Zaman

Çevreme baktığımda insanlar koşturup duruyor. Devamlı bir şeyler yapıyorlar. Karınca gibi koşturup duruyorlar. İnsanlar sanki zamanla yansır gibiler. Sürekli bir hareket, devamlı bir koşturma halindeler. Bence, insan ve zaman, zaman ve insan ayrılmaz birer parça, bir bütün, hatta insan zamanın ta kendisi, zaman insanın ta kendisi. İşte bu noktada herkesin zamanının kendine özgü olması var. İnsan bütün hayatı boyunca zamanla yarışmıştır. Zamana kafa tutmak istemiştir. Zamanı yenmeye, durdurmaya çalışmıştır, çünkü bilmektedir ki eğer zamanı yenerse, ölümü, mutlak sonu yenecek ve ölümsüzlüğe kavuşacak. Mutlak son karşısında çaresizliğini yenecektir. İnsan bilmektedir ki, ölüm kaçınılmazdır. Zamanla birlikte ölüm konusu her zaman gündeme gelmiştir. Ölüm, ölümsüzlük ve insanın bu olgular karşısındaki çaresizliği. İnsanlık bütün yaşam boyunca bu çaresizliğe çare aramıştır. Hızlı trenler, hızlı uçaklar, hızlı iletişim araçlar, arabalar, bilgisayarlar, elektrik, telefon, makineler... vs., insanın zamanını artırmak, zaman karşısında daha hızlı hareket etmesini sağlamak, insanların kısıtlı zamanlarını en iyi şekilde kullanmasını sağlamak, zamanı yenmek, dolayısıyla ölümü yenmek için icad edilmişlerdir. Tıp bilimi insan hayatını uzatacak yöntemler aramıştır. Ölümsüzlüğe çare aramıştır. İnsan hayatına son veren hastalıklarla savaşmıştır. Bütün bilimler bunu araştırmış, bunun cevabını bulmaya çalışmışlardır. Sanatçılar yaptıkları eserlerle ölümsüz olmaya çalışmışlardır. Çevremize baktığımızda her yerde hep 'zaman' ve insanın umutsuzca bu olguyla savaşması var. Gözlemlerime göre, insan bu olguyla savaştığı halde bazı noktaları görmezden gelmektedir. Her gün, her yıl, her saat her şey yeniden, tekrar olmaktadır. İnsan için değişik zaman birimleri vardır. Hatta zamanın tanımı insandan insana da değişmektedir. Bu yüzden zaman sorgulanabilinir. Ben burada bu araştırmayı yapıyorum. Zaman tekrarsal, döngüsel bir sistem IVAma bunun yanında zamanın geri dönülmezliği, geri çevrilemezliği vardır. Her insan kendi zamanının, zaman her insanın ta kendisidir. İşte bu noktada 'zaman ne' sorusundan 'zaman nasıl' sorusuna dönüşmektedir. Burada artık önemli olan, zamanımızı nasıl harcadığımız, hayatımızı nasıl geçirdiğimizdir. Benim zamanım... Zaman kavramı her zaman karşımıza çıkmaktadır. Ben zamanı keşfetmek, zamanı söylemek istiyorum. Ben, bu çalışmada zamanın gerçekliğinin bilimsel açıdan ne olduğunu, zamanın ne olduğunu, insanın dehşet, trajik bu olgu karşısındaki savaşını ve çaresizliğini göstermek istedim. Bunu yaparken çalışmalarımı bilimsel açıdan ele almaya çalıştım. En sevdiğiniz kişinin öleceğini düşünün ve bu hayatın gerçeği olarak elden bir şey gelmiyor. İşte bence zaman bunu düşündüğünüzde içinizde hissettiğiniz, içinize oturan duygudur. Zamanın gerçekliğinin ne olduğu sorusunun cevabını 'içe oturuş', 'iç çöküş' noktasından ele alarak, insanın zaman karşısındaki çaresizliğini göstermek istedim. Ben de bu dünyada yaşıyorum, bütün bunlar benim çevremde de olup bitmekte, benim de zaman hakkında sezgilerim, korkularım, düşüncelerim var. Bu video çalışmasını yaparken bunları yansıtmak istedim. Yani bu video çalışmasını yaparken yola çıkış noktam, sezgilerim ve korkularım diyebiliriz. Zaman zihinsel bir olgudur. Zaman soyuttur. Zamanın kendini gösterme firsatı bulduğu biçim saattir. Çalışmada bu soyut olguyu dile getirmek için video- televizyon-sinema ortamının verdiği imkanları kullanarak, saatlerden yararlanılmıştır. Filmdeki kadın oyuncu, beni ve benim zaman hakkında neler düşündüğümü temsil etmektedir. Bütün çalışmada görselliğe önem verilmeye çalışılmıştır. Aynı zamanda zaman olgusu, kurgu stili, kamera hareketi, mekan, özne, ışık, anlatım tarzı bakımından yansıtılmak istenmiştir. Bu filmin genel örgüsü, bütünü, benim zaman hakkında söylemek istediklerimi dile getirmektedir.