turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Canlandırma sinemasının biçimsel ve anlatısal özellikleri

Onaran Haziran, 2001 Bu çalışmada canlandırma sinemasına ait biçimsel ve anlatısal özellikler ve farklılıklar incelenmiştir. Canlandırma sinemasının tarihçesi, tüm gelişimi, öncü filmcileri, okul ve stüdyoları ile incelenmiştir. Kronolojik bir zaman dizini içerisinde, canlandırma sineması içerisinde ortaya çıkmış teknikler betimlenmiştir. Canlandırma filmlerinin görüldüğü film biçemleri incelenmiştir. Canlandırma sinemasındaki anlatısal farklılıkların, gerçekliğe öykünme ya da yeni bir gerçeklik yaratma tartışmalarının yanı sıra, canlandırma filmlerinin teknik özellikleri ve farklılıkları yüzünden oluşabileceği düşüncesiyle, çeşitli iki boyutlu ve üç boyutlu canlandırma teknikleri tanıtılmıştır. Daha sonra, canlandırma sinemasına ait biçimsel ve anlatısal farklılıklar, canlandırma filmlerinin yapım süreçleri ve canlı sinemaya ait anlatı kavramlarıyla karşılaştırmalı olarak ele alman anlatısal özellikler bağlamında tartışılmıştır.
Teknoloji toplumu ve gerçeklik algısı: Türk sinemasında dijital efekt kullanımının öykü anlatımına etkisi

Bu tezde dijital efekt kullanan Türk Sineması'nda gerçeklik algısı yaratımının anlaşılması amaçlanmaktadır. Zaman ve paradan tasarruf ettiren analog sistemden dijitale geçilmesi tüm kitle iletişim araçlarını etkilediği gibi sinemayı da etkilemiştir. Özellikle Hollywood Sineması en son teknolojik gelişmelerden nasıl yararlanacağını her daim bilmektedir. Sinema profesyonellerinin sinema endüstrisi içerisinde bilgisayar teknolojisinden yararlanma gerekliliği eskiden çok daha fazladır. Ve teknik gelişmeleri maddi anlamda karşılayabilen sinema endüstrilerinin seyircinin ilgisini çekecek kuralları takip ettiği bilinmektedir. Günümüzde dijital efektler gerçeklik algısı yaratımında anahtar rol oynamaktadır. Türk Sineması'nda hemen hemen tüm filmlerde dijital efekt kullanılmaktadır. Birinci bölümde enformasyon teknolojisi ve dijitalleşmenin bireylerin yaşantılarında kapladığı yer anlaşılmaya çalışılmıştır. Teknolojik gelişmelerle anlamı değişen gerçeklik açıklanmıştır. İkinci bölümde sinema endüstrisinin gelişiminden ve bilgisayar ile yaratılan görüntülerle nasıl şekillendiğinden bahsedilmiştir. Özel efekt, görsel efekt ve dijital efekt kavramları alt başlıkları ile açıklanmıştır. Üçüncü bölümde Türk Sineması'nın kısa tarihinden bahsedilmiş, teknolojiyi özellikle de dijital efekt teknolojisini nasıl uygulandığı açıklanmıştır. 2004- 2017 yılları arasında en çok izlenen Türk filmlerinin özel efektler bağlamında çözümlemesi yapılmıştır.
Sinema ve sinema mekanlarının tarihsel gelişimi ve İstanbul ilinde yer alan sinema mekanlarının incelenmesi: Alışveriş merkezleri üzerine değerlendirme çalışması

Teknolojinin gelişimi ve toplumsal olayların etkisi, sinemanın icadını ve dönemsel olarak gelişimini sağlamıştır. Sinema seyir mekanları da sinemanın dönemsel gelişimine bağlı olarak ortaya çıkmıştır ve gelişmiştir. Mekansal anlamdaki gelişmeler, sinemanın gelişimi ve toplumların sinemaya yaklaşımları ile birebir ilişki kurmuştur. Günümüze gelindiğinde, çağın gerektirdiği koşullarda sinema salonlarının tasarlandığı ve alışveriş merkezlerinde konumlandıkları görülmektedir. Tez çalışmasının birinci bölümünde, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi verilmiştir. İkinci bölümde, film, sinema, sinema türleri ve sinema seyir mekanı kavramları çalışmada yer alan ana kavramlar oldukları için açıklanmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde, sinemanın, dünyada teknolojik ve toplumsal gelişmelere bağlı olarak gerçekleşen dönemsel gelişimi ve sinemanın dönemsel gelişimiyle gelişme gösteren sinema seyir mekanları incelenmiştir. Ayrıca, sinema ve sinema seyir mekanlarının Türkiye'deki gelişimi incelenmiştir. Dördüncü bölümde, İstanbul ilinde sinema ve sinema seyir mekanlarının tarihsel gelişimi ve sinema seyir mekanlarının dönemsel özelliklere göre konumlandıkları bölgeler incelenmiştir. Beşinci bölümde, Zincirlikuyu-Maslak ticaret ve kültür aksı ile bu aks üzerinde çalışma alanı olarak seçilen 4 alışveriş merkezi tanıtılmıştır. Alan çalışmasında yapılan anket soruları değerlendirilerek, çalışmaya ait bulgular verilmiştir. Son bölümde, tez çalışmasına ait bulgular ortaya konmuştur. Alışveriş merkezlerinde yer alan sinema seyir mekanlarının tercih edilme nedenleri üzerinden; İstiklal Caddesi gibi geçmişşte oldukça fazla sayıda sinema seyir mekanını barındıran geleneksel kültür ve ticaret akslarını yeniden yaşatmak için, durum tespiti yapılmıştır.
Yufka yürekli dev adam

Bu çalışma Türk sinemasının Yeşilçam dönemi filmlerinde kötü adam karakterlerini canlandıran oyuncuların gündelik hayatta nasıl yaşadığını inceliyor. Sinemamızın bu oyuncuları nasıl etkilediği, filmlerde yansıttıkları kötü imajının kendi gerçek hayatlarında nasıl karşılık bulduğu, dönemin oyuncularından Sönmez Yıkılmaz' ın hayatı üzerinden incelenip değerlendirilecektir.
Tarkovski'nin Stalker ve Kaplanoğlu'nun Buğday filmlerinde anlatı ve görüntü estetiği

Sanatta güzel ve estetik olan üzerine düşünceler antik dönemlere tarihlenmiştir. Başlangıçta güzel, sayılarla ifade edilmeye çalışılırken daha sonraki dönemlerde duyularla algılanan bir varlık olarak ele alınmıştır. Estetiğin bir bilim olarak kabul edilmesi ise 18. yüzyılda Alexander G. Baumgarten ile olmuştur. Onun estetik bilimine katkıları yadsınamamakla birlikte, ondan sonra gelen pek çok düşünür de estetik biliminin gelişmesini sağlamıştır. Duyuların bilimi olarak değerlendirilen estetik günümüzde, sanat eseri bağlamında genellikle insanın etkilenmesi ve etkilemesine odaklanmıştır. Sinema felsefecisi Gilles Deleuze, dünyaya gelmenin etkilenmek olduğunu belirtmiştir. Estetik bilimi de sanat, sanatçı, sanat eseri ve izleyicilerin oluşturduğu bu geniş ve derinlikli çerçeve içerisinde duyuların çok yönlü etkileyiş ve etkilenişini incelemektedir. Bu kapsamda sinema sanatı da estetik biliminin inceleme alanı içerisine girmektedir. Yönetmenin meydana getirdiği bir sanatsal ürün olarak film, izleyiciler tarafından izlenir, daha sonra ise bir yargı ortaya konulur. Bir filmin estetik bir obje olarak ele alınabilmesinin çeşitli kriterlerinde, sinemanın tarihsel süreci içerisinde tartışılmaya devam etmiştir. Türk yönetmen Semih Kaplanoğlu'nun 'pirim' olarak adlandırdığı Rus yönetmen Andrey Tarkovski, filmleriyle ve kitaplarıyla dünyada kabul görmüş bir sanatçıdır. Kaplanoğlu, son filmi Buğday'ı, Tarkovski'nin Stalker filminden esinlenerek çekmiştir. Bu çalışmada, estetiğin tarihsel olarak geçirdiği süreç ele alınmakta, resim ve fotoğraf sanatlarının sinemayla olan karşılıklı ilişkileri değerlendirilmekte böylelikle kuramsal çerçeve çizilmektedir. Ardından da Tarkovski ve Kaplanoğlu'nun bahsi geçen filmleri görüntü estetiği yönüyle karşılaştırılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Kaplanoğlu sineması üzerindeki bilinen Tarkovski etkisini daha somut olarak ortaya koymaktır. Alanda benzer bir çalışmanın olmaması da çalışmanın gerçekleştirilmesinde etkilidir. Filmlerin anlatı, öykü, olay örgüsü, mizansen ve sinematografik olarak analizi, Bordwell'in 'Biçem Analizi' olarak bilinen yöntemiyle gerçekleştirilmiştir.
Türk sinemasında Suriye sorunu ve Suriyeli mülteciler

Sinema literatüründe nadir işlenen mülteci - göç türü filmler, dünya sinemasında olduğu gibi Türk sinemasında da nadir işlenen bir konudur. Yakın tarihimizin global bir kaynak çatışması ve çıkar çatışmalarına sahne olması, Türkiye'nin de ne kadar bağımsız bir yönetim yapısına sahip olduğunu, diplomatik ilişkilerin etkisi ile iç sistemin olgularını da etkilemiştir. Bu etki yavaş yavaş politik oluşumlar ve amaçlar çerçevesinde kendi etkisini kültürel, ticari, sanatsal faaliyetler içerisinde göstermiştir. Başta sinema sanatında olmak üzere, belgesini ve olgularını sunmaya başlamıştır. Çalışmamızın temelinde ele alınan konu; komşu ülkemiz ve sınır ülkemiz olan Suriye sorununun Arap Buhranın etkileri ile ateşlenen iç savaşın yakın çevre ülkelerine olan göç etkisi ve diplomatik sonuçları doğrultusunda sinema sanatına olan kültürel, siyasi, ticari ve politik etkileri ele alınmış ve incelikli bir bilimsel endüksiyon doğrultusunda incelenmiştir. Suriye sorunu, diğer iç savaş yaşayan Arap ülkelerine nazaran daha büyük bir sorun ve etki yaratmıştır. Kendi dışında batı ve doğu ülkeleri arasında diplomatik çatışma ve çıkar ilişkilerine sebep olmuştur. Çalışma Türkiye Cumhuriyeti'ni temelden alan bir bilimsel hareketle; olumlu ve olumsuz etkileri, siyasi iç olguları, dış politik ve diplomatik varyasyonlarını ne şekilde biçimlendirdiği, sinema sanatına ve kültürüne olan etkileri ele almıştır. Yapılan ön araştırmalarda problemin ele alınmasındaki temel ölçüt, Türkiye'nin dış politikasındaki tavrı ve sığınma taleplerine gösterdiği olumlu olumsuz tutumdur. Bu tutum sinemanın beslenme konusunda ve politik ifade biçiminde kendini geliştirmesi, evrensel sinema sanatının belli noktalarında kendine bir kürsü edinmesini de sağlamıştır. Bu durumun, uluslararası arenada olumlu ve olumsuz sonuçları olduğu gibi, Suriyeli sığınmacıların Türkiye'ye sığınması ile birlikte, Türkiye'de de olumlu ve olumsuz sonuçlar ortaya çıkarmıştır. Sinema toplumu konu edindiği için tüm bu olumlu ve olumsuz sonuçlar Türk sineması için işlenecek yeni bir konu durumuna gelmiştir. Yönetmenler bu konuyu ele alarak hem Suriye savaşını hem de yaratığı etkileri sinemaya taşımaya başlamıştır. Tüm bu yaşanan olaylar ve bu olaylar sonucunda meydana gelen değişimlerin Türk sinemasında nasıl işlendiği ele alınmıştır.
Foucault'nun biyo-politika kavramı ışığında filmlerde kürtaj temsili

Bu çalışmada, Juno (2007), 4 Luni, 3 Saptamini şi 2 Zile (2007) ve Araf (2006) filmleri üzerinden, biyo-politikanın sinemadaki yansımalarını ve kürtaj temsillerini tartışmak amaçlanmıştır. İktidarın ve yönetimin kaynağına, 'bir tür olarak insan'ın biyolojisini ve bedeni koyan biyo-politika kavramı, kürtajı tartışmaya elverişli bir temel sunduğundan seçilmiş, analizler, biyo-politikanın pratikleri ve iktidar sorgulamaları üzerinden temellenmiştir. Çalışmayı sınırlandırabilmek adına, kavram üzerinde en yoğun çalışan düşünürlerden biri olarak, Michel Foucault'nun biyo-politika kavramı seçilmiş, kürtajı anlamaya yönelik kavramsal temel, Foucault'nun biyo-politikası üzerinden oluşturulmuştur. Film incelemelerinde, toplumsal cinsiyet, kadın bedeni ve kadın bedenine müdahaleleri kuramlaştırması bakımından feminist film kuramı, görüntünün anlamını deşifre etmede sağladığı avantaj ve imkanlar dolayısıyla göstergebilim kullanılmıştır. Bu incelemelerle görülmüştür ki sinema filmleri, biyo-politikanın stratejilerinin hem deşifrecisi hem de yeniden üreticisi olabilmektedir. İktidarı deşifre eden örnekler, alternatif bir kürtaj temsili sunarken, mevcut söylemi tekrarlayan filmler, annelik, kürtaj gibi kadınlık deneyimlerini, iktidarın isteğine uygun inşa etmede bir araç haline gelmiştir. Bu inşada en yoğun kullanılan stratejilerinse özneleştirme, norm dışı bırakma ve delilikle eşleştirme olduğu tespit edilmiştir.
Türkiye'de birey-devlet ilşkisinin sosyal liberalizm çerçevesinde eleştirisi olarak Sinan Çetin sineması iki film: Propoganda ve Komser Şekspir

Liberalizm modern dünyanın temel felsefesi ve düşünce biçimini oluşturmaktadır. Felsefi ve düşünce biçimi olan Liberalizmin temel unsurları üç kavram etrafında özetlenebilir: Bireycilik, özgürlük ve hoşgörü. Liberalizm bireyi, temel sivil hakların, sosyal düzenin, iktisadi, hukuki ve siyasal yaşamın temel birimi olarak kabul etmektedir. Liberal düşüncenin fikir babalarından John Locke'a göre birey, yaşama hakkı, mülkiyet hakkı ve özgürlük hakkına sahip olarak doğar. Siyasal kurumların ve hukuksal düzenlemelerin temel hedefi bireyin doğuştan getirdiği bu tabii haklan korumaktır. En yüce ve nihai amaç bireyin kendisidir. Bireyin varlık sebebi, başka varlıklar değildir, bizatihi kendisidir. Liberalizm'deki birey devlet ilişkisinin Türkiye yansımalarına baktığımızda; Türk siyasal kültüründeki en çekici kavramlardan biri hiç kuşkusuz 'devlet' kavramıdır. 'Devlet kavramının Türk Siyasal kültüründeki en merkezi temayı oluşturması, birey, topluluk, sosyal grup, bireysel hak ve hürriyetler gibi kavramları önemli ölçüde arka plana itmiştir. Ancak 1990Tı yıllarla beraber toplumsal yapımızda 'sivil görüntü'lerin daha fazla geliştiği, ekonomik, siyasal, kültürel ve komünikasyon alanlarındaki sivil gelişmelerin sivil alanın daha da yayılmasını sağladığı bir gerçektir. 90'h yıllarda Türkiye'de sivil görüntülerin belirgin gelişimi kendini sinemada da göstermiştir. Türkiye'de bireyden hareket eden bir dünya görüşünün kültürel ürünlerini ortaya koyan, yönetmenlerden Sinan Çetin, Komser Şekspir ve Propaganda ile özgürlüğü sanat aracılığıyla topluma anlatan isimlerden biridir. Liberalizmin temel önermeleri doğrultusunda Propoganda filminde sosyal liberalizmin sınırlı devlet boyutuna yapılan vurgu; toplumun ve bireyin üstünde, aşkın bir varlık olarak kurgulanmak istenen devlet anlayışı eleştirisi incelenecektir. Komser Şekspir filmi ise bireysel varlığımızı ezen bürokrasi ve onun hazır otoritesi ile bireysel varoluş, negatif özgürlük ve sınırlı devlete ilişkin düşünce ve yaklaşımları doğrultusunda irdelenecektir.
Klasik anlatı sineması

Edebiyat alanında, anlatıların ortak yapısall özelliklerini ve yapıyı oluşturan parçaların düzenlenme biçimlerini araştıran Yapısalcı yöntem, sinematografik anlatılara da uygulanabilir. Özellikle Stüdyo Dönemi Hollywood Sinemasında üretilen 'klasik anlatı filmleri'ni incelemede bu yöntem elverişlidir. Çalışmamızda klasik anlatı filmleri, Dramatik Düzey ve Teknik Düzey olmak üzere iki düzeyde incelenmiştir. Sinemada klasik anlatım, Aristoteles'in teorileştirdiği ve etkisi binlerce yıldır kanıtlanmış olan 'Klasik Dramatik Yapı'ya dayanır. Klasik anlatı filmlerinin estetik amacı, klasik dram sanalında olduğu gibi 'özdeşleşme' ve 'katarsis'tir. Tüm yapı öğeleri bu amaç doğrultusunda birleşirler. Klasik dramatik yapı, birbirlerine mantıklı bağlarla bağlanmış olay örgüsü modeliyle gerçeklik yanılsaması yaratarak izleyiciyi kurmaca evrene dahil eder. Kurmaca karakterlerle duygu birliği içine giren izleyici, duygusal açıdan sürekli yükselen bir eğri çizer. Klasik anlatı sinemasının 'Teknik Düzeyi'ni oluşturan tüm parçalar 'anlatımı görünmez kılma' amacı doğrultusunda birleşmişlerdir. Sinema, mimetik anlatım biçimine sahip bir sanat dalı olarak, diegetik anlatımın tersine anlatıdaki 'anlatıcı'nın varlığını görünmez kılar. Görünmez anlatımı sağlayabilmek için, 'görünmez gözlemci' konumundaki kamere kullanımıyla nesnel anlatım yanılsaması yaratılır. İzleyicinin kurmaca evrende olup bitenlere, bir aracı olmadan tanık olduğu izlenimi uyandırılır yani kurmaca anlatı, kurmaca olduğunu gizler. Anlatıcının yokluğu, anlatımın çeşitli kurgu taktikleriyle görünmez kılınışı dolayısıyla İzleyici ile kurmaca evren arasındaki mesafe sıfırlanır. İzleyici doğrudan kurmaca evrene girer ve kurmaca karakterlerle özdeşleşerek, kendi gerçekliğini ve bilincini geride bırakarak, kurmaca evrende yaşar. Klasik anlatı sinemasında izleyici duygusal olarak yönlendirilir. Film boyunca doruğa çıkan duygusal gerilim, çözüm aşamasıyla birlikte son bulur. Katarsise ulaşan izleyici duygusal açıdan rahatlar. Böylece klasik film amacına ulaşmış olur.
Currency, Carry Me, Everyone is Held Hostage: An analysis of post-2008 recessionary films

2008 Büyük Resesyonu'nun etkisi milyonlarca insan tarafından ciddi biçimde hissedildikçe, krize dair 'nasıl' ve 'neden' soruları birçok farklı alanda baş tartışma konularından biri haline geldi. Bu süreçte kriz üzerine, doğrudan Büyük Resesyon'a odaklanan veya kriz ile belirlenmiş olan zamanı kendisine arka plan olarak alan ve beyaz yakalı çalışanları konu edinen birçok film yapıldı. Bu tez ise, söz konusu filmlerin 'resesyonel filmler' olarak nitelendirilebilecek ve kapitalist realist yaklaşımla belirlenen yeni bir film furyası oluşturduğunu öne sürüyor. Ortak tematik özelliklerini belirlemek adına üç ana başlık altında ideoloji, yapısall kolonlar, ve suç/adalet ikilemi- bu filmler anlatı yönünden inceleniyor.
Demokrat Parti zamanında sanat anlayışı

Bu çalışmada, 1950- 1960 yılları arası sanatsal faaliyetler incelenerek, sanatsal gelişmeler özelinde dönemin kültürel, sosyal, siyasal değişimleri araştırılmakta, sanatın toplum üzerindeki etkisine değinilmekte, siyasetin sanat ile ilişkisi irdelenmektedir. Sanatsal faaliyetler kapsamında; sinema sanatı, tiyatro sanatı, müzik sanatı, resim sanatı, heykel sanatı ve opera sanatı adına dönem içeresinde yaşanan gelişmeler araştırılmıştır. Bu çalışma sayesinde dönem içeresinde yaşanan değişimler sanat vasıtası ile incelenmiştir. Bu sayede ise 1950- 1960 yılları arasında gözden kaçan kültürel, sosyal ve siyasal gelişimlerin toplum üzerindeki yansımaları görülmüş, sanatın yalnızca sanat olarak değerlendirilemeyeceği, sanatın kitleleri etkileyici özelliği nedeni ile gerek kültürel gerek siyasal değişimlerde ne derece önemli bir rol aldığı ortaya çıkmıştır.
Lütfi Ö. Akad, Metin Erksan ve Yılmaz Güney filmlerinde gerçek ve gerçekçilik ilişkilerinin üsluplaştırılması

Sinemanın tarihi, sanatın tarihi gibi tam da, gerçekçiliğin tarihidir aynı zamanda. Sanatın aldığı yol, son tahlilde ve en genel anlamıyla gerçekçiliğin yoludur: Sanat, gerçekçilik ile aynı yolu paylaşmakla birlikte, gerçekliğin ve gerçekçiliğin biçimlendirdiği ve mülkiyet haklarını elinde bulundurduğu yolda yol almaktadır hem de. Genelde sanatın, özelde de sinemanın sanat olarak var olması, sanatçının sanat duygusu, yaratıcı seçiciliği ve yaratışın bizzat kendisine öykünmesi ile başlar. Tam da bu noktada sanat, gerçekliğin/gerçek hayatın/gerçekçiliğin mülkiyet haklarını elinde bulundurduğu yolda, sanatçının kılavuzluğunda kendi yolunu ve kendi gerçekliğini yaratır. Sanat artık, gerçekliğin yolunda kendi yolunu yürüyen başka ve özgün bir gerçekliktir. Türk sinemasında gerçek ve gerçekçilik ilişkilerinin üsluplaştırılması sorunsalının evrimi ve gelişimi, genelde sinemanın üslup arayışlarının yarım asır gerisinden aynı yolda gerçekleşmiştir. Türk sinemasının Batı sinemasından farklılaşmaya başladığı özgün süreç, Batı sinemasının tamamladığı gerçekçilik yürüyüşünü Türk sinemasının da tamamlamasından sonra başlar: Türk sinemasının kendi yolunu, özgün gerçekliğini yaratabilmesi süreci; yola girmiş olması, yolda yürümesi, yolu ve yürümeyi öğrenmiş olması, Türk sinema adamlarının izlemeye çalıştıkları dünya sinemasının örneklerinden hareketle önce el yordamı ve bilinçdışı bir düzeyde sahip oldukları sinema duygusuyla sinema dilini konuşmaları ve daha sonra Batılı kuramcıların izinden giderek bir Türk sineması kuramı oluşturmaya çalışan Türk sinema yazar ve kuramcılarının bilinç düzeyine çıkararak kuramsal bir çerçeveye oturtmaya çalıştıkları sinema sanatının dilinin içselleştirilmesi ve kameranın bir kalem gibi işlev göreceğinin anlaşılması sürecinin tamamlandığı noktada başlar. Tam da bu noktada, dış dünyanın gözlemcisi Lütfi Akad, iç dünyanın gözlemcisi Metin Erksan ve nihayet sinemada insanı bütün gerçekliği içinde yaratmayı başararak sinemayı da değiştiren devrimci Yılmaz Güney durmaktadır.
2000 sonrası Türk sinemasında tarihi filmlerde milli kimliğin yeniden inşası

Kimlik, sürekli olarak hareket halinde olan ve biz/onlar karşıtlığı içerisinde bir öteki yaratılarak oluşturulan bir yapıyı ifade etmektedir. Milli kimlik de aynı şekilde bir kez oluşturulup bırakılan bir yapı olmayıp sürekli olarak yeniden inşa edilmektedir. Gündelik yaşam içerisinde hayatın tüm alanını kapsayan kitle iletişim araçları 'kimlik hatırlatıcıları' olarak işlev görmektedirler. Bu özelliğinden dolayı kitle iletişim araçları ve özelde sinema milli kimliğin sürekli olarak üretiminde ve yeniden üretiminde etkin bir role sahiptirler. Kültürel alan hegemonik bir mücadele alanını ifade ettiğinden milliyetçilik olgusu da kültürel alanda kendisini bir mücadele içerisinde bulmaktadır. Tarihin yeniden inşa edildiği ve bu inşada bugünün egemen temsillerinin etkili olduğu popüler kültür ürünlerinden olan tarihi filmlerde de bu mücadele yaşanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, 2000 sonrası Türk sinemasında tarihi filmlerde milli kimliğin ne şekilde yeniden inşa edildiğini ortaya koymaktır. Araştırma amacını ortaya koymak için betimleyici analiz yöntemi kullanılmış ve durum saptama çalışması yapılmıştır. Çalışma evrenini, 2000 sonrası Türk sinemasında yapılmış olan tarihi filmler oluşturmaktadır. Örneklemi ise amaçlı örneklem yöntemiyle belirlenen 120, Fetih 1453, Çanakkale 1915, Taş Mektep ve Çanakkale Yolun Sonu olmak üzere beş film oluşturmaktadır. Örneklem olarak belirlenen filmler, 'biz/onlar tanımlamaları ve özellikleri', 'biz/onları belirginleştiren simge ve semboller', 'kahramanlık ve zaferlerle biz/onların kuruluşu', 'değerlerle biz/onların kuruluşu' ve 'milli kimliğin inşasında kullanılan simge ve semboller' olmak üzere beş kategoride betimsel analizle değerlendirilmiştir.
Türk sinemasında loser karakterlerin dönüşümü

Bu çalışmada 1970'li yıllardan günümüze dek Türk sinemasında kadın erkek ilişkilerindeki dönüşüm Lütfi Ömer Akad, Yavuz Turgul ve Zeki Demirkubuz'un filmleri çerçevesinde çözümlenmeye çalışılmıştır. Çalışma Türkiye'de köyden kente göçün gittikçe artmasıyla beraber kadın erkek ilişkilerinde geleneksel ilişki biçimlerinin yıpranmaya başladığı ve bunun sonucunda erkekliğin dışa vurumunda kronolojik olarak takip edilebilen açık bir değişimin yaşandığı savı üzerinde ilerlemektedir. Bu değişim, eylemek, irade etmek ve bunun için mücadele etmekle dışa vurulan erkeklik formundan uzaklaşıp gittikçe pasifleşen, bir kenara çekilip mücadele etmekten vazgeçen bir erkek tipolojisini içermektedir. Filmlerin belirli bir tarihsel-sosyolojik anı anlamak için uygun kültürel üretimler olduğu düşüncesinden hareketle hem filmlerin üretildiği ortamı hem de bu ortamdaki değişimleri analiz etmeye çalışan bu metin bunu yaparken cinsiyet, ekonomi, modernleşme, iş yaşamı gibi konularla bir tartışma içine girmektedir.
Türk sineması'nda senaryonun yapısal sorunlarının en iyi senaryo ödüllü filmler üzerinden incelenmesi

Günümüzden tam 2300 yıl önce Antik Yunan'da büyük düşünür Aristoteles Poetika isimli yapıtında Geleneksel Dramatik Yapı'nın kurallarını belirledi. O günden bugüne kadar geleneksel dramatik yapı üzerine birçok şey söylenmesine rağmen Aristoteles'in temel kuralları hiç değişmedi ve gerek edebiyatta gerekse sinema yazınında uygulanmaya devam etti. Dramanın temel prensiplerini benimsemiş olan sinemanın kendine has yazım biçimi 'senaryo', zamanla Geleneksel Dramatik Yapı'ya daha da yakınlaştı. Bugün dünya üzerinde üretilen senaryoların büyük çoğunluğu bu yapıya uygun biçimde yazılmaktadır. Bu çalışmada Türk senaryosunun dramatik yapı unsurlarını nasıl kullanıldığını saptamak, geleneksel dramatik yapıya uyup uymadığını irdelemek ve yapısall sorunlarını ortaya koymak için en iyi senaryo ödülü filmlerin dramatik yapı analizleri yapılmış, dramatik yapı şemaları çıkartılmış ve bu sonuçlar geleneksel dramatik yapı şeması ile karşılaştırılmıştır.
Türk sinemasında 1960-1980 yılları arasında çizgi roman uyarlaması fantastik filmlerde erkek kahraman temsili

Bu çalışma, Türk sinemasında 'fantastik' olarak geçen ve 1960 ila 1980 yılları arasında çekilmiş çizgi roman uyarlaması filmlerde yer alan erkek kahramanların temsilini ortaya koymaktadır. Buna göre, erkekliği oluşturan değerler ekseninde, çizgi romanlarda görülen kahraman göstereni ile bu çizgi romanların Türk sinemasındaki uyarlamalarında kahramanın görev zincirinin nasıl kurulduğuna odaklanılmıştır. Yapılan alan çalışmaları ile 'fantastik', 'erkeklik' gibi kavramlar açıklanmış ve çizgi roman'ın dünya'daki ve Türkiye'deki gelişimi anlatılmıştır. Bu kapsamda örnekleme alınan Karaoğlan, Malkoçoğlu ve Süpermen çizgi romanlarının erişilebilen en eski sayıları okunup 'erkeklik' değerleri ortaya konulmuştur. Yöntem kısmında ise yapısallcı çözümleme ve Joseph Campbell'ın monomit kavramı açıklanmıştır. Bulgular ve Yorum kısmında ise örnekleme alınan filmler, monomit kavramına göre analiz edilmiştir. 1960- 1980 yılları arasında çekilen fantastik filmlerin sayıca fazlalığından ve birçoğunun kopyalarına erişmenin güçlüğünden ötürü, amaçlı örnekleme tercih edilmiştir.