turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Telafer Türkmen Ağzı

Irak Türkmenlerinin kullandığı dil Azerbaycan Türkçesi ağızları içinde değerlendirilmektedir. Irak Türkmen ağızları /n/ sesinin /v/ ve /y/'ye değişmesi açısından başlıca iki gruba ayrılmaktadır. 1350 yıldan fazladır Irak topraklarında yaşayan Türkmenlerin dillerinin hukuksal statüsü bölgesel dil seviyesindedir. Doğu Oğuz grubunun güney kanadında yer alan Irak Türkmen Türkçesi, kendine has ses, biçim ve şekil özellikleri ile birlikte eski Türkçenin birçok unsurunu yaşatması bakımından dikkati çeker. Çalışmanın konusunu, genel Türk dilinin Güneybatı grubunun Güney kanadına giren 'Telafer Türkmen Ağzı' oluşturmaktadır. Bu tezin hazırlanmasındaki hedef, Irak'ın Musul şehrine bağlı Telafer ilçesinin ağız hususiyetlerini ortaya çıkarmaktır. Irak'ın birçok şehrinde Türkmence konuşulmaktadır. Buna karşılık her şehrin farklı ağız özellikleri vardır. Irak'ta konuşulan Türkçe, Türkiye Türkçesinden farklı bazı dil özelliklerine sahiptir. Tezin inceleme kısmı için ilk olarak bu ilçenin kaynak kişilerinden derleme yapılmıştır. Daha sonra derlenmiş metinler deşifrasyon yapılarak yazıya aktarılmıştır. Tez, üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde Irak Türkmenlerinin tarihi, nüfusu ve Telafer hakkında bilgi verilerek Irak Türkmen ağızları üzerine yapılmış çalışmalar değerlendirilmiştir. İkinci Bölüm 'Ses Bilgisi' başlığını taşımaktadır. Bu bölümde ses özellikleri ele alınmıştır. Üçüncü Bölümde ise 'Şekil Bilgisine' yer verilmiştir. Bunun dışında tez derlenen 'Metinler', hazırlanan 'Sözlükten' oluşan bölümleri ihtiva eder. Metin bölümünde yapılan derlemeler çeviri yazı sistemiyle yazıya aktarılmıştır. Sözlük bölümü ise Türkiye Türkçesinde kullanılmayan veya anlamı ya da yapısı farklı olan kelimelerden oluşur. Bu çalışma Telafer Türkmen ağzı üzerinde şimdiye kadar hiçbir çalışma yapılmadığı gerekçesiyle, bu bölge ağzının dil özelliklerini ortaya çıkarmak amacıyla hazırlanmıştır.
Ḫulaṣa-yi Lisan-i Türkİ (06 mil. eht a 470)

Türk dilinin günümüzde en büyük sorunlarından biri; yapılan gramer çalışmalarının belli bir sistematiğe dayanmamasından kaynaklanmaktadır. Bu yüzden gramer çalışmalarının belli bir sistematiğe dayanmaması nedeniyle günümüzde Türk dilinin belli başlı bir gramer kitabı halen yazılabilmiş değildir. Türk dilinin tarihi ve yakın dönemlerinde yazılmış olan, gramer kitapları üzerinde pek çok çalışma yapılmıştır. Bu çalışmalar gramer konusundaki sorunları gidermek amacıyla yapılmış fakat yetersiz kalmıştır. Yapılmış olan bu çalışmalarda da bir sistem ve süreklilik sağlanamamıştır. Daha sonraki dönemlerde yapılacak olan gramer çalışmaları için bir sistem oluşturulamamıştır. Çalışmamıza konu olan Xulasa-yı Lisan-ı Türki Mehmed İhsan tarafından Osmanlı Türkçesi döneminde çocuklara gramer öğretmek için yazılmış bir dil bilgisi kitabıdır. Milli Kütüphane'de 06 Mil. EHT A 470 numarasıyla kayıtlı olan Xulasa-yı Lisan-ı Türki adı ile kayıtlı olan eser, tarafımızdan transkibe edilmiştir. Çalışmamızda eserin bölümleri incelenmiş, Osmanlı Türkçesiyle yazılmış olan Xulasa-yı Lisan-ı Türki adlı metin transkiribe edilmiş, esere ait olan bir terimler sözlüğü hazırlanmış ve son olarak ta çalışmamızda dizin hazırlanmıştır. Bu tezin yapılma amacı, daha önce Osmalı Türkçesiyle çocuklar için yazılmış gramer kitabı incelemesinin olmamasıdır. Döneminin dil özelliklerine göre daha sade olan eser, çocukların grameri daha iyi bir şekilde öğrenebilmesi için hazırlanmıştır. Yazar, anlaşılabilirliği sağlamak için soru cevap tekniğini kullanarak eseri oluşturmuştur. Sorulara verilen cevaplar örneklerle zenginleştirimiştir. Eserin inceleme bölümünde, sorularda yer alan gramer terimleri bölüm olarak değerlendirilmiş ve örneklendirilmiştir.
Türkiye Türkçesinde ünlü ünsüz etkileşimleri

Bu çalışmada, Türkçe ünlülerin izole hallerindeki ve ünsüzlerle etkileşimde oldukları hallerdeki formant frekanslarının görünümlerini listelemek, varsa benzerlik ve farklılıkların ortaya konarak nedenlerinin anlaşılmaya çalışılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda yaşları 22 - 28 arasında değişen 15 deneğe olası tüm ünlü ünsüz bileşimlerini kapsayan 800 ayrı ünlü ünsüz bileşimi okutulmuş, deneklerin okudukları veriler, izole hallerinde hem de ünlü ünsüz bileşimlerinde olacakları şekilde bölütlenerek Praat programında çözümlenmiştir. Elde edilen veriler kullanılarak tüm olası ünlü ünsüz bileşimlerini kapsayan 19,200 bileşim oluşturulmuş ve çözümlenmiştir. Çözümlemelerde ünsüzler ile etkileşime giren ünlülerin formant değerleri açısından değişime uğradığı saptanmıştır. Bu değişimlerin F1 frekansında daha tahmin edilebilir bir görünümü varken F2 frekansında bu değişimlerin yönü ve oranı tahmin edilemez ve bir tutarlılık göstermeyen bir görünüm sergilemiştir. Bu bulgular sonucunda; etkileşimlerde aynı konumda olan ünsüzlerin yaptıkları etkiler açısından benzerlik gösterdiği saptanmış ayrıca çıkış biçimleri, çıkış yerleri, ötümlülük ya da ötümsüzlük açısından benzerlik gösteren ünsüzlerin etkilerinin kendi içlerinde benzerlikler gösterdiği bilgisine ulaşılmıştır. Tüm ünlüler arasından ise İünlüsünün, ünsüzlerle etkileşimde etkilenmeye en açık ünlü olduğu görülmüştür.
Japoncadaki 'Hairu' eyleminin eşdizimli yapılarının Türkçedeki görünümleri

Bu çalışmada, Japoncadaki 'hairu' eyleminin eşdizimli yapıları, Günümüz Japonca Yazın Dili Derlemi'den oluşturulan örneklem üzerinden incelenmiştir. Çalışmanın amacı Japoncadaki hairu eyleminin Türkçedeki görünümlerinin belirlenmesidir. Çözümleme yapılırken 1000 saat üzeri Japon Dili eğitimi almış 20 Türkçe konuşucusu ve mesleğinde Türkçeyi icra eden 5 Japonca konuşucusu olmak üzere 25 kişiye anket çalışması uygulanarak, eşdizimli yapıları Türkçeye çevirirken tercih edilen sözcük eğilimi belirlenmiştir. Ayrıca Türkçede karşılık bulduğu eylemlerin geçişlilik ya da geçişsizlik özelliği ele alınmış, ad durum eklerine de değinilmiştir. Örneklem 50 farklı 'ad+ni/ga+hairu' eşdizimli yapıdan oluşmaktadır. Hairu eyleminin 'gir-' eylemi ile örtüşmesi dışında farklı eylemlere karşılık geldiği ya da eksiltili olduğu görülmüştür. Ayrıca sadece hairu eylemiyle değil, eşdizimli yapının bütününü kapsayan bir sözcükle karşılandığı da görülmüştür.
Arap dilinde ünlem ifadeleri

Arapça gramerinde, cümleler biçimlerine göre sınıflandırılmıştır. Bu sebeple ünlem ifade eden cümleler bazen farklı cümle gruplarıyla bazen de tek başına bir yapı olarak değerlendirilmiştir. Modern dilcilerden olan Temmam Hasan, Arapçada cümle taksimatına farklı yaklaşarak ünlem ifadelerini bir cümle türü olarak 'İfsahi cümle' adlandırmıştır. Bu çalışmada Temmam Hasan'ın ünlem cümleleri olarak adlandırdığı cümleler incelenmiş ve Türkçedeki anlamsal karşılığı tespit edilmiştir. Bu çalışmanın birinci bölümünde Arapçadaki ünlem terimi klasik ve modern dönemdeki kullanımıyla değerlendirilmiş ve Türkçeyle karşılaştırılmıştır. İkinci bölümde ise Arapçadaki ünlem cümleleri ayrı başlıklarla incelenmiş Türkçedeki anlamsal karşılığı tespit edilmeye çalışılmıştır.
A comparative study of teaching vocabulary in and out of context at school of foreign languages at SelÇuk University

Bu çalışma yabancı dilde hangi kelime öğretim tekniğinin daha verimli olduğunu belirlemek amacıyla Selçuk Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulu hazırlık sınıflarından her biri 18 öğrenci içeren iki sınıfta yapıldı. Sınıflardan birisine belirlenen 35 hedef kelime bir bağlam içerisinde öğretilirken, diğer sınıfta aynı kelimeler bağlamdan izole edilmiş bir şekilde, listeleme metoduyla öğretildi. Her iki gruba da aynı ön test ve son-test uygulandı. Sonuçlar üzerinde çalışılan öğrenci grupları arasında bağlam içerisinde kelime öğretilmesinin, kelimelerin bağlam haricinde öğretilmesinden büyük ölçüde daha verimli olduğunu göstermiştir.
17. yüzyılda yapılmış mensur Şehname tercümesi, III. cilt (vr. 121b-150a)

Ünlü İran şairi Firdevsi'nin 10. yüzyılda kaleme aldığı 'Şehname'' adlı eserinin, İstanbul Üniversitesi Merkez Kütüphanesi'nde 6131 demirbaş numarasıyla kayıtlı mensur tercümesinin bir bölümü çalışmaya konu oluşturmuştur. Eserin bütünü üç cilt ve 1778 varaktan ibarettir. Her bir sayfasında 25 beyit bulunan yapıtta 104 adet minyatüre yer verilmiştir. Üzerinde çalışılan ilk cildin boyu 39, eni 24, 5 ve kalınlığı 7,5 cm. dir. Mütercimi kesin olarak bilinmeyen bu eserin Hicri 1187 (Miladi 1773) tarihinde, Derviş Mustafa tarafından tamamlandığı kayıtlara geçmişştir. Çalışmamızın amacı, ilk kez Orhan Saik Gökyay tarafından sözü edilen bu mensur tercümenin tanıtımına katkı sağlamaktır. Bu tez, 121b ve 151a varaklarını kapsamaktadır. İnceleme-Metin- DizinÇalışma, giriş, metin, günümüz Türkçe'sine çeviri ve dizin olmak üzere dört ana bölümden oluşmuştur. Girişi teşkil eden ilk bölümde, şair Firdevsi, eseri Şehname, Şehname çevirileri ve çalışmaya konu edilen yazmayla ilgili genel bilgiler bulunmaktadır. Metin bölümünde, eser, çevriyazıya aktarılmıştır. Varak ve satır numaraları belirtilmiştir. Günümüzde geçerli noktalama işaretleri kullanılarak düzenleme yapılmış, gerek duyulan yerlerde paragraflar oluşturulmuştur. Yapılan bu düzenleme çalışmalarıyla, eserden daha kolaylıkla yararlanılması amaçlanmıştır. Günümüz Türkçe'sine çeviri kısmında, Arapça ve Farsça kelimeler Türkçe'ye aktarılmıştır. Çalışmanın son kısmını teşkil eden dizin bölümünde, söz varlığını içeren bir indeks hazırlanmıştır. Kelimeler ve birleşik şekiller alfabetik sırayla dizilmiştir. Madde başıolarakkabuledilenkelimelerinaltına, o kelimeyleilgiliaramadde, deyim ve birleşikler dizilmiştir. Arapça ve Farsça birleşik ve türemiş kelimelerin kaynağı detaylı şekilde belirtilmiştir. Eserdeki kelimelerin, metinde geçen anlamları aktarılmıştır. Çalışmanın sonunda eserin tıpkıbasımı yer almaktadır.
Türkmen Türkçesi

Tez konusu olarak, yaşayan lehçe ve şiirlerimizden biri olan ve Oğuz grubu içinde yer alan, Türkmenceye ait dört hikayenin dil incelemesini seçtik. Türkmence, eski asli uzunlukları ve bunların bakiyelerini bugüne kadar saklamış olan birkaç Türk lehçe ve şivesinden biridir. Bu sebeple Türkmenler ve dilleri hakkında yazılmış çeşitli yerli ve yabancı kaynak vardır. Ancak, gramer ve sözlük alanındaki çalışmaların önemli bir kısmı yabancı kaynaklardır. Tezde işlediğimiz metinleri Aşkabat'ta 1988 yılında, ayda bir yayımlanan 'Sovet Edebiyatı' isimli dergilerden seçtik. Gramer bölümünde verilen örneklerin referanslarında kolaylık sağlaması amacıyla satırlara numaralar verdik ve referanslarda hikayelerin kısaltılmış isimleriyle birlikte bu numaralan gösterdik. Orjinaller metinler Kiril alfabesiyle yazıldığı için asli uzunluklar ile ve'yi tesbit edemedik ve transkripsiyonumuzda gösteremedik. Fonetik kısırımda bazı ses değişikliklerini yer yer Türkiye Türkçesi, yer yer de Eski Türkçeyle mukayese ederek gösterdik. Morfoloji bölümünü ise çekim ve yapım ekleri ana başlıkları altında işledik. Sonuç bölümünde Orhun Abideleri, Türkiye Türkçesi ve Türkmence arasındaki benzer ve farklı ses değişikliklerini özetlemeye çalıştık. Metni Türkiye Türkçesine aktarırken imkan nisbetinde orjinaliteyi korumaya çalıştık. Sözlük kısmına ise metinlerde sık sık rastladığımız ikilemeleri de kattık. Bibliyografya kısmında, faydalandığımız ve bu konuda araştırma yapacaklara ışık tutacağına inandığımız eserleri, yazar soyadlanna göre alfabetik bir sırayla verdik.
Yusufeli ağzı

Bu çalışmada, Artvin ili Yusufeli ilçesinin ağız özelliklerinin standart Türkiye Türkçesi ile benzer ve farklı yönleri ortaya konularak bu değişimlerin sebepleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu incelemeyi yapmak amacıyla Yusufeli ilçe merkezi ve on sekiz köyden derleme yöntemiyle çeşitli dil malzemeleri toplanmıştır. Bu çalışma; 'Giriş, Ses Bilgisi, Şekil Bilgisi, Sonuç, Metinler ve Sözlük' olmak üzere altı bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında Yusufeli'nin coğrafyası, tarihi, Türkiye'de ağız çalışmaları ve Yusufeli ağzı ile ilgili çalışmalar hakkında bilgi verilmiştir. Ses Bilgisi ve Şekil Bilgisi kısmında, bölgenin ses ve şekil özellikleri incelenerek bu bölgenin konuşma dilinin özellikleri ortaya konulmuştur. Sonuç bölümünde Yusufeli ağzı ile ilgili genellemelere varılmaya çalışılmıştır. Metin kısmında, ele alınan otuz metin çeviri yazı işaretleriyle sunulmuştur. Sözlük kısmında, derlenmiş metinlerden seçilen sözcüklerle sözlük oluşturulmuştur.
Kazak Enderi' adlı eser üzerine bir inceleme

Halk şarkıları, tüm insani duygu ve fikirlerle birlikte tarihsel süreç içindeki değişim ve gelişimleri kapsar. Bununla beraber sosyal, siyasi ve dini yaşam biçimleri ile bunlar etrafında şekillenen toplumun kültür kimliğine ve dil özelliklerine de sahiptir. Bu da halk şarkılarını, dil gelişim evrelerini gözlemleyebilme ve sosyo-kültürel unsurları inceleme olanağı sağladığından önemli kılmaktadır. Halk şarkılarını diğer sözlü ürünlerden daha kalıcı ve uzun ömürlü olmasını sağlayan unsurlar ise; bir çalgı eşliğinde söylenmesi, ifade edilemeyen bazı duyguların ezgi ile aktarılması ve ezginin hatırlatıcı özellikte olmasındandır. Bu çalışma 'Kazak Enderi' adlı kitaptaki Kazak halk şarkılarının transkripsiyonu, Türkiye Türkçesine aktarımı, şarkıların motif ve tema yönünden değerlendirilmesi ile oluşturulmuştur. İnceleme kısmında şarkı metinlerinde tür ayrımı yapılmadan şarkıların birey ve kültürel işlevleri, eski gelenek ve akidelerle bağlantısı tespit edilip değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Dağıstan dillerinde Arapça ve Farsça unsurlar

Diller yeni uygarlıkların etkisinden yararlanarak oluşup gelişir. Dil, insansız var olmaz. İnsan yaşadıkça dil de var olmaktadır, çünkü toplumun oluşturulmasında büyük bir rolü vardır. Toplumun kültür değerlerinin yaratıcı ve taşıyıcı rolünü oynamaktadır. Arapça, Farsça, Türkçe gibi Dağıstan dillerine giren yabancı unsurların birçoğunda anlam değişikliği olmasa da, yapı değişikliği olmuştur. Örneğin Arapça kökenli bir kelime olan 'fayda', Dağıstan Dillerinin yapısından etkilenerek 'payda' şeklinde telaffuz edilmektedir. Alıcı dilin özellikleri metotlarına uyduğunda yabancı unsurların ve bu unsurların söz türetme araçlarının adaptasyonu daha kolay sağlanabilir. Arapça unsurlar Dağıstan dillerine yoğun bir şekilde girerken yeni söz türetme araçları yaratmamış, aksine bu dillerin kurallarına uyarak var olmuşlardır. Alıcı dillerdeki yabancı dillerin leksik alanını ve kapsamını saptayabildiğimiz halde gramere etkisinin izlerini takip etmek daha zordur. Çünkü gramer birkaç spesifik özelliklerden oluşmakta ve konuşma dilini yansıtma vazifesini taşımaktadır. Çalışmamızda Dağıstan dillerindeki Arap ve Fars unsurları incelenmiştir.
Ortaokul öğrencilerinin sayılar, geometri ve cebir özelinde kullanılan sözcüklere yükledikleri mananın semantik açıdan incelenmesi

Araştırmamızda matematik terimlerinin günlük dilde kullanım biçimlerinin öğrencilerin kavram izahları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Böylece, bu terimlerin kavramları temsil etme gücü hakkında bilgi edinilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, semantik bilimden yararlanılmış ve nitel araştırma yaklaşımı ile fenomenoloji yöntemi kullanılmıştır. Çalışma grubu, 99 6. ve 7. sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak kullanılan Matematik Terimleri Ölçeğinde, her bir terime dair tanım yapılması ve örnekler verilmesi istenilmiştir. Veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Öğrenci izahları anlam bakımından kategorilere ayrılmış ardından her bir kategorinin kavramsal mana ile uyum düzeyi belirlenmiştir. Ölçeğin uygulanmasının ardından seçilen 10 öğrenci ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşme verileri, söylem ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Analiz sürecinde ise genel olarak yazılı sınav verilerinin analizinde işe koşulan yaklaşım ve metotlar takip edilmiştir. Bulgular incelendiğinde, matematikte günlük dildeki manası ile kullanılan, kelime kökü anlamlı olan ve kavramsal manayı yansıtacak nitelikte vurgulayıcı kelimeler içeren terimlerin çoğunlukla kavramsal mana ile 'uyumlu' olarak izah edildiği görülmüştür. Matematikte günlük dildeki manasından farklı biçimde kullanılan, günlük dilde yer almayan, kelime kökü anlamlı olmayan, kavramsal manayı yansıtmayan vurgulayıcı kelimeler içeren terimlerin çoğunlukla kavramsal mana ile 'kısmen uyumlu' veya 'uyumsuz' olarak izah edildiği görülmüştür. Dil faktörünü semantik açıdan matematik öğretiminde etkili bir şekilde kullanmaya yönelik öneriler sunulmuştur.
Future conceptions of language in the contemporary science fiction novel

Bu tez, özbelirlenim imkanlarından mahrum bırakılıp güvencesizliğe terk edilen grupların, biyopolitikanın olumsuz etkileriyle mücadelesini ele alan üç çağdaş bilimkurgu romanına, Suzette Haden Elgin'in Native Tongue, Neal Stephenson'ın Snow Crash ve China Mieville'in Embassytown adlı eserlerine odaklanmaktadır. Biyoloji ve siyasetin kesişme noktası olarak insan nüfusunun sağlığını amaçladığı iddia edilse de, biyopolitika en nihayetinde kimi yaşamları elden çıkarılabilir ve düzen için tehlikeli addederek marjinalleştirmektedir. Siyasi yaşam ve biyolojik yaşam arasındaki tarihsel ayrım bu çelişkiyi idame ettirmektedir. İnsanlığa özgü emsalsiz siyasi varoluşun zirvesi olarak görülen dil, çıplak hayatın nesneleştirilip tahakküm altına alındığı alanı oluşturmaktadır. Öyle ki, yirminci yüzyılda bilimkurgu çoğu zaman dili düşüncenin hapishanesi ve toplumsal kontrolün aracı olarak işlemiştir. Ancak, insan doğasınının kültürel kurgusallığını savunarak gelişmekte olan insan sonrası kuramın etkisiyle, söz konusu romanlar dil ve bedenleşmenin birleşikliğini siyasi direnişin etkili bir unsuru olarak ele almaktadırlar. Native Tongue'da (1984) kadınlar deneyimlerini ifade etmek ve baskıcı biyopolitik düzeni dönüştürmek için bir dil inşa ederler. Benzer bir anlayışla, Snow Crash (1992), dilsel çeşitliliği iktidara ve viral söylemlere karşı bir direniş aracı olarak görmektedir. Embassytown (2011), insan ve insan dışı varlıkların dilin eğretileme özelliğini siyasi tertiplerin keyfiliğini ortaya çıkarmak ve otoriteye karşı direnmek için kullandığı bir gelecek tahayyül etmektedir. Sonuçta, çıplak hayatın söylemsel bir kategori olarak temsil edilmesi, bios ve zoe arasındaki temel ayrıma dayanan biyopolitikanın mantığını sorgulatmaktadır.
Türkiye Türkçesinde özne kavramı ve özneyi oluşturan kelime grupları

Tez çalışmamızda Türkiye Türkçesinde özne kavramı, öznenin özellikleri ve özne çeşitleri üzerine yazılmış ilgili kaynaklar geçmişşten günümüze Türkçenin ilk dilbilgisi kitaplarından yola çıkılarak tarandı, gözden geçirildi. Özne kavramı, öznenin özelikleri ve özne çeşitleri konularında uzmanların fikir birliğine vardığı ve uzlaşamadığı noktalar tespit edildi. Bu araştırma ve tespitlerin ışığında özne kavramı ve öznenin özellikleri üzerinde duruldu. Özne çeşitleri değerlendirildi. Özne kavramı, öznenin özellikleri ve özne çeşitleri ile ilgili bir sonuca varıldı ve ulaşılan sonuçlar çalışmada sunuldu. Çalışmamızın devamında özneyi oluşturan kelime grupları örnekler üzerinde gösterildi ve özneyi oluşturan kelime grupları tespit edilerek bu kelime gruplarının özellikleri belirlendi. Bu çalışmada özne ile ilgili bundan sonra yapılacak çalışmalara yardımcı olmak da amaçlandı.
Şair-yazar Nuri Pakdil'in deneme türündeki eserlerinde söz varlığı

Dilimizdeki sözcüklere cümle içinde kullanım şekline göre çok çeşitli anlamlar yüklenebilmektedir. Bu nedenle bir dildeki sözcüklerin sayısının tespiti kadar kelimelerin çok anlamlılığının tespiti de o dilin zenginliğini ortaya koymada gereklidir. Kelimeleri işleyen, onlara yeni anlatım olanakları sağlayanlar ise şair ve yazarlardır. Nuri Pakdil, kendine has üslubu ve sözcük tercihleriyle oldukça dikkate değer bir yazardır. Hakkında yazılı ve görsel alanda pek çok çalışma yapılmakla birlikte eserleri üzerine söz varlığı açısından bir çalışma yapılmamıştır. Çalışmada Nuri Pakdil'in deneme türündeki eserlerinde yer alan söz varlığının ortaya koyulması amaçlanmıştır. Eserlerin bir bölümü deneme/günlük tarzında olduğundan yazarın yaşamına ait bilgiler de içermektedir. Benzer şekilde eserlerin düşünce yazısı olması sebebiyle yazarın dünya görüşü ile edebi ve fikri eleştirileri de bu eserlerde görülmektedir. Yazarın hayatı, edebi şahsiyeti ve eserleri hakkında bilgi verildikten sonra sözcük ve söz varlığı kavramlarına değinilerek, incelenen eserlerde kullanılan dil, temel söz varlığı bağlamında değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmada, eserlerdeki kelimelerin kullanım sıklıklarının tasnifi yapılmıştır. Ayrıca incelenen eserlerin dizinleri de toplu olarak çalışmada yer almaktadır.
İlköğretim ikinci kademede zaman ekleri ve fonksiyonlarının öğretimi

Bu çalışmada ilk olarak Türkçeyi iyi temsil ettiği düşünülen bazı şair ve yazarların eserleri taranarak zaman eklerinin fonksiyonları tespit edilmiştir. Daha sonra ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin yazılı anlatımlarında kullandıkları zaman ekleri ile ilköğretim ikinci kademe Türkçe ders kitabındaki metinlerde yer alan zaman ekleri belirlenerek bunların kullanım sıklıkları ve kullanım oranları hesaplanmıştır. Böylece ilköğretim ikinci kademede öğrencilerin hangi zaman eklerini, ne sıklıkla ve hangi oranlarda kullandıkları ortaya çıkarılmıştır. Aynı işlem Türkçe ders kitapları için de yapılmıştır. Bu suretle Türkçe öğretiminde yardımcı ve destekleyici bir alan olan dil bilgisi öğretiminde zaman eklerinin sistematik bir şekilde öğretilebilmesi için kılavuzluk edebilecek sonuçlara ulaşmak amaçlanmıştır. Çalışmada Ankara ilinden beş ilköğretim okulunda 450 öğrenciye yazılı anlatım çalışması yaptırılmış, ayrıca bu okullarda okutulan Türkçe ders kitaplarındaki metinlerden yararlanılmıştır. Öğrencilerin yazılı anlatımlarından elde edilen bulgular ile Türkçe ders kitabından elde edilen bulgular karşılaştırılmıştır. Böylece taranan edebi eserlerdeki zaman eklerinin, öğrencilerin yazılı anlatımları ile Türkçe ders kitaplarında kullanılıp kullanılmadığı da ortaya konulmuştur. Sonuç olarak, bazı zaman eklerinin, öğrencilerin yazılı anlatımlarında ve ders kitaplarındaki metinlerde ya çok az kullanıldığı ya da hiç kullanılmadığı görülmüştür. Buna bağlı olarak da dil bilgisi öğretiminde zaman eklerinin öğrencilere kavratılmasına yönelik bazı tekliflerde bulunulmuş ve Türkçe ders kitaplarına alınacak metinlerde zaman ekleriyle ilgili dikkat edilmesi gereken hususlar vurgulanmıştır.
Erzincan ağzının ses bilgisi ve söz varlığı

Bu çalışma Ana Türkçeden siyasi ve sosyal sebeplerden dolayı ayrılarak oluşan ve Türk dilinin değişik şivelerinden birisi olan Anadolu Türkçesi içerisinde Doğu grubu ağızlarında yer alan Erzincan yöresi ağzıyla ilgilidir. Çalışmanın birinci bölümünde lehçe, şive ve ağızların oluşumu, Anadolu ağızlarının sınıflandırılması, Doğu grubu ağızları, Erzincan'ın tarihi, coğrafi ve kültürel yapısı, Erzincan yöresinin ağız bakımından durumu ve Erzincan ağzının genel özellikleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde Erzincan ağzının ses bilgisi özelliklerine yer verilmiş ve yöre ağzıyla oluşturulmuş metinlerin fonetik açıdan incelenmesine gayret edilmiştir. Üçüncü bölümde ise yörenin söz varlığını kapsayan bir sözlük oluşturulmaya çalışılmıştır. Böylelikle Erzincan ağzıyla oluşturulmuş metinlerin Türkçe dil bilgisi fonetiğine aykırı düşen yönleri ortaya konulmuş, yörenin söz varlığını gösteren bir sözlük oluşturulmuştur.
Muhammed b. Ebİ Bekr el-Mer'aşİ ve Ta-lİkat 'ala Şerh-i Risaleti'l-Adab adlı eserinin tahkiki

Saçaklızade Muhammed b. Ebi Bekr el-Mar'aşi 17. Yüzyılın sonu ile 18. Yüzyılın başı arasında yaşamış bir Osmanlı Alimidir. Kendisi Kahramanmaraşlı olup, ilim öğrenmek üzere Malatya ve Şam gibi şehirlere yolculuk yapmıştır. İslami ilimlerin hemen her alanında irili ufaklı birçok eser telif etmiştir. Edisyon kritik çalışması olarak ele aldığımız Ta'likat 'ala Şerhi Risaleti'l-Adab adlı eser, münazara ilmi alanında yazılmış bir eserdir. Eser münazara ilminin bütün konularını içermemektedir. Bunu müellifin kendisi de söylemektedir. Böyle olmakla beraber eserin farklı bölgelerde birçok nüshası bulunmaktadır. Bu da bize eserin bilinen bir eser olup değişik yerlerde okunduğunu göstermektedir. Saçaklızade Muhammed b. Ebi Bekr el-Mar'aşi, Ta'likat 'ala Şerhi Risaleti'l-Adab adlı eserini telif ederken hem münazara ilmi ile, hem de tefsir-belagat gibi ilimlerle alakalı birçok eserden yararlanmıştır.