turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Alternative dispute resolution mechanism and compliance in international financial institutions

Uyum, hesap verebilirlik ve iyi yönetişim arasındaki ilişki uluslararası kuruluşların rolü ve misyonu açısından küresel düzende önemlidir. Uyum, hesap verebilirlik ve iyi yönetişim konseptleri birbirleri ile yakın şekilde ilgili olmasına karşın, mevcut literatür çoğunlukla bu konseptlerin temel öğelerine kurum özelinde odaklanmaktadır. Ayrıca, uyum, hesap verebilirlik ve iyi yönetişim arasındaki ilişki genellikle teorik açıdan ele alınmaktadır. Bu mühim kavramlara uygulamada daha ayrıntılı baktığımızda, bu çalışma Alternatif Uyuşmazlık Çözümü araçlarının, uluslararası finans kuruluşlarındaki uyum sürecinin parçası olarak, uyum ve anlaşmazlık çözme sürecindeki rolünü araştırmaktadır. Bu amaçla, bu çalışmada AUÇ araçlarının anlaşmazlık çözmede nasıl uygulandığı ve takip edildiği ele alınmaktadır. Uluslararası finans kuruluşları AUÇ araçlarını uyum ve anlaşmazlık çözümü süreçlerinde hesap verebilirlik mekanizmasının bir parçası olarak kullanmaktadır çünkü AUÇ yöntemleri ile uluslararası finans kuruluşlarının çevresel ve sosyal standartlarını da içeren uluslararası kurallara, standartlara ve düzenlemelere uyularak, uluslararası finans kuruluşlarının hesapverebilirliğini korumada AUÇ yöntemleri etkili araç olmaktadır. Uluslararası finans kuruluşları kendi bünyelerindeki AUÇ mekanizmalarının nasıl çalıştığına dair internet sitelerinde ve hazırladıkları raporlarda kapsamlı şekilde bilgi sağlamaktadır. Çok taraflı kalkınma bankaları uygunluk gözden geçirme sürecinin hesap verebilirlik mekanizması için önemini yansıtmaktadır. Bununla birlikte, AUÇ araçlarının uyum kapsamında birbirinden farklı uluslararası finans kuruluşlarındaki rolü yeterli düzeyde analiz edilmemiştir. Bu açığı göz önünde tutarak, şu araştırma soruları bu çalışmayı yönlendirmektedir: AUÇ araçları kullanılarak uluslararası finans kuruluşlarının çevresel ve sosyal standartlarını da içeren uluslararası kurallara, standartlara ve düzenlemelere uyum süreci nasıl başlamaktadır? Sürecin sonuçları nasıl hayata geçirilmektedir? Uygulama süreci nasıl takip edilmektedir ve değerlendirilmektedir? ve AUÇ araçlarının anlaşmazlıkların çözülmesi sürecindeki rolü nedir? AUÇ araçlarının uluslararası finans kuruluşlarındaki rolünü açıklayarak ve uluslararası finans kuruluşlarından vaka örnekleri seçerek, bu çalışma uluslararası finans kuruluşlarında kullanılan AUÇ araçları kapsamında uyum, hesap verebilirlik ve iyi yönetişim arasında nasıl bir ilişki olduğunu anlamaya katkı sağlayan sorulara cevap bulmayı amaçlamıştır. Son olarak, bu çalışmanın temel sonuçları kapanış bölümünde, uluslararası finans kuruluşlarındaki AUÇ araçlarının uyumluluğun gözden geçirilmesinde ve anlaşmazlık çözmedeki rolü yansıtılmıştır. AUÇ araçlarının bu kapsamdaki rolü uluslararası finans kuruluşlarının hesap verebilirliğine ve iyi yönetişimine hitap eden hedefleri ve misyonları ile uyumludur.
I. Körfez Savaşı sonrası Türkiye-Irak ilişkileri: Değişen konjonktürün Türk dış politikasına etkileri

Çalışmamızda, geçmişşten günümüze Irak'ın genel bir profili çizilerek, Türkiye-Irak ilişkilerinin tarihsel boyutu incelenmeye çalışılmış; I. Körfez Savaşı'ndan sonra ortaya çıkan bölgesel konjonktürün iki ülke arasındaki ilişkilere ne denli etkisi olduğuna değinilerek, Türkiye Cumhuriyeti'nin son dönemde yaşadığı temel güvenlik sorunlarının, otoriteden yoksun Kuzey Irak bölgesinden kaynaklandığına ilişkin tespitler aktarılmıştır. Çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Irak topraklarının Osmanlı Devleti egemenliğinden çıkmasından, I. Körfez Savaşı'na kadar Türkiye-Irak ilişkileri incelenmiştir. İki ülkenin geçmişş dönemlerden itibaren yaşadığı temel sorunlara değinilerek, I. Körfez Savaşı öncesi durumun analizi yapılmıştır. İkinci bölümde, I. Körfez Savaşı'nın sebepleri, savaş esnasında yaşanan gelişmeler ve savaş sonrası ortaya çıkan sorunlar incelenmiştir. Üçüncü bölümde, I. Körfez Savaşı sonrasında bölgenin genel durumu, Kuzey Irak'ta otorite boşluğunun ortaya çıkması nedeniyle Kürt grupların güçlenip özerkleşmesi süreci, Türkiye'nin son dönemde yaşadığı en önemli sorun olan PKK terörünün tarihsel arka planı ile savaş sonrası bölgesel konjonktürün bu sorunun kronikleşmesindeki rolü irdelenmiş, II. Körfez Savaşı ve Irak'ın işgali ile ilgili bir değerlendirme yapılarak Irak'taki son durum ortaya konulmuştur. Sonuç olarak; I. Körfez Savaşı'ndan sonra değişen bölgesel konjonktür nedeniyle, Türkiye Cumhuriyeti ile Irak arasındaki ilişkiler belirgin bir biçimde değişmiş, 36. paralelin kuzeyinin uçuşa yasak bölge olarak ilan edilmesiyle Kuzey Irak'ta otorite boşluğu ortaya çıkmış, bu gelişme ise, Türkiye'nin PKK terörü ile etkin mücadelesinde büyük sorunlara sebep olmuştur. Kuzey Irak'ta faaliyet gösteren Kürt gruplar bölgesel dengede yeni politik aktörler olarak ortaya çıkmışlar, Irak topraklarında özerk bir bölgesel Kürt yönetiminin ortaya çıkması, Türkiye'nin Irak ile yaşadığı sorunları daha da içinden çıkılmaz hale getirmiştir.
Atatürk Dönemi Türk-Rus ilişkileri

Türkiye ile Rusya arasında yüzyıllardır süren ilişkiler içinde çesitli inisler ve çıkıslaryasanmıstır. Türk - Rus savasları iki ülke arasındaki komsulugu zedelemistir. 1917 yılında Rusya'da meydana gelen Bolsevik ihtilali'yle Çarlık rejiminin yıkılmasından sonra Sovyet Rusya, emperyalizm karsıtı bir tutum izlemistir. Bunun sonucunda da o güne kadar genellikledüsmanca gelismis olan Türk - Rus ilişkileri, Batılılar karsısında ortak noktada bulunmuştur. Çok zor sartlar altında girisilen Milli Mücadele hareketinin dıs politikasında, Sovyet Rusya'nın özel bir yeri vardır. Mustafa Kemal Pasa, TBMM'nin açılmasından sonra 26 Nisan 1920'de Sovyet Lideri Lenin'e bir mektup göndererek Ulusal Kurtulus Mücadelesi için savasmalzemesi ve maddi yardım talebinde bulunmus, emperyalistlere karsı da isbirligi önermistir. Sovyetlerle ilk resmi temas, Mustafa Kemal Pasa'nın bu mektubuyla baslamıstır. Daha sonra1920'de Bekir Sami Bey, 1921'de de Yusuf Kemal Bey heyetleri Moskova'ya gönderilmistir. Sonuçta, 16 Mart 1921'de taraflar arasında Moskova Dostluk ve Kardeslik Antlasmasıimzalanmıstır. Bu antlasma, Sovyet Rusya ile yeni Türkiye arasında ilk diplomatikantlasmadır. Batılı devletler Anadolu'da Sevr Antlasması dogrultusunda küçük devletlergörmek isterlerken, yeni Türk Devleti, Sovyet Rusya gibi büyük bir devlete Misak-ı Milli sınırları içindeki büyük siyasal yapısını onaylatarak bu uluslararası oyunu bozmustur. Kurtulus Savası'ndan sonra da iki ülke arasındaki iyi ilişkiler sürmüstür. Musul sorununun Türkiye aleyhine çözümlendigi dönemde, iki devlet 17 Aralık 1925'te Dostluk ve TarafsızlıkAntlasması imzalamıslardır. 1919 yılındaki kosullar sebebiyle baslayan emperyalist batıyakarsı kader birligi, 1923'ten sonra isbirligine dönüsmüstür. 1936 yılındaki Montrö Konferansıise Türkiye'nin Rusya ile olan ilişkilerinde yeni gelismelerin baslangıcı olmustur. 1919'dan1938'e kadar Mustafa Kemal Pasa'nın izledigi Sovyet politikası, iki ülke arasında iyikomsuluk ve dostluk ilişkilerinin kurulmasını ve devamını sağlam ıstır.
2001 sonrası siyasi partilerin Afganistan'da demokratik düzene katkısı

'2001 Sonrası Siyasi Partilerin Afganistan'da Demokratik Düzene Katkısı' konulu tez çalışmasında Afganistan'ın kısa tarihi, coğrafi özellikleri ve stratejik öneminden bahsedilmiştir. Afganistan'ı oluşturan etnik yapılar, mezhepler ve siyasi partilerin içerisindeki etnik aidiyet unsurlarının öneminden bahsedilmiştir. Siyasi partilerin oluşumundan günümüze kadar varlığını sürdüren siyasi partilerden ve Zahir Şah dönemi ve sonrasında kurulan siyasi partiler ile Sovyetler Birliği döneminde kurulan siyasi partiler meselesine değinilmiştir. Mücahitler dönemi siyasi partileri ve iç savaş döneminde oluşan siyasi partilerden bahsedilerek, Taliban döneminde Taliban'a karşı savaşmakta olan siyasi partiler ve Kuzey İttifakı hakkında detaylı bir şekilde bilgi verilmiştir. '2001 Sonrası Siyasi Partilerin Afganistan'da Demokratik Düzene Katkısı' çalışmanın konusu olduğundan dolayı Taliban döneminde Taliban'a karşı savaşan, Taliban'ın iktidara gelmesiyle birlikte Taliban'a karşı mücadele eden siyasi partilerin dağılmasından ve yeniden toparlanarak tek çatı altında toplanan bu siyasi partilerin oluşumundan ve günümüzdeki etkilerinden bahsedilmiştir. 9 Eylül 2001'de Ahmet Şah Mesud'un öldürülmesi ve 11 Eylül 2001 olayının gerçekleşmesinin birbiriyle bağlantılı olduğunu ve 11 Eylül 2001 sonrası Taliban'a karşı başlayan 'kalıcı özgürlük opersayonundan ve Kuzey İttifakı'nın rolünden bahsedilmiştir. 11 Eylül 2001 sonrası Taliban hükümetinin devrilmesinden sonra yapılan Bonn Konferansı ve Kuzey İttifakı'nın katkıları ile iktidara gelen Karzai hükümetine ilişkin analizler yapılmıştır. Karzai'nin iktidara gelmesi ve sonrasında gerçekleşen olaylar, detaylı bir şekilde anlatılmıştır. Karzai'nin yaptığı ikinci dönem başkanlığından sonra yapılan cumhurbaşkanlığı seçimlerinden ve siyasi partilerin seçimlerdeki öneminden ve Karzai'nin yeniden seçilmesinden detaylı bir şekilde incelenmiştir.
Changing United States foreign policy after September 11 in the context of security with special reference to Turkey

Bu tez 11 Eylül olayları ardından Amerika'nın değişen dış politikasını güvenlik bağlamında incelemek ve ortaya çıkan değişikliklerin özelde Türk-Amerikan ilişkilerine etkilerini belirleyebilmek amacıyla yazılmıştır. Tıpkı II. Dünya Savaşı sırasında yaşanan ve savaşın kaderine etki eden Pearl Harbor baskının sonuçlan gibi 1 1 Eylül olayları da bu yüzyılın en çok tartışılan ve etkisi daha uzun yıllar sürecek gelişmelerin başlangıcını oluşturmaktadır. ABD Başkam Bush'un 17 Eylül 2002 tarihinde gerçekleştirdiği ulusa sesleniş ve ardından yayınlanan yeni 'Milli Güvenlik Stratejisi' bu yüzyılda yaşanması muhtemel olayların bir çerçevesini çizmektedir. Bu bağlamda, birçok bilimsel yayın, yazılı ve görsel basın taranarak Bush Doktrininin temelini oluşturan Milli Güvenlik Stratejisini anlamaya ve anlatılmaya çalışılmıştır. Yeni Milli Güvenlik Stratejisi'nin getirdiği değişiklikleri ve Türk-Amerikan ilişkilerine muhtemel etkilerini daha iyi anlayabilmek için Amerika'nın dünya sahnesine çıktığı 19. yüzyılın başından başlanmış, Osmanlı Devleti ve Türkiye ile olan bu dönemdeki ilişkileri de değerlendirilmiştir. ABD'nin geçmişşten günümüze değişen dış politikasını ve bu politikaların Türkiye ile olan ilişkilerine etkilerini daha iyi anlatabilmek için tez dört kısımda ele alınmıştır. Birinci kısımda güvenlik kavramı ve uluslararası sistemde güvenliğin nasıl algılandığı üzerinde durulmuştur. İkinci kısımda Soğuk Savaş öncesi ve Soğuk Savaş dönemi incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Soğuk Savaş sonrası ele alınmıştır. Tez de dördüncü ve son kısma 21. yüzyılda uluslararası sistemin tanımlanması ve 9/11 olaylarının neden ve sonuçlan üzerinde durularak başlanmıştır.9/ 1 1 sonrası Amerikanın değişen dış politikası güvenlik bağlamında incelendikten sonra Türkiye ile olan ilişkilerine muhtemel etkisi üzerinde durulmuştur. Bu tez araştırmacılara Türkiye'nin ulusal çıkarlarını mutlaka etkileyecek 1 1 Eylül sonrası gelişmeleri anlamalarına yardımcı olabilir.
Russian-Iranian relations under Khatemi

HATEMİ DÖNEMİNDE İRAN-RUSYA İLİŞKİLERİ Bu tezin esas amacı Hatemi döneminde İran-Rusya ilişkilerini incelemektir. Giriş kısmım takiben üç bölümden oluşmaktadır. Onu müteakip 'Muhammet Rıza Şah dönemi, dış politikası ve Sovyetler Birliği ile ilişkileri' adlı bölüm Muhammet Rıza Şah dönemi boyunca İran-Sovyetler Birliği ilişkilerim anlatmaktadır. Bu bölüm ayrıca Şah dönemi İran dış politikasını da incelemektedir. İkinci kısmı Iran İslam Cumhuriyeti ile Sovyetler Birliği arasındaki ilişkiler ve İran İslam Cumhuriyeti dış politikası hakkındadır. Bu bölüm, İran'daki İslam Devrimi sonrasında İran dış politikasında ve İran-Rusya ilişkilerindeki değişikliği göstermektedir. Tez, en önemli bölüm olan Hatemi döneminde Iran-Rusya ilişkileri ile sona ermektedir. Son kısım, İran'ın Hatemi dönemindeki yeni dış politika yönelimini ve İran-Rusya arasındaki stratejik ortaklığı anlatmaktadır. Özetle, bütün bu çalışma Muhammet Hatemi'nin Cumhurbaşkanlığı döneminde İran ve Rusya arasındaki stratejik ve çok özel bağları ortaya sermek uğrunadır.
Bulletproof world preventing the proliferation and misuse of small arms and light weapons: Current initiatives, future possibilities

Bu çalışma küçük ve hafif silahların yayılmasını ve bu ölümcül silahkategorisinin yayılmasını engellemeyi amaçlayan girişimleri, yürürlüktekiönlemlerin ne derecede etkili olduklarını analiz etmek amacıyla incelemiştir. Tezin ikinci bölümünde küçük ve hafif silahlar kategorisi tanımlanmış ve incelenmiştir. Aynı zamanda hem bu silahların yayılmasının hem de bu yayılmayıengellemeye yönelik girişimlerin tarihsel süreci araştırılmıştır. Bu kategoriye giren silahların neden günümüz çatışmalarında en çok tercih edilen silahlar olduğu analiz edilmiştir. Ayrıca bu kategori silahların yayılmasının sonuçları da araştırılmıştır. Ayrıca küçük ve hafif silahların yayılmasını engellemeye yönelik hem uluslararası hem bölgesel anlaşmalar analiz edilerek bu girişimlerin ne derecede başarı gösterdikleri de tartışılmıştır. Ayrıca küçük ve hafif silahlarınyayılması ve yanlış kullanılmasını engellemeye yönelik gelecekte alınması gereken önlemler de tartışılmıştır.
Türkiye'nin Sahra Altı Afrika'sındaki ekonomik çıkarları (2005-2016): Bir stratejik çeşitlenme mi yoksa ittifak değişikliği durumu mu?

Bu tez, Türkiye'nin Sahra Altı Afrika'sındaki stratejik merakının, ekonomik farklılığın anlaşmaya varmasının bir davası olup olamayacağı sorusuna cevap vermektedir. Türkiye ve Sahra Altı Afrika arasındaki ilişki Osmanlı İmparatorluğu dönemine dayanmaktadır. Birçok akademisyen bu konuda tartışma içerisindedir. 1923 yılında Türkiye Cumhuriyeti'nin oluşumundan beri Afrika'da belirgin bir Türk dış politikası izlenmemiştir. Sahara Altı Afrika hiçbir zaman Türkiye'nin ilgi alanında olmamıştı. Türkiye, Avrupa Birliği üyeliği ile ilgili müzakerelerle meşguldü. Orta Doğu'daki bölgesel dengesizlikler ve askeri rejimlerin neden olduğu iç siyasi sistem problemleri, Sahara Altı Afrika'yı Türkiye'nin dış politikasından bir adım daha uzaklaştırdı. Bununla birlikte AKP iktidara geldiğinde Ankara, Afrika eylem planı vasıtasıyla Sahara Altı Afrika ile muhattap olmak konusunda agresif bir hal amıştı. Bu tez bu nedenle Türkiye Sahara Altı Afrika ekonomik işbirliği süreci hakkında daha fazla ayrıntı içermekte ve aynı zamanda bu işbirliği ile sosyal, ekonomik ve politik açıdan neler elde edildiği konusunu tartışmaktadır. Uygun fırsatlar da, zorluklar da Türkiye Sahra Altı Afrika işbirliği tarafından deneyimlenmiştir ve sonuç olarak da zorlukların üstesinden gelinmiştir.
BM Güvenlik Konseyinin uluslararası barış ve güvenlik için uyguladığı yöntemler

Tarihte çok uzun dönemler boyunca toplumlar arası ilişki savaştan ibaret olmuştur. Savaşların nedenleri incelendiğinde, birbirinden çok farklı siyasi, ekonomik, sosyal ve dini gerekçelerle cereyan ettiği tecrübe edilmiştir. Teknolojik gelişmelerin paralelinde harp araçlarının tahribat gücünün artması sonrasında söz konusu mücadeleleri engellemek amacıyla uluslararası toplum bir takım önlemler almaya çaba sarf etmiştir. Nitekim ilgili çabalar, Birinci Dünya savaşı neticesinde ilk uluslararası evrensel sayılabilecek Milletler Cemiyetinin kuruluşu ile sonuçlanmıştır. Cemiyet prensip olarak, kuvvet kullanmayı kesin olarak yasaklamamasına rağmen uyuşmazlıkların barışçıl çözümü için bir dizi mekanizmalar geliştirmiş ve Birleşmiş Milletler için adeta laboratuvar görevi üstlenmiştir. Nitekim, Birinci ve İkinci Dünya Savaşları'nın yıkıcı ve barbar sonuçlarından ve MC organizasyonun eksiklerinden ve hatalarından ders alınarak daha etkin ve evrensel örgüt kurmak iradesiyle Birleşmiş Milletler 1945 senesinde kurulmuştur. BM Şartı'nın ilk maddesinde ifade edildiği üzere, temel amacı uluslararası barış ve güvenliği sağlama olan BM, dünyadaki ekonomik, sosyal, kültürel, çevresel, eğitim, sağlık vb. insan yaşamını etkileyen birçok konuları da örgütün faaliyet alanını içine dahil ederek kapsamlı bir yapıya kavuşmuştur. Bilindiği gibi uluslararası toplumda, milli toplumlara benzer merkezi otoritenin etrafında teşekkül etmiş hiyerarşik teşkilatlanma söz konusu değildir. BM, uluslararası sistemdeki merkezi otorite eksikliğinin kısmi bir istisnası olup, yegane uluslararası evrensel örgüt olma özelliğini sürdürmektedir. Ancak, birçok organ ve uzmanlık kuruluşu bulunmasına rağmen sadece BM Güvenlik Konseyi resen hareket ederek bağlayıcı ve zorlama tedbirler içeren kararlar alma yetkisine haizdir. Diğer bir ifadeyle, bağlayıcı karar alma yetkisinin tek istisnası, uluslararası barış ve güvenliği sağlamakla yükümlü olan BMGK'nin aldığı kararlardır. İkinci cihan harbinin galibi büyük devletlerin bir takım imtiyazlı haklar elde ettiği BMGK'de sınırlı temsil söz konusudur. Teşkilatlanma itibariyle, veto yetkisine haiz 5 daimi ve 10 geçici üyeden teşekkül etmiştir. Dünya barışını tesis etmeyle görevlendirilmiş olan BMGK, örgüt üyesi olsun veya olmasın bütün devletlerin uymak zorunda olduğu evrensel düzeyde bağlayıcı kararlar alarak en etkin devletlerarası örgüt olma özeliğine sahip olması gerekirken, kararların alınmasında uygulanan daimi üyelere verilmiş veto sistemi, örgütün sağlıklı çalışmasının önündeki en büyük engeli oluşturmaktadır. Tezin temel amacı, BMGK'nin uluslararası barış ve güvenliği sağlarken uyguladığı yöntemleri inceleyerek eksiklerini ortaya çıkarıp bir takım çözüm önerileri sunmaktır.
Yunanistan perspektifinden Kıbrıs sorunu

Bu çalışmada, Yunanistan perspektifinden Kıbrıs sorununu anlatılmaktadır. TezdeKıbrıs sorunu, İngiliz dönemi, adanın bağımsızlığı ve Türkiye tarafından işgali ve 1974 sonrası dönem olmak üzere üç bölümde incelenmektedir. Bu çalışmada Kıbrıs sorunu, gerek Yunanistan'ın dış politikası açısından, gerekse de Kıbrıs'ta yaşayan Rum toplumu açısından çok boyutlu olarak incelemektedir. Yunanistan, KıbrısRumları'nı desteklemesine rağmen Kıbrıs politikası dönemsel olarak bazı farklılıklar içermektedir. Kıbrıs sorunu ortaya çıktığında büyük güçlerle karşı karşıya gelmek istemeyen Yunan hükümetleri daha ılımlı politikalar izlemişlerdir. 1954 yılındaPapagos hükümeti iktidara geldiğinde konuyu uluslararası kamuoyunun gündeminegetirerek çözmeye çalışmıştır. Ancak ondan sonraki hükümetler İngiltere ve Türkiye ile işbirliği yaparak Kıbrıs Cumhuriyeti'ni kurmuşlardır. Yunanistan, 1960 yılındakiAntlaşmalar'la çelişmesine rağmen Yunanistan Kıbrıs Türkleri'nin bir isyana karşı hazır olmak için Kıbrıs'a siyasi ve askeri yardım etmeye devam etmiştir. Cuntadöneminde ise Enosis'i gerçekleştirmek için daha agresif bir politika izlenince bu politikalar 1974'te Kıbrıs'ın işgaliyle sonuçlanmıştır. 1974 sonrasında ise Türkiye tarafından gerçekleşen işgali ve 'KKTC'nin kuruluşunu kabul etmeden toplumlarasıgörüşmeleri desteklemiştir. Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle Kıbrıs'ın AB'nin bir üyesi olması için teşvik etmiştir. Kıbrıs Cumhuriyeti Avrupa Birliği'nin bir üyesi olduktan sonra ise Yunanistan artık Kıbrıs Rumları'nın kendi geleceklerini kendilerinin belirlemesi gerektiği yönetimde bir söylem belirlemiştir.
The impact of the European Union membership on central and Eastern European countries: Human rights in Poland

2004 genişlemesi ile birlikte, Avrupa Birliği'nde üye ülke sayısı 15'ten 25'e çıkmıştır. AB'nin önceki genişlemelerinin yanı sıra, beşinci genişleme AB'nin sınırlarının genişlemesi ve Birliğe katılan ülkelerin sosyal, kültürel ve ekonomik yapıları açısından diğerlerinden farklı olmuştur çünkü yeni katılan ülkeler komünist yönetim tarzından henüz kurtulmuş olan ülkelerdir ve AB'ye üyelik süreci ile kendilerini iyileştirmeye çalışmaktadırlar. Bu süreçte, demokrasinin ve insan haklarının önemi artmaya başlamış ve yeni gelen on ülke AB'ye adapte olmaya çalışmışlardır. Bu tezde, bu ülkelerin şimdiye kadar nasıl yol kat ettiği ve AB'nin demokrasi ve insan hakları açısından bu ülkeleri nasıl geliştirdiği incelenmektedir. Ayrıca, katılımlarının başarılı olup olmadığına dair ülke analizinden de bahsedilecektir.
Soğuk savaş sonrası NATO ve Türkiye'de siber güvenlik

Devletlerin güvenlik algıları son yıllarda büyük değişimlere uğramış ve uluslararası ilişkilerde güç mücadelesi yıllar içerisinde artarak devam etmiştir. Gelişen teknoloji ülkelerin tehdit algılarını etkilemiş ve güç mücadelesine yeni kulvarlar açmıştır. İnsanlık tarihinde güvenlik ihtiyacı, her zaman önceliğini korumuştur. Güvenlik, devlet bekası ve insan yaşamı için vazgeçilemeyecek bir ihtiyaçtır. Devletleri uluslararası sistemde temel aktör olarak gören realist kuramın gelişen teknoloji ışığında şekillendiği ve değiştiği, tehdit ve risklerin arttığı ortamda, NATO'nun güvenlik anlayışında oluşan bu yeni tehditlere ve değişen koşullara bağlı olarak güncellendiği görülmektedir. Bu tez kapsamında internetin ortaya çıkışı, siber tehditler ve siber güvenlik unsurları ele alınarak, NATO'nun değişen güvenlik anlayışı ve stratejileri incelenmiştir. Bu çalışma, siber güvenliğin NATO ve diğer devletlerin ulusal güvenlikleri için ne kadar kritik bir konu olduğunu ortaya koyabilmek adına önem arz etmiştir. Askeri harekatlarda kullanılan konvansiyonel silah sistemlerinin harp sahasına tesiri hesaplanabilmektedir fakat siber çatışmalarda sınırın nasıl şekilleneceğini tahmin etmek zordur. Teknoloji ile birlikte bilişim sistemlerinin kullanımının artması; askeri, siyasi, ekonomik vb. alanlarda bu sistemlerden etkin şekilde faydalanılması, ülkelerin beka algılarını etkilemiş ve savunma stratejilerinin değişimine sebep teşkil etmiştir. Bilişim sistemi araçlarında görülen siber tehdit unsurları; bireysel, ulusal ve uluslararası boyutta çeşitli güvenlik krizlerine sebep olmaktadır. Bu nedenle Soğuk Savaş'tan sonra ortaya çıkan siber tehditlere karşı devletlerin ve uluslararası örgütlerin gerekli önlemleri alması önem arz etmektedir.
Le concept d'intervention humanitaire vu par l'ecole anglaise: La corrélation entre la souveraineté etatique et la société internationale

İngiliz Okulu teorisi, ontolojik ve epistemolojik plüralizmi ile uluslararası ilişkiler teorileri arasında gri bir alanda yer almaktadır. İngiliz Okulu tarafından geliştirilen sistemik formlardan biri olan uluslararası toplum, uluslararası düzen ve adaletin yanında teorinin temel kavramlarından birini oluşturmaktadır. Uluslararası toplumun temel üyeleri olan egemen devletler, yapı içerisinde tek aktör olmasalar da, bir üst otoriteye de tabi olmamaktadırlar. Bu durum uluslararası toplumun anarşik bir yapıyla nitelendirilmesini beraberinde getirmektedir. İngiliz Okulu'nun temel kavramlarının özellikleri ve barındırdıkları ikilem, hem Okul içerisindeki çoğulcu ve dayanışmacı kanat arasındaki tartışmada, hem de insancıl müdahalenin kavramsal gelişimi ile uygulamasında karşımıza çıkmaktadır. Bu çerçeveden bakıldığında, tezimiz, egemenliğin uluslararası toplum tarafından araçsallaştırılması ve anarşik yapısı ışığında, haklı savaş düşüncesinden koruma sorumluluğu ilkesine evrilen insancıl müdahale kavramının, normatif ve politik sınırlarını analiz etmek adına teorik bir çerçeve sunmayı amaçlamaktadır. Soğuk Savaş sonrası Somali, Ruanda, Bosna, Kosova ve Libya gibi insancıl müdahale örnekleri bize ampirik bir çalışma yaparak hem bu kavramın gelişimine hem de İngiliz Okulu teorisine kapsamlı bir yorum getirmemizi sağlamaktadır.