turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
1974 sonrası Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ne göç hareketleri ve sosyal entegrasyon

Türklerin Akdenizdeki en büyük adalarından biri olan Kıbrıs'a göç etmesi, Osmanlı İmparatorluğu'nun 1571'de adayı fethetmesiyle başladı. Daha sonra bu göç hareketi farklı zamanlarda, birçok haklı sebeple devam etti. 1878 yılında Kıbrıs'ın İngiltere'ye devredilmesi, 1. Ve 2. Dünya Savaşı, Milli Mücadele dönemi ve 1955'ten beri süregelen EOKA terör faaliyetleriyle birlikte 1960'ta Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kuruluşu ve Rum saldırıları sonucu 1963'te cumhuriyetin ortadan kalkması göçe sebebiyet veren çok kritik zamanlardı. 20 Temmuz 1974 günü adanın diğer garantör devleti olan Türkiye'nin yapmış olduğu harekat sonrası Türkiye'den Kıbrıs'a başka bir göç hareketi başladı. 1975 yılından itibaren Türkiye'den plansız programsız başlatılan göç hareketiyle bugün Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ni oluşturan topraklara Anadolu'nun farklı noktalarından insanlar göç etmeye başlamıştır. Ancak göçmenlerin adaya gelmelerinin ardından pek çok sorun da kendisini göstermiştir. Bütün bir amaca ulaşmayı hedefleyen uzun vadeli ve öngörülü bir strateji izlenmediğinden, Kıbrıslı Türklerle Türkiye'den gelen göçmenler arasında pek çok sorun ortaya çıkmıştır. Bunların bir kısmı 2019 itibarıyla hala çözülebilmiş değildir. Bu yüksek lisans tezi kapsamında Kıbrıslı Türklerin 1974 öncesi ve sonrası işgücü, Türkiye'den göç eden insanların çalışma hayatı ve yaşadıkları sorunlar ile Kıbrıslı Türklerle aralarında oluşan ihtilaflar gözlenmiş ve araştırılmıştır. Yapılan bu çalışma ile Kıbrıs'taki göçmenlerin entegrasyon sorununun çözüm önerilerine ilave olarak; gerekli olan devlet müdahaleleri, sivil toplum örgütlerinin atması gereken adımlar ve KKTC'de eğitim veren üniversitelere düşen görevler ortaya konmuştur.
Antalya'da yaşayan Ahıska Türklerinin sosyo - kültürel yapısı

Göç, zorunlu göç bugün bile yaşanan bir gerçek olarak, tüm toplumlarda sosyal ve kültürel dinamikleri etkileyen bir olgudur. Ahıska Türklerinde göç olgusundan doğrudan etkilendikleri için, Antalya'da yaşayan Ahıska Türklerinin kültür durumları ve uyum sorunları büyük bir önem taşımaktadır. Bu çalışmada Sovyet döneminde zorunlu göç uygulamasına maruz kalan ve bugün Antalya'da yaşayan Ahıska Türklerinin yeni bir yaşam kurma süreci, içinde bulundukları sosyo-kültürel yapıya uyum sorunları ve yaşanan göçün toplumsal yapı üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla göçe birebir şahit olan ve göç sonrasının izlerini taşıyan ve Antalya'da yaşayan Ahıska Türkleriyle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonuçları Weberyan bakış açısı ele alınarak göç, ırk ayrımcılığı, sosyal kapanma ve asimiliasyon korkusu ve sosyal dayanışma ve kayıpların yarattığı üzüntü başlıkları altında incelenmiştir. Ahıska Türkleri geniş bir alana sürülmelerine ve buna bağlı olarak geniş bir coğrafyada yaşamalarına rağmen, Türklüklerinden hiçbir şey kaybetmemiş ve bugüne kadar, kendi bünyelerinde, Türk adını ve kimliğini yaşatmasını başarabilmişlerdir. Antalya'da yaşayan Ahıska Türkleri karşılaştıkları en önemli sorun meslek sahibi olmalarına rağmen çeşitli nedenlerle kendi mesleklerini icra edememektedir. Büyük bir kısmının turizm sektoründe çalışmakta, az sayıda da olsa esnaf ve serbest meslek sahibi olanlar kendi işlerini kurmaktadır. Çoğu her şeyini geride bırakıp geldikleri ve burada yeni bir yaşam düzeni kurmaya çalıştıkları için ekonomik sıkıntı içindedirler. Yeni bir yerde yeni bir hayat kurmanın getirdiği her türlü zorluklar kültürel birlik ve geniş aile dayanışması ile aşılmaya çalışılmaktadır.
Trabzon'da dini hayat

'Trabzon'da Dini Hayat' adlı bu çalışmada, Trabzon'da yaşayan insanların sosyo-kültürel, ekonomik ve dini yapısı incelenmiştir. Bu çalışma 'giriş' ve iki 'bölüm'den oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın konusu, amacı, önemi yöntem ve teknikleri gibi araştırmayla ilgili metodolojik bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde, araştırmayla ilgili kavramlar, Trabzon'un sosyo-kültürel durumu ve tarihi gelişimi incelenmiştir. Araştırmamızın en kapsamlı bölümünü oluşturan ikinci bölümde araştırmanın uygulama kısmı yer almaktadır. Bu bölümde, Trabzon'daki dini hayatın inanç, dini pratik, ibadet, bilgi ve toplumsal boyutları ile ilgili elde edilen veriler bulunmaktadır. Ayrıca elde edilen veriler, araştırmanın amacı ve kapsamı doğrultusunda sosyolojik olarak değerlendirilmiştir. Son olarak çalışmamızın genel bir değerlendirmesi yapılarak, bazı dikkat çekici hususları belirtilmiştir.
Sosyal teoride indirgemecilikten sentezciliğe: Berger ve Luckmann

Günümüze kadar sosyal teorinin gelişimine bakıldığında sosyolojinin konusunun ne olduğuna dair indirgemeci olarak ifade edilebilecek yaklaşımların hakim olduğu görülmektedir. Bu yaklaşımlar sosyolojinin konusunu ya sınıf, işbölümü, devlet, kurum gibi makro boyuttaki yapılara ya da birey eylemleri, bireyler arası ilişkiler gibi mikro boyuttaki gündelik hayata indirgemektedir. Günümüze gelindiğinde ise sosyolojinin inceleme nesnesini, konusunu belirlemede ortaya çıkan bu indirgemeci yaklaşımlardan farklı olarak daha bütünlüklü, daha sentezci bir biçimde hem makro hem de mikro konuları birlikte ele alan yaklaşımlar söz konusudur. Sosyolojinin nesnesini belirlemede sentezci yaklaşımın önde gelen örneklerinden birisi de Berger ve Luckmann'ın sosyal inşacı yaklaşımıdır. Bu noktada çalışmanın temel amacı Berger ve Luckmann'ın sosyolojinin nesnesinin ne olduğuna dair görüşlerinin tahlil edilmesidir. Bu amaç doğrultusunda ilk olarak sosyolojideki indirgemeci yaklaşımlara göre sosyolojinin konusunun ne olduğu tespit edilmiştir. Ardından Berger ve Luckmann'ın sosyolojinin konusunu birey-toplum diyalektiği biçiminde sentezleyerek ortaya koydukları yaklaşımları ele alınmıştır. Berger ve Luckmann'ın sentezci, diyalektik yaklaşımları dışsallaştırma, nesnelleştirme ve içselleştirme uğrakları ile ortaya koyulmuştur. Çalışmanın sonucunda ise Berger ve Luckmann'ın diyalektik yaklaşımlarının sosyolojinin konusunu belirlemede diğer sosyal teorilere nazaran daha kapsayıcı olduğu tespit edilmiş, indirgemeci yaklaşımların 'ya... ya da...' mantığı yerine 'hem... hem de...' mantığı ile sosyolojinin konusunu daha sentezci, bütünlüklü, kapsayıcı bir şekilde ele aldıkları gösterilmiştir.
Türkiye'de ulusal medyada Suriyeli sığınmacıların temsili

Yılmaz, Döndü Özlem, 'Türkiye'de Ulusal Medyada Suriyeli Sığınmacıların Temsili', Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale, 2019. Bu çalışmanın amacı Suriyeli sığınmacıların Türkiye'de ulusal medyada temsilini eleştirel söylem analizi yöntemi ile ele almaktır. Bu amaçla Türkiye'de ulusal düzeyde günlük yayınlanan Hürriyet, Sözcü, Yeni Akit, Yeni Şafak ve Bir gün gazeteleri seçilmiştir. Anılan gazetelerin seçilmesi ile politik ve söylemsel çeşitliliğin sağlanması hedeflenmiştir. Çalışma kapsamında 2014 yılının Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında ilgili gazetelerde yer alan haberler incelenmiştir. 2014 yılı en fazla sığınmacının geldiği ve de yüksek sayısal artışa paralel olarak sığınmacıların toplumdaki görünürlüğünün ani ve keskin şekilde arttığı bir yıldır. Bununla paralel olarak bu dönemde özellikle yüksek sayıda sığınmacıya ev sahipliği yapan illerde yerel halk ile sığınmacılar arasında çeşitli sorunlar çıkmış ve sığınmacılara yönelik linç girişimlerine varan saldırılar meydana gelmiştir. Türkiye toplumunun Suriyeli sığınmacılara yaklaşımında ve devamında ortaya çıkan toplumsal sorunlar da medyada sığınmacılar ile ilgili yer alan haber söylemlerinin de etkisi olabileceği düşünülmektedir. Bu nedenle bu tezin amacı Türkiye ulusal medyasında Suriyeli sığınmacıların nasıl temsil edildiğini eleştirel söylem analizi yöntemiyle anlamaktır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda Suriyeli sığınmacıların Türkiye ulusal medyasında, kimi zaman 'din kardeşlerimiz', kimi zaman 'mağdur', kimi zaman ise 'yük' olarak temsil edildiği görülmektedir. Öte yandan yerel halk ile sığınmacılar arasında yaşanan olaylar genellikle tek boyutlu olarak aktarılmakta ve sorunun kaynağı olarak sığınmacılar gösterilmektedir. Son olarak, gazetelerin genel politik duruşu sığınmacılar ile ilgili haberlerin sunumunda belirleyicidir.
Türk toplumunun Diyanet İşleri Başkanlığı'na bakışı: İstanbul örneği

Bu araştırma, Diyanet İşleri Başkanlığı'nın yerine getirdiği hizmetler açısından halkımız tarafından nasıl görüldüğünü ve Diyanet İşleri Başkanlığı'na yönelik olumlu veya olumsuz tutumların oluşmasında hangi değişkenlerin etkili olduğunu belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın teorik kısmı dokümantasyon metoduyla, uygulamalı kısım ise tarama metodu ile gerçekleştirilmiştir. Hazırlanan anket formu, araştırmanın evrenini oluşturan İstanbul'da, belirlenen örneklem içerisinde yer alan 1378 kişiye uygulanmıştır. Elde edilen bulguların çözümlenmesinde; yüzde ve frekans dağılımı, aritmetik ortalama, t-testi, varyans analizi ve Lsd Post-hoc çoklu karşılaştırma testi kullanılmıştır. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölüm'de, genel olarak araştırmanın konusu ve yöntemi ile ilgili hususlar üzerinde durulmuştur. İkinci Bölüm'de, din ve toplum ilişkileri çerçevesinde dinin anlamı, toplum hayatındaki fonksiyonları ve kurumlaşması ele alınmış; bu bağlamda Şeyhülislamlık kurumu, Şer'iye ve Evkaf Vekaleti, araştırmanın temel konusunu teşkil eden ve uygulamalı araştırmanın üzerine kurulmuş olduğu Diyanet İşleri Başkanlığı çeşitli yönleri itibariyle incelenmiştir. Üçüncü Bölüm'de, uygulamalı araştırmadan elde edilen veriler doğrultusunda, Diyanet İşleri Başkanlığı'nın toplumsal statüsüne etki eden faktörler ve Diyanet İşleri Başkanlığı'nın görev alanı ile ilgili konulardaki yeterliği ile ilgili analizlere ve değerlendirmelere yer verilmiştir. Dördüncü Bölüm'de ise, araştırmanın bulgularına dayalı olarak ulaşılan sonuçlar, yapılan genellemeler ve geliştirilen öneriler sıralanmıştır.
Parçalanmış ve çekirdek aileye sahip çocukların yalnızlık düzeylerinin farklı değişkenler açısından karşılaştırılması: Karaman örneği

Değişen toplumsal yapıyla birlikte ülkemizde parçalanmış aile sayısında sürekli artış olmaktadır. Parçalanmış aile çocukları parçalanma sonucunda ebeveynlerinin birinden veya her ikisinden ayrı yaşamak zorunda kalmaktadır. Araştırmamızda parçalanmış aile çocukları ve çekirdek aile çocuklarının yalnızlık düzeyleri, akademik başarıları, devamsızlık sayıları, disiplin kuruluna yönlendirilme sayıları, sosyal medyada ve teknolojik aletlerle vakit geçirme süreleri karşılaştırılmıştır. Bunun yanında çocukların yaşları, cinsiyetleri, sınıf düzeyleri ve ailelerinin aylık gelirleri ile; yalnızlık düzeyleri, akademik başarıları, devamsızlık sayıları, disiplin kuruluna yönlendirilme sayıları, sosyal medyada ve teknolojik aletlerle vakit geçirme süreleri arasında farklılaşma olup olmadığı incelenmiştir. Karaman il merkezinde eğitim-öğretime devam eden 99 parçalanmış aile çocuğu, 200 çekirdek aile çocuğu toplam 299 öğrenci üzerinde yapılan çalışmada 1980 yılında Russel, Peplau ve Cutrona tarafından geliştirilen 'UCLA Yalnızlık Ölçeği' ve 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Verilerin SPSS 22.0 paket yazılım programı ile analiz edilmesi sonucunda, parçalanmış aile ve çekirdek aile çocuklarının yalnızlık puanları arasında anlamlı bir fark olduğu ve parçalanmış aile çocuklarının daha fazla yalnızlık hissi yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır.
Ortaöğretim öğrencilerinde Allah inancı: Burdur örneği

Bu çalışma, kelam ilminin ana konularından olan Allah inancının ortaöğretim öğrencilerinin yaşamları üzerindeki etki ve yansımalarını tespit edilmeyi amaçlamakta-dır. İnsanlık tarihi gösteriyor ki en ilkel devirlerden beri insanlar yüce bir kudretin varlığına inanmışlar ve bu varlığa tapınmaya fıtraten sahip olmuşlar, böylece bir dine ve tanrı fikrine sahip olmuşlardır. Tanrının varlığı veya mahiyeti hakkındaki inançlar dünya görüşlerinin temel karakterini oluşturmakta ve dünya görüşleri de bu bağlamda tanım-lanmaktadır. Buna göre teizm, ateizm, panteizm, panenteizm, deizm, agnostisizm belli başlı dünya görüşleri olarak sıralanabilir. İslam'ın, akıl sahibi olan ergenlik çağına gelmiş bireylere verdiği ilk görev, ken-disini ve kainattaki her şeyin yaratıcısı olan Allah Teala'yı tanımak, O'na inanmak ve kulluk etmektir. Ergenliğe erişmiş her Müslümanın Allah'ı bilme ve O'na inanma görevi, O'nun sıfatlarını bilmekle mümkün olur. Bu nedenle toplumumuzun önemli bir kısmını oluşturan ortaöğretim öğrencilerine yönelik, Allah inancının yaşantıları üzerindeki etki-lerini ve bunların nedenlerini ortaya koymak üzere bir anket geliştirilmiş ve uygulanmış-tır. Ortaöğretim öğrencilerinin anketteki bağımlı ve bağımsız değişkenlere ait kana-atlere katılma durumlarına göre geleneksel inançlarını yeniden düzenleyerek şuurlu yeni bir dini yaşayışa bürünüp bürünmediği, ya da din ile ilgili her şeye sırt çevirerek ateist veya agnostik bir kişilik geliştirip geliştirmediği tespit edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca bu çalışma inanç yapılarının oluşumu hakkında sosyal, ekonomik ve kültürel etkilerin neler olabileceği hakkında bize bilgi vermektedir. Bu verilerin doğrultusunda orta öğretimde okuyan öğrencilerin Allah'ın varlığı, birliği, sıfatları, evren ve insanlarla ilişkisi ile ilgili görüş ve tutumları, öğrencinin cinsi-yetine, öğrenim gördüğü sınıfına, yaşadığı yerleşim yerine, dini öğrenim durumuna, ailesinin gelir durumuna ve kendisini tanımladığı dine bağlılık düzeyine göre farklılık göstermektedir.
Bir sözlü tarih çalışması: Çerkes boylarından Şapsığların ve Kabardeylerin günümüzdeki göç ve kimlik algısı

Çerkesler, 19. Yüzyılda Rusya'nın uyguladığı yayılmacı politikalar sonucunda aralarında Türkiye'nin de olduğu pek çok ülkeye göç etmeye zorlanmıştır. Çerkeslerin göçe zorlanma nedenlerinden, yaşadıkları göç sürecinin tarihine ve sonuçlarına yönelik pek çok araştırma ve çalışma yapılmıştır. Ancak, günümüzde Türkiye'de varlığını sürdüren Çerkeslerin göç ve kimlik algılarına ilişkin sözlü tarih çalışmaları nadirdir. Bu tez ile Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasında varlığı yadsınamayacak düzeyde olan ve halen Türkiye'de etkin bir çoğunluğu oluşturan Çerkeslerin yaşadıkları tarihi süreç ile sahip oldukları kültürel ve etnik kimlikler açısından algılarındaki değişimleri ya da değişmeyen düşünceleri elde etmek ve değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda tezin birinci bölümünde kuramsal çerçeve çizilmiş ve 'göç', 'zorunlu göç', 'hafıza', 'kimlik', 'göç algısı' kavramları tanımlanmıştır. Kuramsal çerçevenin ardından ikinci bölümde, Çerkeslerin Kafkasya'dan Türkiye'ye göçünün ve iskanının tarihsel süreci aktarılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde sözlü tarih yöntemi kapsamında Çerkes boylarından Şapsığlardan 5 kişi ile Düzce'de gerçekleştirilen mülakatlar incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise Çerkes boylarından Kabardeylerden 5 kişi ile Kayseri'de yapılan mülakatlar ele alınmıştır. Gerçekleştirilen mülakatlar, 'göç, kimlik, hafıza ve algı' kavramlarından faydalanılarak değerlendirilmiştir.
20. yüzyıl Eskişehir tarihi ve inanç coğrafyası

Dinler Tarihi Yüksek Lisans tez konusu olarak 'XX. Yüzyıl Eskişehir'in Tarihi ve İnanç Coğrafyası' adı altında yapılan bu araştırma, iki bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde Cumhuriyet Dönemi'ne kadar İl'in ve bağlı ilçelerin tarihi ele alınarak incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde de İl'in XX. yüzyıla kadarki nüfus seyri ile beraber günümüz inanç coğrafyası çıkarılmıştır. Bu bölümdeki çalışmalar, bir alan çalışması şeklinde yürütülmüştür. İl genelinde nüfusun dinlere ve mezheplere göre durumları araştırılıp, müslüman nüfusun da mezhep durumları ve nüfus potansiyelleri belirtilmiştir. Ayrıca il genel i İldeki tarikatlar, cemaatler, ziyaret ve adak yerleri hakkında da bilgi verilmiştir. Yaptığımız çalışmaya göre ildeki gayr-i müslimlerin Cumhuriyet Dönemi'ne kadar varlıklarını devam ettirdiklerini görmekteyiz. Ancak nüfus mübadelesi yolu ile ilde bulunan gayr-i müslim nüfusun göç ettiği tesbit edilmiştir. Eskişehir İli'nin günümüzdeki nüfusunun 50 civarındaki Yehova Şahidi hariç tamamı müslümanlardan oluşmaktadır. Bu nüfusun % 4 .93'ünü Aleviler, % 95 .7'sini Sünniler oluşturmaktadır. Günümüzde varlığım devam ettiren Nakşibendilik, Kadirilik, Aczmendilik ve Bektaşilik gibi tarikatlara mensup insanların bulunduğu tesbit edilmiştir. Ayrıca halk arasında Süleymancı ve Nurcu diye bilinen cemaatlerin kurdukları vakıf ve derneklerle il genelinde faaliyetlerini aktif bir şekilde yürüttükleri görülmüştür. ELAZI?- 1997 Mustafa ÜLGER
1975 - 1983 döneminde Kuzey Kıbrıs'ta ulus - devlet inşasında kültür politikaları ve kültür pratikleri

Bu tezde, 1974 sonrasında Kuzey Kıbrıs'ta ulus-devlet inşa sürecinde yapılandırılan ulusal kültüre ve bunun karşısında ortaya çıkan direniş pratiklerine bakılmaktadır. Modern ulus-devlet oluşumlarında ulusal kültürün; etnik kimlik, dil ve din unsurları etrafında şekillendiği varsayımından hareket eden bu çalışma, 1975- 1983 yılları arasında Kuzey Kıbrıs'ta ulusal kültürün etnik kimlik, dil ve dinle ilişkilendirilme biçimlerini ve bunun karşısında geliştirilen kültürel pratikleri incelemeyi amaçlamaktadır. Ulusal kültürün oluşumunun ve bunun karşısında açığa çıkan kültürel pratiklerin incelendiği çalışmada, hem meclis tutanakları ve gazeteler araştırılmış, hem de 1974 öncesini hatırlayan farklı yaş ve cinsiyet gruplarından kişilerle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir.
Ethnic and religious identities in Northern Iraq; the case of Erbil

Bu tezin amacı Kuzey Irak'ta Kürt kimliğinin oluşum sürecinde dinin ve dilin, İslam'ın ve Kürtçe'nin, rolünü tartışmak ve mevcut Kürt kimliğinin tanımlamasında en önemli olan faktör ya da faktörleri Erbil'de yapılmış olan saha çalışmasına dayalı olarak bulmaktır. Literatürdeki mevcut tartışmalar ya tarikat ilişkilerine odaklanarak dinin, ya aşiret ilişkilerine odaklanarak feodal yapının, ve/veya bir kendini tanımlama biçimi olarak dile odaklanarak kültürün rolünü öne çıkarmışlardır. Bu çalışmada, Erbil'de yürütülmüş saha çalışmasının sonuçları Kürt kimliğini din ve dille açıklayan literatürdeki mevcut argümanlarla karşılaştırılmıştır. Tez, tarihte Kürt kimliğinin tanımlanmasında önemli bir rolü olan dinden, Kürt kimliğinin oluşmasında dile doğru bir kayma olup olmadığını Erbil şehri üzerinden tartışmaktadır. Bu tez için yapılan araştırma göstermiştir ki, dinin tarihsel rolünü kaybetmiş, Kürtçe ise Erbil'deki Kürt kimliğinin göstergesi haline gelmiştir. Ayrıca Kürt dilinin tarihsel süreçte Kürt kimliğinin esas meselesi haline nasıl geldiği de araştırılacaktır. Saha çalışmasının bulguları SPSS yazılım programı kullanılarak analiz edilmiştir.
Yüksek yargı kararları ışığında laiklik algısındaki sosyolojik değişim

Belli bir kültür içinde ortaya çıkan kavramların başka kültürlere aktarılmasında her zaman sorunlar yaşanmaktadır. Laiklik kavramı üzerinde, her ülkenin tarihi şartları, hukuk ve siyaset kültürü ile ilişkili tartışmaların yaşanması da bu yüzdendir. Laiklik kavramıyla ilgili olarak, Batı ülkeleri arasında bile bazı farklı anlayışların bulunuşu asgari bir kavramsal çerçevenin bulunmadığı anlamına gelmemektedir. Hukuk devleti ve özgürlüklerle ilgili süreçlerde ortaya çıkan laiklik kavramının da nihai varlık sebebi insanların özgürlüğünün sağlanması ve teminat altına alınması konusunda bir güvence olmasından kaynaklanmaktadır. Nihai amaç insanın özgür olmasıdır; özgürlüğünün güvence altında olmasıdır. Laiklik ilkesini benimsemediği halde din özgürlüğü alanında yeterli güvenceler sağlamış ülkeler olduğu halde laiklik ilkesine anayasalarında yer verdiği halde din özgürlüğünü gerçekleştirememiş ülkeler de vardır. Kavramların kendileri değil içerikleri her zaman daha fazla önem taşımaktadır. Laiklik kavramının anayasaya girişinden itibaren içeriğiyle ilgili tartışmalar başlamıştır. 1961 Anayasasında da laiklik ilkesinin benimsenmesi kararlaştırılınca, birçok yazar ve hukukçunun bu kavramın tanımının anayasaya konulmasını talep ettiğini görüyoruz. 1982 Anayasası hazırlanırken, yine laikliğin anayasada tanımlanmasını Danışma Meclisi üyesi birçok hukukçu talep etmiştir. Böyle bir tanım yapılmış olsaydı, kavramla ilgili tartışmaların ve uygulamada yaşanan sıkıntıların bir ölçüde aşılması mümkün olabilirdi. Çalışmamızda, özellikle Anayasa Mahkemesi kararlarında olmak üzere yüksek yargının laikliği bir hukuk kavramı olarak değil bir siyasi ideoloji olarak algıladığı tezi ileri sürülmekte ve tartışılmaktadır. Laiklik kavramının hukuki tanımı bazı farklılıklar gösterse de, üzerinde evrensel mutabakat sağlanmış asgari bir içerik bulunmaktadır. Hukuk bakımından kabulü gereken bu asgari içeriğin Türkiye'de, yüksek yargı kararlarındaki laiklik algısıyla örtüşmediği görülmektedir.
Göçmen Ahıskalılarda aile

Aile toplumun en küçük birimi ve temel yapı taşıdır. Aile ilk insanla başlayarak günümüze kadar varlığını devam ettiren kadim bir kurumdur. Kendi içinde birçok sosyal bileşenleri barındıran aile her toplumda kendisine özgü yapılarla varlığını sürdürmektedir. Biz de bu çalışmada aileye Göçmen Ahıska Türkleri özelinden bakacağız. Ahıska malum eski bir Türk yurdudur. Ahıskalılar kendilerini her zaman Türk aile grubundan görmüşlerdir. Taşıdıkları özellikler bakımından da Türk aile yapısı ve özelliklerini taşımaktadırlar. Bölgeye daha sonra Osmanlıların gelişiyle halk inanç olarak İslam dinini seçerek Müslüman kimliğine kavuşmuştur. Ahıskalılar tarihsel süreçte hiç yüzü gülmeyen toplum grubundandır. Tarihin her devresinde baskı, zulüm ve onca trajik olaylar yaşamışlardır. Bunlardan en korkunç olanı hayatları pahasına koruyup gözettikleri vatanlarından hiçbir neden olmaksızın sürgüne gönderilmeleri olmuştur. Bu esnada vefat eden on yedi bin masum insan, sürgün edildikleri yerlerdeki zorlu yaşam koşulların esnasında binlerce Ahıskaların canlarını kaybetmelerle sonuçlanmıştır. Sürgün edildikleri Ahıska ve çevre bölgelerden hala dönemeyen, dönmelerine müsaade edilmeyen halk bugün dünyanın birçok yerinde haytalarını idame ettirmekteler. Ahıskalılar bulundukları ülkelerde yerel hakla uyumlu yaşam sürmüşlerdir. Onları ayrıcalıklı kılan sürgün sonrasında kendilerine özgü geleneksel aile yaşamlarından ve kültürel özelliklerinden taviz vereden sürdüre gelmiş olmalarıdır. Bunu kendi iç disiplinleriyle ve dışa kapalı olarak sürdürmüşlerdir. Bu çalışma Göçmen Ahıskalılar da aile üzerinde teorik ve uygulamalı olarak üç bölümden oluşmaktadır. Aile yapıları geleneksel özellikleri ve şimdiye kadar sürdürdükleri yaşam biçimlerine sosyolojik araştırma yöntemleriyle ele alınacaktır. Tarihsel olarak Ahıskalılar çalışılmıştır. Uygulama bölümünde ise Bursa ilinin merkezi ilçeleri Yıldırım, Kestel, Nilüfer ve İnegöl ilçesinde yaşayan Ahıskalı katılımcılar ile Ahıskalıların aile yapıları geleneksel özellikleri geniş aileden çekirdek aileye dönüşümü ve aileyi oluşturan evlilik özellikleri üzerinde çalışmıştır. Bunları tespit etmeye yönelik mülakat yöntemi gerçekleştiriliştir. Bu mülakatlar otuz beş kişi ile yapılmıştır.