turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A feminist analysis of the gender dynamics in the alevi belief and cem rituals

Bu tez, Alevi inancı ve 'Cem' ritüellerindeki toplumsal cinsiyet dinamiklerini, söylemdeki eşitlik ve ritüeldeki pratikler arasındaki farklılık ve gerilime odaklanarak, analiz etmeyi amaçlamaktadır. Tek tanrılı dinlerin ataerkil bir gelişim çizgisi dahilinde gelişimini ve bunun sonucunda ritüellerde kadının geri plana atılmasının altını çizen bir kuramsal çerçeveyi takiben, Alevi inancında kadına ilişkin söylem ve yaklaşım gözden geçirilmiştir. Çalışmada Istanbul ve Isparta'da düzenlenen cem ibadetleri ampirik olarak incelenmiştir. Gözlemlenen cemlerde toplumsal cinsiyet dinamikleri ve kadın açısından çarpıcı farklılıklar bulunmakla birlikte, genel olarak öğreti ve inançtaki eşitlik ilkesinin tam olarak yaşama geçirilmediği belirtilmiştir. Erkek-egemen uygulamalar ve kanılar Alevi ritüellerindeki dinamiklere girmişse de, bunlar aynı zamanda topluluğun kadın ve erkek aktörleri tarafından süregelen bir uzlaşma, meşrulaştırma, ve anlamlandırma süreçlerine de tabi kılınmaktadırlar.
1960'lardan günümüze Türk sinemasında kentleşmenin mizah anlayışına yansıması

Sanat dallarından biri olan sinema sadece sanat dalı değildir bunun dışında pek çok işlev üstelenmektedir. Kuşkusuz toplumun aynası olması bu işlevlerinden birisidir. Bir insan ürünü olması ve filmlerin çekildiği dönemin hayatına dair izler barındırması, filmlerin sosyoloji bilimi için belge niteliği taşımasını sağlamaktadır. Daha önceden yapılmış olan bu konuyla ilgili yüksek lisans çalışmaları bulunmaktadır ve sinemanın sosyoloji öğrencileri için sahaya inme imkanı sağladığı kaynaklarla ortaya konulmuştur. Sinema türlerinden güldürü türü ise tıpkı sinema gibi tek işlevle sınırlı değildir. Sadece güldürme işlevi olmayan bu tür aynı zamanda mizahın gücü ile toplumun aksayan yönlerini taşlama, yerme ve bu yönlere eleştiri de bulunmada kullanılan bir tür olarak karşımıza çıkar. Göç olgusunun artması ile birlikte kentleşme tarihsel süreç içinde hızla artmıştır. Kentleşme ile birlikte kırdan gelen bireylerde kentli birey olmuşlar ve kentlileşmişlerdir. Louis Wirth 'Bir Yaşam Biçimi Olarak Kentlileşme' adlı makalesinde kentlileşmenin sadece kentsel mekanlardan ve olanaklardan yararlanmak olmadığını, bireyin kentlileşme ile birlikte pek çok karakteristik ve toplumun da pek çok kültürel değişim yaşadığını savunur. İnsanlar arasındaki manevi ilişkilerin çıkarcı ilişkiler haline gelmesi bu değişimin en basit ve en çok rastlanan örneklerinden biridir. Örneklemde incelediğim filmlerde, insanlar arasındaki çıkarcı ilişkilerin artması, kırsal kesimdeki akrabalık ve komşuluk bağlarının kentsel mekanda önemini yitirmesi, kentsel hayatta bireyler arasındaki yarış ve rekabetin artması, insanların grup bilincinden koparak daha bireyci kişiliklere dönmesi tutmuş olsa da aile önemini hala koruyan bir kurum olarak karşımıza çıkar. Gelenek, görenek ve adetlerimiz ise yok olmamış ve önemini korumaya devam etmektedir
Mülteciler sorununa sosyolojik bir yaklaşım: Van örneği

Mültecilik ve mülteciler sorunu çağdaş dünyanın yüzleşmek zorunda oldukları en önemli sorunlardan biridir. Gelişmekte olan ülkelerden gelişmiş ülkelere yönelik mülteci akını ve kaçak göçmenlik sorununu sadece gelişmiş ülkelerin sorunu olarak görmek, sorunun esas önem taşıyan yönünü göz ardı etmek anlamına gelecektir. Gelişmiş ülkeler açısından mülteciler ve mültecilik sorunu, bir yönüyle o ülkelerin ihtiyaç duydukları işgücü açığını karşılayacak bir yol olarak kullanılırken, mültecilerle ilgili geliştirdikleri uluslararası norm ve kurallar da diğer ülkeler üzerinde nüfuz elde bir aracı haline gelebilmektedir. Gelişmiş bir ülke olmamasına rağmen, mültecilik ve mülteciler sorununu en ağır şekilde yaşayan ülkelerden biri de, belki de en önemlisi, Türkiye olmuştur. Türkiye coğrafi konumu sebebiyle tarih boyunca mültecilere ya geçici mülteci statüsünde ya da mülteci statüsünde ev sahipliği yapmıştır. Yakın zamanda Türkiye üzerinden üçüncü ülkelere geçiş yapmak üzere İran ve çevre ülkelerden Van iline giriş yapan geçici mülteci statüsündeki mültecilerin sayısındaki artış hem Van ili için hem de ülke için çok ciddi sosyal, ekonomik ve siyasal problemlere yol açmaktadır. Bu çalışma amacı, Van örneğinde, Türkiye'nin mülteci sorununa dikkat çekmeyi amaçlamaktadır.
Kentsel müdahaleler açısından İstanbul

Bu çalışmada 1980 sonrasında siyasetin İstanbul'a nasıl, neden ve hangi araçlarla müdahale ettiğini ve bunların kentte meydana getirdiği dönüşümleri incelenmiştir. Kentsel müdahaleler kapsamında iktidarların kentsel toplumsal hayatı etkileme kapasitesine sahip üç temel alanda aldığı kararlar ve yaptığı uygulamalar değerlendirilmiştir. Bu üç temel alan şunlardır: (1) Konuta yönelik kentsel müdahaleler, (2) Üretim ve ticaret mekanlarına yönelik kentsel müdahaleler, (3) Kamusal mekanlara yönelik kentsel müdahaleler. Bu müdahaleleri ortaya çıkarmak için nitel araştırma yöntemi kapsamında derinlemesine mülakat, doküman inceleme teknikleri kullanılmıştır. Derinlemesine mülakatlar çerçevesinde belediye başkanı, genel sekreter, genel sekreter yardımcısı, meclis üyesi, şehir plancısı, danışman vb. görevlerde çalışmış 33 kişi ile yüz yüze görüşme yapılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde kentsel müdahalelerin hangi aktörler tarafından yapıldığını açıklamaya çalışan kuramsal tartışmalara yer verilmiştir. İkinci bölümde, İstanbul'a yönelik kentsel müdahalelerin tarihsel arka planı değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise 1980 sonrasında İstanbul'a yönelik müdahaleler gazete ve belge taramalarından elde edilen verilere ve derinlemesine mülakatlarda ortaya çıkan görüşlere yer verilmiştir. Sonuç bölümünde bu çalışma kapsamında ulaşılan sonuçlar değerlendirilmiştir. İstanbul'a yönelik kentsel müdahalelerin temel amaçları şu şekilde özetlenebilir: Yıkımın estetiği, inşanın cazibesi, siyasetin gücü. Müdahalelerde bu ortak tema yer alırken kente verilecek kimlik konusunda farklı yaklaşımlar bulunmaktadır. Ancak kimlik konusundaki farklılıklar da küresel kent vizyonu içerisinde kaybolmuştur.
Murray Bookchin'ın toplumsal ekoloji anlayışı üzerine bir çalışma

Bu çalışmanın konusu Murray Bookchin'in toplumsal ekoloji anlayışıdır. Bookchin'in toplumsal ekoloji anlayışı doğaya, insana, topluma ve daha birçok konuya ilişkin kapsamlı bir fikirler bütünüdür. Fakat bu çalışmada, bu yaklaşımın sadece etik boyutu olarak öne sürülen ekolojik özgürlük etiği veya başka bir deyişle tamamlayıcılık etiği ele alınmaktadır. Bu etiğin hangi felsefi temeller üzerine kurulduğu, hangi bakımlardan diğer ekolojik etik anlayışlardan farklılaştığı, ne tür argümanlar, ilkeler, öneriler sunduğu, pratiği ve bu görüşe yönelik ileri sürülen bazı eleştiriler incelenmektedir. Bookchin'in bu etiğini incelememizin nedeni, ekolojik kriz başta olmak üzere günümüzün toplumsal sorunlarının aşılmasına yönelik ortaya çıkan çabaların veya etiklerin içerisinde önemli bir yere sahip olmasıdır. Bu etiğin önemli olmasının nedeni, daha çok aydınlanmacı bir geleneğe yaslanarak akılcı, doğalcı, özgürlükçü ve evrimci bir perspektiften nesnel ekolojik bir etiğin felsefi temellerini evrimsel doğanın diyalektik gelişiminde, Bookchin'in ifadesiyle diyalektik doğalcılıkta bulmasındandır. Bu etik en kaba haliyle, insanın doğayla olan ilişkisinin, çeşitlilik içinde birlik, telafi edicilik, iyileştiricilik, karşılıklı bağımlılık, yardımlaşma, bütüncülük ve tamamlayıcılık gibi ilkelere dayalı olması gerektiğini ileri sürer.
Cittaslow ilanıyla birlikte sükunetini kaybeden şehir: Taraklı

Bu araştırmayla 'Cittaslow' yani 'Sakin Şehir' ilan edilmiş olan Sakarya'nın Taraklı ilçesi incelenmektedir. Cittaslow temelde küreselleşmeye karşı sürdürülebilirliği, adil ve eşit kentsel gelişimi, kentlerin yerel kimliğinin korunmasını ve bunun yanı sıra yerel gıda üretimi ve dağıtımını desteklemeyi öngörür. Türkiye'de Seferihisar örneğinde olduğu gibi Cittaslow Birliğine katılmadan önce sakin olan bu şehirler, katıldıktan sonra hızla küresel döngüye dahil olmaktadırlar. Küresel ölçekte turist talep etmekte olan bu şehirlerde turistlerin konaklama vb. ihtiyaçlarını gidermek için yeni otel, pansiyon vb. tesisler inşa edilmektedir. Doğal çevre bozularak, tarla ve arsalara imar izni verilmektedir. Cittaslow ilan edilen şehirlerde kültürün, kimliğin ve mekanın pazarlanması, yerelin küresel döngüye katılma sürecini hızlandırmaktadır. Bu koşullar içerisinde sakin şehirler yerel özelliği korumak vaadiyle küreselleşme gerçeği arasında gerilim yaşamaktadırlar. Bu gerilim kimi durumlarda, söz konusu şehirlerde, hedeflenenin aksine sakin şehir olma özelliğini kaybetmeye başlamasına yani sükunetin yitimine neden olabilmektedir. Bu araştırmada Sakarya'nın Taraklı İlçesi söz konusu gerilimin yaşandığı bir örnek olarak ele alınmaktadır. Cittaslow felsefesine bakıldığında küreselliğin hızına karşı yavaşlık ön plandadır, ancak Türkiye'deki Cittaslow kentlerini gözlemlediğimizde hızlıca Cittaslow ile ekonomik kalkınma sağlamaya çalışmaktadırlar. Araştırmada derinlemesine görüşme yöntemi ve ayrıca gözlem metodu kullanılmış olup Cittaslow ilan edilmiş olan Seferihisar ve Taraklı ilçelerine gidilerek gözlem yoluyla bu kentler incelenmiştir. Araştırma da ilçenin küreselleşme adımlarını takip etmek için hem bugününü hem de geçmişşinin irdelenmesi gerekmiştir. Bu nedenle mülakat ve kısmen sözlü tarih yöntemine ihtiyaç duyulmuştur. Ayrıca Cittaslow ile ilgili literatür taranmıştır. Bu araştırmanın temel tartışması şu nedenlerden dolayı önem taşımaktadır: Küresel güçlerle işbirliği içinde olan yerel yönetimlerin, yereli kalkındırmak adına Cittaslow birliğine üye olmak gibi bir takım stratejiler kullanmaktadırlar, bu süreçte yerel yönetimlerin başka nasıl stratejiler geliştirdikleri ortaya konulmuştur. Küreselleşme ağına yerelin eklemlenmesi ne gibi sonuçlar içerdiği tartışılmıştır. Cittaslow ilan edilmeleri için önce gerekli olan kriterleri yakalamaya çalışan bu yerel özelliğe sahip sakin şehirler Cittaslow'a kabul edildikten sonra nasıl bir değişim yaşadıkları sorgulanmıştır.
Hegemonik erkekliğin akademide yeniden inşası

Çalışma, Türkiye'de erkek akademisyenlerin hegemonik erkeklik kavramını, aldıkları eğitimle beraber nasıl yeniden inşa ettiklerini ve oğullarına nasıl aktardıklarını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda araştırma feminist bakış açısıyla hegemonik erkeklik, patriyarka ve sosyal inşa kavramları etrafında tasarlanmıştır. Nitel yaklaşımla incelenen çalışma kapsamında, Ege Üniversitesi'nde görev yapan 15 erkek akademisyenle yarı-yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Araştırma, eğitim seviyesinin artmasıyla erkek akademisyenlerin, toplumsal geçiş aşamalarını oğullarına ne derece aktardıkları ve babalıkları üzerinde betimsel analiz yapmayı hedeflemektedir.
Tarihsel ve ideolojik bir kavram olarak boş zamana sosyolojik bir bakış

Boş zaman, çalışma kavramı vasıtasıyla tanımlanabilen bir zaman dilimidir. Tüm kavramlar için söylenebileceği gibi çalışma kavramının içerdiği anlamlar da değişik tarihsel dönemlerde farklıdır. Endüstri devrimi öncesi katı standartlara bağlı olarak yaşanmayan çalışma etkinliği, sanayileşmeyle birlikte sistemli ve disiplinli bir alan olarak ortaya çıkmıştır. Çalışmanın organize edilmiş yapısı boş zamanın da kendisine bağlı olarak tanımlanmasına neden olmuştur. Boş zaman da sanayileşme öncesi tarihsel dönemlerde ifade ettiği anlamın ötesine geçerek, çalışma dışında kalan ve dinlenmeye, eğlenmeye yönelik bir alam tanımlamaya başlamıştır. Sanayileşmeyle başlayan süreç içerisinde boş zamanın ideolojik ve manipülatif karakterinin keşfedilmesiyle bu alan, egemen güçlerin siyasi, ekonomik, toplumsal hedeflerine ulaşabilmesi için kullanılabilecek bir zaman dilimi olarak belirmiştir. Batı ülkelerinde boş zaman, ikinci dünya savaşı sonrası yüz yüze kalman bireysel ve toplumsal yıkımların olumsuz etkilerini silmek için kullanılabilecek önemli bir zaman dilimi olarak da düşünülmüştür. Yirminci yüzyılın ikinci yansında çok hızlı bir şekilde gelişen kitle iletişim araçlarında, dönemin ideolojik formunu tüm toplumsal katmanlara yaymak için, yine, en uygun alan olarak boş zamana yönelmişlerdir. Boş zamanın önemli bir kısmım işgal eden kitle iletişim araçları, seçmeci haberleri, yorumlan, özendirici televizyon dizileri, önceden belirlenmiş bir sonuca varmayı hedefleyen tartışma programlan vs. ile kitlesel manipülasyona ve ideolojiyi meşruiyet zeminine oturtmaya yönelik bir işlev görmektedir. Küreselleşen dünya ekonomisinin egemen sınıflan, toplumların egemen zihinsel güçleri de olabilmek için -Marx'in vurguladığı gibi bu, doğal bir süreçtir- medya sektörünün de patronları ve/veya yöneticileri olmuşlardır.
Gündelik yaşam pratiklerinin yarattığı yeni mekanlar: Site yaşamı

Günümüz kentlerinde, insanlar artık cinsiyet/yaş/ekonomik zenginlik olarak değil: yaşam tarzları, zamanlarını geçirdikleri mekanlar ve oturdukları konut yapıları şeklinde ayrışmaktadır. Çünkü artık konut, sadece barınma ihtiyacını karşılayan bir olgu değil, bireyin kimliğini teşhir edebileceği, sosyal statüsünü sergileyebileceği, toplumsal ve ekonomik gücün göstergesi olan araçlardan birisi haline gelmiştir. Konuta yüklenen anlamın değişmesine paralel olarak yapılan bu çalışma, genelde konut olgusu, özelde ise konut tiplerinden birisi olan lüks sitelerin kentlerde mekansal ve toplumsal ayrışmanın en somut görüntüsü lüks siteleri ele almaktadır. Kentlerde kutuplaşan gelir farkıyla netleşen mekansal ayrışma, kentin bir ucunda yoksulluğu simgesi olarak var olan gecekondular, diğer bir ucunda ise zenginliğin, lüksün, konforun, güvenliğin simgesi olan sitelerin yükselmesiyle kendini göstermektedir. Bu bağlamdan hareketle yapılan çalışma: lüks sitelerde yaşayan insanların gündelik yaşamlarını nasıl geçirdiği ve neden dışarıdaki yaşama ihtiyaç duymadıkları, kendilerini sitelere kapattıkları üzerine araştırmalar barındırmaktadır. İstanbul'da, nitel araştırma yöntemiyle yapılan çalışma da derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilerle de lüks sitelerin Türkiye'de zengin getto olarak adlandırabileceğimizin tartışması yapılmıştır
21. yüzyılda cinsiyetlerin toplumsallaştırılması bağlamında medya/sosyal medyanın kadın ve göç üzerine etkileri

Toplumsal cinsiyet eşitsizliği ve ayrımcılık günlük hayatın ve toplumun pek çok alanında somut örnekleri ile karşılaştığımız olgulardır. Günümüzde kadın, toplumsal yapının içinde birçok alanda hala ikincil olarak konumlandırılmaktadır. Eril tahakkümün kendini yeniden inşa edebileceği sabitleşmiş organları ile birlikte kadının bu ikincil konumu günden güne kendini yeniden geliştirecek alanlar bulmakta ve bu durum çeşitli kanallar aracılığı ile normalleştirilmektedir. Hem mülteci hem kadın olmak ise günümüzde pek çok anlamda ayrımcılığa maruz kalmak ve ötekileştirilmeye yol açmak için bir sebep olma konumundadır. Mülteci ve kadın özelinde medya ve sosyal medya, eril tahakkümün iktidarını dilden başlayarak sürdürmesine yardımcı olmakla birlikte, ayrımcılığı ve nefret söylemlerini normalleştirmeye, ikincilliğe yol açmaya ve cinsiyetçi dili yeniden üretmeye araç olmaktadır. Mülteci kadınlar, haberlerin ve manşetlerin edilgen ögeleri olarak basit bir dille toplumsal cinsiyet eşitsizliğine ve ayrımcılığa maruz kalmakta, bunun derinlerinde ise aslında kitle iletişim araçları aracılığı ile fiziksel, ekonomik, duygusal ve cinsel şiddete uğramaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, mülteci kadınların medyada nasıl temsil edildiğine yönelik bir eleştirel söylem analizi yapmaktır. Bu çalışmada, gazetelerde ve sosyal medyada yer alan mülteci kadınlarla ilgili haberlerin nasıl ele alındığına yönelik bir inceleme yapılmış, böylelikle literatürde ayrı ayrı incelenmiş olan 'inedya ve kadın' ile 'inedya ve göç' konularının nasıl iç içe geçtiği, cinsiyetlerin toplumsallaştırılması bağlamında ele alınmıştır.
Ekonomik, kültürel ve siyasal yönleri ile küreselleşme

Küreselleşme tartışmalarının üç saç ayağından biri olan ekonomi fordizm - postfordizm, ulus devletin yapısall dönüşümü ve Refah Devleti ilişkisi üzerinde yoğunlaşarak açıklama çabası içine girdik. Bugünkü oluşumun anlaşılabilmesi için buraya nereden gelindiğinin bilinmesi gerekiyor. Dolayısıyla fordizmin üzerine yükseldiği temel dinamikleri ve krizini doğuran nedenler üzerinde durmaya çalıştık. Dünya pazarının gelişmesi ile birlikte ulusal ekonomik yapıların ulusal pazarı düzenlemede geride kalması, sermayenin uluslararasılaşması sürecinin hızlanması, kapitalizmin globalleşirken belli sanayileri üçüncü dünya ülkelerine kaydırması, batı ekonomileri içinde sanayi sektörünün hizmet sektörü lehine gerilemeye başladığını üretimin küreselleşmesi başlığı altında anlamaya çalıştık. Bununla birlikte ortaya çıkan durum el emekçilerinin mutlak ve göreli sayılarının azalması iken beraberinde kitlesel ve standart üretime dayalı fordist montaj hattı yerini talebe göre ayarlanmış yüksek bileşim teknolojisi ve kalifiye işgücü kullanan adem-i merkeziyetçi küresel eğilimler ile birlikte sermayenin de uluslararasılaşmasından dolayı ulus devletin varlığını sorgulama çabası içine girmek durumunda kaldık. Piyasadaki talep yapısının çeşitlenmesi, tüketimin uzmanlaşması ve kültürel tüketimin artmasının beraberinde getirdiği global - yerel kültür sorununu anlamaya çalıştı. Temelde bütünleştirici - homojenleştirici bir küresel kültürün olanaklılığı üzerinde durmaya çalıştık. Küreselleşmenin söylendiği gibi çatışmasız ve çelişkisiz bir süreç olmadığını belirtmeye çalıştık. Kültürel kimlik konusunda son yıllarda farklılıkların ön plana çıktığı ve kendi meşruluklarını bu farklılıklara indirgemeye çalışan etnik milliyetçilik, radikal dincilik ve benzeri ideoloji ve eylemlerin nereden kaynaklandığım modernizmi ve oluşturmaya çalıştığı kimlik politikasına batı merkezli dünya sistemi çerçevesinde sorgulama çabası içine girdik. Küresel bir dünyada siyasetin yapılış tarzının nasıl olduğunu, modernlik projesini, siyasetin varlık sorununu ve ulusçuluk - evrenselcilik ikili sürecinin nasıl bir arada var olduğunu yaratılan özne konumsallıkları üzerinde yoğunlaşarak tartışmaya çalıştık. Merkezi siyaset düzeyinde ideolojik mücadelelerin yok olduğunun altının çizilmeye başlanması ve çatışmaların sistemin marjine kayması beraberinde yeni toplumsal hareketlerin çoğalması ile siyasi tavrın ve siyasetin yapılış tarzındaki değişmeleri göstermeye çalıştık.
Seküler bir ortam olarak üniversitede dindar öğrencilerin var olma pratikleri: ODTÜ örneği

Bu çalışma, Ortadoğu Teknik Üniversitesi'nde kamusal alan ve dindarlık arasında yaşanan gerilim biçimleri ve sonuçlarını konu edinmektedir. Din ve kamusal alan arasında sorunlu ve gerilimli bir ilişki bulunmaktadır. Bunun nedeni dine karşı modern bir yaşama biçimi olarak ortaya çıkmış olan sekülerizmin kamusal alanın idare ve denetimini elinde bulundurmak istemesidir. Kamusal alanda hakimiyeti ele geçirmiş olan sekülerizm her ne kadar dini ve dini sembolleri sadece özel alanlara hapsetmek istese de dini yaşama biçimi olan dindarlık, eğitim ve kentleşme ile kendisine çizilen sınırları aşmakta ve kamusal alana bir şekilde dahil olmaktadır. Bu dahil olma beraberinde birçok sorun ve gerilim getirmektedir. Günümüzde din ve kamusal alan arasındaki bu sorunlu ilişkinin en iyi örneklerinden bir tanesi, seküler kamusal nitelikler taşıyan üniversite kampüslerinde görülmektedir. Üniversite kampüsleri hazcı gençlik kültürüne ev sahipliği yapan mekanlardır. Bu hazcı ve seküler kültüre üniversitenin akademik gereksinimleri de eklendiğinde 'dini takvim-akademik takvim' ve 'kitabi İslam-yaşanan İslam' gerilimleri ortaya çıkmaktadır. Bu gerilimlerin sonucunda da sahip olunan dini ve kültürel sermayeye göre 'ötekiyle' etkileşimlerle birlikte yeni dindarlık formları ortaya çıkmaktadır. Buna göre de bireyler kamusal alanda Merkez, Çevre ve Yarı-Çevre olmak üzere bir bölgede kimliklerini var etme yoluna gitmektedirler. Eylem ve bağlam bazlı değişen bu kültürel yerleşim bazen geçici bazen de kalıcı olabilmektedir. Bu çalışmada, seküler kamusal alana dini kimliklerin yerleşimi radikal seküler nitelikler taşıyan ODTÜ'de dindar öğrenciler ile yapılan derinlemesine mülakatlar ile betimlenmeye çalışılmıştır. Kamusal alan etkileşimler alanı olması nedeniyle çalışmamıza temel oluşturması amacıyla sembolik etkileşimcilik kuramı kullanılmıştır.
Aşiretlerin toplumsal, ekonomik ve siyasal yapısının sosyolojik analizi

Bu araştırma aşiretlerin toplumsal, ekonomik ve siyasal yapısının sosyolojik analizini ortaya koymak için Diyarbakır'da yaşayan Şeyhdoda aşireti üzerine yapılan bir alan çalışmasıdır. Aşiretlerin incelenmesi gibi araştırma evreni son derece kapsamlı olan bu konunun temsil edilebilecek düzeyde bir örneklemle yapılması araştırmanın yöntemini ve çerçevesini belirlemiştir. Konu, birinci aşamada teorik olarak ele alınmış ve bu çerçevede aşiret ile ilgili sosyolojik ve antropolojik araştırmaların bulguları ile temellendirilerek yapılan kavram ve tartışmalarla sunulmuştur. Sonraki aşamada, GAP bölgesinin ve Diyarbakır'ın yerleşme, çevre, iklim özellikleri yanında, demografik ve toplumsal boyutları tüm yönleriyle incelenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular ise;tablolar ile ortaya konularak yorumlanmıştır. Araştırmanın sonuç bölümünde test edilen hipotezler yorumlanarak değerlendirmeler yapılmış ve araştırma son bulmuştur.
Türkiye'de yayıncılık alanının dönüşümü (1980-2015)

Bu çalışma, Türkiye'de yayıncılığın son 35 senede geçirdiği dönüşümü Pierre Bourdieu'nun teork araçları yardımıyla açıklamayı hedeflemiştir. Bu maksatla çalışmanın ilk bölümünde yayıncılığın doğuşundan bugüne tarihi ana hatları ile ele alınmıştır. Bu tarihi anlatı içinde yayıncılığın yaşadığı kırılma dönemleri ve gelişen kurumsal yapısı ortaya konmuştur. İkinici bölümde, bu tarihsel anlatıya binaen son 35 sene içinde yayıncılığın dönüşümünü etkileyen faktörler özel olarak incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, ilk bölümlerde ortaya konulan tarihsel anlatı ve özel incelemelere binaen gelişen yayıncılık alanı, bu alanın sermaye yapıları, çatışma noktaları ve alt alanları tespit edilmiştir. Çalışmanın sonucunda Türkiye yayıncılık alanının yapısı, bu alanın kendine has sermaye düzeni ve çatışma alanları tespit edilmiştir.
İdeolojiler mekanı olarak camilerde toplumsal cinsiyet örüntüleri

Bu çalışmada camilerdeki toplumsal cinsiyet rolleri incelenmiştir; cinsiyetlendirilmiş zaman ve mekanların, kutsal ve din dışı zaman ve mekanların kamusallığı ve bu mekanların nasıl kesiştiği tartışılmıştır. Bu bakımdan kamusal-özel alan tartışmalarına yer verilmiş ve harem-selamlık sisteminin müslüman coğrafyalardaki tarihi gelişimi; İslam literatüründeki yeri; Türkiye camilerindeki uygulaması ele alınmıştır. İdeolojiler mekanı olarak camilerin kamusal-özel alan ikiliğinde nerede durduğu sorunsallaştırılarak bu sorgulama çerçevesinde kadınların kamusallık yaratabilmesine ya da aksine yönelik mekan politikaları incelenmiştir. Bu inceleme, Türkiye Din bürokrasisi Diyanet İşleri Başkanlığı'nın camilere ve kadınlara yönelik mekan politikaları üzerinden yapılmıştır; Diyanet'in elinde bulunan çeşitli ideolojik araçlar aracılığıyla yürüttüğü politikalar genellikle hutbeler, dini yayınlar, genelgeler, din şuraları ve fetvalar aracılığıyla olup söz konusu bu araçların 1990- 2010 yılları arasındaki kullanımları söylem analizine tabi tutulmuştur. Bu analiz boyunca sadece söylemin mekandaki toplumsal cinsiyet rollerini ürettiği değil, aynı zamanda mekanın da toplumsal cinsiyet rollerini yeniden ürettiği göz önünde bulundurulmuştur.