turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tacikistan ve İran ilişkileri (1991-2014)

Tacikistan 09 Eylül 1991 tarihinde, Sovyetler Birliği'nin dağılması nedeniyle bağımsızlığını ilan etmiştir. Tacikistan bağımsızlığını kazandıktan sonra, artık iç ve dış meselelerinde kendi başına kararlar olması gerekiyordu. Hangi ülkeler ile ilişki kurmak, hangi konularda işbirliği yapması gerektiği ve hangi uluslararası örgütlere üye olmak gibi kararlarını yalnız ve bağımsız şekilde alması gerekiyordu. Sovyetler Birliği döneminde Tacikistan'ın dış ilişkileri konusunda ve başka ülkeler ile ilişki kurmak için hiçbir yetkisi yoktu. Tacikistan'a gitmek veya herhangi bir ilişki kurmak gerektiğinde Moskova ile irtibata geçilmesi gerekiyordu. Bütün kararlar Moskova'dan alınıyordu. Tacikistan'ın iç ve dış stratejik konularda karar almak için hiçbir hakkı yoktu. Tacikistan Sovyetler Birliği zamanında İran ile belli seviyede kültürel ilişki kurmuştur. Bu çalışmada Tacikistan ile İran'ın 1991- 2014 yılları arasındaki ilişkileri analiz edilecektir. İki ülke arasındaki ilişkilerde hangi faktörlerini etkili olduğu ve ilişkilerin hangi seviyede olduğu belirtilerek özellikle Tacikistan'ın bağımsızlıktan sonra belli bir dönem çerçevesinde siyasi, iktisadi ve kültürel ilişkileri analiz edilecektir. Tacikistan'ın İran ile arasındaki ilişkiler yapısall ilişki olduğu için iyi seviyeye kadar gelişmiştir. İki ülke arasındaki dostane ilişkinin temelleri en başta dil, tarih, kültürel faktörledir.
Soft power politics in middle powers: Brazilian and Turkish foreign policy between 2003-2015

Bu tez, 2003- 2015 yılları arasındaki Brezilya ve Türkiye'nin dış politikalarındaki yumuşak güç siyasetini analiz etmeyi ve bu şekilde uluslararası ilişkiler literatürüne bir katkı sunmayı amaçlamaktadır. Yumuşak güç, gücün bir boyutudur ve tehdit ya da zorlamalar yerine daha barışçıl yollarla arzulanan hedefler ulaşmayı ifade ederek sert güçten farklılaşmaktadır. Bu anlamda, bu tez Brezilya ve Türkiye dış politikalarını, bu ülkelerin sahip olduğu tarihsel karakteristiklerin, yumuşak güç kaynaklarının ve etkili olmak için kullandıkları kamu diplomasisi aktivitelerinin açıklanması yoluyla analiz etmektedir. Brezilya ve Türkiye dış politikaları, yirmi birinci yüzyılın ilk on yılında nüfuz kazanma, takdir edilme ve olumlu algı oluşturma açısından enerjik ekonomik yükselişleriyle dikkat çekici bir şekilde başarılı olmuşlardır. Ancak, yirmi birinci yüzyılın ikinci on yılının başlangından beri iki ülke de iç ve dış politikada yapılan hatalar sonucunda etki ve nüfuz açısından parlaklıklarını yitirmeye başlamışlardır.
Uluslararası ilişkilerde bir mücadele alanı olarak spor: 1980 Moskova olimpiyatları boykotu örneği

Bu çalışma, spor ve siyaset arasındaki ilişkiyi Carl von Clausewitz ve Joseph Nye'ın görüşleri bağlamında anlamak için bir çerçeve sunar. Çalışmada, Clausewitz'in savaş teorisi ile Nye'ın yumuşak güç teorisi arasında çeşitli devamlılıklar ve benzerlikler uluslararası spor tarihinde aranmış ve karşılaştırılmıştır. Tez, sporun, siyasetin farklı araçlarla sürdürülmesi olarak değerlendirilebileceği durumları, devletlerarası mücadelenin bir aracı olup olmadığını ve siyasi bir hedefe ulaşma yolunda askeri yöntemlerin yerine geçip geçmediğini araştırır. Bunu yaparken, spor diplomasisini, yumuşak gücü ve Moskova Olimpiyat Oyunlarını inceleyen literatürden ve tartışmalardan yararlanır. Sporun bir araç olarak kullanımı, pek çok açıdan uluslararası rekabetin doruk noktası olan ve güç mücadeleleriyle karakterize edilen 1980 Moskova Olimpiyat Oyunlarında çok belirgin hale geldiği için, örnek olay incelemesinde tez, Oyunlara karşı başlatılan boykot hareketlerini insan hakları, ABD ve Büyük Britanya perspektifinden inceler.
Bağımsızlıktan sonra Tacikistan Cumhuriyeti ile Türkiye Cumhuriyeti arasındaki dış siyaset, ekonomik güçlendirme ve gelişmeye yönelik ilişkiler

Bu tezde Sovyetler Birliğinin dağılmasını izleyen dönemde Türkiye ile Tacikistan arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlamaktadır. İki ülke ilişkileri, 1991- 1995 yılları arasında Tacikistan'ın Türkiye ile ilişkileri, ekonomik koşullarının olumsuzluğu, Tacik İç Savaşı ve bu ülkenin İran ve Rusya ile olan yakın ilişkisi nedeniyle kısıtlı kalmıştır. 1996-2004- 2010 arası dönemde ise iki ülke ilişkileri Tacikistan'ın Orta Asya coğrafyasının ayrılmaz bir parçası olduğunun Türkiye tarafından daha iyi anlaşılması, Tacik İç Savaşının önemli bir siyasal uzlaşı ile sonuçlanması ve Tacikistan'ın bölgesel istikrar için vazgeçilmezliği gibi etkenler nedeniyle gelişmiştir. Türkiye-Tacikistan ilişkilerinde bugün gelinen nokta değerlendirildiğinde, bağımsızlığın hemen ardından gelen ilk yıllara oranla ilerleme olduğu, fakat bu ilerlemenin henüz istenen düzeyde gerçekleşmediği sonucuna varmak mümkündür.
İran'da dış politikanın etnik dinsel temelleri

Bu tezde İran'ın etnik-dinsel yapısı ve onunla ilişkili olan tutunum ideolojisinin İran dış politikasını ne ölçüde etkilediği incelenmektedir. Tez özel bir altyapı incelemesi içermese de tutunum ideolojisini belirleyen altyapı kısaca ele alınmaktadır. Etnik-Dinsel yapıdaki, tutunum ideolojisindeki ve alt yapıdaki değişikliklerin dış politikaya etkisini ortaya koyabilmek için 15. Yüzyıldan günümüze kadar olan dönem ele alınmaktadır. Tezin incelendiği dönemin uzun olması ve teorik anlatımın öne çıkarılması nedeniyle, somut siyasi tarih anlatımı ikinci planda bırakılmaktadır. Tezin ilk bölümünde günümüz İran'ının etnik-dinsel yapısı ve tutunum ideolojisi olan mezhebe ilişkin siyaset teorisi anlatılmaktadır. Bu anlatımın bir bölümü kapsayacak kadar uzun tutulmasının nedeni, bu konudaki kaynakların yetersizliği veya tarafsızlıktan uzak olmasıdır. İran'da iki ana etnik grup bloğu yaşamaktadır: İrani (%60) ve Türk (%35) kökenliler. Anayasal bir teokrasi olan İran'ın %85'i resmi mezhep olan Caferiliğe bağlıdır. Ayrıca, İran'da hala önemli sayıda göçebe aşiret bulunmaktadır. Tezin ikinci bölümü cumhuriyet öncesi Şii İran dönemini anlatmaktadır. İran adının ifade ettiği bir coğrafyanın belirginleşmesi ve 'modern' İran tarihinin başlangıcı bu döneme rastlamaktadır. Sırasıyla, Akkoyunlular, Safeviler, Afşarlar, Zendler, Kaçarlar ve Pehleviler dönemini anlatan bu bölümde, önce tutunum ideolojisindeki değişiklikler ve sonra da bu deşikliklerin dış politikaya yansıması incelenmiştir. İslam İnkılabı dönemi üçüncü bölümün konusudur. İslam Cumhuriyetinde ulemanın etkinliği ve ulema içi iktidar mücadelesi, birinci alt-bölümün konusudur. İkinci alt-bölümde, önce bölge ülkeleriyle ve sonra da büyük güçlerle İran'ın kurduğu ilişkiler etnik-dinsel açıdan ele alınmıştır. Ayrıca tezin sonunda, tutunum ideolojisine ilişkin bir tablo verilerek, tezin konusunu oluşturan dönemlerde İran'ın iç dinamiklerindeki değişim soyutlanmaya çalışılmış, bir şemalaştırma denemesi yapılmıştır. 128
Kolluğun insan hakları boyutu

insan haklan kavramı yaşadığımız asırda popüler değerler arasında yer almıştır. Ulusal devletler bu alanda yasal düzenlemeler yapmak zorunda kalmışlardır. Uluslararası alanda ise öngörülen mekanizmalara ister istemez uyulmaya başlanmıştır, insan haklan bu dönemde küresel bir boyut kazanmıştır. Nitekim insan hak ihlallerinin yaşandığı devletler dünya kamuoyunca kınanmaya ve psikolojik yaptınmlar uygulanmaya başlanmıştır. Hatta uluslararası antlaşmalarla yükümlülük altına giren devletler maddi tazminatlara mahkum edilmiştir. Devletler dünya kamuoyunca böyle olumsuz bir yargıya sahip olmak istemediklerinden yasal düzenlemeler yapma zorunda kalmışlardır. Bütün toplumlarda insanlar birçok hak ihlalleriyle karşı karşıya kalmaktadır. Fakat bunlar arasında kolluğun yaptığı keyfi muameleler oldukça tepki görmektedir. Zira kolluğun normal yasal uygulamalan dahi insanların anayasal temel hak ve özgürlükleri kısıtlanarak yerine getirilmektedir. Ancak yasanın verdiği yetki uygulamayı suç olmaktan çıkartmaktadır. Kolluğa verilen bu haklan kötü kullanımının önlenmesi için yasal bir denetim mekanizmalan kurulmuştur. Buna rağmen bütün dünya kolluğunun kontrol dışı bazı hareketler sergiledikleri görülebilmektedir. Kolluk uygulamalannın insan hak ihlallerine yol açmasmda etkili iç ve dış etkenler vardır. Bu etkenlerin de hukuki, sosyolojik ve psikolojik nedenleri bulunmaktadır. Bu çalışmada insan haklan genel olarak ele alınmış; birinci bölümde dünyadaki örgütlenmeler ve koruma mekanizmalan incelenmiştir. Dünya devletlerinin insan haklan konusunda duyarlı olmalanndaki nedenlere yer verilmiştir. ikinci bölümde ise kolluğun genel yapısı incelenmiş, insan hak ihlallerinde kolluktan ve kolluk dışından kaynaklanan etkenler ortaya konulmuştur. Hak ihlaline yol açan etkenler arasında polislerin kişisel kusurlan dışında dış etkenlerin varlığına dikkat çekilmiştir. Bunlar arasında meslek standardının belirlenmesi, yasal düzenlemelerin yapılması ve eğitimin gözden geçirilmesi gibi faktörler ele alınmıştır. Temel nokta olarak ise geleneksel uygulamalann dışına çıkılmasının gerekliliği vurgulanmıştır. Aynca polisiye olaylarda sosyal IXbilimlerin gerekliliğine dikkat çekilmiştir. Sosyal bilimlerden ne ölçüde yararlanılabileceği konusunda tartışma ortamı yaratılmıştır. Ama her halükarda polisin halka yanaşması gerekliliği yargısına varılmıştır. Hatta halkın istişari. düzeyde görüşüne başvurulabilen bir kurumun ihdası önerilmiştir. Bütün dünya polis alt kültüründe şiddet vardır. Bunun tamamen ortadan kaldırılabilmesi ise mümkün değildir. Ancak yasal düzenlemeler ve eğitimle aksaklıkların en aşağı düzeye indirilebilmesi mümkündür. X
Bulgaristan siyasetinde Hak ve Özgürlükler Hareketi'nin rolü

Bu çalışmada, 14. Yüzyıldan itibaren Osmanlı İmparatorluğu tarafından ele geçirilen Balkanlara, kitleler halinde göç etmeye başlayan Müslüman Türk gruplarının Bulgaristan topraklarında 21. Yüzyıla uzanan hikayesindeki siyasi tutumu ele alınmaktadır. Tezde Müslüman Türk azınlığın Bulgaristan'daki varlığı tarihçe içinde verildikten sonra Bulgaristan idareleri ile ilişkileri incelenmektedir. Tezde Bulgaristan'ın 1990 yılında totaliter sosyalist sistemden çok partili demokratik sisteme ve pazar ekonomisine geçişi sürecine koşut olarak Müslüman Türk azınlığın siyasi örgütlenmesi ele alınmaktadır. Tezde Müslüman Türk azınlığın oluşturduğu siyasi örgütlenme olan Hak ve Özgürlükler Hareketi'nin Bulgaristan'ın demokratikleşmesine ve Batılı örgütlenmelere eklemlenmesinde oynadığı biricik rol ortaya konulmaktadır. Müslüman Türk azınlığın siyasi temsilcisi olan Hak ve Özgürlükler Hareketi'nin, Bulgaristan demokrasisine, gerek iktidar ortağı olarak, gerekse muhalefet partisi olarak büyük bir katkı yaptığı gösterilmektedir. Bu çalışmada ayrıca, Hak ve Özgürlükler Hareketi gibi, ağırlıklı olarak Müslüman Türk seçmen oy tabanına hitap eden siyasi oluşumlarla arasındaki rekabet de ele alınmıştır. Tez, bir bölümü Türkiye'de yaşayan Bulgaristan vatandaşı Müslüman Türk azınlık bağlamında Türkiye idarelerinin Hak ve Özgürlükler Hareketi ve Bulgaristan idaresi ile ilişkilerini de irdelemektedir.
Önleyici savaşın Uluslararası Hukukta yeri

21. yüzyılın ilk yılında ABD'ye karşı gerçekleştirilen 11 Eylül terörist saldırıları, hem uluslararası terörizme hem de uluslararası terörizmle mücadeleye yeni boyutlar kazandırmıştır. Dönemin ABD Başkanı George W. Bush vasıtasıyla uluslararası topluma sunulan Önleyici Savaş Doktrini, uluslararası terörizme karşı yeni yöntemler ve yeni bir milli güvenlik anlayışını gündeme getirmiştir. Söz konusu doktrin, devletlerin uluslararası terörizme karşı meşru müdafaa haklarını savunarak, kendi topraklarında herhangi bir eylem gerçekleşmemiş olsa da diğer devletlerin topraklarına müdahale edebileceklerini öne sürmektedir. Bush Doktrini olarak da bilinen bu strateji, uluslararası hukukta ciddi tartışmalara yol açmıştır. Bunlardan en önemlisi, söz konusu doktrinin, uluslararası hukukun temel ilkeleri ve özellikle meşru müdafaa hakkına uygun olup olmadığı tartışmasıdır. Çalışmanın amacı bu tartışmaları, uluslararası hukuk açısından değerlendirmektir. Üç bölümden oluşan çalışma, ilk bölümde Önleyici Savaş Doktrini'ni, ikinci bölümde 11 Eylül Sonrası Önleyici Savaş Doktrini'nin uygulanmasını ele almış, üçüncü bölümde ise Terörizmle Mücadelede Uluslararası Kurumların durumlarını ve potansiyellerini değerlendirmiştir.
Rusya'nın Ortadoğu politikasında Kürtler'in yeri

Üç kıtanın kesişme noktasında yer alan Ortadoğu, tarihin her döneminde güç mücadelelerine sahne olmuştur. Bölgeyi ele geçirmek ya da bölge üzerinde etkisini artırmak isteyen büyük devletler, bölgenin yerli halklarını kendi yanlarına çekebilmek için politikalar geliştirmişlerdir. Rusya'nın Ortadoğu siyasetini oluştururken Kürtlerle kurduğu ilişki tam da bu çerçevede değerlendirilmelidir. Ruslar 19. yüzyılda Ortadoğu bölgesini ele geçirmek, daha sonraki dönemlerde ise bölge ülkeleri ile kendi çıkarları doğrultusunda münasebetler kurmak istemiştir. Bu amaç doğrultusunda ise Kürtleri kullanmaktan çekinmemiştir. Aslında Rusya'nın bir Kürt politikası olduğunu söylemek zordur. Ruslar için Kürtler, Ortadoğu politikası için kullanılan bir araçtır.
İkinci Dünya Savaşı'nda İngiliz-Türk ilişkileri

İnsanlık tarihi, Efesli Herakleitos'un 'Savaş her şeyin babasıdır ve yüce kralıdır' sözünü doğrularcasına birçok savaşa tanıklık etmiştir. Siyasi, askeri, ekonomik, dini veya ideolojik nedenlerle yapılan bu savaşlarda milyonlarca insan hayatını kaybetmiş, binlerce yerleşim alanı yerle bir olmuş, savaşan taraflar ve hatta bazen tarafsız kalanlar bile altından kalkması çok zor olan siyasi, toplumsal ve ekonomik külfetlerle yüzleşmek zorunda kalmışlardır. Bu savaşların en geniş kapsamlısı ve yıkıcısı ise İkinci Dünya Savaşı olmuştur. Kanımızca bu savaş, ontolojik kökleri birkaç yüzyıl öncesine dayanan güç dengelerinin, ittifakların, çıkar çatışmalarının bir yansımasıdır ve dolayısıyla tarihselci ve relativist bir yaklaşım ile ele alınmalıdır. Savaşın gidişatı açısından önemli rol oynayan faktörlerden birisi de İngiliz-Türk ilişkileri olmuştur. Bu süreçte Türkiye hem İngiltere hem de Almanya ile ilişkilerini sürdürmüş, iki tarafın stratejik açmazlarını birbirlerine karşı ustaca kullanarak savaş dışında kalmaya çalışmıştır. Bu realist yaklaşım İngiltere ile olan ilişkilerinde kimi zaman gerginliklere neden olsa da, İngiltere açısından Türkiye savaş boyunca stratejik önemini korumaya devam etmiştir. Öncelikli amacı Türkiye'yi savaşa sokmak olan İngiltere için Türkiye'nin tarafsız kalmasını sağlamak da bir avantaj olarak değerlendirilmiştir. Savaş döneminde iki ülke arasındaki ilişkiler genel olarak bu düzlem üzerinde şekillenmiştir. Bu düzlemi ve onu ortaya çıkaran tarihi, siyasi, coğrafi, askeri ve ekonomik dinamikleri ele alacağımız bu çalışmanın birinci bölümünde iki ülke arasındaki ilişkilerin tarihsel bağlamı ele alınacaktır. Ayrıca, 1923- 1939 arası dönemde Türkiye'nin dış politikasını şekillendiren temel faktörler ekonomik askeri, siyasi - irdelenecek ve ülkenin benimsediği dış politika yaklaşımının pratikte hangi yansımaları bulduğuna değinilecektir. Son olarak, savaşın hemen öncesindeki dönemde Avrupa'da yaşanan ve savaşa giden yolu inşa eden belli başlı gelişmeler ana hatlarıyla ortaya konacak ve anılan gelişmelerin Türk-İngiliz ilişkilerini nasıl şekillendirdiğini incelenecektir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise, Mihver güçlerinin üstünlüğü ile geçen dönemde (1939-1943) savaşın gidişatında ortaya çıkan yeni durumlar ve bu durumların iki ülke ilişkileri üzerindeki etkileri irdelenecektir. Üçüncü ve son bölümde ise Müttefiklerin avantajlı duruma geçtiği dönem (1943-1945) ele alınacak ve bu dönemde yaşanan gelişmelerin iki ülke ilişkilerine yansımaları incelenecektir.
2003-2011 yılları arasında Türkiye'nin ortadoğuda yumuşak güç uygulaması ve sonuçları

Yumuşak güç uluslararası ilişkiler disiplini içinde son yıllarda oldukça popüler ve bir o kadar da tartışmalı bir kavramdır. Gücün farklı bir boyutuna dikkat çeken bu kavram özellikle Soğuk Savaş Dönemi sonrasında önem kazanmış ve akademik tartışmalarda önemli bir gündeme sahip olmuştur. Bir devletin kendine has özellikleri sayesinde başka devletlerce dikkate alınması ve onların da nazarında bir cazibe merkezi olmasını ifade eden bu kavram bir bakıma pahalı ve sonuç alması daha zor olan sert güce göre oldukça avantajlı bir güç çeşididir. Başta ABD, AB, Japonya ve İngiltere olmak üzere dünyada birçok devletin kullandığı bu güç türü Türkiye tarafından da özellikle 2002 sonrası dönemde başta Ortadoğu olmak üzere Türkiye'nin yakın çevresinde yer alan Balkanlar ve Kafkasya coğrafyasında kullanmaya başlanılmıştır. Bu durumun oluşmasında elbette Türkiye'nin 2002 sonrası dönemde yakaladığı ekonomik ve siyasi başarıların büyük rolü olmuştur. Ortadoğu coğrafyasında yer alan devletlerin içinde bulundukları olumsuz koşullar düşünüldüğünde Türkiye bu bölgedeki başta Arap devletleri olmak üzere diğer devletler nazarında 2011 yılında başlayan Suriye İç Savaşı'na kadar adeta bir çekim ve cazibe merkezi olmuştur. Türkiye bu dönemde Ortadoğu coğrafyasında özellikle halklar üzerinde demokratik yönetimi Müslüman bir devlet oluşu vb. gibi sebeplerle örnek alınan ve takip edilen bir bölgesel güç haline gelmiştir. Türkiye'nin Ortadoğu bölgesinde yumuşak güç unsurlarını kullanabilmesine imkan veren unsurlara bakıldığında sahip olduğu kültür ve tarih, jeopolitik konum ve coğrafya ve diğer siyasal faktörlerin büyük önemi olduğu bilinen bir gerçektir. Bu durum zaten yumuşak gücün temel bileşenlerini kapsamaktadır. Bu çalışmada çoğunlukla Türkiye'nin dış politika uygulamalarında Ortadoğu bölgesindeki yumuşak güç uygulamaları 2003- 2011 yılları arası dönem analiz edilerek anlatılmaktadır.
Güvenlik eksenli bir bakış açısından Avrupa'da değişen göç politikaları

Bu tez çalışmasında değişen güvenlik algılarının Avrupa Birliği göç politikalarına olan etkisi incelenmiştir. Bu çerçevede, hem Avrupa Birliği genelinde politikalar ele alınmış, hem de Almanya, Fransa ve İngiltere'dekipolitikalar incelenmiştir. Bu incelemenin hangi aşamalarda ele alındığı giriş bölümünde özetlenmiştir. Çalışma dört bölüm halinde düzenlenmiştir. Birinci bölümde çalışmanın bütününde kullanılacak genel kavramlar ve teorilerdetaylandırılmıştır. İkinci bölümde ulus-devletlerin tarihsel süreç içerisinde değişen güvenlik algılamaları, temel güvenlik teorileri etrafında ele alınmış, göç ve güvenlik ilişkilendirilmesi değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise, Avrupa Birliği'ne yönelik İkinci Dünya Savaşı sonrasında gerçekleşen göçün tarihsel gelişimi, Birlik'in genelinde ve ele alınan üç örnek ülkede uygulanmış olan göç politikaları çerçevesinde incelenmiştir. Dördüncü bölümde de, 11 Eylül terörist saldırılarının Avrupa Birliği göç politikalarına etkileriirdelenmişti. Sonuç bölümünde ise Avrupa Birliği'nin birçok nedenden ötürü, henüz tam anlamıyla bir ortak göç ve sığınmacı politikası oluşturamamışolduğu sonucuna varılmıştır.
Xinjiang issue from the perspective of Russia and central Asian countries

Bu araştırma, Rusya ve Orta Asya ülkelerinin Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde etnik azınlıklara yönelik Çin politikasına karşı konumlarını incelemekte ve Sincan sorununun bu ülkelerin iç siyasetindeki tezahürlerini analiz etmektedir. Sincan sorununu Çin ulusal politikasının bir başarısızlığı olarak gören ve bunu insan haklarının ihlali olarak kınayan Batı ülkelerinin aksine Rusya ve Orta Asya ülkelerinin hükümetleri, Çin hükümetinin bölgeyi istikrara kavuşturma ve üç kötülük olarak adlandırdıkları ayrılıkçılık, aşırılıkçılık ve terörizm ile mücadelesindeki başarılarını vurgulamaktadırlar. Rusya, Batı'yı Sincan meselesini siyasallaştırması ve Çin'e karşı siyasi bir araç olarak kullanmasını eleştirerek Çin'in ulusal azınlıklara yönelik politikasını desteklemektedir. Orta Asya'daki diğer komşularının aksine çok sayıda Uygurların yaşadığı Kazakistan ve Kırgızistan, Çin ile Uygur diasporası arasında manevra yapmaya çalışmaktadır. Ayrıca, bu iki ülkenin halkları, Sincan'daki etnik Kazakların ve Kırgızların durumuyla ilgilenmekte ve hükümetlerden önlem almalarını istemektedirler. Çalışma, Rusça ve İngilizce kaynaklara dayalı olarak yapılmıştır.
Reflections of political ıdeologies and changing political systems on science fiction literature: Comparing utopian and dystopian novels

İnsanları diğer canlılardan ayıran en önemli özellikler hayal gücü ve yaratım yeteneğidir. Bu her iki vasıf da insanların hem özel, hem de kamusal hayatları için vazgeçilmezdir. İnsanlar yüzyıllar boyunca yaşam şekillerini, toplulukları, halkları, devletleri ve hükümet sistemlerini tasavvur etmişler ve sonuç olarak kendi tasavvurlarını vücuda getirmişlerdir. İster gerçeğe dönüşsün, ister asla gerçekleştirilemeyecek ütopyalar olarak kalsın, hayal gücünün dünyanın işleyiş biçimine doğrudan katkısı vardır. Politika, uluslararası ilişkiler, bilim, sanat ve edebiyatta bu hayal gücünün sonuçlarını ve yansımalarını rahatlıkla görebiliriz. Bununla birlikte, bu yansımanın karşılıklı olduğunu da söyleyebiliriz. Hayal gücü politikayı ve politik sistemleri etkilediği kadar, bu sistemler ve politikadaki değişimler de insanların fikirlerini etkiler, özellikle de sınırsız bir hayal gücüne sahip olanları. Bu bağlamda, bilim kurgu edebiyatının usta kalemleri kendi ütopyan ve distopyan dünyalarını yaratmış ve dünya çapında yankı bularak diğer insanların fikirlerini de etkilemişlerdir. Hayallerle gerçekler arasındaki bu etkileşim en iyi bilim kurgunun başyapıtlarında görülmektedir. Politik ideolojiler ve ütopyan / distopyan romanlar arasındaki bağlantılar ve karşılaştırmalar William Morris'in News From Nowhere, Aldous Huxley'nin Brave New World, Ursula K. Le Guin'in The Dispossessed and William Gibson'ın Neuromancer adlı kitaplarında incelenmiştir. Bu romanlar ütopyan ya da distopyan dünyaları resmederek bize alternatif gerçeklikleri gösterirken, bir yandan da geçmişşi ve şimdiyi yansıtarak bize geleceğe ilişkin rehberler sunmaktadır.
Orta Asya Cumhuriyetlerinin demografik yapısı

Orta Asya, Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Orta Asya Cumhuriyetlerinin bağımsızlığını kazanmasıyla birlikte daha fazla ilgi çekmeye başlamıştır. Afganistan'ın işgal edilmesi ve Amerika Birleşik Devletleri'nin ' küresel terörle mücadele' kampanyası Orta Asya'nın Ortadoğu bölgesinin bir uzantısı olduğu izlenimini arttırmıştır. Günümüzde Orta Asya daha önceleri Sovyetlerin parçası olan beş cumhuriyetten oluşur, bunlar, Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan ve Özbekistan'dır. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının sonrasında Rusya daha önce rastlanmamış bir demografik kriz içerisine girmiş ve Rusya' da nüfus 1992 yılından itibaren hızla azalmaya başlamıştır. Fakat nüfusun genelinde görünen azalışı eski Sovyet cumhuriyetlerinde Rusya'ya olan göçler dengelemiştir. En çok Kazakistan, Ukrayna ve Özbekistan' da yaşayan Ruslar arasından Rusya'ya göç gerçekleşmiştir. Göçler sonrasında ülkelerin nüfus analizlerinin incelendiği çalışmada bugünkü yapıyla karşılaştırmalar yapılarak, etnik yapı ve göçün yarattığı sorunlar ve çözüm yolları ele alınmıştır.