turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Avrupa'da aşırı sağın yükselişi: Almanya ve Fransa örnekleri

Avrupa, 11 Eylül'den bu yana aşırı sağ eğilimlerin marjinal alandan siyasetin merkezine doğru hareketine sahne olmaktadır. Soğuk Savaş boyunca Avrupa siyasetinde süregelen dengeler 11 Eylül sonrasında ortaya çıkan konjonktürün etkisiyle değişmeye başlamıştır. Bu dengelerin değişmesinde siyasi partilerin söylemleri etkili olmuştur. Yıllardır siyasetin marjinal alanında bulunan aşırı sağ partiler merkez partilerinin hegemon söylemlerine meydan okuma fırsatı bulmuşlardır. Bu meydan okuma neticesinde Avrupa siyasetinde ve sosyal yaşamında önemli değişimler yaşanmıştır. Bu tezin amacı; aşırı sağ partilerin siyasette kendilerine alan açma adına, 11 Eylül 2001 sonrasında ortaya çıkan konjonktürden faydalanarak nasıl yabancıları ve Müslümanları ötekileştiren/marjinalleştiren bir söylem dolaşıma soktuğunun, bu söylemin merkez partilerin söylem ve politikalarına etkilerinin, dolaşıma sokulan söylemin sosyal yapıya etkilerinin ve partilerin oy oranlarının incelenip analiz edilmesidir. 11 Eylül 2001 sonrasında ortaya çıkan konjonktürde aşırı sağ partilerin siyasette zemin kazanmak ve meşruiyetlerini sağlamak adına dolaşıma soktuğu yabancıları ve Müslümanları ötekileştirici söylemin, merkez partilerini popülist politikalar izlemeye itmesinin yanı sıra halk kitlelerindeki yabancı karşıtlığını körüklediği ve bu durumun Avrupa ülkelerinde yaşayan yabancılara yönelik şiddet eylemlerini arttırdığı savının öne sürüldüğü bu çalışmada aşırı sağ partilerin ve merkez partilerinin söylemleri incelenmiştir.
Türkiye ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki siyasi ilişkiler 1960-1974

İkinci Dünya Savaşı sonrasında Sovyetler Birliği'nin Türk topraklarına yönelik yayılmacı politikası iki ülke ilişkilerini gerginleştirdi. Topraklarının tehdit altında olduğunu gören Türkiye, bu süreçte Amerika Birleşik Devletleri liderliğindeki Batı Bloku ile mevcut ilişkilerini güçlendirerek Sovyetler Birliği'ne karşı güç birliği oluşturma politikasına yöneldi. Bu bağlamda Türkiye 1945'ten itibaren özellikle ABD ile dost ve müttefik olmanın yollarını aradı. Söz konusu dönemde ABD ise, başta Türkiye ve Yunanistan olmak üzere Sovyet tehdidi altındaki ülkelere ekonomik ve askeri yardım yaparak Sovyet yayılmacılığına karşı bir savunma kalkanı oluşturmak istedi. Böylece Türkiye ile ABD arasında karşılıklı çıkarların ön planda olduğu yakın bir işbirliği dönemi başlamış oldu. ABD'de Sovyetler Birliği gibi yayılmacı bir politika izlemekteydi. ABD, başta Orta Doğu olmak üzere, yüzyılın başında İngiltere ve Fransa'nın sömürgesi olan toprakların yeni sahibi olmayı hedefledi. ABD, Türkiye'nin Orta Doğu önünde Sovyet ve Komünist yayılmacılığına karşı bir set olduğunu gördü ve Türkiye'yi Sovyetler Birliği karşısında özellikle savunma alanında destekleme kararı aldı. İkinci Dünya Savaşı'ndan galip çıkan iki süper gücün ortak coğrafyalara yönelik rekabeti, dünyayı iki kutuplu bir hale getirdi. Böylece Sovyetler Birliği'nin yıkılmasına kadar devam edecek olan iki süper gücün askeri, siyasi ve ekonomik mücadelesine dayanan 'Soğuk Savaş' dönemi de başlamış oldu. Türkiye ile ABD ilişkileri 1960'a kadar yakın işbirliği çerçevesinde devam etti. Ancak 1960'tan sonra iki süper güç arasındaki Yumuşama başlangıcı dönem, NATO'nun değişen güvenlik stratejisi, Küba ve Kıbrıs bunalımlarının ortaya çıkardığı çıkar çatışmaları sebebiyle iki ülke ilişkilerinin sorgulanmaya ve yeniden değerlendirilmeye başlandığı yeni bir döneme girilmiş oldu. 1964 Kıbrıs Bunalımı sırasında ABD Başkanı Lyndon B. Johnson'un Başbakan İsmet İnönü'ye gönderdiği ve kamuoyunda 'Johnson Mektubu' olarak bilinen mesaj, Türkiye ile ABD ilişkilerinde bir kırılma noktası oluşturdu. Bu kırılma noktasının yaratttığı sancılı dönem devam ederken, 1971- 1974 yılları arasında üst üste yaşanan gerginliklerle iki ülke ilişkileri bunalımlı bir döneme girmiş oldu.
Yumuşak güç ve kamu diplomasisi: Sahra Altı Afrika ekseninde Türkiye ve Çin faaliyetlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada Türkiye ve Çin'in Sahra altı Afrika'da gerçekleştirdiği kamu diplomasisi faaliyetleri araştırılmıştır. Her iki ülkenin Afrika'da ekonomik faaliyetler ve dış yardımlar çerçevesinde yürüttüğü kamu diplomasisi faaliyetleri üzerine odaklanılmıştır. Türkiye ve Çin yumuşak gücünü hissettirmede Sahra altı Afrika'da benzer faaliyetlerden yararlanmaktadır. Ancak ülkelerin ekonomik güçleri faaliyetlerin kapsamını ve yoğunluğunu belirlemektedir. Ayrıca Çin'in ekonomik faaliyet ve dış yardım çerçevesinde yürüttüğü kamu diplomasisi uygulamalarında devlet temel aktör iken Türkiye açısından devletin yanı sıra hükümet dışı organizasyonlar da faaliyetlerde önemli rol oynamaktadır.
Makedonya'da Türk Azınlık ve Makedonya-Türkiye ilişkileri

Makedonya Cumhuriyeti'nin 1991 yılında bağımsızlığını ilan etmesinin ardından, Makedonya'da yaşayan Türk ve Arnavut azınlıkların 1974 Anayasası'yla sahip oldukları bazı anayasal hakların 1991 Anayasası'yla ellerinden alınmış; bu durum, Türk ve Arnavut milliyetlerini siyasi örgütlenmeye itmiş, ve 2001 yılına kadar Makedonya'nın Türk ve Arnavut azınlıklara karşı sert tutumu ve baskısı Makedonya'nın istikrarını olumsuz yönde etkileyecek, tehlikeli iç çatışmaların patlak vermesine neden olmuştur. 2001 yılında Ohri Çerçeve Anlaşması'nın imzalanmasından sonra anlaşmanın teorikte Türklerin lehine görünmesine rağmen, bu anlaşmadan sonra Türklerin Makedon devlet kurumlarındaki temsil sayılarının azaldığı gözlenmiştir. Bu yaşanan süreç içerisinde Türkiye'nin Makedonya'ya yönelik politikası, Makedonya'nın toplumsal iç barışının ve toprak bütünlüğünün korunması yönünde olmuştur. Türkiye, Makedonya Cumhuriyeti'nin bağımsızlık ilanından itibaren istikrarlı bir ülke konumuna gelebilmesi için devamlı siyasi, askeri ve ekonomik destekte bulunmuş ve her alanda sıkı ilişkiler kurmuştur. Bu ilişkilerin günümüzde de halen devam ettiğini söylenebilir.
Çin piyasa reformunun Çin-ABD ilişkilerine etkisi ve ekonomik yansımaları

Bugün dünya üzerinde yaşadığımız gelişmeler artık dünyanın bir kabuk değiştirme döneminde olduğunu ve bu değişimin sancılarını yaşadığını göstermektedir. Ortaçağ'ı atlattıktan sonra Rönesans ve reformla, Sanayii Devrimi ile zenginleşen Avrupa ve Batı çıktığı sömürge arayışında coğrafi keşifler sonucunda kendine alternatif bir güç olan Amerika Bileşik Devletleri'nin de temelini atarak zenginlik ve medeniyetin zirvesine çıkmıştır. Yıllarca dünyayı şekillendiren bu emperyal anlayış ile dünyanın diğer kadim kültürlerini de tüketim endeksli globalizasyon ve dünya vatandaşlığı terimi ile yok etmeye çalışmış fakat bunda başarılı olamayınca zor kullanmaya çalışarak kendi egemenliğini sürdürmeye uğraşmıştır. Yakın zamanda iki kutuplu bir dünya düzeni yani Soğuk Savaş düzeninin sona ermesi ile Batı'nın, ABD özelinde tehdit algısı yaratma çabaları dünyayı bir kaosa sürüklemiş ve fatura başta kendisine ve Batı dünyasının merkez ülkelerine, daha sonra dünyanın geri kalanına çıkmıştır. 2000'li yıllara girerken ABD ve Batı'nın dünyayı dizayn etme hevesi ekonomik ve manevi anlamda pahalıya mal olmuş ve içinden çıkılamaz bir süreç halini almıştır. Buna karşılık 1978 yılında yaptığı reformla 'Piyasa Sosyalizmi' denen kavramı yaratan Çin Halk Cumhuriyeti bugün dev bir üretim ekonomisi haline gelmiş Asya'nın yeni dünya merkezi olmasını sağlamış ve ABD ile birlikte Batı piyasalarını tehdit altına almaya başlamıştır. Bu gelişme ABD'nin dikkatini bu alana yoğunlaştırmasını sağlamış ve buna mümkün olduğu kadar engel olmak için bir takım önlemlere başvurmuş, siyasi ve sosyal olarak gayrı nizami harp yöntemleri ve sistemli kültürel dezenformasyonla buna karşılık vermeye çalışmıştır. Buna karşılıkta dünya ülkeleri ve Türkiye'de bu gelişmelerden etkilenmiş ve buna göre yerlerini belirlemek zorunda kalmıştır. İşte bu çalışmada da bu olayların etkisel boyutlarının hem Çin içerisinde hem de uluslararası alanda ve gelecek dönemde yeni bir alternatif dünya düzeni arayışına cevap verebilme kapasitesi ve konusu araştırılacaktır
Amerika Birleşik Devleti'nde dini lobiler ve dış siyaset: Christian Unıted for Israel örneği

19 yy'ın sonlarında Avrupa'da temelleri atılan Siyonizm'in amacı, bağımsız bir İsrail Devleti kurmaktı. Bu hareket, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda, Amerika Birleşik Devletleri'nde toplum ve siyaset bazında karşılık bulmaya başlamıştır. Bu devleti Ortadoğu'da Filistin bölgesinde kurmak isteyen Siyonizm, Batı ülkelerinin ve daha özelde de ABD desteğine de ihtiyaç duymuştur. Bu bağlamda, temelleri Hristiyanlığın Protestan mezhebine bağlı olan Amerikalı Evanjelistler, düşünsel bazda ciddi şekilde Siyonizm'e destek olmuşlardır. 1948'de İsrail Devleti kurulduktan sonra, ABD desteğinin devamını sağlamak amacıyla birçok Evanjelist Siyonist örgüt kurulmuştur. Christian United For Israel 2006'da bu amaçla kurulan ve günümüzde aktif olarak çalışan bu örgütlerin en büyüklerinden bir tanesidir. Finansal, siyasal ve toplumsal bazda her türlü desteği içeren din odaklı sivil toplum niteliğindeki bu örgütler, 1980'li yıllarda Amerika'da aktif şekilde politik çalışmalar yapmıştır. Ancak isimleri tam manasıyla George Walker Bush'un 2003 Irak Savaşı'yla beraber gündeme gelmiştir. Evanjelizm ve Siyaset arasındaki ilişki, bu tarihlerden sonra daha fazla akademik çalışmalarda yer almıştır. Tezin amacı; Evanjelizm sistemi daha iyi kavradıktan sonra, CUFI özelinde, bu örgütlerin ABD Ortadoğu siyasetine etkilerini analiz etmektir.
Uluslararası Para Fonu ve bir geçiş ekonomisi olarak Azerbaycan ile ilişkileri

Bu çalışmada Sovyetler Birliği'nin dağılması ile birlikte başlayan, Azerbaycan'ın siyasi, sosyal ve ekonomik dokusunun topyekün bir dönüşümünü içeren geçiş sürecine ilişkin gelişmeler ele alınmıştır. Bu çerçevede büyük ölçüde ekonomik, kısmen de diğer alanlarda ortaya çıkan yemlikler işlenip, ortaya konulmuştur. Globalleşme sürecinin hızlandığı günümüzde, bu sürece önemli katkıları bulunan uluslararası kuruluşlardan biri olan IMF'in Azerbaycan'da uyguladığı ekonomik politikalar incelenmiştir. Bu tezde ulaşılan sonuçlar şu şekilde özetlenebilir: Azerbaycan'da beş yıllık bir duraklama döneminden sonra siyasi istikrarın yakalanması ile birlikte ekonomik istikrar da sağlamıştır. Özellikle uluslararası petrol şu-ketierinin ve kredi kuruluşlarının sağladıkları kaynaklarla, petrol ağırlıklı olmak üzere çeşitli alanlarda geniş yatırımlar yapılmıştır. IMF'in uyguladığı maliye ve para politikaları sonucunda zaman içinde, ekonomide iyimser hava oluşmuş ve ekonomik verilerde düzelmeler gözlenmiştir. Bu gelişmelerle birlikte, petrol ve doğal gaz satışlarından elde edilen gelirlerin 2005 yılından sonra ülke ekonomisine sağlayacağı katkıyla daha da ivme kazanacağı beklenmektedir.
Borders and bordering processes in the European Union: A comparative study of Spain and Turkey

Bu çalışma, ortaya çıkmakta olan AB bölge devletinin, AB üyesi İspanya'nın ve AB adayı Türkiye'nin 1990 ve 2010 yılları arasında, yabancıların kendi ülkelerine hareketlilikleri karşısında uyguladıkları sınırları, sınır politikalarını ve sınır oluşturma süreçlerini incelemektedir. Çalışmanın ana amaçları, Avrupa'daki bölgeleşmenin doğasını, karakterini ve gelecekteki sınırlarını, sınır yazını ve yeni bölgecilik kuramı çerçevesinde tartışmak üzere ortaya çıkmakta olan bölgenin yabancılara karşı kurgulanan sınırlarının ve sınır oluşturma süreçlerinin doğasını ve bu bölgenin 'ötekilerini' araştırmaktır. Ortaya çıkmakta olan AB bölge devletinin sınırları esasen düzensiz göçmenlere karşı oluşturulmaktadır. Ancak, çalışmanın bulguları AB'nin düzensiz göç korkusu nedeniyle bütün yabancılara karşı sınır oluşturma ve dolayısıyla ötekileştirme süreçlerine girişmediğini göstermektedir. AB, düzensiz göçmen olma ihtimali yüksek olan bazı yabancılara karşı sınırlarını geçirgen tutarken, bazıları için neredeyse bir Hadrian Duvarı örmektedir. Kimlerin sınırlandırıldığını ve dolayısıyla ötekileştirildiği ortaya çıkarmak için, bu çalışma AB'nin kendi ülkesine seyahat etmek isteyen yabancıları üstü kapalı bir şekilde kategorize etmek için kullandığı iki kavramın ? bona fide ve mala fide - izini Eur ? Lex veri tabanında sürmüştür. Bu analiz sayesinde araştırma, AB'nin yabancıların hareketliliğine karşı sınır oluşturma ve ötekileştirme süreçlerini incelemekte ve ortaya çıkmakta olan bölge devletinin doğasını, karakterini ve gelecekteki muhtemel sınırlarını tartışmaktadır. Analizin sonuçları, yabancıların hareketliliğe uygulanan sınırlar bağlamında; AB bölge devletinin, bir 'Avrupa Kalesi'nden çok bir 'Kapalı Yerleşme'ye benzediğini ortaya koymaktadır.
Uluslararası ilişkilerde meşruiyet krizi: Avrupa Birliği örneği

KMesruiyet, son dönemlere kadar siyaset bilimi disiplinine ait bir olgu olarakdüsünülmekte iken, bugün hem ifade ettigi anlam hem de sorgulama konusu olanözneler/aktörler bakımından giderek daha çok disiplinin basvurdugu bir tanımlama aracı olmustur. Öte yandan, mesruiyetin bu kadar sık kullanılmaya baslanan bir olgu haline dönüsmesi, kavramı derli toplu tanımlamayı da zorunlu hale getirmektedir. Geleneksel olarak yasallık, egemenlik, iktidar ve rıza unsurları ile tanımlanmayaçalısılan mesruiyet, ölçülebilir ya da somut bir gerçeklik olmaktan çok sübjektif bir algıolmustur. Bu yüzden, mesruiyetin tanımına dair birçok tartısma yapılmıs ve önemli bir akademik birikim ortaya çıkmıstır. Uluslararası ilişkiler disiplininde ise mesruiyetkonusu, genelde Avrupa Birliği, özelde de AB Parlamentosu'nun mesruiyeti üzerindenbaslayan tartısmalar ile Soguk Savas sonrası dönemden itibaren gündeme gelmistir. Bu çalısma, özellikle Maastricht Antlasması sonrası siyasal entegrasyon kurmayı amaç edinen AB'de yasanan demokratik açık ve buna bağlı olarak ortaya çıkanmesruiyet krizinin çözümüne yönelik yaklasımları ele almıstır. Uluslararası örgütlerin kurumsal yapılarıyla ulusal örgütlenme arasında yapılan analojiye dayandırılankurumsal çözüm önerilerinde Avrupa Anayasası'na; sosyo-kültürel çözüm önerilerindeise Uluslararası liskiler disiplininin yeni teorilerinden Konstrüktivizme yer verilmistir. Sürekli kurumsal çözüm önerilerinin tartısılması ve dile getirilmesi elestirilmis, asıl incelenmesi gerekenin sosyo-kültürel reformlar olduğunun altı çizilmistir. Bu amaçlaKonstrüktivizm ciddi bir biçimde ele alınıp, Avrupa kimligi/kamuoyu/yurttaslıgı gibi dinamiklerin incelenmesi gereklidir.
Ortadoğu'da Türk imajı: Arap basınında Türkiye'nin Ortadoğu'daki yeni rolü (2002-2009)

Türk-Arap ilişkileri Osmanlı Devleti'nin yıkılmasının ardından inişli çıkışlı bir seyir izlemiştir. Birbirlerini bağlayan din unsuruna rağmen Türkler ve Araplar birbirinden hep uzak durmuşlardır. 1990'lı yıllarda bölgede oluşan politik ve ekonomik değişimler Türkiye- Arap ilişkilerini olumsuz etkilemiştir. Daha sonra Türkiye-Suriye arasındaki kriz, Türk-Arap ilişkilerinin en gergin noktası olmuştur. Türkiye ve Ortadoğu ilişkileri olumsuz havada ilerlerken 2002 yılında Türk-Arap ilişkileri hızla olumlu yönde gelişmiştir. Türkiye, Türk-Arap ilişkilerini geliştirmekle kalmamış aynı zamanda Ortadoğu'daki önemli konularda çözüm yolu bulmak için girişimlerde bulunmuştur. Bu anlamda Türkiye, Ortadoğu'da önemli bir role sahip olmuştur. Türkiye'nin Ortadoğu'daki hızlı yükselişi Araplar tarafından nasıl karşılandığı merak konusu olmuştur. Bu çalışmada Türkiye'de son 18 yıl içinde oluşan dış politikadaki değişimi ele aldık. Bu çerçevede 2002 yılından itibaren bölgede yükselen Türkiye'nin rolünün Arap basınında nasıl yorumlandığını incelemeye çalıştık. Bu yönde Arap dünyasının önemli dört gazetesi göz önünde bulundurarak, gazetelerdeki yazarların köşe yazıları ele alarak Türkiye hakkındaki yorumlarını derledik. Çalışmamız Türkiye'nin Ortadoğu'daki hızlı yükselişi karşısında Arapların düşüncelerini ele almıştır. Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde Türkiye'nin doksanlı yıllarda izlediği politikaların neden Türkiye'yi Ortadoğu'dan uzaklaştırdığını, ikinci bölümde ise Türkiye'de yaşanan iktidar değişikliği sonrası Türkiye'nin Ortadoğu ülkeleriyle yakınlaşması ve bunun Arap basınına nasıl yansıdığını incelemeye çalıştık.
Birinci ve ikinci Yugoslavya'da Hırvat sorunu

Birinci ve İkinci Yugoslavya'da Hırvat Sorunu başlığını taşıyan bu çalışmada Hırvatların XX. yüzyılda parçası oldukları Yugoslav devletlerinin federalleştirilmesi yönünde izledikleri politikalar incelenecektir. Hırvat politikasının federalizm programı çerçevesinde belirlenmesi XIX. yüzyılda ortaya çıkan Hırvat Yugoslavcılık hareketinin siyasi programına dayanmaktadır. Bu dönemde Habsburg Monarşisi yönetimi altında olan Hırvatistan'ın ulusal entegrasyonunun monarşi içerisinde yaşayan diğer Güney Slavlarla birlikte Yugoslav devletinin kurulmasıyla sağlanabileceği düşüncesi Hırvat Yugoslavistlerinin siyasi programının temelini oluşturmuştur. Federal Yugoslavya programı Hırvatlar tarafından XX. yüzyıldaki Yugoslavya devletleri döneminde de savunulmuş ve devletin federalleştirilmesi ülke içi ve dışı dinamikler kullanılarak aşama aşama gerçekleştirilmiştir. 1918 yılında Sırp-Hırvat-Sloven Krallığı'nın kurulmasından sonra Hırvatlar bu yeni devletin siyasi yapısının federalizm çerçevesinde örgütlenmesi için mücadele etmişlerdir. Ancak Hırvatların federalist politikası Yugoslav devletinin merkeziyetçi-üniterist bir biçimde örgütlenmesi gerektiğini savunan ve Büyük Sırbistan düşünceine bağlı olan Sırplar tarafından sürekli olarak engellenmiştir. Hırvat federalist politikasının Sırplar tarafından engellenmesi Yugoslavya Krallığı'nda siyasal bir kriz yaratarak Hırvat sorununun ortaya çıkmasına neden olmuştur. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Josip Broz Tito liderliğinde 1945 yılında kurulan Sosyalist Yugoslavya devletinde de federalist Hırvatlar ve merkeziyetçi Sırplar arasında siyasal çatışma yaşanmaya devam etmiştir. Ancak Sloven Edvard Kardelj'in planlayıcısı ve J. B. Tito ile birlikte uygulayıcısı olduğu sosyalist özyönetim modeliyle birlikte Yugoslavya'da federe cumhuriyetlerin yetkileri artarak devletin federalleşmesi gerçekleşmiştir. Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra Sırplar Slobodan Milosevic liderliğinde harekete geçerek Yugoslavya'yı federalleştirmiş olan 1974 Anayasası ile getirilen düzenlemeleri ortadan kaldırmaya çalışmışlardır. Sırpların yeniden merkeziyetçiliğe dönüş çabaları sonucunda izledikleri politikalar 1991'de Yugoslavya'nın dağılmasında belirleyici olmuştur.
Gençlerde demokrasi ve katılım algısının oluşmasında sivil toplum kuruluşlarının rolü

Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde araştırmaya değer bir konu olan gençlerde demokrasi ve katılım algısının oluşmasında STK'ların rolü tezin konusunu oluşturmaktadır. Sivil toplum kavramı son yıllarda ülkemizde hızla gelişme gösteren bir kavramdır. Askeri vesayet dönemlerinde fonksiyonlarını tam olarak yerine getiremeyen sivil toplum kuruluşları, son yıllarda gerçekleştirilen demokratikleşme hamleleriyle birlikte kendine hareket alanı bulmuştur. Gerek sayı yönüyle gerekse faaliyet çeşitliliği anlamında gelişme gösteren sivil toplum kuruluşları toplumsal seviyeyi geliştirirken, bireyler üzerinde de önemli katkılar sağlamaktadır. Bireylerin verimli ve üretken bir hale gelmesinde sivil toplum kuruluşlarının yürüttüğü çalışmalar son derece önemlidir. Tezin amacı, sivil toplum kuruluşlarının gençlerin demokrasi ve katılım algılarını etkileme durumunu ortaya koymaktır. Toplumsal nüfus dinamikleri içerisinde sivil toplum kuruluşlarının faaliyetlerine belki de en çok gençlerin ihtiyacı vardır. Gençlerin haklarını demokratik yöntemlerle arayabilip verimli ve üretken bir hale dönüşmesinde sivil toplum kuruluşlarının faaliyetlerine katılımları son derece etkili olmaktadır. Bu tez çalışmasında üniversite öğrencilerinin arasından seçilen öğrencilerden oluşan bir örneklem üzerinde anketler uygulanmıştır. Gençlere yönelik anket çalışması yöntemi kullanılmıştır. Yürütülen anket çalışmasıyla Türkiye genelinde gençlerin demokratik katılım algısının oluşmasında sivil toplum kuruluşlarının rolü tespit edilmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak sivil toplum kuruluşlarının gençlerde demokrasi ve katılım algılarının oluşturulmasında önemli bir katkısı bulunmaktadır. Sivil toplum kuruluşları; yürütmüş oldukları faaliyetlerle gençlerin daha donanımlı, üretken, temsil ve katılım kabiliyetleri yüksek bireyler haline gelmeleri üzerinde önemli katkılar sunmaktadır.
Foreign policy behavior of emerging middle powers toward sub-saharan Africa in the context of niche diplomacy

Uluslararası düzende, devletler düzen içindeki pozisyonlarına ve potansiyellerine göre sınıflandırılırlar. Uluslararası İlişkiler literatüründe 'örta ölçekli güç' kavramının bulunmasına rağmen bu gruptaki devletlerin daha iyi analiz edilebilmesi için bir alt sınıflandırmaya ihtiyaç duyuldu: yükselen orta ölçekli güçler ve geleneksel orta ölçekli güçler. Yükselen orta ölçekli güçler diğer alt gruptan uluslararası düzenin daha kapsayıcı olmasını gerektiren reformist özellikleri ile ayrılırlar. Öte yandan, yükselen orta ölçekli güçler uluslararası çevrede kendilerinin görece iyi organize oldukları ve iyi bir performans sergiledikleri ve tezde niş diplomasi olarak adlandırdığımız alanlarda diğer coğrafyalarla etkileşime girip ülkelerinin olumlu, iyi huylu, yumuşak taraflarını göstermeye gayret ederler. Tezde, bunun haricinde, üzerinde durulan diğer bir konu ise devlet-dışı aktörlerin yükselen orta ölçekli güçlerin dış politika yapımında ne denli etkili olabilecekleridir.
İngiltere'nin İstanbul Elçisi Thomas Roe'nun diplomatik yazışmaları: 1621-1628

İngiltere'nin 1621- 1628 yılları arasında Osmanlı Devleti nezdinde elçiliğini yapmış olan Thomas Roe'nun mektupları 1740 yılında Samuel Richardson tarafından derlenmiş ve The negotiations of Sir Thomas Roe in his embassy to the Ottoman Porte, from year 1621 to 1628 inclusive: containing a great variety of curious and important matters, relating not only to the affairs of Turkish Empire, but also to the those of the other states of Europe in that period; his correspondences with most illustious persons? and many useful and instructive particulars adlı eser oluşturulmuştur. Bu çalışma dönemin gerek Osmanlı gerek de Avrupa tarihi hakkında çok önemli bilgiler ihtiva etmektedir. Çalışmamızın konusu bu eserin İngilizce mektuplarının Türkçeye çevrilmesi ve değerlendirilmesidir. Baskıcının yaptığı derleme sırasında bazı mektuplardaki şifreler çözülmemiş, bu çalışmaya da yansımıştır.
Turgut Özal Dönemi Türkiye-KKTC ilişkileri

Bu çalışma, Türk siyasi tarihinde Özal dönemi olarak adlandırılabilen 1983- 1993 yılları arası dönemde, Türkiye-KKTC ilişkileri ve uluslararası alanda yaşanan gelişmeleri incelemektedir. Özal'ın kişisel özelliğine bağlı olarak değişen Türk dış politikası ve uluslararası alandaki yansımaları, Türkiye'de yaşanan iç siyasi çekişmelerin ve bürokratik vesayetin dış politikaya etkisi göz önünde tutulacaktır. Türkiye'de Kasım 1983'te başlayan Özal dönemi ve KKTC'nin bağımsızlık ilanı, dönemin başlangıç noktasını oluşturacaktır. Dönem içinde yaşanan gelişmelerin tarihsel arka planına kısaca yer verilecektir. Uluslararası alanda KKTC'nin tanınması yönünde uygulanan politikalar ve uluslararası aktörlerin Kıbrıs konusuna yaklaşımı analiz edilecektir. Bağımsızlık ilanının uluslararası alanda kabul görmemesinin, Türk dış politikasına etkileri ve Özal döneminde Türkiye'nin gelişmesi ve kalkınması yönünde uygulanan politikalarsa diğer bir konu başlığıdır. Türk ekonomisinde ve siyasi alanda yaşanan değişimlerin uluslararası alanda etkileri ve Uluslararası İlişkiler disiplini bağlamında KKTC'nin kimlik sorunu, Özal'ın kişiliği ve Türk dış politikasının uluslararası alandaki yansımaları, birey-devlet-sistem düzeyinde incelenecektir. Bu çalışma Türkiye'de, KKTC'nin bağımsızlık ilanı ve Özal dönemini birlikte inceleyen ilk tezdir.