turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Osmanlı Devleti'nin yeniden yapılanma sürecinde ıslahatların yeri ve 1. Meşrutiyet

Osmanlı Devletinin düzeni bozulunca, devleti kurtarmak için bir dizi ıslahat hareketlerine girişilmiştir. Bu ıslahat hareketleri başlangıçta ferdi hareketler şeklinde, Nizam-ı Cedid devrinden sonra da, kurumsal olarak gelişmiştir. Devletin yapılan ıslahat hareketleriyle düzene bir türlü girememesi üzerine, Yeni Osmanlıların öncülüğünde Osmanlı aydınları, halkın katılımının sağlanabileceği meşrutiyeti önerdiler. Meşrutiyetinde şura ile buluşturmaya çalışarak, yabancı bir sistem olmadığını ileri sürüyorlardı. Meşrutiyet'in diğer ıslahatlardan farkı, diğer ıslahatlardaki en büyük problemin bunda olmayacağıydı. Bu da meşrutiyetin temsili sistem vasıtasıyla, halkı yönetime katarak, icraya getireceği canlılıktı. Fakat bu görüşlere katılmayan aydınlar da vardı.
Primary Alevi institutions and Alevi-Sunni encounters under the urban conditions

Bu çalışmada, kent merkezlerinde yaşamakta olan Alevilerin, 1950li yıllardan bu yana kente göç edişleri ile birlikte ortaya çıkan iki çarpıcı sonuca ilişkin deneyimleri, düşünce ve duyguları incelenmiştir. Söz konusu iki çarpıcı sonuç, köy ortamına kıyasla kent koşullarında geleneksel Aleviliğin toplumsal ve dini yapısının temelini oluşturan dini tören ve kurumlarda meydana gelen dönüşüm ve Alevi-Sünni karşılaşmalarının yine kır koşullarına kıyasla kent ortamında benzersiz bir biçimde artmasıdır. Çalışmamız kapsamında bu iki sonuç, yalnızca Alevilerin Türkiye'nin kırsal bölgelerinden kent merkezlerine göç etmelerinin birer getirisi olarak ele alınmayıp geleneksel Alevi toplumunun kapalı, marjinal ve gizlilik ilkesine dayalı yapısının dışa açılma sürecine girmesi ile birlikte yaşadığı dönüşüm bağlamında da değerlendirilmiştir. Çalışmamız, geleneksel Alevi toplumunun kapalı, marjinal ve gizlilik ilkesine dayalı yapısına ve bu toplumun dışa açılma serüvenine ilişkin olarak kaleme alınmış literatürün yanı sıra, kent merkezlerinde yaşayan on dokuz Alevi birey ile yapılan yüz yüze görüşmelere dayanmaktadır. Ulaştığımız sonuçlar ise şöyle özetlenebilir: Görüşülen Alevilerin çoğu geleneksel Aleviliğe özgü dini tören ve kurumların kent koşullarında zayıflamasından üzüntü duyuyor olsa da, bu kişilerin tamamı kent ortamında Alevi-Sünni karşılaşmalarında yaşanan müthiş artışı, Sünni halkın Alevi'lere ilişkin olarak sahip olduğu, kulaktan dolma bilgilere dayalı önyargıları ortadan kaldırmak için bir fırsat olarak görüyor.
A comparative study of perceptions of Armenians in Turkey and Armenia regarding 1915 Medz Yeghern

Bu çalışma, Türkiye'de ve Ermenistan'da Ermeniler arasında 1915 Medz Yeghern algısı ile ilgilidir. Araştırma konusunu ayrıntılandırmak için, geniş bir akademik literatür ile otuz derinlemesine yarı yapılandırılmış görüşmeler değerlendirilmiştir. Tezin amacı Türkiye ve Ermenistan'da Ermeniler ile yapılan görüşmelerden çeşitli veriler toplayarak zaman boyunca algı dönüşümünü anlamak ve bunun yanı sıra ana faktörleri incelemek, 1915 Medz Yeghern algısını oluşturan faktörleri ve Ermeni tarafının Türkiye'den beklentilerini ortaya çıkartmaktır. Tez, sadece akademik literatüre Ermenilerin Medz Yeghern algısına ilişkin bir katkı sunmakla kalmayıp; aynı zamanda Türk okuyuculara Ermeni-Türk ilişkileri konusunda, karşı tarafın kaygıları ve beklentileri üzerine derinlikli bilgi edinebileceği bir kılavuz rölü görecektir.
Avrupa Birliği gündemindeki yurttaşlık tartışmaları

Bu çalışmanın amacı Avrupa Birliği içindeki yurttaşlık konumu ve hakları ile ilgili sorunları ve Avrupa Birliği'nin bunların çözümüne ilişkin taşıdığı imkanları araştırmak ve tartışmaktır. Bu amaç doğrultusunda önce tarihsel bir perspektiften ulus devletlerin oluşumu ve Avrupa'da farklı ulus devletlerin kurulmasına paralel olarak biçimlenen farklı yurttaşlık rejimleri incelenmektedir. Ulus devletin içinde uygulanan siyasi egemenliğin kaynağı olarak politik ulus yurttaşlardan oluşmaktadır. Modern yurttaşlık tasarımı sözleşme kuramının eşit ve özgür bireyine dayanmaktadır. Kuramsal düzeyde eşit ve özgür bireyden hareket eden liberal ve cumhuriyetçi olmak üzere esas olarak iki farklı yurttaşlık anlayışı oluşmuştur. Yurttaşlık haklan ülkeden ülkeye farklı sınıf ve tohumsal mücadelelere bağlı olarak farklılık göstermekle beraber çok kullanılan biçimiyle sivil, siyasi ve sosyal haklar olmak üzere üç kategoride sınıflandırılmaktadır. Modern yurttaşlık ve ulus devlet esas olarak erkek cinsiyeti üzerine inşa edilmişlerdir. Feministler modern yurttaşlığın ve ulus devletin bu erkek karakterini değişik açılardan eleştirmektedirler. Batılı liberal demokrasiler homojen etnik köken ve kültüre sahip olduklarını iddia etmelerine rağmen esas olarak çoğulcu ve çok kültürlü toplumlardır. Bu bağlamda gündeme farklı kimliklerin ve kültürel grupların temsili gelmektedir. Ulus sonrası yurttaşlık yorumu yurttaşlık haklan ile kimliğin birbirinden ayrıldığım ileri sürmektedir. Avrupa Birliği ulus-sonrası bir siyasi birliktir ve ulus devletler ile yetkilerini paylaşmaktadır. Bir siyasi güç uygulaması olarak ulus devletten farklılıklar ve demokrasi kuramı çerçevesinde eksikliler göstermektedir. Avrupa Birliği basamağında işleyen bir kamusal alanın yokluğu, yurttaşlar ile Birlik arasında doğrudan temsilin olmayışı demokrasi eksikleri olarak tartışılmaktadır. Bütün eleştirilere ve henüz yetkinleşmemesine karşın Avrupa Birliği Birlik ve ulus devlet düzeyinde olmak üzere ikili bir temsil niteliğine sahiptir. Avrupa Birliği yurttaşlığı üye ülke yurttaşlarım kapsamaktadır. Böylece birden fazla yurttaşlık konumu mümkün hale gelebilmektedir. Fakat diğer taraftan Avrupa Birliği yurttaşlığı üçüncü ülke yurttaşlarım yurttaşlık kapsamı ve buna bağlı olarak siyasi irade ve görüş oluşturma süreçleri dışında bırakmaktadır. Bu, Birlik'in çözmesi gereken esaslı demokrasi sorunlarından birisini oluşturmaktadır. Avrupa Birliği uyguladığı neoliberal politikalar ile sosyal refah devletini çözmektedir. Bu çerçevede daha önce kısmen de olsa çözüme kavuşmuş olan istihdam, yoksulluk v. b. sorunlar tekrar oluşmaktadır. Bu sorunlar yurttaşlara uzak olan Avrupa Birliği projesine karşı protesto hareketlerinin oluşmasına neden olmaktadır. Bununla beraber de yurttaşlar ve sivil toplum örgütleri tarafından biçimlendirilen bir Avrupa Birliği'ni gündeme getirmektedir. Bu çalışmada Almanca kaynaklar ağırlıklı olmak üzere literatür taraması yöntemi kullanılmıştır. Avrupa Birliği düzeyinde iki dışlanan grubu oluşturan kadınlar ve yabancıların yurttaşlık talepleri konusunda yer verilen vakalar ise hukuk metinlerinin değerlendirilmesine dayanmaktadır.
Damızlık Kızın Öyküsü dizisinde kadının toplumsal açıdan temsili

Ataerkil toplumsal sistemin ortaya çıkışı neredeyse insanlık tarihi kadar eskiye dayandırılır. Bugünün toplumlarının da toplumsal yapı ve ilişkilerinde ataerkil toplumsal sistemin izlerinin gözlemlenebilir olduğunu söylemek mümkündür. Öte yandan ataerkil toplumsal sistem, toplumsal cinsiyet norm ve rolleri aracılığıyla kadınların ve erkeklerin toplumsal düzlemde nerede duracaklarına, hangi işlerle meşgul olacaklarına ve nasıl davranışlar sergileyeceklerine kadar birçok şeyi kurgulamakta ve denetlemektedir. Günümüzde de bu durumu konu edinen pek çok sinema filmi ve dizi çekilmektedir. Nitekim 2017 yılında yayınlanmaya başlayan Damızlık Kızın Öyküsü dizisi de bunlardan biri olup, ataerkil toplumsal yapının ileri düzey bir versiyonunu yansıtan bir distopyayı ele almaktadır. Bu çalışmada, ataerkil toplumsal sistemin ortadan kaldırılmadığı takdirde ulaşabileceği boyutun gösterilmeye çalışıldığı Damızlık Kızın Öyküsü dizisi ele alınmıştır. Dizide kadının toplumsal açıdan nasıl temsil edildiği analiz edilmiştir. Bu amaçla toplumsal cinsiyet ve feminist kuramlar literatürü incelenmiş, göstergebilim, kamera hareketleri ve teknikleri, renk ve dekor kullanımlarına dair kavramlar ele alınmıştır. Çalışmanın son bölümünde, Damızlık Kızın Öyküsü dizisinde kadının toplumsal açıdan temsili belirlenen temalar ve seçilen sahneler üzerinden analiz edilmiştir. Yapılan analizin sonucunda ataerkil toplumsal yapının, kadının hem toplumsal düzlemdeki yerini hem de ev içindeki konumunu belirlediği sonucuna ulaşılmıştır.
Gündelik hayat ve basın: Gırgır mizah dergisinde gündelik hayatın dönüşümü, 1972 - 1989

Bu çalışma kapsamında 1972- 1989 yılları arasında yayınlanan Gırgır mizah dergisinde gündelik hayat pratiklerinin dönüşümü incelenmiştir. Gündelik hayat pratiklerini oluşturan olgu, kavram ve tanımlamaları tespit etmeyi amaçlayan bu çalışmada ayrıca Gırgır mizah dergisinin Türk Basın Tarihi'nde durduğu yeri belirlemek amacıyla Türkiye'de mizah dergilerinin gelişimi de ele alınmıştır. Gırgır, yakaladığı yarım milyonluk tiraj rakamları ile Türk Basın Tarihi'nde önemli bir yere sahiptir. Bununla birlikte Türk mizahının ve mizah dergilerinin mevcut anlayışını değiştirmiştir. 1970'li yıllardan itibaren Türk mizahın ve mizah dergilerinin yol haritasını 'yerel mizah' şeklinde belirleyen bir yayın olarak Türk Basın Tarihi'nde yerini almıştır. Gündelik hayat pratiklerinin dönüşümünü tespit etmek amacıyla Gırgır'ın yayınlanan bütün sayıları incelenmiştir. Gündelik hayat çalışmaları noktasında Henri Lefebvre, Michel de Certeau ve Erving Goffman'ın çalışmalarından faydalanılmıştır. Çalışma sonucunda gündelik hayat içerisindeki pratiklerin 'zaman', 'mekan', 'etkileşim' ve 'deneyim' kavramları etrafında şekillendiği gözlemlenmiştir. Bu kavramlara ilişkin tanımlamalarda meydana gelen değişimler pratiklerin dönüşümü noktasında etkilidir. Pratiklerin dönüşümünü sağlayan iç dinamiklerin yanı sıra toplumsal yapıyı sekteye uğratan dış müdahaleler de dönüşümü etkileyen unsurlardandır. 1972- 1989 yılları arasında pratikleri dönüştüren belirleyici olay 1980 Askeri darbesidir.
Temel iş-güç biçimi değişiminin yaşam tarzı üzerindeki atkileri: Afyon-Sandıklı örneği

Ekonomistler ve sosyal bilimcilerin temel ilgi alanları olan sanayi devrimi genel olarak fabrikalaşma üzerine odaklanırlar. Tarım ekonomisi, büyük oranda kapitalist öncesi kriterlere bağlıydı. Fakat tarım ürünlerinin büyük oranda yine tarımsal sistem içinde tüketildiği pek çok gelişmemiş bölgenin tam olarak ticaretin olgunlaşmadığı ama nüvelerinin oluşmaya başladığı aşama olarak tasvir edilebilmesi için çiftçilerin tamamına yakınının emeklerinin ya da ürünlerinin büyük bir bölümümün satarak geçimlerinin sağlamaları gerektiğinin vurgulanması gerekir. Sanayi devriminden en çok etkilenen iş-güç biçimlerinden bir tanesi de çiftçiler olduğu için sosyolojik çalışmalarda çiftçiler ve işçilere yönelik bir ilgi oluştu. Sanayileşme ile birlikte çiftçilikten fabrika işçiliğine geçiş süreci Kuzey-Batı Avrupa'da ilk olarak meydana gelen kendine özgü bir değişimdi. Makine kullanımı yaygınlaştığından dolayı buhar enerjisi, insan gücünün yerine kullanılmaya başlandı. Teknolojik gelişmeler yalnızca tarımda makine kullanımını gerekli kılmakla kalmayıp aynı zamanda çiftçilerin tamamına yakınının işlerini kaybetmelerini de sağlamıştır. Türkiye'nin çağdaş Batı seviyesini yakalayabilmesi için sanayileşmesi gerektiği sosyal bilimciler tarafından her geçen gün daha iyi anlaşılmaya başlanmıştır. Türkiye'de meydana gelen sanayileşme süreci birbirinden farklı yaklaşımlar kapsamında ele alınmıştır. Fakat bu çalışmaların bireylerin yaşam tarzlarında meydana getirdiği değişikliklere gereken önemi vermemişlerdir. Sanayileşme ile birlikte Afyon-Sandıklf da yaşayanların gündelik yaşamlarında ve yaşam tarzlarında değişiklikler meydana gelmiştir. Bu yeni yaşam tarzının oluşumunun en önemli nedenlerinden birisi ise büyük oranda iş-güç biçimi değişiminden kaynaklanmaktadır. Bu anlamda çalışmamız, çiftçi ve işçilerin yaşam tarzlarında meydana gelen farklılıkları ortaya koymaya çalışacaktır.
Batı Trakya'da yayınlanmış olan 'Yuvamız' dergisinin, batı Trakya Müslüman Türk azınlığın kimlik oluşumundaki önemi

Batı Trakya'nın Gümülcine şehrinde 1986- 1996 yılları arasında yayınlanmış olan 'Yuvamız' dergisi, bir kültür dergisidir. Dergide politika arka planda tutularak; azınlık sorunları, azınlığın başlıca sorunu olan eğitim, ansiklopedik bilgiler, çiftçi, sağlık, din ve eğitim köşeleri, ana ve çocuk sağlığı, şiir ve edebiyat, önemli olaylar ve günler, eğlence, güldürü, bilmece- bulmaca, fal, çocuk eğitimi ve daha buna benzer birçok konu sayfaları doldurmuştur. Dergi, Batı Trakya Müslüman Türk Azınlığının dini ve milli kimliklerini unutmadıklarını gösteren bir kaynak olması açısından da oldukça önem sarf etmektedir. Çalışma için derginin çıkmaya başladığı Eylül 1986 ile Mayıs 1996 yılları arasında çıkan 117 sayının tamamı incelenmiştir. Çalışmanın giriş kısmında, 'Batı Trakya'nın Coğrafi Konumu', 'Lozan Antlaşması ve Batı Trakya Müslüman Türk Azınlığı' ve 'Batı Trakya'da Basın Yayın Özgürlüğü' başlıkları incelenecektir. Tez dört ana bölümden oluşmaktadır. 'Birinci Bölüm'de, derginin biçim, içerik ve görsel özellikleri incelenmiştir. 'İkinci Bölüm' derginin tezin konusu göz önünde bulundurularak şair ve yazar kadrosunun incelenmesini ve Türk kimliğini öne çıkaran edebi türlerin özetlerini kapsamaktadır. 'Üçüncü Bölüm'de, dergide bulunan Türk kimliğinin oluşumunda rol oynayan tüm yazılar; yazar adına, türüne ve yayımlanma sırasına göre tasnif edilerek yazıların bir dizini yapılmıştır. 'Dördüncü Bölüm'de ise, incelenen tüm yazılara örnekler vererek, çeşitli görsellerle de çalışmaya renk katmak amaçlanmıştır. Sonuç, kaynakça, dizin ve ekler ile teze son verilmiştir. Batı Trakya Türkleri, Yunan hükümetinin Lozan Antlaşmasına uymayarak uyguladığı baskı ve ayırımcı politikasına rağmen Türk kimliklerini savunmalarının yanında edebiyatın her alanında bu düşüncelerini süreli yayınlar yardımı ile dile getirmeyi başarabilmişlerdir. Bu çalışma, 1986- 1996 yılları arasında Batı Trakya'da çıkmış olan 'Yuvamız' dergisindeki çeşitli edebi türlerde Batı Trakya Türklerinin kimliklerini nasıl savunduklarını görmek amacı ile yapılmıştır.
Çankırı Sosyal Hizmet Merkezi'nin uygulamalarını ve yansımalarını 'Yoksulluk Kültürü Kuramı' kapsamında değerlendirmek

Yoksulluk, insanlık tarihinde çokça tartışılan, günümüz dünyasında da hala çözüme kavuşmayı bekleyen önemli toplumsal sorunlardan biridir. Yoksulluk, dünyada ve Türkiye'de farklı boyutlarda ve türlerde ifade edilmektedir. Yoksulluğun gün geçtikçe önemli boyutlara ulaşması çeşitli ulusal ve uluslararası kuruluşları çözüm bulmaya yönlendirmiştir. Sosyal yardımlar genellikle gelişmiş ülkelerin yoksulluğu azaltmak için bulduğu çözümlerden biridir. 3. Dünya ülkelerinde sosyal yardım politikaları ise tartışmalı bir konu olmaya devam etmektedir. Son yıllarda Türkiye'de yoksulluğa karşı mücadele politikası olarak sosyal yardımlar devlet eliyle yapılmaya başlanmıştır. Ancak devlet eliyle yapılan sosyal yardımların insanları çalışmamaya ya da kayıt dışı çalışmaya ve parçalanmış aile yapılarına yönelttiği, sosyal yardım alan kişilerde yoksulluğun bir kültür oluşturduğu düşünülmektedir. Bu çalışma ile sosyal yardım alan kişilerde gerçekte bir yoksulluk kültürü oluşup oluşmadığını incelemek amaçlanmıştır. Çalışma, kavramsal yaklaşımlar temelinde ampirik verilere dayandırılmıştır. Bu kapsamda yoksulluk, yoksulluk kültürü, yoksulluğun Dünya ve Türkiye'deki boyutları, yoksullukla mücadele politikaları gibi konuları içeren literatür ışığında Çankırı Sosyal Hizmet Merkezi'nden sosyal yardım alan kişilerle ampirik bir araştırma yürütülmüştür. Nitel araştırma yöntemi kapsamında katılımcılarla derinlemesine görüşme tekniği ile yürütülen çalışmada, katılımcıların Çankırı Sosyal Hizmet Merkezi'nin uygulamalarına ilişkin deneyimleri üzerinden bu merkezin uygulamaları ve yansımaları, Yoksulluk Kültürü Kuramı kapsamında değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Normalizasyon kavramı bağlamında esrar kullanımında ülke politikaları; Karşılaştırmalı bir analiz

Esrar kullanımı ve bağımlılığı tüm dünyada ortak bir sorun haline gelmiştir. Gün geçtikçe ulaşımın kolaylaşması ve kullanım yaşının düşmesi esrar kullanımının toplumların üzerinde çalışılması gereken bir problem olduğunu göstermektedir. Her toplumun uyguladığı stratejilerde farklı bakış açılarına yer verilmektedir. Bu bağlamda uygulanan yasalar, toplumdan topluma farklılıklar göstermektedir. Esrar kullanım ve bağımlılık süreçlerinin, normalizasyon kavramı bağlamında incelenmesi bu durumun önemini daha çok gözler önüne sermektedir. Dünyada esrar kullanımının serbest, yarı serbest ve yasak olduğu ülkeler bulunmaktadır. Bu ülkelerde uygulanan sosyal politikalar esrar kullanımı ve bağımlılık oranlarında farklılıkların oluşmasına katkı sağlamaktadır. Bu farklılıklara, yasalardaki belirsizlikler ve yasaların kimi ülkelerde pratiğe dökülürken kimi ülkelerde uygulanamaması sebep olarak gösterilebilmektedir. Yasaların uygulanmayışı veya uygulanamayışı esrar kullanımının normalizasyonuna katkı sağlamaktadır. Bu çalışmada dünyada giderek artan esrar kullanımının sosyolojik kavramlar olan işlevselcilik, çatışma, sembolik etkileşimcilik kuramları bağlamında ele alınması amaçlanmıştır. Bu bağlamda normalizasyon kavramı ayrıntılı olarak ele alınmış ve bu kavramlar esrar kullanımının yaygınlaşması bağlamında değerlendirilmiştir. Esrar kullanımının serbest olduğu Hollanda ve Kanada, yarı serbest olduğu Birleşik Krallık ve yasak olduğu Türkiye, çalışma içinde özel olarak değerlendirilen üç ülkedir. Bu ülkelerde esrar kullanımının yasal statüsünün esrar kullanımının normalizasyonu ve esrar kullanımına götüren süreçleri nasıl etkilediği ele alınan bir diğer konudur. Son olarak, esrar kullanımının normalizasyon süreçlerinin olası sonuçları tartışılmıştır.
Beykoz'da yüksek güvenlikli bir sitede gündelikçi kadın emeği üzerine niteliksel bir araştırma

çalışma, yüksek güvenlikli sitelerde gündelik ev işçisi kadınların emeğini, İstanbul, Beykoz'daki bir yüksek güvenlikli site örneği üzerinden ele almaktadır. Çalışmada, gündelik ev işçisi kadın emeği örneği üzerinden ataerkillik ve geleneksel kadınlık rollerinin metalaşması sonucunda ortaya çıkan sınıfsal, cinsiyetçi ve ekonomik ayrımcılığın dışavurumları ve sonuçları tartışılmaktadır. Araştırmanın amacı yüksek güvenlikli siteler içerisinde çalışan gündelik ev işçisi kadınların, cinsiyet eşitsizlikleri ve sınıfsal farklılaşmalar üzerinden, kapitalist piyasa anlayışında kadın emeğinin ne gibi dönüşümlere uğradığının ortaya çıkarılmasını amaçlamaktadır. Araştırmada, yüksek güvenlikli sitede yaşayan on bir ev sahibi kadın ile yine aynı sitede çalışan kırk gündelik ev işçisi kadın feminist metodolojiden yararlanılarak niteliksel bir araştırma bulgularından hareketle tartışılmıştır. Yüksek güvenlikli sitelerde çalışan gündelik ev işçisi kadınların bir üst sınıftan kadınlar ile iş yerleri olan ev içerisinde yaşadıkları sınıfsal farklılaşmalar ve cinsiyetçi ayrımcılıklar, gündelik ev işçisi kadınları orta sınıf olma arzusu ile kent içerisinde gündelik ev işlerinde çalışmalarına neden olmuştur. Bu durum kent içerisinde enformel sektörde çalışan gündelik ev işçisi kadınları yetiştirdikleri çocukları ile formel sektöre eleman yetiştiren kadınlar yapmıştır. Diğer gündelik ev işçisi kadınlarla kurdukları ilişkisel ağlar ve farkında olmadıkları bir sınıf bilinci ile kapitalist piyasa koşullarına karşı bir direnç göstermişlerdir.
Suça konu olan çocukların basında temsili

Çocuk, biyolojik sürecin önemli bir parçası; çocukluk ise, biyolojik süreç ile sosyokültürel yapının etkileşimi sonucu oluşan kurgusal bir kavramdır. Toplumsal bir grup olarak çocukların tanınması, ancak sosyo-kültürel, psikolojik, ekonomik ve politik yapının çocukluğa ihtiyaç duyması, çocukluğun farkında olması ile mümkün olmaktadır. Çocuk suçluluğu ise, insanın biyopsikososyal yapısından kaynaklanmaktadır. Suça itilen/sürüklenen çocuklar, kendilerini toplumdan uzak hisseden ya da gerçek anlamda toplumdan uzaklaşmış olan çocuklardır. Bu çocuklar, ceza adalet sisteminin olumsuz koşulları ile karşılaştıklarında, toplumdan daha fazla uzaklaşabilmekte ve daha fazla zarar görmektedirler.'Suça Konu Olan Çocukların Basında Temsili' başlıklı bu tez çalışmasının ana konusu, suça itilen çocukların basındaki temsilleri ve bu temsillerin zaman içindeki dönüşümüdür. Dolayısıyla çocuğu suça iten toplumsal, kültürel, psikolojik, ekonomik, politik nedenler ile çocukla ilişkilendirilen suç türleri, bunların dönemsel olarak gösterdiği dönüşümlerin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu çalışmanın ana sorunsalı, gazetecilik uygulamalarında benimsenen temsil yöntemlerine ilişkin yapısall bir değerlendirmeyi içermektedir. Çocukların suçla ilişkili hale gelmeleri sürecinde medyanın olumlu-olumsuz etkisi incelenmektedir. Buna göre, Türkiye'de çocuk ve suça ilişkin çerçevenin Hürriyet Gazetesi örneklemi ve içerik analizi yöntemi kullanılarak 1980- 2015 yılları arasında yazılı basında yer alan suç temalı haber örnekleri üzerinde yapılacak bir temsil araştırmasıyla belirlenmesi planlanmıştır. Arşiv çalışması sonrasında toplam 600 habere ulaşılmış ve bu veriler SPSS programı kullanılarak Kategorisel Analiz ve Frekans Analizi yöntemleri ile analiz edilmiş, çocukları suça iten koşullara, ulusal-uluslararası gelişmelerin suça itilen çocukların yazılı basındaki temsillerine yansıma biçimlerine, kuramsal yeniliklerin uygulamaya geçirilme düzeylerine ilişkin bulgulara ulaşılması amaçlanmıştır. Böylelikle bu zaman dilimi içerisinde çocuk-suç ilişkisine, suça itilen/sürüklenen çocukların haberlerdeki temsillerine ilişkin dönüşümlerin de ortaya çıkarılması mümkün olabilecektir.
Fonksiyonalist ve sembolik etkileşimci yaklaşımların sapmaya ilişkin görüşlerinin karşılaştırılması

Bu araştırmada, makro düzlemde bir yaklaşım olan fonksiyonalist yaklaşım ile mikro düzlemde bir yaklaşım olan sembolik etkileşimci yaklaşımın sapmaya ilişkin görüşlerinin karşılaştırılması konu edilmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde -fonksiyonalist yaklaşımın genel karakteristikleri ve başlıca temsilcilerine değinilmiş, -Fonksiyonalizmin çeşitleri üzerinde durulmuş ve bu yaklaşım içerisinde yer alan teorisyenler i n sapma ile ilgili görüşleri ana hatlarıyla verilmiştir. Daha sonra bu yaklaşım içerisinde yer alan ve sosyolojinin kurulmasında ve gelişiminde önemli bir yere sahip olan Durkheim'ın görüşlerine ayrıntılı bir şekilde yer verilmiştir. Çünkü Durkheim, hem genel sosyolojik tavrı, hem de sapma ile ilgili görüşleriyle -Fonksiyonalist yaklaşımın tipik bir temsilcisidir ve bu yaklaşımın gelişmesinde önemli bir yere sahiptir. Sapmanın bir toplum için normal ve pozitif yönde fonksiyonel olduğunu söyleyen Durkheim, sapma olgusunu fonksiyonalist yaklaşım içerisinde ele almıştır. İkinci olarak ele alınan sembolik etkileşimci yaklaşımda da, önce bu yaklaşımın genel karakteristikleri ve bu yaklaşım içinde kullanılan temel kavramlar tanıtılmış, sonra da bu yaklaşımın başlıca temsilcilerinin görüşlerine yer verilmiştir. Sembolik etkileşimci yaklaşım içinde sapma olgusuna ilişkin geliştirilen teoriler hakkında bilgi verildikten sonra, iki yaklaşım gerek genel çerçeveleri, gerek sapma olgusuna bakışları itibariyle birbirleriyle karşılaştırılarak aralarındaki benzer ve farklı yönlerin neler olduğuna işaret edilmiştir.
Küreselleşme sürecinde Türk Milliyetçiliği: Dünü, bugünü, yarını

oz Bu çalışma, Türk milliyetçiliğinin küreselleşme karşısındaki duruşunu incelemeyi amaçlamaktadır. Sanayileşme, modernleşme, ilerleme gibi kavramlarla ifade edilen sosyal değişimlerin son aşamada yeni dünya düzeni ve nihayet küresellik olarak ifade edilmekte oluşu dünya milletlerini önemli sorunlarla karşı karşıya bırakmaktadır. Küreselleşme, dünya ölçeğinde değişimler sağlayan bir süreç olarak Türk milliyetçiliğini milli kültür, milli devlet ve hükümranlık haklan gibi hayati sorunlarla karşı karşıya getirmiştir. Milli devletlerin sınırları, kültürleri ve hükümranlıkları aşındığı iddiasından yola çıkarak güvenli sınırlar içinde hayatiyet kazanabilmiş olan Türk milliyetçiliğinin bu gibi süreçler karşısındaki durumu araştırma konusu edilmiştir. Küreselleşmenin doğal bir süreç olarak algılanması ise küreselleşme karşıtlarının söylemlerini peşinen mahkum etmekte, kendi kimliklerini korumak isteyenler küresel huzuru bozmaya yönelik çıkışlar olarak algılanmaktadır. Bu anlamda Türk milliyetçiliğinin iddialarını sürdürmesinin imkanları sorgulanmaktadır