turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The role of energy interdependence in shaping world politics

Küresel ticarette değer ve miktar olarak önemli bir yer tutan enerji kaynaklarının güvenli ve istikrarlı şekilde temini, ülkelerin ekonomik ve askeri faaliyetleri için stratejik önemdedir. Bu denli stratejik öneme sahip enerji kaynaklarının uluslararası politikaya olan etkisini anlamak, devletlerin artan enerji ihtiyaçları da düşünüldüğünde güncel bir gerekliliktir. Uzmanlar tarafından ortaya konan birçok araştırmaya rağmen, enerji karşılıklı bağımlılığının devletlerarası ilişkilere olan etkisi üzerine yapılan sistematik analizler oldukça sınırlıdır. Sistematik analizleri yaygınlaştırmak ve literatüre yenilikçi bir katkı sağlamayı amaçlayan bu tez, öncelikle Küresel Enerji Karşılıklı Bağımlılık Veri Seti'ni tanıtmaktadır. Bu veri seti yenilikçi bir ölçüm sistemiyle hesapladığı yıllık enerji bağımlılığı figürlerini tekli-, ikili- ve yönlendirilmiş-ikili-ülke formatlarında, 1978 2012 yılları arasını kapsayacak şekilde sunmaktadır. Bu tezde Devletlerarası Askeri Çatışmalar ve Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Oylama veri setlerinden de yararlanarak, enerji bağımlılığının ikili-ülke dış politika karar ve eylemlerini ne yönde barışçıl veya çatışmacı etkilediği ekonometrik modeller kullanarak incelenmiştir. Ampirik sonuçlar iki ülke arasındaki enerji karşılıklı bağımlılık arttıkça çatışma veya ortaya çıkan çatışmaların tırmanma olasılıklarının azaldığını göstermiştir. Ayrıca, bir ülkenin enerji bağımlılığı arttıkça bağımlı olduğu ülkeye karşı çatışma başlatma olasılığı anlamlı şekilde azalmaktadır. Dış politikada benzeşmeyi bağımlı değişken olarak aldığımız modellerdeyse sonuç enerji karşılıklı bağımlılığının iki ülke arası benzeşmeyi artırdığıdır. Dahası, enerji ihracatçısı ülkeye olan bağımlılığın artmasının, ithalatçı ülkelerin diğer ülkelerle olan ilişkilerinde ayrışmalara yol açtığı gözlemlenmiştir. Enerji bağımlılığını dört temel kaynak bazında kömür, petrol, doğal gaz ve elektrik ayrıştırdığımızda, alternatif pazarlardan yerine konulma şansı daha az olan doğal gazın devletlerarası çatışma olasılığını düşürmede ve dış politika benzeşmesini artırmada daha etkili olduğunu gözlemlemekteyiz.
Türkiye-İsrail ilişkileri: İç politik etkilerin dış politikaya yansımaları, 1948-1999

İsrail, Türk toplumunun bilinçaltında diğer devletlerden farklı bir imaj çizmektedir. Türkiye'de ciddi bir kitle İsrail'i televizyondan yansıyan şiddet görüntüleri ya da kendinden olmayan sivil halka zarar göstermekten çekinmeyen bir devlet şeklinde yorumlamaktadır. Buna rağmen sadece çok küçük bir kitle, az sayıda insanın çok büyük kitleler karşısında başarılı olabileceğini kanıtlayan, Ortadoğu'da da halkların demokratik sistemde yaşayabileceği ülkeler yaratabileceğine ve en önemlisi hem komşuları ile hem de dünya ile ilişkilerinde genellikle barışçıl tutum izlemeye çalışan bir devlet olduğunu düşünür. İsrail halkı için de Türkiye Cumhuriyeti kuruluşunun ilk yıllarında devletin varlığını kabul eden ilk Müslüman devlet olması bağlamında ayrı bir öneme sahip olmakla beraber, ilerleyen yıllarda değişen politik yaklaşımlar sebebiyle çeşitli önyargılı bakışlara maruz kalmıştır. İşte bu doğrultuda hem İsrail'de hem de Türkiye'de değişen iktidar partileri diğer devlete karşı toplumu rahatlatacak ve geniş kitleleri arkasına alacak iç politik yaklaşımlarda bulunmuştur. Bu iç politik yaklaşımlar ise iki ülkenin birbiri ile olan ilişkilerini değişken halde tutmuştur. İşte bu tez çalışmasının araştırma noktasında iki ülke arasındaki bu durumu sağlayan olaylar incelenmiştir. İsrail Devleti'nin kuruluşundan başlayarak 2000'li yıllara uzanan süreçte kendi iç dinamiklerinin Türkiye ile olan ilişkilerini ne derece etkilediği ve bu bağlamda Türkiye Cumhuriyeti'nin de kendi iç politik etkilerinin İsrail Devleti ile olan ilişkilerini ne şekilde etkilediği incelenmiştir. Bu çalışmada, İsrail ve Türkiye gibi bölgesel anlamda birbirine pek de uzak olmayan, kuruluş ideolojileri belli noktalarda benzerlik gösteren ve dünya ile olan siyasi ilişkileri büyük çoğunlukta aynı yönde olan iki devletin ilişkilerini yaklaşık yirmi yıllık dönemlerle, iç politik dengelerini de ele alınarak incelenmiştir.
Türkiye'de lojistik sektörü, sektörde karşılaşılan sorunlar ve lojistik sektörünün ekonomik büyümeye etkisi

Günümüzde lojistik sektörü, ülke ekonomileri için itici bir güç konumundadır. Özellikle son yıllarda ülkeler arasındaki ticari etkileşimlerin artması ile birlikte lojistik sektörünün önemi de artmıştır. Türkiye'de lojistik sektörünün durumu, sektörde karşılaşılan sorunların ve lojistik sektörünün ekonomik büyümeye etkisinin araştırılması bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Çalışmada ekonometrik bir model kurularak sektöre yönelik bir inceleme yapılmıştır. Yapılan ekonometrik analizler sonucunda, uzun dönemde, lojistik sektörü ile ekonomik büyüme arasında pozitif çift yönlü bir nedensellik ilişkisi elde edilmiş ancak kısa dönemde herhangi bir nedensellik ilişkisine rastlanamamıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular lojistik sektörünün sürdürülebilir büyümenin önemli bir parçası olduğunu göstermektedir.
Kozmopolitanizm hülyası ve 21. yüzyıl

2500 yıllık bir tarihi geçmişşe sahip olan kozmopolitanizm, 1990'lu yılların ilk yarısından itibaren küreselleşmeyle birlikte tekrar ön plana çıkan bir kavram haline gelmiştir. Küreselleşme, bir yandan ulus-devletin gücünü eriterek onun bir krizini yaratırken, öte yandan da küresel boyutta ortaya çıkan sorunlara geleneksel kurumlar çerçevesinde çözüm bulma imkanı daralmakta ve ona eşlik eden neoliberal politikalar ise bireyleri güvensiz kılmaktadır. Kozmopolitanizm ise küreselleşmenin yol açtığı bu sorunlara gene küresel ölçekte cevap verebileceğini söylemektedir. Uzun tarihi boyunca hep bir entelektüel ideal olarak kalan kozmopolitanizmin siyasal bir proje olarak uygulanabilirliği ise hep sorunlu olmuştur. Bu tezde kozmopolitanizmin tarihi sorunlu yönleri ile birlikte incelendikten sonra 21. yüzyılda kozmopolitanizmin siyasi bir proje olarak uygulanabilirliği tartışılacaktır.
Türkiye-Azerbaycan ilişkilerinde uyum

Azerbaycan'ın 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla birlikte bağımsızlığını kazanmasının ardından, aynı soydan gelen ve aynı din, dil ve kültür değerlerine sahip olan Türkiye ile Azerbaycan, birbirleriyle yakın bir işbirliği geliştirmiştir. Geliştirilen bu işbirliği sonucunda iki devlet uluslararası platformda birbirleriyle uyumlu politikalar yürütmektedir. Bu çalışmada Türkiye ile Azerbaycan arasındaki ilişkiler Siyasi İlişkilerde Uyum, Enerji Alanında Uyum ve Türkiye-Azerbaycan İlişkilerindeki Uyumun Ekonomik ve Kültürel Boyutu başlıkları altında ele alınmıştır. Bu çerçevede, iki devlet arasındaki uyum ortaya konulmaya çalışılmıştır.
İsrail devletinin dış politik tercihlerinin iç politik dinamikler çerçevesinde incelenmesi

İsrail ile Filistinliler arasında varılacak bir barış antlaşması, Orta Doğu bölgesi için büyük önem arz etmektedir. Bu kapsamda, İsrail'in dış politika üretme sürecine etki eden faktörlerin anlaşılması büyük önem arz etmektedir. Bu çalışma ile iç dinamiklerin dış politikadaki önemi ve etki yaratma şekilleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. İsrail'in dış politika tercihlerinin oluşmasısürecinin ve bu sürece iç dinamiklerin etkilerinin kapsamlı bir şekilde anlaşılabilmesi maksadıyla, üç temel alanda inceleme yapılmıştır. İlk olarak bugünkü olayların anlaşılmasında büyük önem arz ettiği değerlendirilentarihsel süreç ele alınmıştır. İkinci olarak, İsrail politik sistemini meydana getiren temel elemanlar olan Knesset, hükümet yapısı, siyasi partiler vb incelenmiştir. Üçüncü ve son olarak ise İsrail Silahlı Kuvvetlerinin rolü, sivilaskerilişkilerinin doğası, İsrail sosyal manzarasını oluşturan alt kültürler ve çıkar grupları ele alınmıştır. Çalışma neticesinde her üç alanın da belirli ölçülerde İsrail'in dış politik tercihleri üzerinde etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Democratic transition: A comparison of Kenya and Uganda

1820'den beri, demokratikleşme, dalgalar gibi peş peşinden oluştu. Otoriter bir rejimi demokratik olana dönüştüren siyasi değişimler, bazı faktörlerden etkilenir. Demokratikleşme politik çalışmalarda modern bir kavramdır. Bu konudaki edebiyat, 2. Dünya Savaşı'ndan sonra geliştirilmiştir ve evrimi ve nedenleri üzerinde duruluyor. Dış etkiler, içten odaklanan açıklayıcı kuramcılar tarafından, birincilden ziyade tamamlayıcı faktörler olarak düşünüldüğünde daha düşük kabul edilmiştir. Dış etkinin demokratik bir geçiş için, küreselleşme çağına göre, bir uyarıcı olarak tanımlandığı, ancak 90'ların sonlarındaydı. Bu çalışma, Soğuk Savaş sonrası dönemde demokratikleşmenin amiral gemisi olarak dış etkinin rolü üzerine bir analiz getirmeyi amaçlamaktadır. Dış etki olarak iki en tanınan aktördür: Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri. Her ikisi de siyasi koşulluluğu uyguladı, ortalama olarak demokratikleşme gelişmekte olan ülkelerde devam etmek. Bu çalışma uluslararası bağışçıların etkisini analiz ediyor 'Havuç ve Sopa' politikası demokrasiyi küresel olarak alırken, Sahra-altı Afrika'da 'Teşvik edilmiş demokrasi' olarak bahse edilmiştir. ABD'ye öncülük eden Batılı ülkeler, Afrika'ya vurgu yaparak, gelişmekte olan ülkelere İkinci Dünya Savaşı sonrası bağışlarından beri yardımda bulundular; Bu finansal yardım, kıtadaki demokratikleşme sürecinin hızlandırılmasıyla hızlandı ya da hükümetlerin demokratik reformlarını engelleyerek. Kenya ve Uganda'da demokratik geçişi karşılaştırmak, bu çalışma, Sahra altı Afrika'da tanıtılan demokrasinin başarı oranını değerlendirmeyi amaçlamaktadır - Hangi şartlarda ve koşullarda dış etki başarılı olur?
Bir diplomat ve siyaset adamı olarak Cevat Açıkalın

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan itibaren 1960'lı yıllara kadar takip ettiği dış politikanın önemli isimlerinden biri olan Cevat Açıkalın'ın yaşamı ve meslek hayatı çerçevesinde Türk dış politikasına yapmış olduğu katkı, tez çalışmasının esas konusunu oluşturmaktadır. Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde üst düzey görevlerde bulunmuş bir bürokrat olan Ali Cevad Bey'in çocuğu olarak dünyaya gelen Muhittin Mehmet Cevat Açıkalın, Cenevre'de hukuk eğitimini tamamladıktan sonra Cenevre Konsolosluğu'nda katip kadrosunda çalışmaya başladı. 1922 yılında, Lozan Konferansı'nda görevlendirildi. 1924 yılından itibaren, Varşova, Kabil, Prag, Belgrad, Tahran ve Moskova gibi başkentlerde katip ve hukuk müşavirliği, merkezde Dışişleri Bakanlığı Hukuk Müşavirliği ve Genel Sekreter Özel Kalem Müdürlüğü görevlerinde bulundu. 1938 yılında, Atatürk'ün onayıyla, Hatay Fevkalade Murahhaslığı görevine getirilen Açıkalın; silahlı bir çatışma olmaksızın diplomatik bir zaferle kazanılan Hatay'ın Türkiye'ye ilhakı konusunda önemli çalışmalar yaptı. 1939 yılında Dışişleri Bakanı Şükrü Saraçoğlu'nun Moskova'da yaptığı, Türk-Sovyet ilişkilerinde dönüm noktası özelliği taşıyan görüşmelerde Türk heyeti içerisinde yer aldı. İkinci Dünya Savaşı başladıktan sonra, 1940 yılında, Dışişleri Bakanlığı Genel Sekreter Yardımcılığı'na ataması yapılarak, bir dış politika üstadı olan İsmet İnönü'nün en yakınındaki isimlerden biri oldu. 1943 yılında, Türkiye'nin dış ilişkilerinde en hassas olduğu ülke Sovyetler Birliği'ne büyükelçi olarak atandı. Savaş'ın en kritik döneminde yapılan Adana ve Kahire görüşmelerinin alt yapısını hazırlamakla görevlendirilen bir diplomat olarak, Türkiye'nin politik duruşunu müttefiklerin anlamasını sağladı. 1950 yılından sonra Londra Büyükelçiliği, Dışişleri Bakanlığı Genel Sekreterliği ve son olarak Roma Büyükelçiliği görevlerinde bulundu. 1961 yılında Cumhuriyet Senatosu'na Cumhurbaşkanı kontenjanından atanan on beş senatörden biri oldu. Cevat Açıkalın'ın, dört farklı iktidar (Atatürk, İnönü, Menderes ve 1961 yılı sonrası) döneminde de etkin görevlerde tutulması, Türk dış politikasının devamlılığının, siyasi rüzgara göre değişimler göstermediğinin, çeşitli kaygılarla popülist adımların atılmadığı bir alan olduğunun güzel bir örneğidir.
Turc-Soviet relations within a changing global context 1985-1990

3u çalışmanın amacı 1985- 1990 dönemindeki Türk-Sovyet ilişkilerini, uluslararası ilişkilerin değişen küresel çerçevesi açısından analiz etmektir. ilk bölümde, ekonomi ile siyaset arasındaki ilişki ile uluslararası ilişkilerin ekonomi politiği üç ana yaklaşımdan faydalanılarak ele alınmakta ve bu çerçevede uluslararası sistemdeki değişikliklerin sebeplerine ve bu değişikliklerin Türkiye ile Sovyetler Birliği arasındaki ilişkileri nasıl etkilediğine ışık tutulmaya çalışılmaktadır, ikinci bölümde ise birinci bölümde ortaya konmaya çalışılan perspektifle Türkiye ile Sovyetler Birliği arasındaki ekonomik ve siyasi ilişkiler ayrıntılı olarak incelenmekte ve artan işbirliği imkanları üzerinde durulmaktadır. Çalışmada, uluslararası sistemde meydana gelen değişikliklerin Türkiye ve Sovyetler Birliği'nin ekonomik ve siyasi yönelimlerinde paralellikler sağlayarak incelemeye konu olan dönemde daha istikrarlı ve kalıcı bir ilişki için gerekli zemini yarattığı sonucuna varılmaktadır. IV
A modernist approach towards Turkish Nationalism: The case of language policies in early republican Turkey 1928-1938

Dil reformları, milli kimliklerin inşası sürecinde her zaman önemli bir araç olarak kullanılmıştır. Akademik literatürde, milliyetçiliğin modernist yaklaşımına göre, dilin zamansız tarihsel varlığı eski çağlardan beri bir toplumun sürekli bir kültür olarak ortaya çıkmasının kanıtı olmuş ve bu etmen milliyetçi ideolojiler tarafından modern ulus-devletlerin inşası için kullanılmıştır. 19. ve 20. yüzyıllarda Türkiye'de yapılan dil reformları, öncelikle toplumun hangi kültürel kimliğe bağlı olduğunu tanımlamada, daha sonra da modern Türk Milletinin inşa sürecine bağlantılı olarak dayatılmıştır. Osmanlı İmparatorluğu'nda ve Türkiye Cumhuriyeti'ndemilliyetçilik, inşa edilmiş bir sosyal-politik kimlik olarak, içinde pek çok etnik çeşitliliği barındıran toplumu bir arada tutmanın bir yolu olarak ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte, bu inşa edilmiş kimliğin geleneksel İslam kültürü veya Modern Batı medeniyetinin parçası olma konusu, kendi gündemlerine göre toplumu şekillendirmeyi amaçlayan politik gruplar arasında önemli bir rekabet alanı oluşturmuştur. Bu çalışmada, 1928 ve 1938 yılları arasında meydana gelen Türk Dili Reformu ile Türk Milliyetçiliğinin inşası arasındaki ilişki Ernest Gellner ve Benedict Anderson'ın modernist yaklaşımlarının rehberliği altında incelenmiştir. Çalışmamızda, Türk kimliğinin oluşumu sırasında kullanılan Türk Dili Reformlarının, hayal edilmiş bir proje ile inşaa edilmiş uygulamaların bir bileşimi sonucunda ortaya cıktığının yargısına ulaşılacaktır.
Ethnic minorities in Latvia, their rights and protection: Case of Russian-speaking minorities and non-citizens

Çokkültürlülük ve globalleşme sürecinde azınlıkların entegrasyonu ve korunması hem ulusal hem de uluslararası arenada büyük önem arz etmektedir. Letonya'daki Rusça konuşan azınlıkların artık meşhur olan mücadelelerine rağmen, bu insanların entegrasyon ve korunması konularına ilişkin yeterince çalışma yürütülmemiştir. Bu çalışmadaki ana hedefim bu eksikliği gidermeye katkıda bulunarak, Rusça konuşan azınlıkların maruz kaldığı, entegrasyon problemlerinin yanı sıra Uluslararası ve Avrupa İnsan Hakları normlarının ihlaline de neden olan ayrımcılıkları gözler önüne sermektir. Bu doğrultuda Letonya'da yaşayan azınlıkların konu olduğu sosyal politika dokümanları ve yasal düzenlemeler incelenmiştir.
Türkiye'nin 2003-2010 yılları arasında Kuzey Irak politikası

2003- 2010 yılları arasında Türkiye'nin Kuzey Irak Politikası başlıklı tezde, belirtilen tarih aralığında Kuzey Irak'ta yaşanan siyasal değişimler ile Türkiye'nin Kuzey Irak politikası ele alınmıştır. Tezde ilk olarak 2. dünya savaşı sonrası dünyada yaşanan gelişmeler ve Ortadoğu bölgesinin jeopolitik önemi üzerinde durulmuş, ardından Körfez Savaşı ve Kuzey Irak'a yansımaları ele alınmıştır. Körfez savaşının siyasal sonuçlarının analiz edilmesi hedeflenmiştir. Tezin ana bölümünün zeminini oluşturan siyasal olaylar gösterilmiştir. 1. Körfez Savaşı sonrasında bölgenin genel durumu, Kuzey Irak'ta otorite boşluğunun ortaya çıkması ile Kürt gruplarının özerkleşme süreci irdelenmiştir. Tezin diğer bölümlerinde 1991 sonrası ortaya çıkan Kuzey Irak söylemi ve Kuzey Irak'taki siyasal yapılanmaya değinilmiştir. Bu bölümde Kuzey Irak'ta etkin olan Kürdistan demokrat partisi ve Kürdistan yurt severler birliğinin oluşum ve gelişim süreci açıklanmıştır. Kuzey Irak'ı bugün resmi olarak temsil eden siyasal yapının anlaşılması hedeflenmiştir. 11 Eylül 2001 sonrası dönemin analiz edildiği bölümde, ABD'nin Irak işgali sonrasında yaşanan gelişmelere değinilmiştir. Tezin esas kısmında Türkiye'nin 2003- 2010 tarihleri arasında Kuzey Irak'ta izlediği politikalara değinilmiş, Türkiye'nin Kuzey Irak konusundaki kaygıları üzerinde durulmuş, 2003- 2010 tarihleri arasındaki Kuzey Irak politikası irdelenmiştir. 1 Mart Tezkeresinin reddi ve Irak'ın işgali sonrası bölgede yaşanan gelişmeler ile ilgili bir değerlendirme yapılarak Kuzey Irak'taki son durum ortaya konulmuştur.
Mainstream Turkish-Cypriot political parties' attitudes towards Cyprus problem

Mustafa Akıncı'nın 2015 yılında Kıbrıs Türk liderliğine seçilmesiyle birlikte, Kıbrıs sorununun çözümüne ilişkin yeniden olumlu bir hava ortaya çıkmıştır. Liderlerin anlaştıkları formülden bağımsız olarak, bulunacak bir çözüm Kıbrıs Rum ve Kıbrıs Türk toplumları tarafından 2004 yılında olduğu gibi ayrı ayrı referandumlarda onaylanmak zorunda olup, siyasi partilerin ve liderlerinin tutumu bir referandumun sonucunu etkileyecek parametreler arasındadır. Bu çalışma ana akım Kıbrıs Türk siyasi partilerinin Kıbrıs sorununa yaklaşımlarını anlamayı ve bu yaklaşımlar arasında önemli farklılıklar bulunup bulunmadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada 2016 Kasım itibariyle KKTC Cumhuriyet Meclisi'nde temsil edilen partilerin tarihi ile Kıbrıs sorununa ilişkin geçmişşteki ve günümüzdeki yaklaşımları incelenmiştir. Sayıları bir referandumun sonucunu etkileyecek kadar önemli olduğundan, KKTC vatandaşlığı elde etmiş Türkiyeli göçmenler ve siyasi davranışları hakkında da bilgi aktarılmaktadır. Buna ek olarak, Kıbrıs ve Kıbrıs sorununun tarihi hakkında kısaca bilgi verilmektedir.
Türk dış politikası ve Balkan Türk toplulukları: Dönemler ve değişim

Türkiye çok yönlü bir ülke olarak hem Yakındoğu, hem Avrasya, hem Karadeniz, hem Doğu Akdeniz ülkesi olduğu kadar aynı zamanda bir Balkan ülkesidir. Balkanlar tarih boyunca dünyayı değiştiren olaylara ev sahipliği yapmış bir coğrafyadır. Coğrafyanın makus bir talihi olarak hem küresel anlamda büyük güçlerin hem de coğrafi anlamda bölgesel güçlerin çatışma ve paylaşma alanı olmuştur. Türkiye, 1923 yılında kurulduğundan itibaren, mutlak temel amaçları olan, oturmuş ve akil bir dış politika izlemiştir. Türk dış politikasının esasları Atatürk tarafından 'Yurtta Sulh Cihanda Sulh' sözü ile belirlenmiş ve şekillendirilmiştir. Balkanlar'da eski topraklarından hak talep etmeyen Türkiye'nin Dış Politikası Lozan Antlaşması ile belirlenen statükonun korunmasına dayanıyordu. Türkiye, diğer Balkan ülkeleri ile tarihi, kültürel ve jeopolitik nedenlerden dolayı hep yakın ilişkiler kurmuştur. Bu topraklardaki azınlık ve akraba toplulukları ile Türkiye'ye göç eden Balkan kökenli vatandaşlar Türkiye için her daim önemli konulardan biri olmuştur.
Kırgızistan'da yabancı sermaye yatırımları

1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla yeni ortaya çıkan devletlerin sosyo-ekonomik yapısında bir takım büyük değişiklikler yaşanmıştır. Eskiden sosyalist bir devlet olan Kırgızistan, yeni dönemde kendini piyasa ekonomisine uyum sağlayacak şekilde konumlandırmıştır. Bu sebeple, ülke ekonomisi geçiş aşamasında olduğu varsayılmaktadır ve ekonomik sorunlar da varlığını korumaktadır. Her yıl bütçe açığını yaşayan ve sermaye kıtlığını çeken Kırgız ekonomisi, varlığını sürdürmek için dışarıdan mali destek almak zorundadır. Ekonomik büyüme ve kalkınmayı sağlayabilmek için yabancı sermayeye ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada, Kırgızistan'daki doğrudan yabancı sermaye yatırımları analiz edilmiştir. Üç bölümden oluşan araştırmanın ilk bölümünde, ülkenin siyasi ve ekonomik durumu ele alınmış, yakın geçmişşi incelenmiştir. Komünizmden Kapitalizme, merkezi planlamadan pazar ekonomisine geçiş sürecinin yarattığı sıkıntılar üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde doğrudan yabancı sermaye yatırımların tanımı, çeşitleri, tarihsel gelişimi, ekonomi üzerindeki etkileri ve dünya ekonomisindeki yeri incelenmiştir. . Bu kısımda, aynı zamanda, yatırımcıların ülke tercihini belirleyen faktörler analiz edilmiştir. Araştırmanın son bölümünde ise Kırgızistan'da doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının tarihsel gelişimi, mevcut durumu, yatırım ortamı, doğrudan sermaye yatırımlarının sektörel dağılımı, geldiği ülkeye göre dağılımı araştırılmaya ve analiz edilmeye çalışılmıştır. Bunlara ek olarak, Kırgızistan'a sermeye akımlarını teşvik eden ve engelleyen faktörler de ele alınmıştır.
Enerji güvenliği bağlamında orta Asya enerji politikaları

Enerji güvenliği, uluslararası ilişkilerin önemli konularından birini oluşturmaktadır. Devletler, enerjiye ulaşmada şu noktalara dikkat etmektedirler: 1. Enerji kaynaklarına herhangi bir risk olmadan ulaşmak, 2. Mantıklı ve pratik enerji kaynaklarına ulaştıktan sonra enerjiyi güvenli bir şekilde transfer etmek,3. Enerji erişimini hükümetleri veya rejimleri değiştirmeden sağlamak. Ekonomik gelişmenin sürdürülebilir olması için güvenli enerji transferi şarttır. Bu durumda enerji güvenliğinde iki unsur önem kazanır: Birincisi, gelişmiş ülkelerin gittikçe artan enerji ihtiyaçlarının yanı sıra, Hindistan ve Çin gibi hızla gelişmekte olan ülkelerin enerji tüketimlerinin artmasıdır. İkincisi ise, enerji kaynaklarının önemli bir kısmının istikrarlı rejimlere sahip olmayan ülkelerde bulunmasıdır. Bundan dolayı enerji güvenliği, ülkelerin dış politikalarında önemli bir yer işgal etmektedir. Böylece enerji meselesi jeopolitik değişken olarak güç dengelerinde ayrı hususiyet kazanmıştır. Enerjiye ulaşma ülkelerin ekonomik karar alma süreçlerinde stratejik bir öneme sahiptir. Bundan dolayı küresel sistemdeki oyuncuların her biri enerji güvenliği kavramına yeni anlamlar yüklemiştir. Bu arada dünyanın en önemli petrol ve gaz rezervlerine sahip Orta Doğu ülkeleri, dünya enerji güvenliğinde önemli stratejik konuma yükselmiştir. Bu kaynakları iyi değerlendirmek için hem alıcı, hem satıcı konumunda bulunan ülkelerin stratejik enerji ortaklıklarına ihtiyaç duyarlar. Mesela Hindistan ve Çin bu konuda ciddi atılımlar yapmaktadır. Bu çalışma, enerji güvenliği bağlamında Orta Asya enerji politiklarını ele almaktadır. Bugün enerji, hayatın vazgeçilmez unsuru olarak ayrı bir önem kazanmıştır. Zira gelişen teknoloji, enerji ihtiyacını gittikçe artırmakta ve buna bağlı olarak bir yandan enerji krizleri yaşanmakta, diğer yandan arz talebi karşılamadığından ülkeler arasında savaşlar meydana gelmektedir. Dolayısıyla bu çalışmada, esasen enerji güvenliğini etkileyen hususlara değinilmiştir. Ayrıca ülkeler arasında enerji yüzünden çıkan ekonomik ve siyasi anlaşmazlıklar, enerji güvenliği yönünden önem kazanan bölgeler ve ülkeler ele alınmıştır. Tezin birinci bölümünde, literatür taraması yapılarak enerji ile ilgili kavramlar ve enerji kaynakları üzerinde durulmuştur. Bu yapılırken bilhassa enerji çeşitleri ve kaynaklarının dönemler içinde kazandığı anlam ve önem vurgulanmıştır. İkinci bölümde enerji güvenliği ve terörizm ilişkisi, enerjiye bağlı olarak vuku bulan siyasi ve askeri olaylar ile enerji arz güvenliği ve milli güvenlik ilişkisi ele alınmıştır. Son bölümde ise, Orta Doğu ile Orta Asya ülkelerinin genel enerji rezervleri, ABD'nin enerji politikası, enerjiden kaynaklanabilecek gerilim ve çatışma ihtimallerine yer verilmiştir.