turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Baku-Tbilisi-Ceyhan Pipeline and its impacts for Turkey

Enerji arz ve talebi arasındaki fark, Türkiye'nin enerji politkasını belirleyen temel etmendir. Türkiye, artan enerji ihtiyacını güvenilir, ekonomik ve çeşitlendirilmiş kaynaklardan karşılamaya yönelik politikalar uygulamaktadır. Fiilen bu kaynaklar, Hazar Havzasın beş ülkesi Rusya, Azerbaycan, İran, Turkmenistan ve Kazakistan'da bulunmaktadır. Uluslararası Enerji Ajansına göre Orta Asya ve Transkafkasya'daki kanıtlanmış petrol rezervleri 15 ile 40 milyar varil arasında tahmin edilmektedir, buna ilave olarak 70 ile 150 milyar varillik bir potansiyel rezervin bulunduğu düşünülmektedir. Bölgedeki kanıtlanmış doğal gaz rezervleri 6.7 ile 9.2 trilyon metreküp arasındadır ve bu rakama 8 trilyon metreküplük olası rezervler dahil edilebilir. Bu rakamlar dünya kanıtlanmış petrol rezervlerinin %1.5 ila %4'ünü ve gaz rezervlerinin %6'sını oluşturmaktadır. Hazar petrol ve gazını dünya piyasalarına taşımak için yeni taşıma güzergahları gerekecektir. Türkiye için öncelikli hedeflerden biri olan Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattı projesi ile, Hazar havzası petrolünün, yılda 50 milyon ton taşıma kapasitesi olan bir boru hattı yoluyla Türkiye'nin Akdeniz kıyısındaki Ceyhan limanına getirilmesi öngörülmektedir. Boru hattının 2005 yılında faaliyete geçmesi planlamaktadır. Hazar havzası petrolünün taşınması için ana ihraç boru hattı olarak dizayn edilen Bakü-Tiflis-Ceyhan güzergahı hem bölge ülkelerinin hem de A. B. D.'nin güçlü desteğini kazanmıştır. Petrol şirketleri de stratejik öneminin bilincindedirler. Türk Boğazlarından petrol taşımacığına ilişkin çevresel kaygılar, bölgesel karar alma sürecinde önemli rol oynamaya başlamıştır. Bakü-Tiflis-Ceyhan petrol boru hattı, boğazlardan geçmeyeceği ve dolayısıyla potansiyel kaza ve sızıntı riskine yol açmayacağı için Hazar petrolünün taşınması için güvenli bir yoldur. Ill Yakın gelecekte, Bakü-Tiflis-Ceyhan petrol boru hattı projesi, ekonomik getirilerinin yanı sıra, Türkiye'nin stratejik ve politik önemi açısından da belirleyici olacaktır. Türkiye, bölgede söz sahibi, anahtar bir ülke olma yolunda bu projenin gerçekleştirilmesine yönelik politikasını devam ettirmelidir.
Kuruluş Dönemi Türkiye-İsrail ilişkileri: 1948-1958

Kuruluş Dönemi Türkiye-İsrail İlişkilerinin inceleneği bu çalışmada, karşımıza ilk çıkan, İsrail'in, Arap ülkelerinin istemedikleri bir komşu olmasının yanı sıra Batılı anlamda Ortadoğu'da Türkiye ile birlikte önemli bir konuma sahip olan bir devlet olmasıydı. Bu çalışma ile, temelleri 15. yüzyıla uzanan, 20. yüzyılın ilk çeyreğinde hızlanan ve 1948 yılında İsrail'in kurulması ile daha da ivme kazanan Türkiye-İsrail ilişkilerine derinlemesine bakmaya çalıştık. Yahudilerin kendi ülkelerinde dışlanmaları ve hor görülmeleri, özellikle soykırıma maruz kalmaları sonrasında yaşadıkları ülkelerden kaçmak zorunda kalmalarının ardından, İsrail Devleti'nin kendilerine bir lütufmuşçasına egemen güçler tarafından verildiği görülmektedir. Bölgede Türkiye ve İsrail gibi iki güçlü ülkenin Amerikan taraftarlığı ekseninde ortak çıkarları etrafında uzun yıllardan bu yana süregelen bir müttefiklik hali vardır. Türkiye-İsrail ilişkileri belirli dönemlerde gerginleşmesine ve hatta donma noktasına gelmesine rağmen hiçbir dönem kesintiye uğramamış, bilhassa iki ülke arasındaki dostluk günümüze kadar süregelmiştir. İki ülke arasındaki stratejik ittifak Arap ülkelerini dönem dönem rahatsız etse bile askeri, ekonomik ve toplumsal alanlardaki ortaklıklar günümüzde de sürmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde İsrail, bölgesel ve inançsal olarak kısaca tanıtılıp, tarihsel süreç içerisinde Türk-Yahudi İlişkileri irdelenecektir. İkinci bölümde, Siyonist bir devlet kurma fikrini ilk ortaya atan Theodor Herzl ve Dünya Siyonist Kongrelerinin genel bir değerlendirmesi yapılacak, bunun yanı sıra Yahudilerin tarih boyunca yaşadıkları sürgünler, gördükleri baskı, zulüm ve soykırımlar ele alınacaktır. Çalışmanın üçüncü bölümünde; Birinci ve İkinci Paylaşım Savaşları arasında kalan ve bölgesel çatışmaların, İngiliz mandasının ve bölgeyle alakalı uluslararası raporların sıklıkla ardı ardına ortaya çıktığı bir dönem ele alınacaktır. Şüphesiz ki bu döneme damgasını vuran en önemli gelişme olan Balfour Deklarasyonu, İsrail Devleti'ne doğru giden yolda Siyonist Kongreler döneminden sonraki en önemli ikinci gelişme olarak detaylı şekilde ele alınacaktır. Dördüncü kısımda özellikle İsrail Devleti'nin kuruluşuna doğru giden süreç içerisindeki gelişmeler ele alınacak, İngilizlerin bölgeyi terk etmelerinin ardından Birleşmiş Milletler'in bölgede Amerikan nüfuzunun artmasına olan katkısı değerlendirilecektir.5. bölümde ise öncelikle İsrail Devleti'nin kuruluşu ve kuruluşun ardından dünya kamuoyunun bu olaya karşı takındığı tavır incelenecek. Ardından, İkinci Paylaşım Savaşı sonrası Soğuk Savaş dönemine geçişle birlikte, önemli iki küresel güç olan Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği'nin, Ortadoğu üzerindeki hegemonya mücadelesi ve yine bu dönemde hızla gelişen Türkiye-İsrail İlişkilerine değinilecektir. Sonuç bölümünde ise 5 bölümün genel bir değerlendirilmesi yapılacak ve tez çalışmamın neticesinde ortaya çıkan veriler genel bir değerlendirmeye tabi tutulacaktır.
Başarısız devletlerin bölgesel güvenliğe etkisi: Afganistan-Pakistan etkileşimi

11 Eylül saldırıları sonrasında terörizmin uluslararası güvenlik sorunları arasında oldukça öne çıkması, bu terörist aktivitelerin doğup büyüdüğü, devlet kontrolünün azaldığı ülkeleri uluslararası kamuoyunun gündemine taşımıştır. Her bir ulus-devletin, sınırları içerisinde yaşayan halka karşı belirli görevleri bulunmaktadır. En basit ifadesi ile bu görevlerin yerine getirilmemesi, devlet başarısızlığı kavramını doğurmuştur. Bu tezin amacı, başarısız devletlerin bölgesel güvenlikteki yerini ortaya koyarak diğer devletleri de başarısızlığa sürükleyip sürüklemediklerini saptamaktır. Bu bağlamda, başarısızlığın askeri, ekonomik ve sosyal etkileri ortaya konulmuştur. Yayılma ve bulaşma teorileri çerçevesinde bu etkilerin ilk olarak mekansal yakınlığın ve sosyo-kültürel etkileşimin fazla olduğu komşu devletlere yansıdığı saptanmıştır. Ayrıca, istikrarsız bir devlette meydana gelen iç çatışma, siyasi ayaklanma ve mülteci akınları gibi olumsuz gelişmelerin komşu devletlerde görülme olasılığının oldukça yüksek olduğu tespit edilmiştir. Durum çalışması kapsamında Afganistan ve Pakistan incelenmiştir. Özellikle iki toplum arasındaki mevcut etnik ve dini bağların etkileşim seviyesini oldukça yükselttiği, bu nedenle de Afganistan'ın Pakistan'ı istikrarsızlaştırıcı bir etki yarattığı tespit edilmiştir.
Turkey and the Black Sea Economic Cooperation :1992-2008

Bu tez Karadeniz Ekonomik İş Birliği Örgütünü ve Türkiye'nin bu uluslararası örgüt içindeki rolünü incelemektedir. Tezde, KEİÖ'nün üyeleri arasında yeterli düzeyde işbirliği sağlamada başarısız olmasının nedeni olarak kurumsal zayıflıklarını gören araştırmacıların aksine, KEİÖ'nün uluslararası bir örgüt olarak yetersizliğinin temel sebebinin üye ülkelerden kaynaklanan siyasi problemler olduğu savunulmaktadır. Tezin altı bölümü bulunmaktadır. İlk, giriş bölümünü takiben ikinci bölümde KEİÖ'nün kurulmasında etkili olan faktörler ve kuruluş süreci anlatılacaktır. Sonraki üç bölümde KEİÖ'nün kurumsal yapısı, konu alanları ve problemleri ayrıntılı olarak tartışılacaktır. Son bölüm ise sonuç kısmıdır.
Devletlerarası ve devlet dışı aktör olarak İngiliz Milletler Topluluğu ve Türk dış politikası üzerine çıkarımlar

Soğuk Savaş'ın sona ermesinin ardından Kazakistan, Türkmenistan, Özbekistan, Azerbaycan, Kırgızistan ve Tacikistan olmak üzere altı yeni Türk Cumhuriyeti bağımsız birer devlet olarak uluslararası sistemdeki yerini almıştır. SSCB'nin dağılmasıyla birlikte, Soğuk Savaş döneminde var olan Moskova etkisi nedeniyle ilişki kurulamayan Türk Cumhuriyetleri ile Türkiye arasındaki engel ortadan kalkmış ve Türkiye ile bağımsızlığını kazanan Orta Asya Türk Cumhuriyetleri arasında siyasal, sosyal ve ekonomik bir birliğin kurulmasının yolu açılmıştır. Sosyal yapısallcılık kuramına göre kimlik, kültür ve norm gibi düşünsel ve toplumsal öğeler sosyal bir dünya olarak devletler arası ilişkilerin ortaya çıkmasında ve geliştirilmesinde materyal yapılardan daha az önemli değildir. Kuramın da ileri sürdüğü üzere Orta Asya Türk Cumhuriyetleriyle paylaşılan ortak tarihi, dilsel, dinsel ve kültürel özellikler Türkiye'ye bölge ülkeleriyle ilişkilerini güçlendirme ve ekonomik, siyasi, sosyal alanlarda işbirliğine gitme konusunda benzersiz bir fırsat sunmaktadır. Türkiye 1990'lı yıllardan beri uyguladığı plansız, istikrarsız ve hedef odaklı olmayan politikaları nedeniyle Türk Cumhuriyetleri ile olan ilişkilerde yeterince kullanamadığı avantajlı konumunu ise İngiltere'nin eski sömürgeleriyle kurmuş olduğu Milletler Topluluğu'nu örnek alarak verimli hale getirebilir. Milletler Topluluğu, üyeleri arasındaki siyasi ve ekonomik ilişkiler ile sosyo-kültürel faaliyetler ve kurumsal yapısıyla yakın çevresinde barışın korunmasıyla istikrar ve refahın arttırılması doğrultusunda benimsenen çok boyutlu ve pragmatik dış politika çerçevesinde Türk Cumhuriyetleri ile olan ilişkilerin kurumsallaştırılması konusunda Türkiye için başarılı bir örnek teşkil etmektedir. Sosyal yapısallcılık kuramı temel alınarak değerlendirildiğinde paylaşılan ortak değerler nedeniyle orta ve uzun vadede kurulması muhtemel olan Milletler Topluluğu benzeri bir kurumsal yapı Türkiye-Türk Cumhuriyetleri arasındaki bağların kuvvetlendirilmesini sağlamanın yanında ülkeler arasında istenilen güven ortamını sağlayarak dünya barışına da katkıda bulunacaktır.
Comparative analysis of the politics put into practice by Iran and U. S. A in the Middle East region

Birleşik Devletler ve İran İslam Cumhuriyeti arasındaki ilişkiler karmaşıktarihsel, jeopolitik ve ideolojik faktörlerden etkilenmektedir. ABD ve İran arasındaki ilişkiler hakkında özgün bir anlayışa sahip olmak için, iki ulusuntarihsel, ideolojik ve felsefi temellerini bilmek gerekmektedir. Bu çalışma hem ABD'nin hem de İran'ın tarihini, jeopolitik durumlarını ve dış politikasını şekillendiren dünya görüşünü inceleyecektir. Sadece bu kapsamlı anlayış düzeyi ile Amerikan politika yapıcıları, ABD'nin ulusal çıkarına olan İran'a karşı bir dış politika oluşturabilirler. Bu çalışmada, ABD'nin son yüzyıldaki dış politikasının temel amacının, serbest ticaretin teşvik edilmesi ve yasalarauyması, bireysel haklara saygı gösteren liberal bir dünya düzeninin yaratılmasıolduğu tartışılmaktadır. Amerikan dış politikasının yönü, Başkan Trumpliderliğinde milliyetçi bir yöne doğru ilerleyebilir. İran dış politikası, ulusal egemenliğini koruma ilkesi tarafından yönlendirilmektedir. İran'ın felsefi ve ideolojik gelişimi üzerindeki birincil etki, İran'ın Sünni komşularındanbağımsızlığını güçlendirmesine hizmet eden Şii İslam'dır. ABD ile İran arasındaki gergin ilişki, 1979 yılındaki ABD'nin müttefiki olan Şah'i deviren ve Amerikalı diplomatları rehin alan İslam Devrimi'nin sonucuna dayanmaktadır. Bu çalışma, İran - ABD ilişkilerinin yeniden incelenmesi fikrini savunmaktadır. İran İslam Cumhuriyeti ve Birleşik Devletler, IŞİD gibi radikal Sünni gruplarınbastırılmasında ortak çıkarları paylaşmakta ve İran'ın İran Anlaşması'nıimzalama konusundaki istekliliği Amerika Birleşik Devletleri ile iyi niyetleanlaşma isteğini göstermektedir. Bu çalışma, Bush II / Obama dönemi rejim değişikliği politikasının yeniden gözden geçirilmesini önermektedir ve bunun yerine İran'a ve ideolojiden ziyade istikrarı vurgulayan Orta Doğu'ya yönelik bir politikanın ulusal çıkarları olduğunu savunmaktadır.
Sahra - Altı Afrika'da sosyal koruma yaklaşımların karşılaştırmalı analizi

Sosyal koruma, özellikle de Sahra Altı Afrika'da yoksulluğun ve kırılganlığın azaltılması hususunda önem kazanmıştır. Birçok uluslararası, bölgesel ve yerel aktörler ile devletler, altbölgedeki yoksulluk düzeylerinin artması konusundaki kaygılarını belirtmişlerdir ve bunun ele alınması amacıyla, sosyal korumanın bir yoksulluk ve kırılganlık azaltma aracı olarak kullanılması için çeşitli yaklaşımlar geliştirmiştir. Fakat Sahra Altı Afrika'da sınırlı finansal, kurumsal ve idari kapasiteler, zayıf yönetişim, devletlerin kırılganlıkları ve siyasi destek gibi mevcut koşullar ve engeller göz önünde bulundurulunca sorulması gereken en önemli soru ' Sahra Altı Afrika'da sosyal korumayı, hangi yaklaşımı en etkili ve verimli bir şekilde sağlayacağıdır?' sorusudur. Bu tez, ikincil veriler kullanarak Sahra Altı Afrika'da sosyal koruma yaklaşımların karşılaştırmalı analizini sunmakta ve transformatif sosyal koruma yaklaşımının en uygun olacağı sonucuna varmaktadır. Bunun nedeni de bu yaklaşımın çok daha kapsamlı olması, sadece ekonomik riskleri değil aynı zamanda birçok Sahra Altı Afrika devleti tarafından ihmal edilen sosyal riskleri de ele alması ve sosyal kırılganlık ve sosyal adalet gibi konuları ile de ilgilenmesidir.
Elite led democratization in Georgia

Eski Sovyetler Birliği'nin devamı olan ülkelerdeki demokratikleşme sürecisiyaset bilimciler, sosyologlar ve alan araştırması uzmanları tarafından kapsamlı olarak incelenmiştir. Akademik literatür esas olarak Sovyet sonrası dönemdekidemokratikleşme sürecini kolaylaştıran ve/veya engelleyen faktörlere odaklanmıştır. Bunlar arasında ekonomik kalkınma, siyasi kültür, önceki rejim tipinin doğası, yapısall özellikleri ve seçkinlerin rolü gösterilebilir. Bu tez Gürcistan'dakidemokratikleşme sürecini, seçkinlerin tercihleri ve inisiyatiflerine odaklanarak analiz etmektedir. Esas olarak demokratik başarılarla beraber, Gürcistan'ın Sovyet sonrası üç devlet başkanı Zviad Gamsakhurdia, Eduard Shevardnadze ve MikheilSaakashvili'nin dönemlerindeki demokratikleşme yolunda yaşanan aksaklıklara da odaklanmaktadır. Bunu yaparken bu üç liderin uygulamaları, öncelikleri ve politikalarını karşılaştırır ve değişik liderlik özelliklerinin demokratikleşme sürecine etkilerini değerlendirir. Tezin tartışma konusu genel olarak Sovyet sonrası ülkelerde ve özel olarak Gürcistan'da demokratikleşmenin seçkinlerin yürüttüğü bir süreç olduğudur. Buna göre; sürecin başarısı ya da başarısızlığı, seçkinlerin tercih veinisiyatifleri ile seçkin gruplarının kendi içlerinde ve birbirleri arasındaki güç ilişkilerine bağlıdır.
The effects of globalization on the European Union

küreselleşmenin avrupa birliği üzerindeki etkileri Küreselleşme, sadece geleneksel yönetişim yollan üzerinde büyük çaplı etkiler yapmamakta; aynı zamanda mevcut yönetişim sistemlerini daha da baskı altına sokan yeni beklentilerin de ortaya çıkmasını sağlamaktadır. Dünya dönüşüm ve değişim yüzyılına girmiş durumdadır. Bu perspektiften yola çıkarak, bu tezin amacı Avrupa Birliğinin küreselleşmeden nasıl etkilendiğini araştırmayı amaçlamaktadır. Avrupa Birliği, bu kaçınılmaz değişim ve dönüşüm sürecinden nasıl etkilenmektedir? Avrupa BirliğTnin devam etmekte olan küreselleşme süreci içersindeki rolü ne olacaktır? Bu iki soru tezin temelini belirlemektedir. Bu araştırma yoluyla, Avrupa Birliğinin gelecek jenerasyonlar için uygun bir yönetişim modeli olup olmadığı ispat edilmeye çalışılmaktadır. iv
Sivil toplum, Neo-Osmanlıcılık ve İHH

Bu tez çalışması; İHH'nın, Türk dış politikasının önemli bir parametresi olan Neo-Osmanlıcılık siyaseti üzerinde, nasıl bir fonksiyona sahip olduğunu analiz etmeyi amaçlamaktadır. Özellikle ANAP döneminden, Neo-Osmanlıcılığın büyük bir ivme kazandığı AK Parti dönemine kadar yaşanan dış politika gelişmeleri içerisinde, İHH'nın hangi noktada yer aldığı ve devlet eksenli siyasete nasıl bir katkı sağladığı sorusu irdelenmiştir. Bu bağlamda, Neo-Osmanlıcılık nedir, Neo-Osmanlıcılık dış politika kapsamında nasıl uygulanmaktadır? ve İHH'nın insani yardım kapsamında yürüttüğü faaliyetlerin, Neo-Osmanlıcılık politikasında nasıl bir yer teşkil ettiği? sorularına da cevap aranmaktadır. Çalışma kapsamında Turgut Özal, Necmettin Erbakan ve Recep Tayyip Erdoğan dönemleri incelenmiş ve üç dönemdeki Neo-Osmanlıcı dış politika hamleleri analiz edilmiştir. Neo-Osmanlıcılığın tamamiyle yumuşak güç unsurları üzerine kurgulanan bir politika olması, devletlerin sert güç yani askeri güç unsurlarından tamamen sıyrılmasını gerekli kılmıştır. Bu nedenle liderler tepki çekecek bir emperyal tutum yerine sivil insiyatifler yoluyla Neo-Osmanlıcılığın yayılmasını daha doğru bulmuş bu noktada sivil toplum kuruluşları son derece kritik görevler üstlenmişlerdir. İHH Vakfının hem İslami hassasiyetler taşıyan bir sivil toplum kuruluşu olması hem de insani yardım faaliyetlerini referans alması, İslami-muhafazakar ilkeleri odak noktası olarak belirleyen hükümetlerin dış politika hedefleriyle, İHH'nın dünya algısının paralellikler arz etmesine neden olmuştur. Bu nedenle, her üç lider döneminde de, Türk dış politikasının temel argümanı haline gelen Neo-Osmanlıcılık ideolojisinde İHH, son derece önemli roller üstlenmiş, neredeyse yarı-devlet kuruluşu gibi faaliyet yürütmüştür.
Tarihsel bağlam içinde Rusya'nın Suriye politikası (2012-2018)

Suriye'nin bulunduğu Ortadoğu bölgesi tarih boyunca büyük devletlerin kurulduğu, üzerinde büyük mücadelelerin yaşandığı bir yerdir. Bölgenin coğrafi konumu ve sahip olduğu doğal kaynaklar tarih boyunca büyük güçlerin hep ilgisini çekmiştir. XXI. yüzyılın başında ise ABD'nin 2003 yılında Irak'a gerçekleştirdiği müdahale Soğuk Savaş sonrasında bölgede yeniden bir büyük güç mücadelesinin başlamasına neden olmuştur. Özellikle, 'Arap Baharı' olarak adlandırılan, Arap dünyasının neredeyse genelinde mevcut rejimlere karşı gerçekleşen protestolar Suriye, Yemen ve Libya'da iç savaşa dönüşmüştür. Çalışmanın ilk bölümünde bu ayaklanmaların en çok etkilediği ülkeler olan Tunus, Mısır, Libya, Yemen, Bahreyn ve Suriye'deki tarihsel gelişim süreci, ayaklanmalar, çatışma ve darbeler nedenleriyle birlikte ele alınacaktır. Bu çalışmanın esas konusu olan Rusya'nın Suriye'ye yönelik politikası, tarihsel bağlam içerisinde, Ortadoğu bölgesiyle bağlantılı olarak ele alınmış ve Suriye'deki rejim karşıtı ayaklanmalara kadar olan süreç değerlendirilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise 2011 yılında Suriye'de başlayan ve kısa süre içerisinde bir iç savaşa dönüşen süreçte Rusya'nın Şam yönetimine ve Beşar Esad'a olan desteğinin nedenleri anlatılarak, bu desteğin esas sebepleri anlamlandırılmaya çalışılmıştır. Tüm bu konular ele alınırken esas olarak ABD ile giriştiği büyük güç mücadelesinin Rusya'nın politikalarını doğrudan etkilediği ve Moskova yönetiminin realist bir yaklaşım benimsediği tezi üzerinde durulmuştur.
Bir araç olarak uluslararası hukuk: Karşılaştırmalı bir çalışma (Santa Catarina Vakası (1603), İngiliz-Felemenk konferansları (1613, 1615) ve Hugo Grotius (1583-1645))

Bu c alıs ma, uluslararası hukukun uluslararası siyasetle bağı ve bu bağıntının barındırdığı zıtlıklarla ilgilenmektedir. Bu doğrultuda amac , yeni bir kuramsal c özu mleme ve özgu l örnek olaylar ile uluslararası hukuk-uluslararası siyaset ilis kisinin doğasını nazarı itibara alıp tasvir ederek uluslararası ilis kilerde hukukun is levini saptamaktır. Aras tırmaya konu edilen örnek olaylar, 17. yu zyılın bas ında cereyan etmis uluslararası deniz hukuku anlas mazlıkları hakkındadır. Bunlardan ilkinde, Felemenkler ve İberliler arasında 1602 yılında Gu neydoğu Asya'da gerc ekles mis , hususi bir korsanlık vakasının uluslararası hukuk bilimindeki ve baharat ticaretindeki yankıları incelenmektedir. Sonuncusundaysa yine baharat ticaretindeki, bu kez Felemenkler ve İngilizler arasındaki benzeri gerilimlerin mu zakere edildiği iki konferans ve tarafların uluslararası hukuki savlarına odaklanılmaktadır. özellikle altının c izilmesi gereken, Felemenkler ac ısından tarihsel bir su reklilik arz eden bu iki olayda da -modern uluslararası hukukun kurucu figu rlerinden- Hugo Grotius'un (1583-1645) oynadığı etkin roldu r. Nihayetinde bu tez, kars ılas tırmalı bir analiz dolayımıyla, uluslararası siyasetin uluslararası hukuku kendine ic kin bir gu ndemle arac sallas tırdığı sonucuna varmaktadır.
İspanyol basınında Kurtuluş Savaşı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşu

Bu tez çalışması, 1919 ve 1922 yılları arasında yaşanılan Kurtuluş Savaşı ve 1923 yılında cumhuriyetin kurulmasıyla birlikte Türkiye'nin yaşadığı büyük değişimin İspanyol basınındaki yankısını ele almaktadır. Bu araştırmanın amacı, bu sürecin İspanya'daki basında oluşturduğu ilginin seviyesini ortaya çıkarmak ve çıkan haberler aracılığıyla İspanya ile Türkiye'yi birbirine yaklaştırmaktır. İspanya basını, savaşta meydana gelen olayları günbegün düzenli bir şekilde yakından takip ederek okuyucularına aktarmıştır. İspanya basını Türkiye'de olmamasına rağmen, Avrupa haber ajanslarından bilgileri toplayarak Türklerin yaşadığı sürecin karmaşıklığını aktarmaya çalışmış ve böylelikle de Osmanlı topraklarında meydana gelen ve tarihi belirleyen olaylara karşı duyduğu ilgiyi açıkça göstermiştir. Aktarılan bilgiler, İspanyol Devleti'nin Birinci Dünya Savaşı'nda İtilaf Devletleri ile Türkler arasında açık bir taraf almama politikasından dolayı en az yandaş şekilde sunulmuştur. Buna rağmen pek çok İspanyol gazetesi, Mustafa Kemal'in milliyetçi hareketinin lehine yazılar kaleme almıştır. İspanyol kamuoyu, Mustafa Kemal'in bu milliyetçi hareketini onaylar şekildeydi; çünkü o dönemde milliyetçi girişimin açıkça karşısında duran hiçbir İspanyol yazılı basını söz konusu değildi.
An Analysis of trade wars in relation product cycle theory: The case of American and Japanese commercial interaction

oz TİCARİ S AVAŞLARTNIN 'PRODUCT CYCLE' TEORİSİNE İLİŞKİN ANALİZİ: AMERİKAN-JAPON TİCARİ İLİŞKİSİNİN ETÜT ÇALIŞMASI Mamedova, ilana Mastır, Uluslararası İlişkiler Bolumu Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. M. Fatih Tayfur Eylül 2003, 104 sayfa Bu tezin amacı ticari savaşların anlamını pratik ve teorik yönden incelemek ve analiz etmektir. Bu araştırmanın temel amacı ticari savaş konsept'ini üç ayrı bakış açısından ele almaktır. İlk olarak, ticari Savaşlan'nın genel anlamı tanıtılmıştır, özellikle konsept'in teknik yönü incelenerek, politik ve ekonomik boyutları vurgulanmıştır. Bir sonraki aşamada ise, ticari savaşlar konsept'i belirli bir etüt çalışması çerçevesinde gözlemlenmiştir: semi-konduktor ve biyo-teknoloji endüstrileri üzerine odaklanarak, Amerikan- Japon ticari ilişkilerinin ve ikili anlaşmazlıklarının ticari savaş boyutuna nasıl vardığını açıklıyor. En son aşamada ise, ticari savaşlar konsepti Raymond Vernon'un 'Product Cycle' Teorisi ile bağdaştırılarak konsept'in teorik bakış açısı ele alınmıştır. Tüm bu yapılan gözlem ve araştırmaların ana teması ticari savaşların genellikle güçlü endüstriyel ülkeler arasında çıkması ve bunun stratejik önem taşıyan sektörlerde daha fazla hak sahibi olmaya çalışmaları yüzünden çıkması tartışılmaktadır.
The rise of the left in Latin America: An alternative to neoliberal globalization?

Dünyanın farklı yerlerinde neoliberal küreselleşmeye karşı gelişen direniş hareketleri, neoliberalizmin alternatifin bulunmadığını söyleyen baskın söylemin aksine alternatiflerin var olabileceğini göstermektedir. Bu tezde neoliberal küreselleşme ve neoliberal küreselleşme yönelik direniş hareketleri incelenirken Antonio Gramsci'nin karşı-hegemonya ve Karl Polanyi'nin karşı-hareket kavramının yer aldığı teorik çerçeveden faydalanılmıştır. Bu teorik çerçeveden hareketle Latin Amerika'da son yıllarda yükselişe geçen sol partilerin neoliberal küreselleşmeye ne ölçüde alternatif oluşturabildikleri incelenmiştir. Neoliberalizmin güçlenmesi ardından neoliberal deneyimlerin getirdiği olumsuzluklar neticesinde sol partilerin yükselişe geçmesi Venezuella örnek olayı ele alınarak incelenmiştir. Tezin son kısmında yer alan Türkiye'deki neoliberal deneyime ilişkin bölüm karşılaştırmalı bir bakış açısı sağlamayı amaçlamaktadır.