turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk Hukukunda idari kolluk teşkilatı olarak jandarma

Bu çalışmada Türk Jandarma Teşkilatının, Türk hukukundaki yeri, ülkemizdeki tarihsel gelişim süreci, yabancı ülke jandarma teşkilatları ile karşılaştırılması ve Türk Jandarma Teşkilatının idari kolluk yetkileri konusu incelenmiştir. İlk olarak kamu düzeni ve kamu düzeninin unsurları ele alınmış ve kolluk teşkilatına neden ihtiyaç duyulduğu ortaya konulmuştur. Bu kapsamda genel olarak kolluğun görevleri ve çeşitleri, idari kolluğun özellikleri ve idari kolluk çeşitleri ile Türk hukukunda kolluk yetkisinin sınırları ve kolluk yetkilerinin genişlediği durumlar olan olağanüstü hal ve sıkıyönetimuygulamalarında kolluk yetkileri konusu yürürlükteki mevzuat ışığında ele alınmıştır. Genel olarak kolluk ve kolluk yetkileri irdelendikten sonra; Türk hukukunda genel kolluk teşkilatı olan Jandarma Teşkilatının tarihi gelişim süreci, Türk idari yapısı içerisindeki yeri, teşkilatlanması ile ülkemizdeJandarma teşkilatının kurulmasına kaynaklık eden Fransız ve İtalyanJandarmaları ile karşılaştırması yapılmıştır. Türk Jandarma Teşkilatının idari kolluk görev ve yetkileri konusu; son dönemde başta Anayasamız da yapılan değişiklikler olmak üzere, 1 Haziran 2005 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren 5237 sayılı yeni Türk Ceza Kanunu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 5236 sayılı Kabahatler Kanunu ile mevzuatta yapılan diğer değişikliklere göre ayrıntılı olarak incelenmiştir.
556 sayılı KHK hükümlerine göre ilaç markaları

Günümüzün ağır rekabet koşulları, üreticilerin güçlü bir marka yaratmaları hususunda zorlayıcı olmakta tüketiciler açısından güçlü bir marka sadakati yaratırken mevcut tüketicileri de korumak işletmelerin asıl sorunu haline gelmiştir. İlaç sektörü de rekabetin yaşandığı, pazarda büyük paya sahip, gelişen ve ürün bazında çeşitliliği fazla olan bir sektör olması sebebiyle ilaçların tüketiciye hangi isimle nasıl sunulduğu ayrı bir önem arz etmektedir. İsviçre Mahkemesinin aldığı bir kararında ilaç markaları içerdikleri hammaddenin markada belirtilmesinden dolayı zayıf marka olarak nitelendirilmektedir. Türkiye de ise Sağlık Bakanlığı 1979 yılından beri ilaç ruhsatları için markada üç harfin farklılığını kabul edip ruhsat verebilmektedir. İlaçlarda INN adının kullanılması zorunluluğunun bulunması marka ismi yaratılırken markayı iltibasa daha açık hale getirmektedir. İlaç markalarında Sağlık Bakanlığı'nın ruhsatlandırma sürecindeki rolü ile TPE' nin KHK hükümlerine göre ilaç markalarına karşı yapılan itirazların değerlendirilmesindeki işlevi değerlendirildiğinde iki farklı kurumun aslında karşılıklı fikir teatisi yaparak koordineli bir şekilde görevlerini yerine getirmeleri gerekirken uygulamada iki kurumun da birbirinden bağımsız hareket ettikleri ve bunun sonucunda ilaç markaları konusunda yargıya taşınan uyuşmazlık sayısının arttığı gözlemlenmiştir. İlaç markalarının KHK hükümlerine göre incelendiği bu çalışmada konu dört bölüm olarak incelenmiştir. Tezimizin birinci bölümünde, marka kavramı ve fonksiyonları, markaların sınıflandırılması, markanın içereceği işaretler, marka üzerindeki hakkın özelliği açıklanmaya çalışılmıştır. Türk Hukukunda marka tescil sistemi ile KHK' da tescil engelleri olarak düzenlenen mutlak ve nisbi red sebepleri ayrı ayrı incelenerek, bu tescil engellerini ilk itiraz merci olarak inceleyen TPE' nin yapısı hakkında bilgi verilmiş, ilacın tanımı ve ilaçların isimlendirilmesi süreci açıklanmış ve ilaç piyasasında marka tercihlerinin belirlenme aşamaları ayrı ayrı başlıklar altında ele alınarak incelenmiştir. Tezimizin ikinci bölümünde, ilaç markalarının tescil aşamaları ve ilaçların ruhsatlandırılması ile tüm bu süreçlerde TPE ve Sağlık Bakanlığ'ının uygulamaları ayrı ayrı incelenmiştir. Tezimizin üçüncü bölümünde, ilaç markalarıyla ilgili yaşanılan hukuki uyuşmazlıklar tespit edilmiştir. Son olarak da ilaç markaları ile ilgili Yargıya intikal eden uyuşmalıklara ilişkin ilk derece mahkemeleri ile Yargıtay kararlarından örnekler sunulmuştur.
Uyarlama sebebi olarak aşırı ifa güçlüğü

İki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde, sözleşmenin taraflarından her birinin yerine getirmekle yükümlü oldukları edim ve karşı edimler bağlamında, tarafların hem alacaklı hem de borçlu olmaları söz konusu olur. Sözleşmenin kurulması ile her taraf, üzerine düşen sözleşmesel yükümlülükleri ne pahasına olursa olsun yerine getirmek zorundadır. Buna karşılık bazı hallerde tarafların sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmeleri önemli ölçüde ağırlaşabilir. Tarafların sözleşme kurulurken yanlış tasavvurlar da bulunmaları, gerçekleşmesine kesin gözüyle bakılan olaylar konusunda yanış düşüncelerde ve öngörülerde bulunmaları söz konusu olabilir. Bazen de sözleşme kurulduktan sonra meydana gelen durum değişiklikleri nedeniyle sözleşmeden kaynaklanan borcun ifa edilmesi aşırı derecede ağırlaşabilir. Sözleşme kurulduktan sonra ortaya çıkan durum değişiklikleri nedeniyle söz konusu olan bu son durum, aşırı ifa güçlüğü(TBK m. 138) olarak ifade edilir ve çalışmamızın konusu oluşturur. Kural olarak sözleşme kurulduktan sonra meydana gelen değişikliklere borçlunun katlanması beklenir. Pacta sunt servanda olarak tabir edilen sözleşmeyle bağlılık ilkesi gereğince sözleşme her hal ve şart altında muhafaza edilir ve sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerin yerine getirilmesi borçlunun beklediğinden çok daha fazla fedakarlık gerektirse bile, borçlu borcunu yerine getirmelidir. Buna karşılık bu ilkenin sınırsız olduğu kabul edilmemektedir. Clausula rebus sic stantibus ilkesi uyarınca sözleşme kurulduğu sırada öngörülemeyen bir durum değişikliğinin meydana gelmesi halinde edimler arasındaki denge ilişkisinin bozulması halinde sözleşmenin değişen şartlara uyarlanması veya sözleşmenin sona erdirilmesi imkanı söz konusu olacaktır.
Vergilendirme ilişkisi ve özel yaşamın gizliliği

Bu tezin konusu, vergilendirme ilişkisinde özel yaşamın gizliliğidir. Tez, giriş ve sonuç bölümü dışında iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde konunun takdimi ve çalışma planına yer verilmiştir. Birinci bölümde vergilendirme yetkisinin temel hak ve özgürlükler açısından sınırlandırılma sebepleri hazine ve birey yararı yönünden irdelenmiş ve sınırlamanın hukuki dayanakları üzerinde durulmuş ve vergilendirme yetkisinin özel yaşamın gizliliğinin korunması açısından sınırlandırılması Anayasa ve vergi hukuku kapsamında incelenmiştir. Bu bağlamda vergi denetiminde özel yaşamın gizliliğinin korunması incelenmiştir. İkinci bölümde ise özel yaşamın gizliliğinin korunması vergi mahremiyeti ilkesi bağlamında incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, özel yaşamın gizliliğinin vergilendirme yetkisine karşı duyarlı olduğu ve bu yetkinin Anayasada yer alan temel hak ve özgürlükler ve ilgili mevzuat ile sınırlandırıldığı ifade edilmiştir.
Tacirin defter tutma yükümlülüğü

Tacirin ticari defter tutma yükümlülüğü birçok noktada önem arz etmektedir. Bu yükümlülük başta tacirin kendisi, Devlet ve alacaklıları etkilemektedir. Ticaret hukukunda tacirler arasındaki ticari ilişkiler ve ticari davalarda son derece önemli olan defterler ve bu defterlerdeki kayıtlara itibar edilmesi için defter tutma yükümlülüğünün kanunlarda belirtilen şekil ve esaslara uyularak yerine getirilmesi gerekir. Ticari defterler Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenmiştir. Ancak Türk Ticaret Kanunu, bu defterlerin içeriği ve kayıt zamanı gibi konularda Vergi Usul Kanunu'na atıfta bulunduğu için Vergi Usul Kanunu hükümlerine de değinilmiştir. İşbu çalışmada Türk Ticaret Kanunu ekseninde defter tutma yükümlülüğü, tacir kavramından hareketle ele alınmıştır. Öncelikle defter tutma yükümlülüğüne ilişkin genel bilgiler, amaç, ilkelerden bahsedilmiştir. Devamında ise tacirin tutmakla mükellef olduğu defter ve belgelere yer verilmiştir. Son olarak ise tacirin yükümlülüğünü yerine getirmesi halinde sonuçlar ile yerine getirmeme halinde sonuçlar üzerinde durulacaktır.
Legal issues concerning plain packaging of tobacco products and implications for Turkey

Tütün ürünlerinin düz paketlenmesi, tütün kullanımının halk sağlığına olan olumsuz etkilerini azaltmak amacıyla uygulanan son tütün kontrolü tedbirlerinden biridir. Her ne kadar bu tedbir ile tütün kullanımını azaltarak kamusal bir fayda yaratmak istense de; bir yandan da başta tütün şirketlerine ait haklar olmak üzere, uluslararası hukuk ve ulusal mevzuat kapsamında korunan çeşitli haklar olumsuz etkilenmektedir. Düz paketleme ile ilgili en çok tartışma yaratan mesele ise markaların kullanılması ile ilgili olmuştur. Nitekim düz paketleme uygulaması ile tütün şirketleri kendine ait markalarının çoğunu büyük oranda kullanamaz hale gelmiştir. Bu bağlamda, 2020 itibari ile Türkiye'de de tam olarak uygulanmaya başlanan düz paketlemeye ilişkin daha önce diğer devletler aleyhine çeşitli davalar açılmıştır. Şu ana kadar düz paketleme tedbirini uygulamaya koyan devletler aleyhine bir karar çıkmamış olsa da markanın kullanımının kısıtlanması açısından hukuki tartışmalar kesin olarak sonuçlanmış değildir. Bu çalışmada, tütün ürünlerinin düz paketlenmesi ve marka hakkı temelinde ortaya çıkan hukuki sorunlar incelenerek Türkiye'de yürürlüğe giren düz paketleme düzenlemesi bu sorunlar kapsamında tartışılmaktadır. İlk bölümde düz paketleme ve düz paketlemenin tütün kontrolü bağlamında nasıl ortaya çıktığından bahsedilmektedir. İkinci bölümde, Avustralya'nın düz paketleme mevzuatı incelendikten sonra, Avustralya devleti aleyhine bu mevzuat ile ilgili açılmış olan davalar ele alınmıştır. Daha sonra Uruguay'ın tütün paketleriyle ilgili düzenlemeler ve bu düzenlemeler aleyhine açılan yatırım tahkimi davası incelenmektedir. Üçüncü bölümde ise Türkiye ele alınmış; düz paketlemenin marka hukuku ve anayasa hukuku bağlamında uyumu değerlendirilmiştir. Son olarak ise Türkiye'nin uluslararası yükümlülükleri doğrultusunda bazı çıkarımlardan bahsedilmiştir.
Çevre hakkı bağlamında 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'ndaki çevrenin kasten ve taksirle kirletilmesi suçları

Salt kar odaklı sanayileşme ve teknoloji kullanımının çevre üzerinde yarattığı akıl almaz tahribat özellikle 20. yüzyılın ortalarından itibaren hissedilir ölçüde gün yüzüne çıkmıştır. Bu tahribatın giderek insanların yegane yaşam ortamı olan çevreyi, dolayısıyla da insan varlığını tehdit eder boyutlara ulaşması, sorunu önleme adına bu alana özgü hukuk kurallarının doğumunu sonuçlamıştır. Ancak, tek başına çevreye özgü hukuk kuralları ile de istenilen verim alınamamıştır. Bu nedenle, uluslararası arenada, zaman içerisinde çevrenin bir insan hakkı olarak kabul edilerek korunmasının öneminin ve etkinliğinin artırılması yoluna gidilmiştir. Ne var ki, özel hukuk ve idare hukuku yaptırımlarıyla müeyyidelendirilen çevre hakkı koruması ile de umulan netice sağlanamamıştır. Bu noktada ceza hukuku kural ve yaptırımları devletler tarafından, çevrenin hukuk yoluyla korunmasında başvurulabilecek en sert ve en etkili yöntem olarak nitelendirilmek suretiyle son çare kullanılmaya başlanmıştır. Dünyadaki bu gelişmelere paralel olarak, 5237 sayılı TCK'da ilk defa kendilerine özgülenmiş bir bölüm altında toplanan çevre suçları öngörülmüştür. Çalışmamızın konusunu oluşturan TCK m. 181 ve 182 bu grupta yer alan, Türk hukukunda çevrenin ceza hukuku vasıtasıyla korunmasında başvurulabilecek temel normlar olma özelliği gösteren ve öngörüldükleri dönem itibarıyla geleceğe yönelik olumlu bir ilk adım olarak nitelendirilen suçlardır. Bununla birlikte, günümüzde hem kapsamı hem de öngördükleri yaptırımlar itibarıyla daha etkili bir koruma sağlayabilecek seviyeye getirilme ihtiyaçları göze çarpmaktadır.
Türk Özel Hukukunda tıbbi müdahaleye rıza

Günümüzde hasta ile hekim arasındaki ilişkinin temelini tıbbi müdahaleler oluşturmaktadır. Tıbbi müdahalenin gerçekleştirilebilmesi açısından müdahaleye maruz kalacak kişinin rızası büyük önem taşımaktadır. Tıbbi müdahale ile kişinin en önemli kişilik değerlerinden olan yaşamı, vücut bütünlüğü ve sağlığı ihlal edilmekte, bazen de telafisi güç zararların doğumuna sebep olunmaktadır. Kişilik hakkının ihlali sonucunu doğuran tıbbi müdahaleler açısından rıza, müdahalenin hukuka uygun olarak gerçekleştirilebilmesinin en önemli şartıdır. Tıbbi müdahaleyi hukuka uygun hale getirebilmesi bakımından rızanın geçerli olarak ortaya konulması gerekir. Rızanın geçerlilik şartları, içeriği ve şekli özellikle ayırt etme gücüne sahip küçük ve kısıtlılar açısından rızaya ilişkin tartışmalar bağlamında incelenmiş ayrıca bazı özel nitelikteki tıbbi müdahaleler açısından rızanın alınma şartları birbirinden farklılık gösterdiği için bu konu çalışma konusu olarak seçilmiştir.
Fidic (Kırmızı kitap-1999) çerçevesinde uluslararası inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin işi zamanında tamamlaması ve iş sahibinin kabulüne hazır hale getirme yükümlülüğü

Çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Birincisi genel olarak FIDIC kapsamında uluslararası inşaat sözleşmelerinden bahsedeceğiz. Bu bölümde üç ana başlık yer almaktadır: Birincisi FIDIC'nın tarihçesi ve yapısı, FIDIC kurallarının hukuki niteliği ve son olarak FIDIC sözleşmeleri üzerinde durulacaktır. FIDIC kırmızı kitap hükümlerinde sözleşmelerin kurulmasına ilişkin açık hükümler zikredilmemiştir. Yüklenicinin işi zamanında tamamlaması yükümlülüğü ve iş sahibinin hakları başlığını taşıyan ikinci bölümde ise, yüklenicinin işe zamanında başlaması ve bitirmesi yükümlülüğü incelenmiştir. Daha sonra yüklenicinin süre uzatım hakkı ve bunun şartları incelenmiştir. Bu bölümde süre uzatımının hangi hallerde mümkün olacağı değerlendirilmiştir. İş sahibinin işin zamanında tamamlanmaması nedeniyle tazminat hakkı yine bu bölümde ele alınmıştır. Fakat FIDIC kırmızı kitapta gecikme tazminatının niteliği hususunda düzenleme bulunmamaktadır. Ayrıca yüklenicinin işe zamanında başlamaması veya tamamlamaması nedeniyle iş sahibinin sözleşmeyi sona erdirme hakkı da bu bölümde açıklanacaktır. Son olarak iş sahibinin diğer hakları üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise, yüklenicinin işi geçici kabule hazır hale getirmesi ve bu aşamadan sonraki yükümlülüğü değerlendirilecektir. Burada yüklenicinin işi geçici kabulü hazır hale getirmesi yükümlülüğü ve hukuki sonuçları açıklanmıştır. Bu kapsamda geçici kabul kavramı üzerinde durulmuştur. Bundan sonra ise geçici kabul öncesi ve sonrası yüklenicinin yükümlülükleri ve hukuki sonuçları açıklanmıştır. İş sahibinin ayıptan kaynaklanan haklarını kullanmak için bazı şartları yerine getirmesi gerekir. Bunlardan en önemlisi yükleniciye ayıpları gidermek için makul bir süre vermesidir. Fakat FIDIC kurallarında makul bir sürenin ne olduğu düzenlenmemiştir. Son ana hat yüklenicinin işi kesin kabule hazır hale getirmesi ve hukuki sonuçlarıdır. Burada kesin kabul kavramı, kesin kabul ilgili işlemleri ve kesin kabulün hukuki sonuçlarından bahsedilmiştir.
Yargısal ve siyasal denetim kapsamında önleyici denetim mekanizması

Devlet otoritesinin hukuki yollarla sınırlandırılması olarak tanımlanabilen anayasacılık hareketi, yasaların anayasaya uygunluk sorununu da beraberinde getirmiştir. ABD Yüksek Mahkemesi yargısal denetim yetkisinin kendisinde olduğunu 1803 yılında ünlü kararı Marbury v. Madison'da ilan etmiştir. Avrupa'da ise parlamentonun ve onun ürettiği yasaların üstünlüğü geleneği IX. yy. boyunca sürmüştür. Avrupa'daki bu anlayış, normların anayasaya uygunluğu denetiminde sadece siyasal denetimin yapılmasına sebep olmuştur. Fakat özellikle II. Dünya Savaşı'ndan sonra kişi hak ve özgürlüklerinin yasama ve yürütmenin keyfi işlemlerine karşı korunması gerektiği ve hukuk devleti bilinci hızla yayılmaya başlamıştır. Sonuçta XX. yüzyıla gelindiğinde yaşanan gelişmeler neticesinde Avrupa'da da siyasal denetimin yanında yargısal denetim modeli ile anayasal denetim yapılmaya başlanmıştır. Tüm bu durumlar anayasal denetimde iki modelin oluşmasını sağlamıştır: ABD modeli ve Avrupa Modeli. Bunlara ilaveten anayasaya uygunluk denetiminin zamanı da çok önemli bir konudur. Devletler normların anayasaya uygunluğunu ya norm yürürlüğe girmeden önce ya da yürürlüğe girdikten sonra denetler. Bazen de bu denetim hem yürürlüğe girmeden önce hem de yürürlüğe girdikten sonra yapılır. Bir normun yürürlüğe girmeden önce anayasaya uygunluk denetiminin yapılması önleyici denetim olarak adlandırılır. Fransa önleyici denetim modelini 2008 yılına kadar uygulayan örnek ülkedir. Bir normun yürürlüğe girdikten sonra anayasaya uygunluğunun denetlenmesi ise giderici denetim olarak adlandırılır. Dünya genelinde en çok uygulanan sistem de budur. Bu iki denetim sistemi de birçok olumlu ve olumsuz özelliğe sahiptir. Bu sebeple bazı devletler bu her iki denetimin olumsuz özelliklerini törpülemek amacıyla hem önleyici hem de giderici denetimi birlikte uygulamaktadırlar.
Nemo tenetur ilkesi bağlamında beden muayenesi ve vücuttan örnek alınması

Ceza muhakemesinin amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır ve bu amaç deliller vasıtasıyla gerçekleştirilmektedir. Savcı ve mahkeme, suçun ispatını sağlama amaçlı birçok yetkiye sahip olmasına, şüpheli ve sanığı zorlayabilmesine rağmen bunun sınırları bulunmaktadır. Bu kapsamda şüpheli ve sanığın en temel savunma haklarından biri nemo tenetur ilkesidir. Günümüzde teknolojideki gelişmelerin de etkisiyle vücuttan delil elde etme yöntemleri gelişmiştir. Bu noktada tezimizin amacı, nemo tenetur ilkesini açıklayarak, beden muayenesi ve vücuttan örnek alma suretiyle delil elde edilmesinin şartlarını ortaya koymaktır.
Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümezliği

Dünya ülkeleri tarafından hangi tip anayasa yargısı sistemi benimsenmiş olursa olsun, hukuk devleti ve onun önemli bir unsuru olan anayasa yargısı, demokrasinin temel şartlarından biri olmuştur. Bağımsız ve güçlü bir anayasa yargısınınbulunmadığı bir düzende, devleti teşkil eden yasama, yürütme ve yargı erklerinin etkin bir şekilde işlemesi de mümkün değildir. Ülkemizde anayasa yargısının gün geçtikçe daha da etkin rol üstlenmesi, demokratikleşmeye önemli katkılar sağlamaktadır. Yasama işlemlerini denetleme hususunda asli görevli olan AYM, bunun yanında fertlerin ve aynı zamanda tüm devlet kurum ve kuruluşları da dahil olmak üzere anayasal sınırlar içerisinde kalması noktasında da önemli görevler üstlenmiştir. Temel hak ve özgürlüklerin, kuvvetler ayrılığının, mahkemelerinin bağımsızlığının ve yargısal denetimin olmadığı bir yönetim, hukuk devleti ilkesini temel ilke olarak benimsediğini beyan etmiş olmakla hukuk devleti niteliğini kazanamaz. Bu nitelikancak belirtilen unsurların tamamen etkin hale getirilmesi ile kazanılabilir. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde genel olarak, AYM'nin anayasanın koruyucusu olarak üstlendiği rol, anayasaya aykırılığın ne tür bir yaptırımla karşı karşıya olduğu, AYM kararlarının süjeler ve süre bakımından etkileri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, AYM'nin iptal kararlarının geriye yürüyüp yürümemesihususunun dayandığı hukuki esaslar, öncelikle hukuki güvenlik ve kazanılmış hak kavramı çerçevesinde incelenmiş, geriye yürümenin ve geriye yürümezlik ilkesinindayandığı hukuki esaslar, gai ve lafzi yorum yolu ile ele alınmıştır. Karşılaştırmalı hukukta durum değerlendirmesi yapıldıktan sonra somut ve soyut norm denetimibaşlığı altında hukuk sistemimiz yönünden incelenmiştir. Son bölümde ise, AYM tarafından verilen iptal kararlarının hukuki sonuçları, kararların geriye yürümezliği ilkesi kapsamında, yargı kararları ve doktrindeki görüşler ışığında; yasama, yürütme, yargı organları ile idare, ceza ve özel hukuk alanında tek tek değerlendirilmiştir. İptal kararlarının vergi hukukuna bakan yönügeriye yürümezliğin etkisi boyutuyla, kesinleşmiş kararlar ve yürürlükten kaldırdığıyasalar ise AYM ve Danıştay kararları kapsamında ele alınmıştır. İptal kararlarının zaman bakımından ne gibi bir etki yarattığı konusuna, verildikleri tarihten itibaren ve gelecekteki etkisi başlıkları altında kısaca değinilmiştir.
Sınai mülkiyet hakları aleyhine işlenen suçlar

Dünyada ve özellikle gelişmiş ülkelerde, hak sahipleri için büyük ekonomik değere dönüşen sınai mülkiyet hakları, bugün uluslararası arenada da en çok konuşulan başlıklardan biridir. Bu hakların korunmasına önem veren ülkeleringeliştiği ya da gelişmiş ülkelerin konuya daha çok eğildiği göz önüne alındığında, konunun yalnızca doğrudan hak sahiplerini değil tüm toplumu yakından ilgilendirdiği anlaşılmaktadır. Ancak ülkemizde, başlangıçta uluslararası kurumların ısrarlı teşvikleri vetaklitlerden zarar gören büyük şirketlerin zorlamasıyla kanun koyucunun ele aldığısınai hakların, büyük küçük tüm hak sahiplerini etkilediği ve ihlali halinde de tüm toplumun zarar gördüğü anlaşılmıştır. Çalışmamızın konusu sınai mülkiyet haklarının cezai korunması başlığı taşımakta ise de gerek uygulamada sık karşılaşılması gerekse mevzuatta temel olarak kabul edilmesi nedeniyle marka ve patent haklarına yönelik açıklamalarımız ağırlıklı yer tutmuştur. Üç bölümden oluşan çalışmamızın birinci bölümünde sınai mülkiyet haklarıtanımlanmış ve bu hakların korunmasına yönelik uluslararası sözleşmelere ya da korumakla görevli kurumlara yer verilmiştir. İkinci bölümde marka ve patent haklarına yönelik genel açıklamalar yapıldıktan sonra mevzuatta yer bulan suç tipleri, unsurları ile birlikte ayrı ayrı başlıklar halinde incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise diğer sınai mülkiyet haklarına yönelik suç tiplerine yer verilmiş, ancak marka ve patent suçlarıyla bazı istisnalar hariç neredeyse birebir aynı olan bu suç tiplerine ilişkin açıklamalarda marka ve patent suçlarına atıflar yapılmıştır. Bu bölümde ayrıca sınai mülkiyet haklarına ilişkin genel sorunlara değinilmiş, bu konuda öneriler getirilmiş ve konuya yönelik olarak üzerinde çalışılan ancak henüz yasalaşmamış yeni mevzuat düzenlemeleri incelenmiştir. SonPDF created with pdfFactory Pro trial version www. pdffactory. comolarak haksız rekabet hukukunun sınai mülkiyet haklarıyla ayrışan, benzeşenhükümleri ve gerektiğinde sınai mülkiyet için uygulama alanı bulan düzenlemeleriaçıklanmıştır.
Gemi finansmanı sözleşmeleri

Bu çalışmada Türk Hukukunda ve karşılaştırmalı hukukta gemi finansmanı sözleşmeleri incelenmiştir. Gemi finansmanı, donatanın öz sermayesi ve borçlanma yoluyla gemi satın alması veya inşa ettirmesini ifade eden geniş bir kavramdır. Bu yöntemlerden en sık kullanılanı donatanın kredi sözleşmesi yoluyla finansman sağlamasıdır. Donatanın kredi sözleşmesi kurarak gemi satışı veya gemi inşası sözleşmelerinden doğan ifa borcunu yerine getirmesi durumunda anılan finansman sözleşmesinin dört temel unsuru bulunmaktadır: Kredinin ticari kredi niteliği, finansman sözleşmesindeki deniz ticareti hukukuna özgü hükümler, sigorta ilişkileri, teminatın gemi ipoteği ile sağlanması.
Bir kamu özel işbirliği modeli olarak yap-kirala-devret sözleşmesi

Bu çalışmada öncelikle, Türk Hukuk Sisteminde yeni bir kavram olan Kamu Özel İşbirliği tanımlanmaya ve bu kavram altında yer alan modellere ilişkin incelemeler yapılmış, yabancı hukukta yer alan uygulamalar ile karşılaştırmalar yapılmıştır. Öte yandan, ülkemizde daha önce uygulanmakta olan diğer kamu hizmeti görülme usulleri ile kıyaslamalar yapılmıştır. İkinci bölümde Kamu Özel İşbirliği kapsamında yer alan modellerden birisi olan Yap-Kirala-Devret metodu sözleşme hukuku bakımından, uygulamalar da dikkate alınarak incelenmiştir. Son bölümde ise sözleşmeden kaynaklı uyuşmazlıklar kanun ve içtihatlar kapsamında incelenmiş; uygulanması gereken hukuk normları ve metodları tartışılmıştır.
Netice sebebiyle ağırlaşmış suç

Bu çalışmada netice sebebiyle ağırlaşmış suç kavramı, mukayeseli hukuk ve Türk hukuku düzenlemeleri çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışmanın temel amacı, anılan suçların tarihçesine ve arkasında yatan sorumluluk anlayışına ışık tutmak ve 2005 Türk Ceza Kanunu'ndaki netice sebebiyle ağırlaşmış suçların uygulamasına yardımcı olmaktır. Bu nedenle ağır neticenin yüklenebilirliği ve ilgili suçların suç teorisi içerisindeki yeri ayrıntılı şekilde incelenmiştir.