turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Shia-Sunni conflict over Saudi Arabia and İran in axis of Yemen crisis

Bu tez çalışmasında, Ortadoğu'daki iki önemli güç bloğunu oluşturan İran ve Suudi Arabistan arasındaki güç mücadelesinin incelenmesi planlanmakta ve bu iki gücün Ortadoğu'daki bütün çatışma alanlarında karşı karşıya gelmesi sonucu ortaya çıkan bölgesel kutuplaşmanın mezhep temelli olup olmadığının ele alınması hedeflenmektedir. Hem Birinci Dünya Savaşı'ndan itibaren biriken problemlerin bir sonucu olarak, hem de Soğuk Savaş ve sonrasındaki çalkantıların bir devamı olarak günümüze kadar ulaşan Ortadoğu'daki istikrarsızlık sorunsalı 2003'te Irak'ın işgal edilmesi ile birlikte gün yüzüne çıkmaya başlamıştır. Özellikle bu tarihten itibaren Riyad ve Tahran yönetimleri arasındaki bölgesel güç mücadelesinin daha da belirginleşip Arap Devrimleri ile birlikte iyice derinleştiği ve bütün Ortadoğu için büyük dertler doğuracak boyutlara ulaştığı gözlenmektedir. Hemen bemen tüm Ortadoğu'nun bu iki kutup arasındaki güç mücadelesinin birer çatışma alanı haline geldiği bir dönemde, bu çalışmada, bölgesel güç mücadelesinin farklı alanları incelenip, sorunun mezhepsel olup olmadığı tahlil edilerek konu daha geniş bir coğrafyada ele alınmaktadır. Bu anlamda, Riyad ile Tahran arasındaki rekabetin şiddetli çatışmalarına sahne olan Yemen'de bu rekabetin hangi parametreler çevresinde oluştuğu değerlendirilmektedir. Bahreyn, Katar ve Irak örnekleri üzerinden de söz konusu güç mücadelesinin nasıl yürütüldüğü de analiz edilmektedir.
International relations theory and the international relations of the Middle East: A state of the field study

Bu çalışma, Uluslararası İlişkiler teorileri ile Ortadoğu'nun ilişkilerini inceleyen literatür arasındaki etkileşimi konu edinmektedir. Bu iki alan arasındaki düşük etkileşim seviyesini açıklayabilmek için disiplinler- alan çalışmaları tartışmaları çerçevesinde bir akademik disiplin olarak Uluslararası İlişkiler ve Ortadoğu Çalışmaları alanı üzerinde durulmuştur. Çalışma, Uluslararası İlişkiler teorilerindeki değişim ve gelişmelerin Ortadoğu'nun uluslararası ilişkilerini konu edinen akademik çalışmalara ne derece yansıdığını ölçmek için literatür taraması yöntemini izlemiştir. Tez, iki alan arasında epistemolojik ve yöntemsel farklılıklar yanında her iki alanın ekonomi-politiği nedeniyle oluşan farklılıkları azaltmak için değer temelli ve eleştirel bir yaklaşımın gerekliliğine dikkat çekmektedir.
Neoklasik realizm çerçevesinde ABD'nin proaktif Güney Kafkasya politikası (2001-2018)

Soğuk Savaş Dönemi'nin ardından Güney Kafkasya'ya yönelik genellikle enerji odaklı politikalar geliştiren ABD tarafından 11 Eylül'ün ardından yürütülen terörle mücadele sürecinde bölgenin sahip olduğu jeopolitik ve stratejik konumdan maksimum düzeyde faydalanılması hedeflenmiştir. Nitekim terör saldırılarının ardından bölgeye yönelik Amerikan dış politikası ağırlıklı olarak güvenlik temelli stratejiler ekseninde geliştirilmiştir. Bununla birlikte bölge ülkeleri ile sürdürülen karşılıklı yoğun temaslar ABD'nin bölgedeki etkin rolünü günümüze kadar devam ettirmiştir. ABD'nin Güney Kafkasya ülkeleri ile olan ilişkileri günümüze kadar çoğunlukla işbirliği ekseninde şekillenmiştir. Bu bağlamda ABD'nin Güney Kafkasya ülkeleri ile ilişkilerinde bölgenin ekonomik, siyasi ve askeri yarar sağlayacak gelişmeleriyle yakından ilişki içerisinde olunmuştur. Ayrıca bölgede temel hak ve özgürlüklerin geliştirilmesi, demokrasi kültürünün yayılması ve bölge ülkelerinin yeniden yapılanma süreçleri için gerekli destek sunulmuştur. ABD'nin 11 Eylül sonrası bölgeye yönelik politikasında bazı uluslararası örgütlerin etkin rolü söz konusu olmuştur. Bu dönemde ağırlıklı olarak NATO ve AB gibi örgütler aracılığıyla bölge ülkeleriyle işbirliği içerisinde hareket edilmiştir. Ayrıca, AGİT-Minsk Grubu eşbaşkanlığı kapsamında bölgedeki dondurulmuş çatışmaların çözümü için çaba harcanmıştır. Bu çalışmada öncelikle ABD'nin Güney Kafkasya ülkelerine yönelik siyasi, ekonomik ve askeri politikaları incelenmiştir. Daha sonra bölge hakkında bazı bilgiler verilerek ABD-Güney Kafkasya ilişkileri; Bush ve Obama dönemleriyle birlikte, Trump'ın ilk görev süresi esas alınarak incelenmiştir. Bununla birlikte bölgede devam eden ve bölgenin kaderi için son derece önem arz eden sorunlara yönelik çözüm arayışları incelenmiştir. Obama'nın Başkanlık dönemi ise Kasım 2016 tarihli seçimlere kadar incelenmiş, 2014 tarihli Kırım Krizi'nden ve kriz sonrası süreçte Güney Kafkasya'ya yönelik Amerikan dış politikasından bahsedilmiştir. Nitekim ABD'nin bölgeye yönelik dış politikasında değişime yol açan gelişmelerin ve Başkanların bölgeye yönelik farklı stratejilerinin incelenmesiyle birlikte 11 Eylül sonrası bölgedeki Amerikan varlığının anlaşılmasına katkı sunulacaktır.
Milli Mücadele Döneminde Büyük Millet Meclisi'nin Sovyet Rusya ve Azerbaycan ile münasebetleri (1920-1922)

Bu çalışmada, Türk Milli Mücadelesi Döneminde Büyük Millet Meclisi'nin Sovyet Rusya ve Azerbaycan İle Münasebetleri (1920-1922) konu edilmiştir. Bolşevik Devrimiyle başlayan ve Lozan Barış Antlaşması'na kadar olan dönemi kapsayan çalışmada, Büyük Millet Meclisi'nin Sovyet Rusya ve Azerbaycan ile münasebetleri genel hatları ile ortaya konulmuştur. Osmanlı Devletinin Rusya ile III. İvan (1462-1505) döneminde başlayan diplomatik münasebetleri, çoğu zaman olumsuz yönde gelişmesine rağmen çeşitli dönemlerde ortak çıkarlar nedeniyle olumlu şekilde gelişmiştir. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Rusya'da Bolşevikler iktidara gelerek Çarlık Rusya'nın İtilaf devletleriyle yaptıkları gizli antlaşmaları açıklayarak, kendilerinin bu antlaşmaları reddettiklerini duyurmuşlardır. Osmanlı Devleti ise Birinci Dünya savaşından mağlup olarak çıkmış ve 30 Ekim 1918'de Mondros mütarekesini imzalamıştı. Bu antlaşma sonrasında emperyalist devletlerin Türk topraklarını parçalama politikasına karşı Anadolu'da Türk Milli Mücadelesi başlamıştı. Bu dönemin siyasi koşulları, Türk Milli Mücadele Harekatının öncüleri ile Sovyet Rusya'nın yöneticileri arasında şartların getirdiği zorunlulukla bir dayanışma politikası izlemesi sonucunda, birlikte hareket etmek ve işbirliği yapmak ihtiyacını oluşturmuştur. Bu durum karşısında İtilaf devletleri, Güney Kafkasya Cumhuriyetleri aracılığıyla Türk Milli Mücadele'sinin, Sovyet yayılmacılığının ve Sovyet-Türk işbirliğinin önlenmesi için Kafkas Seddi fikrini ortaya çıkarmıştır. Türk Milli Mücadelesi Döneminde BMM'nin Sovyet Rusya ve Azerbaycan İle Münasebetlerinin dört yıllık tarihsel sürecini içine alan çalışmamızda; 1918'de Brest-Litovsk barış antlaşmasının imzalanmasını takiben, Kafkasya bölgesinde meydana gelen askeri, siyasi ve bölgesel değişimler bağlamında, Sovyet Rusya-Osmanlı münasebetleri ve Anadolu'da Türk Milli Mücadelesi döneminde BMM-Sovyet Rusya ve Azerbaycan münasebetlerinin sebepleri de konu edilmiştir. Ayrıca 1920- 1922 yılları Sovyet Rusya-BMM münasebetlerini etkileyen faktörler ve bu faktörlerin ikili ilişkilere gösterdiği etkiler ele alınmıştır. 16 Mart 1921'de imzalanmış Moskova Antlaşmasının BMM hükümetinin Doğu sınırının güvenliğini sağlaması açısından büyük önemi ortaya konulmuştur. 1918- 1920 yıllarında Azerbaycan Demokratik Cumhuriyetinin Osmanlı Devleti ve 1920- 1922 Azerbaycan SSC'nin BMM hükümeti ile münasebetleri; siyasi, diplomatik, askeri ve ekonomik yönleriyle ele alınmıştır. Bu çerçevede Sovyet Rusya ve Azerbaycan'ın Türk Milli Mücadelesine yaptığı maddi ve manevi yardımlar ayrıntılı olarak araştırılmış olup özellikle 27 Nisan 1920'de Azerbaycan'ın Sovyetleşmesinden sonra Azerbaycan SSC'nin Türk Milli Mücadele Harekatına sağladığı yardım ve desteğe yer verilmiştir. Ama en önemlisi Türk milletinin gücü ve Milli Mücadeleye önderlik etmiş Mustafa Kemal Paşa ve arkadaşlarının mücadele azmi, akılcı ve tutarlı politikası, BMM hükümetinin hem siyasi hem de stratejik başarısının Türk Milli Mücadele Harekatını zafere götüren faktörler olduğu vurgulanmıştır.
Seyyid Kutub sonrası Müslüman Kardeşler'in siyasallaşması

'Müslüman Kardeşler' Siyasal İslam temelinde dünyanın muhtelif yerlerindeyapılanmış bir örgüttür. Örgütün görece başarıları benzer İslami örgütlenmeler için emsal teşkil eder niteliktedir. Müslüman Kardeşler örgütünün özellikle 1950'li yıllar ve sonrası ön plana çıkmasının ana nedenlerinin başında, örgütün ideolojik arka planının oluşmasında büyük rolü olan Seyyid Kutub ve bu doğrultuda literatüre kattığı eserler gelir. AncakSeyyid Kutub dönemi ve sonrası Müslüman Kardeşler içerisinde Siyasal İslam'ın yanında, ideolojik arka planının aksine, bir takım şiddet temelli eylemler de benimsenmeye başlamıştır. Bu minvalde, Seyyid Kutub sonrası Müslüman Kardeşler örgütünün hem ideolojik hem de eylemsel anlamda bir eksen kayması yaşadığı savunulabilir. Bu tez çalışması temelde iki soruya cevap aramaktadır: söz konusu eksen kaymasının, tarihi arka plan göz önüne alındığında, nedenleri nelerdir ve bu eksen kayması ne ölçüdegerçekleşmektedir. Bu çalışmada Müslüman Kardeşler örgütü Siyasal İslamın iki yönü olan ılımlı İslam ve radikal İslam boyutunda değerlendirilimiştir. Tarihsel analiz ve deskriptifanlatım yöntemlerini benimsemiş ve üç ana dönemi ele alınarak oluşturulmuştur. Bu dönemler, örgütün kuruluşunun arka planı ve kurucu lideri Hasan el-Benna'nın etkisi, Cemal Abdül Nasır dönemi Mısır ve Seyyid Kutub'un rolü, son olarak da Seyid Kutubdönemi ve sonrası Müslüman Kardeşler örgütünün ideolojik ve eylemsel eksen kaymasışeklinde sıralanabilir. Çalışmanın birinci bölümünde, Müslüman Kardeşler örgütünün kurucu lideri Hasanel-Benna'nın (1906-1949) liderlik özellikleri ve karakterini şekillendiren sosyo-kültürelatmosfer ve örgütün oluşmasını sağlayan dönemin toplumsal koşulları üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, Cemal Abdül Nasır döneminde Müslüman Kardeşler örgütünün siyasal durumu ve Seyyid Kutub'un düşüncelerini şekillendiren sosyal ve siyasal nedenler incelenmiştir. Bu inceleme yapılırken Seyyid Kutub'un Mısır toplumununtasvirinde sıkça kullandığı 'cahiliye' kavramı ve Seyyid Kutub'un temel eserleri ve bu eserler üzerine yapılan çalışmalardan yararlanılmıştır. Üçüncü ve son bölümde ise Seyyid Kutub'un İslami düzen kurmaya yönelik çalışmalarının Mısır ve özellikle Müslüman Kardeşler üzerindeki etkileri tarihsel süreç içerisinde incelenmiş ve Seyyid Kutub sonrası Müslüman Kardeşler'in yaşadığı ideolojik ve eylemsel eksen kaymasının nedenleri ve boyutları üzerine durulmuştur.
Basic political factors influencing Great Britain's European Community policy

Tezin amacı İng il teren in Avrupa Topluluğundaki politikalarını oluşturmakta önemli rol oynayan iç politik etkenleri önemleri ve kısıtlayıcı yönleriyle ele almak, İngiltere'nin Avrupa politikasının iç politikanın bir yansıması olduğu yolundaki varsayımı kanıtlanmaktır. İncelenen etkenler içinde en önemli ve belirleyici olarak hükümetin ve siyasi partilerin politikaları bulunmuştur, önemli çıkar grupları zaman ve konuya göre öne çıkmış, fakat kamuoyu tamamen diğer faktörlerin yönlendirmesine göre hareket etmiştir. Politikayı kısıtlayan etkenler içinde ABD ile olan özel ilişki hala önemini korumakta, oysa İngiliz Milletler Topluluğu simgesel olmanın dışında gittikçe azalan bir rol oynamaktadır. Araştırmayı tamamlamak amacıyla ingiltere'nin Avrupa Topluluğu Ortak Tarım Politikası ve Avrupa Siyasal İşbirliği alanlarındaki politikası incelenmiştir. Sonuç olarak İngiltere'nin Avrupa politikasının büyük ölçüde İngiliz iç politikasından kaynaklandığı görülmektedir.
Türkiye'de kamu diplomasisi: Ortaya çıkışı, kurumsal inşa süreci ve uygulanışı (2002-2013)

Amerikan Uluslararası İlişkiler camiasında 1960'lı yıllardan itibaren çalışılan kamu diplomasisi konusu, Türkiye'de ise çok yeni bir alandır. 2010 yılında Başbakanlık Kamu Diplomasisi Koordinatörlüğü'nün kurulmasıyla birlikte Türkiye uluslararası ilişkiler camiasının kamu diplomasisi üzerine ilgisi artmaya başlamıştır. Türkiye'de kamu diplomasisi üzerine uluslararası ilişkiler alanında akademik çalışmalar yok denecek kadar az olmakla birlikte aynen Amerika'da olduğu gibi Türkiye'de de kamu diplomasisi, çoğunlukla iletişim ve halkla ilişkiler akademisyenlerinin eğildiği bir alan olmuştur. Türkiye uluslararası ilişkiler disiplininde bu açığı kapatmak üzere kamu diplomasisi tez konusu olarak seçilmiştir. Bununla birlikte literatürde kamu diplomasisinin ampirik ve diplomasi tarihi açısından çalışılması dolayısıyla kuramsal ve kavramsal çerçeve eksikliğinin bu çalışmayla giderilmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda öncelikle kamu diplomasisinin kuramsal ve kavramsal çerçevesi geliştirilmiştir. Kamu diplomasisinin sivil toplum temelli bir diplomasi tarzı olması bakımından kuramsal çerçevesi, küresel sistemin sivil toplum temelli yeniden yapılandırılmasının teorisi olan konstrüktivizmin siyasi rolü temelinde geliştirilmiştir. Ayrıca iletişim ve enformasyon teknolojilerinin diplomasi alanındaki dönüştürücü etkisi bağlamında iletişim çağı ve enformasyon toplumu paradigması kamu diplomasisinin kuramsal çerçevesinin ikinci boyutu olarak tasarlanmıştır. Kamu diplomasisinin kavramsal çerçevesi ise yumuşak güç, diplomasi, kamuoyu ve sivil toplum kavramları çerçevesinde geliştirilerek yeni kamu diplomasisi tanımı sunulmuştur. Buna göre 'kamu diplomasisi, yumuşak güce dayanan sivil toplum temelli, kamuoyu-odaklı yeni diplomasi tarzıdır'. Daha sonra halkla ilişkiler, iletişim, propaganda, kültür-sanat faaliyet, araç ve yöntemlerini kullanması çerçevesinde disiplinler arası kamu diplomasisi modeli geliştirilmiştir. Son olarak bu çalışmada geliştirilen kuramsal-kavramsal çerçeve ve kamu diplomasisi modeliyle Ak Parti dönemi dış politikasının toplumsal boyutu için yeni bir analiz çerçevesi geliştirilmiştir. Bu yeni analiz çerçevesiyle Ak Parti dönemi dış politikası ve Türk dış politikasının ihmal edilen toplumsal boyutları için yeni bir bakış açısının getirildiği ileri sürülmüştür.
Bir yumuşak güç aracı olarak ulus markalama: Türkiye

Küreselleşme uluslararası ilişkileri derinden etkilemiştir. Ülkeler arasında sınırlar git gide azalmış, karşılıklı bağımlılık artmıştır. Devletler arasında yürütülen klasik diplomasi anlayışı yerini devlet dışı aktör ve sivil toplumu içine alan kamu diplomasisine bırakmıştır. Kamu diplomasisi ise temelde uluslararası kamuoyunu etkileyerek iç ve dış politikada destek sağlamaktır. Kamu diplomasisi ile yakından ilişkili olan yumuşak güç zor kullanma yerine ikna ile başkalarının tercihlerini şekillendirme becerisidir. Özellikle Soğuk Savaş sonrası gücün değişen doğası ülkeleri, ikna ve cazibeye dayalı yumuşak güç politikalarına yöneltmiştir. Kamu diplomasisi ve yumuşak güç ile yakından ilişkili olan ulus markalama ise ülkelerin turizm, ihracat, yatırım, politika ve kültür gibi alanlarda sahip olduğu algıyla ilgilenmektedir. Söz konusu alanlarda farklılaşan ülkeler yumuşak güç elde edebilmektedir. Çalışmada Türkiye'nin ulus markalama kampanyaları incelenmiş, ulus marka endekslerindeki konumu ortaya konmuştur. Sonuç olarak ulus markalamayı, başarılı bir şekilde yumuşak gücün aracı olarak kullanabilen ülkeler bulunurken Türkiye ulus markalamayı yumuşak gücün aracı olarak kullanmada yeterince başarılı olamamıştır. Türkiye'nin bu konuda bazı çalışmalar yürüttüğü görülmüş ancak söz konusu çalışmalar, Türkiye'nin ilk 20 ulus marka arasına girmesine yeterli olmamıştır.
Afrika'daki çatışmalarda din faktörü: Nijerya-Kaduna örneği ile bir analiz

Nijerya devletinin gelişimini anlamaya yönelik hiçbir teşebbüs; demokrasi, ulus yapısı ve ulusal bütünleşmenin gelişmesine meydan okuyan temel şeylerin bir kısmı olan etnisite ve din araştırmasından kaçamaz. Devletin doğası ve oluşumu çok önemlidir ve içinde meydana gelen ilişkinin doğasının temelidir. İstikrarsız, hegemonik ve yasak bir makine ise, sıklıkla içinde her zaman oluşacak sağlıksız bir rekabetten kaynaklanan istikrarsızlık ve kaos olması eğilimi vardır. Bu tezin amacı, Nijerya'daki din ve çatışma ilişkilerini göstermektir. Tez bu yüzden, Kaduna'daki etnisiteden kaynaklamam din çatışmaları ve Nijerya'daki demokrasiye yönelttiği tehdite odaklanmaktadır. Tez, Kaduna'daki etnisiteden kaynaklanan din çatışmalarının tarihini araştırmakta ve bu çatışmaların temelinde sömürgeciliğin yattığı, askeri diktatörlükle artırıldığı ve Nijerya federalizminde yerleşmiş yalanlamalarla güçlendirildiği hususunu kanıtlamaya çalışmaktadır. Bu tez, Kaduna şehrindeki Müslümanlar ile Hristiyanlar arasındaki çatışmaların köklerinin dini ya da kültürel olmadığını ileri sürmektedir. Tez, sosyal bölünmeden fayda sağlama arayışındaki politikacılar tarafından bu çatışmaların hem bölgesel ve hem de ulusal düzeyde yaratıldığı sonucuna varmaktadır.
Competition over world's oil resources and the reproduction of the US hegemony

Bu tez dünya petrol kaynakları üzerinde kurulmaya çalışılan hakimiyetin ABD'nin dünya hegemonyasının yeniden üretimindeki rolü ve önemini incelemeyi amaçlamaktadır. Amerikan dolarının dünya finansal sistemindeki üstün konumunun ABD'nin dünya hegemonyasının yeniden üretimindeki rolünü dikkate alarak uluslararası petrol ticaretinin Amerikan dolarıyla gerçekleştirilmesinin dolar hakimiyetinin devam ettirilmesindeki önemine odaklanır. Öte yandan, ucuz enerji kaynaklarına erişimin gelişmiş kapitalist ülkelerin ekonomik büyümelerinin devam ettrilmesindeki rolünü göz önünde bulundurarak ABD'nin dünya enerji kaynakları üzerinde hakimiyet kurma ve söz konusu gelişmiş kapitalist ülkeleri enerji ihtiyaçları üzerinden kendisine bağımlı hale getirme stratejisini ele alır. Dünya enerji piyasasında önemli bir konuma sahip olması sebebiyle Rusya ve ABD arasındaki rekabet ve işbirliğini içeren ilişkileri de dikkate alır. Global hegemonyasını yeniden üretirken ABD'nin gelişmiş kapitalist ülkelerle bir yandan rekabet ederken bir yandan işbirliği girişimlerinde bulunduğu gözlenir.
Darbe mahkeme kararları ışığında Türkiye'de Ak Parti Döneminde askeri vesayet

Türkiye'de demokrasi sık sık gerçekleşen askeri darbeler ve verilen muhtıralarla sekteye uğramıştır. Çok partili hayata geçtikten sonra takribi olarak her on yılda bir askeri müdahaleler görülmüştür. Cumhuriyetin kuruluş basamağında aldıkları rolün gereği kendilerini devletin gerçek ve yegane sahibi olarak nitelendiren ve aynı zamanda rejimin ve sistemin koruyucusu olarak gören askerler için darbe, kötü gidişata dur demenin bir ifadesi olarak görülmüştür. 27 Mayıs darbesi ile başlayan, ardından 12 Mart muhtırası, 12 Eylül müdahalesi, 28 Şubat post-modern darbe ve 27 Nisan e-muhtıra ile Türk Silahlı Kuvvetleri doğrudan ya da dolaylı yoldan müdahalelerle Türkiye siyasetinde aktif bir rol oynamıştır. AK Parti'nin iktidara gelmesiyle birlikte, daha önce bozulmuş olan asker-sivil ilişkileri dengesi, demokratik devlet rejimine uygun hale getirilmeye başlanmıştır. AK Parti hükümetleri döneminde 2007 yılında yaşanan e-muhtıra olayı ve 15 Temmuz'da yaşanan darbe girişimi, askeri vesayet ile mücadelede dönüm noktası olmuştur. Bunun üzerine, AK Parti hükümetleri asker-sivil ilişkileri kapsamında sivilleşmeye yönelik demokratik adımlar atarak, askeri vesayetin sivil alandaki yaşam alanını daraltmıştır. Bu dönemde reformist bir tutum sergilenerek askerin sivil alandaki gücü minimize edilmiş ve ilk defa askeri darbelerle ilgili yargı yolu açılmıştır. Ele alınmış olan bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünden sonra ilk olarak, asker-sivil ilişkileriyle ilgili temel kavramlar, Huntington'un kuramsal yaklaşımı ve bazı ülkelerin kalıpları ele alınarak çalışmaya yön verilmiştir. Sonraki bölümde, Osmanlı'dan günümüze doğru ordu ile siyaset arasındaki ilişkiler ve askeri vesayetin nasıl tesis edildiği kısa bir şekilde ele alınarak, askerin siyaset alanına doğru nasıl evirildiği gözlemlenmiştir. Son iki bölümde ise, AK Parti'nin iktidara gelmesiyle birlikte asker-sivil ilişkileri kapsamında Türkiye'deki askeri vesayet sisteminde önemli kırılmalar meydana gelmiş ve demokratikleşme hamleleri görülmüştür. Özellikle Avrupa Birliği süreci, AK Parti'nin motivasyonu, anayasa değişiklikleri ve askerlerin darbe gerekçesiyle yargılanması ordu hükümet ilişkilerini önemli derecede değişime uğratmıştır. Bu çalışmanın amacı, 2002'de AK Parti'nin iktidara gelmesiyle birlikte Türkiye'de asker-sivil ilişkisinin geçirdiği değişim ve dönüşümü incelemek ve bu minvalde darbelerle birlikte tesis edilmiş olan askeri vesayetin nasıl ortadan kalktığını incelemektir.
The Disintegration of Yugoslavia and its implications on Balkan security

Tarih boyunca, milliyetçi ideolojiler devletlerin şekillenmelerinde büyük rol oynamıştır. Yugoslavya kavramı 1 Aralık 1918 tarihinde üç olayın tesadüfi sonuçlarından ortaya çıkmıştır; Güney Slav halklarının birleşme isteği, Osmanlı İmparatorluğu'nun çökmesi ve Habsburg İmparatorluğu'nun dağılması. 'Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı' olarak da adlandırılan Birinci Yugoslavya II. Dünya Savaşı'na kadar siyasi hayatını sürdürmüştür. Tito Yugoslavya'sı olarak da adlandırılan İkinci Yugoslavya, II. Dünya Savaşı sırasında Balkanlar'da yaşanan bir iç savaşın zaferi olarak ortaya çıkmıştır. Josip Broz Tito önderliğinde 1945'te kurulan bu komünist diktatörlük 'Yugoslav Federasyonu' adı altında altı cumhuriyet ve iki özerk bölgeden oluşmaktadır. İkinci Yugoslavya, siyasi yaşamını popüler lideri Tito'nun 1980'deki ölümüne kadar 'kardeşlik ve birlik' idealleri çerçevesinde sürdürmüş, yirminci yüzyılın sonlarına doğru artan milliyetçilik ideolojileri sonucunda 1991 yılında dağılmıştır. Bu çalışmanın temel amacı Yugoslavya'nın parçalanmasına neden olan bu gelişmeleri ortaya çıkarmak ve parçalanmanın Balkan güvenliğine olan etkilerini incelemektir.
1950-1951 Bulgaristan Türklerinin göçü ve basına yansıması

Osmanlı Devleti, kuruluş döneminden itibaren yürütülen iskan politikası sayesinde Anadolu'dan Balkanlara çok sayıda Müslüman Türk nüfus yerleştirilmiştir. 19. yüzyılda söz konusu göç tersine dönerek Balkanlardan Anadolu'ya doğru yön değiştirmiş ve siyasi gelişmelere paralel olarak Cumhuriyet döneminde de devam etmiştir. Balkanlarda Türk azınlığın en yoğun olduğu ülkelerden biri Bulgaristan'dır. Buradaki azınlıkların durumu iki ülke arasındaki siyasi ilişkilerin seyrine göre bazı dönemlerde önemli değişikliklere uğramıştır. Soğuk Savaş bu dönemlerden biridir. 1950- 1951 tarihinde Bulgaristan Türklerinin zorunlu göçe mecbur edilmesi ile iki yüz bin kişilik Türk nüfusu Türk topraklarına göç etmek zorunda kalmıştır. 1968- 1978 yılları arasında da göçler devam etmiş, 1984- 1989 tarihleri arasında ise Bulgaristan'ın sistematik politikasının bir ürünü olarak Türkiye'ye bir başka zorunlu göç dalgası gelmiştir. Bu çalışmada, 1950- 1951 tarihleri arasında gerçekleşen göç ele alınmıştır. Söz konusu göçün dünyadaki ve Türkiye'deki siyasi konjonktüre bağlı olarak sebepleri, göçün gerçekleşmesi sırasında yaşanan sorunlar ve bunların politik yansımaları hem Türk ve yabancı literatür hem de Türk ve yabancı basına dayalı olarak incelenmektedir.
Türk basınında körfez ülkelerine verilen yer: Hürriyet ve Sabah gazetelerinin içerik analizi - Haziran- Aralık 2016

Bu tezde, Hürriyet ve Sabah olmak üzere iki gazete üzerinden Türk basını araştırılmaktadır. Amaç, bu gazetelerin Körfez Ülkeleri hakkında nasıl haber yaptığını ve bu haberlere ne kadar yer ayırdığını anlamaktır. Bu çalışmada, nicel ve nitel analiz yöntemleri ile birlikte bir içerik analizi yöntemi kullanılmaktadır. Hürriyet ve Sabah gazetelerinin internet sitesi arşivlerinden, 1 Haziran 2016 ile 31 Aralık 2016 tarihleri arasında yayınlanan toplam 320 haber derlenmiştir. Sonuçlar, her iki gazetede de Körfez Ülkeleri arasında en çok yer verilen ülkenin Suudi Arabistan, en az yer verilen ülkenin ise Umman olduğunu ortaya koymuştur. Her iki gazetede de, Umman hariç tüm Körfez Ülkeleri hakkında kültürel, sosyal, dinsel ve spor temalı haber hikayelerine kıyasla siyaset, uluslararası ilişkiler ve ekonomi konulu haber hikayelerine daha fazla yer verilmiştir