turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kültürler arası iletişim ve etkileşim sürecinde Ferzan Özpetek sineması: Benzerlikler, farklılıklar ve melezlikler

Sinema, kültürlerarası iletişim ve etkileşim sürecinde, kültürlerin kesişme ve karşılaşma noktasında konumlanmaktadır. Önemli ve etkili bir kültür endüstrisi ürünü olarak sinema, kültürün etkili, akışkan ve dinamik yapısı nedeniyle kültürlerin birbiri arasındaki yapısall etkileşimi ve geçişlerini mümkün kılmaktadır. Böylelikle farklı özelliklere sahip kültürel öğeler arası geçişler söz konusu olabilmektedir. Merkez/başat ya da küresel kültür olarak adlandırılan kültür endüstrilerinin ürünleri, küreselin dışında kalan kültürler için değiştirici ve dönüştürücü bir etkiye sahiptir. Böylelikle küresel kültür, pazar olanaklarının sunduğu geniş coğrafyalarda yerel/otantik kültürlerden beslenmekte ve yerelin melezlenerek tüketilmeye uygun hale gelmesini sağlamaktadır. Sinema endüstrileri de bu alana dahil olmaktadır. Çeşitli sinemalar aracılığıyla filmlerde temsil edilen yerel/otantik kültürel unsurların ticarileşerek merkezin kültürü içine çekildiği, böylelikle değişip dönüşerek kendilerine bir yaşam alanı buldukları görülmüştür. Ferzan Özpetek Sineması da, ticari açıdan ve biçim olarak Ana akım Sineması'nı izlerken, içerik olarak ise yerel ve bölgesel dokudan beslenmeye devam etmektedir. Böylece, Ferzan Özpetek Sineması'nda küresel-yerel etkileşimi ve ara dönüşümlerini bulmak olasıdır.
Uluslararası Hukuk sisteminde engellilerin erişilebilirlik hakkı

Erişilebilirlik en temel insan haklarından biridir ve diğer insan haklarının kullanılabilmesi için ise vazgeçilmez bir araçtır. Başka bir ifadeyle, erişilebilirlik engelli bireylerin bağımsız olarak yaşaması, topluma tam ve eşit olarak katılması ve diğer insan hakları ve temel özgürlüklerinden sınırsız olarak yararlanabilmesi için bir önkoşuldur. Çok geniş ve kapsamlı bir kavram olan erişilebilirlik, sadece fiziksel çevreyi değil, aynı zamanda mal ve hizmetler, bilgi ve iletişim teknolojileri, ulaşım hizmetleri, siyasal yaşam, ekonomik ve sosyal etkinlikler, kültür, dil ve din hizmetleri gibi birçok alanı kapsamaktadır. Ayrıca, başta engelli bireyler olmak üzere erişilebilirlik tüm bireyler için gerekli ve önemlidir. Bununla birlikte, engelli bireyler açısından erişilebilirlik bir hak olarak dünyanın gündemine çok geç girmiştir. Engelli bireylerin erişilebilirlik hakkını doğrudan düzenleyen tek sözleşme Birleşmiş Milletler Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşme'dir. Erişilebilirliğin yanı sıra, engelli bireylerin insan hakları bakımından da en kapsamlı ve en yakın tarihli uluslararası belge olan Sözleşme, Türkiye tarafından 30 Mart 2007 tarihinde imzalanmış ve onay süreci tamamlanarak 2009 yılında yürürlüğe girmiştir. Sözleşme gereği, Türkiye'nin engellilerin erişilebilirliğini sağlamak için gerek iç hukuku ile ilgili gerekse uygulamaya yönelik idari ve siyasi önlemleri alması kaçınılmaz bir zorunluluk haline gelmiştir.
Kemalist toplum modelinde Ülkü dergisinin yeri

Cumhuriyetin kuruluşunun ardından ülkenin yeniden yapılandırma sürecinde, yeni rejim yasal ve kurumsal düzlemde çok sayıda girişimde bulunur. Bu amaçla rejim için temel önemi olan, Medeni Yasa ve Eğitim Birliği Yasası öncelikli olarak kabul edilir. Söz konusu yasaların kabul edilmesi ümmetten millet yaratmak projesinin bir parçası olarak ortaya çıkmıştır. Buna projeye bağlı olarak; yeni rejim, Osmanlı geleneksel yapısına ilişkin bütün kodları toplumsal ve siyasal sistemden silmek üzere yola çıkar. Bu kodların silinmesi için, özellikle eğitime ve toplumun örgütlenmesine yüklenen anlam dikkat çekicidir. Halkı, 'münevver'ler aracılığıyla vatandaş haline dönüştürme temel bakış açısı olarak görünmektedir. Latin harflerinin kabul edilmesi, Millet Mekteplerinin, Köy Eğitmenliği Kurslarının ve Köy Enstitülerinin açılması, bu sürecin eğitim adımını oluşturur. Bu sürecin ikinci adımı ise, 1912 kurulan Türk Ocakları'nın kendini feshetmesi ve ardından 1932'de Halkevlerinin kurulması, Ülkü dergisinin çıkarılmasıdır. Böylece Halkevleri aracılığıyla, yurttaş yaratmak, Ülkü dergisi ile de aydınların toplumu dönüştürmesi, modernleştirmesi amaçlanır. Kemalizm olarak adlandırılan ve Altı Ok' ta somutlaşan söz konusu düşünce, Kemalist Toplum Modelinin eksenini oluşturmaktadır. Altı Ok, Cumhuriyet Halk Fırkası'nm ilkeleri olarak ortaya konduğu için, bu ilkelerin toplumda gelişmesi, yaşaması, yeni bir toplumsal ilişkiler sistemi oluşturma sürecinde yol gösterici olarak kabul edilmiştir. On yedi yıl boyunca yayınlanan Ülkü dergisinin yayın hayatı, söz konusu toplum modelinin çözümlenmesi ve yorumlanması açısından büyük önem taşımaktadır. Ülkü dergisi, Tek Parti yönetiminin yayın organı olması açısından, devletin ideolojisini halka aktarma ve toplumu yönlendirmede büyük önem taşımaktadır. Nitekim dergi, söz konusu işlevini, 1940'lara dek önemli ölçüde yerine getirmiştir. Bu yıllardan sonra, yeni bir toplum yaratma ve ideolojisini aktarmada başlangıçtaki güçlü ideolojik yönlendirmeden uzaklaştığı görülmektedir.
Bir sosyal sorun olarak kentsel doku değişimi ve çöküntü mahalleleri: Gedikpaşa örneği

Bu çalışma, kentsel doku değişmeleri içinde yakın dönemde dikkati çeken bir özelliği sosyolojik bağlamıyla ele almayı amaçlamıştır. Tarihi kent merkezinde karşımıza çıkan ve daha çok 'Çöküntü Mahallesi' diyebileceğimiz bir kentsel dönüşüm, alan araştırması verilerinin de desteği ile betimlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada sadece alan araştırması verileri değil, aynı zamanda, dönemin sosyolojik çalışmaları ve çöküntüleşmeyle ilgili Batı sosyoloji kuramları da gözden geçirilmiştir.
Hakan Günday romanlarında sınır-aşımı: Bir edebiyat sosyolojisi örneği

Bu çalışma, Hakan Günday'ın Kinyas ve Kayra, Zargana ve Piç romanlarında yer alan erkek karakterlerin sınır-aşan deneyimlerini ve edebi kurgu içinde erkek kimliklerini nasıl deneyimlediklerini, tematik olarak açıklamaya girişmektedir. Araştırma içinde erkeklik ve erkekliklerle ilgili sosyal teorilerden ve erkeklik krizi söylemlerinden yararlanılmış, belirtilen üç kitap bu teoriler ekseninde tartışılmıştır. Romanlarda erkek karakterlerin sınır-aşan deneyimleri, kaçınılmaz bir biçimde sosyal yaşamda erkeklikle ilgili tanımlanan sınırlara da yönlendirmektedir. Bu tür romanlarda sık bir biçimde yer verilen şiddet, ölüm ve toplumsal cinsiyet/cinsellik ile ilişkili olgular aracılığıyla araştırma, modern toplumda erkek kimliği ile ilgili üretilen sosyal anlamları incelemeye odaklanmıştır. Araştırmada öncelikle transgresif kurgunun yeraltı edebiyatı şeklinde kavramsallaştırılan edebi türden farklı yönleri vurgulanmıştır. Günümüzde postmodern ya da geç kapitalist toplumlarda gözlemlenen aşırılıkların romanlara yansıması olarak kabul edilen bu tür kitaplardaki sınır-aşan öğelerin, yeraltı edebiyatından farkı sosyolojik gerekçelerle ortaya konmaya çalışılmıştır. Ölüm, şiddet ve cinsellik gibi ilk kültürel yasaklamaların, roman karakterlerinin sınır-aşan eylemleri aracılığıyla görünür kılındığı bu tür romanlar, aynı zamanda erkeklik krizi söylemleri ile de örtüşen argümanlar sunmaktadır. Araştırmada erkeklik krizinin, esasen modern toplumun erkekliğe ilişkin olarak sunduğu çelişkili anlam parçacıkları ile ilgili olduğu ve krizin varlık koşullarının ve kökenlerinin, öncelikli olarak bu sosyal anlamlarda ve beklentilerde aranması gerektiği, roman karakterlerinin dünyası aracılığıyla tanımlanmaya çalışılmıştır.
Selçuklular Döneminde Anadolu Türkmenlerinde dini, sosyo-kültürel ve iktisadi hayat

Türkiye Selçukluları ile ilgili birçok çalışma yapılmış fakat Selçuklu Devletinin kuruluşunda asıl rolü oynayan Türkmenlerin yaşamı, bu çalışmalarda zaman zaman, kısmen ve dağınık şekilde yer almıştır. Anadolu Türkmenlerinin dini, sosyo-kültürel ve iktisadi hayatını ele alıp ortaya koymak ve Türkmen araştırmalarına katkıda bulunmak amacıyla yaptığımız bu çalışmada, Türkmen kelimesi özellikle İslamiyeti kabul eden göçebe veya yarı göçebe Oğuzlar için kullanılmış, zaman içerisinde tamamen Oğuz adının yerini almıştır. İslamiyeti kabulle birlikte II büyük göç dalgası ile Anadolu'ya giren Türkmenler kısa sürede bu coğrafyanın Türkleşmesini ve İslamlaşmasını sağlamışlardır. Türkmenler Anadolu coğrafyasına gelmeden önce sahip oldukları gelişmiş kültürel birikimlerini bu coğrafyaya beraberlerinde getirmişlerdir. Zaten bu birikim olmasaydı Türkmenlerin Anadolu'da kısa süre içerisinde meydana getirdikleri büyük medeniyet hamlesini açıklamak zor olurdu. Anadolu'ya gelen Türkmenlerin bir kısmı Anadolu'da göçebe ve yarı göçebe geleneklerini devam ettirirken, bir kısmı ise yerleşik hayata kısa sürede adapte olmuşlardır. Anadolu'da göçebe ve yarı göçebe geleneklerini devam ettiren Türkmenler, medrese eğitiminden, dolayısıyla yeterli dini eğitimden uzak kalmışlardır. Ayrıca bu Türkmenlerin sıkı bir devlet denetimine tabi tutulamayışı, şehirli halkın ve bazı devlet adamlarının Türkmenlere karşı olumsuz bir bakış açısına sahip olması, bu arada Türkmenlerin yaşadığı bir takım ekonomik olumsuzlukların giderilemeyişi Türkmenlerle devleti karşı karşıya getirmiş, Türkmenlerin devlete başkaldırmasına neden olabilmiştir.
Girişimci Suriyeli sığınmacıların işgücü piyasası deneyimleri:Fatih örneği

Suriye iç savaşı nedeniyle 2011 Nisan tarihinde başlayan kitlesel göç hareketine, açık kapı politikası uygulayarak en fazla Suriyeliye ev sahipliği yapan ülke Türkiye'dir. Geçici koruma kapsamına alınan Suriyelilerin, öncelikli olarak insani ihtiyaçları giderilmiştir. Ancak uzayan savaş süreci, Türkiye'de sayıları 4 milyona yaklaşan Suriyeliler için sosyal, kültürel ve ekonomik entegrasyon politikalarının geliştirilmesini mecburi kılmıştır. Suriyeli akını, Türkiye ekonomisini de etkisi altına almıştır. Türkiye işgücü piyasasında yaşanan istihdam problemleri, artan işsizlik ve kayıt dışı istihdam Suriyelilerle birlikte piyasada artan olumsuz etkilerdir. Suriyeli girişimciler ise Suriyelilerin piyasada yarattıkları olumsuz etkileri kırmakta önemli rol oynamaktadır. Çalışma kapsamında, Fatih ilçesindeki girişimci Suriyeliler ile yapılan derinlemesine mülakatlar neticesinde ekonomik büyümeye katkı sunacak olan Suriyeli girişimcilerin işgücü piyasasındaki olumlu ve olumsuz deneyimleri derlenmiştir. Elde edilen bilgiler, ekonomik entegrasyon sürecinde Suriyeli girişimcilerin Türkiye işgücü piyasasına adaptasyonlarını zorlaştıran birçok engelin bulunduğunu göstermektedir. Çalışma kapsamında derlenen Suriyeli girişimcilerin işgücü piyasasındaki olumsuz deneyimlerine karşılık çözüm niteliğinde öneriler sunulmuştur. Ekonomik entegrasyon sürecinde yaşanan problemlerin çözümü ve aksaklıkların giderilmesi, Suriyeli girişimciler ve Türkiye işgücü piyasası adına karşılıklı kazanıma imkan tanıyacaktır.
İlkokul öğretmenlerinin toplumsal cinsiyet farkındalığı üzerine niteliksel bir araştırma: İstanbul Anadolu yakasında bir ilkokul örneği

Doğuştan getirdiğimiz cinsiyet ile buna bağlı olarak şekillenen ve beklenen davranışlar, toplumdaki cinsiyet rollerini belirler. Her kültür birbirinden farklı özelliklere sahip olduğundan toplumdan topluma değişebilen bu rolleri birbirinden ayırt edebilmek adına karşımıza iki kavram çıkar: Biyolojik cinsiyet ve toplumsal cinsiyet. Anne-babalar, çocukları daha doğmadan cinsiyetini öğrenerek buna göre yaşamı planlamaya ve onlara dair hayaller kurmaya başlarlar. Önce aile içinde görüp, model aldığı cinsiyet rollerini çocuk zamanla sosyal çevresini oluşturan arkadaşlıkları, okulu, öğretmeni ve daha birçok etken unsur sayesinde içselleştirir. Araştırmanın yapıldığı bölge alt sosyo-ekonomik düzeye sahip, milliyetçi ve muhafazakar insanların yaşadığı, ataerkil ilişkilerin baskın olduğu bir yer olmasından ötürü bu mahallede bulunan ilkokulda çalışan öğretmenlerin toplumsal cinsiyet eşitsizliğine dair farkındalıkları önemli görülmektedir. Araştırmacı, eğitim süreci içinde özellikle ilkokul kademesindeki öğretmenlerin öğrencilere etkin rol model olduğuna ve cinsiyet eşitsizliğinin ortadan kalkması adına eğitimcilere büyük sorumluluklar düştüğüne inanmaktadır. İstanbul ili Anadolu yakasında bulunan bir ilkokulda çalışan 18 sınıf öğretmeni ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilen çalışmada Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu hazırlanarak 10 açık uçlu soru ile bu soruların altında oluşturulan çeşitli deşme soruları katılımcılara yöneltilmiştir. Yapılan görüşmeler esnasında öğretmenlerin izni alınarak ses kayıt cihazı kullanılmıştır. Eğitimdeki toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin dezavantajlı kesimi yine kız çocukları olduğundan bu araştırmada konuya en uygun yöntem olarak 'feminist metodoloji' kullanılmıştır. Görüşmelerden elde edilen bulgular değiştirilmeden aktarılmış, yorumlanarak çeşitli sonuçlara varılmıştır.
The repatriation process of Meskhetian/Ahıska Turks to their homeland in Georgia: Challenges and prospects

Ana vatanları, Gürcistan'ın güneyinde Ahıska bölgesi olarak bilinen Ahıska Türkleri Sünni Müslüman, Türk dilli bir topluluktur. Stalin tarafından 1944 yılında ana vatanlarından Kazakistan, Kırgızistan ve Özbekistan'a sürülmüşlerdir. Gürcista'a yerleşmeyi başaranların dışında, Sovyetler Birliği'nin engelleyici politikaları nedeniyle anavatanlarına geri dönememişlerdir. Gürcistan 1999 yılında Avrupa Konseyi'ne şartlı üye olduğunda, şart olarak Ahıska Türklerinin geri dönüşünün düzenlenmesi talep edildi. Gürcistan her ne kadar Ahıska Türklerinin geri dönüşüne ilişkin yasayı 2007 yılında yürürlüğe koyduysa da, bu tarihten itibaren çok az ilerleme kaydedildi. 2015 ve 2016 yıllarında Azerbaycan'da ve Gürcistan'da gerçekleştirilen saha araştırmaları ve mülakatlara dayanan bu tez, Ahıska Türklerinin Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonraki geri dönüş sürecini analiz etmeyi ve bu sürecin neden etkin olmadığını açıklamayı amaçlamaktadır. Tezde, geri dönüşle ilgili problemlerin analizinin üç boyutlu olduğu savunulmaktadır: Avrupa Konseyi nin geri dönüş sürecinin izlemedeki pasif rolü, 2007 Yasası'nın uygulanmasındaki problemler ve Samtshe-Cavahetya bölgesinde yaşayan Ermenilerle olası etnik bir gerginliğe dair endişeler. Kısaca, bu tez, Gürcistan milliyetçiliğinin ve Gürcü ulusal kimliğinin etno-dini yapısının, Ahıska Türklerinin geri dönüşünü ve entegrasyonunu zorlaştırdığını savunmaktadır.
Eğitimsel kontekstte etnik sınırlar algısı ve damgayla başa çıkma stratejileri

Bu çalışma sıradan bireylerin etnik sınırlar algısı ve bununla başa çıkma stratejilerine odaklanmaktadır. Çalışmamızın temel amacı, dezavantajlı etnik kimliğe sahip sıradan bireylerin azınlıkta oldukları kentsel alanda ve özellikle okul kontekstinde, etnik aidiyetleri kapsamında algıladıkları damga ve ayrımcılık anlatılarını kategorize etmek ve bununla başa çıkma stratejilerini durumsal ve söylemsel boyutlarıyla analiz etmektir. Bu kapsamda İzmir ilinin Bayraklı ve Menemen ilçelerinde yirmi dokuz yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiş ve bu verilerin içerik analizi yapılmıştır.
Morality, loyalty and citizenship: Youth organization in interwar Albania

Bu çalışma, 'Arnavut Gençliği' Ulusal Kurumu ve 'Arnavut Kardeşliği' Sanat ve Spor Denekleri Federasyonu, olarak bilinen iki savaş arası Arnavutluk devlet gençlik kurumlarını incelemektedir. Söz konusu kurumlar günümüz Arnavutluk'unda bulunan Gençlik, Spor ve Kültür Bakanlığının ilk örneklerini oluşturmaktadır. Gençlik, eğitim, spor ve kültürü milliyetçi bir platforma oturtan ve ülkenin siyasi külturünde uzun vadeli etkileri olan bu iki kurum, ilk olarak bu çalışmayla ayrı bir sosyal-tarih arastırmasının konusu oluyorlar. Çalışma bu iki kurumun bir vatandaşlık projesi uygulamaya koyduklarını idda etmektedir. Bu proje ideal vatandası şehir gençligi üzerine kurarak, gençlik aracılığıyla bir ulusal toplum organizasyonu yapmakla ilgilidir. Ulusal vatandaşlığa politik olmak yaklaşımından bakan bu çalısmada şehir, iktidara bir direniş alanı olduğu kadar, bir riaayet ve işbirliği ortamı olarak da ortaya çıkmaktadır. Daha önce incelenmemiş önemli sayıda orijinal belgeye dayanan bu çalışma, eğitim, vatandaşlık ve gençlik araştırmalarının yol kesişiminde konumlanmıştır. Gençlik çalışmanın kilit kavramını teşkil etmektedir. Bağlılık ve ahlak gibi diğer öğeler ise ideal vatandaşlığı anlayabilme yolunda temel kavramalar olarak araştırma ilerledikçe ortaya çıkmıştır. Entelektüel elitlerin öne sürdüğü 'gelişmiş,' 'batılı,' 'medeni,' değerlendirmelerine göre toplumu sekillendirebilecekleri düsüncesi ise devletin ve rejimin ideal vatandaş oluşturma fikirlerini önemli ölçude etkilemişti. Ancak devlet gençlik organizasyonlarının desteklediği değerler ve ileri sürdüğü pratikler sadece bir devlet veya elit projesi şeklinde değerlendirilemez. Aksine, bunlar devleti şekillendiren ve onu yapan birçok aktör ve dinamkilerin etkileşim sürecinin ürünleriydiler.
War, recognition, and invisible disability: Examining the lived experience of veterans of the conflict in Southeast Turkey

Bu araştırmanın konusu, zorunlu askerlik hizmetleri esnasında Güneydoğu'da savaşmış olup bedenlerinde gözle görülür bir hasar olmaksızın evlerine dönmüş olan erkeklerin görmüş olduğu psikolojik zedelenmenin tanınması meselesidir. 'Muharip gazi' veya 'harp malulü gazi' olarak onurlandırıcı ünvanların yasal tanımlarından dışlanan bu erkekler hem savaş tecrübelerini görünür kılacak resmi ve kültürel tanınmadan mahrum, hem de bu tanınma ve görünürlük ile birlikte gelen devletin tarafından sağladığı sağlık tedavisi ve maddi haklardan mahrum bırakılmışlardır. Savaşla ilgili bedensel özürlülüğü tanıyıp psikolojik özürlülüğü tanımamak savaşın yol açtığı hasarın toplumsal ve tıbbi görünürlük ve tanınmasına müdahale eden siyasi bir müdahaledir. Bruno Latour'un toplum bilim ve doğa bilimleri arasındaki kati ayrımları sorgulayan yaklaşımından esinlenen bu çalışma, Güneydoğu savaşının bu görünmez bakiyesini görünür kılmak ve bu görünmezliği oluşturan biopolitikaları eleştirel olarak irdelemeyi hedeflemektedir. Savaşla ilgili bedensel özürlülüğü tanıyan ama psikolojik özürlülüğü tanımayan Türk devleti, savaşı yaşayan binlerce erkeğin tecrübesini göz ardı etmekte, savaşın bıraktığı psikolojik hasarları görmezden gelmekte ve böylelikle de savaşla ilgili özürlülüğün normlarını belirleyen biopolitik bir müdahalede bulunmaktadır. Bu adamların yaşadıkları tecrübeler ve savaşla ilgili özürlülük siyaset, toplum, bilim ve doğa alanlarının kesişmelerinde bulunmaktadır. Biz, Bruno Latour'un sunduğu 'gayri-modern' yöntemleriyle bu meselelere yaklaşarak, tek bilim dalı yerine çok disiplinli bir yaklaşım gerektiren kendine özgü sorunlar olarak takdir edebiliriz. Türk toplumunun, savaşın neticelerini yeterince ele almak için bu yaklaşımdan faydalanması gerekmektedir. Bu tez, son otuz yıl Olağanüstü Hal Bölgesi'nde askerliğini tamamlayan erkeklerden oluşan bir örneklem grubunun yaşadığı deneyimler üzerine bir çalışmadır. Tezin ilk bölümü 'gazi' ünvanının tarihi ve savaşa maruz kalmasının psikolojik etkileri üzerine yapılan henüz kısıtlı ama gelişmekte olan bir literatürün özetidir. Mülakatlarda odaklanan ikinci bölüm ise kronolojik olarak bölmelendirilmiş olan deneyimleri üç ana başlık altında değerlendirmektedir: Askerlik dönemi, askerlikten sivil hayata geçiş dönemi, ve askerlikten on yıllar sonra uzun süreli yaşam. Son bölüm ise savaşın yol açtığı ruhsal hasarların görünmezliğinin kültürel ve siyasi kayıtlarını eleştirel olarak değerlendirmektedir.
Ortaöğretim gençliğinin toplumsallaşmadan doğan problemleri

Toplumu oluşturan bireylerin önemli bir bölümünü genç nüfus oluşturmaktadır. Bu araştırmada genç nüfusun bir bölümünü oluşturan Adapazarı'ndaki düz lise gençliğinin aile, okul, akran grubu ilişkileri çerçevesinde toplumsallaşma problemlerinin, içinde bulundukları şartlarla birlikte ortaya çıkartılması amaçlanmıştır. Adapazarı'ndaki ortaöğrenimin ikinci aşamasını oluşturan öğrenciler araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırmanın evrenini Atatürk Lisesi, Ali Dilmen Lisesi, Mithatpaşa Lisesi ve Ozanlar Lisesi oluşturmuştur. Lise öğrencilerinin içinde bulunduğu toplumsallaşma problemlerinin belirlenmesi amacıyla anket ve gözlem tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin farklı sosyo-ekonomik ve kültürel aile yapılarının olduğu; öğrenci-aile, öğrenci-okul ve veli-okul ilişkilerinde az da olsa problemlerin yaşandığı görülmüştür, öğrenciler akran grubu ile ilişkilerinde bir problem yaşamamaktadırlar. Gençleri toplumda etkileyen yakın çevreden bireylere rastlanılmasına rağmen onlar, kendilerinden memnun olduklarını belirtmişlerdir. Başarılı olmak için çok çalışmanın gereğine inanan gençler, yeteneklerine göre bir üniversiteye girmek istediklerini belirtmişlerdir. öğrencilerin, içinde yaşadıkları toplumun değer yargılarından uzak 'ben' duygusunun hakim olduğu bir kişilik geliştirdikleri ve bu nedenle sosyal çevrenin beklentileriyle çatışmaya girdikleri görülmüştür.
Bir eğitim kurumu olarak Şark Medreseleri: Mardin yöresi örneği

Araştırmada, Doğu-Güneydoğu Medreseleri'nin bir eğitim kurumu olarak niteliği tespit edilmeye çalışılmıştır. Buna göre araştırmada, söz konusu medreselerin terminolojik tanımları, kurumsal yapıları, idari organizasyonları, fiziki/bina yapıları, ekonomik kaynakları, günlük işleri, tatil günleri, sosyal aktiviteleri, eğitim-öğretim amaçları, eğitim-öğretimin temel unsurları olan eğitimcileri, öğrencileri, müfredatı ve okutulan eserleri, ders öğretim/öğrenim yöntem ve teknikleri, eğitim-öğretim dilleri, eğitim-öğretim süresi, mezuniyet törenleri ve medreselerin toplum ile ilişkileri gibi konular üzerinde durulmuştur.2010- 2011 yılları arasında, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde faaliyet gösteren medreselerin evreni oluşturduğu araştırmada, örneklem alanı olarak Mardin il, ilçe merkez ve kırsalında aktif olarak faaliyet gösteren medreselerden, 'maksimum çeşitlilik örneklemesi' yöntemine göre tespit edilen ve kendileriyle görüşme talebine olumlu yanıt veren 8 medrese ele alınmıştır. Araştırma sürecinde, araştırmanın inandırıcılık, aktarılabilirlik, tutarlık ve teyit edilebilirlik gibi özelliklerinin sağlanması için; örneklem çeşitlemesi, uzun süreli etkileşim, görüşme, gözlem, derinlik odaklı veri toplama, betimsel analiz ve katılımcı teyidi gibi yöntemler kullanılmıştır. Ayrıca görüşmelerin yapıldığı medreselerdeki 162 öğrenciye, kendilerine ve medrese kurumuna dair sorular içeren bir anket uygulanmış; anket verilerinin çözümlenmesinde SPSS programı ile deskriptif-frekans analizi, çoklu karşılaştırma testi ve ilişki testi kullanılmıştır.
'Yerli'lerin gözüyle Suriyeli mülteciler: Ankara Örnek mahallesi

Bu tez çalışmasında Türkiye'deki Suriyelilerin karşı karşıya oldukları 'dışlanma/içer me sürecinin hangi bağlam ve koşullarla biçimlendiği ve hangi biçimlerde yeniden üretildiği ele alınmıştır. Bu bağlamda; mekansal, ekonomik, ve sosyo-kültürel alandaki gündelik ilişkilerden, ulusal-uluslararası politikalara uzanan bir düzlemde dışlanma tartışması, 'yerliler' ve Suriyelilerin yaşam şartları, sosyal haklara ve kamu hizmetlerine erişim, emek süreçleri, gündelik ve sosyo-kültürel etkileşimlerinin küresel ve yapısall koşullarla hangi noktalarda kesiştiği, tarihsel bir perspektifle irdelenmiştir. Saha araştırması, Ankara'da Suriyeli mülteci nüfusunun en fazla olduğu Altındağ ilçesinde, yerli halk ve Suriyelilerin mekansal olarak bir arada bulundukları Örnek Mahallesi'nde gerçekleştirilmiştir. Saha araştırmasında mahalle 'yerli' halkının Suriyeli mültecilere ilişkin bakış açıları ve deneyimleri yarı yapılandırılmış görüşmelerle ve dışlanma tartışması çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışmanın sonuçları, sosyal yardımlar, kamu hizmetlerine erişim ve emek piyasasına dahil olma konusunda Suriyelilere yönelen ekonomi temelli bir dışlanmanın öne çıktığını göstermektedir. Bununla birlikte, mekansal ve kültürel dışlanma ve ayrımlaşma biçimlerinin de ekonomik dışlanma ile iç içe geçen eklektik bir ayrımlaşma, dışlanma ve damgalanma pratiğini yeniden ürettiği görülmektedir. Son olarak, 'yerli'-Suriyeli etkileşiminde dışlanmanın, gündelik ilişkilerden, küresel-yapısall koşullara uzanan baskıcı daralmanın bir tezahürü olarak kendini gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.