turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bir ahlak problemi olarak evlilik, aile, boşanma ve boşanma oranının düşürülmesinde eğitimin önemi

Amaç: Çalışmamızda evlilik, aile, boşanma ve boşanma oranının düşürülmesinde eğitimin önemi sorununu incelemeyi amaçladık. Yöntem: Çalışmamızda nitel araştırma modeli kullanılarak araştırma ve incelemeler gerçekleştirilmiştir. Betimsel araştırma deseninin kullanıldığı çalışmamızda, tarama modeli esas alınmıştır. Çalışmamızda evlilik, aile ve boşanma üzerine yazılmış birincil ve ikincil kaynaklardan yararlanılmıştır. Veriler, yazılı doküman ve belge incelemesi tekniğiyle toplanmıştır. Toplanan veriler, bilimsel araştırma kurallarına uygun olarak yorumlama ve çıkarımlarda bulunarak çözümlenmiştir. Bulgular: Evlilik ve boşanma sistemleri, her toplumun değerlerine göre farklı şekillerde ortaya çıkmıştır. Tarihsel süreç içerisinde evliliğin amacı hep tartışılmış ve buna çeşitli cevaplar verilmiştir. Genel kabul gören görüş ise insanların soyunu devam ettirme düşüncesinden dolayı evlendiğidir. Ailenin geleceğinin tehlikeye düşmesiyle, aileye alternatif yapıların ortaya çıkması toplumları tedirgin etmektedir. Yeni yapıların ailenin yerini tutamayacağını savunanlar ailenin şu anki yapısının korunması gerektiğini düşünmektedir. Sonuç: Aile toplumun temeli olan bir kurumdur. Bu kurumun çeşitli sebepler ile devam edememesi durumunda boşanmalar yaşanır. Toplumların temel değerlerinin zaafa uğraması, şehir hayatının yoğunlaşması, insanların ahlaki yönlerinin gittikçe zayıflaması, bireysel değerlerin ön plana çıkması ile aileyi yıkıma götüren boşanma olgusu, neden ve sonuçları açısından birey, toplum ve hukuk açısından giderek daha önemli bir hale gelmiştir. Çalışmada modernleşme sürecinde Türkiye'de evlilik, aile kurumunun işleyişi ve boşanma olgusunun oluşum, gelişim ve değişimi açıklanmaktadır. Çalışmamızda toplumun bir problemi olan boşanmanın felsefi, dini, psikolojik, sosyolojik ve hukuki açıdan ele alınıp boşanma oranlarının düşürülmesinde eğitimin nasıl bir katkı sağlayabileceğinin ortaya koymaya çalışacağız.
İbn Sİna felsefesinde mütehayyile / müfekkire ve vehim

İç duyular teorisi özellikle epistemoloji, psikoloji ve ahlak gibi alanlarla irtibatlı yönleri itibariyle felsefe tarihindeki önemli tartışma konularından birisini teşkil etmektedir. Bu tartışmalar bağlamında genel olarak iç duyulara, özel olarak mütehayyile/müfekkire ve vehim güçlerine atfedilen rol, nefs ile beden, duyu ile akıl ayrımları bağlamında inişli çıkışlı bir seyir izler. İbn Sina, iç duyular teorisine getirdiği açılımlar itibariyle bu tartışmaya katkı yapan en önemli filozoflardan birisidir. O, nefs-beden, duyu-akıl arasındaki keskin karşıtlığı aşma ve bu alanlar arasındaki ilişkiyi sağlama noktasındaki işlevleri itibariyle mütehayyile/müfekkire ve vehim güçlerini aracı unsurlar olarak kullanır. İnsan idrak ve hareketlerinin gerçekleşmesinde ve açıklanmasında söz konusu güçler hem duyudan akla doğru gerçekleşen soyutlama sürecinde hem de akıldan duyuya doğru gerçekleşen feyz sürecinde son derece kritik bir rol icra ederler. Bununla birlikte felsefe tarihi boyunca iç duyulara atfedilen rolün inişli çıkışlı seyrinin İbn Sina'nın yorumuna yansıması, onun soyutlama sürecinin başı ile sonu arasında bu güçlere yaptığı vurgunun değişkenliğinde görülür. İbn Sina'nın soyutlama sürecinin başında mütehayyile/müfekkire ve vehim güçlerine atfettiği rol daha çok olumlu bir nitelik taşırken, sürecin sonunda bedensel ve duyusal güçler olarak mütehayyile/müfekkire ve vehmin akıl karşısındaki rolleri bir miktar olumsuza evrilir. Çalışma boyunca nefs ve bedenden müteşekkil insanın mebdeden başlayıp meada doğru giden yolculuğunda bedensel ve duyusal güçler olarak mütehayyile/müfekkire ve vehim güçlerinin idrak, hareket ve ölümden sonraki aşamaların her birindeki işlevi belirgin kılınmaya çalışılmıştır.
İbni Sina düşüncesinde iyi kötü kavramları

İbn Sina, İslam Felsefe geleneğinde Farabiokulu içerisinde bulunan en önemli düşünürüdür. Meşşai ekolünün Farabi'den sonra gelen en büyük filozofu olduğu kabul edilir. O'nun ahlak felsefesi, Platon, Aristoteles, Farabi ve İbni Miskeveyh gibi selefleriyle benzer görüşleri içerir. Kaleme aldığı ansiklopedik ve diğer risaleleriyle ahlak ve insanın mutluluğu gibi konuları ele alır. İbni Sina'nın, ahlak anlayışında insanın gayesi mutluluğa ulaşmaktır. Bu ise ancak güzel bir ahlaka sahip olmakla mümkün olabilir. O'nun ahlak felsefesi anlayışında alemde asıl olan iyiliktir, şer ise arızidir. Bu çalışmanın amacı, İbn Sina'nın genel ahlak felsefesi içerisinde eserlerine de yansıyan iyi-kötü anlayışının kapsamlı bir şekilde ortaya konulmasıdır. Bu sebeple çalışmada öncelikle İbn Sina'nın selefleri olan Aristoteles, Platon, Farabi ve İbn Miskeveyh'in ahlak felsefeleri ve mutluluk anlayışı genel hatlarıyla ele alınmıştır. Daha sonra İbn Sina'nın ahlak felsefesi içerisinde iyilik ve kötülük ile ilgili düşünceleri değerlendirilmiştir.
Gazzali'de insan ve benlik algısı

Bu çalışmada insan felsefesinin problem alanlarına dair Gazzali'nin verdiği cevaplar incelenmiştir. Gazzali'de insan, her alanda değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda Gazzali'nin siyaset, toplum, eğitim, ahlak, din, bilim ve tasavvuf alanları hakkında yaklaşımından bahsedilmiştir. 'Ben kimim?' sorusuna cevap vermek için benlik algısı incelenmiştir. Benlik algısının oluşum süreci, insanın biyolojik gelişimi temelinde açıklanmıştır. 'Ben kimim?' sorusuna verdiği cevap incelenmiştir. Disiplinler arası çalışma yapılmıştır. Felsefenin 'kendini tanı' ilkesinden hareketle Gazzali'nin benlik algısı verilmiştir. Bunu yaparken benlik türleri konusunda William James'in ayrımından faydalanılmıştır.
Apolitical freedom

Bu çalışma, tamamen politik bir bağlamdan türetilmiş olmayan insan özgürlüğü için bir temel bulmayı amaçlar. Bu tezin savı Apolitik özgürlüğün politik özgürlüğe olan önceliğidir. Her durumda ve koşulda tüm insanların doğuştan sahip olduğu Apolitik özgürlük öncelikle insanla ilgili özel bir anlayışı yansıtır ve en uygun politik özgürlük ise ancak insan doğasını dikkate alarak gerçekleştirilebilir. Bu çalışmanın amacı politik özgürlüğün önemini veya siyasi organizasyonların muhtemel olumlu katkılarını yadsımak değil, milli devletlerin ya da bütün siyasi sistem ve düzenlemelerin insan için daha büyük amaçlara ve daha iyi bir çevre yaratmaya yardımcı bir araç olduğunu gösterip Apolitik özgürlüğün öneminin ve önceliğinin altını çizmektir. Bu amacı gerçekleştirmek adına üç farklı özgürlük anlayışı seçtim. İlk özgürlük anlayışı Thomas Hobbes'un Leviathan adlı eserine binaen mekanik bir yaklaşımla açıklanan ve doğa durumundaki ahlaki değerlerin eksikliğine bağlı olarak politik özgürlüğün sahip olunacak en uygun tür olduğunu belirten anlayıştır. Hobbes'un seçilme nedeni Hobbes'un mutluluğu dikkate almayarak insan doğasını ve özgürlüğünü mekanik bir şekilde açıklaması ve özellikle Leviathan adlı eserinde politik özgürlüğe öncelik vermesine dayanır. İkinci yaklaşım özgürlüğün insanlığın özü olarak görüldüğü ve Fyodor Dostoevsky'nin Yer Altından Notlar isimli eserinde sergilenen Varoluşçu bir yaklaşımdır. Varoluşçu yaklaşım insan özgürlüğünün içsel ve ontolojik temellerini görmek için çok değerli bir perspektif sunar. Fakat varoluşçu yaklaşımda nihilist bir çıkmaza meyilli süregelen bir ıstırap vardır. Hobbes'un anlayışına benzer şekilde varoluşçu yaklaşımda da mutluluğu hedefleyen bir izahat verilmemiştir. Fakat bu çıkmaz daha pozitif bir amacı hedefleyerek çözülebilir. Bu amaç doğrultusunda tartıştığım son yaklaşımda varoluşçu çıkmaza muhtemel çözüm olabilecek, siyaseti teleolojik olarak mutluluğun hizmetine veren ve mutluluğu önceliklendiren bir izahat sunan Aristotles'in felsefesi incelenmiştir.
Meaning of life as a mental state

İHayatın anlamı nedir Bu soru yüzlerce yıldır felsefenin en büyük sorularından biri olmuştur; Sokrat'tan Nietzsche'ye, Tolstoy'dan ünlü komedi yazarlar topluluğu Monty Phyton'a kadar farklı entellektüel yapılardaki insanlar hayatın anlamı sorusunu sormuştur. Bu sorunun eski moda olduğuna dair şüpheler olmasına rağmen, benim için hayatın anlamı hala merak uyandıran bir konudur. Bu tezde hayatın anlamının iki farklı kavram olarak ele alınması gerektiğini tartıştım. Bu kavramlardan biri hayatın anlamının o hayatın bir değer dizgesine uyumu, kazançları ya da diğer insanlar üstündeki etkisi yani hayatın içeriğine göre değerlendirilebileceğidir. Diğeri ise hayatın anlamına zihinsel bir kavram, bir deneyim olarak yaklaşılmasıdır. Hayatın anlamının bileşik bir zihin durumu olduğunu düşündürtecek nedenler sundum ve bu zihin durumunun oluşturulmasından sorumlu olan bileşenleri anlattım. Bakış açım öznel imalar taşımakla birlikte hayatın anlamının gerekli koşullarını belirleyerek birleşik bir zihin durumu olarak hayatın anlamının nesnellik kazandığını düşünüyorum.
Aydınlanma ve postmodernizim

Dursun, Aydınlanma ve Postmodernizm, Yüksek Lisans Tezi, Sivas 2013 Günümüz dünyasının ekonomik, siyasal, toplumsal ve kültürel yapısının yaklaşık dört yüz yıllık bir projenin ürünü olduğu söylenebilir. Modernite adı verilen bu proje on sekizinci yüzyıl Aydınlanma Dönemi ile başlamış aynı zamanda Akıl Çağı adı verilen bu dönem beraberinde modernlik kavramının gündeme gelmesine yol açmıştır. Modernliğin idealleri olan eşitlik, özgürlük rasyonalite, realizm, nesnellik, evrensellik, mutlaklık Aydınlanma düşüncesini de beraberine alarak bu hedeflerini gerçekleştirmeye yöneldi. Modernizm özgürlük ve eşitlik ideallerinden hareketle eşit bireylerden oluşan bir toplum modeli tasarlamıştır. Bu tasarı kısmen Batı Avrupa toplumları için gerçekleşmiş, dünyanın geri kalan ve üçüncü dünya adı verilen toplumlar için kötü sonuçlara yol açmıştır. Modernizminidaellerini gerçekleştirememesi ve yarattığı sıkıntılar aydınları ve bilim adamlarını yeni bir arayışa sürükledi. Bilimsel bilgi tekeline karşı çoğulculuğu, irrasyonalizmi, yerelliği ve özgürlüğü ön plana çıkartan postmodernizm denilen bir düşünce biçimi ortaya çıktı. Postmodernizm, gündeme geldiği ilk andan itibaren, Aydınlanma felsefesinin ve modernizmin temel ideallerini sorgulayarak özgürleşmenin aydınlanma idealleriyle değil farklılıkların kabul gördüğü çoğulcu bir rasyonellik ve demokrasi anlayışı ile mümkün olabileceğini ileri sürmüştür. Genel hatlarıyla postmodernizm, modernliğin, modernizmin dayanaklarını yıkmaya çalışarak özgürleşmenin çıkmaza girmesine yol açan ideallerine karşı bir savaşma ve hesaplaşmadır. Postmodernizm son yıllarda çok fazla tartışılan ve başta akıl olmak üzere toplumsala ilişkin her şeyi muğlaklaştıran, aydınlanmanın epistemolojik temellerini ortadan kaldırmaya çalışan, belirsizliği, farklı olanı kutsayan, aydınlanmanın mirasını yok sayarak kendisini temellendirmeye çalışan bir düşünce çizgisini takip eder. Postmodern söylem, modern ve postmodern arasındaki kırılma ya da kopuşta nelerin söz konusu olduğunu yeterince teorileştirememiştir. Buna karşın postmodern söylem Batı dünyasında tartışılmaya ve etkisini artırmaya devam edecektir.
Karl Jaspers'te tanrı fikri

Karl Jaspers'in tanrısı Aşkınlık'tır. Aşkınlık, egzistansta asli kaynağını bulur. Bu da, egzistansı aydınlatmakla fark edilir. Çünki egzistans daima düşünülebilenin ötesindedir. Bu öte, kişiyi belirgin bir tarzda Aşkın Varlığa sıçramasını zorunlu kılar. Bizi, Aşkınlık'a götüren yolların hepsine 'metafizik' denir. Bu yolda, başta egzistans olmak üzere her şey bir şifredir. Şifreler daima bizi, bir öteye sürüklerler. Bu bir arayıştır. Kişi bu arayışta Aşkınlık'ı, kendini gerçekleştirmenin sonsuz imkanı olarak fark eder. Bu fark ediş bir iflastır. İflas, zaruridir. Her sonlunun iflası ise Aşkınlık'ın bir tasdikidir. Jaspers'in, bütün bu Aşkınlık arayışı, Descartes sonrası Batı felsefesinin yaşadığı varlık dramasını sona erdirebilme arzusundan kaynaklanmaktadır. O'nun 'kaybolan varlığı', tekrar bulabilme uğraşısının bir tatbiki olan felsefesi, İslam felsefesindeki 'varlık temelli' yaklaşıma tekrar dönebilme sevdasının umutvar bir çırpınışıdır.
Hannah Arendt'te radikal kötülük problemi

Kötülük kavramı insanlık tarihi kadar eski bir kavram olsa da kötülük probleminin rasyonel düşünceyle birlikte baş göstermiş olduğu düşüncesini birçok önemli düşünür tarafından kabul görmüştür. Geçmişte olduğu gibi günümüzde de en önemli problemlerin başını çeken kötülük probleminin, modern versiyonu olarak radikal doğasının ele alındığı bu çalışmanın özel amacı; modern dönem kötülük probleminin ayırt edici unsurlarını, Nazi Almanyası'nda yaşananların yarattığı kırılma noktaları ile totaliter sistemler tarafından yaratılan ahlaki boşluklar üzerinden tartışmaktır. Çalışma genel anlamda ise iyilikle kötülüğün sınırlarının bulanıklaştırıldığı, kötülük kavramının ve tüm ahlak ilkelerinin içeriğinin muğlaklaştırıldığı bugünlerde kötülüğün anlamını yeniden düşündürmeyi amaçlamaktadır. Modern dönem kötülük düşüncesi, olan bitenlerden ötürü Tanrı'yı suçlamaktan vazgeçerek; insanı, insani değerleri, ahlakı sorgulamaya yönelmiştir. Bu minvalde, İkinci Dünya Savaşı'ndan daha eski bir tarihe sahip olmasına rağmen özellikle o tarihlerde, Nazilerin oluşturduğu ve insan üzerindeki tahakkümünün yanı sıra insan doğası üzerindeki deneyleriyle de kötülük kavramının tüm anlamlarını içerisinde barındıran toplama kampları başlı başına felsefi bir problem haline gelmiştir. Böyle bir ortam için ilk bakışta kendini dayatan sorular şunlar olacaktır: Modern Avrupa'nın ortasındaki bu insanlar nasıl olurda böyle bir kötülüğün bir dişlisi haline gelebilir veya buna nasıl kayıtsız kalabilir? Bu ilk problemin temeli kötülük kavramının bazı kullanımlarına mı dayanır? Peki öyleyse kötülük kavramının doğası, muhtevası nedir? Kötülük Radikal midir yoksa Sıradan mı? ya da Kötülük hem radikal hem de sıradan olabilir mi? Bu soru ve sorunlara Arendt'le birlikte Nazi Almanyası'ndaki totaliter işleyiş içerisinden bakan bu çalışma, modern anlamda kötülük kavramının spekülatif alanına ilişkin eleştirel bir bakış açısı sunmaktadır.
Fichte felsefesinde akıl kavramı

Fichte felsefesinde akıl kavramını incelemek, Fichte'nin idealist bir dizge ile ilerlediği felsefi yolcuğuna çıkmamızı gerektirir. Çünkü bu yolculukta akıl kavramına yüklenen anlam ile bağlantılı olarak Fichte için akıl kavramına biçilen rolde netlik kazanacaktır. Öyle ki felsefe tarihi boyunca, felsefenin ilk ilkesinin ne olacağına cevap ararken zihinde yer alan tasarımdan hareketle açıklama girişimi, idealizmin tarihsel gelişiminde geri dönüşü zorunlu kılmaktadır. Bu geriye dönüşün sonunda karşımıza çıkan isim Kant olacaktır. Fichte felsefesinde akıl kavramını anlayabilmek için Kant felsefesini iyi bilmek gerekir. Çünkü Fichte Kant'ın yarım bıraktığı yerden felsefesini başlatmaktadır. Fichte Akıl kavramı zekadan farklı olarak algıma gücünün üstünde genel ve soyut bir içeriğe sahiptir. Fichte 'Bilim Öğretisi' eseriyle akıl kavramını açıklamaktadır. 'Bilim Öğretisi'nde 'Ben' felsefesinden bahseder. Fichte için Ben'nin hareketleri aklın hareketleridir. İdealizmi özneye bağlayan Fichte aklıda bu şekilde değerlendirip, aklı sürecin sonunda mutlak akıl olarak ele alır. Fichte'nin bu düşüncelerini Alman İdealizminin diğer temsilcileri olan Schelling ve Hegel'den bağımsız düşünemeyiz. Çünkü Alman İdealistleri birbirlerinin düşünceleri ile bağlantılı olarak aklın açılımını bizlere sunarlar.
More'un Ütopya'sı ve Huxley'in Cesur Yeni Dünya'sı ekseninde, etik açıdan ütopya ve distopya karşılaştırması

İnsan, rasyonel düşünebilme yetisine sahip olma özelliği ile diğer canlılardan ayrılmaktadır. Bireyler bu yeti ile içinde yaşadığı toplumu ve kendi eylemlerini biçimlendirebilmektedir. 'İyi' - 'kötü' ideleri göz önünde bulundurularak, 'ahlak' anlayışına varılır ve bu sayede 'doğru' olarak nitelendirilen davranışlar sergilenir. Buradaki amaç, insani ve toplumsal fayda sağlayabilmektir. Ahlak, neredeyse her filozofun düşün dünyasını meşgul etmiştir. İnsanoğlunun var olduğu günden itibaren ahlaksal yargılar oluşturulmaya ve anlaşılmaya çalışılmıştır. Fakat her toplumda, kültürde, sınıfta iyi ve kötü algısı birbirinden biraz farklı, bazen de zıt olarak kendisini göstermiştir. Bazı düşünürler bu farklılıkları ve zıtlıkları göz önünde bulundurarak, en ideal toplumu oluşturmak için 'ütopyacı' bir yaklaşım oluşturmuştur. Mevcut düzenin en iyi hale getirilmiş şekli olan ütopyalar, bireylere mutluluk sunma savına dayanmaktadır. Distopyalar ise, mevcut erdemi ve ahlakı içerisinde çürüten yapılardır, yani ütopyanın zıttı kurgulardır. Distopyalar kaynağını teknolojik gelişmelerin yarattığı değişimin yansımasından almaktadır. Bu yüzden bilimsel ilerlemeyle beraber, manevi değerlerin de aşılması söz konusudur. Felsefe tarihinde büyük yer kaplayan etik tartışmalar, ütopya ve distopya örneklerinde de kendisini göstermektedir. Düşünürler, ahlak konusundaki görüşlerinin toplumsal boyutta geçerliliğini, ispat niteliğinde olan bu eserleriyle sergilemektedir. Bu bağlamda yapılan bu çalışmada ütopya ve distopyada etik anlayışının nasıl bir yer tuttuğu belirlenmeye çalışılmış, etik problemleri saptamak için çabalanmış, ahlakın toplumsal düzeydeki yansımaları irdelenmiştir. Ütopya ve distopyanın öne sürdüğü savların geçerliliğine eleştirel bir gözle bakılmıştır. Bu tezde ileri sürülen sav ise, 'erdemlerin mükemmel düzeyde kendisini gösterdiği toplum ile erdemlerin anlamının boşaltıldığı toplum arasında bulunan etik anlayış farklılığı, ütopya ve distopya için birbirlerinden bağımsız adalet, eşitlik ve özgürlük problemi oluşturmaktadır. görüşüdür. Yapılan çalışma sonucunda ileri sürülen savın geçerli olduğu sonucuna varılmış ve 'adalet, özgürlük ve eşitlik' problemleri tek tek ele alınarak analiz edilmektedir. Thomas More'un Ütopya adlı eseri ve Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünya isimli yapıtı çalışmanın ekseninde tutulsa bile, geniş bir literatür taraması yapılarak, ütopya, distopya ve etik konusunda derinlemesine bilgi sunulmaya çalışılmıştır.
Felsefe açısından euthanasia sorunu

Bu çalışmada, bir kişinin yaşamının karşılıklı olarak anlaşmayla sona erdirilmesi sorunu üzerinde durulmuştur. Bir kişinin yaşamına bir tür son verme eylemi olarak euthanasia insanın değerini koruyabilen bir eylem olabilir mi? sorusu çalışmanın merkezinde yer almaktadır. Bunun yanında euthanasia sorununa ister hekim isterse bir başka kişi olsun, kişinin yaşamına son verenin eylemi ve bu eylemin oluşturucuları ile yaşamına son verilen kişi ve onun durumu açısından bakılmaya çalışılmıştır. Euthanasia kavramına ve onunla İlişkilendirilen kavramlara açıklık getirilebilmesi amacıyla birinci bölümde; ölüm olgusu üzerinde durulmuş, insanın biyolojik ölümü, beyin ölümü ile ilgili dile getirilen tıbbi ölçütler, ölümün anlamı ve onun yaşam ile bağlantısı, ölüm korkusu karşısında öne sürülen ölümsüzlük inancı ve bu inancın bilgisel temelleri sınanmış, yaşamına son verilecek kişinin istemesinin belirleyicileri ve bu istemenin nasıl bir isteme olduğu, dolayısıyla da 'özgür isteme'nin koşullan tartışılmıştır. Euthanasianm felsefe açısından irdelenmesi, eylem ve isteme gibi kavramlar üzerinde durmayı gerektirdiğinden, yaşama son verme eyleminin oluşturucularının önemi açıktır. Bir kişinin kendisini, içinde bulunduğu durumu ve ilişkiyi, karşındaki kişiyi doğru değerlendirebilme olanakları ve kişi ile kişi ilişkisinde değerli eylemin koşulları da ikinci bölümde ele alman konular arasındadır. Euthanasiayı bir yönüyle hastanın istemi diğer yönüyle de hekimin eylemi olarak iki farklı görünümüyle ele aldığımız ve hekimlik mesleği açısından değerlendirdiğimiz üçüncü bölümde; euthanasia kavramının anlamı, tarihsel arka planı, hekimlik mesleği çerçevesinde euthanasia olarak nitelendirilen kimi uygulamalar da tartışılmış, euthanasia sorununa çözüm getirme savında olan tıbbi ve hukuksal ilkeler yamnda ülkeler düzeyinde gerçekleştirilen euthanasiayı yasallaştırma çabalan, ABD ve Hollanda örneği üzerinde durularak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, euthanasiaya, yani kişinin yaşamına son verme gibi bir eylem ve bu eylemin insanın değerini koruyan bir eylem olması istendiğinde, bu eylemi gerçekleştiren kişinin kendi eylemini, karşısındaki kişiyi ve kişinin içinde bulunduğu durumu doğru değerlendirmiş olmasının gerekli ama yine de yeterli olmayan bir koşul olduğu söylenebilir.
Contemporary debates on the ethical basis of Marx's social theory

Bu tezin temel amacı Marx'ın sosyal teorisiyle ahlak arasındaki ilişki üzerine çağdaş tartışmaları göstermektir. Giriş bölümünde, konuyla ilgili zıt görüşleri savunan iki temel grubun görüşlerine yer verilmektedir. İlk gruba örnek olarak, Marx'ın teorisinde ahlaki düşüncelere yer olmadığını savunan Allen Wood, ikinci gruba örnek olarak da Marx'ın belirli tarih-ötesi ahlak prensiplerini temel almak koşuluyla teorisini ahlaki bir temele dayandırdığını savunan Norman Geras alınmıştır. Sean Sayers'ın içkin eleştirisinin Marx'ın teorisine atfedilen bu görünürdeki problemli durumu çözmek amacıyla kullanılabileceği önerilmiştir. Soruyu belirli bir boyuta taşıyarak, ikinci ve üçüncü bölümler konuyu Marx'ın kapitalizm eleştirisi ekseninde tartışmayı hedeflemektedir. İkinci bölüm Mark'ın kapitalizm eleştirisini bir adalet nosyonuna dayandırıp dayandırmadığına odaklanmaktadır. Farklı görüşlere yer verdikten sonra, Marx'ın eleştirisinin temel olarak, ilk elde adil bir paylaşımı şart koşan adalet ilkesi temelinde tartışılmadığını iddia etmektedir. Marx'ın kapitalizmi mahkum etmesinde asıl olarak adaletten başka değerler olduğu görüşünü paylaşarak, üçüncü bölümün odak noktası olan Marx'ın özgürlük anlayışına gelinir. Böylece üçüncü bölüm, bu çalışmada savunulduğu üzere, Marx'ın kapitalizm eleştirisinin temelini oluşturduğu düşünülen özgürlük fikrinin statüsünü sorgular. Marx'ın temelde önem verdiği değer olarak özgürlüğü kabul edip bunun ahlaki bir içeriği olmadığını söyleyen düşünürlerin aksine, Marx'ın özgürlük anlayışının, en iyi şekilde, onun sosyal teorisine yerleştirilmiş olan bir etik perspektiften anlaşılabileceği savunulmaktadır.
A comparative evaluation on the concept of property in Islamic economic thought and modern economic thought

İnsanlık tarihinin farklı dönemelerinde mülkiyet olgusunun üretim-bölüşüm-tüketim organizasyonundan başlayarak, toplumsal yapıya, devletin rolü ve organizasyonuna kadar geniş bir alanda etkili olduğu gözlemlenebilmektedir. Mülkiyet sadece hukuki bir hak değil; aynı zamanda sosyal ve iktisadi bir kurumdur. Mülkiyet anlayışının, üretim araçları üzerindeki denetim hakimiyetini belirleyen hiyerarşi üzerinden; üretim organizasyonundan toplumsal tabakalaşma formalarına kadar birçok iktisadi ve sosyal dinamikte belirleyici olduğu söylenebilir. Bu çalışmada modern kapitalist mülkiyet anlayışı, insanlık tarihinin farklı dönemlerinde mülkiyet anlayışında meydana gelen değişimler üzerinden ortaya konulmuştur. İslam'ın mülkiyet anlayışı, İslam İktisat Düşüncesinin temel kaynaklarından hareketle belirginleştirilmeye çalışılmış, modern kapitalist mülkiyet anlayışı ile arasındaki farklar ve bu farklılıkların sebep olduğu sosyal, hukuki, iktisadi etkiler üzerinden karşılaştırmalı bir analiz yapılmıştır.
Farabİ'de &Icirc;ka' teorisi

Tezimizde 10. yüzyılda yaşamış olan Farabi'nin musiki ilminin ritim ve usul kısmını ilgilendiren ik? hakkındaki fikir ve düşüncelerini ortaya koymaya çalıştık. Çalışmamızın ilk bölümünde kısaca Farabi'nin hayatından söz ettik ve musiki ile ilgili yazdığı eserlerin içeriğini de ayrıntılarıyla verdik. Farabi'nin Kitabu'l-İk?at ve Kitabu İhsai'l-İkkat adlı eserlerindeki bilgileri baz alarak ik? konusunda ayrıntılı bilgiler sunduğumuz çalışmamızda Kitabu Musika'l-Kebir adlı eserdeki konuyla ilgili bilgilere de zaman zaman başvurduk. Çalışmamızın ikinci bölümünde Farabi'de ik? konusunda temel kavramları açıkladıktan sonra, üçüncü bölümde Farabi'nin ik? formları ve bu formların nasıl değiştirilebileceğine dair fikir ve düşüncelerini belirttik. Dördüncü bölümde ik? denince ne anlaşılması gerektiği, ik? ve usul arasındaki fark ve ik? ile aruz konusu hakkında bilgi verdik. Yine aynı yerde İshak el-Mevsili, Kindi ve Harizmi'nin ik? formlarını Farabi'nin ik? formlarıyla karşılaştırmalı olarak verdik. Çalışmamızın ekler bölümünde Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi III. Ahmet El Yazmaları No: 1878'de kayıtlı olan Kitabu'l-İk?at ve Manisa İl Halk Kütüphanesi No: 1705'de kayıtlı bulunan Kitabu İhsai'l-İk?at adlı eserlerin orijinal halini sunduk. Adı geçen bu eserler dünyada birer yazma nüsha halinde bulunmaktadır.