turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
One home two women: Sexual experience and sexual knowledge transmission from mother to daughter in Turkey

Bir kelimeden fazlası olan cinsellik; aile ilişkilerine, aile içi ve dışı bireylerle olan etkileşime, bilgi ve deneyime işaret etmektedir. Tıpkı cinsellik gibi, cinsel sosyalizasyonda bilgi ve deneyimin birleştiği noktada bulunmaktadır. kadınlar nasıl cinsel olarak sosyalize olur sorgusu feminist teorinin merkezinde yer alan sorunsallardan biridir. Erkek egemenliğin toplumsal, sosyal ve kültürel olarak varlığını güçlendirdiği bir alan olan cinsellik ve cinselliğe bağlı dinamikler çalışmanın sorunsalıdır. Her kadın, benzersiz cinsel bilgi edinme deneyimine sahiptir ve bu deneyimler onların çocukluk, ergenlik ve yetişkinlik dönemlerine aittir. Toplumsal cinsiyet rolleri bu sosyalizasyonun belirleyicidir. Bu çalışma, Türkiye'de anneden kıza cinsel bilgi ve cinsel deneyimin aktarılmasına odaklanmaktadır. Amacı jenerasyonlar arası yapılan cinsellik aktarımına yeni bir bakış açısı getirmektir. Bu amaç doğrultusunda on anne ve onların kızları olmak üzere toplamda yirmi kadına ulaşılmıştır. Bu kadınların birbirinden farklı cinsel bilgi ve deneyimleri, kadınların cinsel sosyalizasyon süreci ile ilgili yirmi farklı hikayeye ulaşılmasını sağlamıştır. Cinsel bilginin derinlemesine sorunsallaştırılması amacıyla nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın teorik çerçevesi olan Feminist Duruş Kuramı çalışmanın özgünlüğünü desteklemektedir. Çalışmanın metodolojisi feminist duruştur. Epistemoloji ise; bu kuramın bilgi ve güç arasındaki ilişkiyi öteki pozisyonunda bulunan kadınların konum, yer ve pozisyonları üzerinden bilgi nasıl ürettikleri ve deneyimlerini nasıl güce çevirdikleri üzerinden kurulmuştur. Araştırmanın analiz birimi olarak kadınların ele alınması, onların konumsal ve pozisyonal bilgilerinin kullanılmasını sağlamıştır. Cinsel bilgiyi tartışmak amacıyla, cinsellik, cinsel sosyalizasyon, aile ve annelik kurumu da tartışılmıştır.
Yeni toplumsal hareketler: Validebağ direnişi örneği üzerinden çevre hareketleri

Yeni toplumsal hareketlerden çevre hareketlerinin Validebağ Direnişi örneği üzerinden incelenmeye çalışıldığı bu çalışmayı, Validebağ Korusu'nun Acıbadem sınırındaki cami inşaatı yapımı sürecine taraf ve karşı olanlar ile yapılan görüşmeler oluşturur. Validebağ Direnişi'nin fiilen başladığı gün kabul edilen 15 Ekim 2014 tarihinden itibaren, fiili bitiş günü olan 10 Kasım 2014 gününe kadar yaşanan olaylar yerinde izlenmiş, direniş sürecine aktif katılanlar ile görüşmeler yapılmıştır. Cami inşaatına taraf olan 7 kadın 6 erkek ve inşaat yapımına karşı olan 4 kadın 5 erkek katılımcı ile görüşülerek toplamda 22 kişi ile görüşmeler yapılmıştır. Görüşülen sayılarının eşit olmamasının sebebi, cami inşaatına karşı olan katılımcıların inşaat yapımının medyaya görünür olmasının ardından görüşmeye olumsuz geri dönüş vermeleridir. Bu katılımcılara ek olarak, bilirkişi mahiyetinde Mimarlar Odası, Çevre Mühendisleri Odası, Şehir Plancıları Odası ve bir Anayasa Hukukçusu ile de 5 görüşme yapılmıştır. Araştırmada, eylemin niteliğine uygun olarak derinlemesine görüşme tekniği kullanılmıştır. Görüşme akışında belediyenin Validebağ Korusu'nu 'Hyde Park' ve daha sonra 'kent ormanı' olarak lanse ettiği projeleri hakkındaki görüşleri, Validebağ Direnişi'ne geliş sebepleri, cami inşaatı yerine başka bir yapının yapılması durumunda aynı tepkiyi verip vermeyecekleri, anayasanın çevreyi koruma ile ilgili maddeleri, çevre hareketlerinin artış sebepleri ve Gezi Parkı Direnişi ve çevre hareketleri ilişkisi üzerine çeşitli sorular yöneltilmiştir. Verilen yanıtların ışığında analiz edilen cevaplar derlenerek din ve dini pratikler, din ve çevre ve çevre bilinci faktörlerinin her iki grup için değişen yönleri ve etkileri araştırmanın bulgularında verilmiştir. Katılımcı sayısının sınırlılığına ek olarak cami gibi dini bir sembol üzerinden yapılan tartışmanın kısıtlıkları araştırmaya kesin bir bulgu için genelleme imkanı vermemekle birlikte belirli konular üzerinde varılan fikir birlikleri ve bu fikir birliklerinin belli koşullara sahip belirli kişileri kapsıyor olması göz önüne alındığında araştırma tatminkar bir veri elde etme imkanı sunmaktadır. Ancak toplumsal hareketlerin toplumsal koşulların gölgesinde yükseldiği ve değişken yapısı gözden kaçırılmaması gereken mühim bir husustur.
Modern dönemde Becker ve Goffman'ın yaklaşımlarında etiketlenmiş suçlu anlayışı ve günümüzdeki yansımaları

Sapma ve suç, 18. yüzyıldan bu yana hem sosyolojik hem de kriminolojik çalışmaların odağında olmuştur. Toplumsal düzenin ve birlikteliğin sağlanması amacıyla geliştirilen norm ve değerlere uymamak olarak tanımlanan sapma, sosyolojik suç teorileri içerisinde farklı açılardan ele alınmıştır. Modern teoriler içerisinde sapmayı, yapı, çatışma, kontrol teorilerinden yola çıkarak açıklayan yaklaşımlar daha çok yapıya ve yapının korunmasına öncelik vermişlerdir. Birey, anlam ve etkileşimi ön plana çıkaran sembolik etkileşimci teorinin çatısı altında değerlendirilen ve çalışmanın konusu olan Etiketleme Teorisi sapmayı bireyi temel alarak incelemiş ve sapmış davranış gösteren bireylerin toplum içerisindeki konumlarını değerlendirmiştir. Etiketleme teorisi, Howard Becker ve Erving Goffinan'ın çalışmalarından hareketle incelenmiş ve etiketleme modernitenin sosyal kontrol ve düzen anlayışıyla ilişkilendirilmiştir. Bu çalışmanın amacı; 1- Sapmış davranışın tanımlanmasında ve sapmış olarak etiketlenen bireylerin yeniden topluma kazandırılmasında çeşitli kurumların sosyal kontrol mekanizması olarak nasıl kullanıldığını ve 2- Modernitenin sosyal düzeni sağlamaya yönelik olarak kullanıldığı bu mekanizmalardan birinin bireylerin 'etiketlenmesi' olduğunu göstermektir. Çalışma aynı zamanda sapmayla ilişkisi içinde etiketlemenin suç sosyolojisindeki durumunu ve postmodern düşüncedeki yerini de değerlendirmeye çalışmıştır.
Kültürlerarası iletişim bağlamında Türk basınında etnik kimliklerin sunumu: Ermenilere ilişkin haberlerin nicel ve nitel analizi

Bu çalışmada kültürlerarası iletişim perspektifinde Türkiye'deki yazılı basında farklı bir kültür, kimlik ve aidiyet bağı olarak etnik kimliklerin nasıl temsil edildiği Ermenilere ilişkin haberler üzerinden incelenmeye çalışılmıştır. Kültürlerarası iletişim bağlamında farklı kültürler ve kimlikler arasındaki iletişim ve etkileşim sürecinde bariyer işlevi gören kalıpyargılar, önyargılar, etnomerkezcilik ile biz-onlar ayrımı ve ötekileştirme gibi faktörler medyada farklılıkların temsili açısından önemli bir perspektif sağlamaktadır. Bu bağlamda Ermenilerle ilgili 2000'li yıllardan bu yana dünyada ve Türkiye'de yaşanan gelişmeler içerisinden Fransa Parlamentosu tarafından kabul edilen Ermeni soykırımı yasası ve Bilgi Üniversitesi'nde Ermenilerle ilgili düzenlenen konferans ile ilgili gazete yazıları içerik ve eleştirel söylem çözümlemesine tabi tutulmuştur. Basından Hürriyet, Cumhuriyet ve Zaman gazeteleri örneklem olarak alınmış ve söz konusu olaylar, belli tarih aralıklarında bu gazetelerde incelenmiştir. İçerik analizi bulgularına göre; toplam 544 gazete yazısı içerisinde kalıpyargılara, önyargılara, etnomerkezciliğe ve ötekileştirmeye zemin hazırlayan biz-onlar vurgusunun örtük biçimlerde gazete yazılarında ağırlıklı olarak yer aldığı bulgulanmıştır. Eleştirel söylem çözümlemesi sonucu elde edilen bulgulara göre ise ilk olayla ilgili incelenen haberlere ağırlıklı olarak Fransa'ya yönelik Türkiye'nin siyasi, iktisadi ve kültürel tepkilerini öne çıkaran bir söylem hakimdir. İkinci olayda ise konferansa olumsuz yaklaşan haber aktörlerinin değerlendirmeleri ile konferansa olumlu yaklaşan haber aktörlerinin değerlendirmeleri üzerinden haber söylemlerinin iki karşı kutupta oluştuğu görülmektedir.
Osmanlı mezar taşları etrafında gelişen kültür, medeniyet ve inanç dünyası üzerine bir inceleme: Eyüp örneği

Türk milleti tarihin hemen her döneminde mezar ve mezar taşı mimarisine önem göstererek mezarlıklarını titizlikle düzenlemiştir. İnşa edildiği dönemin zihniyetini yansıtan mezar taşları; devrin kültür, medeniyet ve inançlarını gösteren önemli kaynaklardandır. Birbirlerinden farklı dönemlerde oluşturulmuş mezar taşlarında, tarihsel değişim ve dönüşüm süreci izlendiğinde atalarımızın Müslümanlığı kabulünden önceki mezar gelenekleri, İslamiyet'e geçiş ile birlikte terk edilmemiş, İslami gelenekle birleşip pekişen, zengin bir mezar geleneği oluşturulduğu gözlemlenmektedir. Bu durumun en somut örneklerini bünyesinde barındıran Osmanlı devletinin klasik dönemlerine gelindiğinde son derece olgun ve kültürel yoğunluğu yüksek mezarlıklar oluşturulmuştur. Bu durumun neticesinde Osmanlı toplumu, mezar bölgelerini medeniyet bahçelerine dönüştürmüştür. Bu denli zengin mezar geleneğinin arkasında yatan en temel etmenin Allah'a ve ebedi dünyaya kavuşma isteğidir. Bu kavuşma hasretiyle beraber ölüm son olmaktan çıkmış hakiki ve kalıcı olan dünyaya giriş kapısı niteliğini almıştır. Bu nedenlerden dolayı Osmanlı mezar taşlarında ölümün soğutucu ürpertisi yok edilerek gerek içerik gerekse şekilsel işleme ve motifleriyle mezarlıklarımız, kültürel ve inançsal değerleri yansıtan son derece canlı mekanlara bürünmüştür. Bu mekanların en güzel örneklerinden biri olarak Eyüp Sultan Hazretlerinin ebedi ev sahipliğini yaptığı İstanbul-Eyüp ilçesini göstermek mümkündür. Eyüp Hazretlerine yakın olabilmek adına Osmanlı toplumu buraya gömülmeyi arzu etmiş ve bunun sonucunda Eyüp, oldukça zengin ve kültürel çeşitliliğe sahip bir mezarlıklar bölgesi konumuna ulaşmıştır. Bu çalışma kapsamında İstanbul-Eyüp bölgesinde yer alan Osmanlı mezar taşları vasıtasıyla Osmanlı devletine medeniyet özelliği katan; yüksek kültür, düşünüş ve toplumsal yaşayış örnekleri sunularak ecdadımızın ölüme karşı tutumu, inanç dünyası, insana verdiği değer ve dünya anlayışı hakkında fikir sahibi olunacaktır.
Performance as a strategy for women's liberation: Pratices of the theatre of the oppressed in Okmeydanı Social Center

kadınların bu pratikler ve toplum merkeziyle ilgili anlatılarını Türkiye bağlamında kadınların özgürleşme stratejileri içinde çözümlemeyi amaçlamaktadır. Tez, kadınların özgürleşmesi meselesini modern eğitim söylemleri çerçevesinde ele alan bakış açısının ve bu bakış açısından yola çıkan pratiklerin kadınların gündelik yaşamlarında stratejiler üretmede yetersiz kaldığım göstermeye çalışmaktadır. Tezin temel iddiası, Ezilenlerin Tiyatrosu'nun kadınların yaşamlarında özgürleştiren, dönüştüren ve ataerkiye karşı direnme stratejileri geliştirmelerini sağlayan bir alan ve bir araç sunduğudur. Ezilenlerin Tiyatrosu'nun ve performansın kadınların özgürleşmesi bağlamında, toplumsal cinsiyet kimliklerinin kurgulanışlarının, gündelik yaşamın cinsiyetlendirilme süreçlerinin ve ataerkil iktidar ilişkilerinin çözümlenmesinde feminist bir yöntem olarak değerlendirilebileceğini tartışmaktadır. vu
Turkish nationalism and Turkish identity in Turkish historical adventure films of the 1960s and the 1970s

Bu çalışma Yeşilçam'ın altın yılları da olarak bilinen 1960 ve 1970 yıllarında çekilen Türk kostüme aventür filmler üzerinden bir Türk milliyetçiliği ve Türk kimliği okuması yapmaktadır. Türkiye'de politik, ekonomik, sosyal ve kültürel bakımdan bir sürü çalkantının ve hareketliliğin yaşandığı bu yıllarda kostüme aventür filmler Yeşilçam'ın en popüler türlerinden biriydi ve Yeşilçam bu türde bir sürü filme imza attı. Yapımlarının üzerinden 50 yıla yakın zaman geçmişş olmasına rağmen bu türün en sevilen kahramanlarının -Karaoğlan, Tarkan, Malkoçoğlu, Kara Murat ve Battal Gazi- hala popüler kültürde kendine yer bulması kendilerinin Türk izleyicisinin gözünde ayrı bir yeri olduğuna işaret etmektedir. Kostüme aventür filmler toplumun güne dair korku ve endişelerini, ve geçmişşe dair özlemini beyaz perdeye yansıtır ve janr filmlerinin bir özelliği olarak bunlara basit çözümler getirerek toplumu rahatlatır. Toplumdaki tarihi anlatıları alıp kendi yeni tarihi anlatılarını kuran bu filmler, Türk milliyetçiliğinin tekrar türetildiği ve Türk kimliğinin kurgulanıp idame edildiği milliyetçi mitoslar yaratmaktadırlar. Bu tezde kostüme aventür filmlerinin Türk kimliğini nasıl kurguladığı ve Türk milliyetçiliğinin söylemlerinin nasıl tekrar üretildiği Türk kahraman, Öteki, kadınlar ve anavatan kavramları altında incelenmektedir.
Son dönem Osmanlı aydınlarında batıcılık, İslamcılık ve milliyetçilik

XVII. yüzyılda Avrupa'da başlayan ve tüm dünyayı etkisine alan 'modernleşme'nin sonuçlarına Batı dışı toplumlar ilgisiz kalamamışlardır. Osmanlı'da refleksif düşünceyi geliştiren bu durum, hem iç hem de dış dinamiklerin etkisiyle XIX. yüzyılın sonlarına doğru çeşitli fikir akımlarının ortaya çıkışına neden olmuştur. Çöküşe doğru giden Osmanlı imparatorluğunda fikir dünyası keskin bir dönemece girmiş, Batı'da son yüzyıllarda yaşanan değişimlerle elde edilen fikirler, Osmanlı aydınları üzerinde etkili olmaya başlamıştır. Artık sadece Batı'nın teknik ya da askeri yönünün değil, kültürel öğelerin de konuşulduğu bu ortamda toplumun sahip olduğu tüm değerler tartışmaya açılmıştır. Sosyalizmden adem-i merkeziyetçiliğe, materyalizmden pozitivizme, milliyetçilikten İslamcılığa kadar birçok düşünce aydınlar arasında yayılmış ve ortak çaba olarak yerel dinamiklerden evrensel değerler oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu çalkantılı dönem, aydınların düşün dünyasını yoğun bir şekilde etkilemiştir. XIX. yüzyılın sonlarına doğru ortaya çıkan siyasal düşünce akımlarından Batıcılık, İslamcılık ve Milliyetçilik diğer akımlara göre aydınlar tarafından daha sistemli bir şekilde ele alınmıştır. Aydınların akımlara mensubiyetleri zaman içinde şekillenmiş, yaşanan gelişmelere paralel olarak düşünceleri değişiklikler gösterebilmiştir. Bu çalışmada Osmanlı'nın son dönemindeki düşünsel harita; Mehmet Akif Ersoy, Said Halim Paşa, Said Nursi, Filibeli Ahmet Hilmi, Ziya Gökalp ve Abdullah Cevdet üzerinden yansıtılmaya çalışılmış, bu yazarların Batıcılık, İslamcılık ve Milliyetçilik akımlarıyla ilgili görüşleri ele alınmıştır.
The Authoritarian and religious dimensions of Necip Fazıl Kısakürek's conservatism

Bu tez, bir İslamcı muhafazakar olarak Necip Fazıl'ın gözünden devlet, lider, otorite ve itaat kavramlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, Türk sağının mevcut kimliğini kazanmasında etkisi büyük olan Necip Fazıl'ın, muhafazakar siyasi düşünce içerisindeki yerini ortaya koymayı hedeflemektedir. Bu çalışmada, muhafazakar düşüncenin yapı taşlarını incelerken, bir taraftan da muhafazakar düşüncenin argümanlarını ve içerisindeki temel tartışmaları ele alacağız. Türk muhafazakar-İslamcı düşünce dünyasının en önemli kalem ve düşünce adamlarından biri olan Necip Fazıl'ın, devlet, lider, otorite ve itaat kavramları üzerine düşüncelerinden yola çıkarak, Türkiye tarihi boyunca muhafazakar İslamcı düşüncenin palazlanıp günümüze kadar izlediği yolculuğu daha iyi anlamayı da amaçlamaktayız. Türk siyasi tarihinde pek çok devlet adamına düşünceleriyle kılavuzluk etmiş olan Necip Fazıl'ın, Türk İslamcı düşüncesi üzerinden etkisinin büyüklüğünden yola çıkarak; geleneksel Türk İslamcı-muhafazakar düşüncesinde devlet, lider, otorite ve itaat kavramlarının önemi göstermeyi hedeflemekteyiz.
İstanbul ili Başakşehir ilçesinde sosyal ve dini hayat

Bu çalışma Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde yüksek lisans tezi olarak hazırlanmıştır. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Araştırmamızın giriş bölümünde, araştırma metodu ve teknikleri vardır. AyrıcaBaşakşehir ilçesinin tarihi, coğrafi, ekonomik ve demografik özellikleri üzerinde durulmuştur. Birinci bölümde, teorik yönüyle sosyal hayat ve dini hayat yer almaktadır. İkinci bölümde ise araştırma alanımızda uyguladığımız anket sonucunda elde ettiğimiz bulgular ve bu sonuçların değerlendirmeleri yer almaktadır. Son olarak araştırmamızın genel bir değerlendirilmesini yapıp çalışmamızı sonaerdirdik..
1990'ların ikinci yarısında feminist kadın dergileri arasındaki görüş farklılıkları

Türkiye'de kadının toplumsal yaşamdaki konumu her dönem için ayrı anlam ifade eder. Farklı zamanlarda kadınlar üzerinden yürütülen tartışmalar sonucunda 'kadın'ın nasıl olması gerektiği dönemin erkeklerince belirlenir. Her dönem için yeniden üretilen toplumsal cinsiyet rolleri çerçevesinde kadınlar farklı şekillerde konumlandırılırlar. Bu toplumsal cinsiyet rolleri gereğince de kadının 'kadın' olmaktan kaynaklı sınırları ve uyması gereken kuralları vardır. Özellikle kadın bedeni ve cinselliği üzerinde geçerli olan bu sınırlar ve kurallar birçok toplumsal kurum tarafından da uygulanabilir hale getirilir. Kürt kadınları ise birçok etkene bağlı olarak kadın bedenine ilişkin bekaret, cinsellik, namus, cinsel şiddet ve evlilik gibi konuları diğer kadınlardan farklı şekilde yaşamaktadır. Kürt feministleri yaşadıkları cinsiyetçilik noktasında asıl mücadelelerini Kürt erkeklerine karşı verirler. Türk kadın hareketinden ise yanlarında olmalarını beklerler. Kürt feministlerin bir diğer mücadelesi de ırkçılığa karşıdır. Bu noktada da Türk kadın hareketiyle olan problemler kendini gösterir. Türk kadın hareketi Kürt kadınların 'Kürt' feminizmini kabul etmezler. Kürt kadınları da 'Kürt' kimlikleri ile Türk kadın hareketi içerisinde yer bulamaz ve ayrı örgütlenme noktasına giderler. Bu çalışmada farklı feminizmlerin kendini gösterdiği 1990'lı yıllarda ortaya çıkan Kürt feminizmi üzerinde durularak hem Kürt kadınlarının feminizme bakışı, 'beden' konusu üzerinden incelenecek hem de Kürt kadınlarının neden ayrı örgütlenmeye gittiği ve Türk kadın hareketiyle problemin ne olduğu konusu tartışılacaktır. Bu çerçevede 1990'ların ikinci yarısında yayımlanmaya başlayan feminist Kürt kadın dergileri Roza ve Jujin, yine aynı dönem yayımlanmaya başlayan ve feminist popüler bir yayın olan Pazartesi dergisi üzerinden inceleme yapılacaktır.
Alevi çalıştaylarına yansıdığı biçimiyle Alevilerin toplumsal talepleri

Osmanlı devletinden Cumhuriyete modernleşme çabaları asker-sivil bürokrasinin önderliğinde gerçekleşmiştir. Osmanlı Devletinin son dönemlerinde Batı kültürünün etkisinde kalan bürokrasi yine Batı standartlarında bir modernizm anlayışına duyduğu güvenle devleti ve toplumu çağdaşlaştırmak istemiştir. Bu süreç tavandan tabana doğru bir modernleşme şeklinde gerçekleşmiştir. İç ve dış şartların değişmesiyle toplumun kendisinin de bir aktör olarak sivrilmesi, yukarıdan modernleştirme sürecini aşağıdan modernleşme sürecine doğru yaklaştırmıştır. Bu anlamda, yüzyıllar süren edilgenlikten aktif bir özne olma yolunda ilerleyen toplum sisteme yeni aktörlerin dahil olmasını sağlamıştır. Bu sürecinde yine modernleşme eğilimlerinin içinde gerçekleştiği söylenebilir. Bu yeni aktörlerinden birisi olan Ak Parti diğer aktörlerin de seslerini yönetime taşımak için bir dizi çalışma yapmıştır. Bu çalışmalardan biri olan Alevi Çalıştayları, Alevi toplumunun sorunlarını ortaya koymak ve neler yapılabileceğini görmek açısından önemlidir. Alevi Çalıştayları bir taraftan örgütlü güç olarak hareket eden toplumsal grupların gücünü göstermesi bakımından diğer taratan örgütlü toplumsal grupların yeni Türkiye'nin oluşmasına yapacağı katkıyı görmek açısından önemlidir.
Türkiye'de iç göçün belirleyicileri: İller üzerine çekim modeli sonuçları

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de gerçekleşen iç göç hareketlerinin belirleyicilerini çekim modeline dayalı panel veri analiziyle tespit etmektir. Bu amaçla çalışmada öncelikle göç akımlarını açıklamaya yönelik teorik yaklaşımlar ortaya koyularak göç ile ilgili tartışmalara değinilmiştir. Daha sonrasında dünyada ve Türkiye'de iç göçün belirleyicilerine yönelik araştırmaların ortaya koyduğu bulgular irdelenmiştir. Ayrıca Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonraki süreçte Türkiye'de iç göçün gelişimi, göçmenlerin sosyo-ekonomik nitelikleri ve göç etme nedenlerine ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır. Akabinde ise Türkiye'de iç göçün belirleyicileri tüm illere ve illerin sosyo-ekonomik alt gruplarına göre tespit edilmiştir. Yapılan panel veri analizinde bağımlı değişken olarak bir ilden diğerine yapılan göç verisi kullanılırken, bağımsız değişken olarak ikincil arasındaki mesafe, kaynak ve hedef illere ait nüfus, reel GSYH, işsizlik oranı, lise veya dengi okul mezun oranı, toplam hastane yatak sayısı, kükürt dioksit (SO2) miktarı ile ceza infaz kurumlarına giren hükümlü sayısı kullanılmıştır. Ayrıca ortak sınır kukla değişkeni ile İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya, Kocaeli ve Bursa şehir kukla değişkenleri de bağımsız değişken olarak modele eklenmiştir. Çalışmada farklı dinamiklere bağlı olarak iki adet temel çekim modeli ile iki adet genişletilmiş çekim modeli kurularak tüm illerde iç göçün belirleyicileri tespit edilmiştir. Bunun yanında yapılan analiz illerin sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeylerine göre gerçekleştirilerek az gelişmiş, gelişmekte olan ve gelişmiş illerde de iç göçe neden olan faktörler belirlenmiştir. Yapılan analizlerden elde edilen bulgulara göre Türkiye'de iç göç temelde ekonomik nedenlere bağlı olarak yapılmaktadır. Sonuçlar mesafe, nüfus, reel GSYH, işsizlik oranı, lise veya dengi okul mezun oranı, SO2 miktarı ve ceza infaz kurumlarına giren hükümlü sayısının iç göçün belirleyicisi olduğunu göstermektedir. Çalışma ayrıca illerin ortak sınıra sahip olmasının ve cazibe merkezi konumundaki şehirlerin iç göç üzerindeki anlamlı etkilerini de ortaya koymuştur. Bununla birlikte iç göçün belirleyicileri illerin sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeylerine göre farklılaşmaktadır. Çalışmadan elde edilen bulgular, Türkiye'de bölgesel dengesizlik sorunlarının ortadan kaldırılmasına yönelik politikaların uygulanması gerektiğini göstermektedir. Özellikle ücret ve gelir farklılığının ortadan kaldırılması ve kırsal alanlarda istihdam olanaklarının artırılması, az gelişmiş yörelerden gelişmiş yörelere doğru gerçekleşen büyük göç hareketlerinin kontrol altına alınması açısından önem arz etmektedir.
Suriyeli mültecilerin siyasal söylemdeki yeri (2011-2016): Türkiye örneği

Sosyal bilimlerde son yıllarda çalışılan bir alan olarak söylem analizi, bilgi ve gerçekliğin üretimi noktasında iktidar ilişkileri ile bağlantılıdır. Günümüzde iktidarın elinde bulundurduğu söylem gücü yoluyla sosyo-ekonomik, kültürel ve siyasal ilişkilerin üretimi ve tekrar üretimi mümkündür. Son yıllarda Suriye İç Savaşı'ndan kaçarak Türkiye'ye sığınan mültecilerin siyasi arenada gerek parti programları gerekse seçim propagandaları yoluyla özneleştirildiği gözlemlenmektedir. Bu çalışmanın odak noktasını Suriyeli mülteciler üzerine üretilmiş siyasal söylemler oluşturmuş olup bu çalışmada multidisipliner bir tez olarak dilbilimsel bir söylem analizinden çok söylem ve pratiğin uyumunun irdelenmesi ön planda tutulmaktadır. Bu bağlamda daha çok Foucauldian analizden yararlanılarak, siyasal aktörlerin kullandıkları söylem öznesi ile pratikte Suriyeli mültecilerin özneleşme sürecinin birbiri ile paralelliği incelenmektedir. Tez içerisinde ileri sürülen tartışmalar üç aşamada şekillenmektedir: ilk aşama; söylem ve söylem analizi hakkında kavramsal çerçevenin, kullanılan terimlerin kuramsal altyapı ile kurgulanması; ikinci aşama; Suriyeli mültecilerin göç etme sürecini kavrama açısından Suriye İç Savaşı'nın kısa tarihsel arka planı akabinde, Suriyeli mültecilere yönelik sosyal ve hukuki düzenlemelerin ortaya konulması; son aşamada ise bu çalışmanın siyasal söylem üzerine analiz kısmını oluşturan halihazırda politikalarını icra etme gücü olan partilerin öncelikle milletvekilleri ile yapılan mülakatlara, devamında parti programlarına, seçim propagandalarına, TBMM tutanaklarına, medyada verilen konu hakkındaki demeçlerine yer verilmesi ve pratikteki özne konumlarının incelenmesi şeklindedir. Genel olarak bu tez üç ana fikir üzerine yoğunlaşmıştır. Birincisi, bilgi-iktidar ilişkileri söylemlerle güçlendirilir ve tekrar tekrar üretilerek yerleşmiş pratikler olarak karşımıza çıkmaktadır. İkinci olarak, son yıllarda Suriyeli mülteciler siyasal söylemlerle yoğun bir şekilde özneleştirilmektedirler. Son olarak, Suriyeli mülteciler üzerine yapılacak bir söylem analizi, pratiklerin ve siyasal söylemin paralelliklerinin/karşıtlıklarının incelenmesi şeklinde kurgulanmalıdır.