylev'i hareket noktası alarak, temel kavramlarını diğer eserleriyle başta Emile ve Toplum Sözleşmesine karşılaştırdık. Böylece, XVIII. yüzyılın siyasi düşüncesinin temellerini dönemin farklı felsefeleriyle de karşılaştırarak belirlemeyi denedik. Bu tezde hem tutkulu bir yazar gibi duyarlılığın ve sezginin erdemlerini öven, hem de filozof gibi yasa ve özgürlük konularının gerçek planlan üzerine tartışan Rousseau'yu anlatmaya çalıştık.
M. Şemseddin Günaltay'ın dini ve toplumsal görüşleri

Toplumumuz iki yüzyıldan beri kendisini bir farklılaşmanın içerisinde bulmaktadır. Türk Modernleşmesi olarak adlandırılan bu değişim, bitmiş bir süreç de değildir. Hala devam etmektedir. Bu sürecin aktörlerini tanımak, aynı zamanda bu süreci anlamamızın anahtarı konumundadır. II. Meşrutiyet Dönemi, Türk fikir hayatının en yoğun tartışmalarına sahne olan bir devirdir. O gün ortaya çıkan akımlar ana hatları itibariyle, gündelik hayattatartışılan çeşitli siyasi yönelimlerin çekirdeğini teşkil etmektedir. Mehmet Şemseddin Günaltay, düşünsel gelişimi bu zaman diliminde ve sonrasında yaşamışaydınlarımızdandır. Onu farklı kılan şey, hayatı boyunca keskin düşünce virajlarınıalırken gösterdiği cesarettir. O toplumunu kurtarmanın derdinde bir aydındır. Bir taşraçocuğu olarak dünyaya gelmesine rağmen, ilmi kariyerini Ordinaryüs Profesörlüğe, siyasi kariyerini Başbakanlığa taşımayı bilmiştir. Bu çalışma boyunca; M. Şemseddin Günaltay'ın hayatı, eserleri ve dönemindeki fikir akımlarından nasıl etkilendiği, toplumsal ve dini düşünceleri incelendi. Sonuç kısmıyla tamamlanan bu çalışma Türkiye'nin yakın geçmişşine ışık tutacaktır.
Türkiye'deki siyaset sosyolojisi çalışmaları: Seçim araştırmaları

Türkiye'de siyaset sosyolojisinin gelişim sürecinin tarihsel perspektif içinde incelenmesi ve siyaset sosyolojisine bağlı olarak daha özelde seçim araştırmalarının gösterdiği özelliklerin belirlenmesi, bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Türkiye'de siyaset sosyolojisi çalışmaları, esas olarak 1940'lı yıllarda başlamıştır. Bu başlangıç biraz da Batı ile kurulan ilişkilerde yaşanan değişimlerin siyasi ve kültürel alana yansımalarıyla belirlenmiştir. Özellikle çok partili hayata geçiş süreciyle birlikte, yeni siyasi yapı ve örgütlenmelerin ortaya çıkışı, yeni problem ve açıklamaları doğurmuştur. Türkiye'de siyaset sosyolojisi çalışmaları bu eksende giderek zenginleşirken, siyasi yapıda meydana gelen değişim süreçleri, özellikle çok partili rejime geçiş ve işleyiş beraberinde seçimleri, siyasi partileri ve seçmen davranışlarını önemli hale getirmiştir. Bu çerçeve içinde, çalışmamızda, Türkiye'de siyaset sosyolojisi çalışmalarının ortaya çıkış koşulları kısaca açıklandıktan sonra, seçim araştırmalarının gelişim süreci ve gösterdiği özellikler dönemlere ayrılarak değerlendirilmiştir. Buradan yola çıkarak, seçimler konusunda yapılan çalışmaların gösterdiği özelliklerin siyasi koşullara göre farklı dönemlerde ne yönde ve nasıl değiştiği açıklanmaya çalışılmıştır.
Bireyin söylemsel inşası: 1980 sonrası türk romanında bireyciliğin izleri

Bireyin tarih boyunca tek ve mutlak bir tanım olarak kalmadığı kabulüyle bireyciliği tartışan bu çalışmada modernlik süreci, romanlarda tezahür eden bireycilik biçimleri üzerinden değerlendirilmektedir. Bireycilik kendiyle olduğu kadar dünyayla ilişkiyi de ifade ettiğinden, klasik modernliğin geçirdiği dönüşüm hikayesi onun da başından geçmektedir. Bu doğrultuda modern bireyin ortaya çıkışı Rönesans, 18. yüzyıl Aydınlanması, 19. yüzyılda klasik modernlik ve 20. yüzyılda modernliğin eleştirisi şeklindeki aşamalarla incelenmektedir. Burada 19. yüzyıldaki modern söylemle bütünleşmiş bireyciliğin yerini 20. yüzyılda ona uyumsuz bir tipleme almakta ve geç modernliğin yeni bireyciliği 'anti-bireyci' söylemle şekillenmektedir. Bu temel oluşturulduktan sonra çalışmanın üçüncü bölümünde Türk modernleşmesinin geçtiği dönemler üzerinden romanda bireyin konumu ve tipleştirilmesi irdelenmektedir. Türk romanı Osmanlı'da Batılılaşma hareketiyle birlikte doğarken bu sırada romanda alafrangalığa dayanan bir bireyci tipleme ortaya çıkmıştır. Anti-birey incelememiz bu tiplemeden başlamaktadır. Roman Erken Cumhuriyet döneminde ve 1950 sonrasında toplumsal bir araç olmaya devam ederken, romandaki bireyci tiplemenin serüveni de modernleşme bireyinin geçtiği yollardan fazla uzakta seyretmemiştir. Fakat modernleşmenin ideal tipini temsil eden örneklere başından beri alternatif bir birey tiplemesi eşlik etmiş ve gitgide belli bir ağırlık kazanmaya başlamıştır. Bu tipleme bize modernleşmenin başka bir yönünü anlatmaktadır. Türk romanındaki genel eğilimin aksine toplumcu değil bireyci nitelikler göstermekte, toplumun kolektif değerlerini yansıtıp onunla bütünleşmek yerine tam da ona karşı durmakta ve kendini ortak sağduyudan ayırarak bireyselliğini ifade etmektedir. Bu tarzdaki bireyci söylem bu çalışmada 'anti-birey' tanımlamasıyla ifade edilmiştir. Çalışmanın tezi bu yeni bireyci tiplemenin 1980 sonrasında alternatif konumundan daha yerleşik bir kullanıma kayması üzerine kuruludur. Edebiyatta 1970, toplumsal dönüşümler açısından ise 1980 tarihleriyle temsil edilen tarihsel kırılmaya dayanarak bu çalışma bireyci romanın ve ondaki anti-bireyci değerlerin ağırlık kazanmasını konu almaktadır. Son bölümde 1970 lerde, 1990 larda ve 2000'lerda yayınlanmış toplamda beş roman incelenmiştir. Tutunamamış, eksik, uyumsuz bir birey temsiline dayanan bu romanlarda belli temalar üzerinden, paylaşılan anti-bireyci değerlere işaret edilmiştir.
Malcolm X's attempt to internationalize the civil rights movement during the period between march 1964 and february 1965

Mart 1964'te, Malcolm X İslam Milleti'nden ayrıldı ve mücadelesini 1965 Şubatı'nda gerçekleşen suikastına kadar sivil haklar hareketinin en önde gelen liderlerinden biri olarak sürdürdü. Bu tez Malcolm X ve onun ölümünden bir yıl önce sivil haklar hareketini içselleştirme çabalarını ve İslam Milleti'nden kopuşunu takip eden bir yılı, yani 1964 Martı ve 1965 Şubatı arasındaki zamanı kapsayan süreci ele almıştır. Malcolm X'in sivil haklar hareketi ile bağlantısı onun yönelimini Amerika Birleşik Devletleri'nin sınırlarını aşıp, hareketin küresel ölçekte bir yere aktarılmasını dilediği gibi, küresel bir bağlama yerleştirmiştir. Hareketi uluslararasılaştırma çabası, halihazırda var olan sivil haklar hareketine katılıp İslam Milleti'nden ayrılmasına müteakip ivme kazanmıştır. Bu tez, Malcolm X'in kendi yaşamı sırasında Amerika sınırlarını aşıp dünya vatandaşlarını içeren bir harekete dönüştürmek istediği sivil haklar hareketini küresel bağlamda yayma çabalarını irdeleme ve tahlil amacı gütmektedir.
Oryantalizm: Coğrafi ayrımdan söylemsel ayrışmaya Türk düşünce hayatı örneği

Oryantalizm, Batı'nın Doğu üzerindeki söylemsel kurgusu üzerinden oluşturulan hakimiyeti anlamında kavramsallaştırılmıştır. Batı öncelikle kendi coğrafi sınırını belirleme anlamında Doğu ile arasına bir fark koymuş, sonrasında bu coğrafi farkı zihinsel, akılsal, davranışsal, ahlaksal vb. ayrılıklar üzerinde kurgulamıştır. Süreç içinde Batı'nın oluşturduğu kurgu değişerek Doğu'nun üzerinde kurduğu hakimiyetin bir aracı haline gelmiştir. Edward Said'in 1978'de yazdığı kitap oryantalizm açısından bir milat niteliğindedir. Batı'nın hegemonik söylemsel kurgusunun, sömürgeciliğini temellendirdiğini bize göstermiştir. Oryantalizmin araştırma nesnesi Doğu'dur. Doğu toplumlarını açıklama iddiasıyla yola çıkmış olan Batı entelektüelleri, bu incelemeleriyle kendilerini de şekillendirmişlerdir. Bu anlamda oryantalizm, Batı'nın fikirleri, tarzları, ilgileri ve eylemlerinin de tarihidir. Batı, hegemonik söylemsel oluşum sürecini önce dini ve edebi literatüründe gerçekleştirmiş, sonraları daha sistematik hale gelmiş, felsefe ve edebiyat gibi çeşitli bilim dallarında, resim ve müzik gibi sanat alanında görülürken, fotoğraf ve filmin icadıyla sinemada yaygın olarak kullanılmıştır. Bu çalışmada oryantalizmin coğrafi ayrışmadan söylemsel ayrışmaya doğru giden süreci incelenmiş, bu anlamda edebiyat, felsefe, cinsellik ve sanat alanında stereotiplerin oluşumu literatür taraması yapılarak incelenmiştir. Bu bağlamda Oryantalizmi daha iyi anlayabilmek için Türkiye'deki aydınların Batı'nın Doğu'ya bakışı üzerine fikirlerini almak amacıyla görüşmeler yapılacaktır.
Ziya Gökalp'in Türk milli kimliği algısı ve Türkçülük anlayışı

Bu yüksek lisans tezinde Ziya Gökalp'in II. Meşrutiyet Dönemi, Balkan ve I. Dünya Savaşı ve Gökalp'in çok kısa bir süre yaşayabildiği Cumhuriyet Dönemi yıllarında ortaya koyduğuTürkçülük fikirlerinin gayesini çözümlemek; gerek toplumsal gerek kültürel gerek ise kurumsal ve siyasal çerçevede tesirlerini ortaya koyarak bu bağlamda değerlendirilmesine olanak sağlamak esas alınmıştır. Gökalp'in, Türk milletinin geniş yelpazede değerlendirilmesi mümkün olan milli karakterini, toplumsal alışkanlıklarını; dil, edebiyat, din ve ahlak, güzel sanatlar, iktisat, siyaset, hukuk, felsefe, eğitim ve diğer toplumsal değerlerini İslamlaşmak veMuasırlaşmak fikirleri ile Türkçülük çatısında yoğurarak bir yaşam tarzı haline getirmeyi amaçladığı düşünülmektedir. Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra Türk milletininmilliyetçi hareketler karşısındaki olası parçalanma akıbetine karşı Türk milli direncioluşturmayı, Türk kültürünü ortaya çıkararak bu kültürün toplumsal hayatta uygulanmasını ve yaygınlaştırılmasını amaçladığı tezi öne sürülmektedir. Çalışmada, Gökalp'in toplumsal ve kültürel değişime odaklı çözüm arayışları içerisindeki milli kimlik anlayışının ve kültürmedeniyettanımlarının, Türk toplumunun Yeni Hayatına şekil verilmesi yolundaki gayeolduğuna kanaat getirilmiş olup, bu kanaatin Gökalp'in Türkçülük fikirleri doğrultusunda Osmanlı İmparatorluğu'nun son iki asrının kültür değişimi ve Batılılaşma çabası da gözetilerek değerlendirilmesi çalışmanın odak noktasıdır.
Erken Cumhuriyet döneminin modernleşme paradigmasını İnsan dergisi üzerinden okuma denemesi

Bu çalışmada Tu rk Modernleşmesine katkısı bağlamında, açtığı tartışma konuları ve söyleminden hareketle İnsan dergisi değerlendirilecektir. İnsan dergisinin görece kısa sayılabilecek bir yayın hayatı oldu. Görece kısa sayılabilecek bu yayın hayatını bir miktar daha uzun gösteren de derginin istikrarsız yayın periyodudur. Hilmi Ziya Ülken, Nurullah Ataç, Sabahattin Eyu boğlu ve Muzaffer Şerif tarafından yayınlanan dergi, 1938- 1943 yılları arasında -bazı nu shaları iki sayı bir arada olmak u zere- toplam 25 sayı yayınlanmıştır. Başlangıcını XVIII. yu zyılın sonlarına kadar götu rebileceğimiz Tu rk modernleşme hareketlerinin en önemli virajlarından olan Cumhuriyet modernleşmesinin temel dinamiklerinin İnsan dergisi tarafından nasıl ele alındığı ve tek parti döneminin modernleşme tartışmaları içerisinde nasıl bir pozisyonda bulunduğu çalışmanın ana hattını oluşturmaktadır. Derginin kurucularının ve yazar kadrosunun dergiye nasıl etki ettiği, derginin yayın hayatı boyunca ele aldığı temel kavramlar ve bu kavramların Tu rk modernleşmesinin Cumhuriyet ideolojisi doğrultusunda nasıl yorumlandığı çalışmanın temel parametrelerini oluşturmaktadır. Çalışmada, öncelikle modernleşmenin kavramsal arka planı ve Osmanlı-Tu rk modernleşmesinin temel paradigmaları u zerinde durulmuştur. Sonrasında ise İnsan dergisinin yayınlanma su reci, yayın amacı, yayın politikası u zerinde durulmuştur. İnsan dergisinin Tu rk modernleşmesi tartışmaları içerisindeki yeri ve modernliğe ilişkin kavramların dergide Tu rkiye özelinde nasıl yorumlandığı dergi yazılarından örneklerden hareketle değerlendirilmiştir. Özellikle ku ltu rel alandaki yenilikçi hareketlere derginin nasıl baktığı irdelenmiştir.
Aslı Erdoğan'ın roman ve öykülerinin Julia Kristeva teorileri çerçevesinde incelenmesi

Bu çalışmada Aslı Erdoğan'ın roman ve öyküleri Julia Kristeva'nın abject ve yabancılık teorileri doğrultusunda incelenmiştir. Erdoğan'ın metinlerinde sıklıkla karşılaşılan yara ve hastalıklar, abject varlıklara örnek olarak okunmuş ve kimlik meselesi tartışılmıştır. Bu bağlamda Erdoğan'ın kurgusal metinlerinde işlenen yabancı mekanlar ise modern kentler ve Tropikler olarak iki kulvarda incelenmiş; Batının düzeni ile şekillenmiş mekanlardan karmaşa ve kaosun mekanı olan Karayipler ve Rio de Janeiro'ya doğru çekilen metin kahramanlarının kimlik sınırlarıyla verdikleri mücadele irdelenmiştir. Bu sebeple bu çalışmada tematik bir kronoloji takip edilmiş, modern öznenin parçalanışı adım adım izlenmiştir. Toplumsal ve biyolojik cinsiyet karşıtlığı, delinin diliyle kurulan ortaklık, modern tanımlamaların yıkımı ve son olarak metnin merkezi dilini yıkan abject dil gibi temalar da ele alınmış ve Erdoğan metinleri modern öznenin özgürlük mücadelesi olarak çözümlenmiştir.
Türkiye'de çalışan sınıf kültüründe dayanışma örüntüleri

Ülkemizde çalışan sınıf kültürü üzerine yapılan çalışmalar oldukça sınırlıdır. Çalışan sınıflarla ilgili yapılan çalışmalar ağırlıkla iktisadi plandaki bölüşüm ilişkilerine, siyasi smıf analizlerine veya sendikalar tarihine yönelmiştir. Sınıf kültürü bağlamında değerlendirilebilecek gecekondu araştırmaları ise daha çok kentleşme ve enformelleşme sorunsalları çerçevesinde düzenlenmişlerdir. Tezde öncelikle toplumsal smıf, smıf kültürü vb. kavramlar çerçevesinde yapılan tartışmalar genel hatlarıyla incelenmiştir. 'Smıf oluşumu' kavramsallaştırması bağlamında geliştirilen çözümlemeler özellikle tercih edilmiştir. Çalışan sınıfın ülkemizde oluşum halinde olan bir sosyal yapı olarak kavranması gerektiği teması işlenmiştir. Dayanışma bir sosyal bilim kavramı olarak çeşitli nitelik ve boyutları ile ele alınıp irdelenmiştir. Dayanışma kavramının farklılaşan nitelikleri ortaya konmuş ve yakın kavramlarla ilişkisi incelenmiştir. Ele alman temel konu, çalışan sınıfın içinde yaşadığı kapitalizm şartlan içinde, üretim ve yeniden üretim süreçlerinde nasıl dayanışmacı kültürel örüntüler ve hareketler geliştirdiği ya da bu gelişime engel olan süreçlerin neler olduğudur. Türkiye'de çalışan smıf kültürüne de bu çerçeveden bakılmıştır. Son yıllarda toplum olarak yaşadığımız birçok olayın da bize hatırlattığı şey; dayanışmanın önemi ve toplumsal yaşamdaki vazgeçilmez yeridir. Kapitalizmin olağanüstü rekabetçi ve yıkıcı şartlarında, dayanışmacı ilişkileri hayatlarında var etmek durumunda olan emekçilerin tabii ilişkiler olarak yaşadıkları bu ilişkilerin yaygınlaşması ve himayeci değil özgürlükçü bir nitelik kazanmasının imkanlarını araştırmak çalışmaya yön vermiştir. Çalışan smıf kültüründe dayanışmacı ilişkilerin gelişmesini engelleyen, zayıflatan süreçler ortaya konmaya çalışılmıştır.
Anadolu'nun bir taşra ilçesindeki insanların dindarlık boyutları üzerine sosyolojik bir araştırma

İslam dini, Türk insanının hayatında derinden etki etmiştir. Bu araştırma ile şunlar amaçlanmıştır: 1) Anolu'daki İslami dindarlığın boyutlarını tespit etmek; 2) Anadolu'da taşrada yaşayan Müslüman Türk insanıyla alakalı bazı değişkenlerin bu dindarlık boyutlarıyla ve özellikle bu dindarlığın ikinci boyutunu teşkil eden popüler dindarlıkla olan ilişkisini açıklamak. Bu araştırmada, Anadolu'nun Çorum İline bağlı İskilip İlçesinde halktan 430 kişiye, resmi din görevlilerinden ise 69 kişiye bir anket formu yöneltilmiştir. Toplanılan veriler önce, rotasyon uygulanmadan 'temel bileşenler faktör analizi'ne tabi tutulmuş, ve halkın dindarlığının temel olarak iki boyutta ifade edilebileceği sonucuna varılmıştır: Popüler dindarlık ve normatif dindarlık. Burada biz 'popüler'den, aynı dini sistemin resmi/normatif formuyla çeliştiği zaman bahsedebiliyoruz. Bu anlamda bizim popüler din tanımımız, geleneksel folk- dinlerinin anlamından büyük farklılıklar arz etmektedir. Normatif İslam ise İslam'ın, naslar tarafından belirlenen ve insanın hayatı, eylem ve düşüncelerine nihai normlar koyan kuralcı yönünü ve onun insanlar tarafından uygulanışını ifade eder. İslamın bu iki boyutunun Müslüman Türk insanının hayatındaki işlevlerini açıklamak için bu boyutlarla, bazı değişkenler arasındaki ilişkiyi araştırdık. Varyans analizi ve Multiple range testleri gösterdi ki, Türk insanının popüler dindarlığı, normatif dindarlıklarından oldukça güçlüdür. Bu sonuca göre popüler dindarlık Müslüman Türk insanının hayatında oldukça derin köklere sahiptir.
Yetişkinlik döneminde manevi hayat ve psikolojik değeri

Bu çalışmada İstanbul'un Güngören ve Bakırköy ilçelerinde ikamet eden yetişkinlik dönemindeki bireylerin manevi hayatı nasıl algıladıkları ve yaşamlarına olan etkisi incelenmiştir. Araştırmaya 25-40 yaş arasında, 109'u kadın, 51'i erkek olmak üzere toplam 160 kişi katılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen 5'li likert sistemi ile hazırlanmış anket formu kullanılmıştır. Anket soruları, maneviyatı din ile ilişkilendirme eğilimi, maneviyatı din dışı yaşantılarla ilişkilendirme eğilimi, maneviyatın yaşamsal etkileri ve batıl inançlara inanma eğilimini ölçen sorular olmak üzere dört alt boyuttan oluşmaktadır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde Bağımsız Örneklem t-testi, Cross Tabulation ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Bakırköy'de ikamet eden yetişkin bireylerin maneviyata yükledikleri anlam ile Güngören'de ikamet eden yetişkin bireylerin maneviyata yükledikleri anlam arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Buna göre kişinin maneviyata bakışı sosyo-kültürel özelliklere göre değişmektedir. Ayrıca manevi hayatı din ile ilişkilendirme boyutu ile manevi hayatı din dışı yaşantılarla ilişkilendiren boyut ve batıl inanca yönelim boyutu arasında negatif bir ilişki, manevi hayatı din dışı yaşantılarla ilişkilendiren boyut ile batıl inanca yönelim boyutu arasında ise pozitif bir ilişki olduğu görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgular alan araştırmaları çerçevesinde tartışılmıştır.
Bir beden sosyolojisi problemi olarak namus kavramı ve kadın bedeni

Bir kadın problemi olarak namusun ele alındığı bu çalışmada; beden, benlik, kültür gibi farklı bağlamların namusla ilişkisi sorgulanarak namusa sosyolojik ve sosyo-psikolojik bir zemin sunulmaya çalışılmıştır. Bu tezde daha önceki çalışmalardakinden farklı olarak namusa beden sosyolojisi perspektifinden bakılmıştır. Bedeni doğa-kültür, beden-akıl gibi dikotomiler ekseninde sorgulayarak sosyal teorinin araştırma alanına sokmuş olan beden sosyolojisi, sosyolojinin yeni çalışma sahalarından birisidir. Ruha ve akla karşılık ötelenmiş bir alanı temsil eden beden; kadın ve namus sorununu aydınlatmada önemli bir düşünsel zemin sunmaktadır. Doğurganlık, kızlık zarı, menstrüasyon döngüsü ve menopoz gibi sahip olduğu anatomik özellikler kadını bir istismar noktasına dönüştürür. Beden-akıl dikotomisinde bedenin tarafında kalan kadın; günahı, hastalığı, kirliliği, suçu çağrıştırarak toplumsal zeminde sorunlu bir yere oturur. Sembolik etkileşim kuramı başta olmak üzere sosyo-kültürel ve sosyo-psikolojik kuramlar bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Holistik bakış açısıyla ele alınan bu çalışmada sosyolojinin yanında antropoloji, sosyal psikoloji, felsefe, fenomenoloji gibi farklı disiplinlerden de yararlanılmıştır. Namusla ilgili yapılmış alan araştırmaları da savlarımızı desteklememizde bize büyük oranda katkı sağlamıştır. Çalışmanın sonucunda, namusun toplumsal zeminde etkileşimsel bir değer olarak oluştuğu ve kadına kazandırıldığı fikrine ulaşılmıştır. Kadının namusu toplumsal bir değer olarak benimsemesinde bedene, kadına ve cinselliğe yönelik sorunsallar rol oynamıştır. Bedeninin sebep olduğu istismar noktalarının kadını doğa-kültür, beden-akıl, saf/temiz-kirli gibi dikotomilerin sınırına yerleştirdiği, araştırmamızda ortaya konulmuştur. Birbirine karşıt olarak düşünülen geleneksel ve modern anlayışın namus sorunsalı ekseninde birleştiği, elde edilen bir diğer önemli bulgudur.
Constructing the honor killing an analysis of framing in Swedish newspaper media

Bu tezin amacı İsveç medyasının İsveç toplumu içindeki etnik ve/veya dini azınlıklar arasında gerçekleşen ve 'Töre Cinayeti' olarak adlandırılan cinayetler hakkında yaptığı haberlerin yapısını ve nasıl oluşturulduğunu analiz etmektir. Çalışmanın odak noktası cinsiyet, kültür, din ve şiddet gibi kavramlar hakkındaki düşüncelerin, medyanın değişen önyargıları ile bu tip yapıları nasıl etkileyebileceğini incelemektir. Bu çalışmada öne sürülen en önemli argüman ise medyanın kamuoyu oluşturmada önemli bir role sahip olduğu ve bu nedenle kamuoyuna vereceği mesajlar ve bu mesajların insanlar tarafından nasıl değerlendirileceği konusunda sorumluluk sahibi olması gerektiğidir. İsveç yazılı basını değerlendirilirken hepsi birbirinde farklı bölgelerden ve ideolojik profillerden seçilmiş üç adet günlük gazetenin hem haber içerikleri hem de kullandıkları manşet ve haber başlıkları analiz edilmiştir. Manşet ve haber başlıklarının incelenmesinin temel amacı işlenmiş olan bir suçun ne zaman ve neden 'namus' yönü ile vurgulandığını anlayabilmektir. İçerik analizinin temel amacı ise, medyada 'namus cinayetleri' çerçevesinde verilen haberlerin başlıca özelliklerinin görünür kılınmasıdır. Tez çalışması sonucunda elde edilen en önemli bulgulardan biri, Avrupa Merkezli ve Yabancı Düşmanlığı içeren bir dilin var olduğu fakat bu dilin çok nadir kullanıldığıdır. Bununla beraber sonuçlar gösteriyor ki İsveç yazılı medyasında 'Töre Cinayetleri'ni sansasyonel şekilde sunma konusunda bir eğilim mevcuttur. Bu tarz bir eğilim hali hazırda hassas olan İsveç'teki azınlık grupların negatif tepkisine neden olabilir.