turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Olağan kanun yolu olarak istinaf ve bölge adliye mahkemesi cumhuriyet savcısının istinafta rolü

Türk ceza hukukunda 26.09. 2004 tarihinde kabul edilen 5235 sayılı Adli Yargı ilk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kurulus, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun ve 04.12. 2004 tarihinde kabul edilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile istinaf olagan bir kanun yolu olarak öngörülmüstür. Yüksek lisans tezi niteligindeki bu bilimsel çalısmamızda, Türk ceza hukukunda kabul edilen ancak uygulaması ertelenen istinaf kanun yolu ile Cumhuriyet Savcısının istinaf kanun yolundaki rolü irdelenmistir. Çalısma, iki ana bölümden olusmaktadır. Birinci ana bölümde; istinafıntanımı yapılarak, hukuki niteligi, amacı, çesitleri, tarihsel gelisimi, leh ve aleyhine ileri sürülen görüsler açıklanmıstır. Birinci ana bölümünikinci kısmında; istinafınkonusu, istinafa basvurmanın etkileri, istinafa basvurabilme sartları, istinaf nedenleri ve istinaf yargılaması açıklanmıstır. Birinci ana bölümün üçüncü kısmında; istinaf yargılaması sonrasında basvurulabilecek muhtemel kanun yollarından temyiz ve yargılamanın yenilenmesi açıklanmıstır. kinci ana bölümde; Cumhuriyet Savcısınıntanımı yapılarak, hukuki niteligi, tarihsel gelisimi irdelenmistir. kinci ana bölümün ikinci kısmında Cumhuriyet Savcısının görev ve yetkilerine yer verilmis olup üçüncü kısımda istinafta Cumhuriyet savcısının rolü irdelenmistir.
Türk Ceza Kanununda cinsel saldırı suçu

Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar 5237 sayılı kanunun kişilere karşı suçların ifade edildiği ikinci bölümde ve bu ikinci bölümün altıncı kısmında dört madde halinde düzenlenmiş, inceleme konumuz olan cinsel saldırı suçu ise 102. maddede düzenlenmiştir. Burada temel alınan değer mağdurun 18 yaşından yukarıda bir kimse, olmasıdır. 1. fıkrada cinsel saldırı suçunun temel hali 2. ve 3. fıkrada nitelikli hali, 4. fıkrada cinsel suçun aynı zamanda yaralama suçuna sebebiyet vermesi, 5. ve 6. fıkralarda da bu suçun neticesi sebebiyle ağırlaşmış halleri yer alır. Temel cinsel saldırı suçu, 1. fıkrada düzenlenmiş ve bir cinsel davranışla bir kimsenin vücut dokunulmazlığına ihlal eden kişi mağdurun şikayeti üzerine cezalandırılır denmek suretiyle şikayet şartı getirilmiştir. 2. Fıkrada ise nitelikli cinsel saldırı suçu düzenlenmiş. Burada ayırıcı unsur vücuda organ ve cisim sokulmasıdır. 102. maddenin 2. fıkrasının son cümlesinde evlilik birliği içerisinde bu suçun işlenmiş olması düzenlenmiştir. 3. Fıkradaki nitelikli haller ise; beden veyahut ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan bir kişiye karşı işlenmesi, Kamu görevinin ve hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle işlenmesi, 3. derece dahil kan ve kayın hısımla ilişkisi bulunan kişiye karşı işlemesi ve silahla veya birden fazla kişi tarafından işlenmesidir. Netice sebebiyle ağırlaşmış cinsel saldırı suçu 5. ve 6. fıkralarında belirtilmiş, bunlar mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulması hali, suç sonrası mağdurun bitkisel hayata girmesi ve ölümüme neden olması halidir. Cebir ve şiddet sınırının aşılmasında da yine sınır aşılmışsa fail kasten adam yaralamak suçundan da sorumlu olacaktır.
Konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracının güvence vermesi

Bu çalışmanın konusu, konut ve çatılı işyeri kiralarında güvence verilmesine ilişkin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'ndaki m.342 hükmüdür. Güvence, konut ve çatılı işyeri kiralarında, kiracının kira sözleşmesinden kaynaklanan borçları için kiraya verene tahsis ettiği bir tür teminattır. Bu çalışmada ilk olarak, Türk Borçlar Kanunu m.342'de yer alan güvence kavramı ve niteliği üzerinde durulmuş, kavramın Türk Borçlar Kanunu öncesindeki depozito uygulamasından farkları incelenmiştir. İkinci olarak ise güvence verilmesinin şartları ve güvencenin kapsamı ele alınmıştır. Bu çerçevede kiracı, kiraya veren ve banka arasında ilişkiye değinilmiştir. Daha sonra, güvencenin iade şartları ve bankanın bu süreçteki yükümlülükleri açıklanmıştır. Bankanın yükümlülüklerini yerine getirmemesinin sonuçları incelenmiştir. Son olarak, kira sözleşmesinin devri halinde güvencenin durumu ele alınmıştır.
Medeni usul hukukunda istinaf incelemesi sonunda verilebilecek kararlar ve sonuçları

'İstinaf, ilk derece mahkemelerinin kesinleşmemiş nihai kararlarına karşı başvurulan ve üst mahkeme tarafından maddi ve hukuki denetimin yapıldığı olağan bir kanun yoludur'. İstinaf düalist bir yapıya sahiptir. Yani; hataların ve eksikliklerin denetimi ile düzeltilmesi işlevlerini birlikte yerine getirir. İstinafın bu özelliği nedeniyle bölge adliye mahkemeleri istinaf incelemesi sonucunda çeşitli kararlar verebilir. Ancak Kanun'da bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda nasıl bir karar vereceği açıkça düzenlenmemiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki çeşitli düzenlemeler sayesinde istinaf incelemesi sonucunda nasıl karar verileceği ve hükümde nelerin yer alacağı anlaşılmaktadır. Bu çalışmada, bölge adliye mahkemelerinin istinaf incelemesi sonucu verebileceği kararlar, kararların niteliği ve sonuçları incelenmiştir. Bölge adliye mahkemesinin öninceleme ve asıl inceleme sonunda nasıl karar vereceği, hangi durumlarda duruşmalı hangi durumlarda duruşmasız karar verebileceği, istinaf incelemesi sırasında ortaya çıkan özel bazı durumlarda nasıl karar vereceği ve geçici hukuki koruma kararlarına karşı yapılan istinaf başvurusu sonucunda verebileceği kararlar ayrıntılı olarak incelenmiştir.
İslam Ceza Hukukunda kast unsuru

Bu çalışma, İslam ceza hukukunda adam öldürme, yaralama, hırsızlık ve zina suçlarında suç kastı hakkındadır. Tez, önsöz, giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Önsözde, çalışmanın konusu ve öneminden; giriş bölümünde, çalışmanın amacı, sınırları ve metodundan bahsedilmiştir. Birinci bölümde, suç ve ceza kavramları genel başlığı altında, suçun unsurları, ceza kavramının mahiyeti, İslam hukukundaki ceza çeşitleri ve cezalandırmanın gayelerinden bahsedilmiştir. İkinci bölümde, kast nazariyesi genel başlığı altında, kastın anlamı, kast ile saik arasındaki fark, kasıtta aranan şartlar, kast çeşitleri ve kastın tespiti esaslarından bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde, ceza özel hükümleri açısından kast genel başlığı altında, İslam ceza hukuku ve günümüz ceza hukukunda öldürme, müessir fiil, hırsızlık ve zina suçundaki kast unsurundan bahsedilmiştir. Dördüncü bölümde, kastın cezaya etkisi genel başlığı altında, öldürme, müessir fiil, hırsızlık ve zina suçlarında kastın, cezaya etkisinden bahsedilmiştir. Son olarak ise, işlenen bölümlerin genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır.
1982 Anayasasına göre yargı denetimi dışında bırakılan işlemler ve bu işlemlerin hukuk devleti ilkesi yönünden incelenmesi

Bu tez çalışmasında, 1982 Anayasası'nda yargı denetimi dışında bırakılan işlemler ile bu işlemlerin hukuk devleti ilkesi yönünden incelemesi yapılmıştır. Anayasa'nın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolu açıktır denilmiştir. Diğer taraftan ise, Anayasa'nın diğer bazı maddelerinde idarenin bazı eylem ve işlemleri yargı denetimi dışına çıkarılmıştır. 1982 Anayasası yürürlüğe girdikten sonra birçok değişikliğe uğramıştır. Bu değişikliklerin içerisinde, yargı denetimi dışında olan bazı eylem ve işlemlere karşı yargı yolunu açan düzenlemeler de vardır. Yargı denetimi dışında bırakılan idarenin her türlü eylem ve işlemleri, her geçen gün azaltılmakta ve hukuk devletinin bir gereği olarak bu eylem ve işlemlere karşı yargı yolunun açılması sağlanmaktadır. Bu konulara çalışmamızda özel olarak yer verilerek Anayasa değişikliklerin hukuk devleti ilkesi yönünden ayrıca incelemesi yapılmıştır. Son olarak, bu çalışma içerisinde yargı kararları ile İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi kararlarına da yer verilerek konunun bu yönüyle de tartışılmasına çalışılmıştır.
İbnü'l-Hümam'ın Fethu'l-Kadİr adlı eserinin metot ve muhteva açısından incelenmesi

İbnü'l-Hümam, hicri dokuzuncu yüzyılda yaşamış olan önemli bir Hanefi fıkıh alimidir. Müellifin en önemli eserlerinden biri de, şüphesiz, Merğinani'nin (593/1197) el-Hidaye adlı eserinin şerhi niteliğinde olan Fethu'l-Kadir'dir. Bu eserini yazmaya 829 yılında başladığını ifade eden İbnü'l-Hümam, el-Hidaye'yi yalnızca vekalet bölümüne kadar şerh edebilmiştir. Eserin kalan kısmını ise Netaicü'l-efkar fi keşfi'r-rumuz ve'l-esrar ismi ile Kadızade olarak bilinen Şemseddin Ahmed (988/1580) şerh etmiştir. Ancak neticede el-Hidaye'nin dörtte üçlük bir kısmı İbnü'l-Hümam tarafından şerh edilmiştir. İbnü'l-Hümam, şerhinde el-Hidaye'nin konu tertibini aynen muhafaza etmekle birlikte gerekli gördüğü noktalarda el-Hidaye'de yer almayan meseleleri aktarmaktan da kaçınmamaktadır. Aynı şekilde el-Hidaye'nin muhtasar bir metin olması sebebiyle Merğinani'nin (593/1197) eserinde yer vermediği pek çok delil, İbnü'l-Hümam tarafından zikredilmekte ve ihtiyaç duyulan noktalarda bu delillerin değerlendirmeleri de aktarılmaktadır. Her meselenin delilleri ile birlikte sunulması müellifin, eserinde, taassuba düşmeksizin mezhebini müdafaa çabası içinde olduğunu da hissettirmektedir. Diğer yandan İbnü'l-Hümam şerhinde, el-Hidaye'de yer almamasına karşın pek çok meselede konu ile ilgili diğer mezheplerin ya da şahısların görüşlerine de yer vermektedir. Bu görüşlerin delillerini ve bu delillerin değerlendirmelerini de eserine dahil eden müellifin, eserinin bir şerh çalışmasından ziyade mukayeseli bir fıkıh eseri hüviyetine sahip olduğu da rahatlıkla söylenebilir. Bu şekilde İbnü'l-Hümam'ın eserinin tamamında hissettirdiği bu ilmi tavır Fethu'l-Kadir'in literatürdeki mühim konumuna işaret etmektedir.
Karşılaştırmalı Hukukta cezalandırıcı tazminat

Tezimizin ilk bölümünde Common Law hukuk düzeninin tarihi gelişimi ve temel kavramlarına, genel olarak haksız fiiller ve tazminat kavramına ve tezimizin ana konusunu oluşturan cezalandırıcı tazminatın tarihi gelişimi ve işlevlerine yer verilmiştir. Common Law hukuk düzeninin kıta Avrupası hukuk düzeninden farklı amacının zararın denkleştirilmesi, telafi edilmesi olmayan bazı tazminat türleri kabul ettiği görülmektedir. Yine bu bölümde cezalandırıcı tazminatın, cezalandırma ve önleme işlevleri sayesinde telafi edici tazminatlardan ayrıldığı ortaya konulmuştur. Tezimizin ikinci bölümünde ise cezalandırıcı tazminatın İngiltere ve Amerika'da nasıl uygulandığı sorusu cevaplandırılmıştır. Bu bölümde cezalandırıcı tazminatın İngiliz hukuk düzeninde kategori testi adı verilen bir test ile sınırlandırıldığı tespit edilmiştir. Amerikan hukukunda ise daha farklı bir yaklaşımın benimsendiği, sınırlandırmanın haksız fiil kategorilerine göre değil de, zarar verenin kusurunun ağırlığına göre yapıldığı hususu açıklanmıştır. Çalışmamızın son bölümünde ise karşılaştırmalı hukuk metodları çerçevesinde cezalandırıcı tazminatın ve dolayısıyla cezalandırma ve önleme fikrinin kıta Avrupası hukuk düzenlerinde görünümü tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu açıdan kıta Avrupası hukukunda cezalandırma ve önleme işlevlerini haiz olduğu düşünülen manevi tazminat, çoklu tazminatlar, iş ve hizmet sözleşmelerinden doğan tazminatlar, icra inkar ve kötü niyet tazminatları ile temerrüt faizi kurumları incelenmiştir. Bu konuda genel bir değerlendirme yapıldığında kıta Avrupası hukuk düzenine dahil ülkelerin bazı kurumlarının, cezalandırma ve önleme düşüncesini bünyesinde barındırdığı görülmektedir. Bunlardan bazıları cezalandırıcı tazminat ile büyük benzerlik arz ederken, bazılarının cezalandırıcı tazminat ile işlevsel açıdan benzerlik arz ettiğini söylemek güçtür. Ancak bu çalışma Common Law'a özgü bir kavram olan cezalandırıcı tazminatın, kıta Avrupası hukukuna aslında ilk bakışta düşünüldüğü kadar yabancı olmadığını tespit etmesi açısından önemlidir.
İş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi ile işyeri sendika temsilcisi arasındaki ilişki ve güvenceleri

Bu çalışmada, uluslararası alanda uzun yıllardır varlığını sürdüren, Türk İş Hukuku mevzuatında ise dönem dönem farklı isimlerde ve değişikliklerle yer alan iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisinin önemi ve sahip olması gereken hak, yetki ve yükümlülükleri incelenmekte; Türk İş Hukukundaki düzenlemeler uyarınca çalışantemsilcisinin yerini alan işyeri sendika temsilcisinin durumuna yer verilmekte ve çalışan temsilcisi ve işyeri sendika temsilcisinin güvenceleri açıklanmaktadır. Çalışmanın ilk kısmında öncelikle uluslararası belgelerde ve seçilen üç ülkenin mevzuatında çalışan temsilcisi üzerinde durulmuştur. Belgelerde yer alan çalışantemsilcisinin iş sağlığı ve güvenliği özelinde görev yapmasından çok genel yapısının, hak ve yükümlülüklerinin ve güvencelerinin değerlendirilmesine yer verilmiştir. Daha sonra, Türk İş Hukuku Mevzuatında iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi ve işyeri sendika temsilcisinin nitelikleri, göreve gelmeleri, hak ve yetkileri ile işyeri sendika temsilcisininiş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi olarak görev yapması üzerinde durulmuştur. Son olarak, iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi ile işyeri sendika temsilcisinin mevzuat ışığında yararlandığı güvencelere ve bu konuda mevzuattaki sorunlara değinilmiştir. Çalışma sonucunda, Türk İş Hukukunda iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilciliği ile ilgili olarak önemli değişiklikler yapılması gerektiği sonucuna varılmış, özellikle işyeri sendika temsilcisinin iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi ile eşdeğertutulamayacağının ve iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisine özel ve etkili bir güvencesağlanması gerekliliğinin önemle altı çizilmiştir.
6112 Sayılı Kanun m.8/1 yayın hizmet ilkesi bağlamında televizyon haber bültenlerinde Türkçenin kullanımı

Dil, bir iletişim aracıdır. İnsanlar ve toplumlar birbirleri ile ancak dil ile iletişim yani irtibat kurarlar. Millet olabilmenin unsurlarından biri olan dil, kültürün taşıyıcısıdır. Kültür, dil vasıtasıyla nesilden nesile aktarılır. Uluslararası planda, 'Hiçbir dil diğerlerinden iyi veya üstün değildir'' fikri hakimdir. Dünyada kullanılmakta olan 6.500 civarında dil mevcuttur. Canlı bir varlık olan dilin yaşatılmasında televizyon önemli bir medya hizmet sağlayıcıdır. Televizyonun hitap ettiği insanlar, cinsiyet, yaş, meslek, ilgi alanı, statü bakımlarından birbirlerinden oldukça farklı olduğu için, televizyonda özellikle televizyon haber bültenlerinde kullanılan dilin düzgün, doğru, anlaşılır ve akıcı olması gerekir. Zira hitap edilen kitle homojen değil, heterojen yapıdadır. Televizyonun; haber verme, eleştirme, kamuoyunun oluşumuna yardımcı olma ve oluşan kamuoyunu açıklama, eğitim-öğretim, propaganda, kültürü koruma ve geliştirme, mal ve hizmetleri tanıtma ve dil öğretme-dili geliştirme gibi önemli işlevleri bulunmaktadır. Görsel-işitsel bir kitle iletişim aracı olan televizyonda, haber bültenleri ayrı bir önem taşımaktadır. Televizyon haber verme işlevini yerine getirirken, diğer işlevlerden çoğunu içermektedir. Televizyon haber bültenleri toplumun haber alma kaynaklarının başında gelmektedir. Yapılan araştırmalar televizyon haber bültenlerinin toplum tarafından yaygın olarak seyredildiğini ortaya koymaktadır. Yapılan araştırmalara göre televizyon haber bültenleri, toplum tarafından güvenilir olarak kabul edilmektedir. Televizyon habercilerinden, gazetecilik mesleğinin etik kurallarından ve haberin unsurlarından biri olan 'tarafsız tutum' beklenilmektedir. Nitekim haber, kendine özgü dili kullanarak gerçekliğin yeniden inşası anlamına da gelmektedir. Haber bir söylem aracı olarak tanımlanabilir. Dolayısıyla ortaya çıkan kültürel metanın da ideolojinin bir parçası olduğu söylenebilir. Haberin dili, haberin anlamı açısından önemlidir. Televizyon yayınlarında, doğru, güzel ve anlaşılır Türkçe kullanmak kanunlarda öngörülen yayın ilkelerinden ve esaslarından biridir. Televizyon haber bültenlerinde Türkçenin kurallarına uygun kullanılması hem toplumsal hem de hukuki bir sorumluluktur. Toplumsal sorumluluk kuramına göre; haber yapmak ticari kaygıdan uzak tutulması gereken bir iştir.
Kamu hukuku açısından internet içeriğinin düzenlenmesi ve bu alanda devletin idari yaptırım uygulama yetkisi

Devletin interneti düzenlemesi birçok eleştiriyi de beraberinde getirmektedir. Özellikle kamu hukuku kapsamında yürürlüğe konulan düzenlemeler, temel hak ve özgürlük ihlali iddialarının ileri sürülmesine neden olabilmektedir. Bu çerçevede, internet içeriğine ilişkin devlet tarafından yapılan düzenlemelerin kamu hukuku ekseninde incelenmesini konu alan bu çalışmada, genel olarak devletin internete yaklaşımı tespit edilmeye çalışılmış ve temel hak ve özgürlük alanına ilişkin ortaya çıkan çatışmaların çözümünde, düzenleme konusunda hassas bir dengenin gözetilmesi gerekliliği ortaya konulmuştur. Bu gereklilik ortaya konulurken, internet ve devlet denildiğinde ilk akla gelenin sansür mü olması gerektiği, internetin devlet tarafından hiç müdahale edilmemesi gereken bir alan mı olduğu, yoksa devletin bu konuda bir düzenleme hakkının mı bulunduğu, interneti kimin yönettiği, internetin ortaya çıkardığı hukuksal sorunların çözümünde devletin nerede olduğu, devletlerin interneti düzenleme konusundaki uluslararası girişimlerinin ne anlam ifade ettiğine yönelik değerlendirmeler yapılmıştır. Ayrıca, bilişim suçlarıyla mücadele, internet ortamında kişisel verilerin korunması, önleme amaçlı internet iletişiminin denetlenmesi, ulusal siber güvenliğin sağlanması, internet içeriğine erişimin engellenmesi, filtreleme, içeriğin yayından çıkarılması ve cevap hakkı, internet servis sağlayıcıların cezai ve idari sorumlulukları, alan adlarının yönetimi gibi konuların devlet ve internet ilişkisinde nerede yer aldığı, ülkemizde internetin düzenlenmesi konusunda yürürlüğe konulan kanunların sansür içerikli kanunlar mı olduğu ve bu kanunların getirmiş olduğu düzenlemelerin demokrasi ve insan hakları bağlamında ne anlam ifade ettiğine yönelik konular üzerinde de durulmuştur. Bu ve benzeri sorulara cevap bulmayı amaçlayan bu çalışmada kamu hukuku açısından bir bakış açısı ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Biyo-Tıp Hukuku bağlamında insan onuru kavramı tartışmaları

İnsan onuru, üzerinde uzlaşmaya varılan bir tanımı olmamakla beraber, her insanın yalnızca insan olmaktan kaynaklanan değerini ifade etmek için kullanılan bir kavramdır. İnsan onuru bu nedenle insan haklarının temelini ve varlık nedenini teşkil etmektedir. Bu bağlamda insan haklarına yönelik her tehdidin insan onurunu ihlal edeceğini söylemek yanlış olmayacaktır. Biyo-tıp alanında yaşanan bilimsel ve teknolojik gelişmeler de insan haklarına ve insan onuruna yönelik yeni tehditlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Biyo-tıp hukuku bağlamında insan onuruna sıkça başvurulmasının nedeni de bu tehditleri bertaraf etmektir. Bu çalışmada insan onurunun biyo-tıp hukuku bağlamında nasıl bir işleve sahip olduğu incelenecek ve biyoetik meseleler insan onuru ışığında değerlendirilmeye çalışılacaktır.
Yapma borçlarının ifa edilmemesi ve hukuki sonuçları

Çalışmanın temelini yapma borçlarının ifa edilmemesinin sonuçları ve bu bağlamda özellikle BK m. 97/I hükmünde düzenlenmiş olan nama ifa kavramı oluşturmaktadır. Çalışma giriş ve sonuç bölümleri haricinde yedi bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde genel olarak yapma borcu kavramı ve bu tür borçların ifa edilmemesinin sonuçları ele alınmış, ikinci bölümde esas konuyu teşkil eden nama ifa kavramı ve çeşitli hukuk sistemlerinde düzenleniş biçimi incelenmiştir. Üçüncü bölümde konunun en tartışmalı alanı, yani nama ifanın hukuki niteliği ve bu niteliğe bağlanan hukuki sonuçlar ele alınmıştır. Dördüncü bölümde nama ifanın benzer kavramlarla karşılaştırılmasından sonra beşinci bölümde şartlarının incelenmesine geçilmiştir. Altıncı bölümde nama ifa hakkının kullanılmasının usulüne ilişkin bilgiler verilmiş, son olarak yedinci bölümde de nama ifa kararının hukuki sonuçları ele alınmıştır.
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu ve farklı hukuk dallarına etkisi

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, Türk hukukuna ilk olarak 2005 tarihinde Çocuk Koruma Kanunu'nda çocuklara özgü olarak girmiş; 2006 yılında Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişiklik sonucunda yetişkinler hakkında da uygulanabilir hale gelmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, yeni tarihli bir kurum olmasına rağmen çok sık uygulanmakta ve uygulamasına ilişkin doktrin ve yargı kararlarında tartışmalar sürmektedir. Bu çalışmada hukuk sisteminin bir bütün olduğu düşüncesiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun ceza hukuku ve diğer hukuk dallarının içinde bulunduğu hukuk sistemi içindeki konumu, uygulanması ve etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın sonunda kurumun mevcut halinin Türk hukuk sistemiyle, özellikle ceza hukuku ve ceza hukuku dışındaki kurumlarla bütünleşmediği; insan hakları ve ceza muhakemesi hukukunun temel ilkeleri, kişiselleştirme ve onarıcı adalet anlayışıyla ulaşılmak istenen amaçla bağdaşmadığı ortaya konmaktadır.
Devlet-dışı aktörlere karşı meşru savunmada 'İsteksiz veya Aciz' doktrini

Devlet-dışı aktörler, sınırları belli bir ülkeye sahip olmadıklarından faaliyetlerini devam ettirebilmek için bir devletin ülkesine ihtiyaç duymaktadırlar. Ülkesini kullandıkları bu ev sahibi devlet, bu birimlerle işbirliği içinde olabilir ve aktif destek sağlayabilir. Ya da aktif destekte bulunmaksızın pasif olarak bu birimlerin ülkesini kullanmasına izin verebilir. Bu çalışmada ele alınacak konu, ev sahibi devletin devlet-dışı aktörlerin faaliyetlerine karışma düzeylerinden bir tanesi olan isteksiz veya aciz olma durumunda, mağdur devletin ev sahibi devletin ülkesinde bu birimlere yönelik kuvvet kullanıp kullanamayacağıdır. Konuyla ilgili olarak bahsedilecek olan, IŞİD'e yönelik müdahale ile yeniden gündeme gelen 'isteksiz veya aciz' doktrinidir. Buna göre devlet-dışı aktörlere ev sahipliği yapan devletlerin, bu birimlerin faaliyetlerini engellemek istememesi veya bu konuda aciz kalmaları durumunda, ev sahibi devletin ülkesinde bu birimlere yönelik kuvvet kullanmaları konusu tartışılmaktadır. Uluslararası hukukta henüz tam olarak yerini bulamamış bu doktrinin, devlet-dışı aktörlere karşı meşru savunma konusuna yeni bir boyut kazandıracağı kesindir. Bu çalışmada devlet-dışı aktörlere karşı meşru savunma konusu incelendikten sonra son dönemlerde uluslararası doktrini sıkça meşgul eden 'isteksiz veya aciz' doktrini devlet uygulamaları çerçevesinde incelenecektir.
Kontrol edilen yabancı kurumların vergilendirilmesi

Bir ülkedeki yerleşik kişiler tarafından vergi cennetlerinin kullanımının artması, devletlerin bu gelirler üzerine vergi koymalarını zorunlu kılmıştır ve pek çok ülke kontrol edilen yabancı kurum kazançları ile ilgili düzenlemeleri yürürlüğe koymuştur. KEYK düzenlemelerine göre kontrol edilen yabancı kurumun bir ülkede yerleşik hissedarları söz konusu kurumun hissesi ile orantılı olarak gelirlerinden dolayı vergiye tabidirler. KEYK düzenlemelerini ilk yürürlüğe koyan ülke olan ABD vergi mevzuatına göre, kontrol edilen yabancı kurum, ABD hissedarları tarafından kontrol edilen yabancı şirketlerdir. Kontrol kelimesinin anlamı ise, ABD hissedarlarının oy kullanma hakkı veya hissesinin %50'den fazlasına sahip olması demektir. Bu kapsamda, ABD hissedarı, yabancı şirketin hissesinin veya tüm hisse gruplarında oy kullanma hakkının en az %10'una sahip olan veya sahip olduğu kabul edilen ABD kişisidir ve yasada kontrol edilen yabancı kurumlara iştirak, gelirler ve vergilendirmeye dair ayrıntılı düzenlemeler yer almaktadır. Türk vergi mevzuatına 5520 Sayılı KVK ile getirilen kontrol edilen yabancı kurum kazançları başlıklı 7. maddesine göre, tam mükellefiyete tabi kişi ve kurumların, KVK'nın 7. maddesinde belirtilen şartlar dahilinde iştirak etmiş bulundukları yabancı kurumların, ilgili yıldaki kurum kazançlarının dağıtılıp dağıtılmadığına bakılmaksızın iştirak eden tam mükellefiyete tabi kurumların hissesine isabet eden tutar, o hesap dönemi içinde elde edilmiş kazanç sayılır ve tam mükellefiyete tabi kurumun Türkiye'deki vergi matrahına ilave edilerek kurumlar vergisine tabi tutulur. nahtar Kelimeler: Kontrol edilen yabancı kurum, Amerika Birleşik Devletlerinde Kontrol Edilen Yabancı Kurumlar, Vergi, vergi cennetleri, vergi rekabeti, zararlı vergi rekabeti ile mücadele