turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Elektrik piyasasında üretim lisanslarının hukuki rejimi

Elektrik, insan hayatının en temel ihtiyaçlarından biri olarak her geçen gün önemini artırmakta, buna bağlı olarak elektrik piyasası da özellikle 2000'li yıllardan itibaren önemli gelişmeler kaydetmektedir. Piyasa faaliyetlerinden biri olarak elektrik üretimi, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu kapsamında lisansa tabi bir faaliyet olarak düzenlenmiş ve 2010 yılı Nisan ayı itibarıyla, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından 1.100 adet üretim lisansı verilmiştir. EPDK tarafından verilen lisansların %85'lik bir bölümünü oluşturan üretim lisansları, hukuki rejimleri bakımından günümüze kadar detaylı bir incelemeye konu olmamıştır. Özellikle üretim lisansı başvuru usulü, başvuruların incelenmesi ve değerlendirilmesi, lisans verilmesi, lisans iptalleri gibi hususlar, hala hukuki yönlerden yeterince açıklığa kavuşturulamamıştır. Bu çalışmamız ile yukarıda belirtilen hususların hukuki açıdan detaylı olarak incelenmesi ve açıklığa kavuşturulması amaçlanmıştır.
Şirketler Hukukunda karşılıklı iştirak

Karşılıklı iştirak kavramı Türk şirketler hukukunda ilk defa yeni Türk Ticaret Kanunu ile düzenlenmiştir. Karşılıklı iştirak sermaye şirketleri arasında gerçekleşir. Bir diğer deyişle şirketlerin karşılıklı olarak birbirinin pay sahibi olmasına karşılıklı iştirak denir. Türk şirketler hukukunda karşılıklı iştirak yasaklanmamıştır. Ancak karşılıklı iştirakin bazı sakıncalar doğurması nedeniyle, bazı hallerde karşılıklı iştirak için caydırıcı kurallar konulmuştur. Zira karşılıklı iştirak ile şirketler köpük sermaye yaratarak 3. kişileri yanıltabilir ve bunun yanında karşılıklı iştirak ile şirket yönetiminde bazı zafiyetler ortaya çıkabilir. TTK m.197 hükmü karşılıklı iştiraki tanımlamaktadır. Buna göre karşılıklı iştirak iki sermaye şirketinin birbirlerinde en az %25 oranında pay sahibi olmasıdır. Bu şekilde ortaya çıkan karşılıklı iştirake basit karşılıklı iştirak denir. Eğer ki karşılıklı olarak %25 oranında katılımın yanında şirketler arasında hakimiyet ilişkisi de varsa o halde nitelikli karşılıklı iştirak ortaya çıkar. Nitelikli karşılıklı iştirakte bir şirket diğerine hakimse tek taraflı nitelikli karşılıklı iştirak oluşur. Her iki şirket de birbirine hakimse iki taraflı nitelikli karşılıklı iştirak oluşur. TTK m.201 hükmü basit karşılıklı iştirake sonuç bağlamıştır. Buna göre kural olarak bilerek karşılıklı iştirak meydana getiren şirketin diğer şirkette sahip olduğu bütün pay sahipliği haklarının sadece 1⁄4 oranı kullanılabilir. Kalan kısımdaki haklar donar. Mehaz Alman hukukundan farklı olarak %25 oranını aşan hakların donması değil, şirketin sahip olduğu bütün hakların 1⁄4 oranında kullanılması düzenlenmiştir. Örneğin A şirketi B şirketinde %30 pay sahibidir. B şirketi bilerek A şirketinde %40 pay sahibi olduğunda ortaya yaptırımlar çıkacaktır. Bu örnekte Alman şirketler hukukuna göre B şirketi A şirketinde %25 oranında oy hakkını kullanabilir. Türk şirketler hukukunda ise B şirketi A şirketinde %10 oranında oy hakkını kullanabilir. Nitelikli karşılıklı iştirak ise TTK m.389 ve m.612 hükümlerinde düzenlenmiştir. Buna göre kural olarak nitelikli karşılıklı iştirak halinde olan yavru şirket ana şirkette var olan hiçbir pay sahipliği hakkını kullanamaz. Zira bir yavru şirketin ana şirketin paylarını edinmesi, şirketin kendi paylarını edinmesi ile eş tutulmuştur. Hem basit karşılıklı iştirakte hem de nitelikli karşılıklı iştirakte ortak bazı sonuçlara da yer verilmiştir. Buna göre her iki türde de bedelsiz payları edinme hakkı kısıtlamaya tabi tutulmamıştır. Ayrıca her iki türde de kısıtlamaya tabi tutulan payların genel kurul toplantı ve karar yetersayılarından düşülmesi gerekmektedir.
Anonim ortaklık genel kurul toplantılarında pay sahibinin temsili

Pay sahipleri genel kurula katılma maliyetlerinin fazla gelmesi, buna ayıracak zamanlarının olmaması veya sağlık sorunları gibi sebeplerle dolayı genel kurula katılmak istemeyebilir. Bunun sonucunda pay sahiplerinin şirketin işleyişine ve genel kurul kararlarına etki etme olasılıkları zayıfladığından; genel kurullarda, etkin ve iyi organize olmuş pay sahipleri gerçekte çoğunluk olmasalar da istedikleri kararların alınmasını sağlayabilmektedirler. Bu durum genel kurulda güç boşluğu sorununun doğmasına neden olmaktadır. Bu kapsamda anonim şirket genel kurulunda pay sahibinin temsilinin bu konudaki sorunları giderme de önemli bir rolü vardır. İşte tezimizin konusu, TTK ve SerPK çerçevesinde anonim şirket genel kurulunda pay sahibinin temsilidir. Bilindiği üzere 6102 sayılı TTK bir bütün olarak 01.07. 2012 tarihinde yürürlüğe girmiş ve böylece elli yılı aşkın bir süredir uygulanan 6762 sayılı eTTK'yı yürürlükten kaldırmıştır. Yine 6362 sayılı SerPK 30.12. 2012 tarihinde yürürlüğe girerek 2499 sayılı SerPK'yı yürürlükten kaldırmıştır. Bu yeni kanunlarda tez konumuzla ilgili olarak bir dizi değişiklikler yapılmış ve yenilikler getirilmiştir. Tez konusunun seçilmesindeki amaç, pay sahibinin temsiliyle ilgili olarak TTK ve SerPK mevzuatlarında getirilen yeni düzenlemelerin Yargıtay kararları, öğretideki görüşler ve mukayeseli hukuk ışığında değerlendirerek olası problemler karşısında çözüm önerileri getirip Türk Hukukuna katkı sağlamaktır. Bu tez çalışmasının ortaya konulması sırasında özellikle konuya kaynaklık eden İsviçre Hukuku ve literatüründen faydalanılmıştır. Konu, Türk Hukuku bakımından incelenirken İsviçre Hukukundan farklılıkları ve benzerlikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bunun dışında konumuzla ilgili olarak Alman, Amerikan, İngiliz ve Avrupa Birliği Hukuklarından da yararlanılmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda birçok sonuçlar elde edilmiştir. Ancak özellikle şunu belirtmeliyiz ki; halka açık anonim ortaklıklar düşünülerek getirilen TTK m. 428'de ifade edilen toplu temsilciler ile ilgili düzenleme, SerPK m. 30 /4'te ve SPK II-30. 1 sayılı Tebliğ m. 5/3 düzenlemeleri sebebiyle uygulanmayacaktır. Üstelik bu hükümler nedeniyle Türk Ticaret Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı Taslağı m. 12'de TTK m. 428, 430 ve 431 hükümlerinin yürürlükten kaldırılması öngörülmektedir. Getiriliş amacı geniş kitlelerin temsilini sağlamak olan bu hükümleri yürürlükten kaldırmak yerine, SerpK'nın ilgili hükümleri ile gerekli koordinasyon sağlanarak, bunların tüm ortaklıklar yönünden uygulanmasının yolu açılmalıdır.
Acentenin ücret hakkı

Ücret hakkı acentenin en temel hakkı olup Türk Ticaret Kanunu'nun 113 ila 116. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Hangi işlemlerin acenteye ücret hakkı kazandıracağı 113. maddede yer almaktadır. Bu hükme göre acente doğrudan kendi katkısıyla kurulan işlemler sebebiyle ücrete hak kazanabileceği gibi, müvekkile daha önce kazandırdığı müşterilerle sonradan kurulan aynı nitelikteki işlemler sebebiyle de ücrete hak kazanabileceği ifade edilmiştir. Söz konusu hükme göre ayrıca acente, kendisine belirli bir bölge veya müşteri çevresi bırakıldığı takdirde, bu bölgede veya müşteri çevresiyle kendi katkısı olmadan kurulan işlemler sebebiyle de ücrete hak kazanabilecektir. Yine aynı hükme göre acente, bazı şartların varlığı halinde acentelik sözleşmesinin bitiminden sonra kurulan işlemler sebebiyle de ücrete hak kazanmaktadır. Acentenin ücrete hak kazanabilmesi için Türk Ticaret Kanunu m. 113'e göre ücrete hak kazandıran bir işlemin varlığına ek olarak, m. 114'te ifade edildiği üzere kurulan işlemin ifası da gerekir. İşlemin ifasıyla doğan ücret hakkı, doğumu tarihinden itibaren en geç üç ay içinde ve her halde sözleşmenin sona erdiği tarihte muaccel olur (m. 116). Acentenin, ücret istemi, muacceliyeti ve hesaplanması bakımından önemli olan bütün konular hakkında kontrol hakkı bulunmaktadır. Bu hak, onun bilgi alma, müvekkilin defter kayıtlarının suretlerinin gönderilmesini talep ve inceleme hakkı olmak üzere üç haktan oluşmaktadır. Çalışmamızın birinci bölümünde Türk ve karşılaştırmalı hukukta konunun düzenlenişi ile kavramsal çerçeve üzerinde durulacak; ikinci bölümünde ücrete hak kazanılmasının şartları ele alındıktan sonra üçüncü bölümünde ücretin belirlenmesi, hesaplanması ile ödenmesi ve ücrete ilişkin kontrol hakkı açıklanmaya çalışılacaktır.
Eşya taşımalarına ilişkin uluslararası konvansiyonlar bakımından taşıyıcının ziyan ve/veya hasar sorumluluğu

'Esya Tasimalarina Iliskin Uluslararasi Konvansiyonlar BakimindanTasiyicinin Ziya ve/veya Hasar Sorumlulugu' adli çalismamizda Karayolu ileUluslararasi Esya Tasima Sözlesmeleri Hakkinda Konvansiyon, UluslararasiDemiryolu Tasimalarina Iliskin Konvansiyon B Eki - Demiryolu ile UluslararasiEsya Tasima Sözlesmesi ile ilgili Yeknesak Kurallar, Lahey ve 4 Sayili Montreal Protokolü ile Degistirilmis Hava Tasimalarina Iliskin BaziKurallarin Birlestirilmesi Hakkinda Varsova Konvansiyonu, Lahey Kurallari, Lahey-Visby Kurallari ve Birlesmis Milletler Karma TasimalarHakkinda Cenevre Konvansiyonu 'da tasiyicinin ziya ve hasar sorumluluguincelenmistir. Çalismamizin birinci bölümünde; ilgili konvansiyonlarin uygulama sartlariayri ayri ele alinmistir. İkinci bölümde ziya ve/veya hasar sorumlulugunun sartlari, kapsami, sinirlari üzerinde durulmus ve ayrica yardimci ile çalisanlarin sorumluluguda incelenmistir. Üçüncü bölümde de; tasiyicinin sorumluluktan kurtulma sebepleridegerlendirilmistir. Dördüncü bölüm ise; ziya ve/veya hasar sorumluluguna iliskindava ve talep haklarinin kullanilmasina ayrilmistir. Burada davali ve davacilar, ispat, dava ve talep haklarinin düsmesi ve zamanasimi süreleri üzerinde ayrintili olarakdurulmustur. Çalismamizin sonuç bölümünde ise, konuyla ilgili tespit ve öneriler yer almaktadir.
Boşanmanın çocuklar bakımından sonuçları

Çalışmamızın konusunu Türk Medeni Hukukunda Boşanmanın Çocuklar Bakımından doğurduğu sonuçlar oluşturmaktadır. İncelememiz; velayet, kişisel ilişki ve iştirak nafakası kavramlarının açıklanması, ilkeleri, düzenlenmelerine ilişkin yapılan sözleşmelerin niteliği ve geçerliliği, sona ermeleri, bunlara ilişkin Mahkeme hükmünün sonradan değiştirilebilmesinin usulü ve koşulları, yetkili ve görevli Mahkemeleri kapsamaktadır. Bu çalışmayla, Türk Medeni Kanun'un 161 v. d. maddelerinde düzenlenen boşanma eylemi neticesinde anne veya babalarından ayrılmak durumunda kalan on sekiz yaş altındaki müşterek çocukların hukuksal durumları, sahip oldukları haklar incelenmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda velayet, kişisel ilişki ve iştirak nafakası kavramlarının sınırlarının da net bir şekilde çizilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada doktrindeki yeni fikirlere, özellikle Türk Medeni Kanun'un değişmesinden sonra Yargıtay'da oluşan yeni içtihatlara da değinilerek, konu en güncel hali ile anlatılmaya çalışılmıştır. Tez çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde boşanmanın çocukların kişisel durumlarına etkileri başlığı altında velayet kavramı, hukuki niteliği, velayetin düzenlenmesi ve velayet düzenlenirken hangi ölçütlerden yararlanıldığı ve bunun sonuçları, velayet kendisine verilmeyen tarafla çocuğun kişisel ilişkilerinin düzenlenmesi konuları yer almaktadır. İkinci bölümde ise boşanmanın çocuklara ilişkin mali sonucu olan iştirak nafakasının düzenlenmesinden bahsedilmiştir. Çalışmamızın üçüncü bölümünde ise anne ve babanın velayet düzenlemesi, kişisel ilişki tesisi ve iştirak nafakası yönünden aralarında yaptıkları sözleşmelerden bahsedilmiştir.
Kira ilişkisinin devri ve hukuki sonuçları

Kira İlişkisinin devri ve Hukuki Sonuçları, Türk Borçlar Kanununun 323. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu hüküm sözleşmenin devrine ilişkin özel hükümlerden birisi olup, ilk kez 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununda düzenlenmiştir. Hüküm, bazı açılardan farklılık bulunmasına rağmen kaynak İsviçre Borçlar Kanunu 263. maddesi göz önünde tutularak düzenlenmiştir. TBK m. 323 hükmü üç fıkradan oluşmakta olup ilk fıkrasında kiracının, kiraya verenin yazılı rızasını almadan kira ilişkisini devredemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak söz konusu fıkranın ikinci cümlesinde işyeri kiraları bakımından özel bir düzenleme getirilmiş ve kiraya verenin haklı neden olmaksızın rıza vermekten kaçınamayacağı ifade edilerek genel kuralın aksine işyeri kiralarında kural 'devredilebilirlik' olmuştur. Hükmün ikinci fıkrasında kira sözleşmelerinin devrine ilişkin olarak devrin genel sonuçlarından bahsedilmiş, buna göre devir sonucunda devralan kişi devreden kiracının yerine geçmekte, devreden kiracı ise kira sözleşmesinden kaynaklanan borçlarından kurtulmaktadır. Ancak işyeri kiralarında devreden kiracının sorumluluğu devir ile birlikte hemen sona ermemekte, bu husus hükmün üçüncü fıkrasında özel olarak düzenlenmiştir. Buna göre işyeri kiralarında devreden kiracının kira sözleşmesi sona erene kadar ve en fazla iki yıllık süre boyunca devralan kiracı ile birlikte müteselsil sorumluluğu bulunmaktadır. Çalışmamızda kira ilişkinin devrinin şartları, hukuki sonuçları, hükmün uygulama alanı, devir durumunda ortaya çıkan borçlardan kimlerin sorumlu olacağı benzer hukuki kurumlarla karşılaştırılarak incelenmiştir.
Kazakistan Hukukunda yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi

Kapsamı oldukça geniş olan konu yalnızca Kazakistan mevzuatı, hukuk doktrini ve mahkeme kararları bakımından ele alınmıştır. Tezimizin amacı konu ile ilgili yürürlükteki düzenlemeleri, öğretide kabul edilen görüşleri ve mahkeme kararlarını inceleyerek bazı sorunları tespit etmek ve bu sorunlara mümkün olduğu kadar çözüm getirmeye çalışmaktır. Tezimiz üç bölümden oluşmaktadır. Tezimizin 'Genel Olarak Tanıma, Tenfiz ve Usulü' başlığı altındaki birinci bölümünde tanıma ve tenfiz kavramları, tanıma ve tenfizde görevli ve yetkili mahkeme, yargılama usulü, tebligat ve üst yargı denetimi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde tanıma ve tenfiz şartları incelenmiştir. Burada tanıma ve tenfiz şartlarının tasnifi yapılmıştır. Bunun yanı sıra tezimizde her şartın kapsamı ve Kazak mahkemelerince nasıl uygulandığı; düzenleme eksikliğinden kaynaklanan sorunlar incelenerek ve tespit edilen sorunlara çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölüm 'Milletlerarası Anlaşmalar Rejimi' başlığı altında ele alınmıştır. Bu bölümde Kazakistan'ın taraf olduğu yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizine ilişkin iki ve çok taraflı anlaşmalara yer verilmiştir. Ayrıca anlaşma hükümlerine, onların doktrindeki yorumlarına ve akit devletlerin mahkemelerince uygulanmasına dair bilgi verilmeye çalışılmıştır. Çalışmamızın sonucunda, Medeni Usul Kanununda yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizine dair önemli konularda düzenlemenin getirilmemiş olması doktrinde farklı yorumların, uygulamada ise sorunların ortaya çıkmasına neden olduğu tespit edilmiştir. Mevcut sorunların giderilmesi için konuyla ilgili Medeni Usul Kanununda açıkça bir düzenleme getirilmesinin ve yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi konusunun hakem kararlarının tanınması ve tenfizi konusundan ayrılmasının yerinde olacağı belirtilmiştir.
İslam Hukukunda muhaye'e

Araştırmamızda fıkıh literatüründe taksimin bir alt türü olarak incelenen muhayee akdini Modern Hukuktan İslam Hukukuna uyarlanan genel akit nazariyesini göz önünde bulundurarak sistematik bir biçimde işlemeye çalıştık. Daha önce bu şekilde bir incelemeye tabi tutulmamış olan muhayee akdi muasır birkaç eserde kısaca işlenmiş olup genelde unsurları, hükümleri, sona ermesi gibi alt başlıklara ayrılarak diğer akit türleri gibi incelenmek yerine daha çok bütün yönleriyle bir başlık altında kaleme alınmıştır. Biz ise giriş, sonuç ve üç ayrı bölümden oluşan çalışmamızda şu şekilde bir yol izledik:Giriş bölümünde muhayee akdi ile doğrudan irtibatlı olan müşterek mülkiyet kavramına ve onu sonlandırma yollarından bilhassa taksime teferruatlı şekilde temas ettik. Birinci bölümde muhayee akdinin tarifi, hukuki dayanağı, unsurları ve genel bazı şartları ile hukuki niteliği hakkında bilgi verdikten sonra çeşitleri konusunu ayrıntılı şekilde ele aldık. İkinci bölümde birinci bölümdeki açıklamaların ışığında muhayeenin hükümleri ve akabinde sona ermesi hakkında bilgi vermeye çalıştık. Akdin hükümlerinin bu şekilde çeşitlerinden sonra ve ayrı bir bölümde ele alınmasının nedeni ise her bir türüne bağlanan hükümlerin birbirinden farklı olmasıdır. Söz konusu bu hükümleri akdin bağlayıcılığı, hukuki sonuçları ve akdi mes'uliyet başlıkları altında ele aldık. Üçüncü ve son bölümde ise İslam Hukukundaki şekli ile ayrıntılı şekilde incelenen muhayee akdinin Türk Medeni Hukukundaki yerine ve devre mülk kavramı ile olan irtibatına temas ettik. Bu nacizane çalışmamızla ilim dünyasına katkı sağlamayı ve bu yolda yürüyenlere faydalı olmayı temenni ederim.
Hak ihlallerinin tiyatro oyunlarına yansıması

Bu çalışmada, hukuk ve edebiyat arasındaki ilişki, insan hakları ve tiyatro özelinde incelenerek hak ihlallerinin tiyatro metinlerine yansıması, örnek oyunlar üzerinden detaylı bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Bu çerçevede, çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, 'hukuk ve edebiyat' interdisipliner bir çalışma alanı olarak kuramsal ve tarihsel perspektifle ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise 'Muhaliflerin Tiyatrosu' başlığı altında, hak ihlallerinin tiyatro oyunlarına yansıması 'entelektüel' kavramı kapsamında; Vaclav Havel 'Largo Desolato', Harold Pinter 'Bir Tek Daha', Dario Fo ve Franca Rame 'Bir Anne' isimli oyunları üzerinden ele alınmıştır. Edebiyat, kurgu ile gerçeklik arasında bir sınır oluşturarak, sunduğu alternatif dünya sayesinde, gerçekliği eleştiren ve dönüştüren bir bilinç yaratırken hukukun gözden kaçırdıklarına ışık tutmaktadır. Bu kapsamda edebiyatın hukukla ilişkisi irdelenirken edebiyatın işlevi; edebiyatın parabatik kapasitesi, edebi anlatının gücü, kurgu ile hakikatin keşfi ve edebiyatın politik yönü çerçevesinde hukukun edebi metinlerdeki tezahürü insan hakları ve tiyatro oyunları özelinde değerlendirilecektir. Çalışmaya konu olan oyunlar, entelektüel kimliği nedeniyle dünyanın herhangi bir yerindeki hak ihlalini evrenselleştiren, politik şiddetin karşısında yaşadıkları ve yazdıklarıyla edebi varlıklarını sürdüren yazarlar arasından seçilmişlerdir. Oyunlarda yer alan insan hakkı ihlalleri 'yaşama hakkı', 'işkence yasağı', ve 'düşünce hürriyeti'dir. Çalışmada, hakikatin politik güç/resmi ideoloji tarafından susturulduğu dönemlerde edebiyatın, gerçeğin çeşitli versiyonlarını kurgu üzerinden estetize ederek, okuyucu üzerinde yarattığı dönüştürücü bilinçle, hukukun evrimleşmesine katkı sağladığı savunulmuştur. Bu bağlamda Antik Yunan'dan beri politik bir dile sahip olan tiyatro metinlerinin, hakikatin kurgu ile keşfedilmesine hizmet ederken; gerçek dünyanın reddettiği 'öteki'yi edebi dünyada var edip hak ihllalerini ve dile getirilmemiş hakları dillendirerek insan haklarının gelişmesine katkıda bulunabileceği ifade edilmiştir.
Sermaye piyasalarında aracılık faaliyetlerinin hukuki niteliği

Halka arza aracılık ve alım-satım aracılığından oluşan aracılık faaliyetleri, diğer yatırım hizmet ve faaliyetleri yanında, sermaye piyasası işlemlerinin temelini oluşturmaktadır. Zira yatırım kuruluşlarından halka arza aracılık hizmeti alınmaksızın ihraç yapılması mümkün olmadığı gibi, ikincil piyasalarda sermaye piyasası araçlarının yatırımcılar arasında tedavülü, alım-satım aracılığı hizmeti alınmaksızın gerçekleşemeyecektir. Dolayısıyla bu hizmetlerin alınması esnasında ihraççılar ve yatırımcılar ile yatırım kuruluşları arasında doğacak olası uyuşmazlıklarda uygulanacak hukuk kurallarının belirlenmesi için aracılık faaliyetlerinin hukuki niteliklerinin tartışılması gerekecektir. Bu çalışmada 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu ve Sermaye Piyasası Kurulu'nun ikincil düzenlemeleri kapsamında aracılık faaliyetleri, bu faaliyetleri gerçekleştirebilecek yatırım kuruluşları, faaliyet usul ve esasları, aracılık türleri, aracılık türlerinin ABD ve AB Hukuklarındaki görünümleri ve tüm aracılık türlerinin hukuki niteliklerinin ele alınması söz konusudur.
Kamu davasına katılma

Toplumların değişmesiyle birlikte hukuk sistemleri de değişim ve gelişim göstermektedir. Buna bağlı olarak ceza hukuku sürekli olarak değişmekte, gelişmekte ve çağa ayak uydurmaya çalışmaktadır. Yaşanılan bu deneyimler ışığında Ceza mevzuatımızda da birçok önemli gelişme ve değişme olmuştur. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile yeni bir yargılama sistemi öngörülmüştür. Bu sistemde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Bununla birlikte yeni kanunumuzda mağdur ve suçtan zarar görenin haklarına önem verilmiş, sanık-mağdur hakları dengesi sağlanmaya çalışılmıştır. Ceza Muhakemesi Kanunu ile yapılan düzenlemelerden bir tanesi de; mağdur veya suçtan zarar görenin yargılamada pasiflikten çıkarak aktif olarak rol almasına, yargılamaya etki edebilmesine olanak sağlayan, ceza muhakemesi hukuku açısından da oldukça önemli bir yere sahip olan ve çalışma konumuzu oluşturan 'Kamu Davasına Katılma' kurumudur. Kamu davasına katılma kurumu ile, mağdur, suçtan zarar gören ve malen sorumlu olanlara kamu davasına katılarak, kanunen kendilerine tanınan hakları kullanma olanağı ve iddia makamında bulunma hakkı verilmiştir. Böylece katılan, manevi yönden tatmin duygusunun oluşmasına ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına yardımcı olabilecektir. Bu itibarla çalışmamızda ilk olarak, katılmanın tanımı, hukuki niteliği, gerekliliği ile tarihi gelişimi incelenmiş, sonrasında katılmanın koşulları ile usulü ifade edilmiş ve son olarak da katılmanın sonuçları ve katılan sıfatının sona ermesi durumu açıklanmaya çalışılmıştır.
Uluslararası Hava ve Uzay Hukuku

21 yy. yaşadığımız şu zamanlarda ülkeler artık yalnız yaşayamaz duruma gelmişlerdir. Dünyanın globalleşmesi kaçınılmaz olmuştur. Bu her konuda ülkelerin birbirleriyle işbirliği yapması gerektiği gerçeğini ortaya çıkarmıştır. Avrupa birliğinin öncülüğünü yaptığı sınırların kaldırılması her geçen gün daha da yaygınlaşmaya başlamıştır. Öyle ki ülkeler arasında ekonomik ve kültürel sınırlar kalmadığı gibi sosyal ve hukuksal sınırlarda kalkmaya başlamıştır. Biz bu çalışmamızda globalleşen hukuk kavramında havacılık ve uzay hukukunu incelemeye çalıştık. Zannediyoruz ki hukuk biliminin uluslararası bir boyut kazanmasının en belirgin olduğu dallardan biri hava ve uzay hukukudur. Hiçbir ülke yoktur ki havacılık ve uzay hukukunu kendi sınırlan içinde çizebilsin. Bazı hukuk kuralları ülkelerin prensipleriyle oluştuktan sonra uluslararası boyut kazanmasına rağmen hava ve uzay hukuku milletlerarası temayüllere göre oluştuktan sonra ülkelerin iç hukukuna entegre edilebilmiştir. Gelişmesini daha tamamlayamamış olan bu hukuk dalı çok genç olan yaşına rağmen oluştuğu andan itibaren uluslararası boyut kazanmıştır. Çalışmamı/da tarihsel süreç incelendikten sonra hem hava hukukunun hem de uzay hukukun günümüzdeki durumu incelenecek geleceğe bakış açısı değerlendirilmeye çalışılacaktır. Hukuk kavramının hava ve uzay boyutu açıklanmaya çalışılacak temel oluşmuş görüşler üzerinde durulacaktır. En son olarak uluslararası hava ve uzay hukukunun günümüz modern hukukundaki durumu değerlendirilerek ülkemizin bu hukuk dalında hangi aşamada olduğu açıklanmaya çalışılacaktır.