turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk - Rus güvenlik ilişkilerinde bir rekabet ve işbirliği alanı olarak Karadeniz

Karadeniz, Soğuk Savaş'ın sona ermesinin ardından küresel ve bölgesel aktörlerin önem verdiği bir alan olmuştur. Yaşanan siyasi gerginlikler ve çatışmaların gölgesinde, istikrarsızlığa yol açabilecek gelişmelere karşı devletlerin bir araya gelerek güvenlik ve işbirliği ortamı yaratılmasına önem verilmiştir. Rusya-Gürcistan Savaşı ve Rusya ile Ukrayna arasında krize neden olan gelişmeler sonucunda yaşanan kırılmalar devletler arasında olası çatışma ihtimalini gözler önüne sermiştir. Bu durum Karadeniz'in barış, güven ve istikrarına yönelik belirsizliği önlemede işbirliği fırsatlarına daha fazla önem verilmesi gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Karadeniz'in önemli aktörlerinden arasında yer alan Türkiye ve Rusya'nın ilişkileri havzada yaşanan gelişmelerden etkilenmesine rağmen 2000'lerden itibaren siyasi ve ekonomik alanlarda birlikte hareket ederek işbirliğinin geliştirilmesine önem verilmiştir. Bu çalışmada Karadeniz Havzası'nda yaşanan gelişmeler ışığında Türkiye ve Rusya'nın güvenlik ilişkilerine olan etkisi incelenmiştir. Havzadaki artan istikrarsızlığa karşı Türkiye ve Rusya ilişkilerinde mutlak kazançlarını ön planda tutarak geliştirilen işbirliğiyle birlikte havza güvenliğinin sağlanabileceği önerilmiştir. Bu durumun hem Türkiye hem de Rusya'nın ilişkilerinde işbirliği fırsatlarının değerlendirilmesine imkan sağlayabileceği düşünülmektedir.
Çin'in hegemonik dönüşümü üzerine bir inceleme

Son zamanlarda, uluslararası ilişkiler disiplininin en çok tartışılan konulardan biri Çin'in yükselişidir. Özellikle ekonomik performansı ile ABD'ye rakip olabileceği ile ilgili tartışmalar yapılmaktadır. Bu çalışma Robert W. Cox'un eleştirel teorisi ile Çin'in hegemonik dönüşümü üzerine bir değerlendirme yapmaktadır. Üretim ilişkilerini başlangıç noktası kabul ederek Çin'in yeni bir dünya düzeni kurma ihtimali üzerinde durulmaktadır. Bu amaçla, Mao döneminden günümüze kadar olan süreci üretim ilişkileri, sosyal kuvvetler ve devlet biçimleri açısından ele almakta ve 'Çin karşı bir hegemonik hareket yaratabilir mi, yoksa bu gelişmeler bir Amerikan pasif devrim midir? sorusunun yanıtını aramaktadır. Üzerinde durulan bir diğer nokta, Çin'in ekonomik modelinin ne olduğu ve bunun sürdürülebilirliğidir. Bu çalışma Çin'in ekonomik modelinin neoliberal politikalara dayandığını savunmaktadır. Bu çerçevede, Çin'in neden neoliberal bir ekonomik modeli olduğu, diğer neo-liberal modeli takip eden ülkelerden neden farklı olduğu ve bu modelin sürdürülebilirliği tartışılacaktır.
Islamic Activism in the Sahel: A case of Al-Qaeda in the Islamic Maghreb and Boko Haram

Kuzey Afrika ve Sahra altı Afrika arasındaki geçişken Sahil bölgesi hem yerel, hem de uluslarası camia tarafından şiddet yanlısı İslami aktivizm için bir güvenli bölge ve münbit bir zemin olarak ifade edilmektedir. Bu tez, bölgede halihazırda aktif halde bulunan sosyal hareketlerin ortaya çıkışını ve gelişmesini sosyal hareketler teorisini kullanarak incelemektedir. Müslüman Mağrib'deki El-Kaide ve Boko Haram örgütü sırasıyla Cezayir ve Nijerya'da ortaya çıkmıştır. Sosyal hareketler teorisinin Cezayir ve Nijerya'daki AQIM ve Boko Haram hareketlerini çalışmada sağladığı zenginlik, teorinin siyasi fırsat yapıları, mobilizasyon yapıları ve kültürel çerçeveler gibi üçlü analitik araçları sağlamasından kaynaklanmaktadır. AQIM ve Boko Haram başlangıçta ılımlı ve muhafazakar hareketler olarak ortaya çıkmalarına ragmen daha sonra kendilerince maddi ve maddi olmayan kaynakları bir araya getirerek oluşturdukları serbest alanların yok edilmesiyle şiddete yöneldiler. Bu yöneliş, grupların üyelerinden bazılarının radikal görüşleriyle de örtüştü. AQIM aslında başlangıçta bir siyasi parti olan FIS hareketinin değişen şartlara göre GIA, GSPC ve AQIM'e evrilmesiyle ortaya çıkan bir harekettir. Boko Haram ise ortaya çıkışından bu yana ismini değiştirmese de 2009'dan bu yana sistem karşıtı bir kavramsal çerçeve kullanan şiddeti bir taktik olarak benimsemiş bir gruptur. Bu nedenle, bu iki hareket de radikalleşmelerinde benzer bir yol izlemiş, ve faaliyetlerini, bölgenin genişlemeleri için bulunmaz fırsatlar sunması yüzünden bütün Sahil bölgesinde yaygınlaştırmaya çalışmışlardır. Özellikle AQIM Sahil bölgesinde güçlü bir varlık gösterirken Boko Haram da bazı Sahil ülkelerinde faaliyet göstermektedir. İki örgüt de başlangıçta Cezayir ve Abuja'daki hükümetleri devirmeyi hedeflemiş ve daha sonra da adam kaçırma ve rehinecilik gibi yasadışı faaliyetlerle bütün Sahil bölgesini tehdit etmeye başlamışlardır.
A Critical analysis of the change in the national pact: The resolution of the Mosul question

Musul sorunu, Türkiye ve Ortadoğu yakın tarihinin en önemli konularından biridir. Misak-ı Milli'ye göre Türkiye sınırlan içinde yer alması gereken bu bölge, uzun süren siyasi, diplomatik ve askeri mücadelelerden sonra Irak'a dahil edilmiştir. Konuyla ilgili kaynaklar incelendiğinde, Türkiye'de yapılmış pek çok çalışmanın, Musul'un bugün Irak topraklan içinde kalmasının nedenim İngilizlerin düzenlediği tertiplere bağladığı görülecektir. Bu tür komplo teorileri, İngiltere'nin üniter bir aktör olarak hatları iyi belirlenmiş bir Mezopotamya ve özelde de Musul politikasına sahip olduğunu ve bu politikayı uygulamak için çeşitli entrikalara başvurduğunu örtük ya da açık bir biçimde varsaymaktadır. Ne var ki, Musul'un bugünkü statüsü pek çok faktörün etkin olduğu karmaşık bir sürecin sonucudur. Sorunun çözümlenmesi sırasında, yalnız İngiltere ve Türkiye'nin değil, Fransa, İtalya, Rusya ve A. B. D. gibi ülkelerin uyguladığı politikalar da etkili olmuştur. Ayrıca bu devletler üniter yapılar olmadıkları için, devlet-dışı aktörler de devreye girmiş ve bu süreci daha da karmaşıklaştırmıştır. Bireylerin kanı, düşünce ve amaçlan politikaların belirlenmesinde etkili olmuştur. Değişik hükümet organlarına ve bu organlar adına hareket eden bireylere ek olarak, petrol şirketleri gibi özel firmalar da olaylardaki yerlerini almıştır. Bu da ekonomik konuların süreçteki etkinliğim göstermektedir. Ayrıca her ülkedeki iç siyasi durum uygulanan dış politikaları da etkilemiştir. Bu çeşitli aktör ve konulara bakarak, Musul'un Irak'a dahil edilmesi sürecinin realist teoriden ziyade globalist modelle daha iyi açıklanabileceği söylenebilir.
Israel's rapprochement with Russia in the post-cold war era (1991-2011): A diaspora effect?

1991 yılında diplomatik ilişkilerin yeniden kurulmasından bu yana geçen otuz yıldan sonra, İsrail ve Rusya Federasyonu, 2011'de 'Arap Baharı' olarak bilinen demokratikleşme isyanları sırasında daha önce hiç görülmemiş bir işbirliğine sahip oldu. Her ne kadar bu yakınlaşma konusundaki literatür temel olarak güvenlik temelli açıklamaları benimsemiş olsa da, 1991'de ilişkilerin yeniden kurulmasından Arap Baharı'na kadar olan süreci görmezden gelmektedir. Bu tez, 1980'lerin sonundan itibaren İsrail'e Eski Sovyetler Birliği ülkelerinden göç etmiş Yahudilerin getirmiş olduğu demografik değişim temelinde iki ülke ilişkilerinin değişen doğasına dair bir tartışma sunmaktadır. Eski Sovyetler Birliği Yahudilerinin İsrail'de nelerin değiştiği sorusuna odaklanarak bu çalışma, bu Yahudilerin geniş bir nüfusa ve farklı kültürel özelliklere sahip olmalarını, onları bir 'Rus diasporası' haline getirdiğini ve İsrail'in siyasi kuruluşunda ve sonuç olarak dış politikasında etkili hale geldiğini savunuyor. Bu çalışma, diasporanın iç ve dış politikadaki rolüyle ilgili olarak çoklu bir aidiyet duygusu ve değişken bir kimliğe sahip olmanın merkeze alındığı yeni bir bağlamlaştırma ile literatüre katkıda bulunmaktadır. Son olarak, bu tez aynı zamanda İsrail dış politikasının, eski vatanlarının bir diasporası olması olma özelliği taşıyan bu tür toplulukların etkisinden bağımsız düşünülmemesi gerektiğini göstermektedir.
Sino-Indian rivalry for regional dominance in the Indian Ocean

Bu tez, Hint Okyanusunda hakimiyet kurabilmek için Çin ve Hindistan arasında yaşanan rekabeti incelemeyi amaçlamaktadır. Hem Çin hem de Hindistan, Hint Okyanusu'nda ekonomik, politik ve askeri açıdan hakim güç olmak için büyük bir rekabet içerisindedirler. Dünyanın en kalabalık iki ülkesi olan Çin ve Hindistan arasındaki güç mücadelesi özellikle Soğuk Savaş sonrası dönemde artış göstermiştir. Birbiri ardına gerçekleştirdikleri ekonomik reformlarla, her iki ülke Asya'nın en büyük iki gücü konumuna gelmişlerdir. Ekonomilerinde de bu reformlara bağlı olarak hızlı bir yükseliş görülmüştür. Fakat bu hızlı yükseliş beraberinde aşırı bir enerji tüketimini getirmiştir. Enerji gereksinimlerini karşılamak için kullandıkları deniz ticaret yolunun güvenliğini sağlamak her iki ülkenin en öncelikli amaçları olmuştur. Bu bağlamda Çin kendi enerji güvenliğini sağlayabilmek için deniz ticaret yolu üzerinde 'İnci Dizisi' stratejisi adında bir denetim mekanizması oluşturmuştur. Bu denetim mekanizmasıyla Çin bölge ülkelerinde bir takım girişimlerde bulunmaktadır. Fakat bu girişimler, Hindistan tarafından kendi ulusal çıkarlarına karşı bir tehdit olarak algılanmaktadır. Çünkü yıllık petrol ihtiyacının yaklaşık % 70'ini Hint Okyanusu üzerinden gerçekleştiren Hindistan için Hint Okyanusu'nun önemi oldukça fazladır. Ayrıca, bölgesinde coğrafi ve stratejik açıdan birçok avantaja sahip olan Hindistan, ekonomik yükselişini sürdürme ve Hint Okyanusu'nda egemen güç olma arzusundadır. Hindistan, komşularıyla sıkı ilişkilerde bulunan Çin'in artan etkisinden fazlasıyla rahatsızlık duymaktadır. Bu yüzden, bölgesindeki Çin etkisini kırmak için dahili, harici ve ekonomik bir dengeleme politikası izlemeye başlamıştır.
İnsancıl müdahale kavramı ve Kosova sorunu

Pekyardımcı, Elif, Burcu, nsancıl Müdahale Kavramı ve Kosova Sorunu, Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Serap Akipek, s. 178. ÖzetSavaş, yüzyıllardır kimi zaman yeni topraklar kazanmak için, kimi zaman kutsal hedefleri gerçekleştirmek için, kimi zaman da kendini savunmak için devletler tarafından başvurulan bir yöntem olarak uluslararası sistemde yerini almıştır. Ancak, ilk çağlardan bu yana savaşın yalnızca bir devletin kendi çıkarlarıveya inançları doğrultusunda değil aynı zamanda başkalarının iyiliği için kullanılabileceğine dair fikirler öne sürülmektedir. Geçmişten bu yana bu fikirlerfarklı isimlerle anılmış, günümüze ise içeriğinde çeşitli değişikliklerle beraberinsancıl müdahale olarak taşınmıştır. nsancıl müdahalenin bir tartışma konusu olarak ele alınması ise Birleşmiş Milletler Antlaşması'nda kuvvet kullanımının yasaklanması ile gerçekleşmiştir. Kuvvet kullanımının yasaklanması ile birlikte, eskiden var olan tüm kuvvet kullanma yöntemleri gibi insancıl müdahale de bu yasağın kapsamında kalmıştır. Ancak, bazı devlet adamları ve uluslararasıhukukçular, insancıl amaçlarlarla bir ülkeye müdahale edilmesinin yasağın kapsamında olmaması gerektiğini veya uluslararası örf adet hukukunun bu yöndeşekillendirilerek bu tarz müdahalelerin yaşağın kapsamından çıkarılması gerektiğini savunmaktadırlar. NATO'nun, Kosova sorununa müdahale etmek amacıyla, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi yetkilendirmesi olmaksızın, Yugoslavya topraklarını bombalaması, insancıl müdahale tartışmalarında ciddi bir yer tutmaktadır. Gerek müdahale edenin bir devlet değil hukuken tanınmış bir uluslararası örgüt olması, gerek müdahalenin tarzı, müdahaleyi diğer insancılmüdahalelerden ayrı şekilde incelenmeye değer kılmaktadır. Söz konusu çalışmanın amacı, öncelikle insancıl müdahale kavramını tarihsel kökenleri ile birliktetanımlamak ve günümüz uluslararası hukukuna uygunluğunu değerlendirmek;ardından NATO'nun Kosova müdahalesini, sorunun ortaya çıkış süreci ile birlikte ele alarak uluslararası sistemde insancıl müdahalenin uygulanabilirliğini ortaya koymaktır.
1980-2015 yılları arasında savaşın kavramsal haritası

Bu çalışmada 1980- 2015 yılları arasında kullanılan savaş kavramlarının popülerliğinde yaşanan değişimler sunulmuştur. Çalışmada 'Savaşın özü itibari ile aynı kalmasına rağmen Soğuk Savaş Dönemi'nde ve sonrasında neden farklı savaş kavramları kullanılmıştır. sorusuna yanıt aranmıştır. Uluslararası İlişkiler literatüründe kavramların yerine değinildikten sonra 'geleneksel savaş' ve 'inodern savaş' kavramları üzerine bir literatür taraması sunulmuştur. Çalışmanın bir sonraki kısmında savaş kavramlarının popüleritesinin gösterilebilmesi için dergi taraması yapılmış, 'Google scholar' ve 'scopus' veri tabanlarından elde edilen bilgiler incelenmiştir. Bu bağlamda savaş kavramlarının popülerliğini gösterebilmek için literatürde yer almaya başlayan yeni savaş, dördüncü nesil savaş, bileşik savaş, ayaklanma/ayaklanmayı bastırma ve hibrid savaş kavramları incelenmiştir. Çalışmanın bir sonraki kısmında International Studies Quarterly, Journal of Peace Research, International Security, Journal of Conflict Resolution, Journal of Strategic Studies ve International Organization dergilerinin 1980- 2015 yılları arasında yayınlanan sayıları incelenmiştir. Bunun ardından Carl von Clausewitz'in yıllara göre aldığı atıf oranlarının belirlenmesi için 'scopus'tan faydalanılmıştır. Elde edilen somut veriler ışığında 1990'lardan itibaren popüler olmaya başlayan kavramların belirli zaman aralıklarında etkili olduğu, fakat bu etkilerin bir süreklilik arz etmediği sonucuna varılmıştır.
Demokratik barış teorisi'ne bir bakış: Mülkiyet hakkı perspektifi

Bu tezde demokrasi özellikleri gösteren fakat mülkiyet hakkının korunmasını güçlü bir şekilde sağlayamayan ülkelerin dış politikada çatışmaya daha yatkın olup olmadıkları araştırılmıştır. Demokratik kurumsallaşma açısından birbirine yakın olan liberal ve illiberal demokrasilerin mülkiyet hakkının ihlali konusunda ne şekilde ayrıştıkları incelenmiştir. Bu durumu incelemek için, demokratik kurumlar, girişim özgürlüğü, dış ticaret özgürlüğü, yabancı yatırım özgürlüğü gibi kontrol değişkenleri kullanılmış, bağımsız değişkenler olan mülkiyet hakkının korunmasındakibaşarının/başarısızlığın ve yolsuzluğun, çatışmaya etkileri incelenmiştir. Mülkiyet hakkı iyi korunan, yolsuzluğun görece az olduğu, şeffaf demokrasilerde çatışmayayatkınlığın mülkiyet hakkı kötü korunan, yolsuzluğun görece fazla olduğu şeffaf olmayan demokrasilere göre daha az olduğu gözlemlenmiştir.
Yeni stratejik vizyonu bağlamında Avrupa Birliği'nin dış ve güvenlik politikası

Avrupa Birliği ekonomik bütünleşmesindeki başarısını, dış politikadaki başarısı ile devam ettirmek maksadıyla kendine ait güvenlik algılamaları ve tanımlamaları geliştirmiştir. Bu tezin amacı AB'nin ortak dış ve güvenlik politikasının dinamiklerinin Soğuk Savaş sonrası dönemde nasıl bir değişim izlediğini incelemektir. Günümüzdeki karmaşık ve belirsiz güvenlik tehditleri birçok değişkenin göz önünde bulundurulmasını gerektirmektedir. Bu amaçla tez içerisinde Avrupa güvenlik strateji belgelerindeki değişen dinamiklere detaylı bir şekilde yer verilmiştir. Askeri araçların günümüzde önemini halen koruduğu görülse de Soğuk Savaşın sona ermesiyle Batı Avrupa devletleri silahlı kuvvetlerinin yapısını, yumuşak güç kullanımı ile insani güvenlik stratejisine çevirmiştir. AB güvenliğine yönelik tehditleri engellemek için ortak dış ve güvenlik politikalarını devlet ve devlet dışındaki aktörlerle çok taraflı olarak gerçekleştirmektedir. AB, yakın zamanda sınırlarında yaşadığı göç krizinde, üye devletlerinin göçmen ve sığınmacılara karşı adaletli olmasını sağlamak için çaba sarf etmektedir. Bu çabaları ile de AB'nin göçmen krizine yönelik öncelikli hedefinin, istikrarsız ülkelerde yumuşak gücünü kullanarak, barışı tesis etmek olduğu anlaşılmaktadır. AB'nin dış ilişkilerinin, dış politika, güvenlik ve savunma politikasının çok ötesine uzanmakta olduğu ve geniş bir alanı kapsadığı sonucuna varılmaktadır.
A constructivist account of the post cold war role of the European Union in the Israeli-Palestinian conflict

AVRUPA BİRLİGI'NİN ISRAİL-FILİSTIN ÇATIŞMASINDA SOĞUK SAVAŞ SONRASI ROLÜNÜN YAPILANDIRMACI ANLATIMI Bu tez AB'nin kendi uluslararası ve toplumsal normlarını Soğuk Savaş sonrasında İsrail-Filistin çatışmasının taraflarına ne ölçüde transfer edebildiğini, yapılandırmacı teorinin terimlerinin kullanılarak anlatımım amaçlamaktadır. İsrail ve Filistin halklarının AB ile etkileşimleri sonucu uluslararası normatif kurumlara uyumu, AB normlarını ve çatışmanın taraflarının ve uluslararası sistemin diğer önemli aktörlerinin sahip oldukları toplumsal normlarla karşı karşı karşıya getirmiştir. Bu çalışma, çatışmadaki tarihsel norm değişikliği dönemlerini ve AB'nin bu değişikliklerdeki rolünü kavrarken, 'AB'nin barış sürecinin bir ödeyicisi' olduğunu iddia eden görüşlerin aksine, AB'nin Soğuk Savaş sonrası süreçte gündemi dolaylı yoldan etkilediğini gösterdiğini ortaya koymaktadır.
Etik ve insani müdahale: Söylem, mitler ve gerçekler

İnsani müdahale, siyasi ve askeri bir eylemin ahlaki açıdan gerekçelendirilmesidir. İnsani müdahalenin Soğuk Savaş'tan sonraki popülaritesinin temelleri, sonrasında Birinci Dünya'nın Üçüncü Dünya'yla ilişkilerinde aranmalıdır. Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle ise iki kutuplu uluslararası sistemin ve beraberinde yerel çatışmaların nükleer savaşa kadar tırmanabilme tehlikesinin ortadan kalkması, doğan otorite boşluğunda yaşanan çözülmeler, ortaya çıkan başarısız devletler olgusu, büyük ölçüde sivillerin hayatını kaybettiği iç çatışmalar ve soykırım ve etnik temizlik hareketlerinin artması insani müdahalenin tartışılmasına yol açmıştır. İnsani müdahale yürütülmesi için güçlü siyasal kararlılığa ihtiyaç duyulmaktadır. İnsan kaybına yol açabilen ve maddi külfeti gerektiren, sonuçları açısından başarısızlık ihtimalinin de olduğu, hatta başarısının uzun vadede neye göre ölçüleceğinin muğlak olduğu bir eylemdir. Bu nedenlerle hem müdahale edilen hem de müdahaleci ülkeler açısından ciddi riskler taşır. Hukuki boyutuyla insani müdahale ancak BM Güvenlik Konseyi tarafından alınacak karar ile gerçekleştirilebilir, NATO'nun Kosova için düzenlediği operasyon gibi tek taraflı girişimlerin hukuken karşılığının bulunmadığı ileri sürülmektedir. Etik açıdan bakıldığında ise insani müdahale eşiğinin soykırım, etnik temizlik veya benzeri bir ağır insan hakları ihlali durumunda aşılmış olacağı ve ancak böyle bir durumda silahlı müdahalenin meşru görülebileceği anlayışı kabul görmektedir. Etik ve insani müdahale arasındaki ilişkiyi incelediğimizde görüyoruz ki insani müdahale geniş kapsamlı bir uluslararası ilişkiler etiğinin parçası olarak ele alınmalıdır Çünkü ancak bu takdirde sorunlar şiddete karşı şiddetle bastırılmayacak ve gelişmiş ülkelerin şartların hazırlanmasındaki rolleri de masaya yatırılacak biçimde çözümlenebilecektir.
İsrail yurttaşı Filistinliler: yurttaşlık, kimlik, siyaset 1948-2000

Ulus devletlerin ezici çoğunluğu etnik açıdan türdeş olmaktan uzaktır. Yurttaşların ulusa aidiyet ve etnik aidiyetlerinin çakışmaması ciddi sorunlara yol açabilmektedir. İsrail'in Filistinli yurttaşları için de sorun budur. Tezimizde, İsrail'in Filistinli yurttaşlarının kimlik inşası ve İsrail devleti ile yurttaşlık üzerinden kurdukları ilişki incelenmektedir. İsrail'in resmi ideolojisi olarak Siyonizm, siyasi self-determinasyon hakkını sadece Yahudiler için tanıyıp Filistinli azınlığı siyasal karar alma süreçlerinden dışlamakta, bu durumlarını demokratik araçlarla geliştirmeye çalışmalarının önünde engel teşkil etmektedir. Buna rağmen bu azınlığın kimliğini, kurumlarını, siyasal kültürünü inşası ve 1948- 2000 arası dönemdeki eşitlik arayışı tezin omurgasını oluşturmaktadır.
Bölgeselcilik çalışmaları çerçevesinde Arktika'nın politik bir bölge olarak tanımlanışı ve Arktika bölgeselciliği

Dünyanın en kuzeyinde yer alan ve çoğunluğu buzlarla kaplı olan Arktika Bölgesi; uluslararası sistemin yapısındaki değişim, ekonominin küresel düzeyde liberalizasyonu ve iklim değişikliği gibi unsurların tetiklediği bir değişim ve dönüşüm sürecindedir. Geçmişte tehdit içeren ve güvenlikleştirilen Arktika Bölgesi'nin, yaklaşık 25-30 yıldır barışın ve işbirliğinin arzulandığı bir coğrafyaya dönüşmesi hedeflenmektedir. Ayrıca iklim değişikliği nedeniyle buzulların erimesi; yeni ekonomik, politik ve ticari fırsatlar ortaya çıkarırken ekolojik felaketleri de beraberinde getirmektedir. Hem ortaya çıkan bu fırsatları kendine mal etmek hem de çevresel tehditleri bertaraf etmek isteyen Arktika'daki aktörler bölge olma uğraşısı içerisine girmişlerdir. Bu tezin amacı da işbirliğinin ve koordinasyonun geliştirilmeye çalışıldığı Arktika'nın politik sınırlarının çizilmesi ve Arktika'daki bölgeselciliğin bölgeselcilik çalışmaları çerçevesinde incelenmesidir. Tezde, Arktika Bölgesi gelişmiş bir bölge olarak ele alınacak ve Arktika bölgeselciliği yeni bölgeselcilik teorisi içerisinde kavramsallaştırılan bölgelilik düzeylerine göre analiz edilecektir. Ayrıca yeni bölgeselcilik söyleminin Arktika bölgeselciliği üzerinden pratiği sınanacaktır.
Amerikan ve Rus istihbarat servislerinin kritikdönemeçleri

Bu tezin amacı, Amerikan ve Rus istihbarat servislerinin kurumsallaşmaları sürecinde karşılaştıkları meydan okumalar ile birlikte gelen kritik dönemeçleri ayrıntılı bir şekilde incelemektir. Bu tez, Amerikan ve Rus istihbarat servislerinin yapısalldeğişimlerinde etkili olan faktörlere odaklanmaktadır. Tezde öncelikle Amerikan ve Rus istihbarat servislerinin tarihine değinilmiş, ardından bu servislerin geçtikleri kritikdönemeçler ve bu kritik dönemeçlere neden olan etkenler ele alınmıştır. Kritikdönemeçlerin kurumsal yapılar üzerindeki etkileri incelendikten sonra, kritikdönemeçler sonrası kurumların yapısall durumları incelenmiştir. Son olarak, günümüzdeki kurumsal yapılar mercek altına alınmış ve son durumları irdelenmiştir. Bu tezde, birincil ve ikincil kaynaklardan yararlanılmıştır. Birincil kaynak olarakCIAve eski istihbarat çalışanlarının belgeleri kullanılmıştır. Gelişmelerin kronolojik bir sıraya sahip olmasının sağladığı kolaylıkla kırılma noktalarının arasındaki neden-sonuç ilişkisi net bir şekilde ortaya koyulmuştur. Kurumların tarihlerine belirtilenkaynaklar vasıtasıyla yaklaşıldığında, istihbarat kurumlarının, ulusal güvenliği sağlama açısından tehdit önceliklerine, uluslararası sisteme ve teknolojiye duyarlı olarak yapısall değişimler yaşadıkları görülmektedir. Bununla birlikte, kurumların yapısall değişimleri ve icra tarzlarında devlet adamlarının yaklaşımlarının etkili olduğu da tespit edilmiştir.
Persuasion by fear: Securitization of Iraq by the us administration between 2001 and 2003

Bu çalışma, Irakın 2001 ve 2003 yılları arasında Amerikan yönetimi tarafından güvenlikleştirilmesi sürecini kapsamlı bir şekilde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaca ulaşmak için, güvenlikleştirme süreci kim, neden, ne zaman, hangi şartlar altında, nasıl ve hangi sonuçlarla soruları sorularak analiz edilmiştir. Çalışmanın temel argümanı, Amerikan Yönetiminin Iraka karşı olağanüstü tedbirler alabilmek maksadıyla, hem kendi toplumunu hem de uluslararası toplumu ikna edebilmek için, Irakı güvenlikleştirdiğidir. Bunun yanında, Amerikan Yönetimi bu süreçte Irak kitlesel imha silahlarına sahiptir, Irakın nükleer emelleri vardır, Irakın terör örgütleriyle bağlantıları vardır, Irak Birleşik Devletlere ve Amerikalılara düşmandır ve Irak bölge ve dünya barışı için tehditdir gibi argümanlar kullanmıştır. Çalışmada iki temel yöntem kullanılmıştır. Bunlar literatür taraması ve içerik analizidir. Güvenlikleştirme sürecinin birimleri ile sürecin hangi şartlar altında oluştuğunu ortaya koymak ve analiz etmek maksadıyla ayrıntılı bir literatür taraması yapılmıştır. Ayrıca Savaşın resmi olarak sunulan sebeplerini ortaya koymak maksadıyla içerik analizi yapılmıştır. Son olarak güvenlikleştirme sürecinin nasıl olduğunu ortaya koymak maksadıyla da bir diğer içerik analizi yapılmış, bu içerik analizinde Amerikan Başkanı George W. Bushun 85, dört diğer önde gelen hükümet temsilcisinin 22 adet konuşması belirli bir çerçeve dahilinde analiz edilmiştir. Sonuç olarak çalışmada, işgal başlamadan önce Irak konusunda başarılı bir güvenlikleştirme süreci vuku bulduğu sonucuna varılmıştır.