turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Crimean Tatar factor and Euromaidan in Ukraine's nation building efforts: Novelties and changes after 2014

Bu tez, 26 Şubat 2014 tarihinde başlayan Rusya'nın Kırım Yarımadasını işgal ve ilhakı süreci sonrasında, Kırım Tatarlarının Ukrayna yanlısı direnişlerinin Ukrayna ve Kırım Tatarları arasındaki ilişkileri nasıl etkilediğini incelemektedir. Ayrıca, Kırım'ın işgali öncesinde, Kasım 2013 - Şubat 2014 tarihleri arasında gerçekleşen Euro Meydan olaylarının Ukrayna'nın ulus inşası sürecine etkileri de irdelenmektedir. Bu tez, Ukrayna'nın Euro Meydan sonrasında yeni bir ulus inşası sürecine girdiği ve vatandaşları ile olan ilişkilerini yeni baştan inşa etmekte olduğu görüşünü savunmaktadır. Savunulan bir diğer görüş, Rusya Federasyonu'nun Kırım Yarımadası'nı işgali ve Kırım Tatarlarının bu işgale karşı Ukrayna yanlısı direnişinin, Ukrayna devletinin Kırım Tatarlarına ilişkin işgal öncesi şüpheci yaklaşımlarını değiştirdiğidir. Tez, bu değişimi ve yenilikleri tartışmanın yanı sıra, bölgenin demografik ve siyasi tarihi ışığında Kırım Yarımadası'nın güncel durumunu da incelemektedir. Bu çalışma Ukrayna'da ve önemli bir Kırım Tatar diasporasının bulunduğu Türkiye'de yürütülen saha çalışmalarında elde edilen nitel verilere dayanmaktadır. Saha araştırmasının sonuçları, Ukrayna'ya ilişkin literatürün önemli bir kısmında var olduğu savunulan bölünmüşlüğün ve siyasi çatışmaların etnik temellere değil; siyasi, kültürel ve tarihsel temellere dayandığını göstermektedir. Son dönemde Ukrayna devletinin ile Kırım Tatarları arasındaki ilişkilerdeki değişimi saha çalışmasında elde edilen veriler doğrulamaktadır ve bu yeni dönem Ukrayna'nın ulus inşası sürecinde önemli bir dönüm noktası olarak değerlendirmelidir.
Annelik deneyimleri üzerine nitel bir araştırma

Annelik Deneyimleri Üzerine Nitel Bir Araştırma konulu çalışmamızın amacı; annelerin anneliğe hangi anlamlar yüklediği, annelik süreçlerindeki güçlü ve zayıf yönlerin neler olduğu, iyi annelik algıları, anne-baba eğitimi, annelik deneyiminde yararlanılan kaynaklar, annelik modeli algıları, anne-çocuk ilişkisi, çocuk bakımı, çocuğun yetişmesinde ve bakımında yaşanılan zorluklar, ekonomik düzeydeki değişimlerin annelik sürecine etkisi, sosyal medya etkisi ve annelik gibi konuların toplumsal sınıflar ile etkileşimleriyle ortaya koymaktır. Çalışma bütün bu konuları araştırmak için kadınların annelik deneyimlerine odaklanmaktadır. Araştırma, Balıkesir'de yaşayan 40 anne ile mülakat yapılarak gerçekleştirilmiş olup, Fenomenolojik Analiz kullanılan bir nitel durum çalışmasıdır. Araştırma sonucunda ortaya çıkan bulgulara göre annelerin deneyimlerinde sınıfsal farklılıklara bağlı olarak, değişiklikler gözlemlenmesine rağmen sınıfsal farklılıkların etki etmediği deneyimler de mevcuttur. Toplumdaki kültürel değerler ve sistem, annelik ve kadınlık söylemlerini çeşitli iktidar mekanizmaları aracılığıyla kuşatır ve sürekli olarak yenilemektedir. Klasik aile yapısınından uzaklaşılarak geleneksellikten kopuş yaşanmaya başlanmıştır. Küreselleşme olgusu ile birlikte anneler tamamen kültürel değerlerden, örf ve adetlerden yararlanarak çocuk yetiştirmek ile yetinmeyip alternatif annelik deneyimleri sürecine girdikleri gözlemlenmiştir. Sosyal medya kullanımın yarattığı etkinin, aile içi iletişimsizliğe yol açtığı görülmüştür. Aile yapılarının bu değişim ve dönüşüm içerisinde olmaları gelecek nesilleri de etkileyeceği aşikardır. Anne ve babalar sosyal medyada kabul edilen ortak tecrübelerden sıyrılamamakta buna bağlı olarak da kendi doğrularını ve tecrübelerini aile üyelerine iletmede kopukluk yaşamaktadır.
Üniversite öğrencilerinde dindarlık ve narsisizm ilişkisi

Bu araştırmanın amacı, üniversitede okuyan öğrencilerin dindarlık ve narsisizm ilişkisini bazı bağımsız değişkenler açısından incelemek ve aralarındaki ilişkiyi açıklamaktır. Araştırmanın evreni 2013- 2014 öğretim yılında Sinop Üniversitesinde okuyan lisans ve önlisans öğrencileridir. Araştırmanın örneklemi ise 16-25 yaş ve üstü grubunda bulunan Fakülte/MY/MYO da okuyan 879 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemine giren öğrenciler, cinsiyet, yaş, okuduğu okul ve sosyo-ekonomik vb. durumu bakımından farklı özelliklere sahip olup random örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Hangi birimde ne kadar öğrenciye anket uygulanacağı ise örneklem sayısının evrene oranlaması ile belirlenmiştir. üniversitedeki lisansüstü öğrencileri araştırma kapsamı dışında tutulmuştur.
Life among the non- muslim spectres of yeldegirmeni: Imaginations through space

Bir zamanlar eşit sayıda Türk ve Yahudi'nin, daha az sayıda da Rum ve Ermeni'nin yaşadığı Kadıköy'ün Yeldeğirmeni mahallesi bugün, daha çok Türklerin ve Kürtlerin yaşadığı ve soylulaşma sürecinden geçmekte olan kalabalık ve popüler bir mekan haline gelmiştir. Gayrimüslim topluluklardan geriye mahallede yaşayan pek az kişi kaldığı söylense de, nüfus kaybını açıklayan anlatı veya metinler yok denecek kadar azdır. Büyük ölçüde yarı yapılandırılmış görüşmelere dayanan, ancak metin analizlerini ve etnografik analizleri de kullanan bu çalışma, Yeldeğirmeni mahallesi örneği üzerinden, kişilerin özellikle de şiddet içeren bir geçmişşin ardından kendilerine 'öteki' olan grupların terk ettiği mekanlarda yaşamını sürdüren kişilerin yaşadıkları mekanla kurdukları ilişkileri incelenmeyi hedeflemiştir. Çalışmanın peşine düştüğü temel sorular şöyledir; Yeldeğirmeni'nde son dönemlerde yaşayan kişiler nasıl bir mahalle tarihi kurguluyorlar? Yaşadıkları mekanın, yapıların tarihini nasıl anlatıyorlar, kendileri neler hatırlıyorlar, ve bu anılarda gayrimüslimlerin nasıl bir yeri var? Anlatılan tarih parçalı ve eksik olduğunda, mekanın tarihine dair boşluklu anlatılar nasıl duygular uyandırıyor ve bunlarla nasıl başa çıkılıyor?
Çocuğun suça yönelmesinde aile faktörünün ve akran gruplarının rollerinin incelenmesi

Ocak 2005 Danisman: Yard. Doç. Dr. Nazmi AVCIBu tezin amaci, ergenlerin suç islemesinde fonksiyonel olduğu düsünülen aile veakranlarin, ergen ile ilişkilerinin niteligini ve ergene etkilerini tespit etmektir. Çalismanin çikisnoktasi, sosyal çevre, sosyo-ekonomik durum, sosyo-kültürel farkliliklar gibi aile üzerinde etkileri bulunan nedenlerden dolayi aile içi dinamiklerin çocuklar üzerindeki olumsuz etkileri ve bu etkiler dolayis iyla; çocuklarin akran gruplari ile ilişkilerinin, çocuklari suçayönlendirebilecegidir. Çocuk suçlulugunu tahlil edebilmek için çocugun sosyalizasyon sürecinde ilk iliski içinde bulundugu bu kurumlari tahlil etmek, sorunun anlasilabilmesini vealinacak önlemlerin netice verebilecek nitelikte olmasini saglayacaktir. Çalismamizda çocugu suça yöneltebilecek nedenleri tespit etmek için ortaya konulansosyo-kültürel kuramlar ile ilgili bilgi ve tanimlamalara yer verilmis fakat bu kuramlardanherhangi biri ile ilgili sayitli ve ölçeklerden hareket edilerek arastirmamiz yürütülmemistir. Sosyal olaylarin çok yönlülügü göz önüne alinirsa, bu kuramlarin her birinin suçluluga, birbirleri ile iliskilendirilebilecek noktalardan hareket etmeleri bizi bu sekilde bir metodagötürmüstür. Çalismamizda varsayimlarimizin sinanmasi esnasinda bulunan veriler, bu kuramlarla iliskilendirilerek degerlendirilmistir. Bu çalismanin bulgulari asagida özetlenmeyeçalışılmıştır;Göç ettikten sonra ayni kültürel yapidan gelip birbirleri etrafinda bütünleserek kültürel bir farklilasma yarattiklari mahallelerde ikamet eden ailelerin çocuklarinin suçluluga neden olan sosyal kosullara daha açik olduklaridir. Aile içindeki tutumlarin otoriter bir nitelik arz etmesinin ergenin evden kaçma, yalan söyleme, gibi davranislari pekistirerek ergeni akranlari ile zaman geçirmeye yönlendirmekte ve ergeni suç islemeye sevk etmektedir. Ergenlerin okuldan kaçarak akran gruplari ile geçirdikleri süreler onlara bos zamanyaratmakta ve ergenleri norm disi davranislara yönlendirebilmektedir. Ebeveynlerin egitim seviyesinin düsüklügü; çok çocukluluk, aile içi ve çocuga karsiuygulanan siddet, ebeveyn tutumlari arasindaki tutarsizlik gibi, aile içi olumsuz davranislarzincirinin temelini olusturmaktadir. Ailenin içinde bulundugu sosyo-ekonomik kosullarin yeterli derecedeiyilestirilememis olmasi; aile içi siddeti ve huzursuzlugu yordamakta ve genelde çok çocukluaileler olmala ri itibariyla çocuklarin egitim görmesi gereken çaglarda çalisma ilişkilerinegirmelerine neden olmakta ve çocuklari denetim imkanindan uzak sosyal kosullarda, zararlialiskanliklar edinebilecekleri yerlere sürüklemekte ve bütün bu nedenlerin bir bileskesi olarak suçlu davranis ortaya çikabilmektedir. Sonuç olarak bir ergeni suça yönlendiren unsurlarin temel kaynagi ilk sosyalizasyonkurumu olan ailedir. Aile, dolayli ya da dolaysiz olarak çocugun her türlü kurumsal ve bireysel iliski kurdugu alanda etkileri olabilecek fonksiyonel bir durumda bulunmakta ve çocugun akran gruplari, okul gibi ilişkilerinin kurulmasinda belirleyici faktör olarak suçluluktaen etkin faktör olarak tespit edilmistir.
Kaos teorisi ve sosyolojisi:Toplumların denetlenmesinde yeni bir adım

Matematik ve doğa bilimlerindeki çalışmaların sonucunda ortaya çıkan Kaos Teorisi, yeni bir paradigma olarak sosyolojiye de uyarlanmak istenmektedir. Kaos Teorisi, barındırdığı veri ve bulgularla sosyolojide yeni açılımlar, toplum olaylarına yeni müdahale imkanları sağlamaktadır. Kökeni Antikçağ mitlerine dayanan kaos, Batı'da tarih boyunca benzeri bir işlev görmüştür. Konu tarihsel, toplumsal ve toplumlar arası ilişkileri çerçevesinde ele alındığında, Kaos Teorisi üzerinden yapılmak istenen açılımların tarih boyunca Batı'da bu kavram üzerinden yapılan açılımlar ile örtüştüğü saptanabilmektedir. Kaos Teorisi'nin getirdiği yenilikler, bundan önce bilim dünyasına hakim olan determinist paradigma ile karşılaştırılarak ele alındığında, sosyoloji alanında teoriye atfedilen devrimsel nitelikli değişimlere yol açmadığı gözlenebilmektedir. Kaos Teorisi'nin sosyoloji de uygulanma çabaları değerlendirilerek, teorinin sosyoloji bilimine sağlayacağı katkıların sınırlı olduğu, matematiksel bir teknik olmaktan ileri gitmediği ortaya konulabilmektedir.
Almanya'da üçüncü kuşak Türkiye kökenli göçmenlerin oy davranışında etnisite ve mezhep etkisi

ALMANYA'DA ÜÇÜNCÜ KUŞAK TÜRKİYE KÖKENLİ GÖÇMENLERİN OY DAVRANIŞINDA ETNİSİTE VE MEZHEP ETKİSİSerap Çağlar ÖzdoğruHaziran, 2019 Günümüz çoğulcu demokrasilerinde, göçmenlerin ev sahibi ülkelerin sosyo-politik alanlarına katkı ve katılımları giderek önem kazanmaktadır. Bununla birlikte ulus ötesi alana giren anavatan siyasetine dair göçmen yönelimleri, yalnızca lobicilik ya da kaynak ülke siyasalarıyla şekillenen diaspora katılım faaliyetleri açısından değil, ulus ötesi göçmen oy verme eğilimlerinin değerlendirilmesi ve anlaşılması bakımından da önemlidir. Göçmen siyasal katılım süreçlerinin ve seçmen davranışlarının ulusaşırı oy kullanma perspektifinden ele alınarak değerlendirilmesi ve çözümlenmesi çok sayıda farklı norm ve pratiklerden etkilenmesi sebebiyle karmaşık proseslerden oluşmaktadır. Sadece seçim sandığına oy atma olarak değerlendirildiğinde dahi, anavatan ve yeni ülke arasındaki sosyo-politik konstrüktif farklılıklar, göçmen oylama tutumunu etkileyebilecek faktörlerin yarattığı çok boyutlu süreçler, ilaveten çoklu tali aktörlerin etkin ya da durağan yapıları ulusaşırı oy verme eyleminin çok boyutlu bir yöntemle ele alınmasını gerekli kılmaktadır. Bu çalışmada Almanya nüfusunun yaklaşık yüzde üçünü teşkil eden ve en büyük yabancı grubu oluşturan Türkiye kökenli göçmenlerin hem Almaya hem de Türkiye' yönelik siyasal katılım algı ve düzeyleri ile oy davranışları ele alınmaktadır. Almanya'daki Türkiye kökenli göçmen grup farklı etnik ve mezhepsel kimliklerden oluşmaktadır. Buna rağmen çoğu zaman etnisite ve inanç konusunda homojen bir grupmuş gibi değerlendirilmektedirler. Bu doğrultuda Almanya'daki Türkiye kökenli göçmen grup iki etnik, iki mezhepsel değişkenler gözetilerek değerlendirilmiş, Türk Sünni, Türk Alevi, Kürt Alevi, ve Kürt Sünni olarak dört farklı grup olarak ele alınmıştır. Oy verme davranışına yönelik var olan literatür, bu dört değişken uyarınca derinlemesine mülakat yöntemi kullanılarak ele alınmış, göçmenlik fenomeni ile birleşen etnik ve mezhepsel farklılığın göçmenlerin kaynak ülke ve ev sahibi ülke siyasal katılımına ve oylama yönelimlerine dair etkileri anlaşılmaya ve analiz edilmeye çalışılmıştır. İlaveten çalışmada cevabı aranan sorunsallardan birisi de; iki ülke nezdinde gerçekleşen oy verme eylemindeki davranışsal ve siyasal tutarlılığın olup olmadığıdır.
Sebilürreşad Dergisi'nde yayımlanan yazılar bağlamında laiklik, inkılaplar ve din eğitimi (1948-1955)

Sebilürreşad mecmuası, yayımlandığı 1908 yılından itibaren döneminin önemli basın organlarından birini teşkil etmektedir. NitekimSebilürreşad, bu çalışmada konu aldığımız 1948- 1955 yıllarının, başka bir deyişle Türkiye'nin çok boyutlu toplumsal dönüşümleri tecrübe ettiği bir sürecin şahitliğini üstlenmektedir. Kendine has zaviyesinden, İslamcılık ideolojisinin bir temsilini üstlenenSebilürreşad, 1948- 1955 yılları arasında Türkiye'nin tek parti dönemi politikalarına kritiklerini sunarken, aynı zamanda dönemin gündemini teşkil eden Demokrat Parti ve Cumhuriyet Halk Partisi arasındaki iktidar mücadelesine ve bu partilerin iktidarda olduğu dönemdeki yaptırımlarına da kritikler yöneltmektedir. Bu anlamda çalışmanın problematiğini oluşturan inkılaplar, laiklik ve din eğitimi meseleleri, tek parti döneminden itibaren süreklilik ifade etmiş ve bu çalışmada da bu süreklilik dikkate alınmıştır. Diğer yandan bu çalışmada, İslamcılık ideolojisinin bir aktörü olarak Sebilürreşad yazarlarının 1948- 1955 yılları arasındaki yazıları, belge incelemesi tekniği ile yorumlayıcı bir perspektiften söylem analizine tabi tutulmuştur.
Reşat Enis Aygen'in romanlarında toplumcu gerçekçilik

Sovyet Yazarlar Birliği Kongresiyle kuram haline getirilen toplumcu gerçekçiliğin temel ilkeleri devrimci romantizm, çelişki, olumlu kahraman, çilecilik ve sömürüdür. Bu kuram, Komünist Parti tarafında yer alır ve halkı ileride gerçekleşecek olan devrimehazırlama amacı taşır. Türkiye'de bu kuramın habercisi ve bu kuramı ilk kullanan kişilerdenolan, aynı zamanda bu çalışmanın konusunu teşkil eden Reşat Enis'tir. Bu çalışmada ReşatEnis'in romanlarında, yukarıda belirttiğimiz toplumcu gerçekçi kuramın temelinde bulunanMarksist ögelerden birkaçı incelenmiştir.
International retirement migration in Turkey: Dynamics, implications and prospects

Göç gönderen bir ülke olarak daha iyi tanınsa da, Türkiye önemli ölçüde uluslarasıgöç çeken bir ülke konumuna gelmektedir. Türkiye'ye yönelen göç dalgalarından biri de Uluslararası Emekli Göçü'dür. Bu göç dalgasının önemi giderek artan sayıdakiAvrupalının emekli olduktan sonra Türkiye'nin Akdeniz kıyılarındaki çeşitli bölgelerine yerleşmeye başlamalarıyla yükseliş göstermiştir. Bu çalışma Türkiye'yeartan sayıda gelmekte olan bu belirli göç dalgasını çevreleyen hem teorik hem de pratik soruları irdelemeyi çabalamaktadır. Bu tezin başlıca üç amacı bulunmaktadır;ilk olarak, gerçekleştirilen ampirik çalışmanın bulgularına dayanarak bu göç dalgasıyla ilgili süreç ve özelliklerin tarifi ve tahlili yapılmaya çalışılacaktır. Dkinciolarak, çalışma bu göç dalgasının siyasal, sosyal, kültürel ve çevresel etkilerini yerel, ulusal ve uluslararası bağlamlarda irdelemeyi ve tahlil etmeyi amaçlamaktadır. Son olarak ise, çalışma Türkiye'nin bu göç dalgasından en iyi şekilde faydalanabilmesive olumsuz etkilerini en aza indirgeyebilmesi için gerekli olan uygulamalar hakkında belirli yönergeler geliştirmeyi amaçlamaktadır. Çalışma amaçlarına uygun olarak Alanya'ya yerleşmiş Avrupalı emekli göçmenlerinprofilleri, buraya yerleşmeleri esnasında ortaya çıkan süreçleri, buradaki hayat tarzları, ve bölge insanıyla olan karşılıklı etkileşimleri hakkında önemli bulgular ortaya çıkarmıştır. Bu çalışmanın en önemli bulgularından birisi Uluslararası EmekliGöçünün çok boyutlu ekonomik, siyasal ve sosyal etkilere sahip olan girift bir toplumsal süreç olduğu ve makro politikalar ve yerel yönetişim mekanizmalarıvasıtasıyla etkili yönetilmesi mümkün olmaktadır. Bu araştırmanın bir diğer mühimbulgusu da Uluslararası Emekli Göçü sonucunda Alanya'da geliştirilenmekanizmalar çokkültürlülük ve göçmen entegrasyonu gibi dünyanın akademik ve siyasal gündeminde bulunan hayati konulara farklı ve alternatif bir bakış açısıönermekte olduğudur.
Sadık Rıfat Paşa'nın toplum ve devlet görüşü

Bu çalışmanın amacı Sadık Rıfat Paşa'nın toplum ve devlet görüşünü tesbit etmektir. Sadık Rıfat (1807-1857)19. yüzyılın ilk yansında, yani II. Mahmud ve Abdülmecid'in dönemlerinde yaşamış, Sadaret müsteşarlığı, diplomatlık, Hariciye ve Maliye nazırlığı, Meclis-i Vala Başkanlığı görevlerinde bulunmuştur. Tanzimat Fermanı'nın ilanından önce yazdığı risale ve raporları Tanzimat hareketine fikir planında zemin hazırlamıştır. Toplum ve devlet meselelerine kadim İslami-Osmanlı adalet anlayışı zaviyesinden yaklaşır. Halihazır problemlerin hallinde, reform konusunda, ileriye dönük projelerinde ise yenileşmeden yanadır. Beşeri münasebetlerde, halk-devlet ilişkilerine itidali esas alır. Hukuk devletini ve insan haklarını savunur: İnsan haklarının temin edilmesiyle medeniyet gelişebilir. Devlet halk için vardır. Yöneticiler Allah'ın lütfuyla halka ve ülkeye hizmet etme imkanına kavuşurlar. Avrupa devletleri İslam düşüncesinin mukaddes saydığı mal, can, namus ve itibara, kısaca insan haklarına önem vererek medeniyetlerim geliştirmişlerdir. Devlet, çağın gereklerine göre usul değişikliği yapmalıdır. Zira değişim kaçınılmaz olgudur. Ancak, değişim sosyal bünyeye uygun olmalıdır. Çünkü, her toplum konumu, tarihi, mizacı ve kültürü bakımından birbirine benzemez. Ayrıca artık fetih devri geçmişştir. Fütuhat ekonomisi yerine verim ve üretim esas alınmalı ziraat, tarım, sanayi ve ticaret geliştirilmelidir. Paranın değeri korunmalı, girişimcilerin işlerini kolaylaştırmak için banka kurulmalı, ihracata önem verilmelidir. Sadık Rifat, bu görüşleriyle bir taraftan İslami adalet anlayışı ile toplum meselelerine çözüm ararken diğer taraftan iktisadi hayatta batı tarzı müesseselerin kurulmasını ve iktisadi hayatın rasyonelleşmesini ister. Bu yaklaşımlarıyla kadim İslami-Osmanlı adalet düşüncesi ve Batı medeniyetinin maddi unsurları arasında bir terkibe varmaya çalışır. Rıfat Paşa'nın bu yaklaşımı Türk düşünce tarihi ve Türk sosyolojisinin kimliği ve kaynaklan bakımından dikkat çekicidir. Ayrıca, devletin yeniden güçlenebilmesi için çağın şartlarına göre yenileşmeyi zaruri görür. Ancak reform yaparken, devlete dinamizm kazandırmak istenirken devete ve sosyal bünyeye zarar verilmemesi için ihtiyatlı davranılmasını ister. Rıfat Paşa hem yenileşmeyi benimseyen hem de pragmatist muhafazakar bir kişiliğe sahip bir devlet adamıdır. vı
Yetişkinlerin televizyon programlarındaki şiddet öğesi içeren yayınların etkilerine ilişkin görüşleri

Bu araştırmanın amacı, yetişkinlerin televizyon programlarındaki şiddetin etkilerine ilişkin görüşlerinin neler olduğunu belirlemektir. Bu araştırmanın çalışma evrenini Ankara'nın farklı sosyo-ekonomikdüzeyini temsil etmek üzere Çankaya ve Altındağ ilçelerinde yaşayan farklı yaş gruplarından (20- 30 yaş,31- 40 yaş ve 41 yaş üzeri), farklı eğitimdüzeylerinden, farklı sosyo-ekonomikdüzeylerden ve farklı cinsiyetlerden yetişkinler oluşturmaktadır. Araştırmacının olanakları araştırmayı evren üzerinde yürütmek için sınırlı olduğundan, araştırma rastlantısal tabakalı örnekleme yöntemi ile belirlenen 200 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma amaçları doğrultusunda bulgular, yaş, cinsiyet, mahalle, eğitim ve gelir durumu değişkenleri ile karşılaştırılmıştır. Araştırmanın sonuçları şöyledir:1. Katılımcıların genel dağılım özelliklerine bakıldığında, yaş grubunun 20-30 yaş aralığında bulunanların %40 oranla grubun büyük kısmınıoluşturduğu, cinsiyet dağılımının erkeklerde %52 ve kadınlarda %48olduğu belirlenmiştir. Grubun oturduğu mahallelere göre dağılım eşittir. Grubun eğitim düzeylerine ilişkin verilere bakıldığında %59, 5 ile ortaokul ve öncesi grubun çoğunlukta olduğu, görülmüştür. Katılımcıların %82,5' alt gelir grubunda (1200YTL ve altı) yer almaktadır. 2. Katılımcıların ağırlıklı olarak tercih ettikleri ilk beş kanalın sırasıyla ATV, TRT 1, Kanal D, CNN Türk ve Star TV olduğu saptanmıştır. 3. Katılımcıların izlemeyi tercih ettikleri ilk beş programın sırasıyla haber programları, yerli dizi, belgesel, spor programı, yabancı filmler olduğubelirlenmiştir.4. Katılımcıların, şiddet kavramını nitelemelerine bakıldığında, vurma, kırma, kapkaç, silah, cinayet vb, fiziksel şiddet türlerinin tüm değişkenlerde yoğunluk kazandığı görülmektedir. Duygusal ve psikolojik şiddeti de kapsayan birilerinin zarar görmesi nitelemesikadınlarda, Çankaya ilçesinde, lise ve üzeri eğitimi olan grupta ve üst gelir grubunda daha yüksek orandadır.5. Tüm değişkenlerde TV programlarının çok şiddet içerdiği görüşü ve şiddet öğesi içeren yayınlardan rahatsız olma durumu yoğunluktadır.6. Tüm değişkenlerde, TV programlarında şiddet öğesi içeren yayınlardanrahatsız olma oranları ve yasal yaptırımların yeterli olmadığı görüşüyoğunluktadır. Ancak; şiddet öğesi içeren yayınları izleme oranlarına bakıldığında programda yer alan şiddet öğesine rağmen izlemeye devam edenlerin oranı oldukça yüksektir. 7. Tüm bileşenlerde, TV programlarında öğesi içerenşiddetprogramlardan en çok çocukların etkilendiği görüşü ağırlıktadır. Bu programlardan herkesin etkilendiği görüşü ikinci ağırlıklı görüş olarak gözükmektedir.
Müzelerde kültürlerarası diyalog yaklaşımı: İstanbuldaki müzelere dair bir inceleme

Günümüzde göç hareketliliği, küreselleşme ve kentleşme olgusu neredeyse her toplumu çok-kültürlü hale getirmiştir. Bu gelişmelerle birlikte yeni kimlikler, kültürler, dinler, diller ve yas am tarzları önem kazanmış ve bir arada yaşamı mümkün hale getirebilecek kültür politikaları tartışmaya açılmıştır. Müze bilimi de tartışmaların başladığı yıllardan itibaren çok-kültürcülük politikaları hakkında kendine özgü politikalar üretmeye başlamıştır. Müzelerin demokratikleşme süreci olarak da nitelendirebileceğimiz bu süreçte kapsayıcı müzecilik anlayışı önem kazanmıştır. Özellikle son 10 yılda farklı geçmişşlerden gelen gruplar arasındaki tartışmaların sonlandırılması ve gruplar arasında sosyal bir hafıza oluşturması amacıyla üretilen politikalarda kültürlerarası diyalog yaklaşımı önemli bir araç olarak kabul görmüştür. Günümüzde değişime cevap veren müzeler bu yeni bakış açısı ile kendilerini çevreleyen tüm grupları dikkate alarak kültür politikalarını ve faaliyetlerini yeniden düzenlemekte ve kendilerini birer kültürlerarası diyalog mekanı olarak yeniden kurgulamaktadır. Bununla birlikte yeni yaklaşımları dikkate alan kent müzeleri, topluluk müzeleri, göç müzeleri insan hakları müzeleri, kadın müzeleri ve hafıza merkezleri gibi yeni müze türleri de ortaya çıkmaktadır. Çalıs manın amacı dünya genelinde müzecilik bağlamında kültürlerarası diyalog yaklaşımı hakkında ortaya çıkan görüşleri, ölçütleri ve pilot çalışmaları paylaşmak, müzelerin kültürlerarası diyalog mekanları olarak öneminin anlaşılmasına ve yaygınlaşmasına katkı sunmaktır. Saha çalışması kapsamında yüzyıllardır farklı etnik, dinsel ve kültürel grubun göç ettiği ve göçtüğü İstanbul ili değerlendirilmiştir. Araştırmadan çıkan bulgular; İstanbul'da farklı etnik, dinsel ve kültürel grupları temsil eden ve bu gruplar ile geniş toplum arasında bağ kurmaya çalışan az sayıda müzenin yer aldığını ortaya koymaktadır. Bununla birlikte ulusal müzelerde kapsayıcı müzecilik anlayışının ve kültürlerarası diyalog yaklaşımının öneminin yeteri kadar anlaşılmadığı ve uygulamalarının yaygınlaşmadığı görülmüştür.