turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye'de din ve modernleşme ilişkileri

Türkiye'de din ve modernleşme konularında Şerif Mardin'in çalışmaları, Türk düşünce tarihine ve Türk toplumuna dair anlamacı ve yorumlamacı bakış açılarının geliştirilmesi için önemlidir. Biz bu çalışmada Türk toplumunun geçirmiş olduğu bu dönüşümleri Şerif Mardin'in düşüncelerinden yola çıkarak analiz ettik. Şerif Mardin, modernleşme olgusunu ele alırken Türk modernleşmesinin özgül karakterini ortaya koymuştur. Modernleşme sürecinin çatışma ve gerilimleri üzerine çalışmış ve modernleşmenin Batı'dan her şeyin direkt alınması şeklinde değil, Türk toplumunun kendi iç dinamikleriyle gerçekleşmesi gerektiğini savunmuştur. Ona göre, modernleşme sürecinin sadece toplum üzerinde etkili olduğu söylenemez. Din kurumu üzerinde de önemli etkileri vardır. Mardin, bu etkinin tek yönlü olmadığını, dinin modernleşmeden etkilendiğini ama kendisi de onun üzerinde doğrudan ya da dolaylı sonuçlara yol açtığını söyler. Din bir taraftan zayıflıyor gibi görünürken diğer taraftan yeni bir ivme kazanmıştır. Şerif Mardin'e göre din de modernleşme de sürekli olarak birbirlerini üretmektedirler. Modernliğin ortaya çıkışında dini etmenlerin söz konusu olduğu gibi toplumdaki dini tezahürler modernliğin şekillenmesinde dolayısıyla modernleşme sürecinde göz ardı edilemeyecek etkiler göstermeye devam etmektedirler.
Yoksulluk ve dayanışma ilişkisi bağlamında geçmişten günümüze hayırseverliğin kurumsallaşma süreci

Hayırseverlik duygusu, insanlıkla yaşıt bir kavramdır. Hayırseverlik, yardımlaşma ve dayanışma duyguları insanlığın gelişip, medeniyetlerin kurulmasında büyük rol oynar. Hayırseverlik anlayışı, tarihin çeşitli devirlerinde içinde bulunduğu dönemin sosyokültürel ve sosyoekonomik şartlarına göre farklı aktörler ve tarzlar olarak kendini göstermiştir. Hayırseverliğin kurumsallaşma göstergesi olan vakıflar, insanoğlunun ihtiyaçlarına göre ortaya çıkmış ve zaman içerisinde gelişip kendini gösteren hukuki dayanağı olan bir kurumdur. Geçmişten günümüze gelişen vakıf kurumlarının temelinde hayırsever olma ve yardım etme isteği bulunmaktadır. İnsanların sosyalleşmesi ile birlikte düşkün durumda olana yardım etme duygusunun da ortaya çıkması, hayırseverliğin zaman içerisinde gelişip kurumsallaşarak kendini göstermesiyle sonuçlanmıştır. Böylece vakıf denilen kavram, çağa, yöreye, döneme en önemlisi yoksulluk durumuna göre farklı terimlerle tanımlanarak içerikleri değişen kurumlar olarak karşımıza çıkmıştır. Bu tez çalışmasında İslamiyet öncesinden günümüze kadar olan süreçte yoksulluk sorununa karşı faaliyet gösteren hayırseverlik uygulamalarının, tarihsel gelişim içerisinde nasıl bir değişim izlediğine odaklanılmıştır. Hayırseverliğin tarihsel ilerleyişinde, dayanışma ağlarından birini oluşturan Ahilik ve Lonca teşkilatı önemli bir yere sahiptir. Günümüze kadar mirasları kalan hayırseverlik, vakıflarla birlikte kurumsal bir nitelik kazanmış ve yoksullukla mücadelede önemli görevler üstlenmiştir. Bu kapsamda, çalışmada, vakıfların tarihsel seyri üzerinde durularak, Cumhuriyet döneminin yoksullukla mücadele kurumu olarak karşımıza çıkan ve günümüzde önemli faaliyetler gösteren Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'nın yoksulluk üzerine yapmış olduğu faaliyetler araştırma kapsamında değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonucunda, Türk toplumunda önemli bir dayanışma ağı olan hayırseverliğin geçmişşten günümüze geçirdiği değişimler ortaya konmuştur. Gönüllü faaliyetlerle başlayıp zamanla dini dayanışma ile şekillenen hayırseverlik faaliyetleri, vergi muafiyeti ile kurumsal bir ivme kazanmıştır. Tarihsel süreçteki bu değişim ve dönüşüm çeşitli dayanışma ağları biçiminde gerçekleşmiş olup günümüzde ise SYD vakıfları adı altında bir hayırseverlik uygulaması olarak en son şeklini almıştır. Yoksullukla mücadelede önemli bir görev üstlenen ve kurumsal yapının en son örneği olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarıyla birlikte gelen en büyük değişim ise, hayırseverliğin sosyal politikanın bir aracı olarak hukuki düzenlemelerle oluşturulmuş ve ekonomik yapıya dahil edilmiş bir sosyal devlet uygulaması haline gelmesi olmuştur.
Güvenlikli sitelerde inşa edilen sosyo-mekansal ilişkiler ve sosyo-mekansal ayrışma

20. yüzyılın ikinci yarısı kentsel yaşamda büyük dönüşümlerin yaşandığı bir dönem olmuştur. Bu dönemde yaşanan dönüşümler kentsel mekanı dönüştürdüğü gibi kentlilerin gündelik yaşamını ve sosyal ilişkilerini de dönüştürme uğratmıştır. Bu çalışmanın konusu olan güvenlikli siteler de kentlerde yaşanan bu dönüşüme bağlı olarak hem kentlerde yaşanan mekansal dönüşümlerin hem de sosyal ilişkilerde yaşanan değişimlerin bir göstergesi niteliğindedir. Bu çalışmanın konusu, güvenlikli sitelerde inşa edilen sosyo-mekansal ilişkiler ve sosyo-mekansal ayrışmadır. İlk inşa edilen güvenlikli siteler elitlerin kendilerini toplumun daha alt sınıflarından ve kentin sorunlarından izole etme işlevini yerine getiren ve mekanın özelleştirilerek metalaşmasına bağlı olarak oraya çıkan yaşam alanlarıdır. Ancak güvenlikli sitelerin orta sınıflar için de üretilmesiyle, güvenlikli siteler hem kentsel manzarada daha görünür olmuş hem de kentsel yaşamı ve sosyal ilişkileri daha fazla etkilemeye başlamıştır. Bu durum güvenlikli sitelerde inşa edilen sosyo-mekansal ilişkileri kentsel yaşam açısından daha da önemli hale getirmiştir. Bu çerçevede araştırmanın iki odak noktası vardır. Birincisi güvenlikli sitelerde inşa edilen sosyo-mekansal ilişkiler; ikincisi ise güvenlikli siteler ile soyo-mekansal ayrışma ilişkisidir. Araştırma nitel araştırma yöntemine göre tasarlanmış ve araştırmanın verileri derinlemesine görüşmelerle elde edilmiştir. Elde edilen veriler araştırmanın iki ana odak noktası bağlamında yorumlanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler incelendiğinde güvenlikli sitlerde cemaat tipi ve cemiyet tipi sosyal ilişkilerin yanında ağ tipi ilişkilerin ve akışkan sosyal ilişkilerin de inşa edildiği görülmüştür. Bu veriler ışığında araştırmanın birinci odak noktasına ilişkin olarak güvenlikli sitelerde inşa edilen ilişkileri cemaat-cemiyet tipi ilişkiler çerçevesinde tartışmanın yetersiz olduğu ve bu konuda yeni araştırmalara ihtiyaç olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Diğer taraftan araştırma verileri incelendiğinde site dışında yaşayan kişilere karşı inşa edilen sosyo-mekansal ayrışma dinamiklerinin site içerisindeki ilişkilerde de ortaya çıktığı görülmüştür. Buna göre araştırmanın ikinci odak noktasına ilişkin olarak, güvenlikli sitlerin kentsel yaşamdaki sosyo-mekansal ayrışmaya zemin hazırlamasının yanında site içerinde de ayrışma dinamiklerinin yaşandığı; bu nedenle güvenlikli sitelere ilişkin sosyo-mekansa ayrışma tartışmalarının bireyselleşme bağlamında yapılmasının güvenlikli sitelere ilişkin literatüre yeni boyutlar katabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
1980 sonrası dönemde Kütahya ve Afyonkarahisar'da seçmen davranışı: CHP örneği

CHP, Türkiye'de siyasal sistemin kurulmasının ve çok partili siyasal hayatın inşa sürecinin en önemli aktörüdür. Devlet kuran parti olarak da önemli bir misyonun taşıyıcısıdır. Cumhuriyetin kurulma sürecinde gerçekleştirilen devrimler CHP aracılığıyla gerçekleştirilmiş ve CHP, modern bir toplumun ve Türk demokrasisinin inşa sürecinde doğrudan yer almış bir tek siyasal parti olma ayrıcalığını üstlenmiştir. Kurtuluş Savaşı'nın kazanılmasında temel bir görev üstlenen ARMHC'nin kadroları üzerinde yükselen CHP, kuruluşundan 1950 yılında gerçekleştirilen seçimlere kadar olan yaklaşık 27 yılda, ülkeyi tek başına yönetmiştir. Bu bağlamda çalışmanın temel amacı, devlet inşa etmiş önemli bir siyasal aktörün, bugün geldiğimiz noktada etkisiz bir konuma evrilmesinin altında yatan nedenleri araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda, Afyonkarahisar ve Kütahya'da CHP'ye oy veren seçmenle, oy vermeyen seçmenin CHP algıları çözümlenmeye çalışılmıştır. Her iki seçmen kitlesinin CHP algıları üzerinden, özellikle 1980 Askeri Darbesi sonrasında yaşanan değişim ve dönüşümlerin, seçmen tercihlerini belirlemedeki etkileri analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda seçmenlerin CHP'ye ilişkin düşünceleri üzerinden güncel kutuplaşma ve neredeyse sabitlenmiş oy oranları çözümlenmeye çalışılmaktadır.
Siyasal partiler bağlamında seküler aktörler ve İslamcı aktörlerin İslam algısı

Bu araştırmada Irak Kürt Bölgesi'nde faaliyet yürüten seküler ve İslamcı aktörler ele alınmaktadır. Söz konusu aktörler bağlamında yürütülen araştırma nitel bir çalışmadır. Bu nedenle araştırma boyunca mülakatlar yapılmış, birincil veri kaynakları olarak belgeler tedarik edilerek incelenmiş ve sanal etnografya kapsamında yazılı ve görsel internet kaynakları taranmış ve indirilerek arşivlenmiştir. Farklı ontolojik zeminlere sahip oldukları düşünülen seküler ve İslamcı aktörler, Kürt bölgesinde yaşanan toplumsal, siyasal, kültürel değişim ve dönüşümler üzerinde etkili olmuştur. Tarafların kimi zaman çatışmalı kimi zaman da uzlaşmaya dayalı bir zeminde bir araya geldikleri görülmüştür. Dini ve etnik kimliğin yeniden inşa edilmesi sürecinde ontolojik farklılık, merkezi bir yer edinerek tezahür etmiştir. Bununla birlikte söz konusu ontolojik farklılık melez kimliklerin ortaya çıkmasına da engel olamamıştır. Kürt kimliğinin şekillenmesinde rol oynayan seküler ve İslamcı aktörlerin ulusal bilinç etrafında yakınlaştıkları fakat dini kimlik söz konusu olduğunda ayrıştıkları gözlemlenmiştir. Bu çerçevede araştırma melez kimliklerin ortaya çıkma süreçlerinde yaşanan dönüşümleri keşfedebilmeyi amaçlamıştır. Çalışmanın kategorik çerçevesini Irak Kürtleri bağlamında Kürt sekülerizmi ve Kürt İslamcılığı oluşturmaktadır. Söz konusu aktörler siyasal partiler olarak faaliyetlerini yürüttüklerinden toplumsal tezahürleri belirgindir. Bu durum araştırmanın aktörleri ile ilgili kaynaklara ulaşılabilmesine imkan tanımıştır.
Anthony Giddens'te modernleşme, küreselleşme ve din

Bu araştırma, modernleşme, küreselleşme ve din bağlamında Anthony Giddens'ın görüşlerini sosyolojik açıdan incelemektedir. Araştırmanın amacı; Anthony Giddens'ın görüşlerini tespit etmek ve analiz etmektir. Bu bağlamda, modernleşme, küreselleşeme ve din'in insan hayatında ve toplumsal yapıda oluşturduğu etkileri sosyolojik açıdan ayrıca ele alınmıştır. Araştırma sonucunda; Anthony Giddens'ın amacının, günümüz gerçekliğini ayrıntılı bir biçimde analiz edebilecek bir modernlik düşüncesi geliştirmek olduğu; aslında modernliğin bittiği ve postmodern bir döneme girdiği savlarına katılmadığı, Postmodernistlerin iddiasının aksine modernlik sonrası bir dönemde değil, modernliğin kurumsal boyutlarının yeni anlamlar kazandığı, radikalleştiği, evrenselleştiği bir dönemde yaşanmakta olduğu belirlenmiştir. Yine Giddens tıpkı modernlik analizinde yaptığı gibi, küreselleşmeyi de modernliğin kurumsal boyutları üzerinden açıklayarak, ekonomik ya da endüstriyel gelişmeye dayalı, küreselleşme açıklamalarının yetersizliklerini aşmaya çalışmaktadır. Ayrıca, çağımızda, geleneğin çözülerek dönüştüğü, yaşamın gelenek ve dinden koptuğu ve bireyselleşmenin öne çıktığı tespit edilmiştir. Dünyanın küresel bir köye dönüştüğü, toplumların tüketim kültürünün nesnesi konumuna getirildiği, sosyal ilişkilerin ve sosyal yapının ahenkli bir bütün halinde işleyişi için fertlerin ruhunda içselleşmiş bulunan manevi değer ve normların birleştirici ve bağlayıcı gücüyle mümkün olabileceğine dikkat çekilmiştir.
Ulusal inovasyon sisteminin sosyo-kültürel kaynakları

Teknolojinin son yıllardaki hızlı değişimi ve bu değişimin ekonomiyi sürekli şekillendirmesi sebebiyle iktisadi yenilik anlamına gelen inovasyon bugün iktisadi büyümede en önemli faktör olarak görülmektedir. Buna bağlı olarak ülkeler, inovasyon sayısını ve katma değerini arttıracak politikalar üzerinde çalışmaktadır. Bu uğurda geliştirilen ve uygulanmaya çalışılan yaklaşımlardan biri de Ulusal İnovasyon Sistemi yaklaşımıdır. UİS yaklaşımı inovasyonun, içinde şekillendiği sistemi tartışmaktadır. Ne var ki bu tartışmalarda ilginin bugüne kadar daha çok sistemin maddi kaynaklarına hasredildiği, sosyo-kültürel bağlamın ise ihmal edildiği görülmektedir. Oysa inovasyonun en önemli aktörleri insanlar ve insanların eylemlerini şekillendiren toplumsal faktörlerdir. Bu çalışmanın amacı, bugüne kadar inovasyon tartışmalarında ihmal edilen bir boyutu, sosyo-kültürel boyutu tanımlamaya yönelik bir model geliştirmektir. Bu model sayesinde araştırmacılar incelemek istedikleri inovasyonun bağlamını daha iyi tanımlayabilecek; politika geliştiriciler de özgün bilim ve teknoloji politikaları geliştirebilmek için gerekli bilginin bir kısmına sahip olabileceklerdir. Söz konusu modeli geliştirirken temel perspektifin oluşturulmasında sosyolojideki tartışmalardan faydalanılacaktır. Bunun yanında farklı disiplinlerin -Kurumsal İktisat, İktisat Politikası vb.- teorik yaklaşımları, pratik gözlemleri ve saha verileri karşılaştırmalı bir şekilde kullanılacaktır. Bir yandan yapısall faktörler göz önünde bulundurulurken diğer yandan da inovasyon süreci mikro düzeyde analiz edilecektir.
Kitle iletişim araçları ve tüketim kültürü bağlamında çocukların tüketici olarak sosyalleşmesi: Eskişehir Çifteler Gazi İlkokulu örneği

İnsanların en temel yaşam pratiklerinden biri olan tüketim davranışı küreselleşmenin etkisiyle ihtiyaçtan öte zevk, beğeni, statü göstergesi haline gelmiştir. Küreselleşme süreci ile bütün dünya ekonomik, sosyal, siyasi ve kültürel açıdan değişim ve dönüşüm geçirmiştir. Yaşanan değişim ve dönüşümlerden yetişkinler kadar çocuklar da etkilenmiştir. Bu araştırmada çocukların tüketici olarak sosyalleşme süreçleri kitle iletişim araçları ve tüketim kültürü bağlamında ele alınmıştır. Bu amaçla ilkokul çocuklarının, tüketim davranışlarını ortaya koymaya çalışan tanımlayıcı bir araştırma yapılmıştır. Televizyon reklamları ve medya bağlamında etkisi artan tüketim kültürünün çocuklar üzerindeki etkileri, aile, eğitim, bireysel faktörler, toplumsal yaşam, kültür, moda, medya ve reklam başlıkları altında ele alınmıştır. Çalışmada, küreselleşme, tüketim kültürü ve kitle iletişim araçları bağlamında çocuk sosyolojisi ve tarihi, sosyalleşme kavramı, sosyalleşme süreçleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca kitle iletişim araçları, medya, reklamların etkisinde çocukluğa ve tüketim toplumunun üyesi olan çocukların tüketici kimliğini elde etme sürecine yani tüketici olarak sosyalleşmelerine odaklanılmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden, anket tekniği kullanılmıştır. Anket soruları 2., 3. ve 4. sınıflarda eğitim gören toplam 101 ilkokul öğrencisi ve bu öğrencilerin annelerine uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, çocukların tüketim toplumu ve kültüründen, televizyon reklamlarından, çizgi film karakterlerinden, cinsiyet ve yaş değişkenlerine bağlı olarak farklı düzeyde etkilendikleri bulunmuştur. Gelecekte bu konuda yapılacak çalışmalarda, temsil gücü yüksek bir örneklem kullanarak çocukların tüketim davranışları hakkında elde edilen verilerden genellemelere ulaşılabilir.
Göç mutfağı: Konya'daki Suriyeli göçmenlerin mutfak kültürü

2011 yılının Mart ayında başlayan Suriye Krizi'nden en çok etkilenen ülkelerden biri olan Türkiye, Suriyeli göçmenler için uyguladığı açık kapı politikası ile milyonlarca göçmenin yeni yerleşim yeri haline gelmiştir. Geçici Koruma Yönetmeliği çerçevesinde kayıtlı Suriyeli göçmen sayıları incelendiğinde Konya ilk on şehir arasında yer almaktadır. Göç süreci ve sonrası, uluslararası ilişkiler, siyaset bilimi, kamu yönetimi, tıp bilimleri, sosyal hizmetler, psikoloji, eğitim bilimleri ve sosyoloji gibi birçok disiplin tarafından farklı başlıklarda incelenmektedir. Bununla birlikte kültürel etkileşim süreçleri bağlamında yapılan çalışmaların daha az olduğu göze çarpmaktadır. Bu çalışmanın amacı, komşuluk ilişkisi olmayan şehirlerden biri olan Konya'da yaşayan Suriyeli göçmenlerin ve yerel halkın mutfak kültürü bağlamında kültürel etkileşim süreçlerini mekan, bellek ve aktarım süreçleri açısından irdelemektir. Nitel araştırma yöntem ve teknikleri ile gerçekleştirilen alan araştırmasında, kaynak kişilere kartopu örnekleme yöntemi aracılığıyla ulaşılmıştır. Yüz yüze derinlemesine mülakat ve odak grup görüşmesi tekniğinde yarı yapılandırılmış açık uçlu sorular uygulanmıştır. Damak tadı değişim noktasında tutucu bir duruş sergilemekle birlikte geleneksel mutfak, kültürel etkileşim alanlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle mutfak kültürü, iletişim bağlamında ele alındığında etkileşim ve uyum süreçlerinde karşılıklı olarak hem araç hem de amaç olarak değerlendirilebilmektedir. Alan araştırması sürecinde iletişim ortamı sağlayan günlük ilişkiler ile iki kültür arasındaki ortaklıkların ve farklılıkların tespit edilmesinin yanında kültürleşen ve etkileşime kapalı tatların olduğu anlaşılmıştır. Özellikle Suriyeli göçmenler için mutfak kültürünün tüketim bağlamında kültürleşme sürecine tabi olduğu tespit edilmiş olup geleneksel tatlar ile kurulan bağın devam ettirildiği görülmüştür. Konya halkının ise kültürel bellekte bulunan tatlar ile kurduğu bağı devam ettirmede tutucu bir duruş sergilediğini ve çoğunlukla yeni tatlara kendini kapattığı tespit edilmiştir.
Tahtacı düğünlerinde semah dönmek: Antalya ili Manavgat ilçesi Kalemler köyü örneği

Kültür özü itibari ile içerisinde taşıdığı kodlarla devamını sağlamaktadır. Bu kodların devamını sağlayan toplumsal düzen, bunun en büyük denetimcisidir. Bu kültür kodları zaman içerisinde, toplumsal düzen ve hayat şartları ile değişebilmektedir. Bu kodları saklayan belli kültüre ait insanlar bunun en büyük koruyucusudur. Alevilik değince akla Hz. Ali'yi seven ve onun yolunu benimsemiş insanlar akla gelmektedir. Bu kültürün içerisinde var olan bir ritüellerden biri ise semahtır. Türkiye sınırları içerisinde yaşayan Alevi toplulukları özellikle cumhuriyet döneminden itibaren bir kimlik mücadelesi içerisine girmiştir. Tekke ve zaviyeler kanunu ile başlayan bu süreç kapalı bir toplum yapısına sahip olan Alevi inancına mensup bireylerin yaşam ve dini ibadet formlarının ifade ediş biçimlerinin değişmesine yol açmıştır. Cem evlerinin kapatılması ve 1950'de başlayan göç dalgası ülkemizde yaşayan Alevi nüfusunun dağılmasına sebebiyet vermiştir. Globalleşme ve küresel etkileşim sonucu kimlik sorunu ortaya çıkmış, Alevi inancına mensup bireyler kimliklerini ifade etme yollarına başvurmuşlardır. Toplumlar kültürel beleklerini çeşitli gelenek ve görenekleri sayesinde geleceğe aktarırlar. Bu gelenek ve görenekler zaman içerisinde çeşitli kültürel etkileşimler ile değişime uğrayabilirler. Bu çalışmada kültürel kimlik ifadesi olarak, Tahtacı düğünlerinde semah dönmek ritüeli ele alınmıştır. Bu araştırmanın amacı, dini bir ayin olan semah ritüelinin, Antalya ili Manavgat İlçesi Kalemler Köyü'nde bir düğün uygulamasında yer almasının nedenlerini açıklamaktır. Elde edilen veriler, örnek olay incelemesi ve betimsel analiz yöntemiyle yorumlanmış, verilerin elde edilmesinde ise sahada gözlem teknikleri uygulanmıştır
Toplumsal belleğin yitimi tartışmaları bağlamında harf inkılabı

Şimdiki zamanı anlamlandırma ve geleceğe dair kurgu yapma noktasında zihinsel ve fizyolojik bir takım süreçleri harekete geçirerek geçmişş zaman yaşantılarıyla bellekte kodlanmış olan bilgileri geri getirme eylemi, genel hatlarıyla 'hatırlama' olarak tanımlanır. İnsanoğlunun temel bireysel özelliklerinden olan ve edinilen bilgilerin algılanma, kodlanarak kaydedilme ve tekrar geri getirilmesini sağlayan 'hafıza' yetisi, kolektif olarak da sahip olunan ve bireysel süreçlerle benzer şekillerde işleyen bir yapıya sahip olduğu kabul edilen 'toplumsal bellek' kavramıyla ifade edilir. Toplumsal bellekteki bilgi ve kültür kodlarının aktarılması tarihsel süreçte farklı araçlar vasıtasıyla gerçekleştirilmiş, başlangıçta sözlü kültürün etkin olduğu bu eylem, zamanla yerini yazılı kültürün egemenliğine teslim etmiştir. Tarih boyunca yaşanan tüm diğer dönüşümler ve kırılmalar gibi toplumsal bellekte de çeşitli sosyolojik süreçler ve travmatik olayların etkisiyle bir takım kayıplar ve unutuluşlar gerçekleşmiştir. Şimdiki zamandan geçmişşe bakıldığında toplumsal bellekteki boşluklar ve kolektif hatırlamalardaki farklılıkların öncelikle travmatik bir takım olaylardan kaynaklandığını söylemek mümkündür. Toplumsal bellekteki muhtemel kayıpların mümkün olduğunca giderilerek kolektif hatırlamaların asgari ortak bir zemine taşınabilmesi toplumsal barış ve bu barış zemininde kurgulanacak ortak bir gelecek ideali için elzem olduğu aşikardır. Bu noktada toplumsal belleğin kuşaklar arası senkronizasyonunun, özne bilgi olduğunda başka, kültürün diğer unsurları olduğunda başka araçlar sayesinde gerçekleştirilmiş olduğu şeklindeki temel prensip unutulmamalıdır. Zira özellikle Erken Cumhuriyet dönemine dair sosyolojik analizlerde bu temel prensibi görmezden gelen ya da ıskalayan genellemeci yaklaşımlar söz konusu olmuştur. Bu bağlamda, toplumsal bellek senkronizasyonunu yazıya indirgeyen bir bakışla Erken Cumhuriyet dönemi kültür inkılaplarına bakıldığında Harf inkılabı, toplumsal belleğin kaybı konusunda öne çıkan kırılma noktalarının başında gelir. Toplumsal belleğin sadece yazı ve yazıyla kayda geçirilmiş kelimelerden ibaret olmadığı, tıpkı bireylerdeki gibi toplumların da birer bilişsel ve alışkanlık belleği taşıdığı düşünüldüğünde Erken Cumhuriyet dönemi kültür inkılaplarının hedef aldığı tüm kurum ve kavramların 'toplumsal bellek kaybı' bağlamında yeniden ele alınması döneme dair bir katarsisi de mümkün kılacaktır. Yazı, dil ve din gibi kültürel kodları doğrudan etkileyen konularda farklı çağlarda gerçekleştirilen değişim ve dönüşüm deneyimlerine sahip olan bir medeniyetin mirasçısı olan Türkiye'nin toplumsal hafızasındaki benzer deneyimleri kültürel bir zenginlik kaynağı ve başarılı birer deneyim olarak takdim edilirken, özellikle Erken Cumhuriyet Dönemi Harf inkılabının -tek başına- bir 'kopuş' , 'yitiriliş' ve 'travma' sebebi olması bu çalışmanın esas sorunsalıdır.
Sakarya Üniversitesindeki uluslararası öğrencilerin sorunları

Bu araştırmanın amacı, Sakarya Üniversitesinde öğrenim gören uluslararası öğrencilerin eğitimsel, sosyal, kültürel ve ekonomik sorunları ile bu sorunları etkileyen faktörleri incelenmektir. Araştırmada, uluslararası öğrencilerin sosyal, ekonomik ve kültürel sorunlarını tespit etmek amacıyla hazırlanan soru formu yardımıyla 2018 yılında Sakarya Üniversitesindeki 370 uluslararası öğrenciden veri toplanmıştır. Araştırma, tarama modelinde yürütülmüş nicel bir çalışmadır. Elde edilen veriler frekans, karşılaştırmalı tablolar ve ortalamalar gibi betimleyici istatistikler, hipotez testleri ise ki-kare fark testiyle analiz edilip yorumlanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, Sakarya Üniversitesi'nde okuyan uluslararası öğrencilerin üçte ikisi lisans öğrencisidir. Uluslararası öğrenciler, en çok sırasıyla Asya, Afrika, Türki Cumhuriyetler ve Balkan ülkelerinden gelen öğrencilerden oluşmaktadır. Sakarya'daki uluslararası öğrencilerin Türkiye'de yaşadığı en önemli sıkıntılar sırasıyla dil sorunları, eğitim ve akademik sorunlar, kültürel sorunlar, ayrımcılığa maruz kalma ve ekonomik sorunlardır. Psiko-sosyal sorunlar ve kişisel gelişim-serbest zaman değerlendirme alanları en az sorun yaşanan alanlardır. Cinsiyete göre uluslararası öğrencilerin Sakarya'da yaşadığı sorunlar istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermektedir. Öğrenim görülen programa göre uluslararası öğrencilerin yaşadığı sorunlar istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermektedir. Kalma yılına göre öğrencilerin yaşadığı sorunlar istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermektedir. Türkçe düzeyine göre öğrencilerin yaşadığı sorunlar istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermektedir.