turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Eşitlik ilkesi ve pozitif ayrımcılık

Eşitlik, sosyal hayatta bireyler arasında haklar ve imkanlar bakımından ayrım gözetilmemesi ve var olan ayrımların kaldırılmasını isteyen temel bir ilkedir. Eşitlik, tarihin bütün dönemlerinde insanların önem verdikleri bir ilke olmuştur. Ancak, insan sosyal bir varlıktır ve insanlığın var olup gelişiminden bu yana toplum yaşamında meydana gelen bir takım ayrımcılıklar vardır. Bu ayrımcılıklar insanların fiziksel, ruhsal ya da sosyal durumlarından kaynaklanabilir. Her toplumda bireyler veya gruplar arasında baş gösteren ayrılıklarının barışçı bir şekilde çözümü ancak hukuk kuralları ile mümkündür. Eşitlik ve adalet ilkeleri çerçevesinde hak ve özgürlükler herkese eşit şekilde tanınmalı ve uygulanmalıdır. Fakat bazen pozitif ayrımcılık kamu vicdanını daha fazla rahatlatır. Sosyal, ekonomik ve politik alandan taşıdıkları özellikler yüzünden dışlanmış olanların dışlanmışlıklarını bir ölçüde azaltmak ve uzun vadede engellemek adına ortaya çıkan pozitif ayrımcılık kavramı, ayrımcılıktan kaynaklanan eşitsizliği, dışlanmış gruplara problemin kaynağına göre daha farklı haklar vererek çözmeyi hedefler. Bu doğrultuda, kadınların korunması, çocuk ve yaşlıları koruyucu özel yasalar çıkarılması, adalet duygusunu tatmin ettiği için toplumsal barışa daha fazla katkı sağlar.
Yasama ihmali ve Anayasa Mahkemesinin rolü Irak ve Mısır hukuku açısından karşılaştırmalı bir analiz

Anayasa Mahkemesi'nin yasama ihmalini denetleme yetkisi, her devletin yürürlükte olan anayasasına göre değişmektedir. Bazı devletler, yasama ihmalini denetleme yetkisini açık bir şekilde anayasada ele alarak Anayasa Mahkemesi'ne vermiştir. Bunun örneği Güney Afrika anayasasıdır. Bazı devletler ise bunu açık bir şekilde anayasada zikretmemiştir. Bunun örneği Irak ve Mısır anayasalarıdır. Ancak Irak Federal Yüksek Mahkeme ve Mısır Yüksek Anayasa Mahkemesi, yasama ihmalini denetleme yetkilerini açık bir şekilde anayasada ele almamalarına rağmen kanun koyucunun yasama ihmali durumunu çözmede yardımcı olan araçları icat etmek için çaba göstermişlerdir. Çünkü bu durum anayasaya aykırı bir durum olup çözülmesi gerekir. Yasama ihmalini denetleme konusu, yasaların anayasaya uygunluklarını denetleme konusunda kabul edilen ilkelerden olduğu için Irak Federal Yüksek Mahkemesi ve Mısır Yüksek Anayasa Mahkemesi bu durumu çözen kararlar vermişlerdir. Yasama ihmali üzerindeki bu anayasal denetim, bireyler için büyük bir kazançtır. Çünkü bu, onların haklarını ihlallere karşı korumaktadır. Aynı zamanda yasama ihmali üzerindeki bu anayasal denetim, anayasaya aykırılık için bir sınır koyma konumundadır. Böylece bu araştırmanın konusu; yasama ihmali, Irak ve Mısır anayasa mahkemeleri ve onların yasama ihmalini denetlemelerindeki rollerini analitik ve karşılaştırmalı bir yöntemle incelemektir.
Bilimsel gelişmeye katılma ve bundan yararlanma hakkı

Bilimsel gelişmeye katılma ve bundan yararlanma hakkı, ilk defa Amerikan İnsan Hakları ve Ödevleri Bildirgesi'nde yer almıştır. İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'ni hazırlayanlar bundan ilham alarak, bu hakkı metne dahil etmiştir. İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nde yer alan hak ve özgürlüklerin bağlayıcı bir belgeye dökülmesi çabaları, iki uluslararası sözleşmeyle sonuçlanmıştır. Bunlardan birisi medeni ve siyasi hakları; diğeri ekonomik, sosyal ve kültürel hakları düzenlemiştir. Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme'nin 15. maddesiyle herkesin bilimsel gelişmeye katılma ve bundan yararlanma hakkı koruma altına alınmıştır. Böylece bu hak, Sözleşme'ye taraf olan devletler tarafından tanınmıştır. Buna rağmen, yakın zamana kadar Birleşmiş Milletler ve öğreti tarafından ihmal edilmiş; normatif içeriği belirsiz kalmıştır. Son zamanlarda ise fikri mülkiyet düzenlemelerinin kontrolsüzce genişlemesi ve insan haklarını ihlal etmesi, bu hakkın ön plana çıkarılması gereğini doğurmuştur. Fikri mülkiyet ve diğer iktisadi düzenlemelerle insan haklarının uzlaştırılmasında bu hakkın etkili bir rol oynayabileceği düşünülmüştür. Bilimsel gelişmeye katılma ve bundan yararlanma hakkının iki temel unsuru bulunur. Birincisi, herkesin bilimsel gelişmeye katılabilmesidir. Bilim özgürlüğü bu katılımın gerçekleşmesi için vazgeçilmezdir. Hakkın ikinci ve ayırt edici unsuru, bilimsel gelişmeden yararlanmadır. Herkesin bilimin uygulamalarından yararlanma hakkı vardır. Onurlu bir yaşam için gerekli olan bütün tıbbi ve teknolojik ürünlere erişim mümkün olmalıdır. Bilimsel gelişmeye katılma ve bundan yararlanma hakkının gerçekleşmesi dünya genelindeki her türlü kaynakların dengeli bir şekilde dağıtılmasının sağlanması için önemlidir.
Vergi yaptırım hukukunda kanunilik ilkesi

Bıyık, Ömer, 'Vergi Yaptırım Hukukunda Kanunilik İlkesi', Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale, 2019. Bu çalışma, vergi kanunlarının suç, ceza, kabahat ve bunlara karşılık gelen yaptırımlara ilişkin düzenlenmelerini suçta ve cezada kanunilik ilkesi bakımından incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda, daha çok literatür taraması üzerinden incelemeler yapılarak yüksek mahkemeler ve yerel mahkemelerce verilen yargı kararları, doktrindeki yazarların görüşleri incelenmiş ve kanuni düzenlemelerin yorumları üzerinden değerlendirmeler yapılmıştır. Araştırma ve inceleme bulgularında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun vergi suçlarına ilişkin kısmında kanunilik ilkesinde herhangi bir sapmaya rastlanılmamıştır. Yargı kararları, doktrindeki görüşler bu konuda hemfikirdir. Fakat vergi kabahatlerine ilişkin düzenlemelerde Kabahatler Kanunu'nun 4. maddesi gereğince bazı durumlarda idareye genel ve düzenleyici işlemler çıkarabilme konusunda yetkiler tanınarak kanunilik ilkesi zaman zaman esnetilmiştir. Araştırmada dikkat çeken en önemli konu ise, idareye genel ve düzenleyici işlemler tesis edebilme noktasında yetki veren kanun hükümlerinin çoğunluğunda, yetki verilen konuların; konu, kapsam ve zaman bakımından sınırlarının net bir şekilde çizilmemesinden ötürü, idarenin keyfi kararlar alarak bireylerin hak ve özgürlüklerini kısıtlayan sonuçlar doğmasına uygun zemin hazırlanmaktadır.
Uluslararası koruma çerçevesinde mültecinin hukuki statüsünün belirlenmesi

Bu çalışmada, 1951 Sözleşmesi ve uygulama ile şekillenen bireysel mülteci statüsünün belirlenmesi işlemine ilişkin bazı hususlar ele alınmış ve açıklığa kavuşturulmuştur. Çalışmada, şu araştırma sorularının cevaplandırılması hedeflenmiştir: 'uluslararası hukukta mülteci statüsünün şekillenmesinde etkili olan faktörler nelerdir', 'mülteci statüsünün belirlenmesine yönelik kriterler uygulamada nasıl bir görünüm arz etmektedir' ve 'bu uygulama, Türk sığınma hukuku mevzuatı ve uygulaması ile ne kadar örtüşmektedir'. Çalışmada ulaşılan en belirgin sonuçlar şu şekilde sıralanabilir: (1) çağdaş uygulamada, mülteci statüsü 1951 Sözleşmesinin oluşturulduğu dönemden daha farklı bir bakış açısıyla değerlendirilmektedir (2) insan hakları hukuku mülteci statüsünün belirlenmesi hususunda oldukça önemli bir yere sahiptir (3) bununla birlikte güvenlik ve ekonomik istikrara yönelik küresel hassasiyet ve kaygılar mülteci statüsünün belirlenmesi konusu açısından güvenlik ve özgürlük arasında devletler tarafından bir denge kurulması ihtiyacını doğurmaktadır (4) statü belirlemenin esasına yönelik kriterler insan hakları yaklaşımı bağlamında esnek bir düzlemde değerlendirilirken, usule yönelik kurallar ise dışlayıcı bir yapı sergilemekte, böylelikle statü belirleme sorumluluğunun üstlenilmemesi yahut diğer ülkelere kaydırılması amacına hizmet etmektedir (5) Türk sığınma hukuku mevzuatı ve uygulamasının gelişmiş sığınma sistemini haiz ülkelerin çağdaş uygulamaları ile tam olarak uyumluluk arz ettiğini söyleyebilmek güçtür (6) bu durumun en önemli sebebi mültecinin Türk hukukunda ülkeye has bir algı çerçevesinde ele alınmasıdır (7) Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu yakın bir gelecekte yürürlüğe girecektir. Bu kanunun, Türk sığınma hukukunun gelişimine ivme kazandıracağı ve alandaki çağdaş gelişmelere ayak uydurulmasında etkili olabileceği umulmaktadır.
Miras bırakanın muvazaalı işlemleri

Muvazaa, tarafların üçüncü şahısları aldatmak amacıyla görünürde yaptıkları hukuki işlemin hiç hüküm doğurmaması veya görünürdeki işlemden başka bir işlemin hükümlerini doğurması yönündeki anlaşmalarıdır. Miras bırakanın mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla muvazaalı işlem yapması durumunda ortaya çıkan, Türk Hukuku'nda büyük yeri ve önemi olan miras bırakanın muvazaası her zaman güncelliğini koruyan bir konudur. Miras bırakan yasa hükümleri ve toplumun değer yargılarına rağmen mirasçıları arasında eşitliği bozan, mirasçılarının hepsinin veya bir kısmının zararına olacak tasarruflarda bulunmakta, bağış arzusunu satımla gizlemekte, satım işlemi muvazaalı olarak geçersiz olduğu için yapılan işlemler iptal edilmektedir. Miras bırakanın muvazaası nitelikli muvazaa türündendir. Nitelikli muvazaada görünürdeki işlem muvazaa nedeniyle geçersizdir. Gizli işlem ise kural olarak geçerlidir. Kural olarak diyoruz çünkü, gizli işlemin geçerli sayılması için kanunda o işlem için öngörülen bir şekil varsa o şekle uyulmuş olması, konusunun hukuka veya ahlaka aykırı olmaması gerekir. Miras bırakanın muvazaalı işlemlerinden uygulamada en sık rastlananı miras bırakanın tapulu taşınmazını gerçekte bağışladığı halde görünürde tapuda satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle devrettiği işlemlerdir. Doktrinde tapuda görünürdeki işlemde şekle uyulmakla gizlenen bağışlama sözleşmesinin şekle aykırılığının ileri sürülemeyeceği yönünde görüş bulunmakla birlikte, Yargıtay istikrar kazanmış içtihatlarıyla görünürdeki işlemin muvazaalı, gizli işlemin de şekle aykırı olması nedeniyle geçersiz olduğunu kabul etmiştir. Yine doktrinde gizli bağışlama sözleşmesinin mirasçıların miras haklarını bertaraf etmeye yönelik olduğu için hileli anlaşma niteliğinde BK m.19 ve 20 uyarınca ahlaka aykırı olduğu yönünde çalışmamızda savunduğumuz görüş bulunmaktadır.
ILC maddeleri kapsamında devletin uluslararası yatırım tahkiminde sorumluluğu

Bu çalışmada devletin uluslararası sorumluluğu yatırım tahkimi bağlamında ele alınmıştır. Devletin sorumluluğuna ilişkin kurallar yalnızca devletler arasındaki ilişkileri değil özel kişi ile devlet arasındaki sorumluluk ilişkisini de kapsamına almaktadır. Bu nedenle söz konusu kurallar yatırım tahkimini de doğrudan ilgilendirir. Bu çerçevede öncelikle devletin sorumluluğu hukukuna ilişkin kuralların yatırım anlaşmalarına uygulanabilirliği ve bu uygulamanın ne ölçüde olması gerektiği incelenmiştir. Bu inceleme yatırım hukukunun doğası ve genel uluslararası hukuk ile ilişkisi, uluslararası yatırım anlaşmaları ile örf ve adet hukuku arasındaki ilişki, esasa uygulanacak hukuk olarak uluslararası hukukun rolü gibi karmaşık meselelerin değerlendirilmesini gerektirmiştir. Bu teorik meseleler çözümlendikten sonra ise hakem mahkemesi kararları ışığında devletin sorumluluğuna ilişkin kuralların yatırım hukukunda nasıl uygulandığı sistematik biçimde incelenmiş ve uygulama ile ilgili sonuçlara yer verilmiştir.
Taşınmaz lehine irtifak hakkı

Taşınmaz lehine irtifak hakkı, yüklü taşınmazın üzerine yararlanan taşınmazın lehine kurulan ve yüklü taşınmazın malikinin mülkiyet hakkından doğan yetkilerinden bazılarını kullanmaktan kaçınması veya yararlanan taşınmazın malikinin yüklü taşınmazı kullanmasına katlanması yükümlülüğü içeren irtifak hakkıdır. Bu hakkın hukuka uygun yarar sağlaması ve yüklü taşınmaza ilişkin olması şartıyla, taşınmaz lehine irtifak hakkının içeriğini belirleme özgürlüğü bulunmaktadır. Taşınmaz lehine irtifak hakkı Türk Medeni Kanunu'nun 779 -793. maddelerinde düzenlenmektedir. Bu çalışmanın konusu, Türk hukukundaki taşınmaz lehine irtifak hakkına ilişkin hükümlerdir. Bu çerçevede birinci bölümde, taşınmaz lehine irtifak hakkının hukuki niteliği, içeriği ve konusu ele alınmaktadır. Taşınmaz lehine irtifak hakkının benzer kavramlardan farkları incelenmektedir. İkinci bölümde, taşınmaz lehine irtifak hakkının tescille kurulması ve tescilden önce kazanılması üzerinde durulmaktadır. Üçüncü bölümde, taşınmaz lehine irtifak hakkının hükümleri açıklanmaktadır. Özellikle taşınmaz lehine irtifak hakkının kapsamı, bu hakkın taraflara sağladığı yetkiler ve yüklediği yükümlülükler ve bu hakka ilişkin değişikliklerin hukuki sonuçları ele alınmaktadır. Dördüncü bölümde, taşınmaz lehine irtifak hakkının terkinle ve terkin dışı sona ermesi incelenmektedir.
İmar Hukukunda hukuki el atma

Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile korunan mülkiyet hakkının kamu yararı nedeniyle sınırlanması mümkündür. Sağlıklı ve düzenli kentleşme için hazırlanan imar planları ile bazı kişilerin mülkiyet hakkı kısıtlanabilmektedir. İmar planlarında kamusal alana ayrılması suretiyle taşınmaz malikinin mülkiyet hakkının uzun yıllar kısıtlanması halinde kamulaştırmasız el atma kavramı karşımıza çıkmaktadır. Kamulaştırmasız el atma önceden yalnızca fiili el atma olarak kabul edilmekteydi. Yargı kararlarıyla taşınmazın imar planlarında kamusal alana ayrılması ve uzun yıllar kamulaştırılmaması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edilmesi de kamulaştırmasız el atma olarak kabul edilmeye başlanmıştır. Yargı içtihatlarıyla şekillenen kamulaştırmasız el atmaya ilişkin son yapılan kanun değişikliği ile düzenlemeler getirilmiştir. Kamulaştırmasız el atmanın tanımı yapılarak unsurları, hukuki niteliği ortaya konularak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Anayasa Mahkemesi, Uyuşmazlık Mahkemesi, Yargıtay ve Danıştay tarafından verilen kararlar ışığında son yapılan değişikliklerle birlikte geçirdiği süreç incelenmiştir.
Bankaların iflası

Bankalar ticaret şirketi olmaları dolayısıyla iflasa tabidirler. Bankalarda icra iflas Kanunu'nda düzenlenen iflas yollan ile takip edilebilirler. Bunlar içinde aciz hali ile borca batıklık hallerine dayanan doğrudan doğruya iflas halleri bankalar açısından özel bir önem arz eder. Borca Batıktık nedeni ile bankanın iflasının istenmesi durumunda, alınacak tedbirlerle bankanın içinde bulunduğu bozuk mali durumdan kurtulma ihtimali varsa, iflasın ertelenmesine talep, üzerine mahkeme karar verebilecektir. Bankaların iflasında, bankaların ekonomik ve sosyal hayattaki önemlerinden dolayı icra ve İflas Kanunu'ndaki iflasa ilişkin hükümlere Bankalar Kanunu ile istisnalar getirilmiştir. Bankadaki tasarruf mevduatı sahiplerinin alacaklarının bankaca ödenmemesi halinde, tasarruf mevduatı sahiplerinin alacakları Fonu'nca ödenecek ve Fon, bu alacaklıların yerine geçecektir. Mali yapısı bozulan bankanın durumunun düzeltilmesi için, Fon bankanın idari ve mali yapısına müdahale edebilecektir. Bütün alınan tedbirlere rağmen mali yapısı düzeltilemeyen bankanın iflası Fon tarafından istenebilecektir. Bankanın iflasına karar verilmesi ile bu karar ilan edilir. Bu karar ile birlikte, bankanın bütün malvarlığı iflas masasını oluşturur. İflas masasını iflas idaresi seçilinceye kadar iflas dairesi idare eder. Bankanın iflasına Fon'un talebi üzerine karar verildi ise iflas idaresini, Fon'un teklifi üzerine yeter sayıda kişiden Hazine Müsteşarlığı seçer. Bu halde Fonun alacağı imtiyazlı alacak olacak ve masanın nakit durumuna göre tasfiye bitmeden ödenecektir. Bankanın iflasının banka ya da alacaklılar tarafından istenmesi halinde tasfiyeye icra ve İflas Kanunu'nun hükümleri uygulanacaktır. Bütün alacaklıların taleplerini geri almış olmaları, alacakların ifta edilmiş olması ya da konkordatonun tasdik edilmiş olması halinde iflasın kapanması mahkemeden istenebilir. İflasın kapanması ile, banka hiç iflas etmemiş sayılır. Masaya ait paraların kesin olarak dağıtılması ile birlikte iflasın kapanmasına karar verilmesi mahkemeden istenir. Mahkemenin kapanma kararı ile iflas tasfiyesi sona erer. 176
Kamu davasına zorunlu katılma

Kamu davasına katılma kural olarak belirli kişilere tanınmış bir haktır. Kamu davasına katılmanın koşullarından biri kamu davasına katılacak kişinin suçtan zarar gören, mağdur veya malen sorumlu sıfatlarından birine sahip olması gerekliliğidir. Bu kavramlar kanunda açıkça gösterilmekle beraber kimleri işaret ettiği ayrıntılı olarak izah edilmemiş, bu izah doktrin ve uygulamaya bırakılmıştır. Bu ve diğer koşulları taşıyan kişiler mahkemeye katılma yönündeki iradelerini sözlü veya yazılı olarak iletirler ve ardından katılma isteminin uygun olup olmadığına karar verilir. Katılma davayı durdurmaz, fakat katılanın katılma yoluyla bazı hakları ve ödevleri doğar. Katılanın kanunda açıkça düzenlenmiş olan hakklarından en önemlileri kanun yollarına başvurabilmesi ve avukat görevlendirilmesini isteyebilmesidir. Kamu davasına katılma, davanın sona ermesi neticesinde veya katılanın vazgeçmesi ya da ölmesi halinde sona erecektir. Kamu davasına katılma hakkı bazı durumlarda belirli kişiler bakımından zorunlu bir görev mahiyeti de taşıyabilmektedir. Katılanın maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasında daha özel ve teknik bilgi sağlayacağı hallerde, kamu vicdanının yargılamada temsil edilmesi gerekli olduğu hallerde, ilgili tüzel kişilerin denetleme ve düzenleme yetkisinin bulunduğu hallerde, devletin maddi varlığına yönelik suçlarda, görevleri ve sıfatları sebebiyle özellik arz eden şüpheli ya da sanığın mensup olduğu kurumun menfaatinin korunması amacıyla ve yargılamaya konu olan suçu takip etme görevinin olduğu hallerde kamu davasına katılmasının zorunlu olduğu kabul edilmiştir. Zorunlu katılma, yargılamadan haberdar olmayanın yargılamadan haberdar edilmesi suretiyle ya da hali hazırda söz konusu olan bir ceza muhakemesi şartı nedeniyle yargılamadan zaten haberdar olanın katılma başvurusu aranarak veya aranmaksızın olmak üzere temel iki usulde mümkün olacaktır. Zorunlu katılma, Sermaye Piyasası Kanunu'nda yer alan ve atıfta bulunulan suçlar, Bireysel Emeklilik, Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanunu'nda yer alan suçlar, Bankacılık Kanununda yer alan suçlar, Banka ve Kredi Kartları Kanunu'nda yer alan suçlar, Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu m.17'de yazılı olan suçlar, Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda yer alan vd. bazı suçlar hakkında kabul edilmiştir. Gerek mevzuatta yer alan gerek yargı kararlarında kabul edilen zorunlu katılma kurumunun ceza muhakemesine katkısı bulunduğu gibi olumsuz yanları da bulunmaktadır. Ayrıca zorunlu katılmanın bilirkişilik kurumu ile ilişkisi de araştırılması gerekli bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır.
Evliliğin şekline uygulanacak hukuk ve konsüler evlenmeler

Yabancılık unsuru içeren evliliklerin sayısı, milletlerarası dolaşımın hız kazandığı günümüz küresel dünyasında her geçen gün artış göstermektedir. Bir evliliğin geçerli biçimde kurulması birçok modern hukuk düzeninde bir takım asli ve şekli koşulların gerçekleşmesine bağlanmış olup, bu koşulların anlamı ve içeriği bakımından ülkelerin iç maddi hukuk kuralları birbirinden farklıdır. Şekli ve asli koşullara ait bu ikili ayrım, çoğu milletlerarası özel hukuk düzenlemelerinde yabancı unsurlu evlenmelerde asli ve şekli şartların kendilerine ait kanunlar ihtilafı kuralına tabi kılınması sonucunu doğurmuştur. Yabancı unsurlu evliliklerin şekli bakımından doğan uyuşmazlıkların çözümü konusunda evliliğin yapıldığı yer hukuku olan lex loci celebrationis in yetkili olması hemen hemen tüm ülkelerin milletlerarası özel hukuk düzenlemelerinde benimsenmiş olup, kural bu yönüyle milletlerarası özel hukuk doktrininin en eski genel ölçütlerinden kabul edilmektedir. Ulusal düzenlemelerin yanı sıra, konuyla ilgili yürürlükte olan bazı milletlerarası sözleşmelerde de evliliğin şeklinde LLC kuralı kabul edilmiştir. Ancak kuralın yorumu ve uygulanması konusunda milletlerarası bir uyumdan bahsetmek zordur. Bu çalışmada, Anglosakson ve Kıta Avrupası hukuk sistemlerinde yer alan bazı ülkelerin evliliğin şekline uygulanacak hukuku ve konsüler evlenmeleri ele alan düzenlemeleri ile yargı kararları, konuyla ilgili milletlerarası sözleşmelerin ilgili hükümleri ve Türk milletlerarası özel hukukunun bu konulara ilişkin mevzuatı, uygulaması ve doktrindeki görüşlerle paralel olarak incelenmeye çalışılmıştır. Böylece, LLC'nin ve konsüler evlenmelerin geniş bir hukuki çerçevede ve tek bir çalışmada anlaşılması sağlanarak; içinde yabancı unsur barındıran evliliğin şekline ilişkin uyuşmazlıkların çözümünde yeknesak bir yaklaşımın benimsenmesi ve günümüzde hala sorun teşkil eden, bir hukuk düzeninde geçerli diğerinde ise geçersiz sayılan topal evliliklerin önlenmesi için çözüm önerileri getirilmesi amaçlanmıştır.
Kişiliğin korunması hükümleri çerçevesinde mobbing

İş ve hukuk dünyasında son derece güncel bir konu olan mobbing, hukuk nazarında kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir olgudur. Bu çalışmada kişilik hakkı ve kişiliğin korunması kapsamında mobbing incelenmiştir. Tezin amacı; mobbingin kişilik değerlerine saldırı niteliği ve kişiliğin korunması araçlarının mobbinge karşı işlerliğini değerlendirerek yasal çözüme muhtaç hususlarda öneriler sunmak ve nihayet mobbingin uygulayıcı nezdinde biraz daha tanınmasına katkı sağlamaktır.
Türk İdare Hukukunda kusurlu sorumluluk

Bir gerçek/ tüzel kişinin kusurlu eylem veya işlemlerinin sonuçlarına katlanmaması, yani 'sorumsuz' olması, hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmamaktadır. Bu nedenle idare hukukunda, zarar göre ne karşı idarenin 'asli' sorumlu olması, kusurlu davranış sergileyen kamu görevlilerinin kusurlarından dolayı herhangi bir yaptırıma maruz kalmayacakları anlamına gelmemektedir. Şöyle ki idarenin, sorumluluk doğuran bir zarar nedeniyle, zarar gören ile arasında tazminat ilişkisi oluşurken; kusurlu personeli ile arasında da ödenen tazminata istinaden rücu ilişkisi oluşmaktadır. İdare, kamu görevlisinin işlediği kusurlu fiillerden dolayı zarar göre ne ödediği tazminat bedelini, kamu görevlisine kusuru oranında rücu edebilmekte; bu sayede idarenin haksız yere mali külfet altına girmesi önlenmiş olmaktadır.
Havayolu kazalarından doğan kanunlar ihtilafı

Çalışmamızın temelini, her geçen gün daha da önem kazanan havayolu taşımacılığı alanında meydana gelen kazalar sebebiyle ortaya çıkan kanunlar ihtilafı oluşturmaktadır. Çalışmamız, iki ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, havayolu kazaları sebebiyle meydana gelen uluslararası sivil hava taşıyıcısının sorumluluğunu doğuran olay, ortaya çıkan sorumluluk çeşitleri ve şartları; uluslararası sözleşmeler, farklı mahkeme kararları ve doktrindeki görüşler itibariyle ele alınmıştır. Çalışmamızın ikinci ve son bölümünde ise, uluslararası havayolu taşıyıcısının haksız fiil sorumluluğuna uygulanacak hukukun tespiti metotları, konuya ilişkin uluslararası sözleşmeler, Türk hukuku ve mukayeseli hukuk bakımından önemi haiz olduğu ölçüde ABD hukuku açısından ele alınmıştır. Buna ek olarak, uluslararası hava taşıyıcısının akdi sorumluluğuna ve dava sebeplerinin yarışması halinde uygulanacak hukukun belirlenmesi konularına da aynı bölümde kısaca yer verilmiştir.
Osmanlı hukukunda nezir

Bu tez çalışması, Osmanlı hukukunda yaygın bir uygulaması olan nezir usulünü konu almıştır. Nezir usulü, kişilerin taahhütleri üzerine bina edilmiş, devlet tarafından işletilen bir toplumsal denetim mekanizmasına karşılık gelmektedir. Çalışmada, arşiv belgeleri merkeze alınarak ilk bölümde kurumun kavramsal ve tarihsel açıdan incelemesi yapılmıştır. İkinci bölümde kurumun hukuki mahiyeti şer'i ve örfi hukuk cephesinden irdelenmiştir. Üçüncü bölümde nezir usulünün uygulama sahası izah edildikten sonra, dördüncü bölümde uygulama şekli ortaya konmuştur. Nihayet beşinci bölümde nezir usulünün ilgası ele alınarak çalışma tamamlanmıştır.
Uluslararası ticarİ tahkimde tahkim anlaşmasının üçüncü kişilere teşmili

Tahkim anlaşması tahkimin temelini teşkil eder. Geçerli bir tahkimin varlığı için öncelikle geçerli bir tahkim anlaşması bulunmalıdır. Buna karşılık iç içe geçmişş sözleşmelerden oluşan karmaşık ticari ve ekonomik ilişkilerin, çok katlı hukuki yükümlülüklerin ve iç içe geçmişş şirket yapılarının yer aldığı modern uluslararası ticaret tatbikatında üçüncü kişilerin dahil olduğu uyuşmazlıkların ortaya çıkması kaçınılmazdır. İşte bu tür uyuşmazlıklarda, tahkim anlaşmasının, tahkim anlaşmasına açık bir irade beyanıyla rıza göstermemiş bulunan üçüncü kişilere, bu kişilerin bir takım tutum veya davranışlarının, tahkim anlaşmasına rıza gösterdikleri şeklinde yorumlanması suretiyle teşmil edilmesi söz konusu olabilmektedir. Bu çalışma, tahkim anlaşmalarının, tahkim anlaşmasına taraf olmayan üçüncü kişilere teşmilinin mümkün olup olmadığı sorusunun cevabını aramaktadır.