turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Reval Anlaşması ve Osmanlı İmparatorluğu'nun tasfiyesi

Bu çalışmada Reval Anlaşması ile Osmanlı İmparatorluğu ilişkisi ele alınacaktır. Reval Anlaşması çoğu kaynakta Reval Görüşmesi olarak aktarılmaktadır. Görüşme Büyük Britanya Kralı VII. Edward ile Rus Çarı II. Nikolay arasında 8 9 Haziran 1908'de o dönemde Rus topraklarına dahil olan Reval'de yapılmıştır. Ancak Reval Anlaşması'nın siyasi ve sosyo-politik kapsamı ve önemi birkaç satır açıklama ile aktarılan bir görüşmeden ibaret değildir. Anlaşmayı tüm yönleri, sonuçları ve aktörleri ile değerlendirmek gerekir. Her ne kadar tartışmaya bu görüşme ile başlanabilecek olsa da anlaşma Doğu Sorununun çözümü ve Osmanlısız bir dünya üzerine olan uzlaşıyı ve yeni dünya siyasetini anlamaya dair yol göstericidir. Reval Anlaşması, Dünyanın XX. yüzyıl ve sonrasında yeniden biçimlendirilmesinde, Doğu'nun haritaları ile oynanmasında önemli ve etraflıca işlenince yeni değerlendirmelere izin verecek bir anlaşmadır. I. Dünya Savaşı sonrasında kurulan yeni düzeni anlamak için başarıya ulaşan ve ulaşmayan sonuçları ile XX. yüzyılı belirleyen anlaşmadır. Güç dengelerini düzenleyebilmek için ardından günümüze kadar iki adet Dünya Savaşı ve sayısız anlaşma yapılmış dünya çapında etkileri olan bu olayı açıklayıp anlamak için konu önem taşımaktadır. Özellikle iki büyük dünya savaşı ve bitişlerinde yapılan görüşmeler, mütarekeler, barış anlaşmaları ve konferanslarda da taraflar, ortaklar, bu anlaşmalardan karlı çıkanlar ve zarar görenler pek değişmediğinden günümüze kadar süren projelerin anlaşılabilmesi için bunların başına, tarafların netleştiği ilk anlaşmaya dönmek gerekmektedir. Bütünüyle gerçekleşememesi nedeniyle Reval Anlaşması'nın etkisi günümüze kadar sürecektir.
Kriminolojide yeni bir yaklaşım: Görsel kriminoloji

Yapılan çalışmada literatür taramasına dayalı olarak ilk etapta kriminoloji terimlerine yer verilmiştir. Suç ve suçlu davranışa farklı bilimsel disiplinlerde nasıl yaklaşıldığını, ele alındığını ve çözüm önerisi olarak nelerin sunulduğuna dikkat edilmiştir. Burada, suç teorilerinin bireyselden başlayıp çevre, ekonomi gibi konular ağırlıklı olmak üzere sosyoloji bilimine doğru evrilmesi görülmektedir. Yapılan bu çalışmada görsel verilerden yalnızca fotoğraf ele alınarak betimsel bir analiz yapılmıştır. Fotoğraf ve sosyolojinin ortaya çıkışı aynı tarihlere denk gelmektedir. Suç ve suçlu davranışı analiz eden disiplinler arası yaklaşımlara dikkat edildiğinde ağırlığın suç ve suçlu davranışı önlemeye, engellemeye yönelik olduğunu görebiliriz. Fotoğrafların da bu amaca yönelik katkısı olduğu söylenebilir. Görme biçimleri ve fotoğraf analizi konusunda temel kategorilerin belirlenmesi görsel kriminoloji açısından son derece önemlidir. Sonuç olarak literatür taraması ve fotoğraf analizine dayalı betimsel metot yoluyla konu derinlemesine ele alınmış ve bu yönde yapılan çalışmalarla katkı sağlanmak amaçlanmıştır.
Toplumun yeniden tanımlanması: Pierre Brourdie ve Zygmunt Bauman üzerine bir çalışma

Klasik sosyal teori, araştırma nesnesi olan 'toplum'u saf ve düzenlenmiş bir birlik olarak tanımlamaya çalışmıştı. Elinizdeki çalışmada, modern sosyal teoride, bu 'toplum' kavramının nasıl daha 'farklılaşmış', 'melez' ve 'müphem/belirsiz' olarak ele alındığını incelemektedir. Bu çalışmada, ilk olarak, toplumun farklılaşması konusunda, Fransız sosyolog Pierre Bourdieu'nün bir birlik olarak değil, farklılaşmış ancak 'dikey' bir 'toplumsal alan/uzam' teorisine odaklanılır. Burada farklılaşmış toplumun saflık ve düzen açısından düşünülen Bourdieu'nün teorisi tartışılacaktır. Daha sonra, Polonyalı sosyal teorisyen Zygmunt Bauman'ın, 'toplum' hakkında merkezi bir konu olarak 'müphemlik/belirsizlik'e değinen sosyal teorisi ele alınacaktır. Sonuç itibariyle, sosyal bilimcinin bu bakış açılarım tek bir dil içinde birleştirme arzusuyla üst-kuramsal bir çatının inşası için çalışması yerine, 'toplum' üzerinde duran değişik perspektifleri 'diyalojik' bir yolda kullanması tartışılacaktır. Güney ÇEĞİN
16. yüzyılda Söğüt ve Domaniç kazaları

Söğüt ve Domaniç'in, Osmanlı Devleti'nin kurulup, imparatorluk haline gelmesinde büyük rolü olmuştur. Söğüt ve Domaniç, Osmanlı Devleti'nin temelinin atıldığı yerlerdir. Bu nedenle Söğüt ve Domaniç'in XVI. yüzyıldaki siyasi, iktisadi ve içtimai yapısı hakkında bilgi sahibi olunması gerekmektedir. Söğüt ve Domaniç'in tarihçeleri hakkında kolayca bilgi edinmek mümkündür. Çünkü Osmanlı Devleti'nin kuruluşu hakkında çok sayıda çalışma mevcuttur. XVI. yüzyılda Söğüt ve Domaniç kazaları adlı çalışmanın birinci bölümünde kazaların demografik yapısı, idari yapısı, yerleşim merkezleri ve özellikleri, nüfusu ve bu konulardaki gelişmeler üzerinde durulmuş; ayrıca kazalardaki yerleşim merkezleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, Osmanlılarda vakıf konusunun önemli bir yer tutmasından yola çıkarak, Söğüt ve Domaniç'teki vakıflar ve vakıf eserleri üzerinde durulmuştur. Son bölümde ziraat hayatına değinilmiş, ziraat sahaları ve toprağın durumundan bahsedilmiştir. Tahrir defterlerindeki kayıtlara dayanarak yetiştirilen ürünlerin çeşitleri ve miktarları hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır. Bu konuda sadece rakamlar nakledilmeyip, mümkün olduğu ölçüde rakamların açıklamasına gidilmiştir. Tablolarla konuya açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca hayvancılık konusu üzerinde durulmuştur.
Hatay'ın Yayladağı ilçesine göç eden Suriyelilerin bütünleşme süreçleri

Bu çalışmada, Suriye'de iç çatışma ve güvensizlik ortamının başladığı 2011 yılından itibaren Türkiye'ye göç eden Suriyelilerin, Hatay'ın küçük bir sınır ilçesi olan ve Türkiye'nin en güney ucunda yer alan Yayladağı ilçesine göçleri sonucunda, ilçe sakinleri ile göç edenler arasında ortaya çıktığı görülen sosyal, kültürel ve ekonomik yönlerden karşılıklı bir etkileşim sürecinin boyutları ve bunun ülke geneline yansıyan sonuçları ele alınmaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden görüşme tekniği kullanılan çalışma kapsamında, üçlü bir bakış açısıyla göç edilen yerde yaşayan Yayladağlılar ile birlikte Suriyeli Bayırbucak Türkleri ve Araplar ile yarı yapılandırılmış görüşme formlarıyla derinlemesine mülakatlar yapılarak kamu görevlileri ve sivil toplum kuruluşu temsilcileri ile birlikte toplam 91 katılımcının görüşlerine yer verilmiştir. Çalışmada verilerin analizi için bilgisayar destekli nitel veri analizi programı kullanılmıştır. Araştırmanın kuramsal arka planı oluşturulurken Friedrich Heckmann'ın bütünleşme teorisinden yararlanılmıştır. Çalışmada, göç kabul eden yerde yaşayan Yayladağlıların göç eden Suriyelilere ilişkin düşüncelerine yer verilmiş, onların gözünden ilçede meydana gelen değişimler anlaşılmaya çalışılmış, öte taraftan Suriyelilerin özellikle Esad rejimleri altında maruz bırakıldıkları baskıların neler olduğu, Suriye iç savaşında yaşadıkları zorluklar, Türkiye'ye uyum süreçleri, hayat tarzları nedeniyle yaşadıkları yerde herhangi bir dışlanmayla karşılaşıp karşılaşmadıkları gibi başlıklar çalışmada irdelenen konular arasındadır. Çalışmanın ulaştığı sonuçlara göre, Suriyeli Bayırbucaklı Türklerin uzun yıllar Arap kültürü etkisi altında bulunmalarına rağmen, Türkiye ile geçmişşe dayalı ortak tarihi ve kültürel bağlarının bulunması, Bayırbucaklılara sosyal ve kültürel bütünleşmeleri açısından önemli avantajlar sağladığı görülmüştür. Suriyeli Arapların ise yaşadıkları iletişim problemleri nedeniyle bütünleşme süreçleri Türklere göre çok daha düşüktür. Saha araştırmasının sonuçlarından anlaşıldığı üzere, zorunlu göçe maruz kalan yerde yaşayan yerli halk ile göç edenler arasında bir kültürlenme ve etkileşim sürecinin yaşandığı ancak bunun ortak dil, kültür gibi özellikler taşıyan Bayırbucaklı Türklerde daha fazla olduğu, Araplarda ise düşük düzeyde kaldığı ortaya konulmuştur. Bu durum da bütünleşmede ortak dil, kimlik ve kültürün önemini bir kez daha ortaya koymuştur. Araştırma kapsamında ilçedeki kamu kurumlarının Suriyelilerin entegrasyonlarına yönelik hayata geçirmiş olduğu yatırım ve istihdam projelerinin bu etkileşimde önemli bir payının olduğu görülmüştür. Yine saha araştırması sonuçlarına göre, yaşanan bu göç vesilesiyle Yayladağı ilçesi ekonomik anlamda gözle görülür bir hareketliliğe sahne olmuş, Yayladağı ilçe nüfusunun artmasıyla birlikte ilçede fiziki anlamda önemli değişimler yaşanmıştır.
Kültür değişmeleri bağlamında Turanköy

Bu çalışma, Bosna Hersek'in kuzeybatısında bulunan Krajina bölgesinden göç ederek, 1885 yılında Bursa'nın Kestel ilçesinde kurulan Turanköy köyüne yerleşen Boşnak göçmenlerin kültürel dönüşümlerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Boşnak göçmenlerin göçten 133 yıl sonra deneyimledikleri Türkiye yaşamına uyumları, kimlik oluşum süreçleri, geleneksel ve dinsel davranış örüntüleri ve sosyal bütünleşme boyutlarındaki deneyimlerine referansla, göçün mekan kaynaklı meydana getirdiği kültürel dönüşümler, çalışmanın odak noktasını oluşturmaktır. Göçmenlerin kültür değişmeleri ve Türk toplumuna uyum süreçleri nicel ve nitel araştırma yöntemleri kullanılarak tümevarım metoduyla incelenmeye çalışılmıştır. Göç, kültür ve kimlik kavramı ve kuramlarıyla ilgili teorik açıklamalara yer verilerek; göç, entegrasyon, asimilasyon, ikinci kuşak, arada kalmışlık gibi başlıklar altında araştırmanın teorik çerçevesi çizilmiştir. Turanköy'de yaşayan Boşnak göçmenler ile ilgili bir literatür taraması ve elde edilen verilerle durum analizleri yapılarak, kültür unsurlarının değişim ve topluma entegrasyon süreçleriyle ilgili alan araştırmasının bulguları değerlendirilmiştir.
Müzik inkılabına karşı bir direniş alanı olarak Osmanlı-Türk müziği taş plakları

Bu tez çalışması, Erken Cumhuriyet döneminde uygulanan müzik politikaları karşısında Osmanlı-Türk müziği geleneğinin uyum ve direniş pratiklerini taş plaklar üzerinden incelemektedir. Arşiv taraması ve söylem analizi yöntemleri kullanarak, dönemin günlük gazetelerinden ve dergilerinden elde edilen malzeme, popüler kültür ürünlerini uyum ve direncin birlikteliğinde bir mücadele alanı olarak kavrayan İngiliz Kültürel Çalışmalar ekolünün sunmuş olduğu kuramsal çerçeve ile analiz edilmektedir. Cumhuriyet'in ulus kimlik tahayyülü ve bununla ilişkili olarak ortaya koyduğu ulusal müzik tahayyülü çerçevesinde, eski rejimin sesini hatırlattığı düşüncesiyle, geleneksel müziğin icrası ve aktarımına yönelik kurumsal kısıtlamalar ve yasaklamalar söz konusu olmuştur. Bunun yanında, geleneksel müzik, resmi söylemde 'öteki' olarak tarif edilmiş ve 'idealize' edilen ulusal müziğin karşısında konumlandırılmıştır. Bu söylem ve uygulamalara rağmen, Osmanlı-Türk müziği geleneği, gündelik eğlence pratiklerinde dinlenilmeye ve icra edilmeye devam etmiştir. Taş plaklar aracılığıyla dinleyicisine daha kolay ve daha hızlı ulaşabilme imkanına sahip olmuş, bu sayede popülerleşerek kendini yeniden inşa etmiş ve dönemin müzik politikaları içinde kendine bir mücadele alanı açmıştır. Bu anlamda, sözlü bir gelenek olan ve meşk sistemiyle aktarılan geleneksel müzik, bu yeni kayıt teknolojisi sayesinde kendine yeni bir hafıza mekanı oluşturmuştur.
Modern toplumda batıl inançlar ve new age akımı

Geçmişten bugüne insanın geleceği bilme ve öğrenme arzusu, korku ve çaresizliklerine çözüm arayışları, mutluluğa ulaşma çabası hep var olmuştur. Bununla birlikte günümüzde modernleşme süreciyle bireylerdeki anlam arayışı ve kapitalist sistemin getirisi olan bir takım sosyo-ekonomik faktörler, kaygı ve risk, bazı psiko-sosyal etkenler batıl inanışların devamlılığını sağlamaktadır. Üstelik bu tür inanışlar günümüzde modern formlarla yeniden üretilmektedir. Geleneksel dönemlerden beri varlığını koruyan ermiş kişilerin kerametleri, cin peri hikayeleri, büyü muska faaliyetlerinin yanında, bireysel anlamda bir ruhsal arınma ve deşarj mekanizması görevi gören New Age inanç biçimlerine de rastlamak mümkündür. Ruhlarla iletişim kurduğunu iddia eden medyumlar, yıldız falları ve bir takım spiritüel enerji çalışmaları Türkiye'de yaşam koçluğu ve kişisel gelişim sektörü adı altında gelişim gösteren ve giderek yaygınlaşan New Age faaliyetleridir. Bu anlamda toplumumuzda çok yönlü dini yaşantılar içerisinde şehirlerde dahi yaygınlığı görülen batıl inançlar, sözlü kültüre dayalı bir takım unsurların İslami ögelerle iç içe girdiği genel halk kitlesinde önemli yere sahiptir. Toplumun daha seküler olan zümrelerine bakıldığında ise aynı etkiyi New Age inanışlarının yarattığı gözlemlenir. Bu noktada araştırmada, günümüzde gerek bireysel gerek toplumsal temelde inanç kavramının, dini batıl inanç ve New Age inanışlarına doğru giden serüveninin temelindeki toplumsal etkenlerin incelenmesi önem arz etmektedir. Din alanındaki batıl inançlar ve New Age inanışlarının; günümüzde modernleşme ve gelişen çağdaş bilim anlayışına rağmen hangi sosyal nedenlerden kaynaklandığı ve beraberinde bu inanış biçimlerinin toplumsal işlevsellik açısından ne tür benzerliklere sahip olduğu sosyoloji alan yazınında araştırılmaya değerdir. Araştırmada bulgular literatür taraması, gözlem ve görüşme formu yoluyla elde edilmiştir. Çalışmanın esnek ve bütüncül doğasına uygun olması açısından, nitel araştırma yöntemine uygun olarak yapılan alan araştırmasında derinlemesine görüşme tekniğiyle İstanbul ilinin Anadolu ve Avrupa yakasından çeşitli semtlerden seçilen 20 katılımcıyla 15.01.2019-18.02. 2019 tarihleri arasında görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışmada New Age ve batıl inanç kavramlarının toplumsal işlevsellik bakımından benzer olgular olduğu ve batıl inançların günümüz modern toplumlarında kendini yeniden ürettiği sonucuna ulaşılmıştır.
C. Wright Mills'in sosyoloji anlayışı

Amerikalı sosyolog C. Wright Mills (1916-1962) üzerine ağırlıklı olarak betimleyici ve tarihsel sosyolojik yöntemle gerçekleştirilen bu monografik araştırmada, Mills'in Amerikan sosyolojisinin hem tarihsel seyri hem de teori ve metot tartışmaları içindeki yerinin ortaya konması hedeflenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde Amerikan tarihinin ve sosyoloji geleneğinin özgünlüğü tartışılmış, Mills'in içine doğduğu toplumsal-kültürel-entelektüel atmosfer betimlenmiştir. İkinci bölüm Mills'in entelektüel biyografisini içermekte ve sosyoloğun bulunduğu ortamla kurduğu ilişkiyi aktarmaktadır. Üçüncü ve son bölümde ise Mills'in sosyoloji düşüncesinin entelektüel kaynakları incelenmiş, ana hatlarıyla Mills'in sosyoloji düşüncesi ve Amerikan sosyolojisine katkısı ele alınmıştır. Sonuç olarak Mills'in, 20. yüzyıl Amerikan sosyolojisinin en önemli ve önde gelen sosyologlarından biri olduğu, yüzyılın ilk elli yılında Amerikan sosyolojisine hakim olan eğilimleri ve bu eğilimlerin ortaya çıkardığı sorunları keskin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmıştır. Mills'in sosyolojisi bu bakımdan kendisinden sonra gelişecek olan sosyoloji literatürü için öncü bir kaynak durumundadır. Mills, içinde yaşadığı dönemin bilgi anlayışı ile iktidar arasındaki ilişkilere dair kapsamlı bir çözümleme sunmuştur. Bunun yanı sıra Amerikan toplumuna dair giriştiği sosyolojik araştırma cehdi, yaşadığı dönemde Amerikan toplumunun ayrıntılı bir fotoğrafını ortaya çıkarmıştır.
Gördes, Milas, Eşme, Bayat dokumacılarında halı ve kilimin kültürel yeri

Bu tez, değişen coğrafya ve zamana karşın günümüze dek devam eden Türk halı-kilim sanatlarının, Ege Bölgesi'nde bulunan -iki halı ve iki kilim - tarihi dokuma bölgeleri özelinde; sosyolojik, tarihsel ve sanat tarihi açılarından ele alınmış çok disiplinli bir kültür araştırmasıdır. Halı ve kilim dokumalarının Orta Asya'dan günümüze gelen özellikleri, bu dokumalardaki sembol ve anlamların değişimleri, sosyolojinin bir nitel araştırma tekniği olan derinlemesine görüşme yöntemi ile çözümlenmiştir. Katılımcılarla yapılan görüşmelerde Türklerin ilk yurdu olan Orta Asya'dan Anadolu'ya kadar taşınmış; motiflerin, renklerin ve hatta bizzat dokumaların bugüne dek korunan an-lamları ya da tam tersine geçirdikleri anlam değişmeleri, görüşülen 40 dokumacının söylemlerinde aranmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler hem bütünsel hem de bölgesel olarak frekans tablolarına dönüştürülmüş ve sonunda bir Birleşik Kategori Tablosuna ulaşılmıştır. Bu tablo üç kategorizasyon işlemi sonucunda üç büyük kavrama indirgenmiştir. Bunlar hem bölgeleri hem de tüm görüşmeleri kapsayan; Birey-İnsan, Sanat ve Gelir kategorileridir. Ardından bu kategoriler, sosyolog Herbert Blumer'in kuramları ışığında analize tabi tutulmuştur. Blumer'in yöntemselleştirdiği sembolik etkileşimcilik perspektifiyle açıklanan bu söylemlerde, dokumacıların kendi üretimleri olan halı ve kilimlere bireysel olarak farklı anlamlar yükledikleri ve yorumladıkları ortaya çıkmıştır. Blumer'in görüşlerine göre bu birey-sel yorumlar, toplumsal yapıyı şekillendiren, anlamlandıran ve bireyin kendini belirtme sürecini harekete geçiren özelliklere sahiptir. Tüm katılımcılar bu işin sanat yönünün farkında olmakla beraber; dokumacılığın tek amacının aile geçimine bir katkı sağlamak olduğunu ve el sanatlarının günden güne tercih edilmeyişi ile yok olmaya yüz tuttuğunu üzülerek belirtmişlerdir. Bizzat son temsilcilerinin yaşadığı bu köklü değişim, sembolik etkileşimcilik bağlamına paralellik göstererek emeklerine, söylemlerine, yaşayış ve düşünce şekillerine kadar yansımış ve bize tezimiz için önemli sonuçlar vermiştir.
Demokrasiye müdahale örneği olarak 15 Temmuz 2016 darbe kalkışması ve toplumsal tepkiler

Türkiye Cumhuriyeti devleti tarihinde birçok darbe ve darbe teşebbüsü ile karşı karşıya kalmıştır. Fakat 15 Temmuz günü tarihinin en utanç verici en korkunç günlerinden birisini yaşamıştır. Türk Silahlı Kuvvetleri içerisinde yuvalanmış FETÖ terör örgütü mensupları ve onun sivil uzantıları ülkenin seçilmiş Cumhurbaşkanına ve Hükümetine başkaldırmış ve darbe kalkışmasında bulunmuştur. Ama darbeciler başarılı olamamıştır. Darbecilerin başarılı olamamasının birçok sebebi sayılabilir. Ama bunların içinde en önemlisi Türk halkının demokrasinin yanında saf tutması olmuştur. Halkın darbeye karşı bu soylu ve destansı direnişi darbenin başarısız olmasında en önemli etken olarak yerini almıştır. Daha önce yapılan darbelerde halk darbecilerin karşısına hiçbir şekilde çıkmamış sanki darbeyi gerekli ve şartların zorunlu sonucu olduğunu, bir nevi kötü gidişatın iyiye döneceği umudunu taşımıştır. Fakat 15 Temmuz darbesinin diğer darbelere kıyaslandığında en önemli farkının halkın darbeciler karşısında demokrasiye, hükümete ve seçilmiş yetkililere sahip çıkması olmuştur.
Home, belonging and collage-identities: A case study on second-generation Turks in Modena

Göcmenlerden doğan yeni kuşağın varlığı, Avrupa ve Avrupa dışındaki birçok bilimsel topluluğun bu konu hakkında çok sayıda araştırma yapmasını teşvik etmiştir. Bu araştırmaların en başında, bu jenerasyonun bulundukları topluma dahil olma stratejileri bulunmaktadır. Göçebelerin topluma dahil olması / entegrasyonu ve günümüz toplumların gittikçe artan çesitli kültürleri içinde barındırıp, beraber var olması gibi konuların yanı sıra sosyal bilimcilerin müzakereleri, kültürel kimlik ve sahiplenme gibi temaları da konu alıyor. İkinci jenerasyon göçebelerin geleceği, özellikle gençlik çağlarında, dahil olma ya da dışlanma, kendi geleneklerine saygı ve bulunduğu toplumun kültürüne ayak uydurma arasındaki ince çizgiye bağlıdır. Modena endüstriyel bölgesi kendi kültürel çeşitliliğini ele alalı sadece birkaç yıl olmuştur. 2011 yılında, 4,366 adet Türk göçebe ve çocuklarına ev sahipliği yapmıştır. Bu sayı İtalya'da yaşayan Türk'lerin beşte birinden fazlasını kapsamaktadır. Kendilerini sadece ülkenin kimliği ile özdeşleştiren gençlerden farklı olarak, ikinci jenerasyon gençler, kimliklerini iki yol ile şekillendirirler: Kökenlerine inmek ya da İtalyan topluluğundaki günlük hayatları. Bu tezin cevaplamaya çalıştığı soru, '2. kusak Türk' teriminin arkasında kimin olduğu. Modena'da bir Türk göçmenin oğlu ya da kızı olmak kimliklerini nasıl şekillendirdi? Hem İtalyan, hem Müslüman olduklarını düşünüyorlar mı? Kendi kökenleri ile nasıl bir ilişkileri var ve gelecekleri için kendilerine nasıl bir yol çiziyorlar? Ve belki de en önemli soru: göçebe bir aileye doğmak, bu kişilerin yurt ve sahiplenme anlayışlarını nasıl değiştiriyor?
Cemevinin diferansiyel mekan olarak okunması: Göçmen Mahallesi Cemevi örneği

Bu çalışmada, Lefebvre'ün diferansiyel mekan ve izotopi kavramları üzerinden, bir Alevi kurumunun tek şubesine ait iki ayrı cemevenin mekansal pratikleri incelendi. Farklı ihtiyaçlara karşılık gelen bu binaların ortak kullanıcılar grubu bulunur. Çalışmada diferansiyel mekan örneği olarak görülen Göçmen Mahallesi Cemevi, kullanıcıların görenek olan cem ritüellerinin mekanıdır. Kullanıcıların kendi süreklerini sürdükleri ve dolayısıyla kendi erkanlarını açtıkları; buna bağlı mekansal pratikleri gerçekleştirdikleri yerdir. Bütün süreklerin pratiklerinde farklılıklar görüldüğü gibi aynı süreğe mensup olanların dini pratiklerinde de farklılıklar görülür. Diferansiyel mekan farkların üretildiği ve yeniden üretilebildiği mekandır. Çalışmada, mekanı kullanan cem gruplarının farklarının izini sürmek, diferansiyel mekanı yeniden anlamaya imkan vermiştir. Her cem grubunun açtığı erkandaki farklılıklar, cem gruplarının kendi topluluğuyla bir mekan kurmasını sağlar. Dolayımısız bir şekilde Göçmen Mahallesi Cemevi'nde her erkan bir mekan kurar. İzotopi kavramı üzerinden incelenen Kurumsal Cemevi, daha çok kentli ihtiyaçlara cevap vermeye yönelik bir mekandır. Kurumsal Cemevi, Göçmen Mahallesi Cemevi'nin aksine kullanıcıların değil kurumun genel merkezinin belirlediği kurallara göre şekillendirilmeye çalışılan yerdir. Genel merkez, bütün şubelerini türdeş mekanlar olarak görür. Bu nedenle mekanın kullanıcıları ve sakinlerini görmeyerek, merkezi bir şekilde kararlar alır. Genel merkezin fiili olarak yaratmaya çalışıtğı mekan tanım olarak izotopidir ancak bu bütünüyle mümkün olmamaktadır. Perşembe cemi gibi dini pratikler kendi erkanlarından pratikler katmaları, izotopinin önünü kesen en açık örneklerden biridir. Cemevini dinsel mekan olarak okumak ve anlamak için mekanı kuran ayn-i ceme, ayinde cem olan topluluğa bakmak gerekir. Ayinde cem olan topluluk cemevini kurar; böylece onlar mekanın kullanıcıları olmuş olur. Kentlerde birbiri ardına cemevleri açan vakıf, dernek temsilcileri, çoğunlukla, mekanın kullanıcılarını göz ardı ederek mekanı tasarlar ve mekanın 'kullanıcıları'nı ve 'sakinler'ini sessizleştirir.
Türklerin islamiyeti kabulünün sosyolojik analizi

77 Jüri: Yrd. Doç. Dr. Mehmet Ali KİRMANProf. Dr. Hüsnü Ezber BODUR Yrd. Doç. Dr. Nuri KAHVECİDin değiştirme olgusu, çok eski tarihi dönemlere kadar uzanmaktadır. Ancak din sosyolojisi alanında bilimsel alanlara konu olması oldukça yenidir. Bunun yanında, çok boyutlu ve oldukça karmaşık bir olgu olan din değiştirme, bir anda olup biten bir hadisedeğildir; içerisinde çeşitli model, motif ve yaklaşımı barındıran bir süreç işidir. Bir kişinin bile inancını değiştirmesinin zor olduğu düşünüldüğünde bir milletin bir dindendiğer bir dine geçişi bir kat daha zordur. Bu nedenle geçiş, aylar yıllar alan uzun bir süreç işidir. Türkler de İslam dinine geçerken üç asır gibi uzun bir süreçten geçmişştir. Din değiştirme olgusu ile ilgili geliştirilen bazı model, motif ve yaklaşımlarda bu süreci geçirirkenetkili olduğu görülmektedir. Bunun yanında, Türklerin eski inançlarıyla İslam dini arasındaki benzerlik ve uyum Türklerin Müslüman olmasında önemli bir etkiye sahip olmaktadır.
Sivil toplum kuruluşlarının Türk dış politikasına etkisi

Sivil toplum kavramının uzun yıllar süren bir gelişimi olmuştur. ilk dönemlerde bu kavramın tanımı devletin ne olduğu üzerine eserler verendüşünürlerce devletle özdeş olarak tanımlanmıştır. 18. yüzyılda ise anlamında bir kırılma olmuş devletten ayrı bir alan olarak değerlendirilmiştirSivil toplum kuruluşları ise sosyal hayatta faaliyetlerine başlamış ve bu alanda gelişimlerini sürdürürlerken 20. yüzyılın son yarısından itibaren siyasal alanda da aktör olmaya başlamışlardır. Yani sivil toplum kavramı sivil toplum kuruluşlarında somutlaşmıştır. Sivil toplum kuruluşlarının devletle olan ilişkisi ve devlet karşısındakigelişimi daha çok iç politika çerçevesinde şekillenmiştir. Bu etkileşimiinceleyenlerde daha çok bu merkezde konuyu ele almışlardır. STK'lar devletin iç politikası alt başlığında gelişimlerini büyük ölçüdetamamlamışlardır. Konumları artık daha belirgin hale gelmiştir. Bu aşamadan sonra sivil toplum kuruluşları dış politika konuları ile de yakından ilgilenmeye başlamışlardır. Bu alanda da aktör olmaya çalışmaktadırlar. Bu tez içerisinde biz STK'ların Türk dış politikasında etkili olma çabalarını inceledik.