turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sinemada rüya ve Chritopher Nolan sinemasında Inception örnegi

Sinema, karmaşık insan davranışlarını tüm yönleriyle perdede anlatabilen bir sanat dalı olduğu gibi, bir 'rüya fabrikası'diye adlandırılan endüstri içinde gerçekleştirilen pek çok film psikolojiden ve rüyadan yararlanmış. Luis Bunuel örneğinde olduğu gibi rüyayı sinemaya katmıştır. Freud'un Psikanalitik açıklamaları, Jung'un arketip üzerine çalışmaları ve Gerçeküstücü sinemacılar ve Nolan'ın düş/simülasyon, gerçeklik ve aile gibi temalarla ilgilenip gerilim sağlayan soygun ile de popüler kıldığı Inception buna örnektir. Bu çalışmada sinemada rüya ve Inception filmi üzerine yapılan inceleme sadece Nolan'ın sinema, psikoloji ve rüya anlamlandırma çalışmalrına nasıl yeni bir soluk getirdiği saptayacak, sinema ve rüya konusundaki temel kaynakları da gösterecektir.
Distopik filmlerde zaman ve mekanın yeniden yaratımı

'Distopik Filmlerde Zaman ve Mekanın Yeniden Yaratımı' isimli bu tez, 1970 yılından sonra üretilmiş, uzun metrajlı, edebi eser uyarlaması olmayan filmlerdeki distopyan toplum yapısını ele almaktadır. Metinde, distopya sineması, distopya edebiyatı ile birlikte bilimkurgu geleneğinin içinde bir alt tür olarak tanımlanmıştır. İnsan yaşamının zaman ve mekandan bağımsız olamayacağı gibi insan yaşamını konu edinen sinema sanatının da zaman ve mekandan bağımsız olması düşünülemez. Bu nedenle çalışma içerisinde zaman ve mekan üzerine düşüncelere yer verilmiştir.
Bilgisayar destekli görsel efekt tasarımı ve sinemaya etkileri

1903 yılında Lumierre Kardeşler tarafından çekilen, hem ilk sinema filmi hem de yarattığı etki bakımından ilk görsel efektli film olan Trenin İstasyona Gelişi'yle başlayan görsel efekt uygulamaları, zaman içinde gelişerek birçok aşama kat etmiştir. Sinemanın ilk yıllarında pratik çözümler üretmek için kullanılan görsel efektler, bilgisayar destekli sistemler sayesinde, kullanım alanını genişletmiştir. Birçok sanatı ve sanat dalını içinde barındıran günümüz sineması, görsel efektler yardımıyla fantastik yaratımları, izleyiciye görsel bir sölen olarak sunmaktadır. İzleyiciyi kendi gerçeğinden kopararak filmin gerçekliğine kolayca sokabilen görsel efektler, bu yönüyle sinemaya anlatım konusunda yeni ufuklar açmaktadır.
Habitus kavramı çerçevesinde belgesel sinemada izleyici alışkanlıkları ve gerçeklik yanılsamaları

20. yüzyılın ikinci yarısında sosyal bilimler alanında ve sanat disiplinlerinde etkisini hissettirmeye başlayan gerçeklik krizinin en çok etkilediği alan belgesel sinema olmuştur: 'Gerçekliğin sinemasal temsili' olarak nitelenen belgesel sinema, hem kurmaca sinemayla arasındaki sınırların giderek belirsizleşmesinden, hem de izleyici algısındaki özdeşleşmeci dönüşümden dolayı gerçeklikle ilişkisinde ciddi sorunlar yaşamaktadır. Belgesel sinema, bu gerçeklik krizini kendi estetik olanaklarıyla aşabilecek durumdadır. Bunun için yapılması gereken, özdeşleşmeci seyirci davranışlarının, yani 'seyirci habitusu'nun yapısall bir çözülmeye uğratılarak dönüştürülmesi, film ve gerçeklik algılarının yeniden inşa edilmesidir. Bu çalışmada, 'seyirci habitusu'nu çözmek için etkili bir estetik yöntem olarak Brecht'in 'epik tiyatro' kuramından hareketle tasarlanan 'epik belgesel' düşüncesi önerilmektedir.
Yavuz Turgul Sinemasında mizah ve toplumsal eleştiri

Bu tezin amacı; Türk sineması denildiği zaman adının çokça anıldığı Yavuz Turgul sinemasını, dönemin içinde bulunduğu toplumsal, kültürel, ekonomik ve siyasal bağlam içinde incelemek, Yavuz Turgul filmlerinin toplumla olan ilişkisini, filmlerindeki mizah ve toplum eleştirisini analiz etmek ve açığa çıkarmaktır. Bu bağlamda mizah kavramı, mizah ve sanat ilişkisi, Türk toplumunun mizah anlayışı ve Türk sinemasının içinde bulunduğu 70'li yıllardan günümüze kadar olan süreç incelenerek, Yavuz Turgul filmlerine en derinlikli biçimde sızan mizah ve eleştiri unsuru aydınlatılmaya çalışılmıştır.
Türk sineması'nda aylaklık

Sistem, küçük yaşlardan beri kariyer için büyütülen çocuklara çalışmanın hayatın en önemli ve en zevkli eylemi olduğunu öğretir. Öğretiye göre hayatın merkezi üretimdir. Bunun dışında kalanlar ise işe yaramaz olarak değerlendirilir. Çalışma statüyü ve yaşam standartlarını belirler. İnsanların saygınlıkları buna bağlıdır. Ancak bu doğru değildir. Geçmiş dönemde kölelerin zorla çalıştırılması şimdi toplum dışlanması korkusuyla insanların yeniden zorla çalıştırılması sistemine dönmüştür. Kapitalist düzene geçiş sömürüyü yoğunlaştırmış ve emek sömürüsü doruğa ulaşmıştır. Modern çağ kendi modern kölelerini yaratmıştır. Bu çalışmada dünya sinemasında bolca yer alan boş zaman ve aylaklık olgusunun Türk Sineması'ndaki yeri incelenmiştir. Türkiye'nin kapitalistleşme sürecinde geleneksel yaklaşımı seçenler, moderniteyi eleştirenler ve Türk tipi flanörlerin Türk Sinemasına yansıması çalışmanın ana konularındandır. Bu tezin ana sorusu, Türk Sineması'nda yer alan aylaklık olgusunun bilinçli olup olmadığını incelemek; boş zaman kuramlarının Türk Sineması'nda yer alıp almadığını ve dönem içinde nasıl bir değişim gösterdiğini sorgulamaktır. Söz konusu olgular 1960- 2010 yılları arasında, farklı dönemlerde gerçekleştirilen aylaklık temalı üç film üzerinden çözümlenmeye çalışılmıştır.
Türk sinemasında temaşa sanatının Kavuklu Pişekar örneğinde yansıması

Belgesel filmimin amacı; temaşa sanatının Ertem Eğilmez filmlerinde nasıl kullanıldığından yola çıkarak kronolojik bir sıralama ile Geleneksel Türk tiyatrosunun Türk sinemasına yansımasıdır. Komedi oyunculuğunun ve yazarlığının bu geleneksel güldürü türünün zengin dağarcığı ile çağdaşlığı bir potada eritebildiklerinde, günümüz güldürüsünün kaynağını filmlerde bulabileceğimiz gösterilmeye çalışılmıştır.
Ürdün belgesel sinemasında sanat akımları

Sinemanın önemli bir kolu olan belgesel sinema, insanların davranışları ve görüşlerini yönlendirmek, sosyal ve ahlaki değerlerini düzeltmek ve yaşayış tarzlarını değiştirmek açısından önemli bir tür olarak görülmektedir. Bunun yanı sıra belgesel sinema, insanların düşünce ve kültürünü şekillendirmek açısından da en güçlü sanatlar dallarından ve iletişim araçlarından biridir. Toplumla ve sorunlarıyla ilgilenen birçok araştırmacının, 'sinemaya sahip olan her kimse toplum üzerinde etki edecek en güçlü yola da o sahip olur' şeklindeki ifadeleri sinemanın gücünü göstermektedir. Günümüzde belgesel sinema daha yaygın olmaya başlamıştır, zira belgesel sinema insanın sorunları, dertleri, endişeleri ve haberlerini aktarmak ve anlatmak gibi çok büyük bir rol oynamaktadır. Eğitim, çevre, turizm, meslek, gelenek ve görenekler, çeşitlik insan ırkları, doğal afetler, yenilgiler, zaferler, toplum davranışları, insanın hayatını ve doğayı etkileyebilecek her şeyi işleyen belgesel sinema zengin bir içerikle karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada, öncelikle belgesel filmin tanımı, başlangıcı, tarihi, başlamasında rol oynayan kişiler, şekiller, çeşitler ve özellikler ele alınacaktır. Ardından Arap ülkelerinde belgesel sinemanın gelişimi ele alınacak, bu ülkelerdeki belgesel film tarihi, en önemli belgesel filmleri ve yönetmenleri tartışılacaktır. Daha sonra Ürdün belgesel filminin başlangıcı, tarihi, destek veren önemli dernek ve kuruluşlar, en önemli belgesel filmleri, yönetmenleri ve yaptıkları çalışmalara odaklanılarak, günümüz Ürdünsinemasına göz atılacaktır. Ayrıca, belgesel sinemada var olan Romantik, Gerçekçi Akım, Senfoni ve Gerçek sinema gibi sanat akımları ve her birinin özellikleri üzerine tartışılacaktır. Son olarak birkaç örnek üzerinden Ürdün belgesel film analizi ve birbirleriyle karşılaştırmaları yapılacak ve sonuçlara yer verilecektir.
Sinema eserlerinde eser sahibi ve hakları

Bir sanat dalı olarak 1800'lerde ortaya çıkan sinema hızla dünyaya yayılarak kısa süre içerisinde bir sanat dalından öte teknolojinin yoğun olarak kullanıldığı bir endüstri haline gelmiştir. Bu gelişime bağlı olarak sinema, fikri hukuk içerisinde ayrı bir eser türü olarak önemli bir yer edinmiştir. Bu çalışmada, sinema sanatının ortaya çıkışı ve yapısına ilişkin açıklamalara yer verilerek Türk hukukunda sinema eserlerinin korunma koşulları ve sinema eseri türleri detaylı olarak incelenmiştir. Çalışmada ayrıca sinema eseri sahipliği ve bağlantılı hak sahipliği, öğretideki çeşitli tartışmalar da göz önünde bulundurularak açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca sinema eserinden doğan manevi ve mali haklar ayrı ayrı ele alınmıştır.
Kurucu ideolojinin kimlik politikaları bağlamında sinemada etnik karşılaşmalar

Bu tez, kültürel ve siyasal tarihe dair betimleyici ya da eleştirel yaklaşımları olası kılan sinemasal metinlerin toplumsalı anlamak konusunda aydınlatıcı olacağı argümanından yola çıkarak, tematik ortaklıklar doğrultusunda seçilen Muhsin Bey (Yavuz Turgul, 1987), Camdan Kalp (Fehmi Yaşar, 1991), Büyük Adam Küçük Aşk (Handan İpekçi, 2001) ve Gönül Yarası (Yavuz Turgul, 2004) filmlerini ulusal kimlik, etnisite, modern kent ve göç odaklarında analiz etmektedir. Bu doğrultuda, milli tahayyülün modern ve milli kent imgesinde kırılmaya yol açan göçün sinemasal temsillerindeki dönüşüm, merkez-çevre tartışmalarına getirilen eleştiriler ışığında geliştirilmiştir. Merkezi değerlerin vücut bulduğu makbul vatandaşların Türklüğün görünürlük kazanan heterojen çevresini temsil eden karakterlerle karşılaşmaları aracılığıyla geliştirilen analiz, kurucu ideolojinin halk idealinin yadsıdığı öğelerin görünürlüklerindeki artışın merkezi değerlerin tartışılabilirliğine katkısına odaklanmaktadır. Bu anlamda tezin nihai amacı ulusal kimlik tartışmalarının değişen veçhelerinin sinemasal izlerini takip ederek, çok kimlikli ve çeşitli anlatıların hakim olduğu bir sinema anlayışının olanaklılığına ve potansiyeline dair bir çerçeve sunmaktır.
The representation of LGBTI and hate speech in Turkish cinema

Türkiye'de görünürlükleri giderek artan LGBTI bireyleri, medya ve sinema alanında çoğunlukla nefret söylemleriyle temsil edilmektedir. Bu temsilde, toplumun heteronormatif yapısı ve homofobik görüşü etken unsurlardır. Türkiye Sineması'nda LGBTI konulu filmler varlığını ilk olarak 1960'lı yıllarda hissettirmeye başlamış, 1990'larla birlikte sayısını giderek arttırmıştır. 1960'lardan günümüze süregelen zaman içerisinde ortaya çıkan LGBTI bireylerle ilgili filmlerde, LGBTI bireylerine yönelik stereotipleştirmelere başvurulması ile yaratılan temsillerin heteroseksist söylem ve homofobik önyargıların yeniden üretilmesine neden olup olmadığı konusunda yeniden gözden geçirilmesine gereksinim vardır. Medyada temsillerin üretilmesinde nefret söyleminin geçerliliği, LGBTI bireylerinin sinemadaki temsillerini irdelerken de önemli bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma; Türkiye Sineması'nda LGBTI bireylerinin temsilinin ve LGBTI bireylerine yönelik nefret söyleminin altında yatan sebeplerin, bu nefret söyleminin Türkiye Sineması'nda yıllar içindeki seyrinin incelenmesini amaçlamaktadır.
Adrasan'da Bir Bayram Sabahı

'Adrasan'da Bir Bayram Sabahı ' adlı bu çalışmanın kuramsal kısmı dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm kavramsal olarak kültürün anlatılmaya çalışıldığı bilgileri içerirken, devamında kültürün çeşitli tanımlarına ve kültürü oluşturan temel kurum ve değişkenlerine yer verilmiştir. Kültürün temel kurum ve değişkenleri ; aile ve akrabalık, ekonomi, teknoloji, iletişim olarak belirlenmiştir. Hemen ardından ise Türk Kültürü ve Yörüklerle ilgili bilgilere yer verilmiştir. İlk bölümün ikinci başlığı ise kitle iletişim araçlarının toplumsal yaşamdaki yeri, önemi, ve işlevlerine yöneliktir. Burada kitle iletişim araçlarının işlevlerinden, kültürlerin aktarılması ve bütünlük işlevleri üzerinde detaylı olarak durulmuştur. Yine ilk bölüm altında yer alan bir diğer başlık, bir kitle iletişim aracı olarak sinemadır. Bu başlık altında sinemanın kısa bir tarihçesi verilirken, ardından bir alt başlık halinde belgesel sinemanın dili ünlü başyapıtlardan verilen örneklerle aktarılmıştır. Çalışmaya ilişkin genel bilgiler adlı alt başlıkta ise, çalışmanın sorunu, amacı, önemi ve sınırlıkları belirtilmiştir. ikinci bölüm çalışma yönteminin detaylı olarak aktarıldığı bölümdür. Bu bölümde ' Adrasan'da Bir Bayram Sabahı ' fikrinin nasıl oluştuğu, Yörük halkının yaşantısına ilişkin bilgilerin verildiği, veri toplama süreci ve verilerin toplanması ilk başlık altında aktarılmıştır. Bu bölümde yer alan ikinci alt başlık ise çekim öncesi yapılan ve teknik gerekliliklerin belirlendiği kısım, verilerin toplandığı çekim süreci ve çekim sonrası aşamaların anlatıldığı bölümlerden oluşmaktadır. Üçüncü bölüm, özet, sonuç ve önerilerin yer aldığı bölümdür. Üçüncü bölümü izleyen bölüm çalışmanın hazırlanmasında kullanılan kaynakların bulunduğu kaynakçadır. Ekler bölümünde ise Treatman, Çekim Senaryosu, Program Kimliği ve Bütçenin başlığını taşıyan bölümler yer almaktadır. 38
İdeolojiye 'Yamuk bakmak': Skyfall filminin söylem analizi

Sinema-ideoloji ilişkisine dair yaklaşımlar, her iki kavrama atfedilen anlamlara göre çeşitlilik gösterir. Marksist yaklaşımlardaki hakim paradigmada 'ideoloji'kavramı, 'yanlış bilinç' olarak ele alınan ve 'gerçeği çarpıtıcı' rolüne vurgu yapılan bir kavramdır. Sinema ise büyük ölçüde, bu işleyiş zemininde, ideolojinin üretildiği bir aygıt olarak ele alınır. 'İdeoloji' ve 'sinema' kavramları, verili olarak bu anlayışla ele alındığında, sinema-ideoloji ilişkisine dair yaklaşımların da inceleme yönü tayin edilmiş olur. Her ne kadar ideolojinin 'yanlış bilinç' olarak ele alınması, Marksist yaklaşımları temel alsa da, Slavoj Zizek, yine Marksist yöntem içinde kalarak, fakat 'yanlış bilinç'anlayışını redderek, ideolojinin 'gerçeğe yaklaştırma' potansiyeline vurgu yapar. Zizekaynı zamanda sinemayı da, ideolojinin üretildiği bir aygıt olarak değil, toplumsal bir 'fantezi alanı' olarak görür. Zizek'in bu yaklaşımı temel alındığında, sinema-ideolojiilişkisinin tekrar ele alınması da bu ilişkide ideolojinin işlevini ve yönünü tartışmaya açabilir. Bu çalışmada, Slavoj Zizek'in ideolojiye olan yaklaşımı temel alınarak, sinemaideolojiilişkisi ele alınmıştır. Bu yaklaşım altında bir ideolojik çözümleme örneği olarak, Skyfall (Mendes, 2012) filmi eleştirel söylem analizine tabi tutulmuştur. Bunu yaparken, Skyfall filminde aranacak olan ideolojik öğeler, 'yanlış bilinç' kavrayışınınsınırlarının dışında değerlendirilmiştir. Zizek, ideoloji yaklaşımında Jacques Lacan'ın psikanalitik öğelerinden yararlandığı için çözümleme sırasında da benzer bir destekkullanılmıştır. Böylece Skyfall filmi üzerinden, Zizek'in ideoloji yaklaşımı çerçevesinde, sinema-ideoloji ilişkisine dair bir yaklaşım sağlanmaya çalışılmıştır.
Film biçimlerinin algılanışı

Bu çalısmanın temel sorusu daha öncehareketli görüntü seyretme deneyimi olmayan seyircilerin film biçimlerini anlamlandırabilipanlamlandıramayacagıdır. Daha önce bu soruya cevap arayan arastırmacılar, çocuklarlayaptıkları deneyler sonucunda film biçimlerini anlamlandırmanın yeterli bir zihinsel gelisim ve genel dünya bilgisi gerektirdigini bulmuslardır. (Smith, Anderson, & Fischer, 1985 )Ancak çocuklar bu yetenek ve bilgileri kazanırken çevrelerindeki görsel isitsel kodlardansoyutlanmadıklarından beraberinde onları da ögrenip ögrenmedikleri sorusu cevapsız kalmaktadır. Bu soruya kesin cevap ancak daha önce bu kodlarla karsılasmamıs ancak yeterli zihinsel gelisime ve dünya bilgisine sahip olan yetiskinlerle yapılacak bir arastırma ile mümkündür. Oysa ilk kez film seyreden yetiskinlerle ilgili elimizde bulunan verilerinçogunlugu, birbiriyle çelisen ve bir sistematige sahip olmayan anekdotlardır.(Forsdale&Forsdale,1970) Mevcut tek bir deneysel arastırmanın ise yöntemindekiyetersizlikler sonuçlarına süphe düsürmektedir. (Hobbs et al.1988) Bu çalısma, 20 deneyimsiz yetiskinin açı karsı açı, pan, zoom, öznel kamera, elips ve paralel montaj olmak üzere 6 farklı film biçiminin algılayısını en fazla üç senelik deneyimi ve on seneden fazladeneyimi olan (n=19 ve n=20) aynı sosyo-kültürel ve cografi kosullarda yasayan kontrol gruplarıyla karsılastırmıstır. Deneklerin her birine her film biçiminden en az iki film olmak üzere toplam 15 film gösterilmis ve onlardan ne gördüklerini anlatmaları istenmistir. Sonuçlar, film içeriginin deneyimsiz seyircilerin zihinsel semalarında olan bir durumiçermediginde filmsel biçimlerin anlamlandıramadıklarını ortaya koymustur.
Reha erdem sinemasına göstergebilim açısından bakış: Beş Vakit filminin göstergebilimsel bağlamda incelenmesi

Göstergebilimsel çözümleme yöntemi, her sanat dalında olduğu gibi sinemada da üstü örtülü olan göstergelerin ortaya çıkarılmasında kullanılan etkili bir yöntemdir. Göstergelerin ne olduğunun yanında, nasıl oluştuklarını ve ürettiği yan anlamlar üzerinde duran göstergebilim, bir iletişim dizgesi olan sinema dilinin anlaşılmasına da katkı sağlamaktadır. Göstergebilimin sinemaya uygulanmasındaki amaç, görsel sanatların diğer alanlarında olduğu gibi sinemanın da temelinin göstergelere dayanıyor olabileceğini ve bu göstergelerin göstergebilimsel analiz ile ortaya çıkarılmasını sağlamaya çalışmaktır. Böylelikle sinema ve göstergebilim arasındaki bağlantı ortaya konularak, her bir filmin göstergebilimsel çözümlemeye uygunluğu denetlenebilmektedir. Göstergebilimsel çözümleme yönteminin sinemada kullanımı, özellikle 1960'lı yıllarda ortaya çıkmış ve çözümleme alanında önemli bir bilim dalı haline gelmiştir. Türk sinemasında ise göstergelerin bilinçli olarak kullanımı başlangıcından itibaren önemli bir yere sahip olamamış, 1990'lı yıllarda sinema alanında eğitim almış yeni yönetmenlerin sinemaya girişiyle sağlanabilmiştir. Bu yılların öncesinde birkaç yönetmenin çektiği filmlerde görülen göstergebilime dayalı çalışmalar da yine yönetmenlerin aldıkları eğitime bağlı olarak ortaya çıkmıştır. Sinemada göstergelerin nasıl oluştuğu, nasıl kullanıldığı, kullanımının izleyicinin filmi anlamlandırmasında tür katkılarda bulunduğu önemlidir. Çalışmada göstergebilimsel çözümleme yöntemi kullanılmıştır. Reha Erdem'in Beş Vakit filminde verilmek istenen anlamların, gösterge ve kodların kullanımı ile nasıl ortaya konulduğu açıklanmaya çalışılmıştır. Yönetmenin film içinde göstergelere ve kodlara ne şekilde yer verdiği, anlatmak istediklerini göstergeler aracılığı ile izleyicisine aktarıp aktaramadığı incelenmiştir.
1965 sonrası Alman sinemasında bireysel ve toplumsal sorunların estetik yansımaları

Alman sineması, sinemanın doğuşundan Birinci Dünya Savaşının sonuna dek iyi bir gelişim gösteremez. Birinci Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkan sinema akımı dışavurumculuk ile iyi örnekler verir. Ancak İkinci Dünya Savaşı ve Hitler döneminde, ki biz bu döneme karanlık dönem diyoruz, Alman sineması en kötü dönemini yaşar. Ve 1965 soması ortaya çıkan Genç Alman Sineması'nın başarısı. Hitler'in 1933'te başa gelmesi ile 12 yıl koyu bir karanlığa gömülen Alman sinemasının yeniden canlanması. 1965 sonrası Genç Alman Sinemacı'larmm ortaya çıkması ve Oberhausen bildirisini yayınlamaları Alman sinemasi için yeni bir ışık olur. Bu yeni Alman sinemasını gerçekleştirenlerin tek ortak yönü, eski sinemanın yerine yenisini kurmaktır ve bunu başarırlar da. Genç Alman sinemasının ayakta kalmasının ve başarılı bir görünüme bürünmesini sağlayan yönetmenlerden Rainer Werner Fassbinder, Werner Herzog, Aleksander Kluge, Hans W. Geissendörfer, Helmut Kautner, Volker SchlöndorfÇ Wim Wenders en önemli olanlarıdır. Görülüyor ki Alman sinemasının ayakta kalmasını sağlayan Genç Alman Sineması, Genç Alman Sinemasının da başardı olmasını sağlayan en önemli etkenler kooperatifleşme, filmlerin dış pazarlarda gördüğü ilgi ve televizyonla kurdukları sağlıklı ilişkidir. n
Değerler eğitimi bağlamında Zeki Alasya-Metin Akpınar filmleri

Değerler eğitimi, değerlerin kontrollü olarak bireylere verilme sürecidir. Bu süreçte, edebiyat, tarih, felsefe vb. dallardan yararlanılır. Aynı şekilde okullarda eğitim gören bireyler de müfredat programları yoluyla kontrollü olarak değerler eğitimini alırlar. Fakat kontrolsüz, değer olarak içselleştirilmiş davranışlar da bireyler açısından büyük tehlike oluşturmaktadır. Değerleri içinde bulundukları çevre ve olaylara göre algılayan bireyler hırsızlığı, yalan söylemeyi, sorumsuzluğu vb. birçok yanlış davranışı bir değer olarak algılayabilir. Bireyler tarafından değer olarak kabul edilen davranışlar sadece yazılmış olan metinlerden, okuldaki eğitim müfredatından ya da toplumdan görülerek içselleştirilmez. Doğru veya yanlış davranışların değer olarak topluma servis edilmesini sağlayan en önemli kaynaklardan biri de kuşkusuz radyo ve televizyon kanallarıdır. Geçmişten günümüze severek ve gülerek izlediğimiz Türk film ve dizilerinde doğru davranışların yanında birçok yanlış davranış da değer olarak topluma aktarılmıştır. Doğru davranışları değer olarak kabul eden toplumların ayakları yere basar, bu tür toplumlar aklı ve bilimi ön planda tutar, gerçekle hayali birbirinden ayırabilir. Bu da toplumsal ve kolektif bir şekilde kalkınmayı, gelişmişliği, birbirine saygı ve sevgiyi ve en önemlisi insanların kendilerini gerçekleştirmesini sağlar. Değer yargıları zayıf olan toplumlarda ise bireyler kısa yoldan zengin olma hayali kurarlar. Hedeflerine ulaşmak için her yolu denerler. Hırsızlık, dolandırıcılık, yalan, iftira vb. Hayallerin içinde kaybolup gerçekliği unuturlar. Özgün bir ürün ortaya koymak için çaba sarf etmezler. Ya hiçbir ürün ortaya koymazlar ya da yapılmış olanı taklit ederler. Bu da toplumsal çöküşü ve dolandırılma vakalarını beraberinde getirir. İzleyicilerle iletişim kuran ve bir sosyalleşme aracı haline gelen sinema, bireyle doğrudan temas kurarak toplumu şekillendirebilir ve yönetebilir. Bu araştırmanın konusu, Zeki Alasya ve Metin Akpınar'ın filmleri kullanılarak bir çocuğun doğumunda başladığı ve hayatının geri kalanında sürekli yer aldığı eğitim sürecinde değerler eğitimi verilebilmesidir. Bireysel olarak incelendiğinde her biri ayrı bir değer içeren bu filmler, çocuğun karakterini şekillendirmek için bir araç olarak kullanılabilir. Fakat bu filmler de topluma değer olarak gösterilen birçok yanlış davranışı bünyelerinde barındırmaktadır. İzleyiciler, filmlerde kendilerine verilen olumlu ve olumsuz davranışların farkına varmalıdır. Burada temel hedef; çocuğa ailede aldığı değerlerin ötesinde değerler eğitimi sunmak, çocukta istendik davranışlar oluşturmak ve sahip olunan değerler bakımından ortalama bir standarda ulaşmaktır. Bu çalışmada, bazı yabancı kaynaklardan da önemli bilgilere ulaşılmıştır.
2000 yılı Türk sinemasında sanal mekan oluşturulması ve film üretimine etkileri

Sinema teknolojisinin gelişimi teknoloji ile doğru orantılıdır. Özellikle bilgisayar sistemlerinin çok fazla yaygınlaşması ve farklı sektörlerde kullanımı sinema içinde dönüm noktalarından biridir. Bilgisayar teknolojisinin sinemaya dahil olması, sinema dünyasına görüntü ve ses üzerinde daha etkili bir işleme yapılabilmesinin önünü açmıştır. Görsel efektin sinemada etkili bir şekilde kullanımı ile birlikte sinema sektörü, mekanın bilgisayar teknolojisi kullanılarak, sanal yapım tekniklerine sahip olmuştur. Bu çalışma kapsamında görsel efektin tarihi, gelişimi ve efekt süreci aynı zamanda sanal mekan oluşturulmasının aşamaları, mimarlık ile bu sürecin ortak noktaları araştırılmıştır. Bu incelemede Türk sinemasında boxoffice sıralamasına göre en çok izlenen 2000 sonrası ilk 20 film incelenerek sanal mekan oluşturulmasının etkileri araştırılacaktır.