turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türkiye Türkçesinde süreklilik görünüşü

Türkiye Türkçesinde süreklilik görünüşünü inceleyen bu çalışmada süreklilik kategorisinden ve süreklilik görünüşünden bahsedilmiştir. Görünüş, zaman kategorisinden bağımsız bir kategoridir. Görünüş kategorisinin zaman kategorisinden ziyade kılınış kategorisiyle daha çok ilişkili olduğu söylenebilir. Görünüş, eylemlerin nasıl gerçekleştiğini gösteren bir bakış açısıdır. Alan yazında görünüş kategorisi Rusçanın görünüş sistemi üzerinden sınıflandırılmıştır. Kısaca görünüş kategorisinin bitmişlik ve bitmemişlik zıtlığına dayanarak sınıflandırıldığı söylenebilir. Alan yazında görünüş kategorisi üzerine yapılan çalışmalarda Comrie (1998), Johanson (1971) ve Smith (1997)'in sınıflandırmasının öne çıktığı görülmektedir. Üç araştırmacının sınıflandırması konuyu işleyiş açısından birbirinden farklı görünse de üç araştırmacının sınıflandırması temelde bitmişlik ve bitmemişlik zıtlığına dayanmaktadır. Bu çalışmada süreklilik görünüşünün kendi içerisinde derecelendirilebileceği görülmüş ve bir sınıflandırma denemesi yapılmıştır. Bu sınıflandırmaya göre Türkiye Türkçesinde süreklilik görünüşü on kategoriye ayrılmıştır. Söz konusu derecelendirmede bağlam içinde yer alan işaretleyicilerin rolü vardır. Çalışmada süreklilik görünüşünün dereceleri şu şekilde belirlenmiştir: 1. Devamlı Süreklilik Görünüşü2. Tekrarlı Süreklilik Görünüşü3. Kesintili Süreklilik Görünüşü4. Aşamalı Süreklilik Görünüşü5. Geçici Süreklilik Görünüşü6. Yaklaşma Süreklilik Görünüşü7. Sınırlandırılmış Süreklilik Görünüşü8. Çıkarıma Dayalı Süreklilik Görünüşü9. Edinilmiş Süreklilik Görünüşü10. Ani Süreklilik Görünüşü
Eskipazar ağzı

Türkiye Türkçesi ağızları üzerine yapılan çalışmalar 1867'li yıllara dayanmak-tadır. İlk etapta Yabancı Türkologlar tarafından araştırılan Türkiye Türkçesi ağızları, 1940'lı yıllara gelindiğinde yerli araştırmacıların çalışmalarıyla gün yüzüne çıkmıştır. Daha verimli olan bu yerli araştırmacılar döneminden günümüze kadar kayda değer çalışmalar yapılmıştır. Ancak henüz birçok bölgede ağız araştırması yapılmamıştır. Ağız araştırması yapılmamış, derlenmeyi bekleyen ilçelerimizden biri de Es-kipazar'dır. Zengin bir tarihi geçmişşe sahip olan Eskipazar'ı, özellikle dil verilerini ortaya koymak için araştırma sahamız olarak belirledik. Kısa aralıklarla ulaşabildi-ğimiz her köye giderek derleme çalışmalarında bulunduk. Bu çalışmada Karabük iline bağlı Eskipazar ilçesinin ağız çalışması yapılmıştır. İlk önce ilçenin her köyüne gidilip derleme çalışması yapılmıştır. Derleme çalışmaları transliterasyon işaretleriyle deşifre edildikten sonra ses bilgisi ve şekil bilgisi incelemesi yapılmıştır.
Türkçe özür ifadeleri üzerine toplumdilbilimsel bir inceleme

Toplumdilbilim, dil ile toplum arasındaki ilişkiyi inceleyen ve toplumda görülen farkı dil kullanımlarını yaş, cinsiyet, sosyal sınıf, kimlik, sosyal ağ gibi çeşitli toplumsal değişkenler bağlamında değerlendiren ve bu kullanımların nasıl ve hangi sıklıkta değişkenlik gösterdiğini inceleyen bir çalışma alanıdır. Bir etkileşimde yer alan katılımcılar arasındaki iyi ilişkilerin devam etmesinin amaçlandığı ve çeşitli nezaket stratejilerinin de kullanıldığı özür dileme eylemi, bireyler tarafından, özür dilenen durumun içeriğine, şiddetine göre farklı farklı şekillerde gerçekleştirilmektedir. Bu çalışma, Türkçe özür ifadelerini yaş, cinsiyet, sosyal sınıf ve etnik grup gibi toplumdilbilimsel değişkenler bağlamında incelemeyi ve bu ifadelerin ne tür farklılıklar sergilediğini bulmayı amaçlamaktadır. Özür ifadelerinin, cinsiyet, yaş, sosyal sınıf ve etnik grup değişkenleri kapsamında ne sıklıkta kullanıldığını bulmak için Dicle Üniversitesi öğrencilerinden 88 (%57,1) erkek ve 66 (%42) bayan olmak üzere 154 katılımcıya anket uygulanmış ve ulaşılan veriler SPSS 19 veri istatistik programıyla sıklık analizine tabi tutulmuştur. Bu çalışmanın sonucunda, Dicle Üniversitesi öğrencilerinin kullandığı özür ifadeleri tespit edilmiş ve bu ifadelerin kullanım sıklığı cinsiyet, yaş, sosyal sınıf ve etnik grup bağlamlarında yapılan analizlerle tespit edilmiştir.
Son Dönem Budist Uygur Edebiyatından iki örnek

Doktora tezi olarak hazırlanan bu çalışma Budist Uygur Edebiyatına ait iki dini içerikli metni ihtiva etmektedir. Bu iki eserden ilki Tibet Budizmine ve diğeri ise Mahayana Budizmine aittir. Çalışmamız esasen 1931 yılında W. Bang ve A. von Gabain tarafından neşredilmiş olan Türkische Turfan-Texte V'in başka fragmanlarla genişletilerek yapılmış yeniden neşridir. Bu çalışma 7 bölümden oluşmaktadır. '1. Giriş' bölümünde çalışmada yer alan yazmalara ve üzerine yapılan çalışmalara, çalışmada izlenilen yönteme, yazmaların biçim ve içerik özelliklerine ve çalışmada kullanılan yazmaların Çince eş değer metinlerine değinilmiştir. '2. Tibet Budizmi ve Öncesi' bölümünde Budizm ve Tibet Budizmine kadar Budist ekollere, Tibet Budizminin tarihi arka planına, öğretilerine, uygulamalarına, kimi terimlerine ve Eski Uygurca Tibet Budizmine ilişkin metinlere değinilmiştir. '3. Metin' bölümünde çalışmada yer alan metinlerin yazı çevirisi ve harf çevirisine yer verilmiştir. '4. Çeviri' bölümünde metinlerin günümüz Türkçesine çevirisine yer verilmiştir. '5. Açıklamalar' bölümünde metinler dil bilgisi, anlam bilgisi, Budist terimler bakımından incelenmiştir. Burada ayrıca metnimizin Çince eşdeğerleri Eski Uygurca ile karşılaştırılarak Türkçeye çevrilmiştir. '6. Dizinler' bölümünde üç dizin hazırlanmıştır: '6.1. Uygurca Dizin', '6.2. Çince-Uygurca Dizin' ve '6.3. İkilemeler Dizini'. '6.1. Uygurca Dizin'de madde başları Eski Uygurca, anlamları Türkiye Türkçesidir. '6.2. Çince-Uygurca Dizin' metinlerimizin Çince eşdeğerlerinden faydalanarak hazırlanmıştır ve madde başları Çince, karşılıkları Eski Uygurcadır. '7. Sonuç' bölümüdür. Bu bölümlere ilave olarak çalışmanın sonunda kullanılan bütün metinlerin tıpkıbasımına ve Çince eş değer metinlerine yer verilmiştir.
Arap dilinde fiilin delaleti: Sülasİ fiil örneği

Arap dilinde fiilin delaletinin sülasi fiiller açısından incelendiği bu tezde hicri 2 -10. asırlar arasındaki Arap dilbilimcilerin fiil tanımları üzerinden fiilin delaleti tespit edilmeye çalışılmıştır. Dilcilerin yaptıkları fiil tanımlarından sonra vermiş oldukları örneklerin sülasi fiil olması hasebiyle konu sülasi fiiller üzerinden açıklanmaya gayret edilmiştir.
The corpus-driven description of the Turkish aspectual adverbials

Bu tezin iki temel amacı bulunmaktadır. Birinci amacı, Türkçe temel söz varlığında görünüş belirteçliklerini tanımlamaktır. İkinci amacı, görünüş belirteçliklerinin Türkçe Ulusal Derlemin yazılı alanda kullanım değerlerini, sözcüksel yapı ve örüntülerini betimlemektir. Bu tezin temel savı, Türkçe söz varlığında görünüş belirteçlikleri; eylemlerin hal türleri, görünüş çekim eklerinin etkileşimiyle ortaya çıkan belirgin sözcüksel yapılar ve çok sözcüklü birimler olduğu ve görünüş belirteçliklerinin TUD'un yazılı alanlarındaki hem kullanım değerlerinde, sözcüksel yapı ve örüntülerinde hem de sıklık dağılımlarında farklılık gösterdiğidir. Ayrıca, karşılaştırma yapabilmek amacıyla çıkan bu sonuçlar, TUD sözlü veriden alınan kimi belirteçliklerin kullanım değerleriyle karşılatırılmıştır. Bu bakış açısıyla ilişkili olarak belirteçlikler, görünüş kuramına göre derlem-çıkışlı olarak ele alınmıştır. Çözümlemede TUD (Aksan ve diğerleri, 2012) Kullanılmıştır. Veri, TUD'un-Tanıtım sürümüdür ve 49 milyon sözcük içermektedir. Derlem arayüzünün sorgu sonucu getirdiği eşdizimlilikler, metinlerine gidilerek çözümlenmiştir. TUD'ta yazılı metin türleri bilgilendirici ve kurgusal olarak ikiye ayrılmaktadır. Bilgilendirici metinler 39.690. 000 sözcük; Kurgusal metinler ise 9.310. 000 sözcük içermektedir. Verinin çözümlenmesinde de bu metin türlerinde belirteçlik yapılarının ve görünüşlerinin farklılaşıp farklılaşmadığına da bakılmıştır. Bilgilendirici ve Kurgusal alanlardaki sözcük sayısını dengelemek için veri 1 milyon sözcük üzerinden normalleştirilmiştir. Her bir belirteçlik için TUD'tan çıkan ham sıklıkların istatiksel bir ölçüt olan %5 hata payıyla incelenmiş örneklem sayısı belirlenmiştir. TUD için 1 milyonda normalleştirilmiş sıklıkların örneklem sayıları incelenmiştir. Buna göre belirlenen belirteçliklerin örüntüsü derlem dilbilim yöntemi ve görünüş kuramına göre incelenmiştir. Bu belirteçliklerin eylemlerin hal türleri, görünüş çekim eklerinin etkileşimiyle ortaya çıkan belirgin sözcüksel yapıları ve çok sözcüklü birimleri çözümlenmiş ve TUD'un yazılı kesitindeki alanlara göre belirgin kullanım değerleri, sözcüksel yapı ve örüntüleri sıklık bilgileriyle araştırılmıştır. Sonuç olarak, Türkçede görünüş belirteçlikleri; eylemlerin hal türleri, görünüş çekim eklerinin etkileşimiyle ortaya çıkan belirgin sözcüksel yapılar ve çok sözcüklü birimler olduğu gözlenmekle birlikte her belirteçliğin kendine özgü sözcüksel yapıları tercih ettiği ve sıklık dağılımlarının da bilgilendirici ve kurgusal alanlarda farklılık gösterdiği saptanmıştır. Çıkan bu sonuçlar sözlü veriyle karşılaştırıldığında yazılı alandaki sonuçlarla tutarlılık gösterdiği gözlenmiştir.
24-36 ay arası normal gelişim gösteren çocuklar ile 30-48 ay arası gecikmiş dil ve konuşması bulunan çocukların dilsel becerilerinin tige-2 kullanılarak karşılaştırılması

Bu çalışma, 24-36 ay arası normal gelişim gösteren çocuklarla 30-48 ay arası gecikmiş dil ve konuşması bulunan çocukların sözcük dağarcığı, morfolojik gelişim ve sentaktik gelişimlerinin CDI'ın Türkçe'ye uyarlaması olan TİGE formu kullanılarak karşılaştırılması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma, her iki grup için de TİGE- 2 formunda bulunan soruların anne tarafından doldurulmasıyla elde edilen yanıtlar doğrultusunda yönlendirilmiştir. TİGE- 2 formunda yer alan sözcük dağarcığı bölümünde; grupların kullandıkları toplam sözcük sayıları, toplam eylem sayıları, toplam isim sayıları, en sık kullandıkları semantik kategoriler, en sık kullandıkları eylem sözcükleri ve en sık kullandıkları isim sözcükleri karşılaştırılmıştır. TİGE- 2 formunun, 'Cümleler ve Dilbilgisi' bölümü aracılığıyla çocukların kullandıkları biçimbirim ortalamaları, basit eylem ekleri, karmaşık eylem ekleri, isme gelen durum ekleri karşılaştırılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise; NGG (24- 36 ay) ve GDK'lı (30- 48 ay) çocuklar tümce karmaşıklığı açısından karşılaştırılmıştır. Tüm bu karşılaştırmalar sonucunda, GDK'lı çocukların, NGG çocuklarla aynı dilsel basamakları izlediği; ancak, dilsel süreci çok daha geriden takip ettikleri bulgusuna ulaşılmıştır.
Arap edebiyatında nebevi medihler bağlamında Ömer Harputİ'nin Kaside-i Bürde şerhi

7. yy. Arap şiirinin önemli şahsiyetlerinden biri olan Şerefüddin el-Busiri'nin Kaside-i Bürde'si nebevi medihler denildiğinde ilk akla gelen şiirlerdendir. Bu şiir üzerine günümüze kadar yüzlerle ifade edilebilecek çalışma yapılmıştır. Bunlardan biri 19. yy. Harput alimlerinden Ömer Naimi Efendi'nin Asidetü'ş-Şühde Şerhu Kasideti'l-Bürde adlı şerhidir. Ömer Naimi Efendi 1801 yılında Harput'ta doğmuş, Antep ve Kayseri'de tahsil görmüş ve uzun yıllar Harput'ta müftülük ve müderrislik yapmıştır. 1882 yılında Harput'ta vefat etmiştir. İlmi nesebi hocası Göncüzade Kasım Efendi üzerinden Tarikat-ı Muhammediye şarihi Ebu Said el-Hadimi'ye dayanır. En meşhur talebeleri oğlu Abdulhamit el-Harputi ve Abdullatif el-Harputi'dir. Fazla eseri olmayan Ömer Naimi Efendi'nin kendisiyle meşhur olduğu eseri 1825'te Kayseri'de hocası Sarıabdullahzade Mehmed Efendi'nin ders notlarını zenginleştirerek kaleme aldığı Kaside-i Bürde şerhidir. Eser Kahire ve İstanbul'da defalarca basılmış, hüsnü kabul görmüştür. Eser son olarak 2013 yılında Pakistan-Karaçi'de ve 2017 yılında Beyrut'ta tahkik edilerek basılmıştır. Harputi'nin şerhi, kasideyi, lügat, sarf, nahiv, belagat açısından ele alan, yanı sıra mantık, tefsir, hadis, kelam, fıkıh, tasavvuf, ahlak gibi birçok islami disiplinden bilgilerle zenginleştirilmiş kısa ve doyurucu bir şerhtir. Lügat ve belağata dair açıklamaların sarf ve nahve kıyasla daha çok olduğu söylenebilir. Şerhte ayet, hadis ve Arap şiirinden çokça nakiller yapılmıştır.
L'écriture féminine dans l'oeuvre d'Hélène Cixous- Une lecture de déconstruction

Helene Cixous yirminci yüzyılın ikinci yarısında postyapısallcı feminizmin merkezi bir figürü olarak politik ve edebi mecrayı son derece etkilemiş ve sayısız edebi ve eleştirel çalışmanın odağında olmuştur. Bunun yanında o sadece birçok kurgunun yazarı değil, aynı zamanda bir deneme yazarı, eleştirmen ve oyun yazarıdır. Helene Cixous dişil yazıyı, dişil arzuyu, dişil libidinal ekonomi ve beden yazısı üzerinden oluşturulan dişil kaydı; eril libidinal ekonominin yerine koyarak eril retorik yapının hareketini baz alan bir yazı kavramı ile kuşatılmış tarihsel mecraya karşı bir model olarak sunar. 'Medusa'nın Kahkahası' adlı eserinde Medusa imajını kullanarak batı düşüncesinin fallus merkezli bakış açısını yapı söküme uğratır. Bu çalışmada Helene Cixous'un eserlerindeki dişil yazı ve dilde, metinde olduğu kadar edebi yaratımda dişil arzunun kaydının bir yapısöküm okumasının yapılması amaçlanmaktadır. Yapılmak istenen, bir bilimsel yaklaşım olarak Jacques Derrida tarafından ortaya konan yapısöküm tekniğinin Helene Cixous'un eserlerinde nasıl kullanıldığını, fallik/sembolik sistem tarafından hakimiyet altına alınan dilbilimsel sistemin nasıl eleştirildiğini, Cixous'a ait bu dişil yazının temel bileşenlerinin neler olduğunu ortaya koymaktır. Çalışma dişil bir ekonomi potansiyeli, beden, dil, yazıya ilişkin bir dizi soruyu cevaplamakla kalmayıp aynı zamanda Cixous'un zengin ve üretken söyleminin, metinlerinin, bir yapısöküm okuması ile incelenerek değerlendirilmesini de kapsar.
Down Sendromlu çocuklarda dil sisteminin işleyişi üzerine dilbilimsel bir çözümleme

Dil, iletişim sağlayan araç olarak tanımlanabilir. Beyin hasarlı bireylerde meydana gelen dil bozuklukları üzerine yapılan araştırmalar, hem beynin, hem de dil sisteminin işleyişine ilişkin bulgular sunmaktadır. Down Sendromlu çocukların, daha anne rahmindeyken beyin gelişiminin bazı aşamalarını geçirmeleri gerekirken, temeldeki bozukluğa bağlı olarak doğum öncesi, bir seviyeye ulaşması beklenen nöral yetiler, beklenenden daha geride kalmaktadır. Dil yetileri de bu talihsizlikten etkilenmektedir. Sağlıklı çocuklarda belirlenen dil gelişimi aşamalarının, Down Sendromlu çocuklarda nasıl bir görünümü olduğunu gözlemleyerek, dil sisteminin işleyişindeki aksayan yönleri belirlemek ve elde edilen verilerden yola çıkarak bu çocuklara dilin kazandırılmasına yönelik yöntemler oluşturma çalışmalarına katkıda bulunmak bu çalışmanın temel amacıdır. Bu amaçla, İzmir bögesinde yaşayan 8 Down Sendromlu çocuk, fonetik ve fonolojik olarak incelenmiştir. İnceleme sonuçları, dil edinim kuramlarına göre yorumlanmıştır. Dil bölünmez bir bütün olduğu için, çocukların söylemlerinden, dilin sözdizimsel, anlambilimsel ve kullanımbilimsel alanlarına yönelik yorumlarda bulunulmuştur. Çocukların nörolojik gelişimlerine bağlı olarak ilerlemesi gereken dil yetileri, normal nörolojik gelişim gösteren çocuklarla karşılaştırılarak yorumlar yapılmıştır. Çocukların birçok sesi sesletmede sorun yaşadığı, bazı sesleri birbirlerinin yerine kullandığı gözlenmiştir. Gruplar arasında yapılan karşılaştırmada gruplar arasında farklar saptanmıştır. Çocukların bazı sesleri sesletme açısından nörolojik bir sıkıntısı olmazken, konuşma yollarındaki motor ve mekanik problemlerden dolayı o sesi sesletemediği düşünülmektedir. Elde edilen sonuçlar bize, kritik dönem içerisinde eğitim alan çocukların, kritik dönem sonrasında eğitim alan çocuklara oranla daha iyi bir dil gelişimi gösterdikleridir. Bu nedenle, erken dönemde tedavi, konuşma rehabilitasyonu açısından önemlidir. VI
Dı helbesten Cegerxwİn de ajal

Bu çalışmada 20. yüzyılın ünlü Kürt şair ve yazarı Cegerxwin'in şiirlerinde geçen hayvanlar incelenmiştir. Genel olarak Dünya Edebiyatında özelde de Kürt Edebiyatında, edebiyatın bir türü olan şiirlerde kullanılan hayvanlar üzerinde çalışma yapılmıştır. Divan Edebiyatı diye de tabir edilen Klasik Kürt Edebiyatında kullanılan hayvan isimleri örneklerine de yer verilmiştir. Tez çalışmasının temelini teşkil eden Cegerxwin'in Şiirlerinde Hayvanlar konusunun yanı sıra Cegerxwin'in hayatı, aldığı eğitim, ailesi, mahlası, basılmış edebi eserleri, edebi kişiliği, şiirlerinin teması, edebi dili, etkilendiği edebi şahsiyetler ve vefatı konuları araştırılmıştır. İnsanların hayatında önemli bir yer tutan hayvanların, sosyo-kültürel yaşantının yansıması olan edebiyatta nasıl yer aldığı konusu örneklerle incelenmiştir. Hayvanların hangi özelliklerinden dolayı şiirlerin beyitlerinde yer aldıkları üzerinde de çalışılmış ve her örnek açıklamasıyla birlikte verilmiştir. Cegerxwin'in şiirlerinde de bu örneklerden alıntılar yapılmış ve açıklamalarıyla birlikte yazılmıştır. Halk kültürüne çok iyi vakıf olan ve bunu aldığı iyi bir medrese eğitimiyle harmanlayan Cegerxwin, hayvan hikayelerini ve hayvanlara ithaf edilen özellikleri şiirlerinde ustalıkla kullanmıştır. Bu çalışma bir anlamda edebiyat-hayvan ilişkisini incelemekle birlikte hayvanların, insanların düşünce dünyasında nasıl bir tasavvura sahip olduklarını göstermesi açısından de değerlidir. Halk kültürünün önemli bir parçasını teşkil eden hayvan hikayelerinin ve hayvanların edebiyata yansıması konusunun incelenmesi yararlı olacaktır.
Stilistik açıdan Tazarru'-name'de söz simetrisi

Mertol Tulum tarafından yayımlanan Tazarru'-name metni üzerine yapılan bu çalışma, Sinan Paşa'nın nesirdeki kullanımlarını gösteren üslup çalışmasıdır. Çalışmada Sinan Paşa'ya ait olan yazma biçimini ortaya koymak için belagat ilminin seci konusundaki bilgilerinden yararlanılmış, Batılı yöntemlerin eserin değerini ifade eden dikkatleri yeri geldikçe kullanılmıştır. Sinan Paşa'nın nesir üslubunda dikkati çeken nokta, eserlerinin birbirleriyle uyumlu yapılarla oluşturmuş olmasıdır. Kaynaklarda estetik nesrin ilk ve en önemli eseri olarak kabul edilen Tazarru'-name baştan sona simetrik yapılarla yazılmıştır. Bu yapılarda 14 simetri ölçütü kullanılmıştır. Yapıların bu biçimde kullanılması, nesrin sanat yönünü oluşturduğu çalışmanın temel kabullerindendir. Tazarru'-name'de simetrik yapıların en önemli özelliği secili kullanılmalarıdır. Sinan Paşa secileri, belli bir düzen içerisinde bu yapılarda kullanmıştır. Secilerle bir araya getirilen ikili yapılarda, seciden önceki bölümler son derece uyumludur. Bu bölümlerde söz grupları, kelimeler, kelimelerin türü, kökeni, hece sayısı, kelimelere gelenekler birbirlerine denktir. Bu denklikler, ses simetrisini de oluşturmuştur. Böylelikle seciden önceki kısımlarda kelimeler söz, ses, ahenk bakımından birbirleriyle son derece uyum içinde kullanılmıştır. Bu ölçülülük cümlenin başından sonuna kadar devam etmektedir. Eserde, seci bu denklikleri başlatan, yapının sonuna kadar sürmesini sağlayan ve sonlandıran bir işleve sahiptir. Bu denk kullanımlar şiirdekine benzer vezin kullanımlarını da oluşturmuştur. Tazarru'-name'de simetrik kullanımlar eserin cümleden büyük yapılarında, cümlede, cümle öğelerinde, söz gruplarında, kelimelerde, kelimelerin hecelerinde ve eklerde bulunmaktadır. Böylece simetri eserin sadece bir bölümünde değil, eserin bütününde görülmektedir. Sinan Paşa'nın üslubunun bu biçimde incelenmesiyle amaçlanan nesir cümlelerindeki sanat yönünü belirlemektir. Cümleden, eklere kadar olan simetrik kullanımlar, nesir cümlelerinin şiire ait özellikleri taşımasını hatta eserin bazı bölümlerinde, şiiri aşmasını sağlamıştır. Simetrik yapıların seci ile bir araya getirilmesi eserin sanat yönünü ortaya çıkarmıştır. Bu kullanımlar Sinan Paşa'nın diğer eserlerinde de görüldüğü için, onun üslup özelliğidir. Klasik edebiyat alanındaki çalışmalar şimdiye kadar estetik yönden değerlendirilmemiştir. Simetrinin güzel ile olan ilişkisi düşünüldüğünde, Tazarru'-name'deki simetrik kullanımların, eserin değeri hakkında fikir verebilecek nitelikte olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Örnek metinler çerçevesinde Karamanlı Türkçesinin grameri

Bu çalışmada, Karamanlıların yazı dili, örnek metinler çerçevesinde incelenmiş ve Karamanlı Türkçesinin temel yapısı ve gramer özellikleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Karamanlılar, Nüfus Mübadelesine kadar özellikle İç Anadolu'da ve İstanbul'da yaşamış Ortodoks Hristiyan, fakat Türkçe konuşup yazan bir topluluktur. Karamanlılar, eserlerini Grek alfabesiyle yazmışlardır. 1923 yılında Türkiye ile Yunanistan arasında imzalanan 'Türk-Yunan Ahali Mübadelesi'ne ilişkin protokol gereği İstanbul dışında yaşayan diğer Ortodoks Hristiyanlar gibi Karamanlılar da Rum sayılarak, Yunanistan'a gönderilmişlerdir. Burada ilk kuşak pek çok zahmet çekmiştir. Onların çocukları ve torunları Yunanlara alışmış; birincil dilleri Yunanca olmuştur. Çalışmada ana malzeme olarak 1879 tarihli 'Hikaye-yi Köroglu' adlı metin kullanılmıştır. Bunun dışında Karamanlı Türkçesiyle kaleme alınmış 4 metin daha taranmıştır. Bu metinler ses bilgisi, biçim bilgisi ve söz dizimi açısından incelenmiştir. Giriş kısmında; çalışma hazırlanırken izlenen yöntem, kullanılan kaynaklar, Karamanlıların tarihi, edebiyatları hakkında bilgi verilmiş, Karamanlı Türkçesi üzerine daha önce yayımlanmış çalışmalar tanıtılmıştır. Birinci bölümde hem Grek alfabesinin Türkçeye uyarlanışı da değerlendirilmiş, hem de metinlerde görülen ses özellikleri ve ses olayları örneklerle açıklanmıştır. İkinci bölümde sözcük türleri işlevleri ve yapıları bakımından ayrıntılı biçimde ele alınmıştır. Bu bölümde Karamanlı Türkçesinde söz yapımı da ele alınmıştır. Örnek olarak seçilen sözcüklerin türeme biçimleri, köklerin Türkçe mi yoksa diğer dillerden alıntı sözcük mü oldukları üzerinde durulmuştur. Eğer gerekiyorsa, sözcüklerin tarihi Türk dillerinde de bulunup bulunmadıkları, eğer bulunuyorsa hangi biçimlerde bulundukları da belirtilmiştir. Üçüncü bölümde Karamanlı Türkçesinde söz öbekleri ve cümle türleri tasnif edilmiştir. Her kategori için metinlerden örnekler verilmiştir. Bölümler hazırlanırken yöntem olarak çeşitli çalışmalardan yararlanılmıştır.
İlköğretim beşinci sınıf öğrencilerinin kendini yazılı olarak ifade etme kazanımlarına ulaşma düzeyi

Bu çalısma, ilkögretim 5. sınıf ögrencilerinin kendini yazılı olarak ifade etmekazanımlarına ulasma düzeyini tespit etmek amacıyla yapılmıstır. Arastırma, betimsel bir nitelik tasımaktadır. Arastırmanın evrenini Ankara'da ögrenim gören ilkögretim besinci sınıf ögrencileri olusturmaktadır. Örneklemi ise Ankara merkezilkögretim okullarından sosyo-ekonomik düzeyleri düsük, orta ve yüksek olan 3 ilkögretim okulunda ögrenim gören 120 ilkögretim besinci sınıf ögrencisi olusturmaktadır. Ögrencilerin ifade edilen kazanımlara ulasma düzeylerini belirlemek için onlarabilgilendirici ve öyküleyici türlerde metinler yazdırılmıs, ögrenci kagıtları kazanımmaddelerinden olusturulan bilgilendirici ve öyküleyici metin yazma ölçegine göre degerlendirilmistir. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 11.5 kullanılmıstır. Çalısma sonucunda, ögrencilerin ölçülen kazanımlarından 12'sine istenen düzeydeulastıkları, 10'una istenen düzeyde ulasamadıkları tespit edilmistir. &lkögretim 5. sınıf ögrencilerinin öyküleyici ile bilgilendirici metin yazma becerilerinde, öyküleyici metinyazmanın lehine anlamlı bir fark tespit edilmistir. Ögrencilerin yazılı anlatımlarındaki ortakkazanımlara iliskin öyküleyici ile bilgilendirici metin yazma becerileri puan ortalamaları arasında, bilgilendirici metin yazmanın lehine anlamlı bir fark tespit edilmistir. Ögrencilerinyazılı anlatım becerileri arasında; anne ve babanın ögrenim düzeyi, ailenin gelir düzeyi, kendine ait bir oda ve çalısma masası olması, evde kitaplık bulunması, eve süreli yayın alınması ve okul öncesi egitim alma durumlarına göre anlamlı farklar bulunmuştur.