turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Motorlu araçlar sorumluluk sigortasında riziko istisnaları

motorlu araçların ve trafik yoğunluğunun artması birçok soruna sebep olmaktadır. Bu sorunlardan en önemlilerinden birisi, motorlu araçların sebep olacağı zararların nasıl ve kim tarafından karşılanacağınınbelirlenmesidir. Hukukumuzda kabul edilen ilkeye göre, fail kusurlu olduğu takdirdesorumlu olacaktır. Buna göre kusursuz olan fail, doğan zarardan sorumlu tutulamaz. Ancak Karayolları Trafik Kanunu, motorlu araçların kendine özgütehlikelerini dikkate alarak, motorlu araç işleteni kusursuz olarak sorumlu tutmuştur. Böylece motorlu aracın işletilmesi ile doğan zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması yeterli olup, ayrıca işletenin kusuru aranmayacaktır. Karayolları Trafik Kanunu, zarar gören kişileri korumak amacıylaişletenin sorumluluğunu karşılamak için motorlu araçlar sorumluluk sigortası yaptırma zorunluluğu getirmiştir. Bu sigorta ile işletenin sorumluluğu için gerekli şartların varlığı halinde sigortacı zarar görenin zararını karşılayacaktır. Sigortacının doğan zarardan dolayı sorumluluğu sınırsız değildir. Öncelikle, sigortacının sorumluluğu sorumlu olduğu miktar bakımındandır. Ayrıca sigortacı, sözleşme kapsamı dışında kalan rizikolardan dolayı da sorumlu değildir. Karayolları Trafik Kanunu'nun 91. maddesinin I. fıkrası uyarınca, motorlu araçlar zorunlu sorumluluk sigortası, işletenin kusursuz sorumluluğuna karşı yapılmaktadır. şletenin kusursuz sorumlu olmadığı durumlar kural olarak sigorta kapsamı dışındadır. Ayrıca, riziko istisnaları Karayolları Trafik Kanunu'nun 92. maddesinde altı bent olarak düzenlenmiştir. Ancak bu düzenleme isabetli bir şekilde yapılmamıştır. Çünkü, motorlu araçlar sorumluluk sigortasında riziko istisnaları bu madde ile sınırlı değildir. Bu maddede düzenlenmemekle birlikteKanun'un diğer maddelerinde düzenlenen riziko istisnaları bulunmaktadır. Bazı riziko istisnaları da Kanun'un ilgili maddelerinin aksi yorumundananlaşılmaktadır. 2
Türk Hukukndaki kusursuz sorumluluk ve tehlike sorumluluğu halleri

Türk Hukukunda, sorumluluk hukuku kurallarının kusur esasına dayandırılması uzun yıllar insanların ihtiyacına cevap vermesine rağmen gelişen teknoloji ve sanayi ile birlikte ortaya çıkan ihtilafların çözümünde salt kusur prensibinin uygulanması yetersiz kalmaya başlamış, kusura dayanan sorumluluk hallerinin yanında kusura dayanmayan sorumluluk hallerini de düzenleme ihtiyacı doğmuştur. Bu düzenlemelerin bir kısmı Türk Medeni Kanununda, bir kısmı Borçlar Kanununda, bir kısmı da özel kanunlarda yapılmıştır. Bu nedenle tez çalışmasının ana konusunu; sorumluluk hukuku, kusursuz sorumluluk ve tehlike sorumluluğu hallerinin ayrımı ve Türk Hukukundaki yerinin incelenmesi oluşturmaktadır.
Türk Ceza Kanunu'nda kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalara alternatif ceza infaz teknikleri

Tez çalışmasında, kısa süreli hürriyeti kısıtlayan hapis cezaları yerine insan haklarına uygun olacak alternatif infaz sistemlerine yönelik araştırmalar ve yeni önermeler yer almaktadır.
Anayasa değişiklikleri çerçevesinde Cumhurbaşkanlığı

Çalışmanın amacı; 1982 Anayasasında Cumhurbaşkanlığı ile ilgili düzenlemelerin değerlendirilmesidir. Bu konuyla ilgili olarak 2007 yılında yapılan Anayasa değişikliğinin getirdiği yenilikler eski haliyle kıyaslanmış ve değişikliklerin beraberinde getirdiği tartışmalara da yer verilmiştir. Bu çerçevede; Onbirinci Cumhurbaşkanı seçimi ile başlayan ve Türkiye'nin siyasal düzeninde önemli değişikliklerin yaşanmasıyla sonuçlanan süreç ve bu süreç sonrası yaşananlar; Anayasa Mahkemesinin verdiği '367 Kararı' incelenmiştir. Ayrıca Anayasa Hukukçularının üzerinde fikir birliğine varamadıkları noktalara, halk oylamasıyla yapılan 2007 Anayasa değişikliğinin getirdiği sistem tartışmalarına, son olarak da Cumhurbaşkanın görev ve yetkileri ile sorumluluğuna değinilmiştir.
Ulusal zenginliğin kullanılışı üzerinden demokrasi analizi: Türkiye örneği

Ulusal zenginliğe; ilgili yılda hanelerin ve kamunun toplam servet tutarına o senenin milli gelir miktarı eklendikten sonra ortaya çıkan tutardan, kişilerin toplam borcu düşülerek ulaşılabilir. Demokrasi; herkesin- yaş, cinsiyet, gelir grubu ve ideoloji bakımından- kendi farklılığı/ menfaati ile siyasete katılabilme ve kendi farklılığı ile siyaseti etkileyebilmesidir. Bu çalışma, bir devletin demokratik karakter taşıyıp taşımadığı ortaya konurken öncelikle incelenmesi gerekenin, ulusal zenginliğin paylaşımı olduğu düşüncesi üzerine kuruludur. Çünkü devlet şeklindeki bir örgütlenmeden herkesin beklentisi, ancak daha iyi bir yaşam olabilir. Barınma, sağlık, eğitim, özgürlük, kültür, yeşil alan ve insanın diğer tüm ihtiyaçlarını karşılayan daha iyi bir yaşamın ise; parasal bir karşılığı vardır. Herkes, kendi ihtiyaçlarının karşılanması noktasında ulusal zenginlikten adil bir pay alıyor olmalıdır. Ve yine herkes; bu adil payın belirlenmesi aşamasına, kendi farklılığı/ menfaati ile katılabilmelidir. Bu doğrultuda konu, ikili başlıklandırma sistemine uygun olarak iki ana başlık altında çalışılmıştır. Herkesin ulusal zenginlikten adil pay alması, meselenin esas boyutu olarak ikinci bölümde; herkesin adil payın belirlenme aşamasına kendi farklılığı ile katılabilmesi, meselenin usul boyutu olarak birinci bölümde yer almıştır. Türkiye'de mali mevzuatın, ulusal zenginliği paylaştırışı yönünden insan hakları ve demokratik prensiplere açık uyumsuzluğu; bu uyumsuzluğu kırabilecek karşı kuvvet ve denetim mekanizmalarının ise, uygulamaya konulmadığı tespit edilmiştir.
Türk Anayasa Mahkemesi kararları ışığında maddi ve manevi varlığın korunması ve geliştirilmesi hakkı

İnsanın onurlu bir yaşam sürebilmesi için maddi ve manevi varlığının korunması ve geliştirilmesi hakkı büyük önem taşımaktadır. Anayasada yer alan hak ve özgürlüklerin kullanılabilmesi için maddi ve manevi varlığının korunması gerekmektedir. İnsanın doğumundan ölümüne değin yaşamını sürdürürken bir takım temel hak ve özgürlükleri kullanması ve davranışlarda bulunmasında, Anayasada yer almayan isimsiz özgürlükler de esasında kişinin maddi ve manevi varlığının korunmasına ve geliştirilmesi hakkının kapsamına girer. Maddi ve manevi varlığın korunması ve geliştirilmesi hakkı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin özel hayata saygı hakkını düzenleyen 8. maddesindeki hukuksal çıkarlara karşılık gelmektedir. Maddi ve manevi varlığı koruma ve geliştirme hakkı bireysel başvuru kapsamında Anayasa ve AİHS'in ortak koruma alanında yer alan çerçeve bir haktır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları, Türk Anayasa hukukunda maddi ve manevi varlığın korunması ve geliştirilmesi hakkının koruma alanı ve hukuki niteliğine yön vermektedir. Çalışmamızda Anayasa Mahkemesinin maddi ve manevi varlığın korunması ve geliştirilmesi hakkı ile ilgili verdiği bireysel başvuru ve iptal davası ve itiraz üzerine verilen kararlar incelenmiştir. Maddi ve manevi varlığın korunması ve geliştirilmesi hakkının, AYM kararları ile her somut uyuşmazlıkta anlamı ve kapsamının ortaya konulduğu ve sınırlarının çizildiği görülmektedir.
Navlun sözleşmesi bakımından taşıyanın zıya, hasar ve geç teslimden kaynaklanan sorumluluğu ve sorumluluğunun sınırlandırılması

Navlun sözleşmesi, taşıyanın belirli bir ücret karşılığında deniz yoluyla eşya taşımayı üstlendiği bir sözleşmedir. Özellikle 19. yüzyıldan itibaren, navlun sözleşmesi kurulurken taşıyanın sorumluluğunu muhtelif kayıtlar ile ortadan kaldırma yoluna gitmesi söz konusu olmuştur. Sözleşmenin karşı tarafı olan taşıtanı ve diğer yükle ilgilileri oldukça zor durumda bırakan bu tür kayıtlar bakımından bir sınırlandırma getirilmesinin öngörüldüğü milletlerarası sözleşmelerin ilki 1924 tarihli La Haye Kuralları olup, bunu sırasıyla 1968 tarihli La Haye / Visby Kuralları, 1978 tarihli Hamburg Kuralları ve son olarak da 2009 tarihli Rotterdam Kuralları izlemiştir. Gerek eski gerekse de mevcut Türk Ticaret Kanunları milletlerarası alandaki bu gelişmelere kayıtsız kalamayarak taşıyanın sorumluluğuna yönelik bazı düzenlemeler getirmiştir. ETTK ağırlıklı olarak La Haye Kuralları'nı esas alan hükümler içermekte iken, TTK ile La Haye / Visby ve Hamburg Kuralları ekseninde bir sorumluluk anlayışı kabul edilmiştir. TTK ile getirilen yenilikler arasında fiili taşıyan kavramı, taşıyanın sorumluluğunun sınırlandırılmasında Özel Çekme Hakkı ve koli / ünite esasına bir alternatif olarak ağırlık esasının kabulü, sınırlı sorumluluktan yararlanma hakkının belirli şartların varlığı halinde kaybı ve sınırlı sorumluluk sisteminin sözleşmesel sorumluluk haricinde tazminat talebinin haksız fiil veya diğer bir sebebe dayandırılması halinde de uygulanacağının kabul edilmesi gibi düzenlemeler yer almaktadır. Bu çalışmada taşıyanın sorumluluğunun TTK hükümleri çerçevesinde, ETTK ve bu alandaki milletlerarası sözleşmeler ile karşılaştırmalı olarak ele alınması amaçlanmaktadır.
Kişilik hakkı ihlali kapsamında insan üzerinde yapılan deneyler ve hukuki sonuçları

İnsan deneyleri, tıp biliminin gelişebilmesi için yüzyıllardır yapılan uygulamalardır. Fakat ilk zamanlarda hiçbir yasal dayanağı olmadan yapılan bu deneyler, kişilik hakkını ihlal edici nitelikteydi ve 19. yüzyıla kadar deneyin tarifi dahi tam anlamıyla yapılmamıştı. II. Dünya Savaşı sırasında acımasızca yapılan deneyler sonucunda artık yasal bir düzenleme yapılması gerekliliği ortaya çıkmış ve bunun üzerine 'Nuremberg Kodu' hazırlanmıştır. Hukukumuz açısından ise, düzenlemeler 1960 yılında 'Tıbbi Deontoloji Nizamnamesi' ile başlamış, dönüm noktası ise 2005 tarihinde yürürlüğe giren 'Türk Ceza Kanunu' ile olmuştur. İnsan deneyleri daha çok kamu hukukunu ilgilendiriyor gibi görünse de kişilik hakkı ihlallerine yol açması çok muhtemel olduğundan ötürü özel hukuku da yakından ilgilendirmektedir. Kanun, tüzük ve yönetmeliklerimiz insan üzerinde deneylerin hukuka uygunluk sebeplerini ayrıntılı bir şekilde düzenlemiştir. Çalışmamızda öncelikle insan üzerinde deney kavramı açıklanıp, tarihi gelişimi anlatılmıştır. Ayrıca yürürlüğe girmiş ulusal ve uluslararası kaynaklar bakımından insan deneyleri ayrıntılı şekilde açıklanmıştır. İkinci bölümde kişilik hakkı kavramı detaylı şekilde açıklanıp, özellikle insan üzerinde yapılan deneyler söz konusu olduğunda kısıtlılar, hamileler, çocuklar gibi bazı özel grupların deneylerde tercih edilmesi dolayısıyla bu gruplar ayrı ayrı incelenmiştir. Son bölümde ise, insan deneylerinin kişilik hakkını ihlal etmesi nedeniyle ortaya çıkacak olan sonuçlar ve açılabilecek davalar anlatılmıştır. Bunlara ek olarak insan üzerinde yapılan deneylerde sorumluluğun kime/kimlere ait olacağı belirlenmeye çalışılmıştır.
Belediyelerde performans denetimi ve mali denetim

Performans denetimi belediyelerin amaçladıgı isi ne kadargerçeklestirebildiginin nicelik ve nitelik olarak ifadesidir. Performansdenetiminde; belirli amaç ve hedeflerin olması, performans ölçütlerinin belirlenmesi, bu denetimde bilgi toplanması, bu bilgilerin değerlendirimesi, performansın iyilestirilmesidir. Belediyelerde sunulan hizmetlerin etkin ve verimli olması istenilen sonucaulasmada önemli bir adımdır. Etkinlik ve verimlilik durumları ise idareninperformansı ve basarısı açısından degerlendirilir. Belediyelerin performansı ne kadar güçlü ve yüksek olursa, idare bir o kadar yüksek ve kaliteli hizmet sunacaktır. Bu değerlendirmeler ısıgında, çalısmamızın konusu, Türkiye'de en aktifmahalli idare birimi olan belediyelerde sunulan hizmetlerin istenildigi kadar etkin, verimli ve tutumlu bir sekilde gerçeklestirilebilmesidir. Öncelikle belediyeler ve denetim konusunda ön bilgi verilecek, ardından belediyelerde performans kavramına ve denetimine deginilecek, son olarak ise belediyelerde gerçeklesenmali denetim ise performans denetimi ısıgında ele alınacaktır.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda tehdit suçu

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda kişi hürriyetine karşı suçlar arasında düzenlenen tehdit suçu bu yüksek lisans tezinin konusudur. Bu çalışmada tehdit suçu hakkında genel bilgiler verildikten sonra suçun tarihçesi, hürriyet kavramı da ele alınarak incelenmiş, Türk Ceza Kanunu'ndaki benzer suç tipleri ile karşılaştırması yapılmış, çeşitli ülkelerdeki tehdit suçu düzenlemeleri kısaca ele alınmıştır. Tehdit suçunun unsurları detaylı şekilde incelenmiş, failin kusurluluğunu etkileyen haller ile suçun özel görünüş şekillerine değinilmiştir. Konusuna göre yüksek mahkeme kararlarına yer verilerek, teoride tartışılan hususlarda uygulamanın nasıl şekillendiği gösterilmeye çalışılmıştır. Son olarak tehdit suçunun yaptırımı, soruşturma ve kovuşturma yöntemi ile 24/11/ 2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'la yapılan değişikliği de içeren uzlaştırma uygulamaları kapsamındaki yeri incelenmiştir.
قتل الأسير في الفقه الإسلامي

İslam bize şunu emiretmiştir: bizim aramızda işbirliği yapmak ve bize şunu belirlendi ki o bizi milletler ve kabileler ve değişik renklerde yaratmış, bunun için birbirimizi ezmemeliyiz. Çünkü Allah'a ibadet edenler ve Allah'ın emirlerini yere getirmek onlar allah'ın sevgililerdir yüce Allah şöyle buyurdu (Ey insanlar Şüphe yok ki, biz sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık ve birbirinizi tanımanız için sizi boylara ve kabilelere ayırdık. Allah katında en değerli olanınız, O'na karşı gelmekten en çok sakınanınızdır. (Hucurat/13) bütün dinler bir dinden geldi ve Allah islam adlandırdı oda barıştan gelen bir işim bunun için bütün semavi diyanet ler öldürmek ve zorbacıklar yapmak yasak emir etmiş fakat dine savunmak ya da nefsi müdafa öldürtmek kabul etmiş ve şöyle buyurdu (önceki kapılara ve hayatta ceza cezası dikkatlı olabilirsiniz biz kardeşçe bir birimi e sevmeli emir etmiş. Adalet ve hüküm etmek toplum içindeki kuralar içersinde olmalı özelikle fakirlere güçsüzlere yardım etmek sadakayle ve zekat emir etmiş esirler fakirlerin ve güçsüzlerin arasında hiçbir fark olmadığını Allah şöyle buyurdu; Allah'a olan sevgileri için veya mala olan sevgilerine rağmen yemeklerini yoksula, yetime ve tutsağa verirler, onları doyururlardı. (İnsan/8) İslamda esirlere kötü muamele etmekle ilgili herhangi bir emir yoktur. Çünkü o bir esirdir. Hakime ise bazı konularda yetki vermiştir. Bu karşılıksız bırakmak ya da fidyeye karşı ister para ister müslüman esirlere karşı değiştirmektir. Eğer düşmanlarımız esirlerimize kötü muamele etmişse o zaman aynı şekilde muamele yapabilirler. Katileri öldürmek yetkisi hakime verilmiştir. Bu durumda katil öldürebilir onlar esir olarak değil belki de savaş katileri olduğu için bu zamanda bu şekilde adlandırır peygamber efendimiz bazı esirleri öldürdü ama onlar savaş esirleri olmadıkları için başka bir cinayet işledikleri için öldürüldüler. Şimdiki uluslararası kanununda mevcuttur. Çünkü eğer esir bir kişi hakkında ya da bir cemaatin hakkında cinayet işlemiş ise ve ona akrabaları dava açsalar o esire idam cezası verebilir.
TCK'da suçu bildirmeme suçu

01.07. 2005 tarihinden önce yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'da sadece kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suç olarak düzenlenmiştir. 01.07. 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK ile genel nitelikli suçu bildirmeme suçu düzenlenmiş, bunun yanı sıra suçun özel görünüş şekilleri olan kamu görevlisinin suçu bildirmemesi ve sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçu ayrı maddeler halinde düzenlenmiştir. Bu çalışmada, hukukumuza ilk kez 5237 sayılı yasa ile giren genel nitelikli suçu bildirmeme suçu ile kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçu ve sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçu inceleme konusu yapılmıştır. Ayrıca bu suçların genel özelliğinin ihmali suç olması nedeniyle ihmali suçların ne olduğu, özellikleri konusu irdelenmiştir. Çalışma ile, uygulaması çok sık olmayan bu suçlarla ilgili olarak doktrinde yer alan görüşler ve uygulamadan örneklere yer verilmiştir. İnceleme konusu yapılan suç tipleri ile ilgili olarak tespit edilen eksiklikler ve yapılması gerekenler vurgulanmaya çalışılmıştır.
Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen gizliliğin ihlali suçları

Ceza muhakemesinde bazı işlemlerin gizli gerçekleştirilmesi gerekir. Soruşturma evresinde gerçekleştirilen işlemler kural olarak umuma karşı gizli iken; soruşturma evresinin süjelerine karşı, bunların sahip olduğu bir takım hakların işlerliğini sağlamak bakımından gizli değildir. Kovuşturma evresinde ise, duruşma evresine ilişkin olarak kural açıklık olmakla birlikte, üstün tutulan bazı menfaatlerin korunabilmesi adına kapalılığın söz konusu olabileceği istisnai durumlar öngörülmüştür. Söz konusu hak ve menfaatler ile basınının yapacağı adli haberler bakımından, gizliliğin kapsam ve sınırlarını belirlemek önem arz etmektedir. Gizliliğin ihlali suçu, TCK'nın 'Özel Hükümler' başlıklı ikinci kitabının 'Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler' başlıklı dördüncü kısmının 'Adliyeye Karşı Suçlar' başlıklı ikinci bölümünde, 285. maddede düzenlenmiştir. Hükümde dört farklı suç tipine yer verilmiştir. Soruşturmanın gizliliğini ihlal eden eylemler; maddenin birinci fıkrasında gizliliğin aleni bir biçimde ihlali, ikinci fıkrada ise soruşturma evresinde gizli kalması gereken bilgilerin gizliliğini ihlal şeklinde olmak üzere iki farklı suç olarak düzenlenmiştir. Kanun hükmü gereği kapalı yapılan veya kapalı yapılmasına karar verilen duruşmaların kapalılığını ihlal suçuna üçüncü fıkrada; kişilerin suçlu olarak algılanmasına yol açacak biçimde görüntülerinin yayınlanması suçuna ise dördüncü fıkrada yer verilmiştir. Ceza muhakemesinde gizlilik ve kapsamı birinci bölümde; çalışmamızın asıl konusunu oluşturan ve birden fazla hukuki değeri, temelde adil yargılanma hakkını, koruma altına alan gizliliğin ihlali suçları ise ikinci, üçüncü ve dördüncü bölümlerde ele alınmıştır.
Anonim şirkette pay sahibinin oy hakkı ve oyda imtiyaz

'Anonim Şirkette Pay Sahibinin Oy Hakkı ve Oyda İmtiyaz Hakkı' konulu bu çalışmamızda oy hakkının anonim şirketlerdeki görünümü, oy, oy hakkı, oy hakkının hukuki niteliği ve işlevleri, bir pay sahipliği hakkı olan oy hakkının müktesep hak olup olmadığı, şahsi, mali, yönetsel hak ayrımlarından hangi hakka ait niteliklere haiz olduğu, oy hakkının sınırlandırılmasıyla oyda imtiyaz arasındaki ilişki, oy hakkının kullanım usulü, hukuki niteliği, sınırlandırılma ve kaldırılma halleri, bunların usul ve esasları incelenmiş, mukayeseli hukukta oy hakkının doğumu gelişimi ve mehaz hukukla Türk hukuku arasında oy hakkının karşılaştırılması yapılmış, çalışmamızda oy hakkının pay sahiplerine ne gibi ayrıcalıklar sağladığı hangi hallerde pay sahiplerinin bu ayrıcalıklı haklarının kısıtlanabileceği, oyda imtiyaz kavramı ile bu kavramın benzer kavramlardan farkları ve oyda imtiyaz kavramının hukuki niteliği, tarihçesi, konumuzla bağlantılı olan konuların yer yer geçmişşten günümüze kadar gelen Türk Ticaret Kanunları'nda geçirdiği değişimleri, oy hakkı ile ilgili olarak güncel Türk Ticaret Kanunu olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda getirilen yenilikleri, oyda imtiyazın ilişkili olduğu konularla da bir bütünlük oluşturacak şekilde ele alınmış, uygulamada bu hususların ne gibi sorunlara yol açtığı da dikkate alınarak doktrin görüşleri, güncel yargı kararları ve uygulamada karşılaşılan sorunlar doğrultusunda bu konular incelenmiştir.
Birlikte kefalet

İBirlikte Kefalet? başlığını taşıyan çalışmamız iki bölümden oluşmakta olup, ilk bölümde teminat kavramı ve kefalet sözleşmesi hakkında genel bilgiler verilmiş, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile kefalet sözleşmesinin tanımı, kuruluşu, şekli, kefil olma ehliyeti ve kefalette eşin rızası ile ilgili olarak yapılan değişiklikler ele alınacaktır. İkinci bölümde kefalet türleri ele alınacak olup, adi ve müteselsil kefalette kefilin sahip olduğu def'iler ve bu kefalet türlerinde kefilin asıl borçluya nasıl rücu edeceği açıklanmaya çalışılacaktır. Bu konulara ilişkin olarak TBK'da ne gibi değişiklikler yapıldığı, bu değişikliklerin mevcut duruma ve uygulamaya getirdiği yenilikler ve bunların yerindeliği tartışılacaktır. Kefalet türleri ile bağlantılı olarak birlikte kefalet konusu ayrıntılı olarak açıklanmaya çalışılacak, gerçek ve gerçek olmayan birlikte kefalet ayrımı çerçevesinde birlikte kefillerin def'ileri ve rücu ilişkileri incelenecektir.
Franchise sözleşmesinde denkleştirme talebi

Bu çalışmanın konusu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 122. maddesinde düzenlenen denkleştirme talebinin, franchise sözleşmesine uygulanmasıdır. Bu çerçevede, franchise sözleşmesinin hukuki niteliği, unsurları, benzer sözleşmelerden ayrıldığı noktalar ile tarafların yükümlülükleri ve sözleşmenin sona ermesinin sonuçları çalışmanın ilk bölümünde irdelenmiştir. İkinci bölümde, franchise alanın denkleştirme talep hakkının şartları konusu ayrıntılı şekilde incelenmiştir. Son bölümde ise denkleştirme talebinin hesaplanması ve dava yoluyla ileri sürülmesi konuları ele alınmıştır.
Uygulamaya bakan yönleriyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçu

Bu çalışmanın konusu 28.06. 2014 tarihinde Resmi Gazetede Yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren 6545 Sayılı Yasa ile köklü bir değişikliğe uğrayan, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 104'üncü maddesinde tanımlanan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun hukuki niteliğinin ve suçun unsurları ile tartışmalı konularının doktrin, yargı kararları ve uygulamada yaşanılan aksaklıklarla bağlantılı olarak irdelenmesidir. Reşit olmayanla cinsel ilişki suçu Türk Ceza Kanununun İkinci Kitabının 'Kişilere Karşı İşlenen Suçlar' başlıklı ikinci kısmının altıncı bölümünde 'Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar' başlığı altında düzenlenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde çocuk kavramı, cinsellik kavramı, cinsel özgürlük kavramı ve Anayasal temelleri, Reşit Olmayanla Cinsel İlişki suçunun Türk Hukukundaki tarihi gelişimi ve mukayeseli hukuk incelenmiştir. Çalışmamızın ikinci bölümünde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun unsurları ayrıntısıyla ele alınmıştır. Suçun maddi unsurları, manevi unsuru, hukuka aykırılık unsuru, suçla korunması amaçlanan hukuksal değer, suçun nitelikli halleri ve mağdurun rızası kavramı ile cinsel ilişki kavramı ayrı ayrı başlıklar altında incelenmiştir. Doktrinde tartışmalı olan konularda, tartışmalı kısımlara ve görüşlere ayrı ayrı dikkat edilmiş ve kendi kanaatlerimize de yer verilmiştir. Ayrıca önem arz eden ve tartışmalı konularda kendi çözüm önerimiz belirtilmekle birlikte güncel Yargıtay kararlarından da faydalanılmıştır. Çalışmamızın üçüncü ve son bölümünde ise Reşit Olmayanla Cinsel İlişki suçunun benzer suç tipleri ile mukayesesi, soruşturma ve kovuşturma usulü ile bizatihi suçun unsurları açısından ayrıca bir öneme sahip olan şikayet müessesesi, suçun yaptırımı ve infaza ilişkin aşamalar incelenmiştir.
Anonim şirketlerin infisahı

Şirketler sona ermekle, kural olarak tasfiye sürecine girerler. Tasfiye haline girilmesine vesile olan 'sona erme' olgusu, öğretide genel olarak kabul gören tasnife göre, 'infisah ' ve 'fesih ' şeklinde ayrıma tabi tutulmaktadır. İnfisah, yasa tarafından ortaya konmuş olan belli olguların gerçekleşmesi halinde herhangi bir iradenin karar almasına veya herhangi bir kurum veya organın girişimde bulunmasına gerek olmaksızın anonim şirketin kendiliğinden sona ermesi anlamına gelmektedir. Buna karşılık 'fesih', yasada yetkilendirilmiş herhangi bir organ veya kurumun, kanunda öngörüldüğü şekilde 'şirketin sona ermesine' dönük irade ortaya koyması sonucunda anonim şirketin sona ermesi demektir. Tezin birinci bölümüne 'sona erme', 'fesih' ve 'infisah' kavramlarının terminolojik anlamları ile öğretide ve yasa metinlerinde hangi anlamda kullanıldıkları belirlenmiştir. Şirket türleri ile sona erme sebeplerine kısaca değinilmesinin ardından, 'anonim şirketlerin fesih sebepleri' özetlenmiştir. İkinci bölümde 'anonim şirketlerin infisahı' konusu, en ince ayrıntısına kadar tartışılmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda 'işletme konusunun gerçekleşmesi veya gerçekleşmesinin imkansız hale gelmesi', 'esas sözleşmede öngörülen infisah sebebinin gerçekleşmesi', 'süresiz hale gelmemek şartıyla esas sözleşmede yazılı sürenin dolması', 'anonim şirketin sermayesinin 2 /3'ünün kaybedilmesine rağmen gerekli önlemlerin alınmamış olması', 'anonim şirketin iflası', 'anonim şirketin Türk vatandaşlığını yitirmesi' ve 'anonim şirketin yeni TTK'na sermaye bakımından uyum sağlamamış olması' gibi başlıklar altında inceleme ve tartışmalar yapılmıştır. Üçüncü ve son bölümde, infisahın doğal ve kanuni neticeleri olan 'tasfiye' ve 'tasfiyesiz infisah' konuları incelenmiş, ayrıca TTK'na eklenmiş olan 'Geçici 7'nci madde' ile uygulamaya sokulmuş olan 'hızlı tasfiye yoluyla terkin' ve 'tasfiyesiz terkin' hususları ele alınmıştır.