turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Adil yargılanma hakkı kapsamında gizli tanıklık

Ceza muhakemesinde maddi gerçeğin açığa çıkarılmasında önemli bir delil olan tanık beyanının elde edilmesinin engellenmesi amacıyla sanık ve yakınları tarafından çeşitli sindirme yöntemlerine başvurulabilmekte, bu suretle tanıkların ve yakınlarının yaşam hakları, vücut bütünlükleri tehlike altına girebilmektedir. Tanıkların sindirilmesi yöntemlerine karşı tanıkların ve yakınlarının korunması amacıyla devletler tanık koruma tedbirleri geliştirmiştir. Bu tedbirlerden oluşan gizli tanıklık ise Türk hukukunda mevzuatta tanımlanmamış olup, uygulamada tanık olarak dinlenen kişinin muhakemeye katılması sırasında kim olduğunun gizlenmesine yönelik muhakeme tedbirlerini içeren bir üst kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Gizli tanıklık kapsamındaki tedbirlerin uygulanması ile birlikte ceza muhakemesinde tanıkların dinlenmesi usulüne istisna getirilmesi, ispata hakim ilkelere ve dolayısıyla adil yargılanma hakkına doğrudan etki etmektedir. Çalışmada gizli tanıklığın gerek başvuru koşulları, gerek uygulanma usulü gerekse gizli tanık beyanının delil olarak değerlendirilmesi yönünden adil yargılanma hakkına getirdiği sınırlandırmaların ortaya konularak değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve ilgili mevzuat çerçevesinde taşıt rehni

Bu çalışmada, taşınır rehninin bir türü olarak uygulamada sıklıkla karşılaşılan taşıt rehni ele alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde motorlu kara taşıtları ve türleri; bunun yanı sıra rehindışında bazı hukuki işlemlere konu edilmeleri izah edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, başta 4721 sayılı Medeni Kanun olmak üzere, özelmevzuatında yer alan hükümler muvacehesinde, taşıtların rehnedilmesine yer verilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise, amacına uygun olarak, taşıt rehninin hükümleriaçıklanmaya çalışılmıştır. Böylece, çalışmanın birbiri ile bağlantılı her üç bölümü de birlikte nazara alındığında, taşıt rehni konusu ve bu konunun izah edilmesi için gerekli tali konular, teferruatlı ve zahmetli bir çalışma ürünü olarak incelenmiştir.
İddianamenin kabulü ve iadesi

İddianamenin iadesi kurumu, ilk defa 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile hukukumuzdaki yerini almıştır. Hukuk sistemimizde yeni bir kurum olması nedeniyle kabul edilmesi sancılı bir süreç içerisinde gerçekleşmiştir. Ancak konuya ilişkin Yüksek Mahkeme kararları zaman içerisinde yeksenaklaşmış ve uygulayıcı konumundaki avukat, savcı ve hakimler müesseseyi kavrayıp benimsemişlerdir. Bu çalışmamızda öncelikli olarak ceza muhakemesinin amacı, iddia makamı, kamu davası gibi temel konu ve kavramlar açıklanmış, iddianamede bulunması gereken hususlara ayrıntılı bir şekilde yer verildikten sonra iddianamenin zımni ve sarih kabulü konularındaki sorun ve çözüm önerilerine değinilmiştir. Son bölümde ise iddianamenin iadesine konu olabilecek yasal nedenler alt başlıklar halinde irdelenmiş ve konuyla ilgili olarak Yüksek Mahkemenin son yıllarda verdiği kararlara ulaşılarak ilgili bölümde yer verilmiştir.
İşçilik alacaklarında belirsiz alacak davasının uygulanabilirliği

Davacıdan, dava açarken her zaman talep sonucunu tam ve kesin olarak belirlemesini beklemek mümkün değildir. Talep sonucunun belirlenememesi durumu davacının kusurundan kaynaklanmıyorsa, iddianın genişletilmesi yasağını mutlak bir şekilde uygulamak hakkaniyetli olmayacaktır. Zira bu yasağı mutlak bir şekilde uygulamak, davacının fazla yargılama gideri yapmasına, alacağının zamanaşımına uğramasına veya alacağına işleyecek faizin geç başlamasına sebebiyet verecektir. Belirsiz alacak davasının temel amacı da bu hakkaniyetsizliği gidermektir. Belirsiz alacak davasının işçilik alacakları bakımından uygulanması ise ayrı bir tartışma oluşturmaktadır. Zira iş hukukunun tarafların mutlak eşitliğini kabul eden hukuk alanlarından ayrılarak ayrı bir nitelik kazanmasının temel nedeni, taraflar arası eşitlik ilkesinin işçiler açısından doğurduğu vahim sonuçlardır. Dolayısıyla tartışma, bir anlamda iş hukukunun varoluş nedeniyle ilgilidir. Ülkemizde yaygın olan kayıt dışı istihdam, gerçeğe aykırı tutulan veya hiç tutulmayan işyeri kayıtları ile bu kayıtların işçi ile paylaşılmaması gibi fiili durumlar, belirsiz alacak davasının iş hukukundaki uygulamasını ayrı bir inceleme konusu haline getirmektedir. Bununla beraber tüm bu kayıtlar işçi ile paylaşılsa dahi, işçilik alacaklarının hesap yönteminin tek bir kanunla ve açıkça düzenlendiğini söylemenin mümkün olmadığı ülkemizde, orta düzeyde bilgiye sahip bir işçinin, işçilik alacaklarını hesaplaması da tartışmanın bir diğer boyutunu oluşturmaktadır. Bu çalışmada, tartışmalar incelenirken belirsiz alacak davasının iş hukukunda uygulanmasına ilişkin doktrindeki farklı görüşler, çelişkili Yargıtay kararları ve özellikle 15/12/ 2017 tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı inceleme konusu edilmiştir.
Yasama meclisi içtüzüğü

günümüz demokrasilerinin vazgeçilmez kurumları arasında yer almaktadır. Halkın temsilcilerinden oluşan kurulların yasama yetkisinikazanmaları görece uzun bir süreç sonunda gerçekleşmiştir. Çalışmamıza konu edindiğimiz içtüzük, parlamentoların nasıl çalışacaklarına ilişkin kuralları ihtiva eden metinlerdir. Çalışmamız, parlamentonun işleyişini düzenleyen içtüzüğün hukuki mahiyetini belirlemeyi amaçlamıştır. Bu belirleme yapılırken ilk önce, yasamafonksiyonu ve işlemleri tanımlanmıştır. Böylelikle, içtüzüğün yasama işlemleri arasındaki konumu tespit edilmiştir. Gelişim süreci devam eden parlamentolar ile birlikte içtüzükler de değişmeye devam etmektedir. Bu nedenle, çalışmamızda, Osmanlı-Türk parlamentoculuğunda içtüzüğün tarihsel gelişimine yer verilmiştir. İçtüzük, dar ve geniş olmak üzere iki anlama sahiptir. Dar anlamda içtüzük;içtüzük adı altında, tek bir metin halinde, sistematik biçimde yapılmış düzenlemedir. Geniş anlamda içtüzük ise; dar anlamda içtüzükle birlikte, meclisin çalışmalarına ilişkin hükümler içeren metinleri, mahkeme kararlarını ve taşıdığı özel önem sebebiyle sıklıkla uygulama alanı bulan teamülleri kapsar. İçtüzük, Anayasa Mahkemesinin denetimine tabi tutulmuş parlamento kararları arasındadır. Bunun nedeni, içtüzüğün, meclis çoğunluğunun elinde muhalefeti susturucu hatta yok edici bir silaha dönüşmesinin engellemesi isteğidir. Dolayısıyla çalışmamızda, Anayasa Mahkemesinin içtüzükle ilgili kararlarına da yer verilmiştir. Bu tezin en önemli sonucu, her seçilen yeni meclisin kendi içtüzüğünü yapma hakkına sahip olduğudur. Diğer bir sonuç, içtüzüğün, şekli açıdan bir parlamento kararı olmasının zorunluluğudur. Vardığımız son sonuç, sadece meclisin işleyişini düzenleyen hükümler ihtiva etmesi gereken içtüzük ile vatandaşları bağlayıcı veyayükümlülük getirici kuralların getirilemeyeceğidir.
Yasal önalım hakkı

Bu çalışmada taşınmaz mülkiyetinin yasal kısıtlamalarından biri olan yasal önalım hakkı incelenmektedir. Yasal önalım hakkı, Türk Medeni Kanunu'nun 732. ve 734. maddeleri arasında düzenlenmektedir. Bu hakkın düzenlenmesinin ilk amacı, paylı mülkiyet birliğine üçüncü kişilerin girmesini önlemektir. Bir diğer amacı ise, payların tek elde toplanmasının sağlanmasıdır. Yasal önalım hakkı uygulamada sıkça uyuşmazlıkların ortaya çıkmasına sebep olan bir haktır. Bu uyuşmazlıklar sebebiyle de öğretide pek çok görüş ileri sürülmüştür. Bu çalışmanın amacı; öğretide ve uygulamada sıkça ortaya çıkan bu sorunlara, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanundaki düzenlemeler çerçevesinde çözüm yolları üretmektir.
Halka açık anonim ortaklıklarda yönetim kontrol değişikliği ve çağrı

Halka açık anonim ortaklıklarda yönetim kontrol değişikliği ve çağrı konulu doktora tezinin hazırlanması aşamasında bu kavramlara ilişkin genel bilgiler verildikten sonra yoğun olarak yönetim kontrolünün değişmesi kavramı incelenmiştir. Halka açık anonim ortaklıklarda yönetim kontrolünün değişmesine Türkiye'de sıklıkla rastlanılmadığından, Takeover olaylarının yoğun olarak yaşandığı Amerika ve İngiltere'deki durum ve tarihsel süreç ayrıntılı olarak incelenmiştir. Takeover kavramı yasal düzenlemeler ve mahkeme içtihatları ışığında söz konusu ülkeler bazında farklı bölümler oluşturulmak suretiyle ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Amerika ve İngiltere'de Takeover kavramının ortaya çıkışı ve sonrasında iki ülkede yürürlüğe konan yasal düzenlenmeler açıklanırken iki ülkenin de konuya bakış açıları üzerinde durularak, bu ülke hukuklarının Takeover'a yaklaşımları irdelenmiştir. Takeover'ı düzenleyen başlıca kurallar olmaları sebebiyle Amerika'daki William Act ve İngiltere'deki Code Kuralları da tez kapsamında incelenmiştir. Bu iki ülke dışında Avrupa Birliği'nin Takeover'a ilişkin Direktifi doğrultusunda AB hukukunun Takeover'a yaklaşımı üzerinde durulmuştur. Tezin son bölümünde Sermaye Piyasası Kanunu, Sermaye Piyasası Kurulu'nun Seri: IV No. 44 Tebliği ve TTK hükümleri çerçevesinde yönetim hakimiyeti değişikliğine ilişkin düzenlemeler incelenmiştir.
Bilgi edinme değerlendirme kurulu kararları ışığında bilgi edinme hakkı

Bilgi edinme hakkı, günümüzde demokrasinin ve hukukun üstünlügününgereklerinden sayılmakta ve bu hakkın yönetimde demokrasinin saglanmasındaönemli bir islev gördügü kabul edilmektedir. Bu çalısmada, Bilgi Edinme Degerlendirme Kurulu'nun bilgi edinme hakkınaverdigi anlam ve nitelik incelenmistir. Bilgi Edinme Degerlendirme Kurulu verdigi kararlar ile uyusmazlıklarıngiderilmesini saglarken aynı zamanda uygulama birligini de sağlam aktadır. Bu nedenle, Bilgi Edinme Degerlendirme Kurulu'nun bilgi edinme hakkınaverdigi anlam ve nitelik, 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu ile amaçlanandemokratik ve seffaf bir yönetimin gerçeklestirilmesinde önemlidirBilgi Edinme Degerlendirme Kurulu kararlarının bilimsel bir incelemedengeçirilmesiyle varılacak sonuçların Kurul'un belirtilen niteligine önemli yararlar saglayacagı degerlendirilmistir. Bu nedenle tez çalısması ile, demokratik ve seffaf bir yönetimingerçeklestirilmesinde olumlu bir katkının saglanması amaçlanmıstır.
4857 sayılı İş Kanunu'na göre çocuk işçi kavramı ve çocukların korunması

İnsanların yaşamlarını devam ettirebilmeleri için ekonomik faaliyetlerde bulunmaları bir zorunluluktur. Bu zorunluluğun bir kanıtı olarak çalışan, hizmet ve ürün sağlayan kişilerin sadece yetişkinler değil çocuklar da olduğu açıktır. Çalışma hayatında yer alan insanlar yalnızca yetişkinler olmayıp çocukların da bu yaşam mücadelesi içinde aktif rol aldıkları görülmektedir. Sanayileşmenin başlaması ve ilerlemesiyle öncelikle ev işlerinde ücretsiz aile işçisi olarak çalışan çocukların pozisyonu ilerleyen zamanlarda ev dışına taşınmış ve çocuklar yetişkinler yanında iş hayatında birçok sektörde aktif olarak çalışmaya başlamışlardır. Çalışma hayatında yer alan çocuklar zaman içinde çalışan çocuk başlığı altında çocuk işçi, genç işçi, çırak ve stajyer olarak konumlandırılmış ve bu kategorideki her bir kişi bakımından farklı hukuksal düzenlemeler ve uygulamalar geliştirilmiştir. Başta 4857 sayılı İş Kanunu olmak üzere birçok ulusal ve uluslararası yasal düzenlemede çalışan çocuklara ilişkin hükümlere yer verilmiştir. Çalışmamızda 4857 sayılı İş Kanunu bağlamında çocuk işçiler incelenmiş, bu inceleme yapılırken işçi statüsünde olmayan çalışan çocuklar ile çıraklar ve stajyerlerin nitelikleri ortaya konularak çocuk işçiler ile aralarındaki farklara değinilmiştir. Ayrıca çocuk işçilerin sahip oldukları haklar, bu hakları düzenleyen ulusal ve uluslararası düzenlemeler ışığında ortaya konulmuş, çocuk işçiliğinin mücadele edilmesi gereken bir olgu olup olmadığına ilişkin belirlemeler yapılarak mücadele kapsamındaki çalışmalara yer verilmiş ve buna ilişkin çözüm önerileri incelenmiştir.
Anayasa madde 90 kapsamında uluslararası antlaşmaların iç hukuktaki yeri ve milli egemenliğe etkisi

Birleşmiş milletler genel kurulu tarafından kabul edilerek ilan edilen insan hakları evrensel beyannamesinden bu yana insan hakları medeni modern dünya için çok önemli bir mesele haline gelmiştir. Dünya savaşları sonrasında politik gelenekler, idealler, özgürlükler, hukuk devleti konularında ortak bir mirasa sahip uygar ülkeler insan hakları ve temel özgürlüklerin korunması ve yaygınlaştırılması için uluslararası mekanizmalar kurma çabası içerisinde oldular. Hukuk devleti, insan hakları ve temel özgürlükler, ki bunlar adalet ve barışın temelleridir, modern demokratik devletin olmazsa olmaz temel niteliği haline gelmiştir. Tüm bu sebepler sonucu insan hakları ihlalleri ulusal bir mesele olmaktan çıkmış ve ulusal sınırları aşmıştır. Bu sebeple tüm uygar milletlerce kabul edilmiş temel insan hakları devletlerin anayasalarında yer bulunmak zorundadır. Bu tez söz konusu gerekliliği ortaya koyma amacını taşımaktadır. Bu nedenle bunun gelişiminde ulus adına egemenliği kullanan organlar oldukça hassas davranmalıdırlar.
Markayı kullanma zorunluluğu ve kullanmamanın hukuki sonuçları

Bu çalışmada; marka hukuku bağlamında markanın kullanılması zorunluluğu, söz konusu zorunluluğun kaynağı ve kapsamı ile markanın kullanılmaması halinde ortaya çıkabilecek hukuki durumlar incelenmiştir. Çalışmada, Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmeler bağlamında markayı kullanma zorunluluğu, Anayasa Mahkemesinin mülga 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin, markayı kullanma zorunluluğuna ilişkin hükümlerini iptal etmesinin ortaya çıkardığı hukuki durumlar, bu iptal kararlarının 22.12. 2016 tarihli 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu uygulamasına etkilerinin olup olmadığı tartışması ile Sınai Mülkiyet Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle markayı kullanma zorunluluğunun genişletilen kapsamı etraflıca ele alınmış, uygulamada karşılaşılması muhtemel sorunlara ve bu sorunların olası çözümlerine değinilmiştir.
Türk hukukunda tutuklama

Çalışmamızda 'suç kavramı', 'suç politikası' ve 'temel kusurluluk şekli olarak kast' ana başlıklar halinde ele alınmakta, 'doğrudan kast', 'olası kast' ve 'bilinçli taksir' alt başlıkları ile konu detaylandırılmaktadır. Yargıtay ceza genel kurulunca oluşturulan içtihatlar da her bir alt başlıkta ayrıca ele alınmaktadır.
Hukuki boyutuyla işyerinde psikolojik taciz

Çalışma hayatında, farklı karakterde insanların bir arada bulunmaları zorunluluğundan dolayı işçi ile işveren arasında ya da işçiler arasında sürekli çatışmalar meydana gelmektedir. Bu çatışmalara, çok eskilerden bu yana her işyerinde rastlanabilmektedir. Günümüzde bir sosyal risk haline gelen işyerinde psikolojik taciz de bu çatışmaların ortaya çıkardığı bir olgudur. Çalışma hayatının kendisi kadar eski olan işyerinde psikolojik taciz kavramı ancak son yıllarda kapsamlı bir tanımlamaya kavuşmuş ve çok tartışılan hukuki kurumlardan biri haline gelmiştir. İşyerinde psikolojik taciz, çalışana uygulanan psikolojik veya fiziksel şiddetli bir baskı olup mağdur çalışanda boyutu önceden kestirilemeyecek olumsuz ve kalıcı etkilere yol açan sistematik bir süreçtir. Bununla elde edilmek istenen, çalışanı bezdirerek işine kendi isteği ile son vermesidir. Doğaldır ki bu durum işçiyi etkilediği kadar işyerini ve toplumu da etkilemektedir. Bu çalışma ile işyerinde psikolojik tacizin unsurları ele alınarak kavramın açıklanması hedeflenmekte ve Türk Hukuku'ndaki yeri, başvurulabilecek yasal yollarla birlikte içtihat ve mevzuat ışığında ayrıntılı bir biçimde incelenmektedir. Bunun yanında, bu çalışmada işyerinde psikolojik tacizin farklı yaklaşımlar çerçevesinde mukayeseli hukuktaki yeri üzerinde de durulmaktadır.
Fetava-yı Üskubİ ve Fetava-yı Ahmediyye'ye göre İslam Aile Hukuku

Bu tez, XVII ve XVIII. yy. da Osmanlı'nın Balkan coğrafyasının iki önemli bölgesi olan Makedonya ve Bosna müftülerinden Pir Muhammed b. Abdullah el-Üskubi ve Ahmed b. Muhammed el-Mostari'nin, fetva kitaplarının nikah ve talak bölümleri esas alınarak aile hukuku açısından tahlilini ve söz konusu bölümlerin günümüz Türkçesine çevrilmesinin yanı sıra bu iki alime ait fetva kitaplarının çeşitli yönlerden karşılaştırılmasını amaçlamaktadır. Araştırma, bir Giriş ve üç Bölüm'den meydana gelmektedir. Giriş'te, Üskubi ve Mostari'nin hayatı ve eserlerinin yanı sıra kısaca fetva kavramı üzerinde durulmuştur. Birinci Bölüm'de, Üskubi ve Mostari'nin fetvalarından hareketle İslam Aile Hukuku ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. İkinci Bölüm'de, Üskubi ve Mostari'ye ait fetva mecmualarının teknik ve muhteva yönünden karşılaştırılması yapılmıştır. Üçüncü Bölüm'de ise fetva mecmualarının nikah ve talakla ilgili bölümlerinin Osmanlıca olan kısımları transkribe edilmiş, Arapça olan nukulleri ise tercüme edilmiştir. Böylece bu bölüm, Fetava-yı Üskubi'nin Kitabu'n-Nikah ve Kitabu't-Talak, Fetava-yı Ahmediyye'nin ise Kitabu'n-Nikah, Babu'r-Rada', Kitabu't-Talak, Babu'l-İddet, Babu'l-Hıdane, Babu'n-Nafakat başlıklarından oluşmaktadır.
Türk hukukunda acele kamulaştırma usulü ve yargısal denetimi

Mülkiyet hakkı, Anayasa'da yer alan temel haklardan biridir. Mülkiyet hakkı ancak Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere dayanarak, hakkın özüne dokunulmaksızın ve kanunla sınırlanabilir. Bu hakkın sadece kanunla sınırlanabilmesi nedeni ile yasa koyucu özel mülkiyet hakkına müdahalenin nasıl yapılabileceğine ilişkin çeşitli kanunlar çıkarmıştır. Bahsi geçen kanunlardan birisi de idarenin, bireylerin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazları nasıl edinebileceğine ilişkin Kamulaştırma Kanunu'dur. Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesinde sayılan üç halden birinin gerçekleşmesi halinde idare, acele kamulaştırma yoluna gidebilir. Bu hallerden birisi de kamu hizmetinin niteliğine göre aceleliğine Cumhurbaşkanı tarafından karar verilen hallerdir. Kanun'un ilk halinde Bakanlar Kurulu'na ait olan acelelik hali bulunduğuna dair yetki 2/7/ 2018 tarihli ve 700 sayılı KHK'nin 86 ncı maddesiyle Cumhurbaşkanı'na tanınmıştır. Acelelik kararının Resmi Gazete'de yayımlanmasının ardından, idarenin taşınmazın bulunduğu yer asliye hukuk mahkemesinde açtığı bedel tespit ve acele el koyma davası sonrasında, asliye hukuk mahkemesince yedi gün içinde acele el koyma kararı verilmektedir. Acele kamulaştırmayı tam olarak anlayabilmek için acele kamulaştırmaya ilişkin temel kavramların, temel kavramlara yüksek yargı ve AİHM'in yaklaşımının, acele kamulaştırmanın diğer taşınmaz mal edinme yöntemlerinden farkının, ivedi yargılama usulünün, İYUK'ta yer alan usul kurallarının ve Danıştay'ın acele kamulaştırmaya yaklaşımının bilinmesi gerekmektedir. Yukarıda yer verilen nedenlerle tez konumuz 'Türk Hukukunda Acele Kamulaştırma Usulü ve Yargısal Denetimi' olarak belirlenmiştir. Tezde Cumhurbaşkanlığı sistemine geçilmiş olması nedeniyle mevzuatta yapılan değişiklikler de dikkate alınmış olup yargı kararlarının büyük bir kısmı güncel kararlardan oluşmuştur.
Alan adı ve barındırılması

''Alan Adı ve Barındırılması'' adlı tez çalışmasında Bilişim Hukuku alanında yer alan Kanun ve Yönetmelikler temel dayanak olarak alınmıştır. Türk Borçlar Kanunu ve Türk Medeni Kanunu hükümleri ışığında da hakların korunması geniş kapsamlı olarak incelenmiştir. İnternet, kapsam olarak ayrıntılı ve sürekli gelişime açık bir alandır. Bu alanda gerçekleşen hak ihlallerinden korunmak için hukukumuzda düzenlemeler yapılmıştır. İnternet üzerinden gerçekleşen hak ihlalleri; alan adları ile sosyal medya aracılığıyla, elektronik posta yolu ile İnternet sitelerinde yer alan yayıncılık faaliyetleri ile veya elektronik ticaret alanında yapılmaktadır. Korunma yolları ise; genel anlamda kişilik hakkını hukuka aykırı saldırılardan koruyacak hükümlerle gerçekleşmektedir. Kişisel verilerin gizliliği kavramını ve temel niteliklerini değerlendirmek; hukuki anlamda da nitelendirilmesi ve korunması bakımından hassas bir durum oluşturmaktadır. Teknolojinin ve bilişimin hızlı ilerlemesi sebebiyle, kişisel verilerin korunması ve gizliliği konusunda da uyumun ve hızın sağlanması gerekmektedir. Fikri hakların ihlalleri, İnternet üzerinden gerçekleşmesi bakımından da günümüzde oldukça yer almaktadır. Fikri mülkiyet kavramı, hukuki niteliği ve bu sebepten doğan hakların açıklanması önemlidir. İhlallere karşı korunma; hem Türk Hukukunda hem de Avrupa Birliği Hukukunda bulunmaktadır. Uluslararası boyutta kişi veya kurumlar korunmaktadır. Son olarak da alan adı ve barındırılması bakımından öncelikle, alan adı kavramı ve alan adının kullanılma esasları ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Alan adıyla ilgili hukuki işlemler ve korunma esaslarıyla birlikte dava usulleri açıklanmıştır. Uluslararası anlamda görev alan tahkim usulü ve hakemlik yetkisi olan kurumlar, alan adının korunması bakımından da güvence sağlamaktadır.
Türk Ceza Kanununa göre önödeme

Ceza yargılaması süreci, bir suçla ilgili olarak maddi gerçeğin ortaya çıkarılması suretiyle, adaletin gerçekleşmesini sağlama amacını taşır. Mahkemelerin iş yükünün artması, belli ağırlık seviyesine ulaşmayan suçlar açısından, ceza muhakemesinin bazı aşamalarından vazgeçilmesi ihtiyacını ortaya çıkarmıştır. Bu ihtiyacı karşılamak üzere ortaya çıkmış olan önödeme kurumunda, mahkemelerin iş yükünü azaltmak amacıyla kabul edilmiş bir kurumdur. Ön ödeme mahkemelere intikal eden işlerde azalma sağlayarak, mahkemelerin önödeme kapsamında kalan daha hafif nitelikli işleri yerine, daha önemli görünen diğer işleri ile yeterli ölçüde ilgilenmesini sağlama amacı ile kabul edilmiş bir kurumdur. 5271 sayılı CMK'nın 253 vd. maddelerinde uzlaşma kurumu düzenlenmiştir. Uzlaşma suçtan zarar göreni gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olup, soruşturulması ve kovuşturası şikayete bağlı olan suçlarda ceza ve davayı düşüren bir kurumdur. Bu tür suçlarda uzlaşmanın kabul edilmiş olması nedeni ile önödeme kurumunun uygulama alanı önemli ölçüde azalmıştır. Ancak, önödeme kurumu, yerini, birçok suç bakımından uzlaşma kurumuna bıraksa da yine de varlığını korumuştur. Ön ödeme minimum öneme sahip suçlar yönünden mahkemelerin iş yükünü ve muhakeme masraflarını azaltmak amacıyla kabul edilmiştir. Bu amaçla kabul edilen önödeme kurumunun amacı, kamu davasının açılmasını önlemek, eğer kişi hakkında kamu davası açılmış ise, açılmış olan bu kamu davasını düşürmek için Cumhuriyet savcısı veya hakim tarafından önerilen belirli miktar paranın kişi tarafından ödenmesini sağlamaktır. Ön ödeme kurumunda belirlenen miktarın şahıs tarafından iradi olarak ödenmesi gerektiğinden, kişilerin önödeme teklifini kabul etmeleri zorunluluğu yoktur.
Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Birleşmiş Milletler Sözleşmesi'nde satıcının yükümlülükleri

Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Andlaşması taşınır mal satışına ilişkin hükümleri içeren uluslararası bir antlaşmadır. Bu Sözleşme, Birleşmiş Milletler bünyesinde 11 Nisan 1980 yılında Viyana'da kabul edilip, 1988 yılında yürürlüğe girmiştir. Türkiye de bu sözleşmeye 01.08. 2011 tarihinde resmen taraf olmuştur. CISG' de uygulama alanı Sözleşme'de, yer, konu ve zaman bakımından uygulama alanı olarak düzenlenmiştir. Bu itibarla öncelikle satıcının malları teslim etme yükümlülüğü, buna bağlı olarak teslim yeri, teslim zamanı gibi konular ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Daha sonra satıcının belgeleri verme yükümlülüğü, son olarak ise satıcının malları teslim etme yükümlülüğünün uzantısı sayılabilecek nitelikte olan malın taşınması, sigortalanması ve alıcıya ihbarda bulunulması gibi konular ele alınmıştır. Ayrıca Viyana Satım Sözleşmesi kapsamındaki milletlerarası ticari satımlarda ayıp ve ayıplı ifa kavramları ile ayıbı ortaya çıkaran sebepler ve satıcının sorumluluğunuincelemeye almıştır.